comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
deo bonũ eͥ. Hic ẽ ille mentis excessus: qui
usq ad t̾cium celuni paulum rapuerat.
ħ ebrietas temulento sinulem anne uultu
exp̾sserat. ħ musto madebant apħ. cum
excessum. ⁊ carnis curam pꝰ huit: totus
fc̃s in sp̃u. post̾i̾ora ꝯtempnens. ꝙ̃ anterio¬
ra tenebant. ex integro. Felix si instar an
foris castigato corꝑe. m̃tis ẽ passa temulen¬
tiam: ⁊ scãm quã pꝰea ñ euacuaret ebri¬
etatem. Nam hoc sibi uult. qd̾ ñ ultiꝰ
gnũ diceretur. si ad fidem. ad iusticiam.
si ad humiditatem ad ꝯtinentiam. adbñfi
illũ : Nam nechis uacua credenda ẽ. eti¬
am cum dilectũ quesunt. Deniq ⁊ ꝯmu¬
ut caruisse nefas credat᷑. Eximiũ gͦ ⁊ sin¬
glare qͥppiam hec indirat int̾entio ꝑ ꝙͣ
dilectum ⁊ ꝯp̾hensum applaudit. ⁊ ñ di¬
indomũ matͥs mee. ⁊ incubiełm geniri¬
cis mee. In illam celestem ierłm que mat̾¬

Expanded text:
Deo bonum est . Hic est ille mentis excessus, qui Deo bonum est . Hic est ille mentis excessus, qui usque ad tertium coelum Paulum rapuerat . Haec ebrietas temulento similem Annae vultum expresserat . Hoc musto madebant apostoli, cum excessum, et carnis curam posthabuit , totus factus in spiritu, posteriora contemnens, quem anteriora tenebant ex integro. Felix si instar Annlla enim foris castigato corpore mentis est passa temulentiam, et sanctam quam postea non evacuaret ebrietatem. Nam hoc sibi vult quod non ulterius gnum diceretur, si ad fidem, si ad justitiam, si ad humilitatem, ad continentiam, ad benefillum? Nam nec his vacua credenda est etiam cum dilectum quaesivit. Denique et commuut caruisse nefas credatur. 3. Eximium ergo et singulare quidpiam haec indicat inventio, per quam dilectum et comprehensum applaudit, et non diin domum matris meae, et in cubiculum genitricis meae; in illam coelestem Jerusalem quae mat
Abbreviated transcription (Latin):
in huiꝰ modi ꝯpassionis affectus: s ñ bona
ꝯpassionis occasione ministrans alt̾iꝰ pas¬
fio. frat̾nis inuecessitatib caritas intuet᷑
cui ꝯdoleat: quo moueat᷑ ad miserationẽ.
qd̾ ad mouere nitat᷑. At cum dilecti cõtem¬
plat᷑ uirtutes: totũ placet. totum delec¬
tar. totum allicit. Nicħ ibi uidet qd̾ hor¬
reat: s cui dulcit̾ ad heat totũ Hic ꝓpͥiꝰ
amoris usus ẽ. ħ eiꝰ officiũ: ut totus sit ĩ
amando. Sic ẽ plane. cum una ⁊ indiui¬
plectitur. officiũ. finem. ⁊ causam. Offici¬
um amor ẽ. causa uisio. finis utrũq. Neq
ullus ẽẽ pot̾ beatior finis: ꝙͣ ipsa iusio ⁊
uilectio cdĩ. Omĩa ad hunc finem: scõꝵ
uota suspirant. finis iste. ip̃e sͥ finis ẽ: se
ip̃o ꝯtentꝰ. inmeliꝰ aliqͥd expectationem
porige ñ ualens. hoc e ilus unũ quos
necessariumdr̃. qd amaria ñ tollit᷑: inqͦ
psalmista gͣtulat᷑. Michi inquit adħere

Expanded text:
in hujusmodi compassionis affectus; sed non bona in hujusmodi compassionis affectus; sed non bona compassionis occasionem ministrans alterius passio. Fraternis in necessitatibus charitas intuetur cui condoleat, quo moveatur ad miserationem, quid amovere nitatur. At cum dilecti contemplantur virtutes, totum placet, totum delectat, totum allicit: nihil ibi videt quod horreat, sed cui dulciter adhaereat. Hic proprius amoris usus est, hoc ejus officium, ut totus sit in amando. Sic est plane, cum una et indiviplectitur: officium, finem, et causam. Officium amor est, causa visio, finis utrumque: neque ullus esse potest beatior finis, quam ipsa visio et dilectio Dei. Omnia ad hunc finem sanctorum vota suspirant. Finis iste ipse sibi finis est, se ipso contentus in melius aliquid exspectationem porrigere non valens. Hoc est illud unum quod necessarium dicitur, quod a Maria non tollitur, in quo Psalmista gratulatur: Mihi, inquit, adhaerere
Abbreviated transcription (Latin):
doctna. exhortatio. correptio. ꝯsolatio. ⁊ u¬
uũsa que solꝰ ad aie ꝯmota spectare ui¬
dent᷑. Oꝑa sunt ħ caritatis ⁊ oratioms um
optinent: cum soliꝰ dĩ fiunt intuitu. S
moris se exercere negotio: Ab hoc sp̃uał io
cunditatis excessu. ⁊ ebrietate sobriũ fieri.
⁊ ꝓp̃t fr̃nas necessitates ab alienatione m̃¬
tis temꝑare: quid nͥ uultum indiu̾sa mu¬
tare ẽ: Deniq ⁊ martha sollicita erat. ⁊
turbata circa płima. Illa circa multa tur¬
batio: uidetur q̃dam uultꝰ indiu̾sa mu¬
tatio. Mar̾a optimã partem elegit:
que ñ auferetur abea. Optima pars ꝯtẽ¬
plationis ⁊ dilectionis ẽ usus. Nam ⁊ si
illa sunt oꝑa caritatis. que exibebat mar¬
tha: ibi tñ seruit caritas necessitati. ñ ca¬
ritas sͥ. In subleuandis alienis necessitatib
bonum opꝰ: s molesta causa. Bona enim
iniscdia: s molesta miseria. Bona curatio:
s circa qu̾e u̾satur. non bonꝰ langor. Bonꝰ

Expanded text:
solatio, et universa quae solius ad animae commoda spectare videntur. Opera sunt haec charitatis, et orationis vim obtinent, cum solius Dei fiunt intuitu: sedmoris se exercere negotio? Ab hoc spiritualis jucunditatis excessu et ebrietate sobrium fieri, et propter fraternas necessitates ab alienatione mentis temperare, quid nisi vultum in diversa mutare est? Denique et Martha sollicita erat, et turbata circa plurima. Illa circa multa turbatio, videtur quaedam vultus in diversa mutatio. Maria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea . 31 2. Optima pars contemplationis et dilectionis est usus. Nam etsi illa sunt opera charitatis, quae exhibebat Martha; ibi tamen servit charitas necessitati, non charitas sibi. In sublevandis alienis necessitatibus bonum opus, sed molesta causa. Bona enim misericordia, sed molesta miseria. Bona curatio, sed circa quem versatur, non bonus languor. Bonus
Abbreviated transcription (Latin):
efficit Ip̃e dicit: qr ipse donat. Amͦ iam
Dicit sp̃c: ut requiescant a laborib suis.
Alaborib ĩnͥt non aboꝑib: oꝑa enim il¬
loꝵ secũtur illos. Oꝑa secuntur sp̃m. sic̃
calor ignem. umbra corpꝰ. lux solem: effec¬
tus causam. Qͥ baptizat in spu. ñ opꝰ ħt¬

Expanded text:
efficit. Ipse dicit, quia ipse donat. Amodo jam dicit Spiritus, ut requiescant a laboribus suis. A laboribus, inquit; non, Ab operibus: Opera enim illorum sequuntur illos . Opera sequuntur spiritum, sicut calor ignem, umbra corpus, lux solem, effectus causam. Qui sabbatizat in Spiritu, non ha
Abbreviated transcription (Latin):
enim detͥmentũ facio: ut xp̃m luc faciã.
ꝓpt̾ suꝑeminentẽ leticiam p̃sentie eiꝰ. Si
dor mierunt duo: fouebuntur mutuo:
unꝰ quom calefiet: E ccłastes ħ dicit. Bo¬
nũ ẽ foueri ⁊ inflamari in amplexu u̾¬
bi. ignitũ enĩ eloquiũ dñi uehement᷑.
⁊ sp̃ualib estuare desideriis. Ideo ũ da¬
bo sompnũ ocłis meis. ⁊ palpebris meis
uormitationem. donec introducam illũ
incubicłm matris mee. D unc quiescam.
⁊ luauis erit lompnꝰ m̃s. Qi cloermiuit
iohes recũbens in pectore iħu: ubi recon-
Ibiu̾e quietis locꝰ. intelligentie serenũ.
sc̃uariũ pietatis. delectis cubicłm. Hic
oormi. ut uideas quod ip̃e uidit. u̾bũ

Expanded text:
entum facio, ut Christum lucrifaciam, propter supereminentem laetitiam praesentiae ejus. Si dormierint duo, fovebuntur mutuo: unus quomodo calefiet? Ecclesiastes hoc dicit. Bonum est foveri et inflammari in amplexu Verbi ignitum enim eloquium Domini vehementer, et spiritualibus aestuare desideriis: ideo non dabo somnum oculis meis, et palpebris meis dormitationem, donec introducam illum in cubiculum matris meae. Tunc quiescam, et suavis erit somnus meus. Quasi dormivit Joannes recumbens in pectore Jesu, ubi recondiae Dei. Ibi verae quietis locus, intelligentiae serenum, sanctuarium pietatis, delectationis cubiculum. Hic dormi, ut videas quod ipse vidit Verbum
Abbreviated transcription (Latin):
tat̾oĩs. Nulla tr̃ erit necessitas in altũ fodẽ.
labor exigit᷑. nam inde excludit᷑. Qͦd gͦ di¬
cit ñ dimiitam illũ. studiũ polliceri uidet᷑.
⁊ diligentiam: ut semꝑ sollita sit qͦ ad usq
plene e̾e̾ possit secura. ne sͥ elabatur de re¬
aptemꝰ de scpturis sacris. De anna legit᷑
eum uitente ꝓfusoq ex oraret affectu: qd̃
ñ sunt uultꝰ eiꝰ ampliꝰ in diu̾sa mutati.
Uultꝰ animi int̾pres ẽ. ⁊ ab intuno affec¬
tũ habitũ tͣhit: ido ab eiꝰ ꝯstantia int̾ioriᷤᷤ¬
qͣin aĩa ẽ ꝑseu̾antie ducit᷑ argum̃tũ. t̾s
sunt uultus eiꝰ indiu̾sa mutati. quia ni¬
cħ inminutũ ẽ desidii semel ꝯcepti. Et
qͥd aliud sonat qd̾ dicit ñ dimittam illũ.
nͥ ñ mutabo indiu̾sa uultũ ⁊ intuitum
m̃tis. alio ñ diu̾tam abipso: S ⁊ apłs
simile quid hortat᷑. Sine int̾missione ora¬
tionem. ⁊ gaudiũ in dño. S qista ip̃o m̃¬

Expanded text:
tationis. Nulla tunc erit necessitas in altum fodere,tationis. Nulla tunc erit necessitas in altum fodere,labor exigitur, nam inde excluditur. Quod ergo dicit: Non dimittam illum; studium polliceri videtur et diligentiam, ut semper sollicita sit, quoadusque plene possit esse secura: ne sibi elabatur de reaptemus de Scripturis sacris. De Anna legitur, cum intente profusoque exoraret affectu, quod non sunt vultus ejus amplius in diversa mutati . Vultus animi interpres est, et ab intimo affectu habitum trahit. Ideo ab ejus constantia, interioriin anima est, perseverantiae ducitur argumentum. Non sunt vultus ejus in diversa mutati, quia nihil imminutum est desiderii semel concepti. Et quid aliud sonat quod dicit: Non dimittam illum; nisi, Non mutabo in diversa vultum, et intuitum mentis alio non divertam ab ipso? Sed et Apostolus simile quid hortatur, Sine intermissione orationem, et gaudium in Domino. Sed quis ista ipso me
Abbreviated transcription (Latin):
bor inet̾nũ. quã qd̾ hic ponit᷑ ñ dimittam
illum: S ibi quid̃ manifesta p̾sũptio: qr
uicina ultio. Auertisti inquit faciem tuam
triam ame. ⁊ fe̾s sum ꝯtͦbatꝰ. Cum sit gͦ
in hac carne facił casꝰ. ⁊frequens impulsꝰ.
citꝰ lapsus. ⁊ certꝰ labor: qͦmͦ ñ uilebunt᷑
p̃suptionis ⁊ nimis ꝓmptule deuotionis ẽẽ
ħ sponse u̾ba ñ dimutam illũ: Qͥs enun
hic in eodem statu ꝑmau̾e pot̾it. p̾sertun
illo subtilissime ꝯtemplationis. qͥ uix attin¬
gi pot̾ tenuissimo mentis ictu: forte gͦ u̾ba
ħ ñ securitatem s sollicitudinẽ sonant. nec
eñi securitas ẽẽ pot̾. donec introduxerit di¬
lectũ indomũ matris sue. ⁊ in cubicłm ge¬
nitͥcis sue. Non erit t̾c recinendi sollicitu¬
Uo: qr erit certitudo manendi. In illo felici¬
tacis statu. absq studii nr̃i usu ⁊ discipli¬
ne custodia. ultͦ nob̾ affluent. imio intͥn¬
secꝰ de quodam in exhausto aĩe uentre flu¬
mina fluent aque uiue. ⁊ indeffesse delec¬

Expanded text:
bor in aeternum, quam quod hic ponitur, Non dimittam illum? Sed ibi quidem manifesta praesumptio, quia vicina ultio. Avertisti, inquit, faciem tuam a me, et factus sum conturbatus. Cum sit ergo in hac carne facilis casus, et frequens impulsus, citus lapsus et certus labor; quomodo non videbuntur praesumptionis et nimis promptulae devotionis esse haec sponsae verba: Non dimittam illum? Quis enim hic in eodem statu permanere poterit, praesertim illo subtilissimae contemplationis, qui vix attingi potest tenuissimo mentis ictu? Forte ergo verba haec non securitatem, sed sollicitudinem sonant. Nec enim securitas esse potest, donec introduxerit dilectum in domum matris suae, et in cubiculum genitricis suae. Non erit tunc retinendi sollicitudo, quia erit certitudo manendi in illo felicitatis statu: absque studii nostri usu et disciplinae custodia ultro nobis affluent, imo intrinsecus de quodam inexhausto animae ventre flumina fluent aquae vivae et indefessae delec
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitate ⁊ in pietate sua: ut ñ facile ob¬
uoluere ⁊ explicare abilla se possint. Et u
ampliꝰ dicam. qͣi cute quadam sic aliqui
pͣua oꝑti ⁊ inuoluti sunt ꝯsuetudine uer¬
oꝵ: ut illam dedisce̾ ⁊ desuesc̾e. ñ tam ex¬
poliari sit. ꝗͣ ex coriari. In cuiꝰ rei indiciũ.
sot inifitucio legis ꝯtiiet hotie pelẽ
abstiahi. Nam et regione qͥd stricta lac¬
ꝑ se castimonie ⁊ puritatis ⁊ in nocentie
tibi uͥtꝰ inhereat. ⁊ agglutinet᷑ tͥ. S ꝙ
om̃ia sac̾doris indum̃ta uł cathe nuł. uł
baltheis. uł uittis astricta ⁊ colligatasͥ
uult ẽẽ lex. ut cum indueris dñm ih̾m

Expanded text:
iniquitate et impietate sua : ut non facile evolvere et explicare ab illa se possint. Et ut amplius dicam, quasi cute quadam, si aliqui prava operti et involuti sunt consuetudine vitiorum, ut illam dediscere et desuescere, non tam exspoliari sit, quam excoriari. In cujus rei indicium, forte institutio legis continet hostiae pellem abstrahi . 3. Nam e regione, quod stricta sacper se castimoniae et puritatis et innocentiae tibi virtus inhaereat, et agglutinetur tibi: sed et omnia sacerdotis indumenta, vel catenulis, vel balteis, vel vittis astricta et colligata sibi vult esse lex : ut cum indueris Dominum no
Abbreviated transcription (Latin):
gunt humanis in m̃tib. Qed nulli eoꝵ in¬
uultũ legimꝰ ista usurpat. cꝰ temptẽmus
euentilare sermones. Inueni. tenui. nec
dimitami Inueni ꝑ aspirationem. tenus
memori retractatione. ñ dimutam ꝯtinu¬
atione iugi. Tenui illum. Et tu cũ in ue¬
iusticiam. sc̃itatem. redemptione. ħ oĩa em̃
fectu: tene studio. Qed intelligentia inue¬
ñs diligentia tene. ⁊ retine ut sic dicam
renitentes uͥtutes. ⁊ lubricas sp̃es artior
tͥ astringe amplexu donec uice u̾sa ultro
tͥ in he̾ant ⁊ amplexant᷑ te gͣtis. ⁊ sinestu¬
dii tui labore te teneant. nec sinant uł
longiꝰ abscede uł duitiꝰ abeẽ. Et si qndo
declines ad officia huane necessitatis. iui
te insectent᷑ ⁊ reuocent. ⁊ abripiant ad
se. ut siñ possint assidue studium. semꝑ
habeant obligtatum affectum. Nsam non¬
nulla mͥ uidet᷑ distinctio: tu ne teneas

Expanded text:
guunt humanis in mentibus. Quod nulli eorum indultum legimus, ista usurpat, cujus tentamus eventilare sermones. Inveni, tenui, nec dimittam. Inveni per aspirationem, tenui memoriae retractatione; non dimittam continuatione jugi. Tenui illum. Et tu cum invejustitiam, sanctitatem, redemptionem: hafectu, tene studio. Quod intelligentia inveneris, diligentia tene, et retine, ut sic dicam, renitentes virtutes, et lubricas species arctiori tibi astringe amplexu, donec vice versa ultro tibi inhaereant, et amplexentur te gratis, et sine studii tui labore te teneant, nec sinant vel longius abscedere, vel diutius abesse. Et si quando declines ad officia humanae necessitatis, ibi te insectentur et revocent, et arripiant ad se, ut si non possint assidue studium, semper habeant obligatum affectum. Nam nonnulla mihi videtur distinctio, an tu teneas
Abbreviated transcription (Latin):
s gͣtulando dic̃. Non ilunittam illũ. donec
introducam indomũ matris mee. S ñqͥd
ñ iam ascendit ad patr̃e: Numqͥd ñ pre¬
cursor intͦuiit ꝓ nob̾: Et qͦmͦ tu intͦduce.
qͦ ip̃e pͥor ascendit: Tu magis indiges u
ip̾e te ducat. cui dr̃. deduc me inuia m̾a¬
uatoꝵ tuoꝵ. Uado inquit ꝑare uob̾ locũ.
⁊cum p̾ꝑauero. it̾m uenio. ⁊ assumo uos ad
me ipsum. Qͦ nͦi gͦ inteoduces illũ qͦ iam
ipse ascendit: Ascendit qͥd ꝑse. s ad huc
inte foris existit. Inte introducit᷑ qͦ ꝑ se
s sepiꝰ ⁊ it̾ata crebro parturicione. Neq
possumꝰ om̃s xp̃i semel uirtutes ad aptare
nob̾: equidem ne unam quãlibet ad pleñ.
Iccirco semꝑ insistũdum ẽ. quia ñ nͥ sensum
fit in nob̾ spuał parturitio xp̃i. Qͥ gͦ in

Expanded text:
ittam illum donec introducam in domum matris meae. Sed nunquid non jam ascendit ad Patrem? nunquid non praecursor introivit pro nobis? Et quomodo tu introduces quo ipse prior ascendit? Tu magis indiges ut ipse te ducat, cui dicitur: Deduc me in via mandatorum tuorum . Vado, inquit, parare vobis locum; cum paravero, iterum venio et assumo vos ad me ipsum . Quomodo ergo introduces illum quo jam ipse ascendit? Ascendit quidem per se, sed adhuc in te foris existit: in te introducitur, quo per se sed saepius, et iterata credo parturitione. Neque possumus omnes Christi simul virtutes adaptare nobis, equidem ne unam quamlibet ad plenum. Idcirco semper insistendum est, quia nonnisi sensim fit in nobis spiritualis parturitio Christi. Qui ergo in
Abbreviated transcription (Latin):
Caruas gͦ quadam dispensatione ꝯtem¬
liaris in ip̃a ẽ usus. Om̃ia que agit cari¬
tas qͣndam habent indefesse orationis ⁊ gͣ¬
tulationis uicem ⁊ efficatiam. s tõ ista ꝑ.¬
susiꝰ ⁊ excellẽctꝰ exequitur: cum singłarit᷑
inistis exercet᷑. Absconde elemosinam in
sini pauꝑis. ⁊ ip̃a orabit ꝓte ad dñm. E le¬
mosine uocabulo ñ incõgrue censent᷑ u¬

Expanded text:
rgo quadam dispensatione contemst et familiaris in ipsa usus. Omnia quae agit charitas, quamdam habent indefessae orationis et gratulationis vicem, et efficaciam. Sed tunc ista profusius et excellentius exsequitur, cum singulariter in istis exercetur. Absconde eleemosynam in sinu pauperis, et ipsa orabit pro te ad Dominum . Eleemos
Abbreviated transcription (Latin):
plena ħ u̾ba. In ueni inqͥt. tenui. nec dimi¬
tta. Magnꝰ ille pat̾archa abribam legit᷑
uidisse dñm. ñ inuenisse. Apꝑuit ei ẽnum
ult᷑ stanti in ostio tab̾nacłi ad meridiem.
Deniq eg̾ssus de tab̃nacło obiuꝰ. sedulus
sub ilice exibuit officium. utab̾ nacłim uͦ
intͦduce ñ m̾uit. ne dũ incubicłm. Widit
moyses apparentem sibi inoreb dñm s te¬
n̾e non m̾u̾it. qui nec ꝑmissꝰ ẽ ꝓpiꝰ accedẽ.
Uidit iacob dñm. s uidit in somnis. ⁊ dẽ

Expanded text:
nec dimittam. Magnus ille patriarcha Abraham legitur vidisse Dominum, non invenisse. Apparuit enim ei ultro stanti in ostio tabernaculi ad meridiem. Denique egressus de tabernaculo obvius, sedulus sub ilice exhibuit officium : in tabernaculum vero introducere non meruit, nedum in cubiculum. Vidit et Moyses apparentem sibi in Horeb Dominum, sed tenere non meruit, qui nec permissus est propius accedere . Vidit Jacob Dominum, sed vid
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. ñ dimittam illũ. Inuenit illũ maria
magdalene. s ꝓhibita ẽ ñ dico ten̾e̾. s etiã
tange̾. quia penes monum̃tũ uitam qͣsiũ.
Suscepit diu expectatũ. ⁊ insꝑato inuentũ
senex ille symeon in ulnas suas. ⁊ gͣtulatõ¬
ait. Nunc dimittis seruũ tuũ dñe scdm
tur solurꝰ ⁊ sequestratꝰ acarne. ut ñ amplꝰ
ꝯcupiscat adu̾sus sp̃m ⁊ illi repugnet. Il¬
le ad noui amplexum pueri. senescentis
deposuit hominis uetustatem. ⁊ in tnͣqͥl¬
liorem statum a corꝑis corruptibił pena
tcarnis pngna dimitti se uł postislat uł
exultat. Sponla uͦ dilectũ ase ñ dimit

Expanded text:
tuit: Non dimittam illum. Invenit illum Maria Magdalene, sed prohibita est non dico tenere, sed etiam tangere , quia penes monumentum vitam quaesivit. Suscepit diu exspectatum, et insperato inventum senex ille Simeon in ulnas suas, et gratulatioait: Nunc dimittis servum tuum, Domine, stur 29 solutus et sequestratus a carne, ut non amplius concupiscat adversus spiritum et illi repugnet. Ille ad novi amplexum pueri, senescentis deposuit hominis vetustatem, et in tranquilliorem statum a corporis corruptibilis poena, et carnis pugna dimitti se, vel postulat, vel exsultat: sponsa vero dilectum a se non d
Abbreviated transcription (Latin):
illum. E go hꝰ capituli sensum ad futa᷑m
uolui tantũ felicitatem referre. qͣnͣdo
spons alecte manfestam sue erbebit ple
nitudinem. ut nich sit qd int̾rumpat ꝓpe¬
tuitatem. Nam ꝙ s premittitur cum p̾tnͣ¬
sirem illos. ñ in ꝯgrue ad id refert᷑. cũ eua¬
cuerit omñe pͥncipatum. ⁊ potestatem. ut
sit as omña in om̃ib. Ante illud eñi tempꝰ

Expanded text:
ittam. Ego hujus capituli sensum ad futuram volui tantum felicitatem referre, quando sponsus dilectae manifestam prnitudinem; ut nihil sit quod interrumpat perpetuitatem. Nam et quod praemittitur, Cum pertransissem illos, non incongrue ad id refertur: Cum evacuaverit omnem principatum et potestatem, ut sit
Abbreviated transcription (Latin):
cientes. s stupentes in laudem supͣ positam
erumpunt. Qͥs e̾ iste sic formosꝰ instola
sua: gradiens inmultitudine fortitudims
sue: Hanc ꝯsicłans p̾rogatuiam uͥtutũ.
indilecto iure sp̃osa. custodes ꝑtͣnͣsisse se dic̃.
⁊ paululum ꝑtnͣsisse: quia sic inco singła¬
rem mirat᷑ grãm. ut tñ ꝯmunem ꝯstituat
naturam. Bãtamq illam xͥ ammam ẽẽ
cum reliqͥs eiꝰqd quid̃ gñis. s diffe̾ntis excellen¬
tisq uͥtutis. ꝑabam adhuc aliũ uob̃ explicare
tͣnsicũ: s qͦd mat̾a oportune suggĩt. uł ma¬
gis exigit. sermo refugit iam urgens adexitũ.
Nos int̾im ad qd uenimꝰ in eo ꝑ maneamꝰ. qͣti¬
nꝰ ex ħ gͣdu cum ociũ dabitur ad altiora tnͣse¬

Expanded text:
cientes, sed stupentes in laudem supra positam cientes, sed stupentes in laudem supra positam erumpunt, Quis est iste sic formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suae? Hanc considerans praerogativam virtutum in dilecto, jure sponsa custodes se pertransisse dicit, et paululum pertransisse: quia sic in eo singularem miratur gratiam, ut tamen communem constituat naturam, beatamque illam Christi animam esse cum reliquis ejusdem quidem generis, sed differentis excellentisque virtutis. Parabam adhuc alium vobis explicare transitum: sed quod materia opportune suggerit, vel magis exigit, sermo refugit jam urgens ad exitum. Nos interim ad quod venimus, in eo permaneamus; quatenus ex hoc gradu, cum otium dabitur, ad altiora transe
Abbreviated transcription (Latin):
nes eiꝰ suꝑ oleum. cꝰ unguentũ effusũ no¬
m̃ ẽ: Huic oliue ꝑsonali unione ꝯsertꝰ
ꝯdicioms ñ corruptionis nr̃e oleaster ut
fic dicam. ⁊ pinguedinis illiꝰ factꝰ particeps.
quid luminis. quid dulcedinis. quid suau¬
tanis. quid om̃imode uirtutis acceꝑit. oꝑi.
eiꝰ indicia loquunt᷑. Nisi quod longe ex¬
cellebat qd̾ sensit in spũ: ꝙͣ quod exp̃ssit
inactu. Deniq ad om̃ia uirtutis indicia
dr̃e potes: oleum esfusum nom̃ tuũ. absqp
eo qd̾ intrinsecꝰ latet. Nen̾ enim ꝯsentane¬
ũ ẽ. ut ꝗͣlibet mirificum foris opꝰ. amine
illiꝰ uͥtures exequat. Non possum dñe q̃
in ꝓspectu sunt omia oꝑa tua ꝯp̾hendẽre.
ꝯfortata enim surit. ⁊ nequeo estimare illa:
⁊ eam que intͥnsecꝰ latet. qͦ nam mͦ exꝑiar
grãm: Ocl̾ non uidit b̾acissima anima xͥ
p̃ter te: mun̾a que diuinitꝰ collata sũt in
te. Idõ angłici sp̃c deficientes in ꝯp̾hensio¬
ne. ñ desinunt ab ammiratione: ⁊ qͣi nes¬

Expanded text:
oleum, cujus unguentum effusum nomen est? Huic olivae personali unione consertus conditionis, non corruptionis nostrae oleaster, ut sic dicam, et pinguedinis illius factus particeps. 9. Quid luminis, quid dulcedinis, quid suavitatis, quid omnimodae virtutis acceperit, operum ejus indicia loquuntur: nisi quod longe excellebat quod sensit in spiritu, quam quod expressit in actu. Denique ad omnia virtutis indicia dicere potes, Oleum effusum nomen tuum; absque eo quod intrinsecus latet . Nec enim consentaneum est, ut quamlibet mirificum foris animae opus illius virtutes exaequet. 25 Non possum, Domine, quae in prospectu sunt, omnia opera tua comprehendere. Confortata enim sunt, et nequeo aestimare illa: et eam quae intrinsecus latet quonam modo experiar gratiam? Oculus non vidit, beater te munera quae divinitus collata sunt in te. Ideo angelici spiritus deficientes in comprehensione, non desinunt ab admiratione: et quasi nes
Abbreviated transcription (Latin):
capacem ẽẽ boni summi. ip̃m hr̃e. ⁊ eẽ ip¬
sum. Imago attendit᷑ in pͥmo. similitudo
inscđo: u̾itas int̾cio. Primũ ꝯmune ẽ õni
incellectualiũ spuum. scđm electoꝵ tm̃: t̾cũ¬

Expanded text:
capacem esse boni summi, ipsum habere, et esse ipcapacem esse boni summi, ipsum habere, et esse ipsum. Imago attenditur in primo, similitudo in secundo, veritas in tertio. Primum commune est omnium intellectualium spirituum; s
Abbreviated transcription (Latin):
qͣi ñ sunit sic sunt coram eo. ⁊ qi nichilum¬
⁊ mane reputate sunt ei. Iure in anis repu
cat᷑ substantia nr̃a. in cuiꝰ assũptione exin¬
anisse se dr̃ illa plenitudo. Que gͦ pot̾it
assignari ꝯuenientia ⁊ uicinnitas in anis
cum solido. nichili cum inmenso: Quagͦ
rat̾oẽ dicit. paululum cum ꝑtͣnͣsissem. in¬
ueni ꝙ̃ diligit anuna m̃a: An forte pen¬
nigera ẽ caritas. ⁊ p̾peti uolatu ardentis
iam ten̾e e̾. ⁊ iam assimilari ⁊ uniri ẽ. Qd¬
ni. cũ dꝰ caritas sit: S aliam hic ego pa¬
ro rat̾onem. P rationał ꝯtemplationis cre-¬
ate sursum ascendenti pͥmo se stat̾u gͣdu
oiuina offert ⁊ occurrit nat᷑a. nulliꝰq alt̾iꝰ
p̾stantioris nat᷑e int̾ponit᷑ distinctio. Nõ
enim ualet uit̾ imaginem ⁊ u̾itatem me
adeam. ꝙͣ in ipiꝰ simulachr̃n ⁊ caracter sit:
Inquo gͦ attenditur inrationali sp̃u ea q̃
ad dinan ẽ nat᷑am imago: Primo qͥd̃
loco qi ẽ u̾itatis ⁊ iusticie capax. scdo sica

Expanded text:
i non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihil et inane reputatae sunt ei . Jure inanis reputatur nostra substantia, in cujus assumptione exinanisse se dicitur illa plenitudo. Quae ergo poterit assignari convenientia et vicinitas inanis cum solido, nihili cum immenso? Qua ergo ratione dicit: Paululum cum pertransissem iuem diligit anima mea? An forte pennigera est charitas, et praepeti volatu ardentis jam tenere est; etiam assimilari et uniri est. Quidni, cum Deus charitas sit? 7. Sed aliam hic ego paro rationem. Post rationalis contemplationem creaturae sursum ascendenti primo se statim gradu divina offert et occurrit natura, nulliusque alterius praestantioris naturae interponitur distinctio. Non enim inter imaginem et veritatem medad eam, quam ut ipsius simulacrum et character sit? In quo ergo attenditur in rationali spiritu ea, quae ad divinam est naturam imago? Primo quidem loco, quia est veritatis et justitiae capax. Secundo, si cap
Abbreviated transcription (Latin):
similitudinem. quis inqu̾a ñ uideat dis¬
ferre int̾ se lumen ꝑ qd̾ illuminatio fit
⁊ illuminat̃onem. que ꝑlum̃ fit in quo¬
uis illuminato: Alt̾m enim creatũ ẽ. al¬
t̾m creans Alt̾m illumninatũ: alt̾m illu¬
uiãs. Nec pot̾ ẽentialit̾ e̾ẽ eadem sa¬
pia. que fit ꝑ gr̾am. cum illa que existitc¬

Expanded text:
 videat differre inter se lumen per quod illuminatio fit, et illuminationem quae per lumen fit in quovis illuminato? Alterum enim creatum est, alterum creans; alterum illuminatum, alterum illuminans. Nec potest essentialiter esse eadem sapientia quae fit per gratiam, cum illa quae pe
Abbreviated transcription (Latin):
diuinitꝰ illuminatis. ⁊ lum̃ quo illuminant᷑
⁊ ip̃a illuminatio que ꝑlum̃ fit abinucem
oiscernent᷑. Nam illuminato qd̃ fit in illu¬
minato. et extemꝑe fit. lum̃ aũt ip̃m ñ fit.
s ẽ. ⁊ ex et̃noest. Hoc mͦ in una m̃te quis ne¬
get multas scientias ẽẽ inq̃ intellig̃ multa ᷤ

Expanded text:
s, et lumen quo illuminantur, et ipsa illuminatio quae per lumen fit, ab invicem discernentur? Nam illuminatio quidem fit in illuminato, et ex tempore fit: lumen autem ipsum non fit, sed est, et ex aeterno est. Hoc modo in una mente quis neget multas scientias esse, in qua intelligit multas
Abbreviated transcription (Latin):
tas respicientes ñ ad ip̃iꝰ mentis uim q̃ qͥsꝙ
scit om̃e quod seit. ⁊ uniꝰ multas. ⁊ multoꝵ
dicimꝰ unam scientiam. Eum itaq dr om̃is
sap̾ia adño d̾o e̾. nicħ officit ad astruendã
unitatem sap̃ie. quia ħ ñ ad ip̃am. s ad illa
que sciunt᷑ ꝑ ip̃am refert᷑ qd̾ dr̃ om̃is. Neq
enim qi multa sunt que illuminantur ut
uideri possint. aut multi ut uidẽ possint.
idõ multiplex lum̃ ẽ. quod ⁊ uisa illuminat.
⁊ uidentib lucet. Qͥd gͦ: Dicemꝰ unam ⁊
eandem ẽe scientiam aĩe iħu cum u̾bo un¬
u̾bo unam ee̾ sapiam qr dei u̾bum: Iam
gͦ de sola aĩa iħu ñ erit ħ disceptatio. Et
nullꝰ iam erit uob̃ exitus ad tuendam suꝑiꝰ
positam diu̾sitatem sc̃ie int̾ u̾bum ⁊ aĩam
iħu: Et quomͦ patebit exitꝰ cum hoc mͦ õĩ¬
um una cõmunitat᷑ sap̃iam. quia unum
lum quod illuminat õs: An forte quia diu̾¬
so mͦ illuminat̾õ fit. & di̾se int̾ se illumi¬
nationes sunt. ⁊ abeo ꝑ qd fiuint lumine

Expanded text:
as respicientes, non ad ipsius mentis vim, qua quisque scit omne quod scit; et unius multas, et multorum dicimus unam scientiam. Cum itaque dicitur, Omnis sapientia a Domino Deo est, nihil officit ad astruendam unitatem sapientiae: quia hoc non ad ipsam, sed ad illa quae sciuntur per ipsam, refertur quod dicitur, omnis. Neque enim quia multa sunt, quae illuminantur ut videri possint, aut multi ut videre possint, ideo multiplex lumen est, quod et visa illuminat, et videntibus lucet. Quid ergo? dicemus unam et eamdem esse scientiam aniVerbo unam esse sapientiam, quia Dei Verbum? Jam ergo de sola anima Jesu non erit haec disceptatio: et nullus jam erit nobis exitus ad tuendam superius positam diversitatem scientiae inter Verbum et animam Jesu. Et quomodo patebit exitus, cum hoc modo omnium una convincatur sapientia, quia unum lumen quod illuminat omnes? An forte quia diverso modo illuminatio fit, etiam diversae inter se illuminationes su
Abbreviated transcription (Latin):
possunt totũ qd dexp̃o ẽ. nec eloquendo de¬
ꝓmere. nec emulando expͥmẽ. Cuncte res
difficiles ñ ualet eas homo explicare sermo¬
ne. Si tata difficultas ẽ inreb ꝯditis. rer̃
auctorem quis uidicabit uł digne uł ple-¬
ne: Ideo dic̃ cum ꝑtnissisem illos. Utinam
nos tales simꝰ auditores u̾bi dĩ. qͥ ñ succũba¬
mꝰ his que d̃nr. uł tardente ingenio. uł
tepente uoto. ne nos illa ꝑtͣnseant. ne nr̃am
excedant tam auiditatem ꝗͣ capacitatem
S magis docentis ⁊ ꝯmonentis ꝑtnͣseamus
conatũ. maiora ⁊ si ñdũ capientes. conitien¬
tes tñ. certe ꝯcupiseentes. Quadam eñi rati
qͣmuis ñ ꝯsequitur statim. Sponsa uͦ ꝯsecu

Expanded text:
possunt totum quod de Christo est, nec eloquendo depossunt totum quod de Christo est, nec eloquendo depromere, nec aemulando exprimere. Cunctae res difficiles, nec valet homo eas explicare sermone . Si tanta difficultas est in rebus conditis, rerum Auctorem quis indicabit, vel digne, vel plene? Ideo dicit: Cum pertransissem illos. 3. Utinam nos tales simus auditores verbi Dei, qui non succumbamus his quae dicuntur, vel tardante ingenio, vel tepente voto; ne nos illa pertranseant, ne nostram excedant tam aviditatem quam capacitatem; sed magis docentis quam commonentis pertranseamus conatum, majora etsi nondum capientes, conjicientes tamen, aut certe concupiscentes. Quadam enim ratioquamvis non consequatur statim. Sponsa vero cons
Abbreviated transcription (Latin):
uunt.ul anxie questiones seiidunt: De¬
niq monachor ẽ nͥ coloqum l ulentiu̾
non questiones. s qͥetem sectari. Aut si ad¬
mittenda ẽ inquietudo: dilectiõis ẽe debet.
ũ ꝯtentionis. H̃t̃ .N. amor sẽs in quietudi¬
nemsuam: s qualem legis apd̃ ꝓpħam. Nõ
tacebo ⁊ non qͥescam: donec egdiat᷑ ut splen¬
dor iustus eiꝰ. ⁊ saluator ut lampas accendat᷑.
Anñ simileni animi sui passionẽ inntimat
ista cum dr̃: Gum ꝑtͣnsissem illos. Ferebat᷑
impetu ardentis amoris. ideoq ꝑtͣnssisse se ꝑ¬
hibet: qͣi auiditate ⁊ desid̃io suꝑgͥdiens. qͥs¬
qͥd dici potãt. Eum ꝑtnͣssissem illos: uuieni
ꝗͤ diligit anima m̃a. Ptnͣsiuit illos. uł euen-¬
tilando doctͥnam. uł estimando naturam.
ꝑtnͣsiuit ⁊ quod potuit adilł dici: ⁊ qd po¬
tuit in ilł ꝯspici. Qͥ libet enĩ sint custodes
isti. licet cherulim intͣpt̾is. licet seraphin: ñ

Expanded text:
vunt, vel anxiae quaestiones scindunt? Devunt, vel anxiae quaestiones scindunt? Denique monachorum est non colloquium, sed silentium: non quaestiones, sed quietem sectari. Aut si admittenda est inquietudo, dilectionis esse debet, non contentionis. Habet enim amor sanctus inquietudinem suam, sed qualem legis apud prophetam: Non tacebo, et non quiescam, donec egrediatur ut splendor justus, et salvator ut lampas accendatur . An non similem animi sui passionem intimat ista cum dicit: Cum pertransissem illos? Ferebatur impetu ferventis amoris, ideoque pertransisse se perhibet, quasi aviditate et desiderio supergrediens quidquid dici poterat. Cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. Pertransivit illos vel eventilando doctrinam, vel aestimando naturam. Pertransivit et quod potuit ab illis dici, et quod potuit in illis conspici. Quilibet enim sint custodes isti, licet Cherubim interpreteris, licet Seraphim, non
Abbreviated transcription (Latin):
Bonũ ẽ ut sis adquẽndum sedulꝰ. ñ tũ as¬
siduus. Nam ⁊ sponsa. non tam exstudio
ꝗͣ occasione custodes int̾rogat. ⁊ id intͣnͣsitu.
Trahebat enim illam ultiꝰ amor dilecti. nec
uacuũ ee̾ sinebat. ex ocio ꝯferre cum illis.
Turrebat in cordis siti. hausto forsitau de
sponsi uicima sp̃u. ⁊ ideo minꝰ intendebat
in his que bñdicibant ore. tendens ad illũ
in scła. Adu̾tite istud uos qui intnͣsitu ora¬
tis. ⁊ cũ mora legitis: qui ad legendũ ferue¬
tis. in orando tepetis. Debet lectio oratiõi
seruire. Pꝑare affectũ. ñ horas p̾riꝑe: nec
succide moras. Cum legis erudiris de xp̃o:
orans uͦ familiare cũ ip̃o seris colloquiũ.
Et qnͣto suauioris ẽ gr̾e cum illo. ꝙͣ de illo
loqui: Si quedam spualiũ detͥm̃ta susti¬
nent iusitationũ ꝓpt̾ orandi raritatem. qͥ
lectiom uehem̃tius uacant: qͥd dicemꝰ hi.
qͦs aut in discipluiate collocutiones dissol¬

Expanded text:
Bonum est ut sis ad quaerendum sedulus, non tamen asBonum est ut sis ad quaerendum sedulus, non tamen assiduus. Nam et sponsa non tam ex studio, quam occasione custodes interrogat, et id in transitu. Trahebat enim illam ulterius amor dilecti, nec vacuum esse sinebat ex otio conferre cum illis. Currebat in cordis siti, hausto forsitan de sponsi vicinia spiritu: et ideo minus intendebat in his qui benedicebant ore, tendens ad illum  2. Advertite istud, vos qui in transitu oratis, et cum mora legitis: qui ad legendum fervetis, in orando tepetis. Debet lectio orationi servire, praeparare affectum; non horas praeripere, nec succidere moras. Cum legis, erudiris de Christo: orans vero, familiare cum ipso seris colloquium. Et quanto suavioris est gratiae cum illo, quam de illo loqui? Si quaedam spiritualium detrimenta sustinent visitationum, propter orandi raritatem, qui lectioni vehementius vacant; quid dicemus de his quos aut indisciplinatae collocutiones dissol
Abbreviated transcription (Latin):
uisionis tradam. Qͥd gͦ: Uultis ut mu¬
neris diuini largitatem ꝯcludam sub
obseruate qd̾ scͥbit᷑. Lauamini mundi
estote. Scd̾o ut scͥbatis sap̃iam temꝑe
ocii. qui enim minoratur actu ꝑcipiet eã.
Tertio. ut uiolenti sitis. ⁊ gaudium reg
In pͥmo efficeris dignus. in scd̃o deuotꝰ. int̾¬
cio uehemens. h e idoneus. obuiꝰ. urgens. Ob¬
uiꝰ gre uenienti. urgens morantem. In p̾¬
mo p̾ꝑaris. ii sodo assimilaris sponse expec¬
tanti dilectũ quęndo reu̾tat᷑ ad nuptias.
dixissem ꝑtnͣsut. Qͦd enim p̾timꝰ ñ respi¬
cimꝰ. ñ attingimꝰ. s ꝯtempnimꝰ. qd̾ uͦ ꝑ¬
tnͣsimꝰ intelligim᷑ illud discutere: ⁊ qͣi
disquirere ⁊ penetͣre. Nec inutił ħ ꝑtnͣ
custodum: Deuotam s uagam animã ad
inuentionem dilecti ꝑducit. Utił quid ꝯsul¬
tatio:. ⁊ frequent̾ qd non ꝯfert eoꝵ qͥ ꝯsu-¬
lunt᷑ eruditio: ꝯsulentis meret᷑ humilitas.

Expanded text:
visionis tradam. Quid ergo? vultis ut muvisionis tradam. Quid ergo? vultis ut muneris divini largitatem concludam sub observate quod scribitur: Lavamini, mundi estote . Secundo, ut scribatis sapientiam tempore otii. Qui enim minoratur actu, recipiet eam . Tertio, ut violenti sitis, et gaudium regnIn primo efficieris dignus; in secundo, devotus; in tertio, vehemens: hoc est, idoneus, obvius, urgens: us venienti, urgens morantem. In primo praepararis, in secundo assimilaris sponsae exspectanti dilectum quando revertatur a nuptiis, dixissem, Pertransit. Quod enim praeterimus, non respicimus, non attingimus, sed contemnimus: qunsimus, intelligimus illud discutere, et quasi disquirere et penetrare. Nec inutilis haec custodum? Devotam, sed vagam animam ad inventionem dilecti perducit. Utilis quidem consultatio: et frequenter quod non confert eorum qui consuluntur eruditio, consulentis meretur humilitas.
Abbreviated transcription (Latin):
audemꝰ aliquid inde conicẽ. qd̾ sponsa cu-¬
rauit reticẽ. Cum eoꝵ silentio claudamꝰ
nunc sermonem. ꝓpͣagantes incrastinũ
sponse tnͣsitum. quo se uigiles paululum
ꝑtnͣsisse dicit. ⁊ in uenisse qũe diligit aĩa
nimis in stant̾ repetitis debitorem ur̃m.
Dignum tñ uenia eͥ: dum mͦ iusta pos¬
tuletis. D uos exigitis ut soluam ad qd̾¬
me non obligaui. Tractaturus eram de
tnͣsitu sponse. ad hoc enim ⁊ ordinis ꝙ
sponsionis nr̃e rationis teneor. ⁊ uos ad¬
huc mͥ ingeritis illud cum sponsa. num
quẽ diligit anima m̃a uidistis. S illa
modestius int̾rogationem temꝑat. am¬
bigenti similis. quereᷤ magis. quã urgenᷤ.
Nouit enĩ nec om̃ib nec om̃i temꝑe
de hac usione adee̾ sermonem. Ex quo
Senim abscondit uultũ suũ. quis ẽ qui
ꝯtempletur eũ: Uos aũt urgetis me
ut legem uob ponam ꝯtemplandi dilec¬
tum. ut disciplinam inuentionis hꝰ. ⁊

Expanded text:
audemus hic aliquid inde conjicere quod sponsa cuaudemus hic aliquid inde conjicere quod sponsa curavit reticere. Cum eorum silentio claudamus nunc sermonem, prorogantes in crastinum sponsae transitum, quo se vigiles paululum pertransisse dicit, et invenisse quem diligit anima nimis instanter repetitis debitorem vestrum; dignum tamen venia est, dummodo justa postuletis. Sed vos exigitis ut solvam ad quod non me obligavi. Tractaturus eram de transitu sponsae. Ad hoc enim et ordinis et sponsionis nostrae ratione teneor, et vos adhuc mihi ingeritis illud cum sponsa: Num quem diligit anima mea vidistis? Sed illa modestius interrogationem temperat ambigenti similis, quaerens magis quam urgens. Novit enim nec omnibus, nec omni tempore de hac visione adesse sermonem. Ex quo enim abscondit vultum suum, quis est qui comtempletur eum? Vos autem urgetis me, ut legem vobis ponam contemplandi dilectum, et disciplinam inventionis hujus et
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ omĩa pot̾ ineo qui eam ꝯfortat sponsuᷤ.
Harrent alii fabulationes. ꝯtrou̾sias me¬
ditent᷑: os tuũ meditet᷑ sap̃iam. ⁊ lingua
loquat᷑ delicias. qui sponse ioqueris. Nam
⁊ illa tales uult. qui de dilecto narrent ⁊¬
nuntient. Labia sacerdotũ custodire debẽt
scientiani: ideo legem requirit exore eoꝵ.
Legem uidendi ⁊ inueniendi dilectum.
Num quẽ diligit aĩa m̃a uidistis: De uisi¬
one illoꝵ se uisuram p̾sumit. ideo diligent᷑
inuestigat custodum uisionẽ. eoꝵ sꝑans al¬
loqͥo. uł insecreciora deduci. uł dulciorib
affici. id est eũ uide qũe diligit. dĩ sap̃iam ⁊
uͥtutem ꝓpenso affectu ⁊ pura ꝯciꝑe mente
Bene illum ꝯlpicit qͥ hoc utͦꝙ ꝯcipit mͥ
pure cernens. ⁊ pie sentiens. Dulce pud
susurriũ int̾ sponsam custodesq u̾tit᷑.⁊
grata collatio: si tñ collatio. Nulla enun
tio. Secretum suũ s. secretũ suũ s: nec

Expanded text:
quod omnia potest in eo qui eam confortat sponsus. quod omnia potest in eo qui eam confortat sponsus. Narrent alii fabulationes, controversias meditentur. Os tuum meditetur sapientiam, et lingua loquatur delicias, qui sponsae loqueris. Nam et illa tales vult qui de dilecto narrent et nuntient. Labia sacerdotum custodire debent scientiam: ideo legem requirit ex ore eorum , legem videndi et inveniendi dilectum. Num quem diligit anima mea vidistis? De visione illorum se visuram praesumit: ideo diligenter investigat custodum visionem, eorum sperans alloquio vel in secretiora reduci, vel dulcioribus affici. Id enim est videre quem diligit, Dei sapientiam et virtutem propenso affectu et pura concipere mente. Bene illum conspicit, qui hoc utroque concipit modo, pure cernens, et pie sentiens. Dulce, puto, susurrium, quod inter sponsam custodesque vertitur: et grata collatio, si tamen collatio. Nulla enim tio. Secretum sibi: secretum suum sibi . Nec
Abbreviated transcription (Latin):
noua non potes: uet̾a ꝓfer. Ingẽ nota. si no¬
ua ñ hes. Non tñ ingeritur qd̾ exigitur. Non
querit qualem uid̾is. s si uid̾is. Sufficit ñu¬
tiare qualem ip̃a nouit. Agͣmentũ tñ affert
graꝵ: si noua annunties. Deniq quod ñ ẽ
uł ignotũ. uł in solitũ. meditationi sponse
uoua qͣdam gr̃a dulcesce solet. Nonfasti¬
uit auditꝰ. qñ feruet auiditas. Tantũ de sp̃o¬
so disputa. ⁊ noua ꝓtulisti in aurib sponse.
Non suppecit tͥ de illo excellenti ⁊ excedenti
uisionis mͦ semꝑ responde. Sublimis illa
⁊ subtilis ẽ. ⁊ subito p̃occupare solet animũ:
quẽ mundũ ⁊ exocupatum inuen̾it. Subi¬
to p̾occupat: s ñ occupat dui. Subtilia illa
cis fidei capitula singła. quodam dulci dis-¬
putationis temꝑam̃to suauissimos gignis
in audiente m̃tis affectus ⁊ excessus. Delica¬
ta ẽ sponsa. dulcia uult magis ꝗͣ fortia. nͥ

Expanded text:
nova non potes, vetera profer. Ingere nota, si nonova non potes, vetera profer. Ingere nota, si nova non habes. Non tamen ingeritur quod exigitur. Non quaerit qualem videris, sed si videris. Sufficit nuntiare qualem ipsa novit. Augmentum tamen affert gratiarum si nova annuntias. Denique quod non est vel ignotum vel insolitum meditationi, sponsae nova quadam gratia dulcescere solet. Non fastidit auditus, quando fervet aviditas: tantum de sponso disputa, et nova protulisti in auribus sponsae. Non suppetit tibi de illo excellenti et excedenti visionis modo semper respondere. Sublimis illa et subtilis est, et subito praeoccupare solet animum, quem mundum et exoccupatum invenerit. Subito praeoccupat, sed non occupat diu. Subtilia ista cis fidei capitula singula quodam dulci disputationis temperamento suavissimos gignunt in audiente mentis affectus et excessus. Delicata est sponsa: dulcia vult magis quam fortia, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
auissima certe ħ usio. ⁊ quãuis futur uix¬
ta modũ nondum plena. uicina tñ. Wicina
qualitate: non equalitate. Uisio ħ huma no
non ẽ supposita ingenio. uł ꝓposita studio:
⁊ si aliqͣndo desidio ⁊ gͣtis indulta. Demq
nuo tenore moram in ammi memoria ꝓte¬
lare queat. Subitanea ẽ ⁊ sui iuris ħ uisio.
in sp̃u uehem̃ti uadens ⁊ ueniens. Subita¬
nea ẽ ⁊ mom̃tanea: repente ueniens.⁊ re-¬
pente uadens. Et si mom̃tanea e̾: maneNT
t̃n reliquie cogitationis. tam suecense. tam
serene: ⁊ diem festum agunt in animo re¬
cordantis. Manet quid memoria degusta¬
te & deglutite uisionis. tuiꝰ suauitatem qͥ
gustare possunt eructare norunt. ⁊ hora
hac maxime. Eructat enim u̾bũ bonum
cor recenti ad huc incalescens gr̃a. ⁊ ferui¬
dameditatio luniles estundir iermonel Mł¬
tum enim intime dulcedinis sapit in u̾b̃. etgͣ¬
pꝑare in occursum sponse. Ut quitd occurrii
s nicħ dulce. nicħ nouũ nunciaturꝰ uenis: Si

Expanded text:
avissima certe haec visio, et quamvis futurum juxta modum nondum plena, vicina tamen; 21 vicina qualitate, non aequalitate. Visio haec humano non est supposita ingenio, vel proposita studio, etsi aliquando desiderio gratis indulta. Deniqunuo tenore moram in animi memoria protelare queat. Subitanea est et sui juris haec visio, in spiritu vehementi vadens et veniens. Subitanea est et momentanea, repente veniens et repente vadens: et si momentanea est, manent tamen reliquiae cogitationis, tam succensae, tam serenae, et diem festum agunt in animo recordantis. Manet quidem memoria degustatae et deglutitae visionis: cujus suavitatem qui gustare possunt, eructare norunt, et hora hac maxime. Eructat enim bonum verbum cor recenti adhuc incalescens gratia, et fervida meditatio similes effundit sermones. Multum enim intimae dulcedinis sapit in verbis, et grpraeparare in occursum sponsae. Utquid occurris, si nihil dulce, nihil novum nuntiaturus venis? Si
Abbreviated transcription (Latin):
Eccłie fides humanitatem nec solam ꝯsti¬
tuit inxͦ. nec dimidiam. Wtͣnq nat᷑am
collocat in ip̃o. ⁊ qr diuina simplex ẽ. ⁊
distinctione carens: in homine tͥplicem
suscepit. Deniq ⁊ rationał anime pars hu¬
mane indiguit mediatoris remedio. quia
ignorantie fuscata nubilo. ⁊ ꝯcupiscentie

Expanded text:
Ecclesiae fides humanitatem nec solam constiEcclesiae fides humanitatem nec solam constituit in Christo, nec dimidiam. Utramque naturam collocat in Christo. Et quia divina simplex est et distinctione carens; in homine triplicem suscepit. Denique et rationalis animae pars humanae indiguit mediatoris remedio: quia ignorantiae fuscata nubilo, et concupiscentiae
Abbreviated transcription (Latin):
iuol. Conlortel nate: participel gr̃e. ꝑtñ¬
sisti illos. ⁊ ꝑuenisti ad dilectũ. Qͥd i il¬
nͥ in dilecto suo starent: In uenisti dilec¬
cum ⁊ inuenisti illũ unctũ oleo sp̃e
pͥuilegia quedam inꝯsimil trata. In¬
uenisti scãm eiꝰ animã qͥdam hab̾e dona
singłarit᷑: qͥdam excellenter Ideo ꝑtnͣsisti¬
eos illos. qͥa illum p̾culisti. Et paululum
ꝑmnͣsisse ce dicis. qr ꝯsid̾atio tua in hac p̾la¬
tione ũdum recessit agn̾is eiꝰd ꝯmumioĩe.
O nũqͥd bic subsistes: In ult̾iora ⁊ altio¬
ra. ex ħ gͣdu urgenda ꝓfectio. ꝑtingendũ
in finem. Sap̾ia em̃i attingit afine infi
tuo gͣdum ꝯferat. hunc tollit. Tantũ car¬
nem u̾bo copulat in xp̃o. animã negat.
animã meam. s ego pono eam ⁊ ĩtm su¬
mo eã. aĩam sensificantem donat. s rati¬
ocinantem tollit sp̃m. Gorrexit in parte
errorem. s potuit longiꝰ abegiptiis recedẽ
tenebris. Non potuit trudui it ꝯfic̾e.

Expanded text:
suos: consortes naturae, participes gratiae. Pertransisti illos, et pervenisti ad Dilectum. Quidni ilnisi in dilecto suo starent? Invenisti Dilectum, et invenisti illum unctum oleo Spiriprivilegia quaedam in consimili natura. Invenisti sanctam ejus animam quaedam habere dona singulariter, quaedam excellenter. Ideo pertransisti illos, quia illum praetulisti; et paululum pertransisse te dicis, quia consideratio tua in hac praelatione nondum recessit a generis ejusdem communione. Sed nunquid hic subsistes? In ulteriora et altiora ex hoc gradu urgenda est profectio, pertingendum in finem. Sapientia enim attingit a fine in ftuo gradum conferat, hunc tollit. Tantum carnem Verbo copulat in Christo, animam negat: animam meam, sed ego pono eam, et iterum sumo eam, animam sensificantem donat, sed ratiocinantem tollit spiritum. Correxit in parte errorem, sed non potuit longius ab Aegyptiis recedere tenebris. Non potuit tridui iter conficere.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ beatitudines imꝑmixte siuit: ⁊ distinc¬
te.⁊ differentes. ⁊ numerabiles. sine minio
ꝑsone. Nam quis asserere p̾sumat bãtis¬
simã xͥ animã. aut nicħ sentire penitus
dulcedinis ⁊ gaudii. aut it̾m gustũ inti¬
mũ illi ꝑmut̾e suauitatis ⁊ saporis. ⁊ bã¬
tutidinis illiꝰ qua bãtissima ꝑfruitꝰ tͥnitas:
Maioris siquidem ẽ excellentie ẽe illud
uitale bonum: qua partic ipale Longeq
exp̾ssior exꝑientia. ⁊ domestica magis in
ẽẽntia. ꝗͣ in usu ipsiꝰ. Esse utiq id ipsum
uti e̾: non tͣn usus eẽntiam cõfert. Qͦ mͦ
gͦ ẽentia ꝑfruicione sola non potior. qͥa
ꝓtimior: Deinde licet amma ħ in u̾bo
qͥa admissa ñ ẽ insocietatem eẽntie: nec ad

Expanded text:
et beatitudines impermistae sunt, et distincet beatitudines impermistae sunt, et distinctae, et differentes, et numerabiles sine numero personae. Nam quis assereret beatissimam Christi animam aut nihil sentire penitus dulcedinis et gaudii; aut iterum, gustum intimum illi permittere suavitatis et saporis, et beatitudinis illius qua beatissima perfruitur Trinitas? Majoris siquidem est excellentiae esse illud vitale bonum quam participale, longeque expressior est experientia et domestica magis in essentia quam in usu ipsius. Esse utique id ipsum uti est, non tamen usus essentiam confert. Quomodo ergo essentia perfruitione sola non potior, quia proximior? Deinde licet anima haec in Verbo quia admissa non est in societatem e
Abbreviated transcription (Latin):
minato indig̾et lum̃ creans. ⁊ illuminã in se
Nulla plane. Ille ñ indiget: s mea ẽ
ħ indigentia. Ratio ħ ẽ mee cecitatis. ñ
claritatis illꝰ ñ assum̃tis u̾bi s assũpti sp̃c.
Ego indigelam ut ⁊ ħ nate mee pars. ũbo
uiuret᷑. ⁊ sic clarificate indeo portioris m̃ita.
in uniu̾sos ꝑfin̾em refluerent. Om̃s nos me¬
diante ꝯsubstantiali nr̃o reformamur inxͦ.
accedentes ꝑfidem ad ip̃m. Et ideo totũ
oportet assumi. ut gr̾a refundetur intotũ:
quia corruptio fermentau̾at totum. Manens
gͦ in una ꝑsona. nate gemine. sic̃ incegre
sic ⁊ imꝑmixte. Diuina enim in ꝯu̾tibił ⁊¬
incõmutabił ẽ. nec potest ꝯu̾ti in aliam.
nec inse siit aliam ꝯu̾ti. Non ualet in
aliam ex se defic̾e. Defectus siquid̃ illi foret
om̃is mutatio: nec magis inillam alia ꝓfi-¬
c̾e pot̾. Non cõmutari s cõmunicare illã
itaq naturis istis. sua cuiq tam integͥtas.
prehensiones.⁊ affectus. ⁊ ꝯtemplationes.

Expanded text:
minato indigeret lumen creans et illuminans? Nulla plane. Ille non indiget, sed mea est haec indigentia. Ratio haec est meae caecitatis, non claritatis illius: non assumentis Verbi sed assumpti spiritus. Ego indigebam, ut et haec naturae meae pars Verbo uniretur, et sic clarificatae in Deo portionis merita in universos per fidem refluerent. Omnes nos mediante consubstantiali nostro reformamur in Christo, accedentes per fidem ad ipsum. Et ideo totum oportebat assumi, ut gratia refunderetur in totum. quia corruptio fermentaverat totum. Manent ergo in una persona naturae geminae, sicut integrae, sic et impermistae. Divina enim inconvertibiincommutabilis est: nec potest converti in aliam, nec in se sinit aliam converti. Non valet in aliam ex se deficere. Defectus siquidem illi foret omnis mutatio: nec magis in illam alia proficere potest. Non commutare, sed communicare illam itaque naturis istis sua cuique tam integritas prehensiones, et affectus, et contemplationes,