comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et torq̃ri si mõ tacu̾s ip̃o torquẽte securior
et egͦtare si nõ maledixis fortune. si ñ cessis
morbo. oĩa demq q̃ cetis uidẽt᷑ mala ⁊ mã¬
suescẽt ⁊ ĩ bonũ abibũt si suꝑ illa eminueris
ħ liq̾at. nichil ẽe bonũ nͥ honestũ. et oĩa in¬
comoda suo uire bona uocabũt᷑. q̃ mͦ uirtus
respiciũt. reu̾tãt᷑ ad ãĩu. iã hoĩe deo mẽtiẽt᷑
Erige te lucilli uiroꝵ optĩe ⁊ relĩq̃ istũ hdu¬

Expanded text:
Et torqueri, si modo iacueris ipso torquente securior, et aegrotare, si non male dixeris fortunae, si non cesseris morboeminueris. Hoc liqueat, nihil esse bonum nisi honestum, et omnia incommoda suo iure bona vocabuntur, quae modo virtus respiciunt. Revertantur ad animum; iam hominem deo metientur. Erige te, Lucili virorum optime, et relinque istum lu
Abbreviated transcription (Latin):
media regelat᷑ estate. Itaq maior ꝑs ĩ uesti¬
mẽtis tegit᷑. ago gr̃as senectuti ꝙ me lecculo
affixit eddin grãs illi hoc noĩe agã. qd̾ quidẽ
debeã nolle nõ possũ. Cũ libellis mͥ plurimus
or. et sic afficior aĩo tãꝙͣ tͥ nõ resc̾bã s respõde¬
ar. Itaq ⁊ de hoc qd̾ q̃ris qiͣ colloqͣr tecũ qͣle sit
una scrutabin. Queris an õc bonũ optabile
sit. Si bonũ ẽ inqͥs fortit̾ torq̃ri. ⁊ magno aĩo
uri ⁊ paciẽt̾ egrotare. seqͥt᷑ ut ista optabilia sĩt
nichil aũt uideo ex istiꝯ uoto dignũ. neminẽ
c̾te adhuc scio eo noĩe uotũ soluise ꝙ flagel¬
lis cesus eẽt aut podagra distortus. aut ecu¬
leo lõgior factus. Distigue mi lucilli ista. et
intelliges ẽẽ i hiis aliqͥd optandũ. Tormĩta
a me abẽẽ uelĩ. s si sustinẽda fuer̃t. ut ine ĩ¬

Expanded text:
aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias senectuti, quod me lectulo adfixit. Quidni gratias illi hoc nomine agam ? Quicquid debebam nolle, non possum. Cum libellis mihi plurimus or et sic adficior animo, tamquam tibi non rescribam, sed respondeam, Itaque et de hoc, quod quaeris, quasi conloquar tecum, quale sit, una scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum est," inquis, "fortiter torqueri et magno animo uri et patienter aegrotare, sequitur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. Neminem rte adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis caesus esset aut podagra distortus aut eculeo longior factus." Distingue, mi Lucili, ista, et intelleges esse in iis aliquid optandum. Tormenta abesse a me velim; sed si sustinenda fuerint, ut me i
Abbreviated transcription (Latin):
de ⁊ paꝵ decẽt. Qd ẽ stultiꝰ ꝙͣ fastidiose mori. o
Uirũ fortẽ. o dignũ cui fustidiret᷑ eleccio. ꝙͣforut̾
ille gladio usus eẽt. ꝙͣ aĩose ĩ ꝓfũdã se maris alti¬
tudinẽ aut abstise rupis ĩmusiss. undiq destiai¬
Etus ĩuenit ꝙadm̃ s ⁊ mortẽ debẽt ⁊ telũ ut sci
as ad moriendũ nchil aliud in mora esse
ꝙͣ uelle. existimet᷑ de morte hoĩs acerrimi
ut cuiq uisũ erit. dũ ħ ostet. p̃ferẽdũ esse
spurcissimã mortẽ seruituti mũdissime. Qñi
cepi sordidis exẽplis uti ꝑscu̾abo. plꝰ eĩ asc
ꝗsq exiget si uiderit hãc rẽ ⁊̃ a ꝯtẽptissimis
posse ꝯtẽpni. catones. scipiones q ⁊ alios qͦs
audire cũ ad miraciõe ꝯsueuimꝰ. supͣ iicutõ
poĩtos putamꝰ.Iã ego istã untutt̃ hr̃e. tã mrꝰ

Expanded text:
de et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O de et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undique destitutum ias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam a contemptissimis posse contemni. Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imitationem positos putamus; iam ego istam virtutem
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝑauimꝰ nobis. om̃es qͦs amabamꝰ suꝑstites
fortuna seruauit. huiꝰ uniꝰ rei qͣui excitat
dies ueniet. Nõ ẽ ꝙ existimes magnis tancũ
uiris hoc robur fuisse. quo ẜintutis humaue
claustra ꝓrũꝑent. nõ ẽ ꝙ udices hoc insi a
catone fier posse. qui quã ferro nõ emiserat
antea mami extraxit. cũ ulissĩe sortis hommes
ingenti ĩpetu in tutũ euaserĩt. cũq comodo mo¬
ri nõ licuiss. nec ad arbitriũ suũ instrum̃ta mõ¬
tis elige̾. obuia q̃q rapuerũt. et q̃ nat᷑a nõ erãt
noxia ui sua tela fecerũt. nuꝑ in ludo bestiaĩoꝵ
uniꝰ e geemanis cũ ad matutina spectac la paret᷑
secessit ad exonerãdũ uẽtrẽ nullũ aliud ei da¬
bat᷑ sine custade secretũ. ibi lignũ id qd̾ ad e¬
mũda obscena adherẽte spõgia poĩtũ ẽ. totũ
ingulã farsit. et in p̃clusis faucib sp̃m elisit.
hoc fuit morti ꝯtumeliã face̾. Ĩta ꝓrsꝰ paꝵ mũ¬

Expanded text:
imus nobis; omnes, quos amabamus, superstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in tutum evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum mun
Abbreviated transcription (Latin):
tũc ad te ꝑferat᷑ sñia mea cũ iã ꝯͣria potior
ẽ. Cõsilia eĩ reb aptãt᷑ res ñe ferũt᷑ ymo
Quociẽs qͥd fugiondũ sit. aut qͥd petendũ
nuoles scire. ad sũmũ bonũ ⁊ ꝓpoĩtũ tocuis
silitudinẽ reddet. nͥ iã ꝯstet qͥd uelit pĩgẽ.¬

Expanded text:
tunc ad te perferatur sententia mea, cum iam contraria potior est. Consilia enim rebus aptantur. Res nostrae feruntur, immo Quotiens, quid fugiendum sit aut quid petendum, voles scire, ad summum bonum, propositum totius similitudinem reddet, n
Abbreviated transcription (Latin):
magna licet c̾ta sint. tñ ad illa tpi ĩfirmui¬
tatis ꝯfessione nõ uemiã. ego cogitẽ in eoꝰ
qui uiuit oĩa posse fortunã. pocio ꝙ̃ cogitẽ ĩ eo
qui scit mori nichil posse fortunã: aliqñ tñ etꝰ
si certa mors instabit. et destinatũ sͥ suppli¬
ciũ sciet. nõ comẽdabit penie suc manũ sibi¬
ĩ moͣ comẽdaret. Stulticia ẽ timore moris mori¬
sque denit qui occidat. exspecta. ꝗd ectupas. qͣre¬
sustipis aliene crudelitatis ꝓcurationẽ. utr̾
uides carnifici tuo. anꝑcis: Soc̃tes potuit
ẽexͦmori. Trignita tñ dies in carce̾ ⁊ ĩ exspeccatũ¬
ne mortis exegit. Nõ hoc aĩo tũꝙͣ oĩa fĩ possẽt
tãꝙͣ młtas spes tã lõgũ tp̃s recux̾t. s ut p̃bẽt¬

Expanded text:
licet certa sint, tamen ad illa turpi infirmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori, nil posse fortunam? Aliquando tamen, etiam si certa mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia est timore mortis morVenit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Qsuscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnificeno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatne mortis exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut prae
Abbreviated transcription (Latin):
de uita nõ possumꝰ q̃ri. neminẽ tenet Bbono
loco res humane sũt. ꝙ nemo nisi uicio suo
miser c̃. placet uiue̾ : nõ placet. licet eo reu̾ti
unde uenisti. ut dolorẽ capitis leuares sãgͥnẽ
sepe emisisti. ad extenuãdũ corpꝰ uena ꝑcutit᷑¬
.Nõ opus ẽ uasto uulue̾ diuide̾ p̃cordia. scalpei¬
lo aꝑiũt᷑. ad illã magnã lib̾tatẽ/ uia pũcto ⁊ se
hertes q. nemo nr̃m cogitat. qñq s̾ͥ ex hoc
domicilio ex eũdũ. sic uetẽs in qͥlinos ĩdulgẽ
loci
tia ⁊ osuetudo ⁊̃ int̾ u̾urias detinet. uis adu̾¬
sus hoc corpus liber ẽẽ. tũꝙͣ migraturꝰ hĩta
ꝓpone tibi qñq hoc ꝯtubermo carendũ. for¬
tior eris ad ncc̃itatẽ excũdi. si ꝙ̃adm̃ suus fi¬
ins eueniet ĩ mẽte hẽbia. Oĩa sine fine ꝯcupi¬

Expanded text:
de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam libertatem via et puncto securertesque ? Nemo nostrum cogitat quandoque sibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupi
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ gerẽ debeͣmꝰ. exeat q̃ ĩpetũ cepit. sue ferrũ
appetit. siue laqueũ. siue aliquã potionẽ uãs
occupãtẽ. ꝑgat. ⁊ iuĩcła seruitutis abrũpat ui¬
placet. stulte hec cogitãt᷑. aliqͥs dic̾ me paꝵ
fortit̾ fecisse. aliqͥs ninus temere. aliqͥs fuisse
aliqd̃ genus mortis aĩosius. iustũ cogiture id
ĩ manib ẽẽ ꝯciliũ ad qd̾ fama nõ ꝑtinet. hoc
unũ intuere. ut te fortune ꝙͣ celerrune eripi¬
as. alioqͥn aderũt qͥ de fcõ tuo male existimẽt.
Inueĩes ⁊̃ ꝓfessos sapic̃tiã qui iuĩ afferẽda u¬
te sue negẽt. ⁊ nefas iudicẽt ip̃m int̾e̾ptorẽ sui
fieri exspecta nouũ eẽ cͥtũ exitũ quẽ na decͤuit
ħ qui dicit nõ uidet s ub̾tatis uiã eludẽ. inchil
melio etna sex fecit ꝙͣ ꝙ unũ introitũ nobh
ad uitã dedit. exitus mł̾tos ego exspectẽ. uel
morbi crudelitatẽ uł hoĩs cũ possi ꝑ media
exire tormẽta ⁊ adu̾sa discute̾ hoc ẽ unũ cur

Expanded text:
cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Via est, quae placet. Stulte haec cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur
Abbreviated transcription (Latin):
tissimi cuiꝰq u̾bũ falsũ ẽẽ tͥ ip̃e ꝑsuade
tecũ licet cogites nemo nisi suo die mo¬
rit᷑. nichil ꝑdis ex tuo tp̃e.nã qd̾ itlĩquis:
di. In ꝯspectu adolescẽtie mee reduc¬
tus sũ Q̾tqͥd illic uiueis fecerã uidẽbar i
face̾ adhuc posse. et paulo ante fecisse p̃̾¬
ut aut ungiliꝰ ñr. Terreq urbesq rece¬
qͥtqͥd ẽ illud int̾ uuenẽ ⁊ senẽ mediũ. in
utͥusq ꝯfinio poĩtũ. dem̃ ip̃iꝰ senectutis
optimos ãnos. nouissime incipit ostẽdi
publicꝰ finis gr̾as hũani.scopulũ esse
illũ putumiꝰ demẽtissimi portꝰ ẽ aliqñ
petendꝰ. nũꝙͣ ircusãdꝰ in quẽ siꝗs intra
pͥmos ãnos delatus ẽ nõ plꝰ q̃ri d ꝙͣcito
nauigauit. aliũ enĩ ut scis uenti segnes
ludũt ac detmẽt ⁊ tnͣqͥllitatis lẽtissiio
tedio lassãt. aliũ ꝑtinoꝵ flatus celeb̾rĩe
ꝑfert. Idẽ euenire nõbis puta. alios uita
uelocissime adduxit quo uemendũ erat.

Expanded text:
itissimi cuiusque verbum falsum esse tibi ipse persuade: tecum licet cogites: nemo nisi suo die moritur. Nihil perdis ex tuo tempore; nam quod relinquis, idi. In conspectum adulescentiae meae reductus sum. Quicquid illic iuvenis feceram, videbar mihi facere adhuc posse et paulo ante fecisse. Praut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recequidquid est illud inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, deinde ipsius senectutis optimos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numquam recusandus, in quem si quis intra primosnauigauit. Alium enim, ut scis, uenti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euenire nobis puta. Alios uita uelocissime adduxit quo ueniendum erat
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ꝙͣtu sit. si siłatu occurrũt molesta et
tnͣqͥllitatẽ turbãtia euttit se. nec ħ tantũ
in ncc̃itate ultĩa facit. s cũ pͥmũ illi cepit
suspecta ẽe fortuna. diligent̾ ccuspicit ñ qd
illo desmẽdũ sit. Nichil existiniat sua irfer¬
re faciat fine̾ an accipiat. tardiꝰ fiat. an
ciciꝰ nõ tãꝙͣ de magno det̾mẽto timet
Nemo młtũ ex stillicidio põt ꝑde̾. ciciꝰ mori¬
⁊ aut tardius. ad rẽ nõ ꝑtinet. bene mori
aut male ad rẽ ꝑtinet. Bene aũt mori ẽ
effuge male uiuẽdi ꝑiculũ. Ituq effemi¬
natissimã uocẽ illiꝰ rodii existĩo quicũ ĩ
caueã ꝯiectus ẽẽt a tyrãno. et tũꝙͣ feꝵ aliꝙ¬

Expanded text:
ta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum ali
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥd ex intẽtiõe mẽtis. nũdũ ẽ ĩc̾ta tnͣs¬
tutis exacte tũc se maxĩe amat. cũ fortissie
eeptꝰ ẽ ⁊ metuẽda cetis si alic bonesti offi¬
cui p̃cia sũt nõ tãtũ fert s ãplexat᷑. multo¬
q audire mauult. tãto melior ꝙͣto felicior

Expanded text:
liquid ex intentione mentis. Nondum enim incerta transtutis exactae tunc se maxime amat, cum fortissime expertus est, et metuenda ceteris, si alicuius honesti officii pretia sunt, non tantum fert, sed amplexatur multoque audire mavult " tanto melior" quam "tanto felicior
Abbreviated transcription (Latin):
liqͣ q̃ renouẽt cupiditates tuas tͥ occurrẽt. ꝙ̃¬
admodũ ⁊ qͥ amorẽ exuc conat᷑. euitãda est
oĩs admoĩtio dilecti corꝑis. nichil eĩ faciliꝰ ꝙͣ
amoe recrudescit. Ita qͥ deponẽ uult desideria
affectꝰ quocũq se u̾tit.p̃ciũ aliqͥd p̃sẽs occu ⁊¬
patioĩs sue aspiciet. nullũ siue auctoramẽto
malũ ẽ. Auaĩcia peciũa ꝓmttit. luxuũa mltas
ac uarias uoluptates. Ambitio purpurã ⁊ plaus¬
sur. ⁊ ex ħ potẽtiã ⁊ qͥcqͥd potẽtia põt mercede te
uitia sollicitãt. hic tͥ gratis uiuẽdũ ẽ uix esfi

Expanded text:
enovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio dilecti corporis, nihil enim facilius quam amor recrudescit, ita qui deponere vult desideria adfectus. Quocumque se verterit, pretium aliquod praesens occupationis suae aspiciet. Nullum sine auctoramento malum est. Avaritia pecuniam promittit, luxuria multas ac varias voluptates, ambitio purpuram et plausum et ex hoc potentiam et quicquid potest potentia. Mercede te vitia sollicitant; hic tibi gratis
Abbreviated transcription (Latin):
maiora agas ⁊ pulcͥora ꝙ̃ que reliqͥsti pulsa¬
re supbas potẽtior fores. digerẽ ni lictuo senes
orbos. plurimũ in foro posse inuidiosa po¬
tẽtia ac breuis ẽ ⁊ si ueꝵ estimes sordida
Ille me gr̃a forẽsi longe añcedet. iue stipẽdi¬

Expanded text:
maiora agas et pulchriora quam quae reliquisti; pulsamaiora agas et pulchriora quam quae reliquisti; pulsare superbas potentiorum fores, digerere in litteram senes orbos, plurimum in foro posse invidiosa potentia ac brevis est et, si verum aestimes, sordida. Ille me gratia forensi longe antecedet, ille stipendi
Abbreviated transcription (Latin):
dolor petit. aut umo aut balneo abstinẽt. In
cet᷑a negligẽtes huic a quo sepe ĩfestãt᷑ oct᷑¬
ũ curo. si oñde̾m tͥ pedẽ turgidũ. liuudã manũ
aut ꝯcti cruris aridos neruos. ꝑmttẽs mͥ
uno loco iace̾. ⁊ foue̾ morbũ meũ. Marꝰ ma¬
lũ ẽ hoc qd̾ nõ possũ tͥ oñdẽ. in pectore tuo
colleccio ⁊ uomica ẽ. Nolo nolo landes. nolo
dicas o magnũ uirũ. ꝯtẽpsit oĩa. ⁊ dãpnatis
humane uite futorib fugit. Nichil dãpnaui
erras qui hĩc aliqͥd auxilii speras. nõ medic
seger hic hĩtat. malo illa cũ discesseĩs dicas
ego istũ beatũ hoĩ putabã ⁊ eruditũ. erexã.
aures. destitutꝰ sũ. nichil uidi nichil audiui
qd̾ ꝯcupisterẽ ad qd̾ reu̾terer. siħ sẽtio. si hoc
loq̃ris aliqͥd ꝓfectũ ẽ. malo ignostus ocio me
o ꝙ̈ ĩuideas. otiũ inqͥs seneca comẽdas mͦ. ad
opͥycureas uoces dilaberis. ociũ t̾ comẽdo ĩ qs

Expanded text:
dolor repetit, aut vino aut balineo abstinent. In dolor repetit, aut vino aut balineo abstinent. In cetera neglegentes huic, a quo saepe infestantur, occurum curo. Si ostenderem tibi pedem turgidum, lividam manum aut contracti cruris aridos nervos, permitteres mihi uno loco iacere et fovere morbum meum. Maius malum est hoc, quod non possum tibi ostendere; in pectore ipso collectio et vomica est. Nolo nolo laudes, nolo dicas: " o magnum virum ! contempsit omnia et damnatis humanae vitae furoribus fugit." Nihil damnavi Erras, qui hinc aliquid auxilii speras; non medicus, sed aeger hic habitat. Malo, cum discesseris, dicas: " ego istum beatum hominem putabam et eruditum. Erexeram aures; destitutum sum. Nihil vidi, nihil audii, quod concupiscerem, ad quod reverterer." Si hoc sentis, si hoc loqueris, aliquid profectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneca, commendas mihi? Ad Epicureas voces delaberis." Otium tibi commendo, in quo
Abbreviated transcription (Latin):
cubile ꝯfũdũt. Idẽ t̾ faciendũ ẽ. alioqͥn nõ de¬
erũt qui ꝑsequãt᷑. Multi aꝑta trãseũt. ꝯdita
⁊ obstrusa rimãt᷑. furẽ signata sollicitãt.
uile uidet᷑ qͥtqͥd patet. aꝑta effractari. p̃t̾it
hos mores hc̃ ppłs. hos ĩꝑitissmmꝰ qͥsqr ĩ sec̃ca
irruꝑe cupit. optimũ itaq ẽ nõ iactare otiũ
apolĩ inclusus ẽ Ille młtis ãms nõ tñsit
domꝰ suc limẽ. quociẽs turbã qͥsqͥs ĩ ocio suo
aliꝙͣ fabula ĩposuit cũ sccesseris nõ ẽ agẽdũ
hoc ut de te hoiẽs loꝙͣt᷑. s ut ip̃e tecũ loquaris
Ed aũt loqͣris qd̾ hoĩes de aliis libẽtissime fa¬
cuĩt. de te apud te male existima. assuestes ⁊
dice̾ uer ⁊ audire. Id aũt maxĩe tracta qd̾ in
te eẽ infirmussimũ senties. nota ht̃ sui quisꝙ
corpõ̾is uicia. Itaq alius uomitu leuat stoma¬
chũ. alius a fiequẽti cibo fulcit. alꝰ int̾poĩto
icuimo corpꝰ exhaunt ⁊ purgat. hii qͦr pedes

Expanded text:
fundunt; idem tibi faciendum est. Alioqui non deerunt, qui semper sequantur. Multi aperta transeunt, condita et abstrusa rimantur; furem signata sollicitant. Vile videtur, quicquid patet, aperta effractarius praeterit. Hos mores habet populus, hos imperitissimus quisque: in secreta inrumpere cupit. Optimum itaque est non iactare otium apoli inclusus est, ille multis annis non transit domus suae limen. Convocat turbam, quisquis otio suo aliquam fabum, ut de te homines loquantur, sed ut ipse tecum loquaris. Quid autem loqueris? Quod homines de aliis libentissime faciunt, de te apud te male existima; adsuesces et dicere verum et audire. Id autem maxime tracta, quod in te esse infirmissimum senties. Nota habet sui quisque corporis vitia. Itaque alius vomitu levat stomachum, alius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exhaurit et purgat. Ii, quorum pedes
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpꝰ celeritate reꝑare. Calcar addamꝰ bec etas
optĩe facit ad ħ studia. iã disputauit iã inti¬
a pͥmo feruore adolescẽtie ĩ domita lassauit
Dad bonã mẽtẽ ꝙͣ q̃ se bonis exꝑmiẽtis longa
Lac freꝙ̃ti reꝵ peltẽtia domint. q̃ ad salutaria¬

Expanded text:
ar addamus; haec aetas optime facit ad haec studia; iam despumavit. Iam vitia primo fervore adulescentiae indomita lassavit,ad bonam mentem quam quae se multis experimentis, longa ac frequenti rerum paenitentia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯponi. In hoc oꝑe et̾nã artẽ cũcta tẽꝑãtis dei
uerti. Itaq ut cato cũ euũ aĩo paurre̾i̾t. dicet
tur. ⁊ uario exli gnͣc tollẽt᷑. alias destruẽt bella
alias desidia paxq ad mertiã u̾sa ꝯsumet. et
magnis opib exiciosa res luxꝰ oes hos ferti¬
les cãpos iepẽtun maris mũdatio abscõd aut ĩ
subitã cau̾ã subsidentis soli lapsus addu¬
cet. eidẽ gͦ qre indigner aut dolea si eeigu¬
o mouiẽto publica fata p̃cedo. magnus
auĩmꝰ deo pareat.⁊ qͥtiͥd lex uniu̾si iubet
sie cũctatiõe patiat᷑. Aut m meliorẽ emi¬

Expanded text:
tis dei verti. Itaque ut M. Cato, cum aevum animo percucurrerit, dicet: tur et vario exitii genere tollentur; alias destruent bella, alias desidia paxque ad inertiam versa consumet et magnis opibus exitiosa res, luxus. Omnes hos fertiles campos repentina maris inundatio abscondet aut in subitam cavernam considentis soli lapsus abducet. Quid est ergo quare indigner aut doleam, exiguo momento publica fata praecedo ? " Magnus animus deo pareat et quicquid lex universi iubet, sine cunctatione patiatur; aut in meliore
Abbreviated transcription (Latin):
nichil pulcrio ⁊ bonũ tͥ ⁊ optabile qͥtqͥd exhꝰ
onsilio tuo accedo. abscõde te ĩ otio s:
ip̃m otiũ absconde. hoc te fcũꝵ stoicoꝵ
qͦ facias ⁊ tͥ ⁊ cũ uoles appbabis nec ad om̃e
rẽpublicã mictim᷑. uͨ sẽꝑ nͨ sine ullo fine. p̃te¬
rea cũ sapic̃ti rẽpublica ip̃o dignã dedimꝰ i

Expanded text:
nihil pulchrius. Et bonum est et optabile, quicquid ex huius Consilio tuo accedo; absconde te in otio. Sed et ipsum otium absconde. Hoc te facturum Stoicquoque facies ; et tibi et cui voles adprobabis. Nec ad omnem rem publicam mittimus nec semper nec sine ullo fine. Praeterea, cum sapienti rem publicam ipso dignam
Abbreviated transcription (Latin):
dã latẽt. cũ uno uoto multa ꝯp̃hensa sũt
tãꝙͣ opto mͥ uicã honestã. Inca aũt hoc̃staᷤ
accioĩb uariis ꝯstat. In hac ẽ reguli cͥca ca¬
tonis scissũ manu sua uulnꝯ rucilii exiliũ̃
Calix uenenatꝰ qui socͣtẽ tnͣstulit e carce̾ in
celũ Ita cũ optaui mͥ uitã honestã ⁊ ħ op¬
taui sine quib interdũ honesta nõ põt eẽ
O tũq ꝙͣtũq beati quis ante ora patrũ tro¬
ue sub menib altis ꝯtĩgit oppetẽ. Qͥd int̾e
optes ħ alicui an optabile ẽẽ fateaĩs. Deciꝰ
ꝯcitato equo mortẽ petẽs irruit alt̾ pꝰ hc̃
pat̾ne uirtutis enuilus ꝯceptis solẽpnibꝰ ac
iã faĩliarib u̾bis in aciẽ ꝯfertissimã ĩcurrit

Expanded text:
cum uno voto multa conprensa sunt. Tamquam opto mihi vitam honestam. Vita autem honesta actionibus variis constat; in hac est Reguli arca, Catonis scissum manu sua vulnus, Rutili exilium, calix venenatus, qui Socraten transtulit e carcere in caelum. Ita cum optavi mihi vitam honestam, et haec optavi, sine quibus interdum honesta non potest esse. O terque quaterque beati. Quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis Contigit oppetere ! Quid interest, optes hoc alicui an optabile fuisse fatearis ? Decius concitato equo mortem petens inruit. Alter post hunc, paternae virtutis aemulus, conceptis sollemnibus ac iam familiaribus verbis in
Abbreviated transcription (Latin):
forib ornatis. Sũt q̃dã t̾stis uoluptas. Bona
sũt q̃dã uota q̃ nõ gratulãtiũ cetu s adorã¬
tiũ uenerãtiũq celebrãt. Ita tu nõ putas re¬
gulũ optasse ut ad penas ꝑucniret. Indue ma¬
gni uiri ãiui. et ab opĩonib uulgi secede pau
cro illi pectori purissimas monꝰ admouentẽ
turꝰ es. uellẽ q̃ uelles. et moleste fero an feli¬
cit̾ qd̾ agis. hoc loco demetͥus mͥ nr̃ occurrit
qui uitã securã ⁊ sine ullis fortũe occursiõibꝰ
mare mortuũ uocat. Nichil ht̃ ad qd̾ te excite¬
ris ad qd̾ te ꝯcites. cuiꝰ denũciatõe ⁊ incursu
firimitatẽ aĩ tui tẽptes. s in otio ĩꝯcusso iac̃c
nõ ẽ trãqͥllitas malicia ẽ. actulꝰ stoitꝰ dicẽ
solebat. Malo me fortuna in casts sis ꝙ̃ ĩ
deliciis hẽat. Torqueor. s fortit᷑. bene ẽ. occidor
s fortit᷑. bene ẽ. audi epicur. dicet ⁊ dulcc ẽ ego
tãhoneste rei ⁊ seuerc nũꝙͣ molle nouiẽ ĩponã

Expanded text:
s bona. Sunt quaedam vota, quae non gratulantium coetu, sed adorantium venerantiumque celebrantur. Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue magni viri animum et ab opinionibus volgi secede paulcro illi pectori purissimas manus admoventemturus es " vellem quae velles " et "moleste fero" an "feliciter quod agis" ? Hoc loco mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, sed fortiter; bene est. Occidor, sed fortiter; bene est." Audi Epicurum, dicet et " dulce est." Ego tam honestae rei ac severae numquam molle nomen inponam.
Abbreviated transcription (Latin):
senectutẽ curam bene uiue̾ In senectute ut
Ita dico qui ĩꝑia libẽs excipit. pit̃ acbissĩa
ẜuitutis aufugit. face̾ qd̾ nolit. nõ q uissy
aliꝗd facit misee ẽ. s qui ĩuitus fucit. Itaq
sic ãmũ oponamꝰ ut qͥtqͥd res exiget idre¬
lnꝰ ⁊ in pmiis fine̾ nr̃i sino t̾sticia cogitem:
ante ad mortẽ ꝙ ad uitã p̃pandi sinu⁊ sa¬
tis instructu uita ẽ. s nos instrumẽto eius

Expanded text:
em curavi, ut bene viverem, in senectute, ut Ita dico: qui imperia libens excipit, partem acerbissimam servitutis effugit, facere quod nolit. Non qui iussus aliquid facit, miser est, set qui invitus facit. Itaque sic animum conponamus, ut quicquid res exiget, id velimus et in primis ut finem nostri sine tristitia cogitemus. Ante ad mortem quam ad vitam praeparandi sumus. Satis
Abbreviated transcription (Latin):
malĩ nõ ĩcide̾. s si incideĩt ut uulua ut famẽ
tabo. nõ sũ ta demẽs ut egrotare cupiã. s si e¬
grotãdũ fui̾t ut nichil intẽꝑant᷑ nichil effẽi¬
nate faciã optabo. ĩta nõ incomoda optabiliaᷤ
sũt. s u̾tus qua ꝑferũt᷑ ĩ cõmoda. Quidã ex nr̃is
existimãt oĩu nr̃oꝵ fortẽ tollerãtiã nõ cẽ oꝑ

Expanded text:
 ut vulnera, ut famem tabo. Non sum tam demens, ut aegrotare cupiam; sed si aegrotandum fuerit, ut nihil intemperanter, nihil effeminate faciam. optabo. Ita non incommoda optabilia sunt, sed virtus, qua perferantur incommoda. Quidam ex nostris existimant omnium istorum fortem toleranti
Abbreviated transcription (Latin):
ad matutinũ spectaculũ missus tãꝙͣ sõpno p̃¬
mẽte nutaret. caput usq eo diunsit donec ra¬
duis mierẽt. ⁊ tãdiu se ĩ sedili suo tenuit donͤ
ceruicẽ cricũactu rote frãget. eodẽ uehiculo qͦ
ad penã ferebat᷑ effugit. Nichil obstat crũpẽ
⁊ exire cupiẽti. In aꝑto nos na custodit. Cui
ꝑmisit ncc̃itas sua circũspiciat exitũ mollẽ
.cui ad manũ płã sũt ꝑ que sese asserat is de¬
lectũ agat.⁊ q̃ potissimũ libẽt᷑ ꝯsideret. Cui
arripiat. sit licet maudita sit noua. Nõ deerit
ad mortẽ ingeniũ. cui nõ defu̾it ãmiꝰ uides
adegit dolor. excitẽt᷑. ⁊ intẽtissimas custodias
misi. scd̾o naumachie spectaculo unꝰ e bar¬
baris lãceã quã in adu̾saĩos acceꝑat. totam
matus exspecco. Tanto speciosio speccaculũ fuit
ꝙͣ honestiꝰ mori discũt hoĩes ꝙͣ occde̾. Q̾d gͦ.

Expanded text:
ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cui non defuerit animus. Vidadegit dolor, excitentur et intentissimas custodias romisi. Secundo naumachiae spectaculo unus e barbaris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam matus expecto:" Tanto hoc speciosius spectaculum fuit, quanto honestius mori discunt homines quam occidere. Q
Abbreviated transcription (Latin):
tart nõ põt faccͣ. an pociꝰ optẽ ut malaxãdoᷤᷤ
articulos exoletis meis porrigã. Aut aliqͥs ĩ
cat. Qͥdii ego feliciorẽ putẽ muciũ qui sic
tractauit ignẽ. ꝙͣ si illã manũ tractatoi̾ p̾sti¬
tiss. In integrũ restituit qͥtqͥd errauãt. Cõfect

Expanded text:
tare, non potest facere. An potius optem, ut malaxandos articulos exoletis meis porrigam ? Ut mulierculacat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitis
Abbreviated transcription (Latin):
uolũtate se gerẽ. Nõ ẽ inqͥt dubiũ qͥn felicior
pax nũꝙͣ lacessita ꝙͣ młto reꝑata sangiĩe
Nõ ẽ dubiũ inqͥt qͥn felicior res sit ĩ ꝯcussa
ualitudo ꝙͣ ex grauib morbis ⁊ extrema ĩ¬
mutãtib in te tutũ ui quadã paciẽtie ducta
eodẽ mõ nõ erit dubiũ qn magis bonũ sit
gaudiũ ꝙͣ obnoxius am̃o ad ꝑpetiẽdos cru¬
ciatus uulneꝵ aut igniũ. mĩme. Illa enĩ q̃
fortuita sũt pluriniũ disc̾mĩs recipiũt es ÷¬
timãt᷑ aũt utilitate sumẽtiũ bonoꝵ unu
est. cũ alicuiꝰ in senatu sentẽtiã seqm᷑. nõ
põt dici ille magis assentit᷑ ꝙͣ ille. ab oĩb
in eandẽ suĩa itur. Idẽ de u̾tutib dico. oes
nature assẽtiũt᷑. Idẽ de bonis dico oĩa nat᷑r

Expanded text:
oluntate se gerere. " Non est " inquit " dubium, quin felicior pax sit numquam lacessita quam multo reparata sanguine. Non est dubium " inquit " quin felicior res sit inconcussa valetudo quam ex gravibus morbis et extrema minitantibus in tutum vi quadam et patientia educta. Eodem modo non erit dubium, quin maius bonum sit gaudium quam obnixus animus ad perpetiendos cruciatus vulnerum aut ignium." Minime. Illa enim, quae fortuita sunt, plurimum discriminis recipiunt; aestimantur enim utilitate sumentium. Bonorum unum est. Cum alicuius in senatu sententiam sequimur, non potest dici: ille magis adsentitur quam ille; ab omnibus in eandem sententiam itur. Idem de virtutibus dico . omnes naturae adsentiunt
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatẽ bene. ⁊ ut calamitatẽ fortit̾ ferat
Eque ẽẽ fortis põt. qui ꝓ uallo securꝰ ex cubu¬
it. nullis hostib castra tẽptãtib ⁊ ꝗ succisis
poplitib in genua se excepit. nͨ arma dimisit
a lacte u̾tute esto sanguinolẽtis ⁊ exacie re¬
deũcib dr̈. itaq hec magna laudauerĩ bõa
excͥcituta ⁊ fortia ⁊ cũ fortuna rixata. ego¬
nõ dubitẽ qͥd magis laudẽ̾ trũcã illã ⁊ retor¬
ridã manũ mutii ꝙͣ cuiꝰ libet fortissimi ⁊¬
saluã. Stetit hostiũ flamaꝵ q ꝯtẽptor et
manũ suã in hostili foculo distillãtẽ ꝑspec¬
tauit. donec porsẽna cuiꝰ pene fauiebat głie
ĩuidit ⁊ ignẽ ĩuito eripi ussit. hoc bonũ qͥdẽ
int̾ pͥma numerẽ. tãtoq maiꝰ putẽ ꝙ illa
secura ⁊ ĩtẽptatu fortune. ꝙͣto raris ẽ hostẽ

Expanded text:
felicitatem bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego dubitem, quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est h
Abbreviated transcription (Latin):
nullũ ht̃ momẽtũ ueratio ⁊ dolor et qͥtqͥd a¬
lud ĩcomodi ẽ uirtute eĩ obruit᷑. ꝙͣ admod̾
miinuta liu̾a claritas solis obsciat. sic dolo¬
res molestias uurias uͥtus mag̾tudĩe sua
elidit atq oppͥiuit ⁊ quocũꝙ affulsit ibt ꝙͥ ꝙͥ
sine illa apparet extingit᷑. nec magis ullã
portionẽ hñt incomoda cũ in urtutẽ ĩcidor̃t
ꝙͣ in mari ĩbꝰ. ħ ut scias itu ẽẽ ad om̃e
pulcrũ uir bonus sine ulla cũctatoẽ ꝓcurrit
stet illic. licet carifex stet tortor atq ignis
ꝑseũabit. nec qͥd passurꝰ s qͥd facturꝰ sit as¬
piciet.⁊ se honeste ⁊ei tãꝙͣ bono iuro credet
utilẽ illã sibi iũdicabit. tutã ꝓsperã. eũdẽ
locũ hẽbit ap̃ illũ honesta res s t̾stis acq
asꝑa quẽ uir bonus pauꝑ aut exul ac pal¬
lidꝰ agendũ pone ex alia ꝑte uirũ bonũ di¬
uiciis habũdãtẽ. ex altaͣ rchil hñtẽ s ĩ se

Expanded text:
mentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inciderunt, quam in mari nimbus. Hoc ut scias ita esse, ad omne pulchrum vir bonus sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem illam sibi iudicabit, tutam, prosperam. Eundem locum habebit apud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul ac pallidus. Agedum pone ex alia parte virum bonum divitiis abundantem, ex altera nihil habentem, sed in se
Abbreviated transcription (Latin):
huc usq ꝑuemes. ut magis diligns ĩ teg ꝰ
oĩb mẽbris ⁊ illessi ꝙͣ debilẽ aut luscũ pau¬
latĩ fustidiũ tuũ illousq ꝓcedet ut ex duo¬
b eq̃ iustis ac prudẽtib comatũ ⁊c̾spulũ
malis. ubi par in utͦq uirtus nõ ꝯparet¬

Expanded text:
s diligas integrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque procedet, ut ex duobus aeque iustis ac prudentibus comatum et crispulum malis. Ubi par in utroque virtus e
Abbreviated transcription (Latin):
rursus ea q̃ timẽt᷑ tãꝙͣ mala micũit for¬
nudinẽ mẽtib. ⁊ illas nõ alit̾ ꝙͣ aĩ alia spẽs
ꝑicłi agitãt. Utͦq gͦ res sine cã aĩu et
diffũdit ⁊ mordet nec illa gaudio nͨ hec me¬
tu digna ẽ. sola rõ ĩmutabił ⁊ iudicii tenar
ẽ. nõ eĩ seruit. s ĩꝑat sensib ratio roĩ pur

Expanded text:
Rursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt forRursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt formidinem mentibus et illas non aliter quam animalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est. Non enim servit, sed imperat sensibus. Ratio rationi par
Abbreviated transcription (Latin):
oiã oꝑa uelut fetus suos huisde ocłis ĩtueri
noꝵ more magis ꝯplectit᷑ ac fouet. eruare
nõ ẽ ullũ bonũ alto maius. qr nõ ẽ quitꝙͣ¬
apto aptiꝰ qr plano nichil ẽ planiꝰ. nõ poꝰ¬
tes dice̾ hoc magis par ẽẽ alicui ꝙͣ illud.¬
Illud gͦ nec honesto honestis qͥtꝙͣ ẽ ers
modãtẽ dolẽ. leticia illa nõ uĩcit hãc annii
furmitatẽ sub tortore gemitꝰ deuorãtẽ Il¬
la bona optabilia. hec nurabilia sũt. ut̃qs
nichiloꝰ paria. qr qͥtqͥt ĩcomodi ẽ. ĩ tanto
maioris bom tegit᷑. Qsqͥs hec ĩparia iudr¬
cat ab ip̃is u̾tutib au̾tit ocłos ⁊ extiora ⁊ͥ¬
cũspicit. Bona ua̾ idẽ pẽdẽt. idẽ patẽt illa
fulsa młtũ hũt uam. Itaq speciosa ⁊ ma¬
gna ꝯtͣ usentibꝰ cũ ad pondꝰ ieuocata sũt¬
solidũ ⁊ et̾nũ ẽ firmat aĩu attollitq sẽꝑ
futuꝵ ĩ excelso. Illa q̃ temẽ landãt᷑ ⁊ uul¬
gi sña bona sũt inflãt manib letos.

Expanded text:
omnia opera velut fetus suos isdem oculis intueri, norum more magis conplectitur ac fovet. Quare non est ullum bonum altero maius? Quia non eAPTO APTIUS nec PLANO PLANIUS. NON POTES DICERE HOC MAGIS PAR ESSE ALICUI QUAM ILLI <ILLUD>, ERGO NEC HONESTO HONESTIUS QUICQUAM ESmoderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, haec mirabilia sunt, utraque nihilominus paria, quia quidquid incommodi est, vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibusolidum et aeternum est, firmat animum attollitque semper futurum in excelso; illa quae temere laudantur et vulgi sententia bona sunt, inflant inanibus laetos.
Abbreviated transcription (Latin):
ariã nũtime̾.Sebonia grauis feĩa amita deusilibo¬
ĩ uita. nis fuit adolescẽtis tã solidi ꝙ̃ nobilis. maiõa
me ullo. Cũ eger a senatu in lectica relatus eẽt
ꝯscisceret mortẽ an exspectaret. Cui scͥbonia.
Qͥd te inqͥt delectat alienũ negotiũ age̾. nõ ꝑ¬
suasit illi. manus sibi actulit. nec sine causa
nã post t̾ciũ diẽ aut qͣrtũ ĩnuici moriturꝰ arbi¬
tͥo. si uiuis alienũ negociũ agit. nõ possis ita¬
q de ie in unu̾sũ ꝓnũciare cũ mortẽ us ex¬
t̾na denũtiat. occupãda sit an exspectãda. mł¬
ta enĩ sũt q̃ ĩ utrãq ꝑtẽ trahe̾ posss̃t. si altr̃a
mors cũ tormẽto. alcã simplex ⁊ facilis ẽ. ꝗdn

Expanded text:
ere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora llo. Cum aeger a senatu in lectica relatus essetrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum torm
Abbreviated transcription (Latin):
iniqͥtate reꝵ p̃mũt᷑. ed̾ amicitia ĩ hoĩbꝰ
ẽ hocñ reb appeticio. nõ pũto magis a¬
mares uirũ bonũ locupletẽ ꝙͣ pauꝑe nͨ
robustũ ⁊ lac̾cosũ ꝙͣ gracilẽ ⁊ lãgiudi cor ᷤ
ergo ne rẽ qͥdẽ magis appetes aut amabis¬

Expanded text:
iniquitate rerum premuntur. Quod amicitia in hominibus est, hoc in rebus adpetitio. Non, puto, magis amares virum bonum locupletem quam pauperem, nec robustum et lacertosum quam gracilem et languidi corporis; ergo ne re
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ modo ẽ uirtus. mõ certa mẽsura ẽ cõstãti¬
a nõ h̃t quo ꝓcedat nõ magis ꝙͣ fiducia
aut uitas aut fides. Qͥd accede̾ ꝑfc̃o põt ni
chil. aut ꝑfcm̃ nõ ezat cui accessit. gͦ nͨ uir¬
tuti ꝗdẽ cui siqͥd adici põt defuit. honestũ
qͦr nullã accessionẽ recipit. honestũ ẽ eĩ ꝑꝑ
nõ eiusdẽ ẽẽ forme putas c̾tis t̾is ꝯp̃hẽsũ

Expanded text:
ine modo est virtus; modo certa mensura est. Constantiine modo est virtus; modo certa mensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut veritas aut fides. Quid accedere perfecto potest ? Nihil, aut perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestum est enim pnon eiusdem esse formae putas, certis terminis
Abbreviated transcription (Latin):
rẽs mũdo. et in om̃es eiꝰ actus ꝯtẽplone
suã mictẽs. cogitatiõĩb acciõibꝰ q intẽtus
ex equo magnus ac uehemẽs. aspisblan¬
dis qr parit ĩuictus neutri se fortune sb̾¬
mĩttẽs sup̃ oĩa que ꝯtĩgũt accidũt q emi¬
siccus ĩpt̾batus mtrepidꝰ quẽ nulla uis
frangit que nee actollãt sortuita ñ depmãt
Talis ãm̃iꝰ u̾tus ẽ. hec ei ẽ facies si sub y¬
nũ ueniat aspeccũ ⁊ semel tota se ostẽdat
ip̃a. decresce̾ enĩ sũmũ bonũ nõ põt. nͨ uͥtuti
ire retro licet. s in alias acq alias qͣlitates
ꝯu̾tit᷑. ad rer qͣs act̾a ẽ habitũ figurata. qͥt¬
qͥd accigit in siłi̾tudinẽ sui adducit ⁊ tĩguit
accioẽs amicicias int̾dũ domꝰ totas quas
intͣuit disposuit q ꝯdecorat. qͥtqͥt tractauit
id amabile ꝯspicuũ mirabile fecit ĩtaq uis
cio ⁊ magͥtudo ultͣ nõ põt surge̾. qñ incremẽ¬
tũ maxĩo nõ ẽ nichil ĩuemes recciꝰ recto nõ

Expanded text:
rens mundo et in omnes eius actus contemplationem suam mittens, cogitationibus actionibusque intentus, ex aequo magnus ac vehemens, asperis blandisque pariter invictus, neutri se fortunae summittens, supra omnia quae contingunt acciduntque emiepidus, quem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec deprimant; talis animus virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel tota se ostendat. iatque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit. Itaque vis eius et magnitudo ultra non potest surgere, quando incrementum maximo n
Abbreviated transcription (Latin):
sa. si rõ diuina ẽ. nullũ aũt bonũ sine rõne
ẽ bonũ õc diuinũ ẽ. nullũ porro int̾ diuina
disdrmiẽ ẽ. gͦ nec int̾ bona. Paria itaq st̃
⁊ gaudiũ ⁊ fortis atq obstinata tormẽtoꝵ
ꝑpessio. In utͦq enĩ eadẽ ẽ aĩ magͥtudo. in
altõ remissa ⁊lẽta. in altoͣ pugnax ⁊ intẽta
ei̾d tu nõ putas parẽ eẽ u̾tutẽ eiꝰ qui fortit̾
hostiũ mema expugnat ⁊ eiꝰ qui obsidionẽ
paciẽtissiẽ sustinet. et magnꝰ scipio qui nu¬
mãtiã cludit ⁊ ꝯpͥmit cogũt q ĩuctas ma¬
nus ĩ exitiũ ip̃e suũ reu̾ti. magnꝰ ⁊ille ob¬
sessoꝵ añnꝰ qui scit nõ eẽ clusũ cui mors a

Expanded text:
 autem bonum sine ratione est, bonum omne divinum est. Nullum porro inter divina discrimen est; ergo neenec inter bona. Paria itaque sunt et gaudium et fortis atque obstinata tormentorum perpessio; in utroque enim eadem est animi magnitudo, in altero remissa et laeta, in altera pugnax et intenta. Quid? Tu non puhostium moenia expugnat, et eius, qui obsidionem patientissime sustinet ? Magnus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus in exitium ipsas suum verti; magnus ille obsessorum animus, qui scit non esse elusam, cui mors a
Abbreviated transcription (Latin):
si ĩ cõmodũ putat malũ nõ pucet uelut libẽs
faciat. Oẽ honestũ ĩuissũ incoactũ qr t̃ sĩceꝵ
⁊ nulli malo nuxtũ. Scio qͥd nͥ responderi
hoc loco possit. ħ nobis ꝑsuade̾ conaris ich
int̾ee̾ utrũ aliqͥs inguudio sic. an ã eculeo.
iaceat ac tortorẽ suũ lasset. potͣas rospoudẽ
Epycurꝰ qͦ ait. Sapientẽ si ĩ phalaridis tnu¬
ro purat᷑ exclamatuꝵ dulce ẽ ⁊ ad me nich
ꝑtinet. Qͥd iuaris si ego paria bona dico.

Expanded text:
elit, libens faciat. Omne honestum iniussum incoactumque est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persuadere conaris, nihil interesse, utrum aliquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere: Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego paria bona dico
Abbreviated transcription (Latin):
toto abductũ redigis nꝑtẽ. Ego nõ q̃rã
q̃ sint mitia uniu̾soꝵ. q̃s reꝵ formator
qͥs oĩa i uno mersa ⁊ matĩa inlert quo¬
luta discreũit. Nõ q̃rã qͥs sit istia arcifre
mũdi qua rõne tãta magnitudo in legẽ
⁊ ordinẽ uen̾it. qͥs sparsa coliog̾it . ꝯ  sa
distix̾it in una deformitate iacẽtibꝰ fa¬
ciẽ diuisit unde luxtanta fundat᷑ ignis sit
an aliꝗd igne lucidis ego ista nõ querã
ego nesciã unde destenderã semel hec m
uidendasint.an sepe querẽdũ. quo hinc
ior sũ. ⁊ ad maiora genitꝰ ꝙͣ ut mãcipiũ
sim mei corporis Qd̾ eqͥdẽ nõ alit̾ aspicio
itaq oppono fortune in quo resistat. nec
ꝑ illud ad me ullũ trãsire uubiꝰ sino.
domicilio am̃iꝯ liber hitat. nũꝙͣ me caro

Expanded text:
toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint initia universorum ? Quis rerum formator ? Quis omnia in uno mersa et materia inerti convoluta discreverit ? Non quaeram, quis sit istius artifex mundi ? Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista non quaeram ? Ego nesciam, unde descenderint ? Semel haec mihi videnda sint, an saepe nascendum ? Quo hinc ior sum et ad maiora genitus, quam ut mancipium sim mei corporis, quod equidem non aliter aspicio itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. domicilio animus liber ha
Abbreviated transcription (Latin):
hãc subtilitatẽ ut ĩutilẽ dist᷑ant᷑ atrollt̃
⁊ leuãt aĩu quigraui sarcina p̃ssus cxpłi¬
cari possit ⁊ reu̾ti ad illa quoꝵ fuit. nã copp
hoc cũ põdꝰ ac pena ẽ. p̃mẽte illo urget᷑. in
itꝵ nat̾e spectutiuo uissit ⁊ a t̾renis ad di¬
uiua dimisit. hec lib̾tas ciꝰ c̃. hec euagatio
Subducit iteꝵ se custodic in qua tenet
celo reficit᷑ ꝙ̃ admodũ aitifices ex aliciũꝰ
rei subtilioris in ĩcẽtioe aiõs defatigant
blicũ ꝓdeũt ⁊ in aliqͣ irgioe ad ipłi otupi
dedicata oculos libera luce delectãt. Sic aĩ¬
mꝰ in hoc tusti ⁊ obscuro domicilio clussios¬
quociẽs põt aꝑtũ petit ⁊ in reꝵ ñe ꝯtem¬
sapĩe adheret qͥdõ in corpore suo. s optĩã
sin ꝑte abest. et cogitatioẽs suas ad sub
limna mitendit.⁊ uelut sac̾mẽto rogatus
tus ẽ ut illi nec amor uite nec odiũ sit pa¬
tit᷑ q mortalia ꝙͣuis sciat ampliora su¬
ꝑẽc. Int̾dices mͥ inspectionẽ reꝵ nat᷑e ac

Expanded text:
tatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. Nam corpus hoc animi pondus ac poena est; premente illo urgetur, in rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas eius est, haec evagatio; subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo reficitur. Quemadmodum artifices alicuius rei subtilioris, quae intentione oculos defetigat, blicum prodeunt et in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elususquotiens potest, apertum petit et in reSapientiae, adhaeret quidem in Corpore; sed optima sui parte abest, et cogitatiolimia intendit. Velut sacramento rogatus tus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ad cetͣa ꝯtẽpnẽda ad ꝯtẽptũ sui uenit. Errare
mͥ uisus ẽ quidixit Gratior et pulcro uẽiẽs
e corpoͬe uͥtus. nõ eĩ ullo honestam̃to eget
uidet᷑ ⁊ tã rectꝰ corpore ꝙͣ ẽ aĩo põt ex cusa
uir magno exire põt et ex deformi hũili¬
q corpusculo formosꝰ ac magnꝰ aĩmꝰ. qͦsdã
itaq mͥ uidet᷑ in hoc cales nat᷑a gnͣare. ut
approbet uirtutẽ oĩ loco nasti. si poss ꝑ se

Expanded text:
et ad cetera contemnenda a contemptu sui venit. Errare mihi visus est, qui dixit gratior et pulchro veniens e corpore virtus. Non enim ullo honestamento egetvidetur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir magnus exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco n
Abbreviated transcription (Latin):
melioribꝰ fortes simꝰ adu̾sus fortiuta no
nõ egestatẽ. moro ꝗd ẽ aut finis aut tñsstr
nee desiuiẽ times ⁊ide enĩ qd̵ nõ cepuse nec
trũsire. qr nusꝙͣ tam anguste ero. uale
senẽ. s me hercules iuridẽ aĩo ac iugẽtẽ. et
cũ corpusculo suo colluctãtẽ Inique eĩ se

Expanded text:
ortes simus adversus fortuita. Non non egestatem. Mors quid est ? Aut finis aut transitus. Nec desinere timeo, idem est enim, quod non coepisse, nec transire, quia nusquam tam anguste ero. Vale.senem, sed mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctantem. Inique enim se
Abbreviated transcription (Latin):
pur bonũ peti debet ⁊ tnͣqͥllũ ⁊ extͣ molestia
poĩtũ. Ego dissẽtio q̃re. pͥmũ qr sieri nõ potest
ut aliqͣ res bona quidẽ sit. si optobilis non
sit. Demde si uirtus optabilis ẽ. nullũ autẽ
sme uirtute bonũ. ⁊ om̃e bonũ optabile est
dem̃ ⁊̃ si tormẽtor fortis paciẽtia optabir¬

Expanded text:
debet et tranquillum et extra molestiam positum. Ego dissentio. Quare ? Primum quia fieri non potest, ut aliqua res bona quidem sit, sed optabilis non sit. Deinde si virtus optabilis est, nullum autem sine virtute bonum est, omne bonum optabile est. Deinde etiam tormentorum fortis patientia optabi