comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dedifti. domine morib teoportet obtemꝑes. Eu uͦ uoluentiꝰ .¬
tote impetũ retinere conaris: At om̃im mortaliũ stoli¬
dissime. si man̾e incipit: fors esse desistit.
oetum supla uertent iuces dextra: Exestuantis more
fert᷑ euripi. Dũdũ tremendos seua ꝓt̾it reges: hu¬
milẽq uicti subleuat fallax uultũ. sõilla miseros au¬
dit aut cure fietꝰ. Ultꝙ gemitꝰ dura qͦs fecit ridet. Sic
illa iudit. sic suas þat uires. Magnũ q sus monstrat
ostentũ. Si qͥs uisat᷑ una stratꝰ ac felix hora.
i̾is postulet animadilte. Qͥd tu homo rram mecondi¬
aus agis qͣrelis: Qͣ tͥ fecimꝰ inuiriã: Quetuab detͣ ximꝰ
bona. Q ius usdite de opũ dignitatũq mecũ possessione¬
ꝯtende ⁊ sicuqm mortaliũ ꝓpͥum quid hoꝵ esse monst᷑¬
nio ego iã tua fuisse q̃ repetis sponte ꝯcedã. Cũ tematris

Expanded text:
dedisti, dominae moribus oportet obtemperes. Tu uero uoluentis rotae impetum retinere conaris? At, omnium mortalium stolidissime, si manere incipit fors esse desistit. Haec cum superba uerterit uices dextra et aestuantis more fertur Euripi, dudum tremendos saeua proterit reges humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletus ultroque gemitus, dura quos fecit, ridet. Sic illa ludit, sic suas probat uires magnumque subitis monstrat ostentum, si quis uisatur una stratus ac felix hora. ius postulet animaduerte. “Quid tu, homo, ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tibi tua detraximus bona? Qtende. Et, si cujusquam mortalium proprium quid horum esse monstraveris, ego jam tua fuisse, quae repetis, sponte concedam. Cum te matris
Abbreviated transcription (Latin):
qͣlitatẽ reꝵ minime ꝑturbat: ap̃ se qͥdẽ p̃sentiũ. ad cõditõem
uͦ temꝑis fut᷑arꝵx. Qͦ fit: ut hoc ñ sit opinio s ueritate potiꝰ
nixã cognitio: cũ exstaturũ qͥdesse cognosat: qd̵̾ idẽ existendi
nectĩtate carere ñ nesciat. Hic si dicas qb̃ euenturũ deus uidet
id ñ euenire ñ posse. ꝙ aũ ñ potest ñ euenrre. idexneccitate
conting̾e. meq ad hoc nom̃ neccitatis astͥngas. fateluo ie qͥ dẽ

Expanded text:
itatem rerum minime perturbat apud se quidem praesentium ad condicionem uero temporis futurarum. Quo fit ut hoc non sit opinio sed ueritate potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse conoscit quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas quod euenturum deus uidet id non euenire non posse, quod autem non potest non euenire id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessita
Abbreviated transcription (Latin):
noscit. ñ esse p̃sentiã qͣi fut᷑i. s scĩam nũꝙͣ deficientis instantie.
rectiꝰ estimabis. Unde ñ p̃uidentia s ꝓiudentia potiꝰ dr̃. qd̾ porro
abreb infimis cõstituta qͣi ab excelsorr̃ cacumine cũcta ꝓspici¬
at. Quid gͥ postulas ut necessaria fiant. qͦ dinino lumine lu
tio nat᷑am rere ꝓpetatẽq ñ mutat. laliaq ap̃ se p̾sentia spectat.¬
qͣlia in temꝑe olĩ fut᷑ã ꝑuenient. Nec r̃ uidicia ꝯfundit. unoq
uos cũ ꝑit̾ ambulare in t̾ra hõem ⁊ orii in celo solẽ iidetis.
ꝙ̃eͣ simulutrũq cõspectũ. tñ disc̾nitis. ⁊ hoc uolũtarũ illud¬

Expanded text:
noscit, non esse praescientiam quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae noscit, non esse praescientiam quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae rectius aestimabis. Unde non praevidentia,, sed providentia potius dicitur, quod porro a rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas, ut necessaria. fiant, quae divino lumine lustio naturam rerum pro- prietatemque non mutat taliaque apud se pqualia in tempore olim futura prouenient. Nec rerum iudicia confundit unoque uos cum pariter ambulare in terra hominem et oriri in caelo solem uidetis, quamquam simul utrumque conspectu
Abbreviated transcription (Latin):
ex ĩmobilitate defict ĩ motũ. ex simplicitate p̃sentie decͤscit
in finitã futi ac p̃t̾iti qͣntitatẽ. Et cũ totã ꝑit̾ uite sue plenitu¬
Uinẽ neqͤat possidere. hoc ip̃o qd̾ aliqͦ mͦ nũꝙͣ esse desinit. illud
qd̾ implere atq expͥm̃e ñ potest aliqͣtenꝰ uidet᷑ emulari: alli¬
gans se ad qͣlẽcumq p̃sentiã huiꝰ exigui uolucͥsq mom̃t. Qͤ
qm̃ manentis illiꝰ p̃sentie qͣndã gestat unaginẽ qͥbcũq cõtin¬
temꝑis it̾ arriptiit. eoq mͦ fc̃m ÷ ut cõtinuaret euñdo uitã. cuiꝰ
plenitudinẽ cõplecti ñ ualuit ꝑmanendo. Itaq si digna reb nõia
tuũ. Qm̃ gͥ om̃e iudiciũ scd̃m su nat᷑am qͥ sibi subiecta st̃ ꝯp̃hen
gͤssa motionẽ in suemanet simplicitate p̃sentie infinitaq p̃¬
t̾iti ac futi spatia cõplectens om̃ia. qͣi iã gerant᷑ in sua simplici
cognitione consid̾at. Itaq si p̃sentiã pensare uelis. qͣ cuncta di¬

Expanded text:
decrescit in infinitam futuri ac praeteriti quantitatem, et cum totam pariter uitae suae plenitudinem nequeat possidere, hoc ipso quod aliquo modo numquam esse desinit illud quod implere atque exprimere non potest aliquatenus uidetur aemulari alligans se ad qualemcumque praesentiam huius exigui uolucrisque momenti, quae quoniam manentis illius praesentiae quandam gestat imaginem, quibuscumque contitemporis iter arripuit eoque modo factum est ut continuaret eundo uitam cuius plenitudinem complecti non ualuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina t. dicit: Omne judicium secundum sui naturam quae sibi subjecta sunt comprehendmnem temporis supergressa motionem, in suae manet simplicitate praesentiae, infinitaque praeteriti ac futuri spatia complectens omnia, quasi iam gerantur, in sua simplici cognitione considerat. Itaque si praevidentiam pensare velis, qua cuncta di
Abbreviated transcription (Latin):
uit in temꝑe. id p̾sens a p̾t̾itis in fut᷑a ꝑcedit: nich̃q ÷ ĩ temꝑo
constitutũ. qd̾ totũ uite sue spaciũ ꝑit̾ possit ãplecti. s cͤstinũ
qͥdẽ nũcoũ ap̃phendit. hest̾nũ uͦ iam ꝑdidit: in hodierna qͦ ui
aristoteles nͨ ceꝑit ũꝙͣ esse nͨ desinat. uitaq eiꝰ cũ temꝑis infini¬
tate tendat᷑.: noñdũ cñ tale ÷. ut et̾nũ esse uire credat᷑. Nõ enĩ

Expanded text:
 tempore constitutum quod totum uitae suae spatium pariter possit amplecti, sed crastinum quidem nondum apprehendit hesternum uero iam perdidit; in hodierna quoque Aristoteles, nec coeperit umquam esse nec desinat uitaque eius cum temporis infinitate tendatur, nondum tamen tale est ut aeternum esse iure credatur. Non enim
Abbreviated transcription (Latin):
ñti humanã sũmitt̾e rõnẽ iustissimũ censeremꝰ. Qͣre ĩ illiꝰ
sñme intelligentie cacum̃ si possumꝰ erigam᷑. Illic enĩ rõ iudebit.
terta tñ uideat ac definita p̃notio: neq so sit opinio. s sũme
potiꝰ scientie millis t̾minis inclusa simplicitas.
uam uariis t̾ras aĩalia ꝑmeant figis. Lamq alia exten¬
to sũt torꝑe. puluerẽq ũrunt: Continuũq tͣhũt. ui pecto¬
ris inatata sulcum. Sũt qͥb alaꝵ leuitas uaga u̾b̾et q uentos.
Et liqͥdo longi spatia etheris enatet uolatii. Hnͣs ũssisse soloue¬
stigia gͦssib q gaudẽt. Uel uindes cãpos tͣnsmittẽ. uł subire sil¬
nas. Eͤ uariis udas licet om̃ia discrepare formis. ꝓna tñ facieᷤᷤ
hebetes ualet ingͣuaresensꝰ. Nnica gens hominĩ celsũ leuat altiꝰ
cacumen. aAtq leuis recto stat coꝑe. despicit q tĩas. Hec uͥ e̾renꝰ¬

Expanded text:
re in illius summae intellegentiae cacumen, si possumus, erigamur; illic enim ratio uidebit certa tamen uideat ac definita praenotio neque id sit opinio sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simplicitas. Quam uariis terras animalia permeant figuris! Namque alia extento sunt corpore puiueremque uerrunt Continuumque trahunt ui pectoris incitata sulcum, Sunt quibus alarum leuitas uaga uerberetque uentos Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus; unica gens hominum celsum leuat altius cacumen atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Haec, n
Abbreviated transcription (Latin):
imaginatiotu esse subiecta. in anẽ cõceptionẽ esse rõnis. qͤ qͦd sensi¬
bile sit ac singulare qͣi qͥddam uniu̾sale considet: ao hec si ratio cõtͣ
respondeat. seqͥdem ⁊ qͦd sensibile ⁊ qͦt imaginabile sit ĩ utuũsitatᷤ
rõne conspicere. issa uͦ adunũ̾sitatis cognitõem aspirare ñ posse.
potiꝰ ꝑfectioriq uditio essecredendũ. in huiꝰ modi gͥ lite nos qͥb
tam rõcinandi qmͣ imaginandi ⁊̃ sentiendiq uis in: nonne
rõnis potiꝰ causã ꝓbaremꝰ: Simile ÷ qd̾ humana ratio diuinã in¬
telligentiã futã nͥ ut ip̃a cognoscit ñ putat intueri. slã ita disse¬
ris. si qua certos ac necessarios hr̃e ñ iudeant᷑ euentꝰ. ea certã e¬
uentã p̃sciri nequeũt. Haꝵ gͥ rerũ nulla÷ p̃scientia. Qͣ si ⁊̃ in
hiis esse credamꝰ: nicħ erit qd̾ ñ ex necc̃itate ꝓueniat. Si gͥ iti rõ¬

Expanded text:
imaginationi esse subiecta, inanem conceptionem esse rationis, quae quod sensibile sit ac singulare quasi quiddam uniuersale consideret. Ad haec si ratio contra respondeat se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in uniuersitatis ratione conspicere, illa uero ad uniuersitatis cognitionem aspirare non posse potius perfectiorique iudicio esse credendum: in huius modi igitur lite nos, quibus tam ratiocinandi quam imaginandi etiam sentiendique uis inest, nonne rationis potius causam probaremus? Simile est quod humana ratio diuinam intellegentiam futura nisi ut ipsa cognoscit non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certos ac necessarios habere non uideantur euentus ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igitur rerum nulla est praescientia; quam si etiam in his esse credamus, nihil erit quod non ex necessitate
Abbreviated transcription (Latin):
id qͦqͦ mͦ sit. tuo sapientiũq iuditio estimandũ relinquo.
Cuiꝰ tei seriẽ atq ulttatẽ. ne lat̾e post̾os q̃ at: stiło etiã memo¬
rieꝙ mandaii. slã de ꝯpositis falso litt̾is qͥb lib̾tatẽ arguoꝵ

Expanded text:
id quoquo modo sit, tuo sapientiumque iudicio aestimandum relinquo. Cuius rei seriem atque ueritatem, ne latere posteros queat, stilo etiam memoriaeque mandaui. Nam de composit
Abbreviated transcription (Latin):
molas petas. Cũ seius aqͥlonib St dens campꝰ inhoreuit.
Nec q̃tas auida manu ̾nos string̃e palmites uius si libe¬
at frĩm Autũpno potiꝰ sua. bacꝰ mun̾a ꝯtulit. Signat tẽ¬
ꝑa ꝓpͥis Aptansofficus deus. Nec qͣs ip̃ẽ corituit. Misceri pa¬
titur uicis. Sic qd̾ p̃cipiti uia: Certũ deserit cardinẽ: Le¬
tos non habet exitus.

Expanded text:
olas petas, Cum saevis aquilonibus Stridens campus inhorruit. Nec quaeras avida manu Vernos stringere palmites, Uvis si libeat frui; Autumno potius sua Bacchus munera contulit. 80 Signat tempora propriis Aptans officiis Deus, Nec quas ipse coercuit, Misceri patitur vices. Sic quod praecipiti via Certum deserit ordinem, Laetos non habet exitus.
Abbreviated transcription (Latin):
quillo radiat sereno Immotis mare fuictib. S epe feruẽ¬
tes aqͥlo ꝑcellas ꝟ̾so ꝯcitat eqͦre. Rara sicõstat sua forma
mundo. Si tantas uariat uices. Crede fortimis hominũ

Expanded text:
quillo radiat sereno immotis mare fluctibus, saepe fervenquillo radiat sereno immotis mare fluctibus, saepe ferventes Aquilo procellas verso concitat aequore. Rara si constat sua forma mundo, si tantas variat vices, crede fortunis hominu
Abbreviated transcription (Latin):
et n nie tumupali largitine saciasti: Dedisti ut opior
uerba fortune. dum te illa demulcet. dũ te ut delicias suas
fouet. Munꝰ qd̾ nũꝙͣ ulli pͥuato cõmodau̾at abstulisti. Uis¬
negͥ cũ fortuna calculũ ponere : Nũc te pͥmũ liuenti odo
ꝑstrĩxit Si numerũ modũq letoꝵ tͥstiũ ue ꝯsid̾es. aohuc
te felicẽ negare non possis. Qs si ictuto te fortunatũ ñ estiraᷤ¬
qm̃ qͦ tũc leta udebant᷑ abierunt. nõ÷ qd te miserũ putes.
tiã reris. cũ ip̃m sepe hominẽ uelox hora dissoluat: Nã ⁊ si
rara ÷ fortuitis manendi fides ultimꝰ tñ uite dies morsq̃dã
fortune ÷ ⁊̃ manentis. Qͥo gͥ referre putas: Tu ne illã mo¬
riendo deseras. an te ilła fugiendo:
um polo pheb roseis qͣdrigis lucẽ sꝑgere ceꝑit. Palł̃
albentes hebetata uultꝰ Fãmis stella p̃mentib. Cũ
nemꝰfiatu ⁊ephiri tepentis Nernis irtubuit rosis Spiret
insanũ nebulosus aust̃. Iã spinis abeat decus. Sepe tͣn¬

Expanded text:
ationem triumphali largitione satiasti? Dedisti, ut opinor, uerba Fortunae dum te illa demulcet, dum te ut delicias suas fouet. Munus quod nulli umquam priuato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum Fortuna calculum ponere? Nunc te primum liuenti oculo praestrinxit. Si numerum modumque laetorum tristiumue consideres, adhuc te felicem negare non possis. Quodsi idcirco te fortunatum esquae tunc laeta videbantur, abierunt. non est. quod te miserum putes, tiam reris, cum ipsum saepe hominem velox hora dissolvat? Nam etsi rara est fortuitis manendi fides, ultimus tamen vitae dies mors quaedam fortunae est etiam manentis. Quid igitur referre putas, tunc illam moriendo deseras an te illa fugiendo? Cum polo Phoebus roseis quadrigis lucem spargere coeperit, pallet albentes hebetata vultus flammis stella prementibus. Cum nemus flatu Zephyri tepentis vernis inrubuit rosis, spiret insanum nebulosus Auster, iam spinis abeat decus. Saepe tran
Abbreviated transcription (Latin):
nantes rabie cordis anhelos. Detͣhit siqͥs suꝑbis uani tegmi¬
na cultꝰ. Iam uidebit int᷑ artas dños ferre cathenas. Hinc
enĩ pbida u̾sat auidis cordã uenenis. H̃ inc flagellat ira m̃¬
tẽ fluctꝰ tͣbida toslens. Meror aut captos fatigat. aut spes lu.¬
brica torqͣt. Ergo cũ caput tõt unũ c̾nas ferre tyrannos:

Expanded text:
nantes, rabie cordis anhelos, detrahat si quis superbis uani tegminantes, rabie cordis anhelos, detrahat si quis superbis uani tegmina cultus, iam uidebit intus artas dominos ferre catenas; hinc enim libido uersat auidis corda uenenis, hinc flagellat ira mentem fluctus turbida tollens, maeror aut captus fatigat aut spes lubrica torquet. Ergo cum caput tot unum cernas ferre tyrannos
Abbreviated transcription (Latin):
hoies putet. nͥqͥ insaniat. E Nemo. H Atq cõẽ possũt mala.
possit om̃ia. ñ uͦ qͤant om̃ia potentes ⁊̃ maloꝵ. eosdẽ qͥ mala
possũt. minꝰ posse manifestũ ÷. Huc accedit. ꝙ om̃em potẽ ciã
int̾ expetenda num̃andã. omĩaq expetenda referti ad bonũ.
uelut ad qd̾dã nat᷑e sue cacum̃ oftendimꝰ. S patͣndi scełis pos¬
sibilitas referri ao bonũ ñ potest. Expetenda gͥ ñ ÷. Atqͥ. oĩs
potentia expetunda ÷. Licruet gͥ maloꝵ possibilitatẽ ñ esse
potentiã. Ex qͥb oñib bonoꝵ qͥ dẽ potentia. maloꝵ uͦ minime
dubitabił apparet infirmitas. Uerãq illã platonis esse sentẽ¬
ciam liquet. solos go̾ desid̾ent fac̾e posse sapientes. imꝑos nͦ
qͣlibet. dñ ꝑ ea qͥb delectent᷑ id bonũ qd̃ desid̾ant se adeꝑ tͦos
uosuides sed̾e celsos solu culmine reges. nius¬
Purp̃a claros intente septos tͥstib armi᷑. Ore toruo ꝯmi¬

Expanded text:
 putet? Nisi qui insaniat, nemo. Atqui iidem possunt mala. possit omnia; non vero queant omnia potentes etiam malorum: eosdem, qui mala possunt, minus posse manifestum est. Huc accinter expetenda numerandam omniaque expetenda referri ad bonum uelut ad quoddam naturae suae cacumen ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri ad bonum non potest, expetenda igitur non est. Atqui omnis potentia expetenda est; liquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. Ex quibus omnibus bonorum quidem potentia, malorum uero minime dubitabilis apparet infirmitas ueramque illam Platonis esse sententiam liquet solos quod desiderent facere posse sapientes, improbos quaelibet, dum per ea quibus delectantur id bonum quod desiderant se adepturos  non ueniunt. Quos uides sedere celsos solii culmine reges, purpura claros nitente, saeptos tristibus armis, ore toruo commi
Abbreviated transcription (Latin):
esse iudeat᷑: tũ qͦmiinꝰ cũ uelit abeat : retineri ñ possit.
Laq̃t gͥ. qͣntũ sit mortaliũ reꝵ misera beantudo. qͦ ñ ap̃
eqͣ ninos ꝑpetua ꝑdurat. nͦ anxios tota delectat. Etdo gͥ
mortales extͣ petiis intͣ uos positã felicitatẽ: Error uos in

Expanded text:
 possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo quae nec apud aequanimos perpetua perdurat necanxios tota delectat. Quid igitur o mortales extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos in
Abbreviated transcription (Latin):
tice mũdi flecłitꝰ rapidos ursa meatꝰ. Nũꝙͣ occiduo lota ꝑ fũdo.
Cet̾a cernens syd̾a mergi. Cupit occeano tuig̃e flãmas Sẽꝑ uicib
cẽꝑis equis Uesꝑ seras nritiat umbͣs. Reuehitq diẽ lucifer aliũ.
Sic et̾nos reficit᷑ cir sus. Alt̾nꝰ amor sic astͥgeris Bellũ discors
exulat oris. Hec cõcordia tẽꝑat eqͥs. Elem̃ta modis ut repugnãtia.
Uicib cedãt humida siccis. Iũgantq fi dẽ frigora fsãmis Pendulꝰ
iqnis ꝯ̃gat ĩ altũ lerreq gͣues ponde si dat. Hisdẽ causis u̾e tepẽti.

Expanded text:
tice mundi flectit rapidos Ursa. meatus, numquam occiduo lota profundo, cetera cernens sidera mergi cupit Oceano tinguere flammas; semper vicibus temporis aequis Vesper seras nuntiat umbras revehitque diem Lucifer Sic aeternos reficit cursus Alternus amor, sic astrigeris Bellum discors exulat oris. Haec concordia temperat aequis Elementa modis, ut pugnantia Vicibus cedant umida siccis Iungantque fidem frigora flammis Pendulus ignis surgat in altum Terraeque graues pondere sidant. Isdem ca
Abbreviated transcription (Latin):
credentes ut diuitiis affluant elaborant. Alii uͦ bonũ qd̾ sit
dignissimũ uen̾atõe uroicantes: honorib adeptis reuerendi

Expanded text:
credentes, ut diuitiis affluant elaborant, alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi
Abbreviated transcription (Latin):
Obitu mergẽs orta sup̃mo. Sedet int̾ea conditor altꝰ Leꝵq regõs
flectit habenas: Rex ⁊ dñs. fons ⁊ origo. Lex ⁊ sapiẽs arbit eq redte
Et qͦ motu conctat ue: Sisftit rechens. ac uaga firmat. Iã uͥ retoᷤ
reuocans itꝰ. ssexos it̾m cogat in orbes. Que ñc̃ stabił cõtinet ordo.
Sissepta suo fonte fatiscãt. Hic ÷ oĩctis cõmunis amor. Repetũ¬
q boni fine teren. Q a ñ alit̾ durare qͤant. Nisi cõu̾so rursus
amore. Resi iant cause que de dit esse.

Expanded text:
Obitu mergens orta supremo. Sedet interea conditor altus Rerumque regens flectit habenas Rex et dominus fons et origo Lex et sapiens arbiter aequi Et quae motu concitat ire. Sistit retrahens ac uaga firmat. Nam nisi rectos reuocans itus Flexos iterum cogat in orbes, Quae nunc stabilis continet ordo Dissaepta suo fonte fatiscant. Hic est cunctis communis amor Repetuntque boni fine teneri, Quia non aliter durare queant, Nisi conuerso rursus amore Refluant causae quae dedit esse.
Abbreviated transcription (Latin):
acou̾si tatis om̃is insolens. mni nimis qͥb q ꝓst̾nit᷑. Adẽo
ꝑexigna sũt. qͦ fortunatissimis beatinidinis sũmã detͣ

Expanded text:
adversitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt, quae fortunatissimis beatitudinis summam det
Abbreviated transcription (Latin):
hũt. Qͣ multos esse niectas. qͥ sese celo ꝑximos arbitnt᷑ si
de fortune tue reliquus ꝑs eis miuima stingat. Hic ip̃e
locus quẽ tuexiliũ uocas incolentib patͥa÷. Aceo nicħ̃ ÷

Expanded text:
hunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Adeo nihil
Abbreviated transcription (Latin):
adherere conant᷑. At quib optimũ cfodam claritas iidet᷑. hii
uł belli uł pacis artib głosum nomen ꝑpagare festinant. Płi¬
mi uͦbori fructũ gaud io leticiaq metunt᷑. hii felicissimũ
putant uoluptate diffiuere. Siĩt ⁊̃ qui hoꝵ fines causasq al¬
tutro ꝑmutant. tit qͥ diuitias ob potentiã uoluptatesq de¬
sid̾ant: uł qui potentiã pecunie causa sen ꝑferendi nõis
petuit. In hiis gͥ cetisq t̾alib humanoꝵ actuũ uotoꝵ q ũ sat᷑
intentio. ueluti nobilitas fauorq ꝑopłaris q̃uident᷑ quandã
Leliquũ uͦ uł potentie causa uł delectationis assumit᷑. Iamu̾
corꝑis bona ꝓmptũ ÷ u̾t ad suꝑiora referant᷑. Rob̃ enĩ magni¬
tudoq uident᷑ p̾stare u̾alentiã. Pulchritudo atq ueloatas

Expanded text:
adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas uidetur, hi uel belli uel pacis artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni fructum gaudio laetitiaque metiuntur; zahi felicissimum putant uoluptate diffluere. Sunt etiam qui horum fines causasque alterutro permutent, ut qui diuitias ob potentiam uoluptatesque desiderant uel qui potentiam seu pecuniae causa seu proferendi nominis appetunt. In his igitur ceterisque talibus humanorum actuum uotorumque uersatur intentio, ueluti nobilitas fauorque popularis quae uidentur quandam reliquum uero uel potentiae causa uel delectationis assumitur. Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur. Robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas
Abbreviated transcription (Latin):
tor qui ornari posse aliquio ornam̃itis existimatis alienis.
At id fieri neqͥt. Cam sigͥo ex appositis lnceat: ip̃a qͥ dẽ qͥ sunt
aposita laudoant᷑. Ilio ñ hus tectũ atq uelatũ ĩ sua nichilo
m inꝰ feditate ꝑdurat. Ego uͦ nego ullũ esse bonũ: qd noceat.
habenti. Nlũ io ditendo mentior: m inime inqͣs. Accͥ. diuine
possidentib ꝑsepe nocuerunt. cũ pessirꝰ qͥsq eoq alient

Expanded text:
or qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis? At id fieri nequit. Nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur; illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mentior? ' Minime,' inquis. Atqui diuitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni
Abbreviated transcription (Latin):
spectiores potiꝰ imꝑbos dignitas facit. uerũ ñ inpune. Reddt̃
namq imꝑbi pꝰarẽ dignitatib nicem. qͣs suã cõtagione
cõmaeulant. Atq ut agnoscas uerã illã reuerentiã ꝑ has
umbratiles dignitates ñ posse ꝯtingẽ: Si qͥs multiplici cõ su¬
latu fimetꝰ. in barberas nationes forte deuen̾t. uen̾andũ¬
ne barbaris honor facet: Atqui si hoc nat᷑ale mimꝰ digni

Expanded text:
spectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt spectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt namque improbi parem dignitatibus uicem, quas sua contagione commaculant. Atque ut agnoscas ueram illam reuerentiam per has umbratiles dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte deuenerit, uenerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturale munus digni
Abbreviated transcription (Latin):
Litet incuxuli nouiũ sẽdentẽ strumã tñ appeslat. Uides¬
ne qͣntũ malis dedecꝰ adiciant diguitates: Atqͥ minꝰ eoꝵ
patebit indiguitas si nulłis honorib inclauelcãt: luq̃
nũ tandẽ tot ꝑicuł adduci potuisti. nt cũ decorato rege
magistratũ putares cñ ineo nentẽ neqͥsimi scurre
delatorisq rospiteres: Nõ enĩ possumꝰ ob honres reu̾entia
dignos indicare. Qͦs ip̃is honorib indicamꝰ indignos. t
siquẽ sapĩa p̃ocũ uides. nũ posses eũ uł reuerentia uł ea
qua preditꝰ sapientia s̃ dignũ putart Minime. Inest enĩ
dignitas ꝓpͥa metitti. qm̃ ꝓtinis in eos quib fu̾t adiinctas¬
rustunoit. Qd̾ qr popłares facere neq̃unt xonores liq̃t eos
ꝓpͥam dignitatis pulchͥtudiẽ ñ hr̃e. In quo ilud ⁊ animãd¬
uteñdũ magis. sam si eo abiectior ÷ qͦmagis a płib qͥsq
cõtẽpnit᷑. cũ reu̾endos facere ñequeat qͦs pl̃ib ostentat. de¬

Expanded text:
licet in curuli Nonium sedentem strumam tamen appellat. Videsne quantum malis dedecus adiciant dignitates? Atqui minus eorum patebit indignitas si nullis honoribus inclarescant. Tu quoque num tandem tot periculis adduci potuisti ut cum Decorato gerere magistratum putares, cum in eo mentem nequissimi scurrae delatorisque respiceres? Non enim possumus ob honores reuerentia dignos iudicare quos ipsis honoribus iudicamus indignos. At si quem sapientia praeditum uideres, num posses eum uel reuqua praeditus est, sapientia, non dignum putare? Minime, Inest 10 enim dignitas propria virtuti, quam protinus in eos quibus fuerit adjunctaunt honores, liquet eos propriam dignitatis pulchritudinem non habere. In quo illud est animaduertendum magis: nam si eo abiectior est quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reuerendos facere nequeat quos pluribus ostentat, de
Abbreviated transcription (Latin):
scilicet criminationẽ uererer. ⁊ qͣi nouũ aliquid aciderit.
ꝑhorrescerẽ : Ilũc enĩ pͥmũ cense s ap̃ impͥos mores lacessitũ
magnũ sepe c̃tam̃ cũ stulticie tem̃itate cͥtauimꝰ. eodẽ q sr̃¬
stite p̃ceptor eiꝰ socͣtes iniꝰte uictoriã mortis me astãte ꝓme¬
ruit: Cuiꝰ heditatẽ cũ deinceps epicureũ uulgꝰ ac stoicum.
cet̾iq ꝑ sua qͥsq parte raptũ ire molirent᷑. meq clamãtẽ
rententẽq uelut in partẽ p̃de tͣherẽt.: uestẽ qͣm meisipã
manib texueram: disciderunt. Arreptisq ab ea pãniculis.

Expanded text:
scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid accideret perhorrescerem? Nunc enim primum censes apud improbos mores lacessitam e certamen cum stultitiae temeritate certauimus eodemque superstite praeceptor eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panniculis
Abbreviated transcription (Latin):
recagnoscentã meditantis faciem mentẽ recepi.Itaq¬
ũbim eã dedixi oculos. intutũq defixi. respicio nut̾en
tũ supero cardine del apsa uenisti: An necu qq metum
teã faisis cͥminationib agiteris: R An ineius illa te
alũpne desererem. nͭ sarcinã qmͣ mei nominus i nusoia sui¬
suilisti. cõmunicato tecũ labore partirer: Atq philosophi¬
⁊ sas mon erat. ĩcomiteatũ ielinquere iter innoceitais. M eã
mti

Expanded text:
cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaqucognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaquin eam deduxi oculos intuitumque defixi, respicio nutricem tum, supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibus agiteris? – An, inquit illa, te, alumne, desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia sustulisti communicato tecum labore partirer? Atqui Philosophiae fas non erat incomitatum relinquere iter innocentis. Meam mi
Abbreviated transcription (Latin):
cisses iniucta tẽ firmitate tuereut᷑. Agͣnoscis ne me. Q dia¬
ces: Pndore an stupore siluisti. Taliem ꝑudore. Si censo
uideo stuꝑor oppssit. Cumq me ñ m tacitũ. seliaguẽ prsus
mutũd uidisset.: admouit pectori meo lenit᷑ manum.
mentiũ moibił. Smꝰ paulis ꝑ oblitꝰ÷. Rccordabit᷑ facile.
Siqͣnidẽ nos añ cegnou̾it. Q ut possit: paulisꝑ lumiua eiꝰ
mortalium reñ nubx caligantia tͥganius. hec dixit. o¬
cdosq meos fietib un damntes: ꝯtͣcta in rugã ueste suctauit.
aunt mo discussa liquerunt nocte tenebre. Luminib¬
q pͥor redit uigorꝰ Ut eum p̃cipiti glom̃er̃ant᷑ sydã
choro. Nimbosisq polus stepit imbrib Sol lates asñdũ
ceło uenentib ast̾s. Desuꝑ int̾ram nox funtoit. Hanese
arits boreas emissus ab antro Nerberet. ⁊ clansum rese¬
ret diem. Emicat ⁊ subito iubratꝰ lumin s ꝑbebꝰ. Miran¬
tes otulos radiis ferit.
aut alit̾ triftice nebulis dissolitris hansi celũ. ⁊ ad

Expanded text:
cisses, inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumentium morbum. Sui paulisper oblitus est; recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit. Quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siceauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae Luminibusque prior rediit uigor, Vt, cum praecipiti glomerantur sidera Coro Nimbosisque polus stetit imbribus. Sol latet ac elo uenientibus astris desuper in terram nox funditur; hanc icio Boreas emissus ab antro uerberet et clausum reseret diem emicat et subito uibratus lumine Phoebus mirantes oculos radiis ferit. Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃i. ut malos mali bonos facent. Nã dũ imqͣ sibi a pessimis
qͥdã ꝑpeti uident᷑. noxioꝵ odio fiagͣntes. ad iurtucis frugẽ rediere.
dũ seeis dissimiles esie student q̃s od̾ant. Sola er̃ diumauis
aurmala qͥ tona sinti cũ eis cõpetent utendo: alicuꝰ hom dus d̃

Expanded text:
culum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis culum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio flagrantes ad uirtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse quos oderant. Sola est enim diuina uis cui mala quoque bona sint, cum eis competenter utendo al
Abbreviated transcription (Latin):
stimãt. Quoꝵ supplicia tũ cẽtos ab scelib det̾rent. tũ ip̃os qͥb ĩ¬
uehunt᷑ em̃dant. Leta uͦ magnũ bonis arguim̃tũ locut. qͥ d de
huĩmõdi felicitate debeant uidicare. ꝙ̃ familiar sepe imꝑbis c̃¬
nat. Inqͣ re ulud ⁊ dispensari credo. qd̾: forsitan alicuꝰ tã t̾tepis
atq ĩportimna nat᷑a. ut cũ in sceła potꝰ exac̾bare posst rei famili¬
aris inopia. Nuiꝰ morbo ꝑuidenia coslate pecunie remedio me¬
desꝰ. Hi fedatã ꝓbris cõsaiam spectans. ⁊ se cũ fortuna sua cõꝑans.
forsitan ꝑtimescit. necuiꝰ rei iocuitꝰ usus. lit t̾stis amissis. u¬
tabit gͥ mores ac dũ foruinã amittere metuit: neqͥtiã delinqͥt.
Ilios incladẽ m̃itam p̃cipitauit indigne acta feltitas. Qh¬
dã ꝑmisst̃ puniendi itis. nt ecertitu bonis ⁊ mał esset causa
uitus qͥsq dissentiat. faciant sepe qͦ cũ gesserĩt. ñ fuisse gͥenda
decernat Ex qͦ sepe sũma isla ꝑuidentia ꝓtulit in signe mira¬

Expanded text:
ibus deterrent tum ipsos quibus inuehuntur emendant. Laeta uero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de huius modi felicitate debeant iudicare quam famulari saepe improbis cernant. In qua re illud etiam dispensari credo quod est forsitan alicuius tam praeceps atque importuna natura ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia; huius morbo prouidentia collatae pecuniae remedio medetur. Hic foedatam probris conscientiam spectans et se cum fortuna sua comparans forsitan pertimescit ne cuius ei iucundus usus est sit tristis amissio; mutabit igitur mores ac dum fortunam metuit amittere nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitauit indigne acta felicitas; quibusdam permissum puniendi ius ut exercitii bonis et malis esset causa uitiis quisque dissentiat faciantque saepe quae cum gesserint non fuisse gerenda decernant? Ex quo saepe summa illa prouidentia protulit insigne mira
Abbreviated transcription (Latin):
Hũc ꝯtingiquib libet adũsis nefas ꝑuidentia iudicat. a deo ut
bonis sũma reꝵ regenda referat᷑. ut exuberans retundat᷑ imꝓbi¬
tas. Aliis mixta q̃dam ꝑ animoꝵ qͣlitate distͥbuit. qͦsdã remor¬
det. ne longa felicitate luxurient. Alios duris agitari. ut uirtuteᷤ.
animi patientie usu atq exercitatõe cõfirmẽt. Alii płꝰ eqͦ m̃tiunł.
qd̾ ferre ñ possunt. Alu plus eqͦ despiciũt. qd̾ ferre ñ possunt. Hos¬

Expanded text:
hunc contingi quibuslibet aduersis nefas prouidentia iudicat adeo ut bonis summa rerum regenda deferatur ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mixta quaedam pro animorum qualitate distribuit: Quosdam remordet ne longa felicitate luxurient, alios duris agitari ut uirtutes animi patientiae usu atque exercitatione confirment. Alii plus aequo metuunt quod ferre possunt
Abbreviated transcription (Latin):
liũ nisi tua ꝑdidisset or̃o. nesciebã. S tu qmͣ ꝓcul a patͥa nõ
quidẽ pulsuis es s aberrasti. at si te pulsũ existimari mauis:

Expanded text:
lium, nisi tua prodidisset oratio, nesciebam. Sed tu quam procul a patria non quidem pulsus es sed aberrasti; ac si te pulsum existimari mauis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ totiꝰ uacua pond̾is: su consid̾a.
Drrne tir ai nbitũ si cuti ast logics demenstũ onib acte¬
piftrad celi spaciũ pumeticonstat optinere r̃nẽ. i d ut si
Rete portio:: sicut ptolomes ꝑ bante didiasti. qͥ nob̾cas¬
uit saũ auitib incolat. Pinc qͣrte si qͣntũ martaral ude sag
pruldoi antibs tiuasta regio disten dit᷑ cogitatione subit¬
pens ur angustissum a uhabitandi hominib area
telinquet᷑. Inhec minimo gͥ puncti qͦdã pũcto ͥcũsepa
atq ouisi: de ꝑuulganda fama. deꝑferendo nomine
cogitatis. nt qͥd heat amplũ magnificũꝙ gł a tã angustes
eequisq lintebs artata. Nedeqo hoo iymbrans habita¬

Expanded text:
 sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat obtinere rationem, id est, ut, si fere portio est, sicut Ptolomaeo probante didicisti, quae nobis cognitis animantibus incolatur. Huic quartae si quantum maria paludesque praxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis, ut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc i
Abbreviated transcription (Latin):
exainguere auariam q̃unt . nͦ potestas sui cõpotẽ fecerit.
quẽ iuciose libidines insolubilib astrictũ recinẽt cathemᷤᷤ.
⁊ collata impbis dignitas. ñ mͦ ñ efficit dignos. s potiꝰ
ꝓdit ⁊ ostantat indignos. Cur ita ꝑuenit: Uaudetis enĩ
res sese alit̾ habentes. falsi speslare nominib. q̃ facile
ip̃arũ reꝵe redargiunt᷑ esffectu. Itaq nec ille dinicie. si
slla potentia. nͦ ħ dignitas in reappellari potest. Poftͤmo¬

Expanded text:
restinguere auaritiam queunt, nec potestas sui compotem fecerit restinguere auaritiam queunt, nec potestas sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et collata improbis dignitas non modo non effecit dignos sed prodit potius et ostentat indignos. Cur ita prouenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu; itaque nec illae diuitiae nec illa potentia nec
Abbreviated transcription (Latin):
sastiner ab alio ipẽ nõ posit: Bissilidẽ actepi muꝰ n erare lᷤ¬
pites solatũ ab ħcul e hospite fiunisse mactatum. Eegd us
ples penoꝵ bello captos in nincla ꝯ rete at. s mox po medor
eacherus manꝰ p̃buit. Ulã ne gͥ eiꝰ hominis potẽciã putas.
qui qd̾ ip̃e inalio potest. ne ĩd insealt̾ ualeat esfic̾e ñ possit:
Aohec. Si ip̃i dignitatib ac potestatib messet aliqͥo nat᷑alis
ac ꝓprn boni. nunꝙͣ pessimis ꝑ uenirent. Nleqenĩ sibi so¬
lent adũsa sociari. Nat᷑a respuit. ut contria queq ũgant᷑.
Ita cũ pess imos płmq dignitatib fungi dubium ñ sit.
rere patiant᷑. Ed̾ qͥdẽ de cunctis fortune mimꝰib dignius
existimari potest. que ad imꝑbissimũ quẽq ub̃iora ꝑue¬
esse fortẽ. cui fortitudinẽ inesse cõspexerit. ⁊ cuicũq ueloci¬
tas ad: manifestum est esse uelocẽ. Sic musica quidẽ
muficos. medicina medicos rethoricã rethoricos facit.

Expanded text:
sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis manus praebuit. Vllamne igitur eius hominis potentiam putas qnitatibus ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, nunquam pessimis provenirent. Neque enim sibi solent adversa sociari. Natura respuit ut contraria quaeque jungantur. Ita cum pessimos plerumque dignitatibus fungi dubium non 5 rere patiantur. Quod quidem de cunctis fortunae muneribus dignius existimari potest, quae ad improbissimum quemque uberiora proveesse fortem cui fortitudinem inesse conspexerit et cuicumque uelocitas adest manifestum est esse uelocem; sic musica quidem musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit:
Abbreviated transcription (Latin):
p̾mus. falsi scełis penaᷤ subimꝰ. Et cuiꝰ unꝙͣ facinoris manife¬
sta ꝯfessio ita uidices hũit in seneritate ꝯcordes. ut ñ aliqͦs uł
ip̃e ingenii ertor humani uł fortune ꝯditio cunctis mortalib

Expanded text:
s falsi sceleris poenas subimus. Eccuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in seueritate concordes ut non aliquos uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalib
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Est ne aliqͥs t̾ de ip̃o p̃ciosius: Nicħ̃ inqͥes. Igit᷑ si tui
na possit auferre: Atq ut agnoscas in hiis forturitis reb
beatitiroinẽ cõstare ñ posse: sic collige. Si beatitũdo ÷ sũ¬
mũ nat᷑e bonũ ratione degentis. nͨ ÷ sũ mũ bonũ ꝙeri

Expanded text:
tis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui na possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum
Abbreviated transcription (Latin):
uni defixo panlulũ u̾sũ ⁊ uelut ĩ angustã sue mentis sedẽ
recepta. Sic cepit.
onis mortalium cuia qmͣ multipliciũ stũdioꝵ labor eͣxer¬
cet. diuerso quidẽ calle ꝓcedit: s ao unũ tñ beatitudiniᷤ
finẽ nitit᷑ ꝑuenire. Eo aũ÷ bonũ. quo qͥs adepto: nicħ ulteriꝰ

Expanded text:
um defixo paululum uisu et uelut in augustam suae mentis sedem recepta sic coepit: Omnis mortalium cura quam multiplicium studiorum labor exercet diuerso quidem calle procedit, sed ad unum tamen beatitudinis finem nititur peruenire. Id autem est bonum quo quis adept
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtediti cũ nr̃a instituta nõ deserit. cũꝙi hat nursica latis
pri uernacula niũ leuores nĩ grauiores modos suctinat.
Qto gͥo homo qd̾ te m mefticiam luctũꝙ deiecit. Nouum
credo aliquid musitatũꝙ idisti. Tn fortmã ꝑuta sergate
mutatã: Erras. Hiisemꝑ eiꝰ mores sũt. Ista natu serlicunt
eirrate potiꝰ pͥam in ipã sii mutabilitate ꝯstantiã. Talis

Expanded text:
cedit cum nostra instituta non deserit cumque hac musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. itur, o homo, quod te in maestitiam luctumque deiecit? Nouum, credo, aliquid inusitatumque uidisti. Tu fortunam putas erga te esse mutatam: erras. Hi semper eius mores sunt, ista natura. Seruauit circa te propriam potius in ipsa sui mutabil
Abbreviated transcription (Latin):
ane bibliotheca qm̃ certissimã łͥ sedem nr̃is in larib
ip̃a delegeras. in qua mecũ sepe residens dehurganan

Expanded text:
 bibliotheca, quam certissimam tibi sedem nostris in laribus ipsa delegeras, in qua mecum saepe residens de humana
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ eisse desifãit. Ꝙ qdẽ cupiam nurũ forte uidegt᷑ ut maloᷤᷤ
qui płes hominũ sũt: eosdẽ ñ esse dicamꝰ. S ita sese res ht̃.
siã qͥ mali sũt: eos malosee. ñ abmo. s eosdẽ ẽẽ pure atq
simplicit᷑ nego. Nã uticadauer hominẽ mortuũ dix̾is. simpli¬
cit̾ nͦ hominẽ appellare ñ possis: ita intiosos malos qͥdẽ esse
ꝯcesserim s esse absolute nequeã ꝯfiteri. Est enĩ qd̾ ordinem
retinet seruatq nat᷑am. Qd uͦ ab hac deficit: esse ⁊̃ ꝙ ĩ sua
nat᷑a sitũ ÷ derelinqͥt. S possũt inqͥes mali. sieego qͥ dẽ nega¬
uerim. S ħ eoꝵ potentia. ñ a uirib s ab imbecislitate descendit.
Possint enĩ mala. q̃ minime uałent. si in bonoꝵ efficientia

Expanded text:
 esse desistunt. Quod quidem cuipiam mirum forte uideatur, ut malos, qui plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt eos malos esse non abnuo; sed eosdem esse pure atque simpliciter nego. Nam uti cadauer hominem mortuum dixeris, simpliciter uero hominem appellare non possis, ita uitiosos malos quidem esse concesserim, sed esse absolute nequeam confiteri. Est enim quod ordinem retinet seruatque naturam; quod uero ab hac deficit, esse etiam quod in sua natura situm est derelinquit. 'Sed possunt,' inquies, 'mali.' Ne ego quidem negauerim, sed haec eorum potentia non a uiribus sed ab imbecillitate descendit. Possunt enim mala quae minime uale
Abbreviated transcription (Latin):
insignit᷑. s ex sua ni sublectã corꝑi udicat passionẽ. qnͣto ma¬
gis ea qͦ cũctis corpoꝵ affectionib absoluta sut in discernendo¬
ñ obiecta extͥnsecꝰ secunt᷑. s actũ sue m̃tis expediũtꝰ Pac itaq
rõne multiplices cognitiones diu̾sis ac differentib cessare sub¬
stantiis. Sensus enĩ solus cũctis aliis cognitionib destitutꝰ. im¬
mobilib aĩantib cessit. qͣles sũt conche maris. qͥq alia saxis
herentia nutunt᷑. Imaginat̃õ uͦ mobilib beluis qͥb iã ineẽ. fu¬
gͥ si rat̾ocinationi sensus imaginatõq refragent᷑. nich esse
illud nniu̾sale dicentes. qͦd sese intueri rat̾o putet. Ꝙenĩ sen

Expanded text:
insignitur, sed ex sua ui subiectam corpori iudicat passionem, quanto mainsignitur, sed ex sua ui subiectam corpori iudicat passionem, quanto magis ea quae cunctis corporum affectionibus absoluta sunt in discernendo non obiecta extrinsecus sequuntur, sed actum suae mentis expediunt! Hac itaque ratione multiplices cognitiones diuersis ac differentibus cessere substantiis. Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus immobilibus animantibus cessit, quales sunt conchae maris quaeque alia saxis haerentia nutriuntur; imaginatio uero mobilibus beluis, quibus iam inesse fuigitur, si ratiocinationi sensus imaginatioque refragentur nihil esse illud uniuersale dicentes quod
Abbreviated transcription (Latin):
corpoꝵ. Cassasq ĩ speculi uice. Rere reddit imagines. Undeħ sic
aĩs iuget. sernẽs oĩa notio: Q ius singła ꝑspicit: Aut qͦ cognita
diuidit: Qͤ diuisa recosligit Alt̾nũ q legẽs it. sc sũmis cap̃ ĩserit.
fũo decioit ĩ infima. lũ sese referens sͥ: Ueris falsa redarguit.
Hec ÷ efficiens magis. longe cã potẽtior. Qͣq mat̾ie modo.
Imp̃ssas patit᷑ notas. Precedit tũ extrtãs. Ac uires animi mouẽs.
uiuo ĩ corꝑe passio. Cũ uł lux oculos ferit. uł uox aurib instͤpit.
lũ m̃tis iugor excitꝰ. Qͥs intꝰ spẽs tenet. Ad motꝰ similes uocãs.
llotisapplicat ext̾is. Intͦr sũq reconditis. formis miscet imagines.
uod sim corꝑib sentiendis qmuis efficiant ĩstrim̃ta sensuũ
forinsecꝰ obiecte qͣlitates. animiq agentis uigorẽ passio cor¬
ꝑis añcedat. qͥ in se actũ m̃tis ꝑnocet. extitetq interĩ qͥ escentes:
intͥn secꝰ formas. si insentiendis in ꝙͣ torꝑib animꝰ ñ passione

Expanded text:
corporum cassasque in speculi uicem rerum redit imagines, unde haec sic animis uiget cernens omnia notio? Quae uis singula perspicit aut quae cognita diuidit? Quae diuisa recolligit alternumque legens iter nunc summis caput inserit, nunc decedit in infima, tum sese referens sibi ueris falsa redarguit? Haec est efficiens magis longe causa potentior quam quae materiae modo impressas patitur notas. Praecedit tamen excitans ac uires animi mouens uiuo in corpore passio cum uel lux oculos ferit uel uox auribus instrepit. Tum mentis uigor excitus quas intus species tenet ad motus similes uocans notis applicat exteris introrsumque reconditis formis miscet imagines. Quodsi in corporibus sentiendis, quamuis afficiant instrumenta sensuum forinsecus obiectae qualitates animique agentis uigorem passio corporis antecedat, quae in se actum mentis prouocet excitetque interim quiescentes intrinsecus formas, si in sentiendis, inquam, corporibus animus non passione
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑ euentũ: Etenĩ positionis grã ut qͥd cõseqͣt᷑ adũtas. statuamꝰ
nullã esse p̃scientiã. Ntĩ gͥ qͣntũ ao hocattinet qͦ ex arbitͥo ue¬
niũt ad necessitatẽ cogunt᷑: Mimime. Statuamꝰ iteꝵ. eẽ. s
nicħ reb neccĩtatis iniuing̾e̾. Manebit ut opinor eadẽ uolũta¬
tis integra atq absoluta lib̾̃tas. S p̃scientia inqͥes cã⁊ si futis
Omẽ ⁊ eiũ signũ tantũ qͥd sit ostendit. ñ uͦ efficit qd̾ designat.

Expanded text:
 euentum? Etenim positionis gratia, ut quid consequatur aduertas, statuamus nullam esse praescientiam. Num igitur, quantum ad hoc attinet, quae ex arbitrio ueniunt ad necesitatem cogantur? – Minime. – Statuamus iterum esse, sed nihil rebus necessitatis iniungere; manebit, ut opinor, eadem uoluntatis integra atque absoluta libertas. Sed praescienta, inquies, tametsi futuris omne etenim signum tantum quid sit ostendit, non uero efficit quod designat.
Abbreviated transcription (Latin):
ł corꝑib extimis. Credãt m̃tib ĩpͥmiꝰ. Ut qͦndã cełi stilo. Mos ÷
efͦre pagine. Q nullas hẽat notas. Pressas fig̾e̾ lut̾as. S mẽs si
ꝓpͥsuigẽs. Iuch̃ m̃otib explicat. S cm̃ paciẽs ilacet. otis subdita

Expanded text:
e corporibus extimis credant mentibus imprimi, ut quondam celeri stilo mos est e corporibus extimis credant mentibus imprimi, ut quondam celeri stilo mos est aequore paginae, quae nullas habeat notas, pressas figere litteras. Sed mens si propriis vigens nihil motibus explicat, sed tantum patiens iacet notis subdita
Abbreviated transcription (Latin):
imaginatione ñ sensib utens: imaginabilia uł sensibilia
cõprehendit. Hec ÷ enĩ qͦ cõceptionis sue uniu̾sale ita defini¬
uit. Homo ÷ aĩal bipes. rõnale. Que cũ uniu̾sał not̾o sit: tum
imaginabilẽ sensibilẽq esse rẽ nullus ignorat. Ꝙ illa ñ ĩ una¬
ꝯinatõe itł sensu. uł in rõnali conceptẽe consid̾at. Imraginatõ
qͦ tam⁊ si ex seusib uisendi formandiq figas sũpsit exordiũ.
sensu tñ absente sensibilia q̃q collustrat. ñ sensibili: s imagi¬
naria rõne usdicandi. uides ne gͥ ut ĩ cognoscendo cũcta sua
potiꝰ facultate. qmͣ eoꝵ qͥ cognoscunt᷑ utant᷑: Neq id iniuria. Nã
cũ omẽ usoicis̃i iudicantis actꝰ existat. necc̃ẽ ÷ ut suã qͥsq oꝑã
ñ ex aliena s ex ppͥa potestate ꝑficiat.
uondã porticꝰ attulit. Obscuros nimiũ seneᷤ. Qͥ sensꝰ ⁊ imagineᷤᷤ.

Expanded text:
imaginatione nec sensibus utens imaginabilia uel sensibilia imaginatione nec sensibus utens imaginabilia uel sensibilia comprehendit. Haec est enim quae conceptionis suae uniuuit: homo est animal bipes rationale. Quae cum uniuersalis notio sit, tum imaginabilem sensibilemque esse rem nullus ignorat, quod illa non imaginatione vel sensu, sed in rationali conceptione considerat. Imaginatio quoque. tametsi ex sensibus visendi formandique figuras sumpsit exordium, sensu tamen absente sensibilia quaeque collustrat non sensibili. sed imaginaria ratione iudicandi. Videsne igitur, ut in cognoscendo cuncta sua potius facultate quam eorum, quae cognoscuntur, utantur? Neque id iniuria; nam cum omne iudicium iudicantis actus exsistat, necesse est, ut suam quisque operam non ex aliena. sed ex propria potestate perficiat. Quondam Porticus attulit obscuros nimium senes, qui sensus et imagines
Abbreviated transcription (Latin):
spẽmq ip̃am qͦ singularib in est. unu̾isali consid̾atõe ꝑpendit.
Intelligentie uͦ celsior ocutꝰ cõsistit. Suꝑgressa namq nniũ sitatiᷤ
Abitũ ip̃am illã simplicẽ formã p᷑am̃tisacie ꝯtuet᷑. In qͦ illud
maxime ꝯsid̾andũ ÷. Nã suꝑior ꝯp̃hendendi uis ãplectit᷑ inferi
orẽ. Inferior uͦ ad suꝑiorẽ nuslo mͦ cõsurgit. Neq enĩ sensus aliqͥd
extͣ mat̾iam ualet. uł uniu̾sales sp̃es imaginat̾o cõtuet᷑. ił
ratio capit simplicẽ formã. S intelligentia qͣi desuꝑ spectans
cõcepta forma. qͦ subsũt ⁊̃ cũcta diuiduat. s eomͦ qͦ formã
ip̃am. qͤ nulli alii nota. eẽ pot̾at cõp̾hendit. Nã ⁊ rõnis unu̾sũ
⁊ imaginatõis sigãm.⁊ mat̾iale sensibile cognoscit. nͦ rõne
utẽs. nͨ imaginatt̃ẽ. nͨ sensib. s uno illoictu m̃tis formałr ut
ita dicã cuncta ꝓspiciens. Rat̾o qͦ cũ qͥd uniu̾sale ꝑspicit. nͨ

Expanded text:
speciemque ipsam quae singularibus inest uniuersali consideratione perpendit. Intellegentiae uero celsior oculus exsistit; supergressa namque uniuersitatis ambitum ipsam illam simplicem formam pura mentis acie contuetur. In quo illud maxime consideranconsurgit. Neque enim sensus aliquid extra materiam ualet uel uniuersales species imaginatio contuetur uel ratio capit simplicem formam; sed intellegentia quasi desuper spectans concepta forma quae subsunt etiam cuncta diiudicat, sed eo modo quo formam ipsam, quae nulli alii nota esse poterat, comprehendit. Nam et rationis uniuersum et imaginationis figuram et materiale sensibile cognoscit nec ratione utens nec imaginatione nec sensibus, sed illo uno ictu mentis formaliter, ut ita dicam, cuncta prospiciens. Ratio quoque cum quid uniuersale respicit nec
Abbreviated transcription (Latin):
eꝑ si qͥ intͥa sũt extꝰ ea qͣi cesta ꝑuident᷑. opinioris id̾ ẽẽ. caliginẽ.
ñ sc̃e ueritatẽ. Alit̾ enĩ ac sese res habeat arbitͣri. ab integͥtate
scientie credis esse diu̾sũ. auꝰ eiroris causa÷ qd̾ omĩa qͣ ͥsq nouit.
ex ĩp̃oꝵ tm̃ ui atq natã cognosti estimat qͥ scumt. ̾ dotũ cont᷑ .¬
Omẽ enũ qd cognosait᷑ ñ sed̃m sui ium: s scd̃m cognoscentiũ potiꝰ
ꝯp̃hesdit᷑ facultatẽ. lã ut hoc breuiliqueat exemplo eandẽ cor¬
pis iotunditatẽ alit̾ uisꝰ ałr tactꝰ agnoscit. Ieeminꝰ manẽs
totũ simil iactis radũs intuet᷑. hic uͦ coherens erbi atq ꝯuincꝰ.
crta ipñ motꝰ abitũ iotũditatẽ partib cõphendit. Ip̃m qͦ

Expanded text:
i sunt exitus ea quasi certa prouidentur, opinionis id esse caliginem non scientiae ueritatem; aliter enim ac sese res habeat arbitrari ab integritate scientiae credis esse diuersum. Cuius erroris causa quod omnia quae quisque nouit ex ipsorum tantum ui atque natura cognosci aestimat qomne enim quod cognoscitur non secundum sui uim sed secundum cognoscentium potius comprehenditur facultatem. Nam ut hoc breui liqueat exemplo, eandem corporis rotunditatem aliter uisus aliter tactus agnoscit; ille eminus manens totum simul iactis radiis intuetur, hic uero cohaerens orbi atque coniunctus circa ipsum motus ambitum rotunditatem partibus comprehend