comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et fanua alieq item leges sumptuarie oia
tamen hec obliterata a. oꝑata sunt. ciuita¬
tis opulentia quasi quibusdam fluctib ex¬
est uantis. S cur tͥ ẽẽ uisa ÷ uuhumana lex:
pmĩum ea quidem sentencia humanissi¬
maqͣ ium̃tũ dariiubet egro aut seni in
cat. si morib e uita sue uttium escit qui
in ius uocabit iumentiun dato sin ore
cer cenam ne sternito an tu forte morbũ.
appellari hic putas egrotationem grauẽ
cum febri rapida & quaercera. Lumen¬
tumq dici petus aliquod unicum tergo¬
uehens. Ac propterea minus fiusse hu¬
manum existumas egrotum domi sue
cubantem in mento impositum in ius
rapi l ui fauorine nequaqͣm ita ÷. Nlã
morib ui lege ista ñ febriculosits neq ni¬
mium grauis. s uicium aliquod inbecil¬
litatis atq iuualentie demonstt᷑ non
ꝑ iculum uite ostendit᷑ cet̾o qrri morbum
uehementiorem ium grauit᷑ noc encli

Expanded text:
et Fannia aliaeque item leges sumptuariae? Omnia et Fannia aliaeque item leges sumptuariae? Omnia tamen haec oblitterata et operta sunt civitatis opulentia quasi quibusdam fluctibus exaestuantis. Sed cur tibi esse visa est inhumana lex omnium mea quidem sententia humanissima, quae iumentum dari iubet aegro aut seni in cat: Si morbus aevitasve vitium escit, qui in ius vocabit iumentum dato; si nolet, arceram ne sternito. An tu forte morbum appellari hic putas aegrotationem graver cum febri rapida et quercera, iumentumque dici pecus aliquod unicum tergoehens? ac propterea minus fuisse humanum existumas aegrotum domi suae cubantem iumento inpositum in ius rapi? Hoc, mi Favorine, nequaquam ita est. Nam morbus in lege ista non febriculosus neque nimium gravis, sed vitium aliquod inbecillitatis atque invalentiae demonstratur, non periculum vitae ostenditur. Ceteroqui morbum vehementiorem, vim graviter no
Abbreviated transcription (Latin):
plexiis utraq manu fauorinum. tu esm
leges. taui scite atq docte callet. quam le¬
ges tunrãs decemiurales ꝑ callustii ͤ s q̃so
lis istis disputationũ urarum acadeniois.
omissoq studio quicquil lubrtum est
arguendi tuendiq consideres grauus
enĩus modi sinit ea que reprehendisti. nec
idõ contempnas legum istarum antiqui¬
tates quod plerisq ipsis iam populus ro¬
manus uti desiuerit. non enim ꝓfesto
iguoras. legum oportunitates. & medelas
rum generib ac proutilitatũ p̃sentiũ
rationib. proq uiciorum quib meclen¬
clum÷ feruorib mutari atq flecti. neq
uno statu consistere quin ut facies celi et
maris. ita rerum atq fortune tenpestati¬
b uarientur. quicl salubriꝰ uisum ÷ ro¬
gatione illa stolonis iugerum de num̃o
p̃finito. quid utilius plebis cito uoconio
de coercendi mulierum hereclitatib. quid
tam necessarium existimatum ÷ ꝓpul¬
sande ciuium luxuriȩ quam lex licuua

Expanded text:
plexus utraque manu Favorinum, Tu es, plexus utraque manu Favorinum, Tu es, leges tam scite atque docte callet quam leges tu nostras decemvirales percalluisti? Sed, quaeso lis istis disputationum vestrarum academicis omissoque studio, quicquid lubitum est arguendi tuendique, consideres gravius cuimodicuiusmodi sint ea quae reprehendisti, nec ideo contemnas legum istarum antiquitates, quod plerisque ipse iam populus Romanus uti desiverit. Non enim profecto ignoras legum oportunitatesoportunlitatrum generibus ac pro utilitatum praesentium rationibus proque vitiorum quibus medendum est fervoribus mutari atque flecti neque uno statu consistere, quin, ut facies caeli et maris, ita rerum atque fortunae tempestatibus varientur. Quid salubrius visum est rogatione illa Stolonis iugerum de numero praefinito? Quid utilius plebisscito Voconio de coercendis mulierum hereditatibus? Quid tam necessarium existimatum est propulsandae civium luxuriae quam lex Licinia
Abbreviated transcription (Latin):
quit altͣ in prudens ruꝑit: qd̾ enĩ inpru¬
dencia factum: retaliari ꝑ ipruden.¬
tiam. debet. letꝰ quippe fortuttꝰ &. consul¬
tꝰ non cadunt sub eiusdem talionis si¬
militudinem. qͦ igit᷑ modo inprũdẽ¬
tem pot̾it imitari. qui in exequenda
calione ñ licencie ius lĩt. s in prudentiȩ:
S & si prudens ruꝑit: nequaquam pa-¬
cuiꝰmodi libra atq mensura caueri poᷤ¬
sit non reꝑio. quin etiam si quis plus
erit alttue conmissum res fiet ridicu¬
le atrocitatis. aut contraria actio mnu¬
tue talionis oriatur. & adolescat infini¬
ta quedam reciprocatio calionũ. Nau
de immauitate illa serandi pacien
bitam iudicatꝰ adductꝰq sit plurib ñ
libet meminisse. et piget dicere: quid
enim iuderi pot̃ efferatiꝰ quid ab homi¬
nis ingenio diu̾su̾s. quam quod menbra
mopũ debitoris breuissimo laniatu.
distrahebantur. sicuti nunc bona ue¬
num distrahunt᷑. Tumsex cecilius ami¬

Expanded text:
quit, alteri inprudens ruperit? Quod enim inpruquit, alteri inprudens ruperit? Quod enim inprudentia factum est, retaliari per inprudentiam debet. Ictus quippe fortuitus et consultus non cadunt sub eiusdem talionis similitudinem. Quonam igitur modo inprudentem poterit imitari, qui in exequenda talione non licentiae ius habet, sed inprudentiae? Sed et si prudens ruperit, nequaquam pacuimodicuiusmodi libra atque mensura caveri possit, non reperio. Quin etiam, si quid plus erit aliterve conmissum, res fiet ridiculae atrocitatis, ut contraria actio mutuaenutuae talionis oriatur et adolescat infinita quaedam reciprocatio talionum. Nam de inmanitate illa secandi partienbitam iudicatus addictusque sit pluribus, non libet meminisse et piget dicere. Quid enim videri potest efferatius, quid ab hominis ingenio diversius quam quod membra inopis debitoris acerbissimo laniatu distrahebantur, sicuti nunc bona venum distrahuntur? Tum Sex. Caecilius am
Abbreviated transcription (Latin):
reant. Itaq cum eami legem cũ labeo qͦ
fuit egregie homo imꝓbꝰ atq ĩmani ue¬
cordia. Isꝑ delestamento habebat os ho¬
minis liberi manꝰ suȩ palma u̾berare
lum seruiis sequebatur ferens crume¬
ram plenã assiũ ut quẽq depalmau̾at
numerari statim scłm duodecim cabu¬
las quinq & uiguiti asses iubebat. Prop¬
terea inquit pretores postex hanc aboles¬
cere et relinqui consuerunt. iniuriisq
estimandis recuꝑatores se clacuros edixe¬
runt: non nulla aittem in istis legibus
nec consistere quidem sicuti dixi uisa st̃.
uelud illa lex talionis cuiꝰ u̾ba nisi me¬
moria fallit hec sunt. Si menbrũ rupit
meuͣ epacꝰto calio esto. Pret̃ enim ulcis¬
cendi acerbitatem ne ꝓcedere quoq exe
cutio iuste calionis pot̾. Nani cui men¬
brumn abalio ruptum ÷ supsi itidem
rumꝑe ꝑ talionem uelit. quero aneffi¬
cere possit rumpendi parit᷑ menbri eqͥ¬
librium. Iiquare pͥnũ ea difficultas
ẽ. in explicabilis: quiꝰ s menbrum in¬

Expanded text:
reant? Itaque cum eam legem Labeo quoque fuit egregie homo inprobus atque inmani vecordia. Is pro delectamento habebat, os hominis liberi manus suae palma verberare. Eum servus sequebatur ferens crumenam plenam assium; ut quemque depalmaverat, numerari statim secundum Duodecim Tabulas quinque et viginti asses iubebat. Propterea, inquit, praetores postea hanc abolescere et relinqui censuerunt iniuriisque aestumandis recuperatores se daturos edixerunt. Nonnulla autem in istis legibus ne consistere quidem, sicuti dixi, visa sunt, velut illa lex talionis, cuius verba, nisi memoria me fallit, haec sunt: Si merbrum rupit, ni cum e pacto, talio esto. Praeter enim ulcisccutio iustae talionis potest. Nam cui membrum ab alio ruptum est, si ipsi itidem rumpere per talionem velit, quaero, an efficere possit rumpendi pariter membri aequilibrium? In qua re primum ea difficultas est inexplicabilis. Quid si membrum, in
Abbreviated transcription (Latin):
existunes: noli inquit fauorinꝰ ex me
querere quid ego existimẽ. Scis enim so¬
bitum ẽẽ. me ꝓ disciplina secte quã colo
inquirere potius quam decern̾e. s non le¬
uis existimacor neq asꝑnabilis : po¬
pulus romanus. cui delicꝰta quidem is¬
tauindicanda pene tam̃ huiꝰcemodi
nimis dure ẽẽ. uise sunt. Passus enun
est leges istas de tã in modico supplitio
situ atq senio emori. sic ut illud quoq
inhumanit᷑ scriptum imꝓbitabit. qͦd
si homo inuis uocatꝰ morbo aut etace
eger ad ingrediendum inualidus ÷.
arcera noñ sternit᷑. s ipẽ aufert᷑. & iu¬
mento imponit᷑. atq ex domo sua ad
p̃torem ĩ coniitiũ noua funeris facie
affertur. quam enim obcausã morbo
adfectus & ad respondendum ꝓ sese ñ
idoneus iumento adherens in ius adu̾¬
sario deportat᷑. Ud uͦ dixi uideri quedã
ẽẽ. inpendio molliora. nonne tͥ quoq
iudecur nimis eẽ. delitũ qd̾ ita de ui¬

Expanded text:
existumes? Noli, inquit Favorinus, ex me existumes? Noli, inquit Favorinus, ex me quaerere quid ego existumem. Scis enim solitum esse me, pro disciplina sectae quam colo, inquirere potius quam decernere. Sed non levis existimator neque aspernabilis est populus Romanus, cui delicta quidem istaec vindicanda, poenae tamen huiuscemodi nimis durae esse visae sunt; passus enim est leges istas de tam inmodico supplicio situ atque senio emori. Sicut illud quoque inhumaniternon scriptum improbavit, quod, si homo in ius vocatus, morbo aut aetate aeger ad ingrediendum invalidus est, arcera non sternitur, sed ipse aufertur et iumento imponitur atque ex domo sua ad praetorem in comitium nova funeris facie effertur. Quam enim ob causam morbo adfectus et ad respondendum pro sese non idoneus, iumento adhaerens in ius adversario deportatur? Quod vero dixi videri quaedam esse inpendio molliora, nonne tibi quoque videtur nimis esse dilutum quod ita de in
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ad signemus culpe scribentiũ. s in¬
culpa uacant. nam longa etas u̾ba acq
mores neteres obliterauit. quib u̾bis mo¬
ribq sentencia legum comp̾hensa ÷ tre¬
centesimo quoq anno post romã conli¬
tam. tabule composite scripteq sunt a
quo temꝑe ad hunc diem anni ẽẽ. non
longe minus seꝑtingenti uidentur.
Dure aũt scriptum ẽẽ. in istis legibus
quid existimari pͥ. nisidurã eẽ. legẽ
putas. que iudicem arbitrunue iure
datum qui obrem dicendam peccuniã
accepisse conuictꝰ ÷ capite punit᷑: Aut q̃
furem manifestum ei cui furtũ fac¬
tum ÷ inseruitutẽ tradit: Nocturnũ
aut furem iure incidendi cribuit.
Dic enini queso. dicuir sap̾ie studiosissi¬
me an aut iudicis illiꝰ ꝑfidiam contra
bmĩa diuina atq humana uisiuran¬
dum sua peccunia uendentis aut fu¬
ris manifesti tolerandam audatiam
aut nocturni grassatoris in sidiosam
iuolentiam ñ dignam eẽ. capitis pene

Expanded text:
non adsignemus culpae scribentium, sed innon adsignemus culpae scribentium, sed inculpa vacant. Nam longa aetas verba atque mores veteres oblitteravit, quibus verbis moribusque sententia legum conprehensa est. Trecentesimo quoque anno post Romam conditam tabulae conpositae scriptaeque sunt, a quo tempore ad hunc diem anni esse non longe minus sescenti videntur. Dure autem scriptum esse in istis legibus quid existimari potest? nisi duram esse legemlegend putas, quae iudicem arbitrumve iure datum, qui ob rem iudicandam pecuniam accepisse convictus est, capite poenitur aut quae furemfurerm manifestum ei cui furtum factum est in servitutem tradit, nocturnum autem furem ius occidendi tribuit. Dic enim, quaeso, die, vir sapientiae studiosissime, an aut iudicis illius perfidiam contra omnia divina atque humana iusiurandum suum pecunia vendentis aut furis manifesti intolerandam audaciam aut nocturni grassatoris insidiosam violentiam non dignam esse capitis poena
Abbreviated transcription (Latin):
extꝰ cecilius i disciplina uiris atq a.
in legib populiromani noscendis
intͣpretandisq sciencia usus auc¬
toritateq uilustris fuit: ad eum forte in
area palatina cum salut ationem cesaris
opperiremur. philo sophus Anorinꝰ acces¬
sit. conlocutꝰq ẽ. nobis inultisq aliis p̃¬
sentib. In illis tunc eorum sermonib
ortameutatio ẽ. legum deccimuralium
quas deceni uiri euis rei grã a populo cͥa¬
ti compofuerunt in duodecim tabulas.
conscripserunt. E as leges cum sextꝰ ceciliꝰ
inquisitis exploratisq multarum ur¬
bium legib eleganti atq absoluta bre¬
uttate uerborũ scͥptas dic̾et. sed inquit
ħ fauorinus. in pleraq erarum leguin
parte ita uti dicis. non enim mnꝰ cupi¬
de cabulas istas duodetim legi quam illoᷤ
decem libros placonis de legib s quedã
istic ẽẽ. animaduertunt᷑. aitt obscurissi
nia aut leuia cont᷑ra numis & remissa.
auti nequaqmͣ ita ut seriptum ẽ. consistẽ⁊
Obscuricates inquit sextꝰ cecilius

Expanded text:
EXTUS CAECILIUS in disciplina iuris atque in legibus populi Romani noscendis interpretandisque scientia, usu auctoritateque inlustris fuit. Ad eum forte in area Palatina, cum salutationem Caesaris opperiremur, philosophus Favorinus accessit conlocutusque est, nobis multisque aliis praesentibus. In illis tunc eorum sermonibus orta mentiost legum decemviralium, quas decemviri eius rei gratia a populo creati conposuerunt, in duodecim tabulas conscripserunt. Eas leges cum Sex. Caecilius, inquisitis exploratisque multarum urbium legibus, eleganti atque absoluta brevitate verborum scriptas diceret, Sit, inquit, hoc Favorinus, in pleraque earum legum parte ita uti dicis; non enim minus cupide tabulas istas duodecimduodecin legi quam illos duodecim libros Platonis De Legibus. Sed quaedam istic esse animadvertuntur aut obscma aut lenia contra nimis et remissa aut nequaquam ita, ut scriptum est, consistentia. Obscuritates, inquit Sex. Caecilius,
Abbreviated transcription (Latin):
anguis &. angari ⁊ angore &. incre¬
his non uerum s adulterium pomi¬
tur: nam .N. non eẽ. luigua inditio ⁊
nam sic.a. littera eẽt. lingua palatũ
tangeret: Alio deinde in loco ita scriptũ:
grecos notatȩ in sciciȩ arcesso. qui. ay.
ex o ei scripserunt. qui. ei. ex e et ei
ill ud enim mnopia fecerunt. hoc
insunt . I. Disputatio sex̃ cecilu
iure consulti. & fauorini philosophi¬

Expanded text:
anguis et angarianrari et ancorae et increanguis et angarianrari et ancorae et increhis non verum n, sed adulterinum ponitur. Nam n non esse lingua indicio est; nam si ea littera esset, lingua palatum tangeret. Alio deinde in loco ita scriptum: Graecos non tantae inscitiae arcesso, qui ou ex o et u scripserunt, quantae qui ei ex e et i; illud enim inopia fecerunt, hoc nt Disputatio Sex. Caecilii iureconsulti
Abbreviated transcription (Latin):
tas.m. ciceroniis. ⁊ .c. cesaris pres¬
canti facundia paucos habuit
doctrinarum aut̃ multiformiũ ua¬
riarumq artiũ quib humanitas e¬
rudita ÷ columina habuit .m. uarro¬
nem.⁊ prnigidiũ. s uarronis quidẽ
monumenta rerum ac disciplinarum
que ꝑ litteras condidit in ꝓpatule fre¬
quentiq usu ferunt᷑. Nigi diane aũt
c̃mentationes non ꝓinde in uolgus
exeunt. &. obscuritas subtilitas q̃ ea¬
rum tamqm parũ utilis derelicta est.
sicuti sunt qͣ paulo ante l gi nꝰ in cõ¬
mentariis eius quos grãmaticos in¬
scͥpsit. &. quib quedam ad demonstrã
sumpsĩ: nam cũm de natura at̃q or¬
dine litterarum dissereret quias grã¬
matici uocales appellant. u̾bahec s̃crip¬
ft que relinquimꝰ in enarrata ad ex¬
ercendam legentium incencionem
iocũ dum errabit. quod hȩlittere cũ
p̃eunt. ne uocales quidem sunt. Item
ex eodom libro u̾ba hec sunt uit̃ litte¬
ram. et .g. est alia uis ut in nomine

Expanded text:
TAS M. Ciceronis et C. Caesaris praesanti facundia paucos habuit, doctrinarum autem multiformium variarumque artium quibus humanitas erudita est columina habuit M. Varronem et P. Nigidium. Sed Varronis quidem monumenta rerum ac disciplinarum, quae per litteras condidit, in propatulo frequentique usu feruntur, Nigidianae autem commentationes non proinde in volgus exeunt et obscuritas subtilitasque earum tamquam parum utilis derelicta est. Sicuti sunt quae paulo ante legimus in Commentariis eius, quos Grammaticos inscripsit, ex quibus quaedam ad demonstrandsumpsisunpsi. Nam, cum de natura atque ordine litterarum dissereret quas grammatici vocales appellant, verba haec scripsit, quae reliquimus inenarrata ad exercendam legentium intentionem: iucundum, errabit, quod hae litterae, cum praeeunt, ne vocales quidem sunt. Item ex eodem libro verba haec sunt: Inter litteram n et g est alia vis, ut in nomine
Abbreviated transcription (Latin):
edeuntes grecia. brundusi naueii
adutimus. ibi quispiã lingue latine lit¬
terator roma abrundisiis accersitꝰ exꝑi¬
unctum sese uulgo dabat. Imus ad eum
nosquoq oblestam̃ti grãerat enĩ fessus
acq languens animꝰ de estuimaris. lege¬
bat barbare ĩsciteq uirgilii septuũ in qͦ
tibro hic u̾sꝰ ÷. Centũ lanigeras mastabat
rite bidẽtes. & iubebat rõgare se si qͥd̾ oiũ
rerũ uellet discere. Tiun ẽgo indosti hõis
confidentiã demiractꝰ. doces ne uiquã nos
magist̃ curbidẽtes dicant᷑ bidentes inqͥt
ouẽs appellate. idcirooq laigas dixit
u ouesplamꝰ demonstraret:. post hac ĩquã
uidebimus. Anoues sole ircriais bidentes
dicaittur. &. ait ponpouiꝰ atellanarum.
poeta u gallis transalpinis errauerit
rogaui &. quã scias ẽẽ husce uocabuli ro¬
tũ audast᷑ oues inquit bidentes dic̾te.
qd̵ duos cautũ dentes habeant. uͥ t̾rarũ
queso te inquã duos solos ꝑ naturã den¬

Expanded text:
EDEUNTES ex Graecia, Brundisium navem advertimus. Ibi quispiam linguae Latinae litterator, Roma a Brundisinis accersitus, experiundum sese vulgo dabat. Imus ad eum nos quoque oblectamenti gratia, erat enim fessus atque languens animus de aestu maris. Legebat barbare insciteque Vergilii septimum, in quo libro hic versus est: Centum lanigeras mactabat rite bidentis, et iubebat rogare se si quis quid omnium rerum vellet discere. Tum ego, indocti hominis confidentiam demiratus: Docesne, inquam, nos, magister, cur bidentes dicantur? Bidentes, inquit, oves appellatae, idcircoque lanigeras dixit, ut oves planius demonstraret. Posthac, inquam, videbimus an oves solae, ut tu ais, bidentes dicantur et an Pomponius, Atellanarum poeta, in Gallis Transalpinis erraverit, rogavi ecquam scias esse huiusce vocabuli ratus "oves", inquit, "bidentes dictae sunt quod duos tantum dentes habeant." "Vbi terrarum quaeso te", inquam, "duos solos per naturam den
Abbreviated transcription (Latin):
gebat. & sõniũ simulabat. &. falsas re¬
ligiones conferebat. sicut iste res cum
apͣ militũ animos adiuuabant. Illud
ad eo sertorii nobile ÷. Cerua alba exi¬
mie pulchritudinis & iuacissime ce¬
leritatis. Alusitano ei quodã dono data
est. hanc sibi oblatã diuinitꝰ et instec¬
tam diane numine conloqui se¬
cum. monereq & docere que ittilia
factu. iẽe̾nt. ꝑ suadere omĩb institit
ac si quid duriꝰ uidebat᷑ qd̾ imꝑandũ
militib foret ã cerua sese monitum
p̃dicabat. Id cũ dixat uniu̾si tamqm
si dõ libontes parabant. Ea cerua qͦ¬
Dam die cum incursio eẽt hostum nͥ¬
ciata festinatione ac tumultu const̃na¬
risse credita÷. neq multis dieb post
inuentã eẽ. cẽruã sertorio nonciat᷑. Cũ
qui nunciauerat iussit tacere ne cui
palam diceret uit̃minatꝰ ẽ. Precepitq
ut eam postero die repente meumloc̾
in qͦ ipse cũ amicis eẽt inntteret.

Expanded text:
gebat et somnium simulabat et falsas regebat et somnium simulabat et falsas religiones conferebat, si quid istae res eum apud militum animos adiuvabant. Illud adeo Sertori nobile est: Cerva alba eximiae pulchritudinis et vivacissimae celeritatis a Lusitano ei quodam dono data est. Hanc sibi oblatam divinitus et instinctam Dianae numine conloqui secum monereque et docere quae utilia factu essent, persuadere omnibus institit ac, si quid durius videbatur quod imperandum militibus foret, a cerva sese monitumnonitum praedicabat. Id cum dixerat, universi, tamquam si deo, libentes parebant. Ea cerva quodam die, cum incursio esset hostium nuntiata, festinatione ac tumultu consternarisse credita est. Neque multis diebus post inventam esse cervam Sertorio nuntiatur. Tum qui nuntiaverat iussit tacere, ac ne cui palam diceret interminatus est, praecepitque ut eam postero die repente in eum locum in quo ipse cum amicis esset inmitteret.
Abbreviated transcription (Latin):
nia apud archelaũ regem eẽt utere¬
turq eo rex familiaut᷑ rediens noc¬
te ab eius cena canib a quodã eniulo
inmissis dilaceratꝰ ÷ & ex his uulnenb
inors secuta ÷ sepulchrũ auͣt eiꝰ  me¬
moriam macedonis conclignati sunt
pultꝰ ineorũ tͣra foret. quãobrẽ cũ lega¬
ti ad eos ab atheniensib missi petisset
ut ossa athenas intrã illiꝰ patͥam per¬
mitt̾ent transferri. maximo c̃sensu
maceclones ineare deneganda per¬
stiterunt. Xx .ii.¬
restantissimos uirtute pruidentia
uirib iouis filios poete appellaue¬
runt. uͥea cũ &. minoa &. sarpedona.
ferocissimos & ĩmanes. alienos ab oĩ
humauitate. tamꝙͣ ẽ mari genitos. nep¬
tuni filios cdixert. cyclo ⁊ certiona.
scyrona. ⁊ listrigonas. XIII.¬
ertoriꝰ uir acer egregiꝰq dux. et
utendi regendiq ẽxercit᷑ peritus
fuit. Is i cemꝑ̃ib difficillimis &. men¬
ciebatur admilitas si mencdatid̾ m ꝓ¬
dess. et litteras compositas ꝑ ueris le¬

Expanded text:
nia apud Archelaum regem esset utereturque eo rex familiariter, rediens nocte ab eius cena, canibus a quodam aemulo inmissis dilaceratus est et ex his vulneribus mors secuta est. Sepulchrum autem eius et memoriam Macedones eo dignati sunt pultus in eorum terra foret. Quamobrem cum legati ad eos ab Atheniensibus missi petissent ut ossa Athenas in terram illius patriam permitterent transferri, maximo consensu Macedones in ea re deneganda perstiterunt. XXIESTANTISSIMOS virtute, prudentia, viribus Iovis filios poetae appellaverunt, ut Aeacum et Minoa et Sarpedona; ferocissimos et inmanes et alienos ab omni humanitate, tamquam e mari genitos, Neptuni filios dixerunt, Cyclopa et Cercyona et Scirona et Laestrygonas. XXIIERTORIUS, vir acer egregiusque dux, et utendi regendique exercitus peritus fuit. Is in temporibus difficillimis et mentiebatur ad milites, si mendaciumn prodesset, et litteras compositas pro veris le
Abbreviated transcription (Latin):
salamine spelumcã ẽẽ. tetram &. horri
in maiorem mocdũ exosus fuisse dr̃. si¬
ue quod naturã abhorput mulierum
siue qd̾ duas simul uxores habuerat.
cum id decreto ab atheniensib facto
ius eẽt. quarũ matrimonii ꝑtedebat.
eiꝰodii inmulieres aristophanes quoq¬

Expanded text:
Salamine speluncam esse taetram et horridSalamine speluncam esse taetram et horridin maiorem modum exosus fuisse dicitur, sive quod natura abhorruit a mulierum coetu sive quod duas simul uxores habuerat, cum id decreto ab Atheniensibus facto ius esset, quarum matrimonii pertaedebat. Eius odii in mulieres Aristophanes quoq
Abbreviated transcription (Latin):
on paucissimi sunt in quos
potest conuenire id quod.i.
sumpsisti att tuus pistor bonũ face¬
ret panem eius duodecimã philoso¬
phie dedisses. ipse bonus iam pͥdem
eẽs factꝰ. nunc illũ qui norunt uolunt
emere milib centum. te qui nouit
nemo centussis.X
uripidi poete matrem theo pq̃pꝰ
agrestia olera uenclentẽ iuctum
quesisse decit. patri aũt eius nato illo
responsum ÷ a chaldeis. eũ puerũ cum
adoleuiss uctorem in cercaminib
fore. Id ei puero fatum ẽe. Pat᷑ utt̃pre¬
tatꝰ ad lecham deb̾e eẽ. roborato exerti¬
tato qe filii sui com pore olẏmpiam
certaturum eũ int̃ athletas pueros de¬
duxit. ac pͥmo quidẽ incercam ꝑ ambi¬
guam etacem receptꝰ nou ÷. post eleusi¬
no & cheseo cercamiue pugnauͣ. ⁊ corb¬
natꝰ ẽ. mox a corpis cura ad excolendi
auimi studiũ transgressus audicor fut¬
it. phisicĩ anaxarprẽ &. ꝑdiciꝰ rethoris.
in morali aũt philosophia socratis.
Tragediam scribere nat᷑ annos duade

Expanded text:
ON paucissimi sunt in quos potest convenire id quod M. sumpsisti ut tuus pistor bonum faceret panem, eius duodecimam philosophiae dedisses, ipse bonus iampridem esses factus. Nunc ilium qui norunt volunt emere milibus centum, te qui novit nemo centussis. XURIPIDI poetae matrem Theopompus agrestia olera vendentem victum quaesisse dicit. Patri autem eius nato illo responsum est a Chaldaeis eum puerum, cum adolevisset, victorem in certaminibus fore; id ei puero fatum esse. Pater interpretatus athletam debere esse, roborato exercitatoque filii sui corpore, Olympiam certaturum eum inter athletas pueros deduxit. Ac primo quidem in certamen per ambiguam aetatem receptus non est, post Eleusino et Theseo certamine pugnavit et coronatus est. Mox a corporis cura ad excolendi animi studium transgressus, auditor fuit physici Anaxagorae et Prodici rhetoris, in morali autem philosophia Socratis. Tragoediam scribere natus annos duode
Abbreviated transcription (Latin):
mines paulũ supͣ terra᷑ extantes. idq
ita dixerunt ad hibida quadam rõne
ethimologie consencie uocabuli cõpeten¬
te .&. si memoria inquit nichil ñ labat
scriptum hoc ÷ in comedia aristophanis
uitate donatum. aut inlatinã coloniã
deductũ si tu eo utid ignatꝰ fores ẽẽtq
id impenclio ꝓbabiliꝰ quãq̃ alaberio
ignobilia nunis & sordentia urusũ lin¬
que latine intromissa sunt. Tum festꝰ
ꝑostumiꝰ gãmatico cuipiã latino frõ¬
tonis familiari docuit inquit nos apol¬
linaris nanos u̾bũ grecum ẽẽ. tu nos
doce. in quo demulis aut eculeis humi¬
liorib uulgo dr̃ mane latinum sit. et
apud quem̃ scriptum reꝑiatur. Atq il¬
le grammaticꝰ homo sane ꝑ quã ignoscẽ¬
dis ueterib scriptis exertitꝰ. si piaculum
nare qui de uoce ulla greca latine sen¬
ciam dicere audeo tibi feste querenti
respondere eẽ. hocu̾bum latinũ scrip¬
tumiq inueniri in poematis heluicii ñ

Expanded text:
mines paulum supra terrain extantes idque mines paulum supra terrain extantes idque ita dixerunt adhibita quadam ratione etymologiae cum sententia vocabuli competente et, si memoria, inquit, mihi non labat scriptun hoc est in comoedia Aristophanis, vitate donatum aut in Latinam coloniamcolonial deductum, si tu eo uti dignatus fores, essetque id inpendio probabilius quam quae a Laberio ignobilia nimis et sordentia in usum linguae Latinae intromissa sunt. Tum Festus Postumius grammatico cuipiam Latino, Frontonis familiari: Docuit, inquit, nos Apollinaris, nanos verbum Graecum esse, tu nos doce, quoniam de mulis aut eculeis humilioribus vulgo dicitur, anne Latinum sit et aput quem scriptum reperiatur? Atque ille grammaticus, homo sane perquam in noscendis veteribus scriptis exercitus: Si piaculumpnare, quid de voce ulla Graeca Latinave sentiam dicere, audeo tibi, Feste, quaerenti respondere esse hoc verbum Latinum scriptumque inveniri in poematispoeinatis Hel
Abbreviated transcription (Latin):
immobiles uoluit dum nichil cupi¬
unt nichil dolent. nichil irascũt᷑.
nichil quident omĩb ueh ementioris
officiis ampritatis in corꝑe ignaue. et
quasi eneruate uite consenescunt
tabant force una in uestibulo .uiii.¬
Ipalatii fabulantes. fronto. corneliꝰ
et testus postumius. et apollinaris sulpi¬
tiꝰ. atq ego ibi adsistens cũ quib dã aliis
sermones eorũ. quos delitterarũ disci¬
pliuis habebant curiosius captabam
Tum fronto apollinari. facine inquit
oromagist᷑ ut sun certꝰ. an recte super¬
sederim nanos dicere parua nimis na
tura honunes maluerĩq eos pomilioes
appellare. qũĩ ħ scriptiu eẽ. in libris ue¬
terum meminerã. nanos aut sordidũ
ẽẽ. u̾bum & barbarum credebam. Est
quideminquit hoc apollinaris ui con¬
suetudine imꝑiti uulgi is frequens.
s barbarum. Nont. censet᷑q
lingue grece origine. Gr. enum grece uo¬
cauerunt. breui atq humili corꝑe ho¬

Expanded text:
inmobiles volunt, dum nihil cupiinmobiles volunt, dum nihil cupiunt, nihil dolent, nihil irascuntur, nihil gaudent, omnibus vehementioris animi officiis amputatis, in torpore ignavae et quasi enervatae vitae consenescuntTABANT forte una in vestibulo Palatii fabulantestabulantes Fronto Cornelius et Festus Postumius et Apollinaris Sulpicius, atque ego ibi adsistens cum quibusdam aliis sermones eorum, quos de litterarum disciplinis habebant, curiosius captabam. Tum Fronto Apollinari: Fac me, inquit, oro, magister, ut sim certus an recte supersederim nanos dicere parva nimisnimtis statura homines maluerimque eos pumiliones appellare, quoniam hoc scriptum esse in libris veterum memineram, nanos autem sordidum esse verbum et barbarum credebam? Est quidem, inquit, hoc Apollinaris, in consuetudine inperiti vulgi frequens, sed barbarum non est censeturque linguae Graecae origine; νάνους enim Graeci vocaverunt brevi atque humili corpore ho
Abbreviated transcription (Latin):
tem. soboles uitium eraclicib cadidic̃
suꝑ t̾ram fusas renellemtẽ. stolones ĩ
pomis aut in oleis ꝓceros atq decertos ã¬
putantẽ. acciditq ꝓpe &. cur tantam
ligͥ ͥ atq frondiũ cecdem fac̾e̾t. ꝑconta¬
tꝰ ÷ .&. uicinus ita respondit. ut ager in¬
quit mũdꝰ. purꝰ q fiat. eius arbor atq ui¬
tis fecundior. Discedit ille auicino grãs
agens. ⁊ letꝰ. tamqͣm ad eptͦ rei rustice dis¬
ciplinam. tũ falcemibi ac securim capͣ
atq ihi homo mser iꝑitꝰ uites suas
sibi om̃s & oleas detruincat. comasq ar¬
borum lectissimas. ubrimosq uicium
palmites decidit. ⁊ frutesta atq uir¬
gulta simul omis pomis frugib q
gignendis. fecilia cum sentib ⁊ rubis.
ꝑurificandi agri grã conuellit mala
mercede. dodtꝰ audatiã fiduciamq pec¬
candi imitatione falsa eruditꝰ. sic in¬
quit isti a ꝑ athie sectatores qui uide.¬
ri se ẽẽ. ⁊ ranquillos & utrepidos. &.

Expanded text:
tem, suboles vitium e radicibus caudicum tem, suboles vitium e radicibus caudicum super terrain fusas revellentem, stolones in pomis aut in oleis proceros atque derectos amputantem, acceditque prope et cur tantam ligni atque frondium caedem faceret percontatus est. Et vicinus ita respondit: Ut ager, inquit, mundus purusque fiat, eius arbor atque vitis fecundior. Discedit ille a vicino gratias agens et laetus, tamquam adeptus rei rusticae disciplinam. Tum falcem ibi ac securim capit: atque ibi homo misere inperitus vites suas sibi omnis et oleas detruncat comasque arborum laetissimas uberrimosque vitium palmites decidit et frutecta atque virgulta simul omnia, pomis frugibusque gignendis felicia, cum sentibus et rubis purificandi agri gratia convellit, mala mercede doctus audaciam fiduciamque peccandi imitatione falsa eruditus. Sic, inquit, isti apathiae sectatores, qui videri se esse tranquillos et intrepidos et
Abbreviated transcription (Latin):
tiores sunt uicia fiunt. innexos un¬
płicatosq eẽ. uigorib quib dam m̃ti¬
um & alacritat̾ib ac propt̾ea si omĩ¬
no om̃r eos inꝑitiꝰ conueslamꝰ. ꝑieulũ
cẽ. necis. adherentes bonas quoq & uti¬
les animi indoles ammitamꝰ. Modan¬
cdos ẽẽ gͥ & scite consicłateq purgandos
censebat. uͥ ea tantum que aliena sunt
contraq naturam uid̾ent᷑ .&. cũ ꝑnitie
ad gnata sunt detraharit᷑. ne ꝓfecto id
acciclat. quod ciupiam thraco inspͥiẽ¬
ti & yudi in agroq memorat procuran¬
do uenisseusus fabula ÷. homo chracꝰ in¬
quit ex ultima barbaria rũdis colen¬
di insolens cũ in terras cultiores hir¬
manioris uite cupidine cõmigrass: fũ¬
dum mercatꝰ ÷ oleo atq uixio constitutũ.
qui nichil ad modũ suꝑ uite aut arbo¬
re colenda sciret. uidet forte uic inũ
rubos alte atq late orbatas excidentem.
fraxinos ad sũmũ ꝓpe uerticem deputã¬

Expanded text:
tiores sunt vitia fiunt, innexos intiores sunt vitia fiunt, innexos inplicatosque esse vigoribus quibusdam mentium et alacritatibus, ac propterea, si omnino omnis eos inperitius convellamus, periculum esse ne eis adhaerentes bonas quoque et utiles animi indoles amittamus. Moderandos esse igitur et scite considerateque purgandos censebat, ut ea tantum quae aliena sunt contraque naturam videntur et cum pernicie adgnata sunt detrahantur, ne profecto id accidat quod cuipiam Thraco insipienti et rudi in agro quem emerat procurando venisse usu fabulast. Homo Thracus, inquit, ex ultima barbaria, ruris colendi insolens, cum in terras cultiores humanioris vitae cupidine commigrasset, fundum mercatus est oleo atque vino consitum. Qui cum nihil admodum super vite aut arbore colenda sciret, videt forte vicinum rubos alte atque late obortas excidentem, fraxinos ad summum prope verticem deputan
Abbreviated transcription (Latin):
iusi sunt ñ ẽẽ. memoratu digna. sub¬
ellun suauior. dulcemq florem spin¬
ta itiuer transitͦ ut transiliret nitit᷑.
osculi amoris igni ꝑcita transiss et¬
me linqueret & nura ꝓsumres mou̾et
i ad ie fierẽ mortuus ad puerum inteꝰ
erodem atticum consularem iurũ
Lathenis disserentem. audiui g̾ea
oratione in qua fere om̃s memoriẽ urẽ
uniu̾sos grauitate atq copia &. xlegan¬
cia uocũm longe prestitit. Dissenut a
cont᷑. Gũ. stdic̃oꝵ lacessitꝰ a quodã stoico
tamiqmͣ miiꝰ sapient᷑ & parum iurilĩ
dolorem ferret ex morte pueri quẽ ama¬
uert.I nea dissercione quantulũ memi¬
ni huiꝰ cemocdi sensus ÷ qd nuliꝰ usqm
homo qui scd̃m naturam sentiret et
sapet adfestionib istis animi: quas q̃
appellabat. egͥtudinis. cupiditatis. timo¬
ris. ire. uoluptatis carere &. uacare totius
obntti ut totis careret. ñ exreid melius
qm̃ langueret animꝰ a. torperet ad fecio¬
tos motꝰq animi quicum in modera¬

Expanded text:
visi sunt non esse memoratu indigni, subellum savior Dulcemque florem spirta itineri transitus, Ut transiliret, nititur. osculi, Amoris igni me linqueret: Et mira prosum res fieret, Ut ad me fierem mortuus, Ad puerum intus ERODEM ATTICUM, consularem virum, Athenis disserentem audivi Graeca oratione, in qua fere omnes memoriae nostrae universos gravitate atque copia et elegantia vocum longe praestitit. Disseruit aἀπάθειαν Stoicorum, lacessitus a quodam Stoico, tamquam minus sapienter et parum viriliter dolorem ferret ex morte pueri quem amaverat. In ea dissertione, quantulum memini, huiuscemodi sensus est: quod nullus usquam homo, qui secundum naturam sentiret et saperet, adfectionibus istis animi, quas πάθη appellabat, aegritudinis, cupiditatis, timoris, irae, voluptatis, carere et vacare totis obniti ut totis careret, non fore id melius, quoniam langueret animus et torperet, adfectiotos motusque animi, qui cum inmodera
Abbreviated transcription (Latin):
ellanicꝰ herodotꝰ tuchidides. histo¬
rie scriptores in isclem fere tẽꝑi¬
b laude ingenti floruer̃t. & ñ nimĩ
longe distantib fuerunt etatib. Nã
hellanicꝰ initio belli pelopon nesiaci fius
rod otus tres &. quinquaguita tuchidt¬
des quadraguita. Scriptum ÷ hoc inli¬
edigitꝰ in libro quẽ scͥpsit de poe¬
tis. quid de his senciat qui come¬
dias fecerunt. et quẽ ex omuĩb presta¬
re ceteris putet. ac deinceps quoquẽq
in loco & honore ponat his u̾sib suis
demonstrat. multos incertos certare
hanc rem uidemꝰ. Palmã poece comui¬
co cui deferant eũ me ꝯuiditio errorẽ
dissoluã tͥ. ucontͣ siquis senciat. nichil
senciat cetilio palmã statio dominico.
sequi liciniũ facioatiliũ. insexto conse
quit᷑ hos terentius. curp̃ilius septimũ.
trabea octauũ obtinet nono loco ẽẽ.
facile facio lusciũ. deciinũ addo antiqͥ¬
tatis causa enniũ .xxyi.

Expanded text:
ELLANICUS, Herodotus, Thucydides, historiae scriptores, in isdem fere temporibus laude ingenti floruerunt et non nimis longe distantibus fuerunt aetatibus. Nam Hellanicus initio belli Peloponnesiaci fuisserodotus tres et quinquaginta, Thucydides quadraginta. Scriptum est hoc in liEDIGITUS in libro quem scripsit De Poetis, quid de his sentiat qui comoedias fecerunt, et quem ex omnibus praestare ceteris putet, ac deinceps quo quemque in loco et honore ponat, his versibus suis demonstrahanc rem videmus, palmam poetae comico cui deferant. Hunc meo iudicio errorem dissolvám tibi, Ut, cóntra si quis séntiat, nihil séntiat. Caecílio palmam Státio do mimico. sequi Licinium quitur hos Terentius. Turpilius septimum, Trabea octavum, nono loco esse facile facio Lucium. Decimum addo antiquitatis causa Ennium.
Abbreviated transcription (Latin):
ui ab alio gne uite detͥti iam &. re¬
torridi ad litt̾arum disciplinas
serius adeunt: si forte idem sunt garruli
natura et sub argituli oppido quã fiunt
i litt̾arum ostentatione mepti &. pͥuoli.
qͦd genus ꝓfecꝰto ille homo ÷ qui de pecorri¬
tis nuꝑ argutissimas nugas dixit. slam c̃
quereretur petorritũ quali forma uehicu¬
lũ cuiatisq lingue uocabulum eẽt. &. faci¬
em uehiculi ementitꝰ ÷ longe alienã fal¬
samq & uocabulũ grecum eẽ. dixit atq
sigirificare uolucrẽs rotas int̃pretatꝰ :
ꝯ mutataq una littera petorritum ẽẽ. dic¬
tũ uolebat. quasi petorrotũ. Scriptum
&̃. hoc ẽẽ. aualerio ꝓbo contendit. łgo c̃
ꝓbi mulcos ad modũ ꝯũitat̾onũ libr̃os
ad quisierim neq seriptum inhis inueni
nec usqmͣ alio qui ꝓb̾um scripsisse credo.
Petorritum enĩ ẽ. nõn ex gͥcia dimidiatũ
s cotum trans alpib. nãm ẽ. uox gallica
Inscriptum ÷ inlibro . in. uarronis quarto
decimo rerum diuinarum quo in loco

Expanded text:
ui ab alio genere vitae detriti iam et retorridi ad litterarum disciplinas serius adeunt, si forte idem sunt garruli natura et subargutuli, oppido quam fiunt in litterarum ostentatione inepti et frivoli. Quod genus profecto ille homo est, qui de petorritis nuper argutissimas nugas dixit. Nam cum quaereretur, petorritum quali forma vehiculum cuiatisque linguae vocabulum esset, et faciem vehiculi ementitus est longe alienam falsamque et vocabulum Graecum esse dixit atque adsignificare volucres rotas interpretatus est, commutataque una littera petorritum esse dictum volebat quasi petorrotum; scriptum etiam hoc esse a Valerio Probo contendit. Ego, cum Probi multos admodum Commentationum libros adquisierim, neque scriptum in his inveni nec usquam alioqui Probum scripsisse credo; petorritum enim est non ex Graecia dimidiatum, sed totum Transalpibus; nam est vox Gallica. Id scriptum est in libro M. Varronis quarto decimo Rerum Divinarum, quo in loco
Abbreviated transcription (Latin):
inscripsit. pͥmo cũ de morbis dis¬
seret in animos hoĩum incidentib
uirginẽ dixit milesii nois fere qd̾
tum in ea ciuitate erant repente si¬
ne ulla euidenti causa uoliuitatẽ
cepisse obeun de mortis: ac deide
plurimas uitam suspendio amisis¬
rse. id cun accid̾et indies crebriꝰ. neq
animis earum mori ꝑseuerantiũ medi¬
cina adhiberi quiuiss decreuisse mi¬
lesios. ut uirgines q̃ corꝑib suspensis de
post id decretum uirgines uoluntariã
mortẽ ñ petisse. pudore solo detͣritas tã
in honesti funeris. .xi.

Expanded text:
inscripsit primo, cum de morbis dissereret in animos hominum incidentibus, virgines dixit Milesii nominis fere quot tum in ea civitate erant repente sine ulla evidenti causa voluntatem cepisse obeundae mortis ac deinde plurimas vitam suspendio amisisse. Id cum accideret in dies crebrius neque animis earum mori perseverantium medicina adhiberi quiret, decrevisse Milesios ut virgines quae corporibus suspensis demPost id decretum virgines voluntariam mortem non petisse pudore solo deterritas tam inhonesti funeris. XI
Abbreviated transcription (Latin):
loco humili tinatrẽ eiꝰ aponpeio strabone
ponpei magni patre bello sociali quo es¬
cula nos subegit captã cũ ipso eẽ. mortũ¬
phante ponpeio strabone eum qͦ puerũ
inter cet̾os ante currũ imperatoris smu
matͥs uectũ eẽ pꝰ cũ adoleuisset uictũ sͥ
egre q̃sisse. eũ q̃ sordide inuenisse conꝑ an¬
dis mulis ⁊ uehiculis q̃. magistratib qͥ sor¬
titi ꝓuincias forent prebenda publice
ea ꝓuĩcia satis nauit u̾satꝰ eẽt ⁊ de inceps
curli bello mãdata sibi pleraq inpigre
⁊strenue fecisset ñ mͦ in amicitiã cesars
sed ex ea mãplissimũ qͦ ordinẽ ꝑuenisse.
mor tribunũ quoq plebi acdeinde pre¬
torem ciatũ. atq in eo temꝑe iudicam̃ ẽẽ
asenatu hostẽ. cũ .in. antonio pꝰ uͦ conũc¬
tis patrib ñ pͥstinã tm̃ dignitatẽ recuꝑas¬
se s pontificatũ ac deinceps ꝯsulatũ qͦ ad

Expanded text:
loco humili; et matrem eius a Pompeio Strabone, loco humili; et matrem eius a Pompeio Strabone, Pompei Magni patre, bello sociali, quo Asculanos subegit, captam cum ipso esse; mox triumphante Pompeio Strabone eum quoque puerum inter ceteros ante currum imperatoris sinu matris vectum esse; post, cum adolevisset, victum sibi aegre quaesisse eumque sordide invenisse comparandis mulis et vehiculis, quae magistratibus qui sortiti provincias forent praebenda publice ea provincia satis naviter versatus esset et deinceps civili bello mandata sibi pleraque inpigre et strenue fecisset, non modo in amicitiam Caesaris, sed ex ea in amplissimum quoque ordinem pervenisse; mox tribunum quoque plebi ac deinde praetorem creatum atque in eo tempore iudicatum esse a senatu hostem cum M. Antonio; post vero coniunctis partibus non pristinam tantum dignitatem reciperasse, sed pontificatum
Abbreviated transcription (Latin):
ita scͥpsit: hec inqͥt p̃positio precer hecduo
dictũq intertise. autumo qͣsi abestimo qd̾
minis erudttissimi audacius hoc argutiꝰ q̃.
ẽẽ iidetur ꝙͣ ueriꝰ autumo enĩ ñ id solũ sig¬
nificat estimo s ⁊ dico. ⁊ oprnor et censeo cũqͥbꝰ
ubis p̃posicio ista neq coherentia uocis neq
significationẽ sententia ꝯuenit: p̃tereaui
acerrime instudio littaꝵ licencie. m. tulliꝰ
ñ sola ẽẽ ħ duo u̾ba dixisset si repperiri poss
ullũ tͥtĩ s illud magis inspici queri q̃dig.¬
nũ ẽ. uersa ne sit ⁊ mutata. ab prepositio
mau. sillabã ꝓpt̾ lenitatẽ uocis. anpociꝰ añ
particula sua sit ꝓpͥa origine :⁊ ꝓuide ut ple¬
cepta sit sicuti ẽ. ⁊ ̃illo u̾su homeri .6Re.¬
N sermonib nuꝑfuit semoꝵ hõiũ iiii.
et eruditoꝵ multos inuet̾e memoria al¬
tissimũ dignitatis gradũ ascẽdisse ignobilis
ni fuit quãte fuerunt q̃ deuẽtidio basso
scͥpta sunt: eũ picentẽ fuisse genere.⁊

Expanded text:
ita scripsit: Haec, intuit, praepositio praeter haec duo dictunque intercise autumo quasi abaestumo, quod minis eruditissimi, audacius hoc argutiusque esse videtur quam verius. Autumo enim non id solum significat, aestumo, sed et dico et opinor et censeo, cum quibus verbis praepositio ista neque cohaerentia vocis neque significatione sententiae convenit. Praeterea vir acerrimae in studio litterarum diligentiae M. Tullius non sola esse haec duo verba dixisset, si reperiri posset ullum tertium. Sed illud magis inspici quaerique dignum est, versane sit et mutata ab praepositio in au syllabam propter lenitatem vocis, an potius au particula sua sit propria origine et proinde ut plee inde accepta sit; sicuti est in illo versu HomeriN sermonibus nuper fuit seniorum hominum et eruditorum, multos in vetere memoria altissimum dignitatis gradum ascendisse ignobilissni fuit, quantae fuerunt quae de Ventidio Basso scripta sunt: eum Picentem fuisse genere et
Abbreviated transcription (Latin):
tũ p̾tor satis ridicule an illa negocia de qͥb
iam cognouisse medicis ꝓfligata sint equidꝰ
dicunt hi qui latĩne locuti sunt non ꝓfli¬
gatum s ad fectũ dixerunt. sicuti .m. cicero
inoracione quam habuit de ꝓunciis con¬
sularibus. Eius uerba hec sunt. bellum ad¬
fectum uidemꝰ. et uere ut dicam pene con¬
fectum. Item infra. Nam ipse cesar quid ẽ
qd̃ niea ꝓuincia ꝯmorari uelit nisi ut ea
que per eum ad fecta sunt. ꝑfecta rei.p. tra¬
dat. Idem cicero in oeconomico: cũ nero ad¬
fecta iam ꝓpe estate uasa sole mitescere tẽ¬

Expanded text:
tum praetor satis ridicule: An illa negotia de quibus tum praetor satis ridicule: An illa negotia de quibus iam cognovisse me dicis profligata sint equidem dicunt, hi qui Latine locuti sunt non profligatum, sed adfectum dixerunt, sicuti M. Cicero in oratione, quam habuit De Provinciis Consularibus. Eius verba haec sunt: Bellum adfectum videmus et, vere ut dicam, paene confectum. Item infra: Nam ipse Caesar quid est quod in ea provincia commorari velit, nisi ut ea quae per eum adfecta sunt, perfecta reipublicae tradat? Idem Cicero in Oeconomico: Cum vero adfecta iam prope aestate uvas a sole mitescere te
Abbreviated transcription (Latin):
ic̃ alia uerba pleraq ignoratione
et inscicia imꝑbe dicentiũ q̃ ñ ĩtelli¬
gant. deflexa ac deprauata sunt aracio
ham cũ ab adfligendo ⁊ ad ꝑniciẽ ĩteritũ¬
q̃ deducendo ĩclinatũ id tractũq sit. semꝑ¬
q eo uerbo qͥ diligent̾ locuti sunt ita usi
sunt. ut ꝓfligare dicerent ꝓdigere ⁊ deꝑ¬
dere ꝓfligatas q̃que res qͣsi ꝓflicta deꝑdi¬
ta ꝑditas appellarent nc̃ audio edificia ⁊ tẽ pla
⁊ alia fere multa q̃ ꝓpe absoluta ad fecta q̃ s̃
inꝑfligato eẽ dici ipsa q̃ eẽ iam ꝓfligatu
Qua ꝓpt̾ urbanissime respondisse p̃torem. ñ
indoctũ uirũ baruasculo cuidã ex aduocato¬
rum turba sulpitius apollinaris inqͣdã epła
scͥptũ reliqͥt. Ham cũ inqͥt rabula audaculũ
sita postulass u̾ba q̃ ira fetisset. oĩa q̃ uir
clarissime negocia de qͥb lam cognouisse¬
medicis diligentie tue locitare tua ꝓfliga¬
ta st̃: unũ id solũ relictũ ẽ. deqͦ rogo audias

Expanded text:
ICUT alia verba pleraque, ignoratione et inscitia improbe dicentium quae non intellegant, deflexa ac depravata sunt a ratioNam cum ab adfligendo et ad perniciem interitumque deducendo inclinatum id tractumque sit, semperque eo verbo qui diligenter locuti sunt ita usi sint, ut profligare dicerent prodigere et deperdere profligatasque res quasi proflictasprofltaset perditas appellarent, nunc audio aedificia et templa et alia fere multa quae prope absoluta adfectaque sunt in nrofligato esse dici ipsaque esse iam profligata. Quapropter urbanissime respondisse praetorem, non indoctum virum, barunculo cuidam ex advocatorum turba, Sulpicius Apollinaris in quadam epistula scriptum reliquit. Nam cum ille, inquit, rabula audaculus ita postulasset verbaque ita fecisset: Omnia, vir clarissime, negotia de quibus te cognidixisti diligentia et velocitate tua profligata sunt, unum id solum relictum est, de quo, rogo, audias,
Abbreviated transcription (Latin):
bami᷑ errssein ea re . m. tulliũ. quã ñ ẽẽ anu¬
mad u̾sũ hoc pꝰea correctũq. uł ab ipso uelati¬
r:one lib̾to eiꝰ diligentissimo hoĩe ⁊ libroꝵ
patroni sui studiosissimo. Itau scͥptũ ĩ eo libro
ẽ. apud eũ d̾ poetam aiar cũ hectore ꝯgredĩes
depugnandi causa agit ut sepeliatur si sit for¬
te uictus. declarat que se uelle ut suũ tumu¬
lũ multis etiam pꝰ seculis p̃t̾eũtes sic locãt.
hic sitꝰ ẽ uite iã pͥdem lumina linquens qͥ
qͦndã hectoreo ꝑculsus ꝯcidit ense. fabitur
hec aliqͥs mea seꝑ gła uiuet. Huiꝰ autẽ sentẽe
uersus qͦs cicero ĩ linguã latinã uertit ñ aiax

Expanded text:
bamur errasse in ea re M. Tullium, quam non esse animadversum hoc postea correctumque vel ab ipso vel a Tirone, liberto eius, diligentissimo homine et librorum patroni sui studiosissimo. Ita enim scriptum in eo libro est: Apud eundem poetam Aiax cum Hectore congrediens depugnandi causa agit ut sepeliatur, si sit forte victus, declaratque se velle ut suum tumulum multis etiam post saeculis praetereuntes sic loquantur: Hic situs est vitae iampridem lumina linquens, Qui quondam Hectoreo perculsus concidit ense. Fabitur haec aliquis, mea semper gloria vivet. Huius autem sententiae versus, quos Cicero in linguam Latinam vertit, n
Abbreviated transcription (Latin):
pa. qui uentidiũ bassũ meminerat curã¬
dis mulis uictitasse. ut uulgo ꝑuias ur¬
bis uersiculi ꝓstͥberentur. Concurrite
om̃s augures aruspices portentũ innsi¬
tatũ conflatum est recens. nã mulas
qui fricabat ꝯsul factus est. xundem
bassũ suetonius tranquillus ꝑreposi¬
tum ẽẽ. a.m. aittonio prouinciis orien¬
talibus parthos q̃ insiriã intro rũpentes
trib ab eo p̃liis fusos scͥbit eñq pͥmũ o̾iũ
de parthis tũphasse ⁊ morte obita publico

Expanded text:
 qui Ventidium Bassum meminerat curandis mulis victitasse, ut vulgo per vias urbis versiculi proscriberentur: Concúrrite omnes aúgures, harúspices! Porténtum inusitátum conflatúm est recens; Nam múlas qui fricábat, consul fáctus est. Eundem Bassum Suetonius Tranquillus praepositum esse a M. Antonio provinciis orientalibus Parthosque in Syriam introrumpentis tribus ab eo proelis fusos scribit, eumque primum omnium de Parthis triumphasse
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣ uenire. aut corꝑis morbi q̃ grauioris aut
uite interitus aut animi egritudinis ꝓpt̾ea
qui rerũ uerboꝵ q̃ istiꝰ mͦi studio tenentur
gusti quas ad .c. nepotẽ suũ scͥpsit legeremꝰ
duceremur q̃ elegantia oracionis. neq mo.¬
rosa neq anxia s facili hercle ⁊ simplici idͥ
ipsum inquadã epła suꝑ eod̃ anno scͥptũ
octobris aue mi gai meus asellus iocũdissi¬
mus quẽ semꝑ medius fadłꝰ desidio cũ ame
abes et. p̃cipue dieb talib qͣlis ẽ hodiernꝰ.
oculi mei reqͥrunt meũ gaũi. quẽ u̾cũq
hoc die fuistis ꝑ oletum ⁊ bene ualentem
celebrasse qͣrtũ ⁊ sexagesimũ natalẽ meũ

Expanded text:
aliqua venire aut corporis morbique gravioris aut vitae interitus aut animi aegritudinis. Propterea, qui rerum verborumque istiusmodi studio tenentur gusti, quas ad Gaium nepotem suum scripsit, legeremus duceremurque elegantia orationis neque morosa neque anxia, sed facili hercle et simplici, id ipsum in quadam epistula super eodem anno scriptum undissimus, quem semper medius fidius desidero, cum a me abes. Set praecipue diebus talibus, qualis est hodiernus, oculi mei requirunt meum Gaium, quem, ubicumque hoc die fuisti, spero laetum et bene valentem celebrasse quartum et sexagesimum natalem meum.