comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Iudice me fraus. ẽ. ꝯcessa repelłe fraudẽ
Armaq ĩ armatos sũm̾e iura sinunt.
Ducere consuescat mł̾taᷤ manꝰ una figa.
Hec nͥ deletis tutũ rescribe ceris.
Ne teneat geminas una tabellamanꝰ.
Femina dicat᷑ scribentis semꝑ amator.
Illa sit in ur̃is qͥ fuit ille uotis
Si licet a ꝑuis aĩm ad maiora referre.
Pleuaq curuato pand̾e uela suu.
Ptinet ad fatiẽ rapidos ꝯpesc̾e mores.
Candida pax ħoies tͣx decet ira feras.
Ora tument ira. ugresc̃t sangͥne uene.
Lumina gorgones seuiꝰ igne micant.
U tͣ uidit uultꝰ pallas ĩ ãne suos
Uos qͦ si media specłm spͨcetis in ira
Cognoscet fatiẽ uix satis ulla suam.
Comib .ẽ. oculis alliciendus a mor.
O dimꝰ in modicos exꝑto credite fastus.
S epe taceus odii seintua uultꝰ haber
S pectantẽ specta ridenti mollia Ride.
Ii uiuet acceptas tu qͦ redde notas
S ic uͥ ꝑlusit rudib puer ille relictis.
S picła de pharetͣ ꝓmit acuta sia.
O dinꝰ ⁊ uestas tegmiessã diligat aiax.

Expanded text:
Iudice me fraus est concessa repellere fraudem, Armaque in armatos sumere iura sinunt. Ducere consuescat multas manus una figurNec nisi deletis tutum rescribere ceris, Ne teneat geminas una tabella manus. Femina dicatur scribenti semper amator: Illa sit in vestris, qui fuit ille, notis. Si licet a parvis animum ad maiora referre, Plenaque curvato pandere vela sinu, Pertinet ad faciem rabidos compescere mores: Candida pax homines, trux decet ira feras. Ora tument ira: nigrescunt sanguine venae: Lumina Gorgoneo saevius igne micant. Ut vidit vultus Pallas in amne suos. Vos quoque si media speculum spectetis in ira, Cognoscat faciem vix satis ulla suam. Comibus est oculis alliciendus amor. Odimus inmodicos experto credite fastus: Saepe tacens odii semina vultus habet. Spectantem specta, ridenti mollia ride: Innuet, acceptas tu quoque redde notas. Sic ubi prolusit, rudibus puer ille relictis Spicula de pharetra promit acuta sua. Odimus et maestas: Tecmessam diligat Aiax;
Abbreviated transcription (Latin):
Nec iugataurꝰ amat q̃ tñ odit habet.
Neqͥtiã fugio. fugientẽ forma reducto.
Au̾sor moꝵ cͥmuia corpusamo.
Sic ego nͨ sñ te nͨ tecũ iuuere possum.
⁊ uideor uoti uestius essemei.
Aut formosa foreᷤ mutꝰ auͭ minꝰ i ꝑ a uellẽ.
Ñ facit ad mores tã bona forma malos.
Facta merent odiũ. faties exorat amorẽ.
Memiserũ uitiis plus ualet illa sius.
ꝑ ce ꝑ o lecti socialia uua ꝑ omnes
Q ui dant falleudos se tͥ sepedeos
ꝑq tuã fatiẽ magni mͥ numinis istar.
ꝑq tuos ocłos qui rapuere meos
Q iiqqͥd eris mea semꝑ eris iꝰ elige tm̃.
Me qͦ uelle uelis. anneroactꝰ amem.
Iintheadẽ potiꝰ uentisq ferentibꝰ utar

Expanded text:
Nec iuga taurus amat; quae tamen odit, habet. Nec iuga taurus amat; quae tamen odit, habet. Nequitiam fugio — fugientem forma reducit; Aversor morum crimina — corpus amo. Sic ego nec sine te nec tecum vivere possum, Et videor voti nescius esse mei. Aut formosa fores minus, aut minus inproba, vellem; n facit ad mores tam bona forma malos. Facta merent odium, facies exorat amorem — Me miserum, vitiis plus valet illa suis! Parce, per o lecti socialia iura, per omnis Qui dant fallendos se tibi saepe deos, Perque tuam faciem, magni mihi numinis instar, Perque tuos oculos, qui rapuere meos! Quidquid eris, mea semper eris; tu selige tantum, Me quoque velle velis, anne coactus amem! Lintea dem potius ventisque ferentibus utar
Abbreviated transcription (Latin):
Enͥ ego sustinui fonb tã sepe repuisꝰ.
Ingeniũ dura ponere corpus humo:
Excubui clausã seruus ut aũ domũ:
Uidicũ forib lassus prodiret amator:
Eueniat nris hostib ille pudor
Qñ ego ñ fixus lati spatiantis adhesi
Ipse tuus custos ap̃e uir. ip̃e come
Scilicet ⁊ popło ꝑ me conutata placebaᷤ.
Causa funt multis uost̾ amors amor.
Turpia qͥd refam uane m̃datia lingue
Et ꝑiuratos in mea dampna dca
Qͥd iuuenũ tacitos int̾ conuiuia nutꝰ.
U erla cõposiris dissimulata notis
Ueni ⁊ riuali ũ eint egra me
Hiis ⁊ q̃ taceo duraui sepe ferendis
Quere aliũ pro me qui uelit ista pati.
Iã mea uotiua puppis redimita corona:
Leca tumescentes equoris audit aqͣs.
Desine blanditias ⁊ u̾ba potentia qͣndã:
ꝑ dere. ñ ego sũ stultꝰ ut ante fc i.
Luctant᷑ pectꝰq leue in contͣria tendt̃.
O dero si potero si nõ inuitus amabo.

Expanded text:
Ergo ego sustinui, foribus tam saepe repulsus, Ergo ego sustinui, foribus tam saepe repulsus, Ingenuum dura ponere corpus humo? enebas, Excubui clausam servus ut ante domum? Vidi, cum foribus lassus prodiret amator, Eveniat nostris hostibus ille pudor! Quando ego non fixus lateri patienter adhaesi, Ipse tuus custos, ipse vir, ipse comes? Scilicet et populo per me comitata placebas; Causa fuit multis noster amoris amor. Turpia quid referam vanae mendacia linguae Et periuratos in mea damna deos? Quid iuvenum tacitos inter convivia nutus Verbaque conpositis dissimulata notis?Veni, et rivali non erat aegra meo! His et quae taceo duravi saepe ferendis; Quaere alium pro me, qui queat ista pati. Iam mea votiva puppis redimita corona Lenta tumescentes aequoris audit aquas. Desine blanditias et verba, potentia quondam, Perdere — non ego nunc stultus, ut ante fui! Luctantur pectusque leve in contraria tendunt Odero, si potero; si non, invitus amabo.
Abbreviated transcription (Latin):
Iruta decepti uota colentis erant
Diua potens frugũ silius errabat ĩ altiᷤ.
Decidant louge spicea serta come
Sola fuit crete fecundo fertił anuo.
& qͣ ꝑtulerat se dea messio ⁊ erat
Ip̾e locus nemoꝵ cauebat fingib ide.
Et ferus in silua farra metebat aper.
Opt anit minos siłes sͥ legif᷑ annos.
Optauit cerens longꝰ ut eẽtamor.
Qͥ d tͥ secubitꝰ tͥstes dea flaua fuissent:
Hos cogor sacris nc̃ ego ferre cuis
Cur ego sũ tͥstis cũ sit tͥ nata reperta:
Regnaq qͣm uino sorte minora regat.
Festa dies cerereq colat. santꝰq merũq:
Hdecetad dũos munera ferre deos¬
ulta diuq tuliitiis pacientia iustr.
Cede fatigato pectore turpis amor.
S cilicet asserui iã me fugiq satheuas.
⁊ que ñ puduit ferre tulisse pudet.
Uicimꝰ ⁊ domitũ pedimꝰ calcamꝰ amoeẽ.
Uen̾unt capiti cornua sera uiso.
ꝑ fer ⁊ obdura dolor hͥ tͥ prod̾it olim.
Sepe tulit lassis succus amarꝰ opem.

Expanded text:
Inrita decepti vota colentis erant. Inrita decepti vota colentis erant. Diva potens frugum silvis cessabat in altis; Deciderant longae spicea serta comae. Sola fuit Crete fecundo fertilis anno; Omnia, qua tulerat se dea, messis erat; Ipsa, locus nemorum, canebat frugibus Ide, Et ferus in silva farra metebat aper. Optavit Minos similes sibi legifer annos; Optasset, Cereris longus ut esset amor. Quod tibi secubitus tristes, dea flava, fuissent, Hoc cogor sacris nunc ego ferre tuis? Cur ego sim tristis, cum sit tibi nata reperta Regnaque quam Iuno sorte minore regat? Festa dies Veneremque vocat cantusque merumque; Haec decet ad dominos munera ferre deoslta diuque tuli; vitiis patientia victa est; Cede fatigato pectore, turpis amor! Scilicet adserui iam me fugique catenas, Et quae non puduit ferre, tulisse pudet. Vicimus et domitum pedibus calcamus amorem; Venerunt capiti cornua sera meo. Perfer et obdura! dolor hic tibi proderit olim; Saepe tulit lassis sucus amarus opem.
Abbreviated transcription (Latin):
Herat ⁊ teneri cespitis herbacibu
Pruna ceres docuit tͣgescore sem̃ ĩ agͥo:
Falce coloratas subsecuitq comag
P rima iugis tauros subpon̾e colla coeg̾.
Et uet̾an curuo dente reuulsit humũ.
Hanc qͥsqͣm lacͥnus letari cͤdit amãtũ:
Et bn torm̃tis secubituq col
Rustica. nec itacuũ pectꝰ amoris ħt.
Cretes ert̃ testes nͨ fingt̃ om̃ia creces.
Cretes nutrito terra suꝑba iorroe.
Illic sid̾eam qͥ inundi temꝑat artem.
Ecigius tenero lac bibit or puer
Magna fides testi. testis laudat᷑ alũpuo.
Fassurã cererem crimina notu puto.
U id̾at iasiũ cretra diua subda.
F indentẽ c̾ta terga ferina mai o
U idit ⁊ ut tenere flãuã rapu̾e miedulle.
Huc pudor exalia parte tͣhebat amior.
Uictꝰ amore pudor sulcos arere uideres.
Et satacũ mnuuma parte redire Rui.
Cũ b̾u iactati pulsarent arua ligones:
Ruꝑat ⁊ durã uouier aduncꝰ humum:
Seminaq ui latos stet̾ant eqͣsragros.

Expanded text:
Haec erat et teneri caespitis herba cibus. Haec erat et teneri caespitis herba cibus. Prima Ceres docuit turgescere semen in agris Falce coloratas subsecuitque comas; Prima iugis tauros supponere colla coegit, Et veterem curvo dente revellit humum. Hanc quisquam lacrimis laetari credit amantum Et bene tormentis secubituque colRustica nec viduum pectus amoris habet. Cretes erunt testes — nec fingunt omnia Cretes. Crete nutrito terra superba Iove. Illic, sideream mundi qui temperat arcem, Exiguus tenero lac bibit ore puer. Magna fides testi: testis laudatur alumno. Fassuram Cererem crimina nostra puto. Viderat Iasium Cretaea diva sub Ida Figentem certa terga ferina manu. Vidit, et ut tenerae flammam rapuere medullae, Hinc pudor, ex illa parte trahebat amor. Victus amore pudor; sulcos arere videres Et sata cum minima parte redire sui. Cum bene iactati pulsarant arva ligones, Ruperat et duram vomer aduncus humum, Seminaque in latos ierant aequaliter agros,
Abbreviated transcription (Latin):
Mat̾ ⁊ in cineres nltima dona tulit.
Huic soror in ꝑtẽ misã c̾mre doloriᷤ:
Uenit in ornatas di la mata comas.
Cumq tius sua iũx̾unt uemesiꝰq pͥorq
O scł̾a. nec solos destituere rogos
Delia discedẽ felicꝰ inqͥt amatma.
S ui tͥ. uixistidum tuus ignis erm.
Me tenuit moriens deficiente manu.
Sitñ e uob̾ aliqͥd nͥ nomen ⁊ umbͣ:
Restati melesia ualle tibullus ent.
Obuiꝰ huit uenies hed̾a iuuenilia cĩatꝰ.
T emꝑa cũ caluo docte catulle trruo.
Tu qͦ si falsũ .ẽ. tem̃ati cͥieu amici:
Sanguinis atq artis prodige galletue.
Ossa quieta p̾cor tuta reqͥescitt ĩ u̾bͭ.
Et sit humꝰ ciñi non honerpsa tua¬
Nnua uen̾unt cerrał temꝑa sadͥ.
Secubat intiacuo sola puella thoro.
F laua ceres tenues spicis redunita capilloᷤ
Cur ꝓhibes sacris cõmodaniã cius:
Nec minꝰ humanis inuidet utlaboniᷤ.
Añ nͨ hirsuti torrebãt farra coloni:
Nec notũ t̾ris area nomen erat

Expanded text:
Mater et in cineres ultima dona tulit; Mater et in cineres ultima dona tulit; Hinc soror in partem misera cum matre doloris Venit inornatas dilaniata comas, Cumque tuis sua iunxerunt Nemesisque priorque Oscula nec solos destituere rogos. Delia discedens 'felicius' inquit 'amata Sum tibi; vixisti, dum tuus ignis eram.Me tenuit moriens deficiente manu.' Si tamen e nobis aliquid nisi nomen et umbra Restat, in Elysia valle Tibullus erit. Obvius huic venias hedera iuvenalia cinctus Tempora cum Calvo, docte Catulle, tuo; Tu quoque, si falsum est temerati crimen amici, Sanguinis atque animae prodige Galle tuaeOssa quieta, precor, tuta requiescite in urna, Et sit humus cineri non onerosa tunnua venerunt Cerealis tempora sacri; Secubat in vacuo sola puella toro. Flava Ceres, tenues spicis redimita capillos, Cur inhibes sacris commoda nostra tuis? Nec minus humanis invidet ulla bonis. Ante nec hirsuti torrebant farra coloni, Nec notum terris area nomen erat,
Abbreviated transcription (Latin):
Uatũ pieriis ora rigant᷑ aquis
H ũc qͦ sr̃ma dies nigro submisit aũno
Diffugrũt auidos carmina sola rogoᷤᷤ.
Durat opꝰ uatũ tͦiani fama laboris.
Tardaq noct᷑no tela retexta dolo.
Sit nemesis longũ. sic delia nom̃ ħebãt
Alt̾a cura retens alt̾a pͥmus amoꝵ.
Qͥ d nos sacra iuuãt qͥd nc egyptia ꝓst̾:
Sistra qͥd i nacuo secubuisse thoro:
Cũ rapiũt mala fatabonos ignocite fasso.
Sollicitor nullos ẽẽ. putare deos
Uine piꝰ moriere piꝰ cole sacͣcolentem.
Mors gͣuis a templis ĩ caua bt᷑a tͣhet.
Carminib ofide bonis iacet ecce tibullꝰ:
Uix manet e toto curua ꝙ uina capit.
Te ne sacer uates flãme rapu̾e rogaleᷤᷤ.
Pectorib pasci nũ potuere tuis.
Aurea scõꝵ potuissẽt templa deoi.
Urere q̃ tm̃ sustinuere nepbas
Auertit uultꝰ hericis q̃ possidet arces.
I guotũ uili supposuiss huino.
Huic c̾te manib fugientes p̾isit ocellos

Expanded text:
Vatum Pieriis ora rigantur aquis Vatum Pieriis ora rigantur aquis — Hunc quoque summa dies nigro submersit Averno. Defugiunt avidos carmina sola rogos; Durant, vatis opus, Troiani fama laboris Tardaque nocturno tela retexta dolo. Sic Nemesis longum, sic Delia nomen habebunt, Altera cura recens, altera primus amor. Quid vos sacra iuvant? quid nunc Aegyptia prosunt Sistra? quid in vacuo secubuisse toro? Cum rapiunt mala fata bonos — ignoscite fasso! — Sollicitor nullos esse putare deos. Vive pius — moriere; pius cole sacra — colentem Mors gravis a templis in cava busta trahet; Carminibus confide bonis — iacet, ecce, Tibullus: Vix manet e toto, parva quod urna capit! Tene, sacer vates, flammae rapuere rogales Pectoribus pasci nec timuere tuis? Aurea sanctorum potuissent templa deorum Urere, quae tantum sustinuere nefas! Avertit vultus, Erycis quae possidet arces; Ignotum vili supposuisset humo. Hinc certe madidos fugientis pressit ocellos
Abbreviated transcription (Latin):
Et tangt̃ magnas tͥstia fata dea ᷤ.
Flebilis iudignos elegia solue capilloᷤ.
Hanunis ex uero nc̃ tͥ nomen erit.
Ille tui uates oꝑis tua fama tibullꝰ.
Ardet in exstructo corpꝰ mane rogo.
Ecce puer uen̾is ft̾ eusãq pharet᷑m:
Et fractos aitus. ⁊ sũ luce facem.
Aspice demissis ut eat miserabił auis:
Pectoraq infesta tundit aꝑta muanii.
Excipiũt lacͥmas sꝑsi ꝑ colla capilli.
Oraq singultu concuciente sonãt.
Fratͥs in euee sio illũ fin̾e dicunt
Egressũ tectis pulcher iuile tius.
Nec uuutsꝰ. ẽ. confusa ueuꝰ inquẽte tibllo
Q in uiuenis rupit cũ ferꝰ inguen aꝑ.
At sacrinates ⁊ diuũ curuocamtr:
Sunt ⁊̃ qui nos numenb̾re putant.
Scił õe sacrũ mors imꝑtuna ꝓphanati
Omĩb obscuras inicit illamanus.
Carmine qͥd uictas obstupuisse feras:
Et linõ in silius idẽ pr̃ edidit altis:
Dicit᷑ inuicta conticuisse LiRa
Adice meoniden a qͦ ceu fonte ꝑhenni.

Expanded text:
Et tangunt magnas tristia fata deas, Et tangunt magnas tristia fata deas, Flebilis indignos, Elegia, solve capillos! A, nimis ex vero nunc tibi nomen erit! — Ille tui vates operis, tua fama, Tibullus Ardet in extructo, corpus inane, rogo. Ecce, puer Veneris fert eversamque pharetram Et fractos arcus et sine luce facem; Adspice, demissis ut eat miserabilis alis Pectoraque infesta tundat aperta manu! Excipiunt lacrimas sparsi per colla capilli, Oraque singultu concutiente sonant. Fratris in Aeneae sic illum funere dicunt Egressum tectis, pulcher Iule, tuis; Nec minus est confusa Venus moriente Tibullo, Quam iuveni rupit cum ferus inguen aper. At sacri vates et divum cura vocamur; Sunt etiam qui nos numen habere putent. Scilicet omne sacrum mors inportuna profanat, Omnibus obscuras inicit illa manus! Carmine quid victas obstipuisse feras? Et Linon in silvis idem pater 'aelinon!' altis Dicitur invita concinuisse lyra. Adice Maeoniden, a quo ceu fonte perenni
Abbreviated transcription (Latin):
Signabat nullo limite messor hum̃.¬
Non freta demisso u̾rebaut enuta remo.
Ultuna mortali tunt ualitus erat
Contͣ te sollers honinũ nata fuisti.
Et niiiũ dampnis iugeniosatius.
Quo tͥ t᷑ntis incingere menib urbes:
Q uo tͥ dis cordes addere inarma mauꝰ:
Qͥ d tͥ cũ pelago terra contenta fuisses.
Cur non ⁊ celum tertia regna petis:
Qua licet affectas celũ ꝙͦ tẽpla qͥrinꝰ.
L ib̾ ⁊ alcides ⁊ mͦ cesar habent
Eruimꝰ terra solidũ pro frugibꝰ au&.
Possidet inuentas sanguine nuleᷤ opeᷤ
Curia pauꝑib clausa. ẽ dat consꝰ honoreᷤ
Iñ gͣnis uidex. inde seuerus eques
Et satis . ẽ. aliqͥd pauꝑis. ẽẽ. sinant.
At nc̃ exeq̃t tetͥcas licet illa sabinas:
Imꝑat ut capte qui dare młta pot̾.
M e ꝓhibet tustos ã me tunz illa maritũ.
S i ded̾o tota cedet uter q dom..
Osi neglecti qͥsqͣn deus ultor amãtiᷤ.
T ain male q̃ sitas pulu̾e mutet ope.¬

Expanded text:
Signabat nullo limite mensor humumSignabat nullo limite mensor humumNon freta demisso verrebant eruta remo; Ultima mortali tum via litus erat. Contra te sollers, hominum natura, fuisti Et nimium damnis ingeniosa tuis. Quo tibi, turritis incingere moenibus urbes? Quo tibi, discordes addere in arma manus? Quid tibi cum pelago — terra contenta fuisses! Cur non et caelum, tertia regna, petis? Qua licet, adfectas caelum quoque — templa Quirinus, Liber et Alcides et modo Caesar habent. Eruimus terra solidum pro frugibus aurum. Possidet inventas sanguine miles opes. Curia pauperibus clausa est — dat census honores; Inde gravis iudex, inde severus eques!Et — satis est — aliquid pauperis esse sinant! At nunc, exaequet tetricas licet illa Sabinas, Imperat ut captae qui dare multa potest; Me prohibet custos, in me timet illa maritum. Si dederim, tota cedet uterque domo! O si neclecti quisquam deus ultor amantis Tam male quaesitas pulvere mutet ope
Abbreviated transcription (Latin):
Quesitũ .ẽ. illi corpore quicqͥd habet.
Forsitan ⁊ qͦtiens hoiem ugulau̾it ille:
Iudicat. hfassas tangis auara manꝰ:
Ille ego mnusarũ purꝰ phebiq sacerdos:
Ad rigidas canto carmenmane fores.
Diꝰcite qui sapitis ñ ħ q̃ scimus in bertes:
S trepidas aties ⁊ sera bella sequi.
ꝓq bono uersu pͥmũ deducite pilum.
H oc tͥ si uelles posset homere daN.
Iupit̾ admonitris nicħ. ẽẽ. potẽtiꝰ auro:
Corrupte p̾tium uirginis ipse fuit.
Dñ m̾ces aberat durꝰ pat̾. ipsa seuera.
Prati postes feirea tuiris era
S pꝰqͣm sapiens in mun̾a uenit aduit̾.
Prebuit ipsa sinũ ⁊ dare ussa dedit.
At c̾ regna senex celi saturnꝰ haberet.
Oñe lucrũ tenebͥs alta p̾mebat humꝰ.
Eraq ⁊ argentũ cũq auro pond̾a fr̾i.
M anib admouit. nullaq massa fuit.
At meliora dabat cͥuo sine uom̾e fruges:
Pomaq ⁊ ĩ q̃rru mella reperta caua.
Nec ualido qͥsqͣm t̾ram findebat aratͦ.

Expanded text:
Quaesitum est illi corpore, quidquid habet. Quaesitum est illi corpore, quidquid habet. Forsitan et, quotiens hominem iugulaverit, ille Indicet! hoc fassas tangis, avara, manus? Ille ego Musarum purus Phoebique sacerdos Ad rigidas canto carmen inane fores? Discite, qui sapitis, non quae nos scimus inertes, Sed trepidas acies et fera castra sequi Proque bono versu primum deducite pilum! Nox tibi, si belles, possit, Homere, dari. Iuppiter, admonitus nihil esse potentius auro, Corruptae pretium virginis ipse fuit. Dum merces aberat, durus pater, ipsa severa, Aerati postes, ferrea turris erat; Sed postquam sapiens in munere venit adulter, Praebuit ipsa sinus et dare iussa dedit. At cum regna senex caeli Saturnus haberet, Omne lucrum tenebris alta premebat humus. Aeraque et argentum cumque auro pondera ferri Manibus admorat, nullaque massa fuit. At meliora dabat — curvo sine vomere fruges Pomaque et in quercu mella reperta cava. Nec valido quisquam terram scindebat aratro,
Abbreviated transcription (Latin):
Aut te tiectis eoa uenefica rami
Deuouet aut alio lassus amore uenis.¬
H ec mora desiliit tuiica uelata soluta.
Et decuit nudos proripuisse pedes.
Neue sue possẽt uitactã scire ministͦ.
D edecꝰ hoc sumpta dissimulauit aqͣ.¬
aut ten̾um dotes carm̃ hab̾e pͭ ⁊
Ingenũ qͦndam fũat pretiosiꝰ auro.
At nc̃ barbaria ẽ. gͣndis ħre nichilu.
Cũ pulcre dũe nr̃i placuere Libelli.
Q uo licuit libͥs non licet ire mich ..
C ñ b̾n laudaui laudato ianua clansaz
Turpit̾ huc illuc iugeniosus eo.
Ecce recens diues parto ꝑ nuln̾a censu:
Prefert᷑ nobis sanguine factus eques.
H c̃ potes amplecti formosis stulta lac̾tis.
Huius in amplexu nuda iacere potes:
Si nescis caput ħ galcã portare solebat.
Ense latus cinctũ qd tͥ seruit erat.
Leua manꝰ cui nẽ serũ male ꝯueuit aur̃:
S cuta tulit. dextͣm tange cruenta fuit.
Heus uͥ mollities pectoris illa tui:
Cerne cicatͥces uet̾es uestigia pugne.

Expanded text:
Aut te traiectis Aeaea venefica lanis Aut te traiectis Aeaea venefica lanis Devovet, aut alio lassus amore venis.' Nec mora, desiluit tunica velata soluta — Et decuit nudos proripuisse pedes! — Neve suae possent intactam scire ministrae, Dedecus hoc sumpta dissimulavit Aut tenerum dotes carmen habere putat? Ingenium quondam fuerat pretiosius auro; At nunc barbaria est grandis, habere nihil. Cum pulchrae dominae nostri placuere libelli, Quo licuit libris, non licet ire mihi; Cum bene laudavit, laudato ianua clausa est. Turpiter huc illuc ingeniosus eo. Ecce, recens dives parto per vulnera censu Praefertur nobis sanguine pastus eques! Hunc potes amplecti formosis, vita, lacertis? Huius in amplexu, vita, iacere potes? Si nescis, caput hoc galeam portare solebat; Ense latus cinctum, quod tibi servit, erat; Laeva manus, cui nunc serum male convenit aurum, Scuta tulit; dextram tange — cruenta fuit! Heu, ubi mollities pectoris illa tui? Cerne cicatrices, veteris vestigia pugnae —
Abbreviated transcription (Latin):
Illagͣnes potuit q̃rcꝰ ad amantaq dur̃:
Suidaq blanditiis saxamon̾e suis.
Digna mou̾e fuit c̾te diuosq uirosq.
S  neq tc̃ uixi nec uir ut ante fui.
Qͥ d uiuat ad surdas sicantet tͣchiꝰ aure ᷤ :¬
Qͥ d nuserũ tbamirã picta tabella uiuat:
At q̃ nõ tacita formani gaudia mente:
Q uos ego nõ feci disposuiq modos
Nr̃a tñ iacuere uelut p̾mortua mẽb
Turpit̾ exterua langiuidiora rosa.
Que ñc̃ ecce iugent ĩ tẽpestiua ualet̃q:
Nc̃ opꝰ exposc̃t̃ militiamq sam.
Q nistit pͥudibunda iace ꝑs pessĩa nr̃i:
Sic sũ pollicitis captus ut antetius.
Tu dñm fallis ꝑ te dep̾nsus inhermiᷤ:
Tristiat̃ magno. dãpna pudore tuli.
H anc ⁊̃ ñ. ẽ. mea dedignata puellara:
Mollit̾ admota sollicitare maiu
S pꝰꝙͣ nullas ꝯsurg̾e posse ꝑ artes:
Inmemorẽq sui ꝑcubuisse iudet.
Qͥ d me ludis ait. qͥs te male sane iubebat:
Inuitũ nr̃o ponere membra thoro.

Expanded text:
Illa graves potuit quercus adamantaque durum Illa graves potuit quercus adamantaque durum Surdaque blanditiis saxa movere suis. Digna movere fuit certe vivosque virosque; Sed neque tum vixi nec vir, ut ante, fui. Quid iuvet, ad surdas si cantet Phemius aures? Quid miserum Thamyran picta tabella iuvat? At quae non tacita formavi gaudia mente! Quos ego non finxi disposuique modos! Nostra tamen iacuere velut praemortua membra Turpiter hesterna languidiora rosa — Quae nunc, ecce, vigent intempestiva valentque, Nunc opus exposcunt militiamque suam. Quin istic pudibunda iaces, pars pessima nostri? Sic sum pollicitis captus et ante tuis. Tu dominum fallis; per te deprensus inermis Tristia cum magno damna pudore tuli. Hanc etiam non est mea dedignata puella Molliter admota sollicitare manu; Sed postquam nullas consurgere posse per artes Inmemoremque sui procubuisse videt, 'Quid me ludis?' ait, 'quis te, male sane, iubebat Invitum nostro ponere membra toro?
Abbreviated transcription (Latin):
Ilicib glandes cantataq uitib uua:
Decidit. ⁊ nlło poma mouente fluũt.
Qͥ d uetat ⁊ n̾uos magicas torꝑeꝑ aiteᷤ:
Forsitan ĩpatiens fit latꝰ iñ meum
Huc pudor accesfit fc̃i pudor ip̃e nocebat.
Ipse fuit uituͣ causa scd̾a me.
At qͣlẽ uidi. qͣlẽ ritigiq puellam.
Sic ĩ tunica tangit᷑ illa ua.
Illiꝰ a tactu piluis iuuenes c̾e̾ poss
Titonꝰq antus fortior . eẽ. suis.
ħ m ꝯtig̾at s uir ñ ꝯtigit ill.
Qͣ s nc ꝯcipiã ꝑnoua uota preces.
Crede ⁊̃ magn̾os qͦ sũ tã tupĩt usus:
Muñis oblati penituisse de
Oꝑtabã certe reripi sũ nẽpe receptꝰ.
Oscła ferre tuli proximus esze fui.
Qͥ d nͥ possedi diues auarus opes
Sicaret mediis taciti uulgator ĩ undis:
Pomaq que nłło temꝑe tangat ħt.
A ten̾a quisꝙͣ sic singit mane puella.:
Protinus ut scõs possit adire deo: ⁊
S puto ñ blanda ñ optima ꝑdidit ĩ me:
Oscła. nõ om̃i solliitauit oper

Expanded text:
Ilicibus glandes cantataque vitibus uva Ilicibus glandes cantataque vitibus uva Decidit, et nullo poma movente fluunt. Quid vetat et nervos magicas torpere per artes? Forsitan inpatiens fit latus inde meum. Huc pudor accessit: facti pudor ipse nocebat; Ille fuit vitii causa secunda mei. At qualem vidi tantum tetigique puellam! Sic etiam tunica tangitur illa sua. Illius ad tactum Pylius iuvenescere possit Tithonosque annis fortior esse  contigerat; sed vir non contigit illi. Quas nunc concipiam per nova vota preces? Credo etiam magnos, quo sum tam turpiter usus, Muneris oblati paenituisse deos. Optabam certe recipi — sum nempe receptus; Oscula ferre — tuli; proximus esse — fui. Quid, nisi possedi dives avarus opes? Sic aret mediis taciti vulgator in undis Pomaque, quae nullo tempore tangat, habet. A tenera quisquam sic surgit mane puella, Protinus ut sanctos possit adire deos? Sed, puto, non blande, non optima perdidit in me Oscula; non omni sollicitavit ope!
Abbreviated transcription (Latin):
ut ñ formosa.ẽ. ałi ñ bn cłta puesla:
aut pugo ñ uotis sepe petitamei ᷤᷤ.
Hãt ĩ nłłos tñ tenui male languidꝰ usus.
S iacui pigͦ tͥmen honꝰq thoro.
N potui cupiẽs pant̾ cupiente puella:
ngumis effeci ꝑte iuuante friti.
liaqͥd̃ nr̃o subiceit ebnea collo.
Brachia si thonia candidiomniue.
Oscłaq inserut cupidis luctantialnigͥs.
Dicitꝰ ⁊ femon supposuisse femur.
⁊ mͥ blanditias dixit dñmq uocauit.
⁊ que p̾t̾ea publica uerba iuuant:
Tacta cũ gelida ueluti mea mẽbͣ cicuta
Segnia ꝓpositũ destituere meui.
Sic flãmas aditã pias et̾ua sacerios:
Surgit. ⁊ a caro fr̾e uerenda soror.
Ter libas offitio continuata meo est.
Exig̾e a nobis angusta nocte coruinã
Me memii nũos sustinuisse nouẽ.
U el mea thessalico lãguẽt deuota ueneno:
Sagͥa ue punicea defiat noĩa cera.
Et mediũ tenues in iet᷑ urget acus.
Carmine lesa t̾es st̾ilẽ uanescitͥ. ħbam.
Defitiũt lese carmine fontis aque.

Expanded text:
t non formosa est, at non bene culta puella, At, puto, non votis saepe petita meis! Hanc tamen in nullos tenui male languidus usus, Sed iacui pigro crimen onusque toro; Nec potui cupiens, pariter cupiente puella, Inguinis effeti parte iuvante frui. Illa quidem nostro subiecit eburnea collo Bracchia Sithonia candidiora nive, Osculaque inseruit cupida luctantia lingua Lascivum femori supposuitque femur, Et mihi blanditias dixit dominumque vocavit, Et quae praeterea publica verba iuvant. Tacta tamen veluti gelida mea membra cicuta Segnia propositum destituere meum; Sic flammas aditura pias aeterna sacerdos Surgit et a caro fratre verenda soror. Ter Libas officio continuata meo est; Exigere a nobis angusta nocte Corinnam Me memini numeros sustinuisse novem. Num mea Thessalico languent devota veneno Sagave poenicea defixit nomina cera Et medium tenuis in iecur egit acus? Carmine laesa Ceres sterilem vanescit in herbam, Deficiunt laesi carmine fontis aquae,
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd fuit asꝑius nonacrina a thalanta
Succubuit m̾itis trux tñ illacirtoii.
Sepe suos tasus nec mitia facta puelle.
Flesse sub arborib ungmaliona fer̃t.
Sepe tulit iusso fallatia recia collo
Sepe fera toruos cuspide fixit apros.
Sensit ⁊ ylei concentũ sautiꝰ arcum.

Expanded text:
a Atalanta? Succubuit meritis trux tamen illa viri. Saepe suos casus nec mitia facta puellae Flesse sub arboribus Milaniona ferunt; Saepe tulit iusso fallacia retia collo, Saepe fera torvos cuspide fixit apros: Sensit et Hylaei contentum saucius arcum:
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ tͣncisse ead nob iuratꝰ in armaͭ
ħ eu pars una diicũ. qͦ successore sagite
ꝑ̾ culis utũt᷑ feactus morboq fameꝙͥ¬
S elat᷑q alit᷑q auibꝰ. uolucres q petẽdo
Debita tͦianis ex̾cet spicula fatis

Expanded text:
Et nunc ille eadem nobis iuratus in arma, heu! pars una ducum, quo successore sagittae Herculis utuntur, fractus morboque fameque velaturque aliturque avibus, volucresque petendo debita Troianis exercet spicula fatis.
Abbreviated transcription (Latin):
Pendebãt tereti disfus ã moinsia coli
Bulla suꝑ fr̃otẽ paruis angẽtea loris
Uincta mouebatur. pariliq etate umat̃
Is q metu iracuꝰ. naturaliq pauore
Deposito. celebrare domos mulcẽ da guli
ꝗͣ. lib ignotis manibꝰ p̾bere solebit.
S tñ añ alios cede pulcherrune gẽtio
G ratꝰ erat ciparisse tͥ. tu pabula fuũ¬
Tum texebas uarios ꝑ cornua flores
Nc̃ eques ĩ tgo residens huc letꝰ rillit
Mollia pͣpͣ eis frenabas ora capistin
Estus erat. mediꝰq dies. solisq uapere
Concaua litorei feruebãt bra mhia ãe
Cessus ĩ hbosa posuit sua corpa t̾ra.
Ceruus. ⁊ arborea frig̾ ducelat bibra
Hũc puer ĩ prudẽs iaculo cipariss iao
Fixit.⁊ ut seuo moriẽtẽ ubie uidit¬

Expanded text:
pendebant tereti gemmata monilia collo. pendebant tereti gemmata monilia collo. Bulla super frontem parvis argentea loris vincta moIsque metu vacuus naturalique pavore deposito celebrare domos mulcendaque colla quamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. Aestus erat mediusque dies, solisque vapore concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit
Abbreviated transcription (Latin):
U nb ͣ i cco uenit ñ chaanis absuit arbor.
Ñ remꝰ heliadũ. nͦ frõdibꝰ esculꝰ alis
Ptiie molles. nͨ fagꝰ. ⁊ ĩ nuba lauꝰ
Et corili fragiles. ⁊ fraxinꝰ ucił hatis
Enodisq abies. eͣuataq glandib sbi
Et platanꝰ geniał. Acer q coloribꝰ pis
Amnnicoleq simul salices. ⁊ aqͣtca lohꝰ
ꝑpetuoq turẽs buxꝰ tenuesq mi
Et bicolor mirtꝰ. ⁊ baecis cerula fies
Uos qͦ flexipedes hedere uenisis nu
Panpinee uites. ⁊ amice uitbꝰ ula
Orniq ⁊ picee pomoq honerata ribeq
Arbutꝰ ⁊ lente uictoris p̾mia palue
⁊ succĩcta comas hirsutaq u̾tice puꝰ
Grata deũ matͥ. siꝙͥ cibelesꝰ attis
Exuit hac hoĩẽ. trũcoq ĩ duruit ili
ẽ arbor. pueranͣ. deo dilectꝰ ab ilo
Qui citharã n̾uis ⁊ n̾uis tẽꝑat arum
Nãq sacer m̃phis carchea tenẽtibꝰ arpu
Iugẽs c̾uus erat. lateq patẽtibꝰ abais
pse suo capiti p̾bebat cornibꝰ ũbras
Cornua fulgebãt auro. demissa q i armi

Expanded text:
uit arbor. non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis enodisque abies curvataque glandibus ilex et platanus genialis acerque coloribus impar amnicolaeque simul salices et aquatica lotos perpetuoque virens buxum tenuesque myricae et bicolor myrtus et bacis caerula tinus. Vos quoque, flexipedes hederae, venistis et una pampineae vites et amictae vitibus ulmi, ornique et piceae pomoque onerata rubenti arbutus et lentae, victoris praemia, palmae et succincta comas hirsutaque vertice pinus, grata deum matri; siquidem Cybeleius Attis exuit hac hominem truncoque induruit illoarbor, puer ante deo dilectus ab illo, qui citharam nervis et nervis temperat arcum. Namque sacer nymphis Carthaea tenentibus arva ingens cervus erat, lateque patentibus altas ipse suo capiti praebebat cornibus umbras. Cornua fulgebant auro, demissaque in armos
Abbreviated transcription (Latin):
A q ads̃ sacͥs respicẽ illaliecnrt
uͥ gaq ianał despina sũinit᷑ alba
illud nec aues cuua uolasse fereu̾̃t᷑
rediit̃ puero aui fuit añ color
irta q c̃çalido fit faba farre rogaᷤᷤ
pͥͣsca deat alit᷑ ꝙ cibio qbꝰ añ sole bat
pet ascitaꝰ lururiosa dape
isciꝰ ao liuc illic plĩ sine fi aude natabat.
streaq inconcis tuta fuere suiꝰ
nͦ q̃ pigmeo sanguine gaud auiꝰc¬
⁊ p̃t̾ pemsᷤa nich in pauone placebat᷑.
nͨͦ teuꝰ captaᷤ mserat aũ feraᷤ
Sus erat iup̾cio cesa sue festa colebãt
tr̃a fabas tm̃ duraq farradabat
duo iuixta simul sexti qͥoq Ralndi
e derit. hiunc ledi iuscã posse negãt.
A ree qͦ insũina uiuoui tẽpla monete

Expanded text:
 sacris, respicere illa vetat; virgaque Ianalis de spina ponitur alba, illud nec aves cunas violasse feruntur, et rediit puero, qui fuit ante, color, mixtaque cum calido sit faba farre, rogas? prisca dea est aliturque cibis, quibus ante solebat, nec petit ascitas luxuriosa dapes, piscis adhuc illi populo sine fraude natabat, ostreaque in conchis t pygmeo sanguine gaudet avi pennas nihil in pavone placebat, nec tellus captas miserat ante feras, sus erat in pretio, caesa sue festa colebant: terra fabas tantum duraque farra dabat. quae duo mixta simul sextis quicumque Kalendis ederit, huic laedi viscera posse negant. arce quoque in summa Iunoni templa Monet
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ manifesta tñ cũ uero sustulit acre
A petudis fibris ad cipi cornua lumen
A ꝑꝑa sic fata iubent. nãq urbe receptꝰ
Rex eris. ⁊ sceptͦ tutꝰ potiere ꝑhẽni.
Retulit ille pedẽ. toruãq a menibꝰ urbis
N u̾tens fatiem ꝓcul haꝑcul oĩa dixit
T alia dii pellant. multoq ego iustꝰ euum
E xulagam ꝗͣ me uidͤant capitolia regẽ.
D ixitri extiplo popłmq grauẽ q senatũ
C onuocat. ante tu̾ pacali cornua lauro
U. elat ⁊ aggeribꝰ factis a miltte forti¬
In sistit pͥsoq deos de more p̃ cat᷑
Est ait hic unꝰ quẽ uos nͥ pellitis urbe
R ex erit. Is qͥ sit signo ñ noĩe dicam.
Cornua frõte gerit. q̃ uob̾ ĩ dicat augur
S i romã intrarit famularia iura dat᷑m.
Ille quidẽ potuit portas iroũꝑe aꝑtas.
S  nos obstitimꝰ qͣuis ꝯiũctior illo
Nemo mͥ est. uos urbe uiri ꝓhibete qͥrites.
Uł si dignꝰ erit grauibꝰ uĩcite catenis.
Aut finite metũ fatalis morte tyrãni.

Expanded text:
n manifesta tamen. Cum vero sustulit acre a pecudis fibris ad Cipi cornua lumen, adpropera! sic fata iubent; namque urbe receptus rex eris et sceptro tutus potiere perenni.” Rettulit ille pedem torvamque a moenibus urbis avertens faciem “procul a! procul omina” dixit “talia di pellant! Multoque ego iustius aevum exsul agam, quam me videant Capitolia regem!” Dixit et extemplo populumque gravemque senatum convocat, ante tamen pacali cornua lauro velat; et aggeribus factis a milite fortiinsistit priscosque deos e more precatus “est” ait “hic unus, quem vos nisi pellitis urbe, rex erit. Is qui sit, signo, non nomine dicam: cornua fronte gerit. Quem vobis indicat augur, si Romam intrarit, famularia iura daturum. Ille quidem potuit portas inrumpere apertas, sed nos obstitimus, quamvis coniunctior illo nemo mihi est. Vos urbe virum prohibete, Quirites, vel, si dignus erit, gravibus vincite catenis, aut finite metum fatalis morte tyranni!”
Abbreviated transcription (Latin):
N uenẽ ext̃na socialia fed̾a ledam
D ũ mͥ ianigera seruabt̃ fata canẽtẽ.
Sepe retẽptatis p̾cibꝰ titania frustra
Ñ i pune feres neq ait redde̾ canẽti.
esa s qd fatiat qd amãs qd̃ feĩa/ disceꝰ¬

Expanded text:
nere externa socialia foedera laedam, dum mihi Ianigenam servabunt fata Canentem!” Saepe retemptatis precibus Titania frustra “non impune feres, neque” ait “reddere Canenti, laesaque quid faciat, quid amans, quid femina disce
Abbreviated transcription (Latin):
L umina uiderũt ĩopẽ sõp̃ni q cibiq
ꝑ iugaꝑ ualles qͣ sord̾ ducebat eũtem.
U ltimꝰ aspexit fessam luatuq: uiaq¬
Illic cũ lacrimis ip̃o modulata dolore/
U̾bassono tenui merẽs fũdebat. u̾olio
C armĩa ĩãmoriẽs canit ex eqͣlia cignꝰ.
L uctibꝰ exteemũ teneras li q̃ facta medullas
T abuit.Ĩq leues paulati euanuit auras.
Fama tũ signata loco ÷. ꝗ̃ rite tanẽtẽ
Nõme de nĩphe uete̾s dixere coloni.¬

Expanded text:
lumina viderunt inopem somnique cibique lumina viderunt inopem somnique cibique per iuga, per valles, qua fors ducebat, euntem. Ultimus adspexit Thybris luctuque viaquIllic cum lacrimis ipso modulata dolore verba sono tenui maerens fundebat, ut olim carmina iam moriens canit exequialia cygnus. Luctibus extremis teneras liquefacta medullas tabuit inque leves paulatim evanuit auras; fama tamen signata loco est, quem rite Canentem nomine de nymphae veteres dixere Camen
Abbreviated transcription (Latin):
assa s erat neb ulas uẽ tis⁊ fale resolitil
Nimq fẽrñ. seuisq param ĩcessere telis.
Illa nocens sꝑgit uirꝰ suceosq ueneni.
Et noctẽ mioitis q deos hereboq chaoq
Q uacat ⁊ magnis hetaten ulula tibꝰ orat.
Eriliere loco dictu mirabile Sisue.
Ungemuit q soluo.Uicinaq palluit Orbor.
Sp arsaq sanguineis rubuert pabnlagutis.
Et lapides uist mugitꝰ ede raucos.
Et lat᷑re lanes ⁊ humꝰ serpẽtibꝰ ats
S calere. ⁊ tenues aĩe uolitare silentỹ.
Atonitũ molłs uulgꝰ pauet. illa pauẽtũ
Ora irepuenata tetigit mirãtia uͥga.
C uiꝰ ab atacti uariarũ mõst̃ ferarũ
uiuuienes ueniũt nulli sua m̃asit ysnago.
prenerat pecidis thraphelia litora phebꝰ
At stustra ꝯuix ocłis aĩoq canentis.
Expectatꝰ erat. famuli popłs q ꝑ om̃s
Discurrũt siluas. atq obuia lumĩa portãt.
N satis ÷ nĩphe flere. ⁊ lacare tapillos.
Sex illã noctes totidẽ redeũtia solis

Expanded text:
ulas ventis ac sole recludi vimque ferunt saevisque parant incessere telis. Illa nocens spargit virus sucosque veneni et Noctem noctisque deos Ereboque chaoque convocat et longis Hecaten ululatibus orat: exsiluere loco dictu mirabile silvae, ingemuitque solum, vicinaque palluit arbor, sparsaque sanguineis maduerunt pabula guttis, et lapides visi mugitus edere raucos, et latrare canes et humus serpentibus atris squalere et tenues animae volitare videntur. Attonitum monstris vulgus pavet: illa paventis ora venenata tetigit mirantia virga, cuius ab attactu variarum monstra ferarum in iuvenes veniunt: nulli sua mansit imago. at occiduus Tartessia litora Phoebus, et frustra coniunx oculis animoque Canentis exspectatus erat: famuli populusque per omnes discurrunt silvas atque obvia lumina portant; nec satis est nymphae flere et lacerare capillos Sex illam noctes, tetidem redeuntia solis
Abbreviated transcription (Latin):
Serta coma manibꝰ scõdentes sume̾ tyrsos
Iusserat. ⁊ seuã fore lesi numinis iram
Uaticinatꝰ erat. parent matres ꝙ nurꝰ ꝙ
T elas ⁊ calatos. infectaq pensa reponũt¬
Ignigenã q. satũq itm̃q solũ q bima̾reo¬

Expanded text:
serta coma, manibus frondentes sumere thyrsos serta coma, manibus frondentes sumere thyrsos iusserat, et saevam laesi fore numinis iram vaticinatus erat. Parent matresque nurusque telasque calathosque infectaque pensa reponuntignigenamque satumque iterum solumque bima
Abbreviated transcription (Latin):
t̃ ba furens. cũcte coeũt. trepidũq seqũt᷑.
I am trepidũ. sã u̾ba minꝰ uiolenta loꝗ̃tẽ
Iam sedãpnãtẽ. Iã se pecoasse fatẽtem.
S autiꝰ illetu̾. feropẽ mat̾tera dixit
Authonõe. moueant aiõs acteonis ũbre.
Illa qͥs acteon nescit. dexoͣmq p̾cantis
abstulit. Inoo lacata: altã rapty.
Trunca s ostendens defectis uulnã m̃bris
a ccipe mat̃ ait. Uisis ululauit agaue.
Auulsũ q capd̃ digitis ꝯpiexa cruentis
c lamat io comites. opꝰ ħ uictoria nr̃m ÷
N on citiꝰ frondes autũpni feigore tactas
I ãq male herentes alta rapit arbore uentꝰ
Q uã st̃ m̃bra uiri manib direpta nefandis
Talib exenplis om̃s noua sacͣ fr̃eꝗ̾tant
łhutaq dant. Sc̃asq colũt ismenides aras
Accipienda dei. s ad huc temaria bachũ
progeniẽ negat ẽẽ iouis sotiasq sorores
ĩpietatis h̃. festũ celebre sacerdos
pectora pelle tegi. cͥuales solue uitas

Expanded text:
Turba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur, Turba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur, Iam trepidum, iam uerba minus uiolenta loquentem, Iam se damnantem, iam se peccasse fatentem. Saucius ille tamen: “Fer opem, matertera,” dixit “Autonoe! moueant animos Actaeonis umbrae.” Illa quis Actaeon nescit dextramque precantis Abstulit; Inoo lacerata est altera raptu. Trunca sed ostendens deiectis uulnera membris: “Aspice, mater” ait. Visis ululauit Agaue Auulsumque caput digitis complexa cruentis Clamat: “Io comites, opus hoc uictoria nostra est!” Non citius frondes autumni frigore tactas Iamque male haerentes alta rapit arbore uentus Quam sunt membra uiri manibus direpta nefandis. Talibus exemplis monitae noua sacra frequentant Turaque dant sanctasque colunt Ismenides aras.Accipienda dei, sed adhuc temeraria Bacchum Progeniem negat esse Iouis sociasque sorores inpietatis habet. Festum celebrare sacerdos pectora pelle tegi, crinales solvere vittas,
Abbreviated transcription (Latin):
Inquit. Ut ira mora uires ꝯsiume poss
p̃ cipitẽ famuli rapite hc̃. crutiataq diris
E orꝑa tormñtis. stigie demitite morti.
Protinꝰ abstractus solidis tirrenꝰ acetes
C laudit᷑ ĩ tectis. ⁊ dũ crudelia iusse
Instrum̃ta necis ferrũq ignesq parã tur
Sponte sua patuere fores. laxasq lac̾tisꝰ
Spõte sua fama÷ nullo soluẽte catenas.
ꝑ stat echieonides. nͨ iã iub ire .s ip̃e
U adit ubi festus faciẽda ad sac̃ citheron
C antib a clara baccãtũ uoce sonabat.
Ut ftemit ac̾ equus. cũ b ellicꝰ ere sonoro
Signa dedit tibicen. pugne q assumit amorẽ.
Penthea sic ictus crebris ululatib ether:
Mouit. ⁊ audito clamore recãduit ira:
Monte fere medio ÷ cĩgẽtib ultima si luis
p urꝰ ab arborib spectabił undiq cã pꝰ.
hic ocłis illũ cepnentẽ sacͣ ꝓphanis
Ille aꝑ ĩ nr̃is errat qͥ maximꝰ agris
Ille in feriẽdꝰ aꝑ. ruit oĩs in unuor

Expanded text:
Inquit, “ut ira mora uires absumere posset, Inquit, “ut ira mora uires absumere posset, Praecipitem, famuli, rapite hunc cruciataque duris Corpora tormentis Stygiae dimittite morti.” Protinus abstractus solidis Tyrrhenus Acoetes Clauditur in tectis et, dum crudelia iussae Instrumenta necis ferrumque ignesque parantur, Sponte sua patuisse fores lapsasque lacertis Sponte sua fama est, nullo soluente, catenas. Perstat Echionides; nec iam iubet ire, sed ipse Vadit, ubi festus facienda ad sacra Cithaeron Cantibus et clara bacchantum uoce sonabat. Vt fremit acer equus, cum bellicus aere canoro Signa dedit tubicen, pugnaeque assumit amorem, Penthea sic ictus longis ululatibus aether Mouit et audito clamore recanduit ira. Monte fere medio est, cingentibus ultima siluis, Purus ab arboribus spectabilis undique campus; Hic oculis illum cernentem sacra profanis Ille aper, in nostris errat qui maximus agris, Ille mihi feriendus aper. ”Ruit omnis in unum
Abbreviated transcription (Latin):
Corꝑe s p̾sso spine cͦuami̾e fledi
Ineip̃. huislicabas ĩ que in rracala dixit
U̾teris: ⁊ lati rictꝰ ⁊ panda loq̃ti
naris erat. scamaq cutis durata thebat.
At hybis obstantes dũ iult obũtẽ remos
In spatiũ resilire manꝰ b̾ue uidit ⁊ ilas
ã ñ eẽ manꝰ iã pĩgnas posse uacari.
alt ad ĩ tortos cupiẽs dare brachia fies
brachia ñ hu̾it. trũco q repãdꝰ ĩ ũda
Cone dissiluit. falcata nouissima cauda
Quiia diuidie sinuant᷑ cornua lune.
Unos dant saltꝰ. multa ꝙ asꝑgine rorãt᷑
e m̾gũtq iterũ. redeũt q sub eqͦra rursus.
Inq chori ludt̃ spẽm. lasciuaq iactãt
c orꝑa. ⁊ acceptũ patuł mare naribꝰ esflant.
De mͦ uiginti tot .ii. ratis illa ferebat
Restabam solꝰ pauidꝰ. gelidꝰq. teein enti
corꝑe. Uixq meũ firmat d̾s ip̃e excutedicẽs
C orde metũ. chiã tene. delatꝰ ĩ illam
accessi sacͥs. bacheaq satͣ freꝗ̃to.
prebuimꝰ longis penteꝰ ãbagib aures-

Expanded text:
spinae curuamine flecti. Incipit huic Lycabas: “In quae miracula” dixit “Verteris?” et lati rictus et panda loquenti Naris erat squamamque cutis durata trahebat. At Libys, obstantes dum uult obuertere remos, In spatium resilire manus breue uidit et illas Iam non esse manus, iam pinnas posse uocari. Alter, ad intortos cupiens dare bracchia funes, Bracchia non habuit truncoque repandus in undas Corpore desiluit; falcata nouissima cauda est, Qualia dimidiae sinuantur cornua lunae. Vndique dant saltus multaque aspergine rorant Emerguntque iterum redeuntque sub aequora rursus Inque chori ludunt speciem lasciuaque iactant Corpora et acceptum patulis mare naribus efflant. De modo uiginti, tot enim ratis illa ferebat, Restabam solus; pauidus gelidusque trementi Corpore uixque meum firmat deus: “Excute” dicens “Corde metum Chiamque tene.” Delatus in illam, Accessi sacris Baccheiaque sacra frequento.” “Praebuimus longis” Pentheus “ambagibus aures”
Abbreviated transcription (Latin):
Dũq feras seq̃. dũ saltꝰ eligit ałtos:
Nexilib q plagis siluas erimãtidos ãbit.
Incidit ĩ matuẽ q̃ restitit archade uiso
⁊ cognoscenti simił fuit. ille refugit:
Inmotos q ocłos ĩ se sñ fi̾ne tenẽtẽ
Nesciꝰ extimuit. ꝓpiꝰ q accede̾ fugit.¬
ulnifico fuerat fixurꝰ pectora telo.
Arguit oĩpotẽs. parit᷑q ipõsq nefas q
S ustulit. ⁊ celeri raptos ꝑ mania uẽto
Inposuit celo. uicinaq sid̾a fecit:
pelex: ad canam descendit in eqͦra thetio e
Occeanũ q senẽ. quoꝵ reue̾n̾tia mouit
Sepe deos. causamq uie scrutãtib ĩ fit
Qritis ethereis quare regina deaꝵ
Sedib hic assio ꝑ̃ me tenet alta celũ
M tior. obscurũ uisi nox cũ fecit᷑ orbeo
¶ uꝑ honoratas sũmo mea uiduã celo
Uideritis stellas: illic uͥ cͥculꝰ axeor
ultimꝰ extremũ. spatioq buissimꝰ ãbit.
Est uͦ cur qͥs unonẽ led̾e nolit :¬

Expanded text:
dumque feras sequitur, dum saltus eligit aptos dumque feras sequitur, dum saltus eligit aptos nexilibusque plagis silvas Erymanthidas ambit, incidit in matrem; quae restitit Arcade viso et cognoscenti similis fuit. Ille refugit inmotosque oculos in se sine fine tenentem nescius extimuit propiusque accedere aventulnifico fuerat fixurus pectora telo. Arcuit omnipotens pariterque ipsosque nefasque Sustulit et celeri raptos per inania uento Imposuit caelo uicinaque sidera fecit. aelex Fulsit et ad canam descendit in aequore Tethyn Oceanumque senem, quorum reuerentia mouit Saepe deos, causamque uiae scitantibus inquit: “Quaeritis aethereis quare regina deorum Sedibus hic adsim? pro me tenet altera caelum. Mentiar, obscurum nisi nox cum fecerit orbem, Nuper honoratas summo, mea uulnera, caelo Videritis stellas illic, ubi circulus axem Vltimus extremum spatioque breuissimus ambit. Est uero cur quis Iunonem laedere nolit
Abbreviated transcription (Latin):
Drachia ceperũt nigͥs horresce̾ uillis
Curuariꝙ manꝰ. ⁊ adunos cresc̾e̾ in ungues
osfitioq pedũ fungi laudataq qũõdam ⁊ussi
ꝯraioui. lato fieri deformia uultu:
Nͦ eue pͥces animnũ ruba p̾cantia flectant
posse loqͥ eripit᷑. uox iraꝯda minaxq
p lenaꝰ t̃roris rauco de guture ꝓfert urꝰ
Mens antiꝗͣ manet. facta qͦ mansit ĩuosa
a ssiduo q suos gemiti testata dolores
ꝗ ualesꝯq manꝰ ad celũ ⁊ sid̾a tendit
Ingratũ q iouẽ neq̃at cũ dit̾e̾: senat.
ha qͦtiẽs sola ñ ausa qͥesc̾e silua
ante domũ. quõdam q suis eirauit ĩ agͥs.
ha qͦtiens ꝑ saxa canũ latratib acta est.
Uenatrix ꝙ metu uenatũ t̾rita fugit.
sepe feris latuit uisis oblita qͥd eẽt
Ursaq ꝯspectos ĩ mõtib horruit ursos
ꝑtimuit q lupos ꝗͣuis pat̃ eẽt ĩ illis.
Ecce licaonie ꝓles ignara parentis
Archas adest t̃ qͥnq ferẽs natalib ãnos.

Expanded text:
racchia coeperunt nigris horrescere villis racchia coeperunt nigris horrescere villis curvarique manus et aduncos crescere in ungues officioque pedum fungi, laudataque quondam ora Iovi lato fieri deformia rictu. Neve preces animos et verba precantia flectant posse loqui eripitur; vox iracunda minaxque plenaque terroris rauco de gutture fertur. Mens antiqua tamen facta quoque mansit in ursa, adsiduoque suos gemitu testata dolores qualescumque manus ad caelum et sidera tollit ingratumque Iovem, nequeat cum dicere, sentit. A quotiens, sdamque suis erravit in agris! A quotiens per saxa canum latratibus acta est venatrixque metu venantum territa fugit! Saepe feris latuit visis, oblita quid esset, ursaque conspectos in montibus horruit ursos pertimuitque lupos, quamvis pater esset in illis. Ecce, Lycaoniae proles, ignara parentis, Arcas adest, ter quinque fere natalibus actis:
Abbreviated transcription (Latin):
Orbe refulgebant lunaria cornua nono.
Cũ dea uenatx featnis languida fianis
Nacta nemꝰ gelidũ. de qͦ cũ mͣm᷑e labens̃
Ubat.⁊ atͥtas u̾sabat riuus harenas.
Ut loca laudauit. sũmas pede ꝯtigit ũd
Una moras q̃rit. dubitanti uestis adepta
Qua posita nudo patuit cũ corꝑe erqniers
Attonite. Manib q uterũ celare uolẽti
I ꝓcul hĩc dixit. ne̾ seleros polluo fontes
S enserat ħ olĩ magni matꝰ u cenantis
Distuleratq gͣues in ydonea tẽpa penas
Causa more nulla est.⁊ iã puer archos. soi
Indoluit iuno fuerat de pelice natirt
Quo simul obu̾tet seuã cũ lumie mteoi
¶s cilicet ħ unũ restabat adultã nobis
Ut fecũda fores: fieretq ĩuiria partu
nota : iouisq mei testatũ dedecꝰ eẽt
haud ĩpuneferes. admiã tͥ nãq figura
Quatͥ qͣq places nr̃o ĩportuna marito.
Dixit ⁊ arreptã p̾sis a frõte capillis
Strauit humi ꝓnã. tẽdebat bcha supo

Expanded text:
Orbe resurgebant lunaria cornua nono, Orbe resurgebant lunaria cornua nono, cum dea venatu, fraternis languida flammis, nacta nemus gelidum, de quo cum murmure labens ibat et attritas versabat rivus harenas. Ut loca laudavit, summas pede contigit unaerit. Dubitanti vestis adempta est; qua posita nudo patuit cum corpore crimen. Attonitae manibusque uterum celare volenti “i procul hinc” dixit “nec sacros pollue fSenserat hoc olim magni matrona Tonantis Distuleratque graues in idonea tempora poenas. Causa morae nulla est et iam puer Arcasid ipsum Indoluit Iuno fuerat de paelice natus. Quo simul obuertit saeuam cum lumine mentem: “Scilicet hoc etiam restabat, adultera, ”dixit “Vt fecunda fores fieretque iniuria partu Nota? Iouisque mei testatum dedecus esset? Haud impune feres; adimam tibi namque figuram? Qua tibi quaque places nostro, importuna, marito. Dixit et arreptam prensis a fronte capillis Strauit humi pronam. Tendebat bracchia supplex;