comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Galloꝵ scudio nos aliquando cognostemꝰ ut scribis
ciuꝰ id oꝑa maxĩe excitatũ sit S iã in crede cog¬
nonimꝰ acq Iacundissimis tuis irĩs stornachatus
sum in extremo Scribis enn si in Sex tilem comi¬
tia cito te siniaui confecta citius ne diutius cũ ꝑitu¬
lo fatiuis sis omi furui Quã tu tuã causam
non nasti qui alienas tam facile distas tu nnt
cauditũ te putas et id cagitas. ut aut ad comica
curras auc siiam confercã doun tue sis ne tũ max¬
mio ꝑiculo ut scribis stultissimꝰ sis nõ arbitror
te ita sentire om̃s enim tuos ad landent impetꝰ
noui quod si ut stribis ita sentire non magis tẽ
qm̃ do te indiciũ roprehenbo meũ te adipiscendi
quib t om̃o in celum inri et nẽ ferũt strid ittide
utiũ hac peticoe am proxima .p. Ro fias non ut itade
ieꝑ mereare om̃ii honore indignissimꝰ iudicare uestĩs
nestis qm alte astenderie an pr̃o nihilõ id puto sinescie

Expanded text:
Gallorum studio nos aliquando cognoscemus, ut scribis, Gallorum studio nos aliquando cognoscemus, ut scribis, cuius id opera maxime excitatum sit ; sed iam, mihi crede, cognovimus. itaque iucundissimis tuis litteris stomachatus sum in extremo ; scribis enim, si in Sextilem comitia, cito te, sin iam confecta, citius, ne diutius cum periculo fatuus sis. O mi Furni, quam tu tuam causam non nosti, qui alienas tam facile discas! tu nunc candidatum te putas et id cogitas, ut aut ad comitia curras aut, si iam confecta, domi tuae sis, ne cum maximo periculo, ut scribis, stultissimus sis? non arbitror te ita sentire ; omnis enim tuos ad laudem impetus novi. quod si ut scribis ita sentis, non magis te quam de te iudicium reprehendo meum. te adipiscendi quibus te omnes in caelum iure et vere ferunt? sciliceutrum hac petitione an proxima praetor fias, non ut ita de re p. mereare, omni honore ut dignissimus iudicere. utrum nescis quam alte ascenderis, an pro nihilo id putas? si nescis,
Abbreviated transcription (Latin):
poris appetendum uideo autẽ planco eos et si eciã
siue ea ratione expeditas haberes. tauien spleudi¬
diorem peticionem tuã si modo ista ex senteuga
confecta essent oĩo plura me scribere cũ tuũ
tantũ consiliũ iudiciũq sit non ita necesse arbi¬
trabar sed tamen sentencrã meam tibi ignotã esse
nolebam cuiꝰ est hec sũma. ut amĩa te metiri
dignitatem aliaui quam. amubitrone maioranq
fructum ponere in ꝑpetuitate laudis qmͣ in celeri¬
tate preture. Hec cadem locutus sum doni mee
ad hibito quincto fratre meo et cecina et caluisio
studiosissimis tui cum dardamus libertus tuus
int̾esset om̃ibus probari uidebatur oro mea sed tu
optime iudicabie Uale¬
declarabas. aut omictendos narboiceuses. aut
cuiu ꝑiculo dimicandũ. Ilud magis timui quod
uitatum nõ moleste fero. qd de planti et bruti concor¬
dia scribis in eo uel maxiam spem pons uictorie de

Expanded text:
poris ad petendum. video autem Planco cos., etsi etiam poris ad petendum. video autem Planco cos., etsi etiam sine eo rationes expeditas haberes, tamen splendidiorem petitionem tuam, si modo ista ex sententia confecta essent. omnino plura me scribere, cum tuum tantum consilium iudiciumque sit, non ita necesse arbitrabar ; sed tamen sententiam meam tibi ignotam esse nolebam ; cuius est haec summa, ut omnia te metiri dignitate malim quam ambitione maioremque fructum ponere in perpetuitate laudis quam in celeritate praeturae. haec eadem locutus sum domi meae adhibito Quinto, fratre meo et Caecina et Calvisio studiosissimis tui, cum Dardanus, libertus tuus, interesset. omnibus probari videbatur oratio mea ; sed tu optime iudicabideclarabas aut omittendos Narbonensis aut cum periculo dimicandum, illud magis timui; quod vitatum non moleste fero. quod de Planci et Bruti concordia scribis, in eo vel maximam spem pono victoriae. de
Abbreviated transcription (Latin):
nouare oꝑam rebusq maxĩs que ad extingue dte
reliquiae belli ꝑtinent int̾esse inhil uiderie mnelis
neꝙ laudabilius neq honestins facere posse Istuꝙ
oꝑam tuam n atiuitatem annũ in rem pucelerituer
pleture aute ponendum censeo Nolo enun te iguora¬
re muantã laudem consecutus sis in crede proximã
planco idq ip̃me planci testimonio pretꝰ ea fama
sciaq om̃i Quã obrem si quid oꝑis tibi etiã nunt
restat id maxamo oꝑe censee ꝑse quendũ aunderũ
honestius auit quid honesto aute ponendũ. Sinan¬
riter ad comitia quoniã mature futura sunt ueri¬
endum censes dñmodo nequid hec nubitio sa festi¬
natio aliquid ĩminuat eius glie quã consecuti su¬
mus multi clarissimi uiri Cni rei p. darent oꝑam
annũ peticoĩs sue non obiere quod eo facilius nob
est quod non est aunꝰ hic tibi destiuatꝰ ut si edilir
fuisses post biennũ tuꝰ auꝰ esset Nũc inhil
pretermittere uidebere uisitati et quasi legitimi tẽ¬

Expanded text:
am rebusque maximis, quae ad exstinguendas reliquias belli pertinent, interesse, nihil videris melius neque laudabilius neque honestius facere posse, istamque operam tuam, navitatem, animum in rem p. celeritati praeturae anteponendam censeo. nolo enim te ignorare quantam laudem consecutus sis ; mihi crede, proximam Planco, idque ipsius Planci testimonio, praeterea fama scientiaque omnium. quam ob rem, si quid operis tibi etiam nunc restat, id maximo opere censeo persequendum ; quid enim honestius, aut quid honesto anteponendum? sin auriter ad comitia, quoniam mature futura sunt, veniendum censeo, dum modo ne quid haec ambitiosa festinatio aliquid imminuat eius gloriae, quam consecuti sumus. multi clarissimi viri, cum rei p. darent operam, annum petitionis suae non obierunt. quod eo facilius nobis est, quod non est annus hic tibi destinatus, ut, si aedilis fuisses, post biennium tuus annus esset. nunc nihil praetermittere videbere usitati et quasi legitimi tem
Abbreviated transcription (Latin):
fui Re potut fiisse quod dam eenpons tinu hoit̃t
euistimatent tenmit seriure tem porobr ⁊ pobateo
quoq existimarem te sica que paebat probenti
ecuam arbitraret eis ed cum intellegteremo qrod scnt¬
rcmpadenttte arbitiabar uidere qun posseq libn
alia ratio est oim ierũ tiũ iuditũ estudpidiptũ¬

Expanded text:
fugere potuit fuisse quoddam tempus, cum homines existimarent te nimis servire temporibus, quod ego quoque existimarem, te si ea quae patiebare probare etiam arbitrarer ; sed cum intellegerem quid sentires, prudenter te arbitrabar videre quid posses. nunc alia ratio est. omnium rerum tuum iudicium est, idqu
Abbreviated transcription (Latin):
me cupio et om̃ibus uiris bonis sacis faciam fac
ualegs ma multo diligas.¬
cie tue intellexi enim te laborare ut ad me inͥ expecta¬
tissime lr̃e ꝑferrentur Ex quibus cepi fructũ dupli¬
cem mihiq comparatione difficilem ad iudicandũ
aniorẽ ne erga me tuũ animũ an in re ꝑ pluris
estimandum putarem est omĩo patrie caritas mea
quidem Iudicio maxima ued amor uolintatisq con¬
mnctio plus certe habet suauitatis. Itaq cõmemo¬
ratio tue pat̾ne ncc̃itudinis beniuo lencieq euis
quã erga mea puericia contulisses cetarꝙ reruro
que ad eam sentenciã ꝑ tinebant incredibilem mihi
leticiã acculer Rursur decłaratio anum tui quem
haberes de re.p. quemq habiturꝰ esẜancra supioza¬

Expanded text:
me cupio, et omnibus viris bonis satis faciam. fac me cupio, et omnibus viris bonis satis faciam. fac valeas meque mutuo diligtiae tuae intellexi enim te laborare ut ad me mihi exspectatissimae litterae perferrentur. ex quibus cepi fructum duplicem mihique in comparatione difficilem ad iudicandum, amoremne erga me tuum an animum in rem p. pluris aestimandum putarem. est omnino patriae caritas meo quidem iudicio maxima, sed amor voluntatisque coniunctio plus certe habet suavitatis. itaque commemoratio tua paternae necessitudinis benevolentiaeque eius, quam erga me a pueritia contulisses, ceterarumque rerum, quae ad eam sententiam pertinebant incredibilem mihi laetitiam attulerunt ; rursus declaratio animi tui, quem haberes de re p. quemque habiturus esses, mi
Abbreviated transcription (Latin):
uero quid est qd me in aliã ꝑtem trahere possit q̃¬
cumq in me bona sunt aut fortune bene ficio tri¬
buta aut meo labore parta et si a te ꝓpt̾ amorẽ ca¬
rius sunt estimata tamẽ uel mimicissimi iudicio
tanta sunt ut pret̾ bonã famã nichil desiderare
uideant᷑ quare hoc unũ tibi ꝑsuade ꝙͣtinn uirib
exuti consilio prouidere auctoritate monere potu¬
ero hoc om̃e rer p. semꝑ futurũ non est ignotꝰ
mihii sensus tuus neq si facultas optabilis mihi
quidem tui pñtis esset uniqm a tuis consiliis dis¬
creparem netnõ omittam ut ullũ meũ factũ repre¬
hendere iure possis sum nn expectacõe om̃i rerum
quid in gallia Citeriore quid in urbe mense ianna¬
rii geratir ut sciam interu maximã hic sollicitudi¬
nem curamq sustineo ne int̾ aliena uicia hee genter
nr̃a mala suani putent occasionẽ quod si proinde
ut ip̃e mereor mihi successerit certe et tibi Cui marx¬

Expanded text:
vero quid est quid me in aliam partem trahere possit? quvero quid est quid me in aliam partem trahere possit? quaecumque in me bona sunt aut fortunae beneficio tributa aut meo labore parta, etsi a te propter amorem carius sunt aestimata, tamen vel inimicissimi iudicio tanta sunt ut praeter bonam famam nihil desiderare videantur. qua re hoc unum tibi persuade, quantum viribus eniti, consilio providere, auctoritate monere potuero, hoc omne rei p. semper futurum. non est ignotus mihi sensus tuus. neque si facultas optabilis mihi quidem tui praesentis esset, umquam a tuis consiliis discreparem nec nunc committam ut ullum meum factum reprehendere iure possis. sum in exspectatione omnium rerum, quid in Gallia citeriore, quid in urbe mense Ianuario geratur, ut sciam. interim maximam hic sollicitudinem curamque sustineo, ne inter aliena vitia hae gentes nostra mala suam putent occasionem. quod si proinde ut ipse mereor mihi successerit, certe et tibi, cui maxi
Abbreviated transcription (Latin):
magis nupulsus scribenda ad te ꝑutaiti uebãiuo
te⁊rbitrarer monitis et pceptientier ex qiibb ⁊pe¬
cuimt et hisdem te l haurire fontibrer quilu pue
curabo. Uale¬
uaduerti egdo autẽ pretiti temꝑie excusationẽ
affero quod to profectũ andieront necomuluu
ante redisse stie qũi ex epla tua cegnoui Nullĩ
enim in te officiũ no mininũ auidem sre mar
ciulpa uideor posse pretire in quo tuendo habes
causas płimas uel pat̾ne necessitudinis uel mee a
puericie obẜuancie uel tui ergame mutui amoris
Quare nu cicero Quid mea tuaq patit᷑ etas per¬
suade tibi te unũ esse in quo ego colendo prĩam in
constituerun sanctitatẽ Dm̃a igit᷑ tua consiliã
mihi non magis prudencie plena que sũma esse
uidentur. quã fidelitatis qmi ego ex mea constrã me¬
tior quare si aut alit̾ sentirem certe ãmonitio tua
me re pͥmere. aut si dubitarẽ hortatio impellere
posset ut id sequerer quod tu optimũ putares nũ

Expanded text:
magis impulsus scribenda ad te putavi quam quo te arbitrarer monitis et praeceptis egere ; sciebam enim ex iisdem te haec haurire fontibus, ex quibus ipse curabo. nimadverti. ego autem praeteriti temporis excusationem adfero, quod te profectum audieram nec multo ante redisse scii quam ex epistula tua cognovi. nullum enim in te officium ne minimum quidem sine maxima culpa videor posse praeterire, in quo tuendo habeo causas plurimas vel paternae necessitudinis vel meae a pueritia observantiae vel tui erga me . . mutui amoris. qua re, mi Cicero, quod mea tuaque patitur aetas, persuade tibi te unum esse in quo ego colendo patriam mihi constituerim sanctitatem. omnia igitur tua consilia mihi non magis prudentiae plena, quae summa est, videntur quam fidelitatis, quam ego ex mea conscientia metior. qua re, si aut aliter sentirem, certe admonitio tua me reprimere aut, si dubitarem, hortatio impellere posset ut id sequerer, quod tu optimum putares ; nunc
Abbreviated transcription (Latin):
Ml. fabiue ꝑ gramt tulit Exiscimanitq fatrẽ
suũ hominem non sapientẽ impulsu inimicorũ
suoꝵ eo progressum esse Nunc si me amas mi
paete negocium totũ suscipe. molestia fabium
ub̃a auctoritate tua nobis opus est et consilio
et enã trracia noli pati litigare frẽs. et iudiciis
turpib conflictari natanẽ et polionẽ mnimicos
habet fabius Qruid multa Non me hcule tani ꝑ¬
stribꝰ possum qͣm michi gratum fet̾e ẜ. occisũ
fabium reddideris Id ille in te pofitũ esse putat

Expanded text:
M. Fadius pergraviter tulit existimavitque fratrem M. Fadius pergraviter tulit existimavitque fratrem suum, hominem non sapientem, is impulsu inimicorum suorum eo progressum esse. nunc si me amas, mi Paeto, negotium totum suscipe ; molestia Fadium libera. auctoritate tua nobis opus est et consilio et etiam gratia. noti pati litigare fratres et iudiciis turpibus conflictari. Matonem et Pollionem inimicos habet Fadius. quid multa? non me hercule tam perscribere possum quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadium reddideris. id ille in te positum esse putat
Abbreviated transcription (Latin):
umniũ me ducem lr̃e tue reddiderũt plane nes¬
ciebam te tam ꝑitũ esse rei militaris prichi te
libros Et cinee uideo lectitasse Itaq obtemꝑare co¬
tito preceptis tuis hoc amplius nancularũ habe̾
aliquid in ora marituma contra equi tem fartum
negant ullam armaturã meliorẽ inueniri posse
ded quid ludimꝰ nescis quo cum imꝑatore tibi ne
imperio explicani ued iocabimir alias corã et ut
spero brem temꝑe mĩt ades ad imperundũ uel ad
parendum potius dic enm antiqui Ioquebantur
Cim M fabio quod scire te arbitror michi sumiꝯ
usur est ualde eum diligo tum ꝓptꝰ sũmã probi¬
tatem euis ac sũmani modestiam Tum qd̾ in
his controuersiis quas habeo cũ tiue combibonib
Epicuris optima oꝑa eius uti soleo Is cũ ad me
laodiceam uenisset mecñq enm esse uellem repen¬
te ꝑcussus est atrocissuis lrĩs In quib scriptũ
Erat fundũ herculanensem a. Q fabio fratre
proscriptũ esse qui fundus cumi eo cõĩs esset id

Expanded text:
ummum me ducem litterae tuae reddiderunt. plane nesciebam te tam peritum esse rei militaris ; Pyrrhi te libros et Cineae video lectitasse. itaque obtemperare cogito praeceptis tuis, hoc amplius, navicularum habere aliquid in ora maritima. contra equitem Parthum negant ullam armaturam meliorem inveniri posse. sed quid ludimus? nescis quo cum imperatore tibi.negimperio explicavi. sed iocabimur alias coram, ut spero, brevi tempore ; nunc ades ad imperandum vel ad parendum potius ; sic enim antiqui loquebantur. Cum M. Fadio, quod scire te arbitror, mihi summus usus est valdeque eum diligo cum propter summam probitatem eius ac singularem modestiam, tum quod in iis controversiis, quas habeo cum tuis combibonibus Epicuriis, optima opera eius uti soleo. is cum ad me Laudiceam venisset mecumque ego eum esse vellem, repente percussus est atrocissimis litteris, in quibus scriptum erat fundum Herculanensem a Q. Fadio fratre proscriptum esse, qui fundus cum eo communis esset. id
Abbreviated transcription (Latin):
tir huit bulbo Itaq mĩme auara ie deis drestequt
aliquid ex eiue ẜmone specule degustalat upet s¬
ot confirinator perĩe desi derabat dum apeuatbo¬
li uuitu hominẽ bulbus ut blandissime põtome
ta inquit pacẽte. hoc enim sibi stalenut coguitinã
ex pmaginib eliors delegerat ne si seligirẽe feris¬
set nationis magis sue qr̃ generie uti cat nouiuł
Uideretur quade ⁊emecũ locuta es qert aueseubi
sit petuma. hic ille plane improbissanꝯ questa ĩ¬
diciario pastus qui illi peciuẽ quã condiderot spe iara
acq aĩo nicubarat contrahit tonto recordcnãifa¬
cier acq illos eius fictõs simulatosq uultꝰ q̃d et
mendatio factus quiq ea uicia que ab naturenbuue¬
bat etia studio acqi artificio modã malicie conduus¬
fet pulchre ad seuerat se ab oppranico destitutũ. lacn
hoc addit testimomii sua illũ siña cũ palirroire satio¬
ro essent condẽp̃natu iri manarat ẜino in socs. ier

Expanded text:
ergit huic Bulbo. Itaque minime amarus is visus est, qui ergit huic Bulbo. Itaque minime amarus is visus est, qui aliquid ex eius sermone speculae a speiparet confirmator pecuniae desiderabatur. tum appellat hilari voltu hominem Bulbus ut blandissime potest: 'quid tu' inquit 'Paete?' — hoc enim sibi Staienus cognomen ex imaginibus Aeliorum delegerat ne, si se Ligurem fecisset, nationis magis suae quam generis uti cognomine videretur — 'qua de re mecum locutus es, quaerunt a me ubi sit pecunia.' hic ille planus improbissimus quaestu iudiciario pastus, qui illi pecuniae quam condiderat spe iam atque animo incubaret, contrahit frontem — recordamini faciem atque illos eius fictos simulatosque voltus — etmendacio factus quique ea vitia quae ab natura habebat etiam studio atque artificio quodam malitiae condivisset, pulchre adseverat sese ab Oppianico destitutum atque hoc addit testimoni, sua illum sententia, cum palam omnes laturi essent, condemnatum iri. manarat sermo in consilio
Abbreviated transcription (Latin):
turã uoluitir Nam ꝑinde ut opinio est de cuia iuio¬
ribus ita quid ab eo factũ aut nõ factr Eit existrari
porest cum esset egene suptio sue auditie cclieda
ꝓfidio sue. et cũ domi sue miẜrinis in locu etuta¬
nissunie tantũ inimior positũ uideret ad oeũt malodã
Iudicib nuchi ip̃i igiꝰ pret̾ piculũ et ufanitõ unĩ
queret᷑ nichil excogitem quã obrem oprarito õr¬
nari necesse sit quid tandem nich ero est qd̃ non
fieri possit hod qͥuis eum forte casus ex piculo eri¬
puerit nõne reddendũ est p̾cipitantera uͥ spellpetoã¬
quet ctp̃ditu prosternonia capit hoc rosir ut petnunt
quibus dm iudicib leui ssimis polliceatia nã sponteas
postia supmat ut qm̃ grauer honier sera seorte sti¬
uor esudicaturos putabat cos qui lemore rensiape¬
tutione iratos oppiainco redderet Itoqu oterat serape
uut nichis que sierat tristẽ acq ostitantẽ bug mpqia

Expanded text:
turam volueritis; nam perinde ut opinio est de cuiusque moturam volueritis; nam perinde ut opinio est de cuiusque moribus, ita quid ab eo factum aut non factum sit existimari potest. cum esset egens, sumptuosus, audax, callidus, perfidiosus, et cum domi suae miserrimus in locis inanissimis tantum niudicibus? mihi ipsi igitur praeter periculum et infamiam quid quaeretur? nihil excogitem quam ob rem Oppianicum damnari necesse sit? quid tandem? — nihil enim est quod non fieri possit — si quis eum forte casus ex periculo eripuerit, nonne reddendum est? praecipitantem igitur impellaet perditum prosternamus.' capit hoc consili ut pecuniam quibusdam iudicibus levissimis polliceatur, deinde eam postea supprimat ut, quoniam gravis homines sua sponte severe iudicaturos putabat, eos qui leviores erant destitutione iratos Oppianico redderet. itaque, ut erat semper diu nihil qu
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ orare hominẽ cepit ut sibi rõnem ostenderet iudicii
corrumpendi Ille autẽ quẽ admodũ ex ip̃o oppiauico
postea est auditũ negaunt quẽquã esse in ciuitate pret̾
se qui id efficeꝰ possit ded pͥmo guari cepit ꝙ edilita¬
tem se petere cũ hom̃ib nobilissimis et iniudiã acq
offensionẽ tumiꝰ dicebat. Post exoratus initio ꝑmag¬
nam pecuuiã poposcit Denide ad id ꝑuenit qd̾ con¬
defferri ad se domũ iussit Cne pecunia simł aca
ad eum delata est homo impurissimꝰ statim cepit
in eiusmodi mente et cogitatione ꝟsari nichil essu
sius rõnib utilius qmi oppianicũ condempnari illo
ab soluto pecinuã illam aut iudicib disꝑtiendm uut
ipsi esse reddendam dampnato repetituru esse udure¬
nem Itaq rem excogitat singlarertacr het Iuditir
quo uera dncũt᷑ a nobis facilius credetis si cũ a niruit
uñs longo int̾uallo recordari e scaieni uitam er me¬

Expanded text:
autem orare hominem coepit ut sibi rationem ostenderet iudici autem orare hominem coepit ut sibi rationem ostenderet iudici corrumpendi. ille autem, quem ad modum ex ipso Oppianico postea est auditum, negavit quemquam esse in civitate praeter se qui id efficere posset. sed primo gravari coepit, quod aedilitatem se petere cum hominibus nobilissimis et invidiam atque offensionem timere dicebat. post exoratus initio permagnam pecuniam poposcit, deinde ad id pervenit quod condeferri ad se domum iussit. Quae pecunia simulatque ad eum delata est, homo impurissimus statim coepit in eiusmodi mente, et cogitatione versari: nihil esse suis rationibus utilius. quam Oppianicum condemnari: illo absoluto, pecuniam ipsi esse reddendam; damnato repetiturum esse neminem. itaque rem excogitat singularem. atque haec, iudices, quae vera dicuntur a nobis facilius credetis, si cum animis vestris longo intervallo recordari C.Gaii Staieni vitam et na
Abbreviated transcription (Latin):
diendũ impudentissimo ad efficiendũ acerrimo hec om̃
ille et aliqua ex parte habobat et maiore ex parte
se habe̾ simulabat auxiliũ capiti ac fortunis fuis pe¬
tere cepit. Iau hic nõ ignoratis̃ iudices ut eciã bestie
fame dominãte plerũq ad eum locũ ubi paste sũt alĩ¬
⁊ectestantur reuertant᷑. Scaienꝰ ille biennis anteꝙ
cam bonod̾ sa fiuiat ille recepisset sexcentis milib
mĩmũ se indiciũ corrupturũ esse dixat. que cũ ac¬
cepisset a pupillo subpressit iudicioq facto nec sa¬
fimo nec bonorꝰ emꝑtorib reddidit Quã cũ pecu¬
mam pro fudisset et sibi nichil nõ mõ ad cupidita¬
tes suas̾ s ne ad ncc̃itatẽ quidem reliquisset statuit
ad easdem esse sibi predas ac suppressiones indiciales
⁊ euertendum Itaq cum oppianicũ iam ꝑditũ et duo¬
bus ingulatũ p̾iidiciis uideret. promissis eum excita¬
uit abiectũ et simul saluti desꝑare uetuit Oppiani cus

Expanded text:
dendum im pudentissimo, ad efficiendum acerrimo haec enim dendum im pudentissimo, ad efficiendum acerrimo haec enim ille et aliqua ex parte habebat, et maiore ex parte se habere simulabat auxilium capiti, et fortunis suis petere coepit. Iam hoc non ignoratis, iudices, ut etiam bestiae, fame dominante, plerumque ad eum locum, ubi pastae aliqquando revertantur. Staienus ille biennio ante cum causam bonorum Safini Atellae recepisset, sescentis milibus nummum se iudicium corrupturum esse dixerat. quae cum accepisset a pupillo, suppressit iudicioque facto nec Safinio nec bonorum emptoribus reddidit. quam cum pecuniam profudisset et sibi nihil non modo ad cupiditates suas sed ne ad necessitatem quidem reliquisset, statuit ad easdem esse sibi praedas ac suppressiones iudicialis revertendum. itaque cum Oppianicum iam perditum et duobus iugulatum praeiudiciis videret, promissis suis eum excitavit abiectum et simul saluti desperare vetuit. Oppianicus
Abbreviated transcription (Latin):
paulo alniue iudicer et omĩa que in dintna obstirita¬
te latuerũt sic aꝑiami ut ea cermeꝰ oclĩe uidearei dos
queso ut ad hut᷑ me actente iudistie Itĩ que deliqua
sunt audiatis profecto inch a me dicetur mod ud
duruũ hac conuentu et silentio. Dignũ urĩs studi¬
is atq aurib esse uideat᷑. Nam ut pͥmũ oppranicone
eo ꝙ seamander reue erat factus quid sib imperdẽt
cepit suspitari statim se ad hoĩs egentie audatis in
Iudiciis cortũpendis excitati tũ autẽ Iudicis scarer
Eumnaritatẽ applicauit ac pͥmũ stamaudio ⁊eoterẽt
dois datis muneribusq ꝑfeterat ur eo fautore uteret
cupidiore qm̃ fider Iudicir postulabat post autẽ pũt
esset scamander uina scaieni sentencia ab soluta ꝑatrio
aũt scamandri ne sua quidem sentĩa liberatus acrio¬
ribus sanuti sue remediis subueniendũ pntaut dd̃ ab
stauno situt ab hoĩe ad excogitandũ acutillimo lidiciũ¬

Expanded text:
paulo altius, iudices, et omnia quae in diuturna obscuritapaulo altius, iudices, et omnia quae in diuturna obscuritate latuerunt sic aperiam ut ea cernere oculis videamini. vos quaeso, ut adhuc me attente audistis, item quae reliqua sunt audiatis; profecto nihil a me dicetur quod non dignum hoc conventu et silentio, dignum vestris studiis atque auribus esse videatur. nam ut primum Oppianicus ex eo quod Scamander reus ecoepit suspicari. Statim se ad hominis egentis, audacis, et in iudiciis corrumpendis exercitati, tum autem iudicis, Staleni familiaritatem applicavit. Ac primum Scamandro reo, tantum donis datis, muneribusque perfecerat, ut eo auctore uteretur cupidiore, quam fides iudicis postulabat. Post autem, cum esset Scamander unius Staieni sententia absolutus, patronus autem Scamandri ne sua quidem sententia liberatus, acrioribus saluti suae remediis subveniendum putavit. tum ab Staieno, sicut ab homine ad excogitandum acuti
Abbreviated transcription (Latin):
curem nullaui huit corrũpendi fuisse. ex quo intelligi
ab oppianito esse corruptũ tñ de illo ip̃o sepatrn cagnes¬
cite atq ego illa nõ argumentabor que surt geuara
uehement enu corrupisse qui in ꝑicrilo fuerit enqus
metuerit. eñ qui spem salutie in alia rõue nõ habrt̃
eumqui semꝑ suigulari fit audacia multo sũt eius
modi uerũ cum habeam ⁊ eui nõ dubiantisi apitor ar
mamfestam enumeratio singulor arguenentoꝵũ
quuncia dampnationẽ illam alt̾ tacita pietat deploi¬
dat andete negare ib oppianico staieno iudi cipecunt¬
an datam negate negate inqui meo loco quid reti¬
cetis At negare nõ potestie quod repetistir. q codengio¬
fessi estit quod abstulistie quo tandem eg ure mercio¬
neni tormpti iudicii facitis cũ ab ista ꝑte Iudote pesle¬
nam cite Inditiũ datam. post iuditium Rreptar esse
ratra mrii EQuonã igit᷑ hec modo gesta sũt espetã

Expanded text:
ionem nullam huic corrumpendi iudici fuisse, ex quo intellegitur ionem nullam huic corrumpendi iudici fuisse, ex quo intellegitur ab Oppianico esse corruptum, tamen de illo ipso separatim cognoscite. atque ego illa non argumentabor quae sunt gravia vehementer, eum corrupisse qui in periculo fuerit, eum qui metuerit, eum qui spem salutis in alia ratione non habuerit, eum qui semper singulari fuerit audacia. multa sunt eius modi; verum cum habeam rem non dubiam sed apertam atque manifestam, enumeratio singulorum argumentorum oquentia damnationem illam, alter tacita pietate deplorat; audete negare ab Oppianico Staieno iudici pecuniam datam, negate, negate, inquam, meo loco. quid tacetis? an negare non potestis quod repetistis, quod confessi estis, quod abstulistis? quo tandem igitur ore mentionem corrupti iudici facitis, cum ab ista parte iudici pecuniam ante iudicium datam, post iudicium ereptam esse fateamini? quonam igitur haec modo gesta sunt? repetam
Abbreviated transcription (Latin):
uestre iudices Nam et si a uobis sic audior ut numꝙͣ
benigniꝰ neq attentius quẽquã auditũ putẽ tamẽ
uocat me alio iaui dudũ tatita ur̃a expectatio que michi
obloqui indetur Quid ego: negas ne illud iudiciũ et̃
illius idicii futurꝰ esset Uerisimilius tamẽ esset eum
potiuns corrupisse qui me tuisset ne ip̃e condempnaretur
qut mle qui ueritꝰ esset ne alter ab soluiꝰtur deinde cũ esset
nenumi dubiũ quod iudicari necesse esset eũ certe potiꝯ
qui sibi aliqua ratione diffideret qu eum qui om̃i rõe
confideret Postremo certe potius illũ qui bis apud eos
Iudices offendisset qm eum qui bis his cãm ꝓbaniss
Dnũ quidem certe nemo erit tam iniarcutdiud cẽ
qui michi non concedat sed constet corraptũ illip̃tur
Iudiciũ. aut ab habito aut ab oppianico esse coreuptum
sidocio non ab habito unico ab opprarico si ostendo abi
oppianto purgo habitũ. quare et si satu dompellate¬

Expanded text:
vestrae, iudices. nam etsi a vobis sic audior ut numquam vestrae, iudices. nam etsi a vobis sic audior ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur: 'quid ergo? negasne illud iudicium esse illius iudici futurus esset, veri similius tamen esset eum potius corrupisse qui metuisset ne ipse condemnaretur quam illum qui veritus esset ne alter absolveretur; deinde, cum esset non dubium quid iudicari necesse esset, eum certe potius qui sibi aliqua ratione diffideret quam eum qui omni ratione confideret; postremo certe potius illum qui bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam probavisset. Vnum quidem certe nemo erit tam inimicus Cluentio qui mihi non concedat, si constet corruptum illud esse iudicium, aut ab habito aut ab Oppianico esse corruptum; si doceo non ab habito, vinco ab Oppianico; si ostendo ab Oppianico, purgo habitum. qua re, etsi satis docui rat
Abbreviated transcription (Latin):
nillam accusatori cãm esse potuisse cur iudiciũ uellet cor¬
rumꝑe Quero enim abste tite acti relictis iai ceteris
argumentis om̃ibus: mum fabricios quoq innocenter
condempnatos existimes. nũ etiã illa iudicia petiũa cor¬
rupta esse diças quib in iudiciis alt a staieno solo abso¬
lutus est. alt̾ ecram ipse se condempnauit. Age si no¬
centes: cuiꝰ male ficii nũquid pret̾ uenenũ quesicum
quo habitus necaretur obiectũ est. nũquid aliud in illis
iudiciis uersatũ est pret haste insidias habito ab oppiã¬
nito ꝑ fabricios factas: nichil nichil inꝙͣ aliud Iudices
reperietis Ettat memoria sunt tabule publice ⁊edar¬
gue me si mentior. testiũ dicta recita. doce in illoꝵ iudi¬
ciis quid pret̾ hoc uenenũ oppianici nõ modo in c̾mis
sed in maledicti locũ sit obiectũ multa dici pñt quare
Ita uecesse futt indicari ded ego occurrã ex pectationi

Expanded text:
nullam accusatori causam esse potuisse cur iudicium vellet cornullam accusatori causam esse potuisse cur iudicium vellet corrumpere. quaero enim de te, T.Tite Atti, relictis iam ceteris argumentis omnibus, num Fabricios quoque innocentis condemnatos existimes, num etiam illa iudicia pecunia corrupta esse dicas, quibus in iudiciis alter a Staieno solo absolutus est, alter etiam ipse se condemnavit. age, si nocentes, cuius malefici? num quid praeter venenum quaesitum quo habitus necaretur obiectum est? num quid aliud in illis iudiciis versatum est praeter hasce insidias habito ab Oppianico per Fabricium factas? nihil, nihil, inquam, aliud, iudices, reperietis. exstat memoria, sunt tabulae publicae; redargue me, si mentior; testium dicta recita, doce in illorum iudiciis quid praeter hoc venenum Oppianici non modo in criminis sed in male dicti loco sit obiectum. multa dici possunt qua re ita necesse fuerit iudicari, sed ego occurram exspectationi
Abbreviated transcription (Latin):
locum nullũ reliquissent Quid enim tandeni illi Iudices
responderent. siqui ab his quereret condempnastis sta¬
maudrũ quo cͥmĩe nempe quod habitũ ꝑ ẜuũ medici
ueneno necare uoluisset. quid habiti morte stamander
consequebat᷑ nichil sed administer erat oppianici Et
condempnastis c fabriciũ Quid Ita. quia cũ ip̃e fami¬
liarissime oppianico usus libertus autẽ euis in male¬
ficio dep̾hensus esset illũ exꝑtem ens consilii fuisse
non probabatur. Si ig ipũ oppianicũ bis suis Iudiciis
condep̃natũ ab soluissent quis tautã cupiditatẽ iudicio rͦ
quis tantã incõstanciã rerũ iudicatarũ quis truntam libi¬
dinem Iudicum ferre potuisset: quod si hoc uidetis qd̾
iam hac om̃i or̃one patefactũ est. illo iudicio reum con¬
dempnari preẜtun abisdem iudicib qui duo p̾iudicia
fecissent necesse fuisse simul illud uideatis necesse est

Expanded text:
locum nullum reliquissent. quid enim tandem illi iudices locum nullum reliquissent. quid enim tandem illi iudices responderent, si qui ab eis quaereret: 'Condemnastis Scamandrum, quo crimine?' 'nempe quod habitum per servum medici veneno necare voluisset.' 'quid habiti morte Scamander consequebatur?' 'nihil, sed administer erat Oppianici.' 'et condemnastis C.Gaium Fabricium, quid ita?' 'quia, cum ipse familiarissime Oppianico usus, libertus autem eius in maleficio deprensus esset, illum expertem eius consili fuisse non probabatur.' si igitur ipsum Oppianicum bis suis iudiciis condemnatum absolvissent, quis tantam turpitudinem iudiciorum, quis tantam inconstantiam rerum iudicatarum, quis tantam libidinem iudicum ferre potuisset? quod si hoc videtis quod iam hac omni oratione patefactum est, illo iudicio reum condemnari, praesertim ab isdem iudicibus qui duo praeiudicia fecissent, necesse fuisse, simul illud videatis necesse est,
Abbreviated transcription (Latin):
multie que erto nũt ouña omitto accusatue eitu cpusd
eos qu scamandrũ ministrũ oppianai .c fabriciũ conseũ
maleficii condip̃narant utrũ ꝑ deoe ĩmortaler megia esta
mirandũ ꝙ ir dampnatur est an ꝙ õmo respondere auss
est ud enimi illi iudices facere ꝑotuerũt que silinio¬
cerites fabriciõs condempnassent tñ in omanico sibi con¬
stare et supiorib consentire indiciir debuerũt an uero
ii fua ꝑ se ip̃i iudicia restinderent cũ cet̾i solearitet hñ
hudicando ue ab alior hidiciis distrepent prouidꝰ et nũ
qui fabitii libertũ quia minister o malesicio tre aqr
patnũ quia constius. condempnassent ip̃m pũcipẽadr
prchitictũ sceleris absoluerent. Et qi cecor nullo pͥuidiro
facto tũ ex ip̃a causa condempnassent hũe qeurburaa
dempnatũ iami accepant liberareutũ uero iahdurpi
senato ria non falsa mus dia sed uera acqi insigui turpi¬
tudine notata acq oꝑta dedecore et infanua defenfioni

Expanded text:
multis quae ego omnia nunc omitto; accusatus est apud eos qui Scamandrum ministrum Oppianici, C. Fabricium conscium malefici condemnarant. Vtrum per deos immortalis! magis est mirandum quod is condemnatus est, an quod omnino respondere ausus est? quid enim illi iudices facere potuerunt? qui si innocentis Fabricios condemnassent, tamen in Oppianico sibi constare et superioribus consentire iudiciis debuerunt. an vero illi sua per se ipsi iudicia rescinderent, cum ceteri soleant in iudicando ne ab aliorum iudiciis discrepent providere? et illi qui Fabrici libertupatronum, quia conscius, condemnassent, ipsum principem atque architectum sceleris absolverent? et qui ceteros nullo praeiudicio facto tamen ex ipsa causa condemnassent, hunc quem bis iam condemnatum acceperant liberarent? tum vero illa iudicia senatoria non falsa invidia sed vera atque insigni turpitudine notata atque operta dedecore et infamia defensioni
Abbreviated transcription (Latin):
beneficio iꝑpetuũ tibi eiusq demuxeris
Ite facerem et tuam erga me beninolenciã exp̃tꝰ
esseni non dubitani a te petere quod in petendũ eẽt
p. se scium p̃ta faciam ip̃e oꝑtue scio ꝓͣca nutara
facere debeam et tu et om̃s hoĩer sciu̾nt his cũ
ex aliis Rome studiosissimũ esse cognoscrtpetugtal
a me ut ad te qm̃ accuratissime striberem de re guis¬
bini senatoris cuiꝯ ex familia nactue estte sistips
non rogare sed tamen cuui cesar sillançie ueoditae
r apignationes tatas esse uelit quo firunoret exis¬
uendidit que tandem in eme uenditionibus relle pata¬
rt auctãt Sed hoc quale sit tu pro tua priõeitr
considabis Ego te plaue rogo aca ita ut maioris¬
dio istiore de causa magie ex aumo rogae utl
possint. it albanio ꝑtar predia laberiana ne actiar¬
pras magua ie effecerie non modo leticia seccsar
quod̃imodo glia si ꝑ sestiue horpo madĩbe net faooo

Expanded text:
beneficio in perpetuum tibi tuisque devinxeris. beneficio in perpetuum tibi tuisque devinxeris. te facerem et tuam erga me benevolentiam expertus essem, non dubitavi a te petere, quod mihi petendum esset. P. Sestium quanti faciam ipse optime scio, quanti autem facere debeam et tu et omnes homines sciunt. is cum ex aliis te mei studiosissimum esse cognosset, petivit a me ut ad te quam accuratissime scriberem de re C. Albini senatoris, cuius ex filia natus est L. Sestius, te videar, non rogare. sed tamen cum Caesar Sullanas venditiones et adsignationes ratas esse velit, quo firmiores exisvendidit, quae tandem in eius venditionibus esse poterit auctoritas? sed hoc quale sit tu pro tua prudentia considerabis. ego te plane rogo atque ita, ut maiore studio, iustiore de causa, magis ex animo rogare nihil possim, ut Albinio parcas, praedia Laberiana ne attingas. Magna me adfeceris non modo laetitia, sed etiam quodam modo gloria, si P. Sestius homini maxime
Abbreviated transcription (Latin):
Tamen tuns amor in me spare me cogit te qd tuis
necessariis tribueris idem esse tributurũ meis. pre¬
ẜtim cum ego pro his iuns petam. Habenu autẽ qͥ
lia me huic imumicipio debere plurimũ nullũ umꝙͣ
fuisse tempus neq honoꝵ neq laboꝵ meoꝵ in qͦ
non huius muncipii studium in me existit erit sun¬
gulare qua propt̾ a te eçiã acqr eciã pro ur̃a sũma
coniũctione proq tua in me ꝓpetua et marĩa beni¬
uolencia maiorẽ in modũ peto acq contendo. ut cũ
fortumas agieius municipii intellegas quod sit in
necessitudine officiis beniuolentia coniũctissimũ id
mihi des quod erit huioi ut si a cesare quod sperama
impetrarimꝰ tuo bene ficio nos id consecutos esse in¬
dicemꝰ sin minꝰ pro eo tamẽ id habeauꝰ qũĩ a te
data suit oꝑa ut impetraremꝰ hoc cum mͥ gͣtissimũ
fetis cum uiros optimos honuẽs honestissimos eosdẽ
gratissimos et tua necessitudine dignissimos sũmo

Expanded text:
tamen tuus amor in me sperare me cogit te, quod tuis tamen tuus amor in me sperare me cogit te, quod tuis necessariis tribueris, idem esse tributurum meis, praesertim cum ego pro his unis petam, habeam autem quilim me huic municipio debere plurimum ; nullum umquam fuisse tempus neque honorum nec laborum meorum, in quo non huius municipi studium in me exstiterit singulare. quapropter a te etiam atque etiam pro nostra summa coniunctione proque tua in me perpetua et maxima benevolentia maiorem in modum peto atque contendo ut, cum fortunas agi eius municipi intellegas, quod sit mihi necessitudine, officiis, benevolentia coniunctissimum, id mihi des ; quod erit huius modi ut, si a Caesare quod speramus impetrarimus, tuo beneficio nos id consecutos esse iudicemus, sin minus, pro eo tamen id habeamus, quoniam a te data sit opera ut impetraremus. hoc cum mihi gratissimum feceris tum viros optimos homines honestissimos eosdemque gratissimos et tua necessitudine dignissimos summo
Abbreviated transcription (Latin):
te faciꝰ posse et libent̾ mea crusa facturiõ esse mrbu¬
tror Et primũ uelumm existimee quodireo est piran¬
cipii fortimas om̃ie in isto uectigali consistiͦ heribae¬
tem temꝑibus hoc iunicipit maxinit᷑ oueribus
pressum siimis affegu esse difficultatib Hoc et¬
s cõmime uidetur esse cuiti multis tamen mͥ crede
singularis huic municipio calamitates accidissi qͣs
id circo non cõmemioro ne demiẜiis meoꝵꝰ necessarior
conquerẽs̃ honnẽs quos nolo uideare offendere Itaꝙ
nisi magnã spem haberem .c. cesari nos cam nimmi¬
cipii probaturos non erat causa cur a te hoc tempe
aliquid contenderent Sed quia confido mihiq per¬
tendere ut hauc cam̃ illi integrã confuares quod et¬
si inhilominꝰ a te peterem si inhil audiuisse te tale
fecisse tamen maiorem speni impetrandi nactus sũ
Postea qui inͥ dictũ est. Hoc ideui a te regiensis n¬
petranisse qui et si te aliqua necessitudine Actiigũt

Expanded text:
te facere posse et libenter mea causa facturum esse arbite facere posse et libenter mea causa facturum esse arbitror. et primum velim existimes, quod res est, municipi fortunas omnis in isto vectigali consistere, his autem temporibus hoc municipium maximis oneribus pressum summis adfectum esse difficultatibus. hoc etsi commune videtur esse cum multis, tamen mihi crede singularis huic municipio calamitates accidisse ; quas idcirco non commemoro, ne de miseriis meorum necessariorum conquerens homines quos nolo videar offendere. itaque nisi magnam spem haberem C. Caesari nos causam municipi probaturos, non erat causa cur a te hoc tempore aliquid contenderem ; sed quia confido mihique pertendere ut hanc causam illi integram conservares. quod etsi nihilo minus a te peterem, si nihil audivissem te tale fecisse, tamen maiorem spem impetrandi nactus sum, postea quam mihi dictum est hoc idem a te Regiensis impetravisse ; qui etsi te aliqua necessitudine attingunt,
Abbreviated transcription (Latin):
dis harũ lr̃arũ uis quanta fuerit ꝓpe diem iudica¬
bo tibiq ut confido grãs agani Ego que te ueller
queq ad te ꝑtinere arbitrabor om̃ia stradiose dalutẽ¬
tausa quancoꝑe cuperem deberenus proferto xpa
facile toguosti Uehenient̾ rogo uticurete t erbã
cõmendatione mihi cuspins quã maximas ꝙͣ pͥmũ
qui sepissune grãs accat¬
ad me domũ uenisses locutus sum tecũ de agͣro uec¬
tigali iniuncipii atellani qui esset in gallia quãta
oꝑe ens municipii causa laborarẽ tibi ostetidi pst
tram ante pro fectionẽ cum et maxiã res municipii
honestissumt mihiq comũctissum et mcũ sũmũ eẜti¬
num ageretur pro tuo auimo in me singulari episo¬
mari me oportere ad te accuratiue seriberenãtisinõ
simi nestiue et que temporũ ratia et que tua pcit
sit tbiꝙ negociũi datũ esse ac cesare nontiudi cut̃
predare intellego quare a te tantũ peto p̃tiue arbi

Expanded text:
dis. harum litterarum vis quanta fuerit propediem iudicadis. harum litterarum vis quanta fuerit propediem iudicabo tibique, ut confido, gratias agam. ego quae te velle quaeque ad te pertinere arbitrabor, omnia studiose diligencausa quanto opere cuperem deberemque profecto ex me facile cognosti. vehementer te rogo ut cures ut ex hac commendatione mihi Cuspius quam maximas quam primum quam saepissime gratias agad me domum venisses, locutus sum tecum de agro vectigali municipi Atellani qui esset in Gallia, quantoque opere eius municipi causa laborarem tibi ostendi. post tuam autem profectionem is cum et maxima res municipi honestissimi mihique coniunctissimi et summum meum officium ageretur, pro tuo animo in me singulari existimavi me oportere ad te accuratius scribere, etsi non sum nescius et quae temporum ratio et quae tua potestas sit, tibique negotium datum esse a C. Caesare, non iudicium, praeclare intellego. qua re a te tantum peto, quantum et
Abbreviated transcription (Latin):
diliggentissime. L mliũ cõmendarem eie eto studio
uix uideor mnihi satsfaçiꝰ posse si utar uerbie hie qͥl
cum diligentissime quid agimꝰ uti solemꝰꝰ nona. que¬
dan postulat et putat mne enis gemeris artifinũ
qod dam tenere ei ego pollicitus sum me genitima
nostra arte de prompturũ mirificũ genus cõmendii¬
tionis Id qũi assequi non ꝑossum iutranbeliuo e fic¬
as ut ille genere mearũ itairũ incre dibili qnodbã
ꝑfectum arbitrẽtur / Id facier si om̃i gema libalita¬
tis quod et ab humanitate et potestate tua pro ficisci
potił non modore s eciã uerbis uultu demq exꝓmp¬
foris que quantũ in prouĩçia ualeant uellemi exꝑtud
esser R tamẽ suspicor ip̃m hominẽ quẽ t cõmendo
pdignũ esse tua amicitia nõ soluru qui amiitus pñs
Bicit credo tam et si id satie esse debebat ẜ uoia
noui enis indicnum in homĩbus et auiicis diligen¬

Expanded text:
diligentissime L. Iulium commendarem. eius ego studio diligentissime L. Iulium commendarem. eius ego studio vix videor mihi satis facere posse, si utar verbis iis, quibus, cum diligentissime quid agimus, uti solemus ; nova quaedam postulat et putat me eius generis artificium quoddam tenere. ei ego pollicitus sum me ex intima nostra arte deprompturum mirificum genus commendationis. id quoniam adsequi non possum, tu re velim efficias ut ille genere mearum litterarum incredibile quiddam perfectum arbitretur. id facies, si omne genus liberalitatis, quod et ab humanitate et potestate tua proficisci poterit, non modo re sed etiam verbis, vultu denique exprompseris ; quae quantum in provincia valeant vellem expertus esse, sed tamen suspicor. ipsum hominem, quem tibi commendo, perdignum esse tua amicitia, non solum quia mihi Cuspius dicit, credo, tametsi id satis esse debebat, sed quia novi eius iudicium in hominibus et amicis deligen
Abbreviated transcription (Latin):
datũ et itẽ Postea płibus uerbis tecum egisse ut
quoscumq tibi eius necessarios cõncendare ha¬
beres eos in numero meoꝵ necessarior id pro
tua sũma erca me beniuolencia ꝑpetuaq obser¬
uancia mihi libalissime acq humanissime rece¬
pisti cuspius homo in om̃s suos officrosissime et
miri fici quosdami honnẽs ex ista prouĩcia tuetur
et diligit et ꝓptrĩ quod fuit in africa bis cũ maxĩs
societatis neghociis preesset Itiq hoc eius officiũ
quod ad hibetur erga illos ego in ea facultate et
gracia soleo ꝙͣtum possu adinuare quare cuspia¬
norũ onu cõmendacois causam hanc tibi eꝑlam
ex ponendam putani. Reliquis in epłis tantũ faci¬
ami ut notam apponã ea que mihi terum cõuenit
et simul siguificeu de numero esse cuspii ami¬
corum sod hanc cõmendacionẽ quani hit lrr̃s
con signare uolui scito esse oũi grauissimã Nam ꝑ
cuspine singulari scudio contendit meiut tibi quae

Expanded text:
datum, et item postea pluribus verbis tecum egisse ut, datum, et item postea pluribus verbis tecum egisse ut, quoscumque tibi eius necessarios commendarem, haberes eos in numero meorum necessariorum. id tu pro tua summa erga me benevolentia perpetuaque observantia mihi liberalissime atque humanissime recepisti. Cuspius, homo in omnis suos officiosissimus, mirifice quosdam homines ex ista provincia tuetur et diligit, propterea quod fuit in Africa bis, cum maximis societatis negotiis praeesset. itaque hoc eius officium, quod adhibetur erga illos, ego mea facultate et gratia soleo quantum possum adiuvare. qua re Cuspianorum omnium commendationis causam hac tibi epistula exponendam putavi, reliquis epistulis tantum faciam ut notam apponam eam, quae mihi tecum convenit, et simul significem de numero esse Cuspi amicorum ; sed hanc commendationem quam his litteris consignare volui, scito esse omnium gravissimam ; nam P. Cuspius singulari studio contendit a me ut tibi quam
Abbreviated transcription (Latin):
fortunis reditus tamen in pãtriã uolinitrite om̃
concidi uideretur adiutor intolumitatis fui his
habet in uola t̾rano posẜionẽ cum in eam tanqm̃
e nanfragio reliquias contulisset Hoc autẽ tpri
cum cesari in senatũ legit quẽ ordinem ille ista
possessione amissa tueri uix potest. Srauissimũ
autrm est cum suꝑior factus sit ordine inferiorẽ
esse fortuna minime conuenit Ex eo agro qui ce¬
saris iussu diuidatur eum moneri qui cesarls be¬
neficio senator sit sed minus libet multri de ea¬
tate rei scribe ne causa pocuis apud te ualuisse
uidear qui gracia. Quãobreni te in maiorẽ modũ
rogo ut .c. curtii reui meain putes esse quicquid
mea causa faceres ut id .c. curcii causa cũ fecit
existimes quid ille ꝑme habuerit id ine habeꝰ abs
te. hoc te uehement̾ ecrã acq eciami rogo.¬
Credo te memoria tenere me et corani ꝑ. cus¬
pio tecum locutũ esse ciun te prosequerer ꝑali¬

Expanded text:
fortunis reditus tamen in patriam voluntate omnium fortunis reditus tamen in patriam voluntate omnium concedi videretur, adiutor incolumitatis fui. is habet in Volaterrano possessionem, cum in eam tamquam e naufragio reliquias contulisset. hoc' autem tempore eum Caesar in senatum legit; quem ordinem ille ista possessione amissa tueri vix potest. gravissimum autem est, cum superior factus sit ordine, inferiorem esse fortuna, minimeque convenit ex eo agro, qui Caesaris iussu dividatur, cum moveri, a qui Caesaris beneficio senator sit. sed mihi minus libet multa de aequitate rei scribere, ne causa potius apud te valuisse videar quam gratia. quam ob rem te in maiorem modum rogo ut C. Curti rem meam putes esse, quicquid mea causa faceres, ut, id C. Curti causa cum feceris, existimes, quod ille per me habuerit, id me habere abs te. hoc te vehementer etiam atque etiam rogo.credo te memoria tenere me et coram P. Cuspio tecum locutum esse, cum te prosequerer palu
Abbreviated transcription (Latin):
dod qũo apud te mhilomia hoc tp̃re uale meconfido
qam ualuerin semꝑ apũd omnes pro nr̃a sũra ne¬
cessitudone pariq int̾ nos et mutura beniuolencua
abste peto ut ita de uolatranie meare ut gristimẽ
euui quasi dio consilio isti negocio ppositũ ee aapã
quc̃ unũ nos eor ꝑpetui defensores płiir̃ ualiꝰ possentꝰ¬
fero eam necessitudinẽ que mihi tetũ est uotã
sse qui plunis Neq tamen ol eara cano quediiti
optime existunare poter᷑ te impedi quo iinus
susceptũ negociũ pro tua fide et diligentia ex uolũta¬
te cesaris quo tibi reu magnã difficilemq cõmisit
gerere possis Naui cum multi a me petant multa
quod de ta erga me uoluntate non dubitent nõ
cõmicto ut ambicõe mea conturbarẽ officiũ tuũ.
.ccurcio mnennte etate familiarissimi sumꝰ eiꝯ
et syllani temꝑis iuiustissima calamitate dolui et
cum his qui silem iniuriã acceꝑant amissis om̃ib

Expanded text:
sed quoniam apud te nihilo minus hoc tempore valere me confido sed quoniam apud te nihilo minus hoc tempore valere me confido quam valuerim semper apud omnis, pro nostra summa necessitudine parique inter nos et mutua benevolentia abs te peto ut ita de Volaterranis mereare, ut existiment eum quasi divino consilio isti negotio praepositum esse, apud quem unum nos eorum perpetui defensores plurimum valere possefero eam necessitudinem, quae mihi tecum est, notam esse quam plurimis neque tamen ob eam causam quod tu optime existimare potes te impedio quo minus susceptum negotium pro tua fide et diligentia ex voluntate Caesaris, qui tibi rem magnam difficilemque commisit, gerere possis. nam cum multi a me petant multa, quod de tua erga me voluntate non dubitent, non committo ut ambitione mea conturbem officium tuum. C. Curtio ab ineunte aetate familiarissime sum usus. eius et Sullani temporis iniustissima calamitate dolui et cum iis, qui similem iniuriam acceperant, amissis omnibus