comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tenis. Et collata in ꝓbis dignitas non mdd nõ effi¬
ait diguos: s probit pacius et ostentat ĩdignos. Cur
it puenit: gaudetis enĩ res se se alit̾ hũres falsis
compellare nomĩb qua facile ip̃aꝵ radarguuntur
effestis. Itaq nec ille diuicie nec illa potencia. nec
bes dignitas uie appellarz pot. Postremo idem de
tott conludere fortuna licet.In qua uichil expeten¬
dum nichil natue bonitatis in ẽẽ mamfestum ÷
Que ner se bouis serꝑ ad ñgit. et bonos quib
finit adnncta non efficit.

Expanded text:
tenis; et collata improbis dignitas non modo non efficit dignos, sed prodit potius et ostentat indignos. Cur ita provenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu: 150 itaque nec illae divitiae, nec illa potentia, nec haec dignitas jure appellari potest. Postremo idem de tota concludere fortuna licet, in qua nihil expetendum, nihil nativae bonitatis inesse manifestum est, quae nec se bonis semper adjungit, et bonos, quibus fuerit adjuncta, non efficit.
Abbreviated transcription (Latin):
potuissent. Que possibilitas eos euidentius nich̃ posse de mõs¬
trat. Nam si uti paulo ante collegus malũ nich̃ ẽ. cũ mala
tautũ modo possint. nichi posse imꝓbus liquet. E .i. ꝑ soicuũ
est. Nc. Atq nt ĩtelligas que nã sit huiꝰ potencie ius sũ

Expanded text:
potuissent. Quae possibilitas eos euidentius nihil posse demonspotuissent. Quae possibilitas eos euidentius nihil posse demonstrat. Nam si, uti paulo ante collegimus, malum nihil est, cum mala tantummodo possint, nihil posse improbos liquet. Perspicuum est.
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ deser̃ ⁊ ad uicia deflectunt: S hec medo nõ solũ potetes
eẽ. s oĩo ẽẽ desiũt. Nam qͥ ꝯmunẽ om̃i que sunt finem re¬
linquut ꝑit̾ quoq eẽ desistunt. Qd̃ quidẽ tuipiã mirũ forte
uidecitur: ut malos qui ples hoũn sũt cosdem nõ ẽẽ dicamꝰ
Sz ita sese res h̃t. Nam qui mali sunt eos malos ẽẽ ñ abuno
d eoscẽ ẽẽ. pure atq simplicit nego. Nam uti cadauer hĩe
mortuũ dix̾is simplicit᷑ u̾o hoĩem appellare nõ possis: ita
uiciosos malos quidẽ ẽẽ concestmi. s ẽẽ absolute neq̃am
confit̾i. Est em̃ qd̃ ordĩem retinet ẜuatq nata᷑m. quodu̾o
abhac deficit. ẽẽ ⁊ qd̃ in sua natura situm ẽ derelinqͥd. S
possũt inquies mali. ne ego quidẽ negaum. S hec coꝵ po¬
tentia. nõ auirib s ab ibecillitate descendit. Possũt enĩ
mala q̃ minime ualerent. si in bo noꝵ efficiencia man̾e

Expanded text:
bonum deserunt, ad uitia deflectunt? Sed hoc modo non solum potentes bonum deserunt, ad uitia deflectunt? Sed hoc modo non solum potentes esse sed omnino esse desinunt. Nam qui communem omnium quae sunt finem relinquunt, pariter quoque esse desistunt. Quod quidem cuipiam mirum forte uideatur, ut malos, qui plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt eos malos esse non abnuo; sed eosdem esse pure atque simpliciter nego. Nam uti cadauer hominem mortuum dixeris, simpliciter uero hominem appellare non possis, ita uitiosos malos quidem esse concesserim, sed esse absolute nequeam confiteri. Est enim quod ordinem retinet seruatque naturam; quod uero ab hac deficit, esse etiam quod in sua natura situm est derelinquit. 'Sed possunt,' inquies, 'mali.' Ne ego quidem negauerim, sed haec eorum potentia non a uiribus sed ab imbecillitate descendit. Possunt enim mala quae minime ualerent, si in bonorum efficientia manere
Abbreviated transcription (Latin):
Neq eñ leuia aut ludici p̾mia petunt. q̃ conseqͥ sitq obtm̃e
non possũt. sed circa ip̃am reꝵ sũmã u̾ticẽq deficiunt. Nec
in co nuiseris contigit effectꝰ. qd̾ solũ dies noctesq moli¬
uutur. in qua re bouoꝵ uires emmẽt. Sicut enĩ eum
qui pedibz incendens ad eumi lecũ usq ꝑueĩre potuisset
quo nichil ult̾ius ꝑuium iacet incessu ambulandi po¬
tentissimũ. ẽe censeres. itai eũ qui expetendoꝵ finem quo inch
ultra est app̾hendit potentissimũ necesse ẽ iudices. Ee quo
sit: quod huic ob iacet. ut idem scelesti idẽ iurib oĩb iu¬
deatur ẽẽ desti. Cur enĩ relicta nͥtute inicia sectant᷑: Inscicia¬
ne bonoꝵ: S qͥd eueruatiuꝰ ignorãtie cecitate. An sectanda
uou̾nt: S transũsos eos libido p̾cipitat. Sic quoq ĩtẽpancia
fragiles qui obluctari uicio nequeñt. Anscientes uolentes:

Expanded text:
Neque enim leuia aut ludicra praemia petunt, quae consequi atque obtinere Neque enim leuia aut ludicra praemia petunt, quae consequi atque obtinere non possunt, sed circa ipsam rerum summam uerticemque deficiunt nec in eo miseris contingit effectus quod solum dies noctesque moliuntur; in qua re bonorum uires eminent. Sicut enim eum qui pedibus incedens ad eum locum usque peruenire potuisset, quo nihil ulterius peruium iaceret incessui, ambulandi poten- tissimum esse censeres, ita eum qui expetendorum finem quo nihil ultra est apprehendit, potentissimum necesse est iudices. Ex quo fit quod huic obiacet, ut idem scelesti, idem uiribus omnibus uideantur esse deserti. Cur enim relicta uirtute uitia sectantur? Inscitiane bonorum? Sed quid eneruatius ignorantiae caecitate? An sectanda nouerunt? Sed transuersos eos libido praecipitat. Sic quoque intemperantia fragiles qui obluctari uitio nequeunt. An scientes uolentesque
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ eque malis bonisq ꝓpositum. bomi quidẽ naturali offio
u̾tutũ petunt mali uͦ nariã ꝑcupiditatẽ qd ad ipiscendi
boni uale officiũ ñ est. idẽ ip̃m couant᷑ ad ipisci. aln tu alit̃
existimas: E .i. Minime niq. Nã eciã qd̃ ẽ cõseqñs patet
Ex his enĩ q̃ concest̾im bonos quidẽ potẽtes malos uero
neccͣe est inbecilles. Yc Rette niqͥt p̾curris Idq uti medici
sꝑare solent. iudiciũ est erette iam resistẽtisq nature. S
qm̃ te ad intelligendũ ꝓritissimũ. ẽẽ conspicõ crebras co¬
acerliabo rac̃ones. Uide enĩ qnͣta iuciosoꝵ hoĩm pateat
ĩfirmitas. qui ne ad hec quidẽ ꝑuenire queũt. ad qd̃ eos
natural ducit ac pene cõpellit intencio. Et qͥd si hee tan
magno ac pene muicto. pͥeuntis nature deser̾ent᷑ auxilio
Considera u̾o q̃nta sceleratos hoĩes hẽat inpotencia.

Expanded text:
quod aeque malis bonisque propositum boni quidem naturali officio quod aeque malis bonisque propositum boni quidem naturali officio uirtutum petunt, mali uero uariam per cupiditatem, quod adipiscendi boni naturale officium non est, idem ipsum conantur adipisci; an tu aliter existimas? – Minime, inquam; nam eEx his enim quae concesserim, bonos quidem potentes, malos uero esse necesse est imbecillos. Recte, inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent, indicium est erectae iam resistentisque naturae. Sed quoniam te ad intellegendum promptissimum esse conspicio, crebras coaceruabo rationes. Vide enim quanta uitiosorum hominum pateat infirmitas qui ne ad hoc quidem peruenire queunt ad quod eos naturalis ducit ac paene compelli intentio. Et quid si hoc tam magno ac paene inuicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera uero quanta sceleratos homines habeat impotentia.
Abbreviated transcription (Latin):
rracõnũ. ⁊e xursus inqͥt. si duo sint quib idẽ scd̃m
naturũ ꝓpositũ sit. eoꝵq unus naͣli officio id ip̃m agat att
ꝑficiat. alt uͦ ñale illud offm̃ numme aid m̃strare queat
Alio u̾o medo ꝙͣ nature cõnenit non quidẽ impleat ꝓpositũ
suũ s nuctet᷑ implentẽ quẽ nã hoꝵ nalenciorẽ ẽẽ decerius¬
C.i. Et si cõmecto iꝙ. quid uelis plamus tam̃ audire
desidero. Ne. Amblandi inꝗ motũ scd̃m natãm ẽẽ hoĩb
num negabis: E .i. ihimine inquã. Nc. Enisq rei pedũ
officiũ. ẽẽ. naturale num dubitas : C.I. Ne hoc quidẽ inquã¬
uc. Si qͥs gͥ pedib inced̾e ualens ambulet. aliusq cui
hec natule pedũ desit offm̃ manib intens ambłare
conetur. quis hoꝵ nire ualencior existimari pot. E .I. con¬
texe inꝗ ceta. nã quim natural officii potens eo quildẽ
neq̃at ualencior sit: nullus ambigat. Nc. S sũmũ bonũ

Expanded text:
rationum. Rursus, inquit, si duo sint quibus idem secundum rationum. Rursus, inquit, si duo sint quibus idem secundum naturam propositum sit eorumque unus naturali officio id ipsum agat atque perficiat, alter uero naturale illud officium minime administrare queat, alio uero modo quam naturae conuenit non quidem impleat propositum suum sed imitetur implentem, quemnam horum ualentiorem esse decernis? – Etsi coniecto, inquam, quid uelis, planius tamen audire desidero. – Ambulandi, inquit, motum secundum naturam esse hominibus num negabis? – Minime, inquam. – Eiusque rei pedum officium esse naturale num dubitas? – Ne hoc quidem, inquam. – Si quis igitur pedibus incedere ualens ambulet aliusque, cui hoc naturale pedum desit officium, manibus nitens ambulare conetur, quis horum iure ualentior existimari potest? – Contexe, inquam, cetera; nam quin naturalis officii potens eo qui idem nequeat ualentior sit nullus ambigat. – Sed summum bonum,
Abbreviated transcription (Latin):
potest. iu hoc mbecillis eẽ censendus est .E.i. futor inq. Ne
Meuunsti ne igitur in qͥt supiorib ra cõnb ẽẽ collectum
intencc̃em om̃em uoluntatis humane que diu̾sis studus
eoq modo cum beatitudo petit᷑ ab om̃ĩb desiderari bouuni.
E .i. Menuni inꝗ et recordor qm̃ id memorie fixũ tenco¬
Nc. Om̃s gͥ hoĩes bomi ꝑiter ac mali. indiscreta intenc̃õ¬
ne adbonũ ꝓuenire intunt᷑ .E.i. ita ĩquã conseqñs ẽ. de
S certum ẽ ad epoc̃one bom bonos fi .C.i. Certũ. Nc. ad ipis
cuntur igitur bom qd̃ appetunt . E.i. Sic indetur. c .i.¬
Mali u̾o si adipisc̾entur qd appetũt bonũ. mali r̃e ñ possẽt¬
E .i. Ita est. ꝯc. Cura igit᷑ utriq bonũ petant. s hi quidem
ad ipiscant᷑. illi u̾o minime: num dubium est bonos qͥdẽ
potentes ẽẽ. qui u̾o mali sunt in becilles .E.i. Qsqͥs ĩꝗ
dubitat. nec rerũ naturã nec conseꝙ̃tiã potest cõsidare

Expanded text:
potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – Meministine igitintentionem omnem voluntatis humanae, quae diversis studiis eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? — Minime. inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. — Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentIone ad bonum pervenire nituntur? — Ita, inquam, consequens est. — Sed certum adeptione boni bonocuntur igitur boni quod appetunt? Sic uidetur. Mali uero si adipiscerentur quod appetunt bonum, mali esse non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipiscantur, illi uero minime, num dubium est bonos quidem potentes esse, qui uero mali sunt imbecillos? Quisquis, inquam, dubitat, nec rerum naturam nec consequentiam potest considerare
Abbreviated transcription (Latin):
dem altum de monstrat᷑ ex alfo. Nam cum bonũ mes¬
lumq contraria sint. si hoñi potens ẽ constitis. liq̃t
in becillitts mali. At si fragilitas clarescat mali boni
fumitas nota ẽ. s uti nr̃e sentencie fides abundancior
sit. alfutro calle ꝑcedam: nũc hinic nũc icide ꝓposita cõ¬
fumans. duo sũt quib omĩs humanoꝵ actuũ con
stat effeitꝰ uoluntas. scil ac potestas. Quoꝵ si altu¬
trũ desit nichil est qd explicari queat. Deficiente eĩ uolũta¬
te nec aggreditur quidẽ quisq qd̃ nõ uult. at sit potestas
absit. uoluntas frustra sit. Quo fit ut si quẽ uideas adi¬
pisci uelle qd̃ mimme adipiscat᷑. huic obtinendi qued
uolu̾it defuisse ualenciã dubitare nõ possis. E .i. ꝑspicuũ
ẽ niꝙ. nec ullo mͦ negari pot᷑. Ic .i. Quẽ u̾o effecisse qd̃
uolu̾it uideas. num etiã potuisse dubitabis.E .i. imi¬
me. c. Qd̃ uͦ quisq potest in eo ualidus. Qued uͥo ñ

Expanded text:
dem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit, liquet imbecillitas mali, at si fragilitas clarescat mali, boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alterutro calle procedam nunc hinc, nunc inde proposita confirmans. Duo sunt, quibus omnis humastat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in eo ualidus, quod uero non
Abbreviated transcription (Latin):
ostendimꝰ. s patrandi scelis possibilitas referii ad bonĩ nõ
potest. Ex petenda igitur nõ est. At qui omĩs potencia expe¬
tenda ẽ. Liquet igitur maloꝵ possibilitatẽ nõ ẽẽ potenciã.
Ex quib igitur oĩb bonoꝵ quidem potencia. maloꝵ u̾o
nunnie dubitabilis apparet infirmitas. u̾amq illam
platonis sinãm liquet solos qd̃ desid̾ent fac̾e posse sapientes
iꝓbos u̾o ex̾cere quidẽ qued libeat. qued n̾o desid̾ent ex¬
plere non posse. Faciunt enĩ quelib dum ꝑ ea quib de¬
lectant᷑ id bonũ qd̃ desid̾ant se ad epturos putant s num¬
me ad ipiscunt᷑. qũ ad beatitudĩem ꝓbree nou uemũt.

Expanded text:
ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri ad bonum non potest, expetenda igitur non est. Atqui omnis potentia expetenda est; liquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. Ex quibus omnibus bonorum quidem potentia, malorum vero minime dubitabilis apparet infirmitas veramque illam Platonis esse sententiam liquet solos, quod desiderent, facere posse sapientesbos vero exercere quidem, quod libeat., quod vero desiderent, explere non posse. Faciunt enim quaelibet, dum per 30 ea, quibus delectantur, id bonum, quod desiderant, se adepturos putant; sed minime adipiscuntur, quoniam ad beatitudinem probra non veniunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Mec uita libidine colla
F cedis sb̾ mictat habenis
Et enun licet indica longe
Tellus tu a ira tremiscat

Expanded text:
ec victa libidine colla Foedis submittat habenis. 203 Etenim licet Indica longe Tellus tua jura tremiscat
Abbreviated transcription (Latin):
uiciosos ideo. tamce si huma
orporis spẽm seruent. in beluas
ũ aĩoꝵ qualitate mutari. Sed
ioꝵ atrox scelertaq mens bo¬
ioꝵ ꝑuicie seuit. id ip̃m eis licet
noluissem .P. nec licet inqͥt: uti
conuementi monstrabitur leco

Expanded text:
uitiosos, tametsi humani corporis speciem seruent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. – Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco,
Abbreviated transcription (Latin):
Numn u̾o labunt᷑ hi qui qd̃ sit optimũ id etiã reuencie
tultu dignissimũ putent: minime. Neq enĩ iule qͥd¬
dam contempnẽdumq ẽ qd̾ ad ipisci om̃i fere morta¬
lium laborat intencio. an m bonis nõ est mumn̾anda
potencia. quid igitur: Num in betillum ac sine irib
estimand̃ est. qd̃ onĩib reb constat ẽẽ p̾stancius:
an claritudo nichil pendenda est: s seq̃strari nequid̾
Quin om̃e qd excellentissimũ sit id ⁊ iudeat᷑ ẽẽ cla¬
rissimũ. Nam nõ eẽ auxiami tristẽq beatitudĩem. nec

Expanded text:
Num vero labuntur hi, qui, quod sit optimum, id etiam reverentiae Num vero labuntur hi, qui, quod sit optimum, id etiam reverentiae cultu dignissimum putent? Minime; neque enim vile quiddam contemnendumque est, quod adipisci omnium fere mortalium laborat intentio. An in bonis non est numeranda potentia? Quid igitur, num imbecillum ac sine viribus aestimandum est, quod omnibus rebus constat esse praestantius? An claritudo nihili pendenda est? Sed sequestrari nequit, quin omne, quod excellentissimum sit, id etiam videatur esse clari
Abbreviated transcription (Latin):
tas uoluptatem: Quib onũb solam beatitutẽ deside¬
rare liquet. Naui qͦd quiq p̾cetis petit: id sũmũ indicat¬
ẽe bonũ.s sumũ bonũ beatitudiẽm ẽẽ diffimnimus.
Quare beatũ indicat ẽe statũ: quẽ p̾cet̾is quisq deside¬
rat. Hẽs igitur aute cculos p̃positã fere formam fe¬
licitas hũane. Opes honores. potenciã glam. uolup¬
tates. Que quid̃ sola considaus epicurꝰ: consequent᷑
sͥ sũmũ bonũ uoluptatẽ ẽẽ constituit. Qd̾ cet̾a oũa
iccũditatem anmo indeant᷑ auferre. ¶ S ad hoñn
studia reu̾tor quoꝵ animꝰ. et si gi caligante mẽoria
tamen bonũ suũ repetit. S uelut ebrius donũ quo tra¬
mite reu̾tatur ignorat. Num enĩ uidentur errare hi
qui nichilo uidentur indige̾ intunt᷑: Atqͥ nõ est aliud
qd̃ eque ꝑficere beatitudĩe na possit quã copiosius
bonoꝵ oĩ status nec aliem egens. s sͥ ip̃e sufficiens

Expanded text:
tas uoluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desidetas uoluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desiderari liquet; nam quod quisque prae ceteris petit id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum quem prae ceteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae: opes, honores, potentiam, gloriam, uoluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus consequenter sibi summum bonum uoluptatem esse constituit, quod cetera omnia iucunditatem animo videantur afferre. Sed ad hominum studia revertor, quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit. sed velut ebrius, domum quo tramite revertatur, ignorat. Num enim videntur errare hi, qui nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud, quod aeque perficere beatitudinem possit quam copiosus bonorum omnium status nec alieni egens, sed sibi ipse sufficiens.
Abbreviated transcription (Latin):
hiuł belli uł pacis artib: gloriosũ nom̃ propagare fes¬
tiuat. płii nͥo lom fructũ gaudio leticiaq mecuntur.
hrͥinfelicissimũ putant uoluptate diffuiere. Sũt ⁊̃ qui
hoꝵ fines causasq alt̾utro ꝑmutent. ut qui diuicias
obpotenciam uoluptatesq desid̾ant. uel qͥ potenciã seu
pecunie causa seu ꝓfẽndi nomuius petunt. In his igit᷑
cef̾isq talib humanoꝵ actuũ notoꝵq uersatur nitẽ¬
cio. Ueluti nobilitas fauorq popularis q̃ udent᷑ quda
claritatẽ comꝑare. Uror ac liberi q̃ iccũditatis gra petunt᷑
Ainicoꝵ u̾o qd sc̃ĩmiũ quid̃ genus est non ĩ fortuna sed ĩ
uͥtute nuim̾atur. Reliquũ u̾o ł potencie cã uel deleitacõis
assunuit. Iam nͥo corporis bona ꝓmptũ est ut ad suꝑiora
irferantur. Robur eiĩ et magnitudo iudetur p̾sture ua¬
lenciã. pulcritudo atq nelccitas celebritatẽ. Salubri¬

Expanded text:
hi uel belli uel pacis artibus gloriosum nomen propagare feshi uel belli uel pacis artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni fructum gaudio laetitiaque metiuntur; zahi felicissimum putant uoluptate diffluere. Sunt etiam qui horum fines causasque alterutro permutent, ut qui diuitias ob potentiam uoluptatesque desiderant uel qui potentiam seu pecuniae causa seu proferendi nominis appetunt. In his igitur ceterisque talibus humanorum actuum uotorumque uersatur intentio, ueluti nobilitas fauorque popularis quae uidentur quandam claritudinem comparare, uxor ac liberi quae iucunditatis gratia petuntur; amicorum uero quod sanctissimum quidem genus est, non in fortuna sed in uirtute assumitur. Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur; robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas celebritatem, salubri
Abbreviated transcription (Latin):
sed adunũ tam̃ beatitudĩs finem nititur ꝑuenire daut
est bonũ quo quis adepto uich ult̾rs desiderare queat
qd̃ quidẽ est oni sũmũ bonoꝵ cunctaq incra se bona con¬
tinens. Cui si quid ab foret sũmũ ẽe nõ posse: qm̃ relui¬
qͣretur extrinsecꝰ qd̃ posset obtari. Liquet igitur ẽe beati¬
tudiem statũ bonoꝵ om̃i cong̾gacõne ꝑfc̃m̃. Hunc u¬
ti diximꝰ dñiso tranute mortales conant᷑ ad ispisci
Est enĩ m̃tib hominũ ueri bom naturalit̾ inserta cu¬
piditas:s ad falsci deuius erior abducit. Quoꝵquidẽ
alii sũmũ bonũ ẽẽ nichilo indig̾e tredentes: ut diui¬
is affluant elaborãt. Alii uo bonũ qd̃ sit dignissimũ
uen̾acone indrcãtes: adeptis honorib reu̾endi cuubus
sius ẽẽ intuat᷑. Sunt qui sũmũ boñ ĩ sũma potencia
eẽ constituãt. hiuel regnare ip̃i uolũt uel regnãtibus
ab her̾e conantur. Atquib optiũ qui ddã claritas udet

Expanded text:
sed ad unum tamen beatitudinis finem nititur peruenire. Id autem est bonum quo quis adepto nihil ulterius desiderare queat. Quod quidem est omnium summum bonorum cunctaque intra se bona continens, cui si quid aforet summum esse non posset, quoniam relinqueretur extrinsecus quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diuerso tramite mortales omnes conantur adipisci. Est enim mentibus hominum ueri boni naturaliter inserta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes ut diuitiis affluant elaborant; alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituat; hi uel regnare ipsi uolunt uel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas uidetur,
Abbreviated transcription (Latin):
m̃c demonstrandũ reor quo¬
uani hec felicitatis ꝑfectio cõ¬
stituta sit. In quo illud pͥmũ
arbitror ĩquirendũ an aliqͦd
uusmodi bonũ. quale pau¬
o aute defiisti. in rerũ nͤa

Expanded text:
nunc demonstrandum reor quonam haec felicitatis perfectio constituta sit. In quo illud primum arbitror inquirendum, an aliquod huiusmodi bonum quale paulo ante definisti in rerum na
Abbreviated transcription (Latin):
hĩtet: ita considera dm̃ reꝵ
ceptio ꝓbat a iiuioꝵ. Nam cum nichil deo melus ex¬
cegitari queat. id quo melius nich̃ ẽ bonũ ẽẽ quis

Expanded text:
habitet, ita considera. Deum receptio probat animorum. Nam cum nihil Deo melius excogitari queat, id, quo melius nihil est, bonum esse quis
Abbreviated transcription (Latin):
nũc qͣntũ fas est quis sit diuine sb̃e sta¬
tus. ut q̃ nam eciam sciencia eius sit
possimus agnosce. dñi igitur et̾num
cẽ. suuctoꝵ racione degenciũ cõ mune

Expanded text:
nunc quantum fas est quis sit diuinae substantiae status, ut quaenam etiam scientia eius sit possimus agnoscere. Deum igitur aeternum esse cunctorum ratione degentium commune
Abbreviated transcription (Latin):
mordacit᷑. intellex̾am in qͥd si tacuiss. Quid autẽ
est qd̃ ad p̾cipuos mros. Te his enĩ serio ẽ. qui
uirtute glam appetunt. Quid in qmͣ est qd ad
hos de fania post resolutũ morte suppma corp
nũ aregerium spuet qͥ se celo fiuens fremis gau¬
det exemptam:¬

Expanded text:
daciter: “Intellexeram”, inquit, “si tacuisses”. Quid autem est quod ad praecipuos uiros - de his enim sermo est - , qui uirtute gloriam petunt, quid, inquam, est quod ad hos de fama post resolutum morte suprema corpus num negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam
Abbreviated transcription (Latin):
merꝰ aunoꝵ enisq quelibet młtiplex ad int̾mi¬
nabilem diuturnitatẽ: nec compari quidẽ pof¬
Et enĩ funtis adse inuicẽ fi̾t quedam: infuti u̾o
atq funti nulla unquã pot̾it ẽẽ colla cõ. Ita fit ut
qͣnilibet prolixi temporis fama si tũ mexanta et̾m¬
tate cogitetur. non ꝑua sz plane nulla ẽẽ uideatur.
uos autem nͥ ad populares aiis manesq ru¬
moresq recte face nescitis. Et relitta conscĩe nͥtutisq
pͥstancia. de alienis pͥmia sermũculis postulatis
elstipe in huiꝰnodi arregancie leuitate ꝙͣ festine
aliqͥs illuserit. Nam cũ quidã adortus eẽt: contu
bani gliam falsũ sͥ philosophi nom̃ induerat
ad iociss q iam sciturũ an ille philosophus eẽt
Si quid̾ illatas ĩuirias leuit̾ pacient᷑ q tolerass
ille pacĩam pulisꝑ assũpsit. alcceptaq contu

Expanded text:
merus annorum eiusque quamlibet multiplex ad intermimerus annorum eiusque quamlibet multiplex ad interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se inuicem fuerit quaedam, infiniti uero atque finiti nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parua sed plane nulla esse uideatur. Vos autem nisi ad populares auras inanesque rumores recte facere nescitis et relicta conscientiae uirtutisque praestantia de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in huius modi arrogantiae leuitate quam festiue aliquis illuserit. Nam cum quidam adortus esset homineerbam gloriam falsum sibi philosophi nomen induerat, adiecissetque iam se sciturum an ille philosophus esset si quidem inlatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper assumpsit
Abbreviated transcription (Latin):
atq insticuta discordant. uit qd̃ apd̾ alios. laude ap̃
alios suppliio dignũ iudicet᷑. Quo fit ut si quem
fame pͥdicacõ delectat huic ĩ płimos ppłos nom̃
ꝓferre nullo modo conducat. Erit igitur ꝑuagata
uif suos glia quisq contentꝰ: et mtra unus gẽtis
tinmos p̾clara illa fame nuimortalitas coartabit᷑
S quã multos clarissimos suis temporib in¬
ros scͥptoꝵ mops deleuit obliuo quãꝙͣ quod ip̃a
scͥptura ꝓficiant q̃ tũ suis auctorib p̾mit longi¬
Qr atq obscurẽ uetustas: uos n̾o inmortalitatẽ uo¬
bis ꝓpagare indemim: tũ futuri famã temporis
cegitatis. Qd̃ si ad et̾intatis infinita spacia ꝑtrac¬
tes. quid hẽs qd̃ de nominis tui diutͣrtate leteris
unius et enĩ mora mom̃ti. si decem milib con¬
feratur anius qm̃ utrũq spacium definitũ est
minimã licet h̃t tñ aliꝙͣ porcione. At hic ip̃e mi

Expanded text:
atque instituta discordant, ut quod apud alios laude apud atque instituta discordant, ut quod apud alios laude apud alios supplicio dignum iudicetur. Quo fit ut si quem famae praedicatio delectat, huic in plurimos populos nomen proferre nullo modo conducat. Erit igitur peruagata inter suos gloria quisque contentus et intra unius gentis terminos praeclara illa famae inmortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam quid ipsa scripta proficiant, quae cum suis auctoribus premit longior atque obscura vetustas? Vos vero immortalitatem vobis propagare videmini, cum futuri famam temporis cogitatis?. Quod si ad aeternitatis infinita spatia pertractes. quid habt quod de nominis tui diuturnitate laeteris? Unius etenim mora momenti, si decem milibus conferatur annis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam licet. habet tamen aliquam portionem; a
Abbreviated transcription (Latin):
pũito crcũ septi atq conlusi: de ꝓuulganda fama
de profẽndo noĩe cogitatis: Quid heat amplũ mag¬
inficũq glia tam angustis exiguisq limitib ar¬
tata. Adde qd̃ ip̃m breuis habitacł̃i septũ. płes in¬
colunt nacõnes lingua morib tcciꝰ uite rac̃one
distantes. Ad quas tñ difficultate itinerũ tũ leqñ
diu̾sitate. tũ cõmercii in solancia non mcdo fama.
hominũ sĩgłoꝵ. s neurbiũ qͥdẽ ꝑuenire queat. Eta¬
te demq martii tullii. sic̃ ip̃e quedã leco significat.
Nondũ cancasum montẽ romane rei publice fa¬
ma transcendat. Et erat tũc adulta partis eciam
cetisq id locoꝵ gentib formidolosa. uides ne igit᷑
qm sit angustia. quã comp̾ssa gloria quã dilata¬
re ac ꝓpagare laboratis. An ubi romam norm̃s
transire fama nequid romani homnnis glia pro¬
gredietur. Quid qua diu̾saꝵ gencũ mores int̾ se

Expanded text:
puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis? Aut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc ipsum breuis habitaculi saeptum plures incolunt nationes lingua, moribus, totius uitae ratione distantes, ad quas tum difficultate itinerum tum loquendi diuersitate tum commercii insolentia non modo fama hominum singulorum sed ne urbium quidem peruenire queat. Aetate denique Marci Tullii, sicut ipse quodam loco significat, nondum Caucasum montem Romanae rei publicae fama transcenderat, et erat tunc adulta Parthis etiam ceterisque id locorum gentibus formidolosa. Videsne igitur quam sit angusta, quam compressa gloria quam dilatare ac propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit, Romani hominis gloria progredietur? Quid quod diuersarum gentium mores inter se
Abbreviated transcription (Latin):
cominatã: sed mati̾am gendis reb
obtauiniꝰ quo ne iurtꝰ tacita conse¬
uescͥet. Et illa. At qui hec unu̾ est
qd p̾stantes quidem natura m̃tes
sed nondũ ad extremã manũ unitutũ ꝑfeccione
ꝑduccis allice̾ possit. Glorie .s. cupido et optuoꝵi
rem publicam fania meritoꝵ. Que qͣm sit ex ilis
et tatiꝰ uacua ponderis sic considera. Onĩem terre
ambitũ sicuti astrolgicis demoustracõib accepisti
ad cele spaciũ puncti constat optine racõnẽ . id ẽ ut
si sd celestr globi magntudĩem conferat᷑ rrichil
spacu prorsus halere iudicet. Iuiꝰ igitur tã exigue
iiũdo regionis qͣita fere ꝓcciꝰ est porcio ÷ sic̃ ptolo¬
meo ꝓbante didicisti: q̃ nob̾ cegnitis aĩantib in¬
colatur. Nu̾c quaite si qͣntũ maria paludes q pͥ¬
mũt qnͣtũq sisti uasta regio distendit᷑ cogitacõne
W̾traxis iux angustissimã habitandihomiinib a¬
rea relmq̃t᷑. In hoc igitur minimo pũcti quedam

Expanded text:
ominatam; sed materiam gerendis rebus optavimus, quo ne virtus tacita consenesceret. - Et illa: Atqui hoc unum est, quod praestantes quidem natura mentes, sed nondum ad extremam manum virtutum perfectione perductas allicere possit, gloriae scilicet cupido et optimorum in rem publicam fama meritorum. Quae quam sit exilis et totius vacua ponderis, sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis ? demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat:: obtinere rationem, id est, ut, si ad caelspatii prorsus habere iudicetur. Huius igitur tam exiguae in mundo regionis quarta fere portio est, sicut Ptolomaeo probante didicisti, quae nobis cognitis animantibus incolatur Huic quartae, si quantum maria paludesque premunt quantumque siti uasta regio distenditur cogitatione subtraxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam
Abbreviated transcription (Latin):
tutũ om̃i nutrix. nec ĩficiar possũ
ꝓspitatis iee: uelerissimũ cursũ
S hec est qd̾ recolentẽ uehemenci
couis. Nam inonũ adu̾sitate fo¬
tune:⁊ felislissmũ est genꝰ infer¬

Expanded text:
tutum omnium nutrix, nec infitiari possum prosperitatis meae uelocissimum cursum. Sed hoc est quod recolentem uehementius coquit. Nam in omni aduersitate fortunae infelicissimum est genus infor
Abbreviated transcription (Latin):
faaut i digentes. Qs aut modꝰͦ÷ quo pellaitue eitus
mdigencia: Qum enun dnutes esurire. nequenue .
niu sitire uon possunt. Num fugus hybuiuua perie¬
mosos meubra non senciunt: S ad ẽ iquies opulẽ¬
tis quo fam̃ sacient quo sitium fugus ꝙ depellant Qo
n medo consolar quid̃ diuitus ĩ digencia potest. auferi
penitꝰ nõ pot. Nam si hec inhiaus semꝑ atq aliquit
poscens opib expletur: maueat necesse est que possit
expleri. Taceo qd̃ nature minimũ qd̃ auaricie nil sato
est. Quare si opes nec nec sũmo uere indigenciã possũt
et ip̃e ꝓpͥam suam faciunt. Quid est qd̃ eas fufficianciã
prestare credatis.

Expanded text:
faciunt indigentes. Quis autem modus est quo pellatur diuitiis indigentia? Num enim diuites esurire nequeunt, num sitire non possunt, num frigus hibernum pecuniosorum membra non sentiunt? Sed adest, inquies, opulentis quo famem satient, quo sitim frigusque depellant. Sed hoc modo consolari quidem diuitiis indigentia potest, auferri penitus non potest; nam si haec hians semper atque aliquid poscens opibus expletur, maneat necesse est quae possit expleri. Taceo, quod naturae minimum, quod auaritiae nihil satis est. Quare si opes nec summouere indigentiam possunt et ipsae suam faciunt, quid est quod eas sufficientiam praestare credatis
Abbreviated transcription (Latin):
considandñ pito: qd̾ nich hẽat suapte natura peccuma
ut his s quib pssidetur mitis neq̃at auferr. ue lor sa¬
teor iu quã X . Quid infateare tũ eñ eo die ualencios
aliquis enpiat in uito: unde enim forenses que rio¬
Me nͥ qd̾ uel ui nel fraude nolentib pecume repetun¬
tur erepte. E .i. ita ẽ in quã. .i. Egebit uesit mõt
extrinseuis petito plidio quo sua ꝑecuuã quasq tuest̃¬

Expanded text:
considerandum puto, quod nihil habeat suapte natura pecunia, considerandum puto, quod nihil habeat suapte natura pecunia, ut his, a quibus possidetur, invitis, nequeat auferri. — Fateor, inquam. — Quidni fateare, cum ealiquis eripiat inuito? Vnde enim forenses querimoniae, nisi quod uel ui uel fraude nolentibus pecuniae repetuntur ereptae? – Ita est, inquam. – Egebit igitur, inquit, extrinsecus petito praesidio quo suam pecuniam quisque tueat
Abbreviated transcription (Latin):
ducit ntencio. ⁊ ab ercdem mltiplex error abdduxit. Cõ¬
sida nãq an ꝑea quib se homĩes adepturos bĩtudiem
putãt ad destinatũ finẽ ualeãt ꝑuenire. Si enĩ peccume
uel honores: cetaq ta le quid afferunt: cui nichil bonor
abee uideatur: Nos queq fateamur fieri aliquos hor
a depc̃one felices. Qd si neq ualent effic̾e qd̃ ꝑ nuttunt
bonisq plurib carent: nonne liquido falsa i eis beati¬
tudinis spẽs dep̾henditur. Pͥmũ igit᷑ te ip̃m qui paulo
anxietas: E .i. at qui ĩ quã libero me fuisse ammo quin
aliquid semꝑ angerer. remimsci nequeo. X .i. Nonne
qr aberat qd̃ abeẽ non uelles nel aderat qd ad ẽẽ noluis¬
absenciã desiderabas. E .I. Confiteor in quã. N .i. Eget
u̾o in quã eo qd quisq desid̾at .C.i. Eget ĩ quã.  .i. Qui
opib sustinebas. E.i. Quid inquã: Ic .i. Opes igitur
nichilo indigẽtem sufficientẽq sͥ: fac̾e nequeunt. Et hoc
erat qd̾ ꝓmitt̾e uidenbant᷑. At qui hoc quoq maxime

Expanded text:
ducit intentio et ab eodem multiplex error abducit. Considera namque an per ea quibus se homines adepturos beatitudinem putant ad destinatum finem ualeant peruenire. Si enim uel pecunia uel honores ceteraque tale quid afferunt cui nihil bonorum abesse uideatur, nos quoque fateamur fieri aliquos horum adeptione felices. Quodsi neque id ualent efficere quod promittunt bonisque pluribus carent, nonne liquido falsa in eis beatitudinis species deprehenditur? Primum igitur te ipsum, qui paulo anxietas? – Atqui, inquam, libero me fuisse animo quin aliquid semper angerer reminisci non queo. – Nonne quia uel aberat quod abesse non uelles uel aderat quod adesse noluis— Confiteor, inquam. — Eget vero, inquit, eo, quod quisque desiderat? - Eget, inquam. — Qui opibus sustinebas? - Quidni? inquam. — Opes igitur nihilo indigentem sufficientemque sibi facere nequeunt et hoc erat, quod promittere videbantur. Atqui hoc quoque maxime
Abbreviated transcription (Latin):
Pleno copia cornu.
h umnanũ miseras haud idoo genus.
C esset flere quere las:
Quanuis uota libens excipiat deus

Expanded text:
Pleno copia cornu. Humanum miseras haud ideo genus Cesset flere querellas. Quamuis uota libens excipiat deus
Abbreviated transcription (Latin):
lere comp̾hendit. Quid igitur:. quonã modo d̾s̃ hec n¬
certa futura p̾noscit: Nam si meuitabilit̾ euentura

Expanded text:
 comprehendit. Quid 20 igitur? Quonam modo Deus haec incerta futura praenoscit? Nam si inevitabiliter eventura
Abbreviated transcription (Latin):
igitur p̃cipua sit mortalib uite sura retiende . p
te si tus bona cognoscas felicẽ tui suppetũt enam nũe
que uira nemo dubitat ẽe cariora. Quare sicca iami
laciimas. Nondum est ad unũ om̃s ex osa fortuna
nes tibi mminmi ualida tempestas icubuit qͣkdo
tenaces erant berent anchore que nec p̾sentis solara
net futuri sie temporis ab ẽe ꝑaciant᷑. Et herrant ua¬
quã pcor illis neq manentib. ut cumo sese res¬
beciit encitabimꝰ Sed qͣltum ornam̃tis nr̃s deceseit
uides. Et ula pro mouimꝰ inqͥt aliqͣntũ si tenondũ
tecius tue sortis piget. S delicias tuas ferre nõ posũ
qui abẽẽ aliquid tue beatitudini tam lutuosus alip
annerius conq̃raris. Qs est enĩ tã copiose felicitati
ut non aliqua ex ꝑte cum status sui qualitate
rixet: Auxia enĩ res est. humanoꝵ condicio bouoꝵ
Et que nel nũqͣm tota ꝓuemat. uł nunꝙ̃ ꝓpetus. so¬
fistat. Nunc sensus exulerat: s est pudoris degeuer¬

Expanded text:
igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumhabeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit, uides. Et illa. Promouimus, inquit, aliquantum, si te nondum totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum qui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam conpositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae uel numquam tota proueniat uel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori
Abbreviated transcription (Latin):
disseris. si qua certos ac necessau.
ex necessitate ꝓueniat. Si igitur uti rõms ꝑticipes lu
sensimiq raconi sedere oportere indica uimus. sic diume sese
menti. humanã sub nuctere raconẽ iustissimũ censenus. Qua¬
re m illius sũme intelligencie cacumen si possumus erigamu
Illic enri racõ uidebit. qued inse non potest intueri. Id autem
est quo nam modo etiami que certos exitꝰ non hr̃t. certa tame
uideat ec de fiuita p̾nocio. neq id sit opimio. s sume porius scie
millis terminis nidusa simplicitas

Expanded text:
disseris: Si qua certos ac necessarioex necessitate proueniat. Si igitur uti rationis participesensumque rationi cedere oportere iudicauimus sic diuinae sese menti humanam summittere rationem iustissimum censeremus. Quare in illius summae intellegentiae cacumen si possumus erigamur; illic enim ratio uidebit quod in se non potest intueri: id autem est, quonam modo etiam quae certos exitus non habent certa tamen uideat ac definita praenotio, neque id sit opinio sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simp
Abbreviated transcription (Latin):
Tygris et eufrates uncse fonte resoluunt
Et mox ab unctis diseciantur aquis
Si quocant tusumq ituni miccentͤ in uñ

Expanded text:
Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt Et mox abiunctis dissociantur aquis. Si coeant cursumque iterum reuocentur in un
Abbreviated transcription (Latin):
lissime fragilissimeq rei corporis ẜuĩ. iam uͦ qui bona p̃se
corporis fer. quã erigua quã fragili possessione intuntur
nũ enĩ elephantos mole tauros robore suꝑare potis: num tigres
uelecitate p̾ibitis: Respicite celi spaciũ firmitudĩe celeritutẽ ⁊ ailiq̃ do
desiuite uilia nurar. Qd quid̃ celũ nõ his peciꝰ est quã sua q̃ regi¬
tur rõue mirandũ. forme uͥo itor ut rapidus ẽ uelox. ⁊ inalũ
floꝵ mutabilitate fugacior. Qd̃ si ut aristo ͦ ait linceis cculis ho¬
mines ut̾ent᷑ ut eoꝵ iusus obstancia penetraret. nonnie intro spec¬
tis iuscib illud alcipiadis suꝑficie pulchrimũ corpꝰ turpissimũ
id̾etur: Igitur te pulchꝵ uideri nõ tua na s cculoꝵ spectãtiũ reddit
ĩfirnuitas. S estimate quã uultis nimio corporis bona: dũ scia¬
tis lec qd̃cũq mirami᷑ triduane febris igniculo posse dissolur. Ex qͥb

Expanded text:
lissimae fragilissimaeque rei corporis seruum? Iam uero qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare potentis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quod si? ut Aristoteles 1 ait, Lynceis oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimat e quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui! Ex q
Abbreviated transcription (Latin):
Ec ubi continuato dolore de latraiui. illa
nultu placido nicħq meis questibus
mota. xx.i. Cũ te inqͥt mestũ lacrimã¬
temq indissẽ ilico miserũ exulemq
cegnoui. S quã id longiiquũ eẽt exi

Expanded text:
ec ubi continuato dolore deblateravi, illa vultu placido, nihilque meis questibus mota: Cum te, inquit, moestum lacrymantemque vidissem, illico miserum, 72 exsulemque cognovi. Sed quam id longinquum esset ex
Abbreviated transcription (Latin):
P arqz serenis
Unda diebus
Mox resoluto
S ordida ceno
U isib obstat
Q uiq uagat᷑
Montibz altis
D efluus aumis
S epe resistit
Rupe soluti
O bice saxi
T ramite recto.
C arpere callem
G audia pelle:
P elle timorem
S pemqz fugato:
Nec dolor assit :
N ubila mens est¬
U inttaqz frenis:
Hĩs et ubi regnant.

Expanded text:
Parque serenis Unda diebus, Mox resoluto Sordida coeno Visibus obstat. Quique vagatur Montibus altis Defluus amnis, Saepe resistit Rupe soluti Objice saxi.Tramite recto Carpere callem: Gaudia pelle, Pelle timorem, Spemque fugato, Nec dolor adsit. Nubila mens est, Vinctaque frenis, Haec ubi regnant.
Abbreviated transcription (Latin):
contenxo racõnes. ut libet in quã. Tunc uidet ab alio orsa
pͥncipio: ita disseruit. Om̃i gen̾acio reꝵ cunctusq mu¬
tabilium naturarũ ꝓgressus. et quicqͥd aliquo mouet

Expanded text:
contexo rationes. – Vt libet, inquam. – Tunc uelut ab alio orsa principio ita disseruit: Omnium generatio rerum cunctusque mutabilium naturarum progressus et quicquid aliquo mouet
Abbreviated transcription (Latin):
um ego. platom inq nehementer
assencior .E .i. Nain me horum iaui
scdõ cõmemoras. pͥmũ qd̃ mẽoriã cor¬
porea cõtagione. de huic qd̃ meroris mole
p̾ssus amisi. Nc. Tum illa. Si suꝑiora
nqͥt concessa respicias ne illud quidẽ
longnis aberit. quim recorderis qd̃ te

Expanded text:
 uehementer assentior; nam me horum iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. – Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te
Abbreviated transcription (Latin):
indicatur uel punuri imꝓbos. uel renumerari ꝓbos
quos ad altutrum non ꝓpria mictit uoluntas. sed
futuri cegit certa necessitas. Nec uicia igitur nec uir¬
tutes quicqmͣ fuerint: s oñi meritoꝵ pocius mixta
atq in disc̾ta confusio. queq nichil sceleratius ex co¬
gitar potest. cum ex ꝓuidencia rerum omĩs ordo
deatur uiehil ꝓ oousilus liceat hunanis. fit ut uicia queq
nĩn ad bonoꝵ oũi referntur auitoreui. Igitur nec suide
aliq̃d uec de p̾caudi ulla incioe. id eui ułsret quisq¬
uel etiam depcetur quando optanda oĩa seres iudefera
couent: unferetur igitur unicũ illud ine homies dñiq
co mertum spandi scilz ac de pͥrandi. si quidẽ iuste humili¬
tatis p̾tio mestunabilẽ uicem dmne gr̃e ꝓmerenur
qui solus modus ẽ: quo cum deo colloqui hoies posse
uideantͤ. illiq in accesse luci pͥus quoq quam ĩpetr̃et
pͥucipi conecti atq herere possinius: quare nccͣe erit hu¬

Expanded text:
iudicatur, uel puniri improbos uel remunerari probos, iudicatur, uel puniri improbos uel remunerari probos, quos ad alterutrum non propria mittit uoluntas sed futuri cogit certa necessitas. Nec uitia igitur nec uirtutes quicquam fuerint, sed omnium meritorum potius mixta atque indiscreta confusio; quoque nihil sceleratius excogitari potest, cum ex prouidentia rerum omnis ordo ducatur nihilque consiliis liceat humanis, fit ut uitia quoque nostra ad bonorum omnium referantur auctorem. Igitur nec sperandi aliquid nec deprecandi ulla uel etiam deprecetur quando optanda omnia series indeflexa conectit? Auferetur igitur unicum illud inter homines deumque commercium, sperandi scilicet ac deprecandi, si quidem iustae humilitatis pretio qui solus modus est quo cum deo colloqui homines posse uideantur illique inaccessae luci prius quoque quam impetrent principi conecti atque adhaerere possimus? Quare necesse erit hu
Abbreviated transcription (Latin):
ueris statuit bella duobz
et q̃ cap̾ptin singła coustent
Ea deui noluit nuxta uagari
A u nulla est discordia ueris
Sempqz sͥ certa coherent.
S niens cecis ob ruta membͥs
Neq̃d opp̾ssi lumuus igne
Rerum tenues nosc̾e nex
S ed cur tanto flagrat amore
Ueri tettas repperire notas
S ait ne qd appetit anxia nosse
Sed quis nota scire laborat
At si nescit quid ceca petit
Quis enĩ quicqͣm nescius optet
Aut qͥs ualeat nescita sequi
Q uo ne ĩueĩat. qͥs reꝑtam
Q ueat ignarꝰ nosce formani
A n cum mentẽ cerneret altam
Pauter summã. et singla norat

Expanded text:
ueris statuit bella duobus ut quae carptim singula constent eadem nolint mixta iugari? An nulla est discordia ueris semperque sibi certa cohaerent, sed mens caecis obruta membris nequit oppressi luminis igne rerum tenues noscere nexus? Sed cur tanto flagrat amore ueri tectas reperire notas? Scitne quod appetit anxia nosse? Sed quis nota scire laborat? At si nescit, quid caeca petit? Quis enim quicquam nescius optet? Aut quis ualeat nescita sequi quoue inueniat? Quis reppertam queat ignarus noscere formam? An cum mentem cerneret altam pariter summam et singula norat
Abbreviated transcription (Latin):
Recto spectat u̾tice celum
C adit hesperias phebus i undas
S secreto tramite ruisus
C urrum solitos uͥtit ad hortus
Repetunt ꝓprios queq recursus
Reditu qz suo singla gaudent
Nec manet ulli traditus ordo.
Nisi qd̃ fini uuxerit ortum

Expanded text:
Recto spectat vertice coelum. Cadit Hesperias Phoebus in undas; Sed secreto tramite rursus Currum solitos vertit ad ortus. 185 Repetunt proprios quaeque recursus, Redituque suo singula gaudent. Nec manet ulli traditus ordo, Nisi quod fini junxerit ortum
Abbreviated transcription (Latin):
quod afortuitis casibus differre uideatur . P.¬
nec mirum inquit. Si quid ordinis ignorata ra¬
tione temerarium confusumq credatur. Sed quis
causam tante disposicioms ignores. tamen qm̃
bonus mundum rettor temperat. recte fieri cune

Expanded text:
quod a fortuitis casibus differre 5 videatur? Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione, temerarium confusumque credatur. Sed tu quamvis causam tantae dispositionis ignores, tamen quoniam bonus mundum rector temperat, recte fieri cun
Abbreviated transcription (Latin):
dũ em̃ nõ reꝵ ordĩem s suos ĩtuent᷑ affectꝰ. uł licẽciã nel ĩ
punitatẽ sceleꝵ putãt. ẽẽ . felicẽ. uide autẽ qͥd et̾na lex senciat
meliorib animũ conformai̾is. nnch̃ opꝰ est iudice p̾miũ
defe̾nte: tu ip̃e excellenciorib addidisti. Studium ad peiora
deflexeris exͣ ne quesieris ultorẽ: tute ip̃e in deteriora tru¬
sisti. Ueluti siinicib sordidam humũ celumiq respicias: cũitis
extra cessantib ip̃a ceruendi rõne nũc ceno. nũc siderib
int̾ ẽẽ uidearis. At uulgus ista non respicit. Quid igitur:
his ne accedamꝰ quos beluis siłes ẽe de mõstrauimꝰ: Quid
si qͥs amisso penitꝰ usu ip̃m eciã se hũisse obliuiscetur
intuitũ. nich̃q sͥ ad humanã ꝑfectõnẽ de ẽẽ arbitraret᷑
Nũ uidẽtes eadẽ cecos putaremꝰ Nã ne illud qͥdẽ ad qͥescẽt

Expanded text:
dum enim non rerum ordinem sed suos intuentur afdum enim non rerum ordinem sed suos intuentur afpunitatem scelerum putant esse felicem. Vide autem quid aeterna lex sauciat. Melioribus animum conformaueris, nihil opus est iudice praemium deferente tu te ipse excellentioribus addidisti. Studium ad peiora deflexeris, extra ne quaesieris ultorem. Tu te ipse in deteriora trusisti, ueluti si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit Quid igitur? Hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent
Abbreviated transcription (Latin):
Quid fles: quid lacrunis ma¬
expettas oportet nulmis de¬
tegis. Tum ego collecto inui¬
nos seuientis asꝑitas: nichil ue te ip̃a loci facies

Expanded text:
Quid fles, quid lacrimis maexspectas, oportet uulnus detegas. – Tum ego collecto in uinos saeuientis asperitas? Nihilne te ipsa loci facies
Abbreviated transcription (Latin):
Ta est inquam. Sz tum tui muneris
sit latencim rerum causas euolu̾e
uelatasq caligine explicare rac̃o¬
nes Queso uti huic decernas. Et qũi
hec me miraculum maxime per¬
turbat: edisseras. Tum illa paulisp
arridẽs: ad rem me inqͥt oĩm quesi
tu maxĩam uecas. Cui iux exausti

Expanded text:
ta est, inquam. Sed cum tui muneris sit latentium rerum causas evolvere, velatasque caligine explicare rationes, quaeso uti hinc decernas et, quoniam hoc me miraculum maxime perturbat, edisseras. Tum illa paulisper arridens: Ad rem me, inquit, omnium quaesitu 5 maximam vocas, cui vix exhausti