comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
crũt qui dolorẽ marimũ malum
dicãt. erut qui ne malũ quidẽ ap¬
pellc̃t. diuicias aliqͥs ad sũmũ bo¬
nũ admitter. alius illas dicet ma¬
lo iute hũane reꝑtas. nichil ẽẽ lo¬
cupletiꝰ eo cui ꝙͥ tollat fortuna ñ
ĩuenit. In tãta iudicioꝵ diu̾sitate¬
referendã bñ merentiũ gr̃am. cs̃
tibi uno qd̃ auunt ore affirmabũt.
In hoc tam discors turba cõsẽtiet.
cũ int̾im ĩumas ꝓ bñficiis reddimꝰ.
Et pͥma cã ẽ. cur quis ingratꝰ sit.
si gratus satis ẽẽ potuit. Eo ꝓduc¬
tus ẽ furor ut ꝑiculosa res sit bñ¬
ficia in aliquẽ magna conferre.
Nã qr putat turpe nõ redd̃e non
uult esse cra readat. Habe tibi qõ
accepisti.Nlõ repeto nõ exigo. pro¬
fuisse uitum sit. nullũ ẽ odium ꝑ

Expanded text:
ERUNT QUI LABOREM MAXIMUM MALE DICANT; ERUNT QUI NE MALUM QUIDEM APPELLENT; DIVICIAS ALIQUIS AD SUMMUM BONUM ADMITTET. ALIUS DICET MALO HUMANE VITE REPERTAS NICHIL ESSE LOCUPLETIUS CUI QUOD DONET FORTUNA NON INVENIT. Et IN TANTA DIreferendam bene merentibus gratiam omnes tibi uno, quod aiunt, ore adfirmabunt. In hoc tam discors turba consentiet; cum interim iniurias pro beneficiis reddimus, et prima causa est, cur quis ingratus sit, si satis gratus esse non potuit. Eo perductus est furor, ut periculosissima res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum
Abbreviated transcription (Latin):
mutuatur. tãto debet letior ẽẽ qͥ
se marimo ere alieno accepti bñfi¬
rime obligatur. Nam ĩ hoc qͦr fal¬
lũtur ingrati. ꝙ creditori qͥtẽ pͥc̃
sortẽ ertra ordinẽ numerant. bñe¬
ficioꝵ at usũ c̃ẽ gr̃am tũc ĩputãt.
et illa crescũt mora. Tãtoq plus
soluendũ ẽ. qͣnto tardiꝰ. Ingratꝯ
ẽ qũi bñficiũ reddit sine u̾sura.
Itaq huiꝯ qͦ rei ħebitur ratio. cum
cõferunt᷑ accepta ⁊ expensa. liͦ xiii.¬

Expanded text:
mutuatur, tanto debet laetior esse, qui mutuatur, tanto debet laetior esse, qui se maximo aere alieno accepti benefixime obligatur. Nam in hoc quoque falluntur ingrati, quod creditori quidem praeter sortem extra ordinem numerant, beneficiorum autem usum esse gratuitum putant. Et illa crescunt mora tantoque plus solvendum est, quanto tardius. Ingratus est, qui beneficium reddit sine usura. Itaque huius quoque rei habebitur ratio, cum conterentur accepta et expensa. Omni
Abbreviated transcription (Latin):
tur er eo magnum. Qͣntũ autẽ
existimas interest. utrũ aliquis
an bñficiũ acceꝑit ut daret. Set
ne in eadẽ q̃ satis scrutati suma
reuoluamur. in hac cõꝑatiõe bñ¬
ficii et ĩumie uir bonꝰ uidicabit
quidẽ qd̾ erit equissimũ: set bñ¬
ficio fauebit. In hanc exit partẽ
ꝓcliuor. Plurimũ ãt momẽti ꝑ¬
sona solet afferre ĩ reb eimodi.
Delisti mͥ bñficiũ in ẜuo. ĩiuriã
fecisti in patre. Seruasti mͥ filiũ.
set pacri abstulisti. Alia deĩceps
tur. Et si pusillũ erit qd̾ int̾sit.
dissimłabit etiã si mulcũ fuerit.
Sec si ro donan salua pietate ac
Rde pot̾it remittet .i. si ad ipsura
cota ꝑtinebit iniutia. Summa
rei hec ẽ. facilis ent ĩ comutãdo.
pacietur plus imputan sibi. In¬
uitus bñficiũ ꝑ cõpensationẽ in¬
uine soluet. in hanc partẽ inclm̃¬
bit. huc uerget ut cupiat debere
gr̃am cupiat refeire. Eirat eĩ siqͥ
bñficiũ accipit lbẽtius ꝙ̃ reddit.
Qͣnto p̾lanor ẽ qui soluit ꝙͣ qui

Expanded text:
ntum autem existimas interesse, utrum aliquis an beneficium acceperit ut daret? Sed ne in eadem, quae satis scrutati sumus, revolvamur. In hac conparatione beneficii et iniuriae vir bonus iudicabit quidem quod erit aequissimum, sed beneficio favebit; in hanc erit partem proclivior. Plurimum autem momenti persona solet adferre in rebus eiusmodi: " Dedisti mihi beneficium in servo, iniuriam fecisti in patre. Servasti mihi filium, sed patrem abstulisti." Alia deinceps, tur et, si pusillum erit, quod intersit, dissimulabit. Etiam si multum fuerit, sed si id donari salva pietate ac fide poterit, remittet; id est, si ad ipsum tota pertinebit iniuria. Summa rei haec est: facilis erit in conmutando. Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit. Quanto hilarior est, qui solvit quam qui
Abbreviated transcription (Latin):
ohonors potẽcie ⁊ cetera que
Nescimus estimare res de qͥmꝰ
nõ cũ foma. set cũ rerũ nat᷑aͣ de¬
lib̾andũ ẽ. Nichil sũt ista magͥfi
Nõ eĩ qr cõcupiscẽda sũt laudant᷑.
set cõcupiscũtur qr laudata sunt.
Et cũ singłoꝵ error publicũ fec̾it.
lingioꝵ: error facit publicꝰ. Set
cadmodũ illa credimꝰ. sic et hic
fidẽ ppło credamꝰ nil ẽẽ grato aĩo
honestiꝯ. Om̃s hoc urbes. os etiam

Expanded text:
honores, potentia et cetera, quae Nescimus aestimare res, de quibus non cum fama, sed cum rerum natura deliberandum est; nihil habent ista magnificNon enim, quia concupiscenda sunt, laudantur, sed concupiscuntur, quia laudata sunt, et cum singulorum error publicum fecerit, singulorum errorem facit publicus. Sed quemadmodum illa credidimus, sic et hoc eidem populo credamus, nihil esse grato animo honestius. Omnes hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Dorquet ingratus se ⁊ macerat.
odit que accepit qr redditum ẽ. ⁊
extemiat. ĩunias u̾o dilatat atq
auget. Quid ãt eo miẜ̾us cui bñ¬
ficia excidũt herẽt ĩmmie: at s̃ sa
piẽcia exornat oc bñficiũ. ac sibi ip¬
sa comendat.⁊ se assidua eiꝯ cõme¬
moratiõe desctat. Malis una uolui¬
tas ẽ ⁊hec bieuis. dũ accipiũt bñ¬
ficia. ex quib sapiẽti lõgũ gaudi

Expanded text:
orquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia redditurus est, et extenuat, iniurias vero dilatat atque auget. Quid autem eo miserius, cui beneficia excidunt haerent iniuriae ? At contra sapientia exornat omne beneficium ac sibi ipsa commendat et se adsidua eius commemoratione delectat. Malis una voluptas est et haec brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum g
Abbreviated transcription (Latin):
sidionẽ pacientissĩe sustĩet: Et
magnus scipio qui numãtiam
clurdit ⁊ cõpuniit. cogitq inuic¬
tas manus in eritũ ip̃as suum
ũti. Magnus ille obsessoꝵ ãius.
qui scit se nõ ẽe clusũ. cui mors
apta ẽ: et in cõplerũ libertatis
expirat. Eq reliqua qͦ inter se
lib̾rtas. cõstancia. cq̃niutas: to¬
lerancia. Oĩlm eĩ istis una uͥtus¬

Expanded text:
sidionem patientissime sustinet sidionem patientissime sustinet ? Magnus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus in exitium ipsas suum verti; magnus ille obsessorum animus, qui scit non esse elusam, cui mors aperta est, et in conplexucomplexu libertatis expirat. Aeque reliqua quoque inter se liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia. Omnibus enim istis una
Abbreviated transcription (Latin):
pares sũt et oꝑa uirtutũ. ⁊ õs ho¬
mines quibi illa cõtigere. Sacoꝵ
u̾o aĩaliũq uͥtutes. cũ mortales
sint fragiles qͦ cadiceq sũt ⁊ in¬
c̾te.exiluit residũtq. Et ioeo nõ
cotẽ p̾cio extimãtur. Una inducit᷑
hũanis uͥtutib regula. Una eĩ ẽ
iõ recta simplexq. Nichil ẽ diuĩo
diuiniꝰ. celesti celestiꝰ. Mortalia
minuũtur.cadũt. deterũtur. cres¬
cunt. exhauriũtur. implẽtur. Itaq
in tã incerta illis sorte ineq̃litas
ẽ. diuinoꝵ una natura. Ratio at̾
nichil aliud ẽ. ꝙͣ in corpꝯ hũanũ¬
om̃e diuinũ ẽ. Nullũ porro int̾
diuina discrimen ẽ. ergo nec ĩt
bona.Paria iraq inter sesunt.
et gandiũ ⁊ fortis. atq oosuãta
tormẽtoꝵ ppessio. In utcoq eĩ ea¬
dẽ ẽ aĩ magnitudo. in altero re¬
missa ⁊ lenta.an alto pugnae ⁊
intẽta. Qͥ tu nõ putas parẽ eẽ
uirtutẽ. eius qui fortit̾ hostium
menia expugnat.⁊ eius qui ob¬

Expanded text:
res sunt et opera virtutis et omnes homines, quibus illae configere. Satorum vero animaliumque virtutes cum mortales sint, fragiles quoque caducaeque sunt et incertae. Exibunt residuntque et ideo non eodem pretio aestimantur; una inducitur humanis virtutibus regula. Una enim est ratio recta simplexque. Nihil est divino divinius, caelesti caelestius. Mortalia minuuntur, cadunt, deteruntur, crescunt, exhauriuntur, inplentur. Itaque illis in tam incerta sorte inaequalitas est; divinorum una natura est. Ratio autem niomne divinum est. Nullum porro inter divina discrimen est; ergo neenec inter bona. Paria itaque sunt et gaudium et fortis atque obstinata tormentorum perpessio; in utroque enim eadem est animi magnitudo, in altero remissa et laeta, in altera pugnax et intenta. Quid? Tu non putas parem esse virtutem eius, qui fortiter hostium moenia expugnat, et eius, qui ob
Abbreviated transcription (Latin):
q̃retur. ⁊ uano exilii gen̾e tollent᷑.
Alias destiuẽt bella. alias desidia
parq ad inerciã u̾sa cõsumet. et
magnis oꝑibꝰ exitiosa res luxus.
Os hos fertiles cãpos repentina
maris inundatio abscõde̾t. aut ĩ
subitã cai̾nã soli cõsidẽtis lapsus
adlucet. Qeͥ est gͦ qͣre ĩdigner anͥ
doleã. si exigno mom̃to publica
fata p̾cedunt: Magna ãius dco
pareat. ⁊ qͥcꝙ lex innũsi iubet sĩc
cũctatiõe patiatur. aut ĩ meliorẽ
emictitur uitã. lucidius. tñquilli¬
q int̾ diuina mãsurus. aut certe
sine ullo futinus incomodo sue
nature misceb̾r. ⁊ reu̾tetur ĩ totũ.

Expanded text:
retur et vario exitii genere tollentur; alias destruent bella, alias desidia paxque ad inertiam versa consumet et magnis opibus exitiosa res, luxus. Omnes hos fertiles campos repentina maris inundatio abscondet aut in subitam cavernam considentis soli lapsus abducet. Quid est ergo quare indigner aut doleam, exiguo momento publica fata praecedo ? " Magnus animus deo pareat et quicquid lex universi iubet, sine cunctatione patiatur; aut in meliorem emittitur vitam lucidius tranquilliusque inter divina mansurus aut certe sine ullo futurus incommodo sui naturae remiscebitur et revertetur in totum.
Abbreviated transcription (Latin):
bit hunc ordinẽ. s illũ ex occursu
aliqͥs dies deiciet. Certis eũt cũc¬
ta tp̃rib. Nasci debẽt.cresc̾e̾.⁊ex¬
tingui. Quecũq supͣ nos uides
currere. ⁊ħ quibꝰ ĩmixti atq ĩpo¬
siti sumꝯ ueluti sordidissimis.
carpẽtur ac desmnẽt. Nulli nõ se¬
nectus sua c̃. In equaliln ista sya¬
ciis eadẽ natura dimittit. qͥcꝙͥ ẽ.
Nõ erit nec ꝑibit. set resoluet᷑. No¬
bis solui ꝑire ẽ. Pxĩa eĩ intuemur.
ad ult̾iora nõ ꝓspicit mẽs hebes.
et q̃ se corpi addixit. Alioqͥn forti
finem sin suoꝵq pat̾etur. si sparet
oĩa illa sic nitã mortẽq ꝑuices ire.
et ꝯpoĩta dissolui. dissoluta cõpo¬
ni. in hoc ope et̾nã artẽ cũcta dei¬
tempãtis uerti. Itaq ut cato cu
euũ aĩo ꝑcurrerit. dicet. Om̃e hu¬
te dãpnatũ ẽ. Om̃s q̃ usꝙͣ rerum
potiũtur urbes. q̃ alioꝵ imꝑioru¬

Expanded text:
bit hunc ordinem, sed illum ex hoc cursu bit hunc ordinem, sed illum ex hoc cursu aliquis dies deiciet. Certis eunt cuncta temporibus; nasci debent, crescere, extingui. Quaecumque supra nos vides currere, et haec, quibus inmixti atque inpositi sumus veluti solidissimis carpentur ac desinent. Nulli non senectus sua est; inaequalibus ista spatiis eodem natura dimittit. Quicquid est, non erit, nec peribit, sed resolvetur. Nobis solvi perire est, proxima enim intuemur; ad ulteriora non prospicit mens hebes et quae se corpori addixerit; alioqui fortius finem sui suorumque pateretur, si speraret, ut omnia illa, sic vitam mortemque per vices ire et composita dissolvi, dissoluta componi, in hoc opere aeternam artem cuncta temperantis dei verti. Itaque ut M. Cato, cum aevum animo percucurrerit, dicet: " omne hute damnatum est. Omnes, quae usquam rerum potiuntur urbes quaeque alienoru
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ totũ dissiliet orbem. aliq̃ pars eiꝰ
in egipto. aliqͣ in africa. aliqͣ in
ẏspania cadet. Nec hoc quidẽ miẜe
rei publice cõtinget semel ruere.
oĩa licet fiant. Iubam ĩ regno suo.
Nõ locoꝵ noticia adiuuet. ñ ppła¬
riũ ꝓ rege suo nirtus obstĩatissĩa.
uticẽsium ꝙͦ fides malis passa. ⁊¬
fracta desinat.⁊ scipionẽ in afuca
noĩs sui fortuna destituat. Olim
ꝓuisum ẽ. ne ꝙͥ cato decrimẽti ca¬
ꝑet. uictus ẽ tñ. Et ħ num̾a inter
repulsas catonis. cã magno feret
aĩo aliꝙͥ sibi ad uictoriã ꝙͣ ad p̾¬
turã obstitisse. Quo die repulsꝰ
ẽ. lusit. q̃ nocte ꝑiturus fuit. legn
Eodẽ loco hũit p̾tura ⁊ uita exte¬
dere. Oĩa que acciderẽt ꝑferenda
ẽe ꝑsuasat sibi. Qeͥni ille mutato¬
nem rei publice forti ⁊ equo pat̾e¬
tur aĩo: Qͥd eĩ mutatiõis ꝑiculo
hic rerũ õiũ cõtextus. Quis enĩ
deo agente ducatur. nõ sẽꝑ tene¬

Expanded text:
in totum dissiliet orbem; aliqua pars eius in totum dissiliet orbem; aliqua pars eius in Aegypto, aliqua in Africa, aliqua in Hispania cadet. Ne hoc quidem miserae rei publicae continget, semel ruere." Omnia licet fiant; Iubam in regno suo non locorum notitia adiuvet, non popularium pro rege suo virtus obstinatissima, Vticensium quoque fides malis fracta deficiat et Scipionem in Africa nominis sui fortuna destituat. Olim provisum est, ne quid Cato detrimenti caperet. "Victus est tamen." Et hoc numera inter repulsas Catonis; tam magno animo feret aliquid sibi ad victoriam quam ad praeturam obstitisse. Quo die repulsus est, lusit, qua nocte periturus fuit, legit. Eodem loco habuit praetura et vita excidere; omnia, quae acciderent, ferenda esse persuaserat sibi. Quidni ille mutationem rei publicae forti et aequo pateretur animo ? Quid enim mutationis periculo hic rerum omnium contextus, quamvis deo agente ducatur. Non semper tene
Abbreviated transcription (Latin):
Socrates qui totã pħiam reuoca¬
uit ad mores. hanc sũmã dixit
ẽẽ sapĩam. bona malaq distin¬
te habeo aũctis ut sis bt̃s. et te
nolet t̾ cõtumeliã faciat ⁊ inin¬
riã. tu tñ nil patiaris. si mͦ tecũ¬
fide bona uir bonus. sine ꝯtemp¬
nat te aliquis. Hoc nemo p̾stabͭ.
nͥ qui osa bõa exeq̃nerit. qr nec bo¬
num sine honesto ẽ.⁊honestũ in
oĩb par ẽ. Qͥ ergo nil interest
int̾ preturã catonis ⁊ repulsam:
Nil int̾est utrũ pharsalica acie
cato uincatur an uincat. Hoc eiꝯ
bonũ quo uictis peartib. nõ pot̾
uinci. Par erat illi bono quo uic¬
tor rediret in pacriã. ⁊ cõponeret
pecem: Qͥni par: Eadẽ eĩ uͥtute
et mala fortuna uĩcitur. ⁊ ordĩat᷑
bõa. Uirtus at nõ pot̾ maior uł mi¬
ture ẽ. Set .G.N. põpeius amitret
ex̾citũ. Sec illud pulch̾rimũ rei pu¬
blice p̾textum. optimates ⁊ prima
acies põpeianarũ partiũ. senatus
ferẽs arma uno p̾lio p̾ftigabunt᷑.

Expanded text:
Socrates qui totam philosophiam revocavit ad mores et hanc summam dixit esse sapientiam, bona malaque distinte habeo auctoritatis, ut sis beatus, et te volet, tibi contumeliam faciat et iniuriam, tu tamen nihil patieris, si mfide bona vir bonus, sine contemnat te aliquis." Hoc nemo praestabit, nisi qui omnia bona exaequaverit, quia nec bonum sine honesto est et honestum in omnibus par est. " Quid ergo ? Nihil interest inter praeturam Catonis et repulsam? Nihil interest, utrum Pharsalica acie Cato vincatur an vincat ? Hoc eius bonum, quo victis partibus non potest vinci, par erat illi bono, quo victor rediret in patriam et conponeret pacem?" Quidni par sit? Eadem enim virtute et mala fortuna vincitur et ordinatur bona. Virtus autem non potest maior aut miturae est. " Sed Cn. Pompeius amittet exercitum, sed illud pulcherrimum rei publicae praetextum, optimates, et prima acies Pompeianarum partium, senatus ferens arma, uno proelio profligabuntur
Abbreviated transcription (Latin):
ta mentiri. Adeo quoq indulgemꝰ
nob ut laudari uelimꝰ in r̃o cui
cõtrana tn maxime facimꝰ. Git¬
tissimũ ille se in ip̃is suppliciis au¬
dit. in rapimis liberalissimũ: et in
ebrictatib ac libidinb tempera¬
tissimũ. Sequitur itaq ut ideo
mutau nolimus: qr nes optimos
ẽẽ credimꝰ. Alexanter cum iã in
yndia nagaretur ⁊ gentes ne fi¬
nitimis quidẽ satis notas bello
uastaret: in obsidione cuiusda
becillia memũ q̃rit. sagitta ictus
din ꝑsed̾e ⁊ incepta agere ꝑseũa¬
uit. Deinde cũ rep̾sso sanguine sic¬
a nulnenis dolor cresc̾et. ⁊ crus sus¬
pensũ equo paulatim obtorpinss
minc̃ me ẽẽ clamat. Idem nos fa¬
ciama. cum ꝑ suã quẽq portionẽ
adulatio infatuat. Dicamus. Nos
piscam: nocitura optem. Nec hoc
quidẽ intelligo ꝙ aĩaliba sacieta
mõstrat. quis debeat eẽ cibo qui
pociomi modus. Quantũ cupiã

Expanded text:
ta mentiri. Adeoque indulgemus ta mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam becillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum equo paulatim optorpuissetminem esse me clamat." Idem nos faciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vopiscam, nocitura optem. Ne hoc quidem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam
Abbreviated transcription (Latin):
Nos multa alligant: multa debi¬
litant. Dm ĩ istis inciis iaciimꝰ.
Erui difficile ẽ. Non eĩ inquinati
sumus set infecti. Ne ab illa ỹma¬
gine ad illã transcamo. hoc q̃ram
qd sepe mecũ despicio. Qͥ ista nos
stulticia tam ꝑtinacit᷑ tenet: Pn¬
mo qr nõ fortit᷑ illam repellimus.
nec toto ad salutẽ impetu itim᷑
Deinde qr illa q̃ a sapientibus in¬
ris repta sũt nõ satis credima. nͦ
aptis pectorib haurimus: leuit̾q
tam magne rei insistimꝰ. Quem¬
admalum ãt pot̃ aliquis q̃ntu
satis ẽ adũsꝰ uicia discere. qui ꝙͣ¬
mo nr̃m in altum descẽdit. Sum
ma tĩ decerpsimꝰ. Et eriguum
tp̃ris impẽdisse pħie satis habũ¬
deq fuit occupatis. Illud p̾cipue¬
impecdit. ꝙ cito nobis placemus.
Si mueima qui nos bonos uiros
contẽti. Ꝙcꝙ in nos adulatio
sine pudore cõgessit. tanꝙͣ debi¬
tũ prendimus. Optimos nos eẽ
sapiẽtissimes atarmãtil assẽti¬
mus: cum sciamus illos sepe mul

Expanded text:
Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis pecttam magnae rei insistimus. Quemadmodum autem potest aliquis, quantum satis sit, adversus vitia discere, qui mo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis nos impedit : quod cito nobis placemus, si inuenimus qui nos bonos viros contenti : quidquid in nos adulatio sine pudore congesserit, tamquam debitum putamus : optimos nos esse sapientissimosque affirmantibus assentimus, cum sciamus nos s
Abbreviated transcription (Latin):
Itẽ in hiis quib aluntur ingenia
o̾scemus ut quecũq harisimus
nõ patiamur indrgra ẽe nec alicã
sinb: sed ꝯco quamus illa. alioquã
inmemoriã ibis̃t nõ in ingeium.

Expanded text:
Idem in his, quibus aluntur ingenia, praestemus, ut quaecumque hausimus, non patiantur integra esse, ne aliena sint. Concoquamus illa; alioqui in memoriam ibunt, non in ingenium.
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ ab amara protinus et a sum¬
ma contẽtioẽ/ uox tua incipiet.¬
cim incitari: ut litigantes quoq
a ẜmone incipiant et ad uocife¬
ratoẽm transeant. eodem. tc̃. et
¶tẽ ubicũq tibi impetus ãĩ suaẜit.
modo uehementius fac uicinis ꝯ¬
uitium modo lentius pro ut uor¬

Expanded text:
 clamore protinus et a summa contentione vox tua incipietim incitari, ut litigantes quoque a sermone incipiunt, ad vociferationem transeunt. Nemo st utcumque tibi impetus animi suaserit, modo vehementius fac convicium, modo lentius, prout vo
Abbreviated transcription (Latin):
muidia. ꝑniciosũ optimis telũ in¬
oppinãtes securosq deiecit. ꝓcelle
more q̃ in ip̃a serem fiducia solet
em̃gere. ac fulmĩs subiti: ad cuius
ictum ⁊̃ uicina tremuerũt. Nã ⁊ illic
qͥsqͥs ab igne ꝓpior stecit pcusso siłiꝰ
obstupunt. Sic in hiis ꝑ aliquã ĩ
accidentib unũ calamitas oppri¬
mit. cet̾os metus. parẽq passis triꝰ¬
ticiã facit pati posse. Om̃iũ aĩos
mala aliena ac repẽtina sollicitãt.
ꝙ̃ ad modũ aues eciã manis funde
sonus t̾ritat. ita nos ñ ad ictũ tm̃
eragitamur: s ad trepitũ. Nõ gͦ

Expanded text:
invidia, perniciosum optimis telum, ininvidia, perniciosum optimis telum, inopinantes securesque disiecit procellae more, quae in ipsa sereni fiducia solet emergere, aut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmodum aves etiam inanis fundae sonus territat, nos ita non ad ictum tantum exagitamur, sed ad
Abbreviated transcription (Latin):
me: et marcescẽtẽ ercitauit. Ade¬
moriã qͦ meã q̃ iã ẽ mͥ segnis ac
lenta: euocauit. Qͥm tu mi lucili
maximũ putes instrumẽtũ bt̾e in¬
te. Hanc ꝑsuasionẽ unũ honũ esse
qd̃ honestũ ẽ. Nã qui alia bõa iu¬
dicat: in fortune ueĩt potestatẽ.
Aliem arbitrii fit. qui oẽ bonũ ho¬
nesto circũscripsit. intͣ se felix est.
Hic amissis liberis mestꝰ. hic solli¬
citus egris. hic turpibꝰ ⁊ aliqͣ pas¬
sis infamiã cristis. illũ uidebis a¬
liene uroris amore cruciari. illũ
sue nõ deerit quã repulsa distorq̃¬
at. Erunt quos ip̃e honor ueret. il
one u̾santibꝰ. huc ⁊ illuc circũspici¬
endũ ẽ. ⁊ ad om̃ẽ strepitũ cͥcũagen¬
da c̾uix. Nisi hic timor e pectore e¬
iectus ẽ. palpitãtibꝰ p̾cordiis uui¬
tur. Occurrẽt acti in exiliũ. ⁊ euolu¬
ti boĩs occurrẽt. ꝙ genus egestatis
grauissimũ ẽ: in diuiciis mopes.
Octurrẽt nanfragi siłiaue naufra¬
gis passi. quos aut ppsaris ira. aut

Expanded text:
me et marcentem excitavit, memoriam quoque meam, quae iam mihi segnis ac lenta est, evocavit. Quidni tu, mi Lucili, maximum putes instrumentum beatae vitae hanc persuasionem, unum bonum esse, quod honestum est ? Nam qui alia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, alieni arbitrii fit; qui omne bonum honesto circumscripsit, intra se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus aegris, hic turpibus et aliquam passis infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illone versantibus huc et illuc circumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenda cervix; nisi hic timor e pectore eiectus est, palpitantibus praecordiis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus egestatis gravissimum est, in divitiis inopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, quos aut popularis ira aut
Abbreviated transcription (Latin):
agne diuicie sũt. lege nature
cõposita pauptas. Lex aut̃ illa na¬
ture scis quos nob̾ t̾minos statu¬
at. Non esiuire. nõ sitire. nõ alg̾e.
ut famẽ fitĩq depellas. Nõ ẽ ne¬
cesse suꝑbis assidere liminibus.
nec supcliũ graue. ⁊ ꝯtumeliosã
hũilitatẽ pati. Nõ ẽ ncc̃e maria
tẽptare. nec sequi castra. Parabi¬
le est qd̃ natura desid̃at: ⁊ apposi¬
tum. Ad supuacua sudatur. Illa
sunt q̃ togam cõterunt. que nos
senescẽ̾ sub tẽptorio cogunt. q̃ in
aliena litora nos ĩpingũt. Ad
manũ ẽ. qd̃ satis ẽ. Qͥ cũ pauper¬

Expanded text:
agne divitie sunt lege nature composita paupertas. Lex autem nature scis, quos nobis tat ? Non esurire, non sitire, non algere. Ut famem sitimque depellas, non est necesse superbis adsidere liminibus nec supercilium grave et contumeliosam etiam humanitatem pati, non est necesse maria temptare nec sequi castra; parabile est, quod natura desiderat, et adpositum. Ad supervacua sudatur. Illa sunt, quae togam conterunt, quae nos senescere sub tentorio cogunt, quae in aliena litora inpingunt. Ad manum est, quod sat est. Cui cum pauper
Abbreviated transcription (Latin):
mitatẽ tulit. corꝑis qͦ uł oneris
ncc̃ii. nõ amator set ꝓcurator est.
nec se illi cui ĩpositꝰ ẽ subicit. Ne¬
mo liber ẽ. qui corpori ẜuit. Nam
ut alios dños quos nimia ꝓ illa
sollicicudo inuenit trseat. ip̃ius
morbosũ imꝑium delicatũq ẽ.
Ab hoc modo equo aĩo exit. modo
magno ꝓsilit. Ne qͥs euis deinde
reliquiis futum fit exitus querit.
Set ut ex barba capillos detõsos
negligimus: ita ille diuinꝰ aĩns
egressꝰ hoĩem quo receptaculum
sum̃ cõferat᷑. ignis illud excludet.
ꝙͣ secũdas ad editũ infantẽ utrũ
ꝓiectũ aues differant. an ꝯsuma¬
tur canibꝯ data preda marinis.
tẽ minas. eoꝵ quib usq ad mor¬
tẽ timeri parũ est : Nõ cõt̾et inꝙͥ
me nec uncus. nec ꝓiecti ad con¬
tumeliã cadaũis laceratio feda
uisinis. Neminẽ de supp̃mo offi¬
cio rogo: nulli reliquias meas
comendo. Ne qͥs insepultus sit:
rerũ natura ꝓspicit. Quẽ seuicia

Expanded text:
mitatem edit. corporis quoque ut oneris mitatem edit. corporis quoque ut oneris necessarii non amator, sed procurator est nec se illi, cui inpositus est, subicit. Nemo liber est, qui corpori servit. Nam ut alios dominos, quos nimia pro illo sollicitudo invenit; transeas, ipsius morosum imperium delicatumque est. Ab hoc modo aequo animo exit, modo nihilo prosilit, nec quis deinde relicti eius futurus sic exitus quaerit. Sed ut ex barba capilloque tonsa neglegimus, ita ille divinus animus egressurus hominem. quo receptaculum suum conferatur. ignis illud exurat an quam secundas ad editum infantem. Utrum proiectum aves differant. an consumatur Canibus data praeda marinis. tem minas eorum, quibus usque ad mortem timeri parum est. Non conferret, inquit, me nec uncus nec proiecti ai contumeliam cadaveris laceratio foeda visuris. Neminem de supremo officio rogo. nulli reliquias meas commendo. Ne quis insepultus esset, rerum natura prospexit. Quem saevitia
Abbreviated transcription (Latin):
et spectat in celum: ita aĩus cui
in q̃ntũ nult licet porrigi. In hac
natura rerũ formatus ẽ. ut paria
diis uelit. ⁊ sic utatur suis uirib:
ac se in spaciũ suũ extẽdat. Nam
aliena uita ad sũma intit᷑. Mag¬
nus erat labor ire ĩ celũ. redit cũ
hoc iter nactus ẽ. Uadit andacter
contẽptor om̃iũ. nec ad peccunã
respicit. aurũ argencũq illis in
quib iacuere tenebris. dignissĩa
nõ adhoc extimat. Splẽdore qͦ
ĩpitiores ũberant oculos. s altera
celo ex quo illa se creuit cupidita
nr̃a ⁊ effodit. Scit inꝙͣ alibi posi¬
tas c̃ẽ diuicias ꝙ̃ quo cõgerũtur
ãiũ impleri debere. nõ archã. Hũc
ĩponere dñio rerũ om̃ licet. Hũc
ĩ possessionẽ rerũ nature induc̾e̾.
ut sua oriẽtis occidẽtisq t̾minus
fiat deoꝵq ritu cũcta possideant.
cũ opibi suis diuites suꝑne despi¬
ciat. quoꝵ nemo tã suo letus ẽ. ꝙͣ
tristis alieno. Cũ se in hãc subli¬

Expanded text:
et spectat in caelum, ita animus, cui in quantum vult licet porrigi, in hoc a natura rerum formatus est, ut paria dis vellet. Et si utatur suis viribus ac se in spatium suum extendat, non aliena via ad summa nititur. Magnus erat labor ire in caelum; redit. Cum hoc iter nactus est, vadit audaciter contemptor omnium nec ad pecuniam respicit aurumque et argentum illis, in quibus iacuere, tenebris dignissima, non ab hoc aestimat splendore, quo inperitorum verberant oculos, sed a vetere caeno, ex quo illa secrevit cupiditas nostra et effodit. Scit, inquam, aliubi positas esse divitias quam quo congeruntur; animum impleri debere, non arcam. Hunc inponere dominio rerum omnium licet, hunc in possessionem rerum naturae inducere, ut sua orientis occidentisque terminis finiat deorumque ritu cuncta possideat. cum opibus suis divites superne despiciat. quorum nemo tam suo laetus est quid cristis alieno. Cum se in hanc subli
Abbreviated transcription (Latin):
in schilla pͥma hõis facies. ⁊ pulchͦ
pectore uirgo. pubetenꝰ. postremo.
in manie cerꝑe pistrix. delfinum
caudas ut̾o comissa lupoꝵ ẽ. Hiuc
tñ schille fera aĩalia iuncta sũt.
horrẽda uelocia. At isti sapiã ex
quibi cõposuere portẽtis. Puma
titur inutiłis caro. ⁊ fluida. recep¬
tandis nũs cibis habilis. ut ait
possidoma. Uirtus illa diuina in
lubricũ desinit. ⁊ supiorib eius
partibi uen̾andis atq celestibi.
aĩal mers ac marcidũ accexitur.
illa utcũq alt̾a quies. nichil qͥdẽ
ip̃a aĩo prestabat. s impedimẽta
remonebat. Uoluptas ultro dissos¬
uit. ⁊ õc robur emollit. Qͤ inueĩe¬
tur tam discors int̾ se iuncturã
corpoꝵ: Fortasse rei mertissime
astruitur. seuerissime p̃arũ seriã.
sanctissime intempans usq ad.
nichil impeditura sit. bona ualitu¬
do. et quies.⁊ doloꝵ uagatio: Nõ
Qd erit in illis tũc bonũ: Hoc u¬
nũ bonũ elegi. Nã cũ uestẽ qua¬
lẽ decet sumo. cum ambulo ut

Expanded text:
in Scylla Prima hominis facies et pulchro pectore virgo Pube tenus, postrema inmani corpore pistrix Delphinum caudas utero commissa luporum. Huic tamen Scyllae fera animalia adiuncta sunt, horrenda, velocia; at isti sapientiam ex quibus conposuere portentis ! Prima titur inutilis caro et fluida, receptandis tantum cibis habilis, ut ait Posidonius. Virtus illa divina in lubricum desinit et superioribus eius partibus venerandis atque caelestibus animal iners ac marcidum adtexitur. Illa utcumque altera quies nihil quidem ipsa praestabat animo, sed inpedimenta removebat; voluptas ultro dissolvit et omne robur emollit. Quae invenietur tam discors inter se iunctura corporum ? Fortissimae rei inertissima adstruitur, severissimae parum seria, sanctissimae intemperans usque ad nihil inpeditura sit bona valitudo et quies et dolorum vacatio, non Quid erit tunc in illis bonum ? Hoc unum, bene eligi. Nam cum vestem qualem decet, sumo, cum ambulo ut
Abbreviated transcription (Latin):
ħ̃ facies. Preterea si expoctat tp̃s
quo ꝑ se sciat. ꝙͥ optimũ fc̃m sit
interim errabit.⁊ errãdo ĩpediet᷑
quominꝰ ad illud ꝓueĩat. qͦ pos¬
sit se ẽe cõcẽtus. Regi ergo debec
dum incipit posse se regere. Pu¬
eri ad p̃scriptum discũt. digiti il¬
loꝵ tenẽtur. ⁊ aliena manu ꝑ lit¬
terarũ simulacra ducũtur. Dem̃
imitan iubẽtur p̃posita. ⁊ ad illa
reformare cirographũ. Sic aĩus
nr̃ dũ eruditur. ad p̾scriptũ in¬
uatur. Hec sũt ꝑ q̃ probatur. hãc

Expanded text:
hoc facies. Praeterea si expectat tempus, quo per se sciat quid optimum factu sit, interim errabit et errando inpedietur, quo minus ad illud perveniat, quo possit se esse contentus. Regi ergo debet, dum incipit posse se regere. Pueri ad praescriptum discunt. Digiti illorum tenentur et aliena manu per litterarum simulacra ducuntur, deinde imitari iubentur proposita et ad illa reformare chirographum. Sic animus noster dum eruditur ad praescriptum, iuvatur. Haec sunt, per quae probatur hanc
Abbreviated transcription (Latin):
dicere. Nã hoc qͦ natura ut ꝙ̃dã
uestẽ aĩo circũdedit. Uelamẽtu
eius ẽ. Quis ãt imꝙͣ uestimẽta
estimauit arcula: Nec bonũ nec
malũ nagina gladiũ fac̃. Ergo
de corꝑe qͦ idem tͥ respõdeo. Sñp¬
turũ quidẽ me si detur ełctio et
sanitatẽ ⁊ uires. bonũ aut̃ iudi¬
cium futurũ de illis meũ. ñ ip̃a.
Est quid̃ inꝙͥ sapiẽs bt̃s. Sũmũ
tñ illud bonũ nõ seqͥtur. nͥ illi et
naturalia instrum̃ta respõdeãt.

Expanded text:
oque natura ut quandam vestem animo circumdedit; velamentum eius est. Quis autem umquam vestimenta aestimavit arcula ? Nec bonum nec malum vagina gladium facit. Ergo de corpore quoque idem tibi respondeo: sumpturum quidem me, si detur electio, et sanitatem et vires, bonum autem futurum iudicium de illis meum, non ipsa. "Est quidem," inquit, "sapiens beatus; summum tamen illud bonum non consequitur, nisi illi et naturalia instrumenta respondeant.
Abbreviated transcription (Latin):
induas partes uͥtus deneca.¬
diuiditur. In cõtẽplationẽ ueri:
et actionẽ. Cõtemplationẽ. ĩsti¬
tutio tradit. Actionẽ. ãmonit̃o.
uirtutẽ ⁊ ex̾cet ⁊ oñdit recta acc̃o.
acturo ãt si ꝓdest qͥ suadet. ⁊ qui
monet ꝓderit. Ergo si recca act̃o
uͥtuti nccia ẽ. rectas at̾ actiões
ãmonitio demõstrat: ⁊ ãmõĩtio
nccͣia ẽ. Due res płimũ roboris
aĩo dant. fides uen et frducia.
Utraq ãmonitio facit. Nã ⁊ cre¬
ditur illi. ⁊ cũ creditũ ẽ. magnos
aios sp̃s cõcipit: ac fiducia ĩplet᷑.
Ergo ãmonitio nõ ẽ sr̃nacua.
Menagrippa uir ingẽtis aĩ qͥ solꝰ
ex hiis quos ciuilia bella claros
potẽtesq fecerũt. felix in publicũ
fuit. dicere solebat. multũ se huic

Expanded text:
In duas partes virtus dividitur, in contemplationem veri et actionem. Contemplationem institutio tradit, actionem admonitio. Virtutem et exercet et ostendit recta actio. Acturo autem si prodest qui suadet, et qui monet proderit. Ergo si recta actio virtuti necessaria est, rectas autem actiones admonitio demonstrat, et admonitio necessaria est. Duae res plurimum roboris animo dant, fides veri et fiducia: utramque admonitio facit. Nam et creditur illi et, cum creditum est, magnos animus spiritus concipit ac fiducia impletur. Ergo admonitio non est supervacua. M. Agrippa, vir ingentis animi, qui solus ex iis, quos civilia bella claros potentesque fecerunt, felix in publicum fuit, dicere solebat multum se huic
Abbreviated transcription (Latin):
nob̃ cõsumabilis. Set ad despa¬
tionẽ nos uicia nr̃a ꝑducunt.
Nã ille alt̾ secũdꝯ ẽ. ut aliquis
parũ cõstans ad custodiẽda op¬
tima cuiꝯ iurdiciũ labat. ⁊̃ nũc ĩ
certũ ẽ. Desideret ocłoꝵ atq au¬
riũ sensũ. bonã ualitirdinẽ ⁊ nõ
fedũ aspectũ corꝑis. tħitu manẽ¬
te suo etatis p̾terea lõgiꝰ spaciũ.
Per hãc pot̾ nõ penitẽda agitare
agitata abest. De bono ñ est ad¬
huc bonus. set in bonũ fingitur.
Cuicũq at̾ deest aliꝙͥ ad bonum:
malus ẽ. set nõ cui nirtus ãnisq
in corꝑe p̾sens. Hic deos eqͣt. Illo
tendit origĩs sue memor. Nemo
ĩprobe eo conatur asçendere.unde
descend̃at. Q ẽ aut̃ cur nõ existi¬
mes in eo diuini aliꝙͥ exist̾e. qui
dei pars est: Totũ hoc quo cõtine¬

Expanded text:
nobis consummabilis. Sed ad desperationem nos vitia nostra perducunt; nam ille alter secundus est ut aliquis parum constans ad custodienda optima, cuius iudicium bibat etiamnunc et incertum est. Desideret oculorum atque aurium sensum, bonam valitudinem et non foedum aspectum corporis et habitu manente suo aetatis praeterea longius spatium. Per hanc potest non paenitenda agi vita, a et exagitata abest ; non est adhuc bonus, sed in bonum fingitur. Cuicumque autem deest aliquid ad bonum, malus est. Sed Si cui virtus animusque in corpore praesens, hic deos aequat, illo tendit originis suae memor Nemo inprobe eo conatur ascendere, unde descenderat. Quid est autem cur non existimes in eo divini aliquid existere, qui dei pars est ? Totum hoc, quo contine
Abbreviated transcription (Latin):
m forcuitoꝵ constanciã spondet.
Egregie itaq uidetur mͥ metro¬
dorus dixisse in ea epsa q̃ sororẽ
amisso optimo indolis filio allo¬
quitur. Mortale ẽ õiũ mortaliũe
bonũ. De hiis loquitur bonis ad
que cõcunitur. Ilam illud uerũ
bonũ nõ moritur. Certũ ẽ sempi¬
cõtingit ĩmortale ĩ mortalibꝰ. Ce¬
terũ tam improbi sunt tãꝙͣ obli¬
ci quo eant quo illos singuli di¬
os curbent. ut mirẽtur aliꝙͣ ip̃os
amitt̾e. amissuros uno dic omĩa.
te ẽ. tuũ nõ ẽ. Nichil firmũ infir¬
hoc ip̃m si intelligimꝰ solaciũ ẽ
equo aĩo ꝑdere: qd̃ peundum ẽ.
Quid gͦ adũsus has amissiones
auxilii inuẽimus: Hoc ut meno¬
ria teneamꝯ amissa. nec cũ ip̃is
fructũ ercidere patiamur quẽ ex
illis ꝑcepimus habere eripit᷑. ha¬
biusse nũꝙͣ ꝑ ingratus ẽ. qui cum
amisit ꝓ accepto nichil debet. Rẽ
nob̾ euꝑit casus. usũ fructumq
apł nos relinꝙͥ. quẽ nos iniqͥta¬

Expanded text:
ni fortuitorum constantiam spondet. ni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis, ad quae concurritur. Nam illud verum bonum non moritur, certum est sempicontingit inmortale mortalibus. Ceterum tam inprobi sunt tamque obliti, quo eant, quo illos singuli dies turbent, ut mirentur aliquid ipsos amittere amissuri uno die omnia. te est, tuum non est; nihil firmum infirhoc ipsum, si intellegimus, solacium est. Aequo animo perde, pereundum est. Quid ergo adversus has amissiones auxili invenimus ? Hoc, ut memoria teneamus amissa nec cum ipsis fructum excidere patiamur, quem ex illis percepimus. Habere eripitur, habuisse numquam. Peringratus est, qui cum amisit, pro accepto nihil debet. Rem nobis eripit casus, usum fructumque apud nos relinquit, quem nos iniquita
Abbreviated transcription (Latin):
Calamitosus ẽ ãnis futuri axius.
et ante miẜias miser. qui sollicit
ẽ ut ea quibꝰ desctatur ad extre¬
mũ usq ꝑmancãt. Nullo eĩ tp̃r cõ¬
quiescet. ⁊ expectatiõe futuri p̾sen¬
Nec id̾o p̾cipio tibi negligenciã.
Qum uo metuẽda declina. ⁊ qͥc¬
ꝙͥ cõsilio ꝓspici pot̾ ꝓspice. Qdcũ¬
qr lesurum ẽ. multo añꝙͣ accidat
speculare ⁊ aũte. In hoc ip̃m tͥ plu¬
umũ cõferet fiducia. ⁊ ad tollen¬
dũ om̃e obfirmata mẽs. Potest
fortimã cauere qui potest ferre.
Certe in trãquillo nõ tumultua¬
tur. Nichil ẽ nec miseriꝯ nec stul¬
cius ꝙͣ pretimere. Qͦ ista demẽ¬
cia ẽ malũ añcedere: Deniq ut
breuit̃ includã qd̾ sentio. et istos
satagios ac sibi molestos descri¬
bã tibi. tã intemꝑantes in ipsis
miseriis ꝙͣ sũt ante illas. Plus
sibi ppetuã felicitatẽ suã fingit
crescere debere q̃cũq otigerunt.
nõ tm̃ durare. et oblitus huiꝯ pec¬
cati qd humana iactãcia sibi u¬

Expanded text:
Calamitosus est animus futuri anxius et ante miserias miser, qui sollicitus est, ut ea, quibus delectatur, ad extremum usque permaneant. Nullo enim tempore conquiescet et expectatione venturi praesenNec ideo praecipio tibi neglegentiam. Tu vero metuenda declina. Quidquid consilio prospici potest, prospice. Quodcumque laesurum est, multo ante quam accidat, speculare et averte. In hoc ipsum tibi plurimum conferet fiducia et ad tolerandum omne obfirmata mens. Potest fortunam cavere, qui potest ferre. Certe in tranquillo non tumultuatur. Nihil est nec miserius nec stultius quam praetimere. Quae ista dementia est malum suum antecedere ? Denique ut breviter includam quod sentio, et istos satagios ac sibi molestos describam tibi, tam intemperantes in ipsis miseriis quam sunt ante illas. Plus sibi perpetuam felicitatem suam, fingit crescere debere quaecumque contigerunt, non tantum durare; et oblitus huius petauri, quo humana iactantur, sibi u
Abbreviated transcription (Latin):
fertur illo .s. ad deum si uitia non
engitur et spectat in celũ ita aĩus
cui in ꝙͣtũ uult licet porngi eodẽ¬
Ite in hãc natura reꝵ formatus ẽ¬
et .cͦ¬

Expanded text:
fertur illo, si vitia non erigitur et spectat in caelum, ita animus, cui in quantum vult licet porrihoc a natura rerum formatus eEt
Abbreviated transcription (Latin):
Pares nascim᷑. pares morim᷑. Idem
de urbibꝰ. qd̃ de urbiũ incolis di¬
co. Dam ardea capta ꝙͣ roma est.
Conditor ille iuris hũani nõ tali¬
b nos nec nõinũ claritate distin¬
xit. nͥ dum sumꝰ. Ubi u̾o ad finem
mortaliũ uentũ ẽ. discede inꝙͥ am¬
esto ad oĩa patienda. Pares suma.
Nemo alt̾o fragilior ẽ. nemo ĩ cras¬
tinũ sin c̾tior. Alexander macedo¬
niũ rex disce̾ geometriã ceꝑat. in¬
felix sciturus ꝙͣ pusilla t̾ra ẽẽt. ex
q̃ m̃imũ occupauerat. Ita dico. In¬
felix ob hoc qd intelligere debebat
falsũ se gerere cognomẽ. Qͥs eĩ c̃ẽ
magnus in pusillo pot̃: Erãt illa
q̃ tradebãt subcilia. ⁊ diligẽti intẽ¬
xanus hõ. ⁊ tnsoceanũ cogitatiões
suas mittẽs. Facilia inꝙͥ me doce.
sunt. eq difficilia. hoc puta reñ
naturã dicẽ. Ista de quibꝰ q̃reris:
oĩ eadẽ sũt. Nulli dari faciliora
possũt. Set qͥsqͥs uolet sibi ip̃i illa
reddet faciliora. Quo: Eq̃nimi¬

Expanded text:
pares nascimur, pares morimur. Idem de urbibus quod de urbium incolis dico: tam Ardea capta quam Roma est. Conditor ille iuris humani non natalibus nos nec nominum claritate distinxit, nisi dum sumus. Ubi vero ad finem mortalium ventum est, "discede," inquit, "amesto." Ad omnia patienda pares sumus; nemo altero fragilior est, nemo in crastinum sui certior. Alexander Macedonum rex discere geometriam coeperat, infelix, sciturus, quam pusilla terra esset, ex qua minimum occupaverat. Ita dico: infelix ob hoc, quod intellegere debebat falsum se gerere cognomen. Quis enim esse magnus in pusillo potest? Erant illa, quae tradebantur, suptilia et diligenti intensanus homo et trans oceanum cogitationes suas mittens. " Facilia," inquit, "me doce." sunt, aeque difficilia." Hoc puta rerum naturam dicere: " ista, de quibus querelis, omnibus eadem sunt. Nulli dare faciliora possum, sed quisquis volet, sibi ipse illa reddet faciliora." Quomodo ? Aequanimi
Abbreviated transcription (Latin):
ac spinosa agendo. ꝙͣ cum aliqͥd
grande cõponitur. Nõ trecẽtis set
oĩbi mortalibꝯ mortis timor detra¬
hi debet. Qũõ illos doces malũ nõ
ꝓtinus infancia imbuit̾ eiunces:
becillitati hũane. Ꝙ dices qd̃ in¬
flãmati in media ꝑicula irruunt:
Qͣ or̃oe hũc timendi cõsensũ. qͥliꝯ
nem hũam gen̾is au̾tis: uerba mͥ
captiosa cõponis.⁊ int̾rogatiũcła
nectis. Magnis telis magna por¬
tẽta feriũtur. Serpentẽ illũ ĩ afri¬
ca seuũ. ⁊ romaĩs legiõib bello ip¬
so t̾ribiliorẽ. frustra sagictis fun¬
disq petierũt. Nephitio qͥdẽ nul¬
nerabilis fuit. cũ ingẽs magnitu¬
do ꝓ uastitate corpis solida. fer¬
rũ ⁊qͥcꝙͣ hũane torẜant manus
reic̾et. molaribꝰ demũ fracta saxiᷤ
laris. Subula leonẽ excipis. Acu¬
ta sũt ista q̃ dicis. Nichil ẽ acutiꝯ
arista. Quedã mutilia ⁊ ineffica¬
cia ip̃a subtilitas reddit. Liͦ eodẽ. ⁊¬

Expanded text:
ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi debet. Quomodo illos doces malum non protinus infantia inbuitur, evincis ? becillitati humanae ? Quid dicis, quo inflammati in media pericula inruant ? Qua oratione hunc timendi consensum, quibusnem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida ferrum et quicquid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis laris? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
tibi fabios cotũ rei publice bellũ.
in unã trãsferẽtes domũ. Laconas
tͥ oñdo ĩ ip̃is t̾mophilarũ ãgustiis
positos. nec uictonã sꝑãt nec redi¬
cum. Ille locus illis sepuloꝵ futum
ruinã obiectis corꝑib recipiãt. ⁊
uite pociꝰ ꝙ̃ loco cedãt. Dices. Qd̃¬
gliosa ẽ. mors ergo nõ est malũ.
O efficacẽ ꝯtentionẽ. Qͥs pꝰ hãs
dubitet se infestis ingere mucro¬
nbi.⁊ stãs mori: Atille leonidas
inferos cenaturi. Nõ in ore creuit
cibi. nõ hesit faucibꝰ. nõ elapsꝰ ẽ
manib. Alacres ⁊ad prandiũ illi

Expanded text:
totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futruinam obiectis corporibus excipiant et vita potius quam loco cedant ? Dices: "gloriosa est; mors ergo non malum " ? O efficacem contionem ! Quis post hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et stans mori ! At ille Leonidas inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ tuũ auge ⁊ eporna. Set iam
finẽ epłe faciã. si illi signũ suũ im¬
pressero .i. aliquã magnificã uocẽ
ꝑferendã ad te mandaũo. Int̾ ce¬
tera mala hoc qͦr ht stulticia ꝓpriũ.¬
sẽꝑ incpit uiuere. Consid̾a ꝙ nox
ista significet lucili uroꝵ optime:
et intelliges ꝙͣ feda sit hõm̃ lem¬
tas cotrdie nona uite fũdamẽta
ponentiũ. nouas spes eciã ĩ exitu
inchoantiũ. Cutũspice tecũ si głio¬
si occurrẽt tͥ senes. qͥ se ꝙͣ maxĩe
ad ambitionẽ. ad pegnatiões. ad

Expanded text:
bonum tuum auge et exorna. Sed iam bonum tuum auge et exorna. Sed iam finem epistulae faciam, si illi signum suum inpressero, id est aliquam magnificam vocem perferendam ad te mandavero. " Inter cetera mala hoc quoque habet stultitia: semper incipit vivere." Considera quid vox ista significet, Lucili virorum optime, et intelleges, quam foeda sit hominum levitas cotidie nova vitae fundamenta ponentium, novas spes etiam in exitu inchoantium. Circumspice tecum singulos; occurrent tibi senes, qui se cum maxime ad ambitionem, ad peregrinationes,
Abbreviated transcription (Latin):
nichoꝰ in hanc partẽ pocia inclina.
et ꝑturbare te desinc. ac subinde
hoc in aĩo uolue maiorẽ ꝑtẽ mor¬
taliũ. Cũ illi nec sit qͥcꝙ̃ mali nͤ
ꝓ c̾to futinũ sit. estuare ac discur¬
rere. Nemo eĩ resistit sibi cũ cepit
impelli. nec timorẽ suũ redigit ad
uerũ. Nemo dicit uanũ auctorem.
uanus auctor ẽ. aut finx̃ aut cre¬
didit. Damꝯ nos referentiba. ex¬
pauescimꝰ dubia ꝓ certis. Nõ ẜn̾a¬
mus modũ rerũ. statĩ in timorem
ueĩt scrupulus. Pudet me ibi sic
tecũ loqui.⁊ tã leuibi remadiis te¬
focillare. Alius dicat. fortasse nõ
uemiet. Et tu dic. Qͥ porro si ne¬
tasse ꝓ me uenit.⁊ mors ista uitã
honestabit. Cicuta magnũ socͣtẽ
cõfecit. Catonẽ gladius. Asẜtorẽ
lib̾rtatis extorque. Magnã ꝑtẽ de¬
trareris głie. Nimiũ diu te cohor¬
tor: cum tͥ ãmomtiõe magis ꝙͣ
exhortatiõe opus sit. Nõ in diuer¬
sum te a natura tua ducimo. Na¬
tus es adista q̃ dicimꝰ. Eo mag̃

Expanded text:
nus in hanc partem potius inclina et perturbare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli, nec timorem suum redigit ad verum. Nemo dicit: " Vanus auctor est, vanus haec aut finxit aut credidit." Damus nos aurae ferendos. Expavescimus dubia pro certis. Non servamus modum rerum. Statim in timorem vertit scrupulus. Pudet me et triste tecum loqui, et tam lenibus te remediis focillare. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si vetasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem libertatis extorque; magnam partem detraxeris gloriae. Nimium diu te cohortor, cum tibi admonitione magis quam exhortatione opus sit. Non in diversum te a natura tua ducimus; natus es ad ista, quae dicimus. Eo magis
Abbreviated transcription (Latin):
liora ꝓmitte. Qͥ facias lucri tp̃s
multa int̾ueniẽt. quib uicinũ pi¬
culũ aut ꝓpe ad motũ aut subsis¬
tat aut desinat. aut in alienum
caput trãseat. Incendiũ ad fugã
patint. Quosdã mollit̾ rumna de¬
posuit. Ałn gladius ab ip̃a c̾uice
reuocatus ẽ. Aliqͥs carifici suo
suꝑstes fuit. Habet eciã mala for¬
tuna leuitatẽ.Fortasse erit. forta¬
se nõ erit. Int̾im nõ ẽ. Meliora ꝓpo¬
ne. Nõnmꝙͣ ulłis apparẽtiba sig¬
sibi falsas ymagines fĩgit. aut
ũbũ aliqd̾ dubie significationis
detorq̃t in peius: aut maiorẽ sibi
offensã ꝓponit alicuiꝰ ꝙͣ ẽ.⁊ cogi¬
tat non ꝙͣ iratus ille sit. s qͣntũ
liceat irato. Nulla ãt cã uite ẽ. nł¬
lus mifiarũ modus: si tim̾etur qͣn¬
tũ pot̾. Hirc prudẽtia ꝓsit. hinc ro¬
bore aĩ eudentẽ qͦ metũ respue.
Si uaina. uiciũ incio repelle. spe me¬
tũ tẽpera. Nichil tam certũ ẽ ex hiis
q̃ tiraẽtur. ut nõ c̾tius sit. et form¬

Expanded text:
liora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa intervenient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus sigsibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et form