comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
om̃es s̾ͥ fauet. Quãto ẽ simpliciꝰ tãto ẽ pru¬
dẽtiꝰ. bñficiũ acceptũ augẽ scire neminẽ
debui s illi nõ fuit facile plus dare. In
młtos diuidẽda libõlitas ercit. hoc mitiũ
ẽ bom ꝯsulanis ⁊ aĩui eiꝰ gͣte accipiendo
euocemꝰ. paꝵ fecit s sepio faciet. Ilũ mͥ¬

Expanded text:
omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocem
Abbreviated transcription (Latin):
miqͥ sũt diuinoꝵ nuureꝵ estimatores ⁊ qde̾
ꝓfessi sapĩa. Querũt᷑ ꝙ nõ magͥtudĩe cor¬
poꝵ eq̃mꝰ elefãtos. uelocitate ceruos. leui¬
tate aues ĩpetu tauros. qd solida sit cutis
belius. decẽtior damis. densior ursis. mollior
fibris ꝙ sagacitate nariuĩ nos canes uĩcãt
ꝙ acie luminũ aqͥle spacio etatis corui.
młta alalia nãdi facilitate ⁊ cũ q̃dã nec

Expanded text:
nerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne
Abbreviated transcription (Latin):
hic cũ oĩa sua incremẽta diuo augusto de¬
be̾t ad quẽ actulerat pauꝑtatẽ sub honere
dice̾s a scudiis se ẽẽ abductũ. nichil tnĩ in
se cõgestũ ẽẽ ꝙͣtũ ꝑdidissi relicta eloꝙ̾tia
at illi int̾ alia hoc qͦ diuus augusti p̾sti¬
terat ꝙ illũ de risu ⁊ labore irrito libaue¬
rat. nõ patit᷑ auiditas quẽꝙͣ ẽẽ gratu
nũꝙͣ emĩ ĩprobe spei qd̾ dat᷑ satis ẽ ⁊ ma¬
iora cupimꝰ quo maiora uenerĩt. multo¬
q ꝯcitatior ẽ auaricia ĩ magnaꝵ opũ cõ¬
gestu collocata. ut flãme ĩfinito acrior uis
ẽ quo ex in aiore incẽdio emicuit. eq̃ ãbitio
nõ patit᷑ quẽꝙͣ ĩ ea mẽsura bonoꝵ ꝯqͥescẽ
qua quõda̾ eio fuit ĩpudẽs uotũ. Nemo a
⁊ facilitatẽ suã nõ intelligit.qr nõ uñ ue¬
ñt respicit s quo tendat. omĩb hiis ue

Expanded text:
Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquentia. At illi inter alia hoc quoque divus Augustus praestiterat, quod illum derisu et labore irrito liberaverat ! Non patitur aviditas quemquam esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo aget felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his ve
Abbreviated transcription (Latin):
eff̾iciã ut maiorib dignꝰ sim s ut satis
ĩdignꝰ pła illis hoĩb turpissĩs data sũt
quid ad it̾ quã raro fortuna udicat. Co¬
tidie q̃rm̃ malos ẽẽ felices sepe q̃ agẽl¬
los pessum cuiꝰq trãsierat optimoꝵ iuro¬
ꝵ segetẽ grãdo ꝑcussit. fert sortr̾ suã qͥsq̃
ut in cetĩs reb ita ⁊ ĩ amiciciis nłłm est.
tã plenũ bñficiũ qd̾ nõ uellicare maligni

Expanded text:
 ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellic
Abbreviated transcription (Latin):
facit fortis infimitus. Gratissiã sũt
bñficia pata faq̧lia occurrẽtia uͥ nlła
mora fuit nͥ ĩ accipiẽtis uẽcũdia. op¬
timũ ẽ añcede̾ desid̾iu cuiꝰq ꝓximu
sequi. illud metis occupare añꝙͣ rogẽ

Expanded text:
facit frontis infirmitas. Gratissima sunt beneficia parata, facilia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupar
Abbreviated transcription (Latin):
uocib id agam ꝯ ut uolũtas nr̃a nõ late¬
at. s aꝑiat᷑ ut luceat. u̾ba cessẽt licet. Si
bit ĩ uultu. Qui gratus futurꝰ ẽ statĩ dũ.
accipit de reddendo cogitet. Crisippꝰ qͥdẽ
signo daco ꝓsiliat Et qͥdẽ magna illi ꝯtẽti¬
one opꝰ ẽ magna illi celeritate ad ꝯscg̃dũ
añcedẽtẽ. Uidendũ ẽ nũc qͥd maxĩe sa¬
ciat ingratos. facit aut nimiũ sui suspe¬
ctos. ⁊ isicũ mortalitati uiciũ se sua q
mirandi aut auiditas aut ĩuidia. Incipi¬
amꝰ a pͥmo. Nemo nõ benignꝰ ẽ siui iuder
Inde ẽ ut oĩa se meruisse existimet ⁊ ĩ so¬
lutũ accipiat nec satis suo p̃cio estĩatũ
putet. hoc mͥ dedit s ꝙͣ sero. s pꝰ qͦt laboe̾s
Qruãto ꝯseqͥ pła̾ potiussẽ si illũ aut illu
aut nie colere maluissẽ nõ l spaueraz
ĩ turbã ꝯiectus sũ. tã exiguo dignũ me iu¬
dicauit. honestiꝰ p̃t̾iri fuit. Cũ lentulus
aug̾̃ diuiciaꝵ marimũ ex ẽplũ añꝙͣ illũ

Expanded text:
tas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, bit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem illi contentione opus est, magna celeritate, ut consequatur antecedentem. Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum acci Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus augur, divitiarum maximum exemplum, antequam illum
Abbreviated transcription (Latin):
accipe̾ cogi nõ ẽ bñfiiũ debtͣ cu nolis
ante des oportet mͥ arbitͥũ mei.dem̃ bñsi¬
ciũ. disputar de m.bruto solet an de¬
buerit accipẽ a diuo iulio uitã. cũ occidẽ¬
dũ eũ iudicoret. quã rõnẽ i occidẽto se¬
magnꝰ ĩ aliis fui̾t. in hac re uidet᷑ ue¬
hemẽt̾ errasse uec in erstitutiõe stoica
se egisse qr ut regis nomẽ extinunt cũ
optimꝰ ciuitatis statꝰ sub regeuisto sit
aut ibi sꝑauit lib̾tatẽ fu turã ubi tã ma¬
gnũ p̃miũ erat ⁊ ĩꝑandi ⁊ simendicaut
existimauit qiuitatẽ in pͥorẽ formã pos¬
se reuocari amissis pͥstins morib fut̃a¬
q ibi eqͣlitatẽ ciuilis uiris. et stũturas
suo loco leges ubi udi̾t tot milia hõũi
pugnãtia nõ an seruirẽt. s nt̾ Quãta
rõ illũ aut reꝵ aut nat̾e aut urbis sue
tenuit obluuo qͥ uno int̾empto defutͣm
credidit aliũ qͥ idẽ uellet. cũtarͣqͥniꝰ eẽt
ĩuentus post tot reges ferro ac fulm̃b¬

Expanded text:
accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo semagnus in aliis fuerit, in hac re videtur vehementer errasse nec ex institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulm
Abbreviated transcription (Latin):
rent᷑ palã ferre ut sua pocis urtute
ꝙͣ alieno adiutoi̾o ꝯsecuti uideãt᷑. rario¬
res in eor ofsiciis sũt. qͥb iã aut dig̾¬
tatẽ debẽt. et dũ opiionẽ cliẽtiũ tuñ
grauiorẽ subeũt igͣtituꝰ alii pessime
loqũt᷑ de optĩe meritis. ẽuciꝰ ẽ qsdo
offende̾ ꝙͣ demerusse. argum̃tũ en
nichil debentiũ odio q̃rũt. atqͥ nichil
magis p̃stãdũ ẽ ꝙͣ ut ineõria nobis
meritoꝵ hereat. q̃ subiñ reficiẽda ẽ qr

Expanded text:
rentur palam ferre, ut sua potius virtute rentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde reficienda est, quia
Abbreviated transcription (Latin):
accepturꝰ nõ sũ. Cũ illi rebillus ꝯsulaĩs
homo eiisdẽ inf̾anne maiorẽ sũmã mi¬
siss. insraret᷑ q ut accipi iube̾t. Rogo ĩ
ꝑfitẽtes gaudiũ. Et id danti maĩfestũ
sit utͥ fruetũ p̃sentẽ capiat. Iusta em̃
cã leticie ẽ letũ amicã uide᷑. iustior fe¬
cisse. ꝙͣ grate ad nos ꝑuenisse udice¬
nꝰ. offusis efectib quo nõ ip̃o audiẽ¬
te. s ubiꝙ cestẽm̾. etiu grate bñficiũ ac¬
cipit. pͥmã eiꝰ pensionẽ soluit. sũc qͥdã
qui uolũt mͥ secreto accipẽ̾ testẽ bñficii
⁊ cõciũ uitãt qͦs scias licet male cogi¬
tarẽ. Quomͦr dãnti ĩ tm̃ ꝓducẽda noti
ne accepis. Quidã furtiue grãs agũt
dia. s inficiandi genũs. Ingrat ẽ qui
remotis arbits reodit gr̃as. Quidam
nolũt secũ nõĩa ficri nec int̾poĩ para¬
rios nec signãtores aduocari cirog̾fũ
dare.Ide̾ faciũt qͥ dãt oꝑa ut bñficui
in ipõs collatũ qͣngnotissimũ sit. Ue¬

Expanded text:
us non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogoprofitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed ubique testemur. Qui grate beneficium accipit, primam eius pensionem solvit. Sunt quidam, qui nolint nisi secreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notine acceperis. Quidam furtive gratias agunt dia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Ve
Abbreviated transcription (Latin):
ualde uis faciã tͥ mei potestatẽ. alius su¬
pine. ut dubiũ p̾stãti relĩqͣt ansenserit
Alius uix labra diduxit. ⁊ igͣtior ꝙͣ si
taciuss fuit. loq̃ndũ ẽ ꝓ magnitudĩe rei
ĩpẽsiꝰ. ⁊ illa adicienda plures ꝙͣ putas ob¬
ligasti. nemo enĩ nõ gaudet bñficũ suũ
late patere. Nescis qͥd mͥ p̾stit̾is. s scire
te oportet ꝙͣto plus sit ꝙͣ estimas. statĩ
ut ⁊ uiuere ⁊ morẽr ingratꝰ. erd ẽ tã gͣti

Expanded text:
valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " statiut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati
Abbreviated transcription (Latin):
clitãtẽ seruabo. In anuciciã q̃ slłes iũgit
nõ descẽdã. uec seruatoris illũ loco nũado
s feñatoris cui scia reddẽdũ qd̾ accepi Est
aliqͥs dignꝰ a quo bñficiũ accipiã. s danti
uelit ego qd̾ faciliꝰ ẽ nõ faciã ut siue illo
ꝑicliter. In eptũ ⁊ friuolũ hoc heccaton
ponit exẽplũ archesilai quẽ ait afilio
fanuile allatã pecumã nõ accepisse. ne
ille pr̃e sordidũ offende̾t. erͥd fecit laude
dignũ q fuitũ nõ rxcepit.ꝙ maluit nõ
accipe̾ ꝙ redde̾. Que ẽ enĩ alienã rẽ non
aiccipeͣ moderatio si exẽplo magnamim
opus ẽ. utam g̾cim uilii uiri eg̾gii quẽ
c. cesar occidit ob hoc unũ ꝙ melior uir
erat ꝙͣ eẽ quẽꝙͣ tirãno expedit. Is cũ ab
amicis ꝯferẽtib ad ĩpẽsã ludoꝵ pecu¬

Expanded text:
tantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti velit, ego, quod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipere quam reddere ? Quae est enim alienam rem non accipere moderatio ? Si exemplo magni animi opus est, utamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludorum pecu
Abbreviated transcription (Latin):
Leonẽ ĩ amphicheatͦ spectuuimꝰ qͥ unũ
ferre auxiliũ: m̃me. qr nec uoluit faceͣ
nec faciendi aĩo fecit. Quoloco ferã po¬
sui tyrãnũ pone. Et hic uitã dedit ⁊ illa
nec hic is illa bñficiũ. qr nõ c̃ bñficiu¬

Expanded text:
Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficiu
Abbreviated transcription (Latin):
tyrãnꝰ crudelis ⁊ iracũdꝰ qͥ munꝰ suũ
fastidire te ĩuiriã iudicaturꝰ ẽ. Nõ acci¬
piã eodẽ loco latronẽ. Pone prratã regẽ
paꝵ dignũ ẽ cui debea cũ eligendũ dico
cui debeas uĩ maiorẽ ⁊ metũ excipio qͥbꝰ
accipẽ s parẽ. Nemo in id accipiẽdo ob¬
ligat᷑ qd̾ illi repudiare nõ licuit. Si uis
scire an uelĩ. effice ut possĩ nolle. uitã tñ
tͥ dedit. nõ refert qͥd sit qd̾ dat᷑ nͥ ꝙ a uo¬
lente nͥ uolenti dat᷑. Si seruasti me nõ iõ
seruator es uenenũ aliqñ ꝓremedio fu¬
it. nõ iõ nũat᷑ int̾ salubria quedã ꝓsũt
nec obligãt. Tub̾ qͥdã tirãm gladio diui¬
sit qui ad occidẽdũ eũ uen̾ãt. nõne illi ty¬
rãnꝰ iõ grͣas egit ꝙ rẽ quã medicoꝵ ma¬
nus reformidauerãt nocendo sanauit.
uides nõ ẽẽ magnũ in ip̃a re momẽtũ
qm̃ nõ uidet᷑ dedisse bñficiũ qr malo aĩo
ꝓfuit. Casus enĩ bñficiũ ẽ hoĩs ũuria.

Expanded text:
tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim nolle. " Vitam tamen tibi dedit ! " Non refert, quid sit, quod datur, nisi a volente, nisi volenti datur ; si servasti me, non ideo servator es. Venenum aliquando pro remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re momentum, quoniam non videtur dedisse beneficium, qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria.
Abbreviated transcription (Latin):
it. itu qͥ ꝙͣtũ det oñdit munꝰ suũ comẽ¬
dat. nõ exꝓbrat. Respiciẽde sũt ciuq facul¬
tates sue uireo qi ne aut plus p̃stemo
na cuidamͦ qruedã em̃ iinora sũt ut ex¬
ire a magins uiris debrãt. qdã accipiẽte
maiora sũt. Ucusq iraq ꝑsonã ꝯferet.
uibẽ cuidã alexander donabat uesanꝰ ⁊ qͥ
nichil aĩo nisi grande ꝯcipe̾t Cũ ille cui
donabat᷑ scip̃m mẽsus tanti munerio
uudiã refugiss dicẽs nõ ouenie fortu

Expanded text:
det, ostendit, munus suum commendat, non exprobrat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, na, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam accipiente maiora sunt. Utriusque itaque personam confer et Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam refugisset dicens non convenire fortu
Abbreviated transcription (Latin):
remanẽt qr auctori detrahit qͥsqͥs post i¬
lũ rogandꝰ ẽ. hoc itaq cure hẽbis si gͣte
estimari q̃ p̃stabis uoles. ut bñficia tua
illibata ut integra ad eos qͥb ꝓmissa
sũt ꝑuemãt sine ulla qd̾ aiũt deductiõe
nemo illa inc̾cipiat. uenio detineat. nemo
ĩ eo qd̾ daturꝰ es gr̃a suã facẽ põt. ut nõ
tuã minuat. Nichil eq̃ amaꝵ ꝙͣdu pẽdẽ¬
Ehore qͥdã aĩo ferũt p̃cidi spem suã ꝙͣ t̾bi
plerisq aũt hoc uiciĩ ẽ ambitioe praua
differendi ꝓmissa ne minor sit rogãtiũ
turba. Quales regie potẽtie munstra sũt
qͦs delectat suꝑbie suc lõgũ spectaailũ.
singłis qͥd possint ostẽdãt. nichił otestim
nichil semel facuĩt. Iniune illoꝵ p̃cipites
lenta bñficia sũt. Quare uĩssimũ existia
qd̾ ille conicꝰ dixit. Qrͥd tu nõ intelligis
tantũ te gratie demẽ ꝙͣtũ more adicis
inde ille uoces qͣs ĩgemius dolor expͥmit
fac si qͥd facis. et inchil tãti ẽ Malo iam

Expanded text:
post illum rogandus est. Hoc itaque curae habebis, si grate aestimari, quae praestabis, voles, ut beneficia tua inlibata, ut integra ad eos, quibus promissa sunt, perveniant, sine ulla, quod aiunt, deductione. Nemo illa intercipiat, nemo detineat ; nemo in eo, quod daturus es, gratiam suam facere potest, ut non tuam minuat. Nihil aeque amarum quam dore quidam animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Plerisque autem hoc vitium est ambitione prava differendi promissa, ne minor sit rogantium turba, quales regiae potentiae ministri sunt, quos delectat superbiae suae longum spectaculum, singulis, quid possint, ostenderint. Nihil confestim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum praecipites, lenta beneficia sunt. Quare verissimum existima, quod ille comicus dixit : Quid ? tu non intellegis tantum te gratiae demere, quantum morae adicis ? Inde illae voces, quas ingenuus dolor exprimit : " Fac, si quid facis " et: " Nihil tanti est ; malo mihi iam
Abbreviated transcription (Latin):
nigratis ⁊ ingrati q̃rũtꝰ. cũ interĩ hoc oĩ¬
b heret qd̾ om̃ib displicet. adeo qr i
ꝯtͣriũ itir ut qͦsdã hẽamꝰ infestissimos
tatẽ nate accidẽ qͥbrdã nõ negaueri płib̾
qr memoriã tp̃s int̾poĩtũ subducit. nã
que recẽtia aput illos uiguerũt. ea int̾iac¬
to spacio obsolescũt de qͥb fuisse michi
disputationẽ tecũ scio. cũ tu illos nõ ĩ¬
gratos uocares s oblitos .tãꝙ̈ ea res ĩ
sit ingratus cũ ħ nõ accidat nͥ ingrato
Multa sũt gnͣa ingratoꝵ. ut furũ.ut
homicidaꝵ quoꝵ una culpa ẽ. ceteꝵ ĩꝑtibꝰ
uarietas magna. Ingratus ẽ qͥ bñ ficuit
accepisse se negat qd̾ accep̃. In gratꝰ ẽ qui
dissiłat. ĩgratus ẽ qͥ nõ reddidit ĩ gͣtissi
õiu qͥ oblitus ẽ Illi enĩ si nõ soluũt. tñ¬
illos pudor admonuerit.si subita hone¬
ste rei cupiditas qͣlis solet ad p̃s ĩ ma¬
lis pectorib exurge̾. si mutau̾it facilis

Expanded text:
ingratis etiam ingrati queruntur, cum interim hoc omnibus haeret, quod omnibus displicet, adeoque in contrarium itur, ut quosdam habeamus infestissimos tate naturae accidere quibusdam non negaverim, pluribus, memoriam tempus interpositum subducit ; nam quae recentia apud illos viguerunt, ea interiecto spatio obsolescunt. De quibus fuisse mihi tecum disputationem scio, cum tu illos non ingratos vocares sed oblitos, tasit ingratus, cum hoc non accidat nisi ingrato. Multa sunt genera ingratorum, ut furum, ut homicidarum, quorum una culpa est, ceterum in partibus varietas magna. Ingratus est, qui beneficium accepisse se negat, quod accepit ; ingratus est, qui dissimulat; ingratus, qui non reddit, ingratissimus omnium, qui oblitus eillos pudor admonuerit, si subita honestae rei cupiditas, qualis solet ad tempus etiam in malis pectoribus exsurgere, si invitaverit facilis
Abbreviated transcription (Latin):
ñal si illũ accipẽ hoc nõ decet nec te dare
Habet᷑ ꝑsonaꝵ ac dignitatũ portio. ⁊ cu
sit ubiq urto modꝰ cque pectat qd exte¬
dit ꝙͣ qd̾ deficit. liceat istud sanetꝰ ⁊ tr
Ubes sint. qͣs ꝙͣto maioris animni fuit non

Expanded text:
 te dare; habetur personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi eturbes sint quas quanto maioris animi fuit non
Abbreviated transcription (Latin):
Uolo crisippi nriuti fiłitudĩe de pilc lusu
quã cade̾ nõ ẽ dubiũ. aut mutẽtis dubio
aut accipic̾tis. Tũ cui sũ suũ seruat ubi
nit̾ manꝰ ut̾usq apte ab utroq ⁊ iacca¬
ta ⁊ excrpta u̾satꝰ. nct̃e ẽ aũt lusorbonus
alit̾ illã collusori lõgo alit̾ breui mutat
accipietis aptat᷑ nec ab hoc exibit n ad
huinc pneniet ut debet. Si cũ excatato ⁊
docto negotũ ẽ.andacio pilã mittens
Ut cũq enĩ ueni̾t manus expedita ⁊ ã¬
gilis reptuciet. Si cũ trone ⁊ indocto nõ
tã rigide̾ nõ tam excusse s languidiꝰ ⁊ ĩ
ip̃ar eiꝰ dirigẽtes manũ remisse occuirre¬

Expanded text:
uit, Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis studio aut accipientis. Tunc cursum suum servat, ubi inter manus utriusque apte ab utroque et jactata et excepta versatur. Necesse est autem lusor bonus, aliter illam collusori longo, aliter brevi mittat. accipientis aptatur, nec ab hoc exibit, nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus; utcumque enim venit, manus illam expedita et agilis repercutiet. Si cum tyrone et indocto, non tam rigide, nec tam excusse, sed languidius, et in ipsam dirigentis manum remisse occurre
Abbreviated transcription (Latin):
ne rogari aude am̃t. s cc̾iores fc̃ statĩ ꝓmit¬
stiue data remedii locũ obtinuit.Ita ꝙ̃¬
ius leue ac uulgare bñficiũ sit si p̃sto fuit
gra qr p̃ciosi si lenti ⁊ du cogitati mu¬
neris unicit. Qui tã ꝑate facit nõ ẽ dubi¬
u qͥn libent̾ faciat. Itaq letus facit et
induit s̾ aĩ sui uultũ. Ingẽtia qͦrdã bñ¬
ficia silẽtiũ aut loquẽdi cardicas muta¬
ta grauitatẽ ⁊ t̾sticiã corrupit cũ ꝓmit¬
terẽt uultu negãtiũ. Quãto melis adi
benignaq comẽdare que p̃stes. ut
ille se castiget ꝙ taraatꝰ. dior ĩ rogã¬
do fuit. Adicias licet familiarẽ quorelã¬
Trascor tͥ ꝙ. cũ aliqͥd desidasses nõ olĩ sare
me uolusti ꝙ tã diligent᷑ rogasti ꝙ queqt
adhibiusti Ego uo gratulor mͥ ꝙ expi
uire meo exiges. Semel rusticitati tue
ignoscit᷑. Sic efficies ut ãĩu tuũ plirris
estimet ꝙͣ illud qͥtqͥd ẽ ad qd̾ petendu
uen̾at .Tũc ẽ sũma u̾ͥtus t̾buẽtis tũc be¬

Expanded text:
ne rogati videamur sed certiores facti, statim promitstive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuitgratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius adicbenignaque commendare, quae praestes ! Ut ille se castiget, quod tardior in rogando fuit, adicias licet familiarem querel cum aliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenter rogasti, quod quemquam adhibuisti. Ego vero gratulor mihi, quodtuo iure exiges ; semel rusticitati tuae ignoscitur." Sic efficies, ut animum tuum pluris aestimet quam illud, quidquid est, ad quod petendum venerat. Tune est summa virtus tribuentis, tunc be
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ faue̾ ut grã s̾ referri possit.Bcingne oĩa
int̾ p̃tari Et̾as agentẽ nõ alit̾ ꝙͣ si refe¬
rat audire. P̾bc̾ se facilẽ ad hoc ut quer
obliganit ⁊̃ exsolui uelit. Male audire
solet fenerator. si ac̾be exigit eq̃ si ĩ reci¬
piendo tardꝰ ac difficilis moras q̃rit. bũ¬
siciũ tã recipiẽdũ ẽ ꝙͣ nõ exigendũ. op¬
tinu ale qͥ facile dedit. nũꝙͣ exiget. Reddi
gauisꝰ ẽ bona fide qͥd p̾stitiss oblitus qͥ
acapiẽtis aĩo recipit. Quidã nõ tnĩ daut

Expanded text:
et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam n
Abbreviated transcription (Latin):
tribui potuit ab ip̃is ꝓximos collocauert
magna accepimꝰ maiora nõ accepimiꝰ hec
m̾ libał nccͣia ꝯdidi. ⁊ qr loquẽdũ aliqͥd de
maxĩs bñficiis erat cũ de minutis loq̃rem̃
⁊ qr inde manat ⁊̃ in cet᷑a huiꝰ decestabił
uicii audatia cui emĩ respõdebit grate.
qd̾ munꝰ existĩabit aut magnu̾ aut red
debebit qui uitã accepisse a diis negat quã
cotidie ab illis petit. Quicũq gͦ gratos eẽ
docet ⁊ hõii cãm agit ⁊ deoꝵ. qͥb nulliꝰ rei
ĩdigẽtib poĩtis extͣ desidĩu referre nichi¬

Expanded text:
honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haecia credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut redddebebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desid
Abbreviated transcription (Latin):
q bñficioꝵ reu̾ti ⁊ age̾ grͣas ꝙ nos in hoc
pulc̾rimo doĩcilio uoluerũt scda sorturi q
t̾renis p̃fecerũt aliqͥs ea aĩalia ꝯparat
nobis quoꝵ potestas penes nos ẽ. Qtquit
nobis negatũ ẽ dari nõ pocuit ꝓinde qͥsqͥs
es miqꝰ estĩator sortis hũane cogita ꝙͣta
nobis tͥbiĩt parẽs nr̃ ꝙͣta ualẽtiora aĩa¬
lia sub iugo miserimꝰ ꝙͣto uelociora ꝯseqͣ¬
mur ꝙͣnichil sit mortale nõ sub ictu nr̃o
poĩtu. tot urtutes accepimꝰ tot artes aui
demq cui nichil nõ eodẽ qͦ intẽdit momĩto
ꝑuiũ ẽ siderib uelociorẽ qͦꝵ post młta
scla̾ młtos cursus añcedit. Tantũ deinde
frugũ tãtũ opus tũtũ reꝵ aliaꝵ suꝑ alis¬
as ac̾uataꝵ. circũ eas licet cũcta ⁊ qr in
chil tocũ ĩuenies qd̾ ẽẽ te malles ex oĩb
singła excerpas q̃ tͥ dari uelles. Gñ estĩaca
nat᷑e indulgẽtia ꝯfitearis nocẽ ẽ ĩ deliciis
te illis fuisse. Ita ẽ carissiõs nos habuer̾c

Expanded text:
 nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
tione seruatus a quodã crsaris amnes
exclaniauit cũ suꝑbiã eio ferre nõ poss
nedde me cesari. quousq dices ego te se¬
uaui.ego te eripui morti ĩstud si
meo arbi¬
trio memini uita est
putuo moro est. Nichil tͥ debeo si me ser¬
uasti ut habẽs quẽ ostendẽs qusq mẽ
cid̾cũducis. qͦusq obliuisci fortune met
nõ sinis. Semel intriũpho ductus ec̃m
nõ ẽ dicendũ qd tribuerimꝰ Qui admon
repetit. nõ ẽ in stãdũ nõ e̾ ncinoĩa reno¬

Expanded text:
tione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi debeo, si me servasti, ut haberes, quem ostenderes. Quousque me circumducis ? Quousque oblivisci fortunae meae non sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. No
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃adm̃ mẽtrix int̾ młtos se diudet ut
nemo nõ aliqd signũ familiaris anmi
fe:at. Ita qͥ bñficia sua amabilia ẽẽ bult
excogitet quomꝰ ⁊ młti obligẽt᷑ ⁊ tñ sĩglã
hẽant aliqͥd quose cetis p̃ferãt ego rõ
bñsiciis nõ obicio moras quo plã maio
ra q fuerĩt. plus adiciẽt laudis adsit iu¬
diciũ. neq em̃ cordi eẽ cuiꝙͣ possũt. forte
ac temẽ datu. Quare siqͥs eristimat nos
cũ ista p̃cipiniꝰ benignitatis fines introe¬
sus referre ⁊ illi mms laxũ luntẽ apire
nec ꝑperã moĩcioẽs nr̃as exaudiat. Quã
em̃ untutẽ magis ueneram̃ cui magis
adhortatio ꝙͣ nobis societatẽ gn̾is hu¬
mani sanccientib. Qi̾d gͦ ẽ cũ sit milla
honesta uis aĩ ⁊̃ si a recta uolũtatt ĩcep̃
nisi quã uirtutũ motus fecit. ueto libã

Expanded text:
m meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. Ego vero beneficiis non obicio moraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis adhortatio quam nobis societatem generis humani sancientibus ? Quid ergo est ? Cum sit nulla honesta vis animi, etiam si a recta voluntate incepit, nisi quam virtut
Abbreviated transcription (Latin):
tas ꝓꝑat. et ꝓpͥũ ẽ libẽt᷑ faaẽtes cito face̾
Qui tarde ⁊ diẽ de die extͣhẽs ꝓfuit nõ ex
aĩo fecit. ica duas res maxĩas ꝑdidit. ⁊ tp̃s
⁊ argumẽtũ amior uolũtatis. Tarde uelle
nolẽtis ẽ. In oĩ nego ꝓpͥũ libał nõ mĩma
portio ẽ quomͦ qͥc̃q aut dicat᷑ aut fiat.
Multũ celeritas fecit. młtũ abstulit mora
dicut ĩ telis eadẽ ferri uis ẽ. s insiuitur
nit̾est utrũ excusso lac̾to torq̾ait᷑ au re¬
missa manu effluãt. gladio idẽ ⁊st̾ngit
⁊ tnͣsforat. qͥ p̃sso articło uenĩt refert. Sic

Expanded text:
et proprium est libenter facientis cito facere ; qui tarde et diem de die extrahens profuit, non ex animo fecit. Ita duas res maximas perdidit, et tempus et argumentum amicae voluntatis ; tarde velle nolentis est. In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, refert, ita
Abbreviated transcription (Latin):
tos nolẽtes q seruare ita rogãtib pese¬
tifera largiri blandũ ⁊ affabile odiuĩ ẽ ⁊
Bñficiũ demꝰ qd̾ ĩ usu magis ac magis.
placcat qd̾ nũꝙ̃ ĩ malũ u̾tat᷑ pecuma
nõdabo quã nu̾atã adulte̾ sciã ne m
societate turpis aut ꝯsilii ĩueniar.Si po¬

Expanded text:
tos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis
Abbreviated transcription (Latin):
tenemo q̃ aspicimꝰ in qͥb cupiditas nr̃
heret caduca sũt auferre nobis ⁊ fortũa ⁊
ĩuria põt. Dñficiũ ⁊̃ amisso eo ꝑ quẽ da¬
tũ ẽ durat. ẽst enĩ recte factũ qd̾ irritu
nlła ius efficit. amicũ a piratis redenu
nũc aliꝰ hostis excepit ⁊ ĩ carcerẽ ꝯdidit nõ
bñficiũ s usũ bñficii mei sustulit. Eenau¬
fragio alicin raptos ułex mcẽdio libros
reddidi. hos uł morb uł aliqͣ fortuita in¬
uiria eripuit manet ⁊̃ sine illis qd̾ ĩ illoc
datũ ẽ. oiã imq q̃ falsũ bñfici nomẽ ussir¬
pãt mĩstĩa sũt ꝑ q̃ se uolũtus amica
explicat. hoc in alus qͦ reb euenit ut
alicubi sit spẽs rei alicubi ip̃a res imꝑa¬
tor aliquẽ torqͥb murali ⁊ auica donat
Qͥd ht ꝑ se corona p̃ciosũ qͥd p̾texta qͥd
fasçes qͥd tͥbunal ⁊ currꝰ nichil hor ho¬

Expanded text:
tenemus, quae aspicimus, in quibus cupiditas nostra haeret, caduca sunt, auferre nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel aliqua fortuita iniuria eripuit ; manet etiam sine illis, quod in illis datum est. Omnia itaque, quae falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal
Abbreviated transcription (Latin):
nũꝙͣ ꝯsequit᷑ nͥ p̃cessit. hn docẽdi sũt nich
ĩpiitare illis plus debe̾ ad hãc honestistĩa
ꝯtẽtionẽ bñficiis bñficia uĩcẽdi. Sic nos
adhortat᷑ crisippꝰ ut dicat uerẽdũ eẽ ne qr
charites ioius filie sũt parũ sacͣte gerẽ
saclegiũ sit. ⁊ tã bellis puellis fiat uuria
Tu me aliqͥd eoꝵ doce ꝑ q̃ bñficẽtior gͣn¬
or qr adu̾sus bñ merẽtes fiaz. ꝑ q̃ obligã¬
tiũ obligatoꝵ q aĩ cercẽt. ut qͥ p̃stitert
obliuscãt᷑ ꝑtinax sit inẽoria debẽtiũ as¬
te uõ meptie poetis relĩꝙͣt᷑ qͥb aeres ob¬
lecture ꝓpoĩtũ ẽ ⁊ dulcẽ fabulã nectere.
ac qͥ ingenia sanare ⁊ fidẽ ĩ reb hũamo
renne̾ ⁊ mẽoriã officioꝵ ĩgere̾ aĩs uolũt
sero loquãt᷑ ⁊ magins uirib agãt. ni

Expanded text:
endi sunt nihil imputare, illi plus debere. Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis vir
Abbreviated transcription (Latin):
miłtis accepit in ppło se ẽẽ nõ putet n ẽ¬
mo nõ ht̃ uliq̃ familiarẽ notã ꝑ quã
speret seꝓpius admissũ dicut accipi idẽ
qd̾ ille s ultro. Accepi qd̾ ille. s ego int᷑
breue tp̃s cũ ille du meruiss sñt qͥ et
idẽ habeãt s nõ eisdẽ u̾bis datũ nõ eadẽ

Expanded text:
multis accepit, in populo se esse non putet. Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, sed ego intra breve tempus, cum ille diu meruisset. Sunt, qui idem habeant, sed non eisdem verbis
Abbreviated transcription (Latin):
uiue̾ s uti mors potior sit. tãꝙͣ lib̾tas ⁊̃ pũ¬
dicicia ⁊ mẽs bona. post hec habebimꝰ cõ¬
iũctione ac sangiũc usiq ⁊ ꝯfuetudĩe loni¬
ga caros. ut liberos ꝯuiges penates cet᷑aq
q̃ usq eo ãius sibrapplicuit ut ab illis
utilia. Quoꝵ uaria ⁊ lata mutiͣa õ his eĩt
pecuna nõ suꝑfluẽs s ad sam̃ modũ hñdi
ꝑata. hic erit honor ⁊ ꝓcossus ad altiora
tilẽ fieri.Iam ceca ex liũdanti ueniũt de¬
licatos factura in ħiis seq̃mꝰ uc oportum¬
tate grata sint ut uo̾ uluga̾i̾a q̃q aut pau¬
ci habuerĩt aut pauci intͣ hãc etatẽ. auc
hoc mõ que ⁊̃ si nat᷑a p̃ciosa nõ sũt. ⁊p̃e
aut loco fiãt. Uide ame qͥd oblatã maxĩe
uolũtati sutuꝵ siti qͥd Rreq̃tꝰ occursloꝵ
hñti ut tociẽs nobiscũ qͦciẽs cũ ulo sunt

Expanded text:
e, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illisutilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobi
Abbreviated transcription (Latin):
obsidẽt. qͥtqͥd hoꝵ discusserimꝰ quo maiꝰ
ac t̾ribiliꝰ erit ħ maiorẽ nibintꝰ gr̃am.
Subit enĩ cogitatio ꝙͣtis sint liberati ma¬
lis ⁊ lenocimũ ẽ muneris añcedẽs metꝰ
Nec tamẽ iõ debeniꝰ q tordiꝰ quẽq ẜuare¬

Expanded text:
obsident. Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamen ideo debemus tardius quemqua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃ adm̃ aũt curandũ ẽ ut ĩ eos potissimũ
bñficia ꝯferamꝰ qͥ grate respõsi erunt.
ita q̃dã ⁊̃ si male de illis sꝑabit᷑ faciemꝰ
tͥbueniꝰ q nõ solũ si iudicabus ingratos
fore s si sciemꝰ fuisse. tãꝙͣ si filios alicui
restitue̾ potero magno ꝑicłõ laboratos siẽ
ullo meo nõ dubitabo. dignũ ⁊̃ ĩpẽdio san¬
sublato salutarẽ uocẽ hoĩ nõ pigebit amie¬
tere. Deqͥt᷑ ut dicamꝰ q̃ bñficia danda sit̾
aliqͥs eẽ fastidiosꝰ estimator quo facile cã¬
turꝰ ẽ/ de quo dice̾ licet reciꝑe nõ desidero
meo ꝯtentꝰ sũ. Inti̾mi nõ reddẽ tm̃ libet

Expanded text:
m autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sansublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere. Sequitur, ut dicamus, quae beneficia danda sint aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet : " Recipe, non desidero ; meo contentus sum." Interim non reddere tantum libet,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ciosa ꝙͣ rara ⁊ exqͥsita sint. q̃ ⁊̃ apud
diuitẽ sui locũ faciãt. sic̃ g̾gulia quidẽ
poma ⁊ paucos dies itura ĩ fastidiũ de¬
lectãt si ꝓuenere maturiꝰ. Illa qͦ nõ er̃t
sine honore q̃ aut uemo illis aliꝰ dedit
aut nos nulli alii. Alexandro macedoĩ
cũ uictor orientis aĩos sup̃ humana tol¬
lẽt corĩthii ꝑ legatos gratulati sũt et q¬
ciuitate illũ sua donauerũt Cũ risissec
alexander hoc officii genꝯ unꝯ ex legatisᷤ

Expanded text:
iosa quam rara et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legati
Abbreviated transcription (Latin):
toria aut iustico libeos. aut studiis ac
ne dũ graca mitte̾ uolums suũ cuiq moͣ¬
bũ exprobratura mittam a. Sicut ebrioso
uina. ⁊ ualitudinai̾o medicamẽtã. malc¬
dictũ enĩ incipit eẽ nõ munꝰ ĩ quo uiciũ
accipiẽtis agnostit᷑. Si arbitriũ dũdi penes
mortale munꝰ sit. Pauci enĩ summa tam
grati ut qͥd acceꝑunt ñ si nõ udẽt cogitẽt
Ingratos qͥppe mẽoria cũ ip̃o num̃e ĩcrit
ubi ante oculos ẽ ⁊ obliuisci sui nõ sinit
s auctorẽ suũ ingerit ⁊ ĩculeat Eo qͥdem
tet. Libẽtius donabo argẽtũ factũ ꝙ sig¬
natũ. libẽtiꝰ statuas ꝙͣ uestẽ ⁊ qd usus
breuis dederat apud paucos post roanet

Expanded text:
ac ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes uam minime mortale munus sit. Pauci enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem tet. Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem man
Abbreviated transcription (Latin):
Ceteꝵ idẽ de nobis ꝓnũciare debebimꝰ ma¬
los eẽ nos malos fuisse. ĩuitus adiciã ⁊
futos ẽẽ. Erũt homiide tirãm fures adul¬
teri raptores sacͥlegi ꝓditores. Infiai omĩa
ista ingratus ẽ insi qd̾ oĩa ista ab igto
sũt sine quo iux ullũ magnũ facinꝰ accre¬
uit. hoc tu caue tãꝙͣ maximiũ crimẽ ne¬

Expanded text:
emper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave ta
Abbreviated transcription (Latin):
nos ĩpetꝰ euchit ꝓuocãte matia ĩtaq
sic finiamꝰ ne ĩ nr̃o seculo cłpo subsidat
neqͥtiã In det̾ius res humanas ⁊ oe nefas
deus lõgiꝰ extulit. recedẽs int̾iore lictoꝵ
uestigio tenuit. Nũc in adultĩa magis qͣr
in alia peccabit. abrũpet q frenos pudi¬
cicia. nũc cõiuuioꝵ iugebit furor ⁊ fedis¬
simꝰ pat̾moĩoꝵ exitꝰ culina. nũc cultus
corpoꝵ miniꝰ ⁊ forme cura p̃ se ferens
aĩ deformitatẽ/ nũc ĩ petulãtiã ⁊ audatiã
p̃rũpit. male dispẽsata lib̾tas. nũc ĩ crude

Expanded text:
nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas dens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaciam erumpet male
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓficiendũ callidꝰ nõ difficile aditũ pbu¬
it. ĩmodica cupientib. spes q ĩprobas
nichil se aduturꝰ u̾bis fouet. at peior
opimo. si lĩgua asꝑ uultu gͣuis cũ ĩuidi¬
a fortunã suã explicuit. colũt enĩ de¬
testant᷑ q felice̾.⁊ si potuerĩt eadẽ facti᷑
odere faciẽtẽ cõuigib aliems nec cla
qͥdẽ s aꝑte ludibrio aditis suas aliis ꝑ¬
misceͣ. Rusticꝰ ĩhumanꝰ ac mali moris
⁊ int̾ matronas abhommãde ꝯditioĩs
ẽ. siqͥs ꝯuigẽ suã in sella ꝓstare uetuit
⁊ uulgo admissis inspectorib uehi. per¬
spicuũ undiq si qͥs nulla amica fecit¬
se insignẽ. nec alienc uxori anulũ p̃s¬
tat. hũc matrone humilẽ ⁊ sordide ubi¬
dinis ⁊ ancillariolũ uocat. Indecẽtissim̃
sponsarioꝵ genꝰ ẽ adult̾iũ ⁊ ĩ cõsensu
uidu celibatus quẽ nemo uxorẽ duxit

Expanded text:
iciendum. Callidus non difficilem aditum praebuit immodica cupientibus spesque improbas nihil re adiuturus verbis fovit ; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem. Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo admissis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica fecit insignem nec alienae uxori annuum praestat, hunc matronae humilem et sordidae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum sponsaliorum genus est adulterium et in consensu vidui caelibatus, quoniam nemo uxorem d
Abbreviated transcription (Latin):
quo ꝙͣ qͥd acceꝑis. Crisippꝰ pasienꝰ so¬
lebat dicẽ quoꝵdã se iudiciũ malle ꝙͣ
bñficiũ. qͦꝵdã bñficiũ malle ꝙ̃ indiciũ
⁊ subiciebat exẽplũ. malo aiebat diui
augusti iudiciũ. malo claudii bñificiũ
Ego uõ nulliꝰ puto eẽ expetẽdũ bñficiũ¬

Expanded text:
sienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficiu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ bñficiũ utiq bonũ ẽ. Id aũt qd̾ fit aut
extollit sordida illustrat. magna ⁊ ĩ p̃ci¬
ctor ĩpellat a quo forma reb dat᷑. nõ est
bñficiũ ip̃m qd̾ nu̾at᷑ aut tradit᷑. sic̾ ne
ĩ uictimis qͥdẽ licet optĩe sint auro qr p̃¬
fulgeãt deoꝵ ẽ honor s in recta ac pia uo¬
lũtate uen̾anciũ. Ituq bom ⁊̃ farre ac si¬
cilla religiosi sũt. mali rursus nõ effugi¬
ũt ĩpietatẽ ꝙqͣuis aras sangiũe młto
cruentauerĩt. Si bñsicia ĩ reb nõ ĩ ip̃a bñ¬
faciẽdi uolũtate ꝯsiste̾nt. eo maiora essẽt
ꝑua magnifice qͥ regũ equauit opes aĩo
qͥ exiguũ tͥbuit s libẽt᷑. qͥ pauꝑtatis oblitꝰ¬

Expanded text:
 beneficium utique bonum est, id autem, quod fit aut extollit, sordida illustrat, magna et in pretictor impellat, a quo forma rebus datur. Non est beneficium ipsum, quod numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeant, deorum est honor sed recta ac pia voluntate venerantium. Itaque boni etiam farre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora essent, parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑ ⁊ in se sepe ieplicat᷑ ĩ cũ agr̃ aliqͥd
udeat᷑ pũgit nõ ꝑforat. hic uõ qd̾ acu¬
mẽ ẽ de bñficiis dicendũ ẽ ⁊ ordinada res
q̃ mayĩe huanã societatẽ alligat. danda
lex uite ne sub spẽ benignitatis ĩcõsulta
facilitas placeat. ne libalitatẽ quã nec
deesse oporteat nec suꝑ flũe hec ip̃a obs¬
uatio rest̾ngat dũ tẽꝑat. docẽdi sũt libẽ¬

Expanded text:
 in se saepe replicatur ; etiam cum agere aliquid videtur, pungit, non perforat. Hic vero quod acumen est ? De beneficiis dicendum est et ordinanda res, quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, ne sub specie benignitatis inconsulta facilitas placeat, ne liberalitatem, quam nec deesse oportet nec superfluere, haec ipsa observatio restringat, dum temperat ; docendi sunt liben
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ mina penetrãs u̾itate qͥ rei agẽde cã
loquit᷑ ⁊ u̾bis nõ ult̾ ꝙͣ ad intellectũ sa¬
tis ẽ utit̾ꝰ totũ libꝵ suũ his meptus re¬
plet ita ut de ip̃o bñficio dandi accipiẽdi
reddẽdi bũficii pauca ad modũ dicat.
nec hiis fabulas s fabulis niserit. na
p̾t̾ ista q̃ heccaton tñsebit. tres crisipps
gr̃as uit iouis ⁊ eormomes filias ẽe. eta¬

Expanded text:
qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda reddendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam praeter ista, quae Hecaton transcribit, tres Chrysippus Gratias ait Iovis et Eurynomes f
Abbreviated transcription (Latin):
iisũ ẽ deflectit ⁊ ad racionẽ aliꝙͣ cõnat᷑
ꝑduce̾ cũ hesiodꝰ puellis suis qd uoliit
nomẽ ĩposu̾t. Itaq homerꝰ uni nuitaut¬
⁊ pasithean appellauit ⁊ ĩ mat̾ioniũ ꝓ¬
maifit. ut scias nõ illas uirgines ce xxͣ¬
tales. Inueniã aliũ poetã aput quẽ p̃cm¬
gant. spissis aut phrixiams ꝓdeant

Expanded text:
visum est, deflectit et ad rationem aliquam conatur perducere, cum Hesiodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque Homerus uni mutavit, Pasithean appellavit et in matrimonium promisit, ut scias non esse illas virgines Vestales. Inveniam alium poetam, apud quem praecingantur et spissis aut Phryxianis prodeant