comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
montem. cuuis dorsum Asiam perpetuo ingo diuidit. Hinc si¬
nul mare. quod ciliriam subit illinc caspĩum fuenim et Am¬
nem Araxen aliaq regionis s thic deseita spectat. Taurus se¬
cunde magnitudinis mons cõmiititur cantaso a cappadocia se
attollens c̾ilitiam preterit armenieq montibus iungitur. Sic
inter se iuga uelut serie coherentia perpetuum habeñt dor sum
ex quo asie onmia fere flumina alia in rubrum. alia in caspi¬
uni mare alia in hyrcanicum et ponticum decidunt: xbii.
dierum spatio cancasuu superauit exercitus. Rnpes in eo .x.
in cncintu stadia complectitur. qnatuor in altitudinem exce¬
dit. in qua iunctum promethea fuisse antiquitas tiadit. Con¬
dende in iadicibus montis urbi sedes electa est. uiiͦ. seniorum
aracedonum. et preterea militibus quorum opera iiti desisset
permissum in nouam irbem considere. hanc quoq alexandre¬
am in cole apellaueuint. At bessus alexandu celeritate perterai¬

Expanded text:
montem, cuius dorsum Asiam perpetuo iugo dividit: hinc simontem, cuius dorsum Asiam perpetuo iugo dividit: hinc simul mare, quod Ciliciam subit, illinc Caspium fretum et amnem Araxen nobiliaque regionis Scythicae deserta spectat. Taurus, secundae magnitudinis mons, committitur Caucaso: a Cappadocia se attollens Ciliciam praeterit Armeniaeque montibus iungitur. Sic inter se iuga velut serie cohaerentia perpetuum habent dorsum, ex quo Asiae omnia fere flumina, alia in Rubrum, alia in Caspium mare, alia in Hyrcanium et Ponticum decidunt. XVII dierum spatio Caucasum superavit exercitus. Rupes in eo x in circuitu stadia conplectitur, IIII in altitudinem excedit, in qua vinctum Promethea fuisse antiquitas tradidit. Condendae in radicibus montis urbi sedes electa est. VII milibus subactarum nationum et praeterea militibus, quorum opera uti desisset, permissum in nova urbe considere. Hauc quoque Alexandream incolae appellaverunt. At Bessus Alexandri celeritate perterri
Abbreviated transcription (Latin):
ad singendum contineri non possent. A cõmilitonibus torpentes ex¬
citabant᷑. Neq alind remedium erat ꝙ̃ ut ingiedi cogerent᷑. Tum
demum iutali calore moto. niembris aliquid redibat᷑ uigor: Si am
tuguria barbaroꝵ adire potuernt̃ celcriter refecti sunt. S tanta ca¬
ligo erat. ut edificia nulia alia res ꝙ̃ fumꝰ oñdeiet. Illi mniꝙ̃ ante
in terus sins aduena iuiso. cum armatos repente conspicerent exa¬
nimati meti ꝗeꝗd in tuguriis erat. afferebant ut corporib ipsoꝵ
pccietu orantes. Rex agm̾en cricinnibat pedes. iacentes q̃sela ex igẽs
et alios cum egre sequerentur adminiculo corporis sui excipiens. Nñc
ad prima signa nunc in medium nunc in ultimo agmine itineris
multiplicato labore aderat. Tandem ad loca cultiora peruentum
est. comeatuq largo recreatus. simul et qui consequi non poter¬
ant. in illa castra uenerunt. Inde agmen processit ad caucasum

Expanded text:
ad surgendum coniti non possent. A commilitonibus torpentes exad surgendum coniti non possent. A commilitonibus torpentes excitabantur, neque aliud remedium erat, quam ut ingredi cogerentur: tum demum vitali calore moto membris aliquis redibat vigor. Si qui tuguria barbarorum adire potuerunt, celeriter refecti sunt. Sed tanta caligo erat, ut aedificia nulla alia res quam fumus ostenderet. Illi numquam ante in terris suis advena viso cum armatos repente conspicerent, exanimati metu, quidquid in tuguriis erat, adferebant, ut corporibus ipsorum parceretur, orantes. Rex agmen circumibat pedes, iacentes quosdam erigens et alios, cum aegre sequerentur, adminiculo corporis sui excipiens. Nunc ad prima signa, nunc in medio, nunc in ultimo agmine itineris multiplicato labore aderat. Tandem ad loca cultiora perventum est commeatuque largo recreatus exercitus: simul et, qui consequi non potuerant, in illa castra venerunt. Inde agmen processit ad Caucasum
Abbreviated transcription (Latin):
cogit᷑. Ad ultimũ in caune maxime modum coit. Ibi foraminie
ielicto suꝑne lumen accipiunt. Id mediu uites et arbores si que
in tanto terre ugore dinare potuerunt obriuint. Penitꝰ yeme defos¬
se latent. Cum nine discussa aperni humus cepit celo soliq reddũ¬
tur. Ceterum adeo alte niues p̾munt terram gelu et ꝑpetuo pene
rigore constricte ut ne auium quidem. fereue̾ ulliꝰ uestigiũ extet.
obscina celi ueriꝰ umbra ꝙͣ lux nocti similis p̾mit terram uix ut
que prope sunt conspici possunt. In hac tñ oĩs human cultꝰ solitu¬
oline destitutꝰ exercitus. quicꝗd malorum tolerari põt pertulit.
Inopiam. fugus. lassitudinem. despationem. Multos exaĩanit rigor
insolitus ninis. multorum ad ussit pedes. płimoꝵ ocłos. p̾cipue per¬
nitiabilis fuit fatigatis ꝗppe in ip̃o gelu deficientia corpora st̾nebãt
Q cuz moueri desisserent uis fugor̾is ita astungebat ut rursꝰ ad

Expanded text:
cogitur, ad ultimum in carinae maxime modum coit. Ibi foramine cogitur, ad ultimum in carinae maxime modum coit. Ibi foramine relicto superne lumen admittunt. Vites et arbores, si quae in tanto terrae rigore durare potuerunt, obruunt penitus: hieme defossae latent, cum discussa aperire humum coepit, caelo solique redduntur. Ceterum adeo altae nives premunt terram gelu et perpetuo paene rigore constrictae, ut ne avium quidem feraeve ullius vestigium extet. Obscura caeli verius umbra quam lux, nocti similis, premit terram, vix ut, quae prope sunt, conspici possint. In hac tum omnis humani cultus solitudine destitutus exercitus, quidquid malorum tolerari potest, pertulit, inopiam, frigus, lassitudinem, desperationem. Multos exanimavit rigor insolitus ni vis, multorum adussit pedes, plurimorum oculos. Praecipue perniciabilis fuit fatigatis: quippe in ipso gelu deficientia corpora sternebant, quae cum moveri desissent, vis frigoris ita adstringebat, ut rursus
Abbreviated transcription (Latin):
ini fuerat. Iracosios quor iegio ad ponticum mare pertinet subegit.
Ibi ex̾citum qui sub parmemone fuerat ocenpauit. Sex milia Mace
dubic robur õĩum uirium regis. Arachosiis datus Mhenon pretor
iiiiͫ. peditum. et de. eꝗtibus in p̃sidiu r̾elictis. Ip̃e rex nationem
ne finitimis quidem satis notam. quippe millo cõmertio uolente
mutuos usus. cum cx̾citu iniauit. Pamedeside appellant᷑ agies¬
te hoium genꝰ et inter barbaros maxime inconditũ. Locoꝵ aspĩtas
hõin qͦ ingenia duranerat. Gelidissimu septentrionis axem ex
magna parte spectanti. bactuanis ad occidentem coniuncti sunt.
Mcrdiana regio ad mare indicinn u̾git. Tuguria latere pͥmo stͥ¬
unt. Et qr stͥilis est teria mat̾ia in rĩndo etiam montis dorso usq
ad sumu edificiorum fastigiũ codem laterculo utunt᷑. Ceterum
stiuetura latior ab uno paulatim incremento operis in arctins

Expanded text:
rei fuerat — Arachosios, quorum regio ad Ponticum mare pertinet, subegit. rei fuerat — Arachosios, quorum regio ad Ponticum mare pertinet, subegit. Ibi exercitus, qui sub Parmenione fuerat, occurrit. Sex milia Macedd dubie robur omnium virium regis. Arachosiis datus Menon praetor nn milibus peditum et DC equitibus in praesidium relictis. Ipse rex nationem ne finitimis quidem satis notam, quippe nullo commercio colentem mutuos usus, cum exercitu intravit. Parapanisadae appellantur, agreste hominum genus et inter barbaros maxime inconditum. Locorum asperitas hominum quoque ingenia duraverat. Gelidissimum septentrionis axem ex magna parte spectant, Bactrianis ab occidente coniuncti sunt, meridiana regio ad mare Indicum vergit. Tuguria latere crudo struunt et, quia sterilis est terra materia in nudo etiam montis dorso, usque ad summum aedificiorum fastigium eodem laterculo utuntur. Ceterum structura latior ab imo paulatim incremento operis in artius
Abbreviated transcription (Latin):
libtatem lingue ab aitribus credulis remotinꝰ. et consilium temerariũ
forsitan. E ippe fortissimi iuuenes contumeliis irutati erant sic̃
oĩa alia felicitas regis excepit: Nichil illis ad bella promptiꝰ fuit. Inci¬
tabat untutem et ignomime demende cupido: Et quia fortia facta
in pancis latere non poterant. his ita compositis. Alexander aria
moꝵ satrape constituto iter pronuntiari inbet in armatos quos iaz
tic mutato nomine engetas appellabant. Ex quo fugore uctusq
pemiria Eyri exercitum affectum tectis et cõmeatib uiuerant. An¬
tus dies erat. et in cam regionem puenerat cognoscit Satibar zanẽ
qui ad Hessum defecerat᷑ cum equitum manu irupisse ⁊irsus ina
giccorum peditum dcͣ. eqnites sequebant᷑ Ip̃e Ixͫ. dieb
gentem engetaꝵ ordinauit magna peccumia ob egiegiam ĩ Eyrio
fidem donãta. Helicto deinde q̃mi iis p̃cẽt A medinẽm scriba is da¬

Expanded text:
libertatem linguae ab auribus credulis remoturus. Id consilium, temerarium libertatem linguae ab auribus credulis remoturus. Id consilium, temerarium forsitan — quippe fortissimi iuvenes contumelia inritati erant —, sicut omnia alia felicitas regis excepit. Nihil illis ad bella promptius fuit: incitabat virtutem et ignominiae demendae cupido et, quia fortia facta in paucis latere non poterant. His ita conpositis Alexander Arsame Drangarum satrape constituto iter pronuntiari iubet in Arimaspos, quos iam tunc mutato nomine Euergetas appellabant, ex quo frigore victusque penuria Cyri exercitum adfectum tectis et commeatibus iuverant. Quintus dies erat, ut in eam regionem pervenerat. Cognoscit Satibarzanem, qui ad Bessum defecerat, cum equitum manu inrupisse rursus in ilia Graecorum peditum, DC equites sequebantur. Ipse LX diebus gentem Euergetarum ordinavit magna pecunia ob egregiam in Cyrum fidem donata. Relicto deinde, qui iis praeesset, Amedine — scriba is Da
Abbreviated transcription (Latin):
que facta probari non poterant an falsis tormentor petierit finem/
e qͦ recenti cum magis posset liq̃re dubitatuni ẽ. Ilexander quos
libere mortem parmeniõis conq̾stos ẽc̃ comperat seperandos a çetero
exercitii ranis in unam cohortem secͤuit. ducemq iis leonidã dedit.
et ip̃m pͥmenioni quondã intima familiaritate ꝯuirictu Fere iodes
ciant quos alioqn rex hũerat inuisos. Nam cum expiri uellet mili¬
tim ãos admoniut qui kas in macedomam ad suos scripsisset iis
quos ip̃c mittebat ꝑ latiius cum fide tradderet. Simpͥ ad necesẜios
suos ꝗsq scripserat que sentiebat. Alii gͣiis erat plerisq non ingia¬
ta militia Eta et agentium gras et q̃r̾entium littere excepte sim̃t.
Et qui forte tedium̾ laboris pͥ litteras crant qͥsti hanc seorsũ cohor¬
tem a ceteus tendere ignominie cã nibet. fortitudinem isurꝰ ĩ bello

Expanded text:
quae facta probari non poterant, an falsis tormentorum petierit finem, quae facta probari non poterant, an falsis tormentorum petierit finem, re quoque recenti, cum magis posset liquere, dubitatum est. Alexander, quos libere mortem Parmenionis conquestos esse conpererat, separandos a cetero exercitu ratus in unam cohortem secrevit ducemque his Leonidam dedit, et ipsum Parmenioni quondam intima familiaritate coniunctum. Fere idem erant, quos alioqui rex habuerat invisos. Nam cum experiri vellet militum animos, admonuit, qui litteras in Macedoniam ad suos scripsisset, iis, quos ipse mittebat, perlaturis cum fide traderet. Simpliciter ad necessarios suos quisque scripserat, quae sentiebat: aliis gravis erat, plerisque non ingrata militia. Ita et agentium gratias et querentium litterae exceptae sunt. Et, qui forte taedium laboris per litteras erant questi, hanc seorsus cohortem a ceteris tendere ignominiae causa iubet, fortitudine usurus in bello,
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m uindicarent continebant᷑. Igitur cognita regis uoluntate nõ
quidem indignatio s tñ seditio comp̃ssa ẽ. dilap̾sis pluribus. pan¬
ci remansermt. qui saltem ut corpus ip̃ius sepelire permitterent
p̃cabantur. iu iel negatum est Cleandĩ metu. ne offendeiet regez
Pcitinatius demde p̾cantibis mat̾iem consternatiois subͣ hendam ⁊ atus
capite deciso truncum humare permisit. Io regem capud missuẽ. hic
exitus Parmemois fuit militie donnq clari ñiri. Multa sine rege ꝓspe.
Rex sine illo nichil magne ⁊ei gesserat. Felicissimo regi et oĩa ad for¬
uine sue exigenti modum satisfecit .Lxxͫ natꝰ anmnos. Iuuenis du-¬
cis et sepe etiam giegaui militis militiam explicuit. Acer consilio
mani stieniꝰ carus principibus uulgo militum acceptior hec im¬
pulerint illum ad regni cupiditatem an tm̃ suspectum fecerint ambi¬
oi põt. Quare phisotas ultimis crnciatib uictus ueia ne dixerit

Expanded text:
ipsum vindicarent, continebantur. Igitur cognita regis voluntate non ipsum vindicarent, continebantur. Igitur cognita regis voluntate non quidem indignatio, sed tamen seditio conpressa est. Dilapsis pluribus pauci remanserunt, qui, saltem ut corpus ipsis sepelire permitterent, precabantur. Diu id negatum est Cleandri metu, ne offenderet regem. Pertinacius deinde precantibus materiem consternationis subtrahendam ratus capite deciso truncum humare permisit: ad regem caput missum est. Hic exitus Parmenionis fuit, militiae domique clari viri. Multa sine rege prospere, rex sine illo nihil magnae rei gesserat. Felicissimo regi et ad omnia ad fortunae suae exigenti modum satisfecit. LXX natus annos iuvenis ducis et saepe etiam gregarii militis munia explevit: acer consilio, manu strenuus, carus principibus, vulgo militum acceptior. Haec inpulerint illum ad regni cupiditatem an tantum suspectum fecerint, ambigi potest, quia, Philotas ultimis cruciatibus victus verane dixerit,
Abbreviated transcription (Latin):
Quibus Parmenion lectis Rex inquit expeditionẽ parat ĩ Aracho¬
sios. Stienuum hoĩem. et nunꝙͣ cessantẽ. S tp̃us saluti sue tanta
iam parta głia parcere. Alteram demde epłam Philote noĩe septam
letꝰ quod ex nultu notari poterat legebat. Tum ciꝰ latus gladiox
haurit Cleander. deinde ingulum ferit. Ceteri ex aum cõfodiunt
Et aimigeri qui aditum nemoris astiterant cognita cede ciuiis cã
ignorabatur in castra perueniut. et tumltuoso nutio milites con¬
cĩtant. Illi armati ad nemꝰ in quo perpetrata cedes erat coeunt. et
ni Polidamas ceteriq eiusdem noxe participes dedant᷑ muru cir¬
cuundatum nemori eusinos denuntiant oiumq sanguine duci pen¬
tatinos. Cleander pores corum intromitti inbet. kãsq̃ regis scriptas
ad milites recitat quibus insidic parmenionis in regem̃ precesq ut

Expanded text:
Quibus Parmenion lectis: “Rex,” inquit, “expeditionem parat in ArachoQuibus Parmenion lectis: “Rex,” inquit, “expeditionem parat in Arachosios. Strenuum hominem et numquam cessantem! Sed tempus saluti suae tanta iam parta gloria parcere.” Alteram deinde epistulam Philotae nomine scriptam laetus, quod ex vultu notari poterat, legebat: tum eius latus gladio haurit Cleander, deinde iugulum ferit, ceteri exanimum quoque confodiunt. Et armigeri, qui ad primum aditum nemoris adstiterant, cognita caede, cuius causa ignorabatur, in castra perveniunt et tumultuoso nuntio milites concitant. Illi armati ad nemus, in quo perpetrata caedes erat, coeunt et, ni Polydamas ceterique eiusdem noxae participes dedantur, murum circumdatum nemori eversuros denuntiant omniumque sanguine duci parentaturos. Cleander primores eorum intromitti iubet litterasque regis scriptas ad milites recitat, quibus insidiae Parmenionis in regem precesque, ut
Abbreviated transcription (Latin):
regis attulerat. Iam ad eum uenti erant cum Parmemom Polida¬
manta uenisse nuntiauerunt. Qui dum letatur aduentu amici
simnlq noscendi que rex ageret aindus ꝯppe longo rateruallo mul¬
lam ab eo eplam acceperat᷑. Polidamanta requiri iubet. i̾soria re¬
gionis illins magnos recessus hñt amenosq. nemoribus mami con¬
sitis. Ea p̃cipne regum satraparũq uoluptas crat. Spatiabat᷑ ĩ ne¬
more Parmenion mediꝰ inter duces quib erat impciatum hrĩs regis
ut occiderent. Agende ãt rei constituerant tpus cum Parmenion a
polidamante lrãs traditas legere cepisset. Polidamas procul ueniens
ut a Parmemone conspectꝰ ẽ uultu letitie spẽm p̃ferente ad cõplecten¬
dum enm cucurrit᷑. Mutuata gratulatioẽ functi. Polidamas eplam
a rege scriptam ei tradit. Parmenion uinculum epłe soluens ꝗd¬
nam rex agereret requirebat. Ille ex ip̃is litt̾is cognituuĩ ceͣ ĩndit.

Expanded text:
regis attulerat, iam ad eum venturi erant, cum Parmenioni Polydaregis attulerat, iam ad eum venturi erant, cum Parmenioni Polydamanta venisse nuntiaverunt. Qui dum laetatur adventu amici, simulque noscendi, quae rex ageret, avidus — quippe longo intervallo nullam ab eo epistulam acceperat — Polydamanta requiri iubet. Deversoria regionis illius magnos recessus habent amoenosque nemoribus manu consitis: ea praecipue regum satraparumque voluptas erat. Spatiabatur in nemore Parmenion medius inter duces, quibus erat imperatum litteris regis, ut occiderent. Agendae autem rei constituerant tempus, cum Parmenion a Polydamante litteras traditas legere coepisset. Polydamas procul veniens ut a Parmenione conspectus est vultu laetitiae speciem praeferente, ad conplectendum eum cucurrit mutuaque salutatione facta Polydamas epistulam a rege scriptam ei tradidit. Parmenion vinculum epistulae solvens, quidnam rex ageret, requirebat. Illе ex ipsis litteris cogniturum esse respondit.
Abbreviated transcription (Latin):
os lias scuptas matiu mea perfer. Uelocitate opus ẽ qua celerita¬
tez fame antecedas. Noctu peruenire illuc te uolo. postero die q̃ scͥpta
enint exequi.  parmnenona quoo ẽpłas feres uuami a me al¬
teram ohlote nom̃e scriptam. Signum anuli eiꝰ in itea potate
est. Sic pater credita filio imp̃ssum cum te uidert nchil metuet
Dolydamas tanto liberatꝰ meti impensiꝰ etiã ꝙ̃ exigebat᷑ ꝓ iittit oꝑã
collandat᷑ o et ꝓmmissis ot̾iatꝰ. deposita ueste qͦ hãbebat Arabica
ĩduitur. uces: habes quoꝵ interim coninges ac liberi unculum fidei ob¬
sides apud regem erant dati comites. Per deserta ẽt ob siccttatem loca
camellis xiͦ dic quo destinauerat peruenunt. Et pͥusꝙ ip̃i mĩtiarẽt
aduentꝰ rursꝰ polidamas uestem macedomcã suit et ĩ tabnaculũ
Cleandri pretor hic regiꝰ erat quarta ingilia ꝑuenit. Nedditis deinde

Expanded text:
os litteras scriptas manu mea perfer. Velocitate opus est, qua celeritaos litteras scriptas manu mea perfer. Velocitate opus est, qua celeritatem famae antecedas. Noctu pervenire illuc te volo, postero die, quae scripta erunt, exequi. Ad Parmeniona quoque epistulas feres, unam a me, alteram Philotae nomine scriptam. Signum anuli eius in mea potestate est. Si pater credit a filio inpressum, cum te viderit, nihil metuet.” Polydamas tanto liberatus metu inpensius etiam, quam exigebatur, promittit operam conlaudatusque et promissis oneratus deposita veste, quam habebat, Arabica indultur. Duo Arabes, quorum interim coniuges ac liberi, vinculum fidei, obsides apud regem erant, dati comites. Per deserta etiam ob siccitatem loca camelis undecimo die, quo destinaverat, perveniunt. Et priusquam ipsus nuntiaretur adventus, rursus Polydamas vestem Macedonicam sumit et in tabernaculum Cleandri — praetor hic regius erat — quarta vigilia pervenit. Redditis deinde
Abbreviated transcription (Latin):
to mea suꝑare potiiisen s satiꝰ ẽ pirgatos eẽ ꝙ suspectos. Cogitate
neminẽ absolui posse insi qui dixerit cãm. Tn dmitita ignõsce
deinde dirinssa Polidamanta nocari iubet. Longe acceptissimꝰ
Darmeniom erat proxinius lateri in atie stare solitꝰ: Et ꝙͣ ꝙͣ cõscĩa
Iuueres et regi ignotos ob et atem fidutia in solicituolinez uersa
tiepidare cepit᷑ sẽpiꝰ que nocere possent ꝙ̃ quib eluderet᷑ reputãs
Iam armigeri quibus imperatum eiat produxeiant eos :cum ex¬
angnem metu Polidamanta propius accedere iubet. Subinotisq
om̃ib scelere inquit ꝑmenionis õs pauter appetiti sumꝰ maxie ego
ac tu quos amncitie sp̃ẽ fefellit Ad quem pseqͥndum puniendũq
nide ꝙtum fidei tue credam te mrinistio uti statui. obsides du
hoc pagis erunt fiẽs tui: Proficiscere in mediam et ad p̃fectos me¬

Expanded text:
tione mea suspicari potuissetis: satius est purgatos esse quam suspectos. Cogitate tione mea suspicari potuissetis: satius est purgatos esse quam suspectos. Cogitate neminem absolvi posse, nisi qui dixerit causam. Tu, Amynta, ignosce fdeinde dimissa Polydamanta vocari iubet. Longe acceptissimus Parmenioni erat, proximus lateri in acie stare solitus. Et quam quam consiuvenes et regi ignotos ob aetatem, fiducia in sollicitudinem versa trepidare coepit, saepius, quae nocere possent, quam, quibus eluderet, reputans. Iam armigeri, quibus imperatum erat, produxerant eos, cum exanguem metu Polydamanta propius accedere iubet summotisque omnibus: “Scelere,” inquit, “Parmenionis omnes pariter adpetiti sumus, maxime ego аc tu, quos amicitiae specie fefellit. Ad quem persequendum puniendumque — vide, quantum fidei tuae credam — te ministro uti statui. Obsides, dum hoc peragis, erunt fratres tui. Proficiscere in Mediam et ad praefectos me
Abbreviated transcription (Latin):
occupaueĩt. Is tñ flere cepit et os suum ꝯubeiaie mestꝰ non sua uices
s ꝓpter ip̃m piclitantiu fium. moueratq iam regam non cõtionẽ
modo s unus erat implacabilis fiater. qui terribili uultu intiẽs en.
Tuni ait demens lacumare debueras. cum equo calcaria subderes
fr̃iti desertor et desertorum comes. Miser quo et unde fugiebas:
e ffecisti ut rens capitis accusatoris uterer ueibis. Ille peccasse se¬
s giamꝰ in fiaties ꝙ̃ in semet ip̃rti fatebat᷑. Tum uero neq lacri¬
ms neq acclamatioib quib studia sua młtitudo profitet̃ tem¬
peranert̃. Uria uox erat pari emissa consensu ut insontib et for¬
fiesq enis absoluo. Uos añt Iuuenes malo bñficii mei oblinisciꝙ
piculi ĩi miemminisse. E adem fide redite in gĩam mecu qua ipse
uobiscuni reuertor. Nisi que delata ẽent excussissent ualde simula¬

Expanded text:
occupaverunt. Is tum flere coepit et os suum converberare, maestus non suam vicem, occupaverunt. Is tum flere coepit et os suum converberare, maestus non suam vicem, sed propter ipsum periclitantium fratrum. Moveratque iam regem quoque, non contionem modo, sed unus erat inplacabilis frater, qui terribili vultu intuens eum: “Tum,” exclamat, “demens, lacrimare debueras, cum equo calcaria subderes, fratrum desertor et desertorum comes. Miser, quo et unde fugiebas? Effecisti, ut reus capitis accusatoris uterer verbis.” Ille peccasse sese gravius in fratres quam in semetipsum fatebatur. Tum vero neque lacrimis neque adclamationibus, quibus studia sua multitudo profitetur, temperaverunt. Una vox erat pari emissa consensu, ut insontibus et forfratresque eius absolve Vos autem, iuvenes, malo beneficii mei oblivisci quam periculi vestri meminisse. Eadem fide redite in gratiam mecum, qua ipse vobiscum revertor. Nisi, quae delata essent, excussissem, aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
ut quia illa ꝓpter hanc cam urascit᷑ nobis. tu̾ mitiges matrem ꝗ
ire eius nos obtulisti: Oum hec amintas agit forte suꝑuenerut
qui fiem eius polemonem de quo ante est dietum fugientem con¬
sccuti iunctum reducebãt. Infesta contio uix inhiberi potuit ꝗn
ꝑtinus suo more saxa in eum iaceret atq ille sane interritꝰ nł
Hec si deferli non põt. meum crimen sit. hoꝵ ob id ip̃m melior
ẽ cã ꝙ ego qui profugi suspectus sum. At hec elocuto uniuersa cõtio
assensa est. Lacume deinde omnib manare ceperunt. Adco ĩ ꝯtͣriu
repente mutatis. ut solum pro eo eeͬt. qd maxime lescrat. Iuuens e¬
rat pͥmo etatis flore pubescens. quem inter equites tormentis phi¬
lote ꝯturbatos. alienus terror abstulerat. deẜtum cum a comitib
et hesitante inter reu̾tendi fugiendi ue consiliũ. ꝗ sequuti erãt

Expanded text:
ur ergo, ut, quia illa propter hanc causam irascitur nobis, tu mitiges matrem, qui ur ergo, ut, quia illa propter hanc causam irascitur nobis, tu mitiges matrem, qui irae eius nos obtulisti.” Dum haec Amyntas agit, forte supervenerunt, qui fratrem eius Polemonem, de quo ante est dictum, fugientem consecuti vinctum reducebant. Infesta contio vix inhiberi potuit, quin protinus suo more saxa in eum iaceret. Atque ille sane interritus: “Haec si defendi non potest, meum crimen sit. Horum ob id ipsum melior est causa, quod ego, quia profugi, suspectus sum.” At haec elocuto universa contio adsensa est: lacrimae deinde omnibus manare coeperunt adeo in contrarium repente mutatis, ut solum pro eo esset, quod maxime laeserat. Iuvenis erat primo aetatis flore pubescens, quem inter equites tormentis Philotae conturbatos alienus terror abstulerat: desertum eum a comitibus et haesitantem inter revertendi fugiendique consilium, qui secuti erant,
Abbreviated transcription (Latin):
quia forsitan non pericu losius ẽ tace̾ ꝙͣ dicere. S ut cunq cessura
res est malo tͥ defensionez meam displicere ꝙ causam. Agͦsces ãt
que dictiꝰ sum. ppe meministi cum me ad ꝑducendos ex Ma¬
cedonia milites mitteres dixisse te mltos integios iuuenes in domo
tue mat̾s abscoridi. Precepisti igitur m ne quem p̃ter te ĩtuerer:
s detͣctantes militiam intuerer ad te. Qd equidem feci et liberiꝰ
ꝙͣ expediebat michi execut sum tuu imperium. Gorgiam. et
hegateum ⁊ Gorgatan. quoꝵ bona opera uteris inde perduxi:
Auid igitur iniquiꝰ est ꝙ me qui si tibi non paruisse uire datirꝰ
fun penas nunc perire quia parmi: neq eͥ ulla alia matri tue perse¬
quendi nos causa ẽ. ꝙ̃ ꝙ utilitate tuam muliebri preposuittiꝰ gr̃e
non erat si militiam detrectantibus indulgere uoluissem. Seꝗt̃

Expanded text:
quia forsitan non periculosius est tacere quam dicere! Sed utcumque cessura quia forsitan non periculosius est tacere quam dicere! Sed utcumque cessura res est, malo tibi defensionem meam displicere quam causam. Agnosces autem, quae dicturus sum: quippe meministi, cum me ad perducendos ex Macedonia milites mitteres, dixisse te, multos integros iuvenes in domo tuae matris abscondi. Praecepisti igitur mihi, ne quem praeter te intuerer, sed detrectantes militiam perducerem ad te. Quod equidem feci et liberius, quam expediebat mihi, executus sum tuum imperium. Gorgiam et Hecataeum et Gorgidan, quorum bona opera uteris, inde perduxi. Quid igitur iniquius est quam me, qui, si tibi non paruissem, iure daturus fui poenas, nunc perire, quia parui? Neque enim ulla alia matri tuae persequendi nos causa est, quam quod utilitatem tuam muliebri prae- posuimus granon erat, si militiam detrectantibus indulgere voluissem. Sequit
Abbreviated transcription (Latin):
isi ꝙ melior ẽ cansa siuim non tradentis ꝙͣ poscentis alienum. Ca¬
terum Rex cquos decem habeo e quis antiphanes octo iam distri¬
buerat iis qui amiserant suos. Omumio duos ipse habebam quos¬
cum uellet ab ducere hõ suꝑbissimꝰ certe iniquissime. nisi pedes militare
uellem retine̾ cogebar. Nec inficias co liberi hoĩs aĩo locutu esse me cu
ignauissimo et hoc unu militie sue usipantem ut alienos eqnoᷤ
pugnatris distribuat. Huc eͥ malorum uentum ẽ ut u̾ba mea eo¬
dem̃ tp̃re. et Alexandro excusem et antipham: It hercule mat̾
de nobis mimicis tius scripsit. utinam prudentiꝰ e̾e̾t solicita ꝓ filio.
et non manes quoq spẽs anxio aĩo figuraret. Qͣre e nõ asc̾ribit
metus sui cãm: deniq non ondit auctore quo feto dicto ue nr̃o
mota. tam turpidas tibi kãs scripsit. O miẜam conditione nica

Expanded text:
nisi quod melior est causa suum non tradentis quam poscentis alienum. Cenisi quod melior est causa suum non tradentis quam poscentis alienum. Ceterum, rex, equos decem habui: e quibus Antiphanes octo iam distribuerat iis, qui amiserant suos, omnino duos ipse habebam: quocum vellet abducere homo superbissimus, certe iniquissimus, nisi pedes militare vellem, retinere cogebar. Nec infitias eo, liberi hominis animo locu- tum esse me cum ignavissimo et hoc unum militiae ius usurpante, ut alienos equos pugnaturis distribuat. Huc enim malorum ventum est, ut verba mea eodem tempore et Alexandro excusem et Antiphani! At, hercule, mater de nobis inimicis tuis scripsit. Utinam prudentius esset sollicita pro filio et non inanes quoque species anxio animo figuraret! Quare enim non ascribit metus sui causam? denique non ostendit auctorem? Quo facto dictove nostro mota tam trepidas tibi litteras scripsit? O miseram condicionem meam,
Abbreviated transcription (Latin):
õib p̃ferebas. Igit᷑ si hoc crimen ẽ paucos inocentes hẽs imo her¬
cule neminẽ: Omnes enim philote amici ẽẽ uoluerunt. s totidem
quot uolebant ẽẽ non poterant. Ita si a consciis anncos non duudis
nec ab amicis quidem seperabis illos qui idem ẽẽ uoluerunt. Quod
igimr conscientie affertur inditium: Ut opinor quia pͥdie familiaritꝰ
et sine arbitus locutꝰ est nobiscum. At ego pingaie non possem si
pridie quicꝙ̃ ex uetere uita. ac more mutãssera. Hune u̾o si ut dib
diebus illo quoq qui sinspectꝰ est fecimꝰ consuctudo delnet crimen:
s equos Antipham non dedimꝰ. et pudie ꝙ philotas detegtus est
hec michi cu Antiphane res erat. Qui si nos suspectos facere nult
qđ illo dic eqnos non dederiis semet ip̃m ꝙ eos desideranerit pir¬
gare non poterit. Anceps eͥ crimen ẽ inter retinentem et exigentem

Expanded text:
 quem tu omnibus praeferebas ! Igitur, si hoc crimen est, paucos innocentes habes, immo, her quem tu omnibus praeferebas ! Igitur, si hoc crimen est, paucos innocentes habes, immo, hercules, neminem. Omnes enim Philotae amici esse voluerunt, sed totidem, quot volebant esse, non poterant. Ita, si a consciis amicos non dividis, ne ab amicis quidem separabis illos, qui idem esse voluerunt. Quod igitur conscientiae adfertur indicium? Ut opinor, quia pridie familiariter et sine arbitris locutus est nobiscum. At ego purgare non possem, si pridie quicquam ex vetere vita ac more mutassem. Nunc vero, si, ut omnibus diebus, illo quoque, qui suspectus est, fecimus, consuetudo diluet crimen. Sed equos Antiphani non dedimus, et pridie, quam Philotas detectus est. Hie mihi cum Antiphane res erit. Qui si nos suspectus facere vult, quod illo die equos non dederimus, semetipsum, quod eos desideraverit, purgare non poterit. Anceps enim crimen est inter retinentem et exigentem,
Abbreviated transcription (Latin):
adire et occeaninn libet Modo coniugum et liberoꝵ patueq memo¬
ua occinut s has cogitationes has intei se colloquentiũ uoces sigͥ
tuba datu finit. In suos quisq ordines cuuimus et quicꝗd iaꝵ
in tãb naculo conceptum ẽ ĩ hostium effimlit᷑ capita. Utina Philo¬
tas quoq intia uerba peccasset. Proinde ad id reuertar ꝓpter qd ici
sumꝰ Amicitiam que nobis cum Philota fuit adeo non co inficias ut
expensse quoq nos magnosq ex ea finctꝰ percepisse cõfitear. An u̾o
pmemomis quem tibi proximum ẽẽ uoluisti filium om̃es pene ami¬
cos nios dignatione uincentem cultum a nobis cẽ mirauis En her¬
cnle si ueritm audne ins hex huius nobis piculi es cã. Quis em̃ alius
effecit it ad philotam decurierent. ꝗ placere uellent tibi: Ab illo traditi
ad hũc gradum amicitie ascendimꝰ. Is apud te fuit eiuꝰ gĩam ex¬

Expanded text:
adire et Oceanum libet, modo coniugum et liberorum patriaeque memoadire et Oceanum libet, modo coniugum et liberorum patriaeque memoria occurrit. Sed has cogitationes, has inter se conloquentium voces signum tuba datum finit: in suos quisque ordines currimus, et, quidquid irarum in tabernaculo conceptum est, in hostium effunditur capita. Utinam Philotas quoque intra verba peccasset! Proinde ad id revertar, propter quod rei sumus. Amicitiam, quae nobis cum Philota fuit, adeo non eo infitias, ut expetisse quoque nos magnosque ex ea fructus percepisse confitear. An vero Parmenionis, quem tibi proximum esse voluisti, filium omnes paene amicos tuos dignatione vincentem cultum a nobis esse miraris? Tu, hercules, si verum audire vis, rex, huius nobis periculi es causa. Quis enim alius effecit, ut ad Philotan decurrerent, qui placere vellent tibi? Ab illo traditi ad hunc gradum amicitiae tuae ascendimus: is apud te fuit, cuius et gratiam ex
Abbreviated transcription (Latin):
Hos rex seimonis adnersus maiestatem tuam habiti millius ꝯscii
sumns nobis. dicciem iam pridem iucisse te ĩiidiam insi ꝑicilũ
c̃ẽt. ne alia malignius dicta crederes blanda or̃one pirgari. Cete¬
rum ẽt si militis tui uel in agrnne deficientis et fatigati nł acie
piclitantis. uł in taberniaculo egri et uulnera curantis aliqna nox
asperior eẽt accepta merueramn̾s fortib factro nt mialles ea tpri
nĩo imputari ꝙ animo. Cum quid accidit tustius õs rci sunt.
corporibus nr̃is que utiq non odirinis infestas ad monemꝰ manus
paientes libens si occiuiant et ingiati et ĩ uisi sunt: Contia cum donis ho¬
iamit cum premiis honuisti deueitimur quis feue nos põt: Quis illã
animor alacritate continere militantium: nec indignatio nec lentiã
modciata ẽ. Ad omnes affectꝰ impeti rapim̃ uituperamꝰ laudamus
miseremir uascimiit utcunq pĩs mouit affectiõ. Modo Indiam

Expanded text:
Nos, rex, sermonis adversus maiestatem tuam habiti nullius conscii Nos, rex, sermonis adversus maiestatem tuam habiti nullius conscii sumus nobis. Dicerem iam pridem vicisse te invidiam, nisi periculum esset, ne alia malignius dicta crederes blanda oratione purgari. Ceterum etiam si militis tui vel in agmine deficientis et fatigati vel in acie periclitantis vel in tabernaculo aegri et vulnera curantis aliqua vox asperior esset accepta, merueramus fortibus factis, ut malles ea tempori nostro inputare quam animo. Cum quid accidit tristius, omnes rei sumus: corporibus nostris, quae utique non odimus, infestas admovemus manus: parentes, liberi si occurrant, et ingrati et invisi sunt. Contra cum donis honoramur, cum praemiis onusti revertimur, quis ferre nos potest? quis illam animorum alacritatem continere? Militantium nec indignatio nec laetitia moderata est: ad omnes adfectus impetu rapimur. Vituperamus laudamus, miseremur irascimur, utcumque praesens movit adfectio: modo Indiam
Abbreviated transcription (Latin):
uerborum que in semet ip̃m iacusarent᷑ nchil almd ẽẽ ꝙ scelesti
animi indicem atq iestem. Que si uera eẽnt idem meriisse cos
qđ philotam. Si falsa exigere ip̃m ut refellant: Productꝰ deñde
Aantiphatenes de equis non traditis et adiectis etiam superbe minis
Inde captum amyritam facta dicendi potate. Si nichil inꝯt ĩterest
Regis petito ut dum dico uinenlis liberer. Rex solui utumq iuber
desiderantiq Amynte ut habitus quoq redderetur armigeri laceã
dari iussit quam ut leua comp̃hendit euitato eo loco i quo Ale¬
xandri corpus paulo ante iacuerat. Qualiscimq inquit exitꝰ
nos manet rex confiterr prosperum tibi debitios tustiorẽ for
animisq. habitum etiam in quo te comitari solemus reddidisti.
Causam non possunins fortunam timere desmeris. Et qͣso per¬
mittas mͦ id prunum defendere ꝗd a te ultimum obiectum est

Expanded text:
verborum, quae in semetipsum iacularentur, nihil aliud esse quam scelesti verborum, quae in semetipsum iacularentur, nihil aliud esse quam scelesti animi indicem ac testem. Quae si vera essent, idem meruisse eos, quod Philotan, si falsa, exigere ipsum, ut refellant. Productus deinde Antiphanes de equis non traditis et adiectis etiam superbe minis indicat. Tum Amyntas facta dicendi potestate : “Si nihil,” inquit, “interest regis, peto, ut, dum dico, vinculis liberer.” Rex solvi utrumque iubet desiderantique Amyntae, ut habitus quoque redderetur armigeri, lanceam dari iussit. Quam ut laeva conprehendit, evitato eo loco, in quo Alexandri corpus paulo ante iacuerat: “Qualiscumque,” inquit, “exitus nos manet, rex, confitemur prosperum tibi debituros, tristiorem fanimisque: habitum etiam, in quote comitari solemus, reddidisti. Causam non possum us, fortunam timere desinemus. Et, quaeso, permittas mihi id primum defendere, quod a te ultimum obiectum est.
Abbreviated transcription (Latin):
suam tueretur. Eeterum se inuitam deteriora credentem numnc ma¬
infestis inditiis nictum inisisse iuinena. Nam pridie quẽ ꝙ̃ de tege̾t᷑
philote scelus ꝗn secreto cum co fuissent non posse dubitare fiẽm
uero qui profugerit cum de philota qreret apnisse fuge cam Nup
preter con suctudinem officii spem amotis longins ceters admonis¬
se semet ip̃os lateri suo milla probabili causa seq mirantẽ ꝙ nõ
uce sua tali fungerent᷑ officio ex ip̃a tiepidatiõe coꝵ ꝑterritu stie¬
nie ad armigeros qui proxime scquebant᷑ rccesisse. Ad hec accedẽ
ꝙ cum antiphatenes scriba equitum Amynte ninitiasset pridie
ꝙ philote scelus dep̾hensum c̃ẽt ut ex sins equis more solito darẽt
IIs qui amisissent equos supbe indisse nisi incepto desisteret bre¬
ii scitinum quis ip̃e cẽt Iam lingue molentiam temeritatemq

Expanded text:
suam tueretur: ceterum se invitum deteriora credentem nunc masuam tueretur: ceterum se invitum deteriora credentem nunc manifestis indiciis victum iussisse vinciri. Nam pridie, quam detegeretur Philotae scelus, quin in secreto cum eo fuissent, non posse dubitari. Fratrem vero, qui profugerit, cum de Philota quaereretur, aperuisse fugae causam. Nuper praeter consuetudinem officii specie amotis longius ceteris admovisse semctipsos lateri suo nulla probabili causa, seque mirantem, quod non vice sua tali fungerentur officio, et ipsa trepidatione eorum perterritum strenue ad armigeros, qui proxime sequebantur, recessisse. Ad haec accedere, quod, cum Antiphanes, scriba equitum, Amyntac denuntiasset, pridie quam Philotae scelus deprehensum esset, ut ex suis equis more solito daret iis, qui amisissent equos, superbe respondisset, nisi incepto desisteret, brevi sciturum, quis ipse esset. Iam linguae violentiam temeritatemque
Abbreviated transcription (Latin):
ex eustodia cducitũ. Inssusq dicere ꝗ̃ꝙͣ toto tuermio meditatꝰ
ciat defensionem tñ hosirans et trepidus pauca ex iis que com¬
posuerat protuhit. Ad ultimum non memoria solum s etiam
mens eum destituit: Nulli erat dubium quin trepidatio con¬
scientie inditium c̃ẽt non meniorie nitium. Itaq ex his qui pro¬
ximi astiterant obluctantem adhuc obliuiom lanccis cõfoderinit
Cuins corpore oblato hex introdnci inssit amintham et Symana
polemon imĩmus ex fũbus cinn philotam torqueri comperisset
piofugerat. Omniu philote amicor hi carissimi fuerant ad magͣ
et honorata ministeria illius maxirie suffiagatione producti᷑.
Memineratq rex sũmo studio ab eo conciliatos sibi: nec dubita¬
bat huis ͦ ultimi consilii fuisse participes Igitur olim sibi ẽẽ¬
suspectos matris suc litteus quibus cet admontꝰ ut ab iis salutem

Expanded text:
ex custodia educitur iussusque dicere, quamquam toto triennio meditatus ex custodia educitur iussusque dicere, quamquam toto triennio meditatus erat defensionem, tamen haesitans et trepidus pauca ex his, quae conposuerat, protulit, ad ultimum non memoria solum, sed etiam mens eum destituit. Nulli erat dubium, quin trepidatio conscientiae indicium esset, non memoriae vitium. Itaque ex iis, qui proximi adstiterant, obluctantem adhuc oblivioni lanceis confoderunt. Cuius corpore ablato rex introduci iussit Amyntam et Simian: nam Polemon, minimus ex fratribus, cum Philotan torqueri conperisset, profugerat. Omnium Philotae amicorum hi carissimi fuerant, ad magna et honorata ministeria illius maxime suffragatione producti, memineratque rex, summo studio ab eo conciliatos sibi, nec dubitabat huius quoque ultimi consilii fuisse participes. Igitur queritur olim sibi esuspectas matris suae litteris, quibus esset admonitus, ut ab his salutem
Abbreviated transcription (Latin):
non alio ministio uti mallet. Horum cogitatio subibat exeicitum
seditioseq uoces referebantur ad regeni. Quis ille haud sane motꝰ
satisq pindens ocii uitia negocio discuti edicit ut oimies ĩ uesti¬
bulo regie p̾sto sint quos nbi fieqͣntes adẽe̾ cognouit. in contionem
processit: haud dubie ex composito affaruias postulare cepit ent
Lyncesteos alexander qui multo ante ꝙ̃ philotas regem uoluisset
occideie exhiberctur.  duobuis indicibus sicut supra diximꝰ delarꝰ
titium iam annun custodiebatur in uinculis. Eundem ĩ philip¬
pi qͦ cedem coniurasse cum Sausania pro compeito fuit. S qr
piũmus llexandrum regem salutauerat. supplicio magis ꝙ ciri¬
ni fuerat exemptus. Eunc qͦ antĩpatii soceri eins pr̃eces uistã
regis iam morabantur. cterum recruduit soporatꝰ dolor. &pe
uẽtens periculi memoriam p̃ntis cura renonabat. Egitur Alexanꝰ

Expanded text:
non alio ministro uti mallet. Horum cogitatio subibat exercitum, non alio ministro uti mallet. Horum cogitatio subibat exercitum, seditiosaeque voces referebantur ad regem. Quis ille haud sane motus satisque prudens, otii vitia negotio discuti, edicit, ut omnes in vestibulo regiae praesto sint. Quos ubi frequentes adesse cognovit, in contionem processit. Haud dubie ex conposito Atarrhias postulare coepit, ut Lyncestes Alexander, qui multo ante quam Philotas regem voluisset occidere, exhiberetur. A duobus indicibus, sicut supra diximus, delatus tertium iam annum custodiebatur in vinculis. Eundem in Philippi quoque caedem coniurasse cum Pausania pro conperto fuit, sed quia primus Alexandrum regem salutaverat, supplicio magis quam crimini fuerat exemptus: tum quoque Antipatri soceri eius preces iustam regis iram morabantur. Ceterum recruduit suppuratus dolor: quippe veteris periculi memoriam praesentis cura renovabat. Igitur Alexander
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m id facinꝰ cogitasse ꝯfessꝰ ẽ. Om̃ẽs gͦ a Nicomiaco nomĩati mo.¬
re patuo dato sign̾o saxis obruerunt. Magno non salntis s etiam
inte ꝑiculo liberatus erat Alexander. Emippe parmemo et phi¬
lotas principes amicorum insi palam sontes sine indignatione
totius excicitus non potuissent damnari. Itaq anceps q̃o finit
dum inficiatus est facimis erudeliter torꝗneri iudebatur post
confessionem etiam. neq philetas anncoꝵ insericordiã m̾it.
NILOTAM sicut ⁊ecentibus sceleus eius uestigiis
iiue affectum supplitio censuerant Milites.ita ptq̃
desicrat ẽẽ quem odissent ĩ uidia in m̾iam uertit.
Moneiat et claritas Iuuenis. et patuis enis senectꝰ
atq oibitas. Primus Asiam apciuerat iegi oium periculoꝵ eius pti¬
ceps Semper alterum in acie cornu defenlerat. Phylippo qͦ ante
oumes amiens. et ip̃i Alexandro tam fidus ut occidendi attalu

Expanded text:
ipsum id facinus cogitasse confessus est. Omnes ergo a Nicomacho nominati moipsum id facinus cogitasse confessus est. Omnes ergo a Nicomacho nominati more patrio dato signo saxis obruti sunt. Magno non salutis, sed etiam mvidiae periculo liberatus erat Alexander: quippe Parmenio et Philotas, principes amicorum, nisi palam sontes sine indignatione totius exercitus non potuissent damnari. Itaque dum anceps quaestio fuit, dum infitiatus est facinus, crudeliter torqueri videbatur: post confessionem etiam Philotae amicorum misericordia vana erat. Philotan sicut recentibus sceleris eius vestigiis iure adfectum supplicio censuerant milites, ita, postquam desierat esse, quem odissent, invidia in misericordiam vertit. Moverat et claritas iuvenis et patris eius senectus atque orbitas. Primus Asiam aperuerat regi, omnium periculorum eius particeps semper alterum in acie cornu defenderat, Philippo quoque ante omnes amicus et ipsi Alexandrotam fidus, ut occidendi Attalum
Abbreviated transcription (Latin):
quesitum inderi ad regem renertuntur: qui postero die et que
confessus erat philoras recitari. et ipsum quia ingredi non potat
iuissit afferri. Omnia agnoscente eo dometrius qui proximi sce¬
leris particeps ẽẽ arguebãtur prodncitur mmulta affirmatione an¬
iniq pauiter et constantia. et uultu abnuens quicꝙ sibi in rege
cogitatum c̃ẽ. Tormenta etiam deposcebat in semet ĩpum en
philotas cucumlatis oculis ut incidere in calin quendam hand
procul stantem propnis iussit accedere. Illo pertiribato et recusã¬
ti transire ad eum Paticris inquit demetium mentiri. iuisusq
me excintiari: Calin uox sanguisq defecerant. Et Mzacedões
philotam inquinare inoxios uelle suspicabant̃. quia nec a Nico¬
macho nec ab illo philota cum torqueretur nominatus eẽt adoles¬
cens. Qui ut p̃fectos regis cireũstantes se uidit. demetu et seniet¬

Expanded text:
quaesitum videri ad regem revertuntur, qui postero die et, quae quaesitum videri ad regem revertuntur, qui postero die et, quae confessus erat Philotas, recitari et ipsum, quia ingredi non poterat, iussit adferri. Omnia agnoscente eo Demetrius, qui proximi sceleris particeps esse arguebatur, producitur. Multa adfirmatione animique pariter et constantia et vultus abnuens, quicquam sibi in regem cogitatum esse, tormenta etiam deposcebat in semetipsum : cum Philotas circumlatis oculis, ut incidere in Calan quendam haud procul stantem, propius eum iussit accedere. Illo perturbato et recusante transire ad eum: “Patieris,” inquit, “Demetrium mentiri rursusque me excruciari?” Calan vox sanguisque defecerant, et Macedones Philotan inquinare innoxios velle suspicabantur, quia nеc a Nicomacho nec ab ipso Philota, cum torqueretur, nominatus esset adulescens: qui ut praefectos regis circumstantes se vidit, Demetrium et semet
Abbreviated transcription (Latin):
debatur. non e sibi s hosti eẽ occisinos alexandrum: dario uero sb̃¬
lato p̾mium regis occisi asiam et totum orientem interfectoribus
esse cessina. Approbatoq consilio in hec fides et data est et accepta
Q uod ad dimnum percinet nchil scio. Et hoc confessuis intelli¬
go non prodesse michi ꝙ prorsus sceleus expeis sum: Illi rinsus
tormentis tadmotis. cum ip̃is qͦ hastis os ocuilosq eiꝰ eneiberarẽt
expresse ut hoc qͦ crimen confiteretur. Exigentib deinde ut or¬
dinem cogitati sceleris exponeret. cum diu bactia retentiia rege
uiderentur timinisse responlit ne pater Lxxͫ natus annosꝰ tãti
spoliato tantis uiribus occidendi regio causa non esset. Festias¬
se eigo se dum premium in mambus haberet representare con¬
silium cuiis patrem exꝑtem fuisse nisi crederent tormenta
q̃ꝗ iam tolerare non posset. fũ non recusaret. Illi collocuti satis

Expanded text:
debatur: non enim sibi, sed hosti esse occisuros Alexandrum, Dareo vero subdebatur: non enim sibi, sed hosti esse occisuros Alexandrum, Dareo vero sublato praemium regis occisi Asiam et totum Orientem interfectoribus esse cessura. Adprobatoque consilio in haec fides et data est et accepta. Quod ad Dymnum pertinet, nihil scio et haec confessus intellego non prodesse mihi, quod praesentis sceleris expers sum.” Illi rursus tormentis admotis, cum ipsis quoque hastis os oculosque eius everberarent, expressere, ut hoc quoque crimen confiteretur. Exigentibus deinde, ut ordinem cogitati sceleris exponeret, cum diu Bactra retentura regem viderentur, timuisse respondit, ne pater LXX natus annos, tanti etur, ipsique spoliato tantis viribus occidendi regis causa non esset. Festinasse ergo se, dum praemium in manibus haberet, repraesentare consilium: cui patrem afuisse nisi crederent, tormenta, quamquam iam tolerare non posset, tamen non recusare. Illi conlocuti satis
Abbreviated transcription (Latin):
despicit qui postulã deus credi. Ainsimus alexanlrum amisimꝰ
legem incidimiis in superbiam. nec duis quibis se equat᷑ nec hõi¬
nos fastidiat qui giauetu mortalium adire consilium: Etedite mͥ
et nos si uiri sumius a diis adotabimur. Quasi proauũ hunis
Alexandiumi. Quis deinde Archelaum. quis perdicam occisos ult
est hic quidem intrifectoribus patus ignouit. Nec Egheleghus dr̃e
supra cenam et postero die prima luce a patre accersor łustis erat
et me mestum uidebat. Indicramiis enim que solłcitudmẽ incu¬
terent. Itaq ut experiremur utrum ne uino grauatus effudisset
illa an altiore concepta consçilio accersi eum placuit ac uenree
Eodemq sermone ultio petito adiceit se sine auderemꝰ duces esse
pioximas a nobis partes uindicatirium. sine dcesset amimus consi¬
liu silentio ẽẽ tectuꝵ. Parmenioni uino adhuc dario ĩ tempestiua res in¬

Expanded text:
despicit, qui postulat deus credi. Amisimus Alexandrum, amisimus despicit, qui postulat deus credi. Amisimus Alexandrum, amisimus regem : incidimus in superbiam nec dis, quibus se exaequat, nec hominos fastidiat? qui gravetur mortalium adire concilium? Credite mihi, et nos, si viri sumus, a dis adoptabimur. Quis proavum huius Alexandrum, quis deinde Archelaum, quis Perdiccan occisos ultus est? Hic quidem interfectoribus patris ignovit.” Haec Hegelochus dixit super cenam: et postero die prima luce a patre accersor. Tristis erat et me maestum videbat: audieramus enim, quae sollicitudinem incuterent. Itaque, ut experiremur, utrumne vino gravatus effudisset illa an altiore concepta consilio, accersi eum placuit. Advenit ille eodemque sermone ultro repetito adiecit, se, sive auderemus duces esse, proximas a nobis partes vindicaturum, sive deesset animus, consilium lentio esse tecturum. Parmenioni vivo adhuc Dareo intempestiva res vi