comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
na falsa initendere/ preuaricari uera absconde̾ Et ĩ umu̾sũ
ab accusacõne desiste̾ tͥgm̾sari ẽ Sed in lege remia calum¬
m ͭ ͤᷤ ad uindictam poscit similitudo supplicii ita tamẽ ut pꝰ¬
quã reus absolutꝰ fuerit cũ de accusatoris consilio et mente
ꝯstiterit si iusto errore lapsus ẽ absoluat᷑ Si uero ĩ eidẽ¬
ti calumpnia deprehensus fuerit pena legittima ꝯdempnat᷑¬

Expanded text:
sa intendere. Praevaricari, vera abscondere. At in universum ab accusatione desistere, tergiversari est. Sed lege Remia calumniantes ad vindictam poscit similitudo supplicii, ita tamen ut postquam reus absolutus fuerit cum de accusatoris consilio et mente constiterit, si justo errore lapsus est, absolvatur. Si vero in evidenti calumnia deprehensus est, poena legitima condemnet
Abbreviated transcription (Latin):
utioq mõ futurũ uti. nõ reddam ꝙ petis sine cont᷑ me ꝓ¬
ꝓnũciatũ fu̾it nil tibi ex pacto debeo quia nõ uicero Sic ab
adolescente discop ulo magister eloquencie niclitꝰ suo argne¬
to ꝯfutatus ẽ ⁊ capcõns nersute ⁊ excogitate frustratus
hoc inexplicabile q ẽẽ ꝙ utrĩq dicelat᷑ rati. ne sma sua
utranq in ꝑtem dicta ppͣ sese resanderet rem iniudicatã

Expanded text:
 modo futurum uti non reddam quod petis, sive contra me ponuntiatum fuerit, nihil tibi ex pacto debeo, quia non vicero. » Sic ab adolescente discipulo, magister eloquentiae inclytus suo argumento confutatus, et captionis versutae, et excogitatae frustratus sum hoc inexplicabileque esse quod utrinque dicebatur rati, ne sententia sua utramque in partem dicta, ipsa sese rescinderet, injudicata
Abbreviated transcription (Latin):
est exequend ¶Nam sicut medico euentꝰ mortalitatis ĩpu¬
tari nõ debet ita si quid trute ꝑ imꝑiciam eiꝰ contigi̾t ei m̾t
iuputat ¶E si nouit ⁊ non ult non ex ignorãciases ex
malicia ꝯdempnat᷑ Ens siguidem utruisq dampnacio ẽ licet
igaari miaus ꝑmnant᷑ insi forte ignoranciã negligencia
pctrauit ¶ Nam si ignorancia muinabilis ẽ nõ afft̾
mortem sed ab m̃atis tenebris exiustit᷑ Si uero sut et
nẽ nult equitati seriune nõ potest: non tam presidis est
culpa quam principis Sed ad religionẽ iudicis hec eadẽ ꝓtun̾e
certis miũ ẽ cũ ipm̃ niris oporteat habe̾ noticim uolita¬
tem bom ires exequendi/⁊ sacramento debeat ẽẽ legibus
obligatꝰ ut sͥ omio illicitũ noui̾t ab ectrũ sinceritate diu̾t̾e̾

Expanded text:
est, exsequendi. Nam sicut medico eventus mortalitatis imputari non debet, ita si quid triste per imperitam ejus contigerit, ei merito imputatur. Quod si novit, et non vult, non ex ignorantia, sed ex malitia condemnatur. Finis siquidem utriusque damnatio est: licet ignari mitius puniantur, nisi forte ignorantiam negligentia procuraverit. Nam si ignorantia invincibilis est, non affert mortem, sed ab innatis tenebris excusatur. Si vero scit, et vult aequitati servire, nec potest, non tam praesidis est culpa, quam principis. Sed ad religionem judicis haec eadem pertinere, certissimum est, cum ipsum juris oporteat habere notitiam, voluntatem boni, vires exsequendi, et sacramento debeat esse legibus obligatus; ut sibi omnino illicitum noverit, ab earum sinceritate divertere.
Abbreviated transcription (Latin):
cias ¶Ne dicas in multitudine mĩteꝵ mõꝵ respiciet¬
me deus ⁊ offerente me deo altissmio suscpiet munera
mea ¶Non nrideas hommẽ in amaritudine amme est
enĩ qui hiulias ⁊ a exaltat circũspector deus¶Ex hus dili¬
lictis teneat᷑/ ⁊ duplici suorũ ⁊ aliorũ p̾matͣ an̾e ut ĩ mł
titudine imumerũ citra mundiciam uoluntatis sic ⁊ fiducia
añ dei ¶Onde ⁊ plato egregie quidẽ ⁊ lucalent̾ ⁊ si tũ
audiat eos qui de reipublice ge̾ndo magistratu ꝯtendunt
ita int̾ se uersari asserit / ut si naute sub aduersa tempeͭ ͤ
decertent quis eorũ potiss miũ debeat gub̾nare In quo for¬
ꝯtudine calculo tꝰ nꝰ ant rarus itemq temerarius ẽ qͥ
sme arte ⁊ uiribꝰ uendicet magr̃atũ Et meo quidem
tempore nil miserabilius indi quã maices sciencie legis
ignaros bone uoluntatis manes ꝙ ꝯuincit amor turmeꝵ¬
et retribucõnũ id uiriũ ꝙͦ hñt in obsequio atuarine iactanͤ¬

Expanded text:
in multitudine munerum meorum respiciet Deus et offerentem me Deo altissimo suscipiet munera mea non inrideas hominem in amaritudine animae est enim qui humiliat et exaltat circulictis teneatur, et duplici suorum et aliorum prematur onere, ut nec in multitudine munerum citra munditiam voluntatis sit ei fiducia ante Deum. Unde et Plato egregie quidem et luculenter si tamen audiatur eos, qui de reipublicae gerendo magistratu contendunt, ita inter se versari asserit, ut si nautae sub adversa tempestato decertent, quis eorum potissimum debeat gubernare. In quo fortunae calculo, aut nullus, aut rarus, idemque temerarius est, qui sine arte et viribus vindicet magistratum. Et in eo quidem tempore nihil miserabilius vidi, quam judices scientiae legis ignaros, bonae voluntatis inanes, quos convincit amor muneet retributionum, et id virium quod habent in obsequio a
Abbreviated transcription (Latin):
iumbꝰ pret̾ egredientiũ tollerare fastũ /⁊ ꝯtemptibiliũ
calcari ꝯtemptu / ꝑferre molestias excussorũ. ⁊ ab indig¬
ins que uis indigna ꝑferre¶Socrates cũ eũ alapiades
int̾rogaret quare xancippem ad modũ morosam irgiosũ
⁊ que die noctuq muliebribꝰ scatebat molestiis domo nõ
abigeret. Inquit cũ sle̾n domi ꝑpecior insuesto et ext̾eor
ut cet̾orũ quoq foris petulantiam ⁊ ĩiriam facliuis ferã¬
¶ Ueteri celebrat᷑ ꝓuerbio quia nacue manꝰ temeraria pe¬
tiçio ẽ ⁊ ꝓfecto inportunꝰ precator ẽ qͥ dandas res ad uerba
P solis uerbis montins utĩ herbis. P̾caris rebꝰ pig¬
mentis ⁊ spenebus¶Inter alios benigmores sunt tamẽ q¬
numniũ possunt. licet fere om̃s ꝓm sint ad nocendum ꝙͥ
amus longe ẽ ⁊ faciliuis / quã ꝓdeẽ/ Ex̾ceaut ergo mindi¬
nas suas loculos alienos exhaturiant farnant. suos p̾si¬

Expanded text:
liminibus, praetergredientium tolerare fastum, et contemptibilium liminibus, praetergredientium tolerare fastum, et contemptibilium calcari contemptu, perferre molestias excussorum, et ab indignis quaevis indigna perferre? Socrates, cum eum Alcibiades interrogaret, quare Xanthippem uxorem admodum morosam et jurgiosam, et quae diu noctuque mulieribus scatebat molestiis, domo non abigeret, inquit: Cum talem domi perpetior, insuesco, et exerceor ut caeterorum quoque foris petulantiam, et injuriam facilius feram. Veteri celebratur proverbio: « Quia vacuae manus temeraria petitio est, et profecto importunus precator est, qui dandas res ad verba Pro solis verbis, montanis utimur herbis, Pro caris rebus, pigmentis et speciebus. Inter alios tamen benigniores sunt, qui minimum possunt, licet, fere omnes proni sint ad nocendum, quod cuivis longe facilius est, quam prodesse. Exerceant ergo nundinas suas, loculos alienos exhauriant, farciant suos, possi
Abbreviated transcription (Latin):
tygrides eloquencie teneficio leuisse dictus ẽ orpheus ses
apud ipm̃ dĩtẽ uox dulaor ꝑ orauit cetnemiq trictpitẽ
exoraut. causa fauorabilior ut admissam seł erudi¬
cem contra morẽ mfoꝵ liceret educẽ Tu uõ licet or¬
pheus sis a̧i aron a ille qui solo testudmis sono sera ut
dicitur emollrut apud curiales efficies nisi plimibea eoꝵ
corda aureo uel argento malleo uanitatis uel cupiditatis
mande emollia s ¶¶n clemenaã cerbi̾ omnes ab horrent Ego
me credo iudisse hutictios c̾bo duriores A pud inferos t̾bers
tamẽ unus ẽ Quod sunt diuerticula curialiũ. tot cͥbĩ sunt
atͥens es quoq cerbereos sustinebis totatmq fitmiliã que
siũꝑ a mo̾d aͥ latrat Omnes uo̾ quotquod sut in uno
medicos cudiuerunt dicentes Dinu dolet accipe facturi
mõ causa ꝓcedat hoc semꝑ agit᷑ ut loculi impleantur
si auarica nequeat sooari ¶ Quisquis in istorũ ma¬
mis madit si peitens iuenit᷑ apmior hec tormenta ei

Expanded text:
dictus est Orpheus, sed apud ipsum Ditem vox dulcior peroravit, canemque tricipitem exoravit causa favorabilior, ut admissam semel Eurydicem contra morem inferorum liceret educere. Tu vero licet Orpheus sis, aut Arion, vel ille qui solo testudinis sono, saxa, ut dicitur, emollivit, corda aureo vel argenteo malleo vanitatis vel cupiditatis incude emollias. Inclementiam Cerberi omnes abhorrent. Ego me credo vidisse ostiarios Cerbero duriores. Apud inferos tamen Cerberus unus est. Quot sunt diverticula Curialium, tot Cerberi sunt. Atrienses quoque Cerberos sustinebis, totamque familiam, quae semper aut mordet, aut latrat. Omnes vero quotquot sunt, in uno medicos audierunt, dicentes: « Dum dolet accipe, facturi modo causa procedat, hoc semper agitur ut loculi impleantur, etsi avaritia nequeat satiari. Quisquis in istorum manus inciderit, si poenitens invenitur, opinor haec tormenta ei
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ ualidius ^ qui corrũpi᷑ mimus ¶Nam ut sit uirtus iu¬
colunus a airaliũ inta diuertend̾ ẽ . ꝓm̃ quisquis hoc dix¬
erit ⁊ prudenter curie naturã expressit Exeat aulam qͥ
uolt ẽẽ pns¶Onde eleganter ^ c aliias infamia molliciei
sima usu sed tanta mollicie ingredientes enu̾at ut iuris
effemĩatis nobiliorem admrat seeũ: nec añ quisquã egredĩ
quam stupeat ⁊ doleat se mũtũ ĩ fenniam ¶Aut em̃ cedẽs
omĩo seeus indetiorem degen̾at aut uetĩs dignitatis aliquo
manente uestigio h̾mo froditũ indint qui quondam delinꝙ̃¬
tis natue̾ libi ludibrio sic ptriusq sexus ostentat ymagmẽ
ut neutrius retineat ueritatem ¶ Ha.c autẽ poetia mibe
figmenti nugaꝵ curaliũ repñtat᷑ ymago que uros abiecta
uirtute emosluit ã uirtutis ymagme recenta ꝑuertunt.
Qui curaliũ mepcias induit ⁊ pħi uel bom uiri officũ pollice
tur ahmo ffroditꝰ ẽ/ qui dõ uultu ⁊ hi spido muliebrem detur¬

Expanded text:
 validius, qui corrumpitur minus. Nam ut sit virtus incolumis, a curialium vita divertendum est. Provide, quisquis hoc dixerit, et prudenter curiae naturam expressit: exeat aula, Qui vult esse pius. Unde eleganter fons Salmacis, infamia mollitiei sensuum usu gratissima, sed tanta mollitie ingredientes enervat, ut viris effeminatis nobiliorem adimat sexum; nec ante quisquam egreditur, quam stupeat et doleat se mutatum esse in feminam. Aut enim cedens omnino sexus in deteriorem degenerat, aut veteris dignitatis aliquo manente vestigio, hermaphroditum induit, qui quodam delinquentis naturae ludibrio, sic utriusque sexus ostentat imaginem, ut neutrius retineat veritatem. Hac autem poetici nube figmenti nugarum curialium repraesentatur imago, quae viros abjecta virtute emolliunt, aut virtutis imagine retenta pervertunt. Qtur, Hermaphroditus est, qui duro vultu et hispido muliebrem detur
Abbreviated transcription (Latin):
litis aiticilo calumpmose uersabit᷑ id solit a iudice ł aduersctio¬
exigens ꝙͦ ꝓ ueritate putat ex necessitate tusticie exhibeu¬
dũ Oterq uero nramenti si extrena clausula ħ complec¬
tet᷑ ut nrent se nichil dedisse a ꝓuusise a datuos eẽ a

Expanded text:
litis articulo calumniose versabitur, id solum a judice, vel adversariolitis articulo calumniose versabitur, id solum a judice, vel adversarioexigens, quod pro veritate putat ex necessitate justitiae exhibendum. Uterque vero juramenti sui extrema clausula hoc complectetur, ut jurent se nihil dedisse, aut promisisse, a
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ statueris falsũ reꝑit᷑. ⁊ si płmq in hns ꝑ excepcionem
doli mali possit res temꝑari ⁊ equitas ipa niris interdum
queat mitigare rigorẽ insi urgentiss mia reꝵ necͣatas cogat
io didiasti qui ĩ questionibꝰ que hñt poĩtores impliatas et
que latent̾ inuoluunt contraria laboriosa solucio ẽ insifor
te antiquo nestore reputes cauçiorẽ Ne credas sompnio
agam̃ noui dictũ ẽ in sompniis dũ in exadio troye grena
tescat litigatores ipas̃ ꝑsonas uidelicet principales nõ añ
ad litem ndex admittit quã ei p̾stito sacramento faciant
fidem ꝙ tusticie sue insistent ⁊ calumpmã omnẽ faciant ꝓcł
Actor quidem uiret nõ calumplandi aiõ litẽ mouisse sed exi¬
mose ut nec ꝓbacio nec dilacõ frustratoria exigat᷑ sed id
solũ ꝙ iusticiti uidet᷑ exig̾e̾ Reus autem nirabit ꝙ putans
se bona nisticra uti ꝑuenit ad reluctandũ et ꝙ in aulso tocii

Expanded text:
e statueris, falsum reperitur. Et, si plerumque in his per exceptionem doli mali possit res temperari, et aequitas ipsa juris interdum queat mitigare rigorem, nisi urgentissima rerum necessitas cogat,ro didicisti, quia in quaestionibus quae habent positiones implicitas, et quae latenter involvunt contraria, laboriosa solutio est, nisi forte te antiquo Nestore reputes cautiorem. Ne credas somnio, Agamemnoni dictum est in somnis, dum in excidio Trojae Graecia cescat, litigatores ipsos, personas videlicet principales, non ante ad litem judex admittet, quam ei praestito sacramento faciant fidem, quod justitiae insistent, et calumniam omnem procul facient. Actor quidem juret, non calumniandi animo litem movisse, sed exiiose, ut nec probatio, nec dilatio frustratoria exigatur, sed id solum quod justitia videtur exigere. Reus autem jurabit, quod putans se bona instantia uti, pervenit ad reluctandum, et quod in nullo totius
Abbreviated transcription (Latin):
Si namq p̾reptũ arbitrant᷑ ꝙͦ aliis erogat᷑ . ¶ Hoc
autẽ a maxinus transit ad mĩmos qui insi mulceantur
obseguiis ⁊ reficiant᷑ muneribꝰ sͥ fieri iurrã suspicã¬
tur ¶ Maxiia queq domꝰ seruis plena ẽ superbis
tusticie nulla ẽ capitalior quã eorũ qm cũ maxnue decipiũt
id agunt ut bom iiri esse iudeant. ¶ Hus unq iurtutis
umbra licenciam fittit/ ⁊ uñ uix oꝑtuerat sꝑari ueniam
glorian assecunt᷑ possunt impune płmia extorqu̾e qͥ ꝑuo
nõ possunt. ymo nõ dedignatur eẽ contenti/ notũ quidem
ẽͦ generale ꝓuerbiũ ẽ Bermet eternũ qui ꝑuo nesciet
bti ¶Ne tamem am hus me bellũ mexorçibile putese¬

Expanded text:
Sibi namque praereptum arbitrantur, quod aliis erogatur. Hoc Sibi namque praereptum arbitrantur, quod aliis erogatur. Hoc autem a maximis pertransit ad minimos, qui nisi mulceantur obsequiis, et reficiantur muneribus, sibi fieri injuriam suspicantur. Maxima quaeque domus servis est plena superbjustitiae nulla est capitalior, quam eorum, qui cum maxime decipiunt, id agunt, ut boni viri esse videantur. » His utique et virtutis umbra licentiam facit, et unde vix oportuerat sperari veniam, gloriam assequuntur. Possunt impune plurima extorquere, qui parvo non possunt, imo non dignantur esse contenti. Notum quidem est, et generale proverbium, quia Serviet aeternum, qui parvo nesciet uti. Ne tamen cum his me bellum
Abbreviated transcription (Latin):
tacone torquebĩs. dum differtur ꝙ negari nõ potest Expto
crede in manꝰ eorũ milies incidi ⁊ ut aliquid de fabulis
mutuem̃ porteritor ĩmitis carõ qui nemĩ peꝑcit unquam
longe clemencior istis ẽ Sitipe saruidem uel tͥente solet cẽ
contentus At isti asseres integros dibi multiplicari ni¬
bent Sed quid ẽ ꝙ apud curiales omĩa queror eẽ uenalia
msi ad preciũ Bilenciũ em^ res uenalis ¶ Hoc forte
a demostene acceꝑut qui cũ arisodimũ auctorẽ fabularũ
int̾rogasset quãm mercedis ut age̾t accepisset ⁊ rñ d̾e̾t
ei talentũ At ego inquit demostenes plus accepi ut ta¬
cerẽ CCansidicorũ siquidem ẽ lingua dampinfica insi eatm
ut dia solet fumbꝰ argenteis unicias ¶ Nec unũ
nisi forte potentissimꝰ sit ꝓficit illaqueare inim̾bꝰ quia ĩ
quo unius tibi concliat᷑ grã aliorũ inundia ꝯcitatur

Expanded text:
tione torqueberis, dum differtur quod negari non potest. Experto tione torqueberis, dum differtur quod negari non potest. Experto crede, in manus eorum millies incidi, et ut aliquid de fabulis mutuemur, portitor immitis Charon, qui nemini pepercit unquam. istis longe clementior est. Stipe siquidem, vel triente solet esse contentus. At isti asses integros sibi multiplicari jubent. Sed quid est, quod apud curiales omnia queror esse venalianisi ad pretium. Silentium namque res venalis est. Hoc forte a Demosthene acceperunt, qui cum Aristodemum actorem fabularum interrogasset, quantum mercedis uti ageret accepisset, et responderetur ei talentum: « At ego, inquit Demosthenes, plus accepi ut tacerem. » Causidicorum siquidem est lingua damnifica, nisi eam, ut dici solet, funibus argenteis vincias. Nec unum nisi forte potentissimus sit, proficit illaqueare muneribus, quia in quo unius tibi conciliatur gratia, aliorum invidia concitatur.
Abbreviated transcription (Latin):
bi uenustius fuerit. si masoriũ aptius si quid ĩ munita su¬
pellectili decentius rebus eꝰ ꝯnuuĩa insi tibi ꝑire uelis epe¬
ram ⁊ inpensam aͥ eñ precb extorquebit aut eas
literalitate p̾nemãs Aandem pilleũ qualec̃q sit asporta¬
bit amicꝰ ĩ memoriã tin Ĩ tm a tosso digrederis sed tibi
ignis pingatorius ĩniet. Dr̃ ẽ uegẽto quã iutta solli¬
citab̾is instanca ⁊ magno artifiao gestus precũ ⁊ muneꝵ
ut te clauso labello zespiciat Tunc de singulis uerbis in
consiliũ itur deliberacõi prescribit᷑ tempꝰ ⁊ apices singu¬
li ponunt᷑ in statera. Disi eũ p̾mulseris occurret tibi
nõ fideliter rei geste ꝯcepta series a̾ stilus muilta abi̾t
a̾ a publica forma notarii uel scrmiarii diuertẽs lenig¬
intas a negligençia tuiris ⁊ aliquis semꝑmodus pecina
lundice indigebit ¶Dt uero nimitiũ ledat longa exspecta¬

Expanded text:
bi venustius fuerit, si incisorium aptius, si quid in minuta subi venustius fuerit, si incisorium aptius, si quid in minuta supellectili decentius, rebus ejus connumera, nisi tibi perire velis operam, et impensam. Aut enim precibus extorquebitur, aut eas liberalitate praevenies. Tandem pileum qualecunque sit, asportabit amicus in memoriam tui. Jam a Cosso digrederis, sed tibi ignis purgatorius imminet, superest Veiento, quem multa sollicitabis instantia, et magno artificio gestus, precum, et munerum, ut te clauso labello respiciat. Tunc de singulis verbis in consilium itur, deliberationi praescribitur tempus, et apices singuli ponuntur in statera. Nisi eum praemulseris, occurret tibi non fideliter rei gestae concepta series, aut stylus incultus oberit, aut a publica forma notarii vel scriniarii divertens benignitas, aut negligentia juris, et aliquis semper nodus pecunia vindice indigebit. Ut vero minimum laedat. longa exspecta
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑi cansa exammnanda si execucõni mandanda sinã si ꝯficiẽ¬
da cancio onña nũmꝰ agit / uerita & ceca ẽ pietas manca¬
¶ Dñ quantũ quisꝙ sua mr̃morũ seruat in archa Dan¬
tm̃ habet ⁊ fidei / ꝯtempn̾e̾ fulmnra pauꝑ Credit᷑ atq
deos dns ignocentibꝰ ipis ¶ Riu corrupcior moribꝰ ⁊ corru¬
pencior muneribꝰ apud istos beatior ẽ Si prinapũ mamu&
euaseris grandis tibi restat ma arta ⁊ ardua antequitm
tortores extremos effugias sudand̾ ẽ tibi¶ EEite instrimẽ¬
ta tua ꝯfiat ꝯtussũ si eũ salutare licuerit ꝓ maguo reputa
ẜi cedulam nõ attuli̾s frustra accedes S ctutem attuleris
in utilis nec aciuescet ut manꝰ nobilis incõ mẽbra ne de¬
genet Quid multa Suam necesse ẽ ꝯꝑar cũ nec oꝑa nec
calamꝰ a sepiole a̾ ingre lollignus sucꝯ tibi ꝯstet mep̃tꝰ¬
bit᷑ tot tibi uerboꝵ ponet ⁊̾ tendiculas/ ut ꝓ pace bella ꝓ
quiete litigiũ anna iuistr̃o uideat᷑ instribe̾ Si tingulũ forte ti¬

Expanded text:
si causa examinanda, si exsecutioni mandanda sententia, si conficienda cautio, omnia nummus agit, veritas caeca est, pietas manca, dum Quantum quisque sua nummorum servat in arca, Tantum habet et fidei. Contemnere fulmina pauper Creditur atque deos, diis ignoscentibus ipsis. Qui corruptior moribus, et corrumpentior muneribus, apud istos beatior est. Si principum manus evaseris, grandis tibi restat via, arcta, et ardua: antequam tortores extremos effugias, sudandum est tibi. Ecce instrumenta tua conficit Cossus, si eum salutare licuerit, pro magno reputa. Si schedulam non attuleris, frustra accedes. Si autem attuleris, inutilis est, nec acquiescet ut manus nobilis vitio membranae degeneret. Quid multa? Suam necesse est comparari, cum nec opera, nec calamus, aut sepiolae, aut nigrae loliginis succus, tibi constet inemptbit, tot tibi verborum ponet tendiculas, ut pro pace bellum, pro quiete litigium, amici instrumento videatur inscribere. Si cingulum forte ti
Abbreviated transcription (Latin):
ebrietatis iucia diuersa patͥ mos erat eciã de ꝯuuio ĩ hostẽ
pantr̾e se teni̾e ꝑicłis offerre Alexander nõ in hostẽ sed in
suos semebat. Quãobrem philippĩ sepe uulueratũ prelia
remisere Hic amicorũ interfectorũ quimo frequenter ex¬
cessit. Regnare ille cũ annias nolebat. hic in amicos rg¬
na ex̾cebatꝰ ctmatri pr̃ uolelut. hic metui ¶ Litterarum
cultus utͥq smlis Bollercie pr̃ maioris hic fidei uerbis atp
oracione ph̾s hic rebus moderator ꝑcendi nĩnctis filio itm̃uꝰ
ꝓmptor et honestior frugalitati pater luxurie filius magis
deditus erat ¶uibꝰ artibꝰ orbis imꝑn fundamenta pater
tosquerent ac si ei untꝰ paterna omĩ gerendor pͥuperet

Expanded text:
ebrietatis diversa vitia. Patri mos erat etiam de convivio in hostem ebrietatis diversa vitia. Patri mos erat etiam de convivio in hostem procurrere, se temere periculis offerre. Alexander non in hostes, sed in suos saeviebat. Quamobrem saepe Philippum vulneratum praelia remisere, hic amicorum interfectorum convivio frequenter excessit. Regnare cum amicis ille volebat, hic in amicos regna exercebat. Amari pater malle, hic metui. Litterarum cultus, utrique similis. Solertiae pater majoris, hic fidei. Verbis atque oratione Philippus, hic rebus moderatior. Parcendi victis, filio animus promptior et honestior. Frugalitati pater, luxuriae filius magis deditus erat. Quibus artibus orbis imperii fundamenta pater torquerent, ac si ei virtus paterna omnium gerendorum praeriperet
Abbreviated transcription (Latin):
dei macedonis in castrensi iudicio sit cã dampuata ¶ER et ille
lippꝰ ree armorũ quã quiuioꝵ studiosior au inctennie opes e¬
rant instrͣa bellorũ. diuiciaꝵ quastꝰ. quã custodia sollernor Ita¬
pis: blandꝰ piter ⁊ insidiosus alloquio qui pła ꝓmitteret
quã pritret/ In seria ⁊ iocis artifer amiooas utilitate nõ
fide colebat/. Gracim fingere m odio sustin̾e int̾ ꝯcordantes
odia apud utͣq graciã quere̾ sollempnis illi consuetudo In
hoc eloquenca ⁊ insignis orõ ticinnis ⁊ sollerae plena ut
nec ornatui facilitas nec facilitati inuencõnũ deesset orna¬
tus ¶Hinit alexand̾ filius succe Cit ⁊ uirtute et mais
patre inctior Idaq uiicendi rõ utͥq diuerla. hic aꝑta ille
artibꝰ bella tractabat/ Deceptis ille gaud̾e̾ hostibꝰ ħ palam
fusis: prudencor ille consilio ħ̾ anino magnificencior Irtĩ
dilacio ulcõms nec modus erat. bini uiuis ut̾q aiuid I sed

Expanded text:
dri Macedonis in castrensi judicio sit causa damnata. Quod et ille dri Macedonis in castrensi judicio sit causa damnata. Quod et ille lippus rex, armorum quam conviviorum studiosior, cui maximae opes erant instrumenta bellorum, divitiarum quaestus, quam custodia solertior. Itapis, blandus pariter et insidiosus alloquio, qui plura promitteret, quam praestaret. In seria et jocos artifex, amicitias utilitate, non fide colebat. Gratiam fingere in odio, instruere inter concordantes odia, apud utrumque gratiam quaerere, solemnis illi consuetudo. Inter haec eloquentia et insignis oratio, acuminis et solertiae plena, ut nec ornatui facilitas, nec facilitati inventionis deesset ornatus. Huic Alexander filius successit, et virtute et vitiis patre major. Itaque vincendi ratio utrique diversa. Hic aperta, ille artibus bella tractabat. Deceptis ille gaudere hostibus, hic fusis. Prudentior ille consilio, hic animo magnificentior. Iram dilatio ultionis, nec modus erat. Vini nimis uterque avidus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Ipõ nie tautũ ẽ ut sacrorũ enu ͦ scripture terribiles aũ
sistori latitudo dei ip̃iꝰ repleta pñcia om̃ibus sacrosanctas ad¬
stripturaͤ meat̃ moitiat ⁊ reu̾enciã ⁊ ab inquisiuone in ta¬
tis omĩs muquitas ꝓpulset᷑ ¶ Om̃s quoque cartus ⁊ sagĩs
religio iudiciaria ꝓpellit affectus / euacuans tram ⁊ediũ¬
et metũ ⁊ aruaaam quia ut ait iulus cesar hand faai¬
puerbiũ auctore cicerone apud antiquos celeberriuũ Ex¬
uit ꝑ ͣ indicis quisquis amicũ induit¶ Equidas eñ au iudex
obsequiũ debet odii suustram a amoris dexterã nescit
¶Indicia festinata pentencã paruat ¶ Bñde ⁊ grea cũ uegent᷑
ad sentencã autequã de causa liqueat. respondẽt prẽs suos
solem apud antipodas nõ iudisse. sed exspectasse semꝑ donec
aggredit ¶ Ded nec indicem auctoritas terreat litigatorum
cũ pictagore in longissmũ tempꝰ sit dilacata peticõ ⁊ alexã¬

Expanded text:
e cautum est, ut sacrorum Evangeliorum scripturae terribiles, ante e cautum est, ut sacrorum Evangeliorum scripturae terribiles, ante sistorii latitudo, Dei ipsius repleta praesentia, omnibus ad sacrosanctas Scripturas metum incutiat, et reverentiam, et ab inquisitione veritatis omnis iniquitas propulsetur. Omnes quoque carnis et sanguinis, religio judiciaria, propellit affectus, evacuans iram et odium, metum et amicitiam: quia, ut ait Julius Caesar, haud facioverbium, auctore Cicerone apud antiquos celeberrimum: exuit personam judicis, quisquis amicum induit. Aequitas enim cui judex obsequium debet, odii sinistram, aut amoris dextram nescitdicia festinata, poenitentiam pariunt. Unde et Graeci, cum urgentur ad sententiam antequam de causa liqueat, respondent patres suos solem apud antipodes non vidisse; sed exspectasse semper, donaggreditur. Sed nec judicem terreat auctoritas ligatorum, cum Pythagorae in longissimum tempus sit dilata petitio, et Alexan
Abbreviated transcription (Latin):
qui licet nuquam uoluit ferze sinam corrupti tamẽ nune¬
ribꝰ iusticiam ꝑtis umꝰ in alteram quauis arte transferre
mollurnt᷑ ¶Non facle dixerim uͣttũq sit nequiuis
licet uendicor eͥtatis maliciã fuco fallidaori coloret. potest
tamen inderi nequior qui officii sui principẽ ⁊ regmam
cui fides famulat quasi mercem in foro distrahit at si ser¬
nus infidelis dominũ uendat ¶Omis ⁊ em̃ magrati
iustioe famulus ẽ Constat autem quia equitas alienatur
a uenditore licet ad emꝑtorẽ nõ transeat ⁊ adempta muiqͥ¬
tas sic ad emꝑtorẽ transit ut nequaquã a uenditore recedat
⁊ ꝙ in aliis ꝯtractibꝰ nõ reꝑit᷑ solus ille iusticiam uendit
qui nõ habet ¶ Quannius rutilent genime turiũ splẽ¬
deat ⁊ omibꝰ lenocimiis sins arrideat mũdus. quitqiud
mũdiciam homis ꝑunt sordidũ ipͦ decorem anine extingint.
tmeat sed obsequiũ omuẽ oꝑam quate Ꝯ alas non debecur

Expanded text:
qui licet iniquam nolint ferre sententiam, corrupti tamen muneribus, justitiam partis unius, in alteram quavis arte transferre moliuntur. Non facile dixerim utrum sit nequius, licet venditor aequitatis, malitiam fuco fallaciori coloret. Potest tamen videri nequior, qui officii sui principem et reginam, cui fides famulatur, quasi mercem in foro distrahit, ac si servus infidelis dominum vendat. Omnis enim magistratus, justitiae famulus est. Constat enim quia aequitas alienatur a venditore, licet ad emptorem non transeat, et empta iniquitas sic ad emptorem transit, ut nequaquam a venditore recedat. Et quod in aliis contractibus non reperitur, solus ille justitiam vendit, qui non habet. Siquideat, et omnibus lenociniis suis arrideat mundus, quidquid munditiam hominis perimit, sordidum; quod decorem animae exstinguit, tineat, sed obsequium, omnemque operam, quatenus alias non debetur
Abbreviated transcription (Latin):
tolio ab aduenis cõuenis ⁊ indigenis publice adoret᷑
et tantam p̾cetis habet auctoritatẽ ꝙ in tota racone
mortaliũ ut dici solet sola utramq pagmam indetur
iuplere. Uideas ean ilu rotau uersare uolubilem qd¬
ꝙ magis mir̾e enudem rote inpulsu de pectore. Iouis
sororũ pensa p̾cipitat ⁊ conculcat Quisquis enĩ fortu¬

Expanded text:
tolio ab advenis, convenis, et indigenis, publice adoretur, tolio ab advenis, convenis, et indigenis, publice adoretur, et tantam prae caeteris habet auctoritatem, quod in tota ratione mortalium ut dici solet sola utramque paginam videtur implere. Videas eam ibi rota versare volubilem, quodque magis mirere, ejusdem rotae impulsu de pectore Jovis sororum pensa praecipitat, et conculcat. Quisquis enim fortu
Abbreviated transcription (Latin):
potest dit miri In eo siquidem quod nõ ẽ non potest cui¬
quam constare ꝙ sit Efferant epiturei p̾cipuas smãs¬
ue ꝓcessit ⁊ more suo fortune subiuant unuuersa E
Etgo in hoc sicut ⁊ in płmus plutharthũ tenseo itudiẽ¬
dũ qu deam cecam eẽ colendam negat asserens eã insi
a ceas coli nõ posse Multa quoq ꝓponit exempla gnbꝰ
liquet om̃s cece dee cultores cecatos ⁊ precpitatos ⁊¬
tandem in foueam ext̾miun. ¶Testator hoc gulba q̃
totam etatẽ luculenter ꝓducens in semũ. huis dee fa¬
miliaritate ⁊ cultu in breui elatus ⁊ iadreuiori preçpi¬
tatus ẽ Qualiter autem apud suetoniũ quere Quei¬
tatis ꝓbrosa dea ⁊ ominbꝰ ignonimosa mnimitbꝰ oma
deorũ templa fedorauit et deorũ om̃i p̾npuerit cul¬
tum ut preter edes priuatas quas morbe ⁊ morbea
passim habet rupem ⁊̃ tarpeyam ocmupauit. supremo
ioui coequata et publice fortime ymago aurea incapi¬

Expanded text:
potest diffiniri. In eo siquidem quod non est, non potest cuipotest diffiniri. In eo siquidem quod non est, non potest cuiquam constare quid sit. Efferant Epicurei praecipuas sum, et more suo fortunae subjiciant universa. Ego in hoc, sicut et in plurimis, Plutarchum censeo audiendum, qui deam caecam colendam esse negat, asserens eam nisi a caecis coli non posse. Multa quoque proponit exempla, quibus liquet omnes caecae deae cultores caecatos, et praecipitatos tandem in foveam exterminii. Testatur hoc Galba, qui totam aetatem luculenter producens in senium, hujus deae familiaritate et cultu in brevi elatus, et in breviori praecipitatus est. Qualiter autem, apud Suetonium quaere. Queritatis probrosa dea, et omnibus ignominiosa numinibus, omnium deorum templa foedaverit, et deorum omnium praeripuerit cultum, ut praeter aedes privatas, quas in orbe et urbe passim habet, rupem etiam Tarpeiam occupaverit, supremo Jovi coaequata, et publicae Fortunae imago aurea in Capi
Abbreviated transcription (Latin):
salnetatem morũ ⁊ multis assit suꝑfluitas incorum
¶Cum itaq a moribus quis reuerenciam contrahe
dicit᷑ ei uirtutes quibꝰ honor exhibuendus ẽ messe sig¬
ificant᷑ Equus ei nõ uen̾e̾t᷑ ⁊ uereatur illũ quẽ prudẽ¬
tem fortem temperantem credit ⁊ nutũ ¶HHinc est
eciam ꝯsiliũ silpientis ei qui timeri appetit amari houo¬
rari ⁊ p̾ferri ut deũ timeat amet ⁊ uen̾e̾t᷑ ⁊ ei se
tota deuocione submittat ¶Condicõnem quidẽ ẽẽ diffi¬
munt fortuitũ ꝑ sone statũ quo tł aduersis deprimitur
aut extollitur in ꝓspis ⁊ alterut᷑us sortis natur am
simp̃ĩus facie ꝓtestatur Quale ẽ ꝙ alios ueneramur ĩ¬
nre fortimam eo ꝙ hiꝰ nulla illius aliqua substanͣ
est Batura siquidem rebus originẽ prebet qd̾ neqͣ¬
quã eẽt si in u̾tate ipã nõ esset Qd̾ eñ omĩno ẽ aluu
prestare nõ potest ut sit At fortunam cũ nõ sit non

Expanded text:
satietatem morum, et multis adsit superfluitas vitiorum. satietatem morum, et multis adsit superfluitas vitiorum. Cum itaque a moribus qui reverentiam contrahere dicitur, ei virtutes quibus honor exhibendus est, inesse significatur. Quis enim non veneretur, et vereatur illum, quem prudentem, fortem, temperantem, credit et justum? Hinc est etiam consilium sapientis, ei qui timeri appetit, amari, honorari, et praeferri, ut Deum timeat, amet, veneretur, et ei se tota devotione submittat. Conditionem quidam esse definiunt, fortuitum personae statum, quo aut adversis deprimitur, aut extollitur prosperis, et alterutrius sortis naturam sui ipsius facie protestatur. Quale est quod alios veneramur innire fortunam, eo quod hujus nulla, illius aliqua substantia est. Natura siquidem rebus originem praebet; quod nequaquam esset, si in veritate ipsa non esset. Quod enim omnino non est, alicui praestare non potest ut sit. At fortuna cum non sit, non
Abbreviated transcription (Latin):
bus ꝑ ꝓlempsmi płiũ ẜit ꝯceptõ ꝑsouarũ ut nõ tam
ꝑsone quam uinuersitatis tota ꝯstitucõ indea᷑ eẽ uł quenie
alia ꝓmulgacõ Hoc etiam nra uel canores ignoranti
ex usu cotidiano ꝑspiuũ ẽ ¶Porro raciomi officiorũ
nõ mõ canonũ ⁊ legũ stita de sed ⁊ ethicorũ ommũ
precepta exequũt᷑ ¶Mo s̾ autem ẽ mentis habits
ex quo singulorũ oꝑm̃ assiduitas manat Non eni
si quid fit semel ut amplius statuti moribꝰ aggͣgatur
nsi assiduitate faciendi uertat᷑ in usũ ¶ Hit autem
uirtutes ⁊ uicia eque ꝯplectit᷑ licet uicia nõ mores eẽ
sed a płes q dicant᷑ moribꝰ obiiare In quo planũ est
solas unrtutes censeri nom̃e morũ cũ bonos tamen
malos domimꝰ mores ⁊ uicia ꝯstringimꝰ distinguimꝰ et
uintutes Onde ⁊ moratos a bono siue morigeros. mor¬
sos no a intiis nomĩamꝰ. ¶Quod ⁊ ip̃m plenitudĩs
nomĩe iudetur ĩmiere cũ nulli in carne sontingat adesse

Expanded text:
 prolepsim plurium fit conceptio personarum, ut non tam personae quam universitatis tota constitutio videatur esse, vel quaevis alia promulgatio. Hoc etiam jura, vel canones ignoranti, ex usu quotidiano perspicuum est. Porro rationem officiorum, non modo canonum et legum scita, sed et ethicorum omnium praecepta exsequuntur. Mos autem est mentis habitus, ex quo singulorum operum assiduitas manat. Non enim si quid fit semel aut amplius, statim moribus aggregatur, nisi assiduitate faciendi vertatur in usum. Hic autem virtutes et vitia aeque complectitur, licet vitia non mores esse, sed a plerisque dicantur moribus obviare. In quo planum est, solas virtutes censeri nomine morum, cum bonos tamen, aut malos dicimus mores, vitia distinguimus et virtutes. Unde moratos a bono, sive morigeros, morosos vero a vitiis nominamus. Quod et ipsum plenitudinis nomen videtur innuere, cum nulli in carne contingat adesse
Abbreviated transcription (Latin):
tanto uiro de esse constaret. Nithil enĩ lautũ ꝑatũq erat
ꝑ amplitudine honĩs ⁊ dignitate uirtutis Fabricius uero¬
tis i ħ uerba Rñdit. Dum om̃bus hus membris que attigi
resistere atq inꝗare potero michi nil onũo deerit ideoq nobis
tinus ħ uo̾ refert quid ad frabriaũ ducem romanoꝵ s p̃irri
ducem dũ merces sibi inqua oꝑe preciũ foret constitueret¬
¶ Quo faimore fabricius egere iuctoriam suctui nõ arbitratꝰ
regi medicũ detexit / atq in ea fide meruit ut tid amiciciã
romanorũ appetendam compelleret pirzũ pacem men deceri¬
neus ¶ In casu ito.Nalerns intxniꝰ ⁊ claudius quadrigariꝰ
ꝯtendntes de n̾atͥura ⁊ officio ꝓditor an tuuocares fuent
uixta ualeriũ pater illuis qui ĩ regis ꝯuuuo pocula nimistra

Expanded text:
tanto viro deesse constaret. Nihil enim lautum, paratumque erat tanto viro deesse constaret. Nihil enim lautum, paratumque erat pro amplitudine hominis, et dignitate tis in haec verba respondit: « Dum omnibus his membris, quae attigi, resistere atque imperare potero, mihi nihil omnino deerit, ideoque vobis tinus vero refert, quod ad Fabricium ducem Romanorum, medicudaturum Pyrrho, dum merces sibi in qua operae pretium foret, constitueretur. Quo facinore Fabricius egere victoriam suam non arbitratus, regi medicum detexit. Atque ea fide meruit, ut ad amicitiam Romanorum appetendam, compelleret Pyrrhum. Pace mea decertent in casu isto Valerius Maximus, et Claudius Quadrigarius, contendentes de nomine et officio proditoris. An Timochares fuerit juxta Valerium pater illius, qui in
Abbreviated transcription (Latin):
decimo nuliario uictis apuo flumẽ assiam nec in pp̃a
urbe quitquã pret̾ capitoliũ seruari posset ⁊ ħ auro dato
ut galli recedeu̾t. camillus enã igrate ꝯpaciens patrie
eodem cecidit Aurũ abstulit romanorũ aquillas reporta¬
uit. Uñ ĩ uiͦ Uregilius. Inter cetos eneadas p̾distͭ eneas
referente signa camillũ Itemq ab erilio reuocatus terçio trium¬
phaus urbem ingressus est ⁊ appellatus secundus Romulus
quasi alter prĩe conditor Iulius iguꝰ in libro uiͦ de uita re¬
bus q illuste iũ uirorũ quod de fabricio sequit᷑ refert ¶Nã
precedentia plutharchi in institacione traiam ⁊ Iulii frontim
in libro strategemmatũ sunt Denerũt ergo scdo̾ legti st̃mtũ
ad ganĩ fabriciũ multas ⁊ magnas res memorantes quite
bene ac bemuole pꝯ redditam pacem sãmtibꝰ fecerat offerẽ¬
tes dono grandem pecumã ⁊ orantes ut enm acperet et
uteret᷑ eo ꝙ multa ad netessitatem uictus ⁊ splendorem idmꝰ

Expanded text:
mo milliario victis apud flumen Alliam, nec in ipsa urbe quidquam praeter Capitolium servari posset, et hoc auro dato, ut Galli recederent, Camillus etiam ingratae compatiens patriae, eosdem cecidit, aurum abstulit, Romanorum aquilas reportavit. Unde in sexto Virgilii, inter caeteros Aeneadas praedicit Aeneas referentem signa Camillum. Itaque ab exsilio revocatus, tertio triumphans urbem ingressus est, et appellatus secundus Romulus, quasi alter patriae conditor. Julius Hyginus in libro sexto De vita rebusque virorum illustrium, quod de Fabricio sequitur, refert. Nam praecedentia Plutarchi in Institutione Trajani, et Julii Frontini in libro Strategematum sunt. Venerunt ergo secundo legati Samnitum ad C. Fabricium, multas et magnas res memorantes, quae bene ac benivole post redditam pacem Samnitibus fecerat, offerentes dono grandem pecuniam, et orantes ut eam acciperet et uteretur, eo quod multa ad necessitatem victus, et splendorem domus
Abbreviated transcription (Latin):
res sͥ eẽ priuatꝰ optasset Dũ ⁊ relata plumo sendedi
amoĩtus qui tunc inter cetõs iudices ꝑsecutor eccĩe destĩ¬
natus erat a nece martirũ ꝑsenicõnis gladiũ reuocãs
edictũ temꝑauit Et forte cum fidelibus egisset uaꝰ iͥ
decessorũ suorũ legibus ⁊ exemplis prudentũ ut puta¬
bat᷑ consilio ⁊ auctoritate uidicũ ad delendam sectã honĩ
opimone publica suꝑsticiosam ⁊ u̾e̾ religionis inuucã
untaret᷑ nec tamen usquequas ꝯuiendo illiciã hor̃s
qui xpñi ignorabat sed culpam ip̃ĩꝰ extenuo qui aliors
excedebat inpulsu ⁊ ad benesinũ miserend̾ q pprie pie¬
tans agebat᷑ nistinctu / natũa cleuie ᷤ in om̃s austerus. su¬

Expanded text:
res sibi esse, privatus optasset. » Unde ex relatu Plinii Secundi admonitus, qui tunc inter caeteros judices persecutor Ecclesiae destinatus erat, a nece martyrum persecutionis gladium revocans, edictum temperavit. Et forte cum fidelibus egisset mitius, nisi decessorum suorum legibus et exemplis, et prudentum, ut putabatur, consilio, et auctoritate judicum, ad delendam sectam hominum, opinione publica superstitiosam, et verae religionis inimicam, invitaretur. Nec tamen usquequaque commendo justitiam hominis, qui Christum ignorabat, sed culpam ipsius extenuo, qui aliorum excedebat impulsu, et ad beneficium miserendumque propriae pietatis agebatur instinctu, natura cleme
Abbreviated transcription (Latin):
nichi uidelant ne nuenes ⁊ tibstondebant ⁊senes assur¬
gentes stabant principes cessabant loqui ⁊ siponebant di¬
gitũ ori suo uocem suam cohibelant duces ⁊ lingua eorum
gutturi suo adhebat Auris audiens beanficabat me ⁊ otu¬
lus iudens testimoniũ reddebat michi eo ꝙ liberassem pau

Expanded text:
ihi. Videbant me juvenes et abscondebantur, et senes assurgentes stabant. Principes cessabant loqui, et supponebant digitum ori suo. Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhaerebat. Auris audiens beatificabat me, et oculus videns, testimonium reddebat mihi, eo quod liberassem
Abbreviated transcription (Latin):
otulis bidissem sacerdotem dei uł aligũe eceñ qui montl¬
thico hĩtiũ circũa micti sunt peccantem clamidem mec̃ĩ
explicaren ⁊ coopirem eñ ne aib aliguo iuderet. S ed
et thedos ius maginis nnupator od mitam uoxũ nõ tũ¬
enocenus grauem a sacerdote medio lanensiũ a regaliũ
usu ⁊ in signibꝰ inpni suspensus ẽ ⁊ indictam sibi
penitencam homiadi pacienter ⁊ sollempiat̾ egit ¶qd̾¬
fecto ut doctor genaũ testimomo utar maior ẽ qui bene¬
dicit quam qui benedict᷑ ⁊ penes ꝙ̃ ẽ ꝯferende dugni¬
tatis auctoritas eũ iui ipa dignitas ꝯfert honorẽ preui¬

Expanded text:
oculis vidissem sacerdotem dei aut aliquem eorum, qui monachico habitu circumamicti sunt, peccantem, clamidem meam explicarem et cooperirem eum, ne forte aliquo videretur, det Theodosius magnus imperator, ob meritam noxam, non tamen eotenus gravem, a sacerdote Mediolanensi a regalium usu et insignibus imperii suspensus est, et indictam sibi poenitentiam homicidii patienter et solemniter egit. Profecto ut Doctoris gentium testimonio utar, major est qui benedicit, quam qui benedicitur, et penes quem est conferendae dignitatis auctoritas, eum cui dignitas ipsa confertu
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ quasi tumentes fluctus siꝑꝑ me trmti dm̃i ⁊ pondus
eiꝰ ferre nõ potui Sn putaui aurͥ robur meũ ⁊ drei ob¬
riso fiducia mea Si letatus sumi suꝑ multis meis diuiciis
et quia plura reꝑit manus mea Si uidi solem cũ fulge̾t
et lunam incedentem clare ⁊ letatũ ẽ in abstondito cor
meũ ⁊ obscultatus sum manuĩ meã ore meo que est mi

Expanded text:
ntes fluctus super me timui Deum, et pondus ejus ferre non potui. Si putavi aurum robur meum, et dixi obrizo: Fiducia mea. Si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. Si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare, et laetatum est in abscondito cor meum, et oscalatus sum manum meam ore meo, quae est
Abbreviated transcription (Latin):
Qui mo audiebant expectabant siuam ⁊ͣ Sepe dictũ
ẽ suĩa nn bona semꝑ acipienda eẽ Iuxta illud. S apiencior¬
s uidet᷑ piger septem urris loquentibꝰ smãs audis in
sapiente tria ꝯcurrẽ Intenti inquid tacebant ad consilus
meũ. uerbis meis adde̾ ml andebant. stillabat suꝑ eos
eloquiũ meũ Nes ardua desiderat attencõnẽ ⁊ uirum
ordo arcũspecti ilsa ꝓferre̾ quibꝰ nl liceat demi uel appomi
EEt autem inro gram turpiss miũ ut iugit̾ sese fabulis
et nugis ĩnusceat ⁊ inter cõgauentes ꝑstrepat ueluti
rabulꝰ ancer adnuxtꝰ oloribꝰ ⁊ omuẽ materiã credit
aptũ ẽẽ litigꝯs Ambigit᷑. quid eiũ castor sciat. au docibil
plus Briudusiũ minia melius uia ducat an api ⁊pre¬
terea que hñdant sui crpnositate inlestunt. ⁊ cũ multilo¬
quio pecc̃a nõ desit pauca prudent̾ loquentis sermo est
precõsus Dñ ⁊ soceates Querenti quõ quis famamop¬
tanm ꝯꝑaret si gesserit inquit optiua ⁊ louitꝰ fue̾it

Expanded text:
ententiam, etc. Saepe dictum, sententiam in bono semper accipiendam esse, juxta illud: Sapientior videtur sibi piger septem viris loquentibus sententias . Audis in sapiente tria concurrere. Intenti, inquit, tacebant ad consilium meum, verbis meis nihil addere audebant, stillabat super eos eloquium meum. Res ardua desiderat attentionem, et virum oris circumcisi illa proferre, quibus nihil liceat demi vel apponi. Est autem viro gravi turpissimum, si jugiter se fabulis et nugis immisceat, et inter congarrientes perstrepat, veluti rabulus anser admistus oloribus, et omnem materiam credat aptam esse litigiis: Ambigitur quid enim Castor sciat, an docilis plus, Brundusium Numici melius via ducat, an Appi. Praeterea quae abundant, sui copiositate vilescunt, et cum multiloquio peccatum non desit, pauca prudenter loquentis sermo est pretiosus. Unde Socrates quaerenti quo modo quis famam optimam compararet: « Si gesserit, inquit, optima, et locutus fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
uocen suam ⁊ saluator fleuit qui utu risisse nõ legił¬
tanta ambigntate de risu loquit᷑ ut ⁊ si riserit nõ creda¬
tur ⁊ lux uultus mei nõ cadebat suꝑ terram Risit forte
uir iustus sed enui in hylaritate temꝑalis meptia nulla
resoluit. et quitquid terrenũ ezat in moribꝰ uultũ uere¬
lat᷑ austerũ Si uoluissem ire ad eos sedebam primus pri¬
na siquidem cathedra dignus erat qui alios tantarum
uirtutũ intiu̾e p̾cedebat ¶ Cumq sederet quasi rex
famulantibꝰ aliis lacrias menciũ abstergebat Ibcicuda
quidem ꝯtlusio cũ potestas publica sit studet p̾esse ut in
umu̾sitate sua tristem aliquem ẽẽ nõ paciat᷑. Quia uero
arce id fiet moralis campꝰ subiectus exequit᷑. Tanta qͥ¬
dem amenitate florũ ⁊ fructuũ ub̾tate ut siquis eũ ingͤ¬
dit᷑ paradisi se deliciis gaudeat interesse Miraris forte
⁊ actonitꝰ obscupescis quẽquã in exilio carnis huiꝰ tante
ꝙ uolelant panꝑibꝰ ⁊ oculos indue expectare fea Si com

Expanded text:
uam ; et Salvator flevit, qui utique risisse non legittanta ambiguitate de risu loquitur, ut etsi riserit non credatur. Et lux vultus mei non cadebat in terram. Risit forte vir justus, sed eum in hilaritate, temporalis ineptia non resolvit, et quidquid terrenum erat in moribus, vultum verebatur austerum. Si voluissem ire ad eos, sedebam primus. Prima siquidem cathedra dignus erat, qui alios tantarum virtutum itinere praecedebat. Cum sederet quasi rex famulantibus aliis, lacrymas moerentium abstergebat. Jucunda siquidem conclusio; cum potestas publica sic studet praeesse, ut in universitate sua tristem aliquem esse non patiatur. Qua vero arte id fiet, moralis campus subjectus exsequitur, tanta quidem amoenitate florum, et fructuum ubertate, ut si quis eum ingreditur, paradisi se deliciis gaudeat interesse. Miraris forte et attonitus obstupescis, quemquam in exsilio carnis hujus, tantquod volebant pauperibus, et oculos viduae exspectare feci. Si com
Abbreviated transcription (Latin):
ambicõnis stanulo urgebat᷑ di ut domũ domui agrũ ł¬
agro ꝯumxeret usq ad terimõs loci ac si solus hĩtatur
osset in suꝑficie terre Et sunt palma multiplicabo dies
Reui admirandam aristotiles in uiĩ ꝓbleninatũ Et plu-¬
arboris lingnũ magna pondera in ponas ad tantũ gra¬
uiter urgens onera. ut magnitudo om̃s sustineri non q̃¬
at nõ deorsũ cedit ne in terrã flectit᷑. sed aduersus
pondus resurgit ⁊ sursum intit᷑ inauruat᷑ q ꝓpterea plu
tharchus inquit plauit palmã signũ ẽẽ uictore ĩ cer¬
taminbꝰ quomõ lingni ingenium huiꝰ ẽ. ut urgentibus
oporimentibꝰ nõ cedat. fertur. Item ꝙ ramꝰ eius palme
que grece dicit basileros non potest auelli si trahatur
deorsim sed si sursũ ꝓducas cedit Constat autem quia
trincus palie a scipes a radice ꝯtrahit᷑ sed insuꝑioribꝰ
dilatatur Decus autem ẽ in quanis arbore que tanto ma¬

Expanded text:
ambitionis stimulo urgebatur, ut domum domui, agrum ambitionis stimulo urgebatur, ut domum domui, agrum agro conjungeret, usque ad terminos loci, ac si solus habitaturus esset in superficie terrae. Et sicut palma multiplicabo dies. rem mirandam Aristoteles in septimo Problematorum et Pluarboris lignum magna pondera inponas ac tam graviter urgeas oneresque, ut magnitudomeat, non deorsum palma cedit nec infra flectitur, sed adversus pondus resurgit et sursum nititur recurvaturque, hutarchus, placuit palmam signum esse victoriae in certaminibus, quoniam ligni ingenium hujusmodi est, ut urgentibus opprimentibusque non cedat. » Fertur item quod ramus ejus palmae, quae Graece dicitur basileros, avelli non potest, si trahatur, deorsum, sed si sursum producas cedit. Constat autem quia truncus palmae, vel stipes a radice contrahitur, sed in superioribus dilatatur. Secus autem est in quavis arbore, quae tanto ma
Abbreviated transcription (Latin):
anctoritas que a domĩo instituta ẽ ad iniurias ꝓpulsan¬
das ¶Mec quidem sunt opera misericordie ⁊ e̾it no¬
men agentis ea bũdictũ in secula Red ne credas eum
renussiore clemenciã uciis audaciã p̾stitisse. iusticia in¬
quit indutus sũ. ⁊ diademate iudicio meo Causã quã
nesciebam diligentus une inuestigabam ¶Oportet eñ
iudicem cuncta rimare ⁊ ordinẽ reꝵ pletra inquisicõne
discutere nec aute obinare alicui quã causa sit legitti¬
mis racionibꝰ pleniss ime luuitata. Uude eĩ ait ethicus.
Ad penitendũ ꝓperat quisquis cito iudicat ¶Contere¬
bami molas intqui Iliquus ẽ quilquis in iudiciis lequi¬
tͣ nõ otm̃ sed predam qui sic munera diligit ut se¬
qua᷑ retribucõnes ⁊ licet equũ sit quod disceruit ad
preciũ auaricie sermens ꝑgit in mortem Dnde sequi.
et de dentibus illius atuferelam predam Dicebamq In
iudulo meo moriar Mheutem itaq ꝯposuerat qui zerũ
suarũ amplitudane ꝯcentus erat. Nec auaricie aut

Expanded text:
ctoritas quae a Domino instituta est, ad injurias propulsandas. Haec quidem opera sunt misericordiae, et erit nomen agentis ea, benedictum in saecula. Sed nec credas eum remissiore clementia vitiis audaciam praestitisse: Justitia, inquit, indutus sum, et diademate judicio meo. Causam quam nesciebam, diligentissime investigabam. Oportet enim judicem cuncta rimari, et ordinem rerum plena inquisitione discutere, nec ante obviare alicui, quam causa sit legitimis rationibus plenissime limitata. Ut enim ait ethicus: « Ad poenitendum properat, quisquis cito judicat. » Conterebam molas iniqui. Iniquus est, quisquis in judiciis sequitur non causam, sed praedam, qui sic munera diligit, ut sequatur retributiones. Et licet aequum sit, quod decernit ad pretium, avaritiae serviens pergit in mortem. Unde sequitur: Et de dentibus illius auferebam praedam, dicebamque: In nidulo meo moriar. Mentem itaque composuerat, qui rerum suarum amplitudine contentus erat. Nec avaritiae aut
Abbreviated transcription (Latin):
iututuesdat ut a membris n om̃o aut sine molestia f̾¬
ri non possit Hanc autem passionẽ s me grauissimo
dolore membroꝵ curare uel tolerari inpossibile ẽ Si uo̾
incurabilis passio fuerit sic uiu̾e quam mori miserius ẽ
Miseris autem ml utilus ẽ quã utrumq faure miseri¬
am Ideni quoq dixisse legit᷑ Cum in subiectos ptãs se¬
uit ideui ẽ at si tutor pupillũ ꝑsecratur uel eũ suo

Expanded text:
intumescat, ut a membris aut omnino, aut sine molestia feintumescat, ut a membris aut omnino, aut sine molestia ferri non possit. Hanc autem passionem sine gravissimo dolore membrorum tolerari vel curari, impossibile est. Si vero incurabilis fuerit passio, sic vivere quam mori miserius est. Miseris autem nihil utilius est quam utcunque finire miseriam. » Idem quoque dixisse legitur: « Cum in subjectos potestas saevit, idem est ac si tutor pupillum persequatur, vel