comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
regendã defferantur ut eculertius retundatur ĩprobitas. Aliis
uuxta quedam pro auimoꝵ qualitate distribint quosda
remordet ne lougua felicitate licurient. allios duris agi¬
tari fuit ut uirtutes auum pacie usu atq exͥcitacõe cõfir
ment. allii plus equo metuũt quod feire possunt. alii plꝰ
equo defficiunt ꝙ ferre uon possunt. Hos inecꝑiuentuz sui
trictib ducit. Nonuulli beueraud̃ seculi nomen glĩose p̃¬
cio mortis emerunt. Quidam suppliciis inexpuguabłes exẽ¬
plum ceteris p̾tulerunt u̾ncta mal adesse uirtutem. Que
qm̃i recte atq dispoĩte ⁊ ex eorum bouo quib accide̾ iudẽtur
fiant nulla dubitacio est. Nam illud quo quod ĩprob̾.
mĩc tristia. nũc optata ꝓuensunt ex eisdez ducitur causis.
rlc de tristib quidez uenio unratur qd̃ eos male meritos
hoĩes exictuuant. Quoꝵ quidez supplicia tũ ceteros ab scele¬
ribus deterrent tum ipõs quib ĩuehuntur emendant. le¬

Expanded text:
regenda deferatur, ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mixta quaedam pro animorum qualitate distribuit; quosdam remordet ne longa felicitate luxurient, alios duris 1 agitari ut uirtutes animi patientiae usu atque exercitatione ment. Alii plus aequo metuunt, quod ferre possunt, alii plus aequo despiciunt, quod ferre non possunt; hos in experimentum sui tristibus ducit. Nonnulli venerandum saeculi nomen gloriosae pretio mortis emerunt, quidam suppliciis inexpugnabiles exemplum ceteris praetulerunt invictam malis esse virtutem; quae quam recte atque dispo- site et ex eorum bono, quibus accedfiant nulla dubitatio est. Nam illud quoque, quod improbis nunc tristia nunc optata proueniunt, ex eisdem ducitur causis. Ac de tristibus quidem nemo miratur, quod eos male meritos omnes existimant; quorum quidem supplicia tum ceteros ab sceleribus deterrent tum ipsos quibus inuehuntur emendant. Lae
Abbreviated transcription (Latin):
opis machiuas uel ingenio conp̾hende uł explicare suio¬
ne. Hec tiũ prosperisse sufficiat. quod natiarũ ouiuu
proditor dous idez ad louiu duigens auicta dispouit. Dũ¬
q ea que ꝓtulit in sui silitudine retiuere festiuat malũ
ounie de rei publice sue termus ꝑfatal seriez uccĩtatis
elimiãt. Quo fit ut uiala q̃ interus hũndare ciednutursi
disponentez prouidenciam spectes. nichil usꝙͣ mali esse ppẽdas.
S udeo te iam dudiuu ⁊ pondere questionis oueratũ et
oracionie ꝓlixitate fatigatum aliqiũ caminis expectar
dulcedĩe. accipe gͥ hestũ quo iefectus firmior in ultr

Expanded text:
operae machinas uel ingenio conprehendere uel explicare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat, quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat, dumque ea quae protulit in sui similitudinem retinere festinat, malum omne de reipublicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit, ut, quae in terris abundare creduntur, si disponentem providentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed video te iam dudum et pondere quaestionis oneratum et rationis prolixitate fatiga-tum aliquam carminis exspectare dulcedinem; accipe igitur haustum, quo refectus firmior in ult
Abbreviated transcription (Latin):
Quod phebus roseum diem. Curru ꝓuehit auiro. Ut
quas duxerit hesperus. phebe uoctib imperet ut fluctus
auidum mare. Certo fine coh̾ceat. Ne terris liceat uagis
Latos tentẽ termmos. Hanc rex serem ligat. Terras ac
pelagus regeus. Et celo imꝑitãs amor. Hic si freua re¬
nubit quidquid uũc amat ĩuicem. Bellum continuo

Expanded text:
quod Phoebus roseum diem curru prouehit aureo, ut quas duxerit Hesperos Phoebe noctibus imperet, ut fluctus auidum mare certo fine coherceat, ne terris liceat uagis latos tendere terminos, hanc rerum seriem ligat terras ac pelagus regens et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, quicquid nunc amat inuicem bellum continuo
Abbreviated transcription (Latin):
ti corꝰ beatitudms quadam parcium uarietate coniuugat.
au sit eoꝵ aliquid ꝙ ad bratitudins sb̾stanciaz compleat¬
⁊ ad ħ̃ uero cetera referantur. H. Uelle inqm̃ id ipãx ierũ
cõmemoracione patefaces. Nõne inquit bt̃tudiuez bonum
u licet. Nam eadez sufficiẽcia sũma est. eade sũma potẽcia.
reu̾encia quoq daritas ac uoluptates bratitudo esse iudica¬
tur. Quid igitur. Heccine omña boua sufficiencia potencia.
cetera ꝙ ueluti quedaz beatitudinis membra sunt au ad
bonu ueluti adutice cuucta referantur. D. Intelligo ĩ ꝙͣ
quid inuestigaud̃ ꝓpouas. s quid constituas audire desidõ.
ꝑ Eiꝰ discrecione rei sic accipe. Si ħ ouinia beaicitudinis
uieusbra forent a se quoq ĩuicez discreparent. Hoc est parciũ
uatura ut unũ corpus diu̾sa cõponant. ⁊t qui h̃ ourĩa ide̾
esse moustrata funt. Miuime igitur uiembia sunt: ellio

Expanded text:
ti corpus beatitudinis quadam partium uarietate coniungant ti corpus beatitudinis quadam partium uarietate coniungant an sit eorum aliquid quod beatitudinis substantiam compleat, ad hoc uero cetera referantur? – Vellem, inquam, id ipsarum rerum commemoratione patefaceres. – Nonne, inquit, beatitudinem bonum us licet. Nam eadem sufficientia summa est, eadem summa potentia, reuerentia quoque, claritas ac uoluptas beatitudo esse iudicatur. Quid igitur, haecine omnia, bonum, sufficientia, potentia ceteraque, ueluti quaedam beatitudinisbonum ueluti ad uerticem cuncta referuntur? – Intellego, inquam, quid inuestigandum proponas, sed quid constituas audire desidero. – Cuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque inuicem discreparent; haec est enim partium natura ut unum corpus diuersa componant. Atqui haec omnia idem esse monstrata sunt. Minime igitur membra sunt;
Abbreviated transcription (Latin):
esse ꝑfectum. cũ alf̾utri alt̾um deest. S ꝙ ꝑfc̃m nõ sit id sũ
ea possunt esse dui̾sa. At qui ⁊ beatitudinez ⁊ teum sũuũ bo-¬
uui esse collegimꝰ. Quare ipãm ncce est sũma esse becititu¬
duiez que sit sũma diuinitas. B. Rich̾ inqm nec re ipã ue¬
rius nec racione firuus. nec deo dignius concludi põt. P.
aliqua inferre que a ponisinata ipĩ uccant ita ego quoq tͥ
ueluti corie llarium dabo. Nã quĩ beatitudinis a depcõe fuĩt
hoĩẽs beati. becititudo u̾o ast ipã dĩuitas dĩnitatis adepcõ ne
lratos fier manifestum ẽ. S utile iusticie adepcione iusti sa¬
piencie saipieutes fiunt ita dĩuitatem adeptos deos fĩ samili
racionc nccẽ est. Omĩs igitur beatus deus s natura quide
tend̃ esse racio ꝑsuadet. D. Quid inqm. P. Cũ multa beciti
tuto inquid contiuere iudeatur. utrum ne ħ omnia nũ uelu¬

Expanded text:
esse perfectum, cum alterutri alterum deest. Sed quod perfectum esse perfectum, cum alterutri alterum deest. Sed quod perfectum ea possunt 20 esse diversa. Atqui et beatitudinem, et Deum, summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est sudinem quae sit summa diuinitas. – Nihil, inquam, nec reapse uerius nec ratiocinatione firmius nec deo dignius concludi potest. –aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Sed uti iustitiae adeptione iusti, sapientiae sapientes fiunt, ita diuinitatem adeptos deos fieri simili ratione necesse est. Omnis igitur beatus deus. Sed deus natura quidem tendum esse ratio persuadet. – Quid? inquam. – Cum multa, inquit, beatitudo continere uideatur, utrumne haec omnia unum uelu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑit cristuuare possis. S hunc esse rex õun p̾cellentissi¬
nuz dignissime confitenuir. Quod si uatura quideur
mests sz est racione diui̾sum cum de reruu principe loquamur dõ.
fingat qui potest quis hec diu̾sa coniuxit. Postremo ꝙ a qͣ¬
lib redui̾suz est id non est illud a quo intelligitur esse dui̾sũ.
Quare ħ asũmo bono diu̾sũ est sui natura illud sũmũ bo¬
uu nõ est. Qd̃ nephas est de deo cegitare quo nich constat esse
p̾stancius. Om̃o enim nullus rei natura suo prnicipiome¬
lior potent existere. Quare qd̃ oĩm principiuz sit id eciaz sui sõ¬
stancia sũmur esse bonun uerissuna rõue cõclufim. D rectis
D. Pta est iuqũi ꝓ. Nec ꝓpoĩtis inqmͣ prioribus refragrari
queo. ⁊ ilł ħ illatum consequens esse ꝓspicio. P. Respice in¬
quit au hinc quoq idez firimꝰ aꝓpletur. ꝙ duo sũma bona
que ase dui̾sa sint esse non possunt. Et .n. q̃ discrepant boua
nõ esse alterum qd̃ sit alt̾um liquet. Quare uentrũ pot̾it

Expanded text:
rum omnium praecellentissimum, dignissime confitemur. Quod si natura quidem inest, sed est ratione diversum, cum de rerum principe loquamur Deo, fingat qui potest, quis haec diversa conjunxerit? Postremo quod a qualibet re diversum est, id non est 5 illud, a quo intelligitur esse diversum. Quare quod a summo bono diversum est sui natura, id summum bonum non est: quod nefas est de Deo cogitare, quo nihil constat esse praestantius. Omnino enim nullius rei natura suo principio melior poterit existere, quare quod omnium principium sit, id etiam sui substantia summum esse bonum 10 verissima ratione concluserim. Reconfiteri. – Nec propositis, inquam, prioribus refragari queo et illis hoc inlatum consequens esse perspicio. – Respice, inquit, an hinc quoque idem firmius approbetur, quod duo summa bona quae a se diuersa sint esse non possunt. Etenim quae discrepant bona non esse alterum quod sit alterum liquet; quare neutrum poterit
Abbreviated transcription (Latin):
feriora ⁊ tenebiosa deiecint mox in consciencie mibe caligant.
Puiciosis turbantur affectib quib accedendo consenciẽdo q
qui ĩexere sibi adiuuant sintutez. ⁊ sut quodãño ꝓpria

Expanded text:
feriora et tenebrosa deiecerint, mox inscitiae nube caligant, perniciosis turbantur affectibus, quibus accedendo consentiendoque quam inuexere sibi adiuuant seruitutem et sunt quodam modo propria
Abbreviated transcription (Latin):
sereuis. Quare ui illius sũme ĩtelligẽtie cacumen quͣtũ
possumiꝯ criganius. Illic eni rõ udebit qd̃ in se nõ põt
intueri. Id autez est quo nam nõ eciaz que certos exitus

Expanded text:
illius summae intelligentiae cacumen, si possumus, erigamur; illic enim ratio videbit, quod in se non potest intueri. Id autem est, quonam modo etiam quae certos exitus
Abbreviated transcription (Latin):
si racio contra resporideat sẽ quidez ⁊ qd̾ sensibile ⁊ ad̾ ỹma¬
giuabile sit uiiu̾salitatis iõne conspicẽ. illa Rõ ad uini¬
sitatis coguicõnez aspirare uõ posse quĩ eoꝵ uocio corpales
nõne racionis causaz poaꝯ probareuiꝰ; Siuule est ꝙ hu¬
maua racio diuiua intelligẽcia futina uisi ut ipã cig̃¬
sat nou putat iutueri. Nam ita disseus si qua certos¬
aic uecessarios hr̃e non uideantur euentus ea certo euentura pͥ¬
sairi nequemt. Hax igitur rerum uulla est p̾sciencia. Wͣ
sieciami in hiis esse credians nnch̃ erit qd̃ non ex necessi¬
tate pioueniat. Si igitur uti iõnis ꝑticipes sius ita
diuine uidiciu meutis hr̃e possenus sicut ymaiginacõ¬
ueui sensumiq racior cedere oportere iudicauimꝰ. sic dun¬

Expanded text:
si ratio contra respondeat, se quidem et quod sensibile et quod imasi ratio contra respondeat, se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in universitatis ratione conspicere; illa vero ad universitatis cognitionem 10 aspirare non posse: quoniam eorum notio corporales baremus? Simile est quod humana ratio diuinam intellegentiam futura, nisi ut ipsa cognoscit, non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certosac necessarios habere non uideantur euentus, ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igitur rerum nulla est praescientia, quam si etiam in his esse credamus, nihil erit quod non ex necessitate pro-ueniat. Si igitur uti rationis participes sumus, ita diuinae iudicium mentis habere possemus, sicut imaginationem sensumque lationi cedere oportere iudicauim
Abbreviated transcription (Latin):
extrisecꝰ obiecta sequũtur. s actum sue mentis expediũt:
Hac itaq racione uuiltiplices cegnicõnes duĩsis cic diffẽuͥ
cessere cbstaucis. Sensus ennu solus cunctis alis cegincionib
testitutus sinobilib auimantib cessit quales sunt couche
iuaus. queq alia saxis herencia mitrumtur. Imagiuacõ
rero mobilib belius quib iam messe fugiendi appetendi¬
be aliquis uidetur affectus. Racio uero tautum humienuge¬
ueris est sicut intelligencia sola diuim. Quofit ut ca noti¬
cia ceteris p̾stet que sua pre uatura non modo ꝓpriuĩ sb̃iee¬
tum s cetrrarum quoq uoticiarm sbiecta cognoscit. erd
igitur: Si racioni seusus ymaginacio q refragentur uich
esse illud unu̾sale dicentes quod sese intueu iõ putet. erd̾
euim sribile aut ymagiabile est id uuiusaile eẽ nor posse
esse sb̾iecta iuauez cõcepciouez esse racionis que quod srrle
sit ac sugulare qua si quiddaz unũsale considerat ad h̃

Expanded text:
t? Hac itaque ratione multiplices cognitiones diversis ac differentibus cessere substantiis. 10 Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus, immobilibus animantibus cessit: quales sunt conchae maris, quaeque alia saxis haerentia nutriuntur. Imaginatio vero mobilibus belluis, quibus jam inesse fugiendi, appetendive aliquis videtur affectus. Ratio vero humani tantum generis est, sicuti intelligentia sola divini: quo fit ut 15 ea notitia caeteris praestet, quae suapte natura non modo proprium, sed caeterarum quoque notitiarum subjecta cognoscit. 344 Quid igitur, si ratiocinationi sensus imaginatioque refragentur, nihil esse illud universale dicentes, quod sese intueri ratio putet? quod enim sensibile, vel imaginabile est, id universum esse non posse: esse subjecta, inanem conceptionem esse rationis, quae quod sensibile sit, ac singulare, quasi quiddam universale consideret. Ad haec,
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ sipe nomen falsis iilgi opinionib sͥ ab stulerunt.
Queo turpius exagitari potest. Nam que falso predicantur.
suis ipĩ ncc̃e est laudibus crubescant. Que si eciã m̃itis ꝯq̃lite.
sinit quid tamen sapientis adiecinit conscĩe. qui lonũ suum
ip̃n ꝓpagasse nomen pulchium uidetui. consequẽs est ut
fidum non extendisse iudicetur. Si cum uti paulo aute
disscrui plures g̃s esse uccẽ sit ad quas uniꝰ fama hõmis
nequeat puenire. fit ut quem tu estimas esse gliosua ꝓ¬
roz graciam ne cõmeinoracõe quidez dig̃ puto. q̃ nec iudi¬
cio ꝓuenit u ͨ iiqĩ firma ꝑdiuat. Iam uero qͣui sit ĩane
qm̃ fictile nomen nobilitatis quis non uideat. Que si ad
dautudiez refeitur aliena est. Uidetur namq esse noblitas
quedaz de uĩtis ueniens laus ꝑentũ. Quod si claritudĩem.
p̾dicacio facit. ut illi fint clari ucce est qui p̃dicantur. Qre
splendidum te situam non hẽs. aliena ch̾tudo nõ efficit.

Expanded text:
magnum saepe nomen falsis uulgi opinionibus abstulerunt. quid turpius excogitari potest? Nam qui falso praedicantur suis ipsi necesse est laudibus erubescant. Quae si etiam meritis conquisitae sint, quid tamen sapientis adiecerint conscientiae, qui bonum suum uodsi hoc ipsum propagasse nomen pulchrum uidetur, consequens est ut foedum non extendisse iudicetur. Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum prem gratiam ne commemoratione quidem dignam puto, quae nec iudicio prouenit nec umquam firma perdurat. Iam uero quam sit inane, quam futtile nobilitatis nomen, quis non uideat? Quae si ad claritudinem refertur, aliena est; uidetur namque esse nobilitas quaedam de meritis ueniens laus parentum. Quodsi claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est qui praedicantur; quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit.
Abbreviated transcription (Latin):
eciam de dit terris ⁊ sydera celo. Bic clausit memibris aĩ¬
mos celsa sede petitos. Mortales igitur cuuctos edit no¬
bile germen. Quid genus ⁊ ꝓ auos strepitis si pͥmordia
urã. Auctorẽ q diĩ spectes nullus degener exteit. Ni inci¬
is peiora fouens ꝓprium deserat ortum.

Expanded text:
etiam terris dedit ut sidera caelo, hic clausit membris animos celsa sede petitos; mortales igitur cunctos edit nobile germen. Quid genus et proavos strepitis? Si primordia vestra auctoremque deum spectes, nullus degener exstat, ni vitiis peiora fovens proprium deserat ortum.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ucõuulsa ẜuantur ipõ de cuꝰ regno nũt loquimnir
auctore cegnostes semper quidez potẽtes esse bonos nualos
abiectos seuiꝑ atq ĩbecilles nec sũ pena ũquĩ esłe nicia.
uec sũ preurio untutes. Donis felicia mał semꝑ ĩfortũia
contuigere. multaq id genus que sopitis quereł firma
te soliditate corroborent. Et qũai u̾e forma beatitudĩs me
dudum monstre indisti. quo eciaz sita sit agnoiisti decur
reuehat ostontaz. Penuas ⁊ tue menti quib se ĩ altuz
tollere possit affigam ut ꝓturbacõne de pulsa sospes ĩ pa

Expanded text:
sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque inbecillos nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia, malis semper infortunata confingere multaque id genus quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decurae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti quibus se in altum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in pa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ celum tale Equat q sĩnnis nifima. Ubi minc fideł
ossa fabricii manent. Quid brutꝰ a rigidus cato. Si
guat supstes. faiuuia tenuis. pauculis. Yuaue nouiẽ
litteris. S quoo decora uouinius uccabula. Nõ scires
lũptodatur. Iaceris eigo prorlus iguorabiles. Nec tama
notos efficit. Quod si putatis longius uitam trahi. Mortal
aura nominis. Cum sera nobis rapiet ħ eciam dies. Iam.
uos secunda mors manet.

Expanded text:
 celsum caput, Aequatque summis infima. 163 Ubi nunc fidelis ossa Fabricii jacent? Quid Brutus, aut rigidus Cato? 164 Signat superstes fama tenuis pauculis Inane nomen litteris. Sed quod decora nouimus uocabula, Num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles Nec fama notos efficit. Quod si putatis longius uitam trahi Mortalis aura nominis, Cum sera uobis rapiet hoc etiam dies, Iam uos secunda mors manet.
Abbreviated transcription (Latin):
terua dilabatur uec in se exteruuz aliquid ipã suscipiat.
dũ se ĩmobilem ipã conserucit. Quod si rõues quaꝵ ñ
extra petitas. s intra rei quam tractalamꝰ ambitum
collocatas agitauimꝰ nich̃ est qd̃ adunrere cũ platone
sanctiente didisceris cegnatos de quibus lcquũtur re¬
bus oporte esse ẜmones.

Expanded text:
eque in externa dilabatur nec in se externum aliquid ipsa suscipiat, eque in externa dilabatur nec in se externum aliquid ipsa suscipiat, dum se immobilem ipsa conseruat. Quodsi rationes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones.
Abbreviated transcription (Latin):
inquid om̃i potens nich̃ est quod ille non possit. D. Ni¬
ch̾ inqmͣ. P. Nũ igitur deus facere malu pot B. nũ
possit qui nich nõ potest. B. Ludis ue inqm me in¬
ertr̃abilez lab̾uitum rõnub ie renis que uũc quidem
qua egrediaus intrceas nũc uero qo introieus egrediare.
ad uiabilez ꝙ̃ dam diuiue simplicitatis orbem complicas.
et .ii. paulo ante a btĩtud me icipiens eam sũmũ bonũ esse
dicebas. qũi ini siu̾uo deo sitam lcquelatr ꝓpĩu quaq deum
sũ uiuz esse lomini. pleuamq lratitudinez dissere las exqo
neuiniez leatũ fore nͥ qui ꝑiter ceus css. qi unimiscufũ
tabas. Rursus ipãm boui forian dei ac beatudinis lcque¬
nacuł unu̾sitatez regere disputabas uolentia q cuncta
parere u ͨ ullam esse mali natura. tq ħ nulł extrisem
simptis s altero ex altero fide trahente insitis comecticis¬
q ꝓbacionibus erplicabas. phia. Tũ illa Mĩme ĩ quit lu¬
dimnꝰ reniq oũu maxima dei munere queni dudũ dep̃ra

Expanded text:
inquit, omnium potens, nihil est quod ille non possit. – Nihil, inquam. – Num igitur deus facere malum potest? – Mpossit qui nihil non potest. – Ludisne, inquam, me inextricabilem labyrinthum rationibus texens, quae nunc quidem qua egrediaris introeas, nunc uero quo introieris egrediare, an mirabilem quendam diuinae simplicitatis orbem complicas? Etenim paulo ante beatitudine incipiens eam summum bonum esse dicebas, quam in summo deo sitam loquebare. Ipsum quoque deum summum esse bonum plenamque beatitudinem disserebas, ex quo neminem beatum fore nisi qui pariter deus esset quasi munusculum dabas. Rursus ipsam boni formam dei ac beatitudinis loquernaculis uniuersitatem regere disputabas uolentiaque cuncta parere nec ullam mali esse naturam. Atque haec nullis extrinsecus sumptis, sed ex altero altero fidem trahente insitis domesticisque probationibus explicabas. – Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere, quem dudum depreca
Abbreviated transcription (Latin):
iutencione festient. Uñ dubitari ub̃ potest quin uolũta¬
ue regantur se q ad diponeutis nutum uetuti ⁊ueniencia cõ¬
temꝑata q rectori sponte comi̾tant. B Ita inqm̃ nc̃ce est. Rec
beatum regunen esse uideretur. si quidem detractanciuz iugũ
foret non obtemꝑancium. salus P. Nich̃ est igitur qd̃ na¬
tura ẜuans deo contraire conetur. B. Nich̃ inqm. P. Quid¬
siconetur ait: Non tantum nor ꝓficiet quitqmͣ adu̾lum
uich ualeret. P. Nũc igitur est aliquid qd̃ sũmo hiic bono
uel uelit uł possit obsistere. L. Nt̃ inqm̃ arbitror. P. Est igi¬
tur sũuiũ inquit bonum qd̃ regit cuncta fortiter suauit̃
q dispoinit. Tum ego inqmͣ me non mõ ea que conlusa
uerba delectant ut tanidem aliquãdo stulticiaz magna la¬
corantez sui pudeat. P. accepisti inquit in fabul̾. laceslẽ¬
tes celum gigantes s illos quoq uti condiguũ fuit. beĩ¬

Expanded text:
intentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaintentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaria regantur seque ad disponentis nutum ueluti conuenientia contemperataque rectori sponte conuertant? – Ita, inquam, necesse est; nec beatum regimen esse uideretur, si quidem detrectantium iugum foret, non obtemperantium salus. – Nihil est igitur, quod naturam seruans deo contra ire conetur? – Nihil, inquam. – Quodsi conetur, ait, num tandem proficiet quicquam aduersus nihil ualeret. – Non est igitur aliquid quod summo huic bono uel uelit uel possit obsistere? – Non, inquam, arbitror. – Est igitur summum, inquit, bonum qrque disponit. Tum ego, Quam, inquam, me non modo ea, quae conclusa ba, quibus uteris, delectant, ut tandem aliquando stultitiam magna latrantem sui pudeat. Accepisti, inquit, in fabulis lacessenteis coelum Gigantes: sed illos quoque, uti condignum fuit, beni
Abbreviated transcription (Latin):
cienciaz nimui̾amus duĩ q leatitudinez ipãz esse coucessimus.
secus ãuinuculis indigebat. allicquiusi quo egeat pleuan¬
sufficienciaz non hẽbit. B. Id iuqũi ita est ucauz. P. Per se
igitur solum cũcta disponit. B. Negari inqũi uequit. P Af¬
qui deus ipm̃n bouiiui esse monstiatus ost. B. Meiuini ĩqm
P. ꝓ bouuz igitur cuncta dispoiit. Si quidez ꝑ se regit om̃a
quem bonu̾ esse cousensimꝰ. Et hic est ueluti quidaz clauus
atq gubuaiculum qꝰ mũdaua machiua stabił atq ĩcorrup¬
ta ẜuatur. B. Delxm̃ter alsencior uiqiũ ⁊ id te paulo ante
dicturaz teru licet suspicioue prosperi. P. Credo ĩquit. Ia
enim ut arbitro ⁊ ingilancius ad ceruẽda uera ecculos dedu¬
cisis qd̃ dicaui nõ uiniꝰ ad contuend̃ p. D. Quid inqĩa:
p. Cum deus iuquit clauo omnĩa bonitatis gub̃uare iure
credatur eadem q ouinia sicuti decui ad bonuz naturali

Expanded text:
cientiam numerauimus deumque beatitudinem ipsam esse consensimus? cientiam numerauimus deumque beatitudinem ipsam esse consensimus? nsecis adminiculis indigebit: alioquisufficientiam non habebit. Id, inquam, ita est necessarium. Per se igitur solum cuncta disponit. Negari, inquam, nequit. Atqui deus ipsum bonum esse monstratus est. Memini, inquam. Per bonum igitur cuncta disponit, si quidem per se regit omnia quem bonum esse consensimus et hic est ueluti quidam clauus atque gubernaculum quo mundana machina stabilis atque incorrupta seruatur. – Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui licet suspicione prospexi. – Credo, inquit; iam enim, ut arbitror, uigilantius ad cernenda uera oculos deducis. Sed quod dicam non minus ad contuendum patet. – Quid? inquam. – Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo gubernare iure credatur eademque omnia, sicuti docui, ad bonum naturali
Abbreviated transcription (Latin):
reco contagione. de hinc cum meroris mole p̾ssus aunsi. Tun
ula. Sipniora inquit concesa respicias uͨ ilud quidez lougiꝰ
abont. quin recoideus ad̾ te dudum ueccire confessꝰ es. B. Qͥd
inqͥm̃ d. Quib ait illa guberuacuł iniuidus iegatur. D. Me¬
licet iaz ꝓspiciam. planiꝰ ex te tauiẽ audire desitero.P. mũdũ
hic extam dui̾sis contrariis q partib in miaz formnaui nĩme
cõueniss. insi uiis ess qui taui diu̾ss conĩunget. Cõm̃ta
uisi uius ess qui quos ueuut cõtiñet. Nõ taus d certa ordo¬
nature prcced̾et nec tam dispoĩtos motus lccis tempib efficiẽtia
spaciis qualitatib explicaret insi inuis ess qui has mutacio¬
nuz uarietates maneus ipẽ disponeret. Hoc quitquid ẽ quo
condita manent atq agitantur usitato cunctis uorabulo de¬
um nouuno. Tũ ila. Cru ħ inquit ita sencias ꝑuani nchi
restare oꝑam puto. ut felicitatis compos patriam sospes reuie¬
as. S que ꝓposumus intucamur. Nonne in beatitudine suffi¬

Expanded text:
rea contagione, dehinc cum moeroris mole pressus, amisi. Tum illa, Si superiora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius 5 aberit, quin recorderis, quod te dudum nescire confessus es. Quid? inquam. Quibus, ait illa, gubernaculis mundus regatur. Memilicet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. – Mundum, hic ex tam diuersis contrariisque partibus in unam formam minime conuenisset nisi unus esset qui tam diuersa conisi unus esset qui quod nexuit contineret. Non tam uero certus naordo procederet nec tam dispositos motus locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicarent nisi unus esset qui has mutationum uarietates manens ipse disponeret. Hoc, quicquid est, quo condita manent atque agitantur usitato cunctis uocabulo deum nomino. – Tum illa: Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine suffi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩplicita esse dixicti re exꝑior. Quoro enini an esse aliꝙͥ oĩo
quid rebitum promissionis absoluere mamiq tibi qua pa¬
tuaz reuertaris aperire. ħ autez ⁊ si ꝑ utilia cegnitu fint tũ
a ꝓpoĩti ur̃i tramite paulisꝑ aduersa sunt uereud̾ q est ne
deuiis fatigatus ad emeciendum rectũ iter sufficẽ nõ pos

Expanded text:
or. Quaero enim an esse aliquid omnino quit, debitum promissionis absoluere uiamque tibi qua patriam reueharis aperire. Haec autem etsi perutilia cognitu tamen a propositi nostri tramite paulisper auersa sunt, uerendumque est ne deuiis fatigatus ad emetiendum rectum iter sufficere non pos
Abbreviated transcription (Latin):
luptatib licet. Nam cum unũ quodq horum ide qd̃̾ cete¬
ra sit quis quis horum aliquid sine ceteris petit nͨ ulsõ
qid̃ desiderat app̾hendit. D. Quid iuqm̃ igitur.ꝓ. Si
quis cuncta simul cupiat ad ipilti. sũmam quidẽ ille
uimꝰ id quod pollicentur non posse confene: U. Mi¬
mĩne inqmͣ p. In has igitur que singula quedau
expecrudorum p̾stare creduntur. btĩtudo uulio modo ue¬
Hales igitur iniquid. ⁊ formama fłe felicitatis ⁊ can¬
sas deflecte uunc in adu̾sis mentis intuitu. Ibi em
uera qm̃ ꝓmisimꝰ statim uidebis. B. riti hoc ĩ qm̃
uł ceco ꝑspicua esti eamq tu paulo ante mõstrasti
oum fle causas appire conabaris. Iam uͭ fallor eaue¬
ra est ⁊ ꝑfecta felicitas. q̃ sufficientez potentez reu̾en¬
dum. celebrem. letum q ꝑficiat. atq ut me int̾iuis

Expanded text:
luptatibus licet; nam cum unumquodque horum idem quod ceteluptatibus licet; nam cum unumquodque horum idem quod cetera sit, quisquis horum aliquid sine ceteris petit ne illud quidem quod desiderat apprehendit. – Quid igitur, inquam, si qui cuncta simul cupiat adipisci? – Summam quidem ille emonstrauimus id quod pollicentur non posse conferre? – Minime, inquam. – In his igitur quae singula quaedam expetendorum praestare creduntur beatitudo nullo modo ueHabes igitur, inquit, et formam falsae felicitatis et causas. Deflecte nunc in aduersum mentis intuitum; ibi enim ueram quam promisimus statim uidebis. Atqui haec, inquam, uel caeco perspicua est eamque tu paulo ante monstrasti, dum falsae causas apra est, et perfecta felicitas, quae sufficientem, potentem, reverendum, celebrem, laetumque perficiat. Atque ut me interius
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ dum rei que ꝑtibus caret. partem conatur adipisci nec
porcionez que nulla est. nec ipãm ꝙͣ minime affectat
assequitur. B. Quo nam inqmͣ moto. P. Qui diui¬
cias inquit petit penurie fuga. de potẽcia nicha labo¬
rat uir obscurus qz esse mauult. Multas eciam si
naturaies quoq sb̃trahit uoluptates ne peccunia
quam panit auttat. E ħ modo nec suffiaen. ⁊a qͥ¬
te contingit ei qurmi ualencia delerit quem miolestia
pungit. quem uilitas abict queni recondit obscuritas.
Qui uero solum posse desiderat. profligat opes despicit
uoluptates. honorẽq potencia carẽtez gliam quoq ni¬
chil pendit. S huic quoq qm̃i multa defficiant uides.
Fit .ii. ut aliqũ ueccessariis egeat ut earxietatib mordea¬
tur. Cũq ħ cepellere uequeat eciam illud qd̃ iugxĩe pate¬
bat poteus esse defistit. Siłr rõcinari de honorib głia uo¬

Expanded text:
et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec portionem, quae nulla est, nec ipsam, quam minime affectat, assequitur. – Quonam, inquam, modo? – Qui diuitias, inquit, petit penuriae fuga, de potentia nihil laborat, uilis obscurusque esse mauult, multas etiam sibi naturales quoque subtrahit uoluptates, ne pecuniam quam parauit amittat. Sed hoc modo ne sufficientia quidem contingit ei quem ualentia deserit, quem molestia pungit, quem uilitas abicit, quem recondit obscuritas. Qui uero solum posse desiderat profligat opes, despicit uoluptates honoremque potentia carentem, gloriam quoque nihili pendit. Sed hunc quoque quam multa deficiant uides; fit enim ut aliquando necessariis egeat, ut anxietatibus mordeatur, cumque haec depellere nequeat etiam id quod maxime petebat, potens esse, desistat. Similiter ratiocinari de honoribus, gloria, uo
Abbreviated transcription (Latin):
dignissumimꝰ concessum est egere claritudine qm̃ sibi pre¬
stare ũ possit Atq ob id aliqua ex parte uideatur abiec¬
cius. U. Non possum inqmͣ quin uti hoc ita cciaz celebei¬
rimmun esse confitear. P. Consequens igitur est ut clau¬
tudinem suꝑiorib tub nichil differre fateanur. B.
Consequitur niqm̃. Qd̃ igitur uullius egeat alieni qd̃
suis cuncta uirib cuacta. irib possit. Ꝙ sit clarum atq
reuerendum. nonne ħ constat esse leuissimuz. B. S unde
huic inqũ tali meror ullus obrepat uec cogitare qͥdem
possum. Quare plenũ est leticie si quidez suꝑioia maue¬
buut uccẽ est confiteri ꝑ. at qui illud quop ꝑ estuidez
neccessariuz est sufficiencie potencie. claritudinis. reu̾ence.
iccimiditatis nomina quide esse diu̾sa. uussomõ uero
distrepare sb̃ ctanciaz. B. Neccesse est inqm̃. P. hoc igitꝰ
ꝙ est nĩ simplex q natura. prauitas hũana disꝑtit.

Expanded text:
dignissimum esse concessum est, egere claritudine, quam sibi praedignissimum esse concessum est, egere claritudine, quam sibi praestare non possit, atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius – Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum esse confitear. – Consequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. – Consequitur, inquam. – Quod igitur nullius egeat alieni, qsuis cuncta uiribus possit, quod sit clarum atque reuerendum, nonne hoc etiam constat esse laetissimum? Sed unde huic, inquam, tali maeror ullus obrepat ne cogitare quidem possum; quare plenum esse laetitiae, si quidem superiora manebunt, necesse est confiteri. Atqui illud quoque per eadem necessarium est sufficientiae, potentiae, claritudinis, reuerentiae, iucunditatis nomina quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. – Necesse est, inquam. – Hoc igitur quod est unum simplexque natura prauitas humana dispertit
Abbreviated transcription (Latin):
ra monstrare. B alt qui uideo in quam nec opib sufficien¬
ciam nec iegnis potenciam. nec reu̾enciam dignitatib nec
celebritatem głie nec leticiam uoluptatib posse conting̾e.¬
Phie an eciam causas curid ita sit dep̾hendisti: B Tenui
quidez ueluti rimula michi uideor intueri. s ex te apcius co¬
bitraris qd̃ nich̃o indigrat egere potẽcia: H. Mimine inꝙͣ¬
P. Recce inquit. Nam si quid est ꝙ in ulla rembecillioris
ualencie sit in hac p̾sidio ueccesse est egeat alieno. ¶Ita
est inqmͣ. ꝑ. Igitur sufficiẽtie potẽcie q uua est eadez q
uatura. B. Sic uidetur. P. Quod ũo hi remode sit sꝑuen¬
igitur sufficienue potencie q reuerẽcia aut hec tria uuũ
esse iudicemus: B. addamꝰ si quidez si certa ⁊ uera uolu¬
mus confiteri. ꝑ. quid uõ niquid obscuru ne ħ atq
iguobile censes: an omĩ celebnto te lenissimu. cõaca ¶esle
uero ne quod uichilo indigere quod potentissimuz. quod honore

Expanded text:
ra monstrare. Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficicntiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluntatibus posse contingere. An etiam causas, cur id ita sit, deprehendisti? Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cobitraris quod nihilo indigeat egere potentia? Minime, inquam. - Recte tu quidem; nam si quid est, quod in ulla re imbecillioris valentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno. — Ita est. inquam. — Igitur sufficientiae potentiaeque una est eademque natura. — Sic videtur. — Quod vero higitur sufficientiae potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus. – Addamus, si quidem uera uolumus confiteri. – Quid uero, inquit, obscurumne hoc atque ignobile censes esse an omni celebritate clarissimum? Considera uero, ne quod nihilo indigere, quod potentissimum, quod honore
Abbreviated transcription (Latin):
haut ĩnerito cadit. Bumane quippe nature ista condicio est.
ut tunc tantum ceteris. rebus se cum cognoscit excellat. eadem fñ
nifra restias redigatur si se nosse desient Nam ceteris animã¬
tib se se iguorare uature est hominib uicio uenit. Qm uo̾
late patet ur̃ hic error qui omari posse aliquid ornamentis
existuncitis alieis. rit id fieu nequid. Nam si quid ex appositis
luceat ipã quidem que sunt appoĩta laudantur. Illud hiis
tectumi citas uelatum insua uich̃oꝰ feditate ꝓdirat. E go
uero nego illud esse summũ bonum qd̃ ncceat hũti Nunquid mẽ¬
cum pessimus quisq eo q alieui magis auidus quitquid
usꝙ̃ auii ⁊ gẽniarum est. se solum qui hẽat diguissimũ pu

Expanded text:
haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est, hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error, qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mencum pessimus quisque eoque alieni magis auidus quicquid usquam auri gemmarumque est se solum qui habeat dignissimum pu
Abbreviated transcription (Latin):
q ulud est ꝑ uusltis eos nidigere qui ꝑ uilta possideant. cõfͣq¬
est minimũ qui hũndanciam suam nature uccitate. nõ aui¬
bitus suꝑtlitate meciantur. Ita ne autez nullum ẽ ꝓprium
uobis atq isitumi bonum ut uiexteruis ac sepoĩtis reb bo¬
na urã queratis: Sic rerum uersa condicio est ut diuinum
meuto raciouis aniial uec aliter sibi splende uͥ manima¬
te suppellectił possessione uideatur: Alia quidem suis contẽta
sunt. Uos autem iiente deo consumles a reb iufums excellẽ¬
tis nature oruauienta captatis nec iutelligitis quantan cõdi¬
tori urõ faciatis niurciam: Illegenus hũanum terrems oĩ¬
bus p̾stare uoluit. uos dignitatẽ urãm infra infinia queq
detruditis. Nam si euine bonũ cuiusq eo cuius est constat
esse p̾ciosius cumi uilissima rerum nr̃a bona esse iudicatis
cisdez uosuet ipõs urã existimacione sb̾mititis. Quod quidẽ

Expanded text:
que illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraquque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitate metiantur. Itane autem nullum est proprium uobis atque insitum bonum ut in externis ac sepositis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione summittitis. Quod quidem
Abbreviated transcription (Latin):
tas. quarum si grata intuitu spẽs est aut materie naturam
aut ingenium mirabor artificis. An uero te longus ordo
fanuulorum facit esse felicem. qui si iiciosi morib fint. ꝑ¬
nciosa est domus sarcina ⁊ ipĩ uehe menter inurica. Si u̾o
probi quo nam mõ initins opibus aliena ꝓbitas mune¬
rabitur: Ex quib onnubus nnch̃ horum q̃ tu intuis com¬
putas bonis tuum esse bommni liquido monstratur. Quib
si nchil mest appetende pulchritadinis. quid est qd̃ uł a¬
missis doleas. uł letere retentis: Quod si natura pulchia
sunt quid id tua refert ai hec ꝑ se atius quoq opibus
sequestrata placuissent. Naq .n. idcurco sunt p̾ciosa qd̃ ini tu¬
as uenere diuicias. Ss quĩ preciosa indebantur turs ea dĩ¬
ue desiteratis: Fugare credo ndigẽciam capia : rts¬
At qui h̃ nobis incontrauum cedunt. Plurib quipe ãun¬
iucuł opus est ad tuendam p̾ciose supellectil uarietatem. Berũ¬

Expanded text:
tas, quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam tas, quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino uehementer inimica; sin uero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum quae tu in tuis conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa quod in tuas uenere diuitias, sed quoniam pretiosa uidebantur, tuis ea diurepitu desideratis? Fugare credo indigentiam copia quaeritisAtqui hoc uobis in contrarium cedit. Pluribus quippe adminiculis opus est ad tuendam pretiosae supellectilis uarietatem, uerum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si conditoris oꝑa sunt. sinq distuccione postreme aliquid
pucutudnus tralunt infra urãni tamen excellenciam col¬
lirate adunracionem urãm nullom̃o merelautur. An
nos agrorum pulcrtudo delectat: Quid ui:. Est .n. pulch¬
uiui oꝑis pulchra porcio. Sic quondam sereni maris.
facie gaudenus. sic celum sẏdera lunam solemq miram᷑.
Non te horuni aliquid astiugit. Non ausdes aliciꝰ tłiuz¬
hentri glim. Qi uermo floribus me dismguene Au fua
mestiuos fructus intumescit ubertas: Quid in auib gandiis
raꝑis: Quid externa bona pro tuns amplexaris: Nunqiĩ
tua faciet esse fortuna que ate natura rerum facit alieua.
Terrarum quidem fructus animancium ꝓculdubio deleutur
alientis. S si quod nature satis est replere indigenciam
uel. nich est quod fortume affluenciam appetas. Paucis cĩ
minimis q natura contenta est. Cunis sacietatem si super¬
flius urgere uelis aut iniccundum qd̃ infuderis fiet aut uoxi¬
um. Iani uero pulchrum aliquem uauis fulgere uestib pu

Expanded text:
ctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra. vestram tamen excellentiam collocatae ammirationem vestram nullo modo mereantur. An vos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus, sic caelum, sidera, lunam solemque miramur: num te horum aliquid attingit, num audes alicuiuriari? An uernis floribus ipse distingueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est; cuius satietatem si superfluis urguere uelis, aut iniucundum quod infuderis fiet aut noxium. – Iam uero pulchrum uariis fu
Abbreviated transcription (Latin):
fuigor ccculos trahiti. S si quid est inħ splendore p̾cipui
geiuiarum est lux illa nõ hõum. Quas qͥder urari hoĩes
uehenienter admior. Quid est .n. quod carens motu aĩe

Expanded text:
fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa, non hominum; quas quidem mirari homines uehementer ammiror. Quid est enim carens animae
Abbreviated transcription (Latin):
si iam caduca ⁊ momenta nea fortime dona nõ essent ꝙͥ tu
eis ellec quo aut mĩn iumqͣm fiert queat aut uõ ꝓspectuz¬
consideratum q uilescat: Diuicie ne uł ur̃a uel sui uatura p̾cio¬
se sinit: Quid earuni paius: auruni ne aut uis congeste peccu¬
nie. At qui hec effundendo magis ꝙͣ coadunando neluis in¬
tent. Di quidem auaricia semꝑ odiosos claros largitas facit
Quod si manere apud queniq nõ potest qd̃ transfertur ĩ alte¬
iumi. turic est p̾ciosa peccunia. cum translata ialios largiẽ¬
di usu desunt possideri. at eadem si apud iniũ quauta ẽ ubi¬
cuiq gentium cong̾ãtur ceteros sui inopes fecerit. Et uox qͥ¬
deui tota ꝑiter multoꝵ replet auditum. Uestre u̾odĩcie nͥ
cõminate in plures transire nor possunt. Qd̃ cum factum
est. pauꝑes uc̃cie est faciant quos reliuquũt. O igitur angu¬
ctas mopes q dnucias quas nͨ hr̃e totas plurib licet ⁊ ad
queinlz sine ceterorum pauꝑtate nõ ueniunt. Augẽmarũ

Expanded text:
a fortunae dona non essent, quid in eis est quod aut uestrum umquam fieri queat aut non perspectuconsideratumque uilescat? Diuitiaene uel uestrae uel sui natura pretiosae sunt? Quid earum potius? Aurumne ac uis congesta pecuniae? Atqui haec effundendo magis quam coacervando melius nitent, si quidem auaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quodsi manere apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem, si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uox quidem tota pariter multorum replet auditum, uestrae uero diuitiae nisi comminutae in plures transire non possunt; quod cum factum est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuitias, quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt. – An gemmarum
Abbreviated transcription (Latin):
esse preuoscit. S eorũ quedaz de libero ꝓfisciscuntur arbi¬
trio. Q ꝙͣuis euemant existendo tñ uaturaz ꝓpͥam ñ aunt¬
tunt. qr priusꝙͣ fierẽt ⁊ uõ eueĩre potuissẽt. Quid igitur
refert uou esse nccͣia cũ pp̃ dĩne scĩe condõm modis omib
te posui. solorieus ⁊gradiens homo q̃ dum fiuint nõ fieri
uon possunt eoꝵ tũ unũ prius quoq ꝙͣ fieret ntcẽ erat
existere alteꝵ uõ miuime: ita eciaz que p̾sencia deus habet

Expanded text:
esse praenoscit, sed eorum quaedam de libero proficiscuntur arbiesse praenoscit, sed eorum quaedam de libero proficiscuntur arbitrio, quae quamuis eueniant exsistendo tamen naturam propriam non amittunt qua prius quam fierent etiam non euenire pientiae conditionem modis omnibus, te proposui, sol oriens, et gradiens homo, quae dum fiunt, non fieri non possunt: eorum tamen unum prius quoque quam fieret, necesse erat existere: alterum vero minime. Ita etiam quae praesentia Deus habet
Abbreviated transcription (Latin):
ditur liberum prorsꝯ atq absolutum uideri. Due enĩ sunt
mortales. elt̾a condõnis. ut si Ioĩez aliꝙ̃ ambulare scias eũ
ambłare ncc̃e est. Ꝙ enim quisq nouit. id ẽẽ alit̾ ꝙͣ notumi
est nequit. S ħ condicõ unuime secum illa simplicem
trahit. Hauc eniui uccĩtatez nõ ꝓpria facit uatura s con¬
dicionis adrectio. Nulla enim uccĩtas cogit incede̾ bolũtate
gradientez ꝙͣuis enm tamen cũ graditur ĩcedere nccͣui sit
Eodez igitur modo si quid ꝓuidẽcia p̾sens uidet id ẽẽ ucc̃e
est tã ⁊ si nullaz uature hẽat uccĩtatez. at qui deꝰ ea futu¬
ra q̃ ex arbitrui lbeitate ꝓueiunt p̾sencia ꝯtuetur: ħ igitꝰ
ad ĩtintuz relata diuinuz uccia fiunt ꝑ coudicionez diuiue no¬
cõnis. ꝑ se uero cõsiderata ab absoluta nature sue libeitate
uordesmunt. Fiũt igitur ꝓculdꝰ cuncta que futura deus

Expanded text:
ditur liberum prorsus atque absolutum uideri. Duae sunt etenditur liberum prorsus atque absolutum uideri. Duae sunt etenmortales, altera condicionis, ut si aliquem ambulare scias eum ambulare necesse est. Quod enim quisque nouit id esse aliter ac notum est nequit, sed haec condicio minime secum illam simplicem trahit. Hanc enim necessitatem non propria facit natura sed condicionis adiectio; nulla enim necessitas cogit incedere uoluntate gradientem, quamuis eum tum cum graditur incedere necessarium sit. Eodem igitur modo, si quid prouidentia praesens uidet, id esse necesse est tametsi nullam naturae habeat necessitatem. Atqui deus ea futura quae ex arbitrii libertate proueniunt praesentia contuetur; haec igitur ad intuitum relata diuinum necessaria fiunt per condicionem diuinae notionis, per se uero considerata ab absoluta naturae suae libertate non desinunt. Fient igitur procul dubio cuncta quae futura deus
Abbreviated transcription (Latin):
uatura roꝵ ꝓprietatez q uon uutat. talia q apd̃ se p̾sẽcia
spectat qualia intemꝑe oliui futura ꝓuement. Nec reꝵ iudi¬
ꝙͣ non uccie. sicuti nos cum ꝑrt̾ ambulare ĩ terra hommnez ⁊ ormi¬
spiciẽs diuinus ĩtintꝰ qualitatez reꝵ iĩme ꝑturlat apd̾
se quidez pñcium ad condicionez uero tẽꝑis futuraꝵ. Quo
fit ut ħ non sit opiniois uentate pociꝰ uira cegnicõ cũ exitu¬
iuz quid esse cognoscit qd̃ idem existendi uccĩtate care nõ
uesciat. Hic si dicas qd̃ euenturum deus iudicet id nõ eueĩ¬
re non posse. qd̃ autez uõ potest nõ euenire. id ex uccĩtate ꝯtĩ¬
gere mȩq ad si nomen uccĩtatis astringas: Fateor rẽ quidẽ
solidissue u̾itatis. S cui uit aliquis insi diuini specula¬
tor accesserit. Respõdebo naniq ide futuꝵx cum ad dĩnam
nocõni refertur neccessariuz: Cum uero ui sua uatura ppẽ¬

Expanded text:
naturam rerum proprietatemque non mutat taliaque apud se praesentia naturam rerum proprietatemque non mutat taliaque apud se praesentia spectat qualia in tempore olim futura prouenient. Nec rerum iudi sicuti uos cum pariter ambulare in terra hominem et orispiciens diuinus intuitus qualitatem rerum minime perturbat apud se quidem praesentium, ad condicionem uero temporis futurarum. Quo fit ut hoc non sit opinio sed ueritate potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas quod euenturum deus uidet id non euenire non posse, quod autem non potest non euenire id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstringas, fatebor rem quidem solidissimae ueritatis sed cui uix aliquis nisi diuini speculator accesserit. Respondebo namque idem futurum, cum ad diuinam notionem refertur necessarium, cum uero in sua natura perpen