comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
studio curã oꝑam ꝙ posuerũt. De¬
si abhus inuenta ⁊ ꝓfecta uirtus
ẽ ⁊ si p̃sidi ad beate uiuendũ in
uirtute satis ẽ. quis ẽ qui nõ p̃cla¬
re ⁊ ab illis positam ⁊ ab nob̃ suscep¬
tam opam pbilosophandi arbitre¬
tur.smant̾ uirtus sb̃iecta sb̃uai̾os
ic̾tosq cañs famula fortune est
nec tantaꝵ uiriũ est. ut se ipã tuca¬
cui. uereor ne tam uirtutis siduci¬
a itendũ nob̃ ad speni beate uiuẽ¬
diq uota facienda nideant᷑. c̃quider
cos casus in quib me fortima ue¬
hement̾ ex̾cuit. metũ ipẽ ꝯsiderans
huic incipio sentencie diffideͣ inter¬
dũ ⁊ humam generis in becillicita¬
tẽ fragilitatẽq extimescẽ Uereor
enĩ nenat᷑a cũ corꝑa nob̃ infirma

Expanded text:
studio curam operamque posueruntsi ab iis inventa, et perfecta virtus est, et si praesidii ad beate vivendum in virtute satis est: quis est, qui non praeclare, et abillis positam, et a nobis susceptam operam philosophandi arbitretur? sin autem virtus subiecta sub varios, incertosque casus, famula fortunae est, nec tantarum virium est, ut se ipsa tueatur, vereor ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate vivendi quam vota facienda videantur. equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit, mecum ipse considerans huic incipio sententiae diffidere interdum et humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere. vereor enim
Abbreviated transcription (Latin):
Inuetatio aut̾ incorpib egnus de¬
ꝙ repentmꝰ oculoꝵ tior sanatu
⁊ dint̾n lippitudo depellit᷑. S ogͥ¬
intiiam ca ꝑturbationũ que ões
ouint᷑ exiudiciis opmionũ ⁊ uo¬
iuptatib sit iam huiꝰ disputatõis
modꝰ scite ant uos oꝑtet ꝯgn¬
tis quo ad possunt ab home ꝯgnos¬
ci bonoꝵ ⁊ maloꝵ finib nichil ar
disputatasũt Morte enĩ ꝯ tẽpta
⁊ dolore ao paciendũ leuato admri¬
n sedationẽ egritudins q̃ millũ
añni ꝑturbatio gͣnis ẽ nec multũ¬
differt ab amencia. tñ ita cettros
cũ sunt in aliqua ꝑturbacc̃e ant
metus. aut leticie. aut cupidita¬
tis ꝯmotos mõ ⁊ ꝑturbatos dẽ¬
dre solemꝰ. at eos qui se egͥtudim
dederunt miseros afflictos erũ¬
nosos. calamitosos. itaq nõ for¬

Expanded text:
utem, ut in corporibus, aegrius desque repentinus oculorum tumor sanatur quam diuturna lippitudo depellitur. Sed cognita iam causa perturbationum, quae omnes oriuntur ex iudiciis opinionum et voluntatibus, sit iam huius disputationis modus. scire autem nos oportet cognitis, quoad possunt ab homine cognosci, bonorum et malorum finibus nihil a disputata sunt. morte enim contempta et dolore ad patiendum levato adiunximus sedationem aegritudinis, qua nullum animi perturbatio gravis est nec multudiffert ab amentia, tamen ita ceteros, cum sunt in aliqua perturbatione aut metus aut laetitiae aut cupiditatis, commotos modo et perturbatos dicere solemus, at eos, qui se aegritudini dediderunt, miseros adflictos aerumnosos calamitosos. itaque non for
Abbreviated transcription (Latin):
scuto protexerit gladiũq hosti
bitarĩ. an ꝑꝑ infmitu odiũ trrã¬
ni effrenacius in arruntẽ ĩasit.
uideo enĩ utrũq cominꝰ ictu ceti¬
disse stͣas. Quid igͥ ad hibetis irã
an fortitudo nsi nisanre cepent.
ne censes conflixisse. cuĩenmai¬
thio apro. aut leone nemeo an
nua ꝯp̃bendit iratus uidene fo¬
titudo imme sit rabiosa fto
iracundia tota leuitatis. Neqei
e nlla fortituto. que rõms est ec¬
ps. ¶ Contempnente res hĩane
sunt. negligenda mors ẽ. parbi

Expanded text:
scuto protexerit gladiumque hostiscuto protexerit gladiumque hostibitarim, an propter infinitum odium tyranni ecfrenatius in Arruntem invaserit; video enim utrumque comminus ictu cecidisse contrario. quid igitur huc adhibetis iram? an fortitudo, nisi insanire coepit, ne censes conflixisse cum Erymanthio apro aut leone Nemeaeo? an nua conprehendit iratus? vide ne fortitudo minime sit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulla fortitudo, quae rationis est expers. contemnendae res humanae sunt, neglegenda m
Abbreviated transcription (Latin):
sis indemus sepe ꝯstantiã. cũ loqũ¬
tur ꝯgͥdiunt᷑. querunt aliquid po¬
stuant. ut magis placati ꝙͣ uati
pacidiamis aliquis ỹ animo ut
narrat intiliꝰ occidam illũ equidẽ
⁊ unicã. si id queritis in quit. ue¬
rũ illud credo fore mos prius ae¬
nib sisto. odi homine iratus pu¬
gno. nec longius quitꝙ uoł qor
efferor ira. Ac sinc hac gladiatoria.
iracundia. uidemꝰ ꝓgredientẽ ap̃
homeꝵ. aiatem. cũ multa ammi
ylaritate cũ d̾ pugnatur ess cũ
hectore. Cuiꝰ ut arma sũpsit ingres¬
sio leticiam attulit sociis. trorem
te ꝓuccasse ad pugna peniteret
biose ue fecerunt Ẽgo torquati
quidẽ illũ qui ħ ꝯgnom̃ inuenit.
iratũ existimo gallo torquem de trͣ¬
isse nec in arcelluz ap̃ clastidiũ iõ
fortem fuisse qr fui̾t iratus. deaf¬
fricano quidez qr nocior ẽ nob retẽ¬
tem meoriam. ł uirare possum nõ
uiũ iracundia tũ in flaminatu fu¬
isse cũ macie alienũ paeligmim

Expanded text:
sis videmus saepe constantiam: conlocuntur, congrediuntur, quaerunt aliquid, postulant, ut magis placati quam iraPacideianus aliquis hoc animo, ut narrat Lucilius: Occidam illum equidem et vincam, si id quaeritis inquit, Verum illud credo fore: in os prius acnibus sisto. Odi hominem, iratus pugno, nec longius quicquam Nobisecferor ira; at sine hac gladiatoria iracundia videmus progredientem apud Homerum Aiacem multa cum hilaritate, cum depugnaturus esset cum Hectore; cuius, ut arma sumpsit, ingressio laetitiam attulit sociis, terroretem provocasse ad pugnam paeniteret.bioseve fecerunt. ego ne Torquatum quidem illum, qui hoc cognomen invenit, iratum existimo Gallo torquem detraxisse, nec Marcellum apud Clastidium ideo fortem fuisse, quia fuerit iratus. de Africano quidem, quia notior est nobtem memoriam, vel iurare possum non illum iracundia tum inflammatum fuisse, cum in acie M. Alliennium Paelignum
Abbreviated transcription (Latin):
cũfruũtur ueneriis nolupta tib
sic flagiciosi qui eas intłaiato aĩo
ꝯcupiscũt totus nõ iste qui muls ͦ
appellat amor. nec ħcule muemo qͦ
nõiealio possit appcuar tante leur
dementẽ uelit. quẽ saꝑe quẽ in sa

Expanded text:
cum fruuntur Veneriis voluptatibus, cum fruuntur Veneriis voluptatibus, sic flagitiosi, qui eas inflammato animo concupiscunt. totus vero iste, qui volgo appellatur amor—nec hercule invenio, quo nomine alio posdemente/m velit, Quem sa/pere, quem sa
Abbreviated transcription (Latin):
qut minis afflictio molesta. sic aĩ
elati lecicia iire nidicant᷑ leues
ut inuidere egritudinis sit. malis
ant alienis uoluptatẽ cape leticie
ntꝵq in manitate ⁊ feritate quadã
ꝓponenda castigar solet. atq nt o¬
fidere decet. timere nõ decet. sic gau¬
dere decet. letali nõ decet. Qm̃ do¬
cendi cã agandio leticiã distigui¬
mꝰ ilud iam suꝑͣ diximꝰ ꝯtͣctione
aimi recte fieri nũꝙͣ posse. elacicẽ
posse alit enĩ neuaanꝰ ille gaudet
hector letus sũ laudari me abste ꝑa¬
t̾ alaudato uiro. Alit̾ em̃ ap̃ trabeã
lena. delemta argento mitũ obẜua¬
uit meũ. qd uelm. qd studeã. Adnc¬
nieus digito impela ianua fores
patebunt de inpniso crisis ubi me
pulchra putet ip̃a iam dicet fortu¬
na ip̃am añ ibo fortimis meis
Hec leticia q̃ turpis sit satis ẽ dili¬
gent attententẽ penitꝰ ude̾. ⁊ ut
turpes sũt. qui effer̃ seleticia tum

Expanded text:
ut nimis adflicti molestia, sic nimis ut nimis adflicti molestia, sic nimis elati laetitia iure iudicantur leves; et, cum invidere aegritudinis sit, malis autem alienis voluptatem capere laetitiae, utrumque immanitate et feritate quadam proponenda castigari solet; atque ut cavere decet, timere non decet, sic gaudere decet, laetari non decet, quoniam docendi causa a gaudio laetitiam distinguimus; illud iam supra diximus, contractionem animi recte fieri numquam posse, elationem posse. aliter enim Naevianus ille gaudet Hector: Lae/tus sum lauda/ri me abs te, pa/ter, a laudato/ viro, aliter ille apud Trabeam: Le/na deleni/ta argento nu/tum observabi/t meum, Qui/d velim, quid stu/deam. adveniens di/gito impellam ia/nuam, Fo/res patebunt. de i/nproviso Chry/sis ubi me pulchra putet, ipse iam dicet: Fo/rtunam ipsam antei/bo fortuni/s meis. haec laetitia quam turpis sit, satis est diligenter attendentem penitus videre. Et ut turpes sunt, qui ecferunt se laetitia tum
Abbreviated transcription (Latin):
dicio susceptas. oṁ̃es uoluntaĩas
hic igͥ error ẽ enpiendꝰ ħ detͣhenda
opimo atq ut ĩmalis opiatis tol¬
labilia. sic in bonis sediciora sũt ef¬
ficienda ea que magua ⁊ letabilia.
dicunt᷑ atq ħ quidẽ ꝯmune malo¬
ꝵ ⁊ bonoꝵ. ut si iam difficile sit ꝑsua¬
dere nichil eaꝵ reꝵ que ꝑturbẽt aĩm
aut in bonis aut in malis eẽ hndũ
t̃n alia ad aliũ motũ curacio sit ad¬
hibenda. aliaq rõne maliuolus a
amator. alia prsus anxins aliatuni¬
dus corrigend. Atq erat facile seqũ¬
tem eam rõnẽ que maxime ꝓbat᷑
de bonis ⁊ malis negare unqmle¬
ticia affici posse insipientẽ ꝙ mch
putant᷑ honores diuicie uolupta¬
tes. tet̾a tñ m eis ip̃is potiundis
exultẽs gestiens q leticia turpis
ẽ ut si ritẽ ꝯcessũ sit intupetꝰ tͥn ca¬
chimnratio. cͥodem enĩ uicio ẽ effusi
aĩ mlenitia quo indolore ⁊ tractio.
eademq lenitate cupiditas ẽ n
appentendo qua leticia in fruendo.

Expanded text:
ceptas, omnis voluntarias. hic igitur error est eripiendus, haec detrahenda opinio atque ut in malis opinatis tolerabilia, sic in bonis sedatiora sunt efficienda ea quae magna et laetabilia ducuntur. atque hoc quidem commune malorum et bonorum, ut, si iam difficile sit persuadere nihil earum rerum, quae perturbent animum, aut in bonis aut in malis esse habendum, tamen alia ad alium motum curatio sit adhibenda aliaque ratione malevolus, alia amator, alia rursus anxius, alia timidus corrigendus. atque erat facile sequentem eam rationem, quae maxume probatur de bonis et malis, negare umquam laetitia adfici posse insipientem, quod putantur, honores divitiae voluptates cetera, tamen in eis ipsis potiundis exultans gestiensque laetitia turpis est, ut, si ridere concessum sit, vituperetur tamen cachinnatio. eodem enim vitio est ecfusanimi in laetitia, quo in dolore contractio, eademque levitate cupiditas est in appetendo, qua laetitia in fruendo.
Abbreviated transcription (Latin):
aph̃ia petenda correctio ẽ. Ciꝰ ĩ si¬
uoluntas studiũq nos ꝯpulisset
his gͣuissimis casib neunde
portimi ex quo eramꝰ egressi mag
cos hom̃ĩes insocietatẽ uite ono¬
cisti.tu eos int̾ se p̾mo donucili¬
cõmunione iunxisti ta ĩuentrir
legũ. tu magistra moꝵ ⁊ discipline
dies bñ ⁊ exceptis tuis actus pec
canti ĩmortalitati ante ponendut¬

Expanded text:
phia petenda correctio est. cuius in sivoluntas studiumque nos compulisset, his gravissimis casibus in eundem portum, ex quo eramus egressi, magna tos homines in societatem vitae convocasti, tu eos inter se primo domicilicommunione iunxisti, tu inventrix legum, tu magistra morum et disciplinae dies bene et ex praeceptis tuis actus, pene toti immortalitati anteponend
Abbreviated transcription (Latin):
reliquas meliꝰ adhibeat᷑ orõ ⁊ ute
illud ne nõ uideat᷑ egre ferendu
ex quo suscepta sit egrituto. anoia
quis egre ferre nichi optẽ samre
hec meli nisi forte d̾pauptate ñꝑ
suaseris. sit egritudini. tede noumn.
egritudine aut̃ sb̃lata pp̃is romor

Expanded text:
reliquas melius adhibeatur oratio, et utrum reliquas melius adhibeatur oratio, et utrum illudne non videatur aegre ferundum, ex quo suscepta sit aegritudo, an omnium egre ferre nihil oportere. nimirum hoc melius, ne, si forte de paupertate non persuaseris, sit aegritudini concedendum; aegritudine autem sublata propr
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iracundꝰ ⁊ antiũ ⁊ trmidũ cense¬
mꝰ eẽ sapientẽ. De cuiꝰ excellentiat
multũ quidẽ dici ꝙͣnis fuse lateꝙ
ẽtquo efficit᷑ ut diuma ĩmuitetꝰ hu¬
mana omia inferiora uurtute di¬
grauitatẽ ꝯstanciã q ꝑturbet.An
inꝓuisum aliquid aut repentinũ
ista exerroꝵ orta raditib que euel¬
lenda ⁊ extrahenda penitus ñc̾cũ¬
citenda nec ampuenida simt.¶Sed
qm suspito te nõtam d̾ sapiente
omi ꝑturbactẽ ẽc̃ ub̾m tens ne¬
dia morbis animor ad hiccantr
cit era quedã medicina ctenerta
fuit ħ oninigeni infensa ato mi
S quo maior ẽ meis p̃stançia et
diuinor. eo maiore in diget diligẽ¬
cia. Itaq bene adhibita rõ c̾nit
quid optimũ sit neglecta mltis
ĩplicabit᷑ errorib. at te ig̾ mͥ im
ꝯu̾tenda omĩs oracio ẽ. Simulris
enĩ querẽ te de sapiente quens ãt
sodat᷑. alia ẽ eiũ lugenti. alia mise¬
rantiaut ĩuidenti adhibenda me
ad sngulas ut ad metũ libidiner

Expanded text:
 iracundum et anxium et timidum censemus esse sapientem? de cuius excellentia multa quidem dici quamvis fuse lateque ex quo efficitur, ut divina imitetur, humana omnia inferiora virtute dugravitatem constantiamque perturbet? an inprovisum aliquid aut repentinum?ista ex errorum orta radicibus, quae evellenda et extrahenda penitus, non circumcidenda nec amputanda sunt. Sed quoniam suspicor te non tam de sapiente omni perturbadia morbis animorum adhibeantur. est enim quaedam medicina certe, nec tam fuit hominum generi infensa atque ised quo maior est in eis praestantia et divinior, eo maiore indigent diligentia. itaque bene adhibita ratio cernit, quid optumum sit, neglecta multis implicatur erroribus. ad te igitur mtenda omnis oratio est; simulas enim quaerere te de sapiente, quaeris autem sedatur alia est enim lugenti, alia miseranti aut invidenti adhibenda medad singulas, ut ad metum lubidinem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯopnuonẽ falsam tollit. ⁊ egͥtudi¬
nem detͣhit. ẽ ea quidẽ utilior. S
raro ꝓficit. neq ẽ aduulgus ad hi¬
benda. Quedã aut̾ egritudines qͣs
leuale illa medicina nullo modo
uossit. ut siquis egre ferat nicħ in
se eẽ uͥtutis. ni chil aĩ. in chil officii
nichil honestatis. ꝑꝑ mala is quide
angat᷑. s alia quedam sit adeum
admouenda curacio.⁊ tał quidem
que possit ẽẽ om̃ium q̃ decetis re¬

Expanded text:
et opinionem falsam tollit et aegritudinem detrahit, est ea quidem utilior, sed raro proficit neque est ad volgus adhibenda. quaedam autem sunt aegritudines, quas levare illa medicina nullo modo possit, ut, si quis aegre ferat nihil in se esse virtutis, nihil animi, nihil officii, nihil honestatis, propter mala is quidem angatur, sed alia quaedam sit ad eum admovenda curatio, et talis quidem, quae possit esse omnium etiam de ceteris re
Abbreviated transcription (Latin):
se ip̃i colligant. ꝗd ẽ aut̃ se ipmi col¬
ligẽ. nͥ disputatas aĩ ꝑtes iursũ in
suũ locũ coge̾ aut rogandi orandi¬
q sunt. ut siꝙ̃ ħnt ulciscendi umi
differant intempꝰ aliud.dũ d̾ fues¬
cat ira. Deferuesce̾ aut̃ c̾te sig̾sicr
ardorẽ aĩ iuita rõne excitatũ Ex
quo illud laudat᷑ archite qui cũ mnl¬
lico factus ess iratior quo te modo
inquit accepissẽ in iratus essẽ ubi
sũt gͦ isti qui iracundiã utiłe dicinit᷑.¬

Expanded text:
se ipsi conligant, —quid est autem se ipsum colligere nisi dissupatas animi partis rursum in suum locum cogere?—aut rogandi orandique sunt, ut, si quam habent ulciscendi vim, differant in tempus aliud, dum defervescat ira. defervescere autem certe significat ardorem animi invita ratione excitatum. ex quo illud laudatur Archytae, qui cum vilico factus esset iratior, quo te modo inquit accepissem, nisi iratus essem! Ubi sunt ergo isti, qui iracundiam utilem dicunt —
Abbreviated transcription (Latin):
finicionũ nõ aꝑit nocionẽ nr̃am
qmͣ hemus om̃es defortitudine
sectam acq in uolut᷑a. qua aperta
quis ꝗs aut bellatori aut miꝑatori
aut oratori. querat aliꝗd neꝙ cos
existimet sine rabie quitꝙͣ fortiter
facẽ posse. Quid stoici ꝙ omes ĩspi¬
cientes msanos cẽ dicunt᷑. Non¬
ne ista colligunt᷑. Remoue ꝑcur¬
baciones maximeq iracundiam
tos in sanire. ut male olere omne
cenũ. at nõ sempmone sentiẽs.
sic iracundus nõ semꝑ iracus est.
la cesce.iam uireb̾ furentẽ. qd ista
bellar̾x iracundia cũ domũ rediit.
quał eit cũ uxore. cũ lib̾is cũ famili

Expanded text:
finitionum non aperit notionem nostram, quam habemus omnes de fortitudine tectam atque involutam? qua aperta quis est qui aut bellatori aut imperatori aut oratori quaerat aliquid neque eos existumet sine rabie quicquam fortiter facere posse? Quid? Stoici, qui omnes insipientes insanos esse dicunt, nonne ista conligunt? remove perturbationes maxumeque iracundiam:tos insanire, ut male olere omne caenum. at non semper. commove: senties. sic iracundus non semper iratus est; lacesse: iam videbis furentem. Quid? ista bellatrix iracundia, cum domum rediit, qualis est cum uxore, cum lib
Abbreviated transcription (Latin):
oportere. Ex hoc euenit ut maĩ do¬
lorib alii solitudines captent. ut
ait homerus de bello rophonte. Q
miiẽr in campis merens cirabat:
habenis ip̃e suũ cor edens hom̃u
cium. Ecubam aut̃ putant ꝓpter
anmi ac̾bitatem qnͣdam ⁊ rabiẽ
fingi in canem eẽ ꝯu̾sam. Sut at̃
alii quos in luctu cũ ipã solitudi¬
ne loqui sepc delectat. ut ilia apd̾
esse nellent. alquid fecerunt hu¬
manius atq hylarius locuti sũt
reuocant se rursus ad mesticiam
peccatiq se insimuilant. q dolere
int̾misunt pueros uõ matres ⁊
magistri castigare ⁊ solent nec uer¬
bis solũ s ⁊̃ ñ berib si quid in doẽs¬
tico luctu hylariꝰ ab hiis fc̃m est a
dẽm plorare cogunt. auid ipãre¬
missio luctus. cũ est ꝯsecuta intel¬
lecta qr nichil ꝓfici merendo. Non¬
ne res d̾cłat f̾uisse totũ illud uo¬
luntariũ. Quid ille t̾rencianꝰ ipse
sepenitens idẽ arton teraui po¬

Expanded text:
portere. ex hoc evenit, ut in animi doloribus alii solitudines captent, ut ait Homerus de Bellerophonte: Qui miser in campis maerens errabat Aleis Ipse suum cor edens, hominutium, Hecubam autem putant propter animi acerbitatem quandam et rabiem fingi in canem esse conversam. sunt autem alii, quos in luctu cum ipsa solitudine loqui saepe delectat, ut illa apud esse vellent, aliquid fecerunt humanius aut si hilarius locuti sunt, revocant se rursus ad maestitiam peccatique se insimulant, quod dolere intermiserint. pueros vero matres et magistri castigare etiam solent, nec verbis solum, sed etiam verberibus, si quid in domestico luctu hilarius ab is factum est aut dictum, plorare cogunt. Quid? ipsa remissio luctus cum est consecuta intellectumque est nihil profici maerendo, nonne res declarat fuisse totum illud voluntarium? Quid ille Terentianus ipse se poeniens, id est eau
Abbreviated transcription (Latin):
instancia ferunt᷑. eisdem  tẽpium¬
tur seq̃ncia. Nam uidendũ ẽ ĩ utͥs¬
in becillicitate lenitate. dicendũ est.
tũ multũ ꝓdest ea que nirtiuntur
⁊ dolore p̾mo ⁊ ꝓximo die disputa¬
tũ ẽ. Que si ꝓbata sunt metu mag
exꝑte lib̾ati sumi: ac d maloꝵ opĩo¬
ne hactenus oideamꝰ nũc d̾ bono

Expanded text:
instantia feruntur, eisdem contemnuntur sequentia. nam videndum est in utrisinbecillitate levitate dicendum est, tamen multum prodest ea, quae metuuntur, de dolore, primo et proxumo die disputatum est. quae si probata sunt, metu magna ex parte liberati sumus. Ac de malorum opinione hactenus; videamus nunc de bono
Abbreviated transcription (Latin):
use languentem
reliquit atq ip̃e p̾uatus ut si con¬
suless qui rem publica saluã esse
uellet se sequi inssit. Nescio et si¬
quid ip̃i nos fortit̾ in republica¬
fecimꝰ siquid fecimꝰ. c̾te irati nõ
fecimꝰ. an ẽ quidꝙͣ similiꝰ insama
ꝙͣ ira. qnã bene enniꝰ iniciũ insa
potentia dictoꝵ. ac fcoꝵ ꝙͣ partem
mĩt sanitatis. Quid achille home¬
nco fedius:. Quid agamenone ĩ
uirgio:nam aiacem quidẽ.ira ad
furdrem mortẽq ꝑduxit. Non igͥ
d̾sid̾at fortituto aduccat᷑a iracin¬
diã. satis ẽ in structa.patata. aria¬
ta ꝑsese. Nã isto modo quitẽlicet¬

Expanded text:
ulem languentem reliquit atque ipse privatus, ut si consul esset, qui rem publicam salvam esse vellent, se sequi iussit. nescio, ecquid ipsi nos fortiter in re p. fecerimus: si quid fecimus, certe irati non fecimus. an est quicquam similius insaniae quam ira? quam bene Ennius initium dixit inpotentia dictorum ac factorum quam partem habent sanitatis? quid Achille Homerico foedius, quid Agamemnone in iurgio? nam Aiacem quidem ira ad furorem mortemque perduxit. non igitur desiderat fortitudo advocatam iracundiam; satis est instructa parata armata per sese. nam isto
Abbreviated transcription (Latin):
igerere. Qui aut̃ id ꝯcupient. cum
nct̃e est si id consecutus sit magro
gaudeat. Qd qm̃ nõ cadit in sapiẽ¬
tem. ne ut irascat᷑ ꝯdem cadit. Sin
bit. Et enĩ si sapiens ⁊ in egritudiẽ
tũ ẽ cũ murdet᷑. Ab inuidendo aut̃ ĩ¬
iutentia dici pot̾. ut effugianiꝰ ambi¬
qui nomẽ murdie. qd uerbũ ductũ¬
ẽ a nimis in tuendo fornã altius
ut ẽ in menalippo. Quis nã flore
lib̃m inuidit meũ. malc latĩe ui¬
detur. S p̃clareactiꝰ. ut enĩ uidere.
sic inuidere flore rectius qua flori
nos consuetudine ꝓhibem. Pocta
ius suũ tenuit. ⁊ dixit audatius. Ca¬
dit ig̾ in eundẽ ⁊ misereri ⁊ muide
Nam qui dolet reb alicuiꝰ adu̾sis. id̾
alicuiꝰ ⁊̃ sec̃dis dolet. ut mheo frast᷑
int̾itũ dolens ⁊ deplorans callisteĩs
sodalis sii rebalerandri ꝓsperis
angitur. Itaq dicit callistenẽ in ho¬

Expanded text:
inurere. qui autem id concupierit, eum inurere. qui autem id concupierit, eum necesse est, si id consecutus sit, magnogaudeat; quod quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit. sin bit. Etenim si sapiens in aegritudinem nvidendo autem invidentia recte dici potest, ut effugiamus ambiguum nomen invidiae. quod verbum ductust a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: quisnam florem liberum invidit meum? male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim videre, sic invidere florem rectius quam flori. nos consuetudine prohibemur; poëta ius suum tenuit et dixit audacius—cadit igitur in eundem et misereri et invidere. nam qui dolet rebus alicuius adversis, idem alicuius etiam secundis dolet, ut Theophrastus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque dicit Callisthenem in
Abbreviated transcription (Latin):
regere ⁊ sedare que a du̾sant᷑ libidi¬
mn mod̾atam ĩ omĩ re ẜuare ꝯstan¬
frugalitas ut opinor a fruge qͣ nch̾
meliꝰ ẽ at̾rad̾r. Nequitia ab eo. et si
erit ħ fortasse duriꝰ. S temptemus
uisisse ponr putemꝰ. si ml sit ab eo
tem. qui aut constans. quietũ. q
Aberit qͥ asapiente egritudo. Itaq
nõ inscite heracleotes dyonisins
at ea disputat que apud homer
achilles quetit̾ hoc ut opmor mõ
corq nicũ penitus turgescit cristi¬
biris. Cum decore atꝙ omi orba¬
tume laude recordor. stũ maniꝰ affec¬
ta ẽ recte cũ in cumore ẽ. Aut nũ ali¬
qd quippiã menbꝵ tumidũ. at tur¬
gidum. nõ uiciose seħt. Sic igit᷑ in¬
flatus. ⁊ turgidus aĩmꝰ inuicio est
Sapientis aut̃ aĩmꝰ semp uacat ui¬
cio. sumꝙͣ turgescit. nũꝙͣ tumet. at
iratus am̃i eiꝰ moĩ ẽ. Num qͣ igitur
sapiens irascit᷑. Nam si irascit᷑ ⁊̃ ꝯcu
piscit ꝓpriũ enĩ irati cupe a quo le¬
sus udcat᷑ ei qm maxiniĩ dolorẽ

Expanded text:
rque adversantem libidini moderatam in omni re servare constanfrugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e terra, nequitia ab eo etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse putemur, si nihil sit ab eotem; qui autem constans, quietum; quaberit igitur a sapiente aegritudo. Itaque non inscite Heracleotes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut opinor, modo: Corque meum penitus turgescit tristibus iris, Cum decore atque omni me orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut num aliud quodpiam membrum tumidum ac turgidum non vitiose se habet? sic igitur inflatus et tumens animus in vitio est. sapientis autem animus semper vacat vitio, numquam turgescit, numquam tumet; at irati animus eius modi est: numquam igitur sapiens irascitur. nam si irascitupiscit; proprium est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam maxumum dolorem
Abbreviated transcription (Latin):
nus. Scides do¬
lore identidẽ intonsam comã. in
quo facetũ illud bionis. ꝑ inde
stuitissimũ regem in luctu capil¬
lum s̾ euellere qiͣ caluicio meror
euaret᷑. S hec omĩa facuint opi¬
nantes ita fieti oportere. Itaq ⁊ es¬
cines in domestenẽ muchitur ꝙ
is septimo die post filie mortem
hostias ĩmolauiss. Atꝙͣ rethorice

Expanded text:
nus scindens dolore identidem intonsam comam; in quo facetum illud Bionis, perinde stultissimum regem in luctu capillum sibi evellere, quasi calvitio maeror levaretur. Sed haec omnia faciunt opinantes ita fieri oportere. itaque et Aeschines in Demosthenem invehitur, quod is septimo die post filiae mortem hostias immolavisset. at quam rhetorice,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ infamiar terunt sine dolore. Mor¬
deri ẽ meliꝰ scĩa. Ex quo illud euita
ductũ. ab aframo. Nam cũ dissolutꝰ
filius heu me miseꝵ tũ seuerus pa¬
ter dũ modo doleat aliqt. doleat q¬
libr Reliquas quoq ꝑtes egritu¬
dinis utiles esse dicunt. mĩam
ad opem ferendam ⁊ calamitates
hoĩnũ indignoꝵ sb̃leuandas. ꝓpm̃n
illud emulari obtrectare ñ eẽ ĩ utile
cũ aut sc nõ idem nideat consecutũ
ꝙ aniã ant alium idem ꝙ se. Metũ
uo siquis sustuliss oẽm uice diligẽ¬
ciam sublatam fore. que sũma ess
meis. qui leges qui magistrat̾
qui panptatem. qui ignomuniam
ꝗ moreem qui dolorem timerent
hec t̾n ita disputant ii resecanda
eẽ fateant᷑ euelli penitus dicant
nec possenec opus esse. ⁊ m oĩbus
fere reb inedioc̾tatẽ eẽ optimam
existiment. Que cũ exꝑonũt. nch̾¬
ne t̾ uident᷑. an aliquid dice̾. Mi¬

Expanded text:
et infamiam ferunt sine dolore; moret infamiam ferunt sine dolore; morderi est melius conscientia. ex quo est illud e vita ductum ab Afranio: nam cum dissolutus filius: heu me miserum! tum severus pater: dum modo doleat aliquid, doleat quidlubet. Reliquas quoque partis aegritudinis utilis esse dicunt, misericordiam ad opem ferendam et calamitates hominum indignorum sublevandas; ipsum illud aemulari obtrectare non esse inutile, cum aut se non idem videat consecutum, quod alium, aut alium idem, quod se; metum vero si qui sustulisset, omnem vitae diligentiam sublatam fore, quae summa esset in eis qui leges, qui magistratus, qui paupertatem, qui ignominiam, qui mortem, qui dolorem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse fateantur, evelli penitus dicant nec posse nec opus esse et in omnibus fere rebus mediocritatem esse optumam existiment. quae cum exponunt, nihilne t
Abbreviated transcription (Latin):
ut auditoris incendat actio. uirum
deuiq uideri negant qui irasci nesci¬
et. camq qm̃ lenitatẽ nos dicimus
uiciosat lemitudimis nõie ippellant
Nec uõ solum hanc libidinẽ laudatit¬
Est em na¬
libido. S ip̃m illud genus. ł libidis
uł cupiditatis ad sũma utilitatem
Noctu ambulabat in publico thẽis¬
dodes ꝙ sõpnũ cape nõ posset. Que¬
rentib qui de respondebit milicia¬
dis tropheis se esompno suscitari
Cui nõ sunt audite demostems ui¬
gilie. qui dolere se aiebat.si qñ opi¬
gressus sine flagñti cupiditate fa¬
cere potuissent ultimas terras
disci posset co ueniendũ indicane¬
runt. Num putamꝰ ħ fieri sine sum¬
mo cupiditatis ardore potuisse ipãr
egritudinẽ q nos ut tetm̃ ⁊ ĩmãnẽ
beluam fugiendã diximꝰ ñ su mag̃
utilitate a natura dicunt constitut᷑a
ut om̃es castigacõib. rep̃hensio ĩ¬
b ignominus afficise indelicto do¬
lerent.⁊mpunitas enĩ peccatorur
dati uidetur eis qui ignonumam

Expanded text:
oratoris incendat actio. virum denique videri negant qui irasci nesciet, eamque, quam lenitatem nos dicimus, vitioso lentitudinis nomine appellant. Nec vero solum hanc libidinem laudant—est enlibido—, sed ipsum illud genus vel libidinis vel cupiditatis ad summam utilitatem noctu ambulabat in publico Themistocles, quod somnum capere non posset, quaerentibusque respondebat Miltiadis tropaeis se e somno suscitari. cui non sunt auditae Demosthenis vigiliae? qui dolere se aiebat, si quando opigressus sine flagranti cupiditate facere potuissent. ultimas terras et quod disci posset, eo veniendum iudicaverunt. num putamus haec fieri sine summo cupiditatis ardore potuisse? Ipsam aegritudinem, quam nos ut taetram et inmanem beluam fugiendam diximus, non sine magna utilitate a natura dicunt constitutam, ut homines castigationibus reprehensionibus ignominiis adfici se in delicto dolerent. impunitas enim peccatorum data videtur eis qui ignominiam
Abbreviated transcription (Latin):
egre que accidint. tũ demqr effia¬
tur ilag̃uis egritudinis yturba¬
cio. ex hac opmione sunciat
na ⁊ de testabilia gencra non es
pedores muliebres lacacionesss¬
naꝵ pectoꝵ feminũ. capitiopcis¬
nones hinc ille agamenon. lo¬

Expanded text:
quod acciderit, tum denique efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio. ex hac opinione sunt illa varia et detestabilia genera lugendi: paedores, muliebres lacerationes genarum, pectoris feminum capitis percussiones; hinc ille Agamemno Ho
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑꝑ magnitudinẽ egrtudnus Ex
quo ip̃am egritudine Ayitnb.
crisippꝰ quasi soluccẽm tociꝰ hois
appelat. amputat que toti pote¬
rit eneli. explicata ut mpñcipio
dixi cã egritudims. Est emĩ nla
ala insi opmio ⁊ ndiciũ mag¬
in p̃sentis atq urgentis ili ita¬
q et dolor corpis cuiꝰ ẽ mor sus .¬
cerrimꝰ. ꝑferetur sepe ꝓposito dom
Et acca etas honeste ac splenoide
tant᷑a afft̃ consolaccẽm. ut eos a
ita uixerint aut nõ cangat egnu¬
do. aut ꝑleuit pungat anmido¬
lor s inhac opmionẽ masnia¬
li cũ illa ⁊̃ opimno acceiit oport̃

Expanded text:
 magnitudinem aegritudinis. ex quo ipsam aegritudinem lu/phn Chrysippus quasi solutionem totius hominis appellatam putat. Quae tota poterit evelli explicata, ut principio dixi, causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali. itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur spe proposita boni, et acta aetas honeste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui ita vixerint aut non attingat aegritudo aut perleviter pungat animi dolor. Sed ad hanc opinionem magni mali cum illa etiam opinio acc
Abbreviated transcription (Latin):
mali recentis. S meres uidel reg
in desiderio nõ filie. illa enĩ oderas
qr iuire fortasse regno nõ equo ñ¬
mo carebas. Est aut inpudens luc¬
tus merore se conficientis. ꝙ miꝑx¬
rare nõ liceat liberis. Biomsus
quidẽ tyrannius syracusis erpuls
corinthi pueros docebat. usꝙ eo
imꝑio carere nõ pot̾at Tarqmo
uo quid inpudentiꝰ. qui bellii. ge¬
reret cũ hiis qui eius nõ tulant
suꝑbiam. Is cũ restitu inreguum
nec uerentiũ. nec latioꝵ armis po¬
tuisset. cumas se ꝯtulisse d mo¬

Expanded text:
mali recentis —; sed maeres videlicet mali recentis —; sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae. illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo animo carebas. est autem inpudens luctus maerore se conficientis, quod imperare non liceat liberis. Dionysius quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat. Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum is qui eius non tulerant superbiam? is cum restitui in regnum nec Veientium nec Latinorum armis potuisset, Cumas contulisse
Abbreviated transcription (Latin):
pientẽ cadere dixisti ꝙ ego nullo
modo existimo. Tetra enĩ res est.
misera. detestabił omĩ stencione
uelis. ut ita dicam remisq fugiẽ¬
da. qualis enĩ tibi uid̾r tantalo.
ꝑgnatus pelopenatus ꝗ auoda
asocero oenomao rege linyodami¬
am raptis nactus nupciis. iouis
iste quidẽ ꝓnepos. tanme gͦ abiec¬
tus tanꝙͣ fractus. Nolite inquit
hospites ad me uenire illico istic
ne congio mea bonis uinbra ue
obsit. tanta uis scełis in corpehẽt
tute thieste dampnabis orbabisq
filiũ solis non ne patris ip̃ius lu¬
ce indignũ putas. Refugẽ ocilli
corpꝰ macie extabuit. lacrime ꝑeẽ
humore. ex sangues genas situ
nitoris barba. pedore horrida aco
intonsa infuscat. pectus illuuie
scabrum. hec mala ostultissime
eota ip̃e tibi addidisti. nõ m ermt
in qua tibi casus inuexerat. ⁊ qde
in uet̾ato malo cũ tumor aĩ resedis¬
s. Est tñ egritudo ut decebo ĩ opione

Expanded text:
pientem cadere dixisti, quod ego nullo modo existimo; taetra enim res est, misera, detestabilis, omni contentione, velis, ut ita dicam, remisque fugienda. qualis enim tibi ille videtur Ta/ntalo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/ socru Oe/nomao rege Hi/ppodamam ra/ptis nanctus nu/ptiis—? Iovis iste quidem pronepos. tamne ergo abiectus tamque fractus? Noli/te inquit hospite/s ad me adi/re, ilico i/stic, Ne co/ntagio/ mea boni/s umbrave o/bsit. Tanta vis sce/leris in co/rpore hae/ret. tu te, Thyesta, damnabis orbabisqueuid? illum filium Solis nonne patris ipsius luce indignum putas? Refu/gere oculi, co/rpus macie exta/buit, Lacrimae/ peredere u/more exangui/s genas, Situm i/nter oris bárba paedore hórrida atque Intónsa infuscat péctus inluvié scabrum. haec mala, o stultissime Aeeta, ipse tibi addidisti; non inerant in is quae tibi casus invexerat, et quidem inveterato malo, cum tumor animi resedisset—est autem aegritudo, ut docebo, in opinione
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ epicurei uiri optrm ium
nullu genus ẽ manrꝰ maliciosum.
me scudiosedice̾ ꝯ̃ cpiturtu. tate¬
gnanit. ⁊ quidẽ uicinoꝵ ndmi
plorant. multi aut̃ sũt quisans
ꝯuolent ego sũ is qui dicã me nõ
laborare actum ħituru ꝙ egenit̃
Qud enĩ debello piico as iali
Uequo ip̃o cũ alud a cato. ⁊aliso
Nentulo uitẽtur. niul mis

Expanded text:
quidam Epicurei, viri optimi—nam quidam Epicurei, viri optimi—nam nullum genus est minus malitiosum—, me studiose dicere contra Epicurum. ita cregnant, et quidem vicinorum fidem implorant—multi autem sunt, qui statim convolent —; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint. quid enim? de bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo vide
Abbreviated transcription (Latin):
mentariã dixerat. is lege data
ꝯsularis ad frumentũ accipiendũ
uenerat. aĩadu̾tit gractus in cõ¬
cione pisonẽ stantez querit audi¬
ente populo ro. qui constet. cum
ea lege frumentũ petat. quã dis¬
suaẜit. Nolim inquit mea bona
gracche tibi uritum diuide̾ libe¬
at. S si facias partem petã partĩ¬
ne d̾cłauit. uir gͣius ⁊ sapiens le¬
ge semꝑmia patrimoniũ publicũ
dissipari. lege orõnes gracci patro¬
nu errarii esse dicens. Negat epi¬
curus iocunds posse uimi ms̃cu
uirtute uuatur. negat in sapiẽ¬
em uictu ante fert copioso. ne¬
gat ullu esse tempꝰ quo sapiens
nõ beatus sit. Omĩa pħio digna
s cũ uoluptate pugnantia. son
istam dicit uoluptatẽ dicat qmͣ¬
lib. Nempe eam dicit in qua uir¬
tutis mula ys insit. Age si uolup¬
tate. nõ intelligimꝰ. ne dolorem
quite. siego igit᷑ eius ẽẽ qui dolo¬
rem sũmu malu metiat᷑ menti
onẽ fatere uirtutis. ⁊ queruntur

Expanded text:
mentariam dixerat. is lege lata consularis ad frumentum accipiundum venerat. animum advertit Gracchus in contione Pisonem stantem; quaerit audiente p. R., qui sibi constet, cum ea lege frumentum petat, quam dissuaserit. nolim inquit mea bona, Gracche, tibi viritim dividere libeat, sed, si facias, partem petam. parumne declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes Gracchi, patronum aerarii esse dices. negat Epicurus iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat ullam in sapienem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens non beatus sit. omnia philosopho digna, sed cum voluptate pugnantia. non istam dicit voluptatem. dicat quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem quidem? nego igitur eius esse, qui dolore summum malum facere virtutis. Et queruntur
Abbreviated transcription (Latin):
nunatĩ uita laudat᷑. Nec silletur
ulud potentusimi regis anapestũ
qui laudat senẽ ⁊ fortimatũ cẽ di¬
cit q inglorius fit atq ignobilis
ad supmu diẽ puenturus. Simiłr
ꝯmemorandis exemplis orbitates
mũt᷑. Sic q ꝑpessio cetoꝵ facit. ut
ea que acciderint multo minora.
ꝙͣ qnͣta sint existimata iudeantũ.
Ita fit sensim cogitãtib. ut qnͣtu
sit emĩtita opimo appareat. atꝙ h
item telemon ille decłat. c̃go ocum
gemiu. ⁊ theseus futuras metũ cõ¬

Expanded text:
minatim vita laudatur, nec siletur minatim vita laudatur, nec siletur illud potentissimi regis anapaestum, qui laudat senem et fortunatum esse dicit, quod inglorius sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus; similiter commemorandis exemplis orbitates niuntur. sic perpessio ceterorum facit, ut ea quae acciderint multo minora quam quanta sint existimata, videantur. ita fit, sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat. atque hoc idem et Telamo ille declarat: ego cum ge
Abbreviated transcription (Latin):
tꝰ. q̃ recentia sũt maiora uident᷑. nõ
qr repentina. ¶Uuplex igͥ rõ uen¬
itpiendi nõ mhiis solu que ma¬
la. s mhuis ⁊̃ que bona uident᷑. Naz
ant ip̃ius rei natura quał ⁊ quã ta
cuiꝰ onꝰ disputando leuaniꝰ docẽtes
ꝙͣ parua ⁊ qmͣ pauca sint. que nat᷑a
desideret. aut adisputandi sb̃cilita¬
te. oracionẽ ad exempla tͣdutimus
hic socrates ꝯmemorat. hic dioge¬
nes. hic cecilianũ illud. sepe ẽ etiq
sub pallio lo sordido saṗia. cũemz
pauptatis una cademq sit nis. ꝗd¬
nam dici pot. quã obrem . G. fabri¬
cio tolłabilis ea fuĩt. alii negent
se ferre posse. huic qͥ alti gencris si¬
milis ẽ eã rõ osolandi que decet
humana esse que accroint. Nõ eñ
id solũ ꝯtinet ea disputacio ut os¬
nicionẽ afferat gm̃s humaĩ. s sig̾¬
ficat tolsabilia eẽ que ⁊ tuli̾t ⁊ fe¬
rant ceti̾. De pauꝑtate ig̾ multi pa¬
cientes paupes ꝯmemorant᷑ de cõ¬

Expanded text:
ntur: quia recentia sunt, maiora videntur, non ntur: quia recentia sunt, maiora videntur, non quia repentina.  Duplex est igituiendi non in is solum, quae mala, sed in is etiam, quae bona videntur. nam aut ipsius rei natura qualis et quanta cuius onus disputando levamus docentes, quam parva et quam pauca sint quae natura desideret, aut a disputandi subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes, hic Caecilianum illud: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia. cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, alii negent se ferre posse? huic igitur alteri generi similis est ea ratio consolandi, quae docet humana esse quae acciderint. non enim id solum continet ea disputatio, ut cognitionem adferat generis humani, sed significat tolerabilia esse, quae et tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur: multi patientes pauperes commemorantur; de con
Abbreviated transcription (Latin):
uideri fore inegritudine sapientẽ
patria capta. Que carneades ꝯtra
dixerit scripta sunt. Tanta igit᷑ ca¬
lamitatis p̾sentis adhibetꝰ apho
medicina. quanta muet̾ata nede¬
sid̾ata quidẽ nec si aliqd̃ annis pꝰt
idẽ ille lib̾ captiius missus ess iil¬
nerib medẽtur. S citatricib. Sen¬
sim ciuĩ ⁊ pedecentim ꝓgrediens
extenuatur dolor. nõ quo ip̃a res
ĩmutari soleat. aut possit s id q
rõ debuerat usus docet minora
esse ea que sunt maiora uisa. Quid
uti cũ leuare dolorem merenciu
uolumꝰ. hoc enĩ fere cu h̾emꝰ ĩ ꝑmp¬
cu nichil oportere inopinatu in¬
deri. at qui tolłabilius ferẽt in cõ¬
modu. qui cognouerũt ncc̃e esse
hõini tale aliquid accidere. hec eĩ
rõ d̾ sũma ip̃a mali nichil dtrahit.
nec opinata. nõ h̃nt tant̾a uĩ. ut
egritudo exhiis omĩs oriat᷑. ferũt
enĩ fortasse grauiꝰ nõ id efficiunt
ut ea que accidunt maiora iidea¬

Expanded text:
videri fore in aegritudine sapientem videri fore in aegritudine sapientem patria capta, quae Carneades contra dixerit, scripta sunt. tanta igitur calamitatis praesentis adhibetur a philosopho medicina, quanta inveteratae ne desideratur quidem, nec, si aliquot annis post idem ille liber captivis missus esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor, non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id, quod ratio debuerat, usus docet, minora esse ea quae sint visa maiora. Quid uti, cum levare dolorem maerentium volumus? hoc enim fere tum habemus in promptu, nihil oportere inopinatum videri. aut qui tolerabilius feret incommodum, qui cognoverit necesse esse homini tale aliquid accidere? haec enim oratio de ipsa summa mali nihil detrahit, necopinata non habent tantam vim, ut aegritudo ex is omnis oriatur; feriunt enim fortasse gravius, non id efficiunt, ut ea, quae accidant maiora videa
Abbreviated transcription (Latin):
spaciu nõ datꝰ. deinde cũ nidetur
pͥcaui potuisse si ꝓuisũ ess quasi
culpa ꝯtͣctũ malu. egritudinẽacri¬
orem facit. Ꝙ ita esse dies decłat.
que ꝓcetens ita nutigat ut eisdem
malis manentib. ñ mõ lematur
egritudo. S in plerisq tollatꝰ Car¬
taginenses multi rome ẜuicrunt
maçedones regeꝑse capco uidi q̃
in peloponense cu eẽm adolescẽs
quosdam corichios hii potant
om̃es eadem illa dandromachia
dplorare. b omĩa uidi. S iam de¬
cintauerant fortasse eo enĩ erãt
uultu oracione. omi resiquo mo¬
tu ⁊ statu. ut eos argiuos. aut sici¬
omos diceres. Magisq me mo¬
uerant chorinthi subito aspecte
rarietine ꝙͣ ip̃os chornithios qͦꝵ
nimis diut̾na cogitacio callum
letustatis obduxerat ¶Legimiꝰ
libꝵ ditomachi quẽ ille eu̾sa car¬
tagine misit ꝯsolandi cã ad cap¬
suios cuies suos. Ineo est scͥpta¬
disputatio carneadis qmͣ seait n
ꝯm̃tariũ retulisse cũ ita positũ ess

Expanded text:
 non datur, deinde, cum videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa contractum malum aegritudinem acriorem facit. Quod ita esse dies declarat, quae procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses multi Romae servierunt, Macedones rege Perse capto; vidi etiam in Peloponneso, cum essem adulescens, quosdam Corinthios. hi poterant omnes eadem illa de Andromacha deplorare: haec omnia vidi , sed iam decantaverant fortasse. eo enim erant voltu, oratione, omni reliquo motu et statu, ut eos Argivos aut Sicyonios diceres, magisque me moverant Corinthi subito aspectae parietinae quam ipsos Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum vetustatis obduxerat. legimus librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis, quam se ait in commentarium rettulisse. cum ita positum esset,
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ilła quid̃ orõnem ⁊ ꝯmemo¬
raccem alienoꝵ malor ad mali¬
uolos solandos eẽ accomodata
anchi uo longe uidet secus slar
⁊ nccĩtas ferende dicionis hua¬
ne qiͣ cũ deo pugnare cohib am¬
monetq eẽ hominẽ que cogita¬
cio magno oꝑe luctũ leuat et enu¬
meracio exemploꝵ nõ ut animũ
malmoꝵ obleccet affert sut ille
qui meret ferendũ s̾ id censcat q¬
uideat młtos mod̾ate ⁊ tñquille

Expanded text:
emoratione alienorum malorum ad malivolos consolandos esse accommodatam. Mihi vero longe videtur secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet admonetque esse hominem, quae cogitatio magno opere luctum levat, et enumeratio exemplorum, non ut animum malivolorum oblectet, adfertur, sed ut ille qui maeret ferundum sibi id censeat, qu
Abbreviated transcription (Latin):
sinat.aut aliquid cuiꝰ mõi. Ecte cibi
exalt᷑a ꝑte ab eodẽ poeta eropibus
sumis opis egens hectorue huic
sb̃uenire debemꝰ. querit enĩ auxiliũ
Quid petã p̾sidii. aut ecrequar. quo¬
ue minc aucilio exilii aut t̃nge fre¬
ta sim. arce ⁊ urbe orba sumi. quo
accedam. quo applicẽ. cui ne care
patrie domi stant tracte. ⁊ disiecte
lacent. fana flama deflagrata.tor¬
ti alii stant. parietes deformati at¬
q abiecte crisꝑa Scitis q̃ sequantur
ui domus septũ altisono cardine

Expanded text:
sinat, aut aliquid eius modi? ecce tibi sinat, aut aliquid eius modi? ecce tibi ex altera parte ab eodem poëta; ex opibus summis opis egens, Hector, tuae—huic subvenire debemus; quaerit enim auxilium: Qui/d petam prae/sidi aut e/xequar quo/ve nunc Au/xilio e/xili au/t fugae fre/ta sim? A/rce et urbe o/rba sum. quo a/ccidam? quo a/pplicem? Cui/ nec arae pa/triae domi stant, fra/ctae et disiectae/ iacent, Fa/na flamma de/flagrata, to/sti alti stant pa/rietes De/formati atque a/biete crispa— scitis quae sequantur, mi domus, Saeptum a/ltisono
Abbreviated transcription (Latin):
curus. Denide paulo nifra. sepe q̃¬
sui inquit exhiis qui appellaban¬
t̃ sapientes quidhr̃ent qui ĩbono
relinquerent. si illa dtraxissent.
lisi si uellent uoceñ. ĩ anes fundẽ
nichilabhiis potui ꝯgnosce̾. Qui
siututes ebullire uosens ⁊ sapias¬
nichil aliuid dicent. nisi cam uia
qua efficiant᷑ hec uoluptates quñ
supͣ dixi. que secunt᷑ in cadem sm̃a
sunt. Totusq lib̾ qui denide sũmo
si quẽ tuoꝵ afflictũ merore uideris
huic accipensetẽ potius ꝙͣ aliquem
socratitũ libellũ dabis. Hyarali hor¬
tabeͣ ut audiat noces pocius ꝙͣ pla¬
tomis exponensq spectet florida ⁊
naria. Fasciculũ adnares admoueb̾.
incendes odores ⁊ sertis redimri
plane luctũ oẽm ab sterscris. ħ epi¬
curo conficenda sũt. aut ca que mõ
ex p̃ssa.adu̾bũ dixi. tollenda delibͦ
regnũ suppetebat michi. ut scias q̃¬
to eloco. quantis opibr quib dreb
lapsa fortuna accidat. quio hiuc
mulsi in pingendũ ẽ. ut plorare d̾¬

Expanded text:
deinde paulo infra: saepe quaesivi inquit ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod in bonis relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui si virtutes ebullire volent et sapiennihil aliud dicent nisi eam viam, qua efficiantur eae voluptates quas supra dixi. quae secuntur, in eadem sententia sunt, totusque liber, qui est de summo si quem tuorum adflictum maerore videris, huic acipenserem potius quam aliquem Socraticum libellum dabis? hydrauli hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis redimiri plane luctum omnem absterseris. haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum dixi, tollenda de librregnum su/ppetebat mi, u/t scias, quanto e/ loco, Qua/ntis opibus, qui/bus de rebus la/psa fortuna a/ccidat. quid? huic calix mulsi impingendus est, ut plorare de
Abbreviated transcription (Latin):
nequa qũa esse tantu ut uitam be¬
atam possit eu̾tere. Hoc ig̾ efficitur
ut exillo nec opinato plaga maior
sit nõ ut illi putant ut cũ dnob pa¬
res casus euenerint. is mõ egritu¬
dine afficiat᷑. cui ille nec opinato
casus euenĩt. Itaq dicunt᷑ ñ milu
one audiuissent ea legenatos noᷤᷤ
ut ut nremo in ꝑpetuũ eẽ possit ex¬
pers malig̃mnus ⁊̃ tulisse Quoc̾ca
carneades ut uideo nr̃m scribẽan¬
tinocham rep̃hende̾ crisippũ solebt᷑
lautantẽ en ripicleum calmẽ iltõ¬
mortał nemo ẽ quẽ nõ attingat
libiͣ rursũ candi. Morsq ẽ fmnita
omib que generi humano ango¬
rem nequi qͣ afferunt recidenta
da ut fruges. sic ub ncc̃itas. se¬
gabat genꝰ ħ oronis quitq̃ om̃o

Expanded text:
nequaquam esse tantum, ut vitam beatam possit evertere. hoc igitur efficitur, ut ex illo necopinato plaga maior sit, non, ut illi putant, ut, cum duobus pares casus evenerint, is modo aegritudine adficiatur, cui ille necopinato casus evenerit. Itaque dicuntur non nulli one audivissent, ea lege esse nos natos, ut nemo in perpetuum esse posset expers mali, gravius etiam tulisse. quocirca Carneades, ut video nostrum scribere Antiochum, reprendere Chrysippum solebat laudantem Euripideum carmen illMorta/lis nemo est que/m non attinga/t li/beri, Rursu/m creandi, mo/rsque est finita o/mnibus. Quae ge/neri humano ango/rem nequicquam a/dferunt: Redde/nda nda ut fruges. si/c iubet Nece/ssitas. negaba
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ egritudinis in duabreb po¬
nit auocacione a cogitanda mo¬
lestia. ⁊ reuocacoe ad ꝯ tẽplandas
uoluptates. parere emĩ cens am̃m
rõni posse ⁊ quo illa ducat sequi.
uetat ig̾ rõ intuenri molestias ab¬
scrahit ab ac̾bis cogitacõib hebe¬
tem açiem admisias ꝯtemplãdas.
aquib cu cecidit receptu ĩ pellit
rursu ⁊ incitat ad ꝯspiciendas to¬
tamꝙ mente contrect andas uai

Expanded text:
autem aegritudinis in duabus rebus poautem aegritudinis in duabus rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione ad contemplandas voluptates. parere enim censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi. vetat igitur ratio intueri molestias, abstrahit ab acerbis cogitationibus, hebetem aciem ad miserias contemplandas facit; a quibus cum cecinit receptui, inpellit rursum et incitat ad conspiciendas totaque me