comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
grecorũ doctis simip̃ posuisse & max imeapollonius cũ actoritatẽ in omnib sequemdã putaui
ego qq̃ ab ea incipiã: Nomini eni q̃: principalis ẽ omniũ orationis partiũ. & cȩteris quȩ casus ad nomi¬
nis similitudinẽ sumunt p̃posita uimpotest sibi distionis defendere: aliis uero id ÷ carentib casu
cta. unit̾ cũ eis. iusq diltionis ꝓpriũ ꝑdit: Estigit p̃positio pars oratio
facerenisi incũ quȩ sol& quib: daꝓnominib: apud om̃s similit̃ p̃t poni: Quando aut̃ ordinẽmutant.
mutant &iã accentũ. nisi differentia ꝓhibeat: Quod &iã conumstones. apudlatinos p̃positiuȩ. łcõ¬
ꝑsonarũ separateꝰ id ÷ ꝑ appositionẽ ꝓlatȩ ñ conum gẽdu as substantias cũ uno accidente. qđ ÷ ꝓpriũ
conunstionis ut ego &tufacimꝰ homo& taurus arant ł duo accidentia cũ una substantia: ut scribit
&legithomo : łuistus & fortis homo : & ut hoc ipsũplamus absoluam copalat p̃ posito ducis casuales dic¬

Expanded text:
Graecorum doctissimi praeposuisse, et maxime Apollonius, cuius auctoritatem in omnibus sequendam putaui, ego quoque ab ea incipiam. nomini enim, quae principalis est omnium orationis partium, et ceteris, quae casus ad nominis similitudinem sumunt, praeposita uim potest sibi dictionis defendere, aliis uero, id est carentibus casu, adiuncta unitur cum eis iusque dictionis proprium perdit. est igitur praepositio pars orationfacere nisi in cum, quae solet quibusdam pronominibus apud omnes similiter postponi. quando autem ordinem mutant, mutant etiam accentum, nisi differentia prohibeat, quod etiam coniunctiones apud Latinos praepositiuae uel compersonarum separatae, id est per appositionem prolatae, non coniungunt duas substantias cum uno accidente, quod est proprium coniunctionis, ut ego et tu facimus, homo et taurus arant, uel duo accidentia cum una substantia, ut scribit et legit homo uel iustus et fortis homo. et ut hoc ipsum plenius absoluam, non copulat praepositio duas casuales dic
Abbreviated transcription (Latin):
thiamlis tantadat᷑: accentũ bñt p̃positioes acutũ infine tã apud grecos quã apud nos: Quitam̃

Expanded text:
thiam lis tanta datur». accentum habent praepositiones acutum in fine, tam apud Graecos quam apud nos, qui tamen
Abbreviated transcription (Latin):
iunctae plenam faciunt orationem alias autem partes sncategormata. H. ẽ consignificantia appellabans
Scđm stoicos uero quinq sunt eius partes : Nom̃ appellatio uerbum ꝓ nom̃ siue articulus coniunctio : Nãpar¬
ticipium c̃numerantes uerbam : participale uerbũ uocabint ł casu aleꝰ Nec non &iam ad uerbia nominibus

Expanded text:
iunctae plenam faciunt orationem, alias autem partes syncategoremata, hoc est consignificantia, appellabant. secundum stoicos uero quinque sunt eius partes: nomen, appellatio, uerbum, pronomen siue articulus, coniunctio. nam participium connumerantes uerbis participiale uerbum uocabant uel casuale, nec non etiam aduerbia nominibus
Abbreviated transcription (Latin):
ot̃ra hospita portas. Lucanꝰ in .iii. tum obtulit hospita tellus puppil
& sospita iuno Ouidius in .iii. fastorum principiomensis phrrgiae contermina matris iuno
sospita delubris dicitur aucta nouis Inuenitur & iam antistita ꝑ antistes cicero designis Posttri¬
diae sacerdotes cereris atq illius fani antistitȩmaiores patu ꝓbatehac nobiles mulieres rem
ad magis tratus suos defer̃ Neutris quoq coniuncta haec ide mes cõmunia inueniuntur. Vt uirgł

Expanded text:
ra hospita, portas». Lucanus in III: «tunc obtulit hospita tellus / puppibus accessus facilis, legere rudentes», et sospita Iuno. Ouidius in II fastorum: «principio mensis Phrygiae contermina Matris / sospita delubris dicitur aucta nouis». inuenitur etiam antistita pro antistĕs. Cicero de signis : «postridie sacerdotes Cereris atque illius fani antistitae, maiores natu, probatae ac nobiles mulieres, rem ad magistratus suos deferunt». neutris quoque coniuncta haec id est in ĕs communia inueniuntur, ut Virgilius
Abbreviated transcription (Latin):
insimus ꝓtulit plautus in mustellaria ł tamea censilia ꝑ uortit penissime Item abeo quod eftpenitꝰ
ad uerbium superlatiuo usus est E deminpersa furtiuamadductam ex arabia penitissima: Scuendum
tamen quod &iam nomen inuenitur hic penitus huius peniti: ex quomagis superlatiuus gradus nasc̃itꝰ

Expanded text:
in simus protulit Plautus in mustellaria : «ita mea consilia peruortit paenissime». item ab eo, quod est penitus aduerbium, superlatiuo usus est idem in Persa : «furtiuam adductam ex Arabia penitissima». sciendum tamen, quod etiam nomen inuenitur, hic penitus, huius peniti, ex quo magis superlatiuus gradus nascit
Abbreviated transcription (Latin):
relatiuis : ut quies appollonius : docesquies trypho disces: greci aut̃ par ticipio utuntur
quonos quoq: secundũ analogiã possemus uti.nilis deficer& participii frequens.
quã uis cesar non in congrue protulit ens a uerbo sumens quomodo auerbo possum potes
ens Optatiua uerba : indicant ꝑsȩrem & uotum: Aduer
tum uotum significat: Adam pliorem igitur demonstrationem additurubis op¬
taius. quomodo & confirmatiua aduerbia indicatiu&e: Ut profecto facio certelego scilic&
intellego: &apud gregos quidem atoe idestutinam aduerbium non solum opratiuo
s ed &icim in dicatiuo adiungit̾ modo. & facit idloco optatiui accipi U thomerus

Expanded text:
relatiuis, ut qui es Apollonius doces, qui es Trypho discis. Graeci autem participio utuntur relatiuis, ut qui es Apollonius doces, qui es Trypho discis. Graeci autem participio utuntur quo nos quoque secundum analogiam possemus uti, nisi usus deficeret participii frequens. quamuis Caesar non incongrue protulit ens a uerbo sum, es, quomodo a uerbo possum, potess optatiua uerba indicant per se cum re et uotum, aduerbium uero utinam tantum uotum significat. ad ampliorem igitur demonstrationem additur uerbis optatiuis, quomodo et confirmatiua aduerbia indicatiuo, ut profecto facio, certe lego, scilicet intellego. et apud Graecos quidem αἴθε, id est utinam, aduerbium non solum optatiuo, sed etiam indicatiuo adiungitur modo et facit id loco optatiui accipi, ut Homerus
Abbreviated transcription (Latin):
qua si cd secundã loquit̾ ꝑsonã: Inueniunt̾ tam̃ austores: & indicatiuis & opca¬
tiuis & sub iunctius usi. pro imperatiuis quomodo supra ostendimus & greci
quidem habent imperatiua p̃ter̃ demporis. nos aut̃ in actuis uł neutralibus
uerbis poenitus ea habere non pos sumus: In pas siuis uero & omnib q̃ habent
par ticipia prt̃i tem poris. ꝑ circũ locutionẽ possumus habere : ut doctus es łesto
ra tiue dicta inueniuntur : cum sint p̃terititemporis Sed hanc uim hñt ut imperemꝰ
ut infuturo sint trans acta : ut sidicã claus asit mox fenestra.impero ut statim claudat᷑¬
& mox sit clausa uelsidicã p̾ oram primã finitamsit iuratus. ostendo me imperare.
tiuis adiuncta nominum ꝑfectionẽ orationis habent: ut appolloni doce. tryphodisce.
nomina tiui enĩ egent sub stantiuis uerb & nominib similiter substantiã significantib

Expanded text:
quasi ad secundam loquitur personam. inueniuntur tamen auctores et indicatiuis et optaquasi ad secundam loquitur personam. inueniuntur tamen auctores et indicatiuis et optatiuis et subiunctiuis usi pro imperatiuis, quomodo supra ostendimus. et Graeci quidem habent imperatiua praeteriti temporis, nos autem in actiuis uel neutralibus uerbis penitus ea habere non possumus, in passiuo uero et omnibus, quae habent participia praeteriti temporis, per circumlocutionem possumus habere, ut doctus es uel esto, ratiue dicta inueniuntur, cum sint praeteriti temporis: sed hanc uim habent, ut imperemus, ut in futuro sint transacta, ut si dicam clausa sit mox fenestra, impero, ut statim claudatur et mox sit clausa, uel si dicam post horam primam finitam sit iuratus, ostendo me imperare, , quod imperatiua uerba uocatiuis adiuncta nominum perfectionem orationis habent, ut Apolloni doce, Trypho disce nominatiui enim egent substantiuis uerbis et nominibus similiter substantiam significantibus
Abbreviated transcription (Latin):
usus uoce primȩ ꝑsonȩ pluralis. ostenđ paratis simum se quo que eẽ adidem qđ
illis imperat adefficiendum: & qui dt pugn& exercitus. imperat ut int̃nuntia
secunda ꝑsonu afficiat᷑ ꝑtertiũ qđ imperat Est tam̃ quando signi ficantie
causa imperatiuis adiungunt sub iunctiua: aigila ut legas. idẽ diligenter legen¬
do uigila Cicero in .iii. inuectiuarum: Cura ut uirsis: Terrentius in andria.
ac ut adme uenius: ei a &age ad uerbil ortatiua. aptissime imperatiuo coniun¬
guntur: Uirgilius in iui aeneidos. eia agrum pemoras uarium & mutabile
semper femina Idem in .vi: nunc age dardaniũ prolem quȩ deindes eque tur
gloria quimaneant italadegente nepotes. &x pediam ditis & tetua fata docebo
Deẽ enim uenił audi: Itiã sisecum ipselo quens & seseor tans aliquis hoc utatur figarate:

Expanded text:
usus uoce primae personae pluralis, ostendit paratissimum se quoque esse ad idem quod usus uoce primae personae pluralis, ostendit paratissimum se quoque esse ad idem quod illis imperat ad efficiendum; et qui dicit pugnet exercitus, imperat, ut internuntia secunda persona efficiatur per tertiam, quod imperat. est tamen quando significantiae causa imperatiuis adiunguntur subiunctiua: uigila, ut legas, id est diligenter legendo uigila. Cicero in III inuectiuarum : «cura, ut uir sis». Terentius in Andria : «fac, ut ad me uenias». eia et age aduerbia hortatiua aptissime imperatiuo coniunguntur. Virgilius in IIII Aeneidos : «eia age rumpe moras, uarium et mutabile semper / femina». idem in VI: «nunc age, Dardaniam prolem quae deinde sequatur / gloria, qui maneant Itala de gente nepotes, / expediam dictis et te tua fata docebo». deest enim ueni uel audi. etiam si secum ipse loquens et sese hortans aliquis hoc utatur figurate,
Abbreviated transcription (Latin):
adiungere ut dux suos milites iubens committere proelium aptis sime dicit pug¬
nemus. confligamus: grecitam̃ Eay YͦSΕTIRa nom inant idẽ ortatiua dicen¬
tes qđ quasi adsimiles & sotios huius cemodi uerbasolent dici Imperatiud uero
ad subiec tos abeminentioribus qđ minime ẽuerum. cũ &iã addeos frequentis¬
sime imperatiuo modo insupplicationibus & inuocattionibus utimur : & adreges
quoq & imperatores. ut musamihi causas memora & pundite nunc helicona deae
cantusq mouete: Ergo multo aptius ẽ eouti ad pares: cum ad excellentiores tam
infrequentiẽ usu: łtsciendum qđ ad scdam ꝑsonã sermo dirigitur imperantis
cui cũq imperat ꝑsonȩ: nam qui dicit pugemus fortit õ commilition escum uo¬
catiuo utitur: ads đolo quitur ꝑsonam: nam con numerando sese eis cumsit

Expanded text:
adiungere, ut dux suos milites iubens committere proelium aptissime dicit pugadiungere, ut dux suos milites iubens committere proelium aptissime dicit pugnemus, confligamus. Graeci tamen ea ὑποθετικά nominant, id est hortatiua, dicentes, quod quasi ad similes et socios huiuscemodi uerba solent dici, imperatiua uero ad subiectos ab eminentioribus, quod minime est uerum, cum etiam ad deos frequentissime imperatiuo modo in supplicationibus et inuocationibus utimur, ut ad reges quoque et imperatores, ut: «Musa, mihi causas memora», et: «pandite nunc Helicona, deae, cantusque mouete». ergo multo aptius est eo uti ad pares, cum ad excellentiores tam in frequenti est usu. et sciendum, quod ad secundam personam sermo dirigitur imperantis, cuicumque imperat personae. nam qui dicit pugnemus fortiter, o commilitones, cum uocatiuo utitur, ad secundam loquitur personam; nam connumerando sese eis, cum sit
Abbreviated transcription (Latin):
quentius tam̃ indicatiuo sociantur: Isteaut̃ modus ẽ oportunus ad plaenã rerum ex¬
positioñ Et uirgilius in .ii. aeneidqͥs. fuimus troies fuit ilium & ingens: gloria
dar donidum ferus om̃a iu piter argos. trans tulit. incensa danai domina̾ntur in arbe:
undehoc modõ frequentis sime utunt᷑ historici:. Cuicũq aut̃ casui: indicatiui iungant
neces seẽ ceteros quoque modos coniungi de quo postea dicetur
DE IM DE¬
RA TI UIS
Impera tiud: primas personas singulares non habent quia nemosibi ipsepotest
imperare nisi figurate quasiad alium loquens in secun daꝑsona seipsũ proferat
ut iuuenalis in primo: Tecum prius ergo uoluta hȩc animȩ ante tubas: It ter¬
rentius in adhelphis: edel polsirisce tecurasti molliter: Pluralis uero numerus: apud
nos hab& om̃s personas: Potest enĩ ꝑ con numerationẽ aliquis seseillis quib imperat

Expanded text:
quentius tamen indicatiuo sociantur. iste autem modus est oportunus ad planam rerum exquentius tamen indicatiuo sociantur. iste autem modus est oportunus ad planam rerum expositionem, ut Virgilius in II Aeneidis : «fuimus Troes, fuit Ilium et ingens / gloria Dardanidum, ferus omnia Iuppiter Argos / transtulit, incensa Danai dominantur in urbe»; unde hoc modo frequentissime utuntur historici. cuicumque autem casui indicatiui iungantur, necesse est ceteros quoque modos coniungi, de quo postea dicetur. de imperatiuis imperatiua primas personas singulares non habent, quia nemo sibi ipse potest imperare, nisi figurate quasi ad alium loquens in secunda persona se ipsum proferat, ut Iuuenalis in I: «tecum prius ergo uoluta / haec, anime, ante tubas»; et Terentius in adelphis : «edepol, Syrisce, te curasti molliter». pluralis uero numerus apud nos habet omnes personas. potest enim per connumerationem aliquis sese illis, quibus imperat,
Abbreviated transcription (Latin):
boni qm̃ con uenimus ambotu calamos inflare leues ego dicere uersus:
DE IN¬
ndicatius quia es sentiã plerũ que ipsius rei signif hoc nomine nuncupatur Ideo
aut̃ diximus plerũq quia inuenitur sepis sime &iã dubitatiuus uł in terro gatiuus
Idem in eodem: uerane taefacies uerus mihi nuntius affers. nate deauiuis ne
aut silux almarecessit haector hubiẽ: ltaque opor tune aptatur aduerbiis ł con¬
iunc tionib ad firmatiuis ł caus alibus ꝗ substantiã ł essentiãrei conprobant ł ab¬
negatiuis quȩ eam abnuunt. Ut uirgł in .iii: uiuo equidẽ uitãq extrema ꝑ om̃a
duco: Salustius in catilinario uerũ enĩ uero his demũ mihi uiuere ac frui animo
uidetur: & perabne gationẽ: Uirgł in ii. aeneidos: non tibit indaridis facies in¬
uisa lacene culpatus peparis diuum inclementia diuum: hase uertito pes:
Et inueniunt᷑ quidẽ &iã cum aliis modis sũpradicta aduerbiuł con iunctiones fre¬

Expanded text:
oniam conuenimus ambo, / tu calamos inflare leues, ego dicere uersus?». de inindicatiuus, quia essentiam plerumque ipsius rei significat, hoc nomine nuncupatur. ideo autem diximus plerumque, quia inuenitur saepissime etiam dubitatiuus uel interrogatiuus, idem in eodem: «uerane te facies, uerus mihi nuntius affers? / nate dea, uiuisne, aut, si lux alma recessit, / Hector ubi est?». itaque oportune aptatur aduerbiis uel coniunctionibus affirmatiuis uel causalibus, quae substantiam uel essentiam rei comprobant, uel abnegatiuis, quae eam abnuunt, ut Virgilius in III: «uiuo equidem uitamque extrema per omnia duco». Sallustius in Catilinario : «uerum enimuero is demum mihi uiuere ac frui anima uidetur». et per abnegationem Virgilius in II Aeneidis : «non tibi Tyndaridis facies inuisa Lacaenae / culpatusue Paris, diuum inclementia, diuum, / has euertit opes». et inueniuntur quidem etiam cum aliis modis supra dicta aduerbia uel coniunctiones, fre
Abbreviated transcription (Latin):
Cubiunctiuus. & dubitatiuus dr̃: Sũb iunctiuus ł quod sub iungitur con¬
Diunctioni ł qđ alteri uerbo omni modo subiungitur ł sub iungit sibi cilte¬
rum: ut uir gł inbucolico: Cũ faciã uitulã pro frugibus ipse: uenito:
Idem in iii. aeneidos: Inter utrãq uicĩ loetidis crimine paruo niten eant
cursus certumẽ dare linteare tro: & sciendum qđ neces seẽ alteri modo
cipulum ex pono ei łcũ docerẽ legere &x ponerẽ & similia. Omnibus igitur modis
otest sociari : ut sidoceã discis & sido ceã disce. utinc̃ disccs s

Expanded text:
subiunctiuus et dubitatiuus dicitur: subiunctiuus, uel quod subiungitur consubiunctiuus et dubitatiuus dicitur: subiunctiuus, uel quod subiungitur coniunctioni uel quod alteri uerbo omnimodo uel subiungitur uel subiungit sibi alterum, ut Virgilius in bucolico : «cum faciam uitulam pro frugibus, ipse uenito». idem in III Aeneidos : «inter utramque uiam leti discrimine paruo, / ni teneant cursus, certum est dare lintea retro». et sciendum, quod necesse est alteri modo cipulum, expono ei uel cum docerem legere, exponerem et similia. omnibus igitur modis potest sociari, ut si doceam, discis et si doceam, disce; utinam discas, s
Abbreviated transcription (Latin):
Apudnos cuit utinã indicatiuo non adiungitur: & greci quidem maxime attici
ĩ sine dep̃ catione solent hoc modo uti pro indicatiuo:¬
quamuis similes sint eius uoces sub iunctiui uocib. quib frequentissime proin¬
amus orare quȩ nondũ fuerint: Quiasepe euenit ab eẽ eos proquib oramus &
optamus utidillis iã ꝑfectũ sit qđ cupimus: ut utinã filius m̃s qui athenis est
doctus eẽ ł fuiss&: Idẽ utinã ꝑfecta in ipso doctrina sit. utinã cognos camus
idillieuenisse: Estaũt quando optatiuo utimur pt̃i temporis dolentes qđ non
factumsit: ut utinã homines contrase ferrũ non mo uissent utinã marenũ¬
quã nciuigas sent & similia: O&iã aduerbium & sicon iunctio & ut proutinã
inuenitur: Virgł in .iiii: adsis otantũ & pro pius tua numina firmes: Idem
IN UI. sinc senob ille aureus arbore ramus: ostendat nemore in tanto: & ter¬
rentius in eunucho: ut illum du deaeque om̃s superi. inferi. malis exem plis
perdant: N

Expanded text:
apud nos tamen utinam indicatiuo non adiungitur. et Graeci quidem, maxime Attici etiam sine deprecatione solent hoc modo uti pro indicatiuoquamuis similes sint eius uoces subiunctiui uocibus, quibus frequentissime pro inamus orare, quae nondum fuerint, quia saepe euenit abesse eos, pro quibus oramus et optamus, ut id illis iam perfectum sit, quod cupimus, ut utinam filius meus, qui Athenis est, doctus esset uel fuisset, id est utinam perfecta in ipso doctrina sit, utinam cognoscamus id illi euenisse. est autem quando optatiuo utimur praeteriti temporis, dolentes, quod non factum sit, ut utinam homines contra se ferrum non mouissent, utinam mare numquam nauigassent et similia. o etiam aduerbium et si coniunctio et ut pro utinam inuin VI: «si nunc se nobis ille aureus arbore ramus / ostendat nemore in tanto»; et Terentius in eunucho : «ut illum di deaeque omnes, superi inferi, / malis exemplis perdant» et
Abbreviated transcription (Latin):
sa facit diminutiuum mercedula : Cicero deoratore primo: Infidihomines inercdula adductimin istros seprebers
iniudicus oratoribus : A pescuus diminitiuum pelonga .i. habuit apicula: P lautus incurculione E gonom̃ api¬
cularum opera congestum non feram Inus terminans unumtertaedeclinationis commune trium generum ab iec¬
tas assumit lus indiminutiuo ut uetus uetulus femininũ uetula neutrum uetulũ : Persiustune uetule auriculis
alienis ccipis escam: Iuuenalis in i uetule uesica beatẽ: Susquoq commune ab iecta s. & assuptacula facitdimi

Expanded text:
sa facit diminutiuum mercēdula Cicero de oratore primo: «infidi homines mercedula adducti ministros se praebent in iudiciis oratoribus» et apēs, cuius diminutiuum pro e longa i habet apicula. Plautus in Curculione : «ego nam apicularum opera congestum non feram?». in us terminans unum tertiae declinationis commune trium generum abiecta s assumit lus in diminutiuo, ut uetus uetulus, femininum uetula, neutrum uetulum. Persius: «tun, uetule, auriculis alienis colligis escam?». Iuuenalis in primo: «uetulae uesica beatae». sus quoque commune abiecta s et assumpta cula facit dimi
Abbreviated transcription (Latin):
idest in aequalibus quaes. bonus optimus malus pessimus magnus maximus paruus minimus:
multus plurimus: excipitur &iammaturrimus. Cuius compositiuus maturus sit tam̃ quasi a nomi

Expanded text:
id est inaequalibus, quae sunt bonus optimus, malus pessimus, magnus maximus, paruus minimus, multus plurimus. excipitur etiam maturrimus, cuius cum positiuus maturus sit, tamen, quasi a nomi
Abbreviated transcription (Latin):
es correptam pes pedes equus eques tegoteges es productam pauper pauperies acus acies sepio sepes struo

Expanded text:
es correptam: pes pedĕs, equus equĕs, tego tegĕs; es productam: pauper pauperiēs, acus aciēs, saepio saepēs, struo
Abbreviated transcription (Latin):
huius meridiei hic uel haedies huiusdiei acies huius aciei. Excipitur hȩc quies quietis uetusti simitamen hoc
quoque secundum supra diccam protulerunt dedincationem a franius inemancipato. sollicito orde corpus
non portitur nunc quit̃ neuius in ꝑtesilao, lagdamia compexa somno corporao pͣriuntur acsuaui quiedican¬
tur iurcigitur compositum quoque ex eorequies quo dineodem generemansit tam quinte quamter¬
tieinuenitur Virgł in .iii. tempus in anepeto requiem spatium que furori. Cicero indialogo desenȩetutẽ
ut mee senectutis requietem oblecta mentum que noscatis. Naminquies cuius extremam corripidicit
ꝓbus inquietis delinatur qđ trium factum est generum ut supra ofiendimus Cuius etuam simplex
in usu inuenitur trium generum Neuius in carmine bellipunici. T lamque eius mentem foruma
fecerat quietem. Licinnius macer in t. annali : non minimo operemilites quetes uolebantesse

Expanded text:
huius meridiei, hic et haec diēs huius diei, haec aciēs huius aciei. excipitur haec quiēs quietis. uetustissimi tamen hoc quoque secundum supra dictam proferebant declinationem. Afranius in emancipato : «sollicito corde corpus non potitur nunc quie». Laeuius in Protesilaodamia : «complexa somno corpora operiuntur ac suaui quie dicantur». iure igitur compositum quoque ex eo requiēs, quod in eodem genere mansit, tam quintae quam tertiae inuenitur. Virgilius in IIII: «tempus inane peto, requiem spatiumque furori». Cicero in dialogo de senectute : «ut meae senectutis requietem oblectamentumque noscatis». nam inquies, cuius extremam corripi dicit Probus, inquietis declinatur, quod trium factum est generum, ut supra ostendimus. cuius etiam simplex in usu inuenitur trium generum. Naeuius in carmine belli Punici II: «iamque eius mentem fortuna fecerat quietem». Licinius Macer in I annali : «non minimo opere milites quietes uolebant esse».
Abbreviated transcription (Latin):
dicas aliud signi ficore uideaturis quomodo artificũ ꝓartificium a iadicũꝓud stium
cicero designis didici &iamdũ mini ferã inquiro artificũ romina uirgł ini aheidos
ẽ quitauri feris ubi se me uima campis xpliat audices raere incertamina turmas raro

Expanded text:
dicas, aliud significare uidearis, quomodo artificum pro artificium et iudicum pro iudicium. dicas, aliud significare uidearis, quomodo artificum pro artificium et iudicum pro iudicium. Cicero de signis : «didici etiam dum ministrum inquiro, artificum nomina». Virgilius in I Aeneidos ucanus in I: «est qui, tauriferis ubi se Meuania campis / explicat, audaces ruere in certamina turmas», raro
Abbreviated transcription (Latin):
defor meadicta ꝑ auir Similiter faciant aausatiuũ in ns ud rs t̃minantia uthiefons hos fontes
uel fontis hic& haec & hoc iners hos & has mnertes ł inertis pars has partes ul partis Virgl
in .ii. gargicon adgredior scosiusus reduderefontis. Terrendus in eotentũ morumenon Piren
findit inambas Idemin .ii. aeneidos Penitusq cauerna singentis uterãq armato milite cõplent
I demin ini mactant laccas demorebidentis. Aliaaũ quamuis genitiaũ pluralem inium desinentia
raro in uenies a in paucis is finientia accusatiuum utinas ex euntia pominatiuo. ciuitas ciuitatũ
hasciutates fere ubiq legimus in rxterminanta triũ generũ c̃munia quamuis ĩnpauis simis
ꝓ feliciã supplicũ aut̃ migis differentiaecausa ut supradictũ esi ꝓfertũr piesi s ubpliciũ

Expanded text:
defer mea dicta per auras». similiter faciunt accusatiuum in ns uel rs terminantia, ut hic fons hos fontes defer mea dicta per auras». similiter faciunt accusatiuum in ns uel rs terminantia, ut hic fons hos fontes uel fontis, hic et haec et hoc iners hos et has inertes uel inertis, pars has partes uel partis. Virgilius in II georgicon : «adgredior sanctos ausus recludere fontis». Terentius in heautontimorumeno : «parentis, findit in ambas». idem in II Aeneidos : «penitusque cauernas / ingentis uterumque armato milite complent». idem in IIII: «mactant lectas de more bidentis». alia autem, quamuis genetiuum pluralem in ium desinentia, raro inuenias et in paucis is finientia accusatiuum, ut in as exeuntia nominatiuo: ciuitas ciuitatium, has ciuitates fere ubique legimus. in x terminantia trium generum communia, quamuis in paucissimis pro felicium, supplicum autem magis differentiae causa, ut supra dictum est, profertur, ne, si supplicium
Abbreviated transcription (Latin):
sepulto Trestriũ hos & has tres ueltris. Idẽ in .iii. aeneidos Tris adeo incertos ega caligmesoles
erramꝰ pelago Iner quoq desinentia q̃ in it̃minant ab latiuum similt̃ faciant accasatiuuã pluralẽ
PLerũq: phisraro pes acer ab acri hos acris uirgł in xi. metuensq moner& acris ceuipos Si¬
milit saluber salũ bris asa l abris alubres ł salubris Imber ab imbri hosimbres uel imbris. Vr¬
ꝗł in uiiii. cũ fremit adetulas uentos ꝑpessus & ĩ bris Idẽ in xii. s pargtq salubris ambrosiae fucos
&o doriferã panet eã Deceber quod ꝓpriũẽ adecebri hos decẽbris uel d ebres. Horatius iniaepiso¬
remorũ celeri entisq uoatis hos & hasceleres delcleris quod est frequentius Ideminiiii & celeris

Expanded text:
sepultos?», tres trium hos et has tres uel tris. idem in III Aeneidos : «tris adeo incertos caeca caligine soles sepultos?», tres trium hos et has tres uel tris. idem in III Aeneidos : «tris adeo incertos caeca caligine soles / erramus pelago». in er quoque desinentia, quae i terminant ablatiuum, similiter faciunt accusatiuum pluralem plerumque per is, raro per es: acer ab acri hos acris Virgilius in XI: «metuensque moneret, / acris esse uiros». similiter saluber salubris a salubri salubres uel salubris, imber ab imbri hos imbres uel imbris Virgilius in VIIII: «cum fremit ad caulas, uentos perpessus et imbris». idem in XII: «spargitque salubris / ambrosiae sucos et odoriferam panaceam», December quod proprium est a Decembri hos Decembres uel Decembris. Horatius in I epistremorum celeri uentisque uocatis», hos et has celeres uel celeris, quod est frequentius. idem in IIII: «et celeris
Abbreviated transcription (Latin):
Smirta qudem & colophon quid crrsi regu sirdis uirģł in x insrrtis in saxiuolens uostarnus ad oro
quorũ uit in iũ t̃minantiũ genitiuum frequentius in is & quorũ rarius exeat̃ accusitiuus it poe robituit̃
qui sesestudent Terentius inandria om̃is nos gaudere. Virgł in in. georgiam & pinguis uunguine
ateras Idemin .iiii. gergiom Aquas dules& frondea semꝑtectipetunt. Idemin .÷ aeneidos hac
fessas an ainculipiauis allatenent. Itẽ in v quoq mugis fessas ap̃t diemiterenauis Idẽineode
manera q̃in nauis ternos aptare iuuencos. Similit faciunt accusatiuadim eiusdem forme sep̃ pluralia
ut i manes horũ manũ hosmanes uel manis. Virgł in .iiii. aeidos. Idcinerẽ aut manis credis carare

Expanded text:
«Smyrna quid et Colophon, quid Croesi regia Sardis?». Virgilius in X: «in Syrtis, in saxa, uolens uos Turnus adoro». «Smyrna quid et Colophon, quid Croesi regia Sardis?». Virgilius in X: «in Syrtis, in saxa, uolens uos Turnus adoro». quorum autem in ium terminantium genetiuum frequentius in is et quorum rarius exeat accusatiuus, ut potero, breuiter qui sese student». Terentius in Andria : «omnis nos gaudere». Virgilius in III georgicon : «et pinguis unguine ceras». idem in IIII georgicon : «aquas dulcis et frondea semper / tecta petunt». idem in I Aeneidos : «hic fessas non uincula nauis / ulla tenent». idem in V: «quoque magis fessas optem dimittere nauis». idem in eodem: «muneraque in nauis ternos optare iuuencos». similiter faciunt accusatiuum eiusdem formae semper pluralia, ut hi manes horum manium hos manes uel manis Virgilius in IIII Aeneidos : «id cinerem aut manis credis curare
Abbreviated transcription (Latin):
eu phaniȩ causa ꝓbouibus. Eenĩ genitiuus singularis bouis Horatius in carmine saeculars
Quaeq: uos bob: ueneratur albis. Idẽ in .III. carminũ Solubi montiũ mutar& hũbras &iuga
demer& bob: fatigatis amicum tempꝰ agens ab eunte Nocte . cuiri
ACCUSATIUO PLURALI .III. DECLINATIONIS
ccusatiuus pluralis ttae dedinationis similis ẽ ꝓprio nominatiuo sicut &uoco
Hilatrones hos latrones olatrones hi consules hos consules oconsules : Hidbici¬
nes osabicines o tibicines haematres hasmatres omatres hi & hae sacerdotes
hos & hassacerdotes & hos acerdotes Inueniunturtamen &iã in hissolã ꝓductã t̃minantia
hunccasũ greca q̃ &iã nominatiuo similit̃ in his desinunt hae s ardis has sardis Ite alpis syrcis
truillis q̃ apadertos insi pradictis ausibas exc diptongen labet finalem Horttiusini epifiolarũ

Expanded text:
euphoniae causa pro bouibus; est enim genetiuus singularis bouis. Horatius in carmine saeculari : euphoniae causa pro bouibus; est enim genetiuus singularis bouis. Horatius in carmine saeculari : «quaeque uos bobus ueneratur albis». idem in III carminum : «sol ubi montium / mutaret umbras et iuga demeret / bobus fatigatis, amicum / tempus agens abeunte nocte». de accusatiuo plurali tertiae declinationis accusatiuus pluralis tertiae declinationis similis est proprio nominatiuo, sicut et uohi latrones hos latronēs o latronēs, hi consules hos consulēs o consulēs, hi tubicines hos tubicinēs o tubicinēs, hae matres has matrēs o matrēs, hi et hae sacerdotes hos et has et o sacerdotēs. inueniuntur tamen quaedam in is solam productam terminantia hunc casum Graeca, quae etiam nominatiuo similiter in is desinunt: hae Sardis has Sardīs, item Alpīs, Syrtīs, Trallīs, quae apud Graecos in supra dictis casibus εις diphthongum habent finalem. Horatius in I epistularum :
Abbreviated transcription (Latin):
rurababus exerc& suis. Nominatiuus uero pluralis & accusatiuus & uoaatiuus quisimiles sunt ra
abiciunt᷑ .u. consonantis loco positum Virgł in bocolico. Illemeas er
DEDATIUO ETABLATIUO PLURALI .III. DECLINATIONIS
atiuus & ablatiuus pluralis t̃tiae declinationis nascitur asinguluri genitiuo imn¬
t̃iectabu ut huius hominis his & ab his hominib: huius exulis his & habhis aculib:
huius numinis his & abhis numinib: huiusditis paris his & abhisꝰ paribus
huius felicis his & abhis felicibus toreum atoreamatis his & abhistoreumatib
matis & emblematis in libro designis. Nunc depi p&as matis quẽ ad modũ te expedias nonhabes In
eodem sb aphia cũ emlematis. Idẽ ad herenniũ .IIͦII. deorationib: aut poematis. Quãuis neutro
uolad celso uidetur a nominatiuo hoc peripatas matũ hoc emblem atũ. Excipitur &iã bab: utdixi

Expanded text:
rura bobus exercet suis». nominatiuus uero pluralis et accusatiuus et uocatiuus, qui similes sunt, raro rura bobus exercet suis». nominatiuus uero pluralis et accusatiuus et uocatiuus, qui similes sunt, raro abiciunt u consonantis loco positam. Virgilius in bucolico : «ille meas erde datiuo et ablatiuo plurali tertiae declinationis datiuus et ablatiuus pluralis tertiae declinationis nascitur a singulari genetiuo interiecta bu, ut huius hominis his et ab his hominibus, huius exulis his et ab his exulibus, huius numinis his et ab his numinibus, huius disparis his et ab his disparibus, huius felicis his et ab his felicibus, toreuma toreumatis his et ab his toreumatibus. in matīs et emblematīs. in libro de signis : «nunc de peripetasmatis quemadmodum te expedias non habes». in eodem: «scaphia cum emblematis». idem ad Herennium IIII: «de orationibus aut poematis», quamuis neutro ut Celso uidetur, a nominatiuo hoc peripetasmatum, hoc emblematum. excipitur etiam bobus, ut dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
ne sola mterminantia mutant eaminum & faciunt genitiuũ pluralẽ : a pocmate poematum
acerone ciceronũ acomsule consulũ atita netitanum aduceducum a patrepatrum a uirtute
uirtutũ acapite capitũ ab alite alitũ Namalituũ ꝑ int̃ positionẽ addita .u. ꝓtulit uirgł in uii
alituum pecorũq: genꝰ sopor altus habebat Abouequoque bocium deb& fieri Sed hocpiom̃ po¬
uo sensi candum inquo u aonsonantem ad samuant obliquis ingulares hiatus atusa: habiciant᷑ aut̃ estquando plu¬
ugesles Virgł in .iii. Hucubidelati portus in trabimus reccelaet᷑ boum passimgẽpis arm̃taui demus
dẽ in .viii. reddidit un ab oam uocẽ uastoq subantõ. Datiuus aut̃ & ab latiuus esꝰ nominis ps incopam
sẽpmaedie ꝓ fertur syllabe bubus ꝓbouib: Horatius inepodo. Beatus ille qui ꝓcala negotiis pat̃ na

Expanded text:
in e solam terminantia mutant eam in um et faciunt genetiuum pluralem: a poemate poematum, in e solam terminantia mutant eam in um et faciunt genetiuum pluralem: a poemate poematum, Cicerone Ciceronum, a consule consulum, a Titane Titanum, a duce ducum, a patre patrum, a uirtute uirtutum, a capite capitum, ab alite alitum; nam alituum per interpositionem addita u protulit Virgilius in VIII: «alituum pecudumque genus sopor altus habebat». a boue quoque bouum debet fieri; sed hoc nomen notandum, quod u consonantem assumunt obliqui singulares hiatus causa, abiciunt autem est quando plurales. Virgilius in III: «huc ubi delati portus intrauimus, ecce / laeta boum passim campis armenta uidemus». idem in VIII: «reddidit una boum uocem uastoque sub antro». datiuus autem et ablatiuus eius nominis per syncopam semper mediae proferuntur syllabae, bobus pro bouibus. Horatius in epodo : «beatus ille, qui procul negotiis / paterna
Abbreviated transcription (Latin):
parentum & uodaut & um parentium pioninration abillt̃ dicitar ostendita cu satiuas purn
inis &iam t̃minans qui ꝓpriusestin ium t̃ minantis gentaiui Tetentiues in eutonri n oromeno
quiduolo aut pano pastrtis inoos ut cõmonseres mili: Cicerodesapolicus reraatum ꝓ fepoi
sineulla cau sa de omi plexu parentiums uorum ospitũ tuorũ ad mortem cranatimq rapuiti¬
genetiuum in iũ faciunt ut ae uires barũ cuiriũ hipenates horũ penatium. Inueniturtan
Sipeduams us enusi singularis hicponatis huius penatis hiquinqaatres horumqinquatriã
Hi& hac tres horũ & h arumtrium Similit̃ hi & haeplures & haccplura uel luria
ħ oram & harum plurium. Cicero ad herennium in iii compluriũ pegatiorum in isqua
Pongam desinenta lis alite litium samnis a samnte samnitũ disadite ditium Noxa&iã
a nocte fooetium Vnde ccgellius noctium atticaram in seri psit. Caetera uero om̃a ablatiuũ

Expanded text:
parentum». quod autem etiam parentium non irrationabiliter dicitur, ostendit accusatiuus pluralis in is etiam terminans, qui proprius est in ium terminantis genetiui. Terentius in heautontimorumeno : «quod uolo aut peto, parentis meos ut commonstres mihi». Cicero de suppliciis : «nauium praefectos sine ulla causa de conplexu parentium suorum, hospitum tuorum, ad mortem cruciatumque rapuistigenetiuum in ium faciunt, ut hae uires harum uirium, hi Penates horum Penatium inuenitur tamen apud ueteres eius singulare hic Penatis huius Penatis, hi Quinquatres horum Quinquatrium, hi et hae tres horum et harum trium. similiter hi et hae plures et haec plura uel pluria horum et harum plurium. Cicero ad Herennium in III: «complurium negotiorum». in is quoque longam desinentia: līs a lite litium, Samnīs a Samnite Samnitium, dīs a dite ditium. nox etiam a nocte noctium, unde Agellius noctium Atticarum inscripsit. cetera uero omnia ablatiuum
Abbreviated transcription (Latin):
laborem Puto tumen haec& um haboratoribus differentiuecatus si ꝓferri ꝑ sincopam quasap¬
plicium & artificium ieitra inueniuntur singula ria hic& hacc parens quandenom̃e dium

Expanded text:
laborem». puto tamen, haec etiam ab oratoribus differentiae causa sic proferri per syncopam, quia suplaborem». puto tamen, haec etiam ab oratoribus differentiae causa sic proferri per syncopam, quia supplicium et artificium neutra inueniuntur singularia. hic et haec parens, quando nom
Abbreviated transcription (Latin):
faominatiaum quoq ꝓ uigil similẽgenitiuo ẽ putuer̃. asustam̃ in il eẽ osfendt uducanir nir
Raro ttimen inuenitur in e tminins eius pominis ablatiuus Neclia meẽ causam existimo
at supradictũ e : Misicã quo da padantiqaos hic & hacc memoris & hocmemore ꝓserebatur ip
quo testisẽ otperanti quitatis doctissimꝰ inquisitor Ost enditenimcecilium in epidlero saeptalis
Ittpcañ pho Inuentus ꝓ fluuia fide ua neẽ in memoris iti neẽ madida memoria Noee nurum
tifice uel artifici horum & haram artificũ Lua nꝰin .uini. sesimul & romã pomperosup¬
plicem̃ ses Salustius ineatilinario ꝓ nodemisso ualtuuoce supplici. Cicero ꝓligario & nos
icentes ante pedes supplicũ uocȩ ꝓhibebis Virgł in i. A ra ficumꝙ manas imerse operãque

Expanded text:
nominatiuum quoque similem genetiuo esse putauerunt, usus tamen in il esse ostendit, ut Lucanus in nominatiuum quoque similem genetiuo esse putauerunt, usus tamen in il esse ostendit, ut Lucanus in raro tamen inuenitur in e terminans huius nominis ablatiuus, nec aliam esse causam existimo, ut supra dictum est, nisi eam, quod apud antiquos hic et haec memoris et hoc memore proferebatur. in quo testis est Caper, antiquitatis doctissimus inquisitor. ostendit enim, Caecilium in epiclero sic protulisitane Antipho inuentus profluuia fide? / itane est inmemoris, itane est madida memoria?». nec miruartifice uel artifici horum et harum artificum. Lucanus in VIII: «se simul et Romam Pompeio supplice mensus». Sallustius in Catilinario : «demisso uultu, uoce supplici». Cicero pro Ligario : «et nos iacentes ante pedes supplicum uoce prohibebis». Virgilius in I: «artificumque manus inter se operumque
Abbreviated transcription (Latin):
atusa mensumquoq pinenstũ Ouidius in .viii. metamor phosem & quos susinuibis
m̃ sũ quinq: labore excipiuncur iuueni sauiuene iuuenũ. Canis acane cainum panis
apane panum. Carent enim ÷ penaltima semꝑ inas quob latina mutant e ablatidi ii.i.
& ad samuntum acuitatt ciutatum aꝓbitate pbitatdim. In istamen frapuent̃ sol& fieri concisio
ingenitiuo plurali aciuitate ciuitatium &ciuitatũ aꝓbitate ꝓbitatium & ꝓbitatũ R perium¬
tat p̃terea absq i. facientia genitiuum pluralem quãuis ablatiuã & ine &ini ꝓferan &in
as E&xin il & inor trium generum & in eedesinentia quando s̃ communis generĩsutha & hacc
& hocu&us auetere uel u&eri ueterum Virgł in v. ueterũ ñ in memor illo parentũ Vigil
ab hoc & abhaduigile ł uigili horum& harũ uigilũ Iauenadisin .v. p̃terea lateris uigilicum
sebredolorẽ. V irg ł in .viIi. p̃terca uigilum excubiis obsidereportas Sunttamen quiuigilis u¬

Expanded text:
nsum quoque pro mensium. Ouidius in VIII metamorphoseon : «et quos sustinui bis mensum quinque labores». excipiuntur iuuenis a iuuene iuuenum, canis a cane canum, panis a pane panum; carent enim i paenultima semper. in as quoque Latina mutant e ablatiui in i et assumunt um: a ciuitate ciuitatium, a probitate probitatium. in his tamen frequenter solet fieri conciitatium et ciuitatum, a probitate probitatium et probitatum. reperiuntur praeterea absque i facientia genetiuum pluralem, quamuis ablatiuum et in e et in i proferant, in us et in il et in or trium generum et in ex desinentia, quando sunt communis generis, ut hic et haec et hoc uetus a uetere uel ueteri ueterum Virgilius in V: «ueterum non inmemor ille parentum», uigil ab hoc et ab hac uigile uel uigili horum et harum uigilum. Iuuenalis in V: «praeterea lateris uigili cum febre dolorem». Virgilius in VIIII: «praeterea uigilum excubiis obsidere portas». sunt tamen, qui uigilis
Abbreviated transcription (Latin):
decerentias. Ego plertar pendens. Sed habeo compositit tamdeponentia quã cõmunia in ue¬
niuntur Orior deponens similit̃ partior. Sed exeis composita tamdeponentia quã neutra
inueniuntur adorior &adorio impttor &imptio Neuius in iii haeccoreꝓficiscente tunc

Expanded text:
de Terentius: «ego plectar pendens»; sed ab eo composita tam deponentia quam communia inueniuntur. orior deponens, similiter partior, sed ex eis composita tam deponentia quam neutra reperiuntur, adorior et adorio, impertior et impertio Naeuius in Hectore proficiscente : «tunc
Abbreviated transcription (Latin):
plenam possident Hocaut ostendit ipsius palati pulsus oe linguae ł labrorũ consimilis quidemunternis

Expanded text:
plenam possident. hoc autem ostendit etiam ipsius palati pulsus et linguae uel labrorum consimilis quidem in ternis
Abbreviated transcription (Latin):
dicebant ꝓpaciscor. Cicero in .II. ad herennium pacias̃ que legib: obseruandas hoc modorẽ hubi pagup
orationi pagant : Tango p̃terea tetigi faut & pungo pupugi ł punxi uarro in ÷. humanarum
uthabent farii qui uocantur oΦΙTEΝΕΙC &in africa psylli quorũ ophro genifõ arbitran

Expanded text:
dicebant pro paciscor. Cicero in II ad Herennium : «pacta sunt, quae legibus obseruanda sunt, hoc modo: rem ubi pagunt orato, ni pagunt». tango praeterea tetigi facit et pungo pupugi uel punxi. Varro in I humanarum : «ut habent Parii, qui uocantur ὀφιογενεῖς, et in Africa Psylli, quorum ophiogenis cum arbitran
Abbreviated transcription (Latin):
qđ tamen quamuis neu trumsit hab& participium p̃teriti pransus ut çȩnocȩnatus uiro iuratus careo
cassus pateo passus titubo titubatus & muliti p̃terea au&ustissimis similũ s̃ ꝓlata participia pt̃i
senes coenim inchoatiuũ ẽ. Salustius in .iiii. historiarũ om̃s quib: senec tõ corpore animus militari serat
celius in inii custodibus discessis multi int̃ ficientur. Claudius pugna acric̃ cõmissa multis utrum

Expanded text:
 tamen, quamuis neutrum sit, habet participium praeteriti pransus, ut caeno caenatus, iuro iuratus, careo cassus, pateo passus, titubo titubatus. et multa praeterea a uetustissimis similiter sunt prolata participia praeteriti senesco enim inchoatiuum est. Sallustius in IIII historiarum : «omnes quibus senecto corpore animus militaris erat». Caelius in IIII: «custodibus discessis multi interficiuntur». Claudius: «pugna acriter commissa multis utrim
Abbreviated transcription (Latin):
& hoc facies heccedes & hoccedes hec ris & hores olurales uero nomi natiu a accus atun& uas
catiui hȩsaicies has facies & hos facies Multa quoq &i ã i alis partibus inuenies sinba
nec alit̃ eadis cernes nisi ꝙ consequentia ordinationis idẽ casus casibus & genera generidas
& numeros numeris & ꝑsonas ꝑsonis & tẽpora temporibus congrue disponenꝰ do Nonigio
si quid simileẽ uoce hoccide necesscẽ ommnimo docac egdentib comiuni. sed u inte let eferns
Vt puta om̃s datiuus & ablatiuus pluralis mobiliũ nominũ ł ꝓnominũ ł participiorũ sim¬
lis c̃ ꝑtria genera utbonis illis accusatis & tam̃ cũ demaribus loquim᷑ icisculmis ea conun¬
gimus cũ decon trario sexifeminis cũ & trautriusq: significati omibus neutris : irtbonisuiis
loquor & bonis mulierib: & bonis mancipis & cccusatius uiris accusatis mulier lous suru¬
satis manapasionstrace similia que confusionẽ simificationis ꝑordinationis iungura Ccc

Expanded text:
facies, haec caedes et o caedes, haec res et o res, plurales uero et nominatiui et accusatiui et uocatiui hae facies, has facies et o facies. multa quoque etiam in aliis partibus inuenies similia nec aliter ea discernes nisi ex consequentia ordinationis, id est casus casibus et genera generibus et numeros numeris et personas personis et tempora temporibus, congrue disponendo. non igitur, si quid simile est uoce, hoc eisdem necesse est omni modo accidentibus coniungi, sed ad intellectum referri, utputa omnis datiuus et ablatiuus pluralis mobilium nominum uel pronominum uel participiorum similis est per tria genera, ut bonis, illis, accusatis. et tamen cum de maribus loquimur, masculinis ea coniungimus, cum de contrario sexu, femininis, cum extra utriusque significationem, neutris, ut bonis uiris loquor et bonis mulieribus et bonis mancipiis, et accusatis uiris, accusatis mulieribus, accusatis mancipiis. sic et similia, quae confusionem significationis per ordinationis iunctura
Abbreviated transcription (Latin):
omuna uerba tũ astiuã quã passiuã construstionẽ concipiunt e quadis cernitur uari&as sioni¬
ficitionis: Criminorte & adte hortorte & ate: am& doceat. legat audiat SSunt inperatiuipsen¬
tisu funtobta tiui futuri & subiuneim p̃sentis : Neccdit poss eorũ significari uari&atss nis ips con¬
strustionẽ eis accidentiũ ad uerbiorũ ł tẽ porũ: Vt imperantes quidẽ sineiduerbio dicum. am̃ &e
doceat. legat audiat: Obtantes uero cũ cidũ bicͦ utnã am& doceat legdta auahat. c Suboui¬
b. quediuer scs hnit significationes consteruetio maxime adeus ex planandas ẽ neces scriat
Sicut &icã in nominibus in quib: &iã similes inueniunt᷑ uocediuer sꝗcasus łgeheria ł numer

Expanded text:
communia uerba tam actiuam quam passiuam constructionem concipiunt, ex qua discernitur uarietas significationis: criminor te et a te, hortor te et a te. amet, doceat, legat, audiat sunt imperatiui praesentis, sunt optatiui futuri et subiunctiui praesentis, nec aliter possunt eorum significari uarietates nisi per constructionem eis accidentium aduerbiorum uel temporum, ut imperantes quidem sine aduerbio dicimus amet, doceat, legat, audiat, optantes uero cum aduerbio utinam amet, doceat, legat, audiat, subiunibus, quae diuersas habent significationes, constructio maxime ad eas explanandas est necessaria, sicut etiam in nominibus, in quibus similes inueniuntur uoce, diue
Abbreviated transcription (Latin):
cr&ione coniugatarũ hocfieri cũ lic& &iã e contrario & in discr&is generibus ł muneris ł casib
łtem poribus hoc manifese intellegere : quippe cũ ipsa confusione lic enna datur indiuersis
ea significationibus acipere: Nã mihitibisibi metesc cũ nondiscernant genera : Li& quib cuio
plac& generibus ea con iungert : Vt meipsũ & meipsã teipsũ & teipsaũ daridire nonsecer nnt nune¬
rũ lic& ergo & singularibus & pluralibus ea sociare : Senatus currus uultus facies res sões
Similit̃ diuersorũ scasuĩ communia. Lic& ergo quibus lib& corũ aptissime ta copulart. Om̃auor¬
bap̃ teriti ꝑ fesdi sib iunstiua & futuri : cas de uoces habent absq printa ꝑsona: Nihibgit᷑ ꝓhibes
inutrouis tepore ea accipere participic p̃sentis temporis & infinita eadẽ &iã p̃teritin pfeldis

Expanded text:
ne coniugatarum hoc fieri, cum liceat etiam ex contrario ex indiscretis generibus uel numeris uel casibus uel temporibus hoc manifesto intellegere, quippe cum ipsa confusione licentia datur in diuersis ea significationibus accipere. nam mihi, tibi, sibi; me, te, se cum non discernant genera, licet quibuscumque placet generibus ea coniungere, ut me ipsum et me ipsam; te ipsum et te ipsam. clari, clarae non secernit numerum: licet ergo et singularibus et pluralibus ea sociare. senatus, currus, uultus, facies, res, spes similiter diuersorum sunt casuum communia: licet ergo quibuslibet eorum aptissime ea copulare. omnia uerba praeteriti perfecti subiunctiua et futuri easdem uoces habent absque prima persona: nihil igitur prohibet in utrouis tempore ea accipere. participia praesentis temporis et infinita eadem etiam praeteriti imperf
Abbreviated transcription (Latin):
bolus uat ftruola fir ibolum camilla tabula. uinculum. periculum: E tsciendum quia pauca inueniuntur
diminutiua q̃ nonseruant genera primiti uorum uthaec rana ranun culus hiecanis a baec can icile
suuntum ł scuta id ẽ rotunda forma scutula scutella: : Lualius in .u. scutulam ligneolam in cerebio insiẽ
Hicqualus hoc quasyllum piftrinam pristrilla haccacus hic aculeus & praeerea anguis anguilla
unguis angula poubes nbilum q̃ magis deominatiuas exstimanda quam diminataua. Quippecum
ponbabent diminutiuorum signi ficationem s formamtantumꝰ praeterea panus panuculit : Lucilius in
intus modo st& rectus subtegͥminis panus: probus &iam ponit hoc glandium haecglandula par est intestinorũ
ensis ensiculus ensicula Praeterea haecb& a malua hibetaceus maluaceus :

Expanded text:
olus friuola friuolum, Camilla, tabula, uinculum, periculum. et sciendum, quod pauca inueniuntur diminutiua, quae non seruant genera primitiuorum, ut haec rana hic ranunculus, hic canis haec canicula, scutum uel scuta id est rotunda forma scutula, scutella Lucilius in V: «scutam / ligneolam in cerebro infixit», hic qualus hoc quasillum, pistrinum pistrilla, haec acus hic aculeus, et praeterea anguis anguilla, unguis ungula, nubes nubilum, quae magis denominatiua sunt existimanda quam diminutiua, quippe habent diminutiuorum significationem, sed formam tantum. praeterea panus panucula. Lucilius in VIII: «intus modo stet rectus subteminis panus». Probus etiam ponit hoc glandium, haec glandula pars est intestinorum, ensis ensiculus, ensicula, praeterea haec beta, malua, hic betaceus, maluaceus.