comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Aspiciet uultus consusis illa sui.
Dũ faciant aliquo subeat tͥ tempore nr̃m.
Nom̃. ⁊ heu dicas quid miser ille facit.
Hec tua ꝑtulerit si quis mͥ u̾ba fatebor.
ꝓtinus exilium mitiꝰ tẽ meum.
Te leues elegi dostas ad consusis aures.
Uerbaq honcoato ferte legenda uiro.
Tonga uira est nec uos pedibi proceditis equis.
Testaq brumali sub̃ niue terra latet.
Cum gelidam tracen et oꝑtum nubib hemũ.
Et maris ioni transieritis aquas.
L uco minus decima disãm uenietis ĩ urbẽ.
Ut festinatũ non faciatis iter.
& tinus inde domus uob̃ põpeia petat᷑
N on est augusto iunstior ulla foro.
Siquis ut ĩ ppło quisitis et uude requirat
Nomina decepta quelil aure ferat.
Ut sit enim tutum sicut reor ẽẽ fateri.
Uerba minus certe ficta timoris hñt.
Copia nec uobis nullo prohibente uidendi.
Consusis ut simen contigeritis erit.
Aut reget ille suos dicendo iura quirites.
Conspicutim signis cum p̃met altus ebur

Expanded text:
aspiciet vultus consulis illa sui, aspiciet vultus consulis illa sui, di faciant aliquo subeat tibi tempore nostrum nomen, et "heu dicas " quid miser ille facit? haec tua pertulerit si quis mihi verba, fatebor protinus exilium mollius esse meum.’ Ite, leves elegi, doctas ad consulis aures, verbaque honorato ferte legenda viro. longa via est, nec vos pedibus proceditis aequis, tectaque brumali sub nive terra latet. cum gelidam Thracen et opertum nubibus Haemum et maris Ionii transieritis aquas, luce minus decima dominam venietis in urbem, ut festinatum non faciatis iter. protinus inde domus vobis Pompeia petatur: non est Augusto iunctior ulla foro. siquis, ut in populo, qui sitis et unde requiret, nomina decepta quaelibet aure ferat. ut sit enim tutum, sicut reor esse, fateri, verba minus certe ficta timoris habent. copia nec vobis nullo prohibente videndi consulis, ut limen contigeritis, erit. aut reget ille suos dicendo iura Quirites, conspicuum signis cum premet altus ebur:
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo ubi iane biceps longum reserat̾us annũ.
Pulsus et a sacro m̃se decanb erip
Purpura pompeiũ sumii uelabit honoris.
Ne titusis quicquam debeat ille suis.
Cernere iam uiceor rumpi penetrasia tb̃a.
Et pplm ledi deficiente loco.
Templa q tarpeie pͥmũ tͥ sedis adiri.
Et fieri faciles intua uota deos.
Colia boues niueos cͥce prebere securi.
Q uos aluit campis herba falisca suis.
Cumq deos om̃s ĩt quos ĩ pensius equos:
Esse tibi cupias cum ioue cesar erit.
Curia te extipiet patres emore uocati.
Intendent aures ad tua uerba tuas.
Hos ubi facundo tua uox hilarau̾it ore.
Utq soleo tulerit ꝓsꝑa uerba dies.
Egeris et m̾itas suꝑis cum cesare gͣtes.
Qui causam facias cur ita sepe dabit.
Inde domum repetes toto comitante senatu.
Officium ppli uix capiente domo.
Me miserum turba qd̃ ñ ego c̾uar ĩ illa.
Ne potͥunt istis lumina nr̃a frui.
Quod lit absentem qua possum m̃te uidebo.

Expanded text:
ergo ubi, Iane biceps, longum reseraveris annum, ergo ubi, Iane biceps, longum reseraveris annum, pulsus et a sacro mense December erit, purpura Pompeium summi velabit honoris, ne titulis quicquam debeat ille suis. cernere iam videor rumpi paene atria turba, et populum laedi deficiente loco, templaque Tarpeiae primum tibi sedis adiri, et fieri faciles in tua vota deos, colla boves niveos certae praebere securi, quos aluit campis herba Falisca suis: cumque deos omnes, tunc hos inpensius, aequos esse tibi cupias, cum Iove Caesar erunt. curia te excipiet, patresque e more vocati intendent aures ad tua verba suas. hos ubi facundo tua vox hilaraverit ore, utque solet, tulerit prospera verba dies, egeris et meritas superis cum Caesare grates qui causam, facias cur ita saepe, dabit, inde domum repetes toto comitante senatu, officium populi vix capiente domo. me miserum, turba quod non ego cernar in illa, nec poterunt istis lumina nostra frui! quod licet, absentem qua possum mente videbo:
Abbreviated transcription (Latin):
Tu quoq fac timeas. ⁊ quo tͥ ieta iudent᷑
Dum loqueris fieri tristia posse puta.
ulla dies ad eo est austrasib humida m̃bris.
ñ int̾missis ut fluat imber aquis.
net sterisis locus ullus ita est ut ñ sit ĩ iłlo.
Mixta fere duris utilis herba rubis.
Nil adco fortuna grauis miserabile fecit.
Ut minuant nulla gaudia parte malum.
Ecce domo patͥaqr sarens otusisq meoꝵ.
Nau fragus ingetici litoris acus aquas.
Qua tamen in ueni uuttũ diffund̾e cãm.
Possim. fortune nec meminisse mee.
Nam mͥ dum fulua tͥstis spaciarer harena.
Uisa est a tergo penna dedisse sonum.
Respitio neq erat corpus quod t̾nere possem.
Uerba tam̃ sunt hec aurc recepta mea.
En ego letarum uenio tͥ nuntia reꝵx
Tama ꝑuimĩsas aere lapsa uias
Consuse pompeis quo ñ tͥ carior ast̾.
C andidꝰ et felix proximus annus erit.
Mixit. ⁊ ut seto pontum rumore repseuit.
Adgentes asias hinc dea u̾tit itͥ.
Et mͥ dilapsis int̾ noua gaudia turis.
Excidit asꝑitas huiꝰ iniqua loci

Expanded text:
tu quoque fac timeas, et quae tibi laeta videntur dum loqueris, fieri tristia posse puta. Nulla dies adeo est australibus umida nimbis, on intermissis ut fluat imber aquis, nec sterilis locus ullus ita est, ut non sit in illo mixta fere duris utilis herba rubis. nil adeo fortuna gravis miserabile fecit, ut minuant nulla gaudia parte malum. ecce domo patriaque carens oculisque meorum, naufragus in Getici litoris actus aquas, qua tamen inveni vultum diffundere causa possim, fortunae nec meminisse meae. nam mihi, cum fulva solus spatiarer harena, visa est a tergo pinna dedisse sonum. respicio, nec erat corpus, quod cernere possem, verba tamen sunt haec aure recepta mea: ‘en ego laetarum venio tibi nuntia rerum Fama, per inmensas aere lapsa vias. consule Pompeio, quo non tibi carior alter, candidus et felix proximus annus erit. dixit, et ut laeto Pontum rumore replevit, ad gentes alias hinc dea vertit iter. at mihi dilapsis inter nova gaudia curis excidit asperitas huius iniqua loci.
Abbreviated transcription (Latin):
Si te non nobis ista uouere liquet.
Nam prius incipient turros uitare colũbe.
Antra fere petudes gramina mergus aquas.
Q uam male se prestet ueteri grecinus amito
Non ita sunt fatis omĩa uersa meis:

Expanded text:
si te non nobis ista vovere liquet. nam prius incipient turris vitare columbae, antra ferae, pecudes gramina, mergus aquas, quam male se praestet veteri Graecinus amico, non ita sunt fatis omnia versa meis
Abbreviated transcription (Latin):
Aurea ponetur miali falitis ymago.
Cantati miiculis icta duob erit.
Estigi pomi testat᷑ a contꝰ huius.
Que fuerant ineo scͥpta fuisse rata.
Longior ĩ firmũ nelasset epistola corpꝰ.
Clausaq consueto sit tͥ fine. uale.¬
ertimui scͥptumq tuũ sil ulm̾e legi.¬
uraret ne quos constia lingua dcos.
Ut puto captassos it̾m ñ ut ip̃e fateris.
P romistam scires me satis eẽ semeł.

Expanded text:
Aurea ponetur mali felicis imago, Causaque versiculis scripta duobus erit: Effigie pomi testatur Acontius huius Quae fuerint in eo scripta fuisse rata. Longior infirmum ne lasset epistula corpus Clausaque consueto sit sibi fine: valeertimui, scriptumque tuum sine murmure legi, Iuraret ne quos inscia lingua deos. Et, puto, captasses iterum, nisi, ut ipse fateris, Promissam scires me satis esse semel.
Abbreviated transcription (Latin):
Scribere. tͣstari uulu̾a nr̃a timent.
Q ualicumq mͦ mͥ sint ea fc̃a rogare.
D esine. nõ agites si qua coire uesis.
Quicquid id est ut nõ facinus sic cłꝑa uocãda ẽ.
Om̃is an ĩ magnos culpa deos scesus est.
Spes gͥ menti pene gretine leuande.
Non est ex toto ulł̾a relista mee.
Hec dea cum fug̾ent scelltas numina t̾ras.
Indiis in uisa sola remãsit humo.
Het facit ut iuuat fossor qͦ cõpede uĩctus.
Liberaꝙ a ferro crura futura putet.
Het facit ut uideat cum t̾ras undiq nullas.
Naufragus ĩ mediis brachia iastet aquis.
Sepe aliquem sollers medicoꝵ tura reliquit.
Ne spes huic uena deficiente cadit.
Carcere dicuntͤ clausi sꝑare salutẽ
Atq aliquis pendens incruce uota facit.
Hec dea quam multos laqueo sua colla ligãtes.
Non est ꝓposita passa perire nece.
Me qͦ conantem gladio finire dolorẽ.
Arguit. iniestam continuitq manum.
Quidq facis iacrimis opus ẽ ñ sãgͥne diẽ.

Expanded text:
scribere; tractari vulnera nostra timent. scribere; tractari vulnera nostra timent. qualicumque modo mihi sunt ea facta, rogare desine: non agites, siqua coire velis. quicquid id est, ut non facinus, sic culpa vocanda est. omnis an in magnos culpa deos scelus est? spes igitur menti poenae, Graecine, levandae non est ex toto nulla relicta meae. haec dea, cum fugerent sceleratas numina terras, in dis invisa sola remansit humo. haec facit ut vivat fossor quoque compede vinctus, liberaque a ferro crura futura putet, haec facit ut, videat cum terras undique nullas, naufragus in mediis brachia iactet aquis. saepe aliquem sollers medicorum cura reliquit, nec spes huic vena deficiente cadit. carcere dicuntur clausi sperare salutem, atque aliquis pendens in cruce vota facit. haec dea quam multos laqueo sua colla ligantis non est proposita passa perire nece!’ me quoque conantem gladio finire dolorem arguit iniecta continuitque manu, quid que facis? lacrimis opus est, non sanguine dixit,
Abbreviated transcription (Latin):
S neq ꝑuerio scͥptis mediocris istut.
Famaq cum dño fugit ab urbe suo.
terra meos casus cor tͥ triste fuit.
dissimules metuas q licet gͣtine fateri
Si bñ te noui triste fuisse liquet.
Non cadit in mores feritas ĩ amabisis istos.
N ec minus astudiis dissidet illa tuis.
Artib ĩgenuis quarx tͥ maxĩa tura est.
Pestora mollescunt asꝑitas q fugitz
Nec quisqmͣ meliore fide cõplectit᷑ illas.
Qua sinit officium milttie q lab̾or.
Certe ego cum primũ potui sentire ꝙͥ eẽm.
Nam fuit atconito mens mͥ nulla diu.
Hoc qͦ fortunã sensi qd̾ amitꝰ abesses.
Q ui mͥ presidium grande futurus eras.
Tecum tunt aberant egre solatia mentis.
Magnaq pars animi consiliꝙ mei.
At nc̃ quod suꝑ est fer opem precor eminꝰ unã.
Atioquioq uiua pectora nr̃a tuo.
Que non mendaci si quicꝙͣ credis amico.
Stulta mag̃ dici quam scelata decet.
Non bene nec tutum est petrati q̃ sit origo.

Expanded text:
sed neque pervenio scriptis mediocribus istuc, sed neque pervenio scriptis mediocribus istuc, famaque cum domino fugit ab urbe suo. terra—meos casus, cor tibi triste fuit? dissimules metuasque licet, Graecine, fateri, si bene te novi, triste fuisse liquet. non cadit in mores feritas inamabilis istos, nec minus a studiis dissidet illa tuis. artibus ingenuis, quarum tibi maxima cura est, pectora mollescunt asperitasque fugit. nec quisquam meliore fide complectitur illas, qua sinit officium militiaeque labor. certe ego cum primum potui sentire quid essem —nam fuit attoniti ‘mens mea nulla diu— hoc quoque fortunam sensi, quod amicus abesses, qui mihi praesidium grande futurus eras. tecum tunc aberant aegrae solacia mentis, magnaque pars animi consiliique mei. at nunc, quod superest, fer opem, precor, eminus unam, adloquioque iuva pectora nostra tuo, quae, non mendaci si quicquam credis amico, stulta magis dici quam scelerata decet. nec breve nec tutum peccati quae sit origo
Abbreviated transcription (Latin):
Cur ego solli: citam poliam mea carmina cura.
An uerear ne non approbet illa gethes.
Forsitan audactũ faciam. s glorior istrum.
Ingenio nuslum maus hr̃e meo.
Hoc uͥ iuuendũ est satis est si conscquor aruo.
Int̾ ĩ humanos ẽẽ poera gechas.
Quid mͥ diu̾sum fama contendere ĩ orbẽ est.
Quẽ fartuna dedit roma sit ille locus.
H oc mea contenta est in felix musa theatro
Sic merui. magni sit uoluere dei.
Net reor hinc illut nr̃is it̾ ẽẽ libellis.
Q uo boreas penna defitiente uerut.
Diuidimur telo q̃q est ꝓcul urbe quirinu.
Aspitit hirsutos cominus ursa gethas.
ꝑtantum t̾re tot aquas uix tredere possum.
Iudiciũ studii transiliisse mei.
Finge legi. quodq: mirabile finge placere.
Austorẽ terte res iuuat ista nichil.
Quid tͥ si calida prosit laudere siene.
Aut uͥ thaprobanẽ indica pingit aqua.
Altius ire sibet. si te dissantia longe.
Pleiadum laudent signa quid ĩ de feras.

Expanded text:
cur ego sollicita poliam mea carmina cura? cur ego sollicita poliam mea carmina cura? an verear ne non approbet illa Getes? forsitan audacter faciam, sed glorior Histrum ingenio nullum maius habere meo. hoc, ubi vivendum est, satis est, si consequor arvo, inter inhumanos esse poeta Getas. quo mihi diversum fama contendere in orbem? quem fortuna dedit. Roma sit ille locus. hoc mea contenta est infelix Musa theatro: sic merui, magni sic voluere dei. nec reor hinc istuc nostris iter esse libellis, quo Boreas pinna deficiente venit, dividimur caelo, quaeque est procul urbe Quirini, aspicit hirsutos comminus Ursa Getas. per tantum terrae, tot aquas vix credere possum indicium studii transiluisse mei. finge legi, quodque est mirabile, finge placere: auctorem certe res iuvat ista nihil, quid tibi, si calidae, prosit, laudere Syenae, aut ubi Taprobanen Indica tinguit aqua? altius ire libet? si te distantia longe Pleiadum laudent signa, quid inde feras?
Abbreviated transcription (Latin):
Ni sibi tum pelagi dicit fore naufragꝰ undis.
Et ducit remos qua modo nauit aqua.:
Sic ego constant̾ studium non utise seruo.
Et repeto nollem quas coluisse deas.
Quid potius fatiam. nõ sum qͥ segnia ducã.
Ocia. mors nobis tempus habet iners.
N et iuuat ĩ lucẽ nimio marcescere uino.
Net tenet ĩ certas alea blanda manus.
Cum dedimꝰ sompnoquas corpꝰ postulathoras.
Quo ponam uigisans temꝑa longa modo.
Moris an oblitꝰ patrii contendere discam.
Sarmaticos artus. et trahar arte loci.
Noc qͦ me studium prohibent assumere uires.
Mensq magis gͣtisi corpore nr̃a uaset.
Cum bñ quȩsieris quid agam magis utilenilẽ.
Artib his q̃ nil utilitatis habent.
Consequor ex illis casus obliuia nr̃i.
H anc messem satis est. si mea reddat humꝰ
Gioria uos atuat. uos ut recitata ꝓberit᷑
Carmina pierus inuigilate choris.
Q uod uenit ex facili satis est componere nob̾.
Et mirus intenti causa saboris abest.

Expanded text:
nil sibi cum pelagi dicit fore naufragus undis, nil sibi cum pelagi dicit fore naufragus undis, et ducit remos qua modo navit aqua. sic ego constanter studium non utile servo, et repeto, nollem quas coluisse, deas. quid potius faciam? non sum, qui segnia ducam otia : mors nobis tempus habetur iners. nec iuvat in lucem nimio marcescere vino, nec tenet incertas alea blanda manus, cum dedimus somno quas corpus postulat horas, quo ponam vigilans tempora longa modo? moris an oblitus patrii contendere discam Sarmaticos arcus, et trahar arte loci? hoc quoque me studium prohibent adsumere vires, mensque magis gracili corpore nostra valet, cum bene quaesieris quid agam, magis utile nil est artibus his, quae nil utilitatis habent. consequor ex illis casus oblivia nostri; hanc messem satis est si mea reddit humus, gloria vos acuat, vos, ut recitata probentur carmina, Pieriis invigilate choris, quod venit ex facili, satis est componere nobis, et nimis intenti causa laboris abest,
Abbreviated transcription (Latin):
Nec tam̃ emendo labor hic ꝙͣ scribere maior.
Mensq pati durꝑ sustinet egͣ nich.
Stilicet in cipiam luma mordaciꝰ uti.
Ut sub iudicium singusa u̾ba uocem.
Torquer enim fortuna parum nͥ licꝰ ĩ helꝑũ.
Confluat. et frondes alpib addat athos.
Parcendum est animo miserabile uuluꝰ hs̃ti.
Subdutunt hon̾i colla ꝑusta boues.
At puto fructus ad est iustissima cã laboꝵ.
Et sata cum multo fenore rectlit ager.
T empus ad hoc nobis repetas licet oĩa nlłm
ꝓfuit. atq utinam non nocuisset opus.
Tur gͥ scribam miraris. minor et ip̃e.
Et tecum quero sepe quid in de petam.
An popusus uere sanos negnt eẽ poetas.
Sumꝙ fidos huiꝰ maxima uocis ego.
Qui stili tociens cum sim deceptꝰ ab aruo.
Damꝑnosa ꝑsto condere semen humo.
Scilicet est cupidꝰ studiorum quisq suoꝵ.
Tempus et assueta ponere in arte iuuati
Sautius eiurat pugnam gladiator ecidem.
Im memor antiqui uilli̾us arma capit.

Expanded text:
nec tamen emendo, labor hic quam scribere maior. nec tamen emendo, labor hic quam scribere maior. mensque pati durum sustinet aegra nihil, scilicet incipiam lima mordacius uti, et sub iudicium singula verba vocem? torquet enim fortuna parum, nisi Lixus in Hebrum confluat, et frondes Alpibus addat Atho ? parcendum est animo miserabile vulnus habenti. subducunt oneri colla perusta boves. at, puto, fructus adest, iustissima causa laborum, et sata cum multo faenore reddit ager? tempus ad hoc nobis, repetas licet omnia, nullum profuit—atque utinam non nocuisset!—opus. cur igitur scribam, miraris? miror et ipse, et tecum quaero saepe quid inde petam, an populus vere sanos negat esse poetas, sumque fides huius maxima vocis ego, qui, sterili totiens cum sim deceptus ab arvo, damnosa persto condere semen humo? scilicet est cupidus studiorum quisque suorum, tempus et adsueta ponere in arte iuvat, saucius eiurat pugnam gladiator, et idem inmemor antiqui vulneris arma capit,
Abbreviated transcription (Latin):
Et narrare meos fsenti flens ip̃e laboroz
S ꝑato nũquam cotioquioq fruimadou
Thuraq cesarib cum coniuge cesare digna.
Dũs ueris memori debita ferre manu.
Mennorus hãc utinam lencto prĩcipe mat̾.
Q uam primum rosco pouehat ore diem.¬
Ille tuos quondam non ułtimus int̾ amicos.
Ut sua u̾ba legas maxime naso rogat.
In quib ĩ geniũ desiste requirere nr̃m.
Nescius exilii ne uideare mei.
C ernis ut ignauum corrumpant ocia corpꝰ.
Ut capiant uitium ñmoueant᷑ aque.
Et mͥ siquis erat ducendi carminis usus.
Seficit estq minor factus inerte situ
Hec quoqi que legitis si quid mͥ maximo credis.
S cribimus inuita uixq coacta manu.
Non lib intales animum dimitrͬe curas.
Non uenit ad duros musa uocata gechas.
Ut tam̃ ip̃e uidos lustor deducere u̾sum.
S nõ fit fato mollior ip̃e meo.
Cum relego scripsisse pudet quia plĩma t̾no.
Mequoq qui scripsi iudice digna lini.

Expanded text:
et narrare meos flenti flens ipse labores, et narrare meos flenti flens ipse labores, sperato numquam conloquioque frui, turaque Caesaribus cum coniuge Caesare digna, dis veris, memori debita ferre manu! Memnonis hanc utinam lenito principe mater quam primum roseo provocet ore dieIlle tuos quondam non ultimus inter amicos, ut sua verba legas. Maxime, Naso rogat, in quibus ingenium desiste requirere nostrum, nescius exilii ne videare mei. cernis ut ignavum corrumpant otia corpus, ut capiant vitium, ni moveantur, aquae, et mihi siquis erat ducendi carminis usus, deficit estque minor factus inerte situ. haec quoque, quae legitis, siquid mihi. Maxime, credis, scribimus invita vixque coacta manu. non libet in talis animum contendere curas, nec venit ad duros Musa vocata Getas. ut tamen ipse vides, luctor deducere versum: sed non fit fato mollior ille meo. cum relego, scripsisse pudet, quia plurima cerno me quoque, qui feci, iudice digna lini.
Abbreviated transcription (Latin):
Solis ad occasus utraq terra timeo.
Iunstior hemonia est ponto qmͣ roma sithistꝰ.
Et breuius quam nos ille ꝑegit iter.
Ille hũit comitos pͥmos relluris achuie.
At nrãm tunsti deseruere fugam.
Nos fragili ligno uastum sulcanimꝰ oquor.
Q ue tusit esonidem firma carina fuit.
Nec mͥ tiphis erat rector. nec anũtore natꝰ.
Q uas fug̾em docuit quas sequererq uias.
Illum tutata est cum palla de regia uino.
De fendere meum numina nusla caput.
Itlum furtiue uiuere cupidinis arces.
Quas ame uellem non didicisset amans.
Iue domum rediit. nos his moriemur ĩ aruis.
ꝑ stit̾it lesi si gͣuis ira dei.
Durius est gͥ nr̃m fidissuma coniũx.
Illo quod subiit esone natꝰ opus.
Te quoq quam iuuenẽ discedes urbe resiqͥ
Credibise est nr̃is in senuisse masis.
Cego dii faciant talem te cernere possem.
Caraq mutatis oscusa ferre comis.
Amplestiq meis corpus nõ ꝑingue lacertis.
Et gratile hoc fecit dr̃e tura meim n¬

Expanded text:
solis ad occasus utraque terra tremit. iunctior Haemonia est Ponto, quam Roma, Sinistro, et brevius, quam nos, ille peregit iter. ille habuit comites primos telluris Achivae : at nostram cuncti destituere fugam. nos fragili ligno vastum sulcavimus aequor: quae tulit Aesoniden, densa carina fuit. nec mihi Tiphys erat rector, nec Agenore natus quas fugerem docuit quas sequererque vias. illum tutata est cum Pallade regia Iuno: defendere meum numina nulla caput, illum furtivae iuvere Cupidinis artes; quas a me vellem non didicisset Amor. ille domum rediit : nos his moriemur in arvis, perstiterit laesi si gravis ira dei. durius est igitur nostrum, fidissima coniunx, illo, quod subiit Aesone natus, opus. te quoque, quam iuvenem discedens urbe reliqui, credibile est nostris insenuisse malis, o, ego di faciant talem te cernere possim, caraque mutatis oscula ferre comis, amplectique meis corpus non pingue lacertis, et gracile hoc fecit dicere cura mei, ‘
Abbreviated transcription (Latin):
At tͥ progenies asti fortissima dauni.
U enit in aduersos impetus ire iuros.
Net mora conspicuus ionge fulgentib armis.
Fortia ne possent fc̃a iatere caues.
Ingentiq gradu contͣ ferrũq locumq.
Saxaq brumali grandine plura subis.
Nec te missa super iaculorum turba morat᷑.
N ec que iuꝑeo tea truore madent
Spicuia cum pistis herent ĩ cassĩde pennis.
Parsq fere scuti uuln̾e nulla uacat
Ne corpus cunstos felicit̾ affugit istus
S minor est acri laudis amore dolor.
T alis aput troiam danais pro nauib aiax.
Dicit᷑ hectoreas sustinusse faces.

Expanded text:
at tibi, progenies alti fortissima Donni, at tibi, progenies alti fortissima Donni, venit in adversos impetus ire viros. nec mora, conspicuus longe fulgentibus armis, fortia ne possint facta latere caves, ingentique .gradu contra ferrumque locumque saxaque brumali grandine plura subis. nec te missa super iaculorum turba moratur, nec quae vipereo tela cruore madent. spicula cum pictis haerent in casside pinnis, parsque fere scuti vulnere nulla vacat, nec corpus cunctos feliciter effugit ictus: sed minor est acri laudis amore dolor. talis apud Troiam Danais pro navibus Aiax dicitur Hectoreas sustinuisse faces,
Abbreviated transcription (Latin):
Nspicis en presens quali iaceamꝰ ĩ aruo.
Set me testis eris faisa solere queri.
Acced̃es uoci ꝑte non irrita nostra.
Alpinis iuuenis regib orte fides.
Ipse uides certe glacie concrescere pontum.
Ip̃e uides rigido stancia uina gesu.
A spicis ⁊ mitti sub adunco toxica ferro.
Et telũ causas mortis hr̃e duas.
Atq utinam pars hec tantum spestata fuiss.
N on ⁊̃ ꝓprio cognita marte tibi. M¬
Tenditis ad primum ꝑ densa ꝑicusa pissi.
Contigit ex merito qui tibi nuꝑ honor
Sit sicet hic titulus psenis tͥ frustib ĩgõs.
I p̃a tam̃ uirtus ordine maior erit.
Non negat hoc hister tuiꝰ tua dextͣra quondã
Puniceam getito sanguine fecit aquam.
Non negat egipsos que te subeunte recepta.
S ensit iningenio nil opis eẽ ioci
Nam dubium positu mesius defensa maruuie.
Urbs erat insumino nubib equa iuigo.
Si thonio regi ferus int̾ceꝑat illam.
Hostis. et ereptas iustor habebat opes.
Donec fluminea deuesta intellius unda.
Intiuit exposito milite signa gechis.

Expanded text:
spicis en praesens, quali iaceamus in arvo, nec me testis eris falsa solere queri. accedet voci per te non irrita nostrae, Alpinis iuvenis regibus orte, fides, ipse vides certe glacie concrescere Pontum, ipse vides rigido stantia vina gelu; aspicis et mitti sub adunco toxica ferro, et telum causas mortis habere duas. atque utinam pars haec tantum spectata fuisset, non etiam proprio cognita Marte tibi! tenditur ad primum per densa pericula pilum, contigit ex merito qui tibi nuper honor, sit licet hic titulus plenus tibi fructibus, ingens ipsa tamen virtus ordine maior erit. non negat hoc Hister, cuius tua dextera quondam puniceam Getico sanguine fecit aquam. non negat Aegisos, quae te subeunte recepta sensit in ingenio nil opis esse loci. nam, dubium positu melius defensa manune, urbs erat in summo nubibus aequa iugo. Sithonio regi ferus interceperat illam hostis et ereptas victor habebat opes, donec fluminea devecta Vitellius unda intulit exposito milite signa Getis,
Abbreviated transcription (Latin):
edditus est nobis tesar tum tesare nuꝑ.
quos mͥ misisti maxime cocta deos.
ut ꝙ tuum munus num̾um quẽ deb hr̃at.
E st ibi cesarisy luna iũsta suis.
Argentum felix om̃iq beatiꝰ auro.
Q uod fuerat pretium cum rude num̃ ht̃.
Non mͥ diuitias dando maiora dedisses.
Celitib missis nr̃a subora tribus
Est aliquid spectare deos et ad ẽẽ putare.
Et quasi cum uero numine posse loqui.
Q uantum ad mo redii non me tenet ultuma tellꝰ
Utq prius media sospes s̃ urbe moror.
Cesarcos uideo uustus uelut añ uidebam
Uix huiꝰ uoti spes fuit ulla mͥ.
Utq salutabam num̃ teeste caluto.
Ꝙ reduci tribuas nil puto maiꝰ habos.
Q uid nr̃is ocusis nͥ sola pasatia desunt.
Q ui locus ablato cesare uisis erit.
Nam patrie faciem sustinet ille sue.
Fallor an irati mͥ sunt ĩ ymagine uultꝰ

Expanded text:
edditus est nobis Caesar cum Caesare nuper, quos mihi misisti, Maxime Cotta, deos; utque tuum munus numerum, quem debet, haberet, est ibi Caesaribus Livia iuncta suis. argentum felix omnique beatius auro, quod, fuerit pretium cum rude, numen habet. non mihi divitias dando maiora dedisses, caelitibus missis nostra sub ora tribus, est aliquid spectare deos et adesse putare, et quasi cum vero numine posse loqui. quantum ad te, redii, nec me tenet ultima tellus, utque prius, media sospes in urbe moror. Caesareos video vultus, velut ante videbam : vix huius voti spes fuit ulla mihi; utque salutabam numen caeleste, saluto. quod reduci tribuas, nil, puto, maius habes, quid nostris oculis nisi sola Palatia desunt? qui locus ablato Caesare vilis erit. nam patriae faciem sustinet ille suae. fallor an irati mihi sunt in imagine vult
Abbreviated transcription (Latin):
Que simul intonuit ꝓxuma q̃q fugat.
En ego non paucis quondam munirꝰ amicis.
Dum flauit uelis aura scd̾a meis.
Ut fera nĩboso tu muer̃t equora uento.
In mediis lacera naue resinquor aquis.
Cumq asii nollent ⁊ me nosse faterz.
Uix duo proiesto tres ue tulistis opem.
Q uoꝵ tu princeps. neq eñi comes cẽ s austor
Nec pet̾e exemplũ s dare dignus eras.
Te nichii exasto nisi nos peccasle fatẽtẽ.
Sponte sua probitas officiũq iuuant.

Expanded text:
quae, simul intonuit, proxima quaeque fugat. quae, simul intonuit, proxima quaeque fugat. en ego, non paucis quondam munitus amicis, dum flavit velis aura secunda meis, ut fera nimboso tumuerunt aequora vento, in mediis lacera nave relinquor aquis, cumque alii nolint etiam me nosse videri, vix duo proiecto tresve tulistis opem. quorum tu princeps, neque enim comes esse, sed auctor, nec petere exemplum, sed dare dignus eras. te, nihil exactos nisi nos peccasse fatentem, sponte sua probitas officiumque iuvat.
Abbreviated transcription (Latin):
axime qui claris nom̃ uirtutib equas.
Nec sinis in genium nobilitate p̃mi.
Culte mͥ. quid eñi status hic a funero diffeit.
S uppremum uite tempus ad usq mee.
Rem facis afflistum non ad u̾satꝰ amit.
Q ua non est euo rarior ulla tuo.
Turpe quidem dictu s si modo u̾a fatenuir.
Uulgus amiticias utilitate prob̾at.
Cura quid expediat prius est qmͣ ꝙͥ sit honest̃
Et cum fortuna statq caditq fides.
Nec facile inuenias muttis ĩ miłib unũ
Uirtutẽ precium qui putet ẽẽ sui
I p̃e decor resti fc̃i si premia desunt.
Non mouet. et gͣtis penitet ẽs̃ ꝓbum.
Nil nisi quod prodest carum est en dechemt̃ti.
Spem frustus auide nemo petendꝰ erit.
At reditus iam quisq suos amat. ⁊ sͥ qͥ sit.
Utile sollicrtis supputar arcitulis.
Illud a micicie quondam uen̾abile nom̃.
Prostat. et in questu prom̾etrice sedet.
Quo magis ammiror non ut torrentib sidis.
C õmunis uicii te qͦ labe trahi.
Diligit᷑ nemo nisi cum fortuna scdͥa est

Expanded text:
axime, qui claris nomen virtutibus aequas, nec sinis ingenium nobilitate premi, culte mihi—quid enim status hic a funere differt supremum vitae tempus adusque meae, rem facis, amictum non aversatus amicum, qua non est aevo rarior ulla tuo. turpe quidem dictu, sed, si modo vera fatemur, vulgus amicitias utilitate probat, cura, quid expediat, prius est, quam quid sit honestum, et cum fortuna statque caditque fides. nec facile invenias multis in milibus unum, virtutem pretium qui putet esse sui. ipse decor, recte facti si praemia desint, non movet, et gratis paenitet esse probum. nil nisi quod prodest carum est: sed detrahe menti spem fructus avidae, nemo petendus erit. at reditus iam quisque suos amat, et sibi quid sit utile, sollicitis supputat articulis. illud amicitiae quondam venerabile numen prostat et in quaestu pro meretrice sedet, quo magis admiror, non, ut torrentibus undis, communis vitii te quoque labe trahi, diligitur nemo, nisi cui fortuna secunda est:
Abbreviated transcription (Latin):
Quid lac̾at danaas ĩ pigͥ hestor opes.
Arma cape eacide s me tñ añ recepta.
Et p̃me turbatos marte fauente uiros.
ꝓptͥ me mota est ꝓꝑtͥ me desinat un.
Sĩ q ego tristitie causa modꝰ q tue.

Expanded text:
Quid lacerat Danaas inpiger Hector opes? Quid lacerat Danaas inpiger Hector opes? Arma cape, Aeacide, sed me tamen ante recepta, Et preme turbatos Marte favente viros! Propter me mota est, propter me desinat ira, Simque ego tristitiae causa modusque tuae.
Abbreviated transcription (Latin):
Quis mͥ deserte mtte leuam̃ erit.
Deuorer ante precor subito telluris hiatu.
Aut rutiso missi fusmirus igne cͣmer.
Q sũ me phiciis canescant equora remis.
Et uideam puppes ire relicta tuas.
Si tͥ iam reditus placeat patͥeq penates.
Non ego sum classi sartina magna tue.
Est mͥ que lanas mosliat apta manus.
Int̾ achaiades bonge pulcheruna mr̃es.
In talamos ꝯiũx ibit. eatq tuos.
Digna mirꝰ soc̃o iouis. egineq nepote.
C uiq senex nereꝰ prosocer ẽẽ uelit.
Nos humiles famuleq tue data pc̃sa tͣhemꝰ
Et minuerit plenas stamĩa nr̃a colos
Eragitet ne me tm̃ tua dep̃cor ueor.
Que mͥ nestio quo ñ erit equa mͦ.
N eue meos scindi coram patiare capillos.
Et leuit dicas hec quoqz nr̃a fuit.¬
U el patiare licet. dum nõ ꝯtẽpta relĩquar.
Hic mͥ ue misere concutit ossa metꝰ.
Quid tñ expestas agamĩnona penitz ire.
Et iacet añ tuos gretia mesta pedes.
Uince animos iramq tuam. qui cet̾a uĩcis.

Expanded text:
Quis mihi desertae mite levamen erit? Devorer ante, precor, subito telluris hiatu Aut rutilo missi fulminis igne cremer, Quam sine me Pthiis canescant aequora remis, Et videam puppes ire relicta tuas! Si tibi iam reditusque placent patriique Penates, Non ego sum classi sarcina magna tuae. Est mihi, quae lanas molliat, apta manus. Inter Achaeiadas longe pulcherrima matres In thalamos coniunx ibit eatque tuos, Digna nurus socero, Iovis Aeginaeque nepote, Cuique senex Nereus prosocer esse velit. Nos humiles famulaeque tuae data pensa trahemus, Et minuent plenas stamina nostra colos. Exagitet ne me tantum tua, deprecor, uxor — Quae mihi nescio quo non erit aequa modo — Neve meos coram scindi patiare capillos Et leviter dicas: 'haec quoque nostra fuit.' Vel patiare licet, dum ne contempta relinquar — Hic mihi vae! miserae concutit ossa metus. Quid tamen expectas? Agamemnona paenitet irae, Et iacet ante tuos Graecia maesta pedes. Vince animos iramque tuam, qui cetera vincis!
Abbreviated transcription (Latin):
Accipe et ad uestas pimalionis opes.
Plion intiriam tnͣter felicius urbẽ
Inq loco regis scept᷑q sacra tene
Si tͥ mens auida est uelli si querit yulus.
Uñ suo ꝑtus marte triumphus erit.
Quem superet. ne quid desit prebebimꝰ hostẽ.
Hic pacis leges. hic locus arma capit.
Mars ferus et dampni sio modus istetui.
Ascaniusq suos felicit̾ ĩ pleat annos.
Et senis anchise mollit̾ ossa tubent
ꝑ ce precor domui qui se tͥ tradit hñdam.
Q d̃ trim̃ dicis pret̾ amasse meum.
Non ego sum phicia magnuis q oriũda micenis.
Nec stec̾ant uite uirq patͥ qr meus
Si pudet uroris non nupta s hospita dicar.
Dum tua sit dido quodlib eẽ feret.
Nota tͥ freta sunt affrum tangencia littꝰ.
Temporib certis dantq negantq uiam
Cum dabit aura uiam prebebis crabasa uett.
Nunc leuis eiestam continet alga ratem.
Tempus ut obseruem manda mͥ c̾cius ibis.
Net te si tupies ip̃a manere sinam.
Et requiem socii posent laniataq classis.

Expanded text:
Accipe et advectas Pygmalionis opes. Ilion in Tyriam transfer felicius urbem Resque loco regis sceptraque sacra tene! Si tibi mens avida est belli, si quaerit Iulus, Unde suo partus Marte triumphus eat, Quem superet, nequid desit, praebebimus hostem; Hic pacis leges, hic locus arma capit. rtat Mars ferus, et damni sit modus ille tui, Ascaniusque suos feliciter inpleat annos, Et senis Anchisae molliter ossa cubent! — Parce, precor, domui, quae se tibi tradit habendam! Quod crimen dicis praeter amasse meum? Non ego sum Pthias magnisque oriunda Mycenis, Nec steterunt in te virque paterque meus. Si pudet uxoris, non nupta, sed hospita dicar; Dum tua sit, Dido quidlibet esse feret. Nota mihi freta sunt Afrum plangentia litus; Temporibus certis dantque negantque viam. Cum dabit aura viam, praebebis carbasa ventis; Nunc levis eiectam continet alga ratem. Tempus ut observem, manda mihi; certius ibis, Nec te, si cupies, ipsa manere sinam. Et socii requiem poscunt, laniataque classis
Abbreviated transcription (Latin):
Clausa tam̃ misi scitica tͥ tela faret᷑.
Hoste precor fiant illa cruenta tuo.
Hos ht̃ hec thalamos hos hec ht̃ hora libellos.
Hec uiget in nr̃is maxĩe musa lotis.
Que quamquã misisse pudet quia parua uident᷑.
Tu tam̃ hoc queso consuse musta boni.
uod sit uiħis eaclem sententia brute libest.¬
carmina nescio quẽ carꝑe ur̃a refers.
Nil nͥ me t̾ra fruar ut ꝓpiore rogare.

Expanded text:
clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra: clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra: hoste precor fiant illa cruenta tuo. hos habet haec calamos, hos haec habet ora libellos, haec viget in nostris. Maxime, Musa locis! quae quamquam misisse pudet, quia parva videntur, tu tamen haec, quaeso, consule missa boni. uod sit in his eadem sententia, Brute, libecarmina nescio quem carpere nostra refers : nil nisi me terra fruar ut propiore rogare
Abbreviated transcription (Latin):
Magna quidem res est qmͣ nõ audetis amiti.
S si quis pedet qui dare uellet erat.
Dum modo non uobis hoc cesaris ira negabit.
Fortit̾ exinuis ĩ moriemur aquis.
ue tibi querebam memorẽ testancia curã.
Sona thomitanus mitt̾e poss ager.
op ignus os argento fuluo qͦr dignior auro.
S te cum donas ista iuuare solent.
Nec tam̃ hec loca sunt ullo preciosa metallo.
Hostis ab agricola iux sinit illa fodi.
Purpura cepe tuos fulgens protexit amistꝰ.
S non sarmatico fĩguit᷑ illa mari.
Uellera dura ferunt pecudes. ⁊ palladis uti.
Arte thomitane non didicere nurus.
Femina prolana cerealia mun̾a frangit.
Suppositoq grauem uertice portat aquam.
Non hic pampineis amicit᷑ uitib ulmus.
Pulla premunt ramos pondere poma suos.
Tristia deformes parunt ab sinchia campi.
Terraq de frustu quam sit amara docet.
Nil gͥ tota ponti regione sinistri.
Quod mea sedusitas mitt̾e poss erat.

Expanded text:
magna quidem res est, quam non audetis, amici: magna quidem res est, quam non audetis, amici: sed si quis peteret, qui dare vellet, erat. dummodo non nobis hoc Caesaris ira negant, fortiter Euxinis inmoriemur aquis. Quae tibi quaerebam memorem testantia curam dona Tomitanus mittere posset ager. dignus es argento, fulvo quoque dignior auro, sed te, cum donas, ista iuvare solent. nec tamen haec loca sunt ullo pretiosa metallo: hostis ab agricola vix sinit illa fodi. purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus. sed non Sarmatico tingitur illa mari. vellera dura ferunt pecudes, et Palladis uti arte Tomitanae non didicere nurus, femina pro lana Cerealia munera frangit, suppositoque gravem vertice portat aquam. non hic pampineis amicitur vitibus ulmus, nulla premunt ramos pondere poma suo. tristia deformes pariunt absinthia campi, terraque de fructu quam sit amara docet. nil igitur tota Ponti regione sinistri, quod mea sedulitas mittere posset, erat.
Abbreviated transcription (Latin):
Iam tibi sentiri sartina nulla potestz
Pustus ab arm̃to taurus detrastat aratruo
Subtrahit et duro colla nouesla iugo.
Nos quid assuerit fatum crudelit̾ uti
Ad mala iam pridem non sumus ulia rudes.
Uen umus ingetitos fines moriamur ĩ ist.
Parcaq ad extremum qua mea cepit eat
Spem iuuat amplesti que non iuuat irritasẽꝑ.
Et fieri cupias si qua futura putes.
Proximus huit gradus est bñ desꝑare salutẽ.
Seq sema uera crire ꝑisse fide.
Curando tieri quedam maiora uidemus.
Uuin̾a que melius non tetigisse fuit.
Mitius ille ꝑit subita qui mͥgit᷑ unda.
Quam sua qui tunidis brachia lassat aqͥt.
Cur ogo concepi seititis me posse carere.
Finid et t̾ra prosperiore frui.
Cur aliquid deme sꝑam leuiꝰ unqm
An fortuno michi sic mea nota fuit.
Torqueor en gͣuius reprtitaq forma locoꝵ
Exilium renouat tͥste recẽsq facit.
Est tũ utiliꝰ studiũ cessasse meoꝵ.
Q uam quas ad monui non ualuisse p̃cos.

Expanded text:
iam tibi sentiri sarcina nulla potest. iam tibi sentiri sarcina nulla potest. ductus ab armento taurus detrectat aratrum, subtrahit et duro colla novella iugo: nos, quibus adsuevit fatum crudeliter uti, ad mala iam pridem non sumus ulla rudes, venimus in Geticos fines: moriamur in illis, Parcaque ad extremum qua mea coepit eat. spem iuvat amplecti—quae non iuvat inrita semper— et, fieri cupias siqua, futura putes: proximus huic gradus est bene desperare salutem, seque semel vera scire perisse fide. curando fieri quaedam maiora videmus vulnera, quae melius non tetigisse fuit. mitius ille perit, subita qui mergitur unda, quam sua qui tumidis brachia lassat aquis, cur ego concepi Scythicis me posse carere finibus et terra prosperiore frui? cur aliquid de me speravi lenius umquam? an fortuna mihi sic mea nota fuit? torqueor en gravius, repetitaque forma locorum exilium renovat triste recensque facit. est tamen utilius, studium cessare meorum, quam, quas admorint, non valuisse preces,
Abbreviated transcription (Latin):
Hastenus ammonitus memori concede poete.
Sonat ut in cartis nomina cara suis.
Turpe erit ambob iongo mͥ proxim᷑ usu.
Si nulla ubri parce legere mei.
N e ram̃ iste metus sompnos tͥ rumꝑe possit.
Non uitͣ quamuis officiosus cro.
Teq tegam quissis nͥ cum ꝑmiseris ip̃e.
Cogetur nemo munus habere meum
Tu modo quem poteras uł aꝑte tutus amare.
Si res est anceps ip̃e latent̾ ama.
erba mͥ desunt eadem tam sepe rogãti.
Iamnq pudet uanas fine carere p̃ces.
tedia consimilis fieri de carmine uob̃.
Quidq petam cunctos edidicisse reor.
Nr̃aq quid portet iam nostis epła qmͣuis
Carta sit a uinclis non labefta suis.
Ergo mutetur sccipti sententia nr̃i.
Ne tociens contra quod rapit amꝑns eã.
Q uod bene de uobis sꝑaui ignoscite amici.
Talia petcandi iam mͥ funus erit.
Ne grauis uxori diar que sessiet ĩ me.
Quam proba tam tumida est exꝑic̃sq paiꝵ
Hec quoq naso feres et eñi maiora tusisti.

Expanded text:
hactenus admonitus memori concede poëtae hactenus admonitus memori concede poëtae ponat ut in chartis nemina cara suis. turpe erit ambobus, longo mihi proximus usu si nulla libri parte legere mei. ne tamen iste metus somnos tibi rumpere possit, non ultra, quam vis, officiosus ero, teque tegam, qui sis, nisi cum permiseris ipse: cogetur nemo munus habere meum. tu modo, quem poteras vel aperte tutus amare, si res est anceps ista, latenter ama. erba mihi desunt eadem tam saepe roganti, iamque pudet vanas fine carere preces. taedia consimili fieri de carmine vobis, quidque petam cunctos edidicisse reor. nostraque quid portet iam nostis epistula, quamvis cera sit a vinclis non labefacta suis. ergo mutetur scripti sententia nostri, ne totiens contra, quam rapit amnis, eam. quod bene de vobis speravi, ignoscite, amici: talia peccandi iam mihi finis erit. nec gravis uxori dicar: quae scilicet in me quam proba tam timida est experiensque parum. hoc quoque, Naso, feres: etenim peiora tulisti.
Abbreviated transcription (Latin):
Iupiter in multos tem̾aria fulmina rorquent.
Qui penam tulpa non meruere sua.
Obruerit cum tot seuis deus equoris undis.
Ex ist mergi pars quota digna fuit.
Cum ꝑeant acie fortissima queq uł ip̃o.
Iudice delestus martis ĩ iquus crit.
At si forte uelis in nos ĩquirere nemo est.
Nui se quod patit᷑ commeruisse neget.
dde quod extinstos uł aqua uł marte uł igne
Nissie potest iteruiri restituisse dies.
R estituit multos. aut pene parce leuauit.
At tu cum tali ppłs sub udice simus.
Obsequio profugi credis inc̃e inetum.
Forsitan hec dño busiride iura timeres.
Aut solito clausos urere mere uiros.
Iesine mitẽ animũ uano ĩ famare timcre.
Seua quid in psacidis saxa uercris aquis.
Ip̃e ego quod primo scripsi sine nõie nob̃.
Uix excusari posse mͥ uideor.
S pauqr attonito rõnis ad emant usum.
Cesserat om̃e meis consiliumq malis.
Fortunam q meam metuens nõ uinditis iram.
Terrebar titulo nominis ip̃e mei.

Expanded text:
Iuppiter in multos temeraria fulmina torquet, Iuppiter in multos temeraria fulmina torquet, qui poenam culpa non meruere pati. obruent eum tot saevis deus aequoris undis, ex illis mergi pars quota digna fuit? cum pereant acie fortissima quaeque, vel ipso iudice delectus Martis iniquus erit. at si forte velis in nos inquirere, nemo est qui se, quod patitur, commeruisse neget. adde quod extinctos vel aqua vel Marte vel igni nulla potest iterum restituisse dies. restituit multos aut poenae parte levavit at tu, cum tali populus sub principe simus, adloquio profugi credis inesse metum? forsitan haec domino Busiride iure timeres, aut solito clausos urere in aere viros, desine mitem animum vano infamare timore, saeva quid in placidis saxa vereris aquis? ipse ego quod primo scripsi sine nomine vobis, vix excusari posse mihi videor, sed pavor attonito rationis ademerat usum, cesserat omne novis consiliumque malis, fortunamque meam metuens, non vindicis inani, terrebar titulo nominis ipse mei.
Abbreviated transcription (Latin):
Eat si cauta parum scripsiss dextra quis espes
Forsitan officio parta querela foret.
Cur tam̃ hoc aliis tutum credentib unus.
Appellent ne te carmina nr̃a rogas.
Q uanta sit in media clementia cesaris ira.
Si nescis ex me t̾tior ẽẽ potes.
Huit ego quam patior nil possem dem̾e pene.
Si uiclex fc̃i cogerer cẽ mei.
Non uetat ille sui quemꝙͣ meminisse sodalis.
Nec prohibet tͥ me scribere teq mͥ
Nec scelus ad mittas si cõsoleris amicũ
Mollib ⁊ uerbis asꝑa fc̃a leues.
Cur dum tuta timos facis ut reuentia talis.
Fiat in augustos inuidiosa deos.
Fulminis affiatos interdum uiu̾e telis.
Uidimus. et refici non prohibente ioue.
Net quia neptunus nauem lactrarat ulixis.
Leu cotoe nanti ferre negauit oꝑem.
Crede mͥ miseris celestia numina parcunt
Nec semꝑ lesos. ⁊ sine fine premunt.
Principe nec nr̃o deus est mod̾atior uslus
Susticia uires temperat isle suas.
Nuꝑ eam cesar fc̃o de marmore templo.
Iam pridem posuit mentis incile sue.

Expanded text:
is, at si cauta parum scripsisset dextra quis esses, forsitan officio parta querella foret. cur tamen, hoc aliis tutum credentibus, unus, appellent ne te carmina nostra, rogas? quanta sit in media clementia Caesaris ira, si nescis, ex me certior esse potes. huic ego, quam patior, nil possem demere poenae, si iudex meriti cogerer esse mei. non vetat ille sui quemquam meminisse sodalis, nec prohibet tibi me scribere teque mihi. nec scelus admittas, si consoleris amicum, mollibus et verbis aspera fata leves. cur, dum tuta times, facis ut reverentia talis fiat in Angustos invidiosa deos? fulminis adflatos interdum vivere telis vidimus et refici, non prohibente Iove. nec, quia Neptunus navem lacerarat Ulixis, Leucothea nanti ferre negavit opem. crede mihi, miseris caelestia numina parcunt, nec semper laesos et sine fine premunt. principe nec nostro deus est moderatior ullus: Iustitia vires temperat ille suas. nuper eam Caesar facto de marmore templo, iampridem posuit mentis in aede suae.
Abbreviated transcription (Latin):
Aut age dic aliquam que te mutau̾it irã.
Nam nͥ iusta tua est iusta querela mca est.
Ꝙ te nt t̾men sinulem uetat tẽ priori
An cͥmen cepi quod miser ẽẽ uocas.
S i mͥ reb oꝑem nullam dictisq ferebas.
Uenisset uerbis carta notata trilx.
Uir equidem tredo s et in sustare iacenti.
Te mͥ nec uerbis parcere fama refert.
Quid facis ha demens. cur si fortuna recodit.
Naufragio lacrimas eripis ip̃e tuo.
Hec dea non stabili quam sit leuis orbe fatet᷑.
Que summũ dubio sub pede semꝑ ht̃.
Quolib cib folio quamus in certior aura.
Par illi icuitas impobe sola tua est
Omina sunt hominũ tenui pendentia filo.
Et subito casu que ualuere ruunt.
Diuitis audima est. cui nõ opusentia cresi.
Nempe tam̃ uiram captꝰ ab hoste tułit
Ilie siratusia modo formidatꝰ inurbe.
Uix humili duram reppusit arre famẽ.
Quid fucrat magno maius tñ illo rogauit.
Sũmissa fugiens uoce clientis opem.

Expanded text:
aut age, dic aliquam, quae te mutaverit, iram: aut age, dic aliquam, quae te mutaverit, iram: nisi iusta tua est, iusta querella mea est. quod te nunc crimen similem vetat esse priori? an crimen, coepi quod miser esse, vocas? si mihi rebus opem nullam factisque ferebas, venisset verbis charta notata tribus. vix equidem credo, sed et insultare iacenti te mihi nec verbis parcere fama refert. quid facis, a! demens? cur, si Fortuna recedat, naufragio lacrimas eripis ipse tuo? haec dea non stabili, quam sit levis, orbe fatetur, quae summum dubio sub pede semper habet, quolibet est folio, quavis incertior aura: par illi levitas, improbe, sola tua est. omnia sunt hominum tenui pendentia filo, et subito casu quae valuere, ruunt, divitis audita est cui non opulentia Croesi? nempe tamen vitam captus ab hoste tulit, ille Syracosia modo formidatus in urbe vix humili duram reppulit arte famem, quid fuerat Magno maius? tamen ille rogavit summissa fugiens voce clientis opem.
Abbreviated transcription (Latin):
Utilit̾ studium quod tͥ tedit ama.
Sacraq musan m̾ito tole. quodq legamus.
Hut aliquod cure mute recentis opus.
onquerar an taceam ponam sine nõie cͥmẽ.
an notum quis sis omnib ẽẽ uelim.
nõie non utar ne cõmendere querela.
Queratur q tibi carmine famia meo.
Dum mea puppis erat ualida fundata caria.
Qui mocum uellos turrere pͥmus eras
Ne quia contraxit uultũ fortuna recelis.
Nuxilio postquam scis opus cẽ tuo.
Dissimulas ⁊ nec me ius nosse uideri
Quisq sit audito nomine naso rogas.
Ille ego sum quem ñc̃ non uis audire uetusta.
Pene puer puero iunatus amiticia.
Iue ego qui primus tua seria nosse solebam.
Et tͥ iocundis pͥmus ad ẽẽ locis.
Ille ego conuistor densoq domestit᷑ usu.
Itie ego iudiciis unica musa tuis.
Ille ego sum qui nt̃ an iuuam ꝑfide nescis.
Cura tibi de quo querere nuna fuit.
Siue fui nsĩquam carus simulasse fateris.
Seu non fingebas in ueniere leuis.

Expanded text:
utiliter studium quod tibi cedit ama, utiliter studium quod tibi cedit ama, sacraque Musarum merito cole, quodque legamus, huc aliquod curae mitte recentis opus. Conquerar, an taceam? ponam sine nomine crimen, an notum qui sis omnibus esse velim? nomine non utar, ne commendere querella, quaeraturque tibi carmine fama meo. dum mea puppis erat valida fundata carina, qui mecum velles currere, primus eras. nunc, quia contraxit vultum Fortuna, recedis, auxilio postquam scis opus esse tuo. dissimulas etiam, nec me vis nosse videri, quisque sit, audito nomine, Naso, rogas, ille ego sum, quamquam non vis audire, vetusta paene puer puero iunctus amicitia: ille ego, qui primus tua seria nosse solebam et tibi iucundis primus adesse iocis: ille ego convictor densoque domesticus usu, ille ego iudiciis unica Musa tuis. ille ego sum, qui nunc an vivam, perfide, nescis, cura tibi de quo quaerere nulla fuit. sive fui numquam carus, simulasse fateris: seu non fingebas, inveniere levis.