comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Non ẽ ãius in sua pt̃ate. ebrieta¬
te deuictus. Q̾admodũ musto
dolia rumpũtur.⁊ om̃e qd̾ in imo
lacet in summã partẽ is caloris
eiectat: sic uino exestuãte qͥcꝙͣ in
uno iacet abditũ effert᷑ ⁊ ꝓdit in
mediũ. Onerati mero ꝙ̃ admodũ
nõ continẽt cibũ uno redundãte.
ita nec secretũ quidẽ. Qd̃ suũ alie¬
nũq ẽ. parit᷑ effundũt. Set ꝙͣuis
hoc soleat accid̾e. ita ⁊ illiro solet.
ut cum hiis quos sciamus libẽtiꝯ
bibere. de rebꝯ neccͣiis deliberemꝰ
falsũ gͦ est hoc qd̃ patrocimi loco
ponitur. ei qui soleat ebrius fieri:
nõ comendare tacitũ. Qͣto satio
ẽ aꝑte accusare ebrietatẽ.⁊ incia
eius expon̾e. q̃ eciã tołabilis hõ in¬
tau̾it. nedũ ꝑfectus ac sapiẽs cin
lõgius tñ citra ebuetatẽ resistit.
Nam de illa indebimꝰ.an sapiẽti
ãius mimo turbetur uino. ⁊ faciat
ebriis solita. Inc̾im si hoc colligere
iis bonũ uiruĩ nõ debere ebrium fi

Expanded text:
Non est animus in sua potestate mero devictus. Quemadmodum musto dolia ipsa rumtuntur, et omne, quod in imo iacet, in summam partem vis caloris eiectat, sic uno exaestuante, quid quid in imo iacet abditum, effertur, et prodit in medium. Onerati mero quemadmodum non continent cibum vino redundante, ita ne secretum quidem. Quod suum alienumque est, pariter effundunt." Sed quamvis hoc soleat accidere, ita et illud solet, ut cum iis, quos sciamus libentius bibere, de rebus necessariis deliberemus. Falsum ergo est hoc, quod patrocinii loco ponitur, ei qui soleat ebrius fieri, non dari tacitum. Quanto satius est aperte accusare ebrietatem et vitia eius exponere, quae etiam tolerabilis homo vitaverit, nedum perfectus ac sapiens, cuilongius, tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri,
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ et inbecillitatẽ uocitato et desi¬
diam. Gsian ocio. ineis ãbicio ẽ.
Aĩalia quedã ne inuenin possint.
uestigia sua cͥca ipm̃ cubile dfim¬
dunt. Idem tͥ faciendũ ẽ. alioqͥni
nõ decrũt qui ꝑseq̃ntur. Multi ap¬
ta irãseunt. condita ⁊ abstiusa ri¬
mãtur. furẽ signata sollicitãt. Uile
uidetur qͥcꝙͥ patet. aꝑta effractarꝰ
p̾terit. hos mores ht ppłs. hos imꝑi¬
tissimꝰ qͥsq ĩ secreta nrũꝑe cepit.
Optimũ itaq ẽ nõ iactare ocium
suũ. Iactandi at̃ genus ẽ. niiis la¬
tere. ⁊ a cõspcũi hõm̃ secedere. Ille ta¬
rencũ se abdidit. ille neapolĩ inclu¬
sus ẽ. ille multis ãnis ñ trãsit do¬
mus sue limẽ. Cõuocat turbã. qͥsqͥs
ocio suo aliquã fabulã ĩposuit. Cñ

Expanded text:
nem et inbecillitatem voca et desidiam. Gloriari otio iners ambitio est. Animalia quaedam ne inveniri possint, vestigia sua circa ipsum cubile confundunt; idem tibi faciendum est. Alioqui non deerunt, qui semper sequantur. Multi aperta transeunt, condita et abstrusa rimantur; furem signata sollicitant. Vile videtur, quicquid patet, aperta effractarius praeterit. Hos mores habet populus, hos imperitissimus quisque: in secreta inrumpere cupit. Optimum itaque est non iactare otium suum. Iactandi autem genus est nimis latere et a conspectu hominum secedere. Ille Tarentum se abdidit, ille Neapoli inclusus est, ille multis annis non transit domus suae limen. Convocat turbam, quisquis otio suo aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
uelis. Erras qui hinc aliꝙͥ auxili
sꝑas. Nõ medicus set eger ħ ħitat.
Malo illa cũ discesẜis dicas. Ego
istũ hõiem puta beatũ et eruditũ.
Erexerã aures destitutꝰ sũ. Nil
uidi. nichil audini qd̃ cupiscerẽ.
ad qd̾ ren̾terer. Si hoc sẽcis. si ħ lo¬
q̃ris. aliqd̃ ꝓfc̃m ẽ. Aalo ignosca ᷤ
ocio meo ꝙͣ inuideas. Ociũ inꝙͥ se
neca com̃das mͥ. Ad epicureas no¬
ces dilaberis. Ociũ tͥ comẽdo. ĩ qͦ
maiora agas ⁊ pulchriora. ꝙ que¬

Expanded text:
velis. Erras, qui hinc aliquid auxilii velis. Erras, qui hinc aliquid auxilii speras; non medicus, sed aeger hic habitat. Malo, cum discesseris, dicas: " ego istum beatum hominem putabam et eruditum. Erexeram aures; destitutum sum. Nihil vidi, nihil audii, quod concupiscerem, ad quod reverterer." Si hoc sentis, si hoc loqueris, aliquid profectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneca, commendas mihi? Ad Epicureas voces delaberis." Otium tibi commendo, in quo maiora agas et pulchriora qu
Abbreviated transcription (Latin):
libentissime faciũt. de te apd̃ te ma¬
le existima. Assuesces ⁊ dicere uenĩ
et audire. Id autẽ maxĩe tͣcͣca. qd̾
in te infirmũ ẽẽ sẽties. Nota habet
sin qͥsq corpis uicia. Itaq aliꝰ no¬
mitu lauat stomachũ. alius freq̃n¬
ti cibo fulcit. alius int̾posito iemĩo
corpꝰ exhaurit et purgat. Hii quo¬
rũ pedes dolor repetit. aut uino
aut balneo abstinẽt. ĩ cet᷑a negli¬
gẽtes. huic a quo sepe infestant᷑
occurrũt. Sic in aĩo nr̃o sũt qͣi cau¬
racio ẽ. Qͥ in ocio facio: Ulcꝯ me¬
um curo. Si oñdã tͥ pedẽ turgidũ
liuidã manũ. aut cõtracti cruris
andos neruos. ꝑmittes mͥ uno
loco iac̾e et fouere morbũ meũ.
Maius malũ est hoc. qd̾ nõ posiũ
tibi oñdere. In pectore tuo colsctio
et uonica est. Nolo. Nolo laudes.
nolo dicas. O magnũ uirũ. cõtẽp¬
sit om̃ia. ⁊ dãpnatis hũane uite fu¬
rorib fugit. Nichil dãpnaui nͥ me.
Nõ ẽ ꝙ ꝓficiendi cã ad me uenire¬

Expanded text:
libentissime faciunt, de te apud te male existima; adsuesces et dicere verum et audire. Id autem maxime tracta, quod in te esse infirmissimum senties. Nota habet sui quisque corporis vitia. Itaque alius vomitu levat stomachum, alius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exhaurit et purgat. Ii, quorum pedes dolor repetit, aut vino aut balineo abstinent. In cetera neglegentes huic, a quo saepe infestantur, occurrunt; sic in animo nostro sunt quratio est. Quid in otio facio ? Ulcus meum curo. Si ostenderem tibi pedem turgidum, lividam manum aut contracti cruris aridos nervos, permitteres mihi uno loco iacere et fovere morbum meum. Maius malum est hoc, quod non possum tibi ostendere; in pectore ipso collectio et vomica est. Nolo nolo laudes, nolo dicas: " o magnum virum ! contempsit omnia et damnatis humanae vitae furoribus fugit." Nihil damnavi nisi me. Non e
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾a solẽ nõ recipit. alt̾a usq in
occidentẽ tenet᷑. Prata bõa. mediꝰ
liuus. ⁊ a mau ⁊ acherunsio lacu
receptus. curipi mͦ diuidit. alẽdis
piscib eciã si assidue exhaunatur
sufficiẽs. Set illi cũ mare patet
partit᷑. ⁊ cũ tẽpestas piscatorilii de¬
dit ferias. manꝮ ad p̈ta porrgi¬
tur. Hoc tñ ẽ comodissimũ ĩ uilla.
ꝙ baias tnsparietẽ h̃eat. Incomo¬
dis illarũ caret. noluptatib fin¬
itur. Has laudes eius ip̃e nom ẽẽ
illã tociꝰ ãni credo. Occuirit enĩ
fauomo.⁊ illũ a deo excipit. ut ne

Expanded text:
altera solem non recipit, altera usque in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi, cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc tamen est commodissimum in villa, quod Baias trans parietem habet; incommodis illarum caret, voluptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius anni credo. Occurrit enim favonio et illum adeo excipit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
uiuere scit. Ille eĩ qd̾ ẽ pͥmũ scit in¬
uere. Nã qui res ⁊ hoĩes fugit. ꝙͣ̃
cupiditatũ suarũ infelicitas reli¬
ganit. qui alios feliciores ird̾e ñ
potint. qui uelut timidũ acq ĩ ers
aĩal metu oblituit. ille sibi ñ in¬
no. libidimi. Nõ cõtinuo sibi uiuit.
qui nemĩ. Adeo tñ magna res est

Expanded text:
re ? Ille enim, quod est primum, scit vivere ? Nam qui res et homines fugit, quem cupiditatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille sibi non vino, libidini. Non continuo sibi vivit, qui nemini.
Abbreviated transcription (Latin):
Agestatiõe cũ maxĩe ueĩo Sen̾ca.¬
non minus fatigatus sum. ꝙ̃ si
tantũ ambulassem ꝙͣtũ sedi. La¬
bor ẽ eĩ et diu ferri. ac nescio an
dit ut ꝑ nos ambularemꝰ. ⁊ocu¬
los ut ꝑ nos uid̾emꝰ. Debilitatẽ
nob̃ indixere delicie. Et qd̃ diu
noluimꝰ. posse desinimꝰ. Michi
tñ nccͣm̃ erat ꝯcute corpꝰ. ut sine
bilis insederat faucibi discutere¬
tur. sinc ip̃e ex aliq̃ cã sp̃s dẽpsior
erat. extenuerat illũ iactatio quã
ꝓfuisse mͥ sensi. Ideo diutiꝰ uehei
lut angustũ iter claudit᷑. Erat
eiꝰ mare recẽti tẽpestate spissius.
Fluctus ãt illud ut scis freq̃ns ⁊
cõcitatus exequat. Lõgior trãquil¬
litas soluit cum arenis q̃ humore
alligãtur succus abscessit. Ee cõ¬
suetudĩe t̾n mea cͥcũspicere cepi.

Expanded text:
A gestatione cum maxime venio non minus fatigatus, quam si tantum ambulassem, quantum sedi. Labor est enim et diu ferri, ac nescio an dit, ut per nos ambularemus, oculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse desîmus. Mihim erat concutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causa spiritus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi lut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere coepi,
Abbreviated transcription (Latin):
nii galli. quotiẽs seiãi odiũ dem̃
amor em̃serat. eq eĩ offẽdisse illũ
ꝙͣ amasse ꝑiculosũ fuit. Eeclama¬
bant hoĩes. O uacia solus scis in¬
uere. Atille latere sciebat ñ uiui̾e.
Multũ at̃ int̾est utrũ uita sua
ociosa sit an ignaua. Nũꝙͣ alit̾
mi lucili pħia sacrũ qͥddã ẽ et ue¬
nerabile. ut eciã siꝙ illi simile ẽ.
m̃datio placeat. Ociosũ eĩ hoĩem
seductũ existimat uulgus ⁊ secu¬
rũ. ⁊ se cõtentũ sibi uiuentẽ. quoꝵ
nichil ulli cõting̾e. nͥ sapiẽti pot̾.

Expanded text:
li, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille latere sciebat, non vivere. Multum autem interest, utrum vita tua otiosa sit an ignava. Numquam alitmi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, ut etiam, si quid illi simile est, mendacio placeat. Otiosum enim hominem seductum existimat vulgus et securum et se contentum, sibi viventem, quorum nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Cõsilio tuo accedo. Abscõde te in
ocio. set et ociũ tuũ abscõde. ħ te
factinũ stoicoꝵ eciã sine p̾cepto ar
exc̃plũ licet scias. Si ex p̾cepto qͦ
facias ⁊ tͥ. ⁊ cũ uoles approbabis.
Nec ad om̃ẽ rem publicã mittimꝰ.
nec sẽꝑ nec sine ullo fine. Pret̾ea
cũ sapiẽti rẽ publicã ip̃o dignam
dedimus.i. mũdũ nõ ẽ extra rem
publicã. eciã si recesserit. Yymo for¬
tasse relicto uno angulo. ĩ maio¬
ra atq ampliora transit. ⁊celo ĩ¬
positus incelligit. cũ sellã aut tri¬
bunal ascẽdetur ꝙͣ hũili loco sede¬
rit. Depone hoc apud te. nũꝙͣ pla

Expanded text:
sconde te in otio. Sed et ipsum otium absconde. Hoc te facturum Stoicorum etiam si non praecepto, at exemplo licet scias. Sed ex praecepto quoque facies ; et tibi et cui voles adprobabis. Nec ad omnem rem publicam mittimus nec semper nec sine ullo fine. Praeterea, cum sapienti rem publicam ipso dignam dedimus, id est mundum, non est extra rem publicam, etiam si recesserit, immo fortasse relicto uno angulo in maiora atque ampliora transit et caelo inpositus intellegit, cum sellam aut tribunal ascenderet, quam humili loco sederit. Depone hoc apud te, numquam plus
Abbreviated transcription (Latin):
Ite siquis funoso p̾cepta det. qͦ¬
modo loqui debeat quõ ꝓçedere
quõ in pu ͦ se gerere quõ ĩ pͥna¬
to. eĩt ip̃o quẽ monebit insamor

Expanded text:
t. Si quis furioso praecepta det, quomodo loqui debeat, quomodo procedere, quomodo in publico se gerere, quomodo in privato, erit ipso, quem monebit, insanior
Abbreviated transcription (Latin):
natoꝵ ẜ miliciã auspicãtes gra¬
dũ fortuna dep̃ssit. Aliũ ex illis pã¬
torẽ: aliũ custodẽ case fecit. Cõ¬
tẽpne nũc eius fortune hoĩẽ. i
quã tñsire dũ ꝯtẽpneris potes.
Nolo ĩ ingentẽ me locũ ĩmitt̾e. ⁊
de usu ẜuoꝵ disputare. ĩ quos sr̃¬
bissimi. crudelissimi. cõtumeliosiᷤ¬
simi sumus. Hec ẽn p̾cepti mei
sũma ẽ. Sic cũ inferiore uuas.
qͣrdinodũ tecũ srĩorẽ uelis uiu̾e.

Expanded text:
cantes gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fortunae hominem, in quam transire, dum contemnis, potes. Nolo in ingentem me locum inmittere et de usu servorum disputare, in quos superbissimi, crudelissimi, contumeliosissimi sumus. Haec tamen praecepti mei summa est: sic cum inferiore vivas, quemadmodum tecum superiorem velis vivere.
Abbreviated transcription (Latin):
Dum te ualde rogo ut studcas:
meũ negociũ ago. hab̾e amicũ uo¬
lo. Qd contĩgere mͥ nͥ ꝑgis ut ce¬
pisti excołe te: nõ pot̃. Nunc eñ
amas me. set amicus non es.
Qe ergo: Hec int̾ se diu̾sa sũt. ỹ
mo dissisia. Qui amicus ẽ amat.
qui amat nõ utiq amicus est.
Itaq amicicia semp ꝓdest: amor
aliqn etiã nocet.Si ad nichil ali¬
ud ob hoc ꝓfice ut amare discas.
festina ergo dũ michi ꝓficis. ne is¬
cud alteri didiceris. Ego quidem
pcipio iã fructũ. cũ michi fingo
uno nos aĩo futuros. Et qͥcquid
etati mec uigoris abscessit: ro ad
me ex tua q̃mꝙͣ nõ multũ abest
redditurũ. Set tñ re quoq ip̃a eẽ
letus ẽẽ nolo. Uent ad nos ex hii
quos amamus etiã absentibus
gandiũ. Set id leue ⁊ euandum.
Cõspectus ⁊ p̾sencia ⁊̃ conu̾satio.
habet aliꝙͥ mue uoluptatis. li ͦ¬

Expanded text:
m valde rogo, ut studeas, meum negotium ago; habere te amicum volo, quod contingere mihi, nisi pergis ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es. "Quid ergo? Haec inter se diversa sunt ? " Immo dissimilia. Qui amicus est, amat; qui amat, non utique amicus est. Itaque amicitia semper prodest, amor aliquando etiam nocet. Si nihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non multum abest, rediturum. Sed tamen re quoque ipsa esse laetus volo. Venit ad nos ex iis, quos amamus, etiam absentibus gaudium, sed id leve et evanidum; conspectus et praesentia et conversatio habet aliquid vivae voluptatis,
Abbreviated transcription (Latin):
Mutare te loca. ⁊ in aliu̇̃ de alio.
trãsire nolo. Pumũ qr tã freq̃ns
migratio instabitis aĩ est. Coq¬
lescere ocio nõ pot̃. insi desiit c̾cũ¬
spicere et errare. ut aĩ ratio possit
concineri. Primũ corpis tui fugã
siste. Dem̃ pliimũ remecdia oti¬
nuata ꝓficient. Inc̾rũpenda nõ ẽ
quies. ⁊ uite pͥoris obluno. Sine
dediscere oculos tuos. sine aures
assuescere samorib ũbis. Q tiẽs
ꝓcesseris in ip̃o transitu aliq̃ q̃ re¬
nouent cupiditates cuas. tibi oc¬
current. Quẽadmodũ ⁊ qͥ amorẽ
exuere conatur. eintanda ẽ om̃is
ãmonicio discti corpis. Nichil eĩ
facilius ꝙ̃ amor retrudescit. Lib¬

Expanded text:
Mutare te loca et aliunde alio transilire nolo; primum, quia tam frequens migratio instabilis animi est. Coalescere otio non potest, nisi desit circumspicere et errare. Ut animum possis continere, primum corporis tui fugam siste. Deinde plurimum remedia continuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio dilecti corporis, nihil enim facilius quam amor recrudescit, i
Abbreviated transcription (Latin):
que diuertimꝰ: in rẽ unã labore¬
mus. ne hac tp̃ris ꝑmcissimi ce¬
leritate quã retinere nõ possumꝰ
relicti demũ intlłigamus. Primꝰ
quisq dies tãꝙͣ optimꝰ dies pla¬
ceat. et redigatur in nr̃m. Qd̃
fugit occupandũ ẽ. Hoc ñ cogitat
ille qui gramatici oculis carmẽ
istud legit. ideo optimũ quẽq pͥ¬
mũ ẽẽ diẽ. qr subeũt morbi. qr
senectus p̾mit. ⁊ adolescẽciã cogi¬
tancibꝰ supͣ caput ẽ. Set ait uirgi¬
liũ sc̃ꝑ una ponere morbos ⁊ senec¬
tutem. Nõ mehercules ĩmerito.
Senectus eĩ insanabilis morbus
ẽ. Propt̾ea inꝙͥ hoc senectutis cog¬
nomen imposuit. cristẽ illam uo¬
cat. Subeunt morbi tristisq sen

Expanded text:
quae devertimur, in rem unam laborequae devertimur, in rem unam laboremus, ne hanc temporis pernicissimi celeritatem, quam retinere non possumus, relicti demum intellegamus. Primus quisque tamquam optimus dies placeat et redigatur in nostrum. Quod fugit, occupandum est. Haec non cogitat ille, qui grammatici oculis carmen istud legit, ideo optimum quemque primum esse diem, quia subeunt morbi, quia senectus premit et adhuc adulescentiam cogitantibus supra caput est; sed ait Vergilium semper una ponere morbos et senectutem, non mehercules immerito. Senectus enim insanabilis morbus est. Praeterea, inquit, hoc senectuti cognomen inposuit, tristem illam vocat: subeunt morbi tristisque sen
Abbreviated transcription (Latin):
dies miseris mortalibꝰ eui. Pu¬
ma fugit subeũt morbi tristisq
senectus. Et labor ⁊ dure capit
inclemẽçia mortis. Ille qͥad phiã
s fugere. Qd̃ currẽdi genus cõ¬
citatissimũ ẽ. ⁊ optimos quosq pͥ¬
mos rapit. E ergo cessamꝰ nos
ip̃i citare. ut uelocitatẽ rapidis¬
sime rei possimꝰ eqͣre: Meliora
pͥt̾uolant. det̾iora succedũt. Ꝙ̾¬
admodũ ex amphora pͥmũ qd̃ ẽ
sincerissimũ effluit. grauissimũ
qd̾q turbidũq subsidit. sic in
etate nr̃a qd̃ est optimũ ĩ primo.
id exhaurire malimꝰ. pociꝰ ꝓati¬
mur ut nb̃ fecẽ reẜuemꝰ. Inerat
istud aĩo. ⁊ tanꝙͣ missũ oraculo
placet. Optima queq dies mi¬
sens mortalilꝯ eui. Pͥma fugit.
Quare optima; Qͥa qd̃ restat
incertum ẽ. Quare optima: Qͥa
iuuenes possuꝰ disce. possumꝰ
facilẽ aĩum et adhuc tͣctabilem.
ad meliora conũtere. qr ħ tp̃s ydo¬
neũ ẽ laborib. ydoneñ agitãdis
to hoc agamus aĩo.⁊ omissis ad

Expanded text:
dies miseris mortalibus aevi Prima fugit; subeunt morbi tristisque senectus Et labor, et durae rapit inclementia mortis. Ille, qui ad phised fugere, quod currendi genus concitatissimum est, et optimos quosque primos rapi ; quid ergo cessamus nos ipsi concitare, ut velocitatem rapidissimae rei possimus aequare ? Meliora praetervolant, deteriora succedunt. Quemadmodum ex amphora primum, quod est sincerissimum, effluit, gravissimum quodque turbidumque subsidit, sic in aetate nostra quod est optimum, in primo est. Id exhauriri aliis potius patimur, ut nobis faecem reservemus ? Inhaereat istud animo et tamquam missum oraculo placeat: Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi Prima fugit. Quare optima ? Quia quod restat, incertum est. Quare optima ? Quia iuvenes possumus discere, possumus facilem animum et adhuc tractabilem ad meliora convertere; quia hoc tempus idoneum est laboribus, idoneum agitandis to hoc agamus animo et omissis, ad
Abbreviated transcription (Latin):
te loqutũ tecũ qͥcꝙͥ łcturus es. set
ut castigarẽ eriguã illã morã qͣ
a te recessisti.⁊ in reliquo adhor¬
tarer ⁊ͣ fortunã tolłes aĩos. ⁊ omĩa
eius tela nõ tanꝙͣ possent ueĩre.

Expanded text:
utum tecum quicquid lecturus es, sed ut castigarem exiguam illam moram, qua a te recessisti, et in reliquom adhortarer, contra fortunam tolleres animos et omnia eius tela, non tamquam possent venire,
Abbreviated transcription (Latin):
Set puta c̃e. nũc potissimũ eruit᷑.
heat iocundũ cͥca se ⁊ uoluptariũ.
Quedã remodia aliis ꝑtibꝯ corpis
salutaria. ułut feda et indecora
adhiberi aliis neq̃unt.⁊ qd̃ alibi
ꝓdẽe sinc dãpno uerecũdie.ad fit
inhonestũ loco uulneris. Nõ te pu¬
det luctũ uoluptate sanare.Seue¬
nus ista plaga sananda c̃. Illd̃ po¬
cius admone. nullũ mali sensum
ad cũ qui penit ꝑuenire. Nã si per¬
uenit. nõ perit. Nunꝙͣ inꝙͣ res cũ
ledit. qui nullus ẽ. Uiunit si ledit᷑.
utrũ putas illi male ẽe qd̃ nlłs ẽ.
an qd̃ ẽ ad hec aliquis: Acqͥ nec
er eo pot̾ ei tormẽtũ ẽe qd̃ nõ est.
Qͥs enĩ nillius sensus ẽ. nec er
eo qd ẽ. Effugit eĩ maximũ mor¬
tis incomodñ. nõ ẽẽ. Illud ꝙͦ dica¬
mus ei qui deflet. ac desid̾at in e¬
tate pͥma raptũ. õs qͣntũ ad b̃in¬
tatẽ eui si unnũso cõpares. ⁊ iuue¬
nes et senes in equo sumꝰ. Minꝰ

Expanded text:
Sed putaSed putahabeat iucundum circa se et voluptarium ? Quaedam remedia aliis partibus corporis salutaria velut foeda et indecora adhiberi aliis nequeunt, et quod aliubi prodesset sine damno verecundiae, id fit inhonestum loco vulneris. Non te pudet luctum voluptate sanare ? Severius ista plaga curanda est. Illud potius admone, nullum mali sensum ad eum, qui periit, pervenire; nam si pervenit, non periit. Nulla, inquam, res eum laedit, qui nullus est; vivit, si laeditur. Utrum putas illi male esse, quod nullus est, an quod est adhuc aliquis ? Atqui nec ex eo potest ei tormentum esse, quod non est; quis enim nullius sensus est ? Nee ex eo, quod est; effugit enim maximum mortis incommodum, non esse. " Illud quoque dicamus ei, qui deflet ac desiderat in aetate prima raptum: omnes, quantum ad brevitatem aevi, si universo conpares, et iuvenes et senes, in aequo sumus. Minus
Abbreviated transcription (Latin):
qui nob̃ obiciũt nimũ rigorẽ. ⁊
infamãt p̾cepta nr̃a duricia ꝙ di¬
camꝯ dolorẽ aut admittendũ nõ
nõ eẽ: aut cito expellendũ. Utrũ tã¬
dem ẽ aut incredibiliꝰ aut inhu¬
manius. nõ sentire amisso amico
dolorẽ: an uoluptatẽ in ip̃o dolore
aucupani. Nos qd̾ p̃cipimus hones¬
tum ẽ. cum aliꝙ lacrimarũ affc̃s
effuderit. ⁊ ut ita dicã despumaue¬
ut. nõ ẽẽ tradendũ ãiũ dolori. Qͥ
tu dicis miscendã ip̃i dolori uolup¬
tatem: Sic cõsolamur crustulo
pũos. sic infantiũ fletũ ĩfuso lac¬
te cõpescimus. Nec illo quidẽ tp̃r
quo filius ardet aut amicus expi¬
rat cessare pat̾is uoluptatẽ: set
ipm uis titillare m̾orẽ. Utrũ ho¬
an uoluptas ad dolorẽ ꝙ adis
ip̃o est aliqͣ inꝙͥ uoluptas cognͣta
tusticie. Illio nob̾ licet dic̾e̾. nobiᷤ
quidẽ non licet. unũ nostis bonũ
uoluptatẽ. unũ malũ dolorẽ. Qͦ
pot̾ int̾ bonũ et malũ ẽẽ cognͣto:

Expanded text:
qui nobis obiciunt nimium rigorem et infamant praecepta nostra duritiae, quod dicamus dolorem aut admittendum in animum non esse aut cito expellendum. Utrum tandem est aut incredibiles aut inhumanius non sentire amisso amico dolorem an voluptatem in ipso dolore aucupari ? Nos quod praecipimus, honestum est; cum aliquid lacrimarum adfectus effuderit et, ut ita dicam, despumaverit, non esse tradendum animum dolori. Quid, tu dicis miscendam ipsi dolori voluptatem ? Sic consolamur crustulo pueros, sic infantium fletum infuso lacte conpescimus. " Ne illo quidem tempore, quo filius ardet aut amicus expirat, cessare pateris voluptatem, sed ipsum vis titillare maerorem ? Utrum hoan voluptas ad dolorem quoque ipso. ' Est aliqua ' inquit' voluptas cognata tristitiae.' Istuc nobis licet dicere, vobis quidem non licet. Unum bonum nostis voluptatem, unum malum dolorem; quae potest inter bonum et malum esse cognatio ?
Abbreviated transcription (Latin):
ne dum tristicie. Si qͥs ẜmoes eiꝰ.
si quos ꝙuis ꝑuuili iocos cũ nolup¬
tate audieras. sepius repete potins¬
se illũ implere spes tuas qͣs pat̾na
mẽte cepas. audacter affia. Obl¬
iusci quidẽ suoꝵ ac memoriã cũ cor¬
porim efferre. ⁊ effusissime flere me¬
minisse parcissime inhũam aĩ est.
Sic aues. sic fere suos diligũt. q̃¬
rũ ꝯcitatus ẽ amor ⁊ pene rapidꝰ.
set cũ amissis totus extĩguit᷑. Hoc
prudentẽ uirũ nõ decet. Mxminisse
pseũet. lugere desinat. Illud nlło
modo ꝓbo qd̃ ait metrodorꝰ. esse
aliꝙͣ cognatã tristicie uoluptatẽ.
Hanc ip̃e captandã in eimodi tp̃r

Expanded text:
nedum tristitiae. Si quos sermones eius, nedum tristitiae. Si quos sermones eius, si quos quamvis parvoli iocos cum voluptate audieras, saepius repete; potuisse illum implere spes tuas, quas paterna mente conceperas, audacter adfirma. Oblivisci quidem suorum ac memoriam cum corporibus efferre et effusissime flere, meminisse parcissime,—inhumani animi est. Sic aves, sic ferae suos diligunt, quarum concitatus est amor et paene rabidus, sed cum amissis totus extinguitur. Hoc prudentem virum non decet; meminisse perseveret, lugere desinat. Illud nullo modo probo, quod ait Metrodorus: esse aliquam cognatam tristitiae voluptatem, hanc esse captandam in
Abbreviated transcription (Latin):
qr cõpositis. Sepe salua sapientis
auccoritate flurcrũt. tanto tẽpera¬
mento ut illis nec hũanitas nec
dignitas dec̃ẽt. Licet inꝙͣ nature
obsequi. grauitate seniata. Uidi
ego in funere suor uerendos. m
quoꝵ orc amor eminebat. ⁊ rxmo¬
ta om̃ lugentiũ scena. incħ erat
nisi qd̃ ueris dabatur affectibus.
Est aliqͥs et dolendi decor. H sa¬
teris relii. ita eciã in lacͥmis ad
satis ẽ.Inprudentiũ ut gandia:
sic dolores exundauere. Eqͦ aĩo
excipenccĩa. Quid incredibile. ꝙͥ
nouũ euenit: Qͣ multis cũ ma¬
xime funus locatur. ꝙͣ młtis uta¬
lia emittũt. ꝙͣ multis post luctũ
tuũ lugent. Quotiẽs cogitaueriᷤ
puerũ fuisse. cogita ⁊ hõiẽ. cũ n¬
chil certi ꝓmittitur. Quẽ fortũa
nõ utiq ꝑducit ad senectutẽ. un¬
de uisum ẽ dimittit. Ceterũ de il
cũ potes celebra q̃ ad te sepuis re¬
u̾cetur. si erit sine acerbitate uen¬
tura. Nemo eĩ libent᷑ t̾sti ꝯu̾satur.

Expanded text:
que compositis. Saepe salva sapientis que compositis. Saepe salva sapientis auctoritate fluxerunt tanto temperamento, ut illis nec humanitas nec dignitas deesset. Licet, inquam, naturae obsequi gravitate servata. Vidi ego in funere suorum verendos, in quorum ore amor eminebat remota omni lugentium scaena, nihil erat nisi quod veris dabatur adfectibus. Est aliquis et dolendi decor; hic sateris rebus, ita etiam in lacrimis aliquid sat est; inprudentium ut gaudia sic dolores exundavere. " Aequo animo excipe necessaria. Quid incredibile, quid novum evenit ? Quam multis cum maxime funus locatur, quam multis vitalia emuntur, quam multi post luctum tuum lugent! Quotiens cogitaveris puerum fuisse, cogita et hominem, cui nihil certi promittitur, quem fortuna non utique perducit ad senectutem; unde visum est, dimittit. Ceterum frequequantum potes, celebra. Quae ad te saepius revertetur, si erit sine acerbitate ventura; nemo enim libenter tristi conversatur,
Abbreviated transcription (Latin):
ait ⁊ encruẽ. Om̃ia itaq ad iõnẽ
reuocãda sũt. Stultiꝯ uo nchł ẽ.
ꝙͣ famã captare tusticie: ⁊ lac̾maᷤ
aꝓpbare. Quas iudico sapiẽti uiro
alias pmissas caḋe. alias uisu al
latas. Dicã ꝙͥ int̾sit cũ pͥmũ nos
nũcius acerbi fum̃s ꝑtulit. cũ te¬
nemꝰ corpꝯ e ꝯpleru nr̃o in ignẽ
tñsitunĩ. lac̾mas nalis nccitas ex¬
pͥmit: ⁊ sp̃s ictu doloris impulsꝰ.
ꝙͣadmodũ totũ corpꝰ qͣtit: ita ocu¬
los quibꝰ adiacentẽ humorẽ ppre¬
mit ⁊ expellit. Hee lacrime ꝑ elisio¬
nẽ cadunt nolentibꝰ nob̃. Alie
sũt quib eritũ damus. cũ mẽoria
eoꝵ quos amisimꝰ retͣcͣcatur. et
inest qͥddã dulce tristicie. cũ occur¬
lanis. officiosa pietas. tũc ocłi ue¬
lut in gaudio relaxãtur. Hiis in¬
dulgemus: illis nĩcimur. Non ẽ
mas. Nec cessant nec fluũt unꝙͣ
tã turpiter ꝙͣ fingũtur. Eãt sua
sponte. Ire aut̾ possũt placidis at¬

Expanded text:
ait et enervem. Omnia itaque ad rationem ait et enervem. Omnia itaque ad rationem revocanda sunt. Stultius vero nihil est quam famam captare tristitiae et lacrimas adprobare, quas iudico sapienti viro alias permissas cadere, alias vi sua latas. " Dicam quid intersit. Cum primus nos nuntius acerbi funeris perculit, cum tenemus corpus e complexu nostro in ignem transiturum, lacrimas naturalis necessitas exprimit et spiritus ictu doloris inpulsus quemadmodum totum corpus quatit, ita oculos, quibus adiacentem umorem perpremit et expellit. Hae lacrimae per elisionem cadunt nolentibus nobis; aliae sunt, quibus exitum damus, cum memoria eorum, quos amisimus, retractatur. Et inest quiddam dulce tristitiae, cum occurilaris, officiosa pietas; tunc oculi velut in gaudio relaxantur. His indulgemus, illis vincimur. " Non emas; nec cessant nec fluunt umquam tam turpiter quam fmguntur; eant sua sponte. Ire autem possunt placidis at
Abbreviated transcription (Latin):
Excidũt eciã retinẽtib lacume.
et aĩũ ꝓfuse leuant. Q ergo est:
Piittamꝰ illis cadere. ñ impemꝰ
fluãt qͣntũ affectus eiec̾it. nõ qn¬
tũ poscet ĩmitatio. Nichil u̾o me¬
rori adiciamus. nec illũ ad alie¬
nũ augeamus exẽplũ. Plus osten¬
tatio dolons exigit ꝙ̃ dolor. Qe¬
tus qͥsq sibi tristis ẽ. Clams cũ
audiũtur gemũt. ⁊ taciti quietiq
dũ secretũ est. cũ aliquos indere
in fletus nouos ercitantur. Tũc
capiti suo manꝰ ingen̾it. qd̾ potu¬
erant facere nullo ꝓhibẽte. libetiꝯ
tũc mortẽ ꝯprecãtur sibi. tuc ler¬
tulo deuoluñtur. Sine spectatore
cessat dolor. Seqͥtur nos. ut ĩ alii
rebii. ita in hac quoq hoc uicuim
teat. set ꝙͥ soleat aspice. A naͣ dis¬
cedimꝰ. ppso nos damus. nullius
rei bono auctori.⁊ in hac re sic̃ in
hiis om̃ib in ꝯstãtissimo. Hrcet
aliquẽ fortẽ in luctu suo: impiũ
uocat et efferatũ. Uidet aliꝙ̃ cõ¬
ualentẽ ⁊ corꝑi affusũ. effẽmacũ

Expanded text:
Excidunt etiam retinentibus lacrimae et animum profusae levant. Quid ergo est ? Permittamus illis cadere, non imperemus, fluat, quantum adfectus eiecerit, non quantum poscet imitatio. Nihil vero maerori adiciamus nec illum ad alienum augeamus exemplum. Plus ostentatio doloris exigit quam dolor: quotus quisque sibi tristis est! Clarius, cum audiuntur, gemunt et taciti quietique dum secretum est, cum aliquos videre, in fletus novos excitantur. Tunc capiti suo manus ingerunt, quod potuerant facere nullo prohibente liberius, tunc mortem comprecantur sibi, tunc lectulo devolvuntur; sine spectatore cessat dolor. Sequitur nos ut in aliis rebus, ita in hac quoque hoc vitium, teat, sed quid soleat, aspicere. A natura discedimus, populo nos damus nullius rei bono auctori et in hac re sicut in aliis omnibus inconstantissimo. videt aliquem fortem in luctu suo: impium vocat et efferatum; videt aliquem conlabentem et corpori adfusum: effeminatum
Abbreviated transcription (Latin):
Precipiet aliqͥs ut piudẽciã mͣg¬
nn estimemus. ut fortitudinẽ cõ¬
una sit an plures. seꝑate an anne¬
re. an qui unã ħt et cet̾as habeat.
quo inter se differãt. Nõ ẽ ncc̃e
fabro de fabrica q̃tere. qd eiꝯ mi¬
ciũ. quis usus sit. nõ magis ꝙͣ̃ pã¬
tonimo de arte saltandi. Os iste
artes se sciunt. nichil deest. Nõ eĩ
ad totã ꝑtinẽt utã. Uirtus ⁊ ahio¬
rũ scĩa est. ⁊sin. Discendũ de ip̃a
ẽ. ut ip̃a discatur. liͦ.xuii. epͣ. xcyͣ.

Expanded text:
PRECIPIET ALIQUIS UT PRUDENCIAM MAGPRECIPIET ALIQUIS UT PRUDENCIAM MAGNI ESTIMEMUS, UT FORTITUDINEM COMirtus, una sit an plures, separatae aut innexae, an qui unam habet et ceteras habeat, quo inter se differant. Non est necesse fabro de fabrica quaerere, quod eius initium, quis usus sit, non magis quam pantomimo de arte saltandi; omnes istae artes si se sciunt, nihil deest; non enim ad totam pertinent vitam, virtus et aliorum scientia est et sui; discendum de ipsa est, ut ipsa dis
Abbreviated transcription (Latin):
hũam officii trad̾e. cẽ hoc qd̾ uides
quo diuina atqr hũana dclusa st̃.
unũ est. Axmbra sumꝰ corꝑis mͣg¬
m. Natura nos cognatos edidit.
Cum ex eisdẽ ⁊ in cadẽ gign̾et hec.
nb amorẽ indidit mutuũ. ⁊ socia¬
biles fecit. Illa oqum iustũq ⁊po¬
sint. Ex illius ꝯsticutiõe miẜiꝰ ẽ
noc̃e ꝙͣ̃ ledi. Ee illiꝯ impio. pate
sũt inuãdis manus. Illi u̾sus et ĩ
pectore et in ore sit. Lumo sũ. hũa¬
ni nichil a me alienũ puto. habea¬
mus in cõe qd̾ nati sumꝰ. Societaᷤ
nr̃a lapidũ formcatiõi simillima
est. q̃ casura nͥ mincẽ obstaret. hoc
ip̃o sustinet᷑. Post deos hoĩesq des¬
piciama quõ relꝯ sit utendũ. In
supuacuũ p̾cepta iactamꝰ. nͥ illud
p̾cesfit. q̃lem de qͣcũqr re habere de¬
beamꝰ oppĩonẽ. de pauptate. de di¬
uiciis. de głia. de ignomina. de
patria: de exilio. Estimemꝰ sĩgła
fama remota.⁊̃ q̃ramus ꝙͥ sĩt. nõ
ꝙͣ uocẽtur. Ad uͥtutos trãseamus.

Expanded text:
ii tradere: omne hoc, quod vides, quo divina atque humana conclusa sunt, unum est; membra sumus corporis magni. Natura nos cognatos edidit, cum ex isdem et in eadem gigneret. Haec nobis amorem indidit mutuum et sociabiles fecit. Illa aequum iustumque composuit; ex illius constitutione miserius est nocere quam laedi. Ex illius imperio paratae sint iuvandis manus. Ille versus et in pectore et in ore sit: Homo sum, humani nihil a me alienum puto. Habeamus in commune; nati sumus. Societas nostra lapidum fornicationi simillima est, quae casura, nisi in vicem obstarent, hoc ipso sustinetur. Post deos hominesque dispiciamus, quomodo rebus sit utendum. In supervacuum praecepta iactavimus, nisi illud praecesserit, qualem de quacumque re habere debeamus opinionem, de paupertate de divitiis, de gloria de ignominia, de patria de exilio. Aestimemus singula fama remota et quaeramus, quid sint, non quid vocentur. Ad virtutes transeamus.
Abbreviated transcription (Latin):
tñhic et aliꝙͥ doceo. Queris qͥd
doceam. Etiã sem c̃ẽ discẽdum.
Pudet at̾ me gem̾s humani quo¬
tiẽs scolã intrau. p̾ter ip̃m thea¬
trũ ncapolitanoꝵ ut scis tnͣseũdũ
ẽ me tronactis patẽtes domũ. Il¬
lud quidẽ furtum ẽ ⁊ ingẽti stu¬
dio quis sic phitaules bonꝯ udi¬
catur. H̾c tubicen qͦ grecus. ⁊ p̾co
cõcursum. At in illo loco in qͦ uir
bonꝯ q̃ritur. in quo prbonus dr.
paucissimi sedent. Et hii pleusq
uidẽtur nichil bom negocii hab̾e
qd̃ agant inepti.⁊inhertes uocã¬
tur. Anchi dtingat iste derisus.
Equo aĩo audienda sũt ĩpitarũ
ꝯuicia. ⁊ ad honesta uadẽti dtẽp¬
nẽdo ẽ ip̃e contẽptus. Perge luci
senex discas. ymo rd̃o magis ꝓpa¬

Expanded text:
id et doceo. Quaeris, quid doceam ? Etiam seni esse discendum. Pudet autem me generis humani, quotiens scholam intravi. Praeter ipsum theatrum Neapolitanorum, ut scis, transeundum est Metronactis petenti domum. Illud quidem fartum est et ingenti studio, quis sit pythaules bonus, iudicatur; habet tubicen quoque Graecus et praeco concursum. At in illo loco, in quo vir bonus quaeritur, in quo vir bonus discitur, paucissimi sedent, et hi plerisque videntur nihil boni negotii habere quod agant; inepti et inertes vocantur. Mihi contingat iste derisus; aequo animo audienda sunt inperitorum convicia et ad honesta vadent! contemnenda est ipse contemptus. Perge, Lucisenex discas; immo ideo magis p
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑficiam: Qnͣtũ tẽptan̾is. Q ex¬
pectas: Nulli saꝑe casu obtigit.
tur. Derra ac dignitas fortasse
ingerẽtur t̃. uirtus in te nõ inci¬
dit. nec leui quidẽ oꝑa aut ꝑuo
labore cognoscitur. Set ẽ tanti la¬
borare oĩa bona simil occupator.¬

Expanded text:
ficiam ? " Quantum temptaveris. Quid expectas ? Nulli sapere casu obtigit. eretur, gratia ac dignitas fortasse ingerentur tibi; virtus in te non incidet. Ne levi quidem opera aut parvo labore cognoscitur; sed est tanti laborare omnia bona semel occupatur
Abbreviated transcription (Latin):
tutẽ meã docet. Om̃is etatis hoĩeᷤ
hoec scola adimit .t. In ħ senescam
ut iuuenes seqͣmur. In theatiũ se¬
nex ibo ⁊ ĩ circum deferar. ⁊ nullũ
par sine me depugnabit. Ad phi¬
losophũ me erubescã. Dã discen¬

Expanded text:
ctdedecet. Omnis aetatis homines haec schola admittit. " In hoc senescamus, ut iuvenes sequamur ? " In theatrum senex ibo et in circum deferar et nullum par sine me depugnabit ad philosophum ire erubescam ? Tamdiu discen
Abbreviated transcription (Latin):
Demus itaq oꝑam. abstinea ca.¬
mus offensis. Int̾dum ppłs ẽ. quẽ
timere debeamus. Et int̾dum si ca
ciuitatis disciplina ẽ. ut płima per
senatũ trãsigãtur: graciosi in co u¬
ri. Inc̾dũ singuli quibi pt̃as ppłi. ⁊̃
in ppsin data ẽ. hos om̃s amicos ha¬
bere oposum ẽ. Satis ẽ. inimicos ñ
habere. Itaq sapiẽs nũꝙͣ potentiũ
iras ꝓuocabit. ỹmo declinabit non
ałr ꝙ̃ in nauigando ꝓcellã. Cũ pe¬
teres sillã. traiecisti fretũ. Gem̾ariꝰ
gubrnator ꝯtẽpsit austr minas. Il¬
le est eĩ qui siculũ pelagus exasꝑet.
et in ũtices cogat. Nõ sinstrũ petit
littus. set io quo ꝓpior caripdis ma¬
na cõuoluit. At ille cautior peritos
locoꝵ rogat. qͥs estus sit. que signa
dent nibes. Lõge ab illa regiõe u̾ti¬
cib infami cursũ tenet. Idem fac̃
sapiens. Nociturã potẽciam uitat.
hoc pͥmũ cauens. ne uitare uideat᷑.
Pars eĩ sc̾cinitatis ⁊ in hoc ẽ. nõ ex

Expanded text:
Demus itaque operam, abstineamus offensis. Interdum populus est, quem timere debeamus; interdum si ea civitatis disciplina est, ut plurima per senatum transigantur, gratiosi in eo viri; interdum singuli, quibus potestas populi et in populum data est. Hos omnes amicos habere operosum est, satis est inimicos non habere. Itaque sapiens numquam potentium iras provocabit, immo declinabit, non aliter quam in navigando procellam. Cum peteres Siciliam, traiecisti fretum. Temerarius gubernator contempsit austri minas, ille est enim, qui Siculum pelagus exasperet et in vertices cogat; non sinistrum petit litus, sed id, a quo propior Charybdis maria convolvit. At ille cautior peritos locorum rogat, quis aestus sit, quae signa dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem facit sapiens; nocituram potentiam vitat, hoc primum cavens, ne vitare videatur. Pars enim securitatis
Abbreviated transcription (Latin):
ad uirtutẽ bñ a natura cõpositus.
Hor unũ intuendũ ẽ. Alioqͥn si ad
uet̾a reuocas. nemo nõ inde ẽ ante
qd nichil ẽ. A pͥmo mũdi ortu usq
in hoc tp̃s ꝑduxit nos ex spłndidis
sordidisq alt̾na senes. Nõ fac̃ no¬
bilẽ atriũ plenũ famosis ymagim¬
bi. Nemo in nr̃am głiã uixit. nec

Expanded text:
Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃s si ad originẽ pͥmã reuocant᷑.
a diis sũt. Eques romanus es. et
ad hunc ordinẽ tua te ꝑduxit in¬
dustria. At mehercules młtis qua¬
tuordecĩ clausa sunt. Nõ õs curia
admictit. Castra qͦ quos ad labo¬
rẽ ⁊ ꝑiculũ recipiant. fastidiose le¬
gunt. Bona mens oĩbꝯ patet. Os
ad hoc sumꝯ nobiles. nec reicit quẽ
cius socͣtes ñ fiit. Eleantes aquã
traxit. ⁊ nigando ortos locauit manꝰ
Platonẽ nõ accepit nobilẽ pħia. s
fieri parem: Om̃s hii maiores tui¬
nõ sunt. si te illis geris dignũ. Ge
te nobilitate posse suꝑar. Oĩb nb
totidẽ añ nos sunt. Nulliꝰ ñ origo
ultͣ memoriã iacet. Plato ait neĩ¬
nẽ regẽ nõ ex ẜuis ẽẽ oriundũ. ne¬
minẽ nõ ẜuũ ex regibꝰ. Oia ista lõ¬

Expanded text:
Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemqicius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosophfieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; gerte nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem
Abbreviated transcription (Latin):
singła mẽbra. dũ mͦ ĩ ip̃o hoĩe cõ¬
sideres. Nõ ẽ formosa cuius crus
laudatur aut brachiũ. s illa cuiꝰ
umiũsa facies ãmirationẽ ꝑtibꝯ
singulis abstulit. Si tñ exegeris.
nõ tã mẽdice tecũ agã: s plena
manu fiet. Ingẽs coꝵ turba est.
passi iacentii. Sumẽda erit. nõ
colligenda. Nõ eĩ excidũt s fluũt.
Perpetua et int̾ se ꝯtexta st̃. Ir ec
dubito qͥn multũ cõferãt rudib.
adhuc ⁊ ertrĩsccus ascultãtibi. Ca¬
ciliꝰ eĩ singła insidũt cͥcũscͥpta

Expanded text:
singula membra, dummodo in ipso homine, consingula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, non tam mendice tecum agam, sed plena manu fiet; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; faci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑitur. Nõ hemꝰ itaq ista odorife¬
ra. nec emptorẽ decipĩꝰ nichil in¬
uẽturũr cũ intrauerit. p̾t̾ illa q̃ in
frõte suspẽsa sũt. Ip̃is ꝑmittimus.
unde uelit sum̃e exẽplaria. Pu¬
ta nos uelle singłares sm̃as ex tur¬
ba seꝑare: Cui illas assignabimꝰ:
zenom: an clea̾̃ti : An crisippo: An
panatio: An possidomio: Nõ sumꝰ
sub regꝙ Sibi qͥsqͥs se uendicat.
apud istos qͥcꝙͥ hermatus dix̃. qͥc¬
ꝙ metrodorꝰ: ad unũ refert᷑. Sia
uniꝰ ductu ⁊ auspiciis dicta sũt.
Nõ possumꝰ unꝙ̃ licet tẽptemus
educ̾e aliꝙ ex tanta rerũ eqͣlium
młtitudĩe. Pauꝑis ẽ nino̾iare pe¬
cus. Quocũq misens oculũ. id
int̾ pana leg̾ent. Qre depone is¬
tã spem. posse te sũmatĩ degusta¬
re ingenia maxĩoꝵ uiror. Tota
tͥ ĩspiciẽda sũt. tota tͣctãda. Res
geritur. ⁊ ꝑ limam̃ta sui ingenii
opꝰ nectitur. Ex qͦ nichil subduci
sine ruma pot̃. Nec recuso qͦminꝰ

Expanded text:
pitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum intraverit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia unius ductu et auspiciis dicta sunt. Non possumus, inquam, licet temptemus, educere aliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus
Abbreviated transcription (Latin):
nõ capit certi ꝓfectus.Miro capta¬
re flosculos turpe ẽ: et fulcire se
notissimis ac paucissimis uocibꝰ
et memoria stare. Sibi iã ĩnitat᷑.
Dicat ista ñ teneat. Turpe ẽ eĩ
sem ac ꝓspiciẽti senectutẽ. ex co¬
mẽtano sape. hoc zenõ dixit. Du
ꝙͥ: hoc cleantes. Tn ꝙͥ: Qusq
sub alio moyeris: Et imꝑa ⁊ dic
qd̃ memorie tradatur. aliqͥ. ⁊ de
umbra latentes. nichil hab̾e exis¬
timo generosi. nũꝙͣ ausos aliq̃n
fac̾e. qd̃ diu̾ didicerũt. Memoriã

Expanded text:
non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon dixit"; tu quid ? " Hoc Cleanthes"; tu sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et dumbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam
Abbreviated transcription (Latin):
t̾imus. si fec̾imus duo ẽẽ genera
rerũ. que nos aut inuitent aut
fugent. Inuitẽt ut diuicie. uolup¬
tates. forma. ambicio: ⁊cet̾a blã
da arnidẽcia. fugent labor. mors.
dolor. ignomima: uictꝰ astͥitior.
Debemꝰ itaq ex̃cen nec hec time¬
amus: nec illa cupiamꝰ. In dtiũ¬
pugnemꝰ.⁊ ab inintãtibi receda¬
mus. adũsus potẽtiã ꝯcitemͣ. Nõ
et descendẽtiũ: Qͥ ꝑ ꝓnum eunt
resupmãt corꝑa. qui in ardũ ĩ¬
cumbũt. Nã si descẽdas põdꝰ tuũ
in pͥorẽ partẽ ponis. si ascendas: ĩ¬
dare: cũ ucio lucili ꝯsẽtire ẽ. In no¬
luptates descẽditur: s in uirtutes¬
eundũ ẽ. Hec impellamꝰ. ⁊ corpora
illis refrenemꝰ. ħ nũc me existĩas
qui uoluptates laudãt. qui doloreᷤ
metus ꝑ se formidabiles res incu¬
tiũt. Illos qͦ noc̾e nb̃ eristimo: qui
nos sub sp̃e stoice secte hortantur
ad uicia. Hoc eĩ iactãt solũ sapiẽtẽ
et doctũ eẽ amatorẽ. Solus apte ad

Expanded text:
imus', si scierimus duo esse genera rerum, quae nos aut invitent aut fugent. Invitant ut divitiae, voluptates, forma, ambitio, cetera blanda et adridentia; fugat labor, mors, dolor, ignominia, victus adstrictior. Debemus itaque exerceri, ne haec timeamus, ne illa cupiamus. In contrariupugnemmus, adversus petentia concitemur. Non et ascendentium ? Qui per pronum eunt, resupinant corpora, qui in arduum, incumbunt. Nam si descendas, pondus suum in priorem partem dare, si ascendas, re cum vitio, Lucili, consentire est. In voluptates descenditur, in eundum est; hic inpellamus corpora, iqui voluptatem laudant, qui doloris metus, per se formidabiles res, incutiunt ? Illos quoque nocere nobis existimo, qui nos sub specie Stoicae sectae hortantur ad vitia. Hoc enim iactant: solum sapientem et doctum esse amatorem. " Solus
Abbreviated transcription (Latin):
uite int̾c̃e. Quãta demẽtia ẽ he¬
redis sui res ꝓcurare. ⁊ sibi nega¬
re oĩa. ut tͥ ex amico inmicũ m̃ͣg¬
na faciat h̾rditas: Plus eĩ gan¬
debit tua morte: qͥ plus acceꝑit.
Istos tristes ⁊ supciliosos alie inte
cẽsores. suc hostes. publicos peda¬
gogos absit ne feceris. nec dubi¬
taueris bonã uitã ꝙͣ oppĩone̾ bo¬
nã malle. Hee uoces nõ alit̾ fugi¬
ende sunt ꝙͣ ille q̃s ulixes nͥ alli¬

Expanded text:
e. Quanta dementia est heredis sui res procurare et sibi negare omnia, ut tibi ex amico inimicum magna faciat hereditas. Plus enim gaudebit tua morte, quo plus acceperit. Istos tristes et superciliosos alienae vitae censores, suae hostes, publicos paedagogos assis ne feceris nec dubitaveris bonam vitam quam opinionem bonam malle." Hae voces non aliter fugiendae sunt quam ill
Abbreviated transcription (Latin):
fira. radicibꝰ alũtur. crescũa Rur¬
sus aĩalia in q̃s spẽs seco: Au mo¬
talia sũt. aut imortalia. Primĩ
unt natura q̃dã sũt. qͥdã nõ sit
Et hec at q̃ nõ sũt rerũ nacura ũ¬
płctitur. q̃ aĩo succuitũt. tãꝙͣ en¬

Expanded text:
fixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut mortalia sunt aut inmortalia. Primum unt, "natura quaedam sunt, quaedam non sunt. Et haec autem, quae non sunt, rerum natura conplectitur, quae animo succurrunt, ta
Abbreviated transcription (Latin):
tũ locũ ħt ĩ des. Qͥ sit ħ ydos at¬
tendas oꝑtet.⁊ platomi ĩpures
nõ mͥ hãc rerũ difficultatẽ. Nulla
ẽ aut̃ sine uifficultate sb̾tilitas.
Paulo añ pictoris ymagĩe ute¬
xi.Ile cũ redd̾e uirgilium colo¬
ub rellet. ip̃m intuebat᷑. ydea e¬
rat rͥgilii. facies futi᷑ oꝑis exem¬
plar. Et hoc qd̃ artifertrahit et
oꝑi suc imponit. ydos ẽ. Qͥ int̾sit
queris. Al srũ exẽplar ẽ. alterum

Expanded text:
attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alter
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmũ. ⁊̃ ut ita dicã gen̾ale. Et ce¬
genus ẽ. Ht eĩ in se nationũ spes
grecos. romanos. ꝑthos. Colorũ
albos. nigros. flauos. Ht singłos.
qr młta cõtinet. et ĩ genus cadit
qr sub alio ẽ: in sp̃em. Illud qd̃ ẽ¬
genale genus supͣ se nichil habet
Inciũ rerũ ẽ. oĩa sub illo sũt. Stoi¬
ci uolũt suppone. huic eciã ñc ali¬
ud genus magis pͥncipale. De qͦ
statĩ dicã. Si prius ilo genꝰ de
quo loqutus sum m̾ito primum
poni docuero. cũ sit rerũ oĩum ca¬
pax. Qt̃ ẽ. in has spẽs diido. ut
sint corꝑalia aut incorꝑalia.N¬
ut dicã aut aĩancia sũt. aut in¬
aĩancia. Rursꝰ aĩancia ꝙ̃ domaꝰ

Expanded text:
mum et, ut ita dicam, generale. Cegenus est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, in speciem. Illud geerale, supra se nihil habet; initium rerum est; omnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. NUt dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus anima