comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
& fessus dicebant ex quo defetiscor Defessus quod quidam a fateor tẽ deriuatũ uoluns : E alteraspecies de¬
riuatiuorum in u rio desinens q̃ ap articipio p̃teriti tẽporis sol& fieri siue a supino in .u t̃minante ad sue
io utdectus participiũ Lectusupinũ ex his lecturio esusesu esurio
parturio amatu a maturio nuptu nupturio dictatu dictaturio meditationẽ tam̃ significat haec
forma Vnde& meditatiua Nominatur & ẽ quarte coniugationis quomodo & inchoatiua tertiae
Sciendum tamen qđ inueniuntur q̃dã positiua inhoatiuorũ formã habentia p̃tam̃ &iã meditatiuorũ¬

Expanded text:
et fessus dicebant, ex quo defetiscor defessus, quod quidam a fateor esse deriuatum uolunt. est altera species deet fessus dicebant, ex quo defetiscor defessus, quod quidam a fateor esse deriuatum uolunt. est altera species deriuatiuorum in urio desinens, quae a participio praeteriti temporis solet fieri siue a supino in u terminante assumptione rio, ut lectus participium, lectu supinum, ex his lecturio, esus esu esurio, mictu micturio, partu parturio, amatu amaturio, nuptu nupturio, dictatu dictaturio. meditationem tamen significat haec forma, unde et meditatiua nominatur, et est quartae coniugationis, quomodo et inchoatiua tertiae. sciendum tamen, quod inueniuntur quaedam positiua inchoatiuorum formam habentia, non tamen etiam meditatiuoru
Abbreviated transcription (Latin):
tiuum cum primitiuum eius actiuum sit. Similit̃ hio hisco amo amasco misereor miseresco Sed magis
amisereo ẽ quoi& ustis simis usi ut su pradictũ ẽ. Ennius in v. annalium Cogebandiostes lacrimantes
ut miscreren &x quo in ꝑsonaliẽ miser& & miseretor Lucius crassus in log f seruliȩ suasione neq memi¬
nus urĩ quam mei mi serebitur Namamisereor quod d eponens pecincho atiuum in o desinens faecin ꝑsena
uidetur quasi aues pero nes pas cierbo deriuari om̃ a timenet id ẽ inchoatiua secu nde ꝑsone primitiui ad¬
ditaco fiunt ut labas labasco ferues feruesco cupis cupisco scisscisco Excipitur hio liias quadhis copen
hiasco facit. Ex quo uirgł compositum ꝓculit ine ae neidos accipiun inimicã imbrẽ remis
is co unde reuiuisco Terentius in eerra illereuiuis cit numquã Vespera sc̃oquoq¬
qr̃ fatiscunt Idem in codem hisummo in flucto pendephis unda dehiscens uetuscis simitim̃ facisar

Expanded text:
tiuum, cum primitiuum eius actiuum sit. similiter hio hisco, amo amasco, misereor miseresco sed magis a misereo est, quo uetustissimi sunt usi, ut supra dictum est. Ennius in V annalium : «cogebant hosteis lacrimantes, ut misererent». ex quo impersonale est miseret et miseretur. Lucius Crassus in legis Seruiliae suasione : «neque me minus uestri quam mei miserebitur». nam a misereor, quod est deponens, nec inchoatiuum in o desinens nec impersonauidetur quasi a uespero uesperas uerbo deriuari. omnia tamen ea id est inchoatiua secundae personae primitiui addita co fiunt: labas labasco, ferues feruesco, cupis cupisco, scis scisco. excipitur hio hias, quod hisco, non hiasco facit, ex quo Virgilius compositum protulit in I Aeneidos : «accipiunt inimicum imbrem rimisisco, unde reuiuisco. Terentius in hecyra : «ille reuiuiscet numquam». uesperasco quoqque fatiscunt». idem in eodem: «hi summo in fluctu pendent, his unda dehiscens». uetustissimi tamen fatiscor
Abbreviated transcription (Latin):
ut qulesco pasco conpesco disco posco E alias pecies deriuatiuorũ into. ł .so. ł .xo. desinepsq uerba
frequentiam actus significant faciunsq plerũq ex sepas siua nãinchaatiua & meditatiua magis
peutra s̃ Eaquoq id est frequenttiua plerũq̃ a supinis deriuantur muititione extremȩ u in .o.
ut scriptu scripto dictu dicto crsu curso domitu domito Nexu nexo flexu flexo Sin aut̃ sin
primȩ coniugationis & habeant penultimã a mutant eã quoq: in icor raptũ ut ĩperatu ĩ peripo
rogatu rogito uolatu uolito Ideo auẽ diximus plerũq a supinis eaderiuari quia ingi t̃minantia
p̃teritũ ap̃sentis scđa psona abiecta s & addita to. faciunt frequenttitiuũ ud egolegis lega legito
fugio fugi fugis fugito. ago egi agis agito ioe o egi cogis cogito unde mergo quia mersi facit᷑
superiorũ seruat regulã Id ẽ a supino facit frequentatiuũ mersu mersomersas q̃ro q̃rito dif¬

Expanded text:
sco, pasco, compesco, disco, posco. est alia species deriuatiuorum in to uel so uel xo desinens, quae frequentiam actus significant faciuntque plerumque ex se passiua: nam inchoatiua et meditatiua magis neutra sunt. ea quoque id est frequentatiua plerumque a supinis deriuantur mutatione extremae u in o, ut scriptu scripto, dictu dicto, cursu curso, domitu domito, nexu nexo, flexu flexo. sin autem sint primae coniugationis et habeant paenultimam a, mutant eam quoque in i correptam, ut imperatu imperito, rogatu rogito, uolatu uolito. ideo autem diximus, plerumque a supinis ea deriuari, quia in gi terminantia praeteritum a praesentis secunda persona abiecta s et addita to faciunt frequentatiuum, ut lego legi, legis legito, fugio fugi, fugis fugito, ago egi, agis agito, cogo coegi, cogis cogito. unde mergo, quia mersi facit, superiorum seruat regulam, id est a supino facit frequentatiuum: mersu, merso mersas. quaero quaerito dif
Abbreviated transcription (Latin):
Ecorum tantum & masculinorũ uthic scriba po& haec roma terra musa hic & haeo aduena
hiconeas hic anchises : ẽ ius genitiuus & datiuus in ȩdiptengum desinit & pares habent syllabas

Expanded text:
ecorum tantum et masculinorum, ut hic scriba, poeta, haec Roma, Musa, hic et haec aduena, ecorum tantum et masculinorum, ut hic scriba, poeta, haec Roma, Musa, hic et haec aduena, hic Aeneas, hic Anchises. eius genetiuus et datiuus in ae diphthongon desinit. et pares habent syllabas
Abbreviated transcription (Latin):
LNRS. x uthicscriba cicero consulpetimpater priamus rex Femininorum quoq e edem
ec non &diam ẽ ꝓducta ingrecis & m̃ figurate in comicis pominib uthaec aurona iunottina¬
quilsiron mater uirtus sux taig&e. arcerium Neutrorum uero xii idest om̃s absq o & x
ꝑseenim peutrum in etis literas pullum desinit ut hoc poema sedilegummi cornatribunal
saxum fumen marmor tempus. lac capud aliquid. Communium uero masculini & fem̃i VI
A O L R .S. .X. hic & haec aduena homo uigil auctor custos coniunx Com̃ triũ generum
U .I .MR. R S.x uthic& haec & hoc frugi. Nequam par u&us felix: & ae quidẽ generaless
pominatiuiter iinationes dequibus in pominatiuo latius tractatum est. punc uero degeni
rima declinatio hab& terminationes in nominatiuo .ni. M as ats̃ in a tamlatinorũ
quam grȩcorum tammasculi norum quam femininorum & communiũ In as uero & in aes grȩ¬

Expanded text:
l n r s x, ut hic scriba, Cicero, consul, Paean, pater, Priamus, rex; femininorum quoque eaedem nec non etiam e producta in Graecis et m figurate in comicis nominibus, ut haec Aurora, Iuno, Tanaquil, Siren, mater, uirtus, lux, Taygetē, Glycerium; neutrorum uero duodecim, id est omnes absque o et x per se enim neutrum in eas literas nullum desinit, ut hoc poema, sedile, gummi, cornu, tribunal, saxum, numen, marmor, tempus, lac, caput, aliquid; communium uero masculini et feminini sex, a o l r s x, ut hic et haec aduena, homo, uigil, auctor, custos, coniunx; communium trium generum quinque, i m r s x, hic et haec et hoc frugi, nequam, par, uetus, felix. et hae quidem generales sunt nominatiui terminationes, de quibus in nominatiuo latius tractatum est. nunc uero de genee declinationis prima declinatio habet terminationes in nominatiuo tres, a as es: in a tam Latinorum quam Graecorum, tam masculinorum quam femininorum et communium, in as uero et in es Gra
Abbreviated transcription (Latin):
uix lucis uox uocis nex necis. Cicero ꝓmilone insidiatori uero & latroni q̃ potestin fergi
in iusta Neg: Notandum tamenquod siehabent ante x correptam positam si non sint monosr laba

Expanded text:
ux lucis, uox uocis, nex necis. Cicero pro Milone : «insidiatori uero et latroni quae potest inferri iniusta nex?». nota tamen, quod, si e habeant correptam ante x positam, si non sint monosyllaba
Abbreviated transcription (Latin):
sinentibus & i nomnib: quartȩ numquam crescit pt̃m ꝑftctum sed uel pares hab& pͥsenti
syllbas. ł minuitur pares ut pareo parui habeo habui cupio cupiui munio muniui aperio
aperui minuitur una syłła ut augeo auxi ardeo arsi uideo uidi facio feci cõperio cõpero
madus uo om̃ib ũbis t̃tiȩ c̃iugatonis modo pares hab& modo cna syłłacuncit Niũ quã aut̃ minuit᷑
xmttadumẽ in omb dis sillaebis quib: int̃positaẽ consonans: quod si pares sint in p̃terito & in p̃sent
silade penultima uel natura uel positione ꝓducitursiuesit in p̃senti longa siue c̃sutiuuo uui

Expanded text:
sinentibus et in omnibus quartae numquam crescit praeteritum perfectum, sed uel pares habet praesenti sinentibus et in omnibus quartae numquam crescit praeteritum perfectum, sed uel pares habet praesenti syllabas uel minuitur: pares, ut pareo parui, habeo habui, cupio cupiui, munio muniui, aperio aperui; minuitur una syllaba, ut augeo auxi, ardeo arsi, uideo uidi, facio feci, comperio comperi; in aliis uero omnibus uerbis tertiae coniugationis modo pares habet, modo una syllaba uincit, numquam autem minuitur: uerbis disyllabis, quibus interposita est consonans, quod, si pares sint in praeterito et in praesenti syllabae, paenultima uel natura uel positione producitur, siue sit in praesenti longa siue non, ut iŭuo i
Abbreviated transcription (Latin):
comperimus ÷ tamen penultimã correpta scđa pluralis a sua singulari ficaddicas amauis¬
tis docuistis dixistis comperistis Tertia aut ex singulari nascituri finali conũsa in e ꝓduciã
uel comperere & na scitur hoc quoq: tempus a p̃senti sicut mox docebimus & uel pares hab&
ctimeo silłas ut iuuo. uiui moneo monui lego legimunio muniui ł minuitur una sillaba
ut facio feci fugio fugi uenio ueni ł uincit una sillaba utoro oraui curro cucurri Sisint
primȩ coniugationis : habundat pm̃ una sillaba accuso accusciui domo domuisto sce ti
ex ceptis duobus iuuo iuui lauo luui. antiqui tamen ħ quoq scđm analogiã sepe ꝓferebant
Vnde terentius in eunudho. Dum haet mecũ puto at cersitur lauatũ interea uirgo Lauatũ
dixit quod est al auaui ꝓlaucũ uellotũ in scđae uero coniugationis &tertiae ũbis inio de¬

Expanded text:
comperĭmus, i tamen paenultima correpta. secunda pluralis a sua singulari fit addita s: amauiscomperĭmus, i tamen paenultima correpta. secunda pluralis a sua singulari fit addita s: amauistis, docuistis, dixistis, comperistis, tertia autem ex prima singulari nascitur, i finali conuersa in e productuel comperēre. et nascitur hoc quoque tempus a praesenti, sicut mox docebimus, et uel pares habet cum eo syllabas, ut iuuo iuui, moneo monui, lego legi, munio muniui, uel minuitur una syllaba, ut facio feci, fugio fugi, uenio ueni, uel uincit una syllaba, ut oro oraui, curro cucurri. si sint primae coniugationis, abundat praeteritum una syllaba: accuso accusaui, domo domui, sto steti, exceptis duobus: iuuo iuui, lauo laui. antiqui tamen haec quoque secundum analogiam saepe proferebant, unde Terentius in eunucho : «dum haec mecum puto, accersitur lauatum interea uirgo» lauatum dixit, quod est a lauaui, pro lautum uel lotum. in secundae uero coniugationis et tertiae uerbis in io de
Abbreviated transcription (Latin):
uenio ueniebã & in prima quidem coniugatione & ttia & quarta .io. desinente una silła uincitur
prina quidem p̃sentis psona a p̃terito imꝑfecto meo meabam dico dicebam munio muniebã in scđa
traque ꝑsona syllabas curo curas. Tertia uero in omnibus aliis absque io. desinentibus ut lego
legis ruo ruis trabo trahis Sed quamussim iodesinentia solent minui in scđa ꝑsona tamt̃tiȩ quã
quarte coniugationis facio facis a perio aperis. tam̃ non a scđa seda prima faciunt prȩc̃m imꝑ¬
fectum sicut docuimus.
DEERITERITO PEREECTO
raeteriti ꝑfecti multiplices & uariȩ s̃ regulȩ. Itaque commodum patauimus primo que i neo
generalia eẽ contemplati sumus disserere. Poste a uero ꝑ singulas syllabas tracta redeo
LOmneigitur p̃teritũ ꝑfectum primam ꝑ sonã in .i. t̃minat uta mauidocui dixi comperi & ao¬
sumpsta sti facit scđam amasti docuisti dixisti comperisti .t uero ad scista & correptai t̃tiã¬

Expanded text:
uenio ueniēbam. et in prima quidem coniugatione et tertia et quarta io desinente una syllaba uincitur prima praesentis persona a praeterito imperfecto: meo meabam, dico dicebam, munio muniebam; in secunda traque persona syllabas: curo curas, tertia uero in omnibus aliis absque in io desinentibus, ut lego legis, ruo ruis, traho trahis. sed quamuis in io desinentia solent minui in secunda persona tam tertiae quam quartae coniugationis: facio facis, aperio aperis, tamen non a secunda, sed a prima faciunt praeteritum imperfectum, sicut docuimus. de praeterito perfecto praeteriti perfecti multiplices et uariae sunt regulae. itaque commodum putauimus primo quae in eo generalia esse contemplati sumus disserere, postea uero per singulas syllabas tractare de eo. omne igitur praeteritum perfectum primam personam in i terminat: amaui, docui, dixi, comperi, et assumpta sti facit secundam: amauisti, docuisti, dixisti, comperisti, t uero ascita et correpta i tertia
Abbreviated transcription (Latin):
terminatione AΝΑΚΕΗΩΝ ΝΚΥΗ ΚΑΑΑΥΑΑΜΠΗΤE posuit ꝓRAMIΑ ΑΜΠΗΤΑ

Expanded text:
terminatione. Ἀνακρέων· «Ἥλιε καλλιλαμπέτη» posuit pro καλλιλαμπέταterminatione. Ἀνακρέων· «Ἥλιε καλλιλαμπέτη» posuit pro καλλιλαμπέτα
Abbreviated transcription (Latin):
iam locus inquid achate. Idem in .iii. coniugio anchise ueseris dignate suꝑbo Idem in v. tualara
polite ꝓgenies. H oratius in .ii. carminũ Olerciadequicquid dicã auterit autnon Virgł in viii.
sit satis enide telis impunenumanum opp&iis s&uis. Nec solum in his quȩ sunt primȩ sed &iã in illis
quae tertiae Idest in omnibus grecis es ꝓducta finitis. similiter inuenis uocatiuum in ẽ ꝓductam
incadem ochreme pi& a temgnati nonnete miser& mei. Idem in echrrice mrrrina exhaec sunt
mea uxore exorta om̃a mutatio est eanos ꝑturbatlache. Ouidius in .xiii m&amorphoseon
Tuquetuis armis nos tepotiremur achille: Idem in xii armiger ille tui fuerat genitoris ahillȩ
Nec mirum cumgrecorum quoq: po&esimiliter inueniantur ꝓtulisse uocatiuos in supradicta

Expanded text:
iam locus, inquit, Achatē?». idem in III: «coniugio, Anchisē, Veneris dignate superbo». idem in V: «tua clara, iam locus, inquit, Achatē?». idem in III: «coniugio, Anchisē, Veneris dignate superbo». idem in V: «tua clara, Politē, / progenies». Horatius in II sermonum : «o Laertiadē, quidquid dicam, aut erit aut non». Virgilius in VIIII: «sit satis, Aenidē, telis inpune Numanum / oppetiisse tuis». nec solum in his, quae sunt primae, sed etiam in illis, quae tertiae, id est in omnibus Graecis es producta finitis, similiter inuenis uocatiuum in e productamin eadem: «o Chremē, / pietatem gnati! nonne te miseret mei?». idem in hecyra : «a Myrrhina haec sunt mea uxore exorta omnia / :: mutatio est:: ea nos perturbat, Lachē». Ouidius in XIII metamorphoseon : «tuque tuis armis, nos te poteremur, Achille». idem in XII: «armiger ille tui fuerat genitoris, Achille». nec mirum, cum Graecorum quoque poetae similiter inueniantur protulisse uocatiuos in supra dicta
Abbreviated transcription (Latin):
quo ostenditur correpta In nominatiuo quoq Irdia finialis ã Virgł in .v. troia errniso concep¬
tum flumine mater quemgenuit apud statũ uero pemea quia seruauit a ꝓductum. Accentum
quoq grecum seruauit id est penultimum acutum. In .v. tebaidos. nec facilis pemea latas euoluere
uires Accusatiuũ quoq grecũ in femininis in uenimnꝰ a po&is ꝓferri sedraro Idẽ statius in vIi. Nã¬
que fer̃ raptã patriis eginan habundis. DEUOCATIUOCASU PRIMA DECLINAT
ocatiuus casus primȩ delinationis in .a. correptam effertur ut po&a musa pisi sit grecus & apud
gracos ꝓducens a seruat eandem &iam a pudnos ꝓductam ut aenea. ut uirgł inx uigilas
longam exit secundum grecos uel cõmunit᷑ uol po&ice ut achate anchise polite lerciade uirgł in .i. quis

Expanded text:
quo ostenditur correpta in nominatiuo quoque Lydiă finalis a. Virgilius in V: «Troiă Criniso concepquo ostenditur correpta in nominatiuo quoque Lydiă finalis a. Virgilius in V: «Troiă Criniso conceptum flumine mater / quem genuit». apud Statium uero Nemeā, quia seruauit a productam, accentum quoque Graecum seruauit, id est paenultimam acutam, in V Thebaidos : «nec facilis Neméā latas euoluere uires». accusatiuum quoque Graecum in femininis inuenimus a poetis proferri, sed raro. idem Statius in VII: «namque ferunt raptam patriis Aeginăn ab undis». de uocatiuo casu primae declinationis uocatiuus casus primae declinationis in a correptam effertur, ut poetă, Musă, nisi sit Graecum et apud Graecos producens a seruet eandem etiam apud nos productam, ut Aeneā. Virgilius longam exit secundum Graecos uel communiter uel poetice, ut Achatē, Anchisē, Politē, Laertiade. Virgilius in I: «quis
Abbreviated transcription (Latin):
lus peq iners. Idem in andria auttu aut hicbrrria. Idem in eunucho hic cerea quicherea Iuuena¬
lis in .iII. Occurris fronte obducta ceumarsyauirtus. O port& tamenscire quodin femininis a
recis &iam siꝑductasit apud illos ã finalis plerũq corripiunt eam latini. Om̃is
enim nominatiuus latinus a. terminalem corripit. E. tamen quandoseruant eam ꝓductam sedraro
Ergo quando corripiunt eam secundum romanam consu& udinem. accentu quoq: latino ꝓnuntiat᷑
ut in his itadia phrigia lidia srria troia : haecenim ante penultimã habent uicutã quia a finalẽ
corripiunt quamuis apud grecos sic ꝓducta Horatius in i. carminũ. Erdia dic perom̃s uoca¬
tiuum quia similis est in hacterminatione Nominatiuo corripit est enĩ choriam b & bacchius. Ex

Expanded text:
lus / neque iners». idem in Andria : «aut tu aut hic Byrria». idem in eunucho : «hic Chaerea / :: qui Chaerea?». Iuuenalus / neque iners». idem in Andria : «aut tu aut hic Byrria». idem in eunucho : «hic Chaerea / :: qui Chaerea?». Iuuenalis in III: «occurris fronte obducta ceu Marsya uictus». oportet tamen scire, quod in femininis a terminantibus Graecis, etiam si producta sit apud illos a finalis, plerumque corripiunt eam Latini: omnis enim nominatiuus Latinus a terminalem corripit. est tamen quando seruant eam productam, sed raro. ergo quando corripiunt eam secundum Romanam consuetudinem, accentu quoque Latino pronuntiatur, ut in his: Itáliă, Phrýgiă, Lýdiă, Sýriă, Tróïă: haec enim antepaenultimam habent acutam, quia a finalem corripiunt, quamuis apud Graecos sit producta. Horatius in I carminum : «Lydiă, dic, per omnes» uocatiuum, qui similis est in hac terminatione nominatiuo, corripit: est enim choriambus et bacchius, ex
Abbreviated transcription (Latin):
Naccus atiuum grecũ ꝓ ferre auctores hunc ene an & anchisen uirgł in .v. aenean
credã quid enim falla cibus austris & mui isquȩ tibi itendentẽ aduersũ ꝑ gramine
uidit aenean alacris palmas utrasq tetendit. I deminiii anchisen facio certũ remq ordine
pando Romanȩ tamen declinationis ratio exigit. hunceneam & huncanchisam dicere. horati¬
us in ii sermonum & scribere fortem scipiadam utsapiens. Lucilius scipiad amdixit non scipiader
inatiuus in es desinit secundum formam patronomicorũ q̃ est grecahic scipiades quamuis an¬
tiqui huiuscemodi quoq: Nominum id est in as uel in es terminantium primae declinationis pomina¬
tiuos in a finiebant ut est g&asoria byrria cherea marsia. similiter po&a sophista schita
tius in adelphis g&a aũt hic non ad est In eadem hicg&a prȩterea ut captus est seruorũ ñ ma¬

Expanded text:
accusatiuum Graecum proferre auctores, hunc Aenean et Anchisen. Virgilius in V: «Aenean accusatiuum Graecum proferre auctores, hunc Aenean et Anchisen. Virgilius in V: «Aenean credam quid enim fallacibus austris?» et in VI: «isque ubi tendentem aduersum per gramina uidit / Aenean, alacris palmas utrasque tetendit». idem in III: «Anchisen facio certum remque ordine pando». Romanae tamen declinationis ratio exigit hunc Aeneam et hunc Anchisam dicere. Horatius in II sermonum : «et scribere fortem / Scipiadam, ut sapiens Lucilius», Scipiadam dixit, non Scipiaden; cuius nominatiuus in es desinit secundum formam patronymicorum, quae est Graeca hic Scipiades, quamuis antiqui huiuscemodi quoque nominum, id est in as uel in es terminantium primae declinationis, nominatiuos etiam in a finiebant, ut est Geta, Sosia, Byrria, Chaerea, Marsya; similiter poeta, sophista, Scytha. tius in adelphis : «Geta autem hic non adest». in eodem: «hic Geta / praeterea, ut captus est seruorum, non ma
Abbreviated transcription (Latin):
no ominatiuo hac po&a huius po &ȩ huic poce hiceneais huus ençȩ huic enecie. hicanchises hauius
anchisȩ ħuicanchisȩ pisidiuisio fut ingenitiuo podica quafrequenter ueteres romanorum
poles utuntur aeneci & anchisai & pietai & aulai ꝓeneȩ ainhi sepiete auledicentesis
Uirgł in ut eneidos aulai in medio libabant poculabdechi. Idem in viiii. diues equã diues
pictai uestis & auri. Cicero inarato atq: oculos urg& pedibus pectusq pepai ꝓnepae
idest scorpii In codem tardiuf serius haec obitus terre uisit craiuis Lueretius in ĩ esfice
at interea feram munera militiai. Idem ineodem auli dequo pacto triuai uirginis arã
hiphia nasa itur parunt sanguine phoebdi DEACCV SATEUO SINOVLA¬
RI PRIMA DECLIHATIONE
ccusatiuus aediptongum genitiui si uedaticu mutat inam ut po&ȩ hunc po&ã musȩ
ħ apic musm : Frequentius tamen in uenimꝰ ingrecis pominib as & es t̃minantib

Expanded text:
nominatiuo, ut hic poeta huius poetae huic poetae, hic Aeneas huius Aeneae huic Aeneae, hic Anchises huius Anchisae huic Anchisae, nisi diuisio fiat in genetiuo poetica, qua frequenter ueteres Romanorum poetae utuntur, Aeneai et Anchisai et pictai et aulai pro Aeneae, Anchisae, pictae, aulae dicentes. Virgilius in III Aeneidos : «aulai medio libabant pocula Bacchi». idem in VIIII: «diues equum, diues pictai uestis et auri». Cicero in Arato : «atque oculos urget pedibus pectusque nepai», pro nepae, id est scorpii. in eodem: «serius haec obitus terrai uisit equi uis». Lucretius in I: «effice ut interea fera moenera militiai». idem in eodem: «Aulide quo pacto Triuiai uirginis aram, / Iphianassai turparunt sanguine foede». de accusatiuo singulari primae declinationis accusatiuus ae diphthongum genetiui siue datiui mutat in am, ut poetae hunc poetam, Musae hanc Musam. frequentius tamen inuenimus in Graecis nominibus as et es terminantibus
Abbreviated transcription (Latin):
ueteres &iam fem̃i geners secunđ quod beneest quarte dedinationis. Ennius in xv. annali arcus abi¬
aspiciunt mortalibus q̃ perhibentur. acus &iam quartȩ ẽ quod tam femininum quã masculinum
inuenitur. Lucanus in .x̃ quod nilotis acus conpressum pectines erum. Iuuenalis in .i. ille su ꝑcilium
madididã fuliginae tactũ obliqua ꝓducit acu. Idem in .ii. emeritaq cessat acu. Diminutio tamen
amasculino fit aculeus teste ꝓbo quomodo ab aequo aequuleus & lacus & hic specus qđ tamasq ne

Expanded text:
ueteres etiam feminini generis, secundum quod bene quartae est declinationis. Ennius in XV annali : «arcus aspiciunt, mortalibus quae perhibentur». acus etiam quartae est, quod tam masculinum quam femininum inuenitur Lucanus in X: «quod Nilotis acus comadida fuligine tactum / obliqua producit acu». idem in II: «emerita quae cessat acu». diminutio tamen a masculino fit aculeus teste Probo, quomodo ab equo equuleus, et lacus et hic specus, quod tam
Abbreviated transcription (Latin):
licui facit Excipiuntur haec iubeo uissi sorbeo ł &iã sorbo ut ꝓboplac& sorpsi ł sorbui Lucanin .iii
ab sorsit penitus rupes & teciti ferarum. Cicero in .ii. philippicarũ In sanguinem ciuilem exausit ł
pocus exorbuit. Idem ꝓmurena difficultatem ex orbuit mulceo mulsi maneo mansi neo neui haereo
hȩsi luceo luxi pollliceo polluxi Plautus in fico ut decimam partem herculoͥ polluceã Neuius in

Expanded text:
licui facit. excipiuntur haec: iubeo iussi, sorbeo uel etiam sorbo, ut Probo placet, sorpsi uel sorbui Lucanus in IIII: «absorpsit penitus rupes et tecta ferarum». Cicero in II Philippicarum : «sanguinem ciuilem exhausit uel potius exsorbuit». idem pro Murena : «difficultatem exsorbuit», mulceo mulsi, maneo mansi, neo neui, haereo haesi, luceo luxi, polluceo polluxi. Plautus in Sticho : «ut decimam partem Herculi polluceam». Naeuius in
Abbreviated transcription (Latin):
& squasi ꝓpria ũborũ quȩ ad solũ iouem ꝑtinent. Repperiunturtamen & alia ũba quȩ inusu
deficiunt ꝑ sonis utcȩdo sodes salue furis aue infic for& quã uis & infio & furo apud uarronẽ

Expanded text:
et sunt quasi propria uerborum, quae ad solum Iouem pertinent. reperiuntur tamen et alia uerba, quae in usu et sunt quasi propria uerborum, quae ad solum Iouem pertinent. reperiuntur tamen et alia uerba, quae in usu deficiunt personis, ut cedo, sodes, salue, furis, aue, infit, foret. quamuis et infio et furo apud Varrone
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo siad deos quiomnibus superiores sunt imperatiuo utimur modo Curñ &i amad socios uł
adeiusdem naturȩ quoscumq homines quã uis maiores nobis ł similes ꝑ connumerationẽ nri
quo qꝰ fit in ꝑsona prima plurei hoc modo idẽ imperatiuo uitimur. in fini ttquoq & in ꝑsonalia
& gerundia ł supina carent ꝑ sonis naturalit̃. P̃tereit in nominationibus idẽ onotonoie¬
IΛΙC siue nominum siueũ borũ nouis conformationibus no n om̃s dedinationis motus sunt q̃ rendi
ut tinniat. ꝑsius nequa suberato mendo sum tinniat auro taratantara enmus ad tuba t̃ribili
sonitu tara tantara dixit ut &iama pud grȩcos CΞΕΟΦBΑΑMΟCΕΚΑ ΑΤ ΞΑΝΟΑΑΙ¬
TΟΙΦΑΟΙCBΟC pluit & tonat & fulminat & mulit similia quȩ ad homines non ꝑtinent ꝓpriȩ
quidem adc̃tiã dicuntur ꝑ sonã. Poss̃ tam̃ &iã in prima inueniri ꝑsona & scđa ꝓpocarũ ΠIcO
otio ietac idẽ conformationes ł responsadĩ & ꝑ apostrophas quas iadipsũ iouem p̃sentẽ

Expanded text:
ergo si ad deos, qui omnibus superiores sunt, imperatiuo utimur modo, cur non etiam ad socios uel ad eiusdem naturae quoscumque homines, quamuis maiores nobis uel similes, per connumerationem nostri quoque, quae fit in prima persona plurali, hoc modo id est imperatiuo utamur? infinita quoque et impersonalia et gerundia uel supina carent personis naturalit siue nominum seu uerborum nouis conformationibus, non omnes declinationis motus sunt quaerendi, ut tinniat Persius: «ne qua subaerato mendosum tinniat auro», taratantara Ennius: «at tuba terribili sonitu taratantara dixit», ut etiam apud Graecos «σίζε ὀφθαοῖσβος». pluit et tonat et fulminat et multa similia, quae ad homines non pertinent, proprie quidem ad tertiam dicuntur personam, possunt tamen etiam in prima inueniri persona et secunda per poIouem praesentem,
Abbreviated transcription (Latin):
& uoct secundum gra orum regulam inuenitur ꝓ latus in secundo encidos: Panhus odriades
aruis phebiqs sauerdos In eodem quores summ a loco panthũ quã prendim̃ arcem. paeuta

Expanded text:
us secundum Graecorum regulam inuenitur prolatus in II Aeneidos : «Panthus Othryades arcis Phoebique sacerdos». in eodem: «quo res summa loco, Panthu? quam prendimus arcem?». neut
Abbreviated transcription (Latin):
trat sedhic quo quȩꝑ signi ficantiã ł discretionẽ ꝓfertur: nã cũ pnomine accipit qd saũ ẽ nominis impla:
V erba primȩ & sdȩ ꝑsonȩ adiunsta ꝓ nominibus ꝑfectionẽ faciunt ego scripsitudo cuisto nominibus autem
non nisi sint uerba: substantiuał uocitiua ut trxpho dicor cicero sum ipseuero omnibus uerbis adiundã
ꝑ festionȩ̃ hab& ipsed edi ipsededisti. ergo hoc pronom̃ ide ipse EnITAr MaTi Ro& &iã hoc ẽ inpo¬
sitiuũ ł subiunetiuũ uo cant greti ł qđ subiungit ł sub iungit alteri ꝓnomini. Deriuatiua ꝓnomina Uẽe
deximus a prima ꝑ sona deriuant᷑ tria: A singulari gentuuo unũ, meimeus: apluralidao: nrm ł nr̃i

Expanded text:
trat». sed hic quoque per significantiam uel discretionem profertur. nam cum pro nomine accipitur, quod suumtrat». sed hic quoque per significantiam uel discretionem profertur. nam cum pro nomine accipitur, quod suum et secundae personae adiuncta pronominibus perfectionem faciunt: ego scripsi, tu docuisti, nominibus autem non, nisi sint uerba substantiua uel uocatiua, ut Trypho dicor, Cicero sum; ipse uero omnibus uerbis adiunctum perfectionem habet: ipse dedi, ipse dedisti. ergo hoc pronomen id est ipse ἐπιταγματικόν, hoc est impositiuum uel subiunctiuum, uocant Graeci, quod uel subiungit uel subiungitur alteri pronomini. deriuatiua septem diximus. a prima persona deriuantur tria; a singulari genetiuo unum, mei meus, a plurali duo, nostrum u
Abbreviated transcription (Latin):
cognitiont̃ significat subcungit᷑ unde & subiunstiuũ ꝓmerito nuncu patur qđ rodigat in memoriã
primo cognitionis ut sidicã en eas filuis fuit uene ris. is est qui atqͥt turnũ: Ipsequoq: int̾tia ꝑsona
utdictũ ẽ ꝑsepositũ adrecordationẽ ꝑsone nefert᷑ iã cognite : Recte igit᷑ dem onstrationẽ que significat
ꝑille &iste ꝓnom in ureparat memorie ꝓmnem qđ estipse : Nontam̃ &iã ille & iste referri ad ꝓ noment
ipsepos f̃: Prima enĩ cognitio ẽ ꝑdemonstratiua ꝓ nomina. scđa uero ꝑrelatiua hocidẽ ꝓ nom hocẽ ipse
quidã cõmune existimauer̃ : Quia trib: adiungit᷑ ꝑsonis. ego ipse tuipse llcipse: Nonẽ tam̃ uerõ figu¬
nutereni ł dis cr&ionis Lsignficantiȩ cuusa prime& icđe adiungit᷑ : Qđ aat c̃tie ẽ ostendit᷑ x eo qđ dicimus ogo
Nunquã eni int̃ rogame aliquo quis dix̃ quis fecit quis audiuit . res pondemus ipsepego ł ptusclp aliqua t̃tia ꝑsona

Expanded text:
cognitionem significat, subiungitur, unde et subiunctiuum pro merito nuncupatur, quod redigat in memoriam primae cognitionis, ut si dicam: Aeneas filius fuit Veneris; is est qui uicit Turnum. ipse quoque in tertia persona, ut dictum est, per se positum ad recordationem personae refertur iam cognitae; recte igitur demonstrationem, quae significatur per ille et iste pronomina, reparat memoriae pronomen, quod est ipse; non tamen etiam ille et iste referri ad pronomen ipse possunt: prima enim cognitio est per demonstratiua pronomina, secunda uero per relatiua. hoc idem pronomen, hoc est ipse, quidam commune existimauerunt, quia tribus adiungitur personis: ego ipse, tu ipse, ille ipse; non est tamen uerum; figurate enim uel discretionis uel significantiae causa primae numquam enim interrogante aliquo quis dixit? quis fecit? quis audiuit? respondemus ipse pro ego uel pro tu, sed pro aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
legunt᷑ ꝑ sonȩ intrinsetus possessoris & trinsecus possessionis: unde in trinsecus p̃somȩ inquib genetiui
pri mitiuarũ sicut dictũ ẽ intellegunt᷑ ex qub: &diriuant᷑ confundunt genera. quomodo primitiua eorum
N umerus ucro intrinscus que abent genetiui primitiuorũ & quib: diriuuont S en era&ia p̃bsiei igrũ demonsta

Expanded text:
ntrinsecus personae, in quibus genetiui primitiuorum, sicut dictum est, intelleguntur, ex quibus et deriuantur, confundunt genera, quomodo et primitiua eornumerus uero intrinsecus hic inte
Abbreviated transcription (Latin):
quoq inuenitur Lucanus in nono & netrix uiolator aq̃ potest tam̃ ħ & figurate ad serpentẽ uderi red¬
ditum quo d &iam femiminogenerȩ ꝓfertur utidẽ hinc maxima serpenis phrbͥn sicut p̃ nacfȩ subipsa

Expanded text:
quoque inuenitur. Lucanus in VIIII: «et natrix uiolator aquae». potest tamen hoc et figurate ad serpentem uideri redditum, quod etiam feminino genere profertur, ut idem: «hinc maxima serpens / Python», sicut: «Praeneste sub ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
est iecoris uel iecineris guitur quod &iã maso geñr ꝓtulit plautus in aularia &iã peopturat in¬
pentr syllabesicut saepediximus ꝓlatas Antiquis simienim hic & haec arpinatis suffenatis capenatis
ꝓferre solebant alia quoq om̃a in as desinentia feminina s̃ utpietas ꝓbitas auctoritas. Excepto urio

Expanded text:
eutra sunt: murmur, guttur quod etiam masculino genere protulit Plautus in aulularia : «etiamne obturat inpen ti syllabae, sicut saepe diximus, prolata sunt. antiquissimi enim hic et haec Arpinatis, Sufenatis, Capenatis, proferre solebant. alia uero omnia in as desinentia feminina sunt, ut pietas, probitas, auctoritas, excepto uno
Abbreviated transcription (Latin):
ueo caui: moueo moui faueo fuui. foceo foui In .ii. diuiscis pt̃mn ꝑ fectũ exire in omni coniugatione
inuenitur & si uoccilis sit penultima anteo in p̃senti pares hab& sylłas eius p̃teritum Inueniuntur
aũt eius modiũ be in scđa uel t̃tia ł quarta coniugatione ut doceo docuimoneo monui rapiorapui ad¬
nuo adnui aperio a perui coopereo cooperui. Sin uero consonans sit ante .o. in p̃senti pt̃m una syllaba
h abundat quod in prima quidem c̃iugatione in õnib: in .ui. diuisas t̃minantib: prm inuenies ut domo
domui u&o u&ui sono sonui seco sacui. Int̃tiauero hocidem obseruatur in his omnibus que non

Expanded text:
ueo cāui, mŏueo mōui, păueueo cāui, mŏueo mōui, păueinuenitur, et si uocalis sit paenultima ante o in praesenti, pares habet syllabas eius praeteritum. inueniuntur autem eiusdemmodi uerba in secunda uel tertia uel quarta coniugatione, ut doceo docui, moneo monui, rapio rapui, annuo annui, aperio aperui, cooperio cooperui; sin uero consonans sit ante o in praesenti, praeteritum una syllaba abundat, quod in prima quidem coniugatione in omnibus in ui diuisas terminantibus praeteritum inuenies, ut domo domui, ueto uetui, sono sonui, seco secui; in tertia uero hoc idem obseruatur in iis omnibus, quae non
Abbreviated transcription (Latin):
moueo moui caueo caui uoluo uoliu soluo solui. ł a scđa ꝑ sona p̃sentis nascuntur abiectus & ad¬
sumpttiui amas amaui oras oruui fles fleui comples compleui cupis cupiui. audis audiui. łon
syllabȩ in p̃terito ꝑfecto ut si no siui decerno decreui tero triui. quiesco quieus pasco paui & primȩ qͥde
coniugationis & t̃tia eũba in .ui. syłłam facientia p̃teritũ ꝑfectũ q̃ a prima ꝑsona nascuntur pa¬
res habent tã in p̃senti quã in p̃to ꝑfecto sylłas utiuuo iuui lauolaui sternostrauisino si ui. tero
triui ad scisto ad sciui. Ex cepto quȩro q̃ siui pono posiui Antiq: qđ nunc dicimꝰ posui. Quero a sceđa
ꝑ sona nascuntur superant in pt̃o eandem scđam ꝑ sonã una syllaba ut accusas accuseui deles deleui
cupis cupiui munis muniui Scđae uero q̃ .u. loco consonantis ante eo. habent ꝓducunt antepenulti¬
mam quȩ in p̃senti corripitur. & eo in i. conũ tentia una syllaba minuuntur in pt̃õ ꝑfecto ut car¬

Expanded text:
luo sōlui; uel a secunda persona praesentis nascuntur abiecta s et assumpta ui: amas amāui, oras orāui, fles flēui, comples complēui, cupis cupīui, audis audīui; uel syllabae in praeterito perfecto, ut sino sīui, decerno decrēui, tero trīui, quiesco quiconiugationis et tertiae uerba in ui syllabam facientia praeteritum perfectum, quae a prima persona nascuntur, pares habent tam in praesenti quam in praeterito perfecto syllabas, ut iuuo iuui, lauo laui, sterno straui, sino siui, tero triui, ascisco asciui, excepto quaero quaesiui, pono posiui antique, quod nunc dicimus posui. quae uero a secunda persona nascuntur, superant in praeterito eandem secundam personam una syllaba, ut accusas accusaui, deles deleui, cupis cupiui, munis muniui. secundae uero, quae u loco consonantis ante eo habent, producunt paenultimam, quae in praesenti corripitur, et eo in i conuertentia una syllaba minuuntur in praeterito perfecto, ut că
Abbreviated transcription (Latin):
Vtbonus homo & iustus & rectus ẽille: Bonamulier & casta & pudica ẽ illa: Bonihomines &
iusti& restis illi: Bonȩ muleres & castȩ & pudices ill&̃. Similit̃ & in casibus : Meupsius dolentis
misereor & illius ł tuidolentis misereor teipsũ legentẽ uideo: & ieipsirlegentẽ sentio: Cũ
igitur adunã eadẽq ꝑsonã & casus& genera & numeri referunt᷑ : supͣ dista consequentia ẽ obseruando:
Variant᷑ aut̃ ut supͣ dictũ ẽ ꝓ trafsitiones & reciꝑcationes : Non solũ casus & numeri : sed &iã genera :
it illos ledit mulier & illũ ledunt mulieres: Su ꝑuacuũ ẽ in retã manifesta usus auctorum

Expanded text:
bonus homo et iustus et rectus est ille, bona mulier et casta et pudica est illa, boni homines et iusti et recti sunt illi, bonae mulieres et castae et pudicae sunt illae. similiter et in casibus mei ipsius dolentis misereor et illius uel tui dolentis misereor; te ipsum legentem uideo et me ipsum intellegentem sentio. cum igitur ad unam eandemque personam et casus et genera et numeri referuntur, supra dicta consequentia est obseruanda. uarianut illos laedit mulier et illum laedunt mulieres. superuacuum est in re tam manifesta usus auctorum
Abbreviated transcription (Latin):
modo & quero abste. Cicero inuec tiuarũ ii: Quesiui acatilina noctur no
conuentu apudm uletã fuis s& necne: pro int̾ rogaui catilinã: Inuenitur
tam̃ &iam inpas siua significatione similit̃ dictum: stipulor abste pro inter¬
rogor abste: sue tonius in iiii pratorum: minor quoq: uiginti annorum
stipulari non potest: pas siue dix̃: Consulo quando interrogatiuũ ẽ ut supra
diximus accus atiuo rationabi liter: ad qui sitiuũ uero datiuo copulatur:

Expanded text:
modo et quaero abs te. Cicero inuectiuarum II: «quaesiui a Catilina, nocturno modo et quaero abs te. Cicero inuectiuarum II: «quaesiui a Catilina, nocturno conuentu apud Marcum Laecam fuisset necne», pro interrogaui Catilinam. inuenitur tamen etiam in passiua significatione similiter dictum stipulor abs te pro interrogor abs te. Suetonius in IIII pratorum : «minor uiginti quinque annorum stipulari non potest» passiue dixit. consulo quando interrogatiuum est, ut supra diximus, accusatiuo rationabiliter, adquisitiuum uero datiuo copulatur
Abbreviated transcription (Latin):
opinor arbitror ex istimo reor que maxime infinitum assumunt substantiui
cum accus atiuo: ut suspicor inimicũ eẽ. opinor amicũ eẽ arbitror alaerit̃
pro futurum eẽ: sed & aliis infinitis iunguntur: opinor me intelle gere
& intellais seuirgilium: & istimo recte legere & legis seciceronem & si¬
milia Voluntatẽ quo que significantia accus atiuo coniunguntur cũ infi¬
nuto alterius uerbi : uolote currere: similiter studeo pro pero cupio affecco
festino nis in finitum auerbo sit alio casu iungendum: Tunc enĩ neces seẽ
in finitũ quo que uerbi sui construotionem seruare ut misereor .tui. mise¬
affecto: Absolutis uero supꝰ dicta uerba sicon iungantur accusatiuũ as sumunt
ut desidero uidere filium. studeo te currere. pro peromedeambu lare: si¬
militer inter rogatiua: in terro gote: Rogo stipulor: Iuuenalis in ui
Quem tu uis stipulare & protinus accipe quiddo ut totiens illũ pater au¬
at frequentis sime tam̃ stipulor abste: pro inter

Expanded text:
opinor, arbitror, existimo, reor, quae maxime infinitum assumunt substantiui cum accusatiuo, ut suspicor inimicum esse, opinor amicum esse, arbitror alacriter profuturum esse, sed et aliis infinitis iunguntur: opinor me intellegere et intellexisse Virgilium, existimo recte legere et legisse Ciceronem et similia. uoluntatem quoque significantia accusatiuo coniunguntur cum infinito alterius uerbi: uolo te currere; similiter studeo, propero, cupio, affecto, festino, nisi infinitum a uerbo sit alii casui iungendo; tunc enim necesse est infinitum quoque uerbi sui constructionem seruare, ut misereor tui, miseaffecto. absolutis uero supra dicta uerba si coniungantur, accusatiuum assumunt, ut desidero uiuere filium, studeo te currere, propero me deambulare. similiter interrogatiua: interrogo te, rogo, stipulor. Iuuenalis in III: «quantum uis stipulare, et protinus accipe, quid do, / ut totiens illum pater audiat». frequentiss
Abbreviated transcription (Latin):
commnune ut sc̃ipio: Ad gnom̃ est quod ab aliquo euentu in ponit᷑ ut africanus isauricus : Inuenimus
tam̃ multa in his quattuorspeciebus ꝓpriorũ nominũ inuicẽ ꝓseposita : & quȩ in aliis ꝑ soniss p̃nomina-
haecin aliis loco nominũ accipiuntur : ut tullius seruilius bictullius p̃nom̃ ẽ m uero tullius inc nom̃
imilit̃ &inaliis loco cognominũ aliorũ agnomina ł nomina ł contr& ut cicero quiprimus abhabitu
faciei nominatus ẽ: Agnom̃ hochabuit: familia e uero eius. Cognom̃ fuit simił cȩsar scipio. Hocautẽ
inter est inter ꝓpriũ & appellatiuũ qđ appellatiuũ natura lit̃ cõmuneẽ multorũ quos eadẽ substantia si ue
qualitas ł quantitas generalis ł specialis iungit : Generalis utanimal corpꝰ uirtꝰ : Specialis ut homo

Expanded text:
commune, ut Scipio; agnomen est, quod ab aliquo euentu imponitur, ut Africanus, Isauricus. inuenimus tamen multa in his quattuor speciebus propriorum nominum inuicem pro se posita, et quae in aliis personis sunt praenomina, haec in aliis loco nominis accipiuntur, ut Tullius Seruilius: hic Tullius praenomen est; Marcus uero Tullius: hic nomen. similiter et in aliis loco cognominis aliorum agnomina uel contra, ut Cicero, qui primus ab habitu faciei nominatus est, agnomen hoc habuit, familiae uero eius cognomen fuit. similiter Caesar, Scipio. hoc autem interest inter proprium et appellatiuum, quod appellatiuum naturaliter commune est multorum, quos eadem substantia siue qualitas uel quantitas generalis specialisue iungit: generalis, ut animal, corpus, uirtus; specialis, ut homo
Abbreviated transcription (Latin):
palpando palpo ab epulando epulo. licero deoratore tresuiros ep̃ulones ł eminina uero plurima diriuatiua

Expanded text:
palpando palpo, ab epulando epulo. Cicero de oratore : «tres uiros epulones». feminina uero plurima deriuatiua
Abbreviated transcription (Latin):
Potest tam̃ hoc ΠΕΡΙΠΟ ΙNTΙHΑ  ad qui sitiuũ cui & cuius pulchritudinẽ omnia enĩ quȩ bonũ aut malũ
doctor plorent musce idẽdum ego doctorsum Ncm par dcpia rarosic proferunt
porone do cente utdicã dumego docens sum uerbum ueros oniiam siosii prefcru
ipsi us nominis qđ perablatiuũ profertur ponimus ut me doddore i Dumego doceo. illo
imusq qere : donec ille imperat: pi&ate manente : dumpi& as man& uirtũte florente
quoahdir tus flor& Com paratiua quoq & suꝑlatiua greci genitiuo adiungunt M os

Expanded text:
ego uiuo et in terra uideor; necesse est enim huiuscemodi structurae siue nomen seu participium doctore florent Musae, id est dum ego doctor sum. nam participia raro sic proferuntur, pro me docente ut dicam dum ego docens sum, uerbum uero cognatum significationi ipsius nominis, quod per ablatiuum profertur, ponimus, ut me doctore, dum ego doceo; illo imperatore, donec ille imperat; pietate manente, dum pietas manet; uirtute florente, quoad uirtus floret. comparatiua quoque et superlatiua Graeci genetiuo adiungunt, nos
Abbreviated transcription (Latin):
tenuriae homo id ÷ nimicĩ tenacitatẽ habens. Extremȩ turpitudinis animalid ÷ &
mã turpitudinẽ habens. Albi quidẽ coloris cronus. nigr
sugenitiuo tantum utuntur.: latini uero &iã ablatiuo frequentius u timur. ut mag¬
nauirtute uir: promagnã uirtutẽ habens: ȩ gregia pulchri tudinemulier: proe gre¬
giã pulchritudinem habȩns. Sic& similio. Terrentius in andria. Video unam adoles¬
centulã formei acuultu sosia adeo modesto adeo uenusto ut nihilsupra. Similit̃ quando
consequentiã aliquã rerũ ꝑgenitiuũ significant greci. OTICΕC ΕΙTΟΝTΟ¬

Expanded text:
tis homo, id est nimiam tenacitatem habens; extremae turpitudinis animal, id est extremam turpitudinem habens; albi quidem coloris est cycnus, nsu genetiuo tantum utuntur, Latini uero etiam ablatiuo frequentius, ut magna uirtute uir pro magnam uirtutem habens; egregia pulchritudine mulier pro egregiam pulchritudinem habens. sic et similia. Terentius in Andria : «uideo unam adulescentulam, / forma ac uoltu, Sosia, / adeo modesto, adeo uenusto, ut nihil supra». similiter quando consequentiam aliquam rerum per genetiuum significant Graeci: « Oὔ τι
Abbreviated transcription (Latin):
anser anscrinus dm̃s passer passerinus : ab ad uerbiis quo que uenientia in radesinentibus
er h abent antenus infra infernus excra externus supra suꝑnus : Ab aliis quoq: ad urbuis

Expanded text:
anser anserinus dicimus, passer passerinus. ab aduerbiis quoque uenientia in ra desinentibus er habent ante nus, infra infernus, extra externus, supra supernus. ab aliis quoque aduerbiis
Abbreviated transcription (Latin):
sco inco p̃cereo subco circũco ꝑficio reficio afficio confitio actiua Facunt enim adeor transeor

Expanded text:
seo, ineo, praetereo, subeo, circumeo, perficio, reficio, afficio, conficio actiua, faciunt enim adeor, transeor
Abbreviated transcription (Latin):
nominũ habere. carent aut ꝑsonis. ut domo domi domũ, quedã numeros ut semelbis : Om̃a aũt̃ sum al
supradicta nisi ꝗ nominib inueni ri nom pos s̃ : Sunt igt̃ sine dubio ꝓnomina: ad eoaut nẽ dicere
ides eece & atũ qđ etce ad uerbiũ lic& tã mares quã feminos & unũ & plures demonstran tibus dicere
eccu aut n nisimarẽ & unũ &eccã ñnisi feminã &unã eccos &ecas nnisi plures : Quidẽ eñĩ aliud ecũ
nisi ecce eũ eccã nisiecce eã ecosnisiecce cos eccas nisi ecce eas. ellũ nisi ecce illũ : Q aeom̃a tã genera
diuersa quã casus et̃ accusatiuos utriusq numeri que erigit uerbũ uideł aspice ł cerne qđ sepe ꝑelipsin
sol& intelleg imecũ aũt & tecũ setũ nobiscũ uobiscũ ꝑ anastro phencũ ꝓnomine p̃positio ẽ unde& casus
quiseruiunt p̃positioni cũ idẽ ab latiu in utroq: numero triũ ꝑsonarũ componunt᷑ quomodo igitꝰ si

Expanded text:
nominum habere, carent autem personis, ut domi, domo, domum, quaedam numeros, ut semel, bis; omnia autem simul supra dicta nisi in pronominibus, inueniri non possunt. sunt igitur sine dubio pronomina. adeo autem non est idem dicere ecce et eccum, quod ecce aduerbium licet tam mares quam feminas et unum et plures demonstrantibus dicere, eccum autem non nisi marem et unum et eccam non nisi feminam et unam, eccos et eccas non nisi plures. quid est enim aliud eccum nisi ecce eum? eccam nisi ecce eam? eccos nisi ecce eos? eccas nisi ecce eas? ellum nisi ecce illum? quae omnia tam genera diuersa quam casus habent accusatiuos utriusque numeri, quos exigit uerbum uide uel aspice uel cerne, quod saepe per ellipsin solet intellegi. mecum autem et tecum, secum, nobiscum, uobiscum per anastrophen cum pronomine praepositio est, unde et casus, qui seruiunt praepositioni cum, id est ablatiui, in utroque numero trium personarum componuntur; quomodo igitur, si
Abbreviated transcription (Latin):
Neutra & in obliquis casibus ꝓducunt a penultimã uthoccalcor oeclat̃ris acolcari. lacunar lacuna¬

Expanded text:
neutra et in obliquis casibus producunt a paenultimam, ut hoc calcar calcāris a calcāri, lanucar lacunneutra et in obliquis casibus producunt a paenultimam, ut hoc calcar calcāris a calcāri, lanucar lacun
Abbreviated transcription (Latin):
dica nominis ab latiuo gaasa padixit plurale nongaus apia iamdamides regũ iamluteagaiusa¬
paccptis. Idẽ balanatũ gausapepectes. Antiquis simitamen & hic gausapes & haecgausa pa
& hocgausape & pluraleri eutri haecgausapa quasi a nominatiuo hocgaus apũ ꝓtulis se in
cassius ad mecenatẽ. gausapo purpureo salutatus. Varro uero delingua
latina aittalia ex greco sumpta ͦnmascalino in femininum transire & aliter ea finiri. OΚΟMAΕE haec codea
ΟΧΑΡΕΝC haeccarta ΟΓΑΥCΑΠ ΗC haecgausa pa Seneca ouidium sequens. Gausa pasi sumpsit
gausapa sumpta ꝓbat. Propua eiusdem terminationis similem habent Nominatiuum: ablatiuo hoc preneste
ab hoc preneste. Virgł in .viii. quał eram cum primam aciem preneste sabipsa Figarate enim adurbem
reddidit ipsa cum proprium oppidi neutrumẽ quomodorete Idem po&a in .uII. quique altum p̃neste.

Expanded text:
dicti nominis ablatiuo, gausapa dixit plurale, non gausapia: «iam chlamydes regum, iam lutea gausapa captis». idem: «balanatum gausape pectes». antiquissimi tamen et hic gausapes et haec gausapa et hoc gausape et plurale neutri haec gausapa quasi a nominatiuo hoc gausapum protulisse inueniuntur, unde Cassius ad Maecenatem : «gausapo purpureo salutatus». Varro uero de lingua Latina ait, talia ex Graeco sumpta ex masculino in femininum transire et a litera finiri: ὁ κοχλίας haec cochlea, ὁ χάρτης haec charta, ὁ γαυσάπης haec gausapa. Seneca Ouidium sequens: «gausapa si sumpsit, gausapa sumpta proba». propria eiusdem terminationis similem habent nominatiuo ablatiuum: hoc Praeneste ab hoc Praeneste. Virgilius in VIII: «qualis eram, cum primam aciem Praeneste sub ipsa» figurate enim ad urbem reddidit ipsa, cum proprium oppidi neutrum est, quomodo Reate. idem poeta in VII: «quique altum Praeneste