comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nc uulgares aqs ꝑsequamur. tã frigidas quã calentes. In quibꝰ calentib querendũ erit.
utrũ calidȩ nascant᷑ an fianit. De cęcis qͦq disseremꝰ. qͣs insignes aut sapor aut aliqͣ̃ reidit u¬
tilitas. Quȩdã eni oculos. quȩdã neruos iuuant. Quȩdã ueterata & desꝑata ã medicis ui¬
cia ꝑcurrant. Quȩdã medent᷑ ulceribꝰ. quȩdã int̾iora potu fouent. & pulmonis ac userũ¬
ac uscerũ q̃relas leuant. q̃dã suppͥmunt sanguiẽ. Iam uariꝰ singulis usus. ꝙͣ gustꝰ ẽ. Aut
stant om̃s aquȩ aut eunt. aut colligunt᷑. aut uarias hñt uenas. Aliȩ dulces sunt: aliş uarie
Asꝑe dͥipe int̾ueniunt. salse amareq aut medicatȩ. Ex quibꝰ sulphuratas dicimꝰ. ferratas. alũ¬
minosas. Indicat uĩ sapor. Hñt p̃terea multa discrimina. Primũ taccus: frigidȩ calideꝙ st̃

Expanded text:
Nunc uulgares aquas persequamur, tam frigidas quam calentes: in quibus calentibus quaerendum erit, Nunc uulgares aquas persequamur, tam frigidas quam calentes: in quibus calentibus quaerendum erit, utrum calidae nascantur an fiant. De ceteris quoque disseremus, quas insignes aut sapor aut aliqua reddit utilitas: quaedam enim oculos, quaedam neruos iuuant; quaedam inueterata et desperata a medicis uitia percurant; quaedam medentur ulceribus; quaedam interiora potu fouent et pulmonis ac uiscerum querelas leuant; quaedam supprimunt sanguinem: tam uarius singulis usus quam gustus est. CAPUT 2 Aut stant omnes aquae aut eunt aut colliguntur aut uarias habent uenas. Aliae dulces sunt, aliae uarie asperae; quippe interueniunt salsae amaraeque aut medicatae, ex quibus sulphuratas dicimus, ferratas, aluminosas: indicat uim sapor. Habent praeterea multa discrimina, primum tactus: frigidae calidaeque sunt;
Abbreviated transcription (Latin):
inspicere rer̃ nat᷑am. Primo discedemꝰ a sordidis. dem̃ aĩum ipsũ qͦ sũmo magnoq opꝰ ẽ.seduce¬
mus a corꝑe. Dem̃ in occultis exercitata subtilitas: ñ erit in apst aꝑta detior. Nicħ̃ ẽ aũ aꝑteꝰ
his falitar ibꝰ quȩ contͣ neqͥtiã nr̃am furorẽq discunt᷑. quȩ dãpnamꝰ nec ponimꝰ. Queramꝰ gͦ de
argenteᷤꝰ undis. siue ut ait uirgiliꝰ. Unde ꝑ ora nouẽ uasto cũ murmure moritis It mare
p̃ruptũ & pelago p̾mit arua sonanti. Siue ut apud te unior kn̾ie. inuenio. Elisus siculis
de fontibꝰ exilit amins. Si qͣ ratio aqͣs subministraret. qͦmͦ tot flumina ingentia ꝑ diem
noctẽq deturrant. Quare alia hib nis aqͥs intumescãnt. alia in defectu cȩc̾oꝵ ꝰ amniũ
crescant. Nilũ inti̾m seponemꝰ a turba: ꝓpriȩ nat᷑e ac singłaris. & illi suũ diẽ dabimꝰ.

Expanded text:
inspicere rerum naturam: primo discedemus a sordidis; deinde animam ipsum, quo sano magnoque opus est, seduceinspicere rerum naturam: primo discedemus a sordidis; deinde animam ipsum, quo sano magnoque opus est, seducemus a corpore; deinde in occultis exercitata subtilitas non erit in aperta deterior. Nihil est autem apertius his salutaribus, quae contra nequitiam nostram argenteus undis", siue, ut ait Uergilius, "unde per ora nouem uasto cum murmure montis it mare praeruptum et pelago premit arua sonanti; siue, ut apud te, lunior carissime, inuenio, "Elius Siculis de fontibus exilit amnis"; si qua ratio aquas subministrat; quomodo tot flumina ingentia per diem noctemque decurrant; quare alia hibernis aquis intumescant, alia in defectu ceterorum amnium crescant. Nilum interim seponemus a turba, propriae naturae ac singularis, et illi suum diem dabimus.
Abbreviated transcription (Latin):
ta qͣ uenerint. Qͥd ẽ p̃cipuũ  altos supͣ fortuita sp̃s tollere: hominis meminisse. ut siue felex eris
scias hoc ñ futurũ diui. siue infelix: scias hoc te ñ eẽ. si ñ putes. Qͥd ẽ p̃cipuũ : In pͥmis labris
anima hab̾e. Hȩc res efficit. ñ e uire qͥritiũ liberũ: s e uire nature. Liber ẽ aũ qͥ seruitutẽ suã¬
esfugit. Hec c̃ assidua & ieluccabilis. & ꝑ diẽ ac noctẽ eqͣlit̃ p̾mens. sine int̾uallo. sine cõmeatu.
Sibi seruire. gͣuissima ẽ seruit᷑. Quã discutere facile ẽ: si desieris multa te poscere. si desieris tibi
referre mercedẽ. si an oculos & naturã tuã posueris: & etatẽ. licet pͥma sit. Ac tͥ ipse diceris Qd
insanioe rd anhelo: ded sudo: Qd t̾rã qͥd forũ u̾so: Nec inulto opꝰ ẽ. nec diu. Ad hoc ꝓdit nob̾

Expanded text:
ra qua uenerint. Quid est praecipuum? Altos supra fortuita spiritus tollere, hominis meminisse, ut, siue felix eris, ra qua uenerint. Quid est praecipuum? Altos supra fortuita spiritus tollere, hominis meminisse, ut, siue felix eris, scias hoc non futurum diu, siue infelix, scias hoc te non esse, si non putes. Quid est praecipuum? In primis labris animam habere: haec res efficit non e iure Qeffugit: haec est assidua et ineluctabilis et per diem ac noctem aequaliter premens, sine interuallo, sine commeatu. Sibi seruire grauissima est seruitus: quam discutere facile est, si desieris multa te poscere, si desieris tibi referre mercedem, si ante oculos et naturam tuam posueris et aetatem, licet prima sit, ac tibi ipse dixeris: "Quid insanio? quid anhelo? quid sudo? quid terram, quid forum uerso? Nec multo opus est nec diu." Ad hoc proderit nobis
Abbreviated transcription (Latin):
usa toletare. Quicqd accia̾it sic ferre: qͣsi uolueris t̃ accidẽ. Debuises enĩ euelle: si scisses om̃ia ex
decreto qͥi fieri. flere. queri. & gemere: desiscere ẽ. Qͥd ẽ p̃cipuũ : Animꝰ cont᷑ calamitates for¬
tis & contumax. Iuxuriȩ ñ aũsus tm̃: s infestꝰ. Nec auid̾ ꝑiculi: nec fugax. qͥ sciat fortunã uon
apectare: s facere. & adu̾sus uttãq intrepidꝰ ĩconfususq ꝓdire: nec illiꝰ tumultu. ne huiꝰ ful¬
gore ꝑcussus. d ẽ p̃cipiũ: Non admittere ĩ aĩo mala consilia. puras ad celũ manꝰ tolere
nullu bonĩ petere. qͦd ut a te tͣnseat aliqͥs dare debet. aliqͥs amutere. Optare. qͥd sine adu̾sario op¬
tatur: bona m̃tẽ. Cȩt̾a magno estimata mortalibꝰ &̃. si qͥs domũ cas attulerit. sic intueri: qͣsi exitu¬

Expanded text:
uersa tolerare; quicquid acciderit, sic ferre, quasi tibi uolueris accidere debuisses enim uelle, si scisses omnia ex uersa tolerare; quicquid acciderit, sic ferre, quasi tibi uolueris accidere debuisses enim uelle, si scisses omnia ex decreto dei fieri: flere, queri et gemere desciscere est. Quid est praecipuum? Animus contra calamitates fortis et contumax, luxuriae non auersus tantum sed infestus, nec auidus periculi nec fugax, qui sciat fortunam non expectare sed facere et aduersus utramque intrepidus inconfususque prodire, nec illius tumultu nec huius fulgore percussus. Quid est praecipuum? Non admittere in animo mala consilia, puras ad caelum manus tollere, nullum bonum petere quod, ut ad te transeat, aliquis dare debet aliquis amittere, optare quod sine aduersario optatur: bonam mentem; cetera magno aestimata mortalibus, etiamsi quis domum casus adtulerit, sic intueri quasi exitu
Abbreviated transcription (Latin):
le iNa mollit̾ ponit. s ex fastigio suo. nullas habitura reliqͥas iactat. Magna ista. qͥa parui
sumꝰ eredinsꝰ. Multis rebꝰ ñ ex natura sua s ex humilitate nr̃a magnitudo ẽ. Ed p̃cipuũ rebus
humanis ẽ: Non classib maria cõplesse. nec in rubri maris litore signa fxisse. nec deficiente
ad iniurias t̾ra: errasse ĩ oceano. ignota querentẽ: sed aĩo om̃e uidisse. & qͣ maior nulla uic¬
toria e : utia domuisse. Innumabiles st̃. q̃ ppłos qͥ urbes habuer ĩ potestate. Paucissimi: qui se.
De p̃cipiu Erigere animũ supͣ minas & ꝓmissa fortunȩ. Nicħ dignũ putare qͦd sꝑes. Qed enĩ
dignũ ht qͥd concupiscas ÷ Qui a diuinoꝵs conũsatione qͦtiens ad humana recidł̃is. ñ alit̾ cali¬
gabis. q̃ q̾tũ oculi i densam unibrã ex claro sole rediert. Quid ẽ p̾cipuũ: ꝑosseleto atimo ad¬

Expanded text:
tit, nec molliter ponit sed ex fastigio suo nullas habitura reliquias iactat. Magna ista, quia parui tit, nec molliter ponit sed ex fastigio suo nullas habitura reliquias iactat. Magna ista, quia parui sumus, credimus: multis rebus non ex natura sua sed ex humilitate nostra magnitudo est. Quid praecipuum in rebus humanis est? Non classibus maria complesse nec in Rubri maris litore signa fixisse nec, deficiente ad iniurias terra, errasse in oceano ignota quaerentem, sed animo omne uidisse et, qua maior nulla uictoria est, uitia domuisse: innumerabiles sunt qui populos, qui urbes habuerunt in potestate, paucissimi qui se. Quid est praecipuum? Erigere animum supra minas et promissa fortunae; nihil dignum putare, quod speres. Quid enim habet, quod concupiscas? qui a diuinorum conuersatione quotiens ad humana recideris, non aliter caligabis quam quorum oculi in densam umbram ex claro sole redierunt. Quid est praecipuum? Posse laeto animo ad
Abbreviated transcription (Latin):
hortuns nicħ stabile ab illa datũ eẽ. Eĩ omĩa: aura fluere mobiliꝰ. lescit enĩ qͥescere. gaudet letis
crnstia substituiere. utiq miscere. Itaq sdis nemo confidat: adũsis nemo deficiat. Alt̃nȩ sunt
uices terũ. Qͥd cxultas: Eta qͥbꝰ cueheris ĩ sũmũ nescis uͥ te relictura sint. Habebt̃ suũ: ñ tuũ
sinẽ. Qͥd iaces ÷ ad imũ delatꝰ es: nc̃ locꝰ ẽ resurgendi. In meliꝰ adu̾sa: indeteriꝰ optata fleccun¬
tur Ita concipienda ẽ animo uarietas. ñ pͥuatar tm̃ domuũ qͣs leuis cas impellit. s publica¬
xu. Regia ex infimo cohorta: sup̃ imꝑantes constitert̃. Uecera ĩꝑia. ĩ ipso flore dececid̃unt. In¬
ueniri ñ pot᷑ numerꝰ ꝗͣ multa ab aliis fracta sint nc̃. cũ maxime d̾s̃ extruit alia. alia sũmit¬

Expanded text:
fortunae, nihil stabile ab illa datum esse, munus eius omne aura fluere mobilius! Nescit enim quiescere, gaudet laetis fortunae, nihil stabile ab illa datum esse, munus eius omne aura fluere mobilius! Nescit enim quiescere, gaudet laetis tristia substituere, utique miscere; itaque secundis nemo confidat, aduersis nemo deficiat: alternae sunt uices rerum. Quid exultas? Ista, quibus eueheris in summum, nescis ubi te relictura sint: habebunt suum, non tuum finem. Quid iaces? Ad imum delatus es: nunc locus est resurgendi; in melius aduersa, in deterius optata flectuntur. Ita concipienda est animo uarietas non priuatarum tantum domuum, quas leuis casus impellit, sed publicarum. Regna ex infimo coorta supra imperantes constiterunt, uetera imperia in ipso flore ceciderunt; iniri non potest numerus, quam multa ab aliis fracta sint: nunc cum maxime deus extruit alia, alia summit
Abbreviated transcription (Latin):
ens cepti magnitudinẽ ostendit & cogitat. ꝗͣũ ꝓposito. ñ qͣntũ s̃ suꝑsit. Consũpsere se quidã:
dũ acca regũ extͣneoꝵ cõponunt. q̃q passi inuicẽ ausiq st̃ ppłi. Qnto satiꝰ ẽ sua mala extin¬
guere. ꝗͣ aliena post̾is tradẽ. Qnto potiꝰ deoꝵs oꝑa celebrare. ꝗͣ philippi aut alexandri latro¬
omẽ ꝑfusũ ẽ. Quã conflagͣtio: q̃ magna parsanimantiũ exariut. Quẽ ad modũ hannibal
alpes suꝑiecerit scribt̃: ꝗ̃ admodũ confirmatũ hyspaniȩ cladibꝰ bellũ italiȩ inopinatꝰ intu¬
Quẽadmodũ ñ desierit om̃ib angulis bellũ senex querere. adeo sine patria pati poterat: sñ
hoste ñ poterat. Qͣnto satiꝰ ẽ. qͥd faciendũ sit ꝗͣ qͥd factũ querere. ac docere eos qͣ sua ꝑmisere

Expanded text:
ens coepti magnitudinem attendit, et cogitat quantum proposito, non quantum sibi supersit. Consumpsere se quidam, ens coepti magnitudinem attendit, et cogitat quantum proposito, non quantum sibi supersit. Consumpsere se quidam, dum acta regum externorum componunt quaeque passi inuicem ausique sunt populi. Quanto satius est sua mala extinguere quam aliena posteris tradere! Quanto potius deorum opera celebrare quam Philippi aut Alexandri latroomne perfusum est; quam conflagratio, qua magna pars animantium exaruit? Quemadmodum Annibal Alpes superiecerit scribunt, quemadmodum confirmatum Hispaniae cladibus bellum Italiae inopinatus intuquemadmodum non desierit omnibus angulis bellum senex quaerere: adeo sine patria pati poterat, sine hoste non poterat! Quanto satius est quid faciendum sit quam quid factum quaerere, ac docere eos, qui sua permisere
Abbreviated transcription (Latin):
soluat᷑. Sibi totꝰ animꝰ uacet. & ad contẽplationẽ sui saltẽ in ipso sine respiciat. faciet ac s
instabit. & cotidie b̾uitatẽ tẽporis meciet᷑. Qcqͥd amissũ ẽ. id diligenti usu p̃sentis uitȩ recolli¬
get. fidelissimꝰ ẽ ad honesta: ex pęnitentia iͣnsitꝰ. Libet gͥ m̃ ȩcclamare illũ poetȩ indit ũsũ.
Tollimꝰ ingentes aĩos. & maxina paruo tẽpore molim᷑. Hoc dicerẽ: si puer iuuenisq molirer.
Nullũ enĩ ñ tã magnis rebꝰ tempꝰ angustũ ẽ. Nc̃ uͭ ad rẽ seriã. grauẽ imm̃sã: p̃ meridianas
horas accessimꝰ. Faciamꝰ qͦd ĩ itinere fieri solet. qͥ tardiꝰ exiert᷑: uelocitate pensant morã. fẽsti¬
nemꝰ. & opꝰ nescio an suꝑabile magnũ certe: sine ȩtatis extusatione tͣctemꝰ. Crescit animiꝰ. qti¬

Expanded text:
soluatur, sibi totus animus uacet et ad contemplationem sui saltem in ipso fine respiciat. Faciet ac sibi soluatur, sibi totus animus uacet et ad contemplationem sui saltem in ipso fine respiciat. Faciet ac sibi instabit et cotidie breuitatem temporis metietur; quicquid amissum est, id diligenti usu praesentis uitae recolliget: fidelissimus est ad honesta ex paenitentia transitus. Libet igitur mihi exclamare illum poetae incliti uersum: "tollimus ingentes animos et maxima paruo tempore molimur." Hoc dicerem, si puer iuuenisque molirer nullum enim non tam magnis rebus tempus angustum est: nunc uero ad rem seriam, grauem, immensam post meridianas horas accessimus. Faciamus quod in itinere fieri solet: qui tardius exierunt, uelocitate pensant moram. Festinemus et opus nescio an superabile, magnum certe, sine aetatis excusatione tractemus. Crescit animus, quoti
Abbreviated transcription (Latin):
credis illã celi confusionẽ. illã tẽpestatũ discordiã. si ꝓpt̾ te ingestȩ illiseq nubes strepunt. si in
tuũ exitiũ tanta igniũ uis excutit᷑: at tu solacii loco numera. tanti eẽ mortẽ tuã. S ñ exit hu¬
ic cogitationi locꝰ. Cas iste donat metũ. Et int̾ cęt̾a hoc qͦq comodũ eiꝰ. qd expectationẽ suam
oti p̃terit me lucili uiroꝵ optime: ꝗͣ magnar̃ rer̃ fundam̃ta ponã senex. qͥ mundũ cir¬
cuire constitui. & causas secretaq eius eruere. atq aliis noscenda ꝑdere. Quando tã
multa conseqͣr. tã sparsa colligam. tã occulta ꝑspiciã: Premtttat gͦ senect᷑. & obici¬
at annos int̾ uana studia consũptos. Tanto mag̾ urgeamꝰ & dãpna etatis male exemptȩ la¬
bor sarciat. Nox ad diẽ accedat. occupationes recidant᷑. pat̾monii longe a dño iacentis cura

Expanded text:
credis illam caeli confusionem, illam tempestatum discordiam, si propter te ingestae illisaeque nubes strepunt, si in credis illam caeli confusionem, illam tempestatum discordiam, si propter te ingestae illisaeque nubes strepunt, si in tuum exitium tanta uis ignium excutitur, at tu solacii loco numera tanti esse mortem tuam. Sed non erit huic cogitationi locus; casus iste donat metum. Est inter cetera hoc quoque commodum eius quod expectationem suam ribus PRAEFATIO Non praeterit me, Lucili uirorum optime, quam magnarum rerum fundamenta ponam senex, qui mundum circuire constitui et causas secretaque eius eruere atque aliis noscenda producere: quando tam multa consequar, tam sparsa colligam, tam occulta perspiciam? Premit a tergo senectus et obicit annos inter uana studia consumptos. Tanto magis urgeamus et damna aetatis male exemptae labor sarciat; nox ad diem accedat, occupationes recidantur, patrimonii longe a domino iacentis cura
Abbreviated transcription (Latin):
qͦrũ enĩ causa sors eadem ẽ. seq̃rem᷑ tͣditi a iudice. aut magistratu. & carnifici nr̃o p̾staremꝰ
petet lapis. petet bilis. Non maximũ ex ꝑiculis tuis: s speciosissimũ fulm̃ ẽ. Male scilicet ac¬
tum erit tecũ. si sensũ mortis tuȩ: celeritas infinita p̾ueniet. si mors tua procurat᷑ sine te.¬
tc̃ qͥdẽ cũ spiras suꝑuacuus. S alicuiꝰ magnȩ rei signũ es. Male scilicet ͣ tecũ agit᷑. sicũ
fulmine cond̃is. S pauescis ad celi fragorẽ. & ad inane nubilũ trepidas. & qͣtiens aliqͥs effulsit
exspiras. Qͥd gͦ. honestiꝰ putas dilectione ꝑire ꝗͣ fulmine: Eo itaq fortior adu̾sus celi minas
surge. & cũ undiq mundꝰ exarserit: cogita nicħ hab̾e te tanta morte ꝑdendũ. Qd si tͥ parari

Expanded text:
quorum enim causa, sors eadem est. Sequeremur traditi a iudice aut magistratu et carnifici nostro praestaremus quorum enim causa, sors eadem est. Sequeremur traditi a iudice aut magistratu et carnifici nostro praestaremus petet lapis, petet bilis; non maximum ex periculis tuis sed speciosissimum fulmen est. Male scilicet actum erit tecum, si sensum mortis tuae celeritas infinita praeueniet, si mors tua procuratur, si ne tunc quidem, cum expiras, superuacuus sed alicuius magnae rei signum es. Male scilicet tecum agitur, si cum fulmine conderis. Sed pauescis ad caeli fragorem et ad inane nubilum trepidas et, quotiens aliquid effulsit, expiras. Quid ergo? honestius putas deiectione perire quam fulmine? Eo itaque fortior aduersus caeli minas surge et, cum undique mundus exarserit, cogita nihil habere te tanta morte perdendum. Quodsi tibi parari
Abbreviated transcription (Latin):
ȩque uocat. Iratis dis ꝓpicusq moriendũ ẽ. Animꝰ ex ipsa desꝑatione sumat᷑. Ignauissima
animalia quȩ nat᷑a ad fugã genuit. uͥ exitꝰ ñ patent: tẽptant fugã corꝑe imbelli. Nullus
ꝑnitiosior hostis ẽ. ꝗͣ quẽ audacẽ angustiȩ faciunt. Longeq uiolentiꝰ semꝑ ex necessitate. qͣ
ex uͥtute corrigit᷑. Aut certe paria conant᷑: animꝰ magnꝰ ac ꝑditꝰ. Cogitemꝰ nos gͣtũ ad mor¬
tẽ ꝑditos eẽ. Et sumꝰ. Ita ẽ lucili. om̃s reseruam᷑ ad mortẽ. Totũ hc̃ que uides ppłm. totũ quẽ
usquã cogitas eẽ: cito natura reuocabit & condet. Nec de re. s de die querit᷑. Codẽ citiꝰ tardr̃
ueniendum ẽ. Qd gͦ: Non tͥ timidissimꝰ omiũ uidetur. & insipientissimꝰ. qͥ magno ambitu
rogat morã mortis: Nonne contẽpneres eũ. qͥ int̾ ꝑituros constitut᷑ benefici loco peteret ul

Expanded text:
aeque uocat; iratis diis propitiisque moriendum est. Animus ex ipsa desperatione sumatur. Ignauissima aeque uocat; iratis diis propitiisque moriendum est. Animus ex ipsa desperatione sumatur. Ignauissima animalia, quae natura ad fugam genuit, ubi exitus non patet, temptant pugnam corpore imbelli. Nullus perniciosior hostis est quam quem audacem angustiae faciunt, longeque uiolentius semper ex necessitate quam ex uirtute corrigitur, aut certe paria conantur animus magnus ac perditus. Cogitemus nos, quantum ad mortem, perditos esse. Et sumus. Ita est, Lucili; omnes res eodem citius tardiusue ueniendum est. Quid ergo? Non tibi timidissimus omnium uidetur et insipientissimus qui magno ambitu iogat moram mortis? Nonne contemneres eum qui, inter perituros constitutus, beneficii looo peteret
Abbreviated transcription (Latin):
frequent᷑ cacumina montiũ feriunt᷑. qͥa opposita sunt nubibꝰ. & e cȩlo cadentib ꝑ hoc tͣuseun-
alios doce q̃admodũ fiant: ego mͥ metũ illoꝵs excuti uolo. nat᷑am indicari. Seqͦr qͦ uocas. Omĩ¬
bus enĩ reb omĩbq sermonibꝰ aliqͥd salutare miscendũ ẽ. Cũ imꝰ ꝑ occulta naturȩ. cũ diuina
tͣctauimꝰ: uindicandꝰ ẽ a mał sus animꝰ. ac subiñ firmandꝰ. qͦd etiã eruditis & hoc unũ agen-
posse. Quẽ ad modũ inqͥs e Contẽpne mortẽ. & omĩa quȩ ad mortẽ ducunt: contẽpta sint. siue
illa bella sint suie naufragia seu morsus ferar᷑ seu ruinarũ suibito lapsu pcidentiui pond̃a. Nliq̃s
facere ampliꝰ possunt. ꝗͣ ut corpꝰ ab animo resoluant: Hoc nulla diligentia euitat.
nulla felicitas donat: nulla potentia euincit. Talia uaria fortitudine disponit mois. om̃s

Expanded text:
frequenter cacumina montium feriuntur? Quia opposita sunt nubibus et e caelo cadentibus per haec transefrequenter cacumina montium feriuntur? Quia opposita sunt nubibus et e caelo cadentibus per haec transealios doce quemadmodum fiant; ego mihi metum illorum excuti uolo, non naturam indicari. » Sequar quo uocas. Omnibus enim rebus omnibusque sermonibus aliquid salutare miscendum est. Cum imus per occulta naturae, cum diuina tractamus, uindicandus est a malis suis animus ac subinde firposse. Quemadmodum? inquis. Contemne mortem, et omnia quae ad mortem ducunt contempta sunt, siue illa bella sunt, siue naufragia, seu morsus ferarum, seu ruinarum subito lapsu procidentium pondera. Numquid facere amplius possunt quam ut corpus ab animo resoluant? Haec nulla diligentia euitat, nulla felicitas donat, nulla potentia euincit. Alia uaria sorte disponuntur; mors omnes
Abbreviated transcription (Latin):
& qͥa uires ñ ht̃: splendor ẽ. At uͭ illa fulgura plus habuere mat̾iȩ. & maiore ĩpetu atsert̃: ñ
& fulm̃ itu languidiore delatũ ẽ. At qͣre fulm̃ subitũ apparet. nec continuat᷑ assiduus ignis:
Quia celerũ ẽ miriq motꝰ. simul & nubes rũpit. & aera incendit. Dem̃ desinit flãma: motu
qͥescente. Non enĩ assiduus ẽ sp̃s curs. ut ignis possit extendi. S qͦtiens fortiꝰ ipsa iactatione se
accendit: fugiendi impetũ capit. Deũ cũ euasit & pugna desinit: ex eadem causa mͦ usq ad
t̾rã ꝓfert᷑. mͦ añ dissoluit᷑. si minore ui p̾ssus ẽ. Quare oblique fert᷑: qͥa spu constat. Sp̃s autẽ
obliquus ẽ: fleruosusq & qͥ natura ignẽ sursum uocat. iniuria deorsum p̾mit. Incipit autẽ
obliquũ eẽ it̃. dũ neut᷑ uis altĩ cedit. & ignis in suꝑiora nitit᷑. & ĩ inferiora depͥmitur. Quare

Expanded text:
et, quia uires non habet, splendor est; at ubi ilet, quia uires non habet, splendor est; at ubi ilet fulmen ictu languidiore delatum est. At quare fulmen subitum apparet nec continuatur assiduus ignis? Quia celere mirique motus simul et nubes rumpit et aera incendit, deinde desinit flamma motu quiescente, Non enim assiduus est spiritus cursus, ut ignis possit extendi. Sed quotiens fortius ipsa iactatione se accendit, fugiendi impetum capit; deinde, cum euasit et pugna desinit, ex eadem causa modo usque ad terram profertur, modo ante dissoluitur, si minore ui pressus est. Quare oblique fertur? Quia spiritu constat, – spiritus autem obliquus est flexuosusque –, et quia natura ignem sursum uocat, iniuria deorsum premit; incipit autem obliquum. esse iter, dum neutra uis alteri cedit et ignis in superiora nititur, in inferiora deprimitur. Quare
Abbreviated transcription (Latin):
eruptionẽ: mos erat correpta media sillaba uti. ut dicerent fulgere. Qͥd ipse existimẽ queris:
Adhuc enĩ alienis opinionibꝰ comodaui manũ. Dicã fulgurat: cũ repentinũ late lum̃ emicuit.
Id euenit. uͥ ĩ ignẽ extenuatis nubibꝰ ũtit᷑. nec uires quib longiꝰ ꝓsiliret inuenit. Non miraris
puto. si aera aut motꝰ extenuat. aut extenuatio incẽdit. Sic liquescit excussa glans funda. &
attritu aeris uelut igne distillat. Ideo płima estate st̃ fulmina. qͥa płimũ calidi ẽ. Faciliꝰ aũ at¬
tritu calidoꝵ̃: ignis existit. Codem autẽ mͦ fit fulgur qͦd tm̃ splendet. & fulm̃ qͦd mittit᷑. S illi
leuior uis: alim̃tiq minꝰ ẽ. Et ut buit̾ dicã qͦd sentio: fulm̃ ẽ fulgur intentũ. Ergo uͥ calidi fu-¬
midiq natura emissa t̾ris in nubes incidit: & diu ĩ illoꝵ sinu uolutata ẽ: nouissime erũpit.

Expanded text:
eruptionem mos erat correpta media syllaba uti, ut dicerent fulgŽre. Quid ipse existimem quaeris; eruptionem mos erat correpta media syllaba uti, ut dicerent fulgŽre. Quid ipse existimem quaeris; adhuc enim alienis opinionibus commodaui manum. Dicam. Fulgurat, cum repentinum late lumen emicuit; id euenit ubi in ignem aer extenuatis nubibus uertitur, nec uires quibus longius prosiliret inuenit. Non miraris, puto, si aera aut motus extenuat aut extenuatio incendit; sic liquescit excussa glans funda et attritu aeris uelut igne, destillat. Ideo plurima aestate sunt fulmina quia plurimum calidi est; facilius autem attritu calidorum ignis existit. Eodem autem modo fit fulgur, quod tantum splendet, et fulmen, quod mittitur. Sed illi leuior uis alimentique minus est et, ut breuiter dicam quod sentio, fulmen est fulgur intentum. Ergo ubi calidi fumidique natura emissa terris in nubes incidit et diu in illarum sinu uolutata est, nouissime erumpit
Abbreviated transcription (Latin):
tonttrua facta st̃ s cũ hoc fieret. tonitrua facta sunt. Clidemos ait. fulgurationẽ & speciẽ
inanẽ eẽ: ñ ignẽ. Sic enĩ ꝑ noctẽ splendorẽ motũ remorare. Dissimile. ẽ exemplũ. Illic enim
splendor int᷑ ipsã aꝗͣ apparet. qͥ fit in aere erũpit & exilit. Heraditꝰ existimat fulgurationem
eẽ: uelitt apud nos incipientiũ igniũ conatũ. & pͥmã flãmã incertã. mͦ int̾euntẽ: mͦ resurgen¬
tem. Hȩc antiqͥ fulgetra dicebant. tonitrua nos pluralit̾ dicimꝰ. Antiqͥ aũ tonitrũ dycerant
aut tonum. Hoc apud cocinã ĩuenio facundũ uirũ. si habuisset aliqñ ĩ eloquentia nom̃.
ñ illũ ceceronis umbra p̾ssisset. Etiã ñ illo u̾bo utebant᷑ antiqͥ. q nos ꝓducta una sillaba uti¬
mur: Dicimꝰ  enĩ ut splendẽ sic fulgere. At illis ad significandã hanc ẽ nubibꝰ subitȩ lucis

Expanded text:
tonitrua facta sunt, sed, cum hoc fieret, tonitrua facta sunt. Clidemos ait fulgurationem speciem tonitrua facta sunt, sed, cum hoc fieret, tonitrua facta sunt. Clidemos ait fulgurationem speciem inanem esse, non ignem; sic enim per noctem splendorem motu remorum uideri. Dissimile est exemplum. Illic enim splendor intra ipsam aquam apparet; hic, qui fit in aere, erumpit et exilit. Heraclitus existimat fulgurationem esse uelut apud nos incipientium ignium conatum et primam flammam incertam, modo intereuntem, modo resurgentem; haec antiqui fulgetra dicebant. Tonitrua nos pluraliter dicimus; antiqui autem tonitruum dixerunt aut tonum. Hoc apud Caecinam inuenio, facundum uirum et qui habuisset aliquando in eloquentia nomen, nisi illum Ciceronis umbra pressisset. Etiamnunc illo uerbo utebantur antiqui quo nos producta una syllaba utimur; dicimus enim, ut splendŽre, sic fulgere; at illis ad significandum hanc e nubibus subitae lucis
Abbreviated transcription (Latin):
partes & minutatim. Eͦ tonitrua hic sp̃s expͥmit. dũ aut rũpit nubes: aut ꝑuolat. Uolu¬
aeris sonitꝰ. ferri nͥ dũ aut terit aut rũpit᷑: ñ pot̃. Et si collidunt᷑ int̾ se inqͥt nubes: fit is
quẽ desid̾as ictus. s ñ uniu̾sus. Neq enĩ tota totis concurit̾: s partib partes. Nec sonant
mollia: ñ illisa duris sint. Itaq ñ audit᷑ fluccus: ñ impactus est. Ignis inqͥt dimissus in aꝗͣ
sonat. dũ extinguit᷑. Putat ita eẽ ꝓme est. Non enĩ ignis tc̃ sonum efficit: s sp̃s ꝑ extinguen¬
Non pot᷑ aliqͣ ex his rͣnscurrentib stellis incid̾e ĩ nubẽ & extingui: Existimemꝰ posse aliqͣn: & ħ
fieri. Nunc naturalẽ causam q̃rimꝰ & assiduã. ñ rarã fortuitãq. Puta enĩ me confiteri uer̃
ce qͥd dicis aliqñ. P ost tonitrua emicare ignes stellis tͣnsu̾sis & cadentib similes. Non ob hoc

Expanded text:
partes et minutatim. Ergo tonitrua hic spiritus exprimit, dum aut rumpit nubes, aut peruolat; uolupartes et minutatim. Ergo tonitrua hic spiritus exprimit, dum aut rumpit nubes, aut peruolat; uoluaeris sonitus, qui fieri, nisi dum aut terit aut rumpitur, non potest. – Etsi colliduntur inter se, inquit, nubes, t is quem desideras ictus. – Sed non uniuersus neque enim tota totis concurrunt, sed partibus partes nec sonant mollia, nisi illisa duris sint, itaque non auditur fluctus, nisi impactus est. – Ignis, inquit, missus in aquam sonat, dum extinguitur. Puta ita esse, pro me est; non enim ignis tunc sonum efficit sed spiritus per extinguennon potest aliqua ex his transcurrentibus stellis incidere, in nubem et extingui? – Existimemus posse aliquando et hoc fieri; nunc naturalem causam quaerimus et assiduam, non raram fortuitamque. Puta enim me confiteri uerum esse quod dicis, aliquando post tonitrua emicare ignes stellis transuersis et cadentibus similes, non ob hoc
Abbreviated transcription (Latin):
potũ aut exanimat: aut dem̃tes facit. Quare id accidat: q̃renti mͥ illud occurrit. Inest uis
fulmini pestifera. Ex hoc aliquẽ remanere sp̃m. ĩ eo humore quẽ coegit congelauitq: simile
phuris certũ ẽ. Qͥ qͥa gͣuis ẽ. sepiꝰ haustꝰ alienat. S ad hoc uacui reũtem̃. fortasse enĩ libebit
ostende.ꝙͣ om̃ia ista a phylosophia parente artiũ fluxert᷑. Illa pͥmũ & q̃siuit causas rer̃:
& fumida. Hec fulminibꝰ alim̃tũ ẽ: illa imbrib. qͥcqͥd in aera sicci fumosiq ꝑuenit:
id iiludi se nubibꝰ ñ fert.s rũpit daudentia. Inde ẽ sonꝰ: quẽ nos tonitrũ uocamꝰ. In ip¬
so qͦq aere qcqͥd extenuat᷑: simul siccat᷑ & calfit. Hoc qͦq si inclusũ ẽ: eque fugã querit.
& cũ sono euadit. Ac mͦ uniu̾sam eruptionẽ facit. eoq uehementiꝰ intonat. modo ꝑ

Expanded text:
potum aut exanimat aut dementes facit. Quare id accidat quaerenti m”hi illud occurrit. Inest uis potum aut exanimat aut dementes facit. Quare id accidat quaerenti m”hi illud occurrit. Inest uis fulmini pestifera; ex hoc aliquem remanere spiritum in eo umore quem coegit congelauitque simile quia natura grauis est, saepius haustus alienat. Sed ad haec uacui reuertemur. Fortasse enim libebit ostendere quantum omnia ista a philosophia parente artium fluxere. Illa primum et quaesiuit causas rerum et fumida; haec fulminibus alimentum est, illa imbribus. Quicquid in aera sicci fumosique peruenit, id includi se nubibus non fert sed rumpit claudentia; inde est sonus quem nos tonitrum, uocamus. In ipso quoque acre quicquid extenuatur, simul siccatur et calefit; hoc quoque, si inclusum est, aeque fugam quaerit et cum. sono euadit, ac modo uniuersum eruptionem facit eoque uehementius intonat, modo per
Abbreviated transcription (Latin):
giat. ac teneris & rariorib parcit. ꝗͣꝗͣ flãmis oportuna uideant᷑. qͥa tnsitu patente minus
uenit. Loculis itaq integris ut dixi. pecunia quȩ in his fuit. conflata reꝑit᷑. qͥa ignis tenu¬
isimꝰ ꝑ foramina occulta tͣnscurrit. Qͥcqͥd aũ in tigno solidũ inuenit & contumax: uincit.
Non u̾no aũ ut dixi mͦ seuit: s qͥd quȩq uis fecerit. ex ipso gn̾e iniuriȩ ĩtelligis. & fulm̃ oꝑe
cognosces. Int̾dũ in eadẽ mat̾ia. multa diu̾sa eiusdẽ fulminis uis facit: sic̃ in arbore. qd ari¬
dissimũ. urit. qͦd durissimũ & solidissimũ ẽ: terebrat & frangit. Sũ mos cortices dissipat.
untiores libros ĩ parte intioris arboris rumpit. ac scindit. folia: ꝑtundit ac stringit. Uinũ
gelat. ferrũ & es fundit. Illud ẽ mirũ qͦd uinũ fulmine gelatũ. cũ ad p̾orem habitã redit:

Expanded text:
giat; at teneris et rarioribus parcit, quamquam flammis opportuna uideantur, quia transitu patente minus giat; at teneris et rarioribus parcit, quamquam flammis opportuna uideantur, quia transitu patente minus saeuit. Loculis itaque integris, ut dixi, pecunia quae in his fuit conflata reperitur, quia ignis tenuissimus per foramina occulta transcurrit, quicquid autem in tigno solidum inuenit et contumax uincit. Non uno autem, ut dixi, modo saeuit, sed quid quaeque uis fecerit, ex ipso genere iniuriae intellegis et fulmen opere cognosces. Interdum in eadem materia multa diuersa eiusdem fulminis uis facit, sicut in arbore quod aridissimum urit, quod durissimum. et solidissimum est terebrat et frangit, summos cortices dissipat, interiores libros rumpit ac scindit, folia pertundit ac stringit. Vinum gelat, ferrum et aes fundit. Illud est mirum quod uinum fulmine gelatum, cum ad priorem habitum redit,
Abbreviated transcription (Latin):
mali: aut mala ĩbonũ aut bona ĩ malũ u̾tunt. Nec adu̾sa nec leta st̃: q̃ aliꝗͣ nob̾ actionẽ
sig̾tant. qͣ nec t̾reri uec lecari debemꝰ. Aut ꝑegrinationẽ. in qͣ nec metꝰ qͥcꝗͣ nec spei fit. Reuer
tor ad ea fulmina q̃ sig̾cant quidem aliqͥd. s qͦs ad nos ñ ꝑtineat᷑. Tanqͣm itm eods̃ anno. idẽ¬
hominũ futurũ fulmenq factũ ẽ. nicħ sig̾tant fulmina. aut id cuiꝰ noticia nos effugit. ut il¬
la quȩ in uastũ mare spargunt᷑. aut ĩ desertas solitudines. quoꝵ significatio uł nulla e. uł
ꝑit. Pauca adhuc adiciam. ad enarrandã uĩ fulminis. q̃ ñ eodẽ mͦ. omnẽ mat̾iam uęrat.
Ualentiora q̃ a resistunt: uehem̃tiꝰ dissipat. Cedentia: ñ nũꝗͣ sine iniuria tͣnsit. Cũ lapide
ferroq & durissimis qͥbusq confligit. qͥa uiã necesse ẽ ꝑ illã impetu querat. Itaq fac q̃ esfu¬

Expanded text:
mali, aut mala in bonum, bona in malum uertunt. Nec aduersa nec laeta sunt quae aliquam nobis actionem mali, aut mala in bonum, bona in malum uertunt. Nec aduersa nec laeta sunt quae aliquam nobis actionem significant qua nec terreri nec laetari debemus, ut peregrinati ad nos non pertineat, tamquam iterum eodem anno idem futurum fulmen quod factum est. Nihil significant fulmina aut id cuius notitia nos effugit, ut illa quae in uastum mare sparguntur aut in desertas solitudines; quorum significatio uel nulla est uel perit. Pauca adhuc adiciam ad enarrandam uim fulm”nis. Quae non eodem modo omnem materiam uexat. Valentiora, quia resistunt, uehementius dissipat; cedentia nonnumquam sine iniuria transit: cum lapide ferroque et durissimis quibusque confligit, quia uiam necesse est per illa impetu quaerat, itaque facit qua effu
Abbreviated transcription (Latin):
exiliuit ignis. Hospitalia: quȩ sacrificiis ad nos iouẽ arcessunt. & ut u̾bo eoꝵ molliori utar.
inuitant se dño nasceretur inuitatꝰ. Nc̃ uenire eũ magno insultantiũ ꝑiculo affirmant. Auri¬
liaria. q̃ inuocata: s aduocantiũ bono ueniunt. Quanto simplicior diuuisio ẽ: qͣ itebat᷑ at¬
talus nr̃ uir egregiꝰ. qͥ etruscoꝵ disciplinã: greca subtilitate miscuerat. Ex fulminibꝰ quȩdam
st̃. q̃ significant id qͦd ad nos ꝑtinet. Quedã aut nicħ sig̾cant: aut id cuiꝰ intellect᷑ ad nos non
ꝑuenit. Ex his quȩ sig̃cant: quȩdã sunt leta. quȩdã adu̾sa. q̃dam nec adu̾sa nec leta. Adũso¬
rum heȩ spẽs sc̃. Aut ineuitabilia mala portendt̃. aut eutabilia. ait quȩ minui possunt:
aut q̃ prorogari. Leta. aut mansura sig̾cant: aut caduca. Myxta. aut parte hñt boni. partẽ

Expanded text:
exiliuit ignis; hospitalia, quae sacrificiis ad nos louem arcessunt et, ut uerbo eorum molliore utar, exiliuit ignis; hospitalia, quae sacrificiis ad nos louem arcessunt et, ut uerbo eorum molliore utar, inuitant, – sed non irasceretur inuitatus; mine uenire eum inagno inuitantium periculo affirmant –; auxiliaria, quae inuocata sed aduocantium bono ueniunt. CAPUT 50 Quanto simplicior diuisio est qua utebatur Attalus noster, uir egregius, qui Etruscorum disciplinam Graeca subtilitate miscuerat: ex fulminibus quaedara sunt quae significant id quod ad nos pertinet, quaedam aut nihil significant aut id cuius intellectus ad nos non peruenit. Ex his quae significant quaedam sunt laeta, quaedam aduersa, quaedam nec aduersa nec laeta. Aduersorum hae species sunt: aut ineuitabilia mala portendunt, aut euitabilia, aut quae minui possunt, aut quae prorogari. Laeta aut mansura significant, aut caduca. Mixta aut partem habent boni, partem
Abbreviated transcription (Latin):
qͣn. cui. in ꝗͣ re. quale. qͣntũ. Hȩc si digerere in partes siras uoluero: qͥd p᷑ea faciam:
de eis sentiã exponã. Ait eẽ postulatoria. qͥbꝰ sacrificia int̾missa. aut ñ rite facta repetunt᷑.
Monitoria: qbꝰ docet᷑ quid cauendũ sit. Pestifera: quȩ mortẽ exiliũq p̃cendunt. fallacia:
q̃ ꝑ spẽm alicuiꝰ boni nocent. Dant consulatũ. malo futurũ gerentibs. & hereditatẽ. cuiꝰ cõ¬
pendiũ magno luendũ sit ĩ comodo. Dentanea: quȩ spẽm ꝑicłi sine ꝑicło affert̃. Peremita¬
lia: qͥbꝰ tollunt᷑ pͥorũ sulminũ minȩ. Attestata: q̃ porib consentiunt. Atertanea: q̃ ĩcluso
fiunt. Obruta. qͥb̃ iã priꝰ ꝑcussa nec ꝓcurata feriunt᷑. Regalia: cũ eoꝵ tangit᷑ uel comitiũ.
aut pͥncipalia urb̃ libȩ loca. Quoꝵ significatione: regnũ ciuitati minuat᷑. Inferna cũ ẽ t̾ra

Expanded text:
quando, cui, in qua re, quale, quantum. Haec si digerere in partes suas uoluero, quid postea faciam? quando, cui, in qua re, quale, quantum. Haec si digerere in partes suas uoluero, quid postea faciam? de eis sentiam exponam. Ait esse postulatoria, quibus sacrificia intermissa aut non rite facta repetuntur; monitoria, quibus docetur quid cauendum sit; pestifera, quae mortem exiliumque portendunt; fallacia, quae per speciem alicuius boni nocent, – dant consulatum malo futurum gerciitibus et hereditatem cuius compendium magno luendum sit incommodo –; dentanea, quae speciem periculi sine periculo afferunt; peremptalia, quibus tolluntur priorum fulminum minae; attestata, quae prioribus consentitint; atterranea, quae in eluso fiunt; obruta, quibus iam prius percussa nec procurata feriuntur; regalia, cum forum tangitur uel comitium uel principalia urbis liberae loca, quorum significatio regnum ciuitati minatur; inferna, cum e terra
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ significatio in totã ꝑtinet uitã. Nec unã iẽ id enuntiat: s contextũ rer̾ ꝑ omnẽ deinceps
etatẽ futurar᷑ cõplectit᷑. Hȩc sunt fulmmna quȩ pͥma accepto patͥmomio. & ĩ nouo hoĩs aut orbis
statu fiant. finita ad diẽ utiq respondent. P reͦrogatiua sunt. qͣrũ minȩ differri possunt. aũ
sione certum est: qͥusq impetratur dilatio. Priuata enĩ fulgura negant ult decimũ annũ:
publica ult᷑ tricesimũ posse differri. Hoc mͦ & ista finita st̃. qͥa ult᷑ qͦd ñ ꝓrogent᷑: indusũ
ẽ. Om̃iũ gͦ fulminũ & om̃is euentꝰ dies stata sit. Non pot̾ enĩ ulla incerti eẽ cõp̾hensio Quȩ
inspicienda sint in fulgure. passim & uage dicunt. cũ possint sic diuidẽ: q̃admodũ ab
attalo phylosopho qui se huic disciplinȩ dedat: diuisa sunt. Ut inspiciant uͥ factũ sit:

Expanded text:
quorum significatio in totam pertinet uitam nec unam rom denuntiat sed contextum rerum per omnem deinceps quorum significatio in totam pertinet uitam nec unam rom denuntiat sed contextum rerum per omnem deinceps aetatem futurarum complstatu fiunt. Finita ad diem utique respondent. Prorogatiua sunt quorum minae differri possunt, auertsione certum est quousque impetretur dilatio; priuata enim fulgura negant ultra decimum annum, publica ultra tricesimum posse differri; hoc modo et ista finita sunt, quia ultra quod non prorogentur inclusum est. Omnium ergo fulminum. et omnis euentus dies stata sit; non potest enim ulla incerti esse comprehensio. 48,2 Quae inspicienda sint in fulgure, passim et uage dicunt, cum possint sic diuidere quemadmodum ab Attalo philosopho, qui se huic disciplinae dediderat, diuisa sunt, ut inspiciant ubi factum sit,
Abbreviated transcription (Latin):
errabis. Hic ẽ ex qͣ suspensa sunt omĩa: causa causar̃. Uis illũ ꝓuidentiã dicere : reccȩ dicis. Est
enim cuiꝰ consilio huic mundo ꝓuidet᷑. ut inoffens exeat: & actus suos explicet. Uis illũ naturã uo¬
care e ñ peccab̾. Hic ẽ ex qͦnata sunt omĩa: cuiꝰ sp̃u uiuimꝰ. Uis illũ uocare mundũ : ñ falleris Ip¬
se enĩ ẽ hoc qͦd uides totũ. partibꝰ suis inditus & se sustinens & sua. Idem etruscis qͦq uisũ ẽ. Et
In maiorẽ me q̃stionẽ uocas. cui suus dies suus locꝰ dandꝰ ẽ. Int̾im hoc dico. fulmina ñ mitti a io¬
ue. s sic omia eẽ disposita. ut &̃ q̃ ab illo ñ fiunt. tam̃ sine ratione ñ fiant. quȩ illiꝰ ẽ. Nã &̃ siu-
Huic illoꝵ diuisiomi ñ acced̾o. Auint aut ꝑpetua eẽ fulmina: aut finita. aut p̃rogatiua. Ppetira:

Expanded text:
errabis; hic est ex quo suspensa sunt omnia, causa causarum. Vis illum prouidentiam dicere, recto dices; est errabis; hic est ex quo suspensa sunt omnia, causa causarum. Vis illum prouidentiam dicere, recto dices; est enim cuius consilio huic mundo prouidetur, ut inoffensus exeat et actus suos explicet. Vis illum, naturam. uocare, non peccabis; hic est ex quo nata sunt omnia, cuius spiritu uiuimus. Vis illum uocare mundum, non falleris; ipso enim est hoc quod uides totum, partibus suis inditus, et se sustinens et sua. Idem Etruscis quoque uisum est, etIn maiorem me quaestionem uocas, cui suus dies, suus locus dandus est. Interim. hoc dico fulmina non mitti a Ioue, sed sic omnia esse disposita ut etiam quae ab illo non fiunt tamen sine ratione non fiant, quae illius est. Nam etiamsi Huic illorum diuisioni non accedo. Aiunt aut perpetua esse fulmina, aut finita, aut prorogatiua. Perpetua,
Abbreviated transcription (Latin):
marent tela mutare. ꝑ oeticã istud licentiã decet. Est aliud leuiꝰ fulm̃ cui dect̃ ad opũ. Seuiciȩ
fiameq minꝰ. minꝰ addidit irȩ.Tela scd̾a uocant suꝑi. Illos uͦ altissimos uiroserror iste ñ tenuit:
ut eristimarent iouẽ m leuoribꝰ fulminibꝰ & lusoriis uti: s uoluert̾ admonere eos. qͥbꝰ ad u̾sus
peccata hominũ fulminandũ ẽ. ñ eodẽ mͦ omĩa eẽ ꝑcutienda. Quedã stringi deb̾e: quedã eligi
ac d̾istingui. quȩdã admoneri. Ne hoc quidẽ credid̾unt. iouẽ qualẽ in capitolio & in çet̾is ed̃ib
colimiꝰ. mittere manu fulmina. s eundẽ quẽ nos ionem uttelligunt. rectorẽ custodẽq uniu̾si. ani¬
mũ ac sp̃m mundi. oꝑis huiꝰ dñm & arcificẽ. cui nom̃ omẽ conuenit. Uis illũ fatũ uocare: Non

Expanded text:
marent tela mutare. Poeticam istud licentiam decet: Est aliud leuius fulmen, cui dextra Cyclopum Saeuitiae marent tela mutare. Poeticam istud licentiam decet: Est aliud leuius fulmen, cui dextra Cyclopum Saeuitiae flammaeque minus, minus addidit irae. Tela secunda uocant superi. Illos uero altissimos uiros error iste non tenuit, ut existimarent louem modo leuioribus fulminibus et lusoriis telis uti. Sed uoluerunt admonere eos quibus aduersus peccata hominum fulminandum est non eodem modo omnia esse percutienda; quaedam. frangi debere, quaedam allidi ac desuniuersi, animum ac spiritum mundi, operis huius dominum. et artificem, cui nomen omne conuenit. Vis illum fatum uocare, non
Abbreviated transcription (Latin):
tã pattent. scelerata tͣnsiret. noluit ustiꝰ mittere. an ñ successit: Qͥd gͦ secuti sunt cũ ħ dicerent :
Ad ohercendos imꝑitoꝵ animos sapientissimi uiri iudicauer̾t᷑ meuitabilẽ motũ: ut aliqͥd supͣ
nos tuniereniꝰ. Utile erat in tanta audacta scelerũ. eẽ aliqͥd adu̾sus qͦd nemo s̃ satis potens uidet᷑.
Ad conterendos itaq eos quibꝰ innocentia nͥ metu ñ placet. posuert̃ supͣ caput uindicẽ. & qͥdem
qd alis qͥq dns auctoribꝰ misit: Quia iouc̃ id ẽ regem ꝓdẽẽ & solũ oportet: nocere ñ ñ cũ plu¬
tibꝰuisum ẽ. Discant bii qͥcunq magnã int̾ hoĩes adepti sunt sapientiã. sine consilio ne ful¬
men qͥdem mati. Aduocent consident multoꝵ sententias: nocitur tẽꝑent. Hoc s ꝓponant uͥ

Expanded text:
ta percuteret, scelerata transiret, noluit iustius mittere an non successit? Quid ergo secuti sunt, cum haec dicerent? ta percuteret, scelerata transiret, noluit iustius mittere an non successit? Quid ergo secuti sunt, cum haec dicerent? Ad coercendos imperitorum animos sapientissimi uiri iudicauerunt ineuitabilem. metum, ut aliquid supra nos timeremus. Vtile erat in tanta audacia scelerum esse aduersus quod nemo sibi satis potens uideretur; ad conterrendos itaque cos quibus innocentia nisi metu non placet posuerunt supra caput uindicem, et quidequod aliis quoque diis auctoribus misit? Quia Iouem, id est regem, prodesse etiam solum oportet, nocere non nisi cum pluribus uisum est. Discant hi, quicumque magnam inter homines adepti sunt potentiam, sine consilio ne fulmen quidem mitti; aduocent, considerent multorum, sententias, nociturum temperent, hoc sibi proponant, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. In illud dissentiunt: qͦd fulmina nouẽ dicunt mitti. & tres illi manubias dantꝰ.
Prima ut aiunt monet. & placata ẽ. & ipsius iouis consilio mittit᷑. Scđ̃m. iitat
quidẽ iupit̾.s et consilii sententia. Duodecĩ enĩ deos aduocat. Hoc fulm̃ boni aliqͥd
ineludit. & ut quȩ includit. & ut quȩ mittat statũ p̾uatũ & publicũ: quẽ inuenit. Ignis enim
fulmina e nubibꝰ iouẽ mittere. columpnas. arbores. ñ nunꝗͣ statuas suas petere. uti ĩpunitis sacͥ¬
lagis. ꝓ cisis ouibꝰ ancensis aris pecudes ĩnoxias feriat. & ad suũ consiliũ a ioue deos. qͣs in ipso
maior turba numinũ int̾fuit. Si me queris qͥd sentiã: ñ existino tam hebetes fuisse. ut crel̃ent
Ioue iniquȩ uoluntatis. aut certe minꝰ paratũ. Utrũ enũ tunc cũ emisit ignes quibꝰ ĩnocia capi¬

Expanded text:
sunt. In illo, dissentiunt quod fulmina a loue dicunt mitti et tres illi manubias dant. sunt. In illo, dissentiunt quod fulmina a loue dicunt mitti et tres illi manubias dant. Prima, ut aiunt, monet et placata est et ipsius Iouis consilio mittitur. Secundam mittit quidem Iupiter, sed ex consihi sententia, duodecim enim deos aduocat; hoc fulmen boni aliquid. incidit et utique mutat statum priuatum et publicum. quem inuenit; ignis enim fulmina e nubibus Iouem mittere, columnas, arbores, nonnumquam statuas suas petere, uti, impunitis sacrilegis, percussis ouibus, incensis aris, pecudes innoxias feriat, et ad suum consilium a Ioue deos, quasi in ipso maior turba numinum intersit? Si a me quaeris quid sentiam, non existimo tam hebetes fuisse ut crederent Iouem iniquae uoluntatis aut certae minus peritiae. Vtrum enim tunc cum emisit ignes quibus innoxia capi
Abbreviated transcription (Latin):
Nullũ quidẽ sine igne fulm̃ uenit. s tam̃ hoc ꝓpo igneũ dicimꝰ. qͥd manifesta antoris ueti¬
gia imp̾niit. qͦd aut urit. aut fuscat. Tribꝰ modis urit. Aut asflat. & leui in uiria laditi
aitt cõburt. aut accendit. Omĩa ista urunt. s gñe & m differt̃. Qdcuiq cobustu e. uti¬
q od ustum ẽ. At q̃d ustũ est: ñ utiq cõbustũ ẽ. Itẽ qͥd accensũ ẽ: pot enim illuis ipso tran¬
situ ignis ussisse. qͥs nescit uri qͥdem nec ardere: Nicħ aũ ardere. qͥd ñ & urat᷑. Unum hoc
adiciam. Potest aliqͥd eẽ cõbustũ: nec accensũ. pot᷑ accensũ eẽ : nec cobustũ. Nc̃ adis ro¬
seo genꝰ fulminis. q̃ icta fuscant᷑. Hoc aut decolorat: aut colorat. Utriq distinctionem
suã reddã. Decolorat᷑ id: cuiꝰ color uitiatur: ñ mutatur. Colorat᷑ id: cuiꝰ alia fit qͣm fuit

Expanded text:
Nullum quidem sine igne fulmen uenit, sed tamen hoc proprie igneum. dicimus quod manifesta ardoris uestiNullum quidem sine igne fulmen uenit, sed tamen hoc proprie igneum. dicimus quod manifesta ardoris uestigia imprimit, quod aut urit aut fuscat. Tribus modis urit: aut afflat et leui iniuria laedit, aut comburit, aut accendit. Omnia ista urunt sed genere et modo differunt quodeumque combustum est, utique et ustum est at quod ustum est, non utique combustum est. Item quod accensum est, – potest enim illud ipso transitu ignis ussisse, – quis nescit uri quidem nec ardere, nihil autem ardere quod non et uratur? Vnum hoc adiciam: potest aliquid esse combustum nec accensum, potest accensum esse nec combustum. Nunc ad id transeo genus fulminis quo icta fuscantur; hoc aut decolorat aut colorat. Utrique distinctionem suam reddam: decoloratur id cuius color uitiatur, non mutatur; coloratur id cuius alia fit quam fuit
Abbreviated transcription (Latin):
mittit aitt monet. Hoc monitoriũ uocat. S nescio qͣre ñ idem sit q̃d consiliariũ. Nã a qͥ mo¬
nes : consiliũ dat. S habeat aliꝗͣ distinctionẽ. & os hoc separet᷑ ai consiliario: qͥa illus suauit
dissuadetq. hoc solã euitationem impendentis ꝑiculi continet. Ur cui timemꝰ igne fraudẽ
terai factũ ẽ. Mlonitoriũ q̃d nicħ cogitanti. Habet au utraq res suã ꝓpͥctatẽ. Suadet᷑ adli¬
berantibꝰ. & ultꝰ monent᷑. Primo om̃iũ non sunt fulminũ genera :s. significationũ. Nlam
fulmmũ gn̾a sunt illa. qͥd tereh̾at. qͦd discutit. qͥd urit. Q terebrat subile e c slameuQui¬
e euadit: huiꝰ late sparsa uis rũpit icta ñ ꝑforat. Tertiũ illud genꝰ qd urit: multũ t̾reni¬
habet. & igneũ mag̃ ẽ ꝗͣ flãmeũ. Itaq relinquit magnas igniũ notas quȩ ꝑcussis inheant.

Expanded text:
mittit aut monet. Hoc monitorium uocat, sed nescio quare non idem sit quod consiliarium, nam et qui momittit aut monet. Hoc monitorium uocat, sed nescio quare non idem sit quod consiliarium, nam et qui monet consilium dat. Sed habeat aliquam distinctionem et ob hoc separetur a consiliario, quia illud suadet dissuadetque, hoc solam euitationem impendentis periculi continet, ut cum timemus ignem, fraudem tanti factum est, monitorium quod nihil cogitanti; habet autem utraque res suam proprietatem: suadetur deliberantibus; ultro monentur. Primo omnium non sunt fulminum genera sed significationum. Nam fulminum genera sunt illa, quod terebrat, quod discutit, quod urit. Qet evadit. Hujus late sparsa vis, rumpiticta, non perforat. Tertium genhabet et igneum magis est quam flammeum; itaque relinquit magnas ignium notas, quae percussis inhaereant.