comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
.s mecum cogitans quis hic esset si his tñ studus aiũm ĩnu¬
trsset. qui ex mimimis temporũ reliquus tantus sit. quas ma¬
ximarũ rerũ curis sparsim furtim q subrĩpiens huc cõuertit᷑.
ut maiora illa preteream/ non hõc calamo mopi. s homenco
Sitna p̾como. neq epłe materiam. s libri. quẽadmodũ uł bella
irmis et castrensi pericia uł legib et cuuli iusticia pacem recgas.
Quarũ tibi hactenus arciũ. Neapolis. et Illa ante alias laudata
⁊ampania. nũc sicilia est testis. et uethusa iam letior. atq
et hua tepẽtior. et caubdis reu̾encia tue fiontis et tuorum
actiũ admiratione placatior. aacte Ginrtuto mmusti plici atq ĩ
pͥmis os aĩ doces adornante modestia. qui tibi apud posteros nõ mimorẽ
ex his nugis meis ꝙͣ ex oĩ tua magnitudiẽ famam speres idq ꝑsepe
tius ad me literis fateare. enor fortassis honestion s nõ minor

Expanded text:
que mecum cogitans quis hic esset, si his tantum studiis animum innuque mecum cogitans quis hic esset, si his tantum studiis animum innutrisset, qui ex minimis temporum reliquiis tantus sit, quas maximarum rerum curis sparsim furtimque subripiens huc convertit; ut maiora illa preteream, non hoc calamo inopi sed homerico digna preconio neque epystole materiam sed libri, quemadmodum vel bella armis et castrensi peritia, vel legibus vel civili iustitia pacem regas. 3 Quarum tibi hactenus artium Neapolis et illa ante alias laudata Campania, nunc Sicilia est testis et Arethusa iam letior atque Ethna tepentior et Caribdis reverentia tue frontis et tuorum actuum admiratione placatior. Macte virtute multiplici atque in omnes animi dotes adornante modestia, qui tibi apud posteros non minorem ex his nugis meis quam ex omni tua magnitudine famam speres, idque persepe tuis ad me literis fateare; error fortassis honestior, sed non minor
Abbreviated transcription (Latin):
uasa aurea miserũ esse. inter fictilia felicem. neq ad beneuiuẽdũ
aut argilla auro uilior. aut samos est infeñor ꝙͣ comithus. Tu
Gale. et si bonus esse uis stude illis esse dissimilis neu te conta¬
gia morũ ledant caue. Ad incolaũ ac carolum magnũ regni Sici¬
lie senestallum de maginficis illiuis gestis.
Equidem bĩr oĩ etate rarssime mã uince totũ ulius aĩe ue¬
nerabũdus amplector. possideoq cuiliter chesauii instar
niuenti. Seu tu presens sacrũ os unio aperis sermoni. seu tu absẽs
stilũ aureum scnipture applicas melliflue. et rursum seu idipi
militariter et nulgai more. seu oratone uerbis atq sentencus
exquisitis. qd̾ nũc altius multoq diuimus ꝙͣ inter armorum
strepitũ posse te crederem fecisti. alus licet atq alnis riuis et
sapore uano/ fontem unũ tui celestis ingemi recognosto. miroy¬

Expanded text:
vasa aurea miserum esse, inter fictilia felicem, neque ad bene vivendum vasa aurea miserum esse, inter fictilia felicem, neque ad bene vivendum aut argilla auro vilior aut Samos est inferior quam Chorintus. Tu vale, et si bonus esse vis, stude illis esse dissimilis, neu te contagia morum ledant, cave. 18 Ad Nicolaum Azarolum magnum Regni Sicilie senescallum, de magnificis illius gestis. quidem, vir omni etate rarissime, nostra unice, totum ulnis anime venerabundus amplector, possideoque civiliter, thesauri instar inventi, seu tu presens sacrum os vivo aperis sermoni, seu tu absens stilum aureum scripture applicas melliflue, et rursum seu id ipsum militariter et vulgari more, seu oratorie verbis atque sententiis exquisitis; quod nunc altius multoque divinius quam inter armorum strepitum posse te crederem, fecisti. 2 Aliis licet atque aliis rivis et sapore vario, fontem unum tui celestis ingenii recognosco, miror
Abbreviated transcription (Latin):
ueterũ. Qd̃ ad te autem idem dico. Nempe qd̾ in te fuit presti¬
tisti et si cantatem liuor uicent. nt mos est. cariorq michi
multo est inefficax fides ꝙͣ efficax ꝑfidia. At id̾ ad aulicos
canes. nichil dico aliud. nec uideo quid alcius dici possit. mͦ¬
michi cõueniat. ꝙͣ ce sareñ illud. nichil eĩ inquit malo ꝙͣ et me
mei simlem esse. et Illos sui. Certe ego pauꝑtate mea diues sum.
neqz id meo tm̃ s multorũ ucdicio et consensu. Illi opibus suis
mopes ac mendici atq ut̃inam dolituri acius scire possent ꝙͣto
in uni tranquillior felicior. s dĩes unus ꝙͣ Illis oĩb cota est
bĩta. obsessa curis pessimis. noluptatibus fedis marcens. tremula
mutans spe. uanis clausa gaudus. uens et oppressa meronb. et
gelata terroribus et cupiditatibus mardescens ꝙͣqz nemo est eoꝵ
cũ quo statũ meũ ullis condicionib ꝑmutatũ belum. Licet enĩ inter

Expanded text:
veterum. 4 Quod ad te autem, idem dico; nempe quod in te fuit, prestiveterum. 4 Quod ad te autem, idem dico; nempe quod in te fuit, prestitisti, etsi caritatem livor vicerit, ut mos est, cariorque michi multo est inefficax fides quam efficax perfidia. At quod ad aulicos canes, nichil dico aliud nec video quid altius dici possit, mmichi conveniat, quam Cesareum illud: «Nichil enim» inquit, «malo quam et me mei similem esse et illos sui». 5 Certe ego paupertate mea dives sum, neque id meo tantum sed multorum iudicio et consensu; illi opibus suis inopes ac mendici, atque utinam dolituri acrius: scire possent quanto michi uni tranquillior feliciorque dies unus, quam illis omnibus tota est vita, obsessa curis pessimis, voluptatibus fedis marcens, tremula, nutans spe, vanis elusa gaudiis, veris et oppressa meroribus et gelata terroribus et cupiditatibus inardescens, quamque nemo est eorum cum quo statum meum ullis conditionibus permutatum velim. 6 Licet enim inter
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpter bonos raros licet. Deniqz ꝓpter Italiam ini qua ecipcia monstra
regnare molestissimũ aĩo meo est. ꝓpter me autem inchil. ꝙ et tam
pcul inde absum ut me ista non tangant. et ante annos plũnos pñs
apud ip̃am in cõfimo felicitatis ac miẜie cũc maxime positam par¬
thenopen pene oculis malũ hoc om̃e preuideñ. acq p̾dixenm. deq
hoc scͥpserim qd mens tulit. prouide diuinũ ac sidereũ Illũ regem
olim tenis ereptum celo redditum qui grandenus inuẽtutem meam
qͣns ultra meũ meritum longe tñ citra suũ desidenũ ac ꝓpositũ nestiõ
ꝙͣ claris s certe admodũ raris insignibus honestauĩt. nomen q eius
et cmerem et quitquid suo de sangiuẽ ortũ eñt fide ꝓpetua benera¬
bor. Id me sib pollicitũ et ĩplesse scio. et ipleccurũ aiõ saltem
spero. Nil adhoc recentib bene ficuis opus est. cũ abunde sit

Expanded text:
opter bonos, raros licet, denique propter Italiam, in qua egiptia monstra opter bonos, raros licet, denique propter Italiam, in qua egiptia monstra regnare molestissimum animo meo est; propter me autem nichil, quod et tam procul inde absim ut me ista non tangant, et ante annos plurimos presens apud ipsam in confinio felicitatis ac miserie tunc maxime positam Parthenopen pene oculis malum hoc omne previderim atque predixerim, deque hoc scripserim quod mens tulit. 3 Proinde divinum ac sidereum illum regem olim terris ereptum celo redditum, qui grandevus iuventutem meam, quamvis ultra meum meritum, longe tamen citra suum desiderium ac propositum, nescio quam claris sed certe admodum raris insignibus honestavit, nomenque eius et cinerem et quicquid suo de sanguine ortum erit, fide perpetua venerabor. Id me sibi pollicitum et implesse scio et impleturum animo saltem spero; nil ad hoc recentibus benificiis opus est, cum abunde sit
Abbreviated transcription (Latin):
p̾buerit. et si placet tua nuilli bono difficilis condescendat huãnitas.
uale feliciter. et si quod est amons nudi mentũ rescube aliquid qͦ
me nõdũ e memone tue arce deiectũ leter. uenetus. uiͦ. kl septẽbris.
d hugnonem sancti seuerim conũtem. de aulicis canib palacnĩ
neapolitam.¬
Iteras tuas iiclite bir diu expectatas et sepe forsan increpi¬
tas tandem hodie recept. legi qz libens. erat eñ stilus ĩgemo
meo mirifice coaptatus. Recognoui equidem in uerbis tuis cune mo¬
res olimi mͥ cognitos atqr iuisos. Ne ue in longũ exeam qd̾ balitu¬
dine inquieta et occupationibus multis uetor qd ad Illustrẽ atti¬
net regniam uoti compos debitõrqr oĩm sum. ꝙͣ uere eĩ nestio.
s sic mͥ ꝑsuasi nichil se meqz dictnũ sponte sua generosum illum
serenũq ac bñficũ aĩuim negaturũ. s habet sub iure photun affectꝰ

Expanded text:
prebuerit, et si placet, tua nulli bono difficilis condescendat humanitas. prebuerit, et si placet, tua nulli bono difficilis condescendat humanitas. Vale feliciter, et, siquod est amoris nudi meritum, rescribe aliquid, quo me nondum e memorie tue arce deiectum leter. Venetiis, VI Kal. Septembris. 17 Ad Hugonem Sancti Severini comitem, de aulicis canibus palatii neapolitaniiteras tuas, inclite vir, diu expectatas et sepe forsan increpitas tandem hodie recepi legique libens. Erat enim stilus ingenio meo mirifice coaptatus; recognovi equidem in verbis tuis curie mores olim michi cognitos atque invisos. Neve in longum exeam, quod valitudine inquieta et occupationibus multis vetor, quod ad illustrem attinet reginam, voti compos debitorque omnium sum. Quam vere enim nescio, sed sic michi persuasi, nichil se meque dignum sponte sua generosum illum serenumque ac benificum animum negaturum; sed habet sub iure Photini Affectus
Abbreviated transcription (Latin):
a tento adequatiex optima. secũ q diuicie ingentes. nulla scilicet
amplius re egere. Uolũtati ego igitur tue grãs ago. mefficaciam
foitune mee ĩputo. non tibi. non cesar. cui semꝑ supra mentũ
canis fui qui ꝙ ul qd̾ m̃e negat mox prestabit. uł fortasse qd̾
as illius altssima ꝓuidencia non abhonet negtando mͥ confulit q̃
postre mo ꝙͣ̃ius hoc semꝑ neget tam multa tñ olim prestitit uit
ex debito tenear dũ um̃io. pedũ eius adorare uestigia. hec hactenus
ts sane qui hanc tibi literam dabit semĩgermanus seun ꝙ
Italus Dilectus meus. homo uĩctil atq acer in litens p̾mitius¬
q aotibus satis exercitus ad solius fame sonitũ qd si mitatores
nuenent ur̃o nõ ultimũ studio decus eñt posthabito ꝓatauo
prtieram petit Siscendi auidue docendi q mullus quidem Rei
multum fuert. id se meis litens adepturũ sperat. cui si se dignum

Expanded text:
a tergo adequatrix optima, secumque divitie ingentes, nulla scilicet a tergo adequatrix optima, secumque divitie ingentes, nulla scilicet amplius re egere. 5 Voluntati ego igitur tue gratias ago; inefficaciam fortune mee imputo, non tibi, non Cesari, cui semper supra meritum carus fui, quique, vel quod nunc negat mox prestabit, vel fortasse, quod ab illius altissima providentia non abhorret, negando michi consulit; qui postremo quamvis hoc semper neget, tam multa tamen olim prestitit, ut ex debito tenear, dum vivo, pedum eius adorare vestigia. Hec hactenus. 6 Is sane qui hanc tibi literam dabit, semigermanus semique italus dilectus meus, homo vigil atque acer in literis primitivisque artibus satis exercitus, ad solius fame sonitum — quod si imitatores invenerit, vestro non ultimum studio decus erit — posthabito Patavo, Pragam petit, discendi avidus docendique, nullius quidem rei multum fuerit; id se meis literis adepturum sperat; cui si se dignum
Abbreviated transcription (Latin):
lo. fac qd soles. me q tuũ in hac magtna qd stupeas urbe soli¬
uagũ. et si nte olim a me ip̃o nũdus alter uenetia dicta est. toto
semotũ orbe ne deseras. s optatis scriptis refoue sitientẽ aĩam
et sacris at dulcib solare colloquus. demq bnũ hoc iure meo
postulo. ut si nulla mer erga te aĩ mutacio facta est. apudte eggo ta¬
lis muemarqualis eram dũ me aliũ facere boliusti. Et certe noui
aĩum quoq tuũ adme similem sui semꝑ. s si affectus idem cur
diu̾sus effectus. doles puto ꝙ nũc pͥmũ non baluerint pro me
apud cesarem p̾ces tue/. Ne doltas piecor. ego nãq nõ doleo Do¬
leant amici. quibus quitquid id erat subsidii querebatur. michi
Iam pauta sufficiũt. si naturam meam sequor. nõ sat mͦ. s abũde.
usq quoq ad Inuidĩam locuplex sum. et si quid eciam forte mũ
defont. en senectus in limime. expetita uotis hospes. mors q Illi

Expanded text:
lo; fac quod soles meque tuum in hac magna, quod stupeas, urbe solilo; fac quod soles meque tuum in hac magna, quod stupeas, urbe solivagum et, si rite olim a me ipso “mundus alter Venetia” dicta est; toto semotum orbe ne deseras, sed optatis scriptis refove sitientiem animam, et sacris ac dulcibus solare colloquiis; denique unum hoc iure meo postulo, ut si nulla mei erga te animi mutatio facta est, apud te ego talis inveniar qualis eram, dum me alium facere voluisti. Et certe novi animum quoque tuum ad me similem sui semper; sed si affectus idem, cur diversus effectus? 4 Doles, puto, quod nunc primum non valuerint pro me apud Cesarem preces tue. Ne doleas, precor; ego namque non doleo. Doleant amici, quibus quicquid id erat subsidii, querebatur; michi iam pauca sufficiunt. Si naturam meque sequor, non sat modo sed abunde, usque quoque ad invidiam locuples sum. Et siquid etiam forte nunc deforet, en senectus in limine expetita votis hospes, morsque illi
Abbreviated transcription (Latin):
non ualeas quod uelis
nto quia non potes qd uelles scube̾ inchil stubes. Noli
obsecio. noli danno danniũ addere. Grauius multo michi
est litenis tuis quibus assueueram ꝙͣ successu sper ambigue canusse¬
Illa eĩ exteniã corponi sufficienciam exoptatã forsitan ut est iex¬
plebilis aĩ infinica cupiditas. sed certe nõ necessariam ymittebat
he aĩe cobum interiũ ac solatium afferebant. hos me uẽ ꝓuandã¬
censeas ꝑ temet ip̃m tuũ q mn cultũ semꝑ et colendũ caput. et ꝑ si qͥs
unꝙͣ tibi mei nois amor fuit oro anxius atq obtestor. an quia non
uales qd̾ optabas dare auferes qd solebas. et quia nequis esse bñfi¬
cus ens nocens. quid hoc aliud fuent. ꝙͣ infirmũ quẽ curare non
possis octidere. Gide pater optime semꝑ q in si latine dicitur pussiẽ
ne affectu mimo tua piẽtas exorbitet. uolebas me maguũ aliquid
facere nõ successit᷑. at qd̾ nemo betuent paruũ ama. iul noui postu¬

Expanded text:
non valeas quod velis. non valeas quod velis. 1 Ergo quia non potes quod velles scribere, nichil scribes? Noli, obsecro, noli damno damnum addere; gravius multo michi est literis tuis quibus assueveram, quam successu spei ambigue caruisseIlla enim externam corpori sufficientiam, exoptatam forsitan, ut est inexplebilis animi infinita cupiditas, sed certe non necessariam promittebat; he anime cibum internum ac solatium afferebant. Hoc me ne privancenseas, per temet ipsum tuumque michi cultum semper et colendum caput, et per siquis unquam tibi mei nominis amor fuit, oro anxius atque obtestor. 2 An quia non vales quod optabas dare, auferes quod solebas? et quia nequis esse benificus, eris nocens? quid hoc aliud fuerit quam infirmum, quem curare non possis, occidere? Vide, pater optime, semperque michi, si latine dicitur, piissime, ne affectu nimio tua pietas exorbitet. Volebas me magnum aliquid facere; non successit; at quod nemo vetuerit, parvum ama. 3 Nil novi postu
Abbreviated transcription (Latin):
O gllosissime ce sar patere equis aurib/ equiore aiõ inportiũtatẽ
nr̃am. neq te sepe uocantibus irascaris. Satis est supplicñ nõ audm̃.
Clarũ ac suaue nomen est cesar. uerendũ q dĩb gẽtib ac regibus
Nobis uͦ eciam salutare. sine illud in nr̃o ore dulcest̾e̾. seu Illud cla¬
mantes seu taciti inuocemus. Audi ul in silencio tuorũ uõces. Tua
te ce sar uocat Italia. idq tantis clamoribus. ut si aurib audian¬
tur. nõ pͥncipem modo suum. s indonuĩ reges ultimos sint moturi.
Tua te inꝙͣ italia cesar uocat. Cesar cesar/ cesar meus ubr es.
curme deseris. quid cuntaris. Certe ego nͥ ĩmobilis forem. et dex¬
tra leuaq mari gemino a tergo autem alpibus circũsepta. Ipã
Iam prdem meũ cesarem longe trans danubiũ petissem. uale
cesar. et uigilia dies est. uenetus .uͦ Idus marcii
Ad Iohannem ip̃m cancellariũ. nõ omũttendũ qd̾ uales. et si

Expanded text:
6 O gloriosissime Cesar, patere equis auribus, equiore animo importunitatem 6 O gloriosissime Cesar, patere equis auribus, equiore animo importunitatem nostram, neque te sepe vocantibus irascaris; satis est supplicii non audiri. Clarum ac suave nomen est Cesar verendumque omnibus gentibus ac regibus, nobis vero etiam salutare; sine illud in nostro ore dulcescere, seu illud clamantes seu taciti invocemus. 7 Audi vel in silentio tuorum voces; tua te, Cesar, vocat Italia, idque tantis clamoribus ut si auribus audiantur, non principem modo suum, sed Indorum reges ultimos sint moturi; tua te, inquam, Italia, Cesar, vocat: ‘Cesar, Cesar, Cesar meus, ubi es? cur me deseris? quid cuntaris? Certe ego nisi immobilis forem, et dextra levaque mari gemino, a tergo autem Alpibus circumsepta, ipsa iampridem meum Cesarem longe trans Danubium petiissem’. Vale, Cesar, et vigila; dies est. Venetiis, V Idus Martias. 16 Ad Iohannem ipsum cancellarium, non omittendum quod vales et si
Abbreviated transcription (Latin):
cesarboco rauce facte sunt fauces mee. ml Iam lingua ml calamus. Spre¬
te tociens preces. fesse uõdes. arefacte lacrine. consũpta suspina. solo
corde iam loquor. Sz spero me audias raucũ licet ac tacitũ. dũ matus
em tacere uideor tũc alcius loquor. teq diebus ac noctibus obseor
obtestor adiuro increpo. Ita uͦ mͥ accidit ut fesso amanti cui cõsũptis
oĩbus que ad ꝑsuadendũ ualent solũ in labus Iam q nͨ in labus
s in p̾cordus amati nomen sonat. et mͥ et tuis oĩbus hoc unum
suꝑest ut te in aĩo habeamus nuimius instar. s auersi. et nras
misenas nõ curantis. ꝙ si quid est sꝑitus nichil est artificii nͥ
ꝙ affusi et supplices nõ semel sz milies te uocanius. Est uͥ arcis
in locũ iuide uoces. atq adeo iuidi subeant affectus. et carum no¬
men sepuis iterasse efficacissimũ ad mouendũ aĩos habeatur

Expanded text:
Cesar, voco, rauce facte sunt fauces mee; nil iam lingua nil calamus; spreCesar, voco, rauce facte sunt fauces mee; nil iam lingua nil calamus; sprete totiens preces, fesse voces, arefacte lacrime, consumpta suspiria; solo corde iam loquor. Sed spero me audias raucum licet ac tacitum; dum magis enim tacere videor, tunc altius loquor, teque diebus ac noctibus obsecro obtestor adiuro increpo. 5 Ita vero michi accidit ut fesso amanti, cui consumptis omnibus que ad persuadendum valent, solum in labiis, iamque nec in labiis sed in precordiis, amati nomen sonat. Et michi et tuis omnibus hoc unum superest, ut te in animo habeamus numinis instar sed aversi et nostras miserias non curantis. Quod siquid est spiritus, nichil est artificii, nisi quod affusi et supplices non semel sed milies te vocamus; est ubi artis in locum nude voces atque adeo nudi subeant affectus, et carum nomen sepius iterasse efficacissimum ad movendum animos habeatur.
Abbreviated transcription (Latin):
rogo. nõ itñarus tui. nõ ignarus mei. nõ ignarus rei. Loquortñ. et¬
si sepe dauiticũ Illud octiuat. quid eĩ m est iñ celo: et ate quid uolui
suꝑ terram. solatur me atq engit humanitas tua et integntas
uen potiuis appetens licet acris ꝙͣ blandi alloquii ac mulcentis.
Cibi quidem ꝓuidentissime imꝑator medullitus notus esse cõfido.
nõ quia magna tibi exꝑimenta prebueñ. s quia talem te extimo
talem q me sciõ ut translucere tibi arbitrer fidem meam. itaq non
metuo. ne offendam quẽ sincere amẽ. fideliter horter atq arguam.
Tu autẽ certus aliena et p̾sertimn falsa iudicia pariupẽdo. et si nulla
ĩnocencia tanta est que rep̾hensiombus careat malo ꝓcacitatis mea
fides ꝙͣ ꝑfidie silenciũ rephendatur. ꝙͣuis onͥ quidem pene. Iam
inthil est reliqui exhausisse aium uideor. dũ q te taũ in solum

Expanded text:
rogo —, non ignarus tui, non ignarus mei, non ignarus rei, loquor tamen. Etrogo —, non ignarus tui, non ignarus mei, non ignarus rei, loquor tamen. Etsi sepe daviticum illud occurrat «quid enim michi est in celo, et a te quid volui super terram?», solatur me atque erigit humanitas tua et integritas, veri potius appetens, licet acris, quam blandi alloquii ac mulcentis. 3 Tibi quidem, providentissime imperator, medullitus notus esse confido, non quia magna tibi animi experimenta prebuerim, sed quia talem te extimo, talemque me scio ut translucere tibi arbitrer fidem meam. Itaque non metuo ne offendam quem sincere amem, fideliter horter atque arguam; tui autem certus, aliena et presertim falsa iudicia parvipendo; et si nulla innocentia tanta est que reprehensionibus careat, malo procacitatis mea fides quam perfidie silentium reprehendatur, quamvis michi quidem pene iam nichil est reliqui. 4 Exhausisse animum videor, dumque te tuum in solium,
Abbreviated transcription (Latin):
Terrẽciano fretus consilio quia qd̾ uolebam nõ potui cepi uelle quod
poteram. Itaq circũspiciens et multa considerans ꝓꝓinquũ diu̾sorium
et hũc publicũ ut ita dixerim humani gen̾is portũ petii. nchil p̾ter
libellos et calamos mecũ ferens. hec et alia multa tuam innotitiam
ꝓferenda curaueram. s ut uideo nõ sat fortunatus iñ mĩcus. tuus hic
qui ut nũc eciam nestio quid cesari nr̃o scriberem celerans occupatum
dulci instancia et profundo suspino me cxegit. uale. Nd ce sarem
ipm̃ exhortacio atq obsecracio ut Italiam repetat. xuͦ
Ereor ne tam creberhic eplarũ clamor apud multos michi
Gel inportune suꝑbiẽ uł rediculose detur amẽciẽ. qui tran¬
quillũ serenissim pectoris habitũ. quibusdam quasi ibifens fla¬
tibus impleam ac ꝑturbem. Nã quis ego. aut unde mͥ hoc aĩ. ꝓfecto
de sola consciẽ puritate quam mͥ nõ in aliis nͥ tuis in rebus cesar ar¬

Expanded text:
Terrentiano fretus consilio, quia quod volebam non potui, cepi velle quod Terrentiano fretus consilio, quia quod volebam non potui, cepi velle quod poteram; itaque circumspiciens et multa considerans, propinquum diversorium et hunc publicum, ut ita dixerim, humani generis portum petii, nichil preter libellos et calamos mecum ferens. 5 Hec et alia multa tuam in notitiam perferenda curaveram; sed ut video non sat fortunatus in nuntiis. Tuus hic, qui ut nunc etiam nescio quid Cesari nostro scriberem, celerans occupatum dulci instantia et profundo suspirio me coegit. Vale. 15 Ad Cesarem ipsum, exhortatio atque obsecratio ut Italiam repetat. 1 ereor ne tam creber hic epystolarum clamor apud multos michi vel importune superbie vel ridiculose detur amentie, qui tranquillum serenissimi pectoris habitum quibusdam quasi nubiferis flatibus impleam ac perturbem. 2 Nam quis ego aut unde michi hoc animi? profecto de sola conscientie puritate — quam michi non in aliis nisi tuis in rebus, Cesar, ar
Abbreviated transcription (Latin):
sim unus integerq utinam. nec in multa dissidenciũ sentenciarum
bella distractus. ego stilũ nõ mutabo. quo et docti oliĩ om̃s et nos
diu ĩuicem usi sumus modernorũq blandicias ac meras ĩeptias
execiabor. in qͦ hoc ip̃o uerecũde tecũ ac familiaritergłiabor. ꝙ sti¬
lũ illũ patrũ hac in parte femineum et eneruem/ unus ego seu
pͥmus saltem ꝓ Italiam uideor ĩnuitasse. et ad uinlem ac solidũ¬
redegisse. Ita tñ hoc faciam nͥ te penitus aliud uelle cognouero. Accessit
ꝙ nullam mearum litterarũ huiꝰ tpr̃ĩs ad te uideo ꝑuenisse. nulli em̃
Respondes. admirans nec ĩmenito quid ita te instio quẽ precipuũ seꝑ
habui tantam fecer̃ nutationem. ut fortimas domiciliũ ꝙ transtule¬
rim. Ego uͦ non uenecias. s ad cesarem et ad te uenturus mediolano
abii. Iter autem fortuua p̾cluserat. nͨ iter modos reditũ. Quid gͦ.

Expanded text:
sim unus, integerque utinam nec in multa dissidentium sententiarum sim unus, integerque utinam nec in multa dissidentium sententiarum bella distractus. 2 Ego stilum non mutabo, quo et docti olim omnes et nos diu invicem usi sumus, modernorumque blanditias ac meras ineptias execrabor, inque hoc ipso verecunde tecum ac familiariter gloriabor, quod stilum illum patrum, hac in parte femineum et enervem, unus ego, seu primus saltem per Italiam, videor immutasse et ad virilem ac soliduredegisse. Ita tamen hoc faciam, nisi te penitus aliud velle cognovero. 3 Accessit quod nullam mearum literarum huius temporis ad te video pervenisse; nulli enim respondes admirans, nec immerito, quid ita te inscio, quem precipuum semper habui, tantam fecerim mutationem ut fortunas domiciliumque transtulerim. Ego vero non Venetias, sed ad Cesarem et ad te venturus, Mediolano abii; iter autem fortuna precluserat, nec iter modo sed reditum. 4 Quid ergo?
Abbreviated transcription (Latin):
agat. cui negatur sorte Ille se publica consoletur. neqz ulla singulart
Imuria se affectũ sciat. neq illud eiusdem salomonis dictũ excidat. Nã
cum alius laboret ait in sapiã et doctrĩna et solicitudine. et homini
pͥmũ cogita. an tu solus an unus ex milibus patiare quitquid est quo
premeris ne si cõe oĩum aut pluriũ malũ est ad accusandũ ꝓuidẽciam
diuinam unus querulorũ oĩum cõpareas ꝓcurator. Et de querelis
ꝓpugnatori unico. quia neq meũ men̾tum uerbis attollere. neq depͥmore
fidem uelim nil aliud dicam. nͥ tenentianũ Illud in andnĩa. Eaudeo si
tibi quid feci aut facio qd̾ placeat. et id gratũ fuisse adu̾sũte habeo
grãm. unue ⁊ uale ñi memor.
Ad Iohem oliiucieñ Cancellariũ cesaris familiariter
on exiguũ in stuporem tua me traxit epła. Nouus eĩ ĩ pͥmis
ac nobis in solitus stilus erat. pluraliter me cõpellas. cum

Expanded text:
agat, cui negatur forte ille se publica consoletur, neque ulla singulari agat, cui negatur forte ille se publica consoletur, neque ulla singulari iniuria se affectum sciat, neque illud eiusdem Salomonis dictum excidat: «Nam cum alius laboret» ait, «in sapientia et doctrina et solicitudine et homini primum cogita an tu solus an unus ex milibus patiare quicquid est quo premeris, ne si comune omnium aut plurium malum est, ad accusandam providentiam divinam unus querulorum omnium compareas procurator. Et de querelis propugnatori unico, quia neque meum meritum verbis attollere neque deprimere fidem velim, nil aliud dicam nisi terrentianum illud in Andria: 7 Gaudeo Si tibi quid feci aut facio quod placeat.... Et id gratum fuisse adversum te habeo gratiam. Vive et vale, nostri memor. 14 Ad Iohannem Olmutiensem, cancellarium Cesaris, familiariter. 1 Non exiguum in stuporem tua me traxit epystola; novus enim in primis ac nobis insolitus stilus erat: pluraliter me compellas cum
Abbreviated transcription (Latin):
cibus ornatu. nauita inculto. Deniq alcer texit. aster ĩduitur.
nudo inter̃ textore. Alter puguat. Alter occupat uictorie premia
iihonorato uicton. Alter fodit. Alter expendit. fossore mopi atg
egeno. alter gẽmas legit. Alterius digite radiant. squalente grẽmanio. dil¬
tera in laborem filiũ parit. altera in gaudio illi mibit. deserta qr illũ matre
suum facit. dies ante de ficiet ꝙͣ exempla renĩ taliũ. Nã quid aliud q̃ritur
tetrasticon Illud maroneũ. Sic uos nõ nobis iñdificatis aues. Nota sut
reliq̃ua. uetus et pplare p̾terea uerbũ est. qui plura uinee iugera fodent
pauciores eum unn sextarios bibere. neqz de nichilo est qd̾ ꝓpħẽta idẽ¬
q rex ait. Labores manuũ tuarũ quia manducabis. beatus es et bene
tibi erit. Quẽ secutus filius oĩs homo inquit qui comedit et bibit
sic eĩ ut incelligi datur et patũ et filiobĩsum erat. qd̾ ciu obtigit Ille grãs

Expanded text:
cibus ornatur, navita inculto; denique alter texit, alter induitur, cibus ornatur, navita inculto; denique alter texit, alter induitur, nudo interim textore; alter pugnat, alter occupat victorie premia, inhonorato victore; alter aurum fodit, alter expendit, fossore inopi atque egeno; alter gemmas legit, alterius digiti radiant, squalente gemmario; altera in labore filium parit, altera in gaudio illi nubit, desertaque illum matre suum facit. 3 Dies ante deficiet quam exempla rerum talium; nam quid aliud queritur tetrasticon illud maroneum: Sic vos non vobis nidificatis aves? nota sunt reliqua. Vetus et populare preterea verbum est: qui plura vinee iugera foderit, pauciores eum vini sextarios bibere; neque de nichilo est quod propheta idemque rex ait: «Labores manuum tuarum quia manducabis, beatus es, et bene tibi erit»; que secutus filius: «Omnis homo» inquit, «qui comedit et bibisic enim ut intelligi datur, et patri et filio visum erat; quod cui obtigit ille gratias
Abbreviated transcription (Latin):
sis et nos fumus. Si forte g̾ ut me tantis ĩmuisceam epła Illa mea suie
apud ip̃m efficax qd̾ magis puto. sine mefficaꝵ ad quẽ unssa est. ⁊
post tam longũ tempus utilio fuit. gaudeo et illi calamo grãm habeo
et illum diẽm amo. Nmnis te hodie detineo. da ueniam tecũ sũ. uale.
mediolani. kil. decembris. Ad socratem suũ. laboris nostr̃i frictiem
fene alios equo aĩo ferendũ. quia conune sit. m
gre fers ꝙ in labores tuos alter irmꝑit. pone indignacionem.
et admiraciõnem pone. his plena ludibrus uita est. et coĩa nõ
miramur. Imo quidem uix aliud ĩuemas. pauca ad modũ huis a quibus
facta sunt finũt. Sepe ubi plus labons mimus est p̾i. Iacent sub
exiguo marmore fundatores urbiũ maximarũ quib aduene imperi¬
tant domũ alter edificat alter inhabitat. architectus sub diuo agit.
hic sent. Ille metit. sator esurit. ⁊ilter nauigat. alter equoreis men¬

Expanded text:
sis et nos sumus; si forte igitur, ut me tantis immisceam, epystola illa mea sive sis et nos sumus; si forte igitur, ut me tantis immisceam, epystola illa mea sive apud ipsum efficax, quod magis puto, sive inefficax ad quem missa est, tibi post tam longum tempus utilis fuit, gaudeo, et illi calamo gratiam habeo et illum diem amo. Nimis te hodie detineo; da veniam, tecum sum. Vale. Mediolani, Kal. Decembris. 13 Ad Socratem suum, laboris nostri fructum ferre alios equo animo ferendum, quia comune sit. 1 Egre fers quod in labores tuos alter irruperit. Pone indignationem et admirationem pone: his plena ludibriis vita est, et comunia non miramur, imo quidem vix aliud invenias. Pauca admodum his a quibus facta sunt serviunt; sepe ubi plus laboris, minus est premii. 2 Iacent sub exiguo marmore fundatores urbium maximarum, quibus advene imperitant; domum alter edificat, alter inhabitat, architectus sub divo agit; hic serit, ille metit, sator esurit; alter navigat, alter equoreis mer
Abbreviated transcription (Latin):
cõios bno Impetu hauĩret. egregius tanti pñs filius. et p̾clarus un¬
dex qui interfecton euis antomo non bitam nõ potentiam/ nõ opes.
s qd Ille in libro quẽ de suipñis scripsit ebuẽtate cõqueritur Sibẽ¬
di gliam et famam ebrietatis enpuent/. o portentũ leuo sidere
editiun .o. natiue uaretatem incredibilem. Talem tanta de luce cali¬
ginem. heri marce tulli uir̃ insignis. s infelix pater. quãto studio labo¬
rasti. ut exte alterum marcũ Tulliũ. expͥmeres .o. ꝙͣ sepe maximorũ
artificiũ fallũtur ĩgenia. marcũ bibulũ exp̾ssisti. haccenus quasi
presens cũ cicerone defleuerim. Ad te pater et ad ꝓpositum reuerton. Siqui¬
dem ut dicelam tantorũ hõnim studia sepe illis inefficacia quib institueban¬
tur. sepe aluis post annorũ milia profuerũt. proderũt ꝙ in quib fortas¬

Expanded text:
“congios” uno impetu “hauriret”. 35 Egregius tanti patris filius et preclarus vin“congios” uno impetu “hauriret”. 35 Egregius tanti patris filius et preclarus vindex, qui “interfectori” eius “Antonio” non vitam non potentiam non opes, sed quod ille in libro quem de sui ipsius scripsit “ebrietate” conqueritur, bibendi gloriam et famam ebrietatis eripuerit. O portentum levo sidere editum, o nature varietatem incredibilem, talem tanta de luce caliginem! Heu, Marce Tulli, vir insignis sed infelix pater, quanto studio laborasti ut ex te alterum Marcum Tullium exprimeres! O quam sepe maximorum artificum falluntur ingenia! Marcum Bibulum expressisti. Hactenus quasi presens cum Cicerone defleverim; ad te, pater, et ad propositum revertor. 36 Siquidem, ut dicebam, tantorum hominum studia sepe illis inefficacia quibus instituebantur, sepe aliis post annorum milia profuerunt proderuntque, in quibus fortas
Abbreviated transcription (Latin):
irritatũ mollire quiuit et flectere. qui iudices. qui ppłm qui senatum
fando tociens mouit. quẽ saxa moturũ uõce diceres. dissmmillimũ pati
iuuenem mouere nõ potuit. hac una maxime re infelix. et impar
ceteris. quibus abiuide clarus ubertimq felix fuerat in uica. S
nõ oĩa uñi data sũt miscentur leta tustib clara obscinis. tran¬
quilla turbidis. adu̾sa felicib. et in magno aceruo rerũ hũanarũ
si ad cribrũ uẽniãt. boni miminũ mali plimũ dephendetur. Tibi
i Cicero bom multũ. glie ĩmenisũ natus degener. uere tibi ut ait hele
spartiamis melus fuerat liberos nõ habere. habiusti eĩ qui cõtentis officis
que in eis quos dixi libus legerat. que ut credi debet sepius unia bõce et
bẽre uiua una ex oĩb ut in uidetur et Senece iusũ est uñia inꝙͣ uõce pa¬
term̃ ons audierat. nõ uniendi s bibendi nobilitatus officio duos uii

Expanded text:
irritatum mollire quivit et flectere, qui iudices qui populum qui senatum irritatum mollire quivit et flectere, qui iudices qui populum qui senatum fando totiens movit, quem saxa moturum voce diceres, dissimillimum patri iuvenem movere non potuit, hac una maxime re infelix et impar ceteris, quibus abunde clarus ubertimque felix fuerat in vita. Sed non omnia uni data sunt; miscentur leta tristibus, clara obscuris, tranquilla turbidis, adversa felicibus, et in magno acervo rerum humanarum, si ad cribrum veniat, boni minimum mali plurimum deprehendetur. 34 Tibi, mi Cicero, boni multum, glorie immensum, natus degener; vere tibi, ut ait Elius Spartianus, «melius fuerat liberos non habere». Habuisti enim qui contemptis officiis, que in eis quos dixi libris legerat, que, ut credi debet, sepius “viva voce” — et vere viva una ex omnibus, ut michi videtur et Senece visum est — viva, inquam, voce paterni oris audierat, non vivendi sed bibendi nobilitatus officio, duos vini
Abbreviated transcription (Latin):
epłas. sermonesq grauissimos scripsit nũquid oro tot monitis
tantisq cõsilus obtinuit ut alcius cingeretur. ut maturus loque¬
retur. ut ꝓsꝑitate leuẽ aĩum iaccante consisteret. longũ est ire
ꝑ singulos ad supieuiũ transeo Cicero tantus uir ciceroni fratir sua¬
uem atq artificiosam exhortacionem scũpsit. Nũquid Illius
aĩum ab ea in quã naturaliter pronus erat iracũdia retraxit. aut
motus inconditos orõne cõpescuit. Scripfit idem officiales libros
ad Ciceronem filiũ. nichil patris habentem preter nomen. O quãta refer¬
tos elegancia. et grauitate. oĩa preceptis salubrb plena sut̃. Nuilla
pars oꝑis stimulis uacat. quibus excitet iuuemilem aĩum. et accendat
ad mitandũ saltem domestice głie clantatem. Quid expectas. Qui
Iuliũ cesarem studio partiũ infestũ et elatũ uictoris et offenfiõnib

Expanded text:
epystolas sermonesque gravissimos scripsit; nunquid, oro, tot monitis epystolas sermonesque gravissimos scripsit; nunquid, oro, tot monitis tantisque consiliis obtinuit ut altius cingeretur, ut maturius loqueretur, ut, prosperitate levem animum iactante, consisteret? Longum est ire per singulos; ad supremum transeo. 32 Cicero, tantus vir, Ciceroni fratri suavem atque artificiosam exhortationem scripsit; nunquid illius animum ab ea, in quam naturaliter pronus erat, iracundia retraxit aut motus inconditos oratione compescuit? Scripsit idem officiales libros ad Ciceronem filium, nichil patris habentem preter nomen: o quanta refertos elegantia et gravitate! omnia preceptis salubribus plena sunt, nulla pars operis stimulis vacat quibus excitet iuvenilem animum et accendat ad imitandum saltem domestice glorie claritatem. 33 Quid expectas? Qui Iulium Cesarem studio partium infestum et elatum victoriis et offensionibus
Abbreviated transcription (Latin):
Illustrant. Scripsit ad neronem seneca. et qd̾ ninemur de chemẽcĩa.
qui liber quantũ illi cui in scribitur ꝓfuent toto orbe notissimũ
est. Scripsit eustachio filio macrobius in ciceronẽ cõmentanĩos.
et saturualiũ libros oꝑosa uolumina. In alterius pͥmordio quitquid
ip̃e ꝑ oẽm uĩtam legisset totũ filio esse uult doct̾ne suꝑlectillem et
literarũ penu. quid uis. Ingeniũ. scĩam eloquẽciam labores suos
Illi consecrat. successorem q illũ sibi quasi testamẽtariũ facit̾ non
parui census aut augusti predii. s aĩ bouorũ oĩum. p̾clara heditas
s obscurus heres. et nͥ patus elogio nõĩaretur incognitus. Senpsit
uirgilius mecenati georgiconĩ lib̾ros ĩgenosũ et iocũdũ opus. Quo
an agñcolam effecent incertũ. Certe cõstantem illũ ac modestũ
bnũ non fecit horatiꝰ. qui eidem utilissimas et suci plenissimas

Expanded text:
illustrarit. 29 Scripsit ad Neronem Seneca et quod miremur, de clementia; illustrarit. 29 Scripsit ad Neronem Seneca et quod miremur, de clementia; qui liber quantum illi cui inscribitur profuerit, toto orbe notissimum est. 30 Scripsit Eustachio filio Macrobius in Ciceronem commentarios et Saturnalium libros, operosa volumina. In alterius primordio, quicquid ipse per omnem vitam legisset, totum filio esse vult doctrine “supellectilem” et “literarum penu”. Quid vis? Ingenium scientiam eloquentiam labores suos illi consecrat, successoremque illum sibi quasi testamentarium facit non parvi census aut angusti predii sed animi bonorum omnium; preclara hereditas sed obscurus heres, et nisi patris elogio nominaretur, incognitus. 31 Scripsit Virgilius Mecenati Georgicorum libros, ingeniosum et iocundum opus, quo an agricolam effecerit incertum; certe constantem illum ac modestum virum non fecit Horatius, qui eidem utilissimas et suci plenissimas
Abbreviated transcription (Latin):
exemplo eget insistam. nec acciugam. Illos qui. rei .p. aut milicie dis¬
ciplinam filus ingerentes oĩbus profuerũt. p̾ter ꝙͣ quib ante Illos
ydesse decreuerant. qd̾ in literis quoq ul crebrius euenisse iudeo dob̃i
fllud monstri instar ꝙ ꝑraro sũm uur filius sũmus euasent. sic
natura uices alt̾nante ut quisq qd fuerĩt deo debeat. non patrĩ.
Iossem duces reges/ et cesares in testiõmũ adducere. s nõ bãcat. ad
lla benio q̃ litenis cõp̾hensa et in om̃e euũ multis utilia. in his
totiles ethice libros ad richomacũ quendam suie Ille scribentis pater
ut quidã uolũt siue is filius suie amicus fuit. adeo eĩ nichil fuit̾
ut quid fuerit nũc etiam dubitetur. inter multos ꝙͣius cicero filiũ
in dubitanter affirmet: nulla re alia ꝙ̃ aliẽna notus industrĩa
nnio uͦ ne sic quidem notus. prorsus obscurũ nomen qd nec anstotiles

Expanded text:
exemplo eget, insistam. 27 Nec attingam illos qui reipublice aut militie disexemplo eget, insistam. 27 Nec attingam illos qui reipublice aut militie disciplinam filiis ingerentes, omnibus profuerunt preterquam quibus ante alios prodesse decreverant; quod in literis quoque vel crebrius evenisse video, ubi illud monstri instar quod perraro summi viri filius summus evaserit, sic natura vices alternante ut quisque quod fuerit, Deo debeat non patri. Possem duces reges et cesares in testimonium adducere sed non vacat; ad illa venio que literis comprehensa et in omne evum multis utilia, in his ipsit Aristotiles Ethice libros ad Nicomachum quendam, sive ille scribentis pater, ut quidam volunt, sive is filius sive amicus fuit; adeo enim nichil fuit, ut quid fuerit nunc etiam dubitetur inter multos, quamvis Cicero filium indubitanter affirmet; nulla re alia quam aliena notus industria, imo vero ne sic quidem notus; prorsus obscurum nomen, quod nec Aristotiles
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ te laudo. huc eurrentem bigeo qñ aliud nõ possum. et epłam tibi
Illam ꝓfuisse glorior. que an illi profuent ad quẽ scͥpta est ip̃e tunc
sensent. ego eĩ postra ñ semel hoĩẽm non bidi. id q ꝑbreuiter prenesti¬
na sub arce. et mͥ solito letior atq equamimor uisus erat cũ ĩcõmodis
suis oĩbus et cũ senectute luctari. Michi autem sic grãs egit ut dic̾e̾t
meũ esse ꝙ sine lamentis in pace senesceret. et tenibilem Illũ diem
interatus expectaret. Nec ita multo post obut. Exꝙͣ illud quoq
aliẽnus/ et qd̾ durius hostis part̃o fruitur. Nec in his solũ q̃ fortune
fauũt s in quib nullũ illa ius h̃re dicitur id notaui. et stupui. est
et̃ hauddubie res indigna s cõis adeo ut sit in talib Iam admiracio
ip̃a mirabilis. et qm̃ nec longiorẜmo meus tibi tediõ esse solet et res

Expanded text:
vero te laudo, huc currentem urgeo quando aliud non possum; et epystolam tibi vero te laudo, huc currentem urgeo quando aliud non possum; et epystolam tibi illam profuisse glorior que an illi profuerit ad quem scripta est, ipse tunc senserit. Ego enim postea nisi semel hominem non vidi, idque perbreviter Prenestina sub arce, et michi solito letior atque equanimior visus erat cum incommodis suis omnibus et cum senectute luctari; michi autem sic gratias egit ut diceret meum esse quod sine lamentis in pace senesceret et terribilem illum diem interritus expectaret; nec ita multo post obiit. 26 Quanquam ilalienus et, quod durius, hostis parto fruitur; nec in his solum que fortune serviunt, sed in quibus nullum illa ius habere dicitur, id notavi et stupui. Est enim hauddubie res indigna sed comunis adeo ut sit in talibus iam admiratio ipsa mirabilis. Et quoniam nec longior sermo meus tibi tedio esse solet, et res
Abbreviated transcription (Latin):
et placĩdi et intrepidi uemanus. ut qui nos sero uident iux Illos
putet qui sub mendiẽm cuirebamus. Si quid nũc eciã sub extre¬
mũ diui est dico Iterũ difficilitatem brenitas consoleturi hec
te ita ꝑte ip̃m face̾ gaudeo ut iux letius ñõ meo sit si qͥd ego
fortiter egenm ꝙͣ qd tu. Et Ilad ad cumulũ gaudii mei est ꝙ.¬
hac in re utilem tibi profiters eplam unam quã ante tot annos religio¬
so Illi seui sc̃pserã. qui pressũ se podagra pauꝑtate seno et super
oĩa mei quoq qui longe aberam desideno in literis questus erat. quo¬
nũ tu duob tm̃ pͥmo p̾mers atq ultimo. qd̾ ego plane tibi auferã
mox ut belli fragor bona fide quieueñt pͥmũ utinã sic auffene possẽ.
pati eĩ te duicius nõ paterer. Satis Iam tue u̾ͥtutis exꝑimentũ habes.
et licet ut incipiens dicebam optanda paciencia tñ qd rigidissimi

Expanded text:
et placidi et intrepidi veniamus, ut qui nos sero viderit, vix illos et placidi et intrepidi veniamus, ut qui nos sero viderit, vix illos putet qui sub meridiem currebamus. Siquid nunc etiam sub extremum duri est, dico iterum, difficultatem brevitas consoletur. 24 Hec te ita per te ipsum facere gaudeo, ut vix letius animo meo sit siquid ego fortiter egerim quam quod tu; et illud ad cumulum gaudii mei est, qhac in re utilem tibi profiteris epystolam unam quam ante tot annos religioso illi seni scripseram, qui pressum se podagra paupertate senio et super omnia mei quoque, qui longe aberam, desiderio, in literis questus erat. Quorum tu duobus tantum, primo premeris atque ultimo, quod ego plane tibi auferam mox ut belli fragor bona fide quieverit; primum utinam sic auferre possem; pati enim te diutius non paterer: satis iam tue virtutis experimentum habes; et licet, ut incipiens dicebam, optanda patientia, tamen, quod rigidissimi
Abbreviated transcription (Latin):
uesꝑascit. Michi crede dũ cõfabulamur et circũspicimꝰ transit
dies nõ sentientib nobis. Respiciamus ad solem/ fiom adesso ui¬
debinus. qui et si dissimuletur adent tñ. et qd plersq uĩantib
accidit his presertun qui uohũtur ante expectatũ hospes eñt in limẽ
atq ultima nos domus excipiẽt. Eundũ gͥ alacriter et caute ĩuictis¬
q ais bĩarũ reliquie pagende. ac spe quietis ꝑmulcendus labor. Et
qui hospicio ꝓpinquantes eut̃ lentius. ut diuirno estu collectus fer¬
uor temperetur. Itaq de mͬdust̾rĩa gradũ tenẽt. fumantes q fre¬
nãt equos atq ita ꝑueniũt quo ꝑgebant. ut nulla in ꝑte best̾i¬
gia festinaciõnis emineant. Et nos qui fenẽtibus aĩs adolescenciẽ
pulu̾em et iuuente mõtana trãsiumus iam plano et solido reddi¬
ti temperenius ardorem. frenenus impetũ. et ad finem sic trãqͥ̾la

Expanded text:
Advesperascit, michi crede; dum confabulamur et circumspicimus, transit Advesperascit, michi crede; dum confabulamur et circumspicimus, transit dies non sentientibus nobis. Respiciamus ad solem: finem adesse videbimus, qui etsi dissimuletur, aderit tamen, et quod plerisque viantibus accidit, his presertim qui vehuntur, ante expectatum hospes erit in limine, atque ultima nos domus excipiet. Eundum igitur alacriter et caute, invictisque animis viarum reliquie peragende ac spe quietis permulcendus labor. 23qui hospitio propinquantes eunt lentius, ut diurno estu collectus fervor temperetur; itaque de industria gradum tenent fumantesque frenant equos, atque ita perveniunt quo pergebant, ut nulla in parte vestigia festinationis emineant. Et nos qui ferventibus animis adolescentie pulverem et iuvente montana transivimus, iam plano et solido redditi, temperemus ardorem, frenemus impetum et ad finem sic tranquilli
Abbreviated transcription (Latin):
nouit. est ubi uotorũ dilacio pars beneficii magna sit. Salutem optare
nostrũ fuerit. modũ ac tempus in Illius arbituo relĩquamus. cuius
nec uolũtas uanatur. nec iudiciũ fallit̾ur. nec potencia fatigatur.
Nichil de Illus auxilio desperes eciam si oblitus tui. eciã si tibr m¬
tus appareat. de ip̃o eñ sc̃ptum est. Cũ iatus fueris inficordie re¬
cordabens. familianter confidenter et bere dicito illud ulcerost se¬
nis memorabile et deuotũ u̾bum. eciã si occiderit me in ip̃o spalo.
Ita dic ita fac. ita cogita. ita spera. potens oĩa. site posse credidio
cile. Nulla uł preceps pauconĩ passuũ ora fatigationem elicit. cõtra
autem solo aspectu bia longion fatigat/ et si plana sit. Et qͥd putas.
magna pars lucis acta est falsis in gaudus in labonbus bens. ĩter
spes ambiguas inter certa ꝑicula. et quãtulũ est qd̾ restat. ad

Expanded text:
novit. 20 Est ubi votorum dilatio pars benificii magna sit: salutem optare novit. 20 Est ubi votorum dilatio pars benificii magna sit: salutem optare nostrum fuerit; modum ac tempus in Illius arbitrio relinquamus, Cuius nec voluntas variatur nec iudicium fallitur nec potentia fatigatur. Nichil de Illius auxilio desperes, etiam si oblitus tui, etiam si tibi iratus appareat; de Ipso enim scriptum est: «Cum iratus fueris misericordie recordaberis». Familiariter confidenter et vere dicito illud ulcerosi senis memorabile et devotum verbum: «Etiam si occiderit me, in Ipso sperabo». Ita dic ita fac ita cogita ita spera; poteris omnia, si te posse credideris cile; nulla, vel preceps, paucorum passuum via fatigationem elicit; contra autem solo aspectu via longior fatigat etsi plana sit. Et quid putas? Magna pars lucis acta est falsis in gaudiis, in laboribus veris, inter spes ambiguas, inter certa pericula; et quantulum est quod restat! 22
Abbreviated transcription (Latin):
umiserim. cui et si non plena curacio. at lemimen forte aliqd̾. et certe
Dum legriti occupacio quedam malonĩ q utilis in fit obluuo. Ce
terũ ꝙͣ presentis epłe fuenit morbũ tũu odi. pacienciam amo. ut
nesciam an optabile malũ sit. sitñrecte malũ dicitur qsd̾̃ te m
exꝑiencĩam tui ipnis et possessionem pacificam tanti bom diuo
licet tramite duxent. Et sic oro age. ne ue defatigere. s infiste
te q inter ip̃as angustias increpa. et hortare et obdura ac̃um
atq attolle. Noñ mdiges adiutore nͥ ethereo. Ille adent. et dex¬
tram poniget laborãte quociẽns ad eum porticũ Illud xopĩana pie¬
tate clamau̾is/ Enpe me his innuĩte malis. mͦ ne dubites. ne dif¬
fidas. neu te humi fessum iñclmẽs. s ad celũ engas. et menn¬
neris Illius te opem implorare qui multo magis ꝙͣ tu ip̃e tibi
suctuisum uelit. s quibus ad optime fiat: ignõtas hoĩ uĩas

Expanded text:
miserim, cui etsi non plena curatio, at lenimen forte aliquod et certe miserim, cui etsi non plena curatio, at lenimen forte aliquod et certe dum legitur, occupatio quedam malorumque utilis insit oblivio. 19 Ceterum, quod presentis epystole fuerit, morbum tuum odi, patientiam amo, ut nesciam an optabile malum sit, si tamen recte malum dicitur quod te in experientiam tui ipsius et possessionem pacificam tanti boni, duro licet tramite, duxerit. Et sic, oro, age “neve defatigere” sed insiste, teque inter ipsas angustias increpa et hortare et obdura animum atque attolle. Non indiges adiutore nisi ethereo; Ille aderit et dextram porriget laboranti, quotiens ad eum poeticum illud cristiana pietate clamaveris: Eripe me his, invicte, malis, modo ne dubites “ne diffidas” neu te humi fessum inclines, sed ad celum erigas et memineris Illius te opem implorare, qui multo magis quam tu ipse tibi succursum velit, sed quibus id optime fiat, ignotas homini vias