comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in .u. desinentia inueniuntur eiusde sunt declinationis : Vt hic tonitrus. hoc tonitru. hiccornis
hsccornu. Ergo similiter hicartus. hoc artũ: Plautus in menechmis Itamihi imperas ut ego
huius membra atq ossa atq artua cõminuã : Illud &iã possumus dicere qđ a uerbo arto astas
reiuo cabulũ fit artatus. Et ꝑsencopã artus quomodo &poto pottis potatus potus. Ideoq nom̃
&iã quod significat. AΡTΕΡΟΝ id est artus quia uocabuld̃ reiest similem. & eandẽ seruauit
declinationem quo modo exercitus saltus magistratus. Et forsitan ideo &iã acus ab acuti
Portus a portatu lacus alaqueatu sinus a sinuatu curitis acursu gradus agressu.
Natta primitiuorũ seruant declinationẽ quomodo. uniuoca fixa: aportu. conpositum
Tã masculini quã neutri generis inuenitur & secđae delinationis. hic angiportus & hoc angipor
demangi portum ñ est ꝑuium : Idẽ inphormione. sedhinc incedam in angiportum hunc pximũ :¬

Expanded text:
in u desinentia inueniuntur, eiusdem sunt declinationis, ut hic tonitrus hoc tonitru, hic cornus hoc cornu. ergo similiter hic artus hoc artu. Plautus in Menaechmis : «ita mihi imperas, ut ego huius membra atque ossa atque artua / comminuam». illud etiam possumus dicere, quod a uerbo arto artas rei uocabulum fit artatus et per syncopam artus, quomodo a poto potas potatus potus. ideoque nomen etiam, quod significat ἄρθρον, id est artus, quia uocabulum rei est simile, et eandem seruauit declinationem quomodo exercitus, saltus, magistratus. et forsitan ideo etiam acus ab acutu, portus a portatu, lacus a laqueatu, sinus a sinuatu, currus a cursu, gradus a gressu nata primitiuorum seruant declinationem, quomodo uniuoca fixa. a portu compositum tam masculini quam neutri generis inuenitur et secundae declinationis, hic angiportus et hocdem angiportum non est pervium.4Idem in
Abbreviated transcription (Latin):
OMENEST PARSORANONIS: QUEUNICUIO SUBIECTO RUMCORPORUM
scurerum communẽ uł ꝓpriã qualitatem distribuit: Dicitur autẽ nom̃ uel a graceco
quod est noma : & adiecta .o. onoma dictum a tribuendo : quod nemein dicunt: Vel ut
alii nomen quasi not tomen : quod hoc nomine nottmus unius cuiusq substantiae qualitatẽ :
Et cõmunẽ quiđe corporũ qualitatẽ demonstrat : ut homo: Propriam uero : ut uirgilius:
Rerum autẽ cõmunem : ut displinam : ars: Propriã ut arthmetica ni comach: grã matica

Expanded text:
omen est pars orationis, quae unicuique subiectorum corporum seu rerum communem uel propriam qualitatem distribuit. dicitur autem nomen uel a Graeco, quod est νόμα et adiecta ο ὄνομα, dictum a tribuendo, quod νέμειν dicunt, uel, ut alii, nomen quasi notamen, quod hoc notamus uniuscuiusque substantiae qualitatem. et communem quidem corporum qualitatem demonstrat, ut homo, propriam uero, ut Virgilius, rerum autem communem, ut disciplina, ars, propriam, ut arithmetica Nicomachi, grammatica
Abbreviated transcription (Latin):
u. sine dubio ꝓducitur : scriptura : censura : tonsuna : usura : litura : natura : armatura :
Et sciendum quod suprocdictae om̃s formae : Id est in .a. desinentes ꝓprie s̃ feminini generis:
uuntur tam̃ pauca uerb alia ut supradictum est : masculina siue cõmunia: conso¬
nantes uerborum seruantia : at scribo hicscriba : lego hic collega : fugio : hic & haec
ꝑfuga, adsecor : ad secđa : Aduenio aduena : Conuenio conuena : conuiuo conuiua:

Expanded text:
u sine dubio producitur, scriptura, censura, pictura, tonsura, usura, litura, natura, armatura. et sciendum, quod supra dictae omnes formae id est in a desinentes proprie sunt feminini generis. inueniuntur tamen pauca uerbalia, ut supra dictum est, masculina siue conantes uerborum seruantia, ut "scribo, scriba", "lego, hic collega", "fugio, hic" et "hec perfuga", "assequor, assecula", "aduenio, aduena", "conuenio, conuena", "uiuo, conuiua
Abbreviated transcription (Latin):
ficat is demũ ex quib: & conponit᷑ hoc ÷ iterũ is: Eius femininũ eade. neutrũ. idem.
÷ correpta : quae in masculino ꝓducit᷑: Uergił in .iiii. aeneidos: Iđe ambas ferro dolor
atq: eađẽ boratulis s& Iuuenał in .i : Et tñ alt̃ si feciss& idem cadere subiudicemorũ
In neutro tñp̃tã : geminat᷑ cõpositio : Dicimꝰ eñĩ : identidem : id ÷ idem. &idem : Cuius
obliqui : deficiunt casus : Et nom̃s quidẽ tã masculini quã neũt: ex duab: ẽ corruptis:
Nec ñ accusatiuus tã masculini quã femm : Mutat᷑ eñi m.in .n. ante .d. euphonia̧ tausa
Vt cunde eandem : qđ in aliis qq cõpositis fierisol& ꝓpt̃ eandẽ consonantẽ : Vt quen u
quandã quorundã quarundã : quaȩ tam̃ poss̃ & ꝑ adiectionẽ habere extremã syllabã :

Expanded text:
ficat is demum, ex quibus et componitur hoc est iterum is. eius femininum eadem, neutrum ĭdem i correpta, quae in masculino producitur. Virgilius in IIII Aeneidos : «īdem ambas ferro dolor atque eadem hora tulisset». Iuuenalis in I: «et tamen alter / si fecisset ĭdem, caderet sub iudice morum». in neutro tamen praeterea geminatur compositio: dicimus enim identidem, id est idem et idem, cuius obliqui deficiunt casus. et nominatiuus quidem tam masculini quam neutri ex duobus est corruptis nec non accusatiuus tam masculini quam feminini: mutatur enim m in n ante d euphoniae causa, ut eundem, eandem, quod in aliis quoque compositis fieri solet propter eandem consonantem, ut quendam, quandam; quorundam, quarundam, quae tamen possunt et per adiectio
Abbreviated transcription (Latin):
minatiuo aũ ideo ñ ad dit᷑ Ne dubitationẽ faciat cũ &iã uerbũ : intelligipos sit : sidicamꝰ
tum&: Itaq breuẽ syllabã pei addere solent auctores ł tem& : Lucr&ius ii: Ac

Expanded text:
minatiuo autem ideo non additur, ne dubitationem faciat, cum etiam uerbum intellegi possit, si dicamus minatiuo autem ideo non additur, ne dubitationem faciat, cum etiam uerbum intellegi possit, si dicamus tumet. itaq
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsinhere simꝰ una .i. ponere ꝓduab: : Vt uergł in .i. & crudeba secũ fata lrciꝓlicii. Et ille
urbẽ pataui. ꝓpataui i. Iuuenalis in .iii. Antonigladius potuit contẽnere possit si sic ꝓanto¬
nii : Iste uͦ & hic : ñ componit᷑ : Nisi ꝑ eos casus qͥ in .c. desinunt : absq dat̃o : Id ÷ ꝑ nominãt̃m¬
płi numero .c. hab& finałe : ut hic istic : haec istec hoc istoc hunc istunc hano istanc:
Terrentius in he autontimorumeno : Suspicionẽ istanc exillis quaere : Hoc istoc. hac istac
hac. istec : qͥ sẽꝑ singularẽ seqͥt᷑ feminini : Quidã tam̃ haec qq̃ ꝑ m&a plasmũ finis quã con¬
positionẽ ꝓferri confirmant : Vnde nec aspirationẽ seruant : quomͦ nec illic illec:
Qđ autẽ composita seruant : ostendunt ad uerbia : adhuc abhinc: Nã egom& &c&¬
quib: ad iungit᷑ m&: magis ꝑporrectionẽ ł ad sũptionẽ : quã greciuocant eneletacite
Statius in .viiii. thebaidos: Ceutibim & scepta & ꝓprios laturds honores : tem&: No¬

Expanded text:
et «ille urbem Pataui», pro Patauii, Iuuenalis in IIII: «Antoni gladios potuit contemnere, si sic», pro Antonii. iste uero et hic non componitur nisi per eos casus, qui in c desinunt, absque datiuo, id est per nominatplurali numero c habet finalem ut hic istic, haec istaec, hoc istoc, hunc istunc, hanc istanc Terentius in heautontimorumeno : «suspicionem istanc ex illis quaere», hoc istoc, hac istac, haec istaec, qui semper singularem sequitur feminini. quidam tamen haec quoque per metaplasmum finis quam compositionem proferri confirmant, unde nec aspirationem seruant, quomodo nec illic illaec; quod autem composita seruant, ostendunt aduerbia adhuc, abhinc. nam egomitur met, magis per porrectionem uel assumptionem, quam Graeci uocant ἐπέκτασιν Statius in VIIII Thebaidos : «ceu tibimet sceptra et proprios laturus honores», temet; no
Abbreviated transcription (Latin):
ficatio quoq nominũ una euanescit: Vocales igitur utdictũ est ꝑ se platȩ: nom̃ suum
ostendunt: Semiuocales uero ab .e. incipientes & inse terminantes. absq: .x . quae ab:

Expanded text:
ficatio quoque nominum una euanescit. uocales igitur, ut dictum est, per se prolatae nomen suum ostendunt, semiuocales uero ab e incipientes et in se terminantes, absque x, quae ab
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpus dardaniae : Inpluradiuero : semꝑ masculim inuenitur: hidies sicut &iã ab eo cõpositum:
semꝑ masculini generis est: hic meridies: Terreñt in a delphis. Praeteret meridie ipso faciã ut
stipulã colligat:¬
T DEGENETIUO ETDATIUO CASUSINGULANIU

Expanded text:
tempus / Dardaniae». in plurali uero semper masculina inuenitur, hi dies, sicut etiam ab eo compositum semper masculini generis est, hic meridies. Terentius in adelphis : «praeterea / meridie ipso faciam ut stipulam colligat». de genetiuo et datiuo casu singulari
Abbreviated transcription (Latin):
uult dicimus quauis rrtio nabibius siluoli dicere quomagis uetustissimiutuntur. In plartelibus
prima quide ꝑsona ꝓ .iiu hab̵ paenultimã uolumus pro uolimus : Secłi uͦ ꝑ concisionẽ i ꝓfertur Tertie
e sonae singulari ad dita is sicut in alis quoq sol& uerbis amat amatis doc& docetis. legit legitis fest
festis est estis uolt uel uult uoltis uł uultis : Tertia secđm formulã suprae dictte comugationis a prima

Expanded text:
uult dicimus, quamuis rationabilius sit uolt dicere, quo magis uetustissimi utuntur. in pluralibus uult dicimus, quamuis rationabilius sit uolt dicere, quo magis uetustissimi utuntur. in pluralibus prima quidem persona pro i u habet paenultimam: uolumus pro uolimus. secunda uero per concisionem i profertur tertiae personae singulari addita is, sicut in aliis quoque solet uerbis: amat amatis, docet docetis, legit legitis, fert fertis, est estis, uolt uel uult uoltis uel uultis. tertia secundum formam supra dictae tertiae coniugationis a prima
Abbreviated transcription (Latin):
nominis quod est uola. Vel quod in graecis dictionib: plerũq. latini gaudentes breuitatꝰ faciuN
concisiones : Vt in uocatiuis in .ie. desinentib: tam gracecarũ quã latinorũ nominũ palladi. ꝓpalla¬
die & terrenti ꝓterrentie similit̃TΟΛΛΕΥΚΗC pollux MΛCΛCSMEME
& in nominib: lit certrũ ꝓalphab&a .a .B. dicentes. Et in his a nomalis uerbis quae sine dubio
a gnaecis supsimus ferouolo edo: sum hoque ꝑ abscisionẽ i finalis & additionẽ.s inprinci pioloco aspr¬
rationis sicut e za sexenta sepiem eaΥcx. semis & mutationẽ .ei in .u. eiai sum. ut VINCO
AΟBΟΥΑΑΙ q̃uoq forte breuititis causa uolo fecerunt dipthongo mutata. ut bo ycbos tioic¬
toc pes: Tertia quoq ꝑsona ꝑ concsionẽ .i ꝓfertur uult ꝓuolit : Inhac quoq oin .u. conuertentes

Expanded text:
nominis, quod est uola, uel quod in Graecis dictionibus plerumque Latini gaudentes breuitate faciunt nominis, quod est uola, uel quod in Graecis dictionibus plerumque Latini gaudentes breuitate faciunt concisiones, ut in uocatiuis in ie desinentibus tam Graecorum quam Latinorum nominum: Palladi pro Palladie et Terenti pro Terentie, similiter Πολυδεύκης Pollux, t in nominibus literarum pro alpha, beta a, b dicentes, et in his anomalis uerbis, quae sine dubio a Graecis sumpsimus: fero, uolo, edo, sum quoque per abscisionem i finalis et additionem s in principio loco aspirationis, sicut ἕξ sex, ἑπτά septem, ἥμισυ semis, et mutatione ει in u: εἰμί sum, ut διδῶ do; βούλομαι quoque forte breuitatis causa uolo fecerunt diphthongo mutata, ut βοῦς bos, ut πούς pes. tertia quoque persona per concisionem i profertur: uolt pro uolit. in hac quoque o in u conuertentes
Abbreviated transcription (Latin):
circũflexa quando e nom̃ts singularis ad differentiã płis accusatiui : Plurodia supraedicti uerbi
in prima & t̃tia ꝑsona secđm rationẽ t̃tiaȩ coniugationis ꝓferuntur . ferimus ferunt: Ino secđa
solent a scđa ꝑ sona nasci: In his enĩ seruat eiusdem ꝑsonae concisionẽ : Vt fers fer ferte ferto
fertote ferrẽ ferre. Nãq̃ a prima ꝑsona accipiunt regulã : rectã declinationẽ sequuntur fero
ferebam. feram: A uolo quoq: secđam ꝑsonã ꝑ concisionẽ .l. consonantes & muittionẽ .o. in .e. &
adiectionẽ .is. ꝑdiptongũ ꝓferebant antiquis simi: Volo ueis, ꝓuolis. sedei diptongũ. iN .i.
longã postea conuerter more boeocio : Et possumus in hoc q̃ ꝗdicere quod infero fers. uerbo dixi¬
mus differentiae causa. hoc ẽe factũ : Nesi uolis diceretur : Dãts uł ablãts płis existimari possit

Expanded text:
circumflexa quando est nominatiuus singularis ad differentiam pluralis accusatiui. pluralia supra dicti uerbi circumflexa quando est nominatiuus singularis ad differentiam pluralis accusatiui. pluralia supra dicti uerbi in prima et tertia persona secundum rationem tertiae coniugationis proferuntur: ferimus ferunt, in secunda quae solent a secunda persona nasci. in his enim seruat eiusdem personae concisionem, ut fers fer ferte ferto fertote ferrem ferre. nam quae a prima persona accipiunt regulam, rectam declinationem sequuntur: fero ferebam feram. a uolo quoque secundam personam per concisionem l consonantis et mutationem o in e et adiectionem is per diphthongum proferebant antiquissimi: uolo ueis pro uolis, sed ei diphthongum in i longam postea conuerterunt more Boeotio. et possumus in hoc quoque dicere, quod in fero fers uerbo diximus, differentiae causa hoc esse factum, ne, si uolis diceretur, datiuus et ablatiuus pluralis exist
Abbreviated transcription (Latin):
fero uolo edo quae in aequalẽ habent declinationem : Vt iuppit̃ iouis. it̃ itineris faemur foeminis :
Sic &iã in uerbis: Vt fero tuli uolo uis uult edo es est : De quib: ñ in congruũ ẽẽ uidet᷑ in p̃senti
quae possumus rtionabilit̃ trecctare: fero ꝑconcisionẽ idẽ sincopen .i. littenre secđam & t̃tiã fac̃
ꝑsonã fero fers, fest ꝓferis. ferit : Quod puto differentiae causa fieri nesi feris ferit. Dicerem.¬
ꝑsona fero firiser ꝑrgsserie Quoe puciciuerentiae causa fleri nesi feris ferit. Diccres
puta retur ab eo ẽẽ : qđ est ferio feris : Cũ nulla scriptunt ẽ& differentia quãuis tẽporũ sylla¬
bicorũ e&: hoc aut̃ in multis sol& fieridictionibus : ut prae t̃regulã habeant declinationes uł accen¬
tus differentiae causa . ut coniunx coniugis : ꝓconiungis. Neuerbũ putetur ẽẽ : Et nñ es ultima

Expanded text:
fero, uolo, edo, quae inaequalem habent declinationem, ut Iuppiter Iouis, iter itineris, femur feminis; fero, uolo, edo, quae inaequalem habent declinationem, ut Iuppiter Iouis, iter itineris, femur feminis; sic etiam in uerbis, ut fero tuli, uolo uis uult, edo es est, de quibus non incongruum esse uidetur in praesenti quae possumus rationabiliter tractare. fero per concisionem, id est syncopen, i literae secundam et tertiam facit personam: fero fers fert pro feris ferit, quod puto differentiae causa fieri, ne, si feris ferit dicerems ferit, quod puto differentiae causa fieri, ne, si feris ferit diceremus, putaretur ab eo esse, quod est ferio feris, cum nulla scripturae esset differentia, quamuis temporum syllabicorum esset. hoc autem in multis solet fieri dictionibus, ut praeter regulam habeant declinationes uel accentus differentiae causa, ut coniunx coniugis pro coniungis, ne uerbum putetur esse, et nostrâs ultima
Abbreviated transcription (Latin):
rumq:: ñ tam̃ semꝑ: infine uͦ seꝑ : in principio & in medio & infine : Cado cȩcidi caedo cecidi: in medio
& infine : Decerno de creui. porrigo porrexi : Infine tantũ pando pandi defendo defendi Est&iã
inuenire quaeđ a uerba inquib: principiũ mouetur. & finis medio integro manente. mordeo. mo¬
eo is, ibo lego legam audio audiã : positio actiuorũ uł neutrorũ uerborũ in .o. desinit. & in pͥma
quiđe coniugatione pas hab& syllabas prima & scđa ꝑsona : Prima eñĩ mutait .o. in .as. & fac̃ secłam
ut amo amas, meo, mets hio hias : In scđa uͦ coniugatione prima ꝑsona ineo desinit quas in es. pro¬
ductã muttns facit secdam: It aque necessario una syllaba minor .ẽ. secđa : doceo doces moneo
minuitur. una syllaba, Vtcupio cupis, facio facis, sapio sapis: Alia uͦ quacũq litterit ante .o.
posita .o in .is. conuertens fac̃ secđam ueho, uehis ruo ruis lego legis gero geris: Excipiuntur

Expanded text:
tamen semper, in fine uero semper; in principio et in medio et in fine: caedo cecīdi, cado cecĭdi; in medio et in fine: decerno decreui, porrigo porrexi; in fine tantum: pando pandi, defendo defendi. est etiam inuenire quaedam uerba, in quibus principium mouetur et finis medio integro manente: mordeo moeo is ibo, lego legam, audio audiam. positio actiuorum uel neutrorum uerborum in o desinit. et in prima quidem coniugatione pares habet syllabas prima et secunda persona: prima enim mutat o in as et facit secundam, ut amo amas, meo meas, hio hias. in secunda uero coniugatione prima persona in eo desinit, quas in es productam mutans facit secundam, itaque necessario una syllaba minor est secunda: doceo docēs, moneo itaque minuitur una syllaba, ut cupio cupis, facio facis, sapio sapis. alia uero quacumque litera ante o posita o in is conuertens facit secundam, ut ueho uehis, ruo ruis, lego legis, gero geris. excipiuntur
Abbreviated transcription (Latin):
longã habuit more scripturace ñrre : Illuo miror qđ iuuenalis calpe ablatiuũ corripuit:
Cu sit simile hoc nom̃ penelope . a rachne. calliope. quorũ abłts. nũ quã in .e. correptã term
u canus in a : Thehys maiorib undis. hesperiã calpe sũmũq im pleuit athlanta :
Iuuenalis in .x. nec carphatiũ getulaque tantũ aequonr tnensili& sedlon ge calpe relicta
audi & herculeo stridenTẽ gurgite solẽ

Expanded text:
longam habuit more scripturae nostrae. illud miror, quod Iuuenalis Calpe ablatiuum corripuit, longam habuit more scripturae nostrae. illud miror, quod Iuuenalis Calpe ablatiuum corripuit, cum sit simile hoc nomen Penelope, Arachne, Calliope, quorum ablatiuus numquam in e correptam terminat. Lucanus in I: «Tethys maioribus undis / Hesperiam Calpēn summumque inpleuit Atlanta». Iuuenalis in V: «nec Carpathium Gaetulaque tantum / aequora transiliet, sed longe Calpĕ relicta / audiet Herculeo stridentem gurgite solem».
Abbreviated transcription (Latin):
blatiuus buius dedinationis : in a ꝓductam desinit ab hoc pocta abhac musa ab hoc & abhao
aduena: Est autẽ quando hunc quoq poetȩ e. ꝓducta terminant. In gracetis nominib:
quaed atiũ gracctũ in i. finiunt. Vt uirgł in .i. Vno graeditur comitatus. achite ꝓ achata
Ouidius in .viii. meat morphoseon : Cũq pheretia de & hrantea uolao : Iuuonalis ini
penelope melius lecius torquetis a rachine & hoc uł meta plas mus est dicendus: qui sit more
podico mutata a longa in e ꝓluctã uł potius datiuis gnrecus ꝓablatiuo positus : quiquãuis
apud graecos i habeat postieta tñ apudlatinos secđm eorũ consuetudinẽ scriptum̃t seruaut
Apud quos i scribi postuo calẽ & ñ ꝓnuntiari ñ sol& : Hoc & ex alis possumus conicere
quae quã uis gracetȩpferaentur : scrpturoe tam̃ latinae rationẽ seruant : Vt uingł in bu¬
colico: Vt orphi callio pealino formosus apollo: Nã cũ sit datiuus gracecus: ꝓ eidipthongo .÷.

Expanded text:
blatiuus huius declinationis in a productam desinit: ab hoc poetā, ab hac Musā, ab hoc et ab hac aduenā. est autem quando hunc quoque poetae e producta terminant in Graecis nominibus, quae datiuum Graecum in ῃ finiunt. Virgilius in I: «uno graditur comitatus Achatē» pro Achatei. Ouidius in VIII metamorphoseon : «cumque Pheretiadē et Hyanteo Iolao». Iuuenalis in I: «Penelopē melius, leuius torquetis Arachnē». et hoc uel metaplasmus est dicendus, qui fit more poetico mutata a longa in e productam, uel potius datiuus Graecus pro ablatiuo positus, qui quamuis apud Graecos i habeat post η, tamen apud Latinos secundum eorum consuetudinem scripturam seruauit, apud quos i scribi post uocalem et non pronuntiari solet. hoc et ex aliis possumus conicere, quae quamuis Graece proferantur, scripturae tamen Latinae rationem seruant, ut Virgilius in bucolico : «Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo». nam cum sit datiuus Graecus pro ει diphthongo, i
Abbreviated transcription (Latin):
astringo ł agraceto CTΛΕΓΙΛΟC : Ittiq rationabilit̃ in .i. terminauit ablatiuũ: Horãt IN .II.
sermonũ : Arbic peccauit sub noctẽ quiꝑuuam furtiua mutat strigili : INIx &ã feminina
uerbialia : quia poss̃ ẽẽ cõmunia cũ neutris : ut uictrix ultrix : Vnde &uic̃ tricia ultricia
tam in .e. quã in .i. finiunt ablatiuum : Lucanus in .ii : Insua uictrici conuersũ uisceradextra:
Idẽ in eodem : Tollite iã pridem uictricia tollite signa : Statius in .v: Vltricia graius
uirginib dareteladanaus pater: Postis &iã aposte uł postiinuenio: Quia ut supradixi¬
mus aduab: consonantib: incipiens finalis yllaba in .is. desinit : Lucanus in .u: Tum poste
reclusodux ait: Ouidius in v. meta morphoseon: Rapttaq: de dextro robusta repacula
posti ossib inlisit : In .as. quoqcircũflexa quae apudueteres &iũ in tis ꝓferri

Expanded text:
a stringo uel a Graeco στλεγγίδος. itaque rationabiliter in i terminauit ablatiuum. Horatius in II a stringo uel a Graeco στλεγγίδος. itaque rationabiliter in i terminauit ablatiuum. Horatius in II sermonum : «an hic peccauit, sub noctem qui puer uuam / furtiua mutat strigili?». in ix etiam feminina uerbalia, quia possunt esse communia cum neutris, ut uictrix, ultrix, unde et uictricia, ultricia, tam in e quam in i finiunt ablatiuum. Lucanus in I: «in sua uictrici conuersum uiscera dextra». idem in eodem: «tollite iam pridem, uictricia tollite signa». Statius in V: «ultricia Graiis / uirginibus dare tela pater». postis etiam a poste uel posti inuenio, quia, ut supra diximus, a duabus consonantibus incipiens finalis syllaba in is desinit. Lucanus in V: «tum poste recluso / dux ait». Ouidius in V metamorphoseon : «raptaque de dextro robusta repagula posti / ossibus inlisit». in âs quoque circumflexa, quae apud ueteres etiam in tis proferri
Abbreviated transcription (Latin):
in VI. annaliũ : hoc senatus consultũ prior factũ est : Cassius hȩmina : annalẽ suũ quartim
hoc titulo inscripsit bellũ punicũ posterior: Claudius in .viii. annali: Quiprior bellũ qđ cum
his gestũ erat meminissent: Ineodem : Vbidecreuerunt cõmemoraent graccho foedus
prior pompeianũ ñ eẽ seruatũ : Propria si sint appellatiuis similia : in .i. terminantib: abla¬
tiuum ipsa ꝑ .e. eundẽ ꝓferunt casum : sicut supra dictũ est : Vt iuuenalis martialis felix
ꝓpria : Aiuuenale martiale : felice : Rudis quando cõmuneest : significans recentem:
trũ in .e. facit hoc rude : & ablatiuũ in .i. arudi: Quando uero uirgã qu
donatices sabant gladatura : femininũ est : solũ & ablatiuũ in .e. finit : Iuuenalis in .i.
hic sergius iđdẽ accepta rude coepiss& uae gento uideri : Strigilis uł diriuatiuum est

Expanded text:
in VI annalium : «hoc senatusconsultum prior factum est». Cassius Emina annalem suum quartum in VI annalium : «hoc senatusconsultum prior factum est». Cassius Emina annalem suum quartum hoc titulo inscripsit: «bellum Punicum posterior». Claudius in VIIII annali : «qui prior bellum, quod cum his gestum erat, meminissent». in eodem: «ubi decreuerunt, commemorant, Graccho foedus prior Pompeianum non esse seruatum». propria, si sint appellatiuis similia in i terminantibus ablatiuum, ipsa per e eundem proferunt casum, sicut supra dictum est, ut Iuuenalis, Martialis, Felix propria a Iuuenale, Martiale, Felice. rudis, quando commune est significans recentem, et neutrum in e facit, hoc rude, et ablatiuum in i, a rudi, quando uero uirgam, qua gladiatores donati cessabant gladiatura, femininum est solum et ablatiuum in e finit. Iuuenalis in II: «hic Sergius idem / accepta rude coepisset Vegento uideri». strigilis uel deriuatiuum est
Abbreviated transcription (Latin):
epistolarũ: Alter mileti texitm cane pcius & anguiuit ab at clamidem: Similiter abungue. it
ungui : Idẽ in eođẽ: Adhaec egonarib uiti formido & luctantis acutone secer ungui: Inuenit᷑¬
&iam : aminore ł minori : aleuiore uł leuiori : & amaiore uł maiori : Iuuenalis in v: Numinib:
miserũ urguebat adhlanta minori pondere : Statius in .vI. thebaidos : Numquã nunc animũ
naturoo minori corpore nectantalis est includere uires : Iuuenalis in .iii : Nonde fuit illi unde eme¬
r& multa pascendũ carne leonem : Iã domitũ constat leuiori belua sũptu. Nimirũ & capiur
plus intestina poetae : Lucanus in vII: Vixq reuulsa solo maiori pondere pressũ signiferi
mersere caput: Nec mirũ tam in .i. quã in .e. conparatiuorũ ab latiuos terminari : cũ uetustis¬
simi &iam neutrũ in .or. finiebant : Et erat eadem t̃minatio cõmunis triũ generũ : quae
capaxest ut docuimus utriusq ablatiui : tam in .e. quã in .i. terminantis : Valerius antias

Expanded text:
epistularum : «alter Mileti textam cane peius et angui / uitabat chlamydem». similiter ab ungue uel ungui idem in eodem: «ad haec ego naribus uti / formido et, luctantis acuto ne secer ungui». inuenitur etiam a minore uel minori, a leuiore uel leuiori et a maiore uel maiori. Iuuenalis in V: «numinibus miserum urguebat Atlanta minori / pondere». Statius in VI Thebaidos : «numquam hunc animum natura minori / corpore nec tantas ausa est includere uires». Iuuenalis in III: «non defuit illi, / unde emeret multa pascendum carne leonem / iam domitum. constat leuiori belua sumptu / nimirum et capiunt plus intestina poetae». Lucanus in VII: «uixque reuulsa solo maiori pondere pressum / signiferi mersere caput». nec mirum, tam in i quam in e comparatiuorum ablatiuos terminari, cum uetustissimi etiam neutrum in or finiebant et erat eadem terminatio communis trium generum, quae capax est, ut docuimus, utriusque ablatiui, tam in e quam in i terminantis. Valerius Antias
Abbreviated transcription (Latin):
rima declinatio hab& terminales in nominatico tres a as es : In .a. tam latinorũ
quã grarecorũ tam masculinorũ femininorũ & cõmunium : In .as uero & in .es. gnre¬
corum tantũ & masculinorũ: Vt hicscriba po&a : haec roma musa hic& haec aduena s
hic aeneas : hic anchises: Eius genetiuus & clatiuus inae dipthongũ desinit & pares ha¬
bent syllabas nominatiuo : Vt hic po&a huius po&ae huic po&ae : Hic aeneas huius
aeneae. huic aeneae. hic anchises hui anchisȩ. huic anchisae : Nisidiuisio fiat ingen&iuo
poetica : qua frequent ueteres roma norũ po&ȩ utuntur : Vt aenai & anchisai . &pictai :
u÷ ꝓ aeneae : anchisae : pictȩ : aulae dicentes, Mirgł in .iiii. aeneic¬
inmedio libabant pocula bacchi: Iđẽ in .vii. diues equũ diues pictai uestis & auri:
Cicero in arato atq: oculos urgu& pedib: pectusq nepai ꝓnepȩ : id est scorpii : Ineodem :
serius haec obitus terrai. uisit equiuis : Lucretius in .i. effice ut interea fenc̃ munera

Expanded text:
rima declinatio habet terminationes in nominatiuo tres, a as es: in a tam Latinorum quam Graecorum, tam masculinorum quam femininorum et communium, in as uero et in es Graecorum tantum et masculinorum, ut hic scriba, poeta, haec Roma, Musa, hic et haec aduena, hic Aeneas, hic Anchises. eius genetiuus et datiuus in ae diphthongon desinit. et pares habent syllabas nominatiuo, ut hic poeta huius poetae huic poetae, hic Aeneas huius Aeneae huic Aeneae, hic Anchises huius Anchisae huic Anchisae, nisi diuisio fiat in genetiuo poetica, qua frequenter ueteres Romanorum poetae utuntur, Aeneai et Anchisai et pictai et aulai pro Aeneae, Anchisae, pictae, aulae dicentes. Virgilius in III Aeneii medio libabant pocula Bacchi». idem in VIIII: «diues equum, diues pictai uestis et auri». Cicero in Arato : «atque oculos urget pedibus pectusque nepai», pro nepae, id est scorpii. in eodem: «serius haec obitus terrai uisit equi uis». Lucretius in I: «effice ut interea fera moenera
Abbreviated transcription (Latin):
satur : Alia uero omnia ꝓpria siue appellatiua. in .a. desinentia. feminina sunt: Vt musa
curia : roma ilia : Inꝓmiscuis tam̃ inuenimus quaedã auctoritate ueterũ secđm genus masculi¬
num ꝓlato : Virgł in georgiconprimo: Aut oculis capti fodere cubilia ttlpae:. Iđe inbucolico:
Cum canibus timidiuenient ad poculadã mȩ: Horatius tam̃ feminine hoc idẽ ꝓtulit. In .i.
carminum : Et suꝑiecto pauidae natarunt aequore dammae : Item oratius in .Ii. epistolarũ:
si for& interris rider& democritus seudiuersũ confusa genus pantera camelo siue lefans
untur latina sed grixeca: Vt poema scema emblema toreuma : peripettisma:

Expanded text:
satur». alia uero omnia propria siue appellatiua in a desinentia feminina sunt, ut Musa, satur». alia uero omnia propria siue appellatiua in a desinentia feminina sunt, ut Musa, curia, Roma, Ilia. in promiscuis tamen inuenimus quaedam auctoritate ueterum secundum genus masculinum prolata. Virgilius in georgicon I: «aut oculis capti fodere cubilia talpae». idem in bucolico : «cum canibus timidi uenient ad pocula dammae». Horatius tamen feminine hoc idem protulit in I carminum : «et superiecto pauidae natarunt / aequore dammae». item Horatius in II epistularum : «si foret in terris, rideret Democritus, seu / diuersum confusa genus panthera camelo / siue elephas untur Latina, sed Graeca, ut poema, schema, emblema, toreuma, peripetasma
Abbreviated transcription (Latin):
casta : & haec catarecta : margarita : cata pulta : Quaecum sint masculina apud graecos :
apud nos &iã genus cum terminatione muttiuerunt : Quod autẽ turia & similia fluminum
nomina masculina sunt: ostendit &iã salustius : in amterminans eius accusatiuũ in .iIi. historia¬
rum: Inter leua moenium & dextrũ flumenturiã : Namsieẽ neutrũ : similis e& accasa¬
tiuus nominatiuo : Illaq̃q in .a. desinentia : qua eofficiorũ sunt ad uiros ꝑtinentium
masculina eẽ nulla est dubitatio: scriba : lixa collega: Qua euero cũ apud graecos con¬
munia sint uel mobilia : Apud latinos in .a. desinunt tantum : nec ex masculinis in us. de¬
sinentib: trons formantur : Cõmunia s̃ tantũ & paene omnia a uerbis sunt composita uel
deriuata : Vt hic & haec agricola celicola aduena parricida: graiugena : conuiua :
Pomponius in auctorato : Conueniomnes conuiuas metis: Horatius in sermonũ .iͦ: Vt conuiua

Expanded text:
arta et haec cataracta, margarita, catapulta, quae, cum sint masculina apud Graecos, apud nos etiam genus cum terminatione mutauerunt. quod autem Turia et similia fluminum nomina masculina sunt, ostendit etiam Sallustius in am terminans eius accusatiuum in II historiarum : «inter laeua moenium et dextrum flumen Turiam». nam si esset neutrum, similis esset accusatiuus nominatiuo. illa quoque in a desinentia, quae officiorum sunt ad uiros pertinentium, masculina esse nulla est dubitatio: scriba, lixa, collega. quae uero, cum apud Graecos communia sunt uel mobilia, apud Latinos in a desinunt tantum nec ex masculinis in us desinentibus transformantur, communia tantum et paene omnia a uerbis sunt composita uel deriuata, ut hic et haec agricola, caelicola, aduena, parricida, Graiugena, conuiua. Pomponius in auctorato : «conueni omnes conuiuas meas». Horatius in sermonum I: «ut conuiua
Abbreviated transcription (Latin):
desinens una uult syllaba superare suumdatiuũ: ille. illius illi: ipse ipsius ipsi. unus.

Expanded text:
 genetiuus in ius desinens una uult syllaba superare suum datiuum: ille illius illi, ipse ipsius ipsi, unus genetiuus in ius desinens una uult syllaba superare suum datiuum: ille illius illi, ipse ipsius ipsi, unus
Abbreviated transcription (Latin):
illice: illic : Depompei : & uultei : &gai & similibus uocatiuis : quae .i. loco consonantis. ante .us.
habent in nominatiuo. dubitatur utrũ .i. extrema ꝓuocali. an ꝓconsonante sit accipienda: quo¬
modo in aliis casib: quod magis more antiquo ractionabilius ẽe uid etur : Nam solebant illi
non solũ in principio sed &iã infine syllabae ponere .i. loco consonantis : Idque inuetustissimis
qđ dicimus & regulce ipsius ratio insupra dicto uocatiuo : Omnis uocatiuus in .i. desinens
una syllaba minor deb& ẽẽ. suo nominatiuo : Vt salustius. o salusti uergilius ouirgili terreN
o terrenti: Ergo si pompeius & uulteius trisyllaba s̃ in nominatiuo : necessano inuocatiuo dissyl¬
laba eẽ debent: Quod ñ potest fieri nisi .i. loco consonantis accipiatur : VNdeillud q̃q̃ possu
scire : qđ bene cui ꝓmono syllabo accipiunt metrici: & huic: Omiȩs en

Expanded text:
illîce illîc. de Pompei et Vultei et Gai et similibus uocatiuis, quae i loco consonantis ante us illîce illîc. de Pompei et Vultei et Gai et similibus uocatiuis, quae i loco consonantis ante us habent in nominatiuo, dubitatur, utrum i extrema pro uocali an pro consonante sit accipienda, quomodo in aliis casibus, quod magis more antiquo rationabilius esse uidetur. nam solebant illi non solum in principio, sed etiam in fine syllabae ponere i loco consonantis, idque in uetustissimis quod dicimus et regulae ipsius ratio in supra dicto uocatiuo. omnis enim uocatiuus in i desinens una syllaba minor debet esse suo nominatiuo, ut Sallustius o Sallusti, Virgilius o Virgili, Terentius o Terenti. ergo si Pompeius et Vulteius trisyllaba sunt in nominatiuo, necessario in uocatiuo disyllaba esse debent, quod non potest fieri, nisi i loco consonantis accipiatur. unde illud quoque possumus scire, quod bene cui pro monosyllabo accipiunt metrici et huic. omnis enim
Abbreviated transcription (Latin):
uelle para ire itacham. Lertius enĩ : ꝓlertes dicebant: Quomodo & groceci AΑ ΛΕΡΠΟC
ΡrΟΛΕΡΤEC sophodes in eante masti sophoro: AΕΙΜΕΝΟΠΑΙ ΛΕΚΤΟΥ ΔΕΑΟ ΡΚΑCΕ
Iuniores autem breuitate gaudentes : ꝑ abscisionẽ extreme lit teraȩ ꝓtulerunt : ꝓ uergiliae :¬
uergili : Et ꝓmercuriae : mercuri : Horatius in .i. carminum: Mercuri facunde neposathlanis :
In eodem multis illebonis flebilis occidit nulb flebilior quãtibiuirgili : Vnde accentus
ꝑfectiuocatiui in his seruatur: si eñĩ non ess& abscisio: debuerunt huiuscemodi uocatiui . id ÷
qui in .i. desinentes penultimã correptam habent. antepaenultimã acuere ut uirgili mercun:
Quod minime lic& : Nã paenultimã acuimus : In abscisionibus enĩ si ea uocalis inqua est accen
graoman& : seruat &iã accentũ integrum.: Vt audiuit audit : Nratis

Expanded text:
belle, para ire Ithacam». Laertius enim pro Laertes dicebant, quomodo et Graeci Λαέρτιος belle, para ire Ithacam». Laertius enim pro Laertes dicebant, quomodo et Graeci Λαέρτιος pro Λαέρτης. Sophocles in Aeante mastigophoro : «Ἀεὶ μὲν, ὦ παῖ Λαρτίου, δέδορκά σε». iuniores autem gaudentes breuitate per abscisionem extremae literae protulerunt pro Virgilie Virgili et pro Mercurie Mercuri. Horatius in I carminum : «Mercuri, facunde nepos Atlantis». in eodem: «multis ille bonis flebilis occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in his seruatur. si enim non esset abscisio, debuerunt huiuscemodi uocatiui id est qui in i desinentes paenultimam correptam habent antepaenultimam acuere, ut Vírgili, Mércuri, quod minime licet, nam paenultimam acuimus. in abscisionibus enim, si ea uocalis, in qua est accentus, integra manet, seruat etiam accentum integrum, ut audîuit audît, nos
Abbreviated transcription (Latin):
Cede puere sinũ quid facturus iamscias : Quod quib: dã a nominatiuo puercs. rectius eẽ uid&:
Siuero in .eus. desinat nominatiuus : magis grocecũ serua mus uocatiuum: Horatius in .i. sermo¬
num, Pentheu rector thebarum: Statius in .viii. thebaidos: Vadeo primis puer indite
bellis arcas & argolicae capaneu iã maxime turmae: Probotam̃ & quibusdã aliis arcium
scriptoribus : & openthe & othyde &ilione possedici secundũ latinã a nalogiam plac&:
quod inusu ñ inueni : In .us. uero terminantia : si sint ꝓpria .i. ante us. habentia : ab iecta
us faciunt uocatiuũ : Vt hic uirgłs: o uirgili : hic salustius o salusti: hic pompeius opõpei :
Haec tam̃ eadem : &iã in .e. ꝓferebant antiquissimi : o uirgilie : mercurie dicentes: Liuius
andronicus in odissa: Neq  eni teoblitus sũ lertie nr: Liuius insireno : Circa nunc lertie

Expanded text:
«cedo, puere, sinum:: quid facturus?:: iam scies», quod quibusdam a nominatiuo puerus rectius esse uidetur. «cedo, puere, sinum:: quid facturus?:: iam scies», quod quibusdam a nominatiuo puerus rectius esse uidetur. si uero in eus desinat nominatiuus, magis Graecum seruamus uocatiuum. Horatius in I epistularum : «Pentheu / rector Thebarum». Statius in VIII Thebaidos : «uade, o primis puer inclyte bellis / Arcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmae». Probo tamen et quibusdam aliis artium scriptoribus et o Penthee et o Tydee et Hionee posse dici secundum Latinam analogiam placet, quod in usu non inueni. in us uero terminantia, si sint propria, i ante us habentia, abiecta us faciunt uocatiuum, ut hic Virgilius o Virgili, hic Sallustius o Sallusti, hic Pompeius o Pompei. haec tamen eadem etiam in e proferebant antiquissimi, o Virgilie, Mercurie dicentes. Liuius Andronicus in Odissia : «neque tamen te oblitus sum, Laertie noster». Laeuius in Sirenocirca : «nunc, Laertie
Abbreviated transcription (Latin):
ocatiuus huius declinationis quando in .r. uł in .m. finitur nominatiuus. similis est ei.
ut hic lucifer : o lucifer: hic sacer osacer : hicuir. ouir: hic satur : osatur: hoc tẽplũ o tepl
Haec glycerium : ogly̧ceriũ : Vingł cũ paulo ante thrmber nominatiuũ ꝓtulit: mox uocati¬
uũ thymbreposuit. in x. O autia laride thrmberq: simillima ꝓles : Et namtibithrmbrecaput :¬
euandrius abstulit ensis: sed nonest hic uocatiuus a nominatiuo in .er. desinente. sed in .us. acci¬
piendus : Hic trmbrus otrmbre : Sol& enĩ poeta hui cemodi saepenõa. tam. in .er. quam
in .us. ꝓferre : Teucer : & teucrus euander & euandrus : In .X. pallas euander in ipsis omnia s
oculis : In .viiii.: Tunc rex euandrus romanae conditor arcis: Sed dehis latius: de nominatiuo
tractantes disseruimus : Notandũ sane qđ plautus apuernominatiuo : uocatiuũ puere
dixit : In mercatore : Egom& memor tupuere abihinc intro otius . Iđe in curculione:

Expanded text:
ocatiuus huius declinationis, quando in r uel in m finitur nominatiuus, similis est ei, ut hic lucifer o lucifer, hic sacer o sacer, hic uir o uir, hic satur o satur, hoc templum o templum, haec Glycerium o Glycerium. Virgilius cum paulo ante Thymber nominatiuum protulit, mox uocatiuum Thymbre posuit in X: «Daucia, Laride Thymberque simillima proles», et: «nam tibi, Thymbre, caput Euandrius abstulit ensis». sed non est uocatiuus a nominatiuo in er desinente, sed in us accipiendus: hic Thymbrus o Thymbre; solent enim poetae huiuscemodi saepe nomina tam in er quam in us proferre: Teucer et Teucrus, Euander et Euandrus. in X: «Pallas, Euander, in ipsis / omnia sunt oculis». in VIII: «tum rex Euandrus Romanae conditor arcis». sed de his latius de nominatiuo tractantes disseruimus. notandum tamen, quod Plautus a puer nominatiuo uocatiuum puere dixit in mercatore : «egomet me, moror. tu, puere, abi hinc intro ocius». idem in Curculione :
Abbreviated transcription (Latin):
cusũ aut atremas sampicis urbe reportat: Cado quoq : casũ facit ca tn. paenultima
ꝓducta : Inomnieñ supino siue participio p̃ti ꝓducit᷑ a paenultima exceptis datum

Expanded text:
cusum aut atrae massam picis urbe reportat». cado quoque cāsum facit, ca tamen paenultima cusum aut atrae massam picis urbe reportat». cado quoque cāsum facit, ca tamen paenultima producta. in omni enim supino siue participio praeteriti producitur a paenultima, exceptis dătum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑpendi extendo extendi ꝑtundo ꝑtudi : incido mnaidi: concido concidi : Exceptis ado
& asto cõpositus: Egadisco & posco : Vt prodo ꝓdidi : resto restiti : dedisco dedidici
deposco depoposci: A curro conposita utroq modo ꝓlata inueniunt᷑ ab auctorib sut
decurro decurri & decucurri. Excipit᷑ &iam diuido qđ pret̃m diuifacit: Supina illa
quidẽ quae ado componunt᷑ mutat᷑ .o. in .i. correptã & assumunt tum : Vt reddo. redditũ :
credo creditũ : ꝑdo. ꝑditũ: Alia uͦ om̃a : do. in sum. conuertunt : Vt ludo lusũ : rado rasũ
cado: caesum : defendo defensum: tundo. tunsum: Vergł in .iii. georgicon: Profuit &¬
tunsum galle admiscere saporem: Idẽ in .i. eorunde : Durũ ꝓcudit arator: uomeris obtun¬
sidentẽ cauat arbore lintres : Cudo similit̃ cusũ : Idẽ in eodẽ : Lapidemq reuertente sin¬

Expanded text:
perpendi, extendo extendi, pertundo pertudi, incido incidi, concido concidi, exceptis a do perpendi, extendo extendi, pertundo pertudi, incido incidi, concido concidi, exceptis a do et a sto compositis et a disco, posco, ut prodo prodidi, resto restiti, dedisco dedidici, deposco depoposci. a curro composita utroque modo prolata inueniuntur ab auctoribus, ut decurro decurri et decucurri. excipitur etiam diuido, quod praeteritum diuisi facit. supina illa quidem, quae a do componuntur, mutant o in i correptam et assumunt tum, ut reddo redditum, credo creditum, perdo perditum. alia uero omnia do in sum conuertunt, ut ludo lusum, rado rasum, caedo caesum, defendo defensum, tundo tunsum. Virgilius in IIII georgicon : «profuit et tunsum gallae admiscere saporem». idem in I eorundem: «durum procudit arator / uomeris obtunsi dentem, cauat arbore lintres». cudo similiter cusum. idem in eodem: «lapidemque reuertens / in
Abbreviated transcription (Latin):
Iđe in .iii. : Non aus picatos contudit imp&us nr̃is : Est enĩ dactilus contudit : uergił in .viii:
et lapsa ancilia caelo extuderat. Solent autẽ composita seruare simpliciũ tẽpora : Cado cetidi
concido concidi: paenultima correpta : Caedo cecidi : conͣdo concidi: paenultima ꝓducta:
V&ustis simi tam̃ : tã ꝓducebant quã corripiebant supra dicti uerbi. id ÷ tutudi paenultimã
Ennius in .xuii. In fit ociues que me fortuna fero sic contudit in dignobello confecitaceruo.
Ecce hic corripuit: Idem in .xui: Ingenio forti dextralatus ꝓtudit hasta : Idem in annalibus:
Viresq ualentes contudt crudelis hiemps : Hicꝓdux̃ paenultimã: Cado quoq: caecidi facit:
Nesicadi dicam̃ nom̃ eẽ puteur : Composita tam̃ ñ duplicant paenultima syllabã : Vt ꝑpendo

Expanded text:
idem in III: «non auspicatos contŭdit impetus / nostris»; est enim dactylus contudit. Virgilius in VIII: idem in III: «non auspicatos contŭdit impetus / nostris»; est enim dactylus contudit. Virgilius in VIII: «et lapsa ancilia caelo / extŭderat». solent autem composita seruare simplicium tempora: cădo cecĭdi, concĭdo concĭdi, paenultima correpta; caedo cecīdi, concīdo concīdi, paenultima producta. uetustissimi tamen tam producebant quam corripiebant supra dicti uerbi id est tutudi paenultimam. Ennius in XIIII: «infit: o ciues, quae me fortuna ferox sic / contŭdit, indigno bello confecit acerbo». ecce hic corripuit. idem in XVI: «ingenio forti dextra latus pertŭdit hasta». idem in annalibus : «uiresque ualentes / contūdit crudelis hiems». hic produxit paenultimam. cado quoque cecidi facit, ne, si cadi dicamus, nomen esse putetur. composita tamen non duplicant paenultimam syllabam, ut perpendo
Abbreviated transcription (Latin):
paulo ur̃as sciciditis colus: Actius sota dicorũ .i. Nonergo aquila itaut praedicant sciciderat
pectus : Neuius intesticularia: Immo quos scici dimꝰ conscindã atq abiciã: Ennius in nelanippi
quod raris sime inuenit᷑: Findo quoq : fidi facit: Lic& quidã fissiputauer̃ : Sed uergł in .viii:
Et media aduersi lique facto tpra plumbo : diffidit acmulta porrectũ extendit harena:
horatius in .iii. carminũ : demersas exicio diffidit urbium portas uirmacedo : & subruit amu¬
los: C&erauꝰ seruant .n: ut pando. pandi : defendo defendi : scando scandi: accendo accendi:
Excipiunt᷑ duplicantia principalem syllabam. Pendo. pependi tendo tetendi tundo tutuds
correpte ꝓtulit. Quod regũ tumidas contuderitminas : Esteñ contuderit choriambus:

Expanded text:
paulo uestras scicidistis colus». Accius sotadicorum I: «num ergo aquila ita, ut hi praedicant, sciciderat paulo uestras scicidistis colus». Accius sotadicorum I: «num ergo aquila ita, ut hi praedicant, sciciderat pectus?». Naeuius in testicularia : «immo quos scicidimus, conscindam atque abiciam». Ennius in Melanippa : quod rarissime inuenitur. findo quoque fidi facit, licet quidam fissi putauerunt. sed Virgilius in VIIII: «et media aduersi liquefacto tempora plumbo / diffidit ac multa porrectum extendit arena». Horatius in III carminum : «demersa exitio, diffidit urbium / portas uir Macedo et subruit aemulos». cetera uero seruant n, ut pando pandi, defendo defendi, scando scandi, accendo accendi. excipiuntur duplicantia principalem syllabam: pendo pependi, tendo tetendi, tundo tutudi, correpte protulit: «quod regum tumidas contŭderit minas»; est enim contuderit choriambus.
Abbreviated transcription (Latin):
conponitur : quasi cr&iũ do & uendo uenũ do. & condo compositũdo: & exeo abscondo
plautus in carbonaria. Secđm ipsam arã aurũ abscondidi: n uero. ante .do. habentia.
o ini. mutant in p̃to ꝑfẽct: Et siante .n .u uel .i. habuerint: amittunt .n. Vt fundo
furdi : scindo scidi u&us tissimitam̃ &iã sei cid ꝓferebant: Qđ solũ quoq inusu. ẽe. putat
as monius: harte quã ad constantiũ imperatorem scribit. sederrat : Nã lucañ in .ii. sciditponit.
Qua are tellurẽ subitis aut obripuit undis : aut scidit & medias fecit sibi lit tora terras. Statius
in .viii. thebaidos ⁊ Ora pectoraq: & uiridem scidit. horrida uestem: Idẽ . in .xi. alloquio scidit
ipsa nouo t̃rore cruenta : eumenis. Marcialis in .iii. epigra maton: Vnguentũ fateor bonum
dedisti conuiuis. here sed nibil scidisti: Sed a franius more antiquo dix̃ in homine: Satis fortiter

Expanded text:
componitur, quasi cretum do, et uendo uenum do, et condo compositum a do et ex eo abscondo.componitur, quasi cretum do, et uendo uenum do, et condo compositum a do et ex eo abscondo.autus in carbonaria : «secundum ipsam aram aurum abscondidi». n uero ante do habentia o in i mutant in praeterito perfecto et, si ante n u uel i habuerint, amittunt n, ut fundo fudi, scindo scidi. uetustissimi tamen etiam scicidi proferebant, quod solum quoque in usu esse putat Asmonius in arte, quam ad Constantium imperatorem scribit, sed errat. nam Lucanus in III scidit qua mare tellurem subitis aut obruit undis / aut scidit et medias fecit sibi litora terras». Statius in VIIII Thebaidos : «oraque pectoraque et uiridem scidit horrida uestem». idem in XI: «alloquio; scidit ipsa nouo terrore cruenta / Eumenis». Martialis in III epigrammaton : «unguentum, fateor, bonum dedisti / conuiuis here, sed nihil scidisti». sed Afranius more antiquo dixit in homine : «satis fortiter
Abbreviated transcription (Latin):
atius ꝓtulit in .ii. tebaidos: Sũ misq in sidit᷑ astris. Cudo : scđm diomedem : & charisium:
scintillã ex cudt achates: suscepitq ignẽ foluis Excuditenĩ tã p̃sens quã pt̃m potest intel¬
legi. Sed quia suscepit subiunx̃ : melius pt̃m intellegit᷑. Idq &iam seruius in cõ m̃tario
aeneidos conprobat his uerbis: Excudit autẽ feriendo eicit : quia cudere est ferire :
Vnde & incus đr̃ qđ illic aliquid cudam̃ id ÷ feriamꝰ. Sciendũ ait̃ qđ eius frequentatiuum
cuso cusas ẽ  Ex quo composita incuso incusas & recuso recusas : & accuso accusas & ex¬
cuso excusas : Ado uerbo : quod simplex primae .ẽ. coniugationis : cõposita cũ p̃positione
tertiae sunt: & primitiui seruant ꝑfectũ : duplicantia di: quãuis in illo paenultimam
e habeat : Vtdo. dedi reddoreddidi: ꝓdo prodidi. ꝑdo. ꝑdidi: Credo quoq : abeo

Expanded text:
atius protulit in II Thebaidos : «summisque insiditur astris». cūdo secundum Diomeden et Charisium et atius protulit in II Thebaidos : «summisque insiditur astris». cūdo secundum Diomeden et Charisium et scintillam excudit Achates / suscepitque ignem foliis». excudit enim tam praesens quam praeteritum potest intellegi, sed quia suscepit subiunxit, melius praeteritum intellegitur. idque etiam Seruius in commentario Aeneidos comprobat his uerbis: «excudit autem feriendo eiecit, quia cudere est ferire. unde et incus dicitur, quod illic aliquid cudamus, id est feriamus». sciendum autem, quod eius frequentatiuum cuso cusas est, ex quo composita incuso incusas et recuso recusas et accuso accusas et excuso excusas. a do uerbo, quod simplex primae est coniugationis, composita cum praepositione tertiae sunt et primitiui seruant perfectum duplicantia di, quamuis in illo paenultimam e habeat, ut do dedi, reddo reddidi, prodo prodidi, perdo perdidi. credo quoque ab eo