comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sit. esse pulcherrimã in pͥncipe cascitatẽ. ił pudico Rege formosius. mlobstems
impudico. Gratitudine mutis etiã aiañtib inẜtã turpiter humanis abesse pecto¬
aib. eã ceteris ornamento Rogi etiã presidio fore. Ingracitudine regni neruoo
Robmq coriũpe. dũ ⁊ obliuoso piget obsequi ⁊ ingiaci aĩ uoragmẽ fũdo carẽtẽ
atur. eũq qui Rer fiat etsi añ fuit expeditꝰ ac liber. ex ilło tñ honestã susciꝑe
ẜ laboriosam ac soliitã ẜuitũtẽ. ⁊ sub qua publica sit libertas. diuendq sisi dẽĩ¬
ceps exemplariter. exemplo enĩ Regũ. Regna componi. ⁊ Req̃ri solere de manib
presidentũ quicquid uulgꝰ errau̾it. ⁊ ũichil sibi propͥũ uelit preter sceptrũ
⁊ dyadema. ⁊ que hinc oditur. curã de salute om̃i gloriosã. s difficilẽ ac mul¬

Expanded text:
sit, esse pulcerrimam in principe, castitatem; nil pudico rege formosius nil obscenius sit, esse pulcerrimam in principe, castitatem; nil pudico rege formosius nil obscenius impudico; 30 gratitudinem mutis etiam animantibus insertam, turpiter humanis abesse pectoribus; eam ceteris ornamento, regi etiam presidio fore; ingratitudinem regni nervos roburque corrumpere, dum et oblivioso piget obsequi et ingrati animi voraginem fundo carentem atur, eumque qui rex fiat, etsi ante fuerit expeditus ac liber, ex illo tamen honestam suscipere sed laboriosam ac solicitam servitutem et sub qua publica sit libertas; vivendumque sibi deinceps exemplariter: “exemplo” enim “regum” regna “componi” et requiri solere de manibus presidentium quicquid vulgus erraverit. 32 Nichil sibi proprium velit preter sceptrum et dyadema, et que hinc oritur curam de salute omnium, gloriosam sed difficilem ac mul
Abbreviated transcription (Latin):
fert. Sit equitate tempatus rigor. sit seueritas mixta clementie prudẽtie
insit alacritas. maturitas celentati. seciuitati cautio. modestie iocus: auto¬
ritas lentati. Mit in gestu decoi. m cõiuiio sobuetas. suautas m ẜmone
in Repiehensione caritas in consilio cauitas fides. in uditio abectas m nsu
tarditas. modus in accubitu. grauitas in ince̾ssũ. Sit ei caltar in p̃mio
frenũ in supplitio. ad illud ardenter. ad hoc pignius accedat. asio bultu
scelera inuitꝰ tanꝙͣ bulnera attingat. Iue inisi tacta eractataq sanari nõ pos¬
sunt ut luuꝰ ait̃ ⁊ cũ gemitu ac lacrimis haad secus ꝙͣbistera secet sua. Affi
regno aus Regio noĩe digni sunt. humanitate si assit nõ uirtutẽ esse hors ẜ natãm
Si desit monstiũ potius esse ꝙͣ uitiũ eo magis Regi debitã. quo magio reliquos
hoies debet excellere is qui pͥmũ locũ in hominib tenet. Eam q̃ in om̃ib pulchra

Expanded text:
fert. 27 Sit equitate temperatus rigor, sit severitas mixta clementie, prudentie fert. 27 Sit equitate temperatus rigor, sit severitas mixta clementie, prudentie insit alacritas, maturitas celeritati, securitati cautio, modestie iocus, autoritas lenitati. Sit in gestu decor, in convivio sobrietas, suavitas in sermone, in reprehensione caritas, in consilio fides, in iudicio libertas, in risu tarditas, modus in accubitu, gravitas in incessu. 28 Sit ei calcar in premio, frenum in supplicio: ad illud ardenter, ad hoc pigrius accedat. Alio vultu scelera «invitus tanquam vulnera attingat, que nisi tacta tractataque sanari non possunt», ut Livius ait, et cum gemitu ac lacrimis haud secus quam viscera secet sua; 29 regno nec regio nomine digni sunt; humanitatem si assit, non virtutem esse hominis sed naturam, si desit, monstrum potius esse quam vitium; eo magis regi debitam quo magis reliquos homines debet excellere is qui primum in hominibus locum tenet; eam que in omnibus pulcra
Abbreviated transcription (Latin):
fluctuare. Stabile prorsus ac solidũ uerbũ esse debet in quo fundata est tantorũ
spes at tranquillitas populorũ. cui autẽ mentiatur. cui maxime expediat ul¬
lũ si fieri possit usꝙͣ eẽ mendacẽ: Cur aduletu qui nullũ metuat. nł speret
quos adultorũ stimulos nõ impprie uideor dicturꝰ. Contra etiã cur se Iaccet. cũ
laudare se ip̃m reb deceat nõ uerbis. cur minetur cũ sola baleat fionte terrere:
Cui in quepiam excandestat. cũ possit eciã tranquillus uleisai. possit ⁊ parcendo
uindicte gemis nobilissimũ epcercere: Faueat preterea mmoderantiꝰ euultare.
occupationes cucũspiciens immortales. desmat tustari honores suos ⁊ duuna
eng̾a se munificentiã recognoscens. ⁊ duclise negare audeat. cũ nõ sis sol
S Reip. natus sit. Comptũ habeat se res suas agere. quotiens subditis opẽ

Expanded text:
icam fluctuare? 25 Stabile prorsus ac solidum verbum esse debet in quo fundata est tantorum icam fluctuare? 25 Stabile prorsus ac solidum verbum esse debet in quo fundata est tantorum spes ac tranquillitas populorum. Cur autem mentiatur cui maxime expediat nullum, si fieri possit, usquam esse mendacem? cur aduletur qui nullum metuat, nichil speret, quos adulatorum stimulos non improprie videor dicturus? contra etiam cur se iactet, cum laudare se ipsum rebus deceat non verbis? cur minetur cum sola valeat fronte terrere? cur in quempiam excandescat, cum possit etiam tranquillus ulcisci, possit et parcendo vindicte genus nobilissimum exercere? 26 Caveat preterea immoderantius exultare, occupationes circumspiciens immortales; desinat tristari, honores suos et divinam erga se munificentiam recognoscens; nulli se negare audeat cum non sibi soli sed reipublice natus sit; compertum habeat se res suas agere quotiens subditis opem
Abbreviated transcription (Latin):
tate uero noiari nefas esse. eo funestiore quo nocendi plura suppeditant instrume¬
ta. Sentiat uerũ esse quod ait tragicꝰ om̃e sub regno grauiore Regnũ esse. atq
ideo minaci tumore deposito. coem̃ se subiectis exhibeat ⁊ quicquid millos statu¬
erit de manu sui suꝑioris expectet. Suꝓbiã nec minus iniudia pleberũ malã ł¬
credut esse nõ Regnũ. cur eni uel supbue Rege oportere qui debitor munerum
tantorũ ⁊ tanto sit obnoxiꝰ cieditori. uel cur etiã muidere qui supra se neminẽ.
tã multos autẽ infra se uideat. Ueritatẽ totius fidei fundamẽtũ esse no dubitet¬
⁊ mendacio prouenire ut uera loquentib no credatur. Plurimũ enĩ ueri pua
fassitatis aspsione fuscari. Itaq si credi sibi aliquid cupit. oia uera loqui in dosue¬
tudine trahat. atq ita linguã inscituat ut mentu nesciat. Quid enĩ Ridiculo¬

Expanded text:
tatem vero nominari etiam nefas esse, eo funestiorem quo nocendi plura suppeditant instrumetatem vero nominari etiam nefas esse, eo funestiorem quo nocendi plura suppeditant instrumenta. 23 Sentiat verum esse quod ait Tragicus, Omne sub regno graviore regnum esse; atque ideo minaci tumore deposito comunem se subiectis exhibeat et quicquid in illos statuerit, de manu sui superioris expectet. Superbiam, nec minus invidiam, plebeium malum credat esse, non regium: cur enim vel superbire regem oportere qui debitor munerum tantorum et tanto sit obnoxius creditori, vel cur etiam invidere qui supra se neminem, tam multos autem infra se videat? 24 Veritatem totius fidei fundamentum esse non dubitet et mendacio provenire ut vera loquentibus non credatur; plurimum enim veri parva falsitatis aspersione fuscari. Itaque si credi sibi aliquid cupit, omnia vera loqui in consuetudinem trahat atque ita linguam instituat ut mentiri nesciat. Quid enim ridiculo
Abbreviated transcription (Latin):
scrutetur magni anmmi est talia nõ cuare. contra aucẽ prope par utbiq
diffidentia. talis fiat. qualio uideu uult. tũ demũ in se nichil occultũ uolet. nec magis
hoirebit hostis oculũ ꝙͣ amici. nec pluris faciet consiliũ ꝙͣ cestimoniũ emulorũ. Par
fiducia Scipio totis castus exploratores Romanorũ atq Carthaginẽsiũ curũduxit
pari animi magnitudine. Iulius cesar ⁊ captũ domitiũ dimisit. ⁊ cranffugã labie¬
enĩ spieuit. Rerũ licet consciũ suarũ. ⁊ nõ semel archana hostiũ muenta nec
unꝙͣ lecta dobussit. Adhec nõ temere neq fortuito Gerenissimi titulũ sibi impoitũ
iubitietur. sẜ ut aĩum ius deo prorimũ ⁊ humanis passionib altiore nulla ⁊¬
meioris nebula. nulluo featus leticie gestientis. nulla pauoris glacies. nullus libidiũ
terrenaiũ fumus possit ascendere. Ir̃ã in principe tuipissimã nõ ignoret. Crudeli¬

Expanded text:
scrutetur; magni animi est talia non curare, contra autem prope par utrobique scrutetur; magni animi est talia non curare, contra autem prope par utrobique diffidentia. 21 Talis fiat qualis videri vult; tum demum in se nichil occultum volet, nec magis horrebit hostis oculum quam amici, nec pluris faciet consilium quam testimonium emulorum. Pari fidutia Scipio totis castris exploratores Romanorum atque Carthaginiensium circumduxit; pari animi magnitudine Iulius Cesar et captum Domitium dimisit et transfugam Labienum sprevit rerum licet conscium suarum, et non semel archana hostium inventa nec unquam lecta combussit. 22 Ad hec non temere neque fortuito serenissimi titulum sibi impositum arbitretur, sed ut in animum eius, Deo proximum et humanis passionibus altiorem, nulla meroris nebula, nullus flatus letitie gestientis, nulla pavoris glacies, nullus libidinum terrenarum fumus possit ascendere. Iram in principe turpissimam non ignoret, crudeli
Abbreviated transcription (Latin):
in illũ oculis accrisatione sibi suã obtulit. sero quidẽ mutiliterq si uera ess. s
q̃m falsa erat. efficaciter cempestiue obcrectatores alto aĩo despiciat ⁊ sic uiuat
ut eos uelan silentio redarguat. probetq mentitos memorans augustũ rescupsisse
tiberio. nõ esse indignandũ. ꝙ de se quisꝙͣ male loqueretur. Sutis est enĩ inquit
si hoc habema. ne quis nobis malefacere possit. preclare. Alioquĩ plus haberet
homo ꝙͣ deus qui licet maccessibilis sit offense. humanis tñ sepe uituis attentatur
Hac in re igitur Rex tuꝰ excerceat añ atq aures. in qua no cantũ huiꝰ om̃i
maximi ac modestissimi pͥncipis. cuiꝰ modo mentionẽ feci. s ⁊ Imagni põpeni
cuus amplissimi. ⁊ pirrhi Regis. ⁊ pysistrati athemẽsiũ tyramiũ patiẽtia cõmẽ¬
datur. Secretũ uero suũ ab aluis inqͥre equo aĩo ferat alienũ nõ magnoꝑe

Expanded text:
in illum oculis accusationem sibi suam obtulit: sero quidem inutiliterque si vera esset, sed in illum oculis accusationem sibi suam obtulit: sero quidem inutiliterque si vera esset, sed quoniam falsa erat, efficaciter et tempestive. 19 Obtrectatores alto animo despiciat et sic vivat ut eos vel in silentio redarguat probetque mentitos, memorans Augustum rescripsisse Tiberio non esse “indignandum” quod “de se quisquam male loqueretur”; «satis est enim» inquit, «si hoc habemus, nequis nobis male facere possit». Preclare; alioquin plus haberet homo quam Deus, qui licet inaccessibilis sit offense, humanis tamen sepe convitiis attentatur. 20 Hac in re igitur rex tuus exerceat animum atque aures, in qua non tantum huius omnium maximi ac modestissimi principis cuius modo mentionem feci, sed et Magni Pompeii civis amplissimi et Pyrri regis et Pisistrati Atheniensium tyranni patientia commendatur. Secretum vero suum ab aliis inquiri equo animo ferat, alienum non magnopere
Abbreviated transcription (Latin):
agnoscunt. nũꝙͣ amor insi amore cogitur. de anuco sane nich mali cogitet. nił
temere ciuꝙͣ credat pellat suspiciones. delatorib aur̃e neget. ꝑtinatiꝰ instãtes
arguat nõ desmentes puniat. Impatoria uox est. princeps qui delatores no ca¬
stuzat nritat. Alerander macedo licet impetuo sissims adolesçens exuuatñ fiducia
contempsit accusatore. ⁊ felio fuit euenta ut debuit. Morbo si quidẽ quẽ patiebat᷑
accomodũ farmacũ accepturo. supuenerunt a parmenone liẽ. quib admonelu¬
tur philippũ medicũ darii munerib expugnatũ neco eius hosti promisisse. Itaq
cauendas insidias ⁊ mortifeiũ potionẽ hac ille plectas occuluit dissimulansꝙ
subtieuit. donec ingresso ad se medico ⁊ oblatũ pocłmn exhausit. ⁊ cũ demũ cõiectis

Expanded text:
agnoscunt; nunquam amor nisi amore cogitur, nunquam amore non cogitur. De amico sane nichil mali cogitet, nichil agnoscunt; nunquam amor nisi amore cogitur, nunquam amore non cogitur. De amico sane nichil mali cogitet, nichil temere cuiquam credat; pellat suspitiones, delatoribus aurem neget, pertinacius instantes arguat, non desinentes puniat. Imperatoria vox est: «princeps qui delatores non castigat, irritat». 18 Alexander Macedo, licet impetuosissimus adolescens, eximia tamen fidutia contempsit accusatorem et felix fuit eventus ut debuit. Morbo siquidem quem patiebatur accomodum farmacum accepturo supervenerunt a Parmenione litere quibus admonebatur Philippum medicum, Darii muneribus expugnatum, necem eius hosti promisisse; itaque cavendas insidias et mortiferam potionem. Has ille perlectas occuluit dissimulansque subticuit, donec, ingresso ad se medico, et oblatum poculum exhausit et tum demum coniectis
Abbreviated transcription (Latin):
uiuender ensesa suio. concordis eñ paruao coestere. disaondia maxinao reo
disasi exempso .a. agrmpe plurimũ huic sententie debeat : ꝓ qua x fatet
⁊sotius e⁊ amieuo. ⁊ rexbonus fiet.Anncicno post deu ꝓpost unrtulte ancthrs
suryibibeat/ due semes anncicia dignũ duxent. milla consiant pcurte
submoueat. Gequens ꝓ Genece consiliũ oña cũ amico dolberet.  de deo
orius multũ fidat s nõ multis ⁊ infistat uerũ camicũ a blando hoste discernere ueiis
laudes accipiat ut uirtutũ stimulos Blandicias hoireat ut uenenũ. Tarde eat i
amiciciã. tardius inde discedat ⁊ si fieri potest nũꝙͣ Id ap̃m ñõ precipitanter. s
pedetentĩ faciat. et ut est in antiquo p̾iou̾bio. dissuat amnciciã. non discindat.
Qualẽ prestat calẽ ab alris añ spet. nec a quoꝙͣ diligi sibi fingat quẽ ipe no
diligit. euror iste potentũ est. lberrimi autẽ st̾ affc̃s. iugũ nõ ferũt. dnm̃ non

Expanded text:
uis, “concordia” enim “parvas crescere, discordia maximas res dilabi”; exemplo Menenii Agrippe plurimum huic sententie debeat, per quam et frater et sotius et amicus et rex bonus fiet. 16 Amicitiis post Deum, post virtutem nichil carius habeat; quem semel amicitia dignum duxerit, nulla consonsilium, “omnia cum amico deliberet, sed de illo prius”; multum fidat sed non multis, et insistat verum amicum a blando hoste discernere; veras laudes accipiat ut virtutum stimulos, blanditias horreat ut venenum. 17 Tarde eat in amicitiam, tardius inde discedat et si fieri potest nunquam; id ipsum non precipitanter sed pedetentim faciat, et ut est in antiquo proverbio, “dissuat amicitiam non discindat”. Qualem prestat, talem ab aliis animum speret, nec a quoquam diligi sibi fingat quem ipse non diligit: error iste potentum est; liberrimi autem sunt affectus, iugum non ferunt, dominum non
Abbreviated transcription (Latin):
humam fastigiũ ꝓ duxisti. Ostende illi quibi grudib in hũc foctune uertice sĩt euectꝰ
quib artib confistendũ sit. neq tã deniceps ematendũ ut ascendat altiꝰ. ꝙͣ ut ascẽ¬

Expanded text:
humani fastigium perduxisti. 11 Ostende illi quibus gradibus in hunc fortune verticem sit evectus, humani fastigium perduxisti. 11 Ostende illi quibus gradibus in hunc fortune verticem sit evectus, quibus artibus consistendum sit, neque tam deinceps e
Abbreviated transcription (Latin):
utinã consilio ualuiss mansissiq potius nobis cũ hostib ⁊ cũ Carthagine. ꝙͣ cũ¬
ges. quia scil multos auguror futuros. quib quiescendi iã tempꝰ esse uidea-¬
tur. michi penitus diu̾sa mens est. Si me audue uoluis scies unũ erre laboris
⁊ uite fine. tibiq ⁊ om̃ib claris unis. usꝙ ad extiemũ sp̃m uel cũ uisibili uelcũ
tibi labore ⁊ senties ⁊ gaudebis. nullo unꝙͣ tp̃e tã magno conamine consur¬
gendũ tibi. tãq supra se cip̃m attollendus ũꝰ fuit. Ad sũma certamina uẽtũ
est ut unusus orbio intelligut in utinq fortuna qualis quantusq uũ fuis. neq tu
tantu. sed qui tius etiã consibuis obsequũtur. habes reg̃e aio senẽ ãmo adolescentẽ
cũ quo terra marq Iuctatꝰ es que multa ꝑ precipitia cogente faco. in sũmũ statq

Expanded text:
utinam consilio valuisset mansissetque potius nobis cum hostibutinam consilio valuisset mansissetque potius nobis cum hostibges. 8 Quia scilicet multos auguror futuros quibus quiescendi iam tempus esse videatur. Michi penitus diversa mens est; si me audire volueris, scies unum esse laboris et vite finem tibique et omnibus claris viris usque ad extremum spiritum vel cum visibili vel cum tibi laborem et senties et gaudebis. 9 Nullo unquam tempore tam magno conamine consurgendum tibi tamque supra se ipsum attollendus animus fuit. Ad summa certamina ventum est ut universus orbis intelligat in utraque fortuna qualis quantusque vir fueris, neque tu tantum sed qui tuis etiam consiliis obsequuntur. 10 Habes regem, animo senem annis adolescentem, cum quo terra marique iactatus es, quem per multa precipitia cogente fato in summum status
Abbreviated transcription (Latin):
rũdã untus ocio latuit. quorũdã uero prorsus emarcuit. Locũ submoti hostis oc-¬
cupante luxuria. ⁊ ulla homini ꝑtinacior lis. ꝙͣ cũ aĩo moribq suis. ⁊̃ iusꝙͣ
minus induciarũ intra murũ pugna est. hoc genus hostiũ bello languidũ pace
feriudũ expimur. ⁊ sub toga plus ausurũ. ꝙͣ sub galea. Ut ceteras gentes sileã
Romanos bello indomitos ⁊ om̃ gentiũ uictores. pax tranquilla perdomuit. et
ut quidẽ illiuis eui scriptores elegantissime lamentantur uictũ orbẽ uictorũ
uictrix luxuria ulta est. Quod presagire uidebatur Geipio ille uir optimus¬
⁊ a senatu habitus dũ tã emxe cathonis sapientissim licet senis aduersante se¬
tentia. deleri Carthagine prohibebat. nõ ꝙ illã parciuis odisset. s ne ut ait
frorus metu ablato emule urbis luxuuau felicitas nr̃e brbrs inciꝑet. Qu

Expanded text:
rundam virtus otio latuit; quorundam vero prorsus emarcuit, locum submoti hostis ocrundam virtus otio latuit; quorundam vero prorsus emarcuit, locum submoti hostis occupante luxuria. Nulla homini pertinacior lis quam cum animo moribusque suis; nusquam minus indutiarum; intra murum pugna est; hoc genus hostium bello languidum pace fervidum experimur et sub toga plus ausurum quam sub galea. Ut ceteras gentes sileam, Romanos bello indomitos et omnium gentium victores pax tranquilla perdomuit, et ut quidam illius evi scriptores elegantissime lamentantur, victum orbem victorum “victrix luxuria” ulta est. 7 Quod presagire videbatur Scipio, ille vir optimus a senatu habitus, dum tam enixe Catonis sapientissimi licet senis adversante sententia, deleri Carthaginem prohibebat, non quod illam parcius odisset, sed «ne» ut ait Florus, «metu ablato emule urbis, luxuriari felicitas, nostre urbis inciperet». Qui
Abbreviated transcription (Latin):
te aduerse fortune magnificentissime reluctante. Iam cernimꝰ te uictorẽ. S en
totiens uicta Reuertitur. aspectu mitior. ⁊ aurate cassidis ut ita dixerĩ fulgore su-¬
auior. Uicisti aduersam. prospa redit in preliũ. quid putas: Mutata st̾ arma
nõ hostis. ⁊ tibi quoq nouo aͬmorũ genere est opus. ⁊ ĩolo enĩ existimes minus
esse negotii qm̃ hostis est Blandior. ⁊ Tullũ infidiosius Bellũ est. ꝙͣ ubi ⁊blan¬
dicis credulitas oppugnatur. In aicto quide egregie rẽ gessisti. qualẽ te ĩ aꝑto
exhibeas expectamꝰ. Multos in augustiis indefessos campestris pugna lassarͭ.
Multos in adu̾sitatib fortes unos fortuna prosꝑior strauit. hãmbal cãns uictor
uictus est capue. ⁊ ardorẽ quẽ trebia glacialis accenderat cepor Baianus extin¬
xit. Sepe pax piculosioi bello fuit. multis nocuit aduersario caruisse. Quo¬

Expanded text:
4 Vidimus te adverse fortune magnificentissime reluctantem; iam cernimus te victorem; sed en 4 Vidimus te adverse fortune magnificentissime reluctantem; iam cernimus te victorem; sed en totiens victa revertitur aspectu mitior et aurate cassidis, ut ita dixerim, fulgore suavior. Vicisti adversam; prospera redit in prelium: quid putas? mutata sunt arma, non hostis, et tibi quoque novo armorum genere est opus; nolo enim extimes minus esse negotii quoniam hostis est blandior; nullum insidiosius bellum est quam ubi blanditiis credulitas oppugnatur. 5 In arcto quidem egregie rem gessisti; qualem te in aperto exhibeas expectamus. Multos in angustiis indefessos campestris pugna lassavit, multos in adversitatibus fortes viros fortuna prosperior stravit; Hanibal Cannis victor, victus est Capue et ardorem, quem Trebia glacialis accenderat, tepor baianus extinxit; sepe pax periculosior bello fuit, multis nocuit adversario caruisse. 6 Quo
Abbreviated transcription (Latin):
uonca eura eura gloriosissima Siculi regis uertex negatos honores muito luiore susaipiet
pectatores bidebunt ⁊ uascentur. dentib sius fiement ⁊ tabestent. Ipẽ autẽ solito au¬
grustior mustũq seremor auito solio residens ꝙulsis latio omesticie nibib atq
mibrib latrimarũ orbem mom̃ fionte siderea ⁊ scollanti dnademate serenabit. eie¬
ptam restituens regno pacẽ. tranquillitate poplis exoptata. In quã rẽ ut fecisti hactemis
mũdo notissimũ tuũ ostendens angenũ. eoq uigilantiꝰ quo maioris est laudis iuste
modesteq regnũ Regere. ꝙͣ feliciter adipisci. ⁊ unc siquidẽ tempꝰ est ut dñis aũ tu
uires colligas atq ingentib negotiis accingaris. ⁊ aichil est actũ. si quid cesarer
moris habes. cũ et multa suꝑsunit. ⁊ supremã tua celebris manũ poseat. Uidimꝰ

Expanded text:
unica tua cura, gloriosissimus Siculi regis vertex negatos honores invito livore suscipiet; unica tua cura, gloriosissimus Siculi regis vertex negatos honores invito livore suscipiet; “peccatores videbunt et irascentur, dentibus suis frement et tabescent”; ipse autem solito augustior multumque serenior, avito solio residens, pulsis Latio mestitie nubibus atque imbribus lacrimarum, orbem nostrum fronte siderea et stellanti dyademate serenabit, ereptam restituens regno pacem, tranquillitatem populis exoptatam. 3 In quam rem ut fecisti hactenus, mundo notissimum tuum illud ostendes ingenium, eoque vigilantius quo maioris est laudis iuste modesteque regnum regere quam feliciter adipisci. Nunc siquidem tempus est ut omnes animi tui vires colligas atque ingentibus negotiis accingaris; nichil est actum, siquid Cesarei moris habes, cum et multa supersint et supremam tua celebris gloria manum poscat.
Abbreviated transcription (Latin):
timidoo pigiosꝙ reiciat et ut sapientib placet. tetro calua esse cũ soleat front̃e habeat
capillatã. Plura scripsi olim. ⁊ plura nunc scriberẽ. insi quia sapientie tue etiam
pauciora sufficiunt. ⁊ deuotioni mee uttũq hoc ebreuiloquio satisfactũ est. Uale magna¬
mie cesi ⁊ propera  d nicholaũ a carolũ magnũ Regni ficibie senescallũ Institu
am tandem un clarissime ꝓfidiã fides auariciã largitas tio Regia¬
Lsupbiam uicit hũilitas. Iam caritati odiũ despacio sper cessit pseuerancie dis¬
ficustas. Iam sub malleo ueritatis ꝑtinax mendaciũ. ⁊ menduo obstmatio uotis tius
obstantiũ fracta est. Immortale bellũ est inter mudiã ⁊ gloriã inter inequitiam
⁊ untute. Gratias illi qui est dñs urotucũ ⁊ rex gle. ꝙ eo duce in pͥsenc etamine
uieta parte deterrima cuius sepe contiariũ didemꝰ optima ꝓo triũphat. Cfece nũc

Expanded text:
timidos pigrosque reiciat, et, ut sapientibus placet, retro calva esse cum soleat, frontem habeat timidos pigrosque reiciat, et, ut sapientibus placet, retro calva esse cum soleat, frontem habeat capillatam. 11 Plura scripsi olim et plura nunc scriberem, nisi quia sapientie tue etiam pauciora sufficiunt et devotioni mee utcunque hoc breviloquio satisfactum est. Vale, magnanime Cesar, et propera. 2 Ad Nicolaum Azarolum, magnum Regni Sicilie senescallum, insantandem, vir clarissime, perfidiam fides avaritiam largitas superbiam vicit humilitas; iam caritati odium, desperatio spei cessit, perseverantie difficultas; iam sub malleo veritatis pertinax mendacium et mendax obstinatio votis tuis obstantium fracta est. Immortale bellum est inter invidiam et gloriam, inter nequitiam et virtutem, gratias. Illi qui est “dominus virtutum et rex glorie”, quod eo duce in presenti certamine victa parte deterrima, cuius sepe contrarium videmus, optima pars triumphat. 2 Ecce nunc,
Abbreviated transcription (Latin):
itinere retiahunt. morã tollas claris semꝑ exordiis nociturã. actui egentẽ ꝙͣ primum
uelis ausomam. Optato succedunt omña noli unus deesse fortune. quod si facis. ĩgẽs
posteritatis odiũ. nec minore tibi conflaiu̾s infamnã. Uix equidẽ optare. uio u̾bo expri¬
mere potuisses tã facilẽ fati uiã. Putas ne perpetuũ hũc fauorẽ: ut uehemẽs sic uoluble
fatũ est no humano quidẽ ingenio s suopte uoluitur arbitro. ⁊ ãullus statꝰ. nulla
facies Reiũ durat / nõ tu idẽ semꝑ eris. nõ hec tibi semo occasio. Incelligis prouidẽtissiẽ
princeps nõ tantũ quid loquar. si quid cogite. presentẽ tuscie statũ uideo ubi plurimũ
rebellionis auo tuo aliis q retio principib fuit. illie tibi plurimũ erit obsequii. Utere fero
mutatione felicissima. sortẽq tuã ne neglexeris. Bbreuitatẽ ac fuga uice mortalis hẽto

Expanded text:
itinere retrahunt, moram tollas claris semper exordiis nocituram ac tui egentem quamprimuitinere retrahunt, moram tollas claris semper exordiis nocituram ac tui egentem quamprimum invisere velis Ausoniam. 9 Optato succedunt omnia; noli unus deesse fortune, quod si facis, ingens posteritatis odium nec minorem tibi conflaveris infamiam. Vix equidem optare, vix verbo exprimere potuisses tam facilem fati viam. Putas ne perpetuum hunc favorem? ut vehemens sic volubile fatum est; non humano quidem ingenio sed suopte volvitur arbitrio; nullus status, nulla facies rerum durat, non tu idem semper eris, non hec tibi semper occasio. 10 Intelligis, providentissime princeps, non tantum quid loquar sed quid cogitem; presentem Tuscie statum vides: ubi plurimum rebellionis avo tuo aliisque retro principibus fuit, illic tibi plurimum erit obsequii. Utere rerum mutatione felicissima sortemque tuam ne neglexeris; brevitatem ac fugam vite mortalis ante o
Abbreviated transcription (Latin):
amicis imꝑii romam uel consultũ ese. uel consustũ n scio. no emĩ id ago ut doceã. s ut mea
fides suo fungatur officõ. Ideoq Re nõ nitor adornare colorib. sciens ut coloratis fictisꝙ
mendaciũ. sic ueritatẽ aptis ac suplicib delectari. Sumpliciter igitur ⁊ apte pro hono¬
re aimpni pro salute italie pro consolatione uibis Rome desolatissime sponse tue ꝙ ãaorũ
gaudio. pro subiectorũ comodis pro quiete laboiantiũ xpianorũ pro matuando nego¬
tio terre sancte pro adipiscendo in terus preclarissime ⁊ ĩmortalis fame preconio. pro
eterna beatitudine. post huiꝰ fugacissime uite imẜias promerẽda. oro precor obsecro toto
mĩc aĩo genib tuis affusus. quatenus occasionẽ res marimas atq optimas gerendi
celitus oblatã incuntanter airipias. reiectisq curis om̃ib que gressus tuos a tam pio

Expanded text:
amicis Imperii romani vel consultum esse vel consultum iri scio; non enim id ago ut doceam, sed ut mea amicis Imperii romani vel consultum esse vel consultum iri scio; non enim id ago ut doceam, sed ut mea fides suo fungatur officio ideoque rem non nitor adornare coloribus, sciens ut coloratis fictisque mendacium, sic veritatem apertis ac simplicibus delectari. 7 Simpliciter igitur et aperte pro honore Imperii, pro salute Italie, pro consolatione urbis Rome desolatissime sponse tue, pro amicorum gaudio, pro subiectorum commodis, pro quiete laborantium Cristianorum, pro maturando negotio Terre Sancte, pro adipiscendo in terris preclarissime et immortalis fame preconio, pro eterna beatitudine post huius fugacissime vite miserias promerenda, 8 oro precor obsecro, toto nunc animo genibus tuis affusus, quatenus occasionem res maximas atque optimas gerendi celitus oblatam incuntanter arripias, reiectisque curis omnibus que gressus tuos a tam pio
Abbreviated transcription (Latin):
intercessit. eidẽ prorĩtie ascribã potius ꝙͣ fortune. quo scil on iim̃esũ. exopta¬
tissimi grincipis mora bretus ardoĩe publicũ excitaret. Iam uero ponoꝵ aĩos
ardere amplius no posse tibi persuadeas uelim. uerendũq ne quod natiua rero
fert incendio sensim te tepor obrepat. nisi generosis flãmis quas cuũ nomẽ accen¬
dit preseritie tue alimenta prebueris. Cu itaq quod neminẽ oĩo te melius nosse
Reor ea res ꝓdueta sit. ut neq maiestas tua/ salua gla cesareũ differre possit ad¬
uẽtũ neq mea deuotio illesa fide. ceptũ diutius tenmere silẽtiũ. loquor ecce itoꝵ
ad dñm meũ. ⁊ ansi piget ad cunctorũ dñm loquor simplicitate quãtalibet. sed
fide puristima/ ⁊ laquor no noru aliquid si quod ⁊ mnotissimũ tibi. ⁊ ad om̃ibus

Expanded text:
intercessit, eidem providentie ascribam potiusquam fortune, quo scilicet immensum exoptaintercessit, eidem providentie ascribam potiusquam fortune, quo scilicet immensum exoptatissimi principis mora brevis ardorem publicum excitaret. Iam vero bonorum animos ardere amplius non posse tibi persuadeas velim verendumque ne, quod natura rerum fert, incendio sensim tepor obrepat nisi generosis flammis, quas tuum nomen accendit, presentie tue alimenta prebueris. 5 Cum itaque, quod neminem omnino te melius nosse reor, eo res perducta sit ut neque maiestas tua salva gloria cesareum differre possit adventum neque mea devotio illesa fide ceptum diutius tenere silentium, loquor ecce iterum ad dominum meum et nisi piget, ad cuntorum dominum, loquor simplicitate quantalibet sed fide purissima; 6 et loquor non novi aliquid sed quod et notissimum tibi et ab omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
quartum exhortatoria sa ad transeundum italiam epła prima¬
lim tibi princeps incu̾te quod fame tue salutiq publice conueire uisũ
est scripsi familiau quadã nõ tã de ingemio meo ꝙͣ de morib tuis
sumpta fiducia. Seinde aucẽ mecũ ap̃e reputans difficultates mltas
⁊ uauas coĩb uotis oppoĩtas. imꝑio fortune. que ut auĩt ommibus
impat impris nec dubiꝰ ab aduerso per te cuũq consiliũ fieri onnã. q̃ humano
consilio fieri possent. ⁊ ocłis tius ⁊ huic calamo plusꝙͣ annuas inducias dedi. ꝙͣ¬
ꝙͣ nõ sine merore animi tempus labi cernere. ⁊ tranquillitatẽ multorũ inteũ
populorũ prolatando ac procrastinando differri. s difficultatũ obice impossibilitati
urorno ut dioi tarditatẽ excusabam. ⁊ iunc tanide preꝑante duuna prouidẽtia
uias tuas. ⁊ fidelis populi salutẽ imficorditer ordinante. ita dippositus est Italie
tue status/ udeoq feruens erpectatio. ut dilationẽ ipam que gloriosis pͥmordiis

Expanded text:
quartum, exhortatio secunda ad transitum in Italiam. 1 Olim tibi, princeps inclite, quod fame tue salutique publice convenire visum est, scripsi familiari quadam non tam de ingenio meo quam de moribus tuis sumpta fidutia; 2 deinde autem mecum ipse reputans difficultates multas et varias comunibus votis oppositas imperio fortune, que, ut aiunt, omnibus imperat imperiis, nec dubius ab adverso per te tuumque consilium fieri omnia que humano consilio fieri possent, 3 et oculis tuis et huic calamo plusquam annuas indutias dedi, quanquam non sine merore animi tempus labi cernerem et tranquillitatem multorum interim populorum prolatando ac procrastinando differri; sed difficultatum obice impossibilitati proximo, ut dixi, tarditatem excusabam. 4 Nunc tandem preparante divina providentia vias tuas et fidelis populi salutem misericorditer ordinante, ita dispositus est Italie tue status adeoque fervens expectatio, ut dilationem ipsam que gloriosis primordiis
Abbreviated transcription (Latin):
eius sonet. nolle aurũ. s aurũ habentib impare. malit subiectos abundare
ꝙͥ fistũ/ Et incelligat duitius Regni dñm mopẽ esse nõ posse. Calamitatũ
semꝑ meminit ac laborũ. quos calamitora terra laboris his temꝑib passa est
tũc se felicẽ. eũo se uoti compotẽ tunc se uere regẽ putet. q̃n coiminib aliemo
muectas omẜras propria untute discusẜit. dam̃na restitũit. Ruinas erexit
pacẽ Reforpiau̾it. tuamindẽ oppresẜit. Reddiderit libertatẽ. Inducat in ani ama¬
te quos regit. nã ⁊ amando amor queritur. ⁊ Regñ certiꝯsfegnũ est. ꝙͣ pre¬
esse bolentib. Sulustiamĩ illud dogina Regiũ mĩꝙͣ exeat in aio Regis tui
no exceutatꝰ may thesauros presidia Regtn ec. s anncos. eosq snec urmis cogi

Expanded text:
eius sonet, nolle aurum sed “aurum habentibus imperare”. 14 Malit subiectos abundare eius sonet, nolle aurum sed “aurum habentibus imperare”. 14 Malit subiectos abundare quam fiscum, et intelligat divitis regni dominum inopem esse non posse; calamitatum semper meminerit ac laborum quos calamitosa Terra Laboris his temporibus passa est; tunc se felicem, tunc se voti compotem, tunc se vere regem putet quando criminibus alienis invectas miserias propria virtute discusserit, damna restituerit, ruinas erexerit, pacem reformaverit, tyrannidem oppresserit, reddiderit libertatem; inducat in animum amare quos regit, nam et amando amor queritur et nullum certius regnum est quam preesse volentibus. 15 Salustianum illud dogma regium nunquam exeat ex animo regis tui: “non exercitus neque thesauros presidia regni esse” sed “amicos” eosque nec “armis cogi
Abbreviated transcription (Latin):
dituti nõ facit uinrũ ẜ decegit pͥncipatꝰ. ⁊ honores nõ mutant mores atq aim
tune illud. hoc meriti. Doce deũ colat patuã amet. iusticiã ẜuet. sine qͣ regnũ
licet opulentũ ac ualidũ stare nequit. distat uiolentũ nichil eẽ longeuũ. ⁊ ama¬
ri multo tutius ẽẽ ꝙͣ metui Assuestat nchil in terus optare insi rbonã mẽ¬
tem. nchil spare nisi ⁊bonã famã. nichil insi dedecꝰ formdare. Cogicet qͦ altior
est eo se clariꝯ uideri eoq minꝯ occultau posse que gesẜit. ⁊ quo potentie plus
est. es mminus esse licentie. ⁊ ĩouit rege a poplo nõ magis habitu differre ꝙͣ
morib. Otudeat ab extiemis equio spatio discedens untutẽ in medio sicã seq̃
Cesset prodigalitas. absit auaricia. illa opes uastat. hec gloriã. Sit sane te¬
nax fame proprie. sit parcus honoris. sit auarus temꝑis sit largus peciũe
⁊ illicd romani ducis modestissimũ anmosissimũꝙ responsũ semꝑ in auribus

Expanded text:
mutant mores atque anitune illud, hoc meriti; doce: Deum colat, patriam amet, iustitiam servet, sine qua regnum licet opulentum ac validum stare nequit; discat violentum nichil esse longevum et amari multo tutius esse quam metui; assuescat nichil in terris optare nisi bonam mentem, nichil sperare nisi bonam famam, nichil nisi dedecus formidare. 13 Cogitet quo altior est eo se clarius videri eoque minus occultari posse que gesserit, et quo potentie plus est eo minus esse licentie. Noverit regem a populo non magis habitu differre quam moribus; studeat, ab extremis equo spatio discedens, virtutem in medio sitam sequi; cesset prodigalitas, absit avaritia: illa opes vastat, hec gloriam; sit sane tenax fame proprie, sit parcus honoris, sit avarus temporis, sit largus pecunie, et illud romani ducis modestissimum animosissimumque responsum semper in auribus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑodaupum tuguriis habitaret. Domũ tuã amte podagã
pontrarre andio ioꝵ Non ꝑutaba illi socũ ẽẽ indomo tã
sobrla uercorq nequis ibi si iuxis inuen̾it. Qd suere est¬

Expanded text:
et pauperum tuguriis habitaret. 8 Domum tuam, amice, podagram et pauperum tuguriis habitaret. 8 Domum tuam, amice, podagram subintrasse audio; miror. Non putabam illi locum esse in domo tam sobria
Abbreviated transcription (Latin):
de laqueatis trabibꝰ plius excutit᷑ iux usꝙͣ axtificii mei telas sinebar
ordiri ⁊̃ quo ncħł est tristius si cepissem pͥmo reꝵ apparatu spe
caducã dlabores meos irritos iudebam agebar infelix p̾ceps
eiciebar. querebam latebras nulle exant solidus inueo murus ex
marimoro milla michi miẜet diu̾soria relinq̃bat. Fugi igitu
afatis ꝑsequẽtis ubiriis quietũ exiliũ domestitis sine fine labo¬
ribꝰ ulatura. łlec cũ illa dixiss respõdit alt᷑a / tleu ꝙͣ multa
punt bona que uł nestiendo uł negligendo ꝑdunt᷑ Ignoranda
becitas mentis est negligencia corꝑor est am̃imi aiꝑire oculos
ꝯportet ⁊ que salutaria se se offerũt nõ differre Ecee nũc ex
ops q̃dixi queq audio cum pessime sit nobis erit optimesi ꝑ¬
inuctemꝰ ħospicia. Tuus michi tibi meus. hospes apcissimus
punt placint consiliũ mutant domos ⁊̃ exillo obtinuit ut
podagra inter delitias ⁊ inpalaciis dunitum lcanea iusqualore

Expanded text:
de laqueatis trabibus pulvis excutitur, vix usquam artificii mei telas sinebar ordiri, et, quo nichil est tristius, si cepissem, primo rerum apparatu spem caducam et labores meos irritos videbam. Agebar infelix, preceps eiciebar; querebam latebras, nulle erant: solidus niveo murus ex marmore nulla michi misere diversoria relinquebat. Fugi igitur a facie persequentis, ubivis quietum exilium domesticis sine fine laboribus prelatura». 6 Hec cum illa dixisset, respondit altera: «Heu quam multa sunt bona que vel nesciendo vel negligendo perduntur! ignorantia cecitas mentis est, negligentia torpor est animi; aperire oculos oportet, et que salutaria se se offerunt non differre. Ecce nunc, ex his que dixi queque audio, cum pessime sit nobis, erit optime si permutemus hospitia. Tuus michi, tibi meus hospes aptissimus fuerit». 7 Placuit consilium, mutant domos; et ex illo obtinuit ut podagra inter delitias et in palatiis divitum, aranea in squalore
Abbreviated transcription (Latin):
qd posiancitia gnsissimo ureo belio docente didicinꝰ quiscã
noas nũ estiss asenaa sinulit ucta longe positos amicore null
pisio uo musto ampłiꝯ eõdim poeta dicente. Ance lenes pi
uee dnci i itheroceruuꝰ. Et frera destituet nudos pilitore pͥis¬
pos ꝯunte perereatis amboꝵ finibꝰ exrl aut ararim ꝑtus be¬
ces Aut e rrmama tigrim ¶Luĩ nr̃o illius labatur exopettore

Expanded text:
 amicitia gloriosissimo viro Lelio docente, didicimus —, quid tam magnum est, si, absentia similiter victa longe positos amicorum vultrit? Imo vero, multo amplius; eodem poeta dicente: Ante leves ergo pascentur in ethere cervi, Et freta destituent nudos in litore pisces; Ante, pererratis amborum finibus, exul Aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim, Quam nostro illius labatur pectore
Abbreviated transcription (Latin):
mc̃a ad illos nr̃i tẽporis galienos quoꝵ ingenio ut ipi uolut fs¬
ditͦ Ialo langor mors et ita hõnĩ destinato serꝰ ꝑuentura in¬
ruto audio noui n omecia uident᷑ sibi magnͣ ãd doxisse et faci¬
e sibi ꝑ fuadebt me in respondẽdo dui młtu q desudasse uento¬
su et paane peus aĩaliũ ꝓnũ q sibi de se credere oppinions q imi¬
uificos de se pp̃is ꝯciꝑe ac nut̾re quid aũt nẽ suitꝰ quotidie ureẽ
picło humania crudelitas ex ꝑitir si suspicent᷑ ut libet ꝑuau¬

Expanded text:
meam ad illos nostri temporis Galienos, quorum ingenio, ut ipsi volunt, smeam ad illos nostri temporis Galienos, quorum ingenio, ut ipsi volunt, subditur salus languor mors et vita hominum, destinato serius perventuram, invitus audio. Novi enim amentiam; videntur sibi magnum aliquid dixisse et facile sibi persuadebunt me in respondendo diu multumque desudasse, ventosum et inane genus animalium pronumque sibi de se credere opinionesque mirificas de se ipsis concipere ac nutrire; quid autem vere sint, quotidie vite periculo human
Abbreviated transcription (Latin):
tor Trap eras sub obtentu ciuꝯdam re̾uencie stili mei
imiẜ abiliter excusasti et dum suꝑ calamo meo admiracone cu-¬
uin uerbis clegantissimis ac mĩra urbanitate ꝯfingis yp̃e m̃
in scupõre tui calamii nõ modicũ ꝯpulisti ilnaut nõ adu̾tis
An me nõ adu̾suꝵ sꝑas tenũe qd młtis sepe accidit ꝓpio inge
no cͥcũuentũ nllãq re ing ꝙͣ excusacione ꝓpia rẽu fieri epła
.ii. tua testis erit in poster posse te ad omĩa mag̾fice respon/¬
dere nedu sibi s Tullio et de pret̾ito testis ẽ qd respondere neg¬
ne dissimulare unq̃z ualeas fecit uer his in p̾sens obmissis
tibi ne pater oli frater ꝓ tͣnsmissis libellis s mlto maxie pro
admonitone illa breuissima qũa me c̾ta ꝑtẽ nõ exigña speiinẽ
armas ac munis uberes grãs ago et qd monis omplector sen-¬
seram hoc ip̃m pͥa tacitꝰ q notau̾am s młtũ ẽ dũ cognĩcõni
dubie accedit docentis auctoritas qd opinabar scio Epłam quide

Expanded text:
tor literarum eras, sub obtentu cuiusdam reverentie stili mei mirabiliter excusasti, et dum super calamo meo admirationem tuam verbis elegantissimis ac mira urbanitate confingis, ipse me in stuporem tui calami non modicum compulisti. 2 An autem non advertis an me non adversunio circumventum nullaque re magis quam excusatione propria reum fieri? epystola enim tua testis erit in posterum posse te ad omnia magnifice respondere nedum michi sed Tullio; et de preterito testis est, quod respondere negne dissimulare unquam valeas, fecit. 3 Verum his in presens omissis, tibi, nunc pater, olim frater, pro transmissis libellis, sed multo maxime pro admonitione illa brevissima qua me circa partem non exiguam spei mee armas ac munis, uberes gratias ago et quod mones amplector. Senseram et hoc ipsum prius tacitusque notaveram, sed multum est dum cognitioni dubie accedit docentis autoritas. 4 Quod opinabar scio: epystolam quidem
Abbreviated transcription (Latin):
thanros uasidipmos lateq up̃i regnates iposi grexdao¬
riinios ut̃ ħt quor mi alter uet̾ibꝰ benefõtiis alter in sꝑata
et noua igͣti lois beniuolẽtia fãme solis testimoniũ secutꝰ obs¬
enperat supbia msã ẽ noces illor sꝑuere quos roges ac pͥu¬
cipes ueneraut s et preseeti uoces quibꝰ sumi pastoris pndi
fatear adhuc sꝑo spm oĩa pot̾ant sola ut qͥes aĩ saluã . ludi¬

Expanded text:
tauros” validissimos lateque Cristi regnantes in pascuis grex dominicus nunc habet, quorum me alter veteribus benificiis, alter insperata et nova ignoti hominis benivolentia, fame solius testimonium secutus, obstrinxerat. Superbia visa est voces illorum spernere quos reges ac principes venerfatear, adhuc spero, sperni omnia poterant, sola ut quies animi salva
Abbreviated transcription (Latin):
tentamꝰ quid ꝓclastinamꝰ dies die isis mñse sequitur atq
in sua ꝑuesticia uoluit᷑ annꝰ ut epłe clare ait a daro desi¬
uendo qr incipĩt et nũ qͣ sic desunt ut quiescat Quis gͥ exp̃t¬
tanda moda aut quis finis canos iam coites senectutꝭ et
nuccios mortꝭ aspexiꝰ Quid amplio pͥstolamur an ut occa
semo caliget Tremãt poplices Texrat̾ uenter p̾min quis Ma¬
ches tami longe nb sponsorẽ uite Esto si pot̾is sit neclepso sit
uistis in spatiis et ex comodo fieri p̃t inter angustias diferre
presertim quia ut unii et olei sit tpr̃is et intẽ fex i fundo ia¬
cet ad illa tetũ suꝑiora neclegeris ẜuare ridiculũ uotũ sol
ẽe miantiba ante notte hospitari Aeringam  obsetxo et post
mltos ptineru labores illi nos etno tandem hospicio pparemo
In hoc us luce in cariores fratres si quid yn me opis audo se uese
reba quas inppie neas dieũt cu forcunesior deotoꝵ medxps ꝙ¬

Expanded text:
mensis mensem sequitur, Atque in se usa per vestigia volvitur annus, ut preclare ait Maro; desinendoque reincipit et nunquam sic desinit ut quiescat. Quis igitur expectandi modus aut quis finis? canos iam comites senectutis et nuntios mortis aspeximus; quid amplius prestolamur? an ut oculi senio caligent, tremant poplites, terga curventur? 31 Primcus tam longe nobis sponsor est vite? Esto; sit Petosiris, sit Neclepso, sitia est, quod iustis in spatiis et ex commodo fieri potest, inter angustias differre, presertim quia, ut vini et olei, sic temporis et vite fex in fundo iacet! ad illam te, cum superiora neglexeris, reservare ridiculum. 32 Votum solet esse viantibus ante noctem hospitari; accingamur, obsecro, et post multos itinerum labores, illi nos eterno tandem hospitio preparemus. In hoc vobis, luce michi cariores fratres, siquid in me opis aut consilii rebus quas improprie meas dicunt, cum fortune sint, denique me ips
Abbreviated transcription (Latin):
amore et cole in ain ut indricas ueli nam cu omi etate nͥtus
amabi fuerit nr̃a eo amabilior quo rarior Erit qr nos adlacuꝰ
oim quas ego uiderĩ et iid cunetas fore quibꝰ europe regio suꝑ¬
bit miraculofissima ciuitas ueneçia eioqr dux illustx honõis
qͣr c̃a nominad. ludreas nõ mino bonaꝵ arcti studiis qͣr tar¬
magistra insignibꝰ uir clarꝰ exit et Ternisur facriba flumpu¬
macer offrnderiit diderit opta fastidu medecina u̾itas et qͥdas
molestie ob̾resserit alt̾no colloquio et locoꝵ cłiu mutatone pux¬
grabitur uides no dubito quibo te armis a gredior quiba artiba
urgeont utrilibo mouit blandicias muliebrs nusco omna so¬
tio ut ꝑfuadea qͣ fideliter ipe in sum testis ꝙͣ efficaciter exito
arguet qd in me erãt p̾sticisse uideor potera sorte si uelie didi
qͣ uesta hostis nescio fine̾ inueniee et sencio me ar calore longio

Expanded text:
amare et colere in animum ut inducas velim; nam cum omni etate virtus amabilis fuerit, nostra eo amabilior, quo rarior. 14 Eritque nobis ad latus omnium quas ego viderim — et vidi cuntas fere quibus Europe regio superbit — miraculosissima civitas Venetia, eiusque dux illustris, honoris quoque causa nominandus, Andreas, non minibus vir clarus. Erit et Tervisium, fontibus fluminmater, offenderit, aderit optima fastidii medicina, varietas; et quicquid molestie obrepserit, alterno colloquio et locorum talium mutatione purgabitur. Vides, non dubito, quibus te armis aggredior, quibus artibus urgeo, ut virilibus monitis blanditias muliebres misceo; omnia facio ut persuadeam: quam fideliter, ipse michi sum testis; quam efficaciter, exitus arguet. 16 Quod in me erat, prestitisse videor; poteram forte, si vellem, hoc quam disertus hostis. Nescio finem invenire, et sentio me animi calore longius
Abbreviated transcription (Latin):
rcia inser eers ꝑtennçiũ fastigia sꝑare queas et de labore mlo¬
bere misso q̃s de Augustino fecisti de amorosie fate iberiset
pebis iam cepist em er ꝑ sicies spo pari ũt fã er feli ͤ darels¬
pqͣr si te noui no ut alcior fias si ut gͣtior et si i ferte tua letu te al¬
cioris statꝰ cuꝑido nõ tangeret equũ tñ aui decet tam se gͣcũ ꝑbere
uitro obłat qͣ obtatꝭ petitisq nichil in omi muñe liberandu ac do
uant intenco S ad Augustinũ ciuĩ redeo et ad te petisti equidẽ
ut in fine illiꝰ magni opis q̃d sudore tuo de illia epuletissin pr̃is¬
familias lapidibꝰ et calce ꝯpactu Pontifici presenti s mlto maxĩe
nil negãre uolens et ꝙͣius iam dudũ misis indiguantibꝰ longeq
aliis curis exercentibꝰ auim ab eo studio distͣt ͫ reuocarut preces
nucio tuo mecũ sillabas meciete ita ut ulla tam breuis fuerit q
sibi nõ longissima uideretur uale.
cratem sumr flebilit̾ de peste illa sine exemplo que in

Expanded text:
rum pretereuntium fastigia sperare queas — et de labore in laborem missus, quod de Augustino fecisti, de Ambrosio facere iuberis. 3 Parebis — iam cepisti enim — et perficies, spero, pari utinam facilitate si te novi, non ut altior fias sed ut gratior. Etsi enim sorte tua letum te altioris status cupido non tangeret, equum tamen animum decet, tam se gratum prebere ultro oblatis quam optatis petitisque; nichil enim eque in ontio. 4 Sed ad Augustinum tuum redeo et ad te; petiisti equidem, ut in fine illius magni operis, quod sudore tuo de illius opulentissimi patrisfamilias lapidibus et calce compactum, pontifici presenti sed multo maximnil negarem volens; et quamvis iandudum, Musis indignantibus longeque aliis curis exercentibus, animum ab eo studio distractum, revocarunt prenuntio tuo mecum syllabas metiente, ita ut nulla tam brevis fuerit, que sibi non longissima videretur. Vale. 7 Ad Socratem suum, flebiliter de peste illa sine exemplo, que in
Abbreviated transcription (Latin):
mimi ue ⁊ m̾ito en. et si no quale ħt apd̃ Uirgiliũ rex latiuꝰ
Augustũ inges cetũ sblime columis ac cexte iocundu solitarium
sasubre et ꝑsto paucoꝵ tam benc ꝯcordiu hospitũ late capax si¬
quide gͤ nõs huc fata ꝯtraxerit et aciemꝰ aucħora portu inuie¬
nisse iudebimur Et si forsam adquier ure fama ꝯflueitui omi¬

Expanded text:
merito; est enim, etsi non quale habet apud Virgilium rex Latinus, augustum, ingens, centum sublime columnis, at certe iocundum, solitarium, salubre et profecto paucorum tam bene concordium hospitum late capax; siquidem ergo vos huc fata contraxerint — iaciemus anchoram, portum invenisse videbimur. 7 Et si forsan ad quie
Abbreviated transcription (Latin):
pato est aio Si quis usq iute inee loco e accĩo raptim adero
Non sum eiqui fidele consilur spuere soleam rlli credo morta¬
lui maior e ul fides ul auccoritas amicor Sin hic nro uidicio
prelato e ꝙ nr̃e fatentur lre quid uos nũc ec tenet Rolice cupi¬
Sitati nr̃e dare nũqͣ dt̃ura e susficit Semꝑ nescio quid deerit
ht hoauaricia ꝓpͥũ ac pessinui in saciabil est et dũ p̾mitit absen¬
cia presentibꝰ uti uetat Hoc hndũ sit̃ iiqͣr plura qrendo s pau¬
co poctieu illud accipiens Semꝑ auara eget ne ip̃e qͦ semꝑ ege¬
aͣ qd sequit̾ feci certũ uocofine pecii euq iam pridi l re flatibo¬

Expanded text:
atus est animus. Siquis usquam vite nostre locus est aptior, raptim adero; non sum enim qui fidele consilium spernere soleam; nulli, credo, mortalium maior est vel fides vel autoritas amicorum. Sin hic vestro iudicio prelatus est, quod vestre fatentur litere, quid vos nunc etiam tenet? nolite cupiditati aurem dare; nunquam dictura est ‘sufficit’; semper nescio quid, dest; et dum promittit absentia, presentibus uti vetat. Hec habendi sitis nunquam plura querendo, sed pauco poeticum illud accipiens: “Semper avarus eget”, ne ipse quoque semper egeam, quod sequitur feci: “certum vo