comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tum excitatio ẽ płib aũt nõidus in eadem reuulgo utimurꝰ quȩ tñ si cliducas suã ꝓpͥ¬
am quandam᷑ ui ostendã . Nam e urbonitas dr̃ qua quiđ fignificaꝵ iuideo sermoni
p̃ferentem in ibis ⁊ sono ⁊ usu propum quendam gestũ urbis ⁊ sumptam ex conuecsatõe
docteꝵ ticitam eruditionẽ. Deniq ciã g̃ria sit rusticitas. uenistũ esse qd̾ cũ grã
prodem ⁊ Uenere dcm̃ appar&. Salsum in consuetudine ꝓridiculo tm̃ actꝓpimꝰ nat᷑a
guo est corpore mica salis hoc dĩc nihi in corpore eius esse nidiculũ. Salsum igit᷑
etit qd̾ non erit insulsum uelut qd̵ddem simp̃ orõis condim̃tũ qd sentit᷑ letente iu-¬
dicio uel ut palatũ excitat qd a tedio deferdit eroez. Sane tnut ille in cibis paulo
libalius aspsus si tã non sit ĩmodicus affert aliquid ꝓpe noluptaris Ita hni g in dẽo
hñt quddam qdꝰ nobis faciat audiendi sitim. facetum q non tm̃ citca ridicula opi¬

Expanded text:
quae tamen si diducas, suam quandam propriam vim ostendent. nam et urbanitas dicitur, qua quidem significari video sermonem praeferentem in verbis et sono et usu proprium quendam gustum urbis et sumptam ex conversatione doctorum tacitam eruditionem, denique cui contraria sit rusticitas. venustum esse, quod cum gratia quadam et venere dicatur, apparet. salsum in consuetudine pro ridiculo tantum accipimus; natura gno est corpore mica salis, non hoc dicit, nihil in corpore ejus esse ridiculum. Salsum igitur erit, quod non erit insulsum, velut quoddam simplex orationis condimentum, quod sentitur latente judicio, et velut palatum excitat, quod et a taedio defendit orationem. Sane tamen, ut ille in cibis paulo liberalius aspersus, si tamen non sit immodicus, adfert aliquid propriae voluptatis, ita hi quoque nt quiddam, quod nobis faciat audiendi sitim. facetum quoque non tantum circa ridicula opi
Abbreviated transcription (Latin):
rephendomus nossta ridicila iudicomus ut ꝑbo ꝗcerenis utar. Dicimus aliq̃ slibas¬
inda nanq eaden que si imprudentib excidant scuita st sisimulatus uemuste
credunt. Tertium est g̃nus ut iam dĩc in decipiendis expectationib dc̃is aliter
la aut facimus aut dicimus facto risus conciliatur int̾im admixta gͣnitete it
M. cecilius pretor cũ sellam eius curulẽ consul i sauricus fregisset alt̾r pouit
loris intentam. Diaebat᷑ oũt consul a parte flagris ahĩ asus. Int̾im sme respc̃u
pudoris ut in illa apodixe cecilieno q̃d noq oretors neq unii iurs grami cõueniat

Expanded text:
eludimus. Nostra ridicule indicamus et, ut verbo Ciceronis utar, dicimus aliqua subabsurda. namque quaedam, quae, si imprudentibus excidant, stulta sunt, si simulamus, venusta creduntur. tertium est genus, ut idem dicit, in decipiendis exspectationibus, dictis aliter ur. item ridicula aut facimus aut dicimus. facto risus conciliatur interim admixta gravitate: ut M. Caelius praetor, cum sellam eius curulem consul Isauricus fregisset, alteram posuit loris intentam; dicebatur autem consul a patre flagris aliquando caesus; interim sine respectu pudoris, ut in illa pyxide Caeli
Abbreviated transcription (Latin):
dem conferre cũ singulis nõ expediat: Tum n toto corpore enitendũ rut sic dix
curecta fronte pugnandũ est Int̾m si resoluere ex parte diñsa dc̃a difficiluis erit no
effici potit. Que uõ tureba ualebũt diducenda er̃t ut qd̾ paulo añ dhxi fras yeres ⁊
pauper ⁊ mag᷑ petunia appellabis a c̾ditonib ⁊ offenderas ⁊ mutatur tabulas

Expanded text:
dem conferre cum singulis non expediat; tum enim toto corpore obnitendum et, ut sic dixerim, dem conferre cum singulis non expediat; tum enim toto corpore obnitendum et, ut sic dixerim, directa fronte pugnandum est. interim , si resolvere ex parte diversa dicta difficilius erit, noseffici poterit. quae vero turba ualebunt, diducenda erunt, ut, quod paulo ante dixi: heres eras et pauper et magna pecunia appellabaris a creditoribus et offenderas
Abbreviated transcription (Latin):
aut nõ esse factum aut nõ hoc esse qd factũ sit que neq defendi neq tñsferri possũ
utiq neganda nec solum s fintio põt esse pro nõb s ⁊ si nũda inficatio suꝑẽ testes
locus. Id est relatio. atꝗ quedam st̾ que nec negari net defendi nec tũsferri posstꝰ. Adul¬
terii rea est que cũ anno iudua fiuisset enixa est. lis non erit. Q̃ illud stultissime p̾ci¬
pitur qd̵ lefendi non possit silentio dissimulandũ si quadem est iel de quo uidex ꝓmnũtiaturᷤ
in his morandĩ. et minus esse ꝙ̃ aduersus. Dicit tũ uelut huic simulationi obliuonis
ignoscam. Sebet .n. bonus aduocatus ꝓ rei salute breuẽ neglie repͥhensionẽ nõ ꝑtime¬
scere. Uidendũ et̃ sil nobis pli aggredienda sint an amolienda singla. plura simul
inuadimuis si aut tam infirma st̾ ut parit̾ imperh possint aut tam molestaut pe¬

Expanded text:
aut non esse factum aut non hoc esse, quod factum sit. quae neque defendi neque transferri possunt, aut non esse factum aut non hoc esse, quod factum sit. quae neque defendi neque transferri possunt, utique neganda, nec solum si finitio potest esse pro nobis, sed etiam si nuda infitiatio superest. teslocus, id est translatio. Atqui quaedam sunt, quae neque negari neque defendi neque transferri possunt. adulterii rea est quae, cum anno vidua fuisset, enixa est; lis non erit. Quare illud stultissime praecipitur, quod defendi non possit, silentio dissimulandum: siquidem est id, de quo iudex pronuntiaturus in iis morandum et minus esse quam adversarius dicat; tamen velut huic simulationi oblivionis ignoscam. debet enim bonus advocatus pro rei salute brevem negligentiae reprehensionem non pertimescere. videndum etiam, simul nobis plura aggredienda sint an amolienda singula. plura simul invadimus, si aut tam infirma sunt, ut pariter impelli possint, aut tam molesta, ut pe
Abbreviated transcription (Latin):
hoc in uidicis fere nihil est. Deprecatio quiđ que est sine ulla sp̃e defensionis
rera admodũ ⁊ ap̃ es sobs indias qui nulla c̾ta ꝓmitiendi forma tenent᷑. ꝑꝑ
ille quoq ep̃ sit̾ontm. C. cesarem ⁊ trĩnuuros ꝓ diu̾soꝵ ꝓtium hoĩoris astiones ⁊ sump
tibus utuntut adhibent tã patcinia nͥ hoc nõ fortissime defendentis est dic̾e guid ałs
egimus. Tubero nͥ ut ꝙ hic põt nos pessemus: quid si qñ apuo pͥncipem a liũ ue cui utrũ
uelit liceat dicendum erit: dignũ quiđ moret eũ pro quo loguemur. Clementia tñ
seruanaũ esse uel talem pͣ oĩu non erit res nobis cũ acu̾sario scũ iudice. Dem̃ for̃
deliberatiue magis mat̾ie ꝙ̃ iudicialis uteriur. Snadebimus n. ut laudẽ hũanita¬
findenda st̾ qualiatũq st aut a causa cedendũ. negandi duplicem oñdimus formã

Expanded text:
haec in iudiciis fere nihil est. deprecatio quidem, quae est sine ulla specie defensionis, haec in iudiciis fere nihil est. deprecatio quidem, quae est sine ulla specie defensionis, rara admodum et apud eos solos indices, qui nulla certa pronuntiandi forma tenentur. quamquam illae quoque apud C. Caesarem et triumuiros pro diuersarum partium hominibus actiones, etiamsi precibus utuntur, adhibent tamen patrocinia; nisi hoc non fortissime defendentis est dicere, quid aliud egimus, Tubero, nisi ut, quod hic potest, nos possemus? quodsi quando apud principem aliumve, cui utrum velit liceat, dicendum erit, dignum quidem morte eum, pro quo loquemur, clementi tamen servandum esse vel talem, primum omnium non erit res nobis cum adversario sed cum iudice, deinde forma deliberativae magis materiae quam iudicialis utemur. suadebimus enim ut laudem humanitafendenda sunt, qualiacunque sunt, aut causa cedendum. negandi duplicem ostendimus formam,
Abbreviated transcription (Latin):
fere atq ut sic dix̾im clamosa est actio. hinc mille flexus ⁊ artes desiderant᷑ Tum
occusitor p̾meditate pleraq domo affert. pat᷑nus ⁊̃ inopinatis frefnter occrrit
Accusator dat testem. pot᷑mis ex ip̃o refellit. Acousetor criminũ nundia ⁊ si falsa
sit mam doi trahit de parricidio sacrilegio moiestite. que patno tũ neganda sunt
Iõq acusa toribus ĩ mediores in dicendo suffecem̃t. Bonus defensor nemoniss ꝗelo¬
qũtissimus fuit. Nom ut qd sentio semel fimam tanto ẽ accisare ꝙ̃ defendore. quãto
facero q̃ sanare uulnera facilius. Plurinũ aũt refert ⁊ qui ꝓfuetit aduersarius
⁊ quõ. Pͫ ig̃ intuendũ est iodl cui R nsurs sumus ꝓpͫ sit eius indici aned causam
extra acotrsitũ. Nem si est ꝓpͫ aut negandũ aut afenendũ aut tñsferendñ ex̃

Expanded text:
fere atque, ut sic dixerim, clamosa est actio; hinc mille flexus et artes desiderantur. tum fere atque, ut sic dixerim, clamosa est actio; hinc mille flexus et artes desiderantur. tum accusator praemeditata pleraque domo adfert, patronus etiam inopinatis frequenter occurrit. accusator dat testem, patronus ex re ipsa refellit. accusator e criminum invidia, etsi falsa sit, materiam dicendi trahit, de parricidio, sacrilegio, maiestate; quae patrono tantum neganda sunt. ideoque accusationibus etiam mediocres in dicendo suffecerunt; bonus defensor nemo nisi qui eloquentissimus fuit. quanquam ut, quod sentio, semel finiam, tanto est accusare quam defendere, quanto facere quam sanare vulnera, facilius. plurimum autem refert, et quid proposuerit adversariusum igitur intuendum est, id, cui responsuri sumus, proprium sit eius iudicii an ad causam extra arcessitum. nam si est proprium, aut negandum aut defendendum aut transferendum; extra
Abbreviated transcription (Latin):
corpora decora uere existimouerit. Nos qui oratorem studemus effing̾e non erma sed
se ad muitationẽ uitatis. Initurusq frecqatet forensiũ certaminũ p̃ugnaniam ĩschola
uictoriam spectet. ⁊ ferirẽ intalia aut tuerisciat ⁊ paeptor io mox engar inuentũq
precipue probet namut ad peiora iuiuenes laude ducunt᷑ Ito laudir in bonis mallet̃ ⁊¬
Sed hec ⁊ in alio nobis trectata sunt opere. & in hoc sepe repetenda. Nunc ad ordi¬
Efutatio dupłr accipi põt nam & ꝑs defensoris tota ẽ poĩta in refutatiõe ⁊ q̃dt̃a
st ex diu̾so debent utrinq dissolui ⁊ hec est ꝓpͥe cui in cãis quartus assigiat᷑ locus. Sed
ut usq silis conditio est. neq uoͣ ex alis locis tõ ergumĩtoꝵ ia hac parte peti põt ꝙ̃m
pleraq hec pars mitiores hr̃. non sine cã tñ cdifficilius semꝑ ẽ atditũ qd̵ Cicero sepe testa¬
tranfferat excuset. dep̾actur molliat minuat auertat despiciat erideat qr indirecta

Expanded text:
orpora decora vere existimaverunt: nos, qui oratorem studemus effingere, non arma sese ad imitationem veritatis, initurusque frequenter forensium certaminum pugnam iam in schola victoriam spectet et ferire vitalia ac tueri sciat; et praeceptor id maxime exigat, inventum praecipue probet. nam , ut ad peiora iuvenes laude ducuntur, ita laudari in bonis malent. Sed haec et in alio nobis tractata sunt opere et in hoc saepe repetenda. nunc ad ordiefutatio dupliciter accipi potest. nam et pars defensoris tota est posita in refutatione, et quae dicta sunt ex diverso debent utrinque dissolvi. et hoc est proprie, cui in causis quartus adsignatur locus. Sed utriusque similis condicio est. neque vero ex aliis locis ratio argumentorum in hac parte peti potest quam plerumque haec pars mitiores habet. Non sine causa tamen difficilius semper est creditum, quod Cicero saepe testatransferat, excuset, deprecetur, molliat, minuat, avertat, despiciat, derideat. Quare inde recta
Abbreviated transcription (Latin):
pt̾ea nõ ut narratiore morite soleat. neq .i. acute tũ ac uenuste : s stulte iracã¬
de tunide dc̃a ac facta ndentur Ideoq anceps eius rei rõ est qr aderisu nõ ꝓculabẽ
risus ht̃ .n. ut lic̾o dic̃ seam in deforiitete aliq̃ ⁊ turpitudine : que cũ in aliis aemõ¬
strent᷑ iebantas cum in ip̃m dicentem recidunt sultitia uocat᷑. Cum urdeat᷑ aut res
leuis atq ab scurris minus inscientib demis sepe moueat᷑ : tum hẽ iuim nescio on imꝑiosi¬
ssima ⁊ cui p̃ugri minimȩ põt̃. Et umpit ĩ inuutus sepe nec fultus ope nec uuitũ mõ

Expanded text:
praeterea non una ratione moveri solet, neque enim acute tantum ac venuste sed stulte, iracunpraeterea non una ratione moveri solet, neque enim acute tantum ac venuste sed stulte, iracunde, timide dicta aut facta ridentur; ideoque anceps eius rei ratio est, quod a derisu non procul abest risus. habet enim, ut Cicero dicit, sedem in deformitate aliqua et turpitudine, quae cum in aliis demonstrantur, urbanitas, cum in ipsos dicentes recidunt, stultitia vocatur. cum videatur autem res levis et quae ab scurris, mimis, insipientibus denique saepe moveatur, tamen habet vim nescio an imperiosissimam et cui repugnari minime p
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃ auisq dĩẽ facete : Et ip̃a illa que st̾ in uerrem dcã frigiduuis alis assignauit ⁊ testĩi loco
poiũt. ut guo st magis uulgeria tosit cdibilius illa ab cratore non ficta si passim esst
iactata. Ut quintus ⁊ libtus tius tyro & alius ꝗlq fuit qui tres hac de re libros edidit
partius dẽre a nũo inditissent: ⁊ plus iudic inelgendis ꝙ̃ in congerendis studii ad y¬
biussent: Alinus abrectus locus calũmantib foret qui tã nĩt q ut in om̃i eiꝰ ingenio
faciluus quid reici ꝙ̃ quid adici possit nne mẽt. Affert aũẽ sumam rei difficultatẽ pͣ
qr tidiciniũ dictũ pleꝵq salsum est hoc semꝑ humile semp ex inustria deprauatũ pre¬
terea nimꝙ̃ hononficũ cum uoria hoiu iudicia in eo qr nõ rõe aliqua s motu aũ quodã
nescio an errabili udicat᷑. Nenq hec ab ullo satis explica ⁊ puto l multi tentauernt
uñ risus qui non solum facto aliquo dc̃o ue: s int̾dũ quodam ĩ corporis tactu lacessit᷑:

Expanded text:
t in Verrem dicta frigidius, aliis adsignavit et testimonii loco posuit; ut, quo sunt magis vulgaria, eo sit credibilius ilia ab oratore non ficta sed passim esse iactata. utinamque libertus eius Tiro aut alius, quisquis fuit, qui tris hac de re libros edidit, parcius dictorum numero indulsissent et plus iudicii in eligendis quam in congerendis studii adhibuissent: minus obiectus calumniantibus foret, qui tamen nunc quoque, ut in omni eius ingenio, facilius, quod reici quam quod adiici possit, invenient. adfert autem summam rei difficultatem primum, quod ridiculum dictum plerumque falsum est hoc semper humile, saepe ex industria depravatum, praeterea nunquam honorificum; tum varia hominum iudicia in eo, quod non ratione aliqua sed motu animi quodam nescio an enarrabili iudicatur. neque enim ab ullo satis explicari puto, licet multi temptaverint, unde risus, qui non solum facto aliquo dictove, sed interdum quodam etiam corporis tacta lacessitur.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ illie ut licigetores logrint freguñtius ꝙ̃ ut adrocati orbum agimis ⁊ neufragũ ⁊ ꝑicli¬
nõ fueẽt ꝗb ip̃e ꝙ̃tuscunq sim aut sui ꝑuenisse me ad aligl̃ nom̃e ingemi c̾do fregat
motus sum:ut me nõ lacme solũ dephender&. s pallor ⁊ uero silis dolor¬
inc diu̾sa iurtus qut nisũ sudicis mouendo ⁊ illos tristes bolut affectus ⁊ aini ibnte¬
tione rtꝵ freqñt᷑ auertit. ⁊ oliq̃ñ ĩ refiat ⁊ a sacietate uł a fatigatione renouat.
ꝙ̃ta sit aut in ea difficuita uł dro max oratores alt̾ grece alt̾ latine elog̃ntie prin¬
apes docent. nem pleriq Demosthem facultatem defusse huiꝰ re oedũt Ciconi modũ
nec uideri põt naiusse otmosthenes cuiꝰ pauea adm̃õ dc̃a: nec sant cet̾is eiꝰ u̾ntibus
respondentra palauzoñdunt nõ edisplicuisse illi Ioecos si non contingisse. noster nõ nõ

Expanded text:
quod illic ut litigatores loquimur frequentius quam ut advocati. orbum agimus et naufragum et pericliquod illic ut litigatores loquimur frequentius quam ut advocati. orbum agimus et naufragum et periclint, quibus ipse, quantuscunque sum aut fui, pervenisse me ad aliquod nomen ingenii credo; frequenter motus sum, ut me non lacrimae solum deprehenderent, sed pallor et veri similis doloric diversa virtus, quntione rerum frequenter avertit et aliquando etiam reficit et a satietate vel a fatigatione renovat. quanta sit autem in ea difficultas, vel duo maxime oratores, alter Graecae alter Latinae eloquentiae principes, docent. nam plerique Demostheni facultatem defuisse huius rei credunt, Ciceroni modum. nec videri potest noluisse Demosthenes, cuius pauca admodum dicta nec sane ceteris eius virtutibus respondentia palam ostendunt, non displicuisse illi iocos, sed non contigisse. noster vero non
Abbreviated transcription (Latin):
manibus radii reuolutaq pensa lemq patens in pectore nulmus. Et quo s ille in funere
pellantis poitis insigͥb qͥd̵ non ĩdem poeta penitus ultimi fati cepit imaginẽ ut dicera
⁊ dulcis moriens reminisait᷑ argos Ubi uo miẜatione opus erit nobis ea de ꝗb q̃rim̃
accidisse e̾damus. atq in aĩo nr̃o ꝑuadeamus nos ili sumus quos grauia moina estra
pessos q̃ramur nec egemius rem q̃i alienã. S assumenus porũp illũ delorem. Ita dicemus
que in nr̃o sibꝰ casu dactiuꝵ essemus iudi ego sepe hiscriones atq comedos cũ ex aliqͦ gra¬
iore actu ꝑ᷑ depoiuissent flentes ad huc eg̾ei ꝙ si in alienus soriptis ola ꝓnũtiatio
ita fallas accedit affectib quia nos faciemus qui illa cogitare aebenus ⁊ moueri ꝑielitã¬
tium uioe possumus S in schola qͦ reb effici cõnenit: easq ueras sibi fing̾e. hoc magis

Expanded text:
manibus radii, revolutaque pensa? — levique patens in pectore vulnus? equus ille in funere manibus radii, revolutaque pensa? — levique patens in pectore vulnus? equus ille in funere Pallantis,—positis insignibus? quid ? non idem poeta penitus ultimi fati concepit imaginem, ut diceret: et dulces moriens reminiscitur Argos? Ubi vero miseratione opus erit, nobis ea, de quibus queremur, accidisse credamus atque id animo nostro persuadeamus. nos illi simus, quos gravia, indigna, tristia passos queremur, nec agamus rem quasi alienam, sed adsumamus parumper ili casu dicturi fuissemus. vidi ego saepe histriones atque comoedos, cum ex aliquo graviore actu personam deposuissent, flentes adhuc egredi. quodsi in alienis scriptis sola pronuntiatio ita falsis accendit adfectibus, quid nos faciemus, qui ilia cogitare debemus ut moveri periclitantium vice poss
Abbreviated transcription (Latin):
conemur at quo fiot ut afficianur. neq n st̾ motus in nru poratẽ. iIentobo
et̃ de hoc dicere quas phantasios gtiuocant nos sane ii ienes appellemus ꝓ quasimagines
rꝵo absentiũ ia repꝰsenteneut aĩo ut eascernere oculis ac p̃ntes hr̃e iudeamur has quise
uõ int̾ ecia aĩoꝵa ⁊ spes manes et uelut somnia quedam iugilantiu. Ita nos he de quib
litatem non tũsferemus at hoĩem occisum queror non oĩa que iare pñti accidisse cre¬
dibile est moculis hebo nõ ꝑcussor ille subitus erumpet non expenescet circũnentus ex¬
clamabit uel regabit uel fugiet non ferientem nõ concidentẽ iudbo dĩo sangnis ⁊ ial¬
lor ⁊ gemitus extͥmus deniq expirantis hiatus insidet : Insequetur
cicerone llustratio ⁊ euidentia noĩatur que nõ tam dictre iudr̃ ꝙ ostendere ⁊ affe¬
ctus non ałr ꝙsi rebus ip̃is int̾simus sequentur: annõ ex his insiomib illa st̾. Excussi

Expanded text:
ut adficiamur? neque enim sunt motus in nostra potestate. temptabo iam de hoc dicere. quas φαντασίας Graeci vocant, nos sane visiones appellemus, per quas imagines rerum absentium ita repraesentantur animo, ut eas cernere oculis ac praesentes habere videamur. has quisquvero inter otia animorum et spes inanes et velut somnia quaedam vigilantium ita nos hae de quibus litatem non transferemus? ad hominem occisum queror; non omnia, quae in re praesenti accidisse credibile est, in oculis habebo? non percussor ille subitus erumpet? non expavescet circumventus? exclamabit vel rogabit vel fugiet? non ferientem, non concidentem videbo? non animo sanguis et pallor et gemitus extremus, denique exspirantis hiatus insidet? insequituro et evidentia nominatur, quae non tam dicere videtur quam ostendere; et adfectus non aliter, quam si rebus ipsis intersimus, sequentur. An non ex his visionibus illa sunt; excussi
Abbreviated transcription (Latin):
est ut mouiamur ip̃r. Nam ⁊ luctus ⁊ sre de indignationis aligñ ⁊̃ ridicula fint̃
ut iugentes utiq in recent dolore distissime quedam exclamare iudtant᷑ et ira
bus ⁊ a tah dĩo ꝑficiscat᷑ or̃o qualim fac̾e iudicem uolet: an ille dolebit ꝙ andiet
metũ hoc ercam non dolenter: Irascet᷑ si nhil ip̃o qui mira cencitat se iolq exig
sili patier᷑ siccis aientis ocuus lacrimas dabit: fieti nõ põt nec incendit nꝰ ignis
net madiscimus nsi humore. nec resulla dat altꝰ colorem gũe non ip̃a ht̃ p̾mũ ẽ¬

Expanded text:
est, ut moveamur ipsi. nam et luctus et irae et indignationis aliquando etiam ridicula fuerit est, ut moveamur ipsi. nam et luctus et irae et indignationis aliquando etiam ridicula fuerit ut lugentes utique in recenti dolore disertissime quaedam exclamare videantur et ira bus, et a tali animo proficiscatur oratio qualem facere iudicem volet. An ille dolebit, qui audiet me, qui in hoc dicam, non dolentem? irascetur, si nihil ipse, qui in iram concitat se idque exigit, similia patietur? siccis agentis oculis lacrimas dabit? fieri non potest. nec incendit nisi ignis nec madescimus nisi humore nec res ulla dat alteri colorem quem non ipsa habet. primum e
Abbreviated transcription (Latin):
notasse contentus sum. non id solum agere affectus ut que st̾ oñdant᷑ acerba ac luctu¬
osa. si ⁊̃ ut q̃ tolleranda hr̃i solent ggania iudeant᷑ ut cũ in maledicto plus murie
ꝙ̃ in manie infamia plus pens dicimus ꝙ̃ in morte. Nanq in hoc eloqñtie iusest ut iu¬
dicem non ad io tm̃ compellat in qd̾ ip̃a rei nã ducet᷑. s aut qui nõ est aut maiorẽ
ꝙ̃ est faciat affectum. hec est illa que dinosis uocat᷑ rebus indignis aspis iniudiosis
addens iim or̃o. Qua iurtute pt̃ alias plimũ demoschene ualuit ꝙ si tradita michi
sequi ẜcepta suffice & satisfeceram huic parti ihil eora que legi uel didici: quod
aꝑire penetralia: quȩ quidem non aliquo tradente s exꝑimento meo ac nã ip̃a du¬
ee accepi. Sũma .n. ꝙ̃tum ego quidem sentio cirea mouendos affectus in hoc pñta

Expanded text:
notasse contentus sum, non id solum agere adfectus, ut, quae sunt, ostendantur acerba ac luctunotasse contentus sum, non id solum agere adfectus, ut, quae sunt, ostendantur acerba ac luctuosa, sed etiam ut, quae toleranda haberi solent, gravia videantur: ut cum in maledicto plus iniuriae quam in manu, in infamia plus poenae dicimus quam in morte. namque in hoc eloquentiae vis est, ut iudicem non in id tantum compellat, in quod ipsa rei natura ducetur, sed aut, qui non est, aut maiorem quam est, faciat adfectum. haec est illa, quae δείνωσις vocatur, rebus indignis, asperis, invidiosis addens vim oratio; qua virtute praeter alias plurimum Demosthenes valuit. quodsi tradita mihi sequi praecepta sufficeret satisfeceram huic parti, nihil eorum quae legi vel didici, quod aperire penetralia, quae quidem non aliquo tradente, sed experimento meo ac natura ipsa duce accepi. summa enim, quantum ego quidem sentio, circa movendos adfectus in hoc posita
Abbreviated transcription (Latin):
ex locis dcła st i manifestam om̃ib ⁊ a nobis in rõe ꝓhemii atq epllogi dictũ est et me¬
tum tñ duplicem intelligi uolo guem patimur ⁊ quem facimus ⁊ inuuidiã. nãq alt̾a sami¬
dum. ałra inindiosum facit. hoc añt hõis. Illud rei este In guo ⁊ plus ht̃ opis rõ. Nã q̃dã
unidentur grauia ꝑse porriadiũ ades ueneficiũ q̃dam efficienda st. Ioaut conting᷑
cũ magnis alioguin malis grenius esse id qd passi sumus oñdit᷑. quale est ep̃ Uirgilium.
O felixima eñ alias pamera uirgo. hostilem ad tumulũ trore sub menib altis iussa mori
ꝙ̃ muser .n. casus andremache si comꝑara ei felix polxena. aut cũ ita exaggeramus
ininriã nram ut ĩ q̃ multo minore t intollerabilia dicamus. Si pulsasse defendi non
potas iuubius esci. S hoc diligãtius cũ ad eam amplficatione uentrimus dicemus fat̾i

Expanded text:
ex locis ducenda sint, et manifestum omnibus et a nobis in ratione prooemii atque epilogi dictum est. et meex locis ducenda sint, et manifestum omnibus et a nobis in ratione prooemii atque epilogi dictum est. et metum tamen duplicem intelligi volo, quem patimur et quem facimus, et invidiam; namque altera invidum, altera invidiosum facit. hoc autem hominis, illud rei est; in quo et plus habet operis oratio. nam quaedam videntur gravia per se, parricidium, caedes, veneficium; quaedam efficienda sunt. id autem contingit, cum magnis alioqui malis gravius esse id quod passi sumus, ostenditur; quale est apud Virgilium: O felix una ante alias Priameïa virgo, hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis iussa mori— quam miser enim casus Andromachae, si comparata ei felix Polyxena; aut cum ita exaggeramus iniuriam nostram, ut etiam quae multo minora sunt intoleranda dicamus: si pulsasses, defendi non poteras; vulnerasti. Sed haec diligentius, cum de amplificatione dicemus. Interim
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sariis submittimus inteligit᷑ tacita impotentiae ex ꝓbratio ł anq eo g̃ues ⁊ intel¬
lerabiles ad ip̃m demostrat qd̾ cedimus ⁊ ignorẽt cupidi male ioend aut affectatoes
libtatis plis mindiam ꝙ̃ conuatiuã posse: Nemitiudra adñerios cõruitiũ nos imribos
quib pleꝵꝓq usticos supsaitiosos aueros timidos ẜni conditionẽ ꝓpõitionũ effingimus
namsi tios mores st̾ cum hos iuitemur ex is ducimus orõez Deniq hoc om̃e bonu
et comẽm ura poscit. quas urtutes cũ ĩ in litigatore aebeat orator si fieri põt aꝑpba¬
re utiq ip̃e aut hẽãt aut h̃e credar᷑. Sic ꝓenit plimũ ctũs quib ex suabonitote
faciet fide nem qui dũ dic̃ mabus indet᷑ :utiq male dic̃ Nson nines R iusta
tragedie simile. hec pers g̃ iram ediũ metũ inuidiã muẜatione fere eota i sat᷑. aue ꝗb¬

Expanded text:
adversariis summittimus, intellegitur tacita impotentiae exprobratio. namque eos graves et intoadversariis summittimus, intellegitur tacita impotentiae exprobratio. namque eos graves et intolerabiles id ipsum demonstrat, quod cedimus, et ignorant cupidi maledicendi aut adfectatores libertatis plus invidiam quam convicium posse; nam invidia adversarios, convicium nos invisos quibus plerumque rusticos, superstitiosos, avaros, timidos secundum condicionem propositionum effingimus. nam si ἤθη mores sunt cum hos imitamur, ex his ducimus orationem. denique Ἦθος omne bonum et comem virum poscit. quas virtutes cum etiam in litigatore debeat orator, si fieri potest, approbare, utique ipse aut habeat aut habere credatur. sic proderit plurimum causis, quibus ex sua bonitate ftragoediae magis simile. haec pars circa iram, odium,
Abbreviated transcription (Latin):
atq uicundũ. In quo expͥmendo suma uirtus eo est ur fiuere oĩã ex ñã rtꝵa homĩiq
uidant᷑. quo mores dicentis ex oroe ꝑuctant & quoda mõ agnoscant᷑. qd̵ ẽ sine dubio
int̾ cõmnetas maye̾ ⁊sonas quotiens ꝑferius ignoscimus satisfacimus meutmꝰ ꝓcut
ab ire pcrl ab odio. S tñ alia p̃ris adũsus film̃ tutoris adu̾sus pupillũ. merĩti aduisus
uxorem moderatio ẽ. hi .n. p̾ferũt eoꝵ ip̃oꝵ a quib ledimur caritatẽ. neq alio modo
iniuisos eos faciũt ꝙ̃ qł amnare ĩp̃n iuahitur aliq̃eũ senex adolescentis alia .n. conuitiũ
honestas infenieris fert. hic .n. tñ concitet. Illic ĩ efficid. Sunt & illa ex eramnã
s motus adhue minonis ueniam per̾e adolesaentiã defendere amores nonnunꝙ̃ ĩ lemꝰ
caloris aliens derisus ex hacfor uenit. S his non ex locis tm̃ uee aliquato mat᷑ ꝓpe
lectũ petis his ẽ ilie meior ad concitandũ odĩ nasci affectus sle cum hoc ip̃o ql nos

Expanded text:
ucundum, in quo exprimendo summa virtus ea est, ut fluere omnia ex natura rerum hominumque videantur utque mores dicentis ex oratione perluceant et quodammodo agnoscantur. quod est sine dubio inter coniunctas maxime personas, quotiens ferimus, ignoscimus, satisfacimus, monemus, procul ab ira, procul ab odio. Sed tamen alia patris adversus filium, tutoris adversus pupillum, mariti adversus uxorem moderatio est hi enim praeferunt eorum ipsorum, a quibus laeduntur, caritatem, neque alio modo invisos eos faciunt quam quod amare ipsi videntur, alia, cum senex adolescentis alieni convicium, honestus inferioris fert; hic enim tantum concitari, illic etiam adfici debet. sunt et illa ex eadem natura, sed notus adhuc minoris, veniam petere adulescentiae, defendere amores. nonnunquam etiam lenis caloris alieni derisus ex hac forma venit, sed his non ex locis tantum. verum aliquanto malectum petit. hinc etiam ille maior ad concitandum odium nasci adfectus solet, cum hoc ipso, quod nos
Abbreviated transcription (Latin):
proRabirio graunt ⁊ contra imiene cuius subinde uulnus in inditio resoluebat᷑ ꝓ Ua
neno nulta dix̃ urbone: Sunt ⁊ idh leniores epilogi ꝗbs adu̾sirio suis facimus forte sit
eus p̃ talis ut ilii abeat᷑ reuerentia aut cũ amioraliquid cõmonemis ⁊ ad concordi
ari hortamur qͥd t̃ gñs eg̾gie tractatũ a possieno. cũ domite uxoris sie pecumiaria
liti adu̾sus frẽm euis hono barbũ egͥet trem cũ de nẽcitudine multa dixisset de fortu
eida Adhec si auq totos elofutie apine fontes liat: Nem exhis si bñ diximus relis
posuidebimus iam su̾dicã dĩos i confragosis atq asperis euecii tota pãdere possumus
uela. Et cũ sit maxe pars epilogi emplificatio ybis an sinis uti liet megnificis

Expanded text:
pro Rabirio graviter et contra iuvenem, cuius subinde vulnus ira iudicio resolvebatur, pro pro Rabirio graviter et contra iuvenem, cuius subinde vulnus ira iudicio resolvebatur, pro Vareno multa dixit urbane. sunt et illi leniores epilogi, quibus adversario satisfacimus, si forte sit eius persona talis, ut illi debeatur reverentia, aut cum amice aliquid cieno, cum Domitiae uxoris suae pecuniaria lite adversus fratrem eius Ahenobarbum ageret; nam, cum de necessitudine multa dixisset, de fortuanda. At hic, si usquam, totos eloquentiae aperire fontes licet. nam et, si bene diximus reliqua, possidebimus iam iudicum animos, et e confragosis atque asperis evecti tota pandere possumus vela, et, cum sit maxima pars epilogi amplificatio, verbis atque sententiis
Abbreviated transcription (Latin):
longe uohemantissimus hre cũ maluit asfectusitasi nhil effiat tepet. quemimelius in¬
firinus actor tacitis udicũ cogitationib reliquisset Nam i ud ea uox ⁊ ipa illa excitũde
inbant dictis quale ẽ. Dait puero panemne ploret. & corpulento litigator cuiꝰ od¬
uerserius Item puer et Indices erat ib aduocato latus qiuid faciam: Ego to baiola¬
quos illi diripe ceperũt Nanq hec ip̃a discriminis sui ignorantia potiuit esse niserabił
Neq illum qui cũ eẽt qruentus gladius eius ab accusatore ꝓlatus quo is hoĩem probabat
occisum subito ex subsellis ut ternitus fugit. Et capite ex ꝑte nelato cũ id agñdũ ex tur¬
be yspexisset int̾egauit an iam ille cũ giadio recssisset fecit in. risumi ss ridiculus fiut
Discutiente tñ or̃e eiusmõi scene. egregieq cic̾o qui cõtra maginomn saturgin

Expanded text:
longe vehementissimus hic, cum invaluit, adfectus, ita, si nihil efficit, tepet; quem melius inlonge vehementissimus hic, cum invaluit, adfectus, ita, si nihil efficit, tepet; quem melius infirmus actor tacitis iudicum cogitationibus reliquisset. nam et vultus et vox et ipsa illa excitati urbane dictis, quale est date puero panem, ne ploret; et corpulento litigatori, cuius adversarius, item puer, circa iudices erat ab advocato latus: quid faciam? ego te baiulaquos illi diripere coeperunt; namque haec ipsa discriminis sui ignorantia potuit esse miserabilis; neque illum, qui, cum esset cruentus gladius ab accusatore prolatus, quo is hominem probabat occisum, subito ex subselliis ut territus fugit et, capite ex parte velato cum ad agendum ex turba prospexisset, interrogavit, an iam ille cum gladio recessisset. fecit enim risum, sed ridiculus fuit. discutiendae tamen oratione eiusmodi scenae, egregieque Cicero, qui contra imaginem Saturnini
Abbreviated transcription (Latin):
officio erat ut trederent eam ignari qui eẽt epilogus quotiens respexisser pat᷑nis
actiderit huc puer qũo is produatur quid fler& intogabat. Ex pedagogo seuel¬
litari respondit Sed nilla cont᷑ cepasios Cicenis fabuta efficatius ad picula epi¬
logoꝵ. Oĩa hec tñ tolerabilia quid actioñe mutare facile est. at qui astilo non
recedũt aut conticescunt ad hos cãus ut freqñtissime falsa ch̃it: Inde est .n. tedit
od gena uestra suplices manus ⁊ hȩret in gplexu liboꝵ miser⁊ reuocas et ce re
⁊̃ si ihil hoꝵo is de quo dr̃ faciat. E scholis hec uitia in quib or̃a libere fingimus
⁊ impune qr. ꝓfecto est quicꝗ uolumus non admittit hoc iđlieritas eg̃gieq
dumne quis nis sũmis ingenq uribus ad mouendas lacrimas aggͥdi audeat namut est

Expanded text:
officium erat ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens respexisset patronus, officium erat ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens respexisset patronus, accident. huic puer, quem is productum quid fleret interrogabat, a paedagogo se vellicari respondit. Sed nihil illa circa caepasios Ciceronis fabula efficacius ad pericula epilogorum. omnia tamen haec tolerabilia iis, quibus actionem mutare facile est; at, qui a stilo non recedunt, aut conticescunt ad hos casus aut frequentissime falsa dicunt. inde est enim, tendit ad genua vestra supplices manus, et haeret ira complexu liberorum miser, et revocat ecce me, etiamsi nihil horum is, de quo dicitur, faciat. Ex scholis haec vitia, ira quibus omnia libere fingimus et impune, quia pro facto est quidquid voluimus; non admittit hoc idem veritas, egregieque dum, ne quis nisi summis ingenii viribus ad movendas lacrimas aggredi audeat; nam ut est
Abbreviated transcription (Latin):
opinione litigator uich̃. Nam in ꝑius quiđ litib has tgedias mouere tale ẽ. q̃ si ꝓ
priam hculis i coturnos eptare infantib uelis. Illũ ne quid indigͫ est adnenitione
ingens in Epilogis meo iudicio uerti discrimen quemadose dicenti gui exatatur accõmo¬
det. Nam ⁊ imꝑitia ⁊ rusticitas ⁊ rigor ⁊ deformitas afferũt int̾im frigus Siligenter¬
q hec actori st̾ pͥiudenda. Et quđ repugnantis eas patͦ no ⁊ nihil nultu cõmotas
⁊ intempestiue ridentes ⁊ fecto aliquo uel ip̃o uultu risum et mouentes sepe inti.
precipus nõ cũ aliqͣ nelut soenioe fiũt alia cadũt. Trenstulit alig̃ñ pat̾nuis puellã
que soror ẽẽ aduersari licebat᷑. Nom de hec lis erat in aduqa subsellia tenꝙ̃ in
gmio fratris relicturus at is nolis pͥmonitus discesẜat cũ ille alioqum uir facũdus
iopinate rei casu obmutuit. Et infantem suam fargidissime reportanit alius
imaginẽ mariti proferre magii putauit. at ea sepius risum fec̃ nam ⁊ ii quoꝵ

Expanded text:
tigator videtur. nam ira parvis quidem litibus has tragoedias movere tale est, quasi si personam Herculis et coturnos aptare infantibus velis. ne illud quidem indignum est admonitione, ingens ira epilogis meo iudicio verti discrimen, quomodo se dicenti, qui excitatur, accommodet. nam et imperitia et rusticitas et rigor et deformitas adferunt interim frigus repugnantes eos patrono et nihil vultu commotos et intempestive renidentes et facto aliquo vel ipso vultu risum etiam moventes saepe vidi; praecipue vero cum aliqua velut scenice fiunt, alio cadunt. transtulit aliquando patronus puellam, quae soror esse adversarii dicebatur nam de hoc lis erat, ira adversa subsellia, tanquam ira gremio fratris relicturus, at is a nobis praemonitus discesserat. tum ille, alioqui vir facundus, inopinatae rei casu obmutuit et infantem suam frigidissime reportavit. alius imaginem mariti pro rea proferre magni putavit, et ea saepius risum fecit. nam et ii, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
uicit tñ non defuisse sibi aduocatũ sciat. Ubi nõ aĩs indicũ ius efferendat̃ i ab ip̃a ueri
cõtemplatione ab onanda mens ib ꝓpͥum oratoris opus ẽ hoc nõ decet liigator ħ cõro
miẜeri ceꝑunt agi iam rem suam existimãt ⁊ sit̃ amantes de for indicare nõ possumt:
affectibus estu fertur ⁊ uelut rapido flimi ossegt̃. Ita erg̃ ac testes ꝗd egenĩt ꝓm̃itia¬
tio eñdit cõmorus aũt ab oratore ndex quid sentiat sedens ad huc as audiens cõfinit᷑:
an cũ ile qui pleris porõib petit ᷑ fletus erumpit no palam dc̃a sna est huic ig̃ nc̃a¬
bat orator hoc opus eius. hie labor est sine quo cet̾a nida Iemina Infirma ingrata sunt
adeo uelut spns oꝑis huius at am̃is estrmm affectib horũ aũt sic̃ antigtus trãditũ acapimꝰ
due st̾ spẽs. Alt̾am greci uocant quã nos nertenti recto ac ꝓpͥe affect̃u dici¬
mus Alt̾am cuiꝰ noĩe gͦ ut ego qued sentio caret ẜmo rõis. mores appellent᷑

Expanded text:
iat. Ubi vero animis iudicum vis adferenda est et ab ipsa veri contemplatione abducenda mens, ibi proprium oratoris opus est. hoc non docet litigator, hoc causarum misereri coeperunt, agi iam rem suam existimant; et, sicut amantes de forma iudicare non possunt, adfectibus; aestu fertur et velut rapido flumini obsequitur. ita argumenta ac testes quid egerint, pronuntiatio ostendit; commotus autem ab oratore iudex, quid sentiat, sedens adhuc atque audiens confitetur. An cum ille, qui plerisque perorationibus petitur, fletus erumpit, non palam dicta sententia est? huc igitur incumbat orator, hoc opus, hic labor est, sine quo cetera nuda, ieiuna, infirma, ingrata sint; adeo velut spiritus operis huius atque animus est in adfectibus. horum autem, sicut antiquitus tradit πάθος vocant, quod nos vertentes recte ac proprie adfectum dicimus, alteram Ἦθος cuius nomine, ut ego quidem sentio, caret sermo Romanus; mores appellantur
Abbreviated transcription (Latin):
duas int̾imi res proponere : quaꝵo utromlibet male sit electuris quod in altꝰtatione
fit potentius ꝙ̃ in actione. qr in illa nobis up̃i respondemus in hac adu̾sariũ aĩ ꝯfessũ
tenemus. Est in pͥmis aouti iuidere quo Iudex dicto moueat᷑ quid respuat qd̾ ex unlao
us que non adiuuãt ꝙ̃ mollissime pedem oport & referre. facumt hec medici q ut
remedia ꝓinde ꝑseuenu adhbere uel desinant ut illa recipi uel respui uidet non¬
nimꝙ̃ si rem euoluere ꝓportam facile non sit inferenda est alia q̃o atq in eãsi fieri¬

Expanded text:
duas interim res proponere quarum utramlibet male sit electurus; quod in altercatione duas interim res proponere quarum utramlibet male sit electurus; quod in altercatione fit potentius quam in actione, quia in illa nobis ipsi respondemus, in hac adversarium quasi confessum tenemus. est inprimis acuti videre, quo iudex dicto moveatur, quid respuat; quod et vultiis, quae non adiuvent, quam mollissime pedem oportet referre. faciunt hoc medici quoque, ut remedia proinde perseverent adhibere vel desinant, ut illa recipi vel respui vident. nonnunquam , si rem evolvere propositam facile non sit, inferenda est alia quaestio, atque in eam i
Abbreviated transcription (Latin):
est cũ aliquio Rndeq nonstatim possit potuerit aũt si tp̃s ad dispoñedũ fuiss¬
tlam qͥd̾ fidelit̾ firmũ est a pͥmis statim octionib ercipe ortimũ est: quo sepuus di¬
utius q dicatur ulbus iux saltem p̃cipiendũ iudetut ne turbidus ⁊ clamosus tm̃ sit
alt̾cator. Et quales facti st̃ qui hras nescuunt: Nem imꝓbitas l adu̾sario molesta sit
iudicimuisa est: Nocet ẽt dii pugna in his q̃ obtinere nõ possis. Nemubi iuinci nect
est expedit aedere qr si uol pla st de quib querit᷑ facilior erit in cet̾is fides sue
unũ mitior soiet pena irrogari ⁊ erecundie nom culpa p̃Rertum dep̃hensem ꝑtira¬
citer tueri culpa alt̾a est Dum stat aces mult in rem consiii etq artis est ut
errenten aduseriũ trchas i ire q̃ longassime coges ut uana intam ẜe gxuitet
deo quedam bñ dissimulanent instã. instant .n. et sepe discrimen õmõ cõmitunt qd deesse
aquersorio qd̾ prose putet: qd apprehendeis minus mauis aliquid cogatur dimietere

Expanded text:
sponendum fuisset. nam quod fideliter firmum est a primis statim actionibus arripere optimum est, quo saepius diutiusque dicatur. illud vix saltem praecipiendum videtur, ne turbidus et clamosus tantum sit altercator, et quales faceti sunt, qui litteras nesciunt. nam improbitas, licet adversario molesta sit, iudici invisa est. nocet etiam diu pugnare in iis quae obtinere non possis. nam , ubi vinci necesse est, expedit cedere; quia, sive plura sunt de quibus quaeritur, facilior erit in ceteris fides, sive unum, mitior solet poena irrogari verecundiae. nam culpam praesertim deprehensam pertinaciter tueri culpa altera est. dum stat acies, multi res consilii atque artis est, ut errantem adversarium trahas et ire quam longissime cogas, ut vana interim spe exultet. ideo quaedam bene dissimulantur instrumenta. instant enim et saepe discrimen omne committunt, quod deesse adversario quod pro se putet, quod apprehendens maius aliquid cogatur dimittere;
Abbreviated transcription (Latin):
Ar sordes Esqualores ⁊ ꝓpinquoꝵ qͦ silem hitũ scio ꝓfuisse ⁊ magnu ad selutẽ mom¬
tum p̾ces actulisse. Qrͣ̃ ⁊ obfuatio illa iudicũ ꝑ carissima pignera utiq si ⁊ reo sint libi
bebit. Quedam .n. tan fortit᷑ tuenda ꝙ̃ facta st̾. xum si hñda ẽ autoritotis rõ ne sit
ininse securitas fuit quondam int̾ hec oĩa potentissimũ quo l. murena Cic̾o acc̾ant
sum locutus qr in ꝑiculis max uersat᷑ affectus. Sed pͥnate qͦ cãe ut᷑ q hñt ꝑeratiẽns

Expanded text:
orum quoque similem habitum scio profuisse, et magnum ad salutem momentum preces attulisse. Quare et obsecratio illa iudicum per carissima pignora, utique si et reo sint liberi, bebit; quaedam enim tam fortiter tuenda quam facta sunt. verum sic habenda est auctoritatis ratio, ne sit invisa securitas. fuit quondam inter haec omnia potentissimum, quo L. Murenam Cicero accusasum locutus, quia ira periculis maxime versatur adfectus. Sed privatae quoque caus
Abbreviated transcription (Latin):
plo in concione: Crescit iniuidia ⁊ si nõ errore nec ia uł ĩ si forte ra szins ꝓ patri
affuss& ꝙ respondisset ꝓ honores q̃pet̾et. Et si plus ĩ inderi põt uoluisse ꝙ̃ fecit plimũ
cũ afert atrocitais modis si grauiter si cõtimeliose ut De mosthenes expte ꝑcussi cor¬
poris ex uultu ferientis & hĩtii inindiam medet querit. Occisus ut ferro anigne an
ueneno uno uubiert an plibus sudito an expectatione. Tortus ad hãc ꝑtem max̃ ptinot
utitur freq̃nter accusator i miẜatione : cũ aut eiꝰ casum quẽ ulascit᷑ : aut liboꝵ a pen¬
tũ sollicitudinẽ conq̃rt᷑. et̃ futur ipris imagine iudaices mouet q̃ menãt eos qui de ui

Expanded text:
plo, ira contione, crescit invidia; et si non errore nec ira vel etiam, si forte ira, sed iplo, ira contione, crescit invidia; et si non errore nec ira vel etiam, si forte ira, sed iuod honores contra peteret, et si plus etiam videri potest voluisse quam fecit. plurimum tamen adfert atrocitatis modus, si graviter, si contumeliose: ut Demosthenes ex parte percussi corporis, ex vultu ferientis, ex habitu invidiam Midiae quaerit. occisus utrum ferro an igne an veneno, uno vulnere an pluribus, subito an exspectatione tortus, ad hanc partem maxime pertinet. utitur frequenter accusator et miseratione, cum aut eius casum, quem ulciscitur, aut liberorum ac parentium solitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
enam emenden posse in famiã iundicioꝵ dĩnato reo dit̃ ꝗd est uñ ex sup̃dc̃is aletus ẽt̃ si est
hñdusut faciat idem hũic ht locum fortioremꝙ̃ in ꝓhẽ. Qua de re quid sentrẽe libro em
ex fato mõdo dicto ue aliguo  uultu habitu aspectu moutii sole. Eggieq nõo adole¬
scentibous dixisse accusator tossuciam capitonis indebat᷑ g̾ce quieđ s in qũc sensũ erube¬
scis Cesarem timere. Sũma tñ concitondi affectus accusator: in hoc nõ est ut id qd̵ obie
ex his quid factum sit a quo in quẽ quo aĩo quo tpre quo loco quom̃õ qut or̃a infintos
tente nimiũ uel ab eo qux minime oportuit. Et si die forte solemni aut ins tp̃orib
cũ iudicia enis reimax̃ ex̾cerent᷑ aut in sollicito ciuitatis statu Item in theat᷑ in tem¬

Expanded text:
etiam emendari posse infamiam iudiciorum damnato reo dicit; quod est unum ex supra dictis. metus etiam, si est etiam emendari posse infamiam iudiciorum damnato reo dicit; quod est unum ex supra dictis. metus etiam, si est adhibendus, ut faciat idem, hunc habet locum fortiorem quam ira prooemio. qua de re quid sentirem, alio iam ex facto modo dictove aliquo sed vultu, habitu, aspectu moveri solet. egregieque nobis adolescentibus dixisse accusator Cossutiani Capitonis videbatur, Graece quidem, sed ira hunc sensum, erubescis Caesarem timere. summa tamen concitandi adfectus accusatori ira hoc est, ut id, quod obiecex his, quid factum sit, a quo, ira quem, quo animo, quo tempore, quo loco, quo modo; quae omnia infinitos tente nimium vel ab eo, quo minime oportuit, et si die forte sollemni aut iis temporibus, cum indicia eius rei maxime exercerentur, aut ira sollicito civitatis statu; item ira theatro, ira tem
Abbreviated transcription (Latin):
q ut dixi ꝑreͦ silia. S liberiora pleraq Inclinatio .n. indicũ ed nos petit᷑ mitio parti
⁊ lam nihil amplius dc̃uri sumus ne restat quo ẜuemus E st ig̃ uerisq cõmune con¬
ciliare sibi auert̾e ab adisario iudiam concitare affectus ⁊ ꝯponere ⁊ breuissimũ
quid̃ hoc p̾aptũ dar ut̾q pars põt ut totas couse suȩ uines orator ponat oñ aculos et
cũ iuderit quid muidrosũ fãuorabile iiisũ miẜabile aut sit in red eut indi possit
ea dicat quib si uidex eẽt ip̃c mox moueret᷑. Sed cꝰnius ire ꝑ singła er q̃ concilant
quid̃ accusatorem in p̃aeptis exordis Iem diximus quedam tñ que ilic oñdere sat ẽ¬
in ꝑorõe implenda st̾ mag̃ si q̃ impotente muisum ꝑnitio sũ susaepra cã est si iudiab
ir̃is aut gle dãnatio rei aut deformitat futura ab solutio. Nam eg̃gie in uaciniũ cal¬
us fictum ingur emibitũ setis om̃s ⁊ het uosscie cĩis sciũt. Cic̃s quedem m. Uercs

Expanded text:
nclinatio enim iudicum ad nos petitur initio parcius, ilium ferat, et iam nihil amplius dicturi sumus nec restat quo reservemus. est igitur utrisque commune, conciliare sibi, avertere ab adversario iudicem, concitare adfectus et componere. et brevissimum quidem hoc praeceptum dari utrique parti potest, ut totas causae suae vires orator ponat ante oculos; et cum viderit, quid invidiosum, favorabile, invisum, miserabile aut sit ira rebus aut videri possit, ea dicat, quibus, si iudex esset, ipse maxime moveretur. Sed certius est ire per singula. et quae concilient quidem accusatorem, ione implenda sunt magis, si contra impotentem, invisum, perniciosum suscepta causa est, si iudicibus ipsis aut gloriae damnatio rei aut deformitati futura absolutio. nam egregie ira Vatinium Calvus, factum , inquit, ambitum scitis omnes et hoc vos scire omnes sciunt. Cicero quidem ira Verrem
Abbreviated transcription (Latin):
cãm diserti docerent: Qui nõ iudicem roꝑe ⁊ in qũe uollet h̃tũ anini posset ꝑdrce quo
dicto flendũ ⁊ masandũ tẽt rarius fuit : a hoc ẽ qd̵ dñet᷑ in iudicis hec eloquentiam¬

Expanded text:
causam diserti docerentur. qui vero iudicem rapere et, in quem vellet habitum animi, posset perducere, quo causam diserti docerentur. qui vero iudicem rapere et, in quem vellet habitum animi, posset perducere, quo dicente flendum iras
Abbreviated transcription (Latin):
uocent. qͦ ꝑtitan ꝑorõem significant Mih non tem partes eius
ꝙͣ speties indentur. Si guidem et epilagi a porationuis nor̃a ip̃a aperte sotis ostendunt
hane esse consumatione or̃ois¬
dix̾m. non tñ potui ac ne dibu quiđ istũ locũ in unã spem concludere. Q̃ adhuc opͥ supẽ
cum ad optirenda que nolumus potentis simus cũ sup̃dc̃is multo difficilius mouẽdi iudi¬
cum aĩos. atq in eũ quem uolumus hitum formandi ⁊ uelut tũsfigurandi. Qua de re pau¬
ca q̃ postulabat mã sic attigiut mag̃ ꝑ oporterd fieri ꝙ̃ quo id modo consegui possimus
ostenderem. Nunc altius om̃is rei repetenda rõ est nam ⁊ ꝓ totam ut diximꝰ cãm̃ locus est
ta. gnãri atq ad frugen aliquã ꝑducere queat. Certe st̃ semꝑ fuerũtq nõ paꝵs m̃it
qui satis perite que essent ꝓbõibousutilia reꝑirent quos eguidem nõ contemno S hacte¬
nus ueles credo ne quid ꝑ eos iudici sit ignotũ. Atq ut dicam qd sentio dignos a quib

Expanded text:
uo partitam perorationem significant. mihi non tam partes eius quam species videntur, siquidem et epilogi et perorationis nomina ipsa aperte satis ostendunt, hanc esse consummationem oratipotui ac ne debui quidem istum locum in unam speciem concludere. Quare adhuc opus superest, cum ad obtinenda quae volumus potentissimum, tum supra dictis multo difficilius, movendi iudicum animos atque in eum quem volumus habitum formandi et velut transfigurandi. qua de re pauca, quae postulabat materia, sic attigi, ut magis quid oporteret fieri quam quo id modo consequi possemus, ostenderem. nunc altius omnis rei repetenda ratio est. nam et per totam, ut diximus, causam locus ta, generare atque ad frugem aliquam perducere queat; certe sunt semperque fuerunt non parum multi, qui satis perite, quae essent probationibus utilia, reperirent; quos equidem non contemno, sed hactenus utiles credo, ne quid per eos iudici sit ignotum, atque ut dicam, quod sentio dignos, a quibus