comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
enex fidelis prima credendi
Senile pignus qui dicauit uictime
Docens ad aram cũ litare quis uelit
Q uod dulce cordis quodpiũ ꝙ unicũ
Dõ libenter offerendũ credito
Pugnare nosin& cũ ꝓfanis gentib¬
S uasit suũq suasor exẽplũ dedit
n ec ance.plẽ conuigalẽ gignere
Oõ placentẽ matre uirtuce aeditũ¬
t  uã strage multa bellicos sp̃s¬
sab. Portentu cordis seuientis uicerst̃
Lictũ fero ces forte reges ceꝑant
Loch ĩmerantẽ criminosis urbib
Sodomę & gomorrȩ quaᷤ fouebat
aduenu
Pollens honore pacruelis głȩ
Abr̃a sinistris excitatꝰ nuncus
Audit ꝓpinquũ sorte captũ bellicu
S eruire duris barbaroꝵ uinculis
Armat trecentos tero senos uernulas
Pergant ut hostis terta euras gedere
Quẽtgara diues ac trĩũphus ibili
Captis tenebant impeditũ copuo
Qum ipse ferrũ string & plenꝰ dõ
Reges suꝑbos mole p̃dari griues
N ellit fugatos sauciatos ꝓtit
rangit chachenas & mpipã lib̾at
Nurũ. puellas. paruulos. monilia

Expanded text:
enex fidelis prima credendi senile pignus qui dicavit victimae, docens ad aram cum litare quis velit, quod dulce cordi, quod pium, quod unicum Deo libenter offerendum credito, pugnare nosmet cum profanis gentibus suasit, suumque suasor exemplum dedit, nec ante prolem coniugalem gignere Deo placentem, matre virtute editam, quam strage multa bellicosus spiritus portenta cordis servientis vicerit. victum feroces forte reges ceperant Loth inmorantem criminosis urbibus Sodomae et Gomorrae, quas fovebat advena pollens honore patruelis gloriae. Abram sinistris excitatus nuntiis audit propinquum sorte captum bellica servire duris barbarorum vinculis: armat trecentos terque senos vernulas, pergant ut hostis terga euntis caedere, quem gaza dives ac triumphus nobilis; captis tenebant inpeditum copiis. quin ipse ferrum stringit et plenus Deo reges superbos mole praedarum graves pellit fugatos, sauciatos proterit, frangit catenas et rapinam liberat: aurum, puellas, parvulos, monilia,
Abbreviated transcription (Latin):
is igitur siprose tecum fortuna loquer& ur: quid
ꝓfecto c̃trahisceres non haberes. Aut si quid est quo
querellã tuã uire tueeris: ꝓferas oportet dabimꝰ dicendi locũ
Tum ego. Speciosa quidem istasunt inquam oblitaq recho¬
ricȩ ac musicȩ melle dulcedinis: tum tantum cũ audiunt
oblectant. sed miseris malorum altior sensus est: ita cum
haec auribus insonare desierint insitus animũ meror p̃grauat:
Ea illa. lta ẽ. inquit. haec enĩ nondũ morbi tui remedia
sed ad huc contumacis aduersum curationem doloris fomenta
quȩ dam sunt. Namq̃. in ꝓfundũ sose peneͥtrent cum tẽpes-¬
tiuium fuerit ammouebo: Uerũtam̃ nete existimari mise¬
rum uelis. Annumerũ modũq tuę felicitatis oblitus es:
Taceo quod desolatum parente. summorũ te uirorũ cura
suscepit. Delectusq indffinitate principum ciuitatis qđ
p̃ciosissimũ ꝓpinquitatis genus est: prius carus quam
proximꝰ eẽ coepisti. Quis non te felicissimũ cũ tanto

Expanded text:
is igitur, si pro se tecum Fortuna loqueretur. quid profecto contra hisceres, non haberes; aut. si quid est. quo querelam tuam iure tuearis, proferas oportet. dabimus dicendi locum. Tum ego: Speciosa quidem ista sunt, inquam, oblitaque rhetoricae ac musicae melle dulcedinis tum tantum, cum audiuntur, oblectant, sed miseris malorum altior sensus est; itaque cum haec auribus insonare desierint. insitus animum maeror praegravat. — Et illa: Ita est. insed adhuc contumacis aduersum curationem doloris fomenta quaedam sunt; nam quae in profundum sese penetrent cum tempestiuum fuerit ammouebo. Verumtamen ne te existimari miserum uelis; an numerum modumque tuae felicitatis oblitus es? Taceo quod desolatum parente summorum te uirorum cura suscepit delectusque in affinitatem principum ciuitatis, quod pretiosissimum propinquitatis genus est, prius carus quam proximus esse coepisti. Quis non te felicissimum cum tanto
Abbreviated transcription (Latin):
E micat et subito uibrat lumine¬
aud alit̃ tristixȩ̨ nebulis dissolutis: hausi celũ & ad
cognoscendã medicantis faciem : mentẽ recepi. Itaq
ubi ineam deduxi oculos intuitumq defixi respicio nutricẽ
meam cuiꝰ abadalentia larib obuersatus fueram philosophiua

Expanded text:
emicat et subito uibratuemicat et subito uibratuHaud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in eam deduxi oculos intuitumque defixi, respicio nutricem meam, cuius ab adulescentia laribus obuersatus fueram, Philosophia
Abbreviated transcription (Latin):
De cliuẽq gerens pondere uultum
Cogitur heu stolidã cernere torrã
ed medicinȩ inquit tẽpus ẽ. quã querelȩ. B Tũ uero
Itotis inme intenta luminibus tu ne ille es ait qͥ nr̃o
quondã lacte nutritus. nr̃is educatꝰ alimentis inuirilis
animi robur euaseras : atqui talia contuleramꝰ arma
quȩ nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur
Agnoscisne me : Quid taces : pudore anstupore siliusti.
Mallem pudore: Sed te ut uideo stupor opp̃ssit. BCũq
me non mͦ tacitum sed elinguẽ prorsus mutũq uidissec
ad mouit pectori meo lenit᷑ manũ. PH. Et nichil
inquit peridi est letargũ patitur. Cõmunẽ inlusarum
mentium morbum sui paulisꝑ oblitus ẽ. recordabitur
lumina eiꝰ mortalium rerum nube caligantia tergamꝰ.
Brlȩc dixit oculosq meos flecib inundantes contrae¬
ta in rugam ueste siccauit.¬
unc me discussa liquer noete tenebrȩ
Ut cum p̃cipiti glomenant᷑ sydera choro¬
Himbosisq polus stetit imbribus

Expanded text:
ultum Cogitur, heu, stolidam cernere terram. Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae Tum uero totis in me intenta luminibus: Tune ille es, ait, qui nostro quondam lacte nutritus nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses, inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, admouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est; lethargum patitur communem inlusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est; recordabiturlumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae Ut cum praecipiti glomerantur sidera CoroNimbosisque polus stetit imbribus
Abbreviated transcription (Latin):
Et quid inquam tu in has exilii nr̃i solitudines om̃ium
magistra uircutum suꝑno cardine delapsa uenisti: an
ut tu quoq mecum rea falsis criminationib agiteris: Eħ̃¬
An inquit illa te alũpne desererem nec sarcinam quã mei
nominis inuidia sustulisti. Cõmunicato tecum labore
partirer: at qui philosophiȩ fas non erat incomitatuni
relinquere iter innocentis. Acam scilicet eriminationem
uererer et quasi nouũ aliquid acciderit ꝑ orrescereni.
Nunc enĩ primũ censes apud imꝓbos mores lacesitar pe¬
culis ẽẽ sapientiam: Nonne apud ueteres. quoq ante nr̃i

Expanded text:
Et quid, inquam, tu in has exilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibus agiteris? An, inquit illa, te alumne desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia sustulisti, communicato tecum labore partirer? Atqui Philosophiae fas non erat incomitatum relinquere iter innocentis; meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid acciderit, perhorrescerem? Nunc enim primum censes apud inprobos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne apud ueteres quoque ante n
Abbreviated transcription (Latin):
Atq hȩc nullis extrinsecꝰ sũptis. sed ex altero fidẽ trahen̾te
insitis domesticisq probationib explicabas. Tum illa
Minime inquit ludimus. Remq om̃iũ maximã dĩ munere
quem dudũ dep̃cabamur exegimus. Ea enĩ ẽ. diuinȩ
forma substantiae. ut neq in ext̃na dilabat᷑. nec inse ex¬
ternum aliquid ipsa suscipiat. Sed sic̃ deea parmeni
immobilem ipsa conseruat. Qđ si rationes qq̃ ñ excra
petitas sed intra rei quam. tractabamus ambitum colloca¬
tas agitauimus: nichil ẽ qđ amirere. cum platone sanci¬
ente didiceris. cognatos dequib loquunt᷑ reb oportere
esse sermones.¬
elix qui potuit boni

Expanded text:
Atque haec nullis extrinsecus sumptis, sed ex altero altero fidem trahente Atque haec nullis extrinsecus sumptis, sed ex altero altero fidem trahente insitis domesticisque probationibus explicabas. – Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere, quem dudum deprecabamur, exegimus. Ea est enim diuinae forma substantiae ut neque in externa dilabatur nec in se externum aliquid ipsa suscipiat, sed, sicut de ea Parmenidimmobilem ipsa conseruat. Quodsi rationes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones.lix, qui potuit boni
Abbreviated transcription (Latin):
nichilẽ qđ ille ñ possit. E Nichil inquã.  Nũ gͥ
ds̃ facere malũ potest: Et M inime in quã. x Malum
igit᷑ inquit nichil ẽ: cũ id facere ille non possit. qui
nichil ñ potest. Es Ludis ne in quã me in extricabilẽ
laberintum rationibus texens: quȩ nc̃ quidẽ qua egre¬
diaris in troeas. Hunc uero quo introieris egrediare :
An mirabilem quendã diuine simplicitatis orbẽ cõplicas: Et
enĩ paulo anteabeatitudine incipiens. eam sũmũ bonum
esse dicebas: quã in sũmo dõ sitam loquebare. Isũ quoq am̃
summũ bonũ ẽẽ plenãq beaticudinẽ diserebas. Ex quo ne¬
minem beatum fore : nisi quiparit̃ ds̃ eẽt. quasi munus¬
culum dabas. Rursus ipsam honitatis formã: dĩ acbeati¬
tudinis loquebaris eẽ substantiã. ipsũq. uniũ idipsũ esse
bonum docebas. quod abom̃ĩ rerũ natura p&eretur. Dm̃
quoq bonitatis gubnaculis. uniuersitatẽ regere. despira¬
bas. uolentiaq cuncta parerere nec ullã mali eẽ. naturã

Expanded text:
il, inquam. Num igitur Deus facere 5 malum potest? Minime, inquam. Malum igitur, inquit, nihil est, cum id facere ille non possit, qui nihil non potest. Ludisne, inquam, me, inextricabilem labyrinthum rationibus texens, quo nunc quidem, qua egrediaris, introeas; nunc vero qua introieris, egrediare: an mirabilem quemdam divinae simplicitatis orbem complicas? 10 Etenim paulo ante a beatitudine incipiens, eam summum bonum esse dicebas, quam in summo Deo sitam loquebare: ipsum quoque Deum summum esse bonum, plenamque beatitudinem disserebas: ex quo nemin em beatum fore, nisi qui pariter Deus esset, quasi munusculum dabas. Rursus ipsam boni formam, Dei ac beatitudinis loquebaris esse substantiam ipsumque unum id ipsum esse bonum docebas quod ab omni rerum natura peteretur. Deum quoque bonitatis gubernaculis uniuersitatem regere disputabas uolentiaque cuncta parere nec ullam mali esse naturam.
Abbreviated transcription (Latin):
er. Non inquã arbitror. N Est gͥ sũmũ inquit bonum
qđ regit cuncta fortit̾ suauit̃q disponit. E Tũ ego:
quã inquã me nonmͦ eaquę condusa ẽ. sũma rationũ
uerũ multo magis hȩc ipsa quibus uteris uerba delec¬
tant. ut eandẽ aliquando stulticiã magna lacerantẽ
sui pudeat. N Accepisti inquit infabulis lacescen¬
tes cęlum gigantes: sed illos quoq uti condignũ fuit
benigna fortitudo disposuit Sed uis ne rationes ipsas
inuicem collidamus : forsitan ex huiꝰ modi conflictatione
pulchra quedã ueritatis scintilla dissiliat. E Tuo inꝙ
arbitratu I Deũ inquit ẽẽ om̃iũ potentẽ neme du¬
bitauerit: Es Qui quidẽ inꝙ m̃te consistat. nullus

Expanded text:
– Non, inquam, arbitror. – Est igitur summum, inquit, bonum – Non, inquam, arbitror. – Est igitur summum, inquit, bonum quod regit cuncta fortiter suauiterque disponit. – Tum ego: Quam, inquam, me non modo ea quae conclusa est summa rationum, uerum multo magis haec ipsa quibus uteris uerba delectant, ut tandem aliquando stultitiam magna lacerantem sui pudeat! – Accepisti, inquit, in fabulis lacessentes caelum Gigantas; sed illos quoque, uti condignum fuit, benigna fortitudo disposuit. Sed uisne rationes ipsas inuicem collidamus? Forsitan ex huius modi conflictatione pulchra quaedam ueritatis scintilla dissiliat. – Tuo, inquam, arbitratu. – Deum, inquit, esse omnium potentem nemo dubitauerit. – Qui qu
Abbreviated transcription (Latin):
prospexi.  Credo inquit. Iam enĩ ut arbitror: uigi¬
lantius ad cernenda uera oculos deducis. sed qđ dicam
ñ minus adc̃tuendũ pat&e: er Quid inquã.N Cũ
ds̃ inquit om̃ia bonicatis clauo gubnare iure credatur.
eademq om̃ia sicuti docui ad bonũ naturali intentione
festinent. Num dubitari potest. Iuin uoluntariae regan.¬
tur. seq. addisponentis nutum ueluti conuenientia. contẽpe¬
rataq rectori sponte conuertant : es Ita in quã necesse
est: Hec beatum regum̃ ẽe uider&ur. Siquidẽ decrec¬
tantium iugum for&. non obtẽperantiũ salus. N Nichil
ẽ. igit̾ qđ naturã seruans dõ contra ire conetur. es Nichil
inquã. A Quid siconetur ait. num tandem ꝓficr& qͥcꝗ
ad uersus eũ. quẽ iure beatitudinis potentissimum e̾e con¬
cessimus: Et Prorsus inquã nichil ualer&. A Non est
igit᷑ aliquid qđ sũmo huic bono uł uelit possit obsistere.

Expanded text:
prospexi. – Credo, inquit; iam enim, ut arbitror, uigiprospexi. – Credo, inquit; iam enim, ut arbitror, uigilantius ad cernenda uera oculos deducis. Sed quod dicam non minus ad contuendum patet. – Quid? inquam. – Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo gubernare iure credatur eademque omnia, sicuti docui, ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaria regantur seque ad disponentis nutum ueluti conuenientia contemperataque rectori sponte conuertant? – Ita, inquam, necesse est; nec beatum regimen esse uideretur, si quidem detrectantium iugum foret, non obtemperantium salus. – Nihil est igitur, quod naturam seruans deo contra ire conetur? – Nihil, inquam. – Quodsi conetur, ait, num tandem proficiet quicquam aduersus eum quem iure beatitudinis potentissimum esse concessimus? – Prorsus, inquam, nihil ualeret. – Non est igitur aliquid quod summo huic bono uel uelit uel possit obsistere?
Abbreviated transcription (Latin):
usitato cunctis uocabulo am̃ nomino: N Tum illa. Cũ
hȩc inquit ita sentias: paruam mͥ restare operam puto ut
felicitatis compos. patriã sospes reuisas. Sedquȩ p̃posiumꝰ
intueamur. nonne inbeatitudine sufficientiã numera¬
uimus dm̃q beatitudinẽ ipsam ee̾ consensimus. et
Ita quidem. T Ꝙ ad mundũ igit᷑ inquit regendum
nullis extrinsecus amminiculis indigebit Alio quin
si quo egeat: plenã sufficientiã non habebit. et Id inꝙ
ita est necessarium. Nł erse igitur solũ cuncta
disponit. Es Negari inquã nequic.  At qui ds̃
ipsum bonum eẽ monstra tꝰ est. es Memini inquã.
NPerbonum gͥ cuncta disponit siquidẽ ꝑ se regit
om̃ia. quẽ bonũ eẽ consensimus: & hic ÷ ueluti quidam
clauus atq gubernaculũ quomundana machina sta¬
bilis atq incorrupta seruatur. AUehem̃t̾ assentior
inquã: & id te paulo ante dicturã: tenui lic& suspicione

Expanded text:
usitato cunctis uocabulo deum nomino. – Tum illa: Cum usitato cunctis uocabulo deum nomino. – Tum illa: Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numerauimus deumque beatitudinem ipsam esse consensimus? – Ita quidem. —■ Et ad mundum igitur, inquit, regendum nullis extrinsecus amminiculis? indigebit; alioquin si quo egeat, plenam sufficientiam non habebit. — Id, inquam, ita est necessarium. — Per se igitur solum cuncta disponit? — Negari, inquam. nequit. — Atqui deus ipsum bonum esse monstratus est. — Memini, inquam. — Per bonum igitur cuncta disponit, si quidem per se regit omnia, quem bonum esse consensimus, et hic est veluti quidam clavus atque gubernaculum, quo mundana machina stabilis atque incorrupta servatur. — Vehementer assentior, inquam, et id te paulo
Abbreviated transcription (Latin):
nescire confessus es: et Quid inquam: N Quib ait illa.
G ubnaculis mundus regat᷑: es Memini inquã me inseicia
meam fuisse confossum. Sed quid afferas. lic& iam ꝓpicici
planius tam̃ exce audire desidero. N mundũ inquia huns
dc̃ regi paulo ante minime dubitandũ putabas. es Ne
nunc quidẽ arbitror inquã. necũꝗ dubitandũ putabo: quib¬
Q. in hoc rationib accedã: breuit ex ponã. Mundus hic extã
diuersis contrariisq. partib inunã formã minie conue¬
nissec. nisi unus c̃ẽt quicam diuersa coniunger&. Conuinc¬
ta uero naturarũ ipsa diuersitas. inuicẽ discordis sociar&.
atq. diueller&: nisi unꝰ eẽt qui qđ oiexuit continer&. Non
tam uero certus nature ordo ꝓceder&. nec tã dispositos motꝰ.
locis. temporib efficientia. spaciis. qualitatib explicar&.
nisi unus ess& quihas mutationũ uarietates manens ipsedis¬
poner&: H oc quic quid ÷ quo condita manent. acq. agitant᷑.

Expanded text:
nescire confessus es. – Quid? inquam. Quibus, ait illa, nescire confessus es. – Quid? inquam. Quibus, ait illa, gubernaculis mundus regatur. – Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. – Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minime dubitandum putabas. – Ne nunc quidem arbitror, inquam, nec umquam dubitandum putabo, quibusque in hoc rationibus accedam breuiter exponam. Mundus hic ex tam diuersis contrariisque partibus in unam formam minime conuenisset nisi unus esset qui tam diuersa coniungeret. Coniuncta uero naturarum ipsa diuersitas inuicem discors dissociaret atque diuelleret nisi unus esset qui quod nexuit contineret. Non tam uero certus naturae ordo procederet nec tam dispositos motus locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicarent nisi unus esset qui has mutationum uarietates manens ipse disponeret. Hoc, quicquid est, quo condita manent atque agitantur
Abbreviated transcription (Latin):
Cuncta igit᷑ bonũ p&unt qđ quidẽ ita describas lic&.
ipsũ bonũ ẽẽ qđ desideretur ab om̃ibus. Et Nichil in¬
quam uer excogitari potest. Nam uł adnichilũ cuncta
referuntur: & uno ueluti uertice destituta sine rec¬
tore fluitabunt: auc siquid ẽ. ad quod
uniuersa festinant: id erit om̃iũ sũmũ
bonũ. N & illa: nimiũ inquit olũne
lactor. Ipsã enĩ medię ueritatis notã m̃te
fixisti: sed in hoc patuit tͥ. quod ignorare te paulo
ante dicebas. et Quid inquam: N Nuis essec
om̃iũ finẽ bonũ ẽẽ fateamur.
dudũ qdđ atra texit erroris nubes Qđ si platonis multa ꝑ sonat uerũ¬
Sum ego: platoni inquam uehem̃t̃ assentior. Name
horum iam scđo cõmemoras. Primũ qđ memoruam¬
de corporea contagione: de hinc cũmemoris mole
pressamisi. N ⁊um illa. si priora inquit concessa respicus
ne illud quidẽ longius abierit quin recorderis qđ te dudum

Expanded text:
Cuncta igitur bonum petunt, quod quidem ita describas licet Cuncta igitur bonum petunt, quod quidem ita describas licet ipsum bonum esse quod desideretur ab omnibus. – Nihil, inquam, uerius excogitari potest; nam uel ad nihil unum cuncta referuntur et uno ueluti uertice destituta sine rectore fluitabunt aut si quid est ad quod uniuersa festinant id erit omnium summum bonorum. – Et illa: Nimium, inquit, o alumne, laetor; ipsam enim mediae ueritatis notam mente fixisti. Sed in hoc patuit tibi quod ignorare te paulo ante dicebas. – Quid? Inquam. – Quis esset, omnium finem bonum esse fateamur. corde? Quodsi Platonis Musa personat uerTum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior; nam me horum iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. – Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te dudum
Abbreviated transcription (Latin):
cipus uenit. Nam sepe mortẽ cogentib causis. quam
natura reformidat uoluntas amplectitur. Contra¬
q illud quo solo mortalium rerum durat duturnitas:
gignendi opus. qđ natura semꝑ app&it. int̾dũ co-¬
erc& uoluntas. Ad eo hȩc sui caritas non exanimali
motione. sed exnaturali intentione ꝓcedit. Dedit enĩ
prouidentia creatis ase rebus. hanc maximã ma¬
nendi causam: ut quo ad possunt naturalit̾ manere
desiderant. Quare nichil ẽ. qđ ullo mͦ queas dubitare:
cunctaque sunt appetere naturalit̾ constantiam ꝑ¬
manendi. deuitare ꝑnitiem. Et Confiteor inquam.
nunc me indubitato cernere: quȩ dudũ incerta uide-¬
bantur.  Qđ aut̃ inquit subsistere ac ꝑmanere p&it:
id unũ ẽẽ desiderat. Hoc enĩ sublatone ẽẽ quidem
cuiquã ꝑmanebit. et Uerum ẽ. inquã. N Om̃ia gͥ
inquit unũ desiderant. Et Concessi. Sed unũ id
ipsum monstrauimꝰ ẽẽ qđ bonũ. Blta quidẽ. ꝑs.

Expanded text:
cipiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis, quam cipiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis, quam natura reformidat, uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum cohercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione procedit; dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent. Quare nihil est quod ullo modo queas dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam permanendi, deuitare perniciem. – Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere quae dudum incerta uidebantur. – Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit id unum esse desiderat; hoc enim sublato ne esse quidem cuiquam permanebit. – Verum est, inquam. – Omnia igitur, inquit, unum desiderant. – Consensi. – Sed unum id ipsum monstrauimus esse quod bonum. – Ita quidem. –
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ne quod suũ ẽ. queq simili ratione desiderant. Cur
enĩ flãmas quidẽ sursum lȩuitas uehit. terras uero
deorsum pondus deprimit. nisi quod hȩc singulis loca
motionesq con ueniunt : Porro aut̃ qđ cuiq consenta¬
neũ est: id unũ quodq c̃ seruat. sicuti ea quȩ sunc ini¬
mica corrumpunt. Iam uero quȩ dura sunt ut lapides.
adherent tenacissime partib suis. & ne facile dissoluant᷑
resistunt. Quȩ uͦ liquentia sunt ut aer. atq aqua: facls
quidem diuidentib cedunt. sed cito in ea rursꝰ
aquib sunt abscisa relabuntur. Ignis uero
omnẽ refugit sectionẽ. Neque nunc nos
deuoluntariis animȩ cognoscentis motib: sed denatu-¬
rali intentione tractamus. Sicuti est quod acceptas
aescas. sine cogitatione transigimus. qđ in somno sp̃m
deducimus nescientes. Nam nec in animalib quidem:
manendi amor ex animȩ uoluptatib uerũ ex naturȩ prin-¬

Expanded text:
nonne quod suum est quaeque simili ratione desiderant? Cur nonne quod suum est quaeque simili ratione desiderant? Cur enim flammas quidem sursum leuitas uehit, terras uero deorsum pondus deprimit, nisi quod haec singulis loca motionesque conueniunt? Porro autem, quod cuique consentaneum est id unumquodque conseruat, sicuti ea quae sunt inimica corrumpunt. Iam uero quae dura sunt ut lapides adhaerent tenacissime partibus suis et ne facile dissoluantur resistunt; quae uero liquentia ut aer atque aqua facile quidem diuidentibus cedunt, sed cito in ea rursus a quibus sunt abscisa relabuntur; ignis uero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de uoluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est quod acceptas escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum ducimus nescientes. Nam ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae prin
Abbreviated transcription (Latin):
earũ natura queat: cito exarescere atq interire non
possunt. Nã aliȩ quidẽ cãpis. aliȩ montibus oriuntur.
Alias fer̃ paludes. aliȩ saxis herent. Aliaruni fecunde
sunt steriles harenȩ.Iquispiam loco transferre conetur:
arescant. Seddat cuiq natura quod conuenit. & nedũ
manere possunt intereant elaborat. Quid qđ om̃s
ulut int̾ras ore de merso trahunt alimenta radicibus
ac ꝑmedullas. robur. corticẽq diffundunt. Quid quod
mollissimũ quidq sicuti medulla ẽ. interiore sẽꝑ sede
reconditur. Extra uero: qua dã ligni firmitate. Ultimꝰ
aut̃ cortex aduersũ caeli intemperiem quasi mali pati¬
ens defensor obponitur : iam uͦ quanta ẽ. naturȩ̨ dili¬
gentia. ut cunctas. emine multiplicato ꝓpagentur.
Quȩ om̃ia non mͦ ad tempꝰ manendi uerũ generatim
quoq quasi inꝑ p&uũ ꝑmanendi. uł uti quasdã machi¬
nas eẽ quis nesciat: Ea etiã quȩ in animata eẽ credunc̃.

Expanded text:
earum natura queat, cito exarescere atque interire non earum natura queat, cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis, aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur arescant. Sed dat cuique natura quod conuenit, et ne, dum manere possunt, intereant elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero quadam ligni firmitate, ultimus autem cortex aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semine multiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi, uerum generatim quoque quasi in perpetuum permanendi ueluti quasdam machinas esse quis nesciat? Ea etiam quae inanimata esse creduntur
Abbreviated transcription (Latin):
poris distraxerint unitatem: desinit ẽe qđ fuerat.
Eoq mͦ ꝑcurrenti c&era ꝓcul dubio patebit subsiste¬
re. Unũ qđq. dum unũ est. Cũ uͦ unũ ẽẽ desinit
interire. et Consideranti in quã: michi pͥulera: mi¬
nime aliud uid&ur. P. Est ne igit᷑ inquit quod in
quantum natura liter agat relicta subsistendi ap¬
petentia uenire ad interitum corruptionẽq. desidet:
B. Sianimalia in quã considerẽ quȩ habent aliquam
uolendi nolendiq naturam: nichil inuenio quod nullis
extra cogentib abiciunt manendi intentionẽ. & ad
interitum sponce festinent. Om̃e namq animal
tueri salutẽ laborat: mortem uero ꝑniciemq deuitat. Sed
quid deherbis arboribq quid de inanimatis om̃ino consen¬
tiam rebus: prorsus dubito P. At qui non est quode hoc
quoq possis ambigere: Cum herbas atq arbores intue¬
aris primũ sibi conuenientib innasci locis. ubi quantum

Expanded text:
poris distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; poris distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; eoque modo percurrenti cetera procul dubio patebit subsistere unumquodque dum unum est, cum uero unum esse desinit interire. – Consideranti, inquam, mihi plura minime aliud uidetur. – Estne igitur, inquit, quod, in quantum naturaliter agat, relicta subsistendi appetentia uenire ad interitum corruptionemque desideret? – Si animalia, inquam, considerem, quae habent aliquam uolendi nolendique naturam, nihil inuenio quod nullis extra cogentibus abiciant manendi intentionem et ad interitum sponte festinent. Omne namque animal tueri salutem laborat, mortem uero perniciemque deuitat. Sed quid de herbis arboribusque, quid de inanimatis omnino consentiam rebus prorsus dubito. – Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi conuenientibus innasci locis, ubi, quantum
Abbreviated transcription (Latin):
rentur: et Demonstratum inquã: nec dubitari ullomͦ
potest. N Quȩ igit᷑ cum discrepant minime bona suñ:
cũ uero unũ eẽ. coeperint bona fiunt. nonne hȩc ut
bona sint unitatis fieri adeptione contingit: et lta
inquã uid&ur. N Sed om̃e qđ bonũ est boni par¬
ticipatione bonũ ẽẽ concedis anminime: et Ita est.
rcs o port& igitur idẽ eẽ unum atq bonũ simili ra-¬
tione concedas. Eadem nãq substantia ẽ. eorũ: quoꝵ
natural it̃ ñ ẽ. diuersus effectus. et Negare in quã
atq. subsistere quã diu sit unũ. s int̾ ire atq dissolui
parit̃. atq unũ eẽ desti terit: er Quonã modo. N
It in animalib inquit cum inunũ coeunt ac ꝑ manent
anuna corpꝰq id animal uocat᷑. Cũ uͦ hȩc unitas
utriusq separatione dissoluitur : interire nec iam eẽ
animal liqu&. Ipsũ quoq corpꝰ cũ in una forma
menbrorum coniunctione ꝑmanet: humana uisit᷑
species. Atsi distributȩ segregatȩq partes cor-¬

Expanded text:
rentur? – Demonstratum, inquam, nec dubitari ullo modo potest. – Quae igitur cum discrepant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint bona fiunt, nonne haec ut bona sint unitatis fieri adeptione contingit? – Ita, inquam, uidetur. – Sed omne quod bonum est boni participatione bonum esse concedis, an minime? – Ita est. – Oportet igitur idem esse unum atque bonum simili ratione concedas; eadem namque substantia est eorum quorum naturaliter non est diuersus effectus. – Negare, inquam, atque subsistere quamdiu sit unum, sed interire atque dissolui pariter atque unum esse destiterit? – Quonam modo? – Vt in animalibus, inquit, cum in unum coeunt ac permanent anima corpusque id animal uocatur, cum uero haec unitas utriusque separatione dissoluitur interire nec iam esse animal liquet; ipsum quoque corpus cum in una forma membrorum coniunctione permanet humana uisitur species, at si distributae segregataeque partes cor
Abbreviated transcription (Latin):
Sed certum ẽ. adeptione boni bonos fieri. Et Certum.¬
N A dipiscunt᷑ igit᷑ boni qđ appetunt. Et Sic uidetur.¬
AC Ml ali uͦ si adipiscerent᷑ quod appetunt bonum mali tẽ
non possent. es. Ita est. N Cum igit᷑ utriq bonum
p& ant. sed hi quidem ad ipiscantur. Illi uͦ ininime non
dubium ẽ. bonos qͥdẽ potentes ẽẽ: qͥ uͦ malis inbecilles. es
Quis qͥs inquã dubitat: nec rerũ naturã nec consequentiam
potest c̃ siderare racionum. ARursus inquit siduosint
quib idẽ scđm naturã ꝓpositũ sit. eorũq. unus naturali
officio idipsum agat atq ꝑficiat. Alt̃ uͦ naturale illud
officium minime administrare queat. Aliouͦ mͦ quã nacu¬
rȩ conuenit. non quidẽ impleat ꝓpositum suum. sed imite¬
tur implentem. quẽ nam horum ualentiorẽ eẽ decernis:¬
er Et si c̃iecto inquam quid uelis: planius tam̃ audire
desidero. N Ambulandi inquid motũ scđm naturã

Expanded text:
Sed certum est, adeptione boni, bonos fieri. Certum.Sed certum est, adeptione boni, bonos fieri. Certum. Adipiscuntur 10 igitur boni, quod appetunt? Sic videtur. Mali vero si adipiscerentur, quod appetunt bonum, mali esse non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipiscantur illi vero minime; non dubium est bonos quidem potentes esse, qui vero mali sunt, imbecilles. Quisquis, inquam, dubitat, nec rerum 15 naturam, nec consequentiam potest considerare rationum. Rursus inquit: Si duo sint, quibus idem secundum naturam propositum sit, eorumque unus naturali officio idipsum agat atque perficiat; alter vero naturale illud officium minime administrare queat, alio vero modo, quam naturae convenit, non quidem impleat propositum suum, 20 sed imitetur implentem; quemnam horum valentiorem esse decernis? Etsi conjecto, inquam, quid velis, planius tamen audire desidero. Ambulandi, inquit, motum secun
Abbreviated transcription (Latin):
Quofit utsiquẽ uideas adipisci uelle qđ minime adipis.¬
catur : huic optinendi quod uoluerit defuisse ualentiã
dubitare ñ possis. e Perspicuũ ẽ. inquã nec ullo modo
negari pocest. A Quem uero efferisse qđ uoluerit
iudeas. num &iam potuisse dubrtabis: Et Minime.
XT Qđ uͦ quisq potest in eo ualidłs: qđ uero ñ potest
in hoc in becillas e̾ẽ censendus est. es Fateor inquam.
AMeministi ne igitur inquit superiorib rationib ẽẽ
collec tum. intentionem omnẽ uoluntatis humanȩ quȩdi¬
uersis studiis agit᷑. abbeatitudinẽ festinare: et Memi¬
ni inquã illud quoque eẽ. demonstratũ. N Num recor¬
daris beatudinẽ ipsum ẽẽ bonum. eoq mͦ cum beatitu do
p&itur ab om̃ib desiderari bonũ : et Minime inquam
recordor: qm̃ id memoriȩ fixum teneo. N. om̃s igitur
homines boni parit̃ ac mali indisereta intentione adbo¬
nũ ꝑuenire nituntur. et Ita inquã consequens est. Nt

Expanded text:
Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipisQuo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in eo ualidus, quod uero non potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem uoluntatis humanae, quae diuersis studiis agitur, ad beatitudinem festinare? – Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. — Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? — Minime. inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. — Omnes igitur homines boni pariter ac mali indisnum pervenire nituntur? Ita, inquam, consequens est.
Abbreviated transcription (Latin):
Quã nunc reqͥris in memor
Hȩc dices memini patria ẽ michi.
Hinc ortꝰ his sistã gradũ:
Qđ si cerrarũ placeat tibi
Noctẽ relictã uisere.
Quos miseri toruos popłi timenc. Cern
to quin possis efficere: Tumodo quẽ excitaueris
nemoreris: A Primũ igit᷑ inquit: bonis sẽꝑ ad ẽẽ po¬
tentiã. malos cunctis uirib eẽ desercos agnoscas licebit.
Q uoꝵ quidem alterũ demonstrat᷑ exaltero. Nã cũ bonũ
malũq contraria sinc sibonũ potens eẽ constiterit. liqu&
imberillicas mali. At si fragilitas clarescat mali. boni
firimitas nota ẽ. Sed uti nr̃&e sententiȩ fides habundan¬
nori fit : Asterutro calle ꝓcedam nunc hinc nẽ bide
poofita comfuamapes. Duosunt qͥb om̃is humanor uin
actuu constat effercus. u oluntas scilicse alepocistas nue
si alterutrũ dosit: nichil ÷ qđ explicari queat. Defici¬
tnat et enĩ uoluntate: ne aggreditur quidẽ quisq qđ
Inuult. At si potostas absit: uoluntas frustra sit:

Expanded text:
quam nunc requiris immemor, quam nunc requiris immemor, “Haec,” dices, “memini, patria est mihi, hinc ortus, hic sistam gradum.” Quodsi terrarum placeat tibi noctem relictam uisere, quos miseri toruos populi timent cerneto quin possis efficere, tu modo quem excitaueris ne moreris. – Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis uiribus esse desertos agnoscas licebit, quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit liquet imbecillitas mali, at si fragilitas clarescat mali boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alterutro calle procedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans. Duo sunt, quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit.
Abbreviated transcription (Latin):
que p̃mittoere necessariũ puto. uiã tibi quȩte domum
reuehat ostendam. Pennas &iam tuģ m̃ti quib se in
altum tollere possit ad figã: ut ꝑturbatione depulsa sospes
in patriam meo ductu. mea semita. meis &iam uehiculis
unt et enĩ pene uolueres michi. Quȩcelsa¬
Quȩcelsa conscendant poli
Auassibi cũ uelox mens induit.
Terras ꝑ ossa despitit
Aeris inm̃si superat globum:
Nubesq. postergũ uid&
Quiq. agili motu cal& ⁊heris:
Tranfcondit igis uerticẽ
Donec in astriferas surgat domos:
P. hoeboq coniungat uias:
Aut comitetur it gelidi senis.
Miles corusci syderis
⁊ quocũq. micans nox pingit.
Rerurrat astri circulũ:
Atq. ubi iã ex hausti fuerit satis:
Polũ relinquat extimũ
Dorsaq. uelocis p̃mat & heris:
Compos uerendi luminis
Hic regum sceptum dñs ten&:
Orbisq. habenas tẽperat
Et uoluerẽ currũ stabilis regit.
Rerũ chorus eus arbiter:
Hunc te si reducẽ referat uia.

Expanded text:
quae praemittere necessarium puto uiam tibi quae te domum quae praemittere necessarium puto uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti quibus se inaltum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam uehiculis unt etenim pennae uolucres mihi quae celsa conscendant poli; quas sibi cum uelox mens induit terras perosa despicit, aeris immensi superat globum nubesque postergum uidet quique agili motu calet aetheris transcendit ignis uerticem, donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias aut comitetur iter gelidi senis miles corusci sideris uel quocumque micans nox pingitur recurrat astri circulum atque ubi iam exhausti fuerit satis polum relinquat extimum dorsaque uelocis premat aetheris compos uerendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet orbisque habenas temperat et uolucrem currum stabilis regit rerum coruscus arbiter. Huc te si reducem referat uia
Abbreviated transcription (Latin):
norũ supplicia luit. Quae fieri in regno scientis om̃ia:
potentis om̃ia. s bona tantũ mͦ uolentis dĩ: nemo satis
potest nec ammirari nec conqueri. XT.Tum illa ⁊ ẽẽt
inquit infiniti. stuporis om̃ibq. orribilius monstris:
su uti tuestimas intanti uelud patris familias dispositis¬
sima domo uiliauasa colerent᷑: p̃ciosa sordescerent.
Sed non ita est. Nã si ea quę paulo ante conclusa sunt.
in conuulsa seruant᷑: ipso decuiꝰ nc̃ regno loquimur
auctore. cognosces. semꝑ quidẽ potentes eẽ bonos. ma-¬
los uͦ abiectos semꝑ atq in becilles. nec sine pęna ũꝗ
ẽẽ uitia nec sine p̾mio uirtutes. bonis felicia: malis
semꝑ infortunata contingere. Multaq id genus
quȩ sopitis quȩ relis firma te solidãte coroborentte.
Et qm̃ uere formã beatitudinis: medubĩ monstrante ui¬
disti: quo &iam sita sit agnouisti. decursis om̃ib

Expanded text:
norum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, norum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potentis omnia, sed bona tantummodo uolentis dei nemo satis potest nec ammirari nec conqueri. – Tum illa: Et esset, inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris si, uti tu aestimas, in tanti uelut patris familias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est; nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque imbecilles, nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
Horpheus turidicem suã
Uidit. ꝑ didit. occidit:
Uos hec fabula respicit
Quicũq. insuperũ diem
Mentẽ aucere queritis:
Nam qͥ cartareũ inspecus
Uictꝰ lumina flexerit
Quicqͥd p̾cipuũ trahit.
Perdit dũ uid& inferos
insiti meroris oblit̾ intentionẽ dicere adhuc aliquid p̃parantis
ab rupi: Et o inquam ueri p̃uia luminis quȩ usq. ad huc
tua fudit oratio: cũ sui speculatione diuina: tum tuis racio¬
nibus inuicta patuerunt. ea que mͥ & si ob iniuriȩ dolorẽ
oblita: non tam̃ antehac prorsus ignorata dixisti. Sedea
ipsa est ł maxima nr̃i causa meroris: qđ cũ rerũ bonus
rector existat: uł eẽ omĩno mala possint. ł in punita p̃t̾ eaN.
Qđ solũ quanta dignũ sit ammiratione ꝓfecto consideras.
Adhuc aliud maius ad iungitur. Nam imperante floren¬
te que nequicia: uircꝰ nonsolũ p̃mus car&. uerum
& iam sceleratorũ pedib subiecta calcat᷑ & in locũ faci¬

Expanded text:
Orpheus Eurydicen suam Orpheus Eurydicen suam uidit, perdidit, occidit. Vos hQuicumque in superum diem Mentem ducere quaeritis. Nam qui Tartareum in specus Victus lumina flexerit, Quidquid praecipuum trahit Perdit, dum uidet inferosinsiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi et: O, inquam, ueri praeuia luminis, quae usque adhuc tua fudit oratio cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. Sed ea ipsa est uel maxima nostri causa maeroris quod, cum rerum bonus rector exsistat, uel esse omnino mala possint uel impunita praetereant; quod solum quanta dignum sit ammiratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur; nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis caret, uerum etiam sceleratorum pedibus subiecta calcatur et in locum faci
Abbreviated transcription (Latin):
Iunxit q. intrepidum latus
Sęuis cerua leonibus
Nec uisum timuit lepus
Iam quantu placidũ canem
Cum flagratior intima
Feruor pectoris urer&
Nec qui cuncta sub egerant
Mulcerent dñm modi
Inmites suꝑ os quereis
Infernas aditͣe domos:
Illic blanda sonantibus
Cordis carmina tẽperans
Quicqͥd p̃cipus deae
Matris fontib: chauserat:
Qđ luctꝰ dabat impotens
Qđ luccũ geminans amor.
Deflet tenara commouens
&dulci ueniã prece
Umbrarũ dominos rogac
S tupae geminꝰ nouo
Captꝰ carmine ianitor:
Quę sontes agitant metu
Ultrices scelerũ de ȩ
am mestę lacrimis madent:
Non ixioniũ caput
Uelox p̾cipitat rota:
Et longa sice ꝑditus
Spernit flumina tantalis:
Uultur dũ satur ẽ modis
Nontraxit tityi iecur:
Tandem uincimꝰ abiter
Umbrarũ miserans ait:
Donamꝰ comitẽ iuro
Emptã carmine conuigẽ:
Sed lex dona coherceat.
Nedũ tartara liquerit:
Fas sit lumina flectere:
Quis legẽ dec amantibus
Maior lex amor est sibi:
Heu noctis ꝓpe terminos

Expanded text:
iunxitque intrepidum latus saeuis cerua leonibus nec uisum timuit lepus iam cantu placidum canem, cum flagrantior intima feruor pectoris ureret nec qui cuncta subegerant mulcerent dominum modi, immites superos querens infernas adiit domos. Illic blanda sonantibus chordis carmina temperans quicquid praecipuis deae matris fontibus hauserat, quod luctus dabat impotens, quod luctum geminans amor deflet Taenara commouens et dulci ueniam prece umbrarum dominos rogat. Stupet tergeminus nouo captus carmine ianitor; ae sontes agitant metu ultrices scelerum deae iam maestae lacrimis madent; non Ixionium caput uelox praecipitat rota et longa site perditus spernit flumina Tantalus; uultur dum satur est modis non traxit Tityi iecur. Tandem “Vincimur” arbiter umbrarum miserans ait. “Donamus comitem uiro emptam carmine coniugem; sed lex dona coherceat, ne dum Tartara liquerit fas sit lumina flectere”. Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu, noctis prope terminos
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ecta mittis ob ambulat. S lic& uariis malis Num̃ archadis alitis.
Obsitũmiserans ducẽ Peste soluerit hospitis: Lã tam̃ mala remiges.
Ore pocula traxerant: Lãsues. cere alia Glande pabula u̾terant
& nichil mana integrũ: Uoce corpore ꝑditis. Solam̃s stabilis suꝑ¬
A onsra que oadint geont. Oleuẽ nimũ manũ tħ ec potentiagror¬
A cobra iueuulun: licent. Corda ũtore ñualent lnt̃ ⁊e homius es

Expanded text:
tecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis tecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis obsitum miserans ducem peste soluerit hospitis, iam tamen mala remiges ore pocula traxerant, iam sues Cerealia glande pabula uerterant et nihil manet integrum uoce, corpore perditis. Sola mens stabilis super monstra quae patitur gemit. O leuem nimium manum nec potentia gramina, membra quae ualeant licet, corda uertere non ualent! Intus es
Abbreviated transcription (Latin):
similem dixeris. F erox atq inquies linguã litigus
exercet: cani cõparabis. Insidiator occultus surripu¬
isse se fraudibis gaud&: uulpeculis exequet. Ire i¬
temꝑans fremit: Teonis animũ gestare credat᷑. Pauid
ac fugaꝵ ñ metuenda formidat cerui similis habeat᷑
Segnis acstupidus torpet: asinũ uiuit. Leuis atq
in constans studia ꝑmittat: nichil auib differt. Fedis
imundisq libidinibus in mergit᷑: sordidę siuis uolus¬
tate detinetur. Ita fit: ut qui ꝓbitate deserta homo
eẽ desierit: cũ indiuinã conditionẽ transire ñ possit.
uertat᷑ in beluam.
elanarieii ducis Et uagas pelagorates. Eurꝰ appulit insulȩ
Pulehra qͥresidens dea Solis edita semuine: Mise& hosprtib nouis
⁊ acca carmine pocula. Quos ut inuarios modos ertit herbipoterimanꝰ:
Hunc apri facies tegi Illemarmaricꝰ leo : Dente erescit iungib:
Hiclupis nuꝑ additus: Feredũputac ululat: Ille tgris ut indica

Expanded text:
similem dixeris. Ferox atque inquies linguam litigiis similem dixeris. Ferox atque inquies linguam litigiis exercet: cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet: uulpeculis exaequetur. Irae intemperans fremit: leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat: ceruis similis habeatur. Segnis ac stupidus torpet: asinum uiuit. Leuis atque inconstans studia permutat: nihil auibus differt. Foedis immundisque libidinibus immergitur: sordidae suis uoluptate detinetur. Ita fit ut qui probitate deserta homo esse desierit, cum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluam. Vela Neritii ducis et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea Solis edita semine miscet hospitibus nouis tacta carmine pocula. Quos ut in uarios modos uertit herbipotens manus, hunc apri facies tegit, ille Marmaricus leo dente crescit et unguibus; hic lupis nuper additus flere dum parat ululat, ille tigris ut Indica
Abbreviated transcription (Latin):
estimare uelint. possunt ne sibi supplicii exꝑtes uideri
quos om̃iũ malorũ extrema nequitia ñ afficit modo
uerũ &iam uehem̃ t̃ inficit: uide aut̃ exaduersa par¬
te bonoꝵ quȩ impbos porna cõmitet᷑. Om̃e nãq qd
sit. unũ ẽẽ ipsumq. unũ bonũ eẽ paulo ante didicisti
Cui consequens ẽ. ut om̃e qđ sit id &iã bonũ eẽ. uideat.
e igitur mͦ quicquid abotio deficit. ẽt̃ desistrs . Nuosit.
ut mali desinant eẽ qđ fuerant. Sed fuisse honieneta
adhuc ipsa humani corporis reliqua species ostentar:
N uari uersi inmaliciã humanã quoq amisere nadirat:
S ed cum ultra homines quẽa. ꝓueheren sola ꝓbitas posutũ
necesse est utquos ab humana condeiecit. infra homous
meritum detrudat improbitas. Euenit igit᷑ utquem
trans formatũ uiciis uideas hominẽ aestimare ñ possis.
Auaricia fer u& alienarũ opũ uiolentus ereptor. lupi

Expanded text:
aestimare uelint, possuntne sibi supplicii expertes uideri, aestimare uelint, possuntne sibi supplicii expertes uideri, quos omnium malorum extremo nequitia non affecit modo, uerum etiam uehementer infecit? Vide autem ex aduersa parte bonorum quae improbos poena comitetur; omne namque quod sit unum esse ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti; cui consequens est ut omne quod sit id etiam bonum esse uideatur. Hoc igitur modo quicquid a bono deficit esse desistit. Quo fit ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines adhuc ipsa humani corporis reliqua species ostentat; quare uersi in malitiam humanam quoque amisere naturam. Sed cum ultra homines quemque prouehere sola probitas possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit infra homines merito detrudat improbitas; euenit igitur ut quem transformatum uitiis uideas hominem aestimare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus ereptor: lupis
Abbreviated transcription (Latin):
appaat᷑ qm̃ bonũ eẽ credit᷑. quis boni cõpotẽ p̃mii
uide i cet exꝑtem: At cuiꝰ p̃mii: om̃iũ pulcherrimul
maximiq: Mem̃to & enĩ corollarii illius qđ paulo
ante p̃cipuũ dedi: acsic collige. Cũ ipsũ bonũ beati¬
tudo sit : bonos om̃s eo ipso qđ bonisunt fieri beatos
liquet. Sed qui beati sint: deos e̾eͥ conuenit. Est igitur
p̃miũ bonoꝵ : qđ nullus deterat dies. nullius muquat
potestas. nullius fusc& imꝓbitas deos fieri. Quȩ cum
ita sint: demaloꝵ quoq inseparabili poena dubitare sa¬
piens nequeat. Nam cũ bonũ malũq. itẽ poene atq. p̾¬
miũ aduersa fronte dissideant: quȩ inboni p̃mio
uidemꝰ accedere. eadẽ necesse ẽ: in mali poena c̃traris
parte respondeant. Sicut gͥ ꝓbis ꝓbitas ipsa fic p̃mium:
imꝓbis nequitia ipsa suppliciũ ẽ. Iã uͦ quisqͥs afficitur
poena : malo se affectũ eẽ ñdubitat. Siigit᷑ sese ipsi

Expanded text:
appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique; memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige. Cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed qui beati sint deos esse conuenit. Est igitur praemium bonorum, quod nullus deterat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat; nam cum bonum malumque, item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus accedere eadem necesse est in mali poena contraria parte respondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis afficitur poena malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi