comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gentiꝰ eĩ cõponit᷑ ꝙͣ illa ĩ qua contextũ dicẽ¬
di int̾mictere ueremur rursus ĩ alia plus
prior cõfert uocis firmitate oris facilitatẽ
motũ corꝑis qui ⁊ip̃e ut dixi excitat orati¬
onẽ ꝗ iactatioe manꝰ pedis supplositoe sic̃
cauda leones face̾ dicũt᷑ hortatur. studẽdũ
uõ seꝑ̃ q ubiq neq ẽ fere tã ẽ ullus dies cc¬
ali quo mom̃to tꝑ̃is possit. siquide .c. carbo q̃
intabnacło solebat hac uti excitatioẽ dicẽ¬
di. ne to quide taceroñ ẽ ꝙ eide citetoni pla
dus quna trãsilla u̾boꝵ facilitas ĩ altũ re¬
ducat᷑. sic̾ rustici ꝓximas uitis radices am¬
putẽt queilla ĩ sumũ solũ ducũt. ut ĩfeno¬
tes penitus desendendo firmet ac nescio
an utrũq cũ cura ⁊ studio fecerimꝰ ĩ uice
ꝓsit ut scribẽto dicamꝰ diligentiꝰ. dicẽtoscti¬
damꝰ facilius. scribendũ ergo quociẽs lite¬
bit. si id nõ dabitur cogitandim. abutto¬

Expanded text:
gentius enim componitur quam illa, in qua contextum dicendi intermittere veremur. rursus in alia plus prior confert, vocis firmitatem, oris facilitatem, motum corporis, qui et ipse, ut dixi, excitat oratorem et iactatione manus, pedis supplosione, sicut cauda leones facere dicuntur, hortatur. studendum vero semper et ubique. neque enim fere tam est ullus dies ocaliquo momento temporis possit; siquidem C. Carbo etiam in tabernaculo solebat hac uti exercitatione dicendi. ne id quidem tacendum, quod eidem Ciceroni placdus, et innatans illa verborum facilitas in altum reducetur; sicut rustici proximas vitis radices amputant, quae illam in summum solum ducunt, ut inferiores penitus descendendo firmentur. ac nescio an, si utrumque cum cura et studio fecerimus, invicem prosit, ut scribendo dicamus diligentius, dicendo scribamus facilius. scribendum ergo, quotiens licebit; si id non dabitur, cogitandum; ab utro
Abbreviated transcription (Latin):
libtus tiro cõtratit. quos nõ io extuso qr nõ
ꝓbe sedut sĩt magis adiirabiles. ĩ hec gnͣe
prors recipio hãc breueatnotatõe libellos¬
q qui uł manuteneãt ⁊ ad quos inteñ respi¬
cere dixit illito ꝙ laudas p̃cipit displicet
uorata nec sinat p̃sentem fortunã experi
sic anceps int̾ urtũꝙ aĩtus extuat cum et
sccipta ꝓdrdit. q nõ querit noua. s te meõ¬
na destinatus ẽ. libro ꝓximo locus nec huic
pti subiũgẽtꝰ. quia sũt alia pͥus nob̾ dicẽda

Expanded text:
libertus Tiro contraxit; quos non ideo excuso, quia non probem, sed ut sint magis admirabiles. in hoc genere prorsus recipio hanc brevem adnotationem libellosque, qui vel manu teneantur, et ad quos interim respicere fas sit. illud quod Laenas praecipit displicet borata nec sinat praesentem fortunam experiri. sic anceps inter utrumque animus aestuat, cum et scripta perdidit et non quaerit nova. sed de memoria destinatus est libro proximo locus nec huic parti subiungendus, quia sunt alia prius nobis dicenda
Abbreviated transcription (Latin):
ta subito cã mutat᷑. atq ut gub̾natõi adĩcur¬
sus tẽpestatũ sic agẽti aduatietatẽ cãꝵ ratõ
mutãda ẽ. ꝗo porro multꝰ stilus ⁊ ap̃sue fact̾o
⁊ longa studio etas facit simanet eadẽ que
fuit incipiẽtib difficultas petisse ꝓfecto tõ¬
fitẽdũ ẽ p̃teritũ laborẽ. cui semꝑ item laborã¬
dũ ẽ. Neq ego hoc ago. ut extẽpore dice̾ malit
s ut possit roant maxĩe hoc mo cõscq̃m̃. Nota
sit pͥmũ dicẽdi uia. neꝙ eĩ pͥus ꝯtĩge̾ curfus¬

Expanded text:
ta subito causa mutatur; atque ut gubernatori ad incursus tempestatum, sic agenti ad varietatem causarum ratio mutando est. quid porro multus stilus et adsidua lectio et longa studiorum aetas facit, si manet eadem quae fuit incipientibus difficultas? perisse profecto confitendum est praeteritum laborem, cui semper idem laborandum est. neque ego hoc ago ut ex tempore dicere malit, sed ut possit. id autem maxime hoc modo consequemur. nota sit primum dicendi via. neque
Abbreviated transcription (Latin):
lor ac sp̃us tulit frequẽter accidit. ut successũ
extẽporale consequi cura nõ possit. ds̃ tũ affu¬
isse cũ iouenisset ueteres oratores. ut cicero
dictitabãt s ratio manifesta ẽ. Nam bene cõ¬
cepti apfectus ⁊retẽtes reꝵ imagines conti
nuo ĩ petu ferũt᷑. que nõ nũꝙͣ mora stilrrefn¬
gescũt ⁊ dilate nõ reu̾tũt᷑. utiq uo cũ ĩ feboe
illa u̾boꝵ cauillatio accessit. ꝯcursus adsigła
uestigia restitit. nõ põt fem cum torta uis sed
ut optime uocũ singlaꝵ cedat ełctio/ nõ con¬
tuiua scd cõposita ẽ quare capiende sũt ille
dequib dixi teꝵ imagines quas uocan ḋa¬
erimꝰ ꝑsonc qd̃es spes metus hĩtca ĩccłis in

Expanded text:
lor ac spiritus tulit, frequenter accidit ut successum extemporalem consequi cura non possit. deum tunc adfuisse, cum id evenisset, veteres oratores, ut Cicero, dictitabant. sed ratio manifesta est. nam bene concepti adfectus et recentes rerum imagines conti quae nonnumquam mora stili refrigescunt et dilatae non revertuntur. utique vero, cum infelix illa verborum cavillatio accessit et cursus ad singula vestigia restitit, non potest ferri contorta vis, sed, ut optime vocum singularum cedat electio, non continua, sed composita est. quare capiendae sunt illae, de quibus dixi, rerum imagines, quas vocari φer
Abbreviated transcription (Latin):
Icqua uicẽt qy poia ditenit. quo costat muei¬
cula illa inscenis pilanioꝵ ac uẽtulatoꝵ. ut ea q̃
miẜint. ultro uẽite ĩmanꝰ ctedas ⁊ qua iubentur
tecũrere ss hic usus ita ꝓderit si cate qua locuti
sumꝰ. ats añcesẜit. ur ip̃m illd̾ ꝙ ĩ se ratioẽ nõ¬

Expanded text:
ia vident quam priora dixerunt. quo constant miracula illa in scenis pilariorum ac ventilatorum, ut ea quae emiserint ultro venire in manus credas et qua iubentur decurrere. sed hic usus ita proderit, si ea de qua locuti sumus ars antecesserit, ut ipsum illud, quod in se rationem no
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ us mẽtis. idẽꝙ ĩpitis quoq sim̃o fũt aliqͦ
abfectu cõcitati u̾ba nõ desũt. tñ intẽdẽdꝰ aĩm
nõ inaliꝙͣ tem unã s ĩ płes simul ꝯtinua s. ut
si ꝑaliꝙ̃ rectam iuã mctamus cculos simul
oĩa que sũt inea ceͣ que intuem̃ nõ ultimũ
tĩ uidemꝰ s usꝙ ad ultimũ adoit addicẽdỹ
tros reformidet ex tp̃alis actio auditoꝵ freq̃¬
tia ut miles cõgestu signoꝵ excitat᷑. Neque
difficiliorẽ cogitatione expͥmit. ⁊ expellit
dicẽdi ncc̾itas. ⁊ secũdos ĩ petus auget pla¬
dicat᷑. nec ꝗsꝙͣ tantũ fidat ĩgemo ut id sͥ spe¬
ret ĩcipienti statĩ posse cõtinge̾ s sic̃ ĩcogita¬
cione p̃cipimꝰ ita facilitate queq extẽpo¬
mã. quẽneꝙ ꝑfici neq cõtiner nisi usu põt.
ceteꝵ ꝑ ueĩre eo d ut cogitatõ nõ utiq me¬
lior sit ea s tutor cũ hac felicitatẽ nõ ĩ peosa
mõ multi sũt consetuti. s q̃ ĩ carmine ut an¬

Expanded text:
aliquo adfectu concitati, verba non desunt. tum intendendus animus, non in aliquam rem unam, sed in plures simul continuas; ut, si per aliquam rectam viam mittamus oculos, simul omnia quae sunt in ea circaque intuemur, non ultimum tantum videmus sed usque ad ultimum. addit ad dicendum tros reformidet, extemporalis actio auditorium frequentia, ut miles congestu signorum, excitatur. namque et difficiliorem cogitationem exprimit et expellit dicendi necessitas, et secundos impetus auget pladucatur. nec quisquam tantum fidat ingenio, ut id sibi speret incipienti statim posse contingere, sed, sicut in cogitatione praecipimus, ita facilitatem quoque extempomam, quae neque perfici neque contineri nisi usu potest. ceterum pervenire eo debet, ut cogitatio non utique melior sit ea sed tutior, cum hanc facilitatem non prosa modo multi sint consecuti, sed etiam carmine, ut An
Abbreviated transcription (Latin):
Atimus uõ studioꝵ fructus ẽ neatur.¬
q uelio pͥmus quo ampliꝰ longi laboris
extẽpore dicẽdi fatultas ꝙͣ qui no ent cõse¬
cutus mea quidẽ sñia cuulib offitir̃ renũ.¬
ciabit. ⁊ sola scribẽdi faculeatẽ potius.ada¬
lia oꝑa cõl̾itet. uix eñi bone fitei uiro cõueĩt
auxiliũ ĩpublicũ pollicen. ꝙ p̃sentissimis a¬

Expanded text:
aximus vero studiorum fructus est et velut primus quoddam amplissimum longi laboris ex tempore dicendi facultas, quam qui non erit consecutus, mea quidem sententia civilibus officiis renuntiabit et solam scribendi facultatem potius ad alia opera convertet. vix enim bonae fidei viro convenit auxilium in publicum polliceri, quod praesentissimis
Abbreviated transcription (Latin):
siccũ ⁊ sollicitũ ⁊ ꝯtractũ dicẽdi ꝓpõitũ pleꝵ¬
moꝵ senilis. aũctas ĩ matuta ĩ adolescentib
credit᷑. sĩpliciora militãtes decẽt philosofiã
ex ꝓfesso. ut quitã facũt ostẽtãtib paꝵ deco¬
ti sũt płiꝙ oratoĩs ornat᷑ maxĩeq ex affectibꝰ
quos illi iunia dicut u̾ba quoꝙ exquisitiora
⁊ cõpoĩtio numerosa tali ꝓpõito diusa Nõ em̃i
solũ illa letiora qualia accͥ cerone dicũt saxa
plena sangũs uos eĩ iam albanitumuli atq
lucinos.ĩ ꝙͣ ĩ ploro atꝙ testor. uosq albanoꝵ
obstructe are sactoꝵ ppli .r. socie ⁊ quales nõ

Expanded text:
licitum et contractum dicendi propositum plermorum senilis auctoritas immatura in adolescentibus creditur. simpliciora militares decent. philosophiam ex professo, ut quidam faciunt, ostentantibus parum decori sunt plerique orationis ornatus maximeque ex adfectibus, quos illi vitia dicunt. verba quoque exquisitiora et compositio numerosa tali proposito diversa. non enim sola illa laetiora, qualia a Cicerone dicuntur, saquanquam plena sanguinis, vos enim iam, Albani tumuli atque luci, vos, inquam, imploro atque testor, mosque, Albanorum obrutae arae, sac
Abbreviated transcription (Latin):
uelud duce ꝓpt̾dy hoĩes q̃ modice ex̾citati fã¬
feretib se alurde sensib tubabut᷑ slec ꝯfũtẽt
ex diũsis orõnẽ uelut salientes huc illuc nͨ
usꝙ̃ ĩ sistẽtes postremo hẽbũt modũ ꝗfinem:
qui eẽ citra diuisioẽ nullus pot. expletis ꝓfa
cultate õĩb que ꝓposuer̃t ꝑueĩsse se adulti¬
mũ sẽtiẽt. ahec quidẽ ecarte. illa uõ exstudio
ut copiã ẜmois optumi ꝙͣ admod̃̾ p̃ceptũ est
ꝯꝑemꝰ multo ac fideli stilo sic formet᷑ or̃o utscͥ
multa scripẜimꝰ ⁊ iam multa dicamꝰ. ilam cõ¬
suetudo ⁊ ex̾citatio facilitatẽ maxie pant. et
si panlũ int̾missa fiuĩt. nõ uelocitas illa mõ
li quatã moblitate .aĩ. ut dũ ꝓtima dicimus
aut ro ĩtam mltiplex offitiũ deduc̃ẽ nĩu q̃at

Expanded text:
er quod homines etiam modice exercitati faferentibus se aliunde sensibus turbabuntur nec confundent ex diversis orationem velut salientes huc illuc nec usquam insistentes. postremo habebunt modum et fine, qui esse citra divisionem nullus potest. expletis pro facultate omnibus quae proposuerint, pervenisse se ad ultimum sentient. et haec quidem ex arte, illa vero ex studio: ut copiam sermonis optimi, quemadmodum praeceptum est, comparemus: multo ac fideli stilo sic formetur oratio, utmulta scripserimus, etiam multa dicamus. nam consuetudo et exercitatio facilitatem maxime parit; quae si paulum intermissa fuerit, non velocitas illa modo li quadam mobilitate animi ut, dum proxima dicimus, aut ratio in tam multiplex officium diducere animum queat,
Abbreviated transcription (Latin):
netesͣ eũ uatue tabule ĩ quib liba adiciẽ¬
da sit excursio. siam interim pigrilã emĩe¬
danoi angustie faciit. aut c̃te nonoꝵ ĩter¬
positioe prora cõsũdãt ne latas quidẽ ult̾a
modu ẽẽ cefas ueli exptꝰ inuenẽ studiofum
alioqn p̃longes hũisse ẜmoẽs. qr illos nũo¬

Expanded text:
nt vacuae tabellae, in quibus libera adiiciendo sit excursio. nam interim pigritiam emendandi angustiae faciunt aut certe novorum interpositione priora confundant. ne latas quidem ultra modum esse ceras velim, expertus iuvenem studiosum alioqui praelongos habuisse sermones, quia illos nu
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃oꝵꝙ hõtesiũ tradidit que cogitauerãt. adu̾¬
bũ ĩ agẽto retulisse s si forte aliqs int̾dicẽ¬
dũ effulserit. extẽporalis color. nõ supstitiose
cogitatis demũ ẽ ĩherẽdũ. neq eĩ tm̃ ẽ hñt
cure. ut nõ sit dandꝰ ⁊ fortune locus cum sepe
etiã scriptis ea que subito nata sũt ĩserãtir.
⁊tõꝙ totũ hoc exertitatoĩs genus ita ĩstituẽ¬
dũ ẽ ut et digreoi exeo gredire ĩ rofacile pos¬
simus. Nlam ut pͥmũ ẽ tomo afferre ꝑatam
dicendi copiã ⁊ certã. ita refutan tp̃is mime¬
ra longo stultissimũ ẽ qͣr cogitatio inħ p̃pa

Expanded text:
Hortensium tradidit, quae cogitaverant, ad verbum in agendo retulisse. sed si forte aliquis inter dicendum effulserit extemporalis color, non superstitiose cogitatis demum est inhaerendum. neque enim tantum habent curae, ut non sit dandus et fortunae locus, cum saepe etiam scriptis ea quae subito nata sunt inserantur. ideoque totum hoc exercitationis genus ita instituendum est, ut et digredi ex eo et redire in id facile possimus. nam ut primum est domo adferre paratam dicendi copiam et certam, ita refutare temporis munera longe st
Abbreviated transcription (Latin):
bo modis ttactareꝓtent. ut ex ĩoustria sũmã¬
mꝰ setẽtias quasdam easq u̾semꝰ quas nũo¬
sissime. uelito ertem cera. alia alieq forme
duci solẽt. płimũ. uuit parate facultatis exi¬
stimo. et simplicissima ꝗͣq maͣ nam illa
unoiq rebus ex quib aliꝙͣ app̾hẽdas offenͣ¬
tib. Alud uirtutũ iudiciũ ẽ funde̾ que nã con¬
tracta sũt aug̾e̾ pua uarietate siłib uolup¬
tatẽ ex positis dare ⁊ beñdic̾e̾ multa depancis.
in hoc optĩe faciẽt infinite q̃stiones. quas uoca¬
ri thesis ditimꝰ. quib cicero iam pͥnceps inte
p. ex̾ceri solebat. Hic ꝯfinis ẽ destructio ⁊ ꝯfir¬
matio snĩaꝵ. Nam cũ sit snia decretũ ꝙdã at.¬

Expanded text:
 modis tractare proderit, ut ex industria sumaus sententias quasdam easque versemus quam numerosissime, velut eadem cera aliae aliaeque formae duci solent. plurimum autem parari facultatis existimo ex simplicissima quaque materia. nam illa undique rebus, ex quibus aliquam apprehendas, offerentibus. illud virtutis indicium est fundere quae natura contracta sunt, augere parva, varietatem similibus, voluptatem expositis dare et bene dicere multa de paucis. in hoc optime facient infinitae quaestiones, quas vocari θέσεις diximus, quibus Cicero iam princeps in re publica exerceri solebat. his confinis est destructio et confirmatio sententiarum. nam cum sit se
Abbreviated transcription (Latin):
re stuoio ꝯtinct᷑ ħ facultas ꝙͣ parat᷑ ars eĩ
semł ꝑcepta nõ capit̾ stilus queq int̾nus¬
sione paulũ ad modũ decelentate deꝑdit
prõtũ ħ ꝗ inexpedito positũ ex̃citatioe sola
cõtinet. hac uti sic optimũ. ut cotidie di¬
camꝰ audiẽtib plib. matime dequoꝵ si¬
niꝰ urdicio ac opinione solliciti. rat᷑um est
eĩ ut satis se quisꝙ uercatur. uł soli tamẽ
cogitãdi totasq mat̾ias. ul silentio dũ tñ

Expanded text:
im semel percepta non labitur, stilus quoque intermissione paulum admodum de celeritate deperdit; promptum hoc et in expedito positum exercitatione sola continetur. hac uti sic optimum est, ut cotidie dicamus audientibus pluribus, maxime de quorum simus iudicio atque opinione solliciti; rarum est enim ut satis se quisque vereatur. vel soli tamen cogitandi totasque materias vel silentio dum tamen
Abbreviated transcription (Latin):
libro nec ille se bonꝰ p̃ceptor maiore nũo
ꝙͣ sustiẽn possit onerabit. ⁊ ninuã loquaci
nec illa que pͥma sũt ẜuẽt sua lege imem¬
bus flosculos õiu ꝑtiũ inea que ħĩt dictun
cõgerentib quo fit ut tuñtes neseꝙ̃tia per¬
d̾at prioea confundant. De cogitatione .R.
ab hec accipit. ⁊ est int̾ sgibẽdi labots̃ ex¬
ep̃orale ꝙ fortuna media q̃da ꝯnescio an
usus frequẽtissum. Nam scribete nõ ubiq
nec semꝑ possum cogitationi tẽporib. ac
loco płimũ ẽ Hec pautis admodũ horis ma¬
gnas ⁊iam causas cõplectitur. hec quecies
int̾missus ẽ sõnus ip̃is noctis tenebris ad¬
uiuatur. hec intꝰ meoios reꝵ actus aligo¬

Expanded text:
libro, nec ille se bonus praeceptor maiore numero quam sustinere possit onerabit et inanem loquacitnec illa quae prima sunt servent suam legem, iuvenibus flosculos omnium partium in ea quae sunt dicturi congerentibus; quo fit, ut timentes, ne sequentia perdant, priora confundanab hoc accipit, estque inter scribendi laborem extemporalemque fortunam media quaedam et nescio an usus frequentissimi. nam scribere non ubique nec semper possumus; cogitationi temporis ac loci plurimum est. haec paucis admodum horis magnas etiam causas complectitur; haec, quotiens intermissus est somnus, ipsis noctis tenebris adiuvatur; haec inter medios re
Abbreviated transcription (Latin):
dpis. ar ex plicemꝰ q̃ sit mat̾ie que pͥma aut ẜ
Saut deiceps tractãte sit ña to fc̃u ẽ euã pͥo
diis ordine dedimꝰ. s dequo nũc agit. uñ copi¬
a ac fatilitas maxie ueĩat. u̾tere greca i lati¬
nũ ueteres nñ oratores optimũ iudicabãt. id se
l crassus ĩillis citeronis de oratore libris oitit
factitasse: to ciceto sua ip̃e ꝑsona sreq̃tissime
p̃cipit. ꝗn q̃ libros platonis atq tenofõno edi¬
oit hoe gñe trãssatos. torissale placuit multe¬
q sut abeo scripte adhũc modu oraticẽ . adeo
ut q̃ cũilla hiꝑidis ꝓphirne difficillimna rocũs
hubtilitate ꝯtendẽt. qmanifesta ẽ ex̾citatois

Expanded text:
is, ut explicemus quae sint materiae, quae prima aut secunda aut deinceps tractanda sint nam id factum est etiam primo diis ordinem dedimus sed de quo nunc agitur, unde copia ac facilitas maxime veniat. vertere Graeca in Latinum veteres nostri oratores optimum iudicabant. id se L. Crassus in illis Ciceronis de Oratore libris dicit factitasse. id Cicero sua ipse persona frequentissime praecipit, quin etiam libros Platonis atque Xenophontis edidit hoc genere translatos. id Messalae placuit, multaeque sunt ab eo scriptae ad hunc modum orationes, adeo ut etiam cum illa Hyperidis pro Phryne difficillima Romanis subtilitate con
Abbreviated transcription (Latin):
nulone. meliꝰ hoc ꝙͣ rescribe̾ uetib orõtõib ut
fecit certiꝰ ꝯͣ cicetonis actionẽ hĩta ꝓeote cũ
alt̾a ꝑtẽsatis nosse nõ poss ex sola tefensi¬
one. citius aut̃ si idoneꝰ eĩt uineĩs q̃ p̃ceptor
coegei̾t ĩ teclamãdo ꝙͣ siłimũ ẽẽ ueritati ⁊ ꝑ
totas ire mati̾as quaꝵ nũc facillima ꝯma¬
time  fauorabilia tecerpũt. Obstant huic
tp secũdo loco posui fere turba discipłoꝵ ⁊ cõ¬
suetuto classiũ c̾tis dieb audiẽdaꝵ nõ i¬

Expanded text:
 rescribere veteribus orationibus, ut fecit Cestius contra Ciceronis actionem habitam pro eodem, cum alteram partem satis nosse non posset ex sola defensione. citius autem idoneus erit iuvenis, quem praeceptor coegerit in declamando quam simillimum esse veritati et per totas ire materias, quarum nunc facillima et maxime favorabilia decerpunt. obstant huic, quod secundo loco posui, fere turba discipulorum et consuetudo classium certis diebus audiendarum,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ adsrona cotẽtionũ aspitate fatigata reno¬
uat᷑. qua ꝓpt̃ istorie nõ nũꝙͣ ubtas. ĩ aliqͣ exe¬
cẽdi stili ꝑte ponẽdas dialogoꝵ lib̾tate gesti¬
eiton ne carmĩe quide lutere ꝯtrariũ fuent
sic̾ athlete remissa quibdam tp̃ib ciboꝵ ex̃¬

Expanded text:
ata renovatur. quapropter historiae nonnunquam ubertas in aliqua exercendi stili parte ponenda et dialogorum libertate gestiendum. ne carmine quidem ludere contrarium fuerit, sicut athletae, remissa quibusdam temporibus cibo
Abbreviated transcription (Latin):
uare possit. to aũt fiet memorie uitib ut
illa que cõpleti aĩo sumꝰ. fluãt secuta. Nõ
sollicitos ⁊ respiciẽtes quna spe suspensos
recoroatiois nõ sinãt p̃uitere. alioqn uel
extempotalem temeritatem malo quam
inale choetentẽ cogitationẽ. peius eñi q̃rit
retiorsus qr cum illa desiteramꝰ. ab aliis to¬
utimur. ꝗ ex memoria potiꝰ repetimꝰ quam ex
mati̾a. phura sut aũt. utrũq querendũ ẽ que
ĩ ueniri possũt. quã que in uenta fũt. Quer¬

Expanded text:
 fiet memoriae viribus, ut illa, quae complexi animo sumus, fluant secura, non sollicitos et respicientes et una spe suspensos recordationis non sinant providere. alioqui vel extemporalem temeritatem malo quam male cohaerentem cogitationem. peius enim quaeritur retrorsus, quia, dum illa desideramus, ab allis avertimur, et ex memoria potius res petimus quam ex materia. plura sunt autem, si utrimque quaerendum est, quae inveniri possunt quam quae in
Abbreviated transcription (Latin):
neliꝰ.tr.p̃l. ꝙ codice legͣit reus sit an quetamꝰ
uiolet ne maiestas si magratus rogaticẽ suã
ppło ip̃e recitai̾t miloclodiũ recte ne occio̾i̾t
ne res talis bono uiro tepsoĩs uidicat. s terebꝰ
ꝯtẽdit᷑ declamatioẽs uõ quales ĩ scolis retoꝵ

Expanded text:
ebis quod codicem legerit, reus sit, an quaeramus, violeturne maiestas, si magistratus rogationem suam populo ipse recitaverit; Milo Clodium rectene occiderit, ne res talis bono viro? de personis iudicatur, sed de rebus contenditur. declamationes vero, quales in scholis rhetorum
Abbreviated transcription (Latin):
dam ẽ qr plerũq agtecis romana dissenciũt
ac dedanib quitẽ neĩe creto dubitare quoso¬
robir ⁊ obmissa suppłe. ꝗ obmissa sbstũge̾
iõq ab illio dissencio qui uertere orationeola
mus. necce sit ẽẽ detersꝰ. slam nep sꝑ ẽ despe¬
rantdũ aligo ilł que dicta sũt melius posse te

Expanded text:
dam est, quia plerumque a Graecis Romana dissentiunt. ac de carminibus quidem neminem credo dubitare, quo sorobur et omissa supplere, effusa substringere. eoque ab illis dissentio, qui vertere orationes Laimus, necesse sit esse deterius. nam neque semper est desperandum, aliquid illis, quae dicta sunt, m
Abbreviated transcription (Latin):
ba itiñẽ cõtius etiã faciat s̃ cgita tõ ⁊ pa sege¬
tũ. ꝗd alioqu fiet. cũ ĩ medio foro tot cirtũ¬
stantib iurdiciis uirgiis. fortuitis. ⁊ la cla¬
morib ert subito cõtinua orõne dicendu
si ꝑticulas quas ceris mãdamꝰ. nisi ĩ solita¬
dine repite nõ possumꝰ ꝓpt̾ que idẽ ille tãtus
amator secreti temostenes ĩ litore ĩ quo se ma¬
xums cũ sono fluctus tlide̾t medietas con¬
suescebat contionũ fremitus nõ ex pauescͥe.
illa quoq miora s nichil ĩstudiis ꝑuũ est
nõ sũt trãseũoa scribi optime cens. in qb¬

Expanded text:
ba, itinere, conviviis etiam faciat sibi cogitatio ipsa secretum. quid alioqui fiet, cum in medio foro, tot circumstantibus iudiciis, iurgiis, fortuitis etiam clamoribus, erit subito continua oratione dicendum, si particulas quas ceris mandamus nisi in solitudine reperire non possumus? propter quae idem ille tantus amator secreti Demosthenes in litore, in quo se maximo cum sono fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere. illa quoque minora sed nihil in studiis parvum est non sunt transeunda: scribi optime ce
Abbreviated transcription (Latin):
aut opis ẽ adicẽ tetrahẽ mutare. s facibus
.ĩ his simptici usq uidiciũ q̃ replenda uł deuti¬
enta sũt p̃mete uo̾ tum̃tia humilia ectolle
lutunãtiã astfigere. In oroinata digerere. solu¬
ta cõponẽ ecultantia cohertẽ duplicis oꝑesiõ
¶ dapnãda sũt que placuetãt. et ĩ uenientoa
que fugerãt. slec dubiũ ẽ optimũ ẽt emẽdã¬
digen. si scripta mnalid tp̃s reponãt᷑. ut ad ea
post int̾uallũ. uelito noua atꝙ aliena tedea¬
mꝰ. ne nob scnpta nr̃a tanꝙͣ recẽtes fetus blã
acccoit itaq ut cicatricosa sĩt ꝗexsangiuia et
cuta peiora. sit etgo aliqñ ꝙ placeat aut c̃te
ꝙ fufficiat ut opus poliat. lima nõ extetat
tp̃ris quoq ee debet modus. sia ꝙ trane s¬
mirnã. nonẽ ãnis accepimꝰ scrpta ⁊ pane¬
gincium sccratis ꝙ partissime dece anitis¬

Expanded text:
e, mutare. sed facilius in iis simpliciusque iudicium, quae replenda vel deiicienda sunt; premere vero tumentia, humilia extollere, luxuriantia adstringere, inordinata digerere, soluta componere, exultantia coercere, duplicis operae. nam et damnanda sunt quae placuerunt et invenienda quae fugerant. nec dubium est optimum esse emendandi genus, si scripta in aliquod tempus reponantur, ut ad ea post intervallum velut nova atque aliena redeamus, ne nobis scripta nostra tanquam recentes fetus blandaccidit itaque ut cicatricosa sint et exsanguis et cura peiora. sit ergo aliquando quod placeat aut certe quod sufficiat, ut opus poliat lima, non exterat. temporis quoque esse debet modus. nam quod Cinnae Zmyrnam novem annis accepimus scriptam, et panegyricum Isocratis, qui parcissime, decem an
Abbreviated transcription (Latin):
elcq̃tie lum̃ ꝙ in hos quoꝙ studioꝵ secessus
exturtit. Nam si nob̾ sola matetia fuerit ex liti¬
bo. nectͣe ẽ teteratur fulgor ⁊ durescat arti¬
culus ⁊ rp̃e ille mucto ĩgem cotidiana pugͦ
tetũtritur. s ꝙ̃aomod forensib c̾taminb
et̾citatos ⁊ qimilitãtes reficit ac reꝑat ħ ue
lird sagina dicẽdi.sic adolescetes nõ debent
nuniu ĩ fła teꝵ imagine detineri. ⁊ in ami¬
bo si mulacris usq adeo ut difficiłꝰ abhis di¬
gressus sit sue face̾ ne ab illa ĩ qua ꝓpe
suerũt umbra uera disctimina. uelud ꝙ̃da
solem reformidẽt ꝙ accidisse q̃ portio latro¬
ni qui pͥmꝰ clan noĩs ꝓfessor fuit. traditur
uit cũ ei sũma ĩ scolis oppinioe optineti cã ĩ¬
ĩ foro eẽt orãda. ĩ pẽse penei̾t. uti subsellia ĩba¬
silicã trãfferet᷑. ita illi celũ nouu fuit. ut oĩs
ei eloq̃ptia cõtinẽi tecto ac panetib uid̾et. qͣte
uiuens qui ratioẽ ĩuẽiendi eloꝙ̃ diꝙ apcep¬

Expanded text:
eloquentiae lumen, quod in hos quoque studiorum secessus excurrit. nam si nobis sola materia fuerit ex litibus, necesse est deteratur fulgor et durescat articulus et ipse ille mucro ingenii cotidiana pugna retundatur. sed quemadmodum forensibus certaminibus exercitatos et quasi militantes reficit ac reparat haec velut sagina dicendi, sic adolescentes non debent nimium in falsa rerum imagine detineri et inanibus simulacris usque adeo, ut difficilis ab his digressus sit, assuescere, ne ab illa, in qua prope consenuerunt, umbra vera discrimina velut quendam solem reformident. quod accidisse etiam M. Porcio Latroni, qui primus clari nominis professor fuit, traditur, ut, cum ei summam in scholis opinionem obtinenti cain foro esset oranda, impense petierit, uti subsellia in basilicam transferrentur. ita illi caelum novum fuit, ut omnis eius eloquentia contineri tecto ac parietibus videretur. quare iuvenis, qui rationem inveniendi eloquendique a praecep
Abbreviated transcription (Latin):
saltem his quib adeuitãda uitra indicu sa¬
tis fuit sufficiat ymaginẽ uirtutis effin¬
geres solã ut dixerĩ cutẽ uł potiꝰ illas epicũ
figuras que sũmis corꝑib dic̃ effluete. hoc
aut his accrdit qui nõ introspectis penitus
uirtutib ad pͥmũ se uelut aspectũ orõnis
aptatũt ꝗcũ his felicissime cessit umitatio

Expanded text:
da vitia iudicii satis fuit, sufficiat imaginem virtutis effingere et solam, ut sic dixerim, cutem vel potius illas Epicuri figuras, quas e summis corporibus dicit effluere. hoc autem his accidit, qui non introspectis penitus virtutibus ad primum se velut aspectum orationis aptarunt; et cum iis felicissime cessit imitatio
Abbreviated transcription (Latin):
sus ⁊ undiq lib̾ aĩmis ut sũt maxĩt optã¬
da. ita nõ seꝑ possut cõtige̾.itõq nõ statim
ñqd obstrepet abiciẽdi codices erũt. ꝗdeplo¬
rãnro dies. ueꝵ ĩ cõmodis repugnandũ ⁊ ħ
faciẽdũ usus. ut oĩa q̃ ĩpediẽt uincat intetõ.
ꝙͣ sitota mẽte ĩ opus ip̃m direte̾i̾s. nicħ coꝵ¬

Expanded text:
sus et undique liber animus ut sunt maxime optanda, ita non semper possunt contingere, ideoque non statim, si quid obstrepet, abiiciendi codices erunt et deplorandus dies; verum incommodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia quae impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxe
Abbreviated transcription (Latin):
gento. ued̾it offensator fuit ĩ hibet᷑ cu¬
sus atq oĩs que erat ꝯcepte mẽtis ĩ ten¬
cio mora ⁊ unt̾ du iracũdia excutit᷑ tum
illa q̃ aptiorem aĩ motũ secunt᷑ q̃q ip̃a
animũ quodã inoto ꝯcitãt quoꝵ ẽ iacta¬
re manã torque multu simul⁊ interm
oburgare q̃ꝙ ꝑsius notat cũ leuit̾ dicẽ¬
digenus significat. nec pluteũ ĩ ꝗđ cedit
nec de morics sapit ungues. q̃ ridicula fũt
nisi cũ soli sumꝰ. deniq ut semel ꝙ ẽ poten¬
tissimũ dicã sec̾tum ꝙ dictãdo penti atq¬

Expanded text:
gendo velut offensator fuit, inhibetur cugendo velut offensator fuit, inhibetur cursus, atque omnis quae erat concepta mentis intentio mora et interdum iracundia excutitur. tum illa, quae altiorem animi motum sequuntur quaeque ipsa animum quodammodo concitant, quorum est iactare nanobiurgare, quaeque Persius notat, cum leviter dicendi genus significat, nec pluteum, inquit, caedit nec demorsos sapit unguis, etiam ridicula sunt, nisi cum soli sumus. denique ut semel quod est potentissimum dica
Abbreviated transcription (Latin):
desq ꝯponũt que effuterãt. s u̾ba emedant᷑
qnũi manet ĩ reb teme̾ cõgestis que fuit
leuitas. ppea ergo adhibẽ curã rectius erit
atq ab initio sic opus duce̾ ut celano̾ nõ
ex ĩ tegio fabricãdu sit. aliqñ tñ ahfectꝰ se¬
quemur inquib fere plus calor ꝙͣ diligen¬
tia ualet. satis apparet exeo. ꝙ hanc scnbẽ¬
cĩ. negligentia dapno. quid deillis dictan¬
di telitus sentiam. nam ĩ stilo quidẽ ꝙͣlibet
ꝓperato dat aliꝙͣ cogitatõi mora nõ ꝯsequeᷤᷤ
celentate eĩ manꝰ. ille cui dictamꝰ urget. at¬
ꝙ interĩ putet q̃ dubitare/ aut resistere aut
putare quasi cõsciũ infirmitatis nr̃e timẽ¬
tes quo fit. ut nõ rudia tm̃ ꝯ fortuita. s ĩ ꝓ¬
pria inteñ dum sola ẽ cõnectẽdi ẜmonis
cupiditas effluant. que nec sctibentiũ curã
nec dicetĩ ĩpetũ ꝯseꝙͣtur. at idem ille qui
excipit si tardior inscrbẽto aut ĩ cẽtior i le¬

Expanded text:
ponunt quae effuderant; sed verba emendantur et numeri, manet in rebus temere congestis quae fuit levitas. protinus ergo adhibere curam rectius erit atque ab initio sic opus ducere, ut caelandum, non ex integro fabricandum sit. aliquando tamen adfectus sequemur, in quibus fere plus calor quam diligentia valet. satis apparet ex eo, quod hanc scribentium negligentiam damno, quid de illis dictandi deliciis sentiam. nam in stilo quidem quamlibet properato dat aliquam cogitationi moram non consequens celeritatem eius manus; ille cui dictamus urget, atque interim pudet etiam dubitare aut resistere aut mutare quasi conscium infirmitatis nostrae timentes. quo fit, ut non rudia tantum et fortuita, sed impropria interim, dum sola est connectendi sermonis cupiditas, effluant, quae nec scribentium curam nec dicentium impetum consequantur. at idem ille, qui excipit, si tardior in scribendo aut incertior in intelle
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ longior ⁊ trãssatõib par moditꝰ. erat clara
ꝗ nuꝑ ĩgenia. nam ꝯttachalus plerq soli¬
mis ⁊ satis aptus fuit ⁊ quẽ uelle optima
crederes auditus tñ maior nam ⁊ uocis ꝙͣta
ĩnullo cognomi felicitas. et ꝓmĩtiatio ułsce¬
nis suffectura. qtecor ꝯĩa terq ei q̃ fũt ex¬
melior iulio ẜosilongior cõtigiss eta Cla¬
rissimũ ꝓfecto nom̃ oratoris apuo poste¬
ros foret adiecisset eĩ atq adiciebat tet̾is
uirtutib suis ꝙ desider ari põt. ide aut ut
eẽt młto magis pugnax⁊ sepi adcurã rex
ab elocutõe tespicet. ceceꝵ int̾ceptus quoq
sũt ppͥctas tãta inqbufd̃ã exꝑicło petitis sigͥ¬
ficãtia. hebit. qui post nos de oratorib scrbe̾t
magnã coꝵ qui nũc uigẽt. mam uete laudan¬
di. fũt ei sima hodie quib illusttat᷑ foꝵ ĩge¬
nua. slãq ꝗ ꝯsũati iam patroni ueterib emn¬
lantur. qeos iuuenũ ad optia tẽoẽtiũ imitat᷑¬

Expanded text:
quam longior et translationibus parum modicus. erant clara et nuper ingenia. nam et Trachalus plerumque sublimis et satis apertus fuit et quem velle optima crederes, auditus tamen maior; nam et vocis, quantam in nullo cognovi, felicitas et pronuntiatio vel scenis suffectura et decormelior. iulio Secundo, si longior contigisset aetas, clarissimum profecto nomen oratoris apud posteros foret. adiecisset enim atque adiiciebat ceteris virtutibus suis quod desiderari potest; id est autem, ut esset multo magis pugnax et saepius ad curam rerum ab elocutione respiceret. ceterum interceptus quoquesunt proprietas, tanta in quibusdam ex periculo petitis significantia. habebunt , qui post nos de oratoribus scribent, magnam eos, qui nunc vigent, materiam vere laudandi. sunt enim summa hodie, quibus illustratur forum, ingenia. namque et consummati iam patroni veteribus aemulantur et eos iuvenum ad opti
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpettare eũ cedas ⁊ cũ trasu̾su insua iudicẽ
fetat tñ ille nõ tapi uideatut s sequi Iam ĩ
om̃ib que dic̾ tanta auctõĩtas ĩ est. ut dissẽ¬
tire piroeat. Nec aduocati studiũ. s testis aut
ĩlaborata ⁊ illa qua nich pulcrius anditũ
nõ ĩmeĩto aboĩb etatis sue regnare ĩ uidiciiᷤ
dcũs ẽ. apud posteros uõ id cõsetutꝰ ut cicero
hoc ꝓpoĩtũ nob sit exẽplu. ille se ꝓfecisse sciat
cui cicero uatte placebit/ Multa ĩasimo pol¬
lione ĩ uenio suma diligẽtia adeo / ut quib
re q locũditate qͣ terorus italonge abẽ ut ui¬
teri possit scło prior/ at messala nitidꝰ ⁊ can¬
did ⁊ quodã mõ p̃feres ĩdicẽdo noblitatem
multũ ĩgenii ĩcelio ⁊ p̃cipue ĩ accusãto mł¬
ta urbanitas dignꝰq uir cui ꝗ mẽs melior
q uita lõgior cõtigiss Inueĩ ꝗ caluu pfeñt¬

Expanded text:
i sua iudicem ferat tamen ille non rapi videatur, sed sequi. iam in omnibus quae dicit tanta auctoritas inest, ut dissentire pudeat, nec advocati studium sed testis aut illaborata, et illa, qua nihil pulchrius auditum non immerito ab omnibus etatis sue regnare in iudiciis dictus est, apud posteros vero id consecutus ut Cicero hoc propositum nobis sit exemplum, ille se profecisse sciat, cui Cicero valde placebit. multa in Asinio Pollione inventio, summa diligentia, adeo ut quibusdare et iucunditate Ciceronis ita longe abest, ut videri possit saeculo prior. at Messala nitidus et candidus et quadam modo praeferens in dicendo nobilitatem multum ingenii in Caelio et praecipue in accusando multa urbanitas, dignusque vir cui et mens melior et vita longior contigisset. inveni qui Calvum p
Abbreviated transcription (Latin):
qĩ silentiũ usꝙ descẽdat. nimia bñdicẽdi cu¬
piditate. quatere memuni ñaras sem iuli
um secũdus illũ equale meũ atq ame. ut
notũ e familianter amatũ mire facũdieui¬
rũ infinite tñ cure ꝗd eẽt sibi apatruo suo
tẽm. is fuit uluus florus ĩ eoloꝙͥtla galliaꝵ
qm̃ ibi demũ exercuit cam pͥnceps alioqu ĩ¬
ter paucos distus ꝗdignꝰ illa ꝓpĩquitate is
int̾reauit q̃ eã frõtis tã adducte nec dissi¬
mulauit adolescẽs t̾tiu iam diẽ eẽ ꝙ om̃i
labore mat̾ie adsctibẽdũ destinate nõ ĩ ue¬¬
niret exordiũ. quo sͥ nõ p̾sens tm̃ dolor s ⁊̃
desperatio ĩposteꝵ fie̾t. tũ florus auridẽs

Expanded text:
et in silentium usque descendant nimia bene dicendi cuet in silentium usque descendant nimia bene dicendi cupiditate. qua de re memini narrasse milum, aequalem meum atque a me, ut notum est, familiariter amatum, mirae facundiae virum, infinitae tamen curae, quid esset sibi a patruo suo dictum. is fuit Iulius Florus, in eloquentia Galliarum, quoniam ibi demum exercuit eam, princeps, alioqui inter paucos disertus et dignus ilia propinquitate. is interrogavit que causa frontis tam obducte; nec dissimulavit adolescens tertium iam diem esse, quod omni labore materie ad scribendum destinate non inveniret exordium; quo sibi non presens tantum dolor, sed etiam desperatio in posterum fieret. Tum Florus arridens:
Abbreviated transcription (Latin):
cũcta deĩq. ut ĩ familia bñ ĩstituta ĩ offino eit̃.
suma ħ ẽ reicito sctibẽto/ nõ fit ut bñ scribat᷑
bñ scnbedo fit ut cito. s tũ maxse cum facultaᷤᷤ
illa ꝯtigit resistamꝰ. ut ꝓuideamꝰ efferentes
equos frenis quib dã cobẽceam̃. ꝙ nõ tã mo¬
ram faciet ꝙͣ nouos ĩ petus dabit. neq eñi
riasus eos qui robur aligo. ĩstilo fecent ad
ĩ felice calupniadi seꝑenã alligãtos puto.
nã quo mõ sufficere officus cͥuilib p̾sit ꝗ siti¬
gulis actionũ ꝑtib insenescat. sũt aũt ꝗb
nichil sit satis oĩa mutare. oĩa alit̾ dice̾ ꝙͣ
cccitit uelit ĩcreduli quite ⁊ de ĩgenio suo
pessime menti qui diligẽtiã putat facere
sibi scribẽoi difficultate. neq ꝓntũ ẽ diceͣ
uttes peccare ualidiłi putez quib oĩa sua
placẽt an quib nuchil actidit eñĩ ⁊̃ ĩgeni¬
osis adolescentib freꝙ̃ter ut labore cõsumãt᷑

Expanded text:
familia bene instituta in officio erunt. summa haec est rei: cito scribendo non fit, ut bene scribatur; bene scribendo fit, ut cito. sed tum maxime, cum facultas illa contigerit, resistamus ut provideamus et efferentes equos frenis quibusdam coerceamus; quod non tam moram faciet quam novos impetus dabit. neque enim rursus eos, qui robur aliquod in stilo fecerint, ad infelicem calumniandi se poenam alligandos puto. nam quomodo sufficere officiis civilibus possit, qui singulis actionum partibus insenescat? sunt autem quibus nihil sit satis; omnia mutare, omnia aliter dicere quam occurrit velint; increduli quidam et de ingenio suo pessime meriti, qui diligentiam putant facere sibi scribendi difficultatem. nec promptum est dicere, utros peccare validius putem, quibus omnia sua placent an quibus nihil. accidit enim etiosis adolescentibus frequenter, ut labore consumantur
Abbreviated transcription (Latin):
diligẽtiã poliois iudiciũ calui quibdã ĩ locis
tate unũ ĩtue̾tes uix aliqua ꝑs seꝗt̃. iõq cum
totũ ex pmẽ ꝙ̃ elegeris pene sit ħoib cõcesfũ
pliu bona ponamꝰ añ cculos. ut aliud ex alio
hereat. et quo ꝗcꝗd loco uẽĩat aptemꝰ. imitatõ
aut̃. siam sepiꝰ ide dicã nõ sit tm̃ ĩ u̾bis illuc
ĩtẽtẽoa mẽs ꝙ̃tũ fiũt. illis uiris decoris ĩ re
na adiecĩt ut suppleat q̃ tͤerãt. cutũcioat sigo
ꝙ̃nũc cõsuman potissimũ õportebit. cũ tãto
plura exẽpla bñdicẽdi suꝑ sũt ꝙͣ illis qui adhͤ
sũmi sũt contigerũt. nam erit hec quop laus
eoꝵ ut pͥores suꝑasse. posteros docuisse dicãt᷑.
auxilia extrĩsecus aohibẽt᷑. inhis aut q̃
nob ip̃is parãda sũt ut laboris sic utilitatis
q̃ longe plimũ affẽt stilus. nec ĩmei̾to. m.
Itulli hũc optimũ effectorẽ. ac magistrũ ditẽ¬
di uocat. cui snĩe ꝑsonam .l. crassi indisputa.

Expanded text:
diligentiam Pollionis, iudicium Calvi, quibusdam in locis tate unum intuentes, vix aliqua pars sequitur. Ideoque cum totum exprimere quem elegeris, pene sithomini in concessum: plurium bona ponamus ante oculos, ut aliud ex alio haereat, et quo quidque leco conveniat, aptemus. Imitatio autem nam saepius idem dicam non sit tantum in verbis. Illac intendenda mens,quantum fuerit illis viris decoris in rebna adiecerit, ut suppleat quae deerant, circumcidat si quid quem nunc consummari potissimum oporteat, cum tanto plura exempla bene dicendi supersint quam illis, qui adhuc summi sunt, contigerunt. nam erit haec quoque laus eorum, ut priores superasse, posteros docuisse dicantur. auxilia extrinsecus adhibentur; in iis autem quae nobis ipsis paranda sunt, ut laboris sic utilitatis etiam longe plurimum adfert stilus. nec immerito M. Tullius hunc optimum effectorem ac magistrum dicendi vocat; cui sententiae personam L. Cras
Abbreviated transcription (Latin):
etiles fortib temeraniletis cormpti cõpoitiᷤᷤ
etultãtes/ simplicib negligentes iõꝙ qorni¬
de atq ĩ cõpoite golibet illuo sugidu q in¬
ane extulerũt antiquis se pares credut qui
carẽt cultu atq fñiis actii scilicet qui p̃cisis
conclusiõib obscuri salustiũ atq threrdidẽ
supat tristes ac ieumipolionẽ emulat᷑ ociosi
ita ciceronẽ socutuꝵ fuisse. si oui tñ quosdã ꝙ

Expanded text:
ompositis exultantes, simplicibus negligentes. ideoque qui horride atque incomposite quidlibet illud frigidum et inane extulerunt, antiquis se pares credunt; qui carent cultu atque sententiis, Attici scilicet; qui praecisis conclusionibus obscuri, Sallustium atque Thucydidem superant; tristes ac ieiuni Pollionem aemulantur: otiosi ita Ciceronem locuturum fuiss
Abbreviated transcription (Latin):
desũt ⁊ emendare quedam ⁊ mutare rector eĩ
ẽ ilienor ĩgenioꝵ atꝙ formator. difficilius
pats ertat ne ĩ orotioẽ poetas nobio aystori¬
cos inillis oꝑib oratores aut declamatoreᷤᷤ
imitados putemꝰ sua cuiq ꝓpo̾it̾o lex fuus

Expanded text:
desunt et emendare quaedam et mutare; rector enim est alienorum ingeniorum atque formator. difficilius pars errat, ne in oratione poetas nobis et historicos, in illis operibus oratores aut declamatores imitandos putemus. sua cuique proposita lex, suus
Abbreviated transcription (Latin):
modi accdere hiis qui se uni alicui genen de¬
diterũt. ut si aspentas his placuit aliciũ. hãc
q̃ ĩ leni ac remissio cãrũ gn̾e nõ exuãt si tenu¬
itas aut uilitas. inasꝑis grauibq caĩs pon¬
deri reꝵ paru respõdeant. cum sit diu̾sa no cã¬
nũ mõ int̾ipãs cõdicto. sedinsingulis cio
causis ꝑtiũ. sintq alia lenit̾. alia aspere alia
concitate alia remisse alia docẽdi. alia mouẽ¬

Expanded text:
modi accidere iis, quise uni alicui generi dedi derunt, ut si asperitas his placuit alicuius, hanc etiam in leni ac remisso causatum genere non exvant: si tenuitas aut nuditas, in asperis gravibusque causis ponderi rerum parum respondeant: cum sit diversa non causarum modo inter ipsas conditio, sed in singulis etiam causis partium: sintque alia lenteer, alia aspere, alia con citate, alia remisse, alia docendi, alia moven
Abbreviated transcription (Latin):
intiłigat q qͣt bonũ sitisciat. tũ insuscipientdo
honẽ consulat fuas uires nam q̃tam sũt um¬
tabłia quib aut infirmitas nate nõ sufficiat
aut diu̾sitas repugnet. ne cui tenne ĩgeniu
ent sola uelit fortia ⁊ abrupta. qui forte qdem
s intemitũ amore sb̾tilitatis ⁊ uim suaĩ per¬
dat ⁊ elegantia ꝙͣ cupit nõ sequat᷑. nich ẽ eĩ

Expanded text:
bonum sit sciat. tum in suscipiendo onere consulat suas vires. nam quaedam sunt imitabilia, quibus aut infirmitas naturae non sufficiat aut diversitas repugnet. ne , cui tenue ingenium erit, sola velit fortia et abrupta; cui forte quidem, sed indomitum, amore subtilitatis et vim suam perdat et elegantiam quam cupi
Abbreviated transcription (Latin):
his adsimilata mat̾ia ẽ adde ꝙ ea que ĩ ora¬
tore maxima sũt. mutablia nõ fũt ingeniũ
ĩ uentio iis facilitas ꝗgoꝗo arte nõ tradit¬
iõꝙ plenq cum uba queda ex orõnib exterp¬
serũt. aut aliquos ꝯpoĩtioĩs c̃tos pedes mite
asc que legent effingi atbitrãtur. ⁊ cum u̾ba
int̾ cidat rualescãtq tp̃ib. ut quoꝵ cͥtssima
sit regula i cõsuetudĩe eaꝙ nõ sua natura
sit bona aut mala. nam pse soni tm̃ sũt.sed
put oportune ꝓprieq. aut secus collocata sũt
q ꝯpofitio cũ reb accõmodata sit. tũ ip̃a ua¬
netate gratissima. ¶Qua ꝓꝑ et actissumno iu¬
dicio cͥc̾ hãc ꝑte studioꝵ examinãda sũt oĩa
pͥmũ quos imitet᷑ Ilam sũt płimi qui siłi¬
tudinẽ pessimi cuĩꝙ ⁊ corruptissimi cõcupi
b ĩcidũt aliq̃ uitiosa ⁊adoctis int̾ ip̃os ⁊ ia
mutuo rephẽsa. arꝙ utinã tam bona uritã

Expanded text:
his adsimulata materia est. adde quod ea, quae in oratore maxima sunt, imitabilia non sunt, ingenium, inventio, visique, cum verba quaedam ex orationibus excerpserunt aut aliquos compositionis certos pedes, mire a se, quae legerunt, effingi arbitrantur; cum et verba intercidant invalescantque temporibus, ut quorum certissima sit regula in consuetudine, eaque non sua natura sint bona aut mala nam per se soni tantum sunt, sed prout opportune proprieque aut secus collocata sunt, et compositio cum rebus accommodata sit, tum ipsa varietate gratissima. quapropter exactissimo iudicio circa hanc partem studiorum examinanda sunt omnia. primum , quos imitemur; nam sunt plurimi, qui similitudinem pessimi cuiusque et corruptissimi concupieus incidunt aliqua vitiosa et a doctis, inter ipsos etiam mutuo reprehensa; atque utinam tam bona
Abbreviated transcription (Latin):
q sõno suꝑ ent^ aut deerit: obstat eĩ diligetie
scribediq̃ fatigat̾o ⁊ abũde siuacet/ lucis spa¬
cia sufficuĩt occupatos ĩ noctẽ neccessitas ag̃.
ẽ tñ lucubratio quociẽs adeã ĩ tegn ac refec

Expanded text:
quod somno supererit, haud deerit. obstat enim diligentiae quod somno supererit, haud deerit. obstat enim diligentiae scribendi etiam fatigatio, et abunde, si vacet, lucis spatia sufficiunt; occupatos in noctem necessitas agit. est tamen lucubratio, quotiens ad eam integri ac
Abbreviated transcription (Latin):
cione oꝑis testinati. sieq eĩ se boã fide ĩ mł¬
ta simł intende̾ aĩmꝰ. totũ põt ꝗ quoe̾q tesp¬
exit. tesinit ĩtueri ꝙ ꝓpoĩtu erat. quare si¬
luaꝵ amenitas ⁊ p̃terlabentia flumĩa ꝯĩ¬
spitãtiones rami ãrboꝵ aure uolũctũꝙ cã¬
tus ꝯ ipã late cutũspiciẽdi libtas adse tra¬
huĩt. ut m temitte̾ potiꝰ uoluptas ista uidea¬
tur cegitationẽ quam intẽde demostenes
meliꝰ qui se ĩlocũ equo nulla exaroin uoe ⁊
ex quo nicħ ꝓspici poss recõdebit. nec aliud
agere mẽte cogerẽt cculi. io ꝙ lucubrãtes silẽ¬
tiuu noctis. ꝯclausũ cubitulũ. ⁊ lum̃ unũ ueld̃
tectes maxĩe teneat sed cũ ĩ oĩ studioꝵ genẽ
tũ ĩtoc p̃cipue bona ualitudo q̃q eã maxĩe
p̃stat frugalitas necea̾ria ẽ cũ tp̃a abip̃a rerm
nã ao quietẽ refectioẽ ꝙ nob data ĩ acterrimũ
labore cõu̾timꝰ. cui tñno plus ĩ rogãdũ ẽ qũa

Expanded text:
bona fide in multa simul intendere animus totum potest, et quocunque respexit, desinit intueri quod propositum erat. quare silvarum amoenitas et praeterlabentia flumina et inspirantes ramis arborum aurae volucrumque cantus et ipsa late circumspiciendi libertas ad se trahunt, ut mihi remittere potius voluptas ista videatur cogitationem quam intendere. Demosthenes melius, qui se in locum, ex quo nulla exaudiri vox et ex quo nihil prospici posset, recondebat ne aliud agere mentem cogerent oculi. ideoque lucubrantes silentium noctis et clausum cubiculum et lumen unum velut tectos maxime teneat. sed cum in omni studiorum genere tum in hoc praecipue bona valetudo, quaeque eam maxime praestat, frugalitas, necessaria est, cum tempora ab ipsa rerum natura ad quietem refectionemque nobis data in acerrimum laborer convertimus. cui tamen non plus irrogandum est quam
Abbreviated transcription (Latin):
c̃dibłia qdicimꝰ ⁊ ĩ aĩos iudicũ qua nõ obser¬
uat᷑ ĩrepit. slamq ut ĩ armoꝵ c̾tamĩe adu̾ses
ictus qrectas ac simplices manꝰ tũ uide̾ tũ ⁊¬
iã caue̾ ac ꝓpulsare facile ẽ. adu̾se recteq mmi¬
nꝰ sũt obẜuables ꝗ aluro ostẽdisse ꝙͣ petas artis
ẽ sic oratio q̃ astu caret põdere moto ⁊ ĩpul¬
su p̃liat᷑. simulãti uaria antiq conatꝰ ĩ late¬
ta atq integra ĩ curtẽ dat̃ qarma auocare q
uelut nutũ fallẽ iam uõ affectꝰ richil ma¬
gis ducit. slam si frons ccłi manus multũ ad
motũ aioꝵ ualẽt ꝙͣto plus orõnis ip̃iꝰ uultus

Expanded text:
 dicimus et in animos iudicum, qua non observatur, irrepit. namque ut in armorum certamine adversos ictus et rectas ac simplices manus cum videre, tum etiam cavere ac propulsare facile est, aversae tectaeque minus sunt observabiles, et aliud ostendisse quam petas artis est, sic oratio, quae astu caret, pondere modo et impulsu proeliatur; simulanti variantique conatus in latera atque in terga incurrere datur et arma avocare et velut nutu fallere. iam vero adfectus nihil magis ducit. nam si frons, oculi, manus multum ad motum animorum valent, quanto plus orationis ipsius vultus
Abbreviated transcription (Latin):
duoꝵ fũt geneꝵ alteꝵ loꝙ̃di ratioẽ uocat al¬
ticũ hoc recthoricũ magis dice̾ prius fit his¬
or fuit ⁊ ex magna ꝑte cicetone ꝙͣtũ ẽ fecit
piã platonis / iocũ ditatẽ socratio. Nec uõ qd̃
tasis in genii beatissima ubtas. nõ enĩ pluui¬
as. ut ait pindarꝰ aquas colligit. s uiuo gur¬
gite exudat dono quoda ꝓuidetie genitus ĩ qͦ
totas uirtutes suas eloꝙtia expiret᷑. Nã quis
decẽ diligẽti. moisẽ uehem̃tiꝰ põt. cui fata un

Expanded text:
duorum sunt generum: alterum loquendi rationem vocant, alticum hoc rhetoricum magis dicere. prius fit iisor fuit, et exmagna parte Ciceronem quantus estfecit. piam Platonis, iu cunditatem Isocratis. Nec vero quod tes extulit immortalis ingenii beatissima ubertate. Non enim pluvias ut ait Pindarus aquas colligit, sed vivo gurgite exundat, dono quodam providentiae genitus, in quo totas vires suas eloquentia experiretur. Nam quis docere diligentius, movere
Abbreviated transcription (Latin):
suffecit poten reꝵ ĩcias cũ sentire que dicit
sctipsit nõ paꝵ multa corneli celsus sextios
secutꝰ nõ sine cultu ac intore plautis ĩstoici
reꝵ cogͥtoĩ utił. ĩ epiciis leis quidẽ s nõ
iocũdus tñ auctore ex ĩdustra senecã inoĩ¬

Expanded text:
suffecit ponderi rerum; scias eum sentire quae dicit. scripsit non parum multa Cornelius Celsus, Sextios secutus, non sine cultu ac nitore. Plautus in Stoicis rerum cognitioni utilis. in Epicureis levis quidem, sed non iniucundus tamen auctor e
Abbreviated transcription (Latin):
tib se gaudemuis. adhibeat᷑ uioiciũ ĩuẽtis¬
ẽ ⁊ pondera singłoꝵ examinãda post subeat
nis qui sctibendi mora refixit recipit exĩte¬
gro ires quelut tepento spatio sũmit ĩ¬
petũ ꝙ inc̾tamine saliẽoi fien uelimꝰ uidemꝰ
ut cõnatũ longi petãt ⁊ adilluo quo cõtẽ¬
dit spatiũ cursu ferant᷑. ut q ĩ iaculãto bra.¬
chia reduamꝰ ⁊ expulsim tela neruos retio
tẽdimꝰ. interm tñ fieret si flatus dãda sunt
uela. dũ nos ĩdulgentia illa nõ fallat õiaer¬

Expanded text:
tibus se gaudeamus, adhibeattibus se gaudeamus, adhibeatest et pondera singulorum examinanda. post subeat nis, qui scribendi mora refrixit, recipit ex integro vires et velut repetito spatio sumit impetum; quod in certamine saliendi fieri videmus, ut conatum longius petant et ad illud, quo contenditur, spatium cursu ferantur; utque in iaculando brachia reducimus et expulsuri tela nervos retro tendimus. interim tamen, si feret flatus, danda sunt vela, dum nos i