comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sacrificauero. quod ẽ cu uitula rem diuinã fecero Ponti¬
ficem eneã uł ex noĩe referendoꝵ laboꝵ enis ostendit.
Pontficib eũ ꝑmissa ẽ potestas memoriã reꝵ gestaꝵe
in tabulas referendi. Et hos annales appellant equidem
maxinos. quasi a pontificib maximis factos. Unde ex ꝑ¬
fona enee ait. Et uacat annales tantoꝵ audire labo
Et quia ĩter decreta pontisicũ hoc maxime querit᷑ quid
scđm diffinitionẽ sua uirgilus usus sit. & singulis uoca¬
buli sui ꝓprietatẽ more suo seruauerit. Sacru est ut
Trebatus libro pͥmo de religionib refert quioquid est
quod deoꝵ habet᷑ huiꝰ diffinitionis poeta memor ubi sacrũ
noiauit ad monitionẽ deoꝵ pene semꝑ adiecit. Sacra dionee
matri duusq fereba. Ita sacra ioui stygio que rite incepta
parabam. Itẽ tibi eĩ tibi maxima uno mactat sacra ferẽs.
ꝑfanu omnes pene ꝯsentĩt id esse: ꝙ extra fanaticam

Expanded text:
sacrificavero, quod est: cum vitula rem divinam fecero. Pontificem Aeneam vel ex nomine referendorum laborum eius ostendit. Pontificibus enim permissa est potestas memoriam rerum gestarum in tabulas conferendi, et hos annales appellant equidem maximos, quasi a pontificibus maximis factos. Unde ex persona Aeneae ait: Et vacet annales tantorum audire laborum. Et quia inter decreta pontificum hoc maxime quaeritur, quid secundum definitionem suam Vergilius usus sit et singulis vocabuli sui proprietatem more suo servaverit. Sacrum est, ut Trebatius libro primo de religionibus refert, "quicquid est quod deorum habetur": huius definitionis poeta memor ubi sacrum nominavit, ammonitionem deorum paene semper adiecit: sacra Dionaeae matri divisque ferebam, item, sacra Iovi Stygio, quae rite incepta parabam, item, tibi enim, tibi, maxima Iuno mactat sacra ferens. Profanum omnes paene consentiunt id esse quod extra fanaticam
Abbreviated transcription (Latin):
greci naiapi ꝗp uocant. has tot int̾pretationis amba¬
ges ꝗͣ̃ pancis u̾bis docta elegantia Maronis expressit.
letuq choro peana canẽtes. Na si nitulari est uoce le¬
enarratio u̾bi ꝑfecta seruata ẽ: Et ut hinc uocabulo diutiꝰ
ĩmoremur. Hyllus libro quẽ de dis cõposuit. ait intula
uocari deã que letitie p̾est. Poso ait. uitulã uictoria no¬
mĩari. Cuiꝰ rei hoc argum̃tu ꝓfert. ꝙ postridie nonas
uilias re bone gesta. Eu pͥdie populus a cuscis in fugam
uersus sit. Unde populifugia uocant᷑. post uictoriã certis
sacrificiis fiat uitulatio. Quidã nom̃ enis aĩadu̾su putãt.
ꝙ potens sit iute tolerande. ł deo huic dee pro frugib fieri
sacra dicunt᷑. quia frugib uita humana toleratur. Unde
hoc esse aĩadutimus. ꝙ ait Uirgilius. Cu facia intula p
frugib. ip̃e uenito. ut uitula dixerit ꝓ uitulatione quod

Expanded text:
Graeci παιανίζειν vocant. Has tot interpretationis ambaGraeci παιανίζειν vocant. Has tot interpretationis ambages quam paucis verbis docta elegantia Maronis expressit: laetumque choro paeana canentes! Nam si vitulari est voce lenarratio verbi perfecta servata est? Et ut huic vocabulo diutius immoremur, Hyllus libro quem de dis composuit ait Vitulam vocari deam quae laetitiae praeest. Piso ait Vitulam Victoriam nominari. Cuius rei hoc argumentum profert, quod postridie nonas Iulias re bene gesta, cum pridie populus a Tuscis in fugam versus sit —unde Populifugia vocantur— post victoriam certis sacrificiis fiat vitulatio. Quidam nomen eius animadversum putant quod potens sit vitae tolerandae, ideo huic deae pro frugibus fieri sacra dicuntur, quia frugibus vita humana toleratur. Vnde hoc esse animadvertimus quod ait Vergilius, cum faciam vitulam pro frugibus, ipse venito, ut "vitula" dixerit pro vitulatione, quod
Abbreviated transcription (Latin):
fusios dictos prins. Nuc ualerios & furios dici. Hec omma
illo uersu poeta executis est. Ialib orantẽ dictis arasq te¬
nentem audiit oĩpotens. non ne eo auditã credideris: nõ
quia orabat tantu. s quia & aras tenebat auditũ : Nec
non cu ait. talib orabat dictis. arasq tenebat. Itẽ tango
aras medios ignes. ac numina testor. Eandẽ iu nomis
ex adp̾hensione significat. Idẽ poeta ta scientia ꝓfundus ꝗͣ
amenus ingemo nõ milla de ueterib u̾bis. que ad ꝓprieta
tem sacroꝵ nouerat ꝑtinere. ita int̾pretatus est ut mu¬
tato u̾bi sono integer intellectus maneret. Nam pͥmo põ¬
nficii uiris libro apud pictorẽ u̾bum hoc positu est. uitula¬
ri de cuiꝰ u̾bi significatu Titius ita rettulit. Uitulari ẽ uoce
letari. Uarro etiã ĩ libro ꝗnto decimo reꝵ diuinaꝵ ita
refert ꝙ pontifex ĩ sacris quibda uitulari soleat. qd

Expanded text:
Fusios dictos prius nunc Valerios et Furios dici. Haec omnia Fusios dictos prius nunc Valerios et Furios dici. Haec omnia illo versu poeta executus est: Talibus orantem dictis arasque tenentem Audiit omnipotens. Nonne eo additum credideris, non quia orabat tantum, sed quia et aras tenebat, auditum? Nec non cum ait: Talibus orabat dictis arasque tenebat. item: Tango aras, medios ignes ac numina testor, eandem vim nominis ex adprehensione significat. Idem poeta tam scientia profundus quam amoenus ingenio nonnullatem sacrorum noverat pertinere, ita interpretatus est ut mutato verbi sono integer intellectus maneret. Nam primo pontificii iuris libro apud Pictorem verbum hoc positum est, "vitulari": de cuius verbi significatu Titius ita retulit, "vitulari est voce laetari"; Varro etiam in libro quinto decimo Rerum divinarum ita refert quod pontifex in sacris quibusdam vitulari soleat, quod
Abbreviated transcription (Latin):
Constituam ante aras uon reus. extaq salsos porriciã in fluctꝰ
& uina liquẽtia fundam. Ex his docẽt in mare rite potius¬
se porrici exta non proici. Cõstituam ante aras uoti reus.
hec uox ꝓpria sactoꝵ est ut reus uecetur qui suscepto noto
se numinib obligat. damnatus autẽ qui ꝓmissa uota ia
soluit. s de hoc non opus est ame plura ꝓferri. Cu uir doc¬
tissĩmus Eustachius paulo ante hanc ꝑtam pleniꝰ executus
Sł ꝓfundam scientia huiꝰ poete ĩ uno sepe reperire u̾bo.
quod fortinto dictu uulgis putaret. Multifaria eĩ legimꝰ
quod litare sola non possit oratio: insi ut is qui deos p̾cat᷑.
etiã aram manib ad p̾hendat. Inde Uarro diuinaꝵ libro.uͦ.
dicit: aras pͥmu ansas dictas. qđ esset necessariu a sacrifican¬
tib eas teneri. Ansis autẽ teneri solere uasa quis dubitet
Cõmutatione ergo litteraꝵ aras dici ceptas: ut ualesioᷤ &

Expanded text:
constituam ante aras, voti reus, extaque salsos porriciam in fluctus constituam ante aras, voti reus, extaque salsos porriciam in fluctus et vina liquentia fundam. Ex his docetur in mare rite potuisse porrici exta, non proici. Constituam ante aras voti reus Haec vox propria sacrorum est, ut reus vocetur qui suscepto voto se numinibus obligat, damnatus autem qui promissa vota iam solvit. Sed de hoc non opus est a me plura proferri, cum vir doctissimus Eustathius paulo ante hanc partem plenius executus ofundam scientiam huius poetae in uno saepe reperire verbo, quod fortuito dictum vulgus putaret. Multifariam enim legimus, quod litare sola non possit oratio nisi ut is qui deos precatur etiam aram manibus adprehendat. Inde Varro Divinarum libro quinto dicit aras primum asas dictas, quod esset necessarium a sacrificantibus eas teneri: ansis autem teneri solere vasa quis dubitet? Conumtatione ergo litterarum aras dici coeptas, ut Valesios et
Abbreviated transcription (Latin):
est ꝗͣ sacris uł sacrificalib u̾bis. Et pͥmu illud non omiseri:
in quo pleriq fallunt᷑ Extaq salsos porricia in fluctus. Nõ
ut quida proicia existimãtes dixisse uirgiliu proicienda
exta qui adiecit inffuctus. s nõ ita est. Nam & ex discipłia
auruspicũ. & ex p̾cepto pontificũ u̾bum hoc solenne sacrifican¬
tib est. Sicut ueraniꝰ ex pͥmo libro pictoris ita dissertationem
huiꝰ u̾bi executus est Exta porriciunto. dis tanto in altaria
aram ue. fecum ue. eo ue quo exta dari debebũt. porricere
ergo nõ proicere ꝓprium sacrificii u̾bum ẽ. Et quia dixit
Ueranius in aram focum ue: eo ue quo exta dari debebunt.
nuc pro ara & foco mare accipiendũ est. Cũ sacrificiu dis
maris dicatur. Ait eĩm. Di quib imꝑu est pellagi. quoꝵ
equore curro: uobis letus ego hoc candentẽ in littore tauꝵ.

Expanded text:
est quam sacris vel sacrificialibus verbis. Et primum illud non omiserim, est quam sacris vel sacrificialibus verbis. Et primum illud non omiserim, in quo plerique falluntur: extaque salsos porriciam in fluctus non ut quidam "proiciam", aestimantes dixisse Vergilium proicienda exta, quia adiecit "in fluctus". Sed non ita est. Nam et ex disciplina haruspicum et ex praecepto pontificum verbum hoc sollemne sacrificantibus est, sicut Veranius ex primo libro Pictoris ita dissertationem erbi est exsecutus: "exta porriciunto, dis danto, in altaria aramve focumve eove quo exta dari debebunt." "Porricere" ergo, non "proicere" proprium sacrifici verbum est, et quia dixit Veranius, "in aram focumve eove quo exta dari debebunt", nunc pro ara et foco mare accipiendum est cum sacrificium dis maris dicatur. Ait enim, Di quibus imperium est pelagi, quorum aequore curro, vobis l
Abbreviated transcription (Latin):
in uirgiliana obẜuatione mõstrauimꝰ udeamꝰ utrũ & arca
inferoꝵ deoꝵ cultũ ppnetatẽ moris idẽ poeta seruau̾it.
Constat dis supis sacra factuꝵ corporis ablutione purgai
Cu uõ inferis litandũ est satisfactu udet᷑ si aspersio sola
contigit. de sacris igit᷑ supoꝵ ait eneas. donec me flum ine
uiuo abluero. At dido cu sacra dis inferis instituit. ait.
Anna cara mͥ nutrix huc siste sororẽ.
Dic corpus ꝓperet fluuiali sperge̾ limpha. & alibi.
Sparserat & latices simulatos fontis auerm
Nec nõ cu misenu sepulture mandari refert. Ide ter so¬
cios pura circũtulit unda: spargens. rore leui. S & cum
facit eneã apud inferos ramũ ꝓserpine ꝯsecratuꝵ ita ĩfert.
Occupat eneas aditu corpusq recenti spargit aqua. Uerboꝵe
autẽ ꝓprietas tam poete hinc familiaris est. ut talis obseruatio
ĩ uirgilio laus esse iam desinat. Nullus tam̃ magis ꝓprie usus

Expanded text:
in Vergiliin Vergiliinferorum deorum cultum proprietatem moris idem poeta servaverit. Constat dis superis sacra facturum corporis ablutione purgari, cum vero inferis litandum est, satis actum videtur si aspersio sola contingat. De sacris igitur superorum ait Aeneas, donec me flumine vivo abluero. At Dido cum sacra dis inferis instituit ait, Annam, cara mihi nutrix, huc siste sororem: dic corpus properet fluviali spargere lympha, et alibi, sparserat et latices simulatos fontis Averni; Nec non cum Misenum sepulturae mandari refert: idem ter socios pura circumtulit unda, spargens rore levi. Sic et cum facit Aeneam apud inferos ramum Proserpinae consecraturum, ita infert: occupat Aeneas aditum corpusque recenti spargit aqua. Verborum autem proprietas tam poetae huic familiaris est ut talis observatio in Vergilio laus esse iam desinat. Nullis tamen magis proprie usus
Abbreviated transcription (Latin):
OLATUM CUMA SE NOS¬
tu genitor cape saera manu patriosq
penates. Me bello e tanto digressum ce
pede recenti attrectare nephas: donec me
lumine uiuo abluero. Post caiete quoq
nutricis sẽpultura: quo potissimũ naui¬
gans appellitur. ꝗͣ ad eam ꝑtem ꝑ qua
flumo tiberinus ameno ĩ mare prumpit. ut cõtẽstim in ip̃o
italie limine fluuiali unda ablutus possit qͣ̃ piuissime iouem
phrigiãq ex ordine matrẽ inuocare. quid q euandrũ adi¬
turus ꝑ tiberim nauigat. ꝙ eũ essẽt repturus herculi sacra
celebrantẽ ut sic purificatus sacris posset hospitalib int̾esse :
Hinc &e uino ipã ꝯquerit᷑. non magis ꝙ enea contigissẽt
ꝯtra suuĩ uelle ĩ italias puenire. q̃ ꝙ optato potiretur tibri¬
dis alueo. quia sciret eu hoc amne purificatu posse sacra etiã
sibi rite ꝑficere. Nam ne supplicare quidẽ sibi ab eo uellet.
Nuc quoĩam purificationẽ ad saera suꝑoꝵ ꝑtinẽte deoꝵ

Expanded text:
olatum, cum se nostu genitor cape sacra manu patriosque Penates: me bello e tanto digressum et caede recenti adtrectare nefas, donec me flumine vivo abluero. Post Caietae quoque nutricis sepulturam, quo potissimum navigans adpellitur quam ad eam partem per quam fluvio Tiberinus amoeno ... in mare prorumpit, ut confestim in ipso Italiae limine fluviali unda ablutus possit quam purissime Iovem Phrygiamque ex ordine matrem invocare? Quid quod Euandrum aditurus per Tiberim navigat, quod eum esset reperturus Herculi sacra celebrantem, ut sic purificatus sacris posset hospitalibus interesse? Hinc et Iuno ipsa conqueritur non magis quod Aenean contigisset contra suum velle in Italiam pervenire quam quod "optato" potiretur "Thybridis alveo," quia sciret eum hoc amne purificatum posse sacra etiam sibi rite perficere; nam ne supplicari quidem sibi ab eo vellet. Nunc quoniam purificationem ad sacra superorum pertinentem deorum
Abbreviated transcription (Latin):
esse cu beluis. Et idcirco in pecudũ feroꝵq aĩaliu numero
habet᷑ quisquis est his feraꝵ uoluptatib occupatus. Cetere ex
trib aliis sensib ꝓficiscentes hoĩu tantũ ꝓprie sunt. Uerba su¬
per hac re Aristotelis pħi ĩ mediũ ꝓferam. ut quid de his ta¬
infamib uoluptatib ta clarus atq melitus ur sentiat publi¬
Quis igit᷑ habens aliquid humani pudoris uoluptatib istis
duab coeundi atq comedendi que homini cu sue atq asi¬
no comunes sunt. gratulet᷑. Soerates quidẽ dicebat młtos
hoiẽs ꝓptea uelle iiuere. ut ederent & biberent. se bibere
atq esse ut iuueret. Ipoerates autẽ diuina uir scientia de
coitu uenereo ita existimabat. ꝑtem esse quandã morbi
teterrimi. quẽ nostri comicialem dixerũt. Namq ip̃ius

Expanded text:
esse cum beluis, et idcirco in pecudum ferorumque animalium numero esse cum beluis, et idcirco in pecudum ferorumque animalium numero habetur quisquis est his ferarum voluptatibus occupatus; ceterae ex tribus aliis sensibus proficiscentes hominum tantum propriae sunt. Verba super hac re Aristotelis philosophi in medium proferam, ut quid de his infamibus voluptatibus tam clarus atque inclitus vir sentiat publiQuis igitur habens aliquid humani pudoris voluptatibus istis duabus, coeundi atque comedendi, quae homini cum sue atque asino communes sunt, gratuletur? Socrates quidem dicebat multos homines propterea velle vivere ut ederent et biberent, se bibere atque esse ut viveret. Hippocrates autem, divina vir scientia, de coitu Venerio ita existimabat, partem esse quandam morbi taeterrimi quem nostri comitialem dixerunt. Namque ipsius
Abbreviated transcription (Latin):
cõtinentiamq tueamur. & calefacto simul refotoq animo
si quid ĩ eo uł frigide tristitre uł torpentis uerecũdie fuerit.
diluamꝰ. S quia uoluptatũ fecimꝰ mentionẽ. docet Anstoteles
a quib uoluptatib sit cauendũ. Iuinq eĩ sunt hoĩu sensus.
quos greci di csnoꝗa appellant. ꝑ quos uoluptas animo
aut corpori queri uidet᷑. Tactus. gustus. odoratus uisus. audi¬
tus. Ex his omib uoluptas que ĩmodice capitur ea turpis atq
improba ẽ. S eĩ que nimia ex gustu atq tactu ẽ. Ea igitur
gemina uoluptas. sĩcut sapientes uiri censũerũt oĩu reꝵ
fedissima ẽ. Fosq maxĩe qui sese duab istis uolaptatib de¬
diderũt grauissimi uitii uocabulis greci appellauerũt uel
cimus. uł ĩtempantes. Istas autẽ uoluptates duas gustus atq
tactus idest cib & ueneris. solas homib comunes uidemus

Expanded text:
continentiamque tueamur; et calefacto simul refotoque animo, continentiamque tueamur; et calefacto simul refotoque animo, si quid in eo vel frigidae tristitiae vel torpentis verecundiae fuerit diluamus. Sed quia voluptatum fecimus mentionem, docet Aristoteles a quibus voluptatibus sit cavendum. Quinque enim sunt hominum sensus, quos Graeci αἰσθήσεις appellant, per quos voluptas animo aut corpori quaeri videtur, tactus gustus odoratus visus auditus. Ex his omnibus voluptas, quae immodice capitur, ea turpis atque improba est. Sed enim quae nimia ex gustu atque tactu est, ea igitur gemina voluptas, sicut sapientes viri censuerunt, omnium rerum foedissima est eosque maxime qui sese duabus istis voluptatibus dediderunt gravissimi vitii vocabulis Graeci appellaverunt vel cimus vel intemperantes. Istas autem voluptates duas, gustus atque tactus, id est cibi et Veneris, solas hominibus communes videmus
Abbreviated transcription (Latin):
dumq fieri oportuniora. Atq hoc etiã Plato ibi dicit non dif¬
fugiendas esse huiuscemoĩ ex̾citationes adusu ꝓpulsandam
uini uolentiã. Neq illũ unꝗͣ cõtmentem prorsu aut tem¬
ꝑantem satis fidelit̾ unisum esse: cui uta non inter ipsa
erroꝵ ꝑicula & in mediis nolnptatũ illecebris ex plorata
sit. Nam cui libentie gratieq omnes ꝯuiuioꝵ incognite sint.
quiq illaꝵ oiõ experi sit. si eu forte ad ꝑticipandas huiꝰ modi
uoluptates. aut uoluntas tulerit aut casus induxerit. ant ne¬
cessitas impulerit. Moꝵ deliniri & capi. neq mentẽ euis
aĩumq consistẽ. Congrediendũ igit᷑ & tanꝗͣ in acie quadã
cũ uoluptariis reb. cumq ista uini licentia cõmimis decer¬
nenda. ut adu̾sus eas non fuga nec absentia simus tuti. S
uigore aĩ & constanti p̾sentia moderatoq usu temꝑantia¬

Expanded text:
dumque fieri opportuniora. Atque hoc etiam Plato ibidem dicit, non defdumque fieri opportuniora. Atque hoc etiam Plato ibidem dicit, non defugiendas esse huiuscemodi exercitationes adversum propulsandam vini violentiam, neque ullum umquam continentem prorsum aut temperantem satis fideliter visum esse cui vita non inter ipsa errorum pericula et in mediis voluptatum inlecebris explorata sit. Nam cui libentiae gratiaeque omnes conviviorum incognitae sint, quique illarum omnino expers sit, si eum forte ad participandas huiusmodi voluptates aut voluntas tulerit aut casus induxerit aut necessitas impulerit, mox deleniri et capi neque mentem eius animumque consistere. Congrediendum igitur et tamquam in acie quadam cum voluptariis rebus cumque ista vini licentia comminus decernendum, ut adversus eas non fuga nec absentia simus tuti, sed vigore animi et constanti praesentia moderatoque usu temperantia
Abbreviated transcription (Latin):
mitẽ esse quendã. & ignitabulũ ingenii uirtutisq. s mẽs
& corpus homis uino flagret. Tu Eustachius quid agis
inquit Euangele an platonẽ extimas haurienda passim
nina suasisse. Et nõ magis inter mimita pocula facere io¬
cũ diorẽ liberalioremq inuitationẽ: que feret sub quibda
quasi arbitris. & magistris ꝯuiuioꝵ sobriis non im ꝑrobasse
Et hoc est quod in primo &e secũdo de legib non inutile
uris essẽ decernit. Nam & modicis honestisq interbibendũ
remissionib refici integrariq ammos ad instauranda so¬
brietatis officia extimanit. Redditosq sensim letiores ad
intẽtiones rursus capessendas fieri habiliores. Et simul si qui
penitus in his adfectionẽ cupiditatẽq errores iessent.
quos celaret. Alioꝗn pudor reuerens ea oĩa sine graui ꝑi¬
culo libertate ꝑ uinũ data detegi. Et ad corrigendii meden¬

Expanded text:
mitem esse quendam et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens mitem esse quendam et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens et corpus hominis vino flagret.» Tunc Eustathius: «quid agis», inquit, «Euangele? An Platonem aestimas haurienda passim vina suasisse et non magis inter minuta pocula iucundiorem liberalioremque invitationem, quae fieret sub quibusdam quasi arbitris et magistris conviviorum sobriis, non improbasse? Et hoc est quod in primo et secundo de legibus non inutile viris esse decernit. Nam et modicis honestisque inter bibendum remissionibus refici integrarique animos ad instauranda sobrietatis officia existimavit redditosque sensim laetiores ad intentiones rursus capessendas fieri habiliores; et simul, siqui penitus in his adfectionum cupiditatumque errores inessent quos celaret alioquin pudor reverens, ea omnia sine gravi periculo libertate per vinum data detegi et ad corrigendum meden
Abbreviated transcription (Latin):
his u̾bis dictis &e excitata letitia: cũ in Auieno memoria flonda
&. amentas laudaret᷑ ingenii. mensas secsĩdas minister ad¬
moniit. Et flamanus. multi ut extimo in hoc auarone dis¬
sentĩt. qui in illa lepidissima satyra mempea que inscribitur
nescis quid uesper uehat. de secũda mensa placentas remouit.
S queso dicas Cecinna u̾ba ip̃a Uar̃onis si tibi beneficio memorie
tenacioris heserũt. Et Albimis locus inquit Uaronis quẽ referri
a me imꝑas in his fere u̾bis est. Bellaria ea maxime sũt mel¬
lita. que mellita nõ sunt. dulcib eĩ cũ passis societas infida. sigͥ¬
ficant autẽ bellaria omne mense secũde gemis. Namq que
appellauẽ bellaria. Uina quoq dulciara est inuenire ĩ come¬
diis antiquiorib hoc uocabulo dictaq ea liben bellaria. Et euã¬
gelus agite antoꝙ surgendũ nobis sit uino indulgeamus.
quod decreti platanci auctoritate faciemꝰ qui extimauit fo¬

Expanded text:
 His dictis et excitata laetitia cum in Avieno memoria florida et amoenitas laudaretur ingenii, mensas secundas minister admovit. Et Flavianus: «multi, ut aestimo, in hoc a Varrone dissentiunt, qui in illa lepidissima satura Menippea, quae inscribitur Nescis quid vesper vehat, de secunda mensa placentas removit: sed quaeso dicas, Caecina, verba ipsa Varronis, si tibi beneficio memoriae tenacioris haeserunt.» Et Albinus, «locus», inquit, «Varronis quem referri a me imperas in his fere verbis est: "bellaria ea maxime sunt mellita quae mellita non sunt: dulcibus enim cum πέψει societas infida." Significant autem bellaria omne mensae secundae genus. Nam quae appellavere bellaria; vina quoque dulciora est invenire in comoediis antiquioribus hoc vocabulo dictaque ea Liberi bellaria.» Et Euangelus: «agite antequam surgendum nobis sit, vino indulgeamus, quod decreti Platonici auctoritate faciemus, qui aestimavit fo
Abbreviated transcription (Latin):
hylas cedipodem. & pilades hac uoce securitatẽ saltantis casti¬
gauit. oI BAtnqo Cũ in herculẽ furentẽ ꝓdisset. & nõ¬
nullis in cessu histrioni ꝯueĩente non seruare uderet᷑: de po¬
sita ꝑsona ridentes increput. acopõi
augusti in triclinio ageret. & intendit arcu & spicula ĩmisit.
Nec ĩdignatus ẽ Cesar. eodẽ se loco piladi. quo populũ roma¬
nu fuisse. hic quia ferebat᷑ mutasse rudis illiꝰ salutationie
ritũ. que apud maiores uiguit. & uenustã induxisse nouita¬
tem. In t̾rogatus ab augustõ. que saltationi ꝯtulisset. respondit.
bita concitatã indignationẽ excepisset Augusti. Respondit

Expanded text:
Hylas Oedipodem, et Pylades hac voce securitatem saltantis castiHylas Oedipodem, et Pylades hac voce securitatem saltantis castigavit: σὺ βλέπεις. Cum in Herculem furentem prodisset et nonnullis incessum histrioni convenientem non servare videretur, deposita persona ridentes increpuit: μωροί, Augusti in triclinio ageret, et intendit arcum et spicula immisit. Nec indignatus est Caesar eodem se loco Pyladi quo populum Romanum fuisse. Hic quia ferebatur mutasse rudis illius saltationis ritum, quae apud maiores viguit, et venustam induxisse novitatem, interrogatus ab Augusto quae saltationi contulisset, respondit, bita concitatam indignationem excepisset Augusti, respondit
Abbreviated transcription (Latin):
Heredis fletus sub ꝑsona risus est
Furor fit lesa sepus patientia.
Impbe neptunũ accusat qui iteꝵ naufragiũ facit.
Nimiũ alt̾cando ueritas amittit᷑.
Pars beneficii est quod petit᷑ si cito neges.
Ita amicũ habeas: posse ut fieri hũc mimicũ putes.
Ueterẽ ferendo inuiriã inuitas noua.
Nunꝗ̃ piculu sine piculo iuncit᷑.¬
E quia semel ingressus su scena loquendo. Non pilades hi¬
strio nobis omittendus ẽ: qui clarus in ope suo fuit temporibus
augusti. & hylam discipulu usq ad equalitatis ꝯtentione eru¬
ditione ꝓuexit. populus deinde inter utriꝰq suffragia duusus ẽ.
Et cũ canticũ quoddã saltaret hylas. cuiꝰ clausula erat. top utsap
A sA CEEOΡA sublimẽ ingentẽq hylas uelut metiebatur.
nisset. quẽ rep̾henderat. exp̾ssit cogitante. Nihil magis ra¬
tus magno duci ꝯuenire. ꝗͣ pro omnib cogitare. Saltabat

Expanded text:
Heredis fletus sub persona risus est. Heredis fletus sub persona risus est. Furor fit laesa saepius patientia. Improbe Neptunum accusat, qui iterum naufragium facit. Nimium altercando veritas amittitur. Pars beneficii est, quod petitur si cito neges. Ita amicum habeas, posse ut fieri hunc inimicum putes. Veterem ferendo iniuriam invites novam. Numquam periclum sine periclo vincitd quia semel ingressus sum scaenam loquendo, nec Pylades histrio nobis omittendus est, qui clarus in opere suo fuit temporibus Augusti et Hylam discipulum usque ad aequalitatis contentionem eruditione provexit. Populus deinde inter utriusque suffragia divisus est, et cum canticum quoddam saltaret Hylas cuius clausula erat τὸν μέγαν Ἀγαμέμνονα, sublimem ingentemque Hylas velut metiebatur. nisset quem reprehenderat, expressit cogitantem, nihil magis ratus magno duci convenire quam pro omnibus cogitare. Saltabat
Abbreviated transcription (Latin):
artidens hoc mõ ꝓ nũtiauit fauẽte tibi me uictus es laberi aspro
Statiq publio palmã & laberio anulũ aureũ cũ ꝗngentis sex¬
terriis dedit. Tue publius ad Laberui recedentẽ ait. Qui cũ con¬
tendisti scriptor. huie spectator subleua. s & laberius sequenti
stati ꝯmissione nũmo nouo int̾iecit hos u̾sus
Non possunt pͥmi esse omnes oĩ in tempore.
Sũmu ad gradu cu claritatis ueneris.
Consistes egre nec citius ꝗͣ descendas decidas
Cecidi ego. cadet qui sequit᷑. laus est publica.
Publii autẽ sentẽtie ferunt᷑ lepide. & ad comunẽ usu accom¬
modacissime. ex quib has fere memini singulis u̾sib cutũscnptas.
Beneficiũ dando accepit qui digno dedit.
Feras. non culpes. quod mutari non potest.
Cui plus licet ꝗͣ par est: plus uult ꝗͣ licet.
Comes facũdus. in uia pro uehiculo est.
Frugalitas miseria ẽ rumoris bom

Expanded text:
adridens hoc modo pronuntiavit: favente tibi me victus es, Laberi, a Syro; adridens hoc modo pronuntiavit: favente tibi me victus es, Laberi, a Syro; statimque Publilio palmam et Laberio anulum aureum cum quingentis sestertiis dedit. Tunc Publilius ad Laberium recedentem ait, quicum contendisti scriptor, hunc spectator subleva. Sed et Laberius sequenti statim commissione mimo novo interiecit hos versus: Non possunt primi esse omnes omni in tempore. Summum ad gradum cum claritatis veneris, consistes aegre et citius quam ascendas cades. Cecidi ego, cadet qui sequitur: laus est publica. Publilii autem sententiae feruntur lepidae et ad communem usum accommodatissimae, ex quibus has fere memini singulis versibus circumscriptas: Beneficium dando accepit qui digno dedit. Feras, non culpes, quod mutari non potest. Cui plus licet quam par est, plus vult quam licet. Comes facundus in via pro vehiculo est. Frugalitas miseria est rumoris boni.
Abbreviated transcription (Latin):
tes euis impotentiã ac dieacitatẽ lapidata. Obhec in publui
uertit fauorẽ. Is publiꝰ natione syrus. cu puer ad patronus
domi esset adductus. ꝓmeruit eu nõ minus salib & ĩgenio
q̃ forma. Nat forte cu ille suu suũ utropicu iacentẽ ĩ arca
uidisset quesissetq increpuissetq. quid in sole faceret. Res¬
pondit aquã calefacit. loculari deinde suꝑ cenã exorta que¬
stione quidnã esset molestũ otiu alud alio opinãte. ille po¬
dagrici pedes dixit ob hec & alia manumissus & maiore cura
cruditus. cũ nũmos componẽt. Ingentiq ad sensu in italie
oppidis agere cepisset ꝓductus romã ꝑ Cesaris ludos onĩs
qui tue scripta & oꝑas suas in scenã locau̾ant. ꝓuocauit. Ut sin¬
guli secũ posita inuicẽ materia ꝓ tẽpore ꝯtenderent. Nec
ullo recusante supauit omnes in quis & laberiu. Unde Cesar

Expanded text:
tes impotentiam eius hac dicacitate lapidatam. Ob haec in Publilium tes impotentiam eius hac dicacitate lapidatam. Ob haec in Publilium vertit favorem. Is Publilius natione Syrus cum puer ad patronum domini esset adductus, promeruit eum non minus salibus et ingenio quam forma. Nam forte cum ille servum suum hydropicum iacentem in area vidisset increpuissetque quid in sole faceret, respondit, "aquam calefacit." Ioculari deinde super cena exorta quaestione quodnam esset molestum otium, aliud alio opinante, ille "podagrici pedes" dixit. Ob haec et alia manu missus et maiore cura eruditus, cum mimos componeret ingentique adsensu in Italiae oppidis agere coepisset, productus Romae per Caesaris ludos, omnes qui tunc scripta et operas suas in scaenam locaverant provocavit ut singuli secum posita in vicem materia pro tempore contenderent. Nec ullo recusante superavit omnes, in quis et Laberium. Vnde Caesar
Abbreviated transcription (Latin):
Reu̾tar Mimus. ni miru hoc die
Uno plus uixi mͥ qͣ uiuendu fuit.
Fortuna ĩ moderata in bono eque atq malo
Si tibi erat libitu litteraꝵ laudib
Horis cacumen nr̃e fame frangere
Cur tu iugebam mebris preuiridantib
Sitisfacere populo. & tali cu potera uiro.
Non flexibilem me concuruasti ut carperes:
Nuc me deicis. quo quid ad scenã ad fero:
Decorẽ forme an dignitatẽ corporis:
Animi uirtutem an uocis iocunde sonu:
Ut hedera serpens uires arboreas necat.
Ita me uetustas amplexu annoꝵ necat.
Sepulchris similis nil nisi nomen retineo.
Nip̃a quoq actione. subinde se qua poterat ulciscebat᷑ inducto
habitu syri: qui uelut flagris cesus preripiẽtiq se similis excla¬
mabat. porro quirites libertatẽ ꝑdimus. & paulo post adie¬
cit. Necesse ẽ multes timeat. quẽ multi timent. Suo dicto
uniu̾sitas populi ad solũ Cesarem oculos & ora conũtit notã¬

Expanded text:
revertar mimus. Nimirum hoc die revertar mimus. Nimirum hoc die uno plus vixi mihi quam vivendum fuit. Fortuna immoderata in bono aeque atque in malo, si tibi erat libitum litterarum laudibus florens cacumen nostrae famae frangere, cur cum vigebam membris praeviridantibus, satis facere populo et tali cum poteram viro, non flexilem me concurvasti ut carperes? Nuncine me deicis? Quo? Quid ad scaenam adfero? Decorem formae an dignitatem corporis, animi virtutem an vocis iucundae sonum? Vt hedera serpens vires arboreas necat, ita me vetustas amplexu annorum enecat. Sepulcri similis nihil nisi nomen retineo. In ipsa quoque actione subinde se, qua poterat, ulciscebatur, inducto habitu Syri qui velut flagris caesus praeripientique se similis exclamabat, porro, Quirites, libertatem perdimus, et paulo post adiecit, necesse est multos timeat quem multi timent. Quo dicto universitas populi ad solum Caesarem oculos et ora convertit, notan
Abbreviated transcription (Latin):
scima. Et tam̃ celebritatẽ quã cu ad sunt illi excitare pollicẽt
imitari. laberiu aspe libertatis equitẽ ro. Cesar qngentis milib
mintauit. ut ꝓdiret in scenã. & ip̃e ageret nũmos quos
scriptitabat. S potestas nõ solu si in uitet. sed oe si supplicet
cogit. Unde se & laberuis a Cesare coactu in ꝓlogo testatur.
his uersib.
Necessitas cuiꝰ cursus trãsuersi impetũ
Uoluerũt multi effugere. pauai potuerũt.
Quo me detrusit pene extremis sensib:
Iuẽ nulla ambitio nulla unqͣ largitio
Nullus timor uis nulla. nulla auctoritas
Mouere potint in uiuenta de statu
Ecce in senecta: ut facile labefecit loco
Uiri excellẽtis mẽte clemẽti edita
Sũ missa placide blandiloque̾s oratio
Et eĩ ip̃i di negare cui nil potuerũt
Nominẽ me denegare quis posset pati:
Ergo bis tricenis annis actis sine nota
Eques romanꝰ lare egressus domo domu

Expanded text:
sciviam et tamen celebritatem quam cum adsunt illi excitare pollicentur sciviam et tamen celebritatem quam cum adsunt illi excitare pollicentur imitari. Laberium asperae libertatis equitem Romanum Caesar quingentis milibus invitavit ut prodiret in scaenam et ipse ageret mimos quos scriptitabat. Sed potestas non solum si invitet sed et si supplicet cogit, unde se et Laberius a Caesare coactum in prologo testatur his versibus: Necessitas, cuius cursus transversi impetum voluerunt multi effugere, pauci potuerunt, quo me detrusti paene extremis sensibus? Quem nulla ambitio, nulla umquam largitio, nullus timor, vis nulla, nulla auctoritas movere potuit in iuventa de statu, ecce in senecta ut facile labefecit loco viri excellentis mente clemente edita summissa placide blandiloquens oratio? Et enim ipsi di negare cui nil potuerunt, hominem me denegare quis posset pati? Ego bis tricenis annis actis sine nota eques Romanus e Lare egressus meo domum
Abbreviated transcription (Latin):
na daꝵ. S quẽ habitus ut sup̃ dixi corporis destruebat. Marci loli
nox cirtũ ferebat᷑ Ingeniũ galbe male habitat. In eũ de galba orbiliꝰ¬
ꝓdierat orbiliꝰ in reu testis. quẽ galba ut cõfunderet dissimulata
ꝑfessione eiꝰ int̾rogauit. quid artiu facis: respondit ĩ sole gibbos
soleo fricare. Luciꝰ Ceciliꝰ. eu C. Cesar aliis qui secũ pila lusitabãt
centena sextertia. illiuni qn quagĩta dari iussisset: Quid ego
ĩquit una manu ludo. Cu iratus esse p. Clodius decimo ualei̾o
diceret᷑ q ei nũmu petenti nõ dedisset. quid amplius ĩquit
mͥ facturus es nisi ut dyrrachiu eam &e redea. Ludens ad
Ciceronis exilu : S quia & paulo ante Aureliꝰ Symmachus
& ego nũc laberii fecimꝰ mẽtione. Si aliqua huiꝰ atq publii dcta
referemꝰ imitari uidebimꝰ & adhibendi ꝯuimio numos uitassẽ la¬

Expanded text:
ntia clarum sed quem habitus, ut supra dixi, corporis destruebat M. Lollii ntia clarum sed quem habitus, ut supra dixi, corporis destruebat M. Lollii vox circumferebatur: "ingenium Galbae male habitat." In eundem Galbam OrbiliProdierat Orbilius in reum testis. Quem Galba ut confunderet dissimulata professione eius interrogavit, "quid artium facis?" Respondit: "in sole gibbos soleo fricare." L. Caecilius, cum C. Caesar aliis qui secum pila lusitabant centena sestertia, illi uni quinquaginta dari iussisset, "quid? Ego", inquit, "una manu ludo?" Cum iratus esse P. Clodius D. Laberio diceretur quod ei mimum petenti non dedisset, "quid amplius", inquit, "mihi facturus es, nisi ut Dyrrhachium eam et redeam?," ludens ad Ciceronis exsilium. Sed quia et paulo ante Aurelius Symmachus et ego nunc Laberii fecimus mentionem, si aliqua huius atque Publilii dicta referemus, videbimur et adhibendi convivio mimos vitasse la
Abbreviated transcription (Latin):
crearet. que ta uulgo potestatẽ corporis sui faceret ait. Nunqͣ
eĩ isi naui plena tollo uectorẽ. Simile dictu populie Marci
filie. que miranti cuidã quid esset quappt̾ alie bestie nũꝗͣ ma¬
rem desiderarent. nisi cu p̾gnantes uellent fieri. respondit be¬
stie eim̃ sunt. S ut a feminis ad uiros & alasciuis iocis ad hone¬
stos ren̾tar. Cecilius uiris cõsultus urbanitatis mire libertatisq ha¬
bebat᷑. p̃cipue tam̃ his iocus eiis ĩ notut. Lapidatus a populo Ua¬
uinus cũ gladatoriu munus ederet. obtinuerat ut edile
edicerẽt ne quis in harena: insi poraũ misisse uellet. forte his
dieb Caseluis cõsultus aquodã an mix pinea pomu esset. Res¬
pondit si in Uatiniũ missuruis es. pomũ est. Mercatori deinde
quẽ admodũ cu socio nauẽ diuideret. int̾roganti. respondisser
tradit᷑. Nauc̃ si diuidis. nec tu nec socuis habebitis. In galba eloqñ¬

Expanded text:
areret, quae tam vulgo potestatem corporis sui faceret, ait, "numquam areret, quae tam vulgo potestatem corporis sui faceret, ait, "numquam enim nisi navi plena tollo vectorem." Simile dictum Popilliae Marci filiae, quae miranti cuidam quid esset quapropter aliae bestiae numquam marem desiderarent nisi cum praegnantes vellent fieri, respondit, "bestiae enim sunt." Sed ut a feminis ad viros et a lascivis iocis ad honestos revertar, Cascellius iuris consultus urbanitatis mirae libertatisque habebatur, praecipue tamen is iocus eius innotuit. Lapidatus a populo Vatinius cum gladiatorium munus ederet obtinuerat ut aediles edicerent, nequis in harenam nisi pomum misisse vellet. Forte his diebus Cascellius consultus a quodam an nux pinea pomum esset respondit, "si in Vatinium missurus est, pomum est." Mercatori deinde, quem ad modum cum socio navem divideret interroganti, respondisse traditur, "navem si dividis, nec tu nec socius habebitis." In Galbam eloque
Abbreviated transcription (Latin):
nitis &. quidẽ luxuriose grege circusedebatur. Admonuit pater
scripto uderet quantũ inter duas pͥncipes feminas interessẽt.
eleganter & illa rescripsit. Et hi mecũ senes sient. Fadẽ lulia ma¬
ture hr̃e ceꝑat canos. quos legere secreto solebat. Subuns ĩt̾uentus
patris aliqñ opp̾ssit ornatrices. dissimulauit Augustus dep̾hensis
suꝑ uestẽ eaꝵ canis. Et aliis sermonib tẽpore extracto. induxit
etatis mentionẽ: in t̾rogauitq filia. Utru post aliquot annos
cana esse mallet. an calua. Et cu illa respondisset ego pater ca¬
na esse malo. sic illi mendaciu obiecit. quid ergo iste te calua
ta cito facũt. Itẽ cũ grauẽ amicã audissẽt lulia suadentẽ melius
factura si se composuisset ad exemplar paterne frugalitatis ait.
ille oblunscitur Cesarẽ se esse. ego memin me cesaris filiam. Cũ¬
q conscii flagitioꝵ mirarent᷑ quomõ similes agcippe filios ꝓ¬

Expanded text:
ntutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater ntutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater scripto, videret quantum inter duas principes feminas interesset. Eleganter illa rescripsit: "et hi mecum senes fient." Eadem Iulia mature habere coeperat canos, quos legere secrete solebat. Subitus interventus patris aliquando oppressit ornatrices. Dissimulavit Augustus deprehensis super vestem earum canis, et aliis sermonibus tempore extracto induxit aetatis mentionem interrogavitque filiam utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva; et cum illa respondisset, "ego, pater, cana esse malo," sic illi mendacium obiecit: "quid ergo istae te calvam tam cito faciunt?" Item cum gravem amicum audisset Iulia suadentem melius facturam si se composuisset ad exemplar paternae frugalitatis, ait, "ille obliviscitur Caesarem se esse, ego memini me Caesaris filiam." Cumque conscii flagitiorum mirarentur quo modo similes Agrippae filios p
Abbreviated transcription (Latin):
pudicitia filie erubescebat. Inde blandiebat᷑ sibi Augustus letum ĩ filia
aĩu usq ad speciẽ procacitatis. s reatu liberu. Et talẽ fuisse apud ma¬
iores Clandiam credere audebat. Itaq inter amicos dixit duas ha¬
bere se filias delicatas. quas necesse hr̃et fere rem .p. Et tulia uenera
ta dnm̃ licentiore uestitu & cculos offenderat patris tacentis. Mu¬
tauit cultus sui postera die morẽ. & letu patrem affectata seue¬
ritate complexa est. At ille qui pridie dolorẽ suũ continuierat.
gaudiũ contine̾ non potuit. Et quantũ hic ait in filia Angusti
pbabilior est cultus: Non defuit patrocimo suo lulia his uerbis.
Hodie eim me patrisoculis ornaui. heri uiri. Notũ & illud cõuer¬
tebant in se ppłm in spectaculo gladiatoꝵ Luia &. iulia comita¬
tus dissimilitudĩe quippe cingentib Luuã grauib uris. hec uiuẽ¬

Expanded text:
pudicitia filiae erubescebat. Inde blandiebatur sibi Augustus laetum in filia pudicitia filiae erubescebat. Inde blandiebatur sibi Augustus laetum in filia animum usque ad speciem procacitatis sed reatu liberum, et talem fuisse apud maiores Claudiam credere audebat. Itaque inter amicos dixit duas habere se filias delicatas, quas necesse haberet ferre, rem publicam et Iuliam. Venerat ad eum licentiore vestitu et oculos offenderat patris tacentis. Mutavit cultus sui postera die morem et laetum patrem adfectata severitate complexa est. At ille qui pridie dolorem suum continuerat, gaudium continere non potuit et, "quantum hic", ait, "in filia Augusti probabilior est cultus!" Non defuit patrocinio suo Iulia his verbis: "hodie enim me patris oculis ornavi, heri viri." Notum et illud: adverterant in se populum in spectaculo gladiatorum Livia et Iulia comitatus dissimilitudine, quippe cingentibus Liviam gravibus viris, haec iuve
Abbreviated transcription (Latin):
lecuto oĩu nsu dispẽsatore Cesar uocauit. & sextertia centũ milia
numerari greculo uissit. Uultis aliqua & filie eius uilie dicta re¬
feramꝰ : Sed si garrulus nõ putabor. uolo de morib femiẽ panca
p̾mittere. Ut quisq nostru habeat seria & discenda que ꝓferat.
hortantibq omnib ut cepto insisteret ita de lulia orsũs est. An¬
n agebat trigesimũ & octauũ tẽpus etatis. si mens sana suꝑ¬
esset u̾gentis in seniu. s indulgẽtia ta fortue q̃ patris abu¬
tebatur. Cu alio ꝗn litteraꝵ amor multaq eruditio quod in
illa domo facile erat. p̾terea mitis humanitas. mimineq seuus
ains ingentẽ femine grãm conciliarent. mirantib qui
intia noscebant. Tantã pariter diu̾sitatem nõ seme precepat pat̾
temꝑato tam̃ inter indulgentiã graratatẽq ẜmone moderaretͤ
psusos cultus ꝑspicuosq comitatus. Idemq cũ ad nepotũ turba
similitudĩemq respexerat. qua rep̾sentabat᷑ Agrippa dubitare de

Expanded text:
Secuto omnium risu dispensatorem Caesar vocavit et sestertia centum milia numerare Graeculo iussit. Vultis aliqua et filiae eius Iuliae dicta referamus? Sed si garrulus non putabor, volo de moribus feminae pauca praemittere, ni quisquam vestrum habeat seria et discenda quae proferat.» Hortantibusque omnibus ut coepto insisteret, ita de Iulia orsus est: «annum agebat tricesimum et octavum, tempus aetatis, si mens sana superesset, vergentis in senium, sed indulgentia tam fortunae quam patris abutebatur, cum alioquin litterarum amor multaque eruditio, quod in illa domo facile erat, praeterea mitis humanitas minimeque saevus animus ingentem feminae gratiam conciliarent, mirantibus qui vitia noscebant tantam pariter diversitatem. Non semel praeceperat pater, temperato tamen inter indulgentiam gravitatemque sermone, moderaretur profusos cultus perspicuosque comitatus. Idem cum ad nepotum turbam similitudinemque respexerat qua repraesentabatur Agrippa, dubitare de
Abbreviated transcription (Latin):
inquit excitatus ad laidis fama. cuiꝰ forma tune grecia mi¬
rabat᷑ accessit. ut ce ip̃e famoso amore potiret᷑. qui ubi dimi¬
diuz talentũ unius p̾ciu noctis audiuit. discessit hoc dicto
nos ĩ quit euãgelus impudẽtes grãmatice ꝓnũtias. si tacere talia ins
nideri tuitionẽ pudoris. Unde neq tuu neq disarii aut hori suꝑci¬
liu liberũ erit a suꝑbie nota. i p̾textatu & nos uelitis imitar
Tuc Seruiꝰ postq̃ magis silentiñ erubescendũ indit: ad libertatem se
sumlis relationis animauit. Mareus inquit uotacilius pitolaus cũ
gauus deruiliꝰ uno tantũ die ꝯsul fuisset dixit ante flamines. nunc
ꝯsules diales fiunt. NEc disarius ultra expbrationẽ taciturm tatis ex¬
pectans ait.
Post hũe Hlorus quoq adfero ad uos inquit gixoy
platonis quo ille adulescens luserit: cu tragedis quoq eadem

Expanded text:
inquit, «excitatus ad Laidis famam, cuius formam tunc Graecia miinquit, «excitatus ad Laidis famam, cuius formam tunc Graecia mirabatur, accessit ut et ipse famoso amore potiretur. Qui ubi dimidium talentum unius pretium noctis audivit, discessit hoc dicto:nos», inquit Euangelus, «impudentes, grammatice, pronuntias, si tacere talia vis videri tuitione pudoris, unde neque tuum nec Dysarii aut Hori supercilium liberum erit a superbiae nota, ni Praetextatum et nos velitis imitari.» Tunc Servius, postquam magis silentium erubescendum vidit, ad libertatem se similis relationis animavit. "M'.", inquit, "Otacilius Pitholaus, cum Caninius Rebilus uno tantum die consul fuisset, dixit, "ante flamines, nunc consules diales fiunt."» Nec Dysarius ultra exprobrationem taciturnitatis expectans ait. Post hunc Horus quoque, «adfero ad vos», inquit, «δίστιχον Platonis, quo ille adulescens luserit cum tragoediis quoque eadem
Abbreviated transcription (Latin):
tit. Na plancus ĩ meuia galla mipta male audiebat. S ł cu¬
tus est furius Albimi post mutinẽse fuga querẽtib quid
ageret Antonius. respondisse familiaris eius ferebat᷑ q canis
inegypto bibit & fugit qñ in illis regionib ꝯstat. canes rap¬
tu crocodilloꝵ exterritos currere & bibere. EUstachuis dem
rem aut mucio nescio ĩquit quid ĩcõmodi accessit. aut
nescio ciu aliquid bom. Ide Auienus. Faustus Sylle filius
cũ soror eis eodẽ tẽpore duos hr̃et mechos fuluiũ fulonis filiũ
& pompeiũ cognoĩe maculã miror ĩquit sororẽ mea habere
macula cũ fułlonẽ habeat. Hic Euagelus apud luciũ Malliu
qui optimꝰ pictor rome habebat᷑. Seruilius geminus forte
cenabat. Cuq filios eius defõrmes uidissẽt Non sĩmiliter
inquit malli fingis & pingis. Et Mallius in tenebris eĩ
singo inquit. luce pnigo. Eusebuis deinde Demosthenes

Expanded text:
rtit. Nam Plancus in Maevia Galla nupta male audiebat.» Securtit. Nam Plancus in Maevia Galla nupta male audiebat.» Secutus est Rufius Albinus: «post Mutinensem fugam quaerentibus quid ageret Antonius, respondisse familiaris eius ferebatur: "quod canis in Aegypto: bibit et fugit." Quando in illis regionibus constat canes raptu crocodilorum exterritos currere et bibere.» Eustathius deirem, "aut Mucio", inquit, "nescio quid incommodi accessit aut nescio cui aliquid boni."» Inde Avienus: «Faustus Sullae filius cum soror eius eodem tempore duos moechos haberet, Fulvium fullonis filium et Pompeium cognomine Maculam, "miror", inquit, "sororem meam habere maculam cum fullonem habeat."» Hic Euangelus: «apud Mallium, qui optimus pictor Romae habebatur, Servilius Geminus forte cenabat cumque filios eius deformes vidisset, "non similiter", inquit, "Malli, fingis et pingis," et Mallius, "in tenebris enim fingo," inquit, "luce pingo."» Eusebius deinde, «Demosthenes»,
Abbreviated transcription (Latin):
que ei reliqua erat incendio ꝑdidissẽt. ꝓteruiã fecissẽ dicebat
ꝙ comessẽ nõ potuerit id cõbusisse. Syminachus de inde mat̾
M.bruti seruilia cũ preciosu ere ꝑuũ fundũ abstulissẽt a Ce¬
sare subiciente haste bona ciuiũ non effugit dictũ tale Cicerois.
ꝑquidẽ quo meliꝰ emptũ sciatis comꝑauit seruilia huc fundu
tertia deducta. filia autẽ seruilie erat uima tertia. eademq¬
gaii Cassiĩ uxor lasciuiẽte dictatore ta ĩ matrem ꝗͣ ĩ puella
tuc luxoriã senis adulteri. Ciuitas subinde rumorib iocisq
cãpebat. ut mala nõ tantũ seria forent. POst hunc Cecinna
Albinus plancus in iudicio forte amici. cũ molestũ testẽ destruẽ
uellet int̾rogauit quia sutorẽ sciebat. quo artificio se tueretur.
Ille urbane respondit gallam subigo. Sutoriu hoc habet᷑ ĩstrum̃tu.
quod nõ infacete in adulterii expbrationẽ ambiguitate conu̾¬

Expanded text:
quae ei reliqua erat incendio perdidisset, propter viam fecisse dicebat: quae ei reliqua erat incendio perdidisset, propter viam fecisse dicebat: quod comesse non potuerit, id combussisse.» Symmachus deinde, «mater M. Bruti Servilia cum pretiosum aere parvo fundum abstulisset a Caesare subiciente hastae bona civium, non effugit dictum tale Ciceronis "et quidem quo melius emptum sciatis, comparavit Servilia hunc fundum tertia deducta." Filia autem Serviliae erat Iunia Tertia eademque Cassii uxor, lasciviente dictatore tam in matrem quam in puellam. Tunc luxuriam senis adulteri civitas subinde rumoribus iocisque carpebat, ut mala non tantum seria forent.» Post hunc Caecina Albinus: «Plancus in iudicio forte amici, cum molestum testem destruere vellet, interrogavit, quia sutorem sciebat, quo artificio se tueretur. Ille urbane respondit: "gallam subigo." Sutorium hoc habetur instrumentum, quod non infacete in adulterii exprobrationem ambiguitate conve
Abbreviated transcription (Latin):
comꝑauerat. cõuertebatq ex̾citu insĩgnib argenteis & aureis
forentẽ Inducebat etiã currus cũ falcib & elephantos cu tur¬
rib equitatũq frems & ephipiis momilib ac faleris p̾fulgen¬
tem. Atq ibi rex ꝯtemplatione tanti ac tam ornati excitus¬
glonabũdus hãnibalem aspicit. Et putas ne ĩquit satis essẽ romanis
hec oĩa. Tunc penus cludens ignauiã imbellamq militũ eius pretiose
armatoꝵ plane ĩquit satis esse credo romanis hec & si auarissimi
sunt. nihil prorsus neq ta lepide neq ta acerbe dici potest.
Rex de mĩo ex̾citus sui ac de extimanda equiꝑatione quesiue¬
rat. respondit hãnibal de preda. Flamanꝰ subiecit sacrificui
apud uet̾es fuit qđ uocabat᷑ proterua. In eo mos erat. ut si ꝗd
ex epulis suꝑfuissẽt igne ꝯsumeret᷑ hic Catonis aocus est. Naq
Albidiũ quenda qui bona sua comedisset & nouissime domu

Expanded text:
comparaverat convertebatque exercitum insignibus argenteis et aureis comparaverat convertebatque exercitum insignibus argenteis et aureis florentem, inducebat etiam currus cum falcibus et elephantos cum turribus equitatumque frenis et ephippiis monilibus ac phaleris praefulgentem. Atque ibi rex contemplatione tanti ac tam ornati exgloriabundus Hannibalem aspicit et, "putasne", inquit, "satis esse Romanis haec omnia?" Tunc Poenus eludens ignaviam imbelliamque militum eius pretiose armatorum, "plane", inquit, "satis esse credo Romanis haec, etsi avarissimi sunt." Nihil prorsum neque tam lepide neque tam acerbe dici potest. Rex de numero exercitus sui ac de aestimanda aequiperatione quaesiverat, respondit Hannibal de praeda.» Flavianus subiecit: «sacrificium apud veteres fuit quod vocabatur "propter viam". In eo mos erat ut si quid ex epulis superfuisset, igne consumeretur. Hinc Catonis iocus est. Namque Albidium quendam, qui bona sua comedisset et novissime domum