comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
u̾e pigm̃tario. om̃ium humił ꝯscientia
uͥtutum. om̃ia magis serenũ ꝓducunt
uultum.⁊ gͣtam sp̃ẽm: cum de hac ꝓde¬
unt officina. Bona nim ꝯtͥctio: s ꝯcre¬
matio melioe S̾uaus pulus pigm̃tanꝰ.
s fumus excellit. Nescio enim quid
magis suaue ⁊ sp̃uale magis infumo
quam inpulu̾e significatur. Ideo qͦdã
igniti u̾bi bñficio. int sponsi flagranᷤᷤ
amplexus. de pulu̾e pigm̃tario in fu¬
mi tenuitatem liquescit. de humilia
tus sit ascensus: Quo tendit que tał
ascendit: Qͣtus deliciarũ ẽ locus inꝙ̃
ascensionez istas disponit. Lectulus forte
oilecti ẽ. nam ad illum p̾cipue sponsa d̃¬
bet aspirare. Ita plane ẽ. Ideo sequitur.
En lectum salomonis .lx̃. ambiunt ex
fortissimis isrł. Et pulcher ordo. ut de lec¬
tulo ad lectulum ueniat. De lecto suo. de
cubicło matris sue. ad sui lectulum salo¬
monis. Hec minus ꝯgrua uarietas. qd̾
uelitiis istis inmiscet fortia. ⁊ lectulum

Expanded text:
vere pigmentario, omnium humilis conscientia vere pigmentario, omnium humilis conscientia virtutum, omnia magis serenum producunt vultum et gratam speciem, cum de hac prodeunt officina. Bona enim contritio, sed concrematio melior. Suavis pulvis pigmentarius, sed fumus excellit. Nescio enim quid magis suave et spirituale magis in fumo quam in pulvere significatur. Ideo quodam igniti verbi beneficio inter sponsi flagrans amplexus, de pulvere pigmentario in fumi tenuitatem liquescit: de humiliattus sit ascensus! Quo tendit quae talis ascendit? Quantus deliciarum est locus, in quem ascensiones istas disponit? Lectulus forte dilecti est. Nam ad illum praecipue sponsa debet aspirare. Ita plane est. Ideo sequitur: En lectulum Salomonis sexaginta ambiunt ex fortissimis Israel. Et pulcher ordo, ut de lectulo ad lectulum veniat: de lectulo suo, de cubiculo matris suae, ad sui lectulum Salomonis. Nec minus congrua varietas quod deliciis istis immiscet fortia, et lectulum
Abbreviated transcription (Latin):
raꝑcurrens: Uis adhuc sublimiores ali¬
nicum illo ad iusiones ⁊ reuelationes d̾i. ad
raptum in ꝑadisum int̾cium celum. ad be-¬
atam illam ignorantiam nescientis utr̃u
incorꝑe an extra corpꝰ extasis illa fc̃a fu̾it.
Non iam puluis. s fumus fẽs ẽ. O ne
fumo huic sp̃ualis contemplationis se
lactantie fumuᷤᷤ in misceat: audi quid seqͥ¬
tur. Ne magnitudo reuelationum extol¬
lat me : datus ẽ mͥ stimulus carnis mee.
Paulꝰ stimulatur: ne extollatur. Et qͦmͦ
qui b audis. refugis stimulari: Qͦ mͦ te
ip̃m int̾ ub̃ tatem donoꝵ. aut ꝯt̾e desimᷤ:
aut ꝯt̾i non sinis: Molestus stunulus. s
t̾n uexatio p̾stat humilitatem ꝓfectui.
Molestus stimulus carnis: s non carita¬
tis. Et passio amara. ⁊discussio seuer a.
utraq uirtutes humiliat. s om̃ia dultiꝰ
⁊ efficatiꝰ ꝓdeunt de camino quodam suc-¬
censi amoris. Flamma hec ñ mͦ urtutes
humiliat. s etiam immutat. ⁊ in nouam
Continentie mirra. orationis thus. ⁊ inpul¬

Expanded text:
percurrens? Vis adhuc sublimiores alini cum illo ad visiones et revelationes Dei, ad raptum in paradisum, in tertium coelum, ad beatam illam ignorantiam nescientis utrum in corpore an extra corpus extasis illa facta fuerit, non jam pulvis, sed fumus. Sed ne tamen fumo huic spiritualis contemplationis se jactantiae fumus immisceat, audi quid sequitur. Ne magnitudo revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meae . Paulus stimulatur ne extollatur: et quomodo qui haec audis, refugis stimulari? quomodo te ipsum inter ubertatem donorum aut conterere desinis, aut conteri non sinis? Molestus stimulus, sed tamen vexatio praestat humilitatem profectui. Molestus stimulus carnis, sed non charitatis. Et passio amara, et discussio severa: utraque virtutes humiliat. 9. Sed omnia dulcius et efficacius prodeunt de camino quodam succensi amoris. Flamma haec non modo virtutes 47 humiliat. sed etiam immutat, et in novam Continentiae myrrha, orationis thus, et in pul
Abbreviated transcription (Latin):
ad quedam ie docet pulu̾em. ⁊ uelud ste¬
rilitatem deduc̃e. Cum om̃ia feceritis in¬
quit. dicite serui inutiles sumus. quedͤ¬
u̾sa bona que colligit: ꝑ humilitatem il¬
lacõtit. Paulus ad corinthios oꝑm suoꝵ
aromata multa enumerat. In itinerib
inquit sepe. Picłis fluminũ. ꝑicłis lat᷑ñ.
ꝑicłis ex gen̾e. ꝑicłis exgentib. ꝑicłis in

Expanded text:
ad quemdam te docet pulverem et velut sterilitatem deducere. Cum omnia feceritis, inquit, dicite: Servi inutiles sumus; quae deiversa bona quae colligit, per humilitatem illa conterit. Paulus ad Corinthios operum suorum aromata multa enumerat: In itineribus, inquit, saepe; periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex Gentibus,
Abbreviated transcription (Latin):
nitatem: uĩtas u̾itatem. Sps enim diuidicat
om̃ia. Qͦ d humano solidum.⁊ integr̃u ui¬
Uebatur uidicio. cum uen̾it sp̃c u̾itatis. eua¬
cuat.⁊ cõminuit illud. In sp̃u enim uehem̃¬
ti ꝯteruntur uͥtutum pigm̃ta in pulũem.
⁊ insticia uidicatur. In turbine inquit iob
inturbine sp̃m meum arripientis. in hoc tur¬
bine ꝯt̾et me: multiplicabit inquit uuln̾a
mea. In regra mͥ uidebatur anteqͣ. ueniret
sp̃c uehemens. iꝰticia mea: s ip̃e diuidicat.
ip̃e ꝯt̾it. ip̃e uuln̾at. ⁊ multiplicit̾ ꝯfrin¬
git bonoꝵ p̾sumptionem m̾toꝵ: sautiã
⁊ languidam. humanam docet ẽe uirtut̾e
pulũem om̃ium bonoꝵ affectuũ. piarum
meditationum. Uturam iħu bone turbo
de plateis celestis ierłm. ut in hoc pulu̾e
calefiam. in pulu̾e sedeam: inpulu̾e dormi¬
am. s inpulu̾e pignientario. B̾s qui inħ
pulu̾e moratur. cui suaues ⁊ sp̃ualiter pul¬
ueree cogitationes undiq allabuntur. Ex¬

Expanded text:
nitatem, et veritas veritatem. Spiritus enim dijudicat nitatem, et veritas veritatem. Spiritus enim dijudicat omnia. Quod humano solidum et integrum videbatur judicio, cum venerit spiritus veritatis, evacuat et comminuit illud. In spiritu enim vehementi conteruntur virtutum pigmenta in pulverem, et justitia judicatur. In turbine, inquit Job, in turbine spiritum meum abripientis. In hoc turbine conteret me, et multiplicabit, inquit, vulnera mea . Integra mihi videbatur, antequam veniret spiritus vehemens, justitia mea: sed ipse dijudicat, ipse conterit, ipse vulnerat, et multipliciter confringit bonorum praesumptionem meritorum, sauciam et languidam humanam docet esse virtutempulverem omnium bonorum affectuum, piarum meditationum. Utinam, Jesu bone, turbode plateis coelestis Jerusalem, ut in hoc pulvere calefiam, in pulvere sedeam, in pulvere dormiam, sed pulvere pigmentario. Beatus qui in hoc pulvere moratur; cui suaves, et spiritualiter pulvereae cogitationes undique allabuntur. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
dationem: sub figura pulu̾s pigm̃tarii
de humilitate subiunxit. Oratio enim hu¬
miliantis se: nubes penetrat. Immo sine
humilitatis gr̾̃a or̾o quãlibet acuta. hebg
tñ ẽ: ⁊ tristem refundit odorem elate mir¬
ra castitatis. Neq fluxos carnaliũ bñ res¬
tringit motus cogitationũ continentie
myrra: que animũ insuꝑbie fumũ lasciui¬
re ꝑmittit. Gontͥcione multa pigm̃ta re¬
oiguntur in pulu̾em. Et bona contͥcio: qm̃
Bona plane ꝯtͥctio. que nich relinquit in¬
discussum. nicħ tumidum. nicħ ñ humiliatũ:
ne inu̾tutib ip̃is. Iusticias ip̃as diuidicat.¬
⁊ arguit: non mͦ de pecco. s de iusticia ⁊ de
iuditio. Anñ qͣiͣ ꝯminuitur qd̾ redarguit᷑
Annon quasi humiliatur iusticia qͥ diuidica¬
tur. Inu̾itate inquit tua humiliasti me.
Non om̃num ẽ dr̃e. In firmiores inuanitate
sua humiliant᷑ ꝑfectiores inu̾itate. dĩ. Nõ
pot̾ uanitas u̾i̾tatem diuicare. s u̾tas ua¬

Expanded text:
ndationem sub figura pulveris pigmentarii ndationem sub figura pulveris pigmentarii de humilitate subjunxit. Oratio enim humiliantis se, nubes penetrat : imo sine humilitatis gratia oratio quantumlibet acuta, hebes tamen est; et tristem refundit odorem elatae myrrha castitatis, neque fluxos carnalium bene restringit motus cogitationum continentiae myrrha, quae animum in superbiae fumum lascivire permittit. Contritione multa pigmenta rediguntur in pulverem. Et bona contritio, quoBona plane contritio, quae nihil relinquit indiscussum, nihil tumidum, nihil non humiliatum, nec in virtutibus ipsis: justitias ipsas dijudicat, et arguit non modo de peccato, sed de justitia, et de judicio. An non quasi comminuitur quod redarguitur? an non quasi humiliatur justitia quae dijudicatur? In veritate, inquit, tua humiliasti me . Non omnium est hoc dicere. Infirmiores in vanitate sua humiliantur; perfectiores, in veritate Dei. Non potest vanitas veritatem dijudicare, sed veritas va
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ plane succensa or̃o. Illa contͣ conatum
repͥmit᷑: ista supͣ conatum arripit᷑. Illa
conat᷑ ⁊ recidit: ista p̃t̾ conatũ ascendit.
Illa uiolenter dirigit᷑. ista uoluntarie fer¬
tur. Illa uix exhibetur: ista nec cohibet᷑
s ista optima. Deniq est or̃o temꝑate
mecdia int̾ frigidam ⁊ feruidam: illam
excetdens. s non accedens ad istam. Et ũ
sic dicam pͥma ooacta ẽ. scda directa: t̾ria
abrepta. Pruna ut sic dicam sciciens. scd̃a
sobria: t̾cia ebria ẽ. Ita enim ẽ que m̃te
excedit deo. Ideo ascendit quasi turgula
fumi exaromatib mirre ⁊ thuris. ⁊ uni¬
u̾si inquit pulu̾s pigm̃tarii. Mirre in
pulu̾e pigm̃tario humilitatis exp̾ssit
uirtutem: quod ea demagnis meritis
nil magnũ sentire nou̾it ÷ non altum
saꝑe. s humili existimatione reliquaꝵ
attenuet merita uirtutum: ⁊ eaꝵ soli¬
uitatem quasi ad quãdam puliu̾is exigu¬
itatem deducat. Et bne pꝰ orationis cõm̃¬

Expanded text:
est plane succensa oratio. Illa contra conatum est plane succensa oratio. Illa contra conatum reprimitur; ista supra conatum abripitur. Illa conatur, et recidit; ista praeter conatum ascendit. Illa violenter dirigitur; ista voluntarie fertur. Illa vix exhibetur; ista nec cohibetur. sed ista optima. Denique est oratio temperate media inter frigidam et fervidam, illam excedens, sed non accedens ad istam. Et, ut sic dicam, prima coacta est; secunda, directa; tertia, abrepta. Prima, ut sic dicam, sitiens; secunda, sobria; tertia ebria est. Ista enim est, quae mente excedit Deo: ideo ascendit quasi virgula fumi ex aromatibus myrrhae et thuris et universi, inquit, pulveris pigmentarii. 7. Mire in pulvere pigmentario humilitatis expressit virtutem, quod ea de magnis meritis nil magnum sentire noverit, non altum sapere: sed humili aestimatione reliquarum 46 attenuet merita virtutum, et earum soliditatem quasi ad quamdam pulveris exiguitatem deducat. Et bene post orationis comme
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ carnem non ẽẽ carnalem ꝯpelłẽ niti-¬
tur. S ꝯtinentie nr̃e mirra corpulenta
uidetur ⁊ minus castigata. ⁊ quasi uici¬
na carni: nͥ fuerit hoc igne celesti. hoc
ꝯtinentie mirra que ꝑgentem ad illici¬
ta cohibet appetitum: s alt̾us ẽ sua
cens. crassum omnem ⁊ carnalem nescit
affectum. Qͥd uero thus. nonne ipsũ
ẽ odoris exigui: dum integritas illi. ⁊
corpulentia sua manet: Cum uͦ flamis
subactum effluere ceꝑit: in odoriferos
totum fumos expirat. Simili rone ñ¬
ne tibi uidetur crassa ⁊ pigra oratio
⁊ corporea quadam tarditate segnis:
igniti ⁊ intimi eloquii si ñ fuerit uirtu¬
te sucensa: Utiq inthure ego accipio
oratioui⁊ mat̾iam: ⁊ in tumo grãm.
Birigatur inquit oro mea sicut incensũ
que succensa non fuerit. Qr̾o que frigido
fii̾t de corde exp̾ssa subito relabitur: nec
pot̾ ẽẽ ꝑpetua que none̾ ꝓmpta. Uim
patitur. ⁊ non ẽ sui iuris. S nec sui uiris

Expanded text:
et carnem non esse carnalem compellere nitiet carnem non esse carnalem compellere nititur. Sed continentiae nostrae myrrha corpulenta videtur, et minus castigata, et quasi vicina carni, nisi fuerit hoc igne coelesti, hoc continentiae myrrha, quae pergentem ad illicita cohibet appetitum: sed alterius est cens crassum omnem et carnalem nescit affectum. Quid vero thus? Nonne ipsum est odoris exigui, dum integritas illi et corpulentia sua manet? Cum vero flammis subactum effluere coeperit, in odoriferos totum fumos exspirat. Simili ratione nonne tibi videtur crassa et pigra oratio, et corporea quadam tarditate segnis, igniti et intimi eloquii si non fuerit virtute succensa? Utique in thure ego accipio orationis materiam, et in fumo gratiam. Dirigatur, inquit, oratio mea sicut incensum re oratio quae succensa non fuerit. Oratio quae frigido fuerit de corde expressa, subito relabitur: nec potest esse perpetua, quae non est prompta. Vim patitur, et non est sui juris. Sed nec sui juris
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Uicia si inuenit ꝯsumit: ⁊ ꝯfessionis fu¬
mũ emittit. S non ẽ iste fumus exaro¬
matib. E cangit inquit montis et fumi¬
gant. Bonus ignis. qui tumores extenuat
ammoꝵ: ⁊ actactu suo elationes t̾renas ꝑ
emissos penitentie fumos. euanescere facit.
S alt̾nis odoris et gr̃e fumus e̾: quẽ aro¬
mata uirtutum cremata refundunt. Ignis
iste. ignis quem dñs misit int̾ram ⁊ uo¬
affectum ꝯmutat. Aromata cum integͣ
sunt. olent suaiuter: s hoc igne liq̃ft̾a.
alium longe spitant odorem. Huiꝰ odo
mirantur: ⁊ dicunt. Que ẽ ista que ascen¬
dit ꝑdesertum quasi uirgula fumi exaro¬
matib mirre ⁊ thuris. ⁊ umu̾si puluis
pigmentarii: Habes in mirra ꝯtinentie
uirtutem. inthure orationis studium in
pulu̾e pigmentario int̾ uirtutum copi¬
as cordis ꝯtricti humilitatem. Et bona
mirra que carnalem petulentiam repͥ¬
mit.⁊ fluxos motus lasciutre non sinit.

Expanded text:
est: vitia si invenit consumit, et confessionis fuest: vitia si invenit consumit, et confessionis fumum emittit. Sed non iste fumus ex aromatibus. Qui tangit, inquit, montes, et fumigant . Bonus ignis qui tumores extenuat animorum, et attactu suo elationes terrenas per emissos poenitentiae fumos evanescere facit. Sed alterius odoris et gratiae fumus est, quem aromata virtutum cremata refundunt. Ignis iste, ignis quem Dominus misit in terram, et voaffectum commutat. Aromata cum integra sunt, olent suaviter; sed hoc igne liquefacta alium longe spirant odorem. 6. Hujus mirantur et dicunt: Quae est ista, quae ascendit per desertum quasi virgula fumi ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii? Habes in myrrha continentiae virtutem: in thure, orationis studium, in pulvere pigmentario, inter virtutum copias cordis contriti humilitatem. Et bona myrrha, quae carnalem petulantiam reprimit, et fluxos motus lascivire non sinit,
Abbreviated transcription (Latin):
dicẽt. Concupiscit ⁊ deficit anma mea in
atria dñi. Quonam enim modo ñ defi¬
cit: qũe xp̃c inflammat: Ignis ip̃e ẽ
sicut scribitur: ⁊ ignis consumens. Qͥ
gare insinu meo ut in flammet cor
meum: renes cõmucet. ⁊ anichilũ me re-¬
uigat: Iure quasi uirgula fum ascen¬
dit que de calore ꝓcessit cubicħ: de u̾bi
igniti cõplexu. Suaues. tua flamina xp̃e
uapores euome. solet:⁊ odoris aromati
atan ore ꝓcedit: ⁊ item fumũ de puteo
abissi ꝓdeuntem.S non ibi uirgulam. ñ
aromata lego. Nicħ ibi directum. nich
dulce: s horror summus. ⁊ odor nullus
fumus erroris ẽ. qui de puoͣ ꝓcedit abyssi.
De hoc fumo impii dixisse legunt᷑. Fumꝰ
afflatus e̾ narib nr̃is: ⁊ sermo scintille
ad cõmouendum cor nr̃m. Meis utinam
ignis agit. ⁊ de camino tuo sermo scin¬
tille. ad cõmouendum. ĩmo ad cõmutan¬
dum cor meum. Ignis tuus. ignis cõsumes

Expanded text:
diceret: Concupiscit et deficit anima mea in diceret: Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini . Quonam enim modo non deficit, quem Christus inflammat? Ignis ipse est, sicut scribitur, et ignis consumens . Qui, gare in sinu meo, ut inflammet cor meum, renes commutet, et ad nihilum me redigat? Jure quasi virgula fumi ascendit, quae de calore processit cubiculi, de Verbi igniti complexu. Suaves tua flamma, Christe, vapores evomere solet, et odoris aromaticatan ore procedit . Et item fumum de puteo abyssi prodeuntem : sed non ibi virgulam, non aromata lego. Nihil ibi directum, nihil dulce; sed horror summus, et ordo nullus. Fumus erroris est, qui de puteo procedit abyssi. De hoc fumo impii dixisse leguntur: Fumus afflatus est naribus nostris, et sermo scintillae ad commovendum cor nostrum . Meis utinam,ignis agit: et de camino tuo sermo scintillae ad commovendum, imo et ad commutandum cor meum. Ignis tuus ignis consumens
Abbreviated transcription (Latin):
tate deficit. uł accidenti molestie cedit
Ego tñ ñ audeo suꝑ sponse ꝑsona. fumũ
ꝓ defectu int᷑p̾tari. At si tu contentiose
resistis. eum tibi do defectum acciꝑe. ꝙͣ
tͥ psalmista cõmendat. De fecerunt ocli
mei mneloquiũ tuum: defec̃ insalutari
tuo anima mea. Utinam hoc dñe defec-¬
tu attenuentur ocłi mei: ⁊ deficiant. Uti¬
uam hoc defectu deficiat anima mea.
deficiat et liquescat. ⁊ eloquio tuo cale¬
facta. eloquio uehementer ignito. abõi
cialo incelaetu intenuorem syuales bab¬
tudinis auram laxetur. Utinam siquid
ficiat: et attenuatione quadam ⁊ acu¬
mine sp̃uali. acrassitudine sua. u̾tat᷑ in
głam fumi. In talem utinam deficiat
fumũ anime mee uirtus. ⁊ non deficiat
sicut fumus: ne dicat defecerunt sicut
fumꝰ dies mei. Aliud e̾ om̃ino ita defic̾e
sicut fumꝰ. ut om̃im non sis: aliud ita d¬
fic̾e ut sicut fumus. attenuatus animo
⁊ sp̃uał sis. Bñ defecãt psalmista cum

Expanded text:
tate deficit, vel accidenti molestiae cedit. tate deficit, vel accidenti molestiae cedit. Ego tamen non audeo super Sponsae persona fumum pro defectu interpretari. At si tu contentiose resistis, èum tibi do defectum accipere, quem tibi Psalmista commendat: Defecerunt oculi mei in eloquium tuum. Defecit in salutare tuum anima mea . 5. Utinam hoc, Domine, defectu attenuentur oculi mei et deficiant. Utinam hoc defectu deficiat anima mea, deficiat et liquefiat, et eloquio tuo calefacta, eloquio vehementer ignito, ab omni crasso intellectu in tenuiorem spiritualis habitudinis auram laxetur. Utinam si quidficiat, et attenuatione quadam, et acumine spirituali a crassitudine sua vertatur in virgulam fumi. In talem utinam deficiat fumum animae meae virtus: et non deficiat sicut fumus, ne dicat, Defecerunt sicut 45 fumus dies mei . Aliud est omnino ita deficere sicut fumus, ut omnino non sis: aliud ita deficere, ut sicut fumus attenuatus animo, et spiritualis sis. Bene defecerat Psalmista, cum
Abbreviated transcription (Latin):
fumi uͥgule cõꝑat: Anforte ꝑ hoc innue¬
re uoluit qd non sit ꝑpetua ac solida sp̃u¬
ał hꝰ suauitatis gr̾a. ⁊ mentis ascensus:
s facile sic̃ fumꝰ liquesc̾it: Suauis e̾ pla¬
ne. ⁊ om̃ino sp̾uał uapor fumi: inque
se aromata ꝯcremata relaxant. S ego uir¬
gule isti nere ⁊ delicate turbines metuo:
ne illam uentoꝵs flabra diu̾b̾ent: ne
circũferat ꝓcella curarum: ne tempra¬
tionis illam aura dissoluat: ⁊ cedat
om̃i uento. Exempla nob̃ metũ suadẽt
Multos enim uicemꝰ et dolemꝰ tam in¬
sꝑato cessisse. qmͣ subito erupisse. Me¬
ditatione subtiles sunt: or̃onis impen¬
si studio. pingues gr̃a. deuotione quada
dulciub̾es effusi in lacrimas: cum su¬
bito leuisinpatientie occasio quelibet
sp̃uales has contristat delicias. ⁊ ex¬
haurit. An non gͦ quasi fumꝰ. tam faci-¬
le euanescens gła: Iure quasi uirgula
fumi. tał ascensio. que uel ꝓpͥa mutabili¬

Expanded text:
fumi virgulae comparat? An forte per hoc innuefumi virgulae comparat? An forte per hoc innuere voluit, quod non sit perpetua ac solida spiritualis hujus suavitatis gratia, et mentis ascensus, sed facile sicut fumus liquescat? Suavis est plane et omnino spiritualis vapor fumi, in quem se aromata concremata relaxant. Sed ego virgulae isti tenerae et delicatae turbines metuo, ne illam ventorum flabra diverberent, ne circumferat procella curarum, ne tentationis aura illam dissolvat, et cedat omni vento. Exempla nobis metum suadent. Multos enim videmus et dolemus tam insperato cessisse, quam subito erupisse. Meditatione subtiles sunt, orationis impensi studio, pingues gratia, devotione quadam dulci uberes, effusi in lacrymas, cum subito levis impatientiae occasio quaelibet spirituales has contristat delicias et exhaurit. An non ergo quasi fumus tam facile evanescens gloria? Jure quasi virgula fumi talis ascensio, quae vel propria mutabili
Abbreviated transcription (Latin):
in austro. Huiꝰ se estu exutos. discipłi sen¬
serunt cum dic̾e̾nt. Nonne cor nr̃m ardeis
erat in nob̾ dum loqueretur: Et nescio si
uspiam libentiꝰ spirat quam incaste ⁊ ille¬
se integritatis deserto ⁊ inuio. Hec loca li¬
benter ꝑflat. ⁊ casti corꝑis aninam carita¬
tis feruore dequoquit.⁊ sp̃ualib liquefac¬
tam desidiis. tenues resoluit in uapore: ⁊
uelud fumi uirgulam exurg̾e facit. Que
e̾ inquit ista que ascendit ꝑ desertũ qiͣ
uirgła fumi: Et bonũ desertũ caro. casti
tatis ex hausta ⁊ desiccata uͥtute: que nul¬
lam delectatonis inmunde nebulam exa¬
let: nec ignem extinguat s nut̾at. qũe
dñ Ratus lucendit. Igus hie aro
gula inquit. Qͦd ꝑcogitatõnũ discipli¬
nam abext̾iori sit ad int̾iora constricta. ⁊
abinferiori ad suꝑiora directa. Qi uͥgu¬
la quod sese ⁊ adseip̾am colligat. ⁊ supͣ
se porrigat. S quid sͥ uult. quod illam

Expanded text:
in austro. Hujus se aestu exustos discipuli senin austro. Hujus se aestu exustos discipuli senserunt, cum dicerent: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur? Et nescio si uspiam libentius spirat, quam in castae et illaesae integritatis deserto et invio. Haec loca libenter perflat, et casti corporis animam charitatis fervore decoquit, et spiritualibus liquefactam desideriis tenues resolvit in vapores, et veluti fumi virgulam exsurgere facit. 4. Quae est, inquit, ista quae ascendit per desertum quasi virgula fumi? Et bonum desertum caro casti tatis exhausta et desiccata virtute, quae nullam delectationis immundae nebulam exhalet, nec ignem exstinguat, sed nutriat, quem Domini flatus succendit. Ignis hic aromsi virgula, inquit, quod per cogitationum disciplinam ab exteriori sit ad interiora constricta, et ab inferiori ad superiora directa; quasi virgula, quod sese et ad se ipsam colligat, et supra se porrigat. Sed quid sibi vult, quod illam
Abbreviated transcription (Latin):
dedit: Osee te docet qui dic̃. Ad ducet dñs
uentum dedeserto urentem: ⁊ desiccabit
uenas mortis. Qͥs aliꝰ mortis desiccauit ue
desercum refudit: Et bñ uentꝰ qr sp̃e añ
ce mibe uolant: quas ysayas mirat᷑. Qͥd
mirum si uentus dr̃: quem etiam uubem
legis: Ascendit inquit dñs suꝑ nubem
leuem. Nec hic leuem quasi uagam ⁊ in¬
stabilem accipias: s leuitatis intelligen¬
tiam ad sp̃ualem aptitudinem tͣhe. quod
corpꝰ incorruptibile nullam anime gͣuita¬
tem attułit. nec de p̾sserit t̾rena cõmora¬
tio sensum multa ĩmo cuncta cogitantem.
Anñ quasi uenti scĩ sunt om̃s. qui spuali
leuitate at̾renis elapsi. ꝯu̾sationem sͥ in ce¬
lo collocant: S ip̃e speciali ratone uentus.
qui requoꝵ ambulat suꝑ pennas uentoꝵ.
⁊ sp̃uum om̃ium uͥtutes excedit. Iure gͦ uen¬
tum eum uocat. ⁊ uentum urentem: quod
flatueius peoca ti sint in nob̾ frigora re-

Expanded text:
dedit? Osee te docet, qui dicit: Adducet Dominus dedit? Osee te docet, qui dicit: Adducet Dominus ventum de deserto urentem, et desiccabit venas mortis . Quis alius mortis desiccavit vendesertum refudit? Et bene ventus: quia Spiritus stolicae nubes volant, quas Isaias miratur . Quid mirum si ventus dicitur, quem et nubem legis? Ascendet, inquit, Dominus super nubem levem . Nec hic levem quasi vagam et instabilem accipias: sed levitatis intelligentiam ad spiritualem aptitudinem trahe, quod corpus incorruptibile nullam animae gravitatem attulerit, nec depresserit terrena commoratio sensum multa, imo cuncta cogitantem. An non quasi venti sancti sunt omnes, qui spirituali levitate a terrenis elapsi, conversationem sibi in coelo collocant? Sed ipse speciali ratione ventus, qui reliquorum ambulat super pennas ventorum, et spirituum omnium virtutes excedit. Jure ergo ventum eum vocat, et ventum urentem, quod ejus flatu peccati sint in nobis frigora reso
Abbreviated transcription (Latin):
do insolo. Sterile sit cor tuũ. ne tale
uł germ̃ ꝑferat. uł sem̃ suscipiat.
Anina inqͥuit mea sic̃ t̾ra sine aqͣt᷑. Bo¬
nũ desertum tał amma. bonũ deser-¬
tũ caro integͣ: caro intacta: caro ĩmun-¬
dis nͣ exarata ꝯcupiscentiis: caro carna¬
ł uoluptatis nesciens semina. Qui em̃
seminat in carne:de carne metet cor¬
ruptionem. Bonũ deniq desertũ: aliuiꝰ
uginał. Tał erat bẽ illiꝰ ⁊ spetiał uͥgmiᷤ¬
uterꝰ. quẽ nulliꝰ impudici motꝰ. affecti¬
onis inmunde: temerauit lesio. Caro
tus: que xꝑm parturiuit. Irrugua ẽ.
s fluentis uirtutũ. ideo qͣiͣ puteus dr̃
aquaꝵ uiuentiũ que fluunt impetu
delibano: quod uͥginał mundicie can¬
dor sp̃uales refundat gr̃ãs. Ortꝰ ꝯclusꝰ
uenter eiꝰ. castimonie u̾ginał discipli¬
na: eoquod in tegͥtatis sepem carnał
reriguis aqͥs. fructum dedit intemꝑe suo.
Uis audire qualem ħ t̾ra deserta fructum

Expanded text:
do solo. Sterile sit cor tuum, ne tale do solo. Sterile sit cor tuum, ne tale vel germen proferat, vel semen suscipiat. Anima, inquit, mea sicut terra sine aqua tibi . Bonum desertum talis anima; bonum etiam desertum caro integra, caro intacta, caro immundis non exarata concupiscentiis, caro carnalis voluptatis nesciens semina. Qui enim seminat in carne, de carne metet corruptionem . Bonum denique desertum alvus virginalis. Talis erat beatae illius et specialiuterus, quem nullius impudici motus affectionis immundae temeravit laesio. Caro tus, quae Christum parturivit: irrigua est, sed fluentis virtutum. Ideo quasi puteus dicitur aquarum viventium, quae fluunt impetu de 44 Libano, quod virginalis munditiae candor spirituales refundat gratias. Hortus conclusus venter ejus castimoniae virginalis disciplina, eo quod integritatis sepem carnalis irriguus aquis fructum dedit in tempore suo. Vis audire qualem haec terra deserta fructum
Abbreviated transcription (Latin):
net ne possĩt auelli. Odor iste e̾ oclor
mortis admortem. In anitas ẽ: quam
putatis ubtatem. Demq terra siuns ẽ ꝙ
imago moetis lic̃ dicit ieremias ꝓph̃u
Terra inquit sitis. Eupiditates enim
imundanas magis irritat: ꝗͣ. satiat.
Infructuosa ẽ ista quam putas pleni¬
tudo. Et siquid eͥ fructus. idfluxum eͥ:
⁊ mutabilitate sua mortis p̾fert ima¬
ginem. Qͦ mͦ ubi mortis uides imagi¬
nem. odorem uite sentire te reputas:
Odorem uite xͥ spirat ub̃tas. Ip̃e eñi
ager u̾e plenꝰ. ager fertił: ager. cui
bndixit cłs pater. fllium p̾t̾ ipsum
agrũ sponsa nescit: s desertum re¬
putat ⁊ t̾ram salsuginis. Que ẽ is¬
ta que ascendit ꝑ desertum: Bonũ
erit certe desertum. siñ fuerit cor
tuum inimici insulcatum uomere
si non fuerit eiꝰ irriguum stillicidi¬
is impinguatum rore: si non que
suꝑseminat zirania inte leta luxu¬
rient. ĩmo renascant᷑ quid̃ qͣi fecun¬

Expanded text:
net ne possint avelli? Odor iste est odor net ne possint avelli? Odor iste est odor mortis ad mortem. Inanitas est quam putatis ubertatem. Denique terra sitis est, et imago mortis, sicut dicit Jeremias propheta . Terra, inquit, sitis. Cupiditates enim mundanas magis irritat, quam satiat. Infructuosa est ista quam putas plenitudo: et si quid est fructus, id fluxum est, et mutabilitate sua mortis praefert imaginem. Quomodo ubi mortis vides imaginem, odorem vitae sentire te reputas? Odorem vitae Christi spirat ubertas. Ipse enim est ager vere plenus, ager fertilis, ager cui benedixit Deus Pater. Alium praeter istum agrum sponsa nescit, sed desertum reputat, et terram salsuginis. 3. Quae est ista quae ascendit per desertum? Bonum erit certe desertum, si non fuerit cor tuum insulcatum inimici vomere: si non fuerit ejus irriguum stillicidiis, impinguatum rore; si non quae superseminat zizania in te laeta luxurient, imo renascantur quidem quasi fecun
Abbreviated transcription (Latin):
tionis ꝯm̃dare uirtutem: quod illa
sit que te inintimis alt̾m faciat. ⁊
nouum ꝯmutet in hominem. Et
meclitatio innouat. Nos inquit apl̃s
reuelata facie głam dm̃i speculantes
inandem unaginem tͣnformanur.
Hoc eͥ in eandem ꝙͣ intuem᷑ tnͣsforma¬
mur. Forte et sponsa de speclatonis
archano eam ꝗriam intuebatur spon-¬
si unagine uestita ꝓdit. Noua plane
nam sodalium circa ipsam admirat̃o
nouitatem ꝓtestatur. Que ẽ ista que
ascendit: Ac si dicat. Non ẽ cum illa
sicut heri et nudiꝰ t̾cius. Non iam
ampliꝰ circuit ciuitatem. non discur¬
rit ꝑuicos. ꝑ plateas ꝑ uigiles. Non
errabunda uagatur: s irin̾e directo
ascendit. Que est in hac ip̃a. ħ tam
subita nouitas: Que ẽ ista que ascen¬
oit. ⁊ ascendit ꝑdesertum: Desertum
ũe ⁊ aridum.⁊ sterile reputat sc łm
om̃e hoc: ꝑ qd̾ ascendit. Et quanam ra¬
tione nobis fc̃s deserti hꝰ odor. sicut odor
agri ꝑlem. ⁊ quasi ei benedixerit dũs:

Expanded text:
tionis commendare virtutem, quod illa tionis commendare virtutem, quod illa sit quae te in intimis alterum faciat, et novum commutet in hominem et meditatio innovet. Nos, inquit Apostolus, revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur ; hoc est, in eamdem quam intuemur, transformamur. 2. Forte et sponsa de speculationis arcano eam, quam intuebatur, sponsi imaginem vestita prodiit. Nova plane. Nam sodalium circa ipsam admiratio novitatem protestatur, Quae est ista quae ascendit? ac si dicat, Non est cum illa sicut heri et nudiustertius. Non jam amplius circuit civitatem: non discurrit per vicos, per plateas, per vigiles. Non errabunda vagatur, sed itinere directo ascendit. Quae est in hac ipsa haec tam subita novitas? Quae est ista quae ascendit, et ascendit per desertum? Desertum vere et aridum et sterile reputat saeculum omne hoc per quod ascendit. Et quanam ratione nobis factus deserti hujus odor, sicut odor agri pleni, et quasi ei benedixerit Dominu
Abbreviated transcription (Latin):
litas m̃tis: quales metat fructus. de int̾¬
na quete xͥ dilecta. Uidete inquã qͣlis ꝓ-¬
ceclat de sponsi amplexu. Qlis gͣ ꝓgre¬
dit: Noua plane: nam ip̃a nouitas ad¬
mirationẽ inducit. Que eͥ ista que ascen¬
dit: Attende ꝓfectum. In suꝑiorib custo¬
Ues interpellat: ⁊ de uisione rogat dilecti.
Hic ip̃is custodib ad miranda prũpit: ꝙ
noua sub sp̃e. Qͥd ni noua ꝓcedat de ꝯfpec-¬
tu clilecti. p̃e emmẽ quide se diẽ. Ecce
ego omia noua tacio. E tiam que noua
sunt: ip̾e renouat. Puta caminꝰ ẽ. Aur̃
ad moue. si purume̾ purgatiꝰ reddit: ⁊¬
rutilans metallum. recentem de forna¬
ce fulgorem educit. An non caminꝰ xp̃cͤ
gnitum inquit psalmꝰ eloquiũ tuũ.
uehem̃ter. hoc camino decocta ñ pot̃
Deniq et ip̃iꝰ dum oraret. sp̃es facta ẽ
alt̾a. S tibi alt̾a cum oras eiꝰ fit sp̃es:
nam inse manens unꝰ innouat omĩa.
Alt̾a facta ẽ corꝑalis dñi sp̃es cum ora¬
ret: ⁊ uoluit ꝑ hoc inmente tua ora¬

Expanded text:
litas mentis; quales metat fructus de intsti dilecta. Videte, inquam, qualis procedat de sponsi amplexu. Qualis ergo progredit? Nova plane. Nam ipsa novitas admirationem inducit. Quae est ista quae ascendit? Attende profectum. In superioribus custodes interpellat, et de visione rogat dilecti. Hic ipsis custodibus admiranda prorumpit, et nova sub specie. Quidni nova procedat de complexu dilecti? ipse est enim qui de se dicit: Ecce ego omnia nova facio . Etiam quae nova sunt, ipse renovat. Puta caminus est: aurum admove; si purum est, purgatius reddit, et rutilans metallum recentem de fornace fulgorem educit. An non caminus Christus? Ignitum, inquit Psalmista, eloquium tuum vehementer . Hoc camino decocta non potest Denique et ipsius dum oraret species facta est altera : sed tibi altera, cum oras, ejus fit species. Nam in se manens unus, innovat omnia. Altera facta est corporalis Domini species cum oraret, et voluit per hoc in mente tua ora
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsecutor erupit. Quem mͥ dabi hodie
int̾ magistros. cui ñ nͥ unꝰ absalon insi¬
Affectant locum patris. fedant cubile:
dum pͣuis susurriis socios corrũprant. ⁊
salon e̾̃. qui magistri.⁊ locums̾ arrogat:
⁊ uite derogat. Pacem p̾dicat: ⁊ mordet
Dentib. Malus eͥ morsus derogatio. MMa¬
⁊ abscondit illud sub lingua sua. Abscon¬
Uit donec euomat in temꝑe uirꝰ collectũ.
Qnͣta malignat᷑ amicus in sc̃õ. Deniq q̾
non uidet suspicatur. Posuerunt inquit
signa sua signa: et non cognouerunt.
Ponunt que non inuenunt: ponunt
que pͣue pꝰea exponunt. Signa inquit
sua. Se ip̃os enim insignũ ponunt: cũ
ex sue pͣuitatis regła alios metiuntur.
Signa inquit. Qͣi dicat tm̃ signa: ⁊
non u̾itatem. Signa non certitudinis:
s suspicionis. Et non cognouer̃t. Nõ
enim cognitione. s ꝯiectura nituntur.

Expanded text:
persecutor erupit. Quem mihi dabis hodie persecutor erupit. Quem mihi dabis hodie inter magistros. cui nonnisi unus Absalon insiAffectant locum patris, foedant cubile, dum pravis susurriis socios corrumpunt: et salon est, qui magistri et locum sibi arrogat, et vitae derogat; pacem praedicat, et mordet dentibus. Malus est morsus derogatio, maet abscondit illud sub lingua sua Jodit donec evomat in tempore virus collectum. Quanta malignatur amicus in sancto? Denique quae non videt suspicatur. Posuerunt, inquit, signa sua signa, et non cognoverunt. Ponunt quae non inveniunt: ponunt quae prave postea exponunt. Signa, inquit, sua. Se ipsos enim in signum ponunt, cum ex suae pravitatis regula alios metiuntur. Signa, inquit: quasi dicat, Tantum signa, et non veritatem; signa non certitudinis, sed suspicionis. Et non cognoverunt. Non enim cognitione, sed conjectura nituntur.
Abbreviated transcription (Latin):
unt cantica syon: ꝓp̃t qͣs organa nr̃a
suspendimꝰ. Qnͣti sunt filii edon. qui
nos exinanunt ⁊ ex hauriunt leticia
sp̃uali. Sonpescis filias ierłm ab infes-¬
tatione dilecte. Utinam mͥ dñe afilia-¬
b parcas babilonis. Dispar enm eͥ.⁊
satis molestior uexatio malignantiũ.
ꝙͣ amantiũ. S tñ nescio qua nr̃i teꝑis
huiꝰ miseria: ip̃i amantes fr̃i sunt
tnalignantes. Qnta malignat᷑ hodie
amicus in scõ. Dixgse debui uumicus: s
dixi qd̾ magis dolet. Ip̃i amici fei sunt
inunici. Amici ꝓfessione: unmici affec-¬
tione: spetie amici. s amicicie uirtut̾e
oifficentes. Amicꝰ asalon quia filiꝰ: s qnͣta
malignatus e̾ sceleratus inscõ: filiꝰ in
patre. absalon in dauid. Absalon pax
patris pax dr̃. Bonũ plane nom̃: s ip-¬
se nominis hꝰ uirtutem abnegabat.
Affectauit regnũ: in cestauit cubilẽ fe¬
lix tñ dauid. cui int̾ tot filios. ñ nͥ unus

Expanded text:
unt cantica Sion. propter quas organa nostra unt cantica Sion. propter quas organa nostra suspendimus! Quanti sunt filii Edom, qui nos exinaniunt et exhauriunt laetitia spirituali! Compescis filias Jerusalem ab infestatione dilectae. Utinam mihi, Domine, a filiabus parcas Babylonis. Dispar enim est, et satis molestior vexatio malignantium, quam amantium. Sed tamen nescio qua nostri temporis hujus miseria ipsi amantes facti sunt malignantes. Quanta malignatur hodie amicus in sancto? dixisse debui, Inimicus; sed dixi quod magis dolet. Ipsi amici facti sunt inimici. Amici professione: inimici affectione. Specie amici: sed amicitiae virtutem diffitentes. Amicus Absalon, quia filius; sed quanta malignatus est sceleratus in sancto, filius in patre, Absalon in David? Absalon Pax patris dicitur. Bonum plane nomen: sed ipse nominis hujus virtutem abnegabat. Affectavit regnum, incestavit cubile. Felix tamen David, cui inter tot filios, nonnisi unus
Abbreviated transcription (Latin):
cũ delicux. inlocum de q̃uo petr dix̃.
inhunc cum paulo rapitur ꝑadisum. qui
ascendit cum petro in montem. qui uł u¬
na cum xͦ potest hora uigilare. quẽ ñ ho
tangit ur excitet. ⁊ eiugilare faciat s xͤͦ.
Et petrũ ip̃e tetigit. ideo eiugilauit. ⁊
uidit maiestatem eius. Beniꝙ ⁊ ħ ip̃a
oilecta uide quał exurgat de sponsi am-¬
plexii. Que est ista inquit que ascendit
quasi uirgua fumi: S nos iam hic as¬
cendentem reuocemꝰ sermonem: ⁊ capi¬
tulũ hoc alt̾i seruemus pͥncipio. ĩmo
illi qui desepp̃o dicit. Ego pͥntipiũ. qͥ
⁊ loquor uobis. Qͥ utinam nob̾ sit ⁊¬
sermonis pͥncipiũ. ⁊ cordis u̾bum: ut
que locuturi sumus de ip̃o. pͥor ipse
loquatur de nob̾. Loquere dñe: loque¬
remͥ: ⁊ loquere ꝓme. Increpa ꝓme fi¬
lias. ñ ierłm. s babilonis. Dic ut sede
at. ⁊ taceat filia chalłoꝵ. D̾s bone qͣn¬
te sunt hodie filie babilonis. que nesci¬

Expanded text:
cum deliciarum, in locum de quo Petrus dixit: cum deliciarum, in locum de quo Petrus dixit: in hunc cum Paulo rapitur paradisum ; qui ascendit cum Petro in montem, qui vel una cum Christo potest hora vigilare, quem non homo tangit, ut exsuscitet et evigilare faciat Christus. Et Petrum ipse tetigit, ideo evigilavit et vidit majestatem ejus. Denique et haec ipsa dilecta vide qualis exsurgat de sponsi amplexu. Quae est ista, inquit, quae ascendit quasi virgula fumi? 7. Sed nos jam hic ascendentem revocemus sermonem; et capitulum hoc alteri servemus principio, imo illi qui de se ipso dicit: Ego principium, qui et loquor vobis . Qui utinam nobis sit et sermonis principium, et cordis verbum; ut quae locuturi sumus de ipso, prior ipse loquatur in nobis. Loquere, Domine, loquere mihi, et loquere pro me. Increpa pro me filias, non Jerusalem, sed Babylonis: dic 42 ut sedeat et taceat filia Chaldaeorum. Deus bone, quantae sunt hodie filiae Babylonis, quae nesci
Abbreviated transcription (Latin):
lere: Beata collatio: s breuis hora.
Sufficrat illi breuitas sua. Quid illã
oecurtare uultis: Nicħ tam exiguo ĩ¬
minuendum eͥ mom̃to. Eruatur int̾rm
lib̾e hora fugaci. Exsuscitare eam uul¬
tis.⁊ auellere aduos quam xp̾c exsusci¬
tat. ⁊ inse euigilare facit: Deniq ⁊ si
dormt ip̃a. scor eiꝰ uigilat in xp̃o. Petr̾
⁊ qui cum ip̃o erant in monte gͣuati st̃
sompno: ⁊ eiugilantes uiderunt maie¬
starem ihu. Bene grauati sompno: in
quib humanus reprimebatur sensus.
Grauabatur ⁊ repͥmebatur inp̃is qd̾
erat exip̃is: ut adea que mundi sunt
ceci ⁊ hebetes. tm̃ ad cognoscenda que d̃i
sunt. sp̃u euigilarent excitati diumno.
Euigilantes inquit. uiderunt maies¬
tatem. Bene gͣ uigilat qui talia uidit
qui uidet głam unigeniti apatre. Qͥ
audit archana u̾ba que ñ licet homini
simile marie. Noli me tangere. ñ dum
enim ascendi ad patrem. Non licet ei
uici qui non ẽ raptus inꝑadisum. in lo¬

Expanded text:
lere? Beata collatio, sed brevis hora. lere? Beata collatio, sed brevis hora. Sufficiat illi brevitas sua: quid illam decurtare vultis? Nihil tam exiguo imminuendum est momento. Fruatur interim libere hora fugaci. Exsuscitare eam vultis, et avellere ad vos quam Christus exsuscitat, et in se evigilare facit? Denique etsi dormit ipsa, sed cor ejus vigilat in Christo. Petrus et qui cum ipso erant in monte gravati sunt somno, et evigilantes viderunt majestatem Jesu. Bene gravati somno, in quibus humanus reprimebatur sensus. Gravabatur et reprimebatur in ipsis quod erat ex ipsis, ut ad ea quae mundi sunt caeci et hebetes, tantum ad cognoscenda quae Dei sunt, spiritu evigilarent excitati divino. Evigilantes, inquit, viderunt majestatem . Bene ergo vigilat, qui talia videt, qui videt gloriam Unigeniti a Patre; qui audit arcana verba, quae non licet homini ctum est Mariae: Noli me tangere; nondum enim ascendi ad Patrem . Non licet ei dici, qui non est raptus in paradisum, in lo
Abbreviated transcription (Latin):
cĩe habet: caret tñ affectu uolandi. Hescit
ꝑm̃tis excessum uolare. ꝓpt̾ea spetiẽ ñ uisi¬
tat suam: s derelinquit int̾ra oua sua. ob¬
liuiscit᷑ quod pes ꝯculcet eaͬ bestia ꝯt̾at.
Non nouit in ꝯtemplationis soporemas¬
surge structio. ideo se ꝯpassionis affectu
ñ induit. Ad ꝯmodũ eium spectat filiaꝵ.
in m̃tis excessu dormitio matris: ⁊ totũ de
tri partit᷑. ⁊ ꝓfectus queritur filiaꝵ. Qnͣ¬
to enim lib̾us uacat ⁊ uidet: tanto ub̃rꝰ
adolescentulas reuisit. Qnͣto sublimꝰ sus¬
pendit᷑. tanto concendit humiliꝰ. ꝯdescen¬
dit utiliꝰ. Qͥd uultis temꝑa dispensare:
que sponsꝰ posuit in uoluntate dilecte:
Ne exsuscitetis inquit illam: donec ip̃a
uelit. Tunc uolet: cum abocłis eiꝰ euo¬
lau̾it iusio dilecti. Lubrica ẽ eiꝰ p̾sen¬
tia. ⁊ elabitur subito. Ego inquit dilec¬
to: ⁊ ad me ꝯu̾sio eiꝰ. Quid tam sc̃m
tempiatis ꝯmertium añ tempꝰ diuel¬

Expanded text:
ciem habet, caret tamen effectu volandi. Nescit ciem habet, caret tamen effectu volandi. Nescit per mentis excessum volare; propterea speciem non visitat suam. sed derelinquit in terra ova sua. Obliviscitur quod pes conculcet ea, bestia conterat. Non novit in contemplationis soporem assurgere struthio. ideo se compassionis affectu non induit. Ad commodum enim spectat filiarum in mentis excessu dormitio matris, et totum detri parcitur, et profectus quaeritur filiarum. Quanto enim liberius vacat et videt. tanto uberius adolescentulas revisit. Quanto sublimius suspenditur, tanto descendit humilius, condescendit utilius. Quid vultis tempora dispensare, quae sponsus posuit in voluntate dilectae? Ne exsuscitetis, inquit, illam, donec ipsa velit. Tunc volet cum ab oculis ejus evolaverit visio dilecti. Lubrica est ejus praesentia, et elabitur subito, Ego, inquit, dilecto, et ad me conversio ejus . Quid tam sanctum tentatis commercium ante tempus divel
Abbreviated transcription (Latin):
terum tñ sobria fiet. Si mͦ dormit. eiuge¬
labit rursum: ⁊ uina que reꝑꝑit. cum tẽ¬
ꝑam̃to quodam nob̾ refundet. Ip̃a nouit
q̃n diuidat p̾dam domesticis: ⁊ cibaria
ancillis. Qͦ mͦ ñ miserebitur filiaꝵ ut̾i sui:
que nec ancillas p̾t̾it᷑ Bone tñ filie ancil¬
las se reputant. ⁊ nat̾alem nescuit lib̾tatẽ.
Uum u̾itatis sp̃ũ lib̾atas se e̾e̾ recensent.
Uere enim lib̾e sunt quas lib̾at u̾itas: ⁊ id̾o
aliam lib̾tatem ignorant. que ꝑ adoptionẽ
lib̾atas se gaudent. Deniq qntomagis ẽ gͣ¬
tuita ad optio: tanto e̾ ab iectio deuotior.
E edem gͦ ⁊ ancille sunt ⁊ filie: quia ubi ma¬
ior e̾ in optione dignatio: ibi itior in subiectio¬
ne deuotio. Ne suscitetis eam: donec ipsa¬
ẜ uelit. Ipsa nouit quando diuidat p̾dã
uomesticis. ⁊ cibaria ancilł. Nonẽ de ista
metuendum qd̾ legitur. Filia ppłi meicru¬
uel. qͣiͣ structio in deserto. Structio penne spe¬

Expanded text:
terum tamen sobria fiet. Si modo dormit, evigiterum tamen sobria fiet. Si modo dormit, evigilabit rursum, et vina quae reperit, cum temperamento quodam vobis refundet. Ipsa novit quando dividat praedam domesticis, et cibaria ancillis. Quomodo non miserebitur filiarum uteri sui, quae nec ancillas praeterit? Bonae tamen filiae ancillas se reputant, et naturalem nesciunt libertatem, dum veritatis spiritu liberatas se esse recensent. Vere enim liberae sunt, quas liberat veritas: et ideo aliam libertatem ignorant, quae per adoptionem liberatas se gaudent. Denique quanto magis est gratuita adoptio, tanto est abjectio devotior. Eaedem ergo et ancillae sunt, et filiae; quia ubi major est in adoptione dignatio, ibi justior in subjectione devotio. 6. Ne suscitetis eam, donec ipsa velit. Ipsa novit quando dividat praedam domesticis, et cibaria ancillis. Non est de ista metuendum quod legitur: Filia populi mei crudelis, quasi struthio in deserto . Struthio pennae spe
Abbreviated transcription (Latin):
tempꝰ a sp̃u. Int̾im lib̾a hauriat: qd̾ refun¬
dat ub̾iꝰ. Sontemplationis gr̃a ꝯpassionẽ
ñ euacuat s informat: ⁊ mentis excessus
temꝑantem reddit infirmis. Nenq dum
oormit adam. uirił costa in infirmiorem
molescit sexum:⁊ ꝓpt̾ socialem copulam
de lat̾e uiri formata ẽ mulier. Immo inso¬
ciam milierem adam ip̃e ꝯu̾ti tur. ⁊ ꝯfir¬
matione qͣdam tͣnͣsit in ꝯuigem. Ideo dum
eiugilat caritatis cem pͥmam emittit. in
ꝯpari sua seip̃m agnoscens. Hoc numnc os
humiliorem sexum deflect̾e: cum dicit se
fr̃m infirmis infirmũ: Qͣi sp̃ualis adã
eua efficitur. dum subiectis ꝯpatitur apłi¬
ca firmitas. ⁊ sublimitas uirtutis ⁊ sc̃ie. so¬
brietate quadam capacitati temꝑat᷑ in fir¬
moꝵ. Et si m̃te excedit deo: sobriꝰ tñ fit
aliis. Mentis excessus bonꝰ e̾ sopor. ñ suꝑ¬
biam inducens. s sobrietatem docens.
Aduiro uos ne suscitetis dilectam. donec
ip̃a uelit. Et si m̃te int̾im excedit deo: i¬

Expanded text:
a hauriat quod refundat uberius. Contemplationis gratia compassionem non evacuat, sed informat; et mentis excessus temperantem reddit infirmis. Denique cum dormit Adam, virilis costa in infirmiorem mollescit sexum; et propter socialem copulam de latere viri formata est mulier et imo in sociam mulierem Adam ipse convertitur, et conformatione quadam transiit in conjugem. Ideo dum evigilat charitatis vocem primam emittit, in compari sua se ipsum agnoscens: Hoc nunc os, humiliorem sexum deflectere cum dicit se factum infirmis infirmum? Quasi spiritualis Adam Eva efficitur, dum subjectis compatitur apostolica firmitas: et sublimitas 41 virtutis et scientiae sobrietate quadam capacitati temperatur infirmorum. Et si mente excedit Deo, sobrius tamen fit aliis . Mentis excessus bonus est sopor: non superbiam inducens, sed sobrietatem docens. Adjuro vos ne exsuscitetis dilectam, donec ipsa velit: et si mente interim excedit Deo, i
Abbreviated transcription (Latin):
relis his ult̾iꝰ ĩmoror: Non id nunc gero
ꝓpositi ut nr̃a defleam: s ut aliena cant̾e
Sufficiat paucis nr̃a deplorasse. Iam ala-¬
m̃tis utor ad cantica. Illo nob̾ animũ p̾stã¬
te ⁊os. ⁊ otium. qui cohibet inquietos a

Expanded text:
relis his ulterius immoror? Non id nunc gero relis his ulterius immoror? Non id nunc gero propositi, ut nostra defleam, sed ut aliena cantem. Sufficiat paucis nostra deplorasse. Jam a lamentis revertor ad cantica, illo nobis animum praestante et os et otium, qui cohibet inquietos a
Abbreviated transcription (Latin):
m̃datium: Wanitatem utiq diligitis
p̾larioni: ⁊ ido querits inp̾latis urĩs
m̃datium pͣue suspicionis. Uani enĩ
filii hominũ. mñdaces instateris: m̃dace
in iudiciis. Et utmam ꝓ minimo mͥsit
ab humano die iudicari: dum et̾ni diei
expecto uidiciũ. Sum inquit acceꝑo tẽ¬
pꝰ ego usticias iudicabo. Ip̃e i̾tus iudex
tempꝰ erpectare se dicit. ut iuffictias uidiat.¬
⁊ tut ͥ tempꝰ assumis uidiciũ : Pat̾ om̃e iu¬
diciũ dedit filio: ⁊ tutͥ quod ñ accepisti ui¬
diciũ assumis: ⁊ hoc in patrem: Uide ne
forte ineum patrem: aquo om̃is. pat̾nitas
incel ⁊ int̾ris nominatur. Uiꝑea gen̾atio
matrem suam comedit: ⁊ dente uenenato
doctoris uitam corrodit. Non sunt iste fi¬
lie ierłm. pacis filie: s babilonis. Qnͣdo in¬
crepabis illas ⁊ dice: Filie babilonis noli¬
te flere suꝑ me: s suꝑuos ip̃as flete. Siqd
tiꝰ obstrue os loquentium iniqua: ⁊ ne clau¬
das ora canentium. S quid iam nunc que¬

Expanded text:
gitis praelationis, et ideo quaeritis in praelatis vestris mendacium pravae suspicionis. Vani enim filii hominum, mendaces in stateris , mendaces in judiciis. Et utinam pro minimo mihi sit ab humano die judicari, dum aeterni diei exspecto judicium, Cum, inquit, accepero tempus, ego justitias judicabo . Ipse justus Judex tempus exspectare se dicit, ut justitias judi assumis judicium? Pater omne judicium dedit Filio: et tu tibi quod non accepisti judicium assumis, et hoc in patrem? Vide ne forte in eum Patrem, a quo omnis paternitas in coelis et in terris nominatur. Viperea generatio matrem suam comedit, et dente venenato doctoris vitam corrodit. Non sunt istae filiae Jerusalem, pacis filiae, sed Babylonis. Quando increpabis illas, et dices: Filiae Babylonis, nolite flere super me, sed super vos ipsas flete? Siquitius obstrue os loquentium iniqua, et ne claudas ora te canentium. Sed quid jam nunc que
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯu̾sationis sp̃m pestilentem. Heu ꝙͣ. aui¬
do cordis. ore p᷑uum hunc attͣhimus spm:
⁊ corrumpentem haurimꝰ auram. Pesti¬
lentia ħ passim influit ꝑfenestras nr̃as.
Ihu bone q̃n erit. si tñ aliqñ erit. sicut
ficdes integra. sic ⁊ incorrupti mores: Eñ
ꝯtinget. ut sic̃ cum u̾itate pax. sic nͣsit
pugna ꝓ uͥture: Qñ integrũ te ⁊ exar¬
bitrio. incontemplationis ⁊ quietis eu¬
bicło ꝯplectemur: Pauq sunt in ecłia qͥ
nec introducam illum indomũ marͥs
mee. ⁊ in cubicłm genitͥcis mee. Hon
ẽ tota tał ecłie facies: s tñ multa tał

Expanded text:
conversationis spiritum pestilentem. Heu! quam aviconversationis spiritum pestilentem. Heu! quam avido cordis ore pravum hunc attrahimus spiritum, et corrumpentem haurimus auram! Pestilentia haec passim influit per fenestras nostras. Jesu bone, quando erit, si tamen aliquando erit, sicut fides integra, sic et incorrupti mores? Quando continget ut sicut cum veritate pax, sic non sit pugna pro virtute? Quando integrum te, et ex arbitrio in contemplationis et quietis cubiculo complectemur? Pauci sunt in Ecclesia qui nec introducam illum in domum matris meae, et in cubiculum genitricis meae. Non est tot