comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nos sumus ĩbelles tu fuge sospes. ait
Paruis agoncamaren ⁊̃ cola t᷑ba uocat.
I lluc c᷑sus erat. nes longiꝰ iffuit ĩde
ꝑͣ quantũ nouies mitte flrnda pot̃.¬
U ela cadunt pͥmo. ⁊ dubia librant᷑ abũda
Findite remigio naiita dx̃ aqͣs
Dumq parãt torto iͦ duc̃e carbassa lino:
ꝑ cutit᷑ rapido pͥupis ad unca noto u¬
ꝑq patens equor fruit᷑ pugnãte magut᷑
Fert᷑miexocłis uisa refug̃ humus
Assiluĩt fluctꝰ. ĩmoq agͣgite pontꝰ.
U̾ tit᷑. icanas alueus haurit aqͣs
Uincit᷑ ars uento. nͨ ia mod̾ator hãbenis
Iactat᷑ tu midas exul phe̾nisa ꝑũdas
Humida opp̾osita lumĩa ueste tegit.
Tũ pͥmũ dido felix ẽ dc̃a sorori :¬
Ducit᷑ ad laurẽs ingenti flãminglit:
Puppis miexͣ positis oĩb hausta pͦiͫ¬
I ac⁊ ua gneas regno. nata q lacim:
hi usare docali solo cõmitat᷑ acate uł i¬
Sectũ uudo cũ pede carpit ꝓter:

Expanded text:
nos sumus inbelles, tu fuge sospes! ait.nos sumus inbelles, tu fuge sospes! ait.parvus ager: Cameren incola turba vocat, illuc cursus erat, nec longius afuit inde, quam quantum novies mittere funda potest: vela cadunt primo et dubia librantur ab aura. findite remigio navita dixit aquas! dumque parant torto subducere carbasa lino, percutitur rapido puppis adunca noto inque patens aequor frustra pugnante magistro fertur, et ex oculis visa refugit humus, adsiliunt fluctus, imoque a gurgite pontus vertitur, et canas alveus haurit aquas, vincitur ars vento, nec iam moderator habenis iactatur tumidas exul Phoenissa per undas humidaque opposita lumina veste tegit: tunc primum Dido felix est dicta sorori figitur ad Laurens ingenti flamine litus puppis et expositis omnibus hausta pius Aeneas regno nataque Latini litore dotali solo comitatus Achate secretum nudo dum pede carpit iter,
Abbreviated transcription (Latin):
breue. ꝙ moriens ip̃a reliqͥt. erat.
buit eneas ⁊ cãm mortis ⁊ ensẽ
p̃a sua dido cp̃cidit usa mauu.
patit᷑ capra maurꝰ iarba domo
eq inemor spretũ talamis tũ ĩ qͥt elissẽ.
nͥ ego ꝙͣ totiens repulit illa. fruor
iffugiunt tirii qͥ ꝙ̃ ꝙ agit᷑ error uolĩ.
A miso dubie regͣe uagant᷑ apes
Etia nudatas acceꝑat area messes
ꝑq canos ierãt t̃cia musta lacꝰͤ
Pellit᷑ anna dõmo lacͥmãsꝙ sororia lĩqͥt:
N denia. gmane i̾sta dat anͣ sue didonus
M yeta bibũt molles lacͥmis ungenta fauille
Utice libatas accipunitq comas¬
T̃ uaͣ uale dix̃. eimeres t̃ adora relatos
p ssit. ⁊ est ill uisa sẽe soror.
H Aga ratẽ. comitesq fuge. pede labit᷑ eqͣ¬
M denia respiciens. dulc̾e soreri ꝰ
ertailis ẽ melite. sterili ui cina ꝯsirte.¬
I sola q̃ libici ũberat unda freti.
Hanc petit. qͥfpitio regis ꝯfissa uecto
h. oͣipes opũ diues arex ihu paetꝰ ergelis
S timuit magnas pigmalions opes

Expanded text:
breve, quod moriens ipsa reliquit, erat: buit Aeneas et causam mortis et ensem. ipsa sua Dido concidit usa manu.” potitur capta Maurus Iarba domo, seque memor spretum, Thalamis tamen inquit ‘Elissae en ego, quem totiens reppulit illa, fruor.’ diffugiunt Tyrii, quo quemque agit error, ut olim amisso dubiae rege vagantur apes. tertia nudandas acceperat area messes, inque cavos ierant tertia musta lacus: pellitur Anna domo lacrimansque sororia linquit moenia: germanae iusta dat ante suae. mixta bibunt molles lacrimis unguenta favillae, vertice libatas accipiuntque comasterque vale! dixit, cineres ter ad ora relatos pressit, et est illis visa subesse soror. nancta ratem comitesque fugae pede labitmoenia respiciens, dulce sororis opus. fertilis est Melite sterili vicina Cosyrae, quam Libyci verberat unda freti, hanc petit hospitio regis confisa vetusto: hospes opum dives rex ibi Battus erat. sed timuit magnas Pygmalionis opes.
Abbreviated transcription (Latin):
Simͥ qd ꝓdest hoc tͥ lestor obest
S neq obesse potest ulli nec scͥpta suu̾nt
At mala sunt fateor qͥs te mala sum̾e cog̾
Aut quis deceptum ponere sũp̾ta uetat
pẽ ñ hoc mando sed ut hinc deducta legãt᷑
Non sunt illa suo barbariora loco
Nec me roma suis deb conf̾re poetis
nt̾ sarmaticos ingeniosꝰ ero.¬
Deniq nulla mͥ captat᷑ gła q̃ q

Expanded text:
si mihi quod prodest hoc tibi, lector, obest, si mihi quod prodest hoc tibi, lector, obest, sed neque obesse potest, ulli nec scripta fuerunt at mala sunt. lateor. quis te mala sumere cogit? aut quis deceptum ponere sumpta vetat? ipse nec emendo, sed ut hic deducta legantur; non sunt illa suo barbariora loco. nec me Roma suis debet conferre poetis : inter Sauromatas ingeniosus erdenique nulla mihi captatur gloria, q
Abbreviated transcription (Latin):
Carmma leticie Iam mͥ plena dabo
Nec tam̃ ut lusit rursus mea lit̾a ludz
Sit semel illa Ioco luxuriata meo
Ꝙ ꝓb ip̃e canam pene modo ꝑte leuata
Barbariẽ rigidos effugiam q getas
Inrt̾ea nr̃i quid agant nͥ tͥste libelli
Tibia fun̾ib conuenit ista meis
At poteras inqͥs melius mala ferre silendo
Et tacitꝰ casus dissimulare tuos
Exigis ut milli gemitꝰ torm̃ta seq̃nt᷑
Accepto q graui uuln̾e flere uetas¬
Ille ꝑylleo falaris ꝑmisit in ere
Edere mugitꝰ ⁊ bous ore queri
Cum pͥami latͥmis offensus non sit achilles
Bu fletꝰ mnhibes durior hoste meis
Cum fac̾et niobem orbã laconia ꝓles
Non tam̃ hanc siccas iussit hr̃e genas
Est aliquid fatale malum ꝑ u̾ba leuare
Hoc erat ingelido q̃r peantiꝰ antꝰ
Uoce fatigare lennia facta sua
Nrangulat inclusꝰ coloi atq cor estuat intꝰ
Cogitur ⁊ uͥes multiplicare suas
Da ueniã potins uł totos tolle libellos

Expanded text:
carmina laetitiae iam tibi plena dabo. carmina laetitiae iam tibi plena dabo. nec tamen ut lusit, rursus mea littera ludet; sit semel illa ioco luxuriata meo. quod probet ipse, canam, poenae modo parte levata barbariam rigidos effugiamque Getas. interea nostri quid agant, nisi triste, libelli? tibia funeribus convenit ista meis. at poteras inquis ‘melius mala ferre silendo, et tacitus casus dissimulare tuos.’ exigis ut nulli gemitus tormenta sequantur, acceptaque gravi vulnIpse Perilleo Phalaris permisit in aere; edere mugitus et bouis ore queri. Cum Priami lacrimis offensus non sit Achilles, tu fletus inhibes, durior hoste, meos? cum faceret Niobem orbam Latonia proles, non tamen huic siccas iussit hest aliquid, fatale malum per verba levahoc erat, in gelido quare Poeantius antro voce fatigaret Lemnia saxa sua. strangulat inclusus dolor atque exaestuat intus, cogitur et vires multiplicare suas. da veniam potius, vel totos tolle libellos,
Abbreviated transcription (Latin):
Atq utinã nun̾o nos non essemꝰ ĩ isto
Heu mͥ cur numꝙͣ musa locuta mea ÷
S dedimꝰ penas sitici q ĩ finib hẏstͥ
Ille fare tracti lu sor amoris adest
Qͦ d suꝑ est sotios ad publica tarmina flexi
Et memores iussi nomuns ẽẽ tui
SItamen ex nob aliqͥs tam mlta reqͥret
Unde dolenda canã multa dolenda tuli
Non ħ ingenio non ħ ꝯponiluꝰ arte
M at̾ia est ꝓͥis ingeniosa malis
Et ciuota fortune ꝑs est ĩ carmine nr̃e
Felix qui patitur qui nuu̾are potest
Q frutices silue quot flauas tybris arares
Mollia qͦt campꝰ gramina marcis lĩt
Tot mala ꝑtulimꝰ quoꝵ medicina qͥes ꝙ
Nulla nͥ ĩ faudio pieridũ q mora.
Qͥ s tͥ nase modꝰ la cͥmosi carminis ⁊ qͥs
I dem foitue qui modꝰ huius erit
Qͥ d querar illa mͥ pleno de fonte ministͤt
N᷑ mea sunt fati u̾ba f. ista mei
At michi si caram patͥam cũ coniuge reddas
Sint uultꝰ ylares sim q qd̃ añ fui
Lemor inuicti si sit mͥ cesaris ira

Expanded text:
in isto! ei mihi, cur umquam Musa iocata mea est? sed dedimus poenas, Scythicique in finibus Histri ille pharetrati lusor Amoris abest, quod superest, animos ad publica carmina flexi, et memores iussi nominis esse mei. si tamen e vobis aliquis tam multa requiret, unde dolenda Canam, multa dolenda tuli. non haec ingenio, non haec componimus arte: materia est propriis ingeniosa malis, et quota fortunae pars est in carmine nostrae? felix, qui patitur quae numerare potest! quot frutices silvae, quot flavas Thybris harenas, mollia quot Martis gramina campus habet, tot mala pertulimus, quorum medicina quiesque nulla nisi in studio est Pieridumque mora. quis tibi, Naso, modus lacrimosi carminis? inquis idem, fortunae qui modus huius erit. quod querar, illa mihi pleno de fonte ministrat, nec mea sunt, fati verba sed ista mei. at mihi si cara patriam cum coniuge reddas, sint vultus hilares, simque quod ante fui. lenior invicti si sit mihi Caesaris ira,
Abbreviated transcription (Latin):
Tcecidi subiti ꝑago p̾coma casus.
Sumq argueñti conditor ip̃e mei
Eq iacens ripa deflere taistriꝰ ales
Dicitur ore sua deficiente necem
Sic ego sarmaticas longe ꝓiestꝰ ĩ horas
Efficio tatit ne michi funus eat
Delicias si quis la cuua carmina q̃rit.
P̾ monco numꝙͣ scͥpta qd̾ ista legat
Aptior huic gallus blandi q ꝓꝑciꝰ oris¬

Expanded text:
ut cecidi, subiti perago praeconia casus, ut cecidi, subiti perago praeconia casus, sumque argumenti conditor ipse mei. utque iacens ripa deflere Caystrius ales dicitur ore suam deficiente necem, sic ego, Sarmaticas longe proiectus in oras, efficio tacitum ne mihi funus eat. delicias siquis lascivaque carmina quaerit, praemoneo, non est scripta quod ista legat, aptior huic Gallus blandique Pr
Abbreviated transcription (Latin):
r̃a musa tͥ i solacia prebes
u ture requies tu medicina uetꝰ
u dux et comes tu nos abducis ab ystro.
n medio q mͥ das elicone locum.
umͥ ꝙ rarum est uiuo sublime dedisti
omen ab exequiis qd dare fama solet¬
Nec qͥ decractat p̾sentia liuor iniqͦ
Ullum de nr̃is dente momordit opꝰ.
Nam tułint magnos cum scła nr̃a
Non fuit ingenio fama maligna meo
S ego p̾ponã multos mͥ non minor ut.
Dicor ⁊ ĩ toto płnmis orbe legor.
Si quid hñt gͥ uatum p̾sagia ueri
ꝓ tinus ut moriar non ero t̾ratuuis
uie fauore tuli sine hanc ego cͣmine famain
ure tͥ grates candide lector ago
Unc quoq de getico nostrum studiose libellũ
litor e p̾missis quatuor adde meis
ic quos tał erit quał fortuna poete
mienies toto carmine dulce nich
F lebil ut noster statꝰ est ita flebile cͣmen
Scripto mat̾ie conueniente sue.
nceger ⁊ letꝰ leta ⁊ iuiuenilia lusi
ua tam̃ nũc me composuisse piget

Expanded text:
am tu solacia praebes, tu curae requies, tu medicina venis. tu dux et comes es, tu nos abducis ab Histro, in medioque mihi das Helicone locum; tu mihi, quod rarum est, vivo sublime dedisti nomen, ab exequiis quod dare fama soletnec, qui detractat praesentia, Livor iniquo ullum de nostris dente momordit opus. nam tulerint magnos cum saecula nostra poetas, non fuit ingenio fama maligna meo, cumque ego praeponam multos mihi, non minor illis dicor et in toto plurimus orbe legor. si quid habent igitur vatum praesagia veri, protinus ut moriar, non ero, terra, tuus. sive favore tuli, sive hanc ego carmine famam, iure tibi grates, candide lector, ago. Hunc quoque de Getico, nostri studiose, libellum litore praemissis quattuor adde meis. hic quoque talis erit, qualis fortuna poetae: invenies toto carmine dulce nihil. flebilis ut noster status est, ita flebile carmenscripto conveniente suae. integer et laetus laeta et iuvenalia lusi: illa tamen nunc me composuisse piget,
Abbreviated transcription (Latin):
llic ⁊ cantãt. qͥcqͥd didicere teats
Miactant faciles ad sua u̾ba mant.
Q duc̃t posito longas cͣtere coreas
ultaq diffusis saltat amica conuis.
Cũ redeunt. titubãt. ⁊ st̃ specatula uulgi
Ifortunatos obuia turba uocat.
ceͣrit nuꝑ uisa ẽ ni digna relatu
yserat enee dido miserabilis igne.

Expanded text:
llic et cantant, quicquid didicere theatris, et iactant faciles ad sua verba manus et ducunt posito duras cratere choreas, cultaque diffusis saltat amica comis, cum redeunt, titubant et sunt spectacula volgi, et fortunatos obvia turba vocat. occurrit nuper visa est mihi digna relatuarserat Aeneae Dido miserabilis igne,
Abbreviated transcription (Latin):
ars ibi ꝓ rigidis calamos statuere colũnis
esuꝑ extũsas impossuere togas
ose cnͣ uinoq calẽt. annosq p̾cant᷑
t̃ sumãt ciatͥos. ad numerũq bibt¬
nͥuenies illic qͥ nestoris ebibat annos¬
ue sit ꝑ calices fc̃a sibilla suos.

Expanded text:
ars, ubi pro rigidis calamos statuere columnis, desuper extentas imposuere togas. sole tamen vinoque calent annosque precantur, quot sumant cyathos, ad numerumque bibnvenies illic, qui Nestoris ebibat annos calices facta Sibylla suos.
Abbreviated transcription (Latin):
dib ẽ anne festũ geniale ꝑcinie
Neepeul aripis aduena tibri tuis
P debs uenit. ac uides passim disecta ꝑphertas
uibio ile pars durat. pauci tentoria ponũe
uilit qͥb eranuis fiondea fc̃a casa est.¬

Expanded text:
dibus est Annae festum geniale Perennae non procul a ripis, advena Thybri, tuis. plebs venit ac virides passim disiecta per ub Iove pars durat, pauci tentoria ponunt, sunt quibus e ramis frondea facta casa est
Abbreviated transcription (Latin):
inierat monitus. placidis ita rurs ut añ
lauigerũ uerbis allo qͦr ip se dem̃¬
Muita qͥdem didici. s cur naualis ĩ ere
A itera signata est. alt̾a forma bidẽps.¬
N oscere me duplici posses ut imagine dx.¬
iuetus ip̃a dies excimuisset opͣue.
Ante ꝑerrato fal̃cifer orbe denero
Hac ego saturnũ memni tellure receptĩ.
elitib reguis aioue pulsus erat
uide diu genti mansit saturnia nom̃:
D c̃a qͦ est latium terra latente deo.
At bona posteritas pupe  formauit ĩ ere.
Hospitis aduentũ testificata de sꝯͣ¬
pse solum colu. eniꝰ placidissima leuũ.
R adit harenos tibridis unda latu.
H utꝰ ubi nẽ roma ẽ. tc̃ ardua silua uirebat.¬

Expanded text:
inierat monitus, placidis ita rursus, ut ante, clavigerum verbis adloquor ipse demulta quidem didici: sed cur navalis in aere altera signata est, altera forma bicepsnoscere me duplici posses sub imagine, dixvetus ipsa dies extenuasset opus. ante pererrato falcifer orbe deus. hac ego Saturnum memini tellure receptum caelitibus regnis a Iove pulsus erat. inde diu genti mansit Saturnia nomen; dicta quoque est Latium terra, latente deo. at bona posteritas puppem formavit in aere, hospitis adventum testificata dei. ipse solum colui, cuius placidissima laevum radit harenosi Thybridis unda latus, hic, ubi nunc Roma est, incaedua silva virebat
Abbreviated transcription (Latin):
alitaq res laucis pascua bob erat.
Tunc ego regnabã patiens cum terra d̾oꝵ
Ẽẽt: ihumanis niumĩa mixta locis.
N on dum iustitziã facimis mortaole fugarat
Uitima de suꝑis illa reliquit humun.
ꝓ q metu ppłm sñ ui pudor ille regebat.
Hullus erat iustis redd̾e iura laboꝵ.
Nł tͥrcũ bello. pacem postesq tuebar
⁊ clauem ostendens hec ait arma ggo
Ireiserat o̾raꝰ deuis t̃ sic ego nr̃a resolu:
Uoce mea uoces eliciente de
Hic ub iuucta forus temp̃sa d̾uob habes.
Ille manu mulcens ꝓpexã adpectora ħarba̾.
P tiꝰ eubalii retulit᷑ arma tac ꝓtatui.
Ut᷑q seius e̾tos armillis ca̾pta sabinos.
Ad sumnee tacitos dix̃at arcis iͣteri
Indͥe. ułut nẽ est: s quẽ desce nditis ĩde.
Ardiuis inualles ꝑfora cͥsuut erat¬

Expanded text:
antaque res paucis pascua bubus erat.tunc ego regnabam, patiens cum terra deorum esset, et humanis numina mixta locis, nondum Iustitiam facinus mortale fugarat ultima de superis illa reliquit humum, proque metu populum sine vi pudor ipse regebat; nullus erat iustis reddere iura labor, nil mihi cum bello: pacem postesque tuebar ’ clavem ostendens haec ait arma gero. presserat ora deus. tunc sic ego nostra resolvi voce mea voces eliciente dei: hic ubi iuncta foris templa duobus habes?’ ille manu mulcens propexam ad pectora barbam protinus Oebalii rettulit arma Tati, utque levis custos armillis capta Sabinos ad summae tacitos duxerit arcis iter. inde, velut nunc est, per quem descenditis, inquit ‘arduus in valles et fora clivus erat
Abbreviated transcription (Latin):
H est armife̾ festis de qͥnq min̾ue
Qe fieri pugna pͥma cruen ta solet
ꝓtinns ex colmͬ ten̾i nos cura pentis.
I mꝰ ad insignes urbis aarte uiros
Frat̾ ad elocouũ uiridi tendebat ab euo
Fortia u̾bosi natꝰ ad arma fori.
At michi iam pu̾o celestia signa ꝑ lace bãt
Inq suũ furtim musa tͣhebat opꝰ
Sepe pat̾ dĩx̃ studiũ qd̾ mutile tẽptas
Me onides nullat ip̾e reliquit opes
Motus eram diceis toto q elicone relicto
Stb̾e temptabã u̾ba soluta modis
ponte sua carmer nun̾o uenebat ad aptos
uterea tacito passu labentib anuis
ibior fr̾i sumpta michi q toga est
nduit᷑ q hum̾is illato p̾pura clauo
t studiũ nob̃ qd̾̃ fuit aute manet¬

Expanded text:
haec est armiferae festis de quinque Minervae, haec est armiferae festis de quinque Minervae, quae fieri pugna prima cruenta solet. protinus excolimur teneri curaque parentis imus ad insignes urbis ab arte viros. frater ad eloquium viridi tendebat ab aevo, fortia verbosi natus ad arma fori, at mihi iam puero caelestia sacra placebant, inque suum furtim Musa trahebat opus. saepe pater dixit ‘studium quid inutile temptas : Maeonides nullas ipse reliquit opes.’ motus eram dictis, totoque Helicone relicto scribere temptabam verba soluta modis. sponte sua carmen numeros veniebat ad aptos,re versus erat. interea tacito passu labentibus annis liberior fratri sumpta mihique toga est, induiturque umeris cum lato purpura clavo, et studium nob
Abbreviated transcription (Latin):
Ibit ad occasum qͥꝗͥ dicemꝰ ab ortu
Festis ⁊ esꝑie uocs eous erit
T pans ego tellurẽ trans altas audiar undas
Et gemitꝰ uox est magna fut᷑a mei.
N ec tua te sontem tantmꝰ scl̾a norunt
Perpetue cͥmen post̾itatis eris.
am ferot inpugnas nondum mͥ cornua sũpsi
ec in sumendi causa sit ulla uelim.
Circus adhuc adhuc cessat sꝑgit tam̃ acer arenã.
T aurꝰ ⁊ ĩfesto lam pede pullat humũ
Hoc quoq ꝙͣ uolui plus est cane musa recestꝰ.
Dum licet huic nom̃ dissimulare suñ.
Iue ego qui fuam ten̾oꝵ lusor amoꝵ
QE m legis ut noscas accipe post̾itas
Gulmo mͥ prĩa est Gelidis ub̾imus undis
M ilia qui nouies distat aburbe decem
E ditꝰ luc ego sum nͨ ñ ut temꝑa nofcas
Eum cecidit fato consul ut̾q pari.
Non modo fortune mun̾e factus eq̃s
Nec stirps pͥma fui genito sum fr̾e c̾atꝰ
L ucifꝰ amboꝵ natalib affuit idem.
U na celebrata ÷ ꝑ duo liba dies

Expanded text:
ibit ad occasum quicquid dicemus ab ortu, ibit ad occasum quicquid dicemus ab ortu, testis et Hesperiae vocis Eous erit. trans ego tellurem, trans altas audiar undas, et gemitus vox est magna futura mei, nec tua te sontem tantummodo saecula norint . perpetuae crimen posteritatis eris. iam feror in pugnas et nondum cornua sumpsi, nec mihi sumendi causa sit ulla velim. Circus adhuc cessat; spargit iam torvus harenam taurus et infesto iam pede pulsat humum. hoc quoque, quam volui, plus est. cane, Musa, receptus, dum licet huic nomen dissimulare suum. Ille ego qui fuerim, tenerorum lusor amorum, quem legis, ut noris, accipe posteritas. Sulmo mihi patria est, gelidis uberrimus undis, milia qui novies distat ab urbe decem. editus hic ego sum, nec non, ut tempora noris, cum cecidit fato consul uterque parinon modo fortunae munere factus eques, nec stirps prima fui; genito sum fratre creaLucifer amborum natalibus affuit idem: una celebrata est per duo liba dies;
Abbreviated transcription (Latin):
Q uos ãmoniti uost̾s quoq casib este
Eqͣntũ suꝑes em̾ usse uirum
¶S cibi ⁊ pat̾is nomen facinꝰ q tacebo
Et tua letheis acta dabunt᷑ aqͥs.
Nostra q uincetur lacͥmis clemencia seris
Fac modo te pateat penituisse tui
Fac modo te dampnes cupias te tͣd̾e uite
T ẽpora si possis thesiphonea tue
Si iuiꝰ et flagrant odio tua pertoia nr̃r
Induet ufelix arma coacta dolor
Scł extremum sicut sum missꝰ in orbẽ
Nostra suas istic porriget ira manꝰ
Omma si nescis cesar mͥ uinl reliquit
Et sola est patͥa pena caiere mea
Et patͥam modo sit sospes sꝑamꝰ ab illo
Sepe iouis telo quercꝰ adusta uiret.
Demq uind̾ce si sit mͥ nuilla facultas
Pierides uires ⁊ sua tela dabiuit
E sicicis hĩtem longe si motꝰ ĩ horis
Sicoaq sunt oculis ꝓxiia signa meis
Nostra ꝑ inmensas ibunt p̾conia gentes
Ꝙ q querar uotũ qͣ patet orb̾ erit

Expanded text:
t vos admoniti nostris quoque casibus este, t vos admoniti nostris quoque casibus este, aequantem superos emeruisse virum. Si licet et pateris, nomen facinusque tacebo, et tua Lethaeis acta dabuntur aquis, nostraque vincetur lacrimis clementia seris, fac modo te pateat paenituisse tui; fac modo te damnes cupiasque eradere vitae tempora, si possis, Tisiphonea tuae. sin minus, et flagrant odio tua pectora nostro, induet infelix arma coacta dolor, sim licet extremum, sicut sum, missus in orbem, nostra suas istinc porriget ira manus, omnia, si nescis, Caesar mihi iura reliquit, et sola est patria poena carere mea. et patriam, modo sit sospes, speramus ab illo: saepe Iovis telo quercus adusta viret. denique vindictae si sit mihi nulla facultas, Pierides vires et sua tela dabunt, quod Scythicis habitem longe summotus in oris, siccaque sint oculis proxima signa meis, nostra per inmensas ibunt praeconia gentes, quodque querar notum qua patet orbis erit.
Abbreviated transcription (Latin):
Languidꝰ ĩ piatis gͣmina carpit equs
Miles ut em̾icus non est satis utilis annis
Ponit ad antiquos que tulit arma lares
S ic gͥ tarda uires minuence seuecta
Me quo: Ponare iam rude tempꝰ erat
Tempꝰ erat uec me ꝑegͥnum duc̾e cl̾m
Nec siccam getico fonce leuare sitim
S modo qͦs hũi uaouos seced̾e ĩ ortos
Nunc homin uisu rupsꝰ ⁊ u̾be fruiã euop̃¬
S i animo quondã non diuinante fut᷑a
O prabam placide iuu̾e posse senex
gͦ islum demens ĩ me s̾u̾ire coegi
Micius ĩ mensꝰ quo nicħ orb̾ lĩt
Ip̃a delic̾tis iucta est cͥlemencia nr̃is. mul
sꝰ tam̃ errori uida negata meo est.
Q ͭ maris eusma t̾rasynistpaiacetrenti
esse iuid̾et᷑ uanis utq locꝰl ꝑ ua¬
Nil adeo ualidum est adamas licet alliget i
U maneat iapido frius ignẽ iouis
Nil ita sublimẽ ⁊. sip. q ꝑicula tendit
Non sit ut infu̾is suppͥoĩtunt q deo
Plus tam̃ exicis nuauitis ira declit: de¬

Expanded text:
languidus in pratis gramina carpit equus, languidus in pratis gramina carpit equus, miles ubi emeritis non est satis utilis annis, ponit ad antiquos, quae tulit, arma Lares, sic igitur, tarda vires minuente senecta, me quoque donari iam rude tempus erat. tempus erat nec me peregrinum ducere caelum, nec siccam Getico fonte levare sitim, sed modo, quos habui, vacuos secedere in hortos, nunc hominum visu rursus et urbe frui. sic animo quondam non divinante futura optabam placide vivere posse senex. ergo illum demens in me saevire coegi, mitius inmensus quo nihil orbis habet? ipsaque delictis victa est clementia nostris, nec tamen errori vita negata meo est? qua maris Euxini terra sinistra iacet. hoc esse videretur vanus uterque locus. nil adeo validum est, adamas licet alliget illud, ut maneat rapido firmius igne Iovis; nil ita sublime est supraque pericula tendit non sit ut inferius suppositumque deo. plus tamen exitii numinis ira dedit.
Abbreviated transcription (Latin):
Flumina qͥ: ⁊ campi net freta pauca iacent
Mille p᷑ caũs a te que litta sepe
M issa sit in nr̃as rara ueuire manus
Miue tam̃ cãs scͥbndo uince freqñt̾
Excusem nͨ te semꝑ amice mͥ
Iam mea cineas imitant᷑ temꝑa plumas
Inficit ⁊ uigͣs asba senecta comas
Iam subeunt anni fragiles ⁊ ĩh̾tior etas
Iamq par̃ firmo me mͥ ferre graue est
unc erat ut posito deb̾em fine la boꝵ
Uiuiere cum nullo sollicitante metu.
Qeq mee semꝑ placu̾nt ocia menti
Carꝑe ⁊ ĩ studiis mollit̾ ẽẽ meis
Et ꝑuam celebrare domũ uet̾es q penates
⁊ que nũc dño rura pr̃na carent
Inq simi domiue caris qi sodalib in q
Ce curꝰ patͥa consenuisse mea
Hos ego sic annos pon̾e dignꝰ erani
Non ita diis uisim ÷ qͥ me t̾ra qi mari q
Actum sarmatitis exposuere locis
In caua ducunt᷑ quasse naualia puppes
Ne tem̾e in medis desticuant᷑ aquis.
Ne cadat ⁊ młtais palmas i honestet a dẽpras

Expanded text:
Summaque et campi nec freta pauca iacent, Summaque et campi nec freta pauca iacent, mille potest causis a te quae littera saepe missa sit in nostras rara venire manus; mille tamen causas scribendo vince frequenter, excusem ne te semper, amice, mihi. Iam mea cycneas imitantur tempora plumas, inficit et nigras alba senecta comas, iam subeunt anni fragiles et inertior aetas, iamque parum firmo me mihi ferre grave est. nunc erat, ut posito deberem fine laborum vivere, me nullo sollicitante metu, quaeque meae semper placuerunt otia menti carpere et in studiis molliter esse meis, et parvam celebrare domum veteresque Penates et quae nunc domino rura paterna carent, inque sinu dominae carisque sodalibus inque securus patria consenuisse mea. hos ego sic annos ponere dignus eram. non ita dis visum est, qui me terraque marique actum Sarmaticis exposuere locis. in cava ducuntur quassae navalia puppes, ne temere in mediis dissoluantur aquis. ne cadat et multas palmas inhonestet adeptus,
Abbreviated transcription (Latin):
U na tam̃ spes est q̃ me solet̾ ĩ istis
E fore morte mea non duit᷑ua mala
Hus me sol a diit gelite post frigora brume
Bisq suũ tacto pisce ꝑegit iter.
T emꝑe tam longo cur non tua dext̾a u̾sus
Amlib ĩ paucos officiosa fuit.
Cur tua cessauit pietas scͥbentib illiͤ
Exiguus nob̃ cum quib usꝰ erat.
Cur quotiens a li cui carte iuncula dẽpsi
Illam sꝑaui nom̃ hr̃e tuũ.
Dii faciant ut sepe tua sit epła dexͣ
S cͥpta s ex multis reddita nulla mͥ ÷
A d p̾cor esse li quet credam pꝰ ora meduse
Gorgonis anguieis ancta fuisse comis
Esse canes ut̾o sub uirginis ẽe chimam
Atͣce que flamriis se ꝑ at angue leam.
Q drupedes q homines cum pectore p̾cora uĩctos
Ter genunũ q uirũ t̾ geminũ q aanem
Spinga q et arpias serpentipedes ꝙ sigãtes
Hego aintta pͥus qͣm te carissime credai
Mutatum curam de posuisse mei.
nnu̾i montes int̾ me teq uieq

Expanded text:
una tamen spes est quae me soletur in istis, una tamen spes est quae me soletur in istis, haec fore morte mea non diuturna mala. Bis me sol adiit gelidae post frigora brumae, bisque suum tacto Pisce peregit iter. tempore tam longo cur non tua dextera versus quamlibet in paucos officiosa fuit? cur tua cessavit pietas, scribentibus illis, exiguus nobis cum quibus usus erat? cur, quotiens alicui chartae sua vincula dempsi, illam speravi nomen habere tuum? di faciant ut saepe tua sit epistula dextra scripta, sed e multis reddita nulla mihi. quod precor, esse liquet. credam prius ora Medusae Gorgonis anguineis cincta fuisse comis, esse canes utero sub virginis, esse Chimaeram, a truce quae flammis separet angue leam. quadrupedesque hominis cum pectore pectora iunctos, tergeminumque virum tergeminumque canem, Sphingaque et Harpyias serpentipedesque Gigantes, haec ego cuncta prius, quam te, carissime, credam mutatum curam deposuisse mei, innumeri montes inter me teque viaeque
Abbreviated transcription (Latin):
S magis hoc qd̃ sunt cognicõra grauant
Est quoz non minim̃ iures aff̾re recentes
N᷑ p̾consumpt̃ temꝑis ẽẽ malis
Forcior in fulua nonus est luc̾tator arena
Q uam cui sunt tarda brachia fessa mora
In teger est nitidis melior gladiatoi ĩ armis
Q  in cui tela suo sangumne tinc̾ta rubent
Fert bn p̾cipites naius modo facta ꝓcellas
Qinlib exigno soluit᷑ imbre uetus.
N os quo q̃ fecimꝰ culimꝰ pacienciꝰ ante
Qe mala sunt longo continuata die
Credite deficio nr̃o q a corꝑe qnͣtum
Auguror accedunt temꝑa nr̃a malis
Tam n sunt uires nͨ qui color ẽẽ solebat
Uix habeo tenuẽ qui tegat ossa cutem
Corꝑe si mens est egͦ mag̾ egͣ mali q
In cͥcims pettu stat sine fine sui
Sbis adest facies absunt mea cura sedales
E t qua nulla mͥ carior uxor ab est
W̾ lgus ad ÷ siticum bracata q tͥba getaꝵ
Sic mala que uideo non uideo q nocent

Expanded text:
 magis hoc, quo sunt cognitiora, gravant.  magis hoc, quo sunt cognitiora, gravant. est quoque non nihilum vires afferre recentes, nec praeconsumptum temporis esse malis, fortior in fulva novus est luctator harena, quam cui sunt tarda brachia fessa mora. integer est melior nitidis gladiator in armis, quam cui tela suo sanguine tincta rubent. fert bene praecipites navis modo facta procellas: quamlibet exiguo solvitur imbre vetus. nos quoque quae ferimus, tulimus patientius ante quam mala sunt longa multiplicata die! credite, deficio, nostroque a corpore quantum auguror, accedunt tempora parva malis. nam neque sunt vires, nec qui color esse solebat: vix habeo tenuem, quae tegat ossa, cutem, corpore sed mens est aegro magis aegra, malique in circumspectu stat sine fine sui. urbis abest facies, absunt, mea cura, sodales, et, qua nulla mihi carior, uxor abest, vulgus adest Scythicum bracataque turba Getarum: sic me quae video non videoque movent.
Abbreviated transcription (Latin):
N tardum uuieni det tͥ nom̃ aui
Tempore ruricole paciens sit taurꝰ aratͥ
P bet ⁊ uicuruo cona p̾menda iuge
Bempore paret equs lentꝰ animos habenis
Et placido duros accip̃ ore lupos
Temꝑe penor compescit᷑ ora leonuni
Nec fn̾as animo q̃ fuit añ manet
Bellua s̾uiciũ temꝑe uicta subit
Dempꝰ ut extentis tumeat facit uua racemis
Et ne sint tͥsti poma sapore facit.
Hoc tenuat tentes t̾ram sindentis aratͥ
Hoc duros silices hoc adamanta t̾it.
heciam seuas paulatim mitigat auras
Kmmuit luctꝰ mesta q corda leuat
Cuncea potest gͥ tapitd pede lapsa uet̾ustas
Pret̾ quam curas attenuare meas
U patͥa careo bis fngib area tͥta ÷
Dissiluit nudo p̾ssa bis uua pede
Nec q̃sita tam̃ spacio pacientia longo ÷
Mens q mali sensũ nra recentis ht̃
Et domitꝰ freno sepe repugnat eqꝰ.
U̾ sit emin si bi par creuit ⁊ acta moia est
Nec tam nota michi ꝙͣ sunt mala m̃a fu̾ũt

Expanded text:
nec tardum iuveni det tibi nomen avi. nec tardum iuveni det tibi nomen avi. Tempore ruricolae patiens fit taurus aratri, praebet et incurvo colla premenda iugo; tempore paret equus lentis animosus habenis, et placido duros accipit ore lupos; tempore Poenorum compescitur ira leonum, nec feritas animo, quae fuit ante, manet; belua, servitium tempore victa subit. tempus ut extensis tumeat facit uva racemis, et ne sint tristi poma sapore cavet. hoc tenuat dentem terram renovantis aratri, hoc rigidas silices, hoc adamanta terit; hoc etiam saevas paulatim mitigat iras, hoc minuit luctus maestaque corda levat, cuncta potest igitur tacito pede lapsa vetustas praeterquam curas attenuare meas. ut patria careo, bis frugibus area trita est, dissiluit nudo pressa bis uva pede. nec quaesita tamen spatio patientia longo est, mensque mali sensum nostra recentis habeet domitus freno saepe repugnat equus. ut sit enim sibi par, crevit et aucta mora est. nec tam nota mihi, quam sunt, mala nostra fuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
Extidit heu nom̃ ꝙͣ mͥ pene tuũ
Tu tamen agnoscis tract̾ q cupidine laudis
le ego sum cuꝑes dr̃e posse palam.
erte ego si sineres titulum tͥ redd̾e uellem
E t raram fame conciliare fidem.
e noceam gͣto u̾eor tͥ carmine neue
ntempestiuis nominis obstet honor
Q licet et tutũ ÷ intͣ tua pectora gaude
Meq cui memorẽ te q fuisse pium
Gqr facis remis ad opem luctare fendam.
Dum uemat placido mollior aura deo
Qͥ m̾sit stigra subleuet illud aqͣ
Beq qd̾ est gratũ presta ꝯstant̾ ad omne
Indeclinate munus amiticie
Sic tua ꝓcessꝰ hãt fortuna ꝑhennes
Sic ope non egeas ip̃e mues q tuos
Sic equet tua nupta ir̃ bonitare ꝑh̃nni
Incidat ⁊ ur̃o nulla querela thoro
Diligat ⁊ semꝑ sotuiꝰ te sangͥnis illo
Q̾ puis affestu castora frat̾ amat
Sic iuiuenis similis q ł sit natꝰ ⁊ alũ
Moub agnoscat quilib ẽẽ tuum.
Sic faciat socerum lesto te nata uigali

Expanded text:
excidit heu nomen quam mihi paene tuum! excidit heu nomen quam mihi paene tuum! tu tamen agnoscis tactusque cupidine laudis, ille ego sum cuperes dicere posse palam, certe ego, si sineres, titulum tibi reddere vellem, et raram famae conciliare fidem. ne noceam grato vereor tibi carmine, neve intempestivus nominis obstet honor, quod licet et tutum est intra tua pectora gaude meque tui memorem teque fuisse pium, utque facis, remis ad opem luctare ferendam, dum veniat placido mollior aura deo; mersit Stygia sublevet illud aqua; teque, quod est rarum, praesta constanter ad omne indeclinatae munus amicitiae. sic tua processus habeat fortuna perennes, sic ope non egeas ipse iuvesque tuos, sic aequet tua nupta virum bonitate perenni, incidat et vestro nulla querella toro; diligat et semper socius de sanguinis illo, quo pius affectu Castora frater amat; sic iuvenis similisque tibi sit natus, et illum moribus agnoscat quilibet esse tuum; sic faciat socerum taeda te nata iugali,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ tinus euinct̃i tͥstem ducunt᷑ ad arã
Qe stabat geminas ante cruenta fores.
N tam̃ hunc sua mors nͨ mors sua t̾ruit illum
Alt̾ ob altlus fun̾e mestus erat
Et iam constitat stito mucͦne sac̾dos.
Cinxat et graias barbara uita comas
ꝯ uite smonis fr̾em cognouit ⁊ illi
ꝓnece complexꝰ effigenia delit.
Leta dee signũ crudelia sacͣ ꝑose
Transtulit ex ill̾ ĩ melora locis
H igit᷑ regio magni pene ultima mundi
Si modo nasoni barbara t̾ra sua est
Out uenti quib est ablatꝰ ulirestes
Palato ref̾ant et mea uela deo
¶Ou̾i dilectos int̾ pars pͥma sõbales
U nica fortiniis ara reꝑta meis.
Cꝰ ab eloquiĩs anima ħ moribunda reuix̃
Uingil infusa pallade flãma solz
Qͥ u̾itꝰ non es portꝰ aꝑire fideles
Fulmine ꝑcusse confugiũ q rati
Cuiꝰ eram censu non me sensurꝰ egentẽ
Si cesar patas eripuissz opes.
Temꝑis oblitum dum me rapit impetꝰ hꝰ

Expanded text:
protinus evincti tristem ducuntur ad aram, protinus evincti tristem ducuntur ad aram, quae stabat geminas ante cruenta fores. nec tamen hunc sua mors, nec mors sua terruit illum alter ob alterius funera maestus erat. et iam constiterat stricto mucrone sacerdos, cinxerat et Graias barbara vitta comas, cum vice sermonis fratrem cognovit, et illi pro nece complexus Iphigenia dedit, laeta deae signum crudelia sacra perosae transtulit ex illis in meliora locis, haec igitur regio, magni paene ultima mundi,si modo Nasoni barbara terra sua est. o utinam venti, quibus est ablatus Orestes, placato referant et mea vela deo! O mihi dilectos inter pars prima sodales, unica fortunis ara reperta meis cuius ab adloquiis anima haec moribunda revixit, ut vigil infusa Pallade flamma solet; qui veritus non es portus aperire fideles fulmine percussae confugiumque rati; cuius eram censu non me sensurus egentem, si Caesar patrias eripuisset opes. temporis oblitum dum me rapit impetus huius,
Abbreviated transcription (Latin):
Nostra u̾ecundo uota pudore carent
Mitius exilium pauio ꝙ ꝓpinquiꝰ opto
Qͥq sit a seuo longiꝰ hoste locus.
T anta q est augusto clemencia si quis ab illo
Hoc peteret ꝓme forsitan ille daret
Frigora me cohibent euxini littora ponti
Dictꝰ ab antiqͥs eusinus ille fuit
Nam n iactat᷑ mod̾atis e quora uentis
Nec placicos portꝰ hospita naius hc.
Sũt ccͣ gentes que p̾dam sangͥne q̃rant
Nec minꝰ infesta t̾ra timet᷑ aqͣ
Illi quos audis hominũ gaude cͥore
Pene sub enisdẽ frigous axe iacent
Nec ꝓcul a nob̾ locꝰ ÷ uͥ taurica dira
Cede pharetrate spargit᷑ ara dee.
Nec pͥus ut memorant non inuidiosa uefandis
Nec cu piendo bonis regna toantis erant.
Hic ꝓ supposita nͥgo pelopeia c̾ua
acir dea coluit quali cumiq sue
Q ͦ postqrm dubium ⁊ puis an scelatus horestes
Epactꝰ furiis uenerat ip̃e suis.
Et comes exemplum ueri foceꝰ amoris.
Qͥ duo corꝑibr mentibz unus erant

Expanded text:
nostra verecundo vota pudore carent, nostra verecundo vota pudore carent, mitius exilium pauloque propinquius opto, quique sit a saevo longius hoste locus; quantaque in Augusto clementia, si quis ab illo hoc peteret pro me, forsitan ille daret. frigida me cohibent Euxini litora Ponti : dictus ab antiquis Axenus ille fuit. nam neque iactantur moderatis aequora ventis, nec placidos portus hospita navis adit. sunt circa gentes, quae praedam sanguine quaerunt; nec minus infida terra timetur aqua. illi, quos audis hominum gaudere cruore, paene sub eiusdem sideris axe iacent, nec procul a nobis locus est, ubi Taurica dira caede pharetratae spargitur ara deae. haec prius, ut memorant, non invidiosa nefandis nec cupienda bonis regna Thoantis erant. hic pro supposita virgo Pelopeïa cerva sacra deae coluit qualiacumque suae. quo postquam, dubium pius an sceleratus, Orestes exactus Furiis venerat ipse suis, et comes exemplum veri Phoceus amoris, qui duo corporibus mentibus unus erant,
Abbreviated transcription (Latin):
Incolumꝰ cum quo sepe locutꝰ eram
Q ͦ uereare minꝰ ne sim tͥ cͥmiẽ amicꝰ
I nuidiam si qua est auitor hr̃e põt̃
Nam tuus est pͥmis cultꝰ mͥ semꝑ ab anis
Hoc cerce noli dissimulare pater
Ingeniũ q meũ potes hoc meminisse ꝓbatũ.
Plus etiam ꝙͣ me indice dignus eram.
Deq meis illo referebat u̾sib ore
S pͥus auttori sunt data u̾ba tito.
Non data sunt mͥ crede tamen s ĩ oĩb actis
Ultuna si demas uita tuenda mea ÷
Hanc quoq qmͣ ꝑii. culpam scelus ẽẽ negab
At sine me fati ĩrmeninisse mei.
Neue retrat̾tando non dim coeuntia rũpe
Uuln̾a uix ilł ꝓderit ip̃a quies.
Gͦut iure damꝰ penas sic obfuit ome
Pecrato facinus consiliũ sꝑ meo
Id q deus sentit ꝓ qͦ non limen a dẽpt̃
Lec mͥ detractas possid: alt̾ opes .
Forsitan hanc ip̃am uiuat modo finiet olim
Tempore cum fu̾it leuior ira fugã
Nunc p̾cor hĩc alio iubeat disced̾e finou

Expanded text:
incolumis cum quo saepe locutus era. incolumis cum quo saepe locutus era. quo vereare minus ne sim tibi crimen amicus, invidiam, siqua est, auctor habere potest, nam tuus est primis cultus mihi semper ab annis— hoc certe noli dissimulare—pater, ingeniumque meum potes hoc meminisse probabat plus etiam quam me iudice dignus eram; deque meis illo referebat versibus orsed prius auctori sunt data verba tuo. nec data sunt, mihi crede, tamen: sed in omnibus actis ultima si demas, vita tuenda mea est. hanc quoque, qua perii, culpam scelus esse negabia! sine me fati non meminisse mei; neve retractando nondum coeuntia rumpam vulnera: vix illis proderit ipsa quies, ergo ut iure damus poenas, sic afuit omne peccato facinus consiliumque meo; idque deus sentit; pro quo nec lumen ademptum, nec mihi detractas possidet alter opes. forsitan hanc ipsam, vivam modo, finiet olim, tempore cum fuerit lenior ira, fugam. nunc precor hinc alio iubeat discedere, si non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯspicuũ pietas qua tua tollat sĩt
¶ O qui nominib cum sis gnos. auoꝵ
Ex suꝑas moꝵ nobilitate griꝰ
Qui i est animo patrii candoris ymago
Ion careat nu̾is candor ut ip̾e suis
Siuus in ĩgenio ÷ pate facundia lingue
Qua pͥor ĩ lacio non fuit ulla foro.
Q ra inime uolui positis ꝓ nõĩe signis
Dictus es ignoscas laudib ip̃e tus.
Nil ego peccaui tua te bona cognita ꝓdũt
Si qd̃ es appares culpa soluta mea est
Ton tamen officium nostro tͥ carmine fcm̃ ⁊
Pncipe tam iusto posse noc̾e puto.
I pẽ pat̾ patͥe quid enim cuuliꝰ illo
Sustinet in nr̃o carmine sepe legi
Nec ꝓhibe potest qr res est publica cesar
Et de cõmuni ꝑs quo: nr̃a bona est
Iupit̾ ingeniis p̾bet sua nomĩa uacum
Seq celebrari qͦlz ore sinit
U̾ non debium tam̃ hoc cͥmen hẽbo
Non fuit arbitrii litt̾a nr̃a tui
Nec noua ꝙ tecũ loquor ÷ ĩiuria nr̃a

Expanded text:
conspicuum pietas qua tua tollat, habeconspicuum pietas qua tua tollat, habe. O qui, nominibus cum sis generosus avorum, exsuperas morum nobilitate genus, cuius inest animo patrii candoris imago, non careat nervis candor ut iste suis, cuius in ingenio est patriae facundia linguae, qua prior in Latio non fuit ulla foro— quod minime volui, positis pro nomine signis dictus es: ignoscas laudibus ipse tuis. nil ego peccavi; tua te bona cognita produnt si, quod es, appares, culpa soluta mea est. nec tamen officium nostro tibi carmine factum principe tam iusto posse nocere puto. ipse pater patriae—quid enim est civilius illo?- sustinet in nostro carmine saepe legi, nec prohibere potest, quia res est publica Caesar, et de communi pars quoque nostra bono est. Iuppiter ingeniis praebet sua numina vatum, seque celebrari quolibet ore sinit, ut non debuerim, tamen hoc ego crimen habebo : non fuit arbitri! littera nostra tui. nec nova, quod tecum loquor, est iniuria nostra,
Abbreviated transcription (Latin):
Et dicimemini iuuit ut ẽẽ meam.
U̾q ꝓbera dignũ est onmi t̃ dote ꝑlacebam
Addebat ueris multa fauentis amor
B um cecidit capaneus subito tem̾ariꝰ ictu
N on legis euãnen erunusse uro¬
T et quia rex mundi compes cuir ignib ignes
tẽ suis pheton inficiendꝰ erat
Nec semele camo facta est aliena penti
Q uod p̾cib ꝑut anidiciosa suis.
Nec t ꝙ seinis ego sum ioius ignib iet
Purpureꝰ molii fiat ĩ ore rubor
S. mag̃ in curam nr̃i ꝯsurge tuendi.
Exemplum ꝙ mͥ conugis esto boue
Matiam q tius tͥstem uͥtittib imple
Ardua ꝑ p̾ceps gloria uadit iter
Hectora quis noss si felix tͦra fuiss
Publica uircutis ꝑ mala facta iua ÷
Ars ta tiphu iacet si non sit ĩ equore fludtꝰ
Si ualeant homines ars tua phebe uacato
Que latet inqi bonis cessat non cognita reb.
Apparet uͥtus arguit᷑ q malis.
Dat tͥ nostra locum tituli fortuna cap̃ ꝙ

Expanded text:
et dici, memini, iuvit et esse meam? et dici, memini, iuvit et esse meam? utque proba dignum est, omni tibi dote placebam: addebat veris multa faventis amor. , cum cecidit Capaneus subito temerarius ictu, num legis Euadnen erubuisse viro? nec quia rex mundi compescuit ignibus ignes, ipse suis Phaëthon infitiandus erat. nec Semele Cadmo facta est aliena parenti, quod precibus periit ambitiosa suis. nec tibi, quod saevis ego sum Iovis ignibus ictus, purpureus molli fiat in ore pudor. sed magis in curam nostri consurge tuendi, exemplumque mihi coniugis esto bonae, materiamque tuis tristem virtutibus imple: ardua per praeceps gloria vadit iter. Hectora quis nosset, si felix Troia fuisset? publica virtutis per mala facta via est. ars tua, Tiphy, iacet, si non sit in aequore fluctus: si valeant homines, ars tua, Phoebe, iacet. quae latet inque bonis cessat non cognita rebus, apparet virtus arguiturque malis. dat tibi nostra locum tituli fortuna, caputque
Abbreviated transcription (Latin):
Assectum ꝙ̃ te mentis hr̃e uelim
Tristis es indignor qd̾ sun tͥ tausa deloris
Nones ut amisso conuge digna fores
Eu uo tua dampna dole mitissima ꝯure¬
F empus et a nostris exaige tͥste malis¬
F le ꝙ meos catus est quedam flere uoluptas
Explet̾ la cͥiis egerit᷑ q dolor
Atq utinã lugenda tͥ non uitas. Ẽt
Mois mea morte for es sola relicta mea.
S p̾c hic ꝑte pt̾ias exiss ĩ auias
S parsisent lacͥme corꝑa corꝑa m̃a pie
Supͥmo q die notum spestant̾ia celum
Et cind ĩ tuinitio positus iacniss auii.
Facta ꝙ nascenti corpꝰ hrẽt humꝰ.
sec mea supplicio uta pudenda forer
Me mis̾im cum tu si diceris exulis uxor
Ailtis uultꝰ ⁊ subit ora rubor
Me miler si curpe pntas m̃ nupta uid
Me misum iam te si pudet ẽẽ meã.
Rcms ubi est alud quo te iactare solebas
Eoniuge net nom̃ dissimulare uiri¬
F empus ubi est quo te uͥ non uis aia refri

Expanded text:
affectum quem te mentis habere velim. affectum quem te mentis habere velim. tristis es? indignor quod sim tibi causa doloris ; non es? at amisso coniuge digna fores. tu vero tua damna dole, mitissima coniunx, tempus et a nostris exige triste malis, Aeque meos casus: est quaedam flere voluptas; expletur lacrimis egeriturque dolor, atque utinam lugenda tibi non vita, sed esset mors mea, morte fores sola relicta mea! spiritus hic per te patrias exisset in auras, sparsissent lacrimae pectora nostra piae, supremoque die notum spectantia caelum et cinis in tumulo positus iacuisset avito, tactaque nascenti corpus haberet humus; nunc mea supplicio vita pudenda suo est. me miserum, si tu, cum dicens exulis uxor, avertis vultus et subit ora rubor! me miserum, si turpe putas mihi nupta videri! me miserum, si te iam pudet esse meam! tempus ubi est illud, quo te iactare solebas coniuge, nec nomen dissimulare viri? tempus ubi est, quo te —nisi non vis illa referri—
Abbreviated transcription (Latin):
Sit q memor nr̃i nec ne ref̾te michi.
Ey mͥ cur timui que sunt manifesta reqͥro.
Eur labeͣt ambiguo spes mea mixta metu
Erede qd̵ est qd̾ uis ac desme tuta u̾eri
De q fide certa sit tͥ c̾ca fides
Q uodq polo fixe ne queunt tͥ dr̃e fsamme
Non m̃titura tu michi uoce refer.
Esse tui memorẽ de qͣ tͥ maxima cura est
Q uodq potest secum nom̃ hr̃e tuũ
Eltib illa tius tamꝙͣ p̾sentib ħͣet¬
Te q remota ꝓcul si mͦ iuuit amat
Etquid ut intubuit iuisto mens egͣ dolori.
Lenis ab ãmonito pectore som pnus abit
Tunc subeunt cure cum te lestꝰ q locꝰq
Taugit et oblitam non sinit eẽ sinei .
Et ueniunt estus ⁊ nox inmensa ludẽt̃
Fessa q: iatentis corꝑis ossa dolent
Non equidẽ dubito qͥn ħ ⁊ cet̾a fiant
Det qs tuus mesti signa dolouis amoi
Nec crutiere minꝰ ꝙͣ tum tebana cͥent̃
Hectora thessalico irdit ab axe mapi.
Qͥ d ram̃ ipẽ p̾cer dubta nec dñe possum

Expanded text:
sitque memor nostri necne, referte mihi. sitque memor nostri necne, referte mihi. ei mihi, cur timeam? quae sunt manifesta, requiro. cur iacet ambiguo spes mea mixta metu? crede, quod est et vis, ac desine tuta vereri, deque fide certa sit tibi certa fides, quodque polo fixae nequeunt tibi dicere flammae, non mentitura tu tibi voce refer, esse tui memorem, de qua tibi maxima cura est, quodque potest, secum nomen habere tuum vultibus illa tuis tamquam praesentis teque remota procul, si modo vivit, amat. ecquid, ubi incubuit iusto mens aegra dolori, lenis ab admonito pectore somnus abit? tunc subeunt curae, dum te lectusque locusque tangit et oblitam non sinit esse mei, et veniunt aestus, et nox inmensa videtur, fessaque iactati corporis ossa dolent? non equidem dubito, quin haec et cetera fiant, detque tuus maesti signa doloris amor, nec cruciere minus, quam cum Thebana cruentum Hectora Thessalico vidit ab axe rapi. quid tamen ipse precer dubito, nec dicere possum,
Abbreviated transcription (Latin):
na ꝑ innensas spaciat᷑ lib̾a t̾ras.
Ia cl̾m celeri ꝑueint il la uia
la meos oculos mediam deducit uiu̾bem
Sic certe in patͥa ꝑ br̃e tempꝰ ero .¬
U a tamen capiet ppłs specta cula felix.
Leta q erit p̾sens cum duce t᷑ba suo.
At mͥ finget᷑ tantun longe q remoto
Aurib hiic frustꝰ ꝑcipiendꝰ erit
Atis ꝓtul latio diu̾sum missꝰ in orbẽ
Qͥ narret cupido iux erit ista mͥ
Q tam̃ audiero temꝑe letus ero .
I uia dies uemet nr̃a q lugubria pouam
Tausa q pͥuata publica maior erit
agna minor q fere quaꝵ regis alt̾a gͣias
Altera si donias itra q sica ratez
Omma cum sumo posite uid̾atis ĩ axe
Et maris occiduas non sibeatis aqͤs
E theum q suis cingens amplexibe orben
Uest̾ ab intacta cͥculus extet humo.
Aspicite illa p̾cor que non bñ menia qͦndam
Di cit yliades transiluisse remus
In q meam nitidos dñam conu̾tite uultꝰ.

Expanded text:
: illa per inmensas spatiatur libera terras, : illa per inmensas spatiatur libera terras, in caelum celeri pervenit illa via , illa meos oculos mediam deducit in urbem, sic certe in patria per breve tempus ero, vera tamen capiet populus spectacula felix, laetaque erit praesens cum duce turba suo. at mihi fingendo tantum longeque remotis auribus hic fructus percipiendus erit, atque procul Latio diversum missus in orbem qui narret cupido, vix erit, ista mihi. quo tamen audiero tempore, laetus ero. illa dies veniet, mea qua lugubria ponam, causaque privata publica maior erit. Magna minorque ferae, quarum regis altera Graias, altera Sidonias, utraque sicca, rates, omnia cum summo positae videatis in axe, et maris occiduas non subeatis aquas, aetheriamque suis cingens amplexibus arcem vester ab intacta circulus extet humo, aspicite illa, precor, quae non bene moenia quondam dicitur Iliades transiluisse Remus, inque meam nitidos dominam convertite vultus,
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe recusanti corꝑa capta deo.
Hic latus hii montes ħ̾ tot casteua tot amues
Plena fere cedis plena cruons erant
Drusus ĩ hus m̾uit qͦndam cognomma t̾ris
Q bona ꝓgees digna ꝑente fuit
Cornibs hic frastis uiridi male tectus abulua
De color ip̾e suo sanguine renꝰ erat
Emb en ⁊̃ f̾tur g̾mania sꝑsis.
⁊ ducis inuicei sub pede mesta iacet
Colla q romane p̾bens animosa setͥ
Uincula ft̃ illa q̃ tulit arma manu
Hos suꝑ in curru cesar uistore ueheris
Purpureꝰ popli rite ꝑ ora tui
Q uaq ibis manib cͥcum plaude tuoꝵ
Undiq ia ctato flore tegente uias
Bempora febea lauro cingent᷑. io qr
Miles yo magna uoce tͥhumphe canet
Ile simul plausuq suo fremitu q calutes
Q ͣ drugos cernet sepe resist̾e equos
I ñ petet artẽ ⁊ delubra fauentia uotis
Et dabit᷑ m̾ito laurea uota ioui
Hego sũmotꝰ qua possum m̃te uidebo
T repti nob ius h̃t ula loci

Expanded text:
saepe recusanti corpora capta deo. saepe recusanti corpora capta deo. hic lacus, hi montes, haec tot castella, tot amnes plena ferae caedis, plena cruoris erant. Drusus in his meruit quondam cognomina terris, quae bona progenies, digna parente, fuit. cornibus hic fractis viridi male tectus ab ulva decolor ipse suo sanguine Rhenus eraten etiam fertur Germania passis, et ducis invicti sub pede maesta sedet, collaque Romanae praebens animosa securi vincula fert illa, qua tulit arma, manu.’ hos super in curru, Caesar, victore veheris purpureus populi rite per ora tui, quaque ibis, manibus circumplaudere tuorum, undique iactato flore tegente vias. tempora Phoebea lauro cingetur io que miles io magna voce triumphe canet, ipse sono plausuque simul fremituque canente quadriiugos cernes saepe resistere equos. inde pet es arcem et delubra faventia votis, et dabitur merito laurea vota Iovi. haec ego summotus qua possum mente videbo : erepti nobis ius habet illa loci