comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qiu̾o ista ⁊ ꝯtipͣ tũ potũit ei meli
accidere ꝙ si ante accidiss tñ euen¬
tũ omĩo amisiss. hoc aut̃ tempe sen¬
sũ amisit maloꝵ. pompeio nr̃o faĩ¬
liari cũ grauit egrotaret ncapoli
meli ẽ factũ. Coronati neapolitam
exopidis publice gratulabant᷑. Inep¬
tũ sane negociũ ⁊ greculũ. s tñ fortu¬
natũ. ⁊Itrũ igͥ si tũ ess extinctus a
bonis reb an a malis discess cte
amiseris. Nõ enĩ cũ socõ bellũ ges¬
siss nõ mĩpatus arma sup̃sisset. nõ
domũ teliquiss nõ ex italia tugiss.
nõ ex̾titu amisso nudꝰ in ẜuoꝵ fer¬
ru ⁊ man iicidiss. nõ liberi dfleti
nõ fortune om̃es auctorib posside¬
rent᷑. Quid si in mortẽ tũ obisset.
ĩ amplissimis fortuns occidiss. Is
ꝓpagacione uite. qͦt quantas ꝙͣ ĩtre¬
dibiles hausit calanutamitates.
hec morte effũgumt᷑ ⁊̃ si nõ euener̃
t̾n qr possunt euenire. s homines
ea sibi accidere posse nõ s cogitant

Expanded text:
um potuerit ei melius accidere! quodsi ante occidisset, talem eventum omnino amisisset; hoc autem tempore sensum amisit malorum. Pompeio, nostro familiari, cum graviter aegrotaret Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani ex oppidis publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis discessisset? certe a miseris. non enim cum socero bellum gessisset, non inparatus arma sumpsisset, non domum reliquisset, non ex Italia fugisset, non exercitu amisso nudus in servorum ferrum et manus incidisset, †non liberi defleti, non fortunae omnes a victoribus possiderentur. qui, si mortem tum obisset, in amplissimis fortunis occidisset, is propagatione vitae quot, quantas, quam incredibilis hausit calamitates! haec morte effugiuntur, etiamsi non evenerunt, tamen, quia possunt evenire; sed homines ea sibi accidere posse non cogitant:
Abbreviated transcription (Latin):
e̾ an qm ipẽ aĩ discessus acorpe ñ
sit sine dolore ut credã ita eẽ. ꝙͣ est
i exignũ ⁊ falsu eẽ arbitror ⁊ fit
inptate totũq ħ leue ẽ qualec̃uq
ẽ fit enĩad punctũ tꝑis Illd̾ angit

Expanded text:
 an quod ipse animi discessus a corpore non fit sine dolore? ut credam ita esse, quam est id exiguum! sed falsum esse arbitror, et fit luptate, totumque hoc leve est, qualecumque est; fit enim ad punctum temporis. Illud angit
Abbreviated transcription (Latin):
rex crucẽ minaret᷑. istis q̃so iaqut
ista horribilia minitare purpuratis
tius. theodoro qui dẽ nicħintẽ hu¬
mine an sb̾lume putrescaticin Re¬
dcõ ad moneor. nt aliquid q̃ de hu¬
macione ⁊ sepultura dicendũetisa¬
mẽ. rem nõ difficilẽ hiis p̃ẜtĩ ogi¬
tis que de nichil senciendo paulo
añ dc̃a sũt. de qua sccͣtes quide qo
senẜit appet in eo libro inquo mo¬
rit᷑. de quo iam tã multa dixi¶
enĩ de ĩ mortalitate a toꝵ dispncassi
⁊ iam moriendi tempꝰ urgeret ho¬

Expanded text:
regi crucem minanti "Istis, quaeso", inquit, "ista horribilia minitare purpuratis tuis, Theodori quidem nihil interest humine an in sublime putrescat." o admoneor, ut aliquid etiam de humatione et sepultura dicendum existimem, rem non difficilem, is praesertim cognitis, quae de nihil sentiendo paulo ante dicta sunt. de qua Socrates quidem quid senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo iam tam multa diximus. cum enim de inmortalitate animorum disputavisset et iam moriendi tempus urgeret, ro
Abbreviated transcription (Latin):
mauaꝵ ꝯtempctẽ. ac despicientia
ramor.Nam nũc ꝗdẽ cogitacõib
molestissimis effeminanur. at si
añ mors aduentet qmͣ caldeoruz
ꝓmissa consecuti sumꝰ spoliati ma¬
gnis quibdam bonis illusi desti¬
tuti q uideami. Qd̾ si expectando ⁊
cudo futura sit. Qmͣ me delectat.
si ciĩ flemꝰ cũ legimꝰ trĩ nõ miẜabi¬
lit̾ uir clarus emorit᷑. qui cũ ꝯiectus
in cartem .xxx. iuissu tyrannoꝵ uene¬
nũ insiciens obduxiss. reliquũ sic
epocło eiecit ut id resonaret. Quoso¬
intu recldito arͥdens. ꝓpino ĩquit
hoc pulcro criciet. qui ineũ fuerat
tet̾rimꝰ. greti enĩ ꝯuuiis solent
nõiare. cui poculũ tradituri sint ins
sit iuir egregius extremo spũ. cũ iam
p̃cordiis susceptã mortẽ ꝯtineret.
uereq ei qui uenenũ p̃buerat mor¬
tẽ eam ẽ auguratꝰ.que brͤn ꝯsecuta
ẽ. Quis hanc maximiaĩ equitate
ĩ ip̃a morte laudaret. si mortẽ malũ
urdicaret uadit enĩ in emidẽ carcere

Expanded text:
m contemptione, ac despicientia, Nam nunc quidem cogitationibus mollissimis effeminamur, ut, si ante mors adventet, quam Chaldaeorum promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis illusi, destitutique videamur. Quod si exspectando, et tudo futura sit. 4. Ab exemplis si enim flemus, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur: qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquum sic e poculo eiecit, ut id resonaret, quo sonitu reddito adridens propino inquit hoc pulchro Critiae, qui in eum fuerat taeterrimus. Graeci enim in conviviis solent nomisit vir egregius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam mortem contineret: vereque ei, qui venenum praebuerat, mortem est eam auguratus, quae brevi secuta est. Quis hanc animi maximi aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem, malum iudicaret? Vadit in eundem carcerem,
Abbreviated transcription (Latin):
nilła attingẽ. Cur in uita secus:
ꝙͣꝙͣ nõ male ait callimachꝰ. multo
spiꝰ lac̾masse p̾amũ ꝙͣ troilũ. Eoꝵ
ut̃ qui exacta etate moriĩt᷑ fortu¬
nalaudat᷑. Cur: Nlam reor nulł si ui
n longior daret᷑ poss eẽ iocundior.
lich enĩ ẽ ꝓfecto homis prudẽcia
dulcius. qm̃ ut cet̾a auferat. affe¬
rat certe senectus. que u̾o etas lon
ga ẽ. aut quid omĩo hõi longum
nonemõ pueros mõ adolesçẽtes
incursu a tergo inseq̃ns nec opi¬
rantes assecuta ẽ senectus. S quia
nich ult hemus. hoc longum dicim
ta ꝑte. aut uita lõ ga. aut brenia¬
dicunt᷑ apud ypꝑanũ fluũ qui
abeurope ꝑte ipontũ ĩfluit. ari¬
stotiles ait bestiolas quasda nasci
que unũ diẽ uiuant. Exhiis igitur
hora .uiii. que mortua ẽ ꝓuecta ctate
mortua ẽ. Que no occidente sole d̾
intate. in eadẽ ꝓpe mod̾ brenitate
q̃slle bestiole tepiemͣ. Cõtẽpnamꝰ
ig̾ om̃es meptias. Qd̾ eĩ leuiꝰ
buic leuitati nomẽ ĩponã: tot᷑aq

Expanded text:
nullam attingere: cur in vita secus? quamquam non male ait Callimachus multo saepius lacrimasse Priamum quam Troilum. eorum autem, qui exacta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur? nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse iucundior; nihil enim est profecto homini prudentia dulcius, quam, ut cetera auferat, adfert certe senectus. Quae vero ga est? Aut quid omnino homini longum? Nonne modo pueros, modo adulescentes in cursu a tergo insequens Nec opinantes assecuta est senectus? Si, quia nihil ultra habemus, hoc longum dicimus; rata parte aut uita longa aut breui abducuntur. Apud Hypanum fluuium, qui ab Europae parte in Pontum fluit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci quae unum diem uiuant. Ex his igitur hora octaua quae mortua est, prouecta aetate mortua est; quae uero occidente sole, dernitate; in eadem propemodum breuitate qua ille bestiolae reperiemur. Contemnamus igitur omnes ineptias: quod enim leuius huic leuitati nomen imponam? – hinc
Abbreviated transcription (Latin):
nluc exhiis uinclis emissi ferem᷑.
minꝰ tardabit᷑ cursus animoꝵ. Nam
qui in ꝯpedib corꝑis semꝑ fuerũt.
⁊̃ cũ soluti sũt tardius ingredumt᷑.
ut hii qui fetro ĩcti multos annos
t̾uerunt. quo cũ ueni̾mꝰ tũ demq in¬
uemiꝰ. Nã ħ quide uita mors ẽ. ꝙͣ la¬
mentan possem si libẽt /B. satis tu
quide ni ꝯsolacione es lamentatꝰ.
Qmͣ cũ lego nich malo ꝙͣ has res re¬
linquere sm̃. hiis uo auditis nulto
mas̾. ueniet tempꝰ ⁊ quidẽ celiter¬
⁊ siue retͣctabis siue ꝓperabis uo¬

Expanded text:
issi feremur, minus tardabitur cursus animorum. nam qui in compedibus corporis semper fuerunt, etiam cum soluti sunt, tardius ingrediuntur, ut i qui ferro vincti multos annos fuerunt. quo cum venerimus, tum denique vivemus. nam haec quidem vita mors est, quam lamentari possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem celeriter, sive retractabis sive pr
Abbreviated transcription (Latin):
cuz ꝑses hostis ni colloquio ditissi
głans. sole piacłoꝵ multicudine
⁊ sagittaꝵ nõ uidebitis. i umbra
iqͥ inquit pugnabin. uiros ꝯncõ¬
ro. qualis tandẽ lacena que cũ filiũ
ĩp̃liũ misisset ⁊ int̾fectũ audisset
dcirto inquit genuerã ut essi qui
ꝓpatria morte nõ dubitaret occuĩt

Expanded text:
s hostis in conloquio dixisset glorians: solem prae iaculorum multitudine et sagittarum non videbitis, in umbra igitur inquit pugnabimus. viros commemoro: qualis tandem Lacaena? quae cum filium in proelium misisset et interfectum audisset, idcirco inquit genueram, ut esset, qui pro patria mortem non dubitaret occumbere.
Abbreviated transcription (Latin):
nplane in phisicis plũbei sumur
oninch sit animiis ad mixtũ nch̾
ꝯictũ. nicħ copłatu ni chil coagm̃¬
tatũ nichil duplex. qd̾ cũ ita sit. c̾te
nec se cerui. n ͨ diuidi. nec disccipi
nec distrahi pot̃. nec in t̾ire igitur
ẽst enĩ inti̾tus qiͣ discessus ⁊ secretõ
ac ditẽptus eaꝵ ꝑciũ. que añ int̾i̾tu
iũccione aliq̃ tenebant᷑. hiis ⁊ ta¬
lib rõnib adductus socrates. nec
patronũ que suut adiudiciũ capitis
nec indicibꝰ supplex fuit. ad hibuit¬
ꝙ lib̾am ꝯtumatiã. amagnitud̃ie
aĩductam nõ asuꝑbia. Et sup̃mo
uite die. de hoc ip̃o multa disseruit.
⁊ pautis añ dicb cũ facile poss edu¬
ci ecustodia noluit. ⁊ cũ pene ĩ ma¬
nuiam mortifeꝵ illud teneret po¬
culu. locutꝰ ẽ ita. ut nõ ad mortem
truoi. ueꝵ in celũ uidẽtur ascendẽ
ita em̃ censebat. Itaq disseruit du¬
as eẽ uias duplites q cursus aĩoꝵ
ex corpe discedenciuz. Nam q se hu¬
manis uiciis ꝯtaminauissẽt et

Expanded text:
sicis plumbei sumus quin nihil sit animis admixtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex. Quod cum ita sit, certe nec secerni, nec dividi, nec discerpi, nec distrahi potest: nec interireigitur. Est enim interitus quasi discessus, et secretio, ac diremptus earum partium, quae ante interitum iunctione aliqua tenebantur. His et talibus rationibus adductus Socrates nec patronum quaesivit ad iudicium capitis nec iudicibus supplex fuit adhibuitque liberam contumaciam a magnitudine animi ductam, non a superbia, et supremo vitae die de hoc ipso multa disseruit et paucis ante diebus, cum facile posset educi e custodia, noluit, et tum, paene in manu iam mortiferum illud tenens poculum, locutus ita est, ut non ad mortem trudi, verum in caelum videretur escendere. Ita enim censebat itaque disseruit, duas esse vias duplicesque cursus animorum e corpore excedentium: nam qui se humanis vitiis contaminavissent et
Abbreviated transcription (Latin):
usitatis notis ꝙ naturis Ita ꝯcad
ẽ illud qd sentit ꝙ sapit ad iunt
qd inget. celeste ⁊ diuinũ obeam¬
q rem᷑ et̾nu sit ncc̃e est. siec u aĩ
ip̃e qui intlłr a nob. alio mõ intelli¬
qi pot̾ nsi mens soluta quedamt
sba segregata ab omĩ ꝯtretione mõ¬
tali omĩa sentiens ⁊ mouens ip̃a¬
q p̃dita motu sempit̾no. hcc ese¬
nere. atq eatẽ enacura ẽ hũ anaanã
mens ubi qͥ aut quał ẽ ista meus
utua aut quał. potes ne dicẽ. an si
omia ad intelligend nõ heo q̃ hr̃e
uellẽ. nehiis quid̾e que heo in ꝑte
ipe uideat. aut ut ocur sic aĩmꝰ se ui¬
dens alia ceruit.son idet aĩ ad

Expanded text:
usitatis notisque naturis. ita, quicquid usitatis notisque naturis. ita, quicquid est illud, quod sentit quod sapit quod vivit quod viget, caeleste et divinum ob eamque rem aeternum sit neipse, qui intellegitur a nobis, alio modo intellegi potest nisi mens soluta quaedam et libera, segregata ab omni concretione mortali, omnia sentiens et movens ipsaque praedita motu sempiterno. hoc e genere atque eadem e natura est humana mens.' Ubi igitur aut qualis est ista mens? —ubi tua aut qualis? potesne dicere? an, si omnia ad intellegendum non habeo quae habere vellem, ne is quidem quae habeo mihi per te ipse videat, at ut oculus, sic animus se non videns alia cernit. non videt autem, quod
Abbreviated transcription (Latin):
aur uiuentute pocula mĩstnͣte leta¬
i arbitror. nec homeꝵ audio qui ga¬
nimetẽ ab diis raptum ait ꝑꝑ for¬
mãut ioui bibe̾ ministraret. ñ uista
ca cur laomedonti tanta fieret in¬
iuria. Fingebat hec homerꝰ ⁊ hũana
ad d̾os tͣnsferebat diuina malle ad
nos queaut diuina uigẽ. sapere.
ĩuenire mem̃isse. Ergo aĩmꝰ qui ut
egodico diuinꝰ ẽ ⁊ euripides dicere
andet. deus  ⁊ quide si deus a anima
aut ignis ẽ. idẽ ẽ auimꝰ hoĩs. Nã ut
uia nat᷑a celestis ⁊ t̾ra uacat et hu¬
more. sic utriusq haꝵ reꝵ humanꝰ
aimiꝰ expers/ Si aut̃ ẽ qnta queda
natu. atq fictu eẽ uideat᷑. sich̾ ne
aut humidũ quidẽ aut flabile. ant
qd uiii menieorie m̃tis cogitat᷑ois
ħeat qd̾ ⁊ p̃ terita teneat ⁊ futura ꝓ¬
uideit ⁊ ꝯpletti possit p̃sencia. que
sola diuina sũt. Nec in ueniet᷑ hoc¬
imꝙͣ unde ad homine uenire po¬
ssant insi adeo. Sunglaris ẽ ig̾ quedã
naͣ atq uis animi se uincta abhiis

Expanded text:
aut Iuventate pocula ministrante laetari arbitror, nec Homerum audio, qui Ganymeden ab dis raptum ait propter formam, ut Iovi bibere ministraret; non iusta causa, cur Laomedonti tanta fieret iniuria. fingebat haec Homerus et humana ad deos transferebat: divina mallem ad nos. quae autem divina? vigere, sapere, invenire, meminisse. ergo animus qui ..., ut ego dico, divinus est, ut Euripides dicere audet, deus. Et quidem, si deus aut anima aut ignis est, idem est animus hominis. nam ut illa natura caelestis et terra vacat et umore, sic utriusque harum rerum humanus animus est expers; sin autem est quinta quaedam natum atque fictum esse videatur, nihil ne aut umidum quidem quod vim memorie, mentis, cogitationis habeat, quo et preterita teneat et futura prevideat et complecti possit presentia, que sola divina sunt, nec invenimus uam, unde ad hominem venire possint nisi a deo. singularis est igitur quaedam natura atque vis animi seiuncta ab his
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯpellat ille nos spem. nõ potuit
ĩmiꝰ hec in corꝑe inlusus agnos¬
cere.cognita attulit. ex quo tam
multaꝵ reꝵ cognicõis admiracõ
toltit᷑. neq ea plane uidet animꝰ
cirepente ĩtam in solitũ. tãq per¬
curbatũ domiciliũ ĩ migrauit.S
cũ se collegit atq recreauit.tũ ag¬
noscit illa reminiscendo.Ita nich̾
ẽaliud disce̾ nisi recordari. Ego at̃
maiore ⁊ quoḋamõ memeriã ad¬
miror. Quid ẽ enĩ illud qd mem̃i¬
no quero qnͣta memoria simom¬
des fuisse dicat᷑. qnͣta theodoctes.
qnͣta is qui apyrro legatus adscã¬
tum ẽ missus ceͬncas. qnͣta nuper
marĩe qui in aliquo maiore stu¬
dio⁊ arte u̾sant᷑. quoꝵ qnͣta mẽs
sit difficile ẽ existimare.ita mlta
gumis. nec cerebri. nec achomoꝵ
aia sit iguis ue nescio/ nec me pu¬
det ut istos fateri nescire q nesci¬
am illud si illa alia de re obscura
affirnare possem. suic aĩa. siue ig¬
nis sit aĩmꝰ eũ ini rarẽ esse diuinũ.

Expanded text:
pellat ille, nos speciem—, non potuit animus haec in corpore inclusus adgnoscere, cognita attulit; ex quo tam multarum rerum cognitionis admiratio tollitur. neque ea plane videt animus, cum repente in tam insolitum tamque perturbatum domicilium inmigravit, sed cum se collegit atque recreavit, tum adgnoscit illa reminiscendo. ita nihil est aliud discere nisi recordari. Ego autem maiore etiam quodam modo memoriam admiror. quid est enim illud quo memininon quaero, quanta memoria Simonides fuisse dicatur, quanta Theodectes, quanta is, qui a Pyrrho legatus ad senatum est missus, Cineas, quanta nuper maxume qui in aliquo maiore studio et arte versantur, quorum quanta mens sit, difficile est existimare; ita multa guinis nec cerebri nec atomorum; animae sit ignisne nescio, nec me pudet ut istos fateri nescire quod nesciam: illud, si ulla alia de re obscura adfirmare possem, sive anima sive ignis sit animus, eum iurarem esse divinum.
Abbreviated transcription (Latin):
t ista sin a. fac eñ
sic aninũ int̾ire ut corpꝰ. suim igͥ
dicit. Et si democritũ insiłat eꝓy¬
cirꝰ democritiꝰ negant. ne ĩ aĩo
quidẽ qͥ sensus reman. Ipẽ ẽ nusꝙͣ¬

Expanded text:
t ista sententia? fac enim sic animum interire ut corpus: num igitur dicit, etsi Democritum insimulat Epicurus, Democritii negant. ne in animo quidem igitur sensus remanet; ipse enim nus
Abbreviated transcription (Latin):
in t̾roganti respondentẽ. dechars
nõ tũ ila discere s reminiscendo
reꝯgnoscẽ nec uo fi ullo mõ poss
ut apueris tot reꝵ. atꝙ cantirmꝰ
sitas ⁊ qĩ consignatas ĩ ais natõ¬

Expanded text:
interroganti respondentem declarare se non tum illa discere, sed reminiscendo recognoscere, nec vero fieri ullo modo posse, ut a pueris tot rerum atque tantarum insitas et quasi consignatas in animis no
Abbreviated transcription (Latin):
notãtẽ fastoꝵ sign̾antẽ dies tũ ierẽ
orbe in xii ꝑtes distributo. ustellas
ferri cosdẽ cursus ꝯstantissime snan¬
tes disparib int̾ se motib noct̾ra¬
q celi formã. undiq syd̾ib orata
tũ globũ t̾re emientẽ semari fiu
ĩ medio mũdi uinu̾si loco duab ho¬
ris distantib ħitabile ⁊ cult᷑a qrĩ
alt̾a qm nos incolimꝰ so̾ae posta
stridor gelidas mollit̾ mues alcea
aut frigore rigeant. aut uranta¬
lore. hic aut ubi hitamꝰ. nõ memi¬
cit suo temꝑe celum intesce arbo¬
res frondesceͬ uites letifice pamp¬
nis pubesçere. ramos bacar noer¬
tate in curuesce̾. segetes largibu
ges flores omĩa. fonces scatesceti
rerbis prata ꝯuestirier cũ mitiu¬
dine pecoru partĩ aduescendim
partĩ ad corꝑa uestiend. honuedo¬

Expanded text:
notantem et significantem dies, tum in eodem orbe in 12. partes distributo, quinque stellas ferri, eosdemque cursus constantissime servantes, disparibus inter se moribus: nocturnamque caeli formam undique sideribus ornatam, tum globum terrae eminentem e mari, fixum in medio mundi universi loco, duabus oris distantibus habitabilem et cultum, quarum altera, quam nos incolimus, Sub a/xe posita stridor ge/lidas molitu/r nives, altera aut frigore rigeant aut urantur calore; hic autem, ubi habitamus, non intermittit suo tempore Caelu/m nitescere, a/rbores fronde/scere, Vite/s laetificae pa/mpinis pube/scere, Rami/ bacarum ube/rtate incurve/scere, Segete/s largiri fru/ges, florere o/mnia, Fonte/s scatere, herbis pra/ta convesti/rier, tum multitudinem pecudum partim ad vescendum, partim ad
Abbreviated transcription (Latin):
in spera quide cosd̾e motus archi¬
medes sine diuino ingeĩo potiuss
aut poet᷑a graue plenũq carmen.
smne celesti anquo mentis ĩstructu
putẽ fundẽ. aut eloqũciã sũ maiõẽ
quadam ui fluere huñdantẽ sonã¬
tib u̾bis. ub̃ibq sm̃̃is. Pħia ueo

Expanded text:
in sphaera quidem eosdem motus Archiin sphaera quidem eosdem motus Archimedes sine divino ingenio potuissetaut poëtam grave plenumque carmen sine caelesti aliquo mentis instinctu putem fundere, aut eloquentiam sine maiore quadam vi fluere abundantem sonantibus verbis ub
Abbreviated transcription (Latin):
nigia. que porro tã ĩ mensa mag¬
nitudo. q̃ illa tã multa possit effm¬
ĩuestigat occuita que in uẽtio atq
ercogitaciodr. ex hac ne tibi t̾rena
mortaliq nata ⁊ caduca screta ca
gore uisum ẽ.omĩb reb imposu¬
it nõia. aut qui dissipãtos hõmes
ꝯgregauit᷑ ad societatẽ uite ꝯuoca¬
uit. aut qui sonos uocis qui infi¬
niti indebant᷑. ꝑancis lr̃aꝵ notis
t̾minauit.aut qui errantiũ stella
Rcursus ꝓgressiones institucoẽs
qui fruges. qui uestitũ. ꝙ tecta. qui
cultũ uite. q p̃sidia ꝯͣ feras ĩuene¬
runt. aquib mansuefacti ⁊ ex cul¬
ti a necessariis artificiis ad ele gã¬
ciora de fluxiniꝰ/Nam ⁊ aurib oblec¬
tacio magna parte ẽ ĩuenta ⁊ tẽ¬
pata uariẽtate ⁊ ña sonor. Et astra
suspeximꝰ tũ ea que sũt infixa c̾tis¬
catꝰ ẽ in celo. Nã cũ archimedes. luẽ.
solis. quq erranciũ motus inspera
motus una regeret ꝯu̾sio. Qd̾ si in
ħ mundo fieri sie deo nõ pot̾. ne

Expanded text:
igia, quae porro tam immensa magnitudo, quae illa tam multa possit effiinvestigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur? Ex hac terrena mortalique natura, et concreta ea gorae visum est, omnibus rebus imposuit nomina? aut qui dissipatos homines congregavit et ad societatem vitae convocavit, aut qui sonos vocis, qui infiniti videbantur, paucis litterarum notis terminavit, aut qui errantium stellarum cursus praegressiones institutiones qui fruges, qui vestitum, qui tecta, qui cultum vitae, qui praesidia contra feras invenerunt, a quibus mansuefacti et exculti a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus. nam et auribus oblectatio magna parta est inventa et temperata varietate et natura sonorum, et astra suspeximus cum ea quae sunt infixa ccatus in caelo esset. Nam cum Archimedes lunae, solis, quinque errantium motus in sphaeram motus una regeret conversio. Quod si inhoc mundo fieri sine deo non potest, ne
Abbreviated transcription (Latin):
uolanda fraudes mexpiabiles cõ¬
epissent. hiis demũ qd̾dam it̾ esse
seclusum aꝯcilio deoꝵ. Qui aut̃ se
integros/ castosq ẜuassent. qbq¬
Oncorꝑib humanis uitã unita¬
l doꝵ hiis ad illos aquib eent ꝓ¬
apolliui dicati sunt.S ꝙ ab eo di¬
quid ĩmorte boni sit cũ cantu ⁊ uo¬
luptate moriant̾ sic omĩb bonis
⁊ doctis esse faciendũ. Nec nõ dhoc
qsꝙͣ dubitare põss nͥ id̃ nob̃ accide
lis deficientẽ sole intuerent̾. ut as¬
pectũ aĩo amittẽnt. sic mentis acies
se ip̃am intuens nõ nũꝙͣ hebescit.
ob eãq cam ꝯtẽplandi diligenciam
amictimꝰ. Itaq dubitans. circũspec¬
tans hesitans multa adu̾sa rcu̾tẽs

Expanded text:
olanda fraudes inexpiabiles concepissent, is devium quoddam iter esse, seclusum a concilio deorum; qui autem se integros castosque servavissent, qin corporbus humanis viram comitati Deorum: his ad illos, a quibus essent proApollini dicati sunt, sed quod ab co diquid in morte boni sit, cum cantu et voluptate moriantur; sic ommbus, et bonis, et doctis esse faciendum. Nec vero de hoc quisquam dubitare posset, nisi idem nobis acciderlis deficientem solem intuerentur, ut adspectum omnino amitterent. Sic mentis acies se ipsam intuens, nonnumquam hebescit: ob camque causam contemplandi diligentiam amittimus. Itaque du. bitans, circumspectans, haesitans, multa adversa reverens,
Abbreviated transcription (Latin):
mediꝰ fidiꝰ. uir sapiens lecus exhiis
teneb̾s in lucẽ illam excesẜ̾it. nec tñ
illa iuncla carceris rupit. leges enĩ
uetant. S canꝙͣ a magistratu aut
aliqua potestate legittĩa sic adco euo¬
catus atq emissus exierit. Tota enĩ
philosophoꝵ uita ut ait idem ꝯme¬
moratio mortis ẽ. Nã quid alĩd agimꝰ cũ a
uoluptate id ẽ a corꝑe. cũ are famisi¬
ari que ministra ⁊ famula corporis ẽ
cũ arcpublica. cũ anegotio omẽs¬

Expanded text:
me Dius Fidius vir sapiens laetus ex his tenebris in lucem illam excesserit, nec tamen ille vincla carceris ruperit—leges enim vetant—, sed tamquam a magistratu aut ab aliqua potestate legitima, sic a deo evocatus atque emissus exierit. Tota enim philosophorum vita, ut ait idem, commentatio mortis est. nam quid aliud agimus, cum a voluptate, id est a corpore, cum a re familiari, quae est ministra et famula corporis, cum a re publica, cum a negotio om
Abbreviated transcription (Latin):
nam mentis agnoscito. ⁊nquo gͥ
ioto ẽ. Credo equidẽ in capite ⁊ cuiꝰ
cam afferte possum. S alias ubi
fac spirabilem. in chil ad id d̾ quo
agimꝰ. illud mõ uideto ut d̾m no¬
no ⁊ si eius ignores ⁊ locũ ⁊ faciez

Expanded text:
nam mentis adgnoscito. In quo igitur loco est? credo equidem in capite et cur credam adferre possum. sed alias, ubi fac spirabilem: nihil ad id de quo agimus. illud modo videto, ut deum noris, etsi eius ignores et locum et fac
Abbreviated transcription (Latin):
gua sunt. nec possunt ad altoe ñ
alteri crepta tnͣsferri eadem affec¬
tantib pugnã. ⁊ urgia excitant
Respondisse tibi indignaris lib̾¬
tum ⁊ uxorẽ ⁊ clientẽ. demde
idem de rep. lib̾tatem sb̾latam
quereris. qmͣ domui substulisti.
Rursus si tacuit int̾rogatus con¬
tumaciã uocas. ⁊ loquat᷑ ⁊ tace¬
gella media cena petis. qd seriu
loquant᷑ ꝙ nõ cotem loco turbi
concionis ẽ silentiũ solitudins
In hoc hes aures. sĩ nõ modul¬
ta tiñ ⁊ mollia. ⁊ erdulai uacta¬

Expanded text:
gua sunt nec possunt ad alterum nisi gua sunt nec possunt ad alterum nisi alteri erepta transferri, eadem affectantibus pugnas et iurgia excitant. Respondisse tibi servum indignans libertumque et uxorem et clientem ; deinde idem de re publica libertatem sublatam quereris, quam domi sustulisti. Rursus, si tacuit interrogatus, contumaciam vocas. Et loquatur et tacegella media cena petis, quod servi loquuntur, quod non eodem loco turba contionis est, silentium solitudinis ? In hoc habes aures, ut non modulata tantum et mollia et ex dulci
Abbreviated transcription (Latin):
ma asses suos in ip̃is morbiac¬
cessionib uindicat. si totã mͥ ex
omĩb metallis que tũ maxime
depͥmimꝰ pecuĩam ꝓferas si in
mediũ picias quidqd thesauri
tegunt. auaricia it̾m sb̾ t̾ras re¬
ferente que male gesserat. oẽm
istã ꝯgeriem nõ putẽ dignã que
frontẽ bom niri ꝯtrahat quanto
risu ꝓscquenda sunt. que nobis
la c̾mas educunt. Cedo nunc ꝓ¬
scqui cet̾a cibos. potiones. ambi¬
ciones. mundicias. uerba. ꝯtũc¬
lias motus corpm parũ honori¬
uim̃ta ⁊ pigra mancipia intpta
numieret᷑ ẜmo herami datus cre¬
ercandescimꝰ. qualiaq pueros in
mꝰ. anferre hic mͥ hrditatem uo¬
luit. hic me du spẽ supp̾mã cap¬
tatus c̾minatus C̃ hic scortũ me¬
ũ ꝯcupiuit. Qd̾ uinculũ. amoĩs
esse de bebat seditionis atq odii
causa ẽ. idem uelle. It̾ angustum
rixas transcunciũ ꝯcitat. diffusa
⁊ late patens uia ne populos ꝗd
collidit. Ista que appetitis ꝙͣ exi¬

Expanded text:
nia asses suos in ipsis morbi acnia asses suos in ipsis morbi accessionibus vindicat ? Si totam mihi ex omnibus metallis, quae cum maxime deprimimus, pecuniam proferas, si in medium proicias quidquid thensauri tegunt, avaritia iterum sub terras referente, quae male egesserat, omnem istam congeriem non putem dignam quae frontem viri boni contrahat. Quanto risu prosequenda sunt quae nobis lacrimas educunt! Cedo nunc, persequere cetera, cibos, potiones onem munditias, verba contumeliosa, motus corporum parum honoriiumenta et pigra mancipia, et susnumeretur sermo homini datus. Creexcandescimus, qualia quae pueros in tis. Auferre hic mihi hereditatem voluit; hic me diu in spem supremam captatis criminatus est; hic scortum meum concupivit. Quod vinculum amoris esse debebat, seditionis atque odi causa est, idem velle. Iter angustum rixas transeuntium concitat, diffusa et late patens via ne populos quidem collidit. Ista quae appetitis, quia exi
Abbreviated transcription (Latin):
in hoc p̃cipue fallimͣ. ad ferrũ ucĩ¬
anhelamus. uide qmͣ humilia. ꝙͣ
abiecta sunt. nulli qui altũ qddã
ant magnificũ cogitat respitien¬
da. Cnta pecuniam płimũ uocife¬
racionis est. hec fora de fatigat. pa¬
tres. liboͣsq ꝯmittit. uenena mis¬
cet. gladios tam pcussorib.qm̃ le¬
giomb tradit. ħ est sanguie nr̃o
delibuta. ꝑꝑ hanc uxoꝵ maritoꝵ¬
q noctes strepunt litib ⁊ tribu¬
nalia magistratuũ p̃mit turba. re¬
ges seuiunt rapuntq. ⁊ ciuitates
longo scłoꝵ labore ꝯstructas cuer¬
cũt. ut iux argentũ q in cine̾ ur¬
biũ scrutent᷑. libet in tueri fiscos
in angulo iacentes. hii sũt pꝑ qͦs
ti exlongniquis regionib aduo
lant iudicaturi. utriꝰ instior auaĩ¬
cia sit. Quid si pꝑ fiscum quidem.
s pugnũ eris aut imputatu a
ẜuo denarium sener sine h̾rde
moriturus stomatho dirumpit᷑
pedib manibq ad compandũ
nõ relictis clamat ac puadimo¬

Expanded text:
In hoc enim praecipue fallimur ; ad ferrum venimIn hoc enim praecipue fallimur ; ad ferrum venimanhelamus, videre quam humilia et abiecta sint, nulli qui altum quiddam aut magnificum cogitat respicienda. Circa pecuniam plurimum vociferationis est. Haec fora defetigat, patres liberosque committit, venena miscet, gladios tam percussoribus quam legionibus tradit ; haec est sanguine nostro delibuta ; propter hanc uxorum maritorumque noctes strepunt litibus et tribunalia magistratuum premit turba, reges saeviunt rapiuntque et civitates longo saeculorum labore constructas evertunt, ut aurum argentumque in cinere urbium scrutentur. Libet intueri fiscos in angulo iacentis. Hi sunt propter ti ex longinquis regionibus iudices sedeant iudicaturi, utrius iustior avaritia sit. Quid si ne propter fiscum quidem, sed pugnum aeris aut imputatum a servo denarium senex sine herede moriturus stomacho dirumpiturpedibus et manibus ad computandum non relictis clamat ac per vadimo
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ unũ cõsimiauit dignitatẽ meã.
s pat̾monio nichis tulit.ea dedit
mͥ. que debuit alicui dare. de suo
nichil ꝓtulit. age potiꝰ gr̃as ꝓhiis
que accepisti. renqua expectãta. ⁊¬
nõ dũ plenũ esse te gaute In t̾ uo¬
luptates ẽ semꝑ esse ꝗd speres. os
uicisti.p̾mũ eẽ te in aĩo amici tui
letarc. Multi te uincũt considera
qnͣto anteçedas plures qmͣ seqͣris.
mũ quens. Falsas rõnes ꝯficis.
data magno estimas. accepta par¬
uo. aliũ malio nos det̾reat. quib¬
dam timeamꝰ irasci. quibdam ue¬
rcanur. quibdã fastidiamꝰ aiag¬
nã rem sinc dubio fec̾imꝰ si ẜuulur
in felicem. in cigastulũ miscrimꝰ
quid ꝓperamꝰ uerb̾are statim ccura
ꝓtimis frangere. Nõ pibit pot̾as
ista si sit dilata. Sine id tempꝰ ue¬
mat quo ip̃i iubeamꝰ. nũc ex ĩpio
ire loquim᷑. cũ illa abicrit. tunc ui¬
debimꝰ qnͣto ista lis estimanda sit.

Expanded text:
in unum ? Consummavit dignitatem meam, in unum ? Consummavit dignitatem meam, sed patrimonio nihil contulit; ea dedit mihi, quae debebat alicui dare, de suo nihil protulit." Age potius gratias pro his, quae accepisti; reliqua expecta et nondum plenum esse te gaude ; inter voluptates est superesse quod speres. Omnes vicisti, primum esse te in animo amici tui laetare ; multi te vincunt, considera, quanto antecedas plures quam sequaris. mum quaeris ? Falsas rationes conficis; data magno aestumas, accepta parvo. Aliud in alio nos deterreat. Quibusdam timeamus irasci, quibusdam vereamur, quibusdam fastidiamus. Magnam rem sine dubio fecerimus, si servulum infelicem in ergastulum miserimus ! Quid properamus verberare statim, crura protinus frangere ? Non peribit potestas ista, si differetur. Sine id tempus veniat, quo ipsi iubeamus ; nunc ex imperio irae loquemur ; cum illa abierit, tunc videbimus, quanto ista lis aestumanda sit.
Abbreviated transcription (Latin):
nidi potestatẽ. e  quc̃admodu
ufficerctam imꝓbis desiderii
posset. cũ tm̃ om̃es ⁊ cupiscerẽt
qnͣtũ unus poterat. uidit itaq
strictis circa sellã suã gladiis cõ¬
militones suos. Cĩbꝵ uilliũ acer¬
rimũ paulo ante partiũ defenso¬
rem. aliosq post põpeiũ demũ põ¬
peianos. hec res sua mreges ar¬
ma ꝯucrtit. fidissimos q eo ꝯpu¬
lit. ut de morte eoꝵ cogitarent.
proquib ⁊ ante quos mori uotũ
habuerant. Nulli ad aliena respi¬
cienti sua placent. Inde diis qͦq
irascim̃ ꝙ aliquis nos añ cedat.
obliti qͣntum hominũ retro sit. ⁊
paucis iuidentes qnͣtum sequat᷑
at̾go ingentis ĩuidie. Tantũ tñ ĩ¬
portunitas hõmũ ẽ. ut ꝙͣuis mł¬
tũ accepinit. murie loco sit. plus
accipe potuisse. dedit mͥ p̃turam.
S consulatũ speraneram. dedit
duodetĩ fasces.s nõ fecit ordina¬
riũ consulem. amenumerãi uo¬
luit annũ. s dcẽ m ad sacerdociũ.
Soaptatus in collegiũ sum. s cur

Expanded text:
potestatem, — sed quemadmodum sufficere tam improbis desideriis posset, cum tantum omnes concupiscerent, quantum unus poterat ? Vidit itaque strictis circa sellam suam gladiis commilitones suos, Cimbrum Tillium, acerrimum paulo ante partium defensorem, aliosque post Pompeium demum Pompeianos. Haec res sua in reges arma convertit fidissimosque eo compulit, ut de morte eorum cogitarent, pro quibus et ante quos mori votum habuerant. Nulli ad aliena respicienti sua placent. Inde diis quoque irascimur, quod aliquis nos antecedat, obliti quantum hominum retro sit, et paucis invidentem quantum sequatur a tergo ingentis invidiae. Tanta tamen importunitas hominum est, ut, quamvis multum acceperint, iniuriae loco sit plus accipere potuisse. " Dedit mihi praeturam, sed consulatum speraveram ; dedit duodecim fasces, sed non fecit ordinarium consulem ; a me numerari voluit annum, sed deest mihi ad sacerdotium ; cooptatus in collegium sum, sed cur
Abbreviated transcription (Latin):
attractata pingni saliua ĩspins¬
s lentulꝰ ille patꝵ nr̃oꝵ memoi̾a
factiosus ⁊ impotens. ab stergit
faciem ⁊ affirmabo inquit omĩb
lentule. falli eos qui te negant
os hr̃e. Contingit iam nobis no¬
s sanare. primã iram nõ audebimꝰ
orone mulcere. surda ẽ ⁊ amero.
dabimꝰ in spatiũ. remedia ĩ remis¬
sionib ꝓsunt. nec oculos tumen¬
tis tẽptabimiꝰ. uimi rigentem mo¬
uendo incitaturi. nec cetr̾a uicia
dum feruent. inicia morboꝵ ꝗes
ip̃m qͦ imipetũ quẽ nõ audet le¬
nire fallet remouebit omĩa ulti¬
oms instrumenta. simulabit irã.
ut tanqm̃ aduitor ⁊ doloris comeᷤ
ras nectet. ⁊dũ maiorẽ penã que¬
rit. p̃sentem differt. omĩ aite re¬
quiem furori dabit. si uelemẽtior
erit. aut pudorẽ illi cui nõ resistat
incuciet. aut metũ. Si infirmmor ẜ¬
mones inferet. uł gͣatos ł nouos
⁊ cupiditate ꝯgnoscendi uocabit.

Expanded text:
attracta pingui saliva inspuisattracta pingui saliva inspuisset Lentulus ille patrum nostrorum memoria factiosus et impotens, abstersit faciem et : " Adfirmabo," inquit, " omnibus, Lentule, falli eos qui te negant os habere." Contigit iam nobis. Novolumus, sed sanare. Primam iram non audebimus oratione mulcere. Surda est et amens ; dabimus illi spatium. Remedia in remissionibus prosunt. Nec oculos tumentis temptamus vim rigentem movendo incitaturi, nec cetera vitia, dum fervent. Initia morborum quies ipsum quoque impetum, quem non audet lenire, fallet; removebit omnia ultionis instrumenta, simulabit iram, ut tamquam adiutor et doloris comes ras nectet et, dum maiorem poenam quaerit, praesentem differet. Omni arte requiem furori dabit. Si vehementior erit, aut pudorem illi cui non resistat incutiet aut metum ; si infirmior, sermones inferet vel gratos vel novos et cupiditate cognoscendi avocabit.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hic cũ multũ latranit obiecto ci¬
bo mansuescit. recede longiꝰ ⁊ ride
nũc iste aliquẽ se putat᷑ ꝙ custo¬
dit litigatoꝵ turba limẽ obsessũ
nũc ille qui intra iacet felix fortu¬
natusq ẽ ⁊ beati hominis uidicat
ac potentis iudiciũ difficilem ia¬
nuã. nescit durissimũ eẽ hostiu
carderis. p̃sume aĩo multa t essẽ
patienda. nĩquis se hyemc al¬
gere mirat᷑. nũquis in marinau¬
scare. uił inuia ꝯcuti. fortis ẽ ãimiꝰ
ad que paratus uenit. mmꝰ hono¬
demens quid int̾ẽ qm̃ lecti pre¬
mas partẽ honestiorẽ te ã tur¬
piorem pot̾ facere pulumar. Non
equis quenda oculis uidisti. ꝗa
de ingenio tuo male locutus est
Recipis hanc legem. qͦ te enmus
citero. si derideres carmina ciꝰ mmi¬
micus esset. uis tu equo aĩo pati
candidatus suffragia. Contumie¬
liam tibi fecit aliquis. nũqd ma
deira maxĩe disserenti. adolescẽs
ꝓt̾nus inspuit tulit ħ ille lenit̾

Expanded text:
? Et hic, cum multum latravit, obiecto ci? Et hic, cum multum latravit, obiecto cibo mansuescit. Recede longius et ride! Nunc iste se aliquem putat, quod custodit litigatorum turba limen obsessum ; nunc ille, qui intra iacet, felix fortunatusque est et beati hominis iudicat ac potentis indicium difficilem ianuam. Nescit durissimum esse ostium carceris. Praesume animo multa tibi esse patienda. Numquis se hieme algere miratur ? Numquis in mari nausiare, in via concuti ? Fortis est animus ad quae praeparatus venit. Minus honoDemens, quid interest, quam lecti premas partem ? Honestiorem te aut turpiorem potest facere pulvinus ? Non aequis quendam oculis vidisti, quia de ingenio tuo male locutus est. Recipis hanc legem ? Ergo te Ennius, Cicero, si derideres carmina eius, inimicus esset. Vis tu aequo animo pati candidatus suffragia ! Contumeliam tibi fecit aliquis. Numquid mde ira cum maxime disserenti adulescens protervus inspuit ? Tulit hoc ille leniter
Abbreviated transcription (Latin):
sublatũ ecõspectu lumẽ ẽ ⁊ ti¬
cuit ueor moris iã mei ꝯsci .⁊. to¬
tũ diem iã meũ iã scrutor fcãq
ac dicta mea remetior. nichil m
ip̃o abscondo.nichil transeo. &rͣ
em̃ quicꝙͣ ex errorib meis time¬
ã cũ possim dicere. uide ne utud
ampltꝰ facias. nũc tibi ignosco.
milla disputatione pugnatius
locutus ẽ. noli amodo cõgredi
cũimpitis. nolũt discẽ̾ qui mĩ¬
na didicerunt. Ilũ lb̾ius amo¬
musti qmͣ debebas. Itaq ñ emẽ¬
dasti. s offendisti. deceto i de ne
ien bonus gaud. pessmmiꝰ quisq¬
dorrettorem aspime patit In co¬
uiuio quorũdam tesales. ⁊ ĩdo¬
lorem tuũ iacta uerba tetigerũt
uitare nulgares ꝯuictus mem̃to.
solutior ẽ post unũ lecicia. qr ne so¬
briis quidẽ pudor ẽ. Iratũ idisti aĩ¬
cũ tuũ hostiario cansiditi aliciiꝰ. r
ip̃e ꝓ illo iratus extremo mãcipio
fiusti . Irascens gͦ cathenario cam

Expanded text:
sublatum e conspectu lumen est et contisublatum e conspectu lumen est et conticuit uxor moris iam mei conscia, totum diem meum scrutor factaque ac dicta mea remetior ; nihil mihi ipse abscondo, nihil transeo. Quare enim quicquam ex erroribus meis timeam, cum possim dicere : " Vide ne istud amplius facias, nunc tibi illa disputatione pugnacius locutus es ; noli postea congredi cum imperitis ; nolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum liberius admonuisti quam debebas, itaque non emendasti, sed offendisti. De cetero vide,neri bonus gaudet, pessimus quisque rectorem asperrime patitur." In convivio quorundam te sales et in dolorem tuum iacta verba tetigerunt. Vitare volgares convictus memento ; solutior est post vinum licentia, quia ne sobriis quidem pudor est. Iratum vidisti amicum tuum ostiario causidici alicuius auat, et ipse pro illo iratus extremo mancipio fuisti. Irasceris ergo catenario cani
Abbreviated transcription (Latin):
qui nõ ferunt
nisi uariuĩ ac retenti cura nitens
marmor. qui mensã nisi crebris
distinctam uinis qui nolunt do¬
m nsi auro p̃cioso calcare equis¬
simo aĩo foris ⁊scab̈s lutosasq
semitas spettant ⁊ maiorẽ ꝑtem
occurrenciũ squalidã. parictes in¬
sulax exesos.rimosos. mequales
Quro ergo ẽ aliud ꝙ illos inpubli¬
co nõ offendat. domi moneat ꝙͣ
opimo illic equa. ⁊ patiens. do¬
nii morosa ⁊ querula. om̃s sen¬
sus ꝑducendi sunt ad firmitatẽ.
natura pacientes sunt. si aĩmus
illos desunt corrũpe ¶Qui cotti¬
dic ad rõnem reddendã uocandꝰ
ẽ fatiebat ħ sextiꝰ. ut ꝯsumato dic
cũ se ad nocturnã qui etẽ recepis¬
malũ tuũ sanasti:cui itio obsti¬
tisti. qua parte melior es:dsmet
ira. ⁊ moderatior erit. que sciet sͥ¬
⁊ cottidic ad iuditẽ esse uenien¬
dũ. Quid ẽ ergo pulchriꝰ hac cõ¬
suctirome excuciendi totũ die
qualis ille sõpnus post recogn¬
⁊cottidic apud me cãm dico cũ

Expanded text:
qui non ferunt nisi varium ac recenti cura nitens marmor, qui mensam nisi crebris distinctam venis, qui nolunt domi nisi auro pretiosiora calcari, aequissimo animo foris et scabras lutosasque semitas spectant et maiorem partem occurrentium squalidam, parietes insularum exesos, rimosos, inaequales. Quid ergo aliud est, quod illos in publico non offendat, domi moveat, quam opinio illic aequa et patiens, domi morosa et querula ? Omnes sensus perducendi sunt ad firmitatem ; natura patientes sunt, si animus illos desit corrumpere, qui cotidie ad rationem reddendam vocandus est. Faciebat hoc Sextius, ut consummato die, cum se ad nocturnam quietem recepismalum tuum sanasti ? Cui vitio obstitisti ? Qua parte melior es ? " Desinet ira et moderatior erit, quae sciet sibi cotidie ad iudicem esse veniendum. Quicquam ergo pulchrius hac consuetudine excutiendi totum diem ? Qualis ille somnus post recognet cotidie apud me causam dico. Cum
Abbreviated transcription (Latin):
cris. ad ianuc ĩpulsum cũtim
delitatꝰ fucris comtrua andiet¬
da sunt hoc ꝙ de aurib dictũ est
transfer ad oculos qui nõni
fastidio laborant si maler stio¬
ti sunt. macula offendunt᷑ iso¬
dib et argento ꝑar splenordo
bni nempe ocui qui nõ ferniss

Expanded text:
eris aut ianuae impulsum ? Cum tam delicatus fueris, tonitrua audienda sunt. Hoc, quod de auribus dictum est, transfer ad oculos, qui non minus fastidio laborant, si male instituti sunt. Macula offenduntur et sordibus et argento parum splendido Hi nempe oculi, qui non ferunt
Abbreviated transcription (Latin):
te dũ niuis omĩb desi derabilem
cũ excesseris recldis. Quro ilum
minis exalto tectũ agentẽ detra¬
here cupis. Quid illũ oblatrantẽ
ta humilẽ quidẽ atq cespectur.
s supiorib acidũ ac molestum.
ecce mors. que uos pares fatiat.
uitere solemꝰ int̾ matutina hare¬
ne spectacula. tauri ⁊ uisi pugnã.
int se coligatoꝵ. quos cũ alt̾ alte¬
tũ ueraiunt. siuuis ꝯfector exp̾tat.
Itẽ facimꝰ aliquẽ alligatũ lacessi

Expanded text:
te, dum vivis, omnibus, desiderabilem, te, dum vivis, omnibus, desiderabilem, cum excesseris, reddis ? Quid illum nimis ex alto tecum agentem detrahere cupis ? Quid illum oblatrantem tibi, humilem quidem et contemptum, sed superioribus acidum ac molestum eecce mors quae vos pares faciat. Videre solemus inter matutina harenae spectacula tauri et ursi pugnam inter se colligatorum, quos, cum alter alterum vexarunt, suus confector expectat. Idem fa
Abbreviated transcription (Latin):
uiram mͦ. nec ulla res mag̃ ꝓde¬
rit. qmͣ cogitacio mortalit᷑atis.
sͥ quisq atq alti dicat. quid iu¬
uat tanꝙͣ met̾nũ genitos iras
indicere ⁊ breuissimã etatem
dissipare: quid iuuat dies quoᷤ
ĩuoluptate honestã ĩpendẽ licet
in dolorẽ alicuiꝰ tormentũq tr̃as¬
ferre. Nõ capiũt res iste iacturã.
nec tempꝰ uacat ꝓdẽ quid rumꝰ
ĩpugnã. Quid certamina nob̾
accersimi. quid in becillitatis ob¬
lit ingentia odia suscipimꝰ ⁊ ad
frangendos fragiles ꝯsurgimus.
Iã istas ĩiucitias quas inplaca¬
bili gerimꝰ aĩo. febris aut aliqd̃
aliud malũ corꝑis uetabit geri.
ñ ꝑ acerrimũ media mors diri¬
met. Quid tumultuamͦ/ ⁊ uitam
sediciosi ⁊ turbamꝰ. stat supͣ capd̃
fatũ.⁊ pernitis dies ĩputat: ꝓpi¬
usq ac ꝓpius accedit. Istud tẽpꝰ
daliene destinas morti. fortasse
cuta tuã est. qn pociꝰ uitam breuẽ
colligis: placidamq ⁊ tibi ⁊ cete¬
us p̃stas: qu potuis amabilem

Expanded text:
ur modo. Nec ulla res magis proderit quam cogitatio mortalitatis. Sibi quisque atque alteri dicat : " Quid iuvat tamquam in aeternum genitos iras indicere et brevissimam aetatem dissipare ? Quid iuvat dies, quos in voluptatem honestam impendere licet, in dolorem alicuius tormentumque transferre ? Non capiunt res istae iacturam nec tempus vacat perdere. Quid ruimus in pugnam ? Quid certamina nobis arcessimus ? Quid imbecillitatis obliti ingentia odia suscipimus et ad frangendum fragiles consurgimus ? Iam istas inimicitias, quas implacabili gerimus animo, febris aut aliquod aliud malum corporis vetabit geri; iam par acerrimum media mors dirimet. Quid tumultuamur et vitam seditiosi conturbamus ? Stat supra caput fatum et pereuntis dies imputat propiusque ac propius accedit; istud tempus, quod alienae destinas morti, fortasse circa tuam est." Quin potius vitam brevem colligis placidamque et tibi et ceteris praestas ? Quin potius amabilem
Abbreviated transcription (Latin):
sendiũ soluit. ⁊ int̾uentus fere
latronẽ matoremq diducit. Col¬
lutar cũ minorib inalis nõ ua¬
cat. uibi metus maior apparuit.
Quid nob̾ cũ dimicacione ⁊ insi¬
diis. nũquid ampliꝰ isti cui iras¬
ceris qm mortẽ optas. q̃ te qui¬
utiq occidere. S exilio ignomi¬
na. S dampno affite̾. magis ig¬
nosco ei qui uulnus inimici. qmͣ
qui insulam ocupiscit. hic eniz
nõ tantũ mali aĩ ẽ. s pusilli siue
dultimis supplicus cocatas. siũ
de leuiorib quatulũ est tempis
quo aut ille pena sua torqueat᷑
aut tu malũ gaudiũ exaliena ꝑ¬
mori cuiqm. nõ piculo simꝰ. d̾tri¬
menta. ĩirias. ꝯuicia. uellicati¬
ones ꝯtẽpnamꝰ ⁊ magno aĩo bre¬
uia feramꝰ momoda. dũ respicr
talitas aderit. Explcit ab u

Expanded text:
cendium solvit et interventus ferae latronem viatoremque diducit. Colluctari cum minoribus malis non vacat, ubi metus maior apparuit. Quid nobis cum dimicatione et insidiis ? Numquid amplius isti cui irasceris quam mortem optas ? Etiam te quiutique occidere, sed exilio, sed ignominia, sed damno adficere." Magis ignosco ei, qui vulnus inimici quam qui pusulam concupiscit ; hic enim non tantum mali animi est, sed pusilli. Sive de ultimis suppliciis cogitas sive de levioribus, quantulum est temporis, quo aut ille poena sua torqueatur aut tu malum gaudium ex aliena permori cuiquam, non periculo simus, detrimenta, iniurias, convicia, vellicationes contemnamus et magno animo brevia feramus incommoda. Dum respicimus, tali
Abbreviated transcription (Latin):
in equo pomimus. utx aliquis
anferat. an neget. utrũ spẽ nam
pcidat. an disferat. utrũ ꝯ nos fa¬
ciat an ꝓse.amore alteriꝰ. an odio
cansas standi ⁊tra nos̃. s ⁊̃ honc¬
id facientib ꝙ nͥ faterent impba¬
remꝰ ĩ mo ꝙ est incredibile scred
facto benc existimam. tefatiente
male. At me hertules uir magnus
⁊ iustus fortissimũ quẽq exhostib
sus. ⁊ ꝓlib̾tate ac salute patrie
Turpe ẽ odisse quẽ ludis. quãto
uo curpi obid aliquẽ odiscie

Expanded text:
in aequo ponimus, utrum aliquis in aequo ponimus, utrum aliquis auferat an neget, utrum spem nostram praecidat an differat, utrum contra nos faciat an pro se, amore alterius an odio causas standi contra nos, sed etiam honeid facientibus, quod nisi facerent improbaremus, immo, quod est incredibile, saepe de facto bene existimamus, de faciente male. At me hercules vir magnus ac iustus fortissimum quemque ex hostibus suis et pro libertate ac salute patriaeTurpe est odisse quem laudes ; quanto vero turpius ob id aliquem odisse
Abbreviated transcription (Latin):
rapiet. illicalio. ⁊ nouis subinde
uritaimentis orientib ⁊tinuabit¬
rabies. Age int̾elix. ⁊ qñ amabis.
o qmͣ bonũ tempꝰ nite male per¬
dis: qnͣto nũc erat satiꝰ amicos
parare. mimicos mitigare rem
p. ãministrare transferre mres
domesticas opam. qmͣ cutũspicẽ
quid aucui fatere possis mali.ꝙ
aut dignitati ciꝰ. aut pat̾monio.
aut corpi uulnus infigas. cum
id tibi ꝯtingẽ sine cortamine aut
piculo nõ possit. ⁊̃ si cũ inferiore
concurses. uinctũ licet accipias
⁊ ad arbitriũ tuũ oni patientie
expositũ sepe nimia us cedentis
aut articulũ loco mouit. A neruũ
mhiis quos fregerat tentib fitᷤ
mltos iracundia mãcos. młtos
debiles fecit. etiã ubi paciencie ẽ
nacta matiam. Adice nũc.q inch̾
tã i becille natũ est ut sine clitẽ¬
tis piculo peat. in becillos u alen¬
ledunt. Multũ aut̃ int̾ẽ. utrim
anquis uolũtati mec obstet. in
desit. Cripiat. aut nõ det. At qui

Expanded text:
rapiet, illinc alio, et novis subinde rapiet, illinc alio, et novis subinde irritamentis orientibus continuabitrabies. Age, infelix, ecquando amabis ? O quam bonum tempus in re mala perdis ! Quanto nunc erat satius amicos parare, inimicos mitigare, rem publicam administrare, transferre in res domesticas operam, quam circumspicere, quid alicui facere possis mali, quod aut dignitati eius aut patrimonio aut corpori vulnus infligas, cum id tibi contingere sine certamine ac periculo non possit, etiam si cum inferiore concurses ! Vinctum licet accipias et ad arbitrium tuum omni patientiae expositum ; saepe nimia vis caedentis aut articulum loco movit aut nervum in his quos fregerat dentibus fixit. Multos iracundia mancos, multos debiles fecit, etiam ubi patientem est nancta materiam. Adice nunc quod nihil tam imbecille natum est, ut sine elidentis periculo pereat; imbecillos valenlaedunt ? Multum autem interest, utrum aliquis voluntati meae obstet an desit, eripiat an non det. Atqui
Abbreviated transcription (Latin):
miquus ẽ apud que hominẽ esse ꝙͣ¬
ad impetrandã uemiã nocet. demd
si cet᷑a aĩalia hec ire tuc subducunt.
ꝙ consilio carent. cotem loco tibi
sit. quisꝗs consilio caret. Quid re
fert. si alia mutis dissimilia ħcat.
si hoc ħͣt. ꝙ in omĩ pectõ defendit.
peccauit. Hoc ẽ p̾mũ hec c̃ extremũ.
nõ ẽ ꝙ illi credas ⁊̃ si dixent iteꝵ
nõ faciam. ⁊ iste peccabit.⁊ mstũ
alius. et tota uita int̾ errores uo¬
lutabit᷑./ mansucte ĩ i ansucta tẽ¬
tanda sunt. Quid in luctudici so¬
let efficatissime ⁊ in ira dicet᷑ete
tumentis. adice nũc ꝙ cũ bene te
ipẽ succenteris. ⁊ sub inde cãs qͥb
stimulcris renonanis. sua sponte
ira discedet. ⁊ uires illi dics sub¬
trahet. Qnͣto satiꝰ ẽ ate illã m̃ci q̃
a se hinc irasceris. denide illi ser
ris. notis. demde ignotis. ubiq
enĩ cause suꝑ sunt. nisi dep̃cator
aĩmꝰ accesẜit. Hic illo telo furor

Expanded text:
quem hominem esse quem hominem esse ad impetrandam veniam nocet ! Deinde, si cetera animalia hoc irae tuae subducit, quod consilio carent, eodem loco tibi sit quisquis consilio caret ; quid enim refert an alia mutis dissimilia habeat, si hoc, quod in omni peccato muta defendit, Peccavit ; hoc enim primum ? Hoc enim extremum ? Non est quod illi credas, etiam si dixerit: " Iterum non faciam." Et iste peccabit et in istum alius et tota vita inter errores volutabitur. Mansuete immansueta tractanda sunt. Quod in luctu dici solet efficacissime, et in ira dicetur : tumentis ? Adice nunc quod, cum bene te ipse succendens et subinde causas, quibus stimuleris renovaveris, sua sponte ira discedet et vires illi dies subtrahet. Quanto satius est a te illam vinci quam a se ! Huic irasceris, deinde illi; serris ; notis, deinde ignotis; ubique enim causae supersunt, nisi deprecator animus accessit. Hinc te illo furor