comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fuerant preter miserabilem et indignũ sũmi legis ca
inculta arua sic dirute deserteq domꝰ pꝰ que cuc̾te arciũ
menibus aut urbiũ euasissent᷑ Sic domũ locis omibue
angloꝵ mesta uestigia et recentes sedeq cicat̾ces cladu
porte limen deformata turus et picendiis tremere ex¬
tremos q casus horrescere quin et ip̃e quin et pp̃e qui mu¬
ros incer labitur Secana nõ sum spm quodda quas ni¬
tulit et du uellaai Germanie uult equari nõne iuides
ꝙ nemo nũqͣ diuinasset ut fugaces histri saguta post
ducia sunt euecti ut theutones ꝯtͣstare audeat et terro¬
ri ẽẽ illis incipiat exꝑimentoq de p̾henditur no tam
ueꝵ cẽ quod lũcanꝰ ait Eusis houires et gens que¬
tũq iuroꝵ bella gerit gladiis quã quot ait iuliꝯ capi
totinꝰ ꝙ sc̃is nulla res mãg contra Germanos ualet
qua expediti sagitarii Ceteꝵ hec fortune ꝯstancia ẽ sie

Expanded text:
fuerant, preter miserabilem et indignum summi regis casfuerant, preter miserabilem et indignum summi regis casinculta arva, sic dirute deserteque domus nisi que, cincte arcium menibus aut urbium, evasissent, sic demum locis omnibus Anglorum mesta vestigia et recentes fedeque cicatrices cladporte limen deformata ruinis et incendiis tremere extremosque casus horrescere, quin et ipse qui muros interlabitur Secana, non sine sensu quodam quasi mitulit, et diu bellaci Germanie vult equari. Nonne vides, quod nemo unquam divinasset, ut fugaces Histri sagittarii post dutiam sunt evecti, ut Theutonos contrastare audeant et terrori esse illis incipiant, experimentoque deprehenditur non tam verum esse quod Lucanus ait: Ensis habet vires, et gens quecunque virorum Bella gerit gladiis, quam quod ait Iulius Capiet «nulla res magis contra Germanos valet quam expediti sagittarii»? 6 Ceterum hec Fortune constantia est, sic
Abbreviated transcription (Latin):
rbam quidẽ de fortuna melul s de causis quibus ut rese
¶driu Gallil et nrm Itałie Regiu in hric statu sunt¬
iulta dixi nomagna nẽ culta facior f uera tibiq qui nu¬
gellas meas diligas forsitã platica̾ uale mei menor pa¬
caui uniͦ idus Septebris ꝓpere As Sundẽ de nuitacłon
fortune eamq ex morũ et p̃sertim r̃ei militaris muta¬
dinirato in expencie argumẽtũ est in iram inse¬
sita comuniũ scuꝑor nuilłꝰ poͥne gͥ iam scupore t̾to
sunt et coĩa que miraris mutau᷑ assid. ie res humo¬
nas humane et ut reliquãꝵ sit militie głia pret ᷑¬
fides fallere nna requios dcũ uen nosuii ho te lom occłos
refleccere iubeo ꝑ culi priam̃ cuũ corpus aspitere Adule¬
centuso me bentim quos anglos sum anglicos uotant
oiu barbaror cimidissimi heban᷑ nũc bellitesissima
gens Gallos dui belli głia slorentes stra̾uit tam crebris
in sꝑatis q successibus ut qui nõ iulibus scetis impares

Expanded text:
a quidem de Fortuna nichil sed de causis quibus, ut reor, et vestrum Gallie et nostrum Italie regnum in hoc statu suntmulta dixi, non magna nec culta, fateor, sed vera, tibique qui nugellas meas diligis, forsitan placitura. Vale, mei memor. Patavi, VIII Idus Septembris, propere. 14 Ad eundem, de mutatione Fortune eamque ex morum et presertim rei militaris mutadmiratio inexperientie argumentum est: miramur insolita, comunium stupor nullus; pone igitur iam stuporem: trita sunt et comunia que miraris. Mutantur assidue res humane et ut reliquarum sic militie gloria preterfides, fallere; una requies, circumvolvi. Non te longe oculos reflectere iubeo, sed tuam patriam tuum tempus aspicere. 2 Adolescentulo me, Britanni, quos Anglos sive Anglicos vocant, omnium barbarorum timidissimi habebantur; nunc, bellicosissima gens, Gallos diu belli gloria florentes stravit tam crebris insperatisque successibus, ut qui modo vilibus Scotis impares
Abbreviated transcription (Latin):
cili posfit ascendere et cui si fortunia assit nã no deflut
nuuenis tñ adhue in quo nõdum ẽ qd futiuu ẽ d quis
Roquar aut cui loquar Illico ut homine iuideris agnoue¬
lit et an me amor fallit intelligens Uale⁊ aũ
sinpatore hirolu gr̃aꝵ acço ꝓ transinisso crate auĩo ⁊ ad
se uocantẽ aliqua spes eundi Epła. S¬

Expanded text:
et cui, si fortuna assit, natura non defuit; iuvenis tamen adhuc, in quo nondum est quod futurum est. Sed quid loquor aut cui loquor? Illico ut hominem videris, agnoveris, et an me amor fallat, intelliges. Vale. 8 Ad imperatorem Carolum, gratiarum actio pro transmisso cratere aureo, et ad se vocante
Abbreviated transcription (Latin):
ita se hñtibꝰ desine iam mmirari non dico ꝙ ħ gens actol¬
litus ia deicitur et rursum n ͣ concidit hec assurgit quod
ut dyoi sola uariecas moꝵ facit s ꝙ uos quibꝰ unifor¬
mitas mala ẽ in dies pͥmimur aernicamꝰ nr̃eq res in
extremo poite non fundamẽto aliquo u̾tutꝭ s pondere
suo stant magmq rurnõ hedificii hiantibꝰ et ruiuis ꝓdũt
iam ꝓrima et interi dum difertur inmorcalis nb bellur
pax extincra uirtus exul acq huic exteriꝰ huic ꝓpiis
mamibꝰ discepta res ꝙ. serua semꝑ ac misera sc uolle iiͦ

Expanded text:
ita se habentibus, desine iam mirari, non dico quod hec gens attolita se habentibus, desine iam mirari, non dico quod hec gens attollitur illa deicitur, et rursum illa concidit hec assurgit — quod ut dixi, sola varietas morum facit — sed quod nos, quibus uniformitas mala est, in dies premimur ac nutamus, nostreque res in extremo posite, non fundamento aliquo virtutis sed pondere suo stant, magnique ruinam edificii hiantibus rimis produntiam proxima et interim, dum differtur, immortale nobis bellum, pax extincta, virtus exul, atque hinc externis hinc propriis manibus discerpta, respublica serva semper ac misera sit. Vale. III
Abbreviated transcription (Latin):
lites tremuleti post traplam qͥd agãnt ñ ꝙ tonseques ẽ
st̃tunt sucdat nõ lurili sudore s febrilẽ neq nulitariter
⁊ muliebriter s sturribiter sub tentoriis senescetis iotis su¬
dent cenis inhiat incubẽt alee libidimbꝰ uũgũt᷑ mulier¬
culaꝵq sartinulas suaꝵ fedo agnũe pse ferũt negligẽtes
ordinũ ac uagi quasi apes dissipatis aluearibꝰ q̃sq sibi
dux ẽ amat brubas ocia uella noͣ cui se scipiendi debitores
ad obseqũ dnoꝵ nõ ad pri tuceła neq ad głia s ad questr
ciꝯ spectatłm et hosti opinior preda flut cu suis ducibꝰ de
uͥtute nuq s si fui sintiles ntcti sunt de seprio au e
borare ꝯͣtendulit᷑ et sor sc̃ole dignos sese ex hiber distipu¬
los futuri mox preceptores eque docilibꝰ iugeniis Sui
⁊forcosse dissimiles ꝯrepnũt inuidet tͥmiñatur uuxq sã¬
pientibꝰ pautis tot inter stultos ĩ pune licet nõ desiꝑe
neq nũc pͥmũ inter malbs bene agere capitale ẽ quibꝰ

Expanded text:
ulenti post crapulam quid agant, nisi quod consequens est? stertunt, sudant non virilem sudorem sed febrilem, neque militariter d muliebriter, sed scurriliter; sub tentoriis senescentes, iocis student, cenis inhiant, incumbunt alee, libidinibus immerguntur, muliercularumque sarcinulas suarum fedo agmine pre se ferunt, negligentes ordinum ac vagi, quasAmant umbras, otia, belli nomen, cui se stipendii debitores ad obsequium dominorum, non ad patrie tutelam, neque ad gloriam, sed ad questum,  suis ducibus de virtute nunquam sed si sui similes nacti sunt, de somno atque ebrietate contendunt, et illorum scole dignos se se exhibent discipulos, futuri mox preceptores eque docilibus ingeniis; sui fortasse dissimiles, contemnunt invident criminantur, vixque sapientibus paucis tot inter stultos impune licet non desipere; neque nunc primum inter malos bene agere capitale est. 72 Quibus
Abbreviated transcription (Latin):
gore sepe occlos lãc̾iiis iuplere debũerat none lur iugilati
sopitoqtͥ occurrit Ihrl̃m iudua mops captiua ẜua misera ꝯ
nullu iam nͥ ex te poscit ac spat auxiliũ int̾ hec tu somini
occłis aut palpebris dormitaconẽ aut exquie tẽporibꝰ tius
prebes Exꝑgiste impator homo e po uero iam tnsit accele
et u̾tuti calc̃ar ingenqua ut segnicie uelocitate compesens
Surge inqͣr surge iam imꝑator surge et clamore urbis atq
orbis ce uocantis exandi Tonfrica oeclos et cͥcuspice impa̾¬
tor iudebis et mlta q̃ corrigi debent uelit et intlliges nõ  tͥ¬

Expanded text:
debuerat. Nonne enim vigilanti sopitoque tibi occurrit Ierusalem vidua inops captiva serva misera, que nullum iam nisi ex te poscit ac sperat auxilium? 40 Inter hec tu somnum oculis aut palpebris dormitationem aut requiem temporibus tuis prebes. Expergiscere, imperator, hora est, imo vero iam transiit; accelera et virtuti calcar ingemina ut segnitiem velocitate compenses. Surge, inquam, surge iam, imperator, surge, et clamorem Urbis atque orbis te vocantis exaudi; confrica oculos et circumspice, imperator: videbis multa que corrigi velint, et intelliges no
Abbreviated transcription (Latin):
die noułq ꝑtgunt interre bue Tusecanda marmora lo¬
cas sus ppm fiumꝰ et sepulta in memoe struis doros nõ
audis latanũ ueret q misteat oms hora duces ꝑperate
mori Et einde me no bratusa certu S morscerta fatit
pauids fortiq cadendũ q̃t ħ satis e dixisse pouello audis St¬

Expanded text:
die, Noveque pergunt interire lune: Tu secanda marmora Locas sub ipsum funus et sepulcri Immemor struis domos? Non audis Lucanum: veniet que misceat omnes Hora duces: properate mori? Et eundem: me non oracula certum, Sed mors certa facit: pavido fortique cadendum est. Hoc satis est dixisse Iovem? 12
Abbreviated transcription (Latin):
uellicet inuieta te u̾ͥtus te uͥtus huc ꝑtrahit iubecq de
officio cuo hc̃ est de imꝑio cogitare di nͭ de minoribꝰ loquens
nullo caũ arbitratur apud Ciceronẽ Lelius hec costanti
houĩ posse contĩgere ut nlła int̾missio fiat officii qͥd nos de
suppmo et maxio officioꝵ ouł arbitrem᷑ nichil om̃o ene¬

Expanded text:
vellicet, invicta te virtus huc pertrahit, iubetque de officio tuo, hoc est de imperio, cogitare. Si enim de minoribus loquens, “nullo casu arbitratur” apud Ciceronem Lelius «hoc constanti homini posse contingere, ut ulla intermissio fiat officii», quid nos de supremo et maximo officiorum omnium arbitremur? Nichil omnino eve
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑua erat nã qd numo defuisset et hobediencia militũ
et magestas ducũ et utroꝵq nis anũ excitacõq ⁊ uita
carior semꝑq seu ininime aliqd culta castrensis disci¬
plina suppłeuerat tube signũ seu in pliũ excitãtꝭ seu
rcceptiu cauetꝭ ut nc̃o cã surdꝰ que nõ audirer sͨ mño tam
hebes que nõ intłłĩgeret nemo tam regnis aut trunda qui
nõ dico ciciꝰ exequeret᷑ simul in hoste ruebãt simł subsis¬
cebant sumul feriebant simul acie excedebat Ingens unu¬
te u̾tutꝭ efficacia ẽ et ꝓpe nͣ nõ expugnabile multis for¬
tibꝰ uiris uniꝰ uiris more pugñatibꝰ nͥ u̾tus et erudicõ
rei bellice in unũ coheut hic nempe abies diru urcit ha¬
nibalem magnanimũ pirrũ fregit Siphatẽ in carde¬
rem ꝑsen in iñtala a dit᷑datem in mortẽ egit Anthio¬
cu regno ciprũ oꝑibꝰ exuit piratas pelago ħ pũi ta
classem coto regnance mari suis mfit influctibi ħ iur/

Expanded text:
 nam quod numero defuisset, et obedientia militum et maiestas ducum et utrorunque vis animi exercitatioque et, vita carior semperque ceu numen aliquod culta, castrensis disciplina suppleverat. 61 Tube signum seu in prelium excitantis seu receptui canentis, ut nemo tam surdus qui non audiret, sic nemo tam hebes qui non intelligeret; nemo tam segnis aut timidus qui non dicto citius exequeretur; simul in hostem ruebant, simul subsistebant, simul feriebant, simul acie excedebant. Ingens unite virtutis efficacia est, et prope nichil inexpugnabile multis fortibus viris unius more pugnantibus, ubi virtus et eruditio rei bellice in unum coeunt. 62 Hec nempe acies dirum vicit Hanibalem, magnanimum Pyrrum fregit, Siphacem in carcerem, Persen in vincula, Mithridatem in mortem egit; Antiochum regno, Ciprum opibus exuit, pyratas pelago; hec punicam classem toto regnantem mari suis mersit in fluctibus; hec
Abbreviated transcription (Latin):
uocatu posteris tuadere sum ausuis Quidor agis oro te
Cesar quid moliris qd cuecaris unde autem nisi tuo de la
obcusir ce absit ut id uereir s situ iinio rubigine cont̃¬
uisse undecimꝯ nisi fablor ansis agitur ex que pͥmũ mora
tuas intrepiu lomotut incognntꝰ tibi s et nosti cupies
et amator imꝑii et si libertate mẽa cũc no tm̃ tulisti sed
laudasti certe iam semoribus et mͥ plus libertatꝭ et tibi
excusacõnis aliquato ẽ nꝰ relege que tũe scͥpsi iudebis
quato tibi nẽ singła ꝯueniençiꝰ dici possint eo ꝙ et occa¬
sio ingens premũtatur et płus uits abiit in pnꝰ restat
None iides fluxũ tpis et prapidam etatis fuga nõ sentis

Expanded text:
notatum posteris tradere sim ausurus. Quid enim agis, oro te, notatum posteris tradere sim ausurus. Quid enim agis, oro te, Cesar? quid moliris, quid cuntaris? unde autem nisi tuo de labobtusum esse — absit ut id verear —, sed situ nimio rubiginem contraxisse. 10 Undecimus, nisi fallor, annus agitur ex quo primum moras tuas increpui, homo tunc incognitus tibi sed et nosci cupiens et amator imperii; et si libertatem meam tunc non tantum tulisti sed laudasti, certe, iam senioribus, et michi plus libertatis et tibi excusationis aliquanto est minus. Relege que tunc scripsi. Videbis quanto tibi nunc singula convenientius dici possint, eo quod et occasio ingens pretermittitur et plus vite abiit, minus restat. 11 Nonne vides fluxum temporis et prerapidam etatis fugam? non senti
Abbreviated transcription (Latin):
fuissem et tibi olim que sensi ꝙͣius inmeriti pncia opta¬
te et iuidius t̾ciꝰ cognato tuo frantoꝵ regi uere ẜenissi¬
moiitissimoq regũ oiu qui no meo pcẽ fuida s matiu
amica pone mͥ in recta tenere me uolluit obeũtem demi¬
q lris ꝑsecutꝰ ardentibus ad hos mearios ac fideles tuos
ut suasu placido inflexũ me sibi renuctent postremo
nic hil oiũ omissit quibꝰ nͥ michi mẽtitus młta men
in me ualidior mitus obst̾geret i ͤ quẽ dixi prĩe amõt ne¬
quid ne dissimile ãi sarcina quã eu flexus iam ingͣnes¬
centis exagerat ut nõ facile totus loco mouear Acce¬
dit oppimo illa ciuꝰ Paulo suppra menũ de Italie pͥu¬
cipatu de quo una in auĩ fecit ut te sepe hactenꝰ uerbis
aggreder nõ tm hortari ausus s arguere ꝙ sͨ ulti-¬
m̃a facere uidereris quã natura ꝑans me iudice pͥma
fecit Et si ꝑgis sc̾ͥpto eciam ne nõ predictũ queri possis te

Expanded text:
fuissem et tibi olim, quem sensi quamvis immeriti presentiam optafuissem et tibi olim, quem sensi quamvis immeriti presentiam optare, et nudiustertius cognato tuo Francorum regi, vere serenissimo mitissimoque regum omnium, qui non modo prece fervida sed manu amica pene michi iniecta, tenere me voluit abeuntem, denique literis prosecutus ardentibus ad hos vicarios ac fideles tuos ut suasu placido inflexum me sibi remitterent; postremo nichil omnium omisit quibus nichil michi mentitus multa mentni me, validior uncus, obstringeret ille quem dixi, patrie amor, nequid ve dissimulem, animi sarcina quam evi flexus iam ingravescentis exaggerat, ut non facile totus loco movear. 9 Accedit opinio illa, cuius paulo supra memini, de Italie principatu, que una michi animum fecit ut te sepe hactenus verbis aggrederer, non tantum hortari ausus sed arguere, quod sic ultimam facere videreris quam natura parens, me iudice, primam fecit. Et si pergis, scripto etiam, ne non predictum queri possis, te
Abbreviated transcription (Latin):
ñe Inflat certe nẽ contrahit nẽ accollit fortuna nc̃ deraeru
Icaq tũ me nõ tm̃ familiari noticia s dulaibꝰ insuꝑ digriari
Epłis q̃ res qñt m̃os si qui sunt aut ecũt tũli non exotuũ
Cur ego illoꝵ ⁊ si nõ iugenio successor ac ipre ⁊ oppione
Somiis fortasse aliqua ab illiꝰ pͥnaipis successore sumlia
arũ nõ mior in et umqͣ illis duobus sui impatoris ẽ copia
ut ꝯmetu super non in te impii altitudo qͣ suppra mo hu¬
mane condicõnis ex cam et bene m̾itis aut t̾te tñũ no¬
men amatibꝰ accollendis facile soleas libenterq submi¬
tere s uirie ul anniũ tarditas ul amor prie uerior cã est ri¬
ẽẽ du ꝓcul ab italia puie ea natalis soli sola dulçedo e si re¬
rũ extimato nestio qua uera s conscas et inmobilis ẽt a
pͥma etate pcͨori mes insita nichil om̃o fraro sub celo ee
qͥd Italie ꝯꝑari queat seu nature seu hominũ consideres or

Expanded text:
nec inflat certe nec contrahit, nec attollit fortuna nec deicit. Itaque tu me non tantum familiari notitia, sed dulcibus insuper dignaris epystolis, que res inter meos, siqui sunt aut erunt tituli, non extremum cur ego, illorum etsi non ingenio successor, at tempore et opinione hominum fortasse, aliqua ab illius principis successore similia arum non minor michi uni quam illis duobus sui imperatoris est copia; ut convictu superer non in te imperii altitudo, quam supra modum humane conditionis extantem, benemeritis aut certe tuum nomen amantibus attollendis, facile soleas libenterque submittere, sed in me vel animi tarditas vel amor patrie verior causa est. Riesse diu procul ab Italia, sive ea natalis soli sola dulcedo est, sive rerum extimatio, nescio quam vera sed constans et immobilis et a prima etate pectori meo insita, nichil omnino terrarum sub celo esse quod Italie comparari queat, seu nature seu hominum consideres orn
Abbreviated transcription (Latin):
semor cur nõ et in dios dicior da obseero libertati fideiq mẽ
uenia nũqͣ iuse fides mlta eẽt tanta suppeteret libertas
Tuu e Cesarut calcare imꝑbes sẽ bonos acrollere facit
ut ħ uir fidus ac nobilis qͥ iuẽcam suã ꝓ cua głia tor
saboribꝰ atterit te duce teqi auspice possit ĩ pentute quiesc̃e
Donincõteũ gratulacio ꝙ aꝓcellis secularibꝰ in priuate
uite portum sero licet euaserit Epła
am sero licet optimne iix iuere incipis gande sarosrese
tibus cuis integros et ẗnquillos et platidoss somiriera co r
piosam letos eies sicurasq nectes agis iam in pertio ra¬
uigas et post terga respitiens turondas et ancipites protellas cer¬
crs horte uillge felicier uidetur põtiusti in tempestatiba er i bel
mbri Ecee iam̃ in pace morieris in pace uiues / oecultu diuine pro¬
udencie munꝰ agnoseito longe consuetudinis uisi explicitu ac

Expanded text:
senior: cur non et in dies ditior? Da, obsecro, libertati fideique mee senior: cur non et in dies ditior? Da, obsecro, libertati fideique mee veniam; nunquam, nisi fides multa esset, tanta suppeteret libertas. Tuum est, Cesar, ut calcare improbos sic bonos attollere; fac ut hic vir fidus ac nobilis, qui iuventam suam pro tua gloria tot laboribus atterit, te duce teque auspice possit in senectute quiescere. 4 Ad Bonincontrum, gratulatio quod e procellis curialibus in private vite portum, sero licet, evaserit. 1 Iam, sero licet, optime vir, vivere incipis. Gaude; satis est ntibus curis, integros et tranquillos et placidos somnos carpis; iam letos dies securasque noctes agis; iam in portu naigas et post terga respiciens, turbidas et ancipites procellas ceretsi forte vulgo felicior videretur. Potuisti in tempestatibus et in bello mori; ecce iam in pace morieris, in pace vives. Occultum divine providentie munus agnoscito; longe consuetudinis visco explicitum, ac
Abbreviated transcription (Latin):
et interdũ freno calcaribꝰ eguisse aristotilis disciplina est
diũ et ad rem faciłiꝰ puenitur bactenꝰ ꝙ mens tulit mnc
restabat ut eple tue satisfat̾em d qũi cu illud ius setrẽtũ
ego aũt hec nora oibꝰ uelim diuidam res duĩsas et qd ex me
flagitas seorsum leges Ualo Cesar iniictissime et sepe oro to¬
gita quid iuiro debitũ quid pͥncipi aediolam uiiͦ holus apͥlis
Ad Eunde comendacio instançior amia. Epla.3.¬
acitus transire decreuera sz cogit ut loquar nõ mins
tui reu̾encia qua eiꝯ amor ꝓ quo loquor Milies hic tus
et amicꝰ mes olim meis inlitceris tibi fiducialiter co¬
mendatꝰ fuit no quia ul tui tu ul ille michi su ig¬
notus s senciens apud magestate tũa humilitati me gr̃a
no deesse meũ rebar nõ tacere qd scirẽ ad tuũ decus ꝑtinere
dixi Cesar et repeto plurimũ hũc debes nẽ in m̃o s impiũ
causas sileo note sunt tͥ solicitudo fides et industͥa de nulle

Expanded text:
emper calcaribus eguisse. Aristotilis disciplina est,dium” et ad tue satisfacerem; sed quoniam tu illud vis secretum, ego autem hec nota omnibus velim, dividam res diversas, et quod ex me flagitas seorsum leges. Vale, Cesar invictissime, et sepe, oro, cogita quid viro debitum, quid principi. Mediolani, XII Kal. Aprilis. 3 Ad eundem, commendatio instantior amici. 1 Tacitus transire decreveram, sed cogit ut loquar non minus tui reverentia quam eius amor pro quo loquor. Miles hic tuus et amicus meus olim meis in literis tibi fidutialiter commendatus fuit, non quia vel tu vel ille vel ego michi sim ignotus; sed sentiens apud maiestatem tuam humilitati mee gratiam non deesse, meum rebar non tacere quod scirem ad tuum decus pertinere. Dixi, Cesar, et repeto: plurimum huic debes, nec tu modo sed imperium. Causas sileo; note sunt tibi solicitudo fides et industria; de nullo
Abbreviated transcription (Latin):
no prie non amcis cur queso morte timeas quetibi quid ad
qua de fessum corpusculu et cũ illo multũ laboris ac redii
absatura sic aĩe nil ꝓrsus nocitura ul nõi mors quide ut
malis omibꝰ suppliciorũ introitꝰ uoluꝑtatu exito sic bonis
quoꝵ egonumens fidenctr ascͥpseri la bor finis et pite me¬
nectus et mors liberat᷑ees sunt humani generis cora noꝵ¬
bos qui inumerabuo et pene ineurabile sint pina mitri¬
gat secunda quellit pͥma a mane atq laboriba aese aned
Secutda ueris bonis set quieti nos inferit sempitir Quod
de morte presti qua a multis infamata iideo fersa di¬
cere no auderem nisi plotinus ille platonicor pͥne per
ut sileam et ceteros et setuti eũ aliimot ex ducibꝰ nr̃is nõi¬
nati Cipuanꝯ et angustino id diterit mĩar sordta ia

Expanded text:
non “patrie” non “amicis”, cur queso mortem timeas, que tibi quid aliud non “patrie” non “amicis”, cur queso mortem timeas, que tibi quid aliud quam defessum corpusculum et cum illo multum laboris ac tedii ablatura sit, anime nil prorsus nocitura vel nomini? Mors quidem ut malis omnibus suppliciorum introitus, voluptatum exitus, sic bonis, quorum ego te numeris fidenter ascripserim, laborum finis et vite mSenectus et mors liberatrices sunt humani generis: animorum morbos, qui innumerabiles et pene incurabiles sunt, prima mitigat, secunda convellit; prima a malis atque laboribus abstrahit, secunda veris bonis et quieti nos inserit sempiterne. 6 Quod de morte presertim, quam a multis infamatam video, forsan dicere non auderem, nisi Plotinus ille platonicorum princeps, ut sileam ceteros, et secuti eum aliquot ex ducibus nostris, nominatim Cyprianus et Augustinus, id dicerent, misericordia
Abbreviated transcription (Latin):
equide ascendere alta ẽ et specrabilis et ꝯd oms consen¬
cuit uene ralibis senectus uis altitudine mea nossee
adoloscencie lubricu iter ac libidinu et tuaꝵ nebulas
suꝑ gssa celoq ppinquior quetuq suspicere relipa
etas solet iam sul pedibꝰ hr ac despicit Curuet illa hueros
licet granesos terre animios attolit et quaqͣ qui nichil pret
oms et felicitatis sue sum̃a in corpore pesnerut Tu ad cam
etate puenisse gaude cui maior sit ai cura qua cor poris quid
.n. uuene q asi in adũsum remigas sumo uisu et marnis
uieibus faciebas ceci ut scdo etatis alneo nauigas et quibris
oppua naberis adrutꝰ ullo iom labore senior facis isistere
sane curiosis huit loco nt biño qui uidencur angores ac rat¬
lestias senectutis satis apud Cucerone a Catonẽ ñ excusata
ti si laudata e et legote sortissune senescente nllis hortatiba
iuduei pesse arbitror ut forcione aio senescos sup suu .n
eo uiro et uere te dignum uecomi mori timeant qui uiuere¬

Expanded text:
ctabilis et, quod omnes consentiunt, venerabilis senectus. Vis altitudinem veram nosse? adolescentie lubricum iter ac libidinum et irarum nebulas supergressa celoque propinquior, quecunque suspicere reliqua etas solet, iam sub pedibus habet ac despicit. Curvet illa humeros licet, generosos certe animos attollit, et quanquam qui nichil preter omnes et felicitatis sue summam in corpore posuerunt; tu ad eam etatem pervenisse gaude, cui maior sit animi cura quam corporis. Quod enim iuvenis, quasi in adversum remigans, summo nisu et magnis viribus faciebas, ecce ut secundo etatis alveo navigans et quibus oppugnabaris adiutus, nullo iam labore senior facis. 3 Insisterem sane curiosius huic loco ut omnes qui videntur angores ac molestias senectutitantum sed laudata est, et ego te fortissime senescentem nullis hortatibus induci posse arbitror ut fortiore animo senescas: supra summum enim to viro et vere te dignum verbum! Mori timeant qui vivere
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmedere no debere ae ne le moraguissima insera ua o
mitta quitũ cicinatũ qui dcãtor in iuc̃o ꝙ se atq exerci¬
tu romanũ obsideri ab hostibus apud ali ium passus
erat ꝯsultatũ abstulit it calphur pisenem silaam qui
meliaꝵ gen̾e defortatũ suc̃cisis roge bacimiis distictũ
nudis pẽdibus a mane ad uespam ad ee ad pͥma acie per
oc militie tempus iussit ut quͣ om̃i iure sangius que ꝓ¬
ftus illi muttus erat pociore duceret eẽ rem pida eeq auser¬
uantia mufitarẽ ut hos gͦ prcteam omitrendo nõest reͥo
actumꝰ mansi corquãti qui filuo rare pidolis ꝙi iussus
qn hostem pugnauerat ꝙuis egregie feliciterq pugnas¬
fet octidit parq poit humii in ꝯbuici ob eande ouisã pofi¬
liũ quoq inppni seuerioris acrocitas quaq hiua t̾cior
fama sit sice multa inferior papirn cursoris atͥmonia¬

Expanded text:
comedere non debere». 40 Ac ne leviora gravissimis inseram utque comedere non debere». 40 Ac ne leviora gravissimis inseram utque omittam Quintium Cincinnatum, qui dictator Minutio, quod se atque exercitum romanum obsideri ab hostibus apud Algidum passus erat, consulatum abstulit; ut Calphurnium Pisonem sileam, qui umeliarum “genere” deformatum, succisis “toge laciniis, discinctum, nudis pedibus, a mane” ad vesperam “adesse” ad primam aciem “per omne militie tempus iussit”, ut qui omni iure sanguinis, quo prefectus illi iunctus erat, potiorem duceret esse rempublicam atque observantiam militarem; 41 ut hos ergo preteream, omittendus non est rigor acerrimus Manlii Torquati, qui filium rare indolis, quod iniussus in hostem pugnaverat, quamvis egregie feliciterque pugnasset, occidit; parque Postumii Tiburti ob eandem causam in filium quoque imperii severioris atrocitas, quanquam huius incertior fama sit. 42 Nec multo inferior Papirii Cursoris acrimonia
Abbreviated transcription (Latin):
pcobititi octa eet ꝓcessit in medui sine arilis e ꝑcuerde¬
cipsine cesi ecia dutis scelus abdite que res tin hobediencie ro¬
manis addidit tm̃ t̾oris barbaris ingescit iudentibꝰ dam¬
natos romani ducis iudieo ecia eos qui contͣ fas mcerãt ut
beposcerẽt. Ad postremũ hinc ẽ ille iir quẽ unu corrupt
acl pditis legibnũ moribus referrẽdis Pe p̃pe marchꝰ/ Au¬
uelło Antoniꝰ pͥncipũ sapientissimꝰ sano matitroq consi¬
lio delegisse cuiq ꝑ eplam seu̾itatꝭ erume uero er pisigne
testimoniũ reddidisse laudatur arulta dioi de casio ꝙ si
multa de eo legerem et multu illẽ nr̃e moderne milic̾ie dis¬
ac barbar̃s cuet quaq ut̾ i iratiꝰ legit᷑ die iubebat mi¬
lites decurrere ii se simulacra bellor agere gladios lo¬
ricas galeas selita cunicas et oĩa arma illor quotidie
c̾cuspitere qͥn ecia spe ꝑspiciebat ꝑrsus ut uer ir prem ꝑ¬
oꝑa militari manu ꝑfecit dicens annona gͣtuita militc

Expanded text:
citu orta esset, processit in medium sine armis et: ‘cipline cesi etiam ducis scelus addite’. Que res tantum obedientie Romanis addidit, tantum terroris barbaris iniecit, videntibus damnatos romani ducis iudicio etiam eos qui contra fas vicerant, ut deposcerent. 37 Ad postremum hic est ille vir quem unum corruptis ac perditis legionum moribus reformandis idem ipse Marcus Aurelius Antoninus, principum sapientissimus, sano maturoque consilio delegisse, cuique per epystolam severitatis eximie verum et insigne testimonium reddidisse laudatur. 38 Multa dixi de Cassio, quod et multa de eo legeram et multum ille nostre moderne militie disac barbarus, «quinta quaque» ut in vita eius legitur, «die iubebat milites decurrere, in se simulacra bellorum agere, gladios loricas galeas scuta tunicas et omnia arma illorum quotidie circumspicere, quin etiam ipse prospiciebat prorsus ut verum patrem uidem multa opera militari manu perfecit, dicens annonam gratuitam militem
Abbreviated transcription (Latin):
uissu senatꝰ et ppłi iꝯ pace cũ sanicdõa fecisset uoletes hos¬
ti dediti pͥuato pitlo fidi pucͣa exoluerũt ꝙͣius eã dediere
hostis argueret hĩc dicere illi qͥ caues prelio capmid bie¬
nat ͫ as Rarubałe missi erat ꝓ redimedis seu ꝑ mutodis¬
morie fudes cũ oĩ tpõte ꝑempnitate laudabit᷑ nã ut hostem

Expanded text:
ussu senatus et populi romani pacem cum Samnitibus fecissent, volentes hosti dediti, privato periculo fidem publicam exolverunt, quamvis eam deditionem hostis argueret; 56 hinc decem illi qui cannensi prelio capti ad senatum ab Hanibale missi erant pro redimendis seu permutmortem fides cum omni temporum perennitate laudabitur; nam ut hostem
Abbreviated transcription (Latin):
panem uallumq insuꝑ hueris fre mes fuerat quo et
fama diurña sero pellerent et se inter cetos hostiũ in¬
sultos noete ꝓtegerent munirẽtq audiri sgliti aducib
qus si qu sub saste nimio lecitiꝰ muchi cederent mi¬
les cũ re gladio uallare scieris uallu ferre desinto et
iugentem cliper fonti egre er ꝓbatu ita amplio isto sintu
fers neq id reprehendo qu melio scuto uteris qͥpad sadiostibia¬

Expanded text:
panem — vallumque insuper humeris ferre mos fuerat, quo et panem — vallumque insuper humeris ferre mos fuerat, quo et famem diurnam sero pellerent, et se inter cecos hostium insultus nocte protegerent munirentque, audire soliti a ducibus suis, siquando sub fasce nimio lentius incederent: «Miles, “cum te gladio vallare scieris, vallum ferre desinito”», et ingentem clipeum ferenti egre exprobratum ita: «”Amplius iusto scutum fers, neque id reprehendo, quando melius scuto uteris quam gladio
Abbreviated transcription (Latin):
nerent mos pat̾ꝰ pmo habitꝰ inte modꝰ domi milicieqͣ
qdq ne quitq̃ quet solts fauentibꝰ nb italia hec qua
et sinõ uteeris plane nosti dictũ mirũ et i᷑ hostibus
miẜandũ inn truculenta barbarie tͣnsformet᷑ Cuiꝯ mos¬
tri ꝓdigiora licer delecrato fit insanis qua tñ pribus ra¬
cionem reddien᷑ samꝰ nõ intlligo S de hoc sepe multa
fimũtur cũ neq ip̃i quiescere ualeamꝰ neq lris unqͣ
scipiendis debellare qñ .n. oro uinceret qui uiciste iã ueller
imo quidem quib̃ꝰ uicere uici ẽ hoxrent in pria reditꝰ
aut in merito gustarũt eñ italie sapore ederũtqr et me¬
tiuis belli fine qui ebrietatiat licencie modũ ponat qͣzius
nec si ualde cupiant hostem iutere iam possit suis ip̃i
uicis ac moribus meci capti op̃pssi euarmati ẜui degeñ¬
es uoluptatũ Quid uero nũe diceret p̃sta ĩlła Roma

Expanded text:
nerent, mos patrius, sermo, habitus, vite modus domi militieque, nerent, mos patrius, sermo, habitus, vite modus domi militieque, quodque nequicquam queri soleo, faventibus nobis, Italia hec, quam etsi non videris plane nosti, dictu mirum et vel hostibus miserandum, in truculentam barbariem transformetur; cuius monstri, prodigiosa licet delectatio sit insanis, quam tamen patribus rationem reddituri simus non intelligo. Sed de hoc sepe multa finiuntur, cum neque ipsi quiescere valeamus neque his unquam stipendiis debellimo quidem quibus vincere vinci est? horrent in patriam reditus; haud immerito; gustarunt enim Italie saporem oderuntque et metuunt belli finem, qui ebrietati ac licentie modum ponat; quamvis nec si valde cupiant hostem vincere, iam possint, suis ipsi vitiis ac moribus victi capti oppressi exarmati, servi degeneres voluptatum. 20 Quid vero nunc diceret prisca illa roman
Abbreviated transcription (Latin):
fficienter excuset hic preftũs rei bellice sͤ ab armis adc
⁊ atos miãcaris ambicis ꝓcessit nõ qualiter pugnẽt sed
qualiter porent acq mne̾brient᷑ ẽst questio qua cũ hosti¬
bus fedeniati tocos dies noetesq cũ ꝯmilicombꝰ decertãt
sius et ille uictor famosiorq qui niu capacior ꝑfusior¬
qr ẽ miles uenit in hos gen̾e hominũ solo utiria quid nẽ¬
cup uanicnatꝰ ẽ Senecã habẽbitur inqui aliqũ ebrieta¬
ci honor et plurimũ meri fecisse cepisse u̾cꝰ erit his tu
aliquid iustitutis et his studiis magnũ sꝑes pareclẽs exitus
s ad preda atq ad potũ uris deget᷑ insimibꝰ uecus malũ
legimꝰ gentẽ illa feugnꝰ et precipua unudulcedine pͥ¬
umi olim in italia tͣnscedisse qd utina hodieq nõ tam cu¬
pide facerent nosq ꝓhibetores p liuine et nõ magis inu¬
tatores insanie repirent / quo fit ut paulati cucta dige¬

Expanded text:
fficienter excuset. 15 Hic profectus rei bellice; sic ab armis ad fficienter excuset. 15 Hic profectus rei bellice; sic ab armis ad ciatos militaris ambitio processit, non qualiter pugnent, sed qualiter potent atque inebrientur est questio; qua cum hostibus federati, totos dies noctesque cum commilitonibus decertant suis, et ille victor famosiorque qui vini capacior profusiorque est miles. Venit in hoc genere hominum — solo utinam! — quod venturum vaticinatus est Seneca: «Habebitur» inquit, «aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit». His tu aliquid institutis et his studiis magnum speres? Iure tales exitus rsed ad predam atque ad potum nostris degat in finibus: vetus malum. Legimus “gentem illam frugum” et precipue “vini dulcedine” primum olim in Italiam transcendisse, quod utinam hodieque non tam cupide facerent nosque prohibitores in limine et non magis imitatores insanie reperirent! 17 quo fit ut paulatim cunta dege
Abbreviated transcription (Latin):
optimẽ quẽq imen qua diceba salusciana tuslaco for¬
tuneq muitato tũ moribus pͥma quide iuctͥr dẽciti
atqs eneruatx iriũ uoluptas contra qũa sola u̾tus pu¬
ta est qui hac armatꝰ ili restitit nulli hostiũ cessus in¬
moitales titiuos celso fixerit tropheo Scis quid scipio
apud numancia edixit et clarissimũ .n. et uotissimũ e ede
quo storta se iustitoresq et lya castris eieca suie ut bre.¬
iiter qͥd est dicam missa noluptas in exiliũ accitaq u̾tͥ
tatꝰ in Numidia metellus pai consilio pari sine nobup te
itidem releta musq milicie restitutꝭ ad romana signa
licie disciplina quena sic no expecras ut loquar qui mo¬
q̃ modestia nõ uiror castra putes ingeri s lupanaria me¬
rettu tabernas q gaueonũ ac popinas neq hercle aliter
e neq uero equanimit᷑ uiuo quolibet barbariga madet
oberas isi psegͥius poculis estuet mnopia ac deffectũ¬
et sicin uocat intollora bilemq fugã qdq dediconem su¬

Expanded text:
 salustiana translatio Fortuneque mutatio cum moribus. Prima quidem victrix exercituum atque enervatrix virium voluptas, contra quam sola virtus invicta est; qui hac armatus illi restitit, nulli hostium cessurus immortales titulos celso fixerit tropheo. 12 Scis quid Scipio apud Numantiam edixit; et clarissimum enim et notissimum est edictum, quo scorta scilicet institoresque et lixe castris eiecti, sive, ut breviter quod est dicam, missa voluptas in exilium accitaque virtus uem imitatus in Numidia Metellus, pari consilio pari fine voluptate itidem relegata nervisque militie restitutis, ad romana signa re autem militie disciplina quenam sit, non exspectas ut loquar, qui moque modestia. Non virorum castra putes ingredi sed lupanaria meretricum tabernasque ganeonum ac popinas. Neque hercle aliter est, neque vero equanimiter vino quolibet barbarica madet ebrietas; nisi peregrinis poculis estuet, inopiam ac defectuet sitim vocat intolerabilem, que fugam queque deditionem su
Abbreviated transcription (Latin):
Etum me frat Epła tua. Cesar Qindui aut̃e cũ fola
nii recordaao letu face soleat dum subit am̃ me ness¬
cis quid bñe msi ex tua humanitatl er formina nea
sum ut g ultimu fanis lequar ñõ certe solari ligante sub q̃
cem uatus qua in dohue fir puere famops q uada noeu¬

Expanded text:
a, Cesar. Quidni autem, cum sola tui recordatio letum facere soleat, dum subit animum me, nescio quidem unde, nisi ex tua humanitate et fortuna mea sive, ut hoc ultimum sanius loquar, non certe solari virtute sub qua essem natus — qua michi adhuc puero famosus quidam pre
Abbreviated transcription (Latin):
ud ex multis meis ad te leis intelligere potiusti ul¬
gatus hie a des erga me tuꝯ ẽamorut emĩs qui cuq
io uoribꝰ tuis egent meo itide egere se extimẽt intͣm¬
tu in p̾us gͣno i in hũc et sua in u̾tute carissimu
ardentis ingerin iuuene agilisq facundie qui misso a pa¬
truo ad et sarcos pedes uenit tibi et ꝑte pͥnçipũ comedatur
cupio iu his q̃ uiste epcauenit Cesar quide amare nisi fallor
ceptor semꝑ fuisti et ħ nichil magis qua tuar unꝰ ẽẽ de
dici crpecit non pnt homines creando silõs deo fieri s ama¬
do adruiando inbleua de sustentando nuẜendo ꝑme neba pre¬
claro Cicero homines inquit ad deos nulla te ꝑ penis acoe¬
sune qua fasute hominib dando Euis uero mertabiu ꝓpior

Expanded text:
is ad te literis intelligere potuisti, vulgatus hic adeo erga me tuus est amor, ut omnes quicunque favoribus tuis egent, meo itidem egere se extiment interventu. In presens generosum hunc et sua michi virtute carissimum, ardentis ingenii iuvenem agilisque facundie, qui missus a patruo ad cesareos pedes venit, tibi et per te principi commendatum cupio in his que iuste optaverit. 2 Cesar quidem amare, nisi fallor, ceptor semper fuisti, et hic nil magis quam tuorum unus esse ac dici expetit. Non possunt homines creando similes Deo fieri, sed amando adiuvando sublevando sustentando miserendo promovendo. Preclare Cicero: «Homines» inquit, «ad deos nulla re propius accedunt quam salutem hominibus dando». 3 Quis vero mortalium propior
Abbreviated transcription (Latin):
eris auribꝰ ĩ nocturna huic calãme ardenti et ylimã sacag̾e¬
ti si paulo liberiꝯ frena memorderit ut ignosdat quo se accedit
beas uelim qd nõ priꝯ spare incipiã q Cesare nrm̃ meis tot
nunorqz clamecibus exprcan audlero Reliqua ex eo qui has¬
tuba ẽ Uale feliciter nr̃m decus Mediolan uii lolus Aplis¬

Expanded text:
cris auribus invectura, huic calamo ardenti et plurima satagencris auribus invectura, huic calamo ardenti et plurima satagenti, si paulo liberius frena momorderit, ut ignoscat queso. 5 Accedit beas velim, quod non prius sperare incipiam, quam Cesarem nostrum meis tot mundique clamoribus exptuba est. Vale feliciter, nostrum decus. Mediolani, VII Kal. Apri
Abbreviated transcription (Latin):
nisi facior metuens aut hesitans anire Ecrer dumbie su¬
ma bcere me preterut ee tua et si quid forscu ei me cupis
iubendi tuꝯ lallor parendi delectato mea sit uale nr̃i me¬
laudanti ex inpnꝰ esse si dei quo plus fuerit amoris epła
e hi menũt msi quẽ diligit Ilumi sibi quale burt
fingit illum accollereiticur id si nequear ppe des¬
cendit deniq mois oiuꝰ illu sibi equare ꝯtendit Rio.
uni nisi tuos epuluere erutos supra uertue cuuloces mihuͦ
e acru Ego uero quo mealcm ex cuberis humilur fiam neq me
nuqua canti ueri faor mẽ ꝯdiconis iumenuere sacit saciet
eeq umꝰ sidei here meis lanoibꝰ que pla melandator amaue¬
rir Gracia tñ cibi tam ꝓpri esfcs camq urbane dignaconis
habco teq felicem tali animo me tali iudic̃o fortunatũ reor
multa nũc cogito s eccupato ingens tem pne breuẽe et pre¬
terca multis sepe et magnis ad/ Ce sarem eplis abunde cccũs
mos uecupatulos udeer ac lingũa que illas ut auguror sa¬

Expanded text:
nisi fallor, metuens aut hesitans, anteire. Ceterum dum hic sumus, utere me, precor, ut re tua, et siquid forsan ex me cupis, iubendi tuus labor, parendi delectatio mea sit. Vale, melaudanti eo minus esse fidei quo plus fuerit amoris. 1 ichil meminit nisi quem diligit, illum sibi qualem vult fingit, illum attollere nititur, id si nequeat, ipse descendit, denique modis omnibus illum sibi equare contendit? 2 Tibi uni, nisi tuos e pulvere erutos supra verticem tuum loces, nichil est actum; ego vero quo me altius extuleris, humilior fiam, neque me unquam tanti viri favor mee conditionis immemorem faciet.eoque minus fidei habere meis laudibus quo plus me laudator amaverit. Gratiam tamen tibi tam pii affectus tamque urbane dignationis habeo, teque felicem tali animo, me tali iudicio fortunatum reor. 4 Multa nunc cogito sed occupatio ingens, tempus breve est, et preterea multis sepe et magnis ad Cesarem epystolis abunde oculos tuos occupaturus videor ac linguam, que illas, ut auguror, sa
Abbreviated transcription (Latin):
hamet hõo unũ ex mualtis ꝙ etam longinço seu ip̃m seulo¬
dorũ ti magnaniiñẽ Inppatõt usq adeo mei memoria red̃ẽs
ẽ ut ape ex quo sumꝰ hominũ huniilimo uites amoris reddẽ
dignlm putes nr̃a etate m̃ostrũ pigens qua ut uides qͥsq
prxigi gradus eminẽcia. soł ẽẽ suꝑbior atq infra. se po¬
fitos grãm fustu ũl fastidire uł p̃mere Quid ip̃e tacitus

Expanded text:
habeo unum ex multis, quod e tam longinquo seu temporum seu locorum tibi, magnanime imperator, usqueadeo mei memoria recens est, ut prope ex equo summus hominum humillimo vices amoris reddere dignum putes: nostra etate monstrum ingens, qua, ut vides, quisque pro exigui gradus eminentia solet esse superbior atque infra se positos gravi fastu vel fastidire vel premere. 3 Quod ipse tacit
Abbreviated transcription (Latin):
scolastiti nescio ciuꝰ opustulũ sine grauitate sine lepore sine
ordine ꝙͣrius ut intlligere erat suptũ ex Augustim cõfes iom¬
uus uũi illi scil uiti huis mencio inciderat Ceteꝵ no ut ibi
s huiꝰ noui lratoris arbittio nõ mes phornata s debarmata
et ꝯfusa omia scupens et stomatas librũ pone Ilam quid
alius agere tͣnsacta res ẽ iamq talis aꝑud uulgus ẽ uita
simplitiam quale fuit scribetis ingen ui si arrid ̃a uiden¬
te lolige alĩa unde legentis ad memoria redut lict᷑ati ciuq̃da
st nõ ẽque boui uiri dictũ uñũ qui agebat tanta eẽ głiam
sicer ꝯsdmũ uł poete dicto uł istoriti flactꝰ n ait Paulũ sepul¬
te distat Iuercie celata uͥtꝰ Trispꝰ ait Eor qui secere uirta
uietus
tanta habet᷑ quãtũ eam uerbis uotuere extollere preclara
meremia S illop eudes et nera huiꝰ aũt de loquor deculte¬

Expanded text:
scolastici nescio cuius opusculum sine gravitate sine lepore sine scolastici nescio cuius opusculum sine gravitate sine lepore sine ordine, quamvis, ut intelligere erat, sumptum ex Augustini Confessionibus, ubi illi scilicet viri huius mentio inciderat; ceterum non ut ibi, sed huius novi literatoris arbitrio non modo inornata sed deformata et confusa omnia. 7 Stupens et stomacans librum pono. Nam quid aliud agerem? Transacta res est, iamque talis apud vulgus est vita Simpliciani quale fuit scribentis ingenium, sed apud omnia Videntem longe alia. Unde legentis ad memoriam rediit literati cuiusdam sed non eque boni viri dictum unum, qui aiebat tantam esse gloriaml poete dicto vel historici; Flaccus enim ait: Paulum sepulte distat inertie Celata virtus. Crispus ait: «Eorum qui fecere, virtus tanta habetur quantum eam verbis potuere extollere preclara ingenia». Sed illorum evidens et vera, huius autem de quo loquor, occult
Abbreviated transcription (Latin):
et n soruem uulgo solitudo igos est sit S hos mille passus ita
icesisse totes noũis ut pcem̃ ager noueris ordimis et densior
sepes tngant alteram aptam sua ꝑte natura secret̾ꝰ et in free¬
quens et herbosos trames secet ꝑ quẽ sepe solus aut uno t¬
initatus neniine obiuo ullo nͥ exigno me fleru s apcis ei
umbrosis locis camac redeam ita ut nisi me ꝓspectꝰ et sistiee¬
pitꝰ uicine urbis admonear silius in mediis eei inscarbie
ritꝰ nec egre ferret Ambrosius cu ab co nequaq mete discesse
um ꝙ ad prem eiꝰ accesserim Sic n. Augustinꝰ uocar simpli¬
nanum ꝑrem in accipienda gra ambrosii Episcopi nec po¬
mu ne decori muic decori mͥ eet ad illiꝯ domu ꝓ qͣluetiore¬
uita ꝑgere Ad quẽ se ꝓ uite consiliis prexisse ide ipe ꝯmemo
ut sc̃i hĩuꝰ isteriam flagitare no ultima oblectaconũ ratus
tunti hospitis uita nosse oblatu e in a monaas nomui qddam

Expanded text:
et in forum vulgo, solitudo ingens sit; 4 sed hos mille passus ita et in forum vulgo, solitudo ingens sit; 4 sed hos mille passus ita michi cessisse totos noveris, ut partem agger arduus et densior sepes cingant, alteram apertam suapte natura secretus et infrequens et herbosus trames secet, per quem sepe solus aut uno comitatus, nemine obvio, nullo nisi exiguo vie flexu, sed apricis et umbrosis locis eam ac redeam, ita ut, nisi me prospectus et strepitus vicine urbis admoneat, silvis in mediis esse michi videritus ne egre ferret Ambrosius, cum ab eo nequaquam mente discesserim, quod ad patrem eius accesserim — sic enim Augustinus vocat Simplicianum: «patrem in accipienda gratia Ambrosii epyscopi» — nec timui ne dedecori michi esset ad illius domum pro quietiorevita pergere, ad quem sut sancti huius historiam flagitarem, non ultimam oblectationum ratus tanti hospitis vitam nosse. Oblatum est michi a monachis novum quoddam
Abbreviated transcription (Latin):
de suo al Abrosii ad simplicia In doniu transini et ab hec
de simpliciani uita aliquid Epła ⁊ꝗ¬
ociir te pi admiracone trahere supiordata Quis
adhuc tonate granter bell ex̃ muros ierim q̃r q
fier possit ut ĩ itra urbe hitans extra mutos sp¬
seum casu aliquo ut fit ad teupus urgente urbie
Nouerris ex Ambrosii domo ac iucima ubi in iam septimꝰ
annꝰ agelatur exͣ antiquũ eiuitatis ombitũ ab occidua sci¬
licet ad artheam plag̃a ad sim plicia claustrũ ꝯmic᷑sse tant
eamorlibertatis soligudinis et quietis et sinr. utres sunt¬
uix hic spanda ẜlitudo uideat᷑ ee tn condico noue domꝰ ẽ ut lo¬
tenti postito salutator inportua acies facille falli queat q̃
faculias alteri hitaculo deereat Mill passus eo cmpliꝰ pdirectu
haboo secessus amenissimi Nam si ext̾ma Cuutat ambite nolu¬
ero mlta sunt milia intra uallum ubi fere semp uso intabrnas

Expanded text:
de suo ab Ambrosii ad Simpliciani domum transitu et ob hoc de suo ab Ambrosii ad Simpliciani domum transitu et ob hoc de Simpliciani vita aliquid. 1 Potuit te in admirationem trahere superior data, quid adhuc tonante graviter bello extra muros ierim, quanquam fieri possit ut intra urbem habitans extra muros scripserim casu aliquo, ut fit, ad tempus urgente urbis Novembris ex Ambrosii domo ac vicinia, ubi michi iam septimus annus agebatur, extra antiquum civitatis ambitum, ab occidua scilicet ad arthoam plagam, ad Simpliciani claustrum commigrasse; tantus est amor libertatis et solitudinis et quietis. vix hic speranda solitudo videatur, ea tamen conditio nove domus est, ut latenti “postico” salutatorum importuna acies facile “falli” queat, que facultas alteri habitaculo deerat. Mille passus et eo amplius in directum habeo secessus amenissimi; nam si extrema civitatis ambire voluero, multa sunt milia intra vallum, ubi, fere semper verso in tabernas
Abbreviated transcription (Latin):
urbiba nenpe ibi natura sequor hic exempla iq hei
maxĩe sencio ꝙͣr ad huc remotus pide sim que ꝑue-¬
nisse iam debiu uinformitate dico uotoꝵq consta¬
ciam quã quisqͥs actigerit metã tenet et in que stultoꝵ na¬
igaco no penerrat tutũ ac placidum uite portũ ul uictor ier¬
q uel iniucrꝰ d de reliqua in hac ꝑte uelli herer ⁊ qui gule
dunodp frenos dedi qui liordine non frenaru sedope duiĩna
roris ertinxi lemora egriꝯ dome et pa eo plus mͥ negocii est
ꝙ ad comunẽ et modestum nedicã pħĩtum uestis modu iux¬
dum inelinare aiũm incipio inualiut in me uecusie eon¬
suetudiruis duꝑ iugu in quo diccutiendo utiq uulcꝰ sum
multuq ueeui cepore ꝑfecisse iideas ita tñut et multum
efficia necubi mag᷑ oꝑe armis indigeat Tu uale nr̃i me¬
mor et ora obsecro ut sic nũã qualiter nelle iuxiss. dum
moriar uxediol ex̃ muros un p.s Decembris As Cundẽ

Expanded text:
urbibus; nempe ibi naturam sequor, hic exempla; inque hoc urbibus; nempe ibi naturam sequor, hic exempla; inque hoc maxime sentio quam adhuc remotus inde sim quo pervenisse iam debui, uniformitatem dico votorumque constantiam, quam quisquis attigerit, metam tenet, et in quem stultorum navigatio non penetrat, tutum ac placidum vite portum. 12 Vel victor itaque vel invictus ad reliqua, in hac parte belli hereo, et qui gule somnoque frenos dedi, qui libidinem non frenavi, sed ope divini roris extinxi, leviora egrius domo, et in eo plus michi negotii est stis modum vixdum inclinare animum incipio. 13 Invaluit in me vetuste consuetudinis durum iugum, in quo discutiendo utique multus sum multumque brevi tempore profecisse videas; ita tamen ut et multum efficiam necubi magnopere armis indigeant. Tu vale, nostri memor, et ora, obsecro, ut sic vivam qualiter vellem vixisse dum moriar. Mediolani, extra muros, VII Idus Decembris. 14 Ad eundem,