comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
S i tñ hoc scelus est. s eiũ danipnare negat᷑
H anc uene̾m pietas choeũt q animalia nullo
Cet̾a delicto. nec habetur turpe iuuence
Ferre pr̃em t̾go. fit equo sua filia cõiure
Quasq treauit init pecudes caꝑ ip̃aq cuius
S emine concepta ẽ ex illo concipit ales
F elices quib ista licent. humaua maliguas
Cura dedit leges. ⁊ quod natura renuittit
Inuida iura negãt gentes tñ ẽẽ ferunt᷑
I n quib ⁊ nato genitͥx. ⁊ nata parenti
I uugit᷑. ⁊ pietas geminato crescit amore
M e miserã quod nõ nasti mͥ contigit illic
F ortimaq loci ledor. quid in ista reuoluor
S pes inter dicte discedite. dignus amari
I sle. s ut pater est. ergo si filia magni
N ũc quia iã meus est nõ est m̃s. ip̃aq dãpuo
E st mͥ ꝑrimitas. aliena potencior eẽm
I re libet ꝓtul hinc pat̾e q relinq̃re fines
Dũ scelus effugiã. retinet malus ardor amãtẽ

Expanded text:
— si tamen hoc scelus est. Sed enim damnare negatur — si tamen hoc scelus est. Sed enim damnare negatur hanc venerem pietas, coeuntque animalia nullo cetera delicto. Nec habetur turpe iuvencae ferre patrem tergo, fit equo sua filia coniunx, quasque creavit init pecudes caper, ipsaque, cuius semine concepta est, ex illo concipit ales. Felices, quibus ista licent! Humana malignas cura dedit leges, et quod natura remittit, invida iura negant. Gentes tamen esse feruntur, in quibus et nato genetrix et nata parenti iungitur, ut pietas geminato crescat amore. Me miseram, quod non nasci mihi contigit illic, fortunaque loci laedor! — Quid in ista revolvor? Spes interdictae discedite! Dignus amari ille, sed ut pater, est. — Ergo si filia magni nunc quia iam meus est, non est meus, ipsaque damno est mihi proximitas: aliena potentior essem. Ire libet procul hinc patriaeque relinquere fines, dum scelus effugiam. Retinet malus ardor amantem,
Abbreviated transcription (Latin):
Desit in hac mͥ ꝑte fides. nec credite ft̃m
Nel si credetis fc̃ĩ quoq credite penam
Si tñ admissũ sunt hoc natura uideri¬
Gratulor huic t̾re. quod ab est regionib ifuis
Q tantũ genuere nefas. sit diues amomo
Cinamaq ⁊ costũq suã. subiectaq ligno
T hura ferat. floresq alios panchaica tellus
Oũ ferat ⁊ mirrã tanti noua nõ fuit arbor
I p̃e negat nocuisse ł sua tela cupido
M irra facesq luas a crimine uendicat isto
Stipite te stigio timidisq afflauit erinis
Etrib una soror scelus est odisse parentẽ
H ic amor est odio maius scelus undiq lecti
Tecupiũt ꝓceres totoq oriente iuuentꝰ
Ad thalanu certamen adest. ex om̃ib unũ
Elige mirra uirũ. dũ ue sit in om̃ib unus
Illa quidẽ sentit fedon repugnat amori
Et secũ quo m̃te feror quid molior inqͥt
Dii p̃cor ⁊ pietas sacrata q iura parentũ
H oc ꝓhibete nefas sceleri q resistite nr̃o

Expanded text:
desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, vel, si credetis, facti quoque credite poenam. Si tamen admissum sinit hoc natura vidgratulor huic terrae, quod abest regionibus illis, quae tantum genuere nefas. Sit dives amomo cinnamaque costumque suum sudataque ligno tura ferat floresque alios Panchaia tellus, dum ferat et murram: tanti nova non fuit arbor. Ipse negat nocuisse tibi sua tela Cupido, Myrrha, facesque suas a crimine vindicat isto. Stipite te Stygio tumidisque adflavit echidnis e tribus una soror. Scelus est odisse parentem: hic amor est odio maius scelus. Undique lecti te cupiunt proceres, totoque oriente iuventus ad thalami certamen adest. Ex omnibus unum elige, Myrrha, virum: dum ne sit in omnibus unus. Illa quidem sentit foedoque repugnat amori et secum “quo mente feror? quid molior?” inquit: “di, precor, et pietas sacrataque iura parentum, hoc prohibete nefas scelerique resistite nostro,
Abbreviated transcription (Latin):
Incõbensq thoro dedit oscula uisa tepere
Admouet os iterũ. manib qͦ tẽꝑa tẽptat
Temptatũ mollescit ebur. positoq uigore
Subsedit digitis sedit q ut cymera sole
Cera remolescit multas q̃ pollice tracta
Flectit᷑ in facies. ip̃oq fit utilis usu
Rursꝰ amãs rursqͦ manus sua uota retactat
Corpus erat. saliũt temptate pollice uene
Tñ uero paphius plenissima cõcipit herox
Uerba. quib uen̾i grates agat. oraq tandẽ
Ore suo nõ falsa p̃mit. dataq oscula uirgo
Sensit. ⁊ erubuit. tinuidũ q ad lumina lumẽ
Attollens. ꝑiter cũ celo uidit amantẽ
Coniugio qd fecit adest dea. iãq coactis
Cornib in plenũ nouies luuarib orbem
Illa paphon genuit. de quo tenet iusula nom̃
Editus hac ille ẽ qui si sine ꝓle fuisset
Inter felices cynaras potusset haberi
Pira cauã ꝓcul hinc nate ꝓcul este ꝑentes
Nut mea si ur̃as mulcebũt carmina m̃tes

Expanded text:
incumbensque toro dedit oscula: visa tepere est. incumbensque toro dedit oscula: visa tepere est. Admovet os iterum, manibus quoque pectora temptat: temptatum mollescit ebur positoque rigore subsidit digitis ceditque, ut Hymettia sole cera remollescit tractataque pollice multas flectitur in facies ipsoque fit utilis usu. rursus amans rursusque manu sua vota retractat. Corpus erat: saliunt temptatae pollice venae. Tum vero Paphius plenissima concipit heros verba, quibus Veneri grates agat, oraque tandem ore suo non falsa premit: dataque oscula virgo sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen attollens pariter cum caelo vidit amantem. Coniugio, quod fecit, adest dea. Iamque coactis cornibus in plenum noviens lunaribus orbem illa Paphon genuit, de qua tenet insula nomen. Editus hac ille est, qui, si sine prole fuisset, inter felices Cinyras potuisset haberi. Dira canam: procul hinc natae, procul este parentes! Aut, mea si vestras mulcebunt carmina mentes,
Abbreviated transcription (Latin):
Et ꝑuas uolucres. ⁊ flores mlle colorũ
L iliaq fert pictasq pilas. ⁊ ab arbore lapsas
Helusdũ lacrimas. oruat qͦ uestib artus
D at digitis gẽmas dat longa monilia collo
Aure leues bacte. redimicula pectore pendẽt
Cuucta decent nec nũda muiꝰ formosa uidet᷑
Collocat hauc stratis concha si douide tinctis
Appellat q thori sociã. acclinataq colla
Moslib in plumis tanqũã sensura repouit
Festa dies uen̾is tota celeberrima cypro
Renerat. ⁊ blandis inducbe coritb aurũ
Concid̾ant icte niuea ceruice iuuence
Thuraq fumabant cil mun̾e fuuctꝰ ad aras
Constitit. ⁊ tmnude si dii dare cũcta potestis
Sit cõiũx ꝯpto nõ ausus eburnea uirgo
Dic̾e pigmalion similis mea dixit eburne
Sensit ut ip̃a siuis aderat uenꝰ aurea festis
ota hͥd illa uelint. ⁊ amici mun̾is omen
Flama ter accensa ẽ. apicẽq ꝑ aera duxit
Et rediit simulacra sue petit ille puelle

Expanded text:
et parvas volucres et flores mille colorum et parvas volucres et flores mille colorum liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas Heliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, dat digitis gemmas, dat longa monilia collo: aure leves bacae, redimicula pectore pendent. Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctis appellatque tori sociam, acclinataque colla mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro venerat, et pandis inductae cornibus aurum conciderant ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras constitit et timide, “si di dare cuncta potestis, sit coniunx, opto” non ausus “eburnea virgo” dicere Pygmalion “similis mea” dixit “eburnae.” Sensit, ut ipsa suis aderat Venus aurea festis, vota quid illa velint; et, amici numinis omen, flamma ter accensa est apicemque per aera duxit. Ut rediit, simulacra suae petit ille puellae
Abbreviated transcription (Latin):
Corꝑa cũ forma prime uulgasse ferunt᷑
Ut q pudor cessit. sanguis induruit oris¬
In uigidũ paruo siliceni discͥmine u̾se
Qͣsq ⁊ pigmalion euũ ꝑ crimina agentes
Uiderat. offensus uicus q̃ plurinia. menti
Feminee natura dedit. sine cõiuge celebs
Uiuebat. thalamiq diu consorte carebat
Int̾ea niueũ mira feliciter arte
S culpsit ebur. formãq dedit qͣ femina nasci
Nulla põt. oꝑisq sui concepit amorẽ
Uirginis est uers facies qũa uiu̾e credas
Et si non obstet reuerent ia. uelle mou̾i
Ars adeo latet. arte sua mirat᷑. ⁊ haurit
Pectore pigmaliou simulati corꝑis ignes
Sepe manus oꝑi tẽptantes ad mouet. an sit
Corpus. au illud ebur. nͨ adhuc ebur ẽẽ fatet᷑
Oscula dat. reddiq putat. lo qͥt᷑q tenet q
Et tredit tactis digitos in sidere m̃brs
E t met uit p̃ssos ueniat ne liuor in artͤ
Et mͦ blandicias adhibet. mͦ grata puellis
Munera fert illi. conchas teretesq lapillos

Expanded text:
corpora cum forma primae vulgasse feruntur: corpora cum forma primae vulgasse feruntur: utque pudor cessit sanguisin rigidum parvo silicem discrimine versae. Quas quia Pygmalion aevum per crimen agentes viderat, offensus vitiis, quae plurima menti femineae natura dedit, sine coniuge caelebs vivebat thalamique diu consorte carebat. Interea niveum mira feliciter arte sculpsit ebur formamque dedit, qua femina nasci nulla potest: operisque sui concepit amorem. Virginis est verae facies, quam vivere credas, et, si non obstet reverentia, velle moveri: ars adeo latet arte sua. Miratur et haurit pectore Pygmalion simulati corporis ignes. Saepe manus operi temptantes admovet, an sit corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque, et credit tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos
Abbreviated transcription (Latin):
At si forte roges fecundã amatonta met allis
An geniusse uelit ꝓperacides annuit eque
Atq illos gemino qͦndam quib asꝑa cornu
Frons erat. unde etiã nomen traxere cerastes
Ante fores hoꝵ stabat ieuis hospitis ara
Lugubris sceleri. qũa si quis sanguine tinctã
A duena udisset mactatos crederet illic
Lactantes uitulos amatusiacasq bidentes
Hospes erat cesus sacris offensa ne fandis
I p̃a suas urbes ophirisia q arua ꝑabat
Deserere alma uenus. s qͥd loca grata qͥd urbes
P eccauere mee. dixit. quod cͥmen in illis
Erilio penã pocius gens impia pandat
Uel nece uel si quid mediũ est mortisq fuge ꝙꝑ
I d q qͥd ẽẽ põt nisi u̾se pena figure
Tũ dubitat qͦ mutet eos ad cornua uultũ
Flerit. ⁊ ãmonita ẽ hec illis posse reluqui
Gnͣdiaq in toruos tͣnfformat m̃bra iuuẽtos
Sũt tñ obscene uenerẽ ꝓpetides ause
Esse negare deaui ꝓ quo sua numinis ira

Expanded text:
At si forte roges fecundam Amathunta metallis, At si forte roges fecundam Amathunta metallis, an genuisse velit Propoetidas, abnuat aeque atque illos, gemino quondam quibus aspera cornu frons erat: unde etiam nomen traxere Cerastae. Ante fores horum stabat Iovis Hospitis ara; ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam advena vidisset, mactatos crederet illic lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes peccavere meae? Quod” dixit “crimen in illis? Exsilio poenam potius gens impia pendat, vel nece, vel siquid medium est mortisque fugaeque. Idque quid esse potest, nisi versae poena figurae?” Dum dubitat, quo mutet eos, ad cornua vultum flexit et admonita est haec illis posse relinqui: grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. Sunt tamen obscenae Venerem Propoetides ausae esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira,
Abbreviated transcription (Latin):
Culpa potest. nisi culpa põt ⁊ amasse uocari
Atiꝑ utinã ꝑ te uitam tecumq liceret
Redd̾e. quod qm̃ fatali lege tenemur
Semꝑ eris mecũ memori q tenebit in ore
Te liya pulsa manu. te carmina nr̃a sonabũt
Flosq nouus scͥpto gemitus imitab̾e nr̃os
Tempus ⁊ illud erit quo se fortissimus heror ꝓpͥũ iu¬
Addat in huuc florẽ folioq legatur eodem
Talia dũ uero memorant᷑ apollinis ore
Ecce cruor qͥ fusus humi signau̾at herbam
Desinit ẽẽ cruor tirioq nitencior ostro
Elos oritur. formãq capit qũa lilia. si non
Purpureus color hiis argenteus eẽt in illis
Non satis hoc phebo est. is enĩ fuit actor houoris
I p̃e suos gemitus foliis inscribit. ⁊ hia .i. luctũ et en¬
Elos ht inscriptũ fimestaq littera ducta est.
N et ge nuisse pudet spartẽ Iacincton. honorq
Durat in hoc eui. celebrandaq more prioꝵ
Annua plata redeunt iacuitia pompa

Expanded text:
culpa potest, nisi culpa potest et amasse vocari. culpa potest, nisi culpa potest et amasse vocari. Atque utinam merito vitam tecumque liceret reddere! Quod quoniam fatali lege tenemur, semper eris mecum memorique haerebis in ore. Te lyra pulsa manu, te carmina nostra sonabunt, flosque novus scripto gemitus imitabere nostros. Tempus et illud erit, quo se fortissimus heros addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro flos oritur formamque capit quam lilia, si non purpureus color his, argenteus esset in illis. Non satis hoc Phoebo est is enim fuit auctor honoris: ipse suos gemitus foliis inscribit, et AI AI flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. Nec genuisse pudet Sparten Hyacinthon, honorque durat in hoc aevi, celebrandaque more priorum annua praelata redeunt Hyacinthia pompa.
Abbreviated transcription (Latin):
P ondus. ⁊ exibuit iunctã cũ uirib artẽ
P rotinus imprudens actusq cupidine lusus
Tollers teuarides crbem ꝓperabat. At illum
Dura reꝑcusso subietit᷑ in aere tellus
In nultus iacincte tuos. expalluit enue
Q m puer ip̃e d̾s. collapsosq excipit artꝰ
Et mͦ te refouet. mͦ tristia uuln̾a siccat
N ũc animã admotis fugientẽ sustinet herbis
N il ꝓsunt artes. erat immedicabile uuluꝰ
Ut si quis uiolas riguoq papauer in orto
Liliaq infringat fuluis herent ia uirgis
M arcida demutant subito caput illa grauatũ
N ec se sustantant spectaut q catumina t̾rã
S ic uultus moriens iacet. ⁊ defecta iugore
p̃a sibi est oneri ceruix. hum̾oq recũbit
Laberis eubalide prima fraudate iuuenta
P hebus ait. indeo q tuũ mea crimiua ulnꝰ
Tu dolor es faciuusq meũ. mea dextera leto
Inscribenda tibi ẽ. ego sum tͥ fun̾is actor
Qmea culpa tñ. nisi si lusisse uocari

Expanded text:
pondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. pondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. Protinus imprudens actusque cupidine lusus tollere Taenarides orbem properabat. At illum dura repercusso subiecit verbere tellus in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque quam puer ipse deus conlapsosque excipit artus, et modo te refovet, modo tristia vulnera siccat, nunc animam admotis fugientem sustinet herbis. Nil prosunt artes: erat inmedicabile vulnus. Ut siquis violas rigidumve papaver in horto liliaque infringat fulvis horrentia linguis, marcida demittant subito caput illa vietum nec se sustineant spectentque cacumine terram: sic vultus moriens iacet, et defecta vigore ipsa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” Phoebus ait “videoque tuum, mea crimina, vulnus. Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor. Quae mea culpa tamen? Nisi si lusisse vocari
Abbreviated transcription (Latin):
I nuittaip ioui nectar iunone ministrat
Te qͦ amiclide posuisset in ethere phebus
Tristia si spatiũ ponendi fata dedissent
Qua licet eternus tñ es. quociensq repellit
Uer hiemẽ. pisciq aries succedit aquoso
Tu tociens oreris. uiridiq in cespite flores
Te m̃s aute alios genitor dilȩxit. ⁊ orbe
I n medio positi caruerũt preside delphi
Dũ d̾s aurotan immuuitam q freiuent at
S ꝑtem. nec tythare nes sunt in honore sagitte
Immemor ip̃e sui nou retia ferre recusat
N on tenuisse caues non ꝑ iuga montis mi qui
Ire comes. longaiz alit assuetudine flãmas
Iamq fere medius titau uenientis ⁊ acte
N octis erat. spatioq pari distabat utrinq
Corpora ueste leuãt. ⁊ suito pinguis oliue
Splendesiunt. leti qꝑ ieunt certamina disci lapis esti¬
Qũe prius aerias libratũ phebus u auras
Misit. ⁊ oppositas disiecit pondere nubes
Recidit in solidam longo post tẽpore t̾ram

Expanded text:
invitaque Iovi nectar Iunone ministrat. invitaque Iovi nectar Iunone ministrat. Te quoque, Amyclide, posuisset in aethere Phoebus, tristia si spatium ponendi fata dedissent. Qua licet, aeternus tamen es: quotiensque repellit ver hiemem piscique aries succedit aquoso, tu totiens oreris viridique in caespite flores. Te meus ante omnes genitor dilexit, et orbe in medio positi caruerunt praeside Delphi, dum deus Eurotan inmunitamque frequentat Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: inmemor ipse sui non retia ferre recusat, non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et actae noctis erat spatioque pari distabat utrimque: corpora veste levant et suco pinguis olivi splendescunt latique ineunt certamina disci. Quem prius aerias libratum Phoebus in auras misit et oppositas disiecit pondere nubes. Reccidit in solidam longo post tempore terram
Abbreviated transcription (Latin):
Horrida cesaries fieri. sũptoq rigore
Si dereũ gracili spectare cacumine celũ
Ingemuit. tͥstisq d̾s lugebere nobis
Lugebisq alios. ad erisq dolentib in qͥt
ale nemus uates attraxerat. inq feraꝵ
Concilio mediꝰ turba uolucrũq sedebat
Ut satis impulsas temptauit pollice cordas
Et seusit uarios qnuis diuersa sonarent
Concordare modos. hoc uocẽ carmine mouit
Abioue musa parẽs cedũt iouis om̃ia regno
Carmina nr̃a moue. iouis est mͥ sepe potestas
Dicta pͥus cecini plettro grauiore gigantes
Sꝑsaq phlegeis uicbricia fulmina campis
Nũc opus est leuiore lira. puerosq canamꝰ
Dilectos suꝑis. inconcessisq puellas
Ignib attonitas meruisse libidine penas
Arsit. ⁊ inuentũ est aliqͥd quod iupit̾ ẽẽ
Q mͣ quod erat uellet. nulla tñ alite uerti
Dignatur: nisi q̃ portet sua fulmina t̾re
N et mora ꝑcusso mendacib aere penus
Arripit yliadem qui nũc quoq pocula miscet

Expanded text:
horrida caesaries fieri sumptoque rigore horrida caesaries fieri sumptoque rigore sidereum gracili spectare cacumine caelum. Ingemuit tristisque deus “lugebere nobis lugebisque alios aderisque dolentibus” inquit. Tale nemus vates attraxerat inque ferarum concilio medius turba volucrumque sedebat. Ut satis impulsas temptavit pollice chordas et sensit varios, quamvis diversa sonarent, concordare modos, hoc vocem carmine movit: “Ab Iove, Musa parens, cedunt Iovis omnia regno! carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas ignibus attonitas meruisse libidine poenamarsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse, quam quod erat, mallet. Nulla tamen alite verti dignatur, nisi quae posset sua fulmina ferre. Nec mora, percusso mendacibus aere pennis abripit Iliaden; qui nunc quoque pocula miscet
Abbreviated transcription (Latin):
Deposito. celebrare domos. mulcendaq colla
Q mlibet ignotis manib prebere solebat
Sed tñ aute alios cee pulcherrime gentis
Gratus erat cyparisse tͥ. tu pabula ceruũ
a d noua. tu liquidi ducebas fontis ad undã
Tu mͦ texebas uarios ꝑ cornua flores
N unc eq̃s in t̾go residens huc letus ⁊ illuc
Mollia purpureis frenabas ora capistris
Estus erat. mediusq dies. solisq uapore
Concaua littorei feruebant brachia cancͥ
Fessus in herbosa posuit sua corꝑa terra
Ceruus. ⁊ arborea frigus ducebat ab umbͣ
Hũc puer imprudens iaculo cyparissus acuto
Fixit. ⁊ ut seuo morientẽ uuln̾e uidit
Uelle mori statuit. q̃ non solatia phebus
Dixit. ⁊ ut leuit̾ ꝓ materiaq doleret
Ammonuit. gemit ille tñ. munusq sup̃mũ
Hoc petit a suꝑis. ut tempore lugeat ouu
Iamq ꝑ inimensos egesto sanguine fletꝰ
In uiridẽ uerti ceperunt m̃bra colorẽ
Et mͦ qui niuea pendebant fronte capilli

Expanded text:
deposito celebrare domos mulcendaque colla deposito celebrare domos mulcendaque colla quamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, tu modo nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. Aestus erat mediusque dies, solisque vapore concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus dixit et ut leviter pro materiaque doleret, admonuit! Gemit ille tamen munusque supremum hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni. Iamque per inmensos egesto sanguine fletus in viridem verti coeperunt membra colorem, et modo qui nivea pendebant fronte capilli,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ petuoq uireus burus. tenuesq mirice
Et bicolor mirtus. ⁊ baccis cerula ficus
Uos qͦ flexipedes hed̾e uenistis. ⁊ una
P ampinee uittes. ⁊ amicte uittib ulmi
Oruiq ⁊ picee. pomoq ouerata rubenti
Arbutus. ⁊ lente uictoris p̃mia palme
Et succita comas hirsurtaq u̾tice pinus
Grata deũ matri siquidẽ cybeleius athis
Eruit hac hominẽ troucoq induruit illo
Affuit huic turbe metas imitata cup̃ssus
N unc arbor. puer ante deo dilectus ab illo phebo
Qͥ citharã neruis ⁊ ueruis tẽꝑat arcũ
N amq sacer nĩphis carchea tenentib arua
Iugens ceriuis erat. lateq patentib altas
I p̃e suo capiti p̃bebat cornib umbras
Cornua fulgebant auro. demissaq in armos
P endebant tereti demissa mouilia collo
Bulla tegit frontẽ ꝑuis argentea loris
Uitta niouebat᷑ ꝑiles etate nitebant
Aurib in geminis circũ caua tẽpore bacte
Isq nietu uacius. naturali q pauore

Expanded text:
perpetuoque virens buxum tenuesque myricae perpetuoque virens buxum tenuesque myricae et bicolor myrtus et bacis caerula tinus. Vos quoque, flexipedes hederae, venistis et una pampineae vites et amictae vitibus ulmi, ornique et piceae pomoque onerata rubenti arbutus et lentae, victoris praemia, palmae et succincta comas hirsutaque vertice pinus, grata deum matri; siquidem Cybeleius Attis exuit hac hominem truncoque induruit illo. Adfuit huic turbae metas imitata cupressus, nunc arbor, puer ante deo dilectus ab illo, qui citharam nervis et nervis temperat arcum. Namque sacer nymphis Carthaea tenentibus arva ingens cervus erat, lateque patentibus altas ipse suo capiti praebebat cornibus umbras. Cornua fulgebant auro, demissaque in armos pendebant tereti gemmata monilia collo. Bulla super frontem parvis argentea loris vincta movebatur parilique aetate: nitebant auribus e geminis circum cava tempora bacae. Isque metu vacuus naturalique pavore
Abbreviated transcription (Latin):
S e recipit rodopẽ pulsũq aqiilonib hemũ
T ertius equoreis inclusũ piscib annũ
Finierat titan. omnẽq refugerat orpheꝰ
Femineã uenerẽ. seu qd̃ male cesserat illi
Siue fidem ded̾at. multas tñ ardor habebat
ung̾e se uati. multe doluere repulse
I lle etiã tracũ populis fuit actor. amorẽ
In teneros tranfferre mares. circaq inuẽtã¬
E tatis breue uer. ⁊ pͥmos carꝑe flores
ollis erat. collemq suꝑ plauissima campi
Area qũa uiridẽ faciebant graminis herbe
U mbra loco deerat. qua postqũa ꝑte resedit
Diis genitus uates ⁊ fila souantia mouit
Umbra loco uenit. nou chaous abfuit arbo
Non nemus heliadũ. nec frondib esculus altis
N ec tilie molles nec fagus ⁊ inuuba laurus
Et corili fragiles. ⁊ fraxinus utilis hastis
E nodisq abies. curuataq glandib ilex
Et platanus genialis. acer q colorib impar
Annicoleq simul salices. ⁊ aquatica lothos

Expanded text:
se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. Tertius aequoreis inclusum piscibus annum finierat Titan, omnemque refugerat Orpheus femineam venerem, seu quod male cesserat illi, sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat iungere se vati, multae doluere repulsae. Ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem in teneros transferre mares citraque iuventam aetatis breve ver et primos carpere flores. Collis erat collemque super planissima campi area, quam viridem faciebant graminis herbae. Umbra loco deerat: qua postquam parte resedit dis genitus vates et fila sonantia movit, umbra loco venit. Non Chaonis afuit arbor. non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis enodisque abies curvataque glandibus ilex et platanus genialis acerque coloribus impar amnicolaeque simul salices et aquatica lotos
Abbreviated transcription (Latin):
Brachiaq intendens p̃ndiq ⁊ p̃nd̾e̾ captans
N il nisi cedentes infelix arripit auras
Iamq iterũ moriens nõ est de cõuige qͥcqͣm
Q̾ sta suo. quid enĩ nisi quod seq̃ret᷑ amantẽ
S up̃mũq uale quod iam uix aurib ille
Acciꝑet. dixit. reuocatan rursus eodem ẽ
N on alit̾ stupuit gemina nece cõiugis orpheᷤ
Q ͣm t̾a qui timidus medio portante catheuaᷤᷤ
Colla canis uidit. qũe nõ pauor ante reluͥt
Qmͣ natura prior saxo ꝑ corpus oborto
Qͥ q in se crimen traxit. uoluit q uideri
Gleuos ẽẽ nocens. tuq o confisa figura
Infelix latea tua. iunctissima quondam
Pectora. nũc lapides qͦs humida sustinet yde
Ouantẽ. frustraq iterũ transire uolentẽ
Portitor arguerat. septẽ tñ ille dieb
S calidus in ripa cereris sñ mun̾e se dit
Cura dolorq animi. lacͥmeq alĩta fuere
Esse deos herebi crudeles q̃stus. in altam

Expanded text:
bracchiaque intendens prendique et prendere certans bracchiaque intendens prendique et prendere certans nil nisi cedentes infelix arripit auras. Iamque iterum moriens non est de coniuge quicquam questa suo: quid enim nisi se quereretur amatam? Supremumque “vale,” quod iam vix auribus ille acciperet, dixit revolutaque rursus eodem est. Non aliter stupuit gemina nece coniugis Orpheus, quam tria qui timidus, medio portante catenas, colla canis vidit, quem non pavor ante reliquit, quam natura prior, saxo per corpus oborto; quique in se crimen traxit voluitque videri Olenos esse nocens, tuque, o confisa figurae, infelix Lethaea, tuae, iunctissima quondam pectora, nunc lapides, quos umida sustinet Ide. Orantem frustraque iterum transire volentem portitor arcuerat. Septem tamen ille diebus squalidus in ripa Cereris sine munere sedit: cura dolorque animi lacrimaeque alimenta fuere. Esse deos Erebi crudeles questus, in altam
Abbreviated transcription (Latin):
Q uod si fata negant ueniã ꝓ coniuge c̾tũ ẽ
N olle redire mͥ leto gaudete duoꝵ
T alia dicentẽ neruosq ad uerba mouentẽ
Exangues flebant anime. nec tantalus undã
Taptauit refugam. stupuit q yxionis orbis
N et carpsere iecu̾r uolucres. uriusq uacarũt
B elides. inq tuo sedisti sẏsiphe saxo
Tũ pͥmũ lacrimis uictarũ carmine fama ẽ
Eumenidũ maduisse genas. nec regia cõuĩx
Sustinet orauti. nec qui regit ima negare¬
F uridicẽq uocant umbras erat illa recẽtes
I nt̾. ⁊ incessit passu de uuln̾e tardo
H anc simul ⁊ legẽ rodopeius accipit herox
N e flectat retro sua lumina. dones au̾uas
Erierit ualles. aut irpita dona futura
Carpit᷑ acliuis ꝑ muta silent ia trames
Ardiius obscurus caligine dempsus opaca
N et ꝓcul abfuerant telluris margine sũme
H ic ne deficeret metuẽs auidusq uidendi
Flexit amians oculos. ⁊ ꝓtinus illa relapsa ẽ

Expanded text:
Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” Talia dicentem nervosque ad verba moventem exsangues flebant animae: nec Tantalus undam captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis, nec carpsere iecur volucres, urnisque vacarunt Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt telluris margine summae: hic, ne deficeret, metuens avidusque videndi flexit amans oculos; et protinus illa relapsa est,
Abbreviated transcription (Latin):
In qũe decidimus qͥcqͥd mortale creaniur
S i licet ⁊ falsi positis ambagib horis
Uera loqui sinitis. nõ huc ut opaca uiderẽ
Tartara descendi. non ut iullosa colubris
Terna medusei uincirem guttura mõstri
Causa uie est conuix in qũã calcata uenenũ
Uiꝑa diffudit crescentes q abstulit annos
P osse pati uolui. nec me tẽptasse negabo¬
U icit amor. suꝑa d̾s hic bñ notus in hora ẽ
An sit ⁊ hic dubito. s ⁊ hic tñ auguror ẽẽ
F amaq si uet̾is nou est mentita rapiue
Uos qͦ iuuxit amor. ꝑ ego hec loca plenatimoris
ꝑ chaos hoc ingens uastiq silentia regni
Furidices oro ꝓperata reterite fata
Onũa debentur uobis. paulũq morati
Serius aut cicius sedẽ ꝓpeuamus ad imã
T endinꝰ huc om̃is. hec est domꝰ ultima. uosq
H u maui gñis longissima regna tenetis
H ec qͦ cũ iustos matura ꝑegerit anuos
I uris erit ur̃i ꝓ munere poscunꝰ usum

Expanded text:
in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, si licet et falsi positis ambagibus oris vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem Tartara, descendi, nec uti villosa colubris terna Medusaei vincirem guttura monstri: causa viae est coniunx, in quam calcata venenum vipera diffudit crescentesque abstulit annos. Posse pati volui nec me temptasse negabo: vicit Amor. Supera deus hic bene notus in ora est, an sit et hic, dubito. Sed et hic tamen auguror esse; famaque si veteris non est mentita rapinae, vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris, per chaos hoc ingens vastique silentia regni, Eurydices, oro, properata retexite fata. Omnia debemur vobis, paulumque morati serius aut citius sedem properamus ad unam. Tendimus huc omnes, haec est domus ultima, vosque humani generis longissima regna tenetis. Haec quoque, cum iustos matura peregerit annos, iuris erit vestri: pro munere poscimus usum.
Abbreviated transcription (Latin):
Doua puer soluit q̃ femina uouerat yphis
Postera lux radiis latum patefec̾at orbẽ
Cñ uenus ⁊ iuno sociusq hymeneꝰ ad ignes
Conueniũt. potit᷑q sua puer yphis y authe
Noe ꝑ imnĩsũ croceo uelatus amictu
Aera digredit᷑ cyconũq hymeneꝰ ad horas
Tendit. ⁊ orphea ne qͥcqũa uoce uocatꝰ
affuit ille quidẽ. s nec sollempnia u̾ba
Nec letos uultus. nec felix attulit omen
F ax q qũa tenuit lacͥmoso strsoula fu mo
U sq suit. nullosq inuenit motib ignes
Eritus auspicio grauior. nã uupta ꝑ herbas
Dũ noua naiadũ turba comitata uagat᷑
Occidit. in talũ serpentis dente recepto
Q ũa satis ad suꝑas postqͣm rodopeiꝰ auras
Defleuit uates. ne non tẽptaret ⁊ umbras
Ad stiga tenaria est ausus descend̾e porta
ꝑ q leues ppłos simulacraq functa sepulcro
ꝑsephonen adiit iu amenaq regna tenentẽ
U mbraꝵ dñui pulsisq ad carmina neruis
S ic ait oppositi sub terra numina mundi

Expanded text:
DONA PUER SOLVIT QUAE FEMINA VOVERAT IPHIS Postera lux radiis latum patefecerat orbem, cum Venus et Iuno sociosque Hymenaeus ad ignes conveniunt, potiturque sua puer Iphis Ianthe. Inde per inmensum croceo velatus amictu aethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba nec laetos vultus nec felix attulit omen. Fax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo usque fuit nullosque invenit motibus ignes. Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras, ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; perque leves populos simulacraque functa sepulcro Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi,
Abbreviated transcription (Latin):
E quoree miscent᷑ aq̃. caret ignibus ether
Cecaq nox p̃mitur. tenebris hiemis q suisq
Discut iũt tñ has p̃benti touitrua lumẽ
Fulmina. fulmineis ardoscunt ignib unde
Dat qͦz iam saltus inter caua cex ta carme
Fluctus. ⁊ ut miles num̾o p̃stantior om̃i
Cũ sepe assiluit deffense menib urbis
Spe potit᷑ tandẽ laudisq accensus amore
Int̾ mille uiros niurũ tñ occupat unus
Sit uͥ pulsarũt celsi latera ardua fluctus
Ictib insurgens decime ruit inpetꝰ unde
Nec pͥus absistit fessam impugnare carmã
Q ũa solet ur̃bs alus murũ fodientib ert
Atq aliis murũ trepidare tenentib intus

Expanded text:
aequoreae miscentur aquae; caret ignibus aether, aequoreae miscentur aquae; caret ignibus aether, caecaque nox premitur tenebris hiemisque suisque. Discutiunt tamen has praebentque micantia lumen fulmina: fulmineis ardescunt ignibus ignes. Dat quoque iam saltus intra cava texta carinae fluctus; et ut miles, numero praestantior omni, cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis, spe potitur tandem laudisque accensus amore inter mille viros murum tamen occupat unus, sic, ubi pulsarunt noviens latera ardua fluctus, vastius insurgens decimae ruit impetus undae; nec prius absistit fessam oppugnare carinam, quam solet urbs, aliis murum fodientibus extra atque aliis murum, trepidare, tenentibus intus
Abbreviated transcription (Latin):
Concolor est illis stigia modo nigͥor unda
Ster intͣ int̾dũ spumisq sonantib albet
Ip̃a qͦ hiis agit᷑ uitib trac uia puppis
Et nũc sublimis ueluti de uertice moutis
Despic̾e in uallos imũq acherionta uidet᷑
Nũc uͥ demissam curuum circũstetit eiͦr
Suspice nniferno summũ de gurgite celũ
Sepe dat ingentẽ fluctu latus ista fras orẽ
Net leuiꝰ pulsat a souat qũa ferreus olim
Gu laceras aries balista ue concutit arces
Utq solent sũptis in cursu uirib ire
P ectore in arma feri ꝓtectaq tela leones
Sic ubi se uentis cõmiserat unda coortis
I bat ii arnia ratis multoq erat alcior illis
Iamq labant cunei spoliataq tegmine cers
R ina patet. p̃bet q uiã letalibus undis
Ecce cadũt largi resolutis nubibus imbres
Iuq fretũ credas totum descend̾e celun
I nq plagas celi tumeftũi ascend̾e pontũ
Uela madent nimbis. ⁊ cũ celestib undis

Expanded text:
concolor est illis, Stygia modo nigrior unda, concolor est illis, Stygia modo nigrior unda, sternitur interdum spumisque sonantibus albet. Ipsa quoque his agitur vicibus Trachinia puppis, et nunc sublimis veluti de vertice montis despicere in valles imumque Acheronta videtur, nunc, ubi demissam curvum circumstetit aequor, suspicere inferno summum de gurgite caelum. Saepe dat ingentem fluctu latus icta fragorem nec levius pulsata sonat, quam ferreus olim cum laceras aries ballistave concutit arces. Utque solent sumptis incursu viribus ire pectore in arma feri protentaque tela leones, sic ubi se ventis admiserat unda coortis, ibat in arma ratis multoque erat altior illis. Iamque labant cunei, spoliataque tegmine cerae rima patet praebetque viam letalibus undis. Ecce cadunt largi resolutis nubibus imbres, inque fretum credas totum descendere caelum, inque plagas caeli tumefactum adscendere pontum. Vela madent nimbis, et cum caelestibus undis
Abbreviated transcription (Latin):
Tũ mare sub noctẽ tumidis albesce̾ cepit
Fluctib. ⁊ p̃ceps spirare ualentius eurus
Ardua iam dudũ dimittere cornua restor
Clamat. ⁊ autẽpnis totũ suba̾tere uelum
H ic iubet. impediũt aduerse iussa ꝓcelle
N on sinit audiri uocẽ fragor enuoris ullã¬
⁊ ponte tñ ꝓperãt alii subduc̾e remos
ꝑs munire latus. ꝑs uentis uela negare
Egerit hic fluctus. eiͦrq refundit in eiͦr
H ic rapit autẽpnas. q̃ dũ sine loge gerũt᷑
A sꝑa crescit hiems. om̃iq a ꝑte feroces
N ella gerũt uenti. fretaq indignantia miscẽt
Ip̃e pauet. nec se quis sit status ip̃e fatet
Scare ratis rector. nec qͥd iubeat ue. uelit ue
Tanta mali moles tantoq potencior arte ẽ
Quippe souant clamore uiri stridore rudẽtes
Undarũ incursu grauis iuida. tonitrib eth
Fluctib erigit᷑ celumq equare uidetur
Pontus. ⁊ inductas aspgine tangere nubes
⁊ mͦ cum fuluas ex imo uertit hareuas

Expanded text:
cum mare sub noctem tumidis albescere coepit cum mare sub noctem tumidis albescere coepit fluctibus et praeceps spirare valentius eurus. “Ardua iamdudum demittite cornua” rector clamat “et antemnis totum subnectite velum.” Hic iubet: impediunt adversae iussa procellae, nec sinit audiri vocem fragor aequoris ullam. Sponte tamen properant alii subducere remos, pars munire latus, pars ventis vela negare. Egerit hic fluctus aequorque refundit in aequor, hic rapit antemnas. Quae dum sine lege geruntur, aspera crescit hiems, omnique e parte feroces bella gerunt venti fretaque indignantia miscent. Ipse pavet nec se, qui sit status, ipse fatetur scire ratis rector, nec, quid iubeatve velitve: tanta mali moles tantoque potentior arte est. Quippe sonant clamore viri, stridore rudentes, undarum incursu gravis unda, tonitribus aether. Fluctibus erigitur caelumque aequare videtur pontus et inductas adspergine tangere nubes; et modo, cum fulvas ex imo vertit harenas,
Abbreviated transcription (Latin):
Amplexusq dedit. tristiq miserrima tarde
Ore uale dixit collapsaq corpore toto E
At inuenes q̃rente moras ceyce reducũt
Oi dinib geminis ad forcia pectora remos
Equali q ittu scindũt freta. sustiait illa
Humentes oculos. stantẽq in puppe recurua
Concussaq manu dantẽ sibi signa maritũ
Prima iudet. reddit q notas. ubi t̾ra recessit
Tongius. atq oculi neq̃unt cognosce nultus
Dũ licet insequit᷑ fugientẽ lumine pinũ
H ec qͦ ut hauc pot̾ant spatio submota uid̾i¬
U ela tñ spectat summo fluitantia malo
Ut nec uela uidet. uacuũ petit auxia lectũ
Seq thoro ponit. renouat lectusq locusq
ortub exierant ⁊ mouerat aura rudentes¬
E buertit lateri pendentes nauita remos
Cornuaq in sũma locat arbore. totaq male
Carbasa deducit. uenientesq accipit auras
Aut nimis aut c̾te mediũ nõ ampliꝰ enuor
P uppe secabatur. longe q erat ut ᷑q tellus

Expanded text:
amplexusque dedit, tristique miserrima tandem amplexusque dedit, tristique miserrima tandem ore “vale” dixit conlapsaque corpore toto est. Ast iuvenes, quaerente moras Ceyce, reducunt ordinibus geminis ad fortia pectora remos aequalique ictu scindunt freta. Sustulit illa umentes oculos, stantemque in puppe relicta concussaque manu dantem sibi signa maritum prima videt redditque notas; ubi terra recessit longius atque oculi nequeunt cognoscere vultus, dum licet, insequitur fugientem lumine pinum. Haec quoque ut haud poterat, spatio submota, videri, vela tamen spectat summo fluitantia malo; ut nec vela videt, vacuum petit anxia lectum seque toro ponit; renovat lectusque locusque Portibus exierant, et moverat aura rudentes: obvertit lateri pendentes navita remos cornuaque in summa locat arbore totaque malo carbasa deducit venientesque accipit auras. Aut minus, aut certe medium non amplius aequor puppe secabatur, longeque erat utraque tellus,
Abbreviated transcription (Latin):
Quo magis hos noui. nã noui sepe pat̾na
ꝑua domo ⁊ iudi magis hos reor ẽẽ tiũdos
Q d tua si flecti p̃cib sentencia nullis
Tare potest cõiunx. nimiũ q es certꝰ eundi
Me qͦ tolle simul. certe iactabimur una
Q uichͥd erit. ꝑit̾ q ꝑ equora lata ferem᷑
Talib eolidis dictis lacrimisq mouetͤ
S idereus coniuux. neq enĩ minor ignis in ip̃o ẽ
S ed neq ꝓpositos pelagi dimitt̾e cursus
N et uult alcyonẽ in ꝑtem adhibere ꝑicli
M ultaq respondit timidũ solantia pectꝰ
N on tñ iccirco cãm ꝓbat. addidit illis
Hoc qͦ leninen. quo solo flexit amantẽ
Longa quidẽ est nobis om̃is mora. s t uiro
ꝑ patͥos ignes. si me mͦ fata remittũt
Ante reuersurũ qũa lia bis impleat orbẽ¬
H iis ubi ꝓmissis spes est ad mota uecursus¬
ꝑ rotinꝰ eductam naualib enuore tingi
Aptariq suis pinũ iubet armamentis
Qua iusa rursus ueluti p̃saga futuri
Orruit alcyone. lacͥmasq ĩmisit obort al

Expanded text:
Quo magis hos novi nam novi et saepe paterna parva domo vidi, magis hos reor esse timendos. Quod tua si flecti precibus sententia nullis, care, potest, coniunx, nimiumque es certus eundi, me quoque tolle simul. Certe iactabimur una, quidquid erit, pariter super aequora lata feremur.” Talibus Aeolidis dictis lacrimisque movetur sidereus coniunx: neque enim minor ignis in ipso est. Sed neque propositos pelagi dimittere cursus, nec vult Alcyonen in partem adhibere pericli, multaque respondit timidum solantia pectus. Non tamen idcirco causam probat; addidit illis hoc quoque lenimen, quo solo flexit amantem: “Longa quidem est nobis omnis mora: sed tibi iuro per patrios ignes, si me modo fata remittant, ante reversurum, quam luna bis impleat orbem.” His ubi promissis spes est admota recursus, protinus eductam navalibus aequore tingi armarique suis pinum iubet armamentis. Qua rursus visa, veluti praesaga futuri, horruit Alcyone lacrimasque emisit obortas
Abbreviated transcription (Latin):
Non tenet hic lacmas. stupet hie. uocat ille beatos
Funa quos maneãt. hic uotis numen adorat
Brachiaq ad celũ qd̾ nõ uidet irrita tollens
ꝑ oscit opẽ. subeũt illi frater ꝙ parensiꝑ¬
ħ uic cũ pignorib domus. ⁊ qe̾tũq relictũ est
Alcyone ceyca mouet. ceycis in ore
Nulla nͥ alcyone est. ⁊ cuni desideto biiã
G audet abẽẽ tñ. patrie ꝙͦ uellet ad horas
Respice. inq domũ sup̃mos uertere ⁊uiltꝰ
Uerũ ubi sit nescit. tanta uortigine poutꝰ
Feruet. ⁊ incincta piceis e nrdib umbra
Oiñe latet celũ. duplicataq noctis ymiago
Frangit᷑ incur su nimbosi turbiuus arbar
F rangit᷑ ⁊ regimẽ. spolus q animosa suꝑbit
U nda uelut uictrix. sinuata  despicrt ndas
N ec leuus ꝙĩa si quis athon ꝑmdũ are eeuulsos
s ede sua. totos in aꝑtum euertet etor
ꝑrecipitata cadit ꝑit̾ q. ⁊ ponde ⁊ at du
Mergit in mia ratẽ. cil oua ꝑsmagna uarort
Burrgito pͥssa graui neq in aera reddit a fato

Expanded text:
Non tenet hic lacrimas, stupet hic, vocat ille beatos, funera quos maneant: hic votis numen adorat bracchiaque ad caelum, quod non videt, inrita tollens poscit opem, subeunt illi fraterque parensque, huic cum pignoribus domus et quodcumque relictum est. Alcyone Ceyca movet, Ceycis in ore nulla nisi Alcyone est; et cum desideret unam, gaudet abesse tamen. Patriae quoque vellet ad oras respicere inque domum supremos vertere vultus, verum ubi sit, nescit; tanta vertigine pontus fervet, et inducta piceis e nubibus umbra omne latet caelum, duplicataque noctis imago est. Frangitur incursu nimbosi turbinis arbor, frangitur et regimen, spoliisque animosa superstes unda, velut victrix, sinuataque despicit undas, nec levius, quam siquis Athon Pindumve revulsos sede sua totos in apertum everterit aequor, praecipitata cadit pariterque et pondere et ictu mergit in ima ratem; cum qua pars magna virorum, gurgite pressa gravi neque in a
Abbreviated transcription (Latin):
Lumina. qͥs melius magno suocessit achilli
Qmͣ ꝑ qũe danais magnus successit achilles
H iuc m ne ꝓsit quod ut est̾hebes ẽẽ udetᷤ
N eue mͥ noceat quod uobis semꝑ achiui
p̾ rofuit ingeniũ. meaq hec facundia si qͣ est
I nuidia careat bona nec sua qͥsq recuset
N am genus ⁊ pauos ⁊ que nõ fecinius ip̃i

Expanded text:
lumina, “quis magno melius succedit Achilli, lumina, “quis magno melius succedit Achilli, quam per quem magnus Danais successit Achilles? Huic modo ne prosit, quod, uti est, hebes esse videtur, neve mihi noceat, quod vobis semper, Achivi, profuit ingenium, meaque haec facundia, siqua est locuta est, invidia careat, bona nec sua quisque recuset. Nam genus et proavos et quae non fecimus ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
Debilitaturũ te quid petis imꝓbe munus
Q d tͥ si populi donaui̾t error achiui
Cur spolieris erit. nõ cur metuaris ab hoste
At suga qua sola cunctos timidissime uiucis
Tarda futura tͥ est gestamina tanta thenti
Adde quod iste tiuis tam raro p̾lia passus
I nteger est clipeus. nr̃o qui tela ferendo
M ille patet plagis nouus est successor hndus
Deniq quid uerbis opus est. spectemur agẽdo
Arma uiri fortis medios mittant᷑ in hostes
Inde iubete peti ⁊ referentẽ oruate relatis
inierat thelamone satus. uulgiq seiitũ
Dltima murmiur erat. donec laercius heror
Astitit. ati oculos paulũ tellure moratos
S ustulit ad ꝓceres. expectatoq resoluit
Ora sono. nec abest facundis gratia dc̃is¬
S i mea cũ ur̃is ualuissent uota pelasgi
N on foret ambignus tanti certaminis heres
Tuq tuis armis nos te potiremur achille
Q ũe q̃m non equa mͥ uobisq negar unt
Fata. manuq simul ueluti lacͥmantia d̾ sit

Expanded text:
debilitaturum quid te petis, Improbe, munus? debilitaturum quid te petis, Improbe, munus? Quod tibi si populi donaverit error Achivi, cur spolieris, erit, non cur metuaris ab hoste, et fuga, qua sola cunctos, timidissime, vincis, tarda futura tibi est gestamina tanta trahenti. Adde quod iste tuus, tam raro proelia passus, integer est clipeus: nostro, qui tela ferendo mille patet plagis, novus est successor habendus. Denique quid verbis opus est? spectemur agendo! Arma viri fortis medios mittantur in hostes: inde iubete peti et referentem ornate relatis?” Finierat Telamone satus vulgique secutum ultima murmur erat, donec Laertius heros adstitit atque oculos paulum tellure moratos sustulit ad proceres exspectatoque resolvit ora sono; ne“Si mea cum vestris valuissent vota, Pelasgi, non foret ambiguus tanti certaminis heres, tuque tuis armis, nos te poteremur, Achille. Quem quoniam non aequa mihi vobisque negarunt fata” manuque simul veluti lacrimantia tersit
Abbreviated transcription (Latin):
In danaas classes ubi tunc facundꝰ ulixes
N empe ego mille meo ꝓteri corpore puppes
S pem nr̃i reditus. date tot ꝓ natuib ayma
Q uod si uera licet mͥ dicere q̃ritur istis
Qm tͥ maior honos cõiunctaq gloria nr̃a÷
Atq aiax armis. nõ aiaci arma petuntͤ
Conferat hic ythacꝰ resum imbellẽq dolona
ꝑ uiamidẽ q helenũ rapta cũ pallade captũ
Luce nichil gestũ nichil est diomede remoto
S i tñ ista datis nu̾tis tam uilibus arma
Diuidite. ⁊ ꝑs sit maior diomedis in illis
Qͥ d tñ heo ythaco qui clam qͥ semꝑ inher mis
R eui gerit. ⁊ fartis incautũ decipit hostem
p̃e uitor galee claro radiantis ab auro
Insidias prodet manifestabit q latentẽ
S ed neu dulichius sub achillis casside u̾tex
Pondera tanta feret. nͨ nõ onerosa grauisq
Pelias hasta põt imbellib esse lacertis
N ec clipeus uasti celatus ymagine inũdi
Conueniet tuuide uaten ad furta sinistre

Expanded text:
in Danaas classes: ubi nunc facundus Ulixes? in Danaas classes: ubi nunc facundus Ulixes? Nempe ego mille meo protexi pectore puppes, spem vestri reditus: date pro tot navibus arma! Quod si vera licet mihi dicere, quaeritur istis, quam mihi, maior honos, coniunctaque gloria nostra est, atque Aiax armis, non Aiaci arma petuntur. Conferat his Ithacus Rhesum imbellemque Dolona Priamidenque Helenum rapta cum Pallade captum: luce nihil gestum est, nihil est Diomede remoto. Si semel ista datis meritis tam vilibus arma, dividite, et pars sit maior Diomedis in illis! Quo tamen haec Ithaco, qui clam, qui semper inermis rem gerit et furtis incautum decipit hostem? Ipse nitor galeae claro radiantis ab auro insidias prodet manifestabitque latentem. Sed neque Dulichius sub Achillis casside vertex pondera tanta feret, nec non onerosa gravisque Pelias hasta potest imbellibus esse lacertis, nec clipeus vasti concretus imagine mundi conveniet timidae nataeque ad furta sinistrae:
Abbreviated transcription (Latin):
S ic linquendus erat legem sic duxerat ip̃e
Conclamat socios. assum uideo qp trementẽ
P allentẽq metu ⁊ trepidantẽ morte futura
Opposui molem clipei texiq iacentem
Seruauiq antinã minimũq est laudis inhertẽ
Si ꝑstas certare locum redeamus ao illũ
R edde hostes. uulmisq tuũ. solitũq timorẽ
Post clipeũq late ⁊ metũ contende sub illo
At postqũa eripui cui cristau ⁊ uuln̾a uires
N on dederãt. nullo tardatus uuln̾e fugit
Hector ad est secũq deos in p̃lia duoit
Q uaq ruit. non tu tantũ terreris ulixe
S ed fortes etiã tantũ trahit ille timoris
Hũc ego sanguinee successu cedis ouantẽ
Eminus ingenti resupinũ uulnere fudi
Hũc ego poscentẽ cum qͦ concurr̾et uuus
s ustraui. sortemq meã nouistis achiui
Et ur̃e ualuere p̃ces si hritis huius
ꝑsortunã pugne nõ sum suꝑatus ab illo
cce ferũt troes ferrũq ignẽq iouẽq

Expanded text:
sic linquendus erat: legem sibi dixerat ipse. sic linquendus erat: legem sibi dixerat ipse. Conclamat socios: adsum videoque trementem pallentemque metu et metuentem morte futura; opposui molem clipei texique iacentem servavique animam minimum est hic laudis inertem. Si perstas certare, locum redeamus in illum: redde hostem vulnusque tuum solitumque timorem post clipeumque late et mecum contende sub illo! At postquam eripui, cui standi vulnera vires non dederant, nullo tardatus vulnere fugit. Hector adest secumque deos in proelia ducit, quaque ruit, non tu tantum terreris, Ulixe, sed fortes etiam: tantum trahit ille timoris. Hunc ego sanguineae successu caedis ovantem eminus ingenti resupinum pondere fudi, hunc ego poscentem, cum quo concurreret, unus sustinui, sortemque meam vovistis, Achivi, et vestrae valuere preces! Si quaeritis huius fortunam pugnae, non sum superatus ab illo. Ecce ferunt Troes ferrumque ignesque Iovemque