comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
unde exeunt. hec mellis fiumina reu̾tiuitur.
ut it̾m fluant. Soni fau in labiis sponsi ⁊
sponse. eructantes ex hoc in illud: ⁊ inuicem
rorantes amoris dulcedinem. Ille desuꝑ irro¬
rat gr̃am: illa dedeorsum actionem gr̃arum.
Ip̾e ihe in aĩa dilecta. roris huiꝰ mellei stillas
genuit. Dulces om̃ino stille rorisaffectiones ile
Siuini amoris: quando sponsa liquefacta tota
distillat a facie eius quem diligit. a facie dei
sui. Ideo quasi fauus distillans labia eiuis. eo
quod uthement᷑ dulcis ẽ. sic affecte menti
suecensio: uł uelox succisio. ꝓp̾t illum dulcem
inexcessum mentis raptum. ⁊ ꝓp̾t̾ citam int̾ru¬
ptionem: fauus distillans labia tua. Purga
cedinem melleam haurire fe reputat. Y saye
labia forcipe ⁊ carbone de altari tacta pur̃gant᷑.
Misit inquit alius manum suam dñs: ⁊ tetigit
os meum. Que sponsa ẽ non carbonem. ñ digitũ
optat: s oris ꝯtactum. Osculetur me inquit: os¬

Expanded text:
unde exeunt haec mellis flumina, revertuntur unde exeunt haec mellis flumina, revertuntur ut iterum fluant. Boni favi in labiis sponsi et sponsae eructantes ex hoc in illud, et invicem rorantes amoris dulcedinem. Ille desuper irrorat gratiam: illa de deorsum actionem gratiarum. Ipse Jesus in anima dilecta roris hujus mellei stillas genuit. Dulces omnino stillae roris, affectiones illae divini amoris, quando sponsa liquefacta tota distillat a facie ejus quem diligit, a facie Dei sui. Ideo quasi favus distillans labia ejus, eo quod vehementer dulcis est sic affectae mentis succensio, sed velox succisio, propter illum dulcem in excessum mentis raptum, et propter citam interruptionem. 4. Favus distillans labia tua. Purgatpse Jesus dulcedinem melleam haurire se reputat. Isaiae labia forcipe et carbone de altari tacta purgantur . Misit, inquit alius, manum suam Dominus, et tetigit os meum . Quae sponsa est, non carbonem, non digitum optat, sed oris contactum. Osculetur me, inquit, os
Abbreviated transcription (Latin):
biis sponse: que quotiens ip̃e ꝑ effluis in ma¬
lum. totiens si ꝯu̾taris. ip̃a tͥ distillat inbonũ.
⁊ p̾bende uenie. uicib non exhauritur. Demq¬
ad instar angłoꝵ di. non insultat. s exultat
suꝑ pecc̃ore penitñtiam agente. Bonum ẽ gͦ
labiis eius auditum p̾be: nam ⁊ dñs p̃cib
eius aurem accommodat: sicq tuum ꝓuo¬
cat ⁊ inuitat affectum. ut ꝓdat ⁊ suum. Lo.¬
quere sponsa quod loqueri: quia audit cũ
desidio dilectus tuus: siue disputantem de
se: siue colloquentem sibi. S ip̃i sponso.
sponsa loquitur: tunc loquitur in loquela
dulcioris labii: ⁊ lingua alt̾a. Tunc cordis
labia. uere mella delectacionis stillant diuine.
Imnio nontam distillant quam fluunt: qm̃
hora illa inmelleas affectiones anima tota ꝯuer¬
titur. Beata uicissitudo. quando de corde spon¬
se quedam fluenta mellis emanant indilectũ.
⁊ abip̃o redundant in sponsam. Ad locum eñĩ

Expanded text:
biis sponsae, quae quoties ipse pereffluis in mabiis sponsae, quae quoties ipse pereffluis in malum, toties, si convertaris, ipsa tibi distillat in bonum, et praebendae veniae vicibus non exhauritur. Denique instar angelorum Dei non insultat, sed exsultat super peccatore poenitentiam agente . Bonum ergo est labiis ejus auditum praebere. Nam et Dominus precibus ejus aurem accommodat, sicque tuum provocat et invitat affectum, ut prodat et suum. Loquere, sponsa, quod loqueris, quia audit cum desiderio dilectus tuus sive disputantem de se, sive colloquentem sibi. Sed cum ipsi Sponso sponsa loquitur, tunc loquitur in loquela dulcioris labii, et lingua altera. Tunc cordis labia vere mella delectationis stillant divinae; imo non tam distillant quam fluunt, quoniam hora illa in melleas affectiones anima tota convertitur. Beata vicissitudo, quando de corde sponsae quaedam fluenta mellis emanant in dilectum, et ab ipso redundant in sponsam. Ad locum enim
Abbreviated transcription (Latin):
do÷ nonenim ddesuo loquitur. s quasi sermones dm̃i. ic¬
circo diffusa ẽ gr̾a in labiis eius Accipite iam ex par.¬
re qualia mella. sacri fauus distillat eloquia. ⁊ unicu¬
iq sicut d̃s duusit uasis cui instilletur mensuam: Re¬
mittit. ꝑmittit. ꝓmittit. premittit. Delicta remutit.
infirma ꝑmutit. eterna ꝑmitit: ⁊ ipsoꝵ pͥmitias qͣs¬
dam premitit. Sap̾iam loquitur inter ꝑfectos. sapi¬
entiam non huiꝰ mundi. s dei sap̃iam inmist̾io abscõ-¬
ditam: ⁊ inter minus spiritalit̾ sap̾ites. nil arbitratur se
fectionem. non cogit: s magis ꝯsolatur pusillammes.
suscipit infirmos. Et si inquietos corripit: correptio
ip̃a dulcedinem sapit mat̾iam. Peccanti ꝯpatitur: ꝯu̾¬
so indulget: nec indulgentiarum numerum. ⁊ quasi
t̾minum quem non tͣnsgrediatur p̾figit: cui p̾cipitur
septiagis septies in die totiens delica ꝯfitenti conart.
Uidle qmñ magni miltirtido diledind nli¬

Expanded text:
do. Non enim de suo loquitur, sed quasi sermones Domini; iddo. Non enim de suo loquitur, sed quasi sermones Domini; idcirco diffusa est gratia in labiis ejus. Accipite jam ex parte qualia mella sacri favus distillat eloquii, et unicuique sicut Deus divisit vasi, cui instilletur, mensuram. Remittit, permittit, promittit, praemittit. Delicta remittit, infirma permittit, aeterna promittit, et ipsorum primitias quasdam praemittit. Sapientiam loquitur inter perfectos, sapientiam quidem non hujus mundi, sed Dei sapientiam in mysterio absconditam, et inter minus spiritualiter sapientes nil arbitratur se erfectionem, non cogit; sed magis consolatur pusillanimes, suscipit infirmos, et, si inquietos corripit, correptio ipsa dulcedinem sapit maternam. Peccanti compatitur, converso indulget, nec indulgentiarum numerum et quasi terminum quem non transgrediatur praefigit, cui praecipitur septuagies septies in die delicta toties confitenti donare . 3. Vide quam magna multitudo dulcedinis in la
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtinuatione aliquanta iam audistis: uulti rͣde eo
continentia commentionis huiꝰ edisseram: Tria caa
laus ita complectitur: dulcedinem. plenitudinem.
partitatem. Dulcedo ꝯsid̾atur ingn̾e: plenitudo
incopia: parcitas in effusione. Qͥd effusionem dio.
Distulatio magis ẽ: quam effusio. fauus enun di¬
stillans labia tua. Quid necesse ẽ in assignandis
singlis imorari : Ip̃i enim scitis. quia fauus ñ n dul¬
cedinem effundit: nec nͥ depleno effundit. ⁊ deple¬
nitudine quidem ip̃a. ñ totam ip̃am. Ideo fauus ñ
esfundens. s distillans: labia tua. E st gͦ in labii
sponse. ⁊ dulcedo sola: ⁊ dulcedo ꝑlena: ⁊dulcedo so¬
bria: Plene quidem possidetur. s ñ płene effundit᷑
sponse de labiis suis hr̃e testimonium: Qmͣ dulcia
inquit faucib meis eloquia tua suꝑmel e fauum
orimeo: Dulcia quidem tunt labia sponses eloquia
enim añi distiiant abeis. Eloquioꝵ dñi ẽ ista dulce¬

Expanded text:
continuatione aliquanta jam audistis, vultis ut et de continuatione aliquanta jam audistis, vultis ut et de continentia commendationis hujus edisseram? Tria quaedam laus ista complectitur, dulcedinem, plenitudinem, parcitatem. Dulcedo consideratur in genere; plenitudo, in copia; parcitas, in effusione. Quid effusionem dico? distillatio magis est quam effusio. Favus enim distillans labia tua. Quid necesse est in assignandis singulis immorari? Ipsi enim scitis quia favus nonnisi dulcedinem effundit, nec nisi de pleno effundit. Et de plenitudine quidem ipsa, non totam ipsam. Ideo favus non effundens, sed distillans labia tua. Est ergo in labiis sponsae et dulcedo sola, et dulcedo plena, et dulcedo sobria. Plene quidem possidetur, sed non plene effunditurtiam ipsius sponsae de labiis suis habere testimonium? Quam dulcia, inquit, faucibus meis eloquia tua! super mel et favum ori meo . Dulcia quidem sunt labia sponsae. Eloquia enim Domini distillant ab eis. Eloquiorum Domini est ista dulce
Abbreviated transcription (Latin):
tum e. Sp̃s diu̾ uuxit me: eu̾głixare pauꝑib miit me.
C in laudib sponse pꝰ agit de unguentis. deinde de dulcedine
labioꝵ eiꝰ: quia ⁊ si dulcia loquitur. non ip̃a ẽ que loquitus
s sp̃c sponsi qui loquitur in ea. Deniq audi. quid ip̃e sponsis
iħc pͥmitiue pollicet᷑ sponse id est apłis: qui pͥmitias apłis ac¬
ni÷ ⁊ adu̾santes reuinc̾e pot̾: ⁊ non adu̾santes allice̾. Et hoc
ip̃m de p̾coniis euis quđ nũc indisputatione u̾titur ad blan¬
dimentum plus spectat. quam ad redargutionis effectum. fa-¬
uis distillans labia tua. fãmiliare quidem ẽ illi ⁊ qrͣ innatum
dilcia logui: siqñ autem increpat dure. ꝑegͥnum illud abea.
⁊ delonge ascitum ñ insitum: nec sic affecta ẽ. s magiᷤᷤ
coacta. Cum dulcia loquitur deꝓpͥis loquitur. cum
uͭ dura. ñ ħt horis eius qualitas. s prauitas audien¬
tium. Ergo de ꝓprio. ⁊ de familiari laudat sponsam.
cum dicit. fauius distulans labiatua. S qiia de

Expanded text:
tus Domini unxit me; evangelizare pauperibus misit me. co in laudibus sponsae, prius agit de unguentis, deinde de dulcedine labiorum ejus; quia etsi dulcia loquitur, non ipsa est quae loquitur, sed Spiritus sponsi qui loquitur in ea. Denique audi quid ipse sponsus Jesus primitivae pollicetur sponsae, id est Apostolis, qui primitias Spiritus acni, et adversantes revincere potest, et non adversantes allicere. Et hoc ipsum de praeconiis ejus: quod nunc in disputatione vertitur, ad blandimentum plus spectat, quam ad redargutionis effectum. Favus distillans labia tua. Familiare quidem est illi, et quasi innatum dulcia loqui. Si quando autem increpat dure, peregrinum illud ab ea, et de longe ascitum, et non insitum, nec sic est affecta, sed magis coacta. Cum dulcia loquitur, de propriis loquitur: cum vero dura, non habet hoc oris ejus qualitas, sed pravitas audientium. Ergo de proprio et de familiari laudat sponsam, cum dicit: Favus distillans labia tua. 2. Sed quia de
Abbreviated transcription (Latin):
enim adiuues eam: habitabit in aquilo ne aĩa
eius. Quis ei consurget aduersus aquilonem
nͥ tuds̃ qui uenis ab austro: Bonum aroma.
ꝓpositum scm̃ ⁊ conscĩa pura: s non fluit illi
qui boni istiꝰ delitiis non fruitur. Ueni bone
sicut torrens in austro. Ip̃a eͥ ortus: esto tu au¬
st̃. Te irrigante erit anima eiꝰ irriguus: ⁊
te flante non deficient eiꝰ aromata. Quiuit

Expanded text:
enim adjuves eam, habitabit in aquilone anima enim adjuves eam, habitabit in aquilone anima ejus. Quis enim consurget adversus aquilonem, nisi tu, Deus, qui venis ab austro? Bonum aroma, propositum sanctum et conscientia pura: sed non fluit illi, qui boni istius deliciis non fruitur. Veni, Jesusicut torrens in austro. Ipsa est hortus, esto tu auster. Te irrigante erit anima ejus sicut hortus irriguus, et te flante non deficient ejus aromata, qui vivis
Abbreviated transcription (Latin):
cicii disciplinaris inuito se ingerit. Ad austrũ
ammus ex uoto se u̾git: ⁊ ecce aquilo adu̾san¬
ti.⁊ inuito. se importune in mergit. Durum
ẽ sustin̾e a facie fregoris huiꝰ. ⁊ fug̾e ñ sube̾ ad
uotum. Laborat animus: ⁊ discipline tedio. ⁊
hꝰ tedii odio. Molesta ẽ utraq affectio: ⁊ non
dulcesc̾e quod elegeris: ⁊ sentire quod oderis.
Molestum utrumꝙ ⁊ ꝓpugnare discipline: ⁊ꝓ
pulsare desidiam. Quomͦ ihu bone tantam
tam du toleras uexationem dilecte tue: Desi-¬
diam in uita patitur: ⁊ quasi uoluntaria in
se sit: puniendo ꝑsequitur. Egerrime tole¬
rat. quod non aduotum inte qui bonum eiꝰ
es solum delitiari ualet. Sibi imputat: quod
suffert in uita. Stimulator abaquilone ueñ
illi : s stiulus iste. ad p̾ces sponsam instigat.
Hoc stimulo castigata. ad supplicationes se con-¬
fert: que se pͥus in amplexu ꝑauerat. Mitiga
sponse tue iħu bone a dieb his malis. Nisi

Expanded text:
citii disciplinaris invito se ingerit. Ad austrum citii disciplinaris invito se ingerit. Ad austrum animus ex voto se vergit; et ecce aquilo adversanti et invito se importune immergit. Durum est sustinere a facie frigoris hujus, et fugere non subest ad votum. Laborat animus et disciplinae taedio, et hujus taedii odio. Molesta est utraque affectio, et non dulcescere quod elegeris, et sentire quod 131 oderis. Molestum utrumque, et propugnare disciplinam, et propulsare desidiam. 7. Quomodo, Jesu bone, tantam tandiu toleras vexationem dilectae sponsae tuae? Desidiam invita patitur, et quasi voluntariam in se sic puniendo persequitur. Aegerrime tolerat quod non ad votum in te, qui bonum ejus es, solum deliciari valet. Sibi imputat quod suffert invita. Stimulator ab aquilone venit illi, sed stimulus iste ad preces sponsam instigat. Hoc stimulo castigata, ad supplicationes se confert, quae se prius in amplexus paraverat. Mitiga sponsae tuae, Jesu bone, a diebus his malis. Nisi
Abbreviated transcription (Latin):
tu: ⁊ aromata restringit a fluxu. Stringit in¬
quã. ñ tolit. Uehemens enu tedium. ⁊ ama¬
ritudo cordis: uirtutes ip̃as exercet ñ eu̾tit.
Hic turbo ꝓpositum sc̃m impellit quidem ñ
tollit. Strigit leticiam: non tollit ꝯstantiam.
Tedio afficitur aliꝰ. s ñ ꝯficitur. Tristatur:
s obluctatur tristicie sue. Non e̾ minus fortis
sic affecta uirtus: s minus felix. Quid illi cum
iucio cum quo rixatur ÷ cui bellum indicit:
Quasi suum non ẽ fasticdium: cum quo fedꝰ
non contrahit. Molestum patitur: non ꝓpiti¬
atur illi. Deniq non ip̃e animus hoc oꝑatur
s magis aquilo. in cuiꝰ lat̾ib habitat. Ideo
detestatur illud: eoquod adu̾sus uirtutẽ. eiꝰ
molimina sentit. Qui sentit ip̃e scit: quanto
cum tedio illud bone ꝯu̾sationis tedium tole¬
rat: quomͦ fastidit fastidium illud: quanta
cum amaritudine. obluctat᷑ amaritudini illi.
aimnaritudim uiolente. que de iugitat exer¬

Expanded text:
tu, et aromata restringit a fluxu. Stringit, intu, et aromata restringit a fluxu. Stringit, inquam, non tollit. Vehemens enim taedium et amaritudo cordis virtutes ipsas exercet, non evertit. Hic turbo propositum sanctum impellit quidem, non tollit. Stringit laetitiam, non tollit constantiam. Taedio afficitur animus, sed non conficitur. Tristatur, sed obluctatur tristitiae suae. Non est minus fortis sic affecta virtus, sed minus felix. Quid illi cum vitio cum quo rixatur, cui bellum indicit? Quasi suum non est fastidium, cum quo foedus non contrahit. Molestum patitur, non propitiatur illi. Denique non ipse animus hoc operatur, sed magis aquilo, in cujus lateribus habitat. Ideo detestatur illud, eo quod adversus virtutem ejus molimina sentit. Qui sentit, ipse scit quanto cum taedio illud bonae conversationis taedium tolerat, quomodo fastidit fastidium illud, quanta cum amaritudine obluctatur amaritudini illi, amaritudini violentae, quae de jugitate exer
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nescis unde ueniat: ⁊ forte quo uadat. An
magis quo euadat: Nam ex se ad malum
tał affectio uadat: s frequent euadit ad boñ
Non ꝑtingit quo ꝑgit: s facit ds etiam de
Et si interim de eiꝰ molestia quereris: seito te
tali magisti̾o ⁊ cõmerari. ⁊ cõmoneri. Comme¬
moraris. ut aquilonis uiciniam aitendas: cõmo¬
neris ut rigorem eiꝰ effugias. Non sub ẽ tibi
dum in lat̾ib aquilonis situs es. eiꝰ uiciniam
fugere: si tñ uiolentiam euadẽ pot̾. Dum hic
sumꝰ semꝑ uicinus ẽ. non e̾ semꝑ uiolentꝰ: s pꝰ.¬
quã girauimꝰ ꝑ aquilonem. reflectimꝰ ꝑ m̾idi¬
em. Etiam cum impulsum ñ sentis: habe
suspectam uiciniam eius. Qnͣdo tñ eius tur¬
bines euadis: nͥ lenis aust̾ uocatus ad ueniat:
Et si expandis ad austr̃u alas tuas. ut ince¬
lestem plumescas uolatum: sic tñ se int̾mis¬
cere nititur aquilo. ⁊ nascentes in nouitate
pennas gelido restringert sp̃u. Pennas auola¬

Expanded text:
et nescis unde veniat, et forte quo vadat. An et nescis unde veniat, et forte quo vadat. An magis quo evadat? Nam ex se ad malum talis affectio vadit, sed frequenter evadit ad bonum. Non pertingit quo pergit, sed facit Deus etiam de Et si interim de ejus molestia quereris, scito de tali magisterio et commemorari et commoneri. Commemoraris ut aquilonis viciniam attendas, commoneris ut rigorem ejus effugias. Non subest tibi, dum in lateribus aquilonis situs es, ejus viciniam fugere: sed tamen violentiam evadere potes. Dum hic sumus, semper vicinus est. Non est semper violentus: sed postquam gyravimus per aquilonem, saepe reflectimus per meridiem. Etiam cum impulsum non sentis, habe suspectam viciniam ejus. 6. Quando tamen ejus turbines evades, nisi lenis auster vocatus adveniat, et sic expandas ad austrum alas tuas, ut in coelestem plumescas volatum? Si tamen se intermiscere nititur aquilo, et nascentes in novitate pennas gelido restringere spiritu, pennas a vola
Abbreviated transcription (Latin):
de ext̾iori disputo tͥbulatõne: alius solet uos aqui¬
lo ꝑurgere. Ab hoc uob̃ dñs aquilone parcit ali¬
os int̾ponens: qui secłaris tumultus ⁊ turbatõis
impulsus frequentes excipiant. Ext̾ioꝵ uos cu¬
ra grauis nuilla ꝑstringit: quia de iuire nulla cõ¬
tingit. Nec tam̃immunes uos sunt. Quos ext̾i¬
oꝵs cura non ualet: int̾ioꝵ afficit tedio. Bene cũ
dum sibi inint̾iorib non placent. festua priꝰ
gaudia u̾tuntur in fastidium: ⁊ hẏlarem m̃tis
faciem tristicia cominutat. Felix cui ñ e̾ ħ com¬
mutatio. S quis tñ ẽ: Qͥs enim e̾. quem non
aliquotiens ⁊ tediũ cõficiat: ⁊ exulcẽt tristi¬
turbo adu̾sus erũpit. Etiam ubi ñ extat
ratio. in stat turbatio: causa non eminet.⁊
ira ĩminet. Irascit᷑ homo: ire quam irratio¬
nabiliter patitur. ⁊ cuiꝰ detestatur motum.
nescit. exortum. Sp̾c hic durꝰ. ubi uult spirat.

Expanded text:
s, fratres, de exteriori disputo tribulatione? Alius solet vos aquis, fratres, de exteriori disputo tribulatione? Alius solet vos aquilo perurgere. Ab hoc vobis Deus aquilone parcit, alios interponens, qui saecularis tumultus et tribulationis impulsus frequentes excipiant. Exterior vos cura gravis nulla perstringit, quia de jure nulla contingit: nec tamen immunes esse vos sinit. Quos exterior cura non valet, interior afficit taedio. Bene cum dum sibi in interioribus non placent. Festiva prius gaudia vertuntur in fastidium, et hilarem mentis faciem tristitia commutat. Felix cui non est haec commutatio. Sed quis tamen est? quis enim est quem non aliquoties et taedium conficiat, et exulceret tristiturbo adversus erumpit. Etiam ubi non exstat ratio, instat turbatio. Causa non eminet, et ira imminet. Irascitur homo irae quam irrationabiliter patitur, et cujus detestatur motum, nescit exortum. Spiritus hic durus ubi vult spirat:
Abbreviated transcription (Latin):
dus ille sp̃c quiescet. qñ erit ut ñ tuneat afaci¬
e frigoris eius : fundata e̾ ħ ciuitas tua. ortuᷤ
plantantus in lat̾ib aqunonis. Hic uentus in
scͥpturis dext̾ uocatur: ido̾ iob talem suꝑ eo d̾¬
ponit querelam. Ad dextãm inquit orientis. ili¬
co calamitates mee surrexerunt. Iure uentum
illum dextrum uocauit: qui nicħ ei quiuit si¬
nistrum inferre. Quin etiam głe uiro iusto
comportauit augmentum. qñ uirtꝰ ⁊ ꝓbata e¬
nituit: ⁊ ꝓuocata excreuit. Deuino inortum
tuum inpingit: situs e enim in lat̾ib aqͥlonis.
Effice illum nob dñe dextrum: temꝑa illum
flatib austri. Cooꝑabit᷑ enim nob̃ ẽtiam aqͥlo
in bonum: tue dilectionis austro afflante. Siue
iussus. siue ꝑmissus surgere. aquilo tͥbulatõnis
ñ nos t̾reat: modicum enim ⁊ consolatonis aus¬
t̾ succedet. si ñ interim int̾cedat. Ubi enim abĩt

Expanded text:
dus ille spiritus quiescet? quando erit ut jam non timeatur a facidus ille spiritus quiescet? quando erit ut jam non timeatur a facie frigoris ejus? Fundata est civitas tua, hortus plantatus in lateribus aquilonis. 130 Hic ventus in Scripturis dexter vocatur. Ideo Job talem super eo deponit querelam: Ad dexteram, inquit, Orientis calamitates meae illico surrexerunt . Jure ventum illum dextrum vocavit, qui nihil ei quivit sinistrum inferre: quin etiam gloriae viro justo comportavit augmentum, quando virtus et probata enituit, et provocata excrevit. De vicino in hortum tuum impingit; situs est enim in lateribus aquilonis. Effice illum nobis, Domine, dextrum; tempera illum flatibus austri. Cooperatur enim nobis etiam aquilo in bonum tuae dilectionis, etiam austro afflante. Sive jussus, sive permissus surgere aquilo tribulationis, non nos terreat. Modicum enim et consolationis auster succedet, etsi non interim intercidat. Ubi enim abunda
Abbreviated transcription (Latin):
lus illic aquilo p̃mit: dic ei dñe ut surgat. ut
discedat. Uoca. ⁊ dic austro. ueniꝑ fla ortum me¬
um. ⁊ fluant aromata. Nondico austr̃ felicitatiᷤᷤ
⁊ securitatis t̾rene. nam hic aust̾ frequent᷑ aroma¬
ta stringit. ⁊ exsiccat: s austrũ uoca g̃re tue. Et
si ira necẽe ẽ: ⁊ aquilonem in illum st̾ilem ortum
mute. ñopstinationis s uexationis aquilonem.
ut ip̾a uexatio det intellectum ad obaudien¬
dum. Aquilonis rigore flagella ortum tuum. hoc
quasi uerb̃e excita torporem eiꝰ.: ut auidiꝰ ad
austri se lenia spiramina ꝯferat. Tam partib ꝙͣ
alternant. Sicut enim nunc flat aust̾. nunc
aquilo: ita hic aust̾. ⁊ illic aquilo. Aliquociens
autem ⁊ simul flant: s alter foris. ⁊ alt̾ intus.
fõris aquilo. ⁊ uitus auit̃: ille furens. ⁊ iste
fouens. Fremat aquilo. tu multuetur foris:
tm̃m ortum intus intus ñ ꝑ fletͥ intro non
cordis leticiam. Quando dñe ex integro geli-¬

Expanded text:
lus illic aquilo premit. Dic ei, Domine, ut surgat, ut lus illic aquilo premit. Dic ei, Domine, ut surgat, ut discedat. Voca et dic austro: Veni, perfla hortum meum, et fluant aromata illius. Non dico austrum felicitatis et securitatis terrenae; nam hic auster frequenter aromata stringit et exsiccat: sed austrum voca gratiae tuae. Et si ita necesse est, et aquilonem in illum sterilem hortum mitte, non obstinationis, sed vexationis aquilonem, ut ipsa vexatio det intellectum auditui ad obediendum. Aquilonis rigore flagella hortum tuum: hoc quasi verbere excita torporem ejus, ut avidius ad austri se lenia spiramina conferat. Tam partibus qualternant. Sicut enim nunc flat auster, nunc aquilo: ita hic auster, et illic aquilo. Aliquoties autem et simul flant: sed alter foris, et alter intus. Foris aquilo, et intus auster: ille furens, et iste fovens. Fremat aquilo, et tumultuetur foris: tantummodo hortum intus non perflet, intro non cordis laetitiam. Quando, Domine, ex integro geli
Abbreviated transcription (Latin):
serunt. Ip̃o die pentecostes quando fẽs ẽ sp̃e ue
hemens incenacło ubi erant sedentes apłi. soluta
ẽ om̃is congelate mentis frigiditas. sicut torrẽs
in austro: ⁊ deinceps uerbi uirtutumꝙ ꝓfluxe¬
runt aromata. S ñquid iccirco aquilo durus
quieuit: Nonne multo uehementiꝰ ꝑsecutoꝵ
infurrexit ꝓcella. ⁊ impetus hẽtice tempestatis:
Numqui non emulatione quadam temꝑtatio¬
nis aguilo. austro se opposuit gr̃e: Quasi soluᷤ
ortum ꝑflare conatur. quodam rigore dur sp̃c
aromata restringere uolens ne fluant: s tanto
latiꝰ fuunt. Adu̾sitatis ⁊ ꝓsꝑitans alt̾nis motib
In illa fortes ꝓbantur: inista fouentur infirm. Qd¬
⁊ si non tam uehem̃tes. frequentes tam̃ aquilonis
impetus sustinet ortulus sponsi. Alternant cir¬
ca illum uices auster ⁊ aquilo. Grauis impetꝰ hoc
temꝑe eccłam impulit. ⁊ quidem ab alone. Nam
inde origo ẽ scismatis. Iñ orit᷑. ⁊ ibi moratur. So¬

Expanded text:
ecostes, quando factus est spiritus vehemens in coenaculo ubi erant apostoli sedentes, soluta est omnis congelatae mentis frigiditas, sicut torrens in austro: et deinceps verbi virtutumque profluxerunt aromata. 4. Sed numquid idcirco aquilo durus quievit? Nonne multo vehementius persecutorum insurrexit procella, et impetus haereticae tempestatis? numquid non aemulatione quadam tentationis aquilo, austro se opposuit gratiae? Quasi solus hortum perflare conatur quodam rigore duri spiritus, aromata restringere volens ne fluant; sed tanto latius fluunt. Adversitatis et prosperitatis alternis motibus In illa fortes probantur; in ista foventur infirmi. Quetsi non tam vehementes, frequentes tamen aquilonis impetus sustinet hortus sponsi? Alternant circa illum vices auster et aquilo. Gravis impetus hoc tempore Ecclesiam impulit, et quidem ab aquilone. Nam inde est origo schismatis: inde oritur, et ibi moratur; so
Abbreviated transcription (Latin):
gni habiti sunt ꝓnomine iħu contumeliam pa¬
ti: non tͥ uidetur contͣ aquilonis gͣues impetus
lenit᷑ ip̃is aust̾ spirasse: Gonsida illa tͥstia sabba¬
ta sepulture dñice: nonne uelut aquilonis fla¬
tum apłoꝵs corda. infidelitate ⁊ tuniditate qͣdam
diriguerunt: Resurgente domino cepit auster le¬
ns ortum erꝰ ꝑflare. Totis hic deniq.xl. dieb. in

Expanded text:
gni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pagni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; nonne tibi videtur contra aquilonis graves impetus leniter ipsis auster spirasse? Considera tristia illa sabbata sepulturae dominicae. Nonne velut ad aquilonis flatum, Apostolorum corda infidelitate et timiditate quadam diriguerunt? Resurgente Domino coepit auster lenis hortum ejus perflare. Totis his denique quadragin
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑiꝰ annum̃ate plautant᷑ tot aromatice sp̃eᷤᷤ
Et quomͦ quibunt meditato̾nis aromata le¬
ta ꝓfiuere. iͥ amerore lib̾a ñ sunt studia. uͭ
contristat adu̾sitas. aquilo stringit: Esto dñe
delotes. emulare sponsam. dic aquiloni ut
surgat: ⁊ cum austro dimidiet temꝑa sua.
Sic quidem fiet: scm multitudinem doloꝵs
meoꝵ in cordo meo. si consolationes tue letifi¬
cant animam meam. Uidetis fr̃s qualit̾ aqͥlo
ad mensuram su austrum parturiat. St for¬
te ubi abundauit aquilo: suꝑ abundabit. ⁊
lit aquiso compensabit in uirias. Ergo surgat
Magnum inquit certam̃ sustiniustis passionum.
compassi estis. S inter tanta aquilonis flabra.
nullaᷤ sibi uices uendicauit auster: Immo plane.
Deniꝙ audi quid sequitur. Et rapinam inquit
bonoꝵ ur̃oꝵ cum gaudio tulistis: cognoscentes uoᷤ
hr̃e meliorem ⁊ manentem substantiam. Quid cũ
apłi irent gaudentes a conspectu concilii. qm̃ di¬

Expanded text:
s annumeratae plantantur tot aromaticae species. s annumeratae plantantur tot aromaticae species. Et quomodo quibunt meditationis aromata laeta profluere, ubi a moerore libera non sunt studia, ubi contristat adversitas, aquilo stringit? Esto, Domine, zelotes, aemulare sponsam, dic aquiloni ut surgat, et cum austro dimidiet tempora sua. Sic quidem fiet secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, si consolationes tuae laetificent animam meam. Videtis, fratres, qualiter aquilo ad mensuram sui austrum parturiat: et forte ubi abundavit aquilo, superabundabit et lit aquilo compensabit injurias. Ergo surgat lloquitur? Magnum, inquit, certamen sustinuistis passionum: compassi estis. Sed inter tanta aquilonis flabra nullas sibi vices vindicavit auster? Imo plane. Denique audi quod sequitur: Et rapinam, inquit, bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam . Quid? cum Apostoli irent gaudentes a conspectu concilii, quoniam di
Abbreviated transcription (Latin):
num gr̃e. ad ꝓprie inflectunt effectũ indus¬
trie. Quid impensa desuꝑ uob̃ bñficia un¬
ꝓperatis in nob: An quia elementie diune
circa uos ocł s bonus ẽ. ideo ũr gͣ uos neqm¬
ẽ: Tur uos diuina bñficia ꝑatiores redduts
ad derogandum. ꝙͣ ad erogandum: Uides
Uñe quot ex partib aquilonis nos flabra
molestant. Undiq ꝑfiant in cõmoda mur¬
mura. ꝓbra. Int̾ huiꝰ modi dolores distractꝰ
⁊ constrictus animiis. austri lenia nescit fla¬
bra reciꝑe. Exurge dñe ñ p̾ualeat aqͥlo. Sa-¬
tis ẽ quod iam dui insurrexit. quod incu¬
buit: die ei ut surgat. ut discedat. ut cedat
austro. Succensa iampͥdem ẽ olla a facie aqͥ¬
ionis: s tudñe austrum emitte. qui faciat
medium fornacis huiꝰ quasi uentum roris
fiantem. Non audeo ꝯtinuos austri flatꝰ
rogare. sufficit si uł int̾polatione eiꝰ. aqͥlo¬
nis malignitas temꝑet᷑. Extendis sicut in

Expanded text:
num gratiae ad propriae inflectunt effectum indusnum gratiae ad propriae inflectunt effectum industriae. Quid impensa desuper vobis beneficia improperatis nobis? An quia clementiae divinae circa vos oculus bonus est, ideo vester est? Cur vos divina beneficia paratiores reddunt ad derogandum, quam ad erogandum? 3. Vides, Domine, quot ex partibus aquilonis nos flabra molestant; undique perflant incommoda, murmura, probra. Inter hujusmodi dolores distractus et constrictus animus, austri lenia nescit flabra recipere. Exsurge, Domine, non praevaleat aquilo; satis est quod jam diu insurrexit, quod incubuit: dic ut surgat, ut discedat, ut cedat austro. Succensa jam pridem est olla a facie aquilonis , sed tu, Domine, austrum emitte, qui faciat medium fornacis hujus quasi ventum roris flantem. Non audeo continuos austri flatus rogare. sufficit si vel interpolatione ejus aquilonis malignitas temperetur. Extendis sicut in
Abbreviated transcription (Latin):
dum cotidiami hꝰ panis in opia maciem
quandam meroris inducit. Nuoce gemitꝰ
istiꝰ : oblitus sum comedẽ .p. meũ illũ celestẽ.
Durꝰ aquilo. ext̾ior adu̾sitas: s multo du¬
rior mentis anxietas. Alt̾a fr̃s uos uos ur-¬
get: me p̾mit utraq. Ego commun attͥ¬
cione laboro inuob̃: ⁊ domestica quadam
p̾ uob̃. quia ꝓuob̃. Hinc in fortunii casus:
hiic forenses insurgunt calũpnie. Alii
submurmurant. alii insultant: ⁊ quod ñ
ẽ humane industrie ꝓuidere ne contin¬
gat. imꝑꝑant cum accidit. Quidam irri¬
tant. quidam irrident: adu̾sam fortunã
ad fatuitatem trahentes. Suscessus bonos
quib exub̾ant sibi imputant: quasi aut
ꝓuidentie. aut meriti eredunt. ñ mun̾s
ẽt̃ duum. Habundant inquit iob tabia¬
oła p̃donum. ⁊ audacter. ꝓuocant dm̃: cũ
ip̃e om̃ia dedit in manus eoꝵ. Quidam ⁊
p̃dones ⁊ ꝑuocatores sunt. qui quod dĩ. ẽ.
ip̃i tollunt. dum sibi tͥbuunt: ⁊ diuine do¬

Expanded text:
dum quotidiani hujus panis inopia maciem dum quotidiani hujus panis inopia maciem quamdam moeroris inducit. A voce gemitus istius oblitus sum comedere panem illum coelestem. Durus aquilo, exterior adversitas, sed multo durior mentis anxietas. Altera, fratres, vos urget: me premit utraque. Ego communi attritione laboro in vobis, et domestica quadam prae vobis, quia pro vobis. Hinc infortunii casus, hinc forenses insurgunt calumniae. Alii submurmurant, et alii insultant: et quod non est humanae industriae providere ne contingat, improperant cum acciderit. Quidam irritant, quidam irrident, adversam fortunam ad fatuitatem trahentes. Successus bonos quibus exuberant, sibi imputant, et quasi aut providentiae, aut meriti credunt, non muneris esse divini. Abundant, inquit Job, tabpraedonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum . Quidam et praedones et provocatores sunt, qui quod Dei est, ipsi tollunt, dum sibi tribuunt; et divinae do
Abbreviated transcription (Latin):
flamma ĩminet: olle succense a facie aqui¬
lonis. Abaquilone frigꝰ: ⁊ abaquilone flã¬
ma. Ita ẽ dñe. induritia manus tue adu̾
estuat animꝰ m̃s: ⁊ umeditatione ex ardes-¬
cet ignis. Grauis iste anxie sollicitudinis
ignis ẽ: ⁊ a calore eiꝰ aromata ñ fluunt: s
magis. si qua hꝰmodi fuere. siccant᷑ fluenta:
p̾sertim uͥ magis magisq adu̾sitatũ aꝑire
se uidetur occasio. Dñe dolor m̃s in conspec-¬
tu tuo ẽ: ⁊ gemitus meus ate ñ e̾ abscondi-
inmerorem iam cepit tota tnͣsire. Ubi consi¬
lii non refuiget occasio: ubi bone spei se uł
umbra ñ offert: ibi ñ sollicitudinis s me¬
roris sunt partes. Multi gemitus mei ⁊
cor meum merens. Pariuili petunt panẽ.
⁊ ñ ẽ qui frangat eis: de ẽ enim qui franga¬
tur. Non dico de u̾bi pane: s de hoc codi¬
ano corꝑis alim̃to. Non pot̾ tam̃ celestis
illiꝰ panis pinguedine repleri anuna nr̃a:

Expanded text:
flamma jam imminet ollae succensae a facie aquiflamma jam imminet ollae succensae a facie aquilonis. Ab aquilone frigus, et ab aquilone flamma. Ita est, Domine. In duritia manus tuae adveestuat animus meus, et in meditatione mea exardescet ignis. Gravis iste anxiae sollicitudinis ignis est, et calore ejus aromata non fluunt, sed magis, si qua sinis fluere, siccantur fluenta: praesertim ubi magis magisque adversitatum aperire se videtur occasio. 2. Domine, dolor meus in conspectu tuo est, et gemitus meus a te non est abscondituin moerorem jam coepit tota transire. Ubi consilii non fulget occasio, ubi bonae spei se vel umbra non offert, ibi non sollicitudinis, sed moeroris sunt partes. Multi gemitus mei, et cor meum moerens. Parvuli petunt panem, et non est qui frangat eis . Deest enim qui frangatur, non dico de verbi pane, sed de hoc quotidiano corporis alimento. Non potest tamen coelestis illius panis pinguedine repleri anima mea,
Abbreviated transcription (Latin):
ffectones dulces ⁊ scẽ. sunt sponse aro¬
mata. Nam ip̃a e̾ ortus. Austro flã¬
te ista fluunt in delitias sponsi: s
aquilonis ħ it̾m inclem̃tatia sistit: frigidus
enim uentus aquilo: ⁊ a flatum etꝰ aromata
congelantur. Quandui dñe adu̾sitatis aquilo
regiones nr̃as p̾met: quandui incunbet. ocłis
nr̃is: Quandui iħu bone constringit aromara
nr̃a rigor aquilonis: Parce dñe parce ab aqui-¬
lone sponse tue. Dui ẽ quod urget. quod p̾mit.
quod incumbat. sp̃c hic durus ⁊ uehemens. Cu¬
mulata nos undiq p̾mit adu̾sitas: dic ei dñe
ut surgat. ut cedat. ut sinat locum ẽẽ respirã-¬
di. Infortunii pauꝑtas sterił ẽ: ⁊ gͣues undiq
parturit casus. Res in firme facile leduntur
⁊infelicitail ablis aliam inuorat enha
ractarum tuarum. Occulte adu̾sum nos uo-¬
cas adu̾sa. ⁊ quomͦ si dicas aquiloni. insur-¬
ge. p̾me. posside. Fumꝰ inquit ysays abaqͥ¬
lone ueniet. Nob̃ aũt ñ tam fumꝰ quan

Expanded text:
ffectiones dulces et sanctae sunt sponsae aromata. Nam ipsa est hortus. Austro flante ista fluunt in delicias sponsi, sed aquilonis haec iterum inclementia sistit. Frigidus est enim ventus aquilo, et ad flatum ejus aromata congelantur. Quandiu, Domine, adversitatis aquilo regiones nostras premet? quandiu incumbet hortulis nostris? quandiu, Jesu bone, constringet aromata nostra rigor aquilonis? Parce, Domine, parce ab aquilone sponsae tuae. Diu est quod urget, quod premit, quod incubat spiritus hic durus et vehemens. Cumulata nos undique premit adversitas. Dic ei, Domine, ut surgat, ut cedat, ut sinat locum esse respirandi. Infortunii paupertas sterilis est, et graves undique parturit casus. Res infirmae facile laeduntur, et infelicitatis abyssus aliam invocat in voce cataractarum tuarum . Occulte adversum nos vocas adversa; et quomodo si dicas aquiloni, Insurge, preme, posside. Fumas, inquit Isaias, ab aquilone veniet . Nobis autem non tam fumus quam
Abbreviated transcription (Latin):
Congere in unum.⁊ quasi in aceruũ accumula
delicias istas. Uide ⁊ considã. puteũ. libanũ. im¬
petũ. aquas uiuas. Dep̾hendes in his si ani-¬
mũ au̾tas. aquas istas. ⁊ secretas ẽẽ ⁊ serenas.
⁊ uehem̃tes.⁊ ñ deficientes. Puteus secretum
designat: serenitatem libanus. In impetu
omĩs alius ex hauritur affectus: aque uiue
nesciunt exhauriri. Bonus etiam libanꝰ fides:
eoquod fide corda mundentur. Abhoc libano.
serene intelligentie aque uiue fluunt: quia
nͥ crediditis. non intelligetis. Intellectus aũt
bonus: cuiꝰ contemplatio manet inscłm sch.¬

Expanded text:
Congere in unum, et quasi in acervum accumula Congere in unum, et quasi in acervum accumula delicias istas. Vide et considera puteum, Libanum, impetum, aquas vivas. Deprehendes in his si animo advertas aquas istas et serenas esse, et secretas, et vehementes, et non deficientes. Puteus secretum designat, serenitatem Libanus. In impetu omnis alius exhauritur affectus, aquae vivae nesciunt exhauriri. Bonus etiam Libanus fides, eo quod fide corda mundentur. Ab hoc Libano serenae intelligentiae aquae vivae fluunt; quia nisi credideritis, non intelligetis . Intellectus autem bonus, cujus contemplatio manet in s
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ luminis radiꝰ. ⁊ fiuminis riuus. Non emni-¬
simit es puteo. Non potes ex hauriri. Aqͣs
uiuas effundis. aquas salubres ⁊ ub̃es. Quis
dabit ortulo meo has aquas: ⁊ cordi meo pu-
teum hunc deliciarum: Abocultis meis
bor: emunda me adelicto maximo: ⁊eruts
ut ꝯplatant eloquia ora mei. ⁊ medico conds
mei in conspectu tuo semꝑ: fac me libanum. ut
has tͥ semꝑ aquas effundam. Erunt inquit ut
ꝯplaceant. Quid ẽ complaceant. nͥ ut utraq
Aque iste uiuentes sunt: quia semꝑ complaceñ.
semꝑ fluunt. S ñ fluunt nͥ de libano: nec len¬
te quidem. s impetu. Magnꝰ impetus. uolenti
sensus amoris: dulces tamen ñ difficiles aditus
ħt. Magnus impetus eiꝰ: quia usq ad affectum
ꝑtingit efficacit̾ ⁊ exhaurit suauit. Magnꝰ im
dantie. nomine libani. Munditia locus ẽ redũ-¬
dantis leticie: ⁊ aquas sap̃ie salutaris effundit.
De candido ꝓrumpunt: ⁊candidiꝰ reddunt.

Expanded text:
et luminis radius, et fluminis rivus. Non emiet luminis radius, et fluminis rivus. Non emi Dei, quam similis es puteo! Non potes exhauriri, aquas vivas effundis et aquas salubres et uberes. 8. Quis dabit hortulo meo has aquas, et cordi meo hunc puteum deliciarum? Ab occultis meis delicto maximo, et erunt ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper . Fac me Libanum, ut has tibi semper aquas effundam. Erunt, inquit, ut complaceant. Quid est complaceant, nisi ut utraque Aquae istae viventes sunt, quia semper complacent, semper fluunt: sed non fluunt nisi de Libano, nec lente quidem, sed cum impetu. Magnus impetus violenti sensus amoris: dulces tamen, non difficiles aditus habet. Magnus impetus ejus, quia usque ad affectum pertingit efficaciter, et exhaurit suaviter. Magnus dantiae, nomine Libani. Munditia locus est redundantis laetitiae, et aquas sapientiae salutaris effundit: de candido prorumpunt, et candidius reddunt.
Abbreviated transcription (Latin):
loco. donec illucescat dies: ⁊ lucifer oriatur
incordib ur̃is. Non extinguet᷑ in nocte
ista lucerna: interim enim usus etꝰ neces-
nis exsiccabitur torrens. Siue enim ꝓphie
euacuabuntur. siue lingue cessabunt: siue
scĩa destruetur. future manifestationis res¬
pectu. turbidus ut sic dicam in modum tor¬
rentis. fluit. sacre sermo scͥpture: instruers
nos ꝑspecłm ⁊ inenignimate. Illiꝰ aũt que
ẽ facie ad faciem uisionis: uere pure sunt
⁊ ꝑhennes aque. Non deerunt ille tͥ. ñ tu
ilł: cum mortalitatis huiꝰ tnsierif torrens.
Transsibunt cum mortalitate mist̾ia nubila:
⁊ sine uelamine serena u̾itas ꝓpt quẽ intor¬
rentem effodas. ylariter erumpet. Istic lo¬
cus ẽ inspecło: illic directe specłationi. So
ꝑuade: ⁊ in loco ꝑegnat̾onis se uiantib
hilarit᷑ ostendens. in uitat ad patͥam. Uere
quid festiuus. s furtiuus adhuc: istiꝰ et̾ni

Expanded text:
loco, donec illucescat dies, et lucifer oriatur loco, donec illucescat dies, et lucifer oriatur in cordibus vestris . Non exstinguetur in nocte ista lucerna: interim enim usus ejus necessnis exsiccabitur torrens. Sive enim prophetiae evacuabuntur, sive linguae cessabunt, sive scientia destruetur; futurae manifestationis respectu turbidus, ut sic dicam, in modum torrentis fluit sacrae sermo Scripturae, instruens nos per speculum et in aenigmate. Illius autem, quae est facie ad faciem, visionis , verae, purae sunt et perennes aquae. Non deerunt illae tibi, non tu illis. Cum mortalitatis hujus transierit torrens, transibunt cum mortalitate mysteria nubila; et sine velamine serena veritas, propter quam hic torrentem effoderas, hilariter erumpet. Istic locus est speculo, illic directae speculationi. Solpervadere: et in loco peregrinationis se viantibus hilariter ostendens, invitat ad patriam. Vere quidem festivus, sed furtivus adhuc istius 127 aeterni
Abbreviated transcription (Latin):
um deliciarũ: puteos aquarũ fidelium:
aquarũ iuuentium: que fluunt impetu
de libano. Esto flos orti. ⁊ orti conclusi ut
tion diripiaris. ⁊ uidebis quomͦ tͥ dirũpet
dñs fontes ⁊ torrentes. Contiersare in orto.
si forte ⁊ ip̃e ꝯu̾taris in puteum: ⁊ de uentre
tuo flumina flue̾nt aque uiue. Que nam
sunt aque uiue: nͥ aque ñ deficientes: Er qͥd
bone aque: haustus quarũ. estũ desidii sine
defectu refrigerat. Scł̃i oblectam̃ta. uniu̾salit̾
falsam p̾ferunt refrigerii spem: ⁊ similem
ortu. statim arescunt. nec fluunt uena ꝑ¬
e̾ inuenire in hoc torrente aquas iuuas.
uis uidetur. s salutaris ñ ẽ: nec sempit̾nꝰ
qͥdem: sicut scłaris ille quem p̾diximꝰ fu¬
xiis uoluptatis. Et ẽ torrens salutaris qͥ¬
dem. s ñ sempt᷑nus: si tñ effodis in eo. aqͣs
uiuas repꝑies. Habetis inquit scerciorem¬
ꝓpħicum sermonem cui benefacitis atten¬
tes tanquã lucerne lucenti incaliginoso

Expanded text:
um deliciarum, puteos aquarum fidelium, et um deliciarum, puteos aquarum fidelium, et aquarum viventium, quae fluunt impetu de Libano. Esto flos horti, et horti conclusi, ut non diripiaris: et videbis quomodo tibi dirumpet Dominus fontes et torrentes. Conversare in horto, si forte et ipse convertaris in puteum, et de ventre tuo flumina fluant aquae vivae. Quaenam sunt aquae vivae, nisi aquae non deficientes? Et quidem bonae aquae, haustus quarum aestum desiderii sine defectu refrigerat. Saeculi oblectamenta universaliter falsam praeferunt refrigerii speciem, et saecortu statim arescunt, nec fluunt vena pest invenire in hoc torrente aquas vivas. vis videtur, sed salutaris non est, nec sempiternus quidem, sicut saecularis ille quem praediximus, fluxus voluptatis. Et est torrens salutaris quidem, sed non sempiternus: si tamen effoderis in eo, aquas vivas reperies. Habemus, inquit Petricum sermonem, cui benefacitis attendentes, tanquam lucernae lucenti in caliginoso
Abbreviated transcription (Latin):
tum dogina ꝓducens. ⁊ oscura mist̾ia. S
et qui subtili ferutinio ⁊ dolosa machina
⁊ discordie uenam aꝑit: qui se ꝯspirat̾oñu
claudit ⁊ signat inputeo. ñ adquienscens
egͥdi. s magis ac magis ing̾diens inint̾io¬
ra scismatis. ⁊ eiꝰ effodiens abyssum: phili¬
stinoꝵ ẽ hic puteus. nicħ tͥ sit commune
cum illo Sensin pͥmo ⁊ secreto crescunt. ⁊
det̾rene. ⁊ brute m̃tis erumpunt uiscerib
donec postea cum impetu fluant: s ñ fui¬
unt de libano. Non hee aque fideles st̃:
ñ aque uiue. Nopot᷑ sͥ ꝯstare discordia
Nõ porest int̾ parentes scisma: ꝑpetua
pax seruari. Ip̃m scisma: infidum ẽ sibi.
N equit sͥ coħere diutiꝰ: quod caritatis ꝑ¬
temptat dissolue glutinũ. Siquis te ad
hos puteos inuitauit: disrũpe si potes.
puteos philistinoꝵ. ⁊ aqͣs pestilentes
exsica. Relinque philisteis puteos suos.
puteos inmiciciaꝵ: sectare puteos celesti¬

Expanded text:
tum dogma producens, et obscura mysteria. Sed tum dogma producens, et obscura mysteria. Sed et qui subtili scrutinio et dolosa machinatet discordiae venam aperit; qui se conspirationum claudit et signat in puteo, non acquiescens egredi, sed magis ac magis ingrediens in interiora schismatis, et ejus effodiens abyssum: Philistaeorum est hic puteus; nihil tibi sit commune cum illo. Sensim primo et secreto crescunt, et de terrenae et brutae mentis erumpunt visceribus, donec postea cum impetu fluant: sed non fluunt de Libano. Non hae aquae fideles sunt, non aquae vivae. Non potest sibi constare discordia, non potest inter parientes schisma perpetua pax servari. Ipsum schisma infidum est sibi, nequit sibi cohaerere diutius, quod charitatis pertentat dissolvere glutinum. Si quis te ad hos puteos invitaverit, dirumpe, si potes, puteos Philistinorum, et aquas pestilentes exsicca: relinque Philistaeis puteos suos, puteos inimicitiarum. 7. Sectare puteos coelesti
Abbreviated transcription (Latin):
etatis. In illo cepit ñ rixari cũ uitiis : in isto ce¬
pit fructu deliciari uirtutis. Noluit cum phi¬
listeis pureum hr̃e cõmunem: qui int̾p̾tantur
potione cadentes. Puteos inimiciciaꝵ ⁊ calũp¬
nie reliquit philisteis. Corruunt plane: qͥ bi¬
bunt de erroris ⁊ scismatis puteo. Tales puteos fo¬
diunt actores: bibunt auditores. Sic infodit ar-¬
riꝰ: sic doͥtͣus. Aiter fidei calumpniam. induxit:
alt̾ fr̾nitatis copulam in partes didux̃. Ille tri¬
nitatis equalitatem h̾etica diffinitione distinx̃
gͣdib: ille ecłie unitatem sua p̾sũptione distxit
partib. Dathan ⁊ abiron puteol calũp mie
absorbuit. Potione quam ip̃i foderunt p̾¬
cipitati sunt: nom̃ philisterũ int̾p̾tantes
euentu. Bonus aũt puteus de cuiꝰ aqͥs
qui bib̾it: exaltabit caput. ñ potione ca-¬
det. Quasi foueam fodit. qui t̾reni sensus
acumine scͥpte soliditatem penetͣt. ⁊ ui-¬

Expanded text:
etatis . In illo coepit non rixari cum vitiis, in isto coeetatis . In illo coepit non rixari cum vitiis, in isto coepit fructu deliciari virtutis. Noluit cum Philistaeis puteum habere communem, qui interpretantur potione Cadentes. Puteos inimicitiarum et calumniae reliquit Philistaeis. Corruunt plane, qui bibunt de erroris et schismatis puteo. Tales puteos fodiunt auctores, bibunt auditores. Sic infodit Arius, sic Donatus. Alter fidei calumniam induxit. Alter fraternitatis copulam in partes diduxit. Ille Trinitatis aequalitatem haeretica definitione distinxit gradibus; iste Ecclesiae unitatem sua praesumptione distraxit partibus. Dathan et Abiron puteos calumniae s terra vivos absorbuit : potione quam ipsi foderunt, praecipitati sunt, nomen Philistaeorum interpretantes eventu. Bonus autem puteus, de cujus aquis qui biberit, exaltabit caput, non potione cadet. Quasi foveam fodit, qui terreni sensus acumine Scripturae soliditatem penetrat, et vi
Abbreviated transcription (Latin):
tue: sicut scͥptum ẽ de pͥncipe tẏri. Capacitas
intelligentie nat᷑ał. qua indie creationis tue
p̾cet̾is aͣmantib pͥuilegiatus es: ingentis
receptacli uicem tenet ad comp̃hend̾e das ꝯti¬
nendasq aqͣs iusionis ⁊ uite. Legimꝰ enun ui¬
uentis ⁊ uidentis puteum. Qͥ si pꝰ pecẽm uciis
uł innatis. uł suꝑ additis obtrusus uidet᷑. aꝑi¬
at illum fides. spes in altum instanter defodiat.
oilatet amor: otiũ exoccupatio cohere situ t᷑pi
ñ sinat. Si quidem feriatas mentes ab anxiis cu¬
ris uolunt hr̃e festuia gaudia: ⁊ uacationẽs
uendicat uisio d̾i. An non tͥ quidam puteuᷤ
altus uidetur ille inquo reconditi sunt om̃s the
aque purissime inficiabis: que ꝯseruabat om̃ia
u̾ba de xp̃o. conferrens incorde suo: Esto ⁊ tu ta
łputeus ꝓ modulo tuo: puteus altus ⁊ amplꝰ.
Usaac pꝰ calũpnie puteum. pꝰ puteum inimici
eos effodit: puceum lacitudinis ⁊ puteum saci¬

Expanded text:
tuae, sicut scriptum est de principe Tyri . Capacitas tuae, sicut scriptum est de principe Tyri . Capacitas intelligentiae naturalis, qua in die creationis tuae prae caeteris animantibus privilegiatus es, ingentis receptaculi vicem tenet ad comprehendendas continendasque aquas visionis et vitae. Legimus enim Viventis et Videntis puteum . Qui si post peccatum vitiis, vel innatis, vel superadditis, obstrusus videtur, aperiat illum fides, spes in altum instanter diffodiat, dilatet amor. Otium et exoccupatio cohaerere situ turpi non sinat. Siquidem feriatas mentes ab anxiis curis volunt habere festiva gaudia, et vacationem sibi vindicat visio Dei. An non tibi quidam puteus altus videtur ille, in quo reconditi sunt omnes theaquae purisssimae inficiaberis, quae conservabat omnia verba de Christo, conferens in corde suo? Esto et tu talis puteus pro modulo tuo, puteus altus et amplus. 6. Isaac post Calumniae puteum, post puteum Inimicitputeos effodit; puteum Latitudinis, et puteum Sati
Abbreviated transcription (Latin):
Sic̃ e̾ puteus sap̾ie: ita ⁊ fons sap̾ie legit᷑. Et
forte in his geminus eiꝰ modus expͥmitur: unꝰ
qui fit ꝑ inuestigationem. alt̾ quiꝑ inspirat̾onẽ.
Fontis aque ulteo ꝓrumpunt: inputeo uͦ t̾re ꝓr̃¬
pitur moles.⁊ soliditas penetͣtur: ut ad aquam
uiuam ꝑtingas. Utraq alteri necessaria ẽ ⁊ in¬
dustria gr̃e. ⁊ gr̃a industrie: ⁊ uicariam opem
libi commilent. Inuanum enim laborat qupu¬
teum fodit: si non ipse fons uite gratis affiuat.
ñ descendent in illum aque uiue: ñ fluent in ĩ¬
petu de libano. Aque que descendunt de libano
nescuint colligi. nͥ in puteum candidum: ⁊ que
⁊ capacem efficies cordis tui puteum: si curas t̾re¬
nas egeras. si locum efficias in animo tuo lecicie
sp̃uali: sios tuum aꝑias ut attͣhas sp̃m: ⁊ flu-¬
ant inuentrem tuum flumina aqͤ uiue. Ad hoc
opꝰ p̾ꝑata sunt foramina tua indie natiuitatis

Expanded text:
5. Sicut et puteus sapientiae, ita et fons sapientiae legitur . Et 5. Sicut et puteus sapientiae, ita et fons sapientiae legitur . Et forte in his duobus geminus ejus modus exprimitur: unus qui fit per investigationem, alter qui fit per inspirationem. Fontis aquae ultro prorumpunt: in puteo vero terrae perrumpitur moles, et soliditas penetratur, ut ad aquam vivam pertingas. Utraque alteri necessaria est, et industria gratiae, et gratia industriae, et vicariam opem sibi communicant. In vanum enim laborat qui puteum fodit, si non ipse fons vitae gratis affluat. n descendent in illum aquae vivae, non fluent impetu de Libano. Aquae quae descendunt de Libano nesciunt colligi nisi in puteum candidum: et aquet capacem efficies cordis tui puteum, si curas terrenas egeras; si locum efficias in animo tuo laetitiae spirituali; si os tuum aperias ut attrahas spiritum, et fluant in ventrem tuum flumina aquae vivae. Ad hoc opus praeparata sunt foramina tua in die nativitatis