comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cedunnir de industria: quae non ea de insidus: sed a¬
perte ac palam elaboratur: ut uerba uerbis quasi de¬
mensa & paria. respondeant: ut crebro conferant pu¬
gnantia. comparentq contraria: & aut pariter ext̾re¬
ma terminentur: eundemq referant in cadendo so¬
num: quae ĩueritate causaꝵ & rarius multo facimus
& certe occultius. In phanatanateo autem ⁊socrates
ea studiose consectatum fatetur: non enim aduidi¬
ciorum caertamen: sed ad uoluptatem aurium scripse¬
rat. haec tractasse trasimachum: calchedonium pͥmũ
& leontinum ferunt gorgiam. Theodorum inde byrã¬
tium: multosq alios: quos logododolos appellat ĩ phe¬
dro socrates: Quoꝵ sans arguta multa : sed ut modo
primũꝙ nascenna minuta: & uersiculoꝵ similia q̃¬
dam minimeꝙ depicta. Quo magis sunt herodoruis
thuchidides mirabiles: quoꝵ aetas cum in eoꝵ tem¬
pora quos nominaui incidiss&. longissime tamen ip̃i

Expanded text:
ceduntur, de industriaque non ex insidiis sed aceduntur, de industriaque non ex insidiis sed aperte ac palam elaboratur, ut verba verbis quasi demensa et paria respondeant, ut crebro conferantur pugnantia comparenturque contraria et ut pariter extrema terminentur eundemque referant in cadendo sonum; quae in veritate causarum et rarius multo facimus et certe occultius. In Panathenaico autem Isocrates ea se studiose consectatum fatetur; non enim ad iudiciorum certamen, sed ad voluptatem aurium scripserat. haec tractasse Thrasymachum Calchedonium primum et Leontinum ferunt Gorgiam, Theodorum inde Byzantium multosque alios, quos logodaida/lous appellat in Phaedro Socrates; quorum satis arguta multa, sed ut modo primumque nascentia minuta et versiculorum similia quaedam nimiumque depicta. Quo magis sunt Herodotus Thucydidesque mirabiles; quorum aetas cum in eorum tempora quos nominavi incidisset, longissime tamen ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
non sum ab hoc conani impulsus: existimauiq in omĩ¬
bus rebus esse aliquid optimum & silater&: idꝙ ab
eo posse qui eius rei gnarus ess&: iudicari. Sed qm̃ pla
sunt oranonum gna̾ eaq diuersa: neq ĩunam fõmã
cadunt omnia. Paudationum: scriptionum: & histoi¬
arum & talium suasionum: qualem isocra tes fecit pa¬
negiricum multiq alii qui sunt nominati sopbistae:
reliquaꝵq reꝵ formam quae absunt a forensi cõten¬
tione eiusq tonus generis: qđ graece epedicticõ nomi
nominatur: qua quasi ad inspiciendum delectanoĩs
causa comꝑatum est: non complectar hoc tempore : nõ
quo neglenda sit: est enim illa quasi nutrix euis ora¬
toris quem ĩ formare uolumus: & de quo molimur
aliquid exquisitius dice᷑. Abbac & uerboꝵ copia alit᷑
& eoꝵ constructio & numerus liberiore quadam
fruitur licentia. Detur & uenia concinnitati sentẽtiaꝵ:
& arguti: certiꝙ & circũ scripti uerboꝵ ambitus con¬

Expanded text:
non sum ab hoc conatu repulsus existimavique in omninon sum ab hoc conatu repulsus existimavique in omnibus rebus esse aliquid optimum, etiam si lateret, idque ab eo posse qui eius rei gnarus esset iudicari. sed quoniam plura sunt orationum genera eaque diversa neque in unam formam cadunt omnia, laudationum scriptionum et historiarum et talium suasionum, qualem Isocrates fecit Panegyricum multique alii qui sunt nominati sophistae, reliquarumque scriptionum rerum formam, quae absunt a forensi contentione eiusque totius generis quod Graece epideiktiko\n nominatur, quia quasi ad inspiciendum delectationis causa comparatum est, non complectar hoc tempore; non quo neglegenda sit; est enim illa quasi nutrix eius oratoris quem informare volumus et de quo molimur aliquid exquisitius dicere. ab hac et verborum copia alitur et eorum constructio et numerus liberiore quadam fruitur licentia. datur etiam venia concinnitati sententiarum et arguti certique et circumscripti verborum ambitus con
Abbreviated transcription (Latin):
duxissem. Sed testificor me a te rogatum & recusandũ
hoc scribe̾ ansum. Uolo enim mibi tecum comune esse
crimen: ut si sustine᷑ tantam quaestionem non potuero.⁊̃¬
iusti oneris impositi tua culꝑa sit: mea reccepti. In quo
tamen iudicum nostri errorem laus tibĩ dat muneris
compensabit. Sed in omni re difficilimum ẽ formam
quod caracter graece dicitur: expone᷑ optimi: qđ aliua
aliis iudetur optimum. Emnio delector ait quis piam:
qđ non discedit a comuni more uerboꝵ. Paccuiuo in¬
quit alius. omẽs apud hunc ornati: elaboratiꝙ sunt
uersus: Multa apud alterum negligennus. Fac alium
accio. Uaria enim sunt iudicia ut ĩ graecis: nec facilis
explicatio: quae forma maxime excellat. in picturis
alias horrida. ĩculta: abita. & opaca. contra alius
nitida: leta: collustrata delectat. Quid est quo ꝑse̾p¬
tum aliquodiaut formulam exprimas: cum ĩ suõ qđꝙ
gene praest&: & genera plura sint: hac ego religione

Expanded text:
duxissem—, sed testificor me a te roga- tum et recusantem duxissem—, sed testificor me a te roga- tum et recusantem haec scribere esse ausum. Volo enim mihi tecum commune esse crimen, ut, si sustinere tantam quaestionem non potuero, iniusti oneris impositi tua culpa sit, mea recepti; in quo tamen iudici nostri errorem laus tibi dati muneris compensabit. sed in omni re difficillimum est formam, qui xarakth\r Graece dicitur, exponere optimi, quod aliud aliis videtur optimum. Ennio delector, ait quispiam, quod non discedit a communi more verborum; Pacuvio, inquit alius: omnes apud hunc ornati elaboratique sunt versus, multo apud alterum neglegentius; fac alium Accio; varia enim sunt iudicia, ut in Graecis, nec facilis explicatio quae forma maxime excellat. In picturis alios horrida inculta, abdita et opaca, contra alios nitida laeta conlustrata delectant. Quid est quo praescriptum aliquod aut formulam exprimas, cum in suo quidque genere praestet et genera plum sint? hac ego religione
Abbreviated transcription (Latin):
pares prudennae cõuinguntur: Quid enim tam distans
ꝗͣ a seueritate comitas: Quis tamen unꝗͣ te aut sanctior
esthabitus aut dulcior: Quid tam difficile ꝗͣ ĩ pluriõꝵ
controuersiis duudicandis ab omnibus diligi: Consequaeris ta¬
men. ut cos ipsos quos contra statuas. ae quos platatosq dimit¬
tas. Itaꝙ efficis. ut cum grati.e causa. nalfacias: omnia tam̃
sint grata. quae facis. Ergo omnibus terris una. gallia comiñ
non ard& incendio in qua frueris ipse te: cum ĩ italiae lucẽ
cognosceris. uersarisq ĩ optimoꝵ cuiium uel flore uel roboe.
am ꝗͣtum illud est qđ ĩmaximis occupati onibus nunꝗͣ in¬
terimitis studia. doctrine Semꝑaut ipse scribis aliquid.
aut me uocas ad scribendum. Itaꝙ hoc sum aggressus sta¬
um catone absoluto. quem ipsum nunꝗͣ attigissem tem¬
pora timens inimica uirtuti: nisi ubi hortanti: & illius
memoriam mihi caram excitanti: non parere nefas esse

Expanded text:
pares prudentia coniunguntur. quid enim tam distans pares prudentia coniunguntur. quid enim tam distans quam a severitate comitas? quis tamen umquam te aut sanctior est habitus aut dulcior? quid tam difficile quam in plurimorum controversiis diiudicandis ab omnibus diligi? consequeris tamen ut eos ipsos quos contra statuas aequos placatosque dimittas. Itaque efficis ut, cum gratiae causa nihil facias, omnia tamen sint grata quae facis. Ergo omnibus ex terris una Gallia communi non ardet incendio; in qua frueris ipset te, cum in Italiae luce cognosceris versarisque in optimorum civium vel flore vel robore. Iam quantum illud est, quod in maximis occupationibus numquam intermittis studia doctrinae, semper aut ipse scribis aliquid aut me vocas ad scribendum! itaque hoc sum adgressus statim Catone absoluto—quem ipsum numquam attigissem tempora timens inimica virtuti, nisi tibi hortanti et illius memoriam mihi caram excitanti non parere nefas esse
Abbreviated transcription (Latin):
Uec uoͣ si historiam non scripsiss&: nomen eius extar&: cũ
praesertim fuiss& honoratus & nobilis. huius tamen nemo
neꝙ uerboꝵ neꝙ sententiaꝵ grauitatem imitantur. Sed cũ
utilia quaedam & hi antea loquuti sunt. quae uel sine.
magistro face potuerunt: germanos se putant esse thuchi¬
didas. Nactus sum & qui xenophontis similem esse cu
per&: cuius sermo est ille quidem melle dulcior. sed a fo¬
rensi strepitu remorissimus. Referamus igitur nos ad eum
quem uolumus in choandum. & eadem aeloquentia in for¬
mandum quam ĩ nullo cognouit antonius. Magnum o¬
pus omnino & arduum brute conamur. Sed nihil difficile
amanti puto. Amo autem. & semꝑ amaui ingraum studia.¬
& mores tuos incendiosior porro quotidie magis. non de¬
siderio solum quo quidem conficior congressus nr̃os: cõsue¬
tudinem uictus. doctissimos sermones requirens mos. sed &¬
admirabili fama uirtutum in credibilium. quae spẽ dis¬

Expanded text:
nec vero, si historiam non scripsisset, nomen eius exstaret, cum nec vero, si historiam non scripsisset, nomen eius exstaret, cum praesertim fuisset honoratus et nobilis. Huius tamen nemo neque verborum neque sententiarum gravitatem imitatur, sed cum mutila quaedam et hiantia locuti sunt, quae vel sine magistro facere potuerunt, germanos se putant esse Thucydidas. Nactus sum etiam qui Xenophontis similem esse se cuperet, cuius sermo est ille quidem melle dulcior, sed a forensi strepitu remotissimus. referamus nos igitur ad eum quem volumus incohandum et ea demum eloquentia informandum quam in nullo cognovit Antonius. magnum opus omnino et arduum, Brute, conamur; sed nihil difficile amanti puto. Amo autem et semper amavi ingenium studia mores tuos. Incendor porro cotidie magis non desiderio solum, quo quidem conficior, congressus nostros, consuetudinem victus, doctissimos sermones requirens tuos, sed etiam incredibili fama virtutum admirabilium, quae specie dis
Abbreviated transcription (Latin):
quocdam impitorum & ĩauditum genus: Nam qui lysiã
sequuntur: causidicum quendam sequuntur: non illum
quidem amplum atq grandem: subtilem & elegantem
tamen: nec qui in forensibus causis possit preclare consistere.
Thuchidides autem res gestas & belła narrat & prelia. gra¬
uiter sane & ꝓbe. Sed nihil ab eo transferri potest ad foren¬
semusum & publicum. Ipse illae conciones ita multas
habent obscuras abditasq sentennas: uix ut intelligantur.
quod est in oratione ciuili uitium uel maximum. Quae
est autem in hominibus tanta puersitas: ut ĩuentis frugib
glande uescantur : An uictus hominum atheniensium be¬
neficio excoli potuit: oratio non potuit: Quis porro un¬
ꝗͦ graecoꝵ rhetoꝵ a thuchidide quicꝗͣ duxit: Atlandatꝰ
est ab omnibus fateor. Sedita ut reꝵ explicator prudes.
seuerus: grauis. non ut ĩ uidicus uersare causas. sed ut in
historus bella narrare. Itaꝙ nunꝗͣ est numeranis orator.

Expanded text:
quoddam imperitorum et inauditum genus. Nam qui Lysiam quoddam imperitorum et inauditum genus. Nam qui Lysiam sequuntur, causidicum quendam sequuntur non ilium quidem amplum atque grandem, subtilem et elegantem tamen et qui in forensibus causis possit praeclare consistere. Thucydides autem res gestas et bella narrat et proelia, graviter sane et probe, sed nihil ab eo transferri potest ad forensem usum et publicum. Ipsae illae contiones ita multas habent obscuras abditasque sententias vix ut intellegantur; quod est in oratione civili vitium vel maximum. quae est autem in hominibus tanta perversitas, ut inventis frugibus glande vescantur? an victus hominum Atheniensium beneficio excoli potuit, oratio non potuit? quis porro umquam Graecorum rhetorum a Thucydide quicquam duxit? 'at laudatus est ab omnibus.' fateor; sed ita ut rerum explicator prudens severus gravis; non ut in iudiciis versaret causas, sed ut in historiis bella narraret; itaque numquam est numeratus orator,
Abbreviated transcription (Latin):
se accomodant: i sunt existimandi athice dice. Qͦ ⁊
gna plura sunt: ii unum mozo quale sit sus picantur.
utant enim qui horride inculteq dicant modo idele¬
ganter enucleateq faciat / eum solum athice dicere.
Errant qđ solum: qđ athice non falluntur. Istoꝵ enĩ
iudicio si solum illud est athicum ne ꝑieles quidem
dixit athice. cui primae sine controuersia deferebantur. Q
si tenui gene̾ uterentur: nunꝗͣ ab aristophane pocta fulge¬
re. tonare: ꝑmiscere graeciam dictus ess&. Dicat igitura thi¬
ce uenustissimus ille scriptor. ac politissimus lysias. Quis
enim id possit negare: dum intelligamus hoc esse athicum
in lysia : non qđ tenuis sit atq ĩornatus: sed qđ nihil babeat
in solens aut ineptum: Ornate uoͣ & grauiter & copiose dicẽ.
aut athicoꝵ sit. aut ne sit: Eschines neue de mosthenes athi¬
cus. Ecce autem aliqui se thucydidios esse: ꝓfitentur. nouũ

Expanded text:
qui se accommodant, ei sunt existimandi Attice dicere. Quorum qui se accommodant, ei sunt existimandi Attice dicere. Quorum genera plura sunt; hi unum modo quale sit suspicantur. Putant enim qui horride inculteque dicat, modo id eleganter enucleateque faciat, eum solum Attice dicere. Errant, quod solum; quod Attice, non falluntur. istorum enim iudicio, si solum illud est Atticum, ne Pericles quidem dixit Attice, cui primae sine controversia deferebantur; qui si tenui genere uteretur, numquam ab Aristophane poeta fulgere tonare permiscere Graeciam dictus esset. Dicat igitur Attice venustissimus ille scriptor ac politissimus Lysias—quis enim id possit negare?—, dum intellegamus hoc esse Atticum in Lysia, non quod tenuis sit atque inornatus, sed quod non nihil habeat insolens aut ineptum; ornate vero et graviter et copiose dicere aut Atticorum sit aut ne sit Aeschines neve Demosthenes Atticus. ecce autem aliqui se Thucydidios esse profitentur: novum
Abbreviated transcription (Latin):
optima: submissuis a primo: deindedum delegib
dis putat: praessius. post sensim ĩcendens uidices: ut
uidit ardentes: ĩreliquis exultauit audacius. Attam̃
ihoc ipso diligenter exanimante uerborum omnium
pondera: repraehendit eschines quaedam & exagitat.
illudensq dura: odiosa ĩ tollerabilia esse dicit. Q n &̃
quaerit ab ip̃o: cum quidem eum belluam appell&: utꝵ
illa uerba an portenta sint. ut eschini ne demosthe¬
nes quidem uideanir athice diceͣ. Facile est enim uẽ¬
bum aliquando ardens ut ita dicam notare: idq re¬
stinctisiam animoꝵ ĩcendiis irrice. ltaq se purgans
iocatur demosthenes. Negat ĩ eo positas essẽ fortunas
Quonam igitur modo audiretur mẏsius aut phryxt
athenis: cum & demosthenes exagitetur ut putilus:
Gũ uo inclinata ululantiq uoce more asiatcõ cane coe¬
piss&&: quis eum ferr&: Aut potius. quis non auferri
uiber& : Ad athicoꝵ igitur aut res teretes & religiosas

Expanded text:
optima summissius a primo, deinde, dum de legibus optima summissius a primo, deinde, dum de legibus disputat, pressius, post sensim incendens iudices, ut vidit ardentis, in reliquis exsultavit audacius. Ac tamen in hoc ipso diligenter examinante verborum omnium pondera reprehendit Aeschines quaedam et exagitat inludensque dura odiosa intolerabilia esse dicit; quin etiam quaerit ab ipso, cum quidem eum beluam appellat, utrum illa verba an portenta sint; ut Aeschini ne Demosthenes quidem videatur Attice dicere. facile est enim verbum aliquod ardens, ut ita dicam, notare idque restinctis iam animorum incendiis inridere. Itaque se purgans iocatur Demosthenes: negat in eo positas esse fortunas Quonam igitur modo audiretur Mysus aut Phryx Athenis, cum etiam Demosthenes exagitetur ut putidus? cum vero inclinata ululantique voce more Asiatico canere coepisset, quis eum ferret aut potius quis non iuberet auferri? ad Atticorum igitur auris teretes et religiosas
Abbreviated transcription (Latin):
imitari. Sedtamen eos studio optimo: uidicio minus
firmo p̃ditos. docere quae sit ꝓpriã laus athicoꝵ: nõ
alienum puto. Semꝑ oratoꝵ aeloquenie moderatͥx
fuit auditoꝵ prudenna. Omnis enim qui ꝓbari uo¬
lunt uoluntatem eoꝵ qui audint ĩtuennur: ad eãꝙ
& adeoꝵ arbitrium & nunim totos se fingunt &
accomodant. Itaq caria & frygia & mysiã qđ mi¬
nime polite minimeq elegantes sunt: asciuerunt
aptum suis auribus optimum quecicam & tanqͣ adi¬
pale dictionis genus: qđ corum incini nõ ita lato in¬
teriecto mari rhodii nunꝗͣ ꝓbaueriĩt. E racia autẽ
multo minis: a thenienses uo fundiuis repudiauerũt:
Quorũ semꝑfuit prudens sincerũq iudicium: nihil ut
possent nisi ĩ corrupium audire: & elegans eoꝵ religio¬
nĩ cum seruire orator: nullum uerbum ĩsolens: nullũ
odiosum pone᷑ audebat. Itaq hic quem p̃stitisse di¬
ximus caeteris: in illa ꝓ cthesiphonte oratione longe

Expanded text:
imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus firmo praeditos docere quae sit propria laus Atticorum non alienum puto. semper oratorum eloquentiae moderatrix fuit auditorum prudentia. Omnes enim qui probari volunt voluntatem eorum qui audiunt intuentur ad eamque et ad eorum arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant. itaque Caria et Phrygia et Mysia, quod minime politae minimeque elegantes sunt, asciverunt aptum suis auribus opimum quoddam et tamquam adipatae dictionis genus, quod eorum vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt Graecia autem multo minus , Athenienses vero funditus repudiaverunt; quorum semper fuit prudens sincerumque iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire et elegans. Eorum religioni cum serviret orator, nullum verbum insolens, nullum odiosum ponere audebat. itaque hic, quem praestitisse diximus ceteris, in illa pro Ctesiphonte oratione longe
Abbreviated transcription (Latin):
ornate & grauiter: idelem uersute & subtiliter dicerẽt.
Atq utinam in latinis talis oratoris simula chrum reꝑire
possemus. Ess& egregium non quaerere externa. do¬
mesticis esse contentos. Sed ego idem qui illo sermone
nostro qui est expositus in bruto: multum tribuerim
latinis: uelut ortarer alios: uel qđ amarem meos: re¬
cordor longe omnibus unum ante ferre demosthenẽ.
quẽ uim accomodare ad eam quam sentiam eloquẽ¬
tiam: non ad eam quam ĩ aliquo ipse cognouerim.
Hoc nec grauior extitit quisꝗͣ. nẽc calłidior. nec tempe¬
ratior. Itaq nobis monendi sunt ĩ quoꝵ sermo im¬
pitus increbuit: qui aut dici se desiderant athicos.
aut ip̃i athice uolunt dice᷑: ut mirentur huc maxͦi
quo athenas quidem ipsas magis credo fuisse athicis.
Quid enim sit athicum discant: aeloquennamq ipsi¬
us uiribus non imbecillitate sua metiantur. Nec
enim tantum ꝗsꝙ laudat: quantum se posse sperat

Expanded text:
ornate et graviter, idem versute et subtiliter dicerent. ornate et graviter, idem versute et subtiliter dicerent. Atque utinam in Latinis talis oratoris simulacrum reperire possemus! esset egregium non quaerere externa, domesticis esse contentos. sed ego idem, qui in illo sermone nostro qui est expositus in Bruto multum tribuerim Latinis, vel ut hortarer alios vel quod amarem meos, recordor longe omnibus unum me anteferre Demosthenem, quem velim accommodare ad eam quam sentiam eloquentiam, non ad eam quam in aliquo ipse cognoverim. Hoc nec gravior exstitit quisquam nec callidior nec temperatior. Itaque nobis monendi sunt ei quorum sermo imperitus increbruit, qui aut dici se desiderant Atticos aut ipsi Attice volunt dicere, ut mirentur hunc maxime, quo ne Athenas quidem ipsas magis credo fuisse Atticas; quid enim sit Atticum discant eloquentiamque ipsius viribus, non imbecillitate sua metiantur. nunc enim tantum quisque laudat quantum se posse sperat
Abbreviated transcription (Latin):
nia docentes: & dilucidiora non ampliora facientes: subtili
quadam & praessa oratione limata. In eodẽq gene᷑ alii calidi
sed impoliti: & ĩ consulto rudium similes & impitoꝵ Alii ĩ
eadem ieiunitate concinniores.: idest faceti. florentes & et
leniter ornati. Est autem quidam interiectus inter mecdi¬
us & quasi temꝑandus: nec acumine posteioꝵ. nec fulmi¬
ne utens suꝑiorum: uicinus amborum ĩ neutro excellens:
utriusq ꝑticeps. uel utriusq siueꝵ quaerimus potuis exꝑs.
Isꝙ uno tenore ut aiunt in dicendo fluit. nihil afferens p̃¬
ter facultatem & aequalitatem: aut addit aliquos. ut in
corona thoros. omnemq orationem ornamentis modicis :¬
uerboꝵ ue sententiaꝵꝙ distinguit. hoꝵ singuloꝵ generum
qui cũꝙ uim singulis consequuti sunt: magnum ĩ oratorib
nomen habuerunt. Sed quaerendum est satisne i& quod
uolumus esfecerint. Uidemus enim fuisse quosdam qui iddẽ

Expanded text:
nia docentes et dilucidiora, non ampliora facientes, subtili nia docentes et dilucidiora, non ampliora facientes, subtili quadam et pressa oratione limati; in eodemque genere alii callidi, sed impoliti et consulto rudium similes et imperitorum, alii in eadem ieiunitate concinniores, id est faceti, florentes etiam et leviter ornati. est autem quidam interiectus inter hos medius et quasi temperatus nec acumine posteriorum nec fulmine utens superiorum, vicinus amborum, in neutro excellens, utriusque particeps vel utriusque, si verum quaerimus, potius expers; isque uno tenore, ut aiunt, in dicendo fluit nihil adferens praeter facilitatem et aequabilitatem aut addit aliquos ut in corona toros omnemque orationem ornamentis modicis verborum sententiarumque distinguit. horum singulorum generum quicumque vim in singulis consecuti sunt, magnum in oratoribus nomen habuerunt. Sed quaerendum est satisne id quod volumus effecerint. videmus enim fuisse quosdam qui idem
Abbreviated transcription (Latin):
siderans: neminem plane qui recte appellari aeloquens pos¬
s& uidebat. Qđ si ille nec se: nec.ł. crassum aeloquentẽ
putauit. habuit ꝓfecto com praehensam animo quandam
formam aeloquentiae: cui qm̃ nihil deerat. eos quibus ali¬
quid aut plura deerant: in eam formam non poterat ĩdu¬
dere. In uestigemus hunc igitur brute si possumus: quem
nunꝗͣ uidit antonius: aut qui omnino nullus unꝗͣ fuit.
Quem si imitari atq atq ex prime᷑ non possumus: qđ idera il¬
le uix deo concessum esse dicebat. at qualis esse debeat po¬
terimus fortasse dice᷑. TRIA sunt omnino gna dicendi: ꝗb:
in singulis quidam floruerunt. ꝑ eque autem id quod uo¬
lumus ꝑ pauci in omnibus. Nam & grandiloqui utita di¬
cam fuerunt: cum ampla. & sententiaꝵ grauitate: & maie¬
state uerborum uehementes: uarii. copiosi. graues. ad ꝑmouẽ¬
dos & cõuertendos animos instructi & parati. qđ ipsum alu

Expanded text:
siderans neminem plane qui recte appellari eloquens possiderans neminem plane qui recte appellari eloquens posset videbat; quod si ille nec se nec L. Crassum eloquentem putavit, habuit profecto comprehensam animo quandam formam eloquentiae, cui quoniam nihil deerat, eos quibus aliquid aut plura deerant in eam formam non poterat includere. Investigemus hunc igitur, Brute, si possumus, quem numquam vidit Antonius aut qui omnino nullus umquam fuit; quem si imitari atque exprimere non possumus, quod idem ille vix deo concessum esse dicebat, at qualis esse debeat poterimus fortasse dicere. tria sunt omnino genera dicendi, quibus in singulis quidam floruerunt, peraeque autem, id quod volumus, perpauci in omnibus. Nam et grandiloqui, ut ita dicam, fuerunt cum ampla et sententiarum gravitate et maiestate verborum, vehementes varii, copiosi graves, ad permovendos et convertendos animos instructi et parati—quod ipsum alii
Abbreviated transcription (Latin):
Neo censere consequentia: repugnantia uidere ambigua di¬
stingue̾. Quid dicam de nauia rerũ : cuius cognitio magnã
oranonis suppeditat copiam: De uita: de officus : de uirtuit :
ut intelligi posse: Ad has tot tantasq res adhibenda. sũt õna¬
menta ĩnumerabilia: quae sola. tum quidem tradeban tur
ab iis qui dicendi numerabantur magistri. Quo fit: ut ue¬
ram illam & absolutam aeloquentiam nemo consequatur.
alia. intelligendi. alia dicendi disciplina est. & ab aliis reꝵ
ab aliis uerboꝵ doctrina quaeritur. Itaq.M. antonius. cui
uel primas aeloquentiae prũm nostroꝵ tribuebat aetas. uir
natura. ꝑacunis & prudens: in eo libro quem unum reli¬
quit: disertos ait se uidisse multos: aeloquentem omnino
neminem. In sidebat uidelic& ĩ eius mente species aeloq̃n¬
tiae quam cernebat animo: re ipsa non uidebat. Uir aut̃
acerrimo ĩgenio  sie enim fuit multa & inse & ĩ alus de¬

Expanded text:
neque cernere consequentia, repugnantia videre, ambigua dineque cernere consequentia, repugnantia videre, ambigua distinguere. Quid dicam de natura rerum, cuius cognitio magnam orationi suppeditat copiam, de vita, de officiis, de virtute, dut intellegi. potest? ad has tot tantasque res adhibenda sunt ornamenta innumerabilia; quae sola tum quidem tradebantur ab eis qui dicendi numerabantur magistri; quo fit ut veram illam et absolutam eloquentiam nemo consequatur, quod alia intellegendi alia dicendi disciplina est et ab aliis rerum ab aliis verborum doctrina quaeritur. itaque M. Antonius, cui vel primas eloquentiae patrum nostrorum tribuebat aetas, vir natura peracutus et prudens, in eo libro quem unum reliquit disertos ait se vidisse multos, eloquentem omnino neminem. Insidebat videlicet in eius mente species eloquentiae, quam cernebat animo, re ipsa non videbat. Vir autem acerrimo ingenio—sic enim fuit—multa et in se et in aliis de
Abbreviated transcription (Latin):
uidicum repraehensionem ꝑtimuit. Ita & doctis aeloquẽ¬
tia popularis: & diserns elegans doctrina defuit. Posi¬
tum sit igitur ĩ primis quod post magis intelligetur. si¬
ne phia non posse effici quem quaerimus aloquentem:
Uon ut in ea tamen omnia sint sed ut sic adiuu&: ut
palestra histrionem. Parua enim magnis saepe rectissi¬
me conferuntur. Nam nec latius atꝙ coprosius de ma¬
&̃ in phedro platonis hoc ꝑiclem praestitisse caeteris dicat
oratoribus socrates. qđ is anaxagore phisici fuerit audi¬
tor. A quo cens& cum cum alia praeclara quaedam & ma¬
gnifica didiciss&. uberem & fecundum fusse. gnarũq
animoꝵ ꝑtes pellerentur: Qđ iddem de demosthene existi¬
mari potest. cuius exemplis in telligi lic&. ꝗͣ frequens fuerit:
cuiusq rei cerne᷑: neq eam definiendo explicare: nec tribuere
ĩ partes possumus. nec iudicare quae uera: quae falsa sint.

Expanded text:
iudicium reprehensionemque pertimuit: ita et doctis eloqueniudicium reprehensionemque pertimuit: ita et doctis eloquentia popularis et disertis elegans doctrina defuit. positum sit igitur in primis, quod post magis intellegetur, sine philosophia non posse effici quem quaerimus eloquentem, non ut in ea tamen omnia sint, sed ut sic adiuvet ut palaestra histrionem; parva enim magnis saepe rectissime conferuntur. Nam nec latius atque copiosius de ma;— si quidem etiam in Phaedro Platonis hoc Periclem praestitisse ceteris dicit oratoribus Socrates, quod is Anaxagorae physici fuerit auditor; a quo censet eum, cum alia praeclara quaedam et magnifica didicisse tum uberem et fecundum fuisse gnarumque, s quaeque animorum partes pellerentur; quod idem de Demosthene existimari potest, cuius ex epistulis intellegi licet quam frequens fuerit cuiusque rei cernere neque eam definiendo explicare nec tribuere in partis possumus nec iudicare quae vera quae falsa sint
Abbreviated transcription (Latin):
repetita uideatur: aut repraebendent: qđ inusitatas ui¬
as ĩdagemus: tritas relinquamus. Ego autẽ & me sa¬
pe noua iuderi dice intelligo cum ꝑuetera dicam: sed ĩ¬
audita plerisq: & fateor me oratõrem: si modo sim: a
ut &̃ quicunq sim non ex thetoꝵ. officinis: sed ex a¬
chademiae spatis extinsse. Illa enim sunt curricula
multiplicium uarioꝵꝙ sermonum: ĩ quibus platonis
primum sunt ĩpraessa uestigia. Sed & huius & alioꝵ
philos ophoꝵ disputationibus: & exagitatus maxime
orator est & adiuius. Omnis enim ubertas & quasi sil¬
ua dicendi ducta ab illis est: nec saus tamen instructa
ad forenses cansas. quas ut illi ipsi dice᷑ solebant: agre¬
stioribus musis reliquaerunt. Sic aeloquentia haec forẽsis
spraeta ã philosophis & repudiata: multis quidem illa
adiumentis magnisq caruit: sed tamen ornata. uerbis
atꝙ sententiis iactationem habuit ĩ populo: nec paucoꝵ

Expanded text:
repetita videatur—aut reprehendent, quod inusi- tatas virepetita videatur—aut reprehendent, quod inusi- tatas vias indagemus, tritas relinquamus. ego autem et me saepe nova videri dicere intellego, cum pervetera dicam sed inaudita plerisque, et fateor me oratorem, si modo sim aut etiam quicumque sim, non ex rhetorum officinis sed ex Academiae spatiis exstitisse; illa enim sunt curricula multiplicium variorumque sermonum, in quibus Platonis primum sunt impressa vestigia. Sed et huius et aliorum philosophorum disputationibus et exagitatus maxime orator est et adiutus; omnis enim ubertas et quasi silva dicendi ducta ab illis est nec satis tamen instructa ad forensis causas, quas, ut illi ipsi dicere solebant, agrestioribus Musis reliquerunt. sic eloquentia haec forensis spreta a philosophis et repudiata multis quidem illa adiumentis magnisque caruit, sed tamen ornata verbis atque sententiis iactationem habuit in populo nec paucorum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfectum & excellens: cuius ad cogitatam speciem imitã¬
co referuntur ea quae sub oculos ipsa non cadunt: sic ꝑ¬
fectae aesoquentiae spẽm animo uidemiis. effigiẽs auribus
quaerimus. has reꝵ formas appellat ideas ille non ĩtelli¬
gendi solum sed &̃ dicendi grauissimus auctor & magi¬
ster plato: easq gigni negat: & aut semꝑ esse: ac ratione
& intelligentia contineri: caetera nasci. concidere: fluere.
labi. nec diutius esse uno & eodem stani. Quicquid est
igitur de quo ratione & uia disputetur. id est ad ultimã
sui gnãs formam speciem ꝙ redigendum. Ac uideo hanc pͥ¬
mam ĩgressionem mea non ex oratoris disputanonibus
ductam: sed e media ph̃ia repetitam: & eam quidem
cum antiquam tum suboscuram: aut repraebensionis ali¬
quid. aut certe admirationis habituram. Nam aut ⁊¬
mirabuntur quid hac ꝑtineant ad ea quae quaerimus¬
quibus sansfaci& res ipsa cognita: ut nõ sine causa. alte

Expanded text:
perfectum et excellens, cuius ad cogitatam speciem imitanperfectum et excellens, cuius ad cogitatam speciem imitando referuntur eaque sub oculos ipsa non cadit, sic perfectae eloquentiae speciem animo videmus, effigiem auribus quaerimus. has rerum formas appellat ide/as ille non intellegendi solum sed etiam dicendi gravissimus auctor et magister Plato, easque gigni negat et ait semper esse ac ratione et intellegentia contineri; cetera nasci occidere fluere labi nec diutius esse uno et eodem statu. Quicquid est igitur de quo ratione et via disputetur, id est ad ultimam sui generis formam speciemque redigendum. ac video hanc primam ingressionem meam non ex oratoriis disputationibus ductam sed e media philosophia repetitam, et eam quidem cum antiquam tum subobscuram aut reprehensionis aliquid aut certe admirationis habituram. Nam aut mirabuntur quid haec pertineant ad ea quae quaerimus—quibus satis faciet res ipsa cognita, ut non sine causa alte
Abbreviated transcription (Latin):
quo nihil esse possit praestantius. qđ ĩ perpetuitate dicẽdi
non scepe. atꝙ haud scio an unꝗͣ: ĩ aliqua autẽ ꝑte eluceat
aliquãdo iddem apud alios densius: apud alios fortasse
rarius. Sed ego sic statuo nihil esse ĩullo gne᷑ tam pulchrũ.
quo non pulchrius id sit unde illud: ut ex orealiquo qͣsi
imago exprimatur: qđ neq oculis neꝙ auribus neq ullor
sensu ꝑcipi potest. cogitauione tantum & mente comple¬
ctimur. Itaq & phidiae simulachris quibus nibil ⁊̃ illo
gne̾ ꝑfectius uidemus: & us picturis quas nominaui. co¬
gitare tamen possumus pulchriora. Nec uo ille artifex: cũ
facer& iouis formam aut mineruae: comtem plabatur ali¬
quem e quo similitudinem ducer&: sed ipsius ĩ mente
insidebat species pulchritudinis eximia quaedam: quã
intuens in eaq defixus ad illius similitudinem artem &
manum dirigebat. Ut igitur in formis & figuris est aliꝗd

Expanded text:
quo nihil esse possit praestantius, quod in perpetuitate dicendi quo nihil esse possit praestantius, quod in perpetuitate dicendi non saepe atque haud scio an numquam, in aliqua autem parte eluceat aliquando, idem apud alios densius, apud alios fortasse rarius. sed ego sic statuo, nihil esse in ullo genere tam pulchrum, quo non pulchrius id sit unde illud ut ex ore aliquo quasi imago exprimatur; quod neque oculis neque auribus neque ullo sensu percipi potest, cogitatione tantum et mente complectimur. Itaque et Phidiae simulacris, quibus nihil in illo genere perfectius videmus, et eis picturis quas nominavi cogitare tamen possumus pulchriora; nec vero ille artifex cum faceret Iovis formam aut Minervae, contemplabatur aliquem e quo similitudinem duceret, sed ipsius in mente insidebat species pulchritudinis eximia quaedam, quam intuens in eaque defixus ad illius similitudinem artem et manum dirigebat. vt igitur in formis et figuris est aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
ces quidem se ab artibus suis remouerunt: qui aut
bialysi quem rhodi uidimus. non potuerũt: aut cohe
ueneris pulchritudinem imitari: nec simulachro iouis olỹ¬
pii.aut dory phori statuae. ne deterriti reliqui minus
exꝑti sunt. qđ effice. aut quo ꝓgredi possent. Quoꝵ
tanta multiudo fuit. tanta ĩ suo cuiusꝙͦ gene᷑ laus: ut
cum summa miraremur: inferiora tamen ꝓbaremus.
In oratoribus uo graecis quidem admirabile est. ꝗͣ tum
inter omnes unus excellat. Ac tamen cum ess& demo¬
sthenes. multi oratores magni & clari fuerũt & antea
fuerant. nec postea. defecerunt. Quare non est cur
eorum qui se studio aeloquentiae dediderunt: spes ĩ¬
fringat. ant languescat industria. Nam neq illd̃
ipsum qđ est optimam desperandum est. & ĩ p̃setib
rebus magna sunt ea quae sunt optimis ꝓxima. Atq ego ĩ
summo oratore fingendo talem informabo qualis fortasse ⁊¬
nemo fuit. Non enim quaero quis fuerit. sed quid sit illd̾

Expanded text:
ces quidem se ab artibus suis removerunt, qui aut ces quidem se ab artibus suis removerunt, qui aut Ialysi, quem Rhodi vidimus, non potuerunt aut Coae Veneris pulchritudinem imitari, nec simulacro Iovis Olympii aut doryphori statua deterriti reliqui minus experti sunt quid efficere aut quo progredi possent; quorum tanta multitudo fuit, tanta in suo cuiusque genere laus, ut, cum summa miraremur, inferiora tamen probaremus. in oratoribus vero, Graecis quidem, admirabile est quantum inter omnis unus excellat; ac tamen, cum esset Demosthenes, multi oratores magni et clari fuerunt et antea fuerant nec postea defecerunt. Qua re non est cur eorum qui se studio eloquentiae dediderunt spes infringatur aut languescat industria; nam neque illud ipsum quod est optimum desperandum est et in praestantibus rebus magna sunt ea quae sunt optimis proxima. atque ego in summo oratore fingendo talem informabo qualis fortasse nemo fuit. Non enim quaero quis fuerit, sed quid sit illud,
Abbreviated transcription (Latin):
iudicem. In quo uereor. ne si quod uis effecero eũq
oratorem quem quaeris expraessero: tardem studia
multorũ qui desꝑatione debilitati experiri id nolẽt
quod se assequi posse difficlant. Sed par est omĩs o¬
mnnia exꝑiri. qui res magnas & magnoꝑe ex petendas
concupiuerunt. Qđ si quem aut natura sua aut il¬
la praestantis ingenii uis forte defici&. aut minus ĩ¬
structus erit magnarum artium disciplinis: teneat
tamen cum cursum quem poterit. Prima enim seq̃n¬
tem honestum est ĩ secundis tertusq consiste᷑. An ĩ
poetis non homero soli locus est: ut de graecis loquar.
aut archiloco: aut sophocli: aut pindaro : Sed hoꝵ
uel secundis uel infrasecundos. Nec uo̾ aristotelem ĩ
pħĩa deterruit a scribendo amplitudo platonis. nec
ipse aristo teles admirabili quadam scientia & copia¬
e aeteroꝵ studia restinxit. nec solum ab optimis stu¬
diis excellentes uin deterriti non sunt. sed ne opifi¬

Expanded text:
iudicem. In quo vereor ne, si id quod vis effecero eumque iudicem. In quo vereor ne, si id quod vis effecero eumque oratorem quem quaeris expressero, tardem studia multorum, qui desperatione debilitati experiri id nolent quod se assequi posse diffidant. sed par est omnis omnia experiri, qui res magnas et magno opere expetendas concupiverunt. quod si quem aut natura sua aut illa praestantis ingeni vis forte deficiet aut minus instructus erit magnarum artium disciplinis, teneat tamen eum cursum quem poterit; prima enim sequentem honestum est in secundis tertiisque consistere. Nam in poetis non Homero soli locus est, ut de Graecis loquar, aut Archilocho aut Sophocli aut Pindaro, sed horum vel secundis vel etiam infra secundos; nec vero Aristotelem in philosophia deterruit a scribendo amplitudo Platonis, nec ipse Aristoteles admirabili quadam scientia et copia ceterorum studia restinxit. nec solum ab optimis studiis excellentes viri deterriti non sunt, sed ne opifi
Abbreviated transcription (Latin):
megare tibi sapus iddem rogann: an effi¬
cere id quod rogares. dui multum ꝙ bru¬
te dubitaui. Nam & negare ei quem
uice cuiligerem. cuiq me carissimum esse sentirem: p¬
sertm & iusta. petenn & praeclara cupienti. durumi
ad modum mihi uidebanir. & suscipere tantam rem: ꝗͣ.¬
tam non modo facultate consequi difficile ess&. sed etiã
cogitatione complecti: uix arbitrabar esse eius qui uere:¬
retur repraehensionem doctorum atq prudentium. Qđ
enim est maius qͣ cum tanta sit inter oratores bonos dis¬
similitudo. uidicare quae sit opuima species & quasi
figura dicendi: Quod qm̃ me saepius rogas aggrediã
non tam ꝑficiundi spe ꝗͣ experiundi uoluntate: Ma¬
lo enim cum studio sim obsequunis: desiderari a te
prudennam meam ꝗ si id non fecerim beniuolentiã.
Quaeris igitur. idq iam saepius: quod aeloquentiae genus
maxime ꝓbem: & quale mibi uideatur illud. cui
nibil addi possit. quod ego sũmum & ꝑfectissimum

Expanded text:
negare tibi saepius idem roganti an effinegare tibi saepius idem roganti an efficere id quod rogares diu multumque, Brute, dubitavi. Nam et negare ei quem unice diligerem cuique me carissimum esse sentirem, praesertim et iusta petenti et praeclara cupienti, durum admodum mihi videbatur, et suscipere tantam rem, quantam non modo facultate consequi difficile esset sed etiam cogitatione complecti, vix arbitrabar esse eius qui vereretur reprehensionem doctorum atque prudentium. quid enim est maius quam, cum tanta sit inter oratores bonos dissimilitudo, iudicare quae sit optima species et quasi figura dicendi? quod quoniam me saepius rogas, aggrediar non tam perficiendi spe quam experiendi voluntate; malo enim, cum studio tuo sim obsecutus, desiderari a te prudentiam meam quam, si id non fecerim, benevolentiam. quaeris igitur idque iam saepius quod eloquentiae genus probem maxime et quale mihi videatur illud, quo nihil addi possit, quod ego summum et perfectissimum
Abbreviated transcription (Latin):
cersiuisti ex urbe ea quae comus est semper habi-¬
ta lectrinaetnumerari ĩuulgo patronoꝵ. Nam ꝗ
te exercuit pãmenes uir longe aeloquentissimus
graeciae: quid illa uetus achademia : atq eius heres
aristus hospes & familiais meus. siquidem similes:
maioris partis oratoꝵ. futuri sumus: non ne cẽnim
uix singulis cetatibus binos oratores laudibus consti¬
tisse: Ealba fuit inter tot aequalis unus excellẽs.
cui quẽ admodum accoepimus: & cato cedebat senior.
& qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt. Le¬
pidus postea deinde carbo. nam gracchi ĩ concioni¬
bus multo faciliore & liberiore geneͣ dicendi quoꝵ
tamen ipsoꝵ ad aetatem laus celoquennae ꝑfecta non¬
dum fuit. Antonius crassus .P. & corta. sulpicius. hor¬
tensius. Nihil dico amplius. Tantum dico. si mihi
accidiss&: ut numerarer ĩmultis. si oꝑosa est ac cõ¬
cursatio magis oportunorum:¬
TRUM DIFFICILIUS AUTMAIUS ESS&

Expanded text:
cessivisti ex urbe ea quae domus est semper habicessivisti ex urbe ea quae domus est semper habita doctrinae, numerari in vulgo patronorum. Nam quid te exercuit Pammenes vir longe eloquentissimus Graeciae? quid illa vetus Academia atque eius heres Aristus hospes et familiaris meus, si qui- dem similes maioris partis oratorum futuri sumus? nonne cemimus vix singulis aetatibus binos oratores laudabilis constitisse? Galba fuit inter tot aequalis unus excellens, cui, quem ad modum accepimus, et Cato cedebat senior et qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt, Lepidus postea, deinde Carbo; nam Gracchi in contionibus multo faciliore et liberiore genere dicendi, quorum tamen ipsorum ad aetatem laus eloquentiae perfecta nondum fuit; Antonius Crassus, post Cotta Sulpicius Hortensius. Nihil dico amplius, tantum dico: si mihi accidisset ut numerarer in multis ... si operosa est concursatio magis opportunorumTRVM difficilius aut maius esset
Abbreviated transcription (Latin):
dolor. haec cura solicitat. & hunc mecum socium e¬
uisdem & moris & uidicũ. Tibi fauemus. Te tuar
frui uirtute cupimus. Tibi optamus eam rem publi¬
cam: ĩ qua duo geneꝵ amplissimoꝵ renouare me¬
moriam atꝙ augere possis . Tuum enim foꝵ. Tuũ
erat illud curriculum. Tu illuc ueneras unus: qui
non lingnam modo acuisses exercitatione dicendi.
sed & ipsam aeloquenuam n Iocuplettauisses graui¬
orum artium instrumento u sdem artibus decus t¬
omne uirtutis cum suma aeloquennae laude uinxis¬
ses. ex te duplex nos afficit solicinido: qđ & ipse re
pub careas & illa te: Tu tamen & si cursum ĩ genuĩ
tui brute praemit haec importuna clades ciuitatis: cõ¬
tine te in tuis perennibus studus: & effice id quod
iam ꝓpe molum uel plane potius effeceras: ũt te
eripias ex ea quam ego congessi ĩhunc sermonem ⁊¬
turba patronoꝵ. Nec enim decet te ornatum ubẽ¬
rimis artibrs quas cum domo haurire non posses: ac¬

Expanded text:
olor tangit, haec cura sollicitat et hunc mecum socium eolor tangit, haec cura sollicitat et hunc mecum socium eiusdem et amoris et iudici. Tibi favemus, te tua frui virtute cupimus, tibi optamus eam rem publicam in qua duorum generum am- plissimorum renovare memoriam atque auger possis. Tuum enim forum, tuum erat illud curriculum, tu illuc veneras unus, qui non linguam modo acuisses exercitatione dicendi sed et ipsam eloquentiam locupletavisses graviorum artium instrumento et isdem artibus decus omne virtutis cum summa eloquentiae laude iunxisses. ex te duplex nos afficit sollicitudo, quod et ipse re publica careas et illa te. Tu tamen, etsi cursum ingeni tui, Brute, premit haec impor- tuna clades civitatis, contine te in tuis perennibus studiis et effice id quod iam prope modum vel plane potius effeceras, ut te eripias ex ea quam ego congessi in hunc sermonem turba patronorum. Nec enim decet te ornatum uberrimis artibus, quas cum domo haurire non posses ar
Abbreviated transcription (Latin):
clarissimi oratoris mortem orbae aeloquentiae quasi
tutores relicti sumus: domi teneamus eam septam
liberali custodia. & hos ignotos atq impudentes ꝓcos
repudiemus: tueamurq ut adultam uirginem caste
& armatorũ impetum quantum possumus: ꝓhibea¬
mus. Equidem & si doleo me in intã paulo serius
tanꝗͣ ĩuĩam ingressum priusqͣ confectum iter sit in
hane rei publicae noctem ĩcidisse: tamen ea consola¬
none sustentor: quam tu mihi hrute adhibuisti tu¬
is suanissimis literis: quibus me forti animo esse opõ¬
tere censebas: qđ ea gessissem quae de me &̃ me ta¬
cente ipsa loquerentur. mortuo uiuerẽtꝙ. Quae
si recte ess& saluti rei pub. sin secus interim ipso te¬
stimonium meoꝵ de re publica consilioꝵ darent.
Sed in te in te intuens brute doleo: cuius ĩ adolescẽ¬
tiam ꝑ medias laudes qͣsiqͣdrigis uehementem trãs¬
uersa ĩ currit misera fortuna rei pub hic me tãgi

Expanded text:
clarisimi oratoris mortem orbae eloquentiae quasi clarisimi oratoris mortem orbae eloquentiae quasi tutores relicti sumus, domi teneamus eam saeptam liberal custodia et hos ignotos atque impudentis procos repudiemus tueamurque ut adultam virginem caste et ab amatorum impetu quantum possumus prohibeamus. Equidem etsi doleo me in vitam paulo serius tamquam in viam ingressum, prius quam confectum iter sit, in hanc rei publicae noctem incidisse, tamen ea consolatione sustentor quam tu mihi, Brute, adhibuisti tuis suavissimis litteris, quibus me forti animo esse oportere censebas, quod ea gessissem quae de me etiam me tacente ipsa loquerentur viverentque mortuo; quae, si recte esset, salute rei publicae, sin secus, interitu ipso testimonium meorum de re publica consiliorum darent. . sed in te intuens, Brute, doleo, cuius in adulescentiam per medias laudes quasi quadrigis vehentem transversa incurrit misera fortuna rei publicae. Hic me d
Abbreviated transcription (Latin):
magnum oratorem semꝑ putaui maximeq ꝓhaui pro
messalla dicentem cum tu. affiusti: Sic ferunt in ꝗͥ
idq dederat totidem quot dixit ut auint scripta ora¬
uerbis orationis. Ergo ille a crasso consule & sceuola us¬
ꝙ ad paulum & marcellum cons. floruit. Nos in eodem
cursu fuimus a silla dictatore ad eosdem fere consules.
Sic .Q. hortensu uox extincta fato suo est. nostra publico
Melius quaeso o mire inquit brutus: Sit sane ut uis ĩꝗͣ.
& ud non tam mea causa ꝗͣ tua. Sed fortunatus illius
exitus: qui ea non uidit cum fierent quae ꝓuidit fu¬
tura. Saepe enim in ternos impendentes casus defleui¬
mus. cum belli ciuilis causas ⁊̃ priuatoꝵ cupiditatib
inclusas pacis spem a publico consilio esse exclusam t¬
uideremus. Sed illum uidetur fcelicitas ipsius qua sẽ¬
per est usus ab eis miserus quae consequiite sunt mõ¬
te iũdicanisse. Nos autem brute qm̃ post hortẽsu

Expanded text:
magnum oratorem semper putavi maximeque probavi pro magnum oratorem semper putavi maximeque probavi pro Messalla dicentem, cum tu afuisti. Sic ferunt, inquam, idque declarat totidem quot dixit, ut aiunt, scripta verbis oratio. Ergo ille a Crasso consule et Scaevola usque ad Paullum et Marcellum consules floruit, nos in eodem cursu fuimus a Sulla dictatore ad eosdem fere consules. Sic Q. Hortensi vox exstincta fato suo est, nostra publico. melius, quaeso, ominare, inquit Brutus. Sit sane ut vis, inquam, et id non tam mea causa quam tua; sed fortunatus illius exitus, qui ea non vidit cum fierent quae ro providit futura. Saepe enim inter nos impendentis casus deflevimus, cum belli civilis causas in privatorum cupiditatibus inclusas, pacis spem a publico consilio esse exclusam videremus. Sed illum videtur felicitas ipsius qua semper est usus ab eis miseriis quae consecutae sunt morte vindicavisse. nos autem, Brute, quoniam post Hortensi
Abbreviated transcription (Latin):
philippum: scđ mirabantur adolescentes. multitudo mo¬
uebatur. erat excellens iudicio uulgi. & facile primas
tenebat adolescens. Et si enim genus illud dicendi au¬
ctoritans habehat paꝵ. tamen aptum api esse aetati uide¬
batur. Et certe quod & ingenii quaedam forma lucebat:
& exercitatione ꝑfecta erat uerboꝵ: eratq adstricta cõ¬
praehensio: siñam hominum admirationem exercitabat:
Sed cum iam honores & illa senior auctoitas grauius qđ¬
dam requirer&. remanebat iddem. nec decebat iddem
qđꝙ exercitationem studiũq dimiserat: qđ ĩ eo fuerat
acerrimum. concinnitas illa. crebritasq sententiaꝵ pri¬
stina. manebat: sed ea uestitu illo orationis quo consue¬
rat ornata non erat. hoc tibi ille brute minis fortasse
placuit ꝗͣ placuiss&. si illum flagrantem studio. & flo¬
rentem fa cultate audire potusses: Tum brutus ego uoͣ
inquit & ista quae dicis iudeo qualia sint. & hortẽsiũ

Expanded text:
Philippum—, sed mirabantur adulescentes, multitudo moPhilippum—, sed mirabantur adulescentes, multitudo movebatur. Erat etenebat adolescens. Etsi enim genus illud dicendi auctoritatis habebat parum: tamen aptum esse aetati videbatur. Et certe, quod et ingenii quaedam forma lucebat, et exercitatione perfecta erat, verborumque adstricta comprehensio, summam hominum admirationem concitabat. Sed cum iam honores et illa senior auctoritas gravius quiddam requireret, remanebat idquodque exercitationem studiumque dimiserat, quod in eo fuerat acerrimum, concinnitas illa crebritasque sententiarum pristina manebat, sed ea vestitu illo orationis quo consuerat ornata non erat. Hoc tibi ille, Brute, minus fortasse placuit quam placuisset, si ilium flagrantem studio et florentem facultate audire potuisses. tum Brutus: Ego vero, inquit, et ista quae dicis video qualia sint et Hortensium