comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
separabilis. & sola satis ÷. Hab& enĩ secũ uoluptatẽ sinequa non ÷. &iam cũ sola.
Illud aut̃ absur dũ÷. qđ dicit᷑. beatũ quidẽ fucurũ uł sola uir tute. Nifuturũ aut̃
ꝑ fectebeatũ. qđ quẽ admodũ fieri possit ñ repperio. Beata enĩ uita. bonũ
possit at tolli. Preterea sibeata uita nullius: indigens. omis beata uita ꝑfecta:
eadẽq ÷ & beata & beatissima. Nũ quid dubitas qumbeata uita sum mũ boñ
sit. Ergo sisumniũbonũ habꝙ. sum me beate ÷. quẽ ad modũ summũ ad iertionẽ
nirecpit. Nuid emĩ supra summũ erit: ita nebeata quidẽ uita. quȩ sine
summo bono ñ. Qđsi aliquẽ magis beatũ induxeris: induces & multoma¬
gi unumerbilia dis crimia summiboni facies. cũ sum nu bonũ intelligã.
qđ suprise gradũ ñhaba. sicst aliquis minꝰ beatꝰ quã alius. sequie ut hic
alterios uitã beatioris magis concupis cat quã suã. Betꝰ ait̃. nihil suȩ p̃fert. utrũ liba

Expanded text:
um sola est. Illud autem absurdum est, quod dicitur beatum quidem futurum vel sola virtute, non futurum autem perfecte beatum. Quod quemadmodum fieri possit, non reperio. Beata enim vita bonum iil habet, in quod amplius possit attolli. Praeterea si beata vita nullius est indigens, omnis beata vita perfecta est eademque est et beata et beatissima. Numquid dubitas, quin beata vita summum bonum sit ? Ergo si summum bonum habet, summe beata est. Quemadmodum summum bonum adiectionem non recipit quid enim supra summum erit ?, ita ne beata quidem vita, quae sine summo bono non est. Quod si aliquem magis beatum induxeris, induces et multo magis; innumerabilia discrimina summi boni facies, cum summum bonum intellegam, quod supra se gradum non habet. Si est aliquis minus beatus quam alius, sequitur, ut hic alterius vitam beatioris magis concupiscet quam suam. Beatus autem nihil suae praefert. Utrumlibet
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥd exilla menorabile efficiet. Certisunt domitores ferarũ. qui seuissima animabia. &
ad occur sũ ex pauescentia hominẽ. pati sub iugũ. Nec asperitatẽ ex cussise contepti usq
in contubniũ mitigant. Leonib magister manũ insertat. osculat᷑ tigrim suiꝰ custos el ephantũ

Expanded text:
aliquid ex illa memorabile efficiet. Certi sunt domitores ferarum, qui saevissima animalia et aliquid ex illa memorabile efficiet. Certi sunt domitores ferarum, qui saevissima animalia et ad occursum expavescenda hominem pati subigunt nec asperitatem excussisse contenti usque in contubernium mitigant. Leonibus magister manum insertat, osculatur tig
Abbreviated transcription (Latin):
rempduratẽ ꝓ libet̃ docert. qe ad modũ tractanda res publicasit Tllud socauntue¬
ad modu sit eractanda paupcas. ꝑtotĩuitã opꝰeiꝰ extendit᷑: ita nilla fortina. nullaros ac cie
pientis excludit. Id eñ ipsu agit. quo alia agerc ꝓhibet᷑. adutrosq casis aptꝰ.. Banoru
rectorꝗa naloꝵ uictor. Sic i quã se exercunt: ut uirtutẽ tã in secundis quã in ad uersis¬
oulibera. Dex matenã ei sed ipsũ intueret. Itaq nec pauptas illũ nec dolor. nec quic¬
quil aliid mperitos auerait. & p̃cipites agit : phiba. ⁊ uillũ pmi pucas malis uititur
Nopexebore cantĩ phydas screbat facere simula cra. faciebat exx acre. Simarmnor tui
si adhiue uiliorẽ materiã obtulisses. feciss&e quale ox illa fieri optimũ possa. Dicsapiens
unrtutẽ si licebit indiuitus explicabit. siminꝰ in pauꝑtate. si poterit in patria. simiñ inexilio.
Di poterit imperator. siminꝰ miles. si poterit integer. siminꝰ debilis. quã cũq fortunã accepe

Expanded text:
rtatem prohibetur docere, quemadmodum tractanda res publica sit, at illud docet, quemadmodum sit tractanda paupertas. Per totam vitam opus eius extenditur. Ita nulla fortuna, nulla res actus sapientis excludit. Id enim ipsum agit, quo alia agere prohibetur. Ad utrosque casus aptus est: bonorum rector est, malorum victor. Sic, inquam, se exercuit, ut exhiberet nec materiam eius, sed ipsam intueretur. Itaque nec paupertas illum nec dolor nec quicquid aliud imperitos avertit et praecipites agit, prohibet. Tu illum premi putas malis ? Utitur. Non ex ebore tantum Phidias sciebat facere simulacra; faciebat ex aere. Si marmor illi, si adhuc viliorem materiam obtulisses, fecisset, quale ex illa fieri optimum posset. Sic sapiens virtutem, si licebit, in divitiis explicabit, si minus, in paupertate; si poterit, in pat miles; si poterit, integer, si minus, debilis. Quamcumque fortunam acceperit,
Abbreviated transcription (Latin):
uma intute laui for titudo ẽ: & eadem patientissima eorũ. quib falsa spetiesmaloꝵ.:. Quid
ergo si ferrũ intentat᷑ ceruicib uiri fortis si pars subinde alia atq alia suffodit̾. siiuiscera sua
insinisuo uidit. si ex int̾ uallo quomagis corm̃ta sentiat repetit̾. & ꝑ adsiccata uiscera recenm
dimitt̃ sangius. nontim& : istũ cudices nec dolere. Iste uͦdola: sensũ eni hominis nulla ex¬
uit uirt᷑. sedñ temet in uictꝰ. ex alto dolores suosspectat. Iuȩris quistunc animꝰ illisit: qr

Expanded text:
 Quid ergo ? Si ferrum intentatur cervicibus viri fortis, si pars subinde alia atque alia suffoditur, si viscera sua in sinu suo vidit, si ex intervallo, quo magis tormenta sentiat, reperitur et per adsiccata viscera recens demittitur sanguis, non timet? Istum tu dices nec dolere?" Iste vero dolet. Sensum enim hominis nulla exuit
Abbreviated transcription (Latin):
artẽ gubnatoris deceriorẽ ulla tẽpestate fieri. nec ipsam adiinistrationẽ arcis. Sub¬
natort̾ ñ felictatẽ ꝓmisit. sed utilẽ operã. & nauis regende scientiã. Hac eo magis
nngarod qđ illimagis aliqua fortiurta ius obstitit. quihoc pocuit dicore. Neptiine
nũ q brane naum nisi rectã arci sats fecit tẽpestis. n opꝰgubnatoris impedit scdsuc¬
cessum: Iuid ergo inquit ñ noc& gubnatori cares. quȩ il lu tenere portũ iecat. quȩ¬

Expanded text:
oris deteriorem ulla tempestate fieri nec ipsam administrationem artis. Gubernator tibi non felicitatem promisit, sed utilem operam et navis regendae scientiam. Haec eo magis apparet, quo illi magis aliqua fortuita vis obstitit. Qui hoc potuit dicere "Neptune, numquam hanc navem nisi rectam," arti satis fecit; tempestas non opus gubernatoris impedit, sed successum. " Quid ergo ? " inquit, " non n
Abbreviated transcription (Latin):
pumu lo qui possit. qđ ÷ fal su: Prima eñ illa int̾rogatio. cõplectitꝰ eũ qui ÷ ebrius: ñ eu

Expanded text:
vinum eloqui possit. Quod est falsum. Prima evinum eloqui possit. Quod est falsum. Prima e
Abbreviated transcription (Latin):
idieceram dicd uor. ex hesterno mͥ cogititio. quid sibi uoluerint pridontis sumiuiri : qͥ rerũ
ximarã pbationes leuissimas & pplexas fecerint: quȩ ut int uere. ta iñ datio similes sunt
Ulule uos ab ebrietate decrere. ⁊ enonur maximꝰ. hui setce fortissime. ae scissine condicsun
Uudi ergo quẽ ad modẽ colligit uri bonĩ. ñ futurũ ebriũ: Ec̃ briosecreti. sermone nemo cõmitcit.
derident᷑ attende. Satis enĩ: unã ponere exmultis. Dormienti. nomosor monẽ sccretu comit¬
tit. cuirs at̃ bono cõmittit. Virbonꝰ ergo ñ dormit: quo u nobodo potest posidonius: ⁊ enonis
ñ carsuan edii dednec sic quidẽ ut existimo agi potest: Ait eni ebriũ diob moehis dico
alite. cũ aliqͥs uino grauis :: & i possu. Alterosisol& ebriusfieri: e& hiuc obnaxiis uitio ÷
uune ade cune diei. qͥsoleat fieri ebriũ. ñ quisit: hiuc aut̃ neminẽ cõmissurũ ar chana. quẽ

Expanded text:
Dicam. Superest ex hesterno mihi cogitatio: quid sibi voluerint prudentissimi viri, qui rerum maximarum probationes levissimas et perplexas fecerunt, quae ut sint verae, tamen mendacio similes sunt. Vult nos ab ebrietate deterrere Zenon, vir maximus, huius sectae fortissimae ac sanctissimae conditor. Audi ergo, quemadmodum colligat virum bonum non futurum ebrium: "ebrio secretum sermonem nemo committit; derideatur, adtende. Satis est enim unam ponere ex multis: "dormienti nemo secretum sermonem committit; viro autem bono committit; vir bonus ergo non dormit." Quo uno modo potest, Posidonius Zenonis nostri causam agit, sed ne sic quidem, ut existimo, agi potest. Ait enim ebrium duobus modis dici: altero, cum aliquis vino gravis est et inpos sui; altero, si solet ebrius fieri et huic obnoxius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per
Abbreviated transcription (Latin):
ire. primũ ad tiberim transtuli castra Peinde adhoc solium qđ cũ fortis sinꝰsũ. & omãbon
fide funt soltẽ perat. Nonmultũ mͥ adbalneũ suꝑ ÷. panis deinde siccꝰ. & sine m̃ sã prandiuĩ.
pit cdamor. subita aliqua & uniuersa uocc feriunt̾ aures meȩ. Nec cogitationẽ mcã excutiuaT
e int̃ rũpunt quidẽ. Premitũ patientis sime fero. multȩ uoces & ininũ confusȩ. ꝓfluctumꝰ s̃:¬

Expanded text:
lire, primum ad Tiberim transtuli castra, deinde ad hoc solium, quod, cum fortissimus sum et omnia bona lire, primum ad Tiberim transtuli castra, deinde ad hoc solium, quod, cum fortissimus sum et omnia bona fide fiunt, sol temperat. Non multum mihi ad balneum superest. Panis deinde siccus et sine mensa prandium, pit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem.
Abbreviated transcription (Latin):
us suruius puer ut scis amabilis. sed mutabit᷑. iã aliquẽ teneriorẽ quero Hic quidẽ ait nos ean¬
dẽ chrisin habere. qr utriq dentes cadunt. sediã uix illũ assequor currentẽ. & intrapau¬
cissimos dies ñ potero Vide quid exercitatio cotidiana ꝓficiat. cito magnũ int̃uallũ fit
int̃ duos. int̃ diuersoseuntes Eodẽ tẽpore ille ascendit: ego descendo Nec ignonis
quanto ex his uelocius alterũ fiat Mentitꝰ sum Iam enĩ aetas nrã ñ descendit : sed cadit:
Quomodo tam̃ hodiernũ certam̃ nob cesserit queris: qđ raro cursorib euenit Hieran
fecimꝰ ab hac fatigatione magis quã exercitatione. in frigidã descendi: Hoc apud m
uocat᷑ patrũ calda ille tantꝰ psi chrolutes qͥ kalendis ianuariis euripũ salutabã. qui
anno nouo. quẽ ad modũ legere. scribere. dicere aliqͥd sic auspicabar. in uirginẽ desi¬

Expanded text:
Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eanPharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia utrique dentes cadunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ? Quod raro cursoribus evenit, hieran fecimus. Ab hac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis euripum salutabam, qui anno novo quemadmodum legere, scribere, dicere aliquid, sic auspicabar in Virginem desi
Abbreviated transcription (Latin):
ingulos dies tibimeos. & quidẽ totos indicari uibes Bene deme iudicas. sinihil eẽ. in illis
putas qđ abscondã Siccerte uiuendũ ÷. tãꝗ inconspectu uniamꝰ sic cogitandũ. tamꝗ
aliquis inspectꝰ intimũ ꝓspicere possit. & potest Quid enĩ ꝓdest abhomine aliqͥd eẽ. secr¬
tũ: Nihildõ clusũ : : Int̃: anmis nris. & cogitationib medus int̾uenit. sic in t̃uenit dico.
tũꝗ aliquando discedat. Faciã ergo qđ uibes & qͥd agam. & quo ordine. libent̃ cͥ scribam
uitã suã respicit. qͥd facturi sumꝰ cogitamꝰ. atq consiliũ futuri. ex p̃cerito uenit: Hodiernꝰ dies
solidus ÷: Nemo ex illo quicquã mͦ cripuit. totꝰ inte stratũ dilectionẽq diuisis: minũ exer¬
citationi corporisdatũ. & hoc nomine agogrãs senectuti Ñ magnomͥ constat. cd̾ me mou
las sussũ. hic aut̃ exercitationis. etiã fortissimꝰ finis Progimnasias meos queris. unꝰ mͥ sifficit

Expanded text:
ingulos dies tibi meos et quidem totos indicari iubes; bene de me iudicas, si nihil esse in illis putas, quod abscondam. Sic certe vivendum est, tamquam in conspectu vivamus; sic cogitandum, tamquam aliquis in pectus intimum introspicere possit; et potest. Quid enim prodest ab homine aliquid esse secretum ? Nihil deo clusum est. Interest animis nostris et cogitationibus mediis intervenit—sic intervenit, dico, tamquam aliquando discedat. Faciam ergo, quod iubes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex praeterito venit. Hodiernus dies solidas est; nemo ex illo quicquam mihi eripuit. Totus inter stratum lectionemque divisus est. Minimum exercitationi corporis datum, et hoc nomine ago gratias senectuti: non magno mihi constat; cum me movi, lassus sum. Hic autem est exercitationis etiam fortissimis finis. Progymnastas meos quaeris ? Unus mihi sufficit
Abbreviated transcription (Latin):
bello ipso t̃ribiliorẽ. frustra sagitos fundisq petier̃: Nepitdiio qͥdem uul nerabił erat
cũ ingens magnitudo ꝓuasticate corporis solida. ferrũ & quic qͥd humanȩ tor serant manus
reicera. molarib fracta saxis ÷ : & aduers mortẽ totã. mouta ucularis subula. leonẽ ex¬
cipis. Acusata sunt isti quȩ dicis. nihil ÷ acutius arista. quȩdã inutilia & inefficatia ipsa
subtilitas redditur. Ua Le

Expanded text:
bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida ferrum et quicquid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
illo necesseẽ: unde redire ñ ÷ necesse: Videsquã simplex & imperiosa uirt᷑ sit quẽ
ior taliũ circũ scriptiones urẽ fortiorẽ ficere. quẽ erectione possunt: frangunt animũ
qnumꝗ minꝰ contraendus ẽ. & inminuta ac spmosa cogendus. quã cũ aliquid grande
mponit᷑. Nontrecentis. sed om̃ib mortalib morais timor decrahi deba&: Iuomͦ
illos docens malũ ñ eẽ. quomodo oppinones totiꝰ eui. quib ꝓtinꝰ in fantia inbuitur
cumees. qđ auxiliũ muemes. qͥd diecs in becillitati humanȩ. qͥd dices qđ onflamnati in medi
pericula inruant:. qua oratione hunc tim̃ di consensũ. quib ingenii uirib. obnixam ẽtrate
ꝑsuasionẽ humani generis auertis Verbamꝰ captiosa cõponis. & int̃rogatiuncilas nectis:
Maignis telis. magna portenta ferumt᷑: Serpentẽ illũ iafrica. senam & romanis legionib

Expanded text:
illo necesse est, unde redire non est necesse." Vides, quam simplex et imperiosa virtus sit; quem illo necesse est, unde redire non est necesse." Vides, quam simplex et imperiosa virtus sit; quem mortalium circumscriptiones vestrae fortiorem facere, quem erectiorem possunt ? Frangunt animum, qui numquam minus contrahendus est et in minuta ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi debet. Quomodo illos doces malum non esse ? Quomodo opiniones totius aevi, quibus protinus infantia inbuitur, evincis ? Quod auxilium invenis inbecillitati humanae ? Quid dicis, quo inflammati in media pericula inruant ? Qua oratione hunc timendi consensum, quibus ingeni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus
Abbreviated transcription (Latin):
istuma mot a dconfessionẽ ꝑduetꝰ: aliud responda: aliud putat: Proucritate smmplitĩ agendũ÷:
nonut in ponã:. Inaciem educcur exercitũ. ꝓ coniugib acliberis. mortẽ obiturũ. quomo do
exortibit᷑. dotͥ fibihos totũrei .p. bellũ in unã trans ferentes domũ. laconas tͥ ostendo. in ip¬
sis der mophy larũ angustiis positos. nec uictoriã sperant nec reditũ. Iue locus illis sepul¬
erũ futurus÷: quẽ ad modũ exortari su totius gentis rumã obiectis corporib ex cipiint.
iAle leonidas quã fortit̃ illos ad locutꝰ ÷ sic inquit commilitones prandete. tũq apuđ
in feros cenaturi. Non inore creuit cybus. ñ hȩsit in faucib ñ clapsus: manib alacres
& ad prandũ illi ꝓmiserant & ad cenã: Quid dux ille romanꝰ. qui ad occupandũ locũ
milites missos. cũ ꝑingentẽ hostiũ exercitũ ituri essent. sic ad locutꝰ ẽ. ire cõmilitones

Expanded text:
respondet, aliud putat. Pro veritate simplicius agendum est, campersuadeam, non ut inponam. In aciem educturus exercitum pro coniugibus ac liberis mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus est. Quemadmodum exhortaris, ut totius gentis ruinam obiectis corporibus excipiant ille Leonidas quam fortiter illos adlocutus est! "Sic," inquit, "commilitones, prandete tamquam apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi promiserunt et ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum per ingentem hostium exercitum ituri essent, sic adlocutus est: " ire, commilitones,
Abbreviated transcription (Latin):
qui quã ferro non emuserit animã manu extra xit. cũ uilissimȩ sertis homines ingera im petum
tutũ euaserint. Cũq cã modo mori ñ licuiss&ꝰ. nec ada rbrtriũ suũ instrumita more s eligere
obuia quȩqĩ rapuer. ⁊ quȩ natura ñerat nexia. ui sua tela fecer̃ : Nau ꝑinłudo bestiariorũ.
unus ege imanis cũ ad matutina specticula pararetur secessit ad exhone anci corpis nũ¬
u alud illi dabatur si ne custode secretũ: Ibilignũ id qđ ademundanda obseena ad here tt
spone a postũ ẽ. cotũ ingulã farst. & in ꝑclusis fiucib spiritũ elist: hoc sui morciconti relĩ

Expanded text:
qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in tutum evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclu
Abbreviated transcription (Latin):
detina& Misaduersus hoc corpus liber eẽ. ⁊ tã quã migriturus habita: ꝓpone tibi quandoq hoc con¬
tubernio carendũ fortior eris ad necessitatẽ exeundi. sed quẽ ad modũ siuus fins ueni&. imtẽ om̃ia
sine fine concupiscentib Nullius reimeditatio. tã necessariaẽ: clia enĩ fortasse exercentur in
supuacuũ ad uersus pauꝑtatẽ p̃paratus ẽ animus. ꝑmansere diuitiȩ ad contẽptũ nosdoloris ir¬
mauimus. nũquã canobis exiga& huiꝰ uirtitis experim̃tũ integri ac sani felicitas corporis. ut for
amusiorũ desideria paterem p̃cepimus nobis: Om̃es quos a mabamus su pstites fortuna seruautt
buiꝰ uniuꝰ rei usũ qui excitat dies ueni& : Non ẽ qđ existimes magnis tantũ uiris hoc robur suis s
quo seruitutis humanȩ claustra ꝑrũperent. non ẽ qđ uidic es. hoc fieri nisi acatone nom posie

Expanded text:
detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc condetinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupiscentibus ? Nullius rei meditatio tam necessaria est. Alia enim fortasse exercentur in supervacuum. Adversus paupertatem praeparatus est animus; permansere divitiae. Ad contemptum nos doloris armavimus; nunquam a nobis exegit huius virtutis experimentum integri ac sani felicitas corporis. Ut fortiter amissorum desideria paterentur praecepimus nobis; omnes, quos amabamus, superstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse,
Abbreviated transcription (Latin):
melius ꝑterna lex fecit. quã qđ unũ introitũ. nobis adiutã dedit exitus multos ⁊ go expec¬
tẽ uel morbi crudelitatẽ. uel hominis. cũ possim ꝑmedia exiretor m̃ta. & ad uersi discute¬
re. hoc ẽ unũ curdeuita non possumus quȩri. neminẽ ten&: Bono loco res humanȩ sunt.
qđ nemo nisi uitio suo miser ẽ. plac& uiue non plac& lic& eo reuerti unde uenisti: Vt dolorẽ
capitis leuares. sanguinẽ sepe emisisti : Ad extenuandũ corpus uena ꝑcititur. non opus c̃ uasti
uuluere diudere p̃cordia: Scal pello a periuntur: Adillã magnã libertatẽ. iua & puncto.
seruritas constat: Quid ergo ẽ qđ nos facit pigros inertesq: emo nr̃m cogitatt quanddo que
sibi exhoe domicilit exeundũ Sic ueteres inqͥlinos indulgentia loci & consuetudo. etiã int̃ inuiria

Expanded text:
melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expecmelius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam libertatem via et puncto securitas constat. Quid ergo est, quod nos facit pigros inertesque ? Nemo nostrum cogitat quandoque sibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias
Abbreviated transcription (Latin):
rere debemus. exeat qua impetũ copit. siue ferrũ appetit. siue laqueũ. siue aliquã potionẽ
mas oceupantẽ. ꝑgat : ⁊ uincula seruitutis abrũpat uitã. ⁊ aluis apꝓbare quisq deb&.
mertẽ sibi optima quȩ plac&: Stultȩ hȩc cogitantur aliquis dicit. me parũ fortit̃ fecise
aliquis nimis temere. aliquis fusse aliquis genus mortis. animosius iustũ cogitare id in
manib eẽ consiliũ ad quod fama non ꝑtin&: Hoc unũ intuerȩ. utte for cinȩ quam
cellerrime eripias. alioquin aderune. qͥdefacto tuo male existiment: In uenies &iã ꝓfes¬
sos sapientiã. qui uĩ adferendã uite suȩ negent & nefas uidicent ipsũ int ẽptore suifieri. ex pec¬
ta nouũ eẽ exitũ. quẽ natura decreuit. hoc qͥdicit. nonuid& silibertatis uã cludere ditni

Expanded text:
rere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem rere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte haec cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil
Abbreviated transcription (Latin):
ipsẽ ullo cũ eger csenatu in lectica relatus e&. non sane frequentib: exeqͥis. omẽs enĩ necesa
deseruerant. impie iã non reũ sed funi. habere coepit consiliũ. utrũ consciscer& mortẽ. anexpec¬
tar&. Cui scribonia. quid te inquid delectat alienũ negotiũ agere : Non ꝑsua sit illi . man
si bi attulit. nec sine causa: Nã post diẽ t̾tiũ aut quartũ. inimici moriturus arbitrio. si uiuit. alie.¬
nũ negotiũ agit: Nonposis itaq dere inuniũ sũ ꝑnũtiare. cũ mortẽ uis ext̾na denuntiat. oc cu¬
panda sit tinexpectanda: Multa enĩ sunt quȩ inutrãq partẽ trahere possunt. sialter
mors cũtorm̃to. altera simplex & facilis ẽ. quidni huic initiandit sit manus. quẽ ad modũ
ngior uita sic peior ẽ utiq mors longior. Innulla re magisquã inmorte. morẽ animo g¬

Expanded text:
ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum naum non utique melior est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulla re magis quam in morte morem animo ge
Abbreviated transcription (Latin):
lo tam̃. &iã sicerta mors instabit. & destinatũ sibi supplicũ sci&. non cõm̃dabit poene suȩ mani
sibi cõm̃dar&. stulticia ẽ timore mortis mori. uenit qui occidat: Expecta quid occupas. quare
iscipis alienȩ crudelitatis procurationẽ. utrũ in uides carnificituo anparcis. socrates potuit
abstinentia finire uitã. & inedia potiusquã ueneno mori. triginta tam̃ dies in carcere. & in expe¬
tatione mortis exegit: Non hoc animo tã quã omĩci fieri possent. tãꝙ multasspes tã longũ tẽpus re¬
ciper&. sed ut p̃ber& se legib. ut fruendũ amicis extremũ socratẽ dar&: Quid erat stultius. c
mortẽ contẽpnere. uenenũ timere: Scribonia grauis femina. amitti deusilibonis fuit ado¬
lescentis. tã solidi quã nobilis. maiora sperantis. quã illo scło quisquã sperare poterat .A ut

Expanded text:
do tamen, etiam si certa mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; do tamen, etiam si certa mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia est timore mortis mori. Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatione mortis exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat stultius quam mortem contemnere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut
Abbreviated transcription (Latin):
in necessitate ultima facit. sed cũ pͥmũ illi cȩpit susipecta eẽ fortuna. diligent̃ circũspicit.
nũ quid illo desinenlit. nihil existimant sua referre. faciat finẽ an accipiat. tardius fiat a
citius: Nontã quã de magno detrim̃to tim&. nemo multũ extillicidio potest ꝑdere. citius
mori: Aut tardius adrẽ non ꝑtin& bene mori. aut male cidrẽꝑtin& Bene autẽ moriẽ effuge¬
re male uiuendi periculũ : Itaq effeminatissimã uocẽ illius rodu existimo. quicũ in caueã con¬
iectus e&̃ a tiranno a tã quã ferũ aliqđ animal aleretur. suadenti cuidã ut abstiner& cibo. omĩa
inquid homini dũ uiuit. speranda sunt: Ut sit hoc uerũ. non omĩ p̃tio uita em̃da ẽ: Iuȩdam
lic& magna. lic& certa sint : tam̃ ad illã. turpi infirmitatis confessione nonueniã : Ego cogitem.
in eo qui uiuit. omĩa posse fortunã. potiusquã cogitẽ in eo quiscit mori. nihil posse fortunã Aliquan¬

Expanded text:
antum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum aliquod animal aleretur, suadenti cuidam, ut abstineret cibo: " omnia," inquit, " homini, dum vivit, speranda sunt." Ut sit hoc verum, non omni pretio vita emenda est. Quaedam licet magna, licet certa sint, tamen ad illa turpi infirmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori, nil posse fortunam? Aliquan
Abbreviated transcription (Latin):
timeat. subitalius metͦ & que enĩ timent nc apud infcros sint: quã ne nusꝙ Ris id uer¬
santib quȩ nob offendat longua ꝑsuasio fortit̃ pati morte qͥd nisi glorio sumsit
engideori eurgae sipitabit indfferenscc̃. S honrecipit rerũ natura. uc aliquis
horeste fat: n di cuicot᷑ꝰ anmꝰ ncubut atq affuit. cuulla parte su repugnaut. Ubi aut
m ali patiencia dissident inc̾se iudicia facientis. Hinc : qđ uibeat ꝓ posita ꝑficere illinc
d retrat. & abre suspecta ac periculosa fugiat: Igit i diuersa distrahit sihoc: perit
gla uirt̾ enĩ concordi animo decreca ꝑagit. Nontima qđ facit timnc cede malis sedẽ tra
dut edentior ito. quãtuate fortuna sinet. Non ibis audentior simala illa ec̃. credideris¬
ũ uiendũ hoc epeccore ÷: aliqui hesicabit impetũ moratura suspicio Trudet in io¬

Expanded text:
timeant, subit alius metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His advertimeant, subit alius metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His adversantibus, quae nobis offundit longa persuasio, fortiter pati mortem quidni gloriosum sit crediderit; exsurget, si putabit indifferens esse. Non recipit rerum natura, ut aliquis honeste fit, nisi cui totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem mali patientia, dissident inter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, illinc, quod retrahat et ab re suspecta ac periculosa fugiat. Igitur in diversa distrahitur; si hoc est, perit gloria. Virtus enim concordi animo decreta peragit. Non timet, quod facit. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Qua tua te fortuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in i
Abbreviated transcription (Latin):
tio dissolutionis. qr uidet᷑ multa nob bona eripere. & nos exhac eui assueurmꝰ rerũ copia
educere Illaquoq res mortinos alienat. qu hȩc ia nouimꝰ. illa adꝙ̃. transituri sum nes¬
cim̃ qualia sint: & horrem ignota Naturał p̾cerea tenebrarũ met est inquas adduc¬
turi mors credit̃: Itaq etiã si in differens mors: Ntam̃ enea: : quȩ facile negligi pos¬
sit. Magna exercitatione durand ÷ animꝰ. ut conspectũ ciꝰ accessuq patiat᷑ MHors
contẽpni deb& magis quã solet. multa em̃ deilla credimꝰ multoꝵ ingeniis certatũ est
ad augendã eꝰ in famiã Descriptꝰ ÷ caricer infernꝰ & ꝓpetua nocte opressa regio
inqua ingens ianicor orciossa suꝑ recũbens antro semesa eruento. & ternũ latrans. ex¬
sanguis t̃reat umbras &iã cũ ꝑsuaseris istas fabulas eẽ nec quicꝗ de functis supce qđ

Expanded text:
tio dissolutionis, quia videtur multa nobis bona eripere et nos ex hac, cui adsuevimus, rerum copia tio dissolutionis, quia videtur multa nobis bona eripere et nos ex hac, cui adsuevimus, rerum copia educere. Illa quoque res morti nos alienat, quod haec iam novimus, illa, ad quae transituri sumus, nescimus, qualia sint, et horremus ignota. Naturalis praeterea tenebrarum metus est, in quas adductura mors creditur. Itaque etiam si indifferens mors est, non tamen ea est, quae facile neglegi possit. Magna exercitatione durandus est animus, ut conspectum eius accessumque patiatur. Mors contemni debet magis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad augendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse nec quicquam defunctis superesse, quod
Abbreviated transcription (Latin):
pbebo inqͥt itauiuam Iuȩ dem̃tia ẽ . fugere. cũ retro ire ñ possis. p̃bebo inqͥt ita uiuã.
pene ad iecit. uł sub antonio. Ohominẽ dignũ. qui uiue dederet᷑: Sedut coeperã dicere.
utdes ipsã mortẽ. nec malũ eẽ. necbonũ : cato illa honestissima usus: : tur pissimebrutꝰ
Omis res qđ ñ habuit. decus urtute addita sumit Cubiculũ bacidũ dicimꝰ. hocidẽ obscuris¬
simũ ẽ. nocct. Dies illilucẽ infundit. noxeripit Sic istis quȩ a nob indifferentia ac mehia di¬
cunt᷑.: diuitus. uirib formȩ. honorib regno: & contra morti exilio. malȩ ualitudini.¬
dolorib. queq alia aut minꝰ aut magis ꝑtimiumꝰ: aut malicia aut uirtꝰ. datboni uł mali
nom̃. MMassipse: nec calida nec frigida ÷ infornacẽ coniecta concaluit. in aquã remis¬
sunt: & horu lucilique appellamꝰ media. grande discrim̃ Nonenĩ sic mors in differens ẽ:
mali spetiem sui. Amor ÷ & ꝑmanendi conseruandiq se insita uoluntas: ⁊ que aspna¬

Expanded text:
bebo," inquit, "ita vivam." Quae dementia est fugere, cum retro ire non possis ? "Praebebo," inquit, "ita vivam." Paene adiecit' "vel sub Antonio." O hominem dignum, qui vitae dederetur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honoribus, regno et contra morti, exilio, malae valetudini,doloribus quaeque alia aut minus aut magis pertimuimus, aut malitia aut virtus dat boni vel mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demisEst et horum, Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens est, mali speciem; sui amor est et permanendi conservandique se insita voluntas atque asperna
Abbreviated transcription (Latin):
sa ÷ inbruto. statim t̾pis ÷ & erubescenda. Hic ẽ enĩbrutꝰ. qͥcũ paraturꝰ mortis moras

Expanded text:
riosa est, in Bruto statim turpis est et erubescenda. Hic est enim Brutus, qui cum perituriosa est, in Bruto statim turpis est et erubescenda. Hic est enim Brutus, qui cum peritu
Abbreviated transcription (Latin):
fecisti. liberatꝰ sũ metu. p̾hoc ñ dubitato por rigere ceruicẽ. ñuis seuerius loqͥ
nec morituro risũ mouere: Nonme her cules. facile tibi dixissem. utrũ ineptior
uerit. quise hac int̾rogatione iudicauit mortis metũ extinguere Anqͥhoc
suit exeonatã. qđ mortẽ int̃ in differentia ponimꝰ que ad la op greci uocant.
nihil glosũ eẽ. insi erca indifferentia. tãꝗ indifferentia eẽ dico. id ÷ nec bona¬
nec mala Morbũ dolorẽ. pauꝑtatẽ exiliũ. mortẽ nihil horu ꝑse glosũ ÷  eihil¬
set: Laudat᷑ ñ dolor sed ille quẽ nihil coepit dolor Hemo mortẽ laudat: sed cuius
mors ante abstulit animũ. quã cont̾bauit. Omã ista ꝑse nsunt honesta. nec glosa:
sed quieqͥd exillis urtꝰ adut. tractauitq honestũ. &glosũ facit. illa in medio posita
sunt. Int̾÷ utrũ malicia aut uirtꝰ manũ ad mouerit. Mors enĩ illa quȩ catone gło¬

Expanded text:
iberatus sum metu; post hoc non dubitabo porrigere cervicem. Non vis severius loqui nec moritura risum movere ? Non mehercules facile tibi dixerim, utrum ineptior fuerit, qui se hac interrogatione iudicavit mortis metum extinguere, an qui hsuit ex eo natam, quod mortem inter indifferentia ponimus, quae ἀδιάφορα Graeci vocant. nihil gloriosum esse nisi circa indifferentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bonanec mala, morbum, dolorem, paupertatem, exilium, mortem. Nihil horum per se gloriosum eset. Laudatur non dolor, sed ille, quem nihil coegit dolor. Nemo mortem laudat, sed eum, cuius mors ante abstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus adiit tractavitque, honestum et gloriosum facit; illa in medio posita sunt; interest, utrum malitia illis an virtus manum admoverit. Mors enim illa, quae in Catone glo
Abbreviated transcription (Latin):
mala adsentia. Eccedolor quẽ tolerabilẽ eẽ. dicebas. ec ce mors quã contra multa¬
nimose locutꝰ es. sonant flagella. gladiuꝰ micat. Nunc animopꝰ anea. nunc peccor
firmo faciet. aut ci illuc̾ firmũ. assidua meditatio. sinon uerba exercueris sedan¬
mum. si contramortẽ tep̃paraueris. aduersꝰ quã non exortabit᷑ nec ad collat qui ca¬
illacionib tibi ꝑsuadere tẽptauerit. mortẽ malũ ñ eẽ Libet enĩ lucili uiroꝵ

Expanded text:
mala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa amala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa animose locutus es; sonant flagella, gladius micat: Nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Faciet autem illud firmum adsidua meditatio, si non verba exercueris, sed animum, si contra mortem te praeparaveris, adversus quam non exhortabitur nec adtollet, qui cavillationibus tibi persuadere
Abbreviated transcription (Latin):
ircũ landasunt In ex pugnabił murꝰ. quẽ fortima multis machinis lacessi¬
tũ ñtransit In insuperabili locostat animꝰ. qui ext̃na deseruit. & arcesesua
uindicat. Infra illũ. omẽ telũ cadt Non habet ut putamꝰ fortuna longa manus.
eminẽ occupat: nisi aerentẽ sibi. Itaq in quantũ possumꝰ. ab illa resiliamus.
qđ sola prestabit sui natureq conditio Sciat quo iturussit: unde orcꝰ. qđ illi
bonũ. qđ malũsit: quid petat. quid deuit&e. quȩ sit illa ratio quȩ ad petenda ae-
ugienda discernat. qua cupiditatũ mansuescit insania. timorũ seuitia conpe¬
cit̾. Hec quidẽ putant. ipsos etiã sine philosophia. repressisse secũ. Securos
liquis casus exꝑtus : ex primit̾ sera confessio. magna uerba excidunt Cum
tortor poposcit manũ. cũ mors potiuꝰ accessit. possis illidicere. facile ꝓuocabas.

Expanded text:
circumdanda est, inexpugnabilis murus, quem fortuna multis machinis lacessicircumdanda est, inexpugnabilis murus, quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fortuna longas manus; neminem occupat nisi haerentem sibi. Itaque quantum possumus, ab illa resiliamus; quod sola praestabit sui naturaeque cognitio. Sciat, quo iturus sit, unde ortus, quod illi bonum, quod malum sit, quid petat, quid evitet, quae sit illa ratio, quae adpetenda ac fugienda discernat, qua cupiditatum mansuescit insania, timorum saevitia conpescitur. Haec quidam putant ipsos etiam sine philosophia repressisse. Sed, cum securos aliquis casus expertus est, exprimitur sera confessio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum, cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas
Abbreviated transcription (Latin):
lus ÷ Paulatim enim effeminat᷑ animꝰ. atq in similitudine motꝰ sui. & pi¬
gritie in qua iac& soluit᷑. Quid ergo uiro. non uel obrigescere satius : : de in¬
le idem delicati timent morti cui uitã suã feteri similem Multũ inter
int̾ ocium & conditiuum. quid ergo inquis: non satius : uł sic iacere quã & istis
qui modorib uc& mortuus: quã qui rapit᷑ hiñe sõtium sielitteris mors: & ho
minis uiui sepultura: Quid deinde ꝓd÷ secessisse tamꝗ non trans maria nos
sollicitudinũ canse ꝑsequant᷑ : quȩ latebra : inquã ñ intrent metꝰ mortis Iue tã
eminuta. & maltũ subducta uitȩ quies. quã ñ dolor t̾rita Quacũq te abdi¬
ris mila humana circũ strepent Multa extra sunt: quȩ circũ innos. quę aut
fallant aut urgeant. multa intꝰ. quę in media solitudine exestuant Philosophia

Expanded text:
mollis est." Paulatim enim effeminatur animus atque in similitudinem otii sui et pimollis est." Paulatim enim effeminatur animus atque in similitudinem otii sui et pigritiae, in qua iacet, solvitur. Quid ergo? Viro non vel obrigescere satius est? Deinde idem delicati timent, cui vitam suam fecere similem. Multum interest inter otium et conditivum. " Quid ergo?" inquis, " non satius est vel sic iacere quam in istis qui in odoribus iacet, mortuus est quam qui rapitur unco. Otium sine litteris mors est minis vivi sepultura. Quid deinde prodest secessisse ? Tamquam non trans maria nos sollicitudinum causae persequantur ! Quae latebra est, in quam non intret metus mortis ? Quae tam emunita et in altum subducta vitae quies, quam non dolor territet ? Quacumque te abdideris, mala humana circumstrepent. Multa extra sunt, quae circumeunt nos, quo aut fallant aut urgeant, multa intus, quae in media solitudine exaestuant. Philosophia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbeneficiis reddimꝰ & prima causa ÷ : cur quis ingratꝰ sic. si satis gratꝰ eẽ . po¬
cuit Eoꝑductꝰ ÷ furor. ut periculosissima ressit: beneficia in aliquer
magna conferre. Nam qr pucat turbe ñ reddere non uult eẽ. cui reddat
libi habe qđ accepisti. ñ repeto. non exigo. ꝓfuisse cucũ sit: Nullũ ÷ odiũ
ꝑnitiosius. quãme beneficii uiolat pudere. Ua Le
scilicet. qͥ neminẽ fallit animũ recti acboni amatorem Intuto. pars
cui meliorẽ Potest forcuna tibi in iuriã facere. qđ ad rem magis ꝑtinet.
ñ timeo netu facias tibi. Iua ire cepisti. & in isto de uitę habitu conpone.
placide ñ mollit̾ Male mͥ eẽ. malo: quã malit̾ Nuncsic excipe. quẽ¬
ad modũ apopło solet dicit durȩ̨. asperę. laboriose Audire solemꝰ. sic
quorumdam uitã laudari. quib inuidecur: mollit̾ uiuit Hoc dicunt ma

Expanded text:
pro beneficiis reddimus, et prima causa est, cur quis ingratus sit, si satis gratus esse non popro beneficiis reddimus, et prima causa est, cur quis ingratus sit, si satis gratus esse non potuit. Eo perductus est furor, ut periculosissima res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum sit. Nullum est odium perniciosius quam e beneficii violati pudore. VALE.scilicet, qui neminem fallit, animum recti ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod ad rem magis pertinet, non timeo, ne tu facias tibi. I, qua ire coepisti et in isto te vitae habitu conpone placide, non molliter. Male mihi esse malo quam molliter; male nunc sic excipe, quemadmodum a populo solet dici: dure, aspere, laboriose. Audire solemus sic quorundam vitam laudari, quibus invidetur: "molliter vivit"; hoc dicunt: "
Abbreviated transcription (Latin):
uilia¬
Nescimꝰ estimare res: de quib noncum fama. sed cumrerũ natura deliberandum ÷
euimꝰ dĩ enĩ qr concupis cenda sunt laudant᷑. sed concupis chit᷑. q laudata sunt:
Et cũ singuloꝵ error. publicũ fecerit: singuloꝵ erroꝵ facit puplicus Sed quẽ¬
ad modũ illa credunꝰ. sic & hoc fidem popło credamꝰ. nihil eẽ. grato animo hones¬
tius Om̃s hoc urbes. om̃s etiã exbarbaris regionib gentes conclamabunt: In
hocbonis malisq conueniet. erunt qͥ uoluntates laudent. erunt qui laboris ma¬
lint. erunt quidolorem. maximũ malũ dicant. erunt qui ne malũ quidẽ appel¬
lant diuitias. aliquis ad sum mũ bonũ ad mictet. alius illas dicet malo uite
humanȩ reptas. nihil eẽ. eo locupletius cui qđ doceat fortuna ñ inuenit. in tan¬
ta uditioꝵ diuersitate. referendam bene merentib gram. om̃s tibi uno qđ
aiunt ore affirmabant in hoc tam dicors turba consentiet. cũ in terim in uirias

Expanded text:
viliaNescimus aestimare res, de quibus non cum fama, sed cum rerum natura deliberandum est; evimus. Non enim, quia concupiscenda sunt, laudantur, sed concupiscuntur, quia laudata sunt, et cum singulorum error publicum fecerit, singulorum errorem facit publicus. Sed quemadmodum illa credidimus, sic et hoc eidem populo credamus, nihil esse grato animo honestius. Omnes hoc urbes, omnes etiam ex barbaris regionibus gentes conclamabunt. In hoc bonis malisque conveniet. Erunt qui voluptates laudent, erunt qui labores malint; erunt qui dolorem maximum malum dicant, erunt qui ne malum quidem appellent; divitias aliquis ad summum bonum admittet, alius illas dicet malo vitae humanae repertas, nihil esse eo locupletius, cui quod donet fortuna non invenit. In tanta iudiciorum diversitate referendam bene merentibus gratiam omnes tibi uno, quod aiunt, ore adfirmabunt. In hoc tam discors turba consentiet; cum interim iniurias
Abbreviated transcription (Latin):
brlibis p da accipnunt beneficua ex qͥb sapienti longũ gaudiũ man&: ac ꝑ enne. Noneñ illud
accipe. sedaccepise delectat qđ immotale ẽ. & asiduũ. Illa ctepna qͥbiles ẽ. nec obli

Expanded text:
brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum gaudium manet ac perenne. Non enim illum brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum gaudium manet ac perenne. Non enim illum accipere, sed accepisse delectat, quod inmortale est et adsiduum. Ill
Abbreviated transcription (Latin):
unl iencia ercipe qđ deserat i mugna. & exbeatissimo animistatu ꝓfecta graũ suis
Nđ simalicia niseros facit. uirt beatos Gratũ aũt eẽ : iurtꝰ ẽ. Rẽ ustatam reddidifii u¬
illũ statĩ miset ẽ ltaq ingrati. eẽ. uitemꝰ. Nonaliena causa. sed nrã minimũ ex nequicia
ltussimũq adalios redidat. qđ pessimũ exilla. ẽ : & ut itadicã spississimũ. dormire¬
mano: at qnathabentẽ: quẽ ad modũ at talus nr̃ dicere solebat. malicia ipsa maximã
partẽ uenenisuibibit. Illud uenenũ qđ serpentes malienã ꝑniciȩ̃ ꝓfer̃. sinẽ sua con¬
tinent: Nonbuic simile hoc: habentib pessimũ ẽ: Iorquet ingratꝰ se & macerat. odit
que accepit qt reuditurꝰ ẽ & extenuat iurias uͦ dilatat atq auget. Siudalt ed ini¬
serus cuibeneficia excidunt. herent iniuiriȩ: at cͥtra sapiencia exornat om̃e beneficre
ac sibi ipsa cõm̃dat: & se assidua eiꝰ cõmemoratione deuectat Malis una uolune. Soneni iu

Expanded text:
 recipere, quod dederat, tibi magna et ex beatissimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia miseros facit, virtus beatos, gratum autem esse virtus est, rem usitatam reddidisti, iillum, statim miser est. Itaque ingrati esse vitemus, non aliena causa, sed nostra. Minimum LEVISSIMUMQUE AD ALIOS REDUNDAT: QUOD PESSIMUM EX ILLA EST, ET, UT ITA DICAM, SPISSISSIMUM, DOMImanet et premit habentem, quemadmodum Attalus noster dicere solebat: "malitia ipsa maximam partem veneni sui bibit." Illud venenum, quod serpentes in alienam perniciem proferunt, sine sua continent, non est huic simile; hoc habentibus pessimum est. Torquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia redditurus est, et extenuat, iniurias vero dilatat atque auget. Quid autem eo miserius, cui beneficia excidunt haerent iniuriae ? At contra sapientia exornat omne beneficium ac sibi ipsa commendat et se adsidua eius commemoratione delectat. Malis una voluptas est et haec