comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Dicta iouis mouere deos. nec se tenet ullus
Cũ uideat fessos radamanton ⁊ eacon annis
Et minoa q̃ri. qui dum fuit integer eui
Terruerat magnas ip̃o q̾ nomine gentes
Tunc erat inualidus deiomiq iuuente
Bobore miletum pheboq parente suꝑbũ
ꝑ tinuit. credensq suis insurgere regnis
Haut tñ est patriis arcere penatib ausus
Sponte fugis milete tua. celeriq carina
Egeas metiris aquas. ⁊ in aside terra
Menia constituis positoris hñtia nomen
Hic tibi dũ sequitur patͥe cur uamina rippe
Filia meandri tociens redeuntis eõdem
Cognita cianee p̃stanti corpore nĩpha
Riblida cũ canno ꝓlem est enira gemellã
Riblis in exemplo est ut amẽt concessa puelle
Biblis apollmei correpta cupidĩe frĩs
Non soror ut frẽm nec quo debebat amauit
Illa quidẽ pͥmo nullos intesligit ignes
Nec peccare putat qd̵ sepius oscula iũgit
Qd̃ sua frateruo circundat brachia collo

Expanded text:
Dicta Iovis movere deos, nec sustinet ullus, Dicta Iovis movere deos, nec sustinet ullus, cum videat fessos Rhadamanthon et Aeacon annis et Minoa, queri. Qui, dum fuit integer aevi, terruerat magnas ipso quoque nomine gentes. Tunc erat invalidus Deionidenque iuventae robore Miletum Phoeboque parente superbum pertimuit credensque suis insurgere regnis, haud tamen est patriis arcere penatibus ausus. Sponte fugis, Milete, tua, celerique carina Aegaeas metiris aquas et in Aside terra moenia constituis positoris habentia nomen. Hic tibi, dum sequitur patriae curvamina ripae, filia Maeandri totiens redeuntis eodem cognita Cyanee, praestantia corpora forma, Byblida cum Cauno, prolem est enixa gemellam. Byblis in exemplo est, ut ament concessa puellae: Byblis Apollinei correpta cupidine fratris: non soror ut fratrem, nec qua debebat, amabat. Illa quidem primo nullos intellegit ignes nec peccare putat, quod saepius oscula iungat, quod sua fraterno circumdet bracchia collo,
Abbreviated transcription (Latin):
Iet ubi uaticino uenturi p̃scia dixit
re themis. uario suꝑi sermone fremebãt
E t cur non aliis eadem dare dona liceret
Murmur erat. q̃ritur uet̾es pallanthias anuos
Comugis ẽẽ sui. q̃ritur oanescere mit̾tis
Iasona fronte teres. repetitũ mulciber euũ
P oscit erictonio uenem qͦ tura futuri
Fangit. ⁊ anchise uenouare paciscit᷑ anuos
Tui studeat d̾s om̃is ht̃. crescit q fauore
Turbida seditio. doneo sua iupit̾ ora
Soluit. ⁊ o nr̃i si qua est reuerentia dixit
Quo ruitis. tm̃ ne aliquis sibi posse uidet᷑
F ata qͦ ut suꝑet. fatis yolaus in anuos
Quos egit uedut. fatis uiuenesce debent
Calliroe geuiti non ambitione nec armils
Uos etiã qͦ ut hoc aiuimo meliore feratis
Me qͦ fata regunt. q̃ si mutare ualerẽ
Nec nr̃m seri curuarent eacon anni
P petuũq cui florem radamantꝰ haberet
Tũ minoe meo. qui ꝓpter amara senecte
P ond̾a despicit᷑. nec quo prius ordine regnat

Expanded text:
Haec ubi faticano venturi praescia dixit Haec ubi faticano venturi praescia dixit ore Themis, vario superi sermone fremebant, et “cur non aliis eadem dare dona liceret” murmur erat: queritur veteres Pallantias annos coniugis esse sui, queritur canescere mitis Iasiona Ceres, repetitum Mulciber aevum poscit Erichthonio. Venerem quoque cura futuri tangit et Anchisae renovare paciscitur annos. Cui studeat, deus omnis habet, crescitque favore turbida seditio, donec sua Iuppiter ora solvit et “o nostri siqua est reverentia,” dixit “quo ruitis? Tantumne aliquis sibi posse videtur, fata quoque ut superet? Fatis Iolaus in annos, quos egit, rediit, fatis iuvenescere debent Callirhoe geniti, non ambitione nec armis. Vos etiam, quoque hoc animo meliore feratis, me quoque fata regunt. Quae si mutare valerem, nec nostrum seri curvarent Aeacon anni, perpetuumque aevi florem Rhadamanthus haberet cum Minoe meo, qui propter amara senectae pondera despicitur nec quo prius ordine regnat.”
Abbreviated transcription (Latin):
Res noua t̾sticiam. nam limine constitit alto
Psene puer. dubiaq tegens lanuginie uialas
Gra reformatus pͥnos yolaus in annos
Hoc illi dederat inonia muneris hebe
Uicta uiri p̃cib. que cuni iurare parasset
Dona tributurã post hec se talia nilli
on est passa themus. uã iam discordia thebe
ella mouent dixit capaneꝰ q a ioue uiuci
H ant pot̾it. deflent ip pares in uuluere frẽs
Subductaq suos manes tellure uidebit
Uinus adhuc uates. ultusq parente pentẽ
N atus erit. fc̃o pius ⁊ sceleratus eodem
Attonitusq malis exul mentisq domusq¬
U ultib enmenidũ fratrisq agitabit᷑ umbris
Donec eum conũx fatale poposcit aurũ
Cognatũq latus phlegeius hausĩt ensis
Tũt demũ magno petet hoc acheloia suplex
Aioue calliroe natis infantib anos
Neue necẽ sinat ẽẽ sui genitoris in ultam
Pupit hiis motus pruune doua uurusq
P recipiet faciet q uiros impubib aunis

Expanded text:
res nova tristitiam. Nam limine constitit alto res nova tristitiam. Nam limine constitit alto paene puer dubiaque tegens lanugine malas ora reformatus primos Iolaus in annos. Hoc illi dederat Iunonia muneris Hebe, victa viri precibus. Quae cum iurare pararet dona tributuram post hunc se talia nulli, non est passa Themis: “Nam iam discordia Thebae bella movent” dixit “Capaneusque nisi ab Iove vinci haud poterit, fientque pares in vulnere fratres, subductaque suos manes tellure videbit vivus adhuc vates; ultusque parente parentem natus erit facto pius et sceleratus eodem; attonitusque malis exsul mentisque domusque, vultibus Eumenidum matrisque agitabitur umbris, donec eum coniunx fatale poposcerit aurum, cognatumque latus Phegeius hauserit ensis. Tum demum magno petet hos Acheloia supplex ab Iove Callirhoe natis infantibus annos neve necem sinat esse diu victoris inultam, Iuppiter his motus privignae dona nurusque praecipiet facietque viros inpubibus annis.”
Abbreviated transcription (Latin):
Pĩc tn infantem materns denute ramiis
Et date nutrici. nr̃aq sub arbore sept
Las facioote bibat. nr̃aq sub arbors ludat
Euinq loqui pod̾it matr̃e facitote salutet
Et dicat tͥstis ladet hoc in stipite mater
Et igna tũ tinicat nes carpat ab arbore flores
Et frutices oñis corpus pudet eẽ deorum
Care uale coniũr ⁊ tu germana pat̾ qp
Osi qua est pietas ab acute iudnore falcis
Apetoris morsu frondes deffendite nr̃as
Srigite huc artus. ⁊ ad oscula nr̃a uenite
Dum tangi possũt ꝑuĩq attollite natum
P lura loqui neq̃ nam iam ꝑ candida mollis
Colla liber serpit. sũmoq in catuine condor
Conegtt indutus mordalia lumina cortex
Deserant siuil ora loqui. sunul ẽẽ. diuq
Torpore nuutato rami caluere recentes
Di refert yole tc̃hi mirabile. dũq
Curichidos latrimas admoto pollice siccat
Almene fiex ⁊ ip̃a tñ compescuit oninemi

Expanded text:
Hunc tamen infantem maternis demite ramis Hunc tamen infantem maternis demite ramis et date nutrici; nostraque sub arbore saepe lac facitote bibat nostraque sub arbore ludat! Cumque loqui poterit, matrem facitote salutet, et tristis dicat “latet hoc in stipite mater.” Stagna tamen timeat nec carpat ab arbore flores, et frutices omnes corpus putet esse deorum! Care vale coniunx, et tu, germana, paterque! Qui, siqua est pietas, ab acutae vulnere falcis, a pecoris morsu frondes defendite nostrasnon est, erigite huc artus et ad oscula nostra venite, dum tangi possunt, parvumque attollite natum. Plura loqui nequeo. Nam iam per candida mollis colla liber serpit, summoque cacumine condor. contegat inductus morientia lumina cortex!” Desierant simul ora loqui, simul esse, diuque corpore mutato rami caluere recentes.” Dumque refert Iole factum mirabile, dumque Eurytidos lacrimas admoto pollice siccat Alcmene flet et ipsa tamen, conpescuit omnem
Abbreviated transcription (Latin):
Ut uidit conata manu lamare capillos
Fronde manũ impleuit fr̃odes cap̃ õs teuebãt
At puer amphisos. namq aiuis eritus illi
A ddiderat nomien materna rigesc̾e sentit
Ubera. net sequitur ducentẽ lacteus humor
Spectatͥx aderam fc̃i crudelis openiq
Non poterã tͥ ferre soror. quantũq ualebam
CFrescentem trũcũ ramosq amplexa morabar
Et fateor uolui iub eodem uertice condi
Ecce uir andremon genitorq miseormiꝰ adsũt
Et q̃runt duopeni driopẽ querentib illis
Ostendi lothon. tepido dant oscula ligno
Asfusiq sue radicib arboris herent
Nil nisi iam faciem quod nõ foret arbor hebat
Fara soror. lacrune misero de corpore fcĩt
Prrorant folus. ac dum licet ora q p̃stant
ocis iter tales effudit in aera questus
Si qua fides miseris hoc me ꝑ nununa iuro
Non meruisse ne fas patior sũ crimine penã
Uirimus inocue. si mentior arida ꝑdam
Quas habeo frondes ⁊ cesa securib urar

Expanded text:
Ut vidit, conata manu laniare capillos, Ut vidit, conata manu laniare capillos, fronde manum implevit: frondes caput omne tenebant. At puer Amphissos namque hoc avus Eurytus illi addiderat nomen materna rigescere sentit ubera, nec sequitur ducentem lacteus umor. Spectatrix aderam facti crudelis opemque non poteram tibi ferre, soror; quantumque valebam, crescentem truncum ramosque amplexa morabar et, fateor, volui sub eodem cortice condi. Ecce vir Andraemon genitorque miserrimus adsunt et quaerunt Dryopen: Dryopen quaerentibus illis ostendi loton. Tepido dant oscula ligno adfusique suae radicibus arboris haerent. Nil nisi iam faciem, quod non foret arbor, habebat cara soror: lacrimae misero de corpore factis inrorant foliis, et, dum licet oraque praestant vocis iter, tales effundit in aera questus: “Siqua fides miseris, hoc me per numina iuro non meruisse nefas: patior sine crimine poenam. Viximus innocuae: si mentior, arida perdam quas habeo, frondes et caesa securibus urar.
Abbreviated transcription (Latin):
Uimiq dei passam delphon delonq tenentẽ
E xcipit andremon. ⁊ habetur cõuige felix
st lacus acliuis deuero margine formã
Littoris efficiens. sũmũ mixtea coronant
Uenerat huc driope fatorũ nescia. quoqi
I udignere magis nĩphis latura coronas
Inq sniu puerũ qͥ nundũ impleu̾at annũ
iuice ferebat onis tepidiq ope lactis alebat
Haut ꝓcul a stagno tirios imitata colores
In spem baccaꝵ florebat aquatica lothos
C arpserat hũc driope qͦs oblectamina nato
Porrig̾et flores. ⁊ idem factura uidebar
x amq aderã uidi guttas e flore cruentas
Tecidere. ⁊ tremulo rauos horrore moueri
Scilicet ut referũt taidi non deniq agrestes
Lothos in hauc nimphe fugiens obscena priapi
Contulerat u̾sos seruato nomine uultus
Nescierat soror hoc. q̃ cũ puet̾rita retro
Iret. ⁊ oratis uellet discedere nimphis
Heserunt radice pedes. cũ uellere pugnat
Nec quic qͣm insi sũma mouet. succrescit ab uuo
Totaq paulatĩ lentus p̃mit inguina cortex

Expanded text:
imque dei passam Delphos Delumque tenentis excipit Andraemon, et habetur coniuge felix. Est lacus adclivis devexo margine formam litoris efficiens: summum myrteta coronant. Venerat huc Dryope fatorum nescia, quoque indignere magis, nymphis latura coronas; inque sinu puerum, qui nondum impleverat annum, dulce ferebat onus tepidique ope lactis alebat. Haud procul a stagno Tyrios imitata colores in spem bacarum florebat aquatica lotos. Carpserat hinc Dryope, quos oblectamina nato porrigeret, flores, et idem factura videbar namque aderam: vidi guttas e flore cruentas decidere et tremulo ramos horrore moveri. Scilicet, ut referunt tardi nunc denique agrestes, Lotis in hanc nymphe, fugiens obscena Priapi, contulerat versos servato nomine, vultus. Nescierat soror hoc. Quae cum perterrita retro ire et adoratis vellet discedere nymphis, haeserunt radice pedes. Convellere pugnat, nec quicquam nisi summa movet. Subcrescit ab imo totaque paulatim lentus premit inguina cortex.
Abbreviated transcription (Latin):
Umbra subit t̾ras. ⁊ q̃ loca uiderat aute
Cuncta recognoscit. querensq ꝑ arua pioꝵ
Inuenit euriditẽ. cupidisq amplectit᷑ uluis
H ic mͦ cõiunctis spaciantur passib ambo
Nunc p̃cedentem sequit᷑. nũc p̃uius ante it
Fur idicẽq suã iam tute respicit orpheus
Non impune tñ scelus hoc sinit ẽẽ lieus
A missoq dolens sacroꝵ uate suorum
ꝓtinus in siluis matres edonidas om̃is
Q uidere nefas torta radice li gauit

Expanded text:
Umbra subit terras et quae loca viderat ante, Umbra subit terras et quae loca viderat ante, cuncta recognoscit quaerensque per arva piorum invenit Eurydicen cupidisque amplectitur ulnis. Hic modo coniunctis spatiantur passibus ambo, nunc praecedentem sequitur, nunc praevius anteit Eurydicenque suam iam tutus respicit Orpheus. Non impune tamen scelus hoc sinit esse Lyaeus, amissoque dolens sacrorum vate suorum tinus in silvis matres Edonidas omnes, quae videre nefas, torta radice ligavit
Abbreviated transcription (Latin):
S acrilege ꝑimũt. ꝑ q os ꝓh iupiter illud
Auditũ saxis. intellectũ q foraꝵ
S ensib. in uentos anima exalata retessit
Te meste uolucres orpheu. te turba feraꝵ
Terigide silices. tua carmina sepe sequte
F leuerũt silue. positis te frondib arbor
Tonsa comas luxit. lacrimis qͦ flumina dicũt
I ncreuisse suis. obscuraq carbasa pullo
Naides ⁊ driades sꝑsos habuere capillos
M embra iacent diuersa locis. caput hebre lirã q
Excipis. ⁊ mirũ mẽdio dũ labitur auue
F lebile nescio qͥd q̃rit᷑ lira. flebile lugua
M urmurat exanimis. respondent flebile ripe
Namq mare inuecte fumen populare reluiqũt.
Et methemei poscuntur littore lesbi
H ic ferus exposito ꝑegrinis auguis harenis
Obstitit aspso stillantes rore capillos
Tandẽ pheb adest. morsusq inferre parantẽ
Arcet. ⁊ in lapidem rittus serpentis aptos
Congelat. ⁊ patulos ut erant indurat hiatus

Expanded text:
sacrilegae perimunt. Perque os, pro Iuppiter! illud sacrilegae perimunt. Perque os, pro Iuppiter! illud auditum saxis intellectumque ferarum sensibus in ventos anima exhalata recessit. Te maestae volucres, Orpheu, te turba ferarum, te rigidi silices, tua carmina saepe secutae fleverunt silvae, positis te frondibus arbor tonsa comas luxit. Lacrimis quoque flumina dicunt increvisse suis, obstrusaque carbasa pullo naides et dryades passosque habuere capillos. Membra iacent diversa locis. Caput, Hebre, lyramque excipis, et mirum! medio dum labitur amne, flebile nescio quid queritur lyra, flebile lingua murmurat exanimis, respondent flebile ripae. Iamque mare invectae flumen populare relinquunt et Methymnaeae potiuntur litore Lesbi. Hic ferus expositum peregrinis anguis harenis os petit et sparsos stillanti rore capillos. Tandem Phoebus adest morsusque inferre parantem arcet et in lapidem rictus serpentis apertos congelat et patulos, ut erant, indurat hiatus.
Abbreviated transcription (Latin):
Innumi̾as uolucres anguesq agñe ꝙ feraꝵ
M enades orphei titulum rapuere theatri
I nde cruentatis uertunt᷑ in orphea dertͥs
Et coeunt ut aues si quãdo luoe uagante
N octis anẽ cernũt structo q uitͥnq theat᷑
Cñ matutina ceriuis ꝑiturus hareua
P reda canũ est. uatẽq petũt. ⁊ fronde uiuẽti
Tõniciint tirsos non hec in mun̾a fc̃os
H ec glebas. illa direptos arbore ramos
Pars torq̃t silices. neu desint tela fugori
Forte boues p̃sso subigebant uoui̾e t̾ram
N ec ꝓcul hinic multo fructũ sudore petentes
Oura lacertosi fodiebant arua coloni
Agmine qui leso fugĩt. oꝑisq relinqũt
Arna sui. nacuosq iacent disꝑsa ꝑ agros
S arcula n ⁊ rastriq graues. longiq ligones
Q post qũa rapuere fere. cornuq minaci
Diuellere boues. ad uatis fata recurrũt
Tendentẽ q manus. atq illo tẽpore primũ
Irrita dicentẽ nequitqͣm uoce monentẽ

Expanded text:
innumeras volucres anguesque agmenque ferarum innumeras volucres anguesque agmenque ferarum Maenades, Orphei titulum, rapuere, theatri. Inde cruentatis vertuntur in Orphea dextris et coeunt ut aves, si quando luce vagantem noctis avem cernunt. Structoque utrimque theatro ceu matutina cervus periturus harena praeda canum est, vatemque petunt et fronde virentes coniciunt thyrsos non haec in munera factos. Hae glaebas, illae direptos arbore ramos, pars torquent silices. Neu desint tela furori, forte boves presso subigebant vomere terram, nec procul hinc multo fructum sudore parantes dura lacertosi fodiebant arva coloni. Agmine qui viso fugiunt operisque relinquunt arma sui, vacuosque iacent dispersa per agros sarculaque rastrique graves longique ligones. Quae postquam rapuere ferae cornuque minaci divulsere boves, ad vatis fata recurrunt Tendentemque manus et in illo tempore primum inrita dicentem nec quicquam voce moventem
Abbreviated transcription (Latin):
Excuciũt idem qui p̃stant om̃ia uenti
armine dũ tali siluas aĩosq feraꝵ
Traicius uates ⁊ sara seĩntia ducit
Ecce nurꝰ tyconũ tecte limphata ferinis
Pectora uellerib tumuli de u̾tice ceruũt
Drphea ꝑcussis souant ẽ carmina ueruis
E quib una leuẽ iactato crine ꝑ aurai
En ait en hic est nr̃i contẽptor. ⁊ hastaiu
Uatis apolluici uocalia misit in ora
Q̃ foliis p̃sũpta notam sũ uuln̾e fecit
Alterius telũ lapis est. qui missus in ip̃o
Aere. concentu uictus uocisq lire qz
Ac ueluti suplex. ꝓ tam furialib ausis
Ante pedos iacuit. sed enĩ temeraria crescũt
Sella. modꝰ q ab ut. insauaq regnat hor iuis
Cunctaq tela forẽt cautu mollita. s ingẽs
Clamor. ⁊ inflato bereointia tibia cornu
Timpaniaq ⁊ plausus ⁊ bathei ululatus
Obstupuere sono cẏthare. tũ deniq sara
Non exaudici uubuerunt sanguine uatis
At pͥmũ attonitas etiam nũc uoce cauentis

Expanded text:
excutiunt idem, qui praestant nomina, venti.” excutiunt idem, qui praestant nomina, venti.” Carmine dum tali silvas animosque ferarum Threicius vates et saxa sequentia ducit, ecce nurus Ciconum, tectae lymphata ferinis pectora velleribus, tumuli de vertice cernunt Orphea percussis sociantem carmina nervis. E quibus una, leves iactato crine per auras, “en,” ait “en hic est nostri contemptor!” et hastam vatis Apollinei vocalia misit in ora, quae foliis praesuta notam sine vulnere fecit; alterius telum lapis est, qui missus in ipso aere concentu victus vocisque lyraeque est ac veluti supplex pro tam furialibus ausis ante pedes iacuit. Sed enim temeraria crescunt bella modusque abiit, insanaque regnat Erinys. Cunctaque tela forent cantu mollita, sed ingens clamor et infracto Berecyntia tibia cornu tympanaque et plausus et Bacchei ululatus obstrepuere sono citharae: tum denique saxa non exauditi rubuerunt sanguine vatis. Ac primum attonitas etiamnum voce canentis
Abbreviated transcription (Latin):
Agnouit longe genutũ morientis. ⁊ allas
F lexit aues illic. utip ethere iudit ab alto
Eranimẽ inq suo iactantẽ sangͥne corpus
Dissiluit. ꝑit̾q sinis ꝑiter q capillos
Ruppit. ⁊ indignis ꝑcussit pectora palmis
Quest aq cũ fatis. ⁊ non tñ omnia nr̃i
Dixit erũt iuris. luctus moium̃ta mauebũt
Semꝑ adoni nei. repetitaq mortis ymago
Anua plangoris ꝑaget simi lamina nr̃i
At cruor in florem mut abit᷑. au tͥ qͦndã
F enuneos artus in olentes uert̾e mentes
P sifoue licuit. nobis cyuareius heror
I niudie mutatus erit. sic fata. cruorẽ
Nectarc odorato sꝑsit. qui tactus ab illo
Intumuit. sicut fuluo ꝑlucida celo
Surg̾e bulla solet. nec plena longior hora
Facta mora ẽ. cũ flos de sangͥne concolor ortͦ
Qualẽ que leuto celant sub cortice granũ
Puuica ferre solẽt. breuis est tũ usus in illo
N auiq male herentẽ ⁊ nimia leuitate caducũ

Expanded text:
agnovit longe gemitum morientis et albas agnovit longe gemitum morientis et albas flexit aves illuc. Utque aethere vidit ab alto exanimem inque suo iactantem sanguine corpus, desiluit pariterque sinum pariterque capillos rupit et indignis percussit pectora palmis. Questaque cum fatis “at non tamen omnia vestri iuris erunt” dixit. “Luctus monimenta manebunt semper, Adoni, mei, repetitaque mortis imago annua plangoris peraget simulamina nostri. At cruor in florem mutabitur. An tibi quondam femineos artus in olentes vertere mentas, Persephone, licuit: nobis Cinyreius heros invidiae mutatus erit ?” — Sic fata cruorem nectare odorato sparsit: qui tactus ab illo intumuit sic ut fulvo perlucida caeno surgere bulla solet. Nec plena longior hora facta mora est, cum flos de sanguine concolor ortus, qualem, quae lento celant sub cortice granum, punica ferre solent. Brevis est tamen usus in illo: namque male haerentem et nimia levitate caducum
Abbreviated transcription (Latin):
P ena leuis uisa est. ergo mͦ lenia fulue
Folla iube uelant. digiti curuaut᷑ in ungues
Ex hum̾is armi fũt. in pectora totuen
P ondus abit. sũme cauda u̾runt᷑ hareue
ꝑram nultus ht̃ ꝓ uerbis murmura reddũt
ꝑ thalamis celebrant siluas. alusq timendi
Dente p̃mũt domido cybeleia frena leones
Hoc tu care mͥ cũq hus genus om̃e feraꝵ
Que nõ terga fuge q̃ pugne pectora p̃bent
Effuge. neo uirtus tua sit dapnosa duob
Illa quidẽ monuit iũctisq ꝑ aera ciguis
arpit it̾. s stat monitis contraria. uirt᷑
orte suẽ latebris uestigia certa sequti
Ereruere canes. siliusq exire parantẽ
F ycerat obliquo inuenis cynareius istu
P rotuꝰ excusfit pando uenabula rostro
S angͥ ne tincta suo trepidũq ⁊ tuta petentẽ
Trux aꝑ in sequit᷑. totos q sub inguine dẽtes
Abdidit. ⁊ fulua moribundũ sternit hareua
Uecta leui curru medias cytherea ꝑ auras
Cypron olorinis ml̃dũ ꝑuenerat alis

Expanded text:
Poena levis visa est. Ergo modo levia fulvae Poena levis visa est. Ergo modo levia fulvae colla iubae velant, digiti curvantur in ungues, ex umeris armi fiunt, in pectora totum pondus abit, summae cauda verruntur harenae. Iram vultus habet, pro verbis murmura reddunt, pro thalamis celebrant silvas: aliisque timendi dente premunt domito Cybeleia frena leones. Hos tu, care mihi, cumque his genus omne ferarum, quod non terga fugae, sed pugnae pectora praebet, effuge, ne virtus tua sit damnosa duobus.” Illa quidem monuit iunctisque per aera cygnis carpit iter: sed stat monitis contraria virtus. Forte suem latebris vestigia certa secuti excivere canes, silvisque exire parantem fixerat obliquo iuvenis Cinyreius ictu. Protinus excussit pando venabula rostro sanguine tincta suo trepidumque et tuta petentem trux aper insequitur totosque sub inguine dentes abdidit et fulva moribundum stravit harena. Vecta levi curru medias Cytherea per auras Cypron olorinis nondum pervenerat alis,
Abbreviated transcription (Latin):
Collere. ⁊ adieci sublato ponda malo
Impediiq on̾is ꝑit̾ grauitate moraq
N eue meus seruio cursu sit tardior ip̃o
P ret̾ita est urgo. duxit sua p̃mia uictor
Digna nec ut grates ag̾et cui thuris honorẽ
Ferret adoni fui. nec grates ĩmemor est
Nec mn thura dedit. subitã coulitor in iram
Tontẽptu q dolens ne sun sꝑuenda futuris
Ertimiplo caueo. meq ip̃am exortor in ãbos
Templa dm̃ mat̾ q̃ qͦndam clarus echiou
Fecerat ex uoto nemorosis abdita siluis
Transibant. ⁊ iter longũ reqͥesc̾e suasit
Islic concubitus intempestiua cupido
Occupat yponienẽ a numine cõcita ĩo
Liminis exigui fuerat ꝓpe tẽpla recessus
Speluice similis natiuo puiice tectus
Religione sacer prisca. quo multa sacerdos
Lignea contulerat ueterũ simulacra deoꝵ
Hũc nuuit. ⁊ uetito tem̾at sacraria ꝓbro
Sacra retorserũt oculos. tupritaq mat̾
An stigia sontes dubitauit m̾geret uuda

Expanded text:
tollere et adieci sublato pondera malo tollere et adieci sublato pondera malo impediique oneris pariter gravitate moraque. Neve meus sermo cursu sit tardior ipso, praeterita est virgo: duxit sua praemia victor. Dignane, cui grates ageret, cui turis honorem ferret, Adoni, fui? — nec grates inmemor egit, nec mihi tura dedit. Subitam convertor in iram; contemptuque dolens, ne sim spernenda futuris, exemplo caveo meque ipsa exhortor in ambos. Templa, deum Matri quae quondam clarus Echion fecerat ex voto, nemorosis abdita silvis, transibant, et iter longum requiescere suasit. Illic concubitus intempestiva cupido occupat Hippomenen, a numine concita nostro. Luminis exigui fuerat prope templa recessus, speluncae similis, nativo pumice tectus, religione sacer prisca, quo multa sacerdos lignea contulerat veterum simulacra deorum. Hunc init et vetito temerat sacraria probro. Sacra retorserunt oculos; turritaque Mater an Stygia sontes dubitavit mergeret unda.
Abbreviated transcription (Latin):
Adiciunt auimos iuueni clamorq fauorq
Uerbaq dicentũ nũc nũt in comb̾e tempꝰ
Yponiene ꝓpera. nũc uirib utere totis
P elle morã uinces. dubiũ megareius herox
Gaudeat hiis an uirgo magis ceneia dc̃is
O quociens cũ iam posset trausire morata ẽ
Spectatos q diu uultus inuitta reliquit
Arduus a lasso ueniẽbat hanelitus ore
Metaq erat longe. tũ deniq de trib unũ
Fetib arboreis ꝓles neptunia misit
Obstupuit uirgo. nitidiq cupidine poui
Declmat cursus. aurũq uolubile tollit
P ret̾it ypomenes. resonãt spectatula plau su
I lia morã celeri cessataq tempora cur su
Corrigit. atq iterũ iuuenẽ post tͥga reliqͥt
Et rursus pomi iactu remorata scdi
Consequit᷑. transit q uirũ. ꝑs ultima curs
R estabat. nũc inqͥt ades dea mun̾is actor
Inq latus campi quo tardius illa rediret
I ecit ab obliquo nitidũ iuuenilit̾ aurũ
An petẽt uirgo uisa est dubitare coegi

Expanded text:
Adiciunt animos iuveni clamorque favorque Adiciunt animos iuveni clamorque favorque verbaque dicentum: “Nunc, nunc incumbere tempus! Hippomene, propera! nunc viribus utere totis! pelle moram, vinces!” Dubium, Megareius heros gaudeat, an virgo magis his Schoeneia dictis. O quotiens, cum iam posset transire, morata est spectatosque diu vultus invita reliquit! Aridus e lasso veniebat anhelitus ore, metaque erat longe. Tum denique de tribus unum fetibus arboreis proles Neptunia misit. Obstipuit virgo, nitidique cupidine pomi declinat cursus aurumque volubile tollit. Praeterit Hippomenes! Resonant spectacula plausu. Illa moram celeri cessataque tempora cursu corrigit atque iterum iuvenem post terga relinquit. Et rursus pomi iactu remorata secundi consequitur transitque virum. Pars ultima cursus restabat; “nunc” inquit “ades, dea muneris auctor!” inque latus campi, quo tardius illa rediret, iecit ab obliquo nitidum iuvenaliter aurum. An peteret, virgo visa est dubitare: coegi
Abbreviated transcription (Latin):
Dixerat. atq rudis pͥmoq cupidiue recta
Qͥ d facit ignorans amat ⁊ nõ sentit amorẽ
Iã solitos poscũt cursus ppłs q paterq
Cũ me sollicita ꝓles neptuna uoce
I nuocat ypomieues cythereaq cõpcor ausis
A dsit ait nõis. ⁊ quos dedit adiuuet ignes
Detulit aura p̃ces ad me nõ inuida blandãs
otaq sũ fateor. nec opis mora longa dabat᷑
Est ager indigene damacenũ nomine dicũt
Telluris cypͥe pars optina. quã mͥ prisci
Satrauere senes. templisq accedere dotẽ
H ant iussere mois. medio nitet arbor in aruo
Fulia comã. fuluo ramis crepitantib auro
H inc tͥa forte mea ueniens decerpta ferebam
Aurea poma manu. nulliq uidenda. iͥ ip̃i
Y pomenen adii. docuiq qͥs usus in illis
S igna tube dederãt. cũ carc̾e ꝓnus uterq
Emicat. ⁊ sũnã celeri pede libat har enam
P osse putes illos celeri freta radere passu
Et segetis cane stantes ꝑcurr̾e aristas

Expanded text:
Dixerat; utque rudis primoque Cupidine tacta, Dixerat; utque rudis primoque Cupidine tacta, quid facit ignorans, amat et non sentit amorem. Iam solitos poscunt cursus populusque paterque, cum me sollicita proles Neptunia voce invocat Hippomenes “Cytherea” que “comprecor, ausis adsit” ait “nostris et quos dedit adiuvet ignes.” Detulit aura preces ad me non invida blandas; motaque sum, fateor. Nec opis mora longa dabatur. Est ager, indigenae Tamasenum nomine dicunt, telluris Cypriae pars optima, quam mihi prisci sacravere senes templisque accedere dotem hanc iussere meis. Medio nitet arbor in arvo, fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro. Hinc tria forte mea veniens decerpta ferebam aurea poma manu: nullique videnda nisi ipsi Hippomenen adii docuique, quis usus in illis. Signa tubae dederant, cum carcere pronus uterque emicat et summam celeri pede libat harenam. Posse putes illos sicco freta radere passu et segetis canae stantes percurrere aristas.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ d qd̾ inest uirtus. ⁊ mens interrita leti
Qͥd qd̾ ab enuorea numerat᷑ origine qͣrtus
Qͥ d qd̾ amat. tantiq putat cõnubia nostra
Ut ꝑcat si me sors illi dura negarit
Dñ licet hospes abi. thalamosq relinq̃ cruentos
Coniugiũ crudele meũ ẽ. tͥ nũbere nulla
N ollet. ⁊ optari potes a sapiente puella
Cur tñ est mͥ cura tui. tot iam ante ꝑemptis¬
U iderit. intereat q̃m tot cede ꝓcorum
A mmonitus nõ est. agitur q in tedia uite
Occidat hic igit᷑ uoluit quia uiu̾e mecũ
Indignanq nec̃e p̃tium pacietur amoris
N on erit muidie uictoria nr̃a ferenda
S ed nõ culpa mea est. utinã desistere uelles
Aut q̃m es demens. utinã uelocior eẽs¬
H a qũa uirgineus puerili uultus in ore ẽ
Ha miser yponiene nollem tͥ uisa fuissem
U iu̾e dignus eras. quod si felicior ẽẽ m
Nec m coniugiũ fata importuna negarẽt
U nus eras cũ quo sociare cubilia possem

Expanded text:
Quid quod inest virtus et mens interrita leti? Quid quod inest virtus et mens interrita leti? Quid quod ab aequorea numeratur origine quartus? Quid quod amat tantique putat conubia nostra, ut pereat, si me fors illi dura negarit? Dum licet, hospes, abi thalamosque relinque cruentos: coniugium crudele meum est. Tibi nubere nulla nolet, et optari potes a sapiente puella. — Cur tamen est mihi cura tui tot iam ante peremptis? Viderit! Intereat, quoniam tot caede procorum admonitus non est agiturque in taedia vitae. — Occidet hic igitur, voluit quia vivere mecum, indignamque necem pretium patietur amoris? Non erit invidiae victoria nostra ferendae. Sed non culpa mea est. Utinam desistere velles, aut, quoniam es demens, utinam velocior esses! A! quam virgineus puerili vultus in ore est! A! miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem! Vivere dignus eras. Quod si felicior essem, nec mihi coniugium fata importuna negarent, unus eras, cum quo sociare cubilia vellem.”
Abbreviated transcription (Latin):
Caudida purpureũ similẽ dat ⁊ iuficit umbn
Dũ notat hec hospes decur sa nonissima meta z
Et tegit᷑ festa uictrix athalanta corona
Dant gemitũ uicti. pandũt q ex fed̾e penas
Non tñ euentu iuuenis det̾ritus hoꝵ
Consaitit in mẽdio. uultuq in uirgine fixo
Qͥd facilẽ tirulũ suꝑaudo queris inhertes
Mecũ confer ait. seu me fortuua potentẽ
Fet̾i̾t. a tanto non indignabere uinoi
N aniq mͥ genitor megarus enchestius illi
Est neptunus auus. ꝓnepos ego regis aquaꝵ
N ec uirtus citra genus ẽ. seu uincis habebis
y pomene uicto magnũ ⁊ mirabile nomen
Halia dicentem molli ceneia uultu
Aspicit. ⁊ dubitat suꝑari an uinc̾e malit
At ita quis d̾s hũc formosũ inquit iniqus
ꝑ dere uult. careq iubet discrimine uite
Toniugiũ pet̾e hoc. nõ sũ me iudice tanti
Net forma tangor pot̾am tñ has qͦ tangi
S ed qd̃ adhuc puer ẽ. nõ me mouet ip̃e. s etas

Expanded text:
candida purpureum simulatas inficit umbras. candida purpureum simulatas inficit umbras. Dum notat haec hospes, decursa novissima meta est et tegitur festa victrix Atalanta corona. Dant gemitum victi penduntque ex foedere poenas. Non tamen eventu iuvenis deterritus horum constitit in medio, vultuque in virgine fixo “quid facilem titulum superando quaeris inertes? mecum confer!” ait. “Seu me fortuna potentem fecerit, a tanto non indignabere vinci: namque mihi genitor Megareus Onchestius, illi est Neptunus avus, pronepos ego regis aquarum, nec virtus citra genus est; seu vincar, habebis Hippomene victo magnum et memorabile nomen.” Talia dicentem molli Schoeneia vultu adspicit et dubitat, superari an vincere malit. Atque ita “quis deus hunc formosis” inquit “iniquus perdere vult caraeque iubet discrimine vitae coniugium petere hoc? Non sum, me iudice, tanti. — Nec forma tangor poteram tamen hac quoque tangi, sed quod adhuc puer est: non me movet ipse, sed aetas.
Abbreviated transcription (Latin):
Et petit᷑ cuiqũa ꝑ tanta picula couiũx
Dixerat. ac nimios iuuenũ cõdẽpuat amores
Ut faciem ⁊ posito corpus ue lamine uidit
Quale meũ uel quale tuil si femina fias
Obstupuit. tollens q manus. ignoscite dixit
Quos mͦ culpaui. nũdũ mͥ prennia nota
Q̃̾ peteretis exãt. laudando concipit ignẽ
Et ne quis iuuenũ currat uelocius optat
Inuidiãq timet. s cur certaminis huiꝰ
I ntẽpt ata mͥ fortuna relinquit᷑ inquit
Audentes d̾s ip̃e iuuat. dũ talia secum
Exigit ypomenes. passu uolat alite uirgo
Q qũaqm scitica non segnius ire sagita
A onio uisa est iuueni. tñ ille decoris
M irator. magis hũc cur sus facit ille decorẽ
Aura refert oblata citis talaria plantis
Tergaq iactantur criues ꝑ eburnea. q̃q
Poplitib suberãt picto genualia limbo
I nq puellari corpus candore ruborem
T raxerat. haut alit̾ qm cũ suꝑ atria uelũ

Expanded text:
et “petitur cuiquam per tanta pericula coniunx?” et “petitur cuiquam per tanta pericula coniunx?” dixerat ac nimios iuvenum damnarat amores. Ut faciem et posito corpus velamine vidit, quale meum, vel quale tuum, si femina fias, obstipuit tollensque manus “ignoscite,” dixit “quos modo culpavi. Nondum mihi praemia nota, quae peteretis, erant.” Laudando concipit ignes et, ne quis iuvenum currat velocius, optat invidiaque timet. “Sed cur certaminis huius intemptata mihi fortuna relinquitur?” inquit “audentes deus ipse iuvat.” Dum talia secum exigit Hippomenes, passu volat alite virgo. Quae quamquam Scythica non setius ire sagitta Aonio visa est iuveni, tamen ille decorem miratur magis; et cursus facit ipse decorem. Aura refert ablata citis talaria plantis, tergaque iactantur crines per eburnea, quaeque poplitibus suberant picto genualia limbo; inque puellari corpus candore ruborem traxerat, haud aliter, quam cum super atria velum
Abbreviated transcription (Latin):
Et requieuit humo. p̃ssit q ⁊ gramẽ ⁊ ip̃m
Inq sin niuenis posita ceruice retlinis
S ic ait. ac mediis int̾serit oscula u̾bis
Porsitan audieris aliqũa certamine cursus
Ueloces suꝑasse uiros. non fabula rumor
Ille fuit. suꝑabat enĩ. nec dic̾e possis
Laude pedũ. forme ue bouo p̃stantior eẽt
Scitanti d̾s huic de cõuige ꝯiuge dixit
Non opus est athalanta tͥ. fuge ꝯiugis usũ
Non tñ effugies teq ip̃a uiua carebis
Territa sorte dei ꝑ opatas innuba siluas
Uiuit. ⁊ infbantẽ turbã iuolenta ꝓcorũ
Conditions fugat. nec sũ pocienda. nͥ inqͥt
Uicta prius cursu. pedib contendite mecũ
Premia ueloci coniũr thalamiq dabuntꝰ
Mors p̃ciũ tardis. ea lex certaminis esto
Illa quidẽ inmittis. s tanta potencia forme ẽ
Uenit ad hanc legẽ temeria turba ꝓcoꝵ
S ẽderat ypomenes cursus spectatõr iniqui

Expanded text:
et requievit “humo” pressitque et gramen et ipsum, et requievit “humo” pressitque et gramen et ipsum, inque sinu iuvenis posita cervice reclinis sic ait ac mediis interserit oscula verbis: “Forsitan audieris aliquam certamine cursus veloces superasse viros. Non fabula rumor ille fuit: superabat enim; nec dicere posses, laude pedum formaene bono praestantior esset. Scitanti deus huic de coniuge “coniuge” dixit “nil opus est, Atalanta, tibi: fuge coniugis usum! nec tamen effugies teque ipsa viva carebis.” Territa sorte dei per opacas innuba silvas vivit et instantem turbam violenta procorum condicione fugat, nec “sum potienda, nisi” inquit “victa prius cursu. Pedibus contendite mecum: praemia veloci coniunx thalamique dabuntur, mors pretium tardis. Ea lex certaminis esto.” Illa quidem inmitis: sed tanta potentia formae est venit ad hanc legem temeraria turba procorum. Sederat Hippomenes cursus spectator iniqui
Abbreviated transcription (Latin):
Hortatur q canes tuteq animalia prede
Aut ꝓnos lepores. aut celsũ in cornua ceruñ
Aut agitat dãmas. a fortib abfiinet apͥs
R aptoresq lupos armatosq unguib ursos
Uittat. ⁊ armenti saturatos cede leones
Te qͦ ut hos timeas si qͥd ꝓdesse monendo
Posset a doui monet. fortisq fugatib esto
Inqͥt in audaces non est audatia tuta
ꝑ ce meo iuuenis temerarius ẽẽ ꝑiclo
Neue feras quib arma dedit natura lacesse
S tet mͥ ne dãpno tua gloria. nõ mouet et as
Nec facies. nec q̃ uenerẽ mouere leoues
etigerosq sues oculosq animosq feraꝵ
Fulmen hñt acres in aduncis narib apri
Impetus est fuluis ⁊ uasta leouib ira
Inusũq mͥ genus est. q̃ causa rogauti
Dicam ait. ⁊ uet̾is monstrũ mirabile culpe
Sed labor insolitus iam me lassauit. ⁊ eoce
Oportuna sua blanditur populus umbra
Datq thorũ cespes libet hac reqͥesc̾e tecũ

Expanded text:
hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, aut pronos lepores aut celsum in cornua cervum, aut agitat dammas: a fortibus abstinet apris raptoresque lupos armatosque unguibus ursos vitat et armenti saturatos caede leones. Te quoque, ut hos timeas, siquid prodesse monendo possit, Adoni, monet, “fortis” que “fugacibus esto” inquit “in audaces non est audacia tuta. Parce meo, iuvenis, temerarius esse periclo, neve feras, quibus arma dedit natura, lacesse, stet mihi ne magno tua gloria. Non movet aetas nec facies nec quae Venerem movere, leones saetigerosque sues oculosque animosque ferarum. Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri, impetus est fulvis et vasta leonibus ira, invisumque mihi genus est.” Quae causa, roganti “dicam,” ait “et veteris monstrum mirabere culpae. Sed labor insolitus iam me lassavit, et ecce opportuna sua blanditur populus umbra, datque torum caespes; libet hac requiescere tecum”
Abbreviated transcription (Latin):
Talis erat. s ne fatiat discͥmina cultus
Aut huic adde leues aut illi deme pharet᷑s
Labitur occulte fallit q uolatilis etas
Et nichil est annis uelocius. ille sorore
N atus. aio q suo. qui conditꝰ arbore nuꝑ¬
E uꝑ erat genitꝰ mͦ formosissimus infans
Iam iuuenis. iam uir. se ĩa formosior ip̃o ẽ
I am placet ⁊ uen̾i. mat̾sq ulciscit᷑ ignes
Namq pharet᷑tus dũ dat puer oscula mat̾¬
ꝑ nscius extanti distiuxit arũdine pectꝰ
Lesa manu natũ dea repulit. alcius actũ
U ulnus erat specie pͥmoq fefellerat ip̃am
C apta uiri forma. non iam cythereia curat
Littora. nõ alto repetit paphon eqͦ̾re cinctã
P iscosanq rõdon grauidãq amatonta metallis
Abstinet ⁊ celo. celo prefertur adouis
Hũc tenet. huic comes ẽ assurtaq sẽꝑ ĩ umbra ẽ¬
Indulgere sibi formãq augere colendo
ꝑ iuga ꝑ siluas dumosaq sara uagantur
Nuda genu. uestem ritu succincta diane

Expanded text:
talis erat: sed, ne faciat discrimina cultus, talis erat: sed, ne faciat discrimina cultus, aut huic adde leves, aut illi deme pharetras. Labitur occulte fallitque volatilis aetas, et nihil est annis velocius. Ille sorore natus avoque suo, qui conditus arbore nuper, nuper erat genitus, modo formosissimus infans, iam iuvenis, iam vir, iam se formosior ipso est: iam placet et Veneri matrisque ulciscitur ignes. Namque pharetratus dum dat puer oscula matri, inscius exstanti destrinxit harundine pectus. Laesa manu natum dea reppulit. Altius actum vulnus erat specie primoque fefellerat ipsam. Capta viri forma non iam Cythereia curat litora, non alto repetit Paphon aequore cinctam piscosamque Gnidon gravidamve Amathunta metallis; abstinet et caelo: caelo praefertur Adonis. Hunc tenet, huic comes est; adsuetaque semper in umbra indulgere sibi formamque augere colendo per iuga, per silvas dumosaque saxa vagatur fine genu vestem ritu succincta Dianae
Abbreviated transcription (Latin):
Non tulit illa morã uenienti q obuia ligno
S ubsedit m̾sit q suos in cortice nultus
Q post qũa amisit ueteres cũ corpore sensus
F let tñ. ⁊ tepide manant ex arbore gutte
Est honor iu lacͥmis. stillataq cortice nurra
Nomen herile tenet. nulloq tacebit᷑ euo
t male conceptus sub robore creu̾at infans
E rebat q uiam qua se genitrice relicta
Exer̾et media grauidus tumet arbore uent̾
Tendit onus matr̃e. nec hñt sua u̾ba dolores
N ec luciua põt parientis uoce uocari
N itenti tñ est similis. curuata n crebros
D at gemitus arbor lacrimisq cadentib huniet
Constitit ad ramos mittis lucina dolentes
A dinouit q manus ⁊ uerba puerꝑa dixit
Arbor agit rimas. ⁊ fisso cortice uiuũ
R eddit onis. uagit q puer. qũe mollib herbis
N aides impositũ lacͥmis unxere parent is
Laudaret faciẽ liuor. quoq qualia nã ꝙ
Corpora nũdoꝵ tabula pingunt᷑ amorũ

Expanded text:
non tulit illa moram venientique obvia ligno non tulit illa moram venientique obvia ligno subsedit mersitque suos in cortice vultus. Quae quamquam amisit veteres cum corpore sensus, flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae. Est honor et lacrimis, stillataque robore murra nomen erile tenet nulloque tacebitur aevo. At male conceptus sub robore creverat infans quaerebatque viam, qua se genetrice relicta exsereret: media gravidus tumet arbore venter. Tendit onus matrem: neque habent sua verba dolores, nec Lucina potest parientis voce vocari. Nitenti tamen est similis curvataque crebros dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. Constitit ad ramos mitis Lucina dolentes admovitque manus et verba puerpera dixit. Arbor agit rimas et fissa cortice vivum reddit onus, vagitque puer; quem mollibus herbis naides impositum lacrimis unxere parentis. Laudaret faciem Livor quoque. Qualia namque corpora nudorum tabula pinguntur Amorum,
Abbreviated transcription (Latin):
Int̾cepta neci ẽ latosq uagata ꝑ agros
P almiferos arabas parcheaq rura reliqͥt
ꝑ q nouẽ errauit redeuntis cornua liuie
Cũ tandẽ terra requieuit fessa sabea
Uix q uteri portabat onus. cũ nescia uoti
Atq int̾ mortisq metus ⁊ tedia uite
Est tales complexa p̃ces. o si qua patetis
Nuiuina confessis merui. nec tͥste recuso
Supliciũ. s ne uiolem uiuos q suꝑstes
M ortuaq extiuctos ambob pellite regnis
M utateq mͥ uitam q neceuiq negate
N umen confessis aliquod patit. ultima c̾te
U ota suos habuere deos. nã crura loq̃ntis
Terra suꝑ uenit ruptosq obliqua ꝑ ungues
P orrigitur radix lougi firmamina tronci
Ossaq robur agũt. mediaq manẽte medulla
Sanguis it in succos in magnos brachia ramos
In ꝑuos digiti duratur cortice pellis
Iamq grauẽ crescens uterũ p̃cux̾at arbor
P estoraq obruerat. collũq oꝑire parabat

Expanded text:
intercepta neci est: latosque vagata per agros intercepta neci est: latosque vagata per agros palmiferos Arabas Panchaeaque rura reliquit; perque novem erravit redeuntis cornua lunae, cum tandem terra requievit fessa Sabaea; vixque uteri portabat onus. Tum nescia voti atque inter mortisque metus et taedia vitae est tales complexa preces: “O siqua patetis numina confessis, merui nec triste recuso supplicium. Sed ne violem vivosque superstes mortuaque exstinctos, ambobus pellite regnis mutataeque mihi vitamque necemque negate.” Numen confessis aliquod patet: ultima certe vota suos habuere deos. Nam crura loquentis terra supervenit, ruptosque obliqua per ungues porrigitur radix, longi firmamina trunci; ossaque robur agunt, mediaque manente medulla sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, in parvos digiti, duratur cortice pellis. Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor pectoraque obruerat collumque operire parabat,
Abbreviated transcription (Latin):
.Ceptũ it explorat. thalami ĩã limina tangit
Ianuꝑ fores aꝑit. iani ducitur intus. at illi
P oplite suctiduo genua intremuere. fugit q
E color ⁊ sanguis animusq reliquit euntẽ
Quoq suo ꝓprior sceleri est magis horret ⁊ ausi
Penitet. ⁊ uellet non cognita posse reuerti
Tiuictantẽ longeua manu deducit. ⁊ alto
Adnotam lecto cum trad̾et accipe dixit
Ista tua est cyuara. deuot aq corꝑa uĩxit
Accipit obsceno genitor sua uiscera lecto
Uirgiueosq metus leuat hortat᷑q timentẽ
F orsitan etatis qͦ nomine filia dixit
D ixit ⁊ illa ꝑater sceleri ne nõia desint
P lena pris thalamis excedit. ⁊ impia diro
Semina fert ut̾o conceptaq tͥmina portat
P ostera nox facinus geminat. nͦ finis in illa ẽ
Tũ tandẽ cynaras auidus cognosc̾e amantẽ
Post tot concubitus illato lumine uidit
Et scelus ⁊ natam uerbisq dolore retentis
P endenti nitidũ uagina deripit ensem
M irra fugit. tenebrisq ⁊ cece mun̾e noctis

Expanded text:
ecum iter explorat. Thalami iam limina tangit, iamque fores aperit, iam ducitur intus: at illi poplite succiduo genua intremuere, fugitque et color et sanguis, animusque relinquit euntem. Quoque suo propior sceleri est, magis horret, et ausi paenitet, et vellet non cognita posse reverti. Cunctantem longaeva manu deducit et alto admotam lecto cum traderet “accipe,” dixit “ista tua est, Cinyra” devotaque corpora iunxit. Accipit obsceno genitor sua viscera lecto virgineosque metus levat hortaturque timentem. Forsitan aetatis quoque nomine “filia” dixit, dixit et illa “pater,” sceleri ne nomina desint. Plena patris thalamis excedit et impia diro semina fert utero conceptaque crimina portat. Postera nox facinus geminat. Nec finis in illa est: cum tandem Cinyras, avidus cognoscere amantem post tot concubitus, inlato lumine vidit et scelus et natam, verbisque dolore retentis pendenti nitidum vagina deripit ensem. Myrrha fugit, tenebrisque et caecae munere noctis
Abbreviated transcription (Latin):
Non etiã metuã. cure q timore sarebũt
E quora me t̾rent. ⁊ ponti tristis ymago
Et laceras nuꝑ tabulas in littore uidi
Et sepe in tumulis sũ corꝑe nõia legi
N eue tuũ fallax animũ fiducia tangat
Q uod socer ypotades tͥ sit. qͥ carc̾e fortes
Non timeat uentos. ⁊ cũ uelit enͦra placet

Expanded text:
non etiam metuam, curaeque timore carebunt. non etiam metuam, curaeque timore carebunt. Aequora me terrent et ponti tristis imago: et laceras nuper tabulas in litore vidi, et saepe in tumulis sine corpore nomina legi. Neve tuum fallax animum fiducia tangat, quod socer Hippotades tibi sit, qui carcere fortes contineat ventos et, cum velit, a
Abbreviated transcription (Latin):
Iam nõ ẽẽ lupũ. iam nou debere timeri
Nec tñ hac ꝓfugũ consistere pelea terra
F ata sinĩt. mMagnetas adit uagꝰ ex ul. ⁊ illic
S umuit ab hemouio purgamina cedis acasto
Int̾ea fr̃isq sui fratremq seqit us
Auxia prodigus turbatus pectoia ceys
Consulat ut sacras hominũ oblect amina sortẽ
Ad clariũ parat ire deũ. nã tẽpla ꝓphauꝰ
I nuia cũ flegus fac iebat delphica phorbas
Consilii tñ ipse sui fidissua certani
Te facit alcyone. cui ꝓtinus intima frigꝰ
Ossa receꝑunt. buxoq similimus ora
Pallor obit lacͥmis q geno maduere ꝓfuse
Fer conata loqͥ. ter flectib ora rignuit
S ingultuq pias int̾riuupente q̃relas
Q mea culpa tuã dixit karissime mentẽ
Uertit. ubi est que cura mei pͥor ẽẽ solebat
Iam potes alcyone securus ab ẽẽ relicta
Iam uia longa placet. iã sũ tͥ carior absens
At puto ꝑ terras iter ẽ. tantũq dolebo

Expanded text:
iam non esse lupum, iam non debere timeri. iam non esse lupum, iam non debere timeri. Nec tamen hac profugum consistere Pelea terra fata sinunt: Magnetas adit vagus exul et illic sumit ab Haemonio purgamina caedis Acasto. Interea fratrisque sui fratremque secutis anxia prodigiis turbatus pectora Ceyx, consulat ut sacras, hominum oblectamina, sortes, ad Clarium parat ire deum; nam templa profanus invia cum Phlegyis faciebat Delphica Phorbas. Consilii tamen ante sui, fidissima, certam te facit, Alcyone; cui protinus intima frigus ossa receperunt, buxoque simillimus ora pallor obit, lacrimisque genae maduere profusis. Ter conata loqui ter fletibus ora rigavit, singultuque pias interrumpente querellas “quae mea culpa tuam,” dixit “carissime, mentem vertit? Ubi est quae cura mei prior esse solebat? Iam potes Alcyone securus abesse relicta? Iam via longa placet? Iam sum tibi carior absens? At, puto, per terras iter est, tantumque dolebo,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ silit. ⁊ muidũ totos ornata capillos
Dissicit hos ip̃os. collo q in fusa mariti
Mittat ut auxiliũ siue se. uerbisq p̃cat᷑
⁊ lacrinus. animasq duas ut seruet in una
Eacides illi pulcros regina piosq
Pone metus. plena est ꝓnussi gratia nr̃i
Nõ placet arma mͥ contͣ noua mõstͣ mou̾e
Numen adorandũ pelagi ẽ. erat ardua turris
Arce locus sũma. fessis loca grata carmis
Ascendunt illuc. stratos in littore tauros
Cũ gemitu aspiciũt. uastatorẽq cruento
Ore ferũ longos infectuni sanguine uillos
Inde manus tendeus in aꝑti litrora ponti
Ceruleam peleus saluacem ut finiat irã
Orat. opẽq ferat. nec uocib illa rogantis
Flectitur eacide. thetis hãc ꝓ cõiuge suplex
Accepit ueniã. sed non reuocatur ab acri
Cede lupus. ꝑstat dulcedinie sangͥnis asꝑ
Tonec in herentẽ lacere ceruice iuuence
M armors mutauit corpꝰ. pret̾ q colorem
Om̃ia seruauit. lapidis color indicat illũ

Expanded text:
prosilit et, nondum totos ornata capillos, prosilit et, nondum totos ornata capillos, disicit hos ipsos, colloque infusa mariti, mittat ut auxilium sine se, verbisque precatur et lacrimis, animasque duas ut servet in una. Aeacides illi: “Pulchros, regina, piosque pone metus! Plena est promissi gratia vestri. Non placet arma mihi contra nova monstra moveri: numen adorandum pelagi est.” Erat ardua turris arce focus summa, fessis loca grata carinis. Adscendunt illuc stratosque in litore tauros cum gemitu adspiciunt vastatoremque cruento ore ferum, longos infectum sanguine villos. Inde manus tendens in aperti litora ponti caeruleam Peleus Psamathen, ut finiat iram, orat, opemque ferat; nec vocibus illa rogantis flectitur Aeacidae: Thetis hanc pro coniuge supplex accepit veniam. Sed enim revocatus ab acri caede lupus perstat, dulcedine sanguinis asper, donec inhaerentem lacerae cervice iuvencae marmore mutavit. Corpus praeterque colorem omnia servavit: lapidis color indicat illum