comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Iudice te mercede taret. ꝑ seq petenda est.
Ext̾ius uirtus in comitata bonus.
Turpe putas abici quia sit misecandꝰ amic̃.
Quodq sit in felix desine esse tuum.
Mitiꝰ eio lacso digitum suppon̾e mento.
Mergere quam liquidis ora natantis aqͥs.
Cerne quid eacides post funͥa p̃stz amico.
Instar ⁊ hanc uitã mortis habere puta.
Pi rithoñ theseus stigias comirauit adũdas.
Astigia qnͣtũ mors mea distat aqua.
Affuit in sano iuuenis foceus horesti.
Et mea non minimũ culpa furoris ht̃.
Tu quoq magnoꝵ laudes ad mitte uiroꝵ
Ut facis et lapso quai potes affer opẽ.
Si bñ te noui si qui priꝰ es̃ solebas.
Nunc quoq os. atq animi nõ cecide tui.
Quo fortuna magis seuit magis ip̃e resistis.
Utq decee nete uicerit illa canos.
Et bsi uti pugnes bsi pũgnãs efficit hostis.
Sit eadem prdest cã nocetq mͥ.
Scilicet in dignũ iuuenis km̃e dutis.
Te fieri comitẽ stantis ĩ rota dce.
Firmus os. et qm̃ non sunt ħ qualia uelles.

Expanded text:
iudice te mercede caret per seque petenda est externis virtus incomitata bonis, turpe putas abigi, quia sit miserandus, amicum, quodque sit infelix, desinere esse tuum. mitius est lasso digitum supponere mento, mergere quam liquidis ora natantis aquis. cerne quid Aeacides post mortem praestet amico: instar et hanc vitam mortis habere puta. Pirithoum Theseus Stygias comitavit ad undas: a Stygia quantum mors mea distat aqua? adfuit insano iuvenis Phoceus Orestae: et mea non minimum culpa furoris habet, tu quoque magnorum laudes admitte virorum, ut facis, et lapso quam potes affer opem. si bene te novi, si, qui prius esse solebas, nunc quoque es, atque animi non cecidere tui, quo Fortuna magis saevit, magis ipse resistis, utque decet, ne te vicerit illa, caves; et bene uti pugnes, bene pugnans efficit hostis. sic eadem prodest causa nocetque mihi. scilicet indignum, iuvenis carissime, ducis te fieri comitem stantis in orbe deae. firmus es, et quoniam non sunt ea, qualia velles,
Abbreviated transcription (Latin):
Net mea uerba logis qui sñ ssimotis adhistrũ.
Non bene placatis flumina pota gechis.
I sta dei uox est deus est ĩ pestore nr̃o.
Hoc duce predico uaticinorq deo.
Quid cessas currum pomꝑamq parare tͥũphis
Linia dant nullas iam tibi bella moras.
ꝑ fida dampnatas gͥmania proitit hastas.
Iam ponclus dices omen hr̃e meum.
Crede ureui qz fides ad erit geminabit honorẽ.
Filius. et iunstis ut prius ibit equis.
ꝓine quod inicias humeris uictorib ostrum.
I p̃a porest solitum nosse corona caput.
Scuta s et galee geminis radient᷑ ⁊ auro.
Stentq suꝑ uinctos trunca trophoa uiros.
Oppida turritis tingant᷑ eburnea muris.
Fistaq res u̾o more putetur agi.

Expanded text:
nec mea verba legis, qui sum summotus ad Histrum. nec mea verba legis, qui sum summotus ad Histrum. non bene pacatis flumina pota Getis: ista dei vox est, deus est in pectore nostro, haec duce praedico vaticinorque deo. quid cessas currum pompamque parare triumphis, Livia? dant nullas iam tibi bella moras. perfida damnatas Germania proicit hastas. iam pondus dices omen habere meum. crede, brevique fides aderit, geminabit honorem filius, et iunctis, ut prius, ibit equis. prome, quod inicias umeris victoribus, ostrum: ipsa potest solitum nosse corona caput: scuta sed et galeae gemmis radientur et auro, stentque super vinctos trunca tropaea viros: oppida turritis cingantur eburnea muris, fictaque res vero more putetur agi.
Abbreviated transcription (Latin):
Magnaq pars animo mecum uiristis amicĩ
Nac ego uos absens nunc quoq parte colo.
Sunt gͥ nr̃o mea cõmendanda fauores
Carmina non possum proquid ip̃e loqui.
Scripta placent a morte fere qi ledere uiuos.
Luior et ĩ iusto carꝑe dente solet.
Si genus est mortis male uiuere t̾ra mooat᷑.
Et desunt fatis sola sepusera meis.
Seniq opus cure culpet᷑ ut undiq nr̃e.
Officium nemo qui reprchendat erit.
Ut desinre uires tam̃ est laudanda uoluntas.
Hac ego contentos suspicor c̃ẽ deos.
Hec facit ut ueniat pauꝑ qͦ gratꝰ ad aras.
Et placeat ceso non minus agna boue.
Res quoq tanta fuit qnͣte subsist̾e sunmo.
Eneidos uati grande fuisset honus.
Ferre ⁊̃ molles esegĩ tam uasta triumphi.
Pondera disparib non potuere rotis
Quo pede nũc utar dubia est sententia nob̃.
Altͥ enim de te rene trumphis adest.
Irrita notoꝵ non sunt presagia natum
Danda ioui laurus dum prior isla uiret.

Expanded text:
magnaque pars animae mecum vixistis, amici: magnaque pars animae mecum vixistis, amici: hac ego vos absens nunc quoque parte colo. sint igitur vestro mea commendata favore carmina, non possum pro quibus ipse loqui, scripta placent a morte fere, quia laedere vivos livor et iniusto carpere dente solet. si genus est mortis male vivere, terra moratur, et desunt fatis sola sepulchra meis. denique opus curae culpetur ut undique nostrae, officium nemo qui reprehendit erit. ut desint vires, tamen est laudanda voluntas: hac ego contentos auguror esse deos. haec facit ut veniat pauper quoque gratus ad aras, et placeat caeso non minus agna bove. res quoque tanta fuit, quantae subsistere summo Aeneadum vati grande fuisset onus. ferre etiam molles elegi tam vasta triumphi pondera disparibus non potuere rotis, quo pede nunc utar, dubia est sententia nobis : alter enim de te, Rhene, triumphus adest, inrita motorum non sunt praesagia vatum . danda Iovi laurus, dum prior illa viret.
Abbreviated transcription (Latin):
Uix bona post tanto querenti u̾ba subibant
Et gaudere aliquid res mͥ uisa noua esti
Ut ꝙ reformidant in suetum lumina sosem
Sit ad letitiam mens mea segnis erat.
Est quoq cunctarum nouitas carissima rere
Gratiaq officio quod mora tarcdat ob est.
Cet̾a certaturi de magno scͥpta triumpho.
Iam pridem ppll suspicor ore segi.
Iua bibit sitiens lestor. mea pocula plenus
Ille recens pota est nr̃a tepebit aqua.
Non ego cessaui nec fecit in hercia serum.
Ultima me uasti sustinz hora freti
Sum uenit huc rumor ꝓpataq carmĩa fũt.
Fcãq cunt ad uos annus abeẽ porest.
Nec minimum refert in tasta rosaria pͥmꝰ.
An sera carpas pene resista manu
Q uid muꝵ lestis exhausto florib orto.
Si duce nõ fc̃a est digna corona suo.
Deprecor hoc uatum contͣ sua carmĩa neqͥs.
Sicta pucet prose musa locura mea est.
Sunt mͥ uobiscum cõmunia sacra poete.
In ur̃o miseris si licet ẽẽ choro.

Expanded text:
vix bona post tanto quaerenti verba subibant, vix bona post tanto quaerenti verba subibant, et gaudere aliquid res mihi visa nova est. utque reformidant insuetum lumina solem, sic ad laetitiam mens mea segnis erat. est quoque cunctarum novitas carissima rerum, gratiaque officio, quod mora tardat, abest, cetera certatim de magno scripta triumpho iam pridem populi suspicor ore legi. illa bibit sitiens lector, mea pocula plenus: illa recens pota est, nostra tepebit aqua. non ego cessavi, nec fecit inertia serum! ultima me vasti sustinet ora freti. dum venit huc rumor properataque carmina fiunt factaque eunt ad vos, annus abisse potest. nec minimum refert, intacta rosaria primus, an sera carpas paene relicta manu. quid mirum, lectis exhausto floribus horto, si duce non facta est digna corona tuo ? deprecor hoc : vatum contra sua carmina ne quis dicta putet! pro se Musa locuta mea est. sunt mihi vobiscum communia sacra, poetae, in vestro miseris si licet esse choro,
Abbreviated transcription (Latin):
Quod michi defuerit purpuraq illa queror
S loca s gentes formate mille figuris.
N utrissent carm̃ preliaq ip̃a meura.
Et regum uustus certissima pignora gentis.
Iuuissent asiqua forsitan illud opus.
Piausib exip̃is ppłi letoq fauore.
Ingenium quod uis incasuisse potest.
Tamq ego sumpsissem tasi clamore uigorẽ.
Quam rudis audita miles ad arma tuba.
Pestora sint nobis niuib glacieq licebit.
Atq hoc quem patior frigidiora loco.
Itia ducis facies inturru stantis eburno.
Extuteret frigus sensily om̃e meis.
His ego defectus dubiisq autorib usus.
Ad ur̃i uenio iure fauoris opem.
Nec mͥ nota ducum nec sunt mͥ nota locoꝵ.
Nomina mat̾iam non h ũcre manus.
Pars quota de tantis red qm̃ fama referre. nu¬
Aut aliqͥs nob̾ scribere possrs erat.
Quo magis olestor dobes ignosc̾e siquid.
Erratum est illo pret̾itum uemichi.
Adde quod assidue dñi meditata queraas.
Ad letum carmen uir mea u̾sa ura est.

Expanded text:
quod mihi defuerit, purpuraque illa, queror: quod mihi defuerit, purpuraque illa, queror: sed loca, sed gentes formatae mille figuris nutrissent carmen proeliaque ipsa meum, et regum vultus, certissima pignora mentis, iuvissent aliqua forsitan illud opus. plausibus ex ipsis populi laetoque favore ingenium quodvis incaluisse potest: tamque ego sumpsissem tali clamore vigorem, quam rudis audita miles ad arma tuba. pectora sint nobis nivibus glacieque licebit atque hoc, quem patior, frigidiora loco, illa ducis facies in curru stantis eburno excuteret frigus sensibus omne meis. his ego defectus dubiisque auctoribus usus ad vestri venio iure favoris opem. nec mihi nota ducum nec sunt mihi nota locorum nomina, materiam non habuere manus. pars quota de tantis rebus, quam fama referre aut aliquis nobis scribere posset, erat? quo magis, o lector, debes ignoscere, si quid erratum est illic praeteritumve mihi. adde quod assidue domini meditata querellas ad laetum carmen vix mea versa lyra est.
Abbreviated transcription (Latin):
ec tibi non uanam portantia uͥb̾a salutẽ.¬
Naso thomirana nttit ab urbe tuus.
utq suo faueas mandat ruffino tͥumpho.
In ur̃as uenit si tamen ille manus.
Est opus exiguum ur̃is q paratib impar.
Q uale tam̃ cumq est ut tueare rogo.
Firma ualent ꝑ se nullum q machaona q̃rt̃.
A so medicam dubius confugit eg̃ oꝑem
N on opus estimagnuᷤ placido lestore poetis.
Quemlib in uitum difficisemq tenent
Nos quib ingenium longi minuerelabores.
Aut ⁊̃ nullum forsitan ante fuit.
Uirib in firmi ur̃o candore ualemus.
Q uod mͥ si demas onsĩa rapta putẽ.
Cunctaq cum mea sint ꝓpenso nixa fauore.
Orccipuum uenie ius habet ille liber.
Spectatum uates alii scripsere tͥumphum.
Est aliquid memori iusa notare manu
Nos ea uix auidam uulgo captata ꝑ aurẽ.
U idimus atq ocissi fama fuere mei.
Seilicet affestus similes aut ĩ petus idem.
Reb ab auditis conspiciusq uenit.
Net nitor argenti quem uos iudistis ⁊ auri.

Expanded text:
ec tibi non vanam portantia verba saluteNaso Tomitana mittit ab urbe tuus, utque suo faveas mandat, Rufine, Triumpho, in vestras venit si tamen ille manus. est opus exiguum vestrisque paratibus inpar: quale tamen cumque est, ut tueare, rogo. firma valent per se, nullumque Machaona quaerunt. ad medicam dubius confugit aeger opem. non opus est magnis placido lectore poetis: quamlibet invitum difficilemque tenent, nos, quibus ingenium longi minuere labores, aut etiam nullum forsitan ante fuit, viribus infirmi, vestro candore valemus: quem mihi si demas, omnia rapta putem. cunctaque cum mea sint propenso nixa favore, praecipuum veniae ius habet ille liber. spectatum vates alii scripsere triumphum; est aliquid memori visa notare manu. nos ea vix avidam vulgo captata per aurem scripsimus, atque oculi fama fuere mei. scilicet adfectus similes, aut impetus idem rebus ab auditis conspicuisque venit! nec nitor argenti, quem vos vidistis, et auri
Abbreviated transcription (Latin):
Q ue qm̃ nec uos unda subinouit ab illa.
Ungula gorgonei quam caua fecit equi.
ꝓ sit opemq ferat cõmunia sacra tueri.
Atq hisdem studiis imposuisse manum.
Litora pellitis nimiũ subiesta corallis.
U t tandẽ seuos effugiamq gechas.
Clausaq si misero patria est ut ponar ĩ illo.
Qui minus ausonia distat aburbe loco.
Unde tuas possan laudes cesebrare recẽtes.
Magnaq quam minima fc̃a referre morra.

Expanded text:
quae quoniam nec nos unda summovit ab illa, quae quoniam nec nos unda summovit ab illa, ungula Gorgonei quam cava fecit equi, prosit opemque ferat communia sacra tueri, atque isdem studiis inposuisse manum: litora pellitis nimium subiecta Corallis ut tandem saevos effugiamque Getas: clausaque si misero patria est, ut ponar in ullo, qui minus Ausonia distet ab urbe, loco, unde tuas possim laudes celebrare recentes magnaque quam minima facta referre mora.
Abbreviated transcription (Latin):
S ic chaos exilla nature mole prions.
Di gestum partes scimus hr̃e suas.
Sic affestantes cesestia regna gigantes.
Ad stigia nubifero uinclicis igne datos.
Sic iuctor laudem suꝑatis liber abĩdis.
Aicides capta traxit ab oechalia.
Et mͦ cesar auũ quem uirtꝰ addidit astris.
Sacrart aliqua carmina parte tuum.
Si quid ad huc gͥ uiui gͥmanice nr̃o.
Restat ĩ ingeruo seruiet om̃e tͥ.
N on potes officium uatis ꝯtempne uates.
Iudicio p̃cium res ht ista tuo.
Q uod nͥ te nom̃ tantũ admaiora uocass.
Gloria pieridum sũma futurus eras.
S dare mat̾iam nob̾ qmͣ carmina maiꝰ
Net tam̃ extoto deserere illa potes.
Nam mͦ bella geris num̾is mͦ u̾ba choħ̾ces.
Q uodq aliis opus est hoc tͥ lusus erit.
Utq nec ad citharam nec ad arcũ signis apollo ẽ.
S uenit ad satras neruus ut᷑q manus.
Sic tͥ nec docti desunt nec pͥncipis artes.
M ixta s est aĩo cum ioue musa tuo.

Expanded text:
sic Chaos ex illa naturae mole prioris sic Chaos ex illa naturae mole prioris digestum partes scimus habere suas: sic adfectantes caelestia regna Gigantes ad Styga nimbifero vindicis igne datos . sic victor laudem superatis Liber ab Indis, Alcides capta traxit ab Oechalia. et modo, Caesar, avum, quem virtus addidit astris, sacrarunt aliqua carmina parte tuum. siquid adhuc igitur vivi, Germanice, nostro restat in ingenio, serviet omne tibi. non potes officium vatis contemnere vates: iudicio pretium res habet ista tuo. quod nisi te nomen tantum ad maiora vocasset, gloria Pieridum summa futurus eras. sed dare materiam nobis quam carmina maius: nec tamen ex toto deserere illa potes. numeris modo bella geris, numeris modo verba coerces, quodque aliis opus est, hoc tibi lusus erit. utque nec ad citharam nec ad arcum segnis Apollo est. sed venit ad sacras nervus uterque manus, sic tibi nec docti desunt nec principis artes, mixta sed est animo cum Iove Musa tuo.
Abbreviated transcription (Latin):
Parua quidem fateor pro magnis mun̾a reddi.
Cum pro contessa uerba sasute damus.
S qui quam potuit dat maxĩa gͣtꝰ habñde ẽ.
Et finem pietas contigit illa suum.
N ec que de parua pauꝑ diis libat acͥra.
Thura minus grandi quam data iance manz.
Agnaq tam lastens quam gramine pasta falisdo.
Uistima tarpeios in ficit ista focos.
Nec tam officio uatum ꝑ carmina fc̃o.
Princib res estgͣtior ulla uiris.
Carmina nr̃aꝵ ꝑagunt preconia laudũ.
Neue sit actoꝵ fama caduca cauent.
Carmine fit uiuax uirtus expersq sepulcri.
Noticiam sere post̾itatis habet.
Tabida consummt feriꝵ lapidẽq uetustas.
Nullaq res maius tempore robur ħt̃.
Scripta ferunt annos scͥptis agam̃nona nostis.
Et quisquis contͣ ł simł arma tusit.
Quis thebas septemq ducos sñ carmĩe noss.
Et quicꝙͣ post hec quicqͥ. ⁊ ante fuit.
Sii quoq carminibz si fas est dic̾e fuint.
Tantaq maiestas ore tanentis eget.

Expanded text:
parva quidem fateor pro magnis munera reddi, parva quidem fateor pro magnis munera reddi, cum pro concessa verba salute damus, sed qui, quam potuit, dat maxima, gratus abunde est, et finem pietas contigit illa suum. nec quae de parva pauper dis libat acerra tura minus grandi quam data lance valent, agnaque tam lactens quam gramine pasta Falisco victima Tarpeios inficit icta focos, nec tamen officio vatum per carmina facto principibus res est aptior ulla viris. carmina vestrarum peragunt praeconia laudum, neve sit actorum fama caduca cavent. carmine fit vivax virtus, expersque sepulchri notitiam serae posteritatis habet. tabida consumit ferrum lapidemque vetustas, nullaque res maius tempore robur habet. scripta ferunt annos, scriptis Agamemnona nosti, et quisquis contra vel simul arma tulit, quis Thebas septemque duces sine carmine nosset, et quicquid post haec, quidquid et ante fuit . di quoque carminibus, si fas est dicere, fiunt, tantaque maiestas ore canentis eget.
Abbreviated transcription (Latin):
Et que de gen̾um me uocat illa uuꝵ.
Heu mͥ si lestis uultum tu u̾sib istis.
Ducis. ⁊ affinem te pudet ẽẽ meum.
At nichil hic dignum pot̾is reꝑire pudore.
Pret̾ fortunam que mͥ ceca fuit.
Seu genus ertutias equites ab origine pͥma.
Usqr ꝑ innumeros in ueniemur auos.
Sio ueis qui sint mores ĩ quirere nr̃i
Erroie misero detrahe labe carent.
Tu mͦ si quid agi sꝑabis posse pretando.
Quos colis exora supplice uoce deos.
Dii tͥ sunt cesar iuuenis tua numina placa.
Hac certe nõ est notior ara tibi.
Non sinnt illa sui uanas antistitis unqm.
Esse preces. nr̃is hinc pete reb opem.
Quainsib exigua si nos ea uiuerit aura.
Obruta de mediis cimba resurget aquis.
Tunt ego thura feram rapidis sollempnia flãmi.
Et uaseant quant̃ numina testis ero.
Nec tͥ de pario statuam gͥmanice templum.
Marmnore carpsit opes illa ruinameas.
T empla domus facient nob̃ urbesq beate.
Naso sius opib carmine gratus erit.

Expanded text:
et quae te generum, me vocat illa virum, et quae te generum, me vocat illa virum, ei mihi, si lectis vultum tu versibus istis ducis et adfinem te pudet esse meum! at nihil hic dignum poteris reperire pudore praeter fortunam, quae mihi caeca fuit. seu genus excutias, equites ab origine prima usque per innumeros inveniemur avos: sive velis qui sint mores inquirere nostri, errorem misero detrahe, labe carent. tu modo si quid agi sperabis posse precando, quos colis, exora supplice voce deos. di tibi sunt Caesar iuvenis, tua numina placa, hac certe nulla est notior ara tibi. non sinit illa sui vanas antistitis umquam esse preces: nostris hinc pete rebus opem. quamlibet exigua si nos ea iuverit aura, obruta de mediis cumba resurget aquis. tunc ego tura feram rapidis sollemnia flammis, et valeant quantum numina testis ero. nec tibi de Pario statuam, Germanice, templum marmore: carpsit opes illa ruina meas. templa domus facient vobis urbesque beatae; Naso suis opibus, carmine gratus erit.
Abbreviated transcription (Latin):
Ut ꝓpius uentum est ad mota ꝙ dexła dextre.
Cesq fero potuit cominus ensegeri.
Did̾e difficile est quid mars tuus egerit illic
Quotaq ueti dederis quosq quibq modis.
Ente tuo factos calcabas uistor accruos.
Iinmsito q gethis subpede muitꝰ erar.
ẜugnat ad eremplum primi mirior ordĩe płli.
Quitaq fect miles uulu̾a multa facit.
S tantum uirtus alios tua pret̾it omnes.
Dine sltos quantum pegasus ibat equos.
U uitit᷑ egyysos testataq tempus ĩ om̃e.
Suit tua uestalis carmine fc̃a meo
nt̾a fera quidem studiis exculte siulli.
huc tua ꝑuenit s mͥ grata tamen.
Eua pia si posset suꝑos leuire rogando.
Gratia laturum te mͥ dicis opem.
Ut iam nil p̾stes animi sum faatꝰ amici.
Debitor et m̾ftum uelle iuuare uoco.
Impatuo iste tuus iongum mͦ diu ĩ euum.
Neue masis pietas sit tua lassa meis
Duo auiquod faciunt affinia iuincia nob̃.
Que semꝑ maneant illabefasta precor.
Nam tͥ que cõiur eadẽ mͥ filia pene est.

Expanded text:
ut propius ventum est admotaque dextera dextrae, resque fero potuit comminus ense geri, dicere difficile est quid Mars tuus egerit illic, quotque neci dederis quosque quibusque modis. ense tuo factos calcabas victor acervos, inpositoque Getes sub pede multus erat. pugnat ad exemplum primi minor ordine pili, multaque fert miles vulnera, multa facit, sed tantum virtus alios tua praeterit omnes, ante citos quantum Pegasus ibit equos, vincitur Aegisos, testataque tempus in omne sunt tua, Vestalis, carmine facta meo. Littera sera quidem, studiis exculte Suilii, huc tua pervenit, sed mihi grata tamen, qua, pia si possit superos lenire rogando gratia, laturum te mihi dicis opem. ut iam nil praestes, animi sum factus amici debitor, et meritum velle iuvare voco. impetus iste tuus longum modo duret in aevum, neve malis pietas sit tua lassa meis. ius aliquod faciunt adfinia vincula nobis, quae semper maneant inlabefacta precor. nam tibi quae coniunx, eadem mihi filia paene est,
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ neq graminib tellus fecunda treandis.
Nec deus auxisium tu mͥ ferre potes.
Et potes et merui digne mise̾re puelle.
Non ego cum danais arma truenta fero.
S tuo sum tecumq fui puerilib annis.
Et tua quod suꝑest temporis cẽ precor.¬

Expanded text:
 nec graminibus tellus fecunda creandis Nec deus, auxilium tu mihi ferre potes. Et potes, et merui — dignae miserere puellae! Non ego cum Danais arma cruenta fero — Sed tua sum tecumque fui puerilibus annis Et tua, quod superest temporis, esse precor
Abbreviated transcription (Latin):
Nec lestura fui s si tͥ dura fuissem.
Austa foret seue forsitan ira dee.
Omĩa ꝯfaciam. ꝯdẽ pia tura diaue.

Expanded text:
Nec lectura fui, sed, si tibi dura fuissem, Aucta foret saevae forsitan ira deae. Omnia cum faciam, cum dem pia tura Dia
Abbreviated transcription (Latin):
In quib excepto quod adhuc ud tũq ulllemꝰ.
Nil me pret̾ea quod iuuet inuenies:
I p̃a quoq iusa salus sũt ꝙ ultima uota:
Q uolib eristis scilicet ire locis.
Nulla mͥ cura est tra quo mittar abista
Hac qͥa qmͣ uideo gͣcior omnis crit.
In medias sirtos mediam mea uela caribdĩ.
Mutite presenti dum careamus humo.
Stix quoq si quid ea est dñ somutabit᷑ histro.
Siquid et ĩferius quam stiga mundꝰ nt.
Gramina cuitus ager frigus minus odit hir̃do.
Prima marticolis quam loca naso gechis.
Tasia succensent ꝓpter mͥ u̾ba ihomite.
Iraq carminib publica mota meis.
Ergo ego cessabo nũquam ꝑ carmina lecłi.

Expanded text:
in quibus, excepto quod adhuc utcumque valemus, in quibus, excepto quod adhuc utcumque valemus, nil, me praeterea quod iuvet, invenies. ipsa quoque est invisa salus, suntque ultima vota quolibet ex istis scilicet ire locis. nulla mihi cura est, terra quo mittar ab ista, hac quia, quam video, gratior omnis erit. in medias Syrtes, mediam mea vela Charybdin mittite, praesenti dum careamus humo. Styx quoque, si quid ea est, bene commutabitur Histro, siquid et inferius quam Styga mundus habet, gramina cultus ager, frigus minus odit hirundo, proxima Marticolis quam loca Naso Getis. talia suscensent propter mihi verba Tomitae, iraque carminibus publica mota meis. ergo ego cessabo numquam per carmina laedi
Abbreviated transcription (Latin):
Esse puclitarum te uestam luua matrũ.
Ambiguum nato dignior anne uiro.
Esse duos iuuenes firma adium̃ta parentis.
Qui ded̾int animi pignora certa sui.
Hec ubi non patria ꝑ legi scͥpta camena
Uenir et ad digitos ultima carta nicos.
Et caput et plenas om̃s mou̾e pharetras.
Et longum getico murmur inore fuit.
Atq aliquis scribas hec cum de tesare dixit
Cesaris imꝑio restituencdus eris.
Ille quidem dixit s me iam care niuali.
Sexta relegatũ bruma sub axe uidet.
Carmina nil prosũt notuer̃t carmina quondã.
Primaq tam misere cã fucre fuge.
At tu ꝑstudii cõmunia fed̾a sacri.
ꝑ non uile tibi nom̃ amicitie.
Sic capro laciis gͥmanicus hoste cathenis.
Sic uaseant pueri uotum ꝯmune deoꝵ.
Quos laus formandos est tͥ magna datos.
Quanta potes prebe nr̃e monim̃ta saluti.
Que nͥ mutato nulla fict᷑a loco est.
ec tͥ mittunt᷑ quẽ sũ mͦ carmĩe questꝰ.
Non aptum num̾is nom̃ hr̃e meis:

Expanded text:
esse pudicarum te Vestam, Livia, matrum, esse pudicarum te Vestam, Livia, matrum, ambiguum nato dignior anne viro: esse duos iuvenes, firma adiumenta parentis, qui dederint animi pignora certa sui. haec ubi non patria perlegi scripta Camena, venit et ad digitos ultima charta meos, et caput et plenas omnes movere pharetras, et longum Getico murmur in ore fuit. atque aliquis scribas haec cum de Caesare, dixit Caesaris imperio restituendus eras. ille quidem dixit: sed me iam, Care, nivali sexta relegatum bruma sub axe videt. carmina nil prosunt, nocuerunt carmina quondam, primaque tam miserae causa fuere fugae, at tu, per studii communia foedera sacri, per non vile tibi nomen amicitiae sic capto Latiis Germanicus hoste catenis sic valeant pueri, votum commune deorum, quos laus formandos est tibi magna datos, quanta potes, praebe nostrae momenta saluti quae nisi mutato nulla futura loco est. Haec tibi mittuntur, quem sum modo carmine questus non aptum numeris nomen habere meis,
Abbreviated transcription (Latin):
I p̃e qͦ ut ntusum carte de fronte reuellas.
Quod sit opus uideor dic̾e possotuum.
Quamilib in mustis positꝰ nosc̾e libellis.
ꝑq obseruatas ĩ ueniere notas.
Prodent autorem uires quas hcuse dignas.
Noiimus. arq illi quem canis ip̃e paros.
Et mea musa potest ꝓprio dep̃nsa colore.
In signs uiciis forsitan cẽ suis.
Tam mala t̾sitẽ prohibebat forma latere.
Quam puscra nercus consꝑitiendꝰ erat.
N ec te mirari si sint uiciosa decebit.
Farmina que fatiam pene poeta gerhes.
Na pudet et gechico scripsi sermone libellum.
Strustaq sunt nr̃is barbara u̾ba modis.
Et placui gͣtare mͥ cepiq poete.
I nt̾ in humanos nomen hr̃e gechas.
M at̾iam queris laudes de cesare dixi.
Adiuita est nouitas numine nr̃a dei.
Nam pr̃is augusti docui mortale fuiste.
Corpus inechẽas nom̃ habere domos.
Esse parem uirtute pr̃i qui frena rogatꝰ.
Sepe recusati ceꝑit imꝑii.

Expanded text:
ipse quoque, ut titulum chartae de fronte revellas, ipse quoque, ut titulum chartae de fronte revellas, quod sit opus, videor dicere posse, tuum. quamlibet in multis positus noscere libellis, perque observatas inveniere notas. proderit auctorem vires, quas Hercule dignas novimus atque illi, quem canis ipse, pares. et mea Musa potest, proprio deprensa colore, insignis vitiis forsitan esse suis. tam mala Thersiten prohibebat forma latere, quam pulchra Nireus conspiciendus erat. nec te mirari, si sint vitiosa, decebit carmina, quae faciam paene poeta Getes. a! pudet, et Getico scripsi sermone libellum, structaque sunt nostris barbara verba modis: et placui gratare mihi coepique poetae inter inhumanos nomen habere Getas. materiam quaeris? laudes: de Caesare dixi. adiuta est novitas numine nostra dei. nam patris Augusti docui mortale fuisse corpus, in aetherias numen abisse domos: esse parem virtute patri, qui frena rogatus saepe recusati ceperit imperii:
Abbreviated transcription (Latin):
S prius huic desint et bellũ ⁊ frigora t̾re.
Inuisus nobis que duo pontꝰ habet
Et tepidus boreas et sit prefrigidꝰ aust̾.
Et possit fatum molliꝰ cõmeum.
Quam tua sint lasso precordia clausa sodali.
H ic cumusis nr̃is absit ab estq malis.
Tu modo ꝑ suꝑos quoꝵ tertissimus ille est.
Quo tuus assidue principe creuit honor.
Effice constanti profugũ pietate tuendo.
Ne sꝑata moam deserãt aura ratem.
Nec satis utilitas est mea nota mͥ.
Erado michi miseros prudentia pͥma relĩquit.
Et sensus cum re cõsilium q fugit.
I p̃e precor queras qua sim tͥ parte iuuand̾.
Q uoq uiam facias ad mea uora uide.
na non dubias int̾ memorande sodalos.
Nui quod es id uere care uocaris aue.
unide salutaris color hic tͥ ꝓximus index.
Et strustura mei carminis eẽ potest.
Non quia mirifica est s quod non publica cͥce.
Q ualis cñi cumq est ñ iatet ẽẽ meam.

Expanded text:
sed prius huic desint et bellum et frigora terrae, sed prius huic desint et bellum et frigora terrae, invisus nobis quae duo Pontus habet, et tepidus Boreas et sit praefrigidus Auster, et possit fatum mollius esse meum, quam tua sint lasso praecordia dura sodali. hic cumulus nostris absit abestque malis. tu modo per superos, quorum certissimus ille est, quo tuus assidue principe crevit honor, effice constanti profugum pietate tuendo, ne sperata meam deserat aura ratem, nec satis utilitas est mihi nota mea. crede mihi, miseros prudentia prima relinquit, et sensus cum re consiliumque fugit, ipse, precor, quaeras, qua sim tibi parte iuvandus, quoque viam facias ad mea vota vado. O mihi non dubios inter memorande sodales, qui quod es, id vere, Care, vocans, ave! unde saluteris, color hic tibi protinus index et structura mei carminis esse potest. non quia mirifica est, sed quod non publica certe est: qualis enim cumque est, non latet esse meam.
Abbreviated transcription (Latin):
Desiiat ut prior hoc ĩcipiat q minor
Et pudeat si te qua sillaba parte moret᷑
Artius appellem tuticanum q uocem.
Et potes ĩ uersum tuticani more uenire.
Fiat ut elonga silła pͥma breuis.
Aut ut ducat᷑ que nc̃ correptiꝰ exit.
Et sit porresta longa sccla mora.
His ego si uitiis ausim corrũꝑe nom̃.
Ridear. et merito pestus hr̃e neger.
Hec mͥ causa fuit dilati muius huiꝰ.
Q meus ad iesto fenore recflit amor.
Teq canam quacq nota tͥ carmĩa mittã:
Pene mͥ puero cognite pene puer.
ꝑq tot annoꝵ seriem quot habemus ut̾q.
Non mͥ quam fr̃i fr̃ amate minus.
Tubonus hortator tu duxq comesq fuisti.
Cum reg̾em ten̾a frena nouesla manu.
Sepe ego correxi sub re censore libellos.
Sepe tui monitu tr̃a litura mea est.
Signam meoniis pheatida conde cartis.
Cum te pierides ꝑ docuere dee.
Hic tenor hec uiridi concordia c
E sse uł in uisto clausa adamante putẽ.

Expanded text:
desinat ut prior hoc incipiatque minor. desinat ut prior hoc incipiatque minor. et pudeat. Si te, qua syllaba parte moratur, artius adpellem Tuticanumque vocem. nec potes in versum Tuticani more venire, fiat ut e longa syllaba prima brevis, aut producatur, quae nunc correptius exit, et sit porrecta longa secunda mora. his ego si vitiis ausim corrumpere nomen, ridear et merito pectus habere neger. haec mihi causa fuit dilati muneris huius, quod meus adiecto faenore reddet amor, teque canam quacumque nota, tibi carmina mittam, paene mihi puero cognite paene puer, perque tot annorum seriem, quot habemus uterque, non mihi, quam fratri frater, amate minus. tu bonus hortator, tu duxque comesque fuisti, eum regerem tenera frena novella manu. saepe ego correxi sub te censore libellos, saepe tibi admonitu facta litura meo est, dignam Maeoniis Phaeacida condere chartis cum te Pieriae perdocuere deae. hic tenor, haec viridi concordia coesse vel invicto clausa adamante putem,
Abbreviated transcription (Latin):
Fouisti la crimis uissua nr̃a tus.
Atq utinam rapti iactura lesus amici.
Sensissos ultra quod quererere nichil.
Non ita diis placuit qui te spoliaro pudica.
Conuige crudlos nõ habuere nefas.
S neq solari prudentẽ stulcior ausim.
U erbaq doctoꝵ nota referre tibi.
Finitum q tuum si nõ ratõe dolorem.
I p̃a iam pridem suspitor cẽ mora.
Sum tua ꝑuenit dum lit̾a nr̃a recurrens.
Tot maria et t̾ras ꝑmeat annus abit.
Temporis officium est solatia: aditere terti.
Dum dolor incursu est dum petit eger opẽ
At cum longa dies secsauit uuln̾a mentis.
In tempestiue qui mouet ilia nouat
d de quod atq utinã uen tͥ uen̾it om̃.
Con iugio felix iam potes ẽẽ noue.
uo minus in nr̃is ponaris amice libest.¬
nõis efficit᷑ ꝯditione tui.
ast ego ñ alium prius hoc dignarer honore.
Est aliquis nr̃m si mͦ carm̃ honor.
Lex pedis officio fortunaꝙ nõis ob̾stat.
Quaq meos ad eas est uia ntła modos.
Nam pudet ingeminos ita nom̃ scindere u̾sus.

Expanded text:
fovisti lacrimis vulnera nostra tuis. atque utinam rapti iactura laesus amici sensisses ultra, quod quererere, nihil! non ita dis placuit, qui te spoliare pudica coniuge crudeles non habuere nefas. sed neque solari prudentem stultior ausim, verbaque doctorum nota referre tibi:. finitumque tuum, si non ratione, dolorem ipsa iam pridem suspicor esse mora. dum tua pervenit, dum littera nostra recurrens tot maria ac terras permeat, annus abit. temporis officium est solacia dicere certi, dum dolor in cursu est et petit aeger opem. at cum longa dies sedavit vulnera mentis, intempestive qui movet illa, novat. adde quod atque utinam verum tibi venerit omen . coniugio felix iam potes esse novo. Quo minus in nostris ponaris, amice, libellinominis efficitur condicione tui. ast ego non alium prius hoc dignarer honore— est aliquis nostrum si modo carmen honor. lex pedis officio fortunaque nominis obstat, quaque meos adeas est via nulla modos, nam pudet in geminos ita nomen scindere versus,
Abbreviated transcription (Latin):
Quan blandicias u̾baq murmur ht
Orima fuit rerz confusa sine ordine moses
Unaq erat facieo. sidera. tͥra. fretum.
Mox celum ĩ positum terris. humus equore cĩsta ẽ.
Inq suas partes cessit in ane caos.
S ilua feras uolutres aer accepit habenclas.
In siquida pisces delituistis aqua
Tt genus humanũ solis errabat ĩ agris.
Idq mere uires et rude corpus erat.
Silua domus fuerat. cib erba. cubisia frõtes.
Iamq dui nusu cognitꝰ aster erat.
Dlanda traͣcos anuos fertur mollisse uoluptas
Constitant uno femina uirq loco.
Q uid fac̾ent illi nullo didiscere magistro.

Expanded text:
Quarum blanditias verbaque murmur habet. Quarum blanditias verbaque murmur habet. Prima fuit rerum confusa sine ordine moles, Unaque erat facies sidera, terra, fretum; Mox caelum impositum terris, humus aequore cincta est Inque suas partes cessit inane chaos; Silva feras, volucres aer accepit habendas, In liquida, pisces, delituistis aqua. Tum genus humanum solis errabat in agris, Idque merae vires et rude corpus erat; Silva domus fuerat, cibus herba, cubilia frondes: Iamque diu nulli cognitus alter erat. Blanda truces animos fertur mollisse voluptas: Constiterant uno femina virque loco; Quid facerent, ipsi nullo didicere magistro
Abbreviated transcription (Latin):
Acrib est stimusis diciendus amor.
F ac timeat de te tuidaniꝙ recalface sñtẽ.
Polleat ĩ dicio amninis illa tui.
O quantũ et quociõs num̾o ꝯp̃hend̾e fas esti
Felicem de quo lesa puella dolẽt.
Que simul inuitas cͥm̃ ꝑuenit ad aures.
Excidit. et misere uoxq calorq fugit.
Ille ego sim cuiꝰ laniet furiosa capillos.
Ilie ego sim ten̾as tui petat ungue genas.
Quem uideat lacrimans. quẽ toruis spetet opallis.
Quo sino ñ possit uiu̾e posse uesit.
Si spacium. queras. breut sit quo lesa q̃ratͣi
N e lenta uires cosligat ira mora.
Canclic̃a iam dudum cingant᷑ colla iacͥcis.
Inq tuos flens est accipiencla sinus.
Oscula da flenti. uer̾is da gaudia flencti.
Paxcrit. hoc uno tollit᷑ ira mõdo.
Cum bñ seuierit cum cͥca uidebit᷑ hostis.
Tũc pete concubitꝰ federe mittis erit.
Itlic depositis habitat concordia tesis.
Illo crede mͥ gr̃a nata loco est.
Que mͦ pugnabant iungũt sua rost᷑ colũbe.

Expanded text:
Acribus est stimulis eliciendus amor. Acribus est stimulis eliciendus amor. Fac timeat de te, tepidamque recalface mentem: Palleat indicio criminis illa tui; O quater et quotiens numero conprendere non est Felicem, de quo laesa puella dolet: Quae, simul invitas crimen pervenit ad aures, Excidit, et miserae voxque colorque fugit. Ille ego sim, cuius laniet furiosa capillos: Ille ego sim, teneras cui petat ungue genas, Quem videat lacrimans, quem torvis spectet ocellis, Quo sine non possit vivere, posse velit. Si spatium quaeras, breve sit, quo laesa queratur, Ne lenta vires colligat ira mora; Candida iamdudum cingantur colla lacertis, Inque tuos flens est accipienda sinus. Oscula da flenti, Veneris da gaudia flenti, Pax erit: hoc uno solvitur ira modo. Cum bene saevierit, cum certa videbitur hostis, Tum pete concubitus foedera, mitis erit. Illic depositis habitat Concordia telis: Illo, crede mihi, Gratia nata loco est. Quae modo pugnarunt, iungunt sua rostra columbae,
Abbreviated transcription (Latin):
Sulbus ⁊ ex orto que uenit herba salax.
Quaq sumantur. sumant᷑ humetia mella
Q uasq tusit folio pinus acuta nuces.
Dosta quid ad magicas eratho dult̾is artes
Int̾ior curru meta tenerda meo.
Qui mͦ celabas monitu tua tͥmiria nr̃o.
Fleste it̾. et monitu derege furta inco.
Nec leuitas culpancda mea est. ñ semꝑ eõdẽ.
In postros uento pancła carina uehit.
Nam mͦ treicio borea mͦ currimus aro.
Sepe tument ⁊ ephiro lurthea sepe noto.
Aspice. ut ĩ curru mͦ det fluitãtia restor.
Lora modo ad missos arte retentat equos.
Sunt quib ĩ grate timida ĩ dusgẽtia serutt.
Et si nuilla sub est emusa. languet amor.
Luxuriant animi reb ꝙͣ doq scd̃is.
Nec faciłe est equa cõmoda m̃te pati.
Ut leuis ab sumptis ꝑaulatĩ uirib ignis.
Ip̃e latet. sũmo candet inigne tirus
S tñ exfĩctas ad moto sulphure flãmas
Inuenit et lum̃ qd̃ fuit ante redit.
Sic uͥ pigra situ. securaq pestora torpent.

Expanded text:
Bulbus et, ex horto quae venit, herba salax Bulbus et, ex horto quae venit, herba salax Ovaque sumantur, sumantur Hymettia mella, Quasque tulit folio pinus acuta nuces. Docta, quid ad magicas, Erato, deverteris artes? Interior curru meta terenda meo est. Qui modo celabas monitu tua crimina nostro, Flecte iter, et monitu detege furta meo. Nec levitas culpanda mea est: non semper eodem Impositos vento panda carina vehit. Nam modo Threïcio Borea, modo currimus Euro, Saepe tument Zephyro lintea, saepe Noto. Aspice, ut in curru modo det fluitantia rector Lora, modo admissos arte retentet equos. Sunt quibus ingrate timida indulgentia servit, Et, si nulla subest aemula, languet amor. Luxuriant animi rebus plerumque secundis, Nec facile est aequa commoda mente pati. Ut levis absumptis paulatim viribus ignis Ipse latet, summo canet in igne cinis, Sed tamen extinctas admoto sulpure flammas Invenit, et lumen, quod fuit ante, redit: Sic, ubi pigra situ securaque pectora torpent,
Abbreviated transcription (Latin):
Casta fuit. uicio est ĩ proba fc̃a uiri.
udierat laursiq manui. unttasq ferentẽ.
ꝓnata crisen nõ ualuisse sua.
Audierat lernesi tuos ab dusta dolores.
Sellaq ꝑ turpes longius isse moras.
Hec tñ audierat. priameida uid̾at ip̃a
Uictor erat dñe preda pudenda sue.
Inde testiaden aĩo thasamoq recepit.
Et mase peccantẽ tindaris ulta uiꝵ est.
Que bene celaris si qua tñ acta patebunt.
Illa licet pateãt tu tñ usq nega.
Tu neq subiestus solito nec blandior esto
Hec animi multum signa nocẽtis hñt.
Set sateri ne parce tuo. pax oĩs in illo.
Contubitu prior est inficianda uenus.
Sunt qui precipiant herbas satureia nocẽtes.
Sumere iuditiis nolo uenene meis.
Nut piꝑ urtice mordaci semins miscent.
Tritaq inannoso flaua firet᷑ mero.
Set dam non patitur sua sic ad gauclia cogi.
Cosle sub umbroso quam tenet aftus erix.
Candidus alcaroi qui mittit᷑ urbe pelasga.

Expanded text:
Casta fuit: vitio est improba facta viri. Casta fuit: vitio est improba facta viri. Audierat laurumque manu vittasque ferentem Pro nata Chrysen non valuisse sua: Audierat, Lyrnesi, tuos, abducta, dolores, Bellaque per turpis longius isse moras. Haec tamen audierat: Priameïda viderat ipsa: Victor erat praedae praeda pudenda suae. Inde Thyestiaden animo thalamoque recepit, Et male peccantem Tyndaris ulta virum. Quae bene celaris, siqua tamen acta patebunt, Illa, licet pateant, tu tamen usque nega. Tum neque subiectus, solito nec blandior esto: Haec animi multum signa nocentis habent: Sed lateri ne parce tuo: pax omnis in uno est; Concubitu prior est infitianda venus. Sunt, qui praecipiant herbas, satureia, nocentes Sumere; iudiciis ista venena meis; Aut piper urticae mordacis semine miscent, Tritaque in annoso flava pyrethra mero; Sed dea non patitur sic ad sua gaudia cogi, Colle sub umbroso quam tenet altus Eryx. Candidus, Alcathoi qui mittitur urbe Pelasga,
Abbreviated transcription (Latin):
Femina quam socii depͥnsa pelice lesti.
Ardet. ⁊ ĩ uułtu ꝑignora m̃tis ht̃.
Inferix flaminasq ruit. positoq pudore.
Coniugis ad missũ uiolataꝙ iura mariti.
Sarbara ꝑ natos phasias uita suos.
Nit̾a cdira parens hec est ꝙͣ cͥnis irundo.
Aspice signatum sanguine pestus ht̃.
Hoc bene ꝯpositos hoc firmos soluit amores
Crimina sunt cautis ista timenda uiris.
N et mea uos uni donat censura puelle.
ii melius. uix hoc nupta ten̾e potest.
Ludite. s furto celetur culpa modesto.
Gła peccati niusla petenda tui est.
Nec dederis munus cognosse qd att̾a possit.
Nec sint nequitie tempora certa tue.
Et ne te capiat latebris sibi femina notis.
Non uno est om̃is conuenic̃da loco.
Et quociens scribis totas prius ip̃e tabellas.
Inspice. plus multe qmͣ sibi mitsa legũti
Lesa uenus susta arma mouet. telumq ministt᷑.
Et modo quod questa est ip̃a querare facit.
Sum fuit atrides una contentus. et illa.

Expanded text:
Femina quam socii deprensa paelice lecti: Femina quam socii deprensa paelice lecti: Ardet et in vultu pignora mentis habet. In ferrum flammasque ruit, positoque decore Coniugis admissum violataque iura marita est Barbara per natos Phasias ulta suos. Altera dira parens haec est, quam cernis, hirundo: Aspice, signatum sanguine pectus habet. Hoc bene compositos, hoc firmos solvit amores; Crimina sunt cautis ista timenda viris. Nec mea vos uni damnat censura puellae: Di melius! vix hoc nupta tenere potest. Ludite, sed furto celetur culpa modesto: Gloria peccati nulla petenda sui est. Nec dederis munus, cognosse quod altera possit, Nec sint nequitiae tempora certa tuae. Et, ne te capiat latebris sibi femina notis, Non uno est omnis convenienda loco; Et quotiens scribes, totas prius ipse tabellas Inspice: plus multae, quam sibi missa, legunt. Laesa Venus iusta arma movet, telumque remittit, Et, modo quod questa est, ipse querare, facit. Dum fuit Atrides una contentus, et illa
Abbreviated transcription (Latin):
Peulopen absens sollers torq̃bat ulires.
Phillatides ab erat laodomia tuus.
S mora tuta breuis. lentescurit tẽꝑe cure.
U anescitq absens. ⁊ nouus intrat amor.
Dumn menelaus ab est helene ne sola iacerz.
Hospitis est repido noste recepta sinu.
Q uis furor hit mendae fuit : tu sol abibas.
Hisdem sub testis hospes et uxoi erant.
Accipitͥ timidas credis furiose colũbas.
Plenũ mõtano credis ouile lupo.
N il helene peccat. nil hic ꝯmittir ad ult.
Quoã tu. qd̾ fac̾et quilib. ille facit.
Cogis ad ult̾ium dando tempusq locumq
Quo nisi consilio est usa puella tuo.
Quid faciat uir ab est. ⁊ ad ẽ ñ rustit᷑ hospes.
Et tumiet ĩ uatuo sola cubare thoro
Uiderit ables. helenen ego c̾mĩe soluã
Usa est humani ꝯmoditate uiri.
S neq fulius aꝑ media tam seuus ĩ ira esti
Fulmineo rapidos cum rotat ce caues
Net lea cum catulis lastentib ubã preb̾etz
N et breiuis ignaro iuꝑa lesa pode.

Expanded text:
Penelopen absens sollers torquebat Ulixes; Penelopen absens sollers torquebat Ulixes; Phylacides aberat, Laodamia, tuus. Sed mora tuta brevis: lentescunt tempore curae, Vanescitque absens et novus intrat amor. Dum Menelaus abest, Helene, ne sola iaceret, Hospitis est tepido nocte recepta sinu. Quis stupor hic, Menelaë, fuit? tu solus abibas, Isdem sub tectis hospes et uxor erant. Accipitri timidas credis, furiose, columbas? Plenum montano credis ovile lupo? Nil Helene peccat, nihil hic committit adulter: Quod tu, quod faceret quilibet, ille facit. Cogis adulterium dando tempusque locumque; Quid nisi consilio est usa puella tuo? Quid faciat? vir abest, et adest non rusticus hospes, Et timet in vacuo sola cubare toro. Viderit Atrides: Helenen ego crimine solvo: Usa est humani commoditate viri. Sed neque fulvus aper media tam saevus in ira est, Fulmineo rabidos cum rotat ore canes, Nec lea, cum catulis lactentibus ubera praebet, Nec brevis ignaro vipera laesa pede,
Abbreviated transcription (Latin):
In tabulas muttis hec uia fecit it̾.
Nec tam̃ officiis odium querat᷑ ab ogͣ.
Sit suus inblanda sedusitate modus.
Neue cibos prohibe. nec amari pocła succi.
Porrige. riualis misceat illa tuus.
S quo nõ ded̾as asitore carbasa uento.
Utendum est medio tum potiare freto.
Dum nouus errat amor uires sibi cosligat usu.
Si bñ nutͥeris tempore firmus erit.
Quem tauix mecius uitulũ mult̾e solebas
Sub qua nc̃ recubas arbore ÷ uirga fuit.
Pascitur exignus s opes ad quirit eundo.
Q uaq uenit mustas accipit amnis aquas.
Fac t̾ ꝯsuescat. nił ꝯsuetudine masus.
Quam tͥ dum cupias tedia millo fuge.
Te semꝑ uideat. tͥ semꝑ prebeat aures.
Exibeat uustꝰ norq diesq tuos.
Cum tͥ maior erit fiducia posse requiri.
Tum procus absenti cura futus eris.
Da requiem. requietꝰ ager bñ credita reddit.
Terraq celestes arida sorbet aquas.
Phitl̃a demophon presens mod̾atiꝰ usit.
Exarsit uelis acrius illa datis.

Expanded text:
In tabulas multis haec via fecit iter. In tabulas multis haec via fecit iter. Nec tamen officiis odium quaeratur ab aegra: Sit suus in blanda sedulitate modus: Neve cibo prohibe, nec amari pocula suci Porrige: rivalis misceat illa tuus. Sed non cui dederas a litore carbasa vento, Utendum, medio cum potiere freto. Dum novus errat amor, vires sibi colligat usu: Si bene nutrieris, tempore firmus erit. Quem taurum metuis, vitulum mulcere solebas: Sub qua nunc recubas arbore, virga fuit: Nascitur exiguus, sed opes adquirit eundo, Quaque venit, multas accipit amnis aquas. Fac tibi consuescat: nil adsuetudine maius: Quam tu dum capias, taedia nulla fuge. Te semper videat, tibi semper praebeat aures; Exhibeat vultus noxque diesque tuos. Cum tibi maior erit fiducia, posse requiri, Cum procul absenti cura futurus eris, Da requiem: requietus ager bene credita reddit, Terraque caelestes arida sorbet aquas. Phyllida Demophoon praesens moderatius ussit: Exarsit velis acrius illa datis.
Abbreviated transcription (Latin):
Fiet amatori lenis ⁊ oqua suo.
Tantum ne pateas u̾bis simisator ĩ est.
Effice. nec tusstu destrue dicta tuo
Si latet ars ꝓdest. affert depñsa pudorẽ
Atq adimit m̾ito tempꝰ ĩ om̃e fidem.
Scpe sub autumpno c̃ formosissimꝰ aririꝰ.
Pienaq purpureo subrubet uua mero.
Cum modo frigorib pͥmiur. mͦ soluimnͣ estu.
Aere nõ certo corpora languor ht̃.
Illa quidẽ ualeat. s si male firma cubabit.
Et uiciũ celi senserit egra sus
Tt̃ amor ⁊ pietas tua sit manifesta puelle.
Tt̃ sere quod ꝑsena post mͦ falce metas.
N ec tͥ merosi ueruant fastidia morbi.
ꝑ q tuas fiant. que sinet illa manus.
Et uideat flentẽ. nec redeat oscła ferre.
Et sicco lacrunas ꝯbibat ore tuas.
Mutra moue s cuncta palam. quotiẽsq licebit.
Que referas illi sompnia leta uide.
Et ueniet que lustret anus lestumq locumq
Preferat et tremsa. sulfur et oua manu.
Om̃ib hiic merũt gͣte uestigia cure.

Expanded text:
Fiet amatori lenis et aequa suo. Fiet amatori lenis et aequa suo. Tantum, ne pateas verbis simulator in illis, Effice, nec vultu destrue dicta tuo. Si latet, ars prodest: adfert deprensa pudorem, Atque adimit merito tempus in omne fidem. Saepe sub autumnum, cum formosissimus annus, Plenaque purpureo subrubet uva mero, Cum modo frigoribus premimur, modo solvimur aestu, Aëre non certo, corpora languor habet. Illa quidem valeat; sed si male firma cubarit, Et vitium caeli senserit aegra sui, Tunc amor et pietas tua sit manifesta puellae, Tum sere, quod plena postmodo falce metas. Nec tibi morosi veniant fastidia morbi, Perque tuas fiant, quae sinet ipsa, manus. Et videat flentem, nec taedeat oscula ferre, Et sicco lacrimas conbibat ore tuas. Multa vove, sed cuncta palam; quotiesque libebit, Quae referas illi, somnia laeta vide. Et veniat, quae lustret anus lectumque locumque, Praeferat et tremula sulpur et ova manu. Omnibus his inerunt gratae vestigia curae:
Abbreviated transcription (Latin):
Forsitan exigui mun̾is ĩ star erit.
At qd̾ eris ꝑto facturus. ⁊ utiłe trecłis
I d tua te facito semꝑ amica roget.
Libertas alicui fuerit ꝓmitsa tuoꝵ.
H anc tñ a dña fac petat ille tua
Si penam seruo. si uincłã seua remitts.
Q uod facturus eras debeat illa t
U tilitas tua sit: titulus donetur amice.
ꝑ de nichil. partes illa potentis agat.
Si te cuicq est retinende eura puelle.
Atconitũ forma fac putet c̃ẽ sua.
Siue erit ĩ tyriis. tyrios laudabis amistꝰ
Siue crit ĩ cois coa deccre puta.
Aurata est ip̃o tͥ sit pretiosior auro.
Gausapa si sumit gausapa ssĩpta proba.
Astit̾it tunicata. moues in cencdia clama.
Set timicla caueat frigora uoco roga.
Conpositum discrim̃ erio. disc̾inĩa iaucla.
Torserit igne comas. torte capille placos.
Brachia saltantis uocẽ mirere cauentis.
Et cum desierit. u̾ba q̃rentis habe.
Ipsos ꝯcubitus. ip̃m uenerare lieebit.
Q uod iuuat. ⁊ quedam gaudia uocis habc
Si fuerit torua uiolentior illa medusa.

Expanded text:
Forsitan exigui muneris instar erit. At quod eris per te facturus, et utile credis, Id tua te facito semper amica roget. Libertas alicui fuerit promissa tuorum: Hanc tamen a domina fac petat ille tua: Si poenam servo, si vincula saeva remittis, Quod facturus eras, debeat illa tibi: Utilitas tua sit, titulus donetur amicae: Perde nihil, partes illa potentis agat. Sed te, cuicumque est retinendae cura puellae, Attonitum forma fac putet esse sua. Sive erit in Tyriis, Tyrios laudabis amictus: Sive erit in Cois, Coa decere puta. Aurata est? ipso tibi sit pretiosior auro; Gausapa si sumpsit, gausapa sumpta proba. Astiterit tunicata, 'moves incendia' clama, Sed timida, caveat frigora, voce roga. Conpositum discrimen erit, discrimina lauda: Torserit igne comam, torte capille, place. Brachia saltantis, vocem mirare canentis, Et, quod desierit, verba querentis habe. Ipsos concubitus, ipsum venerere licebit Quod iuvat, et quae dat gaudia voce notes. Ut fuerit torva violentior illa Medusa,