comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ribus aliquid conforat tñ ubi lo ext̾ma ꝑuentũ ẽ lico
meca subfistit hine illa medicoꝵ fuga desflacioq de rebus
egrotanciũ hũmane uł in seicie uł inbeaillitatꝭ indiciũ
quo mouemiꝰ. meͭ o illi soli fide̾ qui egros suosno deserit
qr omi qrio puerit tim̃e aliquid nõ sini qui u̾b̾ cit̾at et nõ

Expanded text:
iquid conferat, tamen ubi ad extrema perventum est, illico victa subsistit. 26 Hinc illa medicorum fuga desperatioque de rebus egrotantium, humane vel inscitie vel imbecillitatis indicium, quo monemur medico illi soli fidere qui egros suos non deserit mque cum quo fuerit, timere aliquid non sinit; qui verbis curat et non
Abbreviated transcription (Latin):
die pͥnu duces dieut alter.ar moriendũ in quit certe
est et hic incerdũ Anhec ip̃o die nẽ est aliquis tam
et irreꝑabilis tempus om̃ibus ẽice possemultos ueri ha
auccores in medui adducere s nota res est neq egens tes¬
tiũ ad ħ non mim̃ꝰ s auccoritas cestibus fidem q̃uerit
letus certe uł intrẽpidꝰ lecũ mori .n. nimis alta fclicitas
turpidum uero ninuis ima fragilitas est inꝑt̾ritũ inter
tertibibia que ridencur stare ĩumotis q hominẽ mor¬
cula cñ ꝑucuetie inefficax ee dep̾henditur Quie .i nos
ad morte unꝰ ut quibusda placet suͣ iͣ ad quos nec

Expanded text:
dicunt. 12 Alter enim «Moriendum» inquit, «certe est, et id incertum an hoc ipso die», «nec est aliquis tam et irreparabile tempus Omnibus est vite. Possem multos veri huius auctores in medium adducere; sed nota res est neque egens testium; ad hec non numerus sed autoritas testibus fidem querit. letus certe vel intrepidus? Letum mori enim nimis alta felicitas, trepidum vero nimis ima fragilitas est; imperterritum inter terribilia que videntur stare immotisque morcula, tum in cuntis inefficax esse deprehenditur. 14 Sive enim nos ad mortem imus, ut quibusdam placet, si
Abbreviated transcription (Latin):
sima dia nich̃q tam ambigne fit quã qd ño flexi nõ
posse no ambigit᷑. Quonia uero hͨ cura e qñ ubi seu
quibus peam̃ instrisan sit ignis an laqueꝯ an fele¬
ris an gladis ai sudes an lapides an sicis an cquor
an flimꝰ an ueueuenenũ non dico itide an famies
an Epula an honesto labor an turpis inhertia qm ꝑnt̾
Pos prelargictitr refert s dum cesset culpe iurꝰ toscle

Expanded text:
sima omnia, nichilque tam ambigue fit quam quod non fieri non posse non ambigitur. 19 Quenam vero hec cura est quando ubi seu quibus peream instrumentis, an sit ignis an laqueus an febris an gladius an sudes an lapides an sitis an equor an fluvius an venenum? non dico itidem an fames an crapula an honestus labor an turpis inertia, quoniam inter hec prelargiter refert. 20 Sed dum cesset culpe virus, conscie
Abbreviated transcription (Latin):
liber atq in pͥmis amlacur hõneste ab ymaginario con¬
gͥssu nbłis obicibus arceam᷑ qͣrius inter bonos aititia r̾cõs
semꝑ maneat nec ego te mͥ sciam ne me t̾ mĩꝰ hodie
carue rear qͣ quo priauũ die apud ⁊ r̾gia ncapoli pillũ
uere rege qui mox celũ peciit in aicitia mõci fuũꝰ qui

Expanded text:
liber atque in primis amantium honeste, ab imaginario congressu nullis obicibus arceamur; quamvis inter bonos amicitia recens semper maneat, nec ego te michi sciam nec me tibi minus hodie carum rear quam quo primum die apud regiam Neapolim per illum vere rege
Abbreviated transcription (Latin):
metiendu om̃e tibi spacĩ quo tam ꝓcul a institie sen¬
indebitur dmiio pus in gram redcas uelĩ alioq̃n dnũ nũ
hostem uolens mois sut laribus / nõ iudebo Illum si eite
placaũs ẽ n. suppra fidem mitis ac ⁊ lacabilis facile ꝓpe
meas iniurias obliscar et si multe sinc et cui dñs¬

Expanded text:
remetiendum omne tibi vie spatium, quo tam procul a iustitie semremetiendum omne tibi vie spatium, quo tam procul a iustitie semvidebitur, cum Illo prius in gratiam redeas velim; alioquin domini mei hostem volens meis sub laribus non videbo. Illum si rite placaveris — est enim supra fidem mitis ac placabilis —, facile ipse meas iniurias obliviscar etsi multe sint, et cui d
Abbreviated transcription (Latin):
gitacombus tus usq ad fumesto tu ppiꝯ obliuione sopore¬
q mortifer uñ ut abrola possis nõ uecando medo uel
uellicandus s uerendus ac secandꝰes Surge amens exꝑ¬
igiscere arꝙ tibi nc iaceas iude no cessent oceli tui ꝑditu
rempus flere nõ cesent manꝯ tue tumida pectus tun¬
dere nõ cesset lingo simlq aĩꝯ tuꝯ uinĩa precari ll
men confessis aliquet patet inquid Naso quid aquod̾r
et deu ẽẽ qui faceret qui pccta hominũ nõ mo post torã
suu ꝓicit s ec̃ia in ꝑtundu maris qui qͣrtũ distat uorãs
ab octidente longe facit a nos iniqͥtates nras qui ꝑpe c¬
uit i uere inoceno situõꝵ deposito si pretͣra delens
et futuri metueni et de te diffisue et de illo parie aui
qͣrius mitos subito se re iustificau̾it/ nec tempore ad ag̃¬
dum egeatitu tn longa tii purgacone opus credito
rit ad ron iter solet .ir. eriori ꝓms ce reditus no⁊ sanu

Expanded text:
gitationibus tuis” usque ad funestam tui ipsius oblivionem soporegitationibus tuis” usque ad funestam tui ipsius oblivionem soporemque mortiferum, unde ut absolvi possis non vocandus modo vel vellicandus sed urendus ac secandus es. Surge, amens, expergiscere, atque ubi nunc iaceas vide. Non cessent oculi tui perditum tempus flere, non cessent manus tue tumidum pectus tundere, non cesset lingua simulque animus tuus veniam precari. 13 Numen confessis aliquod patet inquit Naso. Quid a quoquam et Deum esse qui faceret, qui “peccata” hominum non modo post “tergum suum proicit”, sed etiam «in profundum maris», qui «quantum distat ortus ab ocrit si vere invoces, si tumore deposito, si preteriti dolens et futuri metuens et de te diffisus et de Illo sperans, qui quamvis multos subito sepe iustificaverit, nec tempore ad agendum egeat, tu tamen longa tibi purgatione opus credito; rit ad rectum iter; solet enim error pronus esse, reditus non ita;
Abbreviated transcription (Latin):
ilłiꝰ qud te hiis ecĩa odiosissutiũ secit ꝯbꝯ fecerat nalura ea¬
eissitũ s in pͥiũ illum quo curpissime tumes sastũ atq
dum fuerit quałis ẽ haccenꝰ fuit nchil. hiuiliꝰ hẽr uichl.
ꝯtemptibłiꝰ orbis t̾re Cũ ne michi creatbre tuũ patreq dĩ
deũ tu ne hoĩes frẽs cuos eos maxĩe qui nis amãt tu auim̃a
salutẽq tũam sꝑnens ħ maior h̃e clarior fieri putas tu
iuidior sis et uere aũt tuo rogo qͥd nũꝙ̃ nifi ridicłꝰ uius
spondet Dolubis enĩ cumos flebili nõ miure ridiculo atq
lta cũ sis te felicẽ reis ecce stilleis cece tota erras macece
mꝙͣ̃ uẽ calłe głie nõ uides qdq ẽ pessimũ malo tuo saiad̾
nuẜ cuoq dedecore gloriaris nc̃ Intelligis quo te error h¬
educ at et his moribus uł lato forsam uł placere in suꝑ crediasti
qͣ amatis sit .n. exacta oĩa a suis exigũt qui amãt ut sepe
nolles aut certe no belua meminisses euanuisti aũt in co¬

Expanded text:
illius quod te his etiam odiosissimum fecit quibus fecerat natura carissimum; sed in primis illum, quo turpissime tumes, fastum atqdum fuerit qualis hactenus fuit, nichil humilius habet, nichil contemptibilius orbis terre. Tu ne michi creatorem tuum patremque omnium Deum, tu ne homines fratres tuos, eos maxime qui nos amant, tu animam salutemque tuam spernens, hoc maior, hoc clarior fieri putas? 10 Tumidior fis; e tumore autem tuo, rogo, quid unquam nisi “ridiculus mus spondet; colubro enim tumes flebili, non mure ridiculo, atque ita cum sis, te felicem reris! 11 Ecce falleris, ecce tota erras via, e malo tuo gaudes, miser, tuoque dedecore gloriaris, nec intelligis quo te error hducat, et his moribus vel latere forsan vel placere insuper credidisti, quam amantis; sic enim exacta omnia a suis exigunt qui amant, ut sepe nolles, at certe non beluam meminisses! “Evanuisti” autem in “co
Abbreviated transcription (Latin):
gedꝯ fatira pugetem inmortali uisiꝙ et sepĩalias ae
hodis satis meta de iulissimis pessimueq furtifene
et indignis qui ealanũ melobibus destinatu diua
tenus laudato nẽ nescio cur infanũ me ad prĩam tiuu
sabubrissimasq alpui radicos auxiꝰ atq solicuꝯ notas
fideliter quide scitis ut solos ut q in ip̃a predu pistan¬
tia splendidior soleme ridiano quale sit amor mtuo
illurerit ded unde oro quale sit ut homo licet padocto
doctoꝵ tu hominu libris ab infantia delectato ia ꝓftor
morteant fugere cogitet aut differre Nempe ĩa pri¬
dem et nħ et õmibꝰ qui sunt qͥq post uemiẽt ꝯstitirti
sunt tm̃ qui ut pret̾iri no poterũt sic et cũ pret̾ierit

Expanded text:
genus satyra pungerem immortali, nisi quod et sepe alias et hodie satis multa de vilissimis pessimisque furciferis et indignis qui calamum melioribus destinatum diutius tenus laudato, saluberrimasque Alpium radices anxius atque solicitus vocas, fideliter quidem facis ut soles, utque in ipsa precum instantia splendidior sole meridiano amor michi tuus illuxerit. Sed vide, oro, quale sit, ut homo licet indoctus, doctorum tamen hominum libris ab infantia delectatus, iam provectior mortem aut fugere cogitet aut differre. 11 Nempe iampridem et nobis et omnibus qui sunt quique post venient, constituti sunt termini; qui ut preter
Abbreviated transcription (Latin):
malĩ inꝯ mͥi scilꝰ sit incultꝰ licet atq orridus s ꝑi mo¬
rent cograbilis ad mẽsura igenii mei ses qͣr ẜi alienas
eultore ambitioso ornacui s a mapore ingeio ꝑft̾s atq ũ¬
diq defluens aĩ humilis nõ est ꝯueniens statuere oĩs ues¬
tis hisronem decet p̃nõ oĩs scͥbentẽ stilꝰ suꝯtuiq for¬

Expanded text:
ncultus licet atque horridus, sed in morem toge habilis, ad mensuram ingenii mei factus, quam alienus, cultior ambitioso ornatu sed a maiore ingenio profectus atque undique defluens animi humilis non conveniens stature. 17 Omtis histrionem decet, sed non omnis scribentem stilus; suus
Abbreviated transcription (Latin):
rear duce carusse qua cogi ꝑ oĩa ducem sequi Nolo du¬
cem qui me unitiat s precedat Sint cu duce occłi sic̃
iudicłũ sic libortas no ꝓ hibear ubi ueli pidem pouere
et pret̾ire aliqua et i accessa teptare et breuesẽs siu
ita sũt om̃s plemore calłe sequi et ꝓpareet subsistere
et dluextere siceat et reu̾ti S nimiũ nagorpa pnu te
gia cuiꝯquida imꝑre ita sc̃pserã Solio sublimis at̾uo
post modum uero dũ relig̾et᷑ accẽdi simile nitris c̃ẽ
pripn cũ equꝰ troiami excidii aꝑud ipm̃ uirgiłi sic acͥ¬
mĩs ut sicut ris heo logicis lignũ humane priꝯtam mi¬
ẜie post salutis sic in poetieis no meo lag udem gͣue sc̾d
brbor eadem spotie sic rediuun imꝑn malia q̃ rniue fu¬
it habes intẽtionis me sumã ne opus ẽ pluribus in cadẽ
eglosa sbptũ erat alius amri uide ꝙ quia ualdenoũ¬

Expanded text:
rear duce caruisse quam cogi per omnia ducem sequi. 21 Nolo durear duce caruisse quam cogi per omnia ducem sequi. 21 Nolo ducem qui me vinciat sed precedat; sint cum duce oculi, sit iudicium, sit libertas; non prohibear ubi velim pedem ponere et preterire aliqua et inaccessa tentare; et breviorem sive ita fert animus, planiorem callem sequi et properare et subsistere et divertere liceat et reverti. 22 Sed nimium vagor, nimium te ga, cuius quadam in parte ita scripseram: «solio sublimis acerno»; postmodum vero dum relegeretur, attendi simile nimis esse vImperii, cum equus Troiani excidii apud ipsum Virgilium sit “acernus”, ut sicut in theologicis lignum humane prius causa miserie post salutis, sic in poeticis non modo lignum idem genere sed arbor eadem specie sit redivivi Imperii materia que ruine fuit. Habes intentionis mee summam, nec opus est pluribus. 24 In eadem egloga scriptum erat aliud — mirum vide — quod qu
Abbreviated transcription (Latin):
ti funditꝰ s unꝰ aliquis ex hie tacitis qui sibencio solo
tuti secur᷑ q rephensoꝵ obseruat alios et e singłis uer¬
bis nr̃is totidem aculoos ꝯflare diduerũt audeat pla/¬
ne qͥn solo seuiũt auditu no me facio quẽ descͥpsit iuue¬
nałis uatem egregiũ cui no sit pblita noua Qui in¬
chil̃ expositũ solẽat deducere ne qui uulgari feriat
carm̃e t̾male ẽ moneta nepe quem ppe qui sc̾beret nõ
mostrare s cogitare se tm posse fateret᷑ no ĩ oratio¬
libera ꝑ uacuũ poñ uestigia pͥnceps aut parios ego
pͥmꝰ de ambos ostendi lacio ne c̃ũ lucrecio aiua pre¬
ridum ꝑ agro loca milliꝰ ance trita solo ͥic cu ui¬
gilio płuat ue iugr qua ulła pͥor Castalia molli di¬
ftͥptis nõ  furtun s precario ute ueli in tp̃e s dũ licecit
meis malim Sum que siltudo deleetet nõ yeptitas
et similitudo pp̃a quoq nõ nimia in qua sequatis lux
ingemi eminent nõ cecitas nõ pauꝑtas sum qͥ saccio

Expanded text:
ti funditus, sed unus aliquis ex his tacitis, qui silentio solo tuti securique reprehensorum, observant alios, et e singulis verbis nostris totidem aculeos conflare didicerunt. Audiant plane quando solo seviunt auditu. 19 Non me facio quem descripsit Iuvenalis: vatem egregium cui non sit publica vena, Qui nichil expositum soleat deducere, nec qui Vulgari feriat carmen triviale moneta, nempe quem ipse qui scriberet, non “monstrare” sed cogitare se tantum posse fateretur; non cum HoratiLibera per vacuum posui vestigia princeps aut ... parios ego primus iambos Ostendi Latio; nec cum Lucretio Avia Pyeridum peragro loca nullius ante Trita solo; nec cum Virgilio ... Iuvat ire iugis qua nulla priorum Castaliam molli discriptis non furtim sed precario uti velim in tempore, sed dum liceat, meis malim; sum quem similitudo delectet, non identitas, et similitudo ipsa quoque non nimia, in qua sequacis lux ingenii emineat, non cecitas non paupertas; sum qui satius
Abbreviated transcription (Latin):
mens iuuenili ardebit amore ꝯpellare uirũ et dextre cõ¬
s huiliort̾ ta tam nõ mĩꝰ ardens aĩs fuuit nõ tu mephi¬
ney sub menia s aĩcicie tue sacris penetralibꝰ indu¬
pisti nec ego cibi insignẽ pharetrã Litiasq sagittas
s ꝑpetua et scinceram ueniuoleciam mẽa dedi arultie
uebus inferior hac una nec iuso unqͣr nec phiciẽ uo/¬
de maletestis iuniorẽ agmimi dñm Am dũceida up̃
n magis expediat uxeñ dnc̾e an uit̃a celibe
agere consulis / Graciã hereo ꝙ me ydoneu
tanto negotio ꝯsustore sucis atqui si exꝑiẽ¬
cia artem focit quãto tu le kae cercio loqͥ
potes qͥ utrũq ꝙ ego qui alteꝵ sũ exꝑto de
astero nero ił soptis auctoꝵ uecerũ ueł rela¬

Expanded text:
mens iuvenili ardebat amore Compellare virum et dextre conmens iuvenili ardebat amore Compellare virum et dextre consed humilior, tibi tamen non minus ardens animus fuit. Non tu me “Phinei sub menia”, sed amicitie tue sacris penetralibus induxisti; nec ego tibi insignem pharetram liciasque sagittas sed perpetuam et sinceram benivolentiam meam dedi; multis rebus inferior, hac una nec Niso unquam nec Phitie vode Malatestis iuniorem, Arimini dominum, an ducenda uxor n magis expediat uxorem ducere an vitam celibem agere consulis. Gratiam habeo quod me ydoneum tanto negotio consultorem ducis. Atqui, si experientia artem fecit, quanto tu de hoc certius loqui potes, qui utrunque, quam ego qui alterum sum expertus, de altero vero vel scriptis auctorum veterum vel rela
Abbreviated transcription (Latin):
formiꝰ nedil desoriiꝰ celostiꝰ ũt refferre acbitrõr
an amare pãcipias anamari aliquateq ueligiosiꝰ cole¬
dasaicicias su quilꝰ amoris uices reddimꝰ q pi quiba
accipimꝰ Nempent sileam młta ubi me tuis obrequiis
atq aicicie miu̾ubꝰ ietũ scio unã illud obłiuisci nũq pos¬
ssum ꝙ tu olũ me itakie medio iter festinãtiꝰ agentẽ
am sciuente bnumna nẽ affectibꝰ solũ solis qui quasi qui¬
demi ãi pass sunt s corporeo et motu celer miro nondum
nisi hõis desiderio preuenisti premisso aut ignobili carmi¬
ne atq ita p̾us ĩgemi et mox corporis tui uultu mͥ quẽ
amare decceueras ostendisa Sero tñ d diei illiꝰ et ambi¬
gna iam lux erat dum me longo postliminio redeũ¬
tem et inter muros tande prĩos dep̃hensum officiosa
et sicpia m̃icũ rou̾enti salutacione complexus renouas¬
inietud poeticũ cu anchise ꝯg̃ sum regis arcad cr

Expanded text:
iformius nichilque celestius, tamen referre arbitror, iformius nichilque celestius, tamen referre arbitror, an amare incipias an amari, aliquantoque religiosius colendas amicitias in quibus amoris vices reddimus quam in quibus accipimus. 27 Nempe ut sileam multa, ubi me tuis obsequiis atque amicitie muneribus victum scio, unum illud oblivisci nunquam possum, quod tu olim me Italie medio iter festinantius agentem, iam seviente bruma, non affectibus solis, qui quasi quidam animi passus sunt, sed corporeo etiam motu celer, miro nondum visi hominis desiderio prevenisti, premisso haud ignobili carmine, atque ita prius ingenii et mox corporis tui vultum michi quem amare decreveras, ostendisti. 28 Sero tamen diei illius et ambigua iam lux erat, dum me longo postliminio redeuntem et intra muros tandem patrios deprehensum, officiosa et supra meritum reverenti salutatione complexus, renovasti illum poeticum cum Anchise congressum regis Archadii, cui
Abbreviated transcription (Latin):
minibꝰ aut ꝓsa clarior atq alcior assurgit qd neq tu ne-¬
ges nẽ rite censentibꝰ aliud qͣ laude et głiam uiri sonat
quis .i. nõ dicam excineta ꝯplorataq iam predem ello¬
lege Senece declamaconũ hbios lon id Ciceromi cͥbuit
nen Uirgilio no Saluitio nõ Placom Quis laude tantis
ingeniis negula ambila̾it u̾no ingen̾e excellusse satis ẽ
Qae cũ felit felcant queso qui calũniam struũt at qui
forte calũnianti ꝰ crediderũt hic si libet iudiciũ meũ ne¬
gant hiis ege quibꝰ pͥmebar aꝑie te depositis ad scdm
nemo Qo de tua salute tam so licitꝰ fueri gr̃as agis ur-¬
bane pocius et uulgari more q qd scias suꝑuacuo id fi¬
eri nã cu nũꝙͣ ꝓ sui ppis cuta ꝓq re ꝓpra kene gesta grae
acte sunt in ce amiee inꝑa res agitar EEt sr oquide purre¬
bus hũanis aĩcicia post ututem᷑ nichil sanciꝰ nicħ de¬

Expanded text:
minibus aut prosa clarior atque altior assurgit; quod neque tu neminibus aut prosa clarior atque altior assurgit; quod neque tu neges, nec rite censentibus aliud quam laudem et gloriam viri sonat. 25 Quis enim, non dicam nunc, extincta complorataque iam pridem eloLege Senece Declamationum libros: non id Ciceroni tribuitur, non Virgilio non Salustio non Platoni. Quis laudem tantis ingeniis negatam ambiat? uno in genere excelluisse satis est. Que cum ita sint, sileant, queso, qui calumniam struunt; at qui forte calumniantibus crediderunt, hic, si libet, iudicium meum legant. 26 His ego quibus premebar apud te depositis, ad secundum venio. Quod de tua salute tam solicitus fuerim gratias agis, urbane potius et vulgari more, quam quod nescias supervacuo id fieri. Nam cui unquam pro sui ipsius cura proque re propria bene gesta gratie acte sunt? In te, amice, “mea res agitur”. Etsi equidem in rebus humanis amicitia post virtutem nichil sanctius nichil de
Abbreviated transcription (Latin):
Uyxist. pomisse illũ si uoluisset alio stilo uti Erede Epol
Magna n. m de ingelo eiꝰ oppinio ẽ potiusse cũ oĩa qui¬
bs incendisset nc̃ quibus intenderit pala ẽ Eest esto iteꝵ
intenderit potuerit ipleuerat quid tam̃ ideo q̃ ue pide
michi inuidie et nõ potiꝰ gaudii mat̾ia ac tui tande in¬
cauponũ et lanistaꝵ Ceteror o nequi quos nobut lau¬
dare intuꝑant plansũ et raucũ murm᷑ inuideã quibus
cũ ppõ uiegilio cñq homero carere me gratulor nom .i.
spam̃ nisi quid aliud accesserit nõ meret᷑ ꝙͣriuis illud no
inficier inter uicinos potissimũ iindĩa regnare sod
suspiconem hanc preter mlta qͥ dixunꝰ etatũ quoꝙ
diu̾sitas nõ recipit qm̃i ut ellegãter ait ille qui il melegãs
ri me hõis prgeno et stilo Neq de hoc nũq me nisi magni¬
fice lo qui solitum unũ ẽ quod scrupulosiꝰ in quieetibꝯ̃ alni
rudi fuisse illu sibi imparem qa in uulgari elloquio q car¬

Expanded text:
dixisti, potuisse illum si voluisset alio stilo uti, credo edepol — magna enim michi de ingenio eius opinio est — potuisse eum omnia quibus intendisset; nunc quibus intenderit, palam est. Et esto iterum: intenderit, potuerit, impleverit; quid tandem ideo? que ve inde michi invidie et non potius gaudii materia? aut cui tandem inqui quos volunt laudare vituperant, plausum et raucum murmur invideam, quibus cum ipso Virgilio cumque Homero carere me gratulor? novi enim quod origo per se ipsam, nisi quid aliud accesserit, non meretur; quamvis illud non infitier, inter vicinos potissimum invidiam regnare; sed suspitionem hanc preter multa que diximus, etatum quoque diversitas non recipit; quoniam, ut eleganter ait ille qui nil ineleganri me hominis ingenio et stilo, neque de hoc unquam me nisi magnifice loqui solitum. Unum est quod scrupulosius inquirentibus aliquando respondi, fuisse illum sibi imparem, quod in vulgari eloquio quam car
Abbreviated transcription (Latin):
egent artificio ne auo presulũ tam merta et ram uiduã
in lingna paretalie tue ẽ pusillus s deuotꝰ et iitiegx
pastoris as ore totus pendens uocẽ alteriꝰ nõ agnoscit
debitor s plumẽ S maiorũ tu de tuo grege rñdeas o et n
i crede si bona fide uoluerit nũqͣ te coget᷑ racimiclam .n.
tña suis inferre raconibus et ꝓ te debitoꝵ fieri nolet tñu
illi gregioq ꝑiculũ expone ac̾ter explicite nichil omise¬
ras innosfet / na destituũt similaeri ingant nõ menda¬
tio inputanda simulato ueiͣ adiuxĩt ut sis liber ut sis
tuꝰ ut ⁊s sabuꝰ ut sis bonꝰ om̃i ingenio eiutẽdui¬
ẽ apus scͥptoꝵ aliquor ulixes argiui sumuasse psa¬
mĩa quo milicia detrecraret et sane si uera suullato
et acbrsato iusta ẽ suc oꝑis et consilii egriẽ grecia int̾
maximos appatus uclli iustissimi militare uirũ dele¬
rere uofuisse At nõ in regiam schic harũ Tanursular

Expanded text:
egent artificio. Nemo presulum tam mestam et tam viduam egent artificio. Nemo presulum tam mestam et tam viduam in lingua pax ecclesie tue est; pusillus sed devotus et mitis grex, pastoris ab ore totus pendens, vocem alterius non agnoscit; debitor, sed plurium, sed maiorum; tu de tuo grege respondeas oportmichi crede, si bona fide nolueris, nunquam coget; ratiunculam enim tuam suis inferre rationibus et pro te debitor fieri nolet. 10 Tuum illi gregisque periculum expone acriter explicite: nichil omiseris, imo si vera destituunt, simulata iungantur; non est mendacio imputanda simulatio veri adiutrix; ut sis liber ut sis tuus ut sis salvus ut sis bonus, omni ingenio enitendu Apud scriptorum aliquos Ulixes arguitur simulasse insaniam quo militiam detrectaret; et sane si vera simulatio, et accusatio iusta est, sue opis et consilii egentem Greciam inter maximos apparatus belli iustissimi, militarem virum deserere voluisse. At non in regina Scitharum Thamiri simulatus
Abbreviated transcription (Latin):
auaritie sumili etͣ flact̾us ambic̃onis ꝑ om̃e p̃cipit
ipellant qui millu iter milla horeat mũdi plag̃a
qułi uentosi honores et ꝑiture diucie adean᷑ Codeti
⁊ ronibus ueterans inclice et uicisim illi cedant tibi iudisci
alique sedendi simulq aliũ ambulandi fessum fac offi¬
da ꝑmitet᷑ utͥq letabiꝰ idem nb eueniet illi nͥ. sunt labo¬
ris auis tu quietis unoq accu geritur res duoꝵ Quod¬
ubendo se solus solos suasq ꝯmodicates cogitant᷑ eͥloqͥn
tuu ingeniuꝙ te adiuuet excusa ualitudĩnem atqietate
nõ docẽo te met s euciae finge te paulo seniore cli in
mltis tum in et̾aate ad utranq ꝑrem mlta fingũtur
Testes n. ueri funt absunt obstot̾ces ac nut̾ces Ipĩq per¬
tes obierũt frontis comesq testimoniũ ibtos fallit de
se loqueti coeditur precipue si plus dicat delicati corpo¬
ris in uecillitãte laboribus imparẽ et destus abditos fin¬
ge amici oceupac̃ones offienitui uere sunt nc̃ fingendi

Expanded text:
muli et flatus ambitionis in omne precipitium impellant, qui nullum iter nullam horreant mundi plagam, qua ventosi honores et periture divitie adeantur! 6 Cede tyronibus, veterane inclite, et vicissim illi cedant tibi. Vidisti aliquem sedendi simulque alium ambulandi fessum? fac officia permutent; uterque letabitur. Idem vobis eveniet: illi enim sunt laboris avidi, tu quietis, unoque actu geritur res duorum. 7 Quodubendo se solos suasque commoditates cogitantium —, eloquium tuum ingeniumque te adiuvet: excusa valitudinem atque etatem — non doceo te mentiri sed evadere —, finge te paulo seniorem. Cum in multis tum in etate ad utranque partem multa finguntur; testes enim veri absunt; obstetrices ac nutrices ipsique parentes obierunt; frontis comeque testimonium multos fallit; de se loquenti creditur, precipue si plus dicat. 8 Delicati corporis imbecillitatem laboribus imparem et defectus abditos finge; nam occupationes officii tui vere sunt nec fingendi
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑg̾ssus in iucude expencie ex̾cii malleo arcẽ ẽiꝰ tͥ cer¬
tiffinĩa excudisti equidem quã sit grata fecuritas nus¬
piri qd ꝑiculo aliquid semꝑ noticie lani meli aduerat
pitnieope rmibe fussti cło suspicione sponte su Rube¬
mais sit netro ar ss ꝑitulis ac difficustatibus off̃ xict
euitaditis ẽ ista slispicio nex nec Rocusat suꝑroris auer¬
ritas que utisp s coegeret eotusarer S uõnꝰ pontifex
ensi te piufalssimo atq efficatissimo usus secirnedo¬

Expanded text:
supergressus, in incude experientie exercitii malleo artem eius tibi cersupergressus, in incude experientie exercitii malleo artem eius tibi certissimam excudisti. Equidem quam sit grata securitas, nusperiri, quod periculo aliquid semper, notitie iam nichil adiciat? iunior fuisti, eius suspitionem sponte subemaius sit. Ultro enim se periculis ac difficultatibus offerenti inevitabilis est ista suspitio. 5 Nec excusat superioris autoritas, que utique si cogeret, excusaret; sed Romanus Pontifex, etsi te diu fidissimo atque efficacissimo usus si
Abbreviated transcription (Latin):
uero mortalia segregat et hac arte dequa mlta locutꝰ
sum bant fortune iuolenciã rotundamꝰ uale nr̃i me-¬
mor Uenetiis uiiͦ holus Maias et ꝙ A philipuni
&aualucẽsem Ep̃m exortacio ad quietis siudiũm et la¬
uantis saboribꝰ qͣrtis ꝙ ꝑiclis ereptũ te nb ͦ ne¬
ħnt oipotens deus Cui denificio pares gͣtes ag¬
r̃e melis infirma non suffitit agit ir enens
deuota quas pt qũa nimm nequid et henꝰ mos¬
sa et mossella rodano Sorgie ac ruẽcie neĩs
amnibus insultare ausi et insignẽ ilas accolaui eriꝑs
te pipi ꝓpenm̃ usurparẽt licet aute songa dilare eapi¬
me ꝑrita sit tu tn du dilatis no ablatus es prie que
temeis uerbis obtestatur ne se ampliꝰ deserendl putes
icm satis ae reditũ et ambitũ ẽ dixi oł et in dies diti rciꝰ
loqui s cogitare quea qd tibi iam nouũ sit qͣrius hac in re
non modo ego certe ẜ Licero frustra te maneat bonap.i

Expanded text:
nonnisi mortalia segregat, et hac arte, de qua multa locutus nonnisi mortalia segregat, et hac arte, de qua multa locutus sum, hanc fortune violentiam retundamus. Vale, nostri memor. Venetiis, XII Kal. Maias. 5 Ad Philippum Cavallicensem epyscopum, exhortatio ad quietis studium et lauantis laboribus quantisque periculis ereptum te nobis revehit omnipotens Deus, cui benificio pares grates agere mens infirma non sufficit, agit tamen mens devota quas potest! quam timui nequid Rhenus, Mosa et Mosella, Rodano Sorgie ac Ruentie nostris amnibus insultare ausi et insignem illis accolam eripere, te sibi perpetuum usurparent! 2 Licet autem longa dilatio rapine proxima sit, tu tamen diu dilatus, non ablatus es patrie, que te meis verbis obtestatur ne se amplius deserendam putes; itum satis ac reditum et ambitum est. Dixi olim et in dies dici rectius loqui, sed vel cogitare queam, quod tibi iam novum sit, quamvis hac in re non modo ego certe, sed Cicero frustra te moneat. Bonarum
Abbreviated transcription (Latin):
brem t̾raꝵ spacio ita nos sꝑet quasi alter indũ alter hi¬
.berũ ẜuet occeaͫ aĩꝰ nobĩłissima ꝑs reꝵ et nac opificiũ
excellens noc cogi pt ne teneri ille montes et matria t̾ns¬
uolat carceres aꝑit repagula essicit uet̾es frangit qͣñ
et ubi uoluerit presens est ꝑuꝰ illi saltus ab alpibus
ad apenimiũ aut la suꝑord inferum mare e hii sutit .n. qͥ
nos dimũt fines epequi quide s quid
cere ut ꝑting̾et cũ ouea ad iͫ ꝙͣ supra dixi tui oĩs intu¬
itũ et tile uote uocis auditũ tẽnitam ampliꝰ qͣ semel
ad huc Roma et te et pancos qui in medio sunt amicos
cernere id me olim cibi pollicitũ nõ maꝵ labor hacten
no curaꝵ pondꝰ s mltos iam ꝑ annos ucriꝰ firme cũ
ploribus ub̃i naseetꝭ belli ꝑiela tenuere nec dũ iõ spe
dimisi fieriq põt ut me cxpoccari desiero iuxta sim Si¬
cut aut malũ om̃e quo p ꝓuisiꝰ eo duriꝰ ita bonũ quõ
pi spaciꝰ es dulaꝰ in terra fortiter feramꝰ absentiã quẽ

Expanded text:
ndum, alter Hiberum servet Occeanum. Animus, nobilissima pars rerum et nature opificium excellens, nec cogi potest nec teneri; ille montes et maria transvolat, carceres aperit, repagula dissicit, vectes frangit, quando et ubi voluerit presens est; parvus illi saltus ab Alpibus ad Apenninum, aut a Supero ad Inferum Mare est: hi sunt enim qui nos dirimunt fines; exigui quidem, sed quidcere”, ut pertingeret cum Enea ad illum quem supra dixi, tui oris intuitum et tue note vocis auditum. Tentavi amplius quam sadhuc Romam et te et paucos qui in medio sunt amicos cernere. 8 Id me olim tibi pollicitum, non viarum labor hactenus, non curarum pondus, sed multos iam per annos, verius ferme cum floribus renascentis belli pericula tenuere; necdum ideo spem dimisi fierique potest ut cum expectari desiero iuxta sim; sicut autem malum omne quo improvisius eo durius, ita bonum quo insperatius eo dulcius. Interea fortiter feramus absentiam, que
Abbreviated transcription (Latin):
ac precipiclu uersus ecc sustinui tani gͣui et ndigñã¬
te temacho mltos quidem ꝑ anos qd nũc mror s ires
paciem pieras dabat et obrtabat nausee sper ianitenti¬
lo murando nite que ubi ꝑesus enaniit cande ceno fes¬
sus medo s st̾tus malis atq expugnato em euentr t
infaustũ emis domo exogi et si pinẽm exelii tui queris
ocem ꝙ ude dum ic ẽ qui hanc obisti e et optare reditũ
pudeat it spare ut amita quear aliuo credi conailo hn¬
m aeqe mitis a ᷤ affectibus alio pedum ntensu alia iun

Expanded text:
set. Sustinui tamen gravi et indignante stomaco multos quidem per annos, quod nunc miror; sed vires patientie pietas dabat, et obstabat nausee spes iam tenuis mutande vite, que ubi prorsus evanuit, tandem te non fessus modo sed fractus malis atque expugnatus evomui et infaustum honus domo exegi. 8 Et si finem exilii tui queris,oculi; proinde dum is es qui hinc abisti, et optare reditum pudeat et sperare. Ut admitti queas, alius redi, alio habitu, aliis mentis affectibus, alio pedum in
Abbreviated transcription (Latin):
at no opes no potencia no hontees nõ uiagi ꝯpedes ac uenẽ¬
na mencui naluprates ẜ iucũ oen sun presidinet iute sola¬
tr̃ Ribellos querit sine t̾uo duetũ tuisq auspitiro ude au¬
surꝰ Euspirabis intetiges quo aspiret et tacitus dices ue¬
sicũ bom ilĩ signũ el crediilitatẽ de conceptu res familia

Expanded text:
n honores non, vulgi compedes ac venena mentium, voluptates, sed unicum otii sui presidium et vite solatium, libellos querit, sine tuo ductu tuisque auspiciis nil ausurus. Suspirabis intelligens quo aspiret, et tacitus dices: ‘Uysicum, boni animi signum esse credulitatem; de
Abbreviated transcription (Latin):
audire nõ es digniꝰ demq uera uita mores studia et post¬
mo mea oibꝰ cõntͬriis moribus acq artilus deformasses ut
quatũ michi gaudii mea mens dabat nõ mo act̾e quidem
simotẽeie neq antique u̾tucis s horcle uoluntatꝭ optime
sibi ꝯscia cantudem plusq aliquid doleris ais tuꝯ alo ꝓpo¬
fitũ qd celare nẽ poteras nẽ saubas ordo equidem nec ne

Expanded text:
dignus, denique naturam, vitam, mores, studia et postremo mea omnia contrariis moribus atque artibus deformasses; quantum michi gaudii mea mens dabat, non exacte quidem innocentie neque magne virtutis, sed hercle voluntatis optime sibi conscia, tantundem plusque aliquid doloris animus tuus ac propositum, quod celare nec poteras nec sciebas, credo
Abbreviated transcription (Latin):
plura quã tredidi mĩa hodie ira uicit hoc tibi aut infelici i me
lidotoitens frustra quide ut puto s quia maxĩe meu erat se¬
pe tibi iostrũ iter mostrare uteꝵ atq iteꝵ ne tuu cͥmẽ aliqua
mnchi culpe suspicione afferuisse uidetur si te in om̃e malu
sapis pn sientm ego colladorer teq p̾cipite tacitꝰ spectarẽ hͨ¬

Expanded text:
plura quam credidi; misericordia hodie iram vicit. Hec tibi autem, infelicissime adolescens — frustra quidem, ut puto, sed quia maxime meum erat sepe tibi monstratum iter monstrare iterum atque iterum, ne tuum crimen aliquam michi culpe suspitionem affricuisse videretur, si te in omne malum lapso, in silentium ego collaberer teque precipitem tacitus spectarem
Abbreviated transcription (Latin):
conquiti s nũqͣ insi haccenꝰ famia uiri nõ meo minueret
p̾ncia si augeret qd fere de nllo un qͣ indi de pancis legi Tu
tali amico felix iuuie et uale uri memor arediolai urilra¬
lendas Septembris Contumacis adolostentis acerr¬
ma increpaciõ sumłq negacio pestulati redditus. Epła
ossemege te amare si amare tu te ipm̃ posses si uel
non odiosse Et quis ẽ inquies qui se oderit qͥs omo
qui nõ ꝙͣ marie se amet Stio sic ꝑsuasũ pu ͤ nc̃¬

Expanded text:
nunquam visi hactenus famam viri non modo non minueret presentia sed augeret, quod fere de nullo unquam vidi, de paucis legi. Tu tali amico felix vive, et vale, nostri memor. Mediolani, XVI Kal. Septembris. 7 Contumacis adolescentis acerrima increpatio simulque negatio postulati reditus. 1 ossem ego te amare, si amare tu te ipsum posses, si vel non odisse. ‘Et quis est’ inquies, ‘qui se oderit? quis omnino qui non quam maxime se amet?’. Scio sic persuasum public
Abbreviated transcription (Latin):
difficile ẽ hune malor ꝓpe om̃i fontem ẽe ꝙ nimiu nos
amamꝰ Nempe hinc furta hinc ad usceria. ꝓdenut iu
rapine et que sunt quis eiodemad q̃ nos paeçep cenimio
nriamor inpellit dum paci nõ porrumo de ce aliquid ub
om que deleant eo idceo forte ꝯficcar mltos ce qui serl¬
miũ timent atqui sacis paucos quo i queso se sctis lic
sosere amat qui sibi uolens sempit̾na morte quent a
modo seamat qui se in expiabilibh ꝑbris obrut deniqi qᷤᷤ¬
modo seamat qui ereatoresuũ odit ꝑsto nau seioem

Expanded text:
difficile est hunc malorum prope omnium fontem esse, quod nimium nos amamus. 2 Nempe hinc furta hinc adulteria prodeunt, hinc rapine et que sunt generis eiusdem, ad que nos preceps et nimius nostri amor impellit, dum pati non possumus deesse aliquid nobis omnium que delectant, et idcirco forte confitear multos esse qui se nimium ament, at qui satis, paucos. Quomodo enim, queso, se satis, hoc est sobrie, amat qui sibi volens sempiternam mortem querit? quomodo se amat qui se inexpiabilibus probris obruit? denique quomodo se amat qui creatorem suum odit? Profecto enim
Abbreviated transcription (Latin):
nubis et si a te teicitur reptura alios et tuiq mesner
credenda quã tꝰ onde pontifici te non posse qd posceris
onde et posse alios et optare qd tu fugis Ora ue illas a
gẽt ꝯstanciaq mirab ac rogans rogare desiner eer
estinꝰ. Declamatoriũ id apud̃ Senecam nemo fortiter.

Expanded text:
milis et si a te reicitur repertura alios et cuique melius credenda quam tibi. Ostende Pontifici te non posse quod posceris, ostende et posse alios et optare quod tu fugis; ora ut illis oget constantiamque mirabitur ac rogare desinet; verum est enim declamatorium illud apud Senecam “nemo” fortiter
Abbreviated transcription (Latin):
at ꝓbi didicerit aĩs in ama nõ timere amare naͣbia menita¬
bilia ecia oꝑtare tam securꝰ atq alacer expectabit qd tam mes¬
te tã trepide humanũ genꝰ expectat ego ulli penitꝰ posse
contigere arbitror nisi qui ꝑogerit om̃e c̃ ppt qd maxĩe u¬

Expanded text:
at? Ubi didicerit animus inania non timere, amare naturalia, inevitaat? Ubi didicerit animus inania non timere, amare naturalia, inevitabilia etiam optare, tum securus atque alacer expectabit quod tam meste tam trepide humanum genus expectat. 6 Id ego nulli penitus posse contingere arbitror, nisi qui peregerit omne id propter quod maxime
Abbreviated transcription (Latin):
dies menses anui scla oinia q̃ sub celo sunt mox ut
orta sunt ꝓperãt et ad finẽ sui mira uelocitate ra¬
sestinãt no ut in mari uẽtis alt̾nãtibꝰ uaria nauigatio¬
qi subs istere ẽ tempestate qualib et om̃i uelitõ ꝑuehine᷑
ħis mollier his durior his longior his bremor ma oibũs
una celeritas ẽ no codem salle s iisdem passibꝰ gradimͦ
seriꝰ ꝑuenit lencis incessit ẜ me plusculũ et meta remo¬
cior fuit q̃ qͣzius remotissima uideatur aut dubie irta e
ad hanc uniꝰ magno impetu om̃e momiẽtũ nos ipelat
et inuitos ex hoc pellago inportũ trudit uie amates me¬
tuences t̾mim pp̃osteros matores frustra tergiu̾sam᷑ ire
opportet imo uero ꝑuomire iter acergo e finis ante occłos¬
Quid faciã gͦ seu qd istd laxante iute ꝓpositũ e dicã tͥ in
pͥmis faceor ꝯponendũ aiu ad more finis nã quid queso
tam qͣ discere ut libent᷑ facias qd facere uł coactũ oporte¬

Expanded text:
dies menses anni secula; omnia que sub celo sunt, mox ut dies menses anni secula; omnia que sub celo sunt, mox ut orta sunt, properant et ad finem suum mira velocitate rafestinant; non ut in mari ventis alternantibus varia navigatiomque subsistere est; tempestate qualibet et omni vento provehimur; his mollior, his durior, his longior, his brevior via: omnibus una celeritas est. 3 Non eodem calle sed iisdem passibus gradimuserius pervenit, lentius incessit; sed vie plusculum et meta remotior fuit, que quamvis remotissima videatur, hauddubie iuxta est. 4 Ad hanc imus magno impetu; omne momentum nos impellit et invitos ex hoc pelago in portum trudit, vie amantes, metuentes termini, preposteros viatores. Frustra tergiversamur, ire oportet, imo vero go seu quod istud laxande vite propositum est? Dicam tibi. In primis, fateor, componendum animum ad amorem finis; nam quid, queso, tam salubre quam discere ut libenter facias quod facere vel coactum oporte
Abbreviated transcription (Latin):
libroꝵ copia nõ met hanici sed studiosi ħois et lr̃aꝵ a
macissimi ibi noctem illã egimꝰ ñc unqͣ puto leciore
hospite ulła nou acta ẽ cantã .n. leticia gestiebat ut time¬
rent sui ne forte in morbũ aut ametiam uerterẽt siue
qd mlt̃is olim accidit ccia in mortẽ iude uero die ꝓxĩo
honoribus et ꝯcursu hominũ pulsus abii ꝓreside pp̃o
atq aliis multo pluribꝰ longus q qͣ uelle comutã¬
tibus et amicissio hosꝑite iux ferũ lagere a uulso sibi
uolebam hic nocturnaꝵ eplarũ limes sit iom .ar. hoc
inter aurorã scͥbendo tulit impetus fessum matuti¬
ne quietis admonet soporifera nocis prs Tu uale
folititer nri memor Scͥpta rurali calamo Idib̃ꝰ Oc
ngustũ uite spaciũ laxare ꝓposuu id quibꝰ artibus fie¬
ti possit int̾oges fugatissimũ quide tempꝰ e frenaxiq
ulło ingeno no pot sen soꝑito seu iugili labent᷑ d̾re

Expanded text:
librorum copia non mechanici sed studiosi hominis et literarum librorum copia non mechanici sed studiosi hominis et literarum amantissimi. Ibi noctem illam egimus: nec unquam, puto, letiore hospite ulla nox acta est; tanta enim letitia gestiebat, ut timerent sui ne forte in morbum aut amentiam verteretur, sive, quod multis olim accidit, etiam in mortem. 13 Inde vero die proximo honoribus et concursu hominum pulsus abii, preside ipso atque aliis multo pluribus longiusque quam vellem comitantibus, et amicissimo hospite vix serum lateri avulso, sub volebam; hic nocturnarum epystolarum limes sit; iam enim hec inter ad auroram scribendo tulit impetus, fessumque matutine quietis admonet soporifera noctis pars. Tu vale feliciter, nostri memor. Scripta rurali calamo, Idibus Ocngustum vite spatium laxare proposui; id quibus artibus fieri possit interroges. Fugacissimum quidem tempus est, frenarique ullo ingenio non potest; seu sopito, seu vigili labentur hore
Abbreviated transcription (Latin):
Octobr ad uesperam dodem illo mẽ duce qui ortator fue¬
rat et sub inde crepidulo ne me intẽri consilii peniceret
atq iõ modũ omiba sacegente ꝑ se ꝑ q ałios ut assensũ
itineris ꝯfabulando diuerteros Itaq planũ iter et ure¬
ue nõ sensientes egimꝰ Quidã uero me nobiles ꝑsccu¬
ti erant ob̾ id mapĩe ut tam feruidi hõis secrera oognos¬
cerent Cum ad utbem gͥ uentũ oẽt et abaniais obiũa
ꝓgressis multo cũ gaudio excipior et a preside ꝑuincie
et a uelli duce et a primoribꝰ ppłi certatĩ ꝑ se quoq insta¬
te in palaciũ publicũ et nobiliũ domos uocor illo inte¬
rim pure mire anxio et santis precibꝰ pauõte ne uĩce¬
rer ffeci aute qd me dignũ credidi ad humilioris aĩci domu
cũ sociis descendi ubi uero igens apꝑatꝰ Cena nõ fabri/¬
lis nõ pħĩca s rigida tħalamꝰ autatꝰ cubile purpure¬
um ubi nc̃ iacuisse nc facturũ ẽẽ aliũ ꝑ sanete iurat

Expanded text:
Octobris ad vesperam, eodem illo vie duce qui hortator fuerat, et subinde trepidulo ne me interim consilii peniteret atque ideo modis omnibus satagente per se perque alios, ut a sensu itineris confabulando diverterer; itaque planum iter et breve non sentientes egimus; quidam vero me nobiles prosecuti erant ob id maxime ut tam fervidi hominis secreta cognoscerent. 11 Cum ad urbem igitur ventum esset, et ab amicis obviam progressis multo cum gaudio excipior, et a preside provincie et a belli duce et a primoribus populi, certatim pro se quoque instante, in palatium publicum et nobilium domos vocor, illo interim mire anxio et tantis precibus pavente ne vincerer. Feci autem quod me dignum credidi: ad humilioris amici domum cum sotiis descendi. 12 Ibi vero ingens apparatus, cena non fabrilis non philosophica sed regia, thalamus auratus, cubile purpureum, ubi nec iacuisse nec iaciturum esse alium persancte iurat,
Abbreviated transcription (Latin):
relete moͦ memorie ẜ medullis affixa sunt unũq cũm
ingenio facta sunt meo et ut et si ꝑ om̃e iutã amplio
no segatur ipa quide hoant act̾is in intrma aĩ ꝑtera¬
Ricibus sed Incerdũ obluustar auctore quippe qui longo
usu et possesiõne continua quasi p̾scͥpseri duq ꝑromeis
habueri et tarba aliũ obsesꝰ nc oiuꝰ sicut c̾te ñc aliena
ui iiraturũ te q pociꝰ sͨ ẽẽ fatebre nccio ut auguror
abstiñe Si quid alicer in uetu erit ac dice uł in his qͦs
nõ legi silicudo facit ingemoꝵ de quo epla ad ce suꝑiõr
disseru uł in aliis error aut obluno de quo nẽ agitur
uita michi alienis dictis ac monitis ornare fatior aĩs

Expanded text:
re et non modo memorie sed medullis affixa sunt unumque cum ingenio facta sunt meo, ut etsi per omnem vitam amplius non legantur, ipsa quidem hereant, actis in intima animi parte radicibus, sed interdum obliviscar auctorem, quippe qui longo usu et possessione continua quasi illa prescripserim diuque pro meis habuerim, et turba talium obsessus, nec cuius sint certe nec aliena dixi miraturum te quod potius sic esse fatebere, necessario, ut auguror,abstinere. Siquid aliter inventum erit ac dico, vel in his quos non legi, similitudo facit ingeniorum, de quo epystola ad te superiore disserui, vel in aliis error aut oblivio, de quo nunc agitur. 16 Vitam michi alienis dictis ac monitis ornare, fateor, es
Abbreviated transcription (Latin):
lit diuo erat ingenio sub unũ iugũ disꝑtuei dolla iuxis¬
set et si .n. ꝙ nemo nꝰ cu solꝰ neget ẽẽ ppe candidior unũ
in t̾dum et ora tueri ut ẽ apus maronẽ et notas audi
ac reddere uoces incissimiq nos ad ea que restant et ad
sum alto tͣnsigo᷑ qũe et me lib̾rum alter nr̃m arrifu̾it
alcer arrifet ubi alter occłos ꝯiecerit alter leget quocũ¬
q alteri cespite sederit assidentem ult̾um hebit quoti¬
ens secu aut cũ a ͦ loqui ceꝑit absentem amicũ incentꝭ
auribus adee ꝯspiciet demq quitqd alter egerit ubicũ¬
extrema hois dissalari ꝓoñt nõ uitaiͣ ne differri equidĩ
qñ alter obierit alcer a memoria ꝓseque ⁊ illũ uiu̾e
opinabitur nec falle̾tur iuuit .in. uere alio p̾stante apd
quem scis in te e sestitem nedũ uiuere inciꝑientẽ et ni¬
ferans et ex pectaus cũq iͦ assecutꝰ fuerit tñ domu si

Expanded text:
ivino erat ingenio, sub unum iugum disparia colla iunxisset; etsi enim, quod nemo nisi tu solus neget, esses ipse candidior, unuminterdum etiam “ora tueri”, ut est apud Maronem, et notas audire ac reddere voces vicissimque nos ad ea que restant et ad sine altero transigetur. 4 Quem librum alter nostrum arripuerit, alter aperiet; ubi alter oculos coniecerit, alter leget; quocunque alter cespite sederit, assidentem alterum habebit; quotiens secum aut cum alio loqui ceperit, absentem amicum intentis auribus adesse conspiciet; denique quicquid alter egerit ubicunextrema hominis dissimulari possunt non vitari, ne differri equidem, quando alter obierit, alter illum memoria prosequetur, illum vivere opinabitur, nec falletur: vivet enim vere, Illo prestante apud quem fons vite est, superstitem nondum vivere incipientem et misera
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑam nͥ ab mneũte etate tã carꝰ semꝑ et tam cultꝰ Cice¬
to qualiter modo mecũ luserit hic audies Est mͥ uolume
eplaꝵ eiꝰ ingens. ꝙ ip̃e olum manu ꝓpia quia exẽplar
st̾ͥptoribꝰ in ꝑuũ erat scͥpsi aduer sa tũc ualicudine s cor¬
poris incomodũ et laborẽ oꝑis magnꝰ amor et delectaco
et hudi cuꝑiditas uincebat hũs librũ ut michi somper
ad manũ ełt in bibliotete ostio posti in iuxĩt sclre soli¬
tũ iudisti dñ uero sepe locũ alius cogitans ingredior ac¬
cidit ut rege fimbria in aduertẽs librũ ipm̃ impĩgere ille
cadens leuũ micħi celis nõ mubto suppra talũ ietũ exiguo
me fens ille nichil si coromi postridie redeutem rursum
ferit rursumq cũ iocis erigitur in suam sedem Quid
te moror lesus iteꝵ atq iter ex ꝑgiscor et quasi iudig¬
natem humi ee alciꝰ excello S cum im trebra ꝯcus¬
sione repetiti doci fraem catis nc̃ sꝑuendu erra

Expanded text:
peram, michi ab ineunte etate tam carus semper et tam cultus, Cicero, qualiter modo mecum luserit, hinc audies. Est michi volumen epystolarum eius ingens, quod ipse olim manu propria, quia exemplar scriptoribus impervium erat, scripsi, adversa tunc valitudine, sed corporis incommodum et laborem operis magnus amor et delectatio et habendi cupiditas vincebant. 16 Hunc librum, ut michi semper ad manum esset, in bibliothece ostio, posti innixum, stare solitum vidisti. Dum vero sepe locum, aliud cogitans, ingredior, accidit ut toge fimbria inadvertens librum ipsum impingerem; ille cadens levum michi crus non multo supra talum ictu exiguo me feris?’. 17 Ille nichil, sed eodem postridie redeuntem rursum ferit rursumque cum iocis erigitur in suam sedem. Quid te moror? Lesus iterum atque iterum expergiscor, et quasi indignantem humi esse, altius attollo; sed cum iam crebra concussione repe
Abbreviated transcription (Latin):
cesserit ignomꝰ facie s iam ꝓposito notꝰ et noĩe quid ue aĩo
gerent in fronte atq occłis scriptũ hus Quid ꝑutas Rlum
sib̃i me negatuꝵ ꝙ nlla barbaries nillũ feror aĩal negasset
Sesinimetis et fa. ac ꝑpotuo flemꝰ obsiamo tota irs mote co¬
plector neq n sio mi homine rear si honeste amatis sum du¬

Expanded text:
cesserit, ignotus facie sed iam proposito notus et nomine, quid ve animo cesserit, ignotus facie sed iam proposito notus et nomine, quid ve animo gereret in fronte atque oculis scriptum habens. 4 Quid putas? num sibi me negaturum quod nulla barbaries, nullum ferox animal negasset? delinimentis et fido ac perpetuo flexus obsequio, tota virum mente complector; neque enim sat me hominem rear, si honeste amanti sim du
Abbreviated transcription (Latin):
qd licet uetus apud te noua auĩ admracone
ꝑfundat Est hic semꝑ in occłis pͥgamu Italie alpina
urbs na ut nosti ałis hiriꝰ nõis in afia e olim achałi
regia romanoꝵ post hereditas in hac ur̃a iir ẽ unꝰ lraꝵ
tẽnui notioia s ingeris acri sitempestine lictis dacũ eẽt
artificio aute aurisaber ĩq oo longe/ emines qdq optimu
St hois natura nirator amatorq rors extellẽciũ auri uͦ
quod quotidie tractat opumq fallatũ nsi ꝑ nacͣitate ꝯ¬
teptor Et hic quide im etato ꝑnccior tum forte meum
nõme audisset fame lenotinio confestim in amicitie mẽ
stitdiũ uehemẽter exarserat longiꝰ eam si quibꝰ ille tra¬
mitibꝰ ad hiuiꝰ modestissimi uoti success ambierit exeqͣr
quid fidei honestarq blandiciar in me meosq om̃s exer-¬
duorit ut ad me longe positũ familiarit̾ atq ardent᷑ ac¬

Expanded text:
quod licet vetus apud te, nova animum admiratione quod licet vetus apud te, nova animum admiratione perfundat. 2 Est hic semper in oculis Pergamum, Italie alpina urbs; nam, ut nosti, alia huius nominis in Asia est, olim Athali regia, Romanorum post hereditas. In hac nostra vir est unus literarum tenui notitia sed ingenio acri, si tempestive literis datum esset; artificio autem aurifaber inque eo longe eminens; quodque optimum habet hominis natura, mirator amatorque rerum excellentium, auri vero, quod quotidie tractat, opumque fallacium nisi pro necessitate contemptor. 3 Et hic quidem iam etate provectior, cum forte meum nomen audisset, fame lenocinio confestim in amicitie mee studium vehementer exarserat. Longius eam, si quibus ille tramitibus ad huius modestissimi voti successus ambierit, exequar; quid fidei honestarumque blanditiarum in me meosque omnes exercuerit, ut ad me longe positum familiariter atque ardenter ac