comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sc̃a iouem iuna:nata sñ nĩre miun̾erua.
Officio doluit ñeguisse so
I bat᷑ dc̾cͤeano qͣreret᷑ facta marit᷑
R estitit ad nr̃as fessa labore fores
Q simul aspexi: qͥd te saturnia dixi:
A itulit. exponit qͦm pecat ip̃a locũ
Edidit . ⁊ causã. ũbis solabar amicis
Ninqͥt ũbis cura leuauda mea ÷
Si p̃r est fc̃s neglecto ꝯuigis usu:
I opit̾: ⁊ solus irum̃ utrũq tenet.
Cur ego desꝑenz fieri sñ ꝯuige mr̃:
ꝙ parere ĩtacto dũ mͦ castalo
O mĩa tẽptabo latis medicanũ a t̾ris
& freta tartare os. excuti aq sinus
Uex erat ĩ cursu. uult̃ dubitats habeba.
Nescio qͥd.  nimp᷑he posse uid̾is ait
Ter I uolui ꝓmitt̾e opẽ. t̾ linga recñta :
Ira iouis magni cansa timoris erat
Estigie num̃ testificabor aque.
Qd̃ petis oleniis ĩ qͣna᷑ mͥ misꝰ abaruis¬
Flos dabit. ẽ ortis unicꝰ ille meis
Qͥ d abit ħ dixistirilẽ qq̃ tange iuiuẽca
M r̃ erit. tetigit. nec mora mat̾ erat

Expanded text:
cta Iovem Iuno, nata sine matre Minerva, officio doluit non eguisse suo. ibat, ut Oceano quereretur facta mariti; restitit ad nostras fessa labore fores. quam simul aspexi, quid te, Saturnia, dixi attulit? exponit, quem petat illa locum, addidit et causam, verbis solabar amicis: non inquit ‘verbis cura levanda mea est, si pater est factus neglecto coniugis usu Iuppiter et solus nomen utrumque tenet, cur ego desperem fieri sine coniuge mater et parere intacto, dummodo casta, viro? omnia temptabo latis medicamina terris et freta Tartareos excutiamque sinus.’ vox erat in cursu: voltum dubitantis habebam. ‘nescio quid, nymphe, posse videris’ ait. ter volui promittere opem, ter lingua retenta est: ira Iovis magni causa timoris erat. et Stygiae numen testificabor aquae.’ quod petis, Oleniis inquam ‘mihi missus ab arvisflos dabit: est hortis unicus ille meis. qui dabat, hoc dixit ‘sterilem quoque tange iuvencam, mater erit.’ tetigi, nec mora, mater erat.
Abbreviated transcription (Latin):
Siguaq dant imbres. exorit᷑q canis.
Hac mͥ nomento romã ẽ luce redirẽ
Ibstitit ĩ media caudida tͣba uia
am ĩ antiq lucũ rubigiips ibat
Exta canis flamis. exta dat᷑us oiuis.
ꝓtinꝰ accessi .rͣitꝰ ne uesciꝰ ẽc̃m
E didit ħ flam̃ ũba qͥriͦne tiuus
Asꝑa rubiꝰgo pͥarcat cerealib ł bis
ꝙ p̃mat ĩ sũma lene cacum̃ humo
T u sata siderib celi nutͥta tecundix
Cresc̾edũ fiant falcib apta sinas
Uis tua ñ leius ẽ. q̃ tu frnim̃ta notast.
Mestꝰ in amisis illa colonus ht
Nec sic marmoreo pallet adusta gelu

Expanded text:
signaque dant imbres, exoriturque Canis. hac mihi Nomento Romam cum luce redirem, obstitit in media candida turba via. flamen in antiquae lucum Robiginis ibat, exta canis flammis, exta daturus ovis. protinus accessi, ritus ne nescius essem: edidit haec flamen verba, Quirine, tuus: ‘aspera Robigo, parcas Cerialibus herbis, et tremat in summa leve cacumen humo. tu sata sideribus caeli nutrita secundis crescere, dum fiant falcibus apta, sinas. vis tua non levis est: quae tu frumenta notasti, maestus in amissis illa colonus habnec sic marmoreo pallet adusta gelu,
Abbreviated transcription (Latin):
N ec deueras segitẽs: s durũ amplect̾e ferrũ¬
U tilꝰ gladios: ⁊ tela nocentia carpes
ꝯ ł opꝰ ẽ illis. ctia mundus agit
Conatꝰq aliqͥs uagina duc̃e ferrea
A strictũ longa sentiat esse mora
At tu ne iuola cererẽ. fiñrq colonꝰ¬
Alsenti possit soĩue uota tibi
d ͭ ͥaat ͤ. adextͣ uillis mͣanlẽ solutis.
Cumq meri patera thuris accerra fuit¬
T hura focis.: iuinũ dedit. fibrisq bidẽtis
E piaq obscene uidinius exta canis
st canis. icariun dñtꝰ. qͦ side moto

Expanded text:
teneras segetes, sed durum amplectere ferrumutilius gladios et tela nocentia carpes: nil opus est illis, otia mundus agitconatusque aliquis vagina ducere ferrum adstrictum longa sentiat esse mora. at tu ne viola Cererem, semperque colonabsenti possit solvere vota tibi.’ dixerat: a dextra villis mantele solutis cumque meri patera turis acerra fuit. tura focis vinumque dedit fibrasque bidentis turpiaque obscenae vidimus exta canis.‘est Canis, Icarium dicunt, quo sidere moto
Abbreviated transcription (Latin):
Aspicis ut longo teneat laudabisis euo
Nomen ĩ extinctum penelopeia fides
Cuiꝰ uͦ ameti cantet᷑ ⁊ ħctous ucor
Ausaq ĩ accensos yfias ire rogos min
U uiuat fama comux filaceia cuiꝰ
I liacam cołi uͥ pẽde p̾ssit hum̃ e meniso
Non ex disficili fama petenda tͥ
Nec te credid̾is qr non facis ista mon̾i
Uela damus qͣmuis rennge nauis eat
Qͥ monet ut facias ꝙ iam facs ille non
audat et hortatir comꝑbat acta suo.

Expanded text:
aspicis ut longo teneat laudabilis aevo nomen inextinctum Penelopea fides? cernis ut Admeti cantetur et Hectoris uxor ausaque in accensos Iphias ire rogos? ut vivat fama coniunx Phylaceïa, cuius Iliacam celeri vir pede pressit humum? non ex difficili fama petenda tibi est. nec te credideris, quia non facis, ista moneri: vela damus, quamvis remige puppis eat, qui monet ut facias, quod iam facis, ille monendo laudat et hortatu comprobat acta suo.
Abbreviated transcription (Latin):
Tot nossẽ ludos seria q ip̃e tua.
Qͥ d nͥ duntaxat rome tͥ cognitꝰ eẽm
A satꝰ tociens ĩ gauis ome ioci
Quamq ĩ equoreos abier̃t irrita uentos
Cunttane letheis m̾sa fi̾mt᷑ aqͥs.
Non ego te gem̃t̃ placida reor u̾be qͥrini
Esse. meo q̃ iam non adeunda pede est
In q fi̾s sitice sarmaticis q iugis
Et lua lunt silicũ cͥcum p̾cordia uetie¬

Expanded text:
seriaque ipse tua? quid, si dumtaxat Romae mihi cognitus esses, ascitus totiens in genus omne loci? cunctane in aequoreos abierunt irrita ventos? cunctane Lethaeis mersa feruntur aquis? non ego te genitum placida reor urbe Quirini, urbe meo quae iam non adeunda pede est,inque feris Scythiae Sarmaticisque iugis: et tua sunt silicis circum praecordia ve
Abbreviated transcription (Latin):
Omine non fausto femima uͥq meo.
Carmina fecer̃r ut me moies q notaret
Iam pͥdem nisa .c. ab arte meos.
Deme mͥ studium uite qͦ cͥmina demes
Acceptum refõ u̾sib esse nocens
Hoc pͣtium uite uigilatoꝵ q laboꝵ
Cepimus ingenio pena relicta meo ÷
i saꝑem doctas odissẽ iure sorores
uanma curton ꝑiciosa suo.
At nunc tanta meo comes est ĩ sania morbo.
Sayca meã refero rursꝰ adicta pedem.
cilicet ut repecit uictꝰ gladiator arenã
tredit in tumidas naufraga puppis aqͣs
orsitan ut qͦndam teutancia regna teũti
mͥ res eadem uulnꝰ opẽ q fe̾t
nsaq que moeut motam qͦ leniet irã¬

Expanded text:
omine non fausto femina virque meo: omine non fausto femina virque meo: carmina fecerunt, ut me moresque notaret iam demi iussa Caesar ab Arte mea. deme mihi studium, vitae quoque crimina demes; acceptum refero versibus esse nocens. hoc pretium curae vigilatorumque laborum cepimus . ingenio est poena reperta meo. i saperem, doctas odissem iure sorores, numina cultori perniciosa suo. at nunc—tanta meo comes est insania morbo— saxa malum refero rursus ad ista pedem : scilicet ut victus repetit gladiator harenam, et redit in tumidas naufraga puppis aquas, forsitan ut quondam Teuthrantia regna tenenti, sic mihi res eadem vulnus opemque feret, Musaque, quam movit, motam quoque leniet ir
Abbreviated transcription (Latin):
Et la cuirt geminos ensis et unda metꝰ
lle meo u̾eor ne sꝑet sanguine p̾dam
K titilum nr̃e mortis hr̃e uelit.
Barbara ꝑs leua ẽ auide subtͣcta rapine¬
Q ͭͥ in cͧor et cedes bellaq semꝑ hñt
Cum q sit hyb̃nis agitatũ flustib eqͦr
Pectora sunt ip̃o t̾bidi ora mari
Qͦ magis hic debes ignosc̾e candide lector
Si spe funt ut funt inf̾iora tua.
Non h̃ innostͥs ut qͦndam scͥpsimꝰ ortis
Nec consuete meum lectule corpꝰ hẽs .
I actor ĩ indonnito brumali luce ꝓfundo
Ip̃a q ceruleis carca f̾it᷑ aquis
Improba pugnat yemis. indignat᷑ q ꝙ ausĩ
Scͥbe se rigidas incutiente minas
Uincat hẏemps hy emẽ sed eod tẽpore q̃so
pẽ mod̾ statuam cͣminis illa sui
uidm̃ nobiscum est infelix cura libelli
Ingenio ꝑii qui miser ip̃e meo
Qͥd modo dampnatas repeto mea cͥminamusas.
An semel est penam com̾uisse parum .
Farmina fet̾unt ut me cognosc̾e uellent.

Expanded text:
et faciunt geminos ensis et unda metus, et faciunt geminos ensis et unda metus, ille meo vereor ne speret sanguine praedam, haec titulum nostrae mortis habere velit. barbara pars laeva est avidaeque adsueta rapinae, quam cruor et caedes bellaque semper habent, cumque sit hibernis agitatum fluctibus aequor, pectora sunt ipso turbidiora mari. quo magis his debes ignoscere, candide lector, si spe sunt, ut sunt, inferiora tua. non haec in nostris, ut quondam, scripsimus hortis, nec, consuete, meum, lectule, corpus habes, iactor in indomito brumali luce profundo ipsaque caeruleis charta feritur aquis. improba pugnat hiems indignaturque quod ausim scribere se rigidas incutiente minas, vincat hiems hominem! sed eodem tempore, quaeso, ipse modum statuam carminis, illa sui. Quid mihi vobiscum est, infelix cura, libelli, ingenio perii qui miser ipse meo? cur modo damnatas repeto, mea crimina, Musas? an semel est poenam commeruisse parum? carmina fecerunt, ut me cognoscere vellet
Abbreviated transcription (Latin):
Aut pꝰꝙͣ bimarẽ cursu suꝑ auimꝰ ismon
Alta q̃ est mat᷑ sump̾ta caruia fuge.
Ꝙ fac̾em u̾sus int̾ f̾a murm᷑a ponti.
Cicladis egeas obstupuisse puto .
Ipẽ etenim miror tantis animi q maris q
Fluctib ingenium ñ cetidisse meuni.
Seu stupor huic studio si ue ÷ ĩ sania .ni.
Ominis ab hac cura mens releuata mea ÷.
Sepe egonimbosis dubuis iactabarab edis
Sepe minax ft̾opis syd̾e pontꝰ erat
Fuscabat q diem custos erimantidos uͬse
Aut yadas seris aiserat aust̾ aqͥs
Sepe maris ꝑs initꝰ erat tam̃ ip̃e tͤmenti
Carmina ducebãt qualiacumq manu
Nunc qͦ contende ftͥdent aqͥlone rudẽtes.
nq modum tumuli concaua sgit aqͣ
pẽ gub̾nator tollens ad syd̾a palmas
xposcit uotis t̾memor artis opem.
Q ͦ cumq aspexi nich̃ ÷ nͥ mortis ymago
Qͣ i dubia timeo mente timens q p̾cor
Ritig̾o portum portu t̾rebor ab ip̃o
Plus ht infesta t̾ra timoris atͣ
Nam simul insidiis hominũ pelagiq laboro

Expanded text:
mon, alteraque est nostrae sumpta carina fugae, quod facerem versus inter fera murmura ponti, Cycladas Aegaeas obstipuisse puto. ipse ego nunc miror tantis animique marisque fluctibus ingenium non cecidisse meum. seu stupor huic studio sive est insania nomen, omnis ab hac cura cura levata mea est, saepe ego nimbosis dubius iactabar ab Haedis, saepe minax Steropes sidere pontus erat, fuscabatque diem custos Atlantidos Ursae, aut Hyadas seris hauserat Auster aquis, saepe maris pars intus erat, tamen ipse trementi carmina ducebam qualiacumque manu. nunc quoque contenti stridunt Aquilone rudentes, inque modum tumuli concava surgit aqua. ipse gubernator tollens ad sidera palmas exposcit votis, inmemor artis, opem. quocumque aspexi, nihil est nisi mortis imago, quam dubia timeo mente timensque precor. attigero portum, portu terrebor ab ipso: plus habet infesta terra timoris aqua. nam simul insidiis hominum pelagique laboro,
Abbreviated transcription (Latin):
Tynacios q sinus ⁊ abis ꝑ apolluns u̾bem
Alta sub acinali mena findat iter
Inde mosembriacos portꝰ ⁊ opesan ⁊ arces
P̃t̾eat dc̃as nomine bache tuo
Et qiuos alcatois memorant a menibz oitos
Se dib hiis ꝓfugos ꝯstituisse lares .
A quib adueniat miletida sospes ad urben
Offensi quo me contulit ira dei
H̃ si contig̾it m̾ite cadet agna min̾e
Non facit ad mĩs nictumna maior opes
Uos qͦ tindaride quos ħ colit insula fiei
Mite pͥcor duplici num̃ cid este uie.
At̾a namq ꝑat simplegadas ire ꝑ altas.
Sond̾e bistonias alta puppis aqͥl.
os facite ut uentos boca cum diu̾sa petamꝰ
lla suos ħat nec minus ista suos
itt̾a quecumq est toto tͥ lecta libello

Expanded text:
Thyniacosque sinus, et ab his per Apollinis urbem Thyniacosque sinus, et ab his per Apollinis urbem arta sub Anchiali moenia tendat iter. inde Mesembriacos portus et Odeson et arces praetereat dictas nomine, Bacche, tuo, et quos Alcathoi memorant e moenibus ortos sedibus his profugos constituisse Larem, a quibus adveniat Miletida sospes ad urbem, offensi quo me detulit ira dei. haec si contigerint, meritae cadet agna Minervae: non facit ad nostras hostia maior opes. vos quoque, Tyndaridae, quos haec colit insula, fratres, mite precor duplici numen adesse viae! altera namque parat Symplegadas ire per artas, scindere Bistonias altera puppis aquas. vos facite ut ventos, loca cum diversa petamus, illa suos habeat, nec minus illa suos. Littera qu
Abbreviated transcription (Latin):
E quora palladio nomme tuta fugit
Nunc qͦ tuta pͥcor uasti secet hostia põti
Qͣsq petit getici littoris intret aqͣs.
Qͤ sumł̾ eolie mare me de dux̃ ĩ helles
Et longum tenui lunice fecit iter .
Fleximꝰ ĩ leuũ cͥłus ⁊ ab ħtons u̾be
Uenimꝰ ad ꝑtus umbria t̾i tuos
Inde leui uento sirincia littora nacta
Breitiam tetigit fessa carma samon
Saltꝰ ab hac breuis est ꝯͣ tentura petenti
Hac dominũ tenꝰ ẽ usq secuta susi.
Nam mͥ bistonios placuit pede carꝑe cãpos
Helles pontiacas illa relinut aqͣs
Dardaniam q petit auctoris nom̃ hñtem.
Et te ruricola laptace tuta d̾o.
Qͣ qr ꝑ angustas ueste male u̾ͥginis undas
Seston abidẽ seꝑat urbe fretum.
Hic ꝓpontiacis hentem citicon horis.
Citicon hemonie nobile gentis opus
Qe q tenent ponti bisantia littora fauces
Hic locus est gem̃i i anua uasta maris.
Tnseat instabiles strenua cyaneat

Expanded text:
aequora Palladio numine tuta fuit. aequora Palladio numine tuta fuit. nunc quoque tuta, precor, vasti secet ostia Ponti, quasque petit, Getici litoris intret aquas. quae simul Aeoliae mare me deduxit in Helles, et longum tenui limite fecit iter, fleximus in laevum cursus, et ab Hectoris urbe venimus ad portus, Imbria terra, tuos. inde, levi vento Zerynthia litora nacta, Threïciam tetigit fessa carina Samon. saltus ab hac contra brevis est Tempyra petenti: hac dominum tenus est illa secuta suum. nam mihi Bistonios placuit pede carpere campos: Hellespontiacas illa relegit aquas Dardaniamque petit, auctoris nomen habentem, et te ruricola, Lampsace, tuta deo, quodque per angustas vectae male virginis undas Seston Abydena separat urbe fretum, inque Propontiacis haerentem Cyzicon oris, Cyzicon, Haemoniae nobile gentis opus, quaeque tenent Ponti Byzantia litora fauces: hic locus est gemini ianua vasta maris. bus Austris transeat instabilis strenua Cyaneas
Abbreviated transcription (Latin):
G ratulor migenium non la cuisse tuum¬
At nr̃m tenebris ut̃ la cuisset ĩ ymis
Expediit studiis lum̃ ab ẽẽ meis.
Dissumles ul sic nocuere mẽe.
Uita tam̃ tͥ nota mea est scis artib it
Nuctoris mores abstinuisse fui
Stis uetꝰ o iuueni lusum mͥ tͣmẽ ⁊ istos
U non laudandos sic tam̃ esse iocos.
Gnt defendi millo mea posse colore
Tic extusari cͥmina posse puto¬
Q ͥͣ in potes excusai nͨ amici desere causã
Q ͦ bñ cepisti sic bñ semꝑ eas
Est mͥ sit q p̾cor flaue tutena min̾ue
Nains et a picta casside nom̃ h̃t.
Siue opꝰ est uelis mĩmam bñ c̾rit ad auram.
Siue opꝰ ÷ remo remige carpitit̾.
Nconices uolitͥ contenta ÷ uint̾e cursu
Occupat eg̾ssas qͣlib arte rates
Et ꝑit̾ fluctꝰ fr̾ qr assilientia longe
Equora nͨ seiuis icta ma descit aquis
ua corinthiacis pͥmũ mͥ cognita teucͥs
Fida manet tẽpide dux q comes q fuge.
ꝑq tot euentꝰ ⁊ ñiqͥs concita uentis

Expanded text:
gratulor, ingenium non latuisse tuumat nostrum tenebris utinam latuisset in imis! expediit studio lumen abesse meo. dissimiles illis sic nocuere mihi. vita tamen tibi nota mea est. scis artibus illis auctoris mores abstinuisse sui . scis vetus hoc iuveni lusum mihi carmen, et istos ut non laudandos, sic tamen esse iocos. ergo ut defendi nullo mea posse colore, sic excusari crimina posse puto. qua potes, excusa, nec amici desere causam: qua bene coepisti, sic bene semper eas. Est mihi sitque, precor, flavae tutela Minervae, navis et a picta casside nomen habet. sive opus est velis, minimam bene currit ad auram, sive opus est remo, remige carpit iter. nec comites volucri contenta est vincere cursu, occupat egressas quamlibet ante rates, et pariter fluctus fert ac salientia longe aequora, nec saevis victa madescit aquis, illa, Corinthiacis primum mihi cognita Cenchreis, fida manet trepidae duxque comesque fugae, perque tot eventus et iniquis concita ventis
Abbreviated transcription (Latin):
aturũ miso ꝙ̃ mͥ rebar opem
Tana ne te fallax cepere obliuia nr̃i
A fflictum q fuit antꝰ ad ire tymor
Ineq respiceres nͨ solarere ia centem
Dure ñ exeqiuas ꝓseq̃rere meas.
llud amicicie fim̾ ⁊ uen̾abile nomen.
Retͥ ꝓ uili sub pedib q iacet
Qͥ d fuit ingenti ꝓstratũ mole sodalem
Uisere et alloquii ꝑte leuare tui.
Inq meos si non lacͥmã dimitt̾e calus
P auca tam̃ fict̾o u̾ba dolore loqͥ
Id q ignoti faciũt ualedr̃e saltem
Et nocem ppłi publica q ora seqͥ
Deniq lugubres uultꝰ mumꝙͣ ꝙ uidendos.
Cernere suppͥma dum licuit q die.
Dicend̾ q semel toto ñ amplius euo:
A coꝑe. ⁊ parili read̾e uoce uale
At fetere alii nullo mͥ fede iuucti
⁊ lacͥmas ãi signa decł̾e sui.

Expanded text:
laturum misero quem mihi rebar opem. laturum misero quem mihi rebar opem. tantane te, fallax, cepere oblivia nostri, afflictumque fuit tantus adire timor, ut neque respiceres nec solarere iacentem, dure, nec exequias prosequerere meas? illud amicitiae sanctum et venerabile nomen re tibi pro vili sub pedibusque iacet? quid fuit, ingenti prostratum mole sodalem visere et adloquiis parte levare tuis, inque meos si non lacrimam demittere casus, pauca tamen ficto verba dolore pati, idque, quod ignoti faciunt, vel dicere saltem, et vocem populi publicaque ora sequi,— denique lugubres vultus numquamque videndos cernere supremo dum licuitque die, dicendumque semel toto non amplius aevo accipere, et parili reddere voce vale ? at fecere alii nullo mihi foedere iuncti, et lacrimas animi signa dedere sui.
Abbreviated transcription (Latin):
O tia delectant amoneant q mei
Nec tam̃ illa legi pot̾int patient̾ ab ullo.
Nesciet hiis sũmam siquis abẽẽ manũ
A blatum mediis opꝰ est ĩ cudib illud.
Defuit et scͥptis ultima luna meis.
Et uemiam ꝓ laude peto laudatꝰ abũde
Non fastiditꝰ si ł lector ero.
Hos qͦr sex u̾sus ĩ pͥma fronte libelli
Si pͥponendos esse putab habe.
Orba ꝑente suo quicumq uolumina c̾nis
Hiiẜ saltem ur̃a det᷑ ĩ urbe locꝰ.
Qͦ q magis faueas ñ ħ sunt edita ab ip̃o.
S quasi se dommi fun̾e capta sui.
Em̃dat᷑us si li cuiss erat
In cap̃ alta suũ lab̾nt᷑ ab equore retͦ.
Flumina adu̾sis sol q recurret eqͥs
Era feret stellas celum fundet᷑ aratͦ.
Unda dabit flãmas ⁊ dabit ignis aqͣs
Ommna nat᷑e p̾post̾a legib ibunt
ꝑs q siũ mmundi nilla tenebit it̾
Onnia iã fient qierique posse negibã.
t nich̾ est de quo nonsit hñda fides.
ego uaticinor qr sum decoptꝰ ab illo.

Expanded text:
otia delectent admoneantque mei. otia delectent admoneantque mei. nec tamen illa legi poterunt patienter ab ullo, nesciet his summam siquis abesse manum, ablatum mediis opus est incudibus illud, defuit et scriptis ultima lima meis. et veniam pro laude peto, laudatus abunde, non fastiditus si tibi, lector, ero. hos quoque sex versus, in prima fronte libelli si praeponendos esse putabis, habe.’ orba parente suo quicumque volumina tangis, his saltem vestra detur in urbe locus. quoque magis faveas, haec non sunt edita ab ipso, sed quasi de domini funere rapta sui. emendaturus, si licuisset, eram. In caput alta suum labentur ab aequore retro flumina, conversis Solque recurret equis: terra feret stellas, caelum findetur aratro, unda dabit flammas, et dabit ignis aquas, omnia naturae praepostera legibus ibunt, parsque suum mundi nulla tenebit iter, omnia iam fient, fieri quae posse negabam, et nihil est, de quo non sit habenda fides. haec ego vaticinor, quia sum deceptus ab illo,
Abbreviated transcription (Latin):
Qntumcumq tam̃ p̾conia nr̃a ualebũt
Carmirib uuies tempꝰ ĩ om̃e meñ
Si quis hẽs nr̃is similes ĩ ymagine uultꝰ.
deme meis hed̾as bachea fta comis
Ista decent letos felicia signa poetas
Kemꝑib non est apta corona meis.
ħtͥ dissimila senti tam̃ optime dici
In digito qͥ me fers q refers q tuo
Effigiẽ q meam fuluo complextꝰ ĩ auro
Clara relegati que potes ora uites
Qͤ quotiens spectas subeat tͥ dr̃e forsan.
Qͣ m ꝓcul a nob̃ naso sõdał ab est
Grata tua est pietas. s rarmina maior ymago
Sunt mea q̃ mando qͣliacumq legas¬
¶ Carmina mutatas hominũ dicentia formas
Infelix dñi ꝙ fuga rupit opꝰ.
Bego discedens siut bona multa meoz
pẽ mea posui mestus ĩ igne manu
T q cremasse suũ fcur sub stipite nat̃
Tesnas ⁊ melioi matre fuisse soior
Sic ego non m̾itos mecũ ꝑit̾a libllos
inposu rapidis iusc̾a nt̃a rogis
lurib exemplis scͥpsta fuisse ieor
Nunc p̾cor ut uiuant ⁊ uon ignaua legẽtẽ.

Expanded text:
conia nostra valebunt, carminibus vives tempus in omne meis. Siquis habes nostris similes in imagine vultus, deme meis hederas, Bacchica serta, comis. ista decent laetos felicia signa poetas : temporibus non est apta corona meis. hoc tibi dissimula, senti tamen, optime, dici, in digito qui me fersque refersque tuo, effigiemque meam fulvo complexus in auro cara relegati, quae potes, ora vides. quae quotiens spectas, subeat tibi dicere forsan ‘quam procul a nobis Naso sodalis abest! grata tua est pietas, sed carmina maior imago sunt mea, quae mando qualiacumque legas, carmina mutatas hominum dicentia formas, infelix domini quod fuga rupit opus. haec ego discedens, sicut bene multa meorum, ipse mea posui maestus in igne manu. utque cremasse suum fertur sub stipite natum Thestias et melior matre fuisse soror, sic ego non meritos mecum peritura libellos imposui rapidis viscera nostra rogis: luribus exemplis scripta fuisse reor— nunc precor ut vivant et non ignava legentem
Abbreviated transcription (Latin):
Femina seu pͥnceps omnes tͥ culta ꝑ annos
Ke tecet exemplũ conuigis eẽ bone .
Assimilem qi sui longa assuetudine fecit
Grandia si ꝑuis assimilare licet
Nosra ꝙ funt iu̾itis ora minora tuis
Si quid ⁊ ĩ nob uiui fuit ante iugous
Extinctũ longis excidit omne malis

Expanded text:
femina seu princeps omnes tibi culta per annos femina seu princeps omnes tibi culta per annos te docet exemplum coniugis esse bonae, adsimilemque sui longa adsuetudine fecit, grandia si parvis adsimulare licet, nostraque sunt meritis ora minora tuis!— siquid et in nobis vivi fuit ante vigoris, extinctum longis occidit omne malis!—
Abbreviated transcription (Latin):
t iuꝑpettic pat̾a tellure carendum
i fu̾itꝰ lesi mollior ua dei
Ncantum clario lidie dilecta poete
Ñ tm̃ choo batis amita suo est
Pestorib qnͣtum tu nr̃is uxor ĩ h̃es
Digna muꝰ miso non melioie uiro
Le mea supposita est ueluti tbe fulta ruina
Siquid adhͨ ego sum mun̾is om̃e tui.
Tu facis ut spolium non sim nͨ nuder abułt.
Nau fragii tabulas qui petiere mei
U tr rapax stimulante fame cupidꝰ q d̾coris
Incustodit̃ captat ouile lupus.
Qut ut edax uult᷑ corpꝰ cͥcumspicto ⁊ qͥd̾
Sub nulla positum cͥnere possit humo.
Eͦ mea nescio qͥs reb malefidꝰ a c̾bis.
n bona uenturꝰ si patiare fuit
Hunc tua ꝑfortes uͥtꝰ sũmouit amicos.
Nulla qͥb reddi gr̃a digna potest
Aut comes extinsto laodoma uus.
Tu si meoniũ uatẽ sornita fuisses.
Penelopes ẽẽt fama scd̾a tue.
Suie tͥ hoc debes nlla pia facta igr̃o
Cum q noua moies sint tͥ luce dati.

Expanded text:
at mihi perpetuo patria tellure carendum at mihi perpetuo patria tellure carendum est, ni fuerit laesi mollior ira dei. tantum Clario est Lyde dilecta poetae, nec tantum Coo Bittis amata suo est, pectoribus quantum tu nostris, uxor, inhaeres, digna minus misero, non meliore viro. te mea supposita veluti trabe fulta ruina est: siquid adhuc ego sum, muneris omne tui est. tu facis, ut spolium non sim, nec nuder ab illis, naufragii tabulas qui petiere mei. utque rapax stimulante fame cupidusque cruoris incustoditum captat ovile lupus, aut ut edax vultur corpus circumspicit ecquod sub nulla positum cernere possit humo, sic mea nescio quis, rebus male fidus acerbis in bona venturus, si paterere, fuit. hunc tua per fortis virtus summovit amicos, nulla quibus reddi gratia digna potest,aut comes extincto Laodamia viro. tu si Maeonium vatem sortita fuisses, Penelopes esset fama secunda tuae: sive tibi hoc debes, nullo pia facta magistro, cumque nova mores sunt tibi luce dati,
Abbreviated transcription (Latin):
M at̾ia iures exsuꝑante meas
duce naricio docti mala m̃ti poete
cͥbite. naritio nam pła tuli.
Ille hreui spacio młtis errauit ĩ annis
Int̾ diilichias yliacas q domos.
Nos freta sid̾ib totis distantia m̃sos
Me ꝓfugum comites deseruere mei
Apatͥa fugio uictꝰ et exul eo.
Nmͥ duliciũ domꝰ est ytace ue samos ue
Pena quib non est grandis ab ẽẽ locis.
S q̃ de septẽ totũ cͥcũspicit orbẽ
Montib imꝑii roma deũ q locꝰ.
Illi corpus erat dur̃ paciensq laboꝵ
nualide uires ingenue ue michi.
Ille erat assidue seius agitatꝰ ĩ armis
Assuetꝰ studiis mollib ip̃e fui
Me deus oppͥssit nullo mala m̃a leuante
Bellatͥc illi duia fe̾bat opem.
Cum q minor ioue sit tumidis qͥ regnat ĩ undis
llum neptirai me ioiuis ira pͥmit
A dde qd illuis ꝑs maxma ficta laboꝵ ÷
Pouit᷑ ĩ nr̃is fabula nulla malis.
Deniq q̃sitos tetigit cam̃ ille penates
Qͤ q diu petiit contigit arua tamen

Expanded text:
materia vires exsuperante meas. materia vires exsuperante meas. pro duce Neritio docti mala nostra poetae scribite . Neritio nam mala plura tuli. ille brevi spatio multis erravit in annis inter Dulichiasis distantia mensos me profugum comites deseruere mei. a patria fugi victus et exul ego. nec mihi Dulichium domus est Ithaceve Samosve, poena quibus non est grandis abesse locis, sed quae de septem totum circumspicit orbem montibus, imperii Roma deumque locus, illi corpus erat durum patiensque laborum: invalidae vires ingenuaeque mihi. ille erat assidue saevis agitatus in armis : adsuetus studiis mollibus ipse fui. me deus oppressit, nullo mala nostra levante: bellatrix illi diva ferebat opem. cumque minor Iove sit tumidis qui regnat in undis, illum Neptuni, me Iovis ira premit, adde, quod illius pars maxima ficta laborum, ponitur in nostris fabula nulla malis. denique quaesitas tetigit tamen ille Penates, quaeque diu petiit, contigit arva tamen:
Abbreviated transcription (Latin):
Agminib conit̃ qͥ mͦ cĩtus erat.
Atq ħ exemplis qͦndam collesta pͥou
ninc mͥ funt ꝓpriis cognita u̾a mał
ix duo tͦs ue m de tot suꝑestis amici
et̾a fortune non mea turba fuit
mag̃ o pauti reb succu̾rite lesis
t date naufragio lutora tuta meo.
eue metu fallo niiũ trepidate tim̃tes
Hac offendat᷑ ne pietate deus
epe fitem adu̾sis ⁊̃ laudauit ĩ armis
n q suis amat hãc .s. ĩ hoste ꝓbat
ausa mea melior est qr ñ contͣria foui
Arma s hanc m̾ui simplicitate fugã
ꝯcire meos casus si qͥs de sid̾at omnes
lus ꝙͣ ꝙ fieri res sunt ille pent
Tot maia sum passus qͦt ĩ esh̃e syd̾a fulgẽt
M ulta q cͤdibili tulmiꝰ maiora ratã q
Q  muis accid̾int non hĩtura fidem
Me q neum possim dissimulante tegi
Si uox i fragilis p̾tꝰ mͥ firmius cẽt.
P luna q cum linguis plib ora foiẽt¬
Non cam̃ icͥco complecterer om̃ia u̾b.

Expanded text:
agminibus comitum qui modo cinctus erat. agminibus comitum qui modo cinctus erat. atque haec, exemplis quondam collecta priorum, nunc mihi sunt propriis cognita vera malis, vix duo tresve mihi de tot superestis amici : cetera Fortunae, non mea turba fuit. quo magis, o pauci, rebus succurrite laesis, et date naufragio litora tuta meo, neve metu falso nimium trepidate, timentes, hac offendatur ne pietate deus! saepe fidem adversis etiam laudavit in armis, inque suis amat hanc Caesar, in hoste probat, causa mea est melior, qui non contraria fovi arma, sed hanc merui simplicitate fugam.s ira potest. scire meos casus siquis desiderat omnes, plus, quam quod fieri res sinit, ille petit. tot mala sum passus, quot in aethere sidera lucent multaque credibili tulimus maiora ratamque, quamvis acciderint, non habitura fidem. meque velim possit dissimulante tegi. si vox infragilis, pectus mihi firmius aere, pluraque cum linguis pluribus ora forentnon tamen idcirco complecterer omnia verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
S cis bñ cui dicam positis ꝓ nõie signis.
Officiũ nͨ ne fallit amice tuũ.
ħ mͥ semꝑ er̃t imis in fixa meduil.
ꝑpetuus q anime debitor huiꝰ ero.
Sp̃c et uacuas pͥus hͥ tenuandꝰ ĩ auras
Ibit ⁊ ĩ cepido deseret ossa rogo.
Qm subeat aĩo m̾itoꝵ obliuia nr̃o
Et longa pietas exatat ista die
Dii tͥ sint faciles. ⁊ opis nulliꝰ egentem
Fortunã pͥstent dissimilemq mee.
Si tam̃ ħ̃ nauis uento fereret᷑ a mico
Ignoraret᷑ forsitan illa fides.
Tesea pirritoꝰ non tam sensiss amicũ.
Si non inf̾n̾as uinus adiss aqͣs.
U foret exemplũ u̾i foceus amoris
Fecer̃t furie tͥstis oreste tue.
Diñ euriał rutilos ceadiss ĩ ohostes
Hẏroacide fia gsa nulla foret¬
cilicet ut fuluũ specdat᷑ ĩ ignib aurũ¬
empore sic duro est inspicienda fites
ui uiuat ⁊ uultu ridet fortuna seno
n delibatas cuncta seꝯt᷑ opes.
t simul intonuit fugiunt nͦ noscit᷑ ulli

Expanded text:
scis bene, cui dicam, positis pro nomine signis, scis bene, cui dicam, positis pro nomine signis, officium nec te fallit, amice, tuum. haec mihi semper erunt imis infixa medullis, perpetuusque animae debitor huius ero, spiritus et vacuas prius hic tenuandus in auras ibit, et in tepido deseret ossa rogo, quam subeant animo meritorum oblivia nostro, et longa pietas excidat ista die. di tibi sint faciles, tibi di nullius egentem fortunam praestant dissimilemque meae. si tamen haec navis vento ferretur amico, ignoraretur forsitan ista fides. Thesea Pirithous non tam sensisset amicum, si non infernas vivus adisset aquas, ut foret exemplum veri Phoceus amoris, fecerunt furiae, tristis Oresta, tuae. si non Euryalus Rutulos cecidisset in hostes, Hyrtacidae Nisi gloria nulla foretscilicet ut fulvum spectatur in ignibus aurumtempore sic duro est inspicienda fides, dum iuvat et vultu ridet Fortuna sereno, indelibatas cuncta sequuntur opes: at simul intonuit, fugiunt, nec noscitur ulli,
Abbreviated transcription (Latin):
Enuta q ex imis fu̾et arena uadis
Monte nec inf̾ior ꝓre puppi q rec᷑ue
n silit ⁊ psctos u̾ẜat mida dos
mea texa sonant pulsi stͥdore ridẽtes
ngeniũ nr̃is ip̃a carina malis.
auita confessis gelidis pallore timorẽ
am sequit᷑ uectꝰ nec regis arte ratẽ
to parum ualidus non ꝑficientia rͦcor
Ceruicis regido frena remisit eqͦ.
non qͦ uoluit sed quo rapit impetꝰ und̃
urigam uideo uela dedicse rati.
S nisi mutatas emifit eolus undas
n loca iam nob̃ non aderada ferar
am ꝓcul illiricis leua de ꝑte relictis
esmat inuetitas q̃so contend̾e t̾ras
Infestũ q mͥ sit sans ẽẽ iouem
Uos animã seue fessam subducite morti
Simͦ qui ꝑiit non ꝑiisse potest
¶Om post ulios nũqͣ memorande sodales
O cͥ p̾apue sors mea uissa sua est
Ausus es cilloqͥo sustimusse tuo.
Qͥ mͥ ꝯsiliũ uiuendi mide dedisti
Cuni foret ĩ miso pestoie mortis amor

Expanded text:
erutaque ex imis fervet harena fretis! erutaque ex imis fervet harena fretis! monte nec inferior prorae puppique recurvae insilit et pictos verberat unda deos. pinea texta sonant, pulsi stridore rudentes, ingemit et nostris ipsa carina malis. navita confessus gelidum pallore timorem, iam sequitur victus, non regit arte ratem, utque parum validus non proficientia rector cervicis rigidae frena remittit equo. sic non quo voluit, sed quo rapit impetus undae, aurigam video vela dedisse rati. quod nisi mutatas emiserit Aeolus auras, in loca iam nobis non adeunda ferar. nam procul Illyriis laeva de parte relictis desinat in vetitinfestumque mihi sit satis esse Iovem, vos animam saevae fessam subducite morti, si modo, qui periit, non periisse potest. O mihi post nullos umquam memorande sodales, et cui praecipue sors mea visa sua est, ausus es adloquio sustinuisse tuo, qui mihi consilium vivendi mite dedisti, cum foret in misero pectore mortis amor,
Abbreviated transcription (Latin):
Hey michi facta uia est ⁊ me cap̃ ultima tentꝰ
Accedam ꝓfuge tarmina ꝑua rati.
Le iubet a pũa disced̾e cesaris ira.
Me pietas pietas ħ michi cesar erit.¬
E alia temptabat sicũt temptau̾at añ
Uix q dedit uictas utilitate manus.
E gredior. siue illd̃ erat sine fun̾e f̾ri
S qualidꝰ inmissis hyrta ꝑ hooa comis
la dolore amens tenebris narat᷑ abhortis
emiaminis media ꝓcubuisse
domo
q resũrex̃ fedaris pulu̾e t̃pi.
tib ⁊ gelda memora leuauro humo
S e mͦ desertos mͦ deplorasse penates
Nom et erepti sepe uocasse uiri
Ui disset struc̾tos corpꝰ hre rogos
Et uoluisse mori moriendo pon̾e sensus
R espertu q tam̃ non posuisse mei
Uiuat ⁊ absentem qͣm sic fata tuler̃t
Uiuat ⁊ aupcilio subleuet ip̃a suo.
T inguit᷑ occeano custos erimantidos uͭse
E quoreas q suo sid̾e t᷑bat aquas
Nos tam̃ ionuĩ non nr̃a findimꝰ eqͦr
Sponte s audaces contig̃ ẽẽ metu.
M e miserũ qͣntis in crescunt eqͦra uẽtis

Expanded text:
hi facta via est, et me capit ultima tellus : accedam profugae sarcina parva rati. te iubet e patria discedere Caesaris ira, me pietas, pietas haec mihi Caesar erit.’ talia temptabat, sicut temptaverat ante, vixque dedit victas utilitate manus. egredior, sive illud erat sine funere ferri, squalidus inmissis hirta per ora comis, illa dolore amens tenebris narratur obortis semianimis media procubuisse domo, utque resurrexit foedatis pulvere turpi crinibus et gelida membra levavit humo, se modo, desertos modo complorasse Penates, nomen et erepti saepe vocasse viri, vidisset structas corpus habere rogos, et voluisse mori, monendo ponere sensus, respectuque tamen non periisse mei. vivat, et absentem, quoniam sic fata tulerunt, vivat ut auxilio sublevet usque suo. Tinguitur oceano custos Erymanthidos ursae, aequoreasque suo sidere turbat aquas. nos tamen Ionium non nostra findimus aequor sponte, sed audaces cogimur esse metu. me miserum! quantis increscunt aequora ventis,
Abbreviated transcription (Latin):
Fiat ab ignauo mollor ua meo.
Ilia quid̾ iusta est nͨ me m̾uisse negalo
Non cideo nr̃o fugit ab ore pudor
S nisi pecrassem quid tu conced̾e posses
Mat̾iam uenie sors tͥ nostͣ dedit.
Si quotiens hommes p̾cant sua fulmĩa mittat
upit̾ exi guo tempore ĩħmis erit
Hic lubi detonuit tͤpidum q ext̾ruit orbẽ
Pur̃ discussi aera reddit aqͥs.
mꝑii potuit frena tenere sui
u ueniam parte suꝑate sepe declisti
on concessiꝰ ꝙͣ tͥ uistor erat
Diuitus ⁊̃ multos ⁊ honorib autros
Uidi qui tuł̾ant ĩ cap̃ arma tuũ
Qͤq dies benum belli tͥ sustuait iram.
Causa mea melior est qui nͨ ꝯtͣria dicor
ꝑ te p̾sentẽ conspicuũ q deũ.
H unc aĩm faiusse tͥ uir maxime me. q
Qͣ sola potui mente fuisse tuũ
O ptau pet̾es celestia si d̾a tarde
ꝑs qr fui turbe ꝑua p̾cantis idem.
Mille locis plenos nominis ẽẽ tui
Non tua cͣmĩb maior fit głia nͦ qͦ.
Credibile est letum laudibz ẽẽ suis.

Expanded text:
fiat ab ingenio mollior ira meo. illa quidem iusta est, nec me meruisse negabo— non adeo nostro fugit ab ore pudor— sed nisi peccassem, quid tu concedere posses? materiam veniae sors tibi nostra dedit, si, quotiens peccant homines, sua fulmina mittat Iuppiter, exiguo tempore inermis erit; nunc ubi detonuit strepituque exterruit orbem, purum discussis aera reddit aquis, s umquam imperii potuit frena tenere sui. tu veniam parti superatae saepe dedisti, non concessurus quam tibi victor erat. divitiis etiam multos et honoribus auctos vidi, qui tulerant in caput arma tuum; quaeque dies bellum, belli tibi sustulit iram, causa mea est melior, qui nec contraria dicor per te praesentem conspicuumque deum, hunc animum favisse tibi, vir maxime, meque, qua sola potui, mente fuisse tuum. optavi, peteres caelestia sidera tarde, parsque fui turbae parva precantis idem, mille locis plenos nominis esse tui? non tua carminibus maior fit gloria, nec quo, credibile est laetum laudibus esse suis.
Abbreviated transcription (Latin):
Qe q tͥ qͦndam tenero ducenda palato.
Plena declit  mihͥc ub̾a t ygͣs erat.
Haut mala nr̃a minꝰ cyͣ non aliena putares
S qͣm accedit fatalibs hoc qͦ dampnis.
Ut careant nĩnus temꝑa pͥma siuis
Effice pecrati ne sim memor hꝰ ⁊ illo
Officũ laudem quo queror ore tuũ
Det̾ in offense uite tͥ c̾nere me tam
Qͥ legis hoc nob̃ non mimicꝰ opuis.
Attz ũt ꝓ te possent mea uota uale
Qe ꝓme duros non tetig̾e deos.
Donec eris felix multos nilab̾ amicos
Temꝑa si fu̾int nubila solus eris
Aspits ut ueniant ad candida tecta colũbe
Aspiciet nunas sordida t̾ris aues
Orrea formice tendiuit ad mania nuncͣ
Nullus ad amissas tendit anncꝰ opes.
E q comes radios ꝑ soł euntib umbͤ ÷
Cun latet hic pͥssus mibib illa fugit
Mobile sic sequit᷑ fortune lũia uulgꝰ.
Q sił inducta nocte tegunt᷑ ab̾ ⁊
Notaquid̾ s non ambiciosa domꝰ
Q simł ipulsa est omnes tinuiere ruinam.

Expanded text:
e tibi quondam tenero ducenda palato plena dedit nutrix ubera, tigris erat: aut mala nostra minus quam nunc aliena putares,sed quoniam accedit fatalibus hoc quoque damnis, ut careant numeris tempora prima suis, effice, peccati ne sim memor huius, et illo officium laudem, quo queror, ore tuum. Detur inoffenso vitae tibi tangere metam, qui legis hoc nobis non inimicus opus. atque utinam pro te possent mea vota valere, quae pro me duros non tetigere deos! donec eris sospes, multos numerabis amicos : tempora si fuerint nubila, solus eris. aspicis, ut veniant ad candida tecta columbae, accipiat nullas sordida turris aves. horrea formicae tendunt ad inania numquam: nullus ad amissas ibit amicus opes. utque comes radios per solis euntibus umbra est, cum latet hic pressus nubibus, illa fugit, mobile sic sequitur Fortunae lumina vulgus: quae simul inducta nocte teguntur, abit. nota quidem, sed non ambitiosa domus, at simul impulsa est, omnes timuere ruinam,
Abbreviated transcription (Latin):
De conute argolico postꝙͣ cognouit horestẽ
Harrat᷑ piladem ip̃e ꝓbasse mas.
Q fuit auctoude cũ magno sꝑ acille
L audari solita ÷ htoris oie fides
Qͥ d puis ad manes teseus comes iret amico
T aitareum dicunt in doluisse deum .
Euriali nysi q fide tͥ t᷑ne relata.
Credibile est la cͥmis in maduisse genas.
Est ⁊̃ misis pietas ⁊ ĩ hoste ꝓbat᷑
Hey mͥ qmͣ paucos ħ mea dicta mouent
Is status h̃ rer nc̃ est fortuna meaꝵ
Deb̾at ut lacͥmis nullꝰ ad ẽẽ modꝰ.
At mea sunt ꝓͥo qͣmuis mestissima cãu.
Pestora ꝓ sensu facta sena tuo.
hego uentm iam tunc carissime iuidi
Ferret adhuc istam cominꝰ aura ratem .
Siue aliquid morũ seu uite la be carẽtis
Est p̾cium nemo pluris em̃dus erit
Siue ꝑ ingenuas aͥc cap̃ extulit arres.
Qu elib eloqͥo sit bona causa iuo
Hiis ego comotꝰ dix tͥ ꝓtinꝰ ip̃i.
Soena manz dotes gͣndis amice tuas.
Hoc mͥ non ouiu fibre tonitrꝰ ue synistͥ
Lingua q susite penna ue dix aiuis

Expanded text:
e Argolici postquam cognovit Orestis, narratur Pyladen ipse probasse Thoas. quae fuit Actoridae cum magno semper Achille, laudari solita est Hectoris ore fides. quod pius ad Manes Theseus comes iret amico, Tartareum dicunt indoluisse deum. Euryali Nisique fide tibi, fume, relata credibile est lacrimis inmaduisse genas est etiam miseris pietas, et in hoste probatur, ei mihi, quam paucos haec mea dicta movent! is status, haec rerum nunc est fortuna mearum, debeat ut lacrimis nullus adesse modus, at mea sunt, proprio quamvis maestissima casu, pectora processu facta serena tuo. hoc eventurum iam tum, carissime, vidi, ferret adhuc istam cum minus aura ratem, sive aliquod morum seu vitae labe carentis est pretium, nemo pluris emendus erat: sive per ingenuas aliquis caput extulit artes— quaelibet eloquio fit bona causa tuo. his ego commotus dixi tibi protinus ipsi scaena manet dotes grandis, amice, tuas. haec mihi non ovium fibrae tonitrusve sinistri, linguave servatae pennave dixit avis:
Abbreviated transcription (Latin):
Q sq ego dilexi frestno more sodales
O michi thesea pestora iunsta fide
D um licet ampsectar numtͣ fortasse sicebit
Amp̃ ĩ lutͦ est q̃ dat᷑ hora michi .i.¬
sł n tec mora smonis u̾ba imꝑfr̾c relin quo
Qomplectens amino ꝑama queq meo.
Dum loquor ⁊ flemus celo nitidissimꝰ alto
S tella gͣus nob̾ luicif̾ ortꝰ erat
Diuidor haut alit̾ ꝙ̃ si mea membͣ relinꝙͣ.
Et ꝑs abrumpt torpore iusa meo ÷

Expanded text:
quosque ego dilexi fraterno more sodales, quosque ego dilexi fraterno more sodales, o mihi Thesea pectora iuncta fide! dum licet, amplectar: numquam fortasse licebit amplius, in lucro est quae datur hora mihi.’ nec mora, sermonis verba inperfecta relinquo, complectens animo proxima quaeque meo. dum loquor et flemus, caelo nitidissimus alto, stella gravis nobis. Lucifer ortus erat. dividor haud aliter, quam si mea membra relinquam, et pars abrumpi corpore visa suo est.
Abbreviated transcription (Latin):
E t qͣmcxͣ scro clypeum post uuln̾a sumo
At tamen hanc odiis ex honerate fugã
C elesti qr uiro qͥs me deceꝑit error.
i cite : ꝓ sulpa ne scelus ẽẽ putet
qd̾ nos scitis pẽne qͦ sentiat actor
lacãto possum ñ mis eẽ do.
ac p̾ce ad oraui suꝑos ego płib ipxor
ĩg ultu medios impediente sonos.
ua etiam. añ lares sꝑsis ablata capit
tigit extinctos ore trem̃te focos
ulta q madu̾sos effudit u̾ba penares
deplorato non ualit᷑a iuro
lamq more spacium nox p̾cipitata negabat
sa q ab are suo parrasis arthos erat.
d fac̾em blando prĩe retinebar amore
a quotiens c̾cam me sum m̃titꝰ hr̃e
orã ꝓposite que foret apta uiẽ
limen tetigi ter sum reuocatꝰ ⁊ ip̾e
ndulgens animo pes mͥ tardꝰ erat
epe ualedicto rursꝰ sum plura locutus
t quasi discedens oscula multa dedi
epe eadem mandata decli me qꝑ ip̃e fefelli
espiciens oculis pignora cara meis
xor in et̾num uino mͥ uita negat᷑.

Expanded text:
et quamquam sero clipeum post vulnera sumo, attamen hanc odiis exonerate fugam, caelestique viro, quis me deceperit error, dicite, pro culpa ne scelus esse putet, ut quod vos scitis, poenae quoque sentiat auctor. placato possum non miser esse deo.’ hac prece adoravi superos ego, pluribus uxor, singultu medios impediente sonos, illa etiam ante Lares passis adstrata capillis contigit extinctos ore tremente focos, multaque in adversos effudit verba Penates pro deplorato non valitura viro. iamque morae spatium nox praecipitata negabat, versaque ab axe suo Parrhasis Arctos erat. quid facerem? blando patriae retinebar amore,a! quotiens certam me sum mentitus habere horam, propositae quae foret apta viae. ter limen tetigi, ter sum revocatus, et ipse indulgens animo pes mihi tardus erat. saepe vale dicto rursus sum multa locutus, et quasi discedens oscula summa dedi. saepe eadem mandata dedi meque ipse fefelli, respiciens oculis pignora cara meis.uxor in aeternum vivo mihi viva negatur,
Abbreviated transcription (Latin):
prece. nec p̃cio. nec mouet ille minis
alsus adulterii testis adult̃ ero
terimã famubũ c̃ qͦ de p̃nsa fereri
uccubuit fanie uicta puella metũ¬
Ad uictor gaudens. ħ te uictoria ꝑdec
H eu qͣnto regnis nox stetit una tuis
amq erat orta dies. passis sedet illa capiłł
U t solet adnaͣtꝰi mr̃ itura rogum.
Gr audcnũq ꝓrẽm fido c̃ coͥniuge castris.

Expanded text:
prece nec pretio nec movet ille minis. falsus adulterii testis adulter ero: interimam famulum, cum quo deprensa ferens.’ succubuit famae victa puella metd, victor, gaudes? haec te victoria perdet, heu quanto regnis nox stetit una tuis! iamque erat orta dies: passis sedet illa capillis, ut solet ad nati mater itura rogum, grandaevumque patrem fido cum coniuge castris
Abbreviated transcription (Latin):
stiu indubio ẽ. andebimꝰ ultima. dx
iderit. audentes sorq metusq uiuat
epimꝰ audendo gabios. qͦ talia fatꝰ:
Ense latꝰ cinxit. tergaq p̃ssit eqͥ
A ccip̃ erata iuuenẽ collatia porta.
Condere iam uultꝰ sole parante suos
Hostis atthospes ĩ it penet᷑lia collatini
Qͥ ntũ aĩs ẽrroris. parat ĩ scͥia rer̃.¬
Infelix epulas hostib uia suis¬
F u̾nctus erat dapib. pͣgsct sua tp̃a sõnũ.
Nor erat ⁊ toͥta lumĩa nulla dõmo.
Surgit : iaurata uagina lib̾at ensẽ
uenit intalamos npͦtã pudica cͥuos
tq corũ p̾ssit. fexrũ iucrecia mecũ ẽ:

Expanded text:
s in dubio est: audebimus ultima! dixit, ‘viderit! audentes forsque deusque iuvat, cepimus audendo Gabios quoque.’ talia fatus ense latus cinxit tergaque pressit equi. accipit aerata iuvenem Collatia porta condere iam voltus sole parante suos. hostis ut hospes init penetralia Collatini: quantum animis erroris inest! parat inscia rerinfelix epulas hostibusfunctus erat dapibus: poscunt sua tempora somnum nox erat et tota lumina nulla domo: surgit et aurata vagina liberat ensem et venit in thalamos, nupta pudica, tuos. utque torum pressit, ‘ferrum, Lucre
Abbreviated transcription (Latin):
at aliqͥd teto pectore m̃tis erat.
^  tremut utͣ qͥndã stabulis dep̃nsa relict̾is.¬
⁊ cerua subĩ festo c̃ iacet agna lupoe¬
Iuid faciet. pugnet: uincet᷑ femĩa pugias.
Clamet: at̾ ĩ dextͣ qui uet etͣ ensis erat
ffugiet: positis urgent᷑ pectora palimu.
cne pͥmũ ext̃na pect᷑ora tecta anuae¬
nitat amanꝰ hostis p̃gio tib uinisa

Expanded text:
aut aliquid toto pectore mentis habet, sed tremit, ut quondam stabulis deprensa relictis parva sub infesto cum iacet agna lupoquid faciat? pugnet? vincetur femina pugnans. clamet? at in dextra, qui vetet, ensis erat. effugiat? positis urgentur pectora palmis, tunc primum externa pectora tacta manunstat amans hosti
Abbreviated transcription (Latin):
N il opꝰ ẽ dx̃ certamĩe romulas ullo
M a gña fides auiũ ẽ. exꝑiam aues
R es pllicet. alt̃ũt i temorosi saxa pałati
A Raneͣntiñ em̃ane catum̃ ĩitit
S ex remꝰ hic uolueres. bis ser iidẽt oidĩe fõo.¬
Apta dies legit᷑. qͣ moetia signet arat᷑
Fossa fitadsolitũ. fruge̾ ⁊ aenunt᷑ ĩ ina
& deuiciuo terrapetita salo÷
Fossa replet᷑ humo. pleneq ĩponit᷑ ari.
⁊ nouus accenso findit᷑ igne focꝰ
I de p̃ mẽs stipa. designat menia sulco.
Albã uigũ inueo c̃ boue uacca tu lit
Uox fuit ħ regis cõdentis ioptt̃ urbẽ:
& geintor mauor̃. uesta̾q mr̃ a des
Auspicib uotis hocmͥ surgat op an
Longa sit huicꝰ etaz. dñeq potẽtia tre
Sit ꝙsub hac Et oriens occiduus ꝙ dies
Ille p̃cabat̃. touitru dedit omĩa leuo in
Sintq cͥeler cure dirat iiẜ tue
Neue quis aut murus aut foam uo tu̾e foisal
Enseat. aadentẽ taua dede neci
I d̾ remꝰ iguor ãs humiles cõtẽ nĩe ssios.

Expanded text:
nil opus est dixit certamine Romulus ‘ullo: magna fides avium est, experiamur aves.’ res placet, alter adit nemorosi saxa Palati, alter Aventinum mane cacumen init. sex Remus, hic volucres bis sex videt ordine, pactapta dies legitur, qua moenia signet aratro. fossa fit ad solidum, fruges iaciuntur in ima et de vicino terra petita solo. fossa repletur humo, plenaeque imponitur ara, et novus accenso fungitur igne focus. inde premens stivam designat moenia sulco; alba iugum niveo cum bove vacca tulit, vox fuit haec regis: ‘condenti, Iuppiter, urbem et genitor Mavors Vestaque mater, ades; auspicibus vobis hoc mihi surgat opus. longa sit huic aetas dominaeque potentia terrae, sitque sub hac oriens occiduusque dies.’ ille precabatur, tonitru dedit omina laevo Iusint, que Celer, curae dixerat ‘ista tuae, neve quis aut muros aut factam vomere fossam transeat: audentem talia dede neci.’ quod Remus ignorans humiles contemne
Abbreviated transcription (Latin):
Claudsꝰ: ⁊ bello te qͦq cepit erix
Carmĩe iuiuacis uenꝰ ẽ dns lata sibille
Inq sue stirpis maluit urbe coli:
Cire gͥ ueneris festũ unal a dica.
Queritis :⁊ ꝗrẽ sit ionis is fu ta dies: test̾ ioius
Bellũerat. eutruscas tͣnꝰ a dõrat oͣpes.
Clarus erat sũptisq feroꝵ mnerentiꝰ armis
Et uel eqͦ magnꝰ. ł pede maior erat
Quẽ rutuli t᷑nusq suis adscisc̾e tẽptãt.
P artib i ħs Intia dux ita tuscꝰ ait
Armaq q̃ sparsi sanguine sepe meo.
Q petis auxiliũ .ñ gͣndia: diuide mec̃:
Tiiuerãt rucul. in e zentꝰ ĩ duit arma
Iduit eneas. alloqrͣꝙ ĩuem̃
Hostica tirreno nõed ẽ uĩdemia regi.
opit̾. ⁊ lat̾io ꝑ almite musta seres
Ioca ualent meliora. cadit megeutiꝰ ĩgens
Ut ĩ dignanti pectore plangit humũ
Uenerat autumnꝰ carcatis sordibͥͤ uuis
Reddunt᷑ merito debita uina ⁊ oui
Dict̾a dies hĩc ẽ uinalia. Iopi ẽ illai

Expanded text:
Claudius et bello te quoque cepit, Eryx, Claudius et bello te quoque cepit, Eryx, carmine vivacis Venus est translata Sibyllae, inque suae stirpis maluit urbe coli. tur Veneris festum Vinalia dicant, quaeritis, et quare sit Iovis ista dies? Turnusbellum erat: Etruscas Turnus adorat opes. clarus erat sumptisque ferox Mezentius armis et vel equo magnus vel pede maior erat; quem Rutuli Turnusque suis adsciscere temptat partibus, haec contra dux ita Tuscus ait: armaque, quae sparsi sanguine saepe meo. qui petis auxilium, non grandia divide mecum adnuerant Rutuli. Mezentius induit arma, induit Aeneas alloquiturque Iovem: ‘hostica Tyrrheno vota est vindemia regi: Iuppiter, e Latio palmite musta feres!’ vota valent meliora, cadit Mezentius ingens atque indignanti pectore plangit humum, venerat Autumnus calcatis sordidus uvis: redduntur merito debita vina Iovi. dicta dies hinc est Vinalia: Iuppiter illam