comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
liores ad uirtutem: forciores ad ui¬
cia facti sumius. Seciuidum me
igitur prumis trater pertinet ad si¬
tim. Secindus ad leticiam. tercius
ad uoluptatem. Quartus ad ebrie¬
tatem. Quuntus ad iram. Sextus
ad litignim. Septimus ad furore.
Octanus ad sompnum. Nonus ad
morbum. ¶ Nec illi marco bibu¬
lo college non nilu cesaris sed tuo
cinus assidue tum uiciis lascima¬
q litigas si profutura credid̃is meis
ubis dicito. Si forte sibi irceprehen¬
sibilis uidetur eo ꝙ nondum ad e¬
brietatis extrema ꝑuen̾it sciat plꝰ
esse e sobrietatis ac modestie fasti¬
gio uel modicum descendisse qmͣ
ubi semel labi ceperis in fundum
excidere. Gradatum subeunt uirtus
et nequicia Nemo uel optimus uł
pessimus fit repente. uale
ad auitũ transalpuiũ magnis quẽ¬
dam uirum. morte̾ ignania nõ deffer
qui cegit. testor xpistum co¬
actus ad sccibendum uenio Que si
eodem aĩo lecta fu̾uit. quo sccibũtꝭ
poterunt et michi apud te beniuo¬

Expanded text:
liores ad virtutem, fortiores ad viliores ad virtutem, fortiores ad vitia facti sumus. Secundum me igitur, primus crater pertinet ad sitim, secundus ad letitiam, tertius ad voluptatem, quartus ad ebrietatem, quintus ad iram, sextus ad litigium, septimus ad furorem, octavus ad somnum, nonus ad morbum. 5 Hec illi Marco Bibulo, college non Iulii Cesaris sed tuo, cuius assidue cum vitiis lasciviaque litigas, si profutura credideris, meis verbis dicito. Si forte sibi irreprehensibilis videtur eo quod nondum ad ebrietatis extrema pervenerit, sciat plus esse e sobrietatis ac modestie fastigio vel modicum descendisse, quam, ubi semel labi ceperis, in fundum excidere. Gradatim subeunt virtus et nequitia; nemo vel optimus vel pessimus fit repente. Vale. 10 Ad amicum transalpinum magnum quendam virum, mortem ignavia non differri qui cogit; testor Cristum, coactus ad scribendum venio, que si eodem animo lecta fuerint quo scribuntur, poterunt et michi apud te benivo
Abbreviated transcription (Latin):
rem et pridiam meri reliquias cra¬
stino insultantes. Taceo libidius
regunu. untutis exilium. uulgi fa¬
bulam ac risum. bonorum odium
atq contemptum. Mutacionem re¬
pentinam sileo. et quamilibet doc¬
torum insciciam. ac cuiuslibet eta¬
tis nifanciani ominũ iocis ac frau¬
dibus ominũq ludibro exposita.
Rmuilas quoqz mentis oppresse ac
futilis et graui pondere fatiscentis
iide secreta effluunt sepe cum pro¬
prici. sepe cum alieua puicie Que
ne gaudium et contenciones et
uirgia et precipicium et inouitos
congressus merimũ cum armatis.¬
¶ Hec ut notam inꝙͣ et uulga¬
ta pretereo. Est apulen madaurẽ¬
sis liber qui inscaibitur floridorum.
Ibi quid primus crater agat. Qͥ d
secundus. ac deniceps faceta nar¬
racione disseritur. cuius sentenciã
non muto. s extendo. Nescio enim
cut aut quomodo plus hodie bibit᷑.
qm̃ olim. utinamq hic luxurie mo¬
dus esset: Quocumq te u̾tas fragi¬

Expanded text:
rem et pridiani meri reliquias crarem et pridiani meri reliquias crastino insultantes. 2 Taceo libidinis regnum, virtutis exilium, vulgi fabulam ac risum, bonorum odium atque contemptum; mutationem repentinam sileo et quamlibet doctorum inscitiam ac cuiuslibet etatis infantiam, omnium iocis ac fraudibus omniumque ludibrio expositam. 3 Rimulas quoque mentis oppresse ac futilis et gravi pondere fatiscentis, unde secreta effluunt sepe cum propria, sepe cum aliena pernicie, qne gaudium et contentiones et iurgia et precipitium et incautos congressus inermium cum armatis: hec ut nota, inquam, et vulgata pretereo. 4 Est Apulei Madaurensis liber qui inscribitur Floridorum; ibi quid primus crater agat, quid secundus ac deinceps, faceta narratione disseritur; cuius sententiam non muto, sed extendo. Nescio enim cur aut quomodo plus hodie bibitur quam olim; utinamque hic luxurie modus esset! quocumque te vertas, fragi
Abbreviated transcription (Latin):
rum si eciam aunuo loquentis nõ
arte sed forte erit aliqua predica¬
cio futurorum. hec ultima quidem
augustun sunt. que huie auctoritas
houmnus comẽdat. hinc fides ¶ Ho¬
rum u̾o fallcciis omuib quid pu¬
tas aliud mam fecit. nisi uolgans
msticia et infinita cupiditas ne
dicam rabies sciendi ea tm̃ que uec
sciri possunt et scire uon expedit. Tu
ergo genus hoc honniuu temerariũ
et procar ac tranquille uite coutra¬
num fuge ut quantum possibile ẽ
brcuissimũ hoc tempus sine suꝑua¬
tius et manib curis agas. Sic euĩ
habeto donec supsticionin poudꝰ
abieceris beatam uitam poteris
optare. Nou assequi. Contraria se
uicissim trudut. Nũqui uietus et
felicitas cohabitant. uale. ad mathuu
euecare spuuianti dolio racõem. Qd̾
singulare ac precipuum habet hom¬
is natura. ueq pedes nec luiguã
neq amimũ in potãte habere. tre¬
unilum caput iustadiles manus.¬
stislantes gulos. grauen coipons odo¬

Expanded text:
rum si etiam ex animo loquentis, non rum si etiam ex animo loquentis, non arte sed sorte, exit aliqua predicatio futurorum?». Hec ultima quidem Augustini sunt, que hinc autoritas hominis commendat, hinc fides. 9 Horum vero fallaciis omnibus quid, putas, aliud viam fecit, nisi vulgaris inscitia et infinita cupiditas, ne dicam rabies, sciendi ea tantum que nec sciri possunt et scire non expedit? Tu ergo genus hoc hominum temerarium et procax ac tranquille vite contrarium fuge, ut, quantum possibile est, brevissimum hoc tempus sine supervacuis et inanibus curis agas. Sic enim habeto: donec superstitionum pondus abieceris, beatam vitam poteris optare, non assequi. Contraria se vicissim trudunt: nunquam metus et felicitas cohabitant. Vale. 9 Ad Matheenecare spumanti dolio rationem, quod singulare ac precipuum habet hominis natura; neque pedes, neque linguam, neque animum in potestate habere; tremulum caput, instabiles manus,stillantes oculos, gravem corporis odo
Abbreviated transcription (Latin):
uis mendar una fortuita u̾itate
ueridici fauam querit. anratur hoc
ticero aliis licet uerbis meo libro
quo eriguo in spacio diuinacoẽm
edificat euertitq. augustuius ãt
et sepe ał et in libro diuẽssar que¬
stionum maxime adu̾sus ees lo¬
queus qui iuinic ut ip̃e ait appellan¬
tur mathematici uolentes actus no¬
stros corporibus celestib subdere. et
uos uendere stellis. ipsumq preciũ
quo ueudunt a nobis accipere raci¬
ouem affert. Cum autem multa ua
iuquit eos p̾dixisse dicatur. idõ fit
quia nou tenent hommes memoria
falsitates erroresq illorum. sed nõ
intenti nisi in ea que illorum respõ
cõmemorantur que uou arte illa q̃
uulla est. sed quadam obscura ter
sorte coutingunt. Qd̾ si ꝑicie illor
uolunt tribuere dicant artificiose
diuinare eciam mortuas membra¬
nas scriptas quaslibet de quibus
pletumq pro uoluntate sors exiit.
Q si non aite de coditibus erit se¬
pe u̾sus futura p̾muncians quid im¬

Expanded text:
vis mendax, una fortuita veritate vis mendax, una fortuita veritate veridici famam querit. 8 Miratur hoc Cicero, aliis licet verbis, in eo libro quo exiguo in spatio divinationem edificat evertitque. Augustinus autem et sepe aliter et in libro Diversarum questionum maxime adversus eos loquens «qui nunc» ut ipse ait, «appellantur mathematici, volentes actus nostros corporibus celestibus subdere et nos vendere stellis ipsumque precium quo vendunt, a nobis accipere», rationem affert. «Cum autem multa vera», inquit, «eos predixisse dicatur, ideo fit quia non tenent homines memoria falsitates erroresque illorum, sed non intenti nisi in ea que illorum responscommemorantur que non arte illa, que nulla est, sed quadam obscura rerum sorte contingunt. Quod si peritie illorum volunt tribuere, dicant artificiose divinare etiam mortuas membranas scriptas quaslibet, de quibus plerunque pro voluntate sors exit. Quod si non arte de codicibus exit sepe versus futura prenuntians, quid mi
Abbreviated transcription (Latin):
sibi uobis etiam iutilia promuttẽ¬
tes. Quid u̾o quisq sibi dixisse xpi¬
stum putet. quod amphyctiomi in¬
pit̾ cipud plantum bono aĩo es ad¬
sum ampliytrion suxilio tibi et tu¬
is. N ichil est qd̃ tuness. Anolos aru¬
spices mutte omnes. Que factura et
que facta eloquar multo a deo me¬
lius qmͣi illi. Non quidem quia sun
imperator ut ait ille sed quia suiti
deus. Ille saue multa nobis ad au¬
rem cordis assidue loquitur. Quem
si audire uolucrius facille poten¬
nius borum circulatoꝵ promissa cõ¬
tempuere. Mors certa est. hora mor¬
tis incerta. ut ounneui horam uelud
expectemus hec salutarit̾ uossce sa¬
tis est. Que igitur horum nupudẽ¬
cia. Que ur̃a demencia. ut multa ca¬
ligiie obsiti soliq deo cogniti uen¬
turi temꝑons deniniciacione uos cru¬
cient. ¶Est unum fateor iu hac
tota uauitate mirabile. ꝙ cum iu
reliquis ualde ueridicus quisq uuo
aliquo insigni mendacio subeat
mendatis infaiiam. hic quantu¬

Expanded text:
sibi, nobis etiam inutilia promittensibi, nobis etiam inutilia promittentes. 5 Quid vero? quisque sibi dixisse Cristum putet, quod Amphytrioni Iupiter apud Plautum: Bono animo es; adsum, Amphytrio, auxilio tibi et tuis. Nichil est quod timeas; ariolos, aruspices Mitte omnes; que futura et que facta eloquar Multo adeo melius quam illi, non quidem quia sum Iupiter, ut ait ille, sed quia sum Deus. 6 Ille sane multa nobis ad aurem cordis assidue loquitur, quem si audire voluerimus, facile poterimus horum circulatorum promissa contemnere. Mors certa est; hora mortis incerta, ut omnem horam velut ultimam expectemus; hec salutariter nosse est. Que igitur horum impudentia, que nostra dementia, ut multa caligine obsiti solique Deo cogniti venturi temporis denuntiatione nos crucient? 7 Est unum, fateor, in hac tota vanitate mirabile, quod cum in reliquis valde veridicus quisque uno aliquo insigni mendacio subeat mendacis infamiam, hic quantum
Abbreviated transcription (Latin):
uetustissum poete. ⁊ Iam si que uen¬
tura sunt preuideant equiparentur
Ioui ⁊ lec tu poetam a ꝓpheta putes
hac in re diuersum. Sic enui ait
ysaras. Annunciate que uentura st̃
in futurum. Et sciemus quia du
estis uos. fauorim igitur doctissi
uiri ciceronianum magna ex ꝑte
conscilium quo nos uterq ab hus
omnib p̾stigiis ac fallacuis dehor¬
tatur non admuittendũ modo sed ã¬
pliaudum ceuseo. Aut enmi pro¬
issores hu qui uenturi notitiam pol¬
licentur aduersa falso p̾muiciant
et frustra nos mani tecrore comple¬
uerut. aut uere et aute tempus nu¬
seros feceruit. Rursus aut leta uere.
Et dupler est ncomodum. fatigacio
expectacionis qua nescio an ulla sit
maior. Et deliberatio gandii cum ue¬
u̾it. siue ut ipse uocat p̾floracio. Qd̾
quidem anteꝙͣ ueniat speraudo et
mente preccupando iam dudum u̾e
est spei perdite dolore nuxtoqz simł
pudore desinere. ¶ Audiendi ergo
penitus nou sunt ĩpossibilia quidez

Expanded text:
vetustissimi poete: Nam si que venvetustissimi poete: Nam si que ventura sunt provideant, equiparentur Iovi. Nec tu poetam a propheta putes hac in re diversum; sic enim ait Ysaias: «Annuntiate que ventura sunt in futurum, et sciemus quia dii estis vos». 3 Favorini igitur doctissimi viri ciceronianum magna ex parte consilium, quo nos uterque ab his omnibus prestigiis atque fallaciis dehortatur, non admittendum modo sed ampliandum censeo. Aut enim promissores hi, qui venturi notitiam pollicentur, adversa falso prenuntiant, et frustra nos inani terrore compleverint; aut vere, et ante tempus miseros fecerint. 4 Rursus, aut leta vere, et duplex est incommodum: fatigatio expectationis, qua nescio an ulla sit maior, et delibatio gaudii, cum venerit, sive, ut ipse vocat, prefloratio; quod quidem, antequam veniat, sperando et mente preoccupando, iandudum fereest spei perdite dolore mixtoque simul pudore desinere. Audiendi ergo penitus non sunt impossibilia quidem
Abbreviated transcription (Latin):
modo uel aurum sed corpora sed aĩos
pleno uire possideas. tum houestius
cuui tucius est amcos habere ꝙͣ pa¬
trimoniũ amicor. et ubi uolentibus
possis stultum est uelle uolentibus
modestos regui fines facile tueare.
Iumensum Iuipium difficile querit᷑.
difficilluue custoditur. uale. Ad aĩtuz
de hortacoria ne rensis aruspicũ ant u
imo diuinatorib fides detur.
Biciamus oro si possuius
et tristem p̾teritorum me¬
moriam et auxiam sollicitu¬
diuem futuroꝵ. torquent de nichilo
et genutus uelut aculer uite nr̃e
requiem huic in de perturbant. Quid
auellamnus. Quid afflignnur. Nec
trausacta mutari possunt. Nec ue¬
mencia p̾uideri. Quid matenatitis
opus est: adu̾sus quos nõ modo scõr¬
nulgatum maronis testimorauu
ignoras. uatum mentes quis ignorat.
Scitum est illud accii. nichil inquit
credo auguribus qui auces u̾dis di¬
tant alienas suas ut auro locuple¬
tent doinos. Nec uimus illud pacuu

Expanded text:
modo vel aurum, sed corpora, sed animos modo vel aurum, sed corpora, sed animos pleno iure possideas? Cum honestius, tum tutius est amicos habere quam patrimonium amicorum; et ubi volentibus possis, stultum est velle nolentibus diuturnum». Modestos regni fines facile tueare; immensum imperium difficile queritur, difficillime custoditur. Vale. 8 Ad amicum, dehortatoria ne responsis aruspicum aut ullis omnino divinatoribus fides detur. 1 Abiciamus, oro, si possumus, et tristem preteritorum memoriam et anxiam solicitudinem futurorum; torquent de nichilo, et geminis velut aculeis vite nostre requiem hinc inde perturbant. Quid anhelamus, quid affligimur? nec transacta mutari possunt, nec venientia previderi. Quid mathematicis opus est, adversus quos non modo ervulgato Maronis testimonio “ignaras vatum mentes” quis ignorat? Scitum est illud Accii: Nichil inquit credo auguribus, qui aures verbis ditant Alienas, suas ut auro locupletent domos, nec minus illud Pacuvii
Abbreviated transcription (Latin):
re caruien quo a diis romane felici¬
tatis augnientuz poscebatur uel in¬
une cupiditatis pleuum et ipsis un¬
portunu deis mutari ex illo nou a¬
liud ꝙͣ status qui tunc erat stabilita¬
tem solam iussit exposci. Sobrie qui¬
demi ac prudent̾. si et mortalici con¬
sistere scirent. et ab ommpotenti dõ
petitum esset quod a diis fal ꝑcibꝰ
petebatur. ¶Multa hic dici posse
uideo. sed quid opus est u̾bis. uides
aunuũ iueumi quid cuꝑicun et qͥd
metuam nosti. Audio illum nouas
res mollui. opto felicit̾ si pergit s
malo desmat. tucior enim ma esti
Oppone te oro principiis. Iugere sͥ
illud abstuientissim ⁊ ducis fioia¬
noo nou tau aurinu habete qm̃ nupe¬
rare aurum hñtib uoluisse. Id si de
auro recte dicitur qd̾ abdi potest Quid
de terris atq urbibus. Itemq si de bo¬
stibus recte dicitur quid de amitis di¬
ces quos non coacto sed spontico mo¬
dereris. Imperio quorum non terras

Expanded text:
le carmen, quo a diis romane felicile carmen, quo a diis romane felicitatis augmentum poscebatur, velut nimie cupiditatis plenum et ipsis importunum deis mutari et ex illo non aliud quam status qui tunc erat, stabilitatem solam iussit exposci. Sobrie quidem ac prudenter, si et mortalia consistere scirent et ab omnipotenti Deo petitum esset quod a diis fallacibus petebatur. 6 Multa hic dici posse video, sed quid opus est verbis? vides animum meum; quid cupiam et quid metuam nosti. Audio illum novas res moliri: opto feliciter, si pergit, sed malo desinat; tutior enim via est. Oppone te, oro, principiis; ingere sibi illud abstinentissimi ducis: «Romanos non tam aurum habere, quam imperare aurum habentibus, voluisse». 7 Id si de auro recte dicitur, quod abdi potest, quid de terris atque urbibus? itemque, si de hostibus recte dicitur, quid de amicis dices, quos non coacto sed spontaneo modereris imperio, quorum non terras
Abbreviated transcription (Latin):
disceruit. iste rex uerus est. ꝙͣlibet tr̃¬
nunuz nocent. u̾issum oiniuz tyran¬
ui qui se parres patrie dici uolunt cũ
quibus nullus phalaris nullus aga¬
checles nullus dyouisius. nullus dem¬
q ganis aut nero ouiniũq fedissumꝰ
Eliogabalus. possit de impudititia et
u̾itate contendere. ¶ Sine quoniã
prudentis est non tam quid delectet
quiͣ quid expediat aduertere. Iuq hoc
ipso non principia rex sed exitus cõ¬
fide dubitar uusqmͣ sis. tibi inꝙͣ
auuce tui forte aũs meus notus ẽ
hoc rusticum forte sed fidele consiluĩ
dedisse uelun ut suadeas sibi fines
suos satis patere siie opes sine glori¬
aui spectet. Cupiditati nichil est sa¬
tis. Illa eni non fallat promssis
urgentibus. aurea mediocritas est in
omni fortuna. humana quidem feli¬
citas nullo sibi fine ꝓposito progredi¬
eudi auida et in infiuitum tendeus
Ideoq semp uuchi placuit africaui
modestiai mmoris. qui censor lustra¬

Expanded text:
discernit, iste rex verus est, quamlibet tyradiscernit, iste rex verus est, quamlibet tyrannum vocent verissimi omnium tyranni, qui se patres patrie dici volunt, cum quibus nullus Phalaris, nullus Agathocles, nullus Dyonisius, nullus denique Gaius aut Nero omniumque fedissimus Eliogabalus possit de impudicitia et feritate contendere. 4 Sane, quoniam prudentis est non tam quid delectet quam quid expediat advertere, inque hoc ipso non principia rerum sed exitus confide dubitari nusquam sinis, tibi, inquam, amice, cui animus meus notus est, hoc rusticum forte sed fidele consilium dedisse velim, ut suadeas sibi fines suos satis patere, sive opes sive gloriam spectet. Cupiditati nichil est satis; illa eum non fallat promissis ingentibus; aurea mediocritas est in omni fortuna; humana quidem felicitas, nullo sibi fine proposito, progrediendi avida et in infinitum tendens,Ideoque semper michi placuit Africani modestia iunioris, qui censor lustra
Abbreviated transcription (Latin):
uis non sim nescius quanto
plus sub multoꝵ qmͣ sub u¬
mus impio romana res creuetit mł¬
tis tũ et magus uiris uisum scio fe¬
litissimũ rei publice statum esse. Si
sed maior est questio qmͣi ut tam bre¬
ui sit explicanda litterula. Certe ut
hac aĩorum tam ĩplacata discordĩa
nulla prorsus apud nos duditacio re¬
liuquitut monarchiam esse optinã
telegendis reparandisq uirid italis.
quas lougus bellorum ciuilum spar¬
lit furoi. hec ut ego nom fateor q re¬
giam maiuii nrĩs morbis necessa¬
riam. Sic te illud credere non dubito
uullum me tegem malle qm̃ huuc
ur̃u cuius sub dcoe unumus adeo
suauit ac tranquille ut nec pyra
buinanitatem nec fortunam alexã¬
dr uec zalenti iusticiaui. Nec ut ro¬
maiuis porus eremplis utar ponuili
ardorem. Nec nune religionem. nec
tullii muliciam nec anti maguificeu¬
ciam. nec tarquimi habitum uec ser¬
iii prouidenciam requitamus. Et ꝓ
fecto si regem a tr̾rano sola iusticia

Expanded text:
is non sim nescius quanto plus sub multorum quam sub unius imperio romana res creverit, multis tamen et magnis viris visum scio felicissimum reipublice statum esse sub Sed maior est questio quam ut tam brevi sit explicanda literula. Certe ut hac animorum tam implacata discordia, nulla prorsus apud nos dubitatio relinquitur, monarchiam esse optimam relegendis reparandisque viribus italis, quas longus bellorum civilium sparsit furor. 2 Hec ut ego novi, fateorque regiam manum nostris morbis necessariam, sic te illud credere non dubito nullum me regem malle quam hunc nostrum, cuius sub ditione vivimus adeo suaviter ac tranquille, ut nec Pyrri humanitatem, nec fortunam Alexandri, nec Zaleuci iustitiam, nec, ut romanis potius exemplis utar, Romuli ardorem, nec Nume religionem, nec Tulli militiam, nec Anci magnificentiam, nec Tarquinii habitum, nec Servii providentiam requiramus. 3 Et profecto si regem a tyranno sola iustitia
Abbreviated transcription (Latin):
cuiteres. Mud ius dicam. ub̾rmũ phr̃e¬
locũ copiosissimã qr mat̾iam nõ igno¬
to ubi contra tela fortune in quib nõ
ultima est pauptas armantꝰ aĩ. Que
licet in nrĩs fiuib nõ hĩtet. quia tũ ut
elegant᷑ ait flactus. Curte nescio quid
semp abest rei. Et hic quoq multa nõ
tr̃ nob̾ sed in cõe salubria dici possiuit
Que sciens sileo. ne publicum seqͣt mo¬
rem pro rebus u̾ba p̾stancium. faci¬
lis amitĩa est pro petito aneilio ꝯsiliũ
dare. ¶ Certe ego in lus casibus qui
domi tu mee crebri sunt. essentq ia¬
rissimi insi me rei familiaris nicutio¬
simi cum gen̾osior effecisset cũ młta
remediorũ gn̾a uł ipẽ nchi conficis̃
uł a doctoribus afecta reꝑiam. tũ ud
in pͥmis efficacissinũ expior. ꝙ licet
onus fortũa suas hẽat molestias sicos
u̾issrnũ qd̾ u̾itatis inquisitorid ilũ¬

Expanded text:
curreres. 5 Quid vis dicam? uberrimum phcurreres. 5 Quid vis dicam? uberrimum phlocum copiosissimamque materiam non ignoro, ubi contra tela fortune, in quibus non ultima est paupertas, armantur animi. Que licet in nostris finibus non habitet, quia tamen, ut eleganter ait Flaccus, Curte nescio quid semper abest rei, et hic quoque multa non tantum nobis sed in comune salubria dici possunt, que sciens sileo, ne publicum sequar morem pro rebus verba prestantium. Facilis amicitia est pro petito auxilio consilium dare. 6 Certe ego in his casibus, qui domi mee crebri sunt, essentque rarissimi nisi me rei familiaris incuriosum cura generosior effecisset, cum multa remediorum genera vel ipse michi conficiam vel a doctioribus confecta reperiam; tum illud in primis efficacissimum experior, quod licet omnis fortuna suas habeat molestias sitque verissimum, quod veritatis inquisitori
Abbreviated transcription (Latin):
dum circũspicio quibus illa mauci¬
pus et quoꝵ soleat hospicio delectari.
¶Hĩs ita se hñtibus ignctes si qd̃
iudigẽcia tua pecinuaria ope non te¬
leuo. at ne nichil putes te scribendo ꝓ¬
fetisse. Scito copiam pignoꝵ optĩor
paratam tibi apud me. quam ut ad te
pfercet nũctuis tuus ulło sibi psuad̾i
quiuit ingenio. Iube illum ad me. sed
erorabilem reu̾ti Alioqumn uens ad
te ueniret. Et si uulmis nr̃m nilli in¬
si medito reuellatum uelum. ¶Pre¬
terea huis illud addiderim ludricre po¬
cius ꝙͣ iccunde brĩs utrĩq ꝯsultũ. michi
eiũ ꝯdicoĩs mee solamen additũ non
ꝙ in angustus te comite delecter. s ꝙ
ui ue iudignari non sit fas. Qd̾ cõe
metũ hẽcit tantus uir. tͥ u̾o laboiẽ ex¬
cuscicoĩs ademptũ. nisi enim tu p̾occu¬
passes iam calamus erat ĩ manibus
ac ne quid nostraꝵ rex feneratons a¬
uarum limen atting̾et int̾pellate de¬
creueram ut tu neressitatib meis ac¬

Expanded text:
dum circumspicio quibus illa mancidum circumspicio quibus illa mancipiis et quorum soleat hospitio delectari. 3 His ita se habentibus, ignosces si, quod indigentiam tuam pecuniaria ope non relevo. At ne nichil putes te scribendo profecisse, scito copiam pignorum optimorum paratam tibi apud me; quam ut ad te perferret, nuntius tuus nullo sibi persuaderi quivit ingenio. Iube illum ad me, sed exorabilem, reverti; alioquin meus ad te veniet, etsi vulnus nostrum nulli nisi medico revelatum velim. 4 Preterea his illud addiderim, ludicre potius quam iocunde literis utrinque consultum: michi enim conditionis mee solamen additum, non quod in angustiis te comite delecter, sed quod in me indignari non sit fas, quod comune mecum habeat tantus vir; tibi vero laborem excusationis ademptum. Nisi enim tu preoccupasses, iam calamus erat in manibus ac nequid nostrarum rerum feneratoris avarum limen attingeret, interpellare decreveram ut tu necessitatibus meis ac
Abbreviated transcription (Latin):
poupertatis nomeu borrendu et infa¬
me. qd licet amplexus sis depon̾e spõ¬
te non potes. Illud saltem consulo. ui¬
tibi suadeo. hanc tibi unam uiam cor¬
poree salutis oñdo. alt̾ tibi adsum u̾po¬
cicis amarum forte sed salubre faria¬
cum offertur. Si ius samus esse. uiue
ut paup. latens aurum in artula aĩo
tantũ uocet. uictus delicatior et aĩo
no uocet et corpori. Prouide si pellere
uis podragam pelle delicias. Si ma¬
lum om̃e ius pellere pelle diuicias.
et uaile. ad fontem sorgie .x. lił. Iulias
Excusacio suꝑ nõ mutuata pecuma pe
placet metallis ẜuire nunũ ad ma¬
ibra dispoĩtum. Illa igitur quoma
pesse proubeo subesse uon pantur.
gnatur. Mnius loquor. Suꝑbio est ꝙͣ¬
tem. Retusar impium. Anuciciam nõ
adinittit. frangit uectes. soluit uodos.
Speturt artule mee seram. dum clau¬
ulle ilam indeor uescis quib tunuilis
ĩusa dilabitur. Id sane iuichi ac sepe
molestũ sic gł̾iosum semꝑ existimo

Expanded text:
paupertatis nomen horrendum et infapaupertatis nomen horrendum et infame, quod licet amplexus sis, deponere sponte non potes. 11 Illud saltem consulo, via paupertas. Hanc tibi suadeo, hanc tibi unam viam corporee salutis ostendo. Alter tibi adsum Ypocras; amarum forte sed salubre farmacum offertur. Si vis sanus esse, vive ut pauper. Latens aurum in arcula animo tantum nocet, victus delicatior et animo nocet et corpori. Proinde, si pellere vis podagram, pelle delitias; si malum omne vis pellere, pelle divitias. Et Vale. 12 Ad fontem Sorgie, X Kal. Iulias. 14 Excusatio super non mutuata pecunia petplacet, metallis servire animum ad maiora dispositum; illa igitur, quoniam preesse prohibeo, subesse non patitur, gnatur. 2 Minus loquor: superbior est qutem; recusat imperium, amicitiam non admittit; frangit vectes, solvit nodos, spernit arcule mee seram; dum clausisse illam videor, nescio quibus rimulis invisa dilabitur. Id sane michi, ut sepe molestum, sic gloriosum semper existimo,
Abbreviated transcription (Latin):
borreo. Malo iam hospitem hẽas
araueam principus resistendũ est
Nulla melius ope resistitur ꝙͣ ugi¬
lus labore Ieumnio: uidi ego puer ni¬
uenem podagritũ. Eũdem senẽ po¬
dagra liberum reuidi. Quesim ccmi.
Nullã michi aliam reddidit ꝙ̃ ꝙ se
uino penitus abdicasset. Reffert ci¬
cero et post ticeronem ali quosta¬
duutes podr aga nuitiles cum pmnipes
fucti essent sanitati redditos. Nõ siudeo
uibere ut sis paup. exͣuis iubete nõ sit
necesse si saꝑis ¶ Int̾ cetera profes¬
sus es ut audio spontaneam paupta¬
tem. An ucutior. Certe uitta religiosũ
lien et presertim intra cellulam mẽ¬
dicintis nillus diuicus locus est. O¬
pulencia eni et mẽdicitas non ha¬
bitant simul. Si paupertas excluduᷤ
cum xp̃o hes oꝑtime meuiusti. Si
oblitus es telege pactorum ꝙ rographũ
Inuemes quid tu illi ꝓmiseris. Qand
et date. Sed quia piget u̾ba ꝓfundere
et in cassum loqui. uideo enun ipsim

Expanded text:
horreo. Malo iam hospitem habeas horreo. Malo iam hospitem habeas araneam. Principiis resistendum est; nulla melius ope resistitur quam vigiliis labore ieiunio. Vidi ego puer iuvenem podagricum, eundem senem podagra liberum revidi; quesivi causam, nullam michi aliam reddidit, quam quod se vino penitus abdicasset. 9 Refert Cicero, et post Ciceronem alii, quosdaivites podagra inutiles, cum pauperes facti essent, sanitati redditos. Non audeo iubere ut sis pauper; quamvis iubere non sit necesse, si sapis. Inter cetera professus es, ut audio, spontaneam paupertatem. An mentior? certe intra religiosum limen et presertim intra cellulam mendicantis, nullus divitiis locus est; opulentia enim et mendicitas non habitant simul; si paupertas excluditucum Cristo habes, optime meministi; si oblitus es, relege pactorum cyrographum, invenies quid tu illi promiseris, quid et dare, sed quia piget verba profundere et incassum loqui; video enim ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
os irritos uidebam. angebar infelre.
preceps eiciebat. Querebam late¬
bras. Nulle erant. Solidus uiueo
nuirus ex marmore nulla michi
nusere diu̾soria relĩquebat. fugi igi¬
tur a facie persequentis. ubi ius qui¬
etum exilium domestitis sine fine
laboribus prelatum ¶ Nec cuni
illa dixisset rendit altera Heu ꝙͣ
multa sunt bona que uel uesciendo
uł negligendo ꝑdinitur. Ignorãtia
cecitas mentis est. Nlegligencia tor¬
por est aĩ. aperire oculos oportet et
que salutaria sese offerunt nõ dif¬
ferre. Ecce nunc ex hus que dui
queq audio cum pessime sit uob
exit optime si piucanius hospicia.
tiuis michi. tibi meus bospes aptis¬
sunus fu̾it Placuit consiliũ. mitãt
domos. Et ex illo obtinunt ut poda¬
gta int̾ delicias. Et in palaciis dur¬
tum arauea insqualore et pauper
tugurus hĩtaret. ¶Donir tuar
auite podagraui subintrasse audio
locum ẽẽ ĩ domo tã sobria uereorq
est. nõ malum mag̾ ꝙͣ mali cãm

Expanded text:
os irritos videbam. Agebar infelix, os irritos videbam. Agebar infelix, preceps eiciebar; querebam latebras, nulle erant: solidus niveo murus ex marmore nulla michi misere diversoria relinquebat. Fugi igitur a facie persequentis, ubivis quietum exilium domesticis sine fine laboribus prelatura». 6 Hec cum illa dixisset, respondit altera: «Heu quam multa sunt bona que vel nesciendo vel negligendo perduntur! ignorantia cecitas mentis est, negligentia torpor est animi; aperire oculos oportet, et que salutaria se se offerunt non differre. Ecce nunc, ex his que dixi queque audio, cum pessime sit nobis, erit optime si permutemus hospitia. Tuus michi, tibi meus hospes aptissimus fuerit». 7 Placuit consilium, mutant domos; et ex illo obtinuit ut podagra inter delitias et in palatiis divitum, aranea in squalore et pauperum tuguriis habitaret. 8 Domum tuam, amice, podagram subintrasse audio; locum esse in domo tam sobria, vereorque est, non malum magis quam mali causam
Abbreviated transcription (Latin):
rabat. aut spem sepeui noualibus
pretendebat. In mortale malum. et
domũ morib aduersam posa dif¬
fugio. ¶Hiis auditis aranea.
heu inquit. ꝙͣ diuersa condicio me¬
a est. holpitem hui effennuatũ et
mollem apud quem nõ sũmum
mõ. s solu bonũ uoluptas erat.
liaro pedem domo efferebat. Cenã
ad auroram. Prandium trahebat
ad uesperam. Reliquu sompnus
hẽbat purpureis arcessitus stratis.
quieti datum. Conquisite iitus
epule. Peregriue speties odoruni.
bachus alieigena. uasa aurea. Gẽ¬
mata pocula. Serico uestitus pies
ostro tellus instrata. Hec int̾ sollici¬
ta semꝑ fanuliariũ turba discurtẽs
locis ouũb aderat. Nulla domus ꝑs
neglecta. Nullus augulus macces¬
sus. dui ueacrit̾ solum scopis dũ
de laqueatis trabib pulus excu¬
titur. uix usꝙͣ artificii mei telas
suiebar ordiri. Et quo nichil est
tristius. si cepissem. pͥmo reꝵ appa¬
ratu spem caducam et labores me¬

Expanded text:
rabat aut sepem novalibus rabat aut sepem novalibus pretendebat. Immortale malum et domum meis moribus adversam perosa diffugio». 4 His auditis, aranea: «Heu» inquit, «quam diversa conditio mea est! Hospitem habui effeminatum et mollem, apud quem non summum modo sed solum bonum voluptas erat. Raro pedem domo efferebat; cenam ad auroram, prandium trahebat ad vesperam; reliquum somnus habebat purpureis arcessitus stratis: quieti datum. Conquisite intus epule, peregrine species odorum, Bachus alienigena, vasa aurea, gemmata pocula, serico vestitus paries, ostro tellus instrata; hec inter solicita semper familiarium turba discurrens locis omnibus aderat. 5 Nulla domus pars neglecta, nullus angulus inaccessus; dum verritur solum scopis, dum de laqueatis trabibus pulvis excutitur, vix usquam artificii mei telas sinebar ordiri, et, quo nichil est tristius, si cepissem, primo rerum apparatu spem caducam et labores me
Abbreviated transcription (Latin):
bus tanti principis affinitatez ac be¬
unuoleutiam meriusti. Et ꝓ carita¬
te huic impeussa seicło grates agã.
uale ad fontẽ sorgie .kl̃. Ianu arii.
ad frem iolimmem de columpua poda¬
gtami familiareui ẽẽ diuicib¬
ilem tibi fabellam. sed ex
re ut flaccus ait garcio. Ara¬
Quea it̾ agens forte obuiai
uissĩo. Illic infelicẽ diem uox haud¬
quaꝙͣ felicior sequebatur. Tristi qui¬
deui ille me cena mucidi ac lapido¬
si panis ueterib fragnientis alleo¬
q et p̾duris oleribus sole̾batur a ce¬
to turbidam supnifũdeus aquaur.
Saturnaliũ dies erat quociens ca¬
seus sardus accesserat. Sic erceptã
agresti deuiũ et ipũis agelli duri¬
ciem sr̃ante grabatulo ꝯponebat.
ad auroran uide consurgeus rursꝰ
ĩ campũ et ad uiniu̾sum cogebat o¬
pus. Sic unum diem dies alt̾ ui¬
gebat. Nulla uiterim quies. Nulla
spes quietis. festo eumm die aut du
lauabat oues aut riuoniam p̃pa¬

Expanded text:
bus tanti principis affinitatem ac bebus tanti principis affinitatem ac benivolentiam meruisti, et pro caritate huic impensa seniculo grates agam. Vale. 11 Ad fontem Sorgie, Kal. Ianuariis. 13 Ad fratrem Iohannem de Columna, podagram familiarem eilem” tibi “fabellam”, sed “ex re”, ut Flaccus ait, “garrio”. Aranea iter agens forte obviam vissimo. 2 Illic infelicem diem nox haudquaquam felicior sequebatur; tristi quidem ille me cena, mucidi ac lapidosi panis veteribus fragmentis alleoque et preduris oleribus, solabatur, aceto turbidam superinfundens aquam. Saturnalium dies erat quotiens caseus sardus accesserat. 3 Sic exceptam, agresti demum et ipsius agelli duritiem superante grabatulo componebat. Ad auroram inde consurgens, rursus in campum et ad invisum cogebat opus; sic unum diem dies alter urgebat, nulla interim quies, nulla spes quietis. Festo enim die aut domini lavabat oves aut rivo viam prepa
Abbreviated transcription (Latin):
sime quantum int̾ huis tẽporis
augustias licuit unum de postula¬
tis tius qd̃ fuit ut tibi pro informa¬
cione uite aliquid scriberem. hẽs
hoc inꝙͣ pro unnis autelucane uigi¬
lie spacio. breue quidem. sed in se ut
arbitror absolutum. Si illud addi¬
dero compendiosam semitam ad uͥ¬
tutem insam esse phys ut tales ef¬
fici studeamus quales cupinius ap¬
parere. Et illud quo uichil reor effica¬
cius. quoniam ut eistem placet. to¬
ta doctorum hominũ uita non infi
comentactio mortis est. Hactenus h.
que nou ut te doceam sed ut amoue¬
am ac memoriam excitem dicta
suit. ¶ Reliquũ erat ut te memor
aĩo recomissum hrẽm. Inuat eium
u̾bis eciam tuis uti. Id u̾o iam du¬
dumi factum esse confidito. Ex quo
te pͥmum uidi ymagniem tuam
ee adamante putissimo mus pre¬
cordus iundebilit̾ indelebilit̾ affici
quam iuisia reuellet dies. Nullus
laus ercuciet. Ex treuunn est ut et
uirtuti et fortune tue gratuler qui¬

Expanded text:
sime, quantum inter huius temporis sime, quantum inter huius temporis angustias licuit, unum de postulatis tuis, quod fuit ut tibi pro informatione vite aliquid scriberem; habes hoc, inquam, pro unius antelucane vigilie spatio, breve quidem sed in se, ut arbitror, absolutum, si illud addidero: compendiosam semitam ad virtutem visam esse philosophis, ut tales effici studeamus quales cupimus apparere; et illud, quo nichil reor efficacius: quoniam, ut eisdem placet, “tota” doctorum hominum “vita” nonnisi “commentatio mortis est”. Hactenus hec, que non ut te doceam, sed ut admoneam ac memoriam excitem, dicta sint. 10 Reliquum erat ut te memori animo recommissum haberem; iuvat enim verbis etiam tuis uti. Id vero iandudum factum esse confidito; ex quo te primum vidi, imaginem tuam ex adamante purissimo imis precordiis indelebiliter affixi, quam nulla revellet dies, nullus locus excutiet. Extremum est ut et virtuti et fortune tue gratuler, qui
Abbreviated transcription (Latin):
tius. qm̃ contilia cetus q homunũ
nire seciati. Que ciuitates appellan¬
tur ¶ Sane cum exoptatum tͥ
aunce tempus aduesut ut te ip̃m
humo tollere non tũi ut maro. uł
eninus. s ut ambrosius uł arsemiꝰ
poslis alis aduolatũ uiilidis. facies¬
taudeui re ipsa quod amo iamprai¬
dem facis eodeui aduitore qui m̾¬
spirator fuit. Et facies ut spero se¬
curius etate integra maturoq con¬
silio qmͣ si id in consulto repentino¬
q impetu inuenilit̾ accentasses.
Sicut enim ꝑ terraui latruculis
uacuam atq purgatam ꝑ planurã
ac solidum calem sub tranquilla ce¬
li temperie tutum matori iter est
sic sedatis passionibus firmateq ꝓ
ad salutem. Quãnis nulla etas re
riis modo purgatiq iam aĩ s poli¬
titis quoq untutibus beatum fiea.
ut enim aliquid more urorum lo¬
quar. actuosa marte solicitudo nõ
sꝑinitur. ꝙͣuis sublimior contempla¬
cio sit uiarie. ¶Habes ergo caris¬

Expanded text:
tius quam concilia cetusque hominum tius quam concilia cetusque hominum iure sociati, que civitates appellantur». 7 Sane cum exoptatum tibi, amice, tempus advenerit, ut te ipsum humo tollere, non tantum ut Maro vel Ennius sed ut Ambrosius vel Arsenius, possis alis ad volatum validis; faciestandem re ipsa quod animo iampridem facis, eodem adiutore qui inspirator fuit, et facies, ut spero, securius etate integra maturoque consilio, quam si id inconsulto repentinoque impetu iuveniliter attentasses. 8 Sicut enim per terram latrunculis vacuam atque purgatam, per planum ac solidum callem sub tranquilla celi temperie tutum viatori iter est, sic sedatis passionibus firmatoque pad salutem; quamvis nulla etas repriis” modo “purgatique” iam “animi”, sed “politicis” quoque “virtutibus” beatum fieri. Ut enim aliquid more nostrorum loquar, actuosa Marthe solicitudo non spernitur, quamvis sublimior contemplatio sit Marie. 9 Habes ergo, caris
Abbreviated transcription (Latin):
licissime compleuerũt. Nouit figniẽ¬
tum nr̃m figulus ille sidereus. Scit
quid nobis expediat. et aĩe nr̃e. se¬
pe menatrabilibus modis quibus
se tramitibus adiri uelit ĩsumat.
¶Tu igitiro ne desperes quasi de¬
mum et ut pithagorici uocant lemnu
iter ingressus sis aut quasi tuoruz
cura ciim quam geris diuine quã
petis gracie sit aduersa. Perge. age.
Ne titubes. ⁊ le subsistas. ⁊Ieu saluti
tue desis. Aderit ille qui tempus tu¬
um quod quale disposueras nũdu
uenit p̾uidit infallabilit̾ ad ef̾uo.
Aec est quo te interim umutilit̾ na¬
tum putes si patriaui tuaui hiis pre¬
sertim temporibus tui egentem q̃
ut plato uult ortus tui plato ꝑte
sibi iure suo ueudicet ope ꝯsilioq
adumas. Notum est apud cicerone
in celo diffiuitum locum ubi beati
euo sempit̾uo fruantur. Et qd̾ sea¬
cur. Nichil einm est inquit princi¬
pi illi deo qui onnem huuc mũdũ
regit qd̾ quidem fiat in tertis accep¬

Expanded text:
licissime compleverunt! Novit figmenlicissime compleverunt! Novit figmentum nostrum figulus ille sidereus, scit quid nobis expediat et anime nostre; sepe inenarrabilibus modis, quibus se tramitibus adiri velit, insinuat. 5 Tu igitur ne desperes, quasi devium et, ut Pithagorici vocant, levum iter ingressus sis, aut quasi tuorum cura civium quam geris, divine quam petis gratie sit adversa; perge, age, ne titubes, ne subsistas, neu saluti tue desis: aderit Ille qui tempus tuum — quod, quale disposueras, nondum venit — previdit infallibiliter ab eterno. 6 Nec est quo te interim inutiliter natum putes, si patriam tuam, his presertim temporibus tui egentem, que, ut Plato vult, “ortus tui partem” sibi iure suo “vendicat”, ope consilioque adiuvas. Notum est apud Ciceronemin celo diffinitum locum, ubi beati evo sempiterno fruantur»; et quod sequitur: «Nichil enim esto» inquit, «principi illi deo qui omnem hunc mundum regit, quod quidem fiat in terris accep
Abbreviated transcription (Latin):
go ut ita dixerim salencii postimumo
redemte. Et nunc illius floride iuido¬
lis tue fructus uberrunos gratissimos¬
q ꝑcipio. Semꝑ equidem speram ut
tantus de tali adolescente uir fieres.
Sed id fateor tam cito fieri posse uõ
credidi. p̃uenit spem uenui p̾cor eoq
gracior untus tua. Ceterum et arden¬
tissimi ꝓpositi tui memiui qd̾ michi
non paucis olmi u̾bis in ipso aunci¬
aie nr̃e primioidio fidentissine reue¬
lasti. Idq nunc uel mutatum uł qd̾
magis auguror dilatum esse non
doles. coodo michi illud exhibeas qd̾
optimo principio pollicitus es ut ĩ
onim fortuua deum ames. Illi inhe¬
reas Illum colas. Atq ad illum to¬
tius aunmi intencione suspires. Iõ
impossidilem tibi legem statuo. Qua
te ire ibeo tua est uia. Qͣ multi ui¬
ri cdatissum magna cum glia per
rei publice tempestates ad heremi¬
tici portus scilencium ꝓuenerunt. et
multi eciam procul inde iactis aucho¬
ris naingacionem uite p̾sentis fe¬

Expanded text:
go, ut ita dixerim, silentii postliminio go, ut ita dixerim, silentii postliminio redeuntem; et nunc illius floride indolis tue fructus uberrimos gratissimosque percipio. Semper equidem speravi ut tantus de tali adolescente vir fieres. 3 Sed id, fateor, tam cito fieri posse non credidi; prevenit spem meam precox, eoque gratior, virtus tua. Ceterum et ardentissimi propositi tui memini, quod michi non paucis olim verbis, in ipso amicinostre primordio, fidentissime revelasti, idque nunc vel mutatum vel, quod magis auguror, dilatum esse non doleo; modo michi illud exhibeas quod optimo principio pollicitus es, ut in omni fortuna Deum ames, illi inhereas, illum colas atque ad illum totius animi intentione suspires. 4 Non impossibilem tibi legem statuo; qua te ire iubeo, trita est via. Quam multi viri clarissimi magna cum gloria per rei publice tempestates ad heremitici portus silentium pervenerunt; quam multi etiam, procul inde iactis anchoris, navigationem vite presentis fe
Abbreviated transcription (Latin):
rumi qui michi ipse non placeo. for¬
tuncitaui saue dicunus urorem. Nõ
que formosa est. sed que uiro suo iu¬
detur. fortunatũ serium. Non cuius
est nobilior opera. sed in quem amor
donun ꝓpensior. Sic ego quisquis u̾e
sim si tibi aliquid uideor opimone
tua me felicem dixeam. Et si uchil
habro quo placere merear. tamen si
placeo satis est. Agereni gracias tͥ
insi humanitatez tuam uerbis meis
equari posse diffiderem. In hiis quidẽ
que loquentis igenũ ercedunt. ta
posse et ex eo strepitu. ad alcioris uite
ilencunm aspirare
fuit optue uir aperte setis
ni luteris oũdisti. Neq ein
loqui taliter quisꝙͣ potest nisi qui ta¬
liter est affectus. Sentio aculeos stili.
Magnus tibi amor u̾ba dictauit. oc¬
turroq auide et pulsanti anuticie iuee
fores letus aꝑio: Quid loquar. apio
que tidi suainssime postulauti. Iam
ante quadriẽmum patuerũt. agno¬
sco martum meum. amplector q cũ
gaudio in hiis licteris tins ad me lõ¬

Expanded text:
rum, qui michi ipse non placeo? Forrum, qui michi ipse non placeo? Fortunatam sane dicimus uxorem, non que formosa est, sed que viro suo videtur; fortunatum servum, non cuius est opera nobilior, sed in quem amor domini propensior; sic ego, quisquis vere sim, si tibi aliquid videor, opinione tua me felicem dixerim, et si nichil habeo quo placere merear, tamen si placeo satis est. 8 Agerem gratias tibi, nisi humanitatem tuam verbis meis equari posse diffiderem; in his quidem que loquentis ingenium excedunt, tacposse et ex eo strepitu ad altioris vite silentium aspirare. fuit, optime vir, aperte satis in literis ostendisti; neque enim loqui taliter quisquam potest, nisi qui taliter est affectus. Sentio aculeos stili — magnus tibi amor verba dictavit — occurroque avide et pulsanti, amicitie mee fores letus aperio. Quid loquor ‘aperio’ que tibi, suavissime postulanti, iam ante quadriennium patuerunt? 2 Agnosco Marcum meum amplectorque cum gaudio, in his literis tuis, ad me lon
Abbreviated transcription (Latin):
tas ꝙ curiosus in reliquis id unum
qd̾ singularit̾ preq omnib uosse de¬
sideras tacuisset. Ac ne quis te fortui¬
to locutum putet. bis idem per lrãs
questus es. ¶ Micto alia his fortasse
mntibilia qui uescirent. ꝙͣ familiatit᷑
olin cunctoꝵ dñs augustus cesar uit¬
gilium ciuem tirum rusticane origi¬
nis sed ununue rusticam uiru in¬
gemi dilexit et horacium lib̾timmi
piẽ. s ingenuũ stilo. quiq principis
illius ad eosdem humles amicos
uelut ex equo missas et sepe dulcib
blandicus refertas epłas non legis¬
sent. Quor recordacio quautuu
iirticulo adiit mutum adicit leti¬
cie. dum talibus exemplis me misceri
sencio tanteq laudis michi aditum
aperiri quomam ut alter ex hiis cesa¬
reis amicis ait principib placuisse
uitis non ultuna laus est ¶ Enz¬
ueto nouum hic mraculum eu̾igit
ut eniui multa illis. sic unchi fateor
uichil est quo placere debeam. Quo¬
modo enii sperem me aliis placitu¬

Expanded text:
tas quod, curiosus in reliquis, id unum tas quod, curiosus in reliquis, id unum quod singulariter preque omnibus nosse desideras, tacuisset, ac nequis te fortuito locutum putet, bis idem per literas questus es. 5 Mitto alia, his fortasse mirabilia qui nescirent quam familiariter olim cuntorum dominus Augustus Cesar Virgilium, civem tuum, rusticane originis sed minime rusticani virum ingenii, dilexit, et Horatium, libertinum patre sed ingenuum stilo; quique principis illius ad eosdem humiles amicos velut ex equo missas et sepe dulcibus blanditiis refertas epystolas non legissent. 6 Quorum recordatio, quantum miraculo adimit, tantum adicit letitie; dum talibus exemplis me misceri sentio, tanteque laudis michi aditum aperiri; quoniam, ut alter ex his cesareis amicis ait, Principibus placuisse viris non ultima laus est. 7 Enimvero novum hic miraculum emergit: ut enim multa illis, sic michi, fateor, nichil est quo placere debeam. Quomodo enim sperem me aliis placitu
Abbreviated transcription (Latin):
tinat. ⁊lon flanns aer. Nou t̾ra fluc¬
tibus hereret. Non ripas aluii. Nou
equor litora. Non senutas suas astra
cognoscerent. insi ommpotẽs et ut
eum uecant sacer orbis amor uiũsa
conuecteret. Qui celun igitur ac ter¬
ras equo uire moderatur. Is inter hu¬
nulitatem meam et tuam altitudi¬
uem nou disceruit. habet hoc ille pre¬
cipum. Equare nouit mequalia.
amantemq fidelit̾ ure pacitur nou
amari. ¶ Sensit olim claritas tua
nullis quidem meorum actuum ar¬
gumentis s solo ut dici solet mẽtis
augurio. Habent enim et suos ocłos
aĩ quibus sese mutuo superatis cor¬
poreis uclaminib intuentur. Sensisti
inqm̃ uir clarissune que nam erga
tuum nomen deuocio mea sit. Ut a
bus nuper eplĩs tus quas michi io¬
quibus. mirum dictu. cum pro tot
illum tantisq rebus huc museris nõ
de romane curie statu quo nichil hac
stremo nichil om̃io insi de me meisq
rebus interrogas. Atq illimi iucrepi¬

Expanded text:
tinat? non flammis aer, non terra fluctinat? non flammis aer, non terra fluctibus hereret; non ripas fluvii, non equor litora, non semitas suas astra cognoscerent, nisi omnipotens et, ut eum vocant, sacer orbis amor universa connecteret. 2 Qui celum igitur ac terras equo iure moderatur, is inter humilitatem meam et tuam altitudinem non discernit. Habet hoc ille precipuum: equare novit inequalia amantemque fideliter vix patitur non amari. 3 Sensit olim claritas tua, nullis quidem meorum actuum argumentis, sed solo, ut dici solet, mentis augurio — habent enim et suos oculos animi, quibus se se mutuo, superatis corporeis velaminibus, intuentur — sensisti, inquam, vir clarissime, quenam erga tuum nomen devotio mea sit. Ut ambus nuper epystquibus, mirum dictu, cum pro tot illum tantisque rebus huc miseris, non de Romane curie statu — quo nichil hac stremo nichil omnino nisi de me meisque rebus interrogas; atque illum increpi
Abbreviated transcription (Latin):
led quia tumieris cessasse uideberis.
teq cõuinus ruma cũ uinu̾sitate pit̾
iuoluet. crede michi pars utraq spec¬
tatorem te certaninus nocabit ꝑatũ
ad fortune mitũ atq ad uictoris ar¬
bitrium circũnolui. Ita nusꝙͣ fauor
iudiq piculum. aeninisse profu̾it
aiecu ducis albanorum qui quadrigis
in diusum actis ab dostilio romanor
rege diserptus est ꝙ int̾ armatas a¬
cies se medium p̾buisset. Expergisc̃e̾
oro uelcciter et dum ad huc tempus
est neglectum hiactenus ad officiu
redi. Mundo enim tremente dormure
nescio quid morti similius ꝙͣ sopon
sus amoris et mira potencia
est. qui tam ualide tamq te¬
uacit inuisibili quidem s hand quã¬
ꝙͣ nisensibili neru ininima uectit ĩ¬
mensis. et quorum mullai patitas pan
regit imperio. Quid in nic hoc uiris
hẽat in aĩs honinuz sensu et racione
uigentibus qui cectis federib surda
et aduersa inuicem elementa cõglu¬

Expanded text:
sed quia timueris, cessasse videberis; sed quia timueris, cessasse videberis; teque comunis ruina cum universitate pariter involvet. 21 Crede michi, pars utraque spectatorem te certaminis vocabit, paratum ad fortune nutum atque ad victoris arbitrium circumvolvi. Ita nusquam favor, undique periculum. Meminisse profuerit Metii ducis Albanorum, qui quadrigis in diversum actis ab Hostilio Romanorum rege discerptus est, quod inter armatas acies se medium prebuisset. Expergiscere, oro, velociter, et dum adhuc tempus est, neglectum hactenus ad officium redi. Mundo enim tremente dormire, nescio quid morti similius quam sopo 1 Magna prorsus amoris et mira potentia est, qui tam valide tamque tenaciter, invisibili quidem sed haudquaquam insensibili nexu, minima nectit immensis, et quorum nulla paritas, pari regit imperio. Quidni autem hoc iuris habeat in animis hominum, sensu et ratione vigentibus, qui certis federibus surda et adversa invicem elementa conglu