comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ tẽpore. ñ ẽ ausus hunc inuria alieno
tempore. cũ ꝑicło capitis ñ dubitauit occiłe.
altera diffinitio ex sola ꝓpositione sic̃ iã dictũ
ĩ. que ita constat. Si tempestas ẽ uitanda. ñ
ẽ nauigatio requirenda. Ex sola assumptiõe.
ut ẽ illud. Si inimicus ẽ: occidit. Inimicus
aũ ẽ. Et qr illi deest conclusio. entymema
uocat᷑ Sequit᷑ epicherema descendens de ra¬
tiocinatione latior ⁊ grecutior rethoricis sil¬
logismis latitudine distans ⁊ ꝓductione ser¬
monis a dialecticis sillogismis: ꝓpt̃ qd retho¬
rib dat᷑ hic aũ constat modis trib. Primꝰ.
modus triꝑtitꝰ ĩ. Scds̃. quadriꝑtitꝰ. Tertius.
quinq ꝑtitꝰ. Triꝑtitꝰ epicherematicus sillogis¬
mus ẽ. qui constat membris trib. id ẽ ꝓpo¬
sitione. assumptione. conclusione. Quadriꝑ¬
titus ẽ: qui constat ex membris quattuor.
Prima ꝓpositione. Sccda assũptione. ⁊ una

Expanded text:
quem tempore non est ausus, hunc iniuria, alieno quem tempore non est ausus, hunc iniuria, alieno tempore, cum periculo capitis non dubitauit occiderealtera definitio ex sola propositione, sicut iam dictum est, quae ita constat: Si tempestas vitanda est, non est navigatio requirenda. Ex sola adsumptione, ut est illud: Si inimicus est, occidit; inimicus autem est. Et quia illi deest conclusio, enthymema vocatur. Sequitur epichirema, descendens de ratiocinatione latior et executior rhetoricis syllogismis, latitudine distans et productione sermonis a dialecticis syllogismis, propter quod rhetoribus datur. Hic autem constat modis tribus. Primus modus tripertitus est, secundus quadripertitus, tertius quinquepertitus. Tripertitus epichirematicus syllogismus est, qui constat membris tribus, id est propositione, adsumptione, conclusione. Quadripertitus est, qui constat ex membris quattuor: prima propositione, secunda adsumptione et una
Abbreviated transcription (Latin):
Entymematis enim: membra st̃ qͥnq. Primũ:
conuincibile. Sccłm: ostentabile. Tertiũ: sen¬
tentiale. Quartũ: exemplabile. Quintũ: colle¬
ctiuum. Conuincibile ẽ. qd̾ eiuidenti ratione
coniuncit᷑. sic̃ fec̃ cicero ꝓ milone. Eius gͥ mor¬
tis sedetis ultores. cuiꝰ uitã si putetis ꝑ uos
restitui posse nolitis. Ostentabile ẽ. qd̾ certa rei
demonstratione constringit. sic̃ cicero in cati¬
lmam. Hic tñ uiuit. iuuit immo etiam in
stnatũ uenit. Sententiale est. qd̃ sententia ge¬
neralis addicit. ut apud terentium. Obsiqui¬
um amicos. ueritas odiũ parit. Eremplabile
c̃. qd̾ alicꝰ exempli comparatione euentũ si¬
milem comminat᷑. Sic̃ cicero in philippicis.
Te miror antoni quoꝵ gxempla unitaris. eoꝵ
exitꝰ non ꝑtimescere. Collectiuũ ẽ. cũ in unũ
que argumentata st̃ colligunt᷑. sic̃ ait cicero
pro milone. Quc̃ gͥ cũ gr̃a noluit. hunc uo¬
luit cũ aliquoꝵ querela. quẽ iure. quẽ loco.

Expanded text:
Enthymematis membra sunt quinque: primum convincibile, secundum ostentabile, tertium sententiale, quartum exemplabile, quintum collecemus. Conuincibile est quod euidenti ratione conuincit, sicut fecit Cicero pro Milone: 'Eius igitur mortis sedetis ultores, cuius uitam si putetis per uos restitui posse, nolitis. Ostentabile est quod certa rei demonstratione constringit, sicut Cicero in Catilinam: 'Hic tamen uiuit. Viuit? Immo etiam in senatum uenit.' Sententiale est quod sententia generalis adicit, ut apud Terentium: 'Obsequium amicos, ueritas odium parit.' Exemplabile est quod alicuius exempli comparatione euentum simile comminatur, sicut Cicero in Philippicis, 'Te miror, Antoni, quorum exempla imitaris, eorum exitus non pertimescere.' Collectiuum est cum in unum quae argumentata sunt colliguntur, sicut ait Cicero pro Milone: 'Quem igitur cum gratia noluit, hunc uoluit cum aliquorum querella, quem iure, quem loco,
Abbreviated transcription (Latin):
gesta ad istitutionem p̃sentium historiis in¬
diderunt. Si quidem ⁊ ꝑ historiã sũma retro
tẽporũ annorũq supputatio comp̃hendit᷑. ⁊
ꝑ consulũ regumq successũ multa necessaria
enus historie triplex est. Effemeris nãq
appellatur uius diei gestio. Hoc apud
nos diarium uocat᷑ Nam qd̾ latini diurnũ.
greti effemerida dicunt. Kalendaria appel¬
lantur. que in menses singulos digeruntur.
Annales it̃ res singulorũ annorũ. Queq enĩ
digna memoriȩ domi militie q mari ac t̃¬
re ꝑ annos in commnentariis acta sunt. ab
anniuersariis gestis annales noĩauerunt.
historia aũ multoꝵ annoꝵ uł tẽpoꝵ ẽ. Ciuꝰ
diligentia annui commnentarii in libris de¬
lati st̃. Int̾ historiã aũ ⁊ annalem hoc int̃est.
qd̾ historia ẽ. eoꝵ tẽpoꝵ que uidimꝰ. annales

Expanded text:
gesta ad institutionem praesentium historiis ingesta ad institutionem praesentium historiis indiderunt. 2. Si quidem et per historiam summa retro temporum annorumque supputatio comprehenditur, et per consulum regumque successum multa necessaria enus historiae triplex est. Ephemeris namque appellatur unius diei gestio. Hoc apud nos diarium vocatur. Nam quod Latini diurnum, Graeci ephemerida dicunt. Kalendaria appellantur, quae in menses singulos digeruntur. Annales sunt res singulorum annorum. Quaequae enim digna memoriae domi militiaeque, mari ac terrae per annos in commentariis acta sunt, ab anniversariis gestis annales nominaverunt. Historia autem multorum annorum vel temporum est, cuius diligentia annui commentarii in libris delati sunt. Inter historiam autem et annales hoc interest, quod historia est eorum temporum quae vidimus, annales
Abbreviated transcription (Latin):
ystoria ẽ narratio rei. De ystoria¬
pore facta sunt dinoscuntur. Dicta aũ gre
cognoscere. Apud ueteres enim. nemo conscri¬
bebat hystoriam. nili is qui interfussẽt. ⁊ ea
que conscribenda erant udisset. Melius eñ
ocłis que fiunt deprehendimꝰ. qͣm que auditi¬
one colligimꝰ. Que cnĩ uidentur. sine menda¬
tio ꝓferunt᷑. Hec disciplina ad graminaticã
ꝑtinet. qr quicqͥd dignum memoria c̃. litt̾is
mandat᷑. Hẏstorit aũ idõ monumenta dnͣr.
eo qd̾ memoriam tribuant rerum gestarum.
Series aũ dicta. ꝑ translationem a sertis floꝵ
inuicem comprehensarum÷. Re pͥmis aue¬
torib ystoriarum. xxxxiii.¬
ystoriam aũ apud nos primum moy¬
nis hystoriam edidit. quã in foliis palmarũ
ab eo conscriptũ esse ferunt. Post dareten
aũ in grecia. herodotꝰ hystoriographus primꝰ
habitꝰ est. post quem feretides claruit. his tem¬
porib quib esdras legem scripsit.
legentib in his que utilia dire¬
runt. Multi enim sapientes p̃terita hoñim

Expanded text:
istoria est narratio rei gestao facta sunt, dinoscuntur. Dicta autem Grere vel cognoscere. Apud veteres enim nemo conscribebat historiam, nisi is qui interfuisset, et ea quae conscribenda essent vidisset. Melius enim oculis quae fiunt deprehendimus, quam quae auditione colligimus. Quae enim videntur, sine mendacio proferuntur. Haec disciplina ad Grammaticam pertinet, quia quidquid dignum memoria est litteris mandatur. Historiae autem ideo monumenta dicuntur, eo quod memoriam tribuant rerum gestarum. Series autem dicta per translationem a sertis florum invicem conprehensarum. § 42 De primis auctoribus historiarum. Historiam autem apud nos primus Moynam historiam edidit, quam in foliis palmarum ab eo conscriptam esse ferunt 2. Post Daretem autem in Graecia Herodotus primus historicus habitus est. Post quem Pherecydes claruit iis temporibus quibus Esdras legem scripsit. legentes in iis quae utilia dixerunt. Multi enim sapientes praeterita hominum
Abbreviated transcription (Latin):
plina disciplinarũ. Rursus. Phylosophia ẽ
meditatio mortis. qd̾ magis conuenit xp̃ia¬
nis. qͥ scłi ambitione calcata. conuersatiõe
disciplinabili. similitudine future patrie
definierunt phylosophie rationẽ in duab
consistere partib. quarũ pͥma inspectiua
est scda actualis. Inspectiua diuiditur in¬
in trib modis. id ẽ. pͥma in naturalẽ. scła
in doctrialem. Tercia in diuinam. Inspe¬

Expanded text:
ina disciplinarum. Rursus, philosophia est meditatio mortis, quod magis convenit Christianis, qui saeculi ambitione calcata, conversatione disciplinabili, similitudine futurae patriae definierunt Philosophiae rationem in duabus consistere partibus, quarum prima inspectiva est, secunda actualis. Inspectiva dividitur in tribus modis, id est prima in naturalem; secunda in doctrinalem; tertia in divinam.
Abbreviated transcription (Latin):
in eloquio cauere debemꝰ. gunt añ hec. Barba¬
rismus. soloccisimis. aꝙẏrologia. cacenfaton. ⁊
reliqua. Barbarisnnis ẽ corruptio uerbi unuis.
ut si terciã sillabã qͥs ꝓducat. ignoscere. Soloccis
Propͥũ graminosum dicere campũ. ñ gra¬
muncum. Cacenfaton dictio obscena. uł incom¬
sillaba incipere. qua suꝑior finistret. Iles nas¬
mos. adiectio unius uerbi siꝑuacua ue hactenꝰ¬

Expanded text:
in eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbain eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacenphaton, et reliqua. Barbarismus est corruptio verbi unius. Ut si tertiam syllabam quis producat in 'ignoscere'. SoloeciProprium est 'graminosum' dicere campum, non 'gramineum'. Cacemphaton dictio obscena vel inconitio ab ea syllaba incipere, qua superior finierat. Pleonasmos adiectio unius verbi supervac
Abbreviated transcription (Latin):
rantes suã ⁊ illoꝵ linguã uitiose inconsequent̃ q
confunderent. soloecismo nom̃ dederunt. Uñ
⁊ similit̾ loquentes soloecismos facere dnͣt. hõ¬
loctusmꝰ aũ apud poetas scrma dr̃ quotienis
in uersu necessitate metri factus
inuenit᷑. Cum aũ ñ inuenit᷑ necessitate. per¬
manet soloctisini culpa. Soloccismꝰ fit duob
modis. aut ꝑ partes oĩonis. aut ꝑ accidentia.
ꝑͥ partes or̃onis fit. si alterã partẽ ꝑ altera po¬
namꝰ. utputa. si p̃positiones aduerbiis applicmꝰ.
ꝑaccidentia fit. id est ꝑ ea que accidunt par¬
tib utputa ꝑ qualitates. gn̾a. ⁊ muneros. fig̾as.
⁊ casus. ꝑ ista gͥ om̃ia fiunt soloccisii. sicut
donatꝰ exposuit. fiunt p̃terea ⁊ plurimis mo¬
dis. Nam lucilius centũ genera soloecismorũ
dixit. quos om̃s uitare potius ꝙͣ sequi debet.
qui regulam recte loquendi tenere studet:.
illa dicuntur. que uicuis.

Expanded text:
rantes suam et illorum linguam vitiose inconsequenterque rantes suam et illorum linguam vitiose inconsequenterque confunderent, soloecismo nomen dederunt. Unde et similiter loquentes soloecismos facere dicuntur. Soloecismus autem apud poetas schema dicitur, quotiens in versu necessiinvenitur; cum autem non invenitur necessitas, permanet soloecismi culpa. 4. Soloecismus fit duobus modis: aut per partes orationis, aut per accidentia. Per partes orationis fit, si alteram partem pro altera ponamus, ut puta si praepositiones adverbiis applicemus. Per accidentia fit, id est, per ea quae accidunt partibus, ut puta per qualitates, genera, numeros, figuras, et casus. Per ista igitur omnia fiunt soloecismi, sicut Donatus exposuit. 5. Fiunt praeterea et plurimis modis. Nam Lucilius centum genera soloecismorum dixit, quos omnes vitare potius quam sequi debet qui regulam recte loquendi tenere studet. illa dicuntur, quae
Abbreviated transcription (Latin):
tere: aut detractione uitamꝰ. Iotacismꝰ est.
quotiens in iota litt̾a duplicat᷑ sonꝰ. ut tro¬
ia. maia. uͥ eaꝵ litt̾aꝵ adeo exilis erit pro¬
nuntiatio. ut unũ iota ñ duo sonare iu¬
ueat᷑. Labdacismꝰ ẽ. uł si ꝓ uno .l. duo pro¬
nuntient᷑. ut afri faciunt. sic̃ colloquiũ
ꝓ conloquio. uł quotiens unũ .l. exilius:
duo larguis ꝓferimꝰ. qd̾ contͣ c̃. slam unũ
largiꝰ. duo exiliꝰ ꝓferre debemꝰ. Collisio ẽ
quotiens nouissime sillabe finis in alteriꝰ
principio ẽ. ut mat̃ t̃ra. De soloe cis
blumanoꝵ uerboꝵ int̾ se inconue¬
mens compositio. sic̃ barbarismꝰ umꝰ u̾bi
corruptio. Uerba enĩ ñ recta lege cõnĩ cta solo¬
ecismus ẽ. Ut siqͥs dicat int̃ nobis ꝓ int̃ nos:
aut date ueniã sceleratorũ. ꝓ sceleratis. Dictus
aũ soloecismꝰ. a cuub qͥ ex urbe soloe. q̃ nc̃ põ¬
pciopolis appellat᷑ profecti. cũ apud alios mo¬

Expanded text:
terae, aut detractione vitamus. 7. Iotacismus est terae, aut detractione vitamus. 7. Iotacismus est quoties in iota littera duplicatur sonus, ut, Troiia, Maiia, ubi earum litterarum adeo exilis erit pronuntiatio, ut unum iota, non duo, souare videatur. 8 Lambdacismus est, si pro uno l duo pronuntientur, ut Afri 52 faciunt, sicut colloquium pro conloquium; vel quoties unum l exilius, duo largius proferimus. Quod contra est; nam unum largius, duo exilius proferre debemus. Conlisio est, quotiens novissimae syllabae finis in alterius principio est, ut 'matertera'. De soloecismis orum verborum inter se inconveniens conpositio, sicut barbarismucorruptio. Verba enim non recta lege coniuncta soloecismus est, ut si quis dicat 'inter nobis' pro 'inter nos', aut 'date veniam sceleratorum' pro 'sceleratis'. Dictus autem soloecismus a Cilicibus, qui ex urbe Soloe, quae nunc Pompeiopolis appellatur, profecti, cum apud alios commo
Abbreviated transcription (Latin):
tur: barbarolexis dr̃. Itẽ qͦn in ꝓsa uitium
fit sermonis: barbarismus uocat᷑. Quando
in metro: metaplasmus dĩ. Barbarismꝰ
aũ: fit scripto ⁊ ꝓmuitiatione. Scripto iii.
modis. Siqͥs in uerbo litterã uł sil¬
labam adiciat. mutet. transinutet. uł mi¬
nuat. Pronuntiatione aũ fit: in tẽporib.
ꝑ tẽpora quippe fit barbarismus: si pro
longa sillaba breuis ponat᷑ aut ꝓ breui
longa. ꝑ tonos: si accentꝰ in alia sillaba com¬
mutet᷑. ꝑ aspirationẽ: si adiciat᷑ .h. lit̾a ubi
ñ debet. aut detrahat᷑. ubi esse oportet. Per
hiatũ: quotiens in ꝓnuntiatione scindit᷑.
uersus anteꝙͣ. compleat᷑. siue quotiens uo¬
calis uocalem sequit᷑. ut muse aonides. fit
barbarismꝰ ⁊ ꝑ moctacismos. iotacismos. ⁊
lablacismos. Moetacismꝰ ẽ. quotiens .m. lit¬
terã uocalis sequit᷑. ut bonũ aurũ. iustum
amicũ. s hoc uiciũ aut suspensione .m. lit¬

Expanded text:
tur, barbarolexis dicitur. Item quando in prosa vitium tur, barbarolexis dicitur. Item quando in prosa vitium fit sermonis, barbarismus vocatur; qin metro, metaplasmus dicitur. 3. Barbarismus autem fit scripto, et pronuntiatione. Scripto quatuor modis: si quis in verbo litteram, vel syllabam adjiciat, mutet, transmutet, vel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, untur. 4. Per tempora quippe fit barbarismus, si pro longa syllaba brevis ponatur, aut pro brevi longa. Per tonos, si accentus in aliam syllabam commutetur. Per aspirationem, si adjiciatur h littera ubi non debet, aut detrahatur ubi esse oportet. 5. Per hiatum, quoties in pronuntiatione scinditur versus antequam compleatur; sive quoties vocalis votalem sequitur, ut Musae Aonides. Fit barbarismus, et per metacismos, iotacismos, et lambdacismos. 6. Metacismus est quoties m litteram vocalis sequitur, ut, bonum aurum, justum amicum. Sed et hoc vitium, aut suspensione m lit
Abbreviated transcription (Latin):
noĩant. Hec enĩ duo quedã int̃ se cominum¬
one confusa comecta differentia secernunt᷑.
ꝑ quã qͥd sit utrunq cognoscit᷑ Ut cũ que¬
ritur qͥd int̾ regẽ sit ⁊ tirannũ adiecta diffe¬
rentia qͥd utr nq sit diffinit᷑ ut rex mo¬
destus ⁊ temperans. tirannis uͦ crudelis.
Int̃ hec enĩ duo. differentia cũ posita fuerit:
qͥd sit utrunq cognoscit᷑. Sic ⁊ cetera :. De
barbariscois.
arbarisimis est uerbũ corrupta
littera. uł sono enuntiatũ. litt̾a:
ut floriet. dũ florebit dicere oporteat. So¬
no: si ꝓ media sillaba. pͥma ꝓducat᷑. ut la¬
tebre. tenebre. Appellatꝰ aũ barbarisinꝰ a bar¬
baris gentib dũ latine or̃onis integritatẽ
nescirent. Una qͦ enĩ gens facta romanoꝵ
romam transmisit. Int̾ barbarismũ aũ ⁊
barbarolexin hoc interest. qd̾ barbarismꝰ
in uerbo latino fit. dũ corrũpit᷑. Quando
uͦ barbara uerba latinis eloquiis inferun¬

Expanded text:
nominant. Haec enim duo quadam inter se communinominant. Haec enim duo quadam inter se communione confusa, coniecta differentia secernuntur, per quam quid sit utrumque cognoscitur; ut cum quaeritur quid inter regem sit et tyrannum, adiecta differentia, quid uterque sit definitur, ut 'rex modestus et temperatus, tyrannus vero crudelis'. Inter haec enim duo differentia cum posita fuerit, quid sit utrumque cognoscitur. Sic et cetera. De barbarismo . arbarismus est verbum corrupta littera vel sono enuntiatum. Littera, ut 'floriet', dum 'florebit' dicere oporteat; sono, si pro media syllaba prima producatur, ut 'latebrae', 'tenebrae'. Appellatus autem barbarismus a barbaris gennescirent. Unaquaeque enim gens facta RomanoruRomam transmisit. Inter barbarismum autem et barbarolexim hoc interest, quod barbarismus in verbo latino fit, dum corrumpitur; quando autem barbara verba latinis eloquiis inferun
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e uoluntati noĩa damꝰ. Hinc est qd om¬
niũ nõiũ echimologie ñ reperiunt᷑. Quia
quedã ñ sccdm qualitatẽ qua genita sunt:
s uixta arbitriũ humane uoluntatis uoca¬
bula acceperunt. Sunt aũ echimologie no¬
regendo. aut ex origine ut homo qr sit ex
humo. aut ex contrariis. ut a lauando lutꝰ
dũ lutũ ñ sit mundũ. ⁊ lucus qr umbra
opacus parũ luceat. Quedã etiã facta st̃
ex noĩum diriuatione: ut a prudentia pͥ¬
dens. Quedã etiã ex uocib. ut a garrulita¬
te garrulus. Quedã ex greca ethimologia.
gentiũ sermone uocant᷑. unde ⁊ origo eoꝵ
uir cernt᷑ Sunt tium pleraq barbara
phi aduerbiũ dicunt.ꝙ nocẽ illã de cuius
re querit᷑. uno ⁊ singulari uerbo designat.
Quid cũ illud sit in uno uerbo positum
declarat. ut conticescere ẽ tacere. Itẽ latꝰ hau¬
dicimꝰ finẽ. aut populatas int̃pretam᷑ esse
uastatas. ⁊ om̃ino cr̃ unius uerbi rem uno¬
quã scriptores artiũ de codẽ ⁊ de alt̾o

Expanded text:
i nomina damus. Hinc est quod omnium nominum etymologiae non reperiuntur, quia quaedam non secundum qualitatem, qua genita sunt, sed iuxta arbitrium humanae voluntatis vocabula acceperunt. Sunt autem etymologiae nogendo et recte agendo, aut ex origine, ut 'homo', quia sit ex humo, aut ex contrariis ut a lavando 'lutum', dum lutum non sit mundum, et 'lucus', quia umbra opacus parum luceat. Quaedam etiam facta sunt ex nominum derivatione, ut a prudentia 'prudens'; quaedam etiam ex vocibus, ut a garrulitate 'garrulus'; quaedam ex Graeca etymologia gentium sermone vocantur. Unde et origo eorum vix cernitur. Sunt enim pleraque barbara phi adverbium dicunt, quia vocem illam, de cuius requiritur, uno et singulari verbo designat. quid illud sit uno verbo positum uno verbo alio declarat, ut conticescere tacere est, item latus haudicimus finem, aut populatas interpretamur esse vastatas, et omnino cum unius verbi rem vquam scriptores artium de eodem et de altero
Abbreviated transcription (Latin):
crescit. Paronomasia ẽ in significatione diuer¬
sa dictio pene ipsa. ut illud. Abire an obire
te conucnit. id ẽ eculẽ ficri an mori. Scesisono¬
maton multitudo nominũ comunctorum
quodã ambitu copulata. ut. Nubila. nix gͣndo.
procelle. fulmina. uenti. Paranomeon est
multitudo uerboꝵ ex una litt̾a inchoantiũ.
quale est apud ennium. O tite tu teta te tͥ
tanta tiranne tulisti. S bene hoc temꝑat
uirgilius dũ ñ toto uersu utit᷑ hac figura
ut ennius. s nunc in pͥncipio uersus tantũ.
ut ẽ illud. Seua sedens suꝑ arma. Nc̃ in
medio. ut. Queq lacꝰ late liquidos queq as¬
pera dumos. Nunc aũ in fine. ut. Sola mͥ
tales casus cassandra canebat. Homo copton¬

Expanded text:
crescit. Paronomasia est in significatione dicrescit. Paronomasia est in significatione disa dictio pene ipsa, ut illud: Abire an obire te convenit, id est, exsulem fieri, an mori? 13. Schesis onomaton, multitudo nominum conjunctorum quodam ambitu copulata, ut nubila, nix, grando, procellae, fulmina, venti. 14. Paromoeon est multitudo verborum ex una littera inchoantium, quale est apud Ennium: O Tite tute Tati tibi tanta tyranne tulisti. Sed hoc bene temperat Virgilius, dum non toto versu utitur hac figura ut Ennius, sed nunc in principio versus tantum, ut est illud: Saeva sedens super arma; nunc in medio, ut: Quaeque lacus late liquidos, quaeque aspera dumis; Nunc autem in fine, ut: Sola mihi tales casus Cassandra canebat. 58
Abbreviated transcription (Latin):
clausulis. aut pluralis dictio singulari uerbo
finita. ut. sociis ⁊ rege recepto. aut singularis
dictio płali uerbo expleta. ut. Sunt nobis
mitia poma. castance molles. ⁊ p̃ssi co¬
pia lactis. Supͣ cuĩ st̃ dixit. Hic debuit dicere
ẽ ⁊ p̃ssi copia lactis. fĩt aũ silempsis ñ solum
uͥ ⁊ ꝑ multis unus. ⁊ ꝓ uno multi ponuntur.
silempsis ẽ. Et ꝑ multis unꝰ. ut ẽ illud. Uͥterũq
armato milite complent. cũ non uno s mul¬
tis militib. Itẽ ꝑ uno multi ut in euangelio
latrones qͥ crucifixi erant cũ co imperabanĩ.
ibi ꝓ uno uterq inducit᷑ blasphemasse. Ana¬
diploss ẽ. quando ab codẽ uerbo quo pͥor uer
Orpheus in siluis int̃ delfinas orion. Anapho
arma secuti. Nos tumitũ sub te ꝑmensi clas¬
sib equor. Epanafora ẽ. in uno uersu ꝑ pͥnci
uere lacus. Epizeusis ẽ in uno̾ sensu conge
bras. Epanalempsis ẽ. sermonis in pͥncipio
uersus positi eiꝰdem in fine replicatio. ut est

Expanded text:
clausulis, aut pluralis dictio singulari verbo finita, ut, sociis et rege recepto, aut singularis dictio plurali verbo expleta, ut: Sunt nobis mitia poma, Castaneae molles, et pressi copia lactis. 57 Supra enim sunt dixit, hic debuit dicere: Est pressi coubi et pro multis unus, et pro uno multi ponuntur, syllepsis est: pro multis unus, ut est illud: uterumque armato milite complent, cum non uno, sed multis militibus. Item pro uno multi, ut in Evangelio: Latrones qui crucifixi erant cum eo improperabant ei; ubi pro uno uterque inducitur blasphemasse. 7. Anadiplosis est, quOrpheus in silvis, inter delphinas Arion. Anaphorarma secuti, nos tumidum sub te permensi classibus aequor. Epanaphora est in uno versu per principvere lacus. Epizeuxis in uno sensu congembras. Epanalempsis est sermonis in principio versus positi eiusdem in fine replicatio, ut est
Abbreviated transcription (Latin):
qr an posita funt q̃ sequi debuerunt. Tcuma
ẽ claufula cũ plures sensus uno uerbo clau¬
dunt᷑ que fit trib modis. Nam aut in pͥmo
aut in postremo. aut in mectio ial uerbum
ponit᷑ qd̾ sententias ungit. In pͥmo. ut. Her¬

Expanded text:
quia anteposita sunt quae sequi debuerunt. Zeugma quia anteposita sunt quae sequi debuerunt. Zeugma est clausula, quum plures sensus uno verbo clauduntur, quae fit tribus modis. Nam aut in primo, aut in postremo, aut in medio id ponitur quod sententias iungit; in primo, ut: uer
Abbreviated transcription (Latin):
arq ea uiuersa penitꝰ dũ parte geruntur.
hoc ẽ latinã ⁊ ꝑfectam elocutionẽ. mctaplas¬
mũ dicunt esse qui in uno sermone fit ra¬
tione uiciosus. ltẽ. int̃ soloctismũ ⁊ scema. id ẽ.
ꝑfectã sermonũ comierionẽ figura ẽ. q̃ fit in¬
contertu sermonũ ratione uiciosa. Ergo me¬
taplasmi ⁊ scemata. media st̃. ⁊ discermintir
ꝑitia ⁊ imꝑitia. fiunt aũ adornatum.
ex greco in latinũ eloquiũ fig̾e int̃pre¬
tant᷑. que fiunt in uerbis uł sententiis ꝑ ua¬
rias dictionũ formas ꝓpt̃ eloquii ornam̃tũ.
Hȩc dũ multa sint apua graminaticos ista
inueniunt᷑. Prolemsis ĩ p̃sumptio. uͥ ea que
sequi debent ante ponunt᷑. ut. Iut̾ca reges in¬
gniti mole latims. Debuit enĩ sic dicere. Int̾ca¬
reges ingenti mole ⁊statĩ adicere qd̃ sequitur
procedunt castris. deinde dicere latimis ⁊ ct̾i.
rant reges int̾positi ft̃ in septẽ uersib. ⁊ ptea
additũ ẽ. ꝓcedunt castris. Inde ⁊ p̃sumptio.

Expanded text:
Atque ea diversa penitus dum parte geruntur. hoc est latinam et perfectam elocutionem, metaplasmum esse, qui in uno sermone fit ratione vitiosus. Item inter soloecismum et schema, id est perfectam sermonum conexionem, figura est quae fit contextu sermonum oratione vitiosa. Ergo metaplasmi et schemata media sunt et discernuntur peritia et inperitia. Fiunt autem ad ornatum. ex Graeco in Latinum eloquium figurae interpretantur, quae fiunt in verbis, vel sententiis per varias distinctionum formas propter eloquii ornatum. Haec dum multa sint, apud grammaticos ista inveniuntur 2. Prolepsis est praesumptio, ubi ea quae sequi debent anteponuntur, ut: Interea reges ingenti mole: Latireges ingenti mole', et statim adicere, quod sequitur: 'procedunt castris', deinde dicere: 'Latinus', etc.; runt reges interpositi sunt in septem versibus, et postea additum est: 'Procedunt castris'. Inde et praesumptio,
Abbreviated transcription (Latin):
uerbi uł noĩs ꝑ interp̃tationẽ colligit᷑
Hanc aristotiles simbolon. cicero annotatio
nem nõiauit. qr noĩa ⁊ uerba rerũ nota
facit exemplo posito. utputa. Flum̃ qr flu¬
endo creuit: a fluendo dictũ. Cuiꝰ cognitio¬
sepe usũ necessariũ ht̃ interp̃tatione sua.
Nam dũ uideris unde ortũ est nom̃. ciciꝰ
ium eiꝰ intelligis. Om̃is enĩ rei inspectio. ethi¬
mologia cognita plamor est. Hon aut̃ omnia
noĩa a ueterib scdm naturam imposita

Expanded text:
verbi vel nominis per interpretationem colligitur. verbi vel nominis per interpretationem colligitur. Hanem nominavit, quia nomina et verba rerum nota facit exemplo posito; utputa 'flumen', quia fluendo cresaepe usum necessarium habet in interpretatione sua. Nam cum videris unde ortum est nomen, citius vim ejus intelligis. Omnis enim rei inspectio, etymologia cognita, planior est. Non autem omnia nomina a veteribus secundum naturam imposita
Abbreviated transcription (Latin):
casu. extremitatib similiũ sillabaꝵ. ⁊ similitu¬
uine tp̃oꝵ. Siqͥd de his unum defuerit: iã ñ ẽ
analogia. id ẽ similitudo. s ẽ anomalia. id est
extͣ regłam. Nt lepus. ⁊ lupus. totũ conuenit. s
dissentiunt. casu. facit enim lupi. leporis. Nã
regulariter ẽ dũ queris. utrũ trames mascu¬
linũ sit. an femininũ. similis est illi in onũ
declinatione limes. ⁊ erit masculinũ. Ic̃ funus
si incerti generis esse credis. similis illi ẽ panis
in declinatione. ⁊ erit masculinũ. Itẽ ex com¬
paratione positiuoꝵ. ut si dicas doctꝰ. magnꝰ.
positiu sc̃. ⁊ sui similes. fit ⁊ ꝑ dimintionẽ
utputa. funẽ masculinũ esse: funculus osten¬
dit. Sic̃ marmor neutri ẽẽ gn̾is: marmuscu¬
lum indicat. Nam qd̾ genus in pͥncipalitate
est. iod esse solet in duminutione. S hoc ñ sẽꝑ.
colligere:. De ethimologia.
thimologia. ẽ origo uocabuloꝵ. cũ ius

Expanded text:
casu, extremitatibus similium syllabarum, et similitucasu, extremitatibus similium syllabarum, et similitudine temporum. Si quid de iis unum defuerit, iam non est analogia, id est similitudo, sed est anomalia, id est extra regulam, ut 'lepus' et 'lupus'. Totum convenit, sed dissentiunt casu; facit enim 'lupi', 'leporis'. Nam regulariter est, dum quaeris utrum 'trames' masculinum sit an femininum, similis est illi in omni declinatione 'limes', et erit masculinum. Item 'funis' si incerti generis esse credis, similis est illi 'panis' in declinatione, et erit masculinum. Item ex conparatione positivorum, ut si dicas 'doctus', 'magnus': positivi sunt et sui similes. Fit et per diminutionem, utputa 'funem' masculinum esse funiculus ostendit, sicut 'marmor' neutri esse generis marmusculum indicat. Nam quod genus in principalitate est, id esse solet in diminutione. Sed hoc non semper, colligere. De etymologia . Etymologia est origo vocabulorum, cum vis
Abbreviated transcription (Latin):
litt̾is sola greca noia scribunt᷑. Nã cũ iusticia
sonũ. z. litt̾a expͥmat. t̾n qr latinũ ẽ ꝑ .t. scri¬
bendũ est. sic militia. malitia. nequitia. ⁊ cet̾a
similia. In dubiis qͦ uerbis consuetudo uete¬
rum erat. ut cũ eadẽ litt̾a aliũ intellectũ
correpta. aliũ ꝓducta haberet: longe sillabe a¬
picem apponebant. intputa popli arborẽ signi¬
ficaret an hoĩum multitudinẽ apice distingue¬
bat᷑. Sic ⁊ ubi litt̾e consonantes geminabantur:
sicilicũ superponebant. ut c̾ella. serra. aͣsseres.
ueteres enim ñ dupplicabant lit̾as. s supͣ sicili¬
cos apponebant. qua nota admonebat᷑ lector ge¬
minandã esse literam. De Aualogia.¬
Nalogia grece. latine
similiũ comparatio. siue ꝓportio nominat᷑.
Cuiꝰ hec uis ẽ. ut qd̾ dubiũ ẽ. ad aliqͥd simile qd̾
ñ ẽ dubiũ referat᷑. ⁊ incerta certis ꝓbent᷑. Octo
aũ modis cõparatio aualogie colligitur. id est
qualitate. comparatione. genere. numero. fig᷑a.

Expanded text:
eca nomina scribuntur. Nam cum 'iustitia' sonum Z littera exprimat, tamen, quia Latinum est, per T scribendum est. Sic 'militia', 'malitia', 'nequitia', et cetera similia. In dubiis quoque verbis consuetudo veterum erat ut, cum eadem littera alium intellectum correpta, alium producta haberet, longae syllabae apicem adponebant; utputa 'populus' arborem significaret, an hominum multitudinem, apice distinguebatur. Sic et ubi litterae consonantes geminabantur, sicilicum superponebant, ut 'cella', 'serra', 'asseres'. Veteres enim non duplicabant litteras, sed supra sicilicos adponebant; qua nota admonebatur lector geminandam esse litteram. De analogia . Analogia Graece, Latine similium conparatio sive proportio nominatur. Cuius haec vis est ut, quod dubium est, ad aliquid simile, quod non est dubium, referatur, et incerta certis probentur. Octo autem modis conparatio analogiae colligitur: id est qualitate, conparatione, genere, numero, figura,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ nat᷑am ut italiã fato. cũ italia correpte dici
uebeat. Sistole correptio q̃ naturã. ut aguosus
onion. cũ orion ꝓducte dici uebcat. Dicresis
discissio fllabe in duas. ut albai. longai. E

Expanded text:
contra naturam, ut, Italiam fato, cum Italiam correpte dici contra naturam, ut, Italiam fato, cum Italiam correpte dici debeat. Systole, correptio contra naturam, aquosus Orion, cum Orion producte dici debeat. Diaeresis, discissio unius syllabae in duas, ut, albai, longai, pr
Abbreviated transcription (Latin):
distinctionẽ. ut. bellũ ingens geret italia. In¬
certa distinctio utrũ bellũ ingens. an ingens
italia. Fit ⁊ ꝑ cominune uerbũ. ut deprecat᷑
cato. calumnatur citero. p̃stolat᷑ brutꝰ didi¬
gnat᷑ antonius. nec ostendit᷑ in hac ambigui¬
tate utrũ ipsi allos. an alii ipsos dep̃cati sunt
aut ferri. aut ocłoꝵ. aut militum. De
qui fit in uno uerbo ꝓpt̃ metri necessitatẽ.
⁊ licentiã poetarũ. cuiꝰ sp̃es iste sunt. Prothesis
appositio in pͥncipio uerbi. ut gnato ꝓ nato.⁊
tetulit ꝓ tulit. Epenthesis ẽ. appositio in mediũ.
ut relliquias ꝓ reliquias. induꝑator ꝓ imꝑator.
Paratoge. appositio in fine. ut mage ꝓ magis.
⁊ potestur. ꝓ potest. Afferesis ẽ abscisio de pͥnci¬
pio. ut tẽpno ꝑ contempno. Sincope ẽ absci¬
sio de mediꝯ. ut forsan ꝓ forsitan. Apocope ẽ.
abicisio de fine. ut sat ꝑ satis. Ethasis ꝓductio

Expanded text:
distinctionem, ut, bellum ingens geret Italia. Indistinctionem, ut, bellum ingens geret Italia. Incerta distinctio, utrum bellum ingens, an ingens Italia. 15. Fit, et per commune verbum, deprecatur Cato, calumniatur Cicero, praestolatur Brutus, dedignatur Antonius; nec ostenditur in hac ambiguitate utrum ipsi alios, an alii ipsos deprecati sunt,aut ferri, aut oculorum, aut militum. 55 Cqui fit in uno verbo propter metri necessitatem, et licentiam poetarum. Cujus species istae sunt. 2. Prothesis, appositio in principio verbi, ut gnato pro nato, et tetulit pro tulit. Epenthesis, appositio in medio, ut relliquias pro reliquias, induperator pro imperator. 3. Paragoge, appositio in fine, ut magis, pro mage, et potestur, pro potest. Aphaeresis, abscissio de principio, ut temno pro contemno. Syncope, abscissio de medio, ut forsan pro forsitan. Apocope, abscissio de fine, ut sat pro satis. 4. Ectasis, productio
Abbreviated transcription (Latin):
lingua mea. Perissologia. adiectio plurnnoꝵ
uerboꝵ suꝑuacua. ut. Nuiat ruben ⁊ ñ moriat᷑.
dũ ñ sit aliud uniere. ꝙͣ ñ mori. Macrologia.
longiloquiũ res ñ necessarias comp̃hendens.
ut. ligati ñ impetrata pace retro unde uene¬
rant domũ reuersi sunt. Tantologia icltm¬
eloquium. ut. si fata uirũ seruant. si uescitur
aura etheria. neq adhuc crudelib occubat
umbris. Lotũ enĩ qd̃ repetit᷑ una res ẽ. s cre¬
bro sermone annuntiata. Eclypsis ẽ defectꝰ
dictionis. in quo necessaria uerba desunt. ut.
cui faretra ex auro. deest. cnim erat. Tapmosis
ĩ. humilitas statuũ rei magne dictis infirmais.
ut. Apparent rari nautes in gurgite uasto.¬
sa compositio. ut. Uersaq iuuencũ terga fati¬
gamꝰ asta. Amphnholia. ambigna dictio. q̃ fit
aut ꝑ casũ accusatiũ. ut illud. responsum
apolinis ad pyrrũ. aio te eacida romanos uin¬
cere posse. in quo ñ ẽ certũ. quẽ in ipso uersu
monstrauerit esse uictorẽ. fit ⁊ ꝑ incertam

Expanded text:
ectio plurimorum verborum supervacua: ut, Vivat Ruben, et non moriatur, dum non sit aliud vivere quam non mori. 8. Macrologia, longiloquium, res non necessarias comprehendens, ut: Legati, non impetrata pace, retro unde venerant domum reversi sunt. 9. Tautologia, idemloquium, ut: Si fata virum servant, si vescitur aura, aetherea, neque adhuc crudelibus occubat umbris. Totum enim quod repetitur una res est, sed crebro sermone annuntiata 10. Eclipsis est defectus dictionis, in quo necessaria verba desunt, ut, cui pharetra ex auro; deest enim erat. 11. Tapinosis est humilitas statum magnae rei dictis infirmans, ut: Apparent rari nantes in gurgite vasto.sa compositio: ut, versaque juvencum terga fatigamus hasta. 13. Amphibolia, Ambigua dictio; quae fit, aut per casum accusativum, ut illud responsum Apollinis ad Pyrrhum: Aio te, Aeacida, Romanos vincere posse. In quo non est certum quem in ipso versu monstraverit esse victorem. 14. Fit et per incertam
Abbreviated transcription (Latin):
lor me dicendi. ⁊ dignitas rerũ. paulo loz¬
guis ꝙͣ. uolebam. s redeo ad causã. Anami
nissis ẽ. cominemoratio eiꝰ rei. qd oblitos¬
nos fuisse fingimꝰ. Aparisis ẽ. cũ iel qd̃ in¬

Expanded text:
lor me dicendi, et dignitas rerum paulo lonlor me dicendi, et dignitas rerum paulo longius quam volebam, sed redeo ad causam. 97 38. Anamnesis est commemoratio ejus rei quam oblitos fuisse nos fingimus. Apaetesis est cum id q
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ut cicero. Premisit enĩ factionem. Etho¬
popeia ĩ. cũ sermonẽ ex aliena ꝑsona in¬
ducimꝰ. ut pro celio tullius facit apium
cȩcũ cũ clodio loguentẽ. Energia ẽ rerũ
gestarũ. aut quasi gestarũ sub ocłis in¬
ductio. de qua iam locuti sumꝰ. Metathe¬
sis ĩ. q̃ mittit animos iudicũ in res pri¬
teritas aut futuras. hoc modo. Reuocate
mentes ad spectaculũ. expugnate miseriȩ
ciuitatis. ⁊ uidere uos credite incendia. ce¬
des. rapinas. direptiones liberorũ. corporũ
iniurias. captiuitates matronarũ. trucida¬
tiones senum. In futurũ aũ. anticipatio
eorũ que dicturus ẽ aduersariis. ut tulliꝰ
ꝓ milone. Cum mittit animos iudicum
in eũ rei publice statũ. futurus ẽ etiã si oc¬
ciso milone clodius uiueret. Aposiopesis ẽ.
cũ id qd̃ dicturi uidebam᷑ silentio int̃cipi¬
mus. Quos ego. s motos prestat componere
fluctꝰ. Epanalempsis ẽ. disgressio. tulit ca¬

Expanded text:
est, ut Cicero, praemisit enim rationem. 34. Ethoest, ut Cicero, praemisit enim rationem. 34. Ethopoeia est cum sermonem ex aliena persona inducimus, ut, pro Caelio Tullius facit Appium caecum cum Clodia loquentem. Energia est rerum gestarum aut quasi gestarum sub oculis inductio, de qua locuti jam sumus. 35. Metathesis est quae mittit animos judicum in res praeteritas, aut futuras, hoc modo: Revocate mentes ad spectaculum expugnatae miserae civitatis, et videre vos credite incendia, caedes, rapinas, direptiones, liberorum corporum injurias, captivitates matronarum, trucidationes senum. In futurum autem anticipatio eorum quae dicturus est adversarius, ut Tullius pro Milone, cum mittit animos judicum in eum reipublicae statum qui futurus esset, si, occiso Milone, Clodius viveret. 36. Aposiopesis est cum id quod dicturi videbamur silentio intercipimus: Quos ego, sed motos praestat componere fluctus. 37. Epanalepsis est digressio: Tulit ca
Abbreviated transcription (Latin):
llegatiue. ut non. minime. Sunt ⁊ miratiue.
ut pape uiuere ñ licet. ⁊ fornicare libet
Dolentis. ut cimͥ qd̾ nullus amor ⁊̃ sanabił
⁊ alie ꝓcatalempsis. cũ id qđ̾ nobis obici
poterat ante p̃sumimꝰ ad deludendũ. ut
siqui ur̃m iudices aut corũ qui assunt for¬
te mirant᷑. dunt ⁊ apͣorie dubitatio simu¬
cũ iudicib aut aduersariis. ut si dicas uos
consulo udices. aut uos aduersarii. quid me
facere conuenerit. aut quid uos facturi fuis¬
setis. Paradoxon ẽ. cũ dicimꝰ inopinatum
aliquid accidisse. ut ꝓ flaceo cicero cuiꝰ lau¬
dis predicator esse debuerit. ciꝰ ꝑicłi depre¬
catorem esse factũ. Epitrope. id ẽ ꝑmissio
cũ aliqua ipsis iudicib aut aduersariis ꝑ¬
mutimꝰ existimanda. ut caluus in uatici¬
nio. Perfrica frontẽ.⁊ dic te digniorem qͥ
pretor fieres quã catonem. Parissia ẽ or̃o
libertatis ⁊ fiducie plena. Occidi ñ spuriũ

Expanded text:
26. Negativae, ut, non, minime. Sunt et mirativae, 26. Negativae, ut, non, minime. Sunt et mirativae, ut: Papae! vivere non licet, et fornicari libet! 27. Dolentis, ut: Hei mihi quod nullis amor est sanabilis et aliae, procatalepses, cum id quod vobis objici poterat, ante praesumimus ad diluendum, ut: Si quis vestrum, judices, aut eorum qui adsunt forte miratur. Sunt, et aporiae, dubitatio simucum judicibus, aut adversariis, ut si dicas: Vos consulo, judices, aut, vos adversarii, quid me facere convenit, aut quid vos facturi fuissetis. 31. Paradoxon est, cum dicimus inopinatum aliquid accidisse, ut pro Flacco Cicero: Cujus laudis praedicator esse debuerit, ejus periculi deprecatorem esse factum. 32. Epitrope, id est permissio, cum aliqua ipsis judicibus, aut adversariis permittimus aestimanda, ut Calvus in Vatinium: Perfrica frontem, et dic te digniorem qui praetor fieres quam Catonem. 33. Parrhesia est oratio libertatis et fiduciae plena: Occidi, occidi non
Abbreviated transcription (Latin):
tare uias. qui genus. unde domũ. pacẽ ne
linc. istinc. Alie dep̃catiue. ut eripe me his
inucte malis. Ale ꝓmisiue. ut parte metu
citherea manent immota tuoꝵ. Alie con
quere italiã. uentis pete regna ꝑ undas.
Que tñ ne ñ intellecta sit ꝑsuasio. ꝑmixta
st̃ aliqua que uerent latenter. ut uentis pe¬
te regna ꝑ uncdas. Alie demonstratiue. ut en
ecce. Alie optatiue. ut o mͥ p̃ceritos referat si
iuppit̾ annos. Alic derogatiue. ut nequaꝙͣ.
Aue que cũ exclamatione ꝓferunt᷑. ut. Quis
furor o ciues pacẽ conuertit in arma: Et ci¬
ccro. O dii immortales ubi nani gentiũ sumꝰ:
Alie grhortatiue. cũ ad sententiam ꝓuocamꝰ.
ut uide opes contemnere opes. Alie dehor¬
tatiue. cũ a contrario uitio peccato q recdu¬
cimꝰ. Sunt ⁊ affirmatiue. ut quidni. qͥppe.
Preceptiue. ut nudus ara. sere nudus. ⁊ ha¬
bebis frigore melses. Uetatiue. ut neue int̾
uites corilũ sere. neue flagella summa pete.

Expanded text:
ae, ut: Qui genus, unde domo? pacemne linc, istinc. Aliae deprecativae, ut, eripe me his invicte malis. Aliae promissivae, ut: Parce metu, Cytherea, manent immota tuorum Fata tibquere Italiam ventis pete regna per undas; 95 quae tamen ne non intellecta sit persuasio, permista sunt aliqua, quae vetant latenter, ut, ventis per undas. Aliae demonstrativae, ut, en, ecce. Aliae optativae, ut: O mihi praeteritos referat si Jupiter annos! 21. Aliae derogativae, ut, nequaquam. Aliae, quae cum exclamatione proferuntur, ut: Quis furor, o cives, pacem convertit in arma? Et Cicero: O dii immortales, ubinam gentium sumus? 22. Aliae exhortativae, cum ad sententiam provocamus, ut: Aude, hospes, contemnere opes. 23. Aliae dehortativae, cum a contrario vitio peccatoque reducimus. Sunt et affirmativae, ut, quidni, quippe. 24. Praeceptivae, ut: Nudus ara, sere nudus, habebis frigore messes. 25. Vetativae, ut: Neve inter vites corylum sere, neve flagella Summa pete.
Abbreviated transcription (Latin):
Rome pꝰ tulluis tiro ciceronis libertꝰ cõmentatꝰ ẽ
notas. s tm̃ p̃positionũ. Post eũ iupsanius filar¬
gius ⁊ aquila libertꝰ mecenatis alius. alias addi¬
derunt. Denide seneca contracto om̃ium digestoq
⁊ acto numero opus effecit in qͥnq nulia. Notȩ
aũ dicte coqd̃ uerba uł sillabas p̃fixis caracterib
notent. ⁊ ad noticiã legentiũ reuocent. quas qui

Expanded text:
Romae primus Tullius Tiro Ciceronis libertus commentatus est Romae primus Tullius Tiro Ciceronis libertus commentatus est notas, sed tantum praepositionum. 2. Post eum Vipsanius Philargius, et Aquila libertus Maecenatis 38 alius alias addiderunt. Deinde Seneca, contractu omnium, digestoque, et aucto numero, opus effecit in quinque millia. Notae autem dictae, eo quod verba vel syllabas praefixis characteribus notent, et ad notitiam lege
Abbreviated transcription (Latin):
troas achiuis obiecit. Diple suꝑne obelata po¬
nit᷑ ad conclitiones locoꝵ ac tp̃oꝵ ꝑsonarũq mu¬
tatas. Recta ⁊ aduersa suꝑne obelata po
nit᷑. finita loco suo monade significante similem
sequentẽ qͦ esse. E Cerauniũ ponit᷑ quotieis
multi uersus improbant᷑. nec ꝑ fingulos obe
aliquid obscuritatis ẽ. ob sollicitudinẽ ponitur.
¶ᵈ Anchora suꝑior ponit᷑. ubi aliqͣ res magna
om̃ino ẽ. eb anchora inferior uͥ aliqͥd ulissime
uł inconuenientius denuitiatũ ẽ. ACronis no
ta tm̃ infine libri apponit᷑. I. Alogus nota ad men¬
dis iis q̃ ꝑ ercremitates pagiarum cipomint᷑.
ut uͥ lector in liminari huiusmodi signũ inuene¬
rit. ad tertũ recurrens cusdẽ sermonis. uł uer¬
⁊ centũ inuenit. Notarũ usus erat. ut
qcqͥd ꝑ contione aut in uidiciis diceret᷑ librarii
scriberent cũ plures simul stantes diuisis inter
se partib quot qͥsq uerba ⁊ qͦ ordine exciperet.

Expanded text:
Troas Achivis obiecit? Diple superne obolata poTroas Achivis obiecit? Diple superne obolata ponitur ad conditiones locorum ac temporum personarumque mu recta et aversa superne obelata   ponitur, finita loco suo monade significante similem sequentem quoque esse. 21. Ceraunium   ponitur quoties multi versus improbantur, nec per singulos obelaliquid obscuritatis est, ob sollicitudinem ponitur. 24. Anchora   superior ponitur, ubi aliqua res magna omnino est. 25. Anchora inferior ubi aliquid vilissime, vel inconvenientius denuntiatum est. 26. Coronis   nota tantum in fine libri apponitur. 27. Alogus   nota ad mendis iis quae per extremitates paginarum exponuntur, ut ubi lector in liminari hujusmodi signum invenerit ad textum recurrens ejusdem sermonis vel vert centum invenit. 37 Notarum usus erat ut quidquid pro concione aut in judiciis diceretur librarii scriberent complures simul astantes, divisis inter se partibus, quot quisque verba, et quo ordine exciperet.
Abbreviated transcription (Latin):
cont ria. ⁊ ideo sic formata qr sic̃ ille pͥncipia no¬
tat. ita ista fines a pͥncipiis separat.e. sirifia cir¬
culi pars inferior cũ puncto ponit᷑ in his locis.
uͥ q̃stio dura ⁊ obscura aꝑiri uł solui ñ potuit.
ꝑmutandus ẽ. sic ⁊ in antiquis auctorib positũ
inuenit᷑. S̾ Antisimina cũ puncto ponit᷑ in his
locis. uͥ in codẽ scnsu duplices uersus st̃. ⁊ dubi¬
tat᷑ qͥ potiꝰ eligendus sit. IDiple hanc scriptores
nr̃i apponiuit in libris ecelesiasticoꝵ uiroꝵ. ad se¬
paranda uł demonstranda testimonia scãrum
scripturarũ. E Diple ꝑ stincon hanc pͥmꝰ leogoraᷤ
siracusanus posuit homericis uersib ad separati
munis purtis hanc antiqui i hil opponebant.
que denodotꝰ efresus ñ recte adiecerat aut
detrarerat aut ꝑmutauerat. in his ⁊ nr̃i ea u¬
seꝑarandos in comeduis uł tragedus periodos.
antistofos infert᷑. douersa cũ obelo ad ea

Expanded text:
contraria, ideo sic formata, quia sicut ille principia nocontraria, ideo sic formata, quia sicut ille principia notat, ita ista fines a principiis separat. 10. Cryphia  , circuli pars inferior cum puncto, ponitur in iis locis ubi quaestio dura et obscura aperiri vel solvi non potest. permutandus est. Sic et in antiquis auctoribus positum invenitur. Ͽ Antisimma cum puncto ponitur in his locis ubi in eodem sensu duplices versus sunt, et dubitatur qui potius eligendus sit. Diple. Hanc scriptores nostri adponunt in libris ecclesiasticorum virorum ad separanda vel ad demonstranda testimonia sanctarum Scripturarum. Diple περὶ στίχον. Hanc primus Leogoras Syracusanus posuit Homericis versibus ad separaticum geminis punctis. Hanc antiqui in his opponebant quae Zenodotus Ephesius non recte adiecerat, aut detraxerat, aut permutaverat. In his et nostri ea useparandos in comoediis vel tragoediis periodos. antistrophus infertur. Adversa cum obolo ad ea
Abbreviated transcription (Latin):
crum aster dicit᷑ greco sermone. a quo asteriscus
ẽ diuiriuatꝰ. Obelus .i. uirgula iacens. appomi¬
tur in uerbis uł sententiis suꝑflue iteratis. suie
i his locis. ubi lectio absq falsitate notata ẽ: ut
quasi sagita iugulet suꝑuacua. atq falsa confo¬
diat. Sagnta enĩ grece obelus d̃r.. Obelus suꝑne
punctꝰ apponit᷑. in isdem de qͥb dubitat᷑ utrũ
tolli debeant necne apponi. ⁊ lunniscus .i uirgu¬
la int̾ geminos punctos iacens. opponit᷑ in his lo¬
cis que sacre scripture interp̃tes eodẽ sensu s di¬
uersis sermonib transtulerunt. U Antigrafus
cũ puncto apponit᷑. uͥ in translationib diuersus
sensus habet᷑ X. lsteriscus cũ obelo hac no¬
ta ꝓpͥe aristartus utebat᷑. in his uersib qͥ ñ suo loco
positi erant.  paragrasus ponit᷑ ad separandas
res a reb que in conneru concurrunt. quc̃adino¬
bus separant᷑. I. Positura ẽ figura. paragrafo

Expanded text:
enim aster dicitur greco sermone, a quo asteriscus enim aster dicitur greco sermone, a quo asteriscus est derivatus. Obelus id est virgula iacens, apponitur in verbis vel sententiis superflue iteratis, sive in his locis, ubi lectio aliqua falsitate notata est, ut quasi sagitta quedam iugulet supervacua, atque falsa confodiat, sagirra enim grece obelus dicitur. Obelus superne apunctatus, ponitur in iisdem de quibus dubitatur, utrum tolli debeant, nec ne apponi. Liminiscus id est virgula inter geminos punctos iacens, apponitur in his locis, que sacre scripture interpretes, eodem sensu, sed diversis sermonibus transtulerunt. Antigraphus cum puncto apponitur, ubi in translationibus diversus sensus habetur. proprie Aristarchus utebatur in iis versibus, qui non suo loco positi erant. 8. Paragraphus   ponitur ad separandas res a rebus quae in connexu concurrunt, quemadmobus separantur. 9. Positura   est figura paragrapho
Abbreviated transcription (Latin):
diamq luterã puncto notamꝰ. ⁊ mediã distin¬
ctionẽ nocamꝰ. qr punctũ ad mediã luterã po¬
nimꝰ. Ubi uͦ iã ꝑ gradus ꝓmuntiando plenam
sententie clausulã facimus. fit periodus. pun¬
ctũq ad caput litere ponimꝰ. Et uocat᷑ disti¬
ctio. id ẽ disiunctio. qr integrã separauit senten¬
tiã. Hoc quidẽ apud oratores. Ceterũ apud po¬
etas ubi in uersu post duos pedes fillaba rema¬
net. cõma ẽ: qr ibi post scansionẽ p̃cisio u̾bi
facta ẽ. Ubi uͦ post duos pedes de parte or̃onis
nichil suꝑest. colon est. Totꝰ aũ uersus perios ẽ.
reterea ide notis sententiarum.xii.
quedã scripturarũ noit apus celeberri¬
mos auctores fueruit. quas antiqui scriptura ad distinctionẽ¬
tũ carminib ⁊ hẏstoriis apposuerunt. Nota . ẽ.
figura ꝓpͥa in litere modũ posita. ad demon¬
strandam unaniquamq uerbis sententiarũq
illucescant ꝑ eã notã q̃ dcesse uident᷑. Stella

Expanded text:
notamus; et mediam distinctionem vocamus, quia punctum ad mediam litteram ponimus. Ubi vero iam per gradus pronuntiando plenam sententiae clausulam facimus, fit periodus, punctumque ad caput litterae ponimus; et vocatur distinctio, id est disiunctio, quia integram separavit sententiam. Hoc quidem apud oratores. Ceterum apud poetas ubi in versu post duos pedes syllaba remanet, comma est, quia ibi post scansionem praecisio verbi facta est. Ubi vero post duos pedes de parte orationis nihil superest, colon est. Totus autem versus periodus est. § 21 De notis sententiarum. Praeterea quaedam scripturarum notae apud celeberrimos auctores fuerunt, quasque antiqui ad distinctionerum carminibus et historiis apposuerunt. Nota est figura propria in litterae modum posita, ad demonstrandum unamquamque verbi, sententiarumque illucescant per eam notam que deesse videntur, stella
Abbreviated transcription (Latin):
annuit. alibi manꝰ ẽ occupata. alii ꝑuellit pedẽ.
alii dat anulũ erpectandũ a labris. aliũ inuo¬
cat: cũ alio cantat. ⁊ tñr aliis dat digito litt̾as.
Et salomon annuit ocło. terit pede. digito
scribere debeamꝰ. Nã sic̃ ars tractat de partiũ
declinatione. ita orthographya de scribendi
peritia. utputa. Aa. cũ ẽ p̃positio: d. litteram.
cũ ẽ comunctio: t. litt̾am accipit. Haul qͣn ad¬
uerbiũ ẽ negandi: d. littera t̃minat᷑. ⁊ aspirat᷑
in capite. Quando aũ comunctio ẽ. ꝑ .t. litterã
sine aspiratione scribit᷑. Apud p̃positio. ꝑ .d. scͥ
int̃dũ aũ alic litt̾e in locũ aliarũ luterarũ
rite ponunt᷑. .u. ⁊ .p. litt̾is q̃dã cognatio ẽ. Nã

Expanded text:
adnudat, alibi manus est occupata, alii pervellit pedem, adnudat, alibi manus est occupata, alii pervellit pedem, alii dat annulum spectandum a labris, alium invocat, cum alio cantat, attamen aliis dat digito litteras. Et Salomon: Annuit oculo, terit pede, digito scribere debeamus. Nam sicut ars tractat de partium declinatione, ita orthographia de scribendi peritia, ut puta ad, cum est praepositio, d litteram; cum est conjunctio, t litteram accipit. 2. Haud, quando adverbium est negandi, d littera terminatur, et aspiratur in capite; quando autem conjunctio est, per t litteram sine aspiratione scribitInterdum autem aliae litterae in locum aliarum litterarum rite ponuntur. B et P litteris quaedam cognatio est. Nam