comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut funesta tũ uoluptate lacrimis ac suspiiis pascereris
cum tibi noctes ĩsõpnes ⁊ ꝑnox in ore dilcẽ nomẽ cũ reꝵ
oiñi contẽptus uite q odiũ ⁊ desideriũ mortis. ⁊ tr istis amor
solicudinis atqz homi fuga ut de te nõ minus ꝓprie ꝙͣ de bel¬
lorofonte illus homericũ dici possec ¶ Qui miser in cã¬
pis merens errabat alienis ¶ Ipẽ fuũ cor. edens hominũ
uestigia uitans ¶Luit pallor. et macies et languestes ãte
tempus flos etatis cũ giaues et̾ nũq madences ocli: tũ
confusa mens ⁊ turbata quies in supmis ⁊ dormientis fle¬
biles querele ac uoy fiagilis luctu rauca fractusoz et
int̾ruptus uer boꝵ sũpnus. ⁊ quichs tuulofius aut mi¬
serius fingi potest/ hec ne tibi uidentur signa sanicatis
quid ꝙ illa tibi festos lugubresa dies inchoauit ⁊ clausit
Illa adueniente sol̃ illuxit illa q aleunte nox r ediit illã

Expanded text:
ut funesta cum voluptate lacrimis ac suspiriis pascereris; ut funesta cum voluptate lacrimis ac suspiriis pascereris; cum tibi noctes insomnes et pernox in ore dilecte nomen; cum rerum omnium contemptus viteque odium et desiderium mortis; tristis et amor solitudinis atque hominum fuga; ut de te non minus proprie quam de Bellorophonte illud homericum dici posset: qui miser in campis merens errabat alienis ipse suum cor edens, hominum vestigia vitans. Hinc pallor et macies et languescens ante tempus flos etatis; tum graves eternumque madentes oculi, tum confusa mens et turbata quies in somnis; et dormientis flebiles querele, ac vox fragilis luctu rauca, fractusque et interruptus verborum sonus, et quicquid tumultuosius aut miserius fingi potest. Hec ne tibi videntur signa sanitatis? Quid quod illa tibi festos lugubresque dies inchoavit et clausit? Illa adveniente sol illuxit, illaque abeunte nox rediit. Illius
Abbreviated transcription (Latin):
stelus ĩmane licenciꝰ/ nec mirta ⁊ conueniet/. Tancũ posse
lumc aeffcm̃ in pettorid humanis ad ⁊eliqua em̃ uisa rei
spes ac sꝑata fiuendi de lectatio er ꝓprie nos mentis impetus rapͭ
In amore aute her simul ⁊ nutiuis prec̾ea fuccendit affectus qͣ
spe yr sus admota amorem ipm lencesce̾ oportet sic tñ alibi ame¬
tis dum taxat hic eciã reamamini alt̾insq uelut stimlis mor¬
tale pectus impellitur. ut nõ frustra cicero m. dixisse uidea tur
ꝙ om̃ib exaĩ passionib ꝓfecto milla est amore uehemẽtior. ual¬
de equid̃ certus erut ubi addidit / ꝓfecto is qui iam quatuor. li¬
bris a chademiã defenderat de om̃ibus dubitante E notrui se¬
sione dixerit Amiminie miritieris nisi quia animũ inuasit
obliuio/ ceterũ breui ad monicõem multoꝵ maloꝵ memoriã
reuocandus/ Cogita nũc ex quo mentẽ tuã pestis illa corripu¬
ic. ꝙ̃ repente totus in gemitus nerfus eo miseriaꝵ ꝑuenisti

Expanded text:
et tantum posse hunc affectum in pectoribus humanis; ad reliqua enim visa rei s, ac sperata fruendi delectatio et proprie vos mentis impetus rapit. In amore autem et hec simul et mutuus preterea succendit affectus, qua spe prorsus amota, amorem ipsum lentescere oportet. Sic, cum alibi ametis duntaxat, hic etiam redamamini, alternisque velut stimulis mortale pectus impellitur; ut non frustra Cicero noster dixisse videatur quod "omnibus ex animi passionibus profecto nulla est amore vehementior". Valde equidem certus erat ubi addidit "profecto", is qui iam quattuor libris Achademiam defenderat de omnibus dubitantem. Notavi sequia animum invasit oblivio. Ceterum brevi admonitione in multorum malorum memoriam revocandus es. Cogita nunc ex quo mentem tuam pestis illa corripuit, quam repente, totus in gemitum versus, eo miseriarum pervenisti
Abbreviated transcription (Latin):
tis sũma est Iprostõ nõ alia ⁊ bñ diffusius dcã ꝑstr ingis¬
F Atqz p̃ma duo sic eẽ si nullus oñde̾̃t ex me ip̃ẽ ꝑpenderem
Ceceꝵ uero quid sanato iã ⁊ in tutũ yducto aiõ absencia opus
sit non incelligo insi for te recidiue metus h fua sit ut dices

Expanded text:
tis summa est? Profecto non alia! et bene diffusius dicta perstringistis summa est? Profecto non alia! et bene diffusius dicta perstringis. Atqui prima duo sic esse, si nullus ostenderet, ex me ipse perpenderem; tertium vero, quid sanato iam et in tutum perducto animo absentia opus sit, non intelligo; nisi forte recidive metus hoc suasit ut diceres.
Abbreviated transcription (Latin):
q sortitus ꝑpetuis illic morbis in quietam uitã ag̃es nõ¬
ne arreditiuus effuge̾s insi forte quod ualde ꝑmẽtuo ma¬
ior est homĩb corꝑie cura ꝙͣ aĩ lel de hoc quidẽ uiderit
humanũ gemus de eo autẽ yst̃õ nichil est dubii quĩ si loci
uicio in mor bos incidisrem salubrioris ees loci muta cõne
depellerẽ idẽq uel multo magis dũ aĩ mor bos optarem
aĩ om̃s curai pñc insi eger obluctetur. coi por ei autẽ
milla ar te curables mulci sunt/ Ceteꝵ ne nimis abstra¬
endũq dilecta relinquere nec in tergũ uerti, nec assue¬
ta r espicere/ ea deniũ amanti tura ꝑegimatio est. Idq
tibi si faluam cupis aiam̃ tuam noris eẽ Raciendũ E ut̾qtunq
dixisti ꝑtepisse me sencias imperrito aiõ ꝑegrmacõnes ml ꝯ̃¬
ferũt ꝑacũ sanant sanuĩq custediũt ħ ne ti iplicis tui dogina¬

Expanded text:
que sortitus, perpetuis illic morbis inquietam vitam ageres, nonque sortitus, perpetuis illic morbis inquietam vitam ageres, nonne irrediturus effugeres? Nisi forte, quod valde permetuo, maior est hominibus corporis cura quam animi. De hoc quidem viderit humanum genus; de eo autem profecto nichil est dubii quin, si loci vitio in morbos incidissem, salubrioris eos loci mutatione depellerem. Idemque, vel multo magis, de animi morbis optarem. animi omnes curari possunt, nisi eger obluctetur; corporei autem nulla arte curabiles multi sunt. Ceterum, ne nimis abstra animum instruendumque dilecta relinquere, nec in tergum verti, nec assueta respicere. Ea demum amanti peregrinatio tuta est; idque tibi, si salvam cupis animam tuam, noris esse faciendum. Ut quecunque dixisti percepisse me sentias: imparato animo peregrinationes nil conferunt, paratum sanant, sanumque custodiunt. Hec ne triplicis tui dogma
Abbreviated transcription (Latin):
flacto teste uti / ⁊acio inquit ⁊ prudencia curas nõ locus esfu¬
si la ce maris ai biter aufert, Et uere sic est ibis eñ srpe pre¬
mis ⁊ defiderio reuertendi om̃s aĩ laqueos tocũ trahens
ubicũq fuis quotũq te uer teris relicto nultũ et uerba os¬
templaberis/ ⁊ qd̾ est amantũ in fame p̃iulegiũ illã al¬
sentẽ / absent audies ⁊ uidebis̃ ⁊ putas amorẽ huis subter¬
fugiis extingu̾e̾ michi ci ede mardescit utrm̃q pocius hĩc
ab amoris auctoribus int̾ multa p̃cipitur. Ent ponẽdas
amantibus nõ mĩꝙ bi euis aibsencie morulas, ne uicissim
fustidio forte pñcie ⁊ affiduitate uilestant hoc gͣ moneo
ħ suadeo h ĩubeo/ edccendũ am̃ deponẽ que peemũt atq
ita sine spe reditus abeundũ tũc incelliges. Quidin sanan¬
dic aĩs poffit absencia ꝙ si locũ toi ꝑi tuo giauẽ pestilentẽ¬

Expanded text:
Flacco teste uti: ... ratio – inquit – et prudentia curas non locus effuFlacco teste uti: ... ratio – inquit – et prudentia curas non locus effusi late maris arbiter aufert, Et vere sic est. Ibis enim spe plenus et desiderio revertendi, omnes animi laqueos tecum trahens. Ubicunque fueris, quocunque te verteris, relicte vultum et verba contemplaberis et, quod est amantum infame privilegium, illam absentem absens audies et videbis. Et putas amorem his subterfugiis extinguere? Michi crede. Inardescit utrinque potius! Hinc ab amoris auctoribus inter multa precipitur interponendas amantibus nonnunquam brevis absentie morulas, ne vicissim fastidio forte presentie et assiduitate vilescant. Hoc igitur moneo, hoc suadeo, hoc iubeo: edocendum animum deponere que premunt, atque ita, sine spe reditus, abeundum. Tunc intelliges quid in sanandis animis possit absentia. Quodsi locum corpori tuo gravem pestilentem
Abbreviated transcription (Latin):
pofito uir tus ẽ agentis meficax Alioquin ad extremos iude¬
oꝵ fines peneti ar e quid pot̾is semꝑq flaccũ uera locutũ
fateberis ubiait/ Celũ nõ ai ͫ mutant qui transmare cur.¬
runt Rano mͦ ꝑꝑlexus sum tu eni dũ michi cur andi sa¬
nandiq aĩ documenta p̾bes cui andũ p̃us sanandũq pre¬
dicas acdeinde fugiendũ/ atq de hoc ip̃o dubitatu. qualit̾
sit turandus Si eñĩ turatus est quid ultra queritur. Si
autẽ incuratus ubi locoꝵ mutacõ qd̾ tu ip̃e astiius nõ adiu¬
uat/ dic expssiꝰ quibus remediis utendũ est Atron curã¬
dũ sanandũq sed sꝑandũ dixi animũ Ceterum siue cuia¬
tus erit ⁊ poter ic locoꝵ mutacio ꝑhẽpnẽ sanitatẽ conser¬
uare/ siue nõdum curatus sed ꝑꝑatus tamẽ ⁊ ipãm eadẽ
afferre pt̃/ at si neuti ũ quid insi doloris iritamẽta p̃¬
stabir ista mutacio ⁊ de loco in locũ cicbru iactacio. ⁊io desma

Expanded text:
posito virtus est agentis inefficax. Alioquin ad extremos Indorum fines penetrare quidem poteris, semper Flaccum vera locutum fateberis, ubi ait: celum non animum mutant, qui trans mare currunt. Miro modo perplexus sum. Tu enim, dum michi curandi sanandique animi documenta prebes, curandum prius sanandumque predicas, ac demum fugiendum. Atqui de hoc ipso dubitatur, qualiter sit curandus. Si enim curatus est, quid ultra queritur? si autem incuratus, ubi locorum mutatio quod tu ipse astruis non adiuvat, dic expressius quibus remediis utendum est. Non curandum sanandumque sed preparandum dixi animum. Ceterum sive curatus erit, et poterit locorum mutatio perennem sanitatem conservare; sive nondum curatus sed preparatus tamen, et ipsam eandem afferre potest. At si neutrum, quid nisi doloris irritamenta prestabit ista mutatio et de loco in locum crebra iactatio? Non desinam
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cipueq zelum ꝙ sicut int̾ passiones amor ficin hac peste
pi imas ꝑtes obtinere non ambigitur. E occuires sor fican
⁊ dices hec ita eẽ non inficior. sed aderit rõ cuiꝰ hec uicia
dependerent in arbitrio iam ita te responfirũ ille preui¬
der et ubi addidit Incerta hoc si tu postules rõne ter ta facẽ
iichilo plus agas ꝙͣ si des operã uccũ rõne in sanas hoc
equidem dc̃o qd absq dubitatõne uer issimũ fentis om̃ibus nͥ
fallor. euasiombus tus obuiatũ est hee atq huiꝰ cemõi sũt
in amore miserie quaꝵ accurrata dimĩatio net exꝑto ne¬
tesfaria nec credibłis in exꝑto illa tam̃ est om̃i p̃cipua ut
ad ppoficũ uertar ꝙ dei suiq parit obliuionẽ. Quomͦ enĩ tot
maloꝵ moribus inciuuatus animꝰ ad ullũ unũ puri sfimĩ¬

Expanded text:
precipueque zelum quod, sicut inter passiones amor, sic in hac peste precipueque zelum quod, sicut inter passiones amor, sic in hac peste primas partes obtinere non ambigitur. Sed occurres forsitan et dices: – Hec ita esse non infitior, sed aderit ratio, cuius hec vitia temperentur arbitrio. – Iam ita te responsurum ille previderat, ubi addidit: incerta hec si tu postules ratione certa facere, nichilo plus agas quam si des operam, ut cum ratione insanias. Hoc equidem dicto, quod absque dubitatione verissimum sentis, omnibus nisi fallor evasionibus tuis obviatum est. He atque huiuscemodi sunt in amore miserie, quarum accurata dinumeratio nec experto necessaria est, nec credibilis inexperto. Illa tamen est omnium precipua ut ad propositum vertar quod Dei suique pariter oblivionem parit. Quomodo enim tot malorum molibus incurvatus animus ad il
Abbreviated transcription (Latin):
rilibus amni excicasse q ego quidẽ nec inficior. net ignoro uerũ¬
enĩ ⁊ uero mulcis retro scłis obsolestus mox/ atq hec etas
studiis talib adu̾sa et longaꝵo distruiã uiaꝵ quib usq
ad lunẽ non carteris incbo sed mortis acceffisti aliaq nõ ĩiꝰ uio¬
lenca for time obstacula ꝑpositũ retardassent sou forfitan nri¬
taffẽt insi predulcis noĩs memoria iugitei. añii int̾pellans
ceteris curaꝵ farcinis excussis ꝑ terras ⁊ maria int̾ tot
difficultatũ sropulos ⁊ omãte neapolim q traxissẽt̃ ubi tãdõ
qd tanco ar dore cupiebas adeptus es/. Que om̃a si cui medi¬
otris furoris argum̃ta uideantur. ip̃m ego nõ mediocriter.
furere certus ero. Iam uero sciens illa preter eo q̃ ex eumicho
ter encii mutuari nõ pudue ciceronẽ ubi ait In ãmore hec
omĩa in fũc uicia iniurie suspiciones inimicicie inducie
bellũ. pax rui fũ recognostis in illuis uerbis in sanias tuas

Expanded text:
sse: quod ego quidem nec infitior nec ignoro. Verumenimvero et multis retro seculis obsolefactus mos, atque hec etas studiis talibus adversa, et longarum discrimina viarum, quibus usque ad limen non carceris modo sed mortis accessisti, aliaque non minus violenta fortune obstacula propositum retardassent, seu forsitan irritassent, nisi predulcis nominis memoria iugiter animum interpellans, ceteris curarum sarcinis excussis per terras et maria inter tot diffcultatum scopulos Romam te Neapolimque traxisset, ubi tandem, quod tanto ardore cupiebas, adeptus es. Que omnia, sicui mediocris furoris argumenta videantur, ipsum ego non mediocriter furere certus ero. Iam vero sciens illa pretereo, que ex Eunucho Terrentii mutuari non puduit Ciceronem, ubi ait: in amore hec omnia insunt vitia: iniurie, suspitiones, inimicitie, indutie, bellum, pax rursum... Recognoscis in illius verbis insanias tuas,
Abbreviated transcription (Latin):
fimosta sucer estit ita fieri oꝑtẽ E aue qͣꝙͣ excidit ses aa
ꝓpositoremota siña est tur em̃ non ita fieri oporteri si¬
biaer at qui inchil uinꝙ̃ rectius arbitiatus sũ nichil
qr umꝙ᷑ aubin abor q̃ esse hos nobliss mmos quos michi ebicat
affectueꝯ Tee gregemus hec tantisꝑ dum remedna cõquirẽ¬
dis mlio nedum hue illuc distrahor. fragiliore impetu fe¬
rur ad singlã dic ergo qm̃ pus amoris mencio ftũ est nõ¬
ne hant om̃i exti emoro ducis insaniã E re quid ueritati
subti aham pro diũsitate subiecti amorẽ uel teterimã oã
passionẽ del nobl ssiam accõem di ci posse tenseo Ehaieres
cairat exemplo aliqo ĩ mediũ yfertt si obiñ famẽ tuipẽ¬
q młiẽrem ar des in sanissimus ar dor est/ di rarũ aliquos
spetimiẽ untutis alliait /inq ilłus amãdũ uenandiã ꝙ ustꝰ

Expanded text:
funesta subcrescit ita fieri oportere? Haudquaquam excidit, sed a funesta subcrescit ita fieri oportere? Haudquaquam excidit, sed a proposito remota sententia est. Cur enim non ita fieri oportere arbitrer? Atqui nichil unquam rectius arbitratus sum, nichilus arbitrabor, quam esse hos nobilissimos, quos michi obicis, affectus. Segregemus hec tantisper, dum remediis conquirendis inhio ne, dum huc illuc distrahor, fragiliore impetu ferar ad singula. Dic ergo – quoniam prius amoris mentio facta est –: nonne hanc omnium extremam ducis insaniam? Nequid veritati subtraham, pro diversitate subiecti amorem vel teterrimam animi passionem vel nobilissimam actionem dici posse censeo. Ne res egeat exemplo, aliquod in medium profer. Si infamem turpemque mulierem ardeo, insanissimus ardor est; si rarum aliquod specimen virtutis allicit inque illud amandum venerandumque multus
Abbreviated transcription (Latin):
uicias arbitaris/ euenicq tibi ut similitudiẽ uerser. in ead̃
non aliter. ꝙͣ si quis aureis manicis atqz compedibus tentus
auiũ lecus aspic̾et sed la queos non uider et CCu quoq m̃c
aꝑtis oclis que te uinciũc uides sedo cecitas/ ipis ad mor¬
tem trahentib uinclis̃ delectaris qd q est om̃i miserrimum
gliaris ¶ Que nam sũc quas memoras cachene Pmor ⁊i gliã¬
N proth suꝑi quidaudio has ne tu tathenas uotas has qr sepa¬
ciar excunies fBoc mneluis fed incer tus de euentu delique em̃
om̃s quibus ten ebaus ⁊ fragilior es erant et ia memores
Ieo q dum cõsi ingerim fauisti Let autẽ nocendo placent
as pallunt quada spẽ decoris Ideoł plus ne gocii subest reluc¬
taberis enĩ ten sir mis te bomis spoliare uelim agaredici
tamẽ ¶Q ñ ego talia de te merui ut speciofishimas michrita
ius delles ei iꝑe/ et tenebris dãpnare ꝑperuis sere mssmãs

Expanded text:
vitias arbitraris; evenitque tibi, ut similitudine verser in eadem, vitias arbitraris; evenitque tibi, ut similitudine verser in eadem, non aliter quam siquis aureis manicis atque compedibus tentus, aurum letus aspiceret, sed laqueos non videret. Tu quoque nunc apertis oculis que te vinciunt vides, sed, o cecitas! ipsis ad mortem trahentibus vinculis delectaris, quodque est omnium miserrimum, gloriaris. Quenam sunt quas memoras cathene? Amor et gloria. Proh Superi, quid audio! Has ne tu cathenas vocas, hasque, si patiar, excuties? Hoc molior, sed incertus de eventu; relique enim omnes, quibus tenebaris, et fragiliores erant et inameniores; ideoque dum confringerem favisti; he autem nocendo placent ac fallunt specie quadam decoris, ideoque plus negotii subest; reluctaberis enim, ceu te summis bonis spoliare velim. Aggrediar tamen. Quando ego talia de te merui, ut speciosissimas michi curas velles eripere, et tenebris damnare perpetuis serenissimam
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ reor impoᷝ ͤ se d yfecto difficile alioqiĩ frustra ccͣ impossibliã
uacarem/ Est autẽ in adamãte frangendo hircinũ sanguinẽ¬
uc dicũc ncͣcͣium sic in hmioi duricie curaro mollienda sangͥs
ille mirũ in modũ efficax qui cor asper ũ tetig̾it frangit at
penetrat tamen idmetuo quĩ in hac re tuo sinil opus est
assenfu ꝙ ne p̃stare potes sine ut dicam ueruis ne uelis młtuĩ
uereor/ ne ip̃e cathenaꝵ tn tũrudians atq oculos multens ful¬
gor impediat/ neu forte contingat qd euenturũ fuspicor si
auarus quispiam aureis cathenis uinctus in carte teneretur.
solui eñ uellet sedcathenas nollec amittẽ tibiautẽ ea cartis
indita lex est utuisi tachenas abieteris solucus eẽ nõ possis
Hhei michi miserior. eram ꝙͣ pucabam/ due iuie mĩt eciam
illaqueant cathene quas ego nõ agnosto Aymo uero claris¬
sime fedearum pulci icudine delectatus, non tathenas seddi¬

Expanded text:
enim reor impossibile, sed profecto difficile; alioquin frustra circa impossibilia enim reor impossibile, sed profecto difficile; alioquin frustra circa impossibilia versarer. Est autem, ut in adamante frangendo hircinum dicunt, sic in huiuscemodi duritie curarum mollienda sanguis ille mirum in modum efficax, qui, cum cor asperum tetigerit, frangit ac penetrat. Tamen id metuo, quoniam in hac re tuo simul opus est assensu, quem ne prestare possis sive, ut dicam verius, ne velis; multum vereor ne ipse cathenarum circumradians atque oculos mulcens fulgor impediat; neu forte contingat quod eventurum suspicor, si avarus quispiam aureis cathenis vinctus in carcere teneretur: solvi enim vellet, sed cathenas nollet amittere. Tibi autem ea carceris indicta lex est, ut nisi cathenas abieceris solutus esse non possis. Hei mi! miserior eram quam putabam! Due ne nunc etiam illaqueant animum cathene quas ego non agnosco? Imo vero clarissime, sed, earum pulcritudine delectatus, non cathenas sed di
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ quid hactenus sermo
tibi meus contulit oro/ obtestor q
ut te facilem hauriendis que su¬
per sunt prebeas, cõtenciosum q
ec reluctantẽ anñ deponas L
fcm̃ puca sentio em̃ me tius mo¬
intis magna sollicitudinũ meaꝵ
parre liberaitũ eo paracior de
⁊ cliqua audienda t ansgiedior. ¶ Nodũ intraccabliã et infi¬
ua uisteribus uulnẽa tua contigi et continge metuo ⁊ erolens
ꝙͣtum alt̾tacõnis ⁊ quela ro leuior. concractus expressit/ Spers
autẽ ex aduer so collectis uiibus añn fortiorem asperioru den¬
ceps equanimius latuũ ENil metuas iam assueui ⁊⁊ mor¬
bor meoꝵ nomẽ audire ⁊ medice manus auxiliũ pati ¶dua¬
bus adhuc a damantinus dext̾aa leuaq premeris cachemie
que neqz de mor te neqz de uita simĩt cogicare has semꝑ extimui
ne te in int̾itũ ag̾ent necdum quidem securus sum net puiꝰ
ero ꝙͣ te solucum ac liberũ illis efrrictis abiectisq uidero/ neq

Expanded text:
iquid hactenus sermo. tibi meus contulit, oro obtestorque ut te facilem hauriendis que supersunt prebeas, contentiosumque et reluctantem animum deponas. Factum puta. Sentio enim me tuis monitis magna solicitudinum mearum parte liberatum, eoque paratior ad reliqua audienda transgredior. Nondum intractabilia et infixa visceribus vulnera tua contigi et contingere metuo, recolens tercationis et querelarum levior contactus expresserit. Spero autem ex adverso, collectis viribus, animum fortiorem asperiora deinceps equanimius laturum. Nil metuas: iam assuevi et morborum meorum nomen audire et medice manus auxilium pati. Duabus adhuc adamantinis dextra levaque premeris cathenis, que nec de morte neque de vita sinunt cogitare. Has semper timui ne te in interitum agerent; necdum quidem securus sum, nec prius ero quam te solutum ac liberum, illis effractis abiectisque, videro. Neque
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝑ septentionẽ et usq ad acceam t̾minos longelaceq cntũactus
sum ꝙ ꝙͣtum michi yfuĩt uides itaq semꝑ animũ tetigit ui¬
giliana temparacio. Qualis comecta cerua sagitta ¶ Quã
ꝓcul incautã nemora int̾ cresia fixit ¶ Pastor agẽs telis
liquitq uolacile ferrum ¶ Nestiꝰ illa siluas fuga saltus¬
q ꝑagrat dic teos heret lateri lecalis harundo/ huic g ͦ
criue nõ absilis frus sum fugi eni sedmalũ meũ ubiq cni.¬
cõferens ꝙ a me nũc p̃stolaris ip̃e tibi Respondisti Isi
quo pacto Iquia malũ suũ cui cõferenti locoꝵ mutatõ la¬

Expanded text:
longe lateque circumactus sum. Quod quantum michi profuerit, vides. Itaque sepe animum tetigit virgiliana comparatio: qualis coniecta cerva sagitta, quam procul incautam nemora inter Cresia fixit pastor agens telis, liquitque volatile ferrum nescius; illa fuga silvas saltusque peragrat dicteos, heret lateri letalis harundo. Huic ergo cerve non absimilis factus sum. Fugi enim, sed malum meum ubique circumferens. Quid a me nunc prestolaris? Ipse tibi respondisti. Quo pacto? Quia malum suum circumferenti Iocorum mutatio la
Abbreviated transcription (Latin):
exñs/ demqz qr tesaream sperare fas nõ erat laureã por¬
ticam quã studioꝵ tuoro tibi meritũ ꝓmittebat nichilomo¬
destius ꝙ dnam ipam adamaueras cõcupisti ad quã adi¬
piscendã ꝙͣͣꝙͣ alis ingenii subuectus ꝙͣto tñ cum labore ꝑue¬
neris tecum ip̃e recogitans phori estes nec me latet qm̃ res¬
ponsiom ꝑatũ ⁊ adhuc histe̾ medicantẽ iudeo quid tibi m̃t
in aiõ uei setui. Cogitas nẽpe te huis sticdiis aliꝙͣto p̃us etiã¬

Expanded text:
enique quia cesaream sperare fas non erat, lauream poeticam, quam studiorum tuorum tibi meritum promittebat, nichilo modestius quam dominam ipsam adamaveras concupisti; ad quam adipiscendam, quanquam alis ingenii subvectus, quanto tamen cum labore perveneris, tecum ipse recogitans perhorresces. Nec me latet, quoniam responsioni paratum, et adhuc hiscere meditantem video, quid tibi nunc in animo versetur. Cogitas ne
Abbreviated transcription (Latin):
S cũ quo deꝰ facie ad faciẽ loq̃batui. qͣi amicus ꝯ amico quõ ociosii
qui tacitus ⁊ ĩer mis redems ⁊ clamabat ad dñm ⁊ usq in celũ audie¬
batui alt̾lus q uix auxilio feffas manꝰ attollẽs unus tot p̃ua¬
lidas manus hostiũ iuĩcebat qd sine eo armate nõ pot̾ant legiones
Quõ solũ putẽ helxã ꝯ quo deꝰ itidẽ ⁊ angli loq̃bant᷑ aut quõ oci¬
osũ qui pluuie ĩꝑat. ⁊ mlieri hospite famis ĩt̾itũ metuẽti ĩ defi
cientẽ farme ydriã ⁊ in exhaustũ elei uasclmñ u̾bo facit ĩgeiti¬
ꝙ uisu fidei deffũctũ illi filiũ uiuũ reddit. Quõ solũ dicã disti¬
plim̃ eius heliseũ qui pauẽti hostẽ pu̾o mĩstro ĩuisibles alus au¬
uiliares curiꝰ ⁊ eqͦs atq acies oñdit angłicas. Quõ ociofũ qui
filiũ hospite suamiti ex marico sene polliaitꝰ ⁊ dedit ⁊⁊ redidit.
natũ stib ⁊ p̃mis anis extĩctũ fustitas uc puer unꝰ ꝓphite ł fidc

Expanded text:
sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, quasi amicus cum amico? Quomodo otiosum, qui tacitus et inermis sedens et clamabat ad Dominum et usque in celum audiebatur, alteriusque vix auxilio fessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli loquebantur? aut quomodo otiosum, qucientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentique nisu fidei defunctum illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulum eius Heliseum, qui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis annis extinctum suscitans, ut puer unus prophetic
Abbreviated transcription (Latin):
n re ꝑua ut uulgꝰ existimat. ut ego sentio ꝑiao¬
ma. si michi equid tã iocũda. ut cũ in hoc corꝑeo tartẽ
dũ nctũ me fuisse in emimerĩ. uixisse nõ ampliꝰ michi uidear
uld singlãi is egregii ducis dm̃ nec ĩpor tũe dec̃ in solencie głans
pesolus insi dũ solus fui. ¶ Et si nõ sim dubnis qd epe iã dixs
mads stie pitu ꝓpłm̃ ħus om̃b occui sur . sed ueritas ĩtr e pitri ⁊

Expanded text:
de re parva, ut vulgus existimat, ut ego sentio permaxma, et michi equidem tam iucunda, ut cum in hoc corporeo carcere diu vinctum me fuisse meminerim, vixisse non amplius michillud singularis et egregii ducis dictum, nec importune detur insolentie gloriandi semper solus nisi dum solus fui. Etsi non sim dubius, quod sepe iam dixi, magno strepitu populum his omnibus occursurum; sed veritas intrepi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩtempestiua ⁊ sera. Etre eĩ fudabimꝰ hanelabimꝰ tor quebiu
ne desint uite breuis ac fragił alim̃ta que ut dixi iã pridẽci¬
mulate / ⁊ usq ad ĩuidiã ac delicias affũt. Uero esto defit aliquid
Quis ẽ em̃ ⁊ egũ tͥ nõ aliquid desit. hic mag̾ uisu affiugẽd dicet
ad ut oem̃ ꝑr fus indigẽtiã fut᷑i dnis  sules ꝓpellamꝰ. q̃ minc
penitꝰ pelli pt᷑ ⁊ ad tẽpꝰ pulsa ⁊edit acrior. Cicero quid ad gri¬
manũ scribens ꝙ me inquit si cut sepe antea ochor tãs ad ambitoem
forte uenture ⁊ ꝙ cõstat ambigue. Int̾ multa quidẽ hoc a plebeio
poeta nõ ignorablĩt dc̃m̃ tenes. Ccede michi nõ d̃ sapiẽtis dicẽ
uiuã serci ninis uita ẽ ⁊ secura uiue hodie. Est uͦ ꝯfiliũ illuedal¬
cibiadis late patẽs ⁊ ad mltr u̾ sabłe ulcõ stimlãt gula solicita
suspendit ãbicio intẽdit amor. difficiliã exequlẽdo ꝯtẽpitẽdoq f¬
cilima. hec an docramꝰ ut anceps ⁊ ꝑiclõsa ad notẽdũ mua itaq

Expanded text:
tempestiva et sera. Ecce enim sudabimus, anhelabimus, torquebimur, ne desint vite brevis ac fragilis alimenta que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad invidiam ac delitias assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior. Cicero quidem ad germanum scribens: «Quod me» inquit «sicut sepe antea cohortaris ad ambitioneforte venture et, quod constat, ambigue. Inter multa quidem hoc a plebeio poeta non ignobiliter dictum tenes: crede michi, non est sapientis dicere: vivam; sera nimis vita est crastina, vive hodie. Est vero consilium illud Alcibiadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula solicitat, suspendit ambitio, incendit amor: difficillima exequendo contemnendoque facillima. Hec animum doceamus: ut anceps et periculosa ad nocendum via — ita
Abbreviated transcription (Latin):
⁊trrnsitu maris ⁊ ubii uiuẽtis moyses ũga potuãt ħciꝰ si qua
sdes itnsitu fliũmũ ueramꝰ palłiũ posset exticti hec hacten nã
de ueliquis ⁊ uris tui laudib młta dici posst̃. S c⁊ mlt̾a sexe dici
bonis ĩ geĩm excole. qui ꝓrimꝰ egt̾giꝰ labor ẽ. fuie ałiq̃s
meditand ⁊ scubendo mer meoriã post̾is ⁊ eliunq̃re atq ita dieꝵ
fugã sistẽ ⁊⁊ hoc dr euisfinũ uite tẽpus extẽdẽ siue simł ħ omia
prestare ꝓpoĩtũ ẽ nobis fugiamꝰ oro iã tãdẽ ⁊ id ꝙ̃tulũcũq a
fup est in solitudiẽ transigamꝰ oĩ studio cauẽtes ne dũ opõ feue
nauftagis iuidem᷑ ip̃r reꝵ hũanar o fluctib obiuam̃ ieꝵs hu¬
manar scopłis aslidam̃. demq qde ꝓbamꝰ id agamꝰ ne quiꝰ
morbꝰ ẽ preblicus ꝙq in aliis sepe rephendiniꝰ ꝯmittam Iuc
iudicia pmones ꝙ nrĩ ab auctatib distrepãs ¶⁊emo uero
nos fallat. nemo nos ꝑsuadeat in hamplas opes expetellio

Expanded text:
ris Rubri viventis Moyseos virga potuerat, hoc, siqua fides, in transitu fluminum Verani pallium posset extincti. Hec hactenus; nam de reliquis ruris tui laudibus multa dici possunt, sed et multa sepe diximus bonis ingenium excolere, quta dierum fugam sistere et hoc brevissimum vite tempus extendere; sive simul hec omnia prestare propositum est nobis, fugiamus, oro, iantandem et id quantulumcunque quod superest in solitudine transigamus, omni studio caventes, ne, dum opem ferre naufragiis videmur, ipsi rerum humanarum fluctibus obruamur, scopulis allidamur. Denique quod probamus id agamus, ne, qui morbus est publicus quodque in aliis sepe reprehendimus, committamus, ut iudicia sermonesque nostri ab actionibus discrepent. Nemo vero nos fallat, nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expetendas:
Abbreviated transcription (Latin):
atq suspecta hic ameã ⁊ secura demĩcio. Si dubitas si cũctaris
ipẽ retranseo ⁊ uestigia retro obẜuata sequor. ut uirgilius art
ut .s. manu p̃hensĩ ad hec te loca ꝑducã quib cũ affuenis ⁊ egũ
thalamos pontificũ q aulas carrte̾s ⁊ molestos laq̃co dĩcas.
ex eoꝵ gn̾e̾ q̃ prius incipiuĩt hoies̃ doce̾ ꝙ diste̾ at sultẽ anncã

Expanded text:
scrupea omnia atque suspecta, hic amena et secura denuntio. Si dubitas, si cuntaris, scrupea omnia atque suspecta, hic amena et secura denuntio. Si dubitas, si cuntaris, ipse retranseo et «vestigia retro observata sequor», ut Virgilius ait, ut scilicet manu prehensum ad hec te loca perducam, quibus cum assueveris, regum thalamos pontificumque aulas carceres et molestos laqueos ducas. ex eorum genere, que prius incipiunt homines docere quam discere —, at
Abbreviated transcription (Latin):
stam ped expedicã atq agilẽ eẽ o nẽpe ꝯ cõstet młtis qui oiã possi
uidebant ne hoc unũ possẽt opũ potẽcie q magnitudiem obstitisse¬
¶ Tibi ml obstat isi ꝙ nimine suspicor. ip̃e tibi obstes potes
equidẽ/ potes mͦ nõ singlos/ nodos solu̾e̾ ꝙͣ simł om̃s amputare
malueris. adu̾sus ydrã re /s ẽ nob̃ nillus er it finis insirepu¬
lulancia capita ingeno p̾ cidamꝰ herculeo. Ego solus ẽẽ non
tiñ possũ. S iã cepi facile ꝑseua̾turꝰ si tãtus michi solitarie iue
dux ⁊ coẽs acresẜiit. ⁊ lõ mͦ mee quietis adiutor. s ut ꝙ in aiõ ẽ quõ¬
libet emĩciẽ/ ip̃e quies mea nec tm̃ solitudinis solam. S ip̃e quod¬
modo solitudomea eris tũc ue̾ pleneq solicariꝰ iudebor dũ tetũ
ero/ precessi egote/ tẽtaui q nadũ seq̃re sultẽ qui p̃cedẽ debiusti
en qͣsi dubito torrẽte tñsimsso ⁊ ipa clamas abadu̾sa ut ĩtrepide

Expanded text:
et; nempe cum constet multis, qui omnia posse videbantur, ne hoc unum possent opum potentieque magnitudinem obstitisse. Tibi nil obstat nisi, quod minime suspicor, ipse tibi obstes; potes equidem, potes, modo non singulos nodos solvere quam simul omnes amputare malueris; adversus ydram res est nobis; nullus erit finis, nisi repullulantia capita ingenio precidamus herculeo. Ego solus esse non tantum possum, sed iam cepi, facile perseveraturus, si tantus michi solitarie vie dux et comes accesserit. Non modo enim mee quietis adiutor sed, ut quod in animo est quomodolibet enuntiem, ipse quies mea; nec tantum solitudinis solamen, sed ipse quodammodo solitudo mea eris; tunc vere pleneque solitarius videbor, dum tecum ero. Precessi ego te tentavique vadum; sequere saltem qui precedere debuisti. En quasi dubio torrente transmisso, ripa clamans ab adversa, ut intrepide
Abbreviated transcription (Latin):
mand̃ quid uͣ eĩ auancie obsequit᷑. inchẽst qd fere̾tẽ mag̃
ĩturuet ac deiciat ⁊ in t̾la cogat. n id mnũ si ẽ t̾da or¬
tũ ad eand ponas fuo feit᷑. ⁊ ion cõuenit mam ce lestis ori
quidẽ splendorẽ ⁊ leuitate rensib illudete aiõ aut appert Rene¬
bras. ⁊ spinas ⁊ tribulos curaꝵ tustiũ atq pũguẽtiũ. ⁊ quo pugl¬
cus iudet ⁊ eo abditis małis ẽ infecetius. nũꝙ̃ sole uenũt dĩtie mlta
⁊ daua mala secũ uehũt. ⁊ ĩ numer os labores cas̃ qr di seminũe

Expanded text:
mandum quidem; ubi enim avaritie obsequitur, nichil est quod ferentem magis incurvet ac deiciat et in terram cogat, neque id mirum si e terra ortum ad eandem pondere suo fertur. Non convenit animam celestquidem splendorem et levitatem sensibus illudentem, animo autem affert tenebras et spinas et tribulos curarum tristium atque pungentium, et quo purgatius videtur eo abditis malis infectius est. Nunquam sole veniunt divitie, multa et varia mala secum vehunt et innumeros labores c
Abbreviated transcription (Latin):
udio. leat. Nã pͦ de st̾pturis nob sacris nob face̾ intũt
niudiã. ue soli. qr cũ ceciderit nõ h sublenãtẽ sẽ et me¬
luis est duos simł ẽẽ ꝙͣ unũ hñc eĩ emolum̃tũ societatis sue
Et q̃ s. id genus plima. Qd oiõ nõ dit̾ent. si quis es fenciã
⁊ quid loquar attẽde̾nt dem̃ aristotelicũ illud obicũt uͥ ait uel
ꝙ nali sociale al ẽ hõ/ uel ꝙ qui alns nõ coitat aut bestia ẽ
Lanceps sit elctõ quid eẽ malim an bestia an deus. hoc ẽ bestialio
nõ a nccĩtate qd quibusd̃ uisũ eet᷑. s a nã yfectã ho ͫ societate

Expanded text:
uris Sacris nobis facere nituntur invidiam. «Ve soli, quia cum ceciderit non habet sublevantem se», et «melius est duos simul esse quam unum, habent enim emolumentum societatis sue» et que sunt id genus plurima. Quod omnino non dicerent, si quid ego sentiam et quid loquar attenderent. Deinde aristotelicum illud obiciunt, ubi ait velale animal est homo, vel quod qui aliis non comunicat aut bestia estnum interdicam, vel anceps sit electio quid esse malim an bestia an deus, hoc est bestialis non a necessitate, quod quib
Abbreviated transcription (Latin):
tũ nũc qͦq c̾tiꝰ nosse m uidear. fidẽtiꝰ loquor huic eͦ nõteniẽ
hc̃ solitudo asꝑũ lẽĩre q̃at. Illũ ut facis tota m̃te ꝯplectẽ. In
⁊ ocii solitarii ꝑtẽ uoca. ñ eñ fallor. aug̃io se q̃tui uoles. et
fessus u banaro reꝵ fugã urbiũ nõ horrebit S o ubi po¬
cratẽ n m̃ lingͦ fallor. ne hũc linq equidẽ. nã cũ reliqͣ comi
tes i ͨ ꝑs mĩ ẽ. Itaq cũ cet̾i euocandi sinc. hc̃ nob insepablem
amor p̃stat. nosti hoiẽm ꝙ ⁊ stablis amiciciẽ fides cãro ⁊ nu¬
raꝵ mlta familiaritas claꝵ facit. Cũ quo ita gaudiũ uite¬
q iocũ dicas aderit uc cõfiliũ nõ absic : Ita uix ĩgeni iugoi¬
q aĩ ut q̃ huis nũꝙͣ iũgi sol/ mesticie in illa mibes int᷑ue¬

Expanded text:
tum, nunc quoque certius nosse michi videar, fidentius loquar. Huic ego non temere, habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota mente complectere, illum in otii solitarii partem voca. Nisi enim fallor augurio, sequetur volens et, fessus urbanarum rerum, fugam urbium non horrebit. Sed ubi Socratem nostrum linquo? fallor: ne hunc linquo equidem; nam cum reliqui comis nostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem amor prestat. Nosti hominem, quem et stabilis amicitie fides carum et Musarum multa familiaritas clarum facit; cum quo ita gaudium viteque iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita vis ingenii vigorque animi ut, que his n
Abbreviated transcription (Latin):
luxũ nõ sreꝙciã nõ tumił  tum singlã ad eãuitã de qͣ loqr.
apitua. Cuiꝰ eͦ firite ꝯputo ãnis cũcit̾ quĩqͣgnca añ dni
aduẽtũ Iulio cesare brtaniã opulãte ĩ autẽticis sc̃ꝑtie int̾ an¬
tiqͣs iã tũc ubes meõriã inuemio aspcũs loci talis ẽ. ut nõ in¬
elegant̾ i dẽ ip̃e socrates nr̃ quociẽs illic ad te uisẽdũ ꝯuemim ꝰ
dicẽ soleat. En cĩtus illa ꝑua quid̃ s honesta. quã abaganꝰ rex
Ihũ saluatori obtulisse legit᷑ in eccasticis histornẽ. Illiꝰ ĩ me¬
dio tibi solicudiẽm face̾ si uelis potes. ⁊ ron eges ad hatrẽ peg̾¬
nacõne longĩqͣ ad quã mlti eoꝵ cõfugerũt quos sup̃ ꝯmemora¬
ui. Ca locoro ꝯdicio ẽ ut ĩ pria tua ĩq tuoꝵ gr enno solicar ius¬

Expanded text:
ad eam vitam, de qua loquor, aptissima. Cuius ego, si rite computo, annis circiter quinquaginta ante Domini adventum, Iulio Cesare Britanniam oppugnante, in autenticis scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus loci talis est, ut non ineleganter idem ipse Socrates noster, quotiens illic ad te visendum convenimus, dicere soleat: «En civitas illa parva quidem sed honesta, quam Abagarus rex Iesu Salvatori obtulisse legitur in ecclesiasticis historiis». Illius in medio tibi solitudinem facere si velis potes; non eges ad hanc rem peregrinatione longinqua, ad quam multi eorum confugerunt, quos supra commemoravi. Ea locorum conditio e
Abbreviated transcription (Latin):
get iħu s equd hitauit i ͤ dĩ uxica peiusꝙ̃ ad statuã cure po¬
tisicalis ĩuitũ sptata uirtus atcolłẽt. hic ueluit in t̾ra hostili sod
a se ydomita ac parata ⁊ cultui hom arguisita. xpõ cusauspitnis
figͤ q inderat. tropheũ erexir titulo nͥgis̃ genitucis ĩsigne. tẽplit̃
exignũ sed decoꝵ ⁊ ualidñ. hũc ip̃e mõtẽ ꝑuiũ fecit. ⁊⁊ hãc mon¬

Expanded text:
ad statum cure pontificalis invitum spectata virtus attolleret; hic velut in terra hostili, sed a se perdomita ac pacata et cultui hominum acquisita, Cristo, cuius auspiciis signoque vicerat, tropheum erexit titulo Virginis genitricis insigne, templum exiguum sed decorum et validum. Hunc ipse montem
Abbreviated transcription (Latin):
heoit dicias ingratꝰ hẽs. ⁊ for san hostis ĩuistis. cor ꝑa bermeer
⁊ dpupe tartarꝰ aiãs. nom̃ obliõ sempit̾tia. Contra ꝙnua poip
hic fuit. in incõria et̾na erit iustue. nõ nos gͦ ad emlacoẽm ꝓue
cet falsa yspitas. uera miẜia. seq̃stiẽt a nob molles ⁊ enet na¬
ti dites . Iclis cherme formices acria popine. nos filue mtõtes
prata. fontes placeant᷑. Illi carns desideria ⁊ luc ͫ undeciãꝙ
uem̃es. nos strdia liber alia ⁊ honesta sectem᷑: esi quid metha¬

Expanded text:
ebit divitias ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, Tartarus animas, nomen oblivio sempiterna. Contra, quamvis pauper hic fuerit, in memoria eterna erit iustus. Non nos cet falsa prosperitas, vera miseria; sequestrentur a nobis molles et enervati divites. Illis therme, fornices, atria, popine; nobis silve, montes, prata, fontes placeant. Illi carnis desideria et lucrum undecunque veniens; nos studia liberalia et honesta sectemur. Et siquid mecha
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑeg̾nacĩẽs ẜ moẽsq tui indicat int̾ xp̃i amicos amicissimũ te
nõtaui hunc uite modũ ut ex suꝑiorib liquet impleiuis simł s⁊e
solitarii req̃e  ãplexꝰ. ⁊⁊ epi dignitatẽ ⁊ etmẽs ut iure suo
mũ qd di ficilius ẽ ĩplerret in adolestẽcia ĩq ip̃a milicia utͣq
religiosis adu̾su ꝯfilus sic uiuẽs ut iã tũo sicut inuita eius pt̃̾p¬
tũ est / nõ miles sed monachus pucare᷑ ¶ Et alt̾ menas t̾ na¬
talis idẽ qui martino ẽ t̾renã celesti mlicia nõ in urbe res in hẽ¬
mo ꝑmutauit. Ec huc quoq de ĩ dust̾a dilatꝰ gregoꝰ nazãte

Expanded text:
egrinationes sermonesque tui indicant, inter Cristi amicos amicissimum te notavi, hunc vite modum, ut ex superioribus liquet, implevit, simul et solitarii requiem amplexus et epyscopi dignitatem retinens, ut iure suo militia utraque religiosis adversa consiliis sic vivens, ut iam tunc, sicut in vita eius scriptum est, «non miles sed monachus putaretur». Et alter Menas, cui natalis idem qui Martino est, terrenam celesti militia non in urbe sed in heremo permutavit. Et huc quoque de industria dilatus Greg
Abbreviated transcription (Latin):
nc̃ ⁊ st̃ tibi ꝯ quib ali᷑ nõ potes aiõ u̾sare qd genꝰ t̃ n ͨ mariu
nec mõtes eiipiẽt. Cũ quib potes ⁊ corꝑe himĩdis plib for¬
tasse ꝙͣꝙͣ hiꝰ rei nuĩꝙͣ magͣ copia fuit. nc̃ mopia sũma ẽ
S unũ nom̃ honoris cã huic lo̾ inẜendũ t̾didi. eopquos tibi
ad solitaͤ uite solatiũ sors dedit. põtiꝰ sãson is ẽ ꝙ ate sm or na

Expanded text:
aria nec montes eripient, cum quibus potes et corpore. Abundas pluribus fortasse, quanquam huius rei nunquam magna copia fuit, nunc inopia summa est; sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos tibi ad solitarie vite solatium sors dedit: Pontius Samson is est, quod a
Abbreviated transcription (Latin):
iuus dc̃i snia quid tot uelim u̾b̾is admonet. uolo solicudie
nõ solã. ociũ nõ iners nec inutile sed qd e solitu ͥ ͤ ꝓsit
mttis. Q eĩ ociosi ꝓi fus ⁊ languidi ⁊ segnes ⁊ soli st eos me
ee sꝑ miserosq ꝯfencio. Quib nec honesti accus ex̃ciciũ nͨ no¬
est. Admito ad otiuĩ nõ ħ uẽto mobliõra s mãpa negotia quoroe fis
est nõ ladoio ⁊ questuo. ⁊ dedecus sed delectacõ e un tus ceg la nstaim¬

Expanded text:
ius dicti sententia quid tot velim verbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosest: admitto ad otium non hec vento mobiliora, sed mansura negotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et glori
Abbreviated transcription (Latin):
ta puua domi nss̃ tã obstruxĩ lũ ut nõ pateat amito.
i bi parer. si te ip̃m tua si bona nou̾is nich deest ꝙ gͣtã politillͤ
⁊ dulce ociũ possit efficere. ad̃est auĩs bonus a deo bñ institutꝰ
te nõ negligenter. excultꝰ młtaꝵq arciũ acrer noticia infa¬
tus. anĩs hũanoꝵ actuũ dux ac rector. tocius q uite nẽ guber¬
nacłm tenes ut iã tali gubei nare nauigacõ insi felix eẽ non
debeat unros claros ⁊ insignes qui fu̾nt nosti. uellẽ dic̾e̾ porre

Expanded text:
tam parva domus, nullum tam obstrusum limen, ut non pateat amico. Tibi, pater, si te ipsum, tua si bona noveris, nichil deest quod gratam solitudinem t dulce otium possit efficere. Adest animus bonus, et a Deo bene institutus et a te non negligenter excultus multarumque artium ac rerum notitia instructus, animus humanorum actuum dux ac rector totiusque vite nostre gubernaculum tenens, ut iam tali gubernatore navigatio nisi felix esse non debeat. Vir
Abbreviated transcription (Latin):
itero guit̾ questus tetaq denũ res ĩ iocos ran risũ defnt. E
reder aderdiẽ. adest gͦ tibi yt̾ea sñ qͦ uita ne dicã felix sed nẽ
uita quidẽ ẽ malaꝵ ⁊ ero nãle odiũ ⁊ bonaro amor. uututũ eltꝰ
bone fame pultͣ cupiditas honesti studiũ ꝯtẽptꝰ supuatu. Qs¬
si umiĩ ⁊ solica ͤ uite fũdam̃tis dix̃o ueꝵ dixisse mẽ dicã adest
corpꝰ laborib obeudis y dõneũ. mĩd fragile iã maturũ
adest etas adhuc unẽs sed ¶ iã adolestẽcie malis explitita q̃
nec tõsilii inops ẽ. ad magͣs res
ciens. adest deniq prĩa. uͥ ciuis
ac p̃sul. hic amoris in poio
lric reuẽncie artẽ tenes. Illud
tibi nã p̃stat. hoc dignitas
noblitet ipã tñ p̃t̾ uetu stu¬

Expanded text:
aque demum res in iocos et in risum desiit. Sed redeo ad ordinem. Adest ergo tibi preterea, sine quo vita, ne dicam felix, sed ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que nec consilii inops est, et ad magnas res ciens. Adest denique patria, ubi civis ac presul hinc amoris in populo, hinc reverentie arcem tenes: illud tibi natura prestat, hoc dignitas,nobilitet, ipsa tamen preter vetust
Abbreviated transcription (Latin):
usq post nonage simũ uite ãnĩ tã fixã tãq ꝯtinuã inter
tumłtus ⁊ tedia homi ꝑuẽtuã fuisse. ⁊ nõ potius ĩ solicuͫ
ubi am̃i a ppoĩto ulls adu̾tẽt. michi quid ^ aut facile ꝑ sua¬
de̾cur. ⁊ si p̃c̾ ꝯiecturas nich habeã aut hoꝵ cuiusiy aut
crisippi domũ aut doliũ Diogenis in platere ur biũ fiusfe
de stibus  ⁊ porticib ciuitatũ. Qd̃ nõ cuil credit᷑us ut ciedam
fibi et suã coget auctͣs ⁊ uaria ac młtiplex lectõ. Nale em̃
aliquis ꝓfecto nõ scube̾t nisi apiid ydoneũ legiffet antoi ẽ. et
dehns  quidẽ satis ẽ dem ¶ Ipe aut̃ soson cuiꝰ int̾tertẽ lloe

Expanded text:
usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter tumultus et tedia hominum perventuram fuisse, et non potius in solitudine ubi animum a proposito nullus averteret? Michi quidem haud facile persuaderetur, etsi preter coniecturas nichil habeam, aut horum cuiusquam aut Crisippi domum, aut dolium Dyogenis in plateis urbium fuisse, vestibulis et porticibus civitatum». Quod non cuilibet crediturus, ut credam sibi et sua cogit autoritas, ac varia et multiplex lectio; tale enim aliquid profecto non scriberet, nisi apud ydoneum legisset auctorem. Et de his quidem sati
Abbreviated transcription (Latin):
sre. ⁊ robis quib uenale ncħ peinitꝰ nchͣ ostẽtui eẽ d. sed
omĩa ad salutẽ uice q legẽ tpãlis ⁊ et̾ ne spem in solitu ͥ ͤ dis¬
cendũ ẽ qd restat in solicu ͤ excendũ in solitu ͤ uiuẽdũ in
solicudiẽ moriẽdũ. ꝯs cupio quid̃ ualde. ⁊ si deꝰ pie nos aspi
ẜinis. Illis eĩ plausũ pplĩ captare amis. hoꝵ labor ĩfal¬
sie ꝓfessio ẽ cu ca noticiã sui. reflectẽdũq ad se añ ⁊ c̾ca ꝯtẽp¬
tũ ĩ anis glẽ u̾sa᷑. ⁊ rã qualẽ fuisse arbitͣmur a naxagorã
Qualẽ ul̃ ꝯstãcia iͣ abstinẽtia q sua. penocratẽ seuerissimũ
ploꝵ ut ait cic̾o. ł. ceuonẽ scoycor prem ł laboriosissimũ
ex oĩb carneadẽ. Cuiꝰ exactissiam illã studiose m̃tis ĩtẽtio¬
nem q̃ut legimiꝰ discũbẽtẽ sepe cibi fecit ĩmemorẽ. an pucamꝰ

Expanded text:
bis quibus venale nichil penitus, nichil ostentui esse debet, sed bis quibus venale nichil penitus, nichil ostentui esse debet, sed omnia ad salutem viteque legem temporalis et eterne spem, in solitudine discendum est quod restat, in solitudine exercendum, in solitudine vivendum, in solitudine moriendum. Quod cupio quidem valde, et si Deus pie nosfinis. Illis enim plausum populi captare animus, horum labor, ni falsa professio est, circa notitiam sui reflectendumque ad se animum et circa contemptum inanis glorie versatur. Nam qualem fuisse arbitramur Anaxagoram, quum ex omnibus Carneadem? Cuius exactissimam illam studiose mentis intentionem, que, ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem, an putamus
Abbreviated transcription (Latin):
qui delectaretur illo mlierclaꝵ suẜo/ ut fit at̾go ĩ fibilãciũ. hic
ẽ i ͤ demostenes. Et si cõstet eũ oratoriã illã iũ ꝙͣ in urbib tã
potẽt̾ excuit maxĩẽ ĩ solitu ͤ didicisse. de quo qũĩtilianꝰ idẽ in quit
ille tãtus amator. secreti demosthenes in litore ĩ quo maxͦ ꝯ rono
fluctꝰ illide̾t meditas̃ ꝯ suescebat ꝯcionũ fremitꝰ nõ expauestere
n ͨ te moueat qd supͣ dcñ ẽ hũc ip̃ demosthene locũ tacitũ atq¬
undiq abdicũ eligẽ. hic ũdisonũ patẽtẽq. ibi em̃ ingẽium
acuebat. hic uoc̾e ex̾cebat ncͣ q tñ ĩ solicu ͥ ͤ faciebit ¶ distẽ¬
bant soli q in ppͥ ͦ uende̾nt. meditabant᷑ in filius qd̾ in ur¬
bib oscẽtarẽt. Excu sabatq yfessio. quib intẽtio una effet
l loquẽdo ł tatẽdo rẽ auge̾. qd de cic̾one nõ memiui demosthe¬
nẽ cõstat qd ĩ noctib athicis sc̃ptũ ẽ p̾ciũ qͦq filẽtii pepigi

Expanded text:
i delectaretur illo muliercularum susurro, ut fit, a tergo insibilantium: «Hic est ille Demosthenes». Etsi constet eum oratoriam illam vim, quam in urbibus tam potenter exercuit, maxime in solitudine didicisse. De quo Quintilianus idem inquit: «Ille tantus amator secreti Demosthenes, in litore, in quo se maximo cum sono fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere». Nec te moum eligere solitum, hic undisonum patentemque; ibi enim ingenium acuebat, hic vocem exercebat; utrunque tamen in solitudine faciebat. Discebant soli quod in populis venderent, meditabantur in silvis quod in urbibus ostentarent; excusabatque professio, quibus intentio una esset vel loquendo vel tacendo rem augere. Quod de Cicerone non memini, Demosthenem constat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ tactu sacri coi ꝑis mor tius mor tuos fustitasse nostit. Quis
pt̾ea hũc extimet ociosũ qui in ip̃o sedens ocio conatus os̃ absẽ¬
ciũ ⁊ cõgitatus atq cõfilia hostiũ ꝙͣi pns̃ nou̾at. suis cũcta demĩ¬
cians. Qͦ cognito iussu regis syrie toto t̾ꝯuallatus ex̃citu legio¬
nes obsideciũ se lingue soliꝰ ĩꝑ̃io ĩtecitatẽ captĩtatẽq ꝑduct̾as u̾do¬

Expanded text:
i corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? Quis preterea hunc extimet otiosum, qui in ipso sedens otio, conatus omnes absentium et cogitatus atque consilia hostium quasi presens noverat, suis cunta denuntians? Quo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas
Abbreviated transcription (Latin):
2 Cͫ ar dicrio temiẽ ꝯmitti in retinẽda ꝑseuãuit. ut eid płat
ystorico atq ita ꝓp̃e simł ⁊ pu ͨ ͤ saluci modestissima  nõta pꝯ̾¬
hiũt. sine nc opĩãri l senatꝰ ac ppͥ p̃cib id tribuit quodp qde¬
ꝯstat neͦ pͥncipũ fuit amãtior. Siue mlłĩs oĩo p̃ cib motũ
nlło publico p̾uato q metu. ip̃a eũ rero nã tur babat. ad altissiõ
eñ sor tuẽ cułm̃e t mũdi dñs ac rector ĩsedernt ad illud hu¬
mile subinissũ q desideriũ pr uptꝰ for te cogi tãti aiõ des¬
census uidebat᷑. ⁊ uc dici sol. q̃dã cebri u̾tiggo altitudinẽ¬

Expanded text:
 arbitrio temere committi, in retinenda perseveravit», ut eidem placet historico, atque ita proprie simul et publice saluti modestissima vota posthabuit; sive, ut opinari licet, senatus ac popprincipum fuit amantior; sive, nullis omnino precibus motum nullo publico privatoque metu, ipsa eum rerum natura turbabat. Ab altissimo enim fortune culmine, cui mundi dominus ac rector insederat, ad illud humile submissumque desiderium preruptus forte cogitanti animo descensus videbatur, et, ut dici sol