comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lo s cc eoscẽ sẽsus orrtame̾ acq
emulationẽ iõq ab illis dissẽ¬
cio qui uẽtere orões latias uetãt
quia optimis occuatis quidqu
ałr dix̾imꝰ necesse sit eẽ det̾iꝰ
Pã neq seꝑ ẽ despãdũ aliquid
illis q̃ dc̃a sũt melius posse repi¬
ri neq adeo ieiunã ac paupem
si forte histͥonũ muta ccͣ uotes
easde uariare gestus põt orãdi
ĩ eadẽ mati̾a nichil ditẽdũ sit.
sesto neq meliꝰ ꝙ luenimꝰ eẽ¬

Expanded text:
volo, sed circa eosdem sensus certamen atque emulationem. Ideoque ab illis dissentio, qui vertere orationes latinas vetant, quia optimis occupatis, quicquid aliter dixerimus, necesse sit esse deterius. Nam neque semper est desperandum aliquid illis quae dicta sunt melius posse reperiri; neque adeo ieiunam et pauperessit. Nisi forte histrionum multa circa voces easdem variare gestus potest, orandi in eadem materia nihil dicendum sit. Sed esto, neque meli
Abbreviated transcription (Latin):
hoc orõ recta illdꝰ figrata decłr¬
nara cõmẽdat. ipa deniomt¬
lissima ẽ excitationi dialem¬
tas. quid qͥ aũtores maximu
sic diligentius cognoscut᷑ Nõ
eĩ scͥptalditione secura trsts¬
rimus sestanitamus sĩguaa n
necessariq ĩrspicimꝰ et quã¬
tũ uirtutis hẽant uł b ipõ cog

Expanded text:
hoc oratio recta illud figura declinata commendat. ipsa denique utilissima est exercitationi difficultas. quid , quod auctores maximi sic diligentius cognoscuntur? non enim scripta lectione secura transcurrimus, sed tractamus singula et necessario introspicimus et, quantum virtutis habeant, vel hoc ipso cog
Abbreviated transcription (Latin):
reru̾oo piagreciauitoris Sabn¬
dãt et plurimũ artis ĩ albipe¬
t̃ tulerũt et hos titifereti
ilbis uei optimis licet. oĩb t̾
ntimur nr̃is. signras u̾o quib
maxime ornatur oro̾ multas
at uarias excogitãdi. ⁊̃ necessi¬
tas q̃dã ẽ. quia plerũq agrecis
romana dissẽti atiset et iłla ex
latinis cõũsio rastũ et ip̃atõtu¬
loxit. ai dicar õb quidẽ nemi¬
nẽ ccedo bir dit̾a t quo solo ge¬
ne ex̾citationis d usus ee sui¬
picius. Pã ec̃ sb limis spẽ actoi¬
lere orõm põt et nͣba poetica

Expanded text:
erum copia Graeci auctores abundant et plurimum artis in eloquentiam intulerunt, et hos transferentibus verbis uti optimis licet, omnibus enim utimur nostris. figuras vero, quibus maxime ornatur oratio, multas ac varias excogitandi etiam necessitas quaedam est, quia plerumque a Graecis Romana dissentiunt. sed et illa ex Latinis conversio multum et ipsa contulerit. ac de carminibus quidem neminem credo dubitare, quo solo genere exercitationis dicitur usus esse Sulpicius. nam et sublimis spiritus attollere orationem potest, et verba poetica
Abbreviated transcription (Latin):
Roximũ ẽ ut dicamus q̃ p̾cipue
ant secũda aut deĩcers traitãda sĩt
Nã id fr̃m ẽ et iã pͥo libro quo pu̾oꝵ
et scdo̾ quo iã robustoꝵ studiis odi¬
ne̾ de dimꝰ. s de qͦ nc̃ agit᷑ ũde copia
ac facilitas maxĩe uei̾at uͣte̾ greca
latinũ uere̾s nni oratores optimũ
ũ dicabãt id se.l. trassus ĩ illis cice¬
ronis de oratore libris dicit facti¬
tasse. idcirco sua ipẽ ꝑsõa frequẽtissie
p̾cipit quin ⁊̃ librõs platonis ate
xenotõtis edidit ħ gn̾e trãslatos.

Expanded text:
roximum est, ut dicamus, quae praecipue aut secunda aut deinceps tractanda sint nam id factum est etiam primo libro, quo puerorum, et secundo, quo iam robustorum studiis ordinem dedimus sed de quo nunc agitur, unde copia ac facilitas maxime veniat. vertere Graeca in Latinum veteres nostri oratores optimum iudicabant. id se L. Crassus in illis Ciceronis de Oratore libris dicit factitasse. id Cicero sua ipse persona frequentissime praecipit, quin etiam libros Platonis atque Xenophontis edidit hoc genere translatos.
Abbreviated transcription (Latin):
purẽt si alicui in digressu sit ex¬
ponẽdum cũ cot modis a recto
sio ẽ ĩdignatio mifatio inuidia
cõnitiũ excusatio cõsiliatio male¬
dictoꝵ refutatio siłia hiis q̃ non
sũt ĩ q̃one oĩs ãplificatio minu¬
tio om̃s affc̾s genus atq ea maxͤ
iocũdã et ornatã faciũt orõm. de
luxuria deauaritia de religiõe of¬

Expanded text:
utent, si aliquid in digressu sit exponendum, cum tot modis a recto sio est, indignatio, miseratio, invidia, convicium, excusatio, conciliatio, maledictorum refutatio. similia his, quae non sunt in quaestione, omnis amplificatio, minutio, omne adfectus genus, et quae maxime iucundam et ornatam faciunt orationem, de luxuria, de avaritia, religio
Abbreviated transcription (Latin):
eo ẽ prilua᷑ prabat᷑ difficillia ẽ eiꝰ
granissi cuiusq sceleris fides ioe
fig̾i nõ mutiłr po̾t uti si m̃ita ĩ ad nͣ¬
sariũ aligua exposis ĩ ĩgratũ in¬
ueharis aut si uarretarẽ criminu
narratiõe demostrau̾is quãtũ ob
obea ꝑiculũ intẽtet᷑ on̾das uerũ
hic breuit̾ oĩa. iudexeĩ ordĩe audi

Expanded text:
eo est, priusquam probabitur; difficillima est enim gravissimi cuiusque sceleris fides. item fieri non inutiliter potest ut, si merita in adversarium aliqua exposueris, in ingratum inveharis, aut, si varietatem criminum narratione demonstraveris, quantum ob ea periculum intentetur, ostendas. verum haec br
Abbreviated transcription (Latin):
se illi qualis sepius desidetat᷑ a ir.¬
rationi gracilitati cemĩsta aegipe¬
toꝵ pugnaticas fu̾it di lecis duiciꝰ
dicẽdi uoluptatib orõ restigeseat
ĩ quo initiũ illud ẽ ꝙ sñ discrie

Expanded text:
e illi, qualis saepius desideratur, narrationis gracilitati coniuncta argumentorum pugnacitas fuerit, dilatis diutius dicendi voluptatibus oratio refrigescat In quo vi
Abbreviated transcription (Latin):
gẽtib noui accit ĩt̾pellatio ĩt̾uẽ¬
ĩ prohemio cũ drẽt et pro milone
degredi fuit nec eẽ ut ip̃a oratiũ¬
cula qua usus ẽ patet. potestatẽ
paulo longiꝰ exire qui p̾parat ali¬
quid ante q̃onẽ et quid finite ꝓ¬
bationi uł cõmẽdatio adicit at
ex medie rũpit cito ad id redire
debet u̾de deu̾tit

Expanded text:
entibus novi accidit, interpellatio, intervenin prooemio, cum diceret pro Milone, digredi fuit necesse, ut ipsa oratiuncula qua usus est patet. potest autem paulo longius exire, qui praeparat aliquid ante quaestionem et qui finitae probationi velut commendationem adiicit At qui ex media erumpit, cito ad id redire debet unde devertit
Abbreviated transcription (Latin):
b̾ius hic et uehemẽtiꝰ fiei̾ põt qr
indicinota iã cã ẽ. hiis igr̃uelut
fomẽtis. si quid erit asꝑũ p̃molli
curi erimus admittãt ne ius nr̃m
oderit. Nichil eĩ facile ꝑsuadet᷑ in¬
uiris loco quo tñ iudicis qͦ noscẽ¬
di natura ẽ uiri mag̃ ã equo sit ap¬
po̾itus proinde eĩ mag̾ uut minus
ci latini egressũ uł egressionẽ set
hee sũt plures ut dixi q̃ ꝑ totã cã
uarios hñt eycursus ut laus hoĩnũ
colorũq ut descͥptio regionũ expo¬
sicilie laus proserpine raptꝰ ꝓ .c. cor¬
nelio popularis illa uirtutũ .c.n.
popei cõmemoratio ĩ quã ille dĩnꝰ
orator nelut nõie ipõ ducis cursus
dicẽdi reueretur abrupto quẽ ĩcho¬
rei s aducilitatẽ cãe ꝑtinẽtis exͣ

Expanded text:
berius hic et vehementius fieri potest, quia iudici nota iam causa est. his igitur velut fomentis, si quid erit asperum, praemturi erimus admittant, ne ius nostrum oderint. nihil enim facile persuadetur invitis. quo loco iudicis quoque noscenda natura est, iuri magis an aequo sit appositus; proinde enim magis aut minus ci, Latini egressum vel egressionem. Sed hae sunt plures, ut dixi, quae per totam causam varios habent excursus, ut laus hominum locorumque, ut descriptio regionum, expoSiciliae laus, Proserpinae raptus; pro C. Cornelio popularis illa virtutum Cn. Pompei commemoratio, in quam ille divinus orator, velut nomine ipso ducis cursus dicendi teneretur, abrupto quem inchorei, sed ad util
Abbreviated transcription (Latin):
de quibus aute dixonuss. que ꝯstant ex pari fere
nuiu̾o sillabaꝵ/. hoc non de ñatione urã fiet nã id
quidem puerile est. sed tñ affert usus et exͥtitano fatul¬
tatig: ut aĩ quodami sentu. par menibrũ superion Referie
possinus. hoc ndo in prelio pater mortẽ appetebat.

Expanded text:
de quibus ante diximus, quae constent ex pari fere de quibus ante diximus, quae constent ex pari fere numero syllabarum. Hoc non denumeratione nostra fiet - nam id quidem puerile est - sed tantum adferet usus et exercitatio facultatis, ut animi quodam sensu par membrum superiori referre pos
Abbreviated transcription (Latin):
Uore miltu adueosarios ꝑ reronestr ¶ Item Inmmucos
Inuidia. inmurus potencia perfidia sustulisti sInter huiꝰ
generis et illius superioris uehemenciam hoc Interest¬
ꝙ allud tardius et Raoius uenit. hoc crebrius et celerius
peruent. Itaqz in illo genere ex lemocõe brachii et con¬
torsione dextre / gladius ad corpus afferri in hoc aut̃
In suiã hoc pacto. Ca non multũ pt̃ obesse foctimia.
qui fibi firmus an uirtute quã in casu p̾sidiũ collocauit
In contrario hoc modo. Nam siquis spet non multũ
possit ¶In conclusione hoc modo / qued si in eos fortuna
pluriniũ pocest/ qui suas lacões omes in cafu cõtuluũt
non funt oña cõmienda fortunt. ne nimis in noe¬
ad eo freguentatis uerbore ẽ nctia. ne infiomia facultas
non alienũ est tam et si nõte non est / eloquitus Res
aliquas ꝑ huioi ꝯtiuuatões.
ompar appellatur quod ht̃ in se memibra or̃ome

Expanded text:
voce, voltu ‹adversarios› perterruisti.» Item: «Inimicos voce, voltu ‹adversarios› perterruisti.» Item: «Inimicos invidia, iniuriis, potentia, perfidia sustulisti.» Inter huius generis et illius superioris vehementiam hoc interest: illud tardius et rarius venit, hoc crebrius et celerius pervenit. Itaque in illo genere ex remotione brachii et contortione dexterae gladius ad corpus adferri, in hoc autem In sententia hoc pacto: «Ei non multum potest obesse fortuna, qui sibi firmius in virtute, quam in casu praesidium conlocavit.» In contrario hoc modo: «Nam si qui spei non multum possit?» In conclusione hoc pacto: «Quodsi in eos plurimum fortuna potest, qui suas rationes omnes in casum contulerunt, non sunt omnia committenda fortunae ne magnam nimis in noadeo frequentatio necessaria est, ut infirma facultas non alienum est, tametsi necesse non est, eloqui res aliquas per huiusmodi continuationes. Conpar appellatur, quod habet in se membra orationis,
Abbreviated transcription (Latin):
pantis nobis exequari non poterant. hn postꝙ
pantiores funt. metiiuꝰ ne superiores fuit / hoc
gornatõis genus / bremter et cõtinuatis, uerbis
id quod opus est orator comprobat ꝯtrarias liez et
exeo ꝙ dubiũ non est. expedit illud qd̵ est dubiũ¬
ut aut dilui non poss̾t. aut multo uiffiaillem passet
Membrum oroius appellatuer ⁊es brenter ab soluta
sure toenisz fentencie de mõstrationre. que de nus
alio menbro orõnos exipituo. hoc pacto. Et Inimito
poripi oportet ab altero. et anutũ ledebas / Ex
uuobus membris siuis hec exoonatio pt̾ cõstare Iey
contdissuna et absolutissima est que ex tuib cõstat
hoc pacto / Et inunioo proderas et amitũ lederas
et tibi ip̃i non ꝯfulebas ¶ Item nec Rei publite yfu¬
liust metanias profiusti. net innutis restitiser .
utitulus dicitur cum singula uerba Int̾uallis
distnguẽtur cesa odõne. hoc modo. Acrimonia

Expanded text:
paucis nobis exequari non poterant, hii, postquam paucis nobis exequari non poterant, hii, postquam pauciores sunt, metuimus, ne sint superiores?» CAPUT 26 Hoc exornationis genus breviter et continuatis verbis id quod opus est oratori, conprobat contraria re et ex eo, quod dubium non est, expedit illud, quod est in dubio, ut dilui non possit aut multo difficillime possit. Membrum orationis appellatur res breviter absoluta sine totius sententiae demonstratione, quae denuo alio membro orationis excipitur, hoc pacto: «Et inexcipiatur oportet altero: «Et amicum laedebas.» Ex duobus membris suis haec exornatio potest constare; sed commodissima et absolutissima est, quae ex tribus constat, hoc pacto: «Et inimico proderas et amicum laedebas et tibi non consulebas.» Item: «Nec rei publicae consuluisti nec amicis profuisti nec inimicis restitisti.» Articulus dicitur, cum singula verba intervallis distinguentur caesa oratione, hoc modo: «Acrimonia,
Abbreviated transcription (Latin):
que dupli esferunt᷑ hec modo suie Racõe / exrant
qui ꝓfperis Rebus om̃es npetus fortuue se putant
effugisse. ac saprenter cogitant qui tprib setundie
casus aduerfos Reforundant ¶ Cum Ratione hoc epacto.¬
qui a dolestentum pectatis putant ignosti opportere
ꝯparare / Sentencias interpoin Raro conuemt
ut hei actores. non uinendi p̾ceptores uideanur ẽẽ
Cum ita Interponerentur. multũ efferent̾ orua¬
auditor. cum ad causam uideat accomodari ct̃am R̃
ex uita et morib sũpta.
et breniter confirmat. hoc pacto. Nain qui suis
Racionibus Iniitus fuit̾ semper. eũ quomodo
alieuis Reb anncũ fore speres Item Ram quẽ
in anuticia ꝑfidiosum cognonis. eum quare putesz
Inmiticias cum fide here posse. Aut qui turbatus p̾uatꝰ¬
intollerabili fuperbia fuerit. eũ cõmodum et cognosẽtẽ
sui fore in ptãte qui speres et qui in sermonib
in contione a mendatio tempebaturũ Item quos¬
e collibus deiecinus. Cum hus in campo metuimuꝰ¬

Expanded text:
quae dupliciter efferuntur. Hoc modo sine ratione: «Errant, qui in prosperis rebus omnis impetus fortunae se putant fugisse; sapienter cogitant, qui temporibus secundis casus adversos reformidant.» Cum ratione, hoc 'Qui addolescentum pecatis ignosci cogitant oportere conparare.» Sententias interponi raro convenit, ut rei actores, non vivendi praeceptores videamur esse: cum ita interponentur, multum adferent ornaauditor, cum ad causam videat adcommodari rem certam, ex vita et moribus sumptam. et facile  confirmat, hoc pacto: «Nam, qui suis rationibus inimicus fuerit semper, eum quomodo alienis rebus amicum fore speres?» Item: «Nam, quem in amicitia perfidiosum cognoveris, eum quare putes inimicitias cum fide gerere posse? Aut qui privatus intolerabili superbia fuerit, eum commodum et cognoscentem sui fore in potestate ‹qui speres› et qui in sermonibus in contionibus a mendacio temperaturum?» Itemde collibus deiecimus, cum eis in campo dimic
Abbreviated transcription (Latin):
inde pͥmꝰ erat mutatꝭ / iñ profirfat᷑ in asiam
demde hostrs et exul ist dictꝰ post imꝑator
et postremo populoꝵe fuctꝰ ist ꝯsul / habet
pantis ⁊prehonsa brenitas multarꝵ roꝵ ex¬
pediccõem qͣre adhibenda ist sepe / cũ aut pos
nõ oget longe or̃onis/ aut nõ sunt cõmorari¬

Expanded text:
inde primus erat civitatis; tum proficiscitur in Asiam; deinde hostis ‹et exul› est dictus; post imperator, et postremo factus est consul.» Habet paucis conprehensa brevitas multarum rerum expeditionem. Quare adhibenda saepe est, cum aut res non egent longae orationis aut tempus no
Abbreviated transcription (Latin):
tantis augustris inindie ꝯtiurt᷑ qui nõ hud
horẽz studiose laudent et sapientissimũ indicet
qui pro salute patrie pro Incolumitate cuntatꝭ
pro Rei piede fortimis ꝙͣnis magnu atq actreyx
ꝑiclui studiose succipiat et libent̃ subeat.¬

Expanded text:
tantis angustiis invidiae continetur, qui non hunc hominem studiosissime laudet et sapientissimum iudicet, qui pro salute patriae, pro incolumitate civitatis, pro rei publicae fortunis quamvis magnum atque atrox periculum studiose suscipiat et libenter subeat
Abbreviated transcription (Latin):
reꝑudt᷑ qui prie̾ ꝑiclã suo ꝑiclõ experut̃
hu sapientes putandi sunt cr̃ et euiii
quẽ debont honore Rei puᵗᵉ Redduc̃̾ it pro
prir cu Roget nõ dare cũ possis cũ fidia u̾tute
Re puͭᵃ in qua et hoc et Illud sanctissiuũ
prĩe nouiẽ ꝯtiurt᷑ nolle in dist̾mẽ uenire
nin qͣ se mauuit incolumẽ Ita uituꝑandꝰ¬

Expanded text:
r. At, qui patriae pericula suo periculo expetant, hi sapientes putandi sunt, cum et eum, quem debent, honorem rei publicae reddunt, et pro patriae cum roget non dare; et, cum possis cum summa virtute re publica, in qua et haec ‹et› illud sanctissimum patriae nomen continetur, nolle in discrimen venire. navem quam se mavult incolumem, item vituperand
Abbreviated transcription (Latin):
rib uariis intextu et riõ corona aurca
magins fulgentib gẽmis Illmimãta citarã
tenẽs exornatissimã amro et ebure distinctã
ppe prca forma et spcsit et statura appoũa
ad dignitatẽ si cũ magnã ppłr cõmou̾i̾t
huis Reb expoctatõem / Repente silentio facto
nocore omitat accerbissimãd cũ turpissimo
corporis motu quo mebus oruatꝰ sit/ et
magis fuiãt expectati. eo magis decrissus

Expanded text:
ribus intexta, et cum corona aurea, magnis fulgentibus gemmis inluminata, citharam tenens exornatissimam auro et ebore distinctam, ipse praeterea forma et specie sit et statura adposita ad dignitatem: si, cum magnam populo commorit iis rebus expectationem, repente, silentio facto, vocem mittat acerbissimam cum turpissimo corporis motu, quo melius ornatus et magis fuerit expectatus, eo magis derisus
Abbreviated transcription (Latin):
que sequndt aqua Rem dicũt᷑/ ex quib tota
res Relinqͥt in suspictõne / ut si fulscimõturi
filio ditus / quieste tr / cuꝰ pr̾ cubito se emõgẽ
satis Rolinqr̃ suspiccõnis / sit quid ista forua
et etate nꝑ aliene doma nolo plã dicĩ per
similitudinez / nud̃ a̾qua de suili allata nchil
amplius dixiiuꝰ sed ex ea signiffitaonꝰ quid
senstimꝰ hoc mõ noli saturuiue miuũ ppło
hec exornatõ pldmũ festinitatis hẽ Int̾dum

Expanded text:
quae sequantur aliquam rem, dicuntur, ex quibus tota res relinquitur in suspicione; ut si salsamentari filio dicas: «Quiesce tu, cuius pater cubitis emungi satis relinquitur suspicionis, sic: «Qui ista forma et aetate nuper alienae domi - nolo plura dicere.» Per similitudinem, cum aliqua re simili allata nihil amplius dicimus, sed ex ea significamus, quid sentiamus, hoc modo: «Noli, Saturnine, nimium populi Haec exornatio plurimum festivita
Abbreviated transcription (Latin):
comodr̃ ad istũ ex illiq morte ueniebat. et una
hoĩs est tuopissima aĩ auorissimꝰ / fortime
famibares actonnatissime et si Res ista bono nonñ
p̃t istum fuit q neq alius quisꝙͣ eque comode
octasio aggoediondi / comoda tpus adeundi opportu¬
inssind spaciud cõficiendi longissinm̃ sup̃t istꝭ nõ
sine maxiã occuluodi et ꝑficiendi malifu sec

Expanded text:
morte veniebat; et vita hominis est turpissima, animus avarissimus, fortunae familiares attenuatissimae; et res ista bono nemini praeter istum fuit; neque alius quisquam aeque commode occasio adgrediendi commoda; tempus adeundi opportunissimum; spatium conficiendi longissimum sumptum est; non sine maxima occultandi ‹et perficiendi› maleficii spe;
Abbreviated transcription (Latin):
fortimã / nos qui fuiꝰ beati noste to ẽẽ hõm̃e¬
sat ille quim illum michi datis. at cuoos amib
meis obplorare desmistis / nõ abibit / illi nũniatur
inr̃ea uenisse istum et clamore maxiõ morte
mãn pro ꝙ simul ut audiunit / heus anq̃t gorgia
pedissequa pueroꝵ abstonde pueros/ deffende fat
uox mea fibi uitũ ad emit / exple meas ini¬
mitias et Racondiã meã satura tuo sangnis
in iudicio cõtendẽ nõ uis ubi suꝑari tupissi¬
mũ et suꝑare pulcheramũ est intriꝰ uis¬
ne occides quidẽ si uictꝰi nõ ꝑibo at in et¬
extremo uite lpre etiam sentẽnose loh̃ois nz el

Expanded text:
am: nos quoque fuimus beati: nosce te esse hominem.» - «Quin illum mihi datis ac vos auribus meis opplorare desinitis? Non abibit.» Illi nuntiatur interea venisse istum et clamore maximo mortem minari. Quod simul ut audivit: «Heus», inquit, «Gorgia pediseque puerorum, absconde pueros, defende, fac, vox mea tibi vitam ademit? Exple meas inimicitias et iracundiam satura tuo sanguine.» re mecum contendere non vis, ubi superarei turpissimum et superare pulcherrimum est: interficere vis. Occidar equidem, sed victus non peribo.» «Ut in extremo vitae tempore etiam sententias el
Abbreviated transcription (Latin):
nq̾t soꝑor loqui quo michi digna co dre
tars et que murada suĩ iura : tu rsses uncha
uitam tibi oom̃ bene uiuedi spem mea
morte eripies/ iste mulierẽ Rpellit absela¬
turq symones ad digintatem artomodatos id
tmatõnes ꝯsequĩtes hoc genꝰ nã quid pre¬
uinta / aut informis fit eloques et formara
et ei orõ artbint᷑ ad dignitatem accomodata
ant᷑ acco q̃dã hoc pacto / ꝙ si nnt̾ het urbẽ¬

Expanded text:
loqui, quae me digna non sint? Tace et quae curanda sunt, cura. Tu cessas mihi vitam, tibi omnem bene vivendi spem mea morte eripere?» Iste mulierem propulit ab se lacuique sermones ad dignitatem adcommodatos; idcinationes consequentes hoc genus: «Nam quid pumuta aut informis fit eloquens, et forma ei et oratio adtribuitur ad dignitatem adcommodata, aut actio quaedam, hoc pacto: «Quodsi nunc h
Abbreviated transcription (Latin):
iecumo est or̃o Remi simꝑlicẽ assuptã inst̾bens
elorutõe / hot mõ scrpiois prouidẽtia cartaginus
pro nostra / teansiectõne hoc mõ iustabilis in istũ pło¬
mũ fortima ualuut om̃es Inindiose eripinsti tibi bene
uine̾di cã facultates / hmoi transirccõ que dtm non¬
reddit obscuram multũ proditꝰ ad ꝯuinatões de quib¬
extruere mumerũ ubi ꝑferte et ꝓpoluissime possint
eẽ absolute
uper lacio est or̃o suꝑãs ueritatẽ acimꝰ augendi
minur̃di ue causa / hoc suuunt᷑ seꝑatim / ant cu̾
ꝯꝑatõne / seꝑatim sit / ꝙ si concordiũ Retinebinmꝰ in cuitate¬

Expanded text:
io est oratio rem simplicem adsumpta circumscribens elocutione, hoc pacto: «Scipionis providentia Kartaginis ‹pro› vestra.» Transiectione, hoc modo: «Instabilis in istum plurimum fortuna valuit. Omnes invidiose eripuit bene vivendi casus facultates.» Huiusmodi traireddit obscuram, multum proderit ad continuationes, in quibextruere numerum, ut perfecte et perpolitissime possint esse absolutae. Superlatio est oratio superans veritatem alicuius augendi minuendive causa. Haec sumitur separatim aut cum conparatione. Separatim, sic: «Quodsi concordiam retinebim
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ donplatorio / demq cuiusius studud prot᷑ hi
pt̃ in mediũ tali notatõne
bunt᷑ et is exponis ad Racõne dig¬
intutis / hoc parto Cuni miltib ur̃bs Redundaret
et om̃s tunore oppressi domi ꝯtiuric̃t uenit iste
cum sago gladio suctintꝰ tenẽs Iaculũ/ u ados¬
centes boĩes simili ornatu subsequũt Iceupit
quid tacetis / hit alii oes stus siupidi tunore ol¬
mnterĩ / uxor illuq Infelissimũ / cũ mapio
fletu ad ipirs pedes abiocit sese parce iuht

Expanded text:
usvis studium protrahi potest in medium tali notatione. ibuitur et is exponitur cum ratione dignitatis, hoc pacto: «Cum militibus urbs redundaret et omnes timore obpressi domi continerentur, venit iste cum sago, gladio succinctus, tenens iaculum; III adulescentes hominem simili ornatu subsecuntur. Inrupit Quid tacetis?» Hic ali omnes stupidi timore obmutuerunt. Uxor illius infelicissimi cum maximo fletu ad istius
Abbreviated transcription (Latin):
est./ Ninnũ q̃uites aĩe estis simplicib et mã¬
piete. miũ croditis unicinq existiate
errãtis / et falsa spe frustra Iaomn diu dociuxĩ
stulicia ur̃a ia quod erat in ur̃a ptãte ab aliis
petẽ ip̃o sunie̾ maliustisr / postioris licentie hoc
ent exemplũ / michi rũ isto indices suit amincia

Expanded text:
plicibus et mansuetis; nimium creditis uni cuique. Existimatis Erratis et falsa spe frustra iam diu detinemini stultitia vestra, qui, quod erat in vestra potestate, ab aliis petere quam ipsi sumere maluistis.» Posterioris licentiae hoc erit exemplum: «Mihi cum isto, iudices, fuit amic
Abbreviated transcription (Latin):
arrogacõmis ostentacõ diuiuut᷑ et actenuat᷑ orõe.
uoc mõ/ Nam hic pro mes iure indires dico is
labore et in dusta curasse ut dusciplinã militurẽ
nõ inpostoemos tener ẽ hic siquis dixisset ut
optime tenerẽ cũ et si uere dixisset tuĩ arro¬
gaois uistis esset / nut̾ ad inindiã uitaddam et
landem ꝯꝑandam satis dictid ust Item utriii
Igĩ tioisã anaritie auᵗ egestatis accessit ad maleficu
auarice at largissimꝰ fuit in amucos. signũ li¬

Expanded text:
entatio, deminuitur et adtenuatur oratione, hoc modo: «Nam hoc pro meo iure, iudices, dico, me labore et industria curasse, ut disciplinam militarem non in postremis tenerem.» Hic si quis dixisset: «Ut optime tenerem», tametsi vere dixisset, tamen adrogans visus esset. Nunc et ad invidiam vitandam et laudem conparandam satis dictum est. Item: «Utrum igitur avaritiae an egestatis accessit ad maleficium? Avaritiae? At largissimus fuit in amicos; quod signum li
Abbreviated transcription (Latin):
po. et in huioi narratõiub statuit eñ Ren
totain et ꝓpount aute occłos
torie plano loquaris / ne auida atq mornata
inue̾tio uulgari ẜmone efferat᷑ / Qrut̃ Iden¬
tidem nosiuet ip̃i nobis iustemꝰ oes om̃ coĩs

Expanded text:
i enarrationibus. Statuit enim rem totam et prope ponit ante oculos. torie plane loquaris, ne nuda atque inornata inventio vulgari sermone efferatur. Nunc identidem nosmet ipsi nobis instemus - res
Abbreviated transcription (Latin):
maxiõ / cetisq dnĩa in mortalibus suũ qͥrites
eo tpre cũ me fortuma que meas ꝓ uestra
in colomitate ocio pace ton cordia que de¬
non ut si meas orõnres nu̾q̃z uestre salui
ante posuissem sempit̾uã penã substimus¬
sent x mea uolud̾tate susceptã siny et ea
que ante gessar in cõhuãde cuntatis cã gus¬
sisom/ et illam misiam ꝓfectionẽ uestre sa¬
lutꝭ gracie succepissem ut quod odiũ sceleran
hoies et andaces in Rem putꝭ et in omnes
bonos ꝯceptũ Iam dui ꝯtinerẽt̃ id in me y
pocius q̃ in optĩo quoque et unu̾sa cuntate
desiueret/ hoc si / a/ mõ in os libros q uestros
fuissem ut aliqñ uos pres q ꝯsceptos italiã¬
q unosam auemorie mei miẜicordia que¬
ac desiderĩ teneret enis denocionis me eẽ

Expanded text:
maximo ceterisque dis immortalibus sum, Quirites, eo tempore cum me fortunasque meas pro vestra incolumitate otio concordiaque devovi, ut, si meas rationes umquam vestrae saluti anteposuissem, sempiternam poenam sustinerem mea voluntate susceptam, sin et ea quae ante gesseram conservandae civitatis causa gessissem et illam miseram profectionem vestrae salutis gratia suscepissem, ut quod odium scelerati homines et audaces in rem publicam et in omnis bonos conceptum iam diu continerent, id in me uno potius quam in optimo quoque et universa civitate defigerent,—hoc si animo in vos liberosque vestros fuissem, ut aliquando vos patresque conscriptos Italiamque universam memoria mei misericordia desideriumque teneret: eius de
Abbreviated transcription (Latin):
ille bentꝰ Rnustat / et hit aute pedes ucõs¬
e ad sit / nõ uo hat utetur oiõue ego derrs
ereti uos tirãnos Inc̾oncitis / ego libectiar
que nõ erat peperi/ coos pricomn ẜnare
nõ uultis / ego capitis mer ꝑiclo ptiam
liberan uos liberi sine ꝑicło eẽ nõ turatis

Expanded text:
at et hic ante pedes vestros adsit, is non hac utatur oratione: «Ego reges eieci, vos tyrannos introducitis; ego libertatem, quae non erat, peperi, vos partam servare non vultis; ego capitis mei periculo patriam liberavi, vos liberi sine periculo esse non curatis?»«
Abbreviated transcription (Latin):
enoĩatõ est que aleb ꝓpinqͥs et fintinis thit
orõem/ quas possit in tolligi Res que nõ suo
uocabulo sit appellata / id autr̃ ab inuẽtore colligit᷑¬
eum capitolũ uoiet/ aut abinucto ut si quis pro
bacho unui̾ pro cerere fongẽ appellet / aut as¬

Expanded text:
enominatio est, quae ab rebus propinquis et finitimis trahit orationem, qua possit intellegi res, quae non suo vocabulo sit appellata. Id a ut ventorum conficiteum Capitolinum nominet, aut invento, ut si quis pro Libero vinum, pro Cerere frugem appellet, aut
Abbreviated transcription (Latin):
de mõstraminꝰ duplici Racõne toactabĩ ac̾moiã
q̃ si mimũ fu̾it asꝑa imtigabr̃ lande. et assi¬
mulacõne. de qua post̾ns dicimꝰ que nõ indiget
mitigacõnis ꝓpt̃ea quod imitat᷑ Iuem licẽtiam
et sua sponte sit ad añi auditoris cito modata
imumicõ est cũ a̾quid messe in nos aut in
huis quos deffendimꝰ . aut naͣ aut fortima

Expanded text:
monstravimus, duplici ratione tractabitur: acrimonia, quae si nimium fuerit aspera, mitigabitur laude; et adsimulatione, de qua posterius diximus, quae non indiget mitigationis, propterea quod imitatur licentiam et sua spontest ad animum auditoris adcommodata. Deminutio est, quom aliquid inesse in nobis aut in iis, quos defen
Abbreviated transcription (Latin):
molistia t̾b ex cais mapiẽ facius aut si
quib cũ libent̾ exc̾teant᷑ nõ hñt aut si¬
sibi diffidut̾ / aut nestuunt quã uiam
sequi debeant, que ab auobis ab sunt diffe¬
cultates. nã et sunl̃ libentꝰ exlten᷑ ꝓpr̾ amitiia

Expanded text:
ciunt: aut si quicum libenter exerceantur non habent, aut si diffidunt sibi, aut nesciunt, quam viam sequi debeant; quae ab nobis absunt omnes difficultates. Nam et simul libenter exerceamur
Abbreviated transcription (Latin):
innomurare appellanerũt / signifficande Rei cã
sit / posꝙͣ iste in dem pu ͦ fecit impetid / fragor
cinitatis In pͥmis ẽ auditꝰ / hoc gnt̾ Raro est
utendid ire nom uerbi ad assiduitas odium
pariat s si cõmode quis proferat/ et Raro nõ
mõ nõ offendit am̃ nonitate ẜ ecl ex oriat
oracõnem

Expanded text:
rei causa, sic: «Postquam iste in rem publicam fecit impetum, fragor civitatis in primis.» Hoc genere raro est utendum, sic utne novi verbi adsiduitas odium pariat; sed si commode quis eo utatur et raro, non modo non offendet novitate, sed etiam exornat orationem
Abbreviated transcription (Latin):
istoibutõ est cũ in pli̾s Res / ant ꝑsonas
negona qued̃ t̾ta disꝑtimnt᷑ / hoc mõ qu
ur̃m iudices nomie senatꝰ diligit. hunt odent
ncĩe st petulanissime eñ semper iste oppiug¬
nauit senatũ / qui esq̃stoe locid splendidissimũ
cupit ẽẽ in cinitate/ u o istum maxĩas
penas, dedisse uelit, ne iste sua turpitudius
ordini hoestissimo macbe̾ acq dedecoꝵi / sit/ qui
pentos hõtis ostendite istius supplicio uobis
impnis hõies nõ placi quib liberi suc̾ stu¬
tuite in exemplũ ꝙͣte pere suit in ciitate

Expanded text:
istributio est, cum ‹in› plures res aut personas negotia quaedam certa dispertiuntur, hoc modo: «Qui vestrum, iudices, nomen senatus diligit, hunc oderit necesse est; petulantissime enim semper iste obpugnavit senatum. Qui equestrem locum splendidissimum cupit esse in civitate, is oportet istum maximae poenae dedisse ‹velit,› ne iste sua turpitudine ordini honestissimo maculae atque dedecori sit. Qui parentis habetis, ostendite istius supplicio vobis homines impios non placere. Quibus liberi sunt, statuite exemplum, quantae poenae sint in civitat
Abbreviated transcription (Latin):
propulsars / testis ũ dice̾ que stiat aut
audierit / questoris ost unũ quodq istorꝭ
in officio suo ꝯtuiere / qͣre lucitassi si testem
p̾tꝙͣ quod stiat aut andierit argunẽtotis
et ꝯgectura prosequi patieris ius accusatoris cũ
Iure testim cõmisteries tostis improbi cupiditatẽ.
cõfirmabis et Reo duplicõ deffensionẽ xarabis¬
het est ex ornatõ copiosa ꝯp̃hendit enĩ brom

Expanded text:
dicere, quae sciat aut audierit; quaesitoris est unum quemque horum in officio suo continere. Quare, L. Cassi, si testem, praeterquam quod sciat aut audierit, argumentari et coniectura prosequi patieris, ius accusatoris cum iure testimonii commiscebis, testis inprobi cupiditatem confirmabis, reo duplicem defensionem parabis.» Est
Abbreviated transcription (Latin):
frat̾ mens uenit ex saleruo/ ego illi ob mã
ꝑgam uos huc dot̾ũma uenitote / hospites ꝑ¬
gunt iste se Raptim domũ suũ doicit/ illi de¬
donꝰ cinꝰ sit in dudsorĩ decrisi ꝯferut se ui
dent hoĩem postera die narrant / ex postulant
accusant / ait iste linilitudir̃ loci eos deceptos
angiporto toto do etrasse/ se gͣ ualituduñ suã
uult et sam et si hospites hro tõ utat᷑ lic
Ines sacniũ potłis delectabint᷑ quid eago/ quid

Expanded text:
frater venit ex Falerno: ego illi obviam pergam; vos huc decuma venitote.» Hospites discedunt. Iste se raptim domum suam conicit; ‹illi› dedomus cuia sit; in diversorium derisi conferunt sese. Vident hominem posteri die; narrant, expostulant, accusant. Ait iste eos similitudine loci deceptos angiporto toto deerrasse; contra valetudinem suam vult? Tametsi hospites habeo, tamen utatur licet, nos Samis delectabimur.» Quid ego, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ut quod eut cõmotũ licẽtia id ꝯstituot᷑. lande
ut alta des ab iracõdia et molestia Remoueat
ialta ab errato det̾beat / hec des sicut in amncicia
ita in dicendo si loco sit / maxĩo fucit ut et illi
qui audient et culpa absint et nos qui diciq̃
/Est autẽ quod̃ genꝰ in dicendo licentie ꝙ ab¬

Expanded text:
quod erat commotum licentia, id constituatur laude, ut altera res ab iracundia et molestia removeat, altera res ab errato deterreat. Haec res, sicut in amicitia, item in dicendo, ‹si loco› fit, maxime facit, ut et illi, qui audient, a culpa absint, et nos, qui dicimus, Est autem quoddam genus in dicendo licentia
Abbreviated transcription (Latin):
mõ tãcito sarisse gretia potite suunt / aut Idem
gallos signifficions nec tã facile ex ytalia ar¬
matura tnͣsalpria de pulsa/ aut quid id quod fit
saut si quid facit abeo quod sit / ut cu desediosa
artom dicimꝰ qr dosidiosos fucit / et foigus piquã
qr pigros efficit / abeo quod ꝯtinet id quod ꝯtuit
hoc mõ de noĩabẽ / armis ytaba nõ pt uinci / nec
grecia disciplins / nã hic pro greais et ytalics¬

Expanded text:
on tam cito sarisae Graeciae potitae sunt», aut idem Gallos significans: «nec tam facile ex Italia materis Transalpina depulsa est»; aut id, quod fit, aut si, quod facit, ab eo, quod fit, ut cum desidiosam artem dicimus, quia desidiosos facit, et frigus pigrum, quia pigros efficit. Ab eo, quod continet, id, quod continetur, hoc modo denominabitur: «Armis Italia non potest vinci nec Graecia disciplin
Abbreviated transcription (Latin):
nandi causa simuit et quod ꝑ gͣriũ sit / non
emĩ ꝙ̃ admodũ palestra qmi thedas arde̾tes
accepit celerior est in cursu cõtumo ꝙͣ ille
qui tradidit / ita nõ mitior Impr nonus qui
plane et ꝑspicue et probablit dici potuit / hoc
mõ ditit᷑ mĩmꝰ bonos imꝑatores ameliorib¬

Expanded text:
nandi causa sumitur per contrarium sic: «Non enim, quemadmodum in palaestra, qui taedas candentes accipit, celerior est in cursu continuo, quam ille, qui tradit, item melior imperator novus, qui plane et perspicue et probabiliter dici potuit hoc modo: «Dicitur minus bonos imperatores a meliorib
Abbreviated transcription (Latin):
tiemꝰ aut ad srmonnatõem aut exustiratõe
ẜ morinacõ est de qua lacius poulo post suo
loro dicemꝰ / nñt urenit̃ quod ad hant bem
satis sit actingenuꝰ in qua ꝯstituet᷑ alicuꝰ
ꝑsone or̃o accomodata ad dignitatem hoc
mõ ut quo facibus des cognosti possit ne
abeadem siã Recedamꝰ/ sapiens qui om̃ĩa Rer
puͭ ͤ cũ succipienida ꝑiclã putabit sepe ip̃e
secumi loquit᷑ nõ michi soli s eticon ad acq
adeo multo potia natꝰ sum prĩe uita q fato
debet᷑ saluti prĩe potissimũ pro soluat᷑ aliud
hec me tute atqz hor̃ste producit usq ad
hant etatem mouuit meas Ratões bonis

Expanded text:
iemus aut ad sermocinationem aut exsuscitationem. Sermocinatio est - ‹de› qua planius paulo post suo loco dicemus, nunc breviter, quod ad hanc rem satis sit, attingemus -, in qua constituetur alicuius personae oratio adcommodata ad dignitatem, hoc modo, ut, quo facilius res cognosci possit, ne eadem sententia recedamus: «Sapiens omnia rei publicae causa suscipienda pericula putabit. Saepe ipse secum loquitur: «Non mihi soli, sed etiam atque adeo multo potius natus sum patriae; vita, quae fato debetur, saluti patriae potissimum solvatur. Aluit haec me; tute atque honeste produxit usque ad hanc aetatem; munivit meas rationes bonis
Abbreviated transcription (Latin):
asseq̃bat᷑ aspectu ignenm ardorem/ aputia hoc mõ
tiꝯ oro ẜmio mello dulcior ꝑfluebat / eeodẽ gñt
est hoc mõ t̾butꝰ erat qni armis spiendor ut solia
fulgor obsturior uide̾tr
ntellecco est cũ Res tota ꝑua deꝑte cognoscit᷑ et
pars cut si quis ei qui uostimẽtũ aut ornatũ
sup̃tuosũ obstentet dicat. obstentas michii dinitias
ille trã salpiꝰ in ytaliaq non nemo sonsit idem
togatꝰ aplob unũ sit intellĩ / actrox calamituss peccora
pam et galli et togati. et hic unũ pectus et unꝰ
tatis hic adanctꝰ granitate grã¬
a busio ost q̃ uorbo simili et ꝓpinquo pro t̾to et
ꝓp̾o abutit᷑ hoc mõ uires homĩs brones sunt
ant parna statura ant longũ in horcẽ ꝯsilud̃ aut
or̃o magna aut uti smouo pauco. na hit facile
est intellectu finiciã uerba Roꝵ dissimilliũ Racõne
abusionis traducta ẽẽ
t rranislanio ẽ cũ uerbũ in ꝙͣdã Rem poa̾sfert᷑ ex
alia eo ꝙ ꝓpt̃ similitudinẽ Recte uidebr̃ posse

Expanded text:
tia, hoc modo: «Cuius ore sermo melle dulcior profluebat.» Ex eodem genere est hoc: «Tantus erat in armis splendor, ‹ut› solis fulgor obscurius videretur.» Intellectio est, cum res tota parva de parte cognoscitur aut pars,› ut si quis ei, qui vestitum aut ornatum sumptuosum ostentet, dicat: «Ostentas mihi divitias ille Transalpinus, in Italia quoque nonnemo sensit idem togatus.» A pluribus unum sic intellegetur: «Atrox calamitas pectora spani et Galli et togati, et hic unum pectus et unusfestivitatis, hic adauctus gravitatis gratia. Abusio est, quae verbo simili et propinquo pro certo et proprio abutitur, hoc modo: «Vires hominis breves sunt»; aut: «parva statura»; aut: «longum in homine consilium»; aut: «oratio magna»; aut: «uti pauco sermone.» Nam hic facile est intellectu finitima verba rerum dissimilium ratione abusionis esse traducta. Translatio est, cum verbum in quandam rem transferetur ex alia re, quod propter similitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ostr̃das te aut uacnũ possedisse aut usu¬
cupione tnũ fecisse aut. emuisse aut hedicate tibi
uerisse uatnrũ cum ego adessom xossideͦ nõ ponusti
uaruũ etiam non usufecisse non pr̃ eucno nulla
proffert᷑ / heditutom cibi me unio mea pottua
uenire nõ potuit / Relinqͥt᷑ gͦ ut me uide meo
Inplisq ut cũ ueliuꝰ ea possimꝰ uti nã fuce¬
id nõ pot̾imꝰ inisi nobis ip̃a negonii nã dabit
facultatem
issolutũ est quod ꝯm̃ccõnib uerboꝵ ex medio
sublatis sepatis ꝓtib effert᷑ hoc modo/ Gere¬
comom morem parenti pare cognotis obsequi ob¬
seq̃re amicis / obtẽꝑa legib / Item destendo In Inte¬
graon deffencõem noliq̃dꝙͣ Recisare da ẜuos in

Expanded text:
e, ostendas te aut vacuum possedisse, aut usu tuum fecisse, aut emisse, aut hereditati tibi venisse. Vacuum, cum ego adessem, possidere non potuisti; usu tuum etiam nunc fecisse non potes; emptio nulla profertur; hereditati tibi me vivo mea pecunia venire non potuit: relinquitur ergo, ut me vi de meo in plerisque, ut, cum velimus, ea possimus uti: nam fere non poterimus, nisi nobis ipsa negotii natura dabit facultatem. Dissolutum est, quod, coniunctionibus verborum e medio sublatis, separatis partibus effertur, hoc modo: «Gere morem parenti, pare cognatis, obsequere amicis, obtempera legibus.» Item: «Descende in integram defensionem, noli quicquam recusare; da servos in
Abbreviated transcription (Latin):
.cũ adẽ uerbum ponitur modo in hac modo in altera
Re. hoc modoy Cur eam tem tam siudiose cuxas que tibi
multas dabit curas / Item nam amari Iocudiu est.
se curet᷑ ne quid infit amari Item ueniã ad oerib
ach / cenanis det uemã in hus quatuta ꝯeue uib

Expanded text:
cum idem verbum ponitur modo in hac, modo in altera re, hoc modo: «Cur eam rem tam studiose curas, quae tibi multas dabit curas?» Item: «Nam amarei iucundumst, si curetur, ne quid insit amari.» Item: «Veniam ad vos, si mihi senatus det veniam.» In his q
Abbreviated transcription (Latin):
dito te / a socus pertinãs accepisse. non sum in eo oaupatus
ꝙ cuutates Regna domos om̃m de predatus c ss fuita Rapiuas
omẽs tuas omucto ¶ hec ideo utilis est exornacio. si aut
Reui quam non ꝑtineat alus ostendere / octulte admouuisse
prodest. aut longũ est. aut iguobile. aut planũ non potest
fieri. aut ficile pt̃ Rephend̃. ut utilius sit octulte fecisse
suspicionem ꝙ̃ huiõi intendisse orrem que ledarguetur
Isũtõ ẽ cũ eoꝵ de quib dicimꝰ aut utou̾q aut
unũ qͦdq c̾to ꝯcludit᷑ uerbo sit ppłus Rorꝰ mi¬

Expanded text:
dico te ab sociis pecunias cepisse; non sum in eo occupatus, dico te ab sociis pecunias cepisse; non sum in eo occupatus, quod civitates, regna, domos omnium depeculatus es; furta, rapinas omnes tuas omitto.» Haec utilis est exornatio, si aut ad rem quam non pertineat aliis ostendere, quod occulte admonuisse prodest aut longum est aut ignobile aut planum non potest fieri aut facile potest reprehendi, ‹ut› utilius sit occulte fecisse suspicionem, quam eiusmodi intendisse orationem, quae redarguatur. Disiunctum est, cum eorum, de quibus dicimus, aut utrumque aut unum quodque certo concluditu
Abbreviated transcription (Latin):
idonea fit pronũciacõe / Non igitur saciꝰ eet dicet aliquis
ab iuicio presertun cũ stribas ad optinũ et elecissunũ u̾bum
deueiure s Est cum non ẽ satius. si cobiuntatio uerbi id erit
demostratura eiusmodi Rem eẽ ut cũ eã cor uerbo appellaris
lenius dixisse uidearis. cum ad electius uerbũ accedas In¬
signiorem Rem facias̃. ꝙ si ꝯtiuuo ueuisses ad id uerbũ
net bei uet uerbi gracia aĩaduersa eẽt.
ceupacio est cũ diciuus nos preterire, aut nolle dice .
id quod tñ maxiue diciuuis. hoc modo Nam de puericia
quidem tua quã tu oni Intemperancie addixisti dicerẽ
se hoc tỹe ydoneũ putarem. Nũt ꝯsulto Reliuquo. et illud
pretereo. ꝙͥ te tribimi Rei miliaris infrequentẽ tradiderũt / deinde
ꝙ inuiriaꝵ satiffecisti la beoni: Nichil ad hanc Rem pertinere puto.
horũ niclul dico. Reuertor ad illud de que Iudiciũ est  Item nõ

Expanded text:
idonea fit pronuntiatione. «Non igitur satius esset», dicet aliquis, idonea fit pronuntiatione. «Non igitur satius esset», dicet aliquis, «ab initio, praesertim cum scribas, ad optimum et lectissimum verbum devenire?» Est, cum non est satius, si commutatio verbi id erit demonstratura, eiusmodi rem esse, ut, cum eam communi verbo appellaris, levius dixisse videaris, cum ad electius verbum accedas, insigniorem rem facias. Quodsi continuo venisses ad id verbum, nec rei nec verbi gratia animadversa esset.cultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus, hoc modo: «Nam de pueritia quidem tua, quam tu omnium intemperantiae addixisti, dicerem, si hoc tempus idoneum putarem: nunc consulto relinquo; et illud praetereo, quod te ‹tribuni› rei militaris infrequentem tradiderunt; deinde quod iniuriarum satis fecisti L. Labeoni, nihil ad hanc rem pertinere puto. Horum nihil dico: revertor ad illud, de quo iudicium est.» Item: «Non
Abbreviated transcription (Latin):
doloꝵ uel laboꝵ ꝑpessione. gladiatoria ꝑiculox susteptio.
hec ideo cõmoda putat᷑ exoonacio. quia ol̃e cuiꝰpiã Ra uiui
et ptãteu ata dilucide pouit et ex plicat bieuit̾ ut neq płił
uerbis oportiussa dici uideatur. neq dilucidius dici potiusse
ransicio uocatur: que cũ oũdit bienater quid dictũ su ꝓpoĩt
brem quid sequatur. hoc modo. ão in patriã ꝙͥ cuinsuodi
fuũ breuitor hẽtis. nut̃ ecꝭ in parentes qualis extititꝰ ꝯsiderate
orrectio ẽ que tollit ad quod dictũ est. et pro es id queod
magis ꝓdoneũ uidetur Repouit hoc pacto. Mhe si iste
suos bospites Regasset /ĩiuo cõnuisset modo facile hoc effice
potuisset ¶ Item nam posch isti uicerut / nuo adea acq adeo
uicti sunt. quomodo eam uictoriam appellẽ: que uictoribus
que iusequeris uõuos plerũq. acq adeo Iusectaris ¶ Comonet᷑
hoc gene auris auditoris. Res eñ coĩ uerbo elata tantum¬
modo dctã uidetur. eaq post ipiis oratoris correctõe magis

Expanded text:
oria periculorum susceptio.» Haec ideo commoda putatur exornatio, quod omnem rei cuiuspiam vim et potestatem ita dilucide proponit et ‹explicat› breviter, ut neque pluribus verbis oportuisse dici videatur neque brevius potuisse Transitio vocatur, quae cum ostendit brevitebrevi, quid consequatur, hoc pacto: «Modo in patriam cuiusmodi fuerit, habetis: nunc ‹in› parentes qualis extiterit, considerate.» orrectio est, quae tollit id, quod dictum est, et pro eo id, quod magis idoneum videtur, reponit, hoc pacto: «Quodsi iste suos hospites rogasset, immo innuisset modo, facile hoc perfici posset.» ‹Item:› «Nam postquam isti vicerunt atque adeo victi sunt -, eam quomodo victoriam appellem, quae victoribus quae bonos sequeris plerumque atque adeo insectaris !» Commovetur hoc genere animus auditoris. Res enim communi verbo elata  tantummodo dicta videtur; ea post ipsius oratoris correctionem magis
Abbreviated transcription (Latin):
exempla ut quĩ difficle est hoc genꝰ ex orᵘᷤ
Imuic̃tu / dilucidũ eẽt ut cũ bene ẽẽt incellectum
faciliꝰ indicondo inueniret᷑
Go mussio est nd̃ ostendimꝰ in dicendo nos
aliquã Rem totũ tradẽ et ꝯcede aliquiꝰ uolidr

Expanded text:
exempla, ut, quoniam difficile est hoc genus exornationis inventu, dilucidum esset, ut, cum bene esset intellectum, facilius in dicendo inveniretur. Permissio est, cum ostendemus in dicendo nos aliquam rem totam tradere et concede
Abbreviated transcription (Latin):
est ꝙy uerbis preficistere possimi Itom due pes
sunt que possuĩ hor̃es ad turpe conpedinm
cõmouere Imopia atq auaricia te auarum
Infrat̾ira dinisione cognominꝰ In opem atq egẽtez
nit̃ uide uidemꝰ / qui pt̾ Ig̃d ostondẽ cũm malificud

Expanded text:
est quo verbis proficere possim?» Item: «Duae res sunt, quae possunt homines ad turpe conpendium commovere: inopia atque avaritia. Te avarum in fraterna divisione cognovimus; inopem atque egentem nunc videmus. Qui potes igitur ostendere causam malefic
Abbreviated transcription (Latin):
sparciate. spareiatas suꝑanũt thebamt. teb thebanos macedones
crebra Repeticio uerbi. que propria est huiꝰ exoruacõis.
iffuncio est / que alicutꝰ iei propͥas ampbectitur ptates. bieuit
et absolure. hoc modo. Maiestas li pu ͬ est: in qua ꝯtiuet᷑
dignitas et amplitudo ciuitatie  Item iuiurie st. que aut pulsatõe
corpus. aut cõuitio auredi. aut aliqua curpitudiue uitã cuiꝰpiã

Expanded text:
Spartiatae, Spartiatas superavere Thebani, Thebanos Macedones Spartiatae, Spartiatas superavere Thebani, Thebanos Macedones crebra repetitio verbi, quae propria est huius exornationis. Definitio est, quae rei alicuius proprias amplectitur potestates breviter et absolute, hoc modo: «Maiestas rei publicae est, in qua continetur dignitas et amplitudo civitatis.» Item: «Iniuriae sunt, quae aut pulsatione c
Abbreviated transcription (Latin):
ageos uidebar ea accepisse ꝯdicione. ut eos quodie ad posse
Incolues patrie et parentib ꝯseruatẽ. hostiũ cõdicionẽ
repudiarem. Et salus autiquior est nulitũ qͣ ĩp̃edimentoꝵe
eifmodi cõsequent̾ idẽtidem subtectões ut ex onuĩb estundiuideat᷑
anchil pocius ꝙͣ qd factũ est faciendum fuisse.
Radacio est in qua non aute ad cõsequens uerbum de st̃ dit᷑
ꝙ̃ ad suꝑuis asteusum est. hoc modo. Ram que Reliqua
spee mauet libertatis: srillis ad q et quodl. licet. et quod licet
possũt̃. et qͣd put̃ audent. et quod audẽt facuũ. et quod faciĩt
uobisz molestum non est ¶ Irem non seusi hoc et non suasimeq
suasi. et non ipse statun facere cepri nec statun face̾ cepi. et
non ꝑfeci. neq ꝑfeci. et non probanis ¶ Item affricano industa
uirtutem : uiotus gloriam. gloria enuilos comparauĩt  Itẽ
Imperiũ grecie fuit penes athenẽses. Athemensib poriti st̃

Expanded text:
At eos videbar ea accepisse condicione, ut eos, quoad possem, At eos videbar ea accepisse condicione, ut eos, quoad possem, incolumis patriae et parentibus conservarem. Hostium condicionem repudiarem? At salus antiquior est militum quam inpedimentorum.» Eiusmodi consequntur identidem subiectiones, ut ex omnibus ostendi videatur nihil potius, quam quod factumst, faciundum fuisse. Gradatio est, in qua non ante ad consequens verbum descenditur, quam ad superius ascensum est, hoc modo: «Nam quae reliqua spes manet libertatis, si illis et quod libet, licet; et quod licet, possunt; et quod possunt, audent; et quod audent, faciunt; et quod faciunt, vobis molestum non est?» Item: «Non sensi hoc, et non suasi; neque suasi, et non ipse facere coepi; neque facere coepi, et non perfeci; neque perfeci, et non probavi.» Item: «Africano virtutem industria, virtus gloriam, gloria aemulos conparavit.» Item: «Imperium Graeciae fuit penes Athenienses, Atheniensium potiti sunt