comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ huc ⁊ illuc iactat᷑ ⁊ dñm nutat. Ita¬
q cũ cupis ip̃aꝵ reꝵ nacura reuocare
qd̾ dedit nõ põt. bñficia sua int̾rũpit.
nõ rescindit. Qui morit᷑ tñ uixit. qͥ ami¬
sit oculos tñ uidit. Que ad nos ꝑuener̃t
ne suit effici põt. ne fuerĩt nõ põt. pars
usu bñficii lõgiore ꝓhibem̃. bñficiũ qͥde

Expanded text:
mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non rescindit : qui moritur, tamen vixit ; qui amisit oculos, tamen vidit. Quae ad nos pervenerunt, ne sint, effici potest, ne fuerint, non potest ; pars usu beneficii lo
Abbreviated transcription (Latin):
pellat ⁊ qͥ accipit. Ita qͥ ĩ bñficii spe fefci¬
lit tã ingratꝰ ẽ ꝙͣ ueneficꝰ qͥ soporẽ uene¬
nũ ẽẽ crede̾t iscuit. cleantes uehem̃ci ꝯ
agit. Licet inqͥt bñficiũ nõ sit qd̾ accepit
ip̃e tñ ingratꝰ ẽ qr nõ fuit ixdditurꝰ ĩ si ac¬

Expanded text:
it. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, quia non fuit redditurus, etiam si ac
Abbreviated transcription (Latin):
tuã satis ẽ qͦslib redeiisse. Itaq debeo
⁊ altiꝰ retẽptiõe idẽ ꝯseqͥ qd̾ mea. utilita¬
tẽ rei partiris mecũ ⁊ me ĩ bñs iccipis
duob ꝓfutuꝵ. p̾sers me aliis. hoc totu
mea cã facis. ĩtaq si p̃torẽ te faccura
eẽt decẽ captiuoꝵ redẽptio. decẽ aũt cap¬
qr nichil hr̃es qd̾ cuiq ĩputares a tua
utilitate seductũ. nõ sũ uides bñficii int̾¬
sez. ⁊ tuũ nomẽ int̾ redimẽdos exisset. in¬
chil debe̾s mͥ ymo deberẽ s exiguũ. qͥd sit
ħ dicã. aliqͥd ista mea cã facis ꝙ me ad
fortunã ircẽptioĩs admittis. qd̾ nomen
meũ exit sorti debeo. qd̾ exire potuit tibi

Expanded text:
 redemisse. Itaque debeo, et alterius redemptione idem consequi, quod mea. Utilitatem rei partiris mecum et me in beneficium recipis duobus profuturum. Praefers me aliis ; hoc totum mea causa facis. Itaque, si praetorem te factura esset decem captivorum redemptio, decem autquia nihil haberes, quod cuiquam imputares, a tua utilitate seductum. Non sum invidus beneficii intersem, et tuum nomen inter redimendos exisset, nihil deberes mihi ? " Immo deberem, sed exiguum ; quid sit hoc, dicam. Aliquid istic mea causa facis, quod me ad fortunam redemptionis admittis ; quod nomen meum exit, sorti debeo, quod exire potuit, tibi.
Abbreviated transcription (Latin):
uoluisset nͨ nõ ⁊ debuiss. hoc tñ ita bñfici¬
u ẽ.si nõ miẜicordie ⁊ hũantati dedi ut
qd̾libet cudauer abscõderẽ. s si corpꝰ agno¬
ui si filio tũc hoc p̾stare me cogitaui. aut
si terrã ignoto mortuo mieci nullũ ĩ hoc
habeo huis officii debitorẽ ĩ publicũ huma¬
mꝰ. Dicit aliqͥs. qͥd tanto ꝑe q̃ris cui dedĩs¬
cunt ẽẽ repetendũ et has causas afferũt
Iudignꝰ ⁊̃ repetẽti nõ reddẽt. digno ip̃e ꝑ
se referret. p̾tẽa si bono ud dedisti ex¬
specca nẽ ĩiuriã illi facias appellãdo tã¬
ꝙͣ sua sponte redditurs nõ fuiss. Si ma¬
lo uiro dedisti flectẽ bñficiũ u̾bo ne cõa¬
rũꝑis creditũ fuciendo. p̾tr̃a ses qd̾ nõ
me nichil urget. ꝙͣdu fortunanichũ
cog̾it petã pociꝰ bñficiũ ꝙͣ repetã. s si
de salute liberoꝵ agit᷑ si ĩ piallũ uror
deducit᷑. si pat̾e salus atq lib̾tas eripit

Expanded text:
oluisset nec non et debuisset. Hoc tamen ita beneficium est, si non misericordiae et humanitati dedi, ut quodlibet cadaver absconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc praestare me cogitavi. At si terram ignoto mortuo inieci, nullum in hoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeris, cui dedcent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝑator ĩ hispama talũ cxtorsisse te. ⁊ qͥa
sueronẽ. Cũ cesar memĩsse se dixiss ae
sꝑgente cũ uelles reside̾ feruẽtisst̃o sole et
ess asꝑrimꝰ locus in qua ex rpibꝰ acutis
ynica illa arbor eruꝑat quẽdã ex cõ¬
miliconib penulã suam substrau isse
Cũ dixiss cesar qͥdm meminerĩ. et quide

Expanded text:
ator, in Hispania, talum extorsisse te circa Sucronem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : spargente cum velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor eruperat, quendam ex commilitonibus paenulam suam substravisse ? " Cum dixisset Caesar : " Quidni meminerim ? Et quid
Abbreviated transcription (Latin):
debeo.nͨ ille mͥ penã. ab alt̾o alt̾ absoluit
Cũ dicimꝰ bñficiũ illi reddidi. nõ hoc dicu
illud nos qd̾ acceꝑamꝰ reddidisse. s aliud
pro illo redde̾. Est enĩ rẽ pro re dare. Qdui
cũ oĩs solucio nõ idẽ reddat s tm̃dẽ. nã ⁊
pecumã dicim᷑ reddisse ꝙͣuis nũauimꝰ¬

Expanded text:
debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus : " Beneficium illi reddidi," non hoc dicimus illud nos, quod acceperamus, reddidisse, sed aliud pro illo. Reddere est enim rem pro re dare ; quidni ? cum omnis solutio non idem reddat, sed tantundem. Nam et pecuniam dicimur reddidisse, quam
Abbreviated transcription (Latin):
tabellis manẽtib qui segetẽ eiꝰ ꝓculcauit
qui succidit arbusta. nõ qr recepit qd̾
pepigerat s q ne recipe̾t effecit. sic de¬
bitor suo creditor sepe dãpnat᷑. ubi plꝰ ex
alia cã abstulit ꝙͣ ex credico petit. nõ tñ
int̾ creditorẽ ⁊ debitorẽ uidex. s qui dicat
pecuuiã credidisti. Qͥd gͦ ẽ. pecus abegisti
seruũ. eiꝰ occidisti.argẽtũ qd̾ nõ emeras
possides. estimatiõe fcã debicor discede
qui creditor ueneras. Int̾ bñficia qͦ ⁊ ĩiuri¬
as ratio ꝯfert᷑. Sepe iꝙͣ bñficiũ mauet ⁊¬
nõ debet᷑. si secuta ẽ dantẽ̾ penitẽtia. si mi¬
seꝵ se dixit ꝙ dediss. s cũ daret᷑ suspirauͭ
uultũ abduxit. ꝑdeͣ se credidit nõ donare
si sua cã aut nõ mea donauit si nõ desiit
nisultare głari ⁊ ubiq iactare. et acerbũ
munꝰ suũ sace̾. manet bñficiũ ꝙͣuis nõ¬
debeat᷑. ⁊ ĩuirie ultio. Nec ego illi gr̃am

Expanded text:
tabellis manentibus, qui segetem eius proculcavit, tabellis manentibus, qui segetem eius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepigerat, sed quia, ne reciperet, effecit. Sic debitori suo creditor saepe damnatur, ubi plus ex alia causa abstulit, quam ex crediti petit. Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur. Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facedebebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
corruptũ ẽ. aliqͥs reũ me defendit. s ux¬
orẽ meã ꝑ uĩ stupro uiolauit. nõ abstu¬
lit bñficiũ. s opponẽdo illi parẽ ĩuria
soluit me debito. Et si plus lesit ꝙͣ ante
a ꝓfuerat nõ tñ gr̃a extĩguit᷑. s ulcisce̾¬
di querẽdi q lib̾tas fit ubi ĩ ꝯꝑatione
bñficii p̃ponderauit ĩuiria. Ita nõ auf̾¬
⁊ tã scelerati pr̃es sũt ut illos au̾sari ⁊
eiurare ius fas q sit. nũ qd gͦ illi abstu¬
lerũt que dederãt mĩme. s ĩpietas seꝙ̃¬
tiũ tẽpoꝵ comẽdationẽ oĩs pͥoris officii
sustulit. nõ bñsiciũ tollit᷑ s bñficu gr̃a
⁊ efficit᷑ nõ ne habea s ne debea. taꝙͣ
pecuniã mͥ aliqͥs credidit. s doniũ meã
incẽdit. pẽsatũ ẽ creditũ dãpno. nͨ reo¬
didi illi nec tñ debeo. Eodẽ mõ ⁊ hic. qr
aliqͥs bemgne ad usus me fecit aliqͥd li¬
beralit. s postra młta suꝑbe. ꝯtumeliose
crudelit᷑. Eo me loco posuit. ut ꝓnide liber

Expanded text:
Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profuerat, non tantum gratia extinguitur, sed ulciscendi querendique libertas fit, ubi in comparatione beneficii praeponderavit iniuria ; ita non aufeet tam scelerati patres sunt, ut illos aversari et eiurare ius fasque sit ? Numquid ergo illi abstulerunt, quae dederant ? Minime, sed impietas sequentium temporum commendationem omnis prioris officii sustulit. Non beneficium tollitur, sed beneficii gratia, et efficitur, non ne habeam, sed ne debeam. Tamquam pecuniam aliquis mihi credidit, sed domum meam incendit. Pensatum est creditum damno ; nec reddidi illi, nec tamen debeo. Eodem modo et hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa superbe, contumeliose, crudeliter, eo me loco posuit, ut proinde libe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinacit̾ p̃t̾ibo uec ab ullo bñfiaũ iepetã
nͥ a quo nõ ablaturꝰ ero s recepturo młti
sũt qͥ nͨ negare sciãt qd̾ accepert ñ itferie
qͥ nec tã bom sũt ꝙͣ grati nͨ tãmali ꝙͣ in¬
grati.segnes ac tardi. lenca noĩa ñ mala
hos gͦ nõ appellabo s comonefaçiã ⁊ ad
officiũ aliud agẽtes oducã Qm siiitĩ iħ
sic respõ̾debũt ĩgnosce. nõ me ħ̾cules sciu
hoc te desid̾are. alioqͥn ultro obrulusẽ ꝑo¬
go ne nie nigratũ existines. Momini qͥd

Expanded text:
inaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid
Abbreviated transcription (Latin):
Quedã cũ sint honesta pulc̾rima sũme uͥ¬
tutis nͥ in alt̾o nõ hñt locũ. laudat᷑ ⁊ int̾
maxĩa hũan gnĩs bona fides colit᷑. nũ qͥs
P sicut qͥ soluit pecumã nichil aũt ĩpẽdit qͥ
gr̃a sibi refert nõ magis ꝙͣ ꝯseqͥt᷑ ꝙͣ bñ¬
atroq ire debẽt Intra unũ hoĩe nõ est
uicissitudo Q̾ gr̾a iefert ĩuice̾ ꝓdẽ ei a qͦ
ꝯsecutꝰ ẽ aliqͥd. eu sibi gr̃a refert. cuꝓ
dest sibi. Et qͥs nõ alio loco relatioẽ gre
qͥs nõ ingratus fuit ut hoc face̾t. Si gr̃as¬

Expanded text:
t honesta, pulcherrima, summae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fides colitur ; num que, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam con est vicissitudo. Qui gratiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, quis non ingratus fuit, ut hoc faceret ? "Si grat
Abbreviated transcription (Latin):
patri gͦ bñficiũ dedi quẽ nõ noui quẽ nõ
cogitaui. Et qͥd qd̾ aliqñ eueniet ut pa¬
trẽ odĩs siliũ serues. bñficiũ ei uideberis
dedisse cui cũc ĩmucissimꝰ eras cũ dares
cõsultꝰ respõdeã. mõs spectãda ẽ dantis.bñ¬
ficiũ ei dedit cui datũ liołint. si ĩ pat̾s ho¬
norẽ fecit pr accep̾it bñficiũ. si filiũ suũ
pr̃ bñficio in filiũ collato nõ obligat᷑ ⁊ si
fruit᷑. si tñ occasionẽ hu̾it uolet ⁊ ipe p̃s¬
s tãqͣ incipiendi cãm repet ⁊ pẽe bñfu
nõ debet. si quid pro hoc bñficio facit iusta
nõ gratus ẽ nã illud fii nõ põt si pat᷑
do bñficiũ ⁊ mat̾ ⁊ auo ⁊ auũculo ⁊ libĩs
⁊ affinib ⁊ amicis ⁊ serus ⁊ pat̾e. ubi gͦ
bñficiũ ncipit stare Sorites enĩ ille ĩex¬
plicabilis subit cui difficile ẽ modũ ĩpo¬
neͣ qr paulatĩ subiepit ⁊ nõ destuit ẜpẽ
Illud solet q̃ri frẽs duio dissidẽt. si alcerũ

Expanded text:
Patri ergo beneficium dedi, quem non novi, quem non cogitavi ? ' Et quid quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc inimicissimus eras, cum dares consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei dedit, cui datum voluit. Si in patris honorem fecit, pater accepit beneficium ; si filii in usum, pater beneficio in filium conlato non obligatur, etiam si fruitur. Si tamen occasionem habuerit, volet et ipse praessed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avunculo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum
Abbreviated transcription (Latin):
nũqͥd ⁊ urori ⁊ socero. dic mͥ ubi debeã diẜ¬
finire qͦusq ꝑsonaꝵ seriẽ seq̃r. Si agru
tuũ coluero tibi bñficiũ dedero. si domũ
tuã ardentẽ extineero. aut ne cadat exte¬
pero tibi bñsiciũ dabo. Si seruũ tuũ sana¬
uero tͥ ĩputabo. si filiũ tuũ seruauo nõ
hẽbis ĩ bñficiũ meũ. Dissilia ponis exẽpla
p̃stat mͥ. ip̃a enĩ domꝰ sine sensu ẽ debito¬
iẽ me ht̃ qr nullũ ht̃. et qͥ agrũ meũ colit
debeo. filius ipẽ bñficii capax ẽ Ĩtaq illo
accipit ego bñficio letor ⁊ ꝯtĩgor ñ obligor
ueli tñ tu qͥ debe̾ te nõ putas respõdeas m
filii bona ualitudo fclicitas pat̾mõiũ ꝑti¬
net ad pacrẽ. felicior fucurꝰ ẽ si saluũ filiũ
habu̾it infelicior si amiẜit. Qrd g ͦ q ⁊ fe¬
licior fit a me ⁊ infelicitatis maxĩe piełõ

Expanded text:
Numquid et uxori et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, praestat mihi, ipsa enim domus sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo
Abbreviated transcription (Latin):
bella lacera¬
taz post tot mala desti
merãtẽ iugratos usq ĩ ultia pat̾e ericia
eque ĩmẽsũ erit. si ꝑcurie̾ ceꝑa ĩ ipa rer᷑¬
ꝙͣ ingrata ĩ optĩos ac deuotelsiõs sibi fu¬
peccatũ ẽ. Camillũ in exilm̃ misit. scipiõ
dimisit. ex ulanit post catelinã ciccro di¬
simiꝰ se qͥsq int̾roget. nemo nõ aliquẽ
q̃rit ingracũ atqͥ nõ põt fĩ ut õs q̃rant᷑
illi ĩ pͥmis qui uidẽt᷑ audaces adice ⁊ am
biciosi om̃s sũt ⁊ ĩpii ꝯm̃es. s nõ ẽ qͣre irri¬
scaris. ignosce illis om̃s nisamũt. nolo te
tat ut pius sic cogitat. Quotꝰ qͥsq uxoĩs
optĩe mortẽ timet ut nõ ⁊ ꝯputet. Cui ro¬
go litigator defenso tã magni bñficii uitͣ
res ꝓximas mẽoria durauit illud ĩ ofesso
ẽ. Quis sine q̃rela morit᷑. Qrius exniemo

Expanded text:
bellis laceratam post tot mala destinmerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque immensum erit, si percurrere coepero, ipsa re ingrata in optimos ac devotissimos sibi fupeccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, disumus. Se quisque interroget: nemo non aliquem queritur ingratum. Atqui non potest fieri, ut omnes querantur, illi in primis, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt. Nolo te tat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ triũphis tͥb. ꝓ tot honorib qͦs iuaxĩa
reddidit ut in posẜionẽ ꝙ eiꝰ alios qͥppe
induce̾t qͣi potẽtie sue detracturꝯ ĩudiq
si qd̾ nulli lice̾ debebat płib licuiss. dũ
ex̾ordina̾ia ꝯcupiscit ĩpia. dũ ꝑ¬
uĩcias ut eligat dist . buit. diꝙ
ita dũ t̾cio rẽpublicã diuidit ut. tñ in
sua domo due ꝑtes essẽt eo redegit pplz ro
germaniaq bellũ ĩ urbe̾ arcũegit. ⁊ ille ple¬
bicola ille populaĩs  castios cuco fla¬
mineo posuit ꝓpius ꝙͣ porsẽne fuerant
Temperauit q uis cruditatẽ qr uictorie
qd̾ dice̾ solebat p̾sticit. neminẽ occidit nͥ
armatũ eid gͦ ẽ. cet̾i cruẽtis arma erccu¬
erũt. sacrati tñ aliqñ abiecerũt. hic gla¬
diũ cito cõdidit nũꝙͣ posuit. Ingratꝰ anti¬
niꝰ in dictatorẽ suũ quẽ uure

Expanded text:
 triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima reddidit, ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut eligat, distribuit, dum ita cum tertio rem publicam dividit, ut tamen in sua domo duae partes essent, eo redegit populum Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid eerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, numquam posuit. Ingratus Antonius in dictatorem suum, quem iure
Abbreviated transcription (Latin):
fit beacior uita s lõgior Quãto saciꝰ ẽ gͣtũ
adu̾sus ꝑceptas uoluptates nõ alioꝵ ãno
ꝯputare s suos benigne estimare ⁊ ĩ lucro
ponẽ. hoc me dignũ uidicauit d̾s. ħ satie
ẽ potuit plus. s hoc qͦ bñficiũ ẽ gratissrs
adu̾sus deos grati adu̾sus hoĩes. grati ad¬
u̾sus eos qui aliqͥd nobis p̃stiterũt. gra¬
ti ⁊̃ adu̾sus eos qui nr̃is p̃stiterũt ĩ infin

Expanded text:
beatior vita sed longior. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui aliquid nobis praestiterunt, grati etiam adversus eos, qui nostris praestiterunt. " In in
Abbreviated transcription (Latin):
aocitus hostis uetera ⁊ ingenita odia sa¬
ciau̾it. ac diu debitas in ferias gallicis
bustis duces romani ꝑsoluerĩt. Ingratus
gayus mariꝰ ad ꝯsulatus a caliga ꝑdugt
signũ. s ip̃e signũ fu̾t. paꝵ inultutã ac
repõitã ĩ pͥorẽ locũ fortunã suã sentiet
Ingratus luciꝰ silla qui pat̾a duriorib
remediis ꝙͣ ꝑicła erat sancunt qui cũ a
p̾uestina arce usq ad collmã portã ꝑ sã¬
gumẽ humanũ incessus alia edidit ⁊̃ u¬
be p̃lia alias cedes. legiones duas qd cru¬
dele e̾ post uictoriã qd̾ nefas. post fide ĩ an¬
gulo ꝯgestas truadauit. et ꝓs qͥtionẽ com̃¬
tus ẽ. Di magni ut qͥ ciuẽ romanũ occidi¬

Expanded text:
accitus hostis vetera et ingenita odia saaccitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidi
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ nõ ꝑcit᷑ pro qͥb sanguis fũdend est
oladio ⁊ uenenis bñficia seqͥmꝰ ipi patric
manꝰ afferri ⁊ fascib illã suis pͥme̾ potẽ¬
cia ac dignitas  ẽ. huili se ac depͥsso loco
putat stire aͥsqͥs nõ supͣ rẽ publicũ stetit.
ꝯtͣ liberos. aras focos penates aritus ĩ¬
cessite. Qui ne triũphatur qͥdẽ maie urbẽ
ĩuissu senatꝰ debe̾tis. qͥb uictorẽ exccitũ
reducẽtib curia extͣ muros p̾beret᷑. nãc
cuub cesis ꝑfusi cruore cognato ulẽ
subrectis nitrate uerillis obmutescat
int̾ militaria signa lib̾tas ⁊ ille uicror pa¬
cator ꝙ gẽtiũ. populꝰ remotis ꝓcul bellis
oĩ t̾rore ꝯp̃sso int̾ muros ꝯp̃ssus aqͥlas
suas horieat. Ingrati ẽ coriolans. dero ⁊
post sceleris penicẽtiã pus posuit arma
s ĩ medio parricidio posuit. Ingͣtacateliã
paꝵ ẽ illi cape̾ pat̾a nsi euerte̾t nͥ allo¬
brogũ ĩ illas cohertes ĩmiserit. ⁊ cñs alpes

Expanded text:
endus est ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est ; humili se ac depresso loco putat stare, quisquis non supra rem publicam stetit ; contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes
Abbreviated transcription (Latin):
ut alti ꝓdẽet utilitatis sue interĩ oblitꝰ est
qd̾ alt̾i dedit ablaturꝰ s̾. hoc nõfacit qͥ bñ¬
ficiũ s̾ dat.Darc bñficiũ socialis res c̃. aliꝙ̃
ꝯciliat. aliquẽ obligat. Sibi dare nõ ẽ soci¬
alis res. neminẽ ꝯciliat nemimẽ obligat
nemmẽ in spẽ inducit ut dicat. iste homo
qͥ bñficiũ sͥ dat sua cã dat nõ ẽ gͦ bñficiũ
Uideor tͥ iã illud qd̾ ĩ pͥncipio dixerã oẽ mẽti¬
rius dices simulte ad has latebras ꝑduxõ
ex qͥb cũ euaẜis uichil ampliꝯ eris assecutꝰ
ꝙͣ ut eas difficultates effuge̾s ĩ qͣs licuit ñ
desçendë. erd eñ bom ẽ nodos oꝑose soluere
qͦs ip̃e ut solue̾s fecis. s ꝙ̃adm q̃dã ĩ obloc¬
taniẽtũ ac iocũ sic illigãt ut eoꝵ solucio
ĩꝑito difficilis sit q̃ illi qui explicuit sine
ullo negocio spirat. qr comissuras eoꝵ et
moras nouit. nichilonimꝰ¬

Expanded text:
ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo  beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentirius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris tamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo m
Abbreviated transcription (Latin):
nõ reddit igratꝰ c̃. nobis itaq bũaidia ẽe
nõ placet q̃ nõ sũt aĩu fcũra meliore. co¬
moda tã ula ẽẽ ⁊ expetenda nõ negam
hee ⁊ iuro bono dare malꝰ põt ⁊ accirẽ a bo¬
no ut pecumã ⁊ uestẽ ⁊ honores ⁊ uitã. q
si nõ reddit ut ingrati nomẽ in cidet ac
quomõ ingratũ uocas eo nõ reddito qd

Expanded text:
. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum vocas eo non reddito, quod
Abbreviated transcription (Latin):
illũ hoĩe aut illã galeã. cesar ait se non
posse galeã agnosce̾. hoĩe pulcre posse
et adiecit. puto ob ħ iratus ꝙ se a cog̾tioe̾
media ad uẽtix̃ fabulã adduce̾t. tu utiq
ille nõ es. merito inqͥt cesar me nõ agͦ scis
nã cũ hoc fuctũ ẽ inceger erã postra ad mũ¬
dam ĩ acie oculus m effossus ẽ ⁊ ĩ capite
illi ex hiberi negociũ cesar et agellos ĩ qͥb
uicinalis

Expanded text:
illum hominem aut illam galeam ? " Caesar ait se non posse galeam adgnoscere, hominem pulchre posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabulam abduceret : " Tu utique ille non es." " Merito/' inquit, " Caesar, me non adgnoscis ; nam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite illi exhiberi negotium Caesar et agellos, in quibus vicinalis
Abbreviated transcription (Latin):
gꝰ nec bñficio. qd̾ si accipe̾ nõ põt nͨ redde᷑
quidẽ debet ⁊ iõ nõ fit ingrata.⁊̃ nũc ut dici¬
tis. bonꝰ uir oĩa iecte facit si oĩa recte sa¬
cit ingratꝰ eẽ nõ põt. malo uiro bñficiu
nemo dare põt. Ronꝰ bñficiũ rrddit. malus
uõ accipit. qd̾ si ẽ nec bonꝰ qͥsꝙͣ nigratus ẽ
n ͨ malꝰ. ita ingritꝰ ĩ reꝵ natã ẽ uemo. et
lus ẽ nemo illi dare bñficiũ põt qr inala

Expanded text:
go nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet, et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita inlus est, nemo illi dare beneficium potest, quia
Abbreviated transcription (Latin):
nõce. S lex inqͥt nõ ꝑmittẽdo exigẽ ue¬
tuit. multa legẽ nõ im̃t nͥ accionẽ acqui
ꝯsuctudo uite hũane oĩ lege ualẽtior dat
aditũ. nulla lex iubet amicoꝵ secreta nõ
eloqͥ. nulla lex iubet fide̾ ⁊̃ ĩmnco p̾stare
Quelex ad id p̃stãdũ nos qd̾ alicui p̃stitii
alligat: nulla. Querar tũ cũ eo qͥ archa¬
nũ sermonẽ nõ ꝯtinuẽit. ⁊ fid̾ datã nec
seruatã idignabor. s ex bñficio nquis
creditũ facis. minie. nõ enĩ exigo s repe¬
to ⁊ n repeto qͥdẽ s amoneo. nã ultĩa q̃ꝙ¬
ncc̃itus in hoc aget ut ad eũ ueniã cu
quo mͥ din luctandũ sit. Q̾s tã igratꝰ¬
ui ẽ ut illi nõ sit satis admonei eũ tñsibo
nͨ indignũ uidicabo qui gratꝰ eẽ cogat᷑.
Quomo fenerator qͦidã debitores nõ appel¬
lat qͦs scit ita decorisse ⁊ ĩ quoꝵ pudorẽ mc

Expanded text:
ed lex," inquit, " non permittendo exigere vetuit." Multa legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Minime ; non enim exigo, sed repeto, et ne repeto quidem, sed admoneo. Nitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appellat, quos scit decoxisse et in quorum pudo
Abbreviated transcription (Latin):
sita sint. atqͥ si qͥs sibi bñficiũ dat uichil
nit̾e̾ int̾ dare ⁊ accipe̾. paulo ante dicebã
q̃dã ad alios ꝑtinẽ. ⁊ sic ẽẽ formata. ut to¬
ta significatio illoꝵ discedat a nobis. frat̾
sũ alt̾ius. nemo ẽ enĩ suus fr̃. par sũ. s ali¬
nõ intelligit᷑. qd̾ uĩgit᷑ sine alt̾o nõ ẽ. Sic
⁊ qd̾ dat᷑ sinc altero nõ ẽ ⁊ bñficiũ sine al¬
tero nõ ẽ. Ĩdẽ ip̃o bocabulo apparet. In quo

Expanded text:
ficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significatio illorum discedat a nobis : frater sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alisine altero non est ; sic et, quod datur, sine altero non est, et beneficium sine altero non est. Idem ipso vocabulo apparet, in quo
Abbreviated transcription (Latin):
qr a filiꝰ meꝰ ĩ adulti̾o dep̃hensꝰ erit eru¬
besçã. nõ iõ ero ad ulter. dico me tͥ obliga¬
tũ pro filio. nõ qr sũ s qr uolo me offer¬
re tͥ debitorẽ uolũtariũ. at pucĩt ad me
sũma ex ĩcolumitate eiꝯuoluptus. sũma
utilitas ⁊ orbitatis granissimũ uulnus
effugi. nõ q̃rit᷑ nũc an ꝓfũis mͥ s an bñ¬
ficiũ dedis. ꝓdẽ enĩ ⁊ aĩal ⁊ lapio ⁊ hrba

Expanded text:
 filius meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba
Abbreviated transcription (Latin):
ta ꝓhibebat. Imprudẽtiũ ista fiducia ẽ. fortu¬
uã sͥ spondẽ. si sapiẽs ẽ. utrãq ꝑtẽ ecꝰ cogi¬
tat. Sit ꝙͣcũ liceat errori. ꝙͣt incta sit hũa¬
na. ꝙͣmsta ꝯsiliis obstẽt ancipitẽ reꝵ ac lub¬
ca sortẽ suspensus seqͥt᷑ ꝯslliis cͥtis ĩctos euẽ¬
tus p̃uidet. exceptio aũt sine qua nichil destinat
nichil ingredit᷑ ⁊ hic illũ tuet᷑ ꝓmisi bñficiua
nisi si qͥd incidiss qͣre nõ deberẽ dare. etd em
si qd̾ illi pollicitꝰ sũ pata sibi dare iusẜ̾it si ler
lata erit ne id qͥsꝙͣ faciat. qd̾ ego me amico meo
facturũ ꝓmiserã ꝓmisi t̾ ĩ mat̾moĩu filia.
postea ꝑeg̾nꝰ appariusti. nõ ẽ mͥ cũ extno ꝯnu¬

Expanded text:
udentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ; ancipitem rerum ac lubricam sortem suspensus sequitur, consiliis certis incertos eventus expendit. Exceptio autem, sine qua nihil destinat, nihil ingreditur, et hic illum tuetur. Promisi beneficium, nisi si quid incidisset, quare non deberem dare. Quid enim, si, quod illi pollicitus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne id quisquam faciat, quod ego me amico meo facturum promiseram ? Promisi tibi in matrimonium filiam ; postea peregrinus apparuisti ; non est mihi cum externo conu
Abbreviated transcription (Latin):
ta.iã emerget. iã istã uelut nubẽ relĩ q̃t
iã exsolutꝰ ĩpedimẽtis luce̾ suã lib̾ emictet
Soc̃tes parẽ gr̃a archelao referre ñ poss
potuiss. Quare gͦ hoc socͣtes dixit uir fa¬
Timuit fortasse ne coge̾t᷑ accipẽ qͥ noll
timuit ne qͥd indignũ soc̾te accipe̾t. dicet
aliqͥs negasset si nellet. s istigall ĩ se
regẽ insolẽtẽ ⁊ oĩa sua magna estimati

Expanded text:
ta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, ta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non possepotuisset. Quare ergo hoc SocTimuit fortasse ne cogeretur accipere quae nollet. Timuit ne quid indignum Socrati acciperet. Dicet aliquis: Negasset si nollet, sed instigasset in se regem insolentem, et omnia sue magno aestimari
Abbreviated transcription (Latin):
centẽ ad reꝵ n᷑a admisiss usq eo eiꝰ ig¬
naꝵ ut quo die solis defectio fuit regiã
clude̾t ⁊ filiũ. qd̾ ĩ luctu ac reb adu̾sis
moris ẽ cõde̾t: Quãtũ fuiss bñficiũ. si
timẽtẽ e lacebris sius extraxiss ⁊ bonũ
ãiu hr̃e iussisset dicẽs. nõ ẽ ista sol defec¬
tio. s duoꝵ sideꝵ coitꝰ. Cũ luna hĩliore
currẽs uia ĩfra ipsũ solẽ orbẽ suũ posuit
⁊ illũ obiectu sui abscõdit q̃ mõ ꝑtes eiꝰ
exiguas si in tnͣscuisu st̾nxit obducit. mõ
plꝰ tegit si maiorẽ ꝑtẽ sui obiecit. mõ exdu¬
dit tociꝰ aspectũ si recto libramẽto niter
solẽ t̾rasq media successit. S iã ista side¬
ra ħ ⁊ illo deducet uelocitas sua iã iecipi¬
ẽt diẽ t̾re ⁊ hic ibit ordo ꝑ scła̾. dispoĩtosq
ac p̃ditos dies ht qͥb sol int̾cursu lune
uetet᷑ oñs radios effũde̾.paulũ exspec¬

Expanded text:
rantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius igrantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ? Quantum fuisset beneficium, si timentem e latebris suis extraxisset et bonum animum habere iussisset dicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu strinxit, obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expec
Abbreviated transcription (Latin):
nimꝰ aĩs maçedonas ⁊ gc̃os ⁊ caras ⁊ ꝑ¬
sas ⁊ natioẽs dist̾ctas sine excitu suspiciat
ctũ usq ad litus incogniti maris iudicet
Eadẽ regłari socͣtes potuit. eadẽ diogenes
a quo utiq uictus ẽ et̾dm uictus sit illo
die quo homo suꝑ mẽsurã hũane suꝑbie
tumẽs uidit aliquẽ cui nͨ dare qͥtꝙͣ posset
nec cripe. archelaus rex socͣtẽ rogauit
ut ad se ueniret. dixisse socͣtes tradit᷑ nol¬
le se ad eũ uenire a quo accipẽt bñficia cũ
redde̾ illi paria nõ poss. pͥmũ ĩ ip̃iꝰ potã¬
te erat nõ accipe̾. dem̃ ip̃e dare bñficiu
pͥor incipiebat. Ueniebat enĩ rogatꝰ ⁊ id
dabat qd̾ utiq ille nõ erat socrati reddi¬
turꝰ et ĩ nc̃ archelaus daturꝰ erat aux
⁊ argentũ. recepturꝰ ꝯtẽptũ auri ⁊ argẽti
nõ potͣat referre archelao soctes gr̃a et
diss hoĩe uite ac mortis ꝑitũ. ut̾usq ui¬
te fines tenẽtẽ. Si regẽ ĩ luce media her¬

Expanded text:
nimi Macedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in exercitum suspiciat,ctum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo super mensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ? Archelaus rex Socratem rogavit, ut ad se veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare beneficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao Socrates gratias ? Et disset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media er
Abbreviated transcription (Latin):
sime estimẽ oꝑa dabo. nec ato illis assẽtiar
sic eĩ ĩ p̃lio põt accide̾ ut telũ meũ ĩ ꝯmiłi¬
tonẽ meũ manꝰ dirigat. aliqͦ errore decep
⁊ nõ uitio meo cuiꝰ ꝓpoĩtũ ẽ hostẽ ferisx
ciuẽ defẽdẽ. Si sciã ingratũ ẽẽ nõ dabo bñs
at obrepsit at ĩposuit. nulla hic culpa tͥbuẽ¬
an nõ si facies. sciẽs peccus. das enicia no

Expanded text:
dabo nec cito illis adsentiar. Sic enim in proelio potest accidere, ut telum meum in commilitonem manus dirigat aliquo errore deceptet non vitio meo, cuius propositum est hostem ferire, civem defendere. Si sciam ingratum esse, non dabo beneficium. At obrepsit, at imposuit : nulla hic culpa tribuenan non ? Si facis sciens, peccas, das enim, cui non
Abbreviated transcription (Latin):
Si de aliqͦ dicimꝰ ĩuiriã sibi fecit potĩmꝰ di¬
ut qͥs s debeat. deide ut gr̃a referat. de¬
bitor nõ ẽ ⁊ sine creditore. nõ magis ꝙͣ et
maritus sine uxore. aut sine filio pat̾ ali¬
qͥs dare debet ut aliqͥs acapiat. nõ ẽ dare
nec accipe̾. in dexterã manũ desinistia tͣ¬
ferre. quomõ nemo se portut. ꝙuis cocp
suũ moucat ⁊ tnͣsferat. quomõ nemo
ius ꝑ se dixĩt afficisse sibi dr nec statua
sibi tm̃ pationo suo pomit. eruomõ si egit
curã suã ꝯualuit mercedẽ a se nõ e ẜieet
cedũ aliquẽ s̃ dare bñficiũ dũ dat recepit
Ut ꝯcedã aliquẽ a se accipe̾ bñficiũ dũ acci¬
pit reddit. domi qd̾ ait uersura sit ⁊ uelut
lusoriũ nomẽ cito trãsit. neq emĩ ali dut
ꝙͣ accipiat s unꝰ atq idẽ. hoc ũbũ detere
nõ ht̃ nnsi int̾ duos locũ. quoniõ g᷑ ĩ pno
ꝯsistit qͥ se obligando liberat. Ut ĩ orbx ac
pila nichil unũ ẽ nichil sũmũ. incł ee¬

Expanded text:
si de aliquo dicimus : ' Iniuriam sibi fecit,' poterimus diut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, cedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil ex
Abbreviated transcription (Latin):
negligẽte. eã aliem cors leno mola audit
ꝙͣ sui. Nẽpe rep̾hendit᷑ assentator ⁊ aliena d̾¬
sequẽs u̾ba. ꝑatus falsa laudator nõminꝰ
placẽs sibi ⁊ se suspiciẽs ut itu dicã assen¬
tator suus. uicia nõ tm̃ cũ forio peccunt
ĩuisa sũt s cũ i se retorquẽt. Que mait
admirabe̾i̾s ꝙͣ qͥ ĩꝑat s̃̾ ꝙr qui se ht̃ ĩ potã¬

Expanded text:
am alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem magis admiraberis, q
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sit turpe cũ a nullo turpe sit. Qͥbdã enĩ
⁊ pares ⁊ ĩpares sumꝰ pares aĩo quẽ so¬
lũ illi exigũt q̃m nos solũ ꝓmictimꝰ ĩpa¬
res fortuna. q̃ si cui obstiterit quonimꝰ
referret grͣa. nõ iõ illi tãꝙͣ uicto erube¬
Sepe ncc̃e e̾ ut añ alia bñficia petamꝰ
qr nõ reddit̾i debebimꝰ qr nõ ꝑ nos erit
mora qͦminꝰ gratissimi simꝰ s int̾uciet
aĩo nͨ s turpit̾ hiis reb suꝑabim̃ q̃ nõ st̃
ĩ nr̃a pot̾ãte. alexãder macedonũ rex gła¬

Expanded text:
 Quibusdam enim et pares et impares sumus, pares animo, quem solum illi exigunt, quem nos solum promittimus, impares fortuna, quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erubeSaepe necesse est ante alia beneficia petamus, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora, quominus gratissimi simus, sed interveniet animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Alexander Macedonu
Abbreviated transcription (Latin):
neficia illoꝵ nõ intelligimꝰ cũ iã etas a¬
liqͥd prudẽtie collegit. et apparẽ cepit ꝓ pt
illa ip̃a eos amari a nobis debẽ ꝑꝑ que nõ
amabãt᷑ .i. admoĩtiõis seuitatẽ ⁊ ĩꝯsulte
adolescẽtie diligẽtẽ custodiã rapiũt᷑ a nob̾

Expanded text:
neficia illorum non intellegimus. Cum iam aetas aneficia illorum non intellegimus. Cum iam aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter illa ipsa eos amari a nobis debere, propter quae non amabantur, admonitiones, severitatem et inconsultae adulescentiae diligentem custodiam, r
Abbreviated transcription (Latin):
uichil põt p̾stare ip̃a fortuna. nec̃e ẽ a so¬
crate bñficiis iuĩcar. noc̃e ẽ adiogene qͥ ꝑ
medias macedonũ gazas nudꝰ maessit
calcatis regũ opib. O ne ille tũc merito
⁊ sͥ ⁊ cetĩs quib ad despiciẽdã iu̾tatẽ nõ
erat offusa caligo. supͣ eũ emmẽ usꝰ est
infra quẽ oĩa iacebat Multo potẽtio mł¬
to locupletior fuit oĩa tũc possidẽte alexã¬
dio. plus enĩ erat qd̾ hic nollet accipt̾ ꝙͣ qd̾
ille posset dare.nõ ẽ turpe ab hiis unci
neq enĩ minꝰ fortis sũ si cũ ĩuuln̾abili
me hoste comittis nec iõ ignis mmꝰ urẽ
põt si ĩ mat̾ia madit ĩuiolabilẽ flãmis
nec iõ ferrũ secãdi iũ ꝑdidit si nõ recipi¬
nat᷑e diuidendꝰ ẽ Idẽ t̾ de hoĩe gͣto r̃ndeo
nõ turpit̾ uĩcit᷑ bñficiis si abhiis obligatꝰ
ẽ ad qͦs aut fortune mag̾tudo aut ex imia
uirtus aditũ redituns ad se bñfic clusit
a parc̃tib fere uĩcimͣ ta nã tãdu illos

Expanded text:
nihil potest praestare ipsa fortuna. Necesse est a Socrate beneficiis vincar, necesse est a Diogene, qui per medias Macedonum gazas nudus incessit calcatis regis opibus. O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdiditnaturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit. A parentibus fere vincimur. Nam tam diu illos
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ uoluit. nã si tutpe ẽ bũficus uici non
oportet apotẽtib uirs accipẽ bñticuor
qͥb gr̃a referie nõ possis. a pͥucipib dico
a regib qͦs eo loco fortuna posiut ex ao
largri msta possẽt pauca ad modu ⁊ paĩa¬
datis receptui. Reges ⁊ pͥncipes dixi

Expanded text:
 voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et impadatis recepturi. Reges et principes dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
aĩ ⁊ ꝑ se estimãdi sũt penes nentrũ erĩt
palma. Solet eñ fieri ut ĩ cũ alt̾ młtis
uuln̾ib ꝯfossꝰ ẽ alt̾ leuit᷑ qͥdẽ saucis pa¬
res exisse dicãt᷑. ꝙͣius alt̾ uideat᷑ ifiꝙr
gͦ nemo iũci põt bñficiis. Scit debẽ si uuut
referre si qͥdẽ reb nõ põt aĩo equat. hic¬

Expanded text:
 per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referre : si, quem re
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ matĩa. Qui noua acape̾ nõ uult acceptis
offendit᷑. nõ refero gña qͥd ad rẽ nõ ẽ ꝑme
mora. si aut occasio deest nͥ aut facultas
Ile p̃stitit mͥ. nẽpe cũ occasionẽ hr̃et cũ facł¬
tatẽ. Utrũ bonꝰ uir ẽ an malus. aput bonũ
uirũ bonã cã hẽo. apud ialũ nõ ago. neil¬
lud qͥdẽ existimo faciẽdũ ut n ferrrgr̃a ⁊̃

Expanded text:
cem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis cem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam: quid ad rem ? Non est per me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum occasionem haberet, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonum virum bonam causam habeo, apud malum non ago. Ne illud quidem existimo faciendum, ut referre gratiam etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣuis nõ ꝯcoxerĩ s nõ si febricitauero.spõ¬
su descẽdã qr ꝓmisi s nõ si spõde̾ me ĩctu
iubebis. si fisco alligabis. subest inqͥt taci¬
ta exceptio. si potero. si debebo. si hec ita er̃t
effice ut idẽ status sit cũ exigis qͥ fuit cũ ꝓ¬
nutterẽ. destituẽ leuitas erit si aliqͥd int̾ue¬
mͣt noui. Qd miraris cũ ꝯdicio ꝓmittẽtis
mutata sit mutatũ eẽ oslliu. Eadẽ m omĩa
nõ ĩ ões dat᷑ accio deserẽtẽ ius maior ercui¬
nõ patit᷑ mea ĩfrlicitas aliqñ eiꝯ felicitas
cui debeo. eid enĩ iegi qͥd paupi qͥd diuiti
reddã. Utiq cũ qda reciꝑe bũficiũ ĩuiria
iudicẽt. et bñficia subiĩ aliis bñficiis one¬
rẽt. qͥd ampliꝰ in hoꝵ ꝑsona possũ ꝙ uellẽ
Nec enĩ iõ bñficiũ nouũ iricẽ debeo qr ñdũ
pͥꝰ reddidi. accipiã tã lidẽt᷑ ꝙͣ dabit᷑ ⁊ p̃bebo
nie amico mes ex̾cende bonitatis sue capa¬

Expanded text:
is non concoxerim ; sed non, si febricitavero. Sponsum descendam, quia promisi; sed non, si spondere me in incertum iubebis, si fisco obligabis. Subest, inquam, tacita exceptio : "Si potero, si debebo, si haec ita erunt." Effice, ut idem status sit, cum exigis, qui fuit, cum promitterem ; destituere levitas erit. Si aliquid intervenit novi, quid miraris, cum condicio promittentis mutata sit, mutatum esse consilium ? Eadem mihi omnia non in omnes datur acnon patitur mea infelicitas, aliquando felicitas eius,cui debeo. Quid ereddam, utique cum quidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subinde aliis beneficiis onerent ? Quid amplius in horum persona possum quam velle ? Nec enim ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tam libenter, quam dabitur, et praebebo me amico meo exercendae bonitatis suae capa
Abbreviated transcription (Latin):
dũtaxat exitꝰ tr̃ꝑat. uolutas ipa rẽctur
petẽs laudãda ẽ ⁊̃ si illã aliꝰ gradiuclo¬
cior an̾cessit. nõ ut ĩ c̾tamñbꝰ ad spictacs
tuna ꝑmisit. alt̾ aũt uolũtate par est ts
ẽ ꝙͣ qui ĩ oemis morit᷑. qm̃ ocride̾ faciluu
hostio potuit ꝙͣ au̾tẽ qd curpe exixliar¬
id accide̾ uiro bono nõ põt ut iũtati nũ ip᷑
enĩ suctũbet nũꝙͣ renũciabit ad ultinĩ
ubiq uite dic̃ stabit ꝑatus ⁊ ĩ statiõe mo¬
riet. Magna se accepisse p̃se p̃ferẽs paĩa
uoluisse. Lacedemoun uetãt suos pãctios
aut cestii decerne̾ uͥ inferiorẽ ostẽoit uicti
ꝯfessio. Cursor cretã pͥor ꝯtigit uelocitate
illũ nõ aĩo añcessit. luctuto ter abiectꝰ
ꝑdidit palmã nõ tradidit. cũ ĩuctos ẽẽ
lacedemoni ciues suos magno estimnarẽt¬

Expanded text:
ctum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum tuna permisit, alter autem voluntate par est, etest, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius hostis potuit quid accidere viro bono non potest, ut vincatur. Numquam enim succumbet, numquam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemoni
Abbreviated transcription (Latin):
fragis litora. Nõ ẽ leuitas a cognito ⁊ dãp¬
nato errore ixcedẽ. ⁊ igenue fatendũ est
ẽ fixũ ratũꝙ sit . nõ ẽ turpe eñ re iuta¬
re ꝯsiliũ age si philippꝰ ille posẜorẽ illũ
eoꝵ litcoꝵ reliqͥss q̃ naufragio ceꝑat nõ
õib miseris aquã ⁊ ignẽ int̾dixat. Ostẽ
fucie tua legẽdũ istud decretũ quo cauct᷑
ne miseros lecto uiciare capitalesit ma¬
gis ista ꝯsticutio sic rata erit ꝙͣ si illã ĩ es
male cridite exaccio ẽ ⁊ appellare debitorez
ad diẽ possũ. ⁊ si foro cesẜit portionẽ fera
illud mali patris familie. Deinde ne zeno qͥde̾
si maior fiuss sũma crede̾ ꝑseu̾asset. Qiũgr̃¬
ti denarii sũt illud qd̾ dici solet ĩ morbo ꝯsu¬
mat. fuit tanti nõ reuocare ꝓmissũ suũ

Expanded text:
fragis litora ? Non est levitas a cognito et damnato errore discedere, et ingenue fatendum est est, fixum ratumque sit." Non est turpe cum re mutare consilium. Age, si Philippus possessorem illum eorum litorum reliquisset, quae naufragio ceperat, non omnibus miseris aqua et igni interdixerat facie tua legendum istuc decretum, quo cavetur, ne miseros tecto iuvare capital sit. Magis ista constitutio sic rata erit, quam si illam in male creditae exactio est ; et appellare debitorem ad diem possum et, si foro cesserit, portionem feram ; illud mali patris familiae. Deinde ne Zeno quidem, si maior fuisset summa, credere perseverasset. Quingenti denarii sunt : illud quod dici solet, " in morbo consumat " ; fuit tanti non revocare promissum suum.