comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ te morãt᷑ ac retinẽt ꝯstĩpsisti. nlła t̾ noua
ẽ nula nõ iã odiosa ip̃a sacietate. Qͥs sic uini
t lururia tua ⁊̃ futõs ãnos intactũ reẜuauit
atq hec sũt a qͥb ĩuitus diuelleis. qͥd c̃alius¬
putas ut tardius cenes solẽ qͥdẽ si posses ex¬
tĩgue̾s. Q̾d enĩ ũꝙͣ fecisti luce dignũ ꝯficede
nichil reliqͥsti. ẽmues mortẽ. at quomi illo
media boletatiõe ꝯtẽpins. Uiue̾ uis scis eiu.
mori. cunes. Qͥd porro ista uita nõmors est
n Cesar cũ illũ tnͣseũtẽ ꝑ latmnã uiã unꝰ ex cus¬
rodiaꝵ agnime demissa usq i pectus uetere
barba rogaret mortẽ. nũc enĩ ĩqͥt uiuis. hoc
istis respõdẽdũ ẽ qͥb succursura mors ẽ mori
młta honeste facio. ĩ uitus relinq̃ officia uitẽ
qͥb fidelit̾ ⁊ nidust̾e fũgor Qrd tu nestis bnũ
eẽ ex uite officiis ⁊ morr nullũ officiũ relĩqͥs

Expanded text:
morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satietate. Quis sit vini, tibi luxuria tua in futuros annos intactum reservavit; atqui haec sunt, a qputas, ut tardius cenes ? Solem ? Quem, si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? nihil reliquisti. Mortem times; at quomodo illam media boletatione contemnis ? Vivere vis; scis enim ? Mori times; quid porro ? Ista vita non mors est ? C Caesar, cum illum transeuntem per Latinam viam unus ex custodiarum agmine demissa usque in pectus vetere barba rogaret mortem: " nunc enim," inquit, " vivis ? " Hoc istis respondendum est, quibus succursura mors est: mori ere volo, qui multa honeste facio. Invitus relinquo officia vitae, quibus fideliter et industrie fungor." Quid ? Tu nescis unum esse ex vitae offi
Abbreviated transcription (Latin):
te ꝑpẽdit᷑. nũc ꝯieccura tollat᷑. et illud bñ¬
ficiũ fuit et hoc qd̾ modũ beneficu pͥoris
excessit ĩuiria ẽ uirbonꝯ utsq calcłos
sic ponit. ut se ip̃m cͥcũ sc̾bat. bñficio adicit
ĩiurie demit. alt̾ ille remissior uidex. quẽ
ẽẽ me malo. ĩuirie obluusci debebit. offici
memĩsse. ħ c̾te inꝙͣ iusticie queĩt. sua

Expanded text:
te, perpenditur. Nunc coniectura tollatur; et illud beneficium fuit et hoc, quod modum beneficii prioris excessit, iniuria est. Vir bonus utrosque calculos sic ponit, ut se ipse circumscribat; beneficio adicit, iniuriae demit. Alter ille remissior iudex, quem esse me malo, iniuriae oblivisci iubebit, officii memi
Abbreviated transcription (Latin):
securꝰ audit ⁊ dicit. nõ ulla lahoꝵ o uirgo
noua mi facies ĩ opmaue surgit. oĩa p̃cip̃
atq aĩo mecũ ip̃e ꝑegi Tu hodie ista de
at stultis ⁊ fortune credẽtib oĩs uidetur
noua reꝵ ⁊ mopmato façies. Magna a
as ca q̃ putauerãt asꝑa. forciꝰ cũ assueuẽ
paciũt᷑. Iõ sapiẽs assuescit futĩs malis. ⁊
q̃ alii diu paciẽdo leuia faciũt. hic leuia
facit diu cogitando. auduumꝰ aliqñ uo
ces ĩꝑitoꝵ dicẽtiũ. sciebã hoc mͥ restare
Sapiẽs sat sͥ oĩa restare. qͥtqͥd factũ est
apparuerũt q̃ p̃mitti solẽt ⁊ nũciare
Decuture classis aduẽtũ. Tabellaĩas uocãtda ni
puteoloꝵ curba ꝯsistit ⁊ ex ip̃o gn̾e ueloꝵ¬
alexãd̾nas ꝙͣus ĩ magna turba nauiũ ĩ¬
telligit. Soł enĩ licet syppaꝵ intẽde̾ qd̾ in¬
alto om̃es hñt naues. nulla enĩ eq̃ qͦciẽs
cursũ ꝙͣ sũma ꝑs ueli illic maxĩe nauis

Expanded text:
securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, nova mi facies inopinave surgit; Omnia praecepi atque animo mecum ipse peregi. Tu hodie ista denAt stultis et fortunae credentibus omnis videtur nova rerum et inopinata facies; magna aas, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur. Ideo sapiens adsuescit futuris malis et quae alii diu patiendo levia faciunt, hic levia facit diu cogitando. Audimus aliquando voces imperitorum dicentium: " sciebam hoc mihi restare "; sapiens scit sibi omnia restare. Quicquid factum est,apparuerunt, quae praemitti solent et nuntiare secuturae classis adventum; tabellPuteolorum turba consistit et ex ipso genere veloAlexandrinas quamvis in magna turba naviutellegit. Solis enim licet siparum intendere, qalto omnes habent naves. Nulla enim res cursum quam summa pars veli; illinc maxime navis
Abbreviated transcription (Latin):
aliqũ ⁊ illudũt Nemo er istis qͥs purpura¬
tos uides felix ẽ. nõ magis ꝙ etulis qbus
sciptr̃u ⁊ clamdẽ ĩ scena fabule assignat
cũ p̾sente ppło lon incessert ⁊ cot̾uati. sir
exier̃t excalciãt᷑ ⁊ ad staturã suã redeunt
nemo istor qͦs diuitie honores q ĩ altiore¬
suã seruabit ⁊̃ si stetit in puteo. ħ labra¬
niꝰ terrore. Sic nobis ĩponit᷑ ꝙ neminẽ
estimamꝰ eo equo ẽ. S adicimꝰ ali ⁊ ca
estimationẽ mire ⁊ sore q̃lis sit. nudũ m¬
Espice. ponat pat̾ moĩu. ponat honores et
alia fortune mẽdatia. corpus ip̃m exuat.
aĩi intue qͣlis ꝙͣtusq sit. alieno an suo
magnꝰ si erectis ocłis gladios nucãtes
uidet ⁊ si scit sua nichil int̾eẽ utrũ aĩa ꝑ
os uł ꝑ ugulũ exeat beatũ uoca. Si cũ illi¬
denũciata sũt corꝑis tormẽta ⁊ q̃ casuue¬
mũt. ⁊ q̃ potẽtioris ĩuiria. si iũcula ⁊ exili¬
⁊a ⁊ uanas humanaꝵ forticudinos m̃tiũ

Expanded text:
Lucilium Nemo ex istis, quos purpuratos vides, felix est non magis quam ex illis quibus sceptrum et chlamidem in scena fabule assignant, cum presenti populo elati incesserint et coturnati simul exierint, excalciantur et ad staturam suam redeunt. Nemo istorum quos divitie et honores in fastisuam servabit, etiam si steterit in puteo. Hoc laboramus errore, sic nobis imponitur, quod neminem aestimaestimationem inire, et scire, qualis sit; nudum inspice. ponat patrimonium, ponat honores, et alia fortunae mendacia. CORPUS IPSUM EXUAT: Animum intuere, qualis quantusque sit, alieno an suo magnus. Si erectis oculis gladios micantes videt: et si scit sua nihil interesse, utrum Anima per os, an per iugulum exeat, beatum voca Ep. enuntiata sunt corporis tormenta et quae casu veniunt et quae potentioris iniuria, si vincula et exilia et vanas humanarum formidines mentium
Abbreviated transcription (Latin):
relĩqre nõ ẜiuo illis s assẽcior magnũ tñ¬
u̾bũ dixi. qͥ mͥ silẽtiũ ꝓmitebã ⁊ sine ntͥpel¬
latore secretũ. ecce ngẽs clamor ex stadio
ceãt. ingenia ꝙͣpaut. Quãtꝰ ad spectaculũ
nõ fidele ⁊ lusoriũ fiat ꝯcursus. ꝙͣta sit c̾ca

Expanded text:
io illis, sed adsentior. Magnum terbum dixi, qui mihi silentium promittebam et sine interpellatore secretum. Ecce ingens clamor ex stadio rceant, ingenia quam pauci; quantus ad spectaculum non fidele et lusorium fiat
Abbreviated transcription (Latin):
hũanis ꝑtineat. ip̃a tñ ꝯtẽplatio futi opis
uiuat. et iur fortis ac ustus cũ mortis sue
p̃cia añ seposuit. lib̾tatẽ pat̾e salutẽ õius
ꝓ qͥb depẽdit aĩa ĩ sl̃ma uoluptate ẽ. et
ꝑiclo̾ suo fruit᷑. s ille ꝙͦ cui ⁊̃ ħgaudiũ ex ipi
t ꝙͣ tractati oꝑis maxĩe ⁊ ultĩe p̃stat. inchũ

Expanded text:
anis pertineat, ipsa tamen contemplatio futuri operis iuvat, et vir fortis ac iustus, cum mortis suae pretia ante se posuit, libertatem patriae, salutem omnium, pro quibus dependit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quoque, cui hoc gaudium eripitur, quod tractatio operis maximi et ultimi praestat, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
flãt. ac młta uanitate deludũt. gͦ unũ id boñ
ẽ qͦ melior aĩio efficiet᷑. om̃es acciões tociꝰ uite
honesti ac tuepis respectu cẽꝑant᷑. ⁊ ħ faciendi
si laboriosũ exit faciet. ⁊̃ si dãpnosũ eat faciet
⁊̃ si ꝑiculosũ erit. Risis qd̾ turpe erit ñ faciet᷑
ab honesto nulla re det̾rebit. ad turpia nulla ⁊¬
ĩuitabit᷑. gͦ si honestũ utiq secutu ẽ t̾pe utiꝙ
uitaturꝰ. et ĩ oĩ actu uite spectatur txc duo
ẽ ⁊ sola ꝑmanet tenoris sin. unũ ẽ bonũ u̾tꝰ
cui iã accide̾ ne sit bonũ nõ põt. mutaniois pi¬
culũ effugit.srulticia ad sapiẽtiã nõ seerigit
d̾apiẽtia in stulticiã nõ reuoluit᷑. diri si forit
mem̃isti cũ cupita uulgo ⁊ formdata ĩ ꝯsulto
ĩpetu plerosq calesse uiuc̃tꝰ ẽ Qui flamio
ponẽt manũ cuis risũ nõ int̾rũpet toetor
Qͥ in fime liberoꝵ lacͥmã nõmittẽt. qͥ morti¬

Expanded text:
inflant ac multa vanitate deludunt. Ergo unum id bonum est, quo melior animus efficietur. Omnes actiones totius vitae honesti ac turpis respectu temperantur; ad si laboriosum erit, faciet, etiam si damnosum erit, faciet, etiam si periculosum erit; rursus quod turpe erit, non faciet, Ab honesto nulla re deterrebitur, ad turpia nulla invitabitur. Ergo si honestum utique secuturus est, turpe utique vitaturus et in omni actu vitae spectaturus haec duo,est et sola permanet tenoris sui; unum est bonum virtus, cui iam accidere, ne sit bonum, non potest. Mutationis periculum effugit; stultitia ad sapientiam erepit, sapientia in stultitiam non revolvitur. Dixi, si forte meministi, concupita volgo et formidata inconsulto impetu plerosque calcasse. Inventus est, qui flammis inponeret manum, cuius risum non interrumperet tortor, qui in funere libero
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ẽ ⁊ nõ ex maxĩs ccũĩs. nã nec ⁊ maxĩe sũt
q̃ nos tenẽt. Tulli ꝯ marcellmꝰ quẽ optime
nou̾as adolesçẽs qͥetꝰ ⁊ çito senex morbo ⁊ nõ
insanabili correptus. s lõgo ⁊ molesto ⁊ nil¬
ta ĩꝑante. cepit delibare de morte. ꝯuocauit
ꝙͣpłes amicos . unꝰ qͥsq aut qr tũnd erat
id illi suadebat qd̾ s̾ suasisset. aut qr adula¬
tor et blãdꝰ id ꝯsiliũ dabat qd̾ deliberãti gratiꝰ¬

Expanded text:
is; nam nec eae maximae sunt, quae nos tenent. Tullius Marcellinus, quem optime noveras, adulescens quietus et cito senex, morbo et non insanabili correptus sed longo et molesto et multa imperante, coepit deliberare de morte. Convocavit complures amicos. Unusquisque aut quia timidus erat, id illi suadebat, quod sibi suasisset, aut quia adulator et blandus, id consilium dabat, quod deliberanti grati
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bis illũ qͥb laudar dignꝰ ẽ laudẽ ui forcis
ac strẽnuus. Uidet᷑ m optĩe illũ cohortatꝰ
sic enĩ cepit. Noli mi marcelle torq̃ꝵ tãꝙ̃.
de re magna delibẽs. nõ ẽ res magna uiuẽ.
oc̃s serui tui uiuũt. oĩa aĩalia. Magnũ est
honeste mori prudẽt᷑ fortit᷑. Cogita ꝙͣ du iã
idẽ facias.cib sõpnꝰ libido. ꝑ hũc cuculu
currit᷑. mori uelle nõ tantũ prudẽs aut for¬
tis. aut miser ĩ fastidiosꝰ põt. nõ õpꝰ erat÷
suasore illi s adiutore. Seru parẽ nolebãt
pͥmũ detraxit illis metũ ⁊ indicauit tunc
familiã ꝑiculũ adire cũ incertũ eẽt an mor

Expanded text:
llum, quibus laudari dignus est, laudem, vir fortis ac strenuus, videtur mihi optime illum cohortatus. Sic enim coepit: " Noli, mi Marcelline, torqueri, tamquam de re magna deliberes. Non est res magna vivere; omnes servi tui vivunt, omnia animalia; magnum est honeste mori, prudenter, fortiter. Cogita, quamdiu iam idem facias: cibus, somnus, libido, per hunc circulum curritur. Mori velle non tantum prudens aut fortis aut miser, etiam fastidiosus potest." Non opus erat suasore illi, sed adiutore; servi parere nolebant. Primum detraxit illis metum et indicavit tunc familiam periculum adire, cum incertum esset, an mor
Abbreviated transcription (Latin):
osiꝰ fide nouimꝰ. si nõ optĩa spectaniꝰ. s ut
ista p̃terea. aut istabona nõsũt q̃ uocãt᷑ aut
⁊ ĩ usu deus. Nec enĩ libido ad illũ nec epulaꝵ
leticia nͨ opes nͨ qͥtꝙͣ ex hiis hoĩe ĩescãtib
⁊ uili uoluptate ducr̃cib ꝑtinet. gͦ aut in
cirdibile ẽ bona deo deẽẽ aut ħ ip̃ argum̃t
ẽ bona nõ eẽ q̃ deo desũt. adice ꝙ milta que
bona uider uolũt aĩalib ꝙͣ hoĩ plemora st̃¬
Illa cibo aiudis utũt᷑. uenere nõ eq̃ fatigãt᷑
uiriũ illis maior est. ⁊ eq̃bilior firmitas. seqͥt᷑
uit młto feliciora sint hoĩe nã siue neqtia sine
fraudib degũt. fruũt᷑ uoluptatib q̃s ⁊ n iaig
capiũt ⁊ ex fucili sine ullo pudoris ac penitẽ¬
tie niecu ꝯsiderato. Icaq an id bonũ uocãd̾ sit
qd̾ ĩ hõie ab aĩalibꝰ uĩcit᷑. sũmũ bonũ ĩ aĩo ꝯti
neasꝰ obidlescit si ab optĩa nr̃ ꝑte ad pessimã

Expanded text:
osius fide novimus, si non optima spectamus. Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt, quae vocantur, aut nt, non habet in usu deus. Nec enim libido ad illum nec epularum lautitiae nec opes nec quicquam ex his hominem inescantibus et vili voluptate ducentibus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt. Adice, quod multa, quae bona videri volunt, animalibIlla cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur, virium illis maior est et aequabilior firmitas. Sequitur, ut multo feliciora sint homine. Nam sine nequitia, sine fraudibus degunt. Fruuntur voluptatibus, quas et magis capiunt et ex facili sine ullo pudoris aut paenitentiae metu. Considera tu itaque, an id bonum vocandum sit, quo deus ab hominebilior firmitas. Sequitur, fraudibus degunt. Fruuntur voluptatibus, quas et magis
Abbreviated transcription (Latin):
sapiẽtẽ felcitate ⁊̃ si uĩcit etate. nõ ẽ uirtus
maior q̃ lõgior. Iupit̾ oĩa ht. s nẽpe aliis
tradidit hñda. ad ip̃m hic unꝰusus ꝑtinet
alios uidet ꝯtẽpuntq ꝙͣ iupit̾. ⁊ ħ se mag̾
suspicit ꝙ iupit̾ uti ulis nõ põt. sapiẽs nõ
uult. credamꝰ itaq sextio mõstrãti pulcriꝰ
iter ⁊ clamãti hac itur ad astra. hac s fru
⁊ ascẽdẽtibꝰ manũ porrigũt.anrãis hoĩeꝰ
mina ĩ corꝑib hũanis diuna disꝑsa sũtꝰ
q̃ si bons cultor excipit. silia origun ꝓdeũt
⁊ paria hiis ex qͥb sũt orta surgũt. si maꝰ¬
lus nõ alit̾ ꝙͣ humꝰ storił ac plaust̾s ne

Expanded text:
sapientem felicitate, etiam si vincit aetate. Non est virtus maior, quae longior. Iuppiter omnia habet, sed nempe aliis tradidit habenda; ad ipsum hic unus usus pertinet, aliosIuppiter uti illis non potest, sapiens non vult. Credamus itaque Sextio monstranti pulcherrimum iter et clamanti: "hac 'itur ad astra,' hac secundet ascendentibus manum porrigunt. Miraris hominem mina in corporibus humanis divina dispersa sunt, quae si bonus cultor excipit, similia origini prodeunt et paria iis, ex quibus orta sunt, surgunt; si malus, non aliter quam humus sterilis ac
Abbreviated transcription (Latin):
tra sẽtiamꝰ. Nõ ẽ aũt nͥ ex eo qd̾ sc̃tias dolor.
mus tͥ accuratas ame epłas mitti
q̃reus. Q̾s em̃ accurate logt᷑ nͥ qͥ uult
punide loiuii. Quał ẜmo meꝰ eẽt si una sedem
aut ambulo renꝰ illaboratꝰ ⁊ facił. tales ẽẽ
epłas nicas uolo q̃ nichil hñt accersitũ ñ fictũ
Si fĩ poss qͥd sentiã. ostende̾ quã loqui mallẽ eti¬
a si disputarẽ. nec subploderc̃ pedẽ nͨ manũ iac¬
tarẽ. nec attollerẽ uocẽ s ista oratorib reliqͥsẽ
sẽ nͦ abiccisse̾. ħ unũ plane tͥ approbore uellem
oĩa me illa sentue q̃ dicerẽ. nec tantũ sentrre s
amare. alit̾ hõĩes amicã. alit̾ libos ostulãt᷑
Tamẽ in hoc ꝙͦ amplexu ca st̃õ ⁊ modãto satis

Expanded text:
. Non est autem nisi ex eo, quod sentias, dolor. nus tibi accuratas a me epistulas mitti querens. Quis enim accurate loquitur, nisi qui vult putide loqui ? Qualis sermo meus esset, si una sederemus aut ambularemus, inlaboratus et facilis, tales esse epistulas meas volo, quae nihil habent accersitum nec fictum. Si fieri posset, quid sentiam, ostendere quam loqui mallem. Etiam si disputarem, nec supploderem pedem nec manum iactarem nec attollerem vocem, sed ista oratoribus reliquisssem nec abiecissem. Hoc unum plane tibi adprobare vellem: omnia me illa sentire, quae dicerem, nec tantum sentire, sed amare. Aliter homines amicam, aliter liberos osculantur; tamen in h
Abbreviated transcription (Latin):
tũtũ ferũt hoĩes ꝙͣtũ ĩcapita ꝓmissũ ẽ. epu¬
Elũ ⁊ iusceratio. er̾d: aliud mauu capit᷑. diste¬
dit ĩ ꝑtes. adħ ĩdiuidua bona pax ⁊ lib̾tas
arma illũ nec ad ẜuãdas uigilias nͨ ad tuẽ¬
da mena ⁊ młtiplex belli tͥbutũ publica.
ncc̾itas uocet. agit q gub̾natori suo giñs. ħ
publicis occupatiõib qͥes Om clibee deus
nobis hec otia fecit. nãq erit ille mͥ sẽꝑ d̾s
Si illa qͦi otia młtũ accor suo debẽt. qͦr mu¬
nus hoc maximũ ẽ.Ille meas errare boues
ut cerms ⁊ ip̃m. ludeͣ q̃ uellẽ calamo ꝑmi¬
sit agͣsti Qnͣti estĩam ͦ hoc otiũ qd̾ int̾ deos
agit᷑. qd̾ deos facit. Ita dico lucilli. ⁊ te ĩ celũ
ꝯpendiario uoco. solebat sextiꝰ dice̾. iouẽ plꝰ
nõ posse ꝙͣ bonũ uirũ. pła iupit̾ ht ꝙͣ p̃stet

Expanded text:
um in capita promissum est. Epulum et visceratio et quicquid aliud manu capitur, discedit in partes. At haec individua bona, pax et libertas, arma illum nec ad servandas vigilias nec ad tuenda moenia et multiplex belli tributum publica necessitas vocet, agitque gubernatori suo gratias. Hoc publicis occupationibus quies. O Meliboee, deus nobis haec otia fecit: Namque erit ille mihi semper deus. Si illa quoque otia multum auctori suo debent, quorum munus hoc maximum est: Ille meas errare boves, ut cernis, et ipsum Ludere quae vellem calamo permisit agresti; quanti aestimamus hoc otium, quod inter deos agitur, quod deos facit? Ita dico, Lucili, et te in caelum compendiario voco. Solebat Sextius dicere Iovem plus non posse quam bonum virum. Plura Iuppiter habet
Abbreviated transcription (Latin):
luptatib. abstine̾ cibo. sitire. csurire. hec
pͥma abstinẽtia grauia sũt. denĩ cupidicas
relãguescit. Ip̃is ꝑ se q̃ cupmiꝰ fatigatis ac
deficiẽtib Inde morosus ẽ stomach ude qb
fuit auiditas cibi odiũ ẽ. desidĩa ipa mo¬
riũt᷑. nõ ẽ aũt acerbũ carẽ co qd̾ cupere

Expanded text:
ire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ. aut toller̾abilẽ aut breuẽ facẽ. maxi
dolores ꝯsistũt ĩ macerrmus cors ꝑtib
nerui articłi ꝙ ⁊ qͥtqͥd aliud exile ẽ acer¬
rime seuit. cũ marto uitia ꝯcepit. S cico
hec ꝑtes obstupescũt ⁊ ip̃o dolore sensũ
admonetq nos ꝑdit. suie qr corruptus
humor cũ desiit hr̃e quo ꝯfluat ip̃e se cli¬
dit ⁊ hus q̃ minis ĩpleuit excucit sensu

Expanded text:
lerabilem aut brevem faceret. Maximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi articulique et quicquid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum admonetque nos, perdit, sive quia corruptus umor, cum desiit habere, quo confluat, ipse se elidit et iis, quae nimis imple
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ꝓficiẽtiũ genꝰ de quoloditꝰ sũ ita ꝯpleant᷑
ut illos dicã iã effugisse morbos aĩ affect ꝯ
nũdũ. ⁊ adhuc in lubrico stare qr nemo sit
extͣ ꝑiculũ malicie nisi qui totã illã eitussit
xi. nũc qͦ te admonebo: morbi sũt ĩuet᷑at a
uitia ⁊ dura ut auaritia ut ambitio nia¬

Expanded text:
hoc proficientium genus, de quo locutus sum, ita complectuntur, ut illos dicant iam effugisse morbos animi, adfectus nondum, et adhuc in lubrico stare, quia nemo sit extra periculum malitiae, nisi qui totam eam excussit. xi. Nunc quoque te admonebo: morbi sunt inveterata vitia et dura, ut avaritia, ut ambitio; ni
Abbreviated transcription (Latin):
ex ãtã ãnoꝵ ĩ ꝙͣtũ uoles corript.⁊ ĩ unũ
diẽ coge eq̃ honcsta ẽ mõlatiꝰ uͥtus fũdit᷑
regna urbis ꝓnĩcias tẽꝑat.fort leges. colit
amicitias. it̾ ꝓpĩqͦs libosq dispẽsat officia
Imõ a recto finc ccũdat᷑ pauꝑtatis exilii
orbitatis. Nõ tñ minor. et si ex altiore fasti¬
go ĩ p̾uatũ ee regio ĩ hũilẽ subducit᷑. ex
publico ⁊ spatioso ure in angustias domꝰ
uł anguli cohit. eq̃ magna ẽ ⁊̃ si ĩ se recessit
undiq exclusa. nichiloꝰ enĩ magni spũs ẽ
⁊ crecti. exacte prudẽtie. indeclinabił iusticie
gͦ eq̃ beata ẽ. beatũ enĩ illud uno loco poĩtũ
illud qd̾ me respõsuꝵ dicebã. nõ affligit᷑
sapiens liberor amissioe. nõ amicor. eod
enĩ aĩo fere illoꝵ mortẽ quo suã exspatat
nõ magis hãc timet ꝙͣ illã dõlet. uirto eĩ¬

Expanded text:
les corripe et in unum diem coge; aeque honesta est. Modo latius virtus funditur, regna urbes provincias temperat, fert leges, colit amicitias, inter propinquos liberosque dispensat officia, modo arto fine concluditur paupertatis exilii orbitatis. Non tamen minor est, si ex altiore fastigio in privatum, ex regio in humile subducitur, ex publico et spatioso iure in angustias domus vel anguli coit. Aeque magna est, etiam si in se recessit undique exclusa. Nihilominus enim magni spiritus est et erecti, exactae prudentiae, indeclinabilis iustitiae. Ergo aeque beata est. Beatum enim illud uno loco positum illud, quod me responsurum esse dicebam. Non adfligitur sapiens liberorum amissione, non amicorum. Eodem enim animo fert illorum mortem, quo suam expectat. Non magis hanc timet
Abbreviated transcription (Latin):
nicio tutos a fortuna ⁊ ĩmunes. dicis emĩ
uit bona ẽẽ libo̾s pios ⁊ bñ muratã pat̾ a
⁊ parẽtes bonos. hor ꝑicła nõ potestio specta¬
re securi. ꝑtͣbabit uos obsidio pat̾e ⁊ liberoꝵ
mors parc̾tũ ẜuitꝰ. eid adu̾sus hos ꝓ nobis
uespõder soleat pona. denĩ tũe aditia qͥd ptea
respõdẽdũ putẽ alia ꝯditio ẽ ĩ his q̃ ablaca
ni locũ suũ aliqͥd ĩcomodi substituũt tũꝙͣͣ
bona ualitudo uiciata ĩ malã tnͣsfert. aciesꝰ
oculoꝵ extĩcta cecitate nos afficit. nõ t nͥ
uelocitas ꝑit poplitib incisis. s debilicas
ꝓ illa subit. hoc nõ ẽ ꝑiculũ ĩ hus q̃ paulo
añ retulimiꝰ. Qͣr. si amicũ bonũ amisi nõ
extuli ĩ illoꝵ locũ ĩpietas succedit. deindẽ
bonũ aũt uno mõ ꝑit si ĩ malũ tnͣsit qd̾

Expanded text:
nitio tutos a fortuna et inmunes. Dicitis enim inter bona esse liberos pios et bene moratam patriam et parentes bonos; horum pericula non potestis spectare securi. Perturbabit vos obsidio patriae, liberorum mors, parentum servitus." Quid adversus hos pro nobis responderi soleat, ponam; deinde tunc adiciam, quid praeterea respondendum putem. Alia condicio est in iis, quae ablata in locum suum aliquid incommodi substituunt; tamquam bona valitudo vitiata in malam transfertur; acies oculorum exstincta caecitate nos adficit ; non tantum velocitas perit poplitibus incisis, sed debilitas pro illa subit. Hoc non est periculum in iis, quae paulo ante rettulimus. Quare ? Si amicum bonum amisi, non extuli, in illorum locum impietas succedit. Deinde Bonum autem uno modo perit, si in malum transit; quod
Abbreviated transcription (Latin):
deuenerãt p̃nsa. ex qͥb q̃dã alind agẽtibꝰ
iiciderũt. q̃ dã qr miis captabãt᷑ amissa
⁊ dũ auide rapiũt᷑ expulsi sũt. Nulli uõ ⁊̃ cui
rapina felicit̾ cessit gaudiũ rapti durauit
ĩ posteꝵ. Itaq prudẽtissimꝰ qͥsq cũ pͥmũ udi¬
cis uidet munuscula a theatͦ fugit ⁊ scit
magno ꝑua ꝯstare. Nemo manũ oserit cũ
recedẽte. nemo exeũtẽ ferit. cͥca p̃miũ rixa
s ẽ. ⁊dẽ ĩ hus euenit q̃ fortuna desuꝑ iaccat
estimamꝰ miseri dest̾ugiñ. multa hr̃e cupi¬

Expanded text:
entibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissa et, dum avide rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rapina feliciter cessit, gaudium rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum recedente, nemo exeuntem ferit; circa praemium rixa est. Idem in his evenit, quae fortuna desuper iactat: aestuamus miseri, distringimur, multas habere cupi
Abbreviated transcription (Latin):
et ut in artũ q̃ dict̃a sũt ꝯtrahã. oĩa suo
bono ꝯstant. Uitẽ fercilitas comẽdat. ⁊ sapor
uinũ. uelocitas ceruũ. Qꝵ fortia dorso uimẽ¬
tu sũt q̃ris. quoꝵ hic unꝰ ẽ usus. sarcinas
ferre. In cune sagacitas pͥma ẽ. si ĩuestiga¬
re debet feras. cursus si ꝯsequi audatia si mõ¬

Expanded text:
in artum, quae dicta sunt, contraham. Omnia suo bono constant. Vitem fertilitas commendat et sapor vini, velocitas cervum. Quam fortia dorso iumenta sint quaeris, quorum hic unus est usus, sarcinam ferre. In cane sagacitas prima est, si investigare debet feras, cursus, si consequi, audacia, si mor
Abbreviated transcription (Latin):
nos ⁊ abituris. qͥsqͥs illa sine rõne posses
mollit᷑ licuit. Cet̾i cũ hiis int̾ q̃ eminue̾ labũ
t ⁊ illos degrauãt illa q̃ abstulerãt. Iõ adhi¬
bebit᷑ prudẽtia q̃ modũ illis ac ꝑcimonia
ĩponat. Qñqͥdẽ lice̾tia opes suas p̃cipitat
atq urget. nec ũꝙ̃ ĩ modica durat᷑ nͥ illa
euẽtꝰ qͣꝵ q̃da ĩ ip̃o flore luxuriosa ĩꝑitia ce

Expanded text:
nos et abituris. Quisquis illa sine ratione possedit, molliter licuit; ceteri cum iis, inter quae eminuere, labuntur et illos degravant ipsa, quae extulerant. Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis aut parsimoniam imponat, quoniam quidem licentia opes suas praecipitat atque urget. Nec umquam inmodica durarunt, nisi illa eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia cec
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͦs spes uana delusit. uilc̃ p̃dã magno aliqͦ
ĩcomodo liumꝯ aut inde fallim᷑. Secedamꝰ ital¬
q ab istis ludis ⁊ demꝰ raptorib locũ. illi spͨcẽt
bona ista pẽdẽtia ⁊ ip̃i magis pẽdeãt. excũq÷
beatus eẽ ꝯstituet. unũ ẽẽ bonũ putet qd̾ hoẽ¬
stũ c̃. nã si ullũ ẽẽ aliud existimat p̾mũ male
de ꝓuidẽtia iudicat. qr mlta incomoda uiris
iustis accidũt. et qr qͥt qͥd nobis dedit breue ẽ
⁊exiguũ.si ꝯpares nũdi tociꝰ euo. Ex hac deᷤ¬
ploratiõe nascit᷑ ut ingͣti diuinoꝵ int̾p̃tes si
⁊ abitura ꝯtĩgat. Inde ẽ ꝙ nec uiuie̾ ñ mori boꝰ¬
lumꝰ uite nes cediũ tenet timore mortis
nutat õe ꝯsciliũ n ͨ ĩplẽ nos ulla fclicitas ꝓp̃t

Expanded text:
aliquos spes vana delusit; vilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut destituti fallimur. Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Quicumque beatus esse constituet, unum esse bonum putet, quod honestum est. Nam si ullum aliud esse existimat, primum male de providentia indicit, quia multa incommoda iustis viris accidunt et quia, quicquid nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius aevo. Ex hac deploratione nascitur, ut ingrati divinorum interpretes simet abitura contingant. Inde est, quod nec vivere nec mori volumus; vitae nos odium tenet, timor mortis. Natat omne consilium nec inplere nos ulla felicitas pot
Abbreviated transcription (Latin):
bore celata ẽ. nec q̃ fiscis aut opib regus p̃s¬
sa ẽ s stabił ⁊ firma ⁊ iũcturis aꝙ̃ exclucẽ¬
tib spusa ad ferẽdũ ĩcursũ maris solida. gu¬
b̃naculo parẽs. uelox. ⁊ nõ sẽtiẽs uẽtũ. Gla¬
diũ bonũ dices nõ cui auratꝰ ẽ balteus nec
ciui uagina gẽmis distĩgiut᷑. s cuir ad se¬
candũ subtilis ẽ acies ⁊ mucro munimẽ¬
tũ õc rupturꝰ. regła nõ ꝙͣformosa. s ꝙͣrr

Expanded text:
ue opibus regiis pressa est, sed stabilis et firma et iuncturis aquam excludentibus spissa, ad ferendum incursum maris solida, gubernaculo parens, velox et non sentiens ventum. Gladium bonum dices non cui auratus est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum subtilis acies est et mucro munimentum omne rupturus. Regula non quam formosa, sed quam
Abbreviated transcription (Latin):
marci catonis honesta uta ꝙͣ mors hõesta
tatẽ ⁊ uͥtutẽ. qͦ niõ illa nõ crescit. sic nec u̾tꝰ
tulit. nã si hãc in eqͣlitate ircepio. ⁊ fortit᷑
torq̃i ĩ imorib boĩs mueres. nũabis ⁊̃
ĩ malis. ⁊ infelice̾ soctẽ dices in carcẽ. ĩftli¬
cẽ catonẽ uuln̾a sua aĩosis ꝙͣ fecãt iet̾ttãtẽ
Calamitosissimũ oĩu regulũ fidei penas cniã
hostib seruare pendẽtẽ. at qͥ nemo ħ dicẽ ne
ex molissius qͥdẽ ausus ẽ. negãt eĩ illũ ec̃

Expanded text:
rs honesta, tatem et virtutem. Quomodo illa non crescit, sic ne virtus tulit. Nam si hanc inaequalitatem receperis, ut fortiter torqueri in minoribus bonis mulieres, numerabis etiam in malis, et infelicem Socraten dices in carcere, infelicem Catonem vulnera sua animosius quam fecerat retractantem, calamitosissimum omnium Regulum fidei poenas etiam hostibus servatae pendentem. Atqui nemo hoc dicere, ne ex mollissimis quide
Abbreviated transcription (Latin):
młto añꝙͣ pymat᷑ malis qͣtit᷑. p̃sũit illa et
añ tp̃s cadit. Qd aũt demẽtiꝰ ꝙ augi fut᷑is
nec se tormẽto resuare. s arcesseͬ sͥ misias
⁊ admoue̾ q̃s optimũ ẽ differre si discutr nõ
possit. Uis scire futo neninẽ debe̾ torq̃ri. qͥcũ¬
q audierit post qͥnqͣgesimũ ãnũ s paciẽda
supplicia nõ ꝑturbat᷑ insi mediũ spaciũ trã¬
silierit ⁊ se ĩ ilã scĩo post fut̾a sollicitudine¬

Expanded text:
m opprimatur malis quatitur. Praesumit illa et ante tempus cadit. Quid autem dementius quam angi futuris nec se tormento reservare, sed arcessere sibi miserias et admovere? Quas optimum est differre, si discutere non possit. Vis scire futuro neminem debere torqueri ? Quicumque audierit post quinquagesimum annum sibi patienda supplicia, non perturbatum nisi si medium spatium transiluerit et se in il
Abbreviated transcription (Latin):
testimõiu reddit ⁊ magnã rẽ nesciẽtibus
deb ꝙ̃ admorũ p̃ceptores suos uen̾at᷑ ac su¬
scipit. quoꝵ bñficio ilł ĩuiis exit. Sic ⁊ hiis
sub quoꝵ tutela põĩtꝰ excercet artes bonas
qͥ cadẽ tnͣqͥllitate usi sũt. qͥ pła ⁊ p̃ciosiora
illo mari uexit aĩosiꝯ a mercatore ꝙ̃ aeuecto¬
re soluit᷑ uocũ. et ex ip̃is m̃catoribꝰ effiisi ꝯ
gtꝰ ẽ qͥ odores ac purpuras ⁊ auro pensãda
portabat. ꝙͣ qͥ uilissima q̃q ⁊ saburre loco
fut᷑a ꝯgesserat sic hꝰ pacis bñficiũ. ad oẽs
ꝑtinẽs altiꝰ ad eos ꝑueĩt qͥ illa bñ utũt᷑.
multi eĩ sũt ex hiis togatis qͥb pax opossor
bello ẽ. an idẽ existinias ꝓ pace debe̾ eos qͥ
illã ebrietati aut libidim ĩpe̾dũt aut aliis
uitiis q̃ uł bello rũpẽda sũt. nͥ forte iã ñ quũ
putas ẽẽ sapiẽtẽ. ut inchil iuriũ se debẽ ꝓ¬

Expanded text:
magnam rem nescientibus debet. Quemadmodum praeceptores suos veneratur ac suspicit, quorum beneficio illis inviis exit, sic et hos, sub quorum tutela positus exercet artes bonas.qui eadem tranquillitate usi sunt, qui plura et pretiosiora illo mari vexit, animosius a mercatore quam a vectore solvitur votum, et ex ipsis mercatoribus effusius gratus est, qui odores ac purpuras et auro pensanda portabat quam qui vilissima quaeque et saburrae loco futura congesserat; sic huius pacis beneficium ad omnes pertinentis altius ad eos pervenit, qui illa bene utuntur. Multi enim sunt ex his togatis, quibus pax operosior bello est. An idem existimas pro pace debere eos, qui illam ebrietati aut libidini inpendunt aut aliis vitiis, quae vel bello rumpenda sunt ? Nisi forte tam iniquum putas esse sapiente
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nõ mͥ uni oriũt᷑. ãno tẽꝑantiq ãnũ deo pͥ¬
uatĩ obligatꝰ sũ ꝙͣuis nichil ĩ meũ honorẽ
descͥpta sĩt. et stulta auaritia mortaliũ pos¬
sessionẽ ꝓpͥetatẽ q discernit. nͨ qͥtꝙͣ suũ c̃dit
eẽ qd̾ publicũ ẽ. at ille sapiẽs nichil iudi cac
suũ magis ꝙͣ cuiꝰ lib. Ii cũ hũano gñe cõ¬
sortiũ c̃. nec emĩ eent ita coĩa nͥ ꝑo illoꝵ ꝑ

Expanded text:
erantique annum deo privatim obligatus sum, quamvis nihil in meum honorem discripta sint. Stulta avaritia mortalium possessionem proprietatemque discernit nec quicquam suum credit esse, quod publicum est. At ille sapiens nihil iudicat suum magis quam cuius illi cum humano genere consortium est. Nec enim essent ita
Abbreviated transcription (Latin):
eĩ ex alieno p̃ẽdet. nͨ fauorẽ fortũe aut hoĩs
exspectat. domestica illi felicitas ẽ. exiret ex
aĩo si intͣret. ibi nascit᷑. aliqñ extͥnsetꝰ qͦ ad¬
moueat᷑ mortulitas int̾ueĩt. s id leue ⁊ qd̾ sũ¬
mã cutẽ st̾ngat. Aliqͦ inꝙͣ comodo afflatur
maximiꝰ is Illudbonũ ẽ fixũ. Ita dico ext̾usecꝰ
aliq̃ sũt ĩcomoda uelut ĩ corꝑe int̾dũ robus¬
to solidoq eruptiões q̃dã pustuloꝵ ⁊ ulcus¬
cula nullũ in alto malũ ẽ. hoc iꝙͣ int̾e̾ int̾¬
ꝯss̃mate sapiẽtie uirũ ⁊ aliũ ꝓcedẽts. qd̾ int̾
sanũ ⁊ ex morbo graui ac diutmo enigentez
cui sanitutis loco ẽ leuior accessio hic nͥ atrẽdit
subinde grauat᷑ ⁊ in eadẽ reuoluit᷑. Sapiẽs re¬
cede̾ nõ põt nec incidẽ qͥdẽ ampliꝰ corpori eĩ
ad tp̃s bona ualitudo quã medicꝰ ⁊̃ si redid̾

Expanded text:
enim ex alieno pendet nec favorem fortunae aut hominis expectat. Domestica illi felicitas est; exiret ex animo, si intraret; ibi nascitur. Aliquando extrinsecus, quo admoneatur mortalitatis, intervenit, sed id leve et quod summam cutem stringat. Aliquo, inquam, incommodo addatur; maximum autem illud bonum est fixum. Ita dico: extrinsecus aliqua sunt incommoda, velut in corpore interdum robusto solidoque eruptiones quaedam pusularum et ulcuscula, nullum in alto malum est. Hoc, inquam, intsummatae sapientiae virum et alium procedentis, quod inter sanum et ex morbo gravi ac diutino emergentem, cui sanitatis loco est levior accessio: hic nisi adtendit, subinde gravatur et in eadem revolvitur, sapiens recidere non potest, ne incidere quidem amplius. Corpori enim ad tempus b
Abbreviated transcription (Latin):
młtũ defit a sũmo. hic depͥnut᷑ alt̾nis ⁊ extol¬
lit᷑. ac mõ in celũ alleuat᷑. mõ defert᷑ ad terrã
Impeditis ac rudib nullꝰ p̃cipitatiõis finis ẽ
in eprcureũ illud chaos decidũt. In anc siue t̾¬
mino ẽ. admic genus t̾ciũ eoꝵ qͥ sapiẽtie allitꝰ¬
dũt quã nõ qͥde̾ ꝯtiger̃t in ꝯspectu tñ ⁊ ut ita¬

Expanded text:
t a summo; hic deprimitur alternis et extollitur ac modo in caelum adlevatur, modo defertur ad terram. Imperitis ac rudibus nullus praecipitationis finis est; in Epicureum illud chaos decidunt, inane, sine termino. Est adhuc genus tertium eorum, qui sapientiae adludunt, quam non quidem contiger
Abbreviated transcription (Latin):
illas serimꝰ ⁊ illas. Itaq ex una exeũt płes
dem̃ ip̃i nobis dilationẽ damꝰ cũ ħ ꝑegero
toto aĩo ĩ cũbã. ⁊ si hãc rẽ molestã ꝯposuero
studio me dabo / nõ cũ uacauis philophãd̾
ẽ. dĩa alia negligẽda ut huic assideamiꝰ cui
nullũ tp̃s satis magnũ ẽ. ⁊̃ si apueritia usq
ad lõgissios hũan eui t̾mĩos uita ꝓducit᷑
nõ młtũ refert utrũ onuttas pħia an int̾¬
mittus. nõ ei uͥ int̾rupta ẽ manet. s eor mo¬
re q̃ intẽta dissiliũt usq ad initia sua recur¬
rit qd̾ a ꝯtinuatiõe discessit. Resistẽdũ ẽ oc¬
cupatiõib nͨ explicãde s submouẽde sunt
Tẽpꝰ qͥdẽ nullũ paꝵ ẽ ydoneũ studio salutã

Expanded text:
ovae; serimus illas, itaque ex una exeunt plures. Deinde ipsi nobis dilationem damus: "cum hoc peregero, toto animo incumbam " et "si hanc rem molestam composuero, studio me dabo." Non cum vacaveris, philosophandum est; omnia alia neglegenda, ut huic adsideamus, cui nullum tempus satis magnum est. etiam si a pueritia usque ad longissimos humani aevi terminos vita producitur. Non multum refert, utrum omittas philosophiam an intermittas; non enim ubi interrupta est, manet, sed eorum more, quae intenta dissiliunt, usque ad initia sua recurrit, quod a continuatione discessit. Resistendum est occupationibus, nec explicandae, sed submovendae sunt. Tempus quidem nullum parum est idoneum studio
Abbreviated transcription (Latin):
Semel in totũ sanat᷑. dicã quomõ intelligas
sanũ. si se ip̃e ꝯtentꝰ ẽ. si ꝯfidit sibi. si scit oĩa
uota mortaliũ. oĩa bñficia q̃ dãt᷑ petũt᷑ q uls
in beata uita hr̃e moniẽtũ. nã cui aliqͥd acce
ta leticia ẽ. is suo gaudeat. oĩa aũt qͣb hulgꝰ
nihiat. ultro citroq fluũt. nichildat fortũal
mãcipio s hec qͦ fortunã tũc delectãt cũ illa

Expanded text:
semel in totum sanatur. Dicam, quomodo intellegam sanum: si se ipso contentus est, si confidit sibi, si scit omnia vota mortalium, omnia beneficia quae dantur petunturque, nullum in beata vita habere momentum. Nam cuitura laetitia est, is suo gaudeat. Omnia autem, quibus vulgus inhiat, ultro citroque fluunt. Nihil dat fortuna mancipio. Sed haec quoque fortuita tunc delectant, cum illa
Abbreviated transcription (Latin):
qñ ꝯtĩget oĩb opp̃ssis affectib ⁊ sub arbitũ
suũ adductis hãc uocẽ emitte. uici. quẽ ui¬
cerĩ q̃us: nõ ꝑsas. nec extrena indoꝵ ñ si qͥo
ult᷑ dacas bellicossĩ iacet. s auaritiã. s ambi¬
tionẽ s metũ mortis qͥ uictores gẽtiũ uicit. uale:

Expanded text:
ntinget omnibus oppressis adfectibus et sub arbitrium suum adductis hanc vocem emittere "vici" ? Quem vicerim quaeris ? Non Persas nec extrema Medorum nec si quid ultra Dahas bellicosum iacet, sed avaritiam, sed ambitionem, sed metum mortis,
Abbreviated transcription (Latin):
diciũ ẽ qͥ de sapiẽte exigmꝰ ⁊ a ꝑficiẽte. sua¬
deo adhuc m ista q̃ laudo. nõdũ ꝑsuadeo. ⁊
si ꝑsuasissẽ nõdũ tã ꝑatã hr̃e. aut tñ exc̾¬
citatã ut ad ões casus ꝓcurre̾nt. ꝙadmod̾
laua qͣsdã cõiores semel ducit. qͦsdã nͥ sepiꝰ
macerata ⁊ recocta nõ ꝑbibit. sic alias disci¬

Expanded text:
Suadeo adhuc mihi ista, quae laudo, nondum persuadeo. Etiam si persuasissem, nondum tam parata haberem aut tam exercitata, ut ad omnes casus procurrerent. Quemadmodum lana quosdam colores semel ducit, quosdam nisi saepius macerata et recocta non perbibit; sic alias disci
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd ad hãc accede̾ indolẽtiã põt. añuꝰ ꝯstat¬
s ⁊ placidꝰ ẽ. Qͥd acced̾e̾ ad hãc trãqͥllitute
põt. Quc̃admod̾ serentas celi nõ recip̃ ma¬
iorẽ ad huc claritatẽ ĩ sincerissimũ uitorem
repurgata. Sic hõĩs corpꝰ aĩu q curãtis et
bonũ suũ ex utroq nectĩtis ꝑfectus ẽ statꝰ
⁊ sũmã uoti sui ĩuenit. si noc estꝰ ĩ aĩo ẽ. noc

Expanded text:
quid ad hanc accedere indolentiam potquid ad hanc accedere indolentiam potplacidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, sic hominis corpus animumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ꝓspice̾ uitã. om̃es hii eque fuere morta¬
les. ⁊̃ si mors ahioꝵ lõgius uitã passa ẽ ꝓcedẽ
tinxit. hiis appone ferro tnsfossos. aut ex¬
ammatos serpẽtũ morsu. aut fluctus rui¬
na.aut ꝑ lõgã neruoꝵ ꝯͣctionẽ extortos mi¬
nutatĩ. aliquoꝵ melior dici. aliqͦꝵ peior exi¬
maior aut nmor ẽ. ht cnĩ eũdẽ in oibꝰ mo¬
dũ. fiuisse uitã. Idẽ tͥ de bonis dico. ħ bonũ
int̾ meras uoluptates ẽ. ħ int̾ tͥstia ⁊ ac̾ba
Illud fortunc indulgẽtiã rexit. ħ uiolentiã
domuit. Utrũq eque bonũ ẽ. ꝙͣuis illud pla¬
sũt. laudãda sũt. uirtutẽ rõnẽ q comitãt᷑
uirtus equat int̾ se qͥtqͥd agnoscet. nec est
qͣre ħ int̾ nr̃a placita mireris. Ap̃ epycuꝵ
duo bona sũt ex qͥb sũmũ illud beatũ q cõ¬
ponit᷑. ut corpꝰ sine dolore sit. aĩmꝰ sine ꝑt᷑¬
batiõẽ. hec bona nõ crescũt si plena sũt. qͦ
enĩ crescet qd̾ plenũ ẽ. Dolore corpꝰ caret

Expanded text:
spicere vitam. Omnes hi aeque fuere mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, tinxit. His oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem extortos minutatim. Aliquorum melior dici, aliquorum peior pomodum, finisse vitam. Idem tibi de bonis dico: hoc bonum inter meras voluptates est, hoc inter tristia et acerba. Illud fortunae indulgentiam rexit, hoc violentiam domuit. Utrumque aeque bonum est, quamvis illud pladanda sunt, virtutem rationemque comitantur; virtus aequat inter se, quicquid agnoscit. Nec est, quare hoc inter nostra placita mireris; apud Epicurum duo bona sunt, ex quibus summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim crescet, quod plenum est ? Dolore corpus caret;
Abbreviated transcription (Latin):
no eẽ rex nã uagari uͥtus nr̃a uideat᷑. et
tremchit sapiẽs ⁊ bosebit ⁊er passescet hic
enĩ ões corpo̾is sensꝰ sũt. ubi origo cillami¬
si illi peĩtẽtiã sui facĩt. sapiẽs qͥdẽ uĩcit
u̾tute fortuna at młti ꝓfessi sapĩa leuissis

Expanded text:
t tremet sapiens et dolebit et expallescet. Hi enim omnes corporis sensus sunt Ubi ergo calamisi illi paenitentiam sui faciunt. Sapiens quidem vincit virtute fortunam, at multi professi sapientiam levis
Abbreviated transcription (Latin):
ent mẽtis. ab ħ oĩs spẽs q̃ ĩpetũ mouet re¬
diget᷑ ad liqͥdũ. huic iudicio ꝯsẽtuneũ erit
oĩa q̃ uirtute ꝯͣcta sũt ⁊ bona iudicare ⁊ int̾
s nitotũ nõ sũt bona. hiis p̃ciũ qͥdẽ erit ali¬
qd̾. cetr̃ꝵ dignitos nõ erit. Magnis int̾ se int̾¬
ualł. Mistabũt. alia mĩora. alia maiora er̃t
et ĩ iẜ̃is sapĩa sectãtib magna disc̾mina
c̃e fateam̃ ncc̃e ẽ aliꝰ iã in tãtũ ꝓficit ut ꝯͣ

Expanded text:
ent mentis, ab hoc omnis species, quae impetum movet, redigetur ad liquidum. Huic iudicio consentaneum erit omnia, quae virtute contacta sunt, et bona iudicare et inter sed in totum non sunt bona. His pretium quidem erit aliquod, ceterum dignitas non erit; magnis inter se intervallis distabunt; alia minora, alia maiora erunt. Et in ipsis sapientiam sectantibus magna discrimina esse fateamur necesse est. Alius iam in tantum profecit, u
Abbreviated transcription (Latin):
nichil int̾e int̾ p̃turã catonis ⁊ repulsã nichꝰ
int̾ẽ utrũ farsalica acie cato unicat᷑ an uincat
hoc eiꝰ bonũ ꝙ uictis ꝑtib nõ põt uinci. par
erat illi bono quo uictor rediret in patriã ⁊
ꝯponẽt pacẽ. er̾ͥdui par sit. cadẽ enĩ uͥtute et
mala fortuna unicit᷑ ⁊ ordinat᷑ hona. uirtus
aũt nõ põt maior aut mior fi. unr stature ẽ
S ne Gn. põpeuis aunttet exceratũ. s illud
pulc̾riũ reip᷑ p̃textũ optimates ⁊ pͥma
aces põpeianar artiũ senatus ferẽs arma
uno p̾lio ꝓfligabũt᷑. ⁊ tã mam ruina ĩperii
n totũ dissiliet orbẽ. aliqͣ ꝑs eiꝰ in egipto
aliq̃ in affrica. aliqͣ ĩ hispania cadet. nec ħ
quidẽ misere reipubꝰ ͤ ꝯtingẽt semel. Ruere
dia licet fiãt. Iubã in loco sus nõ locoꝵ no¬
ticia adiuuet. nõ populariũ ꝓ rege suo uirtꝰ
ciat. ⁊ scipionẽ ini affrica nõis sui fortuna
sas catonis. ẽam nͣraguo aĩo feret aliquid

Expanded text:
Nihil interest inter praeturam Catonis et repulsam? Nihil interest, utrum Pharsalica acie Cato vincatur an vincat ? Hoc eius bonum, quo victis partibus non potest vinci, par erat illi bono, quo victor rediret in patriam et conponeret pacem?" Quidni par sit? Eadem enim virtute et mala fortuna vincitur et ordinatur bona. Virtus autem non potest maior aut minor fieri; unius staturae est. " Sed Cn. Popublicae praetextum, optimates, et prima acies Pompeianarum partium, senatus ferens arma, uno proelio profligabuntur et tam magni ruina imperii in totum dissiliet orbem; aliqua pars eius in Aegypto, aliqua in Africa, aliqua in Hispania cadet. Ne hoc quidem miserae rei publicae continget, semel ruere." Omnia licet fiant; Iubam in regno suo non locorum notitia adiuvet, non popularium pro rege suo virtciat et Scipionem in Africa nominis sui fortuna sas Catonis; tam magno animo feret aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
ibi sture ubi ocs iacẽt Qi̾d ẽ ĩ tornetis. qͥd
ẽ ĩ aluis q̃ adu̾sa appellamꝰ mali: ħ ut opi¬
nor succide̾ mẽtẽ ⁊ ncuruari ⁊ sactũbẽ qͦr
nidil sapiẽti uiro põt euenire. stat rectꝰ
sub q̃l pode̾. nulla illũ res mĩorẽ Ecit.au¬
chil illi eoꝵ q̃ ferẽda sũt displicet. nã quicqd
cade̾ ĩ hõie põt in se cecidisse nõ q̃ut yuer
suas nouit. scit ẽẽ oneri ferẽdo. nõ educosa¬
piẽtẽ ex hõius nũo. uec dolores ab illo sic̃ ab
nabił. hec ĩ ꝯcussas opimoẽs ht. intrepida ẽ
⁊ ĩdomita. In hac poĩtũ ẽ sũmũ illud hoĩs
bonũ. añꝙͣ ĩpleat᷑ ĩc̾ta mẽtis uolutatio est
cũ uoͣ ꝑfectũ ẽ ĩmota illa stabilitas ẽ. Ita¬
q ĩchoatus ⁊ ad sũma ꝓcedẽs. cultor q uͥtu¬

Expanded text:
ibi stare ubi omnes iacent. Quid est in tormentis, quid est in aliis, quae adversa appellamus, mali ? Hoc, ut opinor, succidere mentem et incurvari et succumbere. Quorum nihil sapienti viro potest evenire; stat rectus sub quolibet pondere. Nulla illum res minorem facit; nihil illi eorum, quae ferenda sunt, displicet. Nam quicquid cadere in hominem potest, in se cecidisse non queritur. Vires suas novit. Scit se esse oneri ferendo. Non educo sapientem ex hominum numero nec dolores ab illo sicut abionalis, haec inconcussas opiniones habet, in trepida est et indomita. In hac positum est summum illud hominis bonum. Antequam impleatur, incerta mentis volutatio est; cum vero perfectum est, inmota illa stabilitas est. Itaque inchoatus et ad summa procedens cultorqu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ prudẽtia sine qua nullũ init᷑ ꝯsiliũ q̃ sũa¬
det qd̾ effuge̾ nõ possis ꝙͣfortissie fe ẽ
Illic ẽ ꝯstãtia q̃ deici loco nõ põt. ⁊ ꝓpoĩtũ nł¬
la ui extorquẽte dimictit. Illic c̃ indiuiduus
ille comitatus uirtutũ. Q̾t qd honeste fit una
uirtus facit. s ex ꝯsilii sentẽtia. qd̾ aũt ab õĩ¬

Expanded text:
qua nullum initur consilium, quae suadet, quod effugere non possis, quam fortissime ferre. Illic est constantia, quae deici loco non potest et propositum nulla vi extorquente dimittit. Illic est individuus ille comitatus virtutum: quicquid honeste fit, una virtus facit, sed ex consilii sententia. Quod autem ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
sĩ qͥtqͥd face̾ nõ possũt. Ex infimitate sua
de u̾tute ferũt sm̃a. Qͥd mireris si uulue
libet. Luxurioso frugalitas pena ẽ. pigro
supplicii loco labor. delicatꝰ misc̃t᷑ industry
ĩbecilli sumꝰ dura atq ĩtollerãda credimus
obliti ꝙͣ młtis torm̃tũ sit umo carẽ. aut p̾a
luce excitari. nõ ista difficila sũt nat᷑a. s
nos fluidi ⁊ enerues. magno aĩo de rebus
magiis iudicãdũ ẽ. alioqͥn uidebit᷑ illaꝵ.¬

Expanded text:
d facere non possunt; ex infirmitate sua de virtute ferunt sententiam. Quid miraris, si uri, libet? Luxurioso frugalitas poena est, pigro supplicii loco labor est, delicatus miseretur industrii,  quae omnes inbecilli sumus, dura atque intoleranda credimus, obliti, quam multis tormentum sit vino carere aut prima luce excitari. Non ista difficilia sunt natura, sed nos fluvidi et enerves. Magno, animo de rebus magnis iudicandum e
Abbreviated transcription (Latin):
egestatis grauissimũ ẽ in diuiciis inopes
occrẽt naufragi. siłia ue naufragis passi.
subiti. ad cuiꝰ ictũ ⁊̃ uicma tremuer̃t. nã ut
illic qͥsqͥs abigne ꝓpior stetit ꝑcusso simił
obstupitit. Sic ĩ hus ꝑ aliꝙͣ uimi accidẽtib 
unũ calamitas oppͥmit. certos metꝰ patẽq
passis tͥstitiã facit. pati posse oĩu aĩos ma¬
la aliena ac repẽtina sollicitãt.ꝙ̃ adm aues
beatũ ẽ nͥ qd̾ intrepitũ. int̾ suspecta male
uiuit᷑. qͥsqͥs se młtũ fortuitis dedit ingẽtẽ
sibi m᷑a ꝑturbatioĩs ⁊ mexplicabilẽ facit.
ꝓna hec uia c̃ ⁊ ad tuta uadẽs. ext̾na despi¬
cẽ ⁊ honesto ꝯtẽtũ ẽẽ. nã qͥ aliqͥd uͥtute me¬
lis putat. aut ullũ p̃t̾ illã bonũ ad hec q̃ a
fortuna sꝑgũt᷑ sinũ extẽdit. ⁊ sollicitꝰ mis¬
silia eiꝰ exspectat. hãc ymagniẽ aĩo tuo ꝓpo¬
ne. ludos face̾ fortunã ⁊ ĩ hũc mortaliũ cctũ

Expanded text:
egestatis gravissimum est, in divitiis inopes. egestatis gravissimum est, in divitiis inopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmodumbeatum est, nisi quod intrepidum; inter suspecta male vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius expectat. Hanc enim imaginem animo tuo propone, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum
Abbreviated transcription (Latin):
pła cua delectauit me. ⁊ marcẽtẽ exꝰ¬
citauit memoriã qͦ meã q̃ iã michi¬
segius aclẽta ẽ reuocauit ei̾dnitu mi lu¬
cilli max ͫ putes instr̃m beate uite. hãc ꝑ¬
suassonẽ unũ bonũ ẽẽ qd̾ honestũ. nã qͥ a¬
lia bona iudicat ĩ fortune ueĩt potãtẽ. ali¬
lix. hic amissis libĩs meste hic sollicitꝰ eg̾s¬
hic tuepib ⁊ aliꝙͣ passis ĩfamiã t̾stis Iliũ
uidebis aliene uxoris amore cruciaꝵ. illũ sue
nõ deerit qͣm repulsa distorq̃at. erũt qͦs ipse
honor uexet. Illa uo maxĩa ex oi mortaliũ
ppło turba nuseroꝵ quã exspectatio mortis
exagitat undiq ĩpẽdẽs nichil enĩ ẽ uñ nõ
subeat. Itaq nõ in hostili regiõe u̾sãtibꝰ hucꝰ
⁊ illuc cͥcũspiciẽdũ. et ad om̃e strepitũ cͥcũ a¬
genda cerure. nͥ hic tinor epeccore ciectꝰ ẽ
palpitãtib p̃cordiis uiuet᷑ occurrẽt acci ĩ
exiliũ ⁊ euoluti bonis. occurrẽt qͥdẽ gens

Expanded text:
tavit me et marcentem excitavit, memoriam quoque meam, quae iam mihisegnis ac lenta est, evocavit. Quidni tu, mi Lucili, maximum putes instrumentum beatae vitae hanc persuasionem, unum bonum esse, quod honestum est ? Nalia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, ali se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus aeghic turpibus et aliquam passis infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illa vero maxima ex omni mortalium populo turba miserorum, quam expectatio mortis exagitat undique inpendens. Nihil enim est, unde non subeat. Itaque ut in hostili regione versantibus huc et illuc circumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenpalpitantibus praecordiis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus