comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tu pete. dumq petis: sit tͥ tasta marius.
Sĩt ⁊ tua uota uiro placuisse puelle.
Utilior uobis factus amitus erit.
Huic si forte bibes sortem concede pͥorẽ¬
N uic detur capiti dempta corona tuo.
Siue sit inferior seu par pͥor omĩa sumat.
Ne dubites illi u̾ba sccd̃a loqui.
Et sibi mancdatis plura uidenda putat.
Certa tͥ a nobis dabit᷑ m̃tura bibendi.
Officium prestent mensq pedesq suum.
Iurgia prccipue uino stimulata caueto.
Et numium faciles ad fera balla manus.
Occidit hcurition stulte data uina bibendo.
Aptior est dulci m̃sa merunq loco.
Si uox est canta. si moslia brachia. sasta.
Et quatumq potes dote placere place.
E brieras ut uera nocet sit fista iuuabit.
Fac titubet bleso subdosa lingua sono.
Ut quiequid facias. dicas. ue p̃t̾uiꝰ aquo.
Credat᷑ nimiũ causa fuisse merum.
Et bñ dic dñe. bñ cum quo dormiet illa.
S mase cum tacita uoce precare uiro.

Expanded text:
Tu pete, dumque petis, sit tibi tacta manus. Tu pete, dumque petis, sit tibi tacta manus. Sint etiam tua vota, viro placuisse puellae: Utilior vobis factus amicus erit. Huic, si sorte bibes, sortem concede priorem: Huic detur capiti missa corona tuo. Sive erit inferior, seu par, prior omnia sumat: Nec dubites illi verba secunda loqui. Et sibi mandatis plura videnda putat. Certa tibi a nobis dabitur mensura bibendi: Officium praestent mensque pedesque suum. Iurgia praecipue vino stimulata caveto, Et nimium faciles ad fera bella manus. Occidit Eurytion stulte data vina bibendo; Aptior est dulci mensa merumque ioco. Si vox est, canta: si mollia brachia, salta: Et quacumque potes dote placere, place. Ebrietas ut vera nocet, sic ficta iuvabit: Fac titubet blaeso subdola lingua sono, Ut, quicquid facias dicasve protervius aequo, Credatur nimium causa fuisse merum. Et bene dic dominae, bene, cum quo dormiat illa; Sed, male sit, tacita mente precare, viro.
Abbreviated transcription (Latin):
Et seuis inmadida canna palude treuiit.
Cui deuo en adsum tͥ tura fidsior ĩquit.
Pone metum. bachi gnosias uxor eris.
Munꝰ habe celum. celo spestabere sidus.
Sepe roges csubiam cresta corona ratẽ.
Oxit. ⁊ e curru ne tigres illa timeret.
Desssit. ⁊ posito cessit harena pede.
Abstulit. ut facile est omĩa posce deo.
Sic coeunt satro nupta deusq thoro.
Ergo uͥ contig̾int positi t̾ mun̾a bachi.
Atꝙ erit ĩ soci femina parte thori.
Nistbeliumq prẽm nosturnaq satͣ precare.
Ne iubeant capiri uina noc̾e tuo.
N ic tͥ musta licet sermone iatentia testo.
Dic̾e. que dici seritiat itia sibi.
Sland̃itias q leues tenui ꝑsc̾b̾e uino.
Ut duãm s̃ mensa se legat iłia tuam.
Ator ocusos ocusis spestare fatentis ignẽ.
S epe tacens uocem ubaq uuftꝰ ht̃.
F ac pͥmũ ut rapias illiꝰ tasta labellis.
Pocusa. quaq bibit tu quoq partebibas.
Et quenicumq tibum digitis libauerit illa.

Expanded text:
Ut levis in madida canna palude tremit. Ut levis in madida canna palude tremit. Cui deus 'en, adsum tibi cura fidelior' inquit: 'Pone metum: Bacchi, Cnosias, uxor eris. Munus habe caelum; caelo spectabere sidus; Saepe reges dubiam Cressa Corona ratem.' Dixit, et e curru, ne tigres illa timeret, Desilit; inposito cessit harena pede: Abstulit; in facili est omnia posse deo. Sic coeunt sacro nupta deusque toro. Ergo ubi contigerint positi tibi munera Bacchi, Atque erit in socii femina parte tori, Nycteliumque patrem nocturnaque sacra precare, Ne iubeant capiti vina nocere tuo. Hic tibi multa licet sermone latentia tecto Dicere, quae dici sentiat illa sibi: Blanditiasque leves tenui perscribere vino, Ut dominam in mensa se legat illa tuam: Atque oculos oculis spectare fatentibus ignem: Saepe tacens vocem verbaque vultus habet. Fac primus rapias illius tacta labellis Pocula, quaque bibet parte puella, bibas: Et quemcumque cibum digitis libaverit illa,
Abbreviated transcription (Latin):
T iamabat. fiebatq simus. s utͥmq decebat.
Non iacͥius fr̃a est turpior itia suis.
I amq it̾um tondens mollictima postora palmes.
ꝑ tidus ille abait. quid mͥ fut ait.
Quid mͥ fict ait sonuerũt cunbasa toto.
T t̾ccore. ⁊ atconita timbala pulsa manu
Extidit illa metu. rupitq nouissima u̾ba
Aullus ĩ exanimi torpore sanguis crat
Ecte milaionides sparsis ĩ t̾ga. captilis
ꝑcce leuos satiri. preuia turbadez.
Ebrius cece senex pando si lenus a sello.
Uix scclet. ⁊ p̃ssas continz arte iubas.
Num sequitur baccas. bacce fugiũm peturtꝙ
Quadiupedem feruta dum masus urget equesi
Incapud aurito cocidit delapsus a sello.
Clamauerũt satiri. surge age surge pr̃.
Iam deus ĩcurru qm̃ summũ tȩcerat uuis.
Tigrib ad unstis aurea lora dabat.
Et coior et theseus ⁊ uox abiere puelle.
Etq fugani petiit. tͥq retenta metui est.
Sorruit. ut steriis agitat quas uentꝰ acistas.

Expanded text:
. Clamabat, flebatque simul, sed utrumque decebat; . Clamabat, flebatque simul, sed utrumque decebat; Non facta est lacrimis turpior illa suis. Iamque iterum tundens mollissima pectora palmis 'Perfidus ille abiit; quid mihi fiet?' ait. 'Quid mihi fiet?' ait: sonuerunt cymbala toto Litore, et adtonita tympana pulsa manu. Excidit illa metu, rupitque novissima verba; Nullus in exanimi corpore sanguis erat. Ecce Mimallonides sparsis in terga capillis: Ecce leves satyri, praevia turba dei: Ebrius, ecce, senex pando Silenus asello Vix sedet, et pressas continet ante iubas. Dum sequitur Bacchas, Bacchae fugiuntque petuntque Quadrupedem ferula dum malus urget eques, In caput aurito cecidit delapsus asello: Clamarunt satyri 'surge age, surge, pater.' Iam deus in curru, quem summum texerat uvis, Tigribus adiunctis aurea lora dabat: Et color et Theseus et vox abiere puellae: Terque fugam petiit, terque retenta metu est. Horruit, ut graciles, agitat quas ventus, aristae,
Abbreviated transcription (Latin):
S rositum. phedra nec erar bñ cultꝰ amatut.
C ura dec sisuis aptus a donis erat.
Muncuitie placcant. fuscent᷑ torꝑa cãpo.
Sit bñ conueniens ⁊ sine labe toga.
Tinguaq ne rigcat. careant rubigine dẽtes.
N et uagus iniara pos tͥ pelle natet.
N et male deformet rigidos tonsura capitios.
S it coma. sit docta barba resecta manu.
U t nichii emineant. et sĩt sñ sordib ungues.
Inq caua nullus stet tͥ nare pilus.
N ec malo sdorati sit tristis hanelctus oris
Net iedat nares uirq pr̃q gregis.
Cetͥa lasciue faciant contcãe ꝑuelle.
cce suũ uatẽ uiber uotat. hit qͦ amãtes.
Adiuuat ⁊ fiamme qua całeo ip̃e fauet.
G nosis inignotis amens errabat harenis
Qua breuis equoreis i dia fert᷑ aquis.
Utq erat e sõpno tunica ul̃ata recinsta.
Auia pea̾cm. croceas in religata comas.
T hesea crudesem surcias ciamabat ad uidas.
Indigno ten̾as ĩbre rigante genas¬

Expanded text:
Hippolytum Phaedra, nec erat bene cultus, amavit; Hippolytum Phaedra, nec erat bene cultus, amavit; Cura deae silvis aptus Adonis erat. Munditie placeant, fuscentur corpora Campo: Sit bene conveniens et sine labe toga: Lingula ne rigeat, careant rubigine dentes, Nec vagus in laxa pes tibi pelle natet: Nec male deformet rigidos tonsura capillos: Sit coma, sit trita barba resecta manu. Et nihil emineant, et sint sine sordibus ungues: Inque cava nullus stet tibi nare pilus. Nec male odorati sit tristis anhelitus oris: Nec laedat naris virque paterque gregis. Cetera lascivae faciant, cEcce, suum vatem Liber vocat; hic quoque amantes Adiuvat, et flammae, qua calet ipse, favet. Cnosis in ignotis amens errabat harenis, Qua brevis aequoreis Dia feritur aquis. Utque erat e somno tunica velata recincta, Nuda pedem, croceas inreligata comas, Thesea crudelem surdas clamabat ad undas, Indigno teneras imbre rigante genas
Abbreviated transcription (Latin):
Locticam dñe dusimulator adi
Ne ue aliquis uerbis odiosas afferat aures.
Q uam potes ambiguas callidus adde notao
Seu podib uacuis illi spaciosa teret᷑.
Porticus. hic socias tu modo iunge moras.
Et modo pretedas factto. modo tͥgn sequatis.
Et mod̃o festines. ⁊ modo ientus eas
Nec tͥ de mediis aliꝙͣ mnͣsire columpnis
Sit pudor. aut lat̾i continuasse iatus
Net sine te curno sadeat spaciosa teatro.
Quo spestes. hum̾is afferet illa suis.
Itiam respitias. itiam mirere liccbit.
M uita suꝑcilio. musta loquare notis.
Et plauclas aliquo mimo saitante. pueslle.¬
Quam faueas illi quisquis agat᷑ amans.
Confurget surgos. done seãlet illa soaleto.
Arbitrio domine tempora ꝑde tue.
S tͥ nec ferro placeat torquere capitlos.
Nec tua mordaci pumice trura teras.
Isra ubo faciant quoꝵ cibeleia mat̾.
Continit᷑ frigils crululara mossis.
Torma uiros neglesta deced minoia theseꝰ.
Abstuut a nutia tempora comptus acu.

Expanded text:
Lecticam dominae dissimulanter adi, Lecticam dominae dissimulanter adi, Neve aliquis verbis odiosas offerat auris, Qua potes ambiguis callidus abde notis. Seu pedibus vacuis illi spatiosa teretur Porticus, hic socias tu quoque iunge moras: Et modo praecedas facito, modo terga sequaris, Et modo festines, et modo lentus eas: Nec tibi de mediis aliquot transire columnas Sit pudor, aut lateri continuasse latus; Nec sine te curvo sedeat speciosa theatro: Quod spectes, umeris adferet illa suis. Illam respicias, illam mirere licebit: Multa supercilio, multa loquare notis. Et plaudas, aliquam mimo saltante puellam: Et faveas illi, quisquis agatur amans. Cum surgit, surges; donec sedet illa, sedebis; Arbitrio dominae tempora perde tuae. Sed tibi nec ferro placeat torquere capillos, Nec tua mordaci pumice crura teras. Ista iube faciant, quorum Cybeleïa mater Concinitur Phrygiis exululata modis. Forma viros neglecta decet; Minoida Theseus Abstulit, a nulla tempora comptus acu.
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe ualens odii sittͥa rausa fuit.
Sit tͥ trodibilis sermo consuetaq u̾ba
Dianda tñ presens ut iudeare loqui.
Si non accipiet scͥptum inlcstumq renuttet.
Lesturam expacta ꝓpositumq tene.
Tempore difficisos ueniunt ad auat᷑ iuuenti.
Tempore lenta pati frena docent᷑ equi
Ferreus assueto ꝯsumit᷑ a nusus usu.
Int̾it acuidua uonier ad untus humo.
Quid magis est durum qͣuid mollius unda
Dura tñ molli saxa cauant᷑ aqua.
Penelopen ip̃am ꝑsta mͦ tempore uinces.
Capta uides sero ꝑgama capta tam̃.
L egerto ⁊ nolit rescribere cogͥe noli.
Tu modo blandicias fac legat usꝙ tuas.
Que uoluit legisso uolet rescrioere distis
ꝑ num̃os ueniunt gradus ꝙ suos.
Forsitan ⁊ primo ueniet tͥ licta tristis.
Queq roget ne se sollicttare uelis.
Q uod rogat illa tunci. ꝙ ñ rogat oꝑtat uͭ ĩstes.
Insequere et uoti post modo ꝯpos eris
Int̾ea siue itia thoro recupina feret᷑.

Expanded text:
Saepe valens odii littera causa fuit. Saepe valens odii littera causa fuit. Sit tibi credibilis sermo consuetaque verba, Blanda tamen, praesens ut videare loqui. Si non accipiet scriptum, inlectumque remittet, Lecturam spera, propositumque tene. Tempore difficiles veniunt ad aratra iuvenci, Tempore lenta pati frena docentur equi: Ferreus adsiduo consumitur anulus usu, Interit adsidua vomer aduncus humo. Quid magis est saxo durum, quid mollius unda? Dura tamen molli saxa cavantur aqua. Penelopen ipsam, persta modo, tempore vinces: Capta vides sero Pergama, capta tamen. Legerit, et nolit rescribere? cogere noli: Tu modo blanditias fac legat usque tuas. Quae voluit legisse, volet rescribere lectis: Per numeros venient ista gradusque suos. Forsitan et primo veniet tibi littera tristis, Quaeque roget, ne se sollicitare velis. Quod rogat illa, timet; quod non rogat, optat, ut instes; Insequere, et voti postmodo compos eris. Interea, sive illa toro resupina feretur,
Abbreviated transcription (Latin):
Spo taico in tempus semel est si tredita longũ.
Itia quidem fatiar. s tñ aꝑta dã eso.¬
Si dederis aliquid pot̾io ratõe relinqui
Pret̾itum tulerro ꝑdiditq nichił.
S quoa nõ deacris semꝑ usdeare daturus.
S it dñm sterisis sepe fefellio ager
Sic ue ꝑdid̾it non tessat ꝑ de lusor.
Et reuocat cupidas alea sepe manus.
Hoc opus hic iabor est pͥmo sinc mun̾e isigi.
Si dederit gratis quod dedit usq dasit.
Eego eat. et blandis paret᷑ littͥa u̾bis.
Exploret ꝙ animos. primaq temꝑteo it̃
Litt̾a cidippem pomo plata fefellit.
Inciaq est u̾ͥbis capta puesla suidi
Sisce bonas artes monco romana iiuent̾.
Non tantum trepidos ut tueare ecos
Quam populus uidexq gͣuis lestusq senabꝰ.
Tam dabit cloqͥo uista puella masi.
S iateant uires ne sio infronte disertꝰ.
Effugiant uoces uerba molesta tue.
Quis nͥ mentis in ops tenere de clamat a mite.

Expanded text:
Spes tenet in tempus, semel est si credita, longum: Spes tenet in tempus, semel est si credita, longum: Illa quidem fallax, sed tamen apta dea est.Si dederis aliquid, poteris ratione relinqui: Praeteritum tulerit, perdideritque nihil. At quod non dederis, semper videare daturus: Sic dominum sterilis saepe fefellit ager: Sic, ne perdiderit, non cessat perdere lusor, Et revocat cupidas alea saepe manus. Hoc opus, hic labor est, primo sine munere iungi; Ne dederit gratis quae dedit, usque dabit. Ergo eat et blandis peraretur littera verbis, Exploretque animos, primaque temptet iter. Littera Cydippen pomo perlata fefellit, Insciaque est verbis capta puella suis. Disce bonas artes, moneo, Romana iuventus, Non tantum trepidos ut tueare reos; Quam populus iudexque gravis lectusque senatus, Tam dabit eloquio victa puella manus. Sed lateant vires, nec sis in fronte disertus; Effugiant voces verba molesta tuae. Quis, nisi mentis inops, tenerae declamat amicae?
Abbreviated transcription (Latin):
Expoliet mertes teq sedente suas.
Quas itia inspicias saꝑe ut uideare rogabit
Ostuia deinde dabit. deude rogabit emas
Hoc fore contentam misttos uirabit ĩ annos
At̃ opus ẽẽ sibi nc̃ bñ dicet enu
Si non ẽẽ domi quos dos causabe ns̃mos.
Litͥa poscet᷑ nec didicisse iuuat.
Quid quasi narali quod poscit mun̾a lib̾o.
Et quotiẽs opus est nascit᷑ ip̃a sibi.
Quid quod mendaci dampno mestissima plorat.
Flapsus q caua fingit᷑ aure lapis.
Multa rogant prestanda dari. data redd̾e nolũt.
ꝑ dis. et in dampno gr̃a nulla tuo est.
Non mͥ sacrilegas merei̾tum ꝑsequar artes.
Cum totidem linguis sint licet ora decem.
Cera uadum temptet rasis infusa tabellis.
Cera tue primum conscia mentis eat.
Dlanditias ferat illa tuas. imitataq amãt.
Uerba. net exiguas quisquis es ad de pretes.
D estora donauit priamo prece motꝰ achilles.
Fiestit᷑ iratus uoce precante deus.
ꝓ ntras facito. quin eñi ꝓmitt̾e ledit.
Pollicitis diues quilib ẽẽ potest

Expanded text:
Expediet merces teque sedente suas: Quas illa, inspicias, sapere ut videare, rogabit: Oscula deinde dabit; deinde rogabit, emas. Hoc fore contentam multos iurabit in annos, Nunc opus esse sibi, nunc bene dicet emi. Si non esse domi, quos des, causabere nummos, Littera poscetur — ne didicisse iuvet. Quid, quasi natali cum poscit munera libo, Et, quotiens opus est, nascitur illa, sibi? Quid, cum mendaci damno maestissima plorat, Elapsusque cava fingitur aure lapis? Multa rogant utenda dari, data reddere nolunt: Perdis, et in damno gratia nulla tuo. Non mihi, sacrilegas meretricum ut persequar artes, Cum totidem linguis sint satis ora decem. Cera vadum temptet, rasis infusa tabellis: Cera tuae primum conscia mentis eat. Blanditias ferat illa tuas imitataque amantem Verba; nec exiguas, quisquis es, adde preces. Hectora donavit Priamo prece motus Achilles; Flectitur iratus voce rogante deus. Promittas facito: quid enim promittere laedit? Pollicitis dives quilibet esse potest.
Abbreviated transcription (Latin):
P ars laniat tͥnes. pars sine m̃te scãco.
Alt̾a mesta sact frustra uocat alt̾a mairẽ.
Hec querit. stupet. hoc. hco man. ia fugit.
Suciuit᷑ rapte geniasis procia pucuo.
Et potuit muitas ip̃s decere color.
Si qua repugnarat nimium comirẽq negarat.
Sublatam tupido uertusit ip̃e sinu.
Ata im quid ten̾os lacͥmio corrũpis ocellos.
Ꝙ mat̾ pr̃ est hoc tͥ dixit ero.
Romule misitib scisti dare ꝯmoda solus.
Hec mͥ si ded̾is cõmoda miles ero.

Expanded text:
Pars laniat crines, pars sine mente sedet; Pars laniat crines, pars sine mente sedet; Altera maesta silet, frustra vocat altera matrem: Haec queritur, stupet haec; haec manet, illa fugit; Ducuntur raptae, genialis praeda, puellae, Et potuit multas ipse decere timor. Siqua repugnarat nimium comitemque negabat, Sublatam cupido vir tulit ipse sinu, Atque ita 'quid teneros lacrimis corrumpis ocellos? Quod matri pater est, hoc tibi' dixit 'ero.' Romule, militibus scisti dare commoda solus: Haec mihi si dederis commoda, miles ero.
Abbreviated transcription (Latin):
Spetatum ueniũt. ueniũt spesent᷑ ut ip̃e.
Iue locus casti dampna pudoris ht̃.
rimus sollicitos fecisti romuse ludos.
cum uiuit iuduos rapta sabina uiros.
c̃ neq marmoreo pendebant uela teatro.
Nec fuerant liquido piupita rubra croco.
Ituc quas tuserant nemorosa palana frondec
Simplicit̾ posite scena sine arte fuit.
In gradib sodit popusus de tespite fastis
Qualib hyrsutas fronde tegente comas.
Respitiunt. oculisq notat sibi quisq puellã.
Q uam uelit. et taciro postore mutta mouet.
Dumq rudem p̃bente sonũ tibicine tuscho.
Lidius oquatam tͤ pode pulsat humũ.
In medio plausu plausus tc̃ arte carebat.
Rex ppło prode signa paenda dabat.
ꝓtinus cciliunt animum camore fatentes.
Uirginib cupidas iniciũtq manus.
Ut fugiunt aquilas timidissima tra colũbe.
Ut fugit inuios agna nouesla lupos
Sic ille timuere uliros sine lego ruentes.
Constitit in nulla qui fuit ante coior.
Nam tunor unus erat. facies ñ una timoris.

Expanded text:
Spectatum veniunt, veniunt spectentur ut ipsae: Ille locus casti damna pudoris habet. Primus sollicitos fecisti, Romule, ludos, Cum iuvit viduos rapta Sabina viros. Tunc neque marmoreo pendebant vela theatro, Nec fuerant liquido pulpita rubra croco; Illic quas tulerant nemorosa Palatia, frondes Simpliciter positae, scena sine arte fuit; In gradibus sedit populus de caespite factis, Qualibet hirsutas fronde tegente comas. Respiciunt, oculisque notant sibi quisque puellam Quam velit, et tacito pectore multa movent. Dumque, rudem praebente modum tibicine Tusco, Ludius aequatam ter pede pulsat humum, In medio plausu plausus tunc arte carebant Rex populo praedae signa petita dedit. Protinus exiliunt, animum clamore fatentes, Virginibus cupidas iniciuntque manus. Ut fugiunt aquilas, timidissima turba, columbae, Ut fugit invisos agna novella lupos: Sic illae timuere viros sine more ruentes; Constitit in nulla qui fuit ante color. Nam timor unus erat, facies non una timoris:
Abbreviated transcription (Latin):
Plestar et ĩ cauto semꝑ ab in genio.
Ergo ego ne scribam digitos in osdere runstor.
Taiaq ad huc demens que nocuere sequor
Ad uet̾os scopusos it̾mi diu̾tor et illas.
In quibz offendio nau fraga puppis aquas.
S nichil adinisi uuudla est mea tułpa thomite.
Quos ego cum locasim ur̃a ꝑosus amo
Quisib ercutiat nr̃i monim̃ta laboris.
Lit̾a de uob̃ est mea questa nichil
Trigus et incursus oĩ de parte timeridos.
Et quod pulset᷑ murus abhoste queror.
In loca non homines uerissima trimĩa dixi.
Cuspatis ur̃m uos qͦ sepe solum.
Ess ꝓpetuo sua ꝙͣ uirabilis ascra.
Ausa est agricole musa docere serus.
At fuerat genitus terra qui scͥpsit ĩ illa.
Intumuit uari nec tam̃ ascra suo.
Quis patriam cotierte magis dilexto ulixe.
H oc tñ asꝑitas in dice dicta loci est.
Non loca set mores scptis uerauit amaris.
Sepciꝰ ausonios astaq roma rea est.¬
F alsa tñ passa cib equa conuitia ñte.

Expanded text:
plectar et incauto semper ab ingenio? ergo ego, ne scribam, digitos incidere cunctor, telaque adhuc demens, quae nocuere, sequor? ad veteres scopulos iterum devertor et illas, in quibus offendit naufraga puppis, aquas? sed nihil admisi, nulla est mea culpa, Tomitae, quos ego, cum loca sim vestra perosus, amo. quilibet excutiat nostri monimenta laboris: littera de vobis est mea questa nihil, frigus et incursus omni de parte timendos et quod pulsetur murus ab hoste queror, in loca, non homines, verissima crimina dixi. culpatis vestrum vos quoque saepe solum, esset perpetuo sua quam vitabilis Ascra, ansa est agricolae Musa docere senis: et fuerat genitus terra, qui scripsit, in illa, intumuit vati nec tamen Ascra suo. quis patriam sollerte magis dilexit Ulixe? hoc tamen asperitas indice docta loci est. non loca, sed mores scriptis vexavit amaris Scepsius Ausonios, actaque Roma rea estfalsa tamen passa est aequa convicia me
Abbreviated transcription (Latin):
Net uenit ĩ ceptis mossior hora meis.
Diruta marte tuo lernesia menia uidi.
Et fu̾am pat̾e ꝑs ego magna mee.
Uidi consortes ꝑit̃ gñis q netisq.

Expanded text:
Nec venit inceptis mollior hora malis? Diruta Marte tuo Lyrnesia moenia vidi — Et fueram patriae pars ego magna meae; Vidi consortes pariter generisque necisque
Abbreviated transcription (Latin):
Quantus apud danaos : pobdariꝰ arte medẽdi
Cacides dextͣ. pectore nestor erat.
Quantus erat talcas extis. talamonilis atmis.
Antomedon curru. tantus amator ego.
Me uatẽ celebrate uiri: mͥ dicite laudes.
Cantet᷑ toto nomĩ in orbe meum.
Erma dedi uobis: ded̾at uulcanus achiłli.
U incite mun̾ib ÷ uicit ut ille datis
S quic̃ꝙ inco suꝑabit amazona ferro.

Expanded text:
Quantus apud Danaos Podalirius arte medendi, Aeacides dextra, pectore Nestor erat, Quantus erat Calchas extis, Telamonius armis, Automedon curru, tantus amator ego. Me vatem celebrate, viri, mihi dicite laudes, Cantetur toto nomen in orbe meum. Arma dedi vobis: dederat Vulcanus Achilli; Vincite muneribus, vicit ut ille, datis. Sed quicumque meo superarit Amazona ferro
Abbreviated transcription (Latin):
Insula coruichiis ꝯdam celeberrima m̃phis.
Cingit᷑ egeo nõie scea mari.
Itia mͥ patria est nec si generosa ꝓbatis.
Nomina despectis arguor ortus auis.
Sunt et opes nobis sunt et ssi t̾mine mores.

Expanded text:
Insula, Coryciis quondam celeberrima nymphis, Cingitur Aegaeo, nomine Cea, mari. Illa mihi patria est; nec, si generosa probatis Nomina, despectis arguor ortus avis. Sunt et opes nobis, sunt et sine crimine mores
Abbreviated transcription (Latin):
In pauidus sompno noste silente frui.
Sessicet ut tauros ita te iuga ferre coegit.
Q uaq feros angues : te quoq misscer ope
Ad de quod ascribi fcĩs procer̃q tuisq
Se uoler. et tituso coniugis uxor ob est.
Atq aliquis pelie de ꝑtib acta uenerus.
Inputat et ppłm qui sibi tredat ħt̃.
Aurca frixce tͥga reuellit oiuis.

Expanded text:
Inpavidus somno nocte silente frui? Inpavidus somno nocte silente frui? Scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit Quaque feros anguis, te quoque mulcet ope. Adde, quod adscribi factis procerumque tuisque Sese avet, et titulo coniugis uxor obest. Atque aliquis Peliae de partibus acta venenis Inputat et populum, qui sibi credat, habet: Aurea Phrixeae terga revellit ovis.
Abbreviated transcription (Latin):
Addo p̾recos castas: ĩ mixtaq u̾ba timori.
Nt̃ quoq te saluo ꝑ soluenda mͥ.
Uota ego ꝑ soluam. uotis medea fruat᷑.
Cor doset atq ira mirtus habundat amor
Sona feram tempsis uinsi ꝙ iasona ꝑdã.
Hostia pro dampnis concidet isfa meis.
Non equidem sẽtura fui. semꝑq uerbar.
Ne p̃r argolica sumeret urbe muꝵ
Argolicas timui. nocuit mͥ barbara pesex.
Non expestato uilnus ab hoste tuli.
Nec facie m̾itis ꝙ placet set gar̃mina nõuit
Siraq cantata pabulã fasce merit.
Iłia rauatantẽ cursu deducere lunam.
Nititur. et tenebris abde solis equos.
Iua refrenat aquas obliqua qr flũia sistit.
Itia loco siluas iuuaq sara mouet.
ꝑtimusos errat sꝑsis discinsta capillis.
Certaq de trepidis colligit ossa rogis
Deuouet absentes. si musacraq cerea fĩgit.
Et miseiꝵ tenues ĩ iecur urget acus.
Et que nesticru mlius mage q̃rit᷑ ħerb̃
Morib et forma contisiansdꝰ amor.
Hanc potos amplecti ⁊ halamoq resictꝰ ĩ uno.

Expanded text:
Adde preces castas inmixtaque vota timori — Nunc quoque te salvo persoluenda mihi. Vota ego persolvam? votis Medea fruetur! Cor dolet, atque ira mixtus abundat amor. Dona feram templis, vivum quod Iasona perdo? Hostia pro damnis concidat icta meis? Non equidem secura fui semperque verebar, Ne pater Argolica sumeret urbe nurum. Argolidas timui — nocuit mihi barbara paelex! Non expectata vulnus ab hoste tuli. Nec facie meritisque placet, sed carmina novit Diraque cantata pabula falce metit. Illa reluctantem cursu deducere lunam Nititur et tenebris abdere solis equos; Illa refrenat aquas obliquaque flumina sistit; Illa loco silvas vivaque saxa movet. Per tumulos errat passis discincta capillis Certaque de tepidis colligit ossa rogis. Devovet absentis simulacraque cerea figit, Et miserum tenuis in iecur urget acus — Et quae nescierim melius. male quaeritur herbis Moribus et forma conciliandus amor. Hanc potes amplecti thalamoque relictus in uno
Abbreviated transcription (Latin):
Dii mͥ sunt testes lusimꝰ arte uiz
Nunc quoq quod tacito mando mã u̾ba libełlo.
Fungitur officio litera nr̃a nouo.
Taicos quib usus adest ego nescia reꝵ
Difficilem culpe suspicor ẽẽ uiam.
Ip̃e malo metus est iam nt̃ ꝯfundor. et õs.
In nr̃is oculos uultib eẽ reor.
Nec reor hoc falso sensi mala murmura uulgi.
Et quosdam uoces recusit echra mͥ.
At tu dissimula nͥ si desist̾e mauis.
S cur desistas dissimisare potes.
L ude s occulte maior ñ maxima nob̃.
Est data sibertas quod menesaus abest
Ine quidem procul est ita re cogente ꝓfectus.
Qmͣ primum dixi fac rediturus eas.
Omine letatꝰ dedit oscła: resq domꝰq.
Et tͥ sit ture troitus hospes ait.

Expanded text:
Di mihi sunt testes — lusimus arte virum. Di mihi sunt testes — lusimus arte virum. Nunc quoque, quod tacito mando mea verba libello, Fungitur officio littera nostra novo. Felices, quibus usus adest! ego nescia rerum Difficilem culpae suspicor esse viam. Ipse malo metus est; iam nunc confundor, et omnes In nostris oculos vultibus esse reor. Nec reor hoc falso; sensi mala murmura vulgi, Et quasdam voces rettulit Aethra mihi. At tu dissimula, nisi si desistere mavis! Sed cur desistas? dissimulare potes. Lude, sed occulte! maior, non maxima, nobis Est data libertas, quod Menelaus abest. Ille quidem procul est, ita re cogente, profectus; 'Quam primum,' dixi, 'fac rediturus eas!' Omine laetatus dedit oscula, 'res' que 'domusque Et tibi sit curae Troicus hospes,' ait.
Abbreviated transcription (Latin):
Tindaridis coniux tercia dixit eris.
Credere uix equidem cesestia corpora possum.
Arbitrio formam supposusse tuo.
Utq sit hoc uere certe pars alt̾a fista est.
Iudicii precium qua data dicor ego.
Non est tanta mͥ fiducia corporis ut me:
Maxuna teste dea dona fuisse putem.
Contempta est ocusis hominsi mea forma ꝓbari.
Laudatrix uenus est ĩ sidiosa michi.
S nichil ĩ firmo faueo quoq laudib istis
Nam mea uox qͣre quod cupit ẽẽ neget.
Noc tu succence nimiũ mͥ creditꝰ egre.
Tarda solet magnis reb ĩ eẽ fides
Prima mea est gͥ ueneri placuisse uoluytas.
Proxima me uisam p̃mia sũma tͥ.
Net te palladios nec te iunones honores.
Auditis helene p̃posuisse bonis
Ferrea crede mͥ non sum s amare repugno.
Illũ quẽ fieri uix puto posse meum.
Quid bibulũ curuo precindere litꝰ aratro.
Spẽq sequi coner qmͣ locus ip̃e negat.
Sum rudis ad uen̾is furtum nutiaq fidelẽ.

Expanded text:
'Tyndaridis coniunx,' tertia dixit, 'eris!' 'Tyndaridis coniunx,' tertia dixit, 'eris!' Credere vix equidem caelestia corpora possum Arbitrio formam supposuisse tuo, Utque sit hoc verum, certe pars altera ficta est, Iudicii pretium qua data dicor ego. Non est tanta mihi fiducia corporis, ut me Maxima teste dea dona fuisse putem. Contenta est oculis hominum mea forma probari; Laudatrix Venus est invidiosa mihi. Sed nihil infirmo; faveo quoque laudibus istis — Nam, mens, vox quare, quod cupit esse, neget? Nec tu succense, nimium mihi creditus aegre; Tarda solet magnis rebus inesse fides. Prima mea est igitur Veneri placuisse voluptas; Proxima, me visam praemia summa tibi, Nec te Palladios nec te Iunonis honores Auditis Helenae praeposuisse bonis. Ferrea, crede mihi, non sum; sed amare repugno Illum, quem fieri vix puto posse meum. Quid bibulum curvo proscindere litus aratro, Spemque sequi coner quam locus ipse negat? Sum rudis ad Veneris furtum, nullaque fidelem —
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ cadat ext̾no nr̃ amore pudor.
D isce meo exemplo formosis posse carere.
E st iurtus placidis ab stinuiste bonis:
Quan cralis iuuenes optare qd̾ optas.
Qui sapiãt ocłos an paris unus habos.
Non tu pius cernis s plus tem̾ariꝰ audes.
N ec tͥ plus cordis s minus oris ad est.
Tt ego te ueslem celeri uenisse carina.
Cum mea uirginitas mille petita protis.
Si te uidissẽ primue de mille fuissos.
Iudicio ueniam uir dabit ille meo.
Ad possessa uenis p̃repta q gaudia sere
Spes tua lenta fuit quod petis astͥ habet
Ut tñ optarẽ fieri tua troita conuinx.
In uitam nõ me sic menelaus habet.
Desine molle precor ilbis ꝯuellere pectus.
Neue mͥ quam te dicis a mare noce.
S sñ quam tribuit sortem nat᷑a tueri.
Nec sposium nr̃i turpe pudoris habet.
At uenus hoc pasta est et ĩ alte uallib ĩde.
Tros tͥ se nudas exibuere dee.
Una q cum regnum. belli daret alt̾a laudem.

Expanded text:
Quam cadat externo noster amore pudor. Quam cadat externo noster amore pudor. Disce modo exemplo formosis posse carere; Est virtus placitis abstinuisse bonis. Quam multos credis iuvenes optare quod optas, Qui sapiant? oculos an Paris unus habes? Non tu plus cernis, sed plus temerarius audes: Nec tibi plus cordis, sed nimis oris, adest. Tunc ego te vellem celeri venisse carina, Cum mea virginitas mille petita procis; Si te vidissem, primus de mille fuisses. Iudicio veniam vir dabit ipse meo. Ad possessa venis praeceptaque gaudia, serus; Spes tua lenta fuit; quod petis, alter habet. Ut tamen optarim fieri tua Troica coniunx, Invitam sic me nec Menelaus habet. Desine molle, precor, verbis convellere pectus, Neve mihi, quam te dicis amare, noce; Sed sine quam tribuit sortem fortuna tueri, Nec spolium nostri turpe pudoris ave! At Venus hoc pacta est, et in altae vallibus Idae Tres tibi se nudas exhibuere deae, Unaque cum regnum, belli daret altera laudem,
Abbreviated transcription (Latin):
Ita quoq apposita qui nc fatis ĩ ꝓbe mẽsa.
Q nͣuis exꝑiar dissimulare noto.
ꝯ modo me spestes ocusis lastiue ꝓt̾uis.
Q uos uix ĩstantes lumina nr̃a ferunt
Et modo suspiras mͦ pocła proxima nob.
Sumis. quaq bibi tu quoq ꝑte bibis.
Ha quociens digitis quociens ego cͥta notaui.
Signa suꝑcilio pene loq̃nte dari.
Et sepe extimui ne uir meꝰ illa uideret.
Non satis ocultis erubuiq notis.
Sepe uł criguo il longo murmure dixi.
Nil pudet hc̃ : nec uox hec mea falsa fuit.
Orbe quoq ĩ mense legi sub nõie nr̃o.
Q uod dedusta mero lit̾a fecit amo.
Credere me tñ hoc ocło renuẽte negaut.
Heu mͥ iam didici sic quoq posse loqui:
His ego blandiciis si peccatura fuissem
Flesterer. hiis pot̾ant pestora nr̃a capi.
Est quoq confiteor facies tͥ rara. potestq
Uelle sub amplerus ite puella tuos.
Alt̾a s pocĩ felix sñ cͥmine fiat.

Expanded text:
Illa quoque, adposita quae nunc facis, inprobe, mensa, Illa quoque, adposita quae nunc facis, inprobe, mensa, Quamvis experiar dissimulare, noto — Cum modo me spectas oculis, lascive, protervis, Quos vix instantes lumina nostra ferunt, Et modo suspiras, modo pocula proxima nobis Sumis, quaque bibi, tu quoque parte bibis. A, quotiens digitis, quotiens ego tecta notavi Signa supercilio paene loquente dari! Et saepe extimui ne vir meus illa videret, Non satis occultis erubuique notis! Saepe vel exiguo vel nullo murmure dixi: 'Nil pudet hunc.' nec vox haec mea falsa fuit. Orbe quoque in mensae legi sub nomine nostro, Quod deducta mero littera fecit, amo. Credere me tamen hoc oculo renuente negavi — Ei mihi, iam didici sic ego posse loqui! His ego blanditiis, si peccatura fuissem, Flecterer; his poterant pectora nostra capi. Est quoque, confiteor, facies tibi rara, potestque Velle sub amplexus ire puella tuos; Altera vel potius felix sine crimine fiat,
Abbreviated transcription (Latin):
Nil ego si peccem possum nescisse. nec ullus.
Rrror qui fc̃i crunen obumbret erit.
Illa bñ errauit uiciumq austore redemit.
Felix ĩ culpa quo ioue dicar go.
Quid genus et pro auos et regia nõia iastas.
Clara satis domus hec nobilitate sua est.
Tantalide pesopio tindareiq genus.
Dat mͥ leda iouem cigno decepta parẽtẽ.
Que falsam gremiꝯ credissa fouit auem.
I.ñc et phrigie late primordia gentis.
Cumq suo priamo laomedõta refer.
Quos ego suspicio : s qui tͥ gła magna est.
Q uintus is a nr̃o sanguine primus erit.
Sceptͣ tue qmͣuis rear ẽẽ potencia troie.
Non tñ hec illis cẽ minora puto.
Si iam diuiciis locus hic num̾oq uiroꝵ
Uincit᷑ at certe barbara t̾ra tua est.
Mun̾a tanta quidem promittit epla diues.
U t possint ip̃as isia mou̾s deas.
S si ani uellem fines tsisire pudoris.
Utꝙ ea non sꝑno sic acceptissima semper.
Mun̾a sunt austor que preciosa facit.

Expanded text:
Nil ego, si peccem, possum nescisse, nec ullus Nil ego, si peccem, possum nescisse, nec ullus Error qui facti crimen obumbret erit. Illa bene erravit vitiumque auctore redemit. Felix in culpa quo Iove dicar ego? Sed genus et proavos et regia nomina iactas. Clara satis domus haec nobilitate sua est. Tantalidae Pelopis Tyndareique decus, Dat mihi Leda Iovem cygno decepta parentem, Quae falsam gremio credula fovit avem. I nunc et Phrygiae late primordia gentis Cumque suo Priamum Laumedonte refer! Quos ego suspicio; sed qui tibi gloria magna est Quintus, is a nostro nomine primus erit. Sceptra tuae quamvis rear esse potentia terrae, Non tamen haec illis esse minora puto. Si iam divitiis locus hic numeroque virorum Vincitur, at certe barbara terra tua est. Munera tanta quidem promittit epistula dives Ut possint ipsas illa movere deas; Sed si iam vellem fines transire pudoris, Utque ea non sperno, sic acceptissima semper Munera sunt, auctor quae pretiosa facit.
Abbreviated transcription (Latin):
Non tñ e fc̃o frustum tissit ille petitũ
Excepto redii passa timore nic̃.
Oscuia lustanti tm̃ mͥ pauca protͥuus.
Abstulit ult̾ius nil habet itie mei.
Que tua nequitia est nõ his ꝯtepta fuisseti
Dũ melius. si misis nõ erat ille tibi.
Reddidit in tastam minuitq modestia cͥm̃.
Et iuuenẽ fc̃i penitiusse patet.
Tesea penituit paris ut succed̾et iu.
Ne qñ nom̃ ñ sit inore meum.
N et tñ irascor quis er̃ succenset amanti.
Si modo quem p̃fers nõ simusat᷑ amor.
Hoc quoq eñi dubito ñ quod fiducia desit.
Aut mea sit facies ñ bñ nota mͥ.
S quia tredulitas dampno solet ẽẽ puellis.
Uerbaq dicunt᷑ nr̃a carere fide.
At peccent alie matronaq rara pudica est.
Q iuis prohibet raris nom̃ ĩ cẽ meum.
Nam mea quod uisa est tͥ mat̾ idonea cuiꝰ.
Eremplo flesti me quoq posse putes.
Matris in amitto falsa sub ymagine luse.
E rror inest pluma testus ad ult̾ erat.

Expanded text:
Non tamen e facto fructum tulit ille petitum; Non tamen e facto fructum tulit ille petitum; Excepto redii passa timore nihil. Oscula luctanti tantummodo pauca protervus Abstulit; ulterius nil habet ille mei. Quae tua nequitia est, non his contenta fuisset — Di melius! similis non fuit ille tui. Reddidit intactam, minuitque modestia crimen, Et iuvenem facti paenituisse patet; Thesea paenituit, Paris ut succederet illi, Ne quando nomen non sit in ore meum? Nec tamen irascor — quis enim succenset amanti? — Si modo, quem praefers, non simulatur amor. Hoc quoque enim dubito — non quod fiducia desit, Aut mea sit facies non bene nota mihi; Sed quia credulitas damno solet esse puellis, Verbaque dicuntur vestra carere fide. At peccant aliae, matronaque rara pudica est. Quis prohibet raris nomen inesse meum? Nam mea quod visa est tibi mater idonea, cuius Exemplo flecti me quoque posse putes, Matris in admisso falsa sub imagine lusae Error inest; pluma tectus adulter erat.
Abbreviated transcription (Latin):
unc oculos tua cum uiolarit cpła nr̃os.
Non rescribendi gła uisa leuis.
Ausus es hospicii tem̾atis ad uena sacris.
Legitimã nupte sollicitare fidem.
Seslicet idcͥco uentosa ꝑequora uestũ.
Excepit portu tenaris hora suo.
Net tͥ diu̾sa qmͣuis egente uenires.
Oppositas habuit regia nr̃a fores.
Eeset ut officii mͥces in uiria tanti.
Qui sic intrabas hospes ai hostis eras.
N ec dubito quin hec ꝯsir tam iusta uocet᷑.
Rustica iudicio nr̃a querela tuo.
Rustica sim sane dum nõ oblita pudoris.
Dumq tenor uite sit sine labe mec.
Si nõ est fisto tristis mͥ uultꝰ inore.
Nec sedeo duris torua suꝑciliis.
Fama tñ clara est et ad huc sñ tͥmĩc lusi
Et laudem de me nullus ad ilt̾ habet.
Quo magis ad miror que sit fidutia cepto.
S p̃c q tͥ dederit que tͥ causa mei.
An quia uim nobis neptumus attuł heros.
Rapta semel uideor bis quoq digna rapi
Crimen erat nr̃m si delinita fuissem.
Cum sun rapta meum quod nͥ nolle fuit

Expanded text:
unc oculos tua cum violarit epistula nostros, Non rescribendi gloria visa levis. Ausus es hospitii temeratis advena sacris Legitimam nuptae sollicitare fidem! Scilicet idcirco ventosa per aequora vectum Excepit portu Taenaris ora suo, Nec tibi, diversa quamvis e gente venires, Oppositas habuit regia nostra fores, Esset ut officii merces iniuria tanti! Qui sic intrabas, hospes an hostis eras? Nec dubito, quin haec, cum sit tam iusta, vocetur Rustica iudicio nostra querela tuo. Rustica sim sane, dum non oblita pudoris, Dumque tenor vitae sit sine labe meae. Si non est ficto tristis mihi vultus in ore, Nec sedeo duris torva superciliis, Fama tamen clara est, et adhuc sine crimine vixi, Et laudem de me nullus adulter habet. Quo magis admiror, quae sit fiducia coepti, Spemque tori dederit quae tibi causa mei. An, quia vim nobis Neptunius attulit heros, Rapta semel videor bis quoque digna rapi? Crimen erat nostrum, si delenita fuissem; Cum sim rapta, meum quid nisi nolle fuit?
Abbreviated transcription (Latin):
Q uos quociens temptas fallere ferre soles
Hiis quoq uitatis ĩ partu nempe rogabis.
Ut tͥ luciferas offerat illa manus.
Audiet reperens que sunt audita requiret
I p̃a tͥ de quo coniuge partus eat.
ꝓ mittes uotum. scit te promitt̾e. falso.
Iurabis scit te faliere ualle deos.
Non agit᷑ de me cura maine laboro.
Auria sunt uite pestora nr̃a tue.
Q uid mͦ te dubiam pauidi fleuere ꝑentes.
Ignaros culpe quos façis ẽẽ tue on¬
H ec cur ignorant mr̃i licet ꝯmĩa narres.
Nil tua cidipe ft̃a. ruboris habent u
Ordine fac referas ut sis mͥ cognita pͥmũ.
Sacra faret᷑te dum facis ip̃a des
Detidant humero pallia lapsa meo.

Expanded text:
Quos, quotiens temptas fallere, ferre soles. Quos, quotiens temptas fallere, ferre soles. His quoque vitatis in partu nempe rogabis, Ut tibi luciferas adferat illa manus? Audiet et repetens quae sunt audita requiret, Iste tibi de quo coniuge partus eat. Promittes votum — scit te promittere falso; Iurabis — scit te fallere posse deos! Non agitur de me; cura maiore laboro. Anxia sunt causa pectora nostra tua. Cur modo te dubiam pavidi flevere parentes, Ignaros culpae quos facis esse tuae? Et cur ignorent? matri licet omnia narres. Nil tua, Cydippe, facta ruboris habent. Ordine fac referas ut sis mihi cognita primum Sacra pharetratae dum facit ipsa deae; Deciderint umero pallia lapsa meo
Abbreviated transcription (Latin):
N ec spes par nobis nec timor equs ad est.
Tu petis extuto. gͣuior mͥ morte repulsa est.
Id q ego quod tu iam forsan amabis amo.
Si tͥ iusticie si resti cura fuisset.
C edere debueras ignib ip̃e meis.
Nt̃ qm̃ ferus hic procã pugnat ĩ iqua.
Ad quid cidipe lit̾a nr̃a recłit.
Hic facit ut iaceas et sis suspesta diane.
Hũc tu si sapias lmen a dire uetes.
Quem si repuseris nͨ quem dea dãpnat amaris.
Et tu continuo tͥce ego sasuus ero.
Siste metum uirgo stabisi potiere salute.
Fac mͦ posliciti ꝯscia templa colas.
Nunc bone mactato celestia corpora gaudent.
S q̃ prestanda est et sñ teste fide.
U t uaseant alie ferrum paciuntͤ et ignes.
Fert alus tristem suctus amarꝰ opem.
N il opus est istis tm̃ ꝑuiria uita.:
Teq simul serua meq datamq fidẽ.
Preterite ueniam dabit ignorantia culpe.
Extiderant a ĩo fed̾a lesta tuo.
Ad monita es modo uoce mea mͦ casib istis.

Expanded text:
Nec spes par nobis nec timor aequus adest. Nec spes par nobis nec timor aequus adest. Tu petis ex tuto; gravior mihi morte repulsa est, Idque ego iam, quod tu forsan amabis, amo. Si tibi iustitiae, si recti cura fuisset, Cedere debueras ignibus ipse meis. Nunc, quoniam ferus hic pro causa pugnat iniqua, Ad quid, Cydippe, littera nostra redit? Hic facit ut iaceas et sis suspecta Dianae; Hunc tu, si sapias, limen adire vetes. Quem si reppuleris, nec, quem dea damnat, amaris, Tu tunc continuo, certe ego salvus ero. Siste metum, virgo! stabili potiere salute, Fac modo polliciti conscia templa colas; Non bove mactato caelestia numina gaudent, Sed, quae praestanda est et sine teste, fide. Ut valeant aliae, ferrum patiuntur et ignes, Fert aliis tristem sucus amarus opem. Nil opus est istis; tantum periuria vita Teque simul serva meque datamque fidem! Praeteritae veniam dabit ignorantia culpae — Exciderant animo foedera lecta tuo. Admonita es modo voce mea cum casibus istis,
Abbreviated transcription (Latin):
Ad spes alt̾ius quis tͥ fecit it̾.
Iste si nus meus est mea turpit̾ oscła sumit.
A mͥ promisso torpore tolle manus.
In probe tolle manus ꝙͣ tangis nr̃a fut᷑ã est.
Post modo si fatias istud ad ult̾ eris.
Elige de uacius ꝙͣ non sibi uindicet altͣ.
Si nestis dñm ros habet ista suum.
Net mͥ credideris recitet᷑ formula pasti.
N eu falsam dicas eẽ. face ip̃a legat.
Alt̾ius thalamo tͥ nos tͥ dicimꝰ exi.
Q uid facis hic exi non uacat iste thorus.
Nam quod habes et tu humani u̾ba alt̾a pacti.
Non erit id circo par tua causa mee.
Hec mͥ se pepigit. pr̃ hanctͥ. primus abilla.
S prior est certe quam pat̾ͥ ip̃a sibi.
ꝓ misit pr̃ hant. hec et iurauit amanti.
Ille homines. hec est testificata deam
H ic metuit mendax hec et ꝑuira uocari.
Non dubitas maior hic sit en ille metus.
Deniq ut amboꝵ ꝯferre ꝑicła possis.
Respice ad euentus hec cubat. ille ualet.
Nos quoq dissimili cͥcamina m̃te tubimꝰ.

Expanded text:
Ad saepem alterius quis tibi fecit iter? Iste sinus meus est! mea turpiter oscula sumis! A mihi promisso corpore tolle manus! Inprobe, tolle manus! quam tangis, nostra futura est; Postmodo si facies istud, adulter eris. Elige de vacuis quam non sibi vindicet alter; Si nescis, dominum res habet ista suum. Nec mihi credideris — recitetur formula pacti; Neu falsam dicas esse, fac ipsa legat! Alterius thalamo, tibi nos, tibi dicimus, exi! Quid facis hic? exi! non vacat iste torus! Nam quod habes et tu gemini verba altera pacti, Non erit idcirco par tua causa meae. Haec mihi se pepigit, pater hanc tibi, primus ab illa; Sed propior certe quam pater ipsa sibi est. Promisit pater hanc, haec se iuravit amanti; Ille homines, haec est testificata deam. Hic metuit mendax, haec et periura vocari; An dubitas, hic sit maior an ille metus? Denique, ut amborum conferre pericula possis, Respice ad eventus — haec cubat, ille valet. Nos quoque dissimili certamina mente subimus;
Abbreviated transcription (Latin):
Aipia feruenti ducit in arua rota.
Forsitan hoc optes ut iustam suppͥmat iram.
Cesar. et hospicium sit tua uilla meum.
Ha nimium est quod amite petis. mod̾ãtꝰ opta.:
Et uoti queso ꝯtrahe uela tui.
Terra ulim ꝓpior nulliq obuoxia bello.
P etur erit nr̃is pars uona dempta malis.
ue mͥ de rapto tua uenit epistola celso.
protinꝰ ẽ lacriis humida fc̃a meis.
quodq nefas distu. fieri nec posse putaui.

Expanded text:
Appia ferventi ducit in arva rota. Appia ferventi ducit in arva rota. forsitan hic optes, ut iustam supprimat iram Caesar, et hospitium sit tua villa meum. a! nimium est, quod, amice, petis: moderatius opta, et voti quaeso contrahe vela tui. terra velim propior nullique obnoxia bello detur . erit nostris pars bona dempta malis. Quae mihi de rapto tua venit epistula Celso, protinus est lacrimis umida facta meis; quodque nefas dictu, fieri nec posse putavi
Abbreviated transcription (Latin):
Quos ego nescio tui colui. quib ip̃e solebam
Ad sata fontanas nec pudet add̾e aquas.
S unt ibi si uiuũt nr̃a quoq consita quedã.
S nõ et nr̃a poma legenda manu.
ꝓ quib amissis ũt conting̾e posset.
H ic saltem profugo gleba colenda mͥ.
Ip̃e ego pendentes liceat mͥ rupe captilis.
Ip̃e uelim baculo pastere nixus oues.
I p̃e go ne solitis insistant pectora turis.
Sucam ruricolas subiuga panda bouos.
Et discam getiti que norunt ilba iuuenci.
Assuetas illis adiciamq minas.
Exꝑiar mota spargere semẽ humo.
Nec dubitẽ longis purgare ligonib arua.
Et dare iam siciens quas bibat ortus aqͣs.
Unde s hac nobis. minimũ quos ĩtͥ ⁊ hostẽ.
Piscrimen miuꝰ clausaq porta facit.
At tͥ nascenti quod toto pestore letor.
Nerunt fatales fortia fila dee.
Te mͦ campus ht̃. densa mͦ portitꝰ umbra.
Nunc ĩ quo ponis tempora rara foꝵ
U mbria nt̃ reuocat nec nõ albana potentẽ:

Expanded text:
quos ego nescio cui colui, quibus ipse solebam quos ego nescio cui colui, quibus ipse solebam ad sata fontanas, nec pudet, addere aquas: sunt ubi, si vivunt, nostra quoque consita quaedam, sed non et nostra poma legenda manu. pro quibus amissis utinam contingere possit hic saltem profugo glaeba colenda mihi! ipse ego pendentis, liceat modo, rupe capellas, ipse velim baculo pascere nixus oves; ipse ego, ne solitis insistant pectora curis, ducam ruricolas sub iuga curva boves, et discam Getici quae norunt verba iuvenci, adsuetas illis adiciamque minas, experiar mota spargere semen humo. nec dubitem longis purgare ligonibus herbas, et dare iam sitiens quas bibat hortus aquas, unde sed hoc nobis, minimum quos inter et hostem discrimen murus clausaque porta facit? at tibi nascenti, quod toto pectore laetor, nerunt fatales fortia fila deae. te modo Campus habet, densa modo porticus umbra nunc, in quo ponis tempora rara, forum. Umbria nunc revocat, nec non Albana petentem
Abbreviated transcription (Latin):
Teq quod et prestat quid eñi tͥ pleniꝰ optẽ.
Martia cum magno cesare roma probet.
S memor unde abii queror o iocunde sõdalis.
Actedant nr̃is seua quod arma masis.
Ut careo uob̃ sciticas detrusus ĩ horas.
Q uatuor auttumpnos pleias orta facit.
N et tu credideris urbane commoda uite.
Querere nasonem querit et slla tamen.
Nam mͦ uos animo dulces reminiscor amici.
Nunc mͥ cum cara coniuge nata subit.
Atos domus. rursus pulcre loca u̾tor adurbit.
Cunstaq mens oculis prouidet illa suis.
Nunc fora. nũc edos. nc̃ marmore tecta theat᷑.
Nc̃ subit equata porticus oĩs humo.
Gramina nunt campi pulcros spestantis ĩ hartos.
Stagnaq. et euripi. uirgineus q siquor
At puto sic urbis misero est erepta uoluptas.
Q uolib ut saltem rure frui liceat.
Non meus amislos animus desid̾at agros.
Ruraq peligno conspicienda solo.
N ec quos piniferis positos scotub hortos.
S pestat flamince claudia uincta uie.

Expanded text:
teque, quod et praestat quid enim tibi plenius optem . teque, quod et praestat quid enim tibi plenius optem . Martia cum magno Caesare Roma probet. sed memor unde abii, queror, o iucunde sodalis, accedant nostris saeva quod arma malis, ut careo vobis. Stygias detrusus in oras, quattuor autumnos Pleias orta facit. nec tu credideris urbanae commoda vitae quaerere Nasonem, quaerit et illa tamen. nam modo vos animo dulces reminiscor, amici, nunc mihi cum cara coniuge nata subit : aque domo rursus pulchrae loca vertor ad urbis, cunctaque mens oculis pervidet usa suis. nunc fora, nunc aedes, nunc marmore tecta theatra, nunc subit aequata porticus omnis humo. gramina nunc Campi pulchros spectantis in hortos, stagnaque et euripi Virgineusque liquor. at, puto, sic urbis misero est erepta voluptas, quolibet ut saltem rure frui liceat! non meus amissos animus desiderat agros, ruraque Paeligno conspicienda solo, nec quos piniferis positos in collibus hortos spectat Flaminiae Clodia iuncta viae.
Abbreviated transcription (Latin):
S i non ferre doles at meruitte dole.
anc tͥ dilesto missam nasone salutẽ.
accipe pars aĩe magna seuere mee.
Noue roga quid agam. si ꝑsequar oĩa flebis.
Summa satis nr̃i sit tͥ nota mali.
U iuimus assidius exꝑtes pacis ĩ armis.
Uura pharetrato bella mouente gecha.
D eq tot expulsis sum miles ĩ exule solus
Tuta neq in uideo cetͥa turba iacet.
Quoq magis nr̃os uenia dignere libellos
Hec in protinstu carmina fc̃a logos.
Stat uetus urbs ripe uicina binominis histͥ
Menib et positu uix ad eunda loci.
Capsius egistus de se si trodimus ip̃i.
Condidit. et ꝓprio nõie dixit opus.
H anc ferus odrssis ĩ opino marte pemptis.
Cepit et ĩ regem sustulit arma gethes.
Iule memor magni gen̾is uirtute ꝙ auget.
Protinus ĩ num̾o milite cinstꝰ ad est.
Nec prius abscessit merita qmͣ cede nocentũ.
At tͥ rex euo det᷑ fortissume nr̃o.
S emꝑ honorata sceptͣ tenere manu.

Expanded text:
si non ferre doles, at meruisse dole. si non ferre doles, at meruisse dole. A tibi dilecto missam Nasone salutem accipe, pars animae magna, Severe, meae. neve roga quid agam. si persequar omnia, flebis; summa satis nostri si tibi nota mali. vivimus assiduis expertes pacis in armis, dura pharetrato bella movente Geta. deque tot expulsis sum miles in exule solus : tuta, neque invideo, cetera turba latet, quoque magis nostros venia dignere libellos, haec in procinctu carmina facta leges, stat vetus urbs, ripae vicina binominis Histri, moenibus et positu vix adeunda loci. Caspios Aegisos, de se si credimus ipsis, condidit, et proprio nomine dixit opus. hanc ferus, Odrysiis inopino Marte peremptis, cepit et in regem sustulit arma Getes. ille memor magni generis, virtute quod auget, protinus innumero milite cinctus adest. nec prius abscessit, merita quam caede nocentum at tibi, rex aevo, detur, fortissime nostro, semper honorata sceptra tenere manu.