comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cet. uelut magnifice dictũ. Turpe ẽ bñficiis uinci. Qd̾
ansit uerũ ñ immerito q̃ri solet. longeq aluid ẽ ꝗͣ.
m̃te ꝯcipis. NNũꝗͣ enĩ in rerũ honestaꝵ c̾tamine su¬
cere. Non om̃s ad bonũ ꝓpositũ easd̾ affert̃ uires. eascł
facultates. eand̃ fortunã. q̃ optimoꝵ qͦq ꝯsilioꝵ dum¬
taxat exitus temꝑat. Uoluntas ipsa rectũ petens. laudan¬
da ẽ. etiã si alius gͣdu uelociori añcessit. Non ut incet
in illis qͦq sepe det̾iorem p̃tulit casus. uͥ de officio agit᷑.
qd̾ ut̃q a sua parte eẽ quã plenissimũ cup̃. Si alt plus
potuit. ⁊ ad manũ habuit. mat̾iã sufficientẽ. aĩo suo. si
illi qͣntũ conatꝰ ẽ. fortuna ꝑmisit. alt̾ aũt uolu̾̃tate par
ẽ. etiã siminora quã accepit reddidit. aut oĩa ñ reddi¬
dit. s uult redd̾e. ⁊ ex toto in hoc intentus ẽ. aĩo. ñ ma¬

Expanded text:
cet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod cet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito quaeri solet, longeque aliud est, quam mente concipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine sucere. Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem fortunam, quae optimorum quoque consiliorum dumtaxat exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in cerin illis quoque saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de officio agitur, quod uterque a sua parte esse quam plenissimum cupit, si alter plus potuit et ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, quantum conatus est, fortuna permisit, alter autem voluntate par est, etiam si minora, quam accepit, reddidit aut omnia non reddidit, sed vult reddere et toto in hoc intentus est animo, non ma
Abbreviated transcription (Latin):
quisqͥs diligñt inspic̃. nec fac̃ oꝑe p̃cium. nec tũ ꝑdit
oꝑam. Tibi aũ hõĩ nat᷑a opͭinio ⁊ ad bñficia ꝓpenso. li¬
beralis ebuti. nulla eoꝵ laudatio satisfacit. Neminẽ
unquã uidi tam benignũ etiã leuissimoꝵ officioꝵ.
niteat. ꝓ ugͣtis depend̾e. Ipse usq eo ab es ab omni
lactacione. usq eo statĩ. uis exhon̾are qͦs obligas. ut qͥc¬
quid in aliquẽ ꝯfers. uelis uideri ñ p̃stare. s redd̾e̾. Iõq
pleniꝰ ad te sic data reu̾tent᷑. Nam fere sequunt᷑ bñficia
ñ reposcentẽ. ⁊ ut gła fugientes mag̃ magisq sequit᷑. ita
uͦ ñ ẽ mora. quo minꝰ bñficia qui accepert̃. ultro repe¬
tant. nec recusabis ꝯferre alia. ⁊ supp̃ssis dissimulatis¬
q plura. ac maiora adic̾e. Propositũ optimi uiri. ⁊ in¬
gentis animi. tamdui ferre ingͣcũ. donec fec̾is ua¬
tũ. Nec te ista rõ decipiet. Succũbũt uitia uirtuti¬
b si illa ꝯcito odisse ꝓꝑau̾is. Illud utiq unice tͥ pla¬

Expanded text:
igenter inspicit, nec facit operae pretium nec tamen perdit operam. Tibi autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum niteat, pro ingratis dependere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confers, velis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita n est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec recusabis conferre alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi pla
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa tc̃ pꝰsidente alexandro. Plus enĩ erat qd̾ hic nollet.
acciꝑe. quã qd̾ ille posset dare. Non ẽ turpe abhis uin¬
ci. neq enĩ minꝰ fortis sũ. si cũ inuuln̾abili me hoste cõ¬
mittis. Nec ideo ignis urere põt si in mat̾iã incidit. in¬
uiolabilẽ flãmis. Nec ideo ferrũ secandi iuim ꝑdidit. si ñ
t̃ uincit᷑ bñficiis. si abhis obligatꝰ ẽ. ad qͦs aut fortunae
magnitudo. aut eximia uirtus. aditũ redituris. ad se
bñficiis clusit. Aparentib fere iuincun᷑. nã tamdui il

Expanded text:
omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non ter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit. A parentibus fere vincimur. Nam tam diu il
Abbreviated transcription (Latin):
bñficiis uincit᷑. qr tam gͣtus ẽ. qͥsq quã uoluit. Nam si
turpe ẽ. bnficiis uinci. ñ oportet a p̃potentib uiris ac¬
ciꝑe bñficiũ. qͥb grãm refere̾ ñ possis a pͥncipib dico.
a regib. quos eo loco fortuna posuit. ex qͦ largiri mł¬
ta possẽt. pauca ad mod̾ ⁊ ĩparia datis recepturi Reges
excellens potentia ꝑ amicoꝵ ꝯsensũ. ministeriũq ꝯstat.
Sunt qͥdam extͣ omnẽ subducti eupiditatẽ. qͥuix
ullis humanis desid̾iis ꝯtingunt᷑. qͥb nicħ põt p̾̃state.
ipsa fortuna. Necesse ẽ a socrate uincar bñficiis. ne¬
cesse ẽ adyogene qui ꝑmedias macedonũ gazas nu¬
dus incessit. calcatis regiis opib. O ne ille tũc maͦ¬
rito ⁊ sͥ ⁊ cet̾is qͥb ad dispiciendã ueritatẽ ñ erat
obfusa caligo. sup̃ eũ emmere iusus ẽ. infra quẽ
oĩa iacebant : multo potencior. multo locupletior fut

Expanded text:
beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et imparia datis recepturi. Reges excellens potentia per minorum consensum ministeriumque constat. At sunt quidam extra omnem subducti cupiditatem, qui vix ullis humanis desideriis continguntur ; quibus nihil potest praestare ipsa fortuna. Necesse est a Socrate beneficiis vincar, necesse est a Diogene, qui per medias Macedonum gazas nudus incessit calcatis regis opibus. O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit
Abbreviated transcription (Latin):
s ociosos. et regłs captis ẽ. apenis ñ uictꝰ. ⁊ qͥsqͥs aliꝰ seui¬
entis. fortunȩ ui ac pond̾e p̾ssꝰ. ñ sũmittit animũ. In
bñficiis idem ẽ. Plura aliqͥs acceꝑit. maiora. fregñtia.
data ⁊ accepta cõputes. Si dantẽ ⁊ accipientẽ cõꝑau̾is.
qͦꝵ animi ⁊ ꝑ se estimandi .s̃. penes neutrũ erit palma.
Solet enĩfieri. ut etiã cũ alt̾ multis uuln̾ib ꝯfossus ẽ.
ałt leuit̃ qͥd sauciꝰ. pares exisse dicant᷑. quãuis alt̃ uidea¬
t᷑ inferior. Ergo nemo uinci põt bñficiis. Scit debere
si uult referre. Si qͥd̾ reb ñ põt. animo equat. Hic qͣndiu
in ħ ꝑmanet. qͣndui tenet uoluntatẽ. gͣtũ animũ. ignis
approbandi. Qd int̃ ẽ ab utraq munucła plura nuni̾ent᷑:
tu multa dare potes. ⁊ ego tm̃ acciꝑe possũ. Tecũ stat for¬
tuna. mecũ bona uoluntas. Tam̃ tam par tͥ sũ. ꝗͣ mul¬
tis armatissimis nudi aut leuit̃ armati. Nemo ita q 2

Expanded text:
et Regulus captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In beneficiis idem est. Plura aliquis accepit, maiora, frequentiordata et accepta computes ; si dantem et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referre : si, quem rebus non potest, animo aequat. Hic quam diu in hoc permanet, quam diu tenet voluntatem gratum animum signis approbandi, quid interest, ab utra parte munuscula plura numerentur ? Tu multa dare potes, et ego tantum accipere possum ; tecum stat fortuna, mecum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis armatissimis nudi aut leviter armati. Nemo itaque
Abbreviated transcription (Latin):
putacionẽ ex obliqͦ habeam. plurima bñficia ac maxĩa in
nos ei qͥ cꝗͣ referre possumꝰ. Ergo bñficiũ ꝑ se expetenda reᷤ
ẽ. Una expectat᷑ in eo accipientis utilitas. Ad hãc acceda¬
mꝰ sepositis cõmodis nr̃is. Dicitis in qͥt dilig̃nt̃ eligendoᷤᷤ
qͥb bñficia debeamꝰ. qr ne agricole qͥdem semina arenis
cõmittant. Qͦo si uerũ ẽ. nr̃am utilitatẽ in bñficiisdan¬
dis sequim᷑. quẽadmodũ in arando serendoq. NNeq
enĩ serere ꝑse res expetenda ẽ. Pret̾ea q̃ritis bñficiũ. qd̾¬

Expanded text:
putationem ex obliquo habeam, plurima beneficia ac maxima in putationem ex obliquo habeam, plurima beneficia ac maxima in nos ei quidquam conferre possumus ; ergo beneficium per se expetenda res est. Una spectatur in eo accipientis utilitas ; ad hanc accedamus sepositis commodis nostris. " Dicitis," inquit, " diligenter eligendos, quibus beneficia demus, quia ne agricolae quidem semina harenis committant ; quod si verum est, nostram utilitatem in beneficiis dandis sequimur, quemadmodum in arando serendoque ; neque enim serere per se res expetenda est. Praeterea quaeritis, ubi et q
Abbreviated transcription (Latin):
tũq celestiũ rerũ ꝯtinentia. Tot appellationes eiꝰ pos¬
sũt ẽẽ qͦt mun̾a. hunc ⁊ liberũ patrẽ qr oĩũ parens¬
tit oꝑib editis in ignẽ recessura. Mercuriꝰ qr tatio
penes illũ ẽ. num̾usq iordo ⁊ scĩa. Quoẽq te flexeris ibi illũ
uidebis. occͣrentẽ tͥ. Nicħ ab illo uaeat opꝰ suũ ip̃e ĩplet.
Ergo nicħ agis ingͣtissime mortaliũ. qui te negas deo
debere. s nat᷑e. qr nec nat᷑a sinedõ ẽ. nec ds̃ sine nat᷑a. s.
idẽ ẽ utrũ q nͨ distat officio. Si qd̾ a senera accepisses:
anneo te deb̾e diceres uł lucio. ñ creditorẽ mutares.
m̃. idem tñ ille eẽt. Sic nc̃ naturã uoca. fatũ fortunã.
oĩa eiꝰd̾ dĩ noĩa s̃. uarie utentis sua potestate. Et iꝰticia
ꝓbitas. prudentia. fortitudo. frugalitas. uniꝰ ãi bona s̃.
Qc quid hoꝵ tͥ placuit. animꝰ placet. S ed ne aliã dis¬

Expanded text:
tumque caelestium rerum continentia : tot appellationes eius postumque caelestium rerum continentia : tot appellationes eius possunt esse, quot munera. Hunc et Liberum patrem et Herit operibus editis, in ignem recessura ; Mercurium, quia ratio penes illum est numerusque et ordo et scientia. Quocumque te flexeris, ibi illum videbis occurrentem tibi ; nihil ab illo vacat, opus suum ipse implet. Ergo nihil agis, ingratissime mortalium, qui te negas deo debere, sed naturae, quia nec natura sine deo est nec deus sine natura, sed idem est utrumque, distat officio. Si, quod a Seneca accepisses, Annaeo te debere diceres vel Lucio, non creditorem mutares, men, idem tamen ille esset. Sic nune naturam voca, fatum, fortunam ; omnia eiusdem dei nomina sunt varie utentis sua potestate. Et iustitia, probitas, prudentia, fortitudo, frugalitas unius animi bona sunt ; quidquid horum tibi placuit, animus placet. Sed ne aliam dis
Abbreviated transcription (Latin):
pub̃tas. ⁊ultimꝰ ille dens. surgenti uiuente t̃minũ po¬
nens. Insita s̃ nob̃ om̃iũ etatium. omiũq artiũ semi¬
na. magist᷑q exocculto ds̃ ꝓduc̃ in genia.NNatura
inqͥt ħ mͥ p̃stat. NNon untelligis te cũ hoc dicis muta¬
re nom̃ deo: quid enĩ aliud ẽ nat᷑a quã ds̃. ⁊ diuina rõ
toti mũdo partib q eiꝰ inserta : quociens uoles tͥlicet
alit̃ hc̃ auctorẽ rerũ nr̃aꝵ cõpellare. uouem illũ opti¬
inũ ac maximũ rite dices:⁊ tonantẽ. ⁊ statorẽ. qui nõ
utt hystorici tradidert̃ exeo qd̾ post uotũ susceptũ acies
romanoꝵ fugientiũ stetit. s qd̾ stant bñficio eiꝰ omĩa
stator stabilitor q ẽ. hũc eund ⁊ fatũ si dixeris. ñ men¬
tieris. NNam qd fatũ nicħ aliud sit quã series un¬
plexa causaꝵ : ille ẽ pͥma oĩum causa. ex qͣ cet̾e pendẽt.
Quȩc̃q uoles illi noĩa ꝓpͥe aptabis. uim aliquã effec¬

Expanded text:
pubertas et ultimus ille dens surgenti iuventae terminum popubertas et ultimus ille dens surgenti iuventae terminum ponens. Insita sunt nobis omnium aetatium, omnium artium semina, magisterque ex occulto deus producit ingenia. " Naturai praestat." Non intellegis te, cum hoc dicis, mutare nomen deo ? Quid enim aliud est natura quam deus et divina ratio toti mundo partibusque eius inserta ? Quotiens voles, tibi licet aliter hunc auctorem rerum nostrarum compellare ; et Iovem illum Optimum ac Maximum rite dices et Tonantem et Statorem, qui non, ut historici tradiderunt, ex eo, quod post votum susceptum acies Romanorum fugientium stetit, sed quod stant beneficio eius omnia, stator stabilitorque est. Hunc eundem et Fatum si dixeris, non mentieris ; nam cum fatum nihil aliud sit, quam series implexa causarum, ille est prima omnium causa, ex qua ceterae pendent. Quaecumque voles, illi nomina proprie aptabis vim aliquam effec
Abbreviated transcription (Latin):
ocia fecit. nãq erit ille mͥ seꝑ ds̃ illiꝰ arã sepe tener nr̃is
ab õuilib imbuet agnꝰ.ille meas errare boues ut cer¬
nis ⁊ ip̃m lud̾e q̃ uellẽ calamo ꝑmisit agresti: ille ds̃
ẽ. ñ qui paucas boues. s qui ꝑtotũ orbẽ arm̃ta diuisit
qͥ gregib uͥq passim uagantib pabulũ p̃stat. qͥ pas¬
cua hyb̾nis estiua substituit. qͥ ñ calamo tm̃ cantare.
⁊ agreste atq in ꝯditũ carm̃ ad aliquã tñ obseruationẽ
modulari docuit. s tot artes. tot uocũ uarietates. tot
sonos. alios sp̃u nr̃o. alios ext̾no cantꝰ edituros. cõmen¬
tus ẽ. Heq enĩ nr̃a ista q̃ iuenimꝰ dixeris ñ magis
quã qd̾ crescimꝰ. quã qd̾ ad ꝯstitutũ tẽpoꝵ sua corpo¬
ri officia respondent. nc̃ pueriliũ dentiũ lapsus. nc̃
ad surgentẽ iã etatẽ un robustiorẽ gdũ transeuntẽ

Expanded text:
otia fecit, namque erit ille mihi semper deus, illius aram saepe tener nostris otia fecit, namque erit ille mihi semper deus, illius aram saepe tener nostris ab ovilibus inbuet agnus, ille meas errare boves, ut cernis, et ipsum ludere, quae vellem, calamo permisit agresti. Ille deus est, non qui paucas boves, sed qui per totum orbem armenta dimisit, qui gregibus ubique passim vagantibus pabulum praestat, qui pascua hibernis aestiva substituit, qui non calamo tantum cantare et agreste atque inconditum carmen ad aliquam tamen observationem modulari docuit, sed tot artes, tot vocum varietates, tot sonos alios spiritu nostro, alios externo cantus edituros commentus est. Neque enim nostra ista, quae invenimus, dixeris, non magis, quam quod crescimus, quam quod ad constitutum temporum sua corpori officia respondent : nunc puerilium dentium lapsus, nunc ad surgentem iam aetatem et in robustiorem gradum transeuntem
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ q̃ decurĩt sola aurũ uehentia. argenti. eris. ferti.
ĩmane pondꝰ om̃ib locis obrutũ. euiꝰ inuestigandi tibi
facultatẽ dedit. ac latentiũ diuitiaꝵ in sũma t̾ra signa
disposuit. NNegas te accepisse bñficiũ: sidomꝰ tͥ donet
in qͣ marmoris aliqͥd. resplendeat. ⁊ tectũ nitidiꝰ auro
aut colorib sparsũ ñ mediocre munꝰ uocabis. Ingens
tibi domiciliũ. sine ullo mcendii. ac ruine metu strci¬
.xit. in qͦ uides ñ tenuas crustas. ⁊ ip̃a qua secant᷑ lami¬
na gͣciliores. s integras lapidis p̃ciosissimi moles. s totaᷤᷤ
uarie distincteq mat̾ie. cuiꝰ tu paruula frustra mira
accepisse:⁊ cũ ista q̃ habes magno estimes. qd̾ ẽ ingͣti
Unde sangͥnem. cuiꝰ cursu uitał̃ ꝯtinet᷑ ultͣ sacietatẽ laces
sentia. uñ ħ irritam̃ iã lassa uoluptatis : uñ ista qͥes. in qͣ
putrescis ac marces : nonne si gͣtus es dices. ds̃ nob̃ hȩc

Expanded text:
super quae decurrunt sola, aurum vehentia ; argenti, aeris, ferri super quae decurrunt sola, aurum vehentia ; argenti, aeris, ferri immane pondus omnibus locis obrutum, cuius investigandi tibi facultatem dedit, ac latentium divitiarum in summa terra signa disposuit : negas te accepisse beneficium ? Si domus tibi donetur, in qua marmoris aliquid resplendeat et tectum nitidi us auro aut coloribus sparsum, non mediocre munus vocabis. Ingens tibi domicilium sine ullo incendii aut ruinae metu struxit, in quo vides non tenues crustas et ipsa, qua secantur, lamna gracili ores, sed integras lapidis pretiosissimi moles, sed totas variae distinctaeque materiae, cuius tu parvula frusta miraraccepisse ? Et cum ista, quae habes, magno aestimes, quod est ingrati Unde sanguinem, cuius cursu vitalis continetur calsentia ? Unde haec irritamenta iam lassae voluptatis ? Unde ista quies, in qua putrescis ac marces ? Nonne, si gratus es, dices : Deus nobis haec
Abbreviated transcription (Latin):
frugifera. tot herbe salutares. tot uarietates ciboꝵ ꝑtotũ
annũ cligeste. ut ĩ erti qͦ fortuita t̾rȩ alim̃ta: p̃berent. Iam
animalia õĩs gn̾is. alia in sicco solidoq. alia in humido nas¬
centia. alia ꝑsublime demissa. ut om̃is rerũ nate. pars tͥbu¬
tũ aliqd̾ nob̃ ꝯferret. flumina ħ amenissimis flerib cam¬
poscingentia. illa p̃bitura cõmercia uia. uasto ⁊ nauiga¬
bili. cursu uadentia. Ex qͥb q̃dã estatis dieb mirabile
increm̃tũ trahũt. ut arida ⁊ feruenti subiecta celo loca
subita uis estiui torrentis irriget. Ed medicatoꝵ torrẽ¬
tiũ uene : quid in ipsis litorib. aquaꝵ calentiũ ex un¬
datio : te lari maxime. teq fluctib. ⁊ fremitu assurgẽs
benace marino: si pauca qͥs tibꝗ donasset iugera. acce¬
archam tuã qm̃ tͥ id magnũ uidet᷑ ĩpleuerit. bñficiũ
uocabis. Tot metalla defodit. tot flumina emisit t̾ra.

Expanded text:
frugifera, tot herbae salutares, tot varietates ciborum per totum frugifera, tot herbae salutares, tot varietates ciborum per totum annum digestae, ut inerti quoque fortuita terrae alimenta praeberent ? Iam animalia omnis generis, alia in sicco solidoque, alia in umido nascentia, alia per sublime demissa, ut omnis rerum naturae pars tributum aliquod nobis conferret ? Flumina haec amoenissimis flexibus campos cingentia, illa praebitura commercio viam vasto et navigabili cursu vadentia, ex quibus quaedam aestatis diebus mirabile incrementum trahunt, ut arida et ferventi subiecta caelo loca subita vis aestivi torrentis irriget ? Quid mercatorum torrentium venae ? Quid in ipsis litoribus aquarum calentium exundatio ? Te, Lari maxime, teque, fluctibus et fremitu adsurgens, Benace, marino ? Si pauca quis tibi donasset iugera, accearcam tuam, quoniam tibi id ma gnum videtur, impleverit, beneficium vocabis ; tot metalla deus defodit, tot flumina emisit terra,
Abbreviated transcription (Latin):
sissent. alloqñdi furda numina. ⁊ in efficaces deos. nͥ nosse¬
mꝰ illoꝵ bñficia. nc̃ oblata ultro nc̃ orantib data. magna
tẽpestiua ingentes minas int̃uentu suo soluentia. Quis ẽ
aũt tã miser. tã neglectꝰ. qͥs tã duro fato. ⁊ in penã genit̾
ut ñ tantã deoꝵ munificentiã senserit: ipsos illos cõplo
rantes sortẽ suã. ⁊ q̃rulos cͥcũspice. inuenies ñ extoto
bñficioꝵ celestiũ exꝑtes. neminẽ eẽ ad quẽ ñ aliqͥd ex il¬
lo beniguissimo fonte manau̾t. Patũ ẽ aũt sd qd̾ nascen¬
ex equo distribuit᷑. ut q̃ secunt᷑. in equali dispensata m̃sura.
transeamꝰ. parũ dedit natura cũ sededit. Hondat as̃ bñ¬
ficia. uñ gͦ ista q̃ possides. q̃ das. q̃ negas. q̃ seruas. q̃ rapis.
uñ ħ innu̾abilia ocłos. aures. animũ mulcentia: uñ illa¬
qͦq luxuriã instruens copia : neq enĩ necessitatib tm̃mͦ

Expanded text:
sissent adloquendi surda numina et inefficaces deos, nisi nossesissent adloquendi surda numina et inefficaces deos, nisi nossemus illorum beneficia nunc oblata ultro, nunc orantibus data, magna, tempestiva, ingentes minas interventu suo solventia. Quis est autem tam miser, tam neclectus, quis tam duro fato et in poenam genitus, ut non tantam de querulos circumspice : invenies non ex toto beneficiorum caelestium expertes, neminem esse, ad quem non aliquid ex illo benignissimo fonte manaverit. Parum est autem id, quod nascenex aequo distribuitur ? Ut quae secuntur inaequali dispensata mensura transeamus, parum dedit natura, cum se dedit? " Non dat deus beneficia." Unde ergo ista, quae possides, quae das, quae negas, quae servas, quae rapis ? Unde haec innumerabilia oculos, aures, animum mulcentia ? Unde illa luxuriam quoque instruens copia neque enim necessitatibus tantu
Abbreviated transcription (Latin):
q ⁊ tutos. ⁊ inuiolabiles p̃stat. Nulli gͦ bñficiũ dabt
si una causa ẽ. se intueri ac suũ cõmodũ. Istud ñ bñfi¬
ciũ s fenus ẽ: cͥcũspicere ñ uͥ optimȩ ponas. s ubi q̃stu¬
osissime habeas. un facillime tollas. Qd̃ cũ longe a diis
remotũ sit. sequit᷑ ut ĩlib̾ales sĩt. Nam si una bñficii dã¬
di causa sit. dandi utilitas: nulla aũt ex nob̃ utilitas dõ
sꝑanda ẽ. nulla dõ dandibñficii causa ẽ. Scio qͥd hoc loco reᷤ¬
pondeat᷑. Itaq ñ dat ds̃ bñficia. s securꝰ ⁊ negligens nr̃i.
au̾sꝰ amũdo. aliud agit. aut q̃ maxima. epycuro felicitaᷤᷤ
udet᷑. nicħ agit nec mag̾ illũ bñficia quã inuirie tan¬
gt̃. Hoc qui dicit ñ exaudit. p̃cantiũ uoces. ⁊ undiq sub¬
latis incelũ manib uota facientes. pͥuata ac publica. Qd̾
ꝓfecto ñ fieret. nec in hẽ furorẽ om̃s ꝓfecto mortales ꝯsen¬

Expanded text:
ue et tutos et inviolabiles praestat ; nulli ergo beneficium dabunt, ue et tutos et inviolabiles praestat ; nulli ergo beneficium dabunt, si una dandi causa est se intueri ae suum commodum. Istud non beneficium, sed fenus est circumspicere, non ubi optime ponas, sed ubi quaestuosissime habeas, unde facillime tollas. Quod cum longe a dis remotum sit, sequitur, ut inliberales sint ; nam si una beneficii dandi causa sit dantis utilitas, nulla autem ex nobis utilitas deo speranda est, nulla deo dandi beneficii causa est. Scio, quid hoc loco respondeatur : " Itaque non dat deus beneficia, sed securus et neclegens nostri, aversus a mundo aliud agit aut, quae maxima Epicuro felicitas videtur, nihil agit, nec magis illum beneficia quam iniuriae tangunt." Hoc qui dicit, non exaudit precantium voces et undique sublatis in caelum manibus vota facientium privata ac publica ; quod profecto non fieret, nec in hunc furorem omnes profecto mortales consen
Abbreviated transcription (Latin):
tem ponit᷑ uirtꝰ. s qd̾ om̃ino cũ uoluptate ꝯferat᷑. ꝯtemp¬
trix eiꝰ ⁊ hostis ⁊ longissime abilla resiliens. labori ac dolo¬
ri familiarior. uirilib ĩ cõmodis quã isti effeminato bono
in serenda. Hec milib̾alis fuert̃. qr bñficiũ de qͦ nc̃ agtt᷑.
dare uͥtutis ẽ. ⁊ turpissimũ id causa ulliꝰ alt̾iꝰ rei dare.
quã ut datũ sit. Nam si recipiendi spe tͥbueremꝰ. locu¬
pletissimo euiq. ñ dignissimo daremꝰ. Nũc uͦ diuiti im¬
portuno pauꝑem p̃feramꝰ. Non ẽ bñficiũ. qd̾ ad fortunã
spectat. Pret̾ea siut ꝓdessemꝰ. sola nos in uitaret utilitas.
minime bñficia distribuere deberent. qui facillime pos¬
sent. locupletes .&. potentes. ⁊ reges. aliena ope ñ indigẽ¬
tes. dii uͦ tot mun̾a q̃ sine int̾missione dieb ac noctib
funduc̃t ñ darent. in oĩa enĩ illis nat᷑a sua sufficit. plenoᷤᷤ¬

Expanded text:
tem ponitur virtus, sed quod omnino cum voluptate, contemptem ponitur virtus, sed quod omnino cum voluptate, contemptrix eius et hostis et longissime ab illa resiliens, labori ac dolori familiarior, virilibus incommodis, quam isti effeminato bono. Inserenda haec, mi Liberalis, fuerunt, quia beneficium, de quo nunc agitur, dare virtutis est et turpissimum id causa ullius alterius rei dare, quam ut datum sit. Nam si recipiendi spe tribueremus, locupletissimo cuique, non dignissimo daremus ; nunc vero diviti importuno pauperem praeferimus. Non est beneficium, quod ad fortunam spectat. Praeterea, si, ut prodessemus, sola nos invitaret utilitas, minime beneficia distribuere deberent, qui facillime possent, locupletes et potentes et reges aliena ope non indigentes ; di vero tot munera, quae sine intermissione diebus ac noctibus fundunt, non darent; in omnia enim illis natura sua sufficit plenosq
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ.NNon põt alia eiꝰ ꝯditio eẽ. cũ ead nat᷑asit. Pse aũt expe¬
tendũ eẽ. honestũ sepe ⁊ habunde ꝓbatũ ẽ. INhac par¬
te nob̃ pugna ẽ. cũ epycureis. delicata. ⁊ umbratica tͣba.
in ꝯiuiuo suo philosophantiũ apud qͦs urtus uoluptatũ
ministra ẽ. illis paret. illis deseruit. illas supͣ se uidet. Nõ
dine dispitas: disputacionẽ ẽẽ de re tota. ⁊ de potestate
eiꝰ ambigit᷑. NNon ẽ uirtꝰ. si sequi põt. Prime partes
eiꝰ sumꝰ. Duc̾e debet. ĩꝑare sũmo loco stare. Tu illã iu¬
bes signũ pet̾e : quid inqͥt tua refert: ⁊ ego sine uirtu¬
te nego beatã uitã posse ꝯstare. Ip̃am uoluptatẽ quã
sequor. cui me emancipaui. remota illa ĩpbo ⁊ dãpno.
De hoc uno disputat᷑ utrũ uirtꝰ sũmi boni causa sit.
an ipsa sũmũ bonũ. ut hoc unũ q̃rat᷑. ordinis tm̃ existi¬
mas mutacionẽ. Ista uͦ ꝯfusio ẽ.⁊ manifesta cecitas.
pͥmis postrema p̃ferre. Non indignor qd̾ polt uolupta¬

Expanded text:
a eius condicio esse, cum eadem natura sit. Per se autem expetendum esse honestum saepe et abunde probatum est. In hac parte nobis pugna est cum Epicureis, delicata et umbratica turba in convivio suo philosophantium, apud quos virtus voluptatum ministra est, illis paret, illis deservit, illas supra se videt. " dine putas disputationem esse ? De re tota et de potestate eius ambigitur. Non est virtus, si sequi potest ; primae partes eius sunt, ducere debet, imperare, summo loco stare ; tu illam iubes signum petere ! " Quid," inquit, " tua refert ? Et ego sine virtute nego beatam vitam posse constare. Ipsam voluptatem, quam sequor, cui me emancipavi, remota illa improbo et damno. De hoc uno disputatur, utrum virtus summi boni causa sit an ipsa summum bonum." Ut hoc unum quaeratur, ordinis tantum existimas mutationem ? Ista vero confusio est et manifesta caecitas primis postrema praeferre. Non indignor, quod post volupta
Abbreviated transcription (Latin):
ficiũ. cũ possim. qñ si plꝰ m detracturꝰ ero. quã illi col¬
laturꝰ. siille ñ erit sensutꝰ. ullã accessionẽ. recepto eo.
qͦ reddito. mͥ multũ abscessurũ erat. Qui festinat uti¬
q redd̾e. ñ ht̃ animũ grati hõĩs. s debitoris. Et ut bre¬
uit̃. qͥ minꝰ cupit. soluere. inuitus debet. Qui inugtꝰ

Expanded text:
im. Quando ? Si plus mihi detracturus ero quam illi conlaturus, si ille non erit sensurus ullam accessionem recepto eo, quo reddito mihi multum abscessurum erit. Qui festinat utique reddere, non habet animum grati hominis, sed debitoris ; et, ut breviter, qui nimis cupit solvere, invitu
Abbreviated transcription (Latin):
lutaria nob̃ fac̾e sine p̃mio. ita uiri officiũ ẽ int̾ alia.
⁊ bñficiũ dare. Quare gͦ dat : ne ñ det. ne occasionẽ
bñ faciendi ꝑdat. Uobis uoluptas ẽ mertis otii fac̾e̾ cor¬
pusculũ ⁊ securitatẽ sopitis simillimã appet̾e ⁊ sub
densa umbra latitare. tenerrimisq cogitacionib
qͣs tranqͥllitatẽ uocatis animi marcentis oblectare
torporẽ ⁊ cibis pocionib q ittͣ hortoꝵ latebrã corpora ig¬
nauia pallentia sagina re. NNobis uoluptas ẽ. dare bñ¬
fieia. uł laboriosa dũ alioꝵ labores leuent uł ꝑicłosa dũ
alioꝵ cãm ꝑicłis extrahant uł rõnes nr̃as aggͣuatura
dũ alioꝵ necessitates. ⁊ angustias laxent. Qd mea mt̃ ẽ
an recipiã bñficia : etiã cũ recepero. danda s̃. Benefi¬
ciũ eiꝰ cõmodũ expectat cui p̾stat᷑. ñ nr̃m alioqͥn. nob̃
illud damꝰ. Itaq multa q̃ sũmã utilitatẽ aliis afferũt.

Expanded text:
lutaria nobis facere sine praemio, ita viri officium est inter alia lutaria nobis facere sine praemio, ita viri officium est inter alia et beneficium dare. Quare ergo dat ? Ne non det, ne occasionem bene faciendi perdat. Vobis voluptas est inertis otii facere corpusculum et securitatem sopitis simillimam appetere et sub densa umbra latitare tenerrimisque cogitationibus, quas tranquillitatem vocatis, animi marcentis obiectare torporem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia pallentia saginare ; nobis voluptas est dare beneficia vel laboriosa, dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios periculis extrahant, vel rationes nostras adgravatura, dum aliorum necessitates et angustias laxent. Quid mea interest, an recipiam beneficia ? Etiam cum recepero, danda sunt. Beneficium eius commodum spectat, cui praestatur, non nostrum ; alioquin nobis illud damus. Itaque multa
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse sũpturus. cũ abire ĩpartẽ alt̾am possi̾ ⁊ secur
spectare aliena certamina. spondeo ꝓudicato. ⁊ supẽ¬
sis amici bonis libellũ deicio. creditorib eiꝰ me obliga¬
turꝰ. ut possim seruare ꝓscͥptũ. ip̃e ꝓscͥptionis ꝑicłm ad¬
eo. NNemo tusculanũ atq tyburtinũ paratus salu¬
britatis causa ⁊ estiui secessus. quoto anno ẽpturꝰ sit.
dispitat. cũ erit tuendũ ẽ. Ead̾ inbñficio ratio ẽ. Nã
cũ int̾rogau̾is qͥd reddit. respondebit bonã ꝯscĩam. Qd
reddat iusticia. qͥd innocentia. qͥd magnitudo animi.
qͥd pudicicia qͥd tẽꝑantia. si qͥcꝗͣ p̃t̃ ipsas ñ petis m
quit. Mundꝰ uices suaᷤᷤ soluit inquit. Soldiẽ exten¬
dit. ⁊ ꝯtͣhit. Omĩa ista bñficias̃. fiunt enĩ nob̃ ꝓfut᷑a
Quomͦ mundi officiũ ẽ. curũ ag̾e rerũ ordinẽ. quomͦ
solis loca mitare ex qͥb oriat᷑ in quȩ occidat: ⁊ hec sa¬

Expanded text:
fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus spectare aliena certamina ; spondeo pro iudicato et suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus eius me obligaturus ; ut possim servare proscriptum, ipse proscriptionis periculum adeo. Nemo Tusculanum aut Tiburtinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno empturus sit, disputat ; cum erit, tuendum est. Eadem in beneficio ratio est ; nam cum interrogaveris, quid reddat, respondebo : bonam conscientiam. Qreddat iustitia, quid innocentia, quid magnitudo animi, quid pudicitia, quid temperantia ; si quicquam praeter ipsas, ipsareddat iustitia, quid innocentia, quid magnitudo animi, as solvit ? In quid sol diem extendit et contrahit ? Omnia ista beneficia sunt, fiunt enim nobis profutura. Quomodo mundi officium est circumagere rerum ordinem, quomodo solis loca mutare, ex quibus oriatur, in quae cadat, et haec sa
Abbreviated transcription (Latin):
sanctiore ꝯponimꝰ quã qd̾ ad nos ñ ꝑtinet. At mͥe¬
hercule. tc̃ magna uoluptas subit cogitantẽ. Hc̃ ego locu¬
pletiorẽ faciam: ⁊ hꝰ dignitati adiectis opib aliqͥd splendo¬
ris affundã. Si ñ damꝰ bñficia. nisi excepturi. in te¬
cimꝰ imagine. ⁊ tͣnslatione utim. Sic enĩ ⁊ legem scimꝰ
iusti iniustiq regłam ẽẽ ⁊ regła ñ ẽ resꝑse expetenda.
Ad ħ u̾ba demonstrande rei causa descendimꝰ. Cũ dico
creditũ. intelligit᷑. tanꝗͣ creditũ. Uisseire: adicio ĩ solu¬
bile cũ creditũ nullũ ñ solui aut psit. aut debeat.
A deo bñficium utilitatis causa dandũ ñ ẽ. ut sepe
q̃ admodũ dixi cũ dãpno ac ꝑicło dand̾ sit. Si latroni¬
b cͥcũuentiũ defendo ut cuto tͣnsire ꝑmittat᷑. reum¬
gra laborantẽ tueor. ⁊ hõiũ potentiũ factionẽ in me
ꝯu̾to. qͣs illi subtraxero sordes sub accusatorib hisdẽ

Expanded text:
sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mesanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem : " Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intecimus, imagine et translation utimur ; sic enim et legem dicimus iusti iniustique regulam esse, et regula non est res per se expetenda. Ad haec verba demonstrandae rei causa descendimus ; eum dico creditum, intellegitur tamquam creditum. Vis scire ? Adicio insolubile, eum creditum nullum non solvi aut possit aut debeat. Adeo beneficium utilitatis causa dandum non est, ut saepe, quemadmodum dixi, cum damno ac periculo dandum sit. Sic latronibus circumventum defendogratia laborantem tueor et hominum potentium factionem in me converto, quas illi detraxero sordes, sub accusatoribus isdem
Abbreviated transcription (Latin):
ut spes ei nulla sit. ꝯualescendi. ñ dabo ipse deficiens ñ
enĩ habeo tẽpꝰ recipiendi. At qui ut scias rem ꝑse expe¬
tendã eẽ bñfacere. aduenis mͦ uinr̃m delatis portũ¬
⁊ statim abituris succurrimꝰ. ignoto naufrago nauẽ
qua reuehat᷑ ⁊ damꝰ ⁊struimꝰ. Discedit ille uix satisno¬
to salutis auctore.⁊ nũquã ampliꝰ in ꝯspectũ nr̃m re¬
u̾surus. debitores nob̃ deos delegat. p̃caturq illi ꝓ se gr̃ã
reddant. Int̾im nos uiuat sterił bñficii ꝯscĩa. Qdcũ ip̃o
secreto agit᷑. qͣntũ ⁊ qͥb debemꝰ. Qd enĩ int̃ ẽ quib
ubi remotis utilitatib solũ añ ocłos honestũ stetit.
Tandiu officioꝵ mali uidices. qͣndiu illa deprauat
spes ac metus.⁊ inertissimũ uitiũ uoluptas: Ubi mor̾
ut̃clusit oĩa ⁊ ad ferendã snãm in corruptũ iuidicem
misit. q̃rimꝰ dignissimos qͥb nr̃a tradamꝰ nec qͥcꝗͣ curi

Expanded text:
ut spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non ut spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeo recipiendi tempus. Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auctore et numquam amplius in conspectum nostrum reversurus debitores nobis deos delegat precaturque, illi pro se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ? secreto agitur, quantum et quibus demus ! Quid enim interest, quibus ubi remotis utilitatibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus dignissimos, quibus nostra tradamus, nec quicquam cura
Abbreviated transcription (Latin):
qui gratꝰ. ñ qͥ redditurꝰ sit. Sepe aũt. ⁊ ñ redditurꝰ gratꝰ. ñ qͥ
reddid̾. Ad animũ tendit estimatio m̃a. Iõ locupletẽ. s uidig¬
nũ p̃t̾ibo. pauꝑi uiro bono dabo. Erit enĩ insũma in opia
gratꝰ. ⁊ cũ oĩa illi deert̃. suꝑerit animꝰ. Non lucrũ ex bñfi¬
cio capito. ñ uoluptatẽ ñ głam. Uni plac̾e ꝯtentꝰ. in ħ dabo.
ut qd̾ oportet faciã. Qd̾ oportet aut̃. ñ ẽ sñ electione. Que
qualis fut᷑a sit. int̾rogas: eligã uirũ integrũ. simplicẽ me¬
morẽ. gratũ. alieni abstinentẽ. sui ñ auare tenacẽ. beni¬
uolũ. hũc egocũ elegero. licet nicħ illi fortuna tͥbuat. ex
quo referre grãm possit. ex sententia res gesta erit.Si
itilitas me ⁊ sordida cõputacio lib̾alem facit. si nulli ꝓsũ.
nisi ut inuicẽ ille mͥ ꝓsit. ñ dabo bñficiũ pficiscenti indi¬

Expanded text:
qui gratus, non qui redditurus sit, saepe autem et non redditurus gratus est qui gratus, non qui redditurus sit, saepe autem et non redditurus gratus est reddidit. Ad animum tendit aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum omnia illi deerunt, supererit animus. Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non gloriam ; uni placere contentus in hoc dabo, ut quod oportet faciam. Quod oportet autem non est sine electione. Quae qualis futura sit, interrogas ? Eligam virum integrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesta res erit. Si utilitas me et sordida computatio liberalem facit, si nulli prosum, nisi ut in vicem ille mihi prosit, non dabo beneficium proficiscenti in di
Abbreviated transcription (Latin):
ut qñq bñficiũ sit. qr si turpi dat᷑. nec honestũ ẽẽ põt
nec bñficiũ. depositũ redd̾e. ꝑse res expetenda ẽ. ñ tam̃
sẽꝑ reddã. nec qͦlibet loco. nec qͦlibet tpr. Aliq̃n nicħ in¬
ter ẽ utrũ inficier. an palã reddã. Intuebor utilitatem
eiꝰ cui redditurꝰ sũ. ⁊ nociturũ illi depositũ negabo. Id
in bñficiofaciã. Uidebo qñ dem. cui dem. quẽadmodũ.
qr̃. Nicħ enĩ stĩ rõne faciend̾ ẽ. Non ẽ aũt bñficiũ:
nͥ qd̾ rõne dat᷑. qm̃ rõ om̃is. honesti comes ẽ. Quã sepe
hõiũ donationẽ suã in ꝯsultã obiurgantiũ. hãc exaudi¬
inꝰ uocẽ. Mallem ꝑdidisse. quã illi dedisse. Turpissimũ
genꝰ dandiẽ. inꝯsulta donatio. multoq gͥuius male dedisse
bñficiũ. quã ñ recepisse. Aliena enĩ culpa ẽ. qd̾ ñ recipimꝰ. qd̾
eui daremꝰ ñ elegimus. nr̃a. In electione nicħ minꝰ quã hoc
qd̾ tu existimas spectabo. a quo recept᷑us sim. Eligo enĩ eũ

Expanded text:
onestum esse potest nec beneficium. Depositum reddere per se res expetenda est; non tamen semper reddam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam. Videbo, quando dem, cui dem, quemadmodum, quare. Nihil enim sine ratione faciendum est ; non est autem beneficiu quoniam ratio omnis honesti comes est. Quam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem: " Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non recepisse ; aliena enim culpa est, quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra. In electione nihil minus quam hoc, quod tu existimas, spectabo, a quo recepturus sim ; elige enim eum,
Abbreviated transcription (Latin):
deos nemo sanus timet. furor ẽ enĩ metuere salutaria. nͨ qͥs¬
quã amat qͦs timet. Tu deniq epycure dm̃ in ermem
facis. omĩa illi tela. omẽm detraxisti potenciã. ⁊ ne cuiquã
metuendus eẽt. piecisti illũ extrametũ. Hũc gͥ in septũ in¬
genti qͥdẽ ⁊ in explicabili muro diuisũq a ꝯtactu. ⁊ aꝯspe¬
ctu mortaliũ. ñ habes quare uerearis. Nulla ibi nec tri¬
buendi nec nocendi mat̾ia ẽ. In medio int̃uallo hꝰ ⁊ alt̾iꝰ
celi desertꝰ. sine aĩali. sine hoĩe. sine re. riunas mũdoꝵ
supra se circaq se cadentiũ euitat. ñ exaudiens uota.
nec nr̃i curiosus. At qui hc̃ us uideri colere. ñ alit̃ quã
parentẽ. grato ut opinor animo. aut siñ uis. uideri gͣ¬

Expanded text:
Deos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisDeos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisquam amat, quos timet. Tu denique. Epicure, deum inermem facis, omnia illi tela, omnem detraxisti potentiam et, ne cuiquam metuendus esset, proiecisti illum extra metum. Hunc igitur insaeptum ingenti quidem et inexplicabili muro divisumque a contactu et a conspectu mortalium non habes quare verearis ; nulla illi nec tribuendi nec nocendi materia est ; in medio intervallo huius et alterius caeli desertus sine animali, sine homine, sine re ruinas mundorum supra se circaque se cadentium evitat non exaudiens vota nec nostri curiosus. Atqui hunc vis videri colere non aliter quam parentem grato, ut opinor, animo ; aut, si non vis g
Abbreviated transcription (Latin):
ta s̃. Hoĩem imbecilla cingit ñ unguiũ uis. ñ dentiũ.
t̃ribilem cet̾is fecit. nudũ ⁊ in firmũ societas munit.
Duas res dedit. que illũ obnorio ualidissimũ facerent.
rõnem ⁊ societatẽ. Itaq qui par ẽẽ nulli posset. si sedu¬
ceret᷑ rerũ potit᷑. Societas illi dñm oĩum aĩaliũ dedit.
Societas t̾ras gentiũ in alienȩ nat᷑ȩ tͣnsmisit. ĩꝑium.
⁊ dñari etiã in mari iussit. Hoc morboꝵ ĩpetꝰ arguit.
senectuti amminicła ꝓsperit. solatia ꝯtra dolores dedit.
hoc fortes nos facit qd̾ licet ꝯͣt fortunã ad uocare. hanc
societatẽ tolle ⁊ unitatẽ gn̾is humani qͣ uita sustinetur
scindes. tollet᷑ aũt si efficis. ut ingͣtus aĩmꝰ ñ ꝑ se uitãdꝰ
sit. S qr aliqͥd illi tim̃dũ ẽ. quã multi enĩ s̃ qͥb ingͣcos
ẽẽ tutos licet. deniq ingͣcũ uoco quisqͥs metu gͣtus ẽ.

Expanded text:
ta sunt, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium ta sunt, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, qui par esse nulli posset, si seduceretur, rerum potitur. Societas illi dominium omnium animalium dedit; societas terris genitum in alienae naturae transmisit imperium et dominari etiam in mari iussit ; hoc morborum impetus arcuit, senectuti adminicula prospexit, solacia contra dolores dedit ; hoc fortes nos facit, quod licet contra fortunam advocare. Hanc societatem tolle, et unitatem generis humani, qua vita sustinetur, scindes ; tolletur autem, si efficis, ut ingratus animus non per se vitandus sit, sed quia aliquid illi timendum est ; quam multi enim sunt, quibus ingratis esse tuto licet ! Denique ingratum voco, quisquis metu gratus est.
Abbreviated transcription (Latin):
causa malus sit. Dic enĩ ciulib existis. qui rapto uuunt
an ad illa que latciniis. ⁊ furtis ꝯsequunt᷑. malint rõne
bona ꝑuenire. obtabit ille cui grassari. ⁊ tͣnseuntes ꝑcut̾e
questꝰ ẽ. pocius illa inuenire quã eripere. Neminem
reppies. qui ñ nequiciȩ p̃miis sñ nequicia frui malit. Ma
se expetendã ẽẽ grati animi affectionẽ. ꝑ se fugienda
res ẽ. ingratũ eẽ. qm̃snichil eque ꝯcordiã humani ge¬
neris dissociat. ac distrahit. quã hoc ittiũ. Ham qͦ
alio tuti sumꝰ. quã qd̾ mutuis uiuam᷑ officiis: hoc uno
instructior uita. ꝯtraq in cursiones subitas muniti¬
or ẽ. beneficioꝵ cõmertio. fac nos singłos. qͥd sumꝰ: pre¬
da aĩalium.⁊ uictime delectabiles. ac bellissimꝰ ⁊ facilli¬
mus sangͥs. qm̃ cet̾is aĩalib intutelã sui satis uiriũ ẽ.
Quecũq uaga nascebant᷑. ⁊ actura segregẽ uitã. arma¬

Expanded text:
causa malus sit. Dic enim cuilibet ex istis, qui rapto vivunt, causa malus sit. Dic enim cuilibet ex istis, qui rapto vivunt, an ad illa, quae latrociniis et furtis consecuntur, malint ratione bona pervenire : optabit ille, cui grassari et transeuntes percutere quaestus est, potius illa invenire quam eripere ; neminem reperies, qui non nequitiae praemiis sine nequitia frui malit. Maxse expetendam esse grati animi adfectionem, per se fugienda res est ingratum esse, quoniam nihil aeque concordiam humani generis dissociat ac distrahit quam hoc vitium. Nam quo alio tuti sumus, quam quod mutuis iuvamur officiis ? Hoc uno instructior vita contraque incursiones subitas munitior est, beneficiorum commercio. Fac nos singulos, quid sumus ? Praeda animalium et victimae ac bellissimus et facillimus sanguis. Quoniam ceteris animalibus in tutelam sui satis virium est, quaecumque vaga nascebantur et actura vitam segregem, arma
Abbreviated transcription (Latin):
uacuũ ẽ enĩ in qd̾ imus impelli quẽ ad modũ nemo
in amorẽ sui cohortandꝰ ẽ. quẽadmod̾ nascit᷑ trahit. Ita ne ad
hoc. ut honesta ꝑ se petat : placent suapte nat᷑a ad eoq gͣci¬
osa uirtus ẽ. ut insitũ sit etiã malis ꝓbare meliora. Qͥs ẽ
qui ñ bñficiis uideri uelit. qui ñ int̾ sceła ⁊ ĩuirias opini¬
onẽ bonitatis affectet. qui ñ ipsis q̃ ĩpotentissime fecit.
speciem aliquã induat recti. uelit qͦ ⁊̃ his uideri bñfici¬
um dedisse qͦs lecsit : grãs itaq agi sibi abhis qͦs afflixe¬
re patiunt᷑. bonosq se ac lib̾ales fingũt. qr p̃stare ñ posst̃.
Qd̃ ñ facerent. nͥ illos honesti ⁊ ꝑ se expetendi amor coge¬
ret. morib suis opinionẽ ꝯtrariã q̃rere.⁊ nequiciã ab¬
dere. cuiꝰ fructꝰ ꝯcupiseit᷑. ip̃a uͦ odio. pudoriq ẽ. Nec
quisꝗͣ tm̃ a nat᷑ali lege desciuit: ⁊ boĩem exiuit. ut animi

Expanded text:
ervacuum est enim, in quod imus, impelli, quemadmodum nemo ervacuum est enim, in quod imus, impelli, quemadmodum nemo in amorem sui cohortandus est, quem adeo, dum nascitur, trahit, ita ne ad hoc quidem, ut honesta per se petat ; placent suapte natura, adeoque gratiosa virtus est, ut insitum sit etiam malis probare meliora. Quis est, qui non beneficus videri velit, qui non inter scelera et iniurias opinionem bonitatis adfectet, qui non ipsis, quae impotentissime fecit, speciem aliquam induat recti velitque etiam his videri beneficium dedisse, quos laesit ? Gratias itaque agi sibi ab iis, quos adflixere, patiuntur bonosque se ac liberales fingunt, quia praestare non possunt. Quod non facerent, nisi illos honesti et per se expetendi amor cogeret moribus suis opinionem contrariam quaerere et nequitiam abdere, cuius fructus concupiscitur, ipsa vero odio pudorique est ; nec quisquam tantum a naturae lege descivit et hominem exuit, ut animi
Abbreviated transcription (Latin):
aũt: cum tͥ narrat᷑ adu̾sus sũma. bñficia. amici sui in¬
gratꝰ ẽ. quomͦ id fecerit. utrũ tanꝗͣ rem turpẽ fecerit.
an tanꝗͣ rem utilem sibi ⁊ ꝓfut᷑am omiserit. pitto nequã
hoiẽm existimas. cui pena ñ cui curatore opussit. Quod
ñ accid̾et. nͥ gratũ eẽ. ꝑ se expetendũ honestũq eẽt.
Alia fortasse minꝰ dignitatẽ suã p̃fert̃. ⁊ an sĩt honesta
interp̃te egent. Hoc erpositũ ẽ. pulchriꝰq quã ut splẽ¬
dor eiꝰ dubie acparũ luceat. Ed tam laudabile. quid tã
equalit in oĩum aĩos receptũ. quã referre bñ meritis
grãm: ad hoc dic mͥ que causa nos ꝑducit. Lucrũ: qd̾
qui ñ ꝯtẽpnit. ingͣtus ẽ. Ambitio : ⁊ que iactacio ẽ.
soluisse qd̾ debeas: Metus : nullus ingͣco. Huic enĩ uni
rei ñ posuimꝰ legẽ tanquã satis nat᷑a claruissetquomͦ
nulla lex amare parentes. indulg̾e liberis iubet. Suꝑ¬

Expanded text:
autem cum tibi narratur, " Adversus summa beneficia amici sui inautem cum tibi narratur, " Adversus summa beneficia amici sui ingratus est," quomodo adficeris ? Utrum tamquam rem turpem fecerit, an tamquam rem utilem sibi et profuturam omiserit ? Puto, nequam hominem existimas, cui poena, non cui curatore opus sit ; quod non accideret, nisi gratum esse per se expetendum honestumque esset. Alia fortasse minus dignitatem suam praeferunt et, an sint honesta, interprete egent. Hoc expositum est pulchriusque, quam ut splendor eius dubie ac parum luceat. Quid tam laudabile, quid tam aequaliter in omnium animos receptum quam referre bene meritis gratiam ? Ad hoc, dic mihi, quae causa nos perducit ? Lucrum ? Quod qui non contemnit, ingratus est. Ambitio ? Et quae iactatio est solvisse, quod debeas ? Metus ? Nullus ingrato ; huic enim uni rei non posuimus legem, tamquam satis natura cavisset. Quomodo nulla lex amare parentes, indulgere liberis iubet sup
Abbreviated transcription (Latin):
q affui. Non uides in ẽẽ isti rei ꝓrimã quãdã iuim.
quȩ nos dare bñficia cogit. pͥmũ qr oportet. deĩ qr
dedimꝰ. cui initio ratio ñ fuisset p̃standi. aliqͥd ei p̃sta¬
mus. ob hoc qr p̃stitimꝰ. ad eoq qͥ bñficia nos impellit
utilitas. ut in utilia tueri ac fouere ꝑseueremꝰ. sola bñ¬
ficii caritate. Cui etiã infelicit̃ dato indulgere tã na¬
turale ẽ. quã lib̾is paruis. Idem isti grãm referre ip̃os
fatent᷑. ñ qr honestũ ẽ. s qr utile. qd̾ ñ eẽ ita. imore
oꝑa ꝓbandũ ẽ. qr qͥb argum̃tis collegimꝰ. bñficiũ da
re. ꝑse rem expetendã eẽ. hisdem etiã hoc collegunꝰ.
fixum ẽ illud. a quo in cet̾a ꝓbationes nr̃ẽ exeunt. ho¬
nestum ob nullã aliã cãm quã qr honestũ sit coli. Qs
gͦ ꝯtrou̾siam fac̾e audebit. an gratũ ẽẽ honestũ sit: qͥs
non ingratũ de testet᷑. hoĩem sibi ip̃m inutilem: Quid

Expanded text:
um adfui." Non vides inesse isti rei propriam quandam vim, um adfui." Non vides inesse isti rei propriam quandam vim, quae nos dare beneficia cogit, primum quia oportet, deinde quia dedimus ? Cui initio ratio non fuisset praestandi aliquid, ei praestmus ob hoc, quia praestitimus ; adeoque ad beneficia nos non impellit utilitas, ut inutilia tueri ac fovere perseveremus sola beneficii caritate, cui etiam infeliciter dato indulgere tam naturale est quam liberis pravis. Idem isti gratiam referre ipsos fatentur, non quia honestum est, sed quia utile. Quod non esse ita minore opera probandum est, quia, quibus argumentis collegimus beneficium dare per se rem expetendam esse, isdem etiam hoc colligimus. Fixum illud est, a quo in cetera probationes nostrae exeunt, honestum ob nullam aliam causam, quam quia honestum sit, coli. Quis ergo controversiam facere audebit, an gratum esse honestum sit ? Quis non ingratum detestetur, hominem sibi ipsum inutilem ? Quid