comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
emĩ ⁊ ĩ assidua dĩnutioe atq adiectioẽ sũt
Nemo nr̃m idẽ ẽ in senectute qui fuit uue¬
ius. Nemo nr̃ui idẽ ẽ mane qui fuit pͥdie.
Corpora nr̃a rapiũt᷑ fliũnũ more qͥtqͥt ui¬
des currit cũ tp̃e. nichil ex hiis q̃ uidemus
manet Ego ip̃e dũ loqͦr mutaꝵ ista mutato
sũ. hoc ẽ qd̾ ait eraclitꝰ. in idẽ flumẽbis di¬
scedinꝰ ⁊ nõ descẽdimꝰ. Manet ei idẽ fliũs

Expanded text:
enim et in assidua deminutione atque adiectione sunt. Nemo nostrum idem est in senectute, qui fuit iuvenis; nemo nostrum est idem mane, qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, currit cum tempore. Nihil ex iis, quae videmus, manet. Ego ipse, dum loquor mutari ista, mutatus sum. Hoc est, quod ait Heraclitus: " In idem flumen bis descendimus et non de
Abbreviated transcription (Latin):
tia. Illa bona direcco optonimꝰ. nob̾ ħ si ne¬
cc̃e erit. sũt adhuc tͥa tãꝙͣ modestꝰ ĩcessꝰ
cũ alia optanda sint. alia au̾sanda. si uo¬
lumꝰ ista distingue̾ ad pͥmũ bonũ reu̾ta¬
mn. et ꝯside̾mꝰ id quale. ãmiꝰ intuẽs uer a

Expanded text:
necesse erit. Sunt adhuc tertia, tamquam modestus incessus  possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? Si volumus ista distinguere, ad primum bonum revertamur et consideremus id quale si
Abbreviated transcription (Latin):
iut̾ tot affectus distrahar ymo discer par
llibtas ꝓpoita ẽ ad ħ pͥmũ laborat. Qdue sit
nullis casib fortunã in equũ deduce. qͣ die
illã intellexero plus posse. nichil potĩt Eo
illã ferã cũ in manu mors. at hus cogitati¬
onib intentũ. loca seria sc̃aq elige̾ oportet
effemiat animos amerntas miia nec
dubie aliqͥd ad corrũpẽdũ iugorẽ põt regis ͥ
Quãlibet mã uiniẽta pacũt᷑. quor durata
in aspero ungula ẽ in molli plaustriq pascuo
Saginata cito subterũt᷑. et fortior miles ee
ꝯfragoso uenit segins ẽ urbano ⁊ uernia.
nullũ laborẽ recusãt mano q̃ de aratro ad
arma trãsferũt᷑. In ꝓͥmo defeat puluẽ ule
unctus ⁊ intidꝰ. seu̾ior loci disciplina fizniat
ingeniũ aptũq magnis conatib reddit.
litiũ honestio scipio ꝙ bays exulabat ruma
eiꝰ nõ ẽ tã mollit̾ collocanda Ĩui ꝙͦ ad quor
pͥmos fortuna .p .r. publicas opes tñstidit᷑
uillas ini regione bana. s illas ĩposuerunt

Expanded text:
inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere oportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transferuntur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni honestius Scipio quam Bais exulabat; ruina eius non est tam molliter conlocanda. Illi quoque, ad quos primos fortuna populi Romani publicas opes transtulit, villas in regione Baiana, sed illas inposuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
qr si nũꝙͣ sine gaudio ẽ gaudiũ hoc nõ ira¬
scit᷑ nisi ex uirtutũ ꝯsciẽtia. nõ potes gaudẽꝰ
stulti ac mali nõ gaudẽt nõ magis ꝙͣ p̃dã
nacti leones cũ fatigauer̃t se uino ac li¬
bidinib cũ illos nox int̾ uicia defecit. cu
uoluptates angusto corpori plus ꝙͣ capiebat
ingeste usurpare ceperũt. tũc exclaniant
miseri uirgilianũ illũ u̾sum. nãq ut sup̃mã
falsa int̾ gaudia noctẽ egerimꝰ. nosti oẽm
luxur̾i noctẽ int̾ falsa gaudia. ⁊ quide
tãꝙͣ sup̃ma agũt. Illud gaudiũ qd̾ deos de¬
oꝵq enulos sequit᷑ nõ int̾rũpit᷑ ñ desinit
qr nõ ẽ aliem munei̾s ne arbitrii quide ĩ¬
aliem ẽ. qd̾ nõ dedit fortũa nõ eripit¬
Cleror. litigo irasdor. Etiã nũc opiac
qd̾ tͥ optauit nut̾e tua aut pedago¬
gus aut mater. nũdũ ĩclligio ꝙ̃tũ

Expanded text:
 si numquam sine gaudio est. Gaudium hoc non nascitur nisi ex virtutum conscientia. Non potest gaudere, "Stulti ac mali non gaudent?" Non magis quam praedam nancti leones. Cum fatigaverunt se vino ac libidinibus, cum illos nox inter vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter gaudia noctem Egerimus, nosti. Omnem luxuriosi noctem inter falsa gaudia et quidem tamquam supremam agunt; illud gaudium, quod deos deorumque aemulos sequitur, non interrumpitur, non desinit; ia non est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortuna, non eripitueror, litigo, irascor. Etiamnunc optas, quod tibi optavit nutrix tua aut paedagogus aut mater ? Nondum intellegis, quantum
Abbreviated transcription (Latin):
sũt. Instituũt. disputãt. cauillãt᷑. nõ faciũt
uiget. liber ẽ. sup̃ hoĩe c̃. diutti ne plenũ
ingẽtis fiducie. In qͣ posicioe mẽtis sim cum
hũc lego fatebor t̃. Libet oñs casus ꝓuocaẽ
libet exclamare. qͥd cessas fortuna ꝯgredea
ꝑatũ uides. Illiꝯ aĩu induo qui q̃rit uͥ sc̃
exꝑiat᷑. ubi uir tutẽ suã ostedã. Spumãtẽq

Expanded text:
Instituunt, disputant, cavillantur, non faciunt viget, liber est, supra hominem est, dimittit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spuma
Abbreviated transcription (Latin):
id̾o adicci nobiscũ. niecũ enĩ sẽꝑ es. In¬
nõ hic qui erũꝑe ex laucoꝵ culnus. ⁊ t̾rere
uigiles solet. s hic modicꝰ qui hospites ue¬
nisse significet. uarius nobis fuit sermo.
ut in ꝯuuuo nullã te usq ad exitũ adducĩr
s ⁊ aliũde alio trãsiliẽs. Lectus ẽ dem̃ liber
quĩti sestii pat̾s magni siꝗdẽ mͥ credis uiqi

Expanded text:
. Innon hic, qui erumpere ex lautorum culinis et terrere vigiles solet, sed hic modicus, qui hospites venisse significet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum adducens, sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Qui
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ. ⁊ despacionẽ eiꝰ nõ faciet. scies esse
p̾stabit ut illã admireris ⁊ tñ speres. michi
certe młtũ auferre tpr̃is solet ꝯtẽplatio ipsa
saptentie. nõ alit̾ illã intueor obstupesactus
ꝙͣ ip̃m intim mũdũ quẽ sepe tãꝙͣ spectator
nouus indeo. Ueneror itaq ĩẽtu sapĩe ⁊ nuẽ¬
tores q adire tãꝙͣ mstor hereditatiẽ iitatꝰ m
ista acqͥsita mͥ laborata sũt. S agam: bonũ pa¬
trẽ familie. faciamꝰ ampliora q̃ accepini
maior ista hiditas a me ad posteros traseat
multũ adhuc restat opis młtũ q restabit nͤ
ulli nato post nulle scła p̃cludet᷑ occasio ad
adhuc adiciendi. s ⁊̃ si oĩa a uet̾ib ĩuenta st
ħ sẽꝑ nouũ erit. usus ⁊ ĩẽtoꝵ ab aliis sciẽtia
ac dispõ. puta relicta nobis medicam̃ta qbꝰ
sanarẽt᷑ ocłi. nõ opꝰ ẽ mͥ alia qrẽ. s hec tm̃
morbis ⁊ tp̃alib aptanda sũt. ħ aspitas oclõ¬

Expanded text:
itudinem et desperationem eius non faciet; scies esse tus tibi ipsa praestabit, ut illam admireris et, tamen speres. Mihi certe multum auferre temporis solet contemplatio ipsa sapientiae; non aliter illam intueor obstupefactus quam ipsum interim mundum, quem saepe tamquam spectator novus video. Veneror itaque inventa sapientiae inventoresque; adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Mihi ista adquisita, mihi laborata sunt. Sed agamus bonum patrem familiae; faciamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliquid adhuc adiciendi. Sed etiam si omnia a veteribus inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab aliis scientia ac dispositio. Puta relicta nobis medicamenta, quibus sanarentur oculi; non opus est mihi alia quaerere, sed haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculor
Abbreviated transcription (Latin):
Tũc ego debiu dice̾. nimor ẽ serens meus. qd
ad te ꝑtinet. post me mori debet. s an̾ me pot¬
qd̾ qr nõ feci ĩꝑatũ subito fortuna ꝑcussit
Nũc cogito oĩa ⁊ mortalia ẽẽ ⁊ incerta Lege
turos quo illũ ꝑuenisse meremꝰ ⁊ fortasse
si mõ uã sapiẽtiũ fama ẽ recipit nos aliꝗs
locus quẽ putamꝰ ꝑisse. p̃missꝰ ẽ. uale. Epła¬

Expanded text:
Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege turos, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sapientium fama est recipitque nos locus aliquis, quem putamus perisse, praemissus est. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
si hẽmo alios amicos male dehiis ⁊ meremur
⁊ existimaniꝰ qr paꝵ ualẽt ĩ uniꝰ elati sola¬
tiũ. Si nõ habemꝰ maiorẽ ũunã ip̃i nobis fe¬
cimꝰ ꝙͣ a fortuna accepimꝰ. Illa unũ abstulit
nos quẽcũq nõ fecimꝰ. deinde ne unũ quidẽ
amauit muns qui plus ꝙͣ uͥnũ amare non
potuit. si quis dispoliatus amissa unica tu¬
nca ꝯplorare se malit ꝙͣ cͥcũ spicẽ qͦmõ frigꝰ
effugiat. ⁊ aliꝗd ĩuenat quo tegat scapłas
nõne tͥ uideat᷑ stultusimꝰ. Quẽ amabas ex¬
tulisti. quere quẽ ames. saciꝰ ẽ amicũ ieꝑare
ꝙͣ flere. scio ꝑtͥtũ iã ħ ẽẽ qd̾ adiecturꝰ sũ nõ

Expanded text:
Si habemus alios amicos, male de iis et meremur Si habemus alios amicos, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspicere, quomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod adiecturus sum, non
Abbreviated transcription (Latin):
do delectat. Cũ uõ int̾uẽit spatiũ om̃e qd̾ an¬
gebat extinguit᷑ ⁊ pura ad nos uoluptas ue¬
uit. Si illi credimꝰ amicos iucolumes cogita¬
te. melle ac placenta frui ẽ eoꝵ qui fuerũt
Retractatio nõ sine ac̾bitate quadã unat
tatis aliqͥd stomachũ excitare. Ego nõ idẽ sẽ¬
tio. Michi auncoꝵ defũctoꝵ cogitatio dulcis
ẽ ⁊ blanda. habui enĩ illos tãꝙͣ amissurꝰ ami¬
si tãꝙͣ habeã. fac gͥ mi lucilli qd̾ eqͥtatẽ tua
decet. desine bũficiũ fortune male int̾p̃tari.
abstulit. s dedit. Ideo amicis auide fruaniur
qr ꝙͣdiu ꝯtinge̾ hoc possit inc̾tũ ẽ. Cogitemꝰ
exituri ꝙͣsepe eodẽ morãtes loco nõ uiderimiꝰ
Incelligemꝰ plus nos tpris in uiius ꝑdidisse
feras aũt hos qui negligẽtissiẽ amicos habeant
Miserrime lugẽt. nec amãt quẽꝙͣ nͥ ꝑdiderint
sit an amauerĩt. Sera indicia affectus sui q̃dt

Expanded text:
do delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod ando delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit." Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, qui fuerunt, retractatio non sine acerbitate quadam iuvattatis aliquid stomachum excitare ? " Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, incertum est. Cogitemus, exituri, quam saepe eodem morantes loco non viderimus; intellegemus plus nos temporis in vivis perdidisse. Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime lugent, nec amant quemquam, nisi perdisit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
gumẽta desiderii q̃rmiꝰ ⁊ dolorẽ nõ sequiue
s ostẽdimꝰ nemo t̾stis s̾ ẽ. o infelicẽ stulti¬
iuscar amici Breuẽ illi aput te memoria
ꝓmittis si cũ dolore mãsura ẽ. Iã istũ frõtẽ
ad risũ q̃l fortuita res tuͣsferret. Nõ differo
in lõgius tp̃s quo desideriũ õe mulcet᷑. quo ⁊
acerrimi luctus residũt. Cũ pͥmũ te obsua¬
re desicris ymago ista tͥsticĩo discedet. nũc
ip̃e custodis dolorẽ tuũ. s custodiẽti qͦ elabit̾
eoq ciciꝰ quo ẽ acrior deslunt. Id aganiꝰ. ut
iocũda nobis amissoꝵ fiat recordatio. Nemo
libẽt᷑ ad id iedit qd̾ nõ sine tornãto cogitatur
ẽ. Sic illud fieri ncte ẽ. ⁊ cul̃ aliq̃ nobis morsu
amicoꝵ qͦs amauimꝰ nomẽ occurrat. S hic
qͦ morsus ht̃ suã uoluptatẽ. nã ut dicẽ sole¬
hat attalꝰ nr̃. sic aucor defũctoꝵ memoria
iocũda c̃ quomõ poma q̃dã sũt suauit᷑ aspera
quomõ in uino nimis uetͣi ip̃a nos amaritu¬

Expanded text:
ii quaerimus et dolorem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultiuis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mulcetur, quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis amissorum fiat recordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento cogitaturus est. Sic et illud fieri necesse est, ut cum aliquo nobis morsu amissorum, quos amavimus, nomen occurrat. Sed hic quoque morsus habet suam voluptatem. Nam, ut dicere solebat Attalus noster, "sic amicorum defunctorum memoria iucunda est, quomodo poma quaedam sunt suaviter aspera, quomodo in vino nimis veteri ipsa nos amaritu
Abbreviated transcription (Latin):
apellẽ. quã uenãtionẽ p̃ceptoribꝰ meis dete¬
o. ecĩ illis p̾ceptorib gñs hũan a ꝗbꝯ tãti
bom mitia fluxer̃t. si ꝯsulẽ udeo aut p̃torẽ
oĩa quib honor haberi honor solet faciã eqͣ
desiliã. caput adaꝑiã semita cedã. erd eigo
Marcũ catonẽ iteꝵq ⁊ leliũ sapiẽtẽ ⁊ soctẽ
cũ platone ⁊ zenone. cleantẽq i aĩu meũ

Expanded text:
ellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, eandem illis praeceptoribus generis humani, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, quibus honor haberi honori solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone et Zenonem Cleanthenque i
Abbreviated transcription (Latin):
motã ĩmod̾a̾tã ⁊ imodicã. S ut ad ꝓpositũ
reu̾tar. audi ꝗd me inepła tua delectauerit
habes u̾ba in potãte. nõ effert te or̃o nec lõgi
ris ꝙͣtũ ius ⁊ plus sigͥficas ꝙͣ loq̃ris. hoc ma¬
ioris rei indiciũ ẽ. aꝑpet aĩu qͦ nichil habẽ
suꝑuacui. inchil tumidi. Inuemo tũ tñslatio¬
nes u̾boꝵ ut nõ temerai̾as ita q̃ ꝑicłm sui fe¬
uetat ⁊ poetis illas solis iudicat ẽẽ ꝯcestas.
nemimẽ mi uidet᷑ ex antiqͥs legisse. apiit quos
nõdũ captabat᷑ pausibił oratio. Ili qͥ smmiplr¬

Expanded text:
inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius eris quantum vis et plus significas quam loqueris. Hoc maioris rei indicium est; apparet animum quoque nihil habere supervacui, nihil tumidi. Invenio tamen translationes verborum ut non temerarias ita quae periculum sui feuti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpl
Abbreviated transcription (Latin):
int̾uenerũt amici qui uͥi uim afferrẽt ⁊ tãqͣr
egrũ intẽꝑantẽ cohercerẽt In locã stili ẜmo
successit. ex quo eã ꝑtẽ ad te pferã q̃ ĩ lite ẽ
Te arbitrũ adduxinꝰ. plꝰ negociihẽs ꝙͣ existi¬
mas. Triplex cã ẽ dicũt ut scis stoyci nr̃i. duo

Expanded text:
ntervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo
Abbreviated transcription (Latin):
uie nõ trado. nec ꝯsector ꝑdendi tp̃is cãs. et
quocũq ꝯstituti leco ibi osti cogitatiões me¬
as tracto. et aliqͥd i aĩo salutare ũso. Cum
me amicis dedi nõ tm̃ mͥ abduco. nec cũ illis
moror qb me tp̃s aliqd̾ ꝯgregauit. aut cã ex
officio nata cuuli. s cũ optĩo qͦ sũ. ad illos ĩ
quocũq loco in quocũq soculo fuerũt aĩu
meũ mitto. deinetriũ uiroꝵ optimũ mecu¬
cͥcũfero ⁊ relictis ꝯchiliatis cũ illo seminudo

Expanded text:
 commodo, nec consector perdendi temporis causas. Et quocumque constiti loco, ibi cogitationes meas tracto et aliquid in animo salutare converso. Cum me amicis dedi non tamen mihi abduco, nec cum illis moror, quibus me tempus aliquod congregavit aut causa ex officio nata civili, sed cum optimo quoque sum; ad illos, in quocumque loco, in quocumque saeculo fuerunt, animum meum mitto. Demetrium, virorum optimum, mecucircumfero et relictis c
Abbreviated transcription (Latin):
oleste fero decessisse flaccũ amicũ tuũ
plꝰ tñ eqͦ dolẽ te nolo. Illudut non
doleas uix audebo exigẽ ⁊ eẽ nicliꝰ scio s cui¬
t ista firmitas animi ꝯtĩget. nͥ iã mltũ super¬
nefortunã electo. Illũ qͦ ista res uellicabit. sẽd
tãtũ uellicabit. Nobis aũt ignosti põt ꝓlap¬
sis ad lacͥmas si nõ numue decurrerĩt si ip̃i
illas rep̾ssimꝰ. nec sicci sit oculi amisso aĩco
nec fluãt. lac̾mãdũ ẽ nõ plorãbũ. durã t᷑
legẽ iudcor pone̾. cũ poctaꝵ g̾coꝵ maximꝰ
ius flendi dedi̾t in unũ dũtaxat diẽ cũ dixĩt

Expanded text:
Moleste fero decessisse Flaccum, amicum tuum, plus tamen aequo dolere te nolo. Illud, ut non doleas, vix audebo exigere; et esse melius scio. Sed cui ista firmitas animi continget nisi iam multum supra fortunam elato ? Illum quoque ista res vellicabit, sed tantum vellicabit Nobis autem ignosci potest prolapsis ad lacrimas, si non nimiae decucurrerunt, si ipsi illas repressimus. Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant. Lacrimandum est, non plorandum. Duram tibi legem videor ponere, cum poetarum Graecorum maximus ius flendi
Abbreviated transcription (Latin):
lectam̃ta fallatia ⁊ brema decipiũt. sicut
ebrictas q̃ uniꝯ hore hilarẽ insamã lõgi
tẽpoi̾s tedio pensat. sic̃ plausuo ⁊ acclaina¬
tioĩs scde̾ fauor qui magna sollicitudine
⁊ partꝰ ẽ ⁊ expiandꝰ. ħ gͦ cogita hũc eẽ sa¬
pientie effectũ gaudii qualitatẽ ẽalio est

Expanded text:
lectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut lectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio pensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudine et partus est et expiandus. Hoc ergo cogita, hunc esse sapientiae effectum, gaudii aequalitatem. Tali
Abbreviated transcription (Latin):
optem. Ne hoc quidẽ intelbgo qd̾ aĩalibꝰ sa
⁊ ciecuis mõstrat. qͥs cibo debcat ec̃ ꝗs potioĩ
modꝰ ꝙꝓͣtũ apiã adhuc nescio. Iã cocebo ꝙ̃¬
admodũ intelligas te nõ eẽ sapientẽ. Sa¬
piens ille plenus ẽ gaudio hilaus ⁊ pla ⁊¬
cidꝰ incõcussus cũ diis ex pari uiuit. nũc
ip̃e te ꝯsule. si nũꝙͣ mestus ẽs nulla spes
aĩnu tuũ fut̾i exspectatiõe sollicitat. si per
dies noctes ꝙ par et eqͣlis amiui tenor e¬
recti ⁊ placẽtis s̾ ẽ ꝑuenisti ad hũam boĩ
diuitias illus uc̃tuꝵ te ẽẽ speras int᷑ hono¬
res idc̃ gandiũ int̾ sollicitudĩes q̃ris. Ista q̃
sic petis tãꝙͣ datura leticiã ac uoluptate S
cause doloꝵ sũt Mnĩes ĩquã illitendunt
ad gaudiũ. s uñ stabile magnũq ꝯseꝙ̃t᷑
ambitioẽ ⁊ cucũfusa cliẽtiũ turba. ille ex
aunca. aliꝰ ex studioꝵ lib̃aliũ uana ostẽta¬
tiõe. ⁊ nichil sanãtibꝰ littis oñs istos ob¬

Expanded text:
dem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti et placentis sibi est, pervenisti ad humani bonidivitias illuc venturum esse te speras, inter honores, id est, gaudium inter sollicitudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam ac voluptatem, causae dolorum sunt. Omnes, inquam, illi tendunt ad gaudium, sed unde stabile magnumque consequambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos ob
Abbreviated transcription (Latin):
qͥs ꝑtib socii aĩm ꝰ ad se õe eiꝰ ducet cõ¬
tẽptus corpis sui c̾ta lib̾tas ẽ ut ad ꝓpoĩ¬
tu reu̾tar huic lib̾tati mułtũ ꝯferet ⁊ illa
de qua mõ loq̃bam inspectio. nẽpe uiũ¬
sa ex matiͣa ⁊ ex deo ꝯstãt. deus istã tẽ¬
ꝑat q̃ cͥcũfusa rectorẽ sequũt᷑ ⁊ ducẽ po¬
tẽtiꝰ aũt ẽ ac p̃ciosius qd̾ facit qd̾ ẽ d̾s̃ ꝙͣ¬

Expanded text:
tibus socii; animus ad se omne ius ducet. Contemptus corporis sui certa libertas est. Ut ad propositum revertar, huic libertati multum conferet et illa, de qua modo loquebamur, inspectio. Nempe universa ex materia et ex deo constant. Deus ista temperat, quae circumfusa rectorem secuntur et ducem. Potentius autem est ac pretiosius, quod facit, quod es
Abbreviated transcription (Latin):
esmamꝰ qd̾ uoluniꝰ uelle. ego c̾te id
ago sencx eadẽ uelle q̃ puer uolui
Iñ ħ unũ eluit dies. in hoc noctes ħ opus
meũ ẽ hec cogitatio ĩpone̾ uet̾ibꝰ malis
finẽ. Id ago. ut mͥ instar iute totiꝯ dies sit

Expanded text:
s, quod voluimus, velle. Ego certe id ago: senex ea desii velle quae puer volui. In hoc unum eunt dies, in hoc noctes, hoc opus meum est, haec cogitatio: inponere veteribus malis finem. Id ago, ut mihi instar totius vitae dies si
Abbreviated transcription (Latin):
s pulc̾tudĩe aĩ corpus ornari. Quãuis pau¬
cissimos una fecnͣnꝰ dies. tñ mlt̾i nob̾ ẜmo¬
nes fuerũt qͦs subm̃ egerã ⁊ ad te ꝑmittã
ħ pͥmo die qͥsitũ ẽ qͦmõ possint ta bona
ẽẽ si t̾plex eoꝵ oditio ẽ. Quedã ut nrĩs ur̃¬

Expanded text:
sed pulchritudine animi corpus ornari. Quamvis autem paucissimos una fecerimus dies, tamen multi nobis sermones fuerunt, quos subinde egeram et ad te permittam. Hoc primo die quaesitum est: quomodo possint paria bona esse, si triplex eo
Abbreviated transcription (Latin):
neq enĩ statua istu dorpphoros aut diadu¬
menos uocaret᷑ n hec illi eẽt ĩp̃ssa facies
cauit. Uel glia si laborauit ĩ nomẽ uł iligio
remoto factũ nõ ẽẽt. hiis qntã plato adicit
exẽplar quã ip̃e ydeã uocat. hoc ẽ enĩ ad qd̾
respiciẽs artifer id qd̾ destinabut effecit noħ¬

Expanded text:
Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies.icavit, vel gloria, si laboravit in nomen, vel religio,remoto factum non esset ? His quintam Plato adicit exemplar, quam ipse idean vocat; hoc est enim, ad quod respiciens artifex id, quod destinabat, effecit. N
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. Nichil stulticia pacatũ ht̃. tã suꝑne
illi metus ẽ ꝙͣ infra. Utrũq trepidat latus
sequũt᷑ ꝑicula ⁊ occurit. ad oĩa pauet. s̃para¬
tae̾. ⁊ ip̃is terret᷑ auxiliis. Sapiẽs aũt ad oẽ
nicursũ iuntꝰ intẽtus. nõsi pauptas. nõ
si luctus. nõ si ignornina. nõ sidolor ĩpetũ
faciat. pedẽ referet. Int̾ritus ⁊ ꝯͣ illa ibit.⁊ ĩt̾
illa. Nos młta alligãt. młta debilitãt du
in istis uiciis iaciumꝰ. elui difficile ẽ. nõ eĩ¬
inqnati sumꝰ. s infecti. nẽc ab alia ymagĩe
ad aliã trãseamꝰ. hoc q̃rã qd̾ sepe metũ despi¬
tio. ꝗͥd ita nos stulticia ꝑtinacit᷑ teneat. pͥo
qr nõ fortit̾ eã repellims nec toto ad sabitẽ
ĩpetu uitimͦ. Deide qr illa q̃ a sapiẽtibꝰ uiris
repta sũt nõ satis credimꝰ. nec aꝑtis pectõi

Expanded text:
fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuti sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis
Abbreviated transcription (Latin):
id causã iudicñt eẽ fuciendi pautu dieͣnt
ponãt int̾ carisas tp̃s nichil ane tp̃e põti
fieri. ponãt locũ si nõ fu̾it ubi fiat auqꝰ
ne fiet qͥtẽ. ponãt motũ. nichil sme hoc nͦ
fit nͣ ꝑiit. nulla sine motu ars nilla mul¬
hec simplex eẽ debet. nã ⁊ mat̾ia sĩpler ẽ
Querimꝰ quis sit cã Ratio scil faciẽs i deꝰ¬

Expanded text:
faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuerit, ubi fiat aliquid, ne fiet quidem. Ponant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla muHaec simplex esse debet; nam et materia simplex est. Quaerimus, quid sit causa? Ratio scilicet faciens, id
Abbreviated transcription (Latin):
s ut ĩbecillitatis nr̃e admĩcula sĩt. ⁊ ut dicẽtẽ⁊
audiẽtẽ ĩ rẽ p̃sentẽ adducãt. Sexniũ ecce cum
maxĩe lego uirũ acrẽ grecis u̾bis romaĩs mo¬
ribo philosophantẽ. mouet me inago ab illo
poĩta ire quadrato agnime exccitũ ubi hostis
ens facẽ debet.oẽs uirtutes suas ũdiq ex¬
pandat. ⁊ u̾cũq infesti ad oriet᷑ ulic pata
p̃sidia ei ad nutũ regẽtis sine tumltu respõde¬

Expanded text:
 ut inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ens facere debet; omnes virtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regentis sine tumultu r
Abbreviated transcription (Latin):
go tñ sic loqͥm̃ ut dicnnꝰ magnũ gaudiu nos
ex illis ꝯsularii aut ex nuptiis. aut ex ꝑtu ux¬
oris ꝑcepisse. que adeo nõ sũt gaudia ut seꝑpe
mitia futiue tristicie sut. Gaudio aũt ĩtĩctũ
ẽ nõdesme̾ nec ĩ cõt̾riũ u̾ti. Itaq cũ dic ugił¬

Expanded text:
go tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est non desinere nec in contrarium verti. Itaque cum dici
Abbreviated transcription (Latin):
s uoles dui face̾ nõ pot̾ĩs. annũ femĩs ad lu¬
exgendũ ꝯstitue̾ maiores. nõ ut tãdui lugerẽt
nullũ honestũ. Quã tñ in ex illis muliercur
dabis uix retractis a rogo. uix a cadauẽ re¬
nulsis cui lac̾me mi totũ mẽsx̃ durauernit
Nulla res cicis in odiũ uenit ꝙͣ dolor qui
recens ꝯsolationẽ ĩuenit ⁊ aliqͥs ad se ad¬
ducit. Inueteratus uõ deridet᷑ nec ĩmerito. a ͭ
ãneũ serenũ carissimũ m tñ ĩmodice fleui
ut qd̾ mĩme uelĩ int̾ exẽpl.a sim eoꝵ qͦs dolor
uicit. hodie tñ factũ meũ dãpno. ⁊ intelligo
maximã mͥ causã sic lugẽdi fuisse ꝙ nũꝙ̃
cogitauerã mori eũ ante me posse. ħ unũ mͥ

Expanded text:
e non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus uero deridetur, nec immerito: aut amicum Serenum carissimum tam immodice fleui ut quod minime uelim inter exempla sim eorum quos dolor uicit. Hodie tamen factum meum damno et intelligo ut maximam mihi causam sic lugendi fuisse quod numquam cogitaueram mori
Abbreviated transcription (Latin):
scendã ita nec recusandã qͥdẽ. Ĩ ocũdũ ẽ secui
eẽ ẽrduitissime. Cũ qͥd se dignũ quo fruet
effecit. Ituq de isto feremꝰ siña an oporte¬
at fastidire senectutis extrema. ⁊ finẽ non
opiri s manu face̾. ꝓpe ẽ a timẽte qͥ fatũ
segius exspectut. sicut ille ult̾ modũ dedit
unio ẽ qui ãphorã exsiccat ⁊ fecẽ q exsob¬
an liqͥdissimũ ac purissiniũ qͥddã. Si modo
mẽs sine ĩuiria ẽ. integͥ sensꝰ aĩn uiuãt.
faciendũ ẽ. ne. cũ ficri debebit face nõ possio
⁊ cũ maiꝰ ꝑiculũ sit male uiuẽdi ꝙͣ cito mo¬
nendi. Stultus ẽ qui nõ exigua tp̃is mcede
magne rei aliã reddit. paucos lõgissima
senectus ad mortẽ sine ĩiuria ꝑtulit. młtis
ners uita sine usu iacuit. Quãto demde
crudeliꝰ uidicas aliqͥd ex uita ꝑdidisse ꝙ

Expanded text:
recusandam quidem. Iucundum est secum esse quam diutissime, cum quis se dignum, quo frueretur, effecit. Itaque de isto feremus sententiam, an oporteat fastidire senectutis extrema et finem non opperiri, sed manu facere. Prope est a timente, qui fatum segnis expectat, sicut ille ultra modum deditus vino est, qui amphoram exiccat et faecem quoan liquidissimum ac purissimum quiddam, si modo mens sine iniuria est et integri sensus animum iuvant nfaciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. Et cum maius periculum sit male vivendi quam cito moriendi, stultus est, qui non exigua temporis mercede magnae rei aleam redimit. Paucos longissima senectus ad mortem sine iniuria pertulit, multis iners vita sine usu sui iacuit; quanto deinde crudelius iudicas aliquid ex
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ modulatiõe uẽdẽtes. O te inqͥs ferreũ aut
surdũ. cui mẽs int̾ tot clamores tã ueu̾os
⁊ dissonos ꝯstat cũ crisippũ ur̃m assidua sa¬
lutatio ꝑducat ad mortẽ. At me hercules.
ego istũ fremitũ nõ magis curo ꝙͣ fluctu
aut deiectũ aque. ꝙͣuis audiã cuidã genti
hãc fuisse cãm urbe̾ suã tũsferẽdi qd̾ frago¬
re ili cãdẽtis ferre nõ potũt. Magis mͥ uox

Expanded text:
ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cadenti
Abbreviated transcription (Latin):
s parũ ꝓp̾e. nullũ enĩ malũ gandiũ ẽ uolupta¬
tib hoc nomẽ ĩposuit ⁊ qd̾ uoluit exp̃ssit. Sigͥsi¬
niutauam. cepisse me magnã ex epła tua uo¬
luptatẽ. Quãuis enĩ exhoĩe ista cã ĩꝑitꝰ hõ
gaudeat. tñ affectũ eiꝰ ĩpotẽtẽ ⁊ in diu̾sã statĩ

Expanded text:
 enim malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Signifiinmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpo
Abbreviated transcription (Latin):
bit. totũ aũt ab illa ꝑte meliore. at si ceꝑit
exliq̃it s aĩa. ꝓslliã ex edificio putꝰ ac ru¬
enti. Morbũ morte nõ fugiã. dũtaxat sa¬
⁊ nabile̾ nec officiẽtẽ aĩo. nõ anferã m ma¬
nus ꝑꝑ dolorẽ. S ic mori uinci ẽ. hũc m̃ ste
ero pͥpetuo mͥ ẽẽ paciendũ exibo nõ ꝓpt̾¬

Expanded text:
re; at si coeperit reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non adferam mihi manus propter dolorem; sic mori vinci est. Hunc tamen si sciero perpetuo mihi esse pa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ irritãt. negut plato ex hus ẽe q̃ u̾e sint
gͦ ista ymagniai̾a sũt ⁊ ad tp̃s aliꝙ̃ faciẽ
ferũt. Nichil hoꝵ stabile nec solidũ ẽ ⁊ nos
tñ cupimiꝰ tãꝙͣ aut sẽꝑ futura. aut sẽꝑ ha¬
bituri. In becilli fluuidiq int̾ualla ostitumiꝰ
ad illa mittamiꝰ aĩu q̃ et̾na sũt. mirem᷑ ĩ

Expanded text:
egat Plato ex his esse, quae vere sint. Ergo ista imaginaria sunt et ad tempus aliquam faciem ferunt, nihil horum stabile nec solidum est; et nos tamen cupimus, tamquam aut semper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in
Abbreviated transcription (Latin):
te em̃ i uti ubis publicis n illa ad mittẽd¬
ignificationẽ stoycã reuoca. iutiũ ec̃ rolipͥ¬
tatẽ Cixdimꝰ sit sane. ponẽ tũ illã solemꝰ
ad demõstrandã aĩ hilarẽ affectionẽ. Scio inꝙͣ
⁊ uoluptatẽ si ad nr̃m aliũ u̾ba diriginiꝰ r ẽ

Expanded text:
im mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam solemus ad demonstrandam animi hilarem adfectionem. Scio, inquam, et voluptatem, si ad nostrum al
Abbreviated transcription (Latin):
lo sũt. Stoici uolũt sr̃ponẽ hiuc ⁊̃ nũc aliud
grnus magis pͥncipale de quo stati dicã. si p
nlud genꝰ de quo locutus sũ merito pͥmũ po¬
nni docuero cũ sit reꝵ oĩu capax. qd ẽ ĩ has
spes diuido. ut sũt corꝑalia aut incorpalia
mehul tciũ ẽ. Corpus quõ duido ut dico. ant
aĩantia sũt. aut maĩata Ruirsus aiantia

Expanded text:
lo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus animantia
Abbreviated transcription (Latin):
Rogo itaq ꝑmittas in hoc u̾bo uti. inchiloꝰ
dabo oꝑam̾ ut ius a tedatũ ꝑcissime ex̾cea
fortasse ꝯtentus ero mͥ licẽ. Qid ꝓdĩt fuci¬
litas tua. cũ ecte id ullo̾ mõ latine expͥmẽ
dãpnabis angustias romanas si scierisᷤ
unã silła cẽ qͣm mutare nõ possũ Qrues¬
hec q̃ris. toon. duri tͥ udeor ngenii ĩ me¬
a platone dici. amicus nr̃ homo eruditis¬
simꝰ hodierno dic dicebat. om̃s tͥ expona

Expanded text:
Rogo itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere. Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere damnabis angustias Romanas, si scieris unam syllabam esse, quam mutare non possum. Queris ? τὸ ὄν. Duri tibi videor ingenii; in mea Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam,
Abbreviated transcription (Latin):
hũit. ordinẽ nuitat. Q̾d ista in qͥs mͥ sub¬
tilitas ꝓderit. si me int̾rogas. nichil. s ꝙ̃ad¬
modũ ille celator oculos intẽtos diu ac fa¬
tigatos remittit atq auocat. et ut dici sol
pascit. sic nos aĩu aliq̃n debemꝰ relaxaͬe
⁊ quibdã oblectam̃tis refice̾. s illa oblecta¬
mẽta oꝑa sũt. ex hus appe si obẜuaue̾i̾s

Expanded text:
uit; ordinem mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me interrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos animum aliquando debemus relaxare et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
uolo ymagniẽ tuã face̾. exẽplar picture te
habeo. capiat aliquẽ hĩtũ mẽs nr̃a quẽ oꝑi
suo ĩponat. Ita illa q̃ me docet ⁊ ĩstruit fuci¬
es a qua petit᷑ imitatio ydea ẽ. tulia gͦ ex ẽ¬
⁊ platoni ĩputes nõ mͥ hãc reꝵ difficultatẽ
nulla c̃ aũt sine difficultate subtilitas. Pau¬
lo ante pitoris ymagine utebar. ille cũ red¬
de̾ uirgiliũ colorib uellet ip̃m incuebat᷑.
Idea erat uirgilii facies futi oꝑis exẽplar
ex hac qd̾ artifex trahit ⁊ oꝑi suo ĩposuit
idos ẽ. Qiͥd int̾sit q̃ris. altm exẽplar ẽ altmͣ
forma ab exẽplari sũpta ⁊ oꝑi ĩpoĩta. alterã
artifex iitat᷑. alt̾a facit ht aliquã facie¬

Expanded text:
olo ymaginem tuam facere: exemplar picture tue habeo, ex quo capit aliquem habitum mens mea, que operi suo imponat, ita illa que me docet facies et instruit, a qua petitur imitatio, ydea est. Talia ergo exem Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma ab exemplari sumpta et operi inposita. Alteram artifex imitatur, alteram facit. Habet aliquam facie
Abbreviated transcription (Latin):
cito nobis placemꝰ si ĩuenimꝰ qui nos bo¬
nos uiros dicat qui prudẽtes qui sc̃os adpo¬
scimꝰ nõ sumꝰ modica landatiõe ꝯtentĩ.
ercqͥd ĩ nos adulatio sine pudore cõgessit
tũꝙͣ debitũ peendimꝰ optĩos nos ẽẽ sapieni¬
cissinios affirmãtibꝰ assẽtim᷑ cũ sciamꝰ illos
iułtu mẽtiq. adeo ꝗppe ĩdulgemꝰ nobis ut
laudari uelimiꝰ in id cui ꝯͣria cum maxnre
facimꝰ.Mitissimũ ille se ĩ ip̃is suppliciis auꝰ¬
dit. in rapiis libalissiiũ ⁊ in ebrietatib
ac libidinib tẽꝑatissinũ. Sequit᷑ ituq ut÷
Alexander cũ iã in india uagaret᷑. ⁊ gẽtes ne
Fiuitinis qͥdẽ sacis notos bello rasturet. in
obsidione cui da urbis crcuit muros. ⁊ ĩbe¬
cillissmia meniũ q̃rit sagita ictus diu ꝑse¬
dẽ ⁊ incepta age̾ ꝑseuauit. demĩ cũ rep̃sso
sangiũe sicci uulni̾s dolor crestẽt ⁊ crus sus¬
pensũ equo paulatĩ obtorpuss. coactꝰ absti

Expanded text:
cito nobis placemus; si invenimus, qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum equo paulatim optorpuisset, coactus apsi
Abbreviated transcription (Latin):
riũ ruat aut mõs nichil ĩuenies. Erũt tñ
qui hãc rumã magis timeãt ꝙͣuis utͣqͣ
mortifera eque sit. adeo nõ effectus s effi¬
ciẽtiã timor spectat. Nũc me putas de sto¬
ycis dice̾ qui existimant hoĩs magno põ¬
dẽ ext̾riti ꝑmane̾ nõ posse ⁊ statĩ sꝑgi. qr
nõ fu̾t illi exitus liber. ego uo nõ facio er
Sic animꝰ qui ex tenuissiõ ꝯstat dep̾hendi
nõ põt nec intͣ corpus adfͣligi. s bñficio sub¬
tilitatis sue ꝑ ip̃a quibꝰ p̾mit᷑ erũpit. Qũo

Expanded text:
rium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fsic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per
Abbreviated transcription (Latin):
dedissi. ut uastissimoꝵ edacissioꝵꝙ aĩaliũ
aiuditatẽ uĩceremꝰ: minime. Quãtulũ ẽ
enĩ qd̾ nat̃e dat᷑ paruo illa dimittit᷑. nõ fa¬
mes nobis uẽt̾s nr̃i magno ꝯstat. s ãbitio
hos ita ꝙ ut ait salustis uent᷑ obediẽtes
aĩaliũ quidẽ s mortuoꝵ uiuit is qͥ sentit᷑¬

Expanded text:
astissimorum edacissimorumque animalium aviditatem vinceremus? Minime. Quantulum est enim, quod naturae datur? Parvo illa dimittitur. Non fames nobis ventris nostri magno constat, sed ambitio. Hos itaque, ut ait Sallustius, " ventri oboedientes" animalium quide
Abbreviated transcription (Latin):
nũc hac diligẽtia. ut ostendã ꝙͣtũ tp̃s apud
gͥmaticũ pdiderĩ. s ut ex hoc intelligas ꝙ̃tũ
apud ennũ ⁊ acciũ u̾boꝵ situs occupañĩt
sis apud hũc ꝙͦ qui cotidie extutit᷑ aliq̃ no¬
pot ꝓpiciis auribꝰ tins ꝗd sentiã dicẽ. si mi¬
nus dicã ⁊ naris. Ciceronẽ auctorẽ hꝰ ũbi
habeo. puto locupletẽ. Si recc̃tiorẽ q̃uo fabi¬

Expanded text:
stendam, quantum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie excutitur, aliqua nopotest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem qua
Abbreviated transcription (Latin):
sine ullo spiram̃to sit inclusus in ip̃os a qͥb
excitatꝰ ẽ recidit. Ouo incomoda int̾ se ꝯͣria
simł ꝑtulimꝰ eadẽ uia. eodẽ die. ⁊ luto ⁊ puluẽ
laboraiumꝰ Aliqͥd tñ mͥ illa obscuritas. qd̾ co¬
gitarẽ dedit. Sensi quẽdã ictũ animi ⁊ sine
metu mutationẽ quã isolite rei nouitas
simł ac feditas fecerat. nõ de me tecũ nũc
loquar qui młtũ ab hoĩe tollerabili nedũ a
ꝑfc̃o absũ. s illo in quẽ forcuna uis ꝑdidit
enĩ mi lucilli nulla effuge̾ uirtꝰ põt. ad¬
monet illã ña mortalitatis sue. Itaq ⁊ uuls¬
tũ adducet ad t̾sticiã ⁊ inhorrescet ad sub¬
ita ⁊caligabit.si uastũ altitudinẽ ĩ crepidi¬
ne eiꝰ ꝯstitut despex̾it. Nõ c̃ hic tuor sed
nalis affeccio mexpugnabilis rõni. Itaq
fortes quidã ⁊ ꝑatissui fũde̾ suũ sangͥnẽ
alienũ udẽ nõ possũt eriuidã ad uul nĩs

Expanded text:
sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem alienum videre non possunt. Quidam ad vulneris
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ excutiet. nõ si blãdiet᷑ nõsi minabit᷑. nõ si in¬
am sono uana ccustrepit. erd gͦ nõ aliqñ co¬
modiꝰ ẽ ⁊ care̾ ꝯuictu.fateor itaq gͦ ex ħ loco
migrabo. expiri me et exc̾cere me uolui. Qd
nocr̾ ẽ diutiꝯ toeq̃ri cũ tã facile remediũ ulix¬
es sociis ⁊̃ adu̾sus syrenas u̾iemͣt. uale. Epła¬
um abaiis deberẽ neapolĩ repetẽ facilẽ¬
credidi tẽpestatẽ ẽẽ ne iterũ nauĩ exꝑue
⁊ tantũ luti tota ma fuit. ut possĩ uideri nichi¬
lominꝰ naiuigasse totũ. athletarũ fatũ mͥ illo
die ꝑpetiendũ fuit. accromate naphe excepit
m crypta neapolitana nichil illo care̾ lõgus
nichil illis faucibꝰ obscuriꝰ q̃ nobis p̾stãt. nõ
ut ꝑ tenebras uideamꝰ s ut ip̃as. Ceteꝵ ⁊̃ si lo¬
cus hr̾et lucẽ puluis auferret. in aꝑto qͦ res
gͣius ⁊ molesta. Q̾d illic uͥ ĩ se uolutat᷑. ⁊ cu

Expanded text:
tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si intibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana c et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri, cum tam facile remedium Vlixes sociis etiam adversus Sirenas invenerit ? VALE. Cum a Baicredidi tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum
Abbreviated transcription (Latin):
fide sumꝰ si receptuꝵ cecinmꝰ. si speciosa cõ¬
tẽpsimꝰ. ut paulo añ dicebã. nulla res nos a¬
uocabit. Nullus hõiu auiũq ꝯcentꝰ int̾rũ¬
pet cogitationes bonas solidas q iã ⁊ certas
leue illud ingeniũ ẽ. nec sese adhuc reduxit
quẽ dudũ qñ nulla miecta mouebãt tela.
neq adu̾so glomerati ex agnñe geri. nũc oẽs
t̾rent aure. sonus excitat om̃is. suspe̾sũ ⁊ ꝑit̾
comitiq oneri q timẽtẽ. pͥor ille sapiẽs ẽ quẽ
nõ tela iubrãtia nõ arietata int̾ arma ag¬
minis densi nõ urbis ĩpulse flãgor t̾ritat.
motꝰ leuissim examinãt. trumdũ illũ sarcine
faciãt. eruẽcũq ex istis felicibꝰ elegĩs. młta
trahẽtibꝰ młta portãtibꝰ . uidebis illũ comitiq
honeriq timẽtẽ Tũc gͦ te scito ẽẽ ꝯpoĩtũ. cũ
ad te nuillus clamor ꝑtinebit. cũ te nulla uox

Expanded text:
fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa confide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit quem dudum non ulla iniecta movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox
Abbreviated transcription (Latin):
re ꝯpescũt ⁊ expeditiõib detinẽt. nũꝙͣ uacat
lasciuire dist̾ctis. nichilq tã cͥtũ ẽ ꝙͣ ocii ⁊¬
uaua negocio discuti. Sepe udemͣ tedio reꝵ B
culiũ ⁊ infelicis atq ingrate statioĩs peni¬
tẽtia secessisse. tñ ĩ illa latebra ĩ quã nos ti¬
mor ac lassicudo ꝯiecit int̾dũ recrudescit ã¬
bitio. nõ enĩ excisa desit s fatigata. aut etiã
abiecca reb paꝵ sͥ cedẽtibꝰ. Idẽ de luxuria di¬
co q̃ uidet᷑ aliqñ cecidisse. dem̃ frugalitatẽ ꝓ¬
fessus sollicite acq ĩ media ꝑcimoĩa uolup¬
tates nõ dãpnatas s relictas petit. ⁊ ꝗde eo
uehemẽtiꝰ quo occultis /oĩa eĩ uitia ĩ aꝑto le¬
uiora sũt. Morbi qͦ tũc ad sauitatẽ incliuãt
cũ ex abdito erũpũt ac uĩ suã ꝓferũt. et aua¬
riciã itaq ⁊ ãbitionẽ ⁊ cet̾a mala m̃tis hũaue
tũc pintiosissiã scias ẽẽ cũ simulata santate
subsidũt. Ociosi uidem᷑ ⁊ nõ sumꝰ. nã si bona

Expanded text:
expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae ciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumus. Nam si bona
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯticuit ⁊ suspẽsũ accedẽtiũ ꝓpius uestigui
ponit᷑. huc nẽpe u̾sat᷑ acq illuc. sonũ inter
egͥtudines leues captãs. Que nõ audit au¬
disse se q̃rit᷑. qͥd ĩ cã putas ẽẽ.aĩmꝰ illi obstre¬
nõ ẽ qd̾ existimes placidũ. si iacet corpus
int̾dũ qͥes inqͥcta ẽ ⁊ iõ ad reꝵ actus excitã¬
di atcͣtioe bonaꝵ artiũ occupãdi sunꝰ qͦciẽs

Expanded text:
pius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrenon est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens