comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tuingͣtis̃. Pudorem enĩ rei. tollet multitudo peccanti¬
umi: ⁊ desinet eẽ ꝓbri loco cõmune maledictũ. Nũqͥd
iã ulla repudio erubescit. postꝗͣ. illustres. q̃dam ac no¬
biles.femine. ñ ꝯsulũ nũo s maritoꝵ annos suos cõpi¬
tant. ⁊ exeunt matͥmonii causa. nubũt repudii : tam¬
diu istud timebat᷑. qͣndiu rarũ erat. qr nulla sine di¬
uortio actas. Qd̃ sepe audiebãt fac̾e didicerũt. Nũ¬
qͥd iã ullus ad ult̾ii pudor ẽ. postquã eo uentũ ẽ. u nlła
uirũ habeat. nͥut ad ulterũ irritet : argum̃tũ ẽ d̾for¬
mitatis pudicicia. quã inuenies tã miserã.tam sordidã
ut illi non satis. sit unũ ad ulteroꝵ par. nisi singulis
diuisit horas. ⁊ ñ sufficit dies oĩb. nisi apud aliũ ge¬
stata ẽ. apud aliũ mansit : infrinita ⁊ antiqua ẽ qͣ
nesciat matͥmoniũ uocari ad ult̾ium. Quẽadmodũ

Expanded text:
ti ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantiti ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco commune maledictum. Numquid iam ulla repudio erubescit, postquam illustres quaedam ac nobiles feminae non consulum numero sed maritorum annos suos computant et exeunt matrimonii causa, nubunt repudii ? Tamdiu istuc timebatur, quamdiu rarum erat; quia nulla sine divortio acta sunt, quod saepe audiebant, facere didicerunt. Numquid iam ullus adulterii pudor est, postquam eo ventum est, ut nulla virum habeat, nisi ut adulterum irritet ? Argumentum est deformitatis pudicitia. Quam invenies tam miseram, tam sordidam, ut illi satis sit unum adulterorum par, nisi singulis divisit horas ? Et non sufficit dies omnibus, nisi apud alium gestata est, apud alium mansit. Infrunita et antiqua est, quae nesciat matrimonium vocari unum adulterium. Quemadmodum
Abbreviated transcription (Latin):
int̃rogatione ꝯtentꝰ. nisi reũ manu sua tenuit. O
turpe̾ hũani gn̾is. ⁊ fraudis ac neqͥciȩ publicȩ ꝯfes¬
sionẽ. Anulis nr̃is plꝰ quã animis credit᷑. In quit.
isti uiri ornati adhibiti s̾. in qͥt ĩpͥmũt signa. nẽpe
ne ile neget. accepisse se. qd accepit. hos ĩ corrupto
uiros. & uindices ueritatis cristimas : at his ipsis. ñ altt̃
stitĩ pecuniȩ cõmittent᷑. Ita ñ honestiꝰ etat. a qͥbrdã fidem
falli. quã ab om̃ib ꝑfidiã timeri : hoc unũ de ẽ auaricie.
ut bñficia sñ sponsore ñ demꝰ. Generosi aĩ ẽ ⁊ magnifi¬
ci. iuuare pdesse. Qui dat bñficia deos imitat᷑. Qui repe¬
tit fenatores. Qd illos dũ undicamꝰ. in turbã sordidis¬
simã redigimꝰ : Plures inqͥt ingrati erũt. si nulla adu̾sꝰ
ingͥtũ dat᷑ actio. Immo pauciores qr maiore delectu.
dabunt᷑ bñficia. De iñ ñ expedit notũ oĩb fieri. ꝗͣ mul¬

Expanded text:
interrogatione contentus, nisi reum manu sua tenuit. O interrogatione contentus, nisi reum manu sua tenuit. O turpem humani generis fraudis ac nequitiae publicae confessionem ! Anulis nostris plus quam animis creditur. In quid isti ornati viri adhibiti sunt ? In quid imprimunt signa ? Nempe ne ille neget accepisse se, quod accepit ! Hos incorruptos viros et vindices veritatis existimas ? At his ipsis non aliter statim pecuniae committentur. Ita non honestius erat a quibusdam fidem falli, quam ab omnibus perfidiam timeri ? Hoc unum deest avaritiae, ut beneficia sine sponsore non demus ! Generosi animi est et magnifici iuvare, prodesse ; qui dat beneficia, deos imitatur, qui repetit, feneratores. Quid illos, dum vindicamus, in turbam sordidissimam redigimus ? " Plures," inquit, " ingrati erunt, si nulla adversus ingratum datur actio." Immo pauciores, quia maiore dilectu dabuntur beneficia. Deinde non expedit notum omnibus fieri, quam mul
Abbreviated transcription (Latin):
ta. Hoc mͦ bñficla auctoritatẽ suã tenent. ⁊ magnisi¬
cas̃. Pollues illa. simat̾iã litiũ feceris. Eqͥssima uox ẽ.
tem. securitatẽ. sanitatẽ. Reddi maxima q̃q ñ pꝰsũt.
teriturã tante rei dignitatẽ. si bñficiũ merc̃e facimꝰ
Non ẽ irritandꝰ animꝰ ad auariciã. ad q̃relas addis¬
cordiã. sua sponte in ista fert᷑. Qntũ possumꝰ resistamꝰ
et q̃renti occasiones ãputemꝰ. Utinã qͥđ ꝑsuad̾e posse¬
mꝰ. ut pecuniascreditas tm̃ a uolentib acciꝑent.
Utinã nulla stipulatio emptorẽ uenditori obliga¬
ret. nec pacta ꝯuentaq ĩp̃ssis signis custodirent᷑.
fides pocius illa seruaret. ⁊ equũ colens animꝰ. S ne¬
cessaria optimis p̃tulerũt.⁊ cog̾e fidẽ quã spectare
malũt. Ad hibent᷑ ab utraq parte testes. Ille ꝑta¬
bulas pluriũ noĩa int̃positis parariis fac̾. ille ñ ẽ

Expanded text:
ta. Hoc modo beneficia auctoritatem suam tenent et magnifita. Hoc modo beneficia auctoritatem suam tenent et magnifica sunt; pollues illa, si materiam litium feceris. Aequissima vox est tem ? Securitatem ? Sanitatem ? Reddi maxima quaeque non possterituram tantae rei dignitatem, si beneficium mercem facimus. Non est irritandus animus ad avaritiam, ad querellas, ad discordiam ; sua sponte in ista fertur. Quantum possumus, resistamus et quaerenti occasiones amputemus. Utinam quidem persuadere possemus, ut pecunias creditas tantum a volentibus acciperent ! Utinam nulla stipulatio emptorem venditori obligaret nec pacta commentaque impressis signis custodirentur, fides potius illa servaret et aecum colens animus ! Sed necessaria optimis praetulerunt et cogere fidem quam expectare malunt. Adhibentur ab utraque parte testes. Ille per tabulas plurium nomina interpositis parariis facit ; ille non est
Abbreviated transcription (Latin):
na. d illud qͦ tͥ e ꝯtrario occutrat multo tardiores
fut᷑os. ad accipienda bñficia. si ꝑicłm cause dicende ad itͣi
erunt. ⁊ ĩnocentiã sollicitiore habituri loco. deiñ erimꝰ
ꝑ hoc ipsi qͦ ad danda tardiores. Nemo enĩ libent̃ dat
inuitis. s quic̃q ad bñficiendũ bonitate inuitatꝰ ẽ. et
ipsa pulchritudine rei etiã libentiꝰ dabit. nicħ debitu¬
ris nisi qd̾ uolũt. Minuit᷑ enĩ gła eiꝰ officii. cui diligẽ¬
ter cautũ ẽ. Dem̃ pauciora ert̃ bñficia. s ueriora. Ed
aũt mali ẽ in hiberi bñficioꝵ temeritatẽ : hoc enĩ ip¬
sũ secuti s̃. qui nullã legẽ huic ꝯstituer̃t. ut cͥcũspecti
donaremꝰ. cͥcũ spectiꝰ dirigeremꝰ eos in qͦs m̾ita ꝯferũt᷑.
Etiã atq etiã. cui des ꝯsid̾a. Nulla actio erit. nulla re¬
peticio. Erras si existimas succutsurũ sͥ. iudicẽ. Nui¬
la lex te in integrũ restituet. solã accipientis fidẽ spec¬

Expanded text:
tardiores futuros ad accipienda beneficia, si periculum causae dicundae aditum erunt et innocentiam sollicitiore habituri loco. Deinde erimus per hoc ipsi quoque ad danda tardiores ; nemo enim libenter dat invitis, sed quicumque ad bene faciendum bonitate invitatus est et ipsa pulchritudine rei, etiam libentius dabit nihil debituris nisi quod volent. Minuitur enim gloria eius officii, cui diligenter cautum est. Deinde pauciora erunt beneficia, sed veriora ; quid autem mali est inhiberi beneficiorum temeritatem ? Hoc enim ipsum secuti sdonaremus, circumspectius eligeremus eos, in quos merita conferuntur. Etiam atque etiam, cui des, considera : nulla actio erit, nulla repetitio. Erras, si existimas succursurum tibi iudicem ; nulla lex te in integrum restituet, solam accipientis fidem spec
Abbreviated transcription (Latin):
tes qͥb erudiunt᷑ ingenu tradidit. bñficiũ ẽ. Idem
eꝯt̾rio fit. in ꝑsona serui. Qͥ eqͥd ẽ qd̾ seruit offiei for
mulã excedit. qd̾ ñ ex ĩꝑio. s exuoluntate p̃stat᷑. bñ¬
ficiũ est. si mͦ tm̃ ẽ. ut hoc uocari potuerit. qͣ lib
alio p̃stante. Seriuis ut placet. Chrysippo. ꝑpetuus
m̾cennariꝰ ẽ. Quẽ admodũ ille bñficiũ dat. uͥ plus
p̃stat ꝗ̃ qd̾ oꝑas locauit. sic seruꝰ uͥ beniuolentia g
dñm fortunȩ suȩ modũ tͣnsio. ⁊ altiꝰ aliqͥd ausus

Expanded text:
tes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem tes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem e contrario fit in persona smulam excedit, quod non ex imperio, sed ex voluntate praestatur, beneficium est, si modo tantum est, ut hoc vocari potuerit quolibet alio praestante. Servus, ut placet Chrysippo, perpetuus mercennarius est. Quemadmodum ille beneficium dat, ubi plus prestat quam per operas locavit: sic et servus cum benevolentia erga dominum fortune sue modum transit; et aliquid audet,
Abbreviated transcription (Latin):
seruitꝰ quid̃ potuit. Errat. siqͥs existimat seruitu¬
tẽ in totũ hoĩem descend̾e̾. Pars melior eiꝰ excepta ẽ.
Corpora obnoria s̃. ⁊ asscͥpta dñis. mens qͥd̾ sui uiris
q̃ adeo lib̾a ⁊ uaga ẽ. ut ne ab hoc qͥd̾ carce̾ cui ĩclusa
ẽteneri q̃at. qͦ minꝰ Impetu suo utat᷑. ⁊ ingentia
agat. ⁊ in infinitũ comes celestib exeat. Corpus ita¬
q ẽ qd̾ dño fortuna tradidit. hoc emit hoc uendit.
int̾ior illa pars mancipiodari. ñ põt. Ab hac qͥcqͥd
ẽ. liberũ ẽ. Nec enĩ aut nos oĩa iubere possumus
leges nec uibẽt. nec uetãt. fac̾e. in his setuꝰ mat̾iam bñfi
Ubi plꝰ quã qd̾ seruo necesse ẽ. bñficiũ ẽ. Ubi in affectũ.
amici tͣsit. desinit uocari. minist̾iũ. Est aliqͥd quod
añs p̾stare seruo debeat. ut cibariũ. uestiariũ. sle¬
mo hoc dix̃ bñficiũ. At indulsit. lib̾alius educauit. ar¬

Expanded text:
servitus quidem potuit. Errat, si quis existimat servituservitus quidem potuit. Errat, si quis existimat servitutem in totum hominem descendere. Pars melior eius excepta est. Corpora obnoxia sunt et adscripta dominis ; mens quidem sui iuris, quae adeo libera et vaga est, ut ne ab hoc quidem carcere, cui inclusa est, teneri queat, quominus impetu suo utatur et ingentia agat et in infinitum comes caelestibus exeat. Corpus itaque est, quod domino fortuna tradidit ; hoc emit, hoc vendit ; interior illa pars mancipio dari non potest. Ab hac quidquid venit, liberum est ; nec enim aut nos omnia iubere possumus quae leges nec iubent nec vetant facere ; in iis servus materiam benefiubi plus, quam quod servo necesse est, beneficium est ; ubi in adfectum amici transit, desinit vocari ministerium. Est aliquid, quod dominus praestare servo debeat, ut cibaria, ut vestiarium ; nemo hoc dixit beneficium. At indulsit, liberalius educavit, ar
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑducã seruũ. ut in młta lib̾ sit. Int̾m dic mͥ. si t̾ osten¬
dero aliquẽ seruũ ꝓsalute dñi sui. sñ respectu sui di¬
micantẽ. ⁊ ꝯfossũ uuln̾ib reliqͥas tñ sangͥnis ab ipsis
uitalib fundentẽ. ⁊ ut ille effugiendi tẽpꝰ habeat. mo¬
ram sua morte q̃rentẽ. hũc tu negabis bñficiũ dedisse.
qr seruꝰ ẽ: si tͥ ostñdero aliquẽ. ut secreta dñĩꝓdat nul¬
la tyranni pollicitacione corruptũ. nullis t̾ritũ mi¬
nis nullis cruciatib uictũ. au̾tisse qͣntũ potuerit sy¬
piciones q̃rentis ⁊ ĩpendisse sp̃m fidei. hc̃ tu negabis
bñficiũ dño dedisse qr seruus ẽ : uide ne eomaiꝰ sit qͦ
rarius ẽ exemplũ uirtictis inseruis eo qͣd̾ gͣciis. qd̃ fe
uititis odiũ inaliqͦ dni caritas uicit. Ita ne iõ bñ ficiũ
ñ ẽ. qr a seruo ꝓfertũ ẽ : s iõ maiꝰ. qr det̾rere ab illo ne

Expanded text:
perducam servum, ut in multa liber sit. Interim dic mihi, si tibi ostenperducam servum, ut in multa liber sit. Interim dic mihi, si tibi ostendere aliquem pro salute domini sui sine respectu sui dimicantem et confossum vulneribus reliquias tamen sanguinis ab ipsis vitalibus fundentem et, ut ille effugiendi tempus habeat, moram sua morte quaerentem, hunc tu negabis beneficium dedisse, quia servus est ? Si tibi ostendero aliquem, ut secreta domini prodat, nulla tyranni pollicitatione corruptum, nullis territum minis, nullis cruciatibus victum avertisse, quantum potuerit, suspiciones quaerentis et impendisse spiritum fidei, hunc tu negabis beneficium domino dedisse, quia servus est ? Vide, ne eo maius sit, quo rarius est exemplum virtutis in servis, eoque gratius, quod, cum in aliquo domini caritas vicit. Ita non ideo beneficium non est, quia a servo profectum est, sed ideo maius, quia deterrere ab illo ne
Abbreviated transcription (Latin):
quis teneat᷑ ĩꝑio. si sũmo tenet᷑. Nã si seruo qͦminꝰ
in nom̃ meriti ꝑuentat. necessitas ob est. ⁊ paciendi
qui dant regib sius. dant ĩꝑatorib bñficia. gͦ ⁊ dñis.
Põt seruꝰ uistꝰ eẽ. põt fortis. põt magni animi. gͦ ⁊
bñficiũ dare põt. Nã i hoc uͥtutis ẽ. ad eoq dñĩs
serui bñficia pꝰst̃ dare. ut ipsos sepe benefieii sui fecert.
Nonẽ dubiũ qͥn seruus bñficiũ lare possit. cuilibet.
ministu fieri si pecuniã illi dederit. alioqͥn cotidie
añm suũ obligat. ꝑ egͥnantẽ sequit᷑. egro ministrat.
et laborẽ sũ mostudio colit. Oĩa tnista q̃ alio p̃stante bñ
ficia dicerent᷑. p̃stante seruo mmistias. Bñficiũ eñi
idẽ qd̾ qͥs dedit cũ illaliceret. ⁊ ñ dare. Seruꝰ aũ. ñ ht̃ ne¬
gandi potestatẽ. Ita ñ prestat. s paret. nec idse fecisse
iactat. qd̾ ñ fac̾e ñ potuit. Iam sub ista lege uincã. ⁊ eo

Expanded text:
teneatur imperio, si summo tenetur ? Nam si servo, quominus in nomen meriti perveniat, necessitas obstat et patiendi qui dant regibus suis, dant imperatoribus beneficia ; ergo et dominis. Potest servus iustus esse, potest fortis, potest magni animi ; ergo et beneficium dare potest, nam et hoc virtutis est. Adeo quidem dominis servi beneficia possunt dare, ut ipsos saepe beneficii sui fecerint. Non est dubium, quin servus beneficium dare possit cuilibet ; mini sui fieri, si pecuniam illi dederit. Alioqui cotidie dominum suum obligat ; peregrinantem sequitur, aegro ministrat, rus eius labore summo colit ante servo ministeria sunt. Beneficium enim id est, quod quis dedit, cum illi liceret et non dare. Servus autem non habet negandi potestatem ; ita non praestat, sed paret, nec id se fecisse iactat, quod non facere non potuit." Iam sub ista ipsa lege vincam et eo
Abbreviated transcription (Latin):
suos. equȩ ⁊ illud. meliores fuisse. Qd̾ si ꝯstat põt fieri ut
oĩum rerũ eause st̃. ⁊ tñ minime partes s̃. eoꝵ q̃ gignũt
aspice rhenũ. aspice euphraten. om̃s deniq inclitos
ammnes. Qdͥ s̃ si llos illic uñ effluunt estimes : quicqͥd ẽ
qͦ tim̃t᷑. quo noĩant᷑. in ꝓcessu parauer̃t. Tolle radicem.
bes suie ꝓceritatẽ. estimes altissimas: Siue crassitudinẽ
spatiũ quoq ramoꝵ. latissime fusas. Qnͣtulũ ẽ his cõ¬
paratũ illud. qd̾ radix tenui fibra cõplectit᷑ : Innitunt᷑
mam̃tũ tociꝰ oꝑis. iacta s̃ latent. Idem in cet̾is euenit.
Precipua suasꝑ sequens magnitudo obruet.Non po¬
tuissem qͥcquã ꝯseqͥ nͥ parentũ b̃nficiũ añcessiss. Sed
nu gero. fac̾e potuissem. nec in hãc emerg̾e̾ noĩs. cla¬
ritatẽ. quã eiuili ac militari industria merui. Nũqͥd¬

Expanded text:
suos ; aeque et illud meliores fuisse. Quod si constat, potest fieri, utsuos ; aeque et illud meliores fuisse. Quod si constat, potest fieri, utomnium rerum causae sunt et tamen minimae partes sunt eorum, quae gignunt. Adspice Rhenum, adspice Euphraten, omnes denique inclutos amnes. Quid sunt, si illos illic, unde effluunt, aestimes ? Quidquid est, quo timentur, quo nominantur, in processu paraverunt. Adspice oceritatem aestimes, altissimas, sive crassitudinem spatiumque ramorum, latissime fusas. Quantulum est his comparatum illud, quod radix tenui fibra complectitur ! Tolle radmamentum totius operis iacta sunt, latent. Idem in ceteris evenit; principia sua semper sequens magnitudo obruet. Non potuissem quicquam consequi, nisi parentum beneficium antecessisset ; sed nu gero, facere potuissem nec in hanc emergere nominis claritatem, quam civili ac militari industria merui ; numq
Abbreviated transcription (Latin):
uulgarẽ cultũ sub ornati quo in ꝗͣ. te isti efferũt: ad
hostiũ alicꝰ hostiarii. ad hortos alicuiꝰ. ne ordinariũ qͥd
habentis officiũ. Et demñ negas tͥ a seruo tuo bñficiũ.
dari posse cui osculũ alieni serui bñficiũ ẽ : q̃ ẽ tanta
animi discordia : cod̾ tpr seruos despicis ⁊ colis. ĩꝑiosꝰ
utͣ lim̃ atq ĩpotens humił foris. ⁊ tã ꝯtẽptus. quã ꝯtẽ¬
pnis.Neq enĩ ulli mag̃ abictunt aĩos. quã qͥ ĩꝓbe
tollunt. nulliq ad calcandos alios paratiores. quã qui
ꝯtumelias fac̾e. accipiendo didicert̃. Uicenda ħ fuer̃t.
ad ꝯtundendã insolentiã hõiũ exfortuna pendentiũ.
iudicandũq uis bñficii dandi seruis. ut a filiis quoq
undicarent᷑. Ouertt᷑ enĩ an aliq̃n liberi maiora
bñficia dare parentib suis possit̃ quã acceꝑint. Illud ꝯcedit᷑
multos filios maiores potentioresq extitisse quã parentes

Expanded text:
vulgarem cultum subornati, quo, inquam, te isti efferunt ? Ad vulgarem cultum subornati, quo, inquam, te isti efferunt ? Ad ostium alicuius ostiarii, ad hortos alicuius, ne ordinarium quidem habentis officium ; et deinde negas tibi a servo tuo beneficium dari posse, cui osculum alieni servi beneficium est ? Quae est tanta animi discordia ? Eodem tempore servos despicis et colis, imperiosus intra limen atque impotens, humilis foris et tam contemptus quam contemnens. Neque enim ulli magis abiciunt animos, quam qui improbe tollunt, nullique ad calcandos alios paratiores, quam qui contumelias facere accipiendo didicerunt. Dicenda haec fuerunt ad contundendam insolentiam hominum ex fortuna pendentium vindicandumque ius beneficii dandi servis, ut filiis quoque vindicaretur. Quaeritur enim, an aliquando, liberi maiora beneficia dare parentibus suis possint, quam acceperint. Illud conceditur multos filios maiores potentioresque extitisse quam parentes
Abbreviated transcription (Latin):
splendidos siue ꝑsordidos gradꝰ. ad hc̃ pͥma cuiꝰq origo.
ꝑducit᷑. Non ẽ qd̾ te isti decipiant. qͥ cũ maiores suos
recensent. ubicũq nom̃ illustre fecit. illo dm̃ fugiunt.
Neminẽ despexeris etiã si cͥca illũ obsoleta s̃ noĩa. et
parũ indulgente adiuta fortuna. Siue lib̾tim añuos
hñt siue serui. siue exteraꝵ gñtiũ hoĩes. erigite au¬
dact᷑ aĩos. ⁊ quicqͥd in medio sordidi. iacet tͣnsilite. Ex¬
pectat uos ĩsũmo magna nobilitas. Qdͥ suꝑbia ĩtan¬
tam uanitatẽ attollim᷑. ut bñficia aserius indigem.
acciꝑe. ⁊ sortẽ eoꝵ expectemꝰ. obliti meritoꝵ: Seruũ
tu quẽquã uocas. libidinis ⁊ gule seruus: ⁊ adultere ĩ¬
mo ad ult̾arũ cõmune mancipiũ: Seruũ uocas quẽꝗͣ
tu: quo tandem abistis gerulis. raperis. cubile istud
tuũ cͥcũferentib : quo te penulati. in militũ qͥd̾ non

Expanded text:
splendidos sive per sordidos gradus ad hunc prima cuiusque origo splendidos sive per sordidos gradus ad hunc prima cuiusque origo perdueitur. Non est, quod te isti decipiant, qui, cum maiores suos recensent, ubicumque nomen inlustre defecit, illo deum infuleiunt. Neminem despexeris, etiam si circa illum obsoleta sunt nomina et parum indulgente adiuta fortuna. Sive libertini ante vos habentur sive servi sive exterarum gentium homines, erigite audacter animos et, quidquid in medio sordidi iacet, transilite ; expectat vos in summo magna nobilitas. Quid superbia in tantam vanitatem attollimur, ut beneficia a servis indignemur accipere et sortem eorum spectemus obliti meritorum ? Servum tu quemquam vocas, libidinis et gulae servus et adulterae, immo adulterarum commune mancipium ? Servum vocas quemquam tu ? Quo tandem ab istis gerulis raperis cubile istud tuum circumferentibus ? Quo te penulati in militum quidem non
Abbreviated transcription (Latin):
grãm redisse. nͥ aliqͥd mͥ donaueris. Petii q ñ fastidi
dabo oꝑam. nx unꝗͣ tibi irascar. honeste fecit cesar
qd̾ ignouit. qđ lib̃tatẽ elem̃tiȩ ad iecit. Quicũq hoc
audierit exemplũ. necesse ẽ cesarẽ laudet. s cũ seruũ
añ laudau̾it. Non expectas ut tͥ narrẽ manu missũ
qͥ hoc fecerat. nec tñ gris pecimiã ꝓlib̾tate eiꝰ cesar nu¬
merau̾at. Post cot erempla ñ dubiũ ẽ. qͥnbñficiũ aliqñ
a seruo dñs accipiat. Qua re pociꝰ ꝑsona remminuat
quã ꝑsonã res ipsa cohonestet. ead̾ om̃ib pͥncipia ea¬
dẽq origo. Nemo alt̾o nobilior. nͥ cui rectiꝰ ingeniũ
⁊ artib bonis aptiꝰ. Qui imagines in aboexponũt.⁊
noĩa familie sue longo ordine ac multis steminatũ
illigata flexuris in parte pͥma ediũ collocant ñ noti
magis quã nobiles s̃. Unus om̃iũ parens. mũdꝰ ẽ. siue ꝑ

Expanded text:
gratiam redisse, nisi aliquid mihi donaveris," petitque non fastidiegratiam redisse, nisi aliquid mihi donaveris," petitque non fastidiedabo operam, ne umquam tibi irascar ! " Honeste fecit Caesar, quod ignovit, quod liberalitatem clementiae adiecit. Quicumque hoc audierit exemplum, necesse est Caesarem laudet, sed cum servum ante laudaverit. Non expectas, ut tibi narrem manu missum, qui hoc fecerat. Nec tamen gratis : pecuniam pro libertate eius Caesar numeraverat. Post tot exempla num dubium est, quin beneficium aliquando a servo dominus accipiat ? Quare potius persona rem minuat, quam personam res ipsa cohonestet ? Eadem omnibus principia eademque origo ; nemo altero nobilior, nisi cui rectius ingenium t artibus bonis aptius. Qui imagines in atrio exponunt et nomina familiae suae longo ordine ac multis stemmatum inligata flexuris in parte prima aedium collocant, non noti magis quam nobiles sunt ? Unus omnium parens mundus est, sive per
Abbreviated transcription (Latin):
ret᷑. ãmotã eẽ imaginẽ obscenis. ⁊ iã subscͥptionẽ depo¬
neret. ostñdit ĩ manu sua. seruꝰ anulũ. diqͥs hc̃ seruũ
uocat. ⁊ illũ ꝯuiuã uocauit. Sub diuo augusto. ñ¬
dũ hoĩb u̾ba sua ꝑlcłosa erant. iam molesta. Rufus
uir ordinis. senatorii int̃ cenã optau̾at. ne cesar sal¬
uus rediret. ex ea ꝑegͥnatione quã parabat. ⁊ ad iece¬
rat om̃s idem ⁊ tauros. ⁊ uitulos optare. fuerũt qͥilla
diligent̃ audirẽt. Ut pͥmũ dilux̃. seruꝰ qͥcenanti ad pe¬
des steterat. narrat q̃ int̾ cenã ebriꝰ dixiss hortat᷑ ut
cesarem occupet. atq ip̃e deferat. Usus ꝯsilio. descen¬
denti cesari oceͣrit. ⁊ cũ malã m̃tẽ habuisse se pͥdie iu¬
rass. id ut ĩ se ⁊ ĩfilios suos recid̾et optauit. ⁊ cesarem
ut ignoso̾et. sibi rediretq ingrãm secũ rogauit. Cũ
dixiss se cesar fac̾e. nemo in quit credet te mecũ in

Expanded text:
retur admotam esse imaginem obscenis et iam subscriptionem comporetur admotam esse imaginem obscenis et iam subscriptionem componeret, ostendit in manu sua servus anulum. Si quis hunc servum vocat, et illum convivam vocabit. Sub divo Augusto nondum hominibus verba sua periculosa erant, iam molesta. Rufus, vir ordinis senatorii, inter cenam optaverat, ne Caesar salvus rediret ex ea peregrinatione, quam parabat; et adiecerat idem omnes et tauros et vitulos optare. Fuerunt, qui illa diligenter audirent. Ut primum diluxit, servus, qui cenanti ad pedes steterat, narrat, quae inter cenam ebrius dixisset, et hortatur, ut Caesarem occupet atque ipse se deferat. Usus consilio descendenti Caesari occurrit et, cum malam mentem habuisse se pridie iurasset, id ut in se et in filios suos redderet, optavit et Caesarem, ut ignosceret sibi rediretque in gratiam secum, rogavit. Cum dixisset se Caesar facere : " Nemo," inquit, " credet te mecum in
Abbreviated transcription (Latin):
ceruicẽ por rexit. Qnͣti uiri ẽ ꝓ dño eo tp̃r mori uelle. quo
erat rara fides dnm mori nolle ĩ publica crudelitate. itẽ
inueniri ĩpublica ꝑfidia fidelem. cũ p̃mia ꝓditionis in¬
gentia. ostñdant᷑. p̃miũ fidei mortẽ ꝯcupisc̾eᷤ. Nr̃i scłi
exempla ñ p̃t̾ibo. Sub tyberio cesare fuit accusandi
frequens. ⁊ pene publica rabies. q̃ omĩ eiuili. bello gͣuius
togatam ciuitatẽ ꝯfecit. Excipiebat᷑ ebrioꝵ sermo. sĩ¬
plicitas iocantiũ. Nicħ erat tutũ om̃s seuiendi placebat
occasio. nec iã reoꝵ expectabant᷑ euentꝰ. cũ eẽt unus.
Cenabat saulus p̃torius in ꝯuiuo qͦdam. imaginẽ Ty¬
berii cesaris hñs ectipa ⁊ eminente gemma. Rem in¬
eptissimã fecero. si nẽ u̾ba q̃siero. quẽ ad modũ dicã.
illũ matellã sũpsisse. Qd̃ factũ simul ⁊ maro ex notis
illiꝰ tpris uestigatorib notauit. ⁊ seruꝰ eiꝰ qͦ nectebant᷑
insidie ei ebrio anulũ detrax̃. Et cũ maro ꝯuiuas testa¬

Expanded text:
cervicem porrexit. Quanti viri est pro domino eo tempore mori velle, quo rara erat fides dominum mori nolle ! in publica crudelitate mitem inveniri, in publica perfidia fidelem ! cum praemia proditionis ingentia ostendantur, praemium fidei mortem concupiscere ! Nostri saeculi exempla non praeteribo. Sub Tib. Caesare fuit accusandi frequens et paene publica rabies, quae omni civili bello gravius togatam civitatem confecit ; excipiebatur ebriorum sermo, simplicitas iocantium ; nihil erat tutum ; omnis saeviendi placebat occasio, nec iam reorum expectabantur eventus, cum esset unus. Cenabat Paulus praetorius in convivio quodam imaginem Tib. Caesaris habens ectypa et eminente gemma. Rem ineptissimam fecero, si nunc verba quaesiero, quemadmodum dicam illum matellam sumpsisse ; quod factum simul et Maro ex notis illius temporis vestigatoribus notavit et servus eius, quoi nectebantur insidiae, ei ebrio anulum extraxit. Et cum Maro convivas testa
Abbreviated transcription (Latin):
plũ duaꝵ urbiũ fuit. Intanta ꝯfusione captȩ ciui¬
tatis. cũ sibi qͥsq ꝯsuleret. om̃s ab illa p̃t tr̃asfugas
fugert̃. At hi ut ostñderẽt quo aĩo fcã eẽt pͥor illa tͣn¬
sitio. a uictorib ad captiuã transfugert. ꝑsonã par¬
ricidaꝵ ferentes. Qd in illo bñficio maximũ fuit.
tum fama scełis emisse. Uectenus p̃tor marsorum
ducebatur ad romanũ imꝑatorẽ. Seruis eiꝰ gladiũ
militi ipsi a qͦ trahebat᷑ eduxit. ⁊ pͥmũ dnm̃ occidit.
suo. ut sibi uenenũ daret. Cũ t̾giu̾santẽ uid̾e̾t. qͥd
cunctaris in qͥt. tanꝗͣ intua potestate totũ istud sit.
Meetẽ rogo armatus. Tũ ille ꝓmisit. ⁊ medicam̃tũ
innoriũ. bibendũ illi dedit. Quo cũ sopitꝰ eẽt. acces¬

Expanded text:
plum duarum urbium fuit. In tanta confusione captae civiplum duarum urbium fuit. In tanta confusione captae civitatis eum sibi quisque consuleret, omnes ab illa praeter transfugas fugerunt ; at hi, ut ostenderent, quo animo facta esset prior illa transitio, a victoribus ad captivam transfugerunt personam parricidarum ferentes ; quod in illo beneficio maximum fuit, tum fama sceleris emisse. Vettius, praetor Marsorum, ducebatur ad Romanum imperatorem ; servus eius gladium militi illi ipsi, a quo trahebatur, eduxit et primum dominum occidit, suo, ut sibi venenum daret. Cum tergiversantem videret : " Quid cunctaris," inquit, " tamquam in tua potestate totum istud sit ? Mortem rogo armatus." Tum ille promisit et medicamentum innoxium bibendum illi dedit ; quo cum sopitus esset, acces
Abbreviated transcription (Latin):
simo annaliũ tradit. cũ obsidetur Grum̃tũ etiam
ad sũ mã desꝑationẽ uentũ eẽt du osseruos ad hostẽ
transfugisse.⁊ oꝑe p̃ciũ fecisse. dem̃ urbe capta pas¬
sim discurrente uictore. illos ꝑ nota itinera addomũ in
qua serui erant. p̾cuturrisse.⁊ dñam suã añ se egisse.
Querentib q̃nã eẽt. dñãm ⁊ qͥdẽ crudelissimã ad suppli¬
ciũ ab ipsis duci ꝓfessos ẽẽ. eductã deiñ extra muros:
sũma eura celasse. donec hostilis ita ꝯfid̾et. dem̃n ut sati¬
atꝰ miles cito ad romanos mores rediit: illos qͦ ad suos
redisse. ⁊ dnãm sibi ipsos dedisse. Manu misit utrũq
euestigio illa. nec indignata ẽ. ab his se uitã accepisse.
inqͦs uite necisq potestatẽ habuisset. Potuit sibi hoc
uł mag̃ gͣtulari. Alit̃ enĩ seruata. minꝰ note. ⁊ uulga¬
ris clem̃tie habuiss. Sic seruata nobił fabula. ⁊ exẽ¬

Expanded text:
simo annalium tradit, cum obsideretur Grumentum et iam simo annalium tradit, cum obsideretur Grumentum et iam ad summam desperationem ventum esset, duos servos ad hostem transfugisse et operae pretium fecisse. Deinde urbe capta passim discurrente victore illos per nota itinera ad domum, in qua servierant, praecucurrisse et dominam suam ante egisse ; quaerentibus, quaenam esset, dominam et quidem crudelissimam ad supplicium ab ipsis duci professes esse. Eductam deinde extra mures summa cura celasse, donec hostilis ira consideret ; deinde, ut satiatus miles cito ad Romanos mores rediit, illos quoque ad suos redisse et dominam sibi ipsos dedisse. Manu misit utrumque e vestigio illa nec indignata est ab his se vitam accepisse, in quos vitae necisque potestatem habuisset. Potuit sibi hoc vel magis gratulari ; aliter enim servata munus notae et vulgaris clementiae habuisset, sic servata nobilis fabula et exem
Abbreviated transcription (Latin):
plꝰ solito qͥd fecerint : ius scire. qñ ñ sit bñficiũ : ubi
dici põt. Qd si nollet : uͥ uͦ id p̃stitit. qd̾ nolle licuit.
uoluisse laudandũ ẽ. Int se ꝯtraria s̃. bñficiũ ⁊m
iuria. Põt dare bñficiũ dño si adño iniuriã acci¬
ꝑe. At qui de inuriis dñoꝵ inseruos. qͥaudiat posi¬
tusẽ. qui ⁊ seuitiã. ⁊ libidinẽ. ⁊ mp̃bendis aduictũ
necessariis auaritiã ꝯpeseat. Qdͥ ergo: beneficiũ dñs
a seruo accipit ĩmo hõ ab hoĩe. deniq qd̾ in illiꝰ pote¬
state fuit fec̃. bñficiũ dño dedit. Ne aseruo acceꝑis.
ĩ tua potestate ẽ. Qͥs aũ tantꝰ ẽ. quẽ ñ fortuna ĩdi¬
gere etiã infirmis cogat: Multa iã bñficioꝵ ge¬
nera referam ⁊ dissimilia. ⁊ q̃dã int̃ se ꝯtͣria. dedit a¬
liqͥs dño suo uitã. dedit mortẽ. seruauit ꝑtturũ: ⁊
hoc si parũ ẽ. ꝑ cundo seruauit. Aliꝰ mortẽ dnĩ adui¬
uit aliꝰ decepit. Claudiꝰ qͣdrigariꝰ induodeuice¬

Expanded text:
 solitoque fecerint ? Vis scire, quando non sit beneficium ? Ubi dici potest : " Quid, si nollet ? " Ubi vero id praestitit, quod nolle licuit, voluisse laudandum est. Inter se contraria sunt beneficium et iniuria ; potest dare beneficium domino, si a domino iniuriam accipere. Atqui de iniuriis dominorum in servos qui audiat positus est, qui et saevitiam et libidinem et in praebendis ad victum necessariis avaritiam compescat. Quid ergo ? Beneficium dominus a servo accipit ? Immo homo ab homine. Denique, quod in illius potestate fuit, fecit : beneficium domino dedit ; ne a servo acceperis, in tua potestate est. Quis autem tantus est, quem non fortuna indigere etiam infimis cogat ? Multa iam beneficiorum exempla referam et dissimilia et quaedam inter se contraria. Dedit aliquis domino suo vitam, dedit mortem, servavit periturum et, hoc si parum est, pereundo servavit ; alius mortem domini adiuvit, alius decepit. Claudius Quadrigarius in duodevicen
Abbreviated transcription (Latin):
dedit. Qui bñficiũ accipit: maiꝰ accip̃. quo magis
eo indiget. Magis aut indiget uita: qui uuit.¬
quã qͥ natꝰ ñ ẽ ut qui ne indigere qͥdẽ omĩno possit. Ma¬
ius gͦ bñficiũ accipit. quã filiꝰ apatre qd̾ natꝰ ẽ. Patris
bñficia iunci a filii bñficiis ñ possint. Quare: qr uitã ac¬
cepit a patre. quã nͥ accepiss. nulla dare bñficia. potu¬
isset. hoc ꝯmune ẽ patͥ cũ om̃ib qͥlitã alicui dedert̃.
ñ potuissent enĩ teferre grãm. nͥ uttã accepissent. Ex¬
go nec medico in maiꝰ grã referri põt. solet enĩ medi¬
cus uitã dare. nec nautȩ si naufragiũ sustulit. At qͥ ⁊¬

Expanded text:
dedit. Qui beneficium accipit, maius accipit, quo magis eo indiget. Magis autem indiget vita, qui viquam qui natus non est, ut qui ne indigere quidem omnino possit ; mavitam a filio accipit, quam filius a patre, quod natus est. " Patris beneficia vinci a filii beneficiis non possunt. Quare ? Quia vitam accepit a patre, quam nisi accepisset, nulla dare beneficia potuisset." Hoc commune est patri eum omnibus, qui vitam alicui dederunt ; non potuissent enim referre gratiam, nisi vitam accepissent. Ergo nec medico gratia in maius referri potest solet enim et medicus vitam dare, nec nautae, si naufragum sustulit. Atq
Abbreviated transcription (Latin):
possit annonã. Bñficiũ ẽ. unꝰ in fame panis. Bñ fi¬
ciũ ẽ donare regiones ꝑqͣs magna flumina ⁊ na¬
¶uigabilia
decurrãt. bñficium ẽ arentib siti. ⁊ uix sp̃m ꝑ siccas fauoeᷤᷤ
ducentib monstrare fontẽ. Qͥs int̾ se ista cõꝑabit qͥs expen

Expanded text:
possit annonam, beneficium est unus in fame panis ; benefipossit annonam, beneficium est unus in fame panis ; beneficium est donare regiones, per quas magna flumina et navigabilia decurrant, beneficium est arentibus siti et vix spiritum per siccas fauces ducentibus m
Abbreviated transcription (Latin):
sapĩa decernit. in ꝯtͦuersiã incidit. ñ põt ad ħ sumi
heditas misit. Itaq ñ ħ parũ idonea res uisa ẽ. q̃ de¬
ducet᷑ ad uidicẽ. s nemo huic rei satis ydoneꝰ uidex
inuentꝰ ẽ. Qd̃ ñ ammiraberis. s excusseris qͥd habi¬
turꝰ fuit. difficultatis. quisqͥs m eiꝰmodi reũ exiss.
Donauit aliqͥs magnã pecuniã. s diues. s ñ sensu¬
rus ĩpendiũ. donauit aliꝰ. s toto patͥmonio cessurꝰ
Sũma ead ẽ. bñficiũ idem ñ ẽ. Etiã nũc adice. Hic
pecuniã ꝓ addicto dependit. s cũ illã domo ꝓtu¬
liss. Ille dedit eand̾. s mutuã sũpsit. aut rogauit.
⁊ se obligari ingenti merito passꝰ ẽ. Eodẽ eristimaᷤᷤ
loco eẽ illũ qͥbñficiũ ex facili largius ẽ. ⁊ hc̃ qͥ acce¬
pit ut daret : tẽpore q̃dã magna fiunt. ñ sũma
Beneficiũ ẽ donata pꝰsessio. cuiꝰ fertilitas laxare

Expanded text:
sapientia decernit, in controversiam incidit, non potest sumi sapientia decernit, in controversiam incidit, non potest sumi hereditas misit. Itaque non haec parum idonea res visa est, quae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iudex inventus est ; quod non admiraberis, si excusseris, quid habiturus fuerit difficultatis, quisquis in eiusmodi reum exisset. Donavit aliquis magnam pecuniam, sed dives, sed non sensurus impendium ; donavit alius, sed toto patrimonio cessurus. Summa eadem est, beneficium idem non est. Etiamnunc adice : hic pecuniam pro addicto dependit, sed cum illam domo protulisset; ille dedit eandem, sed mutuam sumpsit aut rogavit et se obligari ingenti merito passus est. Eodem existimas loco esse illum, qui beneficium ex facili largitus est, et hunc, qui accepit, ut daret ? Tempore quaedam magna fiunt, non summa. Beneficium est donata possessio, cuius fertilitas laxare
Abbreviated transcription (Latin):
tio causȩ bone. si ad iudicẽ qͣi ad arbitriũ mitat᷑. qr illũ
formula includit. ⁊ certos qͦs ñ excedat t̃minos ponit.
hꝰ lib̾a ⁊ nullis astricta uinculis. religio ⁊ detrahere ali¬
qͥd põt. ⁊ adic̾e. ⁊ sententiã suã. ñ ꝓ ut lex aut tͦticia su¬
adet. s ꝓut huãnitas. aut mĩa ĩpulit reg̾e. Ingͣti ac¬
tio ñ erat uidicẽ alliͤgatura. s regno lib̾rimo positu¬
ra. Qd sit enĩ bñficiũ ñ ꝯstat. dem̃ qͣntũ sit refert
quã benigne illd̃ int̾p̃tet᷑ uidex qͥd sit ingͣtus nulla
monstrat. Sepe ⁊ qͥ reddid̾ qd̾ accepit ingͣtus ẽ.⁊ qͥ ñ ted¬
didit gͣtus. De qͥbdã ⁊ ĩꝑitus uidex: dimutt̾e tabellã
põt. ubi fecisse aut ñ fecisse ꝓnũtiandũ ẽ. uͥ ꝓlatiᷤ cau¬
tionib ꝯtrou̾sia tollit᷑. uͥ int̾ disputantes ratiouis di¬
cit. ubi uͦ animi ꝯiectura capienda ẽ. ubi idde qͦ sola

Expanded text:
cio causae bonae, si ad iudicem quam si ad arbitrum mittitur, quia illum cio causae bonae, si ad iudicem quam si ad arbitrum mittitur, quia illum formula includit et certos, quos non excedat, terminos ponit, huius libera et nullis adstricta vinculis religio et detrahere aliquid potest et adicere et sententiam suam, non prout lex aut iustitia suadet, sed prout humanitas aut misericordia impulit, regere. Ingrati actio non erat iudicem adligatura sed regno liberrimo positura. Quid sit enim beneficium, non constat, deinde, quantum sit ; refert, quam benigne illud interpretetur iudex. Quid sit ingratus, nulla lex monstrat ; saepe et qui reddidit, quod accepit, ingratus est, et qui non reddidit, gratus. De quibusdam et imperitus iudex demittere tabellam potest, ubi fecisse aut non fecisse pronuntiandum est, ubi prolatis cautionibus controversia tollitur, ubi inter disputantes ratio ius dicit. Ubi vero animi coniectura capienda est, ubi id, de quo sola
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdituri qd totũ ꝑmisimꝰ accipientiũ arbitͥo. Si ap¬
pello. si ad iudicẽ uoco. incip̃ ñ bñficiũ ẽẽ. s creditũ.
Deiñ cũ res honestissima sit. referre grãm. desinit eẽ
honesta si necessaria ẽ. Non mag̾ enĩ laudautt. qͥs¬
quã gratũ hoĩem. quã eũ qͥ depositũ reddidit. aut
qd̾ debebat citra iudicẽ soluit. Ita duas res qͥb ĩuita
humana nicħ pulchriꝰ ẽ corrũpimꝰ. gͣtũ hoĩem
⁊ bñficiũ. Quis enĩ aut in hoc magnificũ ẽ. si bñfi¬
nisi tutũ ẽ ingtũ fuisse. Adice nc̃ qd̾ hiuc uni legi oĩa
fora uix sufficient. Qs erit qui ñ agat. qͥs cũ quo ñ aga¬
t᷑ : om̃s sua extollũt. os etiã minima q̃ in alios ꝯtulere dila¬
tant. Pret̾ea quecẽq in ꝯguitionẽ cadt̃. cõprendi pꝰsut.
⁊ ñ dare infinitã licentiã iudicii. Ideo melior uidet᷑ ꝯdi¬

Expanded text:
perdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; si apperdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; si appello, si ad iudicem voco, incipit non beneficium esse, sed creditum. Deinde cum res honestissima sit referre gratiam, desinit esse honesta, si necessaria est ; non magis enim laudabit quisquam gratum hominem, quam eum, qui depositum reddidit aut, quod debebat, citra iudicem solvit. Ita duas res, quibus in vita humana nihil pulchrius est, corrumpimus, gratum hominem et beneficium ; quid enim aut in hoc magnificum est, si benefium est ingratum fuisse. Adice nunc, quod huic uni legi omnia fora vix sufficient. Quis erit, qui non agat ? Quis, cum quo non agatur ? Omnes sua extollunt, omnes etiam minima, quae in alios contulere, dilatant. Praeterea, quaecumque in cognitionem cadunt, comprendi possunt et non dare infinitam licentiam iudici; ideo melior videtur condi
Abbreviated transcription (Latin):
bus q̃ p̃stitere exꝓbrent.⁊ maiores collata a posteris
exigant : nr̃i maiores maximiᷤͤᷤiuiri ab hostib tm̃ es
pecierũt. bñficia magno aĩo dabant. magno ꝑdebãt.
Excepta macedonũ gente. ñ ẽ in nulladata. adu̾sꝰ
ingratũ actio. magnũ q arͤgum̃tũ ẽ. dandũ ñ fuis¬
se. Qͥa ad u̾sus maleficiũ om̃e ꝯsensimꝰ ⁊ homicidii. ue¬
neficii. parricidii. uiolataꝵ regionũ. aliubi atq ali¬
ubi. diu̾sa pena ẽ. s uͥq aliqua. hoc freq̃ntissimũ.
crim̃ nusquã punit᷑. ubiq ĩpbat᷑. Neq absolicimꝰ
illud. s cũ difficił eẽt incerte rei estimatio. tm̃ odio
dãpnauiꝰ. ⁊ int̾ea reliqͥmꝰ. q̃ ad uidices deos mitti¬
mus. Rationes aũt multe mͥ occurrt̃ ꝓpt̃ qͣs crimen
hoc in legẽ cade̾ ñ debeat. Primũ oĩũ p᷑ars optima bñ¬
ficii ꝑiit. si actio sic̃ certe pecuniȩ. aut ex ꝯductio ⁊
locato dat᷑. hoc .N. in illo speciosissimũ ẽ. qd dedimꝰ uł

Expanded text:
bus, quae praestitere, exprobrent et in maiores collata a posteris exigant." Nostri maiores, maximi scilicet viri, ab hostibus tantum res repetierunt, beneficia magno animo dabant, magno perdebant; excepta Macedonum gente non est in ulla data adversus ingratum actio. Magnumque hoc argumentum est dandam non fuisse, quia adversus maleficium omne consensimus, et homicidii, veneficii, parricidii, violatarum religionum aliubi atque aliubi diversa poena est, sed ubique aliqua, hoc frequentissimum crimen nusquam punitur, ubique improbatur. Neque absolvimus illud, sed eum difficilis esset incertae rei aestimatio, tantum odio damnavimus et inter ea reliquimus, quae ad iudices deos mittimus. Rationes autem multae mihi occurrunt, propter quas crimen hoc in legem cadere non debeat. Primum omnium pars optima beneficii periit, si actio sicut certae pecuniae aut ex conducto et locato datur. Hoc enim in illo speciosissimum est, quod dedimus vel
Abbreviated transcription (Latin):
mortua sepositũ ẽ. Quomͦ gͣtus ẽẽ qͥs ꝗͣ adu̾sꝰ bñficia
buit qͥsquis spei plurimũ. Quẽadmod̾ mi lib̾ał qͣdã¬
res. semel ꝑcepte herent. q̃dã ut scias. ñ ẽ didicisse. in
limiũcursũ. ⁊ si qua alia ꝓpt subtilitatẽ lubrica s̃.
Ita bñficia q̃dã magntudo ñ patit᷑ excide̾. q̃dam
minora s num̾o płima. ⁊ tẽporib diu̾sa effluunt.
qr ut dixi ñ subiñ illa tͣctamꝰ. nec libent̃ qͥd euiq¬
debeamꝰ. reognoscimꝰ. Audi uoces petenciũ. Nemo nõ
uicturã semꝑ inanimo suo memoriã dix̃. nemo ñ dedi¬
tũ se ⁊ deuotũ ꝓfessꝰ ẽ.⁊ si qd̾ aliud humiliꝰ. u̾bũ qͦ se op¬
pigneraret. in̾uenit. Post exiguũ tẽpus. idem illi u̾ba
pͥora qͣi sordida. ⁊ parum lib̾a euitant. ꝑuenuit dem̃
eo qͦ ut ego existimo. pessimꝰ qͥsq atq ingͣcissimꝰ ꝑue¬
nit. ut obliuscant᷑. Ad eo enĩ ingͣtus ẽ. qͥ oblitus ẽ.
ut ingͣtus sibi sit. eui bñficiũ in m̃tem uenit. Hoc tũ

Expanded text:
Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue certior nulla sit voluptas, quam quae iam eripi non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis cursum et si qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita beneficia quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec libenter, quid cuiqdebeamus, recognoscimus. Audi voces petentium. Nemo non victuram semper in animo suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo se oppigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant ; perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur. Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus sit, cui beneficium in mentem venit
Abbreviated transcription (Latin):
on referre bñficiis grãm. ⁊ est
turpe.⁊ apud om̃s habet᷑ ębuti
lib̾alis. iõ de ingratis etiã ingͣ¬
ti q̃runt᷑. cũ interim ħ om̃ib
heret qd̾ oĩb displicet. ad eoq
in ꝯtrariũ itur. ut qͦsdã habe¬
amꝰ infestissimos. ñ pꝰ bñficia
tm̃. s ꝓpĩt bñficia. Hoc pͥuitate nat᷑ȩ. accide qͥbdã ñ nega¬
uerĩ. płib. qr memoriã tẽpus int̃positũ subduc̃. Nam
q̃ recentia apud illos uiguert̃. ea intiectio spacio obso¬
lescut. De qͥb fuisse mntecũ disputacionẽ scio. eũ tu il¬
los ñ ingratos uocares s oblitos. tanꝗͣ. ea res ingͣtũ excu¬

Expanded text:
on referre beneficiis gratiam et est turpe et apud omnes habetur, Aebuti Liberalis ; ideo de ingratis etiam ingrati queruntur, cum interim hoc omnibus haeret, quod omnibus displicet, adeoque in contrarium itur, ut quosdam habeamus infestissimos non post beneficiaitate naturae accidere quibusdam non negaverim, pluribus, quia memoriam tempus interpositum subducit ; nam quae recentia apud illos viguerunt, ea interiecto spatio obsolescunt. De quibus fuisse mihi tecum disputationem scio, cum tu illos non ingratos vocares sed oblitos, ta
Abbreviated transcription (Latin):
ssar tantus eras. qͣntus ⁊ orbis
Et nc̃ exigua. clauderis urna
Post hac quisq sciat. se ruiturum
Et qd̾ nulla mori gła tollat

Expanded text:
sar tantus eras quantus et orbis, At nunc exigua clauderis urna. Post hunc quisque sciat se ruiturum, Et jam nulla mori gloria tollat
Abbreviated transcription (Latin):
Adriano potui qͥ iudice uasta ꝑfundi
E quora danubii cunctis tͣnsnare sub armis
Emissumq arcu dũ pendet in aere telum

Expanded text:
adriano potui qui iudice uasta profundi Aequora Danuuii cunctis transnare sub armis, Emissumque arcu dum pendet in aere telum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ alicꝰ cupiditatis spes sine sine effectus. Tum eacus
iubet illũ alea lud̾e. ꝑcusso fritillo. Et iã ceꝑat fugi¬
entes tesseras querere ⁊ nichil ꝓficete.
Nam qͦciens missurꝰ erat reson̾ante fticillo.
Utraq subducto fugiebat tessera fundo.
Cũq recollectos auderet mitt̾e talos.
lusuro similis semꝑ sẽꝑq petenti.
Decepere fidem. tefugit digitosq ꝑ ipsos.
fallax assiduo dilabit᷑ alea furto.
Sic cũ iã sũmi tangunt᷑ culmina montis.
Irrita sisiphio uoluunt᷑ pondera collo.
Ipparuit subito G. cesar.⁊ pet̾e illũ in seruitutẽ
cepit. Aducit testes. qͥ illũ uiderant. ab illo flagris
ferulis colaphis uapulantem. Ad iuidicat᷑.G. Cesa
ri illũ. Tacus donat. Is menandro liberto suo tra¬

Expanded text:
et alicuius cupiditatis speciem sine effectu. Tum Aeacus et alicuius cupiditatis speciem sine effectu. Tum Aeacus iubet illum alea ludere pertuso fritillo. Et iam coeperat fugientes semper tesseras quaerere et nihil proficere. Nam quotiens missurus erat resonante fritillo, utraque subducto fugiebat tessera fundo. Cumque recollectos auderet mittere talos, fusuro similis semper semperque petenti, decepere fidem: refugit digitosque per ipsos fallax adsiduo dilabitur alea furto. Sic cum iam summi tanguntur culmina montis, irrita Sisyphio volvuntur pondera collo. Apparuit subito C. Caesar et petere ilium in servitutem coepit; producit testes, qui illum viderant ab illo flagris, ferulis, colaphis vapulantem. Adiudicatur C. Caesari; Caesar illum Aeaco donat. Is Menandro liberto suo tra
Abbreviated transcription (Latin):
recipiat. edit subscͥptionẽ. occisos senatores .xxx. eqͥteᷤᷤ¬
te. Ad uocatũ ñ inuenit. Tandem ꝓcedit.ẜ. setroniꝰ
uetꝰ ꝯuictor eiꝰ. homo claudiana. lingua disertꝰ ⁊ poᷤᷤ¬
tulat ad uocationẽ. Non datur. Accusat. Pedo sompe¬
uis magnis clamorib incip̃. patronꝰ uelle respõd̾e.
Eacus hõ iustissimꝰ uẽtat. illũ tm̃ alt̾a parte audita
late notio. Ingens silentiũ factũ ẽ. Stupebant õs
nouitate rei atroniti. negabãt hoc unꝗͣ fc̃m. Clau
dio iniquũ mag̃ uidebat᷑ quã nouũ. de gen̾e pene
diudisputatũ ẽ. qͥd illũ pati oportetet. Erant qui
dicerent. si uni dii laturã fecissent. tantalũ siti ꝑi¬
turũ. nisi illi succurreret᷑. aliqñ ixionis miseri rotã
sufflaminandã. Non placuit ulli ex uetetiu missio
dari. ne uł claudiꝰ umꝗͣ simile sꝑaret. Placuit nouã.
penã ꝯstitui debere. excogitandũ illi laborẽ. irritum.

Expanded text:
recipiat; edit subscriptionem: occisos senatores XXXV, equiterecipiat; edit subscriptionem: occisos senatores XXXV, equite. Advocatum non invenit. Tandem procedit P. Petronius, vetus convictor eius, homo Claudiana lingua disertus, et postulat advocationem. Non datur. Accusat Pedo Pompeius magnis clamoribus. Incipit patronus velle respondere. Aeacus, homo iustissimus, vetat, et illum altera tantum parte audita t: αἴκε Ingens silentium factum est. Stupebant omnes novitate rei attoniti, negabant hoc unquam factum. Claudio magis iniquum videbatur quam novum. De genere poenae diu disputatum est, quid illum pati oporteret. Erant qui dicerent, Sisyphum satis diu laturam fecisse, Tantalum siti periturum nisi illi succurreretur, aliquando Ixionis miseri rotam sufflaminandam. Non placuit ulli ex veteribus missionem dari, ne vel Claudius unquam simile speraret. Placuit novam poenam constitui debere, excogitandum illi laborem irritum
Abbreviated transcription (Latin):
erat in hac cantantiũ turba nr̃ pantomimꝰ. quẽ clau¬
diꝰ decoris causa minorẽ fecerat. Ad messalinã cito tu¬
mor. ꝑ crebuit claudiũ uenisse. Conuolarũt pͥmũ
õiũ lib̾ti. solybius. Miron. Atporas. Ampheꝰ. Phero¬
nattus. qͦs claudiꝰ om̃s necubi ĩparatꝰ eẽt p̃miserat.
Derñ p̃fecti duo. Iustꝰ catoniꝰ. ⁊ Rufius sompeii filiꝰ.
Deĩ amici. Saturninꝰ lusiꝰ. ⁊ Pedo sompeiꝰ. ⁊ lupus.
⁊ celerasinus ꝯsulares. Nouissime fratris filia. Soro¬
ris filia generi soceri. socrus. om̃s plane ꝯsangͥnei.
⁊agmine facto. claudio occurr̃t. Quos cũ iudisset
uos hac uenistis : tum sedo. Pompeiꝰ. Qͥd dicis homo
crudelissime q̃ris qͦmͦ: quis enĩ nos aliꝰ huc misit.
quã tu amicoꝵ oiũ int̃fector : inuis eamꝰ. ego tͥ hic
stellas ostñdam. Duc̃ illũ ad tͥbunal eaci. Is lege cor¬
nelia que de sycariis lata ẽ q̃rebat. postulat nom̃ eiꝰ

Expanded text:
erat in hac cantantium turba Mnester pantomimus, quem Clauerat in hac cantantium turba Mnester pantomimus, quem Claudius decoris causa minorem fecerat. Ad Messalinam—cito rumor percrebuit Claudium venisse—convolant: primi omnium liberti Polybius, Myron, Harpocras, Amphaeus, Pheronactus,quos Claudius omnes, necubi imparatus esset, praemiserat. Deinde praefecti duo Iustus Catonius et Rufrius Pollio. Deinde amici Saturninus Lusius et Pedo Pompeius et Lupus et Celer Asinius consulares. Novissime fratris filia, sororis filia, generi, soceri, socrus, omnes plane consanguinei. Et agmine facto Claudio occurrunt. Quos cum vidisset do huc venistis vos? Tum Pedo Pompeius: Quid dicis, homo crudelissime? Quaeris, quomodo? Quis enim nos alius hue misit quam tu, omnium amicorum interfector? In ius eamus, ego tibi hic sellas ostendam. Ducit illum ad tribunal Aeaci: is lege Cornelia quae de sicariis lata est, quaerebat. Postulat, nomen eius
Abbreviated transcription (Latin):
eũ possit agnose̾e ꝑ campũ martiũ. ⁊ uit̃ tyberim
⁊ uiã tectã. descendit ad inferos. Añcesserat iã cõpẽ¬
diaria uia Narcissꝰ lib̾tus ad patͦnũ excipiendũ ⁊
uenienti nitidꝰ ut erat abalneo occurrit ⁊ ait. Quid
dii ad hoĩes : celeriꝰ i inqͥt mercuriꝰ iuenire nos nũ¬
cia. Dicto citiꝰ. Narcissꝰ euolat. Oĩa peluua s̃. facile
descendit᷑. Itaq quãuis podagricꝰ eẽt. mom̃to tẽporiᷤᷤ
ꝑ uenit ad ianuã ditis. ubi iacebat cerberꝰ uelut ait
horatiꝰ belua centiceps. Pusillũ sub ꝑturbat᷑. albã
canem in deliciis habere assueuerat. ut illũ uidit
canẽ nigrũ iullosũ sane ñ quẽ uelis intenebris tͥ¬
occurrere. Et magna uoce claudiꝰ inqͥt ueniet. Cũ
meri. ħic erat ꝯsiliꝰ ꝯsul ꝯsul designatꝰ. unꝰ p̃ectorius
Sextus. trallus . M. heluiꝰ trogus. Cotta tectus. ualeis
fabiꝰ eques romanꝰ. quos Narcissus duci uisserat. Mediꝰ

Expanded text:
eum possit agnoscere, per campum Martium, et inter Tiberim eum possit agnoscere, per campum Martium, et inter Tiberim et viam tectam descendit ad inferos. Antecesserat iam compendiaria Narcissus libertus ad patronum excipiendum, et venienti nitidus, ut erat a balineo, occurrit et ait: Quid di ad homines? celerius inquit Mercurius et venire nos nuntia. Dicto citius Narcissus evolat. Omnia proclivia sunt, facile descenditur. Itaque quamvis podagricus esset, momento temporis pervenit ad ianuam Ditis, ubi iacebat Cerberus vel ut ait Horatius belua centiceps. Pusillum perturbatur—subalbam canem in deliciis habere adsueverat—ut ilium vidit canem nigrum, villosum, sane non quem velis tibi in tenebris occurrere, et ωμεν. Hic erat C. Silius consul designatus, Iuncus praetorius, Sex. Traulus, M. Hel vius, Trogus, Cotta, Vettius Valens, Fabius equites R. quos Narcissus duci iusserat. Medius