comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
te in luce educeret. de ce aliud cogitabat illi parendũ ut duci ut gemtrici optime. for¬
tune ut hosti libera contumacia resistendũ. Dicet autem quispiam. Ingrate agis
qui eruditione a patub acceptam posteris refurdendam neges. ⁊ q̃ñ in eisd indĩ¬
duis no licet. in eod̃ gn̾e humano gratitudine excercendã. Ego autem nichil minsꝰ
hois puto ꝙͣ amoris aut bnficii obliuisci uicemq nõ Reddere cũ possis. Uerũ alti
aspirare suadeo quib id ex alto ꝓmissũ est. uides ex libris maiorũ ingenia.⁊
pyeriamq de illis ardorib flãmã concipis. ostende te uicissim posteris. ⁊ illos
sangius gelidus corpus laborũ patiens. animꝰ gle contemptor. Lucelli appẽtes
negligens fastidni. Cerms ꝙͣ procul hec a morib tuis absint. hi puerorũ manꝰ
instabiles/ oculos uagos ⁊ confusũ murmur obẜuent. quos labor ille delectat

Expanded text:
te in lucem educeret, de te aliud cogitabat; illi parendum ut duci ut genitrici optime; forte in lucem educeret, de te aliud cogitabat; illi parendum ut duci ut genitrici optime; fortune ut hosti libera contumacia resistendum. 14 Dicet autem quispiam: ‘Ingrate agis, qui eruditionem a patribus acceptam posteris refundendam neges; et quando in eisdem individuis non licet, in eodem genere humano gratitudinem exercendam’. Ego autem nichil minus hominis puto quam amoris aut benificii oblivisci vicemque non reddere cum possis; verum altius aspirare suadeo quibus id ex alto permissum est: vides ex libris maiorum ingenia pyeriamque de illorum ardoribus flammam concipis; ostende te vicissim posteris et illos sanguis gelidus, corpus laborum patiens, animus glorie contemptor, lucelli appetens, negligens fastidii; cernis quam procul hec a moribus tuis absint. 16 Hi puerorum manus instabiles, oculos vagos et confusum murmur observent, quos labor ille delectat
Abbreviated transcription (Latin):
diãtoreo mĩ suꝑbiunt. si ueram ⁊ nõ in libris tm̃. s in aĩs hitantẽ. atq mn
Reb põitam. nõ in uerbie. cuiꝰ illud precipuũ mumus Reor tuscalamo dis
cupiditatib lib̾at. pellit timores. Quid igitur. Ita pellendus ẽ timoi
ut cautio nõ pellatur. ut enĩ trmidũ ignauie. sic incautũ esse dementie ẽ
Pucaone autem on hac uia subsistere l̾icitũ. aut uagari aut diuertere ꝓpis¬
qduio usibus suffecturũ. ingratis pueris tempa impendere cũ molesto tũ infuto
negotio addictus es. Ubi istos erudieris. emergent alii. nullusq unꝙͣ erit finis
in nr̃a urbe preẜtim om̃is sexus ⁊ etatis. maximeq puerorũ feracissima. ut
saxis truncisq seu uento genitos aut italos dicas esse mirmidonas. Crede mͥ
ad.U aliud insi dissimulas. natus eras. maiusq tibi clariusq negotiũ debe¬
batur. Et puos doceres fortuna quidem esse potuit tua. natura profecto dũ

Expanded text:
nt, sed veram et non in libris tantum sed in animis habitantem, atque in rebus positam non in verbis, cuius illud precipuum munus reor Tusculanis discupiditatibus liberat, pellit timores». 11 Quid igitur? ita pellendus est timor ut cautio non pellatur; ut enim timidum ignavie, sic incautum esse dementie est. Putas ne autem in hac via subsistere licitum aut vagari aut divertere propriisque vix usibus suffecturum ingratis pueris tempus impendere? 12 Cum molesto tum infinito negotio addictus es; ubi istos erudieris emergent alii nullusque unquam erit finis, in nostra urbe presertim omnis sexus et etatis maximeque puerorum feracissima, ut saxis truncisque seu vento genitos aut Italos dicas esse Mirmidonas. 13 Crede michi: ad aliud, nisi dissimulas, natus eras maiusque tibi clariusque negotium debebatur; ut pueros doceres, fortuna quidem esse potuit tua; natura profecto, dum
Abbreviated transcription (Latin):
proisus suiam uos ardentis in medio amici flãma ño attigit. Prestet hoc
humantas bra nõ michi quidẽ sed fidei mee et uos ambos si rrccipose bemã
muenia. S minus audia unũ esse no sinatis plus intei armatas hostiũ aac̃
nate sicuisse Retuue. ꝙͣ inter mermes amicos michi suppliti aut ꝓr ꝰ spsis
comib sabmas ꝙ effusis me lacrmus profecisse. Id si bos pretib mcis
amusse cogmnouero felix fuerim. ⁊ abunde iuxero. Quus Gero mĩc rigitis:
qud differtis: quid expectatis uni sapientissimi ⁊ ueterib obsequus astricti
⁊ bntutum caultu ⁊ morũ suauitate sumibim. Riute precor in amplerus et
perditũ tempus faete parq unũ illustrib amicitus nolite sulducere. Quotiens
adolescentes Regn Tideus ⁊ polinices Theseus ⁊ pnothoris. hercules ⁊ philbte¬
tes pilades ⁊ horestes. Quotiens pichagorei iuuenes damon ⁊ phitias. Qͦ

Expanded text:
prorsus si iam vos ardentis in medio amici flamma non attigit; prestet hoc prorsus si iam vos ardentis in medio amici flamma non attigit; prestet hoc humanitas vestra non michi quidem sed fidei mee, ut vos ambos, si Neapolim veniam, inveniam, si minus, audiam unum esse. 25 Non sinatis plus inter armatas hostium acies irate licuisse Veturie quam inter inermes amicos michi supplici, aut plus sparsis crinibus Sabinas quam effusis me lacrimis profecisse. Id si vos precibus meis annuisse cognovero, felix fuerim et abunde vixero. 26 Quid vero nunc agitis, quid differtis, quid expectatis, viri sapientis simi et veteribus obsequiis astricti et virtutum cultu et morum suavitate simillimi? ruite precor in amplexus et perditum tempus flete parque unum illustribus amicitiis nolite subducere. Quotiens adolescentes regii Tydeus et Polinices, Theseus et Pirothous, Hercules et Philotetes, Pylades et Orestes, quotiens Pithagorei iuvenes Damon et Phitia
Abbreviated transcription (Latin):
nisi dios urõs quantũl stomacantes allexerit uerendũ sitone no tam nati ꝙ nhu¬
mami ⁊ inuntes esse uideamini que aiorũ macla cũ om̃ib qui birtiti aut gle
student tũ bobis precipue tam claris uius sumo studio fugienda est. hactenꝰ hec
que genosos aiõs motura no dubito. Accedet serenarũ frontiũ eo gratior quo
diutiuis intermissa pñtia sepe multũ ponderis ad inclinãdũ ar̃m uultus hab
psenteo oc̃ai uiua uor nec illud dissimulo me no casu aliquo ẜ scienter huc tra¬
xisse ẜmone/ quo simul bobro longior mora sit qua ob tam in tergo huiꝯ littere
scriptũ erat ut iudiscio ne qua eam manus externa coneingeret neu qͥs brm̃
d berõ frustra fecerim cro uos quoeũ de manib oronis mee pendet effectus
putate me in medio uũ esse ibi em̃ sum ⁊ metu crutior ⁊ amore aideo mrũ

Expanded text:
nisi animos vestros quantumlibet stomacantes allexerit, verendum sit ne non tam irati quam inhunisi animos vestros quantumlibet stomacantes allexerit, verendum sit ne non tam irati quam inhumani et immites esse videamini; que animorum macula cum omnibus qui virtuti aut glorie student, tum vobis precipue, tam claris viris, summo studio fugienda est. Hactenus hec, que generosos animos motura non dubito. 23 Accedet serenarum frontium eo gratior quo diutius intermissa presentia; sepe multum ponderis ad inclinandum animum vultus habet, presentes oculi, viva vox. Nec illud dissimulo me non casu aliquo sed scienter huc traxisse sermonem, quo simul vobis longior mora sit, quam ob causam in tergo huius litere scriptum erat, ut vidistis, nequa eam manus externa contingeret neu quis vestid vero ne frustra fecerim, oro vos, quorum de manibus orationis mee pendet effectus. Putate me in medio vestri esse; ibi enim sum et metu crucior et amore ardeo; mirum
Abbreviated transcription (Latin):
blandus est gustus amara satietas untutis in fie sapor. dulassims talem escam
edhibere solemꝰ qualem auis aut fere quã illaqueare decreiums appetitũ scimꝰ uo¬
suptas uulgi untus est esta paucorũ. uos estis ex paucis. quod estis ostendite nõ
bobis obleetationes aut cõmoda ꝙͣius amicicia uera ĩnuimeris oblectatiombus ⁊
comodis abundet no illecebre uoluptatũ ꝙͣuis ⁊ fuas illecebras uirtus hẽat. demq
nichil uobis insibntus nida proponitur cuiꝯ si aꝑpetentissim estis ut fama loqs̃
certatim illa arripite Gsep ad exitũ feliciter. oohesuri. Unde ⁊ nunc humane indigna¬
tionis implatabiles aculei mimimis uc offensiuncas mitantur. par Raris exẽpas
laus. Alioquin tanto maior infamina uos manet quanto minor impediens cã
est tanta est eñ anneicie dulcedo ut ea bobis licz meultis ep̃le mee uasio apposita

Expanded text:
blandus est gustus, amara satietas, virtutis sapor in fine dulcissimus; talem escam blandus est gustus, amara satietas, virtutis sapor in fine dulcissimus; talem escam adhibere solemus qualem avis aut fere quam illaqueare decrevimus, appetitum scimus; voluptas vulgi, virtus est esca paucorum. 21 Vos estis ex paucis; quod estis ostendite; non vobis oblectationes aut commoda, quamvis amicitia vera innumeris oblectationibus et commodis abundet, non illecebre voluptatum, quamvis et suas illecebras virtus habeat, denique nichil vobis nisi virtus nuda proponitur, cuius si appetentissimi estis ut fama loquitur, certatim illam arripite usque ad exitum feliciter cohesuri; unde, ut nunc humane indignationis implacabiles aculei minimis licet offensiunculis irritantur, par raris exemplis laus; alioquin tanto maior infamia vos manet quanto minor impediens causa est. 22 Tanta est enim amicitie dulcedo ut ea — vobis licet in incultis epystole mee vasis apposita —
Abbreviated transcription (Latin):
uibem undecũq transferri. Que cũ ita funit/ queña leius offensa. seu potius
offense suspitio potens erit tam solidã ⁊ tam scam urãrũ mentiũ labefactare cõ¬
geriem. Ite igitur alacres quo uos nobilis ardor uocat seqͥmim benesuadum
ametis ĩuicem necesse est/ ne quicꝙͣ obluctamini. ip̃a uos annoos efficit bĩs nate̾
Sirtus etiam in hoste delectat atꝙ allicit ⁊ sibi placet ubicũq conspecta. seq
ip̃am nõ amare ño potest̃ . Annciciarũ Radio est similitudo morũ. ceteꝵs iter
malos instabile fundamentu nacta familiaritas eu Bieuis est ingens autem boms
⁊ externa cognatio est. Quid Refert quorsum pgat indignatio. ꝙͣtũ na dissiaat mo¬
res conueniuns. untus heret ⁊ herere aios uĩos iubet ml untute Rapacius ml tenacis
bnaos habet ⁊ cathenas ⁊ carcerem ⁊ hamos predustiter mestatos. Duluptatis chdem

Expanded text:
urbem undecunque transferri. 18 Que cum ita sint, quenam levis offensa seu potius urbem undecunque transferri. 18 Que cum ita sint, quenam levis offensa seu potius offense suspitio potens erit tam solidam et tam sanctam vestrarum mentium labefactare congeriem? Ite igitur alacres quo vos nobilis ardor vocat, sequimini benesuadum um extinguere”; ametis “invicem” necesse est; nequicquam obluctamini; ipsa vos amicos efficit vis nature. 19 Virtus etiam in hoste delectat atque allicit et sibi placet ubicunque conspecta, seque ipsam non amare non potest; amicitiarum radix est similitudo morum; ceterum inter malos instabile fundamentum nacta, familiaritas evi brevis est; ingens autem bonis et eterna cognatio est. 20 Quid refert quorsum pergat indignatio, quantum ira dissiliat? Mores conveniunt, virtus heret et herere animos vestros iubet; nil virtute rapacius, nil tenacius; uncos habet et cathenas et carcerem et hamos predulciter inescatos. Voluptatis equidem
Abbreviated transcription (Latin):
michi no inficior negotudatur. Ita tame ut facile spere offensa gie ⁊ nuimero
⁊ qualitate succumbere neq em̃ estis quos unius dicti Rancidioris acrimonia ma¬
gis urat ꝙͣ multorũ dulcedo actuũ spectata ꝑmulceat. Igitur ⁊ si res ad calculum
Redeat uictor ero. ẜ nõ Redire maluerĩ. Multa st̃ quidẽ que uos in amnciciam tͣħãt.
pauca. nno uero nilla q̃ Retrahant. Colligant uos preualidi nexus otas natõ
militia uirtus gla nobilitas studiorũ identitas recordatio meritoru. ⁊ efficacis¬
simĩ copulandis amncicus uinculũ cõis utilitas. Idem expedit ambob unum
colitis Regem. unam pacriam incolitis. eodem tenditis ais idem uultis. premia uir¬
tutib scelerib adesse supplitia. Bonos precio haberi. pessimũ queq calcani. florere
iuisticiam. honote esse unis fortib. exulare/. malos mores. honestos autẽ in braam

Expanded text:
michi, non infitior, negotii datur, ita tamen ut facile sperem offensam gratie et numero michi, non infitior, negotii datur, ita tamen ut facile sperem offensam gratie et numero et qualitate succumbere; neque enim estis quos unius dicti rancidioris acrimonia magis urat quam multorum dulcedo actuum spectata permulceat; igitur et si res ad calculum redeat, victor ero; sed non redire maluerim. 17 Multa sunt quidem que vos in amicitiam trahant, pauca, imo vero nulla, que retrahant; colligant vos, prevalidi nexus, etas natio militia virtus gloria nobilitas, studiorum identitas recordatio meritorum et, efficacissimum copulandis amicitiis vinculum, comunis utilitas. Idem expedit ambobus; unum colitis regem, unam patriam incolitis, eodem tenditis animis, idem vultis: premia virtutibus, sceleribus adesse supplicia, bonos in precio haberi, pessimum quenque calcari, florere iustitiam, honorem esse viris fortibus, exulare malos mores, honestos autem in vestram
Abbreviated transcription (Latin):
siculi militia si qua expeditio bellica si quis dies in puluere. si qua nox acta sub
diuo siqñ sonmnus humi captus ⁊ cespes in delicus habitꝰ siq̃ñ militariter ĩuersus
clipeus protentorio fuit. si quis demq coro labor si qua cors gla. si quod cõe ꝑi¬
culũ si quid ultro citroq opportune opis. si quid tempestiui solatii si quid consilu sa¬
lutaris. Contra autem si quid forsan asꝑius interuenit ꝙͣ teneriores animi pati so¬
lent/ quod in longa amicicia uitare felicitati potius ꝙͣ humane prudẽtie tribuerĩ
Illud penitus ex mus precordiis abolete. duo het st̃ que ⁊ ꝑppetuas faciũt ium¬
cicias ⁊ magnũ claris ais lume adiciunt. Beneficiorũ memoria. ⁊ obluuo offẽ¬
sarũ. utiuq nunc a bobis exigo quod si prestiteritis. uoti optimi compos euadã
⁊ dextro pede ut aiuint ad scribendũ uenero. Sm dĩmi meminisse malueritis. plusculũ

Expanded text:
sicubi militia; siqua expeditio bellica, siquis dies in pulvere, siqua nox acta sub sicubi militia; siqua expeditio bellica, siquis dies in pulvere, siqua nox acta sub divo, siquando somnus humi captus et cespes in delitiis habitus, siquando militariter inversus clipeus pro tentorio fuit, siquis denique comunis labor, siqua comunis gloria, siquod comune periculum, siquid ultro citroque oportune opis, siquid tempestivi solatii, siquid consilii salutaris. 14 Contra autem siquid forsan asperius intervenit quam teneriores animi pati solent, quod in longa amicitia vitare felicitati potiusquam humane prudentie tribuerim, illud penitus ex imis precordiis abolete. 15 Duo hec sunt que et perpetuas faciunt amicitias et magnum claris animis lumen adiciunt: benificiorum memoria et oblivio offensarum; utrunque nunc a vobis exigo, quod si prestiteritis, voti optimi compos evadam et dextro pede, ut aiunt, ad scribendum venero. 16 Sin omnium meminisse malueritis, plusculum
Abbreviated transcription (Latin):
no purhus nõ philippus no perses nõ nphax ño mitrdates nõ an¬
thiocus nõ hambal. nõ Iugurta uictores gentiũ ac Regũ ciuili discordia uicti
estis que si Res publicas si opes regias euertit quid priuatis sperandũ fa¬
mlus atqi opib sing̃lorũ. hec ⁊ hio similia se cõbiscũ amor ueł anncicia lcq̃uet
quid Responsur essetis. Puto no aliud insi bos in manib eius fore nec imperiũ recusare
At qui per os meum ille uobis hec loquitur date manus adhibete aures obsecro uos
ꝓ si quid scm si quid piũ si quid efficax inter mortales Restat. no magna poscũtur.
tm ne aios habeatis ab anncicie studus abhoirentes. Reuocate ad memoriã. ponite
ante dclos quicquid inter bõo ꝑ õem uita dulce. quicquid fidũ aut̾ Iocũdũ fuit sicubi
grata pegrmatio sicubi placens rusticatio. sicubi iocuda cosaibulatio. sicubi pax

Expanded text:
non Pyrrus non Philippus non Perses non Siphax non Mitridates non Annon Pyrrus non Philippus non Perses non Siphax non Mitridates non Antiochus non Hanibal non Iugurtha; victores gentium ac regum, civili discordia victi estis, que si respublicas, si opes regias evertit, quid privatis sperandum familiis atque opibus singulorum?». 12 Hec et his similia si vobiscum Amor vel Amicitia loqueretur, quid responsuri essetis? puto, non aliud nisi vos in manibus eius fore nec imperium recusare; atqui per os meum ille vobis hec loquitur; date manus, adhibete aures, obsecro vos per siquid sanctum, siquid pium, siquid efficax inter mortales restat; non magna poscuntur, tantum ne animos habeatis ab amicitie studiis abhorrentes. 13 Revocate ad memoriam, ponite ante oculos quicquid inter vos per omnem vitam dulce, quicquid fidum aut iocundum fuit; sicubi grata peregrinatio, sicubi placens rusticatio, sicubi iocosa confabulatio, sicubi pax,
Abbreviated transcription (Latin):
is fauit CAuid multorũ: qui sepe leuissimo ex causis grauissimas omimcicias
exuerunt. uobis nuille inumcicie deponende. s prisce dũtaxat amnciaie memoria
Reuiouanda est. Cogitate quid nõ mali in discordia est. ut magna olu fregto.
impia. Ipa que parem nõ n̾abuit insi fallor auguuo nec habebit Romana Rcopͣ
que uirtutũ nnumerabillũ fundamentis sreterat per disandiam solam Riuit. et
quot hom discordiam queso proculdubio paucorũ. Uio singla unorũ paria
singtie etatibus occuent. quib si concors ãus fuiss. falus pu nõ perisset
Musta fateor a multis ac dura ꝑtulistis Itali. ⁊ interdũ prope ad extremap¬
uentũ est. Illud michi nemo negauerit maiores bos semꝑ ex calamitatibus
surrexisse. Itaꝙ de uobis nõ indus no m̃bermis no cimiber. ñõ maurus no
scita. non ethiops nõ afer no theutomis glorietui/ nõ Breniꝰ inde supbiat

Expanded text:
is favit? quid multorum, qui sepe levissimis ex causis gravissimas inimicitias is favit? quid multorum, qui sepe levissimis ex causis gravissimas inimicitias exuerunt? Vobis nulle inimicitie deponende, sed prisce duntaxat amicitie memoria renovanda est. 10 Cogitate quid non mali in discordia est, ut magna olim fregit imperia. Ipsa que parem non habuit, nisi fallor augurio, nec habebit romana respublica, que virtutum innumerabilium fundamentis steterat, per discordiam solam ruit. Et quot hominum discordia, queso? proculdubio paucorum; vix singula virorum paria singulis etatibus occurrent, quibus si concors animus fuisset, salus publica non perisset. 11 Multa fateor a multis ac dura pertulistis, Itali, et interdum prope ad extrema perventum est. Illud michi nemo negaverit maiores vos semper ex calamitatibus surrexisse. Itaque de vobis non Indus non Hiberus non Cimber non Maurus non Scitha non Ethiops non Afer non Theutonus glorietur; non Brennus inde superbiat,
Abbreviated transcription (Latin):
formidine. Certe si acriter intenditis is Rerũ urarũ status est. uc quodãmodo
siue uolentib siue nolentib uobis in eiusdem Regie penetuilib habitandum sit
ꝙͣto autem seremor ꝙͣtoq tuinguillior uita erit. pulsis narũ nebulis. si qͣs forte
bobis impurissima susurrorũ flatus inuexerit. Id ut optimũ sic nimine opo¬
sũ. Haud equidẽ maior reconaliationis causa fuit. siue quĩquenalis. siue amia
siue semenstus. siue umia ⁊ semenstus. Censura que Emiliũ lepidũ ⁊ fflactũ
fuliuũ circuuinit. nec maior lumi salinatoris ⁊ glaudn neronis amiꝰ cõsu¬
latus qui obliuione lemssima aciocem obliterauit muiriam ꝙͣ uĩã est. nõ hiuis
aut illius officii. s. totius uite nõ ante fiñe deponenda societas. ⁊ rec potentior
afucam supioris et ziberii Guichi mensa que quos hostes accepat no tantũ amicicia ue

Expanded text:
formidinem. 6 Certe si acriter intenditis, is rerum vestrarum status est, ut quodammodo formidinem. 6 Certe si acriter intenditis, is rerum vestrarum status est, ut quodammodo sive volentibus sive nolentibus, vobis in eiusdem regie penetralibus habitandum sit: quanto autem serenior quantoque tranquillior vita erit pulsis irarum nebulis, siquas forte vobis impurissimus susurronum flatus invexerit. 7 Id ut optimum, sic minime operosum. Haud equidem maior reconciliationis causa fuit sive quinquennalis sive annua sive semestris sive annua et semestris censura que Emilium Lepidum et Flaccum Fulvium reconiunxit, nec maior Livii Salinatoris et Claudii Neronis annuus consulatus, qui oblivione lenissima atrocem obliteravit iniuriam, quam vestra est: non huius aut illius officii sed totius vite non ante finem deponenda sotietas. 8 Nec potentior Africani superioris et Tiberii Gracchi mensa, que quos hostes acceperat non tantum amicitia
Abbreviated transcription (Latin):
duab urbib tam magnis ac duob in populis duo uelut eximia sidera ful¬
geatis. nl magis certe ꝙͣ amor ignobilẽ aĩm secreuit a nobili. Illũ igitiu
ciudite talia nitus assidre uĩis animis inspirantẽ. Quo in diu̾sum abitio
uni optimi: Caud Rebellatis. quid transfugitis: In uobis Regnabã. in uobis
habitabam tentoria fixeram in uobis. etro glam cob̃is addideram. Sõs michi
Quis me de medio br̃nz eopulit: Cruio difunoie unamines: ed ot proprie dicam de
uno iio duos fecit. Redite in uos ⁊ ad me Redite meq ad uos Redeunte ad uõs¬
admittite. sine quo nusꝙͣ bene erit Redite in gram in colloquiũ in amplexꝰ. dex¬
cias aĩosq conungite. Iteru e duob unũ conflate an. hoc uirtutẽ ur̃am decet.
hoc alienam delectat. hoc patue expedit. hoc bonos letificat hoc terrificatscelatos
qui de urõ discidio spes nefarias concepunt/ concipiant de ur̃a Redintegratoe

Expanded text:
duabus urbibus tam magnis ac duobus in populis, duo velut eximia sidera fulduabus urbibus tam magnis ac duobus in populis, duo velut eximia sidera fulgeatis. Nil magis certe quam Amor ignobilem animum secernit a nobili; illum igitur audite talia intus assidue vestris animis inspirantem: 4 «Quo in diversum abitis, viri optimi, quid rebellatis, quid transfugitis? in vobis regnabam, in vobis habitabam, tentoria fixeram in vobis; ego gloriam vobis addideram, vos michi; quis me de medio vestrum expulit? quis disiunxit unanimes et, ut proprie dicam, de uno animo duos fecit? redite in vos et ad me redite meque ad vos redeuntem admittite, sine quo nusquam bene erit. 5 Redite in gratiam in colloquium in amplexus, dextras animosque coniungite, iterum e duobus unum conflate animum; hoc virtutem vestram decet, hoc alienam delectat, hoc patrie expedit, hoc bonos letificat, hoc terrificat sceleratos; qui de vestro discidio spes nefarias conceperunt, concipiant de vestra redintegratione
Abbreviated transcription (Latin):
siul inchplan et iohem exhortatõ ad concordiam ⁊ amor̃ẽ pristium
ungam uõs magnamini uiri florentinũ ac Parthenopeu decus. Iungã
ego uos si patimini nec contactũ amice manus horrestitis. ⁊⁊ r̃o ratonẽ
temeritas no muidia caritatem. no consiliũ furor. Postremo nõ affectus
mei glutinũ quo presens calamus nnmo uero pntis calami ministerio pa
eticũ illud omia uinicit amor. Uos uerũ in uõbrs efficite quod sequitur. Et
nos cedamꝰ amori. Cedite oro mitissima pectora. cedite illi cũ manes ce¬
dunt belue, cui Barbarice cedunt mentes. cui parent insensibilia elementa. Ce¬
dite queso illi/ cui postꝙͣ cesẜitis. omĩa uobrs cedent. ⁊ dolice aures obstiuere
oculos auertere obdurare anmos quos iustus melioribz consihis complet amor.
eam michi spem tribuit geminata nobilitas que uiq adeo uos illustrat. ut in

Expanded text:
simul Nicolaum et Iohannem, exhortatio ad concordiam et amorem pristinum. simul Nicolaum et Iohannem, exhortatio ad concordiam et amorem pristinum. 1 Iungam vos, magnanimi viri, florentinum ac parthenopeum decus, iungam ego vos, si patimini nec contactum amice manus horrescitis. Non rationem temeritas, non invidia caritatem, non consilium furor, postremo non affectus mei glutinum — quo presens calamus, imo vero presentis calami ministerio paceticum illud Omnia vincit Amor; vos verum in vobis efficite quod sequitur, et nos cedamus Amori. Cedite oro, mitissima pectora, cedite illi cui immanes cedunt belue, cui barbarice cedunt mentes, cui parent insensibilia elementa; cedite, queso, illi cui postquam cesseritis, omnia vobis cedent. 3 Nolite aures obstruere, oculos avertere, obdurare animos, quos iustus melioribus consiliis complet amor. Eam michi spem tribuit geminata nobilitas, que usqueadeo vos illustrat ut in
Abbreviated transcription (Latin):
cui tam liberali proposito faueat utinam foctuna. sui moris oblita tantisp. ⁊ claris
desinat muidere principiis. pro quo tibi ⁊ p̃ns etas ⁊ custodiora posteritas me¬
cũ ugĩas ugunt. Ego quod ad me attinet ⁊ si duos parnasos me habere gliei
tamen tereiũ non Recuso tuo sonorũ apolline tuis habitatũ musis tuis fiondẽtẽ
u. si illa eadem magnitudine tua qua sepe allos bicisti temetĩpm modo bicis
ainq forte Reluctante his que tibi ⁊ Iohanni Baulidos uno egregio cõis mea
fert epla. fidelib consilũs obsequi cregeris. ⁊ sub iugũ ueteris amicicie redire
quod side te deq tuis morib nõ fallax extimatio mea est ꝙͣus magnum
macundie iudicio facile tñ ab humanitate tua me impetraturũ spo. Tu
felix ⁊ semx tui similis uale io ͦ bal Iunii. ad fontem Gorgield utrunq

Expanded text:
Cui tam liberali proposito faveat utinam fortuna, sui moris oblita tantisper, et claris Cui tam liberali proposito faveat utinam fortuna, sui moris oblita tantisper, et claris desinat invidere principiis, pro quo tibi et presens etas et studiosa posteritas mecum gratias agunt. 6 Ego, quod ad me attinet, etsi duos Parnasos me habere glorier, tamen tertium non recuso, tuo sonorum Apolline, tuis habitatum Musis, tuis frondentemum, si eadem illa magnitudine tua qua sepe alios vicisti, temet ipsum modo viceris, animumque forte reluctantem his que tibi et Iohanni Barilidos viro egregio comunis mea fert epystola, fidelibus consiliis obsequi coegeris, et sub iugum veteris amicitie redire. 7 Quod, si de te deque tuis moribus non fallax extimatio mea est, quamvis magnum iracundie iudicio, facile tamen ab humanitate tua me impetraturum spero. Tu felix et semper tui similis Vale. IX Kal. Iunias, ad fontem Sorgie. 16 Ad utrunque
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ dictaturas consulatus ⁊ impia habitantes musas ⁊ inter liarũ studia uictui¬
ces laureas miremu. Si qñ igitur uaciũ tempus obtigerit ut quod mĩc fecisti
gloriosis actib paria uerba pmisceas utriusq cesaree laudis ornamenta mereberis
ut sicut animi Reobore prestantissimũ te nouimꝰ. sic nõ modo militanter facundũ.
B etiam artificiosus eloquente insuꝑ ⁊ priuaca loqui indocile agnostamꝰ. Il scupto¬
rib em̃ Rerũ utrũq Iulio cesari suũ ac peculiare tribuitur. ⁊ licet op̃e non sis cesar
quis tamen presibet cesareum ãm habere. cesareos motes cesarea industãmitari.
E quidem quas tu michi pro audi ieiumq ẜmonis mopia egisti ꝙͣto ego tibi dignius ꝓ
locuplete epla grates ago. proq noĩatim quod in fine dixisti. esse cibi ãum ut incer
ueseuũ falerñq meo noĩe posceris etiam profuturũ/ nouũ suscites parnasum

Expanded text:
que dictaturas consulatus et imperia habitantes Musas et inter literarum studia victrique dictaturas consulatus et imperia habitantes Musas et inter literarum studia victrices laureas miremur. 4 Siquando igitur vacuum tempus obtigerit ut, quod nunc fecisti, gloriosis actibus paria verba permisceas, utriusque Cesaree laudis ornamenta mereberis, ut sicut animi robore prestantissimum te novimus, sic non modo militariter facundum sed etiam artificiosius eloquentem, insuper et “privata loqui indocilem” agnoscamus. A scriptoribus enim rerum utrunque Iulio Cesari suum ac peculiare tribuitur, et licet ipse non sis Cesar, quis tamen prohibet Cesareum animum habere, Cesareos mores, Cesaream industriam imitari? 5 Equidem quas tu michi pro aridi ieiunique sermonis inopia egisti, quanto ego tibi dignius pro locuplete epystola grates ago proque eo nominatim quod in fine dixisti, esse tibi animum ut inter Vesevum Falernumque meo nomine posteris etiam profuturum novum suscites Parnasum!
Abbreviated transcription (Latin):
ut te ad loquendum eliciam. qui oratorũ poetarũꝙ mos est. ẜ ut ignee untuti tue ardẽ¬
tissimoq aio flamas etiam si afflatu meo fieu possit adiciam. Illioquĩ male me de
Rep. meritu no negabo si te ab altissimis ⁊ utilissimio euuis tuis ad hec humiliora
detraxero. Generosa quidem mentis intentio aliquanto gloriosius Re. ꝙͣ uerbis expͥ¬
mitur. Morem igitur tuũ serua quodq aio cogitasti. factis eloquere seques ut in Re¬
liquis. in hoc quoq Romanoru priscos mores apud quos ut ait ille optima qͥsq
facere ꝙͣ dicere malebat. ꝙͣuis apud eos ip̃os pleriq actuosissimi. simul ac diẜ.¬
tissimi euaẜut. Unde est ut quod Statius pampiniꝰ domitiano principi blãdit᷑
uerũ sit preconiũ multorũ ut sez uatũ ac ducũ frondes in una fronte uideamq inter¬

Expanded text:
ut te ad loquendum eliciam, qui oratorum poetarumque mos est, sed ut “ignee virtuti” tue ardenut te ad loquendum eliciam, qui oratorum poetarumque mos est, sed ut “ignee virtuti” tue ardentissimoque animo flammas etiam, si afflatu meo fieri possit, adiciam; alioquin male me de republica meritum non negabo, si te ab altissimis et utilissimis curis tuis ad hec humiliora detraxero; generosa quidem mentis intentio aliquanto gloriosius re quam verbis exprimitur. 3 Morem igitur tuum serva quodque animo cogitasti factis eloquere, sequens, ut in reliquis, in hoc quoque Romanorum priscos mores, apud quos, ut ait ille, «optimus quisque facere quam dicere malebat», quamvis apud eos ipsos plerique actuosissimi simul ac disertissimi evaserint; unde est ut, quod Statius Pampinius Domitiano principi blanditur, verum sit preconium multorum, ut scilicet “ducum ac vatum” frondes in una fronte videamus inter
Abbreviated transcription (Latin):
anneiciam uiam̃. acu soli de deuotionis ac tenui ueiborũ filo reparare disposui. ãbob
pariter scrbens magna fide nec minori fiducia non in eloquui mei uirib. sed in dei
ipxilio. ⁊ utriusq urm̃ morib spem habens quod si secum audeo quid me tetũ phib
fauentib animis accedentes examinandam petitionis mee sũmam in eam partẽ
animi inducatis que ut dixi oms humanarũ passionũ nebulas supgiessa est ut
ualeas opto. ld fontem Sorgie. ix ͦ bal Iun Ad inchplaũ a cacolũ magnũ Regnisiti¬
suauiter sensib meis obrepsit o maxie uñ: ut eam citius uenisse noluerim.
magno enim tandem uenit gracoq cũ fenore. in qua simul tuũ ingeniũ siuil bar¬
bati mi sonantem calamũ Recognoui. dupler aio iocunditas geminũq solatiũ ꝙͣꝙͣ
heroicio tius actib te tacente. fateor abunde michi Responsum putem. nec em̃ loquor

Expanded text:
amicitiam vestram acu solide devotionis ac tenui verborum filo reparare disposui, ambobus amicitiam vestram acu solide devotionis ac tenui verborum filo reparare disposui, ambobus pariter scribens magna fide nec minori fidutia, non in eloquii mei viribus sed in Dei auxilio et utriusque vestrum moribus spem habens; quod si secum audeo, quid me tecum prohibet  lectionem faventibus animis accedentes, examinandam petitionis mee summam in eam partem animi inducatis que, ut dixi, omnes humanarum passionum nebulas supergressa est. Ut valeas opto. Ad fontem Sorgie, IX Kal. Iuniaviter sensibus meis obrepsit, o maxime vir, ut eam citius venisse noluerim; magno enim tandem venit gratoque cum fenore, in qua simul tuum ingenium simul Barbati nostri sonantem calamum recognovi, duplex animo iocunditas geminumque solatium, quanquam heroycis tuis actibus te tacente, fateor, abunde michi responsum putem. 2 Nec enim loquor
Abbreviated transcription (Latin):
brorũ tremor obducta fions elatũ suꝑciliũ. ardentes dc̃ã celer anhelitꝰꝰ
hecst que nam in aĩo habitancẽ uelut eductũ latebris cacũ in luc̃ẽ trahũt
ac spectantib bisibilẽ Repñtant. Contia uli mens rationis imꝑio subitã
⁊ uassionib libera est illic immota cianquillitas. illiẽ iocunda serentas
illie demũ humana felicitas est. Oportet igͣ si felices essi bollimꝰ eu feact᷑
quam tecipit bita mortalis eisi per hanc ad aliam aspuumus oportet inꝙp̃ illam etheree
mentis altissimnam esse particlam. ut quod de supremo dr̃ olimpi iugo. nuilla eã cpassi¬
om̃i nubes possit attingere Talem ego tibiann esse nõ dubito naturã quippe motesq
tuos noui optime. quodqz michi de te de magno regni senestallo aliis credidi. Illũ fa¬
ma te michi expientia notu facit. non effracta certe s parũp ut audio. dissucam

Expanded text:
brorum tremor, obducta frons, elatum supercilium, ardentes oculi, celer anhelitus: brorum tremor, obducta frons, elatum supercilium, ardentes oculi, celer anhelitus: hec sunt que iram in animis habitantem, velut eductum latebris Cacum, in lucem trahunt ac spectantibus visibilem representant. Contra ubi mens rationis imperio subiecta et passionibus libera est, illic immota tranquillitas, illic iocunda serenitas, illic demum humana felicitas est. 6 Oportet igitur, si felices esse volumus, ea felicitate quam recipit vita mortalis, etsi per hanc ad aliam aspiramus, oportet, inquam, illam etheree mentis altissimam esse particulam, ut quod de supremo dicitur Olimpi iugo, nulla eam passionum nubes possit attingere. 7 Talem ego tibi animum esse non dubito, naturam quippe moresque tuos novi optime; quodque michi de te, de magno regni senescallo aliis credidi; illum fama, te michi experientia notum fecit. 8 Non effractam certe sed parumper, ut audio, dissutam
Abbreviated transcription (Latin):
en arce constituit. ut moderatũcẽ illã ac dnam passiomĩt uẽl ip̃e situs ostẽ¬
deret. quod nec poetas nr̃os ignorusse crediderim ꝙͣius eam Rem ut solent secietiꝰ
exequantur de quo si quicquid in iuo est. intai exprimere/ ingens michi qer
series oboritur. quam nec tempus patitur nec exigit locus. ⁊ suꝑuacuũ fu̾t
uam tibi uelle describere cuiꝰ cristes exitus uulgo etiam notos quidem ⁊ horã
integus cõluminib sunt amplexi precipue Pllitartus ⁊ Seneca᷑ Illo tͥ
Bieiussime quod nemo doctus ignorat meultandũ reor uõi passiones
hibitant mibilũ esse teterrimũ. ⁊ horendas aĩe tenebras ac ratiomã ut ꝓpe
dixerim eclipsim. quod cũ de om̃ib. cũ de ia cõuementissie dia aubitior
nchil est eni quod eque tranquillitatẽ seremtãteq ꝑturbet. nichilubi tam
clara cestimoia lese mentis appareant. pallor bolcus/ confusa box mem¬

Expanded text:
“in arce” constituit, ut moderatricem illam ac dominam passionum vel ipse situs osten“in arce” constituit, ut moderatricem illam ac dominam passionum vel ipse situs ostenderet; quod nec poetas nostros ignorasse crediderim, quamvis eam rem, ut solent, secretius exequantur. 3 De quo si quicquid in animo est nitar exprimere, ingens michi rerum series oboritur, quam nec tempus patitur nec exigit locus, et supervacuum fuerit iram tibi velle describere, cuius tristes exitus vulgo etiam notos quidam philosophorum integris voluminibus sunt amplexi, precipue Plutarchus et Seneca. 4 Illud tibi brevissime quod nemo doctus ignorat, inculcandum reor: ubi passiones habitant, nubilum esse teterrimum et horrendas anime tenebras, ac rationis, ut proprie dixerim, eclipsim; quod cum de omnibus tum de ira convenientissime dici arbitror. 5 Nichil est enim quod eque tranquillitatem serenitatemque perturbet, nichil ubi tam clara testimonia lese mentis appareant, pallor vultus, confusa vox, mem
Abbreviated transcription (Latin):
multisq uerio utinam laudib oneratũ fuit. factus est toti compos qua in re
⁊ anncicia sibi profuit ⁊ mneritũ. s ml magis ꝙͣ iicorũ eius mexorablĩs
⁊ implacata supbia ⁊ indignatio mea. que de segni me iugilantissimũ fecerat.
pati non potui tam licenter ueritatem mendacio castani. Is gaiussus tibi miciatũ
uolui. simul ut gras ugerem. qued em̃ in te fuit fidelissie presaitist uale a al
Furum dictu ut nis mauis ita ml daui digms q̃ quod ex tehodie pestus¬
tus sum. Peto autem un insignis ot am Ratiom siue et aliter ddem
dicam. te tibi subicias. ⁊ parere aogas in te deteriora meliorib Magnifice qͥd̃
plato maturã opam scudio mutatꝰ triꝑtitam aũe sedem compent quodꝙ cõfusũ
bidebatur duuno secreuit ingemo. Is ergo cũ distinctio Receptaclao nã m pe¬
ctore concupiscentiam subtor precordia collocasẜ intionem in uertice belũt

Expanded text:
multisque, veris utinam!, laudibus honeratum fuit, factus est voti compos; 3 qua in re et amicitia sibi profuit et meritum, sed nil magis quam inimicorum eius inexorabilis et implacata superbia et indignatio mea, que de segni me vigilantissimum fecerat: pati non potui tam licenter veritatem mendacio calcari. Id gavisuro tibi nuntiatum volui simul ut gratias agerem; quod enim in te fuit fidelissime prestitisti. Vale. IX Kal. rum. dictu, ut nil maius ita nil dari dignius quam quod ex te hodie petiturus sum; peto autem, vir insignis, ut animum rationi sive, ut aliter idem dicam, te tibi subicias et parere cogas in te deteriora melioribus. 2 Magnifice quidem Plato naturam ipsam studio imitatus, tripartitam anime sedem comperit, quodque confusum videbatur divino secrevit ingenio. Is ergo cum distinctis receptaculis “iram in pectore”, concupiscentiam “subter precordia collocasset, rationem” in vertice velut
Abbreviated transcription (Latin):
lolicino Archia preceptore suo apud iudices usuo est Cicero / quã nõ upposu/ quõĩã
oronem illa ab extremis olim germanie aduectam dũ loca illa bisendi aedie Iuue

Expanded text:
lo Licinio Archia preceptore suo apud iudices usus est Cicero; 23 quam non apposui quoniam lo Licinio Archia preceptore suo apud iudices usus est Cicero; 23 quam non apposui quoniam orationem illam, ab extremis olim Germanie advectam, dum loca il
Abbreviated transcription (Latin):
destituerit ꝙ e capitolio fugerit. cũ nusꝙͣ honestius uiuere nusꝙͣ głoriosiuo mori
posses. Quid ergo. Illud unũ sibi crimen opponitur. unde si condeminatus fuit nõ
michi quidem infanis sed eterna decoratus gla uidebitur. ꝙ sez cogitare ausus sit
ut saliã ac libera uellet esse rem ꝙ. ⁊ de Romano impio deq Romanis potestatib
Rome uagi/ o cruce uulturib q dignũ scelus ciuem Romanũ dolusse ꝙ patuĩa suã
iure on dñam ẜuam uilissimotũ homi uideret. hec certe cumiins summa est. hmc¬
supplitiũ poscitu/. In hoc statu ut iam tandẽ audias cur incepi. habeao ꝙ ꝙ udeas
post dolorem. Unam sibi Relictam spem salutis annicorũ lũs edidici. ꝙ uulgo fama
prebuerit poetam ilłũ esse clarissimũ. itaq nefas uideri talem ⁊ tam sacro studio de-¬
dicũ hoiẽm uiolare. illa quidẽ preclarei sententia iam in uulgus effusa qua pro lu¬

Expanded text:
destituerit, quod e Capitolio fugerit, cum nusquam honestius vivere, nusquam gloriosius mori destituerit, quod e Capitolio fugerit, cum nusquam honestius vivere, nusquam gloriosius mori posset. 20 Quid ergo? illud unum sibi crimen opponitur, unde si condemnatus fuerit, non michi quidem infamis sed eterna decoratus gloria videbitur: quod scilicet cogitare ausus sit ut salvam ac liberam vellet esse rempublicam et de Romano imperio deque romanis potestatibus Rome agi. 21 O cruce vulturibusque dignum scelus, civem romanum doluisse quod patriam suam, iure osupplicium poscitur. 22 In hoc statu, ut iantandem audias cur incepi habeasque quod rideas post dolorem, unam sibi relictam spem salutis amicorum literis edidici, quod vulgo fama percrebuerit poetam illum esse clarissimum; itaque nefas videri talem et tam sacro studio deditum hominem violare, illa quidem preclara sententia iam in vulgus effusa, qua pro Au
Abbreviated transcription (Latin):
extinetũ extingui quidẽ cuiuscũq mortalis lie sanctissimũ corpus potest at neq
mortem neq infanna uirtus timet iniuolabilis est nulli prorsus miurie nul¬
lis telis obnouia utna non ipe suum decus bel desidia bel mutatione proposici
defor masset nl sibi insi in corpus ab hac sententia metuendũ ess ꝙͣuis ne nũc
quide nullu inde sibi fame discrimen impendeat apud eos qui ueram cclam falsũꝑ
dedecus. non opimonewulgau sed quibusdam suis certioribus notis examinant et euentꝰ
uirorum illustriũ uirtutis mon fortune Iudicio metiuntur quod ita esse ex obiecti cͥmĩs
qualitate perpenditur nchil emĩ ex his que bons om̃ib in illo uno displicent argui ᷑
neq om̃ino fiis sed principii Reus est nõ sibi obicitur ꝙ malis udheẜit ꝙ libertate

Expanded text:
extinctum; et extingui quidem cuiuscunque mortalis, licet sanctissimum, corpus potest; at neque extinctum; et extingui quidem cuiuscunque mortalis, licet sanctissimum, corpus potest; at neque mortem neque infamiam virtus timet: inviolabilis est, nulli prorsus iniurie, nullis telis obnoxia. 18 Utinam non ipse suum decus vel desidia vel mutatione propositi deformasset! nil sibi nisi in corpus ab hac sententia metuendum esset, quamvis ne nunc quidem ullum inde sibi fame discrimen impendeat apud eos qui veram gloriam falsumque dedecus, non opinione vulgari, sed quibusdam certioribus suis notis examinant et eventus virorum illustrium virtutis non fortune iudicio metiuntur. 19 Quod ita esse, ex obiecti criminis qualitate perpenditur; nichil enim ex his que bonis omnibus in illo viro displicent, argiutur, neque omnino finis sed principii reus est; non sibi obicitur quod malis adheserit, quod libertatem
Abbreviated transcription (Latin):
ut qui in illo uiro ultiã libertatis Italice spe posueram que diuante michi cogntum
dilectũq post clarissimũ illud opus assumptũ colere ante alios mirariq ꝓmiseram.
ideoq ꝙͣto magis spaui canto nuc magis doleo spe prerepta fateorq qualiscũq
sit fĩnis adhuc no possum pricipiũ no mirari. Dent autẽ no unictꝰ hoc unũ
defuit publico pudori. ceterũ eohabitu. ut spei nichil ess in fuga inq ypo ciuita¬
tis ingressu de me quesuut infelis an in curia essem. seu opem forte aliquã es
me sperans que in me quod ego qui de nouerim nulla est seu sola ueteris eisq ipis
contracte olim amicicie memoria. ⁊iune ergo uni falus de cuiꝰ manu tot pplor
salus incolumitasis pendebant de manib pendet aliens uita simul ⁊ fama eiꝰ
in ambiguo st̃ nõ aduertes qñ bibrante sententia uel intestabile illũ audies uel

Expanded text:
ut qui in illo viro ultimam libertatis italice spem posueram, quem diu ante michi cognitum ut qui in illo viro ultimam libertatis italice spem posueram, quem diu ante michi cognitum dilectumque, post clarissimum illud opus assumptum colere ante alios mirarique permiseram, ideoque quanto magis speravi tanto nunc magis doleo spe prerepta, fateorque, qualiscunque sit finis, adhuc non possum principium non mirari. 16 Venit autem non vinctus — hoc unum defuit publico pudori —, ceterum eo habitu ut spei nichil esset in fuga, inque ipso civitatis ingressu de me quesivit infelix an in curia essem, seu opem forte aliquam ex me sperans — que in me, quod ego quidem noverim, nulla est —, seu sola veteris eisque ipsis in locis contracte olim amicitie memoria. 17 Nunc ergo viri salus, de cuius manu tot populorum salus incolumitasque pendebant, de manibus pendet alienis; vita simul et fama eius in ambiguo sunt. Non advertes quando, vibrante sententia, vel intestabilem illum audies vel
Abbreviated transcription (Latin):
ita uibi Romane uel de hostib ciues uel de timendis hostib conteninendos facere. De qua
Re no otrofam me sibi tunc eplam scrrpsisse sum memor. cui si habita fides ess alio loco
res p scaret nee Roma hodie ẜua foret. nec ipe captiuus certe neq hoc neq iss sequit᷑
qualiter excusari possit intelligo. ꝙ cũ in se bonorũ tutela ⁊ maloru erteriminũ suscep̾is¬
set post no longũ tempus ipe forte dam nouerit. ego emĩ eu postea no uidi sed male¬
fueti Ratio proculdubio etsi ab hoie diẜto aliqua fingi possit ueratn esse penitꝰ nlla
potest Repente mutatus cũo ac morib no sine graui piclo metuq bonoru malias
fauere totuq se illis credere incepit. atq utina ex malis no pessimos elegisset de qo
tenus loquor enĩ uidentius ⁊ y singlos oroms mee passus subsisco mestus ut uides

Expanded text:
ita urbi romane vel de hostibus cives vel de timendis hostibus contemnendos facere, de qua ita urbi romane vel de hostibus cives vel de timendis hostibus contemnendos facere, de qua re non otiosam me sibi tunc epystolam scripsisse sum memor, cui si habita fides esset, alio loco respublica staret nec Roma hodie serva foret nec ipse captivus. 14 Certe neque hoc neque quod sequitur, qualiter excusari possit intelligo; quod cum in se bonorum tutelam et malorum exterminium suscepisset, post non longum tempus — ipse forte causam noverit; ego enim eum postea non vidi; sed malefacti ratio proculdubio, etsi ab homine diserto aliqua fingi possit, vera tamen esse penitus nulla potest — repente mutatus animo ac moribus, non sine gravi periculo metuque bonorum malis favere totumque se illis credere incepit. Atque utinam ex malis non pessimos elegisset! de quo tenus; loquor enim ardentius et per singulos orationis mee passus subsisto, mestus, ut vides,
Abbreviated transcription (Latin):
quo supplitu em̃e̾ Dicmnus est qui Rem piaibera esse uoluit o tempa o mores¬
o see michi exclamatio repetenda. est quidem fateor omi supplitio digmus quia qͦd uoluit
non adeo pseueranter uoluit ue debuit ⁊ ur rerũ status necessitasq poscebant s libertatis
ratiocimũ professus libertatis hostes cum opprinere simul omo posset qua facultate nlli
onꝙͣ impatori fortuna concesẜat dimisit armatos O dnam tetraq caligine. sepe ĩ medus
marimaru rerũ conatib mortaliũ se luminib ingerente nempe si altera tm̃ agnorimq
sui partem. ⁊ non illa que morbo Rerp. necessaria erat dici em se seuerũ olemetẽq uolibat
si ergo elementia solam in publicos parricidas excercere decieuerat poterat eos nõcedi
instrumentis om̃ib excussos precipueq supbis artib exarmatos uite relinquere atq

Expanded text:
quo supplicii genere dignus sit qui rempublicam liberam esse voluit’. O “tempora o moresquo supplicii genere dignus sit qui rempublicam liberam esse voluit’. O “tempora o moreso sepe michi exclamatio repetenda! 11 Est quidem, fateor, omni supplicio dignus quia quod voluit non adeo perseveranter voluit ut debuit et ut rerum status necessitasque poscebant; sed libertatis patrocinium professus, libertatis hostes, cum opprimere simul omnes posset, quam facultatem nulli unquam imperatori fortuna concesserat, dimisit armatos. 12 O diram tetramque caliginem, sepe in mediis maximarum rerum conatibus mortalium se luminibus ingerentem! nempe si alteram tantum cognominis sui partem, et non illam que morbo reipublice necessaria erat — dici enim se Severum Clementemque volebat —, si ergo clementiam solam in publicos parricidas exercere decreverat, poterat eos nocendi instrumentis omnibus excussos precipueque superbis artibus exarmatos, vite relinquere, 13 atque
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ honeste mori. S de impossibilib no est consultatio et si em̃ delere illas balde
uelim. non potero in publicũ egnesse mei nus esse desierunt. Itaq ceptu seq̾r
Intrauit curiam huilis atq contemptus is qui malos orbe toto tremefecit ac
terruit bonos spe letissima atq expectatione compleuit ⁊ uniu̾so quondã populo
Romano Italicaitu brbiũ primatib comitatus nũc duob hinc illine scipatꝰ
satellitib ibat infelyo plebe obuia uidendiq auida faciem eius ciuꝰ modo tã
clarũ nomen audierat erat uutem a Romano Rege ad Romanũ pontificẽ misse
Omirũ comertiũ no audeo quod seguitur dicere/ neq hoc ap̃m dicere bo¬
lebam sed quod incepanr Et ergo puenit illico pontifex maximꝰ t̾b
e mimero p̾ncipũ eccle cam̃ eius discernenda dedit quib impositũ est bideãt

Expanded text:
quam honeste mori; sed de impossibilibus non est consultatio; etsi enim delere illas valde quam honeste mori; sed de impossibilibus non est consultatio; etsi enim delere illas valde velim, non potero; in publicum egresse mei iuris esse desierunt. Itaque ceptum sequor. 9 Intravit curiam humilis atque contemptus is qui malos orbe toto tremefecit ac terruit, bonos spe letissima atque expectatione complevit et universo quondam populo romano italicarumque urbium primatibus comitatus, nunc duobus hinc illinc stipatus satellitibus ibat infelix, plebe obvia videndique avida faciem eius, cuius modo tam clarum nomen audierat. 10 Erat autem a romano rege ad romanum pontificem missus. O “mirum commercium”! Non audeo quod sequitur dicere, neque hoc ipsum dicere volebam, sed quod inceperam. Ut ergo pervenit, illico Pontifex Maximus tribus e numero principum Ecclesie causam eius discernendam dedit, quibus impositum est: ‘Videant