comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ante penultimã. Vt causor causaris. causabundus. Vito uittis uitabundus : sin abaliis : i.
correptam ut ludis ludibundus : furis. furibundus, moreris. moribundus: Excipitur
alternitatis causa . rubicundus quod inpenultima syllaba . ꝓ .b.c.habuit nesit absonum
bibundus dicamus. Tertia forma indus. terminantiũ est participial
eo qđ demonstratur. ut lcudandus dignus. laude. Amandus dignus amari,: Curandus
dignuscura: ornandus dignus ornari: ordinandus. dignus ordinari: legendus dignus
legi. loquendus dignus de quo loquantur homines : In .lus desinentium formae :¬
imiles sunt diminutiuis. pendulus. credulus. & ueniunt tama nominib: quã a uerbis : Vt annus
anniculus, pateo patulus : credo credulus, pendo. pendulus: bibo. bibulus: Extremas pastes
syllabarum finaliũ siue extremas syllabas sis int purae . in .ulus uertunt Excepto aniiculo

Expanded text:
antepaenultimam, ut causor causaris causābundus, uito uitas uitābundus, sin ab aliis, i antepaenultimam, ut causor causaris causābundus, uito uitas uitābundus, sin ab aliis, i correptam, ut ludis ludĭbundus, furis furĭbundus, moreris morĭbundus. excipitur alternitatis causa rubicundus, quod in paenultima syllaba pro b c habuit, ne sit absonum, si rubibundus dicamus. tertia forma in dus terminantium est participialieo, quod demonstratur, ut laudandus laude dignus, amandus dignus amari, curandus dignus cura, ornandus dignus ornari, ordinandus dignus ordinari, legendus dignus legi, loquendus dignus de quo loquantur homines. in lus desinentium formae similes sunt diminutiuis: pendulus, credulus, et ueniunt tam a nominibus quam a uerbis, ut annus anniculus, pateo patulus, credo credulus, pendo pendulus, bibo bibulus. extremas partes syllabarum finalium siue extremas syllabas, si sint purae, in ulus uertunt, excepto anniculo
Abbreviated transcription (Latin):
Quod itm̃ &iã auinea uidetur. ẽẽ. diriuatũ: Praeteret. meridies. ꝓmedidies amediodie
ion tecm̃ in omnib: hoc ualet. Nã candeo candidus facit. sordeo sordidus
maudidus Nisi qđ haec secđae coniugationis indeo illud unum idest pando tertiae indo
desinens habuit huiuscemodi formae nom̃. & haecquidem in .dus. supradictae formae
nomina demonstrant habere ea inse. ex quib: diriuantur . ut herbidus qui hab & herbas
Turbidus quihab& turbam : Tumidus : qui hab& tumorem : Rabidus : qui hab& raebiem :
INuidus qui habet inuidiam : In.bundus uero desinentia similitudinẽ habere significas
ut uitaibundus similis uitto dipraed abundus similis p̃danti : Errabundus similis erraN
moribundus: similis monenti: furibundus similis furenti: Et sunt paeneom̃a huiuscemodsꝰ
formae nomina uerbi alia. Et si a uerbis primae coniugationis deriuantur .a. habent longã

Expanded text:
quod tamen etiam a uinea uidetur esse deriuatum. praeterea meridies pro medidies a medio die. sed quod tamen etiam a uinea uidetur esse deriuatum. praeterea meridies pro medidies a medio die. sed non tamen in omnibus hoc ualet. nam candeo candidus facit, sordeo sordidus, madeo madidus, nisi quod haec secundae coniugationis in deo; illud unum, id est pando, tertiae in do desinens habuit huiuscemodi formae nomen. et haec quidem in dus supra dictae formae nomina demonstrant habere ea in se, ex quibus deriuantur, ut herbidus, qui habet herbas, turbidus, qui habet turbam, timidus, qui habet timorem, rabidus, qui habet rabiem, inuidus, qui habet inuidiam. in bundus uero desinentia similitudinem habere significant, ut uitabundus similis uitanti, praedabundus similis praedanti, errabundus similis erranti, moribundus similis morienti, furibundus similis furenti. et sunt paene omnia huiuscemodi formae nomina uerbalia et, si a uerbis primae coniugationis deriuantur, a habent longam
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbus, parco parcus, luceo lucus: arceo arcus : Inueniuntur pauca a nominibus uł uerb̵
inulcus sus subulcus .bos. bubulcus peto. petulcus: In . dus tressunt formae : una quae seruat
sonantem . ex qua ultima uł penultima primitiui incipit syllaba . sed tuno
int̃cedat consonans int̃ ultimae & paenultimaesyllabae uocales & reliquam eiusdẽ syllabae
uel syllabarum partẽ mutat. in .i. cor repitim . & ad sumit dus. ut berba herbidus : turba
Areo aridus : squaleo squalidus, ferueo, feruidus , inuideo inuidus, frigeo frigidus ualeo
nesi pandidus dicamus male sonet alternam .d. inutraq: continua syulad
regula sed x aps sdeoc & romaniqq̃ illos secuti ñ dicunt huius caribdidis. sed huius caribdis
eiusde uitii causa ñ dicimus abeo qđ ÷ mane manunine . sed matutine uitis uinetũ non uitetũ

Expanded text:
superbus, parco parcus, luceo lucus, arceo arcus. inueniuntur pauca a nominibus uel uerbis superbus, parco parcus, luceo lucus, arceo arcus. inueniuntur pauca a nominibus uel uerbis in ulcus: sus subulcus, bos bubulcus, peto petulcus. in dus tres sunt formae: una quae seruat consonantem, ex qua ultima uel paenultima primitiui incipit syllaba sed tunc paenultima, si non intercedat consonans inter ultimae et paenultimae syllabae uocales, et reliquam eiusdem syllabae uel syllabarum partem mutat in i correptam et assumit dus, ut herba herbĭdus, turba areo aridus, torreo torridus, ferueo feruidus, rapio rapidus, cupio cupidus, uiuo pandus, ne, si pandidus dicamus, male sonet alterna d in utraque continua syllabaregula, sed Χαρύβδεως. et Romani quoque illos secuti non dicunt huius Charybdidis sed huius Charybdis. eiusdem uitii causa non dicimus ab eo, quod est mane, manunine, sed matutine, uitis uinetum, non uitetum,
Abbreviated transcription (Latin):
A habent ante .cius. gallina gallinacius. sic membntena. membranatius. chartina charti¬
nacius : In .uus diuisas tam a nominib: quã a uerb̵ diriuata . secundũ in .ius. cerminatorũ
regulam̃ mutatione ex tremarum litterarũ uellit terae in .uus. solent fieri ut pater patri
patruus : annus anni. annuus: ꝑspicio. ꝑspicuus. Ambigo ambiguus, pigo piguus. rigo¬
nguus, ardeo ardus, uaco uacuus : Noctindũ inter haec menstruus quod cuphoniae
causa ad sũpsit .t &r. Inquus qq̃ desinentia similit̃ fiunt : aequo aequus obliquo obliquus :
sed magis abbis nominib: uerba : quam a uerb̵ nomina sint diriuatt : Longus longinquus. Ideo
ad sumpsit .n. ante quus : quia aliter euphoniae satis facere ñ poterat : Bus uelquus desinentia
a uerbis .b. uel .c. ante postremam uocalem uł uocales habentibus diriuantur mutatione .o:
Et siante eã alia sit uocalis eius q̃q in .us. ut ꝓbo ꝓbus turbo turbus, orbo orbus, suꝑbio

Expanded text:
a habent ante cius: gallina gallinacius, membrana membranacius, chartina chartinacius. in uus diuisas tam a nominibus quam a uerbis deriuata secundum in ius terminatorum regulam mutatione extremarum literarum uel literae in uus solent fieri, ut pater patri patruus, annus anni annuus, perspicio perspicuus, ambigo ambiguus, rigo riguus, ardeo arduus, uaco uacuus. notandum inter haec menstruus, quod euphoniae causa assumpsit t et r. in quus quoque desinentia similiter fiunt: aequo aequus, obliquo obliquus; sed magis ab his nominibus uerba quam a uerbis nomina sunt deriuata. longus longinquus ideo assumpsit n ante quus, quia aliter euphoniae satisfacere non poterat. in bus uel cus desinentia a uerbis b uel c ante postremam uocalem habentibus deriuantur mutatione o et, si ante eam alia sit uocalis, eius quoque, in us, ut probo probus, orbo orbus, superbio
Abbreviated transcription (Latin):
profertur coniugis. Similiter accentus pone ergo differentiae causa in fine ponitur
Venus ueneris : cumom̃a in .us. cõrp ꝓpria secundae sint : solum t̃tiae inuenitur : Ne si uens
dicamus uerbum esse putetur : Far farris : solum in .r. desinens geminauit . R. Nẽ si
faris dicatur aliud monstr&: Similiter repugnantibus regulis solent : quaedam taceri
ut tor ador : Genetiuus in usufrequenti non inuenitur : quia duae contrariae
pugnant in eo regulae : Cum enim sit neutrum deb& penultima .o. genitiui corripi:
At aequor : aequoris : marmor marmoris : Sed cum habeat uerbum. ad oro penultimã
ꝓducens : deb ꝓduci: Vnde & deriuatiuum eius ad orea .o. ꝑducit : cũ marmore a
aequorea .o. corripiant : Ergo repugnantibus regulis mansit ador. infrequenti
usu in declinabile : In uerbis quoque cũ om̃a in .neo. desinentia secđae coniugationis
maneo mansi facit : Ne manui datiuus manus putetur: Et neo. neui: Ne sinuidicere

Expanded text:
profertur coniugis. similiter accentus poné, ergă differentiae causa in fine ponitur. Venus Veneris, cum omnia in us correptam propria secundae sint, solum tertiae inuenitur, ne, si Veni dicamus, uerbum esse putetur. far farris solum in r desinens geminauit r, ne, si faris dicamus, aliud monstret. similiter repugnantibus regulis solent quaedam taceri, ut τοῦ ador genetiuus in usu frequenti non inuenitur, quia duae contrariae pugnant in eo regulae. cum enim sit neutrum, debet paenultima o genetiui corripi, ut aequor aequŏris, marmor marmŏris, sed cum habeat adōro paenultimam producens, debet produci. unde et deriuatiuum eius adōrea o producit, cum marmŏrea, aequŏrea o corripiant. ergo repugnantibus regulis mansit ador in frequenti usu indeclinabile. in uerbis quoque cum omnia in neo desinentia secundae coniugationis maneo mansi facit, ne manui datiuus manus putetur, et neo neui, ne, si nui dicere
Abbreviated transcription (Latin):
uiuo uixi. Quartȩ sanciosanxi .I. habent pꝰconsonantẽ : ante .o. uel .eo uł .io. p̃sentis tẽporis :

Expanded text:
uiuo uixi; quartae: sancio sanxi. i habent post consonantem ante o uel eo uel io praesentis temporis uiuo uixi; quartae: sancio sanxi. i habent post consonantem ante o uel eo uel io praesentis temporis
Abbreviated transcription (Latin):
& quae infine: Et in .vI. quiđẽ quattuor coniugationũ sunt uerba : quae terminat p̃tm : Vt amo
amas amaui, fleo fles, fleui : cupio, cupis cupiui : munio munis muniui : In .II.uͦ. & t̃tiae & quastȩ
quae in .i.ui. desinentia int̃cepta .v. consonante corripiunt .i. paenultimam : Vt cupiui cupii
arcersiui arcersii muniui munii siui .sii audiui audii: In .V .I. diuisas omniũ coniugationum
uerba inueniuntur terminantia : Primae ut tono tonas tonui seco secas secui : Secđȩ teneo
tenui habeo habes habui : Tertiae : annuo annuis annui. pono, ponis posui a
Quartae : aperio aperis aperui prosilio ꝓsilis ꝓsilui : Insi: secđae & t̃tia e & quartae : Secundae
ardeo arsi rideo risi suadeo suasi : Tertiae ludo lusi cedo cessi uro ussi scalpo scalpsi :
Quartae rocucio ricusi haurio hausi farcio farsi : In XI. similit̃ secđae & t̃tiae & quartae :
secđae augeo auxi. frigeo frixi mulgeo mulxi : Tertiae : duco duxi pingo pinxi. coquo coxi

Expanded text:
 quae in fine. et in ui quidem quattuor coniugationum sunt uerba, quae terminant praeteritum, ut amo amas amaui, fleo fles fleui, cupio cupis cupiui, munio munis muniui. in ii uero tertiae et quartae, quae in iui desinentia intercepta u consonante corripiunt i paenultimam, ut cupiui cupĭi, arcessiui arcessĭi, siui sĭi, muniui munĭi, audiui audĭi. in ui diuisas omnium coniugationum uerba inueniuntur terminantia: primae, ut tono tonas tonui, seco secas secui; secundae: teneo tenes tenui, habeo habes habui; tertiae: annuo annuis annui, pono ponis posui, alo alis alui; quartae: aperio aperis aperui, prosilio prosilis prosilui. in si secundae et tertiae et quartae; secundae: ardeo arsi, rideo risi, suadeo suasi; tertiae: ludo lusi, cedo cessi, uro ussi, scalpo scalpsi; quartae: raucio rausi, haurio hausi, farcio farsi. in xi similiter secundae et tertiae et quartae; secundae: augeo auxi, frigeo frixi, mulgeo mulxi; tertiae: duco duxi, pingo pinxi, coquo coxi,
Abbreviated transcription (Latin):
Est &iã abnegatiua : ut securus : Prae terea seor sum fit aduerbiũ a se : ut ade deorsum & a suꝑ sur

Expanded text:
est etiam abnegatiua, ut securus. praeterea seorsum fit aduerbium a se, ut a de: deorsum, a superest etiam abnegatiua, ut securus. praeterea seorsum fit aduerbium a se, ut a de: deorsum, a super
Abbreviated transcription (Latin):
euphoniae causa displiceo disputo disꝑdo dissitio dissero distrahõ dsturbo
disiungo : Alis uͦ quib cũq consonantib: sequentib: di p̃ponit᷑ dimitto diruo diduco. digero diluo
Et ubiq ꝓducit᷑ .di. excepto dirimo & disertus : Lucanus in .iiii. Dirimit tentoria gurges. Ide in eode
Quimedius castris tuta dirimebat ilerda. Iđde in .v. Et nunc ad mis se dirimit suffragia plebis:
Vergł in .v. Cede deo dx̃q & ꝓelia uoce diremit: Iuuenalis in .ii: Didicit nã diues auarus t̃mam
mirari tantũ laudare disertus : Reuidetur ar&ro ꝑ acopocã factũ sicut ipse sensus manifestat:
Respicio r&ro aspicio reuertor recro uertor : Recurro retrocurro : Vel ex hocnatũ eẽ aduerbium
bex extra: Se : q̃q̃ prodiq a greca p̃positione separatiua ẽ : Vt secubo sepas¬

Expanded text:
euphoniae causa; displiceo, disputo, disperdo; dissicio, dissero; distraho, disturbeuphoniae causa; displiceo, disputo, disperdo; dissicio, dissero; distraho, disturbo, distorqueo; disiectus, disiungo. aliis uero quibuscumque consonantibus sequentibus di praeponitur: dimitto, diruo, diduco, digero, diluo. et ubique producitur di, excepto dĭrimo et dĭsertus. Lucanus in IIII: «dĭrimit tentoria gurges». idem in eodem: «qui medius castris tutam dĭrimebat Ilerdam». idem in V: «et non admissae dĭrimit suffragia plebis». Virgilius in V: «cede deo; dixitque et proelia uoce dĭremit». Iuuenalis in III: «didicit nam diues auarus / tantum admirari, tantum laudare dĭsertos». re uidetur a retro per apocopam factum, sicut et ipse sensus manifestat: respicio: retro aspicio, reuertor: retro uertor, recurro: retro curro, uel ex hoc natum esse aduerbium, quomodo ab ex: extra. se quoque pro διά Graeca praepositione separatiua est, ut secubo, sepa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpe scđm ultra supra : Quorũ pleraq: ad uerbi orũ uimhabent ut ostendim̃ : Sunt quaenũ quã apponunt᷑
ut di dis re seam con: haec cñĩ sex sẽo in compositione inueniunt᷑ : Quas quãuis cũ ꝑ seponi ñ pos sint
seperatae in contextu õr ideoq partes orationis diciuera ratione ñ poss̃ : tam̃ quiauĩ & significantiã habeo
p̃ꝓsitionũ : & in ipsa compositione sẽꝑ p̃positiua es̃ : id eo p̃positionib: connumera uer᷑ : Etdi quidẽ & dis
eandẽ significationẽ habent : quomͦ ab & abs : Sunt autẽ separatiuae . ut diuido diduco distraho
discurro qđ apud grecos Aia p̃positio facit : Et sciendũ qđ tunc dis p̃ponit᷑ quando sequit᷑ .c. ł f.ł ꝑ
ł .s. ł .t. ł .i. loco consonantis : Vt discumbo discutio, differo, diffido diffundo : Inquib: .s. inf. conuer

Expanded text:
prope, secundum, ultra, supra, quorum pleraque aduerbiorum uim habent, ut ostendimus. sunt quae numquam apponuntur, prope, secundum, ultra, supra, quorum pleraque aduerbiorum uim habent, ut ostendimus. sunt quae numquam apponuntur, ut di, dis, re, se, am, con. haec enim sex semper in compositione inueniuntur, quas, quamuis, cum per se poni non possunt, separatae in contextu orationis ideoque partes orationis dici uera ratione non possunt, tamen, quia uim et significantiam habent praepositionum et in ipsa compositione semper praepositiuae sunt, ideo praepositionibus connumerauerunt. et di quidem et dis eandem significationem habent, quomodo ab et abs. sunt autem separatiuae, ut diuido, diduco; distraho, discurro, quod apud Graecos διά praepositio facit. et sciendum, quod tunc dis praeponitur, quando sequitur c uel f uel p uel s uel t uel i loco consonantis, ut discumbo, discutio; differo, diffido, diffundo, in quibus s in f conuer
Abbreviated transcription (Latin):
qq̃ inuenit᷑ ut suꝑ sideo suꝑuacuus. suꝑ uolo. suꝑemin& suꝑficies. Et suꝑ tam̃. & supra a supera : Illud ꝑ
a copã hoc ꝑ sincopã factas : Sic enĩ antiqui frequent᷑ ꝓtuler & maxime cicero inpoematib: suis : Vt in
arnait Toruus draco serpit : subt̃ superaq: r&orquens se se: Idẽ in eođẽ : Huic supera duplices humeros
ad fixauid& stella micans talis pecie. taliq nitore : A. suꝑ diriuatiuũ fiunt suꝑbus superus sup̃m
Cũ apud grecos om̃s p̃positiones quaes̃ decẽ & octo ut p̃diximꝰ & componiposs & apponi: apudlati¬
noss̃ queđã quae & componunt᷑ & apponunt᷑ : Vt ad. ob ꝑ .a. ab. abs. de .e. ex. ante circũ contra inter
post trans. ꝓpt̃. ꝓ. prae : Sunt quaenũ quã componunt᷑: Vt apud citra erga extra. infra iuxta pone¬

Expanded text:
quoque inuenitur, ut supersedeo, superuacuus, superuolo, supereminet, superficies. et super tamen et supra a supera, illud per quoque inuenitur, ut supersedeo, superuacuus, superuolo, supereminet, superficies. et super tamen et supra a supera, illud per apocopam, hoc per syncopam facta sunt. sic enim antiqui frequenter protulerunt, et maxime Cicero in poematibus, ut in Arato : «toruus draco serpit supter superaque retorquens / sese». idem in eodem: «huic supera duplices umeros adfixa uidetur / stella micans tali specie talique nitore». a super deriuatiua fiunt superbus, superus, supremus. cum apud Graecos omnes praepositiones, quae sunt decem et octo, ut praediximus, et componi possunt et apponi, apud Latinos sunt quedam, quae et componuntur et apponuntur, ut ad, ob, per, a, ab, abs, de, e, ex, ante, circum, contra, inter, post, trans, praeter, pro, prae. sunt quae numquam componuntur, ut apud, citra
Abbreviated transcription (Latin):
lis uirge longo post tp̃re uisũ. Ide in a gedĩg: Om̃a quaemulto antememor ꝓuisa reponas :
Iđẽ iniii aeneiđ Anna uides totoꝓperari lit torecirtũ: Sic in .vi. Sedib optatis gemina suꝑarbore sidunt:
Id÷ ingemina arbore sidunt suꝑ: Et in bucolio: Fronde suꝑuiridi s̃ nob̵ mitia poma : Et in .viii : Fereiuuat
subt̃ densa testud ine casus : Qđ sic accipiamꝰ figurate in huiuscemodi locis ꝓlatas loco ad uerbiorũ neces
eas accipere : Quomꝰ & post & ante. & cirtũ quando cũ ab latiuo inueniunt᷑ : Suꝑ ta ñ
sine dubio abło iungit᷑: Vt multa suꝑ priamo rogitans suꝑ haectore multa : Inueniunt᷑ tam̃ &iã uerbo adiuncta
ł nominatiuo participii: in quosine dubio aduerbiũ ẽẽ ostendit̃ : Vt uergł in .i. aene đ: His accensa suꝑ iacta¬
tus equore toto: Et in .xi. . Ecce suꝑ mestimagna diomedis aburbe legati responsa fer̃: In compositione

Expanded text:
lis uirgae, longo post tempore uisum». idem in I georgicon : «omnia quae multo ante memor prouisa reponas». idem in IIII Aeneidos : «Anna, uides toto properari litore circum». sic in VI: «sedibus optatis gemina super arbore sidunt», id est in gemina arbore sidunt super. et in bucolico : «fronde super uiridi, sunt nobis mitia poma» et in VIIII: «ferre iuuat subter densa testudine casus». quodsi accipiamus figurate in huiuscemodi locis prolatas, loco aduerbiorum necesse est eas accipere, quomodo et post et ante et circum, quando cum ablatiuo isine dubio ablatiuo iungitur, ut: «multa super Priamo rogitans, super Hectore multa». inuenitur tamen etiam uerbo adiuncta uel nominatiuo participii, in quo sine dubio aduerbium esse ostenditur, ut Virgilius in I Aeneidos : «his accensa super, iactatos aequore toto», et in XI: «ecce, super maesti magna Diomedis ab urbe / legati responsa ferunt». in compositione
Abbreviated transcription (Latin):
umor moine, Ego dico dico ego tudicis dicistu: ille dic̃ dicit ille : Abso lute aũ dicunt᷑ : quacũ
aliis sotiari poss̃ ł ñ : Nã dicendo : Egodico : possũ & solus intellegi &cũ alio : Sol& tam̃ m& ad di
plerũq: significantiũ ł discr&ionẽ ostendere : quã greci: AIACTOAΗN
antana ΚΛΑCTΟΝ uocant : id ÷ quando ipsa inseactũ reflectit ꝑsona: ut eađe sit &agens ec pa¬
primae & scđae ꝑ sonae ñ habemꝰ : sed peis : simplicib: primitiui s utim᷑ qu&ã in reciꝓcatione
quã intransitione pomi poss̃ : Vt mei mesereor & me imisereris : Simiłt tui misereris : & tui
misereor Necmirũ : cũ apud grecos q̃q u&us tissim omniũ fere auctorũ homerꝰ simplicib:

Expanded text:
 ut μοῦ, μοί, μέ, ego dico, dico ego; tu dicis, dicis tu; ille dicit, dicit ille; absoluta autem dicuntur, quae cum  ut μοῦ, μοί, μέ, ego dico, dico ego; tu dicis, dicis tu; ille dicit, dicit ille; absoluta autem dicuntur, quae cum aliis sociari possunt uel non; nam dicendo ego dico possum et solus intellegi et cum alio. solet tamen met addita plerumque significantiam uel discretionem ostenderἀντανάκλαστον uocant, id est quando ipsa in se actum reflectit persona, ut eadem sit et agens et pacatione quam in transitione poni possunt, ut mei misereor et mei misereris, similiter tui misereris et tui misereor. nec mirum, cum apud Graecos quoque uetustissimus omnium fere auctorum Homerus simplicibus
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ habent ꝑsonarũ: Ergo quando dicimꝰ ego & tu doctisum̃ sine dubio tunominat̃s intellegit᷑. Et qđ
scripsit ille : & quicquid hab& uocatiũu : hoc & nominatiuũ hab&: Quic quid autẽ nominatiuũ:
ñ omnimodo & uocatiũu : Neq: enĩ in terrogatiua nomina : nec infinita nec abnegatiua nec distribu¬
tiua ł in ꝑtita necrelatiua quae om̃a carent demonstratione uocatiuos pollicent᷑. Vt quis ł qui
qualis talis quantus tantus alius nullus: alt̃ alterut̃ : ut̃q singuli bini t̃ni : quat̃ni & similia.¬
tiae ꝑsonae ꝓnomina: C&erauͦ nom̃a : ꝑuo cat̃s casus &iã si sint appellatiua. locc
orũ fungunt᷑: Cum de monstratio ipsa de finit p̃sentẽ scđam ꝑsonã : & hab& in seuim & significa¬
tionẽ ꝓ noministu. uocatiui : Illud &iã sciendũ qđ om̃a ꝓnomina apud latinos ab soluta s̃ : & tam

Expanded text:
onem habent personarum. ergo quando dicimus ego et tu docti sumus, sine dubio tu nominatiuus intellegitur, eonem habent personarum. ergo quando dicimus ego et tu docti sumus, sine dubio tu nominatiuus intellegitur, escripsit? ille. et quicquid habet uocatiuum, hoc et nominatiuum habet, quicquid autem nominatiuum, non omnimodo et uocatiuum neque enim interrogatiua nomina nec infinita nec abnegatiua nec distributiua uel impertitiua nec relatiua, quae omnia carent demonstratione, uocatiuos pollicentur, ut quis uel qui, qualis, talis, quantus, tantus, alius, nullus, alter, alteruter, uter, uterque, singuli, bini, ternitiae personae pronomina. cetera uero nomina per uocatiuos casus, etiam si sint appellatiua, loco propriorum funguntur, cum demonstratio ipsa definit praesentem secundam personam et habet in se uim et significationem pronominis tu uocatiui. illud etiam sciendum, quod omnia pronomina apud Latinos absoluta sunt et tam
Abbreviated transcription (Latin):
tratiũã habere : Ostendunt enĩ substantiã ipsarũ ꝑsonarũ ł nominationẽ in qua similit̃ substantia
demonstrat᷑: Nec egent ꝓ nominib: : quaede monstrationẽ substantiae signi ficant: Cũigit᷑ om̃a
quae sibi coniungunt᷑ in diuersads posita ꝑsonis casuala : siuedis iungunt᷑ : seu copulent᷑ eundem
uant casũ : uocat̃s hoc solus seruare non potest: Dicim̃ enĩ : ł ꝓb: ł donatus
eadeq ꝑsona conferantur diuersa nomina iungi ñ potest : Vt bene & caste & formose : Quia eñ ÷
alia ꝑ sona hunc casũ habere ñ potest nisi scđa eo diuersas iungere ꝑsonas ñ possumꝰ : C&eris uͦ casib:
diuersas ꝑ sonas iungimus: Quippe cũ in omnib: illi inueniunt᷑ ꝑsonis. Ergo quando dicimꝰ ego & ille
&tu : sine dubio nominatiuus ẽ .tu : Idquȩ maxime dinoscit᷑ in pluralinumero : qđ pluralia concepti¬

Expanded text:
ominationem, in qua similiter substantia ominationem, in qua similiter substantia demonstratur, nec egent pronominibus, quae demonstrationem substantiae significant. cum igitur omnia quae sibi coniunguntur in diuersis posita personis casualia, siue disiungantur seu copulentur, eundem seruant casum, uocatiuus hoc solus seruare non potest. dicimus enim uel Probus uel Donatuseademque persona conferantur diuersa nomina, iungi non potest, ut bone et caste et formose; quia enim alia persona hunc casum habere non potest nisi secunda, eo diuersas iungere personas non possumus, ceteris uero casibus diuersas personas iungimus, quippe cum in omnibus illi inueniuntur personis ergo quando dicimus et ego et ille et tu, sine dubio nominatiuus est tu. idque maxime dinoscitur in plurali numero, quod pluralia concepti
Abbreviated transcription (Latin):
aristophanes ambulas : ꝓ nomina enĩ prima & scđae ꝑ sonae ideo maximȩ accipiuntur
ut locoppriorũ fungant᷑ nominũ : cum uerbis earundẽ ꝑsonarũ ut ego ãbulo tuambu¬
las: Itaq locoterne ꝑsonae : Melius nom̃ ponit᷑ : & maxime si ab est : Ego facio tu facis tullius
facit: Nisił p̃sens sit uxta & demonstratiue hoc ipsũ uoleptes indicare : dicam̃ hicłiste:
Vel longe uideat᷑ & dicam̃ ille : łsi ab sit quasi deiam cognito uta murrelatiuo is dicentes. dequo
iam nouimꝰ aliquid: ł locuti ante sumꝰ : Cũigit᷑ semꝑ in de monstratione sit prima & scđa ꝑsona: hoc aũ
nominis careat nominatiuss : iure ad t̃tiã rerudit᷑ ꝑ sonã : Substantiuis autẽ & uocis solis ideo ad¬
iungunt᷑ uerbis & primae & scđae ꝑsonae nominatiui nominũ : qđ uident᷑ ipsa haec uerba iũ demons

Expanded text:
Aristophanes ambulas. pronomina enim primae et secundae personae ideo maxime accipiuntur, Aristophanes ambulas. pronomina enim primae et secundae personae ideo maxime accipiuntur, ut loco propriorum fungantur nominum cum uerbis earundem personarum, ut ego ambulo, tu ambulas. itaque loco tertiae personae melius nomen ponitur, et maxime si abest: ego facio, tu facis, Tullius facit, nisi uel praesens sit iuxta et demonstratiue hoc ipsum uolentes indicare dicamus hic uel iste, uel longe uideatur et dicamus ille, uel, si absit, quasi de iam cognito utamur relatiuo is, dicentes de quo iam nouimus aliquid uel locuti ante sumus. cum igitur semper in demonstratione sit prima et secunda persona, hoc autem nominis careat nominatiuus, iure ad tertiam retruditur personam. substantiuis autem et uocatiuis solis ideo adiunguntur uerbis et primae et secundae personae nominatiui nominum, quod uidentur ipsa haec uerba uim demons
Abbreviated transcription (Latin):
Nihil tam̃ int̃ .ẽ. int̃ .o. hoc ÷ uocatiuũ &heus : Quomͦ enĩ dicim̃ heus. iuuenes siçoiuuenes.
Itaq: omnib: uocatiuis p̃ponit᷑ otu omi .o. nr̃ : Quippe ad uerbiũ ÷ uocandi : qđ nulli ali casui
nisi uocatiuo hui cemodi ad uerbia poss̃ adiungi: sicut &iã uerba scđae ꝑsonae : ut uenisti
tues doctꝰ ego sũ prudens: Prisciañ egouocor : tuuocaris herodiañ. Maleigit᷑ quidã scđam
dictis uerbis sint iuncta poss̃ &iã primã & scđam significare. ut socrates sũ. socrates es
socrates ÷ socrates uocor socrates uocaris socrates uocat᷑ : quo mͦ ñ in ꝓnominib: quoq quae
maximae discernunt ꝑ sonas. accipiam̃ nominatiuũ &iã in scđa ꝑsona Ego sumbonus
sed quando carenł substantiuo uerbo ł uocatiuo : Nemo eni rectedic̃ appollonius ambi

Expanded text:
nihil tamen interest inter o, hoc est uocatiuum, et heus, quomodo enim dicimus heus iuuenes, sic o iuuenes. nihil tamen interest inter o, hoc est uocatiuum, et heus, quomodo enim dicimus heus iuuenes, sic o iuuenes. itaque omnibus uocatiuis praeponitur: o tu, o mi, o noster, quippe aduerbium uocandi, quod nulli alii casui nisi uocatiuo huiuscemodi aduerbia possunt adiungi, sicut etiam uerba secundae personae, ut uenisti atu es doctus, ego sum prudens, Priscianus ego uocor, tu uocaris Herodianus. male igitur quidam secundam men, si cum supra dictis uerbis sint iuncta, possunt etiam primam et secundam significare, ut Socrates sum, Socrates es, Socrates est; Socrates uocor, Socrates uocaris, Socrates uocatur, quomodo non in pronominibus quoque, quae maxime discernunt personas, accipiamus nominatiuum etiam in secunda persona: ego sum bonus, unt personae, sed quando carent substantiuo uerbo uel uocatiuo. nemo enim recte dicit Apollonius ambulo,
Abbreviated transcription (Latin):
quoq ferebaNt: Oñ eẽ ꝓ nom̃ nec articulus multis modis ostendit᷑ Nã ex quo sit nominatiuo: Tuenĩ
qđ ẽ. scđae ꝑsonae : eundem hab& nominatiuum & uocatiuũ qui ad sumit .o. ut otu: Hic haec hoc
ponit᷑ .o : quae contraria ẽ. relationi : quã articulus significat : Deinde articulũ romani ñ habeNł:
Namidem quã uis oartoc qđ ẽ articulus p̃positiuus cũ ꝓnomine signific& : apud nos tam̃ non
exarticulo & ꝓ nomine conponit̃ : quẽ ad modu ap̃ grecos sed ex ꝓnomine & ad uerbio -is & demũ:
Qui quoq: octic significatione int̃p̃tatione uid& habere articulũ subiunctiuũ simplex tam̃ ẽ¬
nom̃ apud latinos : quomͦ plurima q̃q alia inueniunt᷑ apud nos simplicia : quae apud grecos con¬
sicut & multa alia: Sine dubio igit᷑ .o. ad uerbiũ ẽ uocandi &optandi : Est &iã int̃iectio:

Expanded text:
quoque proferebant. o non esse pronomen, multis modis ostenditur. nam ex quo sit nominatiuo? tu enim, quoque proferebant. o non esse pronomen, multis modis ostenditur. nam ex quo sit nominatiuo? tu enim, quod est secundae personae, eundem habet nominatiuum et uocatiuum, qui assumit o, ut o tu. hic, haec, hoc per in demonstratione ponitur o, quae contraria est relationi, quam articulus significat. deinde articulum Romani non habent. nam idem, quamuis ὁ αὐτός, quod est articulus praepositiuus cum pronomine, significet, apud nos tamen non ex articulo et pronomine componitur, quemadmodum apud Graecos, sed ex pronomine et aduerbio, is et demum. qui quoqnomen apud Latinos, quomodo plurima quoque alia inueniuntur apud nos simplicia, quae apud Graecos comsicut et multa alia. sine dubio igitur o aduerbium est uocandi et optandi, est etiam interiectio.
Abbreviated transcription (Latin):
nas & cornua sumere tel rx¬
terrentiamis deltteris:
Verũ ut cuiq: ẽ proximitas locisoriri: Esteñ sotadeum. ex quob: ionicis amaiore & trib
throceis : In eođẽ exordine fulgens cuidat nom̃ sinopes: Tertius modus dedinationis ꝓ nominũ ẽ.
qui sequit᷑ ꝑ om̃a mobilium declinationẽ nominũ : meus mea meũ : tuustua tuũ : suus sua suum
nr̃ nr̃a nr̃m: ur ura ur̃m : Notandum tam̃ qđ meus cũ scđm regulã uocatiuũ deb& facere. ome .e :
euphoniae causa duas .e. breues in .i. longã conuertit : Terrentius in adelphis: Omi aeschine.
i germane : Iđẽ in eundcho eho Parme nomi nostin: Ad eo aũ masculini ẽ
ł neutro adiungit᷑: Cuius quidã nominatiuũ &iãsnios dixer᷑ : qđ &charisius & celsus ostenduNT
Quart̃ mođ ẽ qui seqͥt᷑ ꝑ om̃s casus t̃tiae dedinationis nomina nr̃as. nr̃atis: Qđideo inextrema¬
cirtũ flectit᷑ syllaba : qđ persrncopã ꝓfert᷑ V&us tissimi &iã simiłe gen&iuo nominatiuum

Expanded text:
nas et cornua sumeret aethrnas et cornua sumeret aethrTerentianus de literis : uerum ut cuique est proximitas loci soniue; est enim sotadeum ex duobus ionicis a maiore et tribus trochaeis. in eodem: ex ordine fulgens cui dat nomen sinopes. tertius modus declinationis pronominum est, qui sequitur per omnia mobilium declinationem nominum, meus mea meum, tuus tua tuum, suus sua suumr uestra uestrum. notandum tamen, quod meus, cum secundum regulam uocatiuum deberet facere o mee, euphoniae causa duas e breues in i longam conuertit. Terentius in adelphis : «o mī Aeschine, / o mī germane». idem in eunucho : «eho, Parmuel neutro adiungitur. cuius quidam nominatiuum etiam in ius dixerunt, quod et Charisius et Celsus ostendunt. quartus modus est, qui sequitur per omnes casus tertiae declinationis nomina, nostrâs nostrâtis, quod idesimilem genetiuo nominatiuum
Abbreviated transcription (Latin):
leges dedimus : conubia nr̃a reppulit. Idem in .i. georgicon: Huic astirpedestemo ꝓtentus
in octo : Et ubiq: hoc seruat: Inueniunt᷑ tam̃ : sed raro bisyllaba. Et maxime ei diffe¬
rentiae causa : Neint̃ iectio ẽẽ putar& qđ de nomine q̃q̃ tractantes memorauimus :
dat̃s singularis in .i. t̃minans & płis in .is. desinens: pares habent syllabas : Ei. eis. ł .iis. & cui
quis huic inquo .c. ꝑadiectione differentiaȩ causa accedit his : quã uis. & hib: ꝓhis
Antiqui ꝓtuler : Plaut̃ incurculione : Eođẽ hercleuos paro & pono parissi miestis hib
Qđ ꝑ di heresin aũ ei. & eis inuenit᷑ brsillabũ oftendit iuuenalis in .v. Impl& & ad moe¬
chos dat eis demferre cinedis: Statius qq̃ hinic uid&᷑ ꝓtulisse ꝑdi heresin. in .i. sylla¬
barũ : La& huic dono uideas daregunt nepotes : Iđe in eođe : Falsus huic pin¬

Expanded text:
leges dedimus, conubia nostra / reppulit», idem in I georgicon : «huic a stirpe pedes temo protentus leges dedimus, conubia nostra / reppulit», idem in I georgicon : «huic a stirpe pedes temo protentus in octo», et ubique hoc seruat. inueniuntur tamen, sed raro, bisyllaba, et maxime ei differentiae causa, ne interiectio esse putetur, quod de nomine quoque tractantes memorauimus. uem, quorum datiuus singularis in i terminans et pluralis in is desinens pares habent syllabas, ei, eis uel iis, ut cui, quis, huic, in quo c per adiectionem differentiae causa accedit, his, quamuis et hibus pro his antiqui protulerunt. Plautus in Curculione : «eodem hercle uos paro et pono, parissimi estis hibus». quod per diaeresin autem ei et eis inuenitur bisyllabum, ostendit Iuuenalis in V: «implet et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». Statius quoque huic uidetur protulisse per diaeresin in primo siluarum : «laetus huic dono uideas dare tura nepotes». idem in eodem: «falsus huic pin
Abbreviated transcription (Latin):
Vt pacuuius in medio: Ques s̃ isti : Cato : Quescũq: romae regna uidis senł : Actius in me¬
Sciendũ aũ qđ qui quando ꝓint̃ rogatiuo ł infinito id ÷ ꝓquis. ponit᷑ circũ flectit᷑: Quan¬
do aut̃ ꝓrelatiuo acuit᷑ ꝑse: in lectione uͦ grauat᷑ : Simiłt obliqui casus generalem accen¬
tuũ regulã seruant quando s̃ infinita ł int̃rogatiua : q̃n uͦ relatiua accuunt᷑ ꝑse id ÷ in lecti¬
one grauatur ꝑ om̃s syllabas : Quaerit᷑ in hocmͦ dedinationis cũ omnis dat̃s una syl¬
laba minor sit gen&iuo. illius illi. istius. isti. ipsius ipsi : unius uni: solius. soli : utrius utri
alterius alteri : anhui huic : cuius .cui: eius ei mono syllaba sin accipienda indatiuo qđ
regula exigit : & pleriq po&arũ m&ris conꝑbant : Vt uergł in .iiii. eneidos : Cuiq: loci

Expanded text:
ut Pacuuius in Medo : «ques sunt isti?». Cato: «quescumque Romae regnauissent». Accius in Neoptolemut Pacuuius in Medo : «ques sunt isti?». Cato: «quescumque Romae regnauissent». Accius in Neoptolemsciendum autem, quod qui, quando pro interrogatiuo uel infinito, id est pro quis ponitur, circumflectitur, quando autem pro relatiuo, acuitur per se, in lectione uero grauatur. similiter obliqui casus generalem accentuum regulam seruant, quando sunt infinita uel interrogatiua, quando uero relatiua, acuuntur per se, idem in lectione grauantur per omnes syllabas. quaeritur in hoc modo declinationis, cum omnis datiuus una syllaba minor sit genetiuo illius illi, istius isti, ipsius ipsi, unius uni, solius soli, utrius utri, alterius alteri, an huius huic, cuius cui, eius ei monosyllaba sint accipienda in datiuo, quod regula exigit et plerique poetarum metris comprobant, ut Virgilius in IIII Aeneidos : «cuique loci
Abbreviated transcription (Latin):
b& crasos : G̃ fannius in .i. annalium : Cũ inuita agenda dedicimꝰ multa: quae in p̃senti
Ante quã barcha perierat : alii reicausa in africã missus : Quis &iã cõmunis ẽẽ generis
putauer᷑ uetustis simi : sicut apud grecos: Tic : Terrent̃s in eu nucho: Hunc oculis
pr̃a rũ quis quã ñ uidit phedria, Nr̃arũ quis quã dix̃ ꝓ que quã : Plautus inuidularia: dic
mihi si audes quis ea ẽ. quãuis ducere uxorẽ : Et obliquos eius casus : tã scđam tertam
quã secundã declinationẽ t̃minabunt : Vnde nunc quoq: accusatiui masculini. in .em. scđn
in .i. Aquo ł aqui & aqua ł aqui: Vergł in .xi. Accã exequalib: unã quicũ partiricuras
ꝓquacũ : Terr̃s in eunucho : Quicũ parmenone : Nominatiuũ q̃q̃ pluralẽ : Nominatiuũ
qq̃ pluralẽ ñ solũ in .i. &ae : sed &iã in .es . Quiq ł quies accusatiuũ &iã : quosquãs ł ques

Expanded text:
bet caros». Gaius Fannius in I annalium : «cum in uita agenda didicimus, multa, quae inpraesentibet caros». Gaius Fannius in I annalium : «cum in uita agenda didicimus, multa, quae inpraesenti«antequam Barcha perierat alii rei causa in Africam missus». quis etiam communis esse generis putauerunt uetustissimi, sicut apud Graecos τίς. Terentius in eunucho : «hunc oculis / nostrarum quisquam non uidit, Phaedria», nostrarum quisquam dixit pro quaequam. Plautus in aulularia : «dic mihi, si audes, quis ea est, quam uis ducere uxorem?». et obliquos eius casus tam secundum tertiam quam secundam declinationem terminabant, unde nunc quoque accusatiuus masculini inin i: a quo uel a qui et a qua uel a qui. Virgilius in XI: «Accam ex aequalibus unam, / quicum partiri curas», pro quacum. Terentius in eunucho : «quicum?:: cum Parmenone». nominatiuum quoque pluralem non solum in i et ae, sed etiam in es, qui, quae uel ques, accusatiuum etiam quos, quas uel ques,
Abbreviated transcription (Latin):
reddibo donicũ res diiudica sit ł Cũigit᷑ supra dictae formȩ nomina soleant inum facere
neutra : unus unũ. solus solũ. totꝰ totũ ullus ullũ ut̃ utrũ. alt̃ alterũ duo. tantũ ind.fi¬
niunt ea : Quis quid. alius aliuo . alisq̃q antiquis simi ꝓalius ꝓtuler̃ : Eius gen&uus
rarus .ẽ in usu : Et cũ debuit una syllaba uincere. suũ nominatiuũ & dat̃m : tamen
scđae declinationis regulam : in .i. quoq: inuenit᷑ : Marcus caelius deuestitu & deuehi
culis: Nã ꝑuirium si & cũ mibi ab eos mores quosprius habui bonos d&ur ubidatus sit .tũ.
inte atq inc&eris fuisse. Caelius in .i. Neq: ipsieos alii modi eẽ : atq hamilcar dix̃ : osten¬
dere poss̃ alit̃. Idem quintus: Nullius alius rei nisi amiticae eorũ causa. C̃cesar in anti
catone priore : Vno enĩ excepto quaeni alius modi. atq: om̃s natura finx̃ suos quisq ha¬

Expanded text:
reddibo, / donicum res diiudicata sit». cum igitur supra dictae formae nomina soleant in um facere reddibo, / donicum res diiudicata sit». cum igitur supra dictae formae nomina soleant in um facere neutra: unus unum, solus solum, totus totum, ullus ullum, uter utrum, alter alterum, duo tantum in d finiunt ea: quis quid, alius aliud. alis quoque antiquissimi pro alius protulerunt; eius genetiuus rarus est in usu et, cum debuit una syllaba uincere suum nominatiuum et datiuum, tamen sculis : «nam periniurium siet, cum mihi ob eos mores, quos prius habui, honos detur, ubi datus sit, tum uin te atque in ceteris fuisse». Caelius in I: «neque ipsi eos alii modi esse atque Amilcar dixit, ostendere possunt aliter». idem in quinto: «nullius alius rei nisi amicitiae eorum causa». Gaius Caesar in Ae priore: «uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque ha
Abbreviated transcription (Latin):
sequunt᷑ nomina .viiii Inusquidem desinentia quinq: unus solus totus alius ullus: Qđ tamen
ab uno deminutiuũ eẽ plerisq uidet᷑ : sicut auino uillũ : Et qđ ab eo conponit᷑ nullus : In .er. duo:
&iã gen&̃s &datiuos : Vt terr̃s in andria : Taminers tã nulli consilii: ꝓnullius consilii : Idem
in hae. autonti morumeno : Dũ loquit᷑ alterȩ ꝓalteri : Et in eunucho: Solȩmridiculo fuit ꝓsoli:
Et curcuimodi : ꝓcuius cuius modi : Cicero ꝓsexto roscio : Vereor eñĩ cuicui modi ẽ rosci: nenta
hinc uidear seruare : ut tibi omnino ñ peꝑcerĩ : Cũ igit᷑ iumores: frequentius supradicta no¬
mina scđm. in ius. t̃minantiũ ꝓ nominũ formã declinauerint : in uno exeis magis nominũ
plicis sui: dedinationẽ inueniat᷑ desinens gen&iuo. & in .i.dãto : Plaut̃ inuidularia. Neutri

Expanded text:
sequuntur nomina octo. in us quidem desinentia quinque: unus, solus, totus, alius, ullus quod tamen sequuntur nomina octo. in us quidem desinentia quinque: unus, solus, totus, alius, ullus quod tamen ab uno diminutiuum esse plerisque uidetur, sicut a uino uillum et quod ab eo componitur nullus; in er duo:tiam genetiuos et datiuos, ut Terentius in Andria : «tam iners, tam nulli consili», pro nullius consilii. idem in heautontimorumeno : «dum loquitur alterae», pro alteri, et in eunucho : «solae mihi ridiculo fuit», pro soli, et cuicuimodi pro cuiuscuiusmodi Cicero pro Sexto Roscio : «uereor enim, cuicuimodi es, Titi Rosci, ne ita hunc uidear seruare, ut tibi omnino non pepercerim». cum igitur iuniores frequentius supra dicta nomina secundum in ius terminantium pronominum formam declinauerint, in uno ex eis magis nominum  secundum simplicis sui declinationem inueniatur desinens genetiuo et in i datiuo. Plautus in uidularia : «neutri
Abbreviated transcription (Latin):
usq: ad scribit᷑ quomͦ apud grecos ortoc et artii ł ocetii quã uis diuersas habea Nuo ca¬
les ab eođẽ t̃m incipiunt sp̃itu : Eorũ neutrũ hoc : quia & principiũ & finẽ seruauit masculini:
mediã uocalemutauit : Illud &iã adtendendũ qđ cũ ille illud: iste istud is id faciant neutra:
ipse solũ qđ & ipsus inuenit᷑ au&ustissimis ꝓlatũ : neutrũ inum. desinens fecit : Terr̃s in andria
Iꝑsiusmcanus quuiintim ẽ corũ consilus drẽ : Idem in eade. Hoc insũ atcuboc insũ inibilnat¬
cli ẽ meuide : Illa enĩ quae quib:dã uisa .ẽ ratio ñ adeo firma uid& ideo inum facerene utrũ
quia in .us. desinit masculinũ : Nã alius : cũ in .us. t̃min& : neutrũ tam̃ aliud fecit : Om̃a neutra
pluralia similia s̃ singularib feminis : Vt illa ea haec : Supra dictorũ ꝓ nominũ declinationem

Expanded text:
usque ascribitur, quomodo et apud Graecos οὗτος et αὕτη uel ἥ et ὅς, quamuis diuersas habeant uocausque ascribitur, quomodo et apud Graecos οὗτος et αὕτη uel ἥ et ὅς, quamuis diuersas habeant uocales, ab eodem tamen incipiunt spiritu. eorum neutrum hoc, quia et principium et finem seruauit masculini, mediam uocalem mutauit. illud etiam attendendum, quod, cum ille illud, iste istud, is id faciant neutra, ipse solum, quod et ipsus inuenitur a uetustissimis prolatum, neutrum in um desinens facit. Terentius in Andriai Dauus, qui intimus est eorum consiliis, dixit». idem in eadem: «hoc ipsum. atque hoc ipsum nihil pericli est, me uide». illa enim quae quibusdam uisa est ratio non adeo firma uidetur, ideo in um facere neutrum, quia in us desinit masculinum: nam alius, cum in us terminetur, neutrum tamen aliud facit. omnia neutra pluralia similia sunt singularibus femininis, ut illa, ea, haec. supra dictorum pronominum declinationem
Abbreviated transcription (Latin):
in .ii. aeneidos: hoccerat alma parens: qđ me ꝑtela ꝑ ignes eripis. sed scriptorũ neglegentia
p̃t̃ misit unã .c. Et sciendũ qđ accusatiui casus singulares & gen&iuipburales m.in .n. conuer
consequente : Vthunc. hanc horunce harunce : Gen&s & dat̃s sup̃ dicte d
inius t̃minantiũ : cõmunis ÷ triũ generũ : Ille illius illi: & ꝓducit᷑ paenultima .i. gen&iui :
Quã tam̃ po&e &iã corripiunt absq uno alterius : Qđ quia solũ duab: uicit syllabis ꝓprium¬
tur : Illũ . illã illud: ab illo abilla ab illo : Similit̃ plurał: Illȩ ille illa illorũ illarũ illorum:
illis illos illas: illa ab illis : Sic c&era eiusdem formae tã ꝓnomina quã nomina : Et sciendum
iste ista : Is uͦ ea fac̃ : Qđ solum litterã principalẽ mutauit infeminino: Masculinũ enĩ ab .i. fem̃i
ab .e. in cip̃ hic enĩ & haec : ab eadem uident᷑ lit tera incipere : cũ aspiratio. In principio utri¬

Expanded text:
in II Aeneidos : «hocc erat alma parens, quod me per tela, per ignes / eripis». sed scriptorum neglegentia praetermisit unum c. et sciendum, quod accusatiui casus singulares et genetiui plurales m in n conuertunt c consequente: hunc hanc, horunce harunce. genetiuus et datiuus supra dictae din ius terminantium communis est trium generum: ille illius illi, et producitur paenultima i genetiui, quam tamen poetae etiam corripiunt absqtur: illum illam illud, ab illo ab illa ab illo, similiter plurales: illi illae illa, illorum illarum illorum, illis, illos illas illa, ab illis; sic cetera eiusdem formae tam pronomina quam nomina. et sciendum, e illa, ipse ipsa, iste ista; is uero ea facit, quod solum literam principalem mutauit in feminino; masculinum enim ab i, femininum ab e incipit. hic enim et haec ab eadem uidentur litera incipere, cum aspiratio in principio utri
Abbreviated transcription (Latin):
loquit᷑ emeau terno transitiuȩ : Alt̃ en ĩ cognouit : & alt̃ ẽ cognitus Postea uͦ iuniores : ad dider᷑
cõposita ꝓ nomina quaȩ in transitiuas significarent ꝑsonas : Simplicib uͦ usis transitiuis Itaq: anton

Expanded text:
loquitur; ἐμέ autem ἔγνω transitiue: alter enim cognouit et alter est cognitus. postea iuniores addiderunt loquitur; ἐμέ autem ἔγνω transitiue: alter enim cognouit et alter est cognitus. postea iuniores addiderunt composita pronomina, quae intransitiuas significarent personas, simplicibus uero usi sunt transitiuis. itaq
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ : id eo ñ hab& hocꝓ nom̃ id ÷ sui sibi sease quia neces se ẽ quando toe artor significat
tã actionẽ quã passionẽ in eadem intellegiꝑsona : Nonalit̃ igit᷑ potest ꝓferri is inquẽ al quidigit᷑ nisi pob
us : Euenit eñ ut a nominatiuis actus ꝓficiscentes : ad obliquos. siue intransitio
intellegant᷑ : siue in una eademq ꝑsona intransitione ut aristhophanes aristharcũ docuit: Egote
honorauite : In unaq̃q eadeq ꝑsona hocidem fit ut phemius sed ocuit : Docendieñ transitio ñ ad alte¬
rã fit ꝑ sonã sed adipsum phemium reci ꝓcat᷑: Aiaxe int̃sicit : rursus eni int̃ficit : ad ipsum aiccem reci¬
pcat᷑: Huius cemodi igit᷑ structuris primitiuorũ ꝓnominũ cũ uerbaccidit : una eađequoce : & transi¬
tiuã demonstrare ꝑ soñã &reci procã : Vnde homerus q̃q antiquitatis auctor in simplicib semꝑ ꝓ nomi¬

Expanded text:
autem ideo non habet hoc pronomen id est sui sibi se a se quia necesse est, quando τὸ ἑαυτοῦ significat tam actionem quam passionem, in eadem intellegi persona. non aliter igitur potest proferri is, in quem aliquid agitur, nisi per obliquos casus. euenit enim, ut a nominatiuis actus proficiscentes ad obliquos siue in transitione personarum intellegantur siue in una eademque persona. in transitione, ut Aristophanes Aristarchum docuit, ego te honoraui te. in una quoque eademque persona hoc idem fit, ut Phemius se docuit, docendi enim transitio non ad alteram fit personam, sed ad ipsum Phemium reciprocatur, Aiax se interfecit, rursum enim interfecit ad ipsum Aiacem reciprocatur. huiuscemodi igitur structuris primitiuorum pronominum cum uerbis accidit, una eademque uoce et transitiuam demonstrare personam et reciprocam. unde Homerus quoque, antiquitatis auctor, in simplicibus semper pronomi
Abbreviated transcription (Latin):
catilinario : Nã tumbrutus abroma aberat : Idẽ iniugurtiino : Ad cirtã oppidũ iter constitu unt
Liuius in viiii : Et fauius supplem̃tũ abroma ad dux̃: Iđe in .vii. Quẽ autẽ abroma posse excipi
In eodem. Quauia adueserim ferebat: Salustius in .i.historiarũ : Ado limphum atq phaselida,
In eodem ad coricũ : In eodem Apud corrcũ & apud l&e oppidũ & repulsi al&eoppido & apud
ilerdam eũ multa opera circũ data : Idem : apud p̃neste locat᷑: Idẽ apud mutina : Inueniunt᷑ tam̃¬
quaeđa &iam appellatiua : supͣ dictã regulã seruantia : Vt militiae militiã militia: domi domũ¬

Expanded text:
Catilinario : «nam tum Brutus ab Roma aberat». idem in Iugurthino : «ad Cirtam oppidum iter constituunt». Catilinario : «nam tum Brutus ab Roma aberat». idem in Iugurthino : «ad Cirtam oppidum iter constituunt». Liuius in VIIII: «et Fabius supplementum ab Roma adduxit». idem in VII: «quem autem ab Roma posse exciri?». in eodem: «qua uia ad Veserim ferebat». Sallustius in I historiarum : «ad Olympum atque Phaselida». in eodem: «ad Corycum». in eodem: «apud Corycum et apud Lete oppidum et repulsus a Lete oppido et apud Ilerdam eum multa opera circumdata». idem: «apud Praeneste locatus». idem: «apud Mutinam» ex quaedam etiam appellatiua supra dictam regulam seruantia, ut militiae, militiam, militia; domi, dom
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcellis : In eođe : Quadata portaruunt & t̃ras turbine ꝑflant : Iđẽ in eodẽ : Nequascire dolos
mediusq: occurre possit : Et sciendũ qđ ꝓpria ciuitatũ nomina si primae ac scđae sint decli¬
nationis geño quidem casu ꝓ ad uerbio. in loco accipiunt᷑ : Vt romae sum ł tarentq : Accii sat̃m
uͦ ad locũ cuiusq sint declinationis : Vt rom̃a .eo ł tarentũ łlartaginẽ ł athenas, Abło deloco :¬
sum Kartagine uenio Kartagine transeo : Ide & in seꝑ pluralib: inuenit᷑ : Vt athenis sum. athenis
uenio athenis transeo Inueniunt᷑ tam̃ & cũ p̃positionib nomina ciuitatũ saepe prolata : & maxime
apud instoricos : Liuius in .viii. aburbe condita: Venerant & ab lanuo antioq auxilia: Salustius in

Expanded text:
procellis». idem in eodem: «qua data porta ruunt et terras turbine perflant». in eodem: «ne qua scire dolos procellis». idem in eodem: «qua data porta ruunt et terras turbine perflant». in eodem: «ne qua scire dolos mediusue occurrere possit». et sciendum, quod propria ciuitatium nomina, si primae uel secundae sint declinationis, genetiuo quidem casu pro aduerbio in loco accipiuntur, ut Romae sum uel Tarenti, accusatiuo uero ad locum cuiuscumque sint declinationis, ut Romam eo uel Tarentum uel Carthaginem uel Athenas, ablatiuo de loco um, ut Carthagine sum, Carthagine uenio, Carthagine transeo, idem et in semper pluralibus inuenitur, ut Athenis sum, Athenis uenio, Athenis transeo. inueniuntur tamen et cum praepositionibus nomina ciuitatium saepe prolata, et maxime apud historicos. Liuius in VIII ab urbe condita : «uenerant et ab Lanuuio Antioque auxilia». Sallustius in