comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ bñ ꝯtraxit uultũ. rugas q coegit
qdͣ uoluit fieri blanda puella facit.
⁊ simulet latͥmas carnificẽ q uocet
T u ꝯtͣ obities q̃ tuto diluat illa
In uero falso. cͥmi̾e deme fidẽ.
Sic tͥ senꝑ honos sic alta pecunia ẽscet
ħ face ⁊ exiguo tẽpe lib̾ euis
a spseis indicibꝰ nexas ꝑ colla cateuas
Scalidꝰ orba fide pectora carcer hr̃
Quenit aqͣs in aqͥs ⁊ poma fugatia captat
tantalꝰ ħ illi garrula lĩga dedit.
Dũ nimũi seruat c̾tos uinoniꝰ io
Ante suos ocłos occid̾. illa dea est¬
N idi ego ꝯpedibꝰ liuẽtia cͥra gerẽtẽ.
Unͣ iuir s̾cestũ scire coactus erat
ꝑ ena minor mito. nocuit mala liga duobꝰ
Uir doluit. fame dapna puella tulit
S eu tepet. inditiũ securas ꝑdis ad aures
Siue amat. offitio fit miser ille tuo
Culpa nͦ ex facili ꝗͣuis mai̾festa ꝓbat᷑
Iudicis illa sui tuta faciore uenit
Uidi̾t ille licet. cred tu ille neganti
⁊ dicet penas garrulus ip̃e. dabit

Expanded text:
vultum rugasque coegit, Quod voluit fieri blanda puella, facit.  simulet lacrimas carnificemque vocet. Tu contra obiciens, quae tuto diluat illa, Et veris falso crimine deme fidem. Sic tibi semper honos, sic alta peculia crescent. Haec fac, in exiguo tempore liber eris. Adspicis indicibus nexas per colla catenas? Squalidus orba fide pectora carcer habet. Quaerit aquas in aquis et poma fugacia captat Tantalus — hoc illi garrula lingua dedit. Dum nimium servat custos Iunonius Io, Ante suos annos occidit; illa dea est! Vidi ego conpedibus liventia crura gerentem, Unde vir incestum scire coactus erat. Poena minor merito. nocuit mala lingua duobus; Vir doluit, famae damna puella tulit.Seu tepet, indicium securas prodis ad aures; Sive amat, officio fit miser ille tuo. Culpa nec ex facili quamvis manifesta probatur; Iudicis illa sui tuta favore venit. Viderit ipse licet, credet tamen ille neganti  dicet: 'poenas garrulus iste dabit!'
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ÷ p̾cipuo uictoria digna triũpho
N on humiles muri. ñ ꝑuis oppida fossis
Scincta. s ÷ ductu capta puella meo
ꝑgama cũ cade̾nt spatio suꝑata bilustei
ex tot in atde pars q̃ta laudis erat.
At mea seposita÷ ⁊ ab oĩ milite discors
gła. nͨ titulũ muneris alt̃ ht̃
Me duce ad hc̃ uoti finẽ me milte ueni
ip̃e eques ip̃e pedes. signifer ip̃e fus
N ec casum fortuna meis ĩmiscuit actis.
LO ades o cura parte triũphe mea.
N ec belli noua c᷑a mei. nͥ rapta fuisset.
tindans. europe pax. asieq foret.
Femi̾a siluestres laphitas. popłmq biformẽ
fpit̃ apposito u̾tit in arma mero
Fenia teoianos it̾m fera bella mouere
ĩpulit. in regno iuste latine tuo
Femĩa romanis ⁊̃ nc̃ urbe receptis. łreceti.¬
Ĩmisit soceros armaq seua dedit¬
U idi ego ꝓ niuea pugnãtes ꝯuige tauros
Spectatoixq aĩos ip̃a iuuenca dabat
Me qͦ qͥ multos. s me sñ cede cupido

Expanded text:
Haec est praecipuo victoria digna triumpho,Haec est praecipuo victoria digna triumpho,Non humiles muri, non parvis oppida fossis Cincta, sed est ductu capta puella meo! Pergama cum caderent bello superata bilustri, Ex tot in Atridis pars quota laudis erat? At mea seposita est et ab omni milite dissors Gloria, nec titulum muneris alter habet. Me duce ad hanc voti finem, me milite veni; Ipse eques, ipse pedes, signifer ipse fui. Nec casum fortuna meis inmiscuit actis — Huc ades, o cura parte Triumphe mea! Nec belli est nova causa mei. nisi rapta fuisset Tyndaris, Europae pax Asiaeque foret. Femina silvestris Lapithas populumque biformem Turpiter adposito vertit in arma mero; Femina Troianos iterum nova bella movere Inpulit in regno, iuste Latine, tuo; Femina Romanis etiamnunc urbe recenti Inmisit soceros armaque saeva dedit. Vidi ego pro nivea pugnantes coniuge tauros; Spectatrix animos ipsa iuvenca dabat. Me quoque, qui multos, sed me sine caede, Cupido
Abbreviated transcription (Latin):
eqͣ tñ pupi sit galatea tue¬
I t tib̃i crim̃ erit tał iactura puelle
Nereides q dee. nereidũ q pat̃¬
NI a de memor nr̃i uento reditura scd̃o
ĩpleat illa tuos fortior aura sinꝰ
Tũ mare ĩ ħ magnꝰ ꝓcliet litora nercꝰ
huc uentꝰ spectet. huc agat eurꝰ aqͣs
Ipsa roges rephiri ueniãt ĩ lintea pleni
ip̃a tua moueas tͣgida uela manu.
Primꝰ ego aspitiam uisam de litore pupĩ
⁊ dicam. nrõs aduehit illa deos
Excipiã q humeris. ⁊ multa sñ ordĩe carpã
oscła. ꝓ redita uictima uota cadet
Inq tort formã molles sternẽt᷑ harene
ꝑ cũmulꝰ mensa qͥlib ẽẽ potest
Illic apposito narrab̃ multa lieo
Pene sit ut mediis obruta nauis aquis
O m̃ia ꝑ ueris credã. sit̃ ficta licebit
c ur ego ñ uotis blandior ip̃e meis
lucifer admisso tẽꝑa portet equo¬
uicimꝰ. in nr̃o ÷ ecce corĩna sinu.
Q uã uir. quã cꝰtos. quã ianua firma. tot hostes
seruabãt. neqͦ poss ab hoste rapi.

Expanded text:
en puppi sit Galatea tuae! Vestrum crimen erit talis iactura puellae, Nereidesque deae Nereidumque pater. Vade memor nostri vento reditura secundo; Inpleat illa tuos fortior aura sinus! Tum mare in haec magnus proclinet litora Nereus; Huc venti spirent, huc agat aestus aquas! Ipsa roges, Zephyri veniant in lintea pleni, Ipsa tua moveas turgida vela manu! Primus ego adspiciam notam de litore puppim, Et dicam: 'nostros advehit illa deos!' Excipiamque umeris et multa sine ordine carpam Oscula. pro reditu victima vota cadet; Inque tori formam molles sternentur harenae, Et cumulus mensae quilibet esse potest. Illic adposito narrabis multa Lyaeo — Paene sit ut mediis obruta navis aquis;Omnia pro veris credam, sint ficta licebit — Cur ego non votis blandiar ipse meis?Lucifer admisso tempora portet equoVicimus: in nostro est, ecce, Corinna sinu, Quam vir, quam custos, quam ianua firma, tot hostes, Servabant, nequa posset ab arte capi!
Abbreviated transcription (Latin):
Ut flerẽt ocłos erudiere suos
Artib ĩnit̾s mens oppugnat᷑ amãtũ
Ut lapis equoreis undiq pulsus aquis.
N ec cas aꝑi qͣre diuortia malis
Nec dic qd doleas clam tñ usq dole¬
MQ N et peccata reser ñ cui fauet ip̃a fauebis
Ut melio x causa ca̾ sit illa tua.
Qui sil ÷ firmꝰ. Qui dic̃ młta puelle
ꝓbra sacis tieri postulat ille sibi.
Non ego dulichias furiali more sagitas
nͦ raptas ausim tinguere in ane faces
N ec nos purpͣeas pueri resecabimꝰ alas
si sacer arte mea laxior arcꝰ erit.
Consiliũ ÷ qd̃ꝯq cano parete canẽti
Ut q faues ceptis phebe saluber adesi
ꝑ hebus adest zonuere lire. Sonuere pharetre.
Siqna deu nosco ꝑ sua p̾hebꝰ ad est.
Confer ami cl eis medicatũ uellus aeuis
Murice cũ tyrio tͣpiꝰ illud erit.
Uos q formosis ur̃as cõferte puellas
Incipiet dñe quisq pudere sue
Ut̃q formose paridi potuere uideri
S Sibi collatam uĩcit utͣmq uenus

Expanded text:
Ut flerent, oculos erudiere suos. Ut flerent, oculos erudiere suos. Artibus innumeris mens oppugnatur amantum, Ut lapis aequoreis undique pulsus aquis. Nec causas aperi, quare divortia malis: Nec dic, quid doleas: clam tamen usque dole. Nec peccata refer, ne diluat: ipse favebis, Ut melior causa causa sit illa tua. Qui silet, est firmus; qui dicit multa puellae Probra, satisfieri postulat ille sibi. Non ego Dulichio furari more sagittas, Nec raptas ausim tinguere in amne faces: Nec nos purpureas pueri resecabimus alas, Nec sacer arte mea laxior arcus erit. Consilium est, quodcumque cano: parete canenti, Tuque, favens coeptis, Phoebe saluber, ades. Phoebus adest: sonuere lyrae, sonuere pharetrae; Signa deum nosco per sua: Phoebus adest. Confer Amyclaeis medicatum vellus aënis Murice cum Tyrio; turpius illud erit: Vos quoque formosis vestras conferte puellas; Incipiet dominae quemque pudere suae: Utraque formosae Paridi potuere videri, Sed sibi conlatam vicit utramque Venus.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ manꝰ. ⁊ manib duplices cecid̾e tabelle.
Uenit in ãplex̃. atq ita uĩcis ait.
T utꝰ est aptũq mag̃ disced̾e pace.
si pet̾ẽ a thalamisͦ litigiosa fora.
M unera q̃ ded̾as hãt sine lite iubeto.
esse solent maguo dãna minora bono
Qd̃ si uos aliquis casus deducet inunũ.
Mente meror tota q̃ damꝰ arma tene.
N c̃ opꝰ est armis. hic o fortissime pugna
Uincenda ÷ telo penthesilea tuo.
nc̃ subeant mediss irrita u̾ba deis.
N ec ꝯpone comas qr sis uẽt᷑us ad illam
nec toga sit lapso ꝯspicienda sinu.
N ulla sit ui placeas aliene cͣa puelle.
Iã fac e multis una sit illa tibi.
S quid ꝑcipue nr̃is conatib obstat
el oqͣr. exenplo quẽq docente Suo.
Desinim᷑ tarde qr nos sꝑamꝰ amari
dũ sibi qͥsq placet credula t᷑ba sumꝰ.
At tu nec uoces quid ii fallatꝰ ilł:
crede. nec et̃nos pondꝰ hr̃e deos.
N eue puellar̃ lacͥmis moueare caueto

Expanded text:
ecidere tabellae, ecidere tabellae, Venit in amplexus, atque 'ita vincis' ait. Tutius est aptumque magis discedere pace, Nec petere a thalamis litigiosa fora. Munera quae dederas, habeat sine lite, iubeto: Esse solent magno damna minora bono. Quod si vos aliquis casus conducet in unum, Mente memor tota quae damus arma, tene. Nunc opus est armis; hic, o fortissime, pugna: Vincenda est telo Penthesilea tuo. Nunc subeant mediis inrita verba deis. Nec compone comas, quia sis venturus ad illam, Nec toga sit laxo conspicienda sinu. Nulla sit, ut placeas alienae cura puellae; Iam facito e multis una sit illa tibi. Sed quid praecipue nostris conatibus obstet Eloquar, exemplo quemque docente suo. Desinimus tarde, quia nos speramus amari: Dum sibi quisque placet, credula turba sumus. At tu nec voces quid enim fallacius illis? Crede, nec aeternos pondus habere deos. Neve puellarum lacrimis moveare, caveto:
Abbreviated transcription (Latin):
Nͦ si scice uoles. quid agat tũ illa rogab̾
ꝑser erit lucro lĩgua retenta tuo.
sTuqͦ qui cãm finitiꝰ reddis amoris
de q tua dña mlta q̃renda refers
P arce q̃ri. meliꝰ sic ulciscere tacendo
Ut des deriis esfluat illa tiue a
Et malim taceas qͣ te oͦᷝͥ isse loqͣris
qui nimiũ młtis ñ amo dic̃. amat e
S meliore fide paulatĩ extĩguit᷑ ignis
ꝯũa subito lente desine tutꝰ eris
Flumme ꝑpetuo torrẽs solet altꝰ ire
ꝑ q gradus molles emoriat᷑ amor
S m dilectam sceliis ÷ odisse puellai.
exitꝰ ingen iis ꝯuenit iste feris
N õ curandus ad est. odio qui finit amorẽ
aut amat aut egre desinit ẽẽ miser
Non ilas lites apias ipsa probat
S ope reas facuĩt ⁊ amat uͥ nlła sunultas
Incidit. amonity liber oberrat amor
Forte aderat iuueniꝰ dñam lectica ferebat
herebãt seuis omĩa u̾ba minis.
amq uadat᷑us lectica ꝑdeat ĩ quid
ꝓdierat. uisa ꝯuige mutꝰ erat.

Expanded text:
Nec si scire voles, quid agat, tamen, illa, rogabis; Nec si scire voles, quid agat, tamen, illa, rogabis; Perfer! erit lucro lingua retenta tuo. Tu quoque, qui causam finiti reddis amoris, Deque tua domina multa querenda refers, Parce queri; melius sic ulciscere tacendo, Ut desideriis effluat illa tuis. Et malim taceas quam te desisse loquaris: Qui nimium multis 'non amo' dicit, amat. Sed meliore fide paulatim extinguitur ignis Quam subito; lente desine, tutus eris. Flumine perpetuo torrens solet altior irPerque gradus molles emoriatur amor. Sed modo dilectam scelus est odisse puellam: Exitus ingeniis convenit iste feris. Non curare sat est: odio qui finit amorem, Aut amat, aut aegre desinet esse miser. Non illas lites Appias ipsa probat. Saepe reas faciunt, et amant; ubi nulla simultas Incidit, admonitu liber aberrat amor. Forte aderam iuveni; dominam lectica tenebat: Horrebant saevis omnia verba minis. Iamque vadaturus 'lectica prodeat' inquit; Prodierat: visa coniuge
Abbreviated transcription (Latin):
I n loca ñ ñꝙͣ siccis arentia glebis
de ꝑꝑe c̾renti flumĩe manat aqͣ.
Manet amor tectꝰ. Si ñ ab amãte recedas.
tͣba q in ħ om̃s ĩgeniosa sumus.
Alt̃ itẽ iã sanꝰ erat. uicinia lesit
occursus dñe ñ tulit ille sue.
UUlnꝰ in antiquũ rediit male firma ticatͥx
Suctessũ q artes ñ hũere mee
Proximꝰ a tectis ignis defendit᷑ egre
Utile ÷ finitimis abstinuisse locis¬
A et q̃ ferre solet spatiantẽ porticꝰ illam¬
te ferat. osfitiũ ne ue colat᷑ idem. s cdit anua¬
Quid iuuat admonitu tepidã recalesce̾ m̃tẽ
alt̃ si possis orbis. hũdꝰ erit.
N on facile esuriens posita retineb̾e m̃sa.
⁊ multũ saliens uicitat. unda sitim.
N on facile ÷ taurũ uisa retiu̾e̾ iuuẽca
fortis equus uise senꝑ adhunt eque.
soror. ⁊ mat̾ ualcant ⁊ ꝯscia nutrix
⁊ qͥsqͥs dñe pars erit una fue.
N ueniat seruus nͥ flens ãcillula fictũ
Supplicit̃ dũe noĩe dicat aue

Expanded text:
In loca nonnumquam siccis arentia glebis In loca nonnumquam siccis arentia glebis De prope currenti flumine manat aqua: Manat amor tectus, si non ab amante recedas; Turbaque in hoc omnes ingeniosa sumus. Alter item iam sanus erat; vicinia laesit: Occursum dominae non tulit ille suae. Vulnus in antiquum rediit male firma cicatrix, Successumque artes non habuere meae. Proximus a tectis ignis defenditur aegre; Utile finitimis abstinuisse locis. Nec quae ferre solet spatiantem porticus illamTe ferat, officium neve colatur idem. Quid iuvat admonitu tepidam recalescere mentem? Alter, si possis, orbis habendus erit. Non facile esuriens posita retinebere mensa, Et multam saliens incitat unda sitim. Non facile est taurum visa retinere iuvenca, Fortis equus visae semper adhinnit equae. soror et mater valeant et conscia nutrix, Et quisquis dominae pars erit ulla tuae. Nec veniat servus, nec flens ancillula fictum Suppliciter dominae nomine dicat 'ave!'
Abbreviated transcription (Latin):
corta necis ca est incomitata fuit.
I bat ut aonio refe̾ns triaterica bacco
Ire solet fusis barbara tͣba comis
Et mͦ qdͣ potãt lõgum spectabat in equor
Nc̃ in harenosa lassa iacebat humo
ꝑ fide demophoon surdas clamabat adũdas
Rupta q singultu u̾ba loq̃dis egant¬
quo tulit illa suos ad mare Sola pedes
N ona terebat᷑ misere uia uiderit inquit
⁊ spectat ⁊ onã pallida scã Souaor
Aspicit ⁊ raraos dubitat. pefugitq qd̾ audet.
⁊ timet. ⁊ digitos ad sua colla refert.
Sitoni tc̃ t̾ie uellẽ ñ sola fuisses.
Ñ flesses positis phillida silua tomis.
p hillidis exẽplo nimiũ seiͥta timete.
lese uir a dña. lesa puella uiro.
pͥ stat uiuenis quicqͥd mea musa iubebat
Inq fue portu pene Salutis erat.
Decidit ut cupidos ĩt̃ deueñ amantes
⁊ q̃ cõdidat tela. resũpsit amor.¬
¶ Siquis amas nͨ uis. facito ꝯtagia uites
ħ qm̃ petori Sepe noc̾e solent.

Expanded text:
Certa necis causa est: incomitata fuit.Certa necis causa est: incomitata fuit.Ibat, ut Edono referens trieterica Baccho Ire solet fusis barbara turba comis, Et modo, qua poterat, longum spectabat in aequor, Nunc in harenosa lassa iacebat humo. 'Perfide Demophoon!' surdas clamabat ad undas, Ruptaque singultu verba loquentis erantQuo tulit illa suos ad mare saepe pedes. Nona terebatur miserae via: 'viderit!' inquit, Et spectat zonam pallida facta suam, Aspicit et ramos; dubitat, refugitque quod audet Et timet, et digitos ad sua colla refert. Sithoni, tum certe vellem non sola fuisses: Non flesset positis Phyllida silva comis. Phyllidis exemplo nimium secreta timete, Laese vir a domina, laesa puella viro. Praestiterat iuvenis quidquid mea Musa iubebat, Inque suae portu paene salutis erat: Reccidit, ut cupidos inter devenit amantes, Et, quae condiderat, tela resumpsit Amor. Siquis amas, nec vis, facito contagia vites; Haec etiam pecori saepe nocere sol
Abbreviated transcription (Latin):
Sinea. he nascẽs usta sit uxa tune.
Ille ht̃ ĩ reditu nauẽ. mare senꝑ iniquũ
cogicet. ⁊ dãpno litora seua suo.
Filius hc miles. hc̃ filia nubił angat
N quis ñ cãs mille doloris habet :
Ut possis odisse tuã pari fun̾a fratrũ.
debueras ocłis sustinuisse tuis
Plura loq̃bat᷑ placidũ puerił y mago
desticuit sõnũ si mͦ sõnꝰ erat.
Quid faciam: mẽdia nauẽ palinurꝰ in unda
deserit. ignotas cogar adire uias.
Quisqͥs amas loca sola nocẽt. loca sola caueto
ꝯuo sugis: in popło tutior ẽẽ potes.
Nam tͥ sec̾tis augẽt sec̾ta furores
Est opꝰ auxilio t᷑ba fut᷑a tibi alr̃ tuo
t ristis exis si solus eris. dñe ꝙ relicte
Ante ocłos facies stabit ut ip̃a tuos
Tristior idcito nox est ꝗͣ teꝑa pheb
ꝯueq leuet luct tͣba sodalis abest
s eñꝑ habe philadẽ aliquẽ. qui cet horesteo
hic qͦ amiticie ñ leuis usus erit.
Quid nisi secrete leserẽtt phillida silue

Expanded text:
Vinea? ne nascens usta sit uva, time. Vinea? ne nascens usta sit uva, time. Ille habet in reditu navim: mare semper iniquum Cogitet et damno litora foeda suo. Filius hunc miles, te filia nubilis angat; Et quis non causas mille doloris habet? Ut posses odisse tuam, Pari, funera fratrum Debueras oculis substituisse tuis.' Plura loquebatur: placidum puerilis imago Destituit somnum, si modo somnus erat. Quid faciam? media navem Palinurus in unda Deserit; ignotas cogor inire vias. Quisquis amas, loca sola nocent, loca sola caveto! Quo fugis? in populo tutior esse potes. Non tibi secretis augent secreta furores Est opus: auxilio turba futura tibi est. Tristis eris, si solus eris, dominaeque relictae Ante oculos facies stabit, ut ipsa, tuos. Tristior idcirco nox est quam tempora Phoebi; Quae relevet luctus, turba sodalis abestSemper habe Pyladen aliquem, qui curet Oresten: Hic quoque amicitiae non levis usus erit. Quid, nisi secretae laeserunt Phyllida silvae?
Abbreviated transcription (Latin):
hẽ si tu q̃ris pone̾. pone metum.
Q ui timet ut sua sit neqͥs sibi dethat illam
Ille machaonia uix ope sanꝰ erit
ꝑlus amat enatis mat̃ plerũq duob
ꝑ cuiꝰ reditu dũ gerit arna timet.
E st ꝓpe colliã tenplũ uenabłe portam.
Imposuit tẽplo nomina celsus exix̃. a¬
est illic letheus amor. qui pectora sanat.
Inq suas gelidam lãpadas addit aqͣm.
H ic mͥ sic dixͥ. dubito. Uerꝰ ne cupido
An sõn̾ fui̾t. S puto sõnꝰ erat.
O qui sollicitos mͦ das. mͦ demis amores
adice p̾ceptis ħ qͦ naso tuis
Ad mala qͥsq aunũ refãt sua pont amorẽ.
Siiꝰ ille ds plus ue. ninꝰ ue dedit
Qui puteal ianũ ꝙ tim cełes ꝙ balẽdaᷤ
torqueat hc̃ exis natua sũma sui.
Sui durꝰ pat ÷ ut uoto cet̾a cedant.
huic pat̃ añ ocłos durꝰ hñdꝰ exit.
ħ ic mase dotata pauꝑ cũ cõiuge uiuit.
Urorẽ fato credat adee suo.
Est tibi rure bono genorose ferał uue

Expanded text:
Hunc tu si quaeres ponere, pone metum. Hunc tu si quaeres ponere, pone metum. Qui timet, ut sua sit, ne quis sibi detrahat illam, Ille Machaonia vix ope sanus erit. Plus amat e natis mater plerumque duobus, Pro cuius reditu, quod gerit arma, timet. Est prope Collinam templum venerabile portam; Inposuit templo nomina celsus Eryx: Est illic Lethaeus Amor, qui pectora sanat, Inque suas gelidam lampadas addit aquam. Is mihi sic dixit dubito, verusne Cupido, An somnus fuerit: sed puto, somnus erat 'O qui sollicitos modo das, modo demis amores, Adice praeceptis hoc quoque, Naso, tuis. Ad mala quisque animum referat sua, ponet amorem; Omnibus illa deus plusve minusve dedit. Qui Puteal Ianumque timet celeresque Kalendas, Torqueat hunc aeris mutua summa sui; Cui durus pater est, ut voto cetera cedant, Huic pater ante oculos durus habendus erit; Hic male dotata pauper cum coniuge vivit, Uxorem fato credat obesse suo. Est tibi rure bono generosae fertilis uvae
Abbreviated transcription (Latin):
Posse pati facile est. tͥ ne patientia desit.
ꝑtiñ ex facili gandia ferre licet.
Q qͥsq̃ p̾cepta potest mea dura uocare
en ⁊ ꝑtes conciliantis ago.
Mille mali spẽs. Mille salitis erunt.
C orꝑa uix ferro q̃dã sanãt᷑ acuto.
Auxilitm mlt̾is succus ⁊ hba fuit:
¶M ollior es nec abire potes uĩctꝰq tem̾s
⁊ tua seuus amor Sub pede colla p̾mit.
Desine luctari refe̾nt tua carbasa uẽti
quaq uocãt fluctꝰ hac tͥ remꝰ eat.¬
E xplenda est sitis ista tibi qͣ ꝑdit̾ ardes
cedimꝰ e medio iã licet ãne bibas
S bibe płꝰ etiã ꝗͣ qd̃ pcordia poscũt
Gute fac pleno sũpta redũdet aqͣ
Infruere usq tua nullo ꝓhibente puella
Illa tibi noctes aufãt illa dies.
Pedia q̃re mali. facũt ⁊ tedia finem.
Iã qͦ cũ credas posse carere. mane.
D ũ bñ te cumules ⁊ copia tollat amoreo
⁊ fastidita ñ uiuet ẽẽ domo.
Fit qͦ lõgus amor qũẽ diffidẽtia nutrit.

Expanded text:
Posse pati facile est, ubi, si patientia desit, Posse pati facile est, ubi, si patientia desit, Protinus ex facili gaudia ferre licet. Et quisquam praecepta potest mea dura vocare? En, etiam partes conciliantis ago. Mille mali species, mille salutis erunt. Corpora vix ferro quaedam sanantur acuto: Auxilium multis sucus et herba fuit. Mollior es, neque abire potes, vinctusque teneris, Et tua saevus Amor sub pede colla premit? Desine luctari: referant tua carbasa venti, Quaque vocant fluctus, hac tibi remus eat.Explenda est sitis ista tibi, quo perditus ardes; Cedimus; e medio iam licet amne bibas: Sed bibe plus etiam, quam quod praecordia poscunt, Gutture fac pleno sumpta redundet aqua. I, fruere usque tua, nullo prohibente, puella: Illa tibi noctes auferat, illa dies. Taedia quaere mali: faciunt et taedia finem. Iam quoque, cum credes posse carere, mane, Dum bene te cumules et copia tollat amorem, Et fastidita non iuvet esse domo. Fit quoque longus amor, quem diffidentia nutrit:
Abbreviated transcription (Latin):
d ñ est sunula positosq imitare furores
Sic facies uẽ qd̾ meditatꝰ eris.
S epe ego ne bibem uolui dormixe uid̾i
dũ uideor sõno lumĩa uicta dedi.
Neceptũ risi qui se simulabat amare
Inlaq̃os auceps deçidãt q Suos.
I ntrat amor mentes usy. dedisat᷑ usu.
Qui poti̾t sanũ fing̾e̾. sanꝰ erit
Dixit ut uenias pacta tͥ nocte uenito
uenis. ⁊ fui̾t ianua clansa feres. patiar¬
N ec dic blanditias nec fac ꝯuitia posti
nec latꝰ ĩ duro limine pone tuum.
D ostera lux aderit. careant tua u̾ba q̃reł
Pet nilla in uultu signa pudoris habe.
Uꝰ eqͦ fallat amor ut sit tibi finis amãdi
ppositis frenis Sepe repugnat amor. ÷ qꝰ¬
tilitas lateat. qd ñ ꝑficeb̾e fiet
q̃ miniũ apparẽt retia uitat auis.
Nec tibi tã placeat qd̾ te ꝯtẽpn̾e̾ possit
Sume aĩos. aĩmis cedat ut illa tuis.
Ianua forte patet. ꝗ uis reuocab̾e tͣnsi
est data nox. dubita nocte uenire data.

Expanded text:
non es, simula, positosque imitare furores: non es, simula, positosque imitare furores: Sic facies vere, quod meditatus eris. Saepe ego, ne biberem, volui dormire videri: Dum videor, somno lumina victa dedi: Deceptum risi, qui se simularat amare, In laqueos auceps decideratque suos. Intrat amor mentes usu, dediscitur usu: Qui poterit sanum fingere, sanus erit. Dixerit, ut venias: pacta tibi nocte venito; Veneris, et fuerit ianua clausa: feres. Nec dic blanditias, nec fac convicia posti, Nec latus in duro limine pone tuum. Postera lux aderit: careant tua verba querellis, Et nulla in vultu signa dolentis habe. Te quoque falle tamen, nec sit tibi finis amandi Propositus: frenis saepe repugnat equus. Utilitas lateat; quod non profitebere, fiet: Quae nimis apparent retia, vitat avis. Nec sibi tam placeat, nec te contemnere possit; Sume animos, animis cedat ut illa tuis. Ianua forte patet? quamvis revocabere, transi. Est data nox? dubita nocte venire data.
Abbreviated transcription (Latin):
U idit ut at̾des qͥd is ñ ille uidẽt
cuiꝰ in arbitrio gretia tota fuit¬
b arre suo captam nseida uicto amauit
at senior stulte flebat uͥq pat̃. t
Quid lacmas odiose sȩuex. bñ ꝯacñ illi
Est Ait atrides illius proxima forroa
et Aprima sinat litera nom̃ id̾e est.
hanc michi si sapiat ꝑse cõcedat achilles
N am si rex ego̾ nec metũ dormiat illa
In mea tersites regna licebit. eat.
D ix̾ ⁊ hanc hũit solatia magna prioris
⁊ prior ÷ cura cura repulsa noua.
S assume nouas auctore agam̃ none flãmas
Et tuus in biuio detineat᷑ amor.
Queris ubi ĩ uenias. Artes tu ꝑlege nr̃as
plena puellat̃ iã tibi nauis erit.
Qd̾ si quid p̾cepta ualẽt mea. Si qͥd apoll
⁊tile mortales ꝑdocet ore meo.
uauis i felix media tͣreberis echna
frigidior dñe fac uideare tue
⁊ sanũ simula ne siquid forte dolebis
Sentiat. ⁊ ride dũ tibi flendus eris.
Non ego te iubeo medias abrũꝑe curas
Nõ st̃ iuditi tã fera ura mei¬

Expanded text:
, Vidit ut Atrides quid enim non ille videret, Cuius in arbitrio Graecia tota fuit? Marte suo captam Chryseïda, victor amabat: At senior stulte flebat ubique pater. Quid lacrimas, odiose senex? bene convenit illis: 'Est' ait Atrides 'illius proxima forma, Et, si prima sinat syllaba, nomen idem: Hanc mihi, si sapiat, per se concedat Achilles:Nam si rex ego sum, nec mecum dormiat ulla, In mea Thersites regna, licebit, eat.' Dixit, et hanc habuit solacia magna prioris, Et posita est cura cura repulsa nova. Ergo adsume novas auctore Agamemnone flammas, Ut tuus in bivio distineatur amor. Quaeris, ubi invenias? artes tu perlege nostras: Plena puellarum iam tibi navis erit. Quod siquid praecepta valent mea, siquid Apollo Utile mortales perdocet ore meo, Quamvis infelix media torreberis Aetna, Frigidior glacie fac videare tuae: Et sanum simula, ne, siquid forte dolebis, Sentiat; et ride, cum tibi flendus eris. Non ego te iubeo medias abrumpere curas: Non sunt imperii tam fera iussa mei
Abbreviated transcription (Latin):
Raptꝰ ⁊ hemoniis flebił hector equis
At facies ten̾e laudate sepe puelle
Ad uatẽ p̾tiũ carmi̾s ip̃a uenit.
Magna dat᷑ m̾ces. heroũ clara ualete
A d mea formosos uultꝰ adhibete puelle
carmina: purpureꝰ  q̃ mͥ dictat amor.
uẽ penes est dñam sernandi. cura bagoe ͥ¬
aRCO dũ ꝑ ago cecũ pauta s aptar uaca au
hesterna uidi spatiantẽ liros. puella ⁊ c tͣnilis
Protiuiꝰ ut placut. millo scripto q rogaui ur
rescripsit timida. ñ licet. illa manu
qd̃ nimiũ qñe cuba molesta cua ÷¬

Expanded text:
Raptus et Haemoniis flebilis Hector equis? Raptus et Haemoniis flebilis Hector equis? At facie tenerae laudata saepe puellae, Ad vatem, pretium carminis, ipsa venit. Magna datur merces! heroum clara valete Ad mea formosos vultus adhibete, puellae, Carmina, purpureus quae mihi dictat Amor! Quem penes est dominam servandi cura, Bagoa, Dum perago tecum pauca, sed apta, vaca. Hesterna vidi spatiantem luce puellam Illa, Protinus, ut placuit, misi scriptoque rogavi. Rescripsit trepida 'non licet!' illa manu; dominae cura molesta tua
Abbreviated transcription (Latin):
ñ estis teni̾s apta teat᷑ modieo
M e legat ĩ sposi facie ñ frigida uͥgo
⁊ rudis ignoto tactꝰ amore puer
Ato aliqͥs uiueñ qͦ nẽ ego sautꝰ arcu
agnoscat flãme ꝯscia signa ezue
Miratꝰq diu. quo dicat ab indice doctꝰ
ꝯposuit casus iste poeta meces
Autꝰ erã memini celestia dr̃e bella
.centimanũ q gigan ⁊ satis oris erat
C ũ male se tellus fulta ÷ ĩgestaq olinpo
ardua deuexłt pelion ossa tulit
Clausit aͣmnica fores. ego cũ ioue fulmia ins
excidit ĩgenio iupit̃ ip̃e meo
I upit̃ agnoscas᷑ nil me tua bella uiuabũt
c lausa tuo maiꝰ ianua fulm̃ erat.
b landitias. elegos. q leues mea tela resupsi
Mallierãt duras lenia u̾ba fores
C armĩa sanguinee deducũt cornua lune
⁊ reuocant niueos soł euntis equos
C armĩa dissitiũt abruptis faucibꝰ angues
Inq suos fontes u̾sa retͦrit aqua.
C arminibꝰ cessere fores insertaq posti
Q uid q tot errando qͥt bello ꝑdidit Annos

Expanded text:
Non estis teneris apta theatra modis. Me legat in sponsi facie non frigida virgo, Et rudis ignoto tactus amore puer; Atque aliquis iuvenum quo nunc ego saucius arcu Agnoscat flammae conscia signa suae, Miratusque diu 'quo' dicat 'ab indice doctus Conposuit casus iste poeta meos?' Ausus eram, memini, caelestia dicere bella Centimanumque Gyen — et satis oris erat — Cum male se Tellus ulta est, ingestaque Olympo Ardua devexum Pelion Ossa tulit.— Clausit amica fores! ego cum Iove fulmen omisi; Excidit ingenio Iuppiter ipse meo. Iuppiter, ignoscas! nil me tua tela iuvabant; Clausa tuo maius ianua fulmen habet. Blanditias elegosque levis, mea tela, resumpsi; Mollierunt duras lenia verba fores. Carmina sanguineae deducunt cornua lunae, Et revocant niveos solis euntis equos; Carmine dissiliunt abruptis faucibus angues, Inque suos fontes versa recurrit aqua. Carminibus cessere fores, insertaque posti, Quique tot errando, quot bello, perdidit annos,
Abbreviated transcription (Latin):
S. Ferat ille suo more furio sͦ amori
⁊ castũ młs qdẽ p̾łacetꝰ eẽs putet:
Huie furtiua tuo lib̃tas mun̾e̾ detͣ
Quã ded̾is illi reddat ut illa tibi
ꝯsciꝰ eẽ times. dissimulare. licet
S cͥpta leget set̃. matrẽ scripsise putato
Ibit ad asfectã q̃ ñ languebit amicã
Uisaq uiditiss egra sitralla tuis
Si faciet tarde n te moralõga tatiget
Inposita gremio stertere frõte pores
N ec tu lanigerã fieri qͥ possit ad ysio
Quesieris. nͨ tei curua teat᷑ tie
Consciꝰ assiduos ꝯmisłi toll honores
qͦs minoꝵ ÷ autẽ ꝗ̃ tacuisse labor
lle ꝑlacet. Usat ꝙ domũ neꝙ ũba sentit

Expanded text:
furiosus amori Et castum, multis quod placet, esse putet; Huic furtiva tuo libertas munere detur, Quam dederis illi, reddat ut illa tibi.Conscius esse times — dissimulare licet. Scripta leget secum — matrem misisse putato! Ibit ad adfectam, quae non languebit, amicam: Visat! iudiciis aegra sit illa tuis. Si faciet tarde, ne te mora longa fatiget, Inposita gremio stertere fronte potes. Nec tu, linigeram fieri quid possit ad Isim, Quaesieris nec tu curva theatra time! Conscius adsiduos commissi tollet honores — Quis minor est autem quam tacuisse labor? Ille placet versatque domum neque verbera sentit;
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc tunor oĩs abit. animiq euanuit error
Iͦ facies ocłos iam capit ista meos
Cur sim mutatꝰ q̃ris. quia mun̾a poscis
ħ te ñ patit᷑ causa placere michi
D onec eras sinplex. aninũ cũ corꝑeamaui
Nc̃ m̃tis uitio lesa figura tua est
T puer ÷ ⁊ nudꝰ amor sñ sordibꝰ annos
⁊ nullas uestes ut sit aꝑtus. habet
Q uid puerũ uenis p̾tio ꝑstare iubetis

Expanded text:
Nunc timor omnis abest, animique resanuit error, Nunc timor omnis abest, animique resanuit error, Nec facies oculos iam capit ista meos. Cur sim mutatus, quaeris? quia munera poscis. Haec te non patitur causa placere mihi. Donec eras simplex, animum cum corpore amavi; Nunc mentis vitio laesa figura tua est. Et puer est et nudus Amor; sine sordibus annos Et nullas vestes, ut sit apertus, habet. Quid puerum Veneris pretio prostare iubetis?
Abbreviated transcription (Latin):
Ardet in absenti bͥseide mestꝰ achilles
dũ licet argoas frangite tes opes
hector ab andromache ꝯplexibꝰ ibat ĩ arma
⁊ galeã capiti q̃ daret uxor erat.
S ũma ducũ atdes uisa pͥameide fert᷑
Menadis esfusis obstupuisse comis
Mars ꝙͦ depͥnsꝰ fabrilia uĩcula sensit
Notior ⁊̃ celo fabula nulla fuit
Ipse ego segnis erã. discic̃taq ĩ ocia natꝰ
Mollierãt aios lectus ⁊ unbra meos
Impulit ignauũ formose cura puelle
Iussit ⁊ in castris era merere suis
Iude uides uigilẽ nocturna q bella geu̾tẽ.
Qui uolit fieri desidiosꝰ. amet
Ualis ab europa frigiis aduecta carinis
cõiugibꝰ belli causa duobꝰ erat
qͣł erat lede cũ plumis abditꝰ albis
callidꝰ in fassa lusit adulter aue
Q uał et amimone siccis errauit in agris
cũ p̾meret sũmi uerticis urna comas.
T ał eras aqͥlamq in te. taurũq timebam
⁊ qͥcad magno de ioue fet̃ amor.

Expanded text:
Ardet in abducta Briseide magnus Achilles Ardet in abducta Briseide magnus Achilles — Dum licet, Argeas frangite, Troes, opes! Hector ab Andromaches conplexibus ibat ad arma, Et, galeam capiti quae daret, uxor erat. Summa ducum, Atrides, visa Priameide fertur Maenadis effusis obstipuisse comis. Mars quoque deprensus fabrilia vincula sensit; Notior in caelo fabula nulla fuit. Ipse ego segnis eram discinctaque in otia natus; Mollierant animos lectus et umbra meos. Inpulit ignavum formosae cura puellae Iussit et in castris aera merere suis. Inde vides agilem nocturnaque bella gerentem. Qui nolet fieri desidiosus, amet! Qualis ab Eurota Phrygiis avecta carinis Coniugibus belli causa duobus erat, Qualis erat Lede, quam plumis abditus albis Callidus in falsa lusit adulter ave, Qualis Amymone siccis erravit in agris, Cum premeret summi verticis urna comas — Talis eras; aquilamque in te taurumque timebam, Et quidquid magno de Iove fecit amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Ibit in adu̾sos nõtes. duplicata q nĩbo
fluuuua. qiestas exteret ille niues.
nec freta p̾surꝰ tumidos cabit᷑ euros
apta ꝙ ũtẽ dis sid̾a q̃ret aquis.
Quis nͥ ł miles ⁊ amatis. ⁊ frigora noctis
⁊ denso mixtas ẜferet ĩbre nues
Mitit᷑ infestos alter specłacor ad indos.i ĩhostᷤ
In riuali ocłos. alt̃ ut hoste tenet.
Ille graues urbes. hic dire lim̃ amice
obsid. hic portas frangit. at ille fores.
Sepe soporatos ĩuade ꝓfuit hostes
ced̾e ⁊ armata uulgꝰ inherme manu
Sic fera treicii cecidert̃ agmina pes⁊
⁊ dñm capti desemistis equi
N empe maritorũ sop̃is utũt᷑ amantes
⁊ sua sopitis hostibꝰ arma mouent.
Custodũ tͣnssire manꝰ uigilũ q cat̃ua s
Militis ⁊ miseri senꝑ amantis opus
M ars ꝯubiꝰ nec c̾ta uenꝰ. uictiq resurgũt
quosq neges unꝗͣ posso iacere cadũt
gͦ desidiam qͥoq uocabit amoreos
Iesinat. Ingenii est exꝑientis amor

Expanded text:
Ibit in adversos montes duplicataque nimbo Ibit in adversos montes duplicataque nimbo Flumina, congestas exteret ille nives, Nec freta pressurus tumidos causabitur Euros Aptaque verrendis sidera quaeret aquis. Quis nisi vel miles vel amans et frigora noctis Et denso mixtas perferet imbre nives? Mittitur infestos alter speculator in hostes; In rivale oculos alter, ut hoste, tenet. Ille graves urbes, hic durae limen amicae Obsidet; hic portas frangit, at ille fores. Saepe soporatos invadere profuit hostes Caedere et armata vulgus inerme manu. Sic fera Threicii ceciderunt agmina Rhesi, Et dominum capti deseruistis equi. Nempe maritorum somnis utuntur amantes, Et sua sopitis hostibus arma movent. Custodum transire manus vigilumque catervas Militis et miseri semper amantis opus. Mars dubius nec certa Venus; victique resurgunt, Quosque neges umquam posse iacere, cadunt. Ergo desidiam quicumque vocabat amorem, Desinat. ingenii est experientis amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Mun̾a p̾cipue uideat q̃ miserit alt̃.
Si dedi̾t tͥ nil sacͣ roganda uia ÷¬
le Cũ młta abstułis. ut ñ tñ oi̾a donet.
qd̃ ñꝙͣ reddas ꝯmodet ip̃a roga
Hingua iuuet. m̃tẽq tegat. blandire. noceq
ĩpia sub dulci melle uenena latẽt
H si p̾stiteris usu mͥ cognita longuo
nͨ tulerĩt uoces uentꝰ ⁊ aura meas.
Sepe mͥ dices uiuas bñ. sepe rogabis
ut mea defacte mollit̃ ossa cubent.
Uox erat ĩ cͤsu. cũ me mea ꝓdidit ũbra
at nr̃e uix se ꝯtinuere manuss.
Quin albã rarãq comã. lacͥmosa ꝙ uino
lu mia rugosas distraherẽt q cõmas.
Dii tͥ dec̃. nudosq lares inopẽ q senectam
⁊ lõguas hiemes ꝑpetuamꝙ sition:
Nilitat om̃is amans ⁊ ht̃ sua castra cupido
Quos petiere duces annos i milite forti
hos petit in sotio bella puella uiro.
ꝑ iugilant anbo terra rehescit ut̃q
Militas osficiũ lõgua ÷ uia mite ꝓuellao
strenuis exep̃to fie sequet᷑ amãs

Expanded text:
Munera praecipue videat, quae miserit alter. Munera praecipue videat, quae miserit alter. Si dederit nemo, Sacra roganda Via est. Cum multa abstuleris, ut non tamen omnia donet, Quod numquam reddas, commodet, ipsa roga! Lingua iuvet mentemque tegat — blandire noceque; Inpia sub dulci melle venena latent. Haec si praestiteris usu mihi cognita longo, Nec tulerint voces ventus et aura meas, Saepe mihi dices vivae bene, saepe rogabis, Ut mea defunctae molliter ossa cubent.' Vox erat in cursu, cum me mea prodidit umbra, At nostrae vix se continuere manus, Quin albam raramque comam lacrimosaque vino Lumina rugosas distraherentque genas. Di tibi dent nullosque Lares inopemque senectam, Et longas hiemes perpetuamque sitim! Militat omnis amans, et habet sua castra Cupido; Quos petiere duces animos in milite forti, Hos petit in socio bella puella viro. Pervigilant ambo; terra requiescit uterque Militis officium longa est via; mitte puellam, Strenuus exempto fine sequetur amans.
Abbreviated transcription (Latin):
S epe nega noctes capitis m finge dolorẽ
⁊ mͦ q̃ causas p̾beat isis erit.
Mox recipe ut nullũ patiendi colligat uss̃
he ue relentescat sepe repulsus amor.
Surda sit oranti tua ianua laxa ferẽti
S ñꝙͣ dedi̾s spatiosũ tẽpꝰ in iram
Sepe simultates ira morata facit.
Qum ⁊̃ discant oculi lacͥmare coacti
⁊ faciant udas ille ł ille genas.
Nec siꝙ̃ falles tu ꝑ uirare timeto
ꝯmodat illusis nisia surda uenꝰ.
Seruus ⁊ ad partes sollers ãcilla parent᷑
Qui doceant apte qͥd tibi possit emi.
Et sibi pauta rogent. multos si pauca rogabt̃
post mͦ de stipula grãdis ac̾iuus erit. ¶ petice sp¬
E t soror. ⁊ mat̃. nucrix qͦ carpat amantẽ
fit cito ꝑ multas p̾da petita manus
Cũ tibi deficient poscenti munera cause
Natalẽ libo testificare tuũ.
N e securꝰ amet uullo riuale caueto
ñ bñ si tollas p̾lia durat amor
Ille uiri uideat toto uestigia lecto
facta q lasciuis liuida colla notis

Expanded text:
Saepe nega noctes. capitis modo finge dolorem, Saepe nega noctes. capitis modo finge dolorem, Et modo, quae causas praebeat, Isis erit. Mox recipe, ut nullum patiendi colligat usum, Neve relentescat saepe repulsus amor. Surda sit oranti tua ianua, laxa ferenti; Sed numquam dederis spatiosum tempus in iram: Saepe simultates ira morata facit. Quin etiam discant oculi lacrimare coacti, Et faciant udas illa vel ille genas; Nec, siquem falles, tu periurare timeto — Commodat in lusus numina surda Venus. Servus et ad partes sollers ancilla parentur, Qui doceant, apte quid tibi possit emi; Et sibi pauca rogent — multos si pauca rogabunt, Postmodo de stipula grandis acervus erit. Et soror et mater, nutrix quoque carpat amantem; Fit cito per multas praeda petita manus. Cum te deficient poscendi munera causae, Natalem libo testificare tuum! Ne securus amet nullo rivale, caveto; Non bene, si tollas proelia, durat amor. Ille viri videat toto vestigia lecto Factaque lascivis livida colla notis.
Abbreviated transcription (Latin):
excute. de rugis tͥmĩa multa cadent.
Penelope uires uiuen̾ tẽptabat in arcu.
Qui latꝰ argueret corneꝰ arcꝰ erat.
⁊ celer admissis labit᷑ annꝰ equis.
Era nitẽt usu. uestis bona q̃rit hui
canescũt tͣpi cecta relicta situ
F orma nisi admitas nullo ex̾cẽte senescit.
hec satis esfectus unus ⁊ ait̃ habent.
Certior inͤ multis neqͣ ĩ tidiosa rapina÷
plena uenit canis de g̾ge p̾da lupis
Ecce quid iste tuꝰ p̾t̃ noua carmĩa uates
donat: amatoris milia multa leges
Ipse deus uatũ palla spectabił aurea
tratat maurate ꝯsona fila lire
Q uid dabit ille tibi magno si maior homero.
tolle tuos tec̃ pauꝑ amator auos.
Qui q pulcher erit poscet sc mun̾e̾ noctẽ
Quid det amatorẽ Flagitet añ suũ.
P artiꝰ exigito p̾tiũ dũ recia tẽdis
He fugiãt. captos legibꝰ ire tuis.
ħͥ et nocuit simulatꝰ amor sine c̾dat. amari.
⁊ caue ne gͣtis h tibi ꝯstet amor.

Expanded text:
Excute; de rugis crimina multa cadent. Excute; de rugis crimina multa cadent. Penelope iuvenum vires temptabat in arcu; Qui latus argueret, corneus arcus erat. Ut celer admissis labitur amnis aquis. Aera nitent usu, vestis bona quaerit haberi, Canescunt turpi tecta relicta situ — Forma, nisi admittas, nullo exercente senescit. Nec satis effectus unus et alter habent; Certior e multis nec tam invidiosa rapina est. Plena venit canis de grege praeda lupis. Ecce, quid iste tuus praeter nova carmina vates Donat? amatoris milia multa leges. Ipse deus vatum palla spectabilis aurea Tractat inauratae consona fila lyrae. Qui dabit, ille tibi magno sit maior Homero; Tolle tuos tecum, pauper amator, avos! Qui, quia pulcher erit, poscet sine munere noctem, Quod det, amatorem flagitet ante suum! Parcius exigito pretium, dum retia tendis, Ne fugiant; captos legibus ure tuis! Nec nocuit simulatus amor; sine, credat amari, Et cave ne gratis hic tibi constet amor!
Abbreviated transcription (Latin):
hesit ⁊ in uultu ꝯstitit usq tuo.
Et cur ñ placeas ñulli tua forma scd̃a est
Me miserã dignꝰ corꝑe cultꝰ ab est.
Tam felix eẽs ꝗͣ farmofissima uellem
ñ ego te facta diuite pauꝑ ero.
Stella tibi oppositi nocuit gtͣria martis
Mars abiit. Signo nc̃ uenꝰ apta tuo
ꝑ sit ut adueniens en aspice. diues amator
te cupit. hic c̾te qͥd tibi desit habet.
Est ⁊̃ facies q̃ se tͥ ꝯparet illi
Si te ñ ẽp̃tam uell. emendꝰ erat.
Erubuit. decet alba tñ rubor ora. s ille
Si simules ꝓdest. uerꝰ obẽe dolet
Cũ bñ deiectis gremiũ spectabis ocellis
ꝗͣtũ qͥsq feret respitiendus erit.
Forsitan ĩmũde tatio regnante sabine
holuerĩt habiles płib ẽẽ uiris
N on mars ext̾nis animos ex̾cet ĩ armis
⁊ uenꝰ enee regnat in urbe coui
L udt̃ formose casta ÷ qũã nemo rogͣuit.
at si rꝰticitas ñ uetet. ip̃a rogat.
has qͦ quas frõtis rugas in uertice portas

Expanded text:
Haesit et in vultu constitit usque tuo. Haesit et in vultu constitit usque tuo. Et cur non placeas? nulli tua forma secunda est; Me miseram, dignus corpore cultus abest! Tam felix esses quam formosissima, vellem — Non ego, te facta divite, pauper ero. Stella tibi oppositi nocuit contraria Martis. Mars abiit; signo nunc Venus apta suo. Prosit ut adveniens, en adspice! dives amator Te cupiit; curae, quid tibi desit, habet. Est etiam facies, qua se tibi conparet, illi; Si te non emptam vellet, emendus erat.' Erubuit. 'decet alba quidem pudor ora, sed iste, Si simules, prodest; verus obesse solet. Cum bene deiectis gremium spectabis ocellis, Quantum quisque ferat, respiciendus erit. Forsitan inmundae Tatio regnante Sabinae Noluerint habiles pluribus esse viris; Nunc Mars externis animos exercet in armis, At Venus Aeneae regnat in urbe sui. Ludunt formosae; casta est, quam nemo rogavit — Aut, si rusticitas non vetat, ipsa rogat. Has quoque, quae frontis rugas in vertice portant,
Abbreviated transcription (Latin):
Neue mei scłis tã tͥstia signa suꝑsint
Pone reꝯpositas in statione comas
st q̃dam. quioq uol cognoscã lenã
audiat ħ. q̃dã noĩe dipsas anuieo
Ex re nom̃ ht̃. nigri ñ illa parentuog
oennonis in roseis soba uidit equis
S cit bñ quid gͣmen. qͥo torto ꝯcita bũbo
litia qͥd ualeat uirꝰ amantis eque.
Cũ uoluit toto glomerant᷑ nubila celo
cũ uoluit pura fulget in orbe dies
S agu̾e siqͣ fides stͥellantia sidã uidi
spureꝰ lune sangui̾e uultꝰ erat.
h ãc ego nocturuas uisã uolitare ꝑ unbr
suspicor. ⁊ pluma corpꝰ anile tegi.
fulminat. ⁊ gemino lum̃ ab orbe uenit.
E uocat antiqͥs atauos ꝓauosq sepulcris
⁊ solidam pͥmo carmĩe findit humuo
ħ s pposuit thalamos temare pudicos.
Nec tñ eloqͥo lingua nocente caret.
S ors me sermonis testẽ dedit. illa monebat
talia. me duplices occuluere fores.
¶S cis hera te iuueni mã lux placuisse beato

Expanded text:
Neve mei sceleris tam tristia signa supersint, Neve mei sceleris tam tristia signa supersint, Pone recompositas in statione comas! Est quaedam — quicumque volet cognoscere lenam, Audiat! — est quaedam nomine Dipsas anus. Ex re nomen habet — nigri non illa parentem Memnonis in roseis sobria vidit equis. Scit bene, quid gramen, quid torto concita rhombo Licia, quid valeat virus amantis equae. Cum voluit, toto glomerantur nubila caelo; Cum voluit, puro fulget in orbe dies. Sanguine, siqua fides, stillantia sidera vidi; Purpureus Lunae sanguine vultus erat. Hanc ego nocturnas versam volitare per umbras Suspicor et pluma corpus anile tegi. Fulminat, et gemino lumen ab orbe venit. Evocat antiquis proavos atavosque sepulcris Et solidam longo carmine findit humum. Haec sibi proposuit thalamos temerare pudicos; Nec tamen eloquio lingua nocente caret. Fors me sermoni testem dedit; illa monebat Talia — me duplices occuluere fores: 'Scis here te, mea lux, iuveni placuisse beato?
Abbreviated transcription (Latin):
cecaq me p̾dam fecãt ira suam:
Nõne satis rigide fuit ĩ clamasse puelle
N uimiũ rigidas ĩ toniisse minas :
Aut tumc̃ã sũma deduc̾e̾ lenit̃ hora
aut medĩã medie zona tuliss opẽ. r¬
At nẽ sustinui raptis a frõte capillis
serre ĩgenuas ungue notare genas.
Astitit illa am̃ẽs albo sñ sangui̾e uultu.
cedunt᷑ pharis qͣlta saxa ugis
Ex animes artꝰ ⁊ menbra trementia uidi
U cũ populeas uentilat aura comas
Hleui zephiro gͣcł uibrat᷑ harundo.
sũma ue cũ tepido strĩgit᷑ unda notho
S uspense ꝙ diu lacͥme fuixere ꝑ ora
Qualit̃ abducta de niue manat aqͣ
⁊ c̃ ego me pͥmũ cepi sentire nocenteo
Sanguis erat lacrime qͣs dabat illa m̃s
Ter tñ ante pedes uolui ꝓ cõbere suplex
ter farmidatas reppulit illa manꝰ.
At tu ne dubita minue̾t uidicta doborẽ ꝓs.¬
ꝓtiaꝰ in uultꝰ unguibꝰ ire meos.
N ec uñs ocłis net nr̃is parte capilꝰ
Q̃lib infirmas adiuuat ira manꝰ

Expanded text:
Caecaque me praedam fecerat ira suam, Caecaque me praedam fecerat ira suam, Nonne satis fuerat timidae inclamasse puellae, Nec nimium rigidas intonuisse minas, Aut tunicam summa deducere turpiter ora Ad mediam? — mediae zona tulisset opem. At nunc sustinui raptis a fronte capillis Ferreus ingenuas ungue notare genas. Adstitit illa amens albo et sine sanguine vultu, Caeduntur Pariis qualia saxa iugis. Exanimis artus et membra trementia vidi — Ut cum populeas ventilat aura comas, Ut leni Zephyro gracilis vibratur harundo, Summave cum tepido stringitur unda Noto; Suspensaeque diu lacrimae fluxere per ora, Qualiter abiecta de nive manat aqua. Tunc ego me primum coepi sentire nocentem — Sanguis erant lacrimae, quas dabat illa, meus. Ter tamen ante pedes volui procumbere supplex; Ter formidatas reppulit illa manus. At tu ne dubita — minuet vindicta dolorem — Protinus in vultus unguibus ire meos. Nec nostris oculis nec nostris parce capillis: Quamlibet infirmas adiuvat ira manus;
Abbreviated transcription (Latin):
ic nͥ uitatis qderat assandra capilł
spo nichil. pauido est lingua retenta metu
et taciti fecere tñ cõuitia uultue
Gigit me lacͥmis ore silente reuoi
ute meos humeris uellẽ cecidisse lac̾tos
Itiliꝰ potui parte carere mei.
n mea uesanas hũi dispẽdia iuires
⁊ ualui penã fortis in isse meam
Quid mͥ uob̾cũ cedis sceleris ꝙ ministre
debita saclege iũcla subite manus
An si pusassem minima de plebe qͥritẽ
plecterer: in dñam ius mͥ maiꝰ erit:
N essima titades scełm monimẽta reliquit
Ie deã pͥmꝰ ꝑculit. alt̃ ego
lesi. ⁊ itides seuus in hoste fuit.
I nc̃ magnificos uictor molire triũphos
Cinge comam lauro. uotaq redde ioui
Queq tuos currꝰ comitantũ t᷑ba seq̃tur
clamet io forti uicta puella uiro est
Anteeat esfuso tristis captiua capillo
Si sinerent lese candida tota gene
aptiꝰ ĩpressis fuerat liuere labellis
⁊ collũ blandi dentis hr̃e notam
Deniꝗ si tumidi rita torrentis agebar

Expanded text:
i vittatis quod erat Cassandra capilliIpsa nihil; pavido est lingua retenta metu. Sed taciti fecere tamen convicia vultus; Egit me lacrimis ore silente reum. Ante meos umeris vellem cecidisse lacertos; Utiliter potui parte carere mei. In mea vaesanas habui dispendia vires Et valui poenam fortis in ipse meam. Quid mihi vobiscum, caedis scelerumque ministrae? Debita sacrilegae vincla subite manus! An, si pulsassem minimum de plebe Quiritem, Plecterer — in dominam ius mihi maius erit? Pessima Tydides scelerum monimenta reliquit. Ille deam primus perculit — alter egoLaesa est; Tydides saevus in hoste fuit. I nunc, magnificos victor molire triumphos, Cinge comam lauro votaque redde Iovi, Quaeque tuos currus comitantum turba sequetur, Clamet 'io! forti victa puella viro est!' Ante eat effuso tristis captiva capillo, Si sinerent laesae, candida tota, genae. Aptius impressis fuerat livere labellis Et collum blandi dentis habere notam. Denique, si tumidi ritu torrentis agebar,
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ anꝰ emonia ꝑfida lauit aqͣ
N on tͥ uis morbi nocuit. ꝓcul om̃ abesto
nec minuit densas ĩuida lĩgua comas
F acta manu culpaq tua discordia sentis
ip̃a dabas capiti mixta uenena tuo
Nc̃en tibi captiuos mittet g̾mania cͥnes
tuta triũphate mun̾e̾ gentis eris
h a ꝗͣ sepe comas aliqͣ mirante rubebis
N escio quã ꝓ me laudat nẽ iste sicarbaoi
forma tñ memini iã fuit ista mea ł mei¬
Me miserũ lacrimas: male ꝯtinet. oraq dextͣ
ꝓtegit. Ingenuas picta rubore genas
S ustin antiqͦs gremio spectatq capillos
det mͥ ñ illo muna digna loco
C ollige cũ uultu m̃tem reꝑabile dãpũ ÷
Postmͦ natiua ꝯspitierẽ coma.
uid mn siuor eday ignaros obicis annos¬
CDCCTNIngenii ꝙ uocas carmen inhertis opꝰ
Non me more patrũ dũ strenua sꝰtinet etas
p̾mia. militie p̃uluerusenta dequi
Ñ me u̾bosas leges edisce̾ nec me
ingto uoces ꝓstituisse foro.
ꝯuerit᷑. ut toto senꝑ ĩ orbe tanern

Expanded text:
Non anus Haemonia perfida lavit aqua; Non anus Haemonia perfida lavit aqua; Nec tibi vis morbi nocuit — procul omen abesto! — Nec minuit densas invida lingua comas. Facta manu culpaque tua dispendia sentis; Ipsa dabas capiti mixta venena tuo. Nunc tibi captivos mittet Germania crines; Tuta triumphatae munere gentis eris. O quam saepe comas aliquo mirante rubebis, Nescio quam pro me laudat nunc iste Sygambram. Fama tamen memini cum fuit ista mea.' Me miserum! lacrimas male continet oraque dextra Protegit ingenuas picta rubore genas. Sustinet antiquos gremio spectatque capillos, Ei mihi, non illo munera digna loco! Collige cum vultu mentem! reparabile damnum est. Postmodo nativa conspiciere coma. Quid mihi Livor edax, ignavos obicis annos, Ingeniique vocas carmen inertis opus; Non me more patrum, dum strenua sustinet aetas, Praemia militiae pulverulenta sequi, Nec me verbosas leges ediscere nec me Ingrato vocem prostituisse foro? Quaeritur, in toto semper ut orbe canar.