comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
correptã. In.os. correptã. In .os. ꝓductã. in.us. correptã. ln.us. ꝓductao.
ln .us. in .ęs. in aus. ui ans. in ens. in ons. utraq. in uns. in yns. in ars. in ers.
i ors. in urs. in uls. in ems. in abs. in abs. ebs. correptã. in ebs. ꝓductam
ln obs. in yes. in. urbs. ui abs in eps in opsꝰ in .xps. in irps. in ar. correptam.
in ar pductã. In ex. correptã. in ex ꝓductã. in .xx. correptã. in. yt pduẽt

Expanded text:
 in os correptam, in os productam, in us correptam, in us productam, in ys, in aes, in aus, in ans, in ens, in ons, in uns, in yns, in ars, in ers, in ors, in urs, in uls, in ems, in abs, in ebs correptam, in ebs productam, in obs, in ybs, in urbs, in aps, in eps, in ops, in yps, in irps, in ax correptam, in ax productam, in ex correptam, in ex productam, in ix correptam, in ix product
Abbreviated transcription (Latin):
hic homerꝰ. huiꝰ homeri. hȩc cipressus. huꝰ eipressi hȩc platanus.
huiꝰ platant. hoc uulgus. huiꝰ uulgi. dicit᷑ tam̃ et hie uulgus. hoc
pelagꝰ huiꝰ pelagi. In eus. gͣcoꝵ tantũ masculinoꝵ. ut hic tydeus.
huiꝰ tydei. hic orpheus. huiꝰ orphei. In.um. neutroꝵ tã latinoꝵ.
quã grecoꝵ. & sigurate femininoꝵ apud comicos. ut hoc regnũ. huiꝰ
regni. hoc peliũ.huiꝰ pelii. hȩc gliceriũ. huiꝰ gliceru. hȩc sophroniũ.
huiꝰ sophronii.  Panthus ꝑ sineresim. ꝓ panthous. quomodo alcinus.
ꝑ aleinols platũ est. Uñ horatꝰ in .i. epłarũ. ł los numerus sumus &
fruges ẽsumere nati. Sponsi penelope nebulones alcinoiꝙ. Uirgłs in .ii.¬

Expanded text:
hic Homerus huius Homeri, haec cupressus huius cupressi, haec platanus hic Homerus huius Homeri, haec cupressus huius cupressi, haec platanus huius platani, hoc uulgus huius uulgi dicitur tamen et hic uulgus, hoc pelagus huius pelagi. in eus Graecorum tantum masculinorum: hic Tydeus huius Tydei, hic Orpheus huius Orphei. in um neutrorum tam Latinorum quam Graecorum et figurate femininorum apud comicos, ut hoc regnum huius regni, hoc Pelium huius Pelii, haec Glycerium huius Glycerii, haec Sophronium huius Sophronii Panthus per synaeresin pro Panthous, quomodo Alcinus pro Alcinous prolatum est. unde Horatius in I epistulfruges consumere nati, sponsi Penelopae nebulones, Alcinoique in
Abbreviated transcription (Latin):
ut huiꝰ docti. hi & o docti. huiꝰ platani. he & .o. platani. In neutris
uͦ extremã.i. genitiui singularis mutantes in .a. breuẽ facimꝰ nomina.¬
tiuum & accusatiuũ et ut uocatiuũ pluralẽ. ut huiꝰ tẽpli hec & o
tẽpla. huiꝰ numini hec & onumina. alii uͦ casus plurales. in trib generi¬
bus cõmunẽ possident regłam.
assumente.rũ. ut ab hoc uiro. hoꝵ uiroꝵ. ab hac platano. harum
platanorũ. ab hoc tẽplo. horũ tẽploꝵ. Inueniunt᷑ tñ ꝑ ẽcisionẽ mediȩ
syllabȩ masculinoꝵ plerũq nominũ quȩ neutra ñ habent hũe casum
ꝓferentes maxime poetȩ. Est aũt etiã apud ueteres ꝑsã scribentes idẽ
inuenir ł. s raro. uirgłs in .i. ȩneid̾. It cęlo clamorq uirũ stridoꝵ ꝙ
rudentũ. ꝓ uiroꝵ. Idẽ in.ii. Cura dm̃bis ꝑgameis erepte ruinu . ꝓͣ
modiũ ꝓ modioꝵ. medimnũ. ꝓ medimnoꝵ. senũ septenũ. denum

Expanded text:
ut huius docti hi et o docti, huius platani hae et o platani. in neutris ut huius docti hi et o docti, huius platani hae et o platani. in neutris uero extremam i genetiui singularis mutantes in a breuem facimus nominatiuum et accusatiuum et uocatiuum pluralem, ut huius templi haec et o templa, huius munii haec et o munia. alii uero casus plurales in tribus generibus communem possident regulam. assumente rum, ut ab hoc uiro horum uirorum, ab hac platano harum platanorum, ab hoc templo horum templorum. inueniuntur tamen per concisionem mediae syllabae masculinorum plerumque noe. est autem etiam apud prosam scribentes idem inuenire, sed raro. Virgilius in I: «it caelo clamorque uirum stridorque rudentum», pro uirorum. idem in III: «cura deum, bis Pergameis erepte ruinis», demodium pro modiorum, medimnum, senum, septenum, denum
Abbreviated transcription (Latin):
eresin. ut albinꝰ rerũ romanarũ .i. llle cui tͣnis capitolia celsa
triũphis. Sponte deu̾ patuere cui freta nulla repostos. Abscondere
sinꝰ ñ tute menib urbis. Qđ aũt po̾pei. et uultei. & gay. et similia
i. finalẽ &. ante eã uocalẽ. ꝓ una syllaba habent. usus quoq cõprobat.
facit uocatiuũ. quãuis sit appellatiuũ o filie. & o fili. Liuiꝰ andronicꝰ
in odisia. Pater nr̃ saturni filie. Catullus aut̃. Tup̃t̃ om̃s une de capil¬
latis celtiberose celtiberie fili. Terentianꝰ de sylłis. hec prius tubas¬
sine filie& tugener nouatemi. Est aut̃ qñ nominatiuo quoq in.us.
t̃minato ꝓ uocatiuo suue metri. siue euphoniȩ causa utuntur
Uirgiliuis in.uiii. Corniger hesperidum fluuius regnator aqua¬
rum. Lucanus in. secundo. Degener o populus uir secula longa
deorũ Sic meruisse iuris.
quã feminini generis. in .i. finit᷑. et ẽ similis genituio singulari.

Expanded text:
eresin, ut Albinus rerum Romanarum I: «ille, cui ternis Capitolia celsa eresin, ut Albinus rerum Romanarum I: «ille, cui ternis Capitolia celsa triumphis / sponte deum patuere, cui freta nulla repostos / abscondere sinus, non tutae moenibus urbes». quod autem Pompei et Vultei et Gai et similia i finalem et ante eam uocalem pro una syllaba habent, usus quoque confirmat. facit uocatiuum, quamuis sit appellatiuum, o filie et o fili. Liuius Andronicus in Odissia : «pater noster, Saturni filie». Catullus autem: «tu praeter omnes une de capillatis / Celtiberosae Celtiberiae fili». Terentianus de syllabis : haec prius tu Bassine fili et tu gener Nouate mi. est tamen quando nominatiuo quoque in us terminante pro uocatiuo siue metri siue euphoniae causa utuntur. Virgilius in VIII: «Corniger Hesperidum fluuius regnator aquarum». Lucanus in II: «degener o populus, uix saecula longa decorum, / sic meruisse uiris». quam feminini generis in i finitur et est similis genetiuo singulari,
Abbreviated transcription (Latin):
ȩneid. Ei mͥ quantꝰ erat quantũ mutatꝰ ab illo hectore. Nichil
tam̃ mirũ .i. loco ẽsonantis positã transire in uocalẽ. cũ u quoq
idẽ patiat᷑ in quibusdã dictionib apud poetas. ut horatius in
epodon. Nꝰiuesq deducunt iouẽ. n̾e mare nc̃ silue. Hie enĩ diuisiõe
facta.ue. extremȩ hllabȩ .u. a csonante transit in uocalẽ. Est enĩ¬
dimetrũ iãbicũ c̃iunctũ semiquinariȩ heroicȩ. Similit̾ ergo ei . &
eis. et eidẽ. et eisdẽ. ꝑ dieresin ꝓferunt᷑. Iuuenalis in .u. luuenes hor.¬
tant᷑ ut illã lre uiã ꝑgant et eidẽ incũbere sectȩ. In eodẽ. Ceras nẽ
dio dictante pusillas lmplet. et ad mechos dat & eisdẽ ferre cinedos.
in cõpositione aut̃ nec alit̾ posst̃ ꝓferri. cũ sequens e̾sonans eogit.i secũ¬
loco uocalis ꝓferri. Cui qqͣ inueniunt᷑ quidã dissyllabȩ ꝓtulisse ꝑ di-¬

Expanded text:
«ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo / Hectore». nihil «ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo / Hectore». nihil tamen mirum, i loco consonantis positam transire in uocalem, cum u quoque idem patiatur in quibusdam dictionibus apud poetas, ut Horatius in epodo : «niuesque deducunt Iouem; nunc mare, nunc siluae». hic enim diuisione facta uae extremae e heroicae. similiter ergo ei et eis et eidem et eisdem per diaeresin proferuntur. Iuuenalis in V: «iuuenes hortantur, ut illam / ire uiam pergant et eidem incumbere sectae». in eodem: «ceras nunc hac dictante pusillas / implet, et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». in compositione autem nec aliter possunt proferri, culoco uocalis proferri. cui quoque inueniuntur quidam bisyllabe protulisse per dia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ duas .i. debuit esse genitiuꝰ. causa datiui. ꝙ est alii. Sed uł hiatꝰ
causa ẽ. uł qđ int̾ duas uocales .i. uocalis esse ñ poterat: datiuꝰ aut̃
loco ẽsonantis eã accipi. ꝓhibebat. quã ipse duplicat uocalẽ. et
credo differentiȩ causa. ne si ali diceremꝰ. uerbũ insinitũ esse putare¬
tur: Ideo pleriq recusauerunt eũ frequenti usu ꝓferre. Uetustissi¬
mi tam̃ similẽ genitiuũ nominatiuo posuisse inueniunt᷑ s̃ accent᷑
differt. quippe circuflecꝰtit᷑ penultima in genitiuo. Cesar in antica.¬
tone priore. Uno enĩ excepto. quẽ aliꝰmodi atq omnis natura¬
eoꝵ causasti quoq cũ rationabilit̾ monosyllabũ esse deb̾et cum
genituiꝰ eiꝰ sit dissabus ꝑdieresin a poetis ꝓferri inuenit᷑. differen¬
tiȩ causa. ne si monosyllabũ sit. int̾iectio esse putet᷑. Uirgłs in .ii.

Expanded text:
per duas i debuit esse genetiuus datiui, qui est alii, sed uel hiatus per duas i debuit esse genetiuus datiui, qui est alii, sed uel hiatus causa uel quia inter duas uocales i uocalis esse non poterat, datiuus autem loco consonantis eam accipi prohibebat, quam ipse duplicat uocalem et credo differentiae causa, ne ali uerbum infinitum esse putaretur, ideo plerique recusauerunt eum frequenti usu proferre. uetustissimi tamen similem genetiuum nominatiuo posuisse inueniuntur, sed accentu differt, quippe circumflectitur in genetiuo paenultima. Caesar in Anticatone priore: «uno enim excepto, quem alîus modi atqeorum causa». ei quoque cum rationabiliter monosyllabum esse deberet, cum genetiuus eius sit disyllabus, per diaeresin a poetis proferri inuenitur differentiae causa, ne, si monosyllabum sit, interiectio esse putetur, ut Virgilius in II:
Abbreviated transcription (Latin):
nies seripturis quotiẽs int duas uocales ponit᷑. ⁊t eiuis. põpeuus dultenus
gauus. Qđ etiã om̃s quid e lutera curiosuis seripserunt adfirmant.
N̾eeñ etiã metra ostendunt qđ dicimꝰ & regulȩ iptias. Ratio in supͣ
dicto uocatiuo : Om̃is liõcatiuꝰ in .i. desinens una syllaba minor
deber esse suo nominatiuo. ut salustiꝰ. o salusti. uirgliꝰ .o uirgili. te.¬
rentiꝰ. o terenti. Ergo si põpeiꝰ & uulteiꝰ. trisyllaba sunt in nomina.¬
tiuo. necessario in uocatiuo dissyllaba esse debent. qđ ñ potest fieri
nisi .i. loco ẽsonantis accipiat᷑. ñ illud quoq possumꝰ scire qđ eui
bene ꝓ monosyllabo accipiunt metrici et huic ¶mĩs genitiuus
in.ius desinens. una uult syllaba superare suũ datiuũ. ut ille. illiꝰ
illi. ipse. ipsiꝰ. ipsi. unꝰ. uniꝰ. uni. alter alteriꝰ. alteri CAluis quoq

Expanded text:
nies scripturis, quotiens inter duas uocales ponitur, ut eiius, Pompeiius, Vulteiius, nies scripturis, quotiens inter duas uocales ponitur, ut eiius, Pompeiius, Vulteiius, Gaiius, quod etiam omnes, qui de litera curiosius scripserunt, affirmant. nec non etiam metra ostendunt quod dicimus et regulae ipsius ratio in supra dicto uocatiuo. omnis enim uocatiuus in i desinens una syllaba minor debet esse suo nominatiuo, ut Sallustius o Sallusti, Virgilius o Virgili, Terentius o Terenti. ergo si Pompeius et Vulteius trisyllaba sunt in nominatiuo, necessario in uocatiuo disyllaba esse debent, quod non potest fieri, nisi i loco consonantis accipiatur. unde illud quoque possumus scire, quod bene cui pro monosyllabo accipiunt metrici et huic. omnis enim genetiuus in ius desinens una uult syllaba superare suum datiuum: ille illius illi, ipse ipsius ipsi, unus unius uni, alter alterius alteri. aliius quoque
Abbreviated transcription (Latin):
occidit nulli flebilior quã t uirgili. Uñ accentus ꝑfecti uocatiui in
his seruat᷑. Si enĩ ñ esset abscisio. debuert᷑ huiꝰcemodi uocatiui. id
ẽ. qui in .i. desinentes penultimã correptã habent ante penulti.¬
mã aceuere. ut uirgili. mercuri. qđ minime licet: nã penultimam
acuimꝰ In abscisionibus enĩ si ea uocalis in qua ẽ. accentꝰ integra man.
seruat etiã accentũ integrũ. ut audiuit audit. nr̃atis. nr̃as. illicce. illic.
¶De põpei & uultei &. gax et similib uocatiuis. ꝙͥ loco clonantis. añ.
us. habent in nominatiuo. dubitat᷑ utrũ.i. extrema ꝓ uocali an pro
ẽsonante sit accipienda quomodo in aliis casib qđ magis more an¬
tiquo rationabiliꝰ esse uidet᷑. nã solebant illi ñ solũ in principio s
etiã in sine syllabȩ ponere .i. loco ẽsonantis. Idq in uetustissimis inue.¬

Expanded text:
occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in his seruatur. si enim non esset abscisio, debuerunt huiuscemodi uocatiui id est qui in i desinentes paenultimam correptam habent antepaenultimam acuere, ut Vírgili, Mércuri, quod minime licet, nam paenultimam acuimus. in abscisionibus enim, si ea uocalis, in qua est accentus, integra manet, seruat etiam accentum integrum, ut audîuit audît, nostrâtis nostrâs, illîce illîc. de Pompei et Vultei et Gai et similibus uocatiuis, quae i loco consonantis ante us habent in nominatiuo, dubitatur, utrum i extrema pro uocali an pro consonante sit accipienda, quomodo in aliis casibus, quod magis more antiquo rationabilius esse uidetur. nam solebant illi non solum in principio, sed etiam in fine syllabae ponere i loco consonantis, idque in uetustissimis inue
Abbreviated transcription (Latin):
es. iã scies. Qd quibusdã a nominatiuo puerus rectius esse uidet᷑.
Si uͦ in . eus. desinat nominatuiꝰ magis grecũ seruamꝰ uocatuũ.
horatius in sermonũ .i. Pentheu rector tebar̃. Statiꝰ in .uiii. theba¬
id̃. uade oprimis puer inclite bellis arcas et argolice capaneu
iã maxime turmȩ. Probo tam̃ et quibusdã aliis artiũ scriptorib
&. o penthee. et o  tydee et o ilionee. posse dici scđm latinam
analogiã placet qđ ñ in usu inueni.  In .us. uͦ desinentia si sint
ꝓpria .i. ante. us. habentia. abiecta. us. faciunt uocatiuũ. ut uir.
gilius. o uirgili. hic salustiꝰ.o salusti. hic põpeuis. o põpei. Nec tam̃
eadẽ etiã in .e. ꝓferebant antiquissimi. o uirgilie. o mercurie. di¬
centes. Luiꝰ andronicus in osidia. Neq enĩ te oblitus sũ lerne nr̃.
Mercuri facunde nepos atlantis in eodẽ. Multis ille bonꝰ flebilis¬

Expanded text:
s?:: iam scies», quod quibusdam a nominatiuo puerus rectius esse uidetur. s?:: iam scies», quod quibusdam a nominatiuo puerus rectius esse uidetur. si uero in eus desinat nominatiuus, magis Graecum seruamus uocatiuum. Horatius in I epistularum : «Pentheu / rector Thebarum». Statius in VIII Thebaidos : «uade, o primis puer inclyte bellis / Arcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmae». Probo tamen et quibusdam aliis artium scriptoribus et o Penthee et o Tydee et Hionee posse dici secundum Latinam analogiam placet, quod in usu non inueni. in us uero terminantia, si sint propria, i ante us habentia, abiecta us faciunt uocatiuum, ut hic Virgilius o Virgili, hic Sallustius o Sallusti, hic Pompeius o Pompei. haec tamen eadem etiam in e proferebant antiquissimi, o Virgilie, Mercurie dicentes. Liuius Andronicus in Odissia : «neque tamen te oblitus sum, Laertie noMercuri, facunde nepos Atlantis. Idem in eodem: Multis ille bon
Abbreviated transcription (Latin):
bacche fecert̃ nr̃am nauẽ phentheũ.¬
ocatuꝰ huiꝰ declinationis quando. in .&. uł in .m. finit᷑: nomina.¬
tuus similis ẽ ei. ut hic lucifer. o lucifer hic sacer. o sacer.
hic uir:o uir. hic satur. o satur. hoc tẽplũ.o tẽplũ. hȩc glicerium.
o gliceriũ. Uirg̾̃ cũ paulo ante tymber. nominatiuũ ꝓtulit. mox
uocatiuũ tymbre posuit. in .x. daucia laride tymberꝙ simillima
ples. et Nꝰam tͥ tymbre caput euandriꝰ abstulit ensis. Sed ñ est hie¬
uocatiuꝰ a nominatiuo in .er. desinente. sed in .us. accipiendus. ut hic
tymbrus. o tymbre. Solet enĩ poeta huiꝰcemodi sepe nõa. tã in .er.
drus romanȩ c̃ditor arcis. Sed de his latiꝰ de nominatuo tractan-¬
tes disseruimꝰ. Notandũ tam̃ ꝙ plautꝰ a puer nominatuo. uorati¬
uũ o puere dirit in mercatore. Egomet memor tu puere abi
hinc intro ocius. Idẽ in curculione. Cedo puere finũ. quid facturꝰ¬

Expanded text:
Bacchae fecerunt nostram nauem PentheuBacchae fecerunt nostram nauem Pentheuocatiuus huius declinationis, quando in r uel in m finitur nominatiuus, similis est ei, ut hic lucifer o lucifer, hic sacer o sacer, hic uir o uir, hic satur o satur, hoc templum o templum, haec Glycerium o Glycerium. Virgilius cum paulo ante Thymber nominatiuum protulit, mox uocatiuum Thymbre posuit in X: «Daucia, Laride Thymberque simillima proles», et: «nam tibi, Thymbre, caput Euandrius abstulit ensis». sed non est uocatiuus a nominatiuo in er desinente, sed in us accipiendus: hic Thymbrus o Thymbre; solent enim poetae huiuscemodi saepe nomina tam in er drus Romanae conditor arcis». sed de his latius de nominatiuo tractantes disseruimus. notandum tamen, quod Plautus a puer nominatiuo uocatiuum puere dixit in mercatore : «egomet me, moror. tu, puere, abi hinc intro ocius». idem in Curculione : «cedo, puere, sinum:: quid facturu
Abbreviated transcription (Latin):
qđ uocatiuꝰ nominatiuũ suũ sequit᷑. de quo mox docebimꝰ: sed priꝰ
de accusatiuo trac temos.
priami. hunc priamũ. luciferi. luciferũ. tydei. tydeum.
In hurcemodi tam̃ nominibus idẽ in.eus. desinentibus greco
magis accusatiuo utunt᷑ auctores. Uirgłs in .i. ilionea petit dert᷑
leua q serestũ. Idẽ. et amicũ chretea musis chretea musarũ comi¬
tẽ. stariꝰ in .i. Necnon et uiribus infra tidea fert animĩs. inuenit
tam̃ in usu etiã in .um. acẜ atiu̾s huiꝰcemodi nominũ. Cicero de
natura deoꝵ .uii. theseũ. hypolitũ. Liuiꝰ .xl. ab urbe ẽdita. odio
cui ꝑseũs indulger&. In eodẽ. ꝑseõ sese adiungunt. In eodẽ. trans.¬
areũ & alcipiede. In eodẽ. qđ areũ & alcipiadẽ. ne lacedemonis
possint reprehendere. Statius thebaid̃ .ii.Pentheũq trahens
nedum tephedimꝰ equo bacche genus. Plautꝰ in uidularia. Quidẽ.

Expanded text:
quod uocatiuus nominatiuum suum sequitur, de quo mox docebimus: sed prius quod uocatiuus nominatiuum suum sequitur, de quo mox docebimus: sed prius de accusatiuo tractemus. dPriami hunc Priamum, luciferi luciferum, Tydei Tydeum. in huiuscemodi tamen nominibus, id est in eus desinentibus, Graeco magis accusatiuo utuntur auctores. Virgilius in I: «Ilionea petit dextra laeuaque Serestum». idem: «et amicum Crethea Musis, / Crethea Musarum comitem». Statius in I: «nec non et uiribus infra / Tydea fert animus». inuenitur tamen in usu etiam in um accusatiuus huiuscemodi nominum. Cicero de natura deorum III: «Theseum, Hippolytum». Liuius in XL ab urbe condita : «odio, cui Perseus indulgeret». in eodem: «Perseo sese adiungunt». in eodem: «Areus et Alcibiades». in eodem: «quod Areum et Alcibiaden ne Lacedaemonii possint reprehendere». Statius Thebaidos II: «Pentheumque trahens nondum te Phaedimus aequo, / Bacche, genus». Plautus in uidularia : «eiusdem
Abbreviated transcription (Latin):
nominis quã ꝓnominis t̾nis casibus. hi du. his dus. abhis dus .ii. uis.
ab us. l am si dicas. dei. deis. et a deis. ei. eis. et ab eis. dissyllaba st̃
sicut ostendimꝰ. luuenalis in .u. Implet &. ad mechos dat eisdẽ ferre
cinȩdis  futo autẽ qđ in his quoq differentiȩ causa seruata est.
geminatio .i. ne si di & dis. et i. & his. dicamꝰ dubitatio fiat significa.¬
tionis. iꝰ iam di etiã p̃positio ẽ: dis et p̃positio ẽ. et diues ut .i.&.is.
uerbã. In pluribus aut̃ inuenis differentiȩ causa. huiꝰcemodi
quasdã fieri syllabarũ uł litterarũ addiciones. uł adẽptiones.
uł accentuũ mutationes. ltaq in cõpositione idẽ et isdẽ ꝑ unã.i
seripsise: quia nulla ẽfusio significationis sit inueniunt᷑ ꝓ eidẽ.
et eisdẽ seđ quia diximꝰ om̃s obliquos casus genitiuã sequi. sciendr̃

Expanded text:
nominis quam pronominis ternis casibus: hi dii his diis ab his diis, ii iis nominis quam pronominis ternis casibus: hi dii his diis ab his diis, ii iis ab iis. nam si dicas dei deis a deis, ei eis ab eis, disyllaba sunt, sicut ostendimus. Iuuenalis in V: «implet et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». puto autem, quod in his quoque differentiae causa seruata est geminatio i, ne, si di et dis et i et is dicamus, dubitatio fiat significationis; nam di etiam praepositio est et dis et praepositio est et i et is uerba. in pluribus autem inuenis, differentiae causa huiuscemodi quasdam fieri syllabarum uel literarum additiones uel ademptiones uel accentuum mutationes; itaque in compsse, quia nulla confusio fit significationis, inueniuntur pro eidem et eisdem. et quia diximus, omnes obliquos casus genetiuum sequi, sciendum,
Abbreviated transcription (Latin):
tione ꝙ om̃s easus obliqui tã singulares quã plurales. eundẽ nume¬
rũ syllabarũ seruant quẽ genituꝰ singularis habet absq genitiuo
plurali. qui una syllaba uult superare: nisi ꝑ c̃cisionẽ pferatur.
Uñ dii et dus eũ ꝓ monosyllabis ponunt᷑ ꝑ sinchresin sunt accipi¬
enda siue magis ꝑ sineresin. e. et.i. in unã syllabã. Ueteres enim
finalẽ.i. que. ẽ. longa.ꝑ. ei. diptongon seribebant. Longas aut̃ uoca¬
les uetustissimi enã geminare solebant. Que uͦ seđdm analogiam
pferunt᷑. id. dei ꝓ deis. dyssillaba st̃. Lucanꝰ in .ii. onticeli q deis
herebi q liceret. Idẽ accidit etiã in ꝓnomine.ei. et .u. eis. et . iis
quibus illud apparet. ꝙ uetustissimi ut supradiximꝰ. ꝓuna longa
uoeali solebant duas seribere. Cece enĩ uestigiũ antiquitatis in
his adhuc seruat᷑. cũ duȩ .i. ꝓ una longa ponunt᷑. tã in supradicti

Expanded text:
tione, quod omnes obliqui casus tam singulares quam plurales eundem numetione, quod omnes obliqui casus tam singulares quam plurales eundem numerum syllabarum seruant, quem genetiuus singularis, absque genetiuo plurali, qui una syllaba uult superare, nisi per concisionem proferatur. unde dii et diis, cum pro monosyllabis ponuntur, per synizesin sunt accipienda siue magis per synaeresin e et i in unam syllabam. ueteres enim i finalem, quae est longa, per ei diphthongum scribebant, longas autem uocales uetustissimi etiam geminare solebant. quae uero secundum analogiam proferuntur, id est dei et deis, disyllaba sunt. Lucanus in II: «o utinam caelique deis Erebique liceret». idem accidit etiam in pronomine ei et ii, eis et iis. e quibus illud apparet, quod uetustissimi, ut supra diximus, pro una longa uocali solebant duas scribere. ecce enim uestigium antiquitatis in his adhuc seruatur, cum duae i pro una longa ponantur tam in supra dicti
Abbreviated transcription (Latin):
habet in hutꝰcemodi. menander menandri. sacer sacri. ater. atri.
de quib sicut iã supradictũ est. cũ de nominatiuo et genitiuo
tractabatur. sufficienter exposuimus. Androgeo. Uirgilius in
sexto. Genitiuum posuit atticum. In foribus loetum androgeo
tunc pendere poenas.
tiuo mutatione extremȩ.i. in .o. ꝓductã. ut huius luciferi.
huie et ab hoc lueifero. huiꝰ saeri. hiuc et ab hoc saero. huiꝰ uiri. huic
et abhoc uiro. huiꝰ saturi. huic et ab hoc saturo. huiꝰ priami huie
et ab hoc priamo. huiꝰ taurominu. huic et ab hoc taurominio. huiꝰ
tiphei. huic et ab hoc tipheo. Uirgłs in.uiiii. In arime iouis ĩperuᷤᷤ
in posta tipheo. In eodẽ. Nec licio genitore minor nec fr̃e tnnesteo
Est tam̃ quando etiã greco datiuo in huiꝰcemodi nominibus id in. eus.
sinientibus nominatiuũ uti solent antiqui. ldẽ poeta in bucolico.
Orphi calliopea lino formostis apollo Et oportet scire in hac declina¬

Expanded text:
habet in huiuscemodi: Menander Menandri, sacer sacri, ater atri, habet in huiuscemodi: Menander Menandri, sacer sacri, ater atri, de quibus supra dictum est, cum de nominatiuo et genetiuo tractabatur, sufficienter exposuimus Androgeo Virgilius in VI genetiuum posuit Atticum: «in foribus letum Androgeo; tum pendere poenas»tiuo mutatione extremae i in o productam, ut huius luciferi huic et ab hoc lucifero, huius sacri huic et ab hoc sacro, huius uiri huic et ab hoc uiro, huius saturi huic et ab hoc saturo, huius Priami huic et ab hoc Priamo, huius Taurominii huic et ab hoc Taurominio, huius Typhoei huic et ab hoc Typhoeo. Virgilius in VIIII: «inarime Iouis imperiis inposta Typhoeo». idem in eodem: «nec Clytio genitore minor nec fratre Mnestheo». est tamen quando etiam Graeco datiuo in huiuscemodi nominibus, id est eus finientibus nominatiuum, uti solent antiqui. idem poeta in bucolico : «Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo». et oportet scire in hac declina
Abbreviated transcription (Latin):
tydei.In.us. uͦ &. in.um. desinentia pares habent. ut priamus.
priami. uirgilius. uirgilu. tẽplũ. tẽpli. taurominũ. taurominii.
frequent̃ tam̃ inuenimꝰ ueteres in huiꝰcemodi genituuꝰidẽ gemi.¬
nantibus .i. subtrahere alterã ex eis. Uirgłs in.i. eneid̾. hic tam̃
ille urbẽ pataui sedesq locauit. ꝓ patatui. Ide̾ in bucolico.
Nec spes libertatis erat nec cura peculi. ꝓ peculu. In eodem.
Pauperis & tuguri ẽgestũ cespite culmen. Ero tugurii. ldẽ in
iiii. georgicon. Parthenope studus florentẽ uinobilis oti. ꝓ otu.¬
& iuuenalis in .iiii. Antoni gladios potuit ẽtẽpnere sisie. ꝓ anto.¬
nii. hoc aut̃ faciunt metri causa ũquã enĩ genitiuꝰ minores pͨo¬
uult habere syllabas. nominatiuo.In .er. igit᷑ tantũ desinentia
ancipitẽ habent regulã genitiui. In aliis enĩ habundat. in alus
ñ.habundat quidẽ in huiꝰcemodi. lucifer. luciferi. armiger: ar.¬
migeri. tener. teneri. miser. miseri. ꝓsper. ꝓsperi. Pares autem

Expanded text:
imus primi, Virgilius Virgilii, templum templi, Taurominium Taurominii. frequenter tamen inuenimus ueteres in huiuscemodi genetiuis, id est geminantibus i, subtrahere alteram ex eis. Virgilius in I: «hic tamen ille urbem Pataui sedesque locauit», pro Patauii. idem in bucolico : «nec spes libertatis erat nec cura peculi», pro peculii. in eodem: «pauperis et tuguri congestum cespite culmen», pro tugurii. idem in IIII georgicon : «florentem studiis Antonii. hoc autem faciunt metri causa, numquam enim minores uult habere syllabas genetiuus nominatiuo. in er igitur tantum desinentia ancipitem habent regulam genetiui; in aliis enim abundat, in aliis non abundat. abundat quidem in huiuscemodi: lucifer luciferi, armiger armigeri, tener teneri, miser miseri, prosper prosperi; pares autem
Abbreviated transcription (Latin):
sed longe calpere licta audiet herculeo stridentẽ gurgite solem.
ꝑ ae. diptongon proferuntur. ut hi et o poetȩ. Sed in his ñ potest di¬
uisio fieri. sicut in illis.
harũ musarũ. Producit᷑ enĩ.a. tã in ablatuo singulari quã in geni¬
tiuo plurali. et notandũ ꝙ om̃s casus. tã singularis numeri quã
pluralis. pares habent in utroq numero syllabas. in hac declinatio¬
ne excepto genitiuo plurali. Hic enĩ una syllaba habundat. Est
autẽ quando hunc quoq ꝑ c̃cisionẽ ꝓferunt᷑. et maxime in cõpo¬
sitis et in patronomicis. ut grauigenũ. ꝓ grauigenarũ. Uirgłs
in .iII. ȩneid̾. Grauigenũ q domꝰ suspectaq linquimꝰ arua. in
eodẽ. Caprigenũq pecus nullo custode ꝑ herbã. ꝓ caprigenaruͣ.
Idẽ in .uiiii. Optime grauigenũ cui me fortuna p̃cari. In eodẽ.

Expanded text:
sed longe Calpĕ relicta / audiet Herculeo stridentem gurgite solem». sed longe Calpĕ relicta / audiet Herculeo stridentem gurgite solem». in ae diphthongum profertur, ut hi et o poetae; sed in his non potest diuisio fieri, sicut in illis. harum Musarum: producitur enim a tam in ablatiuo singulari quam in genetiuo plurali. et notandum, quod omnes casus tam singularis quam pluralis numeri pares habent numero syllabas in hac declinatione, excepto genetiuo plurali; hic enim abundat una syllaba. est autem quando hunc quoque per concisionem proferunt, et maxime in compositis et patronymicis, ut Graiugenum pro Graiugenarum Virgilius in III: «Graiugenumque domos suspectaque linquimus arua». in eodem: «caprigenumque pecus nullo custode per herbam» pro caprigenarum. idem in VIII: «optume Graiugenum, c
Abbreviated transcription (Latin):
rentiade. Iuuenalis. in .i. Penelope meliꝰ leuiꝰ torquetis arachne.
&. hoc uł metaplasmꝰ dicendus ẽ. qui fit more poetico. mutata.
a. longa in .e. ꝓductã. uł potiꝰ datiuꝰ grecꝰ ꝓ ablatiuo positus
qui quãuis apud grecos .l. habeat post.e. tam̃ apud latinos scđm
eoꝵ c̃suetudinẽ seripturã seruauit. apud quos seribi .i. post uoca.¬
lẽ et ꝓnuntiari ñ solet. Hoc et ex aliis possumꝰ conicere. quȩ ꝗͣuis
grece ꝓferant᷑ scripid̾rȩ tam̃ latinȩ rationẽ seruant. Uirgilius in
bucolico. Orphi calliopea lino formosus apollo.Nã cũ sit datuius grecꝰ
ꝓ ei. diptongon .i. longã habuit more scripturȩ nr̃ȩ. Illud miror ꝙ
uiuenalis calpe ablatiuũ corripuit: eũ sit simile hoc nomen penelo.¬
pe. arachne. calliope. quoꝵ ablatuiꝰ nũꝗ in .e. correptã t̾minat᷑. lucanꝰ
in .i. thetis maioribus undis hesperiã calpe sũmũ q ĩpleuit atlanta.
Iuuenalis in .u. ne carpathiũ getulaq tantũ equora transiliet

Expanded text:
ao». Iuuenalis in I: «Penelopē melius, leuius torquetis Arachnē». et hoc uel metaplasmus est dicendus, qui fit more poetico mutata a longa in e productam, uel potius datiuus Graecus pro ablatiuo positus, qui quamuis apud Graecos i habeat post η, tamen apud Latinos secundum eorum consuetudinem scripturam seruauit, apud quos i scribi post uocalem et non pronuntiari solet. hoc et ex aliis possumus conicere, quae quamuis Graece proferantur, scripturae tamen Latinae rationem seruant, ut Virgilius in bucolico : «Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo». nam cum sit datiuus Graecus pro ει diphthongo, i longam habuit more scripturae nostrae. illud miror, quod Iuuenalis Calpe ablatiuum corripuit, cum sit simile hoc nomen Penelope, Arachne, Calliope, quorum ablatiuus numquam in e correptam terminat. Lucanus in I: «Tethys maioribus undis / Hesperiam Calpēn summumque inpleuit Atlanta». Iuuenalis in V: «nec Carpathium Gaetulaque tantum / aequora transiliet,
Abbreviated transcription (Latin):
supina duo extrema. quibꝰ deficientibꝰ supradictoꝵ qͣqͣ tẽpoꝵ deficiunt par tcipia.
barisime inueniunt᷑ supradicta supina in usu a neutris sedȩ ẽiugationis ꝓ teie

Expanded text:
supina duo extrema, quibus deficientibus supra dictorum quoque temporum deficiunt participia. supina duo extrema, quibus deficientibus supra dictorum quoque temporum deficiunt participia. rarissime inueniuntur supra dicta supina in usu a neutris secundae coniugationis ue
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uerat inde moueri. sacra lauaturas mane potebat aquas. Querit᷑ ortum
ortu. unde ortus. an oritũ. oritu. unde oriturus. horatiꝰ in .i. epłarũ. Nil
oriturũ alias. nil ortũ tale. fatentes. Partũ. partu. unde partus. an paritum.
paritu. unde pariturꝰ. Erutũ. erutu. unde erutꝰ. an eruitũ. eruitu. unde
eruiturꝰ. Lueanꝰ in iiii. ruitura q sẽꝑ stat mirũ moles. cͥassũ. cassu. uñ cassus.
lugent. Quibꝰdã tam̃ hoc idest cassus magis nom̃ e̾ẽ uidet᷑ ut last̾ꝰ. In anomalis
qͦq supradictȩ regłȩ seruantur. latu. laturus. latus. ferens. ferentis. ferendus.
esu. esurus. esus. edens. edentis. edendus Et sciendũ qđ si deficiant supina. defi¬
ciunt etiã participia. tã futuri tp̃ris in rus. desinentia. quã p̃teriti quȩ ex
ipsis nascunt᷑. qđ inuenis in om̃ibꝰ mediatiuis & in choatiuis in quibꝰ desiciunt

Expanded text:
enim uetat inde moueri? / sacra lauaturas mane petebat aquas» quaeritur ortum enim uetat inde moueri? / sacra lauaturas mane petebat aquas» quaeritur ortum ortu, unde ortus, an oritum oritu, unde oriturus, Horatius in II epistularum : «nil oriturum alias, nil ortum tale fatentes»; partum partu, unde partus, an paritum paritu, unde pariturus, erutum erutu, unde erutus, an eruitum eruitu, unde eruiturus, Lucanus in IIII: «ruituraque semper / stat, mirum, moles»; cassum cassu, unde cassus, lugent?». quibusdam tamen hoc, id est cassus, magis nomen esse uidetur, ut lassus. in anomalis quoque supra dictae regulae seruantur: latu laturus latus, ferens ferentis ferendus, esu esurus esus, edens edendus. et sciendum, quod, si deficiant supina, deficiunt etiam participia tam futuri temporis in rus desinentia quam praeteriti, quae ex ipsis nascuntur, quod inuenis in omnibus meditatiuis et inchoatiuis, in quibus deficiunt
Abbreviated transcription (Latin):
fatus. reor. ratu ratus. uereor. ueritu. ueritus. loquor. locuti. locutꝰ. molio. molito.
molitꝰ. a neutro passiuis: gauisu. gauisus. factu. factꝰ. a neutris uͦ paucis p̃teriti
nascit᷑. cenatu. cenatꝰ. pransu. pransus. placitu. placitꝰ. nuptu. nuptꝰ. Exipitur
mortuus. a morior. cuiꝰ supinũ eũ scdm analogiã moritui. hinc uͦ moriturus.
bitat᷑. utrũ potatu. poraturus. & potatus. sedm analogiã an potu. pottruis.
potus. ꝑ sincopã meliꝰ dicat᷑. quȩ in usi st̃. uirł in buc̃. huc ipsi potũ uenient
ꝑ prata iuuenci. Idẽ in .iiii. geor. Quoq mͦ potis gauderent in tiba fibris.
Lueanꝰ in .u. strimona sic gelidũ bruma pellente relinquunt poturȩ tenile
qui supinũ ptulit lauatũ in eunuco. uix elocuta ÷ h foras simul om̃s ꝑruunt.
se abeunt lauatũ. ꝑstrepunt. Unde ouidius in iiii. fastoꝵ. siliua uestalis quid

Expanded text:
fatus, reor ratu ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu fatus, reor ratu ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutropassiuis: gauisu gauisus, factu factus; a neutris uero paucis praeteritum nascitur: caenatu caenatus, pransu pransus, placitu placitus, nuptu nuptus. excipitur mortuus a morior, cuius supinum cum secundum analogiam moritu et hinc moriturus fbitatur, utrum potatu potaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius di agendum. Et idem in Georg.: Quoque modo potus gauderent intiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum bruma pellente relinquunt Poturae te, Nile, qui supinum protulit lauatum in eunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia Vestalis quid
Abbreviated transcription (Latin):
criminaturus. osculatu. osculaturꝰ passiua uͦ eiꝰdẽ tẽporis participia fiunt a
genitõ participii p̃sentis tẽporis. tis. finarli. in dus. c̃uersa. ut amans. amantis.
amandus. docens. docentis. docendus. legens. legentis. legendus. audiens. audientiᷤᷤ.
audiendꝰ. p̃teriens. p̃tereuntis. p̃tereundus. transiens. transeuntis. transeundꝰ.
sreteriti uͦ tẽporis participia quȩ in tus. ł in sus. ⁊ in xus. desinunt. simirit
a supino extremo fiunt addita .s. correpta.ui. Nalcunt᷑ a u̾b̃ aut̃ passitis ⁊
cõmunibꝰ ⁊ deponentibꝰ ⁊ neutris passuus & quibꝰdã neutris. A passuus. ut amato.
amatꝰ. domitu. domitꝰ. doctu. doctꝰ. deletu. deletꝰ. mersu. mersus. pexi. pexus. audito.
auditꝰ. a cõmunib: eriminatii. criminatꝰ. osculatu. osculatꝰ. a deponentibꝰ for. satu.

Expanded text:
criminaturus, osculatu osculaturus. passiua uero eiusdem temporis participia fcriminaturus, osculatu osculaturus. passiua uero eiusdem temporis participia fgenitivo participii praesentis temporis, tis in dus conversa, ut, amamandus, docens docentis docendus, legens legentis legendus, audiens audientis audiendus, praeteriens praetereuntis praetereundus, transiens transeuntis transeundus. praeteriti uero temporis participia, quae in tus uel sus uel xus desinunt, similiter a supino extremo fiunt, addita s et correpta u. nascuntur autem a uerbis passiuis et communibus et deponentibus et neutropassiuis et quibusdam neutris: a passiuis, ut amatu amatus, domitu domitus, doctu doctus, deletu deletus, mersu mersus, pexu pexus, auditu auditus; a communibus: criminatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu
Abbreviated transcription (Latin):
legebã. legens. faciebã. faciens. muniebã. muniens: trceptis in eo. desinentibꝰ qͣrtȩ
diptongũ seribentes transmurationẽ uocaliũ factã ostendebant. adeibant. queibans
padiebant. quiebant. qđ etia in aliis u̾b sepe sola. fieri ut poleibã. ꝓ poliebam.
insigneibã. ꝓ insigniebã. Nec tam̃ id phibuit participia ad ꝑfector regul am
nasci. dicimꝰ enĩ iens. adiens. quiens. ⁊ poliens. insigniens. ħ tm̃ eadẽ participia
quȩ a u̾b̃ in eo desinentibꝰ quartȩ c̃iugatiõis nascunt᷑ anomale ꝑ obliquos
casus ꝓ ie. eu. habuert̃. iens. euntis. quiens. queuntis. De partic̃ fut̾i tẽporis.
siunt ab extremo supinoꝵ addita rus. ut amatii. amaturꝰ. doctu. docturꝰ.¬
lectu. lecturꝰ. auditu. auditurꝰ. satu. staturꝰ. locutu. locuturꝰ. A cõmuni u̾bo qq̃
qđ in fururo tẽpore duo hab& participia. unũ quidẽ actiuũ in rus. alterũ
uͦ passiuũ in dus. Illud qđ in rus desinit scd̾m p̃dictã sit regłao. eriminato.

Expanded text:
legebam, legens; faciebam, faciens; muniebam, muniens, exceptis in eo desinentibus quartaediphthongum scribentes transmutationem uocalium factam ostendebant: adeibam, queibam pro adiebam, quiebam, quod etiam in aliis uerbis saepe solet fieri, ut polibam pro poliebam, insignibam pro insigniebam. nec tamen id prohibuit participia ad perfectorum regulam nasci; dicimus enim iens, adiens, quiens, poliens, insigniens. haec tamen eadem participia, quae a uerbis in eo desinentibus quartae coniugationis nascuntur, anomale per obliqcasus pro ie eu habuerunt: iens, euntis; quiens, queuntis; et ex eis composita, ut profiunt ab extremo supinorum, addita rus: amatu, amaturus; doctu, docturlectu lecturus, auditu auditurus, statu staturus, locutu locuturus. a communi quoque uerbo, quod in futuro tempore duo habet participia, unum quidem actiuum in rus, alterum uero passiuum in dus, illud, quod in rus desinit, secundum praedictam fit regulam: criminatu
Abbreviated transcription (Latin):
tet. Ergo oblitꝰ. oblatꝰ. obruo. abrado.& similia. si .b. transit in seedam sillam.
mõrẽ sipliciũ dictionũ. pͥmã cõmunẽ haberi necee ẽ inmetris: ut pos¬
sint etiã corripi.s h nusqua inuenit᷑. Preterea circueo & ceireuago. et u

Expanded text:
tet ergo oblitus, oblatus, obruo, abrado et similia, si b transit in secundam syllabam more simplicium dictionum, primam communem habere in metris, ut possit etiam corripi: sed hoc nusquam inuenitur. praeterea circumeo et circumago et
Abbreviated transcription (Latin):
Querit᷑ cut in uah. ah.pꝰ uocales ponit᷑ aspiratio. Et dm̃s qđ apocopa
facta ẽ extremȩ uocał. cui p̃ponebat᷑ aspiratio. Na ꝑfecta uaha. aha
st̃. ld̾o aut abscisioe facta extremȩ uocał. tn aspiratio mansit ex supiore
pendens uocali. q suũ ẽ intiectioĩs uoce ab sẽdita ꝓferri. ltaꝙ pars absec̃đtȩ
eitremiteris uides̃ ẽgruȩ intiechõis natali platiõi remanisse. Nec mnirũ.

Expanded text:
quaeritur, cur in uah, ah post uocales ponitur aspiratio, et dicimus, quod apocopa facta est extremae uocalis, cui praeponebatur aspiratio; nam perfecta uaha, aha sunt. ideo autem abscisione facta extremae uocalis tamen aspiratio mansit ex superiore pendens uocali, quia suum est interiectionis uoce abscondita proferri. itaque pars absconditae extremitatis uidetur congrue i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsꝑa testis ssimilit tminat .s. añcedentẽ silłam at̃a .s. seqͣnte. ut cassis. cossuss.
qͣꝙ loco ẽsonantis in cõpositis seq̃nte. ut disiectꝰ.c. etiã seq̃nte. ł.ꝑ. ł .t. p̃posi¬
tio ẽ ini. des iresuite añ posita. ut discutio. displica. dift̃minat. ab st̃reo. distuli.¬
asporto ꝓ absporto: ⁊ si suꝑiorẽ finit silłam. necee ẽ seqͥntẽ qͦq ab ea ineiꝑe.¬
uit mitto coria. aitin&. atrieꝰ.  in x. nulla sula tminat᷑ in media dictione
nͥ in cõpositis a p̃positione.ex. q̃ integra manere potest. seq̃nte.c. ł. p.ł.&. ł .s.¬
łit quibꝰdã plaes. E.t. ut excurro. expello. ex quiro. exsicco. exsequor. Sie enim
placa his q̃ de orrographia seripsert̃. quãuis euphonia: a ratio supͣdicꝰ ta de lutis
sedm̃ g̃eos abicit .s. añcedente .x. extendo. L. qͦꝙ seqͣnte inuenit᷑ in nomine hoc
ex lexsf. eni seqnte in ea cuertit .x. ui efficio. e ffundo. efferoserisu esonantibꝰ seq̃n¬

Expanded text:
prospera, testis; similiter terminat altera s sequente, ut cassis, cossus, i quoque loco consonantis in compositis sequente, ut disiectus, c etiam sequente uel p uel t, praepositione in s desinente anteposita, ut discutio, displicet, disterminat, absterreo, distulporto pro absporto. t si superiorem finit syllabam, necesse est sequentem quoque ab ea incipeut mitto, Cotta, attinet, Atticus. in x nulla syllaba terminat in media dictione in compositis a praepositione ex, quae integra manere potest sequente c uel p uel q ut, uel t, ut excurro, expello, exquiro, exsicco, exsequor sic enim placet iis, qui de orthographia scripserunt, quamuis euphonia et ratio supra dicta de literis secundum Graecos abicit s antecedente x, extendo; l quoque sequente inuenitur in nomine hoc: exlex; f enim sequente in eam conuertitur x, ut efficio, effundo
Abbreviated transcription (Latin):
Sllla eni ꝑse ncu sit dictio. sensu hab̃e nͣ pot̾. Inuenit᷑ tn & plena oratio in una
dicꝰtiõe. ut in u̾b̾ ĩꝑatiuis. curre. lege. & similit̾ plena dictio in una silła. ut ars.
qͥo. dic. ⁊ Accidut unicuiq silłe tenor. spus. tẽpꝰ numerus litt̾arũ. Tenor acutꝰ.
ł grauis. ł circũflexus. in dictiõe tenor certꝰ. absq ea dicꝰtioe tenor incertus.
Non potest iñ sine eo ee. Sunilit̾ sp̃us. asꝑ ł lenis. Tẽpꝰ. unũ. ł duo. ł etiã ut qͥbꝰ¬
dã plac&. unũ semil . &. duosemis. & tria. Unũ si uocał ẽ breuis. ꝑ se. ut eo.

Expanded text:
se, nisi cum sit dictio, sensum habere non potest. inuenitur tamen et plena oratio in una dictione, ut in uerbis imperatiuis, curre, lege, et similiter plena dictio in una syllaba, ut ars, do, dic, i. accidit unicuique syllabae tenor, spiritus, tempus, numerus literarum. tenor acutus uel grauis uel circumflexus. in dictione tenor certus, absque ea incertus, non potest tamen sine eo esse. similiter spiritus asper uel lenis. tempus unum uel duo uel etiam, ut quibusdam placet, u
Abbreviated transcription (Latin):
geis inuenta assũpsimꝰ NEni ş ꝙͥ. quauis figura & nõie uideantur
aliquã differentiã hr̃e. cũ c. tñ eandẽ tã in sono uocũ quã in merro
potestatẽ c̃tinent s̃. k. quidẽ penitꝰ suꝑuacua ẽ. Nulla enĩ uidet᷑ ratio
cur. a se quente li. seribi debeat. Carthago eni ⁊ caput suie ꝓ .e. siue ꝑli.
seribant᷑. nulã faciunt nec in sono nec in potestate eiꝰde csonantis diffe
pout  A nͦ prt̃ nichil aliud uidet᷑ eẽ seribenda. ñ ut ostendat seq̃ns
U añ ałta uoealẽ in eadẽ silła positũ. ꝑdẽ uĩ lit̃ȩ in meiro. Qđ si ideo
uĩ lut̾ȩ alia putari. ⁊ alia cũ id̃ ñͣ sacit. Dm̃s eniꝰ anguil sieuti quis

Expanded text:
s. k enim et q, quamuis figura et nomine uideantur aliquam habere differentiam, cum c tamen eandem tam in sono uocum quam in metro potestatem continent. et k quidem penitus superuacua est: nulla enim uidetur ratio, cur a sequente haec scribi debeat: Carthago enim et caput, siue per c siue per k scribantur, nullam faciunt nec in sono nec in potestate eiusdem consonantis diffenisi ut ostendat sequens u ante alteram uocalem in eadem syllabam positam perdere uim litterae in metro. Quod si ideo uim litterae, alia putari, et alia, cum id non facit. Dicimus enim anguis sicuti quis
Abbreviated transcription (Latin):
erant. quib ꝰ ab illis acceptis latini aniquitatẽ seruauer̃ ꝑperuã. Na si
uerisume ueslimꝰ inspicere ens h e sedeci. nͥ plust duas acddias in latino
inuenimꝰ sermone. f. ȩolieũ digãma qđ ap̃ antiquissimos latinoꝵ eandẽ
ui quã ap̃ eoles habuit. łũ aũt ppe sonũ quẽ nẽ hi. sig̾cabat .ł. eũ aspiratiõe
sie̾ enã ap uet es gcos. ꝑ.ꝙ pͣch. un ne eria inguis nosss antiqua scrip̃turã
seruamꝰ. ꝓ q.p̃.ih. ponentes ut orpheuᷤ. pheron. Postea in latinis ũb placuit
ꝓ p. ih.is. seribi. ut fama. filiꝰ. facio. Loco aũt digãma.u. ꝓ csonante qđ eog¬

Expanded text:
antiquitatem seruauerunt perpetuam. nam si uerissime uelimus inspicere eas hoc est sedecim, non plus duas additas in Latino inueniemus sermone: ϝ Aeolicum digamma, quod apud antiquissimos Latinorum eandem uim quam apud Aeolis habuit. eum autem prope sonum, quem nunc habet, significabat p cum aspiratione, siseruamus pro φ p et h ponentes, ut Orpheus, Phaethon. postea uero in Latinis uerbis placuit pro p et h f scribi, ut fama, filius, facio, loco autem digamma u pro consonante, quod cog
Abbreviated transcription (Latin):
corripi posst̃. sic̃ etiã ap̃ antiquissimos g̾eoꝵ erant ante inuentionẽ.ii.co.
quibꝰ inuentis. e. ⁊ .o. q̃ antea ancipites erant. remansert̃ ꝑpetuo breues.
eũ earũ ꝓductarũ loca possessa f᷑ a supradictis uocalibꝰ sẽꝑ longis. St̃ nã
in esonantibꝰ longe. ut puta duꝑlices. ⁊⁊ i. diẽ enĩ donge uocales. sic hȩ
q longã faciunt silłams Sr̃ sumilit ancipites. ł liquidȩ.l.ir. q̃m̃ longã.¬

Expanded text:
corripi possunt, sicut etiam apud antiquissimos erant Graecorum ante inuentionem η et ω, quibus inuentis ε et ο, quae ante ancipites erant, remanserunt perpetuo breues, cum earum productarum loca possessa sint a supra dictis uocalibus semper longis. sunt etiam in consonantibus longae, ut puta duplices x et z: sicut enim longae uocales, sic hae quoque longam faciunt syllabam. sunt similiter ancipites uel liquidae, ut l
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ cemodi ut graduus mars. ennosigeus neptunꝰ. & quirinꝰ romulus. S hec q
alioꝵ nominũ. qͣmͦ cõmunia adiectiua. Sumunt᷑ aut ꝰ aᷤ qualitare ł quantiare
animi ł eorporis. ł extrinsecꝰ aecidentiũ. animi. ut prudens. magnanimus.
corporis. ut albꝰ longus. Ertrinsecꝰ aceidentiũ. ut diues. felir.: Ad aliquid
dictũ ẽ. qdđ sine intellectu illiꝰ ad qd dictũ ẽ. ꝓferri ñ porest. ut seruus.
filiꝰ. Nã dicendo filiũ patrẽ.&. dicendo seruũ: dñm qqͣ intelligo. Qd si
intereat. interuit u̾na illua qd ab eo intelligit᷑.  Quasi ad aliquid dictũ
ẽ qđ quãuis habeat aliquid ẽtrariũ. &. quasi sẽꝑ adherens. tñ ñ ipso nõie
sig̾cat etiã illud. neqͣ ex illo nominationẽ accepit. ut dies. nox. dextera.
sinstra. Nã quãuis intereat. ñ interunit etiã illua secũ qđ ei adherere

Expanded text:
aedam huiuscemodi, ut Gradiuus Mars et Ennosigaeus Neptunus et Quirinus Romulus. sed haec, qaedam huiuscemodi, ut Gradiuus Mars et Ennosigaeus Neptunus et Quirinus Romulus. sed haec, qaliorum nominum, quomodo communia adiectiua. sumuntur autem haec a qualitate uel quantitate animi uel corporis uel extrinsecus accidentium: animi, ut prudens, magnanimus; corporis, ut albus, longus; extrinsecus accidentium, ut diues, felix. ad aliquid dictum est, quod sine intellectu illius, ad quod dictum est, proferri non potest, ut filius, seruus; nam dicendo filium etiam patrem et dicendo seruum dominum quoque intellego. quod si intereat, interimit una illud, quod ab eo intellegitur. quasi ad aliquid dictum est, quod, quamuis habeat aliquid contrarium et quasi semper adhaerens, tamen non ipso nomine significat etiam illud: neque enim ex illo nominationem accipit, ut dies, nox, dextra, sinistra: nam quamuis intereat, non interimit secum etiam illud, quod ei adhaerere
Abbreviated transcription (Latin):
iectiuũ ad aliquid dictũ. quasi ad aliqͥd dictũ. gentile. patriũ. int̾rogatiuũ.
infiniiuũ. relatiuũ. ł demonstratiuũ. ł similitudinis. collectiuũ. diuiduũ.
facticiũ. generale. speciale. ordinale. numerale. absolutiuũ. tẽporale. locale.
hȩ sp̃es cõmunes st̃. & pͥncipaliũ. id ẽ pͥmȩ positionis nominũ . &. deriuatiuoꝵ.
ẜprie aũt deriuatiuoꝵ st̃ hȩ. satronomicũ. possessiuũ. cõꝑatiuũ. suꝑlatiuum.
diminutiuũ. denominatuũ. in qͦ intelligimꝰ eũ multis aliis enã cõphensiuũ.
de qͥbꝰ in loco dicemꝰ. u̾bale. participiale. adu̾biale. adiectiuũ ẽ. qđ adicit᷑
ꝓpͥis. ł. appellatuuis. & sig̃eat laudẽ. ł uitupationẽ. ł mediũ. ł accidens unicuiq
landẽ. ut iustus. Uituꝑanionẽ ut iniustꝰ mediũ ut magnꝰ. Dicimꝰ enim
magnꝰ ĩpator. laudantes.&. magnꝰ latro. ł sur. uiniꝑantes aecidens uͦ id. est.

Expanded text:
iectiuum, ad aliquid dictum, quasi ad aliquid dictum, gentile, patrium, interrogatiuum, infinitum, relatiuum uel demonstratiuum uel similitudinis, collectiuum, diuiduum, facticium, generale, speciale, ordinale, numerale, absolutum, temporale, locale. hae species communes sunt et principalium id est primae positionis nominum et deriuatiuorum. propriae autem deriuatiuorum sunt hae: patronymicum, possessiuum, comparatiuum, superlatiuum, diminutiuum, denominatiuum, in quo intellegimus cum multis aliis etiam comprehensiuum de quibus in loco dicemus, uerbale, participiale, aduerbiale. adiectiuum est, quod adicitur propriis uel appellatiuis et significat laudem uel uituperationem uel medium uel accidens unicuique: laudem, ut iustus; uituperationem, ut iniustus; medium, ut magnus dicimus enim magnus imperator laudantes et magnus latro uel fur uituperantes; accidens uero, id est