comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
In oꝑacione turpissimũ nõ ãbigit᷑. młti st̃ ⁊ pene oñis
qui p̃clarũ nicdil incipiũt n ͨ ĩ fames quidẽ n ͨ coguiti.
at qui se głoso pͥncipio notũ fecit. si iᵈ spõte destituat
ĩ famiã nõ euadet. Tu nõ solũ cepisti s magna exꝑte
ꝑegisti. Uide ne turs manib tuũ opus ⁊ tłe opus cũta.
Id cni nõ mͦ ꝙͣ nõ cepisse s ꝙͣ ceptũ omisisse iusto fediꝰ
Solet nõ nĩꝙͣ actib medus quidẽ torpor obreꝑo spe diffi ͭ ͥ ᷤᷤ
obiecta. Profecto ã cõsũmata bona acii adexitũ ꝑducta
rescinde̾. ĩ uidia est. Cepto g̾ nũꝙͣ calle deflexis nullus
est rectior ad salutẽ nusꝙͣ sb̃sciteris tẽpus breue longũ
iter leuit laborẽ oꝑis spes m̾icedis nusꝙͣ demq in tegra¬

Expanded text:
in operatione turpissimum esse non ambigitur. Multi sunt et pene omnes in operatione turpissimum esse non ambigitur. Multi sunt et pene omnes qui preclarum nichil incipiunt nec infames sunt, quippe nec cogniti. At qui se glorioso principio notum fecit, si id sponte destituat, infamiam non evadet. Tu non solum cepisti sed magna ex parte peregisti. Vide ne tuis manibus tuum opus  ceptum omisisse multo fedius. Solet namque actibus mediis quidam torpor irrepere specie difficultatis obiecta. Profecto autem consummata bona atque ad exitum perducta rescindere invidia est. Cepto igitur nusquam calle deflexeris, nullus est rectior ad salutem, nusquam substiteris; tempus breve, longum iter, lenit laborem operis spes mercedis; nusquam denique in te
Abbreviated transcription (Latin):
fideles amãt. unde te metuãt ĩ fiddes. ⁊ Iõ ideo deẜenda
ꝙ lacã et inclta est. sed eo actẽcius atq ob iiriꝰ repanda
quo marꝰ hic nntũ reꝑanti est. Hauc si quidẽ fomulꝰ
fũdasse brutꝰ lib̾asse Carnalł restauuasse laudat᷑ Ile cui
s̃ ĩꝑiũ illic petrus statuit. Siluester anxit. Gregoriud
exornauit Hoꝵ laudes oĩ inte unũ tnsferendi mat̾iã
tibi oblatã uideo. Nõ hor um siue alt̾: s siul oĩb cõpari
ab incorũpta et memori posteritate mereberis. utriusq
oĩm iustanator. Ex quo muror ualde quoꝵdẽ suspicionos
homi qui tãta głia tãtis q m̾itis cõtẽptis ac ꝑditis abirr
ubi tãtũ ualcas et deo placere et hõib ꝓdesse qui tui fi¬
te sic cõcepisse ut sͨ desmad: sanctiꝰ cũĩ fu̾at nõ cepisse.
Nil i rebus est deformiꝰ ꝙͣ p̾clari pͥncipii fustꝰ finis
ut qd̾ ait flaccꝰ. Turpiter actrũ desiuat ĩ piscẽ mulier
formosa suꝑne. Quod si inpictia t̾pe ẽ: in or̃one turpiꝰ

Expanded text:
fideles ament, unde te metuant infideles; non ideo deserendam quod lacera et inculta est, sed eo attentius atque obnixius reparandam, quo maius hinc meritum reparanti est. Hanc siquidem Romulus fundasse, Btem imperium illic Petrus statuit, Silvester auxit, Gregorius exornavit: horum laudes omnium in te unum transferendi materiam tibi oblatam video. Non horum uni sive alteri, sed simul omnibus comparari ab incorrupta et memori posteritate mereberis, utriusqueomnium instaurator. Ex quo miror valde quorundam suspitiones hominum qui te tanta gloria tantisque meritis contemptis ac perditis abire ubi tantum valeas et Deo placere et hominibus prodesse, qui tui fite sic cepisse ut sic desinas: satis enim fuerat non cepisse. Nil in rebus est deformius quam preclari principii fuscus finis, ut, quod ait Flaccus, «turpiter atrum / desinat in piscem mulier formosa superne». Quod si in pictura turpe est, in oratione turpius,
Abbreviated transcription (Latin):
sit uinca: Quisqͥs agͥ ecc̃e. Certe aula regia atẜ are
suꝑior ẽ ronia. Qnod et si quidẽ dissiłent. ncmo ẽ qui
nesciat. Nc apud indos quidẽ puto. ⁊ Iemo enã sit qͥ
neget. R̾cdeant ad cor. ⁊  ͨ iã ampliꝰ cõtra stinuilũ cal¬
citcent. Durus est em̃i. Neq iugũ eiꝰ excuciãt. Nã suaue¬

Expanded text:
quisquis ager ecclesie, certe aula regia atque arx superior Roma est. Quod etsi quidam dissimulent, nemo est qui nesciat, ne apud Indos quidem, puto, nemo etiam sit qui neget. Redeant ad cor, nec iam amplius contra stimulum Christi calcitrent, durus est enim neque iugum eius excutiant, nam sua
Abbreviated transcription (Latin):
abeutẽ audiã. ins uideã nõ credã. Et si uiceã ure cradã st̃
q̃ ocłio uix credant᷑. Magnã de te tius q reb magna tua
scĩtate de magnitudine de cõstancia de fide de ingenio spem
cõcepi. Credo ego te forsitã blanda aĩos spe solari ⁊ id age
ut int̾ boste more tediũ et in honesti spem reditꝰ clabant᷑
dies ueq assol tẽꝑe cõtractũ et tẽꝑe desideriũ enanestat.
¶Pergi oro bãsime et Ita fac. Fac si potes. Potes aũt
qui tã dui tãq auide in nõ sins edificarũt. honesti lapi¬
des honeste trales honesta cale fu̾it. Deiuq honestꝰ labo
honesteq cure honesti sũptꝰ ĩꝓprius: qui aliens infinib

Expanded text:
redam, et si videam vix credam. Sunt que vix oculis credantur. Magnam de te tuisque de rebus, magnam tua de sanctitate, de magnitudine animi, de constantia, de fide, de ingenio spem concepi. Credo ego te forsitan blanda egros animos spe solari et id agere ut inter honeste more tedium et inhonesti spem reditus elabantur dies, utque assolet tempore contractum et tempore desiderium evanescat. 8 Perge, oro, beatissime, et ita fac, fac si potes, potes autemqui tam diu tamque avide in non suis edificarunt. Honesti lapides, honeste trabes, honesta calx fuerit, denique honestus labor, honesteque cure et honesti sumptus in propriis. Qui alienis in finibus
Abbreviated transcription (Latin):
seculis ex̾cuisse. ¶ Sñt tũ et alie quas oppo  i anua
oliui opidũ obscurũ cĩtao̾ nũc p̃dara. Prĩa quoq mea
urbs qd̾ uerbũ sonat florentissĩa uũdũ cñ rõna re puͣ
Iã florente fũdata. Quid bononiã tuã loquar: quã
supͣdc̃ pͥncipis etate foliciisimã dictã uiucnio. Eeͣq ego
te auspice felicitati sue redoitã uidemꝰ ¶ Certe
hec et alie in codẽ tractu nõ ãtiq̃ ad modũ bello pmu¬
to sccõ ꝑ ytaliã conãte a ioͣuis cõdite sinc insignitor
redacte se se maiores denuo surrexerũt. Quaꝵ ĩ epsa ad
faustinũ mesto stilo ac pio meniunt pr̃ ãbrosiꝰ. uoĩatĩ
bononiã ip̃am mutiuã q et regiũ ⁊̃ placenciã alias q
semimiptas urbes deflens Quib hodie ⁊ si nõ oĩb plena
trãsquillitas: decor tñ et sua manet integritas. Gau¬
dens q hac una ni re uiri sapientissumi atq scĩssimi
fefellit auguriũ quo illas ĩ ꝑpe ͫ ꝓstratas dixit ac di¬

Expanded text:
em excrevisse. Sunt tamen et alie quas opponam: Ianua olim oppidum obscurum, civitas nunc preclara, patria quoque mea urbs quod verbum sonat florentissima, nondum tamen romana re. p. iam florente fundata. Quid Bononiam tuam loquar? quam supradicti principis etate felicissimam dictam invenio, quamque ego te auspice felicitati sue redditam videmus. Certe hec et alie in eodem tractu non antique admodum, bello punico secundo per Italiam tonante, a romanis condite sive insiredacte, sese maiores denuo surrexere. Quarum in epistola ad Faustinum mesto stilo ac pio meminit pater Ambrosius nominatim, Bononiam ipsam, Mutinamque et Regium et Placentiam aliasque tunc semirutas urbes deflens, quibus hodie etsi non omnibus plena tranquillitas, decor tamen et sua manet integritas. Gaudendumque quod hac una in re viri sapientissimi atque sanctissimi fefellit augurium, quo illas in perpetuum prostratas dixit ac di
Abbreviated transcription (Latin):
sos flatꝰ relo pietatis ac rõnis gub̃̾nacło ac renus
indistrie bũ usus scãm ac uenerabilõ mr̃em ecc̃am
sua in sede reposiusti. Difficile est ãt qũ pr̃famił
pegre remeans indomo deserta atq ĩcustodita msta
sit reꝑturꝰ correctionis egencia. Hic incũbe. Hic oĩs
sacri ingenui uim ex̃ce: ut sꝑsa recolligas. Lapsa eri¬
gas. Diffõita reformes. Nutancia fmes Cõsũpta re¬
staures. Eu̾sã domũ nõ descituit uir sapiens. s actol¬
lit ac reffiat Quod si in siunglis domib uerũ ẽ cur
Eetat or̃o et cuus et uiri bom aũo et morib digna Quod
si tũt accidit nouitate illa urbis ac tẽpoꝵ ruditate. quidẽ
nũt cẽseas post tãtã religionis reꝵq celestiũ ac ternssriũ
increniẽta. Hẽs urlẽ cõcassatã fateor sacrã tũ thũano¬

Expanded text:
 velo pietatis et rationis gubernaculo ac remis industrie bene usus, sanctam et venerabilem matrem ecclesiam sua in sede reposuisti. Difficile est autem quin pater familias peregre remeans, in domo diu deserta atque incustodita multa sit reperturus correctionis egentia. Hic incumbe, hic omnem sacri ingenii vim exerce, ut sparsa recolligas, lapsa erigas, deformata reformes, nutantia firmes, consumpta restaures. Eversam domum non destituit vir sapiens, sed attollit ac reficit. Quod si in singulis domibus verum est, cur Extat oratio et civis et viri boni animo ac moribus digna. Quod si tunc accidit novitate illa urbis ac temporum ruditate, quid nunc censeas post tanta religionis rerumque celestium ac terrestrium incrementa? Habes urbem conquassatam, fateor, sacram t
Abbreviated transcription (Latin):
uictorus det̾ũphis dedisciplina ualicie de Iugo demq gen¬
ciũ oñim ac tͥbutis aniinis loqui noli. ⁊ le ꝑ tubẽ gal¬
licũ Ingeniũ de morib uulgaciorib. Fateor gallos ⁊ fa¬
realis mortalitas apud ytalos sꝑfuit Et licet qd̾ flebi¬
ille quid̾ dubitet. Nusꝙͣ tãtã eccłiam seu potenciã illur
sen denocionẽ nõ ytalici tr̃i s tociꝰ credentis ĩ xp̃m ppłi
meciare. Ut q̃ hic orta hic adulta. uic adsũmũ glorie
culm̃t enecta ẽ: hic deo uolente teq agente ut spero in
ꝑetuũ ꝑmãsura. Est fateor gallicania ꝑd ecc̃e opulenta
Si quis hoꝵ ẽ ĩ credulꝰ. roͣnũ patrie titulũ ꝑmntet. tunc
quid fu̾it senciet et quid sit int̾ sup̾mũ caput ymaq
mẽbra quid int̾sit intelligit. Durũ ualde gnͣde aͥd debere
cui nolis. Si rͣoui adeo nõĩs pudet. ronas abiciãt digni ͭ ͤ ᷤᷤ
Et res suas ac prĩam ut uerbis sit electiomo p̾feraut.

Expanded text:
victoriis, de triumphis, de disciplina militie, de iugo denique genvictoriis, de triumphis, de disciplina militie, de iugo denique gentium omnium ac tributis annuis loqui nolim ne perturbem gallicum ingenium. De moribus vulgaribus fateor gallos et farealis moralitas apud italos semper fuit. Et licet, quod flebiille quidem, dubitet, nusquam tanta est ecclesia, seu potentiam illius seu devotionem non italici tantum sed totius credentis in Christum populi metiare, ut que hic orta, hic adulta, hic ad summum glorie culmen evecta est, hic Deo volente teque agente, ut spero, in perpetuum permansura. Est fateor gallicana pars ecclesie opulenta Siquis horum est incredulus, romanum patrio titulum permutet; tunc quid fuerit sentiet, et quid sit interque supremum caput imaque membra quid intersit intelliget. Durum valde grande aliquid debere cui nolis. Si romani adeo nominis pudet, romanas abiciant dignitates t res suas ac patriam ut verbis sic electio
Abbreviated transcription (Latin):
dectorib oũo st̾ ỹtali ac rõm duoꝵ reliquoꝵ alt̃ ieta
et ape iitia ytilie fines ortꝰ certe intra ycaliã doct᷑ at ui¬
tritus. Alter mytalia cõu̾sus et cõuersatus. diĩs ĩ p̾ta¬
lia sẽ sepulti. Nullus eet galicus. ⁊ lullus dect ĩ galhia.
suerũt. Ita ut hoꝵ inclul ꝑexiguũ exteris cecat. Et ĩ alt̾o
quidẽ grecos ytali lõge suꝑaut de alt̾o nemo ẽ qͥ litiget
Oratoreo et pocte extra ytaliã nõ q̃rant᷑. de latuns lo¬
Et latinitatis nom̃ quo ip̃i gallici głiant᷑. Onña enĩ hic
ex orta: nõ alibi. Atq hic aucta st. Possẽ sigillatĩ desingłis
ag̾e. s intelligentib satis rcaquis mus ẽ dictũ. ¶ Et
quid oro tot tãtaꝵ q reꝵ studus qd̾ obiciãt hñt. insi forte
ut est gens sibi placens laudatrix sui: unꝰ hus om̃ib
fragosus straminũ uicꝰ obicit᷑. Ad hec Et hic oĩs floruit
policia Et si qua usq suꝑ est aliqua ĩꝑte floret ytalie

Expanded text:
doctoribus duo sunt itali ac romani, duorum reliquorum alter iuxta et prope intra Italie fines ortus, certe intra Italiam doctus ac nutritus, alter in Italia conversus et conversatus; omnes in Italia sunt sepulti. Nullus est gallicus, nullus doctus in Gallia. hil aut perexiguum exteris cedat, et in altero quidem longe grecos itali superant, de altero nemo est qui litiget. Oratores et poete extra Italiam non querantur, de latinis loet latinitatis nomen quo ipsi gallici gloriantur. Omnia, inquam, hic exorta non alibi, atque hic aucta sunt. Possem singulatim de his agere, sed intelligentibus satis, reliquis nimis est dictum. Et quid, oro, tot tantarum rerum studiis quod obiciant habent? nisi forte, ut est gens sibi placens et laudatrix sui, unus his omnibus fragosus straminum vicus obicitur. Ad hec et omnis hic floruit politia et siqua usquam superest aliqua in parte Italie
Abbreviated transcription (Latin):
manent. Illa ad paucos: h ͨ admłtos. Illa ad pũtes tm̃. h ͨ
te cõuiciatori illi uiro alioqͥn docto et insigni s loquẽdo
calore atq ĩpetu aĩmi prolapso quo nõ deait facile pro¬
baturũ me fła ee q̃ miutie ut angurior sibi mandata
de capice suo dixit. Nosce inͥ i. deor regis adolescentis amũ
atsciulẽ añmi ac p̃cipuã quãd̾ urbanitatẽ singnic q mo¬
derui ut ee oraret ut galliã laudaret. Inrare pene ausii
aũt st̃ msti qui nõ credũt sua posse laudari iusi alios ui¬
tupent.¶Per ude ut bremt᷑ sũma ꝑst̾ngñ e reb ac
głia italoꝵ et gallor. U̾ ne uit̾ utrosq itsit. adeo netũ
est ut dubitari nequeat abhõie ciu lyỹstoriar noticia nlla
sit. Nã de nigenus disceptare ridiculũ. libri & testes reri.
Seuio queso eelibrualib artib: Aid ee rex cogiucione
seu n̾aliũ seu gestaꝵ: nd de sapĩa. Amo de clo quẽ da

Expanded text:
manent, illa ad paucos, hec ad multos, illa ad presentes tantummanent, illa ad paucos, hec ad multos, illa ad presentes tantumte, convitiatori illi, viro alioquin docto et insigni sed in loquendo calore atque impetu animi prolapso quo non decuit, facile probaturum me falsa esse que minime ut auguror sibi mandata, de capite suo dixit. Nosse michi videor regis adolescentis canum et senilem animum ac precipuam quandam urbanitatem lingueque moderim ut te oraret, ut Galliam laudaret; iurare pene ausim, autem multi sunt qui non credant sua posse laudari nisi aliena vituperent. Proinde ut breviter summa perstringam, de rebus ac gloria italorum et gallorum quidve inter utrosque intersit adeo notum est ut dubitari nequeat ab homine cui historiarum notitia ulla sit. Nam de ingeniis disceptare ridiculum, libri extant veri testes. Quid queso de liberalibus artibus, quid de rerum cognitione seu naturalium seu ge
Abbreviated transcription (Latin):
meditantẽ quos potuit laqueos direxit quib sacros pedos
apłicos ad om̃e prũ scm̃ q opus ꝑatissĩos ĩ plicaret. Doctũ
.s. ac disertũ ut ꝑhibent quẽd̾ uirũ qui corã te ac frĩb
tiuis cupide ninus audientib uerba faciens Ĩn eo ꝑtera
max ͤ suc or̃onis assũpsit ut celotenus suã galliã actolle¬
ret. ytaliã qr depͥmeret. Magnũ opus et ardnũ. Aec sibi
tiũ s cuiq difficile ne dicã ĩpo ᷝ ͤ N eqͥt eñi sermo hõmm
te mãdante dignus fuerim. Quilicet ĩ par eloquio. et
inferior statu. u̾itatis auxilio frctus illi calupnie rũderẽ.
Ostendissẽ illi forsam te iudice rẽ alit̾ se hr̃e ꝙͣ diceret.
lo pro ueritate ꝓ prĩa. Scribat g᷑ uł q̃ dixit uł que p̃t.
Ego illi gallo ytaloꝵ ultimꝰ rũdebo. Et erit utilior dispu¬
tacio scͥptis cõmissa ꝙͣ uerbis. Uerba em̃ fugiũt. Sccipta

Expanded text:
meditantem quos potuit laqueos direxit, quibus sacros pedes meditantem quos potuit laqueos direxit, quibus sacros pedes apostolicos ad omne pium sanctumque opus paratissimos implicaret: doctum scilicet ac disertum ut perhibent quendam virum, qui coram te ac fratribus tuis cupide nimis audientibus verba faciens, in eo partem maximam sue orationis absumpsit, ut celotenus suam Galliam attolleret, Italiamque deprimeret. Magnum opus atque arduum nec sibi tantum sed cuicumque difficile, ne dicam impossibile; nequit enim sermo hominum  presens, te mandante, dignus fuerim qui licet impar eloquio et inferior statu veritatis auxilio fretus illi calumnie responderem. Ostendissem illi forsitan te iudice rem se aliter habere quam diceret. lo pro veritate, pro patria. Scribat igitur vel que dixit vel que potest; ego illi gallo italorum ultimus respondebo, et erit utilior disputatio scriptis commissa quam verbis, verba enim fugiunt, scripta
Abbreviated transcription (Latin):
notissiã clacio aĩoꝵ respuens indignant̾ ꝙͥ ꝙͥ auribus
delicatis infert᷑ asꝑius obscitissẽt. Illi g̾ scͥpsi ad quem
culpe oĩs exꝑtẽ ꝑtinet sola correpcio. Qui nõ stili asꝑita¬
tem: s rei ucritatẽ. ⁊ Ieq cõdicionẽ: sed intẽcionẽ scri¬
bentis exaĩat.¶Procedo aũt et hos tnͣseo quos tuo
Iure cõpesc̾e potas̾. uel si cepto he̾rent: tuo itidẽ Iure
multũ te laboris ac modestie ꝑti lisse nõ dubitẽ. Ilud
notissim̃ et maxiũ ꝙ reges ã p̾ncipes quib te pro eccłe
docore morigerũ p̾bes hus cõsencientes ate aũt tota mente
discordos suanit̾ granter q ut ũqua uota deponerẽt ad mo¬
uendi erant aute alios niditus rex francoꝵ ecc̃e filiꝰ. Qui
deuote quid̃ s Inuenili amore nrr̃em cupiens ꝓpmꝙͣ. Nec
cõsicerans ꝙͣto honestiꝰ et meliꝰ ab futura ẽẽt: ad te abitũ

Expanded text:
notissima elatio animorum respuens indignanter quicquid auribus notissima elatio animorum respuens indignanter quicquid auribus delicatis infertur asperius obstitissent. Illi igitur scripsi ad quem culpe omnis expertem pertinet sola correctio, quique non stili asperitatem sed rei veritatem neque conditionem sed intentionem scribentis examinat. 5 Procedo autem et hos transeo quos tuo iure compescere poteras vel si cepto hererent tuo itidem iure multum te laboris ac molestie pertulisse non dubitem. Illud notissimum ac maximum, quod reges ac principes quibus te pro ecclesie decore morigerum prebes, his consentientes, a te autem tota mente discordes suaviter graviterque ut iniqua vota deponerent admonendi erant. Ante alios inclitus rex francorum ecclesie filius qui, devoto quidem sed iuvenili amore matrem cupiens propinquam nec considerans quanto honestius ac melius abfutura esset, ad te abitum
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ uideor cardinaliũ blandicias ac susurros ex condicto
sacratissis̃ tuis aurib ingestos ut ab incepto dehortarẽt᷑
te q inde traherẽt quo cũctantẽ urg̾e affusi ac supplices
debuissẽt. Quoꝵ certe ꝓpoĩtũ adnnari cogor Nec mirari
satis possũ. Stupor ingens mõstiũ ĩ credibile. romane
ecc̃e cardiuales sic ronianã urlr̃ romanã ecc̃am Sic
odisse uł formidare uł sꝑnere. Quis cñi p̾ter hos solos
ret: Nonũ ꝓrsus ac triste prodigiũ uiros tãte reueren¬
cie tãte q sapĩe ac doct̾ue iu solam mr̃em optime me¬
ritã dirros eẽ Et si dici licet ĩ pios. Qui ut breuissiãs
fugatissĩ as q reliqͥas iuc̾ti tpr̃is in loco pessiõ s dilco
exigãt. Nõ actẽdũt ꝙͥ sͥ quid ecc̃e quid hũano generi
aut: ni sua et incõi oĩ patria mori optabãt. Perter
gnanũ unicũ tuũ qui tecũ ab ĩfancia muttꝰ teq mi¬
O cõsuetudo cũctis nireb potẽtissia: de patria exiliũ

Expanded text:
michi videor cardinalium blanditias ac susurros ex condicto sacratissimis tuis auribus ingestos, ut ab incepto dehortarentur teque inde retraherent quo cuntantem urgere affusi ac supplices debuissent. Quorum certe propositum admirari cogor nec mirari satis possum. Stupor ingens, monstrum incredibile, romane ecclesie cardinales sic romanam urbem, romanamque ecclesiam vel odisse vel formidare vel spernere. Quis enim preter hos solos ret? Novum prorsus ac triste prodigium, viros tante reverentie tanteque sapientie ac doctrine in solam matrem optime meritam duros esse et, si dici licet, impios. Qui ut brevissimas fugacissimasque reliquias incerti temporis in loco pessimo sed dilecto exigant, non attendunt quid sibi, quid ecclesie, quid humano generi ant, in sua et communi omnium patria mori optabant, preterque germanum tuum unicum, qui, tecum ab infantia nutritus teque miO consuetudo cuntis in rebus potentissima, de patria exilium,
Abbreviated transcription (Latin):
Quod si penitꝰ curãt neq hic error affxꝰ p̾cordus extir¬
pabilis ulla ui est. Neq ulla arte medicabilis adhẽnd̃̾
certe qd̃ a deo in hiant̾ siciũt aꝑta et fuolis ẽ ria de q
qd̃ me ullo pacto sileã licet obstante reuerencia dolor
studio q̃rebãt. Itaq fere ulłs celũ adut incruentꝰ He.¬

Expanded text:
Quod si penitus curant, neque hic error affixus precordiis extirQuod si penitus curant, neque hic error affixus precordiis extirpabilis ulla vi est neque ulla arte medicabilis, ad habendum certe quod adeo inhianter sitiunt, aperta et facilis est via, de quo um adiecero, quod ne ullo pacto sileam licet obstante reverentia dolor studio querebant, itaque fere nullus incruentus ce
Abbreviated transcription (Latin):
nũsteriũ gloriosũ ĩple felicter. ¶ Admone cardina¬
les tuos omẽs et singłos ut meminerint se ẽẽ morta¬
les. Ne semꝑ delicias. s qũq mortẽ cogitẽt Et etuã uitã
figãt oculos uiaebũt uł stare s breuia ⁊ pẽto relocior a
omĩa. Totũq qd̾ hic uunt. auceps uariũ tremulũ cadu¬
cum. Ubi curis manib et fallaci spe quasi insolido pedẽ
ponũt. R̾oꝵ q cõtẽptibiliũ curiositate ridicła coflictant᷑.
Audio enĩ quo nł possẽ tibi tristiꝰ. Nilq indignaciꝰ au¬
dire quosd̃ ibi eẽ qui uuriurãt se beluẽse uinũ iytalia
nõ hr̃e. Nũꝙͣ fuissẽt utinã uices ille. Paulonmꝰ di̾m
ture erãt. Sed o si hẽant caritatẽ dei et hoĩũ. Si petri
sedẽ: si famc decus. Si salutẽ ppłi. Si aĩas suas ament
ꝙ ͫ modicũ id curabũt: Sed ut curẽt qd̾ opinari eciam
graue ẽ cuiꝰq an illos: nescio me illoꝵ ricem pudet

Expanded text:
ministerium gloriosum imple feliciter. 3 Admone cardinaministerium gloriosum imple feliciter. 3 Admone cardinales tuos omnes ac singulos ut meminerint se esse mortales, ne semper delitias, sed quandoque mortem cogitent et eternam vitam; figant oculos, videbunt nichil stare, sed brevia et vento velociora omnia totumque quod hic vivitur anceps, varium, tremulum, caducum, ubi curis inanibus et fallaci spe quasi in solido pedem ponunt rerumque contemptibilium curiositate ridicula conflictantur. Audio enim, quo nil possem tristius nilque indignantius audire, quosdam ibi esse qui murmurent se beunense vinum in Italia non habere. Nunquam fuissent utinam vites ille, paulo minus dixerim ture erant. Sed, o si habeant caritatem Dei et hominum, si Petri sedem, si fame decus, si salutem populi, si animas suas ament, quam modicum id curabunt. Sed ut curent, quod opinari etiam grave est cuiusque, an illos nescio, me illorum vicem pudet.
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Intenide illi nũc aliuc pr̃ toto sacro uẽtis ingemo. qd̾
tibi remedioꝵ feracissimũ is dedit qui spõse ncãtatibus.
Et tanto te p̾destinauit officio. Mores corrige. Medere lan¬
goribus. Anariciã ficna. pelle ⁊ procul auibic ñ. Sobaie¬
tatẽ dẽ ꝑditã depulsam q p ocul rescituc. fluxã siste lbidi¬
nem. Urge langindũ torporẽ. feruidã Irã st̾ug. Reduc
cõpesce suꝑbiã. Q d̾ nõ facile potrassent qui has int̾pestes
edutat cõsuctudinẽ n naturã uerterãt. Tibi iuit̾ uir¬
tutes cõtranias emitrito. Suit cũcta faulia. Qd̃ difficilunũ
fuerat ꝑfecisti: age iam reliqua. Reduc ecc̃am tue creditã
custodie ĩ antiquos mores quã insedẽ pͥstinã reduxisti.
Ut uꝰiq fiat irrep̾hensibilis. Et qua is olim fuit toto
orbi uenerabilis ẽẽ icipiat ac dilecta. Quod dui c̾te
nõ fuit. eoꝵ pace dix̾im q̃ st̾ inculꝑa. Tu adhoc natus

Expanded text:
 Intende illi nunc, alme pater, toto sacre mentis ingenio, quod  Intende illi nunc, alme pater, toto sacre mentis ingenio, quod tibi remediorum feracissimum is dedit, qui sponse necessitatibus et tanto te predestinavit officio. Mores corrige, medere langoribus, avaritiam frena, pelle procul ambitionem, sobrietatem perditam depulsamque restitue, fluxam siste libidinem, urge languidum torporem, fervidam iram stringe, reducompesce superbiam. Quod non facile potuissent qui has inter pestes educati consuetudinem in naturam verterant. Tibi inter virtutes his contrarias enutrito, erunt cunta facilia. Quod difficillimum fuerat perfecisti, age iam reliqua. Reduc ecclesiam tue creditam custodie in antiquos mores, quam in sedes pristinas reduxisti, ut undique fiat irreprehensibilis et qualis olim fuit toto orbe venerabilis esse rursus incipiat, ac dilecta, quod diu certe non fuit, eorum pace dixerim qui in culpa sunt. Tu ad hoc natus
Abbreviated transcription (Latin):
mẽdaciũ. Nichil est miꝰ rõni põtificis ꝙͣ duplicitas ⁊ fictio
uaꝰ et cõscĩa sole lucidior Et ꝑsenerancia cõstancior ẽẽ
debet. Ut quod de romano quodẽ duce ab hoste ⁊̃ dictũ fert᷑¬
medicoꝵ ex infecto exilio ad origĩs illã sue locũ et ad acrẽ
ꝓpͥumi reduristi. Nõ tũ ate io cã fuale gestũ ꝙͣ a fit me
facile dc̃m̃i est. Magnꝰ labor fint. Magna sedulitas. Ingẽs
ars miꝵq alti ptoris acumẽ: uno actu tot tã ualidas r̃ a¬
dices sine c ffcnsione cõuellece. O quui loquor. ymo uero
cũ offẽnsione ac̾ruma et multoꝵ dol re grauissio. S docta
manus ac suauis asꝑrima unluera leui tactu mitigat.
Orãs gͥ deo et tibi ecce uideo qd̾ semꝑ optaui Nũꝙͣ fateor
sꝑaui uideo inĩtm meã sua in sede. ubi te sospite diu egͣ
eẽ nõ ꝑot̾it. Ec Iubente reducta: te curante saualitur.¬

Expanded text:
mendacium». Nichil est minus Romani pontificis quam duplicitas aut fictio, mendacium». Nichil est minus Romani pontificis quam duplicitas aut fictio, cuius et conscientia sole lucidior et constantia perseverantior esse debet, ut, quod de romano quodam duce ab hoste etiam dictum fertue consilio medicorum usus, ex infecto exilio ad originis illam sue locum et ad aerem proprium reduxisti. Non tamen id tam facile a te gestum quam a me facile dictum est. Magnus labor fuit, magna sedulitas, ingens ars mirumque alti pectoris acumen uno attractu tot tam validas radices sine offensione convellere. O quid loquor? imo vero cum offensione acerrima et multorum dolore gravissimo, sed docta manus ac suavis asperrima vulnera leni tactu mitigat. Gratias igitur Deo et tibi. Ecce, video quod semper optavi, nunquam, fateor, speravi. Video matrem meam sua in sede, ubi te sospite diu egra esse non poterit; te iubente reducta, te curante sanabitur.
Abbreviated transcription (Latin):
tissimis actib cõꝑari queat uł intencione cõsilio nł effũi.
gitat. Tu cõtẽptis magno aĩo atq oblitis affectib qui ut
hoĩem alio forsan te trabebant. solus oĩm pontificũ nr̃e eta¬
tatẽ sꝑne potius. Et si ueris extimacionib ulła sit uolup¬
tas gracior ꝙͣ q̃ de deo et uirtute ꝑcipit᷑. Et qd̾ cõstat ulla
sit ctior nlła lõgenior. Sed loquor de uoluptate uulgari qͣ
uich repugnãciꝰ est saluti. Illa quid̃ riato ex qmĩq qui te
i hoc ordine p̾ierũt arecto calle terrens illetebris ynas¬
q carnalib sistrosus egit. Nũc intelligũt ꝙͣto fuit me¬
lius rõnẽ ꝙͣ appetitũ sequi. Et reb ĩplere quod polliati e¬
incelligũt ꝙͣto fuit honestiꝰ agere qd̾ tantũ cxigebat offm̃
ꝙͣ qd̾ lubriti ticillabãt sensus postridie ꝑituros. ¶Neq ad¬
uersus u̾itatẽ fictõib certare Et cũ illo lude̾ de quo scripti ẽ
Odicti os quod loqͥt᷑ iquitatẽ. ꝑdes om̃es qui loquũt᷑

Expanded text:
tissimis actibus comparari queat, vel intentione vel consilio vel effectu. gitat. Tu contemptis magno animo atque oblitis affectibus, qui ut hominem alio forsitan te trahebant, solus omnium pontificum nostre etatatem spernere potueris; etsi veris extimatoribus nulla sit voluptas gratior quam que de Deo et de virtute percipitur, et, quod constat, nulla sit certior, nulla longevior; sed loquor de voluptate vulgari, qua nil repugnantius est saluti. Illa quidem viatores quinque qui te in hoc ordine preierunt a recto calle terrenis illecebris uncisque carnalibus sinistrorsum egit. Nunc intelligunt quanto fuit melius rationem quam appetitum sequi, et rebus implere quod polliciti eanto fuit honestius agere quod tantum exigebat officium, quam quod lubrici titillabant sensus postridie perituros, neque adversus veritatem fictionibus certare, et cum illo ludere, de quo scriptum est: «Odisti o
Abbreviated transcription (Latin):
et tui reges obst̾ꝑant. Et ut soliti st̃ piũ scm̃q pͥnci¬
piũ ĩpedirent. Iude ubi secũ in silencio deliberans̃q a
om̃ sp̃e magnificentissiẽ cõsũmasti. O Iteꝵ te felicẽ
O felicẽ diem qui te matris ex utero ia lucẽ edidit.
Et te benignũ syous aliqd̾ ⁊ m̃dodedit. Nũc uerus
inichi uere sũuis ac ronus es põtũcx. uere urbarꝰ

Expanded text:
et tui hostes obstreperent et ut soliti sunt pium sanctumque princiet tui hostes obstreperent et ut soliti sunt pium sanctumque principium impedirent. Inde, ubi secum in silentio deliberans que aomnium spem magnificentissime consummasti. O iterum te felicem, o felicem diem qui te matris ex utero in lucem edidit et ceu benignum sidus aliquod mundo dedit. Nunc verus michi, vere summus ac romanus e
Abbreviated transcription (Latin):
dñs p̃elegit uiuẽs. pͥmus sedit. et moriens resedit urbẽ
ur̃m reẜeuasti. Et quasi sol oriens lõge noctis algo
dubio tecũ fuit qui ait apsis. Si ne me nichil pote¬
strõ facece hoc interaꝵ et eximiũ quod cũ deus ip̃e
ab oĩb fe repellit. Mũdus caro demonia suꝑbia
uoluptas atq neqͥcia opp̾ssere aĩos ut assu g̾e̾ porri¬
genti deo manũ nequeart. Tu ĩbecillitati cõsciꝰ hũa¬
ne nõ mͦ nõ repulisti diũ celestis auxiliũ neq tibi
ad aurẽ cordis salubria in sp rantẽ cõ silia spm̃ extin¬
risti. Sed ĩ uocasti eã scio pus p̃cib lac̾mis ⁊ poten¬
tibus celũ flectẽ qua cũ ille qui ulłui inse sꝑantem
despicit aurib ocłis q p̃cepisset. et poscẽti opẽ latulus
aduenisset existi ei obuiã ⁊ manu p̾hensũ dñm tuũ
Intimo eciã thalamo fidelis aĩe deuocione hũili sus¬
cepisti. Id q secreciud̾. ne cõꝑto aduẽtu regis głie sui

Expanded text:
ens vicarius primus sedit et moriens resedit. Orbem nostrum serenasti et quasi sol oriens longe noctis algorem dubio tecum fuit, is qui ait apostolis: «Sine me nichil potestis facere». Hoc in te rarum et eximium, quod cum Deus ipse, ab omnibus fere repellitur; mundus, caro, demonia, superbia, voluptas ac nequitia oppressere animos, ut assurgere porrigenti manum Deo nequeant; tu imbecillitatis conscius humane, non modo non repulisti Domini celestis auxilium neque tibi ad aurem cordis salubria inspirantem consilia spiritum extinxisti, sed invocasti eum, scio, piis precibus lacrimisque potentibus celum flectere; quas cum ille qui nullum in se sperantem despicit auribus atque oculis percepisset et poscenti opem laturus advenisset, existi ei obviam, et manu prehensum Dominum tuum intimo in thalamo fidelis anime devotione humili suscepisti; idque secretius ne, comperto adventu regis glorie, sui
Abbreviated transcription (Latin):
ut amenũt Iuste nͥ fallor ꝙͣuis p̾mordacit̾ notaret᷑ Et
licet guitui sapidũ: qr tñ adu̾sũ est ceu dulce uirꝰ aͦ d
om̃ib uirtutẽ sicientib odiosũ sit. Et hoc tuñ hab̾i eciã
rome pocest nullo negotio ut dixi Et sine hͦ nõ tiũi parce
et sobrie: s profuse et uoluptuose eciã resti liset. habent
uero msta sõ ocłis. nͥ ocłos obstruãt. q̃ uel t̾restris ricus
celestis patric głiam cogitãtes nobilitari quod̾ sapore per¬
mulceant. ¶Sed qui de hus sepe hus̃ młta loqui cõ¬
tingit sortãte maria. Et infinita res ẽ sacra iuacula
alinc uibis amplecti: totũ hͦ tue pronidencie relinquẽs.
siom stilꝰ. assurget tñ ut ꝙ ille uitꝰ loquit᷑ ħ describat
legrud̾ q alus offa̾t quecũq caracte̾ modo ut ĩtelligar
nullã ħ ecloꝙ̃tie famã q̃ri.¶Sencio gͥ pr̃ btĩssime

Expanded text:
ut a me nunc iuste nisi fallor quamvis premordaciter notaretur; et ut a me nunc iuste nisi fallor quamvis premordaciter notaretur; et licomnibus virtutem sitientibus odiosum sit. Et hoc tamen haberi etiam Rome potest nullo negotio ut dixi et sine hoc non tantum parce et sobrie sed profuse et voluptuose etiam vesci licet. Habent vero multa sub oculis, nisi oculos obstruant, que vel terrestris vie vel celestis patrie gloriam cogitantes nobiliori quodam sapore permulceant. 4 Sed quoniam de his sepe multa loqui contigit hortante materia et infinita res est sacra miracula alme urbis amplecti, totum hoc tue providentie relinquens, sioni stilus. Assurget tamen ut quod ille intus loquitur hic describat legendumque aliis offerat quocumque caractere, modo ut intelligar, nullam hic eloquentie famam quero. Sentio ego, pater beatissime
Abbreviated transcription (Latin):
uenerandũ ac scĩssimũ senc̃ petrũ. Nõ ꝑeg̾ni uimi cupid ᷤ.¬
obiuã. quo cõspto statĩ uerlo unico ut auĩt ad certã mortẽ
ĩ ccepidus renicauit. uideant illũ ip̃m mox in cruce pẽden¬
tem ꝑ quẽ ip̃i sedib aureis ac ⁊̃ scabellis ebm neis Insi¬
pauli trũcũ capud et uas electionis doctrine celestis ar¬
mariũ sĩpidisiiũ nr̃e fidei solem. Illũ cordis auribus
suidiant. Ip̃m de morte alcis Iħ̾m rocib nouissiuus suspi¬
ris q ĩ uocantẽ miracłi testes eemui fontes ibi st̾ totidẽ
quot saltus crdisse sacrũ caput fama est hus ip̃is locis
que sãi ceruix actig̾at. Si de uote uoces illas audierint
De luis fontib pio pro haustu biberunt. Et sypho mas tũ sal¬
pmas sꝑuẽt. Et nõ si titulos inodo fõticulos qui st̾ rodani
modica et indigna laude seu deoꝵ nectar celebratũ. n̾unt

Expanded text:
venerandum ac sanctissimum senem Petrum non peregrini vini cupidvenerandum ac sanctissimum senem Petrum non peregrini vini cupidobvium, quo conspecto statim verbo unico, ut aiunt, ad certam mortem intrepidus remeavit. Videant illum ipsum mox in cruce pendentem, per quem ipsi sedibus aureis ac scabellis eburneis insiPauli truncum caput, vas electionis, doctrine celestis armarium, limpidissimum fidei nostre solem. Illum cordaudiant, ipsa de morte altis Iesum vocibus novissimisque suspiriis invocantem. Miraculi testes eximii fontes ibi sunt totidem quot saltus dedisse sacrum caput fama est, his ipsis in locis que cesa cervix attigerat. Si devote voces illas audierint, deque his fontibus pio haustu biberint, et simphonias transalpinas spernent et non siticulosos modo fonticulos qui sunt ad Rodani modica et indigna laude ceu deorum nectar celebratum, meruit
Abbreviated transcription (Latin):
qualis ẽẽ cupit. nͥ se od̾ĩt qualis est. ¶ Ostende sensib
uagis ad i ͨ malas comes rodam et palustria rura q̃renti¬
bus loca illa salubria ubi fcm est .ꝙ. Ianitor celi doctor eib̾¬
ꝑit᷑ ut utroq canit ecc̃a. I autor celi Iudices̃ secule rera
mũdi liña ꝑ ciuicẽ alt̾ alt̾ ense fũphano uite senatum
laureati pessidẽt. ¶ Ostende illis digito nõ procul uide at
illiꝰ ingc̃tis ac cenoto forib lasilice ubi. Symon petrus
lu orbis t̾re iiclinato capite ꝓ xp̃i noĩe martirio cerona¬
tus est. Hec em̃i sepe de suis ducib ceciuerũt ⁊ legerunt.
loca scã ut arbitror nõ uiderũt. Que cũ uideruit. heẜint¬
q aĩs: pudebit ut sꝑo ꝓphauoꝵ et ĩframũ locoꝵ ad que nõ
recto indicio s obliquo affcũ et lõgo nsu amorẽ ĩ meritũ
cõceꝑunt. ¶  Inbe illos cogitare atq ĩtiꝰ spectaro oculis

Expanded text:
qualis cupit esse, nisi se oderit qualis est». Ostende sensibus qualis cupit esse, nisi se oderit qualis est». Ostende sensibus vagis, adhuc malas domos Rodani et palustria rura querentibus, loca illa salubria, ubi effectum est quod ianitor celi, doctor orbtroque canit ecclesia, iudices seculi, vera mundi lumina, per crucem alter, alter ense triumphans vite senatum laureati possident. Ostende illis digito non procul inde ab illius ingentis ac devote foribus basilice, ubi Simon Petrus lumen orbis terre inclinato capite, pro Christi nomine martirio coronatus est. Hec enim sepe de suis ducibus cecinerunt ac legerunt, loca sancta, ut arbitror, non viderunt. Que cum viderint heserintque animis, pudebit, ut spero, prophanorum et infamium locorum ad que non recto iudicio sed obliquo affectu et longo usu amorem immeritum conceperunt. Iube illos cogitare atque internis spectare oculis
Abbreviated transcription (Latin):
uero dehoc flumo fabulant᷑ quasi aliꝰ nusꝙͣ sit. Caue si
dãpuatoꝵ sedes ẽ rodanꝰ. Quẽ isti nescio cur ut ꝑadisi
pr̃ nã nacũdiã. Increpa dargue Rep̾hende Castiga pone
frenũ appetitui alieno. quiam diu tuo ꝓpͥo posiusti. So¬
leut uicus Irasci max᷑ qui hus carent. Dix ad plenĩ
sontib culpe ꝑticeps Irascũt᷑ ⁊ Ieq uero quisqͥs̾ irascit᷑.
caris p̃ptꝰ cribuit ut castiges. ¶ Qui regis isrł ĩtẽde
qui deducis uelut ouẽ Ioseph. Ne lascuuiẽt oues. uide
pastor gregis egregie Et menĩto ꝙͣuis grauiora sint
alia: duo tñ h ͨ uicia eẽ q̃ maxĩe bestialẽ admẽ q humi
faciũt hũanã uitã gulã atq luxuriã. Dote fr̃es ac fi¬
lios tuos sꝑne̾ q̃ amabãt. amare q̃ metuũt. q̃ ue oderũt
Odisse se ip̃os qui tã diu oderũt qd̾ amãdũ erat. Dignũ
lrĩs aureis augustiui uerbũ ẽ. Nemo p̃t ꝑfc̃e dili ᷝ ͤ quo
uocatur: nͥ oderit uñ uocat᷑. Et post pauca. A ͨ fict qͥsqͥs

Expanded text:
xilii. Ita vero de hoc fluvio fabulantur quasi alius nusquam sit. Sane si damnatorum sedes est Rodanus, quem isti nescio cur ut paradisi paternam iracundiam, increpa, argue, reprehende, castiga, pone frenum appetitui alieno, qui iampridem tuo proprio posuisti. Solent vitiis irasci maxime qui his carent, vix ad plenum sontibus culpe particeps irascitur; neque vero quisquis irascitur cereris. Papatus tribuit ut castiges. «Qui regis Israel intende, qui deducis velut ovem Ioseph», ne lasciviant oves vide, pastor gregis egregie. Et memento, quamvis graviora sint alia, duo tamen hec vitia esse que maxime bestialem acclinemque humi faciunt humanam vitam: gulam atque luxuriam. Doce fratres ac filios tuos spernere que amabant, amare que metuunt queve oderunt, odisse seipsos qui tam diu oderint quod amandum erat. Dignum literis aureis Augustini verbum est: «Nemo potest perfecte diligere quo vocatur nisi oderit unde revocatur». Et post pauca: «Nec fiet quisque
Abbreviated transcription (Latin):
ampliꝰ Quud qued audio debint sane cõcionatorẽ illũ
ab hus migis tue sultiui sãittitatis reuerencia extima¬
cioq modestie et asp̾tu tue frõ s̃ auctoͣs deterr̾e̾: Sed
tu quidẽ illi ut decuit brenib uerbis ac granib rũdisti.
Dño aũt suo a quo nassus erat. nullo meliꝰ modo rũdi
potuit ꝙͣ re ip̃a. Nõ mͦ enĩ nõ distulisti destinatũ iterẜ
accelerasti rocolens sepe moras nũmas magnis pͥu¬
cipus nocuisse. Quiquidẽ rex si ut facit filialit te a¬
mat et fideliter uenerat᷑: gandebit. Cãdẽ ibi te cẽ ubi
et tibi et salubriꝰ sis et mũdo. In est nõ sũ nesciꝰ mol¬
le quoddẽ aĩs nr̃is ac teneris quo ab est nũꝙͣ uoluni
quos amamꝰ. Que res̾ sepe et amati et amãtis ĩꝑn
sentes corꝑe aĩo st̃ pñtcõ: illos audiũt illos uident illoꝵ
prosꝑitatis ubiq ꝑticipes. Et at młiercule pm̃i quoq
quos diligũt semꝑ Iuxͣ se uolũt nͨ aduelli sponte iꝙͣ

Expanded text:
audio? Debuit sane contionatorem illum ab his nugis tue saltem sanctitatis reverentia, extimatioque modestie et conspecta tue frontis autoritas deterrere. Sed tu illi quidem ut te decuit brevibus verbis ac gravibus respondisti. Domino autem suo a quo missus erat nullo melius modo responderi potuit quam re ipsa. Non modo enim non distulisti destinatum iter, sed accelerasti, recolens sepe moras nimias magnis principiis nocuisse. Qui quidem rex si ut facit filialiter te amat et fideliter veneratur, gaudebit tandem ibi te esse ubi et tibi salubrius sis et mundo. Inest non sum nescius molle quiddam animis nostris ac tenerum, quo abesse nunquam volumus quos amamus; que res sepe et amati et amantis in pesentes corpore animo sunt presentes, illos audiunt, illos vident, illorum prosperitatis ubicumque participes. At muliercule puerique quos diligunt semper iux
Abbreviated transcription (Latin):
sine adulaciomo suspicione pleno ore laudare qd pr¬
na dignis sadit cẽsco: memor ꝙͣta ꝯ lib̾tate arguam
ꝙ ep hensione dignũ iudico. Panui uerirs llos ala¬
crar dños: s ouo illa mũdi lũaria duos q illos gla¬
dios iusticie sepe olim. Et te ip̃m noꝑ hoꝵ altex las mi¬
uiou ut ã mlta esset fices a aemẽcia młta.hinꝰ ultumi
Iudiaũ ailioꝵ st. ego mͥ fidei sũ cõsciꝰ. dẜ oidi bũtio¬

Expanded text:
sine adulationis suspicione pleno ore laudare quod plena dignum laude censeo, memor quanta cum libertate arguam quod reprehensione dignum iudico. Parvus vermis, non nos sed duo illa mundi luminaria duosque illos gladios iustitie sepe olim et te ipsum nuper horum alterum ita pupugi, ut aut multa esset fides aut multa dementia. Huius ultimi iudicium aliorum sit, ego michi fidei sum conscius. Opto ut
Abbreviated transcription (Latin):
uersibus. Te pp gelidis̃ aquilo demonte procellis łriut
aduersas acies reuoluta q tela. Dertis ĩactores ⁊̃ turbiue
reprilit hastas. O numũ dilecte deo cui fiidit ab autris.
Solus armatus hẏcies e iu imilitat ether. Et cõiunti
uemiũt ad classica uenti. Et nos dilecti deo essemꝰ si cũ qua

Expanded text:
ulsis. te propter gelidis Aquilo de monte procellis obruit adversas acies revolutaque tela vertit in auctores et turbine reppulit hastas o nimium dilecte deo, cui fundit ab antris Aeolus armatas hiemes, cui militat aether et coniurati veniunt ad classica venti
Abbreviated transcription (Latin):
dem et expedita cõutitur Eiũ uͦ ⁊̾ Dũ simus interris uus¬
ꝙͣ melius ꝙͣ insolitudine fieri pesse. Et si tu nõ capias. fã¬
tebuntur exꝑti. Illud quoq platonicũ ab aug ͦ relatu
dam uicdil magis ĩ pedire ꝙͣ uitã libidinib deditã. Quc sen¬
tencia a uirgilio quẽ tu spernis ut uosꝑtilio aquilã sima
leonẽ ellegantissime sub allegorica nube reconditur
Cuiẽ locũ p̃tereo ne cerebellũ tuũ mole rerũ opprimam
Quã coctrinã al archita carentino magno ĩ pͥ̾mns et pre¬
claro uiro didicisse plato ipe potuerat dũ illũ pithagor cos¬
q a ᵈ ꝰ uisendi discendiq grã m ỹtaliã reuisset. Ille em̃
ut apud ciceronẽ cato meniiuit. nullã capitaliorẽ pestem
ꝙ corporio uoluptatẽ hõib dicelat anatira datã. et. ꝯad
ciunuatis malis que ex ocluptatis radice nascũt᷑. cͦ adde¬
bat. Qum hõisine nã sine quis deus mente inicħ prestabi¬

Expanded text:
dem et expedita convertitur. Enimvero id, dum sumus in terris, nusdem et expedita convertitur. Enimvero id, dum sumus in terris, nusquam melius quam in solitudine fieri posse, etsi tu non capias, fatebuntur experti. Illud quoque platonicum, ab Augustino relatum dam nihil magis impedire quam uitam libidinibus deditam etentia a Virgilio - quem tu spernis ut vespertilio aquilam, simia leonem - elegantissime sub allegorica nube reconditur; quem locum pretereo, ne cerebellum tuum mole rerum opprimam. Quam doctrinam ab Archita tarentino, magno in primis et preclaro viro, didicisse Plato ipse potuerat, dum illum pithagoreosque alios visendi discendique gratia in Italiam venisset. Ille enim, ut apud Ciceronem Cato meminit, nullam capitaliorem pestem quam corporis voluptatem hominibus dicebat a natura datam. Deinde, enumeratis malis que ex voluptatis radice nascuntur, illud addebat: "Cum homini sive natura sive quis deus mente nichil prestabi
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ nõ nouit.: Odit solitudinẽ quis quis insolitudine solꝰ
est. Timetq ociũ: quis quis mocio inlagit. Qͣtũ uero ht̃
unde tristetur. qui ut gaudeat turbã querit: plane miser
est qui felicitatẽ sperat a nuscris. Omendice modice qui
dicisti: Certe nõ opus ẽ trabis cõfusisq clamoril. Non
teatrico strepitu. ⁊ Iõ uulgo interuuserias plaudente. ⁊ Iõ
quadrigis fuudansẽta quassantib. Nõ cruento foro. Nõ
iundore fumãtũ popmarũ. Et olenciũ acie cocor atq aroma¬
ta trãsinarina terentũ. Quos uobis exceptis nestio an
efficatissimos omniũ mistros mortis appellem. Nichilhus
oĩbus est opus. Intus maĩa est quod felicẽ etqnod muse¬
rũ facit. huc d pocticũ digne laudatur. Ne te quesiuens
extra. Cõstat aũt nũꝙͣ melius cẽ aĩc. ꝯͣdum ãmotis ob¬
staculis. uite q cõpodibus indeũ atq inse ip̃am libera tã¬

Expanded text:
esse non novit? Odit solitudinem quisquis in solitudine solus esse non novit? Odit solitudinem quisquis in solitudine solus est, timetque otium quisquis in otio nil agit. Quantum vero habet unde tristetur qui, ut gaudeat, turbam querit! Plane miser est qui felicitatem sperat a miseris. O mendice medice, quidicisti? Certe non opus est turbis confusisque clamoribus, non theatrico strepitu, non vulgo inter miserias plaudente, non quadrigis fundamenta quassantibus, non cruento foro, non nidore fumantium popinarum, et olentium acie coquorum atque aromata transmarina terentium, quos, vobis exceptis, nescio an efficacissimos omnium ministros mortis appellem. Nichil his omnibus est opus. Intus in anima est quod felicem et quod miserum facit. Hinc illud poeticum digne laudatur: nec te quesieris extra. Constat autem nunquam melius esse anime quam dum, amotis obstaculis viteque compedibus, in Deum atque in se ipsam libera tan
Abbreviated transcription (Latin):
solitarus ydiota. nisi forte xp̃s ualde cõtinue secum
sit. ⁊̃tolibet inspacio t̾raꝵ sine ullis unitulis mĩctus ẽ.
unde nõ miror id tibi uito genus ĩ uisũ. Quid eĩlc
ageres insi numerare horas et querere qñ cenatum
scõui regulas tuas: Qũ cubitũ ires Quẽ cutõscri¬
brre. seu cũ quo clauare posses. muillisꝰ occurrart.Te¬
cum loqui nescires. Id eũi est hominũ pancoꝵ et cuĩ
huis eisdẽ in locis parua fatoor scu uerius ulła copia.
sed uõ ulło nͨ paruo quidẽ amore literar.Tam be¬
ne tãq p̃dulciter mici est: Et si statũ aurau mei no¬
sces. pͥutem te horã qua natus es odio hĩturũ que
te i illã miserã et rafelicẽ ditã ꝓiecit Et pp̃ pciue
Iurne spem ꝑ maguas rapit angustias. Q ud g̾
locutꝰ es miabilis sener: Qund in dã nasti: Amarũt
darissum. y̾mo uero solitudinẽ quis nõ amat. nisi qͥ seciu

Expanded text:
solitarius ydiota, nisi forte Cristus valde continue secum solitarius ydiota, nisi forte Cristus valde continue secum sit, quantolibet in spatio terrarum sine ullis vinculis vinctus est. Unde non miror id tibi vite genus invisum. Quid enim hic ageres, nisi numerare horas, et querere quando cenatum secundum regulas tuas, quando cubitum ires? Quem circumscribere, seu cum quo clamare posses? Nullus occurreret: tecum loqui nescires. Id enim est hominum paucorum, et tamen his eisdem in locis parva, fateor, seu verius nulla copia. Sed nonnullo nec parvo quidem amore literarum tam bene tamque predulciter michi est, ut si statum animi mei nosses, putem te horam, qua natus es, odio habiturum, que te in illam miseram et infelicem vitam proiecit, et propter pecunie parve spem permagnas rapit angustias. Quid ergo locutus es miserabilis senex? Quid in me damnasti? Amarunt clarissimi. Imo vero solitudinem quis non amat, nisi qui secum
Abbreviated transcription (Latin):
bor nn medis enis et unusticia et nõ deficiens de
platers eius usura et dollus. ¶ Iam quod seqͥt̃
responsione nõ eget. Sc̃ã rustiatas sibi soli prodest
Studiosa aũt solitudo ꝓdẽe posse ꝙͣ plurinus nõ negat᷑
Et ip̃e Ierouninis qui hoc dixit ꝙͣtũ solitudiue delc̃atꝰ
et ꝙͣtũ ibi mondo ucilis fuerit sciunt om̃es seo quia
nõ pũt om̃es eẽ ieronuui et si magnũ nichil isolitu¬
dine geratur. tiũ ut uiuatur innocue uitent᷑ icen¬
tina libidinũ quibus porticus ciuitatũ ac theatia lã¬
me sanit. parũ ne tibi forsam uidet᷑: Apud me młto
quidẽ ꝯptabilius est solum saluari: ꝙͣ ꝑire cũ ullie.
sed iam satis est. Iam te egrũ egris tiuis loquere
meditor Illi te cõficient. tu illos. Caret solitulo
multis uulgi uoluptatib. s abũdat suis. quiete lib̾ta¬
te ocio Qius uerũ sit quod ait ã neus. Ocium sine
licteris mors est et uiui hõis sepultura. Et profecto

Expanded text:
bor in medio eius, et iniustitia, et non deficiens de bor in medio eius, et iniustitia, et non deficiens de plateis eius usura, et dolus. Iam quod sequitur responsione non eget. Sancta rusticitas sibi soli prodest: studiosa autem solitudo prodesse posse quamplurimis non negatur. Et ipse Ieronimus, qui hoc dixit, quantum solitudine delectatus et quantum ibi mundo utilis fuerit sciunt omnes. Sed quia non possunt omnes esse Ieronimi, etsi magnum nichil in solitudine geratur, tantum ut vivatur innocue, vitentur incentiva libidinum, quibus porticus civitatum ac theatra flammescunt, parum ne tibi forsitan videtur? Apud me multo quidem optabilius est solum salvari, quam perire cum multis. Sed iam satis est; iam te egrum egris tuis linquere meditor: illi te conficient, tu illos. Caret solitudo multis vulgi voluptatibus, sed abundat suis: quiete, libertate, otio; quamvis verum sit quod ait Anneus: "Otium sine literis mors est, et vivi hominis sepultura", et profecto