comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
M eq iuues. intresq sinꝰ gͣtissima nr̃os
Utq facis roleuare uelis. qͥb urimꝰ estus
F orsitan ad̾diderã: sic me mea fata t᷑hebat:
Biãdicias plures. ⁊ tu tͥ magira uoluptas:
Dic̃e sum sonitꝰ. tu me reficisq fouesq:
Tui facis ut siluas: ũ amẽ locasola. meoq:¬
S piritꝰ iste tuus: semꝑ capratiir ab ore¬
U ocib ãbignis deceptam p̾buit nũrã
Nescio qͥs. nom̃q auire tã sepe uocatũ:
& ẽ putat nĩpheanĩphã me credit amarez
Qͥ mĩs gremplo fcĩ temerarius index:
ꝓ cͥnadit. lĩgiraq refert audita susurra:
E dula res amor÷ subnt collapsa dolore:
Uͭ u̾i narratur cecidit. longoq refecta:
Tẽpore se miserã : se fati dixit imqui:
& doler ĩfelix. uelnti de pelice uera
Sepc tñ dubitat. sꝑatq miserrĩa faili:
I dicioq fidẽ negat. ⁊ nͥ uiderit ipsa :
Dampnatura sui nest delicta mariti:
Post᷑a depułant aurore lumiã noetem :

Expanded text:
“meque iuves intresque sinus, gratissima, nostros, “meque iuves intresque sinus, gratissima, nostros, utque facis, relevare velis, quibus urimur, aestus.” Forsitan addiderim sic me mea fata trahebant blanditias plures et “tu mihi magna voluptas,” dicere sim solitus, “tu me reficisque fovesque, tu facis, ut silvas, ut amem loca sola; meoqpiritus iste tuus semper captatur ab ore.” Vocibus ambiguis deceptam praebuit aurem nescio quis, nomenque aurae tam saepe vocatum esse putat nymphae: nympham mihi credit amari. Criminis extemplo ficti temerarius index Procrin adit linguaque refert audita susurra. Credula res amor est: subito conlapsa dolore, ut mihi narratur, cecidit; longoque refecta tempore se miseram, se fati dixit iniqui,et dolet infelix veluti de paelice vera. Saepe tamen dubitat speratque miserrima falli indicioque fidem negat et, nisi viderit ipsa, damnatura sui non est delicta mariti. Postera depulerant Aurorae lumina noctem:
Abbreviated transcription (Latin):
h  actenꝰ. ⁊ tacuit. iaculo ꝗ cͥm̃ in ilo est:
Pocus ait. raculi sic crimĩa ceodidit ille:
G audia pͥricipiũ nr̃i sũt pnoce ooloris:
ita pͥus referã uiuat õ meminisse ueati
Cemporis eꝰacide. quo pͥmos rit ꝑ annos:
Quige erã felix. felix erat ila marator
M utira cura duos ⁊ amor socialis habebat:
Hꝰ iouis ala meo thalamnos p̾feret amon:
Nme q̃ capet non si uenus iꝑ̃a uenirerẽ
Brt erat. equales urebãt pectora flãme
¶Soic fere mẽdiis feric̃te cacumĩa pͥmis:¬
U crratũ ĩ siliras iiuenilit̃ ire solebam
Nͦ mec̃ famili. nͨ eqͥ. nͨ narib arres:
Ire canes. nͨ hina seqͥ. nodosa solebanit:
T ntꝰ erã iaculo. s cũ saciata ferme:
Sext̾a cedis erat. repetebã frigus ⁊ umbrã.
ce q̃ de gelidis exͣaat ualubus auram:
Aura petelbat᷑: medio mͥ lenis in estuz
A urã expectabami. reqͥes erat ula laboriz
Q ũra recoidoi eni ͤ uenĩas cãtare solebam:

Expanded text:
” Hactenus, et tacuit. “Iaculo quod crimen in ipso est?” ” Hactenus, et tacuit. “Iaculo quod crimen in ipso est?” Phocus ait. Iaculi sic crimina reddidit ille: “Gaudia principium nostri sunt, Phoce, doloris: illa prius referam. Iuvat o meminisse beati temporis, Aeacida, quo primos rite per annos coniuge eram felix, felix erat illa marito. Mutua cura duos et amor socialis habebat; nec Iovis illa meo thalamos praeferret amori, nec, me quae caperet, non si Venus ipsa veniret, ulla erat: aequales urebant pectora flammae. Sole fere radiis feriente cacumina primis venatum in silvas iuvenaliter ire solebam. Nec mecum famuli nec equi nec naribus acres ire canes, nec lina sequi nodosa solebant: tutus eram iaculo. Sed cum satiata ferinae dextera caedis erat, repetebam frigus et umbras et quae de gelidis exibat vallibus aura. Aura petebatur medio mihi lenis in aestu, auram exspectabam, requies erat illa labori. “Aura” recordor enim “venias” cantare solebam,
Abbreviated transcription (Latin):
Uix bñ missus erat nͨ tã pot̾amꝰ uͥ essent:
Scire. pedũ calioꝰ uestigra puluis habebat:
Ip̃e oculis ereptus erat. non ocior ilo.¬
Hasta. nͨ exute contorto u̾bere glãoes:
qͣ cortinaco calamus leuis exit ab areuz
Cois apex medii subiectis iminet aruis:¬
T ollor eo. capioq noui spectacula cursus:
qͦ s mͦ deprendi modo se suboucere ab ipso:
P uiu̾e uisa fera z̃. nͨ iimite calida recto:
Ĩ spaciumq fugit. s oecipit ora sequentis:
qr redit in girum. ne sit suus imapetꝰ hosti
I minet h̃. seqͥt᷑ q parẽ. similisq tenenti:
ñ tenit. ⁊ iranos exercet in aere morsus:
Adiacuti u̾tebar opẽ. ꝗ dextra librabat:
Dũ mea dũ digitos amentis aodere tempto:
T umĩa ocflexi. reuocataq rursus eodem:
N etulerã. ⁊ medio mirũ duo marmora cãpo:
Aspicio. fug̾e ħ. uud iatrare putares:
S ilicet in uictos ambos certamine cursus:
Esre deus uoluit. si quis deus affuit illisz¬

Expanded text:
Vix bene missus erat, nec iam poteramus, ubi esset, Vix bene missus erat, nec iam poteramus, ubi esset, scire. Pedum calidus vestigia pulvis habebat, ipse oculis ereptus erat. Non ocior ilhasta nec exutae contorto verbere glandes, nec Gortyniaco calamus levis exit ab arcu. Collis apex medii subiectis inminet arvis:tollor eo capioque novi spectacula cursus, quo modo deprendi, modo se subducere ab ipso re visa fera est. Nec limite callida recto in spatiumque fugit, sed decipit ora sequentis et redit in gyrum, ne sit suus impetus hosti. Inminet hic sequiturque parem similisque tenenti non tenet et vanos exercet in aera morsus. Ad iaculi vertebar opem. Quod dextera librat dum mea, dum digitos amentis addere tempto, lumina deflexi. Revocataque rursus eodem rettuleram: in medio mirum duo marmora campo adspicio: fugere hoc, illud captare putares. Scilicet invictos ambo certamine cursus esse deus voluit, siquis deus adfuit illis.
Abbreviated transcription (Latin):
Dona cͥanẽ muꝰ. quã c̃sira tͣderet illi:
Cichia: currc̃do superabit dir̃at omnes:
m unis alt̾uis. que sit fortuna requiris.
a  ͣ cͥcipe mirãdũ. nouitate mirabere facti
plenrimina nãuades ñ intellecta priorum: heiũ¬
Soluũt ingeniis. ⁊ p̾cipitata iacebat:
Imemor ambagũ urates obscura suarum:¬
S ilicet alira themis. nͨ talra liqͥt inulta:
P tinus aoniis inmissa ẽ belua thebis :
c  essit ⁊ exicio multis pecoriq sibiq :
Ruricole pauere ferã. uicira iuuentus:¬
U ͭ ᷤᷤenimꝰ. ⁊ latos indagine ciuximꝰ agros
Iue̾ leui uelox superabat recra saltu :¬
Sũmaq tͣnsibat positarũ lina plagarũ ÷
Copula detͣhit᷑ canib. quos illa sequentes:
Esfugit. ⁊ centũ ñ segnior alite luoiͣt :
Poscor ⁊ ip̃e meũ consensu lelapa magno:
Muñis ħ nomen. iandudũ uĩcła pugirat.
Earuere ip̃e sibi. colloq moranera tendit.

Expanded text:
dona, canem munus, quem cum sua traderet illi dona, canem munus, quem cum sua traderet illi Cynthia, “currendo superabit” dixerat “omnes.” Muneris alterius quae sit fortuna, requiris? Accipe mirandum: novitate movebere facti. Carmina Laiades non intellecta priorum solverat ingeniis, et praecipitata iacebat inmemor ambagum / scilicet alma Themis, nec talia linquit inulta / protinus Aoniis, immissa est bellua Thebis / cessit, et exitio multis pecorique suoque / rurigenae pavere feram. Vicina iuventus venimus et latos indagine cinximus agros. Illa levi velox superabat retia saltu summaque transibat positarum lina plagarum. Copula detrahitur canibus: quos illa sequentes effugit et celeri non segnior alite ludit. Poscor et ipse meum consensu Laelapa magno muneris hoc nomen. Iamdudum vincula pugnat exuere ipse sibi colloque morantia tendit.
Abbreviated transcription (Latin):
Cõtinui. male qͥn  uͤͭ oportuit oͥscła ferrẽ
Tͥ siiserat. s nulba tñ formosior ula:¬
Pͦ hece oti ⁊ fu̾erit. ꝗͣ sic dolor ip̃e decebat:
Qc. uferõ i̾c ẽs tẽptamina nr̃a pudici:
Reppulerñ mores: qͦciens ego dix̾it iiͦi.
Cͥñ is ca fide satis experiencia sano:
Magna foret: ñ sũ ꝯtẽtꝰ. ⁊ in mea ꝑugno:
U ulr̾a. dũ censꝰ dare m̾e ꝓrro cte loq̃nd̾o.
Uerꝰ erã ꝯuĩx. me ꝑfida teste reneris:
I uiaͣ nich̾. tacito rm̃ mͦ uicta pudore:
Insidiosa malo c̃ cõiuge limira fugit :
Osfensaq mei genꝰ om̃e ꝑosa uirorum:
M õtib errabait. studiis oͬperata diane:
T ẽ mͥ deserto iuolencior igñis ad ossa :¬
Puenit. otabñ ueniã. ⁊ peccͤasse fatrbar:
q potiisso d̾citis simili succumbere culꝑe :¬
M e qͦ muncrib. si munera tãta daͣrent᷑.
Reddit᷑. ⁊ dulces ꝯcorditer exigit annos:
Dat mͥ p̃terea tamꝗͣ si parira oeoisset:

Expanded text:
continui, male, quin, ut oportuit, oscula ferrem. continui, male, quin, ut oportuit, oscula ferrem. Tristis erat sed nulla tamen formosior il decor fuerit, quam sic dolor ipse decebat. Quid referam, quotiens temptamina nostra pudici reppulerint mores, quotiens “ego” dixerit “uni Cui non ista fide satis experientia sano magna foret? Non sum contentus et in mea pugno vulnera, dum census dare me pro nocte loquendo verus eram coniunx! me, perfida, teste teneris!” Illa nihil. Tacito tantummodo victa pudore insidiosa malo cum coniuge limina fugit; offensaque mei genus omne perosa virorum montibus errabat, studiis operata Dianae. Tum mihi deserto violentior ignis ad ossa pervenit. Orabam veniam et peccasse fatebar et potuisse datis simili succumbere culpae me quoque muneribus, si munera tanta darentur. redditur et dulces concorditer exigit annos. Dat mihi praeterea, tamquam se parva dedisset
Abbreviated transcription (Latin):
P ura ꝙ deserti referebã fed̾a iecti : Etes¬
mi  oͣta dã ÷. ⁊ siste tuas ingrate querelas:
ꝓ cͥn habe dirit. qͥ si mea ꝓmon  mẽs est:
N hĩsst uoles. meq illi irata remisit:¬
Dũ redco. mecumq dee memorata recordor.¬
Esse metus cepit. ne iura iugalia ꝯuinx.
Ñ bñ seruasset. facies etasq iubebant:
Cͤ d̾e adult̾iũ. prohibebant cred̾e mores :
S tñ abfueram. s ⁊ ħ erat un reoibam:
Cͥminis eremplũ. s cũcta tumemꝰ amrãtes
q̃ re ꝙ doleã: studeo. donisq pudicam:
S ollicitare fidẽ. fauet huic aurora tunori:
Ĩ murat q meã uideor sẽsisse figuram
Palladias ineo ñ cogno scendus arhenas
I gͦdior q doͣmũ. culpa domꝰ ip̃a carebat:
Castaq signa dabat. dño qrerat q̃ria rapto:
Uix aditꝰ ꝑ mille dolos ad erictida factus:
Iͭ uidi obstupui. meditataq pene reliqui:
Tẽptam̃ta fi̾de ͤ male me qͥn uera faterer.

Expanded text:
primaque deserti referebam foedera lecti. primaque deserti referebam foedera lecti. Mota dea est et “siste tuas, ingrate, querellas: Procrin habe!” dixit. “Quodsi mea provida mens est, non habuisse voles.” Meque illi irata remisit redeo mecumque deae memorata resse metus coepit, ne iura iugalia coniunx non bene servasset. Facies aetasque iubebat credere adulterium; prohibebant credere mores. Sed tamen afueram, sed et haec erat unde redibam, criminis exemplum, sed cuncta timemus amantes. Quaerere quod doleam statuo donisque pudicam sollicitare fidem. Favet huic Aurora timori inmutatque meam videor sensisse figuram. Palladias ineo non cognoscendus Athenas ingrediorque domum. Culpa domus ipsa carebat castaque signa dabat dominoque erat anxia rapto: vix aditus per mille dolos ad Erechthida factus. Ut vidi, obstipui meditataque paene reliqui temptamenta fide. Male me, quin vera faterer,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ  iugis amisse lacͥmis ita fatur obortis:
ħ me uͦalo ᷤ dca qͥs possit crod̾e : telum:
Fiere facit. facietq din. si uiuere nobis:
Fara diu dederĩt : ħoͣs me c̃ ꝯiuige cara:
ꝑ didit. ħ utinã caruissem munere semper:
ꝓ eserat si forte magis ꝑuenit ad aures:
Si faciẽ moresq uelis conferre dirariĩ :¬
Dignior ista rapi. pr̃ hãs mͥ uĩxit ericteus.
Hãcmͥ iũxt amor. felixͫ dicebar. eramq :
¶ A it̃ agebat᷑ post sacra iugalia mensis:
C̾ me corngeris tendentẽ recra ceruis:
U̾ tice de summo semꝑ florentis himͬeti:
PIitrea mane uidet pulsis aurora teiuebris
Inuuitũq rapit. liceat mͥ uera referre :¬
Psce dee : qdꝰ sit rosco spectabius ore : quia rubea aparet¬
qͣ d̾ teneat uicis tenear confinra noctis:
N ectareis qͣdͥ alat᷑ aquis. ego ꝓcrin amrabã
Pcectore ꝓcriserat. ꝓcris mͥ semꝑ in ore:
Sacra thori. coitꝰ ꝙ nouos thalamosq recẽ

Expanded text:
coniugis amissae lacrimis ita fatur obortis: coniugis amissae lacrimis ita fatur obortis: “Hoc me, nate dea, quis possit credere? telum flere facit facietque diu, si vivere nobis fata diu dederint. Hoc me cum coniuge cara perdidit: hoc utinam caruissem munere semper! Procris erat si forte magis pervenit ad aures si faciem moresque velis conferre duarum, dignior ipsa rapi. Pater hanc mihi iunxit Erechtheus, hanc mihi iunxit amor. Felix dicebar eramque. N. Alter agebatur post sacra iugalia mensis, cum me cornigeris tendentem retia cervis vertice de summo semper florentis Hymetti lutea mane videt pulsis Aurora tenebris invitumque rapit. Liceat mihi vera referre pace deae. Quod sit roseo spectabilis ore, quod teneat lucis, teneat confinia noctis, nectareis quod alatur aquis, ego —Procrin amabam: pectore Procris erat, Procris mihi semper in ore. Sacra tori coitusque novos thalamosque recentes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯueniũt. s adhuc regẽ sopor altꝰ habebait:
E acipit eacides illos. in limine phocus:
Nã thelamon: fr̃q uiros ad bela monebãt:
P hocꝰ in interiꝰ spaciũ: pulcͦs q recessus:
i croyiors ducit. õ qͣuis simul ip̃t resedri¬
ꝓ ͦspicit couom ignota ex arbere fem̃.
Ferre mami iaculũ. cuiꝰ fuit aurea eusꝑis
P auca pꝰ metiis sermonibus ille locurus.
Sũ nemorũ studiosus ait. cedisq ferine:
ꝗͣ tñ e saua teneas hastae recisum:
Iãdudũ oubito. certe si fraxinus esset:
F ulua colore foret. si ͤ cornꝰ nodus messet᷑ :¬
U n̾ sit ignoro. s non fortriosius isto:
Uiderũt oculi telũ raculabue nostriz¬
M aiorẽ sp̃e mirabere᷑ dixit in isto ÷¬
ꝯ seqͥtur qdꝰ cũq petit. fortunaq missũ:
Ñ regit. ⁊ reuolat nullo referẽte cruentũ:
Tñ uͦ iiuenis nereͤiis omnra querit:
S ̾ sit. ⁊ umñ datũ quis tãti mutũs mictor :

Expanded text:
conveniunt. Sed adhuc regem sopor altus habebat. conveniunt. Sed adhuc regem sopor altus habebat. Excipit Aeacides illos in limine Phocus: nam Telamon fraterque viros ad bella legebant. Phocus in interius spatium pulchrosque recessus Cecropidas ducit, cum quis simul ipse resedit. Adspicit Aeoliden ignota ex arbore factum ferre manu iaculum, cuius fuit aurea cuspis. Pauca prius mediis sermonibus ille locutus “sum nemorum studiosus” ait “caedisque ferinae: qua tamen e silva teneas hastile recisum, iamdudum dubito. Certe si fraxinus esset, fulva colore foret; si cornus, nodus inesset. Unde sit, ignoro. Sed non formosius isto viderunt oculi telum iaculabile nostrimaiorem specie mirabere” dixit “in isto. Consequitur quodcumque petit, fortunaque missum non regit, et revolat nullo referente cruentum.” Tum vero iuvenis Nereius omnia quaerit, cur sit et unde datum, quis tanti muneris auctor.
Abbreviated transcription (Latin):
p ͤ oñe ⁊ humanã m̃bris ĩducere formã
Sõpnꝰ abit. dãpno uigitãs mea uisa. q̃rorq:
I suꝑis opis eẽ nichil. at ĩ edibus ingẽs.
Mͦ mur erat. uocesq hõiũ exaudire uidebar:
Iã mͥ desuetas. dũ suspicoi has qͦ sompni:
Esse ueñ thelamon ꝓperãs. foribꝰq reclusis:
Aspico. nos qͦ adeũt. regemq salutant:
Uota iom soluo. ppłisq recentib urbem.
Parcior ⁊ uacuos priscis cultorib agros
M irmidonasq uoco. nͨ origĩe nomĩa fraudo:
Corpora uidisti. mores quos ante gerebãt:
ħ ii te ad bella pares. ãnis aĩsq sequent᷑:
e̾ primũ qui te feliciter attulit eurus:
Curꝰ em̃ attułat. fuerit mutatꝰ ĩ austͤs:
T alib atq aliis longũ sermonibus illi:
I pleuere diem. lucis pars optinra mense:
e data. nox sõpnis. iiiar mireꝰ extułat sol:
Fiabat adhuc e̾urꝰ. reoit᷑a q uola tenebat:
A d cephalũ pallãte sati cͥ grandior etas:
eaci regẽ cephalus simul ⁊ pallante creatũ

Expanded text:
ris inducere formam. Somnus abit: damno vigilans mea visa querorque in superis opis esse nihil. At in aedibus ingens murmur erat, vocesque hominum exaudire videbar iam mihi desuetas. Dum suspicor has quoque somni esse, venit Telamon properus, foribusque reclusis adspicio noscoque. Adeunt regemque salutant. Vota Iovi solvo populisque recentibus urbem partior et vacuos priscis cultoribus agros, Myrmidonasque voco, nec origine nomina fraudo. Corpora vidisti; mores quos ante gerebant, . Hi te ad bella pares annis animisque sequentur, cum primum qui te feliciter attulit, eurus” eurus enim attulerat “fuerit mutatus in austros.” Talibus atque aliis longum sermonibus illi implevere diem. Lucis pars ultima mensae est data, nox somnis. Iubar aureus extulerat Sol flabat adhuc eurus redituraqua vela tenebat: ad Cephalum Pallante sati, cui grandior aetas, ad regem Cephalus simul et Pallante creati
Abbreviated transcription (Latin):
A cripio. sintq ista p̾cor feliciti mentis :¬
Signa tue dixi. q̃ oas mͥ pignoris omen:¬
¶ F orte fuit iuxͣ pͣaͣtulis rarissima ramis:
S aqͣ iouis q̃rqus : de semine dodoneo:
ħ nos frugilegas aspeximꝰ agiũe iõguo:
Grãde honꝰ exiguo formicas ore gerẽtes:
Rugosoq suum serirãtes corties collẽ ÷
Dũ numerũ miror totidẽ pr̃ optime dixi:
Tu mͥ da ciies ⁊ iaia menia suple÷
Ĩ tͦmuit : ramisq soriũ. sũ flamine motis:
Alta dedit qrcꝰ. paiudo mͥ m̾bratimore:
Horruerãt. stabãt q come. tñ oscula t̾re:
Roborib q ocoi nec me sperare fatebar:
Sꝑabã tñ. atq m̾o mea uota fouebam
Ner subit᷑. ⁊ curis erercita corpora sompnꝰ ÷
Occupat. añ oculos eadẽ mͥ querqͦꝰ adesse :¬
q rami tondẽ: totidẽq aĩalia ramis:
Ferre suis: uisaẽ. parit̃q tͦmesc̾e motu
gͣ inferũq agm̃ subiectis sꝑg̾e ĩ aruis
Cresc̾e ꝗ subut: maius mauisq uiderur¬

Expanded text:
“Accipio, sintque ista, precor, felicia mentis signa tuae” dixi. “Quod das mihi, pigneror omen.” Forte fuit iuxta patulis rarissima ramis sacra Iovi quercus de semine Dodonaeo: hic nos frugilegas adspeximus agmine longo grande onus exiguo formicas ore gerentes rugosoque suum servantes cortice callem. Dum numerum miror, “totidem, pater optime” dixi, “tu mihi da cives et inania moenia supple.” Intremuit ramisque sonum sine flamine motis alta dedit quercus. Pavido mihi membra timore horruerant, stabantque comae. Tamen oscula terrae roboribusque dedi; nec me sperare fatebar: sperabam tamen atque animo mea vota fovebam. Nox subit, et curis exercita corpora somnus occupat: ante oculos eadem mihi quercus adesse et ramos totidem totidemque animalia ramis ferre suis visa est pariterque tremiscere motu graniferumque agmen subiectis spargere in arvis; crescere qu
Abbreviated transcription (Latin):
Me miserã ꝓperare uiirat. diulsaq remiᷤᷤ.
U ñ soirat. mec̃q simł mea t̾ra recedit:
Nil agis o frustra meritotũ oblite meorũ:
I sequar inuitũ. pupĩ q ãplexa recurirã.
ꝑ freta lõga tͣhar. uix dix̾at. ĩsilit u̾dis:
ꝯ sequit᷑ q rares. faciẽte cupidĩe uires:
g nositce ꝙ heret comes ĩuidiosa carine:
ꝗͣ pr̃ ut uidit nã rã pẽdebat in auras.
ꝙ mͦ factus erat fulius aletꝰ in alis:
I bair ut herẽtẽ rostͦ lac̾aret adurico
I ua ineru puppĩ dimisit. ⁊ autra cadẽtẽ:
Sustinuisse leuis ne tãg̾e̾t eqͦra uisa ;
Pluma fiuit. plumis ĩ auẽ mutata uocat᷑:
Cirris. ⁊ a tõsoẽ ħnom̃ ad ᷤ pͥta capillo¬
¶ Uota iouiminos taurorũ sãgnĩe centũ:
S oluit. neg̃ssus ratib cͦtheida t̾ram:
ꝗ tigit .i. ipoliis decorara regia  fixis:¬
¶ C reitas ꝯꝓbriũ gen̾is. fedũq patebat:
IM atͥs adult̾iũ. mõstri nouitate biformis
pestiãt hc̃ minos thalami remou̾o pudorẽ:

Expanded text:
Me miseram! properare iubet, divulsaque remis unda sonat; mecumque simul mea terra recedit. Nil agis, o frustra meritorum oblite meorum: insequar invitum, puppimque amplexa recurvam per freta longa trahar.” Vix dixerat, insilit undis consequiturque rates, faciente cupidine vires, Gnosiacaeque haeret comes invidiosa carinae. Quam pater ut vidit nam iam pendebat in aura et modo factus erat fulvis haliaeetus alis, ibat, ut haerentem rostro laceraret adunco. Illa metu puppim dimisit, et aura cadentem sustinuisse levis, ne tangeret aequora, visa est. Pluma fuit: plumis in avem mutata vocatur ciris, et a tonso est hoc nomen adepta capillo. Vota Iovi Minos taurorum corpora centum solvit, ut egressus ratibus Curetida terram contigit, spoliis decorata est regia fixis. Creverat opprobrium generis, foedumque patebat matris adulterium monstri novitate biformis. Destinat hunc Minos thalamo removere pudorem
Abbreviated transcription (Latin):
Siscoroẽq nt̃o fetũ tulit. ecqͥo ad aures:
ꝑ ueniũt mea dc̃a tuas an manma uẽti:
Sba fert̃ i oemq tuas ĩgͣte carinas.
I ã iã pasiphen ñ est mirabile taurũ:
p posunse tͥ. tu pius feritatis halebas:¬

Expanded text:
o fetum tulit. Ecquid ad aures perveniunt mea dicta tuas? An inania venti verba ferunt idemque tuas, ingrate, carinas? Iam iam Pasiphaen non est mirabile taurum praeposuisse tibi: tu plus feritatis habebas
Abbreviated transcription (Latin):
h p̾stare ducẽ scełis ẜ premia uioit:
ꝯ sũptis p̾cib uiolentã transit in ixame
I ntendens q manꝰ pastis furibũ da capuns.
ꝙ̃ fugis exclamat meritorũ aͣcͤtt̾ie relicta:
Opate p̃late niee. prelate parenti
I patã suppata iacet. s finge manere:
E mitimi exẽplũ metuũt. obstrurimus or
T rarum nobis ut crete sola pateret:
H ãc qͦ si ꝓhibes. ⁊ nos ingrate relinquis.
Arinenie tigres austͦq agitata caribeis:
N ioue tunatꝰ. nꝰ mater imagine tauri:
S tñ ex ilis anquis quos impia lesi.

Expanded text:
nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit, nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit, consumptis precibus violentam transit in iram, intendensque manus, passis furibunda capillis, “quo fugis” exclamat, “meritorum auctore relicta, o patriae praelate meae, praelate parenti?In patriam? Superata iacet. Sed finge manere: finitimi exemplum metuunt: exponimur orbae, terrarum nobis ut Crete sola pateret. Hac quoque si prohibes et nos, ingrate, relinquis, Armeniae tigres austroque agitata Charybdis. Nec Iove tu natus, nec mater imagine tauri dSed tamen ex illis aliquis, quos impia laesi,
Abbreviated transcription (Latin):
I tͣt. ⁊ heu fãcinꝰ: farali nrata parentem:
Cͥne suũ spoliat. p̾daq potita nefanda:¬
ꝑ medios hostes: meriti fiducia tanta e̾.
ꝑ uenit ad regẽ. quẽ sic affata pauentẽ.
Suasit amor facinꝰ. ꝓleseͦ regia nisi:
S cilla tͥ trado. parͥãq. meosq penates
P̃ mra ulła peto nͥ te. cape pignꝰ amoris:
P᷑ purcũ cͥnẽ. nͨ me nẽ t᷑oere crinem:
S patͥũ tͥ crede caput. sccłataq dextra :¬
Muña porrer̾. minos porrecta refugit:
T bartꝰq noui respõdit imnginc facti :
Dii re submoueãt onr̃i ĩ famia secli ꝑ scli
Orbe suo. tellusq tͥ poutꝰq negetur:
Q̾ te cͦ ñ pactar iouis incunabula cͤtenͥ:
Qͥ meus ẽ orbis tantũ ꝯting̾e mõstrum
Dix̃. iut leges captis iustissimꝰ auctor:
Hostib ĩposuit. classis reruracła solui.
Iussit: ieratas impieri temi e  puppes :
S cilla freto pꝰ ꝗ ͤ diductas nare carinas:

Expanded text:
intrat et heu facinus! fatali nata parentem intrat et heu facinus! fatali nata parentem crine suum spoliat praedaque potita nefanda medios hostes meriti fiducia tanta est pervenit ad regem. Quem sic adfata paventem est: “Suasit amor facinus. Proles ego regia Nisi Scylla tibi trado patriaeque meosque penates. Praemia nulla peto nisi te. Cape pignus amoris purpureum crinem, nec me nunc tradere crinem, sed patrium tibi crede caput.” Scelerataque dextra munera porrexit. Minos porrecta refugit turbatusque novi respondit imagine facti: “Di te summoveant, o nostri infamia saecli, orbe suo, tellusque tibi pontusque negetur. Certe ego non patiar Iovis incunabula, Creten, qui meus est orbis, tantum contingere monstrum.” Dixit, et ut leges captis iustissimus auctor hostibus imposuit, classis retinacula solvi iussit et aeratas impelli remige puppes. Scylla freto postquam deductas nare carinas
Abbreviated transcription (Latin):
Ĩ  ponsaq sui pot̾it superare cruoris:
Nã metuo c̾te neqͥs tua pectora minos:
Uħi̾et imprudens. qͥs enĩ rã dirꝰ. ut inte.
Ding̾e̾ ĩmittẽ ñ inscuis audeat hastã
Cepta placẽt. ⁊ stat sẽtencia tͣde mecũ:
S otͣalc̃ patͥã. finemq imponere bello:
Uꝰ erũ uelle parũ ẽ. aditꝰ eustodia seritat:
nsiust ͣq portarũ geniior tenet. hõ eͦ solũ.
Ĩ felix timco. solus mea uota moratur:
E scus. ignauis p̃cib fort una repugnat:
A it̾a iãdudũ suceẽss cupisane tanto.
ꝑ d̾e gauderet qd̾cẽr obstaret aniori
q cur uła foret: me fortior. ĩrt ꝑ ignes.
q gladios ansimr neq ãdħ t̾ñ ignib uilis:
Iͣlle mͥ est auro p̃ciosior. illa beatam:
P᷑᷑ pura me: uotiq mei fãc̃tura potentẽ÷
¶t alia dicenti curarũ inaxinra nutrir.
INox int̾uenit. tenebͥs q audacia creuit:
pͥ ma qͥes aderat. qͣ curis fessa diurnis.
Pector sõpnus ht̃. talamos racit᷑na pat̾noᷤ :¬

Expanded text:
impensaque sui poterit superare cruoris. Non metuam certe, ne quis tua pectora, Minos, vulneret imprudens. Quis enim tam durus, ut in te dirigere inmitem non inscius audeat hastam? Coepta placent, et stat sententia tradere mecum dotalem patriam finemque imponere bello. Verum velle parum est! Aditus custodia servat claustraque portarum genitor tenet: hunc ego solum infelix timeo, solus mea vota moratur. est deus: ignavis precibus Fortuna repugnat. Altera iamdudum succensa cupidine tanto perdere gauderet quodcumque obstaret amori. Et cur ulla foret me fortior? Ire per ignes et gladios ausim. Nec in hoc tamen ignibus ullis Illa mihi est auro pretiosior, illa beatam purpura me votique mei factura potentem.” Talia dicenti curarum maxima nutrix nox intervenit, tenebrisque audacia crevit. Prima quies aderat, qua curis fessa diurnis pectora somnus habet: thalamos taciturna paternos
Abbreviated transcription (Latin):
Iudit. ⁊ abiguo lapsu refluitq fluntq
Occurrẽsq sibi. uẽturas aspicit ũdas
Q nc̃ ad fontes nẽ ad mare u̾sus aꝑtũ :
⁊ dubias exercet aqͣs. ita dedalus i nplet:
Inum̃ras errore uras. uixq ip̃e reu̾ti :¬
Ad lim̾ potuir. tãta ÷ fallacia tecti

Expanded text:
ludit et ambiguo lapsu refluitque fluitque occurrensque sibi venturas adspicit undas, et nunc ad fontes, nunc ad mare versus apertum incertas exercet aquas: ita Daedalus implet innumeras errore vias. Vixque ipse reverti ad limen potuit: tanta est fallacia tecti
Abbreviated transcription (Latin):
C andida diedei spectans tentoria regis.
Teter ant. doleã neͣ geri lac̾mabile bellũ.
Ĩ dubioẽ. doleo ꝙ minos hostis aimanti est:
S nͥ bela forent ñquã mͥ cognitus esset:
Me tñ accepta. pot̾at oepͤoñe bellum:
O bude me. comitẽ me pacis pignꝰ haberet:
Siq̃te peperit tał pulcherrime regũ:
ꝗ itar es ip̃a fuit: merito d̾s acsit in ila:
ego ter felix si pennis lapsa ꝑ auras:
g nosraci possẽ castris insistere regis:
fꝰ sissa ꝙ ine. fla̾uiasq meris qͣ dote rogarẽ:
U eliet emi. tm̃ patͥas tͥe posceret arces:
Nã ꝑcãt pociꝰ sperata cubilra. qͦͣm sim:
ꝓ dicione potẽs. quamuis sepe utile uĩci:
Uictoris placidi fecit lemencia mulris:
Iusta gerit certe ꝓ nato bęlla ꝑ empto:
At puto uĩcem᷑. qͥ si mntinei exitꝰ urbẽ:

Expanded text:
candida Dictaei spectans tentoria regis, candida Dictaei spectans tentoria regis, “laeter,” ait “doleamne geri lacrimabile bellum, in dubio est. Doleo, quod Minos hostis amanti est: sed nisi bella forent, numquam mihi cognitus esset. Me tamen accepta poterat deponere bellum obside, me comitem, me pacis pignus haberet. Si quae te peperit, talis, pulcherrime rerum, qualis es ipsa fuit, merito deus arsit in illa. O ego ter felix, si pennis lapsa per auras Gnosiaci possem castris insistere regis fassaque me flammasque meas, qua dote, rogarem, vellet emi! tantum patrias ne posceret arces. Nam pereant potius sperata cubilia, quam sim proditione potens! — Quamvis saepe utile vinci victoris placidi fecit clementia multis: iusta gerit certe pro nato bella perempto et, puto, vincemur. Quis enim
Abbreviated transcription (Latin):
N ou̾at añ alios faciem ducis europͥei:
P iꝰ ⁊ ꝙͣ nosse sat est. hac iudice minos:
S eu cap̃t abdid̾at cristata casside pẽnis:
Ĩ galca formosus erat. seu sũpserat ere:
Fuagẽtẽ clipeũ. clipeũ sumpsisse decebat:
Torserat abductis hastilia iẽta lac̾ris.
L audabat uͥgo iũctã cum iirib artem:
Imposito calamo patłos sinuau̾at arcꝰ:
Sphebũ sumptis iurabat stare sagitis:
uͦ faciem dempto nudauerat ere . galca erata.
p᷑ ͣ pureꝰ q albi strat᷑is insigignia pictis:
t̃ ga p̃mebat eqͥ: spumãciaq ora regebat: frenis¬
Uir sia. uix san̾e uͥgo niseia cͦampos.
M̾ ͣtis erat. felix iaculum ꝗ tãgeret ille:
q̃ ꝙ manu p̾m̾et felicia frena uõcabat:
I ipetus est illi uceat mͦ ferre ꝑ aigm̃:
Uͥ gineos hostue gͣdus. est impetus illi:
P rib e sũmis ingnosia muttere corpus:
Cast᷑ uł eratas hosti recludere portas:
U ei ii quid mainos aliuo a. ki.. ui q sedebat.

Expanded text:
Noverat ante alios faciem ducis Europaei, Noverat ante alios faciem ducis Europaei, plus etiam, quam nosse sat est. Hac iudice Minos, seu caput abdiderat cristata casside pennis, in galea formosus erat; seu sumpserat aere fulgentem clipeum, clipeum sumpsisse decebat. Torserat adductis hastilia lenta lacertis: laudabat virgo iunctam cum viribus artem. Imposito calamo patulos sinuaverat arcus: sic Phoebum sumptis iurabat stare sagittis. Cum vero faciem dempto nudaverat aere purpureusque albi stratis insignia pictis terga premebat equi spumantiaque ora regebat, vix sua, vix sanae virgo Niseia compos mentis erat. Felix iaculum, quod tangeret ille, quaeque manu premeret, felicia frena vocabat. Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen virgineos hostile gradus, est impetus illi turribus e summis in Gnosia mittere corpus castra, vel aeratas hosti recludere portas, vel siquid Minos aliud velit. Utque sedebat
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝑa ucitero cabit curꝰ. ⁊ humida surgt̃:
ñubila. dãt płacidi cͦsũ redeũtib austri:
eacidis cephaloq. qͥuib felicit᷑ apcaiẽ
añ expectatũ: portus tenuere pͣeeͤnto s
It̾ea minos lelegia menia uastat:
p̃tẽtat q sui iuures mͣauortis in arce ł urbe
alchatoes. ꝗͣ nisus ht̃. cͥ splẽdioꝰ ostro.
Ñ t̃ honoiatos medio de u̾tice canos:
C nis inherebat. magni fidu̾cia regni:
Sexta resurgebãt orientis cornira lune :
qo pendebat adhuc belli fortuna. diuꝙ:
Ĩ t̃ utrũq uolat dubiis uictoria pennis:
A egia turris erat uocalib peita muris:
I qib auratam proles idtonia fertur :¬
Deposuisse urã. saxo sonus eiꝰ inhesit:
Sepe illuc solitaẽ ascendere fulia nisi:
q pet̾e exiguo resonãcia saxa lapillo:
T c̃ cum pax eẽt. bello qͦ sepe solebat:
Spectare ex illaᷤ rigidi c̾tamura martis:
I ã q᷑ mora belli ꝓcerũ qͦ nomĩa notat:
Armaq eqͦsq habitꝰq cidoncas ꝙ pharet᷑s

Expanded text:
a Lucifero cadit eurus, et umida surgunt nubila: dant placidi cursum redeuntibus austri Aeacidis Cephaloque, quibus feliciter acti ante exspectatum portus tenuere petitos. Interea Minos Lelegeia litora vastat praetemptatque sui vires Mavortis in urbe Alcathoi, quam Nisus habet, cui splendidus ostro inter honoratos medioque in vertice canos crinis inhaerebat, magni fiducia regni. Sexta resurgebant orientis cornua lunae, et pendebat adhuc belli fortuna: diuque inter utrumque volat dubiis Victoria pennis. Regia turris erat vocalibus addita muris, in quibus auratam proles Letoia fertur deposuisse lyram: saxo sonus eius inhaesit. Saepe illuc solita est ascendere filia Nisi et petere exiguo resonantia saxa lapillo, tum cum pax esset: bello quoque saepe solebat spectare ex illa rigidi certamina Martis. Iamque mora belli procerum quoque nomina norat armaque equosque habitusque Cydonaeasque pharetras.
Abbreviated transcription (Latin):
Corꝑa mista neci nulus de more ferunt᷑.
Fuñib. noq erũ capiebãt fun̾a pͥorte:
A ut ĩ huntata p̾m̃t t̾ras. aũ dñt᷑ ualtos:
I ootata rogos ⁊ rã reu̾hencra nulla ẽ:
Deq rogis pugnãt. alienis q ignibꝰ ardẽt :
Qͥ i acͥmẽt oesũt. indeflecreq uagant᷑:

Expanded text:
runtur funeribus: neque enim capiebant funera portae. Aut inhumata premunt terras aut dantur in altos indotata rogos. Et iam reverentia nulla est, deque rogis pugnant alienisque ignibus ardent. Qui lacriment, desunt; indefletaeque vagantur
Abbreviated transcription (Latin):
C̾ fac̾em natis mugitꝰ iuictuti duros:
E didit. ⁊ subito colapsa sñ ictibꝰ ullis:
T ĩguit exigno subuectos sãguiẽ cultros:
F ibꝰ qͦ egra notas ueri monitus q oeorũ:
ꝑ nid̾at. tristes penet᷑nt ad uisc̾a morbi
A ñ sacͦs uidi proiecta cadauera postes¬

Expanded text:
cum facerem natis, mugitus victima diros cum facerem natis, mugitus victima diros edidit et subito conlapsa sine ictibus ullis exiguo tinxit subiectos sanguine cultros. Exta quoque aegra notas veri monitusque deorum perdiderant: tristes penetrant ad viscera morbi. Ante sacros vidi proiecta cadavera postes
Abbreviated transcription (Latin):
Corpora ocuoluũt ĩ hͣum̃. fuguĩtq penaiteᷤ:
qͥ sq suos. sia cͥq domꝰ funesta uidetur
ꝙ qͥa cã latet : locus ẽ in crimine morbi:
Somuraĩmes errare iuiis dũ stare uolebãt:
Aspic̾es. flẽtes alios : terra q iacentes:
I assaq u̾santes sup̃mo lumina motu :
Mbͣ q pẽdẽtis: tendunt no sidera celi.
S illic uͥ mors dep̃ndefat exalantes
qͥ d mͥ tũc aĩ fuit : aut qͥd debuit esse¬
N i uitã odissẽ: ⁊ cuꝑẽ pars esse meorũ
qͦ sec̾q acies oculorum flexerat illic :¬
Ul̾gꝰ erat stratũ: ueluti c̃putͥa motis:
P oma cadũt ramis agitataq ilice glãdes.
T ẽpla uides ͤ ꝯtͣ gͣdibus sublimia longis:
Ñ exotatis animam finiuit in aris :
I q manu thuris pars inꝯsũpta reꝑtaẽ:
dmoti qͦciẽs templis. dũ uota saceroos:
ꝯ cipit : ⁊ funoit purũ int̃ cornita uinũ:
H aut expectato ceciderũt uulnere tauri
I pẽ ego sacͣ ioui ꝓ me patͥaq tribus q:

Expanded text:
corpora devolvunt in humum: fugiuntque penates quisque suos, sua cuique domus funesta videtur, et quia causa latet, locus est in crimine parvus Semianimes errare viis, dum stare valebant, adspiceres, flentes alios terraque iacentes lassaque versantes supremo lumina motu: membraque pendentis tendunt ad sidera caeli, hic illic, ubi mors deprenderat, exhalantes. Quid mihi tunc animi fuit? an quod debuit esse, ut vitam odissem et cuperem pars esse meorum? Quo se cumque acies oculorum flexerat, illic vulgus erat stratum, veluti cum putria motis oma cadunt ramis agitataque ilice glandes. Templa vides contra gradibus sublimia longis: non exoratis animam finivit in aris, inque manu turis pars inconsumpta reperta est! Admoti quotiens templis, dum vota sacerdos concipit et fundit purum inter cornua vinum, haud exspectato ceciderunt vulnere tauri! Ipse ego sacra Iovi pro me patriaque tribusque
Abbreviated transcription (Latin):
d̾ ꝑes abit. finẽq uidẽt in funere morbi
pdͥuigẽt aĩs. ⁊ nulia quid utile cura est:
Utile enĩ nicb. panłim p̾osito q pudore:
Fontib ⁊ fluuiis puteisq capacib herẽt:
Nͨͦ pꝰ ẽ extĩcta sitis qiam uita bibendo
I ñ gͣues inͣłti neq̃unt ꝯsurg̾e. et ip̃is :¬
I morũt᷑ aqͥs. aliqͥs tñ haurit. ⁊ ilbas:
Tãtaq st̃ miseris inuisi tedia leti:

Expanded text:
spes abiit finemque vident in funere morbi, spes abiit finemque vident in funere morbi, indulgent animis et nulla, quid utile, cura est: utile enim nihil est. Passim positoque pudore fontibus et fluviis puteisque capacibus haerent, nec sitis est exstincta prius quam vita bibendo. Inde graves multi nequeunt consurgere et ipsis inmoriuntur aquis: aliquis tamen haurit et illas. Tantaque s
Abbreviated transcription (Latin):
Tua nͦ armẽtis. incurr̾e fortib ursi
Omĩa lãgor ht̃. siluis q agrisq uiisꝙ:
Corꝑa fedra iacẽt. uiciãtur odoribus aͥ uire:
Mira loqͦr. ñ illa canes ⁊ uiidsꝙ uolucres:
Ñ cani tetig̾e lupi. dilpsiquescunt :¬
a ͫ fflatu ꝙ nocẽt. ⁊ agt̃ ꝯtagra late:
ꝑ uenit ad miseros dãpno gͣuiore colonos:
Pemis. n ĩ magne oopnurat᷑ menibꝰ urbis:
U isc̾a torrent᷑ pͥmo. flãmisq fatiscunt:
I dicium rubor:. ⁊ ductus auelitꝰ ig̾ni łore
A sꝑa lĩgua tumet. tpidis q arẽcra uẽtis:
Ora ꝑatẽt. aureq gͣues captant᷑ hratu
Ñ stratũ. ñ ulla pati uelamr̾a possunt:¬
Dura s in t̾ra ponũt p̾corora. nec fit :¬
Corpꝰ humo geudũ. s humꝰ d̾ corꝑe feruet:
Nͨ modtitor ad÷. inq ip̃os sdua medẽtes:
Crupit clades. ob ist᷑q auetotibus artes:
qͦ apͥor qͥsq ẽ. seͬuitq fidelius egro:
I partem icti cioius uenit. hĩc q salutis:

Expanded text:
tis incurrere fortibus ursi. Omnia languor habet; silvisque agrisque viisque corpora foeda iacent, vitiantur odoribus aurae. Mira loquar: non illa canes avidaeque volucres, non cani tetigere lupi; dilapsa liquescunt adflatuque nocent et agunt contagia late. Pervenit ad miseros damno graviore colonos pestis et in magnae dominatur moenibus urbis. Viscera torrentur primo, flammaeque latentis indicium rubor est et ductus anhelitus ingens. Aspera lingua tumet, tepidisque arentia ventis ora patent, auraequNon stratum, non ulla pati velamina possunt,dura sed in terra ponunt praecordia; nec fit corpus humo gelidum, sed humus de corpore fervet. Nec moderator adest, inque ipsos saeva medentes umpit clades, obsuntque auctoribus artes: quo propior quisque est servitque fidelius aegro, in partem leti citius venit. Utque salutis
Abbreviated transcription (Latin):
Ossa cinisq iacẽt. memoriqͦs m̃te requiris:
p  quota pars ini rerum periere mearum
D ira mes. n᷑a populis iunonis inique:
Incioit. exoie dictas a pelice terras:
D ũ uisũ ÷ mortͥale malũ. tanteq latebat:
Causa nocẽs cradis. piignatũ ÷ arte medẽdi
E xiciũ suꝑabat opes. uicteq racebant.
P imcipio celũ spissa canigine rrerros.
p̃ ssit. ⁊ iguasuios includit nubibus estꝰ
Dũq quat᷑ plenis expleuit cormibus orbem:
Iuna quat̃ plenũ tenuata retexuit orbẽ:
Ietiferis calioi spirarunt estibus austriz uẽti¬
ꝯstat. ⁊ ĩ fontes uiciũ uenisse. laeusq:
M uraꝙ incultos serpẽtũ multa ꝑ agros:
Errasse. atq suis fluuios tem̾asse uerienis
P̾ q feris subiti deprensa potẽdia morbi ẽ¬
ꝯ cide infelix uailidos miratur arator:
I nt̃ opꝰ tauros. medioq recũbere sulco
I anig̾is gͤgils balatus dantibus egros.

Expanded text:
ossa cinisque iacent, memori quos mente requiris. ossa cinisque iacent, memori quos mente requiris. Et quota pars illi rerum periere mearum! Dira lues ira populis Iunonis iniquae incidit exosae dictas a paelice terras. Dum visum mortale malum tantaeque latebat causa nocens cladis, pugnatum est arte medendi: exitium superabat opem, quae victa iacebat. Principio caelum spit ignavos inclusit nubibus aestus; dumque quater iunctis explevit cornibus orbem luna, quater plenum tenuata retexuit orbem, letiferis calidi spirarunt aestibus austri. Constat et in fontes vitium venisse lacusque, miliaque incultos serpentum multa per agros errasse atque suis fluvios temerasse venenis. inque feris subiti deprensa potentia morbi. Concidere infelix validos miratur arator inter opus tauros medioque recumbere sulco; lanigeris gregibus balatus dantibus aegros
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ quã ꝯgressus primo sua u̾ba tulerũt:
Cicͦpide: cephalus ꝑagit mãdata. rogarq:
Auxiliũ. feousq refert. ⁊ iura parentũ :¬
I periumq peti tocius achaidos addit:
S ubi mandatam iuuit faꝯdia causam⁊
Cacus in cͤapulo regni nitente sinistra:
Ne petite auxiliũ s sumite dixit atene :
Nͨ laubie uires quas ħ habet insula nostras:
Dicite ⁊ om̃is eat. rerũ status iste mearũ:
R obora ñ desunt. siuͥ cact ͣ mͥ mues. ⁊̃ hosti:
G rã diis. fel̾ix ⁊ inexensabile tempus. icũ.¬
I  mo ita sit cephalus. crescat tuai ciuib opto:
Urbs ait. adueniẽs eqͥdẽ mͦ gaudra cepiz
Etam pulcramͥ: tam pͣar etate iuuentꝰ:
o  ͫ biuia ꝓcessit. multos tñ inde requiro:
qͦ s quondamuidi ur̃a priꝰ urbe receptus : eͦ dio.¬
Cacꝰ ingemuit. tristiq ita uoce locutꝰ ⁊̃:
Flebile pͥncipiũ melior fortuna secuta ẽ
Hãc utinã uobis possẽ memorare. sine ullo:
Ordine nc̃ repetã. neu lõga ãbage morer uoᷤ.

Expanded text:
gressus primi sua verba tulerunt, Cecropidae Cephalus peragit mandata rogatque auxilium foedusque refert et iura parentum imperiumque peti totius Achaidos addit. Sic ubi mandatam iuvit facundia causam, Aeacus, in capulo sceptri nitente sinistra, “ne petite auxilium, sed sumite”, dixit “Athenae; nec dubie vires, quas haec habet insula, vestras ducite; et omnia habet rerum status iste mearum. Robora non desunt, superat mihi miles et hosti: gratia dis, felix et inexcusabile tempus.” “Immo ita sit,” Cephalus, ”crescat tua civibus opto urbs!” ait. “Adveniens equidem modo gaudia cepi, cum tam pulchra mihi, tam par aetate iuventus obvia processit. Multos tamen inde requiro, quos quondam vidi vestra prius urbe receptus.” Aeacus ingemuit tristique ita voce locutus: ”Flebile principium melior fortuna secuta est. Hanc utinam possem vobis memorare sine illo! Ordine nunc repetam. Neu longa ambage morer vos:
Abbreviated transcription (Latin):
Iiliaq. pictasꝙ pilas. ⁊ ab arbore lapsas:¬
b A urc leues gẽme rẽdimicula p᷑tore pẽdẽt:
C ũcta decẽt. nͨ nudai minꝰ formosa uidetur:
Collocat hãc stratis. conca sidonide tinctis:¬
Appellat q thori sociã. accliata q colla:¬
Mollibus ĩ plumis tãꝗͣ sensura reponit:
Festa dies uen̾is tota celeberrima cipro : esula¬
¶U en̾at. ⁊ blãdis mndute cornibus aurum:
ꝯ ciderant icte nuea ceruice iuuence:
Thuraq fumabãt. c̾ mun̾e̾ fũctͦ ad aras:
ꝯ st̾itit. ⁊ tinide si diidare cũcta potestis:
Dic̾e pĩgmalion. similis mea diͣxit eburne:
S enfit ut ip̃ã suis aderat nenꝰ aurea festis:
Uota qͥd illa ueli̾t. ⁊ amici muneris omen:
Flãma t̾ aiccẽsa est. apicẽq ꝑ aera duxit:
T rediit. si mulacra sue petit ille puelle:
Icũbensq thoro: dedit oscula. iist  repere ⁊̃
a dmouet os iterũ. mtanib qͦ pͤtota tẽptar:

Expanded text:
liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsasliliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas: aure leves bacae, redimicula pectore pendent. Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctisellatque tori sociam, acclinataque collmollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro venerat, et pandis inductae cornibus aurum conciderant ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras constitit et timide, “si di dare cuncta potestis, dicere Pygmalion “similis mea” dixit “eburnae.” Sensit, ut ipsa suis aderat Venus aurea festis, vota quid illa velint; et, amici numinis omen, flamma ter accensa est apicemque per aera duxit. Ut rediit, simulacra suae petit ille puellae incumbensque toro dedit oscula: visa tepere est. Admovet os iterum, manibus quoque pectora temptat:
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ s qͥa pigͣmalion euũ ꝑ crimen agentes:
U id̾at. osfensus uiciis q̃ plurim᷑a menti:
Feminee natura dedit. sñ quige celebs: astꝰ.¬
U iuebat. thalami q diu. ꝯsorte carebat:
I nt̾ea niueũ mira feliciter arte:
S culpsit ebur. formãq dedit. qͣ femĩa nasci:
N ulla pͭ. oꝑisq sui concepit amorem:
Uͥ ginis est uere facies. quã uiu̾e credas:
q si ñ obstet reiuerencra. uelle moueri:
Ars adeo latet arte sia. mirat᷑. ⁊ haurit :¬
P ectore pigmalion simulati corporis ignies :
Sepe nranꝰ opi temptãtes udmouet. an sit.
Corpꝰ : an illud ȩbur. nͨ ad huc ebur ẽẽ fatet᷑
Oscuta dat. reodiꝙ putat. loquit᷑q tenetq :
credit tactis digitos insidere membris
metuit p̃ssos uenrat ne lisior in artus
⁊ mͦ blãdicias adhibet. mͦ gͣta puellis:
M un̾a fert illi . concas tereresq lapillos:
& pariras uolueͤs. ⁊ flores mille colorum:

Expanded text:
Quas quia Pygmalion aevum per crimen agentes Quas quia Pygmalion aevum per crimen agentes viderat, offensus vitiis, quae plurima menti femineae natura dedit, sine coniuge caelebs vivebat thalamique diu consorte carebat. Interea niveum mira feliciter arte sculpsit ebur formamque dedit, qua femina nasci nulla potest: operisque sui concepit amorem. ginis est verae facies, quam vivere credas, et, si non obstet reverentia, velle moveri: ars adeo latet arte sua. Miratur et haurit pectore Pygmalion simulati corporis ignes. Saepe manus operi temptantes admovet, an sit corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque, et credit tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos et parvas volucres et flores mille colorum
Abbreviated transcription (Latin):
At si forte roges fecudã amatũta metalł:
Ã genuisse uelit ꝓpͥeͣt¬
F rõs erat. uñ ⁊ͥ nom̃ traxere ceraste : uꝰ spẽtis.
Ante fores hoͣiũ: stabat iouis hospitis ara÷
I ugubris sceleris: quã siqͥs sangui̾e tĩctã:
A duena idisset: mactatos crederet mic :
Iactãtes intulos: amatusiacas q bidẽtes
h ospes erat cesus. sacͥs offensa nefandis:
I p̃a suas urbes ephitusiaq arua parabat:
D eser̾e alina uenꝰ. s qͥdioca gͣta: qͥo urbes:
Erilio penã pocius gens impra pendat : soluat¬
Id q ꝙ eẽ pͭ. nisi uerse pena figureͦ
Dũ dubitat qͦ murtet cos. ad comura uultũ.
Flexit. ⁊ ãmonita ẽ ħ illis posse relinqui
gͣ ndiaq ĩ toruos tͣnssormat m̃bra iuuẽcos
E se negare deã. ꝓ qua sua numinis ira:
C orpora cum fama : pͥme iuuigsuse ferũt᷑:¬
Uͭ q prdor cessit : fanguisq ĩouruit oris.
Ĩ rigidũ paruo silicem discrimine uerse:

Expanded text:
At si forte roges fecundam Amathunta metallis, At si forte roges fecundam Amathunta metallis, an genuisse velit Pfrons erat: unde etiam nomen traxere Cerastae. Ante fores horum stabat Iovis Hospitis ara; ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam advena vidisset, mactatos crederet illic lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes Exsilio poenam potius gens impia pendat, vel nisi versae poena figurae?” Dum dubitat, quo mutet eos, ad cornua vultum flexit et admonita est haec illis posse relinqui: grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira, corpora cum forma primae vulgasse ferunt pudor cessit sanguisque induruit oris, in rigidum parvo silicem discrimine versae.
Abbreviated transcription (Latin):
ͥ se sustineãt: spectẽtq cacumĩe̾ t̾ram:
S ultꝰ moriẽs iacet. ⁊ defecta nigore e¬
I p̃a sibi ẽ hom̾ ceruix. hum̃oq recũbit:
Iaberis oebalide pͥma fraudate iuuẽta:
Tu dolor es. facinꝰq mcũ. mea dext̾a ieto:
I scͥbenda tuo ẽ. ego sũ tͥ fum̾s mictor ÷¬
ꝓ mea culpa tñ: nsĩ lusise uocari :
S emꝑ eris mec̃. memoriq herebis in orez
Te lira pulsa manu: te carmia ña sonabt̾ :
Flosq nouꝰ scͥppto gemitꝰ imitabeͤ nr̃os¬
T empꝰ ⁊ind̾erit qͦse fortissimꝰ hebos:
Addat ĩ hc̃ florẽ. folioq legatur eodem
Talia dũ uͦ memorãtur apollinis o̾re:
Ne cre cruor qͥ fusus humi signau̾at ħbas.
Desinit cẽ cͥoͥr. tirio q intẽtior ostro:
Flos orit᷑. formãq capit. ꝗͣ nlia. siñ :
Fios ht̃ ĩscͥptũ. fumestaq litt̾a ducta ẽ:
Iͨ gemuisse pudet sparten racitor. honorq:
Durat inħ eui celebrãda q more pͥorũ:
Annua p̾s atdiͥ redeũt iacĩcia pompa

Expanded text:
mine terram: sic vultus moriens iacet, et defecta vigore ipsa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor. Quae mea culpa tamen? Nisi si lusisse vocari cu eris mecum memorique haerebis in ore. Te lyra pulsa manu, te carmina nostra sonabunt, flosque novus scripto gemitus imitabere nos et illud erit, quo se fortissimus heros addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro flos oritur formamque capit quam lilia, si non flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. Nec genuisse pudet Sparten Hyacinthon, honorque durat in hoc aevi, celebrandaque more priorum annua praelata redeunt Hyacinthia pompa.
Abbreviated transcription (Latin):
Sparsaq sicgreis iuctricia fłmĩa cãpis
Nc̃ opꝰ est leuiore lira. ꝑu̾osq canamus.
Dilectos suꝑis. in concessisq puellas :¬
Ignil attonitas. meruisse libidie penas
Nex supũ phrigii qndã ganmedis ꝯmore:
Arsit. ⁊ ĩuẽtũ est aliqͥd ꝗ iupit̃ esse:
i
Nͦ icea ꝑcusso m̃dacibus aere pennis:
Arripit iuiaden. qͥ n᷑ qͦ pocula miscet:
tͥ stia si spaciũ ponendi fata dedissẽt:
P or hiemẽ: puci q aries succedit aquoso:¬
T u tociẽs oreris uiridiq ĩ cespite flores
I medio positi caruert̃ pside delphi:
S ũ d̾s eurotã inmunita ꝙ freq̃ntat :¬
S parten. nͦ cithare: nͨ st̃ ĩ honore sagnte
I memor ip̃e sui: nͦ recia ferre recusat:¬
Ñ tenuisse canes. ñ ꝑ iuga mõtis iniqui.¬
I ire comes. iõga t᷑hit assuerudĩe slãnraᷤ:
I ãq fere mediꝰ tit᷑an uͭeniẽtis. ⁊ aete :¬

Expanded text:
sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas ignibus attonitas meruisse libidine poenam. Rex superum Phrygii quondam Ganymedis amore arsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse, i Nec mora, percusso mendacibus aere pennis abripit Iliaden; qui nunc quoque pocula miscet itristia si spatium ponendi fata dedissent. ver hiemem piscique aries succedit aquostu totiens oreris viridique in caespite flores. n medio positi caruerunt praeside Delphi, dum deus Eurotan inmunitamque frequentat Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: inmemor ipse sui non retia ferre recusat,n tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et