comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tuis uen e yssit qua ne diffinice no ausim cum illud sẽpocturat
Quid ita om̃ibꝰ habeat᷑ incognita insula tam uicina tã eelebris. des di
ur dieꝵ nauigacione in ueptentrionẽ a britama distantẽ ubi semestre
estiuũ diẽ at paris spacii brumale nocte ẽẽ comectat ⁊ molento ꝙͣtũ
sbi uidet uacionis aorguinẽto ⁊ p̾tea nestio quo phocea al pithia mos¬
silienss cestentitur Que siu̾a sunt ꝙͣculum huic ab̾ est Thyle ip̃a qua
quunsio euiꝯ apd̃ iidos ut auguror fama ingens apud nos noticia nul
ꝯropus Serius quide ⁊ si Gramaticus melior ꝙͣ uel Cosinogrophꝰ uel
poest seqnes tñ poꝵ uestigia suꝑ illum uirgilii locũ. Tibi ẜriat ul¬
poeco Sxqyco sic art Thple insula est omrm put̾ Se ꝓtentrionale ⁊ oc¬
doncase: praga uitea Brictamã Ryberinã orechadas oides ut unũ
fere si qario paone ꝯuemãt. ubi si corpore conuenissent recogente
tama prs orto sententiãat. Dus longius abscedũt accteroꝵ ed̃ĩs s¬

Expanded text:
tius rem expressit; quam vere diffinire non ausim, cum illud semper occurrat: ‘quid ita omnibus habeatur incognita insula tam vicina, tam celebris?’ Sed dic“sex dierum navigatione in septentrionem a Britannia distantem”, ubi semestrem esthia massiliensi teste utitur. Que si vera sunt, quantulum hinc abest Thile ipsa quam querimus, cuius apud Indos — ut auguror — fama ingens, apud nos notitia nulla est! 11 Servius quidem, etsi grammaticus melior quam vel cosmographus vel poeta, sequens tamen priorum vestigia super illum Virgilii locum tibi serviat ultima Thile, sic ait: «Thile insula est occeani inter septentrionalem et occidentalem plagam, ultra Britanniam, Hyberniam, Orchadas». Vides ut unum tannia, vario sermone conveniant, ubi si corpore convenissent, re cogente mutassent forte sententiam. 12 Duo longius abscedunt a ceterorum dictis
Abbreviated transcription (Latin):
se decipiã ut .s. ars hec sit nõ tam exꝑientie ꝙͣ nate᷑. Pangericũ
plu corte u̾bors sed minime amplioris glie cecin̾is se mͥ pot̾as.
Muudꝰ deceptor gen̾is humani quot uitam laqueis implicitãs
ꝙͣ amare dulcedimo asꝑsione cõmendec nouit quisquis a ꝑtis ocu¬
lis itor hoc agit. Cuius et nos fraudibus de industria fanemꝰ scu¬
dioseq t ip̃i nobio ignoti fimo adusus dipollinis consiliũ labora¬
nonmus. Nune Supb̃ia inflat sub sp̃e magna et excoli amim. Alu m
hoa. et. frauis et quicquis prudende ꝓxiniũ didetur sub anactu fu¬

Expanded text:
se decipiam, ut scilicet ars hec sit non tam experientie quam nature. Pangericum se decipiam, ut scilicet ars hec sit non tam experientie quam nature. Pangericum plurium certe verborum, sed minime amplioris glorie cecinisse michi poteras. Mundus, deceptor generis humani, quot vitam laqueis implicitam quam amare dulcedinis aspersione commendet, novit quisquis apertis oculis iter hoc agit; cuius et nos fraudibus de industria favemus studioseque, ut ipsi nobis ignoti simus, adversus Apollinis consilium laboramus. 3 Hunc superbia inflat sub specie magni et excelsi animi; illum malitia et fraus, et quicquid prudentie proximum videtur, sub amictu f
Abbreviated transcription (Latin):
itaq pat᷑ amantissime ⁊̃ si ecate hanc nõ dedecot etiã consulo ut qͥcqͥd
eueerit mnducamꝰ in animũ ferre fortit᷑ ferre moderate ferre sine
gus insam̾at sunc tñ nobis aliꝙͣto magl sobrii consultores quor
potius mouitas obsequendũ est. 2rec te moueat inta mea quociens eplas
meis legis. nec infronce respexeris ista suadentis. Uidisti eñĩ incdũ
pallentẽ medicũ qui suã nõ pot̾a̾t altoriꝰ egͥtudinẽ curare. ut feli¬
Eiter nascas opto. tesponsio ad quatam iocosam Eplam iacobi de colu¬
Emisopitũ tpłe tue clamor excitat. quã rocosis refertã cõui¬
ciis letus ridensq ꝑlegi Et ut pͥmũ uenienti iaculo pͥus
occurrã uide quess pater optime de multis que contra me
colligis qͣntũ ab intencione tua pͥma eciã se̾bentis u̾ba discordent
u nrari solitũ te ais ꝙ mundũ metate ad huc tenera sic artificio¬

Expanded text:
itaque, pater amantissime, et si etatem hanc non dedecet, etiam consulo, ut quicquid itaque, pater amantissime, et si etatem hanc non dedecet, etiam consulo, ut quicquid evenerit, inducamus in animum ferre fortiter, ferre moderate, ferre sine gus insaniat, sunt tamen nobis aliquanto magis sobrii consultores, quorum potius monitis obsequendum est. 10 Nec te moveat vita mea, quotiens epystolas meas legis, nec in frontem respexeris ista suadentis; vidisti enim interdum pallentem medicum, qui suam non poterat, alterius egritudinem curare. Ut feliciter valeas opto. 9 Responsio ad quandam iocosam epystolam Iacobi de Coluemisopitum epystole tue clamor excitat, quam iocosis refertam convitiis letus ridensque perlegi. Et ut primum venienti iaculo prius occurram, vide, queso, pater optime, de multis que contra me colligis, quantum ab intentione tua prima etiam scribentis verba discordent. 2 Mirari solitum te ais, quod mundum in etate adhuc tenera sic artificio
Abbreviated transcription (Latin):
tate sentit. ꝙ labores patitur. ꝙ senescit ꝙ egrotat ꝙ moritur qͥsq
cõquerit᷑ quasi ẜm naturã iiuꝰ ista ꝙͣ illa suñt. Et nasti et uiue¬
⁊ comedere ⁊ csurire ⁊̃ dormire et nigilare et laborare ⁊ senestͤe ⁊ egro¬
tare ⁊ mori nͣalia sunt uc nemo his mortaliũ uatot nisi cui forte se¬
nestendi nocitatẽ laboꝵq molestias ⁊̃ egeitudiͫ nccͣitas mortis p̾cipi¬
tata renuẜit. Quid igit᷑ mutiles querelas effundimꝰ anquia no¬
bis solis ista concingũt solis nobis lug̾e ꝑiusias ꝑmisimus: An
quia om̃ibꝰ cunctoꝵ simul in nos lameta transfundimiꝰ: ⁊ uolut hu¬
manii gen̾is ꝓcuratores ña accusamꝰ pn̾ntani: odiosum sane nego ͬ
⁊ importĩ. Illa eñi mitissime nos benefficia eiꝰ ꝑ inpacienciã ex¬
arcobauunꝰ inparentẽ optinĩa ingrati in nos met ip̃os impii. Oro

Expanded text:
tatem sentit, quod labores patitur, quod senescit, quod egrotat, quod moritur, quisque tatem sentit, quod labores patitur, quod senescit, quod egrotat, quod moritur, quisque conqueritur, quasi secundum naturam minus ista quam illa sint. Ecomedere et esurire, et dormire et vigilare, et laborare et senescere, et egrotare et mori, naturalia sunt; ut nemo his mortalium vacet, nisi cui forte senescendi necessitatem laborumque molestias et egritudioum, necessitas mortis precipitata remiserit. 8 Quid igitur inutiles querelas effundimus? an, quia nobis solis ista contingunt, solis nobis lugere permisimus? an, quia omnibus, cuntorum simul in nos lamenta transfundimus et velut humani generis procuratores, naturam accusamus immeritam? Odiosum sane negotium et importunum; illa enim, mitissime; nos beneficia eius per impatientiam exacerbavimus, in parentem optimam ingrati, in nosmet ipsos impii. 9 Oro
Abbreviated transcription (Latin):
mortio e septq es Qdmrcado ot fortunã tuã accusando erestbuo ꝑas¬
mor te suaris megna etut satiria ubo ntar poeticã temꝑescdo
atꝙ as sicus unge discosseras flatu contrario pmpessenteo asatũ
co nt ptasia greciãq substinuit. qũ ꝑ adraticũ mane glacia
auelit torpote oña stesctus tursum expedro no uasiit. uel ille
pluctꝰ in constancĩa ꝑ tulisti. nchil est qd lament̾is canꝙͣ uiuriosa
tibi fuerit clemẽta ꝙ natiue potius sue paruerinc ꝙͣ uolutati cuo.
applicusses in morbũ dintinũ madisse memorabat nõ alit̾ ꝙͣ si i
etate tam longa quis morbus eẽt̃ ignores. Quomodo aũt aduersa
mortẽ se p̃pabit añnꝰ pter hec cotidiana tã querulꝰ: S ne latius
effundar amplissima em̃ res est ⁊ nerboꝵ egens accipe brciutor q̃c̃q
Selis querelis ame ip̃o sepe diffusius dici solent. Niimis faciles sumꝰ
ad accusandũ nͣ. Nemo deflet ꝙ nastitur. nemo ꝙ uiuit. At ꝙ eges¬

Expanded text:
 ereptus es, admirando et fortunam tuam accusando describis passum te maris magnam et, ut Satyrici verbo utar, “poeticam tempestatem”; atque ad litus unde discesseras, flatu contrario impellente, relatuminter Italiam Greciamque sustinuit, quando per Adriaticum mare glaciali velut torpore constrictum cursum expedire non valuit; vel illud fluctus inconstantiam pertulisti, nichil est quod lamenteris, tanquam iniuriosa tibi fuerint elementa, quod nature potius sue paruerint quam voluntati tuapplicuisses, in morbum diutinum incidisse memorabat; non aliter quam si in etate tam longa quid morbus esset ignorares. Quomodo autem se adversus mortem preparabit animus, inter hec quotidiana tam querulus? 7 Sed ne latius effundar — amplissima enim res est et verborum egens —, accipe breviter quecunque de his querelis a me ipso sepe diffusius dici solent. Nimis faciles sumus ad accusandum naturam; nemo deflet quod nascitur, nemo quod vivit; at quod eges
Abbreviated transcription (Latin):
usd ad hanc etatẽ rem apprime necessaria distulisti. tunc digurendi
osdieos sessabutact oqna songroris more. tũ uero nõ modos cebuesn
sibido scoso fuleeit  Intlibitis sortes sme molestestabis. rebuo n¬

Expanded text:
ue ad hanc etatem rem apprime necessariam distulisti. Tunc discurrendi ue ad hanc etatem rem apprime necessariam distulisti. Tunc discurrendi libido cessabit et odium longioris more; tum vero non modo Nicie, sed si ita sors tulerit, inter lybicas Syrtes sine molestia stabis, rebus t
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ enĩ puerilius: quã cura gerere ubi capilloꝵ ⁊̃ ungiiũ purganẽ¬
ta. Sbi sangius suꝑuacui nastulũ de ponas. ubi ip̃e iaceas nõ cu¬
rare. erte si corpus consideras cua nich int̾est uoi sit res ati
olmi possessa nũt aut serelicta si pateris. si reluctaris ablata si
dam dulcia facit nõ iisitus sapor s corruptus manducantiũ gus¬
tus. quid sulce dicitis aut nicħ sent̾ienti aut om̃e huiꝯ modi obse¬
quuuꝰ cõtemnẽt.. Dna om̃rum est ut ad ꝑpoĩtum redoã expec¬
tuntud condicio dumi iunturo ꝓspiciũt. que sunt ante oculos nõ
mdent Sanũ cortũ sub ambigua sipe. Hec quid̾e utiq crarisent.
nacio sic ad libitũ ꝓuectas uł fastidiũ uł impiusa ꝑmnties seqͣ¬
tur gbduc igit᷑ om̃e spem. om̃e desideriũ auerte ab his falla¬
tibꝯ bomo. Incipemi solũ et uerũ et sũmu donũ cbtaro. si tam̃e¬

Expanded text:
d enim puerilius quam curam gerere, ubi capillorum et unguium purgamend enim puerilius quam curam gerere, ubi capillorum et unguium purgamenta, ubi sanguinis supervacui vasculum deponas; ubi ipse iaceas non curare? Certe, si corpus consideras, tua nichil interest ubi sit res a te olim possessa, nunc autem derelicta si pateris, si reluctaris ablata; si dam dulcia facit non insitus sapor, sed corruptus manducantium gustus. Quid dulce dicitis aut nichil sentienti aut omne huiusmodi obsequium contemnenti? 13 Una omnium est, ut ad propositum redeam, expectantium conditio: dum ventura prospiciunt, que sunt ante oculos non vident; damnum certum sub ambigua spe; hec quidem utique transeunt, natio, sic ad libitum provectas vel fastidium vel improvisa pernicies sequatur. 14 Abduc igitur omnem spem, omne desiderium averte ab his fallacibus bonis; incipe unum solum et verum et summum bonum optare; si tame
Abbreviated transcription (Latin):
ris sanitas absq molestia ⁊escaurat᷑. qͣnͣto minus aĩe salus inquã
⁊ uehemẽciores morbi ⁊ froquẽtiores indunt. hoc igitui fac ⁊̃ pnti
letus nulla futuri tpris expectaciõe torquebris. In icalia inqͥs
tnͣsire nolo. nauim expecto uel quietũ mare. Sic dices si cor tu¬
um rebus mundanis ad huc nisco consuete delectaciois in heret.
Iit si sursu intitur dices. In italia tnͣsire nolo. ⁊ hit eẽ uolo. quid
eñi mag̃is expediat nouit deus. hoĩes ignorat. ⁊ lauini aliquã ẜ nõ
minꝰ aliquẽ expecto qui nauim nõ uenturã nũciet. et utrñq ru
extrua italiam geiͣ pquit magnũ eẽ nõ posse. quociens me ad ioĩũ
locũ coarctau̾is desunt ẽẽ magnꝰ conatus qui int̾ angustias cogi¬
tur. Ses nolo in italia saltẽ mori ⁊ patria collure contegi cupio.
¶ui hec dicit ad huc rtalicus ẽ. unr magnanimꝰ nõ dum est. qͥd¬

Expanded text:
ris sanitas absque molestia restauratur; quanto minus anime salus, in quam ris sanitas absque molestia restauratur; quanto minus anime salus, in quam et vehementiores morbi et frequentiores incidunt! Hoc igitur fac, et presenti letus, nulla futuri temporis expectatione torqueberis. 9 ‘In Italiam’ inquis, ‘transire volo; navim expecto vel quietum mare’. Sic dices, si cor tuum rebus mundanis adhuc visco consuete delectationis inheret; at si sursum nititur, dices: ‘In Italiam transire volo et hic esse volo. Quid enim magis expediat, novit Deus, homines ignorant. Navim aliquam, sed non minus aliquem expecto qui navim non venturam nuntiet; et utrunque ruextra Italiam geri nequit, magnum esse non posse; quotiens me ad unum locum coarctaveris, desinit esse magnus conatus qui inter angustias cogitur. 11 ‘Sed volo in Italia saltem mori et patria tellure contegi cupio’. Qui hec dicit, adhuc italicus est, vir magnanimus nondum est. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
nos s negosiosut entus is agit̃ semꝑ qd̵ agebat olim cedssis uliagema¬
resto egouegit enis npiget etut ait uigisius. Omes dap oo
uesitos atq enribo acta captat. Sidtra cuncta notans tacito sabae
nuptias aut paxtũ conugis Smico notte alter expectopis dies sio
moo Inuemes qua nõ toti oxincerto pendeut. Alexender macedo
hac luce subtracti sunt. ⁊ mediis eore conatibꝰ mors occurrit tãto
ut m quidẽ indetu difficilior quanto isperatior. hunc est ꝙ idẽ
ille iuliꝯ Desar fragili carma pantipiti tempestate de pͥhensus
cu morte timere copisset ħ unũ uidetur lamẽtari ꝙ ingentes ab¬
ruperit actus fostmata dies fatis. Nouerat poeta quid max ͤ
ralluiro aut molestũ fuisse in eo statu aut ẽẽ debuisset. idq potis¬
simu querelis inseruit. Una ẽ aut adu̾sus hunc morbũ medici
minus auellere atq extirpare radicitꝰ. ꝙͣus enĩ hoc plerũq cũ
dolore ⁊ offensione sensuũ fiat. raro canie ut iudes amissa corpo¬

Expanded text:
m classis yliace magister: surgit enim impiger et, ut ait Virgilius, omnes Explorat ventos atque auribus aera captat, Sidera cunta notans tacito labentat; alter nuptias aut partum coniugis, amice noctem alter expectans, dies horamos invenies qui non toti ex incerto pendeant. Alexander Macedohac luce subtracti sunt! et mediis eorum conatibus mors occurrit tanto, ut michi quidem videtur, difficilior quanto insperatior. 7 Hinc est quod idem ille Iulius Cesar fragili carina in ancipiti tempestate deprehensus, cum mortem timere cepisset, hoc unum videtur lamentari, quod ingentes abruperit actus Festinata dies fatis. Noverat poeta quid maxime tali viro aut molestum fuisset in eo statu aut esse debuisset, idque potissimum querelis inseruit. 8 Una est autem adversus hunc morbum medicinminus, avellere atque extirpare radicitus. Quamvis enim hoc plerunque cum dolore et offensione sensuum fiat, raro tamen, ut vides, amissa corpo
Abbreviated transcription (Latin):
tisi. in exilio moriendu. hẽs credo qd petis ut me fauente
teditum in patrĩa despareꝰ tibi liceat ꝰ Ueru ut cumiulatius Nios
gexatur egritudini cue radulgebo tibi amplius nõ ut ibor ⁊ plleri
uor ssndat pluo ego ꝙͣ cu ip̃e dolori tuo ꝓrusi tuletius nicħ ege¬
cia cfito do fre possit adlacrimias. Serte si aut pusami amoris
uren foibicionis facibuus ardẽte credere que ꝓcul apateia confla¬
aucant udonut intensins. uels cpalii comes in opia sequeredu
abernter mentosu mnalu mitigari posset. seu p̾stari solatiar ꝑauꝓ
cabuissen no dam̃ facile uarigeũ remedia morbor lrs ex plica

Expanded text:
tibi, in exilio moriendum; habes, credo, quod petis, ut me favente tibi, in exilio moriendum; habes, credo, quod petis, ut me favente reditum in patriam desperare tibi liceat. Verum, ut cumulatius mos geratur egritudini tue, indulgebo tibi amplius: non ut in hoc tantumIncumbat. Plus ego quam tu ipse, dolori tuo permisi; tu letius nicrum fortem cogere possit ad lacrimas. 7 Certe, si aut insani amoris aut ambitionis facibus ardere te crederem, que procul a patria conflagrature viderentur intensius, vel si exilii comes inopia sequereturillud seu ventosum malum mitigari posset seu prestari solatium paupedebuissent, non tamen facile variorum remedia morborum his explica
Abbreviated transcription (Latin):
quo nichil ex cogitari põt ne dica ẽẽ dementius. Nũc uero q̃mi
se re affectum inuenio ut despatioe reditus tui ꝓ quadã utita
dixmi nolũptato suspicias: ab illa parte manũ retralam inqͣ
ulilinus intractabile medicãmẽta mł releuant. Quid aut ꝓhi¬
bet illoꝵo more qui uno aut altero mebr̃o ꝑdico neper ⁊eliqu¬
uiui corpus inferte partis contagia dilabãntur ꝓxima circũ¬
cmũt ilulnueris quoq cuioras ambire: ⁊ ne intotũ animũ dolor
spat cõquisitis ꝓpere fomentis occurrere. Noli queso trepida¬
re nõ illit digitos inferã ubi tu forsan expectas. nichil contͥ
orpiionẽ stũa hodie dicturus sum. Illud potius ne cũimius
rer despacione ceceraꝵ omium subentite fastidio totius iute
tuo tranqͥllitas peat euitar. qũ itauis ut redintegrante tibi
spei nla mͥ spẽs suꝑsit. Enge itaq inexilio iuendũ

Expanded text:
quo nichil excogitari potest, ne dicam esse, dementius. Nunc vero quoniam quo nichil excogitari potest, ne dicam esse, dementius. Nunc vero quoniam sic te affectum invenio ut desperationem reditus tui pro quadam, ut ita dixerim, voluptate suscipias, ab illa parte manum retraham, in qua vulnus intractabile medicamenta nil relevant. 5 Quid autem prohibet, illorum more qui uno aut altero membro perdito, ne per reliquum corpus infecte partis contagia dilabantur, proxima circumliniunt, vulneris quoque tui oras ambire et ne in totum animum dolor serpat, conquisitis propere fomentis occurrere? Noli, queso, trepidare; non illuc digitos inferam, ubi forsan expectas. Nichil contra opinionem tuam hodie dicturus sum; illud potius, ne, cum unius rei desperatione ceterarum omnium subeunte fastidio, totius vite tue tranquillitas pereat, enitar quando ita vis, ut redintegrande tibi spei nulla michi spes supersit. 6 Finge itaque in exilio vivendum
Abbreviated transcription (Latin):
pusent es quibꝰ agnosces spem bonã enentus hr̃e felicissimos. An
fielo timiuisti patriã t̾uã sine fme scruiturã: ꝙ tantillũ exsolita
dultedins ẜcmississet. Sed an ignorabas nulli natorũ patres ẽẽ
initiores ꝙ eiꝰ qũe seme malo tractauerit. nullius amore magis
madestere ꝙ eius qui erga bene meritã amica segissit asperius
su te magis exterruit ẽdictũ patrie quo penis ad hibitis caue¬
tur ne dẽrenocandis exulibꝰ mencio ulla fiat ad ppłm. Scire
uuitẽ debes pp̃łoꝵ uoluntates sicut ingressu fremẽtes ⁊ uarie
sunt sic ꝑ gressũ faciles ⁊ instabiles fors. Sed est quedam
in amiis mortaliũ quã ⁊ tenuiter iudeo et ubis consequi nequeo
miẜabilis ⁊ funesta pu̾sitas aures obstruentiũ aduersus salu¬
tares consotatoresu uotes / acq om̃ibus modis id agenciumn
ut miẜiores fiant. ne ue aliquid qd dolere lenre possit obrepat.

Expanded text:
periissent, ex quibus agnosceres spem bonam eventus habere felicissimos. 3 An periissent, ex quibus agnosceres spem bonam eventus habere felicissimos. 3 An vero timuisti patriam tuam sine fine sevituram, quod tantillum ex solita dulcedine remisisset? sed an ignorabas nulli natorum patres esse mitiores quam ei quem semel male tractaverint, nullius amorem magis inardescere quam eius qui erga bene meritam amicam se gessit asperius? An te magis exterruit edictum patrie quo penis adhibitis, cavetur ne de revocandis exulibus mentio ulla fiat ad populum? scire autem debes populorum voluntates, sicut ingressu frementes et varie sunt, sic progressu faciles et instabiles fore. 4 Sed est quedam in animis mortalium, quam et tenuiter video et verbis consequi nequeo, miserabilis et funesta perversitas, aures obstruentium adversus salutares consolatorum voces atque omnibus modis id agentium ut miseriores fiant neve aliquid quod dolorem lenire possit, obrepat;
Abbreviated transcription (Latin):
dia quass tibi me cunũ tuoꝵ decreta. nec imparia ryranoribuiꝵ
ut predonum iuolencia net uocturii fures eripient. hec sitecũ¬
deculisti. mentiet᷑ quisquis te exule dixit. Si aut reliquisti om̃is
dies nonũ aliquis qd lugeas foret. oñns locus nõ molescus tñ
ed hostilis. nec exiliu modo tibi sed carcor erit. Uale.A
qd ꝙͣ recte patiaris epła suꝑiore testatus sum. do re. iiii
dooq ml illam tibi remedii contulisse. Nec satis scio ut ͥ
In medico an mnegrotante sit intĩ. qui si ad saluce ꝑuenire cu¬
pit ceedendũ se consiliis ⁊ obsequentissimũ medigoꝵ legibꝰ p̾s¬
tare debet Ego quidẽ ĩ illa ix agebam ut dimissa patriã sper
Suares. cuius t̾anta ius est ut p̾sentes molestias nõ senciat duni
no seu quid ꝓrsus est tibi p̾ter hoc unũ exilii nomẽ ablatu
ilsatũ uequo doleas. Un ad hec tibi claxorũ iurorũ exempla d¬
fuerant. ses multa: ante oculos posui. ⁊ plura pon̾em isi illa

Expanded text:
dia, quas tibi nec civium tuorum decreta nec imperia tyrannorum nec predonum violentia nec nocturni fures eripient. Hec si tecudetulisti, mentietur quisquis te exulem dixerit; si autem reliquisti, omnis dies novum aliquid quod lugeas feret, omnis locus non molestus tantum sed hostilis, nec exilium modo tibi sed carcer erit. Vale. 4quod quam recte patiaris, epystola superiore testatus sum. Doleoque nil illam tibi remedii contulisse; nec satis scio utrum in medico an in egrotante sit vitium, qui si ad salutem pervenire cupit, credulum se consiliis et obsequentissimum medicorum legibus prestare debet. Ego quidem in illa id agebam ut dimissa patria, spem servares, cuius tanta vis est ut presentes molestias non sentiat, dum vero? seu quid prorsus est tibi, preter hoc unum exilii nomen, ablatum illatum ve quo doleas? an ad hec tibi clarorum virorum exempla defuerant? sed multa ante oculos posui, et plura ponerem, nisi illa
Abbreviated transcription (Latin):
puenis crebrer strupulꝰ ingemii pede calcandꝰ est. hoc sane quẽ
tu tibi iuiper miectu st̾bis. ego iam pͥdem pmor. Quero itide
qua nam mũdi ꝑte Thyle fit insula. Quero s ut noꝵ fatear nec corto
udico nec ad rẽ Ducẽtibꝰ comecturis auc ipãm aut milla inueniendi
spem inuenio. Et hoc tibi quide ex ip̃is Pritanici coreani litoribꝰ
ꝓpngor ut fama est ip̃i quã uescigamiꝰ insule st̾bo. ꝓfecto unde ul an¬
flmo craru studio nt noua ac sollicita socoꝵ indagine certius aliquid¬

Expanded text:
perveneris, creber scrupulus ingenii pede calcandus est. Hoc sane, quem perveneris, creber scrupulus ingenii pede calcandus est. Hoc sane, quem tu tibi nuper iniectum scribis, ego iampridem premor, queroque itidem quanam mundi parte Thile sit insula. Quero, sed, ut verum fatear, nec certo indice nec ad rem ducentibus coniecturis, aut ipsam aut ullam inveniendi spem invenio. Et hec tibi quidem, ex ipsis britannici occeani litoribus, propinquior — ut fama est — ipsi quam vestigamus insule, scribo; profecto unde, vel antiquo literarum studio vel nova ac solicita loco
Abbreviated transcription (Latin):
Unt qui Romanoꝵ uet̾es matronas singulas singulis laudibus
attolłunt. Et lucretie quidẽ Pudicicio aseribunt. Martie graui¬
tate pium impetũ ueturie/ coniugalis amoris axdõrẽ Portie Clau¬
ie hilaritatẽ sobria. iulie farocias ⁊ eloqnuãa mulieb̾rẽ urbantatẽ Ce¬
cilie lune maiestatẽ. Sunt et qui peg̾nas suas laudibꝰ ꝓsequunt᷑. ho¬
nestatẽ in Penolope/ in arthemisia amorẽ inmortale in ipsicratra tolle¬
rantia in Chanuri fortitudinẽ Confiliu in Thecide modestiã in sirgia
pietatẽ in Ant̾igone in didone Constacia admirantes. Uelle ut ii lau¬
datores ueteꝵ dorores cuas. Iohannã ⁊ Agnẽte cernerẽt. hrent ꝑfett¬
m inia domo amplissimã laudandi mat̾ia. neq fomineis titłis conqredis
prm̃q concordia ⁊ talium soroꝵ piecate felitissimꝰ. ⁊ dale Rome .xͦ. kł.
Tom̃a Messanesẽ de Tyle insula famosissima s incerta.
opiones diuersoꝵ Epła .l.
Ee ambulanti ueteꝵ cõfima accessu quide aspera sedamena cũ

Expanded text:
Sunt qui Romanorum veteres matronas singulas singulis laudibus attollunt; et Lucretie quidem pudicitiam ascribunt, Martie gravitatem, pium impetum Veturie, coniugalis amoris ardorem Portie, Claudie hilaritatem sobriam, Iulie facetias et eloquentiam muliebrem, urbanitatem Cecilie, Livie maiestatenestatem in Penelope, in Arthemisia amore immortalem, in Ipsicratea tolerantiam, in Thamiri fortitudinem, consilium in Thetide, modestiam in Argia, pietatem in Antigone, in Didone constantiam admirantes. 3 Vellem ut hi laudatores veterum sorores tuas Iohannam et Agnetem cernerent; haberent profecto in una domo amplissimam laudandi materiam, neque femineis titulis conquirendis fratrumque concordia et talium sororum pietate felicissimus, et Vale. 4 Rome, x Kal. Thomam Messanensem, de Thile insula famosissima sed incerta, opiniones diversorum. 1 Perambulanti veterum confinia, accessu quidem aspera sed amena cum
Abbreviated transcription (Latin):
reri arbitror ꝰ pserti si adolescontie suemennit. quã uagami ⁊ a¬
berrante misexitus omimp̃s retraxit ad rectũ iter et iuĩc pro are¬
nosis Affrice lit̾oribus ubi aliꝙͣdiu noxie delectatus u̾gebat ad
mortẽ. et̾ue frondẽtis. Ierusalem sine fine mumope ẽẽ ddit. Inde
inͥ fauet uirde me diligit᷑. Quis eñl dubitẽ cũ audia ineo libro quẽ
de uiera Rcligione const̾ psit cum spe firmissima dicõte. Quisquis
bo ⁊ ego qui homo sũ amorẽ humanũ oĩe illiꝯ sc̃issime que nũt ccło
pħyta ena nuic ⁊ poetica ruminãti Augustini dicta quasi queda
pomina iuderi Melius dixisses. Illa relegẽti totã michi uitam mẽa
nchil iuderi alius ꝙͣ leue sompnũ fugacissimũq faitasma. Itaq
leccione illa excitor int̾dum uelut ex sompno geauissimo d uegẽ¬
te mortalitatis sarcina palpebre riresus cueunt et iteꝵ exꝑgiscor

Expanded text:
reri arbitror; presertim si adolescentie sue meminit, quam vagam et areri arbitror; presertim si adolescentie sue meminit, quam vagam et aberrantem miseratus Omnipotens retraxit ad rectum iter, et nunc, pro arenosis Africe litoribus, ubi aliquandiu noxie delectatus vergebat ad mortem, eterne frondentis Ierusalem sine fine municipem esse dedit. Inde michi favet, inde me diligit. 15 Quid enim dubitem, cum audiam in eo libro, quem De Vera Religione conscripsit, eum spe firmissima dicentem: «Quisquisbo et ego, qui homo sum, amorem humanum anime illius sacratissime, que nunc celophica etiam nunc et poetica ruminanti, Augustini dicta quasi quedam somnia videri. Melius dixisses illa relegenti totam michi vitam meam nichil videri aliud quam leve somnium fugacissimumque fantasma. 17 Itaque lectione illa excitor interdum velut e somno gravissimo; sed urgente mortalitatis sarcina, palpebre rursus coeunt; et iterum expergiscor,
Abbreviated transcription (Latin):
uł Cicexo: quoꝵ alcerius srolam fide uerac̃e no modo nõ ipugͣt᷑
sed docet ⁊ p̾dicat. Alt̾iꝯ libri recti ad illã ituus ducos sunt. Ea¬
dem ⁊ de aliis diai possut̃. sed piget nre notissima testes suꝑua¬
cuos conquire᷑. Nec tñ ideo negaueri multa a pd illos ec̃ quẽ iuita¬
ui opportrat cũ ⁊̃ apd nr̃os quedã sunt ꝑiculosa picantis. ⁊ augusnꝰ
ip̃o in quodã operoso uolummo de uberrima messe suoꝵ scudiore pat̾¬
nasdentis exroris lolium ꝓpͥo police d̾cerpat. Quid ergo: Rara lec¬
rio est q̃ piculo uacet insi legenti lux duine ueritatis affulxerit. quid
soqubu Decliandũue sit. docens. Illa aut̃ duce secura suñt omia
⁊ que nooo potant Iam surtibus ⁊ caribdi aut famosis in alto scopũl
notiora siut . Et nero iam tande huic lastine calume finis fiat ue
ne cuo fasso Augustuu ño cõplectar ip̃s nouit. Est enĩ ubi nec fal

Expanded text:
vel Cicero, quorum alterius scola fidem veracem non modo non impugnat vel Cicero, quorum alterius scola fidem veracem non modo non impugnat sed docet et predicat, alterius libri recti ad illam itineris duces sunt? Eadem et de aliis dici possunt; sed piget in re notissima testes supervacuos conquirere. 13 Nec tamen ideo negaverim multa apud illos esse que vitari oporteat, cum et apud nostros quedam sint periculosa incautis, et Augustinus ipse, in quodam operoso volumine, de uberrima messe suorum studiorum internascentis erroris lolium proprio pollice decerpat. Quid ergo? Rara lectio est que periculo vacet, nisi legenti lux divine veritatis affulserit, quid sequendum declinandum ve sit docens; illa autem duce, secura sunt omnia, et que nocere poterant, iam Syrtibus et Caribdi aut famosis in alto scopulis notiora sunt. 14 Ut vero iantandem huic lascive calumnie finis fiat, vere ne an falso Augustinum animo complectar, ipse novit. Est enim ubi nec fall
Abbreviated transcription (Latin):
no oudu pgene  e plibris platoncor magnã
pie ptu parte muemsse ⁊ exlibio Cictrois qui uotat Hortesis
muracioe mirabili ab onui spe fallaci ⁊ ab rnitilibꝰ discordantiu sectaꝵ
contẽtionibꝰ au̾sum ad solius ueritatis scudiũ fuisse conũsum ⁊ lec¬
cione libri illiꝯ in flamatu ut mutatis affectibus ⁊ abiectis uolup¬
ro rp̃e pro rostris laudẽt cuiꝙ publice grates agat ꝙ inter tam
multos ingratos miuis uelit esse gratissimus. Oiiriini magnifice
humiłe ⁊ symilit᷑ excelũ nõ qui ałienis ꝑlumis ornatꝰ autoribꝰ iusul¬
tet. s qui iam xp̃iane religiois fluitante pupim inter hereticoꝵ seu¬
⁊ pulos agens pntisꝙ magnitudis sine arrogancia sibi conscius ul-¬
ricatẽ pͥmordioꝵ suor ⁊ adolescentie rudimẽta cõmemoret. ⁊ doctor
tantus cclie nõ crubestat ducatũ airpinatis hominis licet alio
tondetis. Cur aut̃ erubestet. Nemo dux speruc̃dꝰ est qui niam
salutis õñdit. Quis ergo srudio ucatis obesse potest: uel plato

Expanded text:
e in libris Platonicorum magnam fidei nostre partem invenisse, et ex libro Ciceronis qui vocatur Hortensius, mutatione mirabili ab omni spe fallaci et ab inutilibus discordantium sectarum contentionibus aversum, ad solius veritatis studium fuisse conversum, et lectione libri illius inflammatum, ut mutatis affectibus et abiectis volupe quem Cicero ipse pro rostris laudet, cuique publice grates agat, quod inter tam multos ingratos unus velit esse gratissimus! O virum magnifice humilem et humiliter excelsum, non qui, alienis plumis ornatus, auctoribus insultet, sed qui iam cristiane religionis fluitantem puppim inter hereticorum scopulos agens, presentisque magnitudinis sine arrogantia sibi conscius, veritatem primordiorum suorum et adolescentie rudimenta commemoret; et doctor tantus Ecclesie, non erubescat ducatum Arpinatis hominis, licet alio tendentis! Cur autem erubesceret? nemo dux spernendus est qui viam salutis ostendit. 12 Quid ergo studio veritatis obesse potest vel Plato
Abbreviated transcription (Latin):
lyyemes tibi militat ether ⁊ coniurati uenient ad cͤassica uenti. Namet
nemieq eumtrntis hostibꝰ licet xp̃i nõm̃e usur̃ pantibꝰ. bellu gerie¬
ci quoẜ sso nonus Eugemius exagno lupus Tyrap̃nus exclerico
Coppsre ac nuante ꝑ ytaliam cestant᷑ Eccłe. Teno cuaꝵ magis ꝙͣ
doqr iundice ofnsap postit lesa diuinitas. Noli gemine de esse
uiodicte neq in hyiis quegesta sinit spem usq ãdeo posueris ut que
onit iteend nõ iudcas Aliquid est actũ ymo multũ imo płinũ une
uichis cipncipio finis desi sle queso cũ uictoriaiti possis fem
malus q anre tro quide optimio ẜ pessmo fato suo crrasre tal¬

Expanded text:
it “ether et coniurati” venient “ad classica venti”; nam et tu quoque cum Crucis hostibus, licet Cristi nomen usurpantibus, bellum geris; quod sic esse, novus Eugenius ex agno lupus, tyrannus ex clerico, et oppresse ac nudate per Italiam testantur ecclesie; te non tuarum magis quam suarum vindicem offensarum poscit lesa divinitas. 6 Noli gemine deesse vindicte; neque in his que gesta sunt, spem usque adeo posueris ut que sunt gerenda non videas. Aliquid est actum, imo multum, imo plurimum; imo nichil, cum principio finis desit. Ne, queso, cum victoria uti possis, frui malis; qua in re, nostro quidem optimo sed pessimo fato suo, errasse ta
Abbreviated transcription (Latin):
nabet. et res pluribꝰ uerbis egere iudebatur responsionẽ discul
padis asterũ ꝙ iam huc triꝑtitã fore ꝓuidco. ꝙ tua quoq de
sio dum importũ potusse confuge. s in eadẽ tempestate qra
nre durrdrus reliquisti iactatũ fluctibus herere. nequitꝙͣ se¬
pe uesrntantem ueist fade siquis mens uentus ab ocrdente cõ¬
ieeget. Nor tñ soso sotũ ⁊ deo gias agentem ꝙ te salte ꝓ multos
labores enasisseudo ꝙ nanicula tua exisstem ꝑiculis uemẽs
culto poxtu tenet aut pleno subit hostia uelo. Depigipo expe¬
dicior tasib meis octirerã ꝙ ⁊ constquẽdi desideriũ mcessit

Expanded text:
nabat et res pluribus verbis egere videbatur, responsionem distulnabat et res pluribus verbis egere videbatur, responsionem distul Quam iam hinc tripartitam fore provideo, quod tua quoque de nondum in portum potuisse confugere, sed in eadem tempestate, qua me discedens reliquisti iactatum, fluctibus herere; nequicquam sepe retentantem vela facere, siquis meus ventus ab occidente consurgeret; hoc tamen solo letum et deo gratias agentem, quod te saltem permultos labores evasisse video, quod navicula tua, ex eisdem periculis veniens, Aut portum tenet aut pleno subit ostia velo. 7 Deinceps expeditior casibus meis occurram, quod et consequendi desiderium incessit
Abbreviated transcription (Latin):
uendam pidensiet hoc iter inigressus sum. iter dicouo
he uem abentis as morte. in quo et estatuare oportet eabaoe
teloms et fetims et sompnũ ⁊ ompui miras minas atq ambadies
⁊ fuutems turẜidam sentire. Semq multa pati donee illa dies¬
⁊ queteata pus formuidata nocentibꝰ mortale syutnos exuaue
susoi sisis sentiant adhuc ualde sum obnoxiꝰ hecm nastent lex
niscoasoledata est ut ex eiq cõsorcio musta patiar aiter nõ pas¬
auro poredreto onature constius poeta. ubi aĩabꝯ humaris pi¬
cse quenda igneu iugore ⁊ coleste dixit origiñe excpiedo sub¬
essupit. Quantũ nõ noxia porpora tardant. texeeniq hebetant
artus moribudaq membra. huo metuunt cupiũcq dolent gan¬
deniq noq auras Respiciũt clause tenebris ⁊ carcere ceco. Sie
era igit asmurans. ꝙ dete post digressũ tuũ aures meas nulłꝰ
uumor impulerat᷑ dum ecce lict᷑a tua mͥ oblota est. Agnoui sig¬
ru et iam securior legi. Ceterũ qr nũcius mirũ in modũ festi¬

Expanded text:
sed sic est: hoc iter ingressus sum; iter, dico, vite huius labentis ad mortem, in quo et estuare oportet et algere, et famen et sitim et somnum et somni minas atque ambages et quietem turbidam sentire, denique multa pati; donec illa dies, expectata piis, formidata nocentibus, mortalem hunc nos exuat in se alii sentiant, adhuc valde sum obnoxius. Hec michi nascenti lex cum corpore data est, ut ex eius consortio multa patiar, aliter non passurus. 4 Secretorum nature conscius poeta, ubi animabus humanis inesse quendam “igneum vigorem et celestem” dixit “originem”, excipiendo subiunxit: quantum non noxia corpora tardant Terrenique hebetant artus moribundaque membra; Hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque neque auras Respiciunt clause tenebris et carcere ceco. 5 Sic eram igitur admirans, quod de te, post digressum tuum, aures meas nullus rumor impulerat; dum ecce litera tua michi oblata est. Agnovi signum et iam securior legi. Ceterum, quia nuntius mirum in modum festi
Abbreviated transcription (Latin):
pus fortuna familiari suo mextremis nc̃citatibꝰ oꝑẽ foreno suc
que sulgatior fama est nnra prorsus atq utinã felix humani¬
que ila funo Etpquo mox in Thesalia calamitas publica et in
cagisti sucio ip̃i moro mipabit consequuta est. et pi feliquiaa
chioio unł et sbertatis piteritus et in hyspania tristis resiguia¬
choatres⁊ Riomes poliatib Erarium. oppresse leges atq ⁊ brdẽ pns¬
erpauia ꝓreiuensiũ clades tiniꝰ in philippitis Cicero inemp ect
esphaa sabiar monsangie xursus infecta ⁊ sus leucadioe ⁊̃ ato eth¬
uoura menioria nec Sum miẜiaꝵ finis ullus appareat.. Eglid
amiaroro urgrip sacrum eoquar. Si ut ꝓpe dicam uitor in p̾sio
de uiccoria futus fuit 7 Quid de alepandro a raccedonet qui
posribus ꝙ locio tenforibq ꝙ distantes sciens in hac brems e ple¬

Expanded text:
 fortuna familiari suo in extremis necessitatibus opem ferens, sive — que vulgatior fama est — mira prorsus, atque utinam felix, humanitas illa fuit; ex qua mox in Thesalia calamitas publica, et in Egipto ducis ipsius mors miserabilis consecuta est, et in Africa Catonis simul ac libertatis interitus, et in Hispania tristis reliquiarum strages, et Rome spoliatum eratium, oppresse leges, atque ibidem suclissima Parmensium clades, cuius in Philippicis Cicero meminit, et Pharsalia nostro sanguine rursus infecta, et sub Leucadio atque Ethamara memoria, necdum miseriarum finis ullus appareat. 10 Quid de Ciro rege Persarum loquar, qui, ut proprie dicam, victor in prelio, in victoria victus fuit? Quid de Alexandro Macedone, qui moribus quam locis temporibusque distantes sciens, in hac brevis ep
Abbreviated transcription (Latin):
paucusso sig̾s cofle̾ctis młitore młiaco truncatũ imꝑie
Aagni pompei corpus tremare nõ tam pocuit ꝙͣ uolut.
pee sibi partũ nome. Quis eñi Codru hunt nosser nisi
por per membrio facusas inferente Ille ouo codrus dthem¬

Expanded text:
pauculis lignis collectis in litore niliaco, truncatum impie pauculis lignis collectis in litore niliaco, truncatum impie magni Pompeii corpus cremare non tam potuit quam voluit. Inde sibi partum nomen: quis enim Codrum hunc nosset, nisi Pompeii membris faculas inferentem? Ille autem Codrus athe
Abbreviated transcription (Latin):
edus tesanti. ⁊ eq tñ ea ꝑuetusta consuetudo est. dente
eiut uus toti humabant ᷑ donec id remedii genus: i exple¬
eñ odio Gelłors cuulium insepultra ecĩa sciuente cõmẽtu st̃
ote ope plamaꝵ hostili ludibrio subdupere. Itaq Scpio¬
nes ut qui m̃ito sc rei pu. caros sciret om̃es integri iacue¬
re nec omino ullus in gente cornelia ustus est. añ buciu
silla dictatore. Is primus om̃ium contra familie sue
morẽ multoꝵ sibi conscius odioꝵ corpus cremari slui
uoluit. Nominatĩ u̾itꝰ ut ferũt ne pise maxiana fatio post
ubitũ auderet qd ͥ ip̃e ausus fuisset ĩ mariu. ualuit exem¬
plumi secutiq sunt fcm̃ quibꝰ fc̃i racio nulła erat. Sed postꝙͣ
bremandi mõs inualut usiuq sua ẽẽ cep̃ auctoritas. tũ de¬
memad remediu fuerat decus fuit. et ex illo probrũ ingos
iustis upremis igͥbus carnisse. hinc laudato ꝑietas que

Expanded text:
ribus testantur. Neque tamen ea pervetusta consuetudo est; ante ribus testantur. Neque tamen ea pervetusta consuetudo est; ante enim, ut nunc, toti humabantur, donec id remedii genus, inexplebili odio bellorum civilium in sepulcra etiam seviente, commenti sunt, seque ope flammarum hostili ludibrio subduxere. 16 Itaque Scipiones, ut qui merito se reipublice caros scirent, omnes integri iacuere, nec omnino ullus in gente Cornelia ustus est ante Lucium Sillam dictatorem. Is primus omnium, contra familie sue morem, multorum sibi conscius odiorum, corpus cremari suum voluit, nominatim veritus, ut ferunt, ne in se Mariana factio post obitum auderet quod ipse ausus fuisset in Marium. Valuit exemplum, secutique sunt factum quibus facti ratio nulla erat. 17 Sed postquam cremandi mos invaluit usuique sua esse cepit autoritas, tum demum quod remedium fuerat, decus fuit, et ex illo probrum ingens visum supremis ignibus caruisse. Hinc laudata pietas que,
Abbreviated transcription (Latin):
riss euempłu inter cucta celeberrimiu inchil habuit qd iro
taous dilecto duscius p̃staret ꝙͣ ut deffũctu inuo conderet se¬
puscro redactũ enĩ incineres sũmaq parsimonia reẜuatu
pausatim potu suꝑ infiidens bibit. et amato corpori tale
pui corporis sospiciũ dedit. 2. Lec illud modo querit᷑ recte ne
d sccrt orsud ppocius agitur. ut intelligas om̃ia quibꝰ angi¬
iuili in oppĩonibꝰ nõ mrebus ẽe. Inq his gignedis alendis
ne consurtudine posse ꝙͣ plurimũ. Illa iurum quẽ amaue¬
uat consupsit tu si qtia exnr̃is mulieribus idem faciente
ideris obstupesces: ⁊ ab hominacione spectaculi oculos ad¬
auortes. Uliat ide ubi fieri solitũ est. nec in humanitas n
insignis amor s uulgare ob seqiuu dicetur. Lon opporcet
paseema conquirere a aioribꝰ nr̃is in hac ip̃a Ieabamos
fugiar suoroderpora flamuis exurere quẽ more et ystoriaꝵ
figest et usq ad m̃am etate inuente sub terrã urne cũ cine¬

Expanded text:
 inter cunta celeberrimum, nichil habuit quod viro tam dilecto dulcius prestaret quam ut defunctum vivo conderet sepulcro; redactum enim in cineres summaque parsimonia reservatum, paulatim potui superinfundens bibit et amato corpori tale sui corporis hospitium dedit. 14 Nec illud modo queritur, recte ne id fecerit; illud potius agitur, ut intelligas omnia quibus angimur, in opinionibus non in rebus esse, inque his gignendis alendis ve consuetudinem posse quamplurimum. Illa virum quem amaverat consumpsit; tu, siquam ex nostris mulieribus idem facientem videris, obstupesces et abominatione spectaculi oculos avertes. Fiat idem ubi fieri solitum est: nec inhumanitas, nec insignis amor, sed vulgare obsequium dicetur. 15 Non oportet peregrina conquirere: maioribus nostris in hac ipsa Italia mos fuerat suorum corpora flammis exurere; quem morem et historiarum fides et usque ad nostram etatem invente sub terram urne cum cine
Abbreviated transcription (Latin):
cahecomium utio insula. Qua inr̃o doccans ⁊ antiquoꝵ locauit
austoritags⁊ nt eus orientaliũ ppłoꝵ ac totius orbis cofirmat oppi¬
ms. Quo musta ᷑ Euenit ħuit qd sepe claris uixis accidit ut ub̾iq
rint ꝙͣ in pat᷑a nociores. Pcontare occidetis acolas indocti ip̃m puꝰ¬
ule nom̃e ignorat. Iitterãtis utiq claxũ nome infute est. Insula u̾o
nõ minꝰ ignota ꝙͣ iulgo. Ilichi quide de hac re cũ Rucardo qdam¬

Expanded text:
hec omnium literis insula, quam in nostro occeano et antiquorum locavit autoritas et nunc etiam orientalium populorum ac totius orbis confirmat opinio. Quid multa? evenit huic quod sepe claris viris accidit, ut ubique sint quam in patria notiores. Percontare occidentis accolas: indocti ipsum insule nomen ignorant; literatis utique clarum nomen insule est, insula vero non minus ignota quam vulgo. 4 Michi quidem de hac re cum Ricardo
Abbreviated transcription (Latin):
qdi alio silandomcor iste cossaret iguostes ꝑfecto fortune midiuo
nema petonres ꝙ ueneffici suũ nõ añ cognon̾is. S. dde ꝑ dio¬
os p̃clare indolis fatĩos cetũ eduxisti. alteꝵ iuuenẽ infantẽ no
alt po ꝓ opportunis etatũ guudibꝰ distantes. ut silicet cũ illo aui¬
ra ⁊ sarcinas paxtiri posses. cũ hoc eciã ocsiuisti. huic p̃sidium
rordes ulit posamen feccionis tue. hi tibi dultẽ patria facie¬
bant. hos hẽs quidrequrris aluid epectas ur upor pudiass¬
baiat ut parentes optinu ut blandissime filie xeuiiuistant. urõ
ilos tibi eisiu abstusit s mors. quã cũ tocieus ĩ sultauitẽ urop¬

Expanded text:
ignosceres profecto fortune, imo vero veniam peteres quod beneficium suum non ante cognoveris. 32 Adde quod duos preclare indolis filios tecum eduxisti, alterum iuvenem, infantem vero alterum, peroportunis etatum gradibus distantes, ut scilicet cum illo curarum sarcinam partiri posses, cum hoc etiam oblivisci; hinc presidium vides, illinc solamen profectionis tue. Hi tibi dulcem patriam faciebant, hos habes. 33 Quid requiris aliud? Expectas ut uxor pudicissima, ut parentes optimi, ut blandissime filie reviviscant? Non illos tibi exilium abstulit, sed mors; quam cum totiens insultantem
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ciosa sedt resparsa. uide uendã ppłis saluatoris ymagine̾ et in
paxos diussimo etnũ gentib adoranda uestigia. ub̾i ad lictam luos
caoras mpletũ ceritur illud yaye. Et uenient adte cuxiu flii
cbax ais hipuusianunt te ⁊ adorbiuit uestigia pedũ tnore omes

Expanded text:
ede respersam; videre verendam populis Salvatoris imaginem et in ede respersam; videre verendam populis Salvatoris imaginem et in saxo durissimo eternum gentibus adoranda vestigia, ubi ad literam luce clarius impletum cernitur illud Ysaie: «Et venient ad te curvi filii eorum qui humiliaverunt te, et adorabunt vestigia pedum tuorum omnes
Abbreviated transcription (Latin):
menecanio lucilum sebens ex ip̃a uilla Ectipioius affricam Rlec mo¬
dicũ ducit indidisse locũ ubi ille uir tantus exulau̾at. ubi negata patrie
osca ⁊elinq̃rat. Ed si contĩgit hys pano homimi quid me homine yta¬
licĩ entire putas : Non de uilla lit̾m aut de Scipioĩs sepulcro ẜ
it mllla fatura est. que Ciuitas Regũ eciã ab hoste dc̃a est. de cuiꝰ
pp̃to t ptũ legimꝰ. a ragna est fortuna ppłi Roman magnũ et
terribile nom̃e. Cuia smne exemplo magnicudinẽ atq ĩ comparabi¬
Tent Monarchĩa futurã p̾ntẽq diuini cetinerũt uates. Neq nuc ggo
Romanas ꝓsequor landes amior res est ꝙͣ ut possit atnͣscurrẽte tcͣ¬
tari s hec cursim attigi ut intllg̾es noꝰ pariipedere me Regine ur¬
dis a spectũ deqͣ infiita perlegi ⁊ ip̃e multa iam scͥpsi plura forte
e ꝑturo insi pmordia mea p̾cipitata dies mortis ab rumꝑat. Finge
uꝑ suis neq̃ꝙ cangi ꝙͣͣ duloe tñ est xp̃ianio aĩo urbe cxrn̾e coli iustar

Expanded text:
Seneca ad Lucilium scribens ex ipsa villa Scipionis Africani, nec modicum ducit vidisse locum ubi ille vir tantus exulaverat, ubi negata patrie ossa reliquerat; quod si contigit hispano homini, quid me hominem italicum sentire putas non de villa Literni aut de Scipionis sepulcro, sed it, nulla futura est; que civitas regum etiam ab hoste dicta est; de cuius populo scriptum legimus: «Magna est fortuna populi Romani, magnum et terribile nomen»; cuius sine exemplo magnitudinem atque incomparabilem monarchiam futuram presentemque divini cecinerunt vates? 27 Neque nunc ego romanas prosequor laudes: maior res est quam ut possit a transcurrente tractari; sed hec cursim attigi, ut intelligeres non parvipendere me regine urbis aspectum, de qua infinita perlegi et ipse multa iam scripsi, plura forte scripturus, nisi primordia mea precipitata dies mortis abrumpat. 28 Finge me his nequaquam tangi; quam dulce tamen est cristiano animo urbem cernere celi instar
Abbreviated transcription (Latin):
Beros am̃ios mitigat longa. dies. uł incidens cõmiẜacio nõ digna
patientiũ. uł ip̃a tacite urtutis admiracio. uł impensu tiuu̾bus
nus ob̾sequiũ uel publice necessitatis occasio. uel aliqua ius for¬

Expanded text:
feros animos mitigat, longa dies vel incidens commiseratio non digna feros animos mitigat, longa dies vel incidens commiseratio non digna patientium vel ipsa tacite virtutis admiratio vel impensum civibus suis obsequiu
Abbreviated transcription (Latin):
discessit quominus diebꝰ ac noctibꝰ usaret amõsa consilia. ⁊
omem laborẽ obiret imꝑterxitus. Ultro em̃ in medio reꝵ sua¬
rum distruine amicoꝵ bellis ꝑnterdu utriq partiũ ignotꝰ
intex fuit. et om̃ium confessioe uniꝰ hoĩs p̾ntia est secuta uc¬
coria.Haus ambigua sed tibi ip̃i ꝙͣ mͥ notiõa reconseo. Quis
ergo mmẜũ dicat hũc exulem. tũ quo tantus uixtũtũ comita¬
pus exulabat qrĩe post deconnẽ sui exꝑientiã inprioresta¬
tum uera õi magͥtudo nõ fortuna reposuit. Sed quorsum
het tam multor. epemploꝵ conquisitio. ut nemo p̾senti ma¬
lo actonitus uenturũ oppinione p̾ocaipet. ⁊ mediociiter graui
exilio grauissimũ maloꝵ om̃ium desꝑacionẽ accumulet᷑. p̾ser¬
tim cũ nõ solũ uirtus oꝑosa eaq Stephm̃ ip̃m in pat̾ria reuexit.
smitatis sepe ppłoꝵ moribus ul dissensio siniulatũ. ul que

Expanded text:
discessit, quominus diebus ac noctibus versaret animosa consilia et discessit, quominus diebus ac noctibus versaret animosa consilia et omnem laborem obiret imperterritus. Ultro enim, in medio rerum suarum discrimine, amicorum bellis interdum — utrique partium ignotus — interfuit, et omnium confessione, unius hominis presentiam est secuta victoria. 24 Haud ambigua, sed tibi ipsi quam michi notiora recenseo. Quis ergo miserum dicat hunc exulem, cum quo tantus virtutum comitatus exulabat, quem post decennem sui experientiam in priorem statum vera animi magnitudo, non fortuna, reposuit? 25 Sed quorsum hec tam multorum exemplorum conquisitio? Ut nemo, presenti malo attonitus, venturum opinione preoccupet, et mediocriter gravi — exilio — gravissimum malorum omnium — desperationem — accumulet; presertim cum non solum virtus operosa, ea que Stephanum ipsum in patriam revexit, sed mutatis sepe populorum moribus, vel discessio simultatum vel, que