comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sledit humo nuda. nudis meuta capisidse
ꝑ qr nouem luͣces exͣpers imdea cibiqr:
E ore mero iacrins q suis ieuinia pauit.
Nec se moͣu̾it huͣuo. tantũ spoctabat eũtii
Ota cei souitus q suos flectebat ad iͦliũ.
e rabra ferũt hesisse solo. ꝑͣtema q coͣloris.¬
⁊ .i. hr idius exangues paibor ꝯu̾tit᷑ in b̾bas.
in partȩ rubor. uioie q simiim᷑ otͥa ͤ¬
f ͨ łos texit. Illa suii qͥmun radice tenet
entitur ad solem. uͥiteta q sertneti amcoroe

Expanded text:
Sedit humo nuda nudis incompta capillis Perque nouem luces expers undaeque cibique Rore mero lacrimisque suis ieiunia pauit Nec se mouit humo; tantum spectabat euntis Ora dei uultusque suos flectebat ad illum. Membra ferunt haesisse solo partemque coloris Luridus exsangues pallor conuertit in herbas; Est in parte rubor uiolaeque simillimus ora Flos tegit; illa suum, quamuis radice tenetur, Vertitur ad Solem mutataque ser
Abbreviated transcription (Latin):
Surgere bulla solet. nec plena bãgior hora.
ꝑ aota mora ⁊̃: ꝯ elos oe sanͣguine cõcoior b̾rtꝰ.
q ͣ iems qͣut lento celant sub ooitice granũ:¬
ꝑ  uuica ferre solent. breuiszch̃ usus inillo:

Expanded text:
surgere bulla solet. Nec plena longior hora facta mora est, cum flos de sanguine concolor ortus, qualem, quae lento celant sub cortice granum, punica ferre solent. Brevis est tamen usus in illo:
Abbreviated transcription (Latin):
R inpit: ⁊ indignis ꝑcussit pͤatora paftino.
I uris etuͣt dixi . lĩctus tuoiutba dlianebũt.
S emper adoti mei. repecit̾a q ndrsis ymago:
iiia plang̃oris peraget sifmuatinã nrͣi.
⁊  ruosi in florem mutabit᷑ ta t᷑ Andam.
ꝑ sephone licuite nobis qt̾ad ħdgen

Expanded text:
tora palmis. iuris erunt” dixit. “Luctus monimenta manebunt semper, Adoni, mei, repetitaque mortis imago annua plangoris peraget simulamina nostri. At cruor in florem mutabitur. An tibi quondam Persephone, licuit: nobis Cin
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ thalamis celeurant siluas. alus ari t sm̃di
D ente pͥmĩt domito cybelera frena leones.
h oe tu care mnichi: ꝯ ꝙ hnt gemis om̃e feraꝵ:
Qͥ non tgͣa fuge. s pugne pͦctora p̾bent¬
E sfiige: ne uͥtꝰ tua sit dampnosa du̾ob
C arpit it̾. s stat mon̾itic ꝯtͣbiã uirtuo.
forte siuem laͣtebris cuestigia cecta sẽquti.
e xit suere canes. siluis q exire patntem.
Fixerat obliquo uiuenis cinereiꝰ iͤctu.
ꝓ tmꝰ exaissit pando uenabula rostro t¬
S anguine tͥincta su̾o ⁊ tͥrepͣidũ ꝙ ⁊ tuta petẽtem.
T rux aper misetuit᷑ i totos q sub inguine dent᷑es
Abeidit. ⁊ funa monibũdũ sttauit harenl.
uenta leu cu̾rru meoias ꝯherea ꝑ auras.
c Ypronꝰ olorinis nondũ ꝑuen̾at alic.
A gtiouit lũge gemitu iorieutir. ⁊ albas
Flerit nus uluc tee  aere uidit as asto.¬

Expanded text:
pro thalamis celebrant silvas: aliisque timendi dente premunt domito Cybeleia frena leones. Hos tu, care mihi, cumque his genus omne ferarum, quod non terga fugae, sed pugnae pectora praebet, effuge, ne virtus tua sit damnosa duobus.” carpit iter: sed stat monitis contraria virtus. Forte suem latebris vestigia certa secuti excivere canes, silvisque exire parantem fixerat obliquo iuvenis Cinyreius ictu. Protinus excussit pando venabula rostro sanguine tincta suo trepidumque et tuta petentem trux aper insequitur totosque sub inguine dentes abdidit et fulva moribundum stravit harena. Vecta levi curru medias Cytherea per auras Cypron olorinis nondum pervenerat alis, agnovit longe gemitum morientis et albas flexit aves illuc. Utque aethere vidit ab alto
Abbreviated transcription (Latin):
¶Templa d̾m i urͣi qͥue qͦnoam clarꝰ echyon.
F ec̾at exuoto. nemorosis abdita siluis.
ͣ sibant᷑. ⁊ it̾ lungũ reqͥesce suasit
¶ li ͥ ꝯꝰcubit᷑ intercpestiua curdo.
Lumius exigui fu̾at ꝓpe t eupla recessum:
S peliroce sitilie. natiuo pinuice t̾ectꝰ.
R elligione sac pͥsca. quo  mst̾a sacerdos
L ign̾ea ꝯtulerat uet̾um simłachra deoꝵ
h ũc rnit et uetito tem̾at sacraria ꝓ pobro.¬
Sacra retorserũt odos. tͦntaq mater

Expanded text:
Templa, deum Matri quae quondam clarus Echion Templa, deum Matri quae quondam clarus Echion fecerat ex voto, nemorosis abdita silvis, transibant, et iter longum requiescere suasit. Illic concubitus intempestiva cupido Luminis exigui fuerat prope templa recessus, speluncae similis, nativo pumice tectus, religione sacer prisca, quo multa sacerdos lignea contulerat veterum simulacra deorum. Hunc init et vetito temerat sacraria probro.Sacra retorserunt oculos; turritaque Mater
Abbreviated transcription (Latin):
Fetib arbores ples neptunã misit̃.
osupuit uͥgo. nitidi o cũpidine peru
Dedinat cutius: autũ q uolubue collit
p̾. t̾it ħ iͦ ponieues. resonant s̃pectacła plausn
I lla moran essata q tempora cursu.
Corrigit: atq it̾m uiuenem post c̾g᷑a relinqͥt.
T rursus pomi iͤctu re᷑morata secũdi.
ꝯ secͥt᷑. trãsit q iuirũ. pars ultima cursuc.
Restabat: nẽ inqͥt ades dea tuun̾is auctor.
⁊rq latꝰ campiꝰ qͦ tardiꝰ il redpret t̃ aureit¬
Precit ab oblici nigidũ uiuenius auiu.
Ap. pet̾et uͥgo uisa ÷̃ dubitare. coegi:
t olle: ⁊ adicci sublato ponda malo¬
I iͣpcoͣi qͥ hon̾is parit̾ grauitate: mora qi.
N eue meus sermo cursu sit tardior ipo.
P t̾ita ÷ uͥgo. auxit sua pͥmia uictor:
digna ne cui grates aget cui thuris honorẽ.
F michi thura decit. subitã ꝯu̾tor in iramit
ꝯ temptu qi doͣlems᷑ ue sim spernenda futi s fthalar
Exem̾plo caues. niecs ipãm exortor ĩ ambos.

Expanded text:
. Obstipuit virgo, nitidique cupidine pomi declinat cursus aurumque volubile tollit. Praeterit Hippomenes! Resonant spectacula plausu. Illa moram celeri cessataque tempora cursu corrigit atque iterum iuvenem post terga relinquit. Et rursus pomi iactu remorata secundi consequitur transitque virum. Pars ultima cursus restabat; “nunc” inquit “ades, dea muneris auctor!” inque latus campi, quo tardius illa rediret, iecit ab obliquo nitidum iuvenaliter aurum. An peteret, virgo visa est dubitare: coegi tollere et adieci sublato pondera malo impediique oneris pariter gravitate moraque. Neve meus sermo cursu sit tardior ipso, praeterita est virgo: duxit sua praemia victor. Dignane, cui grates ageret, cui turis honorem nec mihi tura dedit. Subitam convertor in iram; contemptuque dolens, ne sim spernenda futuris, exemplo caveo meque ipsa exhortor in ambos.
Abbreviated transcription (Latin):
Aurea poma m̾anu: nulli q uicenda nͥ uoi
I pomenen adii: docͤui qi qͥs usus in ulis.
sugna tube dedant : conꝰ caroes ꝓru et¬
e nticat ⁊ sũmara scełi pede ltbat harenan.
Posse putes anlos sic utosno rade passu.
⁊ segetis cane stances ꝑcͣurr̾e aristas.
A boitiũt aĩos u̾iueni clamor qi: fauorq.

Expanded text:
aurea poma manu: nullique videnda nisi ipsi aurea poma manu: nullique videnda nisi ipsi Hippomenen adii docuique, quis usus in illis. Signa tubae dederant, cum carceree emicat et summam celeri pede libat harenam. Posse putes illos sicco freta radere passu et segetis canae stantes percurrere aristas. Adiciunt animos iuveni clamorque favorque
Abbreviated transcription (Latin):
Indignam q necem pciũ pͥatiet᷑ amoraꝙ
Hon erit inuidie uictoria nr̃a ferende.
S ñ culpa mea÷. ut  deiuit ere uellee.
Aut qm̃ es demens utinã uelotior esses
Ha mtser spomene nolem tͥ uisa fuissem.
B iu̾e dignꝰ eras. ꝙͦ si felicior essem.
.i.inͣ ꝯiugnũ fata inportima negaret᷑:¬
gr .ii. tras cõ quo sociare curiua uellera.
ix̾at. Et qi rudes pͥmo q cupidine tacta ÷̃.
Qͥ d facit ignorans. amat: ⁊ nõ seutit amorem
c I õuocat Ppomenes: cyͣth̾ea qi cõpcor ausi
Assit alt nr̃is: ⁊ qͦs dedit adiuuet ignes
detulit aura p̾ces ad me nõ inuida blandas.
M ota q sum fateor. nͦ opis mora lũga dabat᷑.¬
¶ Est ag̾ indigene damasenũ nõie dicũt.
t elluris cypͥre paris᷑ optima. ꝙͣ michi pͥsc.
Sactauere senes: templis q accede dotem.
H anc uissere meis. med nitet arbor in aruo.
F ulua comam: fuluo ranuiꝰ crepitãtib auro.
h inc tͥa forte mea u̾en̾iens decer̾ta ferebam.

Expanded text:
atietur amoris? Non erit invidiae victoria nostra ferendae. Sed non culpa mea est. Utinam desistere velles, aut, quoniam es demens, utinam velocior esses! A! miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem! Vivere dignus eras. Quod si felicior essem, nec mihi coniugium fata importuna negarent, unus eras, cum quo sociare cubilia vellem.” Dixerat; utque rudis primoque Cupidine tacta, quid facit ignorans, amat et non sentit amorem.oce invocat Hippomenes “Cytherea” que “comprecor, ausis adsit” ait “nostris et quos dedit adiuvet ignes.” Detulit aura preces ad me non invida blandas; motaque sum, fateor. Nec opis mora longa dabatur. Est ager, indigenae Tamasenum nomine dicunt, telluris Cypriae pars optima, quam mihi prisci sacravere senes templisque accedere dotem hanc iussere meis. Medio nitet arbor in arvo, fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro. Hinc tria forte mea veniens decerpta ferebam
Abbreviated transcription (Latin):
dl ł a huc ꝓuer ⁊̃. ñ me mouet ip̃ers ⁊ etas.
E At̾y au equorea nͥum̾at᷑ origine qͣitus¬
Q iuid qͦd ͥ amat ᷤ t̾antiq p̾utit conubia nr̃a:
Ut pereat: si me sors ili o ura negarit s̃
Oum licet᷑ hospes abi: thalamos q relintĩ cruentos:
Cõiugiũ crudele meũ ÷. tͥ nuib̾e nuiiła
4. ollet. ⁊ optari pores a sapiente puella.
A dmonitꝰ non ÷̃ agit᷑ q intedu uitẽ.¬

Expanded text:
d adhuc puer est: non me movet ipse, sed aetas. Quid quod ab aequorea numeratur origine quartus? Quid quod amat tantique putat conubia nostra, ut pereat, si me fors illi dura negarit? Dum licet, hospes, abi thalamosque relinque cruentos: coniugium crudele meum est. Tibi nubere nulla nolet, et optari potes a sapiente puella. admonit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ clor : ⁊ sanguis: aĩmus q relinqͥt eũtei.
& q suo ꝓpior scesi ÷ ᷤ magis horet : ⁊ anͣsi.
P enitet. ⁊ cellet non cognita posse reu̾ti.
Cundͥatem iongeua m᷑a᷑nu deducit: ⁊ alto.
A dmotam leco ꝯͥ ctadet accipe dixit.
I sta tua ÷ cͦynara: deuoca q corpora uixit.
Accipit obceno geitor sua uisc̾a leto.
G irgineos q met  leuact . horcat᷑q timcnt᷑em.
Forsitan etacis qͦ noitiie filiã dicatꝰ.¬
D icat ⁊ nͦia pͥat̾ : scesi ne nontina deat᷑.
ꝑ lena pͣatͥs chaĩams excedit: ⁊ inpia dixo.
s cmina figrt st̾o: ꝯcepta ꝰ crimina portat.
¶P ost̾a nox faciisꝰ geminat: s finis in illa ⁊̃:
ꝯ tandem cynras aiuidꝰ cognosc̾e amaͣntem.
P ost tot cõcubitꝰ illato lumine widit:
⁊ ecelus: ⁊ naͣtam. u̾bis q d̃olore rͥecertis.
P endenti nitidũ uagina dĩripit ememi.
I ntcepta neci ÷̃. Iatos a uagata per agros:

Expanded text:
et color et sanguis, animusque relinquit euntem. et color et sanguis, animusque relinquit euntem. Quoque suo propior sceleri est, magis horret, et ausi paenitet, et vellet non cognita posse reverti. Cunctantem longaeva manu deducit et alto admotam lecto cum traderet “accipe,” dixit “ista tua est, Cinyra” devotaque corpora iunxit. Accipit obsceno genitor sua viscera lecto virgineosque metus levat hortaturque timentem. Forsitan aetatis qsceleri ne nomina desint. Plena patris thalamis excedit et impia diro semina fert utero conceptaque crimina portat. Postera nox facinus geminat. Nec finis in illa est: cum tandem Cinyras, avidus cognoscere amantem post tot concubitus, inlato lumine vidit et scelus et natam, verbisque dolore retentis pendenti nitidum vagina deripit ensem. intercepta neci est: latosque vagata per agros
Abbreviated transcription (Latin):
E rgo legitia uacuu̾s dũ ꝯiuge lectus.
N acta grauem sonpno cỹuarã male sedula nutͥx:
Nomn̾ie m̃tito ueros exponit amores.
E t faciem laudat qͣsitus ẜginis anniq n¬
G  icimꝰ. infelix non toͥto peͬctore sentit.
Leticiani uUͭg ᵈ ᷤ. p̾saga qͦ pectora merent.
S iñ.: ⁊ gaud : tanta ÷ discordia m̃tic
t empͣ erat quo ᷤ euucta silent: int̾qͣ  tͥoni ce s
F lex̾at obliquo plauistrũ temone booter ͤ
Ad facinꝰ uenit ista suuͭ. fugit aurea celo.
Luna. tegũt iugre latitantia syd̾a nubes.
N or caret igne suo. pͥmos tegis sca̾re uultꝰ.
e tigone q pio sacrata parentis amore
t̾ pedis osfensi sigͣno ⁊ re᷑uocata. t̾ omen.
F un̾eus bubo letali carunne dixit. ł fecit.
It tñ. ⁊  tenebre miniuũt: nox q acta puoͥorẽi.
C ecum it̾ explorat. thalanu iam limina sentit :
I auq fores apẽtit: iam ducit᷑ intꝰ: at illi
P oplite succadũo genua intremuere. fugit q.

Expanded text:
Ergo legitima vacuus dum coniuge lectus, nacta gravem vino Cinyram male sedula nutrix, nomine mentito veros exponit amores et faciem laudat. Quaesitis virginis annis “ vicimus.” Infelix non toto pectore sentit laetitiam virgo, praesagaque pectora maerent; sed tamen et gaudet: tanta est discordia mentis. Tempus erat, quo cuncta silent, interque triones flexerat obliquo plaustrum temone Bootes: ad facinus venit illa suum. Fugit aurea caelo luna, tegunt nigrae latitantia sidera nubes: nox caret igne suo. Primus tegis, Icare, Erigoneque pio sacrata parentis amore. Ter pedis offensi signo est revocata, ter omen funereus bubo letali carmine fecit: it tamen, et tenebrae minuunt noxque atra pudorem; caecum iter explorat. Thalami iam limina tangit, mque fores aperit, iam ducitur intus: at illi poplite succiduo genua intremuere, fugitque
Abbreviated transcription (Latin):
Neo metues atro crinicas angue soeores :
Qͥ lias f̾acib seuis ocłos arq ora pctentoꝵ.
N  oͣxia corda uident. aitͦ tͥn  d corꝑe ñ es.
P assa nefas: aiͤ nͣeͣ o̾cipe: neue potentis.
ꝯcu̾bitu bẽtico nat᷑e pollue fedue.
Qelle pͦuta  res ip̃a ueta

Expanded text:
Nec metues atro crinitas angue sorores, quas facibus saevis oculos atque ora petentes noxia corda vident? At tu, dum corpore non es passa nefas, animo ne concipe, neve potentis concubitu vetito naturae pollue foedus. Velle puta: res ipsa veta
Abbreviated transcription (Latin):
Misit: ⁊ oppositas disiecit pond̾e nubes.
.ͥ. eidit in solidã lũgo post cẽpore t̾ramo
ꝓ tinꝰ inpͣtudens actꝰ ꝙ cłipidĩe lusuq e¬
T ollere tͥenarides orrem ꝓperabat. at illĩt i¬
D ura repercusso subiecit in aere tellug:
In uultꝰ ia̾cinee. tnor. expalluit ecsue.
Qͣ puer ipe denr collapsos q excipit artꝰ.
⁊ m te resonet: mͦ tritia uu̾lu̾a sicͤcat:
h il ꝓsut autes: erat in medicabile uuiin
t si qͥ ͦ uiolas riguo ͥ papap̾a in orto.
L ilia q infriñgat: lingnis herentia fuluis
M arcida dimictũt subico capd̾ iłła gͣuatũ.
N᷑ se suetuͥieant spectet q̾ catinnine t̾ram..
Sͦ ultus moͣrent iacet: ⁊ defecta uigoie

Expanded text:
misit et oppositas disiecit pondere nubes. misit et oppositas disiecit pondere nubes. Reccidit in solidam longo post tempore terram Protinus imprudens actusque cupidine lusus tollere Taenarides orbem properabat. At illum dura repercusso subiecit verbere tellus in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque quam puer ipse deus conlapsosque excipit artus, et modo te refovet, modo tristia vulnera siccat, Nil prosunt artes: erat inmedicabile vulnus. Ut siquis violas rigidumve papaver in horto liliaque infringat fulvis horrentia linguis, marcida demittant subito caput illa vietum nec se sustineant spectentque cacumine terram: sic vultus moriens iacet, et defecta vigore
Abbreviated transcription (Latin):
¶tꝰ B  ec superũ phrign qͦndam gͥamimedis amore .¬
a xsit. ⁊ inuentũ ÷ aliqͥdi ꝙ iupit̾ esse.
Nͦ mora ꝑcuiso mendactb actae penius.
a rripit ẏliadem qͣui nc ꝙͣ poscła miscet
I nuita q ioui nectar iunone minirt.¬
⁊ e ꝙͦ amilide  posuiset iñ ethe pͥhib iͦ¬
tͥ gu si spariũ ponendi fata aedissent.
tati iociens oreris: iitidiq in cespite siores
gi iͭ mẽdio ꝓoĩti caruerũt p̾side delphi.
Idn aꝙ enrotan. iniminitam q freꝙ̃tat:
Sͥ partham. nͦ cithare : nͨ st̃ in honore sagͣite.
I u memor ipe sui nͣ retia ferre recirsat.
ñ tenuisse canes ñ. ꝑ iuga mõtis ĩnitui
I sse dnes lũga qs alit assuetudine fłanae.
I amq fere medĩ tytan urͣmentis et aͣefed
N octis erat ispãtio qͣꝵ pari distab̾at utrinq:
s. plendescũt.: latiq ineũt certantĩa dusiᵈ ᷤᷤ¬
Mͣ pͥus aerias libratñpheb in aurar.

Expanded text:
 Rex superum Phrygii quondam Ganymedis amore  Rex superum Phrygii quondam Ganymedis amore arsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse, Nec mora, percusso mendacibus acte pennis Accipit Yliadem, qui nunc quoque pocula miscet, Invitaque Iovi nectar Iunone ministe, Amyclide, posuisset in aethere Phoebistia si spatium ponendi fata dedissent. tiens oreris viridique in caespite flores. orbe in medio positi caruerunt praeside Delphi, dum deus Eurotan inmunitamque frequentat Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: inmemor ipse sui non retia ferre recusat, non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et actae noctis erat spatioque pari distabat utrimque: splendescunt latique ineunt certamina disci. Quem prius aerias libratum Phoebus in auras
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ maq ꝑ inm̃sos egesto sqngͥiũe flcetꝰ
In iuiridem uerti ceperũt hibta colore.̃
⁊ mͦ qͥ uinea pendebant frcͣce cͣapilli
Horrida cesaries fieri: sũpto q rigore.
S ide̾nm gracdi spectare cͥmñe celũ.
Ingenunt: tͥ stn  deuis ingebe nobie
Iugebis q alios: aderigͣq dolentib inqͥt¬
¶ F ale nem uates atrax̾at: In q fecarũ.
Quoã ꝗlio mediꝰ turbã uolucrũ q sedebat.
G cacis inpussas tetptanit̃ polsice coidas.
⁊ sensit uarios gͣnii diu̾sa sonarent:
C o̾tordare nuodos. Hanc uoͣceͣm carimnine mouit.
¶A b ioue musa pͥ pͥarẽs: cedũt iouit oĩa regno.
C armiã nr̃ã nimie. iouis ÷ mͥ sepe potestas:
Dicta. pͥus decrni pletro grauiore gigantos.
S parsa q phlegres ꝓutricia fuliiã cõpis.
N ũc opus ⁊ semiore ura: pueros qͣi canamꝰ:
Duectos fuꝑs: incocessie q prelas.
⁊mb ᷤ attonitas meruisse libioiͣne penas.¬

Expanded text:
Iamque per inmensos egesto sanguine fletus Iamque per inmensos egesto sanguine fletus in viridem verti coeperunt membra colorem, et modo qui nivea pendebant fronte capilli, horrida caesaries fieri sumptoque rigore sidereum gracili spectare cacumine caelum. Ingemuit tristisque deus “lugebere nobis lugebisque alios aderisque dolentibus” inquit. Tale nemus vates attraxerat inque ferarum concilio medius turba volucrumque sedebat. Ut satis impulsas temptavit pollice chordas et sensit varios, quamvis diversa sonarent, concordare modos, hoc vocem carmine movit: “Ab Iove, Musa parens, cedunt Iovis omnia regno! carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas ignibus attonitas meruisse libidine poenam.
Abbreviated transcription (Latin):
I p̃e suo capiti pͥbebat cot̾nib unbras.
C otmua fuigebant᷑ aure. dcmissa q in armoͦͤ.
p enoebant t̾eri ge̾mata momilia collo.
B uuia super frontẽ parius argentea loris
Uincta mouebat᷑. pariliq etate nicebat᷑
D epoi̾to: celebrare domos mulcenda q cołla.:
qͣ lib ngniotis manib pͥbere solebat.
S cũ aute alios cẽte̾ pulcherrime gͥentis:
g   erat tpanse tibi. tu pabula oeruũ.
Ad noua : tu li qͥ̾di ducebas foutis ad u̾dam:
pͣ s u mͦ texebar parios per cornuia flores.
Nͨ c equis in t̾go feͣndem huc łetꝰ᷑ ⁊ illuo.
H ollia piupureis frenabas ota capi̾trit.
C oana lutorei feruebant corma cancri:
F essus in ħbosa posuit sua corpora t̾ra.
Ceruus: ⁊ arborea frigꝰ discebat  ab ũbra.
H ine puee ꝓpprueent iaculo ꝙ patistus acuto.
Fixit. ⁊ ut seuo mouentẽ uulu̾e u̾idit.
U olle tuori stetuitiq̃ nõ solatua pͥhẽb e.y.
D ixit  ut leniter: ꝓ materia q dolecet:
h oc pecit a superis: ut tęttãie iugeat oĩ.

Expanded text:
bebat cornibus umbras. Cornua fulgebant auro, demissaque in armos pendebant tereti gemmata monilia collo. Bulla super frontem parvis argentea loris vincta movebatur parilique aetate: nitebant deposito celebrare domos mulcendaque colla quamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, tu modo nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus dixit et ut leviter pro materiaque doleret, hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni.
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ gͣa q iactant᷑ eͥñes ꝑ eburnea. quec¬
ꝑ oͣpͣsicib suberãt picto gͣemalia limbo.¬
I nq puellari corpꝰ grudore ruboren
C andida prureũ sunuena dat ⁊ inficit umbrã.
F tegit᷑ festa uitt̾x athalanta coronia.
Dant gemitũ uicti: penout q expectore penas.
N on tñ euentu iuuenũ d̾et̾ritꝰ hoꝵ.
ꝯstitit in medio. Gultiu qͦ in uͥgine fixo
Qͥ d facuom titulum superando q̾ris inh̾tes
M ecũ ꝯfer ait ͥ seu me fortuna potentẽ.
ꝑ ec̾it: a canto nõ moignab̾e̾ uinci
⁊ neptunꝰ auiu . ꝓnepos eͥgͥo relic aquaꝵ:¬
Nͦ Otꝰ citra genus÷. seu diñcar habebig
Ipomouie uncto magnus ⁊ meruorabłe noni
Talia dicenteia molli crneia iiltͣu.
a spicit ⁊ du̾bitat suꝑari: an uicere mualit.
Atess ita. qͥs deus hũc formosis mqͥt umnqꝰ.¬

Expanded text:
iactantur crines per eburnea, quaeque poplitibus suberant picto genualia limbonque puellari corpus candore ruborem candida purpureum simulatas inficit umbras.  tegitur festa victrix Atalanta corona. Dant gemitum victi penduntque ex foedere poenas. Non tamen eventu iuvenis deterritus horum constitit in medio, vultuque in virgine fixo “quid facilem titulum superando quaeris inertes? mecum confer!” ait. “Seu me fortuna potentem fecerit, a tanto non indignabere vinci: t Neptunus avus, pronepos ego regis aquaus citra genus est; seu vincar, habebis Hippomene victo magnum et memorabile nomen.” Talia dicentem molli Schoeneia vultu adspicit et dubitat, superari an vincere malit. Atque ita “quis deus hunc formosis” inq
Abbreviated transcription (Latin):
N uͦmina confessit: m̾ui. nͨ t riste recuso.
Suppliciu̾. s ne uiolem uiuor ꝙ suꝑͣstes.
M oitua extrctos: ambob pellite regnis.
M utace q m uitamq: necem q uegate.
N umen ꝯfeisis aliqͦd patet. ultima certe:
G ota suos huere deos: tiam crura loçitis.
t̾ ta superuenit: inptes q obliqͣ per ĩngueos.
ꝑ otrigit᷑ radix: lũgi firmamĩa trũci.
O lła q robur agũt. mẽdia q manente iuedulla.
S angiue it in succos. in magnos brachĩa ramos:
I n paruos digiti. duxat᷑ cõrtice pellie
I amq̃s male crescens ut um p̾cmx̾at arbor:
P tͣora ci obiuerat: collũ q operire pͣarabat:
ñ tulit iliła inoram: uenienti qͣ obuia ligno.:¬
uł sedit : m̾sit q suos in cortice uultꝰ.

Expanded text:
numina confessis, merui nec triste recuso supplicium. Sed ne violem vivosque superstes mortuaque exstinctos, ambobus pellite regnis mutataeque mihi vitamque necemque negate.” Numen confessis aliquod patet: ultima certe vota suos habuere deos. Nam crura loquentis terra supervenit, ruptosque obliqua per ungues porrigitur radix, longi firmamina trunci; ossaque robur agunt, mediaque manente medulla sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, in parvos digiti, duratur cortice pellis. Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor pectoraque obruerat collumque operire parabat, non tulit illa moram venientique obvia ligno subsedit mersitque suos in cortice vultus.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣs q creauit iuit pecnoes caper. ip̃a q cm.
sierur̃e ꝯcepta ͭ  : ex illo cõcipit ales.
F celices qͥb ista licent. humania malignas.
C ura dedit leges. ⁊ qͣ nat᷑a remittit:
I quipa iura nͥegant. gͣ enter tñ esse ferũt᷑
I n qͥb ⁊ nͣaͣto genicx : ⁊ nata parenti.
I. ũgit᷑. ⁊ pietas geĩato crestit amore.
Me miseram ꝙ ñ nasoi raichi ꝯtigit illio.
Fortuna  loci ledor. qͥd in ista reuoluor
Epes int̾dicte iiscedite. dignus amati
nõ essem quare ⁊ cynare cõconte̾ possem.
S rm ꝓximitas. alien̾a pocentior essem.
Ir̾e lib ꝓcł hinc : patͥe q relinq̾e fineꝵ.
Dũ soglus eifugiam. retiuet malus ardor amaͬcẽ.
Et p̾sens spectem eynarã. tãgam op loqͣr q.
O scła q admoneam: si nil ꝯcedit᷑ ultra.
Uitra añ spectare aliqͥd potes inpiaͦ Sgo:¬

Expanded text:
quasque creavit init pecudes caper, ipsaque, cuius quasque creavit init pecudes caper, ipsaque, cuius semine concepta est, ex illo concipit ales. Felices, quibus ista licent! Humana malignas cura dedit leges, et quod natura remittit, invida iura negant. Gentes tamen esse feruntur, in quibus et nato genetrix et nata parenti iungitur, ut pietas geminato crescat amore. Me miseram, quod non nasci mihi contigit illic, fortunaque loci laedor! — Quid in ista revolvor? Spes interdictae discedite! Dignus amari non essem Cinyrae, Cinyrae concumbere possem; est mihi proximitas: aliena potentior essem. Ire libet procul hinc patriaeque relinquere fines, dum scelus effugiam. Retinet malus ardor amantem, ut praesens spectem Cinyram tangamque loquarque osculaque admoveam, si nil conceditur ultra. Ultra autem spectare aliquid potes, impia
Abbreviated transcription (Latin):
. cintm̃ genuere neghas. sit diues dmo nao..¬
naia q ⁊ cõstueo suũ sudata q sigsa
T hura ferat. Flores q alios panchaya tellus.
Dũ ferat ⁊ mirram. tanti nͣoua q fuit arbor.
I pe negat nocuisse tͥ sua tela cupido.
Mͦ irra: facetq suas a crimĩe uendicat isto:
s cpice te uagtio cumidis ꝙ afflanit echiuies.
e tb oasoior. scelus ÷ oduse pareͣnce
h i amor ÷̃ odio maiꝰ gcelus. undiq lecti . .¬
tͦ xͫ cuꝑiũt ꝓd̾es : totͦoq oriente inuentꝰ.
Aa chalaini cͥtamen adest. ex omibi cnũp
e lige mirca Uiił: dũ ne sit in oibͥi unꝰ.
Illa qͥgem s̾entit. feoo q repͥugnat amori:
⁊ secũ: qͣuoᷤ m̃te feror qͥd molior ĩnqͦt
D u pͥcor ⁊ p̾ietar : sacrata q iu̾xa parẽtiũ.
Hoc ꝓhirete nephas: scesiq r᷑esutite nr̃o:
S i tũ hoc scelus ÷. s enĩ dampnare negat᷑.
h yns uen̾em pietat : coennt aĩalia nullo.
C eta delicto. uͦ hẽtur curpe iuuence.
F crre prcus t̾go. fit equo sua filia ꝯiũs:

Expanded text:
e tantum genuere nefas. Sit dives amomo cinnamaque costumque suum sudataque ligno tura ferat floresque alios Panchaia tellus, dum ferat et murram: tanti nova non fuit arbor. Ipse negat nocuisse tibi sua tela Cupido, Myrrha, facesque suas a crimine vindicat isto. Stipite te Stygio tumidisque adflavit echidnis e tribus una soror. Scelus est odisse parentem: hic amor est odio maius scelus. Undique lecti te cupiunt proceres, totoque oriente iuventus ad thalami certamen adest. Ex omnibus unum elige, Myrrha, virum: dum ne sit in omnibus unus. Illa quidem sentit foedoque repugnat amori et secum “quo mente feror? quid molior?” inquit: “di, precor, et pietas sacrataque iura parentum, hoc prohibete nefas scelerique resistite nostro, — si tamen hoc scelus est. Sed enim damnare negatur hanc venerem pietas, coeuntque animalia nullo cetera delicto. Nec habetur turpe iuvencae ferre patrem tergo, fit equo sua filia coniunx,
Abbreviated transcription (Latin):
Et ꝗͥ ꝯmitat᷑ qͣ cqͥo dolet. ilłaͣ roganteu.
Adusata gemit. certa ÷ exqͥrere nutͥx.
Nͨ solam spond̾e fitem : d̾i mqͥt ͫ. opem ꝙ
M e stne ferre tibi. nõ ÷ mea pigra sent᷑us:
S en furoi ⁊ hab̾eo ꝙͣ car᷑mĩe sanẽt. ⁊ ħ̾bie:
S ine aliqͥs nocuit. tiaͣgico iustrab̾e ricu.¬

Expanded text:
 committat, quidquid dolet. Illa rogantem aversata gemit. Certa est exquirere nutrix nec solam spondere fidem: “dic” inquit “opemque me sine ferre tibi; non est mea pigra senectus. Seu furor est, habeo, quae carmine sanet et herbis, sive aliquis nocuit, magico lustrabere ri
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ credit tactis digitos inside̾ menpnos:
⁊ metuit pͥssos ueniat ne liuor in artus.
⁊ mͦ blandicias abͥhibet: mnodo grata ꝓuellic.
ly un̾a fert illi choncas: t̾etesq lapillos.
Et paruas uolucres. ⁊ flores mille coloꝵ.¬
ħ eħadumꝰ lacrimas. oͥtͣnat qͦ uestib aͣrtꝰ.ͥ
D at digit gẽmas: oet loriga moralia collo.
a ure leues biacte : redimcsa pectore pendẽt.
Cgicła decent. uͦ mida ninꝰ formosa uidet᷑.
ellosat hanc stratis cõcha sindonide tictio.
a  spellat᷑ꝰ ꝙ thori sotiam: aclinata q cosia..
Mollib in plumis tanꝙͣ sensura reponit.
Uen̾at: ⁊ blandis inducte cormb aurũ.¬

Expanded text:
et credit tactis digitos insidere membris, et credit tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos et parvas volucres et flores mille coloruHeliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, dat digitis gemmas, dat longa monilia collo: aure leves bacae, redimicula pectore pendent. Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctis appellatque tori sociam, acclinataque colla mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. et pandis inductae cor
Abbreviated transcription (Latin):
F lexit: ⁊ admoita ⁊ sͭ illi  posse relinqͥ.
g randia q ĩ totuos trãsformat mͣbia inuõcos.
S ũt tñ obcene uen̾em pͥpetides  au̾se.
Esse negare deam. ꝓ quã sua numĩt ira.
Et q pudoi cessit. sangius ꝙ indurut̃ ⁊cad
nłu xigidu. parne silicem duc̾timiẽ u̾se.
Qͣ s qr pigmalion enu ꝑ crim̃ agentes.
Uid̾at : offensm ucin q̃ plurimua m̃ti.
F gmĩee nat᷑a dedit: sine ꝯiuge celebs
U i uebat: taiami cu diu ꝯsorte carebat¬
utͥea niueu mira felicit̾ arceͤ
pra cͥussitꝰ ebur: formam qi deoit qͣ femi̾a nasa.
N ulla potest: operis q sui ꝯcepit amorem.
U irgims ÷ uere faciesꝰ : ꝙͣ uiu̾e credas.
⁊ si non obstet reu̾entia uelle mou̾i.
Ais adeo lacet. arte sua mirat᷑: ⁊ haurit:
pͥ sectoie ꝑigmalon simulati corꝑis igneg.
S epe mnauꝰ opͣeri temptantes ad imtouct᷑: ansit
Corpus : an niud ẽbur: nͦ adhuc ebur esse fattꝰ
O scla dae: reddi ꝙ putat. Ioqͥt᷑ q: tenet ꝙ.

Expanded text:
e relinqui: grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. Sunt tamen obscenae Venerem Propoetides ausae esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira, utque pudor cessit sanguisque induruit oris, in rigidum parvo silicem discrimine versae. Quas quia Pygmalion aevum per crimen agentes viderat, offensus vitiis, quae plurima menti femineae natura dedit, sine coniuge caelebs vivebat thalamique diu consorte carebaterea niveum mira feliciter arte sculpsit ebur formamque dedit, qua femina nasci nulla potest: operisque sui concepit amorem. Virginis est verae facies, quam vivere credas, et, si non obstet reverentia, velle moveri: ars adeo latet arte sua. Miratur et haurit pectore Pygmalion simulati corporis ignes. Saepe manus operi temptantes admovet, an sit corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque,
Abbreviated transcription (Latin):
S ic ait: ac mediis int̾serit oscła. labrio. ł u̾bis.
Forsitan audieras aliqͣm certamĩe cursuo.
Seloces superasse uiros. noͣ fabula rumor: ille¬
Ille fuit. sr̃abat enim. uͨͦ dicere possis.
Laude pesũ: foumne ue bono p̾stantior eẽt.
S citanti deus huic de ꝯiuge dixit

Expanded text:
sic ait ac mediis interserit oscula verbis: sic ait ac mediis interserit oscula verbis: “Forsitan audieris aliquam certamine cursus veloces superasse viros. Non fabula rumor ille fuit: superabat enim; nec dicere posses, laude pedum formaene bono praestantior esset. Scitanti deus huic de coniuge “coniuge” dixit
Abbreviated transcription (Latin):
P ũrga :per siluas : dumosa q sara uagat᷑.
N uda genu: uestemi tictu succntta diane.
h oitat᷑q canes. tute ꝙͣ aĩalia p̾de.
A ut ꝓnos lepores: aut celsũ m᷑ coria c̾uum.
A ut agitat dãmas: a fortib abstinet apͥs.
R apters q iupoꝵ: armatos q unguib ursos.
ꝑ osset adoni monet. fortis e fugacibi esto:
I nqͥd. inͣ audaces nõ ÷ audatia tuta.
ꝑ oe meo uiu̾enus tem̾atꝰ esse periclo oir
N eue feras qͥbi arma dedit nataͣ lacelse:
S it mͥ ne magno tua gła. ncͦ mtouet etai.
Nͨ facie: nͨ q̃ uenema mone leoneq.
Setigͥos q sues: oelos qr: aiõs q ferarũ.
F ulmen hnͣt acres in aduncis detitib apri.
Dicam ait. ⁊ set̾is monstrũ n᷑uras se culpe.
Q  labor uisolit᷑ iam me lassauit. ⁊ ecce.
O portuna sua blandit᷑ popł unda. Gñbra:
Datis q thoꝵ cespes. sib̾ hac reqͥes&̾e tecũ:
⁊ reqͥeuit humo : p̾ssit q et gram̃ ⁊ ipm.
Inq sinu uiuetis. posica q ceriuice redinis.

Expanded text:
axa vagatur fine genu vestem ritu succincta Dianae hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, aut pronos lepores aut celsum in cornua cervum, aut agitat dammas: a fortibus abstinet apris raptoresque lupos armatosque unguibus ursos possit, Adoni, monet, “fortis” que “fugacibus esto” inquit “in audaces non est audacia tuta. Parce meo, iuvenis, temerarius esse periclo, bus arma dedit natura, lacesse, ihi ne magno tua gloria. Non movet aetas nec facies nec quae Venerem movere, leones saetigerosque sues oculosque animosque ferarum. Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri, “dicam,” ait “et veteris monstrum mirabere culpae. Sed labor insolitus iam me lassavit, et ecce opportuna sua blanditur populus umbra, datque torum caespes; libet hac requiescere tecum” et requievit “humo” pressitque et gramen et ipsum, inque sinu iuvenis posita cervice reclinis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ciatatote dei per opacas innuba siluas
S uta pͥus cursu. p̾edib cõtendice mecum:
qois pͥciũ tarois ea lex certaminis esto.
dla qͥdem in̾maitis: s tanta pocertia eoitue ::¬
B rnit adhanc leem cem̾aria tͣba ꝓcoꝵ.
¶S coat npotuenes. gursus speclator iu niqui.

Expanded text:
silvas “victa prius cursu. Pedibus contendite mecum: mors pretium tardis. Ea lex certaminis esto.” Illa quidem inmitis: sed tanta potentia formae est venit ad hanc legem temeraria turba procorum. Sederat Hippomenes cursus spectator iniqui
Abbreviated transcription (Latin):
I uͣdicet. ⁊ gͣremno lacrimãtem tͣoilit anili.
Aꝰ taͦ ᷤ ita ꝯplectens infirͣiis m̃bra lacciqͥͥ s.
⁊ edͥuuitas erit apta tͥ. nͨ sentiet unꝙͣm
hoc pͣr . exiluit gremio furibũda : thoꝵͣ q
P arce ait. instanti d̾iscedeᷤ. aut desine dixit :¬
Qͥ rere qͥd ᷤ d̾ oleam: soclus ⁊÷ ꝓͣ scireᷤ iaͣboras.
hꝰ ourẽt añ: cremulas q mnan annisq fetnꝙ :
T eͣndit: ⁊ ante pedes suplex ꝓcũbit alũpne.
⁊ modd blandit: mͦ si non conscu fiat.
Moitis: ⁊ offiaũ ꝯmiso sponde̾t ãmori
Extulit iliã cãpuͫ lacrimis q iupleuit obortie
pͤ ctora tͣntͥtis. conataͫq sepe fati
S epe tenet uõcem: puoibida ꝙ u̾eitibs ora
T actenꝰ:⁊ tremipit. gelidos mitͥtis ĩ artꝰ.
Ossa q sentit eniꝰ penetrat treror abbaq toto.
G tice caͣnicies. tigudis stecit hyrta capulis.
m ͤ ulta q Et excut̾et diroi si poss amores:
A dob̾it. at uͥgo sͣcit se ñ falia mon̾i
Certa mor tñ ÷  si non potiat᷑ amore

Expanded text:
indicet, et gremio lacrimantem tollit anili atque ita complectens infirmis membra lacertis sedulitas erit apta tibi, nec sentiet umquam hoc pater.” Exsiluit gremio furibunda torumque parce!” ait. Instanti “discede, aut desine” dixit “quaerere, quid doleam: scelus est, quod scire laboras.” Horret anus tremulasque manus annisque metuque tendit et ante pedes supplex procumbit alumnae et modo blanditur, modo, si non conscia fiat, mortis et officium commisso spondet amori. Extulit illa caput lacrimisque implevit obortis pectora nutricis; conataque saepe fateri saepe tenet vocem, pudibundaque vestibus ora Hactenus, et gemuit. Gelidus nutricis in artus ossaque sensit enim penetrat tremor, albaque toto vertice canities rigidis stetit hirta capillis. Multaque, ut excuteret diros, si posset, amores, addidit: at virgo scit se non falsa moneri, certa mori tamen est, si non potiatur amore
Abbreviated transcription (Latin):
R eod̾e ꝙͥ qmͣ fatali legͥe tenemui
S emper eris mecũ: memori q h̾ebis ĩ dre
tiͭ exͣ ara pulsa manu: te cariiã nr̃a sonabt̃.
Flos ꝙꝓ nouꝰ scripto genutꝰ imnitabe̾ nr̃os.
T empꝰ ⁊ illud erit. quo se fortissimꝰ hosͣ ͥ
A dait in hũc floeg̃. folio ꝙ legatur eodemy.
¶T alia dũ uͦ ĩemorancur apollinis ore.
Ecce cruor qͥ fusus humi signau̾at h̾bac.
Desinĩc esse cruor: tyrioꝙ nitẽtior estro:
F. loc oͣrit᷑ formnam s capit chͣ ulia si non.
Ppurens color his ⁊ ar̃g ente eiset in ulig.
h isatis hoc ꝑhebo ÷ ⁊ s enim fuit actor honoris:
I pẽ suos gemit᷑ foliis mscribit. ⁊ ya:
Flos ht̃ inscriptũ. funesta ꝙ lut̾a ducta ÷̃
N gennusse ꝑudet spartem iacincton. honor qͥͣ.

Expanded text:
Quod quoniam fatali lege tenemur, semper eris mecum memorique haerebis in ore. Te lyra pulsa manu, te carmina nostra sonabunt, flosque novus scripto gemitus imitabere nostros. Tempus et illud erit, quo se fortissimus heros addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro flos oritur formamque capit quam lilia, si non purpureus color his, argenteus esset in illis. Non satis hoc Phoebo est is enim fuit auctor honoris: ipse suos gemitus foliis inscribit, et AI AI flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. Nec genuisse
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ nemꝰ eliad̾. nõ froudib esculus altis.
hec sili molles. nec fagꝰ. ⁊ inmiba laurꝰ.
⁊ corili fragiles . ⁊ ftaxiꝰ upilis hastis.
emuodis eh abies suruata qo aladib Ilex
.⁊platat genialis. acerq colotib inparr.
a utncole q simia salices. ⁊ aqͣtica lothiͦss.
Perpetuo q uirens bux᷑. tenues q mirice

Expanded text:
non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis enodisque abies curvataque glandibus ilex et platanus genialis acerque coloribus impar amnicolaeque simul salices et aquatica lotos perpetuoque virens buxum tenues
Abbreviated transcription (Latin):
Aciperet dixit: renosuta q rursus eode
ꝙͣ natura pͥor smo per corpꝰ oborto .
O ͫ lenos esse nocens : tu ꝙ o ꝯfisa figure
Infelit letei oue: ninctissima qͦndam: uasaua¬
p  tͦora nũo lapider: qͦs hurctida sustinet y̾de.
Cura dolor q anipoi lacͥmeq alim̃t᷑a fͥuere.
Esse deos ħ̾ebi cͣudeles qͥstuo in altam:
S e recipit rodopem : pussũ qrͣ aqͥlonib hemũ.
F imerat tytan. omg̃m ꝙ refug̾at orpher
F emineam uen̾em: sen ꝙͥ  imale cesserat iłliͥ
S ius fidem sndat młtai tñ arꝑor hẽbat :¬
I ũg̾e se uati. mͣuste  doluere repłse
I lle ⁊̃ tͥracũ popuł fuit actor amorem:
I nͥ cen̾os transferre mareq: cit᷑ q iiuentã:
C tͤatis breue u̾ ⁊ pͥmos crepere floreg.
olliserat. collem q super platssatia cãpi.
A rea ꝙ m mridem faciebont gͣminis hbo:
U mbra loco deeratiꝗ᷑ pꝰꝙͣ parte resedit:
Diis genitꝰ uater. ⁊ fula lonantia touit.
Uubra lopo uenit. ñ chaonis alfuit arbor.

Expanded text:
acciperet, dixit revolutaque rursus eodemquam natura prior, saxo per corpus oborto; Olenos esse nocens, tuque, o confisa figurae, infelix Lethaea, tuae, iunctissima quondam pectora, nunc lapides, quos umida sustinet Ide. Ocura dolorque animi lacrimaeque alimenta fuere. Esse deos Erebi crudeles questus, in altam se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. finierat Titan, omnemque refugerat Orpheus femineam venerem, seu quod male cesserat illi, sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat iungere se vati, multae doluere repulsae. Ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem in teneros transferre mares citraque iuventam aetatis breve ver et primos carpere flores. Collis erat collemque super planissima campi area, quam viridem faciebant graminis herbae. Umbra loco deerat: qua postquam parte resedit dis genitus vates et fila sonantia movit, umbra loco venit. Non Chaonis afuit arbor.
Abbreviated transcription (Latin):
Sustim oraci nͦ qͥ regit ima negcae
e uridicem qh uocant᷑. unbras erat illa recẽtes.
nt̾: ⁊ inͣcessit passn de uuln̾e carae
h ancsime ⁊ lege̾ rodopeiꝰ accipit orpheͦ.
ne flectat retro sua lumĩa: donͦ au̾tias.
E nͣerit uaues : aut irrita donaᷤ fut᷑a.
Earpit᷑ a clnus ꝑ muca suentia tͣmer:
a rouiis : obĩcur᷑: caligine dempꝰs opaca.
pͦ. ꝓcui asfuerãt telluris margine sũme.
P lexit amans oosos : ⁊ ꝓtinꝰ ula relapsa ÷.
N il mei cẽdentes iselix atripit anraꝙ.

Expanded text:
sustinet oranti nec qui regit ima negare, sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt telluris margine summae: flexit amans oculos; et protinus illa relapsa est, nil nisi cedentes i
Abbreviated transcription (Latin):
F artara descendi: nec᷑ uti uillosa colubris.
Ansit ⁊ hic dubito. s ⁊ hĩc th̃ anguror ese.
G os qͦ uiixit amor. per  hoc loca plena cimoris.
p er chags hoo ingens : uarti q silencia regni:
enridies oro ꝓperata retexite facauhe. ieursaic¬
Omĩa debemꝰ uobis. paulũ q morati
S etiꝰ aut cicius sedem ꝓperemꝰ ad imam.
h umani gen̾is sũgisima regna tenetis.
ħ̾ qͦ cum iustos matata ꝑegerit anͥiͦioꝵ:
I. uris erit ur̃i. ꝓ mune poscimꝰ usum.
Q si fata negant ueniam: ꝙ ꝯinͣge certũ ÷
N ͫ olle redire mͥ: leto g̃ andete duor
T alia dicentem ⁊ n̾utͦs q ad u̾ba moũtem:
Exangues flebant aĩe: nͨ tancalus anneiy:
C aptauit pet uguͭ: stupuit q ꝓxiotue orb
N cpsere lecur uolucres. Grbis q uacart̃.
Belides. Inq cuo sednt sisiphe saxp
T u̾c pͥmũ iacrunis unictaꝵ carmie fͤama p̃
eumenid̾ maduisse genas. nͦ regia ꝯinx.

Expanded text:
Tartara, descendi, nec uti villosa colubris tTartara, descendi, nec uti villosa colubris t an sit et hic, dubito. Sed et hic tamen auguror esse; vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris, per chaos hoc ingens vastique silentia regni, Eurydices, oro, properata retexite fata. Omnia debemur vobis, paulumque morati serius aut citius sedem properamus ad unam. humani generis longissima regna tenetis. Haec quoque, cum iustos matura peregerit annos, iuris erit vestri: pro munere poscimus usum. Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” Talia dicentem nervosque ad verba moventem exsangues flebant animae: nec Tantalus undam captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis, nec carpsere iecur volucres, urnisque vacarunt Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx
Abbreviated transcription (Latin):
eniu̾t: pocit᷑ q s̃ua puer yphis: yanthe.¬
Amqͣ ꝑ iimensum croceo uelat᷑ amictu.
eth̾a digredit᷑. ci̾conũ q hymeueꝰ ad oras.
tendit.: ⁊ orphea nequioꝙͣ uoce uocat᷑.
asfuit ilie qͥdom: set nͦ sollempinã u̾baꝰ
hec letos płtus : nͨ felix attulit omerx.
fax qͦ ꝙͣ te̾nuit̃ lacrimoso stridula fumo.
usq fuit: mullos q iiuenit mocibi ignes.
xicus anspicio grauior: nã nupca ꝑ ħbato
Dũ noua naiadũ turba cõmitata uagat᷑.
O ccditi intalimͥ serpentis d̾ente recepto.
Qͣ sacis ad superas posꝗ ͭ rodopeiꝰ auras.
Defleuit uates: neuon cemptaret ⁊ u̾dracy.
A dͥ  stigia tenaria ÷ ausus desdend̾e̾ porta.
ꝑ sephorign adiit: inamena q regna cenentẽ.
Cubraꝵe dñm. pulsis q ad carmina n̾uie i
S ic aig. s posici sub c̾ra nimuã mũdi:
I n que decidimꝰ qͥcqͥd mortale cream᷑
S ĩ i ⁊ faisi pͥositis amb̾agib oris:
Gera loqͥ sinicis: ñ huc ut opaca uid̾em.

Expanded text:
eniunt, potiturque sua puer Iphis Ianthe.per inmensum croceo velatus amictu aethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba nec laetos vultus nec felix attulit omen. Fax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo usque fuit nullosque invenit motibus ignes. Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras, ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi, in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, si licet et falsi positis ambagibus oris vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem
Abbreviated transcription (Latin):
erieti grauoꝰ tumet arbore uenter:
t eudit honꝰ mrem . uͦ hñt sua u̾ba dolorẽ:
F᷑ lucina pocest parientis uoce uocari.
N itenti tñ ÷ sundis: curuata q grebros.
Dat genitꝰ arbor: lacrimis q cadentib  humet.
ꝯ stitit ad ramor mittis lucma dplentes :i¬
Admouit q manꝰ: ⁊ u̾ba puerpera dixit.
a iboͦr agit rimas: ⁊ fisoꝰ coetice umut ÷:¬
ͣ aiades inposiũ lacrinus utͥe parentis: uiꝰ erat¬
orꝑa niudoꝵ tabula pingũt᷑ amoꝵ
tualia erat. si ne faciat discrimia cuitꝰ .
A ut huic adde leues aut illi deme pharet᷑s.
Labit᷑ ocoulte failit q uolatiliq etas.
⁊ nichi ÷ annis uolaci. ate soiore
N atꝰ: auo q suo : qͥ ꝯdit᷑ arbore nuper:
H uꝑ erat geuit᷑. tñ fõmosissimꝰ ĩnfane.
I an iuuenĩs: iãm uir: iam se formosior ip̃o÷.
I usciꝰ extanti distriux̃ atũdine pectꝰ.¬
Lesa maniu natũ da reppulit. altiꝰ aotuoa
Gulnꝰ erat specie : pͥmo  fefellat ipãm.¬
C apta uiri forma : nõ iaro cͥptheya curat

Expanded text:
gravidus tumet arbore venter. Tendit onus matrem: neque habent sua verba dolores, nec Lucina potest parientis voce vocari. Nitenti tamen est similis curvataque crebros dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. Constitit ad ramos mitis Lucina dolentes admovitque manus et verba puerpera dixit. Arbor agit rimas et fissa cortice vivnaides impositum lacrimis unxere parentis. ora nudorum tabula pinguntur Amorum, talis erat: sed, ne faciat discrimina cultus, aut huic adde leves, aut illi deme pharetras. Labitur occulte fallitque volatilis aetas,  nihil est annis velocius. Ille sorore natus avoque suo, qui conditus arbore nuper, nuper erat genitus, modo formosissimus infans, iam iuvenis, iam vir, iam se formosior ipso est: us, extanti distrinxit arundine pectaesa manu natum Dea reppulit, altius actavulnus erat specie primoque fefellerat ipsam.Capta viri forma non iam Cythereia curat
Abbreviated transcription (Latin):
S ensit: ⁊ erubuittimidũ q ad lũa lieo
Atcollentparit̾ cd̃ ceso uidit amante.
Illa psphon genuit. de qiloͦ tenz insula iͣͤ¬
Dnt folicis ꝙnͣaras potuiss hẽri.
M ira canam. ꝓcid hinc n̾ate: ꝓcł este soiores :¬
A nt mea si ur̃as mulcebũt carmĩa m̃tes:
Desit in hac  parte fides : nͥec cregite feba.
Oł si credatis: fcĩ qͦ credite penam
Si catii admissũ sinit hoo nat᷑a uidi.¬

Expanded text:
sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen attollens pariter cum caelo vidit amantem.illa Paphon genuit, de qua tenet insula nominter felices Cinyras potuisset Dira canam: procul hinc natae, procul este parentes! Aut, mea si vestras mulcebunt carmina mentes, desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, vel, si credetis, facti quoque credite poenam. Si tamen admissum sinit hoc natura vid
Abbreviated transcription (Latin):
Cõcidant ĩcte niuea cerͣuice iuuence:
T hura q fumabant: oõ min̾e functꝰ adarags. iurͣ amo¬
Cõsticit: ⁊ timide si dͦi dare ciuncta potestis.
S it ꝯimix op᷑do: pon ansus eburnea cb̃sio
Dic̾e pigmalion sumł mea dixit eburnee.
S ensit ut ip̃a suis aderat ueuꝰ aurea festig:
Goca qͥd illa uelint. ⁊ amia niimns omen.
F glãma t̾ accensa ẽ : aͣpicẽ qͣi ꝑ aera dutit¬
Ut rediit simułacra sue petit ille pͥuelle .a
Incobens ꝙ choro dedit oscła: uisa t̾epere
Admouet os itͥm cmꝰaniib qͦ pectora tẽp̾cat.
t. emupͥtatũ mollescit ebur: posito ꝙ rigore.
Flectit᷑ in facier: ip̃o q fit utis usu.
Dũ stũpet ⁊̃ dubie gaudet: fauli qͣ u̾etͣ.
Rursus amans : rursus ꝙ smantͤ sua uota retͤctat.
Corpꝰ erat. salũt teͣptate pollice Uene
T il Eͦ paphiꝰ pleniisima cd̃cipit heres
U̾ ba. qͥb ueni grates aͣgat: ora q cãndem.
O ie suo ñ falsa p̾mit. data q oscła uͥgo.

Expanded text:
ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras coitit et timide, “si di dare cuncta potestis, sit coniunx, opto” non ausus “eburnea virgo” dicere Pygmalion “similis mea” dixit “eburnae.” Sensit, ut ipsa suis aderat Venus aurea festis, vota quid illa velint; et, amici numinis omen, flamma ter accensa est apicemque per aera duxitUt rediit, simulacra suae petit ille puellae incumbensque toro dedit oscula: visa tepere Admovet os iterum, manibus quoque pectora temptat: temptatum mollescit ebur positoque rigore sflectitur in facies ipsoque fit utilis usu. Dum stupet et dubie gaudet fallique veretur, rursus amans rursusque manu sua vota retractat. Corpus erat: saliunt temptatae pollice venae. Tum vero Paphius plenissima concipit heros ba, quibus Veneri grates agat, oraque tandem ore suo non falsa premit: dataque oscula virgo
Abbreviated transcription (Latin):
F ions erat. Unͣ etiam nom̃ cͣcere ceraste᷑.
Ante foies hoꝵ stabat iouis hospitis ara:
I llugubris sceleris. ꝙͣ si qͦs sanguine tic̃tam.
Aduena uidiss: ma̾ctatos cͣredet illic
Lactentes uigulos: am̾atusiacas q bidentes.
Hospes erat cesus. sacͤris offensa nefandis :¬
Ipã suar urbes ophitusiaq arua parabat:
Deserere alira uenͦ. s qͥo loca gͣta qͥs urbes.

Expanded text:
frons erat: unde etiam nomen traxere Cerastae. Ante fores horum stabat Iovis Hospitis ara; ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam advena vidisset, mactatos crederet illic lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes