comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dagogos pros nouimꝰ nemo ueculus nom clator. qͥ nomina nredda sa& ii¬
ponit capperã trib qua illȩ troranos & achianos ꝑsalutabat. nihil omi¬
nꝰ cruditus uolebat iuderi. Hanc itaq cõpendiariã ex cogitaute magna
suma emit seruos. unũ qui omerũ tenera. alterũ qui hesiodu Nouem
p̃terea lricis singulos ao signauit: Magio emisse illu ne qđ mireris
on inuerat faciendos locauit. Post quã hec familia illi cõparata ẽ. cȩpit
c̃uiuas suos inqͥdare habebat adpedes hos Aquib sub inde cũparer& usus.
qđ referra: scpe inmedio ubo excidebat Suasit illi satelliꝰ quadratꝰ.
stultoꝵ diuitid̃ adrosor a qđ sequicur adrisor & qđ duob his adiunctũ ẽ
derisor ut grã matos haber& analectas. Cũdoxissa sibinꝰ centenis milib sibi
constare singulos seruos. minoris inquit totide̾ seriȩ misses Ille tam̃ inea
opimone erat ut putara se scire. quosquisquã indomo su scir&. Ioẽ satel¬

Expanded text:
emo vetulus nomenclator, qui nomina non reddit, sed inponit, tam perperam tribus quam ille Troianos et Achivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat videri. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summa emit servos, unum, qui Homerum teneret, alterum, qui Hesiodum; novem praeterea lyricis singulos adsignavit. Magno emisse illum non est quod mireris; non invenerat, faciendos locavit. Postquam haec familia illi conparata est, coepit convivas suos inquietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stultorum divitum adrosor, et quod sequitur, adrisor, et quod duobus his adiunctum est, derisor, ut grammaticos haberet analectas. Cum dixisset Sabinus centenis milibus sibi constare singulos servos; "Minoris," inquit, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satel
Abbreviated transcription (Latin):
placere nãque egoscio non ꝓbat popłs: quẽ ꝓbat popłs ego nescio
Iuis hoc inquistamquã nescias. cui inpere᷑: epicurus. S& ide hoc onĩs
tibi ex omi domo conlamabunt. Peripatetici acade mici stoier ei mci
ins enĩ placere popło pocest. cin plac& uirtus. Malis artib papulari
fauor queritur simile te illis facias oport&: Nonꝓbabunt. nisi agno¬
ueriit Multo aut̃ adre magis ꝑtin&. qͣ listibi uidearis quã qualis alus
onciliari isi curpiratione : amortrpiũ npotest. Quid ergo illa
lauo ica. & omib p̃ferenda artib reb.ꝙ. philo sophia prestabit. scilic&
ut malis tibi placere quã popło. ut estimes iuditi si numeres. ut
sine maudi ł deoꝵ homipuq uiuas. ut aut iuncas mala: aut finia s
Ceterũ site uidero celebrẽ secundis uocib uulq si initrante te. cdamor
& plausus panto minica ornamta obstrepuor si toca ciuitate feminȩ

Expanded text:
placere. Nam quae ego scio, non probat populus; quae probat populus, ego nescio." placere. Nam quae ego scio, non probat populus; quae probat populus, ego nescio." " Quis hoc?" inquis, tamquam nescias, cui imperem ; Epicurus. Sed idem hoc omnes tibi ex omni domo conclamabunt, Peripatetici, Academici, Stoici, Cynici. Quis enim placere populo potest, cui placet virtus ? Malis artibus popularis favor quaeritur. Similem te illis facias oportet. Non probabunt, nisi agnoverint. Multo autem ad rem magis pertinet, qualis tibi videaris quam qualis aliis. Conciliari nisi turpi ratione amor turpium non potest. Quid ergo illa laudata et omnibus praeferenda artibus rebusque philosophia praestabit ? Scilicet ut malis tibi placere quam populo, ut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae
Abbreviated transcription (Latin):
me raere a a dorrime rabere: Pr opositũ e ad gredi illũ & ostendor
quanto pluris fuerit quã mulas meroris iuderetur Ebitia ei &iã
sinon excidero isi hubebo Hon desinent sa int int cen Fior us se aut¬
⁊ desinent sunt mictendi consuaudinẽ fecerint llonẽ. hoc uipsuod
fastidiendũ qm̃ qdẽ grauit asffectis sanitatio loco e bona temisso duip
illi puertũ nic ⁊ qui poces qͥ uitilliges unde quo euaseris ed er so ssispi¬
cuns qquousq sis cuasipꝰ. cõpone mores tuos. actole amimũ. doũ sus for¬
inoata co nsiste Humaiare eos noli qͥtibi mocũ faciunt Nonne uideat᷑
stultus. siquis mulacudinẽ eoloco timert ꝑquetransitus simgulise
eque adtua morte. mulas aditus ñe. lic& illã mulo minentur : Duc
istud natura disposunt spm̃tibi tamunꝰ eripia. quã unus dedit Si pudore
abcres ultimã m pensione remis sisses : so ne ego quide me sondide
gerã in finẽ aeris alieni. Et tibi qđ debeo inpinga Hũqua uolui popdo

Expanded text:
me ridere et acerrime rabere. Propositum est adgredi illum et ostendere, quanto pluris fuerit, quom multis minoris videretur. Vitia eius etiam si non excidero, inhibebo; non desinent, sed intermittent. Fortasse autem et desinent, si intermittendi consuetudinem fecerint. Non est hoc ipsum fastidiendum, quoniam quidem graviter adfectis saerim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam unus eripiet quam unus dedit. Si pudorem haberes, ultimam mihi pensionem remisisses. Sed ne ego quidem me sordide geram in finem aeris alieni et tibi quod debeo, inpingam. " Numquam volui populo
Abbreviated transcription (Latin):
libido moriendi Est eniꝰ mi lucili. ut ad alia. sic & iam admoriendũ. in¬
sulta animi inclinatio: quȩ sepe generosos atq a cerrime indolis uiroscor¬
ripit. sepe igna uos iacentesq illi contẽpnunt uitq̃ in grauantur. Quos¬
dam subit c̾adẽ faciendi. iuuendiq satiaas: & iute Ñodui᷑ s& fastidiũ. inq
ꝓlabimur: ĩpsa mpellente philosophia. dũdicimꝰ quo usq eade̾. Nempe
bem nȩxas omia: FugiiN: Ac sequuntur. Diẽ nox p̃mit dies noctẽ
Estas in autunnũ desinit autũ no hiemps instat: quȩ uerȩ conpescitur. Umia
sic transeunt ut reuertantur: Nlihil noui facio. fuhil noui utoeo: Fit aliqua¬
do & huiꝰ rei nausia Ilultis: quipͥar cerbũ iudicent iuiuere s&e suꝑuacuum:

Expanded text:
libido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconlibido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generosos atque acerrimae indolis viros corripit, saepe ignavos iacentesque; illi contemnunt vitam, hi gravantur. Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpellente philosophia, dum dicimus: " Quousque eadem ? Nempe orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando et huius rei nausia." Multi
Abbreviated transcription (Latin):
epłȩ infulserim qđ dictũ alicuuis animosũ ꝗđ preceptũ utile. Ex hac
ipsa misteria quȩ inmanib fuit mittetr aliquid Obuirgat epicur
non minꝰ eos qui mortẽ concupiscunt. quam eos qͥtiment: & ãit : Ridiculũ
ẽ. currere ad mora̾ tedio uitȩ. cũ genere uitȩ ut currendũ ad mortẽ
essa effereris: Itẽ aliolocodicit Quidtam ridiculũ quã appetere mor
cũ uitã inqͥ&ã tibi fereris. m&u mortisͦ his adicias & illud eiꝰdẽ note lic&
tantã hominũ in prudentiã. ẽẽ: inmodem̃tiã: ut qͥdã timorẽ mortis cogan¬
tur ad mortẽ: Quic quid horũ tractaueris. confirmabis animũ. uł ad mo
amemꝰ uitam. ⁊ nenimis oderimꝰ. & iamcũratio suad& finire. s& non time
et cũ ꝓcursu capiendũ ẽ. inp&us. uir foras ac sapiens. Ñ fugere deb& euita :
sae exire: Et ante omĩa. ille quoq uicetur affectus. qui multos occupauit:

Expanded text:
, quid huic epistulae infulserim, quod dictum alicuius animosum, quod praeceptum utile. Ex hac , quid huic epistulae infulserim, quod dictum alicuius animosum, quod praeceptum utile. Ex hac ipsa materia, quae in manibus fuit, mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, quam eos, qui timent, et ait: " Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris metu mortis ?" His adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, immo dementiam, ut quidam timore mortis cogantur ad mortem. Quicquid horum tractaveris, confirmabis animum vel ad moramemus vitam et ne nimis oderimus. Etiam cum ratio suadet finire se, non temere nec cum procursu capiendus est inpetus. Vir fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcedere: Cotidie morimur. cotidie enĩ demitur aliqͣ parsuitȩ. & turic
quoq cũ crescimꝰ. uita de crescit: Infantiã amisimꝰ. deinde pueritiã. deinde a d¬
olescentiã: Usq ad hestnũ. quicquid transit tẽporis perit: hunc ipsũ quẽ
agimꝰ diẽ: cũ morte diuidimꝰ. Quẽ ad modũ clepsidrã. nex cremũ stillicidiũ
exhaurit. s& quicquid ante deflux̃ Sic ultima hora qua ẽẽ. desinimꝰ p̾i
mortẽ facit : s& sola c̃sũmat. Tunc ad illã ꝑuenimꝰ. s&̃ diu uenimꝰ Hȩx
cũ descripsisses qđ soles. ore sẽꝑ quidẽ magnꝰ. nũquã tam̃ acrior quã ubi
ueritati cõmendas uerba. dixisti. Mlors non ulcuna uenit. s& quȩ rapit
ultima : mors ẽ: Malo te legas. quã epłam meã. Apparebit enĩtibi. hanc
quã timemus morte. ex trem̃ã esse : p̃solã Uideo quospexces. quid hu

Expanded text:
procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, et tunc procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, et tunc quoque, cum crescimus, vita decrescit. Infantiam amisimus, deinde pueritiam, deinde adulescentiam. Usque ad hesternum, quicquid transît temporis, perit; hunc ipsum, quem agimus, diem cum morte dividimus. Quemadmodum clepsydram non extremum stillicidium exhaurit, sed quicquid ante defluxit, sic ultima hora, qua esse desinimus, non sola mortem facit, sed sola consummat; tunc ad illam pervenimus, sed diu venimus. Haec cum descripsisses quo soles ore, semper quidem magnus, numquam tamen acrior quam ubi veritati commodas verba, dixisti: Mors non una venit, sed quae rapit, ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. Video quo spectes; quaeris
Abbreviated transcription (Latin):
natura. graue corporis mẽi pondus ad strixit moriar Hoc dicis desin
aegrotari posse: desinã alligari posse. desinã mori posse. Nonsũ tam
ineptꝰ. ut epicureã cantilenã. hoc loco ꝑsequar: & dicã uanos ẽẽ. inferoꝵ
m&us. necixione rota uolui. nec faxũ humerũ sisyphi trudi inadũsu
per ulliꝰ uiscera ⁊ renasci posse cotidie & carpi Nemo tã puerẽ: ut cer¬
erũ timeat. & tenebras. & laruale̾ habitũ. nudis ossib. coherentiũ M
nos aut consumit aut exuit. ꝑmissis. meliora restant onere de tracto:
consũptis nihil restat Sona parit᷑. malaq sub mota sunt: Per mitte
mͥ hocloco referre uersũtuũ. sipͥus ad monuero. ut te iudices non
alus scripsisse ista sedaiam tibi Iurpe.c̃ aliud loqui. Aliud sentire
quanto turpiꝰ. aliud scribere. aliud sentire Meminite. illũ locũ
aliquando tractasse p̾repente nos in mortẽ incidere. s& minutati

Expanded text:
natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minutatim
Abbreviated transcription (Latin):
obici sol&: uerba nos phy losophrę:. N opera tracꝰtare: Quid tu Niunc: primũ
ibi mortẽ inminere scisti. Nunc exiliũ. nc̃ dolore̾: In hac natus es Quicqu
fieri potest: quasi futuruꝰ cogitemꝰ. Quod facere te moneo. si hoc uere feris¬
e. nc̃ ad monet. ut animũ tuũ non mittiges inistã sollicitudinẽ: habitatur
enĩ ⁊ minus habebit uigoris Cũ exurgendũ erit. adduc illũ apriuata
causa. ad publicã Dic mortale tibi & frãgile corpusculir eẽ cui non ex ip¬
uria tantũ aut expotentiorib uirib denuntiabitur dolor. Ipse uolup¬
tates. intorm̃ta uertuntur: Epcile crudelitatr̃ adferunt. ebi&ates
ueruorũ torporẽ. trȩmorẽq libidines: pedũ. manuũ. articulori
omiũ deprauationes Pauꝑ fiam: inter plures ero Exulfiam: ibi me
putabo Quomittar: alligabor Qui enĩ nunc solutus sũ: ad hoc me

Expanded text:
obici solet, verba nos philosophiae, non opera tractare. Quid, tu nunc primum obici solet, verba nos philosophiae, non opera tractare. Quid, tu nunc primum tibi mortem inminere scisti, nunc exilium, nunc dolorem ? In haec natus es. Quicquid fieri potest, quasi futurum cogitemus. Quod facere te moneo, scio certe te fecisse; nunc admoneo, ut animum tuum non mergas in istam sollicitudinem. Hebetabitur enim et minus habebit vigoris, cum exurgendum erit. Abduc illum a privata causa ad publicam. Dic mortale tibi et fragile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremque, libidines pedum, manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ reddenda facies suas. Quid m̃ Nladios ugnes ostendis. ⁊ curbã carnificũ
cucate srumñtem: Tolle istam ponpã subqua lates & stultos t̃ritas : Mlor
ẽ. quã nuꝑ seruus m̃s. quã ancilla concẽpsit. Quid tu rursus mflagello
⁊ eculeos magno apparatu explicas. Quid singulis ai ticulis singula machi¬
nam̃ta. qͥb extorqueantur aptata. & mille alia instrum̃ta excarnsicandi
particulatim hominis: Iuni ista quȩ uos obstupe faciunt ube contitesces¬
ccre gȩmitus ⁊ exclamationes. & uocũ int̾̃ lacerationẽ elisarũ acerbitatẽ᷑:
pe dolor ẽ quẽ podagricus ille cõtẽpnit quẽ stomachicus ille inipsis delic
ꝑfert. quẽ inpuerperio ꝑuella ꝑpaitur: Teuis ẽ. siferre possũ: breuis ẽ¬
b̾eius ẽ siferre ñpossũ: Hex manimo uolũta quȩ sȩpe audisti: sepe dixi
Sa anuere audieris. anuero dixeris effectu: ꝓba Hoc enĩ turpissimũ. ẽ. qđ nob

Expanded text:
et reddenda facies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum et reddenda facies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos territas! Mors es, quam nuper servus meus, quam ancilla contempsit. Quid tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu explicas ? Quid singulis articulis singula machinamenta, quibus extorqueantur, aptata et mille alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum inter lacerationem elisarum acerbitatem ! Nempe dolor es, quem podagricus ille contemnit, quem stomachicus ille in ipsis deliciis perfert, quem in puerperio puella perpetitur. Levis es, si ferre possum, brevis es, si ferre non possum. Haec in animo voluta, quae saepe audisti, saepe dixisti. Sed an vere audieris, an vere dixeris, effectu proba. Hoc enim turpissimum est, quod nobis
Abbreviated transcription (Latin):
tis quisunt plurum colligo Respice ad hȩc nr̃a tẽpora dequoꝵ languo¬
rede delicus querimur: Omis ordinis homines succurrent omĩs fortaine
omis çtatis quimala sua morte precederunt. Mihi crede Lucili
adeo morstim̃da nonẽ: ut bene ficio eiꝰ nihil ante ferendũ. tĩdũ uesit
Securus itaq inimici minas audit. & quãuis conscientiã tibi tua fidu
faciat tamen quia multa extra causã ualent & quod equissimũ e̾ spera
& ad idir ꝗd ẽ : iniqͥssimũ conpara. Illud aut̃ ante omĩa mem̃to. demere
reb tumultũ. ac uidere quid inqͣq re sit. Scies nihil ẽẽ inistis tribi
nisi psutinorẽ qđ uides accidere pueris: Hoc nob quoq mauisculis
pueris euenit: Illi quos amant quib ad sueuer̃ cũ qͥb ludunt si ꝑsonatos
uident. ex pasuescunt Non hominib tantũ s&reb ꝑsona demenda ẽ.

Expanded text:
tis, qui sunt plurimi, colligo. Respice ad haec nostra tempora, de quorum languotis, qui sunt plurimi, colligo. Respice ad haec nostra tempora, de quorum languore ac deliciis querimur; omnis ordinis homines suggerent, omnis fortunae, omnis aetatis, qui mala sua morte praeciderint. Mihi crede, Lucili, adeo mors timenda non est, ut beneficio eius nihil timendum sit. Securus itaque inimici minas audi. Et quamvis conscientia tibi tua fidufaciat, tamen quia multa extra causam valent, et quod aequissimum est spera, et ad id te quod est iniquissimum conpara. Illud autem ante omnia memento, demere rebus tumultum ac videre, quid in quaque re sit; scies nihil esse in istis terribile nisi ipsum timorem. Quod vides accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos amant, quibus adsueverunt, cum quibus ludunt, si personatos vident, expavescunt. Non hominibus tantum, sed rebus persona demenda est
Abbreviated transcription (Latin):
uor poriulnꝰ quo obligato amedicis cũ minus sariginnis habere nunts
curiui. animiidẽ.ium non tantũ cȩsari sce sibi iratus. nudaf iniuuilnus man
matime terribile uidã exhorter : Faciliꝰ aut̃ exhortabor siosten¬
dero nonforestantũ uiros hoc momentũ efflindȩ anime conc̃piussi
s& quosda ad alid igna uos in bac reaequasse animũ forcissimoꝵ. Sic̃
illũ GN. pompei socerũ seipionẽ qui contrario in asricã uento relatꝰ
cirteneri naue suã uidiss& ab hostib ferro se trans uerberauit &qi¬
rentib ubi inperator essa: inperator inquid se bene hab& Uoshec
ullũ parẽ inaiorib ferit. & fatalẽ scipionib in affrica gloriã nonẽ. in¬
trrũpi passa: Multũ fuit carthagiunẽ uincere: s& amplius mortẽ: In pe¬
rator inquid sebene hab& An aliter debebat inperator & qͥdẽ catonis
noriꝰ Non reuocote ad historias. nec ex omĩb serulis. contẽptores mor¬

Expanded text:
corpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, minus corpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, minus virium, animi idem, iam non tantum Caesari sed sibi iratus nudas in vulnus manus maxime terribile videtur, exhorter. Facilius autem exhortabor, si ostendero non fortes tantum viros hoc momentum efflandae animae contempsisse, sed quosdam ad alia ignavos in hac re aequasse animum fortissimorum, sicut illum Cn. Pompei socerum Scipionem, qui contrario in Africam vento relatus cum teneri navem suam vidisset ab hostibus, ferro se transverberavit et quaerentibuillum parem maioribus fecit et fatalem Scipionibus in Africa gloriam non est interrumpi passa. Multum fuit Carthaginem vincere, sed amplius mortem. " Imperator," inquit, " se bene habet." An aliter debebat imperator, et quidem Catenis, mori ? Non revoco te ad historias nec ex omnibus saeculis contemptores mor
Abbreviated transcription (Latin):
quod uoluerat occidere: quã sibi muciꝰ qđ n̾occiderit. de cant᷑ate
in quis in omĩb scolis. fabulȩ istȩ sunt: Tũ mͥ c̃ ad contẽpnendã mortẽ
uentũ suerit. catone̾ narrabis. Quid nil ergo narrẽ : ultima illa noco
platonis librũ legentẽ posito ad capud gladio. duohȩx inreb extremis
instrum̃ta ꝓspexe̾rat: Alterũ ut uell& mori alteru̾ ut possa Cõpo¬
sitis ergo reb ut cũq cõpom. fractȩ atq ultimȩ poterant : ida
Agendũ existimauit. ne cui catonẽ aut occidere licer&. aut
seruire cortingera Et stricto gladio quẽ usq in illũ diẽabon
ost̃le purt̃ seruerit: nibil inquid oisti fortuna om̃ib cõnatib mcis
qbstoneo Nonꝑmen adhuc saꝓpatriȩ libtate pugnaur net agcbar an
s tenatia ut liber. sedut ut liberos uiuere: Hunc qm̃ deploratte sut ĩ¬
corpeneris sumani catodeducatur initutu inpres sit demdi mortiferũ

Expanded text:
quod voluerat occidere, quam sibi Mucius, quod non occiderat. " Decantatae," quod voluerat occidere, quam sibi Mucius, quod non occiderat. " Decantatae," inquis, " in omnibus scholis fabulae istae sunt; iam mihi, cum ad contemnendam mortem ventum fuerit, Catonem narrabis." Quidni ego narrem ultima illa nocte Platonis librum legentem posito ad caput gladio ? Duo haec in rebus extremis instrumenta prospexerat, alterum ut vellet mori, alterum, ut posset. Compositis ergo rebus, utcumque componi fractae atque ultimae poterant, id agendum existimavit, ne cui Catonem aut occidere liceret aut servare contingeret. Et stricto gladio, quem usque in illum diem ab omni caede purum servaverat: " Nihil," inquit, " egisti, fortuna, omnibus conatibon pro mea adhuc sed pro patriae libertate pugnavi, nec agebam tanta pertinacia, ut liber, sed ut inter liberos viverem. Nunc quoniam deploratae sunt res generis humani, Cato deducatur in tutum." Inpressit deinde mortiferum
Abbreviated transcription (Latin):
quod male uihciretur. E. xilui metellus fortit̃ tulit: rutilius &iam liben¬
nihil tunc negabatur. incarcerẽ socrates disputauit & exire cũ essent qui
ꝓmitterent fugã noluit: remansitq ut duarũ rerũ Tauissimarũ homi¬
nib maũ demerae mortis ⁊ carceris Ilucius ignib manũ in posuit:A¬
bũ ẽ uri. quanto acerbius. si iote faciente patiaris: Uides hominẽ non
f̃erudicũ nec ullis preceptis contra mortẽ aut dolorẽ subornatũ. mili¬
tari tantũ robore instructũ. poenas a se inriti conatus exigentẽ: pectato
discillantis in hostili foculo dextere stetit. nec ante renoruit nudis ossib
luentẽ manũ. quã illi ab oste subductus ẽ. Facere aliqͥd illis castrisfeli¬
cius potuit: nihil fortiꝰ. Uide. quanto acrior sit ad occupanda ꝑicula
uirtus quã crudelitas ad inroganda Facilius porsenna mucioignoũ

Expanded text:
quod male iudicaretur. Exilium Metellus fortiter tulit, Rutilius etiam libenquod male iudicaretur. Exilium Metellus fortiter tulit, Rutilius etiam libennihil tunc negabatur. In carcere Socrates disputavit et exire, cum essent qui promitterent fugam, noluit remansitque, ut duarum rerum gravissimarum hominibus metum demeret, mortis et carceris. Mucius ignibus manum inposuit. Acerbum est uri; quanto acerbius, si id te faciente patiaris ! Vides hominem non eruditum nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatum, militari tantum robore instructum, poenas a se inriti conatus exigentem; spectator destillantis in hostili foculo dexterae stetit nec ante removit nudis ossibus fluentem manum, quam ignis illi ab hoste subductus est. Facere aliquid in illis castris felicius potuit, nihil fortius. Vide quanto acrior sit ad occupanda pericula virtus quam crudelitas ad inroganda: facilius Porsenna Mucio ignovit,
Abbreviated transcription (Latin):
spei blande. Quid enĩ neresse . ẽ. mala accessere & satis scito pati¬
enda cũ uenerint presumere acpriens tẽpus futuri maupdire: Est sual
dubio stultũ quiaquandoq sis futurus miseresse iam miserũ Setl epeali
te ad securitate iu aducã. Suus omem sollicitudine exuere. quic quio uore¬
ris ne euenat: euenturũ utq ꝓpone & quod cũque ẽ illos malũĩ auu
nos ionign es qđ maius llec ddiu exẽpla: quib confirmeris. colligear a sut
mis illa aetes tubit anqua cũq partẽ rerũ uelcunlũ uł excernara
memoriã miseris occurrent cibi ingena aut ꝓfectus aut inpetus magui
Nũquid accidere tib sidapnaris potest durius. quã ut muttaris uxiliã t pca
singula ista consticue. & conteptor eseoꝵ cita quin querendi sae lugendist:
ãpnationẽ suã rutiliꝰ sictulit tãquã nihil illi molestũ aludessaqua

Expanded text:
spei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patispei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patienda cum venerint, praesumere ac praesens tempus futuri metu perdere ? Est sine dubio stultum, quia quandoque sis futurus miser, esse iam miserum. Sed ego alia te ad securitatem via ducam: si vis omnem sollicitudinem exuere, quicquid vereris ne eveniat, eventurum utique propone, et quodcumque est illud malum, tecum eris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulit. In quamcumque partem rerum vel civilium vel externarum memoriam miseris, occurrent tibi ingenia aut profectus aut inpetus magni. Numquid accidere tibi, si damnaris, potest durius quam ut mittaris in exilium, ut  ut pereat ? Singula ista constitue et contemptores eorum cita, qui non quaerendi, sed eligendi sunt. Damnationem suam Rutilius sic tulit, tamquam nihil illi molestum aliud esset quam
Abbreviated transcription (Latin):
da detinuit. ac mollius uexit: alia uehem̃tior rapuit. alia pxime
ripe cursu languescente deposuit: alia torrens inpetus inmare
cierit. Ideo constituendũ. ẽ. quid uelimꝰ & in eo ꝑsenarandu᷑ hic ẽ. locꝰ
soluendi aeris aleni. Possũ enĩ tibi uoce epicuri tui reddere. &
hanc epłam liberare Molestũ ẽ sẽꝑ uitã inchoare. Aut si hoc mͦ
magis sensus potest exprimi: male uiuunt. qui sẽꝑ uiuere inci¬
uint. Quare inquis Desiderat enĩ explanationẽ ista uox. qui
sẽꝑ illis in ꝑfecta uitae. Non pocest aut̾ stare paratus ad mortẽ
qui mͦ incipit uiuere: Idagendũ ẽ.: ut satis ixerimꝰ. Nemo hoc pu¬
putat qui orditur maxime uita Non .e. qđ existimes. paucos. ẽẽ. hos
Propoe modu̾ om̃s sunt. Quidã uero tunc incipiunt. cũ desinendu̾
& existimas mȩ suasuru̾. ut meliora tibi ipse ꝓponas: & ad quiescas

Expanded text:
da detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima da detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseverandum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epicuri tui reddere et hanc epistulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut si hoc modo magis sensus potest exprimi: " Male vivunt, qui semper vivere incipiunt." " Quare?" inquis, desiderat enim explanationem ista vox. Quia semper illis inperfecta vita est. Non potest autem stare paratus ad mortem, qui modo incipit vivere. Id agendum est, ut satis vixerimus. Nemo hoc putat, qui orditur cum maxime vitam. Non est quod existimes paucos esse hos; propemodum omnes sunt. Quidam vero tunc incipiunt, cum desinendum , existimas me suasurum, ut meliora tibi ipse proponas et adquiescas
Abbreviated transcription (Latin):
sperta: & detuo gaude. Quid ẽ. aut̾ hoc: de tuo te ipso. & tui optima
purte. Corpusculũ quoq &iam simul fierisine illo potest. magis
necessariã re crede quã magnã. Uanas suggerit uoluptates. bre¬
ues. penitendas : ac nisi magn̾a moderationẽ temperentur in con¬
trariu̾ abituras. Itadico. mprecipiti uoluptas ad dolore̾ uergit
nisi modũ teneat: Mlodũ autꝰ tenere ineo difficile .ẽ: qđ bonum
et̃ credideris. Uiriboni auiditas. tuta .ẽ: Qđ sit istud int̾roza
aut unde subeus. Dicã: Exbona conscientia. ex honestis consili is
ex rectis accionib excõcẽptu fortuitorũ. ex placido uitȩ ⁊ connuo
tenore unã prementis uiam. Nam illi qui ex aliis ꝓpositis in alia
transiliunt. aut ne transiliunt quidẽ s& casu quodã trans mittuN
Quomodo habere quicquã certũ mansurũ ue possunt. suspensi
& uagi᷑ Paucis qui consilio se suaq disponant. cȩteri eoꝵ inore.
que fluminib in natant. ueunt: s& feruntur Exqͥb alia. lenior ur¬

Expanded text:
specta et de tuo gaude. Quid est autem hoc " de tuo" ? Te ipso et tui optima parte. Corpusculum quoque, etiam si nihil fieri sine illo potest, magis necessariam rem crede quam magnam; vanas suggerit voluptates, breves, paenitendas, ac nisi magna moderatione temperentur, in contrarium abituras. Ita dico: in praecipiti voluptas ad dolorem vergit, nisi modum tenuit. Modum autem tenere in eo difficile est, quod bonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt aut ne transibunt quidem, sed casu quodam transmittuntur, quomodo habere quicquam certum mansurumve possunt suspensi et vagi ? Pauci sunt, qui consilio se suaque disponant, ceteri eorum more, quae fluminibus innatant, non eunt, sed feruntur. Ex quibus alia lenior un
Abbreviated transcription (Latin):
sa quia lenis hec ẽ uia sub duci Egocerit uelnt aꝯꝓpinqua experim¬
du ae ille latanꝰ sententiã de omib aumis mei: dies uenert ita obseruo

Expanded text:
sed quia lenis haec est via, subduci. Ego certe, velut adpropinquet experimsed quia lenis haec est via, subduci. Ego certe, velut adpropinquet experimentum et ille laturus sententiam de omnibus annis meis dies venerit, ita me
Abbreviated transcription (Latin):
decrepitos me numera. ⁊ excrema tangentis Qra̾s tam̃ mihi. apisote
Ago Nonsentio in ammo ętatis in iuriam. cũ sentiã incorpore: Cantũ
uitia & uitioꝵ ministeria senuer. Uiga. animꝰ. & gaud&. non multũ sib
et. cũ corpore Mlaga̾ parte̾ oneris sui posuit Exultat. & mͥfacit contro¬
uersia desenetꝰtute : hunc agit et. flore suuꝰ Credamꝰ illi. bonosuo utatur
Ire in cogitationẽ iubet & dẽspicert: quid exhac tranqͥllitate ac modestia
moru sipientiã debcã quid ȩtati a diligentir excutere. que non possi
facere: quȩ nolim ꝑdesse habituriis adquisi nolim. quic quid non posse
megaadeo. Que enĩ querela ẽ. qđ in cõmodii. sic quicquid debeat desinire
dererit ⁊ In cõmodũ sumũ c̃. inquis mini & deperire. & ut ꝓpie dicam
liquescere: Noneni subito inpulsi acꝓstratisumꝰ Carpiii. singuli dies

Expanded text:
decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse cum corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae nolim †prodesse habiturus ad qui si nolim quidquid non posse me gaudeo†. Quae enim querella est, quod incommodum, si quidquid debebat desinere, defecit ? " Incommodum summum est," inquis, " minui et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito inpulsi ac prostrati sumus; carpimur. Singuli dies
Abbreviated transcription (Latin):
ulis Sederm a iam hoc conteptus sũ ut sic facias que cũq facies taqua
specta aliqlus. Omia nobis mala solitudo ꝓsuad& cũ iam ꝓfeceris tan
aliquor corsi ecrieto custodi: Aut cato illese aut scipio aut
te essicis eũ cũ quo percare non audeas. cũ hoc effereris. &aliqua ceperit
apud te tui ẽt̃. dignatio. incipiã tibi ꝑmitttre. quodide suad & epicurꝰ
unc prȩcipue inte ipse secede. cũ ee. cogeris in turba. Dissimilẽ e sier
multis oportae dũtibi tutũ non sit adte recedere. circu since singuli
Nemo ẽ cui non satiussit cĩquo lib& ẽẽ quã serũ. Tunc popue inte ipse
secede.cũ ẽẽ. cogeris in turbã: sibonꝰ uir sicqͥ&ꝰ. sitẽperans: Alioqͥn intiu¬
tutẽ post me reliquerim Aliud iam his annis. certe huic corpori
iocabulũ conuenit. Qm̃ qͥde senertis lassȩ etaais p̾fracte nom̃ .ẽ: inc̃

Expanded text:
ulis, sed ego etiam hoc contentus sum, ut sic facias, quaecumque facies, tamquam ulis, sed ego etiam hoc contentus sum, ut sic facias, quaecumque facies, tamquam spectet aliquis; omnia nobis mala solitudo persuadet. Cum iam profeceris tantaliquorum te auctoritate custodi, aut Cato ille sit aut Scipio aut te efficis eum, cum quo peccare non audeas. Cum hoc effeceris, et aliqua coeperit apud te tui esse dignatio, incipiam tibi permittere, quod idem suadet Epicurus: " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba." Dissimilem te fieri multis oportet. Dum tibi tutum non est ad te recedere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba"; si bonus vir, si quietus, si temperans. Alioquin in tututem post me reliquerim. Aliud iam his annis, certe huic corpori, vocabulum convenit, quoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae, nomen est; inter
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ uerba nondat Ex perto cũ maguo fenore uitia reditura. quȩ nunc
sciocessare. nonde ẽt. Inpendã huic rei dies & utru̾ possit aliquid agi
an non possit : experiar Tunob̵te ut facis fortẽ presta & sarcinas con¬
trahe Nihil exhis quȩ habemꝰ necessariũẽ . Ad legẽ naturȩ reũtami
diuitiȩ parate sunt. Aut gratuitũ ẽ. qđ agemꝰ aut̃ uile: Pane̾ & aquam.
natura desiderat. Nemo ad hȩx. pauꝑ ẽ: Intraquȩ quisquis desiderium
suũ cludit. cũ ipso ioue defelicitate contendat. ut ait epicurus: cuiꝰ
aliquã uoci iuig eple in uoluã Sic fac in quid omiã canquã specto
epicurus Prodest sine dubio custodẽ sib inposuisse .a habere quo
quẽ respicias. quẽ iter et̃ cogitationib euis iudices. hoc quid ẽ longe
magnificentꝰ ẽ. sic uiuere: taqua sub alicuiꝰ boniuiri. ac seꝑ presentis oc¬

Expanded text:
mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, quae nunc mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, quae nunc scio cessare, non deesse. Inpendam huic rei dies et utrum possit aliquid agi an non possit, experiar. Tu nobis te, ut facis, fortem praesta et sarcinas contrahe. Nihil ex his, quae habemus, necessarium est. Ad legem naturae revertamur; divitiae paratae sunt. Aut gratuitum est, quo egemus, aut vile; panem et aquam natura desiderat Nemo ad haec pauper est, intra quae quisquis desiderium suum clusit, cum ipso Iove de felicitate contendat, ut ait Epicurus, cuius aliquam vocem huic epistulae involvam. " Sic fac," inquit, "omnia, tamquam spectet Epicurus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius est, sic vivere tamquam sub alicuius boni viri ac semper praesentis oc
Abbreviated transcription (Latin):
uod adduos amitos nros ꝑtinet. diuersa uia eundũ est: Alteriꝰ
eniꝰ uitia emendanda. alteriꝰ fraugenda sunt Utar libratu loca pon
dino illũ nisi offendo Quio ergo inquis: qua dragenariũ pupillũ. coattas
subcuteua uia continere: Respice ȩtatẽ eiꝰ iamdurã & intactabilẽ: Hon
potest reformari: Te nera finguntur. anꝓferturꝰ sim nescio. inalo succes¬
sũ mͥ quam fidẽ de ẽt̃ Nec desperaueris. & iamdiutinos egros posse sanar
sicontra intẽperã steteris simulta inuitos & facere coẽgeris a pati lle
dealtero quidẽ sacis sidutiȩ habeo excepto eo qđ ad huc petcare erubescit
mit iendus ẽ. hic pudor Qui quãdiu manimo eiꝰ durauerit: aliquis
eritbonȩ spei locus Cũ hoc uetera no partiꝰ agendũ puto. ne mdes¬
perationẽ sinueniat Nec ullum tẽpus dd grediendi fuit melus quaho
dũ int̃ qui escit dũ em̃dato similis est: Aln̾s hȩc int̾missio eiꝰ inposuit.

Expanded text:
uod ad duos amicos nostros pertinet, diversa via eundum est; alterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec desperaveris etiam diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit;
Abbreviated transcription (Latin):
ture tantũ. s& preteritt nocent Quẽ ad modũ scelera xiam si nons̃ depben¬
sacũ fierent. sollicitido n̾cũ ipsis habut ita inꝑbarũ uoluptatũ. & iam po
experiri non possumꝰ. Meditare mortẽ. qui hocdicit in editarilibtate iuba¬
ipsas peniteritiue:. Nons solide ꝑsunt fiocles a imsinon nocerł sugi un
Aliquod potiꝰ bonũ mansurũ circu spice Nulluaut ẽ nsiqꝗł animꝰ exse sibi inue¬
uenit quȩ infra ferutur. Nec umquã die uincunt. Quando ad hoc gaudium
ꝑuenire continga. Nonqoe cessatur ad huc sacfestinatur Multũ restat operis
uiquod ipse necessee uigiliã ipsel abore tiuĩ inpendas Si effici cupis delis¬
tione resista non recip̾it. Aliud litterarũ genꝰ ad iutoriũ admittd Caluisiꝰ
sabinꝰ memoria nr̃a fuit diues & pittrimoniũ habebat libtm: ingeniũ

Expanded text:
turae tantum, sed praeteritae nocent. Quemadmodum scelera etiam si non sint deprehenturae tantum, sed praeteritae nocent. Quemadmodum scelera etiam si non sint deprehensa cum experiri non possumus. " Meditare mortem "; qui hoc dicit, meditari libertatem iubia est. Non sunt solidae, non sunt fideles; etiam si non nocent, fugiunt. Aliquod potius bonum mansurum circumspice. Nullum autem est, nisi quod animus ex se sibi invetervenit, quae infra feruntur nec umquam diem vincunt." Quando ad hoc gaudium pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et patrimonium habebat liberti
Abbreviated transcription (Latin):
utendũ ẽ hoc ẽ ipsũ. quare meoitari debeamꝰ. seꝑ discendũ. ẽ. qđ ansciamu
quimoridic̃. seruire didicit supra omẽm potentiã. ẽ certe extra omẽm
iud ad illu carcer. & custodia. & claustra: liberu h ostiuĩ hab&. Unaẽ. catt
que nos alligatos ten& amor uite Quiut p̃ẽ. abiciend. ita minuendũ ẽ.
ut si quandõ res exig&. nihil nosdetineat nec inpediat. Quominꝰ parati sumꝰ.
qđ quandoq faciendũ ẽ stati facere UALE
dinario iaceã : de comuni tecũ malo conloquor & remedia cõmunico. Sic
itaq. me audi. tãquã mecũ loquar. Inse traũte meũ admicto &de adhibit
mecũ exigo. Clamo mͥ ipse Numera aunos tuos & puccbit eadẽ uelle. quȩ
uolueras puer. Eadẽ parare: Hoc deniq tibi circa mortis diẽ p̃sta: Illoriantur
antete uitia dimitte istas uoluptates curbidas magno leuandas Nonuen¬

Expanded text:
utendum est. Hoc est ipsum, quare meditari debeamus; semper discendum est, quod an sciamuutendum est. Hoc est ipsum, quare meditari debeamus; semper discendum est, quod an sciamuori didicit, servire dedidicit; supra omnem potentiam est, certe extra omnem. Quid ad illum carcer et custodia et claustra ? Liberum ostium habet. Una est catena, quae nos alligatos tenet, amor vitae, qui ut non est abiciendus, ita minuendus est, ut si quando res exiget, nihil nos detineat nec inpediat, quo minus parati simus, quod quandoque faciendum est, statim facere. VALEdinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas, magno luendas ; non ven
Abbreviated transcription (Latin):
pseren ui dcreditussũ Nontumde itaq cenponudo illi die
quo rencis sero phis aesucis. deme iuoicatu su. utiui loquar forca¬
ac sentia. Nũquid simulatio fuerit & minꝰ quicquid contrafortunã ictaui uer¬
boꝵ contumaciũ Remoue existunation̾e hominũ dubia sẽꝑ ẽ & in partẽ uti
isputationes& litterata conloqͥa & exp̃ceptis sapientiũ. uerba collecta. & eri¬
Iuid egeris. ⁊uac apparebit. cũ animã ages. Accipio conditionẽ. p reformido
iudĩciũ. Hȩc mecũ loquor s& tecũ quoq me locutũ puta: iuueniores. qui
refert: Nondinumerantur anni Incertir ẽ quoc locote mors spect&
ta tu illã. omi loco expecta. Pesinere iam uoleba & manꝰexpetꝰtabat ad cla
tame pulsillũ & dedomosi& numeratio Interim cõmodaũ epicurꝰ: ꝗait :
editare morte. uł si cõmodiꝰ sit transire: Ad nos: hic pat& sensus ł gregia
resẽ. mortẽ condiscere Suꝑ uacuũ forsitã putas. iddiscere quosemel

Expanded text:
rti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortian sentiam, numquid simulatio fuerit et mimus, quicquid contra fortunam iactavi verborum contumacium. Remove existimationem hominum; duisputationes et litterata conloquia et ex praeceptis sapientium verba collecta et eruid egeris, tunc apparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido iudicium." Haec mecum loquor, sed tecum quoque me locutum puta. Iuvenior es; quid refert ? Non dinumerantur anni. Incertum est, quo loco te mors expectet; itaque tu illam omni loco expecta. Desinere iam volebam et manus spectabat ad clauta me pusillum, et de domo fiet numeratio; interim commodabit Epicurus, qui ait: " Meditare mortem " vel si commodius sit " transire ad deos ." Hic patet sensus: egregia res est mortem condiscere. Supervacuum forsitan putas id discere, quod semel
Abbreviated transcription (Latin):
grabato uidebitur & inpano Non erũ dicentur tantũ illã sed
pbabuntur Ergo certe aliter audio quȩ dicit demariꝰ fir
cũ illũ uidi nudũ quanto minꝰ quã instram̃tis incubantẽ. Ri
preceptor ueri s& testis ẽ Quid ergoͦ Nonlic& diuitias in sinui
positas contepnere . Quid pilicẽat. & ille ingentis animi
e : qui illas circũ fusas ibi multudiuq miratus. qd adse uenerint
rid&: Tuasq audit magis e̾ ee. quã sentit: Multũ e: non cor¬
rũp̾i diuitiar ũ coritubernio. &agnꝰ ille qui indiuitus pauꝑe

Expanded text:
grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabuntur." Ego certe aliter audio, quae dicit Demetrius noster, cum illum vidi nudum, quanto minus quam stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo ? Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque audit magis esse quam sentit. Multum est non corrumpi divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis paupe
Abbreviated transcription (Latin):
inta plusũ Preme ergo qđ cȩpisti & fortasse ꝑduceris aut adsũ¬
mũ. aut eo qđ sũmũ niondũ. ee solus intelligas Quid siae i
quis huic turbe familiarũ siue rei familiariu turba isttio
cũ ate pasci defierit. ipsate pasc&: aut quod tubeneficioduo
ripotest scire pauꝑtate scies. illauero certosq amicos r& mebit
Discedit quisquis. nonte sed alius sequebatur Nõnẽ. aut uel
ob hoc unũ amanda pauꝑtas. qđ aquib ameris ostenda. O quari¬
do ille uenia dies. quo nemo in honore tuũ menciatur: Huc
cogitationes tuȩ tendant: hoccura hoc opta Omia alia uota
dẽ ore missurus. ut contẽptus sis tem& ipso. & exte nascentib:
bonis Quȩ potest eẽ felicitas ꝓpior. redige te ad parua ex qͣb
cadere non possis: idquȩ ut libentiꝰ facias ad hoc ꝑtinebit tributũ
ꝑ me depende Epicurꝰ magnificentior mͥ crede sermo. tuũ in

Expanded text:
vita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad sumvita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. " Quid fiet," inquis, " huic turbae familiarium sine re familiari ?" Turba ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. Non est autem vel ob hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit tributum pro me dependet Epicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in
Abbreviated transcription (Latin):
tiat: Nũqͥd in te liberalis sis intuo sordidus: Nũqͥd cęnes frugalit̃
edifices luxuriose ⁊ nã semel adqu̾ã uiuas regulã praende.
Cad hanc omem uita tuã exaequa: Quida se dõmi contrahuN
dilatant foris & extendunt: Situi ẽ hȩc diu̾sitas. & signũ uacil¬
lantis Arumi. ac nondu̾ habentis tenorẽ suũ: & iam fic dicam.
inde sit ista inconstantia. & dissimilitudo rerũ. consiliorũq
reuoluitur. Itaq ut relinqua definitiores sapientiȩ ueteris.
& totũ c̃plectar humarie uitȩ modũ: hoc possũ contẽprusẽt
uid ẽ sapientia : leꝑide uelle atq idẽ nolle. licae illã exceptiuie¬
culã padicias ut rectũ sit qđ uelis. Non potest eri cieuũtoe
semꝑ placere. nisi rectũ Hesciunt ergo homines quid ueluit nis
illo mom̃to quouolunt in totũ nulli uelle aut nolle derreduẽ
ariatur cocidie uidicuĩ. & in contrariũ uercitur: Acplerisq ag

Expanded text:
tiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, tiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo rerum consiliorumque: revolvitur. Itaque ut relinquam definitiones sapientiae vetpossum contentus esse: Quid est sapientia ? Semper idem velle atque idem nolle. Licet illam exceptiunculam non adicias, ut rectum sit, quod velis; non potest enim cuiquam idem semper placere nisi rectum. Nesciunt ergo homines, quid velint, nisi illo momento, quo volunt; in totum nulli velle aut nolle decretum est. Variatur cotidie iudicium et in contrarium vertitur ac plerisque agitur
Abbreviated transcription (Latin):
ris extraxero: Illud aut te mi Iucili rogo atq hortor ut phi¬
losophiam in precordia uma demittãs. & experĩtũ ꝓfertus
tui capias. Ñ oratione net scripto : sed animi firmitatȩ: cupi¬
ditatũ diminutione Uerba. reb proba. Aliud ꝓpositu.ẽ. de¬
clamantibus. & ad sensione coronȩ captantib: aliudhis q
iuuenũ &ꝯtiosorũ aures. disputatiorie uaria. aut uolubili de¬
tinent: Facere do& philosophia f̾idicere. & hoc exigit : ut ad
egẽ suam quisq uiuat. ne orationi uita dissentiat. ut ipsa
iñt se uita uniꝰ sit. omĩũ actio. dissensionũ color. Sit maximũ.
hoc ẽ & offitiũ sapiẽrie & indiciũ: ut uerbis oꝑa concordent
it ipse ubiq parsibi idẽq sit. Quis hoc prestabit. pauçi aliqͥ
tamẽ difficile hoc Ne hocdico. sapiente̾ uno sẽꝑ ituru̾ gradu:
ed una uia. Obseruare itaq numquid uestis tua domꝰq dissem¬

Expanded text:
ris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut phiris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosophiam in praecordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubili detinent; facere docet philosophia, non dicere, et hoc exigit, ut ad legem suam quisque vivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa intra se vita unius sit omnium actionum sine dissensione coloris. Maximum hoc est et officium sapientiae et indicium, ut verbis opera concordent, ut ipse ubique par sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, aliqui tamen. Est enim difficile hoc; nec hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissen