comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Si tñ eẽt. hab̾et aliqͣntulũ in ip̃a
breuitate solacii. Nullũ eĩ dolorẽ
longum ẽẽ qͥ magnus ẽ. Ceterũ
succursurũ sibi. eciã in ip̃a distr̃¬
tioe aĩe corpisq. si cuiciatu to fi¬
eret. post illũ dolorẽ se dolere nõ¬
posse.Nõ dubitare se qͥn semel
ui detrah̾etur a corꝑe. Ignis qui
ualentẽ materiã occupauit. aq̃ ⁊
int̾dum ruma extingnẽdꝰ ẽ. Ille
qui alimẽtis deficitur. sua spõte
subsidit. Libent̾ eĩ hec mi lucili au¬
dio nõ tanꝙͣ noua. s tãꝙͣ in rem
spectam abrũpentes uitã: Ego
uero uidi. Set plus momĩti apd̃
me h̾nt. qui ad mortẽ uẽiũt sine
odio uite. ⁊ adinittũt illã ñ attͣ¬
hunt. Illud quidẽ agebat cormẽ¬
tũ nr̃a nos sentire oꝑa. Qõ tunc
crepidamus. cum ꝓpe a nb̾ ẽẽ cre¬
dimus mortẽ.A quo eĩ ꝓpe nõ ẽ.
ꝑata õibꝰ locis õibusq mom̃tis:¬
moriendi indetur accide. ꝙ̃to a¬

Expanded text:
si tamen esset, habere aliquantum in ipsa si tamen esset, habere aliquantum in ipsa brevitate solacii. Nullum enim dolorem longum esse, qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere noposse. Non dubitare autem se, vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupavit, aqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subsidit." Libenter haec, mi Lucili, audio non tamquam nova, sed tamquam in rem spectavi abrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus mortem. A quo enim non prope est, parata omnibus locis omnibusque momentismoriendi videtur accedere, quanto a
Abbreviated transcription (Latin):
illũ senectus lenit emitt̾et. ñ re¬
pẽte auulsũ uite s mimitatĩ sub¬
ductũ. nõne ille age gr̃as diis oĩ¬
ln debet. ꝙ saciatus ad requiem
hõi ncc̃iã lasso gratã puctus ẽ:
hides qͦsdã optãtes mortẽ. ⁊ qͥdẽ
magis ꝙͣ̃ rogan solet uita. Nes¬
cio utros existimẽ maiorẽ nobis
ãiũ dare qui mortẽ deposcũt. an
qui ylares eã quietiq expiũtur.
Qm̃ illud ex rabie int̾dum ac re¬
pẽtina indignatiõe fit. hoc ex iu¬
dicio c̾te tranquillitas ẽ.Axĩt ali¬
quis ad mortẽ iratus morti. Uem¬
entẽ nemo ylaris excipit. nͥ qͥ se
ad illã diu cõposũat. fateor ergo
ad hoĩẽ mͥ carum ex psib me cau
illũ tociẽs eũdẽ inueniiẽ. nuꝙͥ cũ
Qͥ sic crescebat illi. quo manifes¬
tior notari solet agitatoꝵ leticia.
cũ septĩo palme spacio appinq̃nt.
Dicebat quidẽ ille epicun p̾cepti᷑
obseq̃ns. pͥmũ spare se nullũ do
lorẽ c̃e in illo extremo hanelitu.

Expanded text:
et non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum agere gratias dis omnibus decet, quod satiatus ad requiem homini necessariam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem maiorem nobis animum dare, qui deposcunt mortem an qui hilares eam quietique opperiuntur, quoniam illud ex rabie interdum ac repentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causillum totiens eundem invenirem, numquid cmi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri praeceptis obsequens, primum lorem esse in illo extremo anhelitu;
Abbreviated transcription (Latin):
oculis abeunt. ⁊ in rerũ natura
ex qua ꝓdierũt. ac mox ꝓcessura
sũt recondũtur. cõsum. Desinũt
ista nõ peunt. Et mors quã ꝑti¬
mescimꝰ ac recusamus. int̾mit¬
tit uitã nõ erꝑit. ueniet iterũ qͥ
nos in lucẽ reponat dies. quã mł¬
ci xecusarẽt nisi oblitos reduc̾et.
Set pꝙͣ diligẽtius docebo oĩa que
uidentur ꝑire mutari. cquo aĩo
debet roditum exire. Obẜua orbẽ
rerũ in se remeantiũ. uidebis in
hoc mũdo nichil extĩgui s ucibꝰ
descende ac surg̾e. Estas abiit.
s alt̾ illã ãnus adducit. yenis ce¬
cidit. referẽt illã su mẽses. Solẽ
nix obruit. set dies ip̃am statim
abiget. Stellarũ iste decursꝰ qc
assidue. pars mergitur. Deniq fi¬
nẽ faciã. si hoc unũ adiecero. nec
infantes nec pũos nec m̃te lapsos
tim̾e mortẽ. ⁊ ẽẽ turpissimũ si eam
securitatẽ nb̃ ratio nõ p̾stat : ad

Expanded text:
nt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconduntur, consumi; desinunt ista, non pereunt. Et mors, quam pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus qassidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nobis ratio non praestat, ad
Abbreviated transcription (Latin):
cõtẽpnere. uenenũ tim̾e: Scribõia
graus fẽina. amica densilii bom
fuit adolescẽtis. tã sordidi ꝙͣ nobi¬
a senatu in lectica relatus ẽet. nõ
sane freq̃ntib exequiis. Om̃s eĩ
ncc̃arii deseruerãt impie iã ñ ue¬
um. s funꝰ hab̾e cepit consilium
utiũ ꝯscisc̾et mortẽ an expectaret.
alienũ negociũ agere: Nõ ꝑsua¬
sit illi. manus sibi actulit. nec si¬
ne cã. Nã post diẽ t̾ciũ aut qͣrtũ.
immici moriturus arbitrio: si in¬
uit alienũ negociũ agit. Nõ pos¬
sis ita de re ĩ uinu̾sũ ꝓnuntiare.
cũ mortẽ us extrema denũciat.
octupanda sit expectanda. Młta
eĩ sunt que in utrãq ptẽ possunt

Expanded text:
nere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobia senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque mart
Abbreviated transcription (Latin):
fint. ꝙͣ ĩ quofdã uoluptates sue st̃:
Quoꝵ inpotẽtie arq insanc libi¬
dim ob hoc umũ possit ignoscere
qdq facere patiũtur. Nec ĩm̃nto
hic illos furor uerat. Nccẽ ẽ erñ.¬
ut ĩ inmẽsũ ereat cupiditas q̃
naturalẽ modũ trãsilit. Ille enĩ
libidine orta. sine t̾mino st̃. Ne¬
cessaria metitur utilitas. Suꝑ¬
uacua quo redigis: Uoluptatiba
itaq se mergunt. quibꝰ ĩ cõsue¬
tudinẽ adductis carere ñ possũt.
Et ob hoc miserrim sunt ꝙ eo ꝑ¬
uenerũt ꝙ illis q̃ suꝑuacua fue¬
uoluptatibꝰ. nõ fruũtur.⁊ mala
sua ꝙ maloꝵ ultimũ est amant.
Tunc aut̃ ẽ cõsumata infelicitaᷤ
ubi turpia nõ solũ dełctant: set
etiã placẽt. Et desut ẽẽ remedio
locus. ubi q̃ fu̾int uicia mores st̃.¬

Expanded text:
fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae atque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuevoluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod malorum ultimum est, et amant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores s
Abbreviated transcription (Latin):
Habet enĩ hoc optimũ Seneca.¬
in se generosus ãiis. ꝙ cõcitatur
ad honesta. Neminẽ ercelsi inge¬
nii uirũ hũilia dełctant. et sordi¬
cat et extollit. Quẽadmodũ flã¬
ma que surgit in rectũ lacere ac
depͥmi nõ pot̾. nõ magis ꝙͣ quies¬
cere: ita nost̾ ãĩus ĩ motu est eo
melior ⁊ actuosior. quo uehemẽ¬
cior fuerit. Set felix qui ad melio¬
ra hũc impetũ dedit. ponet se extͣ
ius dicionẽq fortune. Secũda tẽ¬
perabit. adũsa cominuet. ⁊ aliis
ãmiranda despiciet. Oxign aĩ
ẽ magna contẽpnere. ac modiocͣ
malle ꝙͣ mimia. Illa eĩ boã utilia
intaliaq sunt. ac hec eo ꝙ super¬
fluũt. nocent. Sic segetem mima
sterint ub̃rtas. Sic rami honere
frãgũtur. Sic ad maturitatẽ nõ
puenit minia fecũditas. Idẽ aĩs
quoq euenit. quos ĩmoderata fe¬
licitas rũꝑit. Quã nõ t̃m in alioꝵ
imuriã: set etiã in suã utuntur.
Qͥs hostis in quẽꝙͣ tã dtumeliosꝰ

Expanded text:
Habet enim hoc optimum in se generosus animus, quod concitatur ad honesta. Neminem excelsi ingenii virum humilia delectant et sordicat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehementior fuerit. Sed felix, qui ad meliora hunc inpetum dedit! Ponet se extra ius dicionemque fortunae. Secunda temperabit, adversa comminuet et aliis admiranda despiciet. Magni est magna contemnere ac mediocria malle quam nimia. Illa enim utilia vitaliaque sunt; at haec eo, quod superfluunt, nocent. Sic segetem nimia sternit ubertas, sic rami nimio onere franguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fecunditas. Idem animis quoque evenit, quos inmoderata felicitas rumpit, qua non tantum in aliorum iniuriam, sed etiam in suam utuntur. Qui hostis in quemquam tam contumeliosus
Abbreviated transcription (Latin):
bn ad uotũ dies actus ẽ. si cibũ de¬
siderau̾ũt si in locũ eiꝯ qd̾ efflurrit.
multũ potiõis altius ĩ ieumo gut¬
ture imesserũt. Bib̾e ⁊ sudare in¬
ta cardiaci ẽ. ¶Sunt ex̾citatiões
et faciles ⁊breues q̃ corpa et sine
mora lassant ⁊tpri parcũt. quarũ
p̾cipua ratio hnda ẽ. Cursus ⁊ cũ
aliquo ponde manꝰ mote ⁊ salto
uł ille qui corpꝰ in altũ leuat. uel
ille qui in longũ mittit. uł ille ut
ita dicã ⁊ saltatricis aut ut cõtu¬
meliosus dicã fullonis. Quẽlib
Qcꝙͥ facies: cito redi a corpore ad
ãium. Illũ noctibꝰ ac dieb er̃ce.
labore modico alitur ille. Hanc ex̃¬
citationẽ nõ frigus nõ estus im¬
pediet. nec senectus qͥdẽ. Id bonũ
cura. qd uetustate sit meliꝰ. Neq

Expanded text:
ibus ad votum dies actus est, si bene deibus ad votum dies actus est, si bene desudaverunt, si in locum eius, quod effluxit, multum potionis altius ieiunio iturae regesserunt. Bibere et sudare vita cardiaci est. Sunt exercitationes et faciles et breves, quae corpus et sine mora lassent et tempori pareant, cuius praecipua ratio habenda est: cursus et cum aliquo pondere manus motae et saltus vel ille, qui corpus in altum levat, vel ille, qui in longum mittit, vel ille, ut ita dicam, saliaris aut, ut contumeliosius dicam, fullonius; quoius libet Quicquid facies, cito redi a corpore ad animum. Illum noctibus ac diebus exerce; labore modico alitur ille. Hanc exercitationem non frigus, non aestus inpediet, ne senectus quidem. Id bonum cura, quod vetustate fi
Abbreviated transcription (Latin):
Mos antiqus fuit usq Seneca.
ad meã seruatus etatẽ. primis
epistole u̾bis addicere.Si uales.
bene ẽ. ego ualeo. Recte nos dici¬
mus. si philosopharis. bñ ẽ.Ua
lere eĩ hoc demũ est. Sine hoc. e¬
ger est ãius. Cormꝰ q etiam si
osi aut frenetici ualidũ ẽ. Ergo
inde et illã secũdam q̃ nõ magno
tibi cõstabit. si uolĩns bñ ualere.
ens litt̾ato uiro occupatio efcẽdi
lacertos ⁊ dilatandi cerince̾. ac la¬
tera firmandi. Cũ tibi felicit̾ sa¬
gina cesserit ⁊ thori creu̾nt. noc in¬
res iꝙ̃ opimi boius nec põdus
equalis. Adice nũc ꝙ maiore cor¬
poris sarcina ã̾ins lectitur. ⁊ minꝰ
Multa seqũtur ĩcomoda. hiic de¬
ditos cure. Primũ ex̾citatiões qͣꝵ
labor sp̃m erhaurit ⁊ in habilẽ in¬
tentiõi ac studiis acriorib rectoit.
Deinde copia ciboꝵ subtilitas im¬
peditur. Accedũt note pessime n
mãcipia ĩ magistratũ recepta. ho¬
mines int̾ oleũ ⁊ uinũ occupati. Qͥ¬

Expanded text:
Mos antiquis fuit usque ad meam servatus aetatem, primis epistulae verbis adicere: " Si vales bene est, ego valeo." Recte nos dicimus: " Si philosopharis, bene est." Valere autem hoc demum est. Sine hoc aeger est animus. Corpus quoque, etiam si iosi aut phrenetici validum est. Ergo inde et illam secundam, quae non magno tibi constabit, si volueris bene valere. ens litterato viro occupatio exercendi lacertos et dilatandi cervicem ac latera firmandi; cum tibi feliciter sagina cesserit et tori creverint, nec vires umquam opimi bovis nec pondus aequabis. Adice nunc, quod maiore corporis sarcina animus eliditur et minusMulta secuntur incommoda huic deditos curae; primum exercitationes, quarum labor spiritum exhaurit et inhabilem intentioni ac studiis acrioribus reddit. Deinde copia ciborum subtilitas inpeditur. Accedunt pessimae notae mancipia in magisterium recepta, homines inter oleum et vinum occupati, qu
Abbreviated transcription (Latin):
dolendo profitias sic iniqũ est q̃n.¬
cõquen de eo qd̾ uni accidit ⁊ oĩbi
Itẽ possimus dolores quocũq mõ
corpꝰ inuasennt ꝑferre et fortune
dicere cũ uiro tibi negotiũ ẽ q̃re ꝙ̃¬

Expanded text:
dolendo proficias. Deinde iniquum est queri de eo, quod uni accidit, omnibus t possimus dolores, quocumque modo corpus invaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi negotium est;
Abbreviated transcription (Latin):
in looe aliquid gaudeo discẽ: ut doce¬
am nec me ulla res deletabit lic sic
eximia ec salutans ꝙ̃ michi uni scitu¬
loris intentio inue̾iat finẽ. R.¬
nos amicissima nñi natura disposũ
ut dolorem aut tollerabłem aut bre¬
Ite maximi dolores consistũt ĩ mac̾¬
rimis corporis ꝑtib unde nenu ar¬

Expanded text:
in hoc aliquid gaudeo discere, ut doceam. Nec me ulla res delectabit, licet sit eximia et salutaris, quam mihi uni scituloris intentio invenit finem. nos amantissima nostri natura disposuit, ut dolorem aut tolerabilem aut bre Maximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi ar
Abbreviated transcription (Latin):
nia honores. Adice nũc ꝙ si mͦ so¬
lute corꝑibꝰ aĩe manẽt. felicior il¬
lis status restat ꝙͣ ẽ dũ ũsãtur ĩ
corꝑe. Atq si ista bona sũt quibꝰ ꝑ
corꝑa utimur emissis. erit peiꝰ qd̾
cõtra fidẽ ẽ feliciores ẽẽ lib̃is. ⁊ ĩ
umiu̾sũ datis clusas ⁊ obsessas. Il¬
lud qͦ dix̾am. si bõa sũt hec q̃ tam
muta aĩalia btãm uitã actura.

Expanded text:
nia, honores. Adice nunc, quod si modo solutae corporibus animae manent, felicior illis status restat quam est, dum versantur in corpore. Atqui si ista bona sunt, quibus per corpora utimur, emissis erit peius, quod contra fidem est, feliciores esse liberis et in universum datis clausas et obsessas. Illud quoque dixeram, si bona sunt ea, quae tam muta animalia beatam vitam
Abbreviated transcription (Latin):
set ipsa uͥtutẽ nõ satis ẽẽ ad bt̃a
uitã. qm̃ bt̃m efficiat uoluptas q̃
ex uͥtute ẽ. nõ ip̃a uͥtus. In epta diᷤ¬
tinctio. Idem eĩ negat nũꝙͣ uͥtutẽ
eẽ sine uoluptate.ita si ei sẽꝑ iũc

Expanded text:
ipsam virtutem non satis esse ad beatam vitam, quia beatum efficiat voluptas, quae ex virtute est, non ipsa virtus. Inepta distinctio. Idem enim negat umquam virtutem esse sine voluptate; ita si ei iunc
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e int̾rogas. si res ereg̾it ut ꝓ pa¬
tra monaris.⁊ salutẽ om̃nũ cimu
tua redimas. an porrectum sis cer
fc̃urus es nullũ aliud bonum est.
Oĩa eĩ relinqͥs ut hoc heas. Uide ꝙͣ¬
ta uis honesti sit. ꝓ re publica mo¬
rieris. ⁊ si stacĩ factum hoc eris. tͥ¬
cũ scieris ẽẽ faciendũ. Inc̾dum ex
re pulchuma maximũ gaudiũ ⁊̃
eriguo cp̃r ac breui capitur. Et ꝙͣ¬
ius fructus oꝑis pacti nłłs ad de¬
functũ erẽptũq rebꝯ hũanis ꝑti¬
neat: ip̃a tñ ꝯtemplacio futi opis
iuuat. ⁊ uir fortis ⁊ iustꝰ cũ morti
suc p̾cia añ se posut. lib̾rtatẽ pat̾e.
salutẽ õium ꝓ quib depẽdet aĩã
ĩ sũma uoluptate ẽ: ⁊ picło suo fru¬
itur. Set ille ꝙ᷑ cui ⁊ hoc gaudium
eripitur. qd̾ traccatõ oꝑis maxĩe ⁊
ultime p̾stat. nichil cũctatꝰ desili¬
et ĩ mortẽ fac̾e recte pieq ꝯtentꝰ.
Oppone ⁊̃ nũc illi multa que dehor¬
tentur. Dic factũ tuũ matura seq̃¬

Expanded text:
ipse interroges, si res exegerit, ut pro patria moriaris et salutem omnium civium tua redimas, an porrecturus sis center. Si hoc facturus es, nullum aliud bonum est. Omnia enim relinquis, ut hoc habeas. Vide quanta vis honesti sit: pro re publica morieris, etiam si statim facturus hoc eris, cum scieris tibi esse faciendum. Interdum ex re pulcherrima magnum gaudium etiam exiguo tempore ac brevi capitur, et quamvis fructus operis peracti nullus ad defunctum exemptumque rebus humanis pertineat, ipsa tamen contemplatio futuri operis iuvat, et vir fortis ac iustua ante se posuit, libertatem patriae, salutem omnium, pro quibus dependit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quoque, cui hoc gaudium eripitur, quod tractatio operis maximi et ultimi praestat, nihil cunctatus desiliet in mortem facere recte pieque contentus. Oppone etiamnunc illi multa quae dehortentur, dic: "factum tuum matura sequ
Abbreviated transcription (Latin):
A udo dicebã tibi in ꝯspc̃u ẽẽ mee
senectutis. Iam uereor ne senectu¬
tẽ post me reliquer̃. Alid iã hiis
ãnis certe huic corꝑi uocabulum
cõuenit. qm̃ quidẽ senectus lasse
etatis nõ fracte. nomẽ ẽ. Int̾ de¬
crepitos me num̾a. ⁊ extrema tan¬
gentes. Gras tñ mͥ apḋ te ago.
Nõ sẽtio in aĩo etatis inuiriam:
cũ sc̃tiam in corꝑe. Tantũ uicia

Expanded text:
do dicebam tibi, in conspectu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me reliquerim. Aliud iam his annis, certe huic corpori, vocabulum convenit, quoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae, nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis iniuriam, cum sentiam
Abbreviated transcription (Latin):
get ãnis et gaudet ñ multũ sibi
ẽe cũ corꝑe. Magnã partẽ oneris
sin posut. Erultat ⁊ mͥ facit cõ¬
trouersiã de senectute. Hũc ait
ẽẽ florẽ suũ.Credamꝰ illi. Bono
suo utatur. Ire in cogitationẽ in¬
uat.⁊ despicere ꝙͥ ex hac trãquilli¬
tate ac modestia moꝵ sapĩe debe¬
am. ꝙͥ etati.⁊ diligent̾ excutẽ. q̃
nõ possũ fac̾e. que olim ꝓdere ne
se me gandeo. Qͤ eĩ querela est.
qõ incomodũ. si qͥcꝙ debeaᷤ desi¬
nere deficit: In comodũ sũmum
ẽ inquis minui et depire. ⁊ ut ꝓpe
dicam liq̃scere. Non eĩ subito im¬
pulsi ac ꝓstrati suma. Carpim᷑.
Singuli dies aliꝙͥ subtrahunt
uirib. Et quis eritus ẽ melior.
ꝙͣ in finẽ sim̃ natura soluẽte de¬
ułut appĩquet erpimentũ. ⁊ ille
laturus sentẽciã de oĩbꝰ amnis
meis dies uem̾it. ita me obẜuo¬
et alloquor. Nichil ẽ inꝙͣ adhuc

Expanded text:
n multum sibi esse cum corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae nolim †prodesse deo†. Quae enim querella est, quod incommodum, si quidquid debebat desie, defecit ? " Incommodum summum est," inquis, " minui et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito inpulsi ac prostrati sumus; carpimur. Singuli dies aliquid subtrahunt viribus." Ecquis exitus est melior quam in finem suum natura solvente divelut adpropinquet experimentum et ille laturus sententiam de omnibus annis meis dies venerit, ita me obET ALLOQUOR. 5 NICHIL et cetera.
Abbreviated transcription (Latin):
iura condenda sine ulla pocẽtioris
offensa. Nõ ꝑturbabit sapiẽs pu¬
qui hoc ꝓpositũ seq̃tur. Pmitt̾e tibi
hoc nõ magis possum. ꝙͣ ĩ hoĩe tẽ¬
perato bonã ualitudinem. Et tñ
facit tẽꝑancia bonã ualitudinem
Perit aliq̃ nains in portu. Set tu
ꝙͥ accid̾e in medio maris credis:
Qnͣto huic piculũ ꝑatius foret. mł¬
ta agenti moliẽtiq. cui nͨ ociũ qͥdẽ
tutũ est: Pereũt aln ĩnocentes.
Qͥs negat: Nocẽtes tñ sepiꝰ. Ars
ei cõstat qui ꝑ ornam̃ta ꝑcussꝰ ẽ.
Demq consiliũ rerũ õĩ sapiens
nõ exitũ spectat. Inicia tñ in pt̃ate
nr̃a sũt. De euẽtu fortuna urdicat.
nã stipẽ manũ porrigis. Aurea te

Expanded text:
iura condenda sine ulla potentioris iura condenda sine ulla potentioris offensa. Non conturbabit sapiens puqui hoc propositum sequetur?" Promittere tibi hoc non magis possum quam in homine temperanti bonam valitudinem, et tamen facit temperantia bonam valitudinem. Perit aliqua navis in portu; sed quid tu accidere in medio mari credis ? Quanto huic periculum paratius foret multa agenti molientique, cui ne otium quidem tutum est ? Pereunt aliquando innocentes; quis negat ? Nocentes tamen saepius. Ars ei constat, qui per ornamenta percussus est. Denique consilium rerum omnium sapiens, non exitum spectat. Initia in potestate nostra sunt; de eventu fortuna iudicat, nam stipem manum porrigis. Aurea te
Abbreviated transcription (Latin):
uidetur tibi marco cato modeste
philosophari. qui bellũ ciuile mo¬
pͥncipum armis mediꝯ int̾uenit.
qui aliis põpeium offendentibꝰ.
aliis cesarẽ simul lacessit duos:
Pot̃ aliqͥs disputare. an ĩ illo tp̃r
capescẽda fu̾it sapiẽti res public̃.
Qͥ tibi ins marcus cato: Iam nõ
agitur de lib̾rcate. Olim pessunda¬
ta est. Querit̾ utrũ cesar an põ¬
peius possideat rẽ publicã. Qͥ tibi
cũ ista ꝯtẽtiõe: Nulle ꝑtes tue sũt.
Dñs eligitur. Q̾ tu alt̾ m̃cat. pot̾
melior uinc̾e: Nõ pot̾ nõ peior esse
ultimas partes attigi catonis. Sec
ne pͥoros quidẽ anni fuerũt. qͥ sapi¬
entẽ in illã rapinã rei publice ad¬
mitt̾ent. Qeͥ aliud ꝙͣ uociferatꝰ ẽ
cato: et misit mritas uoces cum mͦ
ꝑ ppłi leuatus manꝯ et obrutꝰ spu¬
tis ⁊ portãti extͣ forũ traħetur. ⁊ mͦ
e senatu in carcerẽ ducẽtur: Set
uoco. qr a re publica exclusi seces¬
serũt ad colendã uitã. ⁊̃ hũano gn̾

Expanded text:
"Videtur tibi M. Cato modeste philosophari, qui bellum civile principum armis medius intervenit ? Qui aliis Pompeium offendentibus aliis Caesarem simul lacessit duos?" Potest aliquis disputare an illo tempore capessenda fuerit sapienti res publica. " Quid tibi vis, Marce Cato ? Iam non agitur de libertate; olim pessumdata est. Quaeritur, utrum Caesar an Pompeius possideat rem publicam; quid tibi cum ista contentione ? Nullae partes tuae sunt; dominus eligitur. Quid tua, utmelior vincere, non potest non peior esse, Ultimas partes attigi Catonis. Sed ne priores quidem anni fuerunt qui sapientem in illam rapinam rei publicae admitterent; sit irritas voces, cum modo per populi levatus manus et obrutus sputis exportandus extra forum traheretur, modo e senatu in carcerem duceretur ? Sevoco, qui a re publica exclusi secesserunt ad colendam vitam et humano generi
Abbreviated transcription (Latin):
Leins aliꝙ̃ motiuncła decipit.ca.
Set cũ creuit et naͣ febris exarsit
etiã duro et ppesso sin cõfessionẽ
excipit. Pedes dolent. articłi pũc¬
ti unculas sentĩit. Adhuc dissisa¬
mus. ⁊ aut talũ extorsisse dicimꝰ
nos. aut in ex̃citatiõe aliqͣ labora¬
se. Dubio et incipiẽte morbo q̃rit̾
ẽ podagrã fateri. Contͣ eueĩt in
hiis morbis quib afficiunt᷑ aĩe.
quo peius qͥs se h̃t. minus sẽtit.
Nõ ẽ qd̃ mireris lucili hem̃e. Nam
extinguit. ãiũq altiꝰ̃ m̾git qui¬
nullo intelłctu sui ẽ. Qre incia
sua nemo ꝯfitetur: Qͥa eciã nũc
in illis ẽ. Sõpmũ nairare uigilã¬
tis ẽ. uicia sua ꝯfit̾i̾ sanitatis in¬
diciũ ẽ. Expgiscam᷑ gͦ ut errores
phia excitabit. Sola sõpniũ excu¬
ciet grauẽ. Illi totũ te dedica. Dig¬
nus es illa. illa digna te. Ite in cõ
cario philosophans. Si eger ẽes
curã int̾misisses rei faĩliaris.⁊ fo¬
rensia tͥ negocia excidissẽt. nec ꝙ̃¬

Expanded text:
Levis aliquem motiuncula decipit; sed cum crevit et vera febris exarsit, etiam duro et perpessicio confessionem excipit Pedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum extorsisse dicimus nos aut in exercitatione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeritest podagram fateri. Contra evenit in his morbis, quibus adficiuntur animi; quo quis peius se habet, minus sentit. Non est quod mireris, Lucili carissime. Nam extinguit animumque altius mergit, quam ut in ullo intellectu sui sit. Quare vitia sua nemo confitetur ? Quia etiamnunc in illis est; somnium narrare vigilantis est, et vitia sua confiteri sanitatis indicium est. Expergiscamur ergo, ut errores em nos philosophia excitabit, sola somnum excutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite in cario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi negotia excidissent nec qu
Abbreviated transcription (Latin):
mũ sibi ip̃i cõciliatur aĩal. Debet
eĩ aliꝙ ẽẽ. ad qõ alia referantur.
uoluptatẽ peto cui: mchi. Ergo
mei curã ago. Dolorẽ refugio. ꝓ
quo: ꝓ me. Ergo mei curã ago.
Si oĩa ꝓpt̾ curã mei facio: añ oĩa ẽ
mei cura. Hoc aĩalibꝰ ĩest cunctis.
Nec inserit᷑ si ĩnascitur. Pduc̃ feti
suos natura. nõ abicit. Et qr tute¬
la c̾tissima ex ꝓxĩo ẽ. sibi qͥsq comi¬
sus ẽ. Itaq ut in pͥoribꝰ epłis dixi.
tenera qͦr aĩalia ex mat̾no ut̃o uel
quoqͦ modo effusa. ꝙͥ sit infestum
ipis ꝓtinꝰ norũt. ⁊ mortifera demn¬
tant᷑. umbrã qͦ tnͣsuolãtiũ reforͥ¬
dãt. obnoxia auib raptu inuẽtibꝰ.
Nullũ aĩal ad uitã ꝓdit. sñ metu
aut mortifere rei pot̃. P̾mũ q̃ricur¬

Expanded text:
mum sibi ipsum conciliatur animal, debet enim aliquid esse, ad quod alia referantur, voluptatem peto, cui ? Mihi. Ergo mei curam ago. Dolorem refugio, pro quo ? Pro me. Ergo mei curam ago. Si omnia propter curam mei facio, ante omnia est mei cura. Haec animalibus inest cunctis nec inseritur, sed innascitur. Producit fetus suos natura, non abicit. Et quia tutela certissima ex proximo est, sibi quisque commissus est. Itaque, ut in prioribus epistulis dixi, tenera quoque animalia et materno utero vel ovo modo effusa, quid sit infestum, ipsa protinus norunt et mortifera devitant. Umbram quoque transvolantium reformidant obnoxia avibus rapto viventibus. Nullum animal ad vitam prodit sine metu aut mortiferae rei potest ? " Primu
Abbreviated transcription (Latin):
fieri nec metuũt alia ꝙͣ debent. nͦ
unꝙͣ obliuiscũtur huiꝰ tutele et
diligẽtie. Equalis ẽ illis a ꝑnicio¬
so fuga. Pret̾ea nõ fiunt timidio¬
ra uiuendo. Ex quo quidẽ apparet.
nõ usu illa ad hoc ꝑuenire. s nali
amore saluris sue. Et tardum ẽ
et uariũ qd̾ usus docet. Qͥcꝙ naͣ
ciosa intelligere conacur. sẽtit se
carne ꝯstare. itaq sẽtit ꝙͥ sit quo
secan caro. quo uri. quo obten po¬
sit. Que sũt asalia armata ad no¬
cendũ. hoꝵ sp̃em trahit immicã ⁊̃
hostilẽ. Int̾ se ista cõiuncta st̃. Si¬
mul eĩ cõciliatur saluti sue. ⁊ que
inuãt illa petit. lesura formidat.

Expanded text:
ri, nec metuunt alia quam debent nec umquam obliviscuntur huius tutelae et diligentiae; aequalis est illis a pernicioso fuga. Praeterea non fiunt timidiora vivendo. Ex quo quidem apparet non usu illa in hoc pervenire, sed naturali amore salutis suae. Et tardum est et varium, quod usus docet; quicquid natura ciosa intellegere conatur ? Sentit se carne constare; itaque sentit, quid sit, quo secari caro, quo uri, quo opteri possit, quae sint animalia armata ad nocendum; horum speciem trahit inimicam et hostilem. Inter se ista coniuncta sunt; simul enim conciliatur saluti suae quidque et iuvantia petit, laesura formidat.
Abbreviated transcription (Latin):
tutio nõ nouit. ꝯstitutionẽ suam
nouit. ⁊ ꝙͥ sit aĩal nescit. Aĩal ẽẽ se
sencit. Pret̾ca ip̃am ꝯstitutionem
suã crasse intelligit ⁊ sũmatim et
obscure. Nos qͦr ãiũ habere nos sci¬
mus. Q̾ sit aĩus. ubi sit. quał sit
aut unde: nescimꝰ. Quał ad nos
ꝑuen̾it aĩ nũi sensus ꝙͣuis naturã
eius ignoremꝰ ac sedem. talis ad
oĩa aĩalia ostitutiõis sue sẽsus est.
sentiũt. Ncc̃e ẽ eius sensũ habeãt.
cui parent. a quo regũtur. Nemo ñ
ex nob̾ incelligit ẽe aliꝙͥ qd̾ impe¬
tus suos moueat. ꝙͥ sit illud igno¬
rat. Et ꝙ natũ ẽẽ sibi scit. ꝙ sit aut
unde sit nescit. Sic infãtibꝰ quoq
aĩalibusq pͥncipalis ꝑtis sue sensꝰ
ẽ. nõ satis dilucitꝰ nec expͥssꝰ. Di¬
citis inꝙͥ om̃e aĩal pͥmũ ꝯsticutiõis
sue cõciliari. hoĩs at̃ ꝯsticutionem

Expanded text:
titutionem suam novit. Et quid sit animal, nescit, animal esse se sentit. Praeterea ipsam constitutionem suam crasse intellegit et summatim et obscure. Nos quoque animum habere nos scimus; quid sit animus, ubi sit, qualis sit aut unde, nescimus. Qualis ad nos animi nostri sensus, quamvis naturam eius ignoremus ac sedem, talis ad omnia animalia constitutionis suae sensus est. sentiunt, necesse est eius sensum habeant, cui parent, a quo reguntur. Nemo non ex nobis intellegit esse aliquid, quod impetus suos moveat; quid sit illud ignorat. Et conatum sibi esse scit; quis sit aut unde sit, nescit. Sic infantibus quoque animalibusque principalis partis suae sensus est non satis dilucidus nec expressus. " Dicitis," inquit, " omne animal primum constitutioni suae conciliari, hominis autem constitutionem
Abbreviated transcription (Latin):
Animalia q̃dã t̾gi durioris inu̾sa
taidiu se torq̃nt. ac pedes exert
et obliqͣnt. donec ad locũ reponãt᷑.
status nec añ desinit inci qͣt̾e se.
ꝙ̃ in pedes cõsistat. Ergo om̃ibii
cõstitutiõib suis sensus ẽ. ⁊ inde

Expanded text:
Animalia quaedam tergi durioris inversa tam diu se torquent ac pedes exerunt et obliquant, donec ad locum reponantur.status nec ante desinit quatere se, quam in pedes constitit. Ergo omnibus constitutionis suae sensus est et ind
Abbreviated transcription (Latin):
fans cõciliari ꝯstitutiõi rõali pot̃.
cũ rõalis nõdũ sic: Hnicuiq etati
sua ꝯstitutio ẽ. Alia infanti. alia
pũo. ala sem. Os eĩ ꝯstitutiõi ꝯcili¬
antur in q̃ sũt. Infans sine dẽtili
ẽ. huic ꝯstitutiomi sue cõciliat᷑ Re
nati sũt dẽtes. huic ostitutiõi cõci¬
liatur. Nã ⁊ illa h̾rba q̃ in segetem
fiugẽq uẽtura ẽ. aliã ꝯstitutionẽ
hc̃ tenera ⁊ iux emmes sulco: aliã
cũ cõualuit. et molli quid culmo
si qd̃ ferat onis suũ ⁊scicit. aliam
cum flauescit. ⁊ ad areã spectat et
spica eius indiuuit. in quã dstitu¬
tionẽ cũq neĩt eã tuetur in eã cõ¬
ponitur. Alia ẽ etas infantis. pin.¬

Expanded text:
fans conciliari constitutioni rationali potest, cum rationalis nondum sit ? " Unicuique aetati sua constitutio est, alia infanti, alia puero, alia seni; omnes ei constitutioni conciliantur in qua sunt. Infans sine dentibus est: huic constitutioni suae conciliatur. Enati sunt dentes; huic constitutioni conciliatur. Nam et illa herba, quae in segetem frugemque ventura est, aliam constitutionem habet tenera et vix eminens sulco, aliam, cum convaluit et molli quidem culmo, sed quo ferat onus suum, constitit, aliam cum flavescit et ad aream spectat et spica eius induruit; in quamcumque constitutionem venit, eam tuetur, in eam componitur. Alia est aetas infantis, p
Abbreviated transcription (Latin):
Utrũ uis longũ ẽẽ morbũ. an cõ¬
capedinẽ. dat refectiõi locũ. mul¬
tũ tpũs donat. ncc̃e ẽ ut exurgat
et desinat. Brenis morlii ac p̃ceps.
alt̾utrũ faciet. aut extĩguet᷑. aut
extĩguet. Qe̾ at int̾est nõ sit an nõ
sim: In utitq finis dolendi ẽ. Illd̃
ꝙͣr ꝓderit ad alias cogitatioẽs aũ¬
tere aĩũ: et a dolore discede. Co¬
gita ꝙͥ honeste. ꝙͥ fortit᷑ fec̾is. Bo¬
nas ꝑtes tecũ ip̃e tc̃ta. memoriã ĩ
ea que maxĩe miratus es sparge.
dolons occurrat ille qͥ dũ uancas
execandas p̃beret. leg̾e librũ ꝑsen̾a¬
uit. ille qui nõ desiit nd̃c cũ ħ ip̃m
irati tortores oĩa instrum̃ta cru

Expanded text:
Utrum vis longum esse morbum an conrcapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extinguetur aut extinguet. Quid autem interest, non sit an non sim ? In utroque finis dolendi est. Illud quoque proderit, ad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris; bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum perseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati
Abbreviated transcription (Latin):
dant argum̃ta alactis ai ĩdomiti¬
qr t̾roribi.⁊ in uestim̃tis uir fortis
apparet. habes ꝙͥ agas. Bñ lucta¬
re cũ morbo. Si nichil te corg̾it. si
nichil exoraũis. insigne ꝓdis exẽ¬
plũ. O ꝙͣ magna eut głic materia.

Expanded text:
dant argumenta alacris animi indomitidant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ uis nũc dicas. licet distillatio¬
nes. ⁊ uim cõtinue tussis. egerentẽ
uscerũ ꝑtes. ⁊ febit̃ p̾cordia ip̃a tor¬
rentẽ. ⁊ sitĩ et artus in diu̾sũ arti¬
culis exeuntib tortos. plus ẽ flã¬
ma et eculeus ⁊ lamĩa ⁊ uuln̾ibꝯ
ip̃is intumescẽtilii qd de illa re¬
nouaret. et altius urg̃et imp̾ssũ.
Int̾ hec tñ aliqͥs nõ gemuit. Parũ
ẽ. nõ rogauit. parũ est. ñ respõdit.
Parũ ẽ. risit. ⁊ quid̃ ex aĩo. Uis tu
post dolorẽ dendere: Set nichil ĩ¬
ꝙͥ agere sinit morbi. qͥ me õibus
abiuxit officiis. Corpꝰ tuũ uali¬
tudo tenet. nõ aĩum. Itaq cursoriꝰ
moratur pedes. sutors aut fabu
manus ĩpediet. Si ãius tͥ ẽẽ inu¬
su solet. suatebis. docebis. audies.
dices. q̃res. recordaberis. S porro:
Nichil ag̾e te credis si tẽpans eger
sis: oñdes morbũ posse suꝑari. uel
cte sustineri. Est mͥ crede u̾tuti ⁊̃ ĩ
łctulo locus. Nõ t̾m arma et acies

Expanded text:
 vis nunc licet dicas, destillationes et vim continuae tussis egerentem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgeret inpressum. Inter haec tamen aliquis non gemuit. " Parum est "; non rogavit. " Parum est "; non respondit. " Parum est"; risit et quidem ex animo. Vis tu post hoc dolorem deridere ? "Sed nihil," inquit, "agere sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. siue brachiũ. aspice res nudari.
iuberes ⁊ ip̃ma tͥ corpo oñdi. uides il¬
lũ scichie sarmatiene regẽ insigni
capitis decore. si uis illũ extimare
totũq scire qualis sit. faciẽ soluẽ.
Multa mali sub illa latet. Qo de
aliis loqͦr si ppende te uoles. sepõe
peccuniã. domũ dignitatẽ. Intꝯ te
ip̃m cõsidera. Nũc qualis sis. aliis

Expanded text:
tum sive brachium aspiceres, nudari tum sive brachium aspiceres, nudari iuberes et ipsum tibi corpus ostendi. Vides illum Scythiae Sarmatiaeve regem insigni capitis decorum ? Si vis illum aestimare totumque scire, qualis sit, fasciam solve; multum mali sub illa latet. Quid de aliis loquor ? Si perpendere te voles, sepone pecuniam, domum, dignitatem, intus te ipse considera.
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ erũpnas cor ip̃m excedẽtes. ne¬
cessẽ ẽ uitã ag̾e felicẽ. Sepiꝰ ħ exẽ¬
plo utendũ ẽ mͥ. Nec eĩ ullo effica¬
tius expͥmitur. Hic hũane uite ter¬
minꝯ qui nb̃ partes has q̃s male
agama assignat.ille qui in cena
latius incedit ⁊ hoc resupinꝰ dicit.
Impero agris regna mͥ liquit pe
le qui suꝑbi atq ĩpotẽs ⁊ fiducia in¬
riũ tumidꝯ ait ꝙ nͥ quieĩus menc¬
lae hac dertra occides diurnũ ac¬
cipit ĩ cẽtulo dormit. Idem de istis
licet oĩba dicas. quos supͣ capita
hõium. supͣq turbã delicatos lecti¬
ca suspendit. õiũ istoꝵ ꝑsonata fe¬
licitas ẽ. Cõtẽpnes illos si dispolia¬
ueris. Equm eĩ emptum solui iu¬
bes stratũ. detrahis uestim̃ta. uena¬
lib neq̃ uicia corpis lateãt. Hõmẽ¬
eĩ ĩuolutũ estimas. Mangones qͥc
ꝙ ẽ qd̾ displiceat. aliquo lenocino
abscõdunt. Itaq emẽtibꝰ ornamẽ¬
ta ip̃a suspecta sũt. sine crus alliga¬

Expanded text:
nas cor ipsum exedentes necesse est agere felicem. Saepius hoc exemplo mihi utendum est, nec enim ullo efficacius exprimitur hic humanae vitae mimus, qui nobis partes, quas male agamus, adsignat. Ille, qui in scaena latus incedit et haec resupinus dicit En impero Argis; regna mihi liquit Pelle qui superbus atque inpotens et fiducia virium tumidus ait: Quod nisi quieris, Menelae, hac dextra occides, diurnum accipit, in centunculo dormit. Idem de istis licet omnibus dicas, quos supra capita hominum supraque turbam delicatos lectica suspendit; omnium istorum personata felicitas est. Contemnes illos, si despoliaveris. Equum empturus solvi iubes stratum, detrahis vestimenta venalibus, ne qua vitia corporis lateant; hominem involutum aestimas ? Mangones quicquid est, quod displiceat, aliquo lenocinio abscondunt, itaque ementibus ornamenta ipsa suspecta sunt. Sive crus alliga
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃uis leua uicia morboꝵ sexpũt.
et egra corꝑa mĩma int̾dũ ingit
accessio. Illud u̾o cuia demẽcie ẽ
credere quarũ rerũ ext̾ nr̃m arbi¬
tuũ posita pͥncipia sũt. carũ nr̃i
ẽẽ arbitri t̾minos. Quõ ad it fi¬
mendũ satis ualeo: ad qd̃ ꝓhibẽ¬
dũ satis ualui. cũ facilius sit ex¬
ista distinxerũt. ut dic̾e̾nt. Tẽꝑãs
ac ꝑiudẽs bõe quidẽ m̃tis et ħitu
tnͣquillus ẽ: euẽtu u̾o nõ ẽ. Nam

Expanded text:
Quamvis levia initia morborum serpunt Quamvis levia initia morborum serpunt et aegra corpora minima interdum mergit accessio. Illud vero cuius dementiae est, credere, quarum rerum extra nostrum arbitrium posita principia sunt, earum nostri esse arbitrii terminos ? Quomodo ad id timendum satis valeo, ad quod prohibendum parum valui, cum facilius sit exita distinxerunt, ut dicerent: " Temperans ac prudens positione quidem mentis et habitu tranquillus est, eventu non est. N
Abbreviated transcription (Latin):
motice insamendũ modice egro¬
tandũ. Solida uͥtus ħt. ñ recipiũt
aĩ mala tẽpam̃ta. facilia substule¬
ris illã ꝙͣ rexeris. Nũꝙͥ dubiũ est
quin uicia mẽtis hũane ĩuet̾ata
et dura q̃ morbos uocamꝰ ĩmode¬
rata sin̾t. ut auaricia. ut crudeli¬
ĩmod̾ati sũt affectus. Ab hiis enĩ
ad illa trãsitur. Dem̃ si das aliqͥ
iuris tristicie. timori. cupiditati.
cet̾isq morib prauis. nõ erũt in
nr̃a pt̃ate. Quare: Qͥa extͣ nos
sũt quib irritãtur. Ita crescũt ꝓ¬
ut magnas huerĩt minoresue c̃aͦ
quiln cõcitẽtur. Maior erit timor.
si plus quo ex̾cetur aut ꝓpius as¬
pererit acrior cupiditas. quo illã
amplioris rei spes euocauerit. Si
in nr̃a pt̾ate nõ ẽ. an sĩt affc̃s ne
illud quidẽ ẽ qͣnti sĩt. Si istis ꝑimi¬
sisti inciꝑe. cũ cãis suns crescẽt. tã¬
tiq erũt qͣnti fient. Adice nũc ꝙ
ista ꝙͣuis exigna sĩt. ĩmaius exte¬
dũt. Nũꝙ̃ pniciosa ẜuãt modum.

Expanded text:
modice insaniendum, modice aegrotandum. Sola virtus habet, non recipiunt animi mala temperamentum. Facilius sustuleris illa quam rexeris. Numquid dubium est, quin vitia mentis humanae inveterata et dura, quae morbos vocamus, inmoderata sint, ut avaritia, ut crudeliinmoderati sunt et adfectus. Ab his enim ad illa transitur. Deinde si das aliquid iuris tristitiae, timori, cupiditati, ceteris motibus pravis, non erunt in nostra potestate. Quare ?Quia extra nos sunt, quibus inritantur. Itaque crescent, prout magnas habuerint minoresve causas, quibus concitentur. Maior erit timor, si plus, quo exterreatur, aut propius aspexerit, acrior cupiditas, quo illam amplioris rei spes evocaverit. Si in nostra potestate non est, an sint adfectus, ne illud quidem est, quanti sint; si ipsis permisisti incipere, cum causis suis crescent tantique erunt, quanti fient. Adice nunc, quod ista, quamvis exigua sint, in maius excedunt. Numquam perniciosa servant modum.
Abbreviated transcription (Latin):
nolũt solita spectare. quilii peccã¬
di premiũ ĩfamia ẽ. Hanc petũt
om̃s isti. qui ut ita dicã recto in¬
uũt. Ideo lucili tenenda nb̃ ma ẽ.
quã natura descripsit. noc ab illa
dedinandũ. Illã seq̃ntili oĩa faci¬
lia et expedita sũt. Cõtra illã itẽ

Expanded text:
Nolunt solita peccare, quibus peccandi praemium infamia est. Hanc petunt omnes isti, qui, ut ita dicam, retro vivunt. Ideo, Lucili, tenenda nobis via est, quam natura praescripsit, nec ab illa declinandum; illam sequentibus omnia facilia, expedi
Abbreviated transcription (Latin):
tatiõos. bonas solidasq iã ⁊c̾tas.
leue illud ingeniũ ẽ noc sese adh
redux̃ introrsus: qd̃ ad uocẽ et ac¬
cidẽtia ergitur. Ht intus aliꝙͥ sol¬
licitudĩs. ⁊̃ ħt aliꝙͥ ꝯcepti pauoris.
qd̃ illũ curiosũ facit. Ut ait uͥgiliꝰ
nr̃ ⁊ me quẽ dudũ nec ulla diecta
mouebãt tela. neq au̾so glomera¬
ti exagmine grai. nũc õs terrent
aure. sonus ercitat oĩs. suspensũ
et parit̾ comitiq oneriq timentẽ.
Prior ille sapiẽs ẽ. quẽ nõ iubran
alt̾ ĩꝑitus ẽ. relii suis timet. ad
om̃ẽ crepitũ expauescẽs. quẽ una
q̃libet uox ꝓ fremitu accepta deie
cit. motus leuissimi exanimant.
Dimidũ illũ sarcine faciũt. Quẽ¬
cũq ex istis felicibꝰ eleg̾is. multa
trahẽtib młta portãtibꝰ uidebis
illũ comitiq oneriq timẽtẽ. Dũc
ergo scito te ẽe cõpositũ. cũ ad te
nullꝰ clamor ꝑtinebit. cũ te nlła

Expanded text:
tationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudquod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, quem dudum non ulla iniecta movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cu
Abbreviated transcription (Latin):
abire. Dem̃ ⁊̃ isti eõtio ñ indẽtur.
tibi cõtra naturã uiu̾e. Ieu bi¬
bũt. qui uinũ recipiũt inanili
uenis ⁊ ad cibũ ebni transeunt.
atq freq̃ns hoc adolescẽtiũ inciũ
ẽ. qui uures ercolunt in ip̃o pene
balnei limine int̾ nudos bibãt.
ymo potẽt. ⁊ sudorẽ quẽ inouert̃
potiomib crebris ac freq̃ntilii.
subinde distĩguãt. Post pran¬
diũ aut cenã bibe milgare est.
Hoc patresfailias rustici faciũt.
et ue uoluptatis ignari. Meru
illito dełccat. nõ qd̃ ĩnatat cibo
qd̾ libere penetrat ad nemos . Lͦ.
Non debes ãmiran si tãtas ĩue¬
ĩnumabiles ħ̾nt facies. Cõprehẽ¬
di eoꝵ gen̾a nõ possũt. Simpler
recti cura ẽ. młtiplex praui. Et ꝙͣ¬
tũ uis nouas declinatiões capit.
idem morb euenit. naturã seq̃n¬
tiũ. Faciles sũt. soluti sũt. erignas
differẽçias h̾nt. hiis distorti plu¬
rimũ. ⁊ oĩb int̾ se dissidẽt. Cansa
tã p̾cipna mͥ uidet᷑ huiꝯ morbi in¬

Expanded text:
dentur tibi contra naturam vivere qui ieiuni bibunt, qui vinum recipiunt inanibus venis et ad cibum ebrii transeunt ? Atqui frequens hoc adulescentium vitium est, qui vires excolunt, ut in ipso paene balinei limine inter nudos bibant, immo potent et sudorem, quem moverunt potionibus crebris ac ferventibus, subinde destringant. Post prandium aut cenam bibere vulgare est; hoc patres familiae rustici faciunt et verae voluptatis ignari. Merum illud delectat, quod non innatat cibo, quod libere penetrat ad nervos; illa Non debes admirari, si tantas inveinnumerabiles habent facies, comprendi eorum genera non possunt. Simplex recti cura est, multiplex pravi, et quantumvis novas declinationes capit. Idem moribus evenit; naturam sequentium faciles sunt, soluti sunt, exiguas differentias habent; his distorti plurimum et omnibus et inter se dissident. Causa tamen praecipua mihi videtur huius morbi vi
Abbreviated transcription (Latin):
ordinẽ. aiaackrm. ĩ duas partes
res q̃ dicũtur: et uocabula quilii
dicũtur. Ingens dem̃ seq̾tur utͥus¬
qr dunsio. Itaq in eo loco finẽ faci¬
am.⁊ sũma sequar fastigia rerũ.
Aioqͥn si uoluero fac̾e̾ partiũ ꝑtes.

Expanded text:
 in duas partes res quae dicuntur et vocabula quibus dicuntur. Ingens deinde sequitur utriusque divisio. Itaque hoc loco finem faciam et Summa sequar fastigia rerum; alioqui si voluero facere partium partes,
Abbreviated transcription (Latin):
putauerũt ẽẽ. naturalẽ atq mora¬
lem. Ro̾ailẽ remouerũt. Deinte cũ
ip̃is rebi cogerẽtur ãbigua secñe.
falsa sub sp̃e uen latẽcia coarguere.
ip̃i q locũ quẽ de iudicio et regula
appellant. alio noĩe rõalẽ ĩdurerũt.
set eũ accessionẽ c̃ẽ naturalis ꝑtis
existimãt. Eyrenarci nahia cũ roã
lib sustulerũt. ⁊ contẽti fuert̃ mo¬
ducũt. In qͥnq eĩ partes moralia
diuiduntur. ut ua sit de fugiẽdiꝰ
et expetendis. Alt̾a de affectibus.
Deitia de actiõibꝰ. Quarta de cau¬
sis. Quinta de argumẽtis. Cause
terũ ex nali ꝑte sũt. argumẽta ex
morali. Ariston chius nõ t̾m sr̃ua¬
cuas ẽẽ dix̃ naturalẽ ⁊ formalẽ: s¬

Expanded text:
aturalem atque moralem; rationalem removerunt. Deinde cum ipsis rebus cogerentur ambigua secernere, falsa sub specie veri latentia coarguere, ipsi quoque locum, quem de iudicio et regula appellant, alio nomine rationalem induxerunt, sed eum accessionem esse naturalis partis existimant. Cyrenaici naturalia cum rlibus sustulerunt et contenti fuerunt moducunt. In quinque enim partes moralia dividunt, ut una sit de fugiendis et petendis, altera de adfectibus, tertia de actionibus, quarta de causis, quinta de argumentis. Causae rerum ex naturali parte sunt, argumenta ex rationali. Ariston Chius non tantum supervacuas esse dixit naturalem et rationalem, s
Abbreviated transcription (Latin):
si sis impetu nimius: Ꝙͥ ꝓdest im¬
petus rep̾ssisse. ⁊ hab̾e cupiditates ĩ
sua pt̾ate. si in ip̃a rerũ actiõe tpr̃a
ignores. nec scias qñ. qͥdq ⁊ ubi. ⁊
qndinodũ agi debeat: Aliud ẽ enĩ
dignitates ⁊ p̾cia rerũ nosce. aliud
articłos. alurd ĩpetus refrenare. et
ad agenda ire nõ ruere. Dc̃ gͦ uita
sibi cõcors ẽ. ubi accio nõ destituit
impetũ. Impetꝰ ex dignitate rei cu¬
iusq cõcipit᷑. Pinde remissꝰ acrior¬
q ꝓ ut illa digna ẽ pati. Naturaliꝰ
pars pħie in duo scindicur. corpora¬
la ⁊ incorpalia. Utraq diuidũtur
in suos ut ita dicã grat. Corpoꝵ
locus in hos pͥmũ gradi ĩ ea q̃ faci¬
unt. et q̃ ex hiis gignũtur. Gignũ¬
tur at̃ elem̃ta. Irẽ elem̃tis locus ut
quidã putãt simpsx ẽ. ut quidã in
matenã et cãm oĩa mouẽtẽ et ele¬
mẽta diuidit᷑. Supest ut rõalem¬

Expanded text:
si sis in impetu nimius ? Quid prodest impetus repressisse et habere cupiditates in tua potestate, si in ipsa rerum actione tempora ignores nec scias quando quidque et ubi et quemadmodum agi debeat ? Aliud est enim dignitates et pretia rerum nosse, aliud articulos, aliud impetus refrenare et ad agenda ire, non ruere. Tunc ergo vita concors sibi est, ubi actio non destituit impetum, impetus ex dignitate rei cuiusque concipitur proinde remissus vel acrior, prout illa digna est peti. Naturalis pars philosophiae in duo scinditur: corporalia et incorporalia. Utraque dividuntur in suos, ut ita dicam, gradus. Corporum locus in hos primum, in ea quae faciunt et quae ex his gignuntur; gignuntur autem elementa. Ipse de elementis locus, ut quidam putant, simplex est, ut quidam, in materiam et causam omnia moventem et elementa dividitur. Superest ut r
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ utũtur. Od̃ et roga te t̾ antique
ꝓbabũt. ⁊ inscriptus dossẽm moni¬
mẽto tirulus. hospes resiste. ⁊ sopm̃¬
illas distrahi posse. Nã nec phia sĩ
ne uͥtute ẽ: nec sine pħia uirtus.
pot̾. nec nͥtutis studiũ sine ip̃a. Nõ
ẽ ꝙadmodũ in hiis qui aliꝙͥ ex dis¬
tanti loco ferire conãtur. alibi ẽ qͥ
petit. alibi qd̾ petitur. Nec q̃cidmno¬
dũ itinera que ad ur̃bes pancunt¬

Expanded text:
que utuntur. Quod et togatae tibi antiquae probabunt et inscriptus Dossenni monumento titulus: Hospes resiste et sophiillas distrahi posse. Nam nec philosophia sine virtute est nec sine philosophia virtus. potest nec virtutis studium sine ipsa. Non enim quemadmodum in iis, qui aliquid ex distanti loco ferire conantur, alibi est qui petit, alibi quod petitur. Nec quemadmodum itinera quae ad urbes perduc