comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tos dolorem suũ diuidẽ. qui cuz
dispensat᷑ in płes exigua d apd̃
te parte sb̃sidere. Ilõ desmã tociẽs
tibi offerre cesait̃. Nllo modañte
t̾ras ⁊ ostendẽte. qnͣto meliꝰ benc¬
ficus impiũ custodiat᷑ qmͣ armis
illo reb humanis p̃side ñ ẽ picu¬
lũ ne quid ꝑdidisse te sençias.
p̃stim get.⁊ in se herentes dtine¬
bit. hic t̾ quẽ tu dieb in tucris.
ac noctib a quo nũꝙͣ deicis ñm
dus. Nec dubito cũ tanta illi ad¬
usus om̃es suos mansuctudosͥ
tantaq indulgencia qu iã mul¬
tis so latiis tuũ istud uł tius ob¬
duxit nõ multa que dolori ob¬
starent tuo ꝯgesserit. quid porro
qmͣ diu inter mortales erit. su¬
dhil er domo sua mortale cẽ senci¬
at. Rectorem romano ĩpio filiũ
longa fide approbet et ante illuz
sortem patris qmͣ successorem
aspitiat sera ⁊ nepotib demũ no¬
stris dies notũ sit qm̃ illũ sua
sens celo asserat. abitine abhoc
manus tuas fortima. Nec misto

Expanded text:
m suum dividere ; qui quia dispensatur inter plures, exigua debet apud te parte subsidere. Non desinam totiens tibi offerre Caesarem. Illo moderante terras et ostendente quanto melius beneficiis imperium custodiatur quam armis, illo rebus humanis praesidente non est periculum, ne quid perdidisse te sentias ; prae- stringet et in se haerentes detinebit. Hic tibi, quem tu diebus intuens ac noctibus, a quo numquam deicis animum, dus. Nec dubito, cum tanta illi adversus omnes suos sit mansuetudo tantaque indulgentia, quin iam multis solaciis tuum istud vulnus obduxerit, iam multa, quae dolori obstarent tuo, congesserit. Quid porro incat! Quam diu inter mortales erit, nihil ex domo sua mortale esse sentiat ! Rectorem Romano imperio filium longa fide approbet et ante illum consortem patris quam successorem aspiciat! Sera et nepotibus demum nostris dies nota sit, qua illum gens sua caelo asserat ! Abstine ab hoc manus tuas, fortuna, nec in isto
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatc̃ tuã parũ gratus ẽ. si tibi
ꝗtqͣm ħ saluo flere pmittis mõst¬
lo etiã mĩc nõ quidẽ firmiꝰ reme
diũ. s familiariꝰ. si qũ te domũ re¬
ceꝑis. tunc erit metuenda t̾sticia
ã qmdu numẽ tuũ intuebens.
nilła illa adte ĩueniet accessicẽ
omĩa inte cesar tenebit cũ ab illo
discessens. tũc uelut occasioncda¬
ta. insidiabit᷑ sollicitudimi tue do¬
lor ⁊ requiescenti aĩo tuo paulatĩ
ncepet. Itaq nõ ẽ ꝙ ullũ tempus
uatare patiaris a studiis. tunc t

Expanded text:
felicitatem tuam parum gratus es, si tibi felicitatem tuam parum gratus es, si tibi quicquam hoc salvo flere permittis. Monstrabo etia te domum receperis, tune erit tibi metuenda tristitia. Nam quam diu numen tuum intueberis, nullum illa ad te inveniet accessum, omnia in te Caesar tenebit ; eum ab illo discesseris, tune velut occasione data insidiabitur solitudini tuae dolor et requiescenti animo tuo pau- latim irrepet. Itaque non est quod ullum tempus vacare patiaris a studiis. Tunc tibi
Abbreviated transcription (Latin):
meris mũdꝰ innitit᷑. cesari qͣ ip̃i
cui omĩa licent. ꝑꝑ hoc ip̃m multa
nõ licent. oĩum domos illiꝰ iugilia
defendit. oĩum ociũ illiꝰ labor. oĩũ
delicias illiꝰ industria.oĩm uaca¬
cionẽ illiꝰ occupacio. Exquo se cesa¬
rem orbi t̾raꝵ dedicauit. sͥ enpiit
⁊ sideꝵ more que irrequisita semp
suos cursus explicant. Numꝙͣ illi
licet ⁊ sb̃sistere. nec quicꝙͣ suũ fa¬
ceret. ad quend̾a itaq modũ tibi
qͦr eadem ncc̃itas in uĩgit᷑. Nõ licet
tibi ad utilitates tuas ad studia.
tua respite̾. cesare orbem t̾ratũ possi¬
dente inptiri te nec uoluptati nec
dolori. nec ulli ami rei potes. Totũ
te cesan debes. adice nũc ꝙ cũ sẽꝑ en
p̃dices. cariorẽ tibi spũ tuo cesa¬
rem fore fas tͥ nõ est saluo cesare
de fortuna queri hoc in columi sal¬
ui tibi sũt tui. nichil ꝑdidisti. Nõ
tm̃ siccos oculos tuos eẽ. s q̃ letos
tissimis piissimisq ab ẽ. adu̾sus

Expanded text:
mundus in- nititur. Caesari quoque ipsi, cui omnia licent, propter hoc ipsum multa non licent. Omnium somnos illius vigilia defendit, omnium otium illius labor, omnium delicias illius industria, omnium vacationem illius occupatio. Ex quo se Caesar orbi terrarum dedicavit, sibi eripuit, et siderum modo, quae irrequieta semper cursus suos explicant, numquam illi licet subsistere nec quicquam suum facere. Ad quendam itaque modum tibi quoque eadem necessitas iniungitur; non licet tibi ad utilitates tuas, ad studia tua respicere. Caesare orbem terrarum possidente impertire te nec voluptati nec dolori nec ulli alii rei potes ; totum te Caesari debes. Adice nunc quod, cum semper praedices cariorem tibi spiritu tuo Caesarem esse, fas tibi non est salvo Caesare de fortuna queri. Hoc incolumi salvi tibi sunt tui, nihil perdidisti; non tantum siccos oculos tuos esse sed etiam laetos tissimis piissimisque abest, adversus
Abbreviated transcription (Latin):
magni facuit. reb affectis. ut yla¬
ntatẽ de industrisimulent.⁊ ad.¬
u̾sas res adumbrata leticia abscõ¬
dant. ne militũ aĩ si fractam sui
ducis mentẽ uiderint. ⁊ ip̃i colla¬
ẽ in duc dissimilẽ aĩo tuo nultũ.

Expanded text:
magni faciunt rebus affectis, ut hilamagni faciunt rebus affectis, ut hilaritatem de industria simulent et adversas res adumbrata laetitia abscondant, ne militum animi, si fractam ducis sui mentem viderint, et ipsi collaest. Indue dissimilem a
Abbreviated transcription (Latin):
parenti. cultũ tanq̃ supiori. Ille
desiderio tibi esse uult tormento
nõ nult. quid itaq rauat dolo¬
n intabesce̾. quem siquis d̾fuc̃¬
ti sensus ẽ. fimiri fr̃ tiuis cupit.
d̾alio fr̃e cuiꝰ inceita poss uolun¬
tas uideri. Ornĩa ħ nõ dubie po¬
nerẽ ⁊ dicerẽ siue te torqueri lacͥ¬
mis̃ nũ quã desmẽtib fr̃ tius cu¬
pit indignũ hoc affectu tuo ẽ siuĩ
nõ uult. ut̾q ur̃m in herentẽ do¬
lorẽ dimitte. nec ĩpius trͣ sic desi¬
derare dr. nec pius sic uelit. In hoc
u̾o cuiꝰ tam ex plorata pictas est.
ut ꝓccito habendũ ẽ nichil esse
illi posse acerbius. qmͣ si t̃ hic ca¬
sus ei ꝰ acerb̾ est. Si te ullo mͦ tor¬
quet. si oculos tuos indignissĩos
hec malo sine ullo flendi fme otũ¬
bat idẽ ⁊ ex haurit pictatẽ tñ tua
nichil eque lac̾mis iã mutilib
abducet. qmͣ si cogitauĩs trĩs tetu¬
is exemplo esse debe̾ fortit᷑ hanc foͣ¬
tunc inuiriã sustinendi. d̃ ducec

Expanded text:
parenti, cultum tamquam superiori ; ille desiderio tibi esse vult, tormento esse non vult. Quid itaque iuvat dolori intabescere, quem, si quis defunctis sensus est, finiri frater tuus cupit ? De alio fratre, cuius incerta posset voluntas videri, omnia haec in dubio ponerem et dicerem : " Sive te torqueri lacrimis numquam desinentibus frater tuus cupit, indignus hoc affectu tuo est ; sive non vult, utrique vestrum inhaerentem dolorem dimitte ; nec impius frater sic desiderari debet nec pius sic velit." In hoc vero, cuius tam explorata pietas est, pro certo habendum est nihil esse illi posse acerbius, quam si tibi hic casus eius acerbus est, si te ullo modo torquet, si oculos tuos, indignissimos hoc malo, sine ullo flendi fine et conturbat idem et exhaurit. Pietatem tamen tuam nihil aeque a lacrimis tam inutilibus abducet, quam si cogitaveris fratribus te tuis exemplo esse debere fortiter hanc fortunae in- iuriam sustinendi. Quod duces
Abbreviated transcription (Latin):
extendeͣ in partẽ diei l. aut atimił¬
tu rerũ motuĩ ruris quicti ofugeͣ.
aut assidua laboriosi officii staci¬
onc fatigatũ corpꝰ uoluntaria peg̾¬
natione retrcare.aut spectaculoꝵ
uarictate animũ detine̾. aut ex
tuo arbitrio diẽ disponẽ mplta t̃
nõ licent. que humillimis qͦr et
in angulo iatentib licent. mag̾
ẜuitus c̃ magna fortuna. Nõ licet
tibi quicꝙͣ arbitrio tuo fate̾ audiẽ¬
da sũt totꝰ oĩm milia. tot disponẽ¬
di libelli. tant᷑ reꝵ exorbe toto cocũ¬
ciũ diestus: ut possint pordinem
suũ pn̾cipis maximi officiũ geni¬
tibi flere ut multos flentes audi¬
re possis. ut piclitantiũ ⁊ ad mi¬
ẜicordiam mitissimi cesatis ꝑue¬

Expanded text:
extendere in partem diei licet aut a tumulextendere in partem diei licet aut a tumultu rerum in otium ruris quieti confugere aut assidua laboriosi officii statione fatigatum corpus voluptaria peregrinatione recreare aut spectaculorum varietate animum detinere aut ex tuo arbitrio diem disponere. Multa tibi non licent, quae humillimis et in angulo iacentibus licent. Magna servitus est magna fortuna ; non licet tibi quicquam arbitrio tuo facere. Audienda sunt tot hominum milia, tot disponendi libelli; tantus rerum ex orbe toto coeuntium congestus, ut possit per ordinem suum principis maximi animo subiinquam, flere ; ut multos flentes audire possis, ut periclitantium et ad misericordiam mitissimi Caesaris perve
Abbreviated transcription (Latin):
tur oculi tui. Lib̾iora sũt omĩa hiiͦ
quoꝵ affectus possunt tegi. ⁊ ibi
nullũ secretũ libeꝵ ẽ. In multa
luce fortuna te posurt. omẽs sciẽt
quomͦ m isto tuo te gessers uulneͣ.
utrũ ne statim pcussus arma sb̾¬
miscus. an ingradu stetis. o lim
te in altiorẽ ordmẽ.⁊a mor cesans
extulit. et tua studia deduxerunt.
inchil te plebeiĩ decet. nichilhu¬
mile .quid aut̃ tã humle ac mu¬
licbre ẽ. qmͣ ꝯsumendũ se dolori
mmuttere nõ idẽ tibi in luctu ꝑau.
mittit opino. que studiis ac mo¬
rib tuis ẽ recepta. multũ ateho¬
mines exigunt. multũ expectant.
cisses inte hori oĩum. mĩc aut tͥ
billis qui oꝑa nigeni tui laudãt
qui describunt. quib cũ forcuna
tua opꝰ nõ sit ingenio opꝰ c̃. custo¬
des aĩ tui sunt. Nichil umꝙͣ ita po¬
tes indignũ faccͣ ꝑ fecti ⁊ cruditi
uiri ꝓfessionc ut nõ multos. ad¬
miracionis suc de te penitcat. Nõ
licet tibi flere in modice nec hoc

Expanded text:
tur oculi tui. Liberiora sunt omnia iis, quorum affectus tegi possunt ; tibi nullum secretum liberum est. In multa luce fortuna te posuit; omnes scient, quomodo te in isto tuo gesseris vulnere, utrumne statim percussus arma summiseris an in gradu steteris. Olim te in altiorem ordinem et amor Caesaris extulit et tua studia eduxerunt. Nihil te plebeium decet, nihil humile. Quid autem tam humile ac muliebre est quam consumendum se dolori committere ? Non idem tibi in luctu pari mittit opinio de studiis ac moribus tuis recepta, multum a te homines exigunt, multum expectant. tisses in te ora omnium; nunc tantum illi, qui opera ingenii tui laudant, qui describunt, quibus, eum fortuna tua opus non sit, ingenio opus est, custodes animi tui sunt. Nihil umquam ita potes indignum facere perfecti et eruditi viri professione, ut non multos admirationis de te suae paeniteat. Non licet tibi flere immodice, nec hoc
Abbreviated transcription (Latin):
hec fuit in reb hũanis fortima.
hec erit. nich̾ mausũ s̾ reliqt inch̾
intactũ relinquet. ⁊bit molencior
uestem. hoc imũ optineaniꝰ ab illa
uotis ac p̾cih publitis si nõ dum
All genus humanũ placuit cõsu¬
mere si romanũ adhuc nomẽ ꝓpi¬
sia respicit. hunc pnͥcipem lassis
hominũ reb datũ. sicut oĩb mor¬
tilib sibi esse sacͦscm uelit. discat
willo dementiã. atq mitissiõ oĩm
pñcipũ mitis ficri. debes itaq eos
ntueri omes quos paulo ante re

Expanded text:
humanis fortuna, hoc erit. Nihil inausum sibi reliquit, nihil intactum relinquet ; ibit violentior vestem. Hoc unum obtineamus ab illa votis ac precibus publicis, si nondum illi genus humanum placuit consumere, si Romanum adhuc nomen propitia respicit : hunc principem lapsis hominum rebus datum, sicut omnibus mortalibus, sibi esse sacratum velit! Discat ab illo clementiam fiatque mitissimo omnium principum mitis ! Debes itaque eos intueri omnes, quos paulo
Abbreviated transcription (Latin):
ispoito lucet ar¬
tebit. Nos qͦ felices aie ⁊ et̾na sor¬
tite cũ deo uisũ erit iteꝵ ista mol¬
liri labentib cunctis ⁊ ip̃e parua
rume ingentis accessio in antiq̃
clementa u̾tem᷑. felicẽ filiũ tuu
martia qui ista iam nouit. Annei¬

Expanded text:
isposito lucet ardebit. Nos quoque felices animae et aeterna sortitae, cum deo visum erit iterum ista moliri, labentibus cunctis et ipsae parva ruinae ingentis accessio in antiqua elementa vertemur.” Felicem filium tuum, Marcia, qui ista iam novit
Abbreviated transcription (Latin):
tua in hoc erexerat. ne minis al¬
te eũ deiceret qmͣ prẽm deieterat.
⁊ post hunc t̾m casũ sextꝰ pompes
nõ tm̃ dolori. s ⁊̃ bello suffecit in¬
numerabilia udiꝙ exempla se
nr̃e domꝰ exemplis ero. Nemo eĩ
tam expers erit sanitatis ⁊ sen¬
sus ut fortunã ulli querat᷑ luci¬
um in tulisse. qmͣ sciet ⁊̃ cesarũ
lac̾mas ꝯcupisse. Diuis angustꝰ
amisit octauiã sororẽ km̃a. ⁊ ne
ei quidẽ rerũ nat᷑ͣa lugendi ncã¬
tatem abstulit cui celum destina¬
uerat. imo u̾o idẽ oĩ gene̾ orbi¬
tatis uexatus sororis filiũ suctes¬
siomi pparatũ sue ꝑdidit. demq
ne singulos ciꝰ luctus emurierẽ
⁊ generos ille amisit. ⁊ lib̾os ⁊ ne¬
potes. ac nemo mag̃ exõib mor¬
talib hominẽ eẽ se dũ int̾ hoũs
erat sensit. Tñ tot tantosq luit

Expanded text:
s alte eum deiceret, quam patrem deiecerat ; et post hunc tamen casum Sextus Pompeius non tantum dolori, sed etiam bello suffecit. Innumerabilia undique exempla septrae domus exemplis ero; nemo enim tam expers erit sensus ac sanitatis, ut fortunam ulli queratur luctum intulisse, quam sciet etiam Caesarum lacrimas concupisse, Divus Augustus amisit Octaviam sororem carissimam et ne ei quidem rerum natura lugendi necessitatem abstulit, cui caelum destinaverat, immo vero idem omni genere orbitatis vexatus sororis filium successioni praeparatum suae perdidit ; denique ne singulos eius luctus enumerem, et generos ille amisit et liberos et nepotes, ac nemo magis ex omnibus mortalibus hominem esse se, dum inter homines erat, sensit. Tamen tot tantosque luctus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯomĩa  diuina humanaꝙ oplec¬
ait̃. si fas putas credere. dies aliqs
dissipabit.⁊ in ofusionẽ uettrem
tencbrasq demeiget. Eat m̃c ali¬
quis. et singulas ꝯploret aĩas. Cã¬
tagnus ac mimiancie corichiq
cinerẽ ⁊ siquid aliud altiꝰ cecidit
ꝯquerat᷑. quis t̾a supbe inpoten¬
sisq arrogantie ẽ. ut in hac natẽ
necessitate omĩa ad cundẽ finem
reuocantis se unũ ac suos se põi
uelit. rumeq ⁊̃ ip̃i mũdo ĩminen¬
t aliqmͣ domũ sub tͣhat maximũ
solatiũ ẽ cogitare s̃ id accidisse.
tatẽ fati ꝯsolarct᷑ eq̃litas. Ild qͣr¬

Expanded text:
omnia divina humanaque complectitur, si fas putas credere, dies aliquis dissipabit et in confusionem veterem tenebrasque demerget. Eat nunc aliquis et singulas comploret animas. Carthaginis ac Numantiae Corinthique cinerem et si quid aliud altius ceciditqueratur. Quis tam superbae impotentisque arrogantiae est, ut in hac naturae necessitate omnia ad eundem finem revocantis se unum ac suos seponi velit ruinaeque etiam ipsi mundo imminenti aliquam domum subtrahat ? Maximum ergo solacium est cogitare itatem fati consolaretur equalitas".
Abbreviated transcription (Latin):
ippeat. et da oꝑam ut frẽs tui te
nitent᷑. ꝗ honestũ putabunt.
qd̃cumq te facientẽ uiderĩt.ãĩm
ex nultu tuo sumẽt ⁊ solacium de
dulscris ¶Potest ⁊ illa res aluc¬
tu te ꝓhibcit inmio si tibi ipse
nũ ꝯsensus ĩposuit. hec tibi tuen¬
diẽ. Circũstat te om̃is ista osolan¬
qũ freqñcia. ⁊ maĩm tuũ inquirit
ꝓspicit. qnͣtũ roboris ille aduer

Expanded text:
 et da operam, ut fratres tui te imitentur, qui honestum putabunt, quod- cumque te facientem viderint, animumque ex vultu tuo sument. Et solacium debdulseris. Potest et illa res a luctu te prohibere nimio, si tibi ipse num consensus imposuit ; haec tibi tuenda est. Circumstat te omnis ista consolandum frequentia et in animum tuum inquirit ac perspicit quantum roboris
Abbreviated transcription (Latin):
dolor adicict. qmͣ illos ad ros re¬
ducet. qui sinos torquet n ad¬
C ⁊ ab manib solaciis atq ama¬
rã quada hb idnne dolendi aĩmꝰ
recipiendꝰ ẽ. Nã lat̾ms ur̃is insi

Expanded text:
dolor iste adiciet quam illos nobis reducet. Qui si nos torquet, non adest et ab inanibus solaciis atque amara quadam libidine delendi animus recipiendus est. Nam lacrimis
Abbreviated transcription (Latin):
Ostra cõpora firma
sunt.si redigas adodi¬
cionẽ natẽ omĩa dstru¬
entis.⁊ unde edidit eo¬
dem reuocantis. cadu¬
casut. Quidem̃ ĩ mortale morta
les manꝰ fecerunt: septẽ illa mira¬
cula. ⁊ si qua hus multo mirabili¬
ora semꝑ scqñciũ annoꝵ extruxit
mmbicio.aliqũ solo equata uisen¬
t̃.Ita ẽ nchil ppetuũ. pauca duit᷑

Expanded text:
ostrae compares, firma sunt ; si redigas ad condicionem naturae omnia destruentis et unde edidit eodem revocantis, caduca sunt. Quid enim immortale manus mortales fecerunt ? Septem illa miracula et si qua his multo mirabiliora sequentium annorum extruxit ambitio aliquando solo aequata visentur. Ita est : nihil perpetuum, p
Abbreviated transcription (Latin):
adeo. Post epulatos aĩmate ro¬
lescentes sõpno se dedisse mane
uencos eẽ mortuos ¶Siłi p̾cacione
trophomius ⁊ agamedes usi diut
Qui cũ apollini delphis templir
exedificauissent. uenantes deu
petiuerunt mercedẽ nõ paruaqã

Expanded text:
a deo; post epulatos cum matre adulescentis somno se dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini Delphis templum exaedificavissent, venerantes deum petiverunt mercedem non parvam
Abbreviated transcription (Latin):
illũ diem aliis/ nob̃ faustũ putemꝰ
Nõ enĩ temẽ nec fortintu sati ⁊ c̾a¬
ti simiꝰ. s ꝓfecto fuit quedã ius q̃
generi ꝯsulẽt humano. Nec id gignẽt
aut alet. qd̾ cũ ex anclaniss om̃es
labores. tũ incideret ĩ mortis ma¬
lu sẽpitii. portũ pociꝰ patũ nob̃
⁊ ꝑfugum putemꝰ quo utina uelis
passis puehi liceat. Sin aut̃ reflen¬
missũ aut celictum putes Bego
u̾o. Equidem fecit ⁊̃ iste epi logue¬
me firmiorem ¶a optime inqm̃.
S nc̃ quidẽ ualitudini cribuam
aliquid. Cras aut̃ ⁊ quos dies eri¬
mus intrisculano. agamꝰ ħ. et ca
potissi que leuacionem ł abeãt
egritudinum formidinum cupi¬
ditatis ꝗ ĩ omni philosophia est
ftuctus u̾berrimus.

Expanded text:
illum diem aliis nobis faustum putemus illum diem aliis nobis faustum putemus non enim temere nec fortuito sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod cum exanclavisset omnes labores, tum incideret in mortis malum sempiternum: portum potius paratum nobis et perfugium putemus. quo utinam velis passis pervehi liceat! sin reflanmissum aut relictum putes. Ego vero, et quidem fecit etiam iste me epilogus firmiorem. Optime, inquam. sed nunc quidem valetudini tribuamus aliquid, cras autem et quot dies erimus in Tusculano, agamus haec et ea potissimum, quae levationem habeant aegritudinum formidinum cupiditatum, qui omnis philosophiae est fructus uberrimus.
Abbreviated transcription (Latin):
qnͣcia utendũ. acq ita uelut suꝑio
reloco cõcionandu ut homines
mortẽ ł optate incipiant ł c̃ce ti¬
nere desistant. Nã si sup̃mꝰ ille dies
nõ extinctõem. s ꝯmutacoẽm afft̃
loti. quid optabilius sin autem ꝑi¬
mit ac delec omĩo. quid melius
ꝙͣ in mediis uite laborib obdor¬
miuisce ⁊ ita ꝯniuentẽ sõpno cõ¬
sopi septẽno. qd si fiat melior en¬
im ꝙͣ solonis oro. hic enĩ urnẽõ
me lac̾mis detoret mꝗt. nec fiuia
fletu faxit. at uo̾ ille sapiens moro
mea ne careat lat̾mis. linq̃mus
amicis merorẽ ut celebrent fune¬
ra cũ gemitu. Nob̾ u̾o siquid talẽ
acciderit. ut adeo d̾mĩciañ indẽt᷑
uͭ ex eamꝰ euita. leti ⁊ agentes gr̃as
pareamꝰ emittiq nos etustodia ⁊
leuari uincłis arbitrem᷑. ut aut in
et̾nam ⁊ plene in nr̃amdonui re¬
migremꝰ. aut omĩ sensu molestia¬
q careamꝰ. Sin aut̃ nicħ d̾nũtiabi¬
tũ. eo tñ simꝰ aĩmo ut horribilem

Expanded text:
ndum atque ita velut superiore e loco contionandum, ut homines mortem vel optare incipiant vel certe timere desistant? nam si supremus ille dies non extinctionem, sed commutationem adfert loci, quid optabilius? sin autem perimit ac delet omnino, quid melius quam in mediis vitae laboribus obdormiscere et ita coniventem somno consopiri sempiterno? quod si fiat, melior Enni quam Solonis oratio. hic enim noster: nemo me lacrimis decoret inquit nec funera fletu faxit! at vero ille sapiens: Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu. nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem nihil denuntiabitur, eo tamen simus animo, ut horribilem
Abbreviated transcription (Latin):
modice ferre debemꝰ. ne nos met
ipõs amare uideam. iua suspicior
tollabili tolore cruciat. si opmami
eos quib orbati sumꝰ eẽ cũ aliquosẽ¬
su m hiis malis quib uulgo oxa¬
nantꝰ hanc extutere opmonẽ m¬
met radicitus uolui. eoq fui for¬
tasse longior.B. tu longior. Nomͤ
quid̾e. prior enĩ ꝑs orõns tue f¬
ciebat ut mori cuꝑem. postĩor ut
mõ nõ nollẽ. mõ nõ laborarem.
B. tu nõ istam ne refraq̃ris qua
semp ornasti. Et quidem uire. Illa
enĩ te uerum si loqui uolumus
ornauerat. S qui nam ẽ iste epllo¬
gus.habeo eñ audire¶M. qd quid
ẽ doꝵ ĩ mortaliu. iudiciasolent
inscolis ꝓferre de morte. nec uero
ea fingere ip̃i. s erodoto auctore
aliis q plurib ¶pmũ argie saccrto¬
tis. cleobis ⁊ bito filii p̃dicantur
Nota fabula ẽ. Cum enĩ illamad
sollẽpne ⁊ statutũ sacrificiu autu
uebi ius ess satis longe abopido
ad fanũ. morirent᷑q iumẽta tum

Expanded text:
modice ferre debemus, ne nosmet modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio intolerabili dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mvolui radicitus, eoque fui fortasse longior. Tu longior? non mihi quidem. prior enim pars orationis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut modo non nollem, modo non laborarem; mus? Tu vero istam ne reliqueris, quam semper ornasti, et quidem iure; illa enim te, verum si loqui volumus, ornaverat. sed quinam est iste epilogus? aveo enim audire, quicquid est. Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto auctore aliisque pluribus. primum Argiae sacerdotis Cleobis et Bito filii praedicantur. nota fabula est. cum enim illam ad sollemne et statutum sacrificium curru vehi ius esset satis longe ab oppido ad fanum morarenturque iumenta, tum
Abbreviated transcription (Latin):
ma ppłari. S uera bonoꝵ laude meti¬
eus ficenti aĩo si ita refert g̃dietur
admortẽ. in qua aut sũmũ bonum
aut nullũ malũ esse ꝯgnoscimꝰ. Se¬
cundis uo suis reb uolet ⁊̃ mori Nõ
enĩ tam cumłus bonor iocundus
ẽẽ pot̃ qm̃ molesta detessio. Hanc
sniam signficare uidr laconis ala
uox. Qui cũ rhodus diagoras ołipi¬
omces nobilis uno die duos filios
suos uictores olimpie undissi acce¬
sit ad senem ⁊ gratulacus morere
diagore inquit. nõ enĩ incelu astẽ¬
surus es. Magna ħ ⁊ nmiũ fortas¬
se greti putant. ⁊ tũ pociꝰ putabant.
Is qui hac diagore dixit ꝑmagnur
ta fortune obiectũ iutile putabat
ip̃i Ego aut̃ tibi quidẽ ꝙ satis ess
pantis uerbis ut m̃ uidebat᷑ respõ¬
deram. Concesseras eni nullo ĩ ma¬
lo mortuos eẽ. s obeam c̾ami ꝯ ten¬
di ut plura dicerem. ꝙ nḋsiderio
qluctu ħ ẽ consolacio magna. Nr̃m
enĩ ⁊ nri causa susceptũ dolorem

Expanded text:
ma populari, sed vera bonorum laude metima populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad mortem; in qua aut summum bonum aut nullum malum esse cognovimus. secundis vero suis rebus volet etiam mori; non enim tam cumulus bonorum iucundus esse potest quam molesta decessio. hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Diagora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum ta fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autem tibi quidem, quod satis esset, paucis verbis, ut mihi videbar, responderam—concesseras enim nullo in malo mortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim et nostra causa susceptum dolorem
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ tempestiua fuerũt qd̾utinã potu¬
isseñt obire. Nicħ enĩ iam acquircbã.
simulata erant officia uidecũ for¬
tune bella restabant. Ere si ip̃a rõ
minꝰ ꝑficiet ut mortẽ negligẽ pos¬
sum. at uita acta ꝑficiat ut satis
suꝑ q uixisse uideam᷑. Qm̃ ꝙͣ enĩ sẽ¬
sus aberit t̾n sũmis ⁊ ꝓp̾is bonis
laudis ⁊ glic ꝙͣuis nõsenciãt mor¬
sum aũt dice̾ quo qͦmõ hoc accipie¬
tur. ligũ gñ. solone legũ ⁊ publice
discipline carẽ głia. themistode epa¬
minondã. bellice uirtutis. ante enĩ
salamina ip̃am neptunus obruet.
ret. ꝙ̃ salaminii crophei memoria.
p̃usq boecia leuctra tollent᷑ ꝙ̃ pug¬
ne leuttrice głia multo aut cardr
fama deseret curiũ fabriciũ calati¬
nu. duos scipiones. duos affricanos
maximũ martellũ. paulũ. catone.
leliũ. ĩ nũabiles alios. quoꝵ siłitu¬
dinez aliꝙͣ qui arripuerit. nõ eã fa¬

Expanded text:
tem tempestiva fuerunt. quam utinam potutem tempestiva fuerunt. quam utinam potuissem obire! nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortuna bella restabant. quare si ipsa ratio minus perficiat, ut mortem neglegere possimus, at vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur. quamquam enim sensus abierit, tamen suis et propriis bonis laudis et gloriae, quamvis non sentiant, morsum autem dicere, quoquo modo hoc accipietur, Lycurgum Solonem legum et publicae disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam bellicae virtutis. ante enim Salamina ipsam Neptunus obruet quam Salaminii tropaei memoriam, priusque e Boeotia Leuctra tollentur quam pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑse ⁊ cera cͥcũlicos ꝯdunt ut ꝙͣ max ͤ
ꝑinancant diu̾t̾na corpa cagor
mos ẽ nõ humare corpa suor. nͥ a
feris sint lamata. In yrcania plebs
suplicos alit canes. oꝑtimates. do¬
mesticos. Nobile aut̃ genus canĩ
illud scimꝰ eẽ. s ꝓsua quisq faculta¬
te parat aquib saniat eãq optĩar
illi esse censent sepulturã ꝑ multa
alia colligit crisippus ut ẽ in oĩ me¬
moria curiosus. S ita tet̾ st̃ qued̾a
ut ea fugiat ⁊ reformid orõ Totus
s̾ bic locus ẽ ꝯtẽpnend᷑ in nob̾. nõ
negligendꝰ mn nrĩs. ita t̾n ut mor¬
tuoꝵ corꝑa nichil sentire uiui sen¬
ciam. QQuatũ aut̃ ꝯsuetudim fame¬
q dand̾ sit id curent iiui. s ita ut
melligant nicħ id admortuos per¬
tuie̾ S ꝓfecto mors tũ equissimo
aĩo appetit᷑ cũ sius se landib uitace¬
cidens ꝯsolari pot̾. Nemo paruz
diu uixit qui u̾tutis p̃fecte ꝑfecto
func tꝰ ẽ fune̾. aiulta m̃ ip̃iad mor¬

Expanded text:
am cera circumlitos condunt, ut quam maxime permaneant diuturna corpora. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata; in Hyrcania plebs publicos alit canes, optumates domesticos: nobile autem genus canum illud scimus esse, sed pro sua quisque facultate parat a quibus lanietur, eamque optumam illi esse censent sepulturam. permulta alia colligit Chrysippus, ut est in omni historia curiosus, sed ita taetra sunt quaedam, ut ea fugiat et reformidet oratio. totus igitur hic locus est contemnendus in nobis, non neglegendus in nostris, ita tamen, ut mortuorum corpora nihil sentire vivi sentiamus; quantum autem consuetudini famaeque dandum sit, id curent vivi, sed ita, ut intellegant nihil id ad mortuos pertinere. Sed profecto mors tum aequissimo animo oppetitur, cum suis se laudibus vita occidens consolari potest. nemo parum diu vixit, quiulta mihi ipsi ad mor
Abbreviated transcription (Latin):
aliquis ĩlutẽ editꝰ hũane uite ua¬
na reputantes mala. at q labores
merẽt uenisse in sichomantiũ que¬
rentẽ q̃ fuiss c̾atante calamitatis
huic initabłis tres hiꝰmõi u̾sicłos¬
eẽ datos. Ignaris hoĩes ĩuita m̃ti¬
berrant. Entineus potit᷑ fatoꝵ nu¬
mine leto. Sic utili fiiri. ip̃iq t̾q.
hiis ⁊ talibauctorib usi. ꝯfirmant
cam reb a diis ĩ mortalib iudicat᷑a.

Expanded text:
a/liquis in lucem e/ditus, Huma/nae vitae va/ria reputanti/s mala; At, qui/ labores in psychomantium quaerentem, quae fuisset tantae calamitatis causa; huic in tabellis tris huius modi versiculos datos: Ignaris homines in vita mentibus errant: Euthynous potitur fatorum numine leto. Sic fuit utilius finiri ipsique tibique. his et talibus auctoribus usi confirmant causam rebus a diis inmortalibus iudic
Abbreviated transcription (Latin):
defuit. Clare uo mortes ꝓpata oppe¬
tite. nõ solũ głose rethorib. s ecĩa
beate solent uideri ¶ Nepetut ab eric¬
teo cuiꝰ ⁊̃ filie cupide mortẽ expeti
medios ĩmisit hostes. ueste famu¬
licia ne poss agnosci. si ess ornatu
regio. qd̾ oraculu erat datũ si rer
int̾fectus ess uict̾ces achenas fo¬
re meneteus. nõ p̾tmittit᷑ quidẽ
ocaculo edito. largitus ẽ patrie su¬
ũ sanguinem Ephigema auli de
seduci ĩmolanda ub. ut hostiu
eliciat᷑ cruor. Ueniũt tn ad pp̃a hir

Expanded text:
oppetitae non solum gloriosae rhetoribus, sed etiam beatae videri solent. repetunt ab Erechtheo, cuius etiam filiae cupide mortem expetivmedios inmisit hostis veste famulari, ne posset adgnosci, si esset ornatu regio, quod oraculum erat datum, si rex interfectus esset, victrices Athenas fore; Menoeceus non praetermittitur, qui item oraculo edito largitus est patriae suum sanguinem; nam Iphigenia Aulide duci se immolandam iubet, ut hostium eliciatur suo. ve
Abbreviated transcription (Latin):
tenet ad extremũ. Nos aut̃ teneamꝰ
ut nich̾ censeamꝰ eẽ malũ. ꝙ sit aña
datũ omĩb. in tlłigamꝰ ꝙ si mors ma¬
lũ sit. eẽ sempitnu malũ sam uite
misere mors finis eẽ uid̾r. mors si
ẽ misera. finis eẽ nullꝰ pot̾ /S quid
ut ess nultu hilari acq leto. dixisset¬
q ei quid̾a mimicus ꝯtẽpnis ne le¬
ges ligurgi. respondit. ego uo illi m¬
magua gram heo qui me ea pena
sura possem dissoluẽ / o uiru sparta
dignũ. ut mͥ quide qui tã magno
aĩo frĩt ĩ nocens dãpnatꝰ esse nit¬
atꝰ. tales ĩ miabiles nr̃a cuntas tui¬
lit. s quid duces ⁊ pn̾cipes noĩem.
cũ legiones scribat eato. sepe alati
meũ locũ ꝓfectas iñ redituras se
nõ arbitiarent᷑. pari animolaced¬
monii inthermopilis occiocit᷑. mͥ
simonides dic hospes spartenos ⁊e
hic uidisse iacentes. dũ scĩs pat̾e
legib obsequim᷑. Quid ille dux se

Expanded text:
tenet ad extremum; nos autem teneamus, tenet ad extremum; nos autem teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus, intellegamusque, si mors malum sit, esse sempiternum malum. nam vitae miserae mors finis esse videtur; mors si est misera, finis esse nullus potest. Sed quid et esset voltu hilari atque laeto dixissetque ei quidam inimicus: contemnisne leges Lycurgi? , responderit: ego vero illi maximam gratiam habeo, qui me ea poena sura possem dissolvere. o virum Sparta dignum! ut mihi quidem, qui tam magno animo fuerit, innocens damnatus esse videatur. talis innumerabilis nostra civitas tulit. sed quid duces et principes nominem, cum legiones scribat Cato saepe alacris in eum locum profectas, unde redituras se non arbitrarentur? pari animo Lacedaemonii in Thermopylis occiderunt, in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis, Dum sanctis patriae legibus obsequimur. quid ille dux Le
Abbreviated transcription (Latin):
palanicte. cũ aiacẽ cũ alios iudicõ
iniquoꝵ uentos ꝯuenirẽ. tẽptarẽ
⁊̃ sũmi regis q maxĩas copias dux̃
ad troiam ⁊ ulixis. sysipbiq prudẽ¬
traminec obeam rem. cũ hec exqui¬
uistis. mortẽ timu̾itis. Nec enĩ cͥꝙͣ
bono mali quicꝙͣ euenire pot̾. nec
uiuo nec mortuo. nec umꝙͣ erͣres
adiis ĩ mortalib negligentꝰ. Nec mͥ
ip̃i ħ accidit fortuito. nec u̾o ego his
aquib accusatus aut aquib ꝯdep̃¬
natus sum hẽo qd̾ d̾e succenseã insi
hec mõ. nich̾ aut̃ meliꝰ extremo. S
tempꝰ ẽ inquit iã hinc abire. me
ut moriar uos ut iutã agatis/utrũ
sit aut̃ meliꝰ dii ĩ mortałs sciuĩt. ho¬
minẽ quidẽ scire arbitror neminẽ.
Ne ego aut paulo hunc aĩñ malũ.
ꝙͣ eoꝵ oñim fortunas qui de hoc ui¬
dicauerunt. Et quid p̃t̾ deos negat
scire ꝙ̃ ꝙͣ. scit ip̃e utrũ sit meliꝰ. Nam
dixit añ s suũ illud nicħ ut affirmet

Expanded text:
Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio iniquo circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquivistis, mortem timueritis. nec enim cuiquam bono mali quicquam evenire potest nec vivo nec mortuo, nec umquam eius res a dis inmortalibus neglegentur, nec mihi ipsi hoc accidit fortuito. nec vero ego is, a quibus accusatus aut a quibus condemnatus sum, habeo quod suscenseam, nisi hoc modo; nihil autem melius extremo: sed tempus est inquit iam hinc abire, me, ut moriar, vos, ut vitam agatis. utrum autem sit melius, dii inmortales sciunt, hominem quidem scire arbitror neminem. Ne ego haud paulo hunc animum malim quam eorum omnium fortunas, qui de hoc iudicaverunt. etsi, quod praeter deos negat scire quemquam, id scit ipse utrum sit melius—nam dixit ante—, sed suum illud, nihil ut adfirmet,
Abbreviated transcription (Latin):
facit eũ plato usũ ap̃ iudices iã mor¬
te mulctatũ. magna in qt me spes
tenet iudices bene mͥ euenre ꝙ mit¬
tar admortẽ. necesse ẽ enĩ sit alteꝵ
deduob ut aut sensis omĩo mors
om̃es anferat. aut maliũ qũdam
locũ ex hiis locis morte migretur.
qmͣ obrem siue sensus extingnituͣ
tem affert dii  bon qd lucri ẽ emo¬
ri aut ꝙͣ multi dies repiri possunt
qui tali nocti añ ponantꝰ. cui simił
Quis me beatior si uera sũt q̃ dnn᷑¬
mig̃cionem eẽ morte ĩ eas oras qs̃
qui euita excesẜunt incolũt. Idiam
multo beatius ẽ tenẽ cũ abhiis qui
tur. minioen. tadamanthũ. cacum¬
tͥptoleniũ. ꝯuenire q eos qui iuste
cũ fide iixerunt. hec pegrignatio
medioc̾s nob̾ uideri pot̾. ut uero
colloqui cũorpheo. myseo. homero
hesyodo liceat. qnͣti tande estimatis.
Equidem sepe emori si fieri posset
uellẽ ut ea que dico mͥ liceͣt ĩ ueĩ¬
re. qnͣta dełctacione aut̃ afficeͣr cu

Expanded text:
facit eum Plato usum apud iudices iam morte multatum? magna me inquit “spes tenet, iudices, bene mihi evenire, quod mittar ad mortem. necesse est enim sit alterum de duobus, ut aut sensus omnino omnes mors auferat aut in alium quendam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur tem adfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, qui tali nocti anteponantur! cui si siquis me beatior? sin vera sunt qionem esse mortem, in eas oras, quas, qui e vita excesserunt, incolunt: id multo iam beatius est, te, cum ab iis, qui tur. Minoem, Rhadamanthum. AecacumTriptolemum. Convenireque cos, qui iuste, et cum fide vixerint. Haec peregrinatio mediocris vobis vid cri potest? ut vero colloqui cum Orpheo, Musaeo, Homero, Hesiodo liceat, quanti tandem aestimatis? equidem saepe mori, si fieri posset, vellem, ut ea, quae dico, mihi liceret invenire, quanta delectatione autem afficeret, cum
Abbreviated transcription (Latin):
te appello. ceq curã sõpno suspẽso
leuas. n te mei miseret. Surge
⁊ sepeli natũ. Nec cũ p̃ssis ⁊ flebi¬
lib modis que totis teat̾s mesti¬
cã inferũt ꝯcinnũt᷑ difficile est
nõ eos qui in humati srat. mise

Expanded text:
te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m levas, Neque te/ mei miseret, su/rge et sepeli na/tum—! haec cum pressis et flebilibus modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile est no
Abbreviated transcription (Latin):
labrare durior diogenes ⁊ is quidez cõ
ꝯsentiens S ut cinicus asꝑius ꝓici se
uissit in humatũ. tum amici uoluc̾¬
u ne ⁊ feris: cmime uo inquit. S
bacillũ ꝓpͤme quo ambigam ponito
sencienti PAare anaxagoras. qui cũ
ianisciti morẽt᷑. querentib amicis
uellet neclazomenas in pat̾am si
quid accidiss aũferri.anchil neccẽ
ẽ in quit. undiq enĩ ad interos tã¬
tunde ie ẽ. totaq de rõne huma¬
cionis tenend ẽ ad corpꝰ illã ꝑtinẽ̾.
siue occidit aĩmꝰ siue ingeat. In cor¬
re aut̃ ꝑspicuũ ẽ.ł extincto aĩo uł
clapso nullũ reside̾ sensũ. S plena
toꝵ sunt omia. Trahit hectore ad
currũ religatũ achilles. lacerari⁊
sentire cum credo putat. Ergo hic
ulaiscit᷑. ut quid sͥ iidet᷑. at illa sic̃
acͥbissimã rem meret. uidi uideͣ
ꝙ me passa egerri me hectorẽ c̾ru
quadruugo raptarier. quẽ hectorez
rat hectoris. Eecce aliꝰ exorit̾ et̾ra
qui matrẽ dormire nõ sinat. Mat̾

Expanded text:
laborare. durior Diogenes, et is quidem eadem sentiens, sed ut Cynicus asperius: proici se iussit inhumatum. tum amici: volucribusne et feris? minime vero inquit, sed bacillum propter me, quo abigam, ponitotsentienti? praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem viae est. totaque de ratione humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere, sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia. trahit Hectorem ad currum religatum Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur, ut quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem maeret: Vidi/, videre quo/d me passa aege/rrume, Hecto/rem curru qua/driiugo rapta/rier. quem Hectorem, rat Hectoris. ecce alius exoritur e terra, qui matrem dormire non sinat: Mate/r,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ mortuos pumũt. Execrat᷑ luculẽ¬
sio sane u̾sib apud enniũ chiestes.
pmũut nautrangio peat. atreus.
duxhec sane. Talis enĩ me̾itus nõ
sũmis saxis fixus aspis cuiscatus
lacẽ pendens. saxa spargens tabo
same ⁊ sangͥne atro. Nõ ip̃a saxa ma¬
sis sensu omĩa uacabãt qm̃ ille la¬
ceͣ pendens qd se hic cruciatũ cẽset
optare Qm̃ eẽnt dura si sentirent
nulla sine sensu. illduo ꝑqmͣ ma
tũ corꝑis. u̾ remissa humana uita
corpus requiescat mans. uides qnͣ¬
to hec merrore u̾sent᷑ portum eẽcor¬
bis ⁊ requiesce̾ in sepulcro putat
mortuũ. Magna culpa pelopis qui
nõ erudicrit filiũ. nec docuerit q̃tiñ
ess qdq curandũ S quid singloꝵ¬

Expanded text:
 mortuos poeniuntur. exsecratur luculentis sane versibus apud Ennium Thyestes, primum ut naufragio pereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus non summis sa/xis fixus a/speris, evi/sceratus, La/tere pendens, sa/xa spargens ta/bo, sanie et sa/nguine atro— non ipsa saxa magis sensu omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hic cruciatum censet optare. quae essent dura, si sentiret, sunt nulla sine sensu. illud vero perqrtum co/rporis, U/bi remissa huma/na vita co/rpus requiesca/t malis. vides, quanto haec in errore versentur: portum esse corporis et requiescere in sepulcro putat mortuum; magna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec docuerit, quatenus esset quidque curandum. Sed quid singulo
Abbreviated transcription (Latin):
fert rõcm nich̾ esse ꝙ doleat qũ
id egrũ ẽẽ qͦz possit. Qd̾ aut ĩ mor¬
sũt ⁊̃ ignorantes cũ d̾et̾nicate. p̃¬
rũ dur᷑ de mente diti que õi curbi¬
do mocu semp uacet. nõ ḋ patib
bis in quib egritudies. ire lsbro¬
nes q u̾sentur. quas is qutꝯ̃ quẽ
ħ dicant᷑ se motas ⁊̃ et disciusas.
niag̃ ex stat. ⁊ ip̃i aĩ magni reft̃.
quali in corꝑe locati sũt. Multa
enĩ etorꝑe existunt que acuant
mente. multa que obtundant
Aristotiles quidẽ au omẽs lgẽ¬
osos mel ancolicos esse. ut egome
tardiore eẽ nõ moleste fecã. enu¬
merat multos. Idq qĩ constet.
rõem cur ita fiat affert. ꝙ sicati

Expanded text:
fert rationem, nihil esse quod doleat, quin fert rationem, nihil esse quod doleat, quin id aegrum esse quoque possit; quod autem in morsunt enim ignorantis, cum de aeternitate ente dici, quae omni turbido motu semper vacet, non de partibus is, in quibus aegritudines irae libidinesque versentur, quas is, contra quem haec dicuntur, semotas a mente et disclusas magis exstat, et ipsi animi magni refert quali in corpore locati sint. multa enim e corpore existunt, quae acuant mentem, multa, quae obtundant. Aristoteles quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste feram. enumerat multos, idque quasi constet, rationem cur ita fiat adfert. quod si
Abbreviated transcription (Latin):
effice̾ aiõs mortales scoici aũ usu¬
ram nob̾ larguit᷑ tanꝙͣ cornicibus
din mansuros aiũt aiõs semp ne¬
gant. Nũ nõ g̾ͥ uis audire. Cur ⁊̃ si
ista sit mors. tñ nõ sit ĩmał ut iu¬
det᷑. s me nemo d̾ ĩ mortalitate de¬
peslet G. laudo io ꝗdẽ ⁊ si nich̾ aĩs oz¬
accidat ꝓuidebo G. nũqd is̾ ẽ cause.
qn amicos nrõs stoicos dinucta¬
mꝰ.eos dico qui auĩt manẽ aĩos çũ
e corpe excesẜunt. s nõ semꝑ. istos uͦ
qui qd̾ cota in hac c̃a difficillinũ sus¬
cipiant. posse aĩmũ mane̾ corpe ua¬
cantẽ. Inud aut̾ qd̾ nõ mõ facile ad
quens idcuto nõ dant. ut cũ diuꝑ
manẜit ne int̾eat ñ. bene rep̃ben¬
dis. ⁊ se isto mõ tes ht̃. Credamꝰ sͥ pa¬
netio aplatone suo dissentienti. quẽ
nemo negat qt ꝗd natu sit int̾ire.
nasdi aũt aĩos qd̃ declaret eoꝵ siłtido¬
qui ꝓ creent᷑ qui ⁊̃ ĩ ingeniis nõ
solu in corpib appcat. alt̾am aũ as¬

Expanded text:
efficere animos esse mortalis. Stoici autem usuram nobis largiuntur tamquam cornicibus: diu mansuros aiunt animos, semper negant. num non vis igitur audire, cur, etiamsi ita sit, mors tamen non sit in malis? Ut videtur, sed me nemo de inmortalitate depellet. Laudo id quidem, etsi nihaccidat, providebo. Num quid igitur est causae, quin amicos nostros Stoicos dimittamus? eos dico, qui aiunt manere animos, cum e corpore excesserint, sed non semper. Istos vero qui, quod tota in hac causa difficillimum est, suscipiant, posse animum manere corpore vacantem, illud autem, quod non modo facile ad non dant, ut, cum diu permanserit, ne intereat. Bene reprehendis, et se isto modo res habet. credamus igitur Panaetio a Platone suo dissentienti? quem nemo negat, quicquid natum sit interire; nasci autem animos, quod declaret eorum simiqui procreentur, quae etiam in ingeniis, non solum in corporibus appareat. alteram autem ad
Abbreviated transcription (Latin):
nõ.l.brutus arcens eũ reditytyrã¬
nõ cũ latuns d̾c̾cans pat̾ decius
cũ etruscis filiꝰ cũ pirro nepos se
ostiĩ telis obieciss /nõ uuo bello
ꝓ patria cadentes scipiones his¬
rania uidiss ꝓaulũ nõ gemiũ
canne. ueniisia marcellũ. latia
albinũ. lucania gͣccũ. Nũ qs hoꝵ
miser hodie. Ne cũ quid̾e post spm̃
extremũ. nec enĩ pot̾ eẽ miser as¬
qm̃i sensu pempto. at id ip̃m. odio
eo esse qui ip̃e nõ sit quid pot̾ esse
ni eo odiosũ qui nec careat nec
ex metu mortis. Qui enĩ satis ui¬
derit id qd̾ ẽ luce clarius aiõ ⁊cor¬
pe ꝯsupto. totoq aĩante deleto.
fͣacto int̾itu uniuso. illud aĩałꝙ
fuit factũ esse nichil. is planep¬
spiciet int̾ ypocentauꝵ ꝗ nũqm
fu̾i̾t. ⁊ regẽ agamenonẽ nchm
t̾ẽẽ. Nec pluris nc̃ faceͣ .s. camil¬
lũ hoc cunle bellũ. ꝙͣ ego illo iuo
fet̾im romã captã. Cur gͥ ⁊ camil¬
lus dolẽt. si hec post crecentos an
taret. ⁊ ego doleam siadx. nulia

Expanded text:
s eum reditu tyrannon cum Latinis decertans pater Decius, cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venusia Marcellum, Litana Albinum, Lucani Gracchum. num quis horum miser hodie? ne tum quidem post spiritum extremum; nec enim potest esse miser quisquam sensu perempto. 'At id ipsum odiosum hil posse in eo esse qui ipse non sit, quid potest esse in eo odiosum qui nec careat nec ex metu mortis. qui enim satis viderit, id quod est luce clarius, animo et corpore consumpto totoque animante deleto et facto interitit, factum esse nihil, is plane perspiciet inter Hippocentaurum, qui numquam fuerit, et regem Agamemnonem nihil interesse, nec pluris nunc facere M. Camillum hoc civile bellum, quam ego illo vivo fecerim Romam captam. Cur igitur et Camillus doleret, si haec post trecentos et taret, et ego doleam, si ad decem milia
Abbreviated transcription (Latin):
dalios ⁊̃ ne nob expedit qui ⁊ do¬
mestitis ⁊ forensib solacus orna¬
m̃tisq p̾uati. Certe si ante occidis¬
sem mors nos amalis nõ abonis
Astratisset. Sit ig̾ aliquis ꝗ nichil
mali Reat nullũ afortuna milnus
adeꝑit. Metellus ille honoratꝰ.iiii.
dẽhuit fortunã potestatẽ. s usa m
nepotes. neptes. in rogũ posuerunt.
p̾amũ aut̃ tanta ꝓgeme orbatũ cu
ĩaram ꝯfugiss hostił manꝰ int̾emit.
hic si unus filus incolomi regno
occidisset. astante ope barbarica cec¬
tis. celatis. laqueatis utꝵ tandem
a bomis an malis discessiss. tũ ꝓfec¬
to iuderet᷑ a bonis. ac c̾te ei melius
eueniss. nec tam flebilit̾ cauerent᷑.

Expanded text:
alios: etiamne nobis expedit? qui et doalios: etiamne nobis expedit? qui et domesticis et forensibus solaciis ornamentisque privati certe si ante occidissemus, mors nos a malis, non a bonis abstraxisset. Sit igitur aliquis, qui nihil mali habeat, nullum a fortuna volnus acceperit: Metellus ille honoratis quattdem habuit fortuna potestatem, sed usa in nepoPriamum tanta progenie orbatum, cum in aram confugisset, hostilis manus interemit. hic si vivis filiis incolumi regno occidisset asta/nte ope ba/rbarica Tecti/s caelatis la/queatis, utrum tandem a bonis an a malis discessisset? tum profecto videretur a bonis. at certe ei melius evenisset ne
Abbreviated transcription (Latin):
liis que sut bona ĩuita at uide ne
imalis dici uerius possit. Quid
q nũc lugeã uitã hominũ. Uere ⁊
iure possum. S quid nccẽ ẽ cũ it
igam nepost mortẽ miseros nos
putemꝰ fore ⁊̃ uitã effitẽ de ploran¬
dmiscriorẽ. fecimꝰ hoc ĩ eo libꝰ in
quo nos met ip̃os qnͣtu potiun tꝰ¬
ꝯsolati sumꝰ. Amalis gͥ mors abdr¬
at nõ abonis. U̾m si querimꝰ hec
quidẽ hoc a cirenaico helesia gessia
sic cõpiose disputat᷑. ut is a regepto¬
omco ꝓħ̾itus eẽ dicat᷑ illa in scolis
dice. qm̃ multi hiis auditis mor¬
tẽ sibi ꝯsciscerent. Callimachi qd̾
epigͣmmna ĩ ambracio tã theobro¬
sũ est. ꝙ̃ ait cũ ei inchil accidisset
adu̾si. emuro se ĩ mare ab iecisse.
lecto platonis libro. Eius aut̾e ꝙ̃
anita quida ꝑ mediã discedẽs re¬
nocat᷑ ab anicis. quib respondẽs
uite humane enuat mꝯmoda pos¬
sem id face̾. ⁊ si minꝰ ꝙͣ ille qui õio
uiue̾ expedire nemim pucat. qnit

Expanded text:
quae sunt bona in vita. vide ne a malis dici verius possit. quid ego nunc lugeam vitam hominum? vere et iure possum; sed quid necesse est, cum id agam ne post mortem miseros nos putemus fore, etiam vitam efficere deplorando miseriorem? fecimus hoc in eo libro, in quo nosmet ipsos, quantum potuimus, consolati sumus. a malis igitur mors abducit, non a bonis, verum si quaerimus. et quidem hoc a Cyrenaico Hegesia sic copiose disputatur, ut is a rege Ptolomaeo prohibitus esse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibi ipsi consciscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, cum ei nihil accidisset adversi, e muro se in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius autem, quem a vita quidem per inediam discedens revocatur ab amicis; quibus respondens vitae humanae enumerat incommoda. possem idem facere, etsi minus quam ille, qui omnino vivere expedire nemini putat. mitto
Abbreviated transcription (Latin):
Metelli sꝑat sibi quisq fortuuã pro¬
inde qiͣant płes fortunati sint ꝙͣ
ĩ felices aut c̾ti qcꝙͣ sit ĩ reb huma
cant ncc̃e ẽ.an pot̾ is qui nõ ẽre ni
inꝯmoda sũt carentis. Caret ocłis
odio sa cetitas. lib̾is orbitas ualz
caret. de mortius loquor ꝯ nulli sc̃
nos qui sumꝰ. nũ aut si cornib ca¬
remꝰ ⁊ pẽmis. sit qui id dixerit. t̾te
nemo quid ita. qr cũidnõ habeas
ꝙ tibi nec usu nec nat᷑a sit aptu
nõ careas ⁊̃ si sentias te nõ habere
suspitio sensus relinqͣtur ¶ hoc igit᷑
ꝓbe stabilito ⁊ fixo ullud excutiend̃
ẽ. ut sciat᷑ quid sit careͣ. nerelinq̃t᷑
aliꝗd erroris mubo. Careͣ igͥ hoc
significat egẽ eo ꝙ hrẽ uelis. Quid
cile idpaciare. carẽ ĩ morte id nõ d̾r
nõ enĩ ess dolenḋ. dr illud bono ca¬
rẽ ꝙ ẽ malũ. s neuiuus quid bono
hoc inte satis utilit nõ pot̾ poss in
tarꝯmo. cũ regno ess expulsus at

Expanded text:
Metelli sperat sibi quisque fortunam, proMetelli sperat sibi quisque fortunam, proinde quasi aut plures fortunati sint quam infelices aut certi quicquam sit in rebus humancant necesse est. an potest is, qui non est, re incommoda sunt carentis: caret oculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet mortuis loquor, qui nulli sunt: nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut pinnis? ecquis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec natura sit aptum, non careas, etiamsi sentias te non habere.suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest cile patiare. ita carere in morte non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: bono carere, quod est malum. sed ne vivus quidem bono hoc in te satis subtiliter non potest; posset in Tarquinio, cum regno esset expulsus—: at