comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
licitatis nrẽ in carne ponenda. Bona illa s̃ uera quaeratio dat: salida ac sẽpit̾na quae
cadere ñ possunt. ne decrescere quidẽ ac minui. Cȩtera opinione bona sunt: & nom̃
quidẽ habent cõmune cũ ueris. ꝓprietas quidẽ in illis boni ñ. ẽ. Itaq cõmoda
uocentur. & ut nr̃a lingua loquar ꝑducta. Caeterũ sciamus mancipia nra. eẽ. ñ
partes. & sint apud nos: sed ita. ut meminerimus extra nos. eẽ. &iã si apud nos sint:
int̾ subiecta & humilia numerentur. ꝓpt̃ quae nemo se actollere debeat: Quid
enĩ stultius. quã aliquẽ eo sibi placere qđ ipse ñ fecit: Omĩa ista nobis accedant non
hereant. ut si abducentur. sine ulla nr̃i laceratione discedant. Utamur illis ñglorie¬
mur. & utamur parce quã depositis. apud nos & abituris. Quisquis illa sine ratione

Expanded text:
licitatis nostrae in carne ponenda; bona illa sunt vera, quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae licitatis nostrae in carne ponenda; bona illa sunt vera, quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem aut minui. Cetera opinione bona sunt et nomen quidem habent commune cum veris, proprietas in illis boni non est. Itaque commoda vocentur et, ut nostra lingua loquar, producta. Ceterum sciamus mancipia nostra esse, non partes; et sint apud nos, sed ita, ut meminerimus extra nos esse. Etiam si apud nos sint, inter subiecta et humilia numerentur propter quae nemo se adtollere debeat. Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere, quod ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non haereant, ut si abducentur, sine ulla nostri laceratione discedant. Utamur illis, non gloriemur, et utamur parce tamquam depositis apud nos et abituris. Quisquis illa sine ratione
Abbreviated transcription (Latin):
lor est etru quidẽ erue purata nobis sunt ñ habe inusucdĩ Riec eni sibido hdino se lici oepi¬
lari. Letta ndet ꝯ pes nee quequã exhis hominẽ in escantibto. & uli uoliptite ducerabur
pina Ergo aut incredibile .ẽ. bona dõ de.eẽ. aut hoc ipsũ argumtũ .&. bonen .eis
adi do desunt.dice qđ nutta que bona uideri uolint: animalib qua honoma plenora
contiuelili N lo abo uoilies uteletat uenere notꝰ aeque fatigintuar uiriu i ls muio s estr
e equabilior semtas. segutur ut multo eliciora sint homine it ili uicu qlifunon
aut pęnitentia metu consideratu. Itaq an idbonũ uocandũ sit. qđ eiꝰ ab hominẽ uin¬
citur. Sũmũ bonũ in animo contineamus. Ob solescit. siab optima nr̃i parte ad pessimã
transit : & transfertur adsensus. qui agiliores sunt animalib mutis. Non .ẽ. sũma fe¬

Expanded text:
deo est, quoniam quidem quae parata nobis sunt, non habet in usu deus. Nec enim libido ad illum nec epudeo est, quoniam quidem quae parata nobis sunt, non habet in usu deus. Nec enim libido ad illum nec epularum lautitiae nec opes nec quicquam ex his hominem inescantibus et vili voluptate ducentibus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt. Adice, quod multa, quae bona videri volunt, animalibus quam homini pleniora contingunt. Illa cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur, virium illis maior est et aequabilior firmitas. Sequitur, ut multo feliciora sint homine. Nam sine nequitia, saut paenitentiae metu. Considera tu itaque, an id bonum vocandum sit, quo deus ab homine vincitur. Summum bonum in animo contineamus; obsolescit, si ab optima nostri parte ad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis. Non est summa fe
Abbreviated transcription (Latin):
iuuri ora i sep. qđ ae pauca nobis & incerta & abitura contingant Inde ẽ: qđ nec uiuere
nec mori uolumus. uite nos odiũ ten& : Timor morcis nutat om̃e consiliũ. nec implere
os ulla felicitas potest. Causa aut̃.ẽ. qđ ñ ꝑuenimus ad illud bonũ in mensũ & in supera¬
bise is. buede sie ẽ. resistat uoluntus nrã. qe ultra suma. non .ẽ. locus. Quaeris quaet
iurtus nullo egec us tesentibi paudae. ñ concupiscit absentia. Nihil n illimaenu est
ua sacise n do soe discede iudicio ñ pietas ortabit. ñ fides multa uerãq praestare cupi¬
erei paeienlas: exhis que mala uocantur multa inpendenda: ex his quibo incdũsgeps
nonpo boris mserere sorttudo que periculũ facere debe siui. perit magnanimitas⁊ que
pestumus. sed iat.illa ꝑrerereã aut ista bona ñ sunt quee uocant ure qoi homc felie lor

Expanded text:
r, quod non semper, quod et pauca nobis et incerta et abitura contingant. Inde est, quod nec vivere r, quod non semper, quod et pauca nobis et incerta et abitura contingant. Inde est, quod nec vivere nec mori volumus; vitae nos odium tenet, timor mortis. Natat omne consilium nec inplere nos ulla felicitas potest. Causa autem est, quod non pervenimus ad illud bonum inmensum et insuperabile, ubi necesse est resistat voluntas nostra, quia ultra summum non est locus. Quaeris, quare virtus nullo egeat ? Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia. Nihil non illi magnum est, quod satis. Ab hoc discede iudicio; non pietas constabit, non fides. Multa enim utramque praestare cupienti patienda sunt ex iis, quae mala vocantur; multa inpendenda ex iis, quibus indulgemus tamquam bonis. Perit fortitudo, quae periculum facere debet sui; perit magnanimitas, quae spectamus. Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt, quae vocantur, aut homo felicior
Abbreviated transcription (Latin):
durauit in posterũ. Itaque prudentissimus quisq cũ primũ iudicii uid& muniiscula
at heatro fugit: & scit magno parua constare. Nemo manũ conserit cũ recedente. nemo
exeuntẽ. ferit circa premiũ rixa ẽ. Idẽ in his euenit quȩ forcuna desuꝑ iactat:. Astimamꝰ
lusit. uilẽ ꝑ̃dã. magno aliqͣdo in cõmodo lumus: aut inde fallimur. Secedamus ita que
aonstis ludis. & demus raptorib locũ. Illis pectent bona ista pendentia & ipsi magu
pendeant. Quicũq beatus ec̃ constitu&. unũ. eẽ. bonũ pat& : qđ honestũ ẽ. Na si
ulsũ aliud existimat. primũ male deꝓudentia iudicat. quia multa in cõmoda
iustis uiris aceiduntt. &e q quic quid nobis dedit breue .ẽ: exiguu. sicõpar es mundi
muts acuo. Ee hae deploratione nascitur. ut ingrat. diunorũ int̃praetes simus.: Queri

Expanded text:
duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum recedente, nemo exeuntem ferit; circa praemium rixa est. Idem in his evenit, quae fortuna desuper iactat: aestuamus lusit; vilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut destituti fallimur. Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Quicumque beatus esse constituet, unum esse bonum putet, quod honestum est. Nam si ullum aliud esse existimat, primum male de providentia indicit, quia multa incommoda iustis viris accidunt et quia, quicquid nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius aevo. Ex hac deploratione nascitur, ut ingrati divinorum interpretes simus; querimu
Abbreviated transcription (Latin):
beatũ. ẽ: nisi qđ intrepidũ. Int̾ suspecta. male uiuitur. Quisquis se multũ fortiutis dedit.
ingentẽ sibi materi con ꝑturbationis & in explicabilẽ facit. Una hec uia. ẽ: & ad tuta
uadenti. ext̾na despicere. & honesto contẽptũ. eẽ. Nã qui aliquid uirtute melius putat.
aut ullũ prẽt illã bonũ: ad hec quae a fortuna sparguntur sinũ expandit. & sollicitꝰ.
missilia eius expectat. Hanc imaginẽ anmo tuo. ꝓpone. ludos facere fortunã. & inhu
mortaliũ coetũ. honores. diuicias grãm excutere: quorũ alia int̾ diripientiũ manus scis¬
si sunt : alia infida societate diuisa. alia magno detrim̃to eorũ inquos deuenerari ⁊
prensa. ex quib quȩdã aliud agentibi incider̃. quaedã quia nimis captabatur amissa. & dum
auide rapiuntur: expulsi sunt. Nulli uero & iã cui rapina felicit̃ ressit. gaudiũ rapti

Expanded text:
beatum est, nisi quod intrepidum; inter suspecta male vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, beatum est, nisi quod intrepidum; inter suspecta male vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius expectat. Hanc enim imaginem animo tuo propone, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum honores, divitias, gratiam excutere, quorum alia inter diripientium manus scissa sunt, alia infida societate divisa, alia magno detrimento eorum, in quos devenerant, prensa. Ex quibus quaedam aliud agentibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissa et, dum avide rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rapina feliciter cessit, gaudium rapti
Abbreviated transcription (Latin):
diis uiuitur. Occurrent acti in exiliũ. & euolupti bonis occurrent. qđ genus egestatis
grauissimũ . ẽ: indiuicus in opes. occurrent naufragi. similiaue naufragis passi: quos
aut popularis ira. aut inuidia ꝑniciosum optimis taelũ. in opinantes securosq disiecc
ꝓcellȩ more. quae in ipsa sereni siducia sol& emergere. aut fulminis subiti. ad cuius ictũ.
&iã uicina tremuer̃. Nã ut illic quisquis abigne ꝓpior ftecit. ꝑcusso similis opstuput
sic in his ꝑ aliquã uim accidentib. unũ calamitas opprimit. cȩteros metus. parẽq pasi
tristiciã facit. Iati posse om̃ium animos mala aliena ac repentina sollicitant: que ad mo¬
dũ aues. &iã in anis fundę sonus territat : nos ita. ñ ad ictũ tantũ exagitamur: sed ad
crepitũ. Non potest ergo quisquã beatus. eẽ. qui huic se opinioni credidit. Non enim

Expanded text:
diis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus egestatis diis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus egestatis gravissimum est, in divitiis inopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, quos aut popularis ira aut invidia, perniciosum optimis telum, inopinantes securesque disiecit procellae more, quae in ipsa sereni fiducia solet emergere, aut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmodum aves etiam inanis fundae sonus territat, nos ita non ad ictum tantum exagitamur, sed ad crepitum. Non potest ergo quisquam beatus esse, qui huic se opinioni credidit. Non enim
Abbreviated transcription (Latin):
pistola tua delectauit me : & marcentẽ excitauit. memoriã quoq meã. quae
iã mihi segnis aclenta . ẽ. euocauit. Quidni tumi lucili. maximũ putes instru¬
m̃tum beatae uitae. hanc ꝑsufisionẽ. unũ bonũ. eẽ. qđ honestũ. ẽ: nã qui alia bona iu¬
dicat. infortunae uenit potestatẽ. Alieni arbitrii fit : qui om̃e bonũ honesto circũ serp¬
sit intra se felix. hic amissis liberis mȩstus. hic sollicitus egris. hic turpib & aliqua
prsus infamia tristis. illũ uidebis alienae uxoris amore cruciari. illũ suȩ ñ deerit. quem
repulsa distorqueat. Er̃ quos ipse honor uex&. illa uero maxima ex om̃i mortaliũ popło
turba miserorũ. quã expectatio mortis exagitat. undiq inpendens. nihil enĩ. ẽ. und
ñ subeat. Itaq ut in hostili regione uersantib huc & illuc circũ spiciendũ. ẽ: & ad om̃em
strepitũ circũ agenda eeruix. Nisi hic timor epectore ciectus. ẽ : palpitantib praecor¬

Expanded text:
pistula tua delectavit me et marcentem excitavit, memoriam quoque meam, quae iam mihi segnis ac lenta est, evocavit. Quidni tu, mi Lucili, maximum putes instrumentum beatae vitae hanc persuasionem, unum bonum esse, quod honestum est ? Nam qui alia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, alieni arbitrii fit; qui omne bonum honesto circumscripsit, intra se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus aegris, hic turpibus et aliquam passis infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illa vero maxima ex omni mortalium populo turba miserorum, quam expectatio mortis exagitat undique inpendens. Nihil enim est, unde non subeat. Itaque ut in hostili regione versantibus huc et illuc circumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenda cervix; nisi hic timor e pectore eiectus est, palpitantibus praecor
Abbreviated transcription (Latin):
duo e ẽ gesta ponent᷑: Quid t̃ malifactũ. ẽ: cȩnabis tãquã eger. immo aliqdo tã qaa
Sedom̃a sta facile ꝑferemꝰ sorbitionẽ aquã calidã & qͥc qd aluid interna qilꝗ dodeꝗlinꝰ
delicatis. & lixufluentibus magisq a nimo quã corpore morbidis tantũ mortẽ desinamꝰ
horrere. Desinemꝰ aut̃ . si fines bonoꝵ ac maloꝵ cognouerimꝰ. ita demũ nec iuta tedio erat
ee mors timor Uitã enũ occupare sacietassui ñpocest : Totres uarias magnas diuuinas ꝑcen¬
sertt ii odiũ illã sui adducere sol&: inerssociũ rerũ naturã ꝑagranti. nũꝗ in fastidiã

Expanded text:
dium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aeger, immo aliquando tamquadium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aeger, immo aliquando tamquaa ista facile perferemus, sorbitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet ine
Abbreviated transcription (Latin):
ñ tanꝰ tollitimmo siuerũ estimes incitat magis iuuat bibere sicientẽ. Gratior .ẽ. esurienti
cib Qiue qͥd ex abstinencia c̃tingit. auidus excipit᷑ illas uͦ animi uoluptates que maiorer
ertioresq s̃ nemo medicus egro negat. Has qͥqͥs seqͥtur. & bene intelligit. om̃a sensim
blandim̃ta ẽtep̃nit. Dinfelicẽ egrũ &uare : q ñ uiuo niuẽ diluit qr ñ rigorẽ potionis suȩ.
quã capaci scipho miscuit. renouat fracta in suꝑ glaciȩ qe ñostrea ill luerina in ipsa m̃sa
Noc enĩ iã luxuria cõmenta ẽ : nequis intepescat cib nequid palato iã calioso parum
fuerat. eenã culina ꝓsequit᷑. Oinfelicẽ ȩgrũ ȩd& quantũ c̃quoquat. ñ iacebit inc̃sperti
a ꝑuituilis caro am̃sa geligatꝰ nec in repositoria eiꝰ pectora auiũ. totas enĩ uidere fasti¬

Expanded text:
non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensaHoc enim iam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fasti
Abbreviated transcription (Latin):
dolorẽ deridere. sed nichil inquid agere sinit morb qͥ me om̃ib abidix̃ officiis. corpustũ uali¬
tudo ten& ñ &animũ. Itaq cursoris morat᷑ pedes sutoris aut fabrintanus in pedi&: sianimꝰ t̃. ẽẽ
nusu solet: suadebis. docebis audies dices. queres. recordaberis. Quid porro nichil agere te
dis. si tẽperans egersis. ostendens morbũ posse suꝑari. uelcerte sustineri Est mͥ crede uirtuti.
&iam inlectulo locus ñ tantũ arma & acies dant argum̃ta alacris animi. indomitiq t̃rorib
& inuestim̃tis. uir foris apparet. Hlabes qđ agas: bene luctare cũ morbo: Si nchilte coegerit.
si nidil exorauerit: insigne ꝓdis exẽplũ : Oquã magna erat głȩ materia. sispect arem̃ egri.
ipse te expecta ipse telauda: Preterea duo genera s̃ uoluptatũ corporaler morbus inhib&

Expanded text:
dolorem deridere ? "Sed nihil," inquit, "agere sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valedolorem deridere ? "Sed nihil," inquit, "agere sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet,
Abbreviated transcription (Latin):
hab& intercapedinẽ. dat refectioni locũ. multũ tẽporis donat. necesse . ẽ. ut exur¬
gat & desinat. Breuis morb ac p̃ceps. alterutrũ faci&. aut extinguet᷑ aut extin
adalias cogitationes auertere Animũ. & adolore discedere. Cogita qͥd honeste. qͥd for¬
titer feceris. bonas partes tecũ ipse tracta. memoriã in ea quȩ maxime miratꝰ es:
sparge. Tune tͥfortissimꝰ qͥsq & uictor doloris occurrat. ille qͥdũ uarices ex secandas
p̃ber&. legere librũ ꝑseuerauit. ille qͥ ñ desit ridere. cũ hoc ipsũ irati tortores. om̃a
instrum̃ta erudelitatis suȩ experirent᷑: ñ uincet᷑ dolor rationẽ qͥuictꝰ ei risu: &c qͥd
ipsa torrentẽ. & sitim. & artꝰ indiuersum articulis ex euntibus tortos plus ẽ flãma & ecu
& lamina. & uulnerib ipsis intumescentib qđ illa renouaret. & altius urger& in p̃ssum

Expanded text:
habet intercapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurhabet intercapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extingad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris; bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. Tunc tibi fortissimus quisque et victor doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum perseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati tortores omnia instrumenta crudelitatis suae experirentur. Non vincetur dolor ratione, qui victus est risu ? Quipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgeret inpressum.
Abbreviated transcription (Latin):
eris : repellet᷑: Ad hletȩ. quantũ plagarũ ore. quantũ toto corpore excipiunt : fer̃ tam̃
om̃e torm̃tũ. głe cupiditate. Nec tantũ qr pugnant ista paciunt᷑. sed ut pugnent: ꝑ¬
citatio ipsa : torm̃tũ ẽ. Nos qͦq eiuncamꝰ om̃a. quoꝵ p̃mium ñ corona nec palma ẽ : nec
tubicen. p̃dicationi nominis nr̃i silenciũ faciens. sed uirtꝰ & firmitas animi & pax: incete¬
rũ parta. Si semel inaliqͦ certamine. debellata fortuna. ẽ. : dolorẽ grauẽ sentio. Quid gͦ
sentif. si illũ muliebrit̃ tuleris. quẽ ad modũ ꝑniciosiorẽ hostis fugientib. sic om̃e for¬
tuitum incõmodũ magnis instat cedenti & auerso. sed graue est. Quid nos adhoc. for¬
tessumꝰ. ut leuia portemꝰ: utrũ uis longũ. eẽ. morbũ. ancogitatũ & breuẽ : silongꝰ est.

Expanded text:
eris, repelletur. Athletae quantum plagarum ore, quantum toto corpore excipiunt ? Ferunt tamen eris, repelletur. Athletae quantum plagarum ore, quantum toto corpore excipiunt ? Ferunt tamen omne tormentum gloriae cupiditate nec tantum quia pugnant, ista patiuntur, sed ut pugnent. Exercitatio ipsa tormentum est. Nos quoque evincamus omnia, quorum praemium non corona nec palma est nec tubicen praedicatum! nominis nostri silentium faciens, sed virtus et firmitas animi et pax in ceterum parta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter tuleris? Quemadmodum perniciosior est hostis fugientibus, sic omne fortuitum incommodum magis instat cedenti et averso. " Sed grave est." Quid ? Nos ad hoc fortes sumus, ut levia portemus ? Utrum vis longum esse morbum an concitatum et brevem ? Si longus est,
Abbreviated transcription (Latin):
relictꝰ. ineculeũ inpositi. ñ sic detraunt᷑. & iã si sunt uera ista. transier̃. quid uiuat p̃te¬
ritos dolores retractare. & miserũ. eẽ. q fueris: quid qđ nemo ñ multũ malissiuis adicit
sibi ipse m̃tit᷑. deinde qđ acerbũ fuit. retulisse iocundũ . ẽ : naturale. ẽ : mali sui fine gaudere.
Circuncidenda gͦ duos. & futuri timor. & ueteris in cõmodi memoria: Hoc ame iã ñ ꝑtinet.
illud ñdũ inipsis positꝰ difficultatib dicat. forsan & hȩc olim meminisse uiuabit. toti
tra illũ pugn& animo. Uincet᷑ : sicesserit. Uinc& si se c̃tra dolorẽ suũ intenderit. Nunc hoc
pleriq faciunt ad traunt inseruinã cui obstandũ. ẽ. Istud qđ p̃mit. qđ inpend& qđ ur¬
get: csub ducere te cȩperis sequet᷑. & grauiꝰ incũb&. Sic̃tra steteris. & obniti uolu¬

Expanded text:
relictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeterelictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeteritos dolores retractare et miserum esse, quia fueris ? Quid, quod nemo non multum malis suis adicit et sibi ipse mentitur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumcidenda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, si cesserit, vincet, si se contra dolorem suum intenderit. Nunc hoc plerique faciunt, ad trahunt in se ruinam, cui obstandum est. Istud quod premit, quod inpendet, quod urget, si subducere te coeperis, sequetur et gravius incumbet; si contra steteris et obniti volu
Abbreviated transcription (Latin):
mit tit dolor: aut cer te renitait᷑ adice. qđ lic& et cauere uenturũ. & obsistere inminenti
remedis. Nullus enĩ ñ signa p̃mitat. utiq qͥ ex solito reuertitur. Tolerabilis . ẽ. morbi pacieno
sic̃cẽpseris. id qđ ex tremũ m̃inat᷑. Noli mala tua facere tͥ ipsigrauiora. & te querelis honerare.
Leuis .ẽ. dolor sinichil illi opinio adieterit. ẽtrasi exortarite çperis ac dicere: nichil . ẽ. aut certe exi¬
uum . ẽ : durdmus iã desin& : leuẽ illũ dũ putas facies. Om̃a ex opinione suspensas : ñ ãbi
tantũ ad illã respicit. & luxuria & auaricia. ad opinionẽ dolemꝰ. Tã miser .ẽ. qͥsq quã credidit
detraendas p̃teritoꝵ doloꝵ c̃quesitiones: puto & illa uerba Nulliumquã fuit peius. qͦs cruciatꝰ.
quanta mala ꝑtuli: nemo me surrecturũ putauit. qͦciens deploratꝰ sũameis. qͦciens ame dicis

Expanded text:
ermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet cavere venturum et obsistere inminenti ermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet cavere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia, si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinionem dolemus. Tam miser est quisque quam credidit. Detrahendas praeteritorum dolorum conquestiones puto et illa verba: " Nulli umquam fuit peius. Quos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis
Abbreviated transcription (Latin):
quebia ẜ ebetabic̃. Oiñũ istoꝵ pͥma uerminatio uexit. impet mora exetinguit. qufinis
dolendioẽ opsorpuue: Denciũ. occłoꝵ auriuĩ dolor. obhoc ipsũ acutissimꝰ es qđ int᷑ anis¬
gusta corporis nascit᷑ ñminꝰ me hercule. quã capitis ipsiꝰ sedincitatior ẽ . in aluenationem
soporeq c̃uertitur. Nocitaq solaciũ uastidoloris ẽ : qđ necesse .ẽ. desinasillũ sentu
Anmo.ẽẽ. Etenti. multis ilis cũcorpore fuit. Idõ uir magnꝰ ac pradens animũ deducit
Acorpore & multũ cũimeliore aut diuina parte uersat᷑ cũ hac querula & fragili quan¬
es̃ neresse a n sea molestũ .e inquit carne assuecis uo luptatib abstinere cibo quare
esibe: Hlecpͥma abstinencia grauias. deinde cupiditas relanguescit. ipsie ꝑseqiue cupim
fatigatis. ac deficientib Inde moros. ẽ stomacꝰ inde qͥb fuit auiditas ÷ ediũ ẽ : deside¬
ria ipsa moriunt᷑. Non.ẽ aũt acerbũ carere. eo qđ cupere desieris. Adice qđ nullus int¬

Expanded text:
ma verminatio vexat, impetus mora extinguitur et finis dolendi est optorpuisse. Dentium, oculorum, aurium dolor ob hoc ipsum acutissimus est, quod inter angusta corporis nascitur, non minus, mehercule, quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti doloris est, quod necesse est desinas illum sentianimo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit a corpore et multum cum meliore ac divina parte versatur, cum hac querula et fragili quantum necesse est. "Sed molestum est," inquit, "carere adsuetis voluptatibus, abstinere cibo, sitire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere desieris. Adice, quod nullus non int
Abbreviated transcription (Latin):
inuenũ. finẽ Nemo otest ualde dolore &e diusit: Ilos a micissima nr̃inatura disposuit¬
indolore. aut colerabilẽ aut breuẽ. facer& maximi dolores c̃sistunt: in macerrinis coporc
partib uerui artieuliq & qͥcqͥd aluid exile .ẽ..: acerrime seuit. cũ marto nucia rcepit
Sedcito hȩ partes oꝑstupescunt. & ipso dolore sensũ doloris amit cunł. siue qe sp̃s natu¬
rali phibit cursu. & mutatꝰ inpeiꝰ uim suã qua uiget ad mon&qirios ꝑdit siue ql cor rurt

Expanded text:
invenit finem. Nemo potest valde dolere et diuinvenit finem. Nemo potest valde dolere et diurrimis corporis partibus; nervi articulique et quicquid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum doloris amittunt, sive quia spiritus naturali prohibitus cursu et mutatus in peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, s
Abbreviated transcription (Latin):
luuuandi mne & paciendi om̃e torm̃tũ. Alioquin miserrimũ ẽ : cũ animũ moriendi ꝓieceris: ñ
uiuendi: Ad hȩc g̃ remediate c̃fer medicꝰ tͥ. quantũ abules quantũ exercears monstrabit. Nec
exerceas ut nauiges. & uiscera molli iactatione c̃cucias. Quib cibis uitaris. uinu quandouriũ
causa aduoces. quando int̾ mittas. neirrit& & exea sper& cursim E go tꝰ illud p̃cipio qd non
tantũ bũ morbus ed tocius uitȩ remȩdiũ ẽ. Contep̃ni mortẽ nichil triste. ẽ. cũhuĩ metũ esfigimꝰ
Tria hec inom̃i morbo grauia s: metꝰ mortis. dolor corporis int̃missio uoluptatũ. Demortisatis
dictũ ec hoc unũ dicã ñ morbi hunc. eẽ. sednature metũ. Multor mortẽ distulit morbus.
nos eruciatꝰ hab& morb sedhos tolerabiles int ualla facuint. Nã sũmi doloris intentio

Expanded text:
adiuvandi me et patiendi omne tormentum; alioqui miserrimum est, cuadiuvandi me et patiendi omne tormentum; alioqui miserrimum est, cuivendi. Ad haec ergo remedia te confer. Medicus tibi quantum ambules, quantum exercearis, monstrabit; ne exerceas; ut naviges et viscera molli iactatione concutias; quibus cibis utaris, vinum quando virium causa advoces, quando intermittas, ne inritet et exasperet tussim. Ego tibi illud praecipio, quod non tantum huius morbi, sed totius vitae remedium est: contemne mortem. Nihil triste est, cum huius metum effugimus. Tria haec in omni morbo gravia sunt: metus mortis, dolor corporis, intermissio voluptatum. De morte satis dictum est; hoc unum dicam, non morbi hunc esse sed naturae metum Multorum mortem distulit morbus nos cruciatus habet morbus. Sed hos tolerabiles intervalla faciunt. Nam summi doloris intentio
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑaui michi. ut uiuerẽ. Aliꝗdo enĩ. & uiuere fortit̃. facere .ẽ. Que michi tunc
fuer iNł solatio dicã sipriꝰ hoc dixeris. hȩc ipsa qͥb adqͥescebã. medicine uim habuisse
iremediũ cedunt honesta solacia. & qͥcqͥd ammũ erex̃. & iã corpori ꝓdest. Studia
nr̃a saluti fuer̃. philosophie acceptũ fero qđ surrexi. qđ c̃ualui. illi uitã debeo. &
nichil illi minꝰ debeo. Multũ mͥ c̃tuler adbonã ualitudinẽ amici. quoꝵ ad hortatio¬
nib uigiliis. sermonib ad leuabaꝑ. Nichil ȩque lucili uiroꝵ optime. egrũ reficit
adq adiuuat. quã amicoꝵ affectꝰ nichil ȩque. expectationẽ mortis ac metũ sub¬
ripit. Non iudicabã metũ illos suꝑstices relin querẽ. mori putabã inquã me
uicturũ ñcũ illis sedpillos. noneffundere mͥ sp̃m uidebar. sed traere. Hȩc mͥ deder̃ uoluntatẽ

Expanded text:
imperavi mihi, ut viverem. Aliquando enim et viverimperavi mihi, ut viverem. Aliquando enim et viverrint solacio dicam, si prius hoc dixero, haec ipsa, quibus adquiescebam, medicinae vim habuisse. In remedium cedunt honesta solacia, et quicquid animum erexit, etiam corpori prodest. Studia mihi nostra saluti fuerunt. Philosophiae acceptum fero, quod surrexi, quod convalui. Illi vitam debeo et nihil illi minus debeo. Multum mihi contulerunt ad bonam valetudinem amici, quorum adhortationibus, vigiliis, sermonibus adlevabar. Nihil aeque, Lucili, virorum optime, aegrum reficit atque adiuvat quam amicorum adfectus; nihil aeque expectationem mortis ac metum subripit. Non iudicabam me, cum illos superstites relinquerent mori. Putabam, inquam, me victurum non cum illis, sed per illos. Non effundere mihi spiritum videbar, sed tradere. Haec mihi dederunt voluntatem
Abbreviated transcription (Latin):
est : quȩ inscribi monum̃to suo iuissit. annisse nonaginta nõuẽ uixisse. Uides aliquẽ
glorare. senectute longa. qͥsillã ferre potuiss&. sic̃ tigiss& centesimũ implere : qͦ mͦ
fabula sic uita. ñ quãdiu. sed quã bene actasit resert. Nichil ad rem ꝑtin&: qu̾o
loco desinas. Quocũq uoles desine. tantũ bonã clausulã impone. Uals
suetudines ad ductas secunt᷑. eo molestius mͥ ẽ.: qr exꝑtꝰ sũ hoc genꝰ ualitudinis.
qđ int̾ inicia c̃tẽpsi. Poterat ad hue adolescia iniurias ferre. & se aduersꝰ morbos
c̃tumacit̃ gerere . Deinde suc cubui. & eo ꝑductꝰ sũ: ut ipse distillarẽ. ad sũmã aciem
deductꝰ. sepe impetũ cepi ab rũpendȩ uitȩ. patris me indulgentissimi s enectꝰ retinuit.
gitaui enĩ. nũquã fortit̃ ego mori possẽ. sed quã ille fortit̾ desiderare ñ poss&: Ita

Expanded text:
est, quae inscribi monumento suo iussit annis se nonaginta novem vixisse. Vides aliquem est, quae inscribi monumento suo iussit annis se nonaginta novem vixisse. Vides aliquem gloriari senectute longa. Quis illam ferre potuisset, si contigisset centesimum implere ? Quomodo fabula, sic vita non quam diu, sed quam bene acta sit, refert. Nihil ad rem pertinet, quo loco desinas. Quocumque voles desine; tantum bonam clausulam inpone. VALE.nsuetudinem adductas secuntur, eo molestius mihi est, quia expertus sum hoc genus valetudinis, quod inter initia contempsi; poterat adhuc adulescentia iniurias ferre et se adversus morbos contumaciter gerere. Deinde succubui et eo perductus sum, ut ipse destillarem ad summam maciem deductus. Saepe impetum cepi abrumpendae vitae; patris me indulgentissimi senectus retinuit. Cogitavi enim non quam fortiter ego mori possem, sed quam ille fortiter desiderare non posset. Itaque
Abbreviated transcription (Latin):
si posses extingueres. Quid enĩ umquã fecisti luce dignũ: c̃fitere. non ñfori
nonipsiꝰ nature desiderio. tardiorẽ ad moriendũ fieri. Inuitꝰ relinqͥs marcellũ. ip
nichil reliquisti. mortẽ times. ad quomͦ illã medi aboletatione contẽpnis. Uiuere
uis: scfenum mori : times. Quid porro ista uita : non mors ẽ. cȩsar: cũillũ transeuntẽ
ꝑ latinã uiã. unꝰ excustodiarũ agmine. demissa usq inpectꝰ uetere barba. rogaret
mortẽ: nunc enĩ inquit uuus: hoc istis respondendũ . ẽ : ꝗͥb sucursura morsest
Moritimes. Nunc enĩ uiuis: sedego inquit uiuere uolo. qui multa honeste facio
officiis & mori : nullũ officiũ relinquis. Nonenĩ certꝰ numerꝰ quẽ debeas explere finit᷑
illauita. ẽ : nonbreius. Nã siad naturã rerũ respexeris. & iam nestoris & saciȩ breu

Expanded text:
si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? Confitere non curiae te, non fori, si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? Confitere non curiae te, non fori, non ipsius rerum naturae desiderio tardiorem ad moriendum fieri; invitus relinquis macellum, in quo nihil reliquisti. Mortem times; at quomodo illam media boletatione contemnis ? Vivere vis; scis enim ? Mori times; quid porro ? Ista vita non mors est ? C Caesar, cum illum transeuntem per Latinam viam unus ex custodiarum agmine demissa usque in pectus vetere barba rogaret mortem: " nunc enim," inquit, " vivis ? " Hoc istis respondendum est, quibus succursura mors est: mori times; nunc enim vivis ? "Sed ego," inquit, "vivere volo, qui multa honeste facio.officiis et mori ? Nullum officium relinquis. Non enim certus numerus, quem debeas explere, finitur. Nulla vita est non brevis. Nam si ad naturam rerum respexeris, etiam Nestoris et Sattiae brevis
Abbreviated transcription (Latin):
orica lingua. & uerb̵ fidẽ inposuit. Ut pͥmũ ussꝰ ẽ. sungi seruili. & c̃tumelioso min
seruit aliqͥs ita ñ sic̃ perire filiũ tuũ malles: quã nerciã senẽ senẽ fieri : Quid gͦ.ẽ. cur ꝑ¬
urberis. simori &iã fortit̃ puerile. ẽ : puta nolle te sequi duceris. Fac tui iuris. qđ ali
Non sumes pueri in sp̃m. ut dicas ñ seruio. Infelix. seruis hominib. seruis reb. seruis uitȩ.
iã uita. simoriendi uirtꝰ ab est : seruitꝰ ẽ. Et qͥd habes: ꝓpt̃ qđ expectes: uoluptates ip
quȩ te morant᷑ hac retinent. c̃sũpsisti: Nulla tͥ noua . ẽ: nulla ñ iã odiosa ipsa sacietate
Qiuis sit uini. qͥs mulsi sapor scis. Nichilint᷑ .ẽ. centũ ꝑuesicã tuã. anmille anforȩ
traneant: saccus e. Quid sapiat ostreũ. qͥd mullus. optime nosti Nichil tͥ luxuria
tua infuturos annos intactũ reseruauit. Atq hȩc s̃: aquib in uitus dielleris: Quid

Expanded text:
orica lingua, et verbis fidem inposuit; ut primum iussus est servili fungi et contumelioso minservit aliquis ? Ita non sic perire filium tuum malles quam per inertiam senem fieri ? Quid ergo est, cur perturberis, si mori fortiter etiam puerile est ? Puta nolle te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut dicas " non servio" ? Infelix, servis hominibus, servis rebus, servis vitae. Nam vita, si moriendi virtus abest, servitus est. Ecquid habes, propter quod expectes ? Voluptates ipsas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satietate. Quis sit vini, quis mulsi sapor, scis. Nihil interest, centum per vesicam tuam an mille amphorae transeant; saccus es. Quid sapiat ostreum, quid mullus, optime nosti; nihil tibi luxuria tua in futuros annos intactum reservavit; atqui haec sunt, a quibus invitus divelleris. Quid est
Abbreviated transcription (Latin):
rũ pere cupit: Optimũ itaq e ẽ : non iactare otiũ suũ : Iac tandi autẽ genusẽ : nimis la¬
ere. & a conspectu hominũ se cedere: Ille tarentũ se abdidit. ille neapoli in clusus est.
ille multis annis. non transit domussuȩ lim̃: Conuocat turbã quis quis otiosuo. ali¬
quã fabulã inposuit: Cũ secesseris: Non est a gendũ hoc. ut dete homines loquantur:
sed ut ipse tecũ loquaris Quid autẽ loqueris. qđ homines de aliis libentissimȩ facuNT

Expanded text:
rumpere cupit. Optimum itaque est non iactare otium suum. Iactandi autem genus est nimis latere et a conspectu hominum secedere. Ille Tarentum se abdidit, ille Neapoli inclusus est, ille multis annis non transit domus suae limen. Convocat turbam, quisquis otio suo aliquam fabulam inposuit. Cum secesseris, non est hoc agendum, ut de te homines loquantur, sed ut ipse tecum loquaris. Quid autem loqueris? Quod homines de aliis libentissime faciunt
Abbreviated transcription (Latin):
incurrit. de hoc sllicitus cantũ ut litar&: Optibilẽrẽ pritas boni morce : auostrdes g.
omopdimũ st me morabilẽ mori & inaliqͦ opere uirtitis. cũ aliqua tormeti foruit petitur
omnabe urcudib ua ur. fortusȩ una in prõtust & marimȩ appareat pacientia . ccterũ
llie e fsuatudo. euiꝰ pacientia & ꝑpessio et toleranti a rami sunt lllic ẽ. prudentia sine
qua nullũ intour consiliũ. que suada&. qđ effugere non possis quã fortissime strite. Iule t cn¬
cantia qus deicilo co ñpotest. & ꝓpositũ nulla ui extorquente dimitit : Iilic ẽ. indiui¬
dius illȩ comitatus uirtactũ: Qiuc quid honeste sit. una uirtus facit. sed exconsilusen¬
aeoꝰ: Quod autẽ adomnib uirtutib cõpbatur. & iã si abuna fieri udetur sopten¬
brceos i i tuid tu existimas ea tantũ optabi lia ee. quȩ ꝑ uoluptate cotulienu nt ique
pecipiuntur forib ornatis sunt quȩdã tristis uoluptas: Bona sint que tla uota que

Expanded text:
incucurrit, de hoc sollicitus tantum, ut litaret, optabilem rem putans bonam mortem. Dubitas ergo, an optimum sit memorabilem mori et in aliquo opere virtutis? Cum aliquis tormenta fortiter patitur, omnibus virtutibus utitur. Fortasse una in promptu sit et maxime appareat patientia. Ceterum illic est fortitudo, cuius patientia et perpessio et tolerantia rami sunt. Illic est prudentia, sine qua nullum initur consilium, quae suadet, quod effugere non possis, quam fortissime ferre. Illic est constantia, quae deici loco non potest et propositum nulla vi extorquente dimittit. Illic est individuus ille comitatus virtutum: quicquid honeste fit, una virtus facit, sed ex consilii sententia. Quod autem ab omnibus virtutibus conprobatur, etiam si ab una fieri videtur, optabile est. Quid? Tu existimas ea tantum optabilia esse, quae per voluptatem et otium veniunt, quae excipiuntur foribus ornatis ? Sunt quaedam tristis voltus bona. Sunt quaedam vota, quae
Abbreviated transcription (Latin):
non sertis. sed sudore & sanguine colenda ẽ: Aspice marcũ. catonẽ. sacro illi pectori puris¬
simas manus ad mouentẽ.: ⁊ uulnera parũ demissa laxantẽ. utrũ tandẽ illidicturꝰ es.
uellẽ quȩ uelles. & moleste fero anfelicit̃ qđ agis Hoc locomͥ demetriuꝰ nr occurrit.
qui uitã securã et sine ullisfortunȩ occursionib. mare mortuũ uocat Nihil habere
ad quod exciteris. ad quod te concites. cuiꝰ denuntiatione & incursu. firmitatẽ animitui
tẽptes. sed in optio in concusso iacere. ñ ẽ tranquillitas: Malitia ẽ: At talus stoicus. dice¬
re solebat Malo me fortuna in castrissius. quã indeliciis habeat: Torqueor. sed for¬
titer: Beneest: Occidor. sed fortit̾ beneẽ: Audi epicurũ. dic&. ⁊dulceest: Ego tã ho¬
nestȩ ẽ. rei. ac seuerȩ. nũquã molle nom̃ in ponã: Uror: sed inuictus Iuidni hoc opta¬
bile sit : ñ qđ urit me ignis. sed qđ ñ uincit: Nihil ẽ uirtute p̃stantius. nihil pulchrius.

Expanded text:
nec sertis, sed sudore et sanguine colenda est. Adspice M. Catonem sacro illi pectori purissimas manus admoventem et vulnera parum alte demissa laxantem. Utrum tandem illi dicturus es " vellem quae velles " et "moleste fero" an "feliciter quod agis" ? Hoc loco mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, sed fortiter; bene est. Occidor, sed fortiter; bene est." Audi Epicurum, dicet et " dulce est." Ego tam honestae rei ac severae numquam molle nomen inponam. Uror, sed invictus. Quidni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod non vincit ? Nihil est virtute praestantius, nihil pulchrius.
Abbreviated transcription (Latin):
ame uelĩ. sed si sustinenda fuerint. ut me in illis fortit̃. honeste animos tgerã optabo:
Quidni ego malĩ ñ inceͥdere bellũ. sed si in ciderit ut uulnera. ut famẽ. &omnia quȩ
belle necesi tas affert. ge nerose serĩ optibo: No sũ tãdemens. ut egrotaire cupiã. Sedsi
cabis la subrs el uirt nibil inteperant᷑ . nihil effeminate facĩ optabo ita ñ incomoda op¬

Expanded text:
a me velim; sed si sustinenda fuerint, ut me in illis fortiter, honeste, animose geram, optabo, a me velim; sed si sustinenda fuerint, ut me in illis fortiter, honeste, animose geram, optabo, Quidni ego malim non incidere bellum ? Sed si inciderit, ut vulnera, ut famem et omnia,quae bellorum necessitas adfert, generose feram, optabo. Non sum tam demens, ut aegrotare cupiam; sed si aegrotandum fuerit, ut nihil intemperanter, nihil effeminate faciam. optabo. Ita non incommoda op
Abbreviated transcription (Latin):
frigore. uix media regelatur ȩstate: Itaq: maior pars: inuestim̃tis tegitur : Ago grãt
si nectuti. qđ me lectulo affixit. Quid ni grãs illi hoc nomine agã : quic quid debeã
nolle ñ possũ. cũ libellis mͥ plurimꝰ sermo ẽ : Si quando int̾ uener ȩpistolȩ tuȩ. tecũ
ẽẽ. mͥ uideor & sic afficior animo. tã quã tibi non rescribã. sed respondeã: Itaq & dehoc
qđ quȩris. quasi conloquar tecũ. qualesit. una scrutabimꝰ : Iuȩris a nomne bonũ. opta¬
bilesit: Dibonũ ẽ. inquis fortit̃ torqueri. & magno animo uri.⁊ pacient̃ egrotare. seqͥ
ut ista optabilia sint: Nihil autẽ uideo existis uoto dignũ. neminẽ certe ad hue scio eono¬
mine uotũ soluisse. qđ flagellis cȩsust̾e̾t. aut podragi distortus. aut eculeo longior
factus: Distingue mi lucili ista. & intelliges. eẽ. inhis aliquid optandũ: Tor m̃ta ab ẽ

Expanded text:
frigore. Vix media regelatur aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias frigore. Vix media regelatur aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias senectuti, quod me lectulo adfixit. Quidni gratias illi hoc nomine agam ? Quicquid debebam nolle, non possum. Cum libellis mihi plurimus sermo est. Si quando intervenerunt epistulae tuae, tecum esse mihi videor et sic adficior animo, tamquam tibi non rescribam, sed respondeam, Itaque et de hoc, quod quaeris, quasi conloquar tecum, quale sit, una scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum est," inquis, "fortiter torqueri et magno animo uri et patienter aegrotare, sequitur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. Neminem certe adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis caesus esset aut podagra distortus aut eculeo longior factus." Distingue, mi Lucili, ista, et intelleges esse in iis aliquid optandum. Tormenta abesse
Abbreviated transcription (Latin):
se. quã armata .: Quid ergo inquis hoc bonũ tibi optabis. quid in hoc enĩ nisi qui potest.
&optare ñ potest facere.: An potius optẽ. ut malaxandos artieulos ex soleas meispor¬
rigã. ut muliercula. aut aliquis in mulierculã ex uiro uersus. digitulos meos ducat.
Quid ni ego feliciorẽ putẽ mutiũ qui sic tracttuit ignẽ quisi illã manũ tractuͣri pres.¬
titiss&: in integrũ restituit. quic quid errauerat: Confecit bellũ inermis ac mancus. &ila
tacommunibus initiũ faciã. uer aperire se coepit. Sed iã inclinatũ inȩstatẽ. quo
tẽpore calere debebat intepuit: nec ad huc illi fides ẽ: Sepe enĩ inhiemẽ reuoluit:
Uis scire. quã dubiũ ad huc sit: Nondũ me cõmitto frigido uere. ad huc rigorẽ eiꝰ ifrigo
hoc ẽ in quis. nec calidũ nec frigidũ pati: Ita ẽ mi lucili: Iã ȩtas mea contẽnta ẽ. suo

Expanded text:
isse quam armata? "Quid ergo?" inquis, "hoc bonum tibi optabis ? " Quidni ? Hoc enim nisi qui potest et isse quam armata? "Quid ergo?" inquis, "hoc bonum tibi optabis ? " Quidni ? Hoc enim nisi qui potest et optare, non potest facere. An potius optem, ut malaxandos articulos exoletis meis porrigam ? Ut muliercula aut aliquis in mulierculam ex viro versus digitulos meos ducat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitisset ? In integrum restituit quidquid erraverat; confecit bellum inermis ac mancus et illa Seneca Lucilio suo salutem Vt a communibus initium faciam, ver aperire se coepit, sed iam inclinatura in aestatem, quo tempore calere debebat, intepuit nec adhuc illi fides est. Saepe enim in hiemem revolvitur. Vis scire, quam dubium adhuc sit ? Nondum me committo frigidae verae, adhuc rigorem eius infringo. "Hoc est," inquis, " nec calidum nec frigidum pati." Ita est, mi Lucili; iam aetas mea contenta est suo
Abbreviated transcription (Latin):
grãs egiti Per nutte mͥ lucili iurorũ optime. aliquid auda cius dicere. Siullabona
bene. & ut calamitatẽ fortit̃ ferat. Aeque. eẽ. foitis potest. qui ꝓuallo securus excubuit.
nullis hostib castra tẽptantib ⁊ qui succisis poplitib ingenua se excepit. nec arma dimisit
Mactȩ uirtute esto. sanguilentis. & exaciȩ redeuntib: dicitꝰ: Itaq hȩc magis laudauerĩ bona
exercitatti & fortia: ⁊cũ fortuna rixata. Ego ñ dubitẽ. quid magis laudẽ. trũcã illam
et retorridã manũ mutu. quã cuius lib& fortissimi saluã Steat hostiũ flãmarũ que
contẽptor. & manũ suã in hostili foculo destillantẽ ꝑspectauit. donec porsenna. cuiuspene
fauebat glãe inuidit. & ignẽ inuito eripi uissit. Hoc bonũ quid int̾ pͥma numerẽ. Tantoq
maius pritẽ quã illa secura. ⁊ ntẽpta fortune. quantorarius ẽ hostẽ amissa manuuic¬

Expanded text:
gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego dubitem, quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa manu vic
Abbreviated transcription (Latin):
cordingere sibi ut corporis quietẽ abomĩ in cõmodo liberã & animi remissionẽ bonor
suoꝵ cortẽplationẽ gaudentus: Alia quȩ quã ius nolit accedere. nihil ominus laudit
aconprobat. tãquã illã quã paulo ante dicebã male ualitudinis & dotorũ ꝗs auisi.¬
moꝵ ꝑpessinsoꝵ. in qua epieurus fuit. illo sũ moae fortunatissimo dic suo At enim
se uesice & exulcerati uentris torm̃ta tolerare. ulteriorẽ doloris accessionẽ ñ recipi¬
eraa ẽe. ubil hominus sibi illũ beatũ diẽ: Beatũ autẽ. agere nisiqui ẽ in sũmo bono
ñ pocest: Cii & apud epieurũ sunt hȩc bona quȩ males non experiri sediquo uati
retultr t aplexanda ⁊ laudanda : & exequanda sũmis sunt : NIõ potest dici hoc ñ
tẽ. pear maximis bonũ. qđ beatȩ uitȩ elausulq̃ inposuit. cui epicurus extremauoce

Expanded text:
contingere sibi, ut corporis quietem ab omni incommodo liberam et animi remissionem bonorum contingere sibi, ut corporis quietem ab omni incommodo liberam et animi remissionem bonorum suorum contemplatione gaudentis. Aliquam illam, quam paulo ante dicebam, malae valetudinis et dolorum gravissimorum perpessionem, in qua Epicurus fuit illo summo ac fortunatissimo die suo. Ait enim se vesicae et exul erati ventris tormenta tolerare ulteriorem doloris accessionem non recipientia, esse nihilominus sibi illum beatum diem. Beatum autem agere, nisi qui est in summo bono, non potest. Ergo et apud Epicurum sunt haec bona, quae malles non experiri, sed quia ita res tulit, et amplexanda et laudanda et exaequanda summis sunt. Non potest dici, hoc non esse par maximis bonum, quod beatae vitae clausulam inposuit, cui Epicurus extrema voce