comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rele. Tũ u̾o totis in me intẽta lu¬
minibꝰ. tu ne ille es inquit. qui no¬
stro quõdã lacte nutritꝰ nr̃is educat
alimẽtis in uirius robur ammi eua¬
seras. atqui talia cõtuleramꝰ ar¬
ma q̃ nisi pͥor abiecisses inuicta te
firmitate tuerẽt. Agnoscis ne me
Quid taces. pudore anstupore silu¬
isti. Mallem pudore. s te ut uideo stu¬
pectorĩ meo leuiter manũ ⁊ nichil
inquit pericli ẽ. litargũ patit coez
illusaꝵ mẽtiũ morbũ. sui paulisp
oblitꝰ ẽ. recordabit᷑ facile. siquidem
nos ante cognouerit Qd̾ ut possit
paulisꝑ. lumĩa eiꝰ mortaliũ rerũ
nubx caligãcia tergamus. Hec dix
oculosqz meos fletibus mbndan¬
tes. contracta in rugam sua ueste

Expanded text:
relae. Tum uero totis in me intenta luminibus: Tune ille es, ait, qui nostro quondam lacte nutritus, nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste
Abbreviated transcription (Latin):
guast que fortuatissĩt bt̃itudĩs sũmã
detrahũt. Qe młtos ẽẽ cõiectas qui
se celo ꝓuĩos arbitrent side fortue tue
reliquns pars eis mĩma cõtingat.
Hic ip̃e locus quẽ tu exiliũ botas in¬
colentibꝰ patria est. Nlosa eiusdem.¬

Expanded text:
gua sunt quae fortunatissimis beatitudinis summam gua sunt quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Ade
Abbreviated transcription (Latin):
tue btĩtudim tam luctuosus acqz an-¬
uius cõquereris. Quis ẽ eĩ taicopiose
felicitis ut nõ aliq̃ ex ꝑte cũ status sui
qualiͭ ͤ rixet᷑. Anxĩa eĩ res ẽhuãnoꝵ
cõdicõbonoꝵ. ⁊ que uł nuĩꝙͣ tota pro¬
uemat. u nũꝙͣ ꝓpetua subsistat.
Huic census exuberat. s ẽ pudori de¬
gener sangius. hũc noblitas notũ
facit. sz angustia rei famiuaris in¬
clusus ẽẽ mallet ignotꝰ. Ille utraꝵ
circũ fluus uitã celibem deflet Et
ille nupcris felix orbet liberis. alie¬
no censũ mitrit heredi . Alius ꝓle
letatꝰ. filii filie ue delictis mestus Illa¬
crimat. Idcirco nemo facile cũ for¬
tune sue cõdicõe cõcordat. In est em̃
singłis qd̾ mexꝑtus ignoret ⁊ exꝑtꝰ
exhorreat. Adde ꝙ felicissim cuiusq
delicatissimꝰ sensus ẽ ⁊ insi ad mitũ
cũcta suppetãt oĩs adu̾sitatis insolẽs
ñinis quibusq ꝓsterint. Adeo pexi¬

Expanded text:
tuae beatitudini tam luctuosus atque antuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae uel numquam tota proueniat uel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uitam caelibem deflet; ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est, et nisi ad nutum cuncta suppetant omnis aduersitatis inquibusque prosternitur: adeo perexi
Abbreviated transcription (Latin):
silis. Uiuit inꝙͣ tibiq tm̃ uite huiꝰ
exia sp̃m seruat. quo uno felicitatẽ
minuituã. uel ip̃az cõcesserim tui de¬
siderio lacͥmis ac dolore tabescit Quid
dicã liberos cõsulares quoꝵ Iam bt in
id etatis pueris uel paterm bł auiti
specimen clucet ingenii. Cũ ig᷑ p̾cipua
sit mortalibꝰ uite cura retmẽde O te
si tua bona cognoscas felicẽ. cui suppe¬
tũt etiã nũc que uita nemo dubitat
eẽ cariora. Quare sicca Iam lat̾mas
Nondũ ẽ ad unũ oĩs exosa fortuã. nec
tibi balida mimiũ tempestas incubiut
qñtenaces herent anchore. que nec
pñtis solamen nec futuri spez tpris
abẽe paciant᷑ .B. Et hereant inꝙͣ p̃
cor. Illis nãq manẽtibꝰ ut cũq sese
res hẽant enatabimꝰ. s ꝙͣtũ ornaͭ ͥ¬
nris decus decesserit uides . P. Et illa
ꝓmouimꝰ inquit a̾quãtulũ. si te nõ
dũ tocuis tue sortis piget. Sz delicias
tuas ferre nõ possum. qui abẽe aquid

Expanded text:
similis; uiuit, inquam, tibique tantum uitae huius similis; uiuit, inquam, tibique tantum uitae huius exosa spiritum seruat, quoque uno felicitatem minui tuam uel ipsa concesserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit uides. – Et illa: Promouimus, inquit, aliquantum si te non iam totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum, qui abesse aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
sum ego uera inꝙͣ cõmẽoras O
Uirtũtũ om nitrix. nec inficia¬
ri possum ꝓsperi ͭ ᷤ mee uelocissi ͫcur-¬
sum. s hoc ẽ qd̾ recolentẽ uehemẽciꝰ
coquit. Nam mnõi adu̾sitate fortune
infelicissi ͫ genus infortumi ẽ fuisse
felicem p Ez ꝙ tu inquit false opi¬
monis suppliciũ luas. Id rebꝰ uire im¬
putare nõ possis. Nain si te hoc mane
nomen fortuite felicitatis mouet. ꝙͣ
plurimis maxĩsq habũdes mecũ re¬
putes licet Ig̾ si qd̾ in oi fortue tue
censu pciosissimũ possidebas id tibi
dinitus Illesũ adhuc imuolatũq
reẜucit᷑ poteris ne meliora queqz re¬
tinẽs de infortumo iure causari.
Atqui uiget incolumis illd̃ pciosis¬
simũ generishũam decus symacꝰ
socer. ⁊ qd̾ uite p̃cio nõ segnis emeres
Uir totus ex sapiẽcia uirtutibꝰ q fac¬
tus. suarũ securus tius ingemiscit
imuriis. uiuit uxor ingemio mode¬
sta. pudicicie pudore p̃celles ⁊ ut
O cius dotes breuiter includã patri

Expanded text:
Tum ego: Vera, inquam, commemoras, o uirtutum omnium nutrix, nec infitiari possum prosperitatis meae uelocissimum cursum. Sed hoc est quod recolentem uehementius coquit; nam in omni aduersitate fortunae infelicissimum est genus infortunii fuisse felicem. – Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum possidebas id tibi diuinitus inlaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora quaeque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum generis humani decus Symmachus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus: suarum securus tuis ingemescit iniuriis. Viuit uxor ingenio modesta, pudicitia pudore praecellens et, ut omnes eius dotes breuiter includam, patri
Abbreviated transcription (Latin):
tollenãtis Quuis ẽ ille tam felix qui
cũ dederit impaciẽcie manꝰ statum
suũ mutari nõ oꝑtet. ꝙͣmłtis ama¬
ritudimbꝰ hũane felicitatis dulcedo
respsa e. que si etiã fruẽti socũda ẽẽ
uideat᷑. tñ quomimꝰ cũbelit abeat
retmeri nõ possit. liquet ig. ꝙͣ sit
mortaliũ rerũ misera bcĩtudo. que
nec apud equammes ꝑpetua ꝑdu¬
rat. nec anpios tota delectat. Quid
nomortales extra petitis intrabos
positã felici serror uos insciciaq cõ¬
fundit. Ostendã breuiter tibi sũme
cardinez felicitatis. Est ne aquidt
te ip̃o pciosius. Nichil inquies st. si
tui compos fueris possidebis qd̃ nͨ
tu bnꝙͣ amictere uelis. nec fortuna
possit aufferre. Acq ot agnõ cas m
hus sorfuitis rebꝰ bt̃ĩtudie cõstare
non posse sic collige. Sibtitudo ẽ sũ¬
nũ nature bo ͫ uõe degẽtis. nec ẽ su¬
mũbonũ qderipi ullo. ꝑt qm̃ p̃cellit

Expanded text:
tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae manus statum suum mutare non optet? Quam multis amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est! Quae si etiam fruenti iucunda esse uideatur, tamen quominus cum uelit abeat retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quidmortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui compos fueris, possidebis quod nec tu amittere umquam uelis nec fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum quod eripi ullo modo potest
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ adbtĩtudinẽ ꝑcipiẽdam fortune
instablitas aspĩtare nõ possit. Adh .
quẽ caduca ista felicitas uehit. uel scit
eam uel nescit ee mutablem. Si ne¬
scit que nam btã sors ẽẽ pt in igno¬
rãcie cecitate. Ex scit metuat ncc̃e
e ne amictat qd amicti posse non
dubitat. Quare cõtinuꝰ tnor nõ
smit ẽẽ felicem. At si amiserit nett¬
ligẽdũ putat. Sit quoq pexile bo ͫ
e qd̃ ego aĩoferat: amissum. Et qm̃
tu idem es cui ꝑsuasũ acq insitũ
clarum sit fortuitã felicitatẽ corpis
morte fiiri. dubitari nequit si hec
mortaliũ in imseriã mortis fme la¬
bat. Ꝙ si mltos scimꝰ bt̃itudins
fructũ nõ morte solũ. uerũ et dolo¬
ribꝰ supplicnsq quesisse. Quona
modo pñs uita facere btõs pt que
piseros transacta nõ efficit. Glosa

Expanded text:
atitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem caduca ista felicitas uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum les, cumque clarum sit fortuitam felicitatem corporis morte finiri, dubitari nequit, si haec mortalium genus in miseriam mortis fine labatur. Quodsi multos scimus beatitudinis fructum non morte solum uerum etiam doloribus suppliciisque quaesisse, quonam modo praesens facere beatos potest quae miseros transacta non efficit? Quis
Abbreviated transcription (Latin):
haustibꝰ uiam fecerit. Adsit ig: re
thorice suadela dulcedĩs. que tum
recto calle ꝓcedit cũ nr̃a instituta
nõ deserit. Cũqz hac mufica laris
nr̃i bernula mũc leuiores nuc gra¬
uiores modos succinat. Exposico eiusde¬

Expanded text:
haustibus uiam fecerit. Adsit igitur haustibus uiam fecerit. Adsit igitur Rhetoricae suadela dulcedinis quae tum tantum recto calle procedit, cum nostra instituta non deserit cumque hac Musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. Quid es
Abbreviated transcription (Latin):
Ost hec paulisper obticuit
acqz ubi attencoez meã
modesta taciturmtate col¬
legit. sic erorsa ẽ. Si penitus egritudis
tue cãs hĩtumqz cognoui. fortuẽ pͥoris
affectu desiderioq tabescis. eaqz sta¬
tũ aĩ tui uti tu tibi fingis mutata
ꝑuertit. Intelligo młtitormes illius
ꝓdigii fucos. ⁊ eobsq cũ hnis quos elu¬
derc intitur blandissiam faĩliariͭ ͤ¬
ht̃ dũ intollerribłi dolore cõfundit
quos insꝑata reliquerit. Cuius si
re. nec huisse te mea pulcrũ aquid
nec amisisse cognosces. Szut arbitror
haud mltũ tibi hec in memoriam
reuocare laborauerim. Solebas ei¬
pñtem blandiẽteq uirilibꝰ incesse
uerbis. eãqz de nr̃o aditu ꝓlatis secta¬
bere sententiis. uerũ oĩs subita mu¬
tacõ rerũ. nõ sine quodã ꝙ̃i fluctu
cõtigit aĩoꝵ. Sic factũ ẽ. ut tu qͥͦ
paulisper atua trãsquilli ͭ ͤ discesse¬
ris. Eztp̃s ẽhaurire te aͥquid ac
degustare molle acq Iocũdũ qd̾ ad
interiora trãsmmissũm balidiorib

Expanded text:
st haec paulisper obticuit atque ubi attentionem meam modesta taciturnitate collegit sic exorsa est: Si penitus aegritudinis tuae causas habitumque cognoui, fortunae prioris affectu desiderioque tabescis; ea tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutata peruertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat quos insperata reliquerit. Cuius si re, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces; sed, ut arbitror, haud multum tibi haec in memoriam reuocare laborauerim. Solebas ee blandientemque uirilibus incessere uerbis eamque de nostro adyto prolatis insectabare sententiis. Verum omnis subita mutatio rerum non sine quodam quasi fluctu contingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua tranquillitate descisceres. Sed tempus est haurire te aliquid ac degustare molle atque iucundum quod ad interiora transmissum ualidioribus
Abbreviated transcription (Latin):
hom̃ifelix q̃se nec dulcibꝰ annc
hiserit ⁊ mestis sepe uocata uenit
¶heu ꝙͥ sarda miẜos auextitur. aure.
Et flentes oculos claude seua negat
Sũ lembꝰ malefid̾a boĩs fortua faueret.
Pene caput tristis merserat hora meu.
Nũc qr fallace mutauit nibila uultũ.
Ptrrihit ingratas Impiauita moras.
Qũid me felic̃e tociẽs Iactastis amici.
Qui cecidit stablĩ nõerat ille gradu

Expanded text:
num felix, quae se nec dulcibus annis Inserit, et moestis saepe vocata venit. 7 Eheu! quam surda miseros avertitur aure, Et flentes oculos claudere saeva negat! Dum levibus malefida bonis fortuna faveret, Pene caput tristis merserat hora meum. Nunc quia fallacem mutavit nubila vultum, Protrahit ingratas impia vita moras. 8 Quid me felicem toties jactastis, amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu
Abbreviated transcription (Latin):
Ec cũ supla uerterit uices dextra.
Exestuantis more fert curipi.
dũdũ suꝑhos seua proterit reges.
huilemqz uicti sbleuat fallaxbultũ.
No illa miẜos audit aut curat fletꝰ.
ultͦqz gemitꝰ durai quos fecit ridet.
Eic lud̾it illa sic suas ꝓbat uires.
Magnnũqz suis monstrat ostẽtum.
Si quis uisat una stratꝰ acfelix hora.

Expanded text:
ec cum superba uerterit uices dextra et aestuantis more fertur Euripi, dudum tremendos saeua proterit reges humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletus ultroque gemitus, dura quos fecit, ridet. Sic illa ludit, sic suas probat uires magnumque subitis monstrat ostentum, si quis uisatur una stratus ac felix hora.
Abbreviated transcription (Latin):
Actenꝰ mendacis formã felicitatis
ndisse suffecerit. quã si ꝑspicaçit
intueris. ordo ẽ deinceps que sit ua mõ¬
strrire. R. Atqui uideo inꝙͣ nec opibꝰ
sufficiẽciam nec regins potẽciaz. nec
reuerecia dignitatibꝰ nec celebritate
gliã nec leticiam uoluꝑtatibꝰ posse cõ¬
tingere . p. An etiã cãs cur Ita sit de¬
phendisti .b. Temu qdez ueluti rimula
michi uideor intueri. s exte apcius
cognoscere malim .p. Alqui ꝓͥmptis
traducit. An tu arbitraris ꝙͣ nchilo
indigeat egere potẽcia .b. Mimme
si quid qd̾ in ulla re Imbecillioris ba¬
lencie sit. In hac p̾sidio ncce ẽ egeat

Expanded text:
actenus mendacis formam felicitatis ndisse suffecerit; quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. – Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluptatibus posse contingere. – An etiam causas cur id ita sit deprehendisti? – Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere malim. – Atqui promptisstraducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? – Minime, si quid est quod in ulla re imbecillioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat
Abbreviated transcription (Latin):
ficiẽcie potẽcieqz reuerẽciã. ut hectria
unũ iudicemꝰ .b. addamꝰ siquidẽ ba
uolumꝰ cõfiteri .p. Quid uo inquit ob¬
scurũ ne hoc acq ĩgnobłe censes eẽ
An oĩ celebritate clarissiͫ Considera
uo ne qd̾ nichilo indigere. qd̾ poten¬
tissi ͫ qd̾ honore dignissi ͫ eẽ cocessũ
ẽ. egere claritudine quã sͥ p̃stare nõ
possit. acq obid aliqua ex ꝑteuideat
abiectius .b. Non possum mꝙͣ quin
hocbti est ita etia celeberrimũ ẽẽ
confitear .p. Consequẽs ig. eutda
ritudinẽ suꝑioribꝰ tlibus ichil
ta uiribꝰ possit qd sit clarũ acqz reue¬
repait. ne cogitare quide possum.
Quare plemĩ ẽẽ leticia siquidẽ su¬
piora manebũt nccẽ ẽ cõfileri .ꝑ.
Atqui illd̃ quoq peadẽ nccm ẽ suf¬

Expanded text:
potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus. – Addamus, si quidem uera uolumus confiteri. – Quid uero, inquit, obscurumne hoc atque ignobile censes esse an omni celebritate clarissimum? Considera uero, ne quod nihilo indigere, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse concessum est, egere claritudine, quam sibi praestare non possit, atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius – Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum esse confitear. – Consequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil ta uiribus possit, quod sit clarum atque reuerepat, ne cogitare quidem possum. Quare plenum esse laetitiae, siquidem superiora manebunt, necesse est confiteri. Atqui 20 illud quoque per eadem neces
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sidui quid mit faciẽdũ censes ut
illius sũmi bom sedem reꝑire merea¬
mur .b. Inuocãdũ inꝙͣ reru om̃i pa¬
trem quo p̃termisso. nullũ rite fun¬
datur exordui .p. Recte inquit ac su
Ila modulata est. Se quitut glosa

Expanded text:
i, quid nunc faciendum censes, ut illius summi boni sedem reperire mereamur? Invocandum, inquam, rerum omnium patrem, quo praetermisso, nullum rite fundatur 35 exordium. Recte, inquit; ac simul ita modulata est. 220 METRUM IX. A
Abbreviated transcription (Latin):
prauitas huãna dispsit ⁊ dũ rei que
ꝑtibꝰ caret ꝑtem conat adipisci . nec
porcõem quẽ nulla ẽ. nec ipãm quã
nimine affectat assequil᷑ .b. Quo¬
nam inꝙͣ modo .ꝑ. Qui diuicias in¬
quit petit pemirie fuga de potencia
nichil laborat. uilis obscurusqz esse
mauult multas et sͥ nales queqz
subtrahit uoluptates ne peciũaz quã
ꝑauit amiclat. sz hoc mõ nec suffici¬
encia quide cõtingit ei quẽ ualẽcia
deserit que molestia pugit. quẽ uilitas
abicit. que recundit obscuritas Qui
uõ solũ posse desiderat ꝓfligat opes de¬
spicit uoluptates honoreqz potẽçia ca¬
rentem glĩam quoq nichilipedit.
Ez huic quoqz ꝙͣ młta deficiat uides
etatibꝰ mordeat᷑. Cũqz hoc depellere
ribꝰ glia uoluptatibꝰ licet Ilaz cũ unũ¬
qdq hoꝵ Idem qd̾ cetera sit. quisquis
hoꝵ aliquidsine ceteris petit. nec i ͨͦ
quide quod desiderat apphendit . S.

Expanded text:
prauitas humana dispertit et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec portionem, quae nulla est, nec ipsam, quam minime affectat, assequitur. – Quonam, inquam, modo? – Qui diuitias, inquit, petit penuriae fuga, de potentia nihil laborat, uilis obscurusque esse mauult, multas etiam sibi naturales quoque subtrahit uoluptates, ne pecuniam quam parauit amittat. Sed hoc modo ne sufficientia quidem contingit ei quem ualentia deserit, quem molestia pungit, quem uilitas abicit, quem recondit obscuritas. Qui uero solum posse desiderat profligat opes, despicit uoluptates honoremque potentia carentem, gloriam quoque nihili pendit. Sed hunc quoque quam multa deficiant uides;etatibus mordeatur, cumque haec depellere ribus, gloria, uoluptatibus licet; nam cum unumquodque horum idem quod cetera sit, quisquis horum aliquid sine ceteris petit ne illud quidem quod desiderat apprehendit. –
Abbreviated transcription (Latin):
lomodo inuestigãda ẽ. b fateor inꝙͣ¬
igit inquit foram false felicitatis
⁊ causas. de flecte nũc m adu̾sum
mentis intuitum ibi eĩ berũ quã
ꝙ etiam ceco ꝑspicua ẽ eamqztu paulo
conabaris. Nlam insi fallor ea ua est⁊
ꝑfecta felicitas que fufficiẽtem pote¬
tem reuerẽdum celebrem letu qz ꝓfi¬
ciat. Acqz ut me interiꝰ ammaduertisse
cognoscas que unũ hoꝵ qm̃ soem cũcta

Expanded text:
anda est. Fateor, inquigitur, inquit, et formam falsae felicitatis, et causas: deflecte nunc in adversum mentis intuitum; ibi enim veram, quam  caeco perspicua est, eamque tu paulo conabaris. Nam, ni fallor, ea vera est, et perfecta felicitas, quae sufficientem, potentem, reverendum, celebrem, laetumque perficiat. Atque ut me interius animadvertisse cognoscas, quae unum horum, quonia
Abbreviated transcription (Latin):
Que iaz ꝓcipitem fiena cupidinem.
Certo fine retentent.
Largis cũ pocius muneribꝰ fluens.
Sitis ardescit habendi.
Luꝙ diues agit qui trepidus gemẽs.
Fese credit egentem. Glosa eiusd¬

Expanded text:
Quae iam praecipitem frena cupidinem Certo fine retentent, Largis cum potius muneribus fluens Sitis ardescit habendi? Numquam diues agit qui trepidus gemens Sese credit egentem. His i
Abbreviated transcription (Latin):
detrrhat si quis superbis.
Uam teginina cultus
Iam uidebit intus artas.
ominos ferre cathenas.
Uinc emm libido uersãt.
Aiidis corda uenems.

Expanded text:
detrahat si quis superbis uani tegmina cultus, iam uidebit intus artas dominos ferre catenas; hinc enim libido uersat auidis corda uene
Abbreviated transcription (Latin):
unt teĩ pẽne uolucres michi.
Que celsa cõscendũt poli.
Quas sibi cũ uelox mẽs induit.
Terras perosas despicit.
Aeris immensũ suꝑat globum.
Nubesqz post tergum uidet.
Quiqz agili motu calet etheris.
Transcendit igins uerticem.
donec in astriferas surgat domos.
Pheboq cõiungat uias.
Aut comitel ster gelidi sems.
miles chorusci syderis .
uel quocũqz micãs nox pingit᷑.
Recurrrit astri circulum.
Atqz ubi Iam ex hausti fuerit satis
Polum relinquat extinũ.
Sorsaqz uelocis premat etheris.
Compos uerendi lumis .
Tic regumsceptrũ dns tenet.
Orbis habenas temperat.
Et uolucrem circũ stablis regit.
Rerum choruscus arbiter.¬
¶ Huc te si reducem referat uia.
Quã nũc requiris immemor.
Hec dices memini pata ẽ michi.
Hic ortus hic sistam gradum.
Qd̃ si terraꝵ place̾t tibi.
Nocte m relictam uisere.
Quos miseri toruos ppłitinet.

Expanded text:
unt etenim pennae uolucres mihi Quae celsa conscendant poli. Quas sibi cum uelox mens induit, Terras perosa despicit, Aeris inmensi superat globum, Nubesque postergum uidet, Quique agili motu calet aetheris, Transcendit ignis uerticem, Donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias Aut comitetur iter gelidi senis Miles corusci sideris, Vel quocumque micans nox pingitur, Recurrat astri circulum Atque ubi iam exhausti fuerit satis, Polum relinquat extimum Dorsaque uelocis premat aetheris Compos uerendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet Orbisque habenas temperat Et uolucrem currum stabilis regit Rerum coruscus arbiter. Huc te si reducem referat uia, Quam nunc requiris immemor: ' Haec,' dices, ' memini, patria est mihi, Hinc ortus, hic sistam gradum.' Quod si terrarum placeat tibi Noctem relictam uisere, Quos miseri toruos populi t
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla terre mole resistũt¬
¶ Lon nox atris muibibus obstat.
Que st̾ que fuerũt uemantqz.
unio mentis cernit inictu.

Expanded text:
nulla terrae mole resistunt, non nox atris nubibus obstat; quae sint, quae fuerint ueniantque uno mentis cernit in ictu
Abbreviated transcription (Latin):
a rauẽna urbe discederẽt. nota insig¬
inti frontibꝰ pellerent᷑. Quid hiuc se¬
ueritati posse astriuuidet᷑. atqui ĩ codẽ
die deferentibꝰ eisdẽ. nr̃i nõis delacõ su¬
scepta ẽ. Quid ig̾. nr̃e ne artes ita me¬
ruerũt. An ip̃os accusatores iustos fecit
p̃missa dampnacõ. Ita ne nichil fortu

Expanded text:
m Rauenna urbe decederent, notas insigm Rauenna urbe decederent, notas insigniti frontibus pellerentur. Quid huic seueritati posse astrui uidetur? Atqui in eo die deferentibus eisdem nominis nostri delatio suscepta est. Quid igitur? Nostraene artes ita me-ruerunt? An illos accusatores iustos fecit praeniissa damnatio? Itane nihil fortu
Abbreviated transcription (Latin):
p̃torii. coĩs cõmodi racõe suscepi. rege
cognoscẽte cõtendi. ⁊ ne talis coemp¬
cio exiget᷑ euici. Paulmũ cõsulare
uirũ cuiꝰ opes palatini canes iã spe
acqz ambicõe deuorassent. ab ipsis
hyancui faucibꝰ detruxi. Ne albinũ
consularem uirũ p̾iudicate accusa¬
cõis pena corriꝑet. odiis me cypͥani
delatoris opposui. Satis ne in me mag¬
nas uideor eracerbasse discordias. s ẽẽ
apud ceteros tucõr debui qui iͥ amore
iusticie nichil apud aulicos qͦ magis
eem tucior reẜuaui. Quibꝰ ãt deferẽti¬
bꝰ ꝑcussisumꝰ. quoꝵ basiluis oli regio
misterio depulsus. in delacõem nr̃i¬
noĩs aliem eris ncci ͭ compulsus est
Opilionẽ uero. acq gaudenciu. cũ ob
ĩnumeras młtiplicesqz fraudes. Ire
in exiliũ regia censura decreuiss. cũq
illi parere nolẽtes sacrarũ sese edium
defensioe tuerentur. cõꝑtũqz id regi
foret. edixit ut insi intra p̃scptũ diez¬

Expanded text:
praetorii communis commodi ratione suscepi, rege praetorii communis commodi ratione suscepi, rege cognoscente contendi et ne coemptio exigeretur euici. Paulinum consularem uirum, cuius opes Palatinae canes iam spe atque ambitione deuorassent, ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis poena corriperet, odiis me Cypriani delatoris opposui. Satisne in me magnas uideor exacerbasse discordias? Sed esse apud ceteros tutior debui, qui mihi amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus autem deferentibus perculsi sumus? Quorum Basilius olim regio minominis alieni aeris necessitate compulsus est. Opilionem uero atque Gaudentium cum ob innumeras multiplicesque fraudes ire in exilium regia censura decreuisset cumque illi parere nolentes sacrarum sese aedium defensione tuerentur compertumque id regi foret, edixit: uti ni intra praescriptum die
Abbreviated transcription (Latin):
inter ocia secreta didiscerã trãfferre ĩ
actũ publice admistiricõis optaui
Tu mͥ ⁊ qui te sapiẽciũ mẽtibꝰ inseru¬
it deꝰ cõscii. nullũ me ad magrãtum
insi cõmũe bonoꝵ oñi studiũ detu¬
lisse. Inde cũ impbis graues mexora¬
bilesqz discordie fuere. et qd conscĩe
libertas ht ꝑtuẽdo iure spreta ẽ semꝑ¬
a me potẽciũ offensio. Quocies ego
cõgastũ in imbecillis cuiꝰq fortũcis im¬
petũ facĩetez obuiꝰ excepi. quociẽs tri¬
gullũ regie p̃posilũ domꝰ ab incepta
⁊ ꝑpetrrita iam ꝓrsus iniuria deieci
Quociẽs miseros quos infi̾tis calup¬
mis impunita barbaꝵ semꝑ auari ͤ
uerabat. obiecta ꝑicłis aucto ͭ ͤ ꝓtexi
rapims. tũ publicus uectigalibꝰ pes¬
sũdari. nõ alit. ꝙͣ qui paciebãt᷑ indo¬
lui. Cũ acerbe famis tpr̃e. grauis
acq inexplicablis indicta coemꝑcõ
ꝓfligatura mopia. cãpania ꝓiũciã
Uideret certamen aduersus p̃fectum

Expanded text:
inter secreta otia didiceram transferre in actum publicae amministrationis optaui. Tu mihi et qui te sapientium mentibus inseruit deus conscii nullum me ad magistratum nisi commune bonorum omnium studium detulisse. Inde cum improbis graues bilesque discordiae, et quod conscientiae libertas habet, pro tuendo jure, spreta potentiorum semper offensio. Quoties ego Conigastum in imbecillis cujusque fortunas impetum facientem obvius excepi! Quoties Triguillam regiae praepositum domus ab incepta, perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens miseros quos infinitis calumniis inpunita barbarorum semper auaritia uexabat, obiecta periculis auctoritate protexi! pessumdari non aliter quam qui patiebantur indolui. Cum acerbae famis tempore grauis atque inexplicabilis indicta coemptio profligatura inopia Campaniam prouinciam uideretur, certamen aduersum praefectum
Abbreviated transcription (Latin):
g̃tis erpectas. opꝰ ẽ ut uulniꝰ detegas.
Tum ego collecto in uires aĩõ. An ne¬
inꝙͣ adhuc eget admonicõe. nec perse
tas inchil ne te ipa loci facies mouet
Heccine biblioteca quã certissiã tibi
sedem nr̃i in laribꝰ ipa delegerãs. In
marer. cũ mͥ syderũ uias radio desches
cũ mores nr̃os tociꝰ q uite ratõe ad ce¬
lestis ordis exemplar formares. Heccine
p̃mia referimꝰ tibi obsequẽtes. Acqui
tu hanc sm̃az platoms ore sanyisti
Reatas fore res publicas si eas bel stu
diosi sapiẽ regerent. uel eoꝵ rectores
sapie studere contingisset. Tu eiusde
uiri ore. hãc sapiẽtibꝰ capescẽde rei ꝓu ͨ¬

Expanded text:
cantis exspectas, oportet vulnus detegas. 43 Tum ego collecto in vires animo: Anne adhuc eget admonitione, nec per se tas? Nihilne te ipsa loci facies movet? Haeccine est bibliotheca, quam certissimam tibi sedem nostris in Laribus ipsa delegeras? in qmarer, cum mihi siderum vias radio describeres, cum mores nostros totiusque vitae rationem ad coelestis ordinis exemplar formares? 44 Haeccine praemia referimus tibi obsequentes? Atqui tu hanc sententiam Platonis ore sanxisti, beatas fore respdiosi sapientiae regerent uel earum rectores studere sapientiae contigisset. Tu eiusdem uiri ore hanc sapientibus capessendae rei pu
Abbreviated transcription (Latin):
tit ordimbꝰ. ꝓuidẽcia nãq cuncta
pariter ꝙuis diuersa ꝙͣuis infinita
cõplectit. fatũ uo singłã digerit
in motu locis formis ac lẽporibus
distributa. ut hec tpalis ordis expli¬
cacõ in diuine mentis adunata
ꝓspectu ꝓuidẽcia sit. eadẽ uo adu¬
naco digesta acq explicata tẽpo¬
ribꝰ fatum uocet᷑. que licet diu̾sa
sint. alterũ tñ pendet ex alto Or¬
do nãqz fatalis ex ꝓuidẽcie simpli¬

Expanded text:
tit ordinibus. Prouidentia namque cuncta pariter quamuis diuersa, quamuis infinita complectitur, fatum uero singula digerit in motum locis, formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum ‹uocetur›. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero. Ordo namque fatalis ex prouidentiae simpli
Abbreviated transcription (Latin):
uic me discussa li q̃rũt nocte lenebre.
uminibꝰqz prior redrit uigor.
Et cũ pcipiti glomerãt᷑ rdera choro.
Aimbosisqz polus stetit imbribus.
Col lat ac nõdũ celo bemẽtibꝰ astris.
de super in terrã nox funditur.
Wãc si treiceo boreas emissꝰ ab antro.
Uerberet ⁊ clausũ reseret diem.
Emcat ⁊ subito uibratꝰ liũe phebꝰ
Mirantes oculos radis ferit. Gosa.¬

Expanded text:
nc me discussa liquerunt nocte tenebrae uminibusque prior rediit uigor, ut cum praecipiti glomerantur sidera Coro nimbosisque polus stetit imbribus sol latet ac nondum caelo uenientibus astris desuper in terram nox funditur; hanc si Threicio Boreas emissus ab antro uerberet et clausum reseret diem emicat et subito uibratus lumine Phoebus mirantes oculos radiis ferit. Ha
Abbreviated transcription (Latin):
si uti corpor langor Ita uicõsitas
quidẽ ẽ. qͣi morbus aĩoꝵ. cũ egros
corꝑe mime dignos odio s pocius
imiẜacoe iudicẽmꝰ Multo magis
non insequẽdi s miserandi sũnt
quoꝵ mentes om̃i langore atrocõr
urget improbitas

Expanded text:
si, uti corporum languor, ita uitiositas si, uti corporum languor, ita uitiositas quidam est quasi morbus animorum, cum aegros corpore minime dignos odio sed potius miseratione iudicemus, multo magis non insequendi sed miserandi sunt quorum mentes omni languore atrocior urget improbitas
Abbreviated transcription (Latin):
faciũt oratores. Pro huis ei qui gͣ¬
ue quid acerbũq ꝑpessi st. miẜa¬
cõem iudicũ excitare conat᷑. cum
magis admictẽtibꝰ Iustior mise¬
racio debect. quos nõ ab Iratis s a
ꝓpicris pocius miserãtibꝰqz accusa¬
toribus ad iudicium ueluti egros
ad medicum duci oꝑtebat. ut cul¬
pe morbos supplico rẽsecarẽt. Quo
pacto defensoꝵ oꝑa uel tota frigẽt
Uł si ꝓdesse hõibꝰ mallet in accusa¬
cionis hĩtũ uertẽt᷑. Ip̃i quoq impbi
si eis aliqua rimula uirtutẽ relic¬
tain fas eẽt aspice. uicoꝵqz sordes
penaꝵ cruciatibꝰ se deposituro ui¬
derent. cõpensacõe adipiscẽde ꝓbi ͭ ͥᷤ
Nec hos cruciatꝰ eẽ dicerent. defen¬
sorũqz oꝑam repudiarẽt. ac se totos
accusatoribꝰ Iudicibꝰq ꝑmicterẽt
Quo fit ut apud sapientes nllus
ꝓrsus odio locus relinquat᷑. Nã bõ¬
nos quis insi stultissimꝰ oderit.
Malos bero odisse rõne caret. Naz

Expanded text:
faciunt oratores. Pro his enim qui grafaciunt oratores. Pro his enim qui graue quid acerbumque perpessi sunt miserationem iudicum excitare conantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis sed a propitiis potius miserantibusque accusatoribus ad iudicium ueluti aegros ad medicum duci oportebat, ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defensorum opera uel tota frigeret, uel si prodesse hominibus mallet, in accusationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent compensatione adipiscendae probitatis, nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque permitterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odisse ratione caret. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
uisu. Ip̃m et se huisse obliuiscẽtur
intuitũ. nnchilq sibi adhuãna
ꝑfectõez deesse arbitraret: Lum
uidẽtes eade cecos putaremꝰ. Na
nec illd quidez acquiescerẽt qd̾ eque
ualidis ronũ nititur firmamẽtis
Infelicõres eos ẽẽ qui faciat ꝙͣ qui
patiũtur imuria .B. uellem inꝙͣ
has ip̃as audire rõnes .p. Oñem¬
liquet .b. Ita inꝙͣ p. Qui ig supli¬
cio digin st miseros ẽẽ non du¬
bitas .b. Cõuenit mꝙͣ p. Si igit᷑
cogmtor ait uesideres. cui supliciũ
inferend̃ putares . ei ne qui fecis¬
set. an qui ꝑtuliss Inuria .b.ilon
ambigo inꝙͣ. qͥn ppesso satifface¬
rem dolore facientis .p. Miserior
ig tibi Inurie Illator ꝙͣ acceptor
eẽ buideret᷑ .b. Cõsequitur inꝙͣ .p.
¶ac ies ⁊ aliis de causis ea radice
intentibꝰ ꝙ turpitudo suapte na
miseros facit . ⁊ aꝑꝑet Illatã cuilz
Imuria nõ accipiẽtis s inferet᷑
eẽ miseria . p. Acqui mlc ait ꝯtrr

Expanded text:
uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis: infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. Vellem, inquam, has ipsas audire rliquet. Ita est, inquam. Qui igitur supplicio digni sunt, miseros esse non dubitas? Convenit, inquam. Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine qui fecisset, an qui pertulisset injuriam? Nec ambigo, inquam, quin perpesso satisfacerem dolore facientis. 10 Miserior igitur tibi injuriae illator, quam acceptor esse videretur. Consequitur, inquam. Hac igitur aliisque de causis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illatam cuilibet iniuriam non accipientis sed inferentis esse miseriam. Atqui nunc, ait, contra
Abbreviated transcription (Latin):
inchil ueriꝰ diciputo. At si ad hom̃
Iudicia reu̾tar. quis ille ẽ cui hec non
credẽda modosz saltem audiẽda uideãt¬
p. Ita ẽ inquit illa. Nequeñt eĩ oculos
tenebris assuetos ad lucẽ ꝑspicuȩ uerĩ¬
tatis actollere. similes qz auibꝰ st. quaꝵ
intuitũ nox illumiat dies cecat. dũ
eĩ nõ rerũ ordinẽ s suos intuẽt᷑ affectꝰ
uel litẽciam uł imꝑiũtatẽ scelerũ putãt
eẽ felicem. uide at quid eterna lex san¬
xiat. Melioribꝰ aĩm si cõformaueris
Nichil opus ẽ Iudice premũ deferẽte
.tu terp̃e excellencõribꝰ addidisti. Etu¬
diũ ad peiora si deflexeris. extra ne q̃¬
sieris ultorẽ. tu te ipẽ in deteriora tru¬
sisti. ueluti si uicibꝰ sordidã humum
celũqz respicias. cũctis extra cessãtibꝰ
ip̃a cernendi rõe. mĩt ceno mĩc syde¬
ribꝰ interesse uidearis. Acuulgꝰ ista nõ
respicit. Quid igitur hus ne acceda¬
mus quos belius similes eẽ mõstra¬
iumꝰ Quid si quis amisso penitus

Expanded text:
nihil dici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo sed saltem audienda uideantur? Ita est, inquit illa. Nequeunt enim oculos tenebris assuetos ad lucem perspicuae ueritatis attollere, similesque auibus sunt quarum intuitum nox inluminat dies caecat. Dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus, uel licentiam uel impunitatem scelerum putant esse felicem. Vide autem quid aeterna lex sauciat. Melioribus animum conformaueris, nihil opus est iudice praemium deferente tu te ipse excellentioribus addidisti. Studium ad peiora deflexeris, extra ne quaesieris ultorem. Tu te ipse in deteriora trusisti, ueluti si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit Quid igitur? Hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus
Abbreviated transcription (Latin):
senciẽdis quãuis afficiãt instru¬
metã sẽsuũ formsecus obiecte qͣli ͭ ͤs
aĩq agẽti uigore pa ͦ corꝑis ancedat
q̃ in se actũ mẽtis ꝓuocẽt excitetq
interĩ quiescẽtes intri. Ioras si in
sensiẽdis inꝙͣ corꝑibꝰ aĩmꝰ nõ passioe
sue mẽtis expediũt. Hac itaq rõe mł¬
tiplices cognicões diu̾sis ac differẽtibꝰ
cessere substãciis. Sensꝰ eĩ solus cũctis
aliis cognicõibꝰ destitutꝰ immoblibꝰ
aĩantibꝰ cessit qͣles st̃ conche maris
q̃q alia saxis hetẽcia mitriũt᷑. yma¬
ginacõ uõ mobłibꝰ beluis quibꝰ iam
mẽe fugiẽdi appetendi ue aliquis uidẽt᷑
affectꝰ. Rac̃o uero hũam tin generis ẽ
sicut intelligẽtia soluis dilum Quo
si rocmacõi sensꝰ ymaginacõq resra¬
gent᷑. nchil ẽe illd̃ umũsale dicẽtes qd̾
sese intueri roputet. qd̾ eĩ sensi ͭ ͤ bł y¬

Expanded text:
sentiendis, quamuis afficiant instrumenta sensuum forinsecus obiectae qualitates animique agentis uigorem passio corporis antecedat quae in se actum mentis prouocet excitetque interim quiescentes intrinsecus formas, si in sentiendis, inquam, corporibus animus non passione suae mentis expediunt? Hac itaque ratione multiplices cognitiones diuersis ac differentibus cessere substantiis. Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus immobilibus animantibus cessit quales sunt conchae maris quaeque alia saxis haerentia nutriuntur, imaginatio uero mobilibus beluis quibus iam inesse fugiendi appetendiue aliquis uidetur affectus. Ratio vero humani tantum generis est sicut intellegentia sola. divini; quo si ratiocinationi sensus imaginatioque refragentur nihil esse illud uniuersale dicentes quod sese intueri ratio putet? Quod enim sensibile uel i
Abbreviated transcription (Latin):
uam uarns terras.
Ammalia ꝑmeant figuris.
Ulamq alia extento st corꝑẽ
ꝓulueremq uerrunt.¬
¶ Contimiuiqz trahũt ui pectoris
picita sulcum.¬
¶ Eũt quibus alarum leuitas
Liga uerheretq uentos
Dt liquido longi spacia etheris
qualet uolatu
¶et pressi sse solo uestigia gressibꝰ¬
Q gaudent.¬
¶ Uel uirides campos trãsmictere
uel subire siluas.
Que uarns uideas licet onna
discrepare formis.
rona tamen facies hebetes ua¬
let in grauare sensus.
uica gens hom̃ celsũ leuat
Alcius cacumen
¶Acqz leuis rectostat corpore despi¬
cilq terras.
Hes insi terrenꝰ male desipis
admonet figura .¬
¶ Qui recto celum uultu petis

Expanded text:
uam uariis terras nimalia permeant figuris! Namque alia extento sunt corpore puiueremque uerrunt Continuumque trahunt ui pectoris incitata sulcum, Sunt quibus alarum leuitas uaga uerberetque uentos Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus. Vnica gens hominum celsum leuat altius cacumen Atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Haec nisi terrenus male desipis, admonet figura, Qui recto caelum uultu petis
Abbreviated transcription (Latin):
ligẽciã futura insi ut ip̃a cognoscit
non putat intueri. Nlã ita disseris
Si qua certos ac ricc̃ios hr̃e nõb
deant euẽtꝰ ea certo euẽturr p̾sci¬
ri nequeut. haꝵ igrerũ nłla est
p̃scĩa. quã si et in hiis eẽ credamꝰ

Expanded text:
legentiam futura, nisi ut ipsa cognoscit, non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certos ac necessarios habere non uideantur euentus, ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igitur rerum nulla est praescientia, quam si etiam in his esse credamus,
Abbreviated transcription (Latin):
sic dĩne sese menti huasia sub¬
iictere roẽ iustissimũ cẽseremꝰ
Quare ĩ illiꝰ sũme ĩtelligecie ca¬
cumen si possumꝰ erigam᷑. Illic
ei rõ uidebit qd in se nõ p̃t intueri¬

Expanded text:
sic diuinae sese menti humanam submittere rationem iustissimum censeremus. Quare in illius summae intellegentiae cacumen, si possumus, erigamur; illic enim ratio uidebit quod in se non potest intueri
Abbreviated transcription (Latin):
iud it postulas ut ncͣcia fiãt q̃ dñio¬
lumĩe lustrãt. cũ nec hoĩes quidẽ
ncia faciãt eẽ que uideant. Num eĩ
q̃ pncia cernis aliquã eis nccitate
pñti. quedã uidetis. Ita ille dĩa suo
cerint cterno. Quare hec dĩna p̃¬
nocõ. naturã rerũ ꝓpͥetatẽqz non
mutat . taliaq apudse pnciaspec¬
tat. qualia intꝑẽ olim futura ꝓue¬
ment. Nec rerũ iudicia cõfũdit.
Unoq sue mẽtis intuitu tã nccie
cuti uos cũ pariter in terra ambu¬
lare hoĩes. ⁊ oriri in celo solẽ bidetis

Expanded text:
ur postulas ut necessaria fiant quae diuinlumine lustrentur, cum ne homines quidem necessaria faciant esse quae uideant? Num enim quae praesentia cernis aliquam eis necessitaaesenti quaedam uidetis ita ille omnia suo cernit aeterno. Quare haec diuina praenotio naturam rerum proprietatemque non mutat taliaque apud se praesentia spectat qualia in tempore olim futura prouenient. Nec rerum iudicia confundit unoque suae mentis intuitu tam necesscuti uos cum pariter ambulare in terra hominem et oriri in caelo solem uidetis
Abbreviated transcription (Latin):
uam eẽ btĩtudiem costitiumꝰ. uam ig.
btĩtudiem in sũmo deo sitam ee ncce
e.R. Accipio mꝙͣ. nec e qd̾ cõtra dicĩ
ullo ͦ queat . P. Sz queso te inquit uide
ꝓ Id sancte ac inuolabłit ꝓhes ꝙ boĩ¬

Expanded text:
ueram esse beatitudinem constituimus: ueram igitur beatitudinem in summo deo sitam esse necesse est. – Accipio, inquam, nec est quod contra dici ullo modo queat. – Sed quaeso, inquit, te, uide quam id sancte atque inuiolabiliter pro
Abbreviated transcription (Latin):
uersuus fortũam dolor nicãdius. cõquest¬
q nõ equa meritis p̃mia pẽsari. In
extremo muse seuiẽtis uti que celum
terras quoq par regeret uota posuisti
E qm̃ plurimꝰ tibi affectuũ tumłtꝰ
ñcubuit. diuenũqz te dolor ira meror
distrahũt. uti nũ m̃etis es. nuĩdũte
Ualidiora remedia cõtigũt. Itaq le¬
uioribꝰ paulisꝑ utemur. ut que in tu¬
morẽ ꝑturbacionibꝰ influẽtibꝰ indu¬
ruerunt. ad acrioris uim medicam̃
recipiẽdam tactu blandiore molescãt

Expanded text:
uersum fortunam dolor incanduit conquestusque non aequa meritis praemia pensari. In extremo Musae saeuientis, uti quae caelum terras quoque pax regeret, uota posuisti. Sed quoniam plurimus tibi affectuum tumultus incubuit diuersumque te dolor, ira, maeror distrahunt, uti nunc mentis es, nondum te ualidiora remedia contingunt. Itaque lenioribus paulisper utemur, ut quae in tumorem perturbationibus influentibus in- duruerunt, ad acrioris uim medicaminis recipiendum tactu blandiore mollescant
Abbreviated transcription (Latin):
hoc sint potẽtes qr pñt agẽ ad libitũ saltem
in suo regno. sequeret᷑ snuł ꝙ eẽnt impotẽtes¬
qr acubi nõ pñt ad libitũ age. pzꝯna qr¬
cõtrarioꝵ cõtrarie st cause. Et uilteriꝰ cum
nullꝰ sitrex qͥn in młtis regionibꝰ ptãtẽ nõ
heãt seq̃ ꝙ oĩs rex magis sit miser ꝙͣ felix
tenet ꝯna qr si ptãs regni cõferat feliciͭ ͤ¬
eius defectꝰ cõfert misriã. Exꝑtꝰ sortis sue
⁊c.3. rõ ad ꝓpositũ ẽ talis Ois uera potẽcia
expellit morsus curaꝵ ⁊ aculeos formdinũ
¶z regna ⁊ regũ ptãtes uł familiari ͭ ᷤ nõ er
pellũt curã re gͦ nõ facuĩt ue potẽtes. patet
ꝯnã in baraco. a.ͤ ꝓbat qr ot̃s uere potẽs
facit qd̃ uult. s curiosus uł formidãs non
facit qd uult. uellet eĩ eẽ securꝰ ⁊ nõ ẽ. b
ꝓbrt ex ͦ. cuiusdã pͥncipis qui du exptꝰ in tr ͭ.¬
ptãtibꝰ cõpauit eas gladio euaginato pedẽte¬

Expanded text:
tium manu situm est? Nam quid ego de tium manu situm est? Nam quid ego de regum familiaribus disseram, cum regdemonstrem? Quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosternit. Nero Senecam familiarem git arbitrium, Papinianum diu inter aulicos potentem militum gladiis Antoninus obiecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare uoluerunt, quorum Seneca otium conferre conatus est; sed dum ruituros moles ipsa trahit, neuter quod uoluit effecit. Quae est igitur ista potentia, quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere uelis tutus sis et cum deponere cupias uitare non possis? An praesidio sunt amici quos non uirtus sed fortuna conciliat? Sed quem feliimicum. Quae uero pestis efficacior ad no
Abbreviated transcription (Latin):
us ꝙ diuicie ⁊ digni ͭ ͤᷤ nõ efficuit quod
ꝓmictut. hic ꝓbat Idẽ de potẽcia ⁊ potẽtũ
samiliariͭͤ Sͭ gͦ sic Oboeci anregnat pͥn
cipatꝰ huiꝰ mũdi uel et̾ familiaritat regũ¬
possit effice aͥ que hoĩem .ꝙ.d. ꝙ nõ. tũc ad
dit quid in .i. certe sic. sz hoc d ͭ yronice .q.
d. ño. qñ felicitas regum ⁊ suaꝵ familia¬
ritatũ durat ꝑpetuo yronice. hoc ẽ ualde¬
mutabłis ⁊ transitoria ẽ. uñ pt̾ formari
pͥma rõ talis Nullu defectũ ⁊ ꝑmutable
efficit uerã poꝰͫ s regna de faciłi st̃ ꝑmuta
bilia ig p cõscꝙ̃ria inferio. a  est pħi¬
facile. Mmorẽ ꝓbat phia exͦ mltoꝵ tam
Uncõcludit phiã yronice O ꝙͣ pclara ẽ potetia¬
ꝓuemẽs ex regins que nõ sufficit ad cõpuacõe
sui ip̃iꝰ .q.d. Certe nõ ẽ clara y ͦ exilis ⁊ deiecta¬
Q si hec ⁊c 2. rõ ẽ sũpta ex hoc ꝙ nuilla ptãs¬
mũdi ubiqr diurat. et pt̾ forari rõ. Si regesex¬

Expanded text:
An uero regna regumque familiaritas quando eorum felicitas perpetuo perdurat? Atqui plena est exemplorum uetustas, plena etiam praesens aetas, qui reges felicitatem calamitate mutauerint. O praeclara potentia, quae cax inuenitur! Quodsi haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne, si qua parte defuerit, felicitatem minuat, miseriam importet? Sed quamuis late humana tendantur imperia, plures necesse est gentes relinqui quibus regum quisque non imperet. Qua hac impotentia subintrat, quae miserosnnus regni metus pendentis supra uerticem gladii terrore uellent ipsi uixisse securi, sed nequeunt; dehinc de potestate gloriantur. An tu potentem censes quem uideas uelle quod non possit efficere, potentem censes qui satellite lametuit, qui ut potens esse uideatur in seruien
Abbreviated transcription (Latin):
struit. Hec iuuenẽ docet ut nũꝙͣ mercet᷑
amicu. Munere nec dom merito ueneret
amore. Nam preco quesitus amor cũ mu¬
ui se uolet esse potentem.
lmmos domet ille feroces.
Nec uicta libidme colla.
Ledis submictat habems.
¶temin licet indica longe.
Tellus tua iura tremescat.
Et seruiat ultima thile.
Camen atras pellere curas.
Miseraisqz fugare querelas.

Expanded text:
tent. Haec juvenem docet, ut nunquam mercetur amicum Munere, nec doni merito venetur amorem. Nam pretio quaesitus amor cum muui se uolet esse potentem, animos domet ille feroces nec uicta libidine colla foedis summittat habenis; etenim licet Indica longe tellus tua iura tremescat et seruiat ultima Thyle, tamen atras pellere curas miserasque fugare querelas
Abbreviated transcription (Latin):
Folii culmine reges.
Purpura claros intente.
Septos tristibus armis.
Ore toruo cõmmantes.
Labie cordis hanelos.

Expanded text:
olii culmine reges, Purpura claros nitente, Septos tristibus armis, Ore torvo comminantes, Rabie cordis anhelos.
Abbreviated transcription (Latin):
C ancri sydus inestuat.
Tum qui larga negantibus.
Culcis semina credidit.
Elusus cereris side.
Quernas pergat ad arbores.
Ilunꝙͣ purpireũ nemus.
Lecturus uiolas petas.
Cum seuis acquilonibus.
Stridens campus inhorruit
Nec queras auida manu.
Uernos stringere palmites
uuis si libeat frui.
Autumpno pocius suai.
Bachus munera contulit.
Signat tempora ꝓpriis
Aptans officiis deus.
Nec quas ip̃e cohercuit.
Plisceri patitur uices.
Ei quod p̃cipiti uia.
Certum deserit ordinem.

Expanded text:
Cancri sidus inaestuat, tum qui larga negantibus sulcis semina credidit elusus Cereris fide quernas pergat ad arbores. Numquam purpureum nemus lecturus uiolas petas cum saeuis Aquilonibus stridens campus inhorruit; nec quaeras auida manu uernos stringere palmites uuis si libeat frui; autumno potius sua Bacchus munera contulit. Signat tempora propriis aptans officiis deus nec quas ipse cohercuit misceri patitur uices. Sic quod praecipiti uia certum deserit ordinem