comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in exiciũ ꝯꝓpbriumq humani gnis
tũ funditus. pn̾cipis mitissimi re¬
creat clementia .G. cesar amissa so¬
rore drusilla.is homo ꝗ ñ mag̃ dolc̃
qm̃ gaudere pn̾cipalit᷑ posset ꝯspec¬
exequiis sororis sue nõ int̾f̾uit. ita
sorori nõ p̾stitit. s i albano suo ces¬
serit. ac foro ꝓuocatis. ⁊ hui modi
Aliis ꝓuocationib acerbissimi fu
romam pñcipis lugentis sororem
alea solatiũ fuit. Idem ille gaiꝰ fu
certus utrũ lugeri uellet an coli so¬
rorem. eodem onũ temꝑ qͦ templa
qui paꝵ mesti fuerant. crudelissima
bat qͣ scd̾aꝵ elatus euentu sup hu¬
nanũ tumescebat modũ. ꝓcul istõ
exemplũ ab omĩ romano sit uiro
luctum suũ aut in tẽpestiuis uaca¬
re lusib. aut sordidũ ac sçaloris fe¬
ditate irritate. aut alienis malis
oblectare minime humano sola¬
cio. tibi uo nichil ex consuetud̾ie
mutandũ ẽ tua qua quidẽ ea in¬
stitiusti amare studia. que optime
f̃elicitatem extollunt. et facillime

Expanded text:
in exitium opprobriumque humani generis sum funditus principis mitissimi recreat clementia. C. Caesar amissa sorore Drusilla, is homo, qui non magis dolere quam gaudere principaliter posset, conspecexsequis sororis suae non interfuit, iusta sorori non praestitit, sed in Albano suo tesseris ac foro et pervolgatis huiusmodi aliis occupationibus acerbissimi funrii! Principis Romani lugentis sororem alea solacium fuit ! Idem ille Gaius fucertus, utrum lugeri vellet an coli sororem, eodem omni tempore, quo templa os qui parum maesti fuerant, crudelissima bat, qua secundarum elatus eventu super humanum in- tumeseebat modum. Procul istud exemplum ab omni Romano sit viro, luctum suum aut intempestivis sevocare lusibus aut sordium ac squaloris foeditate irritare aut alienis malis obiectare minime humano solacio. Tibi vero nihil ex consuetudine mutandum est tua, quoniam quidem ea instituisti amare studia, quae et optime felicitatem extollunt et facillime
Abbreviated transcription (Latin):
nccẽ ẽ. hoc p̾mũ nob̾ esse dicendu
quid accepto bñficio debeamꝰ. debe̾
enĩ putat aliꝰ pecumã quͣ accepit
am. ista aut̃ sũt mitoꝵ sign̾a ñ me¬
rita. Nõ pot̃ bñficiũ manu tangi
s aĩo geritur. Multũ int̾est int̾ ma¬
tĩam bñficii ⁊ bñficiũ. Itaq nͨ au¬

Expanded text:
necesse est hoc primum nobis esse discendum, necesse est hoc primum nobis esse discendum, quid accepto beneficio debeamus. Debere enim se ait alius pecuniam, quam accepit, am. Ista autem sunt meritorum signa, non merita. Non potest beneficium manu tangi ; res animo geritur. Multum interest inter materiam beneficii et beneficium ; itaque nec au
Abbreviated transcription (Latin):
nũqmͣ ꝯsequit᷑ nisi p̃cesserit hii do¬
cendi sunt. nich ĩputare illi plus
debeͣ. Ad hanc honestisimã ꝯtentõ
bñficiis bnficia iũcendi. sic noci
ad hortat᷑ crisippꝰ ut dicat uct̃du
eẽ. nc qr charites ionis filie sunt
parũ sacrate geͣre satrilegiũ sit ⁊tã¬
beir puelł tat muiria. Tu nc aliqd
eoꝵ doce. ꝑ que bñficientior gͣcior¬
q adu̾sus bene merentes fiam.
ꝑ que obliganciũ obligatoꝵq aĩ
certent. ⁊ qui p̃stiterũt obliuiscan¬
tur. ptinax sit memoria debenciũ.
Iste no in eptie poetis relinqnͣtur.
quib aures oblectare ꝓpõitum ẽ.
⁊ dulcẽ fabula nectẽ. at ꝗ ngenia
sanare.⁊ fidẽ in reb hũans retinẽ
memoriã officioꝵ ingerẽ aĩs uolt̃
serio loqnͣtur ⁊ mag̾ uirib agant.
Nisi forte existimaslem ac fabu¬
loso r̃mone ⁊ amub argumẽtis
ꝓhiberi posse. rem pnciosissima
bũficioꝵ nouas cabulas. S q̃ ad̾m
supuacua tͣnscurram. ita exponã

Expanded text:
nsequitur, nisi praecessit ; hi docendi sunt nihil imputare, illi plus debere. Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerebellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. Sed quemadmodum supervacua transcurram, ita exponam
Abbreviated transcription (Latin):
pungit nõ ꝑforat.hic uo ꝙ acu¬
men ẽ. de b̃nficiis dicendu est
⁊ ordinanda res. que maxĩe hũa¬
nam societatẽ alligat. dandalex
uite. nc sb̃spẽ benignitatis in cõ¬
sulta facilitas plateat. ne lb̃alita¬
libent̾ accipe libent᷑ redae̾. ⁊ mag̃
ipĩs c̾tamen ꝓponẽ cos quib ob¬
ligati sũt. re aĩoq nõ t̾m equare.¬

Expanded text:
pungit, non perforat. Hic vero quod acumen est ? De beneficiis dicendum est et ordinanda res, quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, ne sub specie benignitatis inconsulta facilitas placeat, ne liberalitalibenter accipere, libenter reddere et magnum ipsis certamen proponere, eos, quibus obligati sunt, re animoque non t
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ onerat p̾ora seqñtib ⁊̃ ex duro
⁊ inmenori pectore gram extun¬
dit.Nõ audebit adu̾sus multa o¬
oculos attollere. quocũq se ꝯuer¬
terit memoriã sua fugiens ibi te
⁊ quare sorores sint. ⁊ qͣre
manib inplexis. ⁊ quare
ridentes ⁊ uirgines solutaq acy
lucida ueste/ alii quidẽ uiden uo¬
lunt unã esse que det bñficium.
alt̾am q̃ accipiat. t̾ciam q̃ reddat.
um reciaentiũ. si mul accipienciũ
rectaenciũq. S utrũlib existis i¬
dicauermi. quid ista nos uiual¬
scientia: quid ille ꝯsertis manib
inse redeunciũ chorꝰobhac qror

Expanded text:
et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extundit. Non audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit memoriam suam fugiens, ibi tet quare sorores sint, et quare manibus implexis, et quare ridentes et iuvenes et virgines solutaque ac perlucida veste. Alii quidem videri volunt unam esse, quae det beneficium, alteram, quae accipiat, tertiam, quae reddat ;um, reddentium, simul accipientium reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos scientia iuvat ? Quid ille consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob
Abbreviated transcription (Latin):
est. ego illud dedi. ut darẽ Ncmo
beneficia in kalendario scribit n¬
ut auarus exactor ad horã ⁊ dicm
appellat. Nunq̃ illa uir bonꝰ cogi¬
tat. insi amonitꝰ a recddente. alio¬
qn informã crediti tͣnseunt. Tur¬
pis feneracio ẽ uñfm̃ expensum
ferre. qualiscumq pͥoꝵ euentꝰ est.
ingratos iacebunt. quos aut yu¬
tor aut occasio. aut trmditas. ili¬
qn gratos potit efficere. Ne cessa¬
ueris opus cuũ ꝑage. ⁊ ꝑtes bom
uri exequere Aũ re. aluĩ fide abi¬
um gr̃a aliũ ꝯsilio. aliũ p̃cepͭis
salubrib ⁊dimua officia etia fere
sentiunt. Nlec ullũ tã mmasuetũ
aialẽ ꝙ nõ cura mitiget ⁊̃ i amorẽ¬
sui u̾tat. Leonũ ora a magistris ĩ¬
pume tractant᷑. elefantoꝵ ferita¬
tem usq inseruile officiũ demere¬
tur cib. adco eciã que exͣ intelle¬
cum atq estimacionẽ bñficii po
reducet. Is ꝑdit beneficia. ꝯ cito
se ꝑdidisse credit. at qui nstat

Expanded text:
est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priorum eventus est, ingratos iacebunt, quos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amoresui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posreducet. Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat
Abbreviated transcription (Latin):
gare nos ⁊ pigriores ad rc̃ pulc̾¬
rimã fate nõ debet. ut si spes mͥ
p̃cidat᷑. gratũ hominẽ reꝑicudi.
mali nõ reciꝑe beneficia qmͣ nõ
dare qr qui nõ dat uiciũ ingrati¬
añcedit. dicam quid sentio Q be¬
neficiũ nõ reddit. niagis petcat.
qm̃ qui nõ dat citiꝰ benefitia i
uulgus cũ largiri institueris. per¬
denda sunt muita. ut semel poãs
bñ. inpore uersu utrũq rep̃hen¬
das. Nam nec in nulgus effũden¬
da sunt. ⁊ nulliꝰ rei mimme bene¬
ficioꝵ honesta largicio ẽ quib si
d tͣceris uidiciũ desmũt ẽẽ bene¬
ficia. ⁊ m aluid ꝙlib incident no¬
mẽ. sequens sensus mirifitus ẽ
qui uno bene posito benefitio ml¬
toꝵ amissor dampna solatur.ui¬
te oro te. ne hoc ⁊ uerꝰ sit ⁊ magni¬
tudmi bñfacientis aptiꝰ. ut illũ
hortem̃ ad danda etiã si nlłm bñ
positurꝰ est. Ilud enĩ falsum ẽ.ꝑ
quid lucrũ ẽ.Si nõ rectoet. dãpnũ

Expanded text:
gare nos et pigriores ad rem pulchgare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vi quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut semel ponas bene. In priore versu utrumque reprehendas ; nam nec in vulgum effundenda sunt, et nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequens sensus mirificus est, qui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna solatur. Vide, oro te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis aptius, ut illum hortemur ad danda, etiam si nullum bene positurus est. Illud enim falsum est " quid, lucrum est, si non reddet, damnum non
Abbreviated transcription (Latin):
tales abhac tam effusa ncc̃itate.
rent.utunt᷑ natura ⁊ cũcta utiq¬
t̾pretes uiuant. hos seqͣmur du¬
ces qnͣtum hũana in becillitas
ꝑatit᷑. demꝰ benefitia. ñ feneremũ.
Dignus ẽ decipi. qui drecipiendo
cogitauit cũ daret. at male cesse¬
rit᷑. ⁊ liberi ⁊ ꝯuges spẽ fefellerũt
sus expmĩta ꝑtinaces sum . ut
bella uicti ⁊ naufragi maria rept¬
tamus. qnͣto magis ꝑmanẽ in
dandis beneficiis decet. que siꝗs
nõ dat. qr nõ recepit. dedit ut re
tur: qm̃ multi qui nati sũt q̃run¬
tur.t̾n natura sobolem nouãgig¬
uit. ip̃osq qui nõ f̾uisse malient
ec̃ patit᷑. Hoc ⁊ magni aĩ ⁊ bom ꝓ¬
priũ ẽ. nõ fructũ beneficioꝵ sequi
s ip̃a ⁊ post malos qͣ. bonũ q̃tere.¬
Quid magnifici erit multis pro¬
desse si nemo decepit. hic ẽ u̾tus
dare beneficia nõ utiq reditura.
quoꝵ a uiro egregio statĩ fructus
ꝑceptus ẽ adeo quidẽ ista res fu¬

Expanded text:
tales ab hac tam effusa nec cessanttales ab hac tam effusa nec cessantrent. Utuntur natura sua et cuant. Hos sequamur duces, quantum humana imbecillitas patitur ; demus beneficia, non feneremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit. Et liberi et coniuges spem fefellerunt, rsus experimenta pertinaces sumus, ut bella victi et naufragi maria repetamus. Quanto magis permanere in dandis beneficiis decet ! Quae si quis non dat, quia non recepit, dedit, ut retur. Quam multi, quod nati sunt, queruntur ! Tamen natura subolem novam gignit ipsosque, qui non fuisse mallent, esse patitur. Hoc et magni animi et boni proprium est, non fructum beneficiorum sequi, sed ipsa et post malos quoque bonum quaereQuid magnifici erat multis prodesse, si nemo deceperit ? Nunc est virtus dare beneficia non utique reditura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fu
Abbreviated transcription (Latin):
excuntib u̾bis. Nemo aut̃ liben¬
t debet.ꝙ nõ accepit s extorsit.
Gratis adu̾sus eum eẽ quisqͣ pot̃
qui beneficiũ aut suꝑbe abiecit.
aut iratus mmipegit. aut fatigatus
ut molestia careret dedit errat
siquis sꝑat responsurũ s̾. quẽ di¬
latione lassauit. expectacc̃e torsit.
eodem aĩo beneficũi debet᷑. qͥ datũ.
⁊ iõ nõ est negligent̾ dandum.
s̾ enĩ quisq d qr a nesciente acce¬
pit. Nec tarde quidẽ qr cũ in om̃i
officio magni estimat᷑ dantis
uoluntas. qui tarde fecit diu no¬
luit. Utiq nõ ꝯtumeliose. nã cũ
ita natura patũ sit. ut altiꝰ ĩuiric
qͣ merita descendant. ⁊ illa citos
fluant.has tenax memoria cus¬
todiat. qd expeccit. ꝗ offendit dũ
obligatur. Satis aduersus illum
ꝗͣtus est siquis beneficio eiꝰ igno¬
sat. Nõ est aut̃ quo tardiores fa¬
ciat ad benc merendũ turba ĩgra¬
toꝵ. nã p̾mũ ut dixi. nos illa au¬
gcamꝰ. demde ne deos quidẽ ĩ mor¬

Expanded text:
 libenter debet, quod non accepit, sed expressit. Gratus adversus eum esse quisquam potest, qui beneficium aut superbe abiecit aut iratus impegit aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficium debetur, quo datur, et ideo non est neclegenter dandum ; sibi enim quisque debet, quod a nesciente accepit ; ne tarde quidem, quia, cum omni in officio magni aestimetur dantis voluntas, qui tarde fecit, diu noluit ; utique non contumeliose ; nam eum ita natura comparatum sit, ut altius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si quis beneficio eius ignoscit. Non est autem, quod tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam primum, ut dixi, nos illam augemus ; deinde ne deos quidem immor
Abbreviated transcription (Latin):
marmniã natu appellauit. mediam
cufrosinen. t̾ciam chaliam. horũ
nominũ int̾p̃tacionem ꝓut cuiꝙ
uisũ est deflectit. ⁊ ad rõnẽ aliqũ
conatur ꝑducẽ. cũ esiodus puellis
suis qd̾ uoluit nom̃ ĩposuit. ⁊taq
homerꝰ um mutauit. pasithamq
appellauit.⁊ in mat̾moniũ ꝓduxit
ut scias illas uestales ñ esse u̾gi

Expanded text:
mam natu appellavit, mediam Euphrosynen, tertiam Thaliam. Horum nominum interpretationem, prout cuique visum est, deflectit et ad rationem aliquam conatur perducere, cum Hesiodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque Homerus uni mutavit, Pasithean appellavit et in matrimonium promisit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ sb̃tile illud acumiẽ est. ⁊ ĩunq̃
penetnͣs ui̾tatem. ꝗ rei agcude cã
loquit᷑. ⁊ u̾bis nõ ult̾ qm adĩtlłet¬
tum satis ẽ utit᷑. totũ libꝵ suũ his
meptiis replet.itaut de ip̃o bñtõ
dandi. accipiendi. reddendiq pau¬
ca admodũ dicat nec hiis fabu¬
las s hec fabulis iscrit. slam p̃t̾
ista que hecacon tnͣscribit. tres cu¬
sippꝰ gr̃as ait. Ionis ⁊ con nomes
filias eẽ. etate autẽ minores q̃ ho¬
ras. s meliuscula facie.⁊ iõ ueneri
ditas comites.Matris qͦ nomẽ ad
rem uidicat ꝑ tinere. eori nomen
enĩ dictam. qr late parentis matri¬
monii sit bñ ficia duudẽ tãq̃ ma¬
tͥ pꝰ filias soleat nom̃ ĩpom. ã pce¬
te uera nomĩa reddant q̃ ad̃m no¬
minũ datori memorie loco auda¬
cia ẽ. ⁊ cuicũq nomẽ nõ pot̾ reddẽ
ĩponit. ita poete nõ putant adrez
ꝑtinẽ ueꝵ dicẽ. s aut nccĩtate coac¬
li.aut detore corrupti. id q̃q uoca¬
n uibent. qd̾ belle facit ad uersum.

Expanded text:
quem subtile illud acumen est et in imam penetrans veritatem, qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda reddendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam praeter ista, quae Hecaton transcribit, tres Chrysippus Gratias ait Iovis et Eurynomes filias esse, aetate autem minores quam Horas, sed meliuscula facie et ideo Veneri datas comites. Matris quoque nomen ad rem iudicat pertinere : Eurynomen enim dictam, quia late patentis patrimonii sit beneficia dividere ; tamquam matri post filias soleat nomen imponi aut poetae vera nomina reddant ! Quemadmodum nomenclatori memoriae loco audacia est et, cuicumque nomen non potest reddere, imponit, ita poetae non putant ad rem pertinere verum dicere, sed aut necessitate coacti aut decore corrupti id quemque vocari iubent, quod belle facit ad versum.
Abbreviated transcription (Latin):
Inciꝑit liber pͥmꝰ de beneficiis
Nter multos ac uari¬
os errores temẽ incõ
cia nec dare scimꝰ nec ac¬
cipe. Sequit᷑ enĩ ut male
collocata.male debeantur
de quib nõ redditis sero q̃¬
rim ista enĩ pierunt. cũ da¬
rent᷑ꝰ. Nec mirũ ẽ int̾ płima
maximaq uicia. nullũ eẽ fre

Expanded text:
ium Liberalem: de Beneficiis Liber I Inter multos ac varios errores temere inconcia nec dare scimus nec accipere. Sequitur enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non redditis sero querimur ; ista enim perierunt, cum darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse fre
Abbreviated transcription (Latin):
lauos uiramꝰ abstinet. debes illoꝵ
mitari firmitatẽ inꝑferendis ⁊¬
magna discrimina sint. nͥtus ĩ me¬
dio põita est. Neminẽ de dignatur
certe illos imitabis. qui cũ indig¬
nari possunt. nõ esse illos exhõtes
huiꝰ mali t̾n in hoc uno seceti̾s ex¬
equari homĩb nõ miuriã s ĩ mor¬
talitatis indicauerũt. tulcrũtq n
minis acerbe ⁊ aspe ꝙ acciderat. nec
mollit̾ ⁊ effecminate. Nã ⁊ nõ senti¬
re mala sua. nõ ẽ homĩs. ⁊ nõ ferre
nõ ẽ uiri. Nõ possum tn cũ oẽs c̾cui¬

Expanded text:
uos iuramus, abstinet ; debes illorum imitari firmitatem in perferendis emagna discrimina, virtus in medio posita est; neminem dedignatur, certe illos imitaberis, qui eum indignari possent non esse ipsos exsortes huius mali, tamen in hoc uno se ceteris exaequari hominibus non iniuriam sed ius mortalitatis iudicaverunt tuleruntque nec nimis acerbe et aspere, quod acciderat, nec molliter et effeminate ; nam et non sentire mala sua non est hominis et non ferre non est viri. Non possum tamen, cum omnes circumi
Abbreviated transcription (Latin):
ex cansis płib uideo. p̾ma illa
ẽ ꝙ nõ eligimꝰ dignos quib tͥ¬
buamꝰ. S noĩa fatturi. diligent᷑
pat̾moniũ ⁊ uitam debitoris in¬
quirimꝰ. semina insolũ effectu
⁊ sterile nõ spargimꝰ. beneficia sũ
ullo delectu magis ꝓicimꝰ qͣ damꝰ
Nec facile dixerim. utrũ turpius
sit inficiari an repetẽ beneficii.
Id enĩ genus huiꝰ crediti ẽ. ex qͦ
tm̃ recipiendũ sit. qnͣtum ultro
refert᷑. de quo queri uẽ fedissim̃
obhoc ip̃m. qr nõ opꝰ ẽ ad lib̾an¬
dam fidem facultatib.s aĩo. Red¬
dit enĩ beneficiũ ꝙ debet. S cũ
sit in ip̃is c̾men. qui ne ꝯfessio¬
ne quidẽ grati sunt in nob̾ qͦ ẽ
multos expimĩ ingratos. plures
fatimꝰ. qr alias graues exꝓbrato¬
res exactoresq sumꝰ. alias leues
⁊ quos paulo post muneris sui pe¬
niteat. alias queruli. ⁊ minima
mom̃to calũpmantes gr̃am cẽm
beneficia. s cũ damꝰ. quis nr̃m cõ¬
tentus fuit. aut leuit̾ rogan aut

Expanded text:
video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere vero foedissimum ob hoc ipsum, quia non opus est ad liberandam fidem facultatibus sed animo ; reddit enim beneficium, qui debet. Sed cum sit in ipsis crimen, qui ne confessione quidem grati sunt, in nobis quoque est. Multos experimur ingratos, plures facimus, quia alias graves exprobratores exactoresque sumus, alias leves et quos paulo post muneris sui paeniteat, alias queruli et minima momenta calumniantes. Gratiam omnem beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut
Abbreviated transcription (Latin):
tĩa ẽ aliũ ad cottidi.mũ opꝰ labo¬
rios: egestas uocat. aliũ ambicio
mnq̃ quicta sollicitat. aliꝰ diui¬
cias quas optauerat metuit. ⁊ uo¬
to labort suo. aliũ sollicitudo. alui¬
lũ obsidens turba. hic hr̃e se dolet
libõs.hic amisisse. lac̾me nobis
derunt. añqmͣ cause dolendi nõ
uides qualem nob̾ uitã rerum
hõinũ fictum eẽ uoluit. hoc pnti
cdim᷑. huic omĩs seqn̾cuĩ annoꝵ
ordo ꝯsentit. Sic uitã agimꝰ. Iõq
mod̾ate id fĩ debet a nobis ꝙ scy
fmire lac̾mas at certe suare ee¬

Expanded text:
Alium ad cotidianum opus laboriosa egestas vocat, alium ambitio numquam quieta sollicitat, alius divitias, quas optaverat, metuit et voto laborat suo, alium solitudo lum obsidens turba ; hic habere se dolet liberos, hic perdidisse. Lacrimae nobis deerunt ante quam causae dolendi. Non vides, qualem nobis vitam rerum hominum fletum esse voluit ? Hoc principio edimur, huic omnis sequentium annorum ordo consentit. Sic vitam agimus, ideoque moderate id fieri debet a nobis, quod finire lacrimas, at certe reservare debe
Abbreviated transcription (Latin):
buisse cadẽ. ꝓichilo ducit. Citocĩ
nos omĩs uoluptas reliqt que
fert᷑. Itaq in p̃teritũ tempꝰ aĩmꝰ
lectauit. reducendũ ac freqñti
cogitacione ꝑ tractandũ ẽ. logi¬
ẽ qd̃ cogites qnͣto diuciꝰ hr̃e po¬
tueris. s qmͣ diu habueris Reꝵ
nat᷑a illũ tibi sicut ceti̾s frĩb suis
nõ mancipio dedit. s ꝯm̃dauit.
cũ nisũ ẽ dem̃ repetit. Nec tuã in
co satictatẽ secuta ẽ s suã legem.
Si quis peciũam credit̾a soluisse¬
se moleste ferat. cã p̾ẜtim cuiꝰ usũ
gratuitũ habucrit. ñ ne ĩmitus
cio. s mortał aĩ spes auida. que
subinde quid reꝵ nat᷑a sit obli¬
iuscit᷑. nec umꝙͣ sortis sue memi¬

Expanded text:
buisse eadem pro nihilo ducit ; cito enim buisse eadem pro nihilo ducit ; cito enim nos omnis voluptas relinquit, quae fertur. Itaque in praeteritum tempus animus lectavit reducendum ac frequenti cogitatione pertractandum est ; longiest quod cogites, quanto diutius habere potueris, sed quam diu habueris. Rerum natura illum tibi sicut ceteris fratres suos non mancipio dedit, sed commodavit; cum visum est deinde repetit nec tuam in eo satietatem secuta est sed suam legem. Si quis pecuniam creditam solse moleste ferat, eam presertim, cuius usum gratuitum acceperit, nonne iniustus cio, set mortalis animi spes avida, que subinde, que rerum natura sit, obliviscitur, nec unquam sortis sue memi
Abbreviated transcription (Latin):
lo ⁊ ex humili atq dep̃sso. meũ
emicuit locũ quisqs ille ẽ. quo¬
uel ꝑ solutas uincuł aĩas beato
ille nos. S antecessit. Est mͥ crede
magna felititas in ip̃a felicitate
moriendi. nichil mͥ quidẽ in to
tũ diem certi ẽ. quis intã obscu¬
ra ⁊ muoluta neritate diumnat.
utrũ ne frĩ tuo mors muidit. an
ꝯsuluerit. Illud quoq ꝙ iusticia
cogitantẽ. nõ miriã tibi facta
ꝙ talẽ frẽm amisisti. s bñficui
datũ. ꝙ tã diu pietate eiꝰ uti fru¬
q licuit. Iniquus ẽ ꝙ muneris
sui arbitriũ danti ñ reliiqt. auid̾
qui nõ lucti loto ht qd̾ accep̃. S
dampni qd rectoidit In gratus
ẽ qui in iuriã uocat fmẽ nolup¬
tatis. stultus qui nlłm fructum
putat cẽ bonoꝵ ñ p̃sentiũ. qui ñ¬
⁊ in p̾teritis acquiescit ⁊ ea iuidi¬
cat certiora q̃ abierunt. qr de illis
ne desmãt. nõ ẽ timendũ. Nimis
angustat gaudia sua q eis tmmͦ

Expanded text:
lo, ex humili atque depresso in eum lo, ex humili atque depresso in eum emicuit locum, quisquis ille est, qui solutas vinculis animas beato ille nos sed antecessit. Est, mihi crede, magna felicitas in ipsa necessitate moriendi. Nihil ne in totum quidem diem certi est. Quis in tam obscura et involuta veritate divinat, utrumne fratri tuo mors inviderit an consuluerit ? Illud quoque, qua iustitia cogitantem non iniuriam tibi factam, quod talem fratrem amisisti, sed beneficium datum, quod tam diu tibi pietate eius uti fruique licuit. Iniquus est, qui muneris sui arbitrium danti non relinquit, avidus, qui non lucri loco habet, quod accepit, sed damni, quod reddidit. Ingratus est, qui iniuriam vocat finem voluptatis, stultus, qui nullum fructum esse putat bonorum nisi praesentium, qui not in praeteritis adquiescit et ea iudicat certiora, quae abierunt, quia de illis ne desinant non est timendum. Nimis angustat gaudia sua, qui eis ta
Abbreviated transcription (Latin):
tant. pecuma. dignitas. potencia
in cecͥa cupiditas obstupescit. cũ
laborc possident᷑. cũ in uidia cõspi¬
ciunt᷑. cosdemq ip̃os. quos ex or¬
lubrica ⁊ incerta sũt. nũꝙͣ bñ te¬
uent᷑. nã ut nichil de tempe futo
timeatur. ip̃a tñ magne felitita¬
tis tutela sollitita est. Si ueł cre¬
dere altiꝰ ueritatẽ intuentib. oĩs
uita suppliciũ ẽ. In hoc ꝓfundu
niquictũq piecii mare alt̾nis
estib iecipcu. et mͦ alleuans nos
subitis mcrem̃tis. mͦ maioribus
dãpn s deserens assidueq iactãs
nũqͣ stabili ꝯsistimꝰ loco. pendem᷑
ialiqũ naufragiũ facimꝰ semꝑ ti¬
cẽpestates expoito mari nanigan¬
tib. nlłs portus ñ mortis ẽ. Ne
ltaq ĩ uideris frĩ tuo. quiescit tãdẽ
b. tandẽ cutus. tandẽ et̾nus. suꝑ¬
qcqm ex suo fauore fortuna mu¬
taret. stantẽ ad huc illam q mu¬
nera plena ⁊ gerentẽ manure.¬
liquit. Fruit᷑ nũc aꝑto ⁊ libo ce¬

Expanded text:
tant, pecunia, dignitas, potencia tant, pecunia, dignitas, potencia ni ceca cupiditas obstupescit, cum labore possidentur, cum invidia conspiciuntur, eosdem ipsos, quos exorLubrica et incerta sunt, numquam bene tenentur ; nam ut nihil de tempore futuro timeatur, ipsa tamen magnae felicitatis tutela sollicita est. Si velis credere altius veritatem intuentibus, omnis vita supplicium est. In hoc profundum inquietumque proiecti mare, alternis aessubitis incrementis, modo maioribus dampnis deferens assidue que iactans, nunquam stabili consistimus loco; pendemus et aliquando naufragium facimus, semper titempestates exposito mari navigantibus nullus portus nisi mortis est. Ne itaque invideris fratri tuo; quiescit. Tandem liber, tandem tutus, tandem aeternus est. Supquam ex suo favore fortuna mutaret, stantem adhuc illam et munera plena manu congerentem reliquit. Fruitur nunc aperto et libero cae
Abbreviated transcription (Latin):
i⁊ exloto supiore
dispicit. diuina uo quoꝵ rõnem
tam diu frustra quesierat ꝓpĩ m¬
tuct᷑. Quid itaq ei desiderio ma¬
ceror qui aut beatus aut millus
ẽ. Beatũ deflere inuidia est. nił
temenciaan hoc te mouet. ꝙ ui¬
detur ingentib ⁊ maxime citum¬
fusis bomis carnisse: Cũ cogita¬
ueris multa cẽ que ꝑdidi̾t. cogi¬
ta plura ẽc̃ que ñ timet. nõ eũ ira
tor quebit. nõ morb affliget. nõ
suspicio lacesset. nõ edax ⁊ ĩimi¬
ca semꝑ alignis ꝓcessib ĩ uidia
consectabit᷑. nõ metus sollicitabͭ
Nõ leuitas fortune cito munera
sua transferentis. inquictabit.
si bñ ꝯputes plus illi remissũ ẽ¬
qmͣ ereptũ. Nõ opib t̾ruet᷑. non
tua sinił ac sua gr̃a. nõ accipiet
bñfĩcia. nõ dabit./ Miserũ putas
ꝙ ista amisit. an beatũ ꝙ nõ desi¬
derat. Michi crede is beatior est¬
au fortuna supuacua ẽ. ꝙͣ is cui
pata ẽ. Omĩa ista bona que nos
speciosa s fallaci uoluptate d lec¬

Expanded text:
ia ex loco superiore despicit, divina vero, quorum rationem tam diu frustra quaesierat, propius intuetur. Quid itaque eius desiderio maceror, qui aut beatus aut nullus est ? Beatum deflere invidia est, nullum dementia." An hoc te movet, quod videtur ingentibus et cum maxime circumfusis bonis caruisse ? Cum cogitaveris multa esse, quae perdidit, cogita plura esse, quae non timet. Non ira eum torquebit, non morbus affliget, non suspicio lacesset, non edax et inimica semper alienis processibus invidia consectabitur, non metus sollicitabit, non levitas fortunae cito munera sua transferentis inquietabit. Si bene computes, plus illi remissum quam ereptum est. Non opibus fruetur, non tua simul ac sua gratia ; non accipiet beneficia, non dabit. Miserum putas, quod ista amisit, an beatum, quod non desiderat cui fortuna supervacua est, quam is cui parata est. Omnia ista bona, que nos speciosa set fallaci voluptate delec
Abbreviated transcription (Latin):
fallunt. aut iam recreauit aĩmũ
tuũ. ⁊ tã magno uulnere maiora
ad hibuit temedia. Iam te oĩ con¬
firmanit mͦ iã omĩa exempla q¬
b ad animi equitatẽ ꝯpellereris
tenatissima memoria retulit. I
oĩum p̾cepta sapienciũ assucta
sͥ facundia explicuit. Nullus ita¬
q meliꝰ has alloquendi ytes occu¬
pauit. aliũ hebunt hoc dicente
pondus uerba. nelut aboraculo
missa oẽm iũ doloris tui diuina
eiꝰ ꝯtundet auctoritas. hunc itaq
tibi puta dice̾. Nõ te solum fortũa
desumpsit s̾ quẽ tam qͣui afficcret
muria. nulla domꝰ int̾oto orbe ter¬
rarum aut ẽ aut fiit. sine aliqua
ꝯploratione. tnͣsibo etempla uul¬
garia que etiã si minora. tñ mira s̃.¬

Expanded text:
fallunt aut iam recreavit animum fallunt aut iam recreavit animum tuum et tam magno vulneri maiora adhibuit remedia. Iam te omni confirmavit modo, iam omnia exempla, quibus ad animi aequitatem compellereris, tenacissima memoria rettulit, iam omnium praecepta sapientum assueta sibi facundia explicuit. Nullus itaque melius has adloquendi partes occupaverit. Aliud habebunt hoc dicente pondus verba velut ab oraculo missa ; omnem vim doloris tui divina eius contundet auctoritas. Hunc itaque tibi puta dicere : " Non te solum fortuna desumpsit sibi, quem tam gravi afficeret iniuria ; nulla domus in toto orbe terrarum aut est aut fuit sine aliqua comparatione. Transibo exempla vulgaria, quae etiam si minora, tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓnic senatũ ⁊ uitã mͥ ñ tm̃ dedit.
estimet cam meã uł iusticia cuis
bonã ꝑspiciat. uł demencia faciat
bonã. utrumq inequo mͥ ciꝰ benc¬
ficiũ erit. siue ĩnocentẽ me scierit
esse. siue uoluerit. Interim magnũ¬
es totã t̾ram ꝑuagantẽ. que cũ ex¬
lxt ip̃o angulo in quo ego dfixus
ruma obrutos. effoderit ⁊ in lucẽ
redicit. nõ uercor ne me unũ tnͣ¬
seat. Ipẽ aũt optue nouit tempꝰ
quocumq debeat sucturrẽ. Ẽgo q¬
omẽm opͥam dabo. ne puenireao
me crubescat. O felicẽ dementia
tuã cesar que efficit ut quietiorẽ
sub gaio egere prinçipes. Nõ tr̃e¬
pidant. nec ꝑsingulas horas gla¬
diũ expetãt. nec ad oem nauium
ꝯspectũ pauent ꝑ te habent. ut for¬
tunc seuientis modũ. ita spẽ qͦ me
lioris modum euisdem ac p̃sẽtis
quietẽ. scias licet ea demũ fulmi¬
na esse iustissima que ⁊̃ ꝑcussi co¬
lunt. ħ itaq pñceps qui publicũ
hominũ solatiũ est aut me omĩa

Expanded text:
t. existimet causam meam. Vel iustitia eius bonam perspiciat vel clementia faciat bonam ; utrumque in aequo mihi eius beneficium erit, sive innocentem me scierit esse, sive voluerit. Interim magnus totum orbem pervagantem ; quae cum ex ipso angulo, in quo ego defixus ruina obrutos effoderit et in lucem reduxerit, non vereor ne me unum transeat. Ipse autem optime novit tempus, quo cuique debeat succurrere ; ego omnem operam dabo, ne pervenire ad me erubescat. O felicem clementiam tuam. Caesar, quae efficit, ut quietiorem m nuper sub Gaio egere principes ! Non trepidant nec per singulas horas gladium expectant nec ad omnem navium conspectum pavent ; per te habent ut fortunae saevientis modum ita spem quoque melioris eiusdem ac praesentis quietem. Scias licet ea demum fulmina esse iustissima, quae etiam percussi colunt. Hic itaque princeps, qui publicum omnium hominum solacium est, aut me omnia
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ gentes fortissimas romano subi¬
cientẽ ĩpio ĩ ꝯplexu ⁊ ĩ ocuł suis im¬
mestũ. ueꝵ ⁊̃ attonitũ corpꝰ s dul
si sui uendicantẽ ad morẽ temi¬
ni luttus redegit. indicauito nõ

Expanded text:
et gentes ferocissimas Romano subicientem imperio in complexu et in osculis suis ammaestum sed etiam attonitum corpus Drusi sui sibi vindicantem ad morem Romani luct
Abbreviated transcription (Latin):
taͣ cristẽ uilnus
cadẽ magnitudine aĩ.m. antomꝰ.
qua omĩa alia adu̾sa tolauerat.
et hoc fuit eiꝰ iuge̾ xx ͣ legionu
sanguinẽ. frĩ parem dare. s ut oĩa
alia exempla p̾teream. ut ĩme qͣ
ip̃o alia tateã fimera. bis me fr̃no
luctu aggressa ẽ fortima. bis ĩ teller̃¬
me ledi posse. uiiici nõ posse. ami¬
si germancũ frẽm quẽ quomodo
amauerim. intelligit ꝓfecto ꝗsꝗᷤ
cogitat qͦmͦ suos frẽs pii fratres
ament. Sic tñ affectũ meu rexi
ut nec relinquerẽ ꝗcqm ꝙ exigi
euntẽ ostendẽ. q̃ nicħ sacrũ ĩ tac¬
tũq sit fortima q̃ exeis penatib
ausa fuicra duce. exquib erat de¬
equitatẽ nosse aut ullã modestiã
cnꝰ ĩplacabił seuicia totiẽs ipsa
finestauit pulunaria. faciam l

Expanded text:
tam triste vulnus eadem magnitudine animi M. Antonius, qua omnia alia adversa toleraverat, et hoc fuit eius lugere viginti legionum sanguine fratri parentare. Sed ut omnia alia exempla praeteream, ut in me quoque ipso alia taceam funera, bis me fraterno luctu aggressa fortuna est, bis intellexit laedi me posse, vinci non posse. Amisi Germanicum fratrem, quem quomodo amaverim, intellegit profecto quisquis cogitat, quomodo suos fratres pii fratres ament ; sic tamen affectum meum rexi, ut nec relinquerem quicquam, quod exigi eundem ostendere, quam nihil sacrum in- tactumque sit fortunae, quae ex eis penatibus ausa est funera ducere, ex quibus erat deaequitatem nosse aut ullam modestiam, cuius implacabilis saevitia totiens ipsa funestavit pulvi- naria ? Faciamus licet
Abbreviated transcription (Latin):
tã flucntiũ exempla t̾ͥ suggorat.
Lege qnͣto spũ ingentib intonu¬
eris reb. pudebit te subito defict̾
⁊ extantata orõmis magnitudie
dsciscere./ ne ꝯmiẜis. ut qsqs etẽ¬
plo ac mͦ sc̃pta tua mirabit᷑. que¬
rat quomͦ tã grandia tãq solida
tam fragilis animꝰ ꝯcepit. pociᷤ
abistis que te torquẽt. ad hec to

Expanded text:
usa fluentium exempla tibi suggerat. Lege, quanto spiritu ingentibus intonueris verbis ; pudebit te subito deficere et ex tanta orationis magnitudine desciscere. Ne commiseris, ut quisquis exemplaris modo scripta tua mirabatur quaerat quomodo tam grandia tamque solida tam fragilis animus conceperit. Potius ab istis te, quae torquent, ad haec tot
Abbreviated transcription (Latin):
nes que ipleue̾ cesaris atriũ mil¬
lanõ haꝵ aliquo suo momodo m¬
sĩgins ẽ. Nemo ñ existis inornam̃¬
cum scłoꝵ refulgentib uiris aut
desideno suoꝵ tortus ẽ. aut a sius
cũ maxiõ aĩ cruciatu desid̾atus est.
Quid t̃ referã sipionẽ affricanũ cui
equi pietas affricam fuerit cũctis
apparuit. Codem enĩ die scipio affii¬
canꝰ quo uiatoris manib frẽm ab¬
enulianũ scipionẽ. qui uno pene
cotẽq tempe spect auit patris tri
pauli triumphũ ꝯcidentis subita
uastitatẽ. qnͣto debunt ferie ĩ hoc
natus. ne urbi romane aut scipio
de ess. aut cartago suꝑ ess. Quid re¬
ferã duoꝵ lucilloꝵ direptã morte
ꝯcordiã quid põpeios quib nec h

Expanded text:
nes, quae implevere Caesarum atrium ? Nulla non harum aliquo suorum incommodo insignis est ; nemo non ex istis in ornamentum saeculorum refulgentibus viris aut desiderio suorum tortus est aut a suis cum maximo animi cruciatu desideratus est. " Quid tibi referam Scipionem Africanum, cui equi pietas Africam fuerit, cunctis apparuit; eodem enim die Scipio Africanus, quo viatoris manibus fratrem abAemilianum Scipionem, qui uno paene eodemque tempore spectavit patris triuPauli triumphum concidentis subitam vastitatem, quanto debuit ferre vir in hoc natus, ne urbi Romanae aut Scipio deesset aut Carthago superesset. “Quid referam duorum Lucullorum diremptam morte concordiam ? Quid Pompeios ? quibus n
Abbreviated transcription (Latin):
dulgencie iactatio ⁊ incipit dolor
hec uno excusatus. ꝙ honestiꝰ est
cũ adutilitatẽ respicit. a pietate
culos ponẽ. Si illi nõie doleone¬
cesse ẽ alt̾utrũ ex hiis duob ee
uidicẽ. nã si nullus defunitis se¬
te in omoda. ⁊ in eũ rescitutꝰ locl
in quo fuerat añqͣ nasceitt̾a er
pers omĩs mali nichil tunci n¬
chil cupit. nichil patit᷑. quis sĩ
furor. ꝓ eo me nũqmͣ dolere desi¬
nẽ qui nũqmͣ doliturꝰ ẽ S̾rẽ u¬

Expanded text:
ndulgentiae iactatio et incipit dolor ndulgentiae iactatio et incipit dolor hoc uno excusatus, quod honestus est, eum ad utilitatem respicit, a pietate culos ponere. Si illius nomine doleo, necesse est alterutrum ex his duobus esse iudicem. Nam si nullus defunctis sevitae incommoda et in eum restitutus est locum, in quo fuerat antequam nasceretur, et expers omnis mali nihil timet, nihil cupit, nihil patitur. Quis iste furor est pro eo me numquam dolere desinere, qui numquam doliturus est
Abbreviated transcription (Latin):
liusti.qm scripẜant. multũ tecũ
morent᷑. tutũ id erit om̃e tempꝰ
ꝙ illiꝰ tuerdũ omiẜis. Tune cesa¬
ris tui opa ut pomĩa secula dõesti¬
co narrent᷑ p̃como qnͣtum potes
opone. Nã ip̃c tibi optime forman¬
di odendiq res gestas. ⁊ mat̾iam
gos intẽptatũ romanis ĩgems
opus. solita sibi uenustate ꝯnec¬
tas. difficile ẽ quidẽ. ut adħ yla¬
riora studia tã uehement̾ ꝓculsus
aĩmꝰ tã cito possit accedere. h tñ ar¬
gumtũ habeto iã corroborati eins
⁊ recdditi sͥ si potit a semorib scͥp¬
tis adh soluciora ꝓçedere. in illis
enĩ qm ius egrũ cũ ad huc ⁊ se¬
cum reluctantẽ a uocauit et ip̃a
rerũ quas tͣctabat austitas hec
que remssa forte o mendȧda sũt
nõ ferret. msi cũ iã s̾ ab õi parte¬
pͥmũ ex̾cere. dende ylariore tẽpe¬
rare itaq illud qͦ magno tͥ ent
leuamento. si sepe te sic int̾roga¬
uĩs. utrũne meo nõie doleo an
eius qui decessit. Si meo. pit i¬

Expanded text:
luisti quam scripserant, multum tecum morentur; tutum id erit omne tempus, quod illis tuendum commiseris. Tunc Caesaris tui opera, ut per omnia saecula domestico narrentur praeconio, quantum potes, compone ; nam ipse tibi optime formandi condendique res gestas et materiam gos, intemptatum Romanis ingeniis opus, solita tibi venustate conectas. Difficile est quidem, ut ad haec hilariora studia tam vehementer perculsus animus tam cito possit accedere ; hoc tamen argumentum habeto iam corroborati eius et redditi sibi, si poterit a severioribus scriptis ad haec solutiora procedere. In illis enim quamvis aegrum eum adhuc et secum reluctantem avocabit ipsa rerum, quas tractabit, austeritas ; haec, quae remissa fronte commentanda sunt, non ferprimum exercere, deinde hilariore temperare. Illud quoque magno tibi erit levamento, si saepe te sic interrogaveris : " Utrumne meo nomine doleo an eius qui decessit ? Si meo, perit i
Abbreviated transcription (Latin):
tã cruenta rapma ⁊cordissimam
turbã ĩ minuere. ta bene stipatam
optimor adolescenciũ  domũ. in
nullo frẽ de generantẽ ꝑturbare.
⁊ sinc ulla c̃a de lib̾are uoliusti. Ni¬
chil cigo ꝓdẽ innocencia adcẽm
legẽ exatta. nichil antiqͣ frugali¬
tas. nichil fencitatis sũme poten¬
cia.suma obẜuata abstinentia.
nichil sincerus ⁊ tutus lr̃ax amor
nchil aboĩ late mens uacans
Luget polibiꝰ. ⁊ ĩuno frẽ. quicꝗd
de reliquis possit metuere adoxni¬
tus ⁊̃ de ip̃is doloris si solaciis.
timet facinꝰ indignũ. Luget poli¬
buis. ⁊ aliquid ꝓpicio dolet cesare
Hix sinc dubio in potens fortũ ⁊
nõ possumꝰ. stant dura ⁊ mexo¬
rabilia. nemo illa ꝯuicio. nemo

Expanded text:
tam cruenta rapina concordissimam tam cruenta rapina concordissimam turbam imminuere ? Tam bene stipatam optimorum adulescentium domum, in nullo fratre degenerantem, turbare et sine ulla causa de- libare voluisti ? Nihil ergo prodest innocentia ad omnem legem exacta, nihil antiqua frugalitas, nihil felicitatis summae potentia summa conservata abstinentia, nihil sincerus et tutus litterarum amor, nihil ab omni labe mens vacans ? Luget Polybius, et in uno fratre quid de reliquis possit metuere admonitus etiam de ipsis doloris sui solaciis timet. Facinus indignum ! Luget Polybius et aliquid propitio dolet Caesare ! Hoc sine dubio, impotens fortuna, non possumus. Stant dura et inexorabilia ; nemo illa convicio, nemo
Abbreviated transcription (Latin):
nꝰ fuit ille te fĩr tu certe eras dig̃¬
mssimꝰ qui ner ex digno quide᷑
quitꝙͣ doleres fr̃ẽ. ẜ.cͥdditꝰ illi te¬
stimoniũ equale õium hominur
desid̾rat᷑ in tuũ hororẽ laioat᷑ in
siii. Nichil in illo fuit ꝙ ñ libent᷑
ꝯgnoscẽ̾s. Tu quidẽ ⁊̃ minꝰ bono
erat fuisses bonꝰ. s m illo pietas tu¬
u itoncã nacta matiã. multo se li¬
blas crcuit. slemo potentiameiꝰ
da iria sensit. nũqm ille te frẽm
ulli minat᷑ ẽ. ad exemplũ se modes¬
tie tue formanerat. cogitabatq. q¬
tũ tu ⁊ ornam̃tũ tuoꝵ esses et onꝰ.
suffecit ile huic sartine. odura fa¬
tclicitatẽ suã nosset fr̃ tius. crep¬
tus ẽ parũ ant̾ m̃e indignari scio.
Nichil est eĩ difficiliꝰ qmͣ magno do¬
lori paria u̾ba reperire. Iam m̃c tñ
Qud tibi uolusti tã iniusta ⁊ in
olenta fortimna.tã cito te indulgẽ¬
cie tue peniturt.: que ista crudelitas
ẽ. in medios frẽs impetũ face̾. et

Expanded text:
nus fuit ille te fratre. Tu certe eras dignnus fuit ille te fratre. Tu certe eras dignissimus, qui ne ex indigno quidem quicquam doleres fratre. Redditur illi testimonium aequale omnium hominum ; desideratur in tuum honorem, laudatur in suum. Nihil in illo fuit, quod non libenter adgnosceres. Tu quidem etiam minus bono fratri fuisses bonus, sed in illo pietas tua idoneam nacta materiam multo se liberius exercuit. Nemo potentiam eius iniuria sensit, numquam ille te fratrem ulli minatus est. Ad exemplum se modestiae tuae formaverat cogitabatque, quantum tu et ornamentum tuorum esses et oura fafelicitatem suam nosset frater tuus, exemptus est. Parum autem me indignari scio ; nihil est enim difficilius quam magno dolori paria verba reperire. Etiamnunc tamen, Quid tibi voluisti, tam iniusta et tam violenta fortuna ? Tam cito te indulgentiae tuae paenituit ? Quae ista crudelitas est, in medios fratres impetum facere et
Abbreviated transcription (Latin):
pes illi bonã ualitudmnẽ. solidior
ẽ hec apud eũ qmͣ ut ate q̾ ip̃a cõ¬
lũ nocuisses. longissimũ illi ĩge¬
ma cuũ fama ꝓmisit. id egit ip̃ẽ
ut meliore sui parte duraret. ⁊ cõ¬
positus cloqñcie p̾claris opib. a
mortalitate se uindicaret. q̃ diu
fuerit ullus littis honor. ꝗ̃ diu
stetit aut latine lingue potencia
aut grece. gr̃a ugebit cũ maxĩs
uiris quoꝵ se ig̾eniis ł ꝯtulit.
uł si hccucrecundia eiꝰ recusat. ap¬
plicuit. hoc ergo unũ excogitasti.
quomͦ maxic illi posses nocẽ. quo
melior ẽ enĩ quisqs̾ sepiꝰ ferte te
ꝯsucint sine ullo delectu furẽtẽ
⁊ int̾ ip̃a benefitia metuendum.
quantulũ erat t̃ in miẽ ab hac
inuiria pr̾are cũ hominc̃. inq̃ uite¬
batur indulgents tua rõne certa
pucnisse. ⁊ nõ exi io more temere
in cidisse. adiciar iꝰ si ius ad has q̃¬
relas ip̃ius ado escentis int̾ceptã
nit̾ pͥma icrenienta indołe. dic¬

Expanded text:
peres illi bonam opinionem ? Solidior peres illi bonam opinionem ? Solidior est haec apud eum, quam ut a te quoque ipsa con Quantulum nocuisses ! Longissimum illi ingeni aevum fama promisit ; id egit ipse, ut meliore sui parte duraret et compositis eloquentiae praeclaris operibus a mortalitate se vindicaret. Quam diu fuerit ullus litteris honor, quam diu steterit aut Latinae linguae potentia aut Graecae gratia, vigebit cum maximis viris, quorum se ingeniis vel contulit vel, si hoc verecundia eius recusat, applicuit. Hoc ergo unum excogitasti, quomodo maxime illi posses nocere ; melior est enim quisque, hoc saepius ferre te consuevit sine ullo dilectu furentem et inter ipsa beneficia metuendam. Quantulum erat tibi immunem ab hac iniuria praestare eum hominem, in quem videbatur indulgentia tua ratione certa pervenisse et non ex tuo more temere incidisse ! " Adiciamus, si vis, ad has querellas ipsius adulescentis interceptam inter prima incrementa indolem ; dig
Abbreviated transcription (Latin):
nec illi quidẽ quẽ desid̃ras. nec tͥ.
lolles enĩ longũ eẽ qd irritũ est.
na si ꝯcqmͣ trisficia ꝓfecturi sumi
tib domesticis oculos. ꝙ effluat.
si mͦid cibi futire bono ẽ. Quid ces¬
sas: ⁊queram. atq adeo ip̃e hanc
litẽ meã faciam. Imquissima oĩ¬
ris eũ hominẽ ꝯtimuisse. ꝗ munẽ
raro ulli ꝯtigit felicitas eiꝰ effuge¬
ret ĩ indiam. Ẽcce eñ dolorẽ illũ
quẽ saluo cesare accipe marimu
q cirtuisses. intelleristi hac ꝑte
tm̃ mõ pate ictib tus. Quid enĩ
aliud illi fateres pecumã criperes.
nũqmͣ illi obnoxiꝰ fuit. Nũc qͦq
qnͣtum potest ilła ase abicit ⁊ i
tanta felicitate acquitendi młm
maiorẽ ex ea fructũ qm ꝯtemptũ
ciꝰ petit. Eriꝑes illi amcos. sciebas
tã habilẽ esse se.ut facile inlocu
amissoꝵ amicoꝵ poss alios sb̃sti¬
tuere. unũ cm̃ hunc excis quos
in pñcipali domo potentes uidi.
ꝯgnonisse uideor. quẽ oĩb amitũ

Expanded text:
c illi, quem desideras, nec tibi; noles enim longum esse, quod irritum est. Nam si quicquam tristitia profecturi sumus, tibus domesticis oculos quod effluat, si modo id tibi futurum bono est. Quid cessas ? Conqueramur, atque adeo ipse hanc litem meam faciam : " Iniquissima osinu eum hominem continuisse, qui munere raro ulli contigit, felicitas eius effugeret invidiam. Ecce eum dolorem illi, quem salvo Caesare accipere maximum ue circuisses, intellexisti hac parte tantummodo patere ictibus tuis. Quid enim illi aliud faceres ? Pecuniam eriperes ? Numquam illigit et in tanta facilitate adquirendi nullum maiorem ex ea fructum quam contemptum eius petit. Eriperes illi amicos ? Sciebas tam amabilem esse, ut facile in locum amissorum posset alios substituere ; unum enim hunc ex eis, quos in principali domo potentes vidi, cognovisse videor, quem omnibus amicum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ reposcem̃. aliũ alio tempe fata
dep̃hendent. neminẽ p̃teribunt.
tos merorabili. tota cũ regib
regna ppłiq cũ gentib tulere fa¬
tũ suũ om̃es ĩmoonũa ĩ ultimũ
diem spectant. Nõ idẽ uinu̾sis fi¬
nis ẽ. aliũ in medio cursu uita
deẜit. aliũ in ip̃o aditu relinquit.
aliũ mn extrema senectute fatiga¬
tũ iam extire cupientẽ uix emit¬
tit. aliũ qui dẽ atq alio tp̃e om̃s
tñ in eundẽ locũ tendimꝰ. Utrui¬
ne stultiꝰ sit nescio. mortalita¬
tis legem ignorare. an ĩpudẽtiꝰ
recusare. Agendũ illa que młto
ingenii cui labore celebrata sũt.
ĩ manꝰ sume utriuslibet aucto¬
ris carmina que tu ita resoluist.
ut qͣuis structura illoꝵ recesseĩt¬

Expanded text:
cum reposcemur. Alium alio tempore fata rehendent, neminem praeteribunt. tos inexorabili ? Tota eum regibus regna populique eum regentibus tulere fatum suum; omnes, immo omnia in ultimum diem spectant. Non idem universis finis est ; alium in medio cursu vita deserit, alium in ipso aditu relinquit, alium in extrema senectute fatigatum iam et exire cupientem vix emittit; alio quidem atque alio tempore, omnes tamen in eundem locum tendimus. Utrumne stultius sit nescio mortalitatis legem ignorare, an impudentius recusare. Agedum illa, quae multo ingenii tui labore celebrata sunt, in manus sume utriuslibet auctoris carmina, quae tu ita resolvisti, ut quamvis structura illorum recesserit
Abbreviated transcription (Latin):
crepͥtus ẽ. Sua quẽq credulitas
decipit. ⁊ mea que diliget uolũ¬
taria mortalitatis obłuuo. satã
nulli se necessitatis suc gr̃am fac¬
turã esse testata ẽ. Cottidie pret
oculos nr̃os transeunt notoꝵ
igntoꝵ q fimera. Nos t̾n aliud
agimꝰ ⁊ subitũ id putam esse qd̾
nob̾ tota uita denũciat᷑ futurꝵ.
Nõ est itaq ista fatoꝵ iiquitas.
sr mentis humane puitas insa¬
ciabił rerum oĩum que idigna¬
t᷑ inde se exire. quo admissa est p̃¬
cario. qnͣto ille iustior ꝗ nũciata
filii morte dignã magno uiro
uocẽ emisit. Ego cum genui. mo
accepit tanꝙͣ nonũ nuĩciũ filii mõ¬
tẽ. Quid eñ ẽ noui hominẽ mo¬
ri cuiꝰ tota nita nichil aluid q̃ ad¬

Expanded text:
ereptus est." Sua quemque credulitas decipit et in eis, quae diligit, voluntaria mortalitatis oblivio. Natura nulli se necessitatis suae gratiam facturam esse testata est. Cotidie praeter oculos nostros transeunt notorum ignotorum- que funera, nos tamen aliud agimus et subitum id putamus esse, quod nobis tota vita denuntiatur futurum. Non est itaque ista fatorum iniquitas, sed mentis humanae pravitas insatiabilis rerum omnium, quae indignatur inde excidere, quo admissa est precario. Quanto ille iustior, qui nuntiata fili morte dignam magno viro vocem emisit: " Ego cum genui, tumaccepit tamquam novum nuntium filii mortem ; quid enim est novi hominem mori, cui
Abbreviated transcription (Latin):
tos hẽs inquib acquiescas Ad
hac te infanna uĩdica. ne uide¬
at᷑ om̃ĩb plus apud te ualẽ un
dolor. qmͣ ħ tam multa solacla.
omẽs istos una tecũ ꝑculsos a¬
des. nec posse cibi subuenite ĩmno
ułtro ⁊ expettare ut ate splcucit¬

Expanded text:
quibus adquiescas. Ab hac te infamia vindica, ne videatur omnibus plus apud te valere unus dolor quam haec tam multa solacia. Omnis istos una tecum perculsos vides nec posse tibi subvenire, immo etiam ultro expectare, ut a te su
Abbreviated transcription (Latin):
potenciã tuã nisi ca parte qͣ ꝓdes
oscendis. patẽ illũ gem̾ humano
lam diu egro ⁊ affecto mederi. pa
insuũ locũ restituere ac reponere
didus hoc ꝙ p̾cipitato in ꝓfundũ
sit semp luceat bic germaniã pla

Expanded text:
potentiam tuam nisi ea parte, qua prodes, potentiam tuam nisi ea parte, qua prodes, ostenderis ! Patere illum generi humano iam diu aegro et affecto mederi, patin suum locum restituere ac reponere ! Sidus hoc, quod praecipitato in profundum sit, semper luceat ! Hic Germaniam pa