comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Quae uero ẽ. ista ur̃a expetibilis ac p̃clara potentia
N onne oterrena animalia consideratis quib quip̃si¬
dere uideamini : Nunc si inter mures uideres unũ
aliquẽ ius sibi ac pocestatẽ p̃ceteris uidicantẽ quanto
mouereris cachinno: Quid uͦ sicorpꝰ spectes in becillius
homine reperire queas: Quos sȩpe muscularũ
quoq uł morsus uł in secreta quȩq reptantiũ nerat
introitus. Quo uero quis quam uis aliquod inquẽ piam
nisi insolum corpus. & quod infra corpꝰ est. fortunam
loquor possit exerere : Num quicꝗ libero imꝑabis
animo: Nũ mentẽ firma sibi ratione choerentẽ. de
statu ꝓprię qui&is amouebis: Sum liberũ quendã
uirum suppliciis se trrannus ad aecurũ putar&: ut
aduersum se factę con iurationis conscios ꝓder&. linguã
ale momordit atq abscidic. & in os tyranni seuientis
abiecit. Ita cruciatꝰ quos putabat trrannu materiã

Expanded text:
Quae uero est ista uestra expetibilis ac praeclara potentia? Quae uero est ista uestra expetibilis ac praeclara potentia? Nonne, o terrena animalia, consideratis quibus qui praesidere uideamini? Nunc si inter mures uideres unum aliquem ius sibi ac potestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, inbecillius homine reperire queas quos saepe muscularum quoque uel morsus uel in secreta quaeque reptantium necat introitus? Quo uero quisquam ius aliquod in quempiam nisi in solum corpus et quod infra corpus est, fortunam loquor, possit exserere? Num quidquam libero imperabis animo? Num mentem firma sibi ratione cohaerentem de statu propriae quietis amouebis? Cum liberum quendam uirum suppliciis se tyrannus adacturum Putaret, ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam
Abbreviated transcription (Latin):
Umbras altissima pinus
Nondum maris alta secabat.
Nec mercib undiq lectis
Noua littora uiderat hospes
T unc classica seua tacebant
Odiis neq fusus a cerbis
Cruor horrida tinxerat arua
Quid enĩ furor hosticus ulla
IU ellet prior arma mouere
Cum uulnera sȩua uiderent¬
I N ec p̃mia sanguinis ulla᷑.¬
I u tinam modo nr̃a redirent
Ilninores tempora priscos:
Sed seuior ignib ha& nȩ
IFeruens amor ard& habendi:
Ir euprimus quis fuit ille
Auri qui pondera terti:
eruetuantibus. quod diluuium tantas strages deder int.
Ctrce uti memiisse te arbitror consulare imperium. qđ lib¬
tatis prucipium fuerat. ob suꝑbia consulũ ur̃i ueteres ab¬
olere cupiuerunt. Qui ob eandem suꝑbiã prius regiũ
deciuitate nomen abstulerant. At si quando quod per¬
rarum est ꝓbis deferantur. quid ineis aliud quã pro¬
bitas utentiũ plac&. Ita fit ut ñ uirtutib ex digni¬
tate: sed exuirtute dignitatib honor accedac

Expanded text:
umbras altissima pinus. umbras altissima pinus. Nondum maris alta secabat nec mercibus undique lectis noua litora uiderat hospes. Tunc classica saeua tacebant Odiis neque fusus acerbis Cruor horrida tinxerat arma. Quid enim furor hosticus ulla Vellet prior arma movere, Cum vulnera saeva viderent, Nec praemia sanguinis ulla? Utinam modo nostra redirent In mores tempora priscos! Sed saevior ignibus Aetnae Fervens amor ardet habendi. 143 Heu, primus quis fuit ille, Auri qui pondera tecti eructuantibus, quod diluuium tantas strages dederint? Certe, uti meminisse te arbitror, consulare imperium, quod libertatis principium fuerat, ob superbiam consulum uestri ueteres abolere cupiuerunt, qui ob eandem superbiam prius regium de ciuitate nomen abstulerant. At si quando, quod perrarum est, probis deferantur, quid in eis aliud quam probitas utentium placet? Ita fit ut non uirtutibus ex dignitate sed ex uirtute dignitatibus honor accedat.
Abbreviated transcription (Latin):
id fieri nequitt. Nam siquid ex appositis luceat:
ipsa quidẽ quȩs̃ apposita laudant᷑. Illud uero his
tectum atq uelatum insua nihil hominus foeditate
ꝑ durat. Ego uero nego ullum ẽe bonũ qđ noceat
habenti. Num idmentior: minime inquis. At qui
diuitie possidentib ꝑ sepe nocuerunt. cũpessimus qͥs¬
quis eoq alieni magis auidus quicqͥd usquã aungẽ¬
marumq est. sesolum qui habeat dignissimũ putat.
Tu igitur qͥnunc contum gladiumq sollicitus ꝑ tures¬
scis. siuite huius tallem uacuus uiator intrasses corã
latrone cantares. O preclara opum mortaliũ beati¬
tudo quam cum adeptꝰ fueris securꝰ ẽe̾ desistis.
e lix nimium prior aetas
Contenta fidelib aruis
Nec inerti ꝑdita luxu
Facili quesera solebat
Leiunia soluere glande
Nonbachica munera norant
Liquido c̃ fundere melle.
Nec lucida uellera serũ
Tirio mise̾re ueneno
Somnos dabat herba salubres.
Pontũ quoq. lub̾ricꝰ amnis

Expanded text:
id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mentior? Minime, inquis. Atqui diuitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis auidus quicquid usquam auri gemmarumque est se solum qui habeat dignissimum putat. Tu igitur, qui nunc contum gladiumque sollicitus pertimescis, si uitae huius callem uacuus uiator intrasses coram latrone cantares. O praeclara opum mortalium beatitudo, quam cum adeptus fueris securus esse desistis! Felix nimium prior aetas contenta fidelibus aruis nec inerti perdita luxu, facili quae sera solebat ieiunia soluere glande. Non Bacchica munera norant liquido confundere melle nec lucida uellera Serum Tyrio miscere ueneno. Somnos dabat herba salubres, potum quoque lubricus amnis,
Abbreviated transcription (Latin):
aliter sibi splendere: nisi in animatę supelletilis pos¬
sessione uideatur. & alia quidem suis contenta sun
U os aut̃ mente dõ consimiles abrebus infimis excel¬
lentis naturȩ ornamenta captatis: nec intellegi¬
tis quantam conditori ur̃o faciatis in uiriã. Ille
genus humanum terrenis om̃ib prestare uoluit
uos dignitatẽ ur̃am infra infima quȩq decruditis.
am si om̃e euiq. bonũ eo cuiꝰ ẽ. constat esse p̃ciosius.
cum uilissima rerũ ur̃a bona ẽẽ uidicatis. eisdẽ
uos metipsos ur̃a existimatione summic tias Id
quidẽ haud inmerito cadit. Humanȩ quippe na¬
turȩ ista c̃ditio est ut tum tantum c&eris rebus
cũse cognoscit excellat. Eadem tam̃ infra bestias
redigatur: si se nosse desierit. Nam c&eris ani¬
mantib sese ignorare nature est hominib uitio
uenit. Quã uero late pat& ur̃ hic error qui ornari
posse aliquid ornamentis existimatis alienis. Ad

Expanded text:
aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis posaliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione summittitis. Quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est, hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error, qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At
Abbreviated transcription (Latin):
petendȩ pulchritudinis. quid ẽ. quod uł amissis do¬
leas. uł lȩteris retentis: Qđ sinatura pulchra sunc
quid id cua refert᷑ nam hȩc ꝑse atuis qq̃ opib seque¬
strata placiussent. Neq enĩ id circosunt p̃ciosa. qđ
ĩ tuas uenere diuitias: sed qm̃ p̃ciosa uidebant᷑. tuis ea
diuitiis. annumerare uoluisti. Quid añt tanto fortunę
strepitu ᷤ deratis : fugare credo indigentiã copia q̃ritis.
Acqui hoc uobis in contrariũ cedit. Plurib quippe
amminiculis opus est. ad tuendã praeciosȩ supellectilis
uarietatem. Uerũq. illud ẽ. ꝑ multis eos indigere: qͥ
pͥmulta possideant. Contraq minimum qui habun.¬
dantiam suam naturȩ necessitate non ambitus
suꝑ fluitate metiantur. Ita ne aut̃ nullũ est ꝓpriũ
uobis atq. insitum bonũ : ut inexternis ac se. positis
rebus bona ur̃a quaeratis:. Sic rerum uersa con¬
ditio est. ut diuinum merito rationis animal. non

Expanded text:
petendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis dopetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quodsi natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa quod in tuas uenere diuitias, sed quoniam pretiosa uidebantur tuis ea diuitiis annumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fugare, credo, indigentiam copia quaeritis. Atqui hoc uobis in contrarium cedit; pluribus quippe amminiculis opus est ad tuendam pretiosae supellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitate metiantur. Itane autem nullum est proprium uobis atque insitum bonum ut in externis ac sepositis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non
Abbreviated transcription (Latin):
ubertas: Quid in anibus gaudiis raperis: Quid ext¬
na bona protius amplexaris: Numquã tua facu
ẽẽ fortuna. quȩ ate natura rerũ fecit aliena. Terrarũ
quidem fructus animantium ꝓcul dubio debentur
alimentis. Sed si quod naturȩ satis ẽ. replere indigen¬
tiam uelis: nichil ÷ quod fortunę affluentiã p&as.
aucis enĩ minimisq. natura c̃tenta ẽ. cuiꝰ sacietatem
si suꝑ fluis urgere uelis. aut in iacundũ quod in.¬
fuderis fiet aut noxiũ. Iam uero pulchrũ uaruis
fulgere uestib putas. quarum sigrata intuitu speci¬
es est. aut materiȩ naturã. aut ingeniũ mirabor ara¬
ficis. Anuero te longus ordo famulorũ facit e̾e̾ felicẽ
ipsi dño uehem̃t̃ inimica. Sint uero ꝓbi. quonaminꝰ
intuis opibus aliena probitas numerabitur : Exqͥb
om̃ib nichil horũ quȩ cu intuis cõputas bonis tuũ
eẽ bonũ liquido demonstrat᷑. Quib sinichil inẽ ap¬

Expanded text:
ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid exterubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est; cuius satietatem si superfluis urguere uelis, aut iniucundum quod infuderis fiet aut noxium. – Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas. Quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. – An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem?ipsi domino uehementer inimica; sin uero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum quae tu in tuis computas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest ap
Abbreviated transcription (Latin):
pluribus lic& ⁊ adquẽ lib& sine ceterorũ pauꝑtate non
ueniunt. Angem. marum fulgor oculos trahit: Sed
siquid est in hoc splendore precipui: gẽmarũ est lux illa
nonhominum quas quidẽ mirari homines uehementer
ammiror. Quid est enĩ carens animȩ motu. atq. cõpage.
qđ animatȩ rationabiliq naturȩ pulchrum ẽẽ iure uideat᷑
Quȩ tam& siconditoris opera suiq distinctione postręme
aliquid pul critudinis trahunt: infra uram tam̃ excellen¬
tiam conlocatȩ. ammirationẽ unam nullo mͦ merebant᷑¬
Cautus ponere sedem
A nuos agrorum pulcritudo delectat: ꝯuidni: Est eñ
pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondã sereni
maris facie gaudemꝰ. sic caelum. sydera. lunam. solq
miramur. Numte horũ aliquid attingit : Nũ audes
alicuiꝰ taliũ splendore gloriari : Anuernis floribus
ipse distingueris : Aut tua in aestiuos fructꝰ intumese

Expanded text:
pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt! An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa non hominum, quas quidem mirari homines uehementer admiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulchrum esse iure uideatur? Quae tametsi conditoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra uestram tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantcautus ponere sedem An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus, sic caelum, sidera, lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit, num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distingueris aut tua in aestiuos fructus intumescit
Abbreviated transcription (Latin):
Ridens aecheris iras
ed qm̃ rationũ iam intemearũ fom̃ta descendunt. paulo
ualidiorib utendum puto. Age enĩ si iã caduca &
momentaria fortuna dona non essent. quid ineis est aut
qđ ur̃m umquã fieri queat aut ñ ꝑspectum consideratũq
uilescat: diuitiȩne uł urĩ uł sui natura p̃ciosȩ sunt: quid
earum potius : Aurũne : Anuis congestę pecuniȩ : At qui
haec effundendo magis quã co aceruando melius nitent.
siquidem auaritia semꝑ odiosos: claros largitas facit.
Qđ simanere apud quemꝗ non potest qđ trans fertar in al¬
terum. nunc est p̃ciosa pecunia. cumtraslata in alios lar¬
giendi usu desinit possideri. At eadẽ si apud unũ quanta.
est ubiq gentiũ congenat᷑: ceteros sui in opes fecerit. Et uox
quidẽ tota parit̾ multorũ repl& auditum: urãe uero di¬
uitię nisi cõminutȩ inplures transire non possunt. N deũ
factum ÷ pauperes necesse ÷ faciant quos relinquunt.
igitur angustas in opesq diuitias. quas nec habere totas

Expanded text:
Ridens aetheris iras. Sed quoniam rationum iam in te mearum fomenta descendunt, paulo ualidioribus utendum puto. Age enim si iam caduca et momentaria fortunae dona non essent, quid in eis est quod aut uestrum umquam fieri queat aut non perspectum consideratumque uilescat? Diuitiaene uel uestra uel sui natura pretiosae sunt? Quid earum potius, aurumne an uis congesta pecuniae? Atqui haec effundendo magis quam coaceruando melius nitent, si quidem auaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quod si manere apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uox quidem tota pariter multorum replet auditum j uestrae uero diuitiae nisi comminutae in plures transire non possunt. Quod cum factum est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuitias quas nec habere totas
Abbreviated transcription (Latin):
Q uid igit᷑: Num inbe cillum acsine iurib aestimandũ est qđ
om̃ib reb constat eẽ. p̃stantius: Anc laritudo nihilipen¬
den da est : Sed sequestrari nequit. quin ome quod
excellentissimum sit id &iam uideat᷑ eẽ. clarissimum.
N am ñ eẽ anxiam tristemq beatitudinẽ nec dolorib
molestasq subiectam quid attin& dicere. quando inmi¬
nimis quoq reb id appetitur qđ haberi fruiq delecta:
At qui haec sunt quȩ adipisci homines uolunt. eaq decausa
diuicias dignates regna głam uoluptatesq desiderant.
qđ ꝑ hȩc sibi sufficientiã. reuerentiam. potentiã. celebri¬
tatem. leticiam credunt eẽ. uencuram. Bonũ ẽ. igit᷑
quod tam diuersis studiis homines petunt. In quo quanta
sit naturȩ ius facile monstrat᷑. cum lic& uariȩ dissiden¬
esq. sententiȩ tam̃ indiligendo boni fine consentiunt.
Singula nexu. plac&e arguto¬
Fidib lentis ꝓ mere cantu

Expanded text:
Quid igitur, num imbecillum ac sine uiribus aestimandum est quod Quid igitur, num imbecillum ac sine uiribus aestimandum est quod omnibus rebus constat esse praestantius? An claritudo nihili pendenda est? Sed sequestrari nequit quin omne quod excellentissimum sit id etiam uideatur esse clarissimum. Nam non esse anxiam tristemque beatitudinem nec doloribus molestiisque subiectam quid attinet dicere, quando in minimis quoque rebus id appetitur quod habere fruique delectet? Atqui haec sunt quae adipisci homines uolunt eaque de causa diuitias, dignitates, regna, gloriam uoluptatesque desiderant quod per haec sibi sufficientiam, reuerentiam, potentiam, celebritatem, laetitiam credunt esse uenturam. Bonum est igitur quod tam diuersis studiis homines petunt; in quo quanta sit naturae uis facile monstratur, cum licet uariae dissidentesque sententiae tamen in diligendo boni fine consentiunt. singula nexu, placet argu lentis promere cantu.
Abbreviated transcription (Latin):
ris quisq desiderat. H abes gͥ ante oculos ꝓpositã ferae
formã felicitatis humane. Opes honores potentiã głam
uoluptates. Quȩ quidẽ sola c̃ siderans epicurꝰ c̃sequenter
sibi sũmũ bonũ uoluptatẽ e̾e̾ c̃stituit: qđ c&era om̃ia io.¬
cunditatẽ animo uideant᷑ afferre. Sed ad hominum
studia reuertor. quoꝵ animus & sicaligante memoria
tam̃ bonum suum rep& it. sed uelud ebrius domũ quo
tramite reuertaturignorat. Num enĩ udent᷑ errare hi
qui nichilo indigere nituntur : At qui non ẽ. aliud qđ
aeque ꝑ ficere beatitudinẽ possit : quam copiosus bonoꝵ
om̃ium status. nec alieni egons sed sibi ipse sufficien.
Num uero labunt᷑ hi quiqđ̾ sit obtimũ id &iam reuerentiȩ
cultu dignissimum putent : minime. Neq enĩ uile qdaã
contẽpnendũq est: quod adipisci om̃iũ fere mortalium
laborã intentio. An inbonis non est numeranda potentia

Expanded text:
ris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere ris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae: opes, honores, potentiam, gloriam, uoluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus consequenter sibi summum bonum uoluptatem esse constituit, quod cetera omnia i animo uideantur afferre. Sed ad hominum studia reuertor, quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit, sed uelut ebrius domum quo tramite reuertatur ignorat. Num enim uidentur errare hi qui nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud quod aeque perficere beatitudinem possit quam copiosus bonorum omnium status nec alieni egens sed sibi ipse sufficiens. Num uero labuntur hi qui quod sit optimum id etiam reuerentiae cultu dignissimum putent? Minime; neque enim uile quiddam contemnendumque est quod adipisci omnium fere mortalium laborat intentio. An in bonis non est numeranda potentia?
Abbreviated transcription (Latin):
artibus gloriosũ nom̃ ꝓpagare festinant. Plurimi u̾boni
fructũ gaudio l&iciaq metiunt᷑. hifelicissimũ putant
uolupͥtare iefiuere. Sunc &iam quihorũ finiei causasq
alterutro ꝑmutent. ut qui diuicias obpocentiã uoluptatesq
desi derant. ł qui potentiam seu pecuniȩ causa. seu ꝓferen¬
di nominis p& unt. In his gͥ c&erisq. talib humanorum
ac tuũ uotorũq uersatur intentio: ueluti nobilitas fauor¬
q. popularis quȩ uidentur quandã claridite cõparare. uaor
quũ uͦ t potentiȩ causa. ł delectationis assumitur. lam uero
corporis bona prõptũ ẽ: ut ad suꝑiora referant᷑. Robur enĩ
magnitudoq uidetur p̃stare ualentiam. pulcritudo atq
uelocitas celebritatẽ: salubritas uoluptatem: quib om̃ib
id sũmũ e̾e iudicat bonũ. Sed sumũ bonũ beatitudinẽ
ẽẽ definiuimꝰ. Quare beatũ eẽ. iudicat statũ. quẽ p̃cete¬

Expanded text:
artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni fructum gaudio laetitiaque metiuntur; hi felicissimum putant uoluptate diffluere. Sunt etiam qui horum fines causasque alterutro permutent, ut qui diuitias ob potentiam uoluptatesque desiderant uel qui potentiam seu pecuniae causa seu proferendi nominis petunt. In his igitur ceterisque talibus humanorum actuum uotorumque uersatur intentio ueluti nobilitas fauorque popularis, quae uidentur quandam claritudinem comparare, uxor quum uero uel potentiae causa uel delectationis assumitur. Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur; robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas celebritatem, salubritas uoluptatem. Quibus omnibus is petit id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum quem prae cete
Abbreviated transcription (Latin):
EITum ego: Fac obsecro & quȩ illa uerasit sine cunctatione
de monstra. T Faciam inquit illa: tui causa libenter.
Sed que tibi causa notior ẽ: eam prius designare uerbis atq
in farmare conabor: ut ea ꝑspecta cum incontrariã partẽ
flexeris oculos. uere specim̃ beatitudinis possis agnoscere:
Desinit imbriferos dare sonos:¬
Lucifer ut cenebras pepulerit :
IP ulcra dies roseos agit equos:
ETu quoq falsa tuens bonapͥus :¬
IIncipe colla iugo retrahere:¬
sed ad falsa deuius error abducit. Quorũ quidẽ alusũmũ
bonum ẽe̾ nichilo indigite eredentes. ut diuitiis affluant
elaborant. Alui uͦ bonũ qđ sit dignissimũ ueneratione uidi¬
cantes : adeptis honorib reuenendi ciuib suis e̾ẽ nitunt᷑.
S unt qui sũmũ bonũ in sũma potentia eẽ constituant.
Hui uel regnare ipsi uolunt. uł regnantib adherere conant᷑.
At quib optimũ quiddã claritas uid&̃. hi uł belli uł pacis

Expanded text:
i. – Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa uera sit sine cunctatione i. – Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa uera sit sine cunctatione demonstra. – Faciam, inquit illa, tui causa libenter; sed quae tibi causa notior est, eam prius designare uerbis atque informare conabor, ut ea perspecta cum in contrariam partem flexeris oculos uerae specimen beatitudinis possis agnoscere. desinit imbriferos dare sonoLucifer ut tenebras pepulerit, pulchra dies roseos agit equos. Tu quoque falsa tuens bona prius incipe colla iugo retrahere:sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes, ut diuitiis affluant elaborant, alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituant; hi uel regnare ipsi uolunt uel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas uidetur, hi uel belli uel pacis
Abbreviated transcription (Latin):
AMCaNTUM illa finiuerat: cum me audiendi auidũ
stupentemq arrectis adhuc aurib carminis mulce¬
do defixerat. Itaq paulo post: o inquã summũ lap¬
sorum solam̃ animorum quantũme uł sententiarum
pondere uł canendi & iam iocunditate refouisti.
Adeo ut iam me pꝰ hȩc uiparẽ fortunę iccib: ẽẽ ñ arbi¬
trer. Itaq remedia quȩ paulo ante acriora ẽeͥ dicebas.
non modo ñꝑorresco. s audiendi auidus uehe m̃t̾ efflagito.
Tumilla sensi inquit cũ uerba nr̃a tacitꝰ at tent̾q rapiebas eũq
tuȩ mentis habitum uł ex pectaui. uł ꝗdẽ. uerius ipsa ꝑfeci
alia sunt quippe quȩ restant. ut degustata quidẽ mordeant.
interius recepta dulcȩscasrant. Sed qđ tute audiendi cupi¬
dum dicis. quanto ardore. flagrares siquonamte ducere
aggrediamur agnoscores. Et Quonam inquam. Fr
dueram inquit felicitatẽ. Quam tuus quoq somniat animꝰ.
sed occupato ad imagines uisu ipsam illã non potest intueri.¬

Expanded text:
am cantum illa finiuerat, cum me audiendi auidum stupentemque arrectis adhuc auribus carminis mulcedo defixerat. Itaque paulo post: O, inquam, summum lassorum solamen animorum, quam tu me uel sententiarum pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti, adeo ut iam me posthac imparem fortunae ictibus esse non arbitrer! Itaque remedia quae paulo acriora esse dicebas non modo non perhorresco, sed audiendi auidus uehementer efflagito. – Tum illa: Sensi, inquit, cum uerba nostra tacitus attentusque rapiebas, eumque tuae mentis habitum uel exspectaui uel, quod est uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut degustata quidem mordeant, interius autem recepta dulcescant. Sed quod tu te audiendi cupidum dicis, quanto ardore flagrares si quonam te ducere aggrediamur agnosceres! – Quonam? inquam. – Ad ueram, inquit, felicitatem, quam tuus quoque somniat animus, sed occupato ad imagines uisu ipsam illam non potest intuer
Abbreviated transcription (Latin):
immotu. locis. formis. ac temporib distributa.
Uthaec tẽporał ordinis explicatio indiuinȩ m̃tis
adunata ꝓspectu ꝓ udentia sit : eadẽ uͦ aduna¬
tio digesta. atq. explicata temporib fatũ uoc& ur.
Quae licaꝰ diuersa sint: alterũ tam̃ pend& exaltero
Ordo nãq fatalis ex ꝓuidentię simplicitate ꝓcedit᷑
Sic̃ enĩ artifex faciendȩ rei formã m̃te ꝑcipiens.
mori& operis effectum. & qđ simpli gcit᷑ prę¬
sentarie quȩ ꝓspexerat. ꝑ tẽporales orames
ducit: ita ꝓuidentia quidem singularit᷑ stabilit̃q.
facienda disponit. Eato uͦ hȩc ipsa q̃ disposuit

Expanded text:
in motum locis, formis ac temporibus distributa, in motum locis, formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero; ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod simpliciter praesentarieque prospexerat per temporales ordines ducit, ita deus prouidentia quidem singulariter stabiliterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit
Abbreviated transcription (Latin):
hanc oportae paulisꝑ differas uoluptatẽ. dũ nexas sibi
ordine contexo rationes: Et Ut lib& inquã. Tunc
uelut ab alio orsa principio ita disseruit: Om̃ium
generatio rerũ cunetusq mutabiliũ naturaruna
progressus. & quicqͥd aliquo mouet mͦ. causas.
bidine. Formas. exdiuinȩ mentis stabilitate sortit᷑
h ȩc in suȩ simplicitatis arce cõposita : multiplicẽ
regendis modũ stacuit. Qui modus cũ in ipsa
diuinȩ intellentie puritate c̃spicit᷑. ꝓuidentia
nominat᷑. Cũ uͦ adea quȩ mou& atqͦ. disponit
refertur: fatũ auecerib apellatũ ẽ. Quȩ diuersa
ẽẽ facile liquebit siquis utriusq ium m̃te cons¬
spexerit. Nã ꝓuidencia est: ipsa illa diuina ratio
in sũmo om̃iũ principe constituta quę cuncta
disponit: fatum uͦ in herens rebus mobilibus
dispositio ꝑ quã ꝓuidentia suis quȩq nectit ordinib:
Prouidentia nãq cuncta parit̾ quãuis diu̾saꝗuis
in finita cõplectitur. Fatũ uͦ singula: digerit

Expanded text:
hanc oportet paulisper differas uoluptatem dum nexas sibi ordine contexo rationes. – Vt libet, inquam. – Tunc uelut ab alio orsa principio ita disseruit: Omnium generatio rerum cunctusque mutabilium naturarum progressus et quicquid aliquo mouetur modo causas, ordinem, formas ex diuinae mentis stabilitate sortitur. Haec in suae simplicitatis arce composita multiplicem rebus gerendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa diuinae intellegentiae puritate conspicitur, prouidentia nominatur; cum uero ad ea quae mouet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appellatum est. Quae diuersa esse facile liquebit si quis utriusque uim mente conspexerit; nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta quae cuncta disponit, fatum uero inhaerens rebus mobilibus dispositio per quam prouidentia suis quaeque nectit ordinibus. Prouidentia namque cuncta pariter quamuis diuersa quamuis infinita complectitur, fatum uero singula digerit
Abbreviated transcription (Latin):
non possent. es. Ita est. N Cum igit᷑ utriq bonum
p& ant. sed hi quidem ad ipiscantur. Illi uͦ ininime non
dubium ẽ. bonos qͥdẽ potentes ẽẽ: qͥ uͦ malis inbecilles. es
Quis qͥs inquã dubitat: nec rerũ naturã nec consequentiam
potest c̃ siderare racionum. ARursus inquit siduosint
quib idẽ scđm naturã ꝓpositũ sit. eorũq. unus naturali
officio idipsum agat atq ꝑficiat. Alt̃ uͦ naturale illud
officium minime administrare queat. Aliouͦ mͦ quã nacu¬
rȩ conuenit. non quidẽ impleat ꝓpositum suum. sed imite¬
tur implentem. quẽ nam horum ualentiorẽ eẽ decernis:¬
er Et si c̃iecto inquam quid uelis: planius tam̃ audire
desidero. N Ambulandi inquid motũ scđm naturã

Expanded text:
non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipiscantur illi vero minime; non dubium est bonos quidem potentes esse, qui vero mali sunt, imbecilles. Quisquis, inquam, dubitat, nec rerum 15 naturam, nec consequentiam potest considerare rationum. Rursus inquit: Si duo sint, quibus idem secundum naturam propositum sit, eorumque unus naturali officio idipsum agat atque perficiat; alter vero naturale illud officium minime administrare queat, alio vero modo, quam naturae convenit, non quidem impleat propositum suum, 20 sed imitetur implentem; quemnam horum valentiorem esse decernis? Etsi conjecto, inquam, quid velis, planius tamen audire desidero. Ambulandi, inquit, motum secun
Abbreviated transcription (Latin):
negari pocest. A Quem uero efferisse qđ uoluerit
iudeas. num &iam potuisse dubrtabis: Et Minime.
XT Qđ uͦ quisq potest in eo ualidłs: qđ uero ñ potest
in hoc in becillas e̾ẽ censendus est. es Fateor inquam.
AMeministi ne igitur inquit superiorib rationib ẽẽ
collec tum. intentionem omnẽ uoluntatis humanȩ quȩdi¬
uersis studiis agit᷑. abbeatitudinẽ festinare: et Memi¬
ni inquã illud quoque eẽ. demonstratũ. N Num recor¬
daris beatudinẽ ipsum ẽẽ bonum. eoq mͦ cum beatitu do
p&itur ab om̃ib desiderari bonũ : et Minime inquam
recordor: qm̃ id memoriȩ fixum teneo. N. om̃s igitur
homines boni parit̃ ac mali indisereta intentione adbo¬
nũ ꝑuenire nituntur. et Ita inquã consequens est. Nt
Sed certum ẽ. adeptione boni bonos fieri. Et Certum.¬
N A dipiscunt᷑ igit᷑ boni qđ appetunt. Et Sic uidetur.¬
AC Ml ali uͦ si adipiscerent᷑ quod appetunt bonum mali tẽ

Expanded text:
negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in eo ualidus, quod uero non potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem uoluntatis humanae, quae diuersis studiis agitur, ad beatitudinem festinare? – Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. – Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? – Minime, inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. – Omnes igitur homines boni pariter ac mali indisnum pervenire nituntur? Ita, inquam, consequens est. Sed certum est, adeptione boni, bonos fieri. Certum. Adipiscuntur 10 igitur boni, quod appetunt? Sic videtur. Mali vero si adipiscerentur, quod appetunt bonum, mali esse
Abbreviated transcription (Latin):
nemoreris: A Primũ igit᷑ inquit: bonis sẽꝑ ad ẽẽ po¬
tentiã. malos cunctis uirib eẽ desercos agnoscas licebit.
Q uoꝵ quidem alterũ demonstrat᷑ exaltero. Nã cũ bonũ
malũq contraria sinc sibonũ potens eẽ constiterit. liqu&
imberillicas mali. At si fragilitas clarescat mali. boni
firimitas nota ẽ. Sed uti nr̃&e sententiȩ fides habundan¬
nori fit : Asterutro calle ꝓcedam nunc hinc nẽ bide
poofita comfuamapes. Duosunt qͥb om̃is humanor uin
actuu constat effercus. u oluntas scilicse alepocistas nue
si alterutrũ dosit: nichil ÷ qđ explicari queat. Defici¬
tnat et enĩ uoluntate: ne aggreditur quidẽ quisq qđ
Inuult. At si potostas absit: uoluntas frustra sit:
Quofit utsiquẽ uideas adipisci uelle qđ minime adipis.¬
catur : huic optinendi quod uoluerit defuisse ualentiã
dubitare ñ possis. e Perspicuũ ẽ. inquã nec ullo modo

Expanded text:
ne moreris. – Primum igitur, inquit, bonis semper adesse pone moreris. – Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis uiribus esse desertos agnoscas licebit, quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit liquet imbecillitas mali, at si fragilitas clarescat mali boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alterutro calle procedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans. Duo sunt, quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo
Abbreviated transcription (Latin):
unt et enĩ pene uolueres michi. Quȩcelsa¬
Quȩcelsa conscendant poli
Auassibi cũ uelox mens induit.
Terras ꝑ ossa despitit
Aeris inm̃si superat globum:
Nubesq. postergũ uid&
Quiq. agili motu cal& ⁊heris:
Tranfcondit igis uerticẽ
Donec in astriferas surgat domos:
P. hoeboq coniungat uias:
Aut comitetur it gelidi senis.
Miles corusci syderis
⁊ quocũq. micans nox pingit.
Rerurrat astri circulũ:
Atq. ubi iã ex hausti fuerit satis:
Polũ relinquat extimũ
Dorsaq. uelocis p̃mat & heris:
Compos uerendi luminis
Hic regum sceptum dñs ten&:
Orbisq. habenas tẽperat
Et uoluerẽ currũ stabilis regit.
Rerũ chorus eus arbiter:
Hunc te si reducẽ referat uia.
Quã nunc reqͥris in memor
Hȩc dices memini patria ẽ michi.
Hinc ortꝰ his sistã gradũ:
Qđ si cerrarũ placeat tibi
Noctẽ relictã uisere.
Quos miseri toruos popłi timenc. Cern
to quin possis efficere: Tumodo quẽ excitaueris

Expanded text:
unt etenim pennae uolucres mihi quaunt etenim pennae uolucres mihi quae celsa conscendant poli; quas sibi cum uelox mens induit terras perosa despicit, aeris immensi superat globum nubesque postergum uidet quique agili motu calet aetheris transcendit ignis uerticem, donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias aut comitetur iter gelidi senis miles corusci sideris uel quocumque micans nox pingitur recurrat astri circulum atque ubi iam exhausti fuerit satis polum relinquat extimum dorsaque uelocis premat aetheris compos uerendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet orbisque habenas temperat et uolucrem currum stabilis regit rerum coruscus arbiter. Huc te si reducem referat uia quam nunc requiris immemor, “Haec,” dices, “memini, patria est mihi, hinc ortus, hic sistam gradum.” Quodsi terrarum placeat tibi noctem relictam uisere, quos miseri toruos populi timent cerneto quin possis efficere, tu modo quem excitaueris
Abbreviated transcription (Latin):
inquit infiniti. stuporis om̃ibq. orribilius monstris:
su uti tuestimas intanti uelud patris familias dispositis¬
sima domo uiliauasa colerent᷑: p̃ciosa sordescerent.
Sed non ita est. Nã si ea quę paulo ante conclusa sunt.
in conuulsa seruant᷑: ipso decuiꝰ nc̃ regno loquimur
auctore. cognosces. semꝑ quidẽ potentes eẽ bonos. ma-¬
los uͦ abiectos semꝑ atq in becilles. nec sine pęna ũꝗ
ẽẽ uitia nec sine p̾mio uirtutes. bonis felicia: malis
semꝑ infortunata contingere. Multaq id genus
quȩ sopitis quȩ relis firma te solidãte coroborentte.
Et qm̃ uere formã beatitudinis: medubĩ monstrante ui¬
disti: quo &iam sita sit agnouisti. decursis om̃ib
que p̃mittoere necessariũ puto. uiã tibi quȩte domum
reuehat ostendam. Pennas &iam tuģ m̃ti quib se in
altum tollere possit ad figã: ut ꝑturbatione depulsa sospes
in patriam meo ductu. mea semita. meis &iam uehiculis

Expanded text:
inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris si, uti tu aestimas, in tanti uelut patris familias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est; nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque imbecilles, nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quae praemittere necessarium puto uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti quibus se inaltum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam uehiculis
Abbreviated transcription (Latin):
Quicũq. insuperũ diem
Uictꝰ lumina flexerit
Quicqͥd p̾cipuũ trahit.
Perdit dũ uid& inferos
insiti meroris oblit̾ intentionẽ dicere adhuc aliquid p̃parantis
ab rupi: Et o inquam ueri p̃uia luminis quȩ usq. ad huc
tua fudit oratio: cũ sui speculatione diuina: tum tuis racio¬
nibus inuicta patuerunt. ea que mͥ & si ob iniuriȩ dolorẽ
oblita: non tam̃ antehac prorsus ignorata dixisti. Sedea
ipsa est ł maxima nr̃i causa meroris: qđ cũ rerũ bonus
rector existat: uł eẽ omĩno mala possint. ł in punita p̃t̾ eaN.
Qđ solũ quanta dignũ sit ammiratione ꝓfecto consideras.
Adhuc aliud maius ad iungitur. Nam imperante floren¬
te que nequicia: uircꝰ nonsolũ p̃mus car&. uerum
& iam sceleratorũ pedib subiecta calcat᷑ & in locũ faci¬
norũ supplicia luit. Quae fieri in regno scientis om̃ia:
potentis om̃ia. s bona tantũ mͦ uolentis dĩ: nemo satis
potest nec ammirari nec conqueri. XT.Tum illa ⁊ ẽẽt

Expanded text:
Quicunque in superum diem Victus lumina flexerit, Quidquid praecipuum trahit, saeuis cerua leonibus insiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi et: O, inquam, ueri praeuia luminis, quae usque adhuc tua fudit oratio cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. Sed ea ipsa est uel maxima nostri causa maeroris quod, cum rerum bonus rector exsistat, uel esse omnino mala possint uel impunita praetereant; quod solum quanta dignum sit ammiratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur; nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis caret, uerum etiam sceleratorum pedibus subiecta calcatur et in locum facinorum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potentis omnia, sed bona tantummodo uolentis dei nemo satis potest nec ammirari nec conqueri. – Tum illa: Et esset,
Abbreviated transcription (Latin):
opes querere: qđ p̃ciosissimum diuuitiarum genus ⁊ amico
inuenisti:
uod mundus stabili fide
Quod pugnantia semina
Foedus perp&uũ tenent.
Quod phoebus roseum diem
Curru ꝓuehit aureo
Ut quas duxerlt hesperus.
ł hoebe noctib imper&.
Ut fluctus auidũ mare
Cerco fine coherceat
Neterris liceat uagis
Latos tendere terminos.
Nanc rerũ seriem ligat.
Terras ac pelagus regens
Et caelo imperitans amor
hic si frena remiserit:
Quic quid nc̃ amat in uicem
Bellũ continuo geret:
Et quam nc̃ sociafide.
ł ulchris motib incitant.
Certent sol uere machinã
hic sc̃o populos quoq
Iunctos foedere continet:
hic & coniugi sacrum:
Castis nec tit amoribus:
Hic fidis & iam sua
Dictat iura so dalib
O felix hominũ genus
Siur̃os animos amor
Quo calum regit᷑ regat.

Expanded text:
opes querere: quod pretiosissimum diuitiarum genus est, amicos inuenisti. Quod mundus stabili fide quod pugnantia semina foedus perpetuum tenent, quod Phoebus roseum diem curru prouehit aureo, ut quas duxerit Hesperos Phoebe noctibus imperet, ut fluctus auidum mare certo fine coherceat, ne terris liceat uagis latos tendere terminos, hanc rerum seriem ligat terras ac pelagus regens et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, quicquid nunc amat inuicem bellum continuo geret et quam nunc socia fide pulchris motibus incitant certent soluere machinam. Hic sancto populos quoque iunctos foedere continet, hic et coniugii sacrum castis nectit amoribus, hic fidis etiam sua dictat iura sodalibus. O felix hominum genus, si uestros animos amor quo caelum regitur regat!
Abbreviated transcription (Latin):
Quare splendidum te situam non habes: aliena claritudo non
efficit. Quod siquid est innobilitate bonũ: ad eẽ arbitror solũ
ut imposica nobilib necessitudo uideat᷑: ne amaiorũ uircute dene¬
m̃e hominũ genus int̾ris Similiꝰ surgit ab ortu:
Iile dedit phebo radios
Animos celsa sede petitos.¬

Expanded text:
Quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non Quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit. Quod si quid est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut inposita nobilibus necessitudo uideatur ne a maiorum uirtute degeOmne hominum genus in terris simili surgit ab ortu VIlle dedit Phoebo radios,animos celsa sede petitos
Abbreviated transcription (Latin):
No ucAC .Me.FAN. plures enĩ magnũ saepe nom̃
falsis uulgi opinionib abstuler̃ quoquid turpius excogi¬
tari potest. Nam qui falso p̃dicant᷑ suis ipsi necesse ẽ. laudib
erubescant. Quae si enĩ meritis conquisitȩ sinc. quid tamen
sapientis ad iecerit conscientiȩ quibonũ suũ ñ populari ru¬
more sed conscientia ueritate metitur : qđ si hoc ipsum
propagas se. nom̃ pulcrũ uidet᷑: consequens est ut foedũ
non extendisse iudic&ur. Sed cum uti paulo ante disseru
plures gentes e̾ẽ necesse sit adquas unius fama hominis
nequeat ꝑuenire fit ut que tuestimas eẽ gloriosum pro
maxima parte terrarum uideat᷑ inglorius. Int̾ hȩc uͦ
popularẽ grãm nec cõmemoratione quidẽ dignã puto
quȩ nec udicio ꝓuenit. nec umquã firma ꝑdurat. Iã uero
tudinẽ refert᷑ aliena est. Uidet᷑ namq eẽ nobilitas q̃dã
demeritis ueniens laus parentum. Qđ siclari tudinem
p̃ dicatio facit. ut illi sunt clari necesse ẽ. qui p̃dicantur.

Expanded text:
 μέγαν. Plures enim magnum saepe nomen falsis uulgi opinionibus abstulerunt; quo quid turpius excogitari potest? Nam qui falso praedicantur, suis ipsi necesse est laudibus erubescant. Quae si etiam meritis conquisita sit, quid tamen sapientis adiecerit conscientiae qui bonum suum non populari rumore, sed conscientiae ueritate metitur? Quod si hoc ipsum propagasse nomen pulchrum uidetur, consequens est ut foedum non extendisse iudicetur. Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum, pro maxima parte terrarum uideatur inglorius. Inter haec uero popularem gratiam ne commemoratione quidem dignam puto, quae nec iudicio prouenit nec umquam firma perdurat. Iam uero tudinem refertur, aliena est. Videtur namque esse nobilitas quaedam de meritis ueniens laus parentum. Quod si claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est qui praedicantur.
Abbreviated transcription (Latin):
Tutriplicis mediã naturȩ cuncta mouencẽ
Conectens aninam ꝑ consona m̃bra resolius
Quecũ fecta duos motũ glomerauit in orbes.
Insem& redit̾ame̾at m̃tẽq profundam
Cireuit. & simili c̃ uertit imagine cȩlum
Tucausis animas parib uitasq minores
P rouehis: & leuib sublimes currib aptans
Incelũ t̾rãq seris: quas lege benigna
Ad te c̃uersas reducifacis ignereuti
Dapat̃ augustã m̃ti c̃seende sedẽ:
dafontẽ lustrare boni: daluce reꝑta:
Inte conspicuos animi defigere uisꝰ.
Dissice t̾renȩ nebulas ⁊ ponđa molis:
Atq. tuo splendore mica: tunãq serenũ
Tureqͥes tranqͥlla piis tecernere finis.
Principiũ ueccor dux. semita. t̃minꝰ idẽ¬

Expanded text:
Tu triplicis mediam naturae cuncta mouentem conectens animam per consona membra resoluis; quae cum secta duos motum glomerauit in orbes, in semet reditura meat mentemque profundam circuit et simili conuertit imagine caelum. Tu causis animas paribus uitasque minores prouehis et leuibus sublimes curribus aptans in caelum terramque seris, quas lege benigna ad te conuersas reduci facis igne reuerti. Da, pater, augustam menti conscendere sedem, da fontem lustrare boni, da luce reperta in te conspicuos animi defigere uisus. Dissice terrenae nebulas et pondera molis atque tuo splendore mica; tu namque serenum, tu requies tranquilla piis, te cernere finis, principium, uector, dux, semita, terminus ide
Abbreviated transcription (Latin):
adipisci. antualit̾ existimas : Es Minime inquã. Nam
&iã qd ẽ. c̃ sequens pat&e. Exhis eni quȩ concesserim.
bonos quidem potentes malos uero e̾e̾ necesse ẽ. imbecilles.
N Recte inquit p̾curris. Idq. ut medici sperare
solent. indiciũ ẽ. erecte iam resistentisq naturȩ. Sed
qm̃ ad intelligondũ ꝓmtissimũ ẽẽ conspicio: crebras¬

Expanded text:
Minime, inquam; nam etiam quod est consequens patet. Ex his enim quae concesserim bonos quidem potentes, malos uero esse necesse est imbecilles. – Recte, inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent, indicium est erectae iam resistentisque naturae. Sed quoniam te ad intellegendu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑosunt. figura nouerimꝰ mistica
Sarente in enarrabili atq uno sat
Cibũ beatis offerens uictorib
P aruã pudici pordis intrabit casa¬
m onstrans honorẽ trinicatis hospita
a uimã deinde sũs complexib¬
ꝑ ie maritam ꝓlis exꝑtẽ dĩ
F acie ꝑhenni fertilẽ de seminȩ
T unc sera dotẽ possidens puerꝑa
herede digno patris implebit dom̃u
pẽ graues hominũ sẽꝑ miserate labores
issere rex nr̃ quo milite pellere culpas
mens armatu queat nr̃o de pectoris antro
Exoritꝰ quotiens turbatis sensib intus
Sedicio atq animã morboꝵ rixa fatigat
Quod tunc p̾sidũ ꝓ libertate tuendu
Quȩ ue acies furiis int̾ p̃cordia mixtis
Obsistat meliore manu. nec enĩ bone doctor
Magnarũ uirtutũ in opes neruisq carentes
Up̃icolas uicis populantib ex posuisti
I pse salutiferas obsesso in corpore turmas
Depugnare iubes. ipse excellentib armas
Artib ingeniũ quib ad ludibria cordis

Expanded text:
possint figura noverimus mystica. possint figura noverimus mystica. parente inenarrabili atque uno satus, 1 cibum beatis offerens victoribus parvam pudici cordis intrabit casam, monstrans honorem Trinitatis hospitae. animam deinde Spiritus conplexibus pie maritam, prolis expertem diu, faciet perenni fertilem de semine, tunc sera dotem possidens puerpera herede digno Patris inplebit domum. Christe, graves hominum semper miserate labores,dissere, rex noster, quo milite pellere culpas mens armata queat nostri de pectoris antro, exoritur quotiens turbatis sensibus intus seditio atque animam morborum rixa fatigat, quod tunc praesidium pro libertate tuenda quaeve acies furiis inter praecordia mixtis obsistat meliore manu. nec enim, bone ductor, magnarum virtutum inopes nervisque carentes Christicolas vitiis populantibus exposuisti, ipse salutiferas obsesso in corpore turmas depugnare iubes, ipse excellentibus armas artibus ingenium, quibus ad ludibria cordis
Abbreviated transcription (Latin):
G reges equarũ. uasa. uestẽ bueulas
Loth ꝓpse rupcis expeqͥitꝰ nexib
Attriacolla bacis biber erigit
Abrĩ ꝙiuĩphi dissipator hostici
nequã fidelis sanguinis ꝓsapiam
Uis pessimor possider& pͥnciro
dhuc receniẽ cede de tantuur
Donat sacerdos. ferculis cęlestib
Dei sacerdos. rex & ulẽ p̃potens
Origo cuius fonte inenarrabili
Secretu. nullum ꝓdit auctorẽ sui
m elchisedec qua styrpe qͥs maiorib
I gnotus. uni cognitꝰ tantũ dõ
Mox & triformis angłori trinitas
S enis reuisit hospitis mapalia
Et iã uietũ sarra in aluũ fertilis
m unꝰ iuuencȩ mat̾ exanguis stup&
herede gaudens & cachini peniters
h ec ad figurã p̃nocata ẽ linea
Quã nr̃a recto uitu resculpat pede¬
U igilandũ in armis pectoꝵ fideliũ
O m̃em que nr̃i porcionẽ pectoris
Quȩ captu fȩde seruiat libidini
Domi coactis liberandã uirib
nos ẽe̾ large uernularũ diuites
S iquid trecenti bis nouenis additis

Expanded text:
greges 1 equarum, vasa, vestem, buculas. greges 1 equarum, vasa, vestem, buculas. Loth ipse ruptis expeditus nexibus attrita bacis colla liber erigit. Abram triumphi dissipator hostici ne quam fidelis sanguinis prosapiam vis pessimorum possideret principum. adhuc recentem caede de tanta virum donat sacerdos ferculis caelestibus, Dei sacerdos, rex et idem praepotens, origo cuius fonte inenarrabili secreta nullum prodit auctorem sui, 2 Melchisedech, qua stirpe, quis maioribus ignotus, uni cognitus tantum Deo. mox et triformis angelorum trinitas senis revisit hospitis mapalia, et iam vietam Sarra in alvum fertilis munus iuventae mater exsanguis stupet, herede gaudens, et cachinni paenitens. haec ad figuram praenotata est linea, quam nostra recto vita resculpat pede: vigilandum in armis pectorum fidelium, omnemque nostri portionem corporis, quae capta foedae serviat libidini, domi coactis liberandam viribus; nos esse large vernularum divites, si quid trecenti bis novenis additis