comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
caritatis equalitate est quid ꝑ ꝙ tacite mentis instinctu singulo rursꝰ¬
tamꝗͣ unicos amemus: ħ primus nascendi locus illum gratiorem prior fe¬
cit infantia. Aliũ lctior uultus. et blandior oculis amplexibusq facies.
quosdam magis seueritas probitasq commendat. in quibusdam diligun
mpatientius calamitates & damna corporum debilitatesq membrorum
notabilius misatione complectimur. salua est tamen uniuersitas cãꝗcꝗd
in alio cessare creditur in altero restituit alt̾ affectus securus sis. non inter¬¬
idunt ista. non ꝑeunt. Sedinuicem uincunt preualent. cedunt filio nor
p̃t preferri nisi filius. blandiar iud paulisper calamitatibus meis et sic agã¬
tanꝗͣ apud piratas inuenerim utrumq sanumattuli sine dubio pretium⁊
duorum. Sed utrũq predo non reddit offeit electionem. Suadete quid fa¬

Expanded text:
caritatis aequalitate est quiddam, per quod tacito mentis instinctu singulos rurscaritatis aequalitate est quiddam, per quod tacito mentis instinctu singulos rurstamquam unicos amemus: hunc primus nascendi locus, illum gratiorem propior fecit infantia; alium laetior vultus et blandior osculis amplexibusque facies; quosdam magis severitas probitasque commendat; in quibusdam diliguntur impatientius calamitates, et damna corporum debilitatesque membrorum notabilius miseratione complectimur. salva est tamen universitas, cum, quicquid in aliquo cessare creditur, in altero restituit alter affectus. securus sis: non intercidunt ista, non pereunt, sed invicem vincunt, praevalent, cedunt. filio non potest praeferri nisi miser filius. Blandiar, iudtamquam apud piratas invenerim utrumque sanum. attuli sine dubio pretium duorum, sed utrumque praedo non reddit: offert electionem. suadete, quid f
Abbreviated transcription (Latin):
pascere. temptat uid ħi q non est redemptus ampliatur alia iutenis in¬
uidia fratrem inquit mihi pretulisti fateamur paulisper hos crii
agnoscimus ħ nefas: impudentissime generis humani ita non feres ⁊
ut frater tuus uł magis ameturs uides enim prelatus est tibi nescio qui
fectus possideret caritatis tue locum: pignora deminoribus sp̾ta n¬
minibus: illum nempe cuius eq sp̃s: de uisceribus hiis trahebat ortum
qui prẽm uł soł impleret: pessimus est mortalium quia amnari fratrẽ
siuim sine sui caritate putat ti custodies utrum frequentius osculer
utrum stringam: magis artiore complexu non est hmmpatientia ne
te posuit parua persuasio: qui putas de paternis affectib filio ꝑi
quicquid in alt̾o denecessitate preponderat: parest inoẽs liberos aad¬
q pietas S ht̃ maliqno plerumq proprias indulgentie cãs cñsalua

Expanded text:
pascere. Temptat, iudices, hoc, quod non est redemptus, ampliare alia iuvenis inpascere. Temptat, iudices, hoc, quod non est redemptus, ampliare alia iuvenis invidia: 'fratrem,' inquit, 'mihi praetulisti.' fateamur paulisper hoc crimen, agnoscamus hoc nefas: impudentissime generis humani, tu non feres, ut frater tuus vel magis ametur? vides enim, praelatus est tibi nescio quis affectus, possident caritatis tuae locum pignora de minoribus sumpta nominibus; ille nempe, cuius aeque spiritus de visceribus his trahebat ortum, qui patrem vel solus impleret. pessimus est mortalium, qui amari fratrem suum sine sui caritate putat. tu custodies, utrum frequentius osculer, utrum stringam magis artiore complexu? non est hoc caritatis inaturae seposuit prava persuasio, qui putas ex paternis affectibus filio perire quicquid in altero de necessitate praeponderat. par est in omnes liberos eademque pietas, sed habet in aliquo plerumque proprias indulgentiae causas, et salva
Abbreviated transcription (Latin):
olus ac senex non illa ꝗͣ speraueram prosperitate direxi ꝑ quos metus ꝑ
que peregrinationis interta ꝓꝑaui remoue iiuenis idignatione.mhilt
plus profilio factum est ꝗͣ retepi non fortunam tibi sensus debeo s¬
tum non exitum sed uoluntatem. produobus pretia contrari. produob
maria conscendi: pro duobus geua tenui: rogo ut̾ magis amaretur: si mͥ
pirate duos reddidissent/ age tu nunc iuuenis ad faciendam iopie
patris inuidiam si ur̃ exclama famem obtendis ad ꝗͣ luxuria prodiga¬
rum q uoluptatum continuatione uenisti. Ex auristi senis: census
inp̃tia meretricum ꝗͣ ꝗͣni et hiuc iubetͣnc̃citati pictas ur̃a succurrere: et¬
ex que mopem que pattem nominare contempta est:filum non remi
ad causas quid uero si meducationem indiscursus in pretia uacuatus sũ.
excedit omnem scelerum comparationem patrem mendicum facere nec

Expanded text:
solus ac senex non illa, qua speraveram, prosperitate direxi. per quos metus, per solus ac senex non illa, qua speraveram, prosperitate direxi. per quos metus, per quae peregrinationis incerta properavi!' remove, iuvenis, indignationem; nihil plus pro filio factum est, quem recepi. non fortunam tibi debeo sed affectum, non exitum sed voluntatem. pro duobus pretia contraxi, pro duobus maria conscendi, pro duobus genua tenui. rogo, uter magis amaretur, si mihi piratae duos reddidissent? Age tu nunc, iuvenis, ad faciendam inopiae patris invidiam, si videtur, exclama: 'famem obtendis, ad quam luxuria prodigarumque voluptatium continuatione venisti. exhausisti senex census in pretia meretricum.' lex, quae inopem, quae patrem nominare contenta est, filium non remisit ad causas. quid vero, si in educationem, in discursus, in pretia vacuatus sum? excedit omnem scelerum comparationem patrem mendicum facere nec
Abbreviated transcription (Latin):
non ex indulgentia tua rursus accepi.Iniquissima magnorum condi¬¬
tio meritorum est. Si quicquid non fuerit adiectum de prioribus ꝑit.
pessimo exemplo gratiam preteritis auferunt reliqua cessantia nor
redemi. non tamenideo minus est q in hunc te diuinorum hũanoeꝵ¬
q conspectum de nr̃a protulimus anima maria t̾ransq infatigabiles sidex
cursus. et cuncta sacro fulgore lucentia nos ut fruereris ostendimus
has quas subtrahis manus. łi uerba que negant: de meo spiritude ineis
uiscerib auxisti gaude potius exulta ꝙ t̾ patris asperitas prestat boni
filii iactationem: Solus hit q imputet pat̾ qui quia et pascit ꝗͣ multa t
missem Quid non acciꝑet excusationem si dicerem inpediit quaniuis
proꝑantem senectus mopia langor pretiumnontam sustinanter in
explicare non potui nauigationem iuuenib quo fratribusq difficile

Expanded text:
non ex indulgentia tua rursus accepi'? iniquissima magnorum condinon ex indulgentia tua rursus accepi'? iniquissima magnorum condicio meritorum est, si, quicquid non fuerit adiectum, de prioribus perit, et pessimo exemplo gratiam praeteritis auferunt reliqua cessantia. non redemi? non tamen ideo minus est, quod in hunc te divinorum humanorumque conspectum de nostra protulimus anima. maria terrasque, infatigabiles siderum cursus et cta sacro fulgore lucentia nos, ut fruereris, ostendimus; has, quas subtrahis manus, haec verba, quae negant, de meo spiritu, de meis visceribus hausisti. gaude potius, exulta, quod tibi patris asperitas praestat boni filii iactationem; solus habet, quod imputet patri, qui queritur et pascit. Quam multa, missem! quis non acciperet excusationem, si dicerem: 'impediit quamvis properantem senectus, inopia, languor. pretium non tam festinanter inveni. explicare non potui navigationem iuvenibus quoque fratribusque difficilem;
Abbreviated transcription (Latin):
uitabuit: et per obstantium crinium illiuiem tenuis arentium iactꝰt
ocłorum: heret astricta nudatis ossib cutis. et infame sua hoie cõsũpto.
iam inembra sine corpore. Iam onꝰ sum. in pristinam religionem de ca¬¬
non possunt pronobis impetrare leges. quanto plura sunt que negant
um prestant inuiti non exigout tuis manib porrigas cibos.ut con¬
leris ut foueas proice q rapiam abice ꝙꝰ colligam. genus ultionis este
pascere: nec miheri. Si tam̃ uid fas est impietatis huius ullas accipẽ
causas. et filium qui patrem non alit putatis reddere posse rationemt
extimate perfidem ꝙͣ sit facimis illud cuius ultionem debeat exigere ad
de fame patrisscaptum me inquit: non redemisti quis non putet q̃ri
de filio patrem.quemꝗͣ ne dicentem feram: nihil tibi debeo quia mihi
ute lucisq benefitium semł prestitisti. quia hime spiritum corpus

Expanded text:
intabuit, et per obstantium crinium inluviem tenuis arentium iactus intabuit, et per obstantium crinium inluviem tenuis arentium iactus oculorum. haeret adstricta nudatis ossibus cutis, et, in fame sua homine consumpto, iam membra sine corpore. iterum bonus sum, in pristinam religionem de calnon possunt pro nobis impetrare leges! quanto plura sunt, quae negantur, cum praestant inviti! non exigo, ut tuis manibus porrigas cibos, ut consoleris, ut foveas; proice, quod rapiam, abice, quod colligam. genus ultionis est pascere nec misereri. Si tamen, iudices, fas est impietatis huius ullas accipere causas, et filium, qui non alit, putatis reddere posse rationem, aestimate per fidem, quod sit facinus illud, cuius ultionem debeat exigere aliquis de fame patris. 'captum me,' inquit, 'non redemisti.' quis non putet queri de filio patrem? quemquamne dicentem feram: 'nihil tibi debeo, quia mihi vitae lucisque beneficium semel praestitisti, quia hunc spiritum, hoc corpus
Abbreviated transcription (Latin):
und manifestum est diuersitatem nrãm uenire de morib liberorum
non inuenias asꝑum patrem nisi iam pecãtis etatis. Quid aliꝗs rigi¬¬
dus ĩmitis sum ideo pasce tantum pasce non ultra malo proreuerentia
nominis nr̃i. quicquid prestatis inuiti. et cum aliter paeꝗ quereris indi-¬
gnum accipe nuli uidentur omnes parentes. Si uieris pp᷑ affectum d¬
Ues sui minus necessitatem. huitutem patientiam non tãꝗͣ pat̾ alit̾
qui tanꝗͣ bonus amatur. Sepone uiuenis differ querclas tuncraisceis
ic obities mihi cum prospicatum cũ scđorum offitia deposcam. non
talis ad tua genua prouoluor ut extimandus simnulli mał est pat̾ qu
esse cepit infelix aspitis collapsum ex omni calamitatum genere mihu
et ultraꝙ accidentium mensura non exit in:orbitate mendicum riget
qualida captis conc̾ta canities iugor pristim uultus: uacuis luminib

Expanded text:
unde manifestum est diversitatem nostram venire de moribus liberorum, unde manifestum est diversitatem nostram venire de moribus liberorum, non invenias asperum patrem nisi iam peccantis aetatis. quid ais? rigidus, immitis sum? ideo pasce tantum, pasce, non ultra. malo pro reverentia nominis nostri quicquid praestatis inviti, et cum alitur pater, quem quereris indignum, accipere mihi videntur omnes parentes. si vis, affectum debes, sin minus, necessitate servitutem, patientiam. non tamquam pater alitur, qui tamquam bonus amatur. Sepone, iuvenis, differ querelas; tunc irasceris, tunc obicies mihi, cum prosperitatium, cum secundorum officia deposcam. non talis ad tua genua provolvor, ut aestimandus sim. nulli malus est pater, cum esse coepit infelix: aspicis collapsum et ex omni calamitatium genere miserum et, ultra quod accidentium mensura non exit, in orbitate mendicum. riget squalidi capitis concreta canities, vigor pristini vultus vacuis luminibus
Abbreviated transcription (Latin):
tanꝗͣ amicitie nexum et insi nos promeruimus obsequiis adulatione
patientia natales ortus et pignora prima ꝑier̃. Si uultis iuid ut huic
nomini salua sit in omni personarum diuersitate ueneratio bonum
patrem filius alat. lex malum non faciam hancrerum nature non fa¬
tiam contumeliam legi ut excusem uł pessimum patrem ut sacror
nomini temptem gr̃am petere de uenia. Sim lic crucelis ac serusꝓ
filium tamen duitius amaui clauserim paternos penates de testõ de spe suc¬
cessionis expulerim: onerauerim uinculis manus fedauerim membra uẽ¬
eribus persolui gr̃a non p̃t nec malopat̾ arrogansimpotens sum nolo
cotidie mereri: quicquid mibi debei cepit primodie facilis mitis: indul¬¬
geris uocabula sunt ista enim minoris affectꝰ propt̾ łi aleretur amicus a
pasceretur extraneus. uestrum ꝗnimo crimen est ꝙ interdum alud sumꝰ

Expanded text:
tamquam amicitiae nexum, et, nisi vos promeruerimus obsequiis, adulatione, tamquam amicitiae nexum, et, nisi vos promeruerimus obsequiis, adulatione, patientia, natales ortus et pignora prima perierunt? Si vultis, iudices, ut huic nomini salva sit in omni personarum diversitate veneratio: bonum patrem filius alat, lex malum. non faciam hanc rerum naturae, non faciam contumeliam legi, ut excusem vel pessimum patrem, ut sacro nomini temptem gratiam petere de venia. sim licet crudelis ac saevus, filium tamen diutius amavi. clauserim paternos penates, de testamento, de spe successionis expulerim, oneraverim vinculis manus, foedaverim membra verberibus; persolvi gratia non potest nec malo patri. arrogans, impotens sum? nolo cotidie mereri, quicquid mihi deberi coepit primo die. 'facilis, mitis, indulgens' vocabula sunt ista minoris affectus; propter haec aleretur amicus, pasceretur extraneus. vestrum quin immo crimen est, quod interdum aliud sumus, et,
Abbreviated transcription (Latin):
est facinus q negatisilibi parentes alanty pudet sacrorum nominum
pudet religionis humane ħ ergolexerit quid imprecer homini qui t¬
primus fecit ut pietate uiuaremr liberi parentes alant Ocrudele
actum Onũꝗͣ tristior fames. Ita pascit ille qui cogͥ non meruisti
accipere discede pietas quiesce paulisper infirmitas remimeranda sit
primum lex seuerissmma est ut fortius alimenta poscant᷑ perdiderunt
pulchritudinem sanctitatemq nͣẽ qui putant illis parentib iura suc¬
curiere quibus apud liberos salua est de mutua caritate reuerentia col¬
lisis prospexere pignorib et int̾ tam uenerabiles affectus. hoc quoq di¬
gnum prouidentia fuit. ut a et odia prestarent. quereris irasceris: et iõ
uberis Ex pectandum est uid ut lib̾orumq parentum concõdia
ꝑferant totius merita uite & ut pietas nã sangũis accipiant cotidie

Expanded text:
est facinus quod negatis. Liberi parentes alant. pudet sacrorum nominum, est facinus quod negatis. Liberi parentes alant. pudet sacrorum nominum, pudet religionis humanae: hoc ergo lex erit? quid imprecer homini, qui primus fecit, ut pietatem iuberemus! liberi parentes alant. o crudele factum, o numquam tristior fames! ita pascit ille, qui cogitur? 'non meruisti,' inquit, 'accipere.' discede, pietas, quiesce paulisper, infirmitas. ~remuneranda sit. primum lex severissima est, ut fortius alimenta poscantur. perdiderunt pulchritudinem sanctitatemque naturae, qui putant illis parentibus iura succurrere, quibus apud liberos salva est de mutua caritate reverentia; collisis prospexere pignoribus, et inter tam venerabiles affectus hoc quoque dignum providentia fuit, ut aliquid et odia praestarent. quereris, irasceris, et ideo iuberis. expectandum est videlicet, ut liberorum parentumque concordiam perferant totius merita vitae, et ut pietas, natura, sanguis accipiant cotidie
Abbreviated transcription (Latin):
caritas est nec personis impensa reuerentia: sed simuilium accidentium
prouidi metus & communium fortuitorum religiosus hiorror in alie¬
na fame suiquisq mihetur: Sic cibos obsidio pariit᷑ sic mopiam pa
nauigantium frequenter unius alimenta pauẽt hinc et ille uenit affctꝰ
q ignotis caclaueribus humum ingerimus: et insepultum ꝙalib corpꝰ
nulla festinatio tum rapida transcurrit: ut non locum ꝗͣ tulo cumue
nẽtur aggestu: parentibus uõ liberi non prestatis alimenta sed redditis
quanto dii deeq breuiora quantominora protot infantie. protot pueri¬
tie sũptibus tam uariis uł abstinentissime iuuentutis inpendiis. Si me¬
hercules ħ quoq offitii genus natura permittererbñ prodefitienti
breuis m sium rediret auctorem. Uultis scire quantus nomini nr̃o de¬
beatur affectus quanta ueneratio non est benefitiumꝙ pascitis. Sed

Expanded text:
caritas est, nec personis impensa reverentia, sed similium accidentium caritas est, nec personis impensa reverentia, sed similium accidentium providi metus et communium fortuitorum religiosus horror. in aliena fame sui quisque miseretur. sic cibos obsidio partitur, sic inopiam pariter navigantium frequenter unius alimenta paverunt. hinc et ille venit affectus, quod ignotis cadaveribus humum ingerimus, et insepultum quodlibet corpus nulla festinatio tam rapida transcurrit, ut non quantulocumque veneretur aggestu. Parentibus vero liberi non praestatis alimenta, sed redditis. quanto, dii deaeque, breviora, quanto minora pro tot infantiae, tot pueritiae sumptibus, tam variis vel abstinentissimae iuventutis impendiis! si mehercules hoc quoque officii genus natura permitteret, bene pro deficiebrevis in suum rediret auctorem. vultis scire, quantus nomini nostro debeatur affectus, quanta veneratio? non est beneficium quod pascitis, sed
Abbreviated transcription (Latin):
quemi in reliqui. Inuenisse te putas uiuẽnis patrem cibos et alim̃ta
poscentem querebam pretium tuum testor dementiam mitissime ci¬¬
uitatis: hee preces ħ rogantis ambitus fuit, Nihemini. date stipes: indł¬
gete conferte repetendufi est ille qui redimi maluit frẽm sed et hac
decebat reuersum proclamare uoce erige uultus pat̾ attolle tristi¬
am indicat de seuissimis predonib sumꝰ duos redemisti alimenta pos¬¬
co poteram non adicẽ filium pater. Sed mẽdicus hominem sed uiue¬
iuuenem senex Quis enim magis ex ipsis rerum nẽ sacris uenerandisq
primordis descendit affectus. quid etiam inter liberos acparentes tam cõ¬
mune tam publicum ꝗͣ ut alicuius famem proximus quisq depellat: uo¬
luit nos ille immortalitatis artifex deusin caritate succurrere et ꝑmuti¬
as auxiliorum uices in alto quisq ꝙ pro setimeret afferre. Nondum hec

Expanded text:
quem reliqui. Invenisse te putas, iuvenis, patrem cibos et alimenta quem reliqui. Invenisse te putas, iuvenis, patrem cibos et alimenta poscentem? quaerebam pretium tuum. testor clementiam mitissimae civitatis: hae preces, hic rogantis ambitus fuit: 'miseremini, date stipes, indulgete, conferte! repetendus est ille, qui redimi maluit fratrem.' sed et hac te decebat reversum proclamare voce: 'erige vultus, pater, attolle tristitiam: vindicati de saevissimis praedonibus sumus; duos redemisti'. Alimenta posco -- poteram non adicere filium pater, sed mendicus hominem, sed iuvenem senex. quis enim magis ex ipsis rerum naturae sacris venerandisque primordiis descendit affectus? quid etiam non inter liberos ac parentes tam commune, tam publicum, quam ut alicuius famem proximus quisque depellat? voluit nos ille mortalitatis artifex deus in commune succurrere et per mutuas auxiliorum vices in altero quemque, quod pro se timeret, asserere. nondum hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tusine infelicem ꝙ bonam hẽo causam explicuit iusticiam redẽp̃tionis
qui decessit etiam redemptus. & impetratofilio inhilaliud electum est
in quo fui miser fame ꝑiculo filius icus langore defunctus est. tamen
pater occiderat egrum si reliquissets uidear continuo iuid incarccre illo
quantum promitteret constantia hominis quanon captiuitas. non expet¬
tatio patris. non fratris fregissent infirmitas: nec inmĩto cuncta de for.¬
tissimo uiuene speraui. Sed fuisset ad omnes conatus explicato languẽ¬
te liberior tandem mihos fortima respexit. et puto contra predonum
ꝯmenta feritatem ipsam consensit ut nobis qͣm negauer̃at nõ abstulis¬
sent. Non quid mihi uid arrogo temporis illius prouidentiam uil
me fateor fecisse conscilio p̃t tamen utriusq uiuenis exitus ex necessi¬
tatibus nr̃is assignare rationem. Periit quem e redemi reuersus est

Expanded text:
tus! me infelicem, quod bonam habeo causam! explicuit iustitiam comparationis, tus! me infelicem, quod bonam habeo causam! explicuit iustitiam comparationis, qui decessit etiam redemptus, et in perituro filio nihil aliud electum est. in quo fui miser famae periculo! filius meus languore defunctus est; tamen pater occiderat aegrum, si reliquisset. videram continuo, iudices, in carcere illo, quantum promitteret constantia hominis, quem non captivitas, non expectatio patris, non fratris fregisset infirmitas, nec inmerito cuncta de fortissimo iuvene speravi, si fuisset ad omnes conatus explicato languente liberior. tandem miseros fortuna respexit, et, puto, contra praedonum commota feritatem ipsa consensit, ut nobis quem negaverant, non abstulissent. non quidem mihi, iudices, arrogo temporis illius providentiam; nihil me fateor fecisse consilio. potest tamen utriusque iuvenis exitus necessitatibus meis adsignare rationem: periit quem redemi, reversus est
Abbreviated transcription (Latin):
dixxit utrum maluissem uides iuuenis quantum pietatimee testimoniu
reddiderit ip̃a crudelitas conditionon ponitur nisi duos redempturo ex¬
pestatis: certum hẽo u̾d̾ ut in tristissime necessitatis positꝰ abrupto ad
eprum continuo p̃parauerim. quis non putet audita conditione uinc
mestatim detraxiss e languenti. Oderitis liq confessionem meam deli¬
conscientie met non statim mihi ille deficiens unicus fuit dissimules lic
orbitas. ego mihi sibi plurimum morbi uideor adiecisse langori cuncta¬
tionis mõra et sensit infelix quid i electionis huius necessitate fuerim
neutro languente facturusi tandem ꝙ solum habebat ambitus genus
desperatione preualuit: accepi fateor illum qui solutus quoq non seque¬
batur qm non gaudium redemptionis non letitia prelati non ortãtis
erexit patris amplexus. Si esset m rebus humanis ulla dementia meru¬

Expanded text:
dixit, utrum maluissem. vides, iuvenis, quamtum pietati meae testimonium dixit, utrum maluissem. vides, iuvenis, quamtum pietati meae testimonium reddiderit ipsa crudelitas: condicio non ponitur nisi duos redempturo. Expectatis, certum habeo, iudices, ut in tristissimae necessitatis positus abrupto ad aegrum continuo properaverim. quis non putet audita condicione vincula me statim detraxisse languenti? oderitis licet confessionem meam, deliconscientiae meae, non statim mihi ille deficiens unicus fuit. dissimules licet, orbitas, ego mihi plurimum morbis, plurimum videor adiecisse languori cunctationis mora, et sensit infelix, quid in electionis huius necessitate fuerim neutro languente facturus. tandem, quod solum habebat ambitus genus, desperatione praevaluit: accepi, fateor, illum, qui solutus quoque non sequebatur, quem non gaudium redemptionis, non laetitia praelati, non hortantis erexit patris amplexus. si esset in rebus humanis ulla clementia, meru
Abbreviated transcription (Latin):
utiliora preparantib festinatione perdentis addixi et ultra ꝗͣ non põt
excogitare summus affectus nihil senectuti mee mhildubiis cãib ꝓ
iud ad piratas detulerim scire potestis: ex hac fame fuerit pretium lic
xiguum paruumq dum totum: fingite quemlibet diuitem: quẽ
pauperem patrem. Nemo imꝗͣ pluspro liberis dedit ꝗͣ qui sibi nihil
reliquit. Utrum ne igitur uid nemo mortalium ht̃ pretium pluriũ
liberorum: an piratice feritatis ingenium est: in captiuorum taxatõe
solos extimare redimentes. Dii immortales ꝗͣ arrogans me pirata
qua suꝑb̾ excep̾: parum inquit languere attulisti senex: languet alt̾.
quid ego adiis hominibusq merui:ꝙ mihi non redditur uteꝵq:
non ip̃se potius elegi. seuus et humani doloris artifex negauitame
duos posseredemi demde ut ħ tristius ut difficilius esset: redditurum se

Expanded text:
viliora properantius, festinatione perdentis addixi, et, ultra quam non potest viliora properantius, festinatione perdentis addixi, et, ultra quam non potest excogitare summus adfectus, nihil senectuti meae, nihil dubiis casibus pro iudices, ad piratas tulerim, scire potestis ex hac fame: fuerit pretium licet exiguum parvumque, dum totum. fingite quamlibet divitem, quamlibet pauperem patrem: nemo umquam plus pro liberis dedit, quam qui sibi nihil reliquit. Utrumne igitur, iudices, nemo mortalium habet pretium plurium liberorum, an piraticae feritatis ingenium est in captivorum taxatione solos aestimare redimentes? dii immortales, quam arrogans me pirata, quam superbus excepit! 'parum,' inquit, 'attulisti, senex; languet alter.' quid ego a diis hominibusque merui, quod mihi non redditurus utrumque non ipse potius elegit? saevus et humani doloris artifex negavit a me duos posse redimi, deinde, ut hoc tristius, ut difficilius esset, redditurum se
Abbreviated transcription (Latin):
profuit indiuidua pietas: erat etiam me nolente manifestum utus ma¬¬
gis colloquiis: magis letarer aspectu: uelit nolit uid ip̃a quoq querelat
uiuenis: quid de patris fateatur animo probat irasciq non sit frĩ p̃latꝰ
pietatis eq̃ probationemfilium nec peregre dimissurus elegi uinxi fra¬¬
trem artaui comitatum. et utroq patris latere midato uisus sum mihi
iagis hĩturus utrumq mecum si pariteressent hanc apud me iu¬
num equalitatem: et̃ in calamitatibus fortima seruauit uteraq cap¬¬
tus est. ambo de redemptione scripserunt dissimiles lic. Tterum tñ
et inter aduersa persuasionem carioris inuenio. Incaptiuitate cõiputo
minus sperauit ille de patre qui languere cepit/ tu mihi mĩc ĩpotent
iuuenis tu queso responce quid aliud facere debuerit pat̾ duos redemp¬
turus cunctas facultates in pecunia collegirus huulos penates. et oĩa

Expanded text:
profuit individua pietas? erat etiam me nolente manifestum, utrius maprofuit individua pietas? erat etiam me nolente manifestum, utrius magis colloquiis, magis laetarer aspectu. velit nolit, iudices, ipsa quoque querela iuvenis, quid de patris fateatur animo, probat: irasci quod non sit fratri pietatis aequae probationem: filium nec peregre dimissurus elegi; iunxi fratrum artavique comitatum, et utroque patris latere nudato visus sum mihi magis habiturus utrumque mecum, si pariter essent. hanc apud me iuvenum aequalitatem etiam in calamitatibus fortuna servavit: uterque captus est, ambo de redemptione scripserunt. dissimules licet, iterum tamen et inter adversa persuasionem carioris invenio: in captivitate communi, puto, minus speravit ille de patre, qui languere coepit. Tu mihi nunc, impotentissime iuvenis, tu, quaeso, responde, quid aliud facere debuerit pater duos redempturus. cunctas facultates in pretia collegi; rus, servulos, penates et omnia
Abbreviated transcription (Latin):
nemo tam crudelis. nemo tam seuus audiet ut me non pascat/ hunc añ
nia qui seqr̃ in patris comparatione damnatum setreti doloris in¬
dignatione conuenio. Quid agis impotens suꝑbe tu nescis utru
fuerim redempturus ex duobus sanis ex duobus egris habui enim uid
filios diuersis sima mentium corporumq qualitate compositos, et si'¬
cut mox probauit seua captiuitas in totam dissimilitudinem uute quoq
enere diductos ħ namq robustus acpatiens non moliri prosperis fae
non accidentibus frangi et queni de uoluptatum gaudiorumq cõ¬
temptu scires parem quandoq fortunis traxerat ex firmitate mentis
nagnam protinus et in membris constantiam: ille uero parit̾ in letici
metusq resolutus alienus acuris. solicitudinib impar: delicatus. impati¬
ens.&iam similis egrossed apud patris affectus ħ ip̃a liberos dissimili¬

Expanded text:
t eventum, quem nemo tam crudelis, nemo tam saevus audiet, ut me non pascat, hunc ante t eventum, quem nemo tam crudelis, nemo tam saevus audiet, ut me non pascat, hunc ante omnia, qui se queritur in fratris comparatione damnatum, secreti doloris indignatione convenio. quid agis, impotens, superbe? tu nescis, utrum fuerim redempturus ex duobus sanis, ex duobus aegris? habui enim, iudices, filios diversissima mentium corporumque qualitate compositos, et, sicut mox probavit saeva captivitas, in totam dissimilitudinem vitae quoque genere diductos. hic namque robustus ac patiens, non molliri prosperis facile, non accidentibus frangi, et quem de voluptatium gaudiorumque contemptu scires parem quandoque fortuitis; traxerat ex firmitate mentis magnam protinus et in membra constantiam. ille vero pariter in laetitiam metusque resolutus, alienus a curis, sollicitudinibus impar, delicatus, impatiens, et iam similis aegro. sed apud patris affectus haec ipsa liberos dissimili
Abbreviated transcription (Latin):
stabat: ut filium uiderer elegisse ineliorem non utor taniem occasionis
huuis inuidia neͦ quicquid mihe pietatis ipatientia fttci querela malo d¬
fendere. Ego uero tunc non mores liberorum mentesq tractaui net mn
nulla tristis sima conditione succurrit de comparatione consilium: sola
quid facerem necessitas sola iuuenum meorum aduersa suaser̃ ex duob
lberis neutrum magis amat qui redimit egrum illud plane uid ultra om¬
nem malorum meorum fateor fatror esse tristitiam ꝙ hac asꝑitate uiue¬
is ħ mopie squalorisq despectu famam optimi frĩs nicessitstiominei
qui piraticum carcerem qui predonum uincula discusẜat detuerat ne uo¬
luisset aliter reuerti ex quo se nobis tanto uirium labore restituit pot̾at
quoq cius ad iniratione mereri: qui pretio paulo ante cessiss et dii immõ¬
tales qͣr laudem qͣ. glorie fauorem impleuerat si pasceret patrem. redeme¬¬

Expanded text:
stabat, ut filium viderer elegisse meliorem, non utor tamen occasionis stabat, ut filium viderer elegisse meliorem, non utor tamen occasionis huius invidia, nec quicquid miserae pietatis inpatientia feci, querela malo defendere. ego vero tunc non mores liberorum mentesque tractavi, nec mihi in illa tristissima condicione succurrit de conparatione consilium. sola, quid facerem, necessitas, sola iuvenum meorum adversa suaserunt. ex duobus liberis neutrum magis amat, qui redimit aegrum. Illud plane, iudices, ultra omnem malorum meorum fateor esse tristitiam, quod hac asperitate iuvenis, hoc inopiae squalorisque despectu famam optimi fratris incessit. hominem, qui piraticum carcerem, qui praedonum vincla discusserat, decuerat, ne voluisset aliter reverti. ex quo se nobis tanto virium labore restituit, poterat eius quoque admirationem mereri, qui pretio paulo ante cessisset. dii immortales, quam laudem, quem gloriae favorem inpleverat, si pasceret patrem, qui redeme
Abbreviated transcription (Latin):
Uamus uid in tanta malorum continuatione iam poteram m¬
hur er acidentum m̃orum nouitate mirari nullumq mihi re¬
linquerint in patientie genus aduersa q̃ de solatiis remednsq. creuerũt.
Confiteor tamensi solum meprospicere nullo metiua nulla tristium recor¬
datione potiuse ut post piratas orbitatem famemlioe qͥta salamitati¬
bus meis pondus accedẽt q ituctsus est filius mecus uiuebam miset ut hac
uderm solaq superstitis expectatione suspensus auidissimam moriendi
cupiditatem contentiosa mendicitate fallebam pudet persuasionistedis¬
se se uuienis affirmat ut uindicaretur morte frĩs ut patris orbitate gaudẽt
net intelligit maiorem se factis meis auctoritate hac indignatione confere
une magis sentio quantum facinus fuĩt egrum non redimere. Sionieit se
relistumꝰ qui potuit euadert ut cũq igitur uid pot̾am redemptionis ilieo
reddere de presenti uuienis i pietatt cationem: et mihi crudelitas ista p̃¬

Expanded text:
. Quamvis, iudices, in tanta malorum continuatione iam poteramhil ex accidentium meorum novitate mirari, nullumque mihi reliquerint inpatientiae genus adversa, quae de solaciis remediisque creverunt, confiteor tamen hoc solum me prospicere nullo metu, nulla tristium recordatione potuisse, ut post piratas, orbitatem, famem hinc quoque calamitatibus nostris pondus accederet, quod reversus est filius meus. vivebam miser, ut hunc viderem, solaque superstitis expectatione suspensus avidissimam moriendi cupiditatem contentiosa mendicitate fallebam. pudet persuasionis! redisse se iuvenis adfirmat, ut vindicaretur morte fratris, ut patris orbitate gauderet, nec intellegit maiorem se factis meis auctoritatem hac indignatione conferre; nunc magis sentio, quantum facinus fuerit aegrum non redimere: queritur se relictum, qui potuit evadere. utcumque igitur, iudices, poteram redemptionis illius reddere de praesenti iuvenis impietate rationem, et mihi crudelitas ista prae
Abbreviated transcription (Latin):
te ipsa tanꝗͣ leuior. tanꝗͣ expeditior conditio decipiat: quid putas ẽt
ꝙ me dimisit solutum ire quo uellemcrudelif artifex non reliquit
ħ̾ꝙ uobis inuidia sit uulneribus ocłorum. Nolite detinendi putar᷑
causas. idẽ uidẽs faceret nec plus estꝙ non põt cecitas ferre ꝗͣ mat̾
in persona mea. net affectu. nec meritis inferior est amicus ꝗd aliud
uisticia m̃a debet attendert ꝗͣ ut pluspatiatur iam sanauit doloremt
matet. eres sit esto affudit impetumiam non desidetart ocli cum cadũt
Adicitt ꝙ hanc qualemcunq fortunam inter amicos tenet. int̾ propi¬
quos. ht̃ omnia ministecia sua debilitas suas comparationes ius scite
quanto intollerabiluis sitꝙ ꝑatitur amicusi excetauit te qo ego sictene¬
bar acciꝑeit cibos quos carnifex qͦs tortor apponiti:¬

Expanded text:
te ista tamquam levior, tamquam expeditior condicio decipiat. quid putas esse, te ista tamquam levior, tamquam expeditior condicio decipiat. quid putas esse, quod me dimisit solutum ire, quo vellem? crudelis artifex non reliquit  nobis invidiam facit vulneribus oculorum, nolite detinendi putare causas; idem videns faceret, nec plus est, quod non potest caecitas ferre, quam mater. , iudices, in persona mea nec adfectu nec meritis inferior est amicus, quid aliud iustitia vestra debet attendere quam uter plus patiatur? iam satiavit dolorem mater, egessit aestus, edit impetum; iam non desiderant oculi, cum cadunt. adice, quod hanc qualemcumque fortunam inter amicos tenet, inter propinquos; habet omnia ministeria sua debilitas, suas comparationes. vis scire, quanto intolerabilius sit, quod patitur amicus? excaecavit te, quod ego sic tenebar. accipere cibos, quos carnifex, quos tortor ~appen
Abbreviated transcription (Latin):
ut ille potius ueniret ad matrem. Eateor uid unius cogitationis pu¬
re uictus sum: ꝙ tam magni benefitii difficultatem ab amiconẽ
accipere affectus uidebatur hominis qui non credidissymih ere ma¬¬
ter. ne me solutum putes amicum aligaui. hec sunt catene que te¬
ut membra que per maria perinfinita terrarum spatia restrin¬
gunt. Sic non potest carcer effrmgi inuideo tiranno scit alligare
amicos scit tenere dimissum. Iterum ac subinde proclamena neteᷤ¬
se est ego amicum meum alligaui. &ut te uiderem penam mea
alto homine impleui. SScio quoħ amicus prestiterit animo: si ec
rem feci hominis non reuersuri. Int̾rogo ħ loco inpatientiam tuam
mi̾at᷑ int̾rogo. quid faces si nos ad te uidendam deduxissẽt alligatos.
aliqui satellites si barbarus aliquis fruereris amplexib non est q

Expanded text:
ut ille potius veniret ad matrem. fateor, iudices, unius cogitationis puut ille potius veniret ad matrem. fateor, iudices, unius cogitationis pudore victus sum, quod tam magni beneficii difficultatem ab amico non accipere adfectus videbatur hominis, qui non credidisset. Miserere, mater, ne me solutum putes; amicum alligavi. hae sunt catenae, quae ligant membra, quae per maria, per infinita terrarum spatia restringunt. sic non potest carcer effringi. invideo tyranno: scit alligare amicos, scit tenere dimissum. iterum ac subinde proclamem necesse est: ego amicum meum alligavi, et, ut te viderem, poenam meam altero homine implevi. scio, quo hoc amicus praestiterit animo, sed ego rem feci hominis non reversuri. interrogo hoc loco inpatientiam tuam, mater, interrogo: quid faceres, si nos ad te videndam deduxissent alligatos aliqui satellites, si barbarus aliqui? fruereris osculis, fruereris amplexibus. non est, quod
Abbreviated transcription (Latin):
rum hominumq quid non factum est ut amicum meum penitet. In¬¬
gestum est miso illud carceris tenebrarumq secretum grauioribus t¬
uinculis opus esse carmifex: dixit ad bonum amicum accedẽ adillđ
ibile iussi sunt homines nocentes: et subindictum est. Uid̃ tam̃ an¬
ce si tanti est una uox unus mihi gemitꝰ Urite. lacerate. destruite ille
tamen reuertetur. Misere mater magnares igitur:amicum meuz
reliqui contendentem cum tiranno: excusome uobis humani gn
affectus et tibi ante omnia mat̾ excuso q ħ fieri passus sum: ulla eͣgo
in rebus humanis necͬcitas tanta fuit: ut illum amicum meum in ⁊¬
carcerem ipse deducerem. ut squalorem meum meas catenas in m̃ebra
festinantis exuerem: ut tam abrupta commeatus diem contra tot
incerta promitterem. Testor te muisa conscĩa et siq nos in illa necessi¬
tate numen aspex ꝙ simus rixati cirta catenas ꝗͣnomnia fecerim

Expanded text:
deorum hominumque, quid non factum est, ut amicum meum paeniteret? indeorum hominumque, quid non factum est, ut amicum meum paeniteret? ingestum est misero illud carceris tenebrarumque secretum, gravioribus vinculis opus esse carnifex dixit ad bonum amicum. accedere ad illud cubile iussi sunt homines nocentes, et subinde dictum est: 'vide tamen, amice, si tanti est.' una vox, unus miseri gemitus: 'urite, lacerate, distrahite, ille tamen revertetur.' Miserere, mater, magna res agitur. amicum meum reliqui contendentem cum tyranno. excuso me vobis, humani generis adfectus, et tibi ante omnia, mater, excuso, quod hoc fieri passus sum. ulla ergo in rebus humanis necessitas tanti fuit, ut illum amicum meum in carcerem ipse deducerem, ut squalorem meum, meas catenas in membra festinantis exuerem, ut tam abrupti commeatus diem contra tot incerta promitterem? testor te, misera conscientia, et si quod nos in illa necessitate numen aspexit, quantum simus rixati circa catenas, quam omnia fecerim,
Abbreviated transcription (Latin):
busdam calamitatibus desperatio non est summus affectus. et quisꝗs
orbitatem statim credit: festinat ad impatientie securitatem dissimu
h mater tante pro meimpatientie: tam incredibilis affectus amic
rem difficiliorem fecit ꝙ huauit oculos suos ut alligaretur. Dii decq
bilem carcerem facit ꝗ inde procedit iam non corporis nexus herebat.
iec alium ꝗͣ resederant pondere catene consumpti longo squalor
is alligatos quorum alterum amicus redemerit alt̾m mat̾. Rogo
ut̾ plus fecerit boneiuppiter ꝗ̃ aluid qͣ fortiter uincula nr̃a tẽ tauit¬
quibus ille pretib exegit ut sibi crederctur. accipe inquid has manꝰ
ħ̾ membra si fieri potest᷑ ut amicum matri remittamus. In totum exple.¬
bo si iudetur uicaria pena locum retedentis,ułsi uis utiq tibi dimissa
membra restitui spondeo ꝗͣcimq iussis aperto igulo diem: fidem

Expanded text:
busdam calamitatibus desperatio non est summus affectus, et quisquis busdam calamitatibus desperatio non est summus affectus, et quisquis orbitatem statim credit, festinat ad inpatientiae securitatem. dissimules licet, mater tantae pro me inpatientiae, tam incredibilis adfectus: amicus rem difficiliorem fecit, quod servavit oculos suos, ut alligaretur. dii deaeque, bilem carcerem facit, qui inde procedit. iam non corporis nexus haerebat, nec aliud quam resederant pondere catenae; consumpti longo squalore culos alligatos, quorum alterum amicus redemerit, alterum mater: rogo, uter plus fecerit? bone Iuppiter, quam avide, quam fortiter vincla nostra tractquibus ille precibus exegit, ut sibi crederetur! 'accipe,' inquit, 'has manus, haec membra, si fieri potest, ut amicum matri remittamus. in totum explebo, si videtur, vicaria poena locum recedentis, vel, si vis utique tibi dimissa membra restitui, spondeo quemcumque iusseris aperto iugulo diem.' fidem
Abbreviated transcription (Latin):
humanis si sola huatur utilitatum fides. Infinitum est ꝙͥ mihi credi¬
derit tiramius si me occidĩt reuersum. Intellig̾u̾id et ipsa mater q̃ri¬
te reuertutie locũ amicus obtincat q̃ incipit contendere de affectu nisi
fallor igr cum ego sim materia litis ħ primum extimare uelitis deleti¬
ut in mea calamitate plus fecit anteomnia permitte mihi de łiaffec¬¬
tus tui gent̾mat̾ queri. quid tibi tam rapido tam precipiti dolore uolu¬
isti: quid ad uersis tius prestare faciem et moculos tuos accipẽ mĩtiu.
on reliquisti tibi ut redimeres sme dubio adictisti ad matris affectus
oculos imedia orbitate fudistii Sed illud non laxat catenas non ex¬¬
plicat cotpus quid mihi prodest iste qui se citra filium consumpsit af¬
fectuss plus fecisset mater queisset ad tirannum. alligatus sum: tu nc̃
sic fleb tanꝗͣ soluar in lectulo. tanꝗͣ i tuis manib expirem. In qui¬¬

Expanded text:
humanis, si sola servatur utilitatium fides. infinitum est, quantum mihi credihumanis, si sola servatur utilitatium fides. infinitum est, quantum mihi crediderit tyrannus, si me occiderit reversum. Intellegit, iudices, et ipsa mater, quantae reverentiae locum amicus optineat, quae incipit contendere adfectu. nisi fallor igitur, cum ego sim materia litis, hoc primum aestimare debetis, uter in mea calamitate plus fecerit. ante omnia permitte mihi de hoc adfectus tui genere, mater, queri. quid tibi tam rabido, tam praecipiti dolore voluisti, quid adversis tuis praestare faciem et in oculos tuos accipere nuntium? non reliquisti tibi, ut redimeres. sine dubio adiecisti ad matris adfectus; oculos in media orbitate fudisti; sed illud non laxat catenas, non explicat corpus. quid mihi prodest iste, qui se citra filium consumpsit, adfectus? plus fecisset mater, quae isset ad tyrannum. alligatus sum; tu nunc sic flebis, tamquam solvar in lectulo, tamquam in tuis manibus expirem? in qui
Abbreviated transcription (Latin):
nisi sola felicitas et si uut pitsies omnia sceda amicus otiosa resest dictu¬¬
rum meputas ħ expectat alligatus. expectat ĩmo totum genus hominũ
Q nosm hiancfidem persuasionis receperunt. ut si li faciam nemomiret᷑.
is scirt mat quem affectum ꝗͣ itucrentiam in calamitatib amico prestaẽ
debcamus nullam legem timuit nerelinquerctur. differo intrrim causa
amicitiet agt̃ paulisper omnium lib et tirantius mihi credidit uoloreuẽ¬
ti nulli unqͣ mat̾ plus commisit fides neminem magis obligauerꝰ expec¬
tioncs credidit mihi homo cui res fauorabiles contmgit si detipitur ꝗ
sibi eragitas se contra omnes amicos uidt̾ ut illum poneremus non est
q mͥ supplitia q onmnem mat̾ apparatum mortis aꝑponas. facinus est t
id tantum hominibus benecredere.ꝙ expedit: & actum est de rebust

Expanded text:
nisi sola felicitas, et, si vitae praestes omnia secunda, amicus otiosa res est. dictunisi sola felicitas, et, si vitae praestes omnia secunda, amicus otiosa res est. dicturum me putas: 'hoc expectat alligatus'? expectat totum immo genus hominum, et nos in hanc fidem persuasiones receperunt, ut, si hoc faciam, nemo miretur. vis scire, mater, quem affectum, quam reverentiam in calamitatibus amico praestare debeamus? nullam legem timuit, ne relinqueretur. Differo interim causam amicitiae; agere paulisper omnium libet. et tyrannus mihi credidit; volo reverti. nulli umquam, mater, plus commisit fides, neminem magis obligaverunt expectationes. credidit mihi homo, cui res favorabilis contingit, si decipitur, qui sibi excogitasse contra omnes amicos videtur, ut illi inponeremus. non est, quod mihi supplicia, quod omnem mortis apparatum, mater, opponas; facinus est id tantum hominibus bene credere, quod expedit, et actum est de rebus
Abbreviated transcription (Latin):
si credimus esse i rebus humanis & alterum affectum amicitiȩ Siq̃
mihi ur̃ natura excogitasse ut cohire inuicem possit totum hominu
genus: que ideo nõdum circa se tenet omnes admirationes quia totam
non contingis que tam peruenerat ad incre dibilium fidem: nisi illa
uosimpediretis amicitia plurimum corporum unus animus uicarie
manus fortior ꝗͣ matris affectuss rogo quid fieret quid uocetut ille
qui sic amat. Quid interest ex quibus magna merita descendant
ultis scire quid de ħ affectu sentiat matꝰ &amicum putat mallene
reuertar. Finge me poĩtis paulisper meritis quibus obligatus sim h
tm̃ dicert amicus alligatus est. ire nolo mater ut redeat ut cõsolatus
ut si trrannus exegi̾ uicatium corpus opponam quid detincĩ quid inorais
h est tempus propt̾etq coimus. Nescias an diligat cuius non h̃t̃ exꝑimẽta

Expanded text:
si credimus esse in rebus humanis et alterum affectum. amicitia est, si credimus esse in rebus humanis et alterum affectum. amicitia est, quam mihi videtur natura excogitasse, ut coire invicem possit totum hominum genus, quae ideo nondum circa se tenet omnes admirationes, quia tota non contigit, quae tamen pervenerat ad incredibilium fidem, nisi illa vos inpediretis; amicitia, plurium corporum unus animus, vicariae manus, fortior quam matris affectus. Rogo, quid refert, quid vocetur ille, qui sic amat? Quid interest, ex quibus magna merita descendant? vultis scire, quid de hoc affectu sentiat mater? et amicum meum putat malle, ne revertar. Finge me sepositis paulisper meritis, quibus obligatus sum, hoc tantum dicere: 'amicus alligatus est.' ire volo, mater, ut redeat, ut consoler, ut ~dominum regem, ut, si tyrannus exegerit, vicarium corpus opponam. quid detines, quid moraris? hoc est tempus, propter quod coimus. nescias, an diligat, cuius non habet experimenta
Abbreviated transcription (Latin):
udel effrmgens carcerem mat̾ iniceres carnisi manum et ꝑituri fili
gulum auctoritate iurisoꝑires. Dii deeq ꝗͣ longe est lexque retinet hõie
qui pene non uenit nestis quantum intelligo mater quantam inuidiam
debeant facere liberis parentes: a quibus relmquuntur. Mat̾ que se descri
queritur. illud exclamet. filium meum ciuitas peregrina sollicitat: ut ame¬
nos nescio cuius recessus orb̾ petat debilitati mee subtrahit humeros. Tuue¬
nis meus ab ducitur amore meretricis. et ab offitiis ciuitatis uitiis abstrahit᷑
oculorum. Eiuismodi filium gemitu necce est persequaris ut q detinco
obitus et pena sit non facit illa lex ad liberosqui mia detinentur. ut tur¬
pe sit ꝙ recedo. in eo tantum estad quem reuertor, et ut facinus sitrelicta
mat non faciunt nisi canem relinquendistiomo qui ad tiranum itu̾tõ

Expanded text:
videlicet effringeres carcerem, mater, iniceres carnifici manum et perituri filii videlicet effringeres carcerem, mater, iniceres carnifici manum et perituri filii iugulum auctoritate iuris operires? Dii deaeque, quam longe est lex, quae retinet hominem, qui poenae non venit! nescis, quantum intellego, mater, quantam invidiam debeant facere liberis parentes, a quibus relinquuntur. mater, quae se deseri queritur, illud exclamet: 'filium meum civitas peregrina sollicitat; ut amoenos nescio cuius recessus orbis petat, debilitati meae subtrahit umeros.' 'iuvenis meus abducitur amore meretricis, et ab officiis caecitatis vitiis abstrahitur oculorum.' eiusmodi gemitu filium necesse est persequaris, ut, quod detineor, obiter et poena sit. non facit ista lex ad liberos, qui misericordia detinentur. ut turpe sit, quod recedo, in eo tantum est, ad quem revertor, et ut facinus sit relicta mater, non faciunt nisi causae relinquendi. homo, qui ad tyrannum revertor,
Abbreviated transcription (Latin):
plitia mihi neglecte pietatis minatur innidiam: bone iuppit̾ quanti
mihi constitit ne malus filius uiderer, Inputem tibi necesse est ma
ꝙ incum amicum propt̾ tereliqui adꝗͣ facinus est non reuerti. Nõdũ
uid ncͣcitates meas nõ dum amici merita refero. Interim contendotũc
ncc̃e eẽtm̃ legis huius usum: cum in calamitate soli sunt parentes magnã
partem mortalium fortuna dimisit alegib: nec ulla iura tam stricto
ut ea in aduersis patiantur homines: ego cum me netitas rapit. sic hẽo
queri qĩ relinquear. Excusate s̃ parentibus liberorum calamitates.et
si q̃ lexista deprehendit in alterius fatum transeat necesse est tanꝗ̃ orbi¬
tatem. quid enim si medetinente mr̃e alt̾ elatt̃ reuocaret et si bella pos¬
cerent militem: Si legatum patria dimitteͬt uł ut ad propriam descen¬
dam nccitatis mee comploratõnem si me danmatum pena constringĩt

Expanded text:
 liberorum, mihi neglectae pietatis minatur invidiam? bone Iuppiter, quanti  liberorum, mihi neglectae pietatis minatur invidiam? bone Iuppiter, quanti mihi constitit, ut malus filius viderer! inputem tibi necesse est, mater, quod meum amicum propter te reliqui, ad quem facinus est non reverti. Nondum, iudices, necessitates meas, nondum amici merita refero; interim contendo tunc esse tantum legis huius usum, cum in calamitate soli sunt parentes. magnam partem mortalium fortuna dimisit a legibus, nec ulla iura tam tristia sunt, ut ea in adversis patiantur homines. ego, cum me necessitas rapit, sic ~habeo queri~ quasi relinquar. excusatae sunt parentibus liberorum calamitates, et si quem lex ista deprehenderit in alterius fatum, transeat necesse est tamquam orbitatem. quid enim, si me detinente matre pater a latere revocaret? et si bella militem poscerent, si legatum patria dimitteret, vel, uti ad propriam descendam necessitatis meae conplorationem, si me damnatum poena constringeret,