comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
simltas uł quo nichil molestiꝰ altis ãis solent ꝯ̃tẽtꝰ me forsitã
loco mouit plane hoꝵ qͦdl suspicent᷑ nisi semꝑ equis spaciis
et a magnis diuiciis et a curpi mopia distare studii nisi boni
omibꝰ non solũ his quibꝰ cũ it̃a agere ꝯtig s eẽ longe poĩtis
cara semꝑ et singłi quada beniuolecia cultꝰ fui Si nõ me pͥncers¬
pͥncipes Italie urer et precibꝰ retiue tẽtarñt et abeñtem dolu
funt q̃ me tot obstantibꝰ urgeret reciuẽtibꝰq ꝯuelleret et quid
scĩt au id ip̃m ꝓ quo ueni iam ꝑfectũ sit an uero ꝑfici non
possit utͣq redeundũ sufficies cã est Rursꝰ quid scuĩt an et hic
duiciꝰ et eos int̾im pridere ꝓpositũ sit iam dolore cãm iam cła¬
ui locũ repꝑi hoc ẽ michi crede ꝙ illos premit nõ quia me istic
absente dobeant s quia hic pͦsentẽ metuũt istit n auros eoꝵ atq
occłos dim taxat offende hinie ex me guiora ꝯcipũt Ita ego

Expanded text:
tis animis esse solet, contemptus me forsitan loco movit. Plane horum quodlibet suspicentur, nisi semper equis spatiis et a magnis divitiis et a turpi inopia distare studui, nisi bonis omnibus, non solum his quibuscum vitam agere contigit sed etiam longe positis, carus semper et singulari quadam benivolentia cultus fui, si non me principes Italie viri et precibus retinere tentarunt et abeuntem doluefuit, que me tot obstantibus urgeret retinentibusque convelleret. Et quid sciunt an id ipsum pro quo veni, iam perfectum sit an vero perfici non possit? utraque redeundi sufficiens causa est. Rursus, quid sciunt an et hic esse diutius et eos interim irridere propositum sit? Iam doloris causam, iam clavi locum repperi; hoc est, michi crede, quod illos premit: non quia me istinc absentem doleant, sed quia hic presentem metuunt. Istic enim aures eorum atque oculos duntaxat offendo; hinc ex me graviora concipiunt; ita ego
Abbreviated transcription (Latin):
spes caducas dũ se nõ posse qd̾ creditur nõ tuͦa qͣrtũ uelit er hu¬
ab mnfimis inferer aẜuus a subditis ab aĩcis his loquer qͥ false
aiciaie nom̃e hñt uer̾i n. aĩci rari eoꝵq inureie ulle sunt s quis
no uatat inimicior ꝯpleca maiora ꝑst̾ngã quot et qͣrtis gͥ statꝰ
ille rebellibꝰ hab̃udar Iuliꝯ cesar quo nemo unqͣ bellis ng e
mituit sic .ar. de beilit m̃g bello stͥpru est et res spã testatur
extremo cẽpore bollo ꝑrhis inferre et rebellantes effrsos in tra¬
chia datos utere:/ armĩs destinau̾at fecisset qi nͥ mors illũ prene¬
mes hos alios q maguificos cogitacꝯ piex pletros linquere coe¬
gisset d ta mt ilie inudo formidatis Sec mania ꝑdomita gal

Expanded text:
spes caducas; dum se non posse quod creditur, non timeri quantum velint, et huspes caducas; dum se non posse quod creditur, non timeri quantum velint, et huab infimis inferrentur, a servis a subditis ab amicis? his loquor qui falsum amicitie nomen habent; veri enim amici rari eorumque iniurie nulle sunt. Sed quia nille rebellibus abundat! Iulius Cesar, quo nemo unquam bellis magis “enituit” — sic enim de illo scriptum est et res ipsa testatur — extremo tempore bellum Parthis inferre et rebellantes effusosque in Trachiam Dacos coercere armis destinaverat; fecissetque nisi mors illum preveniens hos aliosque magnificos cogitatus inexpletos linquere coegisset. 26 Ita vir ille mundo formidabilis Germania perdomita, Gal
Abbreviated transcription (Latin):
nelint nobit letitia gestiente turbat ͣ post̾mo aut indeliciis acros
forͣ aꝑicioͣ est et id c̾co magis reꝵ ꝓcellis expoita hr̃ et in suas
molestias statꝰ humilior et urcitꝭ urentibo pauꝑtas p̾mit ueꝵ
diuicie spiuis acoribꝰ habudãt et potencia rẽporalis neꝑres ħi¬
asꝑinos Nlouit ita quisq̾s utr̃aq fortunã sencit Tu pr iufi
q̃r tũ in exꝑiencia ingemo supples hoꝵ iudex nõ põs in amplis¬
sima .a. simil clarissima q domo genita puter magnas diuicias
tũ gradꝰ ad sũmo ꝑximũ ħic uͥtuti hĩc celesti sullenati cleme¬
tia felitissime ꝯscedisti Non es ydoneꝰ forcune sbmissiois arbit
alcioris at nemo ing̃ siue exꝑiencia igra reꝵ opt̃a siue od¬
sernato diliges ac studũo siue iux ingemi q̃ritur at celeritas¬
intllt̃to de hac gͦ et si młta dixer adhuc tn ño panto dicere
et de ee tibi młto q̃ michi meliꝰ noͣ cecu nͥ respius nc̃ et colleo
mes est dicam puto q̃ tu ua fareberis et tã de medio supta uͥ

Expanded text:
velint nolint, letitia gestiente turbantur; postremo etiam in delitiis actos fortuna; apertior est et idcirco magis rerum procellis exposita. Habet et suas molestias status humilior et urticis urentibus paupertas premit; verum divitie spinis acrioribus abundant et potentia temporalis vepres haquantum inexperientiam ingenio supples, horum iudex esse non potes. In amplissima enim simul clarissimaque domo genitus, inter magnas divitias tum gradus ad summo proximum, hinc virtute hinc celesti sublevante clementia, felicissime conscendisti. Non es ydoneus fortune submissioris arbiter; altioris autem nemo magis, sive experientia magistra rerum optima, sive observatio di adhuc, tamen non pauca dicere et de re tibi multo quam michi melius nota, tecum, nisi respuis, nunc etiam colloqui mens est. Dicam, puto, que tu vera fateberis et tam de medio sumpta ut
Abbreviated transcription (Latin):
da anq̃ felicitas uitare quit mne mopes et obscuri hor̃es taciti pe¬
ne omia In cenebris agut / felicibꝰ mlłe sunt latebre ułłã scilentia
secreni diuutis millũ putas ẜui ut taceat inmeta loquat᷑ et ca¬
nio retubat qd tñ ad cãt᷑ galli facit ille scdi ꝓxiꝰ aute dic̾iuican¬
postiet᷑ qd his nbis a satirico dt̃m si ułlo Satyeꝰ tpr̃e uor fuit
nra etate iuissimũ est / Soleb̾at Romani Senatꝰ alta ꝯsilia ꝓfudo
tecta sisencio nõ pͥꝯ emergere qͣ qd̾ t̃ctatu erat in thalamo mogͥ¬
fitis actibꝰ inpleret᷑ ⁊itaq sepe maxo bello geri pͥuo au̾debat
gentes ꝙͣ genda sensissent / sie fam̃a Belliai aꝑꝑach belli pero fa¬
ma p̃texerat/ Nrõꝵ uero senatuũ / no ea tatiturutas nt ẽ sãt

Expanded text:
la unquam felicitas vitare quivit; imo inopes et obscuri homines taciti pene omnia in tenebris agunt, felicibus nulle sunt latebre, nulla silentia. secretum divitis ullum esse putas? servi ut taceant, iumenta loquentur et canemo recumbat: quod tamen ad cantum galli facit ille secundi, proximus ante diem casciet; quod his verbis a Satyrico dictum, si ullo unquam tempore verum fuit, nostra etate verissimum est. 12 Solebant romani senatus alta consilia, profundo tecta silentio, non prius emergere quam quod tractatum erat in thalamo, magnificis actibus impleretur; itaque sepe maxima bella geri prius audiebant gentes quam gerenda sensissent; sic famam bellici apparatus belli ipsius fama precesserat. Nostrorum vero senatuum non ea taciturnitas nunc est
Abbreviated transcription (Latin):
amplectit᷑ hic ur tantꝰ et si nr̃i amas cũ pĩt suo ure p̾cipe
cotidie crit ut sibi aͥd sc̾bam semꝑ illud adicies ut sc̃bam clare
simłq illud qd cũ idia ꝙͦ postiu̾at iux claritate cohabitat ut
ad de poetis interserã quibꝰ me ortãte delectari cepit nõ ut
illis inherat s ut coꝵ oꝑe suis infiuribꝰ utat᷑ pioriisq colos¬
bꝰ cuille facundia q̃ pollet exinue ꝯdiat atq exornet Ses hec
gͥ difficultatẽ ht no eximuã Sencio n. insedit sibi planicies le
unicũ ip̃m quoq ius ciuile cui eras longa et studiosa iux su¬
fficit᷑ ÷ ꝑse ip̃m breui tpes tẽpore suĩ fetit ut m̃e ꝯsulcorũ

Expanded text:
et sic nostri amans, cum possit suo iure precipere, quotidie orat ut sibi aliquid scribam, semper illud adiciens ut scribam clare, simulque illud quod cum illa quam postulat vix claritate cohabitat, ut aliquid de poetis interseram, quibus me hortante delectari cepit, non ut illis inhereat sed ut eorum ope suis in finibus utatur pyeriisque coloribus civilem facundiam, qua pollet eximie, condiat atque exornet. Res hec igitur difficultatem habet non exiguam. Sentio enim: insedit sibi planities legunicum, ipsum quoque ius civile, cui etas longa et studiosa vix sufficit, ita per se ipsum brevi tempore suum fecit, ut iurisconsultorum
Abbreviated transcription (Latin):
calibs dnico qͦ in hoc exẽplo exilio paramur miẜi aͥd ulut me¬
rũ et dulce heat plenicudo eiꝰ młtis a maritudimbꝰ sit adiista
dulcia quide ut dixoi panca sut et brema brene gandiũ breuis de¬
lectato/ brenis risus/ Brene demq quicquid inuat / qd ex ꝑtu se fo¬
fortune peclia q̃r longeua q̃ grauia quet adu̾sitatu sp̃es qͣ mlte
et uarie affligenciũ reꝵ forme/ nemo facile dix̾it / nemo reyr
plage / quor ulcera struptari ulla manꝰ sufficit inferui status
altisono canes oro uregiliꝯ q̃ quida de statu uite pntꝭ intlligũt¬

Expanded text:
 exilio potamur miseri, aliquid velut merum et dulce habeat; plenitudo eius multis amaritudinibus sit admixta. 14 Dulcia quidem, ut dixi, pauca sunt et brevia; breve gaudium brevis delectatio brevis risus breve denique quicquid iuvat; quod expertum se fafortune prelia quam longeva quam gravia, quot adversitatum species, quam multe et varie affligentium rerum forme, nemo facile dixerit; nemo rem iplage quot ulcera scrutari nulla manus sufficit. Inferni statum “altisono” canens or
Abbreviated transcription (Latin):
panci sunt neq ir mltos qͦd nũꝙͣ fue̾rũt quiq iam fuł¬
pos spo ur ad illis indices no xocu /o ml̃toy neeo hot es¬
Uigi ludiciũ sic milliꝰ ionẽti feci semꝑac facio. ut ab dis inaliuy
nõ incriligi ꝙͣ laudari. Uulgi eñ laꝯ apud dẽẽs infamia ẽ sẽpe
i sut e comiaua illa suĩa usus sum q̃ iu Tuscuiano eio strigna

Expanded text:
pauci sunt — neque enim multos, quod nunquam fuerunt, quandoque iam futuros spero — ut ab illis indicer non recuso; multorum vero, hoc esgi, iudicium sic nullius momenti feci semper ac facio, ut ab his malim non intelligi quam laudari; vulgi enim laus apud doctos infamia est; sepe insuper ciceroniana illa sententia usus sum que in Tusculano eius scripta
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pterdu laudibꝰ iusꝑatꝭ et in uisis celebrari audio cu pͥa .i. amore
cã similiᵈ oͦ sit eͦ ꝑn hoc occupatissiꝰ semꝑ fui ut ulgo dissimillissu
enadere qd si unqͣr plone assequi potuerõ tũc deniũ me felicissimũ
nire quoꝵ pleriqz post pudendo arcificio q̃sitas laudes nõ solũ
igͦmiima u̾sis repente sufragiis s illoꝵ more qͥ pordo aut tigͦs
aut leones blandiciis aluerũt sepe ec de liuite plebis inpetur
me nc hoste notoriotle pn aicõs ulgꝰ iire suo utitur magnii ãt
et bene ꝯpoiti uiacoris ẽ lacͣribꝰ nõ mo ui ego ꝓfecto nõ moueor ⁊
sepe id Ciceronis in auĩ redit Quid de te loquãtur hoies ip̃i in¬
derũt Et pͭ pauca alta spectare siuoles nc̃ ulgi ẜmoniba te de¬

Expanded text:
ab illo laudibus insperatis et invisis celebrari audio. Cum prima enim amoris causa similitudo sit, ego in hoc occupatissimus semper fui ut vulgo dissimillimus evaderem; quod si unquam plene assequi potuero, tum demum me felicissimum nire? quorum plerique post pudendo artificio quesitas laudes, non solum ignominiam, versis repente suffragiis, sed illorum more qui pardos aut tigres aut leones blanditiis aluerunt, sepe etiam delinite plebis impetum me nunc hoste notorio, tale in amicos vulgus iure suo utitur. Magni autem et bene compositi viatoris est latratibus non moveri; ego profecto non moveor et sepe illud Ciceronis in animum redit: “Quid de te loquantur” homines, “ipsi viderint”, et post pauca: «alta spectare si voles, neque vulgi sermonibus te de
Abbreviated transcription (Latin):
si stilu nõ ꝓbas meã pcul duoio nõ dãnabis uiue feliciter ad¬
nem decꝰ ad fonte Sorgie oͦ holus Pcerobr
U Socrate sum utꝰ supiore Tpła illi det ad q
nͥ illi inuidiam in adulatoris infamũa quesisse uereor
Tacet ille fama loquitur negat ip̃e s afirmãt om̃s duos euz
ex ordine Re creasse pontifiees quos si quis tanti beneficii me¬
mores grates q iacrau̾it tora neget eccłia sp̃e aũt qd in linca
em sonat et in frontẽ legitur ingraticudine alienã alto c̃o q
tenit neu cuꝰꝙͣ uitiũ uͥtutibꝰ suis obsis enitit᷑ hec de illiꝰ in

Expanded text:
amnabis. Vive feliciter, nostrum decus. Ad fontem Sorgie, X Kal. Octobris. 2 Ad Socratem suum, ut superiorem epystolam illi det ad qunisi illi invidiam, michi adulatoris infamiam quesisse verear,am esse. Tacet ille, fama loquitur; negat ipse sed affirmant omnes, duos eum ex ordine romanos creasse pontifices, quos siquis tanti benificii memores gratosque iactaverit, tota neget Ecclesia; ipse autem, quod in lingua eius sonat et in fronte legitur, ingratitudinem alienam alto animo contemnit, neu cuiusquam vitium virtutibus suis obsit enititur. 2 Hec de illi
Abbreviated transcription (Latin):
omia effundit in publicũ sac᷑ quid pudiat qd tenẽt quid ad mesa
qs pcubiculo lõqͣnt᷑ quitquid ore extidit᷑ excidit᷑ studiose colligit᷑
om̃e uͥbu siño est om̃e fortuitũ premeditatꝭ asc̾bitur et ioci leues
u̾itutur in seria demq cot cͥcum obẜuaconibꝰ intetis ꝑ aiu in fro¬
teni legentibꝰ ꝓpe iux cegit ꝰ cogit atͣ/ Quid hic ꝯsula queris qͥd
uisi semꝑ ĩ uiu̾e q̃i in publico uiias sic agere orio quasi ab oibꝰ
tu dearis sic cogitare quasi cogitata tͣnsluciat domu cua ppłi
theotrũ pectus tiu templũ dei credere tibi hoc hoc om̃ibꝰ preci¬
pus mag̾s iuris faciendũ tenses/ alioqͥn preter ꝯsciẽcie supliciu

Expanded text:
omnia effundit in publicum; scitur quid prandeant, quid cenent, quid ad mensam quid in cubiculo loquantur; quicquid ore exciderit studiose colligitur; omne verbum sententia est, omne fortuitum premeditatis ascribitur et ioci leves vertuntur in seria; denique tot circum observatoribus intentis et animum in fronte legentibus, ipse vix tegitur cogitatus. 9 Quid hic consulam queris? Quid, nisi semper ita vivere quasi in publico vivas, sic agere omnia quasi ab omnibus videaris, sic cogitare quasi cogitata transluceant, domum tuam populi theatrum, pectus tuum templum Dei credere? hoc tibi, hoc omnibus precipu
Abbreviated transcription (Latin):
nu suspiremꝰ Cogita acter et interide neq indic̃o retro fox
tue splendor efficiat uidebis te ut sa de unio dixeri de ontib̃ꝰ
accipias eidm stata ac fortune uidebis inq te mlta quidẽ
glia et q̃lis barc heri pr feliciͭ ͤ ꝯspicum̃ cõrbõ tn casibris ꝑi¬
Liculis q subiectũ et fortassis eo gioribꝰ quo et guior ex alto cas
studio laborandu sit ut in hac uita cõra deo et hoib̃ꝰ recai sunt et in¬
rep̾hensibuls gͥssꝰ cuisus eubi corruas / nec cubi declines nee cubi titu¬
bestñt cubi subsistas n ͨ cubi fatigeris demq n ͨ admitas qd igͦtũ
uelis quit quid n unꝰ feceris / sciet om̃s hec uiroꝵ illustu penãẽ¬

Expanded text:
num suspiremus. 6 Cogita acriter et intende, neque iudicio recto fortune tue splendor officiat: videbis te, ut quod de uno dixerim de omnibus accipias eiusdem status ac fortune, videbis, inquam, te multa quidem gloria et qualis hic haberi potest felicitate conspicuum, comunibus tamen casibriculisque subiectum, et fortassis eo gravioribus quo et gravior ex alto casus studio laborandum sit ut in hac via coram Deo et hominibus recti sint et irreprehensibiles gressus tui, necubi corruas necubi declines necubi titubes necubi subsistas necubi fatigeris, denique nichil admittas quod ignotum velis. 8 Quicquid enim unus feceris, scient omnes; hec virorum illustrium pena e
Abbreviated transcription (Latin):
imuitatores s sume facti sumꝰ Tu uale ad fonte Sorgie uipͤ
uniͦ holns sSeptẽbr A Macheũ longũ ꝓzamẽsem ar¬
chidiaconũ leodm̃ eccł̃ie de natura et fide ꝭ Canũ. Epła xi.¬
anis tuꝯ pice ing̾tͣ uenco leuior cane fidelior te
digsso sustitit errauit ne uia qd de Creusa uirgiliꝰ
cursus nlla difficultas iuaꝵ asꝑitas nlla lassaret qͥ
uolucr̃e soltat ac pedentõ in acre lepore intredibili celeritate
preu̾tere g̃nosa quĩde aiałia labor alit in modica quies necat Sic
gͥ errore ꝑcul dubio nõ labore retͣctꝰ exitine et admissis indicips
qua te sequererur ignorãs quid mestissimꝰ agexer itet i sil¬
uas rters sibi ꝓpio studio quesitura facile ͥd qͥuͣide nt̃lo qi poterat
labore nsi nã par̃ẽs obsistẽt q̃ ẽ ut hoc ãał ꝓcul ab hoĩe ño uiuat

Expanded text:
ale. Ad fontem Sorgie, VIII Kal. Septembris. 11 Ad Matheum Longum Pergamensem, archidyaconum Leodiensis ecclesie, de natura et fide canum. 1 Canis tuus pice nigrior vento levior cane fidelior te digresso Substitit erravit ne via, quod de Creusa Virgilius et qui volucrem soleat ac pendentem in aere leporem incredibili celeritate prevertere; generosa quidem animalia labor alit, immodica quies necat. 2 Sic igitur errore proculdubio, non labore retractus ex itinere, et amissis indiciis qua te sequeretur, ignorans quid mestissimus ageret, iret in silvas victum sibi proprio studio quesiturus — facile id quidem nulloque poterat labore — nisi natura parens obsisteret, que est ut hoc animal procul ab homine non vivat.
Abbreviated transcription (Latin):
quo seruis eo dulcis tenes/ Sic .n. ulli ẜuitꝰ amariõ qͣ libẽttatẽ
ex ꝑto sic ulli dulcior est libertas qͣz ẜuitute pret̾itam reco¬
lenti Secundet deꝰ om̃ipotes consillum mẽu obsequiũ q tim̃
et facier sꝑo salutifera ad unbra ꝯsedisti aucior alat̾or q con¬
surges apud me certe ia nc̃ et honore digor et titulo clarior
eu cius accepi quibꝰ quid facia dubio su si ar respondea qd sen

Expanded text:
quo serius eo dulcius tenes; sicut enim nulli servitus amarior quam libertatem experto, sic nulli dulcior est libertas quam servitutem preteritam recolenti. Secundet Deus omnipotens consilium meum obsequiumque tuum; et faciet, spero. Salutiferam ad umbram consedisti; auctior alacriorque consurges; apud me certe iam nunc et honore dignior et titulo clarior,cum tuis accepi, quibus quid faciam dubius sum. Si enim respondeam quod sen
Abbreviated transcription (Latin):
anis iuruedio est Iusta ꝙ̃ breui tm põte disiuc̃ta ultia domo in ꝑte
teundo urens exlapidibꝰ curuota suspendit᷑ que ñt celo aedete sen¬
tixe uetat estate locus est qui ad sudiu ac̃cedat᷑ Angurorq non
libꝯ uesꝑ in pratis uł fonte asꝑiore in ortulo uͥ natura mͥ ĩuceñce
artificio locꝰ est alca sub rupe ae midiis in undis Ilugustꝰ quide
sed płenꝰ stimũl ardencibꝰ quibꝰ piger l aĩs in alcissimas curas
et asꝑat oderq gͣnissimꝰ toti mũdo pestifer quid nirũ si uicim¬
tatẽ ninna uniꝯ ꝑui ruris pnotũa polluit puxitati Ille me
hic pellet Sentiõ .ir. statũ st int̾im meu uides nͥ est qd cupĩa
in te cũ aĩcis qui rari suꝑãt nchil est qd̾ metua nͥ reddĩtũ ad
urbes Uale; A zenobiũ gramadicũ florentinũ gra¬
nilatur apud eum atq apud alios amicos consiliũ u

Expanded text:
isiuncta, ultima domus in parte, testudo vivis ex lapidibus curvata suspenditur, que nunc celo ardente sentiri vetat estatem. 15 Locus est qui ad studium accendat augurorque non libus, vesper in pratis vel ad fontem asperiore in ortulo, ubi naturam michi vincente artificio, locus est alta sub rupe ac mediis in undis, angustus quidem sed plenus stimulis ardentibus, quibus piger licet animus in altissimas curas et asperat odorque gravissimus toti mundo pestifer; quid mirum si vicinitate nimia unius parvi ruris innocuam polluit puritatem? ille me hinc pellet, sentio enim. Statum interim meum vides: nichil est quod cupiam nisi te cum amicis qui rari superant, nichil est quod metuam nisi reditum ad urbes. Vale. 9 Ad Zenobium grammaticum florentinum, gratulatu
Abbreviated transcription (Latin):
magͣnanimos illos uurros tm̃ ambo ualiumꝰ qͣrtũ preter nnd
fide inimẽ mebam᷑ mltũ q illis suꝑ antiqui mti cumulũ ob
hoc pp̃m me debere fatear ꝙ se mithi t̃ã faciles prebuerũt
Quid̃ ext̾mũ petis ut illi iliro magnifice libali ꝑ te gras ag
qui nulgo ꝑfeccissim fuerut inꝑfecca sũt omia u̾is¬
simũ qr arbitror id g̃matiei plꝯq̃ gramle dietum

Expanded text:
aluimus, quantum preter nudam fidem minime merebamur; multumque illis super antiqui meriti cumulum ob hoc ipsum me debere fatear, quod se michi tam faciles prebuerunt. Quod extremum petis, ut illi viro magnifice liberali pro te gratqui vulgo perfectissimi feruntur, imperfecta sunt omnia, verissimumque arbitro
Abbreviated transcription (Latin):
orbis t̾rap et si feminea leuitãte fateri ez tale quitquid extͣ
Italia indignor hũc elicona nr̃ tͣnsalpinũ uecitare soleo est
ii. alter umbrosa soliq studio apta et nr̃o sater Apollim hic nas¬
centi Sorgie inpeder ultra que nͥ est nͥ rupes et ama ꝓrsu nͥ
foris aut uolucriba in accessa et alter domu ꝓxĩꝰ et aspectu¬

Expanded text:
 levitatem fateri oportet, tale quicquam esse extra Italiam indignor. 14 Hunc Elicona nostrum transalpinum vocitare soleo. Est enim alter umbrosus solique studio aptus et nostro sacer Apollini; hic nascenti Sorgie impendet, ultra quem nichil est nisi rupes et avia prorsum nisi feris aut volucribus inaccessa. Alter domui
Abbreviated transcription (Latin):
Quid de auribꝰ dica Ta Cãtꝰ et tibie et fidiũ dulcedo quibꝰ extͣ
me ip̃m rapi soleo ubi sunt mͥ tõtã suauitati illam aura disꝑsit
nc̃ n oio ꝓtꝰ raros boñ mugitꝰ aut balatꝰ pecudũ preter nolu¬
cru catꝰ ꝯtinuuq murmur aquaꝵ audie Quid linga qͣ sepe me
ip̃m et incerdũ forte a ͦ ᷤ erexi nc iacer ip̃a et amane sepe ad uesꝑ¬
lerari posse q̃z molle ꝙ magni tedii et qͥnq diebꝰ cotinuori nõ posse
Satreitꝰ ait una fitas nunces amigdale delicie m̃e sunt quibꝰ¬
studiose ẽc inspicio iiuat q iam amos et retia cͣctare Quid de ues¬
puato inter pares ołi conspic dulce fuit agͥcoła me sou pastore
Aioeris cũ adhuc et uestis et exqͥsicio non desit et mutati h̃icꝰ ulła
sit ca nͨ quia qd ꝑmiũ platuit pͥmũ sorder Soluta sut quibꝰ li¬
gabar unicula clausiq quibꝰ placere cupĩa occłi et puto si aꝑti
ut hodie solitũ in me inꝑiũ no herẽr meis aũt occłis ullo i

Expanded text:
quid de auribus dicam? cantus et tibie et fidium dulcedo, quibus extra me ipsum rapi soleo, ubi sunt? michi totam suavitatem illam aura dispersitnino preter raros boum mugitus aut balatus pecudum, preter volucrum cantus continuumque murmur aquarum audio. Quid lingua, qua sepe me ipsum et interdum forte alios erexi? nunc iacet ipsa et a mane sepe ad vesplerari posse quam mollem, quem magni tedii esse et quinque diebus continuari non posse, Satyricus ait. Uva ficus nuces amygdale delitie mee sunt; quibstudiose etiam inspicio, iuvatque iam hamos ac retia tractare. 10 Quid de veservato, inter pares olim conspici dulce fuit. Agricolam me seu pastorem dixeris, cum tamen adhuc et vestis exquisitior non desit, et mutati habitus nulla sit causa nisi quia quod primum placuit primum sordet. 11 Soluta sunt quibus ligabar vincula, clausique quibus placere cupiebam oculi; et, puto, si aperti essent, hodie solitum in me imperium non haberent; meis autem oculis nullo modo
Abbreviated transcription (Latin):
in elitone ꝓpe nullũ udcas ꝙ pierios fanos sumis cucti labiis
degustãt dig̾it nemo qͣta añt orote et qͣr amena res p̃t ueris
possessoribꝰ q̃ somãtes a deo deleerat ut occupatos li auaros qr
conpellat negocioꝵ et peccunie obliuuisti inter tot uanitãts eni
nr̃i tatuq tp̃ꝰ pditũ unũ est qd patͥe gͣtuler cui inter infelix
dobũ et sr̃iles auenas toto orbe diffusas aliqnor iuuenũ iuge¬
mo feliciora ꝯsurgñt nͥ me amor fallit nõ inauit᷑ fonte peti¬
tura cascałui Tibi quoq dilecta musis mãtua tibi patanũ tͥ
uerona tibi timoria tibi Sulmo meꝯ gͣtulor et tibi domio mar¬
morea ꝑthenope dum alibi poetaciũ nonos greges inctis tͣi¬
nb̃a late uagos semꝑ aridos sicĩẽres q conspicio quo pire ut di¬

Expanded text:
ti labiis degustant, digerit nemo. Quanta autem, oro te, et quam amena res esse potest veris possessoribus, que somniantes adeo delectat ut occupatos licet avarosque compellat negotiorum et pecunie oblivisci! 15 Inter tot vanitates evi nostri tantumque tempus perditum, unum est quod patrie mee gratuler cui inter infelix lolium et steriles avenas toto orbe diffusas, aliquot iuvenum ingenia feliciora consurgunt, nisi me amor fallit, non inaniter fontem potura Castalium. Tibi quoque dilecta Musis Mantua, tibi Patavum, tibi Verona, tibi Cimbria, tibi Sulmo meus gratulor et tibi, domus Maronea Parthenope, dum alibi poetantium novos greges incertis tramitibus late vagos, semper aridos sitientesque conspicio. 16 Qua in re, ut di
Abbreviated transcription (Latin):
nũ iamatq stulapiũ no norũt elients acq egͦs ululates no audiut
obsorducrũt .n. homerii ugilii q noĩbꝯ̃ acroniti et ad strepitũ fon¬
tis aonii nemorosis ciere uallibꝰ oberrates Quid y nmorib mõ¬
tris infeste carpetani fulsones agͥcose desertis aratͥs et cetͥoro ar¬
cũ steumetis deniusis et apolline fabulãt dici nõ ꝑt ꝙͣr late iane
nager᷑ hec pestis q pancor nuꝑ hominũ fuit Si tam queribres
predulcis e gustu s que admodu raris aphendat Ingemiser ꝓi¬

Expanded text:
lapium non norunt; clientes atque egros ululantes non audiunt; obsurduerunt enim Homeri Virgiliique nominibus attoniti et ad strepitum fontis Aonii nemorosis Cirre vallibus oberrantes. 13 Quid minoribus monstris insisto? Carpentarii fullones agricole, desertis aratris et ceterarum artium instrumentis, de Musis et de Apolline fabulantur; dici non potest quam late iam vagetur hec pestis, que paucorum nuper hominum fuit. Si causam queris, res predulcis est gustu sed que admodum raris apprehendatur ingeni
Abbreviated transcription (Latin):
qua seuil abiero longa sum passurꝯ ut anguror et ĩ amana
reninia piter expectandũ g ubi me bre reppere bimestrete¬
utłꝰ nr̃i ꝯragio frs est preter uñũ illicũ mẽũ qui iam senex
incipit in bicipti sõmare ꝑuaso ut ait ꝑsuis qd si s pe ceꝑit at¬
tu est pastores piscatores uenatores aratores ip̃iq boues nn
giẽt poemata mora poemata runquabũt᷑ͣ Tu uiue nri me¬
mor et uales ffranciscum santoꝵ apostoloꝵ sue
agrestis et solitarĩe uitre modus .s.
gis p si loqui iubes brembꝰ expedĩa cor meo bellũ hadipi
Ita me s adiunet siue ciuꝰ ope suctubeeen gu  ut
uenter ut hingne ut aures occłio me sexo pueras seꝰ atu si fros

Expanded text:
quam semel abiero, longa sum passurus, ut auguror, et inamena ieiunia. 20 Inter expectandum igitur ubi me litere repperere, bimestre teullus nostri contagio factus est, preter unum villicum meum, qui iam senex incipit in bicipiti somniare Parnaso, ut ait Persius. Quod si serpere ceperit, actum est: pastores piscatores venatores aratores ipsique boves mera mugient poemata, mera poemata ruminabunt. Tu vive, nostri memor et Vale. 8 Ad Franciscum Sanctorum Apostolorum, sue agrestis et solitarie vite modus. 1 gis; sed si loqui iubes, brevibus expediam. Corpori meo bellum indixi. Ita me Ille adiuvet sine cuius ope succumberem, ut gula ut venter ut ling
Abbreviated transcription (Latin):
lumimibꝰ S bñe ħt pp̃e cͥmimibꝰ mĩs plector nã et domi stuo
et iux iam in publicũ exiee audeo occueũt ar oñ ex ꝑte fre¬
necici ꝑcetat᷑ arripiũt doc̃et disputãt alt̾cant ᷑ dic̾ũtq nñqͣ Ma¬
tu anꝰ pastor mĩqͣ meoniꝰ senex nouit et iudigͦ et ad postre
mũ metuo ne forte insratꝰ in uis rapĩãt corrupteq rei p. reꝯ
nugis eplam text̃a iides diciba me nestire cui scͥberẽtu hris leg¬
dis aptissiꝯ iuso es si cur qris cam̃ iixi mĩa addo a ͧ ꝙ .s. ut alũ¬

Expanded text:
 habet; ipse criminibus meis plector; nam et domi estuo et vix iam in publicum exire audeo; occurrunt enim omni ex parte frenetici, percontantur arripiunt docent disputant altercantur dicunt que nunquam mantumum metuo ne forte magistratus in ius rapiant corrupteque reipublicenugis epystolam textam vides; dicebam me nescire cui scriberem: tu his legendis aptissimus visus es. Si ‘cur’ queris, ca
Abbreviated transcription (Latin):
filio mo unico pendi ea es obstipui pͥmũ erubiq cangebat auize
cas hois oris q hĩtꝰ nõ pui doloris iudiciũ p̾si ferens de in uͥ ad me
reu̾sus sum qd in re erat me neq ẽn neq filiũ eiꝰ nosse respond quid
refert inquit senex an tu illu cerce ille ce nouit et a me aulta inpe¬
sa iiris cuulis scudio traditꝰ tua se uestigia seqͥ made ait / ita ego
magnũ sepe pͥuarꝰ ille anguror ut iuris ꝯsultũ inpleu̾it nec poe¬
tam quo dto me et qui aderat u̾cir in risum/ ipe nichilo lecior ftĩs ab

Expanded text:
 9 Obstupui primum erubuique; tangebant animum etas hominis orisque habitus non parvi doloris indicium pre se ferens; deinde ubi ad me reversus sum, quod in re erat, me neque eum neque filium eius nosse respondi. «Quid refert» inquit senex, «an tu illum? certe ille te novit, et a me multa impensa iuris civilis studio traditus, tua se vestigia sequi malle ait. Ita ego magna spe privatus, ille, ut auguror, nec iurisconsultum impleverit nec poetam». Quo dicto, me et qui aderant vertit in risum; ipse nichilo letior factus ab
Abbreviated transcription (Latin):
das ꝓus itła pdignoconem pticipet Ad fonte Gorgie¬
Ae Negũ dbbatẽ Sũ benigni de eodem deq Insanabili fri¬
bendi morbo. Epła
Auru petia ac sapit sayen et qd uͦ dencalionis ex lapaidibo ort
putes ubi totũ mne branis incubuit nbi digitos occłos laxauit
pn frigo estũq ño sentit tri sibi ꝯpoitis lodice mollissima m᷑
nut qi segͥs assellꝯ sub iniquo faste scrupolosir mõtem iusẜ
ascendere/ mox nõ minꝰ auide ceptũ repetit q̃ plenꝰ fessꝰ illa
presepent miuꝰ longis lugubraciõibꝰ/ qͣ is pabulor quiete re
ti ecce ĩa ꝑtem stata mei laboriosi q ai et b fabellam int̾serã
q̃ te mirari ampliꝰ cogat meq nͣ locutũ ꝓbet inicũ hĩũ in¬

Expanded text:
strum indignationemque participent. Ad fontem SorgieAd Petrum abbatem Sancti Benigni, de eodem deque insanabili scribendi morbo. 1 Durum pectus ac saxeum et quod vere deucalioneis ex lapidibus ortum putes, ubi totum membranis incubuit, ubi digitos oculosque lassavit, tum frigus estumque non sentit, tum sibi compositum lodice mollissima vidinit, quasi segnis asellus sub iniquo fasce scrupulosum montem iussus ascendere; mox non minus avide ceptum repetit quam plenum fessus ille presepe, nec minus longis lucubrationibus quam is pabulo et quiete refti ecce iam partem status mei laboriosique animi, et fabellam interseram que te mirari amplius cogat meque vera locutum probet. 4 Amicum
Abbreviated transcription (Latin):
igͦmaticꝰ dts sum en quo scudia mea dilapsa sunt o mgas odi¬
biles redendasq Et ut mulciplici gestu eucta cogͦscas quid ue
de minoribꝰ opinãdu sit maioꝵ ꝯapias ab exẽplo dda iᵈ illust̾
ridiculũ magnu aicũ cultrq p̾cipuo colendũ Babillone hẽo
ut̾o .ar p̾sco et ingenuo leqndu more quo Cicero adagnũ pon¬
peĩũ familiare suũ uocat et plimꝰ scõs uespesiano suo saluteni
dicit nã si modẽno ẜuili atq adulatorio ẜmone utẽdum ẽ hc̃o singu
paucis pͥncipẽ inter pͥncipes excelletissiũ int̾ sumõs Romulei
umm s uero ẽ qd̵ Salustͥꝰ cͥspꝰ ait ubi intẽdeis ingeniũ uadet᷑ Ille

Expanded text:
nigromanticus dictus sum. En quo studia nostra dilapsa sunt! o nugas odinigromanticus dictus sum. En quo studia nostra dilapsa sunt! o nugas odibiles ridendasque! et ut multiplici gustu cunta cognoscas quid ve de minoribus opinandum sit maiorum concipias ab exemplo, addam aliud illustre ridiculum. 30 Magnum amicum cultuque precipuo colendum Babilone habeo; utor enim prisco et ingenuo loquendi more quo Cicero Magnum Pompeium familiarem suum vocat et Plinius Secundus Vespasiano suo salutem dicit; nam si moderno servili atque adulatorio sermonis paucis, principem inter principes, excellentissimum inter summos, romuleiqnii; sed verum est quod Salustius Crispus ait: «ubi intenderis ingenium vale
Abbreviated transcription (Latin):
ut homine alioqͥn ipis iudicibꝰ inuisũ salutare ꝑossit solo noiẽ
quid plus sub augusto cesare meruissent qñ illis sumꝰ honor ha¬
bitꝰ qn ilie natͣ ex om̃i regione ꝯcursus R. fuit ad specrad pre¬
clarissima illa faciem unici pͥncipis et at aiti poecar et regũ
presidiũ musis hũc honõre neq ancipitꝭ᷑ spei reo in extremis ca¬
sibꝰ hoc saluriferu poete nome inuideo Si me tũ iucͥogas Rito
lous lauretii ur faeudissius est et ad ꝑsuadendu efficax et ad or¬
toria pnꝰ dicrator quoq dulcis ac lepidus no ml̾te quide s sua¬
si ꝗͥs scͥbit uti nos ẜmomi ꝓpiora putes hũe poctã Iste tñ nĩqͣr
ul mucu carme qd ad aur̃es meas ueu̾it ꝯtexunt neq n ad id a¬
cere placuit ut de asẜtoris olim publici forͣ doleas de iuspata gau¬
deas sabute de salutꝭ aũt ca mecu ꝑiter idigneris et rideas co
ipe ego quo nemo usqͣ diuinaconi iurmicior uuit aut ma¬
gie nõ nũq pter hos opnios uidices ꝑꝑt̾ a daronis amicicia

Expanded text:
ut hominem alioquin ipsis iudicibus invisum salvare possint solo nomine. Quid plus sub Augusto Cesare meruissent, quando illis summus honor habitus, quando ille vatum ex omni regione concursus Rome fuit ad spectandam preclarissimam illam faciem unici principis et amici poetarum et regum presidium, Musis hunc honorem; neque ancipitis spei reo in extremis casibus hoc salutiferum poete nolaus Laurentii vir facundissimus est et ad persuadendum efficax et ad oratoriam pronus, dictator quoque dulcis ac lepidus non multe quidem sed suasiquis scribit uti nos Sermoni propiora, putes hunc esse poetam, iste tamen nunquam vel unicum carmen quod ad aures meas venerit, contexuit; neque enim ad id acere placuit, ut de assertoris olim publici fortuna doleas, de insperata gaudeas salute, de salutis autem causa mecum pariter indigneris et rideas, co: ipse ego, quo nemo usquam divinationi inimicior vivit aut magie, nonnunquam inter hos optimos rerum iudices propter Maronis amicitiam
Abbreviated transcription (Latin):
aris ita necefuitut ul illa tͥ uł cu illi suꝑuines / hoc ultiͫ illa
oprauerat/ hoc nͣe lege dignũ erat hoc accidit/ Solare ãiu ure
maguime ñt euenisse doleas cui qͣuũ inenarabili illa mesti¬
cia confecisset ut tã bñe ẜuer in reliqͥs rectũ ordine nã / ut ẜua¬
uit in nõs Sepe quide matres in natoꝵ fuinbꝰ guissime luge

Expanded text:
aris; ita necesse fuit ut vel illa tibi vel tu illi superviveres; hoc ultimum illa aris; ita necesse fuit ut vel illa tibi vel tu illi superviveres; hoc ultimum illa optaverat, hoc nature lege dignum erat, hoc accidit. 11 Solare animum, vir magnanime, nec evenisse doleas cuius contrarium inenarrabili illam mestitia confecisset. Utinam tam bene servet in reliquis rectum ordinem natura, ut servavit in vobis; sepe quide
Abbreviated transcription (Latin):
sius doribo tũ mri claritate cũ filior mĩo et gra dũ p̾cipue tras
cilis cuaq pictate felix mulier adeoq felix ut hic ux ĩa felicior
posset oportunissio tepore hoc caduca et brem ad et̾na felicitatẽ
tussata nẽ in celo uite mortalis suꝑaris caibo tumphat uorꝵ le¬
cufa filios pͥgrossa illit ꝙ ꝑactꝰ fełr eiui spaciis ꝑuecuros et ẜ
quo forsa fasci cor poreo tardat  nec ad huc colu tener deuocis e
mag p̾cibꝰ admũcea q̃ lac̾inis hoc illa de te sꝑat hoc illi g̃tis
donu dabie /ora nõ lugeas atq ilła simnetẽ hic amasti patere
equo aio gliosissie pr ex alto l t̾rene adiconis g̃du ad simũ cul¬
in celestis felicitꝭ ascendere quid .ir. ampliꝰ id ãgat᷑ ꝙ te aspicere
ꝙ optare iam pot̾at nͥ forte ut . R. pontifite te uidet indet/ uer
int̾ris iam sensũ spei timo obrexerit / nͣa i. demostẽate ꝯptũ est
ut opt̃atibꝰ ꝯseqndi spem sic ꝯsecutꝭ amittẽd formidine iherere

Expanded text:
suis dotibus cum viri claritate cum filiorum numero et gratia, tum precipue tuis titulis tuaque pietate felix mulier, adeoque felix ut hic vix iam felicior esse posset, oportunissimo tempore ab hac caduca et brevi ad eternam felicitatem translata, nunc in celo, vite mortalis superatis casibus, triumphat, virum secuta, filiosquo forsan fasce corporeo tardatur nec adhuc celum tenet, devotis est magis precibus adiuvanda quam lacrimis; hoc illa de te sperat, hoc illi gratius donum dabis. Ora, ne lugeas, atque illam si viventem hic amasti, patere equo animo, gloriosissime pater, ex alto licet terrene conditionis gradu ad summum culmen celestis felicitatis ascendere. 9 Quid enim amplius hic agebat? quem te aspicere, quem optare iam poterat, nisi forte ut romanum pontificem te videret? Verum in terris, iam sensim spei timor obrepserit; natura enim demonstrante compertum est ut optantibus consequendi spem, sic consecutis amittendi formidinem inherere.
Abbreviated transcription (Latin):
ceret iunenał qui studioꝵ spem ꝑdit̃a teporibꝰ suis dolet Quid
deflet uene ꝙ has inepcias nõ audiũt quibꝰ a suio uł inruium
descendisse ing̃es precipitũ unideret᷑ Sic uͦ a ut ad me redeam
tͣnsacta res ẽ spacu hẽs ad adiscendñ qd ut nescire friuole et in¬
ainter et abiecte loqͥ has ad scolas ire mabeor na seuestes quas
uiuenis semꝑ fugi S bñe hr̃ intẽri liber su egre ꝑmitẽtibo qͥ
me iuẜuiciũ offerebat et si expectãda ꝯdicio ẽ inꝑꝑetuũ liber
uẽ quid speciosiꝯ optasse q̃ culsisse ĩo ꝙ alcior usꝯ sum q̃ qͥ in¬
deri possi ab his qui soli uidentur alcissrmi Gaudeo tãl si sum

Expanded text:
ceret Iuvenalis, qui “studiorum spem” perditam temporibus suis dolet? quid deflet? Bene quod has ineptias non audiunt quibus a supremo vel minimum descendisse ingens precipitium videretur. 19 Sic vero, ut ad me redeam, transacta res est; spatium habeo ad discendum, quod utinam nescirem, frivole et inaniter et abiecte loqui; has ad scolas ire iubeor iam senescens, quas iuvenis semper fugi. Sed bene habet; interim liber sum, egre permittentibus qui me in servitium asserebant, et si expectanda conditio est, in perpetuum liber vera, quid speciosius optassem quam evasisse ideo quod altior visus sim quam qui videri possim ab his qui sibi videntur altissimi
Abbreviated transcription (Latin):
tisẜ et ctaris defuat nuudere pͥncipirs ꝓ qͦ cibi et p̃ñs ecas et
pnases mi here glorio tn tͥcm nõ recuso cuo sonoꝵ apelline tuis
hitatĩ musis tuis feondeţem lauris nus demũ auspias ꝯsec̃tu
Quit̃ dic̃a s dagͥ fic̃ũ ost qd agis magͥficũ qd queris illuᵈ mad̾¬
ficẽtisfimũ atq minttissu fuerit penito q cesarẽn si eadi illa
inagutudie qua sepe abios incisti temet ixm̃ in inceris ar̃ã¬
qͫ fcite toluptãte sus q̃tidi et Iohami Sarilido uiro egregio ma
cicie redire qd si de ce deq tuis moribꝰ no fallax extimato mõ
e qͣrius magnũ iracundie iudic̃o facilecñ ab humanitate
tua me inpetraturũsꝑo Tu felix et semꝑ cuisul uale yͥ

Expanded text:
ntisper, et claris desinat invidere principiis, pro quo tibi et presens etas et Parnasos me habere glorier, tamen tertium non recuso, tuo sonorum Apolline, tuis habitatum Musis, tuis frondentem lauris, tuis demum auspiciis consecratum. Quid dicam? magnificum est quod agis magnificum ve quficentissimum atque invictissimum fuerit penitusque Cesareum, si eadem illa magnitudine tua qua sepe alios vicisti, temet ipsum modo viceris, animumque forte reluctantem his que tibi et Iohanni Barilidos viro egregio comcitie redire. 7 Quod, si de te deque tuis moribus non fallax extimatio mea est, quamvis magnum iracundie iudicio, facile tamen ab humanitate tua me impetraturum spero. Tu felix et semper tui similis Vale. IX
Abbreviated transcription (Latin):
tiba q̃suusser et ego semł egre risum ꝯtinere aiau̾tit oris inꝵ
hitꝰ ire ille cantissimiꝰ itaq mãg ac mag instare cepit ut di
om̃ĩa eo siẽ nolente sum solitꝰ ignorãciam eei pucheceuue into¬
ostenderẽ sibi pauciores poetas qͣ crederet et ꝓ c̃pe pauca scͥpni
de poetice pͥmordio de uiis ac t̾mino et preserti de spã incredibi¬
li poetar raritate disẜin q̃ nouissimũ articulũ in eratore sus
Tuduiq atrigit Que cu uir ille magimꝰ inq aliis docto et r luis¬

Expanded text:
sset, et ego semel egre risum continerem, animadvertit oris mei habitum vir ille cautissimus; itaque magis ac magis instare cepit ut dicomnia, eo sic volente, sum solitus, ignorantiam rei pulcerrime in tanostenderem sibi pauciores poetas esse quam crederet et pro tempore pauca strictim de poetice primordio, de viis ac termino et presertim de ipsa incredibili poetarum raritate disserui; quem novissimum articulum in Oratore suo Tullius attigit. Que cum ille vir magnus inque aliis doct
Abbreviated transcription (Latin):
ciem quibꝰ nõ sine indig̃cone mea neq sine oicoꝵ suspiruis
inꝰ in nͥ uo nobuissem anꝯ effluxit longa erit historia
suma cuctis ope tendẽtibꝰ ut diues s occupatꝰ acq sollicits
imo quidẽ ut ue̾ paup miss et mestꝰ fiere me uno reluc̃tate
iq et hoiu fidem ꝯcestante eripi m lbrcatẽ atq ocm̃ ciuꝰ
appetitũ nͥ na melis melis cuiꝰ successu nͦ mͥ fortuna feli¬
cis tͥbusset ex torqi in gandiũ et omoni inte dulcedine aco
has qualeseriq beculas sĩne quibꝰ uiuere posse diffĩderẽ fius¬
se me ab adoloscẽcia ꝯtetore auri et qñ modicti hebam et intoe¬
gere potera et di se diuturnu ad in his uite mortalis augas¬
tꝯ dici debet Iam u̾o deforiẽ i fortuna auri siti qñ et młta

Expanded text:
erem, quibus non sine indignatione mea neque sine amicorum suspiriis i ubi minime voluissem, annus effluxit, longa erit historia, summa cuntis ope tendentibus ut dives sed occupatus atque solicitus, imo quidem ut vere pauper miser et mestus fierem, me uno reluctante ripi michi libertatem atque otium, cuius appetitu nil natura melius, cuius successu nil michi fortuna felicius tribuisset; extorqueri michi gaudium et omnem vite dulcedinem atque has qualescunque literulas, sine quibus vivere posse diffiderem; fuisse me ab adolescentia contemptorem auri quando et modicum habebam et multo egere poteram ac diu, si diuturnum aliquid in his vite mortalis angustiis dici debet; 7 iam vero deformem michi futuram auri s
Abbreviated transcription (Latin):
Brege ad di pontifitem missꝰ onuꝵ comciũ nor audeo quid
sequitur ditere neq hoc ip̃m dicere uolebam s qͤ inceꝑam ut
discernedam dedit quiba inpositũ est iudeãt quo supplicii gẽne
macio repetenda ẽ q̃de fãteor om̃i suplicio dignus quia q̃s¬
uoluit ñs a deo ꝑseuerate noluit ut debuit et ut raꝵ stata ncc¬
simił om̃es posfet q̃ facuitari nulli u̾nqͣ imꝑatori fortona dides¬
ters conatsiꝯ mortaliũ se luuimnibꝰ ingence nempe si altera t̾m

Expanded text:
um commercium”! Non audeo quod sequitur dicere, neque hoc ipsum dicere volebam, sed quod inceperam. Ut discernendam dedit, quibus impositum est: ‘Videant quo supplicii genere 11 Est quidem, fateor, omni supplicio dignus quia qvoluit non adeo perseveranter voluit ut debuit et ut rerum status necsimul omnes posset, quam facultatem nulli unquam imperatori fortuna concesrerum conatibus mortalium se luminibus ingerentem! nempe si alteram tantum
Abbreviated transcription (Latin):
inciꝑo qd coĩtatꝰ adolostes panꝑior ño obrassem iͦpe m et pndigͣ
muis nõĩe underi here aũt me ũt satꝭ mlta illico de fuc᷑a si cupidi¬
tati aditꝰ panderetur necessitas curasq gnissimas cõ diuiciis
sbit᷑as postremo orare et obtestari ut me ceptũ iice cursũ suu̾ent
lno more page noue offendicułũ pedibꝰ iĩs iam fessis et iĩta
spectatib̾ꝰ abicẽeẽt ꝑcerẽt labori ꝑceret pudori m̃o ne male ma¬
tat ꝭ sruidns fiere sem̃ꝑ semł auaticie spectaculũ et quibꝰ contiba
beta ac uibera iiuẽtũtẽ egĩssẽ eisdem auctoribo tͥstem ẜnaq sence¬

Expanded text:
itatus adolescens pauperior non optassem, turpe michi et indignum meo nomine videri; 9 habere autem me nunc satis multa, illico defutura si cupiditati aditus panderetur; necessitates curasque gravissimas cum divitiis subituras; postremo orare et obtestari ut me ceptum vite cursum sinerent meo more peragere neve offendiculum pedibus meis iam fessis et metam spectantibis fierem senilis avaritie spectaculum, et quibus comitibus letam ac liberam iuventutem egissem eisdem auctoribus tristem servamque senec
Abbreviated transcription (Latin):
merces puos longo ieuimo domore audẽat duxũ et inclaberatim
arq ex dm fenge õpositũ pane sibi familidõe ficirĩt meq haus¬
tũ puri ggitis horrẽat nec inc̾rũ agrestem t̾re nr̃eis inu̾n̾a spente
mastcia hecbas ati / abor batas et dulcia pora fostedi r ppossit¬
q ine amatiũ mueitu sua aliqn mta agere q ad anonsici festi atq
losiguens stomaci no copia molleoq delicios siosostineçia s fa

Expanded text:
durum et inelaboratum atque ex omni fruge compositum panem sibi familiarem fecerint, neque haustum puri gurgitis horreant neque victum agrestem, terre matris munera sponte nascentia, herbas atque arborum baccas et dulcia poma fastidiant, possintque sine animantium interitu suam aliquando vitam agere; qui ad auxilium fessi ac languentis st
Abbreviated transcription (Latin):
tos ꝑduxit ad tia mł aut illi ꝓpiñ aut huic mat̾nũ ꝓ fu¬
it ngenin ectis utꝰ adũsa ꝯsiliis figñitũ om̃e discussit nẽ
pñt urei insignes nͥ ut exccłsi mõtes occultari cͥ single aͦs¬

Expanded text:
tos perduxit ad Troiam; nil aut illi proprium aut huic maternum profutos perduxit ad Troiam; nil aut illi proprium aut huic maternum profuit ingenium; lentis virtus adversa consiliis figmentum omne discussit; non possunt viri insignes nisi ut excelsi montes occultari. Cui singula
Abbreviated transcription (Latin):
st atq ꝯfiat laborat equide dux belli laborat et miles s ille
nictoria atq tummpħ̃ resꝑicit hnc emut̾re milicie stipeudia
redier ad penatos et quietẽ sꝑãt laborat agͥcola s in hiemẽ
cogitat᷑ ac dies festos et exũdantis horrei noluptate / laborat
absconditi s inter secas et horribuls cau̾nas breue picomodũ
mag̾ lut spe et odiosas cenebras gͣte luçis imaginacone ꝑ¬
mlcet Tibi quid oro sper ẽ quo plura i bene gesseris eo pbu¬
co nocet nõ quo ad głĩam ẜ quo ad ociũ ac quiẽte spectat sũ¬
nĩa lracoꝵ hoĩ Iuextimabileq dulcedĩne quiestere pot̾at
alcides nͥ eũ u̾tꝰ pidomita no tm̃ duodenis laboribꝰ ut memo¬
rãt s nlłe laboꝵ guibꝰ ex̾ceret Quiescere por̾ar Ulixes nͥ
in explebile desideriũ młta noscendũ cũcris illũ lictoribꝰ t̾¬
ras q raptaret laboriosa utus q possesores suos qͥescere nõ
ris si ea fama naͣ ẽ et Achille furtini amoris latebris educ¬

Expanded text:
 ille victoriam ac triumphum respicit, hic emerite militie stipendia, reditum ad penates et quietem sperat; laborat agricola sed hiemem cogitat ac dies festos et exundantis horrei voluptatem; laborat absconditi sed inter cecas et horribiles cavernas breve incommodum magni lucri spe et odiosas tenebras grate lucis imaginatione permulcet. 9 Tibi quid, oro, spei est? quo plura enim bene gesseris, eo pluico nocet non quod ad gloriam, sed quod ad otium ac quietem spectat, summam literatorum hominum inextimabilemque dulcedinem. 10 Quiescere poterat Alcides, nisi eum virtus indomita non tantum duodenis laboribus ut memorant, sed mille laborum generibus exerceret; quiescere poterat Ulixes, nisi inexplebile desiderium multa noscendi cuntis illum litoribus terrisque raptaret; laboriosa virtus que possessores suos quiescere non ris, si ea fama vera est, et Achillem furtivi amoris latebris educ
Abbreviated transcription (Latin):
cos aisalpina gallia claros iuros s⁊ obscuros ex̾cicu semp oppssos libi
uerest qui inglorio labori fine inpoue uelit et ualeat surge ille
te uocat Surge cͥcuspicite ceq ipm nosse incipe et equa ieibꝰ
age si te digno s melia pueros docioũt qui simus sũt illis ut ir uos
dicere soletis in similibꝰ facil et ꝑna trasfusio e Tu fat pociꝰ quod
uiri ꝓbent ꝙͣ qd puer inĩrẽt᷑ q na᷑ discreuit cͦ ꝯfundis ingenia
Sraro ꝯsilio monem᷑ ꝙͣ qͥsq nouit arce in hac se exerceat c̃ id addide¬
uim ut qui plures nou̾int ẽã pͦferat in qua głiosis excet ᷑ uale

Expanded text:
cos Cisalpina Gallia, claros viros sed obscuro exercitio semper oppressos. Tibi cos Cisalpina Gallia, claros viros sed obscuro exercitio semper oppressos. Tibi vir est qui inglorio labori finem imponere velit et valeat. Surge, ille te vocat; surge, circumspice teque ipsum nosse incipe et “equam viriAge; sed te dignius sed melius pueros docebunt qui similes sunt illis; ut enim vos dicere sviri probent quam quod pueri mirentur; que natura discrevit, cur confundis ingenia? graio consilio monemur: «quam quisque novit artem in hac se exerceat»; cui illud addiderim ut qui plures novit, eam preferat in qua gloriosius exercetur. Vale
Abbreviated transcription (Latin):
puulsit ut memorãt indignũ dig̾ssini solame exilii Tu añt ure
medestissime melioribꝰ incũbe e ui̾ uigiliis quałs erant qui not
pia etate decuerũt tales srn docẽãt uiuetũtẽ quałs fue̾rĩt in nos qͥ
aĩos pͥmũ nr̃os exepłs pulcoribꝰ erexerũt tales simo in postos
Auno eñ m. dutes eloqi Cicerõne ac uirgiłm̃ seq̃ possis plagosu
sequi mal orbilũi Ad̾de ꝙ nec gͣmatica nec sept̃i ulla libraliũ dig̃
⁊ẽ in qua nobil senescat ingeniũ tͣnsita ẽ ille nõ t̾mimꝰ Egregium
dũ tͣnsit et p̃ta iurencia totꝰ in finẽ ꝑminet puitrũ spectaculũ
argutulꝰ adolosces elem̃tario sene uł cͣpia nl̃ doctis sembꝰ plocet
p̾stitisti iᵈ hoc caueto ne prestes meliꝯ puerũ mori qͣ inter pueri¬
et ad huc mũtad ꝯsiłi t̾p̃s b̃ẽs Illis sine ꝯsolacone iiẜio qui ero¬
te ppero tora in hoc gring fi osuserut quales michi duõs alĩt ami¬

Expanded text:
permulsit, ut memorant, indignum dignissimi solamen exilii. Tu autem, vir permulsit, ut memorant, indignum dignissimi solamen exilii. Tu autem, vir modestissime, melioribus incumbe vigiliis: quales erant qui nos prima etate docuerunt, tales sine doceant iuventutem; quales fuerunt in nos qui animos pomani duces eloquii Ciceronem ac Virgilium sequi possis, “plagosum” sequi malis “Orbilium”? Adde quod nec grammatica nec septem ulla liberalium digna est in qua nobile senescat ingenium; transitus est ille, non terminus. 19 pectaculum argutulus adolescens, “elementario sene nil turpius”, ut doctis senibus placet; prestitisti illud, hoc caveto ne prestes; melius est puerum mori quam inter pueriet adhuc mutandi consilii tempus habes. Illis sine consolatione misereor qui etatem prope iam totam in hoc gimnasio consumpserunt, quales michi duos alit ami