comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Aspicit eꝑren patria crebrenda ripa
I niectos humeris siccautẽ sole capillos¬
U isa fugit niniphe ueluti ꝑterrita fuluũ
Cerua lupũ. longe q lacu dep̃nsa relicto
Accipitr̃e fiuui alis anas. qũã troicus her ox
Insequit᷑. celẽm q metu celer urget amore
Ecce lateus herba coluber fugientis aduneo
Dente pedem strinxit. iurꝰq in corꝑe luͥt
Tñ uita sup̃pssa fuga est. amplectit᷑ auiens
E xaniuẽ. clamat q piget piget ẽẽ secutũ
Sed nou hoc timui. nec erat mͥ uinõe tanti
ꝑ didimus miserã nos te duo. uulnus ab angue
A me causa data ẽ. ego sum scelerat ior illo
Q ui tͥ morte mea mortis solatia mittã
Dixit ⁊ e scopulo qũa rauea subederat uuda
Decidit in pontũ tethis miserata cadentẽ
Mollit̾ excepit. nantemq ꝑ enuora pennis
Teyit. ⁊ optate non est data copia mortis
Indignatur antans indignũ uiuere cogi
Sbstariq auime misera de sede uolenti

Expanded text:
adspicit Hesperien patria Cebrenida ripa adspicit Hesperien patria Cebrenida ripa iniectos umeris siccantem sole capillos. Visa fugit nymphe, veluti perterrita fulvum cerva lupum longeque lacu deprensa relicto accipitrem fluvialis anas; quam Troius heros insequitur celeremque metu celer urget amore: ecce latens herba coluber fugientis adunco dente pedem strinxit virusque in corpore liquit; cum vita suppressa fuga est: amplectitur amens exanimem clamatque “piget, piget esse secutum! Sed non hoc timui, neque erat mihi vincere tanti. Perdidimus miseram nos te duo: vulnus ab angue, a me causa data est. Ego sum sceleratior illo, qui tibi morte mea mortis solacia mittam.” Dixit et e scopulo, quem rauca subederat unda, decidit in pontum. Tethys miserata cadentem molliter excepit nantemque per aequora pennis texit, et optatae non est data copia mortis. Indignatur amans invitum vivere cogi obstarique animae misera de sede volenti
Abbreviated transcription (Latin):
E olus egressus p̃stat q nepotib enuor
Hos aliqͥs senior circũ freta lata uolantes
S pectat. ⁊ ad finẽ seruatos laudat amores
ꝑ ximus aut idem si sors tulit. hic qͦ dixit
Qũe mare carpentẽ succ instaq crura gerẽtẽ
Aspicis ostondeus spaciosũ in guttura i̾gũ
R egia ꝓg enies. ⁊ si descendere ad ip̃m
Ordine ꝑpetuo q̃ris. fuit huius origo
Ylus ⁊ assaratus raptusq ioui gauimedes
Laomedonq senex pͥamusq nouissima fie
Tempora sortitus. frater fuit hectoris iste
Qͥ nisi sensisset prinia noua fata iuuent a
Forsit m inferuis non hectore nomen hab̾et
Qũauis est illum ꝓles enxa dymautis
Exacon umbrosa furtim peꝑisse sub yda
Fertur alixeroe gracili conata bicorni
Oderat hic urbes. nitidaq remotus ab aula
Setretos montes ⁊ inambitiosa colebat
Rura. nec yliacos cetus nisi rarus adibat
Non agreste tñ nec in expugnabile amori
P ectus habens. siluas captatã sepe ꝑ om̃s

Expanded text:
Aeolus egressu praestatque nepotibus aequor. Aeolus egressu praestatque nepotibus aequor. Hos aliquis senior iunctim freta lata volantes spectat et ad finem servatos laudat amores; proximus, aut idem, si fors tulit, “hic quoque,” dixit “quem mare carpentem substrictaque crura gerentem adspicis” ostendens spatiosum in guttura mergum, “regia progenies: sunt si descendere ad ipsum ordine perpetuo quaeris, sunt huius origo Ilus et Assaracus raptusque Iovi Ganymedes Laomedonque senex Priamusque novissima Troiae tempora sortitus. Frater fuit Hectoris iste: qui nisi sensisset prima nova fata iuventa, forsitan inferius non Hectore nomen haberet, quamvis est illum proles enixa Dymantis, Aesacon umbrosa furtim peperisse sub Ida fertur Alexirhoe, Granico nata bicorni. Oderat hic urbes nitidaque remotus ab aula secretos montes et inambitiosa colebat rura nec Iliacos coetus nisi rarus adibat. Non agreste tamen nec inexpugnabile amori pectus habens silvas captatam saepe per omnes
Abbreviated transcription (Latin):
Ad ceyca manus. sic o karissime coniũx
S ic ad me miserandr redis ait. adiacet ũdis
F c̃a manu moles. q̃ pͥmas equous undas
F rangit. ⁊ incursus q̃ p̃delassat aquaꝵ
Insilit huc. mirũq fuit potuisse. uolabat
ꝑ cuciensq leuẽ mͦ natis aera penius
Tangebat sũmas ales miserabilis undas
Dũq uolat mesto simlẽ plenũq q̃rele
Ora dedere sonũ tenui crepitantia rostro
U t uero tetigit mutũ ⁊ sñ sanguine corpꝰ
Dilectos artus amplexa retentib alis
Frigida nenͥcqũa duro dedit oscula rostro
S enserat hoc ceys an uultũ motib unds
Tollere sit uisus ppłs dubitabat. at ille
S enserat. ⁊ tandẽ suꝑis mi serantib ambo
Alite mut autur. fatis obuoxius hisdem
Tũc q mansit amor. uͨ cõiugale solutũ ẽ
F edus in alitib choeũt fiunt q pentes
ꝑ q dies platidos hiberno tẽpore septem
I ncubat alcyone pendentib equore nidis
Tũc uia tuta maris. uentos custodit ⁊ arcet

Expanded text:
ad Ceyca manus “sic, o carissime coniunx, ad Ceyca manus “sic, o carissime coniunx, sic ad me, miserande, redis?” ait. Adiacet undis facta manu moles, quae primas aequoris undas frangit et incursus quae praedelassat aquarum. Insilit huc, mirumque fuit potuisse: volabat percutiensque levem modo natis aera pennis stringebat summas ales miserabilis undas. Dumque volat, maesto similem plenumque querellae ora dedere sonum tenui crepitantia rostro. Ut vero tetigit mutum et sine sanguine corpus, dilectos artus amplexa recentibus alis frigida nequiquam duro dedit oscula rostro. Senserit hoc Ceyx, an vultum motibus undae tollere sit visus, populus dubitabat: at ille senserat, et tandem superis miserantibus, ambo alite mutantur. Fatis obnoxius isdem tunc quoque mansit amor, nec coniugiale solutum est foedus in alitibus: coeunt fiuntque parentes, perque dies placidos hiberno tempore septem incubat Alcyone pendentibus aequore nidis. Tunc iacet unda maris: ventos custodit et arcet
Abbreviated transcription (Latin):
Si nõ urua. tn uinget nos littera. si non
O ssib ossa meis. at noruen nõie tangam¬
ꝑ lura dolor ꝓhibet uerboq intͥuene omi
P langor. ⁊ attonito gemitus a corde tbũt
Hane erat. ez redit᷑ templis ad litoꝰ. ⁊ allũ
Mesta locũ repetit. de quo spectarati eiutes
Hoc m̃ discedens dedit oscula littore dippro
ꝓ spicit. in liquda spatio distante
N escio qͥd quasi corpus aqua. pͥmo q qͥd illud
Esset erat dubiũ. post qͣm paulũ appulit unda
Et qũauis aberat. corpus tñ ẽẽ liquebat
Qͥ d foret ignoraus qͥa naufragꝰ omine mota ẽ
⁊ tanqͣm ignoto lacͥmas daret. heu miser inqͥt
Qͥ squis es. ⁊ si qua est tͥ conũx. fluctib actũ
F it ꝓprius corpus. qũẽ quo magis illa tuet᷑
H oc muiꝰ ⁊ minus est mentis. iã iãq ꝓpinqũ
Admotũ terre. iam qd̃ cognosc̾e posset
Cernit. erat cõiuux. ille est exclanat. ⁊ una
Ora. comas. uestes. lacerat. tandẽ q trenĩtes

Expanded text:
si non urna, tamen iunget nos littera: si non si non urna, tamen iunget nos littera: si non ossibus ossa meis, at nomen nomine tangam.” Plura dolor prohibet, verboque intervenit omni plangor, et attonito gemitus a corde trahuntur. Mane erat, egreditur tectis ad litus et illum maesta locum repetit, de quo spectarat euntem. hoc mihi discedens dedit oscula litore” spicit: in liquida, spatio distante, tuetur nescio quid quasi corpus, aqua. Primoque, quid illud esset, erat dubium; postquam paulum appulit unda, et, quamvis aberat, corpus tamen esse liquebat, qui foret, ignorans, quia naufragus, omine mota est et, tamquam ignoto lacrimam daret, “heu! miser” inquit “quisquis es, et siqua est coniunx tibi !” Fluctibus actum fit propius corpus; quod quo magis illa tuetur, hoc minus et minus est mentis sua, iamque propinquae admotum terrae, iam quod cognoscere posset, cernit: erat coniunx. “Ille est!” exclamat et una ora, comas, vestem lacerat tendensque trementes
Abbreviated transcription (Latin):
N aufragus int̾ut. uidi agnoui q manusq
Ad discedenten cupiẽs rotinere tetendi
U mbra fuit. s ⁊ umbra t̾n manifesta. uiri q
Nota mei. nec ⁊ ille quidẽ si q̃ͣris habebat
Assuetos uultus. nec quo pͥus ore intebat
P allentẽ nudũ q ⁊ adhus humente capillo
Infelix uidi stetit hoc miserabilis ip̃e
Scce loco. ⁊ q̃rit uestigia si qua suꝑ suit
H oc erat hoc animo qd̵ diuinante timebã
Et ne me fugiens uentos se q̃rere rogaban
At certe uellem q̃m ꝑiturus abibas
M eqͦ duxisses tecum fuit utile tecum
Ire mͥ. nec enĩ de uite temꝑe quicqͣm
H i simul egissem. nec mors disecta fuisset
Nũc absens ꝑeo iactor qͦ fluctib absens
E t sine me te pontus ht̃. crudelior ip̃o
S it mͥ mens pelago si uitã duc̾e nitar
Longius. ⁊ tauto pugnẽ suꝑẽt dolori
S ed neq pugnabo. neo te miserande relinqͣm
E t tͥ nũc saltem ueniã comes Iuq sepulcꝰ

Expanded text:
Naufragus interiit! Vidi agnovique manusque Naufragus interiit! Vidi agnovique manusque ad discedentem cupiens retinere, tetendi. Umbra fuit, — sed et umbra tamen manifesta virique vera mei! Non ille quidem, si quaeris, habebat adsuetos vultus, nec quo prius, ore nitebat: pallentem nudumque et adhuc umente capillo infelix vidi. Stetit hoc miserabilis ipse ecce loco!” et quaerit, vestigia siqua supersint “Hoc erat, hoc, animo quod divinante timebam, et ne me fugeres, ventos sequerere, rogabam. At certe vellem, quoniam periturus abibas, me quoque duxisses! Multum fuit utile tecum ire mihi: neque enim de vitae tempore quicquam non simul egissem, nec mors discreta fuisset. Nunc absens perii, iactor quoque fluctibus absens, et sine me me pontus habet. Crudelior ipso sit mihi mens pelago, si vitam ducere nitar longius et tanto pugnem superesse dolori. Sed neque pugnabo, nec te, miserande, relinquam et tibi nunc saltem veniam comes, inque sepulcro
Abbreviated transcription (Latin):
Iuplerũt fluctus. nou hec tͥ uũciat actor
Ambiguus. nõ ista uagis rumorib audis
I p̃e ego fata tͥ p̃seus mea nau fragtis edo
Surge age da latͥmas lugubriaq indue. uͦ me
Iudeploratũ sub ñ ania tartara mitte¬
A ddidit hiis uocẽ morpheus quã cõiugis illa
C redͥet ẽẽ sui fletus qͦ fundere ueros
Uisus erat. gestũq manu. teycis habebat
Iugemit alcyone. lacrimas mouet atq lac̾tos
ꝑ sõpnũ. corpusq petens amplectit᷑ aurant
Exclamat q mane. quo te rapis ibiuius una
Uoce ⁊ uiri spetieq sua turbata. soporem
Excitat. ⁊ pͥmo si sit cir cũspicit illuc
Qͥ mͦ uisus erat. uã moti uoce munistri
Attulerãt lumon. postqũa nõ inuouit usqͣm
ꝑ cutit ora manu. laniat q a pectore uestes
P ectoraq ip̃a ferit. nͨ criues solu̾e curat
S ciudit. ⁊ altrici q̃ questus causa roganti
Nulla est alcyone nulla ẽ ait. occidit una
Tũ ceyce suo solancia tollite uerba

Expanded text:
implerunt fluctus. Non haec tibi nuntiat auctor implerunt fluctus. Non haec tibi nuntiat auctor ambiguus, non ista vagis rumoribus audis: ipse ego fata tibi praesens mea naufragus edo. Surge, age, da lacrimas lugubriaque indue nec me indeploratum sub inania Tartara mitte.” Adicit his vocem Morpheus, quam coniugis illa crederet esse sui: fletus quoque fundere veros visus erat, gestumque manus Ceycis habebat. Ingemit Alcyone, lacrimas movet atque lacertos per somnum, corpusque petens amplectitur auras exclamatque “mane! quo te rapis? ibimus una!” Voce sua specieque viri turbata soporem excutit et primo, si sit, circumspicit, illic, qui modo visus erat: nam moti voce ministri intulerant lumen. Postquam non invenit usquam, percutit ora manu laniatque a pectore vestes pectoraque ipsa ferit, nec crines solvere curat: scindit et altrici, quae luctus causa, roganti “nulla est Alcyone, nulla est!” ait. “Occidit una cum Ceyce suo! Solantia tollite verba!
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ret̾it hos senior. cunctisq e fr̃ib unũ
M orphea. qͥ pagat thamantidos edita sompii
Eligit. ⁊ rursus ntolli langore solutus
Deposuit ꝙ caput strato q recondidit alto
Ille uolat nullos strepitus facientib alis
ꝑ tenebras. intraq more breus tẽpꝰ in urbẽ
ꝑuenit hemoniã positisq e corpore pemus
In faciem ceycis abit. sũptaq figura
Luridus exanimi similis sine uestib ullis
Coniugis ante thorũ misere stetit. uda iuidetͤ¬
R arba uiri. madidisq grauis fluit unda capillis
Tũc lecto incombens fletu suꝑ ora ꝓfuso
H ec ait. an noscis ceyca miserrima cõiĩr
An mea mutata facies nece. respice nosces
I nuenies q tuo ꝓ cõuige coniugis umbras
Nil opus alcyone nobis tua uot a tulerunt
Occidimus. falso tibi me ꝓmittere noli
N ubib egeo dop̃ndit in equore nauã
Auster. ⁊ ingenti iactatam flamine soluit
Oraq nr̃a titũ frustra clamantia nomou

Expanded text:
Praeterit hos senior cunctisque e fratribus unum Praeterit hos senior cunctisque e fratribus unum Morphea, qui peragat Thaumantidos edita, Somnus eligit: et rursus molli languore solutus deposuitque caput stratoque recondidit alto. Ille volat nullos strepitus facientibus alis per tenebras intraque morae breve tempus in urbem pervenit Haemoniam positisque e corpore pennis in faciem Ceycis abit sumptaque figura luridus, exanimi similis, sine vestibus ullis, coniugis ante torum miserae stetit: uda videtur barba viri, madidisque gravis fluere unda capillis. Tum lecto incumbens, fletu super ora profuso, haec ait: “Agnoscis Ceyca, miserrima coniunx? An mea mutata est facies? Nunc respice! nosces inveniesque tuo pro coniuge coniugis umbram. Nil opis, Alcyone, nobis tua vota tulerunt: occidimus! Falso tibi me promittere noli! Nubilus Aegaeo deprendit in aequore navem auster et ingenti iactatam flamine solvit, oraque nostra, tuum frustra clamantia nomen,
Abbreviated transcription (Latin):
Sõpuia q̃ ueras equent imitamine formas
Hercule trachina iube sub ymagie regis
Alcyonen adeant siniulacraq naufraga fingãt
Imꝑat hoc iuuo. postqũa mandata ꝑes it¬
Y ris abit. neq enĩ pigri tolerare soporis
U im poterat. labi q ut sõpnũ sentit in artꝰ
E ffugit ⁊ remeat ꝑ quos mͦ uenerat arcus
At pater e ppło natoꝵ mille suoꝵ
Excitat artificẽ simulatorẽ q figure
M orphea. non illo iussos sollempnius alt̾
Exprimit incessus uuldũ q so nũq loq̃ndi
A dicit ⁊ uestes. ⁊ consuetissima cuiq¬
U erba. s hic homines solos imitat᷑. ⁊ alt̾¬
ꝑ it fera. fit uolucͥs fit longo corꝑe serpẽs
H ũc ythacon suꝑi. mortale phebetora nulsᷤ
Nominat. ẽ etiam diuerse ter cius artil
P anthasos ille in humũ saxũ q undãis trabẽqe
Queq uacant animo fallacit̾ oniua t ransit
Regib hii ducib ꝙ suos ostendere uultus
Nocte solent. ppłos alii plebemq perrant

Expanded text:
somnia, quae veras aequent imitantia formas, somnia, quae veras aequent imitantia formas, Herculea Trachine iube sub imagine regis Alcyonen adeant simulacraque naufraga fingant. Imperat hoc Iuno.” Postquam mandata peregit, Iris abit neque enim ulterius tolerare soporis vim poterat, labique ut somnum sensit in artus, effugit et remeat per quos modo venerat arcus. At pater e populo natorum mille suorum excitat artificem simulatoremque figurae Morphea: non illic quisquam sollertius alter exprimit incessus vultumque sonumque loquendi. Adicit et vestes et consuetissima cuique verba; sed hic solos homines imitatur, at alter fit fera, fit volucris, fit longo corpore serpens: hunc Icelon superi, mortale Phobetora vulgus nominat. Est etiam diversae tertius artis Phantasos: ille in humum saxumque undamque trabemque quaeque vacant anima, fallaciter omnia transit. Regibus hi ducibusque suos ostendere vultus nocte solent, populos alii plebemque pererrant.
Abbreviated transcription (Latin):
Ante fores antri fecunda papauera florẽt
Iununi̾e q herber quaꝵ de lacte soporem
N ox legit. ⁊ sꝑgit ꝑ opacas humida terras
I anua nec uerso stridorem cardine redoit
Nulla domo tota ẽ custos in limine nullus
At medio thorus est hebeno sublinus in antꝰ
P lumeus unicolor pullo urlamine tectus
Quo cubat ip̃e d̾s lumbis laugore solutis
Huunic tirca passim uarias inuitantia formas
Sompnia uera iacẽt totidẽ qͦt messis aristas
Quo simul intrauit. manib q obstantia uirgo
S õpnia dimouit. uestis fulgore reluxit
S atra domus. tardaq d̾s grauitate iacentes
Uix oculos tollens iterũ q iterũq relabens
Sũmaq ꝑtuciens nutanti pectora mento
Excussit tandẽ sibi se. cubito q leuatus
QIuid ueniat cognouit enĩ scrutat᷑. at illa
Sũme quies reꝵ plaoidissime sũme deoꝵ
P ax animi. qũe cura fugit. qui corꝑa duris
Fessa minister uis mulces. reꝑasq labori

Expanded text:
Ante fores atrii fecunda papavera florent, Ante fores atrii fecunda papavera florent, Innumereque herbe, quarum de lacte soporem Nox legit, et spargit per opacas humida terras. Ianua ne verso stridorem cardine reddat, Nulla domo tota est, custos in limine nullus. In medio thorus est ebano sublimis in antro, Plumeus unicolor pullo velamine tectus, Quo cubat ipse deus membris languore solutis. Hunc circa passim varias imitantia formas Somnia vana iacent totidem, quot messis aristas, Quo simul intravit manibusque obstantia virgo somnia dimovit, vestis fulgore reluxit sacra domus, tardaque deus gravitate iacentes vix oculos tollens iterumque iterumque relabens summaque percutiens nutanti pectora mento, excussit tandem sibi se; cubitoque levatus, quid veniat cognovit enim, scitatur. At illa: “Somne, quies rerum, placidissime, Somne, deorum, pax animi, quem cura fugit, qui corpora duris fessa ministeriis mulces reparasque labori,
Abbreviated transcription (Latin):
At dea non ultra ꝓ functo morte rogari
Non sinit. ut q manus funestas arceat aris
Yri mee dixit fidissima nũtia uocis
Uise soporiferã somꝑni ueloc it̾ aulani
Extinctiq iube ceycis ymagine mittat
Sõpnia ad alcyonẽ ueros imitantia casus
Dixerat. induit᷑ uelamina nulle colorũ
Y ris. ⁊ artuato celum curuamine signãs
Tecta petit iussi sub nube latentia regis
Est ꝓpe chimeros longo spelunca recessu
Mons cauus ignaui domus ⁊ penetralia sõpni
Q uo nonqũa radiis oriens medius ue cadẽs ue
P heb adire potest. nebule caligins mixte
E ralantur humo dubie q crepuscula lucis
Non uuigil ales ibi cristati cantib horis¬
⁊ uocat aurorã. ne uoce silentia rũpit
Solliciti ue caues camib ue sagacior anser
Humane ue sonũ reddũt cõuitia lingue
Mut a qͥes habitat. saxo tñ erit ab imo
Riuus aq̃ lethes ꝑ quẽ cũ murmure labens
Inuittat sop̃nos crepitantib unda lapillis¬

Expanded text:
At dea non ultra pro functo morte rogari At dea non ultra pro functo morte rogari sustinet; utque manus funestas arceat aris, “Iri, meae” dixit “fidissima nuntia vocis, vise soporiferam Somni velociter aulam exstinctique iube Ceycis imagine mittat somnia ad Alcyonen veros narrantia casus.” Dixerat: induitur velamina mille colorum Iris, et arcuato caelum curvamine signans tecta petit iussi sub nube latentia regis. Est prope Cimmerios longo spelunca recessu, mons cavus, ignavi domus et penetralia Somni: quo numquam radiis oriens mediusve cadensve Phoebus adire potest. Nebulae caligine mixtae exhalantur humo dubiaeque crepuscula lucis. Non Evocat Auroram nec voce silentia rumpunt Solliciteve canes canibusve sagacior anser Humaneve sonum reddunt convicia lingue. Muta quies habitat, saxo tamen exit ab imo, Rivus aque Lethes, per quem cum murmure labens Invitat somnos crepitantibus unda lapillis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ragmniua nauigii ceys socerũ qꝙ prẽmq
Inuocat. heu frustra. s plurima nantis en ora
Illius aute oculos ut agant sua copa fietꝰ
Sprat. ⁊ eraminus manib tumuletur. amio
Sũnatat absentẽ quociẽs siit hiscere suortꝰ¬
R ominat alcyonẽ ip̃is q ĩ mur murat undis
Eccs suꝑ medios fluctus nig̾ arcus aquaꝵ
Frangit᷑. ⁊ rupta m̾sũ caput obruit inda
Lutifer obscurus nec qũe cognosc̾e posses
Illa nocte fuit. qm̃ q ercedere celi
Non licuit. dempsis texit sua nubib ora¬
Eolis int̾ea tantorum ignara maloꝵ
Dinumerat noctes. ⁊ iaui qͣs induat ille
F estinat uestes. iam quas ubi ueni̾t ille
I p̃a gerat. reditusq sibi ꝓmittit iuaues
Om̃ib illa quidẽ suꝑis pia thura ferebat
Ante tñ cunctis iu nonis templa colebat
Proq uiro qui nullus erat ueniẽbat ad aras
Ut q foret sospes cõiuux suus atq rediret
Optanit. nullamq sibi p̃ferret. at illi
H oc de tot uotis potuit contiug̾e solũ

Expanded text:
ragmina navigii Ceyx socerumque patremque invocat heu! frustra. Sed plurima nantis in ore llius ante oculos ut agant sua corpora fluctus, optat et exanimis manibus tumuletur amicis. Dum natat, absentem, quotiens sinit hiscere fluctus, nominat Alcyonen ipsisque inmurmurat undis. Ecce super medios fluctus niger arcus aquarum frangitur et rupta mersum caput obruit unda. Lucifer obscurus nec quem cognoscere posses illa luce fuit, quoniamque excedere caelo non licuit, densis texit sua nubibus ora. Aeolis interea tantorum ignara malorum dinumerat noctes, et iam, quas induat ille festinat vestes, iam quas, ubi venerit ille, ipsa gerat, reditusque sibi promittit inanes. Omnibus illa quidem superis pia tura ferebat, ante tamen cunctos Iunonis templa colebat proque viro, qui nullus erat, veniebat ad aras utque foret sospes coniunx suus utque rediret, optabat, nullamque sibi praeferret; at illi hoc de tot votis poterat contingere solum.
Abbreviated transcription (Latin):
Qmͥ sola nocet. uenit ecce optabile tempꝰ
Luxq iugalis adest. ⁊ iam mea fiet yanthe
Nec mͥ continget. mediis siciemus in undis
Pronuba qͥd uino qͥd ad hec himenee uenitis
S acra. quib qui nũbat abost ⁊ nubimꝰ ãbe
P̃ssit ab hiis uocẽ. nec lenius alt̾a uirgo
Estuat. ut q uenias hymenee p̃cat᷑
Qd̾ petit hec theletusa timẽs mͦ t̃ꝑa diffc̾
N ũc ficto langore morã tͣhit. om̃ia sepo
Uisaq causatur. sed iam cõsũpsãt omiẽ
Materiã ficti dilataq temꝑa tede
Instit̾ant. unusq dies restabat. at illa
Erialẽ capiti uittã nateq sibi ꝙ
Detrahit. ⁊ sꝑsis aram cõplexa capillis
Ysi par ethoniũ careoticaq arua pharõq
Q̃ colis. ⁊ septẽ digestũ in coriuua nilum
Fer p̃cor inqͥt opẽ. nr̃oq medere timori
Te dea te qͦndã tua q hec insignia uidi

Expanded text:
quae mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus, quae mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus, luxque iugalis adest, et iam mea fiet Ianthe— nec mihi continget: mediis sitiemus in undis. Pronuba quid Iuno, quid ad haec, Hymenaee, venitis sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambae?” Pressit ab his vocem. Nec lenius altera virgo aestuat, utque celer venias, Hymenaee, precatur. Quod petit haec, Telethusa timens modo tempora differt, nunc ficto languore moram trahit, omina saepe visaque causatur. Sed iam consumpserat omnem materiam ficti, dilataque tempora taedae institerant, unusque dies restabat. At illa crinalem capiti vittam nataeque sibique detrahit et passis aram complexa capillis “Isi, Paraetonium Mareoticaque arva Pharonque quae colis et septem digestum in cornua Nilum: fer, precor” inquit “opem nostroque medere timori! Te, dea, te quondam tuaque haec insignia vidi
Abbreviated transcription (Latin):
Monstra ferat. taurũ dilexit filia solis
Femia nẽpe marẽ nĩs est furiosior illo
S i uerũ ꝓfitemur amor. tñ illa sequta ẽ
Spem ueni̾s. tñ illa dolis ⁊ ymagnie uacce
Passa bouẽ est. ⁊ erat qͥ decipetur ad ult̾
Huc licet e toto sollercia confluat orbe
p̃e licet reuolet ceratis dedalus alis
Qͥ d faciet. minime puerũ de uirgie doctis
Artib efficiet. nõ te mtetabit yante
Quin animũ firmas. te q ip̃a recolligis yphi
Consiliiq mopes ⁊ stultos ex cutis ignes
Qͥd sis nata uide nisi te qͦ decipis ip̃ani
Et pete quod fas est. ⁊ ama qd̵ femina debet
S pes est q̃ capiat spes est q̃ pascat amautẽ
Hanc tͥ res aduuit. nou te custodia caro
Arcet ab amplexu. nec cauti cura mariti
N on pr̃is asꝑitas. nõ se negat ip̃a roganti
N ec tñ est pacienda tͥ. nec ut om̃ia fiant
Esse potes felix. ut diiq hominesq laborent
At nõ uult natura potentior om̃ib istis

Expanded text:
monstra ferat, taurum dilexit filia Solis, monstra ferat, taurum dilexit filia Solis, femina nempe marem: meus est furiosior illo, si verum profitemur, amor! Tamen illa secuta est spem Veneris, tamen illa dolis et imagine vaccae passa bovem est, et erat, qui deciperetur adulter! Huc licet e toto sollertia confluat orbe, ipse licet revolet ceratis Daedalus alis, quid faciet? Num me puerum de virgine doctis artibus efficiet? num te mutabit, Ianthe? Quin animum firmas, teque ipsa reconligis, Iphi, consiliique inopes et stultos excutis ignes? Quid sis nata, vide, nisi te quoque decipis ipsa, et pete quod fas est, et ama quod femina debes! Spes est, quae capiat, spes est, quae pascit amorem: hanc tibi res adimit. Non te custodia caro arcet ab amplexu nec cauti cura mariti, non patris asperitas, non se negat ipsa roganti: nec tamen est potienda tibi, nec, ut omnia fiant, esse potes felix, ut dique hominesque laborentrus. At non vult natura, potentior omnibus istis,
Abbreviated transcription (Latin):
Tertius int̾ea detimo successerat aniuis
Cũ pat̾ yphi tͥ fiauam despondet yantẽ
Int̾ phestiadas que laudatissima forme
Dote fuit uirgo dicteo nata theleste
Par etas par forma fuit. pumas q magistͥs
A ccepere artes elementa et atis ab hisdẽ
H iic amor amboꝵ tetigit rude pectꝰ. ⁊ equũ
Uulnus utͥq dedit. s erat fiducia dispar
Coniugii. pacte q erpectant temꝑa teds
Qũe q uirũ putat c̃ẽ suũ. fore credit yanthe¬
Y phis amat qua posse frui desperat. ⁊ auget
H oc ip̃m flaimas. ardetq in uirgine uirgo¬
U ixq tenens latrimas qͥs me mauet exitꝰ inͥt
Coguita qũa nulli qũa ꝓdigiosa noue q¬
Naturale malũ saltem ⁊ de more de dissent
N et uaccã uacce. nec equas amor urit enͣr
Urit oues aries sequit᷑ sua femina ceruũ
S ic ⁊ aues choeũt. int̾q animalia cuncta
Femina femineo correpta cupidine nulla ẽ
Ueĩlem nulla forẽ. nec non dñ om̃ia crete

Expanded text:
Tertius interea decimo successerat annus, Tertius interea decimo successerat annus, cum pater, Iphi, tibi flavam despondet Ianthen, inter Phaestiadas quae laudatissima formae dote fuit virgo, Dictaeo nata Teleste. Par aetas, par forma fuit, primasque magistris accepere artes, elementa aetatis, ab isdem. Hinc amor ambarum tetigit rude pectus et aequum vulnus utrique dedit. Sed erat fiducia dispar: coniugium pactaeque exspectat tempora taedae quamque virum putat esse, virum fore credit Ianthe; Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo; vixque tenens lacrimas “quis me manet exitus” inquit, “cognita quanaturale malum saltem et de more dedissent. Nec vaccam vaccae, nec equas amor urit equarum: urit oves aries, sequitur sua femina cervum. Sic et aves coeunt, interque animalia cuncta femina femineo conrepta cupidine nulla est. Vellem nulla forem! Ne non tamen omnia Crete
Abbreviated transcription (Latin):
P lenaq sõpniferis serpẽs ꝑegrina uenenis
Cũ uelut excussam sompuo ⁊ manifesta uidentẽ
S ic affata dea ẽ. ꝑs o theletusa mearui
Pone graies curas. mandataq fasle mariti
Nec dubites cum te ꝑtu lucina leuarit
T ollere qͥcquid erit. dea sum auxiliaris. opẽ q
Frorata fero. nec te coluisse q̃reris
Iugratũ numen. mouuit. thalamoq recessit
Leta thoro surgit. purasq ad sidera suplex
Cressa uanus tollens rata suit sua uisa p̃cat᷑
Ut dolor intreuit seq ip̃m pondus in auras
E. xpulit. ⁊ nata est ignaro femina patri
I usfit ali mater puerũ mentita. fidemq
R es h̾ũit. neq erat fc̃i nisi conscia nutͥx
Uota pat̾ soluit. nomenq iniponit auitũ
Yphis auus fu̾at. gauisa est nonime niat̾
Quod cõmune foret. nec quic qmͣ falleret illo
In decepta pia mendatia fraude latebant
Cultus erat pueri. facies qũa siue puelle
Siue dares puero fieret formosus utͦip

Expanded text:
plenaque somniferis serpens peregrina venenis. plenaque somniferis serpens peregrina venenis. Tum velut excussam somno et manifesta videntem sic adfata dea est: “Pars o Telethusa mearum, pone graves curas mandataque falle mariti. Nec dubita, cum te partu Lucina levarit, tollere quidquid erit. Dea sum auxiliaris opemque exorata fero, nec te coluisse quereris ingratum numen.” Monuit thalamoque recessit. Laeta toro surgit purasque ad sidera supplex Cressa manus tollens, rata sint sua visa, precatur. Ut dolor increvit, seque ipsum pondus in auras expulit et nata est ignaro femina patre, iussit ali mater puerum mentita: fidemque res habuit, neque erat ficti nisi conscia nutrix. Vota pater solvit nomenque inponit avitum: Iphis avus fuerat. Gavisa est nomine mater, quod commune foret nec quemquam falleret illo. Inde incepta pia mendacia fraude latebant: cultus erat pueri, facies, quam sive puellae, sive dares puero, fuerat formosus uterque.
Abbreviated transcription (Latin):
Uocib hiis monuit cũ iam ꝓpe ꝑtus ad eẽt
Que uoueã duo sũt minimo ut releu̾e dolore
Utq marẽ parias ou̾osior altera sors est
Et uires fortuna negat. qd̃ abhomiuor ergo
E dita forte tuo fu̾it si femina par tu
Inuittus mando pietas ignosce uetetꝰ
Direrat. ⁊ lacͥmis uultum lauere ꝓfusis
T am qͥ mandabat qua cui mandata dabaut᷑
S ed tñ usq suũ uanis theletusa maritũ
S ossicitat p̾cib. ne spem sibi ponat in arcto
Certa sua est ligdo sentencia. Iamq ferendo
U exerat illa grauẽ maturo pond̾e uentr̃e
Cũ medio noctis spatio sub ymagine sõpni
Y nachis aute thorũ pompa comitante sacroꝵ
A ut stetit aut insa ẽ. inerant luuaria fronti
Cornua. cum spicis nitidis flauentib auro
Et regale decus. tum qua latrator anubis
S c̃aq bubastis uariisq colorib apis
Qͥ q p̾mit uocem digitoq silentia suadet
Sistraq erãt. nũqũaq sat is quesitus osiris

Expanded text:
vocibus his monuit, cum iam prope partus adesset: vocibus his monuit, cum iam prope partus adesset: “Quae voveam, duo sunt; minimo ut relevere dolore, utque marem parias; onerosior altera sors est, et vires fortuna negat. Quod abominor, ergo edita forte tuo fuerit si femina partu, invitus mando: pietas, ignosce! necetur.” Dixerat, et lacrimis vultus lavere profusis, tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. Sed tamen usque suum vanis Telethusa maritum sollicitat precibus, ne spem sibi ponat in arto. Certa sua est Ligdo sententia. Iamque ferendo vix erat illa gravem maturo pondere ventrem, cum medio noctis spatio sub imagine somni Inachis ante torum, pompa comitata sacrorum, aut stetit aut visa est. Inerant lunaria fronti cornua cum spicis nitido flaventibus auro et regale decus. Cum qua latrator Anubis sanctaque Bubastis variusque coloribus Apis, quique premit vocem digitoque silentia suadet, sistraque erant numquamque satis quaesitus Osiris
Abbreviated transcription (Latin):
Precipiũt. surde q adhibent solatia m̃ti
M uta iacet. uiridesq suis tenet ungͥb herbas
N iblis. ⁊ hume tat lacͥmarũ gramina riuo
N aides huic uenã que nũqũa aresc̾e possit
S upposuisse ferũt quid enĩ dare maius hebãt
Protinꝰ ut lecto picee de cortice gurte
Atq tenax grauida manat tellure bitumẽ¬
Utq sub aduentu spirantis lene fauoni
Sole remollescit q̃ frigore constitit unda
S ic lacͥmis consũpta suis phebeia biblis¬
Mertit᷑ in fontẽ qui nũt qͦ uallib illis
Nomen ht̃ dñe. iigraq sub ilice manat
Fama nous centũ creteas forsitan urbes
I mmplesset monstri si nõ miracula nuꝑ¬
Y phide mutata crote ꝓpriora tulisset
P raxima gnosiato nã qͥndã phestia regno
P rogenut tellus ignotũ nomine ligdũ
ngenua de plebe uirũ. nec census in illo
N obilitate sua maior. s uita fidesq
nculpata fuit grauide qͥ coniugis aures

Expanded text:
praecipiunt surdaeque adhibent solacia menti: praecipiunt surdaeque adhibent solacia menti: muta iacet viridesque suis tenet unguibus herbas Byblis, et umectat lacrimarum gramina rivus. Naidas his venam, quae numquam arescere posset, subposuisse ferunt: quid enim dare maius habebant? Protinus, ut secto piceae de cortice guttae, utve tenax gravida manat tellure bitumutve sub adventu spirantis lene favoni sole remollescit, quae frigore constitit, unda, sic lacrimis consuVertitur in fontem, qui nunc quoque vallibus illis Nomen habet domine, nigraque sub ilice manat Fama novi centum Cretaeas forsitan urbes implesset monstri, si non miracula nuper Iphide mutata Crete propiora tulisset. Proxima Cnosiaco nam quondam Phaestia regno progenuit tellus ignotum nomine Ligdum, ingenua de plebe virum. Nec census in illo nobilitate sua maior, sed vita fidesque inculpata fuit. Gravidae qui coniugis aures
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ pigeat tẽptasse. libet tẽptare. modũq.
Erit. ⁊ infelir cõmittit sepe repelli
Mor ubi finis abest patͥam fugit ille nefasq
Inq ꝑegrina ponit noua menia terra
Dũ uero mestam tota miletida mente
Tefecisse ferũt. tũ u̾o a pectore uestem
Diripuit. planx it q suos furibunda lac̾tos
Iamq palam ẽ demiẽs. in cõcessamq fatet᷑
Spem uen̾is. sine qͣ patͥam inuisost penates
Teserit ⁊ ꝓfugi sequitur uestigia fr̃is
Utq tuo mote ꝓles semeleia tirso sacdotisse
Ismarie celebrant repetita triennia bache
B iblida nou alit̾ latos ululasse ꝑ agros
Bubathides uidere mirꝰ. quib illa relictis
Pectus ⁊ ora les caudã serpentis habebat
Deficiũt silue. tũ tu lassata sequendo
Contidis. ⁊ dura positis tellure capillis
B ibli iaces. frondesq tuo p̃mis ore caducas
Sepe illã niniphe ten̾is leneides ulnis
Tollere conant᷑. sepe ut medeat᷑ amori

Expanded text:
cum pigeat temptasse, libet temptare: modumque cum pigeat temptasse, libet temptare: modumque exit et infelix committit saepe repelli. Mox ubi finis abest, patriam fugit ille nefasque inque peregrina ponit nova moenia terra. Tum vero maestam tota Miletida mente defecisse ferunt, tum vero a pectore vestem diripuit planxitque suos furibunda lacertos. Iamque palam est demens inconcessamque fatetur spem veneris, siquidem patriam invisosque penates deserit et profugi sequitur vestigia fratris. Utque tuo motae, proles Semeleia, thyrso Ismariae celebrant repetita triennia bacchae, Byblida non aliter latos ululasse per agros Bubasides videre nurus. Quibus illa relictis pectus et ora leae, caudam serpentis habebat; deficiunt silvae, cum tu lassata sequendo concidis et dura positis tellure capillis, Bybli, iaces frondesque tuo premis ore caducas. Saepe etiam nymphae teneris Lelegeides ulnis tollere conantur; saepe, ut medeatur amori,
Abbreviated transcription (Latin):
N on adiit apte. non legit idonea credo
Temꝑa. nec peciit horãq animũq uacantẽ
H ec nocuere mͥ. neq enĩ est de tigͥde natꝰ
N ec rigidos silices. solidũ nec pectore ferrũ
Aut adamanta gerit. nec lac bibit ille leeue¬
U incetur repetendus erit. nec tedia cepti
Ulla mei capiã dũ spiritꝰ iste manebit
N am pͥmũ si fc̃a mͥ reuocare liceret
Non cepisse fuit ceptũ expugnare scdm ẽ¬
O iuippe nec ille põt. ut iã mea uota relinqͣnͣ
N on tñ ausoꝵ semꝑ memor ẽs̃ meore
Et quia desierim leuit̾ uoluisse indebor
Aut etiam tẽptasse illũ. insidiisq petisse
Uel certe nõ hoc qui plurimꝰ urit ⁊ ussit
P ectora nr̃a d̾o s uicta libidine tredar
Deniq iam neq̃o nil cõmisisse nefandũ
Et scripsi ⁊ pet .ii. temerata ẽ nr̃a uolũtas
Ut nichil addiciã. non possũ in noxia dici
Qd̾ suꝑest multũ est in uota in cͥmina ꝑuũ
Dixit. ⁊ incerte tant a est discordia mẽtis

Expanded text:
non adiit apte nec legit idonea, credo, non adiit apte nec legit idonea, credo, tempora nec petiit horamque animumque vacantem. Haec nocuere mihi. Neque enim est de tigride natus nec rigidas silices solidumve in pectore ferrum aut adamanta gerit nec lac bibit ille leaenae. Vincetur! Repetendus erit, nec taedia coepti ulla mei capiam, dum spiritus iste manebit. Nam primum, si facta mihi revocare liceret, non coepisse fuit: coepta expugnare secundum est. Quippe nec ille potest, ut iam mea vota relinquam, non tamen ausorum semper memor esse meorum, et, quia desierim, leviter voluisse videbor aut etiam temptasse illum insidiisque petisse; vel certe non hoc, qui plurimus urget et urit pectora nostra, deo, sed victa libidine credar. Denique iam nequeo nil commisisse nefandum. Et scripsi et petii: temerata est nostra voluntas; ut nihil adiciam, non possum innoxia dici. Quod superest, multum est in vota, in crimina parvum.” Dixit, et incertae tanta est discordia mentis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ te aliqua ueli qualis foret aura notare
Debuerã. totoq mari decurr̾e. que nũc
Non exploratis impleui lintea uentis
Afferor in scopulos gͥ submersa q toto
Obruor occeauo. neq hñt mea uela recursus
Qͥd quod ⁊ ominib certis ꝓhibebar amori
Indulgere meo. tũc cũ michi ferre iubenti
Excidit. ⁊ nr̃as spes fecit oera caducas
Nonne uł illa dies fu̾at. uel tota uoluntas
S ed pocius mutauda dies. d̾s ip̃e monebat
Signaq certa dabat. si nõ male saua fuissem
Et tñ ip̃a loqui. nec me cõmittere cere
Debuerã p̃sensq meos aꝑire furores
Uidisset lacrimas uultũ uidisset amantis
P lura loqui pot̾am qũa q̃ cepere tabelle
I nuitto potui circũdare brachia collo
Et si reiceret potui moritura uideri
Amplectiq pedes. affusaq poscere uitã
Om̃ia fecissem. quoꝵ si singula duram
Flectere nõ poterãt. potuissẽt om̃ia m̃tẽ
Forsitan ⁊ missi sit quedã culpa ministͥ

Expanded text:
parte aliqua veli, qualis foret aura, notare parte aliqua veli, qualis foret aura, notare debueram tutoque mari decurrere, quae nunc non exploratis inplevi lintea ventis. Auferor in scopulos igitur subversaque toto obruor oceano, neque habent mea vela recursus. Quid quod et ominibus certis prohibebar amori indulgere meo, tum cum mihi ferre iubenti excidit et fecit spes nostras cera caducas? Nonne vel illa dies fuerat vel tota voluntas, sed potius mutanda dies? Deus ipse monebat signaque certa dabat, si non male sana fuissem. Et tamen ipsa loqui, nec me committere cerae debueram praesensque meos aperire furores vidisset lacrimas, vultum vidisset amantis!, plura loqui poteram, quam quae cepere tabellae. Invito potui circumdare bracchia collo et, si reicerer, potui moritura videri amplectique pedes adfusaque poscere vitam. Omnia fecissem, quorum si singula duram flectere non poterant, potuissent omnia, mentem. Forsitan et missi sit quaedam culpa ministri:
Abbreviated transcription (Latin):
Dixit. ⁊ adiecit longo post tempore fratri
Cũ daret elapse manib cecidere tabesle
Omine turbata est. misit tñ. apta minist̾
T emꝑa nactus adit traditq latencia u̾ba
Attonitus subita uiuenis meandrius ira
Proicit acceptas lecta sibi ꝑte tabellas
Uirq manus retinẽs trepidantis ab ore ministͥ
Dñ licet ⁊ uetite scelerate libidiuis actor
E ffuge ait. qui si nr̃m tua fata pudorem
Non traherent secũ penas mͥ morte dedisses
Ille fugit pauidus. dñeq ferocia canui
Dc̃a refert. palles audita bibli repulsa
Et pauet obsessum glaciali frigore corpus
Mens tñ ut rediit. ꝑiter rediere furores
Linguaq uir tales icto dedit aere uoces
Et m̾̃ito. quid eñ temeraria nuli̾s huius
Indiciũ feci. cui q̃ celauda fuerunt
Tam cito cõmisi ꝓperatis uerba tabellis
Ante erat ambiguis animi sentẽtia dc̃is
Pre tẽptanda mͥ. ne non seq̃retur eiuttẽ

Expanded text:
ro”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” ro”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae. Omine turbata est: misit tamen. Apta minister tempora nactus adit traditque latentia verba. Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira proicit acceptas lecta sibi parte tabellas vixque manus retinens trepidantis ab ore ministri “dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctor, effuge!” ait: “qui, si nostrum tua fata pudorem non traherent secum, poenas mihi morte dedisses.” Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa, et pavet obsessum glaciali frigore corpus. Mens tamen ut rediit, pariter rediere furores, linguaque vix tales icto dedit aere voces: “Et merito! quid enim temeraria vulneris huius indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt, tam cito commisi properatis verba tabellis? Ante erat ambiguis animi sententia dictis praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem,
Abbreviated transcription (Latin):
Expetit. ⁊ uinclo tetum ꝓpriore ligari
Iura senes norũt ⁊ quid liceat q nefasq
Fasq sit inquirant. legũ q ex amina seruẽt
Conueniens uenus est aunis temeraria nr̃is
Quid liceat nescinius adhuc. ⁊ cuncta licere
Credimus. ⁊ sequimur magnoꝵ exempla deoꝵ
Nec nos aut durus pat̾ aut reuerentia fame
A ut timor impediet. tantũ sit causa tuñdi
Dulcia fraterno sub nomins furta tegemus
Est mͥ libertas tecium secrita loquendi
Et damus amplexus. ⁊ inginus oscula corã
Qnͣtum est quod desit. miserere fatentis amore
Et nou fassure nisi cogeret ultimus ardor
Neue merere meo subscribi causa sepulcro
Halia nequicqͣm parentem plena reliqͥt
Cera manũ. sũmoq in margine uersus adhesit
P rotinus imp̃ssa signat sua crimina gemina
Qmͣ tinxit lacrimis. lingue deffecerat humor
Deq suis unũ fanuilis pudibunda uosauit
⁊ paulũ blandita for has fidissime nr̃o

Expanded text:
expetit et vinclo tecum propiore ligari. expetit et vinclo tecum propiore ligari. Iura senes norint et, quid liceatque nefasque fasque sit, inquirant legumque examina servent: conveniens Venus est annis temeraria nostris! Quid liceat, nescimus adhuc et cuncta licere credimus et sequimur magnorum exempla deorum. Nec nos aut durus pater aut reverentia famae aut timor impediet tantum sit causa timendi!. Dulcia fraterno sub nomine furta tegemus: est mihi libertas tecum secreta loquendi, et damus amplexus et iungimus oscula coram, quantum est, quod desit? Miserere fatentis amores et non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor, neve merere meo subscribi causa sepulcro!” Talia nequiquam perarantem plena reliquit cera manum, summusque in margine versus adhaesit. Protinus inpressa signat sua crimina gemma, quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, deque suis unum famulis pudibunda vocavit et pavidum blandita “fer has, fidissime, nost
Abbreviated transcription (Latin):
Qmͣ nisi tu ded̾is non est habitura salutẽ
H ant tͥ mittit amãs. pudet hapudet ed̾e nomẽ¬
S ed si quid cupiã queris. sine nomine uellem
P osset agi mea causa meo. nes cognita biblis
Ante foren. qũa spes uotorum certa fuisset
Esse quidẽ lesi pot̾at tͥ pectoris index
Et color ⁊ macies ⁊ uultus ⁊ humida sepe
Lumina. nec causa suspiria nota patenti
Et trebri amplexus. ⁊ q̃ si forte notasti
Oscula sentiri nou ẽẽ sororia possent
I p̃a tñ qũauis animi graue uulnꝰ h̾ebani
Q nͣuis intus erat furor igneus. om̃ia feci
S ũt mͥ dii testes. ut tandẽ sanior eẽm
Pugnauiq diu uiolenta cupidinis arma
Effugere infelix. ⁊ plus qũa ferre puellam
Posse putes ego dura tuli. suꝑata fateri
Cogor. opemq tuã timidis exposc̾e uotis
T u seruare potes tu ꝑdere solus amantẽ
Elige utrũ facias. nõ hoc inimica p̃catur
S ed q̃ cum tͥ sit iunctissima iunctior ẽẽ

Expanded text:
“Quam, nisi tu dederis, non est habitura salutem, “Quam, nisi tu dederis, non est habitura salutem, hanc tibi mittit amans: pudet, a! pudet edere nomen. Et si, quid cupiam, quaeris, sine nomine vellem posset agi mea causa meo, nec cognita Byblis ante forem, quam spes votorum certa fuisset. Esse quidem laesi poterat tibi pectoris index et color et macies et vultus et umida saepe lumina nec causa suspiria mota patenti et crebri amplexus, et quae, si forte notasti, oscula sentiri non esse sororia possent: ipsa tamen, quamvis animo grave vulnus habebam, quamvis intus erat furor igneus, omnia feci sunt mihi di testes, ut tandem sanior essem, pugnavique diu violenta Cupidinis arma effugere infelix et plus, quam ferre puellam posse putes, ego dura tuli. Superata fateri cogor opemque tuam timidis exposcere votis. Tu servare potes, tu perdere solus amantem: elige, utrum facias! Non hoc inimica precatur, sed quae, cum tibi sit iunctissima, iunctior esse
Abbreviated transcription (Latin):
Nec mͥ qũa fas est germane frat̾ amet᷑
S i tñ ip̃e mei captus pͥor eẽt amore
Forsitan illius possem indulgere furori
Ergo ego q̃ fuerã non neglectura petentẽ
I p̃a petã. pot̾is ne loqui pot̾is ne fateri
Coget amor pot̾o uel si pudor ora tenebit
L itt̾a celatos archaua fatebitur ignes
Hoc placet hoc dubiam uincit sentẽcia mentẽ
In latus erigit᷑ cubitoq inuixa sinistro
Uid̾it insanos inquit fateamur amores
Hei mͥ quo labor. qũe mens mea cõcipit ignẽ
Et meditata manu cõponit uerba trem̃ti
Dextra tenet ferrũ uacuã tenet altera cerã
I ncipit ⁊ dubitat scribit dãpnat q tabellas
Et notat. ⁊ delot. mutat culpat q ꝓbat q
Inq uicem sumit. ponit. positasq resumit
Qͥ d uelit ignorat quicqͥd factura uidetur
Displicet. in uultu est audatia mixta pudori
S cͥpta soror fuerat. uisa delere sororem
Uerbaq correptis incidere talia ceris

Expanded text:
nec, nisi qua fas est germanae, frater ametur!— nec, nisi qua fas est germanae, frater ametur!— Si tamen ipse mei captus prior esset amore, forsitan illius possem indulgere furori. Ergo ego, quae fueram non reiectura petentem, ipsa petam! Poterisne loqui? poterisne fateri? Coget amor: potero! vel, si pudor ora tenebit, littera celatos arcana fatebitur ignis: hoc placet, haec dubiam vicit sententia mentem.” In latus erigitur cubitoque innixa sinistro “viderit: insanos” inquit “fateamur amores. Ei mihi! quo labor? quem mens mea concipit ignem?” et meditata manu componit verba trementi: dextra tenet ferrum, vacuam tenet altera ceram. Incipit et dubitat, scribit damnatque tabellas et notat et delet, mutat culpatque probatque, inque vicem sumptas ponit positasque resumit. Quid velit ignorat; quidquid factura videtur, displicet. In vultu est audacia mixta pudori. Scripta “soror” fuerat, visum est delere sororem verbaque correctis incidere talia ceris:
Abbreviated transcription (Latin):
Qũa bũ tu poteras nr̃o gener ẽẽ parenti
Omuia du facerẽt eẽnt cõmunia nobis
p̾ter auos. tu me uelleui geuerosior eõs
Nescio qũa facies gͥ pulcherrime mr̃em
Et mͥ que male sum quos tu sortita ꝑentes
N il nisi fratͥ eris. quod obest id habebimꝰ unũ
Qͥd mͥ significant ergo mea uisa. quod autẽ
Sompnia pondus hñt. s hñt ⁊ sõpuia pondus
Dii melius quia nẽpe suas habuere sorores
Sic saturnus oꝑim m̃ctami sͥ sangͥne iũrit
Occeanusq thetim. iunone i rector olimpi
Sũt suꝑis sua iura. quid ad celestia ritus
Erigere humanos diuersaq federa tempto
Aut nr̃o uetitus de corde fugabitur ardor
Aut hoc si neño. ꝑeami p̃cor ip̃a. thoro q
Mortua componar. positeq det oscula frat᷑
Et tñ arbitum q̃rit res ista duoꝵ
Finge placere mͥ. scelus eẽ uidebit᷑ illi
At non eolide thalamos timuere soroꝵ
Uude s hos noui. cur hec exempla ꝑ aui
Quo feror. obscene ꝓcul hinc discedite flãnie

Expanded text:
 meo poteras gener esse parenti! Omnia, di facerent, essent communia nobis, praeter avos: tu me vellem generosior esses! Nescioquam facies igitur, pulcherrime, matrem: at mihi, quae male sum quos tu sortita parentes, nil nisi frater eris. Quod obest, id habebimus unum. Quid mihi significant ergo mea visa?—quod autem somnia pondus habent?—an habent et somnia pondus? Di melius!—di nempe suas habuere sorores: Sic Saturnus Opem iunctam sibi sanguine duxit, Oceanus Tethyn, Iunonem rector Olympi. Sunt superis sua iura! Quid ad caelestia ritus exigere humanos diversaque foedera tempto? Aut nostro vetitus de corde fugabitur ardor, aut hoc si nequeo, peream, precor, ante toroque mortua conponar, positaeque det oscula frater.— Et tamen arbitrium quaerit res ista duorum. Finge placere mihi: scelus esse videbitur illi! At non Aeolidae thalamos timuere sororum! Unde sed hos novi? Cur haec exempla paravi? Quo feror? Obscenae procul hinc discedite flammae,
Abbreviated transcription (Latin):
Mendaci q diu pietatis fallit᷑ umbra
Paulatim declinat amor uisuraq frẽm
Culta uenit. nimiũq cupit formosa uid̾i
Et si qua est illa formosior imudet illi
S ed nundũ maiufesta sibi est. nullũq sub illo
Igne facit uotũ uerũptñ estuat intus
I am dñm appellat. iã nõia sangͥuis odit
B iblida ĩa mauult qmͣ se uocet ille sororẽ
S pes tñ obsceuas aĩo dimttere nõ est
Ausa suo uigilans placida resoluta quiete
Sepe uidet qd̾ amat uisa est qͦ ning̾e fr̃i
Corpus. ⁊ erubuit qũauis sopita iacebat
S õpnus abit. silet illa diu. uepetitq quietis
Ip̃a sue spetiẽ. dubiaq ita mente ꝓfatur
Me miserã tacite quid uult sͥ noctis ymago
Q uolim rata sit. cur hec ego sõpnia uidi
Ille quidẽ est oculis qũauis formosus iniquis
Et placet. ⁊ possim si nou sit frat̾ amare
Et me dignus erat. uerũ nocet ẽẽ sororem
Tũ mͦ tale nichil uigilans cõmitt̾e temptẽ

Expanded text:
mendacique diu pietatis fallitur umbra. mendacique diu pietatis fallitur umbra. Paulatim declinat amor, visuraque fratrem culta venit nimiumque cupit formosa videri et siqua est illic formosior, invidet illi. Sed nondum manifesta sibi est nullumque sub illo igne facit votum: verumtamen aestuat intus. Iam dominum appellat, iam nomina sanguinis odit: Byblida iam mavult, quam se vocet ille sororem. Spes tamen obscenas animo demittere non est ausa suo vigilans: placida resoluta quiete saepe videt, quod amat; visa est quoque iungere fratri corpus et erubuit, quamvis sopita iacebat. Somnus abit: silet illa diu repetitque quietis ipsa suae speciem dubiaque ita mente profatur: “Me miseram! tacitae quid vult sibi noctis imago? Quam nolim rata sit! cur haec ego somnia vidi? Ille quidem est oculis quamvis formosus iniquis et placet, et possim, si non sit frater, amare, et me dignus erat. Verum nocet esse sororem.— Dummodo tale nihil vigilans committere temptem,