comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tas dĩ: Seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentes¬
quod p̃ceptũ ẽ dauid non aedificare uisibile tẽplũ quia sanguinũ uir
elli frequencia esset. Quafigura illis spiritaliter admonentur quiao
corrupcioni sunt dediti netẽplũ aedificent hoc ẽ ecdesiã docere p̃sumat
Nondebet honoris ducatũ suscipere quinescit subiectos tramite uitae mel¬
oris pͣire Neque enim quisque ad hoc p̃ficitur ut subditorum culpas corrigat¬
t ipse uitiis seruiat. Quiregimens acer dotii contendit appetere. an¬
insediscutiat siuita honoris congrua s đsi nondis orepat humiliter adid
qđ uocatur accedat. Reatũ quippe culpȩ geminat: siquisque cũculpa
ad sacer dotale culmen aspirat. Vnius cuiusque casus tanto maioris est¬
criminis quanto prius quã cuderet maioris erat uirtutis. p̃cedentiũ
namque magnitudo uirtutũ crescit ad cumulũ sequentium delistorũ

Expanded text:
tas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentestas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentesquod praeceptum est David non aedificare visibile templum, quia sanguinum vir belli frequentia esset. Qua figura illi spiritualiter admonentur, qui vitiorum adhuc corruptioni sunt dediti, ne templum aedificent, hoc est, Ecclesiam docere praesumant. 2. Non debet honoris ducatum suscipere, qui nescit subjectos tramite vitae melioris praeire. Neque enim quisquam ad hoc et ipse vitiis serviat. 3. Qui regimen sacerdotii contendit appetere, ante se discutiat si vita honori sit congrua; quod si non discrepat, humiliter ad id quod vocatur accedat. Reatum quippe culpae geminat, si quisque cum culpa ad sacerdotale culmen aspirat. Heu! criminis, quanto, priusquam caderet, majoris erat virtutis. Praecedentium namque magnitudo virtutum crescit ad cumulum sequentium delictorum. 5.
Abbreviated transcription (Latin):
sed humilis gubernandũ suscipiat. Multis intercipit satanas
fraudibus eos quiuitae et sensus utilitate prestantes pre ẽẽ & ꝑ¬
desse aliis nolunt. Et dumeis regimen animarũ inponit᷑ rennuuts
consultus arbitrantes otiosã uitam degere quã lucris animarũ
insistere. Quod tamen decepti agunt ꝑ argumentũ diaboli fallentis eos ꝑspe¬
ciem bomi. Vt dũ illos a pastorali officiore trahit ne quaquã proficiant
quieorũ uerbis atque exemplis instrui poterant.: Sciuiri nequa quã ocu¬
pacionũ seculariũ curas appetunt. sed occulto ordine sibi suꝑ ipositas
gemunt. Et quũ uis illas ꝑ meliorẽ intentionẽ fugiant tamen ꝓsubdita
mentẽ portant quas quidẽ sũ mopere siliceat uitare festinant. Sedt¬
mentes occultã dispensationẽ disuscipiunt qđ fugiunt exercent qđ ui¬
are noscuntur. Intrant enĩ adcor. etibi consulunt quiduelit occulta uolun¬

Expanded text:
sed humilis gubernandam suscipiat. 2. Multis intercipit Satanas sed humilis gubernandam suscipiat. 2. Multis intercipit Satanas fraudibus eos qui vitae et sensus utilitate praestantes, praeesse et prodesse aliis nolunt; et dum eis regimen animarum imponitur, renuunt, consultius arbitrantes otiosam vitam agere, quam lucris animarum insistere. Quod tamen decepti agunt per argumentum diaboli fallentis eos per speciem boni, ut dum illos a pastorali officio retrahit, nequaquam proficiant, qui eorum verbis atque exemplis instrui poterant. 3. Sancti viri nequaquam occupationum saecularium curas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt. Et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam 322 mentem portant. Quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultam dispensationem Dei, suscipiunt quod fugiunt, exercent quod vitare noscuntur. Intrant enim ad cor, et ibi consulunt quid velit occulta volun
Abbreviated transcription (Latin):
dicens Doce sustũ etfostinabit accipere. Destulto aute. ait Qui
uidũ ipsi amalo corrigi neglegunt correptorũ falsacriminatione
detractant et asui sceleris solatiũ usurpant si uel falso conpererins
quod ad infanciã bonorũ obiciant. Sicut ẽ illud exsalomone Bos
inmalum conuertit impius etelecto inponit maculũ. Ve autẽ ill
quiet suũ rennuit uitũ corrigere et bonorũ non desinit detrastare
Plerique mali similes sibi inmalũ defendunt. et patrocinio suo prauos
contra correstionẽ bonorũ suscipiunt neunde displicent emendent᷑
adicientes inse aliena delicta ut non tantũ desuis malis. sed &iũ et dea
lȩ norũ facinoribus puniantur quorum peccata defendunt .XXIII
eccrucifigimundo ꝑ mortificationẽ ꝓpriȩ carnis debet et dispensati¬
onẽ ecclesiastici ordinis siexdĩ uoluntate ꝓuenerit nolons quidem

Expanded text:
dicens: Doce justum, et festinabit accipere. De stulto autem ait: Quidicens: Doce justum, et festinabit accipere. De stulto autem ait: Quiatis homines, qui dum ipsi a malo corrigi negligunt, correctorum vitam falsa criminatione detrectant; et ad sui sceleris solatium usurpant, si vel falso compererint quod ad infamiam bonorum objiciant, sicut est illud ex Salomone: Bona in malum convertit impius, et in electis imponit maculam . 321 Vae autem illi qui et suam renuit vitam corrigere, et bonorum non desinit detrectare. 12. Plerique mali similes sibi in malum defendunt, et patrocinio suo pravos contra correptionem bonorum suscipiunt, ne, unde displicent emendentur: adjicientes in se aliena delicta, ut non tantum de suis malis, sed etiam de aliorum facinoribus puniantur, quorum peccata defendunt. CAPUT ir ecclesiasticus et crucifigi mundo per mortificationem propriae carnis debet, et dispensationem ecclesiastici ordinis, si ex Dei voluntate provenerit, nolens quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
iusti quoties desuis excessibus arguuntus. Suꝑ flua autẽ ẽ humi¬
litas eorũ quise gessisse accusant : que non admiserunt. Qui uero sine arro¬
gancia bona factasua ꝓnunoiat ꝓculdubio nequa quã peccat. Est quo¬
undã excusacio piuersorũ. Quidũ ꝓsuis facinoribus arguuntur uerba
iustorum ꝓcensura declinata obitiunt. Seruantesse diuino iuditio
quo punien di sunt durius dũ tẽporaliter contẽpnunt iudicarise ab ho¬
minibus iniquis. Molestia ẽ ueritas & amara disciplinaa rustitiae
ecdelectantur nisi placentia: ꝓprie in becillitus iniustitie focund
sterilss ueritate Caeci ad contuendũ lucẽ et occulti ad tenebrarũ
aspiciendũ errorũ. Corda reꝓborũ Iubri casunt admale consenti¬
endũ fluxa adbene consentiendũ durissima. Probat salomoN
et iusti emendationẽ correpti et stulti obstinationẽ admoniti

Expanded text:
justi, quoties de suis excessibus arguuntur. Superflua autem est humijusti, quoties de suis excessibus arguuntur. Superflua autem est humilitas eorum qui se gessisse accusant quae non admiserunt. Qui vero sine arrogantia bona facta sua pronuntiat, procul dubio nequaquam peccat. 7. Est quorumdam excusatio perversorum, qui, dum pro suis facinoribus arguuntur, verba justorum pro censura declinanda abjiciunt, servantes se divino judicio, quo puniendi sunt durius, dum temporaliter contemnunt judicari se ab hominibus. 8. Iniquis molesta est veritas, et amara disciplina justitiae; nec delectantur, nisi placentia propriae imbecillitatis: injustitiae fecundi, et steriles veritati; caeci ad contuendam lucem, et oculati ad tenebrarum aspiciendum errorem. 9. Corda reproborum lubrica sunt ad male consentiendum, et fluxa; ad bene consentiendum, durissima. 10. Probat Salomon et justi emendationem correpti, et stulti obstinationem admoniti,
Abbreviated transcription (Latin):
taꝓterui delinquentibus deridendo insultant et quantũ in ipsis ẽ
eos in sanabiles putant. nec declinant coradcõpatiendo miser¬
cor diã sed suꝑ uenientes de testantur atqueblus phemant. N nũquũ
accidit inter amicos aliquu redurgutionis enutrita discor dia
maiorẽ postea curitatẽ parcuriat. Vt pote cũ corrigunt᷑ ea
quedis plicerȩ in animo uidentur. Et hoc quidẽ primũ non sine
quudũ aemulatione ad monitus suscipit sed correctus post modũ
gratius agit. At contra multi ꝓparuu lesione uim caritatis
rescindunt et abumore dilestionis sese ꝑ enniter retrahunt : N
rique correptionẽ suũ officiũ curitatis &xistimant. Plerique uero
hoc ipsum qđ excaritate corripiuntur ad iniuriȩ: contumeliũ
trahunt : Vnde occurrit eteuenit utexeo deceriores effici¬
antur ꝑ qđ emendari oboediendo potuerunͭ. Salubriter acip

Expanded text:
ita protervi delinquentibus deridendo insultant, et, quantum in ipsis est, ita protervi delinquentibus deridendo insultant, et, quantum in ipsis est, eos insanabiles putant; nec declinant cor ad compatiendi misericordiam, sed superbientes detestantur atque blasphemant. 4. Nonnunquam accidit ut inter amicos aliqua redargutionis enutrita discordia majorem postea charitatem parturiat, utpote dum 320 corriguntur ea quae displicere in amico videntur, et hoc quidem primum non sine quadam aemulatione admonitus suscipit, sed correptus postmodum gratias agit. At contra multi pro parva laesione vim charitatis rescindunt, et ab amore dilectionis sese perenniter retrahunt. 5. Plerique correptionem suam officium charitatis existimant. Plerique vero hoc ipsum, quod ex charitate corripiuntur, ad injuriae contumeliam trahunt. Unde occurrit ut ex eo deteriores efficiantur, per quod emendari obediendo potuerunt. 6. Salubriter accipiunt
Abbreviated transcription (Latin):
non sibi amici sed inimici existunt: Concordiã malorũ : contrariã ẽẽ
Et sicut optandũ ẽ ut bonĩ pacẽ habeant in inuicẽ si coptandum
utmali inuicẽ sint discordes. Vnanimitatẽ quippe malorun
bonorũ eẽ contrariã Paulus apłs ad ꝓbat quima los contrase diuiđ
quos inne cẽsuã concordasse conspexit Inde e dnlege mare rubrũ
tendens ad beatitudinẽ non inpediatur. Inpeditur autem Iter
bonorũ simare hoc ẽ unitas nondiuiditur iniquorum di conaoi
seruit. In probum ẽ enĩ arguere quẽ quã in alio qđ adhuc rep¬
hendit in semet ipso Qui ueraciter fraterna uult corripere ac sa¬
nare infirmitatẽ talem seprestare fraterne utilitati studeat
ut eũ quẽ corpore cupit humili corde admoneat. Et hoc faciens
ex compassione quisi cõmunis periculi ne forte subiciatur tẽpta¬
tioni. Sicut uiri spiritales alieni peccati emendationẽ expectat

Expanded text:
non sibi amici, sed inimici existunt. 2. Concordiam malorum contrariam esse non sibi amici, sed inimici existunt. 2. Concordiam malorum contrariam esse Et sicut optandum est ut boni pacem habeant in invicem, sic optandum est ut mali invicem sint discordes. Unanimitatem quippe malorum bonorum esse contrariam, Paulus apostolus approbat, qui malos contra se dividit, quos in necem suam concordasse conspexit . Inde et in Lege mare Rubrum,tendens ad beatitudinem non impediatur. Impeditur autem iter bonorum, si mare, hoc est, unitas non dividatur iniquorum . CAPUT XXservit. Improbum est enim arguere quemquam in alio quod adhuc reprehendit in semetipso. 2. Qui veraciter fraternam vult corripere, ac sanare infirmitatem, talem se praestare fraternae utilitati studeat, ut eum quem corripere cupit humili corde admoneat, et hoc faciens ex compassione quasi communis periculi, ne forte et ipse subjiciatur tentationi. 3. Sicut viri spirituales alieni peccati emendationem exspectant,
Abbreviated transcription (Latin):
gere simulauit. Amicitia certa nulla uĩ excluditur nullotẽ pore
abolitur Ubicumque enĩ seruerterit tempus. Illa firmata ẽ Rarist
aut contencio qualibet actionis auertit. Sepe et ꝑhonorẽ quorundũ
mutatur et mores : Etquos ante conglutinatos caritate habuerũt
postquã adculmen honoris uenerint. amicos habere despiciunt
exbeniuolencia oritur. Inter fictos beneficio adiungitur. Nonsunt
fideles in amicitia quosmunus nongratia copulat. Namcito deser
nisi semp acceperint. Dilestio enĩ que munere glut inatur: ẽodẽ
suspenso dissoluitur Illauera ẽ amicitia quenibil quȩrit exrel
amici nisi solũ beniuolentiã. Scilicet ut gratis amet amantẽ
Plerũq amicitia exnecessitate uel indigencia nascitur ut sit ꝑquẽ
quisque qđ de siderat consequatur. Ille aut̃ ueraciter querit
quenihil egendo eã appecit. Namilla ex inopia breuis est e fuga

Expanded text:
igere simulavit. 4. Amicitia certa nulla vi excluditur, nullo tempore igere simulavit. 4. Amicitia certa nulla vi excluditur, nullo tempore aboletur, ubicunque enim se verterit tempus, illa firma est. 5. Rariaut contentio quaelibet actionis avertit. 6. Saepe per honorem quorumdam mutantur et mores; et quos ante conglutinatos charitate habuerunt, postquam ad culmen honoris venerint, amicos habere despiciunt.ex benevolentia oritur, inter fictos beneficio adjungitur. 2. Non sunt fideles in amicitia, quos munus, non gratia copulat. Nam cito deserunt, nisi semper acceperint. Dilectio enim quae munere glutinatur eodem suspenso dissolvitur. Illa vera est amicitia, quae nihil quaerit ex rebus amici, nisi solam benevolentiam, scilicet ut gratis amet amantem. 3. Plerumque amicitia ex necessitate vel indigentia nascitur, ut sit per quem quisque quod desiderat consequatur. Ille autem eam veraciter quaerit, qui nihil egendo eam appetit. Nam illa ex inopia brevis est et fucata,
Abbreviated transcription (Latin):
Uonube quip do fratriẽ diligit᷑ tanto ꝓnic: osum quieum ꝑseipso amplestĩ
Plerum que diligit in alio homo qđ odit in se utpote inin fantibus Aman
pas ito ꝑ aduersa fraudulentus patet amicus nã in prosperitate incerta ẽ
Samicitia Nescitur utrũ ꝑsona anfelicitas diligatur. Sepe ꝑsimula¬
tionẽ amicitia colitur ut qui non potuit aꝑte decipere : decipiat fraudu¬
lonter: Tunc quis que magis fitpietati iustitiȩq diunȩ contrarius quando
despic̃ amicũ aliqua aduersitate ꝑcussum. Qualnre et sibioc cansionẽ
mercedistollit eterga ꝓcussionẽ pximi crũdelis existit ueluti astum ẽ
interlatarũ ulcero sũ diuitẽq suꝑhum Peraduersaigitur etprospera
cõprobantur siutique uerodiligatur dẽ et proximus. Quiadum aduersa
ꝓcedunt amicus fraudulentus detegitur. statiq despicit quem se dib¬

Expanded text:
bonus est, qui pro Deo fratrem diligit, tanto perniciosus, qui eum pro seipso amplectitur. 6. bonus est, qui pro Deo fratrem diligit, tanto perniciosus, qui eum pro seipso amplectitur. 6. Plerumque diligit in alio homo, quod odit in se, utpote in infantibus. Amamus 1. Cito per adversa fraudulentus patet amicus; nam in prosperitate incerta est amicitia, nec scitur utrum persona an felicitas diligatur. 2. Saepe per simulationem amicitia colitur, ut qui non potuit aperte decipere, decipiat fraudulenter. 318 3. Tunc quisque magis fit pietati justitiaeque divinae contrarius, quando despicit amicum aliqua adversitate percussum. Qua in re et sibi occasionem mercedis tollit, et erga percussionem proximi crudelis existit: veluti actum est inter Lazarum ulcerosum divitemque superbum. Per adversa igitur et prospera comprobatur, si utique vere diligatur Deus, et proximus; nam dum adversa procedunt, amicus fraudulentus detegitur, statimque despicit quem se dil
Abbreviated transcription (Latin):
utdiscat prestare micitia ẽ animorũ societas. Hlaec quippe aduos
Incipit puminus quĩ interduos eẽ dilestio non pocerit. Antiqui dixerunt
situt inactibus apostolorũ legimus Eratillis corunũ etanima una Niquia
multa corporas unõ subeant animã sedquia pinculo etigne caritatis c̃ pani
unũ om̃s goneraliter sine dis sensione sapiebant. Amicitia et pros peras
res facit e taduersas cõmunione tẽ perat leuiores quereddit Quiadum
Intribulatione amici consolatio adiungitus : nec frangitus animus neca¬
derepatitur Tunc uere amicus amatur si non prose sed prodõ amatur
Iuiuero pse amicũ dilig̃ insipienter gũ ampleotitur Multũ interra deme¬
sus ẽ: quicarnals̃ hominẽ moriturũ plusdiligit: quã o portet. Quienim
Intẽ peranter amicũ amat prose magisilũ quuã ꝓdõ amat. Quantũ ergo

Expanded text:
ut discat praestare. 2. Amicitia est animorum societas. Haec quippe a duobus ut discat praestare. 2. Amicitia est animorum societas. Haec quippe a duobus incipit. Nam minus quam inter duos dilectio esse non poterit. 3. Antiqui dixerunt sicut in Actibus apostolorum legimus: Erat illis cor unum, et anima una. Non quia multa corpora unam habebant animam; sed quia, vinculo et igne charitatis conjuncti, unum omnes generaliter sine dissensione sapiebant. 4. Amicitia et prosperas res dulciores facit, et adversas communione temperat levioresque reddit. Quia dum in tribulatione amici consolatio adjungitur, nec frangitur animus, nec cadere patitur. 5. Tunc vero amicus amatur, si non pro se, sed pro Deo ametur. Qui vero pro se amicum diligit, insipienter eum amplectitur. Multum in terra demersus est, qui carnaliter hominem moriturum plus diligit quam oportet. Qui enim intemperanter amicum amat, pro se magis illum quam pro Deo amat. Quantum ergo
Abbreviated transcription (Latin):
in imicos sustinemus reuertentes materna imitatione amplectere statĩ
debemus. Ento eignoscendũ cuniquã : dũueniã postulat Nonenĩ possepetcat
dimitties quiinse peccanti debita nondimittit Formã eni nobis indul¬
gentiae ds̃ exmerito conditionis nrãe in posuit : dũita orare nos p̃cipit
Dimit tenobis debitanra : sicut et nos dimittimus debitoribusuris Iustu Gemꝰ
dĩ iuditium Tantumque peccatori a se indulgi ostendit : quantum alteri
unus quis quese offenso indulget. Quidũ desuis fidentes meritis pigre
inse delinquentibus ueniã prestant. Se dnihil ꝓficit eẽ in libatũ aculpi
quinon ẽ paratus adueniã. Dumque potius haec magnasit culpa quando
tardius relaxatur fraterna delicta: Quifratrẽsibi tardius reconciliat
dm̃sibi tardius placat. Frustra enĩ propitiari sibi dm̃ quȩrit quicito
alterũ utbonũ inpendat Primũ ut caueat ledere sequenter

Expanded text:
inimicos sustinemus, revertentes materna imitatione amplecti statim inimicos sustinemus, revertentes materna imitatione amplecti statim debemus. Cito est ignoscendum cuique, dum veniam postulat. Non enim possunt peccata dimitti ei, qui in se peccanti debita non dimittit. Formam enim nobis indulgentiae Deus ex merito conditionis nostrae imposuit, dum ita nos orare praecepit: « Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris . Dei judicium, tantumque peccatori a se indulgeri ostendit, quantum alterutrum unusquisque in se offenso indulget. 6. Quidam de suis fidentes meritis pigre in se delinquentibus veniam praestant, sed nihil proficit esse illibatum a culpa, qui non est paratus ad veniam; dum potius haec magna sit culpa, quando tardius relaxantur fraterna delicta. 7. Qui fratrem sibi tardius reconciliat, Deum sibi tardius placat. Frustra enim propitiari sibi Deum quaerit, qui cito alterum, ut bonum impendat. Primum, ut caveat laedere; sequenter,
Abbreviated transcription (Latin):
non inueniebant. Non aliter inuidi uiuendo uol ut parietẽ uirtutes
ssimulant uitia uero ꝓquirunt ꝑ que eorũ conscientia urant DESIM
ut falsã faciat securitatẽ decipiatque callide eũ contraquẽ molitur
occulte. Cauendus ẽ inimicus quimanifestus ẽ. Sed magis ille quiui¬
deri non pocest. Facile enĩ uincimus quẽ uidemus. Qũe autẽ t̃uidemi
difficile a nobis expellimus Raro nocetur homo ab extraneis : sisuieum
nonledant. Magis enĩ insidiis nr̃orũ : quũ aliorũ ꝑiclitamur. Latent
sepe uenena circũ lita melle uerborũ ettã diudeceptos bonitatem¬
simulat quousque fallendo decipiat. UIIDEODIO¬
quiodio infratre tabescunt. et contra alios ꝑniciosũ animi dolore
seruant. Aregno enĩ dĩ seseparant quisemetipsos a caritate dissociat
Sicut mater eccłu praue ab omnibus hereticis p̃mitur. Sedtamen eos
ad seuenientes benigna caritate amplectitur. Itaet singulinrmm̃ quoscumque

Expanded text:
non inveniebant. Non aliter invidendo invidi, velut parietem, virtutes non inveniebant. Non aliter invidendo invidi, velut parietem, virtutes dissimulant, vitia vero perquirunt, per quae eorum conscientiam urant. ut falsam faciat securitatem, decipiatque callide eum contra quem molitur occulte. 2. Cavendus est inimicus qui manifestus est, sed magis ille qui videri non potest. Facile enim vincimus quae videmus, quae autem non videmus difficile a nobis expellimus. 3. Raro nocetur homo ab extraneis, si sui eum non laedant. Magis enim insidiis nostrorum quam aliorum periclitamur. 4. Latent saepe simulat, quousque fallendo decipiat. Summopqui odio in fratre tabescunt, et contra alios perniciosum odium animi servant. A regno enim Dei se separant qui semetipsos a charitate dissociant. Sicut mater Ecclesia grave hominibus haereticis premitur, sed tamen eos ad se venientes benigna charitate amplectitur, ita et singuli nimirum quoscunque
Abbreviated transcription (Latin):
riũ inuidiemalum Solamiseria caret inuidia qui anemo inuidit misero
uireuera nonliuor obicitur : solumiseri cordia adhibetur. Multi
ethonos imitari nolunt. et debonorũ ꝑfestibus liuore inuidie tabescut
Quofit ut nec illi corrigantur amalosuo sed ꝑ inuidiũ deceriorentur
et bonos arestostudio quantũ in ipsis ẽ si potuerint deprauare conant᷑:
habituri maxime cogitent. Hoc omnis inuidus alienis uirtutib: prefsi
qđ beato iobsatan prestitit. Nãdũ aemulatur prosperitatibus
cõmouet ꝑuersa. Sed unde eũ credidit diabolus posse ꝓsternere inde
eius aucta sunt munera. atque inde claruerunt ꝓbabiliora pacientiae
documenta. Itare quirunt inuidi aditũ malefamȩ ꝑquã bonorũ uitã
maculent sicut quaerebant ostiũ sodomitae. quodomũ loth nocitur
introirent. Illȩ uero caecitate erroris detenti parietos uidebant ostiũ

Expanded text:
rium invidiae malum; sola miseria caret invidia, quia nemo invidet misero, rium invidiae malum; sola miseria caret invidia, quia nemo invidet misero, cui re vera non livor objicitur, sed sola misericordia adhibetur. 5. Multi et bonos imitari nolunt, et de bonorum profectibus invidiae livore tabescunt. Quo fit ut nec illi corrigantur a malo suo, sed per invidentiam deteriorentur, ut bonos a recto studio, quantum in ipsis est, si potuerint, depravare conenturhabituri maxime cogitent. 7. Hoc omnis invidus alienis virtutibus praestat, quod beato Job Satan praestitit . Nam dum aemulatur prosperitatibus, commovit adversa, sed dum credidit eum diabolus posse prosterni, inde ejus aucta sunt merita, atque inde claruerunt probabiliora patientiae documenta. 8. Ita requirunt invidi aditum malae famae, per quam bonorum vitam maculent, sicut quaerebant ostium Sodomitae, quo domum Lot nocituri introirent. Illi vero caecitate erroris percussi, parietes videbant, ostium
Abbreviated transcription (Latin):
hr pocrite nũeosi in principio sui quidã non pateant prius tame
quũ uita eorũ finiatur quũ simulate uixerint deteguntur. Omne
enim sincerũ ꝑmanet. Nã que simulata sunt diuturna ee non possurt
Non eorũ desperanda ẽ salus qui adhuc aliquid terrenũ sapiunt dũ possu
et inoccultis agere unde iustificentur. Hienĩ meliores sunt hypo¬
critis eo quod malisint in aperto et inoccultoboni. Hy pocritae
uero inocculto malisunt . et bonos sepalã ostendunt. Erpocritam
iustus arguere ꝓhibetur nec deterior castigatus existat dicenie
iuor alieniboni suum punit austorẽ. Nã unde bonus profic̃
inde inuidus contabescit Homines praue uiuentes sic̃ debonorũ lapsib:
gratulant᷑ ita deeorũ reste fasta boniq ꝑseuerantia c̃funduntur
et ipse ẽ rex suꝑ om̃s filios suꝑbiȩ Nulla ẽ uirtus que non hubeat contra¬

Expanded text:
hypocritae, quia etsi in principio sui quidem non patent, prius tamen hypocritae, quia etsi in principio sui quidem non patent, prius tamen quam vita eorum finiatur, quam simulate vixerint deteguntur. Omne enim sincerum permanet, sed quae simulata sunt, diuturna esse non possunt. 7. Non eorum desperanda est salus, qui adhuc aliquid terrenum sapiunt, dum possint et in occultis agere unde justificentur. Hi enim meliores sunt hypocritis, eo quod mali sint in aperto, et in occulto boni. Hypocritae vero in occulto mali sunt, et bonos se palam ostendunt. 8. Hypocritam justus arguere prohibetur, ne deterior castigatus existat, dicenteT XXV. De invidia. 1. Livor alieni boni suum punit auctorem. Nam unde bonus proficit, inde invidus contabescit. 2. Homines prave viventes, sicut de bonorum lapsibus gratulantur, ita de eorum recte factis, bonique perseverantia confunduntur et ipse est rex super omnes filios superbiae . 4. Nulla est virtus quae non habeat contra
Abbreviated transcription (Latin):
apparent ꝑ actionẽ uero maliexiftunt. Omnia possunt a simpli¬
cibus uitiaperpetrari. Simulatio uero ethr̃pochresis non con¬
mititur. nisi amale astutis ꝑculliditatẽ ualentibus uitia subspetiȩ
uirtutũ celure et nonuerã sc̃itatẽ  obicere. Sc̃i non solũ gloria
supra modũ suum non appetunt omnino sed &iã hoc ipsum uideri¬
refugiunt qđ eẽ meruerunt. Hypocrite aut̃ malitiesuȩ occulta
tegentes ante oculos hominũ quudũ in nocentiȩ scĩtate seuestiuN
ut uenerentur. Quibus bene diuina uoce dicitur. Vae uob̵ hr pocrite
quiu similes fastiestis sepulchris dealbatis quȩ foris quidẽ appari
quidẽ apparetis hominibus iusti. intus uero pleniȩstis a uaritiae:
et iniquitate. Dupliciter dũpnantur hrpocritȩ siue ꝓocculta ini¬
quitate : siue ꝓ aperta simulatione. Exillud enim condẽpnantus
quia iniquisunt. Ex istuci quia ostendunt qđ non sunt Non sẽꝑlat

Expanded text:
apparent, per actionem vero mali existunt. 3. Omnia possunt a simpliapparent, per actionem vero mali existunt. 3. Omnia possunt a simplicibus vitia perpetrari, simulatio vero et hypocrisis non committitur nisi a male astutis per calliditatem, valentibus vitia sub specie virtutum celare, et non veram sanctitatem objicere. 4. Sancti non solum gloriam supra modum suum orefugiunt quod esse meruerunt. Hypocritae autem malitiam suam occulte agentes, ante oculos hominum quadam innocentiae sanctitate se vestiunt ut venerentur. Quibus bene divina voce dicitur: « Vae vobis, hypocritae, quia similes facti estis sepulcris dealbatis, qui foris quidem apparenquidem apparetis hominibus justi, intus vero pleni estis avaritia et iniquitate. Dupliciter damnantur hypocritae, sive pro occulta iniquitate, sive pro aperta simulatione. Ex illo enim condemnantur quia iniqui sunt, ex isto quia ostendunt quod non sunt. Non semper latent
Abbreviated transcription (Latin):
miles postcasum existant. Non nulli falso oppinione arrogantie ee
ꝑfectos existimant dũ non sunt quiobortis tẽptationibus in note scut
anto quisque fit ueritati uicinior quanto se eẽ longius ab eafuerit
arbitratus. Hoc eni humilitatis ẽ quedõ hominẽ iungit. Ceterum
lactantia oculos quibus dẽ uideri poterit cluudit sicut solis radius
dũ conspicitur acies oculi ebetatur. Sic et qui inmoderate alta¬
dose scrutatur obintentione ueriobtunduntur. Sicuta quila exalto
adescus collubitur sichomo de altobone conuersationis ꝑcar nalẽ
appetitum ad inferiora demergitur
doctrine genuerit: p̃ souetex emplis sed deserit quiu quos uerbo
aedificat uita etmoribus destruit Hy pocritȩ simulattres
dicuntur quiiusti non ee quęrunt. sed tantũ uideri cupiunt Ni
mala agunt. et bona ꝓfitentur. Perostentationẽ quippe boni

Expanded text:
miles post casum existant. 15. Nonnulli falsa opinione arrogantiae se esse miles post casum existant. 15. Nonnulli falsa opinione arrogantiae se esse perfectos existimant, dum non sint qui obortis tentationibus innotescunt. 16. Tanto quisque fit veritati vicinior, quanto se esse longius ab ea fuerit arbitratus. Hoc enim humilitatis est, quae Deo hominem jungit. Caeterum jactantia oculos, quibus Deus videri poterat, claudit. 17. Sicut solis radius dum conspicitur, acies oculorum hebetatur sic et qui immoderate altiora scrutatur, ab intentione veri obtunditur. 18. Sicut aquila ex alto ad escas collabitur, sic homo de alto bonae conversationis per carnalem appetitum ad inferiora demergitur.doctrinae genuerit, non fovet exemplis, sed deserit, quia quos verbo aedificat, vita et moribus destruit. 2. Hypocritae simulatores dicuntur, qui justi non esse quaerunt, 313 sed tantum videri cupiunt. Hi mala agunt, et bona profitentur. Per ostentationem quippe boni
Abbreviated transcription (Latin):
ecstatĩ daemones suorũ operũ dominos facere sicut ille ꝑ ostentationẽ
chaldeos rerũsuarũ dominos fecit. Optima ẽ ille discretio ute tnota
sint operanrã addi augendũ gloriã et occulta proelatione uitanda
humana Ille autẽ debet publicare bonum qđ agit qui ꝑ festa humil¬
tato fundatus nulla iam elatione contingitur. Nã his quise intellegit
adhuc amore laudis pulsari. factabona in occulto agat neforte:
qđ egorit ꝑdat. Interdũ uiri scĩ dũ cupiunt funditus suũ mutabilitatẽ
corrigere aliquando tumore tanguntur elacionis suȩ conscui altion
iustitiȩ. Sedad huius subreptionis mulo humilitatis conpunctione
purgantur. Ciri sos̃ non nũ quã quosdã dese audientes instruunt
et tamen in his alta seconsideratione custodiunt. Nedũ alios a terrena
adõ quatinus suȩ infirmitatis conscii adhumilitatẽ redeant et hu¬

Expanded text:
et statim daemones suorum operum dominos facere, sicut ille per ostentationem et statim daemones suorum operum dominos facere, sicut ille per ostentationem Chaldaeos rerum suarum dominos fecit. 10. Optima est illa discretio, ut et nota sint opera nostra ad Dei augendam gloriam, et occulta pro elatione vitanda humana. Ille autem debet publicare bonum, quod agit, qui, perfecta humilitate fundatus, nulla jam elatione contingitur. Nam qui se intelligit adhuc amore laudis pulsari, facta bona in occulto agat, ne forte quod egerit perdat. 11. Interdum viri sancti, dum cupiunt funditus suam mutabilitatem corrigere, aliquando tumore tanguntur elationis suae conscii 312 actionis justitiae, sed ab hujus subreptionis malo humilitatis compunctione purgantur. 12. Viri sancti nonnunquam quosdam de se audientes instruunt, et tamen in his alta se consideratione custodiunt, ne dum alios a terrena a Deo, quatenus suae infirmitatis conscii ad humilitatem redeant, et hu
Abbreviated transcription (Latin):
tantundẽ bene agere et frustũ bonioperis non hubere. Qđ ipsisibi
auferunt ꝑstudiũ humane lastantiȩ semꝑ suũ. aspiciant foeditatẽ
quiuunȩ gloriȩ fauores diligunt et ꝑ didis sebonum opus dole ant qđ ꝓ
humuna ostentatione fecerunt. Amator uanȩ glorie unde possit sẽ ꝑ
luuduri agere nonquie scit. Et sub inde ille uires uunitatis prauus ad pe¬
titus auget. Bonioperis inchoatio non debet palũ citius ad hominũ
cognitionẽ uenire Nedum boni inchoatio humanis oculis reseratus
auirtute ꝑfestionis in anescat ceptio sc̃itatis. Ante maturitatis enim
tempus messes florentes cito pereunt geminaque inutilia fiunt
subitiuntur. Sicut ezec hias rex quidiuitius suas chuldeis piastan¬
tiũ ꝓdidit et propterea perituras prophetã audiuit ut significar&
dĩ seruum uirtutes suus dumune gloriȩ studio ꝓ diderit ꝑ dere

Expanded text:
tantum bene agere, et fructum boni operis non habere, quem ipsi sibi tantum bene agere, et fructum boni operis non habere, quem ipsi sibi auferunt per studium humanae jactantiae. Semper suam aspiciant foeditatem qui vanae gloriae favores diligunt, et perdidisse bonum se opus doleant, quod pro humana ostentatione fecerunt. Amator vanae gloriae unde possit semper laudari agere non quiescit, et subinde illi vires vanitatis pravus appetitus auget. Boni operis inchoatio non debet palam citius ad hominum cognitionem venire, ne dum boni inchoatio humanis oculis reseratur, a virtute perfectionis inanescat coeptio sanctitatis. Ante mattempus messes florentes cito pereunt, germinaque eorum inutilia fiunt.immundorum subjiciuntur, sicut Ezechias rex, qui divitias suas Chaldaeis per jactantiam prodidit, et propterea perituras per prophetam audivit, ut significaret Dei servum virtutes suas, dum vanae gloriae studio prodiderit, perdere,
Abbreviated transcription (Latin):
atꝑ superbie fumore sibi subditũ faciat. Diseruus seꝑ fallentos
diuihose qui doro debet insidus et magis in bonis operibus cordis
debet adhibere cautelã neꝑ uanã gloriã ꝑdat semet ipsũ ac pereat
cauendã eẽ lactantiã fdenda tamen ruina sibi que quũ magis
quã dõ placere et laudem ab hominibus cõparare uanus etorroris
e animus plenus famã appetere. et ad capiendũ terre nã laudẽ ftudiui
dare Circũ inspice temet ipsum homo nihil quetibi arroges que ln test
propter peccata. Nondecdinat adextera : qui non sibi sed do tribuat
in laudibus delestari sed tuncreste sundõ non in se quisque laude tur
sicut scriptum ẽ. Indnõ luudubitur Animamea. Se peuunũ gloria
contẽpnendo in aliud genus elationis inciditur duminse quis que glori¬
atur ꝓ eo qđ contẽ pnat ab hominibus iuude. Quibusdã concessum t̃

Expanded text:
et per superbiae tumorem sibi subditum faciat. 9. Dei servus semper fallentis et per superbiae tumorem sibi subditum faciat. 9. Dei servus semper fallentis diaboli praevidere debet insidias, et magis in bonis operibus cordis debet adhibere cautelam, ne per vanam gloriam perdat semetipsum, ac pereat, cavendam esse jactantiam; flendam tamen ruinam, qua sibi quemquam magis quam Deo placere, et laudem ab hominibus comparare. 2. Vanus, et erroris est animus plenus, famam appetere et ad capiendam terrenam laudem studium dare. Circumspice temetipsum, homo, nihilque tibi arroges, quae in te sunt praeter peccatum. Non declinat ad dexteram, qui non sibi, sed Deo tribuit in laudibus, sed tunc recte, si in Deo, non in se, quisque laudetur. Sicut scriptum est: « In Domino laudabitur anima mea . » Saepe vanam gloriam contemnendo in aliud genus elationis inciditur, dum in se quisque gloriatur pro eo quod contempserit ab hominibus laudem. Quibusdam concessum est
Abbreviated transcription (Latin):
tionis priuati nigre dine peccatorũ fuscantur. Quidã intentior
bonȩ operationis metu extingunt in opiȩ nec ꝑmittuntur infirna
mente desiderata ꝑficere. & cũ indigere inmundo metuunt aglo¬
ria superna semet ipso abscidunt. Multis consilioru argumentis
insidiatur diabolus in ad quirendo plurima qui in paucis et modicis
deuouerantes secontenti. Opponit igitur in eorũ mentes futuras
ciat quatenus his blundimentis intentionebonȩ deuotionis subuer¬
tat: at que interrenis lucris decepta mentẽ reducat. Multis argi¬
mentis insidiatur diabolus et quire nuncuant saeculo uteius se
Iterũ amore prosternat. Grauius autẽ illos in concupiscentus
saeculi ferit quos post renunciatione admundi amorẽ reduxorit
tmaxime ꝑcenodoxiã subicit sib diabolus monachũ ut quȩ ꝑ sch
amore rẽtinere non potuit ab humilitatis culminȩ subirabrato

Expanded text:
tionis privati, nigredine peccatorum fuscantur. 6. Quidam intentionem tionis privati, nigredine peccatorum fuscantur. 6. Quidam intentionem bonae operationis metu exstinguunt inopiae, nec permittuntur infirma mente desiderata perficere; et cum indigere in mundo metuunt, a gloria superna semetipsos abscindunt. 7. Multis consiliorum argumentis insidiatur eis diabolus in acquirendo plurima qui paucis et modicis voverant esse contenti. Opponit igitur in eorum mentes futuram ciat, quatenus his blandimentis intentionem bonae devotionis subvertat, atque in terrenis lucris deceptam mentem reducat. 8. Multis argumentis insidiatur diabolus eis qui renuntiant saeculo, ut ejus se iterum amori substernant. Gravius autem illos in concupiscentiis saeculi ferit, quos post renuntiationem ad mundi amorem reduxerit. Et maxime per cenodoxiam subjicit sibi diabolus monachum, ut quem per saeculi amorem retinere non potuit, ab humilitatis culmine subtrahat,
Abbreviated transcription (Latin):
ueris lignũ conscende crucis. ut amare id ẽ tẽpestate huius scłilibe¬
reris Nã nullus telacu mortis humane saluabit ni sixps eruerit
Quis aeculo renunciare disponit trans gressionis reatũ astringitur
siuotũ mutauerit. A trociter enim indiscussione diu iniudicu
arguendi sunt qui qđ professione sponderant implere epere. c̃tep¬
serunt. Mirabilitet cõparatur similitudo a uoluptatibus mundi
conatiredire addm̃ retinentibus eũ cupi ditatibus saeculs ei quidos¬
mitat. Ex surgere conatur. et sopore somni deprimitur. Ille enim
adbonũ nouit redire : et uoluptatũ fascibus nonsinitur. Iste melius
eligit iulure sed soporis torpore tenetur. Abono indecerius lupsos
suꝑ curbones frigidos fieri nigriores quiator porẽ mentis abigne
caritatis dĩ extinctisunt & ꝑmundi apetitũ alucȩ suꝑnȩ illumina¬

Expanded text:
veris, lignum conscende crucis, ut a mari, id est, tempestate hujus saeculi libeveris, lignum conscende crucis, ut a mari, id est, tempestate hujus saeculi libereris. Nam nullus te a lacu mortis humanae salvabit, nisi Christus eruerit. 3. Qui saeculo renuntiare disposuit, transgressionis reatu astringitur, si votum mutaverit. Atrociter enim in discussione divini judicii arguendi sunt, qui, quod professione spoponderant, implere opere contempserunt. 4. Mirabiliter comparatur similitudo a voluptatibus mundi conanti redire ad Deum, retinentibus eum cupiditatibus saeculi, ei qui dormitans exsurgere conatur, et sopore somni deprimitur. Ille enim ad bonum novit redire, et voluptatum facibus non sinitur. Iste melius eligit vigilare, sed soporis torpore tenetur. 5. A bono in deterius lapsos supra carbones frigidos fieri nigriores, quia per torporem mentis ab igne charitatis Dei exstincti sunt, et, per mundi appetitum a luce supernae illumina
Abbreviated transcription (Latin):
sednegari carnalitatis affestu. Parentibus eni carnaliter prestã
qđ ex franeis pie inpenditur. Sicut nr̃a nõb̵ nono dienda ẽ sedeus
carnales odio debemus affestus habere. Ita nec parentes odio a nobꝰ
hubendi sunt sed ecrũ impedimenta que nobis abitinere resto
p̃pediunt. Dũ tamendñs lta p̃cipit a nobis parentes odiro sicit
etaninas nr̃as. Figura eorũ uirorum renunciantiũ saeculo uacias
desigmarseir allo plorlorũ archiundĩ gerentes. Nã sicut ille pignorũ
affestibus arosto Itinere minime digres sesunt Ita eerir napelit
renuncians parentela obtentu nondebet abono p̃pediri proposito
ulticupiunt conuolicre ad gratiã dĩ sedtiment carero obles¬
tamenta muntdi: Prouotat quidẽ eos amorxp̃i sed reuocat
tupiditus scł. Quipro lnde obliuis cuntur uoti quica piun
In labores uanitatis. Quecumq mens pro colls mundihuus lriuo¬

Expanded text:
sed negari carnalitatis affectum. Proximis enim carnaliter praestatur, sed negari carnalitatis affectum. Proximis enim carnaliter praestatur, quod extraneis pie impenditur. 6. Sicut nostra nobis non odienda est anima, sed ejus carnales affectus odio debemus habere, ita nec parentes odio a nobis habendi sunt, sed eorum impedimenta, quae nos ab itinere recto praepediunt, dum tamen Dominus ita praecipulo vaccas designasse Allophylorum, arcam Dei gestantes. Nam sicut illae pignerum affectibus a recto itinere minime digressae sunt, ita et vir mundo renuntians, parentelae obtentu non debet a bono praepediri proposito.ore praepediuntur. 1. Multi cupiunt convolare ad gratiam Dei, sed timent carere oblectamentis mundi. Provocat quidem eos amor Christi, sed revocat cupiditas saeculi. Qui proinde obliviscuntur voti, quia capiuntur illecebris vanitatis. 2. Quaecunque mens procellis mundi hujus invol
Abbreviated transcription (Latin):
uisimul etterens parere curis et diuinis exercere student utrũq:
cõplectere simul nonualent. Nãduascuras pariter in essepeccatori
humano nom posse et duobus seruientẽ dominis uniplacere difficili
esse. Nisi prius a secretioribus cordis expellatur in portuna saecula¬
rium multitudocurarum. Anima que intrinsecus iacet. Ne quaqua
resurgit. Nãdum seper innumeras saeculi cogitationes aspergi
ad considerationẽ sui senulla tenus colligit. Arguitur eorũ tẽpori
quidõ uacare colentes et mundo renunciant. et curas ꝓprias asper¬
nantur . Seddũ ꝓpinquorũ utilitates ꝓcurant adĩamore sesepa¬
rant. Virspiritalis ita prodesse debet suȩ ꝓpinquitatis utdũ illis
Multienĩ monachorũ amore parentũ non solũ torrenis curis sed &iui
qđ prestatur extraneo ut noueris nonpietatis prohibere officium

Expanded text:
t. Qui simul et terrenis 308 parere curis et divinis exerceri student, utrumque t. Qui simul et terrenis 308 parere curis et divinis exerceri student, utrumque complecti simul non valent. Nam duas curas pariter inesse pectori humano non posse; et duobus servientem dominis, utrique placere difficile est. 2. Nisi prius a secretioribus cordis expellatur importuna saecularium multitudo curarum, anima, quae intrinsecus jacet, nequaquam resurget. Nam dum se per innumeras saeculi cogitationes spargit, ad considerationem sui se nullatenus colligit. 3. Arguitur eorum tepor qui, Deo vacare volentes, et mundo renuntiant, et curas proprias aspernantur; sed dum propinquorum utilitates procurant, a Dei amore se separant. 4. Vir spiritualis ita prodesse debet suae propinquitati, ut dum illis Multi enim monachorum amore parentum non solum terrenis curis, sed etiam quod praestatur extraneo, ut noveris, non prohiberi pietatis officium,
Abbreviated transcription (Latin):
uiã nondissoluat. Dĩ seruus dũ bonasaliqđ opus agit utrum ei
ad bonire munerationẽ ꝑtineat que facit incertus ẽ neforte discussi¬
one caelestis iudicis reus pensetur. et in his quedĩ st̃ neglegentor
aut suꝑbe aliqđ operasse inueniatur. Ideoq pro hocipsũ tristis
merensq: efficiatur. atquȩ indesinenter turbetur reminiscenspcul
dubio scriptũ eẽ. Mle distus quifacit opus dñ neglegentor Nã
ueraciter condẽ pnumus si ꝑ torporẽ ea quebo nasunt agimus Diseruũ
sine inter missione legere orare et operare oportet. Neforte
mentem otio deditã sp̃sfornicationis subripiat. Cedit enim
lubori uoluptus animũ aute uacantẽ cito p̃occupat. Contueresalo¬
monẽ ꝑ otiũ multis fornicationibus inuolutũ et ꝑfornicationis uitia
Iqui prodĩtimore saeculo
renuntiant et tamencuris rerũ familiurũ inplicantur quantose

Expanded text:
iviam non dissolvat. 4. Dei servus dum bonum aliquod opus agit, utrum ei iviam non dissolvat. 4. Dei servus dum bonum aliquod opus agit, utrum ei ad boni remunerationem pertineant quae facit, incertus est, ne forte discussione coelestis Judicis reus pensetur, et in his quae Dei sunt negligenter aut superbe aliquid operasse inveniatur. Ideoque pro hoc ipso tristis moerensque efficitur, atque indesinenter turbatur, reminiscens procul dubio scriptum esse: Maledictus qui facit opus Dei negligenter . Nam veraciter condemnamur, si per torporem ea quae bona sunt agimus. 5. Dei servum sine intermissione legere, orare et operari oportet, ne forte mentem otio deditam spiritus fornicationis subripiat. Cedit enim labori voluptas, animum autem vacantem cito praeoccupat. Contuere Salomonem per otium multis fornicationibus involutum, et per fornicationis vitium i pro Dei timore saeculo renuntiant, et tamen curis rerum familiarium implicantur, quanto se
Abbreviated transcription (Latin):
tanto de infimis acrius quibus inheret dolere debet. Propt̃ hoc
enĩ et ia cobus apłs dicit Miseriestote iugote et plorate Risus uester
in luo susetũ conuertetur : et gaudiũ in merorẽ. Hinc &liũdũs dic̃
utulus quundoq p̃es desideret iste nondiscipulus xp̃i sed prauitatis
Nũ mauirtus monachi humilitas sũmũ uitiũ eius suꝑbia ẽ. Tuncautꝰ
Usequisque monachum iudicet quando seminimũ existima uerit
&iũ cũ maiora uirtutũ opera gesserit. Quimundũ deserunt
et tamen uirtutes pͣceptorũ sine cordis humilitate sequuntur.: Isti
quasi de excelso grauius corruunt quia deterius ꝑ uirtutẽ elationẽ
deitiuntur. Quã ꝑuitia prolubi potuerunt. Omnis dĩ seruus desuis
meritis nondebet ad tolli dumpost seuideat ex inferioribus sibi
p̃latiores alios fieri. Nouerit aut̃ omnis ser alterius senon p̃ponere
cilicet ut ꝑ humilitatẽ non suꝑbiat : et ꝑutilẽ merorẽ cor adlasc¬

Expanded text:
tanto de infimis acrius quibus inhaeret dolere debet. Propter hoc tanto de infimis acrius quibus inhaeret dolere debet. Propter hoc enim et Jacobus apostolus dicit: Miseri estote, lugete, et plorate, risus vester in luctum convertatur, et gaudium in moerorem . Hinc etiam Dominus: ut aliis quandoque praeesse desideret, iste non discipulus Christi, sed pravitatis Summa virtus monachi humilitas, summum vitium ejus superbia est. Tunc autem se quisque monachum judicet, quando se minimum existimaverit, etiam cum majora virtutum opera gesserit. 2. Qui mundum deserunt, et tamen virtutes praeceptorum sine cordis humilitate sequuntur, isti quasi de excelso gravius corruunt, quia deterius per virtutum elationem dejiciuntur, quam per vitia prolabi potuerunt. 3. Omnis Dei servus de suis meritis non debet attolli, dum posse videat ex inferioribus sibi praelatiores alios fieri. Noverit autem omnis sanctus se alterius non praeponere umilitatem non superbiat, ut per utilem moerorem cor ad lasc
Abbreviated transcription (Latin):
tiare : Vt qui superbus erat sit humilis Quiiracundus ẽ esse studet
mansuetus Nũ siita quisque renunciet quibus pos sidet omnibus
ut suis nonrenunciet moribus. Ñ ẽ xp̃i discipulus. Quieni renunciat
rebussuis : siui abnegat. Qui uero renunciat moribus prauis
semetipsũ scilicet ab negat. Vnde et dñs. Quiuult inquit postme
non rigida intentione monachi ꝓfessionẽ sectant᷑ quanto
suꝑniamoris ꝓpositũ dissolute appetunt tã ꝓcliuius ad murd
amorẽ denuo reducuntus Nũ ꝓfessio non ꝑfecta p̃sentis uitȩ
repetit desideria Inquibus et sinondum semonachus alligetopere
iumalligat tamen cogitationes Amore. Longe quippe ado e animi
cui haecuita adhuc dulcis ẽ Iste enĩ qui desuꝑnis appecit quid de
Infimis fugiat nescit. Nũ scriptũ ẽ. Quiupponit scientĩa apponit
dolorẽ. Quantũ enĩ quisque potuerit superna scire quȩ appetat

Expanded text:
untiare? Ut qui superbus erat sit humilis; qui iracundus esse studeat untiare? Ut qui superbus erat sit humilis; qui iracundus esse studeat mansuetus. Nam si ita quisque renuntiet quae possidet omnibus, et suis non renuntiet moribus, non est Christi discipulus. Qui enim renuntiat rebus suis, sua abnegat; qui vero renuntiat moribus pravis, semetipsum scilicet abnegat. Unde et Dominus: Qui vult, inquit, post me non rigida intentione monachi professionem sectantur, quanto superni amoris propositum dissolute appetunt, tanto proclivius ad mundi amorem denuo reducuntur. Nam professio non perfecta praesentis vitae repetit desideria; in quibus etsi nondum se monachus alliget opere, jam tamen alligat cogitationis amore. Longe quippe a Deo est animus, cui haec adhuc vita dulcis est. Iste enim quid de supernis appetat, quid de infimis fugiat, nescit. Nam sicut scriptum est: Qui apponit scientiam, apponit et dolorem. . 2. Quantum enim quisque potuerit superna scire, quae appetat,
Abbreviated transcription (Latin):
moneat illibitus. Inquibus et si noncito inplicetur: aliquando tam
attrahitur. Neque enĩ diututus. eẽ potest quiperi culo ꝓximu
Inipedimento. Oũ enĩ quis que a consortiomundi abstraitur
nec cupiditas eũ obligat consentientẽ nec cruciat sentientem
uluntate : Vtrũq uero ꝑfecte Ille ergo ꝑ festus ẽ uquihiuc
saeculo et corpore et corde discretus e. Onagor ut qua aitiob
contopnit cuntite et monachi cõmunẽ sae culariũ. eiuitenu
conuor sationȩ Hli ad uersitate nr̃a appetunt pros pera ẽtẽpnut
atq alia scłi huius renunciantibus Illis enĩ dicitur utsua omnia
benegerant : istis ut sua omnia derelinquant. Illi pͣceptis generalib:
astringuntur isti p̃cepta generalia ꝑfectius uiuendo transcendũs
Adꝑfectũ non sufficit nisi abnegatis omnibus suis &iũ seipsũ quisq
ab neget. Sed quidẽ seipsũ ab negare nisi uoluptatibus ꝓpriistem¬

Expanded text:
maneat illibatus, in quibus etsi non cito implicetur, aliquando tamen maneat illibatus, in quibus etsi non cito implicetur, aliquando tamen attrahitur. Neque enim diuturnus esse poterit, qui periculo proximimpedimento. Dum enim quisque a consortio mundi abstrahitur, nec cupiditas eum obligat consentientem, nec cruciat sentientem.voluntate; utrumque vero perfectum; ille ergo perfectus est, qui huic saeculo et corpore et corde discretus est. 5. Onager, ut ait Job, contemnit civitatem, et monachi communem saecularium civium conversationem. Hi adversa vitae nostrae appetunt, prospera contemnunt, atque alia saeculo huic renuntiantibus. Illis enim dicitur ut sua omnia bene gerant, istis ut sua omnia bene derelinquant. Illi praeceptis generalibus astringuntur, isti praecepta generalia perfectius vivendo transcendunt. 2. Ad perfectum non sufficit, nisi ut, abnegatis omnibus suis, etiam seipsum quisque abneget; sed quid est seipsum abnegare, nisi voluptatibus propriis ren