comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Neq ãdeo clam me ẽ ꝗͣ eẽ cũ grauitꝰ laturũ credam
Noc si rescuũt eo ddomũ studẽo ħ pus ꝗͣ ille huc redea
Laches et diliontia ur̃am et bñignitate
N oui et que dicis om̃ia ẽẽ ut dicis aiũm induco
Et te mͥ hoc cupio credẽ. et illã ad uos redire cupio.
Si facẽ possu ullo mõ la quȩ res te id facẽ phibet
Cho nunꝗd nã accusat uirumłhi mĩme nã postq attedi
Nagis et uͦi occepi cogere ue rediret sancte ãduirat
Non posse apud uos sancte pamphilo abñte se ꝑdurare
Aluid fortasse alii uitii ẽ. ego sum aĩo leni natus
Non possũ adusari meis. la fiem Sostrata.
Heu me miserã la cercũ ne ẽ istuc:
h unc ꝗdem ut uidr s nũquid uis: nã ẽ ꝗ ine¬
d fortũ transire iam oportet la. co tecum una¬

Expanded text:
Neque adeo clam me est quam esse eum graviter laturum credam, Neque adeo clam me est quam esse eum graviter laturum credam, Hoc si rescierit: eo domum studeo haec prius quam ille ut redeat. Laches, et diligentiam vestram et benignitatem Novi; et quae dicis omnia esse ut dicis animum induco: Et te hoc mihi cupio credere: illam ad vos redire studeo, Si facere possim ullo modo. Quae res te id facere prohibet? Eho, numquidnam accusat virum? Minime; nam postquam attendi Magis, et vi coepi cogere ut rediret, sancte adiurat Non posse apud vos Pamphilo se absente perdurare. Aliud fortasse alii viti est: ego sum animo leni natus: Non possum adversari meis. Hem, Sostrata! Heu me miseram! Certumne est istuc? Nunc quidem ut videtur: sed numquid vis? Nam est quod me transire a
Abbreviated transcription (Latin):
dsscio coo philomena meũ uis ẽẽ ut te coga
Saciã ut tibi concedã ñeq tue libidini adu̾sabo.
Atq eccũ phidippũ. opͣtume uideo ex hoc iam scibo
Quid siet phidippe et si ego meis me om̃ib scio adpin¬
Obsequentẽ s non adeo ut facilitas mea corrũpat
llorum aĩos. quod situ idem facẽs mag̃ in rẽ et nram
Et uram id eẽt nũc uideo in illarũ potãte ẽẽ te
Eia no ba ha dii te heri de filia ut ueni itid incertũ
Amisisti. haud ita decet si ꝑpetuã hanc uis ẽẽ
Affinitatẽ clare te iras. si quid ẽ peccatũ a nobis
Profer aut ea refeliendo aut purgãdo uob cõrigemꝰ
Te iudice ip̃o sin ea ẽ caua retinẽcdi ap̃ uos
Quia cora ẽ te m iniuriã face̾ arbitrõ phidippe
Simetus satis ut ame domi curet᷑ diligetͤ
tita me dii amet haud tibi concedo: et si illi pr es
Ut tu illam saluã mão uelis q̃ ego id adeo gnati ca
Quẽ eoo intellexi illam haud minꝰ ꝗͣ se ip̃m magficare

Expanded text:
scio ego, Philumena, meum ius esse ut te cogam faciam Ut tibi concedam; neque tuae libidini adversabor. Atque eccum Phidippum optime video: ex hoc iam scibo quid sit. Phidippeobsequentem, / sed non adeo, ut facilitas mea corrumpat illorum animos: Quod tu si idem faceres, magis in rem et nostram et vestram id esset. Nunc video in illarum potestate esse te. Heia vero! Adii te heri de filia: ut veni itidem incertum amisti. Haud ita decet, si perpetuam vis esse affinitatem hanc, Celare te iras. Si quid est peccatum a nobis, profer: Aut ea refellendo aut purgando vobis corrigemus, Te iudice ipso. Sin ea est causa retinendi apud vos Quia aegra est, te mihi iniuriam facere arbitror, Phidippe, Si metuis satis ut meae domi curetur diligenter. At, ita me Di ament, haud tibi hoc concedo, etsi illi pater es, Ut tu illam salvam magis velis quam ego: id adeo gnati causa, Quem ego intellexi illam haud minus quam se ipsum magnificare.
Abbreviated transcription (Latin):
Et ni id feciss mao mirũ foret. sed nõ credidi
Adeo: ut ẽt tota hac odisse domũ. qđ si scissem
Illa hic manẽt poti. tu lunc isses foras.
Et uide q̃ imerito egritudo hȩc orit iͥ abste sostrata
Rus hitatu abii concedens uobis et rei seruies
Sumptꝰ nros otiũq ut nr̃a res posset pati.
Neo lãbori haud ꝓcens. p̃ter ȩquũ atq etatẽ inẽa
Non te ꝓ his curasse rebus ne ꝗd eore eẽt mihi:
Non mea oꝑa neq pol culpa uenit. la imo maxͥ
Sola hic fuisti. in te omis sieret culpa sola Sostrata.
Que hic erãt curares. cũ ego uos solui curis cet̾is
Cum puella anũ suscepisse inimicicias nõ pudet.
Illius dices culpa factũ. do haud eqidem dico mi laches¬
Caudeo ita me dii amẽt gnati cã. nã te ꝗdem
Satis scio peceãdo detrimẽti nihil fieri põt
Quiscis an ca caua mi uir me odisse se assimulaiũt
Nulla ẽ quin gnatũ uelit ducẽ uxorẽ

Expanded text:
et ni id fecisset magis mirum foret. Sed non credidi et ni id fecisset magis mirum foret. Sed non credidi adeo ut etiam totam hanc odisset domum: Quod si scissem, illa hic maneret potius, tu hinc isses foras. At vide quam immerito aegritudo haec oritur mihi abs te, Sostrata. Rus habitatum abii, concedens vobis et rei serviens; Sumtus vestros otiumque ut nostra res posset pati, Meo labori haud parcens, praeter aequum atque aetatem meam. Non te pro his curasse rebus ne quid aegre esset mihi? Non mea opera neque pol culpa evenit. Immo maxime. Sola hic fuisti; in te omnis haeret culpa sola Sostrata. Quae hic erant curares, quum ego vos solvi curis caeteris. Cum puella anum suscepisse inimicitias non pudet? Illius dices culpa factum. Haud equidem dico, mi Lacheaudeo, ita me Di ament, gnati causa; nam de te quidem Satis scio peccando detrimenti nihil fieri potest. Qui scis an ea causa, mi vir, me odisse assimulaveritnulla est quin gnatum velit Ducere uxorem;
Abbreviated transcription (Latin):
Docte ad maliciã. et ei ludo si nullꝰ ẽ maorã hãc
Esse satis certe scio. So me miserã q̃ nũc q̃ ob rẽ
Accuser nescio la hem tu nescis. So ita mẽ dii bñ amẽt
Ni laches. itaq una int̾ nos agere etatẽ liceat.
Dii mala ꝓhibeãt.So meq abste̾ ĩmerito eẽ accusatã
Postmou rescissis la scio te imerito: an ꝗcꝗd ꝓ istis factis
Dignũ te dici põt que me et te et familia dedecoras.
Fisio luctũ paras. tum aũt ex amicis ut inimici fiãt
Nobis affinẽs facis: ꝗ illũ decreuert dignũ suos cui
Liberos cõinittent. Eu sola exhorrẽ quẽ ꝑturbes hec
Tua impudentia. So ego ne. la tu inquã mulier
Que me omino lapidem nõ hoiem putas. an qa ruri crebro
Esse soleo nescire arbitramĩ qͦ quisq pacto hic
Uitam uroru exigat: mlto meliꝰ hic que fuĩt qͣ
Illic ubi sum assidue scio. ideo quia ut uos in domi critis
Proin ego ero fama foris. iã pridem audiui eꝗdem
Cepisse odiũ tui philomenã. mĩmeq adeo mirũ

Expanded text:
doctae ad malitiam. Ei ludo, si ullus est, magistram hanc esse satis certo scio. Me miseram, quae nunc quamobrem accuser nescio. Hem, Tu nescis? Non, ita me Di bene ament, mi Lache. Itaque una inter nos agere aetatem liceat. Di mala prohibeant. Meque abs te immerito esse accusatam postmodum rescisces. Scio. Te immerito? an quicquam pro istis factis dignum te dici potest, Quae me et te et familiam dedecoras, filio luctum paras? Tum autem ex amicis inimici ut sint nobis affines facis; Qui illum decrerunt dignum suos cui liberos committerent. Tu sola exorere quae perturbes haec tua impudentia. Egone? Tu, inquam, mulier, quae me omnino lapidem non hominem putas. An, quia ruri crebro esse soleo, nescire arbitramini Quo quisque pacto hic vitam vestrarum exigat? Multo melius hic quae fiunt quam illic ubi sum assidue scio: Ideo, quia, ut vos mihi domi eritis, proinde ego ero fama foris. Iampridem equidem audivi cepisse odium tui Philumenam; Minimeque adeo mirum;
Abbreviated transcription (Latin):
Cui de integro ẽ potãs ẽt̃ consulendi quid uelis
Retinẽ. amare. amitte̾. ego in eũ incidi infelix locũ
Ut neq mͥ eiꝰ sit amittẽdi. neq retinẽdi copia
S quid hoc ẽ iudcon ego getam currentẽ huc adueire.
Is ẽ ipũs. hei timeo miser quã hic mͥ nũtiet rẽ.
Setã seruus. Antipho. Phedria

Expanded text:
Cui de integro est potestas etiam consulendi quid velis; Cui de integro est potestas etiam consulendi quid velis; Retinere, amare, amittere. Ego in eumn incidi infelix locum Ut neque mihi eius sit amittendi nec retinendi copia. Sed quid hoc est? videone ego Getam currentem huc advenire? Is est ipsus: hei timeo miser quam hic nunc mihi nuntiet rem. GETA. ANTIPHO. PHAEDR1A
Abbreviated transcription (Latin):
In mentẽ incidisset neu me cupidũ eo impuliss
Quod mͥ pͥncipiũ ẽ mali si potitus eẽm
Fuissi tum illos mihi ȩgre aliquot dies
At non quottidiana curã hȩc angeret auĩi.
Audio. in. dũ expecto q̃ mox ueniat qui hãc¬
Mihi adimat consuctudinẽ. Phealiisq desit
Quod amãt egre ẽ. tibiq supest doles amore abudas
Antipho. nã tua quid ẽ herele certo uita
Nȩc expectẽda optandaq ẽ. Ita me dii bñ amẽt
Ut inͥ liceat tamdiu qd amo frui iam depecisci
Horte cupio. tu cõnicito quid ego ex hãc inopia
Nunc capiam. et quid tu el ista copia ut ne addam
Ꝙsine sumptu ingenuã liberalem nactus es
Ꝙhẽs ita ut uolusti uxorẽ sine mala fama palam
Beatus ni unũ hoc desit aius ꝗ modeste istẽc ferat
Osi tibi res cum eo lenone sit quo cũ in ẽ tũ senties
Ita pleriq ingenio sumꝰ om̃s . nr̃i nos met poenitet
At tu mͥ coñ nũc uidẽ fortunatꝰ phedria

Expanded text:
in mentem incidisset, Neu me cupidum eo impulisset, in mentem incidisset, Neu me cupidum eo impulisset, quod mihi principium est mali. Non potitus essem: fuisset tum illos mihi aegre aliquot dies: At non quotidiana cura haec angeret animum. Audio. Dum exspecto quam mox veniat qui adimat hanc mihi consuetudinem. Aliis quia defit quod amant aegre est: tibi quia superest dolet. Amore abundas, Antipho. Nam tua quidem hercle certo vita haec expetenda optandaque est. Ita me Di bene ament ut mihi liceat tam diu quod amo frui; Iam depecisci morte cupio: tu coniicito caetera; Quid ego ex hac inopia nunc capiam, et quid tu ex hac copia; Ut ne addam quod sine sumtu ingenuam liberalem nactus es; Quod habes, ita ut voluisti, uxorem sine mala fama palam; Beatus ni unum hoc desit, animus qui modeste istaec ferat. Et si tibi res sit cum eo lenone quocum mihi est, tum sentias. Ita plerique ingenio sumus omnes: nostri nosmet poenitet. At tu mihi contra nunc videre fortunatus, Phaedria,
Abbreviated transcription (Latin):
Uiri ẽ officiũ. Ge in me omĩs spes mͥ ẽ. De laudo.
Ad p̃catorem abeam. credo qui
Sicmͥ oret. nũc omitte queso hũc cetu
Non addat. ubi ego hinc abiero uel occidito.
Quid pedagosꝰ ille ꝗ citharistriã: qd rei gexit
S ic teniuter be non multũ ht̃ qu̾od det̃ fortasse
Im̃o nihil nisi sꝑem merã. De. pr̃ ciꝰ redit annõ.¬
Se Nondum. De. qd senẽ quoad expectatis uruo¬
qe te on certũ scio s epłam ab eo allatã cẽ audiui mõ
Et ad portitores ẽẽ allatã. hanc petã.¬
Nunquid oeta aliud me uis: Ge. ut bñ tibi sit
Puer heus. nemon huic ꝑdit: cape da hoc doncio.
Deon rẽ redisse qui mͥ consultũ optĩe uelit eẽ
Phedria pr̃e excimescã ubi in mente̾ eiꝰ aduẽti ueĩt
Qđ ni fuissem in cogitãs ita eũ expectarẽ ut par fuit
Quid istuc ẽ. An rogitas: ꝗ tam audacis facinoĩs
Mihi conscius sis. quod ut̃ ne formioni id suadẽ

Expanded text:
viri est officium. In me omnis spes mihi est. Laudo. viri est officium. In me omnis spes mihi est. Laudo. Ad precatorem adeam credo, qui mihi Sic oret; "Nunc amitte, quaeso, hunc: caeterum Non addat: "Ubi ego hinc abiero, vel occidito." Quid paedagogus ille, qui citharistriam? Quid rei gerit? Sic tenuiter. Non multum habet Quod det fortasse. Immo nihil nisi spem meram. Pater eius rediit an non.? Nondum. Quid? senem Quoad exspectatis vestrum? Non certum scio; Sed epistolam ab eo allatam esse audivi modo, Et ad portitores csse delatam: hanc petaNumnquid, Geta, aliud me vis? Ut bene sit tibi. Puer, hens. Nemone huc prodit? Cape, da hoc Dorcio. on rem redisse ut qui mihi consultum optime velit esse, Phaedria, patrem ut extimescam, ubi in mentem eius adventi venit? od ni fuissem incogitans, ita eum exspectarem ut par fuit. Quid istuc est? Rogitas, qui tam audacis facinoris mihi conscius sis? Quod utinam ne Phormioni id suadere
Abbreviated transcription (Latin):
Non si redisset ei pr̃ ueniã daret.¬
Ille ne indoctã uginẽ atq ignobilẽ
Paret ei: nunqͣ fãcẽt. De quid fit deniq.
Quid fiet: ẽ parassitus quidam phormio
Homo confidens qui dii om̃s ꝑdant
Quid is fecit: Qe hoc consiliũ quod dicã dedit.
Lex eut orbe qui sint gne proximi
His nubãt. et illos ducẽ eadem hec lex iubet.
Eoo te cognatũ dicã et tibi scribã dicã
Pãt̾nu ãmicũ me assimulabo u̾ginis
Ad uidices uenicmꝰ. qui fuit pr̃
Quȩ int̃. qui cognata tibi sit. omia liȩa
Confingam qđ erit mͥ bonũ atq cõmodũ.
Cum tu horũ nihil refelles iunca. scil
Pater aderit mihi parate lites. quid mea.
Illa quid nr̃a erit. De Iocularẽ audacẽ¬
Persuasit hoĩ factũ ẽ. uentũ ẽ. uincimur
Duxit. De quid narras: Qe hoc qd audis. ogesaio
Quid de te futurũ c̃. Qe nescio herele. unũ hoc scio
Quod fors feret feremꝰ ęquo aĩo. De placet. hem istuo

Expanded text:
Non, si redisset, ei pater veniam daretNon, si redisset, ei pater veniam daretIlle indotatam virginem atque ignobilem Daret illi? Nunquam faceret. Quid fit denique? Quid fiat? Est parasitus quidam Phormio, Homo confidens; qui illum Di Quid is fecit? Hoc consilium quod dicam dedit. Lex est, ut orbae qui sunt genere proximi Eis nubant; et illos ducere eadem haec lex iubet. Ego te cognatum dicam, et tibi scribam dicam: Paternum amicum me assimulabo virginis: Ad iudices veniemus. Qui fuerit pater, Quae mater, qui cognata tibi sit, omnia haec Confingam, quod erit mihi bonum atque commodum. Quum tu horum nihil refelles, vincam scilicet. Pater aderit: mihi paratae lites: quid mea? Illa quidem nostra erit." Iocularem audaciaPersuasum est homini; factum est; ventum est; vincimur: Duxit. Quid narras? Hoc quod audis. O Geta, Quid te futurum est? Nescio hercle: unum hoc scio; Quod fors feret feremus aequo animo. Placet. Hem, istuc
Abbreviated transcription (Latin):
Ea sita erat ex adu̾so neq illi bñiuolẽs
Neq notus neq cognatꝰ ext̃ unã aniculã
Quisq̃ aderat qui adiuuaret funꝰ. misertũ ẽ
Uirgoͦ ip̃a facie egregia. ꝗd u̾bis opus ẽ.
Cõmorat om̃s nos. ibi continuo Antipho
Uultis ne eamꝰ uisere: alius censeo.
Camus. duc nos sodes. Imus uenimus.
Uidemus. iurgo pulera ẽ. et quo magis dices
Nihil aderat adiumẽti ad pulcritudinẽ.
Capillus passus. nudus pes. ip̃a horrida
Lacrime. uestitꝰ turpis. ut ni uis boni ĩp̃a
Ineẽt forma hȩc formã extingue̾nt.
Ille qui illam amabat fidicinã tm̃ mõ
Amare cepit. Ge. sin quã: quo euadat uide.
Postridie ad anu recta ꝑgit. obsecrat¬
Uht sibi ciꝰ facut copiã. illa ti. se negat
N eq equũ facẽ ait. illam ciuẽ ẽẽ atticã
Bonam bonis ꝓgnatã siuxorẽ uelit lege id licẽ facẽ
S in alit̾ negat nr̃ quid agẽt nescire. et illam ducẽ
Cupiebat. ẽt metuebat abñte prẽ.¬

Expanded text:
Ea sita erat exadversum: neque illi benevolens Ea sita erat exadversum: neque illi benevolens Neque notus neque cognatus extra unam aniculam Quisquam aderat qui aciutaret funus. Miseritum est. Virgo ipsa facie egregia." Quid verbis opus est? Commorat omnes nos. Ibi continuo Antipho, "Vultisne eamus visere?" alius, "Censco; Eamus: due nos, sodes." Imus; venimus; Videmus. Virgo pulchra; et quo imagis diceres, Nihil aderat adiumenti ad pulchritudinem. Capillus passus, nudus pes, ipsa horrida, Lacrimae, vestitus turpis; ut, ni vis boni In ipsa inesset forma, haec formam extinguerent. Ille qui illam amabat fidicinam tantummoAmare coepit. Scin quam? Quo evadat vide. Postridie ad anum recta pergit: obsecrat Sibi ut eius faciat copiam. Illa enim se negat; Neque eum aequum facere ait: illam civem esse Atticam, Bonam, bonis prognatam: si uxorem velit, Lege id licere facere; sin aliter, negat. Noster quid ageret nescire; et illam ducere Cupiebat, et metuebat absentem patrem.
Abbreviated transcription (Latin):
Ne filiis relinquũt qi magrum . Da. ogcta
Prouinciã cepisti durã qe mihi usu uenit hoc. scio
Nemini relinqui me deo irato meo
Cepi adusari primo. quid u̾bis opus ẽ¬
Adusus stimusũ calces. Se cepi his omia
Face̾ obsequi que uellẽt. Da. scisti uti foro.¬
qe. Noster mali nihil quicqͣ primo. hic phedria
Continuo quandam nactus ẽ puellulã
Citharistriam. hanc amare cepit pdite.
Ea seriuebat lenoni impurissimo
N eq q daret̾ quicqͣ id curarat prẽs.
Restabãt aliud nihił. nisi oculos pasce̾.
Sectari in ludũ. ducẽ et reduce.
Nos otiosi oþam dabamꝰ phedrie
In quo hȩc discebat ludo ex adusom ei loco
Ionstrina erat quędam. hic solebamꝰ fere
Plerũq eam oppiri dum in iret domũ.
Int̾ea dum sedemꝰ illic intͥuenit adulescẽs
Quidam lacrimãs. Nos mirarier
Pauptas mihi onus uisum ẽ et miserũ et graue
Modõ quãda uidi u̾ginẽ huic uicine
Miseram suã mre lamẽtari mortuã.

Expanded text:
me filiis Relinquunt quasi magistrum. O Geta, me filiis Relinquunt quasi magistrum. O Geta, provinciam Cepisti duram. Mihi usus venit, hoc scio: Memini relinqui me Deo irato meo. Coepi adversari primo. Quid verbis opus esum stimulum calces?" Coepi iis omnia Facere, obsequi quae vellent. Scisti uti foro. Noster mali nihil quicquam primo. Hic Phaedria Continuo quandam nactus est puellulam Citharistriam: hanc amare coepit perdite. Ea serviebat lenoni impurissimo; Neque quod daretur quicquam: id curarant patres. Restabat aliud nihil nisi oculos pascere, Sectari, in ludum ducere, et reducere. Nos otiosi operam dabamus Phaedriae. In quo haec discebat ludo, exadversum ei loco Tonstrina erat quaedam. Hic solebamus fere Plerumque eam opperiri dum inde iret domum. Interea, dum sedemus illi, intervenit Adolescens quidam lacrimans. Nos mirarier. ac modo Paupertas mihi onus visum est et miserum et grave. Modo quandam vidi virginem hic viciniae Miseram suam matrem lamentari mortuam.
Abbreviated transcription (Latin):
At ego obiuam conabõ tibi daue.Da. accipe he m
Lectum ẽ. conueniet nũs quantũ debui.
A mo te. et nõ neglexisse lic̃o gram.
Presertim ut nũc sũt mores. adeco res redit
Si quis quid redit magna linda ẽ gr̃a.
Sed quid tu es tristis: qe ego ne scis quo in metu
Et quanto in piculo sumꝰ. Dã. quid istuc ẽ:scies.
Nodo tace̾ possis Da. abi sis insciens
Cuius tu fidem in pecuma ꝑrospex̾is
Ucrere uerba ei credẽ: ubi quid mihi lucri ẽ
Te fallere ege. ergo ausculta.Da. hanc opam tibi dico
Sinis nr̃i daue f̾rem maiorẽ Cremẽ
Nostin. Da. quid ni: e. ꝗd ciꝰ gnatũ phedriã¬
Tanq̃ te. Qe euenit senibusꝰ ambobus limul
I terꝰ. illi in leminũ ut eẽt. nr̃o in ciliciã
Id hospitẽ intiquũ. is senẽ ꝑ epłas
Peliexit. mõ nõ montes auri pollices.¬
Cui tanta erat res et suꝑerat: Ge. desinas.
Sic ẽ ingeniũ. Da. oregem me cẽ oportut
Abeuntẽs ambo hinc tum senes

Expanded text:
At ego obviam conabar tibi, Dave. Accipe, hem, At ego obviam conabar tibi, Dave. Accipe, hem, Lectum est: conveniet numerus quantum debui. Amo te, et non neglexisse habeo gratiam. Praesertim ut nunc sunt mores. Adeo res redit; Si quis quid reddit, magna habenda est gratia. Sed quid tu es tristis? Egone? neseis quo in metu et Quanto in periclo simus? Quid istuc est? Scies, Modo ut tacere possis. Abi sis, insciens. Cuius tu fidem in pecunia perspexeris, Verere verba ei credere? ubi quid mihi lucri est Te fallere? Ergo ausculta. Hanc operam tibi dico. Senis nostri, Dave, fratrem maiorem Chremem Nostine? Quidni? Quid? eius gnatum PhaedriaTamquam te. Evenit senibus ainbobus simul, Iter illi in Lelmnum ut esset, nostro in Ciliciam Ad hospitem antiquum: is senem per epistolas Pellexit, modo non montes auri polliceCui tanta erat res, et supererat? Desinas: Sic est ingeniun. Oh, regem me esse oportuit. Abeuntes ambo hic tum senes,
Abbreviated transcription (Latin):
Quia pͥmas ptes q aget is erit phormio
Uoluntas nr̃a si ad poetam accesserit
Date opam adeste equo aĩo ꝑ silentiũ.
Ne simili utamur fortuna ac quãq usi sumꝰ
Quem actoris u̾tus nobis restituit locum:
Bonitasq ur̃a aduitãs atq ȩquanimitas.
Micus meus sũmus et popularis geta¬
Heri ad me uenit. erat eĩ de racuincula
Iam pridem apud me reliquĩ pauxilulũ
Numorũ id ut conficẽm. confeci. affero.
Nam herilem filiũ cius dĩxisse audio
Uxorẽ. ei credo mutuus hoc traditus
Ut semꝑ aliq̃d addant diuitioribus
Qđ ille unciatim iux de dimenso suo
Suum defraudans geniũ comꝑsit miser
Id illa uniu̾sum arripiet. haud existiñas
Quãto labore ptum. porro aut geta
Teriet᷑ alio mimere ubi hera pẽpererit
Porro alio aũt ubi erit puero natalis dies
Ubi initiabũt. om̃e hoc mr̃ auferet.
Puer cã erit mittudi. S uideon getã.
I quis me queret ruffus.Da. p̃sto ẽ desinqe no¬

Expanded text:
Quia, primas partes qui aget, is erit Phormio Quia, primas partes qui aget, is erit Phormio Voluntas vestra si ad poetam accesserit. Date operam: adeste aequo animo per silentiumr; Ne simili utamur fortuna atque usi sumus QuuQuem actoris virtus nobis restituit locum, Bonitasque vestra adiutans atque aequanimitas. DAVUS. Amicus summus meus et popularis GetaHeri ad me venit. Erat ei de ratiuncula Iampridem apud me reliquum pauxillulum Nummorum; id ut conficerem. Confeci: affero. Nam herilem filium eius duxisse audio Uxorem: ei, credo, munus hoc corraditur. Ut semiper aliquid addant divitioribus. Quod ille unciatim vix de demenso suo, Suum defrudans genium, comparsit miser, Id illa universum abripiet, haud existimans Quanto labore partum. Porro autem Geta Ferietur alio munere, ubi hera pepererit; Porro autem alio, ubi erit puero natalis dies; Ubi initiabunt. Omne hoc mater auferet: Puer causa erit mittendi. Sed videon Getam? i quis me quaeret rufus— Praesto est; desine. Oh
Abbreviated transcription (Latin):
OSTqͣ pocta uetus poetã nõ põt
Retrahere astudio et tradẽ hoĩe in otiũ
Maledictis deterere ne scribat parat
Quia nusq̃ insanꝰ scripsit adulescentulũ
Ceruã uidere fuge̾ et sectari canes
Et cam plorare orare ut subueniat sibi
Quid si intelligẽt cum stetit olim noua
Actoris opa magis stetisse q̃ sua
N unc si quis ẽ qui hȩc dicat aut sic cogitet
Uetus si poeta nõ lacessiss prior.
Nullũ Inuenire prologũ potuiss nouus
Quẽ dice̾t nisi hrẽt cũi maledicẽt
Is sibi rñsum hoc hẽat in medio omib
Palma eẽ poita ꝗ artẽ tractãt musicã
Ille ad famẽ hũc astudio studuit reiicẽ.
Hic endere uoluit nõ lacessere.
Bñdictis si certass audiss bñ.
Quod ab ip̃o allatũ ẽ sibi eẽ id relatũ putet
De illo iam finẽ faciã dicẽdi mihi
Peccãdi cũ ipẽ de se finẽ nõ facit
Nunc quid uelim aium atcẽdite. apporto nouã
E pidica romenon quã uocat comoediã
Grȩci. latini phormionẽ nõiant

Expanded text:
OSTQUAM poeta vetus poetam non potest Retrahere ab studio, et transdere hominem in otium, Maledictis deterrere ne scribat parat;anum scripsit adolescentulum Cervam videre fugere, et sectari canes, Et eam plorare, orare ut subveniat sibi. Quod si intelligeret, olim quum stetit nova, Actoris opera magis stetisse quam sua, Nunc si quis est qui hoc dicat, aut sic cogitet; Vetus si poeta non lacessisset prior, Nullum invenire prologum potuisset novus Quem diceret, nisi haberet cui malediceret; Is sibi responsum hoc habeat; in medio omnibus Palmam esse positam qui artem tractant musicam. Ille ad famem hunc ab studio studuit reicere: Hic respondere voluit, non lacessere. Benedictis si certasset, audisset bene. Quod ab ipso allatum est, sibi esse id rellatum putet. De illo iam finem faciam dicendi mihi, Peccandi quum ipse de se finem non facit: Nunc quid velim animum attendite. Apporto novam Epidicazomenon qnam vocant comoediam Graeci, Latini Phormionem nominant;
Abbreviated transcription (Latin):
Hm demea hauol ispexam te. ꝗd agit᷑.
Quid agitꝰ: uram nequeo mirari satis
Rationẽ. si ẽ hercle inepta ne dicã dolo
Atq absurda: pisces cetõs purga Dromo
onorũ iscũ maxiu in aqua sinito ludere
Paulisp. ubi eoo uenero exossabit᷑.
Drius nolo De fieccine flagitia Sy mihi ꝗd nõ placẽt
Et clamo sepe. salsam̃ta hȩc stephanio
Fac macerent pulchre De. dii ur̃am fidem.
Utrũ studio ne id sibi placet an laudi putat
Fore si pliderit onatũ: ue miso mihi
Uidere uidẽo iamꝰ illũ diem cũ hinc egens
Profuoiet aliqͦ militatũ. Sy oDe mea
Iscuc eit sape: nõ qd añ pedes m̃o ẽ
Uidere s etiam illa quę futura sũt ꝓspicẽ.

Expanded text:
Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur? Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur? Quid agatur? Vestram nequeo mirari satis Rationem. Est hercle inepta, ne dicam dolo, Atque absurda. Pisces ceteros purga, Dromo: Congrum istum maximum in aqua sinito ludere Paulisper: ubi ego venero, exossabitur; Prius nolo. Haecine flagitia! Mihi quidem non placent; Et clamo saepe. Salsamenta haec, Stephanio, Fac macerentur pulchre. Di vestram fidem, Utrum studione id sibi habet, an laudi putat Fore si perdiderit gnatum? Vae misero mihi! Videre videor iam diem illum quum hinc egens Profugiet aliquo militatum. O Demea, Istuc est sapere, non quod ante pedes modo est Videre, sed etiam illa quae
Abbreviated transcription (Latin):
Abi atq egioni cogto hui rẽ enarato oem ordine.
Nam is nr̃o simulo fuit summꝰ et coluit max.
Nam sicle alius nemo respicit nos. ꝓꝑa tu mea catara cũre.
Obstetricẽ accerse: ut cũ opꝰ sit ne in mora nobis sit.
Id misero restat in mali: si illum põt
Qui alicuiꝰ rei ẽ: ẽt̃ eum ad neꝗtiam adducere.
Ubi eoo illũ q̃ram: credo abductũ inganeũ
Aliquõ ꝑsuasit ille impurꝰ sat scio.
S eccum syrũ ire uideo. hinc scibo iã ubi siet
Atq hercle hic de g̾ge illo ẽ si me senserit
Cum qritare nunꝗͣ dicet carnifex:
Non ondam id meꝰ uelle.
Nnem rem mo seni quo pacto hret Enarraiu ordiẽ.
Homis scultitia.. collaudãuit filiũ.
Aihi ꝗid dedissem consiliũ eoit oras. a disrũpor
Iroentũ ad nũauit illico.
edit ꝑterea in sumptũ dimidiũ minę.
distributũ ẽ sane ex inĩa .i. hem
iuc mandes si ꝗd recte curatũ uelis.

Expanded text:
Abi, atque Hegioni cognato huius rem omnem narrato ordine; Abi, atque Hegioni cognato huius rem omnem narrato ordine; Nam is nostro Simulo fuit summus, et nos coluit maxime. Nam hercle alius nemo respicit nos. Propera tu, mea Canthara, Curre: obstetricem arcesse, ut cum opus sit ne in mora nobis siet.Id misero restat mihi mali, si illum potest Qui alicui rei est etiam eum ad nequitiam abducere. Ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum Aliquo: persuasit ille impurus, sat scio. Sed eccum Syrum ire video: hinc scibo iam ubi siet; Atque hercle hic de grege illo est: si me senserit Eum quaeritare, nunquam dicet carnifex. Non ostendam me id velle. Omnem rem modo seni Quo pacto se haberet enarramus ordine: Hominis stultitiam! Collaudavit filium: Mihi qui id dedissem consilium egit gratias. Disrumpor. Argentum annumeravit ilico: Dedit praeterea in sumtum dimidium minae: Id distributum sane est ex sententia. Hem! Huic mandes, si quid recte curatum velis.
Abbreviated transcription (Latin):
In h ꝓferendũ tibi uidr ẽẽ usq̃. Ge mihi ꝗd nõ placet
Iam pͥmũ illũ alieno aĩo a nobis ẽẽ res ip̃a indicat.
Nunc si h pala pferremꝰ ille inficias ibit. sat scio
Tua fama et gn̾ate uita in dubiũ ueniet. tũ si max
Fateat᷑ cũ ame̾t aliã nõ ẽ utile hãc illi dari.
Quapꝑ quoqͦ pacto tacito ẽ opꝰ So. ah mime gentiũ
Non facia qe ꝗd agis. So ꝓferam. C hem meã
Sostrata uide quã rẽ agãs.
Peiore res loco nõ põt eẽ ꝗͣ in quo nuc sita ẽ.
Primũ indotata ẽ. tũ p̃tea que secuda ei dos erat
Periit ꝓ uoine dari no põt nuptũ. hoc reliquũ ẽ
Si inficias ĩbit testis ẽ mecu annulꝰ que ipłe amiẜat.
Postremo qñ ego coscia sũ iͥ ame culpa ẽe hac ꝓcul.
Neq pcium neq rẽ ullã ine̾cessisse. illã aut me indigna geta
Expiar. ꝗd istuc: accedo ut meli dicas. tu qͣtu potes

Expanded text:
An hoc proferendum tibi videtur usquam esse? Mihi quidem non placet. An hoc proferendum tibi videtur usquam esse? Mihi quidem non placet. Iam primum illum alieno animo a nobis esse res ipsa indicat. Nunc si hoc palam proferimus ille infitias ibit, sat scio. Tua fama et gnatae vita in dubium veniet. Tum si maxime Fateatur, quum amet aliam, non est utile hanc illi dari: Quapropter quoquo pacto tacito est opus. Ah, minime gentium: Non faciam. Quid ages? Proferam. Hem, mea Sostrata, vide quam rem agas. Peiore res loco non potest esse quam in quo nunc sita est. Primum indotata est: tum praeterea quae secunda ei dos erat Periit: pro virgine dari nuptum non potest. Hoc reliquum est: Si infitias ibit, testis mecum est annulus quem amiserat. Postremo, quando ego conscia mihi sum a me cuNeque pretium neque rem ullam intercessisse illa aut me indignam, Geta, Experiar. Quid ista? accedo, ut melius dicas. Tu, quantum potes,
Abbreviated transcription (Latin):
Cet̾os ruerẽ agerẽ rapem tonderẽ et ꝓsternerẽ.
S cesso herã hõc malo imptue prope So. reuocemꝰ geta hem
Q iusqs es sine me So. ego sũ Sostrata.qe ubi ea ẽ.
e ip̃am qrito te expecto. oppido oppõtune te obtulisti
Mihi obũa hera So. ꝗd ẽ ꝗd trepidas. Ge hei mihi.
Quid festinas mi get̾a aiu recipe Ge prorsus
Quid istuc ꝓrsus e̾rgo ẽ e ꝑimus actum ẽ
Eloquẽ ergo obsecro te ꝗd sit. Ge iam. So ꝗd iã geta.
Eschinꝰ So ꝗͦd is eroo ge alienꝰ ẽ ab nr̃a familiã.
Hem ꝑii quare: Se amare cepit aliã So uhe misere mihi
N eq id occulte fert. ablenone ip̃us eripuit palam.
Satin ħ certũ ẽ. Qe certe hisce oculis egomet ĩudi Sostrat
Qui se inͦ sui gremio poĩtur puerũ dicebat pres
Ita obsecraturũ ut licẽt sibi hac uxorẽ duce.
Hera la crumas mitte ac poti ꝗd hãc rẽ opꝰ ẽ poͬro ꝓspice
Patiam ne an narremꝰ cipia.So Au. cui mi hõ. sanus ne

Expanded text:
Caeteros ruerem, agerem, raperem, tunderem, et prosternerem. Caeteros ruerem, agerem, raperem, tunderem, et prosternerem. Sed cesso heram hoc malo impertiri propere? Revocemus. Geta. Hem, quisquis es, sine me. Ego sum Sostrata. Ubi ea est? te ipsam quaerito, Te expecto: oppido opportune te obtulisti mihi obviam, Hera. Quid est? quid trepidas? Hei mihi! Quid festinas, mi Geta? Animam recipe. Prorsus— Quid istuc prorsus ergo est. Periimus: Actum est. Eloquere ergo, obsecro te, quid sit. Iam— Quid iam, Geta? Aeschinus— Quid is ergo? alienus est ab nostra familia. Hem, Perii: quare? Amare occepit aliam. Vae miserae mihi! Neque id occulte fert: ab lenone ipsus eripuit palam. Satin hoc certum est? Certum: hisce oculis egomet vidi, SostrataQui se in sui gremio positurum puerum dicebat patris; Ita obsecraturum ut liceret sibi hanc uxorem ducere? Hera, lacrimas mitte, ac potius quod ad hanc rem opus est porro consule; Patiamurne, an narremus cuipiam? Au, mi homo, sanusne es?
Abbreviated transcription (Latin):
Noccine seculũ: oscelera ogn̾a sacrilega. o hoĩem impurũ
Ne misam ꝗd nã ẽ q sic uideo timidũi et ꝓꝑantẽ getã.
Quẽ neq fides neq uis uirandũ neq illũ miẜ icordia
Repssit neq reflexit: neq q̃d ꝑtus instabat prope
Cui misere indione ꝑ ium uitiũ obtulerat. So non intelligo
Satis quȩ loꝗt cã ꝓpius obsecro accedamꝰ sostrata
Ha me miẜuͦ uix sum cõpos aĩ ita ardeo iracũdia
Nihil ẽ qđ malũ q̃ illã totã familiã dari mͥ obuiã:¬
t eoo ira hãc in eͥos euomã oẽm dũ egͥtudo ħ ẽ recẽs
Satis mihi id heãm supplicii dũ illos ulciscar mõ.
Seni aĩa pͥus extinouem ip̃i ꝗ illud ꝓduã scelus.
Tum ãt Sẏrũ impułiorẽ. ua̾h ꝗbus illũ lacerarẽ mois.
Sublimẽ mediũ arripem. et cͤapite pͥmũ in t̾ram
Statuerẽ ut cerebro disꝑoat uiam.
A dulescenti ip̃i eripem oculos post hec ꝓcipitẽ dare

Expanded text:
Hocine saeclum? O scelera, O genera sacrilega, O hominem impium! Hocine saeclum? O scelera, O genera sacrilega, O hominem impium! Me miseram! quidnam est quod sic video timidum et properantem Getam? Quem neque fides neque iusiurandum neque illum misericordia Repressit neque reflexit, neque quod partus instabat prope, Cui miserae indigne per vim vitium obtulerat. Non intelligo Satis quae loquatur. Propius obsecro accedamus, Sostrata. Ah, Me miserum! vix sum compos aNihil est, quod malim, quam illam totam familiam dari mihi obuiam, ut iram hanc in eos euomam omnem, dum aegritudo haec est recens. Satis mihi id habeam supplicii, dum Seni animam primum extinguerem ipsi qui illud produxit scelus. Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis! Sublimem medium arriperem, et capite pronum in terram statuerem, Ut cerebro dispergat viam. Adolescenti ipsi eriperem oculos; posthaec praecipitem darem;
Abbreviated transcription (Latin):
Recce edepol spero So mõ dolores mea tu
occipĩt pͥmulũ. Ca iam nuc times qͣi nunqͣ
Affueris nunqͣ tute peperis. So miẜam me
Neminẽ hẽo sole sumꝰ. geta at hic nõ ad est.
Nec quẽ ad obstetricẽ mittã. nͨͦ qui accersat eschinũ
Polis ꝗdem iam aderit. nã nunꝗͣ unũ int̾mittat diẽ
Quin semꝑ ueniat. So. solus mearũ miseriarũ ẽ remediũ.
Here nate meli fieri haud potuit qͣ factũ ẽ hera
Iñ uitiũ oblatũ ẽ qd ad illũ actin̾et potissimũ
alem tali gn̾e atq aĩo natũ ex tanta familia
ta pol ẽ ut dicis saluus nobis q̃so ut siet.
Geta. Sostrata. Cantara.
Unc illud ẽ q si om̃s omia consilia sua conferãt
atq huic malo salutẽ q̃rant auxilii nihil afferãt
Qđ mihiq heręq filięq herili ẽ. uhe miẜo inihi
ot res repẽte circũuallant. uñ e mergi no pot.
Uis. egestas. iniustitia. solitudo. infamĩa.

Expanded text:
Recte edepol spero. Modo dolores, mea tu, Recte edepol spero. Modo dolores, mea tu, occipiunt primulum. Iam nunc times, quasi nunquam affueris, nunquam tute pepereris. Miseram me, neminem habeo; solae sumus: Geta autem hic non adest; Nec quem ad obstetricem mittam; nec qui arcessat Aeschinum. Pol is quidem iam hic aderit; nam nunquam unum intermittit diem Quin semper veniat. Solus mearum miseriarum est remedium. E re nata melius fieri haud potuit quam factum est hera; Quando vitium oblatum est; quod ad illum attinet potissimum Talem, tali genere atque animo, natum ex tanta familia. Ita pol est ut dicis: salvus nobis Deos quaeso ut siet. GETA. SOSTRATA. CANTHARA. Nunc illud est quod si omnes omnia sua consilia conferant, Atque huic malo salutem quaerant, auxili nihil afferant, Quod mihique heraeque filiaeque herili est. Vae misero mihi! Tot res repente circumvallant, unde emergi non potest, Vis, egestas, iniustitia, solitudo, infamia.
Abbreviated transcription (Latin):
Neid assentãdi mao ꝗͣ qd heam ꝯ̃tu facẽ existimes.
Toe inepte qͣi nũc non norimꝰ nõs int̾ nos thesiplio.
No̾c mn dolet nos pene sero scisse: et pene in eũ locu
Redisse ut si om̃s cuꝑent tibi nihil possent auxiliarier
Pudebat es ha stultitia ẽ istec nõ pͥudõ tã ob ꝑuulã
Rem pene ex pr̃ia turpe ẽ dictu deos q̃so ut istec ꝓhibe
Peccaui. es ꝗd ait tãdem̃ nob sanio: Sy iam mitis ẽ
Ego ad forũ ibo ut hũc absolua tu intro ad illã thesipho
S yre insca. Sy eamꝰ: nãq hic ꝓperat in cyprũ.
Reddet᷑ ne time da. at ut õe reddat. Soẽ reddet: tace n
Ac seq̃re hac Sa. heus he syre. Sy hem qd ẽ.
Obsecro hercle hoĩem istũ impurissimũ
Ꝙ primũ ab soluitote. ne si mag̃ iratꝰ siet¬
Aliqua ad pr̃e hoc ꝑmanet. at ego tũc ꝑpetuo pexieri.
Non fiet. bono aĩo esto. tu cũ illa intꝰ oblecta int̾i:
Et lectulos iube st̾ni nobis et parari cȩt᷑a
ꝑsecro inea nutrix ꝗd nũc fiet. Caꝗd fiet rogas:

Expanded text:
m gratum facere existimes. Age inepte; quasi nunc non norimus nos inter nos, Ctesipho. Hoc mihi dolet, nos paene sero scisse, et paene in eum locum Redisse ut si omnes cuperent nihil tibi possent auxiliarier. Pudebat. Ah, stultitia est istaec, non pudor. Tam ob parvulam Rem paene ex patria!—Turpe dictu. Deos quaeso ut istaec prohibeant. Peccavi. Quid ait tandem nobis Sannio? Iam mitis est. Ego ad forum ibo ut hunc absolvam: tu intro ad illam, Ctesipho. Syre, insta. Eamus; namque hic properat in Cyprum. Reddetur; ne time. At ut omne reddat. Omne reddet: tace modo, ac sequere hac. Sequor. Heus, heus, Syre. Hem, quid est? Obsecro hercle, hominem istum impurissimum Quamprimum absolvitote; ne, si magis irritatus sietAliqua ad patrem hoc permanet, atque ego tum perpetuo perierim. Non fiet; bono animo es: tu cum illa te intus oblecta interim; Et lectulos iube sterni nobis, et parari caetera. Obsecro, mea nutrix, quid nunc fiet? Quid fiat rogas?
Abbreviated transcription (Latin):
Ueru ꝗd facias: ut hõ ẽ ita morẽ oeras
Nũc qd ius .i. mente uobis meliorẽ dari
u rus hĩc ibis: recte. I nã ꝗd tu agas
Ubi si ꝗd bñ pcipias nemo obtempat᷑:
Eoo u̾o hinc ãbẽam. qñ is q̃obre huc uenerã
Qũs abiit. illũ curo unũ. ille ad me attinet
Qñ ista uult fr̃ de istoc ip̃e iuderit.
S qs illic ẽ ꝓcul quẽ uidẽo: ẽ ne egio
Iribulus nr̃: si satis cerno is hercle ẽ. uah
Homo amicus nob̾ iam iñ apuero. odii boni
Ne illius mõi iam magna nobĩs ciuium
Penuria ẽ: homo antiqua u̾tute ac fide.
Haud scito mali ꝗd ortũ ex hoc sit publice
Soaudeo ubi ẽt huius oñis reliquias
R ẽstare uideo. uali uiuerẽ ẽt nũc libet
Opperiar hoĩem hic ut salutẽ et. colloquar.
Cgio. Qcta. Demea.

Expanded text:
Verum quid facias? ut homo est, ita morem geras. Verum quid facias? ut homo est, ita morem geras. Numquid vis? Mentem vobis meliorem dari. Tu rus hinc abis? Recta. Nam quid tu hic agas, Ubi si quid bene praecipias nemo obtemperet? Ego vero hinc abeo, quando is quamobrem huc veneram Rus abiit: illum curo unum: ille ad me attinet. Quando ita vult frater, de istoc ipse viderit. Sed quis illic est procul quem video? estne hic Hegio, Tribulis noster? si satis cerno, is hercle est: vah, Homo amicus nobis iam inde a puero. Di boni! Nae illiusmodi iam nobis magna civium Penuria est: homo antiqua virtute ac fide. Haud cito mali quid ortum ex hoc sit publice. Quam gaudeo ubi etiam huius generis reliquias Restare video! Ah, vivere etiam nunc libet. Opperiar hominem hic, ut salutem et conloquar. HEGIO. GETA. DEMEA.
Abbreviated transcription (Latin):
S alius sis spo ẽ similis maiorũ suu dy liui¬
sy¬
S yre p̃ceptoru plenꝰ ẽ istorũ ille. phi losoyhos
Domi hũit un disceret. fit sedulo.
Nihil p̾t̾mitto. consuefacio deniq
Inspicẽ tanqͣ in speculũ uitas hominũ
Iub̃eo atq ex aliis sumẽ exemplũ sibi.
Hoc facito s recte sane.  hoc fugito callide
Hoc laudi ẽ. s istec res ẽ.s hoc ui̾tio dat
Probissime.. porro ãt . si no hercle otium ẽ
Nunc mihi auscultadi pisces ex snĩa
Nasctus su. hi mihi ne corrũpant cautio ẽ
Nam id nobis tam flagitiũ ẽ qͣ illa deinea
Non face̾ uob̾ que mõ dixti et qđ queo
Conẜuis ad cundẽ istũc p̃cipio mou.
Hoc salsum ẽ hoc adustu. hoc lautũ ẽ parũ.
llud recte iterũ sic metis ᵘ sedulo
Noneo que possum ꝓ mea sapia.
Postrẽo tanquã in speculũ in patinas Demea
nspicẽ ubeo: et moneo ꝗd facto usus siet.
Inepta hȩc eẽ que nos facimꝰ sentio.

Expanded text:
Salvus sit, spero: est similis maiorum suum. HuiSalvus sit, spero: est similis maiorum suum. HuiSy praeceptorum plenus istorum ille. Phy. Domi habuit unde disceret. Fit sedulo. Nihil praetermitto: consuefacio: denique Inspicere tanquam in speculum in vitas omnium Iubeo, atque ex aliis sumere exemplum sibi. "Hoc facito." Recte sane. "Hoc fugito." Callide. "Hoc laudi est." Istaec res est. "Hoc vitio datur." Probissime. Porro autem— Non hercle otium est Nunc mihi auscultandi. Pisces ex sententia Nactus sum: hi mihi ne corrumpantur cautio est: Nam id nobis tam flagitium est quam illa, Demea, Non facere vobis quae modo dixti: et, quod queo, Conservis ad eundem istunc praecipio modum: "Hoc salsum est; hoc adustum est; hoc lautum est parum, Illud recte: iterum sic memento:" sedulo Moneo quae possum pro mea sapientia. Postremo tanquam in speculum in patinas, Demea, Inspicere iubeo, et moneo quid facto usus siet. Inepta haec esse nos quae facimus sentio:
Abbreviated transcription (Latin):
Etiam int̾ de cho an domi ẽ hiturꝰ.
Credo ut ẽ demẽtia mitiõis De heccine fieisy inepta le
Prĩs et facilitas praua De. fris me ꝗdem
Dudet pigetq Sy nimiũ int uos demea ac
Non quia ades pñs dico hoc ꝑnimiũ intest
Tu quantus q̃cus nihil nisi sapĩa es.
Prus olfecissem ꝗ̃ ille quicꝗͣ caepet
Uigilantiã tuã tum narras De sic siet
N odo ut nũc ẽ queso sy ut ꝗsq suũ uolt ẽẽ ita ẽ.
Quid eũ uidistin hodie. Sy tuum ne filiũ.
Abiit hinc rus. iam dudũ agere aliꝗd ruri arbitrõ.¬
Satin scis ibi ẽẽ. Sy oh quĩ ego met ꝓͦduxi De optĩe ẽ¬
I etui ne hereret hic Syatq iratũ admoum.
Quid at. Sy adortiugo ẽ frẽm apud forum
De plaltriã istacDe am u̾o. Sy uah nihil reticuit.
Nam ut nũabat forte argentũ int̾uenit
Nomo de impiuso cepit clamare o eschine
Neccine flagitia facẽ te: hoc face̾ te admitte
Indigna gne nr̃o. De ho ho lacrimo pgaudio
Non tñ hoc aroñtu ꝑdis: sed uitã tuã.

Expanded text:
Ellam intus. Eho an domi est habiturus? Credo, ut est Dementia. Haecine fieri! Inepta lenitas Patris et facilitas prava. Fratris me quidem Pudet pigetque. Nimium inter vos, Demea, ac Non quia ades praesens dico hoc, pernimium interest. Tu quantus quantus es nihil nisi sapientia ePrius olfecissem quam ille quicquam coeperit? Vigilantiam tuam tu mihi narras? Sic siet Modo ut nunc est quaeso. Ut quisque suum vult esse, ita est. Quid eum? vidistine hodie? Tuumne filium? Abigam hunc rus. Iamdudum aliquid ruri agere arbitror.Satin scis ibi esse? Oh, qui egomet produxi. Optime est. Metui ne haereret hic. Atque iratum admodum. Quid autem? Adortus iurgio fratrem apud forum De psaltria istac. Ain vero? Vah, nihil reticuit. Nam ut numerabatur forte argentum intervenit Homo de improviso: coepit clamare, " O Aeschine! Haecine flagitia facere te! haec te admittere Indigna genere nostro!" Oh! lacrimo gaudio. "Non tu hoc argentum perdis sed vitam tuam."
Abbreviated transcription (Latin):
Popp̃ssionẽ ut hãc mihi eripem postulet.
Labascit. unũ hoc hẽo uide si satis placet
Potiusqͣ uenias in piculũ Sanio:
Scͣnes ne an ꝑdas totũ: dimduũ face.
Minas decem comx radet alicude. Sa hei mihi

Expanded text:
Per oppressionem ut hanc mihi eripere postulet? Per oppressionem ut hanc mihi eripere postulet? Labascit. Unum hoc habeo: vide si satis placet: Potius quam venias in periculum, Sannio, Servesne an perdas totum, dividuum face: Minas decem conradet alicunde. Hei mihi
Abbreviated transcription (Latin):
Credo istuc melius ce. uerũ eoo nũꝗͣ adeo astutꝰ fui
Qiun qcꝗd possem mallem auferre potiꝰ in pntia.
A ge noui tuũ aui quasi iam usꝗͣ tibi sint uiginti mine
Dãm hiuic obsequare. p̃tea aũt te auit ꝓficiscĩ in cyprũ.
Nem. Si coemisse hinc q̃ illuc ueheres mlta. et naue conductã
Noc scio aius tibi pndet ubi illinc spero redieris tñ hages
Nusq̃ pedem .ꝑii. hicrele hac illi spe hoc incepũt.:
Iunet᷑ inieci scrupulũ hõi. Sa oscelera illud uide
Ut in ipo articulo oppssit. empte mulieres
omplures: et itẽ hinc alia que porto cyprũ
Nisi eõ ad m̾catu uenio damnũ maxiũ ẽ.
Nunc si hoc omittam actum agam ubi illinc rediero.
Nihil ẽ. refrixĩt res. nuc demũ uenis.
Cur passus: ubi eras: ut sit sacius ꝑdere
Caut hic nũc manẽ tam du aut tunc psequi.
Iam mea enu̾asti qd ad te rediturũ putas:
Hoccine illo dignũ ẽ: hoccine incipe eschinũ

Expanded text:
Credo istuc melius esse: verum ego nunquam adeo astutus fui Credo istuc melius esse: verum ego nunquam adeo astutus fui Quin quicquid possem mallem auferre potius in praesentia. Age; novi tuum animum; quasi iam usquam tibi sint viginti minae, Dum huic obsequare. Praeterea autem te aiunt proficisci Cyprum. Hem! Coëmisse hinc quae illuc veheres multa; navem conductam; hoc, scio, Animus tibi pendet. Ubi illinc, spero, redieris tamen hoc ages. Nusquam pedem. Perii hercle; hac illi spe hoc inceperunt. Timet: Inieci scrupulum homini. O scelera! illud vide Ut in ipso articulo oppressit. Emtae mulieres Complures; et item hine alia quae porto Cyprum. Nisi eo ad mercatum venio, damnum maximum est. Nunc si hoc omitto actum agam; ubi illinc rediero Nihil est; refrixerit res. "Nunc demum venis? Cur passus? ubi eras?" Ut sit satius perdere Quam aut hic nunc manere tam diu, aut tum persequi. Iamne enumerasti id quod ad te rediturum putes? Hocine illo dignum est? hocine incipere Aeschinum?
Abbreviated transcription (Latin):
Uerum cogito id qđd res ẽ. qñ eũ questũ incepis
Accipieda Et musitanda inuiria adulescentiu ẽ.
Sed nemo dabit. frustra egomet mecum
Ace. egomet cõueniã ip̃um. cupide accipiat¬
Iam faxo atq et bñdicat secũ esse actum.
Quid istuc Sanio ẽ. ꝗd te audio
Nescio ꝗd concertasse cum hero: Sa nunqͣ uidi iniqus
Certatõe comꝑatã ꝗͣ hȩc hodie int̾ nos fuit.
Ego uapulando ille uberãdo usq ambo defessi sumꝰ.
Iu̾a culpa. Sa quid agerẽ: Sꝙ adulescẽti morẽ gestũ opõtut
Qui potiu meli ꝗ hodie us os p̃bui. Sy age scis qđ loquar.
Peciũa in loco negligẽ inaxĩu intͥdũ ẽ lucrũ. hui
Metiusti nũc si de tuo iure concessisses paululũ atq¬
E dulescenti eẽs morigerat hoiu hõ stultissime
Ne no tibi istue feneraret. Sa. ego spem peio nõ emo
Nunꝗͣ rẽ facias. abi nescis inescare hoies Sanio

Expanded text:
Verum cogito id quod res est: quando eum quaestum occeperis, Verum cogito id quod res est: quando eum quaestum occeperis, Accipienda et mussitanda iniuria adolescentium est. Sed nemo dabit: frustra has egomet mecum Tace, egomet conveniam iam ipsum: cupide accipiat faxo; atque etiam Bene dicat secum esse actum. Quid istuc, Sannio, est quod te audio Nescio quid concertasse cum hero? Nunquam vidi iniquius Certationem comparatam quam haec hodie inter nos fuit: Ego vapulando, ille verberando, usque ambo defessi sumus. Tua culpa. Quid agerem? Adolescenti morem gestum oportuit. Qui potui melius qui hodie usque os praebui? Age, scis quid loquar? Pecuniam in loco negligere maximum interdum est lucrum. Hui! Metuisti; si nunc de tuo iure concessisses paululum, atque Adolescenti esses morigeratus, hominum homo stultissime, Ne non tibi istuc foeneraret? Ego spem pretio non emo. Nunquam rem facies: abi: nescis inescare homines, Sannio.
Abbreviated transcription (Latin):
Perurꝰ. pestis tñ tibi a me nulla ẽ orta in uiria.¬
Nam hercle ẽt id restat. illuc ꝗso redi qͦ cepisti eschĩe
Minis iugiti tu illã emisti q̃ res tibi u̾tat male̾.
Aroenti tantũ dabit᷑. dem.
Quĩd si ego tibi illam nolo uendere coges me.
Ninime. Sa naq id metui .E neq uenundandã censeo
Que libera ẽ nã ego liberali illam assero in ca manu
Nũc uide utͣ uis arontu accipe: an cam meditai tuã
Delibera hoc dũ ego redeo leno: Sa ꝓh osũpine iupiter
Minĩe miror q insanire occipĩt ex inuiria.
Domo me cripuit. u̾berauit. me inuito abduã mẽa.¬
Ob male facta hec. tantidem empta postulat sibi tradier
Ohõi misero plus ꝗnoentos colophios infregit mihi.
Age iam cupio si mo argentum reddat. s ego ħ ariolõ
Ubi me dixero dare tantͭ: testes faciet illico
Uendidisse me. de aronto somniũ ẽ mox eras redi.
Id ꝙͦ possum ferre si mo reddat ꝗͣꝗͣ in uiriũ est.

Expanded text:
Periurus, pestis; tamen tibi a me nulla orta est iniuria.Periurus, pestis; tamen tibi a me nulla orta est iniuria.Nam hercle etiam hoc restat. Illuc quaeso redi quo coepisti, Aeschine. Minis viginti tu illam emisti; quae res tibi vertat male. Argenti tantum dabitur. Quid si ego tibi illam nolo vendere, Coges me? Minime. Namque id metui. Neque vendendam censeo, Quae libera est; nam ego liberali illam assero causa manu. Nunc vide utrum vis; argentum accipere, an causam meditari tari tuam? Delibera hoc dum ego redeo leno. Pro supreme Iupiter! Minime miror qui insanire occipiunt ex iniuria. Domo me eripuit; verberavit; me invito abduxit meaOb malefacta haec tantidem emtam postulat sibi tradieromini misero plus quingentos colaphos infregit mihi. Age iam cupio, si modo argentum reddat. Sed ego hoc hariolor; Ubi me dixero dare tanti, testes faciet ilico Vendidisse me: de argento somnium: mox; "Cras redi." Id quoque possum ferre si modo reddat; quanquam iniurium est.
Abbreviated transcription (Latin):
sa. I stuc uolo ego ip̃m expiri Es. hem serua. omitte mulierẽ.
es N on inuerã uerũ in istam ꝑtem potius peccato.
I.tñ nc̃ ia: Sa ꝗd hoc reĩ ẽ regnũ ne eschine hic tu posside
eSi possiderẽ ornatꝰ eẽs ex tuis u̾tutib¬
Sa Quid tibi rei mecũ ẽ. Es. niħ. Sa. ꝗd nostin qsim. es nõ deside¬
a T etioin cui qcqͣ: Es. si atcigisses feres infortunũ:
Ante edes nõ fecisse erit meluis hoc conuitiũ
Nam si molestꝰ ꝑois ẽẽ. iam intro arripe at ibi
Usq ad necẽ opiere loris Sa. loris liber es. sic erit.
Si satis debacchatꝰ iã leno es audi si uis iãm nuc.
Ego ne debacchatꝰ sũ inte antu in me : Es. mitte ista atq ad rẽ redi.
Quã rẽ: qͦ redeã : Es iã ne me uis dicẽ qđ ad te attinet.¬
a. Cupio ȩq mõ aliꝗd es. uah leno iniqua me nõ uult loq
Leño sum farõ. ꝑnities couĩs adulescentiũ.

Expanded text:
. Istuc volo ergo ipsum experiri. Hem, serva: omitte mulierem. . Istuc volo ergo ipsum experiri. Hem, serva: omitte mulierem. mihi! Non innueram: verum in istam partem potius peccato tamen. I nunc iam. Quid hoc rei est! regnumne Aeschine hic tu possides? Si possiderem ornatus esses ex tuis virtutibus. Quid tibi rei mecum est? Nihil. Quid? nostin qui sim? Non desidero. Tetigin tui quicquam? Si attigisses ferres infortunium.Ante aedes non fecisse erit melius hic convicium; Nam si molestus pergis esse iam intro abripiere atque ibi Usque ad necem operiere loris.Si satis iam debacchatus es leno audi si vis nunc iam. Egon debacchatus sum autem, an tu in me? Mitte ista, atque ad rem redi. Quam rem? quo redeam? Iamne me vis dicere id quod ad te attinet? Cupio; aequi modo aliquid. Vah! leno iniqua me non vult loqui. Leno sum, fateor, pernicies communis adolescentium;