comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
turo. id q ita futuꝵ sit dicas ẽẽ ne¬
cessariũ. que ẽ tota diodori uobis i¬
imica sentencia. Et enĩ si illud ueͣ
ꝯnectit᷑ si oriente cancula natus ẽᷤ
ĩmari nõ morite. pͥmũq ꝙ eit in
quo nexo natus est oriente canicu
cess aria sũt. ut Crisippo ꝑlacet dis¬
sencienti a magistro cleante quia
sũt ĩmutabilia. nec infalsũ me ua
ꝙ ꝯsequit᷑ necessariũ ꝙͣ ꝙͣ ħ crisippo
si naturał ẽ cã cur in mari fabius
nõ moriat᷑. ĩ mari fabiꝰ mori ñ pot.¬
Hoc loco crisippꝰ estuans. falli sperat
chaldeos cetosq diuinos. neq cos
usuros esse ꝯiuctionib ut ita sua
pcepta ꝓmĩcient. Siquis natus ẽ
oriente camcula ĩmari ñ moriet᷑.
s pociꝰ ita dicant ñ ⁊ natus ẽ qs
oriente camcula ⁊ is ĩmari mo¬
riet᷑ O licenciã ioculatẽ ne ip̃a m¬
cidat indiodoꝵ. docet chaldeos quo
pc̃o eos exponẽ p̃cepta oporteat
quero eĩ si chalder itã loquantur.¬

Expanded text:
turo, idque ita futurum sit, dicas esse neturo, idque ita futurum sit, dicas esse necessarium; quae est tota Diodori vobis inimica sententia. Etenim si illud vere conectitur: Si oriente Canicula natus es, in mari non moriere, primumque quod est in conexo: Natus es oriente Canicucessaria sunt, ut Chrysippo placet dissentienti a magistro Cleanthe, quia sunt inmutabilia nec in falsum e vero o est, necessarisi naturalis est causa, cur in mari Fabius non moriatur, in mari Fabius mori non potHoc loco Chrysippus aestuans falli sperat Chaldaeos ceterosque divinos, neque eos usuros esse coniunctionibus, ut ita sua percepta pronuntient: Si quis natus est oriente Canicula, is in mari non morietur, sed potius ita dicant: Non et natus est quis oriente Canicula, et is in mari morietur. O licentiam iocularem! ne ipse incidat in Diodorum, docet Chaldaeos, quo pacto eos exponere percepta oporteat. Quaero enim, si Chaldaei ita loquantur,
Abbreviated transcription (Latin):
luctatio ẽ deseras. si enĩ est uerum
ꝙ ita ꝯnectit᷑. Siquis oriente camcu¬
la natus ẽ in mari nõ moriet᷑. illud
qͦq u̾m ẽ. si fabius oriente camcu¬
la natus ẽ.fabiꝰ in mari nõ moriet᷑.
pugnant igͥ b̾ int̾ se. fabiũ oriente
canicula natũ ⁊ fabiũ mortuũ ĩma
ẽẽ cũ caicula oriente. ħ qͦ pugnãt.
et esse fabiũ. et in mari eẽ moritu
riet᷑. gͦ illud moriet᷑ ĩmari fabius
ad ħ crisippe mimime uis. maxĩe q
tibi deħ ip̃o cũ diodoro c̾tamen ẽ
ille enĩ id solũ fĩ posse dicit ꝙ ant
nõ sit futuꝵ. id negat fieri posse.
Tu⁊ que nõ sũt futura posse fieri
nũquã tntire sit. neq nccẽ fuisse
Cypsellũ regnare cormthi. ꝙꝙͣ id
mllesmo añ anno appollius ora¬
culo editũ ess. at si ista ꝯꝓbabis
diuma p̃dicta ⁊ que falsa ĩ futiñs
possint. ut si dicat᷑ affricanũ carta¬
gmẽ potituꝵ ⁊ si uere dicatꝰ de fu¬

Expanded text:
luctatio est, deseras. Si enim est verum, luctatio est, deseras. Si enim est verum, quod ita conectitur: Si quis oriente Canicula natus est, in mari non morietur, illud quoque verum est: Si Fabius oriente Canicula natus est, Fabius in mari non morietur. Pugnant igitur haec inter se, Fabium oriente Canicula natum esse eum Canicula oriente, haec quoque pugnant, et esse Fabium, et in mari esse morituErgo illud: Morietur in mari Fabius At hoc, Chrysippe, minime vis, maximeque tibi de hoc ipso cum Diodoro certamen est. Ille enim id non sit futurum, id negat fieri posse. Tu, et quae non sint futura, posse fieri numquam futurum sit, neque necesse fuisse Cypselum regnare Corinthi, quamquam id millensimo ante anno Apollinis oraculo editum esset. At si ista conprobabis divina praedicta, et, quae falsa in futuris possint ut si dicatur Africanum Karthagine potiturum, et, si vere dicatur de fu
Abbreviated transcription (Latin):
q uigula concaua nõ hrẽt obitruc¬
tas cas ꝑtes ⁊ obturatas esse dice¬
bat. addidit ⁊̃ mulierosũ. in quo al¬
cibiades cachimũ dr sustulisse. Sed
ħ ex nͣ alibꝰ cansis uicia nasci possũt.
exstirpari aut̃ ⁊ fundit᷑ tolli ut is
ip̃e qui ad ca ꝓpensus fui̾t atintis
niciis auocetur. Nõ ẽ id positũ ĩ naͣ¬
lib cansis s in uolũtate studio. dis¬
ciplina que tollũtur omĩa. si us
⁊ natuͣa fati ex diuinacõis rõne fir¬
mabit᷑. Et enĩ si ẽ diuinacõqualibet.¬
ñam ap̃ceptis artis ꝓficiscit᷑ p̃cep¬
ta appello. que dicunt᷑ grece thorcu¬
mata. nõ enĩcredo nullo p̾cepto aũ
cetos artifices uersari insuo munẽ
aut eos qui diuinacc̃e utant᷑ fut᷑a
p̃dice̾. Sũt gͥ astrologoꝵ p̾cepta huiꝰ
modi. Si quis u̾bi cansa oriente ca¬
nicula natꝰ ẽ. is ĩ mari nõ morietur.
uigila Crisippe ne tuã cãm inqͣ tibi
cũ diodoro ualente dyaletito mag̾

Expanded text:
quod iugula concava non haberet, obstrucquod iugula concava non haberet, obstructas eas partes et obturatas esse dicebat; addidit etiam mulierosum; in quo Alcibiades cachinnum dicitur sustulisse. Sed haec ex naturalibus causis vitia nasci possunt, extirpari autem et funditus tolli, ut is ipse, qui ad ea propensus fuerit, a tantis vitiis avocetur, non est id positum in naturalibus causis, sed in voluntate, studio, disciplina. Quae tolluntur omnia, si vis et natura fati ex divinationis ratione firmabitur. Etenim si est divinatio, qualibusnam a perceptis artis proficiscitur? percepta appello, quae dicuntur Graece qewrh/mata. Non enim credo nullo percepto aut ceteros artifices versari in suo munere, aut eos, qui divinatione utantur, futura praedicere. Sint igitur astrologorum percepta huius modi: Si quis verbi causa oriente Canicula natus est, is in mari non morietur. Vigila, Chrysippe, ne tuam causam, in qua tibi cum Diodoro, valente dialectico, magna
Abbreviated transcription (Latin):
lũc u̾o fatem̾ acuti hebetes ue.
wlentes m becilli ue simꝰ nõ esse
omnobis. o aut̃ exeo cogipu¬
tait. ne ut sedcamꝰ quid aut ambi¬
qmq rem res consequat᷑ ut cnĩ ⁊
ingeniosi ⁊ tardi ita nascantꝰ añ¬
cedentib causis. Itẽq ualentes et
in becilli. nõ sequit᷑ t̾n ut ⁊̃ sede cos
⁊ ambulare ⁊ rem agẽ aliquã pn̾ci¬
palib causis diffintũ ⁊ constitutũ
sane hominẽ ⁊ ꝓbatũ tempib illis
accepimꝰ. hũc scribunt ip̃iꝰ tamilia¬
res ⁊ ebriosũ ⁊ mulicrosũ fuisse. neq
ħ scribunt uituꝑantes. S potiꝰ adi
laudem uiciosã enĩ nat᷑am ab eo sic
domitã ⁊ cõpressam eẽ doct̾n.a. ut ne¬
mo umꝙͣ uinolentũ illũ. nemo in
illo libidims uestigiũ urõrit quid
socratẽ. nõne legimꝰ ꝙ̃ ad̾m notarit
Topirꝰ phisiognomon. qui se ꝓfite¬
bat᷑ hominũ mores natãsq ex cor¬
pe oculis. uultu. fronte ꝑnosce̾. stu¬
pidũ esse socratem dixit ⁊ bardum.

Expanded text:
Nunc vero fatemur, acuti hebetesne, valentes inbecilline simus, non esse id in nobis. Qui autem ex eo cogi putat, ne ut sedeamus quidem aut ambuquamque rem res consequatur. Ut enim et ingeniosi et tardi ita nascantur antecedentibus causis itemque valentes et inbecilli, non sequitur tamen, ut etiam sedere eos et ambulare et rem agere aliquam principalibus causis definitum et constisane hominem et probatum temporibus illis accepimus. Hunc scribunt ipsius familiares et ebriosum et mulierosum fuisse, neque haec scribunt vituperantes, sed potius ad laudem; vitiosam enim naturam ab eo sic edomitam et conpressam esse doctrina, ut nemo umquam vinulentum illum, nemo in eo libidinis vestigium viderit. Quid? Socraten nonne legimus quem ad modum notarit Zopyrus physiognomon, qui se profitebatur hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere? stupidum esse Socraten dixit et bardum,
Abbreviated transcription (Latin):
net admores quos
nos eam ꝑtem phi¬
losophie de moribꝰ
appellare sole mus
s decet augentẽ linguã latinã
nõiare morabilẽ. Explicandaqi
uis ẽ rõ q enũciacionũ que greci
axiomata uocant que dere fut᷑a
cũ aliquid dicũt. deq eo ꝙ fi possit

Expanded text:
net ad mores, quod nos eam partem philosophiae de moribus appellare solemus, sed decet augentem linguam Latinam nominare moralem; explicandaque vis est ratioque enuntiationum, quae Graeci aciw/mata vocant; quae de re futura cum aliquid dicunt deque
Abbreviated transcription (Latin):
U̾m futuꝵ esse. Nam ut p̃tita ea ua
dicimꝰ quoꝵ suꝑiore temꝑe ua fuer
instancia. sic futura quoꝵ ꝯseq̃nti
tempe. na erunt instancia ea uera
ditem. Nec si om̃e cmĩciatũ a ueꝵ¬
aut fłm ẽ. sequit᷑ illico esse causas
ĩmutabiles cas qr et̾nas que ꝓhi¬
beant quicꝙͣ secus catere atq ca¬
surũ sit. Fortuite sunt canse que
efficiant ut uẽ dicant᷑ que ita di¬
cunt᷑. Cato insenatũ ueniet. nõ in
cluse in rex natura atq mundo.
Et tñ tã est ĩ mutabile uenturum
cũ est ueꝵ qmͣ uenisse. Nec obcam
c̃am fatũ aut ncc̃itas extimesccn¬
da ẽ. ẽt enĩ erit confiti ncce. sihec
logos cui si parcamꝰ nichil omo
ag̾amꝰ inuita. ¶ Sic enĩ int̾rogãt
si fatũ tibi est ex hoc morbo coniu¬
lescere. siũ tu medicũ adhibueris

Expanded text:
uturum esse? Nam ut praeterita ea vera dicimus, quorum superiore tempore vera fuerit instantia, sic futura, quorum consequenti tempore vera erit instantia, ea vera dicemus. Nec, si omne enuntiatum aut veaut falsum est, sequitur ilico esse causas inmutabilis, easque aeternas, quae prohibeant quicquam secus cadere, atque casurum sit; fortuitae sunt causae, quae efficiant, ut vere dicantur, quae ita dicenclusae in rerum natura atque mundo; et tamen tam est inmutabile venturum, cum est verum, quam venisse, nec ob eam causam fatum aut necessitas extimescenda est. Etenim erit confiteri necesse: Si hoc lo/gos, cui si pareamus, nihil omnino agamus in vita. Sic enim interrogant: Si fatum tibi est ex hoc morbo convalescere
Abbreviated transcription (Latin):
quiũt ꝙ deus efficere nõ possit. uti¬
uã sapientes stoicos effecisset. ne
omĩa cũ supsticiosa sollicitudine
qiuseria crederent. S ħ quidẽ ge¬
ns diuinacõis iit᷑a iã coĩs erplo¬
sit. fani pulcritudo ⁊ uetustas pre¬
nestinaꝵ q̃ nũc retinet sortuĩ no¬
men. atq id in uulgus. Qius enĩ
magr̃ãtus aut quis uir ul nstrior
utitur sortib. cetis uo in locis sor¬
tes ip̃e reflixerunt. Quid carnca¬
tẽ ditoniathꝰ scribit dice̾ solitum.
nũꝙͣ se fortuaciorẽ ꝙͣ p̃neste. ii¬
disse fortunam: Ergo hoc diuina¬
coms genus omittamꝰ. ad Oul¬
deoꝵ monstͣ ueniamꝰ.

Expanded text:
quiunt, quod deus efficere non possit. Utiquiunt, quod deus efficere non possit. Utinam sapientis Stoicos effecisset, ne omnia cum superstitiosa sollicitudine et miseria crederent! Sed hoc quidem genus divinationis vita iam communis explosit; fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen, atque id in volgus. Quis enim magistratus aut quis vir inlustrior utitur sortibus? ceteris vero in locis sortes plane refrixerunt. Quod Carneadem Clitomachus scribit dicere solitum, nusquam se fortunatiorem quam Praeneste vidisse Fortunam. Ergo hoc divinationis genus omittamus. Ad Chaldaeorum monstra veniam
Abbreviated transcription (Latin):
fetimꝰ sic uidxamꝰ clarissimaꝵ sortiũ
que tradat᷑ inuentio. Numeriur
Suffustiũ p̃nestinoꝵ monimenta
decłant honestũ hominẽ ⁊ nobile
sõpniis crebris adextremũ. ⁊̃ mina¬
tib cũ inberet᷑ c̾to in loco silicẽ cedc̾.
ptritũ. uisis. irridentib sius cinib
io agere cepisse. Itaq ꝑfracto saxo
forte erupisse in robore insculptas
pͥscaꝵ litt̾aꝵ notis. Is ẽ hodie locus
septus religiose. ꝑꝑ iouis pueri. q
sedens mãniã appetens castissime
colligit᷑ a matrib. Eodẽq tpr̃e in eo
loco ubi mĩc fortune sita ẽ edes mel
epolea fluxisse dicunt. aruspicesq
dixisse sũma nobilitate illas sortes
futuras eoꝵq iussu ex illa olea ar¬
cham esse fc̃am. eoq ꝯditas eẽ sor¬
tes que hodie fortime monitu tol¬
luntur. Quid gͥ ini hiis pot̾ eẽ certi
que fortune monitu ꝑueri manu
miscent᷑. atq dicunt᷑. quomõ autẽ
iste posite in illo loco. quis robo̾ illũ
cetidit. dolaũ. in sqͥpsit. Nichil ẽ in¬

Expanded text:
fecimus, sic videamus, clarissumarum sortium quae tradatur inventio. Numerium Suffustium Praenestinorum monumenta declarant, honestum hominem et nobilem, somniis crebris, ad extremum etiam minacibus cum iuberetur certo in loco silicem caedere, perterritum visis irridentibus suis civibus id agere coepisse; itaque perfracto saxo sortis erupisse in robore insculptas priscarum litterarum notis. Is est hodie locus saeptus religiose propter Iovis pueri, qui sedens mammam adpetens castissime colitur a matribus. Eodemque tempore in eo loco, ubi Fortunae nunc est aedes, mel ex olea fluxisse dicunt, haruspicesque dixisse summa nobilitate illas sortis futuras, eorumque iussu ex illa olea arcam esse factam, eoque conditas sortis, quae hodie Fortunae monitu tolluntur. Quid igitur in his potest esse certi, quae Fortunae monitu pueri manu miscentur atque ducuntur? quo modo autem istae positae in illo loco? quis robur illud cecidit, dolavit, inscripsit? Nihil est, in
Abbreviated transcription (Latin):
ualide ꝙͣ nichil sape uulzare. ant
qͣiͣ tibi iniudicanto placcat mul¬
tituto. Quotus quisq ẽ qui uolup¬
plerisq m reb seqn̾it᷑ eoꝵ auc̃tem
multitudo. Quid mix igͥ si m au¬
spiciis ⁊ in omĩ diuinacc̃e ĩbecilli
aĩ suꝑsticiosa ista concipiant. u̾m
despicere nõ possint. que aut̾ int̾
Eimiꝰ. Tũ tonuit leuũ bñ tempesta¬
teserena. At homeritꝰ aiax ap̃ achil¬
leui. querens d̾ ferotitate troiano¬
ita nob̾ simstra. nos dice̾ ⁊̃ si deitͣ
suit. S c̾te nrĩ sinistrũ nõiauerunt.

Expanded text:
valde quam nihil sapere vulgare, aut quasi tibi ipsi in iudicando placeat multitudo! Quotus quisque est, qui volupplerisque in rebus sequitur eorum auctoritatem multitudo? Quid mirum igitur, si in auspiciis et in omni divinatione inbecilli animi superstitiosa ista concipiant, verum dispicere non possint? Quae autem est inter Ennius: Tum tonuit laevum bene tempestate serena. At Homericus Aiax apud Achillem querens de ferocitate Troianoint, sinistra nos dicere, etiamsi dextra sint; sed certe nostri sinistrum nominaverunt
Abbreviated transcription (Latin):
eiq tetͣcisset armeniã asenatuda¬
tam. Cumq ab eo magnificẽtisno¬
fuisset hospicio acceptus. spoliatum
renquit ⁊ hospitẽ ⁊ regem. S la cor
ta querimꝰ. que ex quirunt᷑ auib. mil¬
lo modo ꝓspa de iotaro. Si officia
a nirtute ip̃ius nõ ab ausꝑicis pe¬
tita sunt. omitte igͣ. ¶ Liciũ romu
l inmarimo nĩcendio negas potu¬
cius anguri p̃mũ naturã ip̃am ii¬
ciam. que ẽ ig̾ natura que uolutͦs
at. ut signiticent aliquid. nt tum
uetent. agẽ tũ inbeant. aut cantu
ant nolatu. Cur aut̃ aliis alcua a¬
liis a textra datũ est anib ut ratũ
anspiciũ facere possiit. quomõ aũ¬
bec aut qnͣ. aut a quib in uenta di¬
cemꝰ. Ecrusti tn hnt exaritũ pueruĩ
auctorẽ sue discipline. nos queni.
at tũuenaniũ a tali quot amius
antiquior ronulus ꝗremus. ãbo
augures ut acccpimꝰ. An pisidarũ
ant cilicũ. aut frigum ista ĩuenta
dicemꝰ. placet ig̾ humanitatis ex¬

Expanded text:
eidemque detraxisset Armeniam a senatu daeidemque detraxisset Armeniam a senatu datam, cumque ab eo magnificentissumo hospitio acceptus esset, spoliatum reliquit et hospitem et regem. Sed labor ta quaerimus, quae exquiruntur avibus, nullo modo prospera Deiotaro; sin officia, a virtute ipsius, non ab auspiciis petita sunt. Omitte igitur lituum Romuli, quem in maximo incendio negas potutius augurii primum naturam ipsam vitiam. Quae est igitur natura, quae volucris at ut significent aliquid et tum vetent agere, tum iubeant aut cantu aut volatu? cur autem aliis a laeva, aliis a dextra datum est avibus ut ratum auspicium facere possinventa dicemus? Etrusci tamen habent exaratum puerum auctorem disciplinae suae; nos quem? Attumne Navium? At aliquot annis antiquior Romulus et Remus, ambo augures, ut accepimus. An Pisidarum aut Cilicum aut Phrygum ista inventa dicemus? Placet igitur humanitatis ex
Abbreviated transcription (Latin):
qui auspicia nulla hnt bella admi¬
nistrantur. ab urbams retenta nidẽ¬
tur abellicis esse sublata. Et quidẽ¬
ille dicebat. si qñ rem agẽ uellet ne
impediretur auspicus lectica oꝑta
facere se it̾ solere. huic smnulc ẽ qd
nos augures p̾cipimꝰ. ne iuges au¬
spiciũ eucniat. ut uim̃ta iubeant
disunngere. Quid ẽ aliuid nolle mo¬
ueri a ioue. insi efficeͣ ut ne aut fici
possit auspiciũ. aut si fiat uideri. Nã
illud ad modũ ridiculũ ꝙ negas de¬
iotarum auspitioꝵ que sibiad poni¬
peiũ ꝓficiscenti facta sint pemtere.
ꝙ fĩdem secutus amiciciamq ppłi r
functus sit officio. Antiquiorem fu
tus significant. aut adusos. aut
dũ p̾stetur fites. aues uo ꝓsperos
euentus ostenderunt cerce fefelle¬
runt. fugit eplio cũ pompcio. gͣne
tempꝰ discessit ab eo luctuosa res.
cesarẽ cotẽ tempe hostẽ ⁊ hospitem
nidet. Quid ħ tristiꝰ. is cũ ei tͣcham¬
oꝵ tetrarchiam cripuss et assecule
suo ꝑ gameno nescio quid de disset

Expanded text:
i auspicia nulla habent, bella administrantur, ad urbanas res retenta videtur, a bellicis esse sublata. Nam eille dicebat, si quando rem agere vellet, ne impediretur auspiciis, lectica operta facere iter se solere. Huic simile est, quod nos augures praecipimus, ne iuges auspicium obveniat, ut iumenta iubeant diiungere. Quid est aliud nolle moneri a Iove nisi efficere, ut aut ne fieri possit auspicium aut, si fiat, videri? Nam illud admodum ridiculum, quod negas Deiotarum auspiciorum, quae sibi ad Pompeium proficiscenti facta sint, paenitere, quod fidem secutus amicitiamque populi Romani functus sit officio; antiquiorem enitus significant aut adversos aut dum praestetur fides. Aves vero si prosperos eventus ostenderunt, certe fefellerunt. Fugit e proelio cum Pompeio; grave tempus! Discessit ab eo; luctuosa res! Caesarem eodem tempore hostem et hospitem vidit; quid hoc tristius? Is cum ei Trocmorum tetrarchian eripuisset et adseculae suo Pergameno nescio cui dedisset
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Set dehoc loco plura m auis. Nũc
hHactenus. Et enĩ auguria que sunt
nõ tam artificiosa quã supsticiosa
uidcamꝰ. Omĩb fere auib utunt᷑
nos ad modũ paucis. alia ilł sinis¬
tra sũtalia nr̃is. solebat ex med̾¬
iotarꝰ ꝑcunctari nr̃i augurii disci¬
plinã. Ẽgo ⁊ illos uidi ĩ mortales
habemꝰ. multũ hiis utim᷑. ¶Bellic̾a
rem adiinistrari maiores nr̃ nͥ
auspitato nolucrũt Quã multi. an¬
ni sũt cũ bella ⁊ ꝓconsulib ⁊ aꝓ p̃¬
torib administrantib ꝗ auspĩcu ñ
hũt. itaq nec amines transcũt au

Expanded text:
 Sed de hoc loco plura in aliis, nunc hactenus. Externa enim auguria, quae sunt non tam artificiosa quam superstitiosa, videamus. Omnibus fere avibus utuntur, nos admodum paucis; alia illis sinistra sunt, alia nostris. Solebat ex me Deiotarus percontari nostri augurii disciplinam, ego ex illo sui. Di immortales! habemus, quam multum iis utimur? Bellicam rem administrari maiores nostri nisi auspicato noluerunt; quam multi anni sunt, cum bella a proconsulibus et a propraetoribus administrantur, qui auspicia non habent! Itaque nec amnis tr
Abbreviated transcription (Latin):
ducẽ ita nealiꝗs aliquid ersuare
atq etsuo ẜmone dixit. ⁊ eiꝰ ubum
aliqd apte cecidit adidorages &
cogitabis ca res tibi aut timores
Afferret. aut alacritatẽ. Eã or cius
excitũ brundisi ponẽt quidam in
portu carmas caumno aduect ans
uentens cauneas clamitada. al¬
camiꝰ si placet monitũ abeo e rassi
cauere ne iret. nõ fiuise picuru
si homi parnisset. que si suscipien
¶ Iiceudu ig putas de soraib qul
i reb temitas ⁊ casus nõlt

Expanded text:
ducem? Itane? si quis aliquid ex sua re atque ex suo sermone dixerit et eius verbum aliquod apte ceciderit ad id, quod ages aut cogitabis, ea res tibi aut timorem adferet aut alacritatem? Cum M. Crassus exercitum Brundisii inponeret, quidam in portu caricas Cauno advectas vendens Cauneas clamitabat. Dicamus, si placet, monitum ab eo Crassum, caveret ne iret; non fuisse periturum, si omini paruisset. Quae si suscipiamus,  Dicendum igitur putas de sortibus? Quin rebus temeritas et casus, non
Abbreviated transcription (Latin):
N omĩ aut̃ actione suscipia¬
da tria sunt tenenda. prm
ut appecitus rõm pareat. quom
illa res sit. quĩ effice̾ ueliꝰ u
ue maior neue minor cura⁊o
suscipiat᷑ qmͣ causa postuli t ad
ẽ ut caueamꝰ ut ea que ꝑtinent a
lib̾alem spem ⁊ dignitatem me¬
rata sint. Modꝰ aut̃ ẽ optimꝰ. de

Expanded text:
n omni autem actione suscipienda tria sunt tenenda, primum ut appetitus rationi pareat, quo illa res sit, quam efficere velimus, ut neve maior neve minor cura et opera suscipiatur, quam causa postulet. Tertium est, ut caveamus, ut ea, quae pertinent ad liberalem speciem et dignitatem, moderata sint. Modus autem est optimus decus
Abbreviated transcription (Latin):
brans armato molliciã. hec ipẽ
plucidus crepidatꝰ auratꝰ coegit
itaq illũ uti ferro ne sepiꝰ signũ
peteret. ille p̾mꝰ int̾ ꝯiuratos ma¬
nũ substulit. Mle ceruicẽ mediã
uno ictu decidit. płimũ denide
undiq publicas ac p̾natas in¬
uirias ulciscentiũ gladioꝵ ĩges¬
ẽ. at idẽ gniꝰ omĩa ⁊ tumelias
putas. ⁊ sũt ferendaꝵ ĩpatientes
faciendaꝵ cupidissimi.iratꝰ fuit
herenu marto ꝙ illũ gauĩ salu¬
tau̾at nec ĩpune cessit p̾mipu¬
castris natus ⁊ alĩpnꝰ legionũ
uocari solebat nullo nõie militi¬
b familianor unqͣ fc̃us. s iã gal¬
ligulã ꝯuicĩ et ꝓbꝵ indicabato
curbat᷑. qͦ hoc ip̃m solacio erit q⁊̃ si
ura facilitas ultionẽ omiẜit fu¬
tuꝵ aliq̃ qui penas exigat. ⁊ ꝓcace
mũt᷑. Respitiamꝰ eoꝵ exẽpla qͦr

Expanded text:
brans armato mollitiam; haec ipse brans armato mollitiam; haec ipse perlucidus, crepidatus, auratus. Coegit itaque illum uti ferro, ne saepius signum peteret ! Ille primus inter coniuratos manum sustulit, ille cervicem mediam uno ictu decidit ; plurimum deinde undique publicas ac privatas iniurias ulciscentium gladiorum ingesest. At idem Gaius omnia contumelias putabat, ut sunt ferendarum impatientes faciendarum cupidissimi; iratus fuit Herennio Macro, quod illum Gaium salutaverat, nec impune cessit primipicastris natus et alumnus legionum vocari solebat, nullo nomine militibus familiarior umquam factus, sed iam Caligulam convicium et probrum iudicabat cothurnatus. Ergo hoc ipsum solacio erit, etiam si nostra facilitas ultionem omiserit, futurum aliquem qui poenas exigat a procace muntur. Respiciamus e
Abbreviated transcription (Latin):
cesar int̾cct̾a uicia quib habũ¬
dabat ꝯ tũeliosus mirabilit̾ fere¬
bat᷑ omĩs aliq̃ nota tenendi ip̃e
matia risus benignissiatanta il¬
u palloris ĩsamã testatis feditas
erat. tanta oculoꝵ ib̾ frõte mili
latentiũ coruitas. tanta capitis
destituti⁊ enĩdicatis capilłaspsi
d̾formitas a dicẽ obseiła setis cci¬
uicẽ. ⁊ exilitatẽ crurũ ⁊ enormitatẽ
pedũ. Inm̃sũ ẽ si uelim singła re¬
ferre ꝑ que in patres auosq suoᷤ
ordines. Ea referã que illũ exicio
de derint. a siticũ ualeriũ inp̾mis
amicis hẽbat ferocẽ uirũ ⁊ ix
equo aĩo alienas ⁊tũclias latire
huic in ꝯuiuio idẽ inꝯcione uoce
clarissima quał in ꝯcubitu esset
uxor eiꝰ obiecit. dii boni hoc urr
andire pnͥcipẽ scire ⁊ usq eo licẽ¬
ciam puenisse ut nõdico ꝯsulã
nõ dico amico s tm̃ marcto pn̾¬
⁊ nifacta nocens suspectior huc
gaiꝰ signũ petenti modo uencis
m pͥapi dabat. alit̾ atq alit̾ ex ꝓ¬

Expanded text:
Caesar inter cetera vitia, quibus abundabat, contumeliosus mira libidine ferebatur omnis aliqua nota feriendi, ipse materia risus benignissima : tanta illi palloris insaniam testantis foeditas erat, tanta oculorum sub fronte anili latentium torvitas, tanta capitis destituti et emendicaticiis capillis aspersi deformitas ; adice obsessam saetis cervicem et exilitatem crurum et enormitatem pedum. Immensum est, si velim singula referre, per quae in parentes avesque suos ordines; ea referam, quae illum exitio dederunt. Asiaticum Valerium in primis amicis habebat, ferocem virum et vix aequo animo alienas contumelias laturum ; huic in convivio, id est in contione, voce clarissima, qualis in concubitu esset uxor eius, obiecit. Di boni, hoc virum audire, principem scire et usque eo licentiam pervenisse, ut, non dico consulari, non dico amico, sed tantum marito prinet, ni facta nosses, suspectior. Huic Gaius signum petenti modo Veneris, modo Priapi dabat aliter atque aliter expro
Abbreviated transcription (Latin):
ens muirie excipit᷑ nec qcanã
⁊deo petulantie nr̃e aut rapacis¬
simis cupiditatib aut cecetane¬
ritati supbieq dethit᷑. salius u¬
ciis ur̃is hec sapienti lib̾tas q̃n¬
t᷑. nõ ut uob̾ face̾ nõ liceat ĩ uii¬
am agimꝰ s ut ille om̃es ĩ mu¬
as ĩ altũ demittat pacientiaq se
ac magnitudie ai defendat /Sic
inc̾taminib sac̾s pleriq ui cert̃
cedentiũ manꝰ obitinata paticu¬
çia tatigando. Exhoc puta graue
sapientẽ eoꝵ qui ex̾citacione lõ¬
ga ac fideli robur paciendi lacã¬
diq oc̃m inmncã uĩ ꝯ setuti s̃t.
onam pͥorem ꝑtem ꝑ¬
cucurrimꝰ ad alt̾a tͣnsea¬
miꝰ qm̃ quibdã ꝓp̾is płisq
uͦ cõmuib ⁊ tueliam refutauimꝰ.
Est minor iniuria q̃ queri mag̾
nulla dignã uindicta put auat.
hunc ⁊ffc̃ttũ mouet humilitas

Expanded text:
ens iniuriae excipitur ! Nec quicquam ens iniuriae excipitur ! Nec quicquam ideo petulantiae vestrae aut rapacissimis cupiditatibus aut caecae temeritati superbiaeque detrahitur. Salvis vitiis vestris haec sapienti libertas quaeritur. Non ut vobis facere non liceat iniuriam, agimus, sed ut ille omnes iniurias in altum demittat patientiaque se ac magnitudine animi defendat. Sic in certaminibus sacris plerique vicerunt caedentium manus obstinata patientia fatigando. Ex hoc puta genere sapientem eorum, qui exercitatione longa ac fideli robur perpetiendi lassandique omnem inimicam vim consecuti sunt. Quoniam priorem partem prcucurrimus, ad alteram transeam communibus contumeliam refutabimus. Est minor iniuria, quam queri magis nulla dignam vindicta putaverunt. Hunc affectum movet humilitas
Abbreviated transcription (Latin):
re submisso. aut cͥmĩacione fła.
aut irritatis ĩ nos potencior mo
tib. queq alia int̾rogatos lat̾ci¬
ma sũt. Est ⁊ illa in iuiria freq̃ns
si lucrũ ali cuiꝰ excussũ ẽ aut pmi¬
ũ dui captatũ. si magno labore
affectata ħrditas au̾sa ẽ.⁊ q̃stu¬
osc domꝰ grã erepta. hec effugit
sapiens qui nescit nec in spcm
nec in metũ uiuere. adice nũc
ꝙ iniuiriam nemo ĩ mota m̃te
accipit s ad scnsũ ciꝰ ꝑturbatur.
rectus crrorib suis mod̾at᷑ alte
quictis ⁊ placide. nã si tangit il¬
lũ in iuria ⁊ mouet. ⁊ ĩpedit᷑. Ca¬
ret aut̃ sapiens ira qm ercitat
in uirie spẽs. nec alit̾ carere ira
nisi ⁊ inuiria qmͣ scit s̾ posse ñ¬
fieri. Inde tã erectus letusq est.
nnde ꝯtimio gaudio elatus ado
q nõ trahit᷑ ut ip̃a illi iniuria
usui sit ꝑ qmͣ expmientũ sui ca¬
pit uirtutẽq temptat. faucamꝰ
obsecro nos huic ꝓposito eqsq
et aĩs et aurib ad simꝰ dũ sapi¬

Expanded text:
re submisso aut criminatione falsa aut irritatis in nos potentiorum odiis quaeque alia inter togatos latrocinia sunt. Est et illa iniuria frequens, si lucrum alicui excussum est aut praemium diu captatum, si magno labore adfectata hereditas aversa est et quaestuosae domus gratia erepta. Haec effugit sapiens qui nescit nec in spem nec in metum vivere. Adice nunc quod iniuriam nemo inmota mente accipit, sed ad sensum eius perturbatur, ereptus erroribus, moderator sui, altae quietis et placidae. Nam si tangit illum iniuria, et movet et impellit, caret autem ira sapiens, quam excitat iniuriae species, nec aliter careret ira nisi et iniuria, quam scit sibi non posse fieri. Inde tam erectus laetusque est, inde continuo gaudio elatus ; adque non contrahitur, ut ipsa illi iniuria usui sit, per quam experimentum sui capit et virtutem temptat. Faveamus, obsecro vos, huic proposito aequisque et animis et auribus adsimus, dum sapi
Abbreviated transcription (Latin):
ac dicacẽ memorie ꝓditũ ẽ. In pe¬
des suos ip̃e płima dicebat ⁊ m
fauces ꝯcisas. sic inmicoꝵ quos
ples hẽbat qͣ morbos ⁊ inpmis
a cõns urbanitatẽ effugaͣt. Si h¬
ille potuit duricia oris q̃ assidu¬
is ꝯmciis pudere didicãt. cur is
nõ possit ꝯstudus lib̾alib ⁊ sa¬
pientie cultu ad aliq̃ ꝓfectũ ꝑue¬
ns cripe ei qui fetit fce ꝯtũelie
uoluptatẽ. Solent dice̾ o miseꝵ

Expanded text:
ac dicacem memoriae proditum est. In peac dicacem memoriae proditum est. In pedes suos ipse plurima dicebat et in fauces concisas ; sic inimicorum, quos plures habebat quam morbos, et in primis Ciceronis urbanitatem effugerat. Si hoc potuit ille duritia oris, qui assiduis conviciis pudere dedidicerat, cur is non possit, qui studiis liberalibus et sapientiae cultu ad aliquem profectum perveest eripere ei, qui fecit, factae contumeliae voluptatem ; solent
Abbreviated transcription (Latin):
tis delett. am̃ m modicis irascimũ.
Crisupꝰ ait quend̾a indignatum
ꝙ illũ aliquis ueruetẽ marinu
dicat. Insenatu flentẽ uidimꝰ fi
latũ dixisset. adu̾sus alia male¬
dicta mores ⁊ uicia ꝯuulnancia
frontis illi firmitas fuit. adu̾sus
hoc tã absurdũ lacrime ⁊ stiterũt.
tanta aĩoꝵ inbecillicitas ẽ uͥ rõ
discessit ꝙ offendi̾ siquis sei
monẽ nr̃m imitat᷑. Siquis ĩ ces¬
sũ. Si quis uiciũ. iliqd̃ corpis añ
lingue expͥmit qiͣ notiora illa
fiant alio muitãte qmͣ nob̾ faciẽ¬
tib Senectutẽ quide ĩuiti audi¬
unt ⁊ canos et alia ad que uoto
puenit᷑. Pauptatis maledictum
quosdã ꝑcussit qmͣ s̃ obiecit qs¬
quis abscondit. itaq matĩa petu¬
lantib ⁊ ꝑatumeliã urbanis de¬
trahit᷑ si ultro illã et p̾or occupes.
nemo risũ p̾buit qui exse cepit.
uatiniũ hominẽ natũ ⁊ adrisum
⁊ adodiũ scurrã fuisse et uenustũ

Expanded text:
tis delectamur, immodicis irascimur. tis delectamur, immodicis irascimur. ysippus ait quendam indignatum, quod illum aliquis vervecem marinum dixerat. In senatu flentem vidimus Filatum dixisset ; adversus alia maledicta mores et vitam convulnerantia frontis illi firmitas constitit, adversus hoc tam absurdum lacrimae prociderunt ; tanta animorum inbecillitas est, ubi ratio discessimonem nostrum imitatur, si quis incessum, si quis vitium aliquod corporis aut linguae exprimit ? Quasi notiora illa fiant alio imitante quam nobis facientibus ! Senectutem quidam inviti audiunt et canos et alia ad quae voto pervenitur ; paupertatis maledictum quosdam perussit, quam sibi obiecit quisquis abscondit. Itaque materia petulantibus et per contumeliam urbanis detrahitur, si ultro illam et prior occupes ; nemo risum praebuit qui ex se cepit. Vatinium, hominem natum et ad risum et ad odium, scurram fuisse et venustum
Abbreviated transcription (Latin):
cipi u̾tute salua. uter. ueriꝰ dicat
uidebimꝰ ad ꝯtẽptũ quidẽ ĩuirie
ut̾q ꝯsentit. Queris quid int̾ du¬
os int̾sit: ꝙ int̾ gladiacores for¬
tissimos quoꝵ ait̾ p̃mit nuluꝰ
⁊ stat ingradũ.Alt respiciẽs ad cla¬
mantẽ ipłm significat nichilẽe
⁊ int̾cedi nõ patit᷑. Nõ ẽ ꝙ putes
pla hortant᷑ ꝯtempne̾ ĩ urias et
quas in uiriaꝵ ubras ac suspi¬
ciones dixerim ⁊ tumelias ad qͣs
despiciendas nõ sapiẽte opꝰ est
sit dicere. utrũ nui̾to m̾ ista accidãt:
an ĩmerito. si mĩto nõ ẽ ꝯtuẽlia
indiciũ ẽ. Si ĩ merito illi q minsta
facit erubescendũ ẽ. et quidẽ illd̃
qd ꝯcumelia d̾r incapitis mei le¬
uitatẽ iocatus ẽ ⁊ in oculoꝵ uali¬
tudinẽ ⁊ incruriũ gracilitatem
⁊ instaturã Que ꝯtamelia ẽ.ꝙ ap¬
paret audire coram uno aliꝗd dc̃m
aliis lib̾tatẽ nõ relinqͥmꝰ que ip̃i
ĩnos dicere assucnimꝰ. Iocis tpra¬

Expanded text:
cipi virtute salva. Uter verius dicat cipi virtute salva. Uter verius dicat videbimus ; ad contemptum quidesentit. Quaeris quid inter duos intersit ? Quod inter gladiatores fortissimos, quorum alter premit vulnus et stat in gradu, alter respiciens ad clamantem populum significat nihil esse et intercedi non patitur. Non est, quod putes pla hortantur, contemnere iniurias et, quas iniuriarum umbras ac suspiciones dixerim, contumelias, ad quas despiciendas non sapiente opus est ssit dicere : " Utrum merito mihi ista accidunt an inmerito ? Si merito, non est contumelia, iudicium est ; si inmerito, illi qui iniusta facit erubescendum est." Et quid est illud quod contumelia dicitur ? In capitis mei levitatem iocatus est et in oculorum valitudinem et in crurum gracilitatem et in staturam. Quae contumelia e Coram uno ali- quid dictum aliis libertatem non relinquimus, quae ipsi in nos dicere adsuevimus ; iocis tempera
Abbreviated transcription (Latin):
tatisq mollia ac desidiosa p̾cipe
⁊ ad uoluptates ducẽtia raro ĩqt
sapienti fortuna int̾uenit. qͣ pe¬
ne emisit uir uocẽ uis tu forciꝰ
loqui: et illa ex toto sb̾mone do¬
mꝰ hec sapiẽtis angusta smne cul¬
tu sine strepitu sine apparatu
Nulł obẜuat᷑ ianitorib turbam
uenali tastidio digerentib S ꝑ
hoc limẽ uacuũ ⁊ ab hostiariis li¬
beꝵ fortuna nõ transit. Scit nõ
esse illic sibi locũ ubi sui nich est.
Quid si epicurꝰ qͦ qui corpi płimũ
indulsit adũsus ĩuirias exurget.
quid apud nos incredibile idi
pot̾: aut supͣ humane nateͣ mẽsu¬
ram Ille ait ĩuirias colłabiles
esse sapienti. Ñ ĩuirias nõ eẽ. Nec
enĩ ẽ ꝙ dicas hoc nature repug¬
nare. nõ negamꝰ tẽ incomodã cẽ
u̾b̾ari ⁊ inpelli ⁊ aliquo menbro
carere. s omĩa ista negamꝰ ĩuiri¬
as eẽ. siõ sensũ ilł doloris detra¬
himꝰ s nomẽ ĩ iuirie ꝙ nõ pot̃ re¬

Expanded text:
tatisque mollia ac desidiosa praecipere tatisque mollia ac desidiosa praecipere et ad voluptates ducentia, " Raro," inquit, " sapienti fortuna intervenit." Quam paene emisit viri vocem ! Vis tu fortius loqui et illam ex toto summovere ! Domus haec sapientis angusta, sine cultu, sine strepitu, sine apparatu, nullis adservatur ianitoribus turbam venali fastidio digerentibus, sed per hoc limen vacuum et ab ostiaris liberum fortuna non transit. Scit non esse illic sibi locum, ubi sui nihil est. Quodsi Epicurus quoque, qui corpori plurimum indulsit, adversus iniurias exsurgit, qui id apud nos incredibile videri potest aut supra humanae naturae mensuram ? Ille ait iniurias tolerabiles esse sapienti, nos iniurias non esse. Nec enim est, quod dicas hoc naturae repugnare. Non negamus rem incommodam esse verberari et impelli et aliquo membro carere, sed omnia ista negamus iniurias esse ; non sensum illis doloris detrahimus, sed nomen iniuriae, quod non potest re
Abbreviated transcription (Latin):
si mauuuo regis recũbere in fra
mensã uesciq cũ ẜuis ignonũosa
officia sortitis uidebit᷑ siqd aliud
ferre coget̾ eoꝵ que ercogitan pu¬
dori ingenio molesta possutꝰ. In
qnͣtũcumq ista uł nũo ł magni¬
tudine creuerint ensdẽ nacure
erũt. si nõ tangent illũ parua nͤ
maiora quidẽ si nõ tangẽt pau¬
ca nec plura quidẽ. S ex in becil¬
litate ur̃a diecturã ñ capitis in¬
gentis as. et cũ cogitastis qnͣtu
putetis uos pati posse sapiẽtis
sapientie paulo utiorẽ t̾minu
ponicis. at ilum ĩ aliis mũdi fi¬
nb sua uͥtus collocauit nichuo
asꝑa ⁊ quecũq tolłatu gͣuia sunt
obruct̾ coꝵ cetu. et qualis sĩgul
tał unu̾sis obsistet. qui dic̃ illud
tollabile sapienti illi dĩ tolłabłe
⁊ aĩ magnitudinẽ in tͣc̾tos t̾mĩos
tenet male agit.uicit nos for¬
tuna ñ tota uincit᷑. ne putes hãc
stoicã eẽ duriciam. Epicurꝰ q̃ uos
patronũ in citie ur̃e assumitis pu¬

Expanded text:
io regis recumbere infra mensam vescique cum servis ignominiosa officia sortitis iubebitur ? Si quid aliud ferre cogetur eorum quae excogitari pudori ingenuo molesta possunt ? " In quantumcumque ista vel numero vel magnitudine creverint, eiusdem naturae erunt. Si non tangent illum parva, ne maiora qui- dem ; si non tangent pauca, ne plura quidem. Sed ex imbecillitate vestra coniecturam capitis ingentis animi, et cum cogitastis quantum putetis vos pati posse, sapientis patientiae paulo ulteriorem terminum poni tis. At illum in aliis mundi finibus sua virtus collocavit aspera et quecumque toleratu gravia sunt obruetur eorum cetu, et qualis singulis, talis universis obsistet. Qui dicit istud tollerabile sapienti, istud intollerabile et animi magnitudinem intra certos fines tenet, male agit: vincit nos fortuna, nisi tota vincitur. Ne putes istam Stoicam esse duritiam, Epicurus, quem vos patronum inertiae vestrae assumitis pu
Abbreviated transcription (Latin):
ał anthiichen
mat̾ barbara et traessa obiciebit᷑
respondit et deoꝵ matrẽ ĩdeam
esse. Nõ est in rixam colluctatcẽ¬
q ueniend̾ ꝓcul inferendi pedes
sũt. ⁊ ꝯcid hoꝵ ab ĩprudẽtib fier
fi aut̃ nͥ ab ĩprudẽtib nõ pot̾ ne-¬
gligendũ ⁊ honores ⁊ m iuric i
uulgi ĩ ꝓmiscuo habende. siec hiᷤ
dolendũ. nec ilł gaudend. alioqu
multa timore ꝯtumeliaꝵ ã tedio
nctͣia omittemꝰ publicisq ac pri¬
uatis officiis. aliqñ ⁊̃ salut.arib
nõ occͣremꝰ dũ mulicb̾s nos cu

Expanded text:
 Antistheni mater barbara et Thraessa obiciebatur ; respondit et deorum matrem Idaeam esse. Non est in rixam conluctationemque veniendum. Procul auferendi pedes sunt et quicquid horum ab imprudentibus fiet fieri autem nisi ab imprudentibus non potest neglegendum et honores iniuriaeque vulgi in promiscuo habendae. Nec his dolendum nec illis gaudendum ; alioqui multa timore contumeliarum aut taedio necessaria omittemus publicisque et privatis officiis, aliquando etiam salutaribus non occ
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba ꝓbrosa ⁊ igminias ⁊ cetͣa de¬
honestam̃ta ueld̾ clamorẽ hostiu
ferat ⁊ lõgniq̃ tela. ⁊ saxa sũ nulne
cit galeas crepitancia. Iniurias uͦ
ut uulnia. aliaarmis. alia pectori
aliud auxiliũ ẽ huic ͣriũ uos enĩ
rẽ geritis. Illi parta uictoria ẽ. sie
repugnate nro bono ⁊ hãc spem
bentesq meliora excipitt. ⁊ opĩo.¬
ne ac uoto muate cẽ aliqd ĩuic¬
tum esse aliquẽ in quẽ nichil for¬
tima possit. e re publica ẽ gemĩs¬

Expanded text:
ignominias et cetera dehonestamenta velut clamorem hostium ferat et longinqua tela et saxa sine vulnere circa galeas crepitantia ; iniurias vero ut vulnera, alia armis, alia pectori aliud auxilium est huic contrarium ; vos enim rem geritis, illi parta victoria est. Ne repugnate vestro bono et hanc spem, bentesque meliora excipite et opinione ac voto iuvate. Esse aliquid in- victum, esse aliquem, in quem nihil fortuna possit, e re publica est ge
Abbreviated transcription (Latin):
s placet ꝙ
hostiario libẽ respondit ꝙ uͥgam
eius fregit ꝙ ad dñm accessit pe
qui ꝯtendit. ⁊ ut uuncat par fuit.
at sapiens colaphis ꝑcussus qd
faciet. qd̾ cato. cũ illi os pcussũ ẽet
nõ excanduit. nõ uindicauit in¬
iuriam. nõ remisit quidẽ. s fc̃am
negauit. maiore aĩo nõ agnouit
qͣ ignouiss. nõ diu in hoc herebi¬
mꝰ. Qiuis enĩ nescit nch̾ exhiis
que credunt᷑ mala aut bona ita
uideri sapienti ut omĩb nõ respi-¬
cit ꝙ homĩes turpe iudicẽt a mi.¬
seꝵ. nõ it qua ppłus. s ut sidera
ꝯͣrium mundo it̾ intendũt ita ħ
adu̾sus opĩonẽ õium uadit desi¬
nite itaq dice̾. nõ accipiet gͦ sapi¬
ens ĩ iuriam si cedet᷑. si ocłs illi erui¬
et᷑. Nõ accipiet ⁊cumcliã si obsce.

Expanded text:
 placet, quod ostiario libere respondit, quod virgam eius fregit, quod ad dominum accessit et qui contendit, et ut vincat, par fuit. " At sapiens colapho percussus quid faciet ? " Quod Cato, cum illi os percussum esset ; non excanduit, non vindicavit iniuriam, ne remisit quidem, sed factam negavit ; maiore animo non agnovit quam ignovisset. Non diu in hoc haerebimus ; quis enim nescit nihil ex his, quae creduntur mala aut bona, ita videri sapienti ut omnibus ? Non respicit, quid homines turpe iudicent aut miserum, non it qua populus, sed ut sidera contrarium mundo iter intendunt, ita hic adversus opinionem omnium vadit. Desinite itaque dicere : " Non accipiet ergo sapiens iniuriam, si caedetur, si oculus illi eruetur ? Non accipiet contumeli
Abbreviated transcription (Latin):
spicere: cõtumelia aꝯtemptu deã
ẽ qr nemo nisi quẽ ꝯtẽpsit tali in¬
iuna notat. nemo aut̃ maiorem
meliorẽq ꝯtempnit q̃ si facit ali¬
quid qđ ꝯtẽpnẽtes solent. Nam et
pucri os parentũ ferĩt ⁊ crines
matris curbauit lac̾auitq ĩ fans
et sputo aspsit. aut midauit ĩ cõ¬
spectu suoꝵ tegenda. et u̇bis ob¬
sceniorib ñ pepcit ⁊ nch̾ hoꝵe¬
tẽpne̾ nõ pot̾. Eadẽ ca ẽ cur nos
mançipioꝵ nrõꝵ urbantas in
dnõs ⁊ cuẽliosa deleccet. qͦr auda¬
ua ita demũ s̾ inꝯniuas iꝰ facit
si cepit a dño. ⁊ ut qͣuisq ꝯtẽpsissi¬
mꝰ ⁊ ut ludibriũ ẽ. ita solutissime
ligue ẽ pueros quidã inhͦmer¬
cant᷑ ꝓcaces et illoꝵ inpudẽcia

Expanded text:
spicere. Contumelia a contemptu dicta spicere. Contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit tali inia notat; nemo autem maiorem melioremque contemnit, etiam si facit aliquid, quod contemnentes solent. Nam et pueri os parentium feriunt et crines matris turbavit laceravitque infans et sputo adspersit aut nudavit in conspectu suorum tegenda et verbis obscenioribus non pepercit, et nihil hotemnere non potest. Eadem causa est, cur nos mancipiorum nostrorum urbanitas in dominos contumeliosa delectet, quorum audacia ita demum sibi in convivas ius facit, si coepit a domino ; et ut quisque contemptissimus et vel ludibrium est,ita solutissimae linguae est. Pueros quidam in hoc mercantur procaces et illorum impudentiam
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ suã nouit. nulliq tm̃ de
se liceͣ nũciat sͥ ⁊ oẽs has qͣs ñ mi¬
senias aioꝵ s molestias dixerim
nõ uincit s ne sentit quidẽ alia
sunt que sapientẽ feruĩt q̃ si non
puertũt ut dolor corpis et debili¬
tas aut anicor lib̾oꝵ q amissio
et patrie bello flagrantis calami¬
tas ħ nõ nego sentire sapientem
nec eĩ lapidis illi duriciẽ ferti ue
asẜimꝰ nulla u̾tus ẽ que ñ sẽtiat
se ppeti. Quid gͦ ẽ. quosdã ictus re¬
cipit. s receptos euuncit ⁊ sanat.
⁊ ꝯpͥmit. hec uo̾ mmnora ñ sentit
qui dẽ nec adu̾sus ea solitaula u̾¬
tute utit᷑ dura tolłandi saut nõ
adnotat aut digna risu putat p̃
le felicitatẽ ferentes ht quo istũ
inflatũ affectũ respuat pulcherii¬
nanimitatẽq illa qcquid ciꝰmõi
ẽ tͣnscurrit. ut uaas spẽs sõꝑmo¬
rũ uisusq nocturnos inchil habẽ¬
tes solidi atq ueri. Simul illd̾ co¬
gitat om̃es inferiores esse. qntũ
ilł audacia sit tanco ercelsiora de¬

Expanded text:
itudinem suam novit nullique tantum de se licere renuntiat sibi et omnis has, quas non miserias animorum sed molestias dixerim, non vincit sed ne sentit quidem. Alia sunt quae sapientem feriunt, etiam si non pervertunt, ut dolor corporis et debilitas aut amicorum liberorumque amissio et patriae bello flagrantis calamitas. Haec non nego sentire sapientem ; nec enim lapidis illi duritiam ferrive adserimus. Nulla virtus est, quae non sentiat se perpeti. Quid ergo est ? Quosdam ictus recipit, sed receptos evincit et sanat et comprimit, haec vero minora ne sentit quidem nec adversus ea solita illa virtute utitur dura tolerandi, sed aut non adnotat aut digna risu putat. Prle felicitatem ferentes, habet quo istum affectum inflatum respuat, pulcherrinanimitatem. Illa, quicquid eiusmodi est, transcurrit ut vanas species somniorum visusque nocturnos nihil habentis solidi atque veri. Simul illud cogitat omnes inferiores esse, quam ut illis audacia sit tanto excelsiora de
Abbreviated transcription (Latin):
ianitor obsĩdet. Ille u̾o si res ne¬
cessaria uocabit exꝑict᷑ et illum
quisꝗs erit tanqͣ canẽ acrẽ ob¬
iecto cibo lemet nec indigna¬
bit᷑ aliquid ĩpende̾ ut lime̾ tnͣ¬
erit qui hoc salutacionũ publicũ
erceat donabit scit emie uenalia.
isle pusilli aĩ ẽ quis̃ placet ꝙ¬
hosti:¬

Expanded text:
ianitor obsidet ? " Ille vero, si res neianitor obsidet ? " Ille vero, si res necessaria vocabit, experietur et illum, quisquis erit, tanquam canem acrem obiecto cibo leniet nec indignabitur aliquid impendere, ut limen tranerit, qui hoc salutationum publicum exerceat, donabit ; scit emi aere venalia. Ille pusilli animi est, qui sibi placet, qosti
Abbreviated transcription (Latin):
manitatẽ in humanitatẽq ne¬
nulliꝰ qͥ moueb̾r ꝯ tumelia. om̃s
enĩ mter se differũt. Sapiẽs ꝗdẽ
pares illos obequalem stultici¬
am om̃es putat. Nam si semel
se dimiẜit eo ut aut in iuria mo¬
ueat᷑ aut ⁊ tumelia nõ poteit ũ¬
qm esse securus. Securitas añ ꝓp̾¬
um bonũ sapientis ẽ. n ͨ ꝯmittet
ut uidicando ⁊tumeliã sͥ fc̾am
honorẽ h̾cat eo qui fecit sicc̃e ẽ
enĩ a quo quasq ⁊tempni mo¬
leste ferat suspici gaudeat
¶tanta quosdã de mentia tenet
ratas aures. qmͣ laxã sellã eq̃
ĩ prudens aĩal ẽ ⁊ nisi sciẽtia ac¬
cessit ac multa crudicio feirͣ cu¬
piditatũ motinens. Quidam se
a cinerario ĩpulsos moleste fe¬
runt et ꝯcimeliã uocãt nostia¬
rii difficultatẽ nomencultoris
supbiam cubicularii suꝑcilium.
qnͣta uoluptate implendꝰ aĩmius
ex alienoꝵ ertoꝵ tumultu ꝯtem¬
planti quietẽ suã. Quid gͦ. Sapi¬
ens nõ accedet ad fores q̃s dur

Expanded text:
manitatem inhumanitatemque nemanitatem inhumanitatemque neNullius ergo movebitur contumelia. Omnes enim inter se differant, sapiens quidem pares illos ob aequalem stultitiam omnis putat ; nam si semel se demiserit eo, ut aut iniuria moveatur aut contumelia, non poterit umquam esse securus. Securitas autem proprium bonum sapientis est ; nec committet, ut iudicando contumeliam sibi factam honorem habeat ei qui fecit ; necesse est enim, a quo quisque contemni moleste ferat, suspici gaudeat. Tanta quosdam dementia tenet,ratas aures, quam laxam sellam ? Aeque inprudens animal est et, nisi scientia accessit ac multa eruditio, ferum, cupiditatium incontinens. Quidam se a cinerario impulsos moleste ferunt et contumeliam vocant ostiari difficultatem, nomenculatoris superbiam, cubiculari supercilium. quanta voluptate implendus animus ex alienorum errorum tumultu contemplanti quietem suam ! " Quid ergo ? Sapiens non accedet ad fores, quas durus
Abbreviated transcription (Latin):
ualentes coloratos male sanos
eẽ ques nõ alit̾ uidet q̃ egros.
in cpancos. Itaq nec succens qd̃
siquid in morbo petulanciꝰ ansi
st̃ adũsus medentẽ. equo aĩo ho¬
nores eoꝵ nichilo estimat. codem¬
pleb̾ ultĩe salutanti mutuã salu¬
tationẽ nõ recldiderit si nec suspi¬
ciet quidẽ. si illũ multi diuites
suspexerint. Scit enĩ illos nchil
⁊ mendicis differre ĩmo miseri¬
ores ec̃. Illi enĩ exigno. hii multo
egent. Et rursus nõ tanget᷑. si il¬
lum rex medoꝵ attalusue asie
salutantẽ silentio ac uultu tͣn¬
sierit arroganti.sic enĩ scit statũ
eius nõ magis hr̃e quicqͣ muidẽ¬
dũ qm̃ eiꝰ cui in magna familia
cura obtigit egros insanosꝙ a
ꝯpescere. Nũ moleste feram si mͥ
nõ recdiderit nomẽ aliꝗs exhii
qui ⁊dcastra nẽgociant᷑ mala ne¬
qm mancipia ementes nendẽtes¬
turba refcrit sunt. nõ ut puto.
Quid enĩis bom h̃t sub quo ne¬
mo nͥ malus ẽ. ergo ut huiꝰ bu¬

Expanded text:
ut valentes, coloratos male sanos ut valentes, coloratos male sanos esse, quos non aliter videt quam aegros intemperantis. Itaque ne succenset quidem, si quid in morbo petulantius ausi sunt adversus medentem, et quo animo honores eoplebis ultime salutanti mutuam salutacionem non reddiderit, sic nec suspiciet quidem, si illum multi divites suspexerint. Scit enim illos nihil a mendico differre, immo miseriores esse: ille enim exiguo, hii multo egent. Et rursus non tangetur, si illum rex Medorum vel Asie salutatem silencio ac vultu arroganti transierit. Scit statum eius non magis habere quicquam invidendum quam eius, cui in magna familia cura optigit aegros insanosque compescere. Num moleste feram, si mihi non reddiderit nomen aliquis ex his, qui ad Castoris negotiantur nequam mancipia ementes vendentesturba refertae sunt ? Non, ut puto ; quid enim is boni habet, sub quo nemo nisi malus est ? Ergo ut huius hu
Abbreviated transcription (Latin):
cit nõ qr accipit iniuriam s qr fe¬
ccrunt ⁊ ut desmant faceͣ sic eĩ
et petora uerbere domant᷑. nec
irascim᷑ ilł cũ sessorem recusaue.¬
runt s ꝯpescimꝰ ut dolor ꝯtuma¬
ciã uncat. Ergo ⁊ ilhd solutum
scies ꝙ nobis opponitur q̃re si¬
nõ accepit inuriam sapiens
nec ꝯtumeliã punit eos q̃ fete.¬
rũt. nõ enĩ se ultiscit᷑ s illos emẽ¬
dat. Quid ẽ aut̃ qrͣ hanc aĩ firmi¬
tatẽ nõ credas inuiꝵ sapientem
cade̾. cũ tibi maliis idẽ notare s
nõ exeadẽ cã liceat. Quis eĩ frene¬
tico medicus irascit᷑. quis febrici¬
tantiã ⁊ frigida ꝓhibiti maledc̃a
ĩ mała ꝑtem accepit. hũc ⁊ ffectũ
adu̾sus om̃es̃ ħt sapiẽs quẽ ad¬
u̾sus egros suos medicus quoꝵ
nec obscena si remedio eget ꝯtrec¬
care nec reliquias et effusa ĩtuei̾
dedignat᷑ nec ꝑ furorẽ semẽciu
excipe ꝯnicia. scit sapiẽs õs hos
ꝗ cogati purpuratiq incedunt

Expanded text:
cit: non quia accepit iniuriam, set quia fecit: non quia accepit iniuriam, set quia fecerunt et ut desinant facere. Sic enim et pecora verbere domantur, nec irascimur illis cum sessorem recusaverunt, set compescimus ut dolor contumaciam vincat. Ergo et illud solutum scies non accepit iniuriam sapiens nec contumeliam, punit eos qui fecerunt ?" Non enim se ulciscitur, sed illos emendat. Quid est autem, quare hanc animi firmitatem non credas in virum sapientem cadere, cum tibi in aliis idem notare sed non ex eadem causa liceat ? Quis enim phrenetico medicus irascitur ? Quis febricitantis et a frigida prohibiti maledicta in malam partem accipit ? Hunc affectum adversus omnis habet sapiens, quem adversus aegros suos medicus, quorum nec obscena, si remedio egent, contrectare nec reliquias et effusa intueri dedignatur nec per furorem saevientium excipere convicia. Scit sapiens omnis hos, qui togati purpuratique incedunt