comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nãdi riã tulerit. Ita huimodi p̃aptis debet ꝗdẽ aptaͫ esse &
eythare mõ inuẽta ratio doctrine. Sed hoc excitatione mł¬
ta cõsequẽdũ ut quẽmadmodũ illoꝵ artisficũ &̃ si alio spe¬
ctẽt manus tñ ip̃a cõsuetudine ad graues acutos mediosq¬
horũ sonos fert᷑. sic oratoris cogitationẽ nihil moret᷑. Hec ua¬
rietas argumẽtoꝵ & copia ded qͣi offerat se & occurrat: et
ut litter̃ sillabacq socibentiũ cogitationẽ nõ exigũt sic ratiõe
sponte quadã sequãt᷑ :
ꝑReUM genus ex iis q̃ ex teinsecus adducũt in cãm
qͦ nomĩe & gn̾alit̾ usi sunt
in om̃i similiũ appõitiõe & specialit iniisque rerũ gestaꝵ.
auctoritate nitũt᷑ nostri fere similitudinẽ uocari malue¬
& hoc simile est & illud exc̃plũ nos q faciliꝰ propõitũ expli¬
exemplũ nͨ uerior ne uidear repugnare ciceroni qͣnꝗͣ colla¬

Expanded text:
nendi natura tulerit, ita huiusmodi praeceptis debet quidem aptata esse et nendi natura tulerit, ita huiusmodi praeceptis debet quidem aptata esse et citharae modo intenta ratio doctrinae; sed hoc exercitatione multa consequendum, ut, quemadmodum illorum artificum, etiamsi alio spectant, manus tamen ipsa consuetudine ad graves, acutos, medios nervorum sonos fertur, sic oratoris cognitionem nihil moretur haec varietas argumentorum et copia, sed quasi offerat se et occurrat, et, ut litterae syllabaeque scribentium cogitationem non exigunt, sic rationem sponte quadam sequantur. tertium genus ex iis, quae extrinsecus adducuntur in causam, quo nomine et generaliter usi sunt in omni similium adpositione et specialiter in iis, quae rerum gestarum auctoritate nituntur. nostri fere similitudinem vocari malueet hoc simile est et illud exemplum. nos , quo facilius propositum expliexemplum. nec vereor, ne videar repugnare Ciceroni, quanquam colla
Abbreviated transcription (Latin):
nõ hoc sat est: ꝗͣ palestrã didicisse nisi corpus excitatiõe. cõtiꝰ¬
nẽtia cibis añ om̃ia nã iuuãt᷑. Sicut contra ne illa ꝗdẽ sa¬
tis sine arte profuerũt. illud qͦ studiosi eloquẽtie cogitent
neq om̃ib in cãis q̃ demostraiumꝰ cuncta posse reperiri neq
cũ p̃poĩta fuerit materia dicendi scrutanda singula Q ue¬
Lut hostiatĩ pulsanda ut sciant an ad probandũ id qͥ intẽ¬
dimus forie respondeant nisi cũ discũt & ad hue usucar&
infinitã .N. faciat ip̃a res discendi tarditate: si semper nece¬
experiendo noscamus: nescio an & impedimẽto futura sit
nisi & aĩmi q̃dã ingẽĩta nã & studio excitata uelocitas
recta nos ad ea q̃ cõueniãt causȩ ferant. Nã ut cantusuo¬
cis plurimũ uiuat sociata neruoꝵ cõcordia: si tamen tadiõ
genda sit dubitet pocius fuerit esse̾ contentũ eo qͥ simplex to¬

Expanded text:
magis hoc sat est quam palaestram didicisse, nisi corpus exercitatione, contimagis hoc sat est quam palaestram didicisse, nisi corpus exercitatione, continentia, cibis, ante omnia natura iuvatur, sicut contra ne illa quidem satis sine arte profuerint. illud quoque studiosi eloquentiae cogitent, neque omnibus in causis, quae demonstravimus, cuncta posse reperiri; neque, cum proposita fuerit materia dicendi, scrutanda singula et velut ostiatim pulsandum, ut sciant, an ad probandum id, quod intendimus, forte respondeant, nisi cum discunt et adhuc usu carent. infinitam enim faciat ista res dicendi tarditatem, si semper neceexperiendo noscamus; nescio an etiam impedimento futura sint, nisi et animi quaedam ingenita natura et studio exercitata velocitas recta nos ad ea, quae conveniunt causae, ferant. nam , ut cantus vocis plurimum iuvat sociata nervorum concordia, si tamen tardior dibus iungenda sit, dubitet, potius fuerit esse contentum eo, quod simplex ca
Abbreviated transcription (Latin):
hictyonas equi tracti est. hec nõ id circo dico qđͥ in utilẽ horun
locoꝵ ex ꝗbus argumenta ducũt᷑ cognicionẽ putẽ alioꝗn nes
iradissem sed ne sequi cognouerĩt ista si cetera negligat
perfectos se protinus atq consumatos putẽt & nisi ĩ aeteris
q̃ mox p̃cipiẽda sũt elaborauerint mutã quãdã scĩam cõ¬
secutos intelligãt neq u. artib ęditis fac̾tũ est ut argumẽta
in uenirem: sed dicta sũt omĩa ante ꝙͣ p̾tiperent᷑. No ea
scriptores obseruata & collecta edioderũt cuiꝰ rei probatio est
q exemplis eoꝵ ueterib utant᷑: & ab oratorib illa repetunt
ip̃i nullũ nouũ & qͥ nõ sint dictũ inueniũt Artistioes ergo
illi ꝗ dixerũt. sed hñda his q gratia est per quos labor nobis
est de tractus Namq pͥores bñficio ingenii singula in uene¬
rũt nobis & nõ sũt reꝗrenda: & nota sũt om̃ĩa. sed mag

Expanded text:
hictyonas aequi tractatio est. haec non idcirco dico, quod inutilem horum hictyonas aequi tractatio est. haec non idcirco dico, quod inutilem horum locorum, ex quibus argumenta ducuntur, cognitionem putem, alioqui nec tradidissem; sed ne se, qui cognoverint ista, si cetera negligant, perfectos protinus atque consummatos putent et, nisi in ceteris, quae mox praecipienda sunt, elaboraverint, mutam quandam scientiam consecutos intelligant. neque enim artibus editis factum est, ut argumenta inveniremus, sed dicta sunt omnia, antequam praeciperentur, mox ea scriptores observata et collecta ediderunt. cuius rei probatio est, quod exemplis eorum veteribus utuntur et ab oratoribus ilia repetunt, ipsi nullum novum et quod dictum non sit inveniunt. artifices ergo illi qui dixerunt; sed habenda his quoque gratia est, per quos labor nobis est detractus. nam , quae priores beneficio ingenii singula invenerunt, nobis et non sunt requirenda et notata sunt omnia. Sed non
Abbreviated transcription (Latin):
sit cius qͦ teneat : iusqͥ sit incorporal app̃hendi manus non
posse. hoc reperiri difficiliꝰ ꝗͥ cũ inueneris argumẽtis adiuua¬
re ut alia sit condictio heredis allia uictoris: ꝗa ad illud
ius adhũc ues trãseat. Propriũ deinde materiȩ iis publici ace¬
diti mansit ad uictorẽ nõ pocuisse: ꝗa qͥ populus crediderit
sũmȩ oxeditorẽ: Thebanos aũt nõ omes in allexandei ma¬
nus uenisse hoc nõ exreinsecus probatur q̃ uis est argumẽti
sed ip̃m perse ualet. Texcii loci pars por magis uulgaris nõ
in tabulis esse ius: itaꝙ multis argumẽtis defendĩ põt Alẽs
q allexandri duci debet indubiũ honoratit eos an deceperit
INud ĩa rursus propriũ materie: & uelud nouȩ centrouesie
ꝗa restituciõe reapisse uis &̃ si qͦ amiserũt thebani uidentur
Hic & ꝗ cassander uelit q̃rit᷑ sed uel potentissima apud amp¬

Expanded text:
sit eius, quod teneat; ius, quod sit incorporate, adprehendi manu non sit eius, quod teneat; ius, quod sit incorporate, adprehendi manu non posse. hoc reperire est difficilius quam, cum inveneris, argumentis adiuvare, ut alia sit condicio heredis, alia victoris, quia ad illum ius, ad hunc res transeat. proprium deinde materiae, ius publici crediti transire ad victorem non potuisse, quia, quod populus crediderit,summae creditorem, Thebanos autem non omnes in Alexandri manu fuisse. hoc non extrinsecus probatur, quae vis est argumenti, sed ipsum per se valet. tertii loci pars prior magis vulgaris, non in tabulis esse ius; itaque multis argumentis defendi potest. mens quoque Alexandri duci debet in dubium, honorarit eos an deceperit. illud iam rursus proprium materiae et velut novae controversiae, quia restitutione recepisse ius, etiamsi quod amiserint, Thebani videntur. hic et, quid Cassander velit, quaeritur: sed vel potentissima apud Amp
Abbreviated transcription (Latin):
Sed hinc aspera: & uehemẽs qͧstio exorit᷑. de uir̃ belli dioẽti¬
bus thessalis hoc regna populos fines gentiũ atq urbium
contineri. Inueniẽdũ contra est qͥ distet hȩc ẽa a oȩteris q̃
in potestatẽ uictoris uenirẽt: nͨ arca probationẽ resheret᷑¬
sed circa propõitionẽ: dicamꝰ in pͥmis meo qđ iniudiciũ deduci
põt Nihis ualere ius belli ñ armis erepta: nisi armis posse re¬
tincri itaq ubi illa ualẽt nõ esse uidiõ: uibi uidex sit illa
nihil ualere. hoc inueniendũ est ut adhiberi possit ãgum̃¬
tũ: ideo captiuos si in patriam suã pediexint liberos esse ꝗa
bello parta nõ nisi cadem ui possideant᷑. Propriũ est & iđła
causȩ q̃ amphictyonas iudicãt: ut alia apud aentũ uiros
alia apud priuatũ uidicẽ in iisdẽ q̃stionib ratio sit: Ium
secũdo ꝯradu nõ potiusse donari a uictore iusꝗa id demũ

Expanded text:
sed hinc aspera et uehemens quaestio exoritur de iure belli, dicentised hinc aspera et uehemens quaestio exoritur de iure belli, dicentibus Thessalis, hoc regna, populos, fines gentium atque urbium contineri. inveniendum contra est, quo distet haec causa a ceteris, quae in potestatem victoris venirent; nsed circa propositionem. dicamus inprimis: in eo, quod in iudicium deduci potest, nihil valere ius belli nec armis erepta nisi armis posse retineri; itaque, ubi illa valeant, non esse iudicem; ubi iudex sit, illa nihil valere. hoc inveniendum est, ut adhiberi possit argumentum: ideo captivos, si in patriam suam redierint, liberos esse, quia bello parta nonnisi eadem vi possideantur. proprium est et illud causae, quod Amphictyones iudicant ut alia apud centumviros, alia apud privatum iudicem in iisdem quaestionibus ratio; tum secundo gradu, non potuisse donari a victore ius, quia id demum
Abbreviated transcription (Latin):
ra qb utat᷑ inueniet. Sit exempli gratia propoĩta contro¬
uersia quȩ minime cõmunes cũ aliis qͧͥstiones habet. Cũ
thebas eritiss& Allexander inuenit tabulas ꝗb antũ taleta
mutua thessallis de disse thebanos continebat᷑ has ꝗa erat
usus cõmilitio thessaloꝵ donauit iis ultro: postea restituisti
a cassandro thebani reposcũt thessalos apua amphictionas
agit᷑. antũ talenta & credidisse eos constat. & non recpisse¬
ealis om̃is ex eo ꝗͣ alexander eathessalis se donasse dicit᷑ pen¬
det. Constat ilłd quoq nõ esse iis ab alexandro pecuniã datã
querit᷑ gͦ an proinde sit qͥ datũ est: ac si pecuniã dederit: ꝗd
proderũt argumentoꝵ loci nisi hec pͥus uidero nihil .N.
egisse donãdo nõ potuisse donare: non donasse. & pͥma qd ẽ
actio facilis ac fauorabilis. repetentiũ uere q̃ua sit ablatũ

Expanded text:
ura, quibus utatur, inveniet. sit exempli gratia proposita controura, quibus utatur, inveniet. sit exempli gratia proposita controversia, quae communes minime cum aliis quaestiones habet: cum Thebas evertisset Alexander, inuenit tabulas, quibus centum talenta mutua Thessalis dedisse 'Thebanos continebatur. has , quia erat usus commilitio Thessalorum, donavit his ultro; postea restituti a Cassandro Thebani reposcunt Thessalos. apud Amphictyonas agitur. centum talenta et credidisse eos constat et non recepisse. lis omnis ex eo, quod Alexander ea Thessalis donasse dicitur, pendet. constat illud quoque, non esse iis ab Alexandro pecuniam data; quaeritur ergo, an proinde sit, quod datum est, ac si pecuniam dederit? quid proderunt argumentorum loci, nisi haec prius videro, nihil eum egisse donando, non potuisse donare, non donasse? et prima quidem actio facilis ac favorabilis repetentium iure quod vi sit ablatum;
Abbreviated transcription (Latin):
repugnãtiũ cõplexu uariat᷑ necesse est cũ resres auso
us uiris qͣ signũ est nõ debu tib pecuniã nũꝙ̃ mne
appellasti u suran nõ accepisti: uliro a me mutuatus es. Lex
esti qui patri proditionis reo non affuerit: ex hȩxes sit: negat
fit nisi si pater absolutus sit Qud signi Lex altera proditiõis
damnato cũ aduocato exulet. Ci. pro cluentio .p. popilium
& tiberiũ guttã dicit non iudicii corrupti. Sed ambitus ẽe
danmatos: Quid signi: qͥ accusatores coꝵ ꝗ exant ip̃i ambi¬
ns damnati eꝰ lege sint post hanc uictoria restituti nͨ mi¬
nus in hoc curȩ debet d hibexi: ꝗͥ proponendũ ꝗͣ quo modo
sit qͥ proposueris probandũ hic õinoius inuentionis & si nõ
maior aerte prior: nã & tela suꝑ uacua sint nescienti ꝗͥ petat
sic argumenta nisi prouideris cui rei adhibenda sit hoc ẽ
ꝗ comprehendi axte nõ possit. Ideoq cũ plures eadẽ didi¬
cerĩt gencrib argumentoꝵ similib utent᷑. alius iñ alio pł¬

Expanded text:
plexu varientur necesse est, cum res rei aut ius iuris quasi signum est. Non debui tibi pecuniam; nunquam me appellasti, usuram non accepisti, ultro a me mutuatus es. lex est, qui patri proditionis reo non adfuerit, exheres sit. negat filius, nisi si pater absolutus sit. quid signi? lex altera, proditionis damnatus cum advocato exulet. Cicero pro Cluentio Publium Popilium et tiberium Guttam dicit non iudicii corrupti sed ambitus esse damnatos. quid signi? quod accusatores eorum, qui erant ipsi ambitus damnati, e lege sint post hanc victoriam restituti. nec minus in hoc curae debet adhiberi, quid proponendum quam quomodo sit quod proposuerimus probandum. hic immo vis inventionis, si non maior, certe prior. nam ut tela supervacua sunt nescienti, quid petat, sic argumenta, nisi provideris cui rei adhibenda sint. hoc est, quod comprehendi arte non possit. Ideoque, cum plures eadem didicerint, generibus argumentorum similibus utentur; alius alio pl
Abbreviated transcription (Latin):
rimꝰ nũꝗͣ utem᷑ contradictioẽ: nõ .N. erit cui respondea¬
mus: est & illud uiciũ magnũ nimiũ solĩciti & arca
omĩa momẽta luctãtis. suspectã facit iudici cãm &
freqͣnt̾ q̃ statĩ dicta omẽni dubitationẽ sustulissent
dilata ip̃is p̃paratiõib fidẽ perdũt ꝗa patronus & alis
ardiderit opus fusse. Fiduciã ix oratõ p̃exse ferat sẽꝑ¬
q ita dicat tã ꝗͣ de cã optime sentiat. ꝗͥ sicut om̃ia in
cicerõe p̃cipuũ est. nallla sũma cura securitatis est si¬
milis tanꝗͣ in oratione auctoritas ut probatiõis locũ
optineat: dubitare nobis nõ audẽtib: porro ꝗ scierit:
ꝗ pars adu̾sa: ꝗͥ nr̃a habeat ualentissimũ fadł uidica¬
bit: ꝗb max̾ rebus uel occurẽdũ sit uł instandũ Ordo
ꝗdẽ : parte nulla minꝰ affert laboris. Nã si agimꝰ nr̃a
confirmãda sut pͥmũ tũ q̃ nostris opponũt᷑ refutãda si

Expanded text:
rimus, nunquam utemur contradictione; non enim erit, cui respondeamus. est et illud vitium nimium sollicite et circa omnia momenta luctantis; suspectam enim facit iudici causam, et frequenter, quae statim dicta omnem dubitationem sustulissent, dilata ipsis praeparationibus fidem perdunt, quia patronus et aliis crediderit opus fuisse. fiduciam igitur orator prae se ferat semperque ita dicat, tanquam de causa optime sentiat; quod sicut omnia in Cicerone praecipuum est. nam illa summa cura securitatis est similis, tantaque in oratione auctoritas, ut probationis locum obtineat dubitare nobis non audentibus. porro , qui scierit, quid pars adversa, quid nostra habeat valentissimum, facile iudicabit, quibus maxime rebus vel occurrendum sit vel instandum. ordo quidem in parte nulla minus adfert laboris. nam si agimus, nostra confirmanda sunt primum, tum, quae nostris opponuntur refutanda; si
Abbreviated transcription (Latin):
iecit nihil uobis minꝰ de est ꝗͣ de quo contẽditis. omẽs
ꝗo sedẽ hr̃e: inꝗb sane sũt frequẽtissimi tñ aliȩ qͦ. pa¬
tes recipiũt sed breuiores: ut cũ plurima sit xes exu¬
enda: at hic sic̃ unꝗͣ totos eloquẽtie aperire fontes lic&
Nã exiis si bene diximus reliqua possidebimꝰ ia uidi¬
ciũ aĩos & ecõfragosis atq asperis euecti tota pandere
possuunꝰ uela & cũ sit maxma pars epilogi ãplificatio
u̾bis atq senteciis uti licet magnificis &. ornatis. Iunc
est cõmouẽdũ theatrũ. cũ uẽtũ est ad ip̃m illud quo
ueteres tragidie cõmediȩq claudũ t̃ plaudite. In aliis
aũt partib traftadus erit affectꝰ ut ꝗsq nascet᷑ flã neq
x poni sine hecres atroas & miserabiles debẽt Cũ de
qualitate alicuiꝰ rei qͣstio est probatiõib uniꝰ cuiꝰq rei

Expanded text:
iecit: nihil vobis minus deest, quam de quo contenditis. omnes iecit: nihil vobis minus deest, quam de quo contenditis. omnes sane sint frequentissimi, tamen aliae quoque partes recipiunt, sed breviores, ut cum ex iis plurima sint reservanda. At hic, si usquam, totos eloquentiae aperire fontes licet. nam et, si bene diximus reliqua, possidebimus iam iudicum animos, et e confragosis atque asperis evecti tota pandere possumus vela, et, cum sit maxima pars epilogi amplificatio, verbis atque sententiis uti licet magnificis et ornatis. tum est commovendum theatrum. cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoediae comoediaeque cluduntur, plodite . In aliis autem partibus tractandus erit adfectus, ut quisque nascetur, nam neque exponi sine hoc res atroces et miserabiles debent; cum de qualitate alicuius rei quaestio est, probationibus uniuscuiusque rei
Abbreviated transcription (Latin):
aperut. Hã hec ip̃a disocimĩs sui ignerãtia potuit esse
miserabilis neq illũ ꝗ cũ esset oeuentus ꝗladiꝰ eiꝰ ab ac¬
cusatore prolatus quo is hoĩem probabat õcasũ subito ex
subselliis ut territꝰ fugit & capite expãte uelato cũ ad
agedũ ex turba prospexiss& intẽrogauit anĩa ille cũ ꝗ¬
adio recessiss&: fecit it risũ sed rediculus fuit. Uiscuaiꝰ¬
ende tñ oraciõe cuiꝰ mõi scenȩ E gregieq citero ꝗ cõt
imaginẽ saturnini pro rabirio ꝯxauit᷑. & ꝯͣ uiuenẽ
multa dixit urbane. Sũt & illi leuiores epilogi ꝗħ
adu̾sario sastiffaciamꝰ si forte sit ciꝰ persona talis ut
illi debeat᷑ reuerẽtia aut cũ aliqͥ amice cõmonemus
&ad cõcordia hortam̃ Quod genꝰ egregie est tractatũ
a passieno cũ domiciae uxori sue pecuniaria late:
adu̾sus frẽm eius enobarbũ ad esso Nã cũ denetessitu¬

Expanded text:
coeperunt; namque haec ipsa discriminis sui ignorantia potuit esse coeperunt; namque haec ipsa discriminis sui ignorantia potuit esse miserabilis; neque illum, qui, cum esset cruentus gladius ab accusatore prolatus, quo is hominem probabat occisum, subito ex subselliis ut territus fugit et, capite ex parte velato cum ad agendum ex turba prospexisset, interrogavit, an iam ille cum gladio recessisset. fecit enim risum, sed ridiculus fuit. discutiendae tamen oratione eiusmodi scenae, egregieque Cicero, qui contra imaginem Saturnini pro Rabirio graviter et contra iuvmulta dixit urbane. sunt et illi leniores epilogi, quibus adversario satisfacimus, si forte sit eius persona talis, ut illi debeatur reverentia, aut cum amice aliquid commonemus et ad concordiam hortamur. quod est genus egregie tractatum a Passieno, cum Domitiae uxoris suae pecuniaria lite adversus fratrem eius Ahenobarbum ageret; nam, cum de necessitu
Abbreviated transcription (Latin):
mouẽdas lacrimas aggredi audat Hã ut hbc lõge
uehemẽtissimꝰ hic cũ in ualuit affectus: ita si nihil
efficit tepet quẽ meliꝰ intirm actor taatis iudicũ co¬
tari facies ludibrio & plerũq sũt hõib quos nẽ ꝑmo¬
estimet: & qͣntũ onus subiturus fit intelligat. Hihil
ht̃ ista res mediũ sed aut lacrimas meret᷑ aut risũ
ton aũt cõmoue tm̃ miserationẽ sed &̃ discutẽ epi¬
legi est propͥũ cũ oratione cõtinua: q̃ motos lacrimis
iudiaes ad iusticiã reducat. Iũ &̃ ꝗbuisdã urbane di¬
ctis quał est dato puero panẽ ne ploret: & corpulẽto
litigatori cuiꝰ adu̾sariꝰ itẽ puer circa iudites erat ab
ad uocato latus. Quid faciã: ego tebauilare nõ possui¬
Sed heci tñ nõ debẽt inimica esse lta neq illũ probaue
rĩ q int̾ clarissimos sui tẽporis oraiores fuit ꝗ pueros in
epilogũ productis talos iecit ĩ mediũ. quos illi dixipere

Expanded text:
movendas lacrimas aggredi audeat; nam ut est longe movendas lacrimas aggredi audeat; nam ut est longe vehementissimus hic, cum invaluit, adfectus, ita, si nihil efficit, tepet; quem melius infirmus actor tacitis iudicum cotati rei facies ludibrio etiam plerumque sunt hominibus, quos non permouas actor et quantum onus subiturus sit intelligat; nihil habet ista res medium, sed aut lacrimas meretur aut risum. Non autem commovere tantum miserationem sed etiam discutere epilogi est proprium cum oratione continua, quae motos lacrimis iudices ad iustitiam reducat, tum etiam quibusdam urbane dictis, quale est date puero panem, ne ploret; et corpulento litigatori, cuius adversarius, item puer, circa iudices erat ab advocato latus: quid faciam? ego te baiulare non possuSed haec tamen non debent esse mimica Itaque nec illum proba inter clarissimos sui temporis oratores fuit, qui pueris ira epilogum productis talos iecit ira medium, quos illi diripere
Abbreviated transcription (Latin):
ficio erat ut traderẽt eã ignari ꝗ esset epilogus qͦtiens
cui spiridion fuit cognomẽ acciderit. Nic puer quẽ ispro¬
ductũ ꝗ fleret introgabata ex pedagogo se uellicari r̃¬
spondit Sed nihil illa contra cepasios ciceronis fabula
esficatiꝰ ad pericula epilogoꝵ Emĩa tñ hec tolerabilia
qb actione mutare facile est at q a stilo nõ recedũt:
aut cõtioeseũt ad hos caui: aut frequetissime falsa
dicũt. Ind̾ est .t tendit ad genua uestra suppliaes ma¬
nus & hacr& ĩ cõplexi liberoꝵ miser Et reuecat ecee
me. & si nihil hoꝵ isde qͦ dicat᷑ faciat Ex scolis hacc
uicia ĩ qb omĩa libere fingimꝰ & impune ꝗa profa
gie q cassiꝰ diaenti adolescentulo: ꝗͥ me toruo uultu
intueris seuere. Nõ mehercule ꝗ in faciebã: sed sic se¬
psisti. Ecce & ꝗͣ potuit truculetissime cũ aspexit. Illd̾
pcipue monẽdũ neqs nisi sũmis ingenis uicib ad

Expanded text:
ficium erat ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens ficium erat ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens cui Spiridion fuit cognomen, accident. huic puer, quem is productum quid fleret interrogabat, a paedagogo se vellicari respondit. Sed nihil illa circa caepasios Ciceronis fabula efficacius ad pericula epilogorum. omnia tamen haec tolerabilia iis, quibus actionem mutare facile est; at, qui a stilo non recedunt, aut conticescunt ad hos casus aut frequentissime falsa dicunt. inde est enim, tendit ad genua vestra supplices manus, et haeret ira complexu liberorum miser, et revocat ecce me, etiamsi nihil horum is, de quo dicitur, faciat. Ex scholis haec vitia, ira quibus omnia libere fingimus et impune, quia pro fagieque Cassius dicenti adolescentulo: quid me torvo vultu intueris, Severe? Non mehercule, inquit, faciebam, sed si sic scripsisti, ecce! et quam potuit truculentissime eum aspexit. illud praecipue monendum, ne quis nisi summis ingenii viribus ad
Abbreviated transcription (Latin):
litibus has tregidias mouere tale est. qͣ. personã hertulis
& coturnos aptare ĩ fantib uelis. Ilud ne ꝗdẽ ĩdignũ
est addmonicione. Ingẽs ĩ epilogis meo iditio uti discͥ¬
mẽ quom̃o se dicenti ꝗ excitatur accomodet. Hã &ĩ¬
pericia & rusticitas & rigor & deformitas: afferũt
interĩ frigus diligẽtq sũt hec actori prorudẽda ẜ ꝗdẽ¬
cos repuonãtes patrono & nihil uultu cõmotos: & ĩtẽpe¬
stiue esidẽtes & facto aliqͦ uel ip̃o uulturitum &̃ mo
uẽtes sepe uidi pcipue uero cũ aliqua uelut sema si¬
ũt. alia cadũt. Franstulit aliqn. patronꝰ puelã q̃ sorõ
esse adusarii dicebat᷑ Nã inde hoc lis erat in adu̾sa
subsellia tanꝗ ingremio fratris relicturꝰ At isa no¬
bis p̃moĩtus disaesserãt cũ ille alioq uir facũdus in op¬
inace rei caũ obmutuit. & infantẽ suã frigidissime
reputauit: aliꝰ imaginẽ mariti pro rea pro ferre ma¬

Expanded text:
litibus has tragoedias movere tale est, quasi si personam Herculis litibus has tragoedias movere tale est, quasi si personam Herculis et coturnos aptare infantibus velis. ne illud quidem indignum est admonitione, ingens ira epilogis meo iudicio verti discrimen, quomodo se dicenti, qui excitatur, accommodet. nam et imperitia et rusticitas et rigor et deformitas adferunt interim frigus, diligenterque sunt haec actori providenda. equidem repugnantes eos patrono et nihil vultu commotos et intempestive renidentes et facto aventes saepe vidi; praecipue vero cum aliqua velut scenice fiunt, alio cadunt. transtulit aliquando patronus puellam, quae soror esse adversarii dicebatur nam de hoc lis erat, ira adversa subsellia, tanquam ira gremio fratris relicturus, at is a nobis praemonitus discesserat. tum ille, alioqui vir facundus, inopinatae rei casu obmutuit et infantem suam frigidissime reportavit. alius imaginem mariti pro rea proferre ma
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯnũ ad salutẽ momentũ pas attuliffe. Quare & obse¬
deo illa iudiciũ ꝑ carissima pignora utiq & reo st̃
uelut ex bona consciã profecta uideri solet: stratũ de¬
niq iacere & genua cõplecti nisi si tñ ꝑsona nos & añ¬
acca uita grei conditio prohibebit. Quedã N tã for¬
titer tuenda q̃ facta sũt. Uerũ sic hñda est auctori¬
tatis ratio. ne sit in uisa securitas fuit qͦdã int̾hec
omĩa potentusimũ quol murenã cicero accusatib
clarissimis uiris cripuisse ũcipue uidet᷑ ꝑsuasitq ni¬
ingredi consulatũ. Quod genus nr̃is tẽporib cotũ pene
sublatũ est cũ om̃ia curę tutelȩ q̃ uniꝰ innixa peridi¬
tari nullo iudicii exitu possint. De accusatorib & reis
sũ locutus ꝗa ĩpericulis max̾ u̾sat᷑ asfectus sed pͥuate qͦ
cause utrũq haber& peroratiõis genꝰ & illd qͥ est ex enu
clitari aut oppniõe litigator uidet. Nã impãuis ꝗdẽ

Expanded text:
num ad salutem momentum preces attulisse. Quare et obsecratio illa iudicum per carissima pignora, utique si et reo sint invocatio velut ex bona conscientia profecta videri solet; stratum denique iacere et genua complecti, nisi si tamen persona nos et anteacta vita et rei condicio prohibebit; quaedam enim tam fortiter tuenda quam facta sunt. verum sic habenda est auctoritatis ratio, ne sit invisa securitas. fuit quondam inter haec omnia potentissimum, quo L. Murenam Cicero accusantibus clarissimis viris eripuisse praecipue videtur, persuasitque nis Ianuarias ingredi consulatum. quod genus nostris temporibus totum paene sublatum est, cum omnia curae tutelaeque unius innixa periclitari nullo iudicii exitu possint. de accusatoribus et reis sum locutus, quia ira periculis maxime versatur adfectus. Sed privatae quoque causae utrumque habent perorationis genus, et illud quod est ex enumclitari aut opinione litigator videtur. nam ira parvis quidem
Abbreviated transcription (Latin):
tũ contra fidẽ. Nã & illa accidũt parũ cautis: ut cͥ¬
mẽ augeãt qđ probandũ est: de facto disputẽt. cũ de
auctore q̃rat᷑ impossibilia agrediant᷑. pro effectis Reli¬
quãt uix dũ in cohata. de hoĩe dicer̃ ꝗͣ de cã malint.
hominũ uitã rebus assignẽt: ut siquis deaẽ uiratũ ac¬
cusat nõ appiũ manifestis repugnẽt: dic̃ãt ꝗͥ alit̾ ac¬
aepi possit. sũmã q̃ͤstiõis nõ in tueant᷑: nõ ad propõita
respondeant qͥ unũ aliqñ recͥpi põt: tũ mala c̃ã aod¬
hibitis ex ieinsecus remediis cuenda est. ut cũ pecula¬
tus reus eres fortiter & industrie tutatus contra pi¬
ratas sicilia ditit᷑: eadẽ aduersus contradictiões nobis
oppoĩtas poepta sũt. hoc m̃ amplius q circa eas multi

Expanded text:
tum contra fidem. nam et illa accidunt parum cautis, ut crimen augeant, quod probandum est; de facto disputent, cum de auctore quaeratur; impossibilia aggrediantur, pro effectis relinquant vixdum inchoata, de homine dicere quam de causa malint; hominum vitia rebus adsignent, ut, si quis decemviratum accuset non Appium; manifestis repugnent; dicant, quod aliter accipi possit; summam quaestionis non intueantur, non ad proposita respondeant; quod unum aliquando recipi potest, cum mala causa adhibitis extrinsecus remediis tuenda est, ut cum peculatus reus Verres fortiter et industrie tuitus contra piratas Siciliam dicitur. eadem adversus contradictiones nobis oppositas praecepta sunt, hoc tamen amplius, quod circa eas multi
Abbreviated transcription (Latin):
alit̾ noxia ut aquã frigidã in febri alit̾ repugnãtia: ut
uerũ falso aliter seperata ut dura nõ duris. Sed ꝗ hȩc ad
presens propõitũ magnoꝑe pertincãt nõ reperio illud est
ãnotandũ magis argumenta dua ex iure simili ut ci
in topiais: cũ cuĩ dom̃us usus feuctus ielictus sit nõ resti¬
tutũ ab hacrede si cõruerit. ꝗa nõ restituat seruũ si is
decesserit. e contrario nihil obstat quo minus uistũ ma¬
trimoniũ sit mente cocuntiũ & si tabulȩ signate nõ
fuerĩt nihiln proderit signasse tabulas. si mentẽ ma¬
trimõii nõ fuisse constabit᷑. Ex dissimili qual ciaerõis
pro oecina. Ut si ꝗ me exire domo coegiss& armis habe¬
rẽ actionẽ siꝗs introire prohibiiss& nõ hr̃em: dissimi¬
lia sic dephendũt᷑ nõ si q argentũ om̃e legauit uideri
põt signatã qͦ pecuniã reliꝗͥsse. ldeo & quod ẽ ĩ nomib

Expanded text:
aliter noxia, ut aquam frigidam febri, aliter repugnantia, ut aliter noxia, ut aquam frigidam febri, aliter repugnantia, ut verum falso, aliter disparata, ut dura non duris; sed, quid haec ad praesens propositum magnopere pertineant, non reperio. Illud est adnotandum magis, argumenta duci ex iure simili: ut Cicero in Topicis, eum , cui domus usus fructus relictus sit, non restituturum heredi, si corruerit, quia non restituat servum, si is decesserit; ex contrario: Nihil obstat quo minus iustum matrimonium sit mente coeuntium, etiamsi tabulae signatae non fuerint. nihil enim proderit signasse tabulas, si mentem matrimonii non fuisse constabit; ex dissimili, quale est Ciceronis pro Caecina: ut , si qui me exire domo coegisset armis, haberem actionem, si qui introire prohibuisset, non haberem? dissimilia sic deprehenduntur, Non si, qui argentum omne legarit, videri potest signatam quoque pecuniam reliquisse, ideo etiam,
Abbreviated transcription (Latin):
asghasiã xino Qd cicero his uerbis tranifert Dic mihi q̃so
xenophontis uxoy si uitina tua melius habeat aurũ ꝗͣ tu
habes utrũ ne illiꝰ antuũ malis: illiꝰ inquit qͥ si uestem
& eeterũ ornatũ muliebrẽ p̃cii maioris ht̃ qͣ tu habes utreũ¬
ne tuũ urũ malis an illiꝰ: Hic mulier erubuit merito ma¬
le n respõderat se malle alienũ aurũ ꝗͣ suũ . Nam est hoc
improbũ at si respondiss& malle sȩ aius suũ tale esse. qͣ
illd ess& potuiss& pudice respondere malle se uirũ suũ
talem esse: qualis melior ess& Scio quosdã inani diligẽtia
perminutissimas partis i sta secuisse & esse aliꝗ minꝰ simił
ut simia hõi & ut marmora de formata prima mans
aliꝗͥ plus ut illud nõ ouũ simił ouo. & dissimilib in esse
simił ut formiae & cliphanto genus ꝗ sũt aĩalia. & simi¬
lib dissimile ut canib catulos. & matribus edos. differũt
n actate. Contrarioꝵ qͦ alit̾ accipi opposita ut noctẽ luci

Expanded text:
is uxor, quod Cicero his verbis transfert: Dic mihi, quaeso, Xenophontis uxor, si vicina tua melius habeat aurum, quam tu habes: utrumne illud an tuum malis? illud , inquit. quid si uestem et ceterum ornatum muliebrem pne tuum virium malis an illius? hic mulier erubuit, merito; male enim responderat se malle alienum aurum quam suum; nam est hoc improbum. At , si respondisset malle se aurum suum tale esse, quale illud esset, potuisset pudice respondere malle se virum suum talem esse, qualis melior esset. scio quosdam inani diligentia per minutissimas ista partes secuisse, et esse aliquid minus simile, ut simia homini et marmora deformata prima manu, aliquid plus, ut illud, Non ovum tam simile ovo; et dissimilibus inesse simile, ut formicae et elephanto genus, quia sunt animalia; et similibus dissimile, ut canibus catulos et matribus haedos, differunt enim aetate; contrariorum quoque aliter accipi opposita, ut noctem luci,
Abbreviated transcription (Latin):
cius casũ ꝗdẽ ultiscit᷑. aut liberoꝵ aut paretũ solici
tudinẽ conq̃rit᷑. & futuri tẽporis imagine iudias mo¬
uet. q̃ maneant cos ꝗ de ui & in iuria qͧͥsti sũt nisi
uidiat᷑: fugiendũ de ciuitate: &dendũ bonis. aut
om̃ia q̃cũq inimicus fecerit ꝑferẽda sed sepiꝰ id est
accusatoris auertere iudicẽ a miseratiõe qͦ reus sit
usurus: atq ad fortiter iudicãdũ concitare cuiꝰ loci
est & occupare q̃ dictiuri. factuꝵ ue adu̾sariũ putes
Nã & cauciores ad custodiã sue religionis uidias fa¬
cit. &graciã respẽsuris aufert cũ e& ꝑdita sũt ab as¬
cusatore. lã si pro reo petent᷑ nõ sint noua: ut serui

Expanded text:
eius casum, quem ulciscitur, aueius casum, quem ulciscitur, aumovet, quae maneant eos, qui de vi et iniuria questi sunt, nisi vindicentur; fugiendum de civitate, cedendum bonis aut omnia, quaecunque inimicus fecerit, perterenda. Sed saepius id est accusatoris, avertere iudicem a miseratione, qua reus sit usurus, atque ad fortiter iudicandum concitare. cuius loci est etiam occupare, quae dicturum facturumve adversarium putes. nam et cautiores ad custodiam suae religionis iudices facit et gratiam responsuris aufert, cum ea quae dicta sunt ab accusatore iam, si pro reo repetentur, non sint nova: ut Servium
Abbreviated transcription (Latin):
loco quo mo q̃ om̃ia infinitos anfractus hnt pulsatũ
querim de re pͥmũ ĩa dicendũ sum si fenex. si puer
si magistratus si probus: si bene dere publiea merit:
&si ꝑcussus sit a uili aliqͦ contemptoq ul ex contrario
a ponte nimiũ: ul ab eo quo minime oportuit &si
die forte solẽniaaut his temporib cũ iudicia ciꝰ reimox
exerarent᷑ aut in solicito auitatis statu itẽ int̾eatro
i tẽplo incontẽcione. cresat inuidia & si nõ enore nec
ira uł & si torte ixa sed iniꝗͣq patri affuisset qd re¬
spondiss& q̃ homores cõtra peteret. & si pius & uideri
põt uoluisse q̃ fecit plurimũ tñ astert. ateocitatis mod
si grauiter. si cõtumeliose: ut demostenes ex parte ꝑcussi
corporis. & uultu ferientis. ex habitu inuidie q̃rit.
an plurib subito an spectaciõe. Tortus adhãc partẽ maỹ
ꝑtin&. Utit᷑ freq̃nt̾ accusator & miferatiõe. cũ aut

Expanded text:
loco, quo modo; quae omnia infinitos tractatus habent. pulsatum loco, quo modo; quae omnia infinitos tractatus habent. pulsatum querimur: de re primum ipsa dicendum; tum si senex, si puer, si magistratus, si probus, si bene de re publica meritus; etiam si percussus sit a vili aliquo contemptoque vel ex contrario a potente nimium vel ab eo, quo minime oportuit, et si die forte sollemni aut iis temporibus, cum indicia eius rei maxime exercerentur, aut ira sollicito civitatis statu; itesi non errore nec ira vel etiam, si forte ira, sed iniqua, quod patri adfuisset, quod respondisset, quod honores contra peteret, et si plus etiam videri potest voluisse quam fecit. plurimum tamen adfert atrocitatis modus, si graviter, si contumeliose: ut Demosthenes ex parte percussi corporis, ex vultu ferientis, ex habitu invidiam Midiaean pluribus, subito an exspectatione tortus, ad hanc partem maxime pertinet. utitur frequenter accusator et miseratione, cum aut
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ p̃ceptis. ex ordii iã diximiꝰ. qͥdã tñ q̃ illic̾ oñder sat est¬
in peroratioe ĩplenda sũt magis si cõtͣ impotentẽ ĩuisu
perniciosu suscepta cã est si iudicib ip̃is aut gloriȩ dã¬
natio rei aut deformitati futura ab solutio Nã egregie
locũ fornorẽ ꝗͣ improhemio Qua dere ꝗͥ sentirẽ alio
iã libro expolu concitare qͦ inuidiã odiũ irã liberi
ĩperoratione contingit quorũ inuidiã gracia odiũ:
turpitudo: nã offensio iuditis facit: sitcũtumax arco¬
oas securus sit Quia nõ ex facto modo dicto ue aliqͦ
sed uultu: habitu aspectu. moueri solet egregieq no¬
bis adolescentib dixisse accusator cossutiani eãpitonis
uidebat᷑ abrece ꝗdẽ ded in huc sensũ crubescis & sarẽ
timere: sũma tandẽ contitandi asfectus accusatori ĩ
qd factũ est a quo in quẽ quo aĩo quo tẽpore quo

Expanded text:
ira praeceptis exordii iam diximus. quaedam tamen, quae illic ostendere sat estira praeceptis exordii iam diximus. quaedam tamen, quae illic ostendere sat estira peroratione implenda sunt magis, si contra impotentem, invisum, perniciosum suscepta causa est, si iudicibus ipsis aut gloriae damnatio rei aut deformitati futura absolutio. nam egregie locum fortiorem quam ira prooemio. qua de re quid sentirem, alio iam libro exposui. concitare quoque invidiam, odium, iram, liberius ira peroratione contingit; quorum invidiam gratia, odium turpitudo, iram offensio iudici facit, si contumax, arrogans, securus sit, quae non ex facto modo dictove aliquo sed vultu, habitu, aspectu moveri solet. egregieque nobis adolescentibus dixisse accusator Cossutiani Capitonis videbatur, Graece quidem, sed ira hunc sensum, erubescis Caesarem timere. summa tamen concitandi adfectus accusatori ira quid factum sit, a quo, ira quem, quo animo, quo tempore, quo
Abbreviated transcription (Latin):
miseratioe eius rei qua ultisat᷑ & xeus de indignita¬
te calumĩe. cõspiratiõis uehemẽtiꝰ interĩ queritur.
ut dixi prohẽmio similia: sed liberiora plenioraq incli¬
natio N uidicũ ad nos petit᷑ inicio parti tũ admiti
satis est: & oratio tota est super. In epilogo uero est q¬
lẽ aĩum iudex incõsiliũ fecerat et iã nihil ãpliꝰ dict¬
uni sumus nꝰ restat qͦ scruemꝰ. Est igͣ utrisq cõmue
cõciliares. auter ab ad u̾sario idiaẽ: concitare affle¬
ctus & cõponere. Et brerussimũ ꝗdẽ hoc p̃ceptũ dari
utriq parti põt ut totas cãę sue uires orator ponat
añ occulos. & cũ uiderit ꝗd inuidiosũ. fauorabile
in iustũ: miserabile aut si in rebus aut uideri possit
ea dicat. ꝗbus si uidex ess& ip̃e max̾ moueret᷑. ded
cerciꝰ est ire ꝑ singula & q̃ concilient ꝗdẽ accusatore

Expanded text:
miseratione eius rei quam ulciscitur; et reus de indignitamiseratione eius rei quam ulciscitur; et reus de indignitate calumniae aut conspirationis vehementius interim queritur. t, ut dixi, ira prooemio similia, sed hic liberiora plenioraque. inclinatio enim iudicum ad nos petitur initio parcius, cum admitti satis est et oratio tota superest; ira epilogo vero est, qualem animum iudex ira consilium ferat, et iam nihil amplius dicturi sumus nec restat quo reservemus. est igitur utrisque commune, conciliare sibi, avertere ab adversario iudicem, concitare adfectus et componere. et brevissimum quidem hoc praeceptum dari utrique parti potest, ut totas causae suae vires orator ponat ante oculos; et cum viderit, quid invidiosum, favorabile, invisum, miserabile aut sit ira rebus aut videri possit, ea dicat, quibus, si iudex esset, ipse maxime moveretur. Sed certius est ire per singula. et quae concilient quidem accusatorem,
Abbreviated transcription (Latin):
re om̃ib ꝗ de arte oratoria scriptũ aliꝗͥ r̃liq̃rũt
id sinsisse atticos credo: quia athenis asfectus mouer &
ꝑ̃ preconẽ prohibebat᷑ orator. philo sorhos minus minõ
apua quos uicii loco est. affici nͨ boni moros iudetur
si a uõ iuditẽ auti: nͨ conuenire bono iuro uiciis uti
necessarios m̃ affectꝰ fatebũt᷑: si alit̾ optineri uera & iu¬
sta & in comune profutura nõ possint. Ceteꝵ illud cõ
sit & plurimis argumentis defensa utilit᷑ apareꝙa¬
Nauugip fieri solere sic̃ nemo dubitaur̾ĩt nultas esse
cãs inꝗbus nullo loco sit neassaria si breues & siplices
fuerit Hec pars ꝑ oratiõis accusatori patromiq &x eq
cõis est. affectib qͦ hiisdẽ utẽtur fere sed aliis sic ille
sepius ac magis Hã huic concitare uidices illi flectere
cõuenit. Uerũ & accusator habet interĩ lacrimas ex

Expanded text:
re omnibus, qui de arte oratoria scriptum aliquid reliquerunt. re omnibus, qui de arte oratoria scriptum aliquid reliquerunt. id sensisse Atticos credo, quia Athenis adfectus movere etiam per praeconem prohibebatur orator. philosophos minus miror, apud quos vitii loco est adfici; nec bono moris videntur, sic a vero iudicem averti, nec convenire bono viro vitiis uti. necessarios tamen adfectus fatebuntur, si aliter obtineri vera et iusta et ira commune profutura non possint. ceterum illud cosit et pluribus argumentis defensa, utiliter ἀνακεφαλαίωσιν fieri solere, sicut nemo dubitaverit multas esse causas, ira quibus nullo loco sit necessaria, si breves et simplices fuerint. haec pars perorationis accusatori patronoque ex aequo communis est. adfectibus quoque iisdem fere utuntur, sed aliis hic, aliis ille saepius ac magis, nam huic concitare iudices, illi flectere convenit. verum et accusator habet interim lacrimas ex
Abbreviated transcription (Latin):
si pater ip̃e iudicaret: qͥqͥ diceret cũ hec probaret᷑:
&deinde subiieat enu̾merationẽ. aut cũ idẽ
ĩ eũdẽ ꝑ ĩuocationẽ deoꝵ spoliata ap̃tore tẽ¬
pla dinumerat: Licet & dubitare nũꝗͥ nos fuge¬
xit: & ꝗͥ respõsuri sint adu̾sarii his &his: aut ꝗͣ
spẽ accusator hãbeat om̃ib ita defensis Illa uo iu¬
cãdissima si contingat aliq̃ & adu̾sario dutere ar¬
gumẽtũ: ut si dicãs reliꝗt hanc partẽ cãȩ aut ĩ¬
iudia p̃mere maluit aut ad paes confiugẽ Et me¬
ciones & ex cãis & exdictis adisariorũ & exꝗbus¬
dã fortuitis qͦ oriant᷑ nͦ referẽda mõ nr̃a: sed po¬
stuladũ & ab adũsarii ut ad q̃dã respondeant.
Id aũt si & actiõis suꝑ erit locus: &ea proposue¬
rimꝰ q̃ reffelli nõ possũt. Nã prouocare q̃ inde sũ
fortia nõ argumẽtis ẽ sed momẽtis. Id unũ epi¬
logi oenꝰ uisũ est plerisq atticoꝵ & philosophis fe¬

Expanded text:
eret, cum haec probarentur? et deinde subiecit enumerationem; aut cum idem ira eundem per invocationem deorum spoliata a praetore templa dinumerat. licet et dubitare, num quid nos fugerit, et quid responsurus sit adversarius his et his, aut quam spem accusator habeat omnibus ita defensis. illa vero iucundissima, si contingat aliquod ex adversario ducere argumentum, ut si dicas: reliquit hanc partem causae, aut inuidia premere maluit, aut ad preces confugit mesiones et ex causis et ex dictis adversariorum et ex quibusdam fortuitis quoque oriantur. nec referenda modo nostra, sed postulandum etiam ab adversariis, ut ad quaedam respondeant. id autem, si et actioni supererit locus et ea proposuerimus, quae refelli non possint. nam provocare quae inde sint fortia, non arguentis est, sed monentis. id unum epilogi genus visum est plerisque Atticorum et philosophis fe
Abbreviated transcription (Latin):
esse putãt: mimicissimi esse solẽt: sic ciꝰ modi inđ infesti
tũ reo uenerãt. Nã paralole quã cicero colationẽ uocat
Longuis res q̃ parant᷑ repetere solet. neq hõinũ modo
int̾se opera similia spectant᷑. ut Ci : pro murena facit
qͥ si e portu soluẽtib ꝗ iã in portũ ex alto ĩuehũt᷑ p̃dice
simus ingxediant᷑ quo tamdẽ me aĩo esse oportet: prope
iã ex magna iactatiõe trãm uidẽtẽ in hũc cui uideo
maximas tempestates esse subcũdas: sed & amutis atq¬

Expanded text:
modi indices infesti tum reo venerunt. nam παραβολή quam Cicero collationem vocat, longius res quae comparentur repetere solet. neque hominum modo inter se opera similia spectantur, ut Cicero pro Murena facit: quodsi e portu solventibus, qui iam in portum ex alto invehuntur, praecipere sumus, ingrediantur, quo me tandem animo esse opiam ex magna iactatione terram videntem in hunc, cui video maximas reipubl. tempeftates esse subeundas? Quare si
Abbreviated transcription (Latin):
laces o cogitaciones manes meas. Hũꝗͣ deb& lonoa ẽẽ
esse miscratio nͦ sine cã dictũ est: Nihil faciliꝰ qͣ laccimae
marescere Nlã cũ & ueros dolores mitiget tẽpis ciciꝰ
euanescat necesse est illa quã dicẽdo effinsimꝰ imago
quamꝰ nec iperemꝰ fore ut aliena q̃ diu ploret ideo

Expanded text:
laces! O cogitationes inanes meas! nunquam tamen debet laces! O cogitationes inanes meas! nunquam tamen debet esse longa miseratio, nec sine causa dictum est, nihil facilius quam lacrimas inarescere. nam cum etiam veros dolores mitiget tempus, citius evanescat necesse est illa, quam dicendo effinximus, imago; nquamus nec speremus fore ut aliena quisquam diu ploret. ideoque
Abbreviated transcription (Latin):
capite suo supplicate ꝗ a se uirũ nobilẽ interfectũ q.
id fieri oportu iss& fateretur Ergo & ille captauitex
ip̃a pstancia aĩ fauorẽ & ĩ locũ lacrimaꝵ ciꝰ ip̃e suc¬
cessit Hispcione locis utiles sũt prosopopeiȩ id est futȩ
alienaꝵ ꝑsonaꝵ orationes quales ligigatorẽ decet pa¬
tronũ nudȩ cm̃ res mouẽt. aut cũ ip̃a loꝗ fingimꝰ
Ex personis qͦ trahat᷑ affectꝰ nõ i audire udex uidet
q̃ntoq essent miserabiliora si ea diceret ip̃i: tanto sũt
quã dã portione ad efficiẽdũ potẽciora eũ uelut ip̃oꝵ
ore dicũt᷑. & senicis actorib eadẽ uox eadẽq pronũ¬
ciacio plus admouedos affectus sub ꝑsona ualet. ltaq¬
Ci qͣq̃ preces nõ dat miloni conq potiꝰ aĩ p̃stantia cõme¬
dat accõmodauit ei tñ u̾ba cõuenientes & forti uiro
conq̃stioes Frustra in ꝗt mei susaepti labores o spesfal¬

Expanded text:
capite suo supplicantem, qui a se virum nobilem interfectum, quia capite suo supplicantem, qui a se virum nobilem interfectum, quia id fieri oportuisset, fateretur? ergo et illi captavit ex ipsa praestantia animi favorem et ira locum lacrimarum eius ipse successit. his praecipue locis utiles sunt prosopopoeiae, id est fictae alienarum personarum orationes, quales litigatorum ore dicit patronus. nudae tantum res movent; at cum ipsos loqui fingimus, ex personis quoque trahitur adfectus Non enim audire iudex videtur quantoque essent miserabiliora, si ea dicerent ipsi, tanto sunt quadam portione ad adficiendum potentiora, cum velut ipsorum ore dicuntur, ut scenicis actoribus eadem vox eademque pronuntiatio plus ad movendos adfectus sub persona valet. itaqntia commendat, accommodavit tamen ei verba, convenientes etiam forti viro conquestiones: frustra , inquit, mei suscepti labores! O spes fal
Abbreviated transcription (Latin):
des ꝗͥ rogãtib respondere debeãt qͥ est unũ repeticiois
genus. Fereclitãtẽ uero cõmendat digtas & studia
fortia. & suscepte bello cicatrices & nobilitas & merita
usi. Proscauro pr̃e hic: ille profilio cõmendat & cã
periculi suscepisse inimicitias ab aliqͥ factũ honestũ
uidet᷑ p̃aipua bonitas. humanitas: miscricordia.
stiterit: Refereda pars hec qͦ ad utilitatẽ rei :pu. ad
iudicũ gloria. ad exẽplũ. ad memoriã posteritatis.
Plurimũ tñ ual& miseratio q̃ iudicẽ nõ fietti tãtũ
cogit sed motũ qͦq aĩ sui lacoimis confitexi. Hac petũtur
aut ex iis q passus est xeus aut iis qͣ ꝗͣ max̾ patit᷑. aut
q̃ dãnatũ manet. q̃ & ip̃a duplicãt᷑ cũ dicimus ix qua
ille fortuna & ĩ quẽ recidẽdũ sit. Affert ĩ his momtũ
nus has partes fubit ut licoro promilone. Ome miserũ
ote infoelitẽ: reuecare metu ĩpatriã milo potrusti ꝑhos¬
nõ cõueniet ei ꝗ accusat᷑ p̃oeps. na ꝗs ferret milonẽ pro

Expanded text:
 rogantibus respondere debeant; quod est unum repetitionis genus. periclitantem vero commendat dignitas et studia fortia et susceptae bello cicatrices et nobilitas et merita usi, pro Scauro patre hic ille pro filio. commendat et causa periculi, si suscepisse inimicitias ob aliquod factum honestum videtur; praecipue bonitas, humanitas, misericordia. aliis ipse praestiterit. referenda pars haec quoque ad utilitatem rei publicae, ad iudicum gloriam, ad exemplum, ad memoriam posteritatis. plurimum tamen valet miseratio, quae iudicem non flecti tantum cogit, sed motum quoque animi sui lacrimis confiteri. haec petentur aut ex iis, quae passus est reus, aut iis quae cum maxime patitur, aut cum dicimus ex qua illi fortuna et ira quam recidendum sit. adfert ira his momentum et nus has partes subit, ut Cicero pro Milone, O me miserum! o te infelicem! reuocare me tu ira patriam, Milo, potuisti non conveniunt ei qui accusatur preces. nam quis ferret Milonem pro
Abbreviated transcription (Latin):
renũ uł bipes differẽs nõdũ .&. propũ est sed iã differt a ma¬
rino uł quadrupede: q nõ tam ad argumẽtũ ꝑtinet ꝗͣ ad
siis cui argemiẽtũ om̃e legatũ est petat sigͥnatũ qͦrutat᷑ sin
deberi ei q̃ in manũ nõ cõuenẽit spẽ qͣm duȩ forme sint
matrimonioꝵ. Diuisione aũt adiuuari finioñẽ docet
eãq diffinir̃ a par̾tiõe : ꝙ hec sit tociꝰ ĩ partes. illa gñris in
tur: ꝗa scribẽs ad trebatiũ ex iur̃ ducer̃ ea maliuit . Ego a¬
ꝑtiora posui propͥa uero ad cõiectũe qͦ ꝑtinẽt partẽ : utꝗ¬

Expanded text:
renum vel bipes differens; nondum enim proprium est sed iam differt a marenum vel bipes differens; nondum enim proprium est sed iam differt a marino vel quadripede; quod non tam ad argumentum pertinet quamsi is, cui argentum omne legatum est, petat signatum quoque, utaturdeberi ei, quae in manum non convenerit, specie; quoniam duae formae sint matrimoniorum. division autem adiuvari finitionem docet, eamque differre a partitione, quod haec sit totius in partes, illa generis in tur, quia scribens ad Trebatium ex iure ducere ea maluit; ego apertiora posui. propria vero ad coniecturae quoque pertinent partem: ut