comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Dulciaꝰ qͣni dignũ nemꝰ in cõ inuia nact.¬
Gramĩe uestitis occubuere thoͥris.
Uiuia dabat lib̾. tulerat sibi qͥsq coronã.
Mllcendas large riuus agebat aquas.
Uaides. effusis alie sũ pectnis ns u.
Pars aderãt poĩtis arte manuq cosuis.
lla sr̃ suras tunicã collecta mninitrat
lt̃a di auso pectus aꝑta unu. ł tͤhis.¬
Exerit ħ humerũ. tͣhit illa ꝑhbas.¬

Expanded text:
i dignum nemus in convivia nacgramine vestitis accubuere toris, vina dabat Liber, tulerat sibi quisque coronam, miscendas parce rivus agebat aquas. Naides effusis aliae sine pectinis usu, pars aderant positis arte manuque comis: illa super suras tunicam collecta ministrat, altera dissuto pectus aperta sinu: exserit
Abbreviated transcription (Latin):
Hellespontia co iuictima gͣtaꝰ desla¬
ntacte fueratis aues. solaͥcia ruris.
Assuetũ sillius ĩnocuũq gns
Q ue faciqͥs nidos. ⁊ plumis ouͭa fouetis.
facil dulces editos ore sonos garrus
uͥta diu uolucrũ ꝓles. tc̃ deniq cẽsa ẽ
uuerantq deos indicis exta sui.
sepe suo ꝯiurix abducta marito.
rit᷑ incalidis alba columba focis
defen̾sa iunant capitolia. qͣmiuꝰ inser
at᷑ itcur ĩ lances ĩ ache. lãte tuas
cc̃te dee noctis cͥstatꝰ cẽdit᷑ ales.
A d̾ tepidum uigili ꝓ uocet ore diem
uͥstera lux hiemẽ medio discͥmĩe signt᷑¬
quaq p̃teriteꝰ que sr̃abit erit.
pͥ xiia ꝓipiciet tithono aurgia relict̾o.

Expanded text:
aec est Hellespontiaco victima grata deaec est Hellespontiaco victima grata detae fueratis aves, solacia ruris, adsuetum silvis innocuumque genus, quae facitis nidos et plumis ova fovetis et facili dulces editis ore modos; sed nituta diu volucrum proles tum denique caesa est, iuveruntque deos indicis exta sui. ergo saepe suo coniunx abducta marito uritur Idaliis alba columba focis; nec defensa iuvant Capitolia, quo minus anser det iecur in lances, Inachi lauta, tuas; nocte deae Nocti cristatus caeditur ales, quod tepidum vigili provocet ore diem.dis. Postera lux hiemem medio discrimine signque praeteritae, quae superabit, erit. Proxima prospiciet Tithono Aurora relicto
Abbreviated transcription (Latin):
e qͣq in excinete sile̾ue libidiuis ur̃t¬
eqͥtia ẽ q̃ te ñ sinit ẽẽ sencir
t ruber hortorũ d̾s ⁊ tuccla. pͥ apꝰ.
mĩb exillis lotide captus erat.¬
Hãc cupit. hanc optat. sola suspirat ĩ illa.
S ignaq dat nutu. solluitatq notis.
Corpõra diũsis uc̃ta sopđre locis.
L otis riħbõsa subaẽnis ultinia ramis.
Si cut erat lusu fessa. quieuit himo
Surgit amans. a ĩamq tenẽs. uestigia ftim
Suipenso diͣgͣitis fert t̾acit᷑ua gradu.
U ⁊ tetigit niuee secͤta cubilia niͣmpe
I p̃e sui flatus ne sonet aura cauet.¬
⁊ iam finitima corpꝰ librabat ⁊̃ herba
ILas t᷑am̃ mnultͥiͣ płena soporis erat
G audet: ia pedib tracto uelamĩ e. uiota
Ad sua febiei ceperat ire uiguleo
Ecce ypidens rauco sileni uector asellus.
Iͣ n tempestiuos edidit ore souos.
R eucit: ifugiens concitat om̃e nemꝰ.
A t deu̾s obicena nimiũ qqͣ ꝑte p̾aratꝰ.
Omĩb adlime lumĩa risus erat
Moite dedit penas auctor clamoris iħ÷.

Expanded text:
libidinis, uruntnequitia est, quae te non sinit esse senem. at ruber, hortorum decus et tutela, Priapus omnibus ex illis Lotide captus erathanc cupit, hanc optat, sola suspirat in illa, signaque dat nutu, sollicitatque notis, corpora diversis victa sopore locis. Lotis in herbosa sub acernis ultima ramis, sicut erat lusu fessa, quievit humo. surgit amans animamque tenens vestigia furtim suspenso digitis fert taciturna gradu, ut tetigit niveae secreta cubilia nymphae, ipsa sui flatus ne sonet aura, cavet, iam finitima corpus librabat in herba: illa tamen multi plena soporis erat. gaudet et, a pedibus tracto velamine, vota ad sua felici coeperat ire via. ecce rudens rauco Sileni vector asellus intempestivos edidit ore sonos. reicit et fugiens concitat omne nemus; at deus obscena nimium quoque parte paratus omnibus ad lunae lumina risus erat. morte dedit poenas auctor clamoris, et h
Abbreviated transcription (Latin):
Hec tͥ qͣue cupide mat᷑ura uideb̾e mr̃z
Comat urgineas hasta recͦua comas
onde tuas hẏmenee fac ies. ⁊abignib ats.
Aufer. hñt alias mesta sepulcͤ faces¬
Dii qͦ temploꝵ forib celent᷑ ãꝑtie
Ture uacent are. stentq sñ igne foci.

Expanded text:
nec tibi, quae cupidae matura videbere matri, comat virgineas hasta recurva comas. conde tuas, Hymenaee, faces et ab ignibus atris aufer! habent alias maesta sepulchra facese templorum foribus celentur opertis, ture vacent arae stentque s
Abbreviated transcription (Latin):
Lec mora conspicuꝰ longe sulgentib aruis
Forcia ne possint facta lat̾e caues .¬
genti ꝙ gradu contͣ fr̾um q locũq
Saxa q brumali gͣndine plura subis
Nec te plura suꝑ iaculor tͤba morat᷑
Necque iupereo tela cͥore madent
S picula cum pictis horrent ĩ casside pennis
ꝑ sq fere scti uuln̾e nulla uficat
ec corpꝰ cunctos felicit̾ effugit istꝰ
S minor est acri laudis amore dolor
T alis ap̃d̾ tͦiam danais ꝓ nauib aicyx.
Dicit̃ hectoreas sustinetisse faces
G aꝓpius uentũ ÷ admotaq dext̾a dextre
Res q fo̾ potuit cominꝰ ense geri
Dic̾e difficile est quid mars tuus eg̾it illic.
Quot q neci ded̾is quosq qͥbr q modis
Ense tuo fr̾os calcabas uictor a t̾uos
Imposito q getͥes sub pede mustꝰ erat¬
ꝑ ugnat ad exemplum pͥmi minor ordĩe pili
ꝯulta q ft̾ miles uult̾ia multa facit.
q tantum uͥtꝰ alios tua p̾re̾it omnes
nte scitos qͣntum pegasus ibat equos.
incitur egipsos testata ꝙ tempꝰ ĩ omne

Expanded text:
ec mora, conspicuus longe fulgentibus armis, fortia ne possint facta latere caves, ingentique .gradu contra ferrumque locumque saxaque brumali grandine plura subis. nec te missa super iaculorum turba moratur, nec quae vipereo tela cruore madent. spicula cum pictis haerent in casside pinnis, parsque fere scuti vulnere nulla vacat, nec corpus cunctos feliciter effugit ictus: sed minor est acri laudis amore dolor. talis apud Troiam Danais pro navibus Aiax dicitur Hectoreas sustinuisse faces, ut propius ventum est admotaque dextera dextrae, resque fero potuit comminus ense geri, dicere difficile est quid Mars tuus egerit illic, quotque neci dederis quosque quibusque modis. ense tuo factos calcabas victor acervos, inpositoque Getes sub pede multus erat. pugnat ad exemplum primi minor ordine pili, multaque fert miles vulnera, multa facit, sed tantum virtus alios tua praeterit omnes, ante citos quantum Pegasus ibit equos, vincitur Aegisos, testataque tempus in omne
Abbreviated transcription (Latin):
Talib ĩstinctus solio pͥuatꝰ ĩ alto
Sed̾at. attonitũ uulgꝰ adarma ruit
Hĩc cruoꝵ ⁊ ce̾des. ĩ firmaq uĩcit᷑ etas
I p̾e subes qlis uͥ erat sua regia celꝰ:
ꝯ cidit. ⁊̃ dura sanͣginolentꝰ humo
Fłia carpento pr̃i. os ĩ tt᷑a penates.
I bat ꝑmedias alta feroxq uias
C orpꝰ ut a spexit lacͥmis auriga ꝓfusis
Nestiit. hc̃ tałs corripit illa souo
Uadis an expect̾as p̃ciũ pietatis amar̃.
Duc ĩ quam iuuitas ip̃a pora rotas.
erta fides fc̃i dẽs sceleratꝰ ab illa
Uie ⁊et̾̃na res ea p̃ssa nota

Expanded text:
talibus instinctus solio privatus in alto talibus instinctus solio privatus in alto sederat: attonitum volgus ad arma ruit. hinc cruor et caedes, infirmaque vincitur aetas: ipse sub Esquiliis, ubi erat sua regia, caesus concidit in dura sanguinulentus humo, filia carpento patrios initura penates ibat per medias alta feroxque vias. corpus ut aspexit, lacrimis auriga profusis restitit, hunc tali corripit illa sono: ‘vadis, an expectas pretium pietatis amarum? duc, inquam, invitas ipsa per ora rotas.’ certa fides facti: dictus Sceleratus ab illa vicus, et aeterna res ea pressa nota
Abbreviated transcription (Latin):
Dum dea. furͣtiuos timide ꝓfitet᷑ amores
Celestẽq hoi concubis isse pudet
Arsit it magna correpta cupidĩe regis
Cecaq ĩ hoc unoͣ nõ fuit illa uiro
N octe domũ parua solita ÷ intͣre fenest᷑
Uñ fenestͣle: nõ a porta tenet
Nc̃ pudet ⁊ uultꝰ uel amĩe celat amatos
Qraq sunt multa regia tecc̾a toga.¬
n magis est uer̃ pꝰ tulli fuña plebẽ
Confusanz placidi morte fuisse ducis
Nͦ s modus ullus erat crescebat ĩ magĩe luctꝰ
Donec eũ ᷤ positis occuluere togis.
ertia c̃a mͥ spatio maiore canẽda:
s es tñ aductos intus agemꝰ eqͥs
T ullia ꝯu̾igio scełis m̃cede parato:
H is solita ẽ dc̃is extimulare uĩtũ¬
Quid ui̾uat᷑ ẽe pares te nr̃e sedesorox
M eq t̾ui fc̃is. si pia uita plaͬcet
Si nulłm ausuri maiꝰ eramus op
⁊ cp̃ ⁊ reguũ fcm dotale parentis.
Si iires indictas exige detis opes
R egiaxes scelus est: so c̃o cape regna necato.
Q nr̃as pr̃io sanguine tinge manꝰ

Expanded text:
dum dea furtivos timide profitetur amores, caelestemque homini concubuisse pudet arsit enim magno correpta cupidine regis caecaque in hoc uno non fuit illa viro, nocte domum parva solita est intrare fenestra; unde Fenestellae nomina porta tenet, nunc pudet, et voltus velamine celat amatos, oraque sunt multa regia tecta toga. an magis est verum post Tulli funera plebem confusam placidi morte fuisse ducis, nec modus ullus erat, crescebat imagine luctus, donec eum positis occuluere togis? tertia causa mihi spatio maiore canenda est, nos tamen adductos intus agemus equos. Tullia coniugio sceleris mercede parato his solita est dictis extimulare viruiuvat esse pares, te nostrae caede sororis meque tui fratris, si pia vita placet? si nullum ausuri maius eramus opus. et caput et regnum facio dictale parentis: si vir es, i, dictas exige dotis opes. regia res scelus est. socero cape regna necato, et nostras patrio sanguine tingue manus.’
Abbreviated transcription (Latin):
Hic qͦ lucꝰ erat iuncis ⁊ arũdĩe dẽs
⁊ pedenudato ñ a dẽunda palus
Stagna recessert̃ iaqͣs sua ripa cõ ercet
S iccaq nẽ cellus. mons tñ ille manet qr uar̾t iudi u̾iaẽt¬
Q suꝑ est eui molle sit om̃e tui.
et᷑a ia̾ p̾dẽ didici pũilib annis
ñ tñ idcͥca p̃tereunda michi.

Expanded text:
hic quoque lucus erat iuncis et harundine densus et pede velato non adeunda palus, stagna recesserunt et aquas sua ripa coercet, siccaque nunc tellus: mos tamen ille manet.’ reddideratquod superest aevi, molle sit omne, tui. Cetera iam pridem didici puerilibus annis, non tamen idcirco praetereunda mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
alia succensent ꝓpt̾ m̃ u̾ba thomite.
ra qr carminib publica mota meis.
rgo ego cessabo numꝙͣ ꝑ tͣrmina ledi
lectar et incauto semꝑ ab ingenio.
ego ne scͥbam digitos inced̾e cunc̃tor¬
S elaq ad huc demens q̃ notuere seqͣ.
Ad uet̾es scopulos it̾m du̾tor ⁊ illas
n quib offendit naufraga puppis aqͣs.
S nicħ admisi milla ÷ mea culpa tomite
Frigus ⁊ incursꝰ omni de ꝑte timendos

Expanded text:
talia suscensent propter mihi verba Tomitae, talia suscensent propter mihi verba Tomitae, iraque carminibus publica mota meis. ergo ego cessabo numquam per carmina laedi, plectar et incauto semper ab ingenio? ergo ego, ne scribam, digitos incidere cunctor, telaque adhuc demens, quae nocuere, sequor? ad veteres scopulos iterum devertor et illas, in quibus offendit naufraga puppis, aquas? sed nihil admisi, nulla est mea culpa, Tomitae, frigus et incursus omni de parte timendos
Abbreviated transcription (Latin):
Atq aliqͥs scͥbas ħ cum de cesare dyxit
Cesaris imꝑio resticuendꝰ eras.
Ille quidem dĩx s. me iamcare muali.
Sexta relegatũ bruma sub axe uidet
Sic capto laciis g̾manitꝰ hoste chatenis
M at̾iam nr̃is aff̾at ingeniis.
Sic ualeant pu̾i uultũ cõue duoꝵ
Qs lans formandos est tͥ magna data.
Q nͣta potes pͥbe nr̃e monum̃ta saluti
Qͤ nͥ mutato nulla fut̾a loco ⁊.
ec tͥ mictunt᷑ ꝙͣ sum mͦ carmine q̃ stꝰ¬
sson aptum nuim̾is nom̃ hr̃e meis.
ni quib excepto qd ad huc ut cumq ualemꝰ
lib ex istis scͥlicet ire locis.
uisa michi cura ÷ t̾ra qͦ mutar ab ista
ac qͦ qm iudeo gratior omnis erit.
n mediam sirten mediã mea uela caribdini
ittite p̾senti dum careamꝰ humo.
tix qͦ siquid ea est bñ cõmutabim̃ ystro.
iquid ⁊ inf̾uis ꝙͣ stiga mũdus ħt.
ramma cultꝰ ag̾ frigꝰ minꝰ odit iruñdo
xama marticolis ꝙͣ loca naso gechis.

Expanded text:
atque aliquis scribas haec cum de Caesare, dixit atque aliquis scribas haec cum de Caesare, dixit Caesaris imperio restituendus eras. ille quidem dixit: sed me iam, Care, nivali sexta relegatum bruma sub axe videt. sic capto Latiis Germanicus hoste catenis materiam vestris adferat ingeniis: sic valeant pueri, votum commune deorum, quos laus formandos est tibi magna datos, quanta potes, praebe nostrae momenta saluti quae nisi mutato nulla futura loco est. aec tibi mittuntur, quem sum modo carmine questus non aptum numeris nomen habere meis, in quibus, excepto quod adhuc utcumque valemusquolibet ex istis scilicet ire locis. nulla mihi cura est, terra quo mittar ab ista, hac quia, quam video, gratior omnis erit. in medias Syrtes, mediam mea vela Charybdin mittite, praesenti dum careamus humo. Styx quoque, si quid ea est, bene commutabitur Histro, siquid et inferius quam Styga mundus habet, gramina cultus ager, frigus minus odit hirundo, proxima Marticolis quam loca Naso Getis.
Abbreviated transcription (Latin):
Et mea mula potest ꝓͥo dep̾nsa colore
Insignis uic̃s forsitan ẽẽ fuis
Tam mala t̾risiten ꝓluibebat forma latere
Qͣ mpulcͣ nereꝰ conspiciendꝰ erat.
Nec te mirari si sint inciosa decebit
Carmina q̃ faciam pene poeta gethes
Ha pudet getito scͥpli smone libellũ
Erucda q sunt nr̃is barbara ũba modis
Et placui gͣtare michi cepiq poete
In t̾ inhumanos nom̃ hr̃e gethac
M at̾iam queris laudes de tesare dixi
A diuta ẽ nouitas numĩe nr̃a dei.
Nam patͥs augusti docui mortale fuisse.
Coppus in eth̾eas numen abisse domꝰ
Esse parem uirtute patͥ. qͥ frena rogatꝰ
Sepe recusati ceꝑit imꝑii.
Ambiguũ est nato dignior amne niro
Sepe duos muenes firma adum̃ta ꝑẽtis
Qͥ dedmt animi pignora c̾ta sui
Buͥ non patͥa ꝑlega scͥpta camena.
Ueuit ⁊ ad digitos ultumna carta meos
Et capud ⁊ plenas onnes mou̾e pharecͣt¬
⁊ longum gethico murm ĩ hore fuit

Expanded text:
et mea Musa potest, proprio deprensa colore, et mea Musa potest, proprio deprensa colore, insignis vitiis forsitan esse suis. tam mala Thersiten prohibebat forma latere, quam pulchra Nireus conspiciendus erat. nec te mirari, si sint vitiosa, decebit carmina, quae faciam paene poeta Getes. a! pudet, et Getico scripsi sermone libellum, structaque sunt nostris barbara verba modis: et placui gratare mihi coepique poetae inter inhumanos nomen habere Getas. materiam quaeris? laudes: de Caesare dixi. adiuta est novitas numine nostra dei. nam patris Augusti docui mortale fuisse corpus, in aetherias numen abisse domos: esse parem virtute patri, qui frena rogatus saepe recusati ceperit imperii: ambiguum nato dignior anne viro: esse duos iuvenes, firma adiumenta parentis, qui dederint animi pignora certa sui. haec ubi non patria perlegi scripta Camena, venit et ad digitos ultima charta meos, et caput et plenas omnes movere pharetras, et longum Getico murmur in ore fuit.
Abbreviated transcription (Latin):
Et tepidus boreas ⁊ sit ꝑfrigidꝰ haust̾
Et possit fatum mollius ẽẽ meum.
Q ͣ m tua sint lasso p̾cordia c lausa sodali
Hic cumulus nr̃is absit ab est q mal̾.
Effice constanti ꝓ fugum pierate tuendo
Ne sꝑata meam desat aura ratem
Qͥ d mandẽ queris ꝑeam nͥ dr̃e uis est
Si modo qui ꝑut ille ꝑire potest
Nec quidagam inuenio nec ꝙͥ nolim ue uelim ue
Non sans utilitas est michi nota mea
Crede michi misos prudencia pͥma beluiqͥ
Et sensus cum re consiliumq fugit
michi non dubios int̾ memorande sõdales
Ustructa mei carminis ẽẽ pot̾.
on qr mirifica ÷ s. ꝙ non publica c̾te
Qͣ lis enimcumq est non latet ẽẽ meam
p̃e qͦ ut titusum carte de fronte reuellas
Ꝙ sit opus uideoi dr̃e posse tuũ.
Q lib ĩ multis positꝰ noscͥe libellis
ꝑ q obsnatas inueniere notas
ꝓ diit auctoiẽ uires qͣs ħcule dignas
Noiumꝰ atqs illi ꝙ̃ cams ip̃e pares.

Expanded text:
et tepidus Boreas et sit praefrigidus Auster, et tepidus Boreas et sit praefrigidus Auster, et possit fatum mollius esse meum, quam tua sint lasso praecordia dura sodali. hic cumulus nostris absit abestque malis. effice constanti profugum pietate tuendo, ne sperata meam deserat aura ratem, quid mandem, quaeris? peream, nisi dicere vix est; si modo, qui periit, ille perire potest. nec quid agam invenio, nec quid nolimve velimve, nec satis utilitas est mihi nota mea. crede mihi, miseros prudentia prima relinquit, et sensus cum re consiliumque fugitmihi non dubios inter memorande sodales, structura mei carminis esse potest. non quia mirifica est, sed quod non publica certe est: qualis enim cumque est, non latet esse meam. ipse quoque, ut titulum chartae de fronte revellas, quod sit opus, videor dicere posse, tuum. quamlibet in multis positus noscere libellis, perque observatas inveniere notas. proderit auctorem vires, quas Hercule dignas novimus atque illi, quem canis ipse, pares.
Abbreviated transcription (Latin):
q meos adeas est uia nulia modos
am pud ĩ geminos ta nom̃ sande u̾sꝰ.¬
Non potes inu̾su tuti cani more uenire
Fiat ut e longa silła pͥma br̃is
Aut si ꝓducat q̃ minc correptior exit
⁊ sit ꝓorrecta longa scd̾a mora.
Hiis ego si uicũs ausim corrumꝑe nom̃
O meus a diecto fenore reddet amor
Te q canam qͣcumq noca tͥ carmĩa mittã
Pene mͥ pu̾o cognite pene puer.
Non mͥ ꝙͣ fr̾i frat̾ amate minꝰ.
Eu bomis hortatoi tu dux q comes qi fiusti
Cum reg̾em ten̾a frena nouelia manu.
Sepe ego correx sub te censore li bessos
Sepe tͥ admonitu fasta lit᷑a meo est
Dignum meoniis pheacida cond̾e cartis
Cnm te pierides ꝑ docuere deẽ
Kͥ tenor h iuridi concordia cepta nuenta
Uenit ad albentes il la befacta comas
Qͤ uisi te moueant duro tͥ pectora f̾r̾o.
Esse uel muicto clausa ad amante putẽ
S puus huic desiit ⁊ bellum ⁊ fgora t̾re
Inuisus nob̾ q̃ duo pontus ht.

Expanded text:
quaque meos adeas est via nulla modos, quaque meos adeas est via nulla modos, nam pudet in geminos ita nomen snec potes in versum Tuticani more venire, fiat ut e longa syllaba prima brevis, aut producatur, quae nunc correptius exit, et sit porrecta longa secunda mora. his ego si vitiis ausim corrumpere nomius, quod meus adiecto faenore reddet amor, teque canam quacumque nota, tibi carmina mittam, paene mihi puero cognite paene puer, frater, amate minus. tu bonus hortator, tu duxque comesque fuisti, eum regerem tenera frena novella manu. saepe ego correxi sub te censore libellos, saepe tibi admonitu facta litura meo est, dignam Maeoniis Phaeacida condere chartis cum te Pieriae perdocuere deae. hic tenor, haec viridi concordia coepta iuventa venit ad albentis inlabefacta comas. quae nisi te moveant, duro tibi pectora ferro esse vel invicto clausa adamante putem, sed prius huic desint et bellum et frigora terrae, invisus nobis quae duo Pontus habet,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quos uix illi ꝑuius ysmos erat
Q p̾standꝰ amor res non on crosa uolenti
s labor est puram non tem̾asse fidem.
allio cͥmen erit uix excusabile nob
Carmmine te nomen non hũisse meã.
uquo eum memini celesa cuspide. facta
onita dis placuit qui te spoliare pudica
neq solari prudentem stulcior ausim̃.
ba q doctoꝵ nota referre tibi.
initum q tuũ si non rac̃õe dolorem.
ĩa iam p̾dem suspitor esse mora.
um tua ꝓuenit dum litt̾a nr̃a recurreus
Sot maria ac t̾ras ꝑ meat aunꝰ abĩs
emporis officiũ ÷ solacia dr̃e cͥti
unĩ dolor ĩ cuysu÷ ⁊ petit egͥ opem.
t cum longa dies sedauit unlãa mencis
ntempestiue qui niouet illa nouat.
dde q atq utinam uerum t̃ uen̾it omen
omugio felix iam potes ee nouo
ipininis efficit᷑ conditione tiui.
s ego non aliũ pͥmo dignarer honore
st aliqͥs nostr̃ si modo carm̃ honoꝵ
ex pedis officio fortana q nominus obstat

Expanded text:
per quos vix ulli pervius Isthmos erat: per quos vix ulli pervius Isthmos erat: sed praestandus amor, res non operosa volenti. quis labor est puram non temerasse fidem? Gallio, crimen erit vix excusabile nobis, carmine te nomen non habuisse meo. tu quoque enim, memini, caelesti cuspide facta non ita dis placuit, qui te spoliare pudica neque solari prudentem stultior ausim, verbaque doctorum nota referre tibi:. finitumque tuum, si non ratione, dolorem ipsa iam pridem suspicor esse mora. dum tua pervenit, dum littera nostra recurrens tot maria ac terras permeat, annus abit. temporis officium est solacia dicere certi, dum dolor in cursu est et petit aeger opem. at cum longa dies sedavit vulnera mentis, intempestive qui movet illa, novat. adde quod atque utinam verum tibi venerit omen . coniugio felix iam potes esse novnominis efficitur condicione tui. ast ego non alium prius hoc dignarer honore— est aliquis nostrum si modo carmen honor. lex pedis officio fortunaque nominis obstat,
Abbreviated transcription (Latin):
Et tacite pagens lene melampꝰ it
Qͥ q duas t̾ras asiam cadmi q sororẽ
Se ꝑat ⁊ cursus int̾ uiram q facit
In num̾i q alii quos int̾ maximꝰ omnes
Cede damibus se cͥ nile negat
Copia tot latic̃ qͣs aug⁊ aidułc̾at undas
Nec pacit̾ iures equor hr̃e suas
Qͥn q̃ stagno simił pigre q paludi
Ceruleus uirꝰ diluit᷑ q color.
Qͥ due loqͥ certis iuuerit iuuerit ista modis
Detinui dicam curas tempꝰq fefelli
Hunc fructum p̾seus attulit oia michi
Abfiumꝰ solito dum scͥbinꝰ ista dolore
In medus nͨ nos sensimꝰ eẽ gethis.
At cu non dubito aum thesea cͣriume laudes
Mat̾ic titulos qͥn tueare tue.
Quemq refers imitare uirũ uetat ille ꝓfecto
Trenquilli comitem temꝑis ee fidem.
Qͥ ꝙͣꝙͣ est factis ingens ⁊ conditꝰ a te
Uͥ tanto qͣnͣtus debuit ore cami
Est tamen ex nob̃ iio imitabile qͥddam
Inq fide thescus quilib c̃e potest
Ion tͥ sunt hostes c laua fero q domandi

Expanded text:
et tacite peragens lene Melanthus iter, et tacite peragens lene Melanthus iter, quique duas terras, Asiam Cadmique sororem, separat et cursus inter utramque facit, innumerique alii, quos inter maximus omnes cedere Danuvius se tibi, Nile, negat, copia tot laticum, quas auget, adulterat undas, nec patitur vires aequor habere suas. quin etiam, stagno similis pigraeque paludi, caeruleus vix est diluiturque color. quidve loqui certis iuverit ista modis, detinui dicam curas tempusque fefelli. hunc fructum praesens attulit hora mihi. afuimus solito, dum scribimus ista, dolore, in mediis nec nos sensimus esse Getis. at tu, non dubito, cum Thesea carmine laudes, materiae titulos quin tueare tuae, quemque refers, imitere virum, vetat ille profecto tranquilli comitem temporis esse fidem. qui quamquam est factis ingens et conditur a te vir tanto quanto debuit ore cani, est tamen ex illo nobis imitabile quiddam, inque fide Theseus quilibet esse potest. non tibi sunt hostes ferro clavaque domandi,
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ta troris ps sol cẽ mei.
Ecilla feris trunco q̃ latret ab inguine mõst̾s
Enotheẽ nautis plus nocuere rates
Nec potes in festis conf̾re caribdin atheis.
Ter licet epotet ter uomat illa fret᷑.
Secur̃ latꝰ hoc non latuisse sinunt
H agͥ infrondes hic spicula tuicta uenenis.
Hic freta uł pediti ꝑuia redoit yemps.
Ut qua renuis iter pulsis mͦ fec̾at undis.
Sictꝰ contenta naue uiator eat
Qͥ uenuint istuc ⁊ uix ea cred̾e dicunt
Qͣ m miser est qui f̾t̾ aspiora fide.
Cre de tam̃ nec te causas nesaire sinemꝰ
Hoirida sarmaticũ cur mare duret yemps.
ꝓxima sunt nob plaustͥ pͥbñcia formã
⁊ q̃ pͥcipuũ sid̾a frigiis hñt.
Hinc orit᷑ boreas fini q domesticꝰ hinc ÷
⁊ sumit uires a ꝓpiore loco.
Ut nothꝰ adu̾so repidũ qͥ spirat ab axe
Et pail ⁊ rarꝰ languidior q uenit
Et tu feminer t̾modon cognite tme.
Et qͦndam gͣis phasi petite uiris
Cumq boristenico liquidissimꝰ amne darapses

Expanded text:
ta terroris pars solet esse mei! Scylla feris trunco quod latret ab inguine monstris, Heniochae nautis plus nocuere rates, nec potes infestis conferre Charybdin Achaeis, ter licet epotum ter vomat illa fretum,securum latus hoc non tamen esse sinunt, hic agri infrondes, hic spicula tincta venenis, hic freta vel pediti pervia reddit hiems, ut, qua remus iter pulsis modo fecerat undis, siccus contempta nave viator eat. qui veniunt istinc, vix vos ea credere dicunt, quam miser est, qui fert asperiora fide! crede tamen; nec te causas nescire sinemus, horrida Sarmaticum cur mare duret hiems, proxima sunt nobis plaustri praebentia formam et quae praecipuum sidera frigus habent. hinc oritur Boreas oraeque domesticus huic est et sumit vires a propiore loco. at Notus, adverso tepidum qui spirat ab axe, est procul et rarus languidiorque venit. et tu, femineae Thermodon cognite turmae, et quondam Graiis Phasi petite viris, cumque Borysthenio liquidissimus amne Dyrapses
Abbreviated transcription (Latin):
Sunt ne lite tenues spͥentis felle sagrite
Fiãt an humanũ iuctima dira cap̃
Effluat an coeat duratꝰ frigore pontꝰ.
Et glacies teneat iugera muita freti
Hubi narrarit q̃ sit mea fama reqͥre
Qͦq modo ꝑagam temꝑa dura roga
lla quies animi ꝙͣ tu laudare solebas
lle uetꝰ solito ꝑstat ĩ ore pudor
ic ego sum longe sic uͥ barbarꝰ hostis
fa plus ualeant legib arma facit.
Rem q̃at ut milla tot iam g̾ãne ꝑ annos
emina de nob̾ uirq puer ꝙ q̃ri
lli me quia ueule uidens disced̾e malunt
espestu cupiunt hic tam̃ eẽ sur.
audat ⁊ inmunes publica cera facit.
xima dant nob̾ opida muiuis idem.
et pietas ignota mea ÷ uid hospita tͥra
nñra sacr cesaris esse domo.
umma iam facto non leuora nleo.
Teu desit ꝑs ulla domꝰ stat ucͥq nepotũ

Expanded text:
sintne litae tenues serpentis felle sagittae, sintne litae tenues serpentis felle sagittae, fiat an humanum victima dira caput . mentiar, an coeat duratus frigore Pontus, et teneat glacies iugera multa freti, haec ubi narrant, quae sit mea fama require, quoque modo peragam tempora dura roga. a est. illa quies animi, quam tu laudare solebas, ille vetus solito perstat in ore pudor, sic ego sum longe, sic hic, ubi barbarus hostis, ut fera plus valeant legibus arma, facit, rem queat ut nullam tot iam, Graecine, per annos femina de nobis virve puerve queri. hoc illi me, quia velle vident, discedere malunt: respectu cupiunt hic tamen esse suilaudat et inmunes publica cera facit, ia non est, proxima dant nobis oppida munus idem. nec pietas ignota mea est: videt hospita terra in nostra sacrum Caesaris esse domo. numina iam facto non leviora deo. neu desit pars ulla domus
Abbreviated transcription (Latin):
Alt̾a leticie est nec cetet causa pͥou.
Successor tanti frat̾ honons erit
am tͥ finitum sumo g̾cinne detembri
iꝑiũ Iam suscipit ille die
Qqr est in nob̃ pietas alt̾na fe̾tis
Gandia tu fris fascib ille tuis
S ta bis funs consul bis consul ⁊ ille.
nq domo binus conspiciẽt᷑ honor
Multiplicat tam̃ hunc gͣnitas austoris honorẽ
⁊ idiestatem res deta dantis ht̃.
T alib augusti tempꝰ ĩ om̃e frui.
Cum tam̃ a rer̾ cura ꝓpiore uacabit
Uota p̾cor uotis addite ur̃a meis.
Et si qͣ dabit aura sinũ iac̾tate rudentes
Exeat astigiis ut mea cimba uadis
P̾ fuit huis g̾cne ⁊ocis mͦ flaccꝰ ⁊ illo
R i pa fox histri sub duce tuta fuit
Hͥ temut missas gentes ĩ pate fideli
Hͥ arti fisos tenuit ense gethas
Hraptam troren cełi uirtute recepit
In fatum q fo sangune danubium
Qͤre loci faciem sithici q ĩ comoda celi.
⁊ ꝙͣ uitino trear hoste roga

Expanded text:
altera laetitiae est nec cedens causa priori, altera laetitiae est nec cedens causa priori, successor tanti frater honoris erit. nam tibi finitum summo, Graecine, Decembri imperium Iam suscipit ille die. quaeque est in vobis pietas, alterna feretis gaudia, tu fratris fascibus, ille tuis. sic tu bis fueris consul, bis consul et ille, inque domo binus conspicietur honor.multiplicat tamen hunc gravitas auctoris honorem, et maiestatem res data dantis habettalibus Augusti tempus in omne frui. quod tamen ab rerum cura propiore vacabit, vota precor votis addite vestra meis. et si quem dabit aura sinum, laxate rudentes, exeat e Stygiis ut mea navis aquis. praefuit his, Graecine, locis modo Flaccus, et illo ripa ferox Histri sub duce tuta fuit. hic tenuit Mysas gentes in pace fideli, hic arcu fisos terruit ense Getas, hic raptam Troesmin celeri virtute recepit, infecitque fero sanguine Danuvium. quaere loci faciem Scythicique incommoda caeli, et quam vicino terrear hoste roga:
Abbreviated transcription (Latin):
Ter quater imꝑii letus honore tui.
Kego pͥsentes int̾ nu̾arer amicos
Micia si u̾bis uim modo fata darent.
Qͤq michi sola capit᷑ nunc mente uoluntas
Tume oculis ⁊ ꝑcipienda foiet.
Non rta celitib uisum ⁊ ⁊ forsican eqͥs
Namquid me pene ca negata uiuet .
Merite tam̃ q̃ sola loco non exulat utor
P̾ textani fasces aspiciam ꝙ tuos.
Fmͦ te ppł̾o reddente uira uidebit
⁊ se secretis finget adẽe tuis.
Nunc longi reditus haste suppone iustri
Credet ⁊ exacta cuncta locare fide.
Nunc facere in medio facundũ u̾ba senatu
Publica querentẽ quid petat utilitas.
Nunc ꝓ cesarib suꝑis decͥnere grates
Alba ue opimoꝵ colla ferire boum .
Atq utiuam cum iam fu̾is potiora p̾catꝰ.
Umithi placet᷑ cesaris ira roges
Surgat ad hanc uocem plena pͥꝰ ignns ab ara
et qr bonum lucidꝰ om̃ apex.
n t̾e̾a qua ꝑte licet ne cuncta q̃ramͣ
Hͥ quos te festum confule tempꝰ agam.

Expanded text:
ter quater imperii laetus honore tui. ter quater imperii laetus honore tui. hic ego praesentes inter numerarer amicos, mitia ius urbis si modo fata darent, quaeque mihi sola capitur nunc mente voluptas, tunc oculis etiam percipienda foret, non ita caelitibus visum est, et forsitan aequis; nam quid me poenae causa negata iuvet? mente tamen, quae sola loco non exulat, utar, praetextam fasces aspiciamque tuos. haec modo te populo reddentem iura videbit, et se secreto finget adesse tuis . nunc longi reditus hastae supponere lustri credet, et exacta cuncta locare fide: nunc facere in medio facundum verba senatu, publica quaerentem quid petat utilitas: nunc pro Caesaribus superis decernere grates, albave opimorum colla ferire boum. atque utinam, cum iam fueris potiora precatus, ut mihi placetur principis ira roges! surgat ad hanc vocem plena pius ignis ab ara, detque bonum voto lucidus omen apex. interea, qua parte licet, ne cuncta queramur, hic quoque te festum consule tempus agam.
Abbreviated transcription (Latin):
Atq si fatis genitꝰ meliorib essem
Et mea sincero curreret axe rota.
Qͦ minc nostͣ manꝰ ꝑ scͥptum fungit᷑ ẽẽt
ingua salutandi mun̾e funcz̃a tui.
Gratatꝰ q darem cum dulcib oscula u̾bis
Non minꝰ ille meus ꝙͣ tius ess: honor.
ua confiteor sic essem lute suꝑb.
T caꝑet fastꝰ uix domus ulla meos.
Dumq latꝰ sc̃i cinget tͥ tͣba senatꝰ
Consilis ante pedes ire uiber eq̃s.
S foret a ppło tum mͥ dulce p̾mi.
ꝓspicerem gaudens qͣntum foret agminis ordo
Densa q tam longum turba ten̾⁊ iter.
Qͦq magis noris ꝙͣ me uulgaria tangunt.
Spectarem quał purpura te teg̾et.
Signa qͦ in sella nossem formata curuli
⁊ totum mimidi sculpstele dentis opꝰ
At cum tarpeias eẽs decluctus ĩ arces
Qum cad̾et issu uictima sacͣ tuo.
Me quoq secreto grates sibi magnꝰ agñtem
Audiss media qui sedet e̾de deus.
Ehura q mente mag̃ plena ꝙͣ laude dedissem

Expanded text:
ego si fatis genitus melioribus essem ego si fatis genitus melioribus essem et mea sincere curreret axe rota, quo nunc nostra manus per scriptum fungitur, esset lingua salutandi munere functa tui, gratatusque darem cum dulcibus oscula verbis, nec minus ille meus quam tuus esset honor. illa. confiteor, sic essem luce superbus, ut caperet fastus vix domus ulla meos: dumque latus sancti cingit tibi turba senatus, consulis ante pedes ire iuberer equesed foret a populo tum mihi dulce premi, aspicerem gaudens, quantus foret agminis ordo, densaque quam longum turba teneret iter, quoque magis noris, quam me vulgaria tangant, spectarem, qualis purpura te tegeret. signa quoque in sella nossem formata curuli et totum Numidae sculptile dentis opus. at cum Tarpeias esses deductus in arces, dum caderet iussu victima sacra tuo, me quoque secreto grates sibi magnus agentem audisset media qui sedet aede deus; turaque mente magis plena quam lance dedissem,
Abbreviated transcription (Latin):
Qdq aliis opꝰ est hoc tͥ ludꝰ erit
Eq nec ad cycħ ani nec ad arcũ signis apollo ÷
S uenit ad sacͣs t̾ius ut̾q manus
Sͦ tͥ nec docti desunt nec pͥncipis artes
Micta s est animo cum ioue musa tuo.
Q ͤ qm̃ nec nos unda sũmouit abilla
Ungula gorgonei ꝙͣ caua fecit eqͥ
ꝓfit opem q fa̾t comunia sacͣ tueri.
Atq hiisdem studii s imposuisse manũ.
Littora pellitis nimiũ subiecta corallis
Ut tandem seuos effigiam q gechas
Clansa q si miso pat̾a ÷ ut ponar ĩ illo.
Qͥ minꝰ ausoma distet ab urbe locus.
Unde tuas laudes possim ce le brare recentes
Magna q ꝙͣ minima fc̾a ref̾re mora.
angat ut hoc uotũ celestia care suille
umina ꝓ soc̾o pene p̾care tuo
Missa ꝙ dii faciant auroram occ̾rat adillã
qm̃ sine me tangis capitolia consul
I fiam tbe ꝑs ego nulla tue.
n domini subeat ꝑtes ⁊ p̾stet amici
sficium miso̾ lit̾a nr̃a dĩe.

Expanded text:
quodque aliis opus est, hoc tibi lusus erit. quodque aliis opus est, hoc tibi lusus erit. utque nec ad citharam nec ad arcum segnis Apollo est. sed venit ad sacras nervus uterque manus, sic tibi nec docti desunt nec principis artes, mixta sed est animo cum Iove Musa tuo. quae quoniam nec nos unda summovit ab illa, ungula Gorgonei quam cava fecit equi, prosit opemque ferat communia sacra tueri, atque isdem studiis inposuisse manum: litora pellitis nimium subiecta Corallis ut tandem saevos effugiamque Getas: clausaque si misero patria est, ut ponar in ullo, qui minus Ausonia distet ab urbe, loco, unde tuas possim laudes celebrare recentes magnaque quam minima facta referre mora. tangat ut hoc votum caelestia, care Suilli, numina, pro socero paene precare tuo. missaque di faciant Auroram occurrat ad illam, abit: ut, quoniam sine me tanges Capitolia consul et fiam turbae pars ego nulla tuae, in domini subeat partes et praestet amici officium iusso littera nostra die.
Abbreviated transcription (Latin):
S cͥpta fu̾nt anos scͥptis agam̃ona nosti
⁊ quisqͥs cont᷑ uł simł arma tulit
Qͥ s thebas septͥem qr duces sine cͣmine noss
Dii quoz carminib si fas est dr̃e fiunt
Ranta q maigstas ore cauentis eget
Sic chaos ex illa nat̾e mole pͥoris
Digestũ ꝑtes molis hr̃e suas
Sic affestantes celestia regna gi gantes
Ad ftiga nubifo̾ iundicis ig̃e datos.
Sic uittoi laudem suꝑatis lib̾ ab indis
Alcides capt̾a tͣxt ab etholia
Et modo cesar anũ ꝙ̃ uirtꝰ ad didit astͥs.
Sacͣrunt aliqͣ carmina ꝑte tuũ.
Si quid adhuc gͥ uiui g̾manice nr̃o
Restat in ĩgenio ꝯ̾uet onme tͥ
Nec potes officiũ uatis contempn̾e uates
Iudicio p̾cium res hc̃ ista tuo.
Qͦ d uisi te nomen tantũ ad maiora uocass
G loua pieridun sũma futurꝰ eras
s dare mat̾iam nob̃ ꝙͣ carmina maius
Nec tam̃ ex toto de sere il la potest
Nam modo bella g̾is num̃is modo bella coh̃ces

Expanded text:
scripta ferunt annos, scriptis Agamemnona nosti, scripta ferunt annos, scriptis Agamemnona nosti, et quisquis contra vel simul arma tulit, quis Thebas septemque duces sine carmine nossdi quoque carminibus, si fas est dicere, fiunt, tantaque maiestas ore canentis eget. sic Chaos ex illa naturae mole prioris digestum partes scimus habere suas: sic adfectantes caelestia regna Gigantes ad Styga nimbifero vindicis igne datos . sic victor laudem superatis Liber ab Indis, Alcides capta traxit ab Oechalia. et modo, Caesar, avum, quem virtus addidit astris, sacrarunt aliqua carmina parte tuum. siquid adhuc igitur vivi, Germanice, nostro restat in ingenio, serviet omne tibi. non potes officium vatis contemnere vates: iudicio pretium res habet ista tuo. quod nisi te nomen tantum ad maiora vocasset, gloria Pieridum summa futurus eras. sed dare materiam nobis quam carmina maius: nec tamen ex toto deserere illa potes. numeris modo bella geris, numeris modo verba coerces,
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc ego thura fa̾m sacͥs sollempnia flãmis
Etualeant qͣntũ numĩa testis ero.
Ntͥ de phario statuã omanice temiplum
Marmoie carpsit opes illa riuina meas
Templa domnis facient uob̾ urbes qr be
Naso suis opib cͣrmine gratꝰ erit
Parua quidem fateor ꝓ magnis mun̾a reddi
Cum ꝓ concessa u̾ba salute damꝰ
S qui ꝙ potuit dat giaxinei gͣtus habunde :
I finem pietas contigit illa suum
Nec que de panꝑ ⁊ diis libat acra
Phura minꝰ grandi ꝙͣ data lance ualent.
Agna q tem lac̾tens ꝙͣ gͣmine pasta falisco
Uictima tarpeios inficit ig̾ta focos.
sͤ tam̃ officio uatum ꝑ carmĩa acõ.
Pͥ ncipib res est aptior ulla uiris.
Carmina ur̃aꝵ ꝑagunt p̾coma laudum.
Neue sit actoꝵ fama caduca cauent
Carmine fit uiuax uirtꝰ exꝑs q sepulcͥ
Noticiam sere post̾itatis ht̃.
Tabida consi̾int frum lapidẽ q uetustas
Nu lla q. res mains tempore robur h̃t̃.

Expanded text:
tunc ego tura feram rapidis sollemnia flammis, tunc ego tura feram rapidis sollemnia flammis, et valeant quantum numina testis ero. nec tibi de Pario statuam, Germanice, templum marmore: carpsit opes illa ruina meas. templa domus facient vobis urbesque beatae; Naso suis opibus, carmine gratus erit. parva quidem fateor pro magnis munera reddi, cum pro concessa verba salute damus, sed qui, quam potuit, dat maxima, gratus abunde est, et finem pietas contigit illa suum. nec quae de parva pauper dis libat acerra tura minus grandi quam data lance valent, agnaque tam lactens quam gramine pasta Falisco victima Tarpeios inficit icta focos, nec tamen officio vatum per carmina facto principibus res est aptior ulla viris. carmina vestrarum peragunt praeconia laudum, neve sit actorum fama caduca cavent. carmine fit vivax virtus, expersque sepulchri notitiam serae posteritatis habet. tabida consumit ferrum lapidemque vetustas, nullaque res maius tempore robur habet.
Abbreviated transcription (Latin):
unt tua uestalis carimne facta meo.
Tt̃a. laturum te mͥ dicis opem.
t iam nil p̾stes amini sum factꝰ amici.
ebitor ⁊ m̾itum uene uiuare uoco.
mpetus ille tiuis longũ mͥ duret ĩ euũ.
enue malis pietas sit tua lassa meis.
Ius aliꝙͥ faciunt confinia uincula nob̃
Q seraꝑ maneant illa befacta p̾cor
Nam tibi que conux eadem mͥ filia pene ÷
⁊ que te gen̾um me uocat illa uirũ
Hey michi si lectis uultum mͥ u̾sib istis.
Ducis et affinem te pudet ẽẽ meum
Pret̾ farcunam q̃ michi ceca fuit
Seu genuis extutias equites ab origine pͥma
Siue uelis qͥ sunt mores inqͥrere nr̃i
Ertoiem miso detͣhe labe carent
Rumodo si quid agi sꝑabis posse p̾cando
Qs colis exhora supplice uoce deos
Dii tͥ sunt cesar iuuenis tua mumina placa
Hc c̾te nulla ÷ notior ara tͥ.
Non sinit illa sui nanas antistitis umꝙͣ
Esse p̾ces nost̾s hinc pete reb opem
Qͣ libꝵ exgua si nos ea inu̾it aura
Obruta de mediis canba resurget a qͥs

Expanded text:
unt tua, Vestalis, carmine facta meo. gratia, laturum te mihi dicis opem. ut iam nil praestes, animi sum factus amici debitor, et meritum velle iuvare voco. impetus iste tuus longum modo duret in aevum, neve malis pietas sit tua lassa meis. ius aliquod faciunt adfinia vincula nobis, quae semper maneant inlabefacta precor. nam tibi quae coniunx, eadem mihi filia paene est, et quae te generum, me vocat illa virum, ei mihi, si lectis vultum tu versibus istis ducis et adfinem te pudet esse meum!praeter fortunam, quae mihi caeca fuit. seu genus excutias, equites ab origine prima sive velis qui sint mores inquirere nostri, errorem misero detrahe, labe carent. tu modo si quid agi sperabis posse precando, quos colis, exora supplice voce deos. di tibi sunt Caesar iuvenis, tua numina placa, hac certe nulla est notior ara tibi. non sinit illa sui vanas antistitis umquam esse preces: nostris hinc pete rebus opem. quamlibet exigua si nos ea iuverit aura, obruta de mediis cumba resurget aquis.
Abbreviated transcription (Latin):
Non losa s mores scͥptis uexait amaris
Sepinis ausomos. astaq toma rea ÷
Falsa tam̃ passa ÷̃ eqͣ conucia mente
Ob fuit austori nͨ f̾a lingna suo
At malius int̾p̾s ppłi modo concirat nam
Inq nouũ cͥmen carmina nr̃ai uocat
T am feloc utinam ꝙͣ pectore candidꝰ eẽm
Eytat adhuc nemo saucius ore mes
Edde ꝙ ilirica si iam pice igͥor estẽ
Nec mordenda mͥ t̾ba fidelis erit
Mollit̾ a uob̾ mea sois excepta thomite
Tam mites gratos indicat ẽẽ uiros
Cens mea peligni regio ꝙ domestica sulmo
Non potuit nr̃is leuior ẽẽ maus.
Qͤ muix incolumi cuiꝙͣ saluo q daretis.
Is datus a uob̾ est mͥ nuꝑ honor
Solus ad huc ego sum ur̃is ĩmunis ĩ horis
Exceptis si qͥ mun̾a legis hñt
Kimpora sacͣta mea sunt uelata corona
Puplicus iuito ꝙͣ fauor imposunt.
Qͣ m gͣta est gͥ lacone delia tenꝰ
Erranti tutũ q̃ dedit una locum¬
E ammͥ carl domus paͥa q̃ sede fugatit
Eempus ad hoc nob hosptta fida manꝑ¬

Expanded text:
loca, sed mores scriptis vexavit amaris Scepsius Ausonios, actaque Roma rea est: falsa tamen passa est aequa convicia mente, obfuit auctori nec fera lingua suo. at malus interpres populi mihi concitat iram inque novum crimen carmina nostra vocat. tam felix utinam quam pectore candidus essem! extat adhuc nemo saucius ore meo. adde quod Illyrica si iam pice nigrior essem, non mordenda mihi turba fidelis erat. molliter a vobis mea sors excepta, Tomitae, tam mites Graios indicat esse viros. gens mea Pacligni regioque domestica Sulmo non potuit nostris lenior esse malis. quem vix incolumi cuiquam salvoque daretis, is datus a vobis est mihi nuper honor. solus adhuc ego sum vestris inmunis in oris, exceptis, siqui munera legis habent. tempora sacrata mea sunt velata corona, publicus invito quam favor inposuit, quam grata est igitur Latonae Delia tellus, erranti tutum quae dedit una locum, tam mihi cara Tomis, patria quae sede fugatis tempus ad hoc nobis hospita fida mane
Abbreviated transcription (Latin):
emꝑa solliciti s. non tam̃ omma fati
ꝑ tulit ⁊ placide sepe fuere more
An graue sex annis płcrara fouisse calipsõ
Equoree fuit concubuisse dee.
Excipit ypotades qui dat ꝓ mun̾e uentos.
Cnrret ut ĩ pulsos utił aura simis.
Nec bñ cantantes la bor est au dire pueuas
E degustanti lothos amara fuit̃
os ego qui patͥe faciunt obluua succos
arte mee uite si mͦ dent᷑ emam.
ec tu cum tułis urbes lestͥgonis umꝙͣ

Expanded text:
a solliciti sed non tamen omnia fati t, et placidae saepe fuere morae, an grave sex annis pulchram fovisse Calypso aequoreaeque fuit concubuisse deae? excipit Hippotades, qui dat pro munere ventos, curvet ut inpulsos utilis aura sinus, nec bene cantantes labor est audire puellas: nec degustanti lotos amara fuit. hos ego, qui patriae faciant oblivia, sucos parte meae vitae, si modo dentur, emam. nec tu contuleris urbem Laes
Abbreviated transcription (Latin):
us ego do totiens aun thure p̾cancia u̾ba
Eoo quotiens surgit ab orbe dies
Fota licet qͣmuis h̃ me non fing̾e dioet
O fficii testis ponuca t̾ra mei
Pontica me teis qͣntis hac possumꝰ hora
Natalem ludis scit scelebrare d̾i
Lec minꝰ hospitib pietas est cognita tał.
Audierit frat̾ forsitan ista tuus
Fortuna est mipar animo tali q lib̃nter
Contenti tacita sed pietate. sum.
Et tam̃ hͥ tangent aliqñ cesaris aures
Nil illum toto qd̾ fit ĩ orbe latet
Tuete scis hͥ suꝑis abscite uides q
Cesar ⁊ est oculis subdita t̾ra tius.
Tu nr̃as andis mt̾ conuexa locatꝰ
Sid̾a sollicito qͥs damꝰ ore p̾ces
ueniaat iluc ⁊ cͣrmina forsitan illa
de te misi celite fac̾ca nouo
uguror his gͥ flecti tua numĩa nec tu.
ni̾ito nom̃ mite ꝑentis h̃es.
et michi bistonio bis t̾cia duat᷑ estas
litore pellitos int̾ agenda gethas

Expanded text:
s ego do totiens cum ture precantia verba, Eoo quotiens surgit ab orbe dies. tota, licet quaeras, hoc me non fingere dicet officii testis Pontica terra mei. Pontica me tellus, quantis hae possumus ara, natalem ludis scit celebrare dei. nec minus hospitibus pietas est cognita talis, ide Pontus, audierit frater forsitan ista tuus. fortuna est impar animo, talique libenter . contenti tacita sed pietate sumus. et tamen haec tangent aliquando Caesaris aures. nil illi, toto quod fit in orbe, latet. tu certe scis haec, superis ascite, videsque, Caesar, ut est oculis subdita terra tuis. tu nostras audis inter convexa Iocatus sidera, sollicito quas damus ore, preces. perveniant istuc et carmina forsitan illa, quae de te misi caelite facta novo. auguror his igitur flecti tua numina, nec tu inmerito nomen mite Parentis habes. Haec mihi Cimmerio bis tertia ducitur aestas litore pellitos inter agenda Getas.
Abbreviated transcription (Latin):
Soluit᷑. ⁊ iustũ ꝓ̃terit ira modñ
Nespice testiade flãmis absentib arsit
Causa ꝙͥ ẽ pẽbes ara sine igne finit
Respici tantaliden. ead̾ dea uesa tenebat agauolie
Uirgo est. ⁊ sp̃tos bis tñ ult̾a̾ focos. c¬
Hipolite ĩ felix uelles colliusse dione
Cũ ꝯsternatis diripereris. equis
Me qͦ romani p̃teriere patres.

Expanded text:
solvitur, et iustum praeterit ira modum. solvitur, et iustum praeterit ira modum. respice Thestiaden: flammis absentibus arsit; causa est, quod Phoebes ara sine igne fuit. respice Tantaliden: eadem dea vela tenebat; virgo est, et spretos bis tamen ulta focos, Hippolyte infelix, velles coluisse Dionen, cum consternatus diripereris equis. quoque Romani praeteriere patres,
Abbreviated transcription (Latin):
S iam dei tͣit᷑o qͥsq parabat opes
Uen̾at in morẽ: ppł depasc̾e saltꝰ.
U indice sexuabat nullo sua pͣnpplica uulgꝰ.
Iamq ĩ pͥuat᷑o pascere ĩ erm̃is erat¬
ꝑ lebis adedil es ꝑdueta licentia talis: edi ẽ ill.  ñ¬
P uplicios. animꝰ defuit añ uiris
Rem ppłs recipit. multas fiere nocẽtes¬
U endicib lauidis p.. upplica cͤa fg̃
M ulta data ÷ exparte .mͥ. magnoq fauore
ictores ludos ĩstituere nouos
pͣ arte locãt cliui qͥ tcͣ erat N ardua rures¬
E tile nc̃ it̾ ẽ. pupliciũq uocant. Rlaza
Anuua credi. dera specacła fc̃a: nega uit.
a ddidit ⁊ dc̃is alt̾a uerba suis
N os qͦ canate honor. festis gaudemꝰ ⁊ aris.
Turbaq celestes ambitiosa sumꝰ
Sepe dõs aliqͥs peccando fecit ĩi quos
& ꝓ delict̾is hostia blanda fuit.
Sepe iouẽ uidi cũ ia̾ sua mitt̃e uellet.
Fulmĩa. tn̾re dato sustinuisse manũ
At si nͣeglegim᷑. magnis u̾uria penis

Expanded text:
sed iam de vetito quisque parabat opes: sed iam de vetito quisque parabat opes: venerat in morem populi depascere saltus, t. vindice servabat nullo sua publica volgus; iamque in privato pascere inertis erat. plebis ad aediles perducta licentia talis Publicios: animus defuit ante viris. rem populus recipit, multam subiere nocentes: vindicibus laudi publica cura fuit. multa data est ex parte mihi, magnoque favore victores ludos instituere novos. parte locant clivum, qui tunc erat ardua rupes: utile nunc iter est, Publiciumque vocant.’ annua credideram spectacula facta, negavit, addidit et dictis altera verba suis: ‘nos quoque tangit honor: festis gaudemus et aris, turbaque caelestes ambitiosa sumus. saepe deos aliquis peccando fecit iniquos, et pro delictis hostia blanda fuit; saepe Iovem vidi, cum iam sua mittere vellet fulmina, ture dato sustinuisse manum, at si neglegimur, magnis iniuria poenis
Abbreviated transcription (Latin):
tinꝰ herentẽ decerpsi pollice florẽ
aͣngit᷑: itacito cõcipit illa sinu
Tu qͦ romulea dixit᷑ murbẽ locũ
Forsitan ĩteñis tm̃ itͣu regna coronis.
Esse putes : tangit num̃ ⁊ a rnamũ
Si bene floruerĩt segites erit area diues
S i bñ floruerit uuinia bachꝰ erit
Si. bñ floruerĩt olee nrtidissimꝰ anͣnꝰ
Uina qͦ inmagnis oꝑose condita cellis:
F lorent.: ⁊ nebule dolia summa tegt̃
M ͤ ella meũ munꝰ. itolucͤs egõ melła dat᷑as:
Adiuolã ⁊ cĩthicoᷤ. ⁊ tima cãna uoeo.
N os qͦ idẽ facimꝰ. tc̃ cũ iunenilib annis.
Puxuriãt dĩ. corporał ip̃a uigent.
Talia dicentẽ t acitꝰ mirabar. at illa
Ius tͥ discendi si qͣ relinqͣius aft
D ic dea respondi ludoiũ q̃ sit origo.
U ix bene desiera. retulit illa mͥ.
et̃a liixurie ñdũ ĩ strum̃ta uigebat᷑
Quit ꝑeccꝰ. a latã diues habebat humũ
Hͣ ic ÷ locupses. hĩc ip̃a pecua dc̃a est

Expanded text:
otinus haerentem decerpsi pollice florem: otinus haerentem decerpsi pollice florem: tangitur et tacto concipit illa sinu.tu quoque Romulea’ dixit in urbe locum. forsitan in teneris tantum mea regna coronis esse putes? tangit numen et arva meum. si bene floruerint segetes, erit area dives; si bene floruerit vinea, Bacchus erit; si bene floruerint oleae, nitidissimus annus, vina quoque in magnis operose condita cellis florent, et nebulae dolia summa tegunt. mella meum munus: volucres ego mella daturas ad violam et cytisos et thyma cana voco. nos quoque idem facimus tunc, cum iuvenalibus annis luxuriant animi, corporaque ipsa vigent.” talia dicentem tacitus mirabar, at illa ius tibi discendi, si qua requiris ait. dic, dea, respondi ludorum quae sit origo. vix bene desieram, rettulit illa mihi: ‘cetera luxuriae nondum instrumenta vigebant, aut pecus aut latam dives habebat humum; hinc etiam locuples, hinc ipsa pecunia dicta est.