comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uorum ancillaꝵq ꝑtulit ut ad id alũ
quod cupiebat ꝑuenit. ut aiax q̃ aĩo
tradit᷑ mlies oꝑt̾e oppete mortem qͣm
illa ꝑpeti maluisẜ. que contemplantes
expende oportebit ꝙ quisq heat suu
ea qr mod̾ari ñ xelle exꝑiri ꝗͣ se alieã
doceant. Id enim maxime quemq deci
plus ꝙͣ nos uideant̾ hre prudentie.
Illi enim nõ optimas si sͥ accomodatis¬
snnas fabulas eligunt qui uce freti
esopus aiace. Ergo ystrio h uidebit.
in stend quod non uidebit sapiens uir
in uita. ad quas gͥres aptissimi erimꝰ
ingenii non erunt. orĩs adhibẽ¬
da erit tuta. meditato. disigentia
ut ea si non decore aũ qͣm minime
in decore face possimuo nec camẽ
entendum. ut bonad que nob̾ data
nõ sunt seqͣmur qͣm ut uicia fugia¬
mus. ac duab hus ꝑsonis quag
supͣdixi. tercia adiungit᷑ qͣm cas as
aut tempꝰ imponit. Quarta etian
quã nob̾met ip̃is iuditõ nr̃o acco¬
modamꝰ. ⁊ lam regna. Imꝑia. nob̾sitaᷤ

Expanded text:
it, ut ad id aliquando, quod cupiebat, veniret. At Aiax, quo animo traditur, milies oppetere mortem quam illa perpeti maluisset. Quae contemplantes expendere oportebit, quid quisque habeat sui, eaque moderari nee velle experiri, quam se aliena deceant; id enim maxime quemque deceplus quam nos videantur habere prudentiae. Illi enim non optimas, sed sibi accommodatissimas fabulas eligunt; qui voce freti , non saepe Aesopus Aiacem. Ergo histrio hoc videbit in scaena, non videbit sapiens vir in vita? Ad quas igitur res aptissimi erimusingenii non erunt, omnis adhibenda erit cura, meditatio, diligentia, ut ea si non decore, at quam minime indecore facere possimus; nec tam est enitendum, ut bona, quae nobis data non sint, sequamur, quam ut vitia fugiamus. Ac duabus iis personis, quas supra dixi, tertia adiungitur, quam casus aliqui aut tempus imponit; quarta etiam, quam nobismet ipsi iudicio nostro accommodamus. Nam regna, imperia, nobilitas,
Abbreviated transcription (Latin):
humnles que magna in ppło multitudo e
presidiim sͥ ꝑatum udent . Qmołtem me¬
sius apud bonos q̃ apid ftiatos Enfici¬
uni cossocari puto danda orrramo ẽ eꝑa ũ
omm gr̃a satifficẽ possirri te si res in cõ¬
tentione uenit nn mirum tennstocłeus
actor ẽ adhibendus. Qui cum consulet
utrum bono uiro pauꝑi aut ninus ꝓlato
diuiti fili am collocar. Ego u̾o inquid
malo uirum qui pciũi egeat. qͣ m pciña
que uiro. s corrupti mores depͣuatiq
sunt admiritõne diuitiaꝵ quaꝵ mag̾¬
tudo quid ad unum quemq nr̃m ꝑtim¬
Illum fortisse adiuuat qui ht̃ nͣ̃ id quidẽ
semꝑ or fuc iuuare ⁊ centior sine sit. h¬
nestior uõ quo modo qd̾ si etiam bonꝰ crit
uir ne impediant diuicie quonimꝰ
iii etur modo ne adiuuent. Sit ꝙ õe
sic. Extremum autem pceptium
bnficiis opaq dinda ne quid cont̃ equi¬

Expanded text:
humiles, quae magna in populo multitudo est, praesidium sibi paratum vident. Quam ob rem melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocari puto. Danda omnino opera est, ut omni generi satis facere possimus; sed si res in contentionem veniet, nimirum Themistocles est auctor adhibendus; qui cum consuleretur, utrum bono viro pauperi an minus probato diviti filiam collocaret: Ego vero, inquit, malo virum, qui pecunia egeat, quam pecuniam, quae viro. Sed corrupti mores depravatique sunt admiratione divitiarum; quarum magnitudo quid ad unum quemque nostrtasse adiuvat, qui habet. Ne id quidem semper; sed fac iuvare; utentior sane sit, honestior vero quo modo? Quodsi etiam bonus erit vir, ne impediant divitiae, quo minus iuvetur, modo ne adiuvent, sitque omne sit! Extremum autem praeceptum in beneficiis op
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ duce. Cum auter pulcͥtudĩs duo gnã
sint quoꝵ in astõ uenustas. in alt̾o digͥ¬
tas uenustare musiebre dic̾e̾ debemus
dignitate uiłẽ ergo ⁊ a forma remoue¬
atur om̃is uiro non dignus ornatus
⁊ huc simile uicium in gestu motuq
caueatur. ⁊lam ⁊ pasestͥti motꝰ sunt se¬
pe odiosiores ⁊ ystonum nõnulli gest
meptꝰ nõ uacant. ⁊ in utroq gn̾e que
sunt recta ⁊ simpsicia laudant᷑. forme

Expanded text:
tem pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem. Ergo et a forma removeatur omnis viro non dignus ornatus, et huic simile vitium in gestu motuque caveatur. Nam et palaestrici motus sunt saepe odiosiores, et histrionum non nulli gestus ineptiis non vacant, et in utroque genere quae sunt recta et simplicia, laudantur. For
Abbreviated transcription (Latin):
ne᷑ sue uõ uit̃ se gñs consiliũ uiuẽdi
om̃t contulit Is constantimi teneat. Id
enim maxĩe deq nͥ forte intellexit se er¬
rasse ni diligendo gn̾e uite. Quod si acci¬
derit. põt aũt accide facienda moꝵ insti¬
tutoꝵ q inutat̃o ẽ Eam mutat̃onẽ si tẽ¬
ꝑa adiuuab̃t facihus cõmodiusq facie̾
Si minꝰ sensim erit. pedetemptimq faci¬
enda. ut amicicias que uinꝰ delectent ⁊
nimꝰ probent᷑ mag̃ dec̾e̾ censent sapiẽtes.
id bono consilio fecisse uideam̃. s q̃ni pau
mũ illud exp̾tari ceptunsit ne uicia sic̃
unitanda. deinde si na nõ feret x qued̾
unitari possint ut suꝑiores filus afftũ
qui hũc paulo natu adoptauit ꝑp infir¬
mitate aliciddinis nõ taniẽ pocuit pr̃is

Expanded text:
e suae non vitiosae genus consilium vivendi omne contulerit, is constantiam teneat id enim maxime decet, nisi forte se intellexerit errasse in deligendo genere vitae. Quod si acciderit potest autem accidere, facienda morum institutorumque mutatio est. Eam mutationem si tempora adiuvabunt, facilius sin minus, sensim erit pedetentimque facienda. Ut amicitias, quae minus delectent, et minus probentur, magis decere censent sapientes, id bono consilio fecisse videamur. 6. Sed quonmum illud exceptum sit, ne vitia sint imitanda, deinde, si natura non ferret, ut quaedam imitari possint, ut superioris Africani filius, qui hunc Paullo natum adoptavit, propter infirmitatem valetudinis, non tam patris
Abbreviated transcription (Latin):
ne ħuda int̾ iusticiam ⁊ uecondiam.
iusticie ꝑtes sunt nõ uiolare hõmes.
uecunde non offende̾ ini quo maxnne
ius ꝑspicitur decor hus gͥ eeponit
quał sit do quod dec̾e dicimꝰ incellc̃m
puto Offmñ aut̃ quod ab eo ducit᷑. hnͣc
pͥmum ħt uiam que deducit ad con¬
uẽientiam conẜuatõnemq n̾e. qͣm si se¬
quemi᷑ ducẽ numꝙͣ aberrabiniꝰ. seque

Expanded text:
nda inter iustitiam et verecundiam. Iustitiae partes sunt non violare homines, verecundiae non offendere; in quo maxime vis perspicitur decori. His igitur expositis, quale sit id, quod decere dicimus, intellectum puto. Officium autem, quod ab eo ducitur, hanc primum habet viam, quae deducit ad convenientiam conservationemque naturae; quam si sequemur ducem, nu
Abbreviated transcription (Latin):
tur rei pu cã seuicas sine qͣ adiminstri
ciuitas nõ põt. Onnis aute ⁊ aĩadu¬
sio ⁊ castigato contumesia uacare debet
neq ad eius qui pũet aliquẽ aut u̾bis
castigat.s ad rei pi. utisitatẽ referri
Cauend̾ ẽ etiam ne maior pena q cħpa
sit. ⁊ nͨ husdem de caĩs alii plectantur
ałi nͨ appłent᷑ quidem proh.ł eida aut̃
maxime ẽ ira in pumendo ⁊ lunq eĩ¬
mitꝰ qui acced ad penam medioc̾tatẽ
illam tenebit que ẽ int̾ ninim ⁊ parũ
que plac ꝑ ypateticis ⁊ recte plac. mͦ
ne laudarent iracundiam ⁊ drẽnt a ua¬

Expanded text:
ne qua administrari civitas non potest. Omnis autem et animadversio et castigatio contumelia vacare debet neque ad eius, qui punitur aliquem aut verbis castigat, sed ad rei publicae utilitatem referri. Cavendum est etiam, ne maior poena quam culpa sit, et ne isdem de causis alii plectantur, alii ne appellentur quidem. Prohibenda autem maxime est ira in puniendo; numq qui accedet ad poenam, mediocritatem illam tenebit, quae est inter nimium et parum, quae placet Peripateticis, et recte placet, modo ne laudarent iracundiam et dicerent u
Abbreviated transcription (Latin):
tum eeñt deform̃ hiture atq forͣm
eas contexit atz abdidit hant nẽ
tam disigentẽ fabricam mutata ẽ
hoĩnum u̾ecundia. Que eniii nat᷑a
occultaint cadem omnes qui sana
mente sunt remou̾ẽt ab ocuł. ip̃i¬
q ne cit᷑ati dant oꝑam ut qͣm occul¬
tissime ꝑeant. quaꝵq partiu usꝰ et̃¬

Expanded text:
ctum essent deformem habiturae atque foedum, eas contexit atque abdidit. Hanc naturae tam diligentem fabricam imitata est hominum verecundia. Quae enim natura occultavit, eadem omnes, qui sana mente sunt, removent ab oculis ipsique necessitati dant operam ut quam occultissime pareant; quarumque partium
Abbreviated transcription (Latin):
dissimis rebus maxime utendu ẽ
uend̾ ẽ ne assentatorib patefaciam
aures nͨ adulari nos sinamꝰ in quo¬
falli facile ẽ tales enini nos ẽẽ putaroꝰ
ut uire laudem ex quo nastunt᷑ in¬
num̾abłia pct̃a cum hõmes inflati
Illud autẽ sic ẽ iudicand̾ maximas
res pu regunt. ꝙ eaꝵ adm̃istratõ latis¬
sime paccat ad płimos q ꝑtineat. Eẽ
aute magi ammi ⁊ fuisse młtos
etiam in uita ociosa qui aut inuesti¬
garent aut conarent᷑ magna quidẽ¬
quidam sese suarq rerum finib con¬
tm̾ent aut int̾iecti int̾ phisoserhos
⁊ eos qui rem pu admĩstrarent delca¬
tarentur re sua famisiari. nõ eam qde
sine rõne exagantes neqi excludentes
ab usu eius sins pocius q ⁊ ami¬
cis mmiꝑtientes ⁊ rei pu. si qñ usus

Expanded text:
dissimis rebus maxime est utendumvendum est ne assentatoribus patefaciamus aures, neque adulari nos sinamfalli facile est. tales enim nos putamus, ut iure laudemur: ex quo nascuntur innumerabilia peccata; cum homines, inflati illud autem sic est iudicandum, maximas istratio latissime pateat ad plurimosque pertineat; esse autem magni animi et fuisse multos etiam in vita otiosa, qui aut investigarent aut conarentur magna quaedam seseque suarum rerum finibus continerent aut interiecti inter philosophos et eos, qui rem publicam administrarent, delectarentur re sua familiari non eam quidem omni ratione exaggerantes neque excludentes ab eius usu suos potiusque et amicis i
Abbreviated transcription (Latin):
ptatem ad eamq ferunt onui im¬
petu hominis autem m̃s distendo ałr
⁊ cogitando semꝑ aliquid aut inqͥrit
aut agit uidendiq ⁊ audiendi delcca¬
tõne ducit᷑. Quĩetiam si quis ẽ pau¬
lo ad uoluptatos propensior ño ne fit
ex petudum gene. sunt enim quid
hõmes nõ re s noĩe. s si quis ẽ paulo
crectior qͣmius uoluptate capiat᷑ occł¬
tat ⁊ dissimulat appetitũ uoluptatis
uoluptate nõ sat̃ ẽẽ dignam honinus
fruende mod Itaq ictus cultq ceꝑio
ad ualitudine refant ⁊ ad uires. non do
uoluptate. at etiam si considare uolem
que fit i na excellentia ⁊ dignitas itł¬
ligemus ꝙͣ sic curpe difflue luxia ⁊ de¬
continent̾ seu̾e seleie. Incessigend etiamẽ

Expanded text:
ptatem ad eamque feruntur omni imptatem ad eamque feruntur omni impetu, hominis autem mens discendo alitur et cogitando, semper aliquid aut anquirit aut agit videndique et audiendi delectatione ducitur. Quin etiam, si quis est paulo ad voluptates propensior, modo ne sit ex pecudum genere sunt enim quidam homines non re, sed nomine, sed si quis est paulo erectior, quamvis voluptate capiatur, occultat et dissimulat appetitum voluptatis voluptatem non satis esse dignam hominis fruendae modum. Itaque victus cultusque corporis ad valetudinem referatur et ad vires, non ad voluptatem. Atque etiam si considerare volumus, quae sit in natura excellentia et dignitas, intellegemus, quam sit turpe diffluere luxuria et decontinenter, severe, sobrie. Intellegendum etiam cst
Abbreviated transcription (Latin):
piũs non omẽm licenciam ludendi
damꝰ s eam que ab honestatis actõib
nõ sit aliena sic in ip̃o loco aliqd̾ ꝓbi
ingemi simen sumen eluceat.
Dupͤ om̃o ẽ iocundi gen unum
liberile petulans. flagitõsum obsce¬
num. Alt̾m elegans urbmũ ingni¬
osum facetum. Quo in gnͣe nõ mõ
s eciam socͣticorum pħoꝵ libri reft̾i
sunt. multaq multoꝵ facete dc̃a ut
ea que a sene catone colleta sunt
que uocat̃ appothemata. facił gͥ ẽ di¬
stinctõ ingenii ⁊ iłsibalis ioci. alt̾
⁊ homine dignus alt̾ ne libo̾ qͥdẽ
Si rerum turpitudini adhibeat u̾bor
obscenitas. ludendi etiam ẽ quidam
modus retinendus. ut ne numis
omĩa profiuidamꝰ esatiq uoluptate
in aliqͣm turpitudiner disabaniur.
Suppeditant autem ⁊ campus nr̃⁊
studia uenandi honesta erempla lu¬
dendi. si ꝑtin ad omnem officu qũo¬
nem semꝑ in ꝓmptu hr̃e qͥntum nã
hominis pecudib reliquis q belius
añcedat. Ille nicħ sentiunt nͥ uolu¬

Expanded text:
pueris non omnem licentiam ludendi damus, fed eam quae ab honestatis actionibus non sit aliena: sie in ipso ioco aliquod probi ingenii lumen eluceat. Duplex omnino est iocandi genus; unum illiberale, petulans, flagitiosum, obscaenum; alterum elegans, urbanum, ingeniosum, facetum, quo genere non modo sophorum Socraticorum libri referti sunt, multaque multorum facete dicta, ut ea, quae a sene Catone collecta sunt, quae vocant apofqe/gmata. Facilis igitur est distinctio ingenui et illiberalis ioci. Alter homine dignus, alter ne libero quidem, si rerum turpitudini adhibetur verborum obscenitas. Ludendi etiam est quidam modus retinendus, ut ne nimis omnia profundamus elatique voluptate in aliquam turpitudinem delabamur. Suppeditant autem et campus noster et studia venandi honesta exempla ludendi. Sed pertinet ad omnem officii quaestionem semper in promptu habere, quantum natura hominis pecudibus reliquisque beluis antecedat; illae nihil sentiunt nisi volu
Abbreviated transcription (Latin):
ppłares alii studiosi cuiꝰq cius optimi
dideantur. pnici unu̾sorũ. hnic apud a¬
themenses magne discordie. In nr̃a re
pũ. non solum sedicõnes. S etiam pesti¬
fera bella ciilia que guis ⁊ fortis cuu
⁊ in re pu. dignus pͥncipatu fagit atq
oderit tradeti se cotum re pu. neq opes
aut potentiam consectabitur. totamq eã
sic tenebit ut omnib consulat. ⁊ lec u̾o
cͥminb flĩs in odium aut inuidia aũ¬
inuidiam q̃rͣm uocabit om̃oq ita i̾tiae
honestatiq adħestet ut dum ea conẜuat
quemius guiter offendat mortẽq appe¬
tat pociꝰ ꝗͣ desat issa que dixi. coisrima
qua p̾clare apido eundem ẽ placonẽ siłr¬

Expanded text:
populares; alii studiosi optimi cuiusque populares; alii studiosi optimi cuiusque videantur, pauci universorum. Hinc apud Atheniensis magnae discordiae, in nostra re publica non solum seditiones, sed etiam pestifera bella civilia; quae gravis et fortis civis et in re publica dignus principatu fugiet atque oderit tradetque se totum rei publicae neque opes aut potentiam consectabitur totamque eam sic tuebitur, ut omnibus consulat; nec vero criminibus falsis in odium aut invidiam quemquam vocabit omninoque ita iustitiae honestatique adhaerescet, ut, dum ea conservet, quamvis graviter offendat mortemque oppetat potius quam deserat illa, quae dixi. Miserrima qua p
Abbreviated transcription (Latin):
ille roñdit. sacedemomos classe issa
ãmissa aliam pare posse se fuge siue
suo dedecore non posse. atqr ħ quidẽ¬
de la cedemoniis plaga mediocris.
Illa pestisa qua cum cleobrontio Inuu¬
diam tuñs tem̾e cum eparcimunda con¬
flixisẜ. lacedemorum opes corruerant.
qnto ⁊ maximius mesius de quo eniu
unus honio nob e̾tinde restituit reu.
gͦ mig̾q uiri nuuo głia claret. qudd ge
sunt enim qui qua sentiunt ecisi opti
placoĩs p̾cepta teneant. unum ut utilita¬
te cuuum sic tucant. ut quetumq agũt
ad eam referant obłiti cõmõdorum suoꝵ
Alt̾um ut totum coepꝰ rei pu̾. curent. ue
dum ꝑteni aliqui tueut. reliqs desant
ut enim tutela sit ꝑcurat̃o rei pił. ad eor¬
utisitatem qui cõmissi sunt. nõ ad corui
quib cõmissa ẽ g̾enda. Qui autẽ parti
ciuiu consusunt parte negligunt rem
pmtõsissimam ciuitate inducunt seditõ¬
ne acz discordiam ex quo euenit. ut asi

Expanded text:
ille respondit Lacedaemonios classe illa ille respondit Lacedaemonios classe illa amissa aliam parare posse, se fugere sine suo dedecore non posse. Atque haec quidem Lacedaemoniis plaga mediocris, illa pestifera, qua, cum Cleombrotus invidiam timens temere cum Epaminonda conflixisset, Lacedaemoniorum opes corruerunt. Quanto Q. Maximus melius! de quo Ennius: Unus homo nobis cunctando restituit rem. gisque viri nunc gloria claret. Quod genSunt enim, qui quod sentiunt, etiamsi optimPlatonis praecepta teneant; unum, ut utilitatem civium sic tucantur, ut quidquid agunt, ad eam referant obliti commodorum suorum: alterum, ut totum corpus reip. curent; ne dum partem aliquam tuentur, reliquas deserant. ut enim tutela, sic procuratio reip. ad utilitatem eorum, qui commissi sunt; non ad eorum, quibus commissa, gerenda est. Qui autem parti civium consulunt, partem negligunt, rem perniciosissimam in civitatem inducunt, seditionem atque discordiam. Ex quo evenit, ut alii
Abbreviated transcription (Latin):
sas curatõnes ⁊ ancipites adhisẽ
cogunt᷑. Quare in tnquillo tem¬
pestatem adu̾sam optare dem̃tis ẽ
Subuenire autẽ tempestati qͣuis rõ¬
ne sapientis eoq magis si psus ado¬
pistare re explicata bom qͣm ad¬
dubitata bom masi. Pielse auter
rerum actõnes partim hus sunt
qui eas suscipiunt. partim rei pił.
Itemq alii de uita asii asu de gla
Prompt̃ores igit debemꝰ ẽẽ ad nr̃a
picusa ꝙͣ ad cõmuma diucare ꝑ
tius de honore ⁊ głia qͣm de cet̾is
cõmodis. Inuenti autem multi sũt
qui nõ modo ꝑcuiãm ẜ etiam inta
profunde̾ pro prĩa ꝑati eeñt. Id̾ głie
iacturami ne mĩmiã quide fac̾e̾ uel¬
lent ñ re pu. quidem postłante ut
callicracidas qui nõ sacedomorum
dux fuiss pesopen nesiaco bello. młta¬
q feciss egregie u̾tit ad extrenũ oĩa
cum consilio nõ puit eor qui classem
ab argiuirsis remouendam. ñ cum
a themensib duicand. putabãt. Qb

Expanded text:
sas curationes, et ancipites adhibere sas curationes, et ancipites adhibere coguntur. Quare in tranquillo tempestatem adversam optare, dementis est; subvenire autem tempestati quavis ratione, sapientis, eoque magis, si plus adipiscare re explicata boni, quam addubitata mali. Periculosae autem rerum actiones partim iis sunt, qui eas suscipiunt; partim Reip. Itemque alii de vita, alii de gloria, Promptiores igitur debemus esse ad nostra pericula quam ad communia dimicareque paratius de honore et gloria quam de ceteris commodis. Inventi autem multi sunt, qui non modo pecuniam, sed etiam vitam profundere pro patria parati essent, iidem gloriae iacturam ne minimam quidem facere vellent, ne re publica quidem postulante; ut Callicratidas, qui, cum Lacedaemoniorum dux fuisset Peloponnesiaco bello multaque fecisset egregie, vertit ad extremum omnia, cum consilio non paruit eorum, qui classem ab Arginusis removendam nec cum Atheniensibus dimicandum putabant; quibus
Abbreviated transcription (Latin):
in utr̃aq ꝑtem ⁊ quid agend̾ sit cũ
quid euene̾i̾t nec cõmitte̾ ut alñ
dicend̾ sit nõ putaram.hec sũt oꝑa
magni animi ⁊ excessi ⁊ prudentia
consilio fidentis ten̾ie aut̃ in acie
usari ⁊ manu cum hoste confligere
in mane quidam ⁊ belsuaꝵ sile est
S cum tp̃s nctͣitasq postulat decer¬
tand̾ mami ẽi ⁊ mors ẜuituti tur¬
pitudiniq añ ponẽda. De eu̾tendis
aut̃ dirupiendis q u̾bib ualde con¬
sidandũ ẽ ne quid teme ne quid cru¬
desit̾ fiat Id q ẽ magni uiri reb a¬
gitatis punire sontes młticudiẽm cõ¬
ẜuare. In om̃i forcuna recta attr
honestaretine. ut enim sunt q̃m
admodũ supͣ diximꝰ. qui urbamsre¬
b belsicas añ ponans. Sic reperies
multos quib pitłosa ⁊ cilida cõ¬
endum illud etiam ne offamus noc
piculis sine cã. quo ẽẽ icħ põt
stustius. Quaꝑꝑ in adcundis ꝑicu¬
sĩs consuetudo iuintanda ẽ medi¬
curant gͣmorib aute mõbis picło¬

Expanded text:
et quid agendum sit, cum quid evenerit, nec committere, ut aliquando dicendum sit: Non putaram. Haec sunt opera magni animi et excelsi et prudentia consilioque fidentis; temere autem in acie versari et manu cum hoste confligere immane quiddam et beluarum simile est; sed cum tempus necessitasque postulat, decertandum manu est et mors servituti turpitudinique anteponenda. De evertendis autem diripiendisque urbibus valde considerandum est ne quid temere, ne quid crudeliter. Idque est magni viri, rebus agitatis punire sontes, multitudinem conservare, in omni fortuna recta atque honesta retinere. Ut enim sunt, quem ad modum supra dixi, qui urbanis rebus bellicas anteponant, sic reperias multos, quibus periculosa et calida conendum illud etiam, ne offeramus nos periculis sine causa, quo esse nihil potest stultius. Quapropter in adeundis periculis consuetudo imitanda medicurant; gravioribus autem morbis periculo
Abbreviated transcription (Latin):
senectus Non curia uires meas desidert. nõ
rostra. nõ amici. nõ clientes. nõ hospites. nec
enim imnꝙ sum assensus. uetẽi ili laudatoq
pũbro quod amon mature fiei sene si dui
uesis seney esse. Ego uõ me minus diu señe
idhuc conueire me uolit. cui fuermi oc¬
ñ uos quidem.t. pontũ cũturionis iures ffetia.
don idento ẽ ille p̃stantior. modatio modo u¬

Expanded text:
senectus: non curia viris meas desiderat, non senectus: non curia viris meas desiderat, non rostra, non amici, non clientes, non hospites. nec enim umquam sum assensus veteri illi laudatoque proverbio, quod monet mature fieri senem, si diu velis senex esse. ego vero me minus diu senem adhuc convenire me voluit cui fuerim ocos quidem T.Pontii Centurionis vires habetis. num iccirco est ille praestantior? moderatio mado v
Abbreviated transcription (Latin):
lichis nocce ẽ m de me ip̃o dicẽ qq̃m ẽ id
ĩdem senise. etatiq nr̃e conceditur uidetis ne
ut apud homeꝵ sepissime nestor de u̾titub
suns predic. Terciam enim iam etate hom
uidebat. nec erat ei u̾endum ne uerba p̃di¬
ans de se minis uidetur aut insosens aut
soquar. Et enim ut ait homerus. ex euis
melle duscior pluebat oẽd. Ad qͣm suauitatẽ
mussis egebat corꝑis iurib. e tam dixit ille
gre misꝙ optat ut aiacis simiłe heat dũce
sut ut nestoris. Qd sͥ si accidit nõ dubitat
qui breu sit troia peritura.ẜ redeo ad me
quartũ ago annũ et octegesimũ. uell̃e cqͥdẽ
dem posse głan. Quod cynis si tñ hoc queo
dic̾e̾ nõ me quidem hus ee uirib. ꝗͥb aut im¬
ses belso punnco aut questor eodem bello aut
consus in hispima fuem. aut quarienmo
p̾tꝙ tribumus misitaris. depugnaui ap̃ther¬
mopr sas .m. glabrioe consuse. s tñ ut uos
uidetis nõ plane me eneruauit. nõ afflixit

Expanded text:
ihi de me ipso dicere, quamquam est id quidem senile aetatique nostrae conceditur. videtisne, ut apud Homerum saepissime Nestor de virtutibus suis praedicet? Tertiam enim aetatem hominum videbat, nec erat ei verendum ne vera praedicans de se nimis videretur aut insolens aut loquax. etenim, ut ait Homerus, ex eius lingua melle dulcior fluebat oratio; quam ad suavitatem nullis egebat corporis viribus. et tamen dux ille Graeciae nusquam optat ut Aiacis similis habeat decem, sed ut Nestoris, quod si sibi acciderit, non dubitat quin brevi sit Troia peritura. sed redeo ad me. quartum ago annum et octogesimum: vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus, sed tamen hoc queo dicere, non me quidem eis esse viribus, quibus aut miles bello Punico aut quaestor eodem bello aut consul in Hispania fuerim aut quadriennio post, cum tribunus militaris depugnavi apud Thermopylas M'. Glabrione consule; sed tamen, ut vos videtis, non plane me enervavit, non afflixit
Abbreviated transcription (Latin):
quo ĩ sũmum iꝰ sũma iniuria. fem̃
est iam tͥcu ẜmone ꝓuerbiũ. quo
in gnͣe etiam in repuͣ. mnulta pͣ.¬
cantur. ut ille qui cum .xxx. dier
essent cũ hoste inducie facte. noctu
ppłabatur agros ꝙ dieꝵ eeñt pacte
non noctuum inducie nec ñt qui¬
dam ꝓbandus ẽ um est. qͣ fabiu
labeonem suie qũe alium. ⁊ lichꝰ
enim ħeo pͥt̾ auditum arbit᷑. Nola¬
nis ⁊ ileopolitanis de finit a se¬
natu datum cum ad socum ueniss
cum utͥsq feꝑatim loqutum ue cui
cupide quid agent. ne appetent
atq ut regredi ꝗ̃ progredi mallẽs
care. Quoc̾ta in omn re est fugi¬
enda talis solertia. Sunt autem
quedam officia etiam adu̾sus cos
ẜuanda a quib miuriam acceꝑis
e enim ulcistendi ⁊ pumendiͭ mo¬
dus atq b aut scio an sat̃ sio eum
qui lacesẜit miurie sue peinte
ut ⁊ ip̃e nequid tale pt hao ⁊ cet̾i

Expanded text:
quo illud Summum ius summa iniuria factum quo illud Summum ius summa iniuria factum est iam tritum sermone proverbium. Quo in genere etiam in re publica multa peccantur, ut ille, qui, cum triginta dierum essent cum hoste indutiae factae, noctu populabatur agros, quod dierum essent pactae, non noctium indutiae. Ne noster quidem probandus, si verum est Q. Fabium Labeonem seu quem alium nihil enim habeo praeter auditum arbitrum Nolanis et Neapolitanis de finibus a senatu datum, cum ad locum venisset, cum utrisque separatim locutum, ne cupide quid agerent, ne appetenter, atque ut regredi quam progredi mallent. care. Quocirca in omni est re fugienda talis sollertia. Sunt autem quaedam officia etiam adversus eos servanda, a quibus iniuriam acceperis. Est enim ulciscendi et puniendi modus; atque haud scio an satis sit eum, qui lacessierit, iniuriae suae paenitere, ut et ipse ne quid tale posthac et ceteri
Abbreviated transcription (Latin):
dec ad ea q̃ posui principio fundañ¬
ta iusticie. primum ne cui noceat᷑
deindo ut cõmum utilitati ẜ uiatur
aliquod ⁊ conuentum ut id efficisit
mutise ues ei cui promissumsit uł
ei qui proimiẜit.nam si ut in fabłis
ẽ neptimis ꝙ theseo promiẜat non
feciss. theseus ypolito filio non eẽt
orbatus. Ex cribus enim optatis u̾
scribitur ħ erat tercium ꝙ de ypo¬
siti int̾itu iratꝰ optaũ. quo impetrato
ceant ea ꝙͣ illi ꝓsint cui prinẜas
contͣ officium est maiꝰ antepõiti ma¬
nori ut si conscitu̾is curpiam te ad¬
uocatum in rem presente ẽe uen
ceꝑit non sit cont̾ offm̃ nec facͣe
qliod dix̾is mag̃q ille cu ꝓrissu
fit ab officio discedat.si de destitutin
queratur. In illis ꝓmissis stand̾ ñ
deceptus delo ꝓmisit. Que quiden
legib. Existunt etiam sepe muie
calumpnia quodam ⁊ uimiꝰ calida
s maliciosa uiris int̾pretatõne. ex

Expanded text:
decet ad ea, quae posui principio, fundamedecet ad ea, quae posui principio, fundamenta iustitiae, primum ut ne cui noceatur, deinde ut communi utilitati serviatur.aliquod et conventum, ut id effici sit inutile vel ei, cui promissum sit, vel ei, qui promiserit. Nam si, ut in fabulis est, Neptunus, quod Theseo promiserat, non fecisset, Theseus Hippolyto filio non esset orbatus; ex tribus enim optatis, ut scribitur, hoc erat tertium, quod de Hippolyti interitu iratus optavit; quo impetrato noceant quam illi prosint, cui promiseris, contra officium est maius anteponi minori; ut, si constitueris cuipiam te advocatum in rem praesentem esse ventcoeperit, non sit contra officium non facere, quod dixeris, magisque ille, cui promissum sit, ab officio discedat, si se destitutum queratur. Iam illis promissis standum nodeceptus dolo promiserit? quae quidem legibus. Exsistunt etiam saepe iniuriae calumnia quadam et nimis callida, sed malitiosa iuris interpretatione. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
aut stͦudio quodam hominũ fuu
se negm̃ agere dicant nec facere
cuipiam uideant᷑ iniuriam. Qui
alt̾o in iusticie gn̾e uocant in al¬
terum incurrunt deẜunt eĩ uite
societatem quia nich confu̾nt in
nis.easq res ante constitinmus
quib iusticia continentur. facile ꝙq
difficilis cura rerum nalium alie¬
narum ꝙͣꝙͣ terenciamis ille chre¬
mes huai nicħ a se alienũ putat.
S tam̃ quia magis ea ꝑciprinus
atq sentimus que uobis ip̃is aut
prosꝑa aut aduersa euemunt ꝙͣ illa
que cetis que qi songo interuallo in¬
teriecto uideinus. asit de ilł ac der
nobis iudicamus. quocirca bn p̾cipi¬
unt qui uetant quicꝙͣ ag̾e q du¬
bites oquum sit an iniquiun equi¬
tas enim ip̃a sucꝰ ꝑse dubitatio
cognitonem signifitat imune. Se
icidunt seꝑ̃e temꝑa cumea que
maxime indentur digna ẽẽ iusto
homne. eoq quem uirum bonii
dicius cõmutant fiuntq cõtͣia.
ut redde̾ depõitum etiam ne furi¬

Expanded text:
aut odio quodam hominum suum aut odio quodam hominum suum se negotium agere dicant nec facere cuiquam videantur iniuriam. Qui altero genere iniustitiae vacant, in alterum incurrunt; deserunt enim vitae societatem, quia nihil conferunt in neris easque res ante constituimus, quibus iustitia contineretur, facile, qdifficilis cura rerum alienarum. Quamquam Terentianus ille Chremes humani nihil a se alienum putat; sed tamen, quia magis ea percipimus atque sentimus, quae nobis ipsis aut prospera aut adversa eveniunt, quam illa, quae ceteris, quae quasi longo intervallo interiecto videmus, aliter de illis ac de nobis iudicamus. Quocirca bene praecipiunt, qui vetant quicquam agere, quod dubites aequum sit an iniquum. Aequitas enim lucet ipsa per se, dubitatio cogitationem significat iniuriae. Sed incidunt saepe tempora, cum ea, quae maxime videntur digna esse iusto homine eoque, quem virum bonum dicimus, commutantur fiuntque contraria, ut reddere depositum, fa
Abbreviated transcription (Latin):
cogitato fiat miuria lemora eĩ
sunt ea que repentino aliquo.
mode accidunt. ꝙͣ ea que medi¬
tata ⁊ p̾pata inferunt. Eic de in
aut laborez aut sumptͦ susciꝑe no¬
sunt aut etiam neglia pig̾cia.
in hc̾ia. aut sus studus qui bus¬
dã occupatõnib ue sic impedũit᷑
ut eos quos tutari debeant deẜtos
ẽẽ patiuntur. Itaq uidendum ẽ
ne non satis id̾ ꝙ apud platonem
ẽ in philosophos dictum ꝙͣ in ui
iuestigatione uersetur ꝙͣq ea ꝙ̃
pleriq uehement̾ expetant de qͥs
inter se digladiari soleant contem¬
p̃pea ustos ẽẽ nam cum altm ui
sticie genus assecunt᷑ in infenda
ne cui noceant muria. in astm
incidunt. discendi emm studio im¬
pediri quos tueri debent deẜunt
itaq eos nec ad rem publicam qui¬
dem accessuros putant nͥ coactos
cquiꝰ aute erat id uosuntate fie̾i
nam ħ ip̃m ita uistum ẽ ꝙ recte fit
si ẽ uoliuitarium.Sunt etiam qͥ
aut studio rei faimisiaris tuende

Expanded text:
cogitata fiat iniuria. Leviora enim cogitata fiat iniuria. Leviora enim sunt ea, quae repentino aliquo motu accidunt, quam ea, quae meditata et praeparata inferuntur. Ac de infaut laborem aut sumptus suscipere nolunt aut etiam neglegentia, pigritia, inertia aut suis studiis quibusdam occupationibusve sic impediuntur, ut eos, quos tutari debeant, desertos esse patiantur. Itaque videndum est, ne non satis sit id, quod apud Platonem est in philosophos dictum, quod in veri investigatione versentur quodque ea, quae plerique vehementer expetant, de quibus inter se digladiari soleant, contempropterea iustos esse. Nam alterum iustitiae genus assequuntur, ut inferenda ne cui noceant iniuria, in alterum incidunt; discendi enim studio impediti, quos tueri debent, deserunt. Itaque eos ne ad rem publicam quidem accessuros putat nisi coactos. Aequius autem erat id voluntate fieri; namhoc ipsum ita iustum est, quod recte fit, si est voluntarium. Sunt etiam, qui aut studio rei familiaris tuendae
Abbreviated transcription (Latin):
in hus pecume cupiditas sp̃¬
tat ad opes ⁊ ad gtificandi fa¬
cultate ut iniꝑ .in. crassus uc¬
gabat ullam satis mag̾m pcũia
eẽ ei que in te pu pͥnceps uelsi
ẽẽ. Cuius fructib ex̾citum a se
nõ posẜ Delctant etiam magni¬
fici appatꝰ uiteq cultus cum c¬
legantia ⁊ copia. Quib rebus
effcm̃ ẽ ut infiita pcĩne cupi¬
ditas eẽt.⁊ lec u̾o rei familia¬
ris amplificatio nemim nocẽs
uicuꝑanda ẽ. S fugienda semꝑ
inuria ẽ. Maxime a adducũt
pleriq ut eos iusticie capiat
obsiuio. cum imꝑiorum honoꝵ
glorie cupiditatem inciderunt
ꝙ on c̃ apud emuũ nulla sancta
plerumq tanta contentõ ut diffi
cillimum sit ẜuare sanctam socie¬
tate declarauit.id modo tennitas
autem in hoc gnͣe molestum ꝙ
in maxͥmis aminis splendidissi¬
misq igenus. płinq existunt
ẽ nequid in eo gͣne p̾cetur. si in
omni iusticia ꝑ mltum int̾ẽ utͣ
breuis ẽ ⁊ ad tempꝰ an consulto ⁊

Expanded text:
in iis pecuniae cupiditas spein iis pecuniae cupiditas spectat ad opes et ad gratificandi facultatem, ut nuper M. Crassus negabat ullam satis magnam pecuniam esse ei, qui in re publica princeps vellet esse, cuius fructibus exercitum alere non posset. Delectant etiam magnifici apparatus vitaeque cultus cum elegantia et copia; quibus rebus effectum est, ut infinita pecuniae cupiditas esset. Nec vero rei familiaris amplificatio nemini nocens vituperanda est, sed fugienda semper iniuria est. Maxime autem adducuntur plerique, ut eos iustitiae capiat oblivio, cum in imperiorum, honorum, gloriae cupiditatem incideruntenim est apud Ennium, Nulla sancta plerumque tanta contentio, ut diffcillimum sit servare sanctam societatem. Declaravit id modo temeritas autem in hoc genere molestum, quod in maximis animis splendidissimisque ingeniis plerumque exsistunt est, ne quid in eo genere peccetur. Sed in omni iniustitia permultum interest, utrum brevis est et ad tempus, an consulto et
Abbreviated transcription (Latin):
debitur fortisse empiam durius tam̃ẽ
andeanus ĩmitari stoicos quist udĩo¬
se exquirunt uñ uerba sintꝰ dc̃s epe¬
dimusq quia fit quod dictum est
appellatam fidem. S in iusticie gna
duo funt unum eorum qui inferunt
alt̾m horum qui ab hus quib infũt
si possunt non propuissant iniuri ani
nam qui inuiste mmpetũ in qũepia
facit aũ mra aũ aliqua pturbatõe
intitatus. is qi manus ap̃fte uidet᷑
socio. Qui autem non defendit nec
obsistit si põt miurie tũ ẽ in uitio
ꝙ si ꝑentes aut amicos aũ prĩani de¬
fat atq ille quidem iniurio q̃ nocõ¬
di cã de indust̾a infunt᷑ sepe a me¬
tu ꝓfici seũif: cum is qui nc̃ce asceri
cogitat tun ne nͥ id fecit ip̃e aliquo
afficiatur in cõmodo. an mian nt̃
pntem ad miuria faciendam aug̃¬
diunt᷑ noriuilli. ut adipistant eai que
auaricia. Expetuntur autem di¬
inicie tum ad usus uite uccͣios
tum ad perfruentas uolupta¬
tes. In quib autẽ maior ẽ aĩmꝰ

Expanded text:
debitur fortasse cuipiam durius, tamen audeamus imitari Stoicos, qui studiose exquirunt, unde verba sint ducta, credamusque, quia fiat, quod dictum est, appellatam fidem. Sed iniustitiae genera duo sunt, unum eorum, qui inferunt, alterum eorum, qui ab iis, quibus infertur, si possunt, non propulsant iniuriam. Nam qui iniuste impetum in quempiam facit aut ira aut aliqua perturbatione incitatus, is quasi manus afferre videtur socio; qui autem non defendit nec obsistit, si potest, iniuriae, tam est in vitio, quam si parentes aut amicos aut patriam deserat. Atque illae quidem iniuriae, quae nocendi causa de industria inferuntur, saepe a metu proficiscuntur, cum is, qui nocere alteri cogitat, timet ne, nisi id fecerit, ipse aliquo afficiatur incommodo. Maximam autem partem ad iniuriam faciendam aggrediuntur, ut adipiscantur ea, quae avaritia. Expetuntur autem divitiae cum ad usus vitae necessarios, tum ad perfruendas voluptates. In quibus autem maior est animus,
Abbreviated transcription (Latin):
quidem uoluptatib ipĩs carere sensu sene
maioꝵ a sũmo magr̃o adhibetur ĩ pocło.
⁊ pocła sicut in ẜymposio xenofontis est
munita atq rorantia ⁊ refrigerata esta
te incissim aut sol aut ignis hiberins.
que quidem in sabmis ꝑrsequi soleo. Co
noctem qͣm maxime possumꝰ uario ẜmõe
pducimꝰ. at non ẽ uoluptatũ tanta qua¬
si ticillatõ in semb credo. s neͤ defid̾atõ qͥdẽ.
suchil aut̃ ẽ molestũ quod nõ nõ desideres.

Expanded text:
quidem ipsis voluptatibus carere sensu senecquidem ipsis voluptatibus carere sensu senecmaiorum a summo adhibetur in poculo, et pocula, sicut in Symposio Xenophontis est, minuta atque rorantia, et refrigeratio aestate et vicissim aut sol aut ignis hibernus. quae quidem etiam in Sabinis persequi soleo convnoctem quam maxime possumus vario sermone producimus. At non est voluptatum tanta quasi titillatio in senibus. credo, sed ne desideratio quidem; nihil autem est molestum quod non desideres.
Abbreviated transcription (Latin):
gne mat̾s acceptis. epulabar gͥ cũ soda¬
lib om̃io modice. ẜ erat quidam feruor
etatis q̃ progͥdiente om̃ia in die sunt miti¬
ora. Neq emm ip̃oꝵ cominnoꝵ destationẽ
uosuptatib corꝑis magis ꝙͣ cetũ ameoꝵ¬
ẜmonb metiebar. bene eium maiores ac¬
cubatõem epularẽ amicoꝵ. qr inte cõuictoͦ¬
nem ħẽret comuiuum noĩau̾unt. meliꝰ
ꝙͣ gc̃i qui hoc idem tũ compotatõem tũ
concenatõem uocant. Ut ꝙ in eo gn̾e mu¬
mm̃ ẽ id maxĩe probare uideat᷑. Ego uõ
p̃p ẜimonis delcãtoe̾m tempestiꝰ quoꝙ con¬
iniuis delcõe. nec cum aqualib solũ qui
pauci ad modũ restant. si cum ur̃a etiam
etate atq nobiscũ. habeoq senectuti ma¬
gnam grãm. que mͥ ẜ monis auiditatem
aux̃. potionis ⁊ cibi sustulit. Quod si
quem ista ⁊ delectant. ne om̃o bellum
idixisse uidear uoluptati. Cui ẽ fortasse
quidam nalis modus. nõ indelligo in istis

Expanded text:
gnae Matris acceptis—epulabar igitur cum sodagnae Matris acceptis—epulabar igitur cum sodalibus, omnino modice, sed erat quidam fervor aetatis, qua progrediente omnia fiunt in dies mitiora. neque enim ipsorum conviviorum delectationem volup- tatibus corporis magis quam coetu ammonibus metiebar, bene enim maiores accubationem epularem amicorum; quia vitae coniunctionem haberet, convivium nominarunt, melius quam Graeci, qui hoc idem tum compotationem, tum concoenationem vocant: ut, quod in eo genere minimum est, id maxime probare videantur. ego vero propter sermonis delectationem tempestivis quoque conviviis delector, nec cum aequalibus solum, qui pauci admodum restant, sed cum vestra etiam aetate atque vobiscum, habeoque senectuti magnam gratiam, quae mihi sermonis aviditatem auxit, potionis et cibi sustulit. quod si quem etiam ista delectant, ne omnino bellum indixisse videar voluptati, cuius est fortasse quidam naturalis modus, non intellego ne in istis
Abbreviated transcription (Latin):
clarum. quod sua sponte pet̾etur. quodꝙ sp̃¬
ta ⁊ contempta uosuptate. optimꝰ quisqi se¬
quetur. Quorsum gͥ tam multa de uolu¬
ptate: quia non modo utuꝑatio nulla. ꝑ
etiam sũma laus senectutis ẽ. ꝙ ea uolu¬
ptates nussas magnoꝑe desid̾at. Caret
epulis extructisq mensis ⁊ freq̃ntib po¬
culis: Car gͦ etiam uinolentia ⁊ crudi¬
cate ⁊ in sompmis. S aliquid dand est
uoluptati quomꝰ eius blandiciis nõ facile
obsistimus. diuine enim plato estam ma¬
soꝵ appellat uoluptatem ꝙ ea uidel hoies
capiantur ut pistes. Qqͣm in mod̾atis epłis
carz senectꝰ. modicis tam̃ conunius delcari.
põ c. diullium.m.f. qͣui penos classe
ne que s̾ millo exemplo pͥuatꝰ sumꝑẜat.¬
tantum licentie dabat gła. En quidi gͦ
alios. Qd me tp̃m iam reu̾tar. pͥmũ ħui
semꝑ sodales. Sodalitates aũt̃ me que¬
store constitute sunt sacͥs id eis de ma¬

Expanded text:
que praeclarum, quod sua sponte expeteretur quodque sprque praeclarum, quod sua sponte expeteretur quodque spreta et contempta voluptate optimus quisque sequeretur. quorsum igitur tam multa de voluptate? quia non modo vituperatio nulla, sed etiam summa laus senectutis est, quod ea voluptates nullas magno opere desiderat. caret epulis exstructisque mensis et frequentibus poculis. caret ergo etiam vinulentia et cruditate et insomniis. sed si aliquid dandum est voluptati, quoniam eius blanditiis non facile obsistimus, divine enim Plato escam malorum appellat voluptatem quod ea videlicet homines capiantur ut pisces, quamquam immoderatis epulis caret senectus, modicis tamen conviviis delectari test. C. Duellium M. F., qui Poenos classe ne, quae sibi nullo exemplo privatus sumptantum licentiae dabat gloria. sed quid ego alios? ad me ipsum iam revertar. primum habui semper sodalis—sodalitates autem me quaestore constitutae sunt sacris Idaeis Ma
Abbreviated transcription (Latin):
tatus in comnuio astorto est. ut securi
feriret aliquem eoꝵ. qui i uidis eeũt
dampnati rei capitalis. hic tito fr̃e suo
censore. qui pxmius añ me filat elaps
e achi uero ⁊ flacto ne utiqͣm probare
potuit tam flagitiosa ⁊ tam ꝑdica libido.
que cum probro probato comũge̾t. Imꝑi
dedecuo. Sepe auduu e maiorib natu
qui se porro pueros a senb audisse di¬
cebant mirari solitum .c. fabriciũ ꝙ cũ
apud regem Pyrrim legatꝰ eẽt audis¬
set a thesalo ciue esse quendam atheĩs
qui se sapientem profit̾etur. eumq dic̾e̾
omĩa que fat̾emꝰ ad uoluptatem esse re¬
fenda. Quod ex eo andientes .m. curiũ
⁊t. coꝵ tamum optare solitos ut id se¬
santibi ip̃iq pxrro ꝑsuadetur quo faciliꝰ
iuinci possent cimm se uoluptatib dedissẽt
uix̾at mareus curius cim .p. decio quin¬
consulatu denouerat. Norat eundem fa¬
bricius. norat coruncamꝰ quintũ ex suaui¬
tatum eius quem dico .p. decii fc̃o.iudica¬

Expanded text:
atus in convivio a scorto est ut securi atus in convivio a scorto est ut securi feriret aliquem eorum qui in vinculis essent, damnati rei capitalis. hic Tito fratre suo censore, qui proximus ante me fuerat, elapsus est, mihi vero et Flacco neutiquam probari potuit tam flagitiosa et tam perdita libido, quae cum probro privato coniungeret imperi dedecus. saepe audivi e maioribus natu, qui se porro pueros a senibus audisse dicebant, mirari solitum C. Fabricium quod, cum apud regem Pyrrhum legatus esset, audisset a Thessalo Cinea esse quendam Athenis qui se sapientem profiteretur, eumque dicere omnia quae faceremus ad voluptatem esse referenda. quod ex eo audientis M'. Curium et Ti. Coruncanium optare solitos ut id Samnitibus ipsique Pyrrho persuaderetur, quo facilius vinci possent cum se voluptatibus dedissent. vixerat M'. Curius cum P. Decio, qui quinconsulatu devoverat: norat eundem Fabricius, norat Coruncanius, qui cum ex sua vita tum ex eius quem dico Deci facto iudica
Abbreviated transcription (Latin):
gaudẽt nichis agitare mente. nichil rõe
nichis cogitatõne consequi posẜ. Quo cͥta
nichĩl ee tam detestabile tamq pestifeꝵ
qͣm uosuptatem. Si quidem ea cum mã¬
ior esset atq longniquior. om̃e aĩ lim̃
extinguet. hec cum gaio pontio samte
patre eius a quo caudmo presio .s.p.
postuns .t. uenturꝰ consules suꝑati
funt. Ioquutum architam ne artus ta¬
rentinus hospes nr̃ qui in amicitia .p.
.r. ꝑmanserat se a maiorib natu acce¬
pisse dicebat. Cum quidem ei ꝓmom
int̃fussi plato athemensis que tarentũ
uenisse .l. camillo.a ꝑ.p. claudio consu¬
le reppio. Quorsus hec ut intesligetis
si uoluptate asꝑnari rõne ⁊ sapientia
atuti grãm que efficeret ut id nõ hiberet
ꝙ non oportẽt. Impedit erum confilium
uosuptas rõni mirinca ẽ mentis ut ita
dum p̃stͥngit ocułos. nec h̃t ullum ai
utute edm̃cium. Inuitꝰ feciut foruii
ille enim cum ẽet consul i gallia exher¬

Expanded text:
gauderet, nihil agitare mente, nihil ratione, gauderet, nihil agitare mente, nihil ratione, nihil cogitatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, si quidem ea, cum maior esset atque longior, omne animi lumen exstingueret. haec cum C. Pontio Samnite, patre eius, a quo Caudino proelio Sp. Postumius T. Veturius consules superati sunt, locutum Archytam Nearchus Tarentinus hospes noster, qui in amicitia populi Romani permanserat, se a maioribus natu accepisse dicebat, cum quidem ei sermoni interfuisset Plato Atheniensis, quem Tarentum venisse L. Camillo Ap. Claudio consulibus reperio. quorsus hoc? ut intellegeretis, si voluptatem aspernari ratione et sapientia ctuti gratiam, quae efficeret, ut id non liberet, quod non oporteret. Impedit enim consilium voluptas, rationis inimica, ac mentis ut ita dicam perstringit oculos, nec habet ullum cum virtute commercium. invitus feci ut fortissimi ille enim cum esset consul in Gallia exor
Abbreviated transcription (Latin):
pestem qͣm uoluptatem corꝑis hõib dice¬
bat a natim datam. Cuiꝰ uoluptatis a¬
inide libidines temẽ ⁊ effrenate ad potiẽ¬
dum incit̾arent̃. hunic pat̾e ꝓditõnes. hĩc
rerum priblicaꝵ eu̾siones. hinc cũ hosti¬
bus claudestma colloqua. nasti millum
demq scelus. nullum facmus eẽ. ad qd
suscipiendum non libido uosuptatis m¬
pelleret. Stupra uero ⁊ adusteria et
om̃e tale flagitium millis excitari asi¬
is illecebris isi uoluptatis. Cumq
ħdi fiue natura siñ quis ds nichil ĩte
p̃stabilius dedisset. huic diumo munẽi
ac dono nichis tam ẽẽ mimitum ꝙͣ uo¬
suptatem. fet enim libidne dnãnte tẽ¬
ꝑantie locum esse. neq omĩo uoluptau̾
regno u̾tutem posse consistere. Quod q̃
magis intelligi posẜ. fing̾e aĩo iubebat
Tanta nicitatum aliquem ulaptare corpis
qͣnta ꝑcipi posẜ maxĩa. s emim cense¬
bat fore dubium. quin tam du dum ita

Expanded text:
pestem quam voluptatem corporis hominibus dicepestem quam voluptatem corporis hominibus dicebat a natura datam, cuius voluptatis avidae libidines temere et effrenate ad potiedum incitarentur. Hinc patrie proditiones, hinc rerum publicarum eversiones, hinc cum hostibus clandestina colloquia nasci; nullum denique scelus, nullum facinus esse, ad quod suscipiendum non libido voluptatis impelleret; stupra vero et adulteria et omne tale flagitium nullis excitari aliis illecebris nisi voluptatis; cumque homini sive natura sive quis deus nichil mente prestabilius dedisset, huic divino muneri ac dono nichil tam inimicum quam voluptatem, nec enim libidine dominante temperantie locum esse, neque omnino in voluptatis regno virtutem posse consimagis intellegi posset, fingere animo iubebat tanta incitatum aliquem voluptate corporis, quanta percipi posset maxima; nemini censebat fore dubium quin tam diu, dum ita
Abbreviated transcription (Latin):
lut̾is utor pytagorecoq more ex̾cende
memorie gr̃a quid quaq die dixim. audi¬
ermi egerii cõmemoro uesꝑi. Hee sũt
ex̾citatõnes ingenii.hec curricula m̃tis
In hũs desudans. atq elaborins corꝑis
inres non magnoꝑe desido. Asspm aimad
uenio in senatum frequens. utroq affo
res multũ duq cogitas easq tueor aĩ
nõ corꝑis uirib. Quas si exequi nequite
tam̃ me lectusus meus oblectat ea ipsa
cogitantem/ que iam age̾ non possẽ. S uͭ
possim facit acta uita.semꝑ em̃ in his
studus laboribq uiuenti non intelligit̃
qñ obrepat senectus. Ita senfmm sine sen¬
suetas senestit.nec subito frangit. sed
ducturnitate extingutur¶ Sequitur eta
untuꝑatõ senectutis. ꝙ eam carere dicunt
uolixtatib. Opredarim iumꝰ etatis
si quidem id aufert nob̈ quos ẽ i adole¬
scentia intiosissimũ. Accipite emm aptim
adelescentes uet̾em oĩonem archite taren
tradita est Cum eem̃ adolescens tarẽti
cum qͥnto maximo. Nuslam capitoliorẽ

Expanded text:
exercendae memoriae gratia, quod quoque die dixerim, audiverim, egerim, commemoro vesperi. Hae sunt exercitationes ingenii, haec curricula mentis: in his desudans atque claborans, corporis vires non magnopere desidero: adsum amicis: venio in senatum frequens: ultroque affero res multum et diu cogitatas easque tueor animi, non corporis viribus. quas si exsequi nequirem, tamen me lectulus meus oblectaret ea ipsa cogitantem, quae iam agere non possem; sed ut possim facit acta vita. Semper enim in his studiis laboribusque viventi non intellegitur quando obrepat senectus: ita sensim sine sensu aetas senescit nec subito frangitur, sed diuturnitate exstinguitur. sequitur tertia vituperatio senectutis, quod eam carere dicunt voluptatibus. O praeclarum munus aetatis, si quidem id aufert a nobis, quod est in adulescentia vitiosissimum! accipite enim, optimi adulescentes, veterem orationem tradita est cum essem adulescens Tarenti cum Q. Maximo. nullam capitaliorem
Abbreviated transcription (Latin):
aptissimum. huic ui iudendi cupiditati
adiuncta ẽ appetitõ quedam pͥncipitꝰ
ut nemim ꝑere animiꝰ bn info̾rcus a
na uesit nͥ aut precipienti aut docenti
aut utilitatis cã iuste ⁊ segitime im¬
ꝑanti. ex quo magnitudo ãĩ existit hu
lum aͥ ammal pulcritudine uenusta¬
tem conuemientiam ꝑtium sentit. Qm
nem constantiam ordirem m osilus
factiop consuanda putat. Cauetq ne¬

Expanded text:
aptissimum. Huic veri videndi cupiditati aptissimum. Huic veri videndi cupiditati adiuncta est appetitio quaedam principatus, ut nemini parere animus bene informatus a natura velit nisi praecipienti aut docenti aut utilitatis causa iuste et legitime imperanti; ex quo magnitudo animi exsistit humlum aliud animal pulchritudinem, venustatem, convenientiam partium sentit; quatudinem, constantiam, ordinem in consiliis factisque conservandam putat cavetque