comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
patit᷑ sibi imputarinemo ħ ita intp̃tet᷑. tanquã re¬
ducã lib̾alitatẽ. ⁊ frenis altiorib repͥmã. Illa uͦ in
quantũ lib exeat. s eat. ñ erret. Licet it̃a largiri
ut unꝰqͥsq etiã si cũ multis acceꝑit. ĩ ppło se ẽẽ ñ putet. Ne¬
mo ñ habet aliquã familiarẽ notã. ꝑ quã sꝑet se ꝓpius ã¬
missũ. dicat. Accepi idem qd̾ ille. s ultro accepi. qd̾ ille. s
s ñ eiscł u̾bis datũ. ñ ead̾ comitate tͥbuentis. Ille accepit
cũ rogass. ego cũ ñ rogarem. Ille accep̃ s facile reddi¬
turus. s cuus senectus. ⁊ lib̾a orbitas magna ꝑmitte¬
bat. Michi plus ded̾ quã ĩdem ded̾it. qr sine spe recipi¬
endi dedit. Queadmodũ meretͥr.ita int̃ multos sedi¬
uidet. itt nemo ñ aliqd̾ signũ familiaris animi ferat.
Ita qui bñficia sua amabilia uulteẽ. excogitat. quomͦ

Expanded text:
patitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam repatitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam reducam liberalitatem et frenis artioribus reprimam ; illa vero, in quantum libet, exeat, sed eat, non erret. Licet ita largiri, ut unusquisque, etiam si cum multis accepit, in populo se esse non putet. Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, sed sed non eisdem verbis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille accepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit." Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
mente uanissima. ꝯplectebat᷑ teneret. qr herculi
equabat᷑. Qd enĩ illi simile habebat uesanꝰ adoles¬
cens. cui ꝓuͥtute erat felix temeritas: Hercules ni¬
chil ibi u̾icit. orbem t̾raꝵ tͣnͣsiuit. ñ ꝯcupiscendo
s iudicando. Qd uinc̾et maloꝵ hostis. bonoꝵ uin¬
dex. t̾raꝵ mariq pãcator: At hic apuericia lat᷑.
gñtiumq uastator tam hostium ꝑnicies quã a¬
micoꝵ. qui sũmũ bonũ duc̾et t̾rori eẽ cunctis mor¬
talib. oblitus ñ ferocissima tm̃ s ignauissima qͦq
animalia timeri ob uirus malũ. Ad ppositũ nc̃ reu̾ta¬
mͦ. Beneficiũ qui qͥb libet dat᷑. nulli gratũ ẽ.
Nqͥemo se stabularii. aut cauponis hospitẽ uidicat.
nec conuiuã dantis epulũ. Ubi dicipõt. Qͥd eñi ĩme
simũ hoĩem. Nũqͥd enĩ me dignũ uidicauit : m̃or¬
bo suo morẽ gessit. Qd̃ uoles gͣtũ eẽ rarũ effice. Qͥs

Expanded text:
mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequabatur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia timeri ob malum virus. Ad propositum nunc revertamur. Beneficium si qui quibuslibet dat, nulli gratum est ; nemo se stabularii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, ubi dici potest : " Quid esimum hominem. Numquid enim me dignum iudicavit ? Morbo suo morem gessit ! " Quod voles gratum esse, rarum effice; quivis
Abbreviated transcription (Latin):
tam p̃ciosa quã rara ⁊ ex quisita sĩt. q̃ etiã apud diuitẽ
sui locũ faciant. Sic̃ gregalia qͦq poma. ⁊ pꝰ paucoᷤᷤ
dies itura infastidiũ delectant. si ꝓuenere maturiꝰ.
Illa quoq ñ ert̃ sine honore. q̃ autͦ nemoillis aliꝰ dedit.
aut nos nulli alii. Alexandro macedoni. cũ uictor
orientis aĩos suꝑͣ humana tolleret. corinthii ꝑ legatoᷤ
gͣtulati s̃. ⁊ ciuitate illũ sua donauert̃. Cũ risiss ale¬
xander hoc officii genꝰ. unꝰ ex legatis. nulli inqͥt cuitta¬
tem umꝗͣ. dedimꝰ alii. quã tibi ⁊ herculi. libens acce¬
pit delatũ honorẽ. ⁊ legatos inuitacione. aliaq hũa¬
nitate ꝓsecutꝰ. cogitauit ñ qui sͥ ciuitatẽ darent. sed
cui dedissent. ⁊ homo głȩ deditus. cuiꝰ mens nec na¬
turã. nec modũ nou̾at. herculis liberiq uestigia.
sequens ac neibi qͥd̾ resistens uͥ illa defecerant. ad
sociũ honoris sui respexit a dantib tanꝗͣ celũ qd̾

Expanded text:
a et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legatis : " Nulli," inquit, " civitatem umquam dedimus alii quam tibi et Herculi." Libens accepit non dilutum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civitatem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec naturam nec modum noverat. Herculis Liberique vestigia sequens ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
hec claua reges sepe mactauit feros.
Quid nc̃ ꝓfatu uocis incerto sonas:
Quȩ pat̾ria que gens mobile eduxit caput.
Edissere equidẽ. regna ter gemini petens.
Longinqua regis. uñ ab hesꝑio mari.
Inachiam ad urbem. nobile ad uexi pecus.
uidi duob ĩminens fluuiis uigum.
Qd phebus ortu semꝑ obuerso uidet.
Ubi thodanꝰ ingens. amme p̃rapido fluit.
Ararq dubitans quo suus cursus agat.

Expanded text:
ec clava reges saepe mactavit feros. Quid nunc profatu vocis incerto sonas? Quae patria, quae gens mobile eduxit caput? Edissere. Equidem regna tergemini petens longinqua regis, unde ab Hesperio mari Inachiam ad urbem nobile advexi pecus, vidi duobus imminens fluviis iugum, quod Phoebus ortu semper obverso videt, ubi Rhodanus ingens amne praerapido fluit, Ararque dubitans, quo suos cursus agat
Abbreviated transcription (Latin):
lmo theon tyrsis. orti sub colle pelori¬
Semine disparili. laurente. lacone sabina
Uite sabina. lacon sulco. suȩ cognita laurens
Tyrsis oues uitulos theon egerat. alino capellas
Almo puer. pubesq theon. ⁊ tyrsis ephebus
Canna almo. tyrsis stipula theon ore melodes
Mays amat tyrsin. glance almona. nisa theonenti
Misa rosas glauce uiolas. dat lilia nais

Expanded text:
Almo Theon Thyrsis orti sub colle PeloriSemine disparili: Laurente Lacone Sabina. Vite Sabina, Lacon sulco, sue cognita Laurens. Thyrsis oues, uitulos Theon egerat, Almo capellas, Almo puer pubesque Theon et Thyrsis ephebus; Canna Almo, Thyrsis stipula, Theon ore melodus. Nais amat Thyrsin, Glauce Almona, Nisa Theonem; Nisa rosas, Glauce uiolas dat, lilia Nais
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ cap̃ suũ auertẽ. Arrogantie ꝓu̾biũ iactat᷑ totidem
hostes. ẽẽ qd̾ seruos. Non hm̃s illos hostes. s factinꝰ.¬
uestis mͦ nob̃ cͥcũdata ẽ estimat. Seruus ẽ. s fortaᷤᷤ¬
se liber aĩo. Seruus ẽ. hoc illi nocebit : ostñde quisñ
sit. Alius libidini seruit. aliꝰ auaricie. aliꝰ ambiti¬

Expanded text:
inde eiusdem arrogantiae proverbium iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus illos hostes, sed facivestis modo nobis circumdata est, aestimat. " Servus est." Sed fortasse liber animo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambiti
Abbreviated transcription (Latin):
ille minor ẽ. qͥ sic argento utit᷑ quẽ admodũ ficti¬
lib. In firmi animi ẽ. pati ñ posse diuicias. S ut
huius quoq diei lucellũ tecũ ꝯmunicẽ. apud cato¬
nem nr̃m inueni. cupiditatũ finẽ.⁊ ad tmoris
remedia ꝓficere. Desines in qͥt timere.si sperate de¬
sieris. Dices. Quomͦ ista tam diu̾sa paritst̃: ita ẽmi
lueili. cũ uideant᷑ dissidere ꝯuncta ft̃. Quẽ ad mos̾
eadẽ cathena ⁊ custodiã. ⁊ militẽ copulat. sic ista q̃
tam̃ similia ft̃. parit̃ incediut̃t. Spem metꝰ seciuit᷑.
Nec miror ista sic ire. Utrumq pendentis animi ẽ. utrũ¬
q fut᷑i expectacione sollicitũ. Maxima km̃e utriusq
causa ẽ. qd̾ ñ adp̃sentia aptam᷑. s cogitaciones in longĩ¬
qua p̃mittimꝰ. Itaq ꝓuidentia maximũ bonũ ꝯdici¬
onis huãnȩ in malu̾m u̾sa ẽ. fere ꝑicła que uident
fugiunt. cũ esfug̾e secure st̃. Nos ⁊ uenturo torq̃m

Expanded text:
ille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictiille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus. Infirmi animi est pati non posse divitias. Sed ut huius quoque diei lucellum tecum communicem, apud Hecatonem nostrum inveni cupiditatium finem etiam ad timoris remedia proficere. " Desines," inquit, "timere, si sperare desieris." Dices: "Quomodo ista tam diversa pariter eunt ?" ILucili: cum videantur dissidere, coniuncta sunt. Quemadmodum eadem catena et custodiam et militem copulat, sic ista, quae tam dissimilia sunt, pariter incedunt; spem metus sequitur Nec miror ista sic ire; utrumque pendentis animi est, utrumque futuri exspectatione solliciti. Maxima autem utriusque causa est, quod non ad praesentia aptamur, sed cogitationes in longinqua praemittimus. Itaque providentia, maximum bonum condicionis humanae, in malum versa est. Ferae pericula, quae vident, fugiunt; cum effugere, securae sunt; nos et venturo torquemur
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa. Hoc pͥmum philosophia ꝓmittit sensũ ꝯmunẽ¬
humanitatẽ ⁊ ꝯgregationẽ aqua ꝓfessione dissimi¬
htudo. nos separabit. uideamꝰ. ne ista ꝑ que anmi¬
rationẽ parare uolumꝰ.ridicła. ⁊ odiosa sint. Nẽpe¬
ꝓpositũ nr̃m ẽ. scd̾m nat᷑am iuu̾e. hoc ꝯtra naturã ẽ
torquere corpus suũ. ⁊ faciles odisse mundicias. ⁊ sqͣ¬
lorem appetere. ⁊ cibis ñ tm̃uilib uti. s ⁊ certis ⁊
horridis. Quẽad modũ desid̾are delicatas res luxu¬
rie ẽ. ita usitatas ⁊ ñ magno parabiles fug̾e dem̃tie.
int̃ bonos mores. ⁊ publicas suscipiant om̃s uitã nrĩ.
s agnoscant. Eͥd gͦ : eadem faciemꝰ que cet̾i: Nichil
int̃ nos ⁊ illos erit: plurimũ. Dissimiles nos uulgo
sciat. qui inspexerit ꝓꝑus. Qui domũ intͣuerit. nos
pocius quã suppellectilẽ nr̃am miret᷑. Magnꝰ ille ẽ.
qui fictilib sic utitur. queadmodũ argento. Nec

Expanded text:
omnia. Hoc primum philosophia omnia. Hoc primum philosophia humanitatem et congregationem, a qua professione dissimilitudo nos separabit. Videamus ne ista per quae admirationem parare volumus, ridiculosa et odiosa sint. Propositum nostrum est secundum naturam vivere. Hoc contra naturam est torquere corpus suum, et faciles odisse munditias, et squalorem appetere, et cibis non tantum vilibus uti, sed crudis et horridis. Quemadmodum enim desiderare delicatas res luxuriae est, ita usitatas et non magno parabiles fugere dementiainter bonos mores et publicos; suspiciant omnes vitam nostram, sed agnoscant. " Quid ergo ? Eadem faciemus, quae ceteri ? Nihil inter nos et illos intererit ? " Plurimum. Dissimiles esse nos vulgo sciat, qui inspexerit propius. Qui domum intraverit, nos potius miretur quam supellectilem nostram. Magnus ille est, qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
te ãmoneo. ne eoꝵ more qui ñ ꝓfic̾e s ꝯspici cupi¬
unt. facias aliqua q̃ in habitu tuo aut gen̾e iure
notabilia sĩt. Asꝑum cultũ. ⁊ intonsũ caput. ⁊ ne¬
gligentiorẽ barbam ⁊ indictũ argento odiũ. ⁊ cu¬
bile humi positũ.⁊ qͥcqͥd aliud ambitionẽ ꝑu̾sa uia
sequit᷑ euita. Satis ip̃m nom̃ ꝑhiloso phiȩ ẽtiam si
modeste tractet᷑. inuidiosũ ẽ. Qd si nos hõiũ ꝯsuetuditu
ceꝑimus excerpere intꝰ oĩa dissimilia sit. fr̃ons popło
nr̃a ꝯueniat. Non splendeat toga nͨ sordeat qͥdẽ. Nõ
habe̾mꝰ argentũ. in quo solidi auri celatura descende¬
rit. s ñ putemꝰ frugalitatis indiciũ. auro argẽtoq
caruisse. Id̾agamꝰ. ut meliorẽ uitã sequam᷑ quã uul¬
gus. ñ ut ꝯtrariã. Alioqͥn qͦs em̃dari uolumꝰ. fuga¬
mus a nob̃ ⁊ a u̾timꝰ. illud quoq efficimꝰ. ut nichil
imitari uelint nr̃i. dum timent ne imitanda sint

Expanded text:
te admoneo, ne eorum more, qui non proficere sed conspici cupite admoneo, ne eorum more, qui non proficere sed conspici cupiunt, facias aliqua, quae in habitu tuo aut genere vitae notabilia sint. Asperum cultum et intonsum caput et neglegentiorem barbam et indictum argento odium et cubile humi positum, et quicquid aliud ambitio nempe perversa via sequitur, evita. Satis ipsum nomen philosophiae, etiam si modeste tractetur, invidiosum est; quid si nos hominum consuetudini coeperimus excerpere ? Intus omnia dissimilia sint, frons populo nostra conveniat. Non splendeat toga, ne sordeat quidem. Non habeamus argentum, in quod solidi auri caelatura descenderit, sed non putemus frugalitatis indicium auro argentoque caruisse. Id agamus, ut meliorem vitam sequamur quam vulgus, non ut contrariam; alioquin quos emendari volumus, fugamus a nobis et avertimus. Illud quoque efficimus, ut nihil imitari velint nostri, dum timent, ne imitanda sint
Abbreviated transcription (Latin):
alias inqͥetas facit. S ut finẽ epłe imponã. accipe
qd̾ mͥ hodierno die placuit. ⁊ hoc quoq ex alienis hor¬
tulis sũꝑtũ ẽ. Magnȩ diuitiȩ s̃. lege nate cõposita
pauꝑtas. Lex carissime illa nature. scis quos nobis
t̾minos statuat. ñ esurire. ñ sitire. ñ algere. Ut fam̃
sitimq depellas. ñ ẽ necesse suꝑbis assidere himini¬
bus. nec suꝑciliũ graue. ⁊ ꝯtumeliosam. etiã humani¬
tatẽ pati. ñ ẽ necesse maria tẽptare. nec seqͥ castra.
Parabile ẽ qd̾ nat᷑a desid̾at. ⁊ appositũ. Ad suꝑuacua
sudatur. illa s̃ que togam ꝯterunt. q̃ nos senescere
sub tentorio cogunt. que in aliena littora ĩpingũt
Ad manum ẽ. qd̾ sat ẽ. Gui cũ pauꝑtate bene cõ¬
uenit. diues est.
uod ꝑtinacit᷑ studes ⁊ omĩb omissis hoc unũ
agis ut te meliorẽ cotidie facias. ⁊ ꝓbo ⁊ gau¬
deo. nec tm̃ hortor. ut ꝑseueres. s ⁊̃ rogo. Iud kiñe

Expanded text:
alias inquietas facit. Sed ut finem epistulae inponam, accipe, alias inquietas facit. Sed ut finem epistulae inponam, accipe, quod mihi hodierno die placuit. Et hoc quoque ex alienis hortulis sumptum est. " Magnae divitiae sunt lege naturae composita paupertas." Lex autem illa naturae scis quos nobis terminos statuat ? Non esurire, non sitire, non algere. Ut famem sitimque depellas, non est necesse superbis adsidere liminibus nec supercilium grave et contumeliosam etiam humanitatem pati, non est necesse maria temptare nec sequi castra; parabile est, quod natura desiderat, et adpositum. Ad supervacua sudatur. Illa sunt, quae togam conterunt, quae nos senescere sub tentorio cogunt, quae in aliena litora inpingunt. Ad manum est, quod sat est. Cui cum paupertate bene convenit, dives est.uod pertinaciter studes et omnibus omissis hoc unum agis, ut te meliorem cotidie facias, et probo et gaudeo, nec tantum hortor, ut perseveres, sed etiam rogo. Illud autem
Abbreviated transcription (Latin):
xtro tͥbuno p̃bere ceruicem ip̃e cheree p̃stitit. Ne¬
minẽ eo fortuna ꝓuerit. ut ñ tm̃ illi minaret᷑. qͣn¬
tum ꝑmiserat. Noli hiuc tͣnqͥllitati ꝯfidere. Mom̃to
mate eũtit᷑. eodem die uͥ lusert̃ naugia sorbent᷑. Cogita
posse ⁊ latrouẽ ⁊ hostem ãmouere uigulo tuo gladium
ut potestas maior absit. Nemo ñ seruus habet inteiu¬
te necisq arbitriũ Ita dico. qͥsquis uitã suã ꝯtẽpsit. tue
clñs ẽ. Recognosce exemplũ eoꝵ. qͥ domesticis insidis pe¬
rierũt. aut aꝑta ui ⁊ dolo. intelliges ñ pauciores seruio¬
rum ira cecidisse quã regũ. Quid ad te itaq quã potes
sit quẽ times. eũ id ꝓpt̃ qd̾ times. nemo ñ possit aut si
forte in manꝰ hostiũ incideris. uictor te duei ubebit.
eo nempe quo duceris. Quod te ip̃e decipis: ⁊ hoc nẽ
pͥmũ qd̾ olim paciebaris. intelligis. ita dico ex quona¬

Expanded text:
Dextro tribuno praebere cervicem, ipse Chaereae praestitit. NeDextro tribuno praebere cervicem, ipse Chaereae praestitit. Neminem eo fortuna provexit, ut non tantum illi minaretur, quantum permiserat. Noli huic tranquillitati confidere; momento mare evertitur. Eodem die ubi luserunt navigia, sorbentur. Cogita posse et latronem et hostem admovere iugulo tuo gladium: Ut potestas maior absit, nemo non servus habet in te vitae necisque arbitrium. Ita dico: quisquis vitam suam contempsit, tuae dominus est. Recognosce exempla eorum, qui domesticis insidiis perierunt, aut aperta vi aut dolo; intelleges non pauciores servorum ira cecidisse quam regum. Quid ad te itaque, quam potens sit quem times, cum id, propter quod times, nemo non possit ? At si forte in manus hostium incideris, victor te duci iubebit; eo nempe, quo duceris. Quid te ipse decipis et hoc nunc primum, quod olim patiebaris, intellegis? Ita dico: ex quo na
Abbreviated transcription (Latin):
uirtittẽ hoc effecturã. qd̾ effic̃ nimia formido: nul¬
li potest secura utta ꝯting̾e. qui de ꝓducenda nimis
cogitat. Qui int̃ magna bona mułtos ꝯsules nu̾at.
hoc cotidie meditare. ut possis equo animo uttam
relinquere. quã multi sic ꝯplectunt᷑. ⁊ tenent. qͦmͦ
qui aqua torrente rapunt᷑. in spinas ⁊ asꝑa. Pleri¬
q int̾ mortis metũ. iuite torm̃tũ. miseri fluctuãt.
⁊ uiu̾e nolũt. ⁊ mori nesciunt. facito tͥ iocundã ui¬
tam. ommẽ ꝓ illa sollicitudinẽ deponendo. Nullũ
bonũ adiuu̾at habentẽ nͥ ad cuiꝰ admissionẽ. ĩpara¬
tus ẽ animꝰ. fulliꝰ kiñe rei felicior amissio ẽ. quã
que desid̾ari amissa ñ põt. Ergo adu̾sus oĩa que ĩ¬
cidere posst̃. etiã potentissimis. ad hortare te ⁊ ĩ du¬
ra. De Pompeii capite pupillꝰ ⁊spado tulere sñam.
de crasso crudeł ⁊ insolens partus .G. cesar iussit de

Expanded text:
virtutem hoc effecturam, quod efficit nimia formido ? Nulvirtutem hoc effecturam, quod efficit nimia formido ? Nulli potest secura vita contingere, qui de producenda nimis cogitat, qui inter magna bona multos consules numerat. Hoc cotidie meditare, ut possis aequo animo vitam relinquere, quam multi sic conplectuntur et tenent, quomodo qui aqua torrente rapiuntur spinas et aspera. Plerique inter mortis metum et vitae tormenta miseri fluctuantur et vivere nolunt, mori nesciunt. Fac itaque tibi iucundam vitam omnem pro illa sollicitudinem deponendo. Nullum bonum adiuvat habentem, nisi ad cuius amissionem praeparatus est animus; nullius autem rei facilior amissio est, quam quae desiderari amissa non potest. Ergo adversus haec, quae incidere possunt etiam potentissimis, adhortare te et indura. De Pompei capite pupillus et spado tulere sententiam, de Crasso crudelis et insolens Parthus; Gaius Caesar iussit Lepidum
Abbreviated transcription (Latin):
dum em̃das etiã. dũ componis. Ala tñ illa uoluytaᷤᷤ
ẽ que ꝯcipitur ex ꝯtemplatione m̃tis ab om̃ĩ labe pure
⁊ splendide. Tenes utiq memoria. qͣntũ senseris gau¬
dium. cũ p̃texta posita sũ ꝑsisti uirilem togam. ⁊ ĩfo¬
rum deductus es. Maus exspecta cũ puerilẽ animũ
deposueris. ⁊ te in uiros philosophie transscͥpseris. Aad¬
huc enĩ ñ puericia. s qd̾ ẽ grauiꝰ. puerilitas reman⁊.
& hoc qͥdem peuis ẽ. qd̾ auctoritatẽ senũ hm̃s. uitia
minꝰ tim̃da. qr multũ metus afferũt. Nullũ mag
num. qd̃ extremũ ẽ. Mors ad teuenit. Tuñda erat si
tecũ ẽẽ posset. Necesse ẽ aut ꝑueniat. aut transeat.¬
Difficile ẽ inquis. animũ ꝑduce ad ꝯtemptionẽ aĩe.
Non uides. qd̾ ex friuolis causis ꝯtempnat᷑ : aliꝰ ante
amice fores. la q̃o pependit. alius se p̃cipitauit. e tec¬
to. ne chĩm stomachantẽ duutiꝰ audiret. aliꝰ ne redu¬
ceret᷑ e fuga ferrũ ad egit in uiscera. Non pitas

Expanded text:
conponis; alia tamen illa voluptas est, quae percipitur ex contemplatione mentis ab omni labe purae et splendidae. Tenes utique memoria, quantum senseris gaudium, cum praetexta posita sumpsisti virilem togam et in forum deductus es; maius expecta, cum puerilem animum deposueris et te in viros philosophia transscripserit. Adhuc enim non pueritia sed, quod est gravius, puerilitas remanet. Et hoc quidem peminus timenda, quia multum metus afferunt. Nullum magnum malum, quod extremum est. Mors ad te venit? timenda erat, si tecum esse posset. necesse est, aut Difficile est," inquis, " animum perducere ad contemptionem animae." Non vides, quam ex frivolis causis contemnatur? Alius ante amicae fores laqueo pependit, alius se praecipitavit e tecto, ne dominum stomachantem diutius audiret, alius ne reduceretur e fuga, ferrum adegit in viscera. Non putas
Abbreviated transcription (Latin):
aut feneret. si alieno ĩminet. si ñ ad qͥsita. s ad qͥrenda
cõputat: Quis sit diuitiaꝵ modus q̃ris : primꝰ hab̾e
pistolas ad me ꝑferendas
tradidisti ut scribis amico tuo. dem̃i ãmones me.
as ne ipse qͥdem id fac̾e. Ita eadem epła illũ ⁊ dixisti a¬
micũ ⁊ negasti. Itaq sic pͥore illo u̾bo quasi publico
usus es. ⁊ sic illum amicũ uocasti. quomͦ om̃s candi¬
datos bonos uiros dicimꝰ. quomͦ obiuos. si nom̃ non
suocurrit dominos salutamꝰ. Hac abierit. S si aliꝗ̃
amicũ existimas. cui ñ tantũdem credis qͣntũ tibi.
uehemt̃ erras. ⁊ ñ satis nosti ium uere amiciciȩ.

Expanded text:
aut feneret, si alieno imminet, si non acquisita, sed acquirenda aut feneret, si alieno imminet, si non acquisita, sed acquirenda concupiscit? Quis sit divitiarum modus, quaeris? Primo, habere pistulas ad me perferendas tradidisti, ut scribis, amico tuo; deinde admones me, as ne ipse quidem id facere; ita in eadem epistula illum et dixisti amicum et negasti. Itaque si proprio illo verbo quasi publico usus es et sic illum amicum vocasti, quomodo omnes candidatos bonos viros dicimus, quomodo obvios, si nomen non succurrit, dominos salutamus, hac abierit. Sed si aliquem amicum existimas, cui non tantundem credis quantum tibi, vehementer erras et non satis nosti vim verae amicitiae.
Abbreviated transcription (Latin):
Distringit libroꝵ multitudo. Itaq cũ legere ñ possis.
quantũ habucris. satis ẽ habere qͣntũ legas. S mͦ in¬
quis hc̃ librũ euolitere uolo. mͦ illum. Fastidientis sto¬
machi ẽ multa degustare. que uͥ uarias̃. ⁊ diu̾sa. inqͥ¬
nant ñ alunt. ꝓbatos itaq semꝑ lege. ⁊ siqͣndo ad a¬
lios diu̾ti libuerit. ad pͥores redi. Ali qͥd cotidie adu̾sus
pauꝑtatẽ. aliqͥd adu̾sus mortẽ auxilii cõpara. nec mi¬
nus adu̾sus cet̾as pestes.⁊ cũ multa ꝑcucurr̾is. unum
ex cerpe. qd̾ illo die conco qͣs. Hoc ip̃e qͦq facio. Ex plu¬
rib q̃ legi aliquid app̃hendo hodiernũ. Hoc ẽ qd ap̃
epycurũ nactus sũ. Soleo enĩ ⁊ in aliena castra tran¬
sire: non tanꝗͣ transfuga. s tanquã explorator. Ho¬
nesta in qͥt res est. leta pauꝑtas. Illa uͦ ñ ẽ pauꝑtas si
qui parum ht̃. s qui plus cupit pauꝑ ẽ. Qui enĩ refert
qͣntum illi in archa. qͣntũ in horrreis iaceat. qͦt pascat

Expanded text:
it nos librorum multitudo. Itaque, cum legere non possis quantum habueris, satis est habere quantum legas. Sed modo, inquis, hunc librum evolvere volo, modo illum. Fastidientis stomachi est multa degustare: quae, ubi varia sunt et diversa, inquinant, non alunt. Probatos itaque semper lege, et si quando ad alios deverti libuerit, ad priores redi. Aliquid cotidie adversus paupertatem, aliquid adversus mortem auxilii compara, nec minus adversus ceteras pestes; et cum multa percurrens, unum excerpe, quod illo die concoquas. Hoc ipse quoque facio; ex pluribus, quae legi, aliquid adprehendo Hodiernum hoc est, quod apud Epicurum nanctus sum; soleo enim et in aliena castra transire, non tamquam transfuga, sed tamquam explorator. " Honesta," inquit, "res est laeta paupertas." Illa vero non est paupertas, si qui parum habet, sed qui plura cupit, pauper est. Quid enim refert, quantum illi in arca, quantum in horreis lateat, quantum pascat,
Abbreviated transcription (Latin):
minima ⁊ uilissima s̃. certe reparabilia imputari sibi
eum ĩpetrauere paciant᷑. Nemo se uidieet qͥoquã de¬
bere ei qui tempꝰ accepit. cũ interim hoc unũ ẽ qd̾ ne
grates qͥdem põt redd̾e. Int̾rogabis fortasse. qͥd ego faci¬
am qui tibi ista pcipio. Fatebor ingenue. qd̾ apud luxu¬
riosum s diligentẽ euenit. ratio m ꝯstat impensa slõ
ad modũ dicam. Causas pauꝑtatis meȩ reddam. s e¬
uenit mͥ. qd̾ plerisq ñ suo utcio. ad inopiam redac¬
tis. Om̃s ignoscunt. nemo succurrit. Qͥd gͦ ẽ: ñ pu¬
to pauꝑem. cui qͣntulũcumq suꝑ ẽ sat ẽ. Tu tam̃
malo serues. tua ⁊ bono tp̃r uti inciplas. Nam ut¬

Expanded text:
minima et vilissima sunt, certe reparabilia, imputari sibi, minima et vilissima sunt, certe reparabilia, imputari sibi, cum impetravere, patiantur; nemo se iudicet quicquam debere, qui tempus accepit, cum interim hoc unum est, quod ne gratus quidem potest reddere. Interrogabis fortasse, quid ego faciam, qui tibi ista praecipio. Fatebor ingenue: quod apud luxuriosum sed diligentem evenit, ratio mihi constat inpensae. Non admodum, dicam; causas paupertatis meae reddam, sed evenit mihi, quod plerisque non suo vitio ad inopiam redactis: omnes ignoscunt, nemo succurrit. Quid ergo est ? Non puto pauperem, cui quantulumcumque superest, sat est. Tu tamen malo serves tua, et bono t
Abbreviated transcription (Latin):
senece. senaca iYculio suo saixte
Ta fac lucili uindica tetͥ. ⁊ tempꝰ qd̾ ad huc aut
auferebat᷑. aut sub ripiebat᷑. aut excidebat. col¬
lige ⁊ serua. ꝑsuade tibi. hoc sic ẽẽ ut scͥbo. Que¬
dam tẽpora eripiunt᷑ nob̃. q̃dam subducunt᷑.
q̃dam effluunt. Turpissima tñ ẽ iactura q̃ ꝑ
negligenciã fit. Et si uolueris attend̾e. maxi¬
ma pars uitȩ elabtt᷑. male agentib. magna ni¬
chil agentib. tota uita aliud agentib. Quem
inichi dabis qui aliqͦd p̃ciũ tpr̃i ponat. qui diem estimet.
qui intelligat cotidie semori : in hoc enĩ fallim᷑. qd̾ mortẽ
ꝓspicimꝰ. Magna pars eiꝰ iam p̃t̾iit. qͥoquid etatis retro
ẽ. mors tenet. Fac gͦ mi lucili. qd̾ fac̾e te scͥbis. om̃s horas
cõploctere. Sic fiet ut minꝰ ex crastino pendeas. si hodier¬
no manũ in ieceris. Dũ differt᷑ uita. transcurrit. Omĩa
lit quicũq uult. ⁊ tanta stulticia mortaliũ ẽ. ut quę

Expanded text:
cilio suo salutem Ita fac, mi Lucili; vindica te tibi, et tempus, quod adhuc aut auferebatur aut subripiebatur aut excidebat, collige et serva. Persuade tibi hoc sic esse, ut scribo: quaedam tempora eripiuntur nobis, quaedam subducuntur, quaedam effluunt. Turpissima tamen est iactura, quae per neglegentiam fit. Et si volueris attendere, maxima pars vitae elabitur male agentibus, magna nihil agentibus, tota vita aliud agentibus. Quem mihi dabis, qui aliquod pretium tempori ponat, qui diem aestimet, qui intellegat se cotidie mori ? In hoc enim fallimur, quod mortem prospicimus; magna pars eius iam praeterit. Quicquid aetatis retro est, mors tenet. Fac ergo, mi Lucili, quod facere te scribis, omnes horas conplectere. Sic fiet, ut minus ex crastino pendeas, si hodierno manum inieceris. Dum differtur, vita transcurrit. Omnia, lit quicumque vult. Et tanta stultitia mortalium est, ut quae
Abbreviated transcription (Latin):
et si possent ne sͥ qͥdem creduturi. interiꝰ p̃munt.
om̃e secretũ. Neutrũ faciendũ ẽ. utrũq enĩ uiei¬
um ẽ:iomĩb credere ⁊ nulli. S alt̾m honestius di¬

Expanded text:
et si possent, ne sibi quidem credituri interius premunt et si possent, ne sibi quidem credituri interius premunt omne secretum. Neutrum faciendum est. Utrumque enim vitium est, et omnibus credere et nulli. S
Abbreviated transcription (Latin):
co aelib̾a. s de ip̃o pͥꝰ. Post amiciciã crodendũ ẽ. añ ami¬
ciciam uidicandũ. Isti uͦ p̃postero ordine officia ꝑmiscẽt
qui ꝯtͣ p̃cepta theophrasti cũ amauerĩt uidicant. ⁊ ñ
amãt. cũ udicauerĩt. Biu cogita. antibi in amiciei¬
am aliqͥs recipiendꝰ sit. Cum placũit fieri toto illũ
pectore ãmitte. tam audacit̃ eũ illo loquere. ꝗͣ tecũ.
Tu qͥdem ita iuue. ut nicħ tͥ cõmittas. nͥ qd̾ cõmit¬
tere ⁊̃ inimico possis tuo. S qr int̾uenuint q̃dlam
q̃ ꝯsuetudo fec̃ archana. cũ amico om̃s euras. om̃s co¬
gitaciones tuas misce. fidelem si putaueris facies. slã
qͥdam falłe docuert̃ dum timent falli. ⁊ illi uis peccã¬
di suspicando fecert̃. Quid ẽ. quare gͦ ulla u̾ba corã
amico meo. ret̾ham: Qd est qt᷑ me corã illo ñ putẽ
solum: Quidã q̃ tm̃ amicis cõmittenda s̃. obuiis
narrant. ⁊ in qͣslib aures qͥcquid illos urit exhone

Expanded text:
citiam credendum est, ante amicitiam iudicandum. Isti vero praepostero officia permiscent, qui contra praecepta Theophrasti, cum amaverunt, iudicant, et non amant, cum iudicaverunt. Diu cogita, an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit. Cum placuerit fieri, toto illum pectore admitte; tam audaciter cum illo loquere quam tecum. Tu quidem ita vive, ut nihil tibi committas, nisi quod committere etiam inimicoquae consuetudo fecit arcana, cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce. Fidelem si putaveris, facies. Nam quidam fallere docuerunt, dum timent falli, et illi ius peccandi suspicando fecerunt. Quid est, quare ego ulla verba coram amico meo retraham ? Quid est, quare me coram illo non putem solum ? Quidam quae tantum amicis committenda sunt, obviis narrant et in quaslibet aures, quicquid illos urserit, exo
Abbreviated transcription (Latin):
multu gaudens. ñ ẽ industria. s exagitate m̃tis ꝯu̾¬
satio. ⁊ hec ñ ẽ quies q̃ motũ omẽm molestiã udicat
s dissolutio ⁊ languor. Itaq hoc qd̾ apud pomponiũ
legi.animo mandabit᷑. Quidã ad eo in latebras re¬
fugerũt. ut putent in turbido ẽẽ qͥequid in luce ẽ.
Int̾ se ista miscenda s̃. ⁊ qͥescenti agendũ ẽ. ⁊ agenti
qͥescendũ. Cum rerũ nat᷑a delib̾a. illa dicet tͥ ⁊ diẽ¬

Expanded text:
ia, sed exagitatae mentis concursatio. Et haec non est quies, quae motum omnem molestiam iudicat, sed dissolutio et languor. Itaque hoc, quod apud Pomponium legi, animo mandabitur: "quidam adeo in latebras refugerunt, ut putent in turbido esse, quicquid in luce est." Inter se ista miscenda sunt, et quiescenti agendum et agenti quiescendum est. Cum rerum natura delib
Abbreviated transcription (Latin):
habrre. nec ignotũ sit. nec molestũ. Om̃s tͥ pares fa¬
cies. si inferiores suꝑbiendo ñ ꝯtempnas. suꝑiores
recte uiuendo ñ metuas. In reddenda officiositate. ne¬
q negligens. neq ex actor appareas. Cunctis esto
benignꝰ. nemini blandꝰ. paucis familiaris. om̃ibus
equus. Seuerior esto udicio qͣm sermone. iũta quã
subrepunt oppositissimꝰ. Ad ĩram tardꝰ. ad mĩam ꝓm¬
quib p̃ditꝰ es. ñ acerb ex actor. Nulliꝰ imprudentiã
despicias. Rari sermonis ip̃e. s lo q̃ntiũ paciens. deue¬
lis. Que nosti sine arrogantia postulanti imꝑties. que
nescis. si ne occultacione ignorantie tͥ postula imꝑtiri.

Expanded text:
habere te nec ignotum sit, nec molestum. Omnes tibi pares fahabere te nec ignotum sit, nec molestum. Omnes tibi pares facies: sed inferiores superbiendo non contemnes. Superiores, recte vivendo, non metuas. In reddenda officiositate, neque negligens, neque exactor appareas. Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris, omnibus aequus. Severior esto in judicio quam sermone, vita quam subrepunt, oppositissimus. Ad iram tardus, ad miquibus praeditus es, non acerbus exactor. Nullius imprudentiam despicias. Rari sermonis ipse, sed loquentium patiens. Sevelis: quae nosti, sine arrogantia postulanti imparties; quae nescis, sine occultatione ignorantiae tibi postula impartiri.
Abbreviated transcription (Latin):
pia. Letior esto quociens displices malis.⁊ maloꝵ de te
existimationes malas. uerã tui laudationẽ asscribe.
Non eris audax. ñ arrogans. Sũmittes te ñ picies.
gͣuitate seruata. Ammoneberis libent̃. rep̃henderis
pacient̃. Si me rito obuirgau̾it aliqͥs. scito qr ꝓfuit.
ba timebis. Esto uitioꝵ fugag. ip̃e. alioꝵ uͦ neq eu¬
riosus scrutator. neq acerb rep̃hensor. s sine expbri¬
tione corrector. ita ut ãmonitionẽ hylaritate p̃uenas
⁊ errori facile ueniã dato. Nec extollas quẽquã. nec
deicias. Dicentiũ esto tacit᷑ auditor. audientiũ ꝓmp¬
tus receptor. Reqͥrenti facile responde. ꝯtempnenti fa¬
cile cede. nec in uirgia. exsecrationesq discedas.Si ꝯ¬
tinens es. ⁊ animi tui ⁊ corporis. motus obserua. nͦ
differt si nemo uideat. cũ ip̃e qlłos uideas. Mobilis
esto ñ leuis. constans ñ ꝑtinax. Alicuiꝰ rei scientiã te¬

Expanded text:
pia. Laetior esto, quoties displices malis, et malorum de te pia. Laetior esto, quoties displices malis, et malorum de te existimationes malas, veram tui laudationem ascribe. Non eris audax, nec arrogans: submittes te, non projicies; gravitate servata, admoneberis libenter, et reprehenderis patienter. Si merito objurgabit aliquis, scito quia profuit; a timebis verba. Esto vitiorum fugax ipse; aliorum vero neque curiosus scrutator, neque acerbus reprehensor, sed sine exprobratione correptor, ita ut admonitionem hilaritate praevenias, et errori facile veniam dato. Nec extollas quemquam, neque dejicias. Dicentium esto tacitus auditor, audientium promptus receptor. Requirenti facile responde, contemnenti facile cede: ne in jurgia exsecrationesque discedas. Si continens es, animi tui motus corporisque observa, ne differt, si nemo videat, cum tu ipse illos videas. Mobilis esto, non levis; constans, non pertinax. Alicujus rei scientiam
Abbreviated transcription (Latin):
ste. Nec tua defleas. ñ aliena mireris. Turpia fugito.
añꝗͣ accidant. nec quẽꝗͣ aliũ uereberis plusꝗͣ. te. Oĩa
tolerabilia p̃t turꝑitudinẽ crede. Au̾bis quoq turpi¬
b abstineto. qr licencia eoꝵ ĩpudentiã nutrit. Ser¬
mones utiles. mag̃ quã facetos ⁊ affabiles ama. rec¬
tos poriꝰ quã obsecunidantes. Miscebis int̃dũ iocos
serus. s temꝑatos: ⁊ sñ detm̃to dedignationis ac uerecũ¬
die. Rep̃hensibił risus ẽ. si ñ modicus. si puerilit̃ effusus.
si muliebrit̃ fractꝰ. Non erit tͥ scurrilis. s grata urba¬
nitas. Sales tui sine dente sint. ioci sine uilitate. risꝰ
sñ cachinno. uox sine clamore. incessuᷤ sñ tumultu. Qui¬
es tͥ ñ desidia erit.⁊ cũ ab aliis ludct᷑. tu scĩ aliqͥd hone¬
stiq tractabis. Si ꝯtineis es. adulationes euita. Sit ͥ
tam triste laudari a turpib. quã si lauderis ob tur¬

Expanded text:
stae. Nec tua defleas, nec aliena mireris. Si continentiam diligis, turpia fugito stae. Nec tua defleas, nec aliena mireris. Si continentiam diligis, turpia fugito ante quam accedant; nec quemquam alium vereberis plus quam te. Omnia tolerabilia praeter turpitudinem crede. A verbis quoque turpibus abstineto, quia eorum licentiam imprudentiam nutrit. Sermones utiles magis quam facetos et amabiles ama, rectos potius quam obsecundantes. Miscebis interdum seriis jocos, sed temperatos, et sine detrimento dignitatis ac verecundiae. Nam reprehensibilis risus esilem. Non erit tibi scurrilitas, sed grata urbanitas. Sales tui sint sine dente, joci sine vilitate, risus sine cachinno, vox sine clamore, incessus sine tumultu: quies tibi, non desidia erit; et cum ab aliis luditur, tu sancti aliquid honestique tractabis. Si continens es, adulationes evita: sitque tibi tam triste laudari a turpibus, quam si lauderis ob tur
Abbreviated transcription (Latin):
genꝰ ignosc̾e. Neminẽ susurro appetas. neminẽ suffo¬
dias. palam egred̾e: Negeras ꝯflictũ. nͥ in dixeris. nam
fraudes ⁊ doli inbecillem decent. Eris magnanimꝰ
si ꝑicła nec appetas. ut tem̾ariꝰ. non formides ut ti¬
midꝰ. Nam timidũ ñ facit aĩm nͥ rep̃hensibił uite
artũ desid̾ia ꝯstringe. Consid̾a tecũ qͣntũ nat᷑a pos¬
cat. ⁊ qͣntũ cupiditas expetat. Si ꝯtinens fueris eo
usq ꝑuenies. ut te ip̃o ꝯtentꝰ sis. Qui sͥ ip̃i satis ẽ. cũ
diuiciis natꝰ ẽ. Impone ꝯcupiscentie tuȩ frenũ. oĩaq¬
blandim̃ta q̃ occultã uoluptatẽ animi thunt᷑ reice. E¬
de citra cruditatẽ. bibe citra ebrietatẽ. Obserua nẽ
dãpnare uidearis. Nec p̃sentib deliciis in herebis. nͨ de¬
sid̾abis absentes. Uictus sit tͥ ex facili re. nec ad uolupta¬
tem̃. s ad cibũ accede. Palatũ tuũ fames excitet. ñ sapo¬
res. Desid̾ia tua paruo redime.qr hoc tm̃ curare debes.

Expanded text:
e ignoscere. Neminem susurro appetas, neminem suffodias, palam aggredere. Non geres, conflictum nisi indixeris; nam fraudes et doli imbecillum decent. Eris magnanimus, si pericula nec appetas, ut temerarius, nec formides, ut timidus; nam nil timidum facit animum, nisi reprehensibilis arctum desideria tua constringe. Considera tecum, quantum natura poscat, et non quantum cupiditas expetat. Si continens fueris, eo usque pervenies, ut te ipso contentus sis. Nam qui sibi ipsi satis est, cum divitiis natus est. Impone concupiscentiae tuae frenum blandimenta quae occultam voluptatem trahunt, rejice. Ede citra cruditatem, bibe citra ebrietatem. Observa ne idamnare videaris. Nec praesentibus deliciis inhaerebis, nec desiderabis absentes. Victus tibi ex facili sit, nec ad voluptatem, sed ad cibum accede. Palatum tuum fames excitet, non sapores. Desideria tua parvo redime, quia hoc tantum curare debes,
Abbreviated transcription (Latin):
luptatib semergũt. qͥb in ꝯsuetudinẽ adductis
carere ñ pꝰsunt. ⁊ ob hoc miserrimi st̃. qr eo ꝑuene¬
rũt. ut illis que suꝑuacua fuerant facta sit̃ neces¬
solũ delectant. s ⁊̃ placent. Et desinit eẽ remedio
locus. ubi q̃ fuerant uitia mores st̃. I nicium ẽ¬

Expanded text:
taque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessolum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
gas ⁊ initiles ⁊ uelut sompnio similes. ñ recipies. Co¬
gitacio tua stabilis. ⁊ certa sit. siue deliberet. siue q̃rat.
nis. s ut aut suadeat. aut moneat: aut ꝯsolet᷑ aut p̃¬
cipiat. Lauda parce. uttuꝑa parciꝰ. Similtt̃ rephensi
adulatione: illa malignitate suspecta ẽ. Testimoni ista¬

Expanded text:
gas et inutiles, et velut somnio similes, non recipies; gitatio tua stabilis, et certa sit; sive deliberet, sive quaeratnis, sed aut suadeat, aut moneat, aut consoletur, aut praecipiaadulatione, illa malignitate suspecta est ». I
Abbreviated transcription (Latin):
genda s̃. Scio alios. int̃ flagella ridere. aliũ gem̾e sub
quos desꝑauit recedat. ñ tam̃ cito relinquat. ⁊ in ipsa
desꝑatione. extrema remedia tẽptet. Grauit affectiᷤᷤ¬
utinos egros posse sanari. si ꝯ̃tra intẽꝑanciã steteris. si
multa inuitos fac̾e coegeris ⁊ pati.¶anẽ ⁊ aquã nat᷑a¬

Expanded text:
endes; scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Marcelliutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de a
Abbreviated transcription (Latin):
uocis ambiguitate. ꝯtrouersiã nectas. s calliditatẽ¬
animi. speculare. Nicħ tibi int̃sit aniures. an furr¬
tat᷑. Si aliqñ coarteris uti m̃datio. ut̾e ñ ad falsi. s ad
ueri custodiã. Si ꝯtigerit fidelitatẽ m̃dacio redimi.
ñ m̃tieris. s pociꝰ excusabis. qr ubi honesta causa ẽ.
iustꝰ secreta ñ ꝓdit. tacenda enĩ tacet. loqñda loqͥtur
Dec si studere curaueris. letus ⁊ intrepidus cursus
tui finẽ expectabis. ꝓspĩcies tristia huiꝰ mũdi. hylaris.
tumultuosa qͥetus. extrema securus.usticia eo¬
ĩmotã. semꝑ ãmirationẽ negligentia subsequat᷑. dũ
neq de magnis. neq de minimis errantiũ uiciis
corrigendi curã geris. s licentiã peccandi. aut allu¬
dentib tͥ blande. aut illudentib ꝓtue ꝑmittis. neq
hũane societati dirus appareas. Ita gͦ amabił usticie
regła tenenda ẽ. ut reuentia discipline eiꝰ. neq i¬
mia disciplina cõmunitate despecta uilescat. neq

Expanded text:
vocis ambiguitate controversiam nectes, sed animi qualitatem speculare. Nihil tibi intersit, an firmes, an jur si aliquando coarcteris uti mendacio, utere non ad falsi, sed ad veri custodiam; et si contigerit fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, sed potius excusaberis: quia ubi honesta causa est, justus secreta non prodit, tacenda enim tacet, loquenda loquitur si studere curaveris, laetus et intrepidus cursus tui finem exspectabis, prospicies haec tristia hujus mundi hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. CAimmotam semper animi rationem negligentia subsequatur. Dum neque de magnis, neque de minimis errantium vitiis corrigendi curam geris, sed neque licentiam peccandi, aut illudentibus tibi blande, aut illudentibus proterve permittis, neque ustitiae regula tenenda est, ut reverentia disciplinae ejus neque nimia negligentiae communitate despecta vilescat, neque
Abbreviated transcription (Latin):
USUTS prudentiam sequi de¬
sideras. tunc ꝑ rõnem recte uiues. si
omĩa pͥus estimes.⁊ ꝑpenses. ⁊ dig¬
nitatem reb ñ ex opiuione multoꝵ
s ex earum nat᷑a constituas. Nam
scire debes qr s̃ que iudeant᷑ bõna¬
sides. ñ mireris nec magnũ estimes. qd̾ caducũ ẽ. nec
apud te quȩ habes tanꝗͣ aliena seruabis. s ꝓte tãꝗͣ.
tua ⁊ dispenses ⁊ utaris. Si prudentiã amplecteris. u
des tẽpori. necꝰ te in aliqͥb mutes. s pociꝰ aptes. sicut
manꝰ quȩ eadem ẽ. ⁊ cũ in palmũ extendit᷑. ⁊ eum in
pugillũ ꝯstringit᷑. Prudentis ꝓpͥum ẽ examinare ꝯsi
la:⁊ ñ facili eito credulitate ad falsa ꝓlabi. De dubiis
pius qd̾ pͥmũ incredibile uidebat᷑ ñ ꝯtinuo falsum

Expanded text:
uis prudentiam sequi desideras, tunc per rationem recte vives, si omnia prius existimes et perpenses, et dignitatem rebus non ex opinione multorum, sed ex earum natura constituas. Nam scire debes quia sunt quae videantusides, non mireris, nec magnum existimes quod caducum est; nec apud te quae habes tanquam aliena servabis, sed pro te tanquam tua dispenses et utaris. Si prudentiam amplecteris, ubdes tempori; nec te in aliquibus mutes, sed potius aptes: sicut manus quae eadem est, et cum in palmam extenditur, et cum in pugnum astringitur. Prudentis proprium est ex facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis pius quod primum incredibile videtur, non continuo falsum
Abbreviated transcription (Latin):
xhis que mͥ scribis. ⁊ exhis que audio. bonã spem de
te ꝯcipio. Non discurris. nec locoꝵ mutacionib
inquietaris. Ogrianimi. ista iactacio ẽ. Primũ argu¬
mentũ composite m̃tis existimo posse ꝯsistere ⁊ secũ
morari. Illud km̃e uide. ne ista lectio auctoꝵ multoꝵ
et om̃is gn̾is uoluminũ. habeat aliqͥd uagũ ⁊ insta¬
bile. Certis ingeniis ĩmorari ⁊ ĩnutriri oportet. si ue¬
lis aliqͥd trahere qd̾ in animo fidelit̾ sedeat. Nusqͣm
est qͥubiq ẽ. Uitam in ꝑegͥnatione exigentib hoc e¬
uenit. ut multa hospicia habeant. nullas amicici¬
as. Idem accidat necesse ẽ. his qui nulli se in genio
familiarit̃ applicant. s omĩa cursim ⁊ ꝓꝑant̃ tͦnsmit¬
tunt. Non ꝓdest cib nec corpori accedit. qͥ statĩ sũp¬
tusemittitur. Nicħ eque sanitatẽ impedit quã re¬
medioꝵ crebra mittacio. Non uenit uulnꝰ ad cicatͥcẽ.
in quo medicam̃ta temptant᷑. Noñ ꝯualescit plãta.

Expanded text:
is quae mihi scribis, et ex iis quae audio, bonam spem de te concipio; non discurris nec locorum mutationibus inquietaris. Aegri animi ista iactatio est. Primum argumentum conpositae mentis existimo posse consistere et secum morari. Illud autem vide, ne ista lectio auctorum multorum et omnis generis voluminum habeat aliquid vagum et instabile. Certis ingeniis inmorari et innutriri oportet, si velis aliquid trahere, quod in animo fideliter sedeat. Nusquam est, qui ubique est. Vitam in peregrinatione exigentibus hoc evenit, ut multa hospitia habeant, nullas amicitias. Idem accidat necesse est iis, qui nullius se ingenio familiariter applicant, sed omnia cursim et properantes transmittunt. Non prodest cibus nec corpori accedit, qui statim sumptus emittitur; nihil aeque sanitatem impedit quam remediorum crebra mutatio; non venit vulnus ad cicatricem, in q
Abbreviated transcription (Latin):
ctat. ⁊ ꝓpt̃ hoc ad amiciciã uenit. male cogitat quẽ ad¬
uncia nr̃a int̃ se ⁊ exitus ꝯgruant. Qui amicus ẽẽ ce
multis illi reb opus eẽ. Cont stulto nulla opus ẽẽ. nul¬
ocłis ad cotidianũ usũ necessariis opꝰ ẽ. eget nulla re.
E gere enĩ necessitatis ẽ. nichil aũt necesse ẽ sapien¬
ti. Quãuis tam̃ se ip̃o ꝯtentus sit. amicis illi opus
est. hos cupit habere quã plurimos. ñ ut beate ui¬
dat. aut impͥmit. aut nescientib alliit. utĩq qͦ
maior ẽ ppłs. cui miscem᷑. hoc ꝑicłi plus ẽ. Nichil
uͦ tam dampnosũ bonis morib. quã in aliqͦ sꝑecta¬
culo residere. Inspectaculis enĩ. exitus pugnantiũ¬
mors ẽ. Subducendꝰ ẽ ppło tener animꝰ ⁊ parũ te¬

Expanded text:
ctat et propter hoc ad amicitiam venit, male cogitat. Quemadinitia inter se et exitus congruant. Qui amicus esse coemultis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulet oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere enim necessitatis est, nihil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vindat aut inprimit aut nescientibus adlinit. Utique quo maior est populus, cui miscemur, hoc periculi plus est. Nihil vero tam damnosum bonis moribus quam in aliquo spectaculo desidere. re. Subducendus populo est tener animus et parum te
Abbreviated transcription (Latin):
Ebalon ense. clonon. iaculo. teuthranta sagitta
Ebalus ibat eqͦ. curru clonꝰ at pede teuthras
Plus puero teuthras. puer ebalus. at elonꝰ heros
Pigitur ora clonꝰ. latus ebalus. ilia theuthras
Epicli teuthras. dorieli clonus. ebalus yde
Argolicus teuthras mesus. clonus. ebalus archas

Expanded text:
ebalon ense, Clonon iaculo, Teuthranta sagitta. Oebalus ibat equo, curru Clonus, at pede Teuthras, Plus puero Teuthras, puer Oebalus, at Clonus heros. Figitur ora Clonus, latus Oebalus, ilia Teuthras. Iphicli Teuthras, Dorycli Clonus, Oebalus Idae; Argolicus Teuthras, Moesus Clonus, Oebalus Arcas
Abbreviated transcription (Latin):
reris. scies ñ minꝰ oꝑis illi suꝑẽe. ut despicias qualẽ eẽ
oporteat filiũ. St̃ alique partes mariti. s ñ minores u¬
xoris. Inuicẽ ista quantũ exigũt pͣstant. ⁊ parem desid̾at
regłam q̃ ut ait Necathon difficit ẽ. Om̃e enĩ honestũ.
in arduo ẽ. etiã qd̾ uitiũ honesto ẽ. Non enĩ tm̃ fieri
debet s rõne fieri. Hac duce ꝑ totam uitam eundũ est.
minima maximaq ex huiꝰ ꝯsilio gerenda. qͦmͦ ħ suase¬
rit dand̾. Hec aũt hoc pͥmũ censebit. ne ab om̃ib accipi¬
endũ. Aqͥb gͦ accipiemꝰ : ut breuit̃ tͥ respondeã. abhis

Expanded text:
xeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse xeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est, etiam quod vicinum honesto est ; non enim tantum fieri debet, sed ratione fieri. Hac duce per totam vitam eundum est, minima maximaque ex huius consilio gerenda; quomodo haec suaserit, dandum. Haec autem hoc primum censebit non ab omnibus accipiendum. A quibus ergo accipiemus ? Ut breviter tibi resp
Abbreviated transcription (Latin):
recepisse. suꝑbi ⁊ ĩputatores. Qnto meliꝰ qͣntoq humaniꝰ.
idag̾e. ut illis qͦq partes sue ꝯstent. ⁊ fauere ut gr̃a sibi
referri. possit. benigne oĩa int̾p̃tari. grãs agentẽ. ñ alit̃
quã si referat audire. p̃bere se facilem. ad hoc ut quem
obligauit. etiã ex solui uelit. Male audire solet fenera¬
tor. si acerbe exigit. equȩ si in recipiendo tardꝰ ac diffi¬
cilis. moras q̃rit. Bñficium tam recipiendũ ẽ. quã ñ
exigendũ. Optimꝰ ille qui dedit facile. nũꝗͣ exiget red¬
digauisus ẽ. bona fide. qͥd p̃stitiss oblitus. qui accipiẽ¬
tis animo recipit. Quidã ñ tm̃ dant. beneficia suꝑbȩ.
s etiã accipiũt. qd̾ ñ ẽ cõmittend̾. Iam enĩ tͣnseamꝰ
ad alt̾am partem. tͣctaturi qͦmͦ se gerere hoĩes. in accipi¬
endis bñficiis debeant. Qluodcũq ex duob ꝯstat offm̃
tantũdẽ ab utroq exit. Qualis pat ẽẽ debeat cũ in spe¬

Expanded text:
imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam non tantum dant beneficia superbe, sed etiam accipiunt, quod non est committendum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspe