comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͥtqͥt ultͣ moror nõ seriuo matĩe s ĩ dulgro
que quo ducit sequẽda ẽ nõ quo ĩuitat.
Subinde enĩ nascet᷑ quo lacessat aliq̃ dul¬
cedine aĩu magis nõ suꝑuaciũ qͣ nct̾iu¬
nã optio ⁊ ad bñficia ꝓpenso libalis ebut̃i
nulla coꝵ laudatio satisfacit. Neminẽ ũꝙ̃
uidi tã benignũ ⁊ leuissimoꝵ officor estĩa¬
torẽ. Iã bontas tua eo usq plapsa ẽ ut
tͥ dari putes bñficiũ qd ulli dal appat es
ne quẽ bñficii peniteat ꝓ ingt̃is dependẽ
ĩpẽ usq eo abes ab oĩ iaccaniõe usq cõsta¬
tĩ uis exonerare qͣs obligas ut qͥtqd ĩ ali¬
quẽ ꝯfers uelis uideri nõ p̃stare s reddere
Iõ ꝙ plem ad te sic data reu̾tũtꝰ nã fere
sequũt᷑ bñficia nõ repos ãtẽ.⁊ ut gła fu¬
giẽte magis seqͥt᷑. ita fructꝰ bñficior gt̾̃a

Expanded text:
Quidquid ultra moror, non servio materiae, sed indulgeo, quae, quo ducit, sequenda est, non quo invitat ; subinde enim nascetur, quo lacessat aliqua dulcedine animum, magis non supervacuum qua optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum aestimatorem ; iam bonitas tua eo usque prolapsa est, ut tibi dari putes beneficium, quod ulli datur ; paratus es, ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis dependere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confers, velis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita fructus b
Abbreviated transcription (Latin):
sis dissilatisq pła ac maiora adic. ꝓpoi¬
tũ optum uira ⁊ ingẽtis aĩ tãdu ferre m¬
gratũ donec fec̾is gratũ nec teista rõ deci¬
piet. succũbũt uicia iutib siilła ꝯcito
odisse ꝓꝑauiͣs. Illud utiq uice t̾ placet
uelut magsice dictũ. ẽuipe er̃ bñficiis uĩci
qd̾ an sic ueꝵ nõ ĩuierito qri solet lõge qr̃

Expanded text:
sis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi placet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito
Abbreviated transcription (Latin):
mittit. ⁊̃ qͥ nõ sequũt᷑ illã uidẽt. Ut scias ꝑ
se expetendã eẽ grati aĩ affectionẽ ꝑ se fu¬
gienda res ẽ ingratũ ẽe.qm̃ nichil eq̃ ꝯcor¬
diã hũami gñs dissociat ac distrahit ꝙͣ
hoc uiciũ. nã qͦ alio tuti sum ͦ ꝙi ꝙ mu
tuis uiam̾ officiis. ħ uno instructior ui¬
ta cõtͣq incursiões subitas munitior ẽ
bñficioꝵ comertio. Fac nos singłos ꝗd su¬
mꝰ. p̃da aĩaliũ ⁊ iuctime ac bellissimꝰ ⁊
facillimꝰ sangius. Qm̃ cetis aĩalib ĩ tute¬
lã sui satis uiriũ ẽ Quecũq uaga nascrlã¬
t᷑ ⁊ actura uitã segregẽ armata sũt. hoĩe
ĩbecilla cutis cingit. nõ ũgiiũ uis nõ dẽtiũ
terribilẽ ceti̾s fecit. nudũ ⁊ infirnũ socie¬
tus munit. Duas res dedit q̃ illũ obnoxio
ualidissimũ facẽnt. rõnẽ. ⁊ societatẽ. Itaq
arguẽs senectuti adminicula ꝓspexit. so¬
lacia ꝯͣ dolores dedit. ħ fortes nos facit

Expanded text:
etiam, qui non secuntur illam, vident. Ut scias per se expetendam esse grati animi adfectionem, per se fugienda res est ingratum esse, quoniam nihil aeque concordiam humani generis dissociat ac distrahit quam hoc vitium. Nam quo alio tuti sumus, quam quod mutuis iuvamur officiis ? Hoc uno instructior vita contraque incursiones subitas munitior est, beneficiorum commercio. Fac nos singulos, quid sumus ? Praeda animalium et victimae ac bellissimus et facillimus sanguis. Quoniam ceteris animalibus in tutelam sui satis virium est, quaecumque vaga nascebantur et actura vitam segregem, armata sunt, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, arcuit, senectuti adminicula prospexit, solacia contra dolores dedit ; hoc fortes nos facit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuentũ. nauigãti portũ militãti uictoeiã mã¬
rito pudicã uxorẽ pat̾ pios libecos: Seqͥm̃ qua ⁊̃¬
ratio. nõ qua ueritas traxit. Eespecta ut nꝰ bñ
hoc uł ĩ illud ĩpellãt. nõ ue̾ eibñficiũ dabo
bon ꝓ malo dispiceat.fallaces eĩ sũt rex sp̃es

Expanded text:
proventum, naviganti portum, militanti victoriam, maproventum, naviganti portum, militanti victoriam, marito pudicam uxorem, patri pios liberos ? Sequimur, qua ratio, non qua veritas traxit. Expecta, ut nisi bene hoc aut in illud impellant, non vera, ei beneficium dabo, bonus pro malo displiceat ; fallaces enim sunt rerum species,
Abbreviated transcription (Latin):
nestic̃tẽ quo loco q̃ sũmis ⁊ excelsissĩs detẽt᷑
penã. at ego scio alio me istud dare alio o¬
li debitũ soluẽ. Uñ isti norũt illũ qͣndã gle¬
sequẽtis fugacissimũ eo uultu ad picula
qͥd cui debeã scio. aliis post lõgũ diẽ repono
aliis in añcessu. ac ꝓut occasio ⁊ reipublice
sit an gratus. exspectabis don scias andãdi
bñficii tp̃s nõ amittes exspectare lõgũ ẽ. nar
ut ait platõ. difficilis hũam aĩ ꝯiectu: a ẽ
nõ exspectare temerariũ ẽ hiic respõdebu
nũꝙͣ exspectare nos ctissimã reꝵ ap̾hẽsiõ.¬
qm̃ in arduo ẽ ueri exploracio. s ea ire qua
duat uĩsilitudo om̃e hac uia ꝓcedit officu
Sic serimꝰ sic nauigams sic militamꝰ. sic ur¬
ores ducimꝰ. sic liberos colimis cũ oĩu hoꝵ
inc̾tus sit euẽtus ad ea accedimꝰ de qͥb bñ
sperãdũ ẽẽ credidinr. Qs enĩ pollicet serẽti

Expanded text:
nescientem, quo loco, quae summis atque excelsissimis debentur, nescientem, quo loco, quae summis atque excelsissimis debentur, ponam ; at ego scio alii me istud dare, alii olim debitum solvere. Unde isti norunt illum quondam glosequentis fugacissimum, eo voltu ad pericula quid cui debeam, scio. Aliis post longam diem repono, aliis in antecessum ae prout occasio et rei publicae sit an gratus, expectabis, donec scias, an dandi beneficii tempus non amittes ? Expectare longum est nam, ut ait Platon, difficilis humani animi coniectura est, non expectare temerarium est." Huic respondebimus numquam expectare nos certissimam rerum comprehensiom in arduo est veri exploratio, sed ea ire, qua ducit veri similitudo. Omne hac via procedit officium. Sic serimus, sic navigamus, sic militamus, sic uxores ducimus, sic liberos tollimus ; cum omnium horum incertus sit eventus, ad ea accedimus, de quibus bene sperandum esse credidimus. Quis enim pollicetur serenti
Abbreviated transcription (Latin):
xi mͥ ⁊ capiti meo. ħ dictũ suũ ip̃e narrabat
hominẽ tã palã obscenũ ad fasces ⁊ ad tͥbu¬
nal admisisti. nẽpe dũ ueterẽ illũ scaurũ
senatus pͥncipẽ cogitass indigne fers sõ¬
ne potũ ꝓnepotũ q ac lo̾ge sequẽtiũ postero¬
ꝑ indolẽ. nota enĩ illis ẽ oꝑis sui series õiũ
tamꝰ illis ꝓuisa ueniũt ac failiaria. Sint
hii reges qr maiores eoꝵ nõ fuerũt qr pro
sũmo ĩꝑio habuer̾t iusticiã abstinẽtiã qr
nõ rẽpublicã sibi s se rei publice dicauer̃t¬
Regnẽt hii qr uir bonꝯ qͥdaz ante ꝓauus eo¬
ꝵ f̾uit qͥ ãiu sup̃ fortunã gessit. qͥ ĩ dissẽsi¬
onc ciuili qm̃ ita expediebat rei publice
lõgo tpẽ nõ potuit. In uuꝰ gr̃a uł respectũ
iste ppło p̃sideat. nõ qr scit aut põt s qr a
lis ꝓ illo meruit. hic corpõe deformis ẽ as¬
pectu fedus ⁊ ornamẽta sua traducturꝰ Iã
me hoĩes accusabũt cecũ ac teni̾ariũ dicẽt

Expanded text:
i et capiti meo ! " Hoc dictum suum ipse narrabat. Hominem tam palam obscenum ad fasces et ad tribunal admisisti ? Nempe dum veterem illum Scaurum senatus principem cogitas et indigne fers sunepotum pronepotumque ac longe sequentium posterorum indolem ; nota enim illis est operis sui series, omniutamus, illis provisa veniunt ac familiaria. " Sint hi reges, quia maiores eorum non fuerunt, quia pro summo imperio habuerunt iustitiam, abstinentiam, quia non reia vir bonus quidam ante proavus eorum fuit, qui animum supra fortunam gessit, qui in dissensione civili, quoniam ita expediebat rei publicae, longo spatio non potuit ; in illius respectum iste populo praesideat, non quia scit aut potest, sed quia alius pro illo meruit. Hic corpore deformis est, adspectu foedus et ornamenta sua traducturus ; iam me homines accusabunt, caecum ac temerarium dicent,
Abbreviated transcription (Latin):
tate fcã sũt nccͣia detrahit p̃ciũ deinde
hoc qd̾ potẽtissimũ ẽ oportet accedat. ut
dignũq eũ udicẽ̾ ⁊ libẽs id tͥbuã ꝓcipig̃¬
q ex munẽ meo gaudiũ. quoꝵ nichil ẽ
ĩ istis de qͥb loq̃bam̃. nõ enĩ cãꝙͣ dignis

Expanded text:
tate facta sunt necessaria, detrahit pretium. Deinde tate facta sunt necessaria, detrahit pretium. Deinde hoc, quod potentissimum est, oportet accedat, ut dignumque eum iudicem et libens id tribuam percipiensque ex munere meo gaudium, quorum nihil est in istis, de quibus loquebamur ; non enim tamquam dignis
Abbreviated transcription (Latin):
miscue turbã admittũt Multũ enĩ re¬
fert utrũ aliquẽ nõ cxcludas an eligas
Ius ⁊ fori dr᷑. pace ⁊ hoĩade fruũt᷑. sua re¬
petũt ⁊̃ qͥ aliena rapuerũt. ꝑ secutores
⁊ ferrũ domi exc̃c̃tes murꝰ ab hoste de¬
fẽdit. legũ p̃sidio qͥ płimũ ĩ illas pectaue¬
rũt ꝓtegũt᷑. Quedã nõ pot̾ant cct̾is ꝯtĩ¬
ge̾ nͥ uniu̾sis darent᷑. nõ ẽ itaq ꝙ deistis
disputes ad q̃ publice ĩuitati sumꝰ Illud
qd̾ iudicio meo ad aliquẽ ꝑuenire debe¬
bit ei quẽ ẽẽ ingracũ scia nõ dabo. ergo
inqͥt nec ꝯsiliũ deliberãti dãbis ingrato
nͨͦ aquã haurire ꝑmittes. nͨ yiã mõst̃¬
bis errãti: an hec quidẽ facies s mehildo¬
nabis. distĩguã istud cͥte tẽpcabo distĩ¬
guc. Qs bñficiũ dixit quadrã panis a ͨ
stipẽ eris abiecti. aut ignis accẽdẽdi fc̃a
pot̾atẽ. ⁊ int̾dũ ista plus ꝓsũt ꝙͣ maxĩa

Expanded text:
promiscue turbam admittunt. Multum enim repromiscue turbam admittunt. Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et furi dicitur ; pace et homicidae fruuntur ; sua repetunt etiam, qui aliena rapuerunt ; percussores et domi ferrum exercentes murus ab hoste defendit ; legum praesidio, qui plurimum in illas peccaverunt,proteguntur. Quaedam non poterant ceteris contingere, nisi universis darentur ; non est itaque, quod de istis disputes, ad quae publice invitati sumus. Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, non dabo. " Ergo," inquit, " nec consilium deliberanti dabis ingrato nec aquam haurire permittes nec viam monstrabis erranti ? An haec quidem facies, sed nihil donabis ? " Distinguam istud, certe temptabo distinguere. Beneficium stipem aeris abiecti aut ignis accendendi factam potestatem ? Et interdum ista plus prosunt, quam maxima
Abbreviated transcription (Latin):
los. Itaq refers diẽ. solẽ hicms estatisqs
cursus ⁊ media ueris antũpniq tẽꝑam̃ta
ymbres ⁊ fontiũ haustus. uẽtoꝵ statos fla¬
tus ꝓ unu̾sis ĩuenerũt. excerpe singlo̾s
nõ potuert. Rex honores dignis dat. ꝯgia¬
riũ ⁊ iidignis.frumẽtũ publicũ tã fur
ꝙͣ ꝑiturꝰ ⁊ adult̾ accipiũt ⁊ sine deleccu
ꝙͣ ciui nõ tãꝙͣ bono dat᷑. ex eqͦ boĩ ac ma¬
li ferũt. deus qͦ q̃dã munera uniu̾so hu¬
mano generi dedit a qͥb cxcludit᷑ nemo
nec enĩ poc̾at fi̾ ut uẽtus boĩs uiris scd̃s
comercũ maris ⁊ regnũ hũam gene̾i̾s
relaxari. Nec potͣat lex casuris ĩbribꝰ dici
ne ĩ maloꝵ ĩproboꝵq rura decide̾nt. q̃dã
ĩ medio ponũt᷑ tñ bonis ꝙͣ malis cõdũt᷑
urbes monum̃ta ĩgenuor ⁊ ad ĩdignos
ꝑuẽtura publicauit edicio. medicĩa ⁊̃ sce¬
lutariũ nemo supp̃ssit ne sanc̃t᷑ ĩ digni.
iu hus exige cẽsurã ⁊ ꝑsonaꝵ estiatioe q̃¬

Expanded text:
 solem, hiemis aestatisque cursus et media veris autumnique temperamento imbres et fontium haustus, ventorum statos flatus pro universis invenerunt ; excerpere singulos non potuerunt. Rex honores dignis dat, congiarium et indignis ; frumentum publicum tam fur quam periurus et adulter accipiunt et sine dilectu  civi, non tamquam bono datur, ex aequo boni ac mali ferunt. Deus quoque quaedam munera universo humano generi dedit, a quibus excluditur nemo. Nec enim poterat fieri, ut ventus bonis viris secundus commercium mribus dici, ne in malorum improborumque rura defluerent. Quaedam in medio ponuntur. Tam bonis quam malis conduntur urbes ; monumenta ingeniorum et ad indignos perventura publicavit editio ; medicina etiam scedigni. In iis exige censuram et personarum aestimationem, qu
Abbreviated transcription (Latin):
nos ipõs bñficiũ nobis. qd̾ seqͥt᷑ nõ ꝯcedam
accipẽ bñficiũ me oporcet. deinde debẽ. dem̃
referre. debendi locus nõ ẽ qr sine ulla mo¬
ra recipimꝰ. Dat nemo nisi alt̾i. debet uẽo
nisi alteri. Reddit nemo nͥ alt̾i.Id intͣ unũ
nõ põt fieri qd̾ tociẽs duos exigit. Sñficiũ
ẽ p̃stitisse aliqͥd utilit̾. Uerbũ aũt p̃stitisse
ad alios spectat. nũꝙͥ nõ demẽs uidebit᷑
qui aliqͥd sibi uendidisse se dicit. qr uẽdicio
alienatio ẽ ⁊ rei suc uirisq sui ĩ aliũ tnͣs¬

Expanded text:
d sequitur, non concedam; Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia venditio alienatio est et rei su
Abbreviated transcription (Latin):
gaueri ꝙͣ sẽꝑ qͣre dederi. eotũ ĩꝙͣ in eo est
ꝓmisi retinebo. s qd̾ nõ recte dedi repeta
demẽs ẽ qͥ fidẽ p̃stat errori.philippꝰ mace¬
donũ hẽbat militẽ̾ manu fortẽ cuꝰ ĩ młtio
expediciõib utilẽ exꝑtus oꝑa. subiñ ex p̃da
ĩpossiones cui daz macedoĩs expuls: eͥ ꝯd ut
nũciatũ ẽ accucurrit. sp̃m eiꝰ recollegit ĩ
uillã cũ suã tnͣstulit. lectulo suo cessit af¬
feccũ semiammẽꝙ ircreauit. dicbꝰ tͥgnita
sua ĩpensa curauit. refecit. uatico ĩstrireit

Expanded text:
am semper, quare dederim. Totum, inquam, in eo est, promisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem expertus operam subinde ex praeda in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus triginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxi
Abbreviated transcription (Latin):
eger filio ⁊ puerꝑa ueor me tenet. Diã eẽ de¬
bẽt eadẽ q̃ fuerãt. cũ pmiterẽ ut ꝓmittẽt. s
fide̾ tencas erue aũt fi maior mutatio põt
dabit mͥ ꝯsiliũ ꝓiuisse rei modꝰ si eeiguũ ẽ
dabo nõ qr dignꝰ es s qr ꝓmisi. nec tãꝙͣ mu¬
nꝰ dabo s u̾ba mea redimã ⁊ aurẽ m puellã
dãpno castigabo ꝓutcẽtis temeritatẽ. Ecce
ut doleat tͥ ut postra ꝯsideracis loq̃ris qd̾ di¬
ce̾ solemꝰ lingnariũ dabo. si malꝰ erit nõ co

Expanded text:
net. Omnia esse debent eadem, quae fuerunt, eum promitterem, ut promittentis fidem teneas ; quae autem maior fieri mutatio potesdabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo promittentis temeritatem : " Ecce, ut doleat tibi, ut postea consideratius loquaris ! " Quod dicere solemus, linguarium dabo. Si maius erit, non co
Abbreviated transcription (Latin):
ablatus e ꝯspectu colamꝰ. quomõ ille
ħ egerũt ut nõ ĩ unã etatẽ ꝓdessẽt. s bñ¬
ficia sua ⁊̃ post se relĩq̃rẽt. ita nos nõ una¬
etate grati sumꝰ. hic magnos uiros gc¬
nuit digns ẽ bñficiis. Qualtũq ẽ dignos
cussu solis illustrãt. ita mhertes maior su¬
oꝵ luce resplẽdeãt. Excusare ħ loco t̾ mi li¬
berał deos uolo. Int̾dũ enĩ solemꝰ dice̾ qd s̃¬

Expanded text:
e id egerunt, ut non in unam aetatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate grati simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque est; dignos cussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant. Excusare hoc loco tibi, mi Liberalis, deos volo. Interdum enim solemus dicere
Abbreviated transcription (Latin):
Placon inqͥt agit socrati grãs ꝙ ab illo di¬
dicit. q̃re se sibi nõ agat ꝙ seip̃e a doaut
m. cato ait. qd̾ tͥ deerit a teip̃o mutuare. q̃re
douore mͥ nõ possũ si comodare possu In¬
nũabilia sũt in quib nos ꝯsuecudo didit
Diccre solemꝰ sinc loquar mecũ. et ego mñ
aurẽ ꝑuella. que si uera sũt ꝙ̃ adm aliqͥs
sibi nusci debet sio ⁊ gras ageꝰ quomaliõb¬
iurgare sesic ⁊laudare. quom̃o dopuo e¬

Expanded text:
Platon, inquit, agit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, loquar mecum ' et ' Ego mihi aurem pervellam.' Quae si vera sunt, quemadmodum aliquis sibi irasci debet, sic et gratias agere ; quomodo obiurgare se, sic et laudare se ; quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ꝑ se uitandꝰ sit. s qr aliqͥd illi timẽdũ
ẽ. ꝙ̃młti enĩ sũt qͥb ĩgratos ẽẽ tuto licet
demq ingratũ uoco qͥsqͥs metu gratꝰ ẽ.
deos nemo sanꝰ tunet furor ẽ em metuere
salutaĩa. nec qͥsꝙͣ amat qͦs timet. Tu de¬
inq epicure deũ merme fucis oĩa illi
tela oẽ detraxisti potẽtiã. et ne cuiꝙͣ me¬
diuisũq a ꝯtactu ⁊ aspectu mortal ui
nõ habes qͣre uerearis. nulla illi nͨ tͥbu¬
caq se cadẽtiũ euitat. nõ exaudiẽs uota
nͨ nr̃i curiosꝰ atqͥ hũc uis iuderi colere na

Expanded text:
n per se vitandus sit, sed quia aliquid illi timendum est ; quam multi enim sunt, quibus ingratis esse tuto licet ! Denique ingratum voco, quisquis metu gratus est. Deos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisquam amat, quos timet. Tu denique. Epicure, deum inermem facis, omnia illi tela, omnem detraxisti potentiam et, ne cuiquam medivisumque a contactu et a conspectu mortalium non habes quare verearis ; nulla illi nec tribucaque se cadentium evitat non exaudiens vota nec nostri curiosus. Atqui hunc vis videri
Abbreviated transcription (Latin):
q ⁊ an̾ hos aliis nõ minꝰ clarissimis ⁊ si
pͥuati pares q aliis uitã exegerũt. ei̾d tu
cũ maniertũ scanrũ ꝯsulẽ facẽs ignorabas
ancillaꝵ illũ suaꝵ mẽstruũ ore hiante ex¬
spectare. nũqͥd enĩ ip̃e dissilabat. nũqͥd purꝰ
uideri uolebat. Referã tͥ dictũ eiꝰ in se. qd̾
circũferri memini ⁊ ip̃o p̃sente laudar pol¬
lini annio iacẽti obsceno u̾bo usus dixãt
se factuꝵ id qd̾ pati malebat. et cũ pollioĩs

Expanded text:
claris viris, etiam si privati paresque aliis vitam exegerunt. Quid ? Tu, cum Mamercum Scaurum consulem faceres, ignorabas ancillarum illum suarum menstruum ore hiante exceptare ? Numquid enim ipse dissimulabat? Numquid purus videri volebat ? Referam tibi dictum eius in se, quod circumferri memini et ipso praesente laudari. Pollioni Annio iacenti obsceno verbo usus dixerat se facturum id, quod pati malebat ; et eum Pollionis
Abbreviated transcription (Latin):
d dat ne nõ det ne occationc̃ bñfaciẽdi
ꝑdat. uobis uoluptas ẽ mertis ocista¬
tore corpusculĩ ⁊ securitatẽ sopietꝰ si¬
imllmiã appetẽ et sub densa umbra
latitade tenerrimis ꝙ cogitatiõib q̃s
tñqllitatẽ uocatis aĩ marcẽtio oblecra e
torporẽ ⁊ cibis potioĩbq int ortor la¬
tebeã corpora ignauia pallẽtia sagmãe
Nobis uoluptas ẽ dare bñsicia.iii. labori¬
osa dũ alioꝵ labores leuẽt. uł ꝑiculosa
dũ aliis ꝑiculis extͣhãt uł rõnes nr̃as
aggͣuatiua dũ alioꝵ ncc̃itates ⁊ ãgusti as

Expanded text:
iendi perdat. Vobis voluptas est inertis otii facere corpusculum et securitatem sopitis simillimam appetere et sub densa umbra latitare tenerrimisque cogitationibus, quas tranquillitatem vocatis, animi marcentis obiectare torporem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia pallentia saginare ; nobis voluptas est dare beneficia vel laboriosa, dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios periculis extrahant, vel rationes nostras adgravatura, dum alio
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ oĩb uicia sũt. s nõ oĩa in singlis extãt
hũc nat᷑a ad auariciã ĩpellit. hic uio. hic
libidini deditꝰ ẽ aut si nũdũ deditꝰ ita for¬
matꝰ ut ĩ ħ illũ mores sui ferãt. Itaq ut
ad ꝓpoĩtũ reu̾tar nemo nõ igͣtꝰ ẽ qͥ malꝰ¬

Expanded text:
in omnibus vitia sunt, sed non omnia in singulis extant. Hunc natura ad avaritiam impellit ; hic vino, hic libidini deditus est aut, si nondum deditus, ita formatus, ut in hoc illum mores sui ferant. Itaque, ut ad propositum revertar, nemo non ingratus est, qui mal
Abbreviated transcription (Latin):
bñ meritis gr̃ã. Ad hoc dic mͥ q̃ cã nos ꝑ¬
ducit. Lucrũ: qd̾ qͥ nõ ꝯtẽpint ĩgratus est.
Ambicio: et q̃ iactatio ẽ soluisse qd̾ debeas
metus: nullꝰ ingrato. huic enĩ um rei
nõ possuims lege̾ tũꝙͣ satis nat᷑a cauiss
Quomi nulla lex amare parẽtes. indulgẽ
ꝙ̃adm̃ nemio ĩ amorẽ sui cohortãd est
placẽt suapte nat᷑a.adeoq graciosa uͥtꝰ ẽ
ut isitũ sit ⁊ malis ꝓbare meliora. Qs ẽ¬

Expanded text:
bene meritis gratiam ? Ad hoc, dic mihi, quae causa nos perducit ? Lucrum ? Quod qui non contemnit, ingratus est. Ambitio ? Et quae iactatio est solvisse, quod debeas ? Metus ? Nullus ingrato ; huic enim uni rei non posuimus legem, tamquam satis natura cavisset. Quomodo nulla lex amare parentes, indulgere m nemo in amorem sui cohortandus estplacent suapte natura, adeoque gratiosa virtus est, ut insitum sit etiam malis probare meliora. Quis es
Abbreviated transcription (Latin):
grati uelimꝰ ẽẽ cũ mormi: qͣre sĩgłoꝵ
ꝑpẽdamiꝰ officia qͣre id agamꝰ ĩ oẽ uitã
nr̃a memoria decernẽte ne cuiꝰ officii
uideami obliti. Nichil iã suꝑẽ quo spes
porrigat᷑. nullo tñ cardine poĩti abire
liciendas mẽtes hõiu iugẽs honesti
potẽtia. cuiꝰ pulc̾tudo aĩos c̾cũfũdit. et
deliuitos admiratio lumĩs ac fulgoris¬
ui rapit. at ml̾ta comoda hĩc oriũt᷑. et
tutior ẽ uita meliorib amorq ⁊ ẜ bõꝵ¬
idiciũ.etasq securior ꝙͣ ĩocẽtia quã
grata mẽs ꝓseqͥt᷑. fuisset enĩ inqͥssima
reꝵ nat᷑a si ħ tm̃ bonũ miseꝵ ⁊ anceps
⁊ sterile fecissi. s intuere an ad istã uͥtutt̃
⁊ rupes ⁊ feris ac serpẽtib obsessũ iter
fu̾is iturꝰ. Nõ iõ ꝑ se nõ ẽ expetẽdũ cui
aliqͥd extͣ qͦ emolum̃ti adhẽt. fere em̃ pł¬
c̾rima q̃q młtis ⁊ aduẽticuis comitata st̃
dotib. s illas trahũt ip̃e p̃cedũt. nũ du¬

Expanded text:
grati velimus esse, cum morimur, quare singulorum perpendamus officia, quare id agamus in omnem vitam nostram memoria decernente, ne cuius officii videamur obliti ? Nihil iam superest, quo spes porrigatur ; in illo tamen cardine positi abire liciendas mentes hominum ingens honesti potentia, cuius pulchritudo animos circumfundit et delenitos admiratione luminis ac fulgoris sui rapit. At multa hoc commoda oriuntur, et tutior est vita melioribus amorque dicium aetasque securior, quam innocentia, quam grata mens prosequitur. Fuisset enim iniquissima rerum natura, si hoc tantum bonum miserum et anceps et sterile fecisset. Sed illud intuere, an ad istam virtutem, xa et rupes et feris ac serpentibus obsessum iter fueris iturus. Non ideo per se non est expetendum, cui aliquid extra quoque emolumenti adhaeret ; fere enim pulcherrima quaeque multis et adventiciis comitata sunt dotibus, sed illas trahunt, ipsa praecedunt. Num du
Abbreviated transcription (Latin):
sciẽs ingͣtũ ẽẽ. Pmicte mͥ aliqͥd int̾loqͥ
ne int̾rogaciõe nisidiosa capiam᷑. duos ex
ꝯstitutiõe stoyca accipe nigratos. alt̾ ẽ ĩgͣtꝰ
intẽꝑantes dicimꝰ auaros luxuriosos..
nõ caret quomõ nulla caret. Dabit bñs
uir bonꝰ. nulli enĩ dare potiͣt si tales sub¬

Expanded text:
sciens ingratum esse. Permitte mihi aliquid interloqui, ne interrogatione insidiosa capiamur. Duos ex constitutione Stoica accipe ingratos. Alter est ingraintemperantes dicimus, avaros,luxuriosos, non caret, quomodo nulla caret, dabit beneficium vir bonus ; nulli enim dare poterit, si tales
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ pudiciciã timori p̾stitit nõ sibi. Eodẽ mͦ
ꝯ bñficiũ ut recipẽt dedit. nõ dedit. gͦ et
nos bñficiũ damꝰ aĩalib q̃ aut usui aut
almñto fut᷑a nit̾mꝰ. bñficiũ damꝰ arbu¬
stio q̃ colimꝰ ue siccitate aut ĩmoti ⁊ neg¬
lecti soli duricia laborẽt. nemo ad agrũ
colẽdũ ex cqͦ ⁊ bono ueĩt n ad ullã rx̃ cuꝰ
extͣ ip̃a fructꝰ ẽ. ad bñficiũ dãdũ nõ ad

Expanded text:
 non sibi. Eodem modo, qui beneficium ut reciperet dedit, non dedit. Ergo et nos beneficium damus animalibus, quae aut usui aut alimento futura nutrimus ! Beneficium damus arbustis, quae colimus, ne siccitate aut immoti et neclecti soli duritia laborent ! Nemo ad agrum colendum ex aequo et bono venit nec ad ullam rem, cuius extra ipsam fructus est ; ad beneficium dandum non ad
Abbreviated transcription (Latin):
ad exc̾cendã artẽ instrumẽta nõ suppe¬
tũt. nec ninꝰ canẽdi ꝑitus cuiauocẽ ex¬
audr fremit obstrepẽtiũ nõ sunt. uolo
referre gr̃a post ħ aliqͥd suꝑẽmͥ. nõ ut
gratus s ut solutus sim. sepe enĩ ⁊ qui

Expanded text:
trumenta non suppetunt, nec minus canendi peritus, cuius vocem exaudiri fremitus obstrepentium non sinit. Volo referre gratiam : post hoc aliquid superest mihi, non ut gratus, sed ut solutus sim ; saepe enim et qui
Abbreviated transcription (Latin):
torc̃ meũ ꝯtĩgat. narrauit philippo nau¬
fragiũ suũ auxiliũ tacuit ⁊ ꝑtinꝯpetiit
ut sͥ cuiꝰdã p̃dia donaret. Ille quidẽ erat
hospes eiꝰ is ip̃e a quo receptus erat a quo
sanatus.multa intetĩ reges ĩ bello p̾sertĩ
aꝑtis oculis donãt/ nõ sufficit hoĩ usto
tot armatis cupiditatib nõ põt qͥs ꝙͣ eo¬
dẽ tpͣeͣ ⁊ bonũ uirũ ⁊ bonũ ducẽ agẽ Quo¬
iussit. expulsus bonis suis ille nõ ut rus¬
ticꝰ ĩniriã tacitus tulit. ꝯtẽtus ꝙ ⁊ ip̃e do
natus nõ eẽt. s philippo epła strictã ac
liberalẽ scͥpsit. qua accepta ita erarsit ut
statĩ pausamie mãdaret. ut bona pͥori
dño restituẽt. Cetm ĩꝑbissio militi ĩgãs¬
simo hospiti. auidissimo naufrago stigma¬
ta inscͥbe̾t igratũ hoĩe testãtia. dignus
quidẽ fuit cuiꝰ nõ inscͥbẽnt ille litẽ si ĩscl¬
ꝑent᷑. qui hospitẽ suũ nudo ⁊ naufragosile¬
m id qͦ iacuerat ip̃e litus expulãt. s idẽ

Expanded text:
torem meum contingat." Narravit Philippo naufragium suum, auxilium tacuit et protinus petit, ut sibi cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, a quo sanatus. Multa interim reges in bello praesertim opertis oculis donant. " Non sufficit homo iustus tot armatis cupiditatibus, non potest quisquam eodem tempore et bonum virum et bonum ducem agere. Quoiussit. Expulsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit contentus, quod nonatus esset, sed Philippo epistulam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem
Abbreviated transcription (Latin):
neminẽ nõ amare bñficia sia nemiẽ
nõ ita ꝯpoĩtũ aĩo ut libẽti⁊ uideat ĩ quẽ
młta ꝯgessit.cui nõ cã sit ite⁊ dãdi bnͣ¬
siai. semel dedisse erd̾ nõ accitrt nͥ nos ip̃a
delectar ẽt bñficia Quãsepe dicẽtẽ audias
nõ sustineo illũ desere̾ cui dedi uitñ quẽ ẽ
ꝑiculo eripiii. Rogat me ut cãm suã ⁊ᷤ
hoĩes gͣtiosos agã. nolo s qͥd faciã Iã illi
deinde qr dedimꝰ cui micio rõ nõ fuiss p̃s¬

Expanded text:
neminem non amare beneficia sua, neminem non ita compositum animo, ut libentius eum videat, in quem multa congessit, cui non causa sit iterum dandi beneficii semel dedisse. Quod non accideret, nisi ipsa nos delectarent beneficia. Quam saepe dicentem audias : " Non sustineo illum deserere, cui dedi vitam, quem e periculo eripui. Rogat me, ut causam suam contra homines gratiosos agam ; nolo, sed quid faciam ? Iam illi deinde quia dedimus ? Cui initio ratio non fuisset p
Abbreviated transcription (Latin):
Quã sepe hõi donaçionẽ suã ĩꝯsultã ob¬
uirgãtiũ hãc exaudiuimꝰ uocẽ. mallẽ ꝑ¬
didisse ꝙͣ illi dedisse. Tupissiũ dãpin
genꝰ ẽ. ĩ cõsulta donatio młto q grauiꝰ
male dedisse bñsiciũ ꝙͣ nõ recepisse. alie
sim. Eligo em̃ eũ qͥ gratus nõ ꝗͥ redditurꝰ
sit. sepe aũt ⁊ nõ redditurꝰ gratior ẽ ꝙͣ qͥ¬
redoiat. Ad aĩ tendit estimacio mea Iõ
locupletẽ ⁊ ĩdignũ p̃t̾ibo. pauꝑi mro bono
dabo. Erit eñ ĩ sũma mopia gratus. et cũ
oĩa illi deerũt suꝑ est aĩmꝰ nõ lucrũ ex bñ¬
ficio capto nõ uoluptatẽ. nõ gła̾. um placẽ
ꝯtentꝰ. In ħ dabo ut qd̾ oportet faciã. qd̾ opor¬
tet aũt nõ ẽ sine elecciõe. Qrue qͣlis fuc᷑a sit
int̾rogas.Eligã iurũ integrũ simplicẽ iue¬
morẽ gratũ aliem abstinẽtẽ sui nõ auare
tenacẽ bẽiuolã. hũc ego cũ elegero lic nich
illi fortuna tͥbuat ex quo referre gr̃a pos¬

Expanded text:
uam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem: " Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non recepisse ; aliesim ; elige enim eum, qui gratus, non qui redditurus sit, saepe autem et non redditurus gratus ereddidit. Ad animum tendit aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum omnia illi deerunt, supererit animus. Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non gloriam ; uni placere contentus in hoc dabo, ut quod oportet faciam. Quod oportet autem non est sine electione. Quae qualis futura sit, interrogas ? Eligam virum integrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam pos
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ingratũ. Ut diu̾sa illoꝵ oꝑa. ita diu̾sa int̾
se ꝓpoĩta sũt. Ille ingratꝰ ẽ ꝙͣuis nõ oporte¬
at qr expedit. hic gratus ẽ ꝙͣ nõ expediat
qr oportet. ꝓpoĩtũ ẽ nobis scd̃m reꝵ n̾am
uiue̾ ⁊ deoꝵ exẽpla sequi. dii aũt qd̾cũq
faciũt in eo ꝙ p̃t̾ ip̃a faciẽdi rõe sequũt᷑
nͥ forte illos existimas fructũ opeꝵ suoꝵ
terras fructib ĩpleãt.ꝙͣ oportũs ⁊ ĩ oẽs
horas ferẽtib uẽtis maria ꝑmoueãt ꝙͣ¬
tis ymbrib repẽte deiectis solũ molliant
uenasq fontiũ arentiũ remtegiẽt ⁊ ĩfuso
ꝑ occulta nuit̾mẽto nouẽt Oĩa ista sine
ueniat. Pudeat ullũ uenale er̃ bñficiũ

Expanded text:
 ingratum ; ut diversa illorum opera, ita diversa inter se proposita sunt. Ille ingratus est, quamvis non oporteat, quia expedit; hic gratus est, quamvis non expediat, quia oportet. Propositum est nobis secundum rerumet deorum exemplum sequi. Di autem, quodcumque faciunt, in eo quid praeter ipsam faciendi rationem secuntur ? Nisi forte illos existimas fructum operum suorum terras fructibus impleant, quam opportunis et in omnes oras ferentibus ventis maria permoveant, quantis imbribus repente deiectis solum molliant venasque fontium arentes redintegrent et infuso per occulta nutrimento novent. Omnia ista sine tas conducta veniat. Pudeat ullum venale esse beneficium:
Abbreviated transcription (Latin):
endi tp̃s. At qͥ in scios rẽ ꝑ se expetẽdã esse
bñfacẽ aduenis mõ ĩ nr̃m portũ delatis
⁊ statĩ abituris succurrimiꝰ Ignoto nauf᷑¬
gio nauẽ qua reuehat᷑ ⁊ damꝰ ⁊ struimꝰ
Discrdit ille uix satis noto salutis auctõe
debitores nobis deos delegat p̃cat᷑ qr illi
ꝓ se gr̃a referãt. Int̾im nos uuat steril
bñsicii cõsciẽtia Q̾d cũ ĩ ip̃o fine iute ꝯsti¬

Expanded text:
pus. Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auctore debitores nobis deos delegat precaturque, illi pro se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ? cum in ipso vi
Abbreviated transcription (Latin):
chil ꝯsecutuꝵ ut młta ĩ gr̃a scd̃m datũ
uidet. qͥ sperat cũ reddit. Ingratũ uoco qͥ
egro assidet qr testam̃tũ facturꝰ ẽ. cui de
hẽditate aut de legato uacat cogitare.
faciat licet oĩa q̃ facẽ bonꝰ anncꝰ ⁊ mẽor
⁊ cͥca cadauer uolat. Gratꝰ aĩmꝰ ip̃a u̾tu¬
te ꝓpoĩti sui capit᷑. uis scire hoc ita esse:
nec illũ utilitate corrũpi. duo gnͣa sũt

Expanded text:
um videt, qui sperat, cum reddit. Ingratum voco, qui aegro adsidit, quia testamentum facturus est, cui de hereditate aut de legato vacat cogitare. Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor et circa cadaver volat. Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt
Abbreviated transcription (Latin):
cio insolubile cũ creditũ nullũ nͥ solui
aut possit aut debeat. adeo bñficiũ utili¬
tatis cã dandũ nõ c̃ ut sepe ꝙ̃adm̃ dixi
cũ dãpno ⁊ ꝑicło dandũ sit. Sic latͦmb
ccũuẽtũ defendo ut tuto trãsire ꝑmitat᷑
Reũ gr̃a laborãtẽ tueor/ et hõiu potẽtiũ
factionẽ ĩ me ꝯu̾to. q̃s illi detraxero sordes
sub accusatorib udẽ fortasse sũpturꝰ cũ
abire in ꝑtẽ alterã possi ⁊ securꝰ spectare
aliena certamnĩa spondeo ꝓ uidicato. et
suspẽsis amici boms libellũ deicio credi¬
torib eiꝰ me obligaturꝰ ut possĩ seruare
tusculanũ atqr tyburtinũ ꝑatus salubri¬
tatis cã ⁊ estiui secessus quoto ãno ẽpturꝰ
sit disputat cũ erit tuendũ ẽ. Eadẽ bñficii¬

Expanded text:
cio insolubile, eum creditum nullum non solvi cio insolubile, eum creditum nullum non solvi aut possit aut debeat. Adeo beneficium utilitatis causa dandum non est, ut saepe, quemadmodum dixi, cum damno ac periculo dandum sit. Sic lat ut tuto transire permittatur ; reum gratia laborantem tueor et hominum potentium factionem in me converto, quas illi detraxero sordes, sub accusatoribus isdem fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus spectare aliena certamina ; spondeo pro iudicato et suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus eius me obligaturus ; ut possim servare Tusculanum aut Tiburtinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno empturus sit, disputat ; cum erit, tuendum est. Eadem in benefici
Abbreviated transcription (Latin):
Cis eni int̾e qͥb demꝰ a nullo rece ꝑti
tib solũ añ oculos honestũ stetit. Tadiu
officioꝵ praui iudices ꝙͣ diu illa dep̃uat
spes aut metꝰ et mertissimũ uiciũ uo¬
luptas. ubi mors int̾clusit oĩa ⁊ ad ferẽ¬
dã sm̃a ĩcorruptũ iudicẽ misit q̃rimꝰ
cura sanctiore ꝯponimꝰ qr qd̾ ad nos
nõ ꝑtinet at me ħcules tũc magna
uoluptas sũbit cogitãtẽ hũc ego lo¬
cupleciorẽ faciã ⁊ huiꝰ dignituti ad¬
iectis opib aliqͥd splẽdoris adfunda
Si nõ damꝰ bñficia nͥ recepturi inte¬
statꝰ moriendũ sit. Dicitis inqͥt bñfi¬
ciũ creditũ solubile ee̾. creditũ aũt ñ
ẽ res ꝑ se expetenda. cũ credicũ dicirꝰ
ymagĩe ⁊ tnͣslatiõe utim᷑. sic enĩ et
legẽ scimiꝰ. iusti ĩnsti q regnlã ẽẽ. re
gula nõ ẽ res ꝑ se expetẽda. ad ħ u̾ba
demõstrãde rei cã descẽdimꝰ. Cũ dico cir¬
ditũ intelligr̾ tãꝙͣ creditũ. Uis scire adi¬

Expanded text:
id enim interest, quibus demus a nullo recepturitibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus cura sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem : " Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intestatis moriendum sit ! "Dicitis," inquit, "beneficium creditum insolubile esse ; creditum autem non est res per se expetenda." Cum creditum dicimus, imagine et translation utimur ; sic enim et legem dicimus iusti iniustique regulam expetenda. Ad haec verba demonstrandae rei causa descendimus ; eum dico creditum, intellegitur tamquam creditum. Vis scire ? Adi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊iu ẽ nũs qr ⁊ ordo ⁊ scĩa. Qnocũq te
flexeris ibi illũ tudebis occurrẽtẽ tibi
nichil ab illo uacat. opus suũ ip̃e ĩplet
Ergo nichil agis ĩgratissiẽ mortuliu
sine deo ẽ. nͨ d̾s siue nat᷑a s idẽ ẽ utpũq
distat officio. Si qd a sencca accepisses
auneo te debẽ dicẽs ułlucio. nõ c̾ditorẽ
mutares s nomẽ. qũ siuc p̃nomẽ eio

Expanded text:
umerusque et ordo et scientia. Quocumque te flexeris, ibi illum videbis occurrentem tibi ; nihil ab illo vacat, opus suum ipse implet. Ergo nihil agis, ingratissime mortalium, sine deo est nec deus sine natura, sed idem est utrumque, distat officio. Si, quod a Seneca accepisses, Annaeo te debere diceres vel Lucio, non creditorem mutares, sed nomen, quoni
Abbreviated transcription (Latin):
terminũ ponẽs. Insita sũt nobis oũ eta¬
tũ õns artiũ semma. magister qr ex ogł¬
nõmẽ deo. qͥd enĩ alũd ẽ nata ꝙͣ deus
ꝯpellare. ⁊ iouẽ illũ optimũ ac maximũ
rite dices ⁊ touãtẽ ⁊ statorẽ qͥ non ut
historidi tradiderũt ex eo ꝙ post uotũ su¬
sceptũ acies romanoꝵ fugiẽtiũ stetit
s ꝙ stãt bñficio eiꝰ onĩia. stator stabili¬
torq ẽ. hũc eũdẽ f̾atũ si dixis nõ mẽtie¬
ris. nã ꝗ fatũ inchil aliud sic ꝙͣ series
ĩplexa eausaꝵ ule ẽ p̾a oĩu cã ex qua

Expanded text:
terminum ponens. Insita sunt nobis omnium aetatium, omnium artium semina, magisterque ex occnomen deo ? Quid enim aliud est natura quam deus pellare ; et Iovem illum Optimum ac Maximum rite dices et Tonantem et Statorem, qui non, ut historici tradiderunt, ex eo, quod post votum susceptum acies Romanorum fugientium stetit, sed quod stant beneficio eius omnia, stator stabilitorque est. Hunc eundem et Fatum si dixeris, non mentieris ; nam cum fatum nihil aliud sit, quam series implexa ca
Abbreviated transcription (Latin):
uocabis. Doc metalła defodit tot flunĩa
tia argẽti acus ferri ĩniane podꝰ oĩb locis
obrutis cuiꝰ ĩuessigadi tͥ sticultatẽ dedit¬
ac latẽtiu diuiciaꝵ in ssmma t̾ra signa di¬
sposunt. negas te accepisse bñficui. Si donꝰ
tibi donet᷑ in qua marmõis aliqͥd resplẽte¬
at. ⁊ tectũ iitidis auro aut coloribꝰ spresti
nõ ĩ mediocie minꝰ uocabis. Ingẽs t̾ doĩci¬
liũ sine ullo moe̾dii aut mine inetu striueit
in quo uides nõ tenues crustas ⁊ ip̃a qua
serant᷑ lãma graciliores. s integ̃o lapidii
p̃ciosis simi moles s totas uarie disticte ꝓ
mat̾ie cuiꝰ tu ꝑuula frustra miraris.
tectũ uo alit̾ nocte alit̾ int̾ dui fulgẽs
negas te ullũ mims accepisse. Et cũ ista
q̃ habes mãgno estimos qd̾ ẽ ĩgti hoĩs
cinꝰ cursu uitalis ꝯtinet᷑ calor. uñ ista
palatũ tuũ saporibo exqͥsitis ultͣ societatẽ
lacescẽtia Uñ hec irritamẽta iã lasse bo¬
luptatis. Uñ ista qͥes in qua putrescis ac

Expanded text:
it, tot flumina tia ; argenti, aeris, ferri immane pondus omnibus locis obrutum, cuius investigandi tibi facultatem deditac latentium divitiarum in summa terra signa disposuit : negas te accepisse beneficium ? Si domus tibi donetur, in qua marmoris aliquid resplendeat et tectum nitidi us auro aut coloribus sparsum, non mediocre munus vocabis. Ingens tibi domicilium sine ullo incendii aut ruinae metu struxit, in quo vides non tenues crustas et ipsa, qua secantur, lamna gracili ores, sed integras lapidis pretiosissimi moles, sed totas variae distinctaeque materiae, cuius tu parvula frusta miraris, tectum vero aliter nocte, aliter interdiu fulgens : negas te ullum munus accepisse ? Et cum ista, quae habes, magno aestimes, quod est ingrati hominis, cuius cursu vitalis continetur calor ? Unde ista palatum tuum saporibus exquisitis ultra satietatem lacessentia ? Unde haec irritamenta iam lassae voluptatis ? Unde ista quies, in qua putrescis ac
Abbreviated transcription (Latin):
honestũ ẽ. nõ põt alia ꝯdicio eiꝰ eẽ cũ eadẽ
nat᷑a sit. ꝑ se aũt expetendũ et̃ honestũ. se¬
pe ⁊ habũde ꝓcatũ ẽ. In hac ꝑtenobis pug¬
na ẽ cũ epycureis delicata ⁊ u̾bratica t᷑ba
in ꝯuuuo suo philosophantũ. aput quo
uirtꝰ uoluptatũ ministra ẽ ilis paret. illic
sine uͥtute.sĩ qͣre ante uirtutẽõ. De ordine di¬
sputas. disputatioẽ ẽẽ de re tota ⁊ de potate

Expanded text:
esse, cum eadem natura sit. Per se autem expetendum esse honestum saepe et abunde probatum est. In hac parte nobis pugna est cum Epicureis, delicata et umbratica turba in convivio suo philosophantium, apud quos virtus voluptatum ministra est, illis paret, illis sine virtute." Sed quare ante virtutem est ? De ordine putas disputationem esse ? De re tota et de potestate
Abbreviated transcription (Latin):
debemꝰ ⁊ dicẽ. ħ agite optimi auuienes ꝓ
poĩta ẽ int̾ parẽtes ac liberos honesta
ꝯtentio. dedint maiora an receꝑint. nõ
iõ uicerũt ꝙr occupauerũt. Siumte modo
qĩui qualẽ decet ⁊ deficc̾ uolitt. Umcrtis
opeanteo. nec desũt tã pultro certamuni
duces qͥ ad siłia uos cohortẽt᷑ at ꝑ uesti¬
sia sua ire ad uiccoriã sepe iã ꝑatã ee
parẽtib iubeãt. uicit eneas patrẽ. I pe̾
eiꝰ nifãtie leue tutũq gestamẽ graut
semo ꝑ media hostiũ agrnia ẽt ꝑ cade¬
tis crca se urbis riunas ferẽs. cũ ꝯplexꝰ
sacra ec penates deos religios ⁊ sener ñ
sĩplici uadẽtẽ sarcina p̃met. tulit illũ
ꝑ ignes. ⁊ qͥd nõ pietas põt. ꝓtulit colẽ

Expanded text:
ere : " Hoc agite, optimi iuvenes ! Proposita est inter parentes ac liberos honesta contentio, dederint maiora an receperint. Non ideo vicerunt, quia occupaverunt. Sumite modo animum, qualem decet, et deficere nolite : vincetis optantes. Nec desunt tam pulchro certamini duces, qui ad similia vos cohortentur ac per vestigia sua ire ad victoriam saepe iam partam ex parentibus iubeant. " Vicit Aeneas patrem, ipse eius in infantia leve tutumque gestamen, gravem senio per media hostium agmina et per cadentis circa se urbis ruinas ferens, cum complexus sacra ac penates deos religiosus senex non simplici vadentem sarcina premeret ; tulit illum per ignes et quid non pietas potest
Abbreviated transcription (Latin):
orbẽ arm̃ta dimusit. Qurg̃gib ubiq
passim uagãtib pabulũ p̾stat. qͥ pascu¬
a hib̾nis estiua substituit. Qui nõ cala¬
carmẽ ad aliquã tñ obẜuationẽ modu¬
lari docuit. s tot artes. tot uocũ uarietu¬
tes. tot sonos alios spũ nr̃o alios ermno
cantus edituros tomiẽt ẽ neq enĩ nr̃a is¬

Expanded text:
bem armenta dimisit, qui gregibus ubique passim vagantibus pabulum praestat, qui pascua hibernis aestiva substituit, qui non calacarmen ad aliquam tamen observationem modulari docuit, sed tot artes, tot vocum varietates, tot sonos alios spiritu nostro, alios externo cantus edituros commentus est. Neque enim nostra is
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝑuemeẽt ad patrẽ tot ꝑicła maxĩos
ducts ꝙͣ maxĩe p̃nsẽtra ꝯtẽpsle. tot oppo¬
sitas difficultates ꝙ ad pͥmã pugnã exi¬
tue tyro ꝑ ueteranoꝵ corpora cucurrit
qr annos suos tñs iliuit. adice ut idẽ pr̃e
reꝵ defendat ⁊ ꝯspiratioĩ ĩ mucoꝵ potẽtiũ
exipiat. ut alteꝵ illi ꝯsulatã. ac ctiũ alios¬
q honores etiã ⁊̃ cõsularib ꝯcupisdẽdos
ꝯgerat. ut pauꝑi raptas belli uire opes
trudat. et qd̾ ẽ milicarib uiris speciosiss
diuitẽ illũ spoliis ⁊̃ hostilib faciat. si ad¬
huc paꝵ ẽ adice ut ꝓui̾cias ex̾ ordinai̾a ĩ¬
ꝑia ꝯtinuet. adice ut dirucis maximis
urbibꝰ romam ĩꝑii sine emulo ad ortus
uis p̃sidiũ afferẽs an decus. Dem̃ si hoc
paꝵẽ ifinge alique̾ tormẽta patͥs distus¬
sisse. finge in se tnͣstulisse licet tͥ ĩ ꝙͣtu
uelis extende̾ bñsida filii cũ pat̾nũ mnuiꝰ
sit ⁊ simplex ⁊ facile. s danti uolũtariũ q.

Expanded text:
ut perveniret ad patrem, tot pericula maximos duces eum maxime prementia contempsit, tot oppositas difficultates, quod ad primam pugnam exiturus tiro per veteranorum corpora cucurrit, quod annos suos transiluit ? Adice, ut idem patrem reum defendat et conspirationi inimicorum potentium eripiat, ut alterum illi consulatum ac tertium aliosque honores etiam consularibus concupiscendos congerat, ut pauperi raptas belli iure opes tradat et, quod est militaribus viris speciosissimum, divitem illum spoliis etiam hostilibus faciat. Si adhuc parum est, adice, ut provincias et extraordinaria imperia continuet, adice, ut dirutis maximis urbibus Romani imperii sine aemulo ad ortus ius praesidium adferens an decus ? Deinde, si hoc parum est, finge aliquem tormenta patris discussisse, finge in se transtulisse. Licet tibi, in quantum velis, extendere beneficia filii, cum paternum munus et simplex sit et facile et danti voluptar
Abbreviated transcription (Latin):
rẽtes suoo. discessisse creditũ ẽ ignes⁊
utrĩq flãma iecedẽte hinitẽ adaꝑtũ ꝑ
quẽ tnͣscurrent uiuenes dignissami qui
magna tuto aude̾nt. uicit antigonꝰ qui
cũ ingẽti p̾lio suꝑassot hostẽ p̃miũ bel¬
li ad patrẽ tnͣstulit ⁊ ĩꝑiu cypri ei t̃¬
didit. hoc ẽ regnũ. nolle regnare cum
possis. Uicit patrẽ ĩꝑiosũ qͥdẽ mauliꝰ qͥ
cũ añ ad tp̃s relegatꝰ eẽt a pr̃e ob ado¬
lesdetia biuta ⁊ chetẽ ad tͥbunĩ plebus q̃

Expanded text:
suos ; discessisse creditum est ignes et utrimque flamma recedente limitem adapertum, per quem transcurrerent iuvenes dignissimi, qui magna tuto auderent. " Vicit Antigonus, qui, cum ingenti proelio superasset hostem, praemium belli ad patrem transtulit et imperium illi Cypri tradidit. Hoc est regnum nolle regnare, cum possis. " Vicit patrem imperiosum quidem Manlius, qui, eum ante ad tempus relegatus esset a patre ob adulesce
Abbreviated transcription (Latin):
uie dedit sperans fore ꝓdicorẽ parẽtis
muitia nĩ aineruisse. se de uiuene c̃debat
ciua erilũ pro grauissĩ cr mñe nit̾ alia
maiisio obiciebat. iladtus adolestẽs se¬
cirtũ sfugit᷑ occultatu sinu ferrãi⁊ it

Expanded text:
ederat sperans fore proditorem parentis invisi, et bene meruisse se de iuvene credebat, cuius exilium pro gravissimo crimine inter alia Manlio obiciebat, nanctus adulescens secretum stringit occultatum sinu ferrum et
Abbreviated transcription (Latin):
facillĩe tollas. Cdd̾ cũ lõge a diis rẽmotũ
utilitas deo sꝑanda ẽ nlła deo dãdi bñsi¬
cii cã c̃. Scio qͥd hoc loco respõdeat᷑. Itaq
nõ dat deuo bñsicia s securꝰ ⁊ negligẽs nr̃
au̾sus a mũdo aliud agit. aut q̃ maxima
hũc furorẽ. ões ꝓfecto mortales ꝯsẽsissẽt
alioqndi surda mĩnia. ⁊ mefficaces deos
tͥ nosc̾emꝰ illoꝵ bñficia nũc oblata ult ͦ
nũc oĩb data magna tẽpestiua ĩgentes
minas int̾uẽtu suo soluetiat &̾s ẽ aũt tã
miser tã neglectꝰ. qͥstã dino fato ⁊ ĩ penã
genitaut nõ tã deoꝵ munificẽtiã sẽserit
Ipsos illos ꝯplor ãtos sortẽ suã ⁊ q̃rulos.
illo benigssio fõte munau̾it paꝵ ẽ añt ĩd

Expanded text:
facillime tollas. Quod cum longe a dis remotum utilitas deo speranda est, nulla deo dandi beneficii causa est. Scio, quid hoc loco respondeatur : " Itaque non dat deus beneficia, sed securus et neclegens nostri, aversus a mundo aliud agit aut, quae maxima hunc furorem omnes profecto mortales consensissent adloquendi surda numina et inefficaces deos, nisi nossemus illorum beneficia nunc oblata ultro, nunc orantibus data, magna, tempestiva, ingentes minas interventu suo solventia. Quis est autem tam miser, tam neclectus, quis tam duro fato et in poenam genitus, ut non tantam deorum munificentiam senserit ? Ipsos illos complorantes sortem suam et querulos cillo benignissimo fonte manaverit. Parum est autem
Abbreviated transcription (Latin):
In delicias aniam̃. Tot arbusta nõ unomͦ
frugifera. tot herbe salutares tot uaniem¬
tes ciboꝵ ꝑ totũ ãnũ digeste ut merti q
fortuita t̾re almiẽta p̃bẽnt Iã aĩalia oĩs
gñis. alia ĩ sicco solidoq. alia ĩ huĩdo nas¬
cetia. alia ꝑ subline demissa ut oĩs reꝵ
nat᷑e ꝑs tͥbutsi alied̾ uobis ꝯferret. Flũia
hec amenissimis flexib cãpos cingentia
ilta p̾bit̾a com̃tia uia. uasto ⁊ nauigabili
cuisu uadẽtia. ex qͥb q̃dã estatis dieb mi¬
rabile increnietũ p̃bent cͣhũt ut arida
feruẽti subiecca celo loca subica uis esti¬
ui torrẽtis irriget Qͥd medicatoꝵ dorrẽ¬
ũdatio delar marĩe te qr fluctib ⁊ fremi

Expanded text:
in delicias amamur ? Tot arbusta non uno modo frugifera, tot herbae salutares, tot varietates ciborum per totum annum digestae, ut inerti quoque fortuita terrae alimenta praeberent ? Iam animalia omnis generis, alia in sicco solidoque, alia in umido nascentia, alia per sublime demissa, ut omnis rerum naturae pars tributum aliquod nobis conferret ? Flumina haec amoenissimis flexibus campos cingentia, illa praebitura commercio viam vasto et navigabili cursu vadentia, ex quibus quaedam aestatis diebus mirabile incrementum trahunt, ut arida et ferventi subiecta caelo loca subita vis aestivi torrentis irriget ? Quid mercatorum torrenundatio ? Te, Lari maxime, teque, fl