comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rem si mox illa uulmis ingeminet titubae paruꝑ incipio
ꝙ si duobus ter tũ quartũ ue successerit tam̃ coactus nõ quidẽ
fuga precipiti fed pede sensim relato marcem rucõmis eua¬
do Ilbit si toto cu tũ agnñe incubuerit for tuna meq adex¬
pugnandũ condicõnis humane miserias s labor pͥtłtorum
memoriã futuroꝵ q formndinẽ congefferit cũ demũ pril¬
sutus undiq ⁊ tantã maloꝵ congeriẽ ꝑhorrescens ingennisto
hine dolor ille gi auis outur ueluci si quis ab ĩmimeris ho¬
defossi subterrũ cumlĩ tremũt q iam tiures stant stale ypu¬
gnaclis admote lierent memb  et iguis tabulata
ꝑcurrit undiq fulgentes gladios minantes q uultus hostiũ
licet cesrancibus ipã liber tatis amifsio uiiis for tibus mestissiã
est/ Cxꝙͣ confusius ista ꝑcur eris, intelligo tamẽ opinionẽ
ster net q/ maletibi eẽ ar biciaris E ymo uero pessime Il

Expanded text:
rem. Si mox illa vulnus ingeminet, titubare parumper incipio; rem. Si mox illa vulnus ingeminet, titubare parumper incipio; quodsi duobus tertium quartum ve successerit, tunc coactus non quidem fuga precipiti, sed pede sensim relato in arcem rationis evado. Illic si toto circum agmine incubuerit fortuna, meque ad expugnandum conditionis humane miserias et laborum preteritorum memoriam futurorumque formidinem congesserit, tum demum pulsatus undique et tantam malorum congeriem perhorrescens ingemisco. Hinc dolor ille gravis oritur. Veluti siquis ab innumeris hodefossi sub terram cuniculi: tremuntque iam turres, stant scale propugnaculis admote, herent menibus vinee et ignis tabulata percurrit. Undique fulgentes gladios, minantesque vultus hostium licet cessantibus, ipsa libertatis amissio viris fortibus mestissima est? Quanquam confusius ista percurreris, intelligo tamen opinionem sternetque. Male tibi esse arbitraris? Imo vero pessime.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmixtũ est In hac autẽ tr isticia ⁊ asꝑa ⁊ miẜa ⁊ borrenda
om̃a qz aꝑta semꝑ ad desꝑatõnem ua et quidq̃s infelices am¬
mas urget in interitũ ad hec ⁊ reliquaꝵ passionũ ut cre¬
bros sicbreues ⁊ moniẽtaneos experior. insultus/ hec autẽ
pestis tam tenaciter me ar ripitint̾ dũ ut integros dies
noctesqz illigatũ torqueat qd michi tempus / non lucis aut
uite fed tartar ee noctis ⁊ acerbissime mortis instai est/ et
qui sup̃mus misuarũ cumls dici pc̃ Sic lacrimis ⁊ dolorib
pascor atra quadã cum uoluptate ut inuitus auellar. A¬
mor bum tuũ nosti optime uc̃ tam̃ nostes dic gͦ quid est
quodte a deo contristat tempor alium ne distui fus an corꝑis
toto subr uor exertitu Adistinctiꝰ q te uigeat el oquer t E¬
Quociens unũ aliqd̃ for tume uulnus infligitur. ꝑsisto int̾ri¬
tui. memorans me sepe abea grauiter. ꝑculsum abnsse iucto¬

Expanded text:
immixtum est; in hac autem tristitia et aspera et misera et horrenda immixtum est; in hac autem tristitia et aspera et misera et horrenda omnia, apertaque semper ad desperationem via et quicquid infelices animas urget in interitum. Ad hec, et reliquarum passionum ut crebros sic breves et momentaneos experior insultus; hec autem pestis tam tenaciter me arripit interdum, ut integros dies noctesque illigatum torqueat, quod michi tempus non lucis aut vite, sed tartaree noctis et acerbissime mortis instar est. Et qui supremus miseriarum cumulus dici potest sic lacrimis et doloribus pascor, atra quadam cum voluptate, ut invitus avellar. Morbum tuum nosti optime; modo causam nosces. Dic ergo: quid est quod te adeo contristat? Temporalium ne discursus, an corporis toto subruor exercitu. Distinctius, quid te urgeat, eloquere. Quotiens unum aliquod fortune vulnus infligitur, persisto interritus, memorans sepe me ab ea graviter perculsum abiisse victo
Abbreviated transcription (Latin):
rum polliceris AMaxiã tue mẽtis uulnera mĩdũ attigi et¬
ꝙ consulto dilaca r es est nouissime posita her eãt memorie In
ilsorpast̾d appetituũ cai naliũ de quibus aliqua diximus cumlã¬
cior. aderic matia R Progrede̾ iam ut libet Farisi ĩpu¬
denti ꝑtinacia sis nulla deinceps suꝑest contẽtio Rrichil
gracius iudẽ possem ꝙͣ oem̃ contẽcõnũ cam̃ ablatã ẽẽ or be
terraro nichil demq tam clare cognitũ fuit michi uiꝙͣ
ut de eo non inuitus alcer carer. ꝙ int̾ amicos licet or ta cõ¬
tencio aspũ quodd ⁊ hostile ⁊ amicitiaꝵ moribus aduei sũ
ht̃ Red ꝑge adhͨ quibus me statĩ affensurũ putas Ral ht̃
te fitnesta quedã pestis aĩ quã acadiã moderi ueceres e¬
gritudinẽ dixerũs Nipm̃ morbi nomẽ horreo Arrimi¬
rũ diu ꝑhunc grauiter qz uexatus es E frater. ⁊ illud
acredit qd om̃ibus quibus angor. aliquid falsi licet dulcoris

Expanded text:
rum polliceris? Maxima tue mentis vulnera nondum attigi, etrum polliceris? Maxima tue mentis vulnera nondum attigi, et consulto dilata res est, ut novissime posita hereant memorie. In illorum altero appetituum carnalium, de quibus aliqua diximus, cumulatior aderit materia. Progredere iam ut libet. Ni impudenti pertinacia sis, nulla deinceps superest contentio. Nichil gratius videre possem, quam omnem contentionum causam ablatam ex orbe terrarum. Nichil denique tam clare michi cognitum fuit unquam, ut de eo non invitus altercarer; quod inter amicos licet orta contentio, asperum quiddam et hostile et amicitiarum moribus adversum habet. Sed perge ad hec quibus me statim assensurum putas. Habet te funesta quedam pestis animi, quam accidiam moderni, veteres egritudinem dixerunt. Ipsum morbi nomen horreo. Nimirum, diu per hunc graviterque vexatus es. Fateor, et illud accedit quod omnibus ferme quibus angor, aliquid, licet falsi, dulcoris
Abbreviated transcription (Latin):
giosa deor ¶Lmima / nec soli penas dãt fngiũẽ teneri¬
¶ Quõdã eciã uictis redic in precordia uirtus ¶ uicto¬
res qr cadunc da nai crudelis ubiq ¶ Luctus ubiq pauor.
⁊ plĩma mortis ymago ¶atq ꝙͣ diu uenere comitante
inrer. hostes et incendiũ eri auit aꝑtis licet oclis offensoꝵ
irã miminũ uidẽ non potuit eaq illũ alloquẽte ml isi
terrenũ intellexit at postꝙͣ illa discessit/ quid euenerit
nosti Si quidẽ mox irritas doꝵ facies eũ uidisre subsequit̃
et om̃ẽ cu constans ꝑielm̃ agnouisse. Appar ent dire fati¬
es mimita q troie. ⁊rumina magna deũ ex quib hec
tie eriꝑe Il Preclare lutẽ fub nubib inuenisti Sic nẽpe
pretiticis inest deritas figmentis tenuissis riuilis a deunda. Oz
qñq ru sus ad ista redeũdũ est que restãt ad ultimũ reser ue¬
mus ¶ Ne ignotis me tramitibus a gas, quo nain te redditu¬

Expanded text:
giosa domorum limina; nec soli penas dant sanguine Teucrigiosa domorum limina; nec soli penas dant sanguine Teucri; quondam etiam victis redit in precordia virtus, victoresque cadunt Danai, crudelis ubique luctus, ubique pavor et plurima mortis imago. Atqui quam diu Venere comitante inter hostes et incendium erravit, apertis licet oculis, offensorum iram numinum videre non potuit, eaque illum alloquente, nil nisi terrenum intellexit. At, postquam illa discessit, quid evenerit nosti; siquidem mox iratas deorum facies eum vidisse subsequitur, et omne circumstans periculum agnovisse: apparent dire facies inimicaque Troie numina magna deum. Ex quibus hoc tis eripere. Preclare lucem sub nubibus invenisti. Sic nempe poeticis inest veritas figmentis, tenuissimis rimulis adeunda. Sed quoniam rursus ad ista redeundum est, que restant ad ultimum reservemus. Ne ignotis me tramitibus agas, quonam te reditu
Abbreviated transcription (Latin):
liant N ut segniꝰ uicer im opem attollẽ uasentis ĩplora
AAdeuit illo tunt for sitan cum abeẽ tredider is unũsemꝑ añ
obstare libidinẽ hant igitui. doctrinã asfidue tecũ uei sa hec
nĩ confilii sũma est N ut incelligas me hanc adamarre sẽ¬
tenciam non modo iatriis suis sedentẽ sed ꝑegr inis eciã
nemoribus latitantẽ auidissime ꝯplepus sum ac locũ aiõ
notum udi illa ocłis̃ meis occurrer ac Ia Quid dicere uelis
expecto ¶ Scis un giliũ un ũ fortẽ ꝑ quot ꝑiclã in illa fu¬
prema ⁊ horrenda tidia in excidii nocte tircũduxerit  Scio
Quid em̃ scolis omĩbus nulgacius ip̃m quoq casus renar¬
⁊ antẽ facit ¶ Quis eladem illius noctis quis funera fa¬
do ¶ Ex plicet/ auc porsic la crimis equar e laber es ¶ Ur bs
antiqua ruit multa dnata ꝑ annos ¶Plĩma ꝑ qr uias
ster nũcur. inhertia passim ¶ Corꝑa/ ꝑq domos et reli¬

Expanded text:
liant, nec segnius interim opem attollere valentis implora. liant, nec segnius interim opem attollere valentis implora. Aderit Ille tunc forsitan, cum abesse credideris. Unum semper ante obstare libidinem. Hanc igitur doctrinam assidue tecum versa. Hec nostri consilii summa est. Ut intelligas me hanc adamasse sententiam, non modo in atriis suis sedentem, sed peregrinis etiam nemoribus latitantem avidissime complexus sum; ac locum animo notavi ubi illa oculis meis occurrerat. Quid dicere velis expecto. Scis Virgilius virum fortem per quot pericula in illa suprema et horrenda troiani excidii nocte circumduxerit. Scio. Quid enim scolis omnibus vulgatius? Ipsum quoque casus suos renarrantem facit: Quis cladem illius noctis, quis funera fando explicet aut possit lacrimis equare labores? Urbs antiqua ruit multos dominata per annos; plurima perque vias sternuntur inertia passim corpora, perque domos et reli
Abbreviated transcription (Latin):
euenturuẽ ut ef actis cupidi catũ laq̃is et calcatis uite mise¬
⁊ ins saliuis euade̾m/ et ueluc in aliquẽ salutarẽ portũ ex
tam multis curaꝵ mutiliũ tempestatibus enataiẽ at quo¬
ciens postea int̾ eosdem scopulos naufragiũ pastus sum
quociensq si destitutor. paspurꝰ intelligis A Crede michi
aliquid semper defuit oranti alioquin uł ãnuisset largitor
ille sũmus uel qd paulo fecit aplõ ad ꝑfectionẽ i tucis et
infirmitatis exper ienriã denegassec N eredo ita eẽ p̾cabor
tamen asfidue ner fatigabor. nec ei ubestam/ ner desꝑabo
si forte miseratus omipotens labor es meos aurẽ p̃cib meis
accõmodet/ et quibus si iuste fuissent grãm non negasfec
idem ip̃e iustificet I Consulte tu tamẽ enite et qd̾ pro¬
stiati solent in cubitũ erectus ingiuentia mala cu cõspice
ne ad repentinũ ciuiusl molł incui sũ iacẽcia mẽbra desi¬

Expanded text:
eventurum ut, effractis cupiditatum laqueis et calcatis vite miseeventurum ut, effractis cupiditatum laqueis et calcatis vite miseriis, salvus evaderem, et velut in aliquem salutarem portum ex tam multis curarum inutilium tempestatibus enatarem. At quotiens postea inter eosdem scopulos naufragium passus sim, quotiensque, si destituor, passurus intelligis. Crede michi: aliquid semper defuit oranti, alioquin, vel annuisset Largitor ille supremus, vel, quod Paulo fecit apostolo, ad perfectionem virtutis et infirmitatis experientiam denegasset. Credo ita esse; precabor tamen assidue, nec fatigabor, nec erubescam, nec desperabo, si forte miseratus Omnipotens labores meos aurem precibus quotidianis accommodet, et quibus si iuste fuissent gratiam non negasset, idem ipse iustificet. Consulte! Tu tamen enitere et, quod prostrati solent, in cubitum erectus ingruentia mala circumspice, ne ad repentinum cuiuslibet molis incursum iacentia membra dissi
Abbreviated transcription (Latin):
diuine plĩmũ contmens/ equid nsi cui deus dederit ẽẽ nõ
pt̃/ ab eo g munꝰ hacrm p̾mis huilit̃ ⁊ sepe tum laci inne
postulandum est Solet ille que ⁊ ice postuntur. non negne Efeci
cam sepe ut pene iam sibi molestus ẽẽ uer ear. Nat non saris
hũilicer. non satis sobrie semꝑ aliquid loci uenturis cupidita ti¬
bus reseruasti semꝑ in longũ preres extendisti exꝑtus loquor
hec/ ⁊ michi contĩgit/ dicebam da michi casticatẽ. S noli modo
differ paululũ statim ueniet tempꝰ uiencior. ad hec etas suis
eat semitis suis utatur legibus, tui pius ad iuuemilia ista redi¬
retur tunt gͥ abeundũ erit cũ ⁊ miꝰ ad huc habilis de cui fu
temꝑis seus fuero/ et sacietas uoluptatũ mecũ regi esfionis
abstuler it hec dicens aliud tr uelle auquis precari non intelligis¬
A Quo nam modo ¶ quia qui in diem poscit in pñs negligͭ

Expanded text:
divine plurimum. Continens equidem, nisi cui Deus dederit, esse non divine plurimum. Continens equidem, nisi cui Deus dederit, esse non potest. Ab Eo igitur munus hoc in primis humiliter et sepe cum lacrimis postulandum est. Solet ille que rite poscuntur non negare. Feci tam sepe ut pene iam sibi molestus esse verear. At non satis humiliter, non satis sobrie. Semper aliquid loci venturis cupiditatibus reservasti; semper in longum preces extendisti. Expertus loquor; hoc et michi contigit. Dicebam: – Da michi castitatem, sed noli modo; differ paululum. Statim veniet tempus; virentior adhuc etas suis eat semitis, suis utatur legibus. Turpius ad iuvenilia ista rediretur; tunc egitur abeundum erit cum et minus ad hec habilis decursu temporum factus fuero, et satietas voluptatum metum regressionis abstulerit. – Hec dicens, aliud te velle, aliud precari non intelligis? Quonam modo? Quia qui in diem poscit in presens negli
Abbreviated transcription (Latin):
cogitanti iniuriosi ĩ iuderetur. si cũ ducẽ suũ analogistam fa¬
ciat pictagoreũ uulgus reddende rõni for et obnoxius plato
Sz nea poĩto longius eam platonis hant sinam michi pridem
adeo auctor itas ⁊ racio ⁊ exꝑiencia cõmendauit ut nichil ue¬
rius nichilq sanctius dici posse non dubitem Ita enĩ int̾dũ
deo manũ porrigente fiurexi ut incredibli quadã ⁊ ĩmensa
cum dulcedine quid michi tunc ydeẽt ꝙ ne antea nocuisset
agios serẽ/ ⁊ nũc modo pendente in antiquas miser ias ⁊ elap¬
sus quidme iteꝵ ꝑdiderit tũ amarissime gustũmentis ex¬
perior. qd idcir co retuli ne for te mirareris huiꝰ me placs¬
nici dogmatis exꝑienciam yfiter. Erron miror. equidẽ la¬
boribus enĩ tuis int̾fui et cadentẽ ⁊ resiugẽtẽ uidi et nũt y¬
stiatũ miseratus opem ferre dispesui ¶ Gr̾ãs ago tantis mi¬
sericor dus affectus/ quid autẽ suꝑest humane Anichil at

Expanded text:
cogitanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum "analogistam" facogitanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum "analogistam" faciat pithagoreum vulgus, reddende rationi foret obnoxius Plato. Sed, ne a proposito longius eam, Platonis hanc sententiam michi pridem adeo et autoritas et ratio et experientia commendant, ut nichil verius nichilque sanctius dici posse non dubitem. Ita enim interdum, Deo manum porrigente, surrexi ut incredibili quadam et immensa cum dulcedine quid michi tunc prodesset, quid ve antea nocuisset, agnoscerem; et nunc meo pondere in antiquas miserias relapsus, quid me iterum perdiderit cum amarissimo gustu mentis experior. Quod idcirco retuli, ne forte mirareris huius me platonici dogmatis experientiam profiteri. Non miror equidem! Laboribus enim tuis interfui et cadentem et resurgentem vidi, et nunc prostratum miseratus opem ferre disposui. Gratias ago tam misericordis affectus. Quid autem opis superest humane? Nichil, at
Abbreviated transcription (Latin):
sum ĩ moblẽ saxũ aliquod eẽ maluerim ꝙͣ tam multis coi
oĩ dĩnoꝵ togitacõe dimoueat. Quid em̃ alus telestio doeti¬
na platonis admonet insi amimũ a lib̾ dimbrs torpeio
tibi familiar iter. nota funt quib auidissime nuꝑ incubuisse dice¬
ris. ¶Incubueram fateor alacri spe/ magnoq de siderio s ꝑe¬
gi me lingue nouitas et festinata preceptoris absencia pre¬
scider unt positũ meũ. Ceceꝵ ista michi quã memoras disti¬
plmã ⁊ ex sci iptiuis tuis et ex alioro placonicoꝵ relatõne no¬
tissima est AAut refert quo uerũ monsti ante didiceris ꝙͣ¬
us multũ sepe possit aucͣts ¶apud me preser tim hoĩõ illius
de quo alte michi quidẽ infedit illud ticeronis in tustulano pla¬
to inquic et si nuillam racõnẽ afferiet inde/ quid homĩ tribuo
ip̃a aucͣte me frange̾t michi autẽ sepe dĩnũ illud ingenũ

Expanded text:
sim. Immobile saxum aliquod sim. Immobile saxum aliquod omni divinorum cogitatione dimoveat. Quid enim aliud celestis doctrina Platonis admonet, nisi animum a libidinibus corporeis tibi familiariter nota sunt, quibus avidissime nuper incubuisse diceris. Incubueram, fateor, alacri spe et magno desiderio; sed peregrine lingue novitas et festinata preceptoris absentia preciderunt propositum meum. Ceterum ista michi, quam memoras, disciplina et ex scriptis tuis et ex aliorum platonicorum relatione notissima est. Haud refert quo verum monstrante didiceris; quamvis multum sepe prosit autoritas. Apud me presertim hominis illius, de quo alte michi quidem insedit illud Ciceronis in Tusculano. "Plato" inquit "etsi rationem nullam afferret vide quid homini tribuo, ipsa autoritate me frangeret". Michi autem sepe divinum illud ingenium
Abbreviated transcription (Latin):
ł pñtibus honestis gaudim uel fucure uite confelris de pri¬
batos dies uix sufecturos ad singlã / si ĩma licet eũ parsi¬
moma dispenfatis auferre nocnͣs ac ꝓprim̃ usibus in q a¬
lienã parit̾ nam ꝙ tristiciã mor tẽ q comiertere / uerĩ
ħ mchi cogitatio eo usq profuit/ ue impulsus nõ totus
ruerem et si corruifrẽ mox exuger ẽ/ ne nullis autẽ na¬
tumdie flatibus agitar ei millũ michi hactenus studium
ustare quiuit Eat qr nuillũ ex hiõi flatibus auttibi aut
asteu uor eor nausi agiũ fa cile paciar. ut si stoicoꝵ ymiffa
nõ atringis qui mor los aiõꝵ ⁊ adicitus se nul furos spondẽt
Sis in hac re ꝑrpatheticoro mitigacõne contẽtus huis gͥ
in pñs obmistis ad ꝑiculofiora et tibi multo diligentius
prouidenda festio Ral deus Rone quid adhuc ꝓͥiclõfur
restat Ia Quãtis luxuria flãmis incenderis.  tancis
equidẽ intꝰ dũ ut giauĩter. doleã qd̃ nõ in sensibłis natus

Expanded text:
ntibus honestis gaudiis vel future vite consiliis deputatos dies, vix suffecturos ad singula, summa licet cum parsimonia dispensantis, auferre necessariis ac propriis usibus, inque alienam pariter et nostram tristitiam mortemque convertere? Verum hec michi meditatio eousque profuit, ut impulsus non totus ruerem et, si corruissem, exurgerem. Ne ullis autem iracundie flatibus agitarer, nullum michi hactenus studium prestare quivit. At quia nullum ex huiusce flatibus aut tibi aut alteri vereor naufragium, facile patiar, ut si stoicorum promissa non attingis, qui morbos animorum radicitus se vulsuros spondent, sis in hac re perypateticorum mitigatione contentus. His igitur in presens omissis, ad periculosiora et tibi multo diligentius providenda festino. Deus bone, quid adhuc periculosius restat? Quantis luxurie flammis incenderis? Tantis equidem interdum, ut graviter doleam, quod non insensibilis natus
Abbreviated transcription (Latin):
manaro ⁊ ero dñam asseuerare non timuit/ Ego autẽ quid sẽ¬
ciam / aliud force tempus/ ac locus alt̾ fuĩt dicẽdi/ ꝯd̾ uero ad
inceptũ optiner/ eo usq michi yfuit admoniciõ tua ut me
ipm̃ cum maiore ꝑte lxu conferenti, non tam miser. ue
solebat sratus meus aꝑpeat Igaudeo si quid tibi y fui cu¬
pio q prodesfe cumlãcius s qmĩ satis hodier m ĩ colloquiũ
procesfit pateris ne que restant in diem ter tiuĩ differri atq ibi
finem statui ¶ Ego uero mi merũ ip̃m ter nariũ tota mente com¬
plector non tam quia tres eo guecontmẽtur. ꝙͣ quia diuimtati
amicissimũ ẽẽ constat qd non tibi solũ aliisq uere religionis
professoribus ꝑsua sum est quibus est om̃ĩs in trinitate feducia
Eed ipĩs etiam genciũ phĩs a quibus ti aditur. uti nos hoc nũs
in conseci ucõmbus deor qd nec uigilius meus ignor asfe uidet᷑

Expanded text:
manarum rerum dominam asseverare non timuit. Ego autem quid senmanarum rerum dominam asseverare non timuit. Ego autem quid sentiam, aliud forte tempus ac locus alter fuerit dicendi. Quod vero ad inceptum attinet, eousque michi profuit admonitio tua, ut me ipsum cum maiore parte hominum conferenti non tam miser, ut solebat, status meus appareat. Gaudeo siquid tibi profui cupioque prodesse cumulatius. Sed quoniam satis hodiernum colloquium processit, pateris ne que restant in diem tertium differri atque ibi finem statui? Ego vero numerum ipsum ternarium tota mente complector; non tam quia tres eo Gratie continentur, quam quia divinitati amicissimum esse constat. Quod non tibi solum aliisque vere religionis professoribus persuasum est, quibus est omnis in Trinitate fidutia, sed ipsis etiam gentium philosophis, a quibus traditur uti eos hoc numero in consecrationibus deorum: quod nec Virgilius meus ignorasse videtur
Abbreviated transcription (Latin):
tum gaudii afferet ꝓprie sortis/ alienis ꝑiclis collata securi¬
tas. Eo quibus omẽm aĩ tristiciã te iã iã depõiturũ eẽ confi¬
do ¶ꝙͣꝙͣ multa me uellicent/ atqz illud in pmis ꝙ ui bes
relinquere quasi rem facilẽ mei censes ar biciii/ tamen quia
in multis meracõne suꝑasti uolo adhoc priusꝙͣ deiciar ar ma
deponere ¶ Poces geͦ i am tristicia relegata cum for tuna tua
in grãm̃redire ¶possum utiq si modo aliquid est for tuna¬
⁊ lam ut uideo int̾ giaũ ⁊ in m̃ poetã hacdere tanta dissenfio
est/ ut cum ille fortunã in oꝑib suis nusꝙͣ nomĩare dignatꝰ
sic quasi nchil eam ẽẽ trederet/ hic ñ. ⁊ sepe eam nominec
et quod̾ in loco om̃ipotẽtem eciam uocet tui sinẽ et historioꝰ
ille noblĩs fauet ⁊ oracor egregius/ ⁊ iam ⁊ cuispus salusti
dñari yfecto ait in re qualib fortunã/ Et marcue tallius hu¬

Expanded text:
tum gaudii afferet proprie sortis, alienis periculis collata, securitum gaudii afferet proprie sortis, alienis periculis collata, securitas. Ex quibus omnem animi tristitiam te iamiam depositurum esse confido. Quanquam multa me vellicent, atque illud in primis quod urbes relinquere quasi rem facilem mei censes arbitrii, tamen, quia in multis me ratione superasti, volo et hic, prius quam deiciar, arma deponere. Potes ergo, iam tristitia relegata, cum fortuna tua in gratiam redire? Possum utique, si modo aliquid esset fortuna. Nam ut vides, inter graium et nostrum poetam hac de re tanta dissensio est ut, cum ille fortunam in operibus suis nusquam nominare dignatus sit, quasi nichil eam esse crederet, hic noster et sepe eam nominet et quodam in loco omnipotentem etiam vocet. Cui sententie et historicus ille nobilis favet et orator egregius. Nam et Crispus Salustius dominari profecto ait in re qualibet fortunam; et M. Tullius hu
Abbreviated transcription (Latin):
diuinitus concesfa fateberis que int̾ turbas quer ulor atq
gemẽtiũ consolandi gaudendiq mat̾iam p̃stare queant
⁊am in eo ꝙ tibi nõdum te uixirre quereris/ ꝙ ne tumultꝰ
urbiũ scomacaris, et maximoꝵ honĩ similis querela, et
illa cogitacõ ꝙ tua sponte in hos incideris a fractus tua q
sponte si oiõ uelle ceꝑis porsis emerge/ nõ ꝑuũ tibi cõferut
solamen ubi ⁊ consuetudo longior profuerit si strepitu ppłoro
uelut cadentis aque sonitũ auies tuas edocueris cum delectati¬
one ꝑtiꝑe. Pautem ut dixi facillime tonsequeris si tue pͥmũ
mentis cõpescueris tumultus/ pectus em̃ serenuĩ ⁊ tr anquillum
fiustra uel ꝑegrine tir cuerĩt iibes, uel cu cõtonat extermis
fragor. Itaq uelut infistens sicco litcori tucus aliors naustri¬
giĩ spectabis ⁊ miserables fluitanciũ uoces ta citus excipies
quancũ ue tibi turbidũ spectacliñ compassionis attulerit tã¬

Expanded text:
divinitus concessa fateberis, que inter turbas querulorum atque divinitus concessa fateberis, que inter turbas querulorum atque gementium consolandi gaudendique materiam prestare queant. Nam in eo quod tibi nondum te vixisse quereris quod ve tumultus urbium stomacharis, et maximorum hominum similis querela, et illa cogitatio quod tua sponte in hos incideris anfractus tuaque sponte, si omnino velle ceperis, possis emergere, non parvum tibi conferent solamen. Ubi et consuetudo longior profuerit, si strepitum populorum velut cadentis aque sonitum aures tuas edocueris cum delectatione percipere. Id autem, ut dixi, facillime consequeris si tue primum mentis compescueris tumultus; pectus enim serenum et tranquillum frustra vel peregrine circumeunt nubes vel circumtonat externus fragor. Itaque velut insistens sicco litori tutus, aliorum naufragium spectabis et miserabiles fluitantium voces tacitus excipies; quantum ve tibi turbidum spectaculum compassionis attulerit, tan
Abbreviated transcription (Latin):
puco Sxduc unde discesseram ⁊ euertar. et adĩsus irã. et
aduersus re liquos motus, precipue tamẽ aduer sus de qua
mulca iam diu loquitur pestem aliquis semꝑ excogita ꝙ
cum in tanta tibi exultacõne contigerit ĩ pͥme sentẽtiis uti¬
libus ut incipiens dixeram cer tas notas, quibus uelut un¬
cis memoria uolentes abire contineas/ hequidẽ presidio cõ¬
fistes ĩmoblĩ tũ adu̾sus tetera tũ contiri aĩ tristiciã que
umbra uelut pestilentissima uirtucũ semĩa et om̃s inge¬
nioꝵ fiuctus enecat, In qua postremo ut elegant̾ ait tul¬
lius fons est et caput mi ser iaꝵ om̃/ profecto autẽ si alios
teq simb̃ diligent̾ excusseris. Omiffo ꝙ millus homi est
cui non multe sint lugendi cause/ omisso preterea ꝙ delictor
tuoꝵ rerordacio iure mestũ ⁊ sollicite facit ꝙ unũ mesticie
genus salucare est modo desꝑacio non subrepat mulca tibi

Expanded text:
puto. Sed, ut unde discesseram revertar, et adversus iram et puto. Sed, ut unde discesseram revertar, et adversus iram et adversus reliquos motus precipueque adversus hanc, de qua multa iam diu loquimur, pestem, aliquid semper excogita; quod cum intenta tibi ex lectione contigerit, imprime sententiis utilibus ut incipiens dixeram certas notas, quibus velut uncis memoria volentes abire contineas. Hoc equidem presidio consistes immobilis cum adversus cetera tum contra animi tristitiam, que umbra velut pestilentissima virtutum semina et omnes ingeniorum fructus enecat; in qua postremo, ut eleganter ait Tullius, fons est et caput miseriarum omnium. Profecto autem si alios teque simul diligenter excusseris, omisso quod nullus hominum est, cui non multe sint lugendi cause, omisso preterea quod delictorum tuorum recordatio iure mestum et solicitum facit quod unum mestitie genus salutare est modo desperatio non subrepat multa tibi
Abbreviated transcription (Latin):
artem ⁊ rõnẽ eẽ que illic inhabitant/ Sic enĩ hicnaso rex eo¬
lus ancro ¶ Luctantes uencos tempestates q sonoras ¶Imꝑiõ
p̃mit et uinclis ac carcẽ frenat ¶ Illi indignantes magno cũ
mui mure mõtes ¶ Cu tũclaustra fiemũt sũma sedet eolus
arce ¶Scepti a tenens/ hec ille/ Ego autẽ singula uei ba disti¬
ciens, audiui indignacõnem audiui luctamen, audiui tempe¬
states sonoras audiui mur mͣ ac fremitũ hec ad iram referi
posse quis dubitet. Attamẽut de anmoatqz n a añn tur bance
dici onña constaret iude qd addidit mollitq aiõs ⁊ tempeuuit
nas l Laudo h quibus habundare te uideo poetice narrntõ¬
nis archana/ siue enĩ id uirgilius ip̃e sensic dum scuiberet
siue ab om̃i tali considerricõne remotissimus amaritimã hns
uerfibus ⁊ ul aliud describẽ uoluit tempestatẽ/ hoc tam̃ qd
de narũ impetu ⁊ rõnis imꝑio dixisti facete satis ⁊ iprie deñ

Expanded text:
arcem et rationem esse, que illic inhabitat? Sic enim ait: Hic vasto rex Eoarcem et rationem esse, que illic inhabitat? Sic enim ait: Hic vasto rex Eolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit, et vinclis ac carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt; summa sedet Eolus arce sceptra tenens. Hec ille. Ego autem, singula verba discutiens, audivi indignationem, audivi luctamen, audivi tempestates sonoras, audivi murmur ac fremitum. Hec ad iram referriposse quis dubitet? Attamen, ut de animo atque ira animum turbante dici omnia constaret, vide quid addidit: mollitque animos et temperat iras. Laudo hec, quibus abundare te video, poetice narrationis archana. Sive enim id Virgilius ipse sensit, dum scriberet, sive ab omni tali consideratione remotissimus, maritimam his versibus et nil aliud describere voluit tempestatem; hoc tamen, quod de irarum impetu et rationis imperio dixisti, facete satis et proprie dictum
Abbreviated transcription (Latin):
cis sed ex poeticis in scripturis elicuisse ꝑuideas, ꝑ illam uen¬
toro raibiem quã maro descridit speluncis abditis latitãtem
suꝑiectosq montes/ ⁊ regem inarte sedentem atqz illos im¬
ꝑio mitigantẽ n am acq impetus aĩ posse denotari mecum
sepe cogitaui in yfundo. s. pectoris deferuẽtes, qui nisi coher¬
ceantur. ⁊ õnis freno ut ibidẽ legitur. mar ia ac terras celum¬
q ꝓfundũ quippe ferant ⁊apidi / secum ueirantq ꝑ auias
ꝑ terras enĩ quid nn si terream corꝑis materiã ꝑ maria eni¬
quid insi hũores quo uiuicur ꝑ telũ uero yfundũ quid in si
int̾iore locohĩtantẽ aiãm de dit intelligi/ ciuus ut alio loco ait
idem Igneus est uigor. et celestis or igo/ quasi dice̾̃t corpus atq
aĩam/ et breuit̾ totũ hoĩẽm cui dñabuntur in p̾cipiciũ agent
Exaduer so aucem montes ⁊ egẽq p̃fidentẽ/ quid nisi capitis

Expanded text:
cis sed ex poeticis etiam scripturis elicuisse pervideas, per illam vencis sed ex poeticis etiam scripturis elicuisse pervideas, per illam ventorum rabiem, quam Maro describit, speluncis abditis latitantem superiectosque montes et regem in arce sedentem atque illos imperio mitigantem, iram atque impetus animi posse denotari mecum sepe cogitavi: in profundo scilicet pectoris deferventes qui, nisi coerceantur rationis freno, ut ibidem legitur, ... maria ac terras celumque profundum quippe ferant rapidi secum verrantque per auras. Per terras enim, quid nisi terrenam corporis materiam; per maria quid nisi humorem quo vivitur, per celum vero profundum, quid nisi interiore loco habitantem animam dedit intelligi, cuius, ut alio loco ait idem, igneus est illis vigor et celestis origo? quasi dicerer corpus atque animam et breviter totum hominem cui dominabuntur, in precipitium agent. Ex adverso autem montes regemque presidentem, quid nisi capitis
Abbreviated transcription (Latin):
cunqz loco uel temꝑe dilatõnis impaciens morbus inua serit
habeas uelut in aiõ consti ipta remedia/ Sunt eñi quedam
sicucin tor ꝑibus humanis, sic in aĩs passiones in quibus tã
mor tifer n est/ ut qui distulerit medelã spem saluris abstule¬
rit. Quis enĩ ignorat exempli giacia ẽẽ quosd̃ motus tam
p̃aipites ut nsi eos in ipĩs exordiis ⁊ acio fi enau̾it ammmuĩ
corpusq / et totũ homĩem ꝓderet / et sei ui sit quidquid pꝰ¬
tempus appoiitui. In quib pr iniũ obtiẽ lotum reor. nñ cui nõ
frustra rõnis sedem suꝑposicã ẽẽ diffimunt hni qui in tres ꝑtes
aiam̃ diuiserunt ⁊ acõnem in capite uelut in arte nam in pecto¬
re tõcupiãm subter precordia collocantes ut.s. p̃stofit, que
subiectarũ pestiũ uiolentos impetus repente toherceat. et ex
alto ueluc ⁊ eceptĩ tauet qd̃ frenũ quia ire magis ncͣcrm errit

Expanded text:
cunque loco vel tempore dilationis impatiens morbus invaserit, cunque loco vel tempore dilationis impatiens morbus invaserit, habeas velut in animo conscripta remedia. Sunt enim quedam sicut in corporibus humanis sic in animis passiones, in quibus tam mortifera mora est ut, qui distulerit medelam, spem salutis abstulerit. Quis enim ignorat, exempli gratia, esse quosdam motus tam precipites ut, nisi eos in ipsis exordiis ratio frenaverit, animum corpusque et totum hominem perdant, et serum sit quicquid ptempus apponitur? In quibus primum obtinere locum reor iram, cui non frustra rationis sedem superpositam esse diffiniunt hi, qui in tres partes animam diviserunt: rationem in capite velut in arce, iram in pectore, concupiscentiam subter precordia collocantes, ut scilicet presto sit, que subiectarum pestium violentes impetus repente coerceat, et ex alto velut receptui canat. Quod frenum, quia ire magis necessarium erat,
Abbreviated transcription (Latin):
librum eiusdem de trrnquillitate aĩ/ habes et de tota hac mẽ¬
tis egritudine tollenda librũ m. ciceronis egregiũ. quẽ ex
tertie diei disputa cõmbus in tusculano suo habitis adbrucũ
sti ipsit E Singlã hec auc negligenter. me legisse noueris
Aquid ergo nichil profuerunt Nĩmo uero incelligendũ pli¬
mũ libro autẽ e manibus elapso assensio simł omĩs int̾cidit
¶Cõmĩs legentiũ mos est ex quo mõsti ũ illud execi ablẽ lrã¬
tor passun flagicõfissimos errrre greges ⁊ de arte uiuẽd ml¬
ta licet in scolis disputent mactũ pauca conuerti / tu uero si
suis lotis notas certas impresferis fructũ ex lectione ꝑcipies¬
¶ Quas notas ¶ Quociens le genci salucaies fe se offerunt
siñe quib uelexcitari sentis ann uel fienai // noli unibus inge¬
mi fidere sed illas in memorie peneti alibus absconde, multo¬
q studio tibi familiares effice ut qd̾ exꝑti solent medici. quo¬

Expanded text:
librum eiusdem De Tranquillitate animi; habes et de tota hac menlibrum eiusdem De Tranquillitate animi; habes et de tota hac mentis egritudine tollenda librum M. Ciceronis egregium, quem ex tertie diei disputationibus in Tusculano suo habitis ad Brutum scripsit. Singula hec haud negligenter legisse me noveris. Quid ergo? nichil ne profuerunt? Imo vero inter legendo plurimum; libro autem e manibus elapso assensio simul omnis intercidit. Comunis legentium mos est, ex quo monstrum illud execrabile, literatorum passim flagitiosissimos errare greges et de arte vivendi, multa licet in scolis disputentur, in actum pauca converti. Tu vero, si suis locis notas certas impresseris, fructum ex lectione percipies. Quas notas? Quotiens legenti salutares se se offerunt sententie, quibus vel excitari sentis animum vel frenari, noli viribus ingenii fidere, sed illas in memorie penetralibus absconde multoque studio tibi familiares effice; ut, quod experti solent medici, quo
Abbreviated transcription (Latin):
cunfusir uocibus clamorẽ et ppli int̾ se arietantis incui sum
que onña ⁊ sensus melioribus asfuetos cõficiũt ⁊ generosis
aĩs er ipil̃c quietem/ ⁊ studia bonaꝵ arciũ int̾pellant a ta
me deus ex hoc naufragio pupe liber et illesa/ uc ego sepe tũ.¬
cõspiciens in infermi uiuens destendisse michi uideor .I. nc̃
et boni aliquid tecũ age .I. nũt ⁊ honestis cogitatõmbus ĩ¬
cumbe .I. m̃e et uer sus tecũ compone canoros Ahic me
flacti uei si culus quid potissimũ lamenteris admonuit/ do¬
les ꝙ impor tumĩ studiis tius locũ nactus es qm̃ utait idẽ
ser iptoro chorus omis amat nemus et fugit uibes Tuq ipe in
eplã quad̃ eãdem sinãm uerbis aliis exp̃ffisti. Silua placet
nusis urbs est inimica poetis. Ꝙ s m̃c incestinus tumultꝰ
pulsaret sed am̃i nõ moue̾t/ Ac ne nota pridem aurib tuis
ingeram hẽs senece de hat re non mucilem eplam/ habes et

Expanded text:
confusis vocibus clamorem, et populi inter se arietantis incursum? confusis vocibus clamorem, et populi inter se arietantis incursum? Que omnia et sensus melioribus assuetos conficiunt et generosis animis eripiunt quietem et studia bonarum artium interpellant. Ita me Deus ex hoc naufragio puppe liberet illesa, ut ego sepe circumspiciens in infernum vivens descendisse michi videor. I nunc, et boni aliquid tecum age. I nunc, et honestis cogitationibus incumbe! I nunc et versus tecum compone canoros. Hic me Flacci versiculus quid potissimum lamenteris admonuit. Doles quod importunum studiis tuis locum nactus es; quoniam, ut ait idem: scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes. Tuque ipse in epystola quadam eandem sententiam verbis aliis expressisti: silva placet Musis, urbs est inimica poetis. Quodsi unquam intestinus tumultuspulsaret, sed animum non moveret. Ac ne nota pridem auribus tuis ingeram, habes Senece de hac re non inutilem epystolam; habes et
Abbreviated transcription (Latin):
tibi regnoꝵ ex om̃ib sclis recoles r uinas nõ nichis tibi tru¬
gediaꝵo lectio ꝑfiũt ut non pudeat tuguriolũ tuũ cũ tot re¬
giis edibus cõflagiasse. ycede modo hec em̃ parciꝰ dca spacio¬
sius tibi ruminanda seruabis E quid uite meetedia et totid.¬
anũ fastidiũ sufficient̾ expͥmat mestissimã tuibulentissĩa
ur bem ter ittꝵ om̃ angustissimã atq ultiãm sentinã et to¬
cius or bis sordibus exundantẽ quibus uerbis equet que passi
nauseam concitant graue olentes semitas ꝑmixtas ⁊ ribidis
canib obsenas sues / s⁊ rotarũ muros quacientiĩ sti idor ẽ a
transuer sas obliquis i tiner ibus quadrigas tamdiusas ho¬
minũ spẽs tot horrenda mendicanciũ spectaclã tot diuitũ
furores illos mesticia defixos hos gaudio lastunaq fluitan¬
tes tam demiq distor dantes aiõs ar tes qz tam uarias/ tantũ

Expanded text:
tibi regnorum ex omnibus seculis recoles ruinas, nonnichil tibi tratibi regnorum ex omnibus seculis recoles ruinas, nonnichil tibi tragediarum lectio profuerit ut non pudeat tuguriolum tuum cum tot regiis edibus conflagrasse. Procede modo: hec enim parcius dicta spatiosius tibi ruminanda servabis. Quis vite mee tedia et quotidianum fastidium sufficienter exprimat, mestissimam turbulentissimamque urbem terrarum omnium, angustissimam atque ultimam sentinam et totius orbis sordibus exundantem? Quis verbis equet que passim nauseam concitant: graveolentes semitas, permixtas rabidis canibus obscenas sues, et rotarum muros quatientium stridorem aut transversas obliquis itineribus quadrigas; tam diversas hominum species, tot horrenda mendicantium spectacula, tot divitum furores: illos mestitia defixos, hos gaudio lasciviaque fluitantes; tam denique discordantes animos, artesque tam varias, tantum
Abbreviated transcription (Latin):
uedmnẽ cor porũ r espexi satis obediens me mãcipiũ haber e fa¬
teor. porrem idem nũc ⁊ de aĩo gliãri sed ille imꝑat a utinã
racõnis ip̃e subditus imperio sed ad coi pus redeo quid in eo
molestum experiris ¶ ⁊ richil equidẽ nisi coĩa quedã/ qd
mortale qd suis me doloribus implicat/ mole pregauat sõp¬
mĩ suadet spũ uigilante/ aliisq me nccͣitatibus subigit hu¬
manis quas enũare et longum ⁊ mamenũ est ICompo¬
ne am̃ precor te hoĩem natum eẽ recordare illico anxie¬
tas ista tesfauerit Si quid preter hoc angit exequere¬
E Illa netibi maudita est fortune nouor tãtis ĩmanitas cum
uno die me spesqz ⁊ opes meas om̃s et gemis ⁊ domĩ inpulsui
sti cuiit impio A uideo ocłoꝵ tuoꝵ stacebras / ideoq prec̾eo noq
eñ nũc docendus sed monendus es unũ g̾ hot admonuisse
sufficiet/ Si eñi non puatar modo familiaꝵ ses notissimas

Expanded text:
vedinem corporum respexi, satis obediens me mancipium habere favedinem corporum respexi, satis obediens me mancipium habere fateor. Possem idem utinam et de animo gloriari: sed ille imperat. Utinam rationis ipse subditus imperio! Sed ad corpus redeo. Quid in eo molestum experiris? Nichil equidem, nisi comunia quedam: quod mortale est, quod suis me doloribus implicat, mole pregravat, somnum suadet spiritu vigilante, aliisque me necessitatibus subigit humanis, quas enumerare et longum et inamenum est. Compone animum, precor, teque hominem natum esse recordare; illicet anxietas ista cessaverit. Siquid preter hoc angit, exequere. Illa ne tibi inaudita est fortune novercantis immanitas, cum uno die me spesque et opes meas omnes et genus et domum impulsu stravit impio? Video oculorum tuorum scatebras, ideoque pretereo: neque enim nunc docendus, sed monendus es. Unum igitur hoc admonuisse sufficiet: si enim non privatarum modo familiarum sed notissimas
Abbreviated transcription (Latin):
gemis ⁊ rũꝙͥ postꝙͣ eogenus ⁊ edigerat humanũ ut sibi uni bi¬
ueret/ ip̃e interim aluis uiuebat Incerrogabis fortasse quibus
lins ninirũ a quibus occiosus est. d. bruro. T. aibro ceterisq
ꝑfide cõuiracõnis auctoribus quoꝵ cupiditates explere nõ da¬
luit tanti munificentia largiroris Laxiusti am̃i fateor: ut iã
nec seruũ me nec inopẽ indigner. Indignare pocuis te non
eẽ sapientẽ ꝙ unũ ⁊ libertatõ et ueras diuitias prestare potuiss
Ceterũ quisquis earũ absenciã equo ferens aiõ esftũs nõ adeẽ
cõqueritui. nec ear o certã tenet isse rõnem/ nec effectũ Exequ̾e
autẽ mĩc quiꝰte premit preter hec que dcã st̃ corꝑis ne fragili¬
tas an latens molestia E⁊ rempe torpus hoc ouerosũ michi
semꝑ fuit quociens me ip̃m cõtemplatus sum/ ac cũ alioꝵ gra¬

Expanded text:
vivit", nunquid postquam eo genus redegerat humanum ut sibi uni vivivit", nunquid postquam eo genus redegerat humanum ut sibi uni viveret, ipse interim aliis vivebat? Interrogabis fortasse: Quibus? – His nimirum a quibus occisus est: D. Bruto, T. Cimbro ceterisque perfide coniurationis auctoribus, quorum cupiditates explere non valuit tanti munificentia largitoris. Movisti animum fateor, ut iam nec servum me nec inopem indigner. Indignare potius te non esse sapientem, quod unum et libertatem et veras divitias prestare potuisset. Ceterum quisquis causarum absentiam equo ferens animo effectus non adesse conqueritur, nec causarum certam tenet ille rationem nec effectuum. Exequere autem nunc quid te premit, preter hec que dicta sunt. Corporis ne fragilitas an latens molestia? Nempe corpus hoc onerosum michi semper fuit quotiens me ipsum contemplatus sum; at cum alienorum gra
Abbreviated transcription (Latin):
millam ex for tune muneribus dulcedinẽ capio/ adh ut uides
hactemis aliis uiuo qd mi serrimũ ex om̃ibus est/ acq nnũt uł
senectutis michi reliquie contingant ut qui ycellosos inter.
fluctus uixer im in por tu. a requiestam It tunc g in tanco
reꝵ humanaꝵ tur bine tanca uarietate fuccessuũ/ tam q ca¬
ligine fucuroꝵ/ et ut breuiter dicam sub imꝑio positus fortu¬
ne solus ex cũctis hom̃i milibus curaꝵ uacuã etatẽ ages / iude
quid cupias mor talis uide quid postules ꝙ uero nõ tibi te iuxirte
conquereris non mopie sed seruitucis est ꝙy libes ut tu idem asseris
miserrimam eẽ confitear. tam̃si circũspicis paucissimos homi
sibi uixisre reperies, nam hii qui putantur felicissimii, et quib
ĩmĩablẽs uiuũc se ipõs sił aluis uiuẽ uigiliaꝵ ⁊ laboꝵ assiduitate
testantur. Odem̃ ut sup̃mo te cõmonefaciã exempło Iuliuis cesar
ruius illud uerũ licet ar rogans dcm est humanũ paucis uiuit

Expanded text:
dulcedinem capio. Ad hec ut vides, hactenus aliis vivo, quod miserrimum ex omnibus est. Atque utinam vel senectutis michi reliquie contingant ut, qui procellosos inter fluctus vixerim, moriar in portu. Tu ne igitur in tanto rerum humanarum turbine, tanta varietate successuum, tantaque caligine futurorum et, ut breviter dicam, sub imperio positus fortune, solus ex cuntis hominum milibus curarum vacuam etatem ages? Vide quid cupias, mortalis; vide quid postules! Quod vero non tibi te vixisse conquereris, non inopie sed servitutis est; quam licet, ut tu idem asseris, miserrimam esse confitear, tamen, si circumspicis, paucissimos hominum sibi vixisse reperies. Nam et hi qui putantur felicissimi et quibus innumerabiles vivunt, se ipsos simul aliis vivere, vigiliarum et laborum assiduitate testantur. Quid enim? Ut supremo te commonefaciam exemplo, Iulius Cesar, cuius illud verum licet arrogans dictum est, "humanum paucis genus
Abbreviated transcription (Latin):
gñis phõr confilia yfuerunt atq in p̃mis eui breuis
recor dacio que em̃ rabies est pauculos dies quod int̾ homnes
agimnus in honi odiũ ꝑniciem q cõfumẽ aderit/ ecce dies ul¬
tia que has flãmas in pectoribus humans extingat et
fiẽ poĩtiua odiis et si mimico nichil morte grauius opta¬
mus nequi smi uoti tompotes factura itaq ꝙ se ꝙ alioe¬

Expanded text:
sophorum consilia profuerunt, atque in primis evi brevis sophorum consilia profuerunt, atque in primis evi brevis recordatio. Que enim rabies pauculos dies, quos inter homines agimus, in hominum odium perniciemque consumere? Aderit ecce dies ultima que has flammas in pectoribus humanis extinguat, et finem positura odiis et, si inimico nichil gravius morte optamus, iniquissimi voti compotes factura. Itaque qui
Abbreviated transcription (Latin):
gliñ uiges me unde possemlicet subter fuge̾/ quia tamẽ
breue est / ⁊ in multa disꝑciendũ si lebet ꝓgrediamur ad re¬
liqua A Sequere gͦ precedentẽ gule nulla fit mencio
cui ꝰ studio nullatenus tenereris nsi uoluptati fauens/ nõ¬
nũꝙͣ amicoꝵ blandior cõuictus obreꝑet / uerũptam̃ nichil
hunc metuo quotiens enĩ ur bibus ei eptũ rus suũ recuꝑauit
in colam oñs repente diffugiũt insidie taliũ uoluptatũ/ qͣb
amotis ita te uiuẽtẽ fateor. mãduerti ut ⁊ ꝓprios et cyẽs
anos suꝑgiessa sobrietate at modestia delcãrer. ¶Ira
quoq pceruehor. qua ⁊ si sepe iusto magis excandias/ dõ¬
festĩ tam̃ nature bonitate mitigablis . compesce̾ am̃i soles
memor oratiani confilii Ira furor breuis est ammi ⁊ ege
qui nisi paret. Imperat hũc uinclis hũc tu cõpeste cache¬
na E aliꝙͣtulũ michi fateor. ⁊ poeticũ hͨ ⁊ plima huiꝰ¬

Expanded text:
gulum urges me, unde possem licet subterfugere. Quia tamen tempus gulum urges me, unde possem licet subterfugere. Quia tamen tempus breve est et in multa dispartiendum, si libet progrediamur ad reliqua. Sequere igitur precedentem. Gule nulla fit mentio, cuius studio nullatenus tenereris, nisi, voluptati favens nonnunquam amicorum, blandior convictus obreperet. Veruntamen nichil hinc metuo; quotiens enim urbibus ereptum rus suum recuperavit incolam, omnes repente diffugiunt insidie talium voluptatum. Quibus amotis, ita te viventem fateor animadverti ut et proprios et comunes annos supergressa sobrietate ac modestia delectarer. Iram quoque pretervehor, qua etsi sepe iusto magis exardeas, confestim tamen nature bonitate mitigabilis compescere motus animi soles, memor horatiani consilii: ira furor brevis est, animum rege; qui, nisi paret, imperat; hunc vinclis, hunc tu compesce cathena. Aliquantulum michi, fateor, et poeticum hoc et plurima hui
Abbreviated transcription (Latin):
hor̃es si hus ar tibus acquirũt᷑ ABerre ais nõ tamen
ideo pror fus in aur ibus meis tuam ĩnocenciã ꝯprobasti
neq em̃ honores te non optafre concludis et si querendi molesti¬
am ꝑ horrescas ficut nec romain uidisse cõtempsit quisq̃s
uiaro labore ꝑterritus pedem retulit ab incepto adde qd nec
pedem retulisti ut tibi ipe ꝑsuades michi q ꝑsuadere inte¬
ris neu te ut aiũt digiro tontexeris quicquid togitas qdq̃s
agis ante oclos meos est/. Et ꝙ fuga ui biuĩ siluaꝵq cupidi¬
ne gliãris/ non excusacõnẽ sed culpe mutationẽ aaguit
multis namq uns ad unũ terminũ ꝑuenitur/ Et tu michi
crede licet caltatã uulgo de serueris mãtam̃ adeandem ꝙͣ
spreuisse tedicis ambicõnem obliquo talle ꝯtendis/ ad quã
ociũ solitudoincuriositas tanta ⁊ eꝵ humanaꝵ ad que ista
te ꝑducũt studia quoro usq mĩc fiuis est gliã ¶ Ad an¬

Expanded text:
honores, si his artibus acquiruntur. Bene ais. Non tamen honores, si his artibus acquiruntur. Bene ais. Non tamen ideo prorsus in auribus meis tuam innocentiam comprobasti; neque enim honores te non optasse concludis, tametsi querendi molestiam perhorrescas; sicut nec Romam vidisse contempsit, quisquis viarum labores perterritus pedes retulit ab incepto. Adde quod nec pedem retulisti, ut tibi ipse persuades michique persuadere niteris. Neu te, ut aiunt, digito contexeris; quicquid cogitas, quicquid agis, ante oculos meos est. Et quod fuga urbium silvarumque cupidine gloriaris, non excusationem sed culpe mutationem arguit. Multis namque viis ad unum terminum pervenitur; et tu, michi crede, licet calcatam vulgo deserueris viam, tamen ad eandem, quam sprevisse te dicis, ambitionem obliquo calle contendis; ad quam otium, solitudo, incuriositas tanta rerum humanarum, atque ista tua te perducunt studia, quorum usque nunc finis est gloria. Ad an
Abbreviated transcription (Latin):
tes/. pectus cuũ examina reꝑies intei. pestes cetas nõ mini¬
mũ ambicõmi locũ E ⁊ richil et go michi profuit ꝑ urbes fui¬
sse dumlicuit/ pplõs ⁊ actus publicos de spepisse ĩsimuler.¬
LMhulta linquicis mor tales non quia contẽpuitis sed quia des¬
peratis posse con sequi/ excitant em̃ se alt̾nis stimlis spes et de¬
sideriũ usq adeo ut alt̾a fugestente tepestat alt̾um et recalẽte
referueat ¶Cuid oro me sperare yhibeat a deo necuc̃te bo¬
ne artes deerant Iel de bomo aritib sileo ac ille deerant
yfecto quibus hodie presertim ad altos gradus ascenditur
mittendi o menciendi siuilãnd̃ dissimland q grauia et
indigna q̃libet paciend / haꝵ ⁊ siliũ egenus artiũ nec natu¬
ram uinci posse ratus ad alia studia transmisisti caute qͥdẽ
et prudenter: quid est em̃ aliud ut ait ticero gigantũ more
pugnare cũ dns nsi nature ⁊epugnare Edaleant magn

Expanded text:
tes? Pectus tuum examina; reperies inter pestes ceteras non minites? Pectus tuum examina; reperies inter pestes ceteras non minimum ambitioni locum. Nichil ergo michi profuit urbes fugisse, dum licuit, populosque et actus publicos despexisse, silMulta linquitis, mortales, non quia contemnitis, sed quia desperatis posse consequi. Excitant enim se alternis stimulis spes et desiderium, usque adeo ut altera frigescente tepescat alterum, et recalente referveat. Quid, oro, me sperare prohibebat? adeo ne cunte bone artes deerant? De bonis artibus sileo, at ille deerant profecto, quibus hodie presertim ad altos gradus ascenditur:mittendi, mentiendi, simulandi dissimulandique; gravia et indigna quelibet patiendi. Harum et similium egenus artium, nec naturam vinci posse ratus, ad alia studia transivisti: caute quidem et prudenter. "Quid est enim aliud" ut ait Cicero "gigantum more pugnare cum diis, nisi nature repugnare?". Valeant magni