comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
orbis. hic ĩ ie .p. ẽ ꝯuersus citius oĩo ꝙͣ potuit id culpa catonis. S riusus improbitate
istoro qui auspitia qui aelia lege qui uinia ⁊ licinia qui celia. ⁊ dedia neglexerũt.
qui omia remedia rei p. effuderũt qui regna qui predia tetrarchis qui ĩ mane peccu¬
nias decdlerũt. Uiteo quo ia ĩuroia transeat ⁊ uͭ sit hitatuia nichꝰ me existimaĩs in
usu n atheo phrasto didicisse nͥ breui tpre desiteran nr̃a illa nin tꝑra uideĩs. ⁊ eu si fiũt
ĩ uidiosa senatꝰ potentia cu ea nõ ad ppłm s adtris hoĩes ĩ moderotos redacta sit quid

Expanded text:
 orbis hic in re publica est conversus citius omnino quam potuit; †id culpa Catonis, sed rursus improbitate  orbis hic in re publica est conversus citius omnino quam potuit; †id culpa Catonis, sed rursus improbitate istorum qui auspicia, qui Aeliam legem, qui Iuniam et Liciniam, qui Caeciliam et Didiam neglexerunt, qui omnia remedia rei publicae effuderunt, qui regna qui praedia tetrarchis, qui immanis pecunias paucis dederunt. video iam quo invidia transeat et ubi sit habitatura. nihil me existimaris neque usu neque a Theophrasto didicisse, nisi brevi tempore desiderari nostra illa tempora videris. etenim si fuit invidiosa senatus potentia, cum ea non ad populum sed ad tris homines immoderatos redacta sit, quid
Abbreviated transcription (Latin):
inte cogito in tusculanu. demte oipinu roma. at hł. Iunias. te aũt ĩ formiano aut ã¬
tii aut in tusculano cura ut nos uteamus. epistolam superiorem restitue nobis et aco¬
uõ que de me pacta sũt ea nõ suãtur ĩ celo su ut sciat hic ñr iherosolunari traductor
ad plebe qua bona meis putissimis or̃onib grã retullent. quor expecta diuina
CIAINIAIAN ⁊eĩ quãtu ꝯiectura augumm̃. Si erit nebulo iste cu hiis dinasti. Sin
grã nõ mõ de cynnico ꝯsulari s ne de istis qurd̃ piscinaꝵ tritonib pot̾it se iactae̾ nõ
eĩ pot̾imꝰ ulla eẽ ĩinuidia spoliati opib. ⁊ illa senatoria potẽtia. sin aũt ab hiis dissẽtiet
erit absurdu ĩ nos ĩ uehi uerũtam̃ in uehat᷑ festiue mͥ crede ⁊ minore sonitu ꝙͣ puta ram

Expanded text:
inde cogito in Tusculanum, deinde Arpinum, Romam ad Kal. Iunias. te aut in Formiano aut Aninde cogito in Tusculanum, deinde Arpinum, Romam ad Kal. Iunias. te aut in Formiano aut Anti aut in Tusculano cura ut videamus. epistulam superiorem restitue nobis et apvero quae de me pacta sunt ea non servantur, in caelo sum, ut sciat hic noster Hierosolymarius traductor ad plebem quam bonam meis putissimis orationibus gratiam rettulerit. quarum exspecta divinam παλινῳδίαν. etenim quantum coniectura auguramur, si erit nebulo iste cum his dynastis in gratia, non modo de cynico consulari sed ne de istis quidem piscinarum Tritonibus poterit se iactare. non enim poterimus ulla esse invidia spoliati opibus et illa senatoria potentia. sin autem ab iis dissentiet, erit absurdum in nos invehi. verum tamen invehatur. festive, mihi crede, et minore sonitu quam putaram,
Abbreviated transcription (Latin):
uultu ꝯfessi sũt se accepisse s excidisse ĩ uia. Quid queris ꝑ moleste tol tulli. nlla̾ eni abs
te ꝑ hos dies epła maiꝰ aliqua re utili.⁊ ꝑsuaui uenãt. Nũc siquid ĩ ea epła qua añ dic
xdi. kl. maias dedisti fuit hystoria dignu scribe ꝙͣ pͥmu ne ignorenꝰ sin nichꝰ p̃ter ioccui¬
tiõe recdle id ip̃m ⁊ scito curione adolescente ueĩsse ad me salutatu ualde eiꝰ ẜmo de pu¬
blio cu tius lr̃is ꝯgnuebat. ip̃e uõ mirand ĩ modu reges ocdisse suꝑbos ꝑ eque uarrabat
ĩcensa ẽẽ uiuiẽtute. u ħ ferre posse bñ hẽmus nos sumꝰ spes ẽ opinor aliud agamꝰ ego
ut statuas uͥ nos uisurus sis ĩ formanu uolumꝰ uclre parilib inde qm̃ putas p̃t̾mittend
nob̾ et hoc tpre. gratera illu deligatu. kł̃. mauis: de formiano ꝓficiscem ut anti sim. ad.u.
non. maias. ludi eĩ anti futĩ sũt ad .iiii. kl. ad pr. noñ. maias. eos tullia spectare uult

Expanded text:
pisse sed excidisse in via. quid quaeris? permoleste tuli; nulla enim abs te per hos dies epistula inanis aliqua re utili et suavi venerat. nunc si quid in ea epistula quam ante diem xvi Kal. Maias dedisti fuit historia dignum, scribe quam primum, ne ignoremus; sin nihil praeter iocationem, redde id ipsum. et scito Curionem adulescentem venisse ad me salutatum. valde eius sermo de Publio cum tuis litteris congruebat; ipse vero mirandum in modum reges odisse superbos. peraeque narrabat incensam esse iuventutem neque ferre haec posse. bene habemus nos, si in his spes est; opinor, aliud agamus. ego ut statuas ubi nos visurus sis. in Formianum volumus venire Parilibus; inde, quoniam putas praetermittendum nobis esse hoc tempore cratera illum delicatum, Kal. Maiis de Formiano proficiscemur, ut Anti simus a. d. v Nonas Maias. ludi enim Anti futuri sunt a iiii ad pr. Nonas Maias. eos Tullia spectare vult.
Abbreviated transcription (Latin):
agro campano diuiso ꝙ uectigali sup ẽ domesticu p̃ter uigis uicessima q̃ mͥ uidet᷑ una

Expanded text:
agro Campano diviso, quod vectigal superest domesticum praeter vicensimam? quae mihi videtur una agro Campano diviso, quod vectigal superest domesticum praeter vicensimam? quae mihi videtur una
Abbreviated transcription (Latin):
no tͥ prestoler us ad.iii. nõn. maias. Terẽtie pgrata ẽ assiduitas tua.⁊ diligẽtia ĩ ꝯtrou̾sia
muliuana nescit oĩo te cõe cãz deferende eoꝵ qui agros publicos possideãt. s tñ tu aliquid
salute dicũt. cur mi amãtissime ut ualeas. Marci ad acticu epła .xui.¬
Enato mͥ ⁊̃ dormitãti.p̃r. kł. maias epła ẽ illa rectlita ĩ qua de agro cãpano scribis
quid quẽi̾s pͥmo me ita pupugit ut somnu mͥ ademerit. s id cogitatõe magisꝙͣ mo¬
illiꝰ audisse platu iri aliquid qd̾ nemo ĩ probaret. maiꝰ aliquid timuera h mͥ eiꝰ moĩ uide
bat᷑. teinde ut me ego ꝯsoler omĩs expectatio largitõis agrarie ĩ agru cãpanu uidetur
om̃is mltitudo ab illis ab alienet᷑. ncc̃e ẽ prete̾a si ulla res est que bonoro aĩos quos iam
uideo ee ꝯmotos uchentiꝰ possit ĩcende̾. h certe ẽ. ⁊ eo magis ꝙ portoriis ptalie sublatiss

Expanded text:
no tibi praestoler usque ad iii Nonas Maias. Terentiae pergrata est adsiduitas tua et diligentia in controversia Mulviana. nescit omnino te communem causam defendere eorum qui agros publicos possideant; sed tamen tu aliquid salutem dicunt. cet iam dormitanti pridie K. Maias epistula est illa reddita in qua de agro Campano scribis. quid quaeris? primo ita me pupugit ut somnum mihi ademerit, sed id cogitatione magis quam moillius audisse prolatum iri aliquid quod nemo improbaret, maius aliquid timueram. hoc mihi eius modi non videbatur. deinde ut me egomet consoler, omnis exspectatio largitionis agrariae in agrum Campanum videtur nere; reliqua omnis multitudo ab illis abalienetur necesse est. praeterea si ulla res est quae bonorum animos quos iam video esse commotos vehementius possit incendere, haec certe est et eo magis quod portoriis Italiae sublatis,
Abbreviated transcription (Latin):
ia ꝙ mãs tumẽa nob pute ꝙ̃ ne ille nr sampsiceraniꝰ cu se oĩui fmoib sẽtiet uapulaẽ
do ꝙ me crebro ao hortaus ficu nich põt. basilica hẽo nõ uilla firquẽtia formianoꝵ ad
qua ꝑte basilice tubu nemilia. s omitto uulgus pꝰ hora in. molesti ceti nõ sut. C. ariꝰ¬
ꝓximꝰ e uianꝰ ymo ille quid̾ ia ꝯtub̾nalis qui ⁊̃ se iccuco roma ue negut. ut hic mecu
totos dies phillosophet ecce exaltũ ꝑte sebosus ille catuli familiaus quo me u̾ta statiz
me heicule arpinu ire ĩte ĩformiano omodossime expectari urdẽ. dũ tarat ad pr. nõn. ma¬

Expanded text:
mpsiceramus, quom se omnium sermonibus sentiet vapulare et ndo quod me crebro adhortaris, fieri nihil potest. basilicam habeo non villam frequentia Formianorum †ad quam partem basilicae tribum Aemiliam†. sed omitto vulgus; post horam quartam molesti ceteri non sunt. C. Arinus, immo ille quidem iam contubernalis, qui etiam se idcirco Romam ire negat ut hic mecum totos dies philosophetur. ecce ex altera parte Sebosus, ille Catuli familiaris. quo me vertam? statim me hercule Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem dumtaxat ad pr. Nonas Ma
Abbreviated transcription (Latin):
sotiu omĩ ĩ cogitatõe ꝯiũctu cupio qr ut nunestio mãdaui tecu ut age̾t. ite atq eo
si ꝑt acciꝰ te irgo ut plane ad nos aduoles. respuaro si te uidero. M. ao acticũ epła .xxuͦ.¬
Um aliꝙ̃ apud te laudaro tuoꝵ familiaiu uola illu scue exte me io fecisse ut
nuꝑ me scis scripsisse ad te de uaĩonis erga me offõ te ad me rescͥpsisse ca rem
sume tͥ uolũtati cẽ. s ego male ad illu scͥpsisses nich illu satisfacẽt. s ut facẽt mu abilt¬
laudes ĩ astra sustullit cu de flacci p̃tura ⁊ de illo tpre allobrogu dicẽt sic hẽto nec amãtiꝰ
nec honorificetiꝰ nec copiosiꝰ potuisse dici ei te hoc scribere ame tͥ ee missui sane uolo s gͥo
tu scribas que ego ia uen̾e atq ad eẽ arbitior ata eĩ egi tecu suꝑiorib lris ualde te ex¬

Expanded text:
 in cogitatione coniunctum cupio. qua re ut Numestio mandavi tecum ut ageret, item atque eo, si potest, acrius te rogo ut plane ad nos advoles. respiraro si te videro. cum aliquem apud te laudaro tuorum familiarium, volam illum scire ex te me id fecisse, ut nuper me scis scripsisse ad te de Varronis erga me officio, te ad me rescripsisse eam rem summae tibi voluptati esse. sed ego mallem ad illum scripsisses mihi illum satis facere, laudes in astra sustulit, cum de Flacci praetura et de illo tempore Allobrogum diceret! sic habeto nec amantius nec honorificentius nec copiosius potuisse dici. ei te hoc scribere a me tibi esse missum sane volo. sed quid tu scribas? quem iam ego venire atque adesse arbitror; ita enim egi tecu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ uectio pugione defuisse nͥ ei ꝯsul tediss. eoq mag si delictu est ꝙ ad.ini. ious dicibibulsꝰ
pompeiu fecerat certiõe cauẽt i sidias ĩ quo ei pompei grãs egeiat. ĩ treductꝰ cuĩo filius dix̃
ad ea q̃ uectiꝰ dixerat mariẽ in eo tu quite uectiꝰ est reprehensꝰ ꝙ dixerat adolescẽtu ꝯsiliu

Expanded text:
est, Vettio pugionem defuisse nisi ei consul dedisset, eoque magis id eiectum est quod a. d. iii Idus Maias Bibulus est, Vettio pugionem defuisse nisi ei consul dedisset, eoque magis id eiectum est quod a. d. iii Idus Maias Bibulus Pompeium fecerat certiorem ut caveret insidias; in quo ei Pompeius gratias egerat. introductus Curio filius dixit ad ea quae Vettius dixerat, maximeque in eo tum quidem Vettius est reprehensus quod dixerat adulescenti
Abbreviated transcription (Latin):
Dus uumestio lrũs dedi sic te isse uocaba ut nich acriꝰ nich ĩ citatiꝰ fieĩ poss ad illa ce¬
leritate adee ⁊ siquid potes ac ne sis pturbatꝰ. noui ei te ⁊. nõ ignoro ꝙͣ sit amor om̃is
i familiaritnte atolescetis. ⁊ cui eo ut res ĩdicat sepe ꝯgressus ẽ. re ĩeu locu deduxit ut dic̃ẽt
sibi certu ẽẽ cu suis fuis ĩ pompeiui ĩpetu face̾ eũq occitẽ. e curio ad pr̃e detullit ille ad põ¬
ꝑxui res delata adsenatu ẽ ĩ treduct᷑ uectius pͥmo negabat se umꝙͣ cu cũone restitisse n io
sane diu. Na stati fite publica postulauit. reclamatu est tũ exposuit manu fuisse uiuẽ¬
tutis duce curione. i qua paulus ũitio fuissi. ⁊ CR. cepio. hic brutꝰ ⁊ lentulus flaminis filiꝰ
ꝯscio pr̃e postea.C. septimiu scriba bibuli pugione sibi abibulo atullisse ꝙ totũ urisum

Expanded text:
s Numestio litteras dedi, sic te iis evocabam ut nihil acrius neque incitatius fieri posset. ad illam celeritatem adde etiam si quid potes. ac ne sis perturbatus novi enim te et non ignoro quam sit amor omnis in familiaritatem adulescentis et cum eo ut res indicat, saepe congressus rem in eum locum deduxit ut diceret sibi certum esse cum suis servis in Pompeium impetum facere eumque occidere. hoc Curio ad patrem detulit, ille ad Pompeium. res delata ad senatum est. introductus Vettius primo negabat se umquam cum Curione constitisse, neque id sane diu; nam statim fidem publicam postulavit. reclamatum est. tum exposuit manum fuisse iuventutis duce Curione, in qua Paulus initio fuisset et Q. Caepio hic Brutus et Lentulus, flaminis filius, conscio patre; postea C. Septimium scribam Bibuli pugionem sibi a Bibulo attulisse. quod totum inrisum
Abbreviated transcription (Latin):
edebat ⁊ ia cu licebat. Nũc uõ cu s cog̃ exue denaui nõ abiectꝰ s ereptis gub̾naculis cu¬
pio istor naufingia ex t̾ra ĩ tueri cupio ut ait tuus amicus sophocles kaniti oc reicak
nos corrigemꝰ ⁊ tñ ad me q̃ dicis cunt. eclꝯylꝯꝯ scripsunt nõ ad sorore tua. Rs.xxx. Ate
terentia tͥ salute dicit ut aristo demoite de se iñteas ꝙ de frẽ suo sororis tue filio respondi
Pistolaiᷤ ͣtd te auide expectare ad uesꝑu ut soleo. ecte tͥ nutiꝰ ut pueros ueisse ro¬

Expanded text:
aedebat, etiam cum licebat; nunc vero cum cogar exire de navi non abiectis sed ereptis gubernaculis, cuaedebat, etiam cum licebat; nunc vero cum cogar exire de navi non abiectis sed ereptis gubernaculis, cupio istorum naufragia ex terra intueri, cupio, ut ait tuus amicus Sophocles, κἂν ὑπὸ στέγῃ πυnos corrigemus, et tamen ad me Quintus HS cciↃↃ IↃↃ scripserat, †non ad sororem tuam HS xxx. a.† Terentia tibi salutete avide exspectarem ad vesperum, ut soleo, ecce t
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ cesaris quonda unꝰ uir fu̾it. nc̃ ne ĩ uginti quĩq quite ẽẽ potu̾it. deinde alia legatõ
dicta eint alia data stilla optima ad exigendas peccui.so ut opinor pisauiẽtiane¬
polom uatinio resuatꝰ hec cicumata bellari legatio dat᷑ ei cuiꝰ tribunatꝰ ad istor tpra res¬
uatꝰ. incende hoĩe amabo te ꝙ põt. Una spes ẽ salutis istor ĩ teristos dissensio cuiꝰ ego q̃tũ
initia sensi excurionẽ uõ ia ãruis ꝯsulatu sibi eruptu fiemit megabeechus ⁊ ħ sagͥnaĩa
iuuẽtus inimiatissiã ẽ accedat uõ. accedat ⁊ ista rera auguritꝰ spero me p̃elars de istis reb¬
eplas ad te sepe missiru. s illuo ꝗd sit scue cupio ꝙ iacis obscure ta ⁊ exipis quiq uius loꝵ
quosta ꝙ na io ẽ si ẽ cĩ aliquid plus ẽ boĩ ꝙ̃ putara atq si hec uelli existimes ñ me abs
ce Ra ta tocipak TiHON. queiẽ ꝙ gestiat aius aligo age̾ in re .p. Iam pride gubnarem et¬

Expanded text:
i Caesaris quondam unus vir fuerit, nunc ne in viginti quidem esse potuerit; deinde alia legatio dicta erat, alia data est. illa opima ad exigendas pecunias Druso, ut opinor, Pisaurensi an epuloni Vatinio reservatur; haec ieiuna tabellari legatio datur ei cuius tribunatus ad istorum tempora reservatur. incende hominem, amabo te, quod potes. una spes est salutis istorum inter istos dissensio; cuius ego quaedam initia sensi ex Curione. iam vero Arrius consulatum sibi ereptum fremit; Megabocchus et haec sanguinaria iuventus inimicissima eepistulas ad te saepe missurum. sed illud quid sit scire cupio, quod iacis obscure iam etiam ex ipsis quinque viris loqui quosdam. quidnam id est? si est enim aliquid, plus est boni quam putaram. atque haec sic velim existimes non me abs. iam pridem gubernare me t
Abbreviated transcription (Latin):
atilio xlonatu putabat᷑.⁊ epycrate suspicor ut scribis lasciuiu fuisse ⁊ ei mͥ chalige
ciꝰ ut fascicreta etate nõ placebãt quio sit sciebamꝰ. cu ueni̾s fenestrax angustias qd rephen¬
dis scitote kipoyriaia E iati rep̾hendẽ. Na cu ego ide istuc dicẽ gyrus aiebat uiridior
laborarẽt Ei alaa ĩ angustiis nũc fit lepide illa ERxrcic. nidioꝵ cet̾a si rep̃hendcĩs non
ferres tacitu nͥ siquid eĩt eiꝰ moĩ ꝙ sine sumptu corrigi possit. ueĩo nũc ad mẽse Ianuaut¬

Expanded text:
aligae aligae eius et fasciae cretatae non placebant. quid sit sciemus cum veneris. fenestrarum angustias quod reprehendis, scito te Κύρου παιδείαν reprehendere. nam cum ego idem istuc dicerem, Cyrus aiebat viridariorum laborarent εἴδωλα in angustiis. nunc fit lepide illa ἔκχυσισ radiorum. cetera si reprehenderis, non feres tacitum, nisi si quid erit eius modi quod sine sumptu corrigi possit. venio nunc ad mensem Ianua
Abbreviated transcription (Latin):
negotia ꝓuitialia ẽẽ putaba. n te ĩ teculonib heba set scripsi ut debui diligenter
Dra amabo te ciceronez nostru Marci ad acticu epistola secunda
cearchi mͥ ante pedes ex truxera omagnu hoĩe ⁊ cu młto plura didiceris ꝙͣ de peocilio n
quo minꝰ accessit ꝯuirasse male ꝙͣ testitisse ꝯuiratõi. si illu mͥ audiẽdu putasse delolio
sanꝰ non es de uiuo laudo. s heus tu hxc quid uides. kl̃. uele antoi̾u nõ ueue uidices cogi.
Na ad me ita mittũt negidiu minari ĩ ꝯtiõe se iudice qui nõ ad fu̾it ꝯpellaturo. uelli tñ¬
siquid ẽ de antonii aduentu ꝙ audicus. scribas adme. ⁊ qm̃ huc nõ uełs. cenes apd̾ nos
utiq pridie. caue aliter facias cura ut ualeas. Marci ad acticu epistola tercia¬

Expanded text:
negotia provincialia esse putabam neque te in tocullionibus habebam. sed scripsi, ut debui, diligenter. negotia provincialia esse putabam neque te in tocullionibus habebam. sed scripsi, ut debui, diligenter. cura, amabo te, Ciccaearchi mihi ante pedes exstruxeram. o magnum hominem et unde multo plura didiceris quam de Procilio! comminus accessit. coniurasse mallem quam restitisse coniurationi, si illum mihi audiendum putassem. de lolio sanus non es; de vino laudo. sed heus tu, ecquid vides Kalendas venire, Antonium non venire? iudices cogi? nam ita ad me mittunt, Nigidium minari in contione se iudicem qui non adfuerit compellaturum. velim te Antoni adventu quod audieris scribas ad me et, quoniam huc non venis, cenes apud nos utique pridie Kal. cave aliter facias. cura ut valeas. primum, ut opinor, εὐ
Abbreviated transcription (Latin):
biduo.ꝙ sic romaĩ te ledũt catois ⁊ eiꝰ emulatoĩa trbius ẜiulio. quid ea plaga nõ ne ad mł¬
tos bonos uuos ꝑtinet. s si ita placuit laudemꝰ. deinde ĩ dissessionib soli reliquam̃. Alma¬
thea mea te expectat ⁊ ĩ diget tu tusculanu ⁊ pompeianu ualde me delectãt. nͥ ꝙ me illu
ip̃m undice aeus alieni reno reornithio s hoc circũ forano obruerũt. ĩ gallia sꝑamꝰ eẽ otiu
pronostica mea quin oratiũculis ꝓpe die expecta ⁊ tñ quid cogites de aduẽtu tuo scribe ad
nos. na mͥ pompoĩa nũtiai̾ uissit te mense quĩtił ei rome fori dactus lr̃s quas ad me
de censu tuo mists discrepabas. Petis ut antea ad te scripsi om̃s libros quos fr̃ siuis reli¬
quiss mͥ donauit. hoc illiꝰ munꝰ iitua diligẽtia positu est. si me amas cura ut ꝯfuẽt᷑ ⁊ ad

Expanded text:
biduo. quod Sicyonii te laedunt, Catoni et eius aemulatori attribuis Servilio. quid? ea plaga nonne ad mubiduo. quod Sicyonii te laedunt, Catoni et eius aemulatori attribuis Servilio. quid? ea plaga nonne ad multos bonos viros pertinet? sed si ita placuit, laudemus, deinde in dissensionibus soli relinquamur? Amalthea mea te exspectat et indiget tui. Tusculanum et Pompeianum valde me delectant, nisi quod me, illum ipsum vindicem aeris alieni, aere non Corinthio sed hoc circumforaneo obruerunt. in Gallia speramus esse otium. Prognostica mea cum oratiunculis prope diem exspecta et tamen quid cogites de adventu tuo scribe ad nos. nam mihi Pomponia nuntiari iussit te mense Quintili Romae fore. id a tuis litteris quas ad me de censu tuo miseras discrepabat. Paetus, ut antea ad te scripsi, omnis libros quos frater suus reliquisset mihi donavit. hoc illius munus in tua diligentia positum est. si me amas, cura ut conserventur
Abbreviated transcription (Latin):
nũc ueĩt idez equitãs ille que ego ĩ clino capitolo ino te signifero ac pͥncipe slocara senatum
defuirit. Nostri aũt pͥncipes digito se celu putẽt actinge̾ si młti barbati ĩpiscinis sĩt ꝗ ad ma¬
nu accedãt. alii aut negligat nõne tͥ satis prodesse uiteor. si ꝑficitio ut hii nollit obẽe ꝗ p̾nt
na catone nr̃m nõ tu amas plusꝙͣ ego. s tamẽ ille optimo aĩo ut ẽet sũma fide nocet ĩ t̾du¬
qui obre urdicata peccuĩa accepit. censuit hoc cato ⁊ assensit senatꝰ equiti cuĩe bellu non mͥ
xluctꝰ hx̃bimꝰ quid faciemꝰ si alter nõ possumꝰ an lib̾tinis atq ⁊̃ fus ẜuiamꝰ s ut tuis aaice
aoratIE. fauoni mea tribu tulit honestiꝰ ꝙ̃ sua lucei plidit. accusauit nasicaz ĩ honeste ac
modeste tame dixit aut rhodi uiteiet̾ molis potiusꝙ moloni opeiq dedisse mͥ ꝙ de fendissem

Expanded text:
lle quem ego in clivo Capitolino te signifero ac principe conlocaram senatum deseruerit, nostri autem principes digito se caelum putent attingere si mulli barbati in piscinis sint qui ad manum accedant, alia autem neglegant, nonne tibi satis prodesse videor si perficio ut nolint obesse qui possunt? nam Catonem nostrum non tu amas plus quam ego; sed tamen ille optimo animo utens et summa fide nocet interduqui ob rem iudicandam pecuniam acceperit? censuit hoc Cato, adsensit senatus; equites curiae bellum, non mihi; conductos habebimus? quid faciemus, si aliter non possumus? an libertinis atque etiam servis se. Favonius meam tribum tulit honestius quam suam, Luccei perdidit. accusavit Nasicam inhoneste ac modeste tamen; dixit ita ut Rhodi videretur molis potius quam Moloni operam dedisse. mihi quod defendissem
Abbreviated transcription (Latin):
quid censes si tyranio accesserit. ⁊ hercule sũt res difficiles ad explicand ⁊ OMosiaSIC
hec antiatiu cĩtates eẽ locu ta ꝓpe roma uͥ młti sint qui uatiniu nũꝙͣ uiteãt uͥ nemo
sit pret̾ me qui quẽquã ex uigĩti uiris unu ẽ saeuu uellit uͥ me ĩt̾pellet nemo diligãt

Expanded text:
uid censes si Tyrannio accesserit? et hercule sunt res difficiles ad explicandum et ὁμοειδεῖσ uid censes si Tyrannio accesserit? et hercule sunt res difficiles ad explicandum et ὁμοειδεῖσ haec Antiatium civitas. esse locum tam prope Romam ubi multi sint qui Vatinium numquam viderint, ubi nemo sit praeter me qui
Abbreviated transcription (Latin):
accipiento nõ nlła głia. quare si quit ex OTaNFC. tectu forte ꝯ tulleĩt nec oĩo repudiaris
de issis reb expecto tuas lras quid arrius narret. quo cũo se destitutu ferrat. ⁊ qui ꝯsules
parentꝰ. utiu ut ppłi fino pompes ⁊ crassꝰ aut ut mͥ scribit̾ cu gabino.Ser sulpiti nua¬
centiꝰ ⁊ nũc quis ĩ eiꝰ locu paret᷑. Et quid de .p. clodio fiat. ⁊ omĩa ꝙ̃ad mod tu pollicetio¬
uol tͥ suꝑiorib lris misera fore ut opus exstaret huiꝰ ꝑegͥnatõis nicħ ia magͦ
pere ꝯfirmo. Sic eĩ su ꝯplexus otiu ut ab eo diuelli d nẽqͥa. Itaq aut libris
me delecto quoꝵ hẽo antifestiua copia aut fluctꝰ nũo. na ad lacertas captandas tem¬
pestates nõ sũt ydonee ascribo prorsus abhorret aius et eĩ. TEu Tpa Dika que ꝯstituẽa
magnu opus ẽ ita uabde eratos tenes ꝙͣ mͥ ꝓposuera aseraphione.⁊ ab ippaico reprehendit

Expanded text:
accipiendo non nulla gloria. qua re si quid Θεοφάνησ tecum forte contulerit ne omnino repudiaris. de istis rebus exspecto tuas litteras, quid Arrius narret, quo animo se destitutum ferat, et qui consules parentur, utrum, ut populi sermo, Pompeius et Crassus an, ut mihi scribitur, cum Gabinio Servius Sulpiciucertius, et nunc quis in eius locum paretur, et quid de P. Clodio fiat, et omnia, quem ad modum pollicerilitteris promiseram, fore ut opus exstaret huius peregrinationis, nihil iam magno opere confirmo; sic enim sum complexus otium ut ab eo divelli non queam. itaque aut libris me delecto, quorum habeo Anti festivam copiam, aut fluctus numero nam ad lacertas captandas tempestates non sunt idoneae; a scribendo prorsus abhorret animus. etenim γεωγραφικὰ quae constitueram magnum o
Abbreviated transcription (Latin):
ordinu. Te cu ego desidero tu uõ res ad tꝑs illud uocat pli̾mu ꝯsilii aĩ p̃sidi deniq mͥ si te ad
tps uidero accesserit. Uarro mͥ satis facit. Pompeiꝰ loquit᷑ duunitꝰ. Sꝑo nos aut certe cũ sũma gła
aut ⁊̃ sine molestia eẽ discessinos. Tu quid agas ꝙ̃ad mod te oblectos. Quid cum sycioniis ege¬
Pa uellez rome mãsisses. profecto si hec fore putassisses. Na pulchellu nr̃m fucilime te¬
nẽmꝰ aut c̾te quid ẽẽt ⁊̃ factus scue possemꝰ. nũc res sic se hẽt uolitat furit nich̾ het certi

Expanded text:
 cum ego desidero, tum vero res ad tempus illud vocat. plurimum consili, animi, praesidi denique mihi, si te ad tempus videro, accesserit. Varro mihi satis facit. Pompeius loquitur divinitus. spero nos aut cum summa gloria aut certe sine molestia discessuros. tu quid agas, quem ad modum te oblectes, quid cum Sicyoniis egeses! mansisses profecto si haec fore putassemus. nam Pulchellum nostrum facillime teneremus aut certe quid esset facturus
Abbreviated transcription (Latin):
rõe decedẽ s ut ille ẽẽt melior. ⁊ aliquio de populari leuitate deponẽt que de meis reb ĩ qͦs
eu młti in citarãt. młto scito gliosiꝰ ꝙͣ te suis predicare. sibi eĩ bene geste mͥ ꝯfuate rei .p. dat
uade sũt ꝯtrarii rectlo meliore. nu tm̃ obsu rei .p. qui ⁊̃ si mͥ nemo ĩ uidẽt. si om̃s ut erat equu¬

Expanded text:
ratione decederem sed ut ille esset melior et aliquid de populari levitate deponeret. quem de meis rebus, in quas ratione decederem sed ut ille esset melior et aliquid de populari levitate deponeret. quem de meis rebus, in quas eum multi incitarant, multo scito gloriosius quam de suis praedicare; sibi enim bene gestae, mihi conservatae reivalde sunt secundi reddo meliorem, num tantum obsum rei pu
Abbreviated transcription (Latin):
pł. petẽt cuĩsicilia edilitate sepe hereditass. Neq magnope dixisse nob̾ laborand ꝙ ni
chil mag̾ ei licituꝵ eẽt plebeioro publicaĩ pdere ꝙͣ similib ei uis me ꝯsule patriciss lici¬
tu. ĩ ꝙ si ille septimo die ueĩsse affreto n sibi obuia quẽqua prodire potuisse ⁊ noctu
quin. ⁊ cu candidatu deducẽmꝰ queĩt ex me num ꝯsuesse siculis locu gladiatorib dare nega
tati noli ĩ ꝙ̃ de uno pede sororis queri licet. ⁊ alter tollas nõ ꝯsulare ĩ quies dictũ fateor
me quotlã mõ molli brachio de pompei familiai̾tate obuirgas nolli te existimes me ⁊ mei
presidi cã cu illo ꝯiũctu eẽ s ita res erat ĩstituta ut si int̾ nos eẽt aliqua forte dessensio maxiãs
ĩ re .p: discordias u̾sari eẽt noc̾e̾ ꝙ ame ita p̾cantu atq prouisu ẽ nõ ut ego de optima illa te

Expanded text:
ilia hereditatem se petere dictitasset, neque magno opere dixi esse nobis laborandum, quod nihilo magis ei liciturum esset plebeio rem publicam perdere quam similibus eius me consule patriciis esset licitum. iam cum se ille septimo die venisse a freto neque sibi obviam quemquam prodire potuisse et noctu quin etiam cum candidatum deduceremus, quaerit ex me num consuessem Siculis locum gladiatoribus dare. negdat noli, inquam de uno pede sororis queri; licet etiam alterum tollas. non consulare inquies dictum. fateor; me quodam modo molli bracchio de Pompei familiaritate obiurgas, nolim ita existimes, me mei praesidi causa cum illo coniunctum esse, sed ita res erat instituta ut, si inter nos esset aliqua forte dissensio, maximas in re publica discordias versari esset necesse. quod a me ita praecautum atque provisum est non ut ego de optima illa mea
Abbreviated transcription (Latin):
fuit totu ĩ uestiga cognosce ꝓfice ⁊ nebulone illu si quo pacto potes existis locis amoue
huiꝰ ẜmonis ualeriꝰ auctore. En.plancu noĩabat mãdo tͥ plane totu ut uideas ciniisinoĩ
sit. pompeiꝰ cuiꝰ nob̾ amicissimu ꝯstat eẽ diuortiu mutie uenient̾ ꝓbat̃ .p. clodium appi.f.¬
te credo audisse cu ueste mulieris dep̃hensu domi .C. cesaris cu sacnfitui upło̾ fieret eũ q
ꝑmanꝰ seprulle ẜuatu ⁊ eductũ iem ẽẽ ĩ signi in famaq te moleste ferre certe scio quid p̾tea
ad te scriba nõ hẽo ⁊ me hercule era ĩscribendo ꝯturbatior na puer festuuis an agnosces
bas si rem nullam habebis ꝙ ĩ bucca uene¬
Ccepi tuas tus iam epłas. una am.cornelio quã atͥb ei tab̾ns ut oppinor de¬
disti alteꝵ qua mͥ canusin tuus hospes redlidit tercia qua ut scribis dephaselo

Expanded text:
fuit. totum investiga, cognosce, perspice et nebulonem illum, si quo pacto potes, ex istis locis amove. huius sermonis Valerius auctorem Cn. Plancium nominabat. mando tibi plane totum ut videas cuius modi sit. Pompeium nobis amicissimum constat esse. divortium Muciae vehementer probatur. P. Clodium Appi f., credo te audisse cum veste muliebri deprehensum domi C. Caesaris cum pro populo fieret, eumque per manus servulae servatum et eductum; rem esse insigni infamia. quod te moleste ferre certo scio. quid praeterea ad te scribam non habeo, et me hercule eram in scribendo conturbatior. nam puer festivus anagnostes bas. si rem nullam habebis, quccepi tuas tris iam epistulas, unam a M. Cornelio quam Tribus Tabernis, ut opinor, ei dedisti, alteram quam mihi Canusinus tuus hospes reddidit, tertiam quam, ut scribis, anco
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtiubaui greca natiõe tu uulgo qui ĩstabãt ut dare sibi ꝙ oruarẽt. Ia exhibere mi¬
chi molestia destiterũt tu si t̾ placuit liber. cuiabis ut et athenis sit ⁊ ĩcetis opidis
delectãt. fuit ei mͥ comodu ꝙ ĩ eis or̃onib quae. phillipice noĩant̾ enituerat tuus
ille cuus demostenes.⁊ ꝙ se ab hoc refractauolo uditiali dicẽdi gn̾e ab iuxetat. EEx¬
noiarenti quaꝵ una ẽ ĩsenatu. l Ianuaris. altã ad ppł de lege aginĩa t̾cia S̾ othone
quarta pro mbiro. quita de proscriptoꝵ filiis. sexta cu. ꝓũtia ĩ ꝯtione disposui. sep¬
timo qua catilina emisi. octaua qua hũi ad ipłm postridie qua catilina pro fugite
Noua ĩ ꝯcione quo die alobroges ĩ uocarũt. decima ĩ senatu no nus detemba. Salbipue¬

Expanded text:
conturbavi Graecam nationem. ita vulgo qui instabant ut darem sibi quod ornarent iam exhibere miconturbavi Graecam nationem. ita vulgo qui instabant ut darem sibi quod ornarent iam exhibere mihi molestiam destiterunt. tu, si tibi placuerit liber, curabis ut et Athenis sit et in ceteris oppdelectant. fuit enim mihi commodum, quod in eis orationibus quae Philippicae nominantur enituerat civis ille nominarentur. quarum una est in senatu Kal. Ianuariis, altera ad populum de lege agraria, tertia de Othone, quarta pro Rabirio, quinta de proscriptorum filiis, sexta cum provinciam in contione deposui, septima quom Catilinam emisi, octava quam habui ad populum postridie quam Catilina profugit, nona in contione quo die Allobroges indicarunt, decima in senatu Nonis Decembribus. sunt prae
Abbreviated transcription (Latin):
Alendis Innii eunti mñ antyu.⁊ gladiatores. M. metelli cupite reliquẽti ueĩt ob¬
uia tuus puer is mͥ lr̃as abs te ⁊ ꝯmentariu ꝯsulatꝰ mei grea scriptu reclidit
ĩ quo letatꝰ su aliquato an̾ de iste reb grece ite scriptu libru.l. cossuuo ad te ꝑfered
ter. horidula mñ atq in ꝯpita iusa sũt. s tam̃ erãt ornata hec ip̃o ꝙ ornaniẽta neglexerãt
et ut mulieres ideo bñ olere. qr nich̾ olebat uidebant᷑. Meus aũt liber totu socratis miz¬
rothetiu atq om̃ĩs eiꝰ discipuloro arculas. ac nõ nicħ .ł aristotelia pigniẽta ꝯsumpsit
que tu correrare ut mͥ aliis lris sigiuficas stricti attigisti post aũt ut aebitror acossi¬
nio accepisti que tͥ ego nõ ee aus mittẽ nͥ eu lente ac fastidiose ꝓbauisse. qͣꝙͣ ad me
iiste reb scribẽt misu nõ mõ nõ excitatu ẽẽ adscribend s ⁊̃ plane ꝑtitu. Qͥa queris

Expanded text:
al. Iuniis eunti mihi Antium et gladiatores M. Metelli cupide relinquenti venit obviam tuus puer. is mihi litteras abs te et commentarium consulatus mei Graece scriptum reddidit. in quo laetatus sum me aliquanto ante ter horridula mihi atque incompta visa sunt, sed tamen erant ornata hoc ipso quod ornamenta neglexerant et, ut mulieres, ideo bene olere quia nihil olebant videbantur. meus autem liber totum Isocrati myrothecium atque omnis eius discipulorum arculas ac non nihil etiam Aristotelia pigmenta consumpsit. quem tu Corcyrae, ut mihi aliis litteris significas, strictim attigisti, post autem, ut arbitror, a Cossinio accepisti. quem tibi ego non essem ausus mittere nisi eum lente ac fastidiose probavissem. quamquam ad me  quaeris?
Abbreviated transcription (Latin):
liaritate ꝯiũxi atq ut̾q ñrm ĩ sua rr̃e munitior ⁊ ĩre .p. firmior hac ꝯiũctõe eẽ possit
olia aũt illa libidinose ⁊ delicate inuẽtutis que erãt ĩ me ĩ citata sic mitigata sũt ꝯmi¬
tate quada mea me unu ut om̃s illi colãt nich̾ ia deniq ame asperu ĩ quẽꝙͣ sit
nec tñ quisꝙ̃ poflulare ac dissolutu. s ita tẽpata tota rõ ẽ ut rei.p. ꝯstãtia p̾ste pͥua
tis reb meis ꝑꝑ ĩ fir mitate bonor iniquitate maliuor ocliu ĩ me ĩ ꝓbor adhibeas
quãda cautioẽ. roiligc̾tia. atq ita tam̃ si eis nouis amicitiis ĩplicati sumꝰ ut crebro
m uafe ille siculus ĩ susurret epycharmꝰ cãtilena illa sua ni gEtaimemanacoa cuc¬

Expanded text:
liaritate coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit. liaritate coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit. odia autem illa libidinosae et delicatae iuventutis quae erant in me incitata sic mitigata sunt comitate quadam mea me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec tium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vafer ille Siculus insusurret Epicharmus cantilenam illam suam;
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ ꝑfectu ec̃ turditui dete meu letor. deĩde te ĩ hiis reb q̃ mͥ asperiꝰ anob̾ atq nr̃is et
iocũdiꝰ acte uidebant᷑ moderatissimu fuisse uehem̃tissie gaudeo ro n amoris medio¬
cris ⁊ ĩ genii sũmu ac sap̃ie uidico. qua de re cu ad me ita suauiter diligent offitiose
huãnit̾ scripfas. ut nõ mõ te hortari ampliꝰ nõ debea. s ne expectare quide abs te aur
ab ullo homie tantu facilitatis ac masuetutis potueri. nich eĩ eẽ ꝯmodi ꝙ̃ de hĩs
ieb nich ampli scribẽ cu erimꝰ cõgressi. tu siꝗqd res feret cora ĩter nos ꝯfeiem ꝙ ad
abhorret. Na n de stati nob̾ nr̃e digͥtatis ẽ recedend n sine nr̃is copiis intra altius
presidia neniend.⁊ is de quo scribis nich het amplu nich extelsu nichꝰ nõ su missu
ato ppła̾re. utru tam̃ fuit rõ mͥ fortasse ad traꝗlitate meor tẽpoꝵ nõ ĩ utilis s me her¬

Expanded text:
asperius a nobis atque nostris et iniucundius actae videbantur moderatissimum fuisse vehementissime gaudeo idque neque amoris mediocris et ingeni summi ac sapientiae iudico. qua de re cum ad me ita suaviter, diligenter, officiose, humaniter scripseris ut non modo te hortari amplius non debeam sed ne exspectare quidem abs te aut ab ullo homine tantum facilitatis ac mansuetudinis potuil iam amplius scribere. cum erimus congressi, tum si quid res feret coram inter nos conferemus. abhorret; nam neque de statu nobis nostrae dignitatis est recedendum neque sine nostris copiis intra alterius praesidia veniendum, et is de quo scribis nihil habet amplum, nihil excelsum, nihil non summissum atque populare. verum tamen fuit ratio mihi fortasse ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, sed me her
Abbreviated transcription (French):
scnptis libenter i amititim recepi ceciliu quib reb paro tueor diligent uaro satis
ficio nos pomper amat nos caiosq bẽs. eredis i quies. eredo prorsus m̃ ꝑsuadet. S qi uolo
piagnatia hoies omibi hrstoricis pceptis u̾sib teiuq cauẽ ubẽt. ⁊ uetat erealere. alteru

Expanded text:
scriptis libenter in amicitiam recepi. Caecilium quibus rebus possum tueor diligenter. Varro satis scriptis libenter in amicitiam recepi. Caecilium quibus rebus possum tueor diligenter. Varro satis facit nobis. Pompeius amat nos carosque habet. credis? inquies. credo; prorsus mihi persuadet; sed quia volgo pragmatici homines omnibus historiis, praeceptis, versibus denique cavere iubent et
Abbreviated transcription (Latin):
nõ mediorre. ide affirmat u̾bu de me illu nõ c̾e fufu i quo nõ me ille fallit s ip̃e fallit.
quos cu mortuo su ĩ ci locu ĩ uitatꝰ id erat uocari ilocu mortui. nich̾ me tupiꝰ ap̃ homĩg
diosi. ego apuo ĩpbos mea retimusse ĩ uidia aliena ad sũpsisse cesar me sibi uolet eẽ lega¬
tu hõestior hec teclinatõ ꝑiculi. S ego hoc nõ nꝓucuo. quit gͦ est pugnare malo. nich tñ
certi iter dico. utina ad esses. Si tn si ent ncce̾ acessemꝰ. Quid aliut. quitho. opinor cer¬
tuncde post hac ad te aut si per fitelem habebo cui deni scribam plane omla aut sii bscu¬
te scribam tu tamen intelliges in hiis epistolis me leliui femu faciam cet̾ erũt Eta
iHis Moic. hoc ceciliu colimus ⁊ obfuamꝰ diligent. ⁊ edictabibuli audio at te missa
¶He Sice catg ut te uelle intellertia nullo loco defui nui extiui er lno tiuo stueiose

Expanded text:
non mediocre; idem adfirmat verbum de me illum non esse facturum; in quo non me ille fallit sed ipse fallitur. Cosconio mortuo sum in eius locum invitatus. id erat vocari in locum mortui. nihil me tudiosi, ego apud improbos meam retinuissem invidiam, alienam adsumpsissem. Caesar me sibi vult esse legatum. honestior declinatio haec periculi; sed ego hoc non repudio. quid ergo est? pugnare malo. nihil tamen certi. iterum dico utinam adesses! sed tamen si erit necesse, arcessemus. quid aliud? quid? hoc opinor. certimide. posthac ad te aut, si perfidelem habebo cui dem, scribam plane omnia aut, si obscure scribam, tu tamen intelleges. in iis epistulis me Laelium, te Furium faciam; cetera erunt ἐν αἰνιγμοῖσ. hic Caecilium colimus et observamus diligenter. edicta Bibuli audio ad te missa.  velle intellexeram, nullo loco defui. Numestium ex litteris tuis studiose
Abbreviated transcription (Latin):
scribito nũc de milone. Pompeiꝰ el nicħ̾ nibuit ⁊ omĩa guite dint ꝙ se pfectur ut ullo
esor ĩ cũbat. hx horiet milo nec ĩ uiua. ⁊ si ille dictator stñs sit pere onssioit i ttessorc
dictatẽ si uiuerit manu. ⁊ p̃sidio suo. popeiu metuit inimicu si nõ uiueut timet ne p
uii ꝑferat. ludos aꝑꝑat magͥficẽtissios. sic ĩ ꝙͣ ut nemo sũpiuosicẽ stulte bis teiq nõ¬
magr̃m se nõ odile putaie. Omĩa fere scripsi curami cai̾sie frat̾ ut i ileas degabi¬

Expanded text:
scripto meo. nunc de Milone Pompeius ei nihil tribuit et omnia Cottae dicitque se perfecturum ut in illum Caesar incumbat. hoc horret Milo, nec iniuria et, si ille dictator factus sit, paene diffidit. intercessorem dictaturae si iuverit manu et praesidio suo, Pompeium metuit inimicum ; si non iuverit, timet ne per vim perferatur. ludos adparat magnificentissimos, sic, magistrum se non aedilem putare. omnia fere scripsi. cura, mi carissime frater, ut valeas. de Gabi
Abbreviated transcription (Latin):
dinu aculeos om̃s .⁊ scrupulos occultabo. ii n ego huic eple atq ignoto tabellaĩo ꝯmitta. atq
ii nolo eĩ te ꝑmoueĩ. nõ sũt ꝑmolesti. ⁊ tam̃ ĩ sitẽt ⁊ irgent ⁊ nulliꝰ amãtis ꝯsilio aut sinoe̾ reꝗe

Expanded text:
dinum aculeos omnis et scrupulos occultabo neque ego huic epistulae atque ignoto tabellario committam. atque dinum aculeos omnis et scrupulos occultabo neque ego huic epistulae atque ignoto tabellario committam. atque hi nolo enim te permoveri non sunt permolesti, sed tamen insident et urgent et nullius am
Abbreviated transcription (Latin):
litudo mea. tu aũt qui sepissime cura ut angore aĩ mei ẜmoe ⁊ ꝯsilio leuasti tuo qui mͥ.⁊ in pu
nã es ĩta su ab omĩb destitutꝰ. ut tm̃ requietis hẽa. ꝙͣtu cu uxore ⁊ filiola. ⁊ melito acerone cõ¬
sumit᷑. na ille ambitiose nr̃e fucoseq anucitie sũt ĩ quoda splendore forensi fiuctu domesticu
nõ hẽnt. Itaq cu bñ ꝯpleta domiꝰ ẽ tpre matutio cu ad foru stipati gregib amicoꝵ descendimꝰ:
repure ermagna tuiba nemĩe possumꝰ quo cu aut iocari libere aut suspirare familiarit̾ possumꝰ.
Quare te expectamꝰ te desitxramꝰ te ia.⁊ accersimꝰ młta sũt ei que me solicitãt angunt que mͥ
uideor aurs nactus tuas. Uniꝰ ambulatõis smoe exaurire posse ac domesticaꝵ quide solicitu¬

Expanded text:
/litudo/ mera. tu autem qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio levasti tuo, qui mihi et in pub/litudo/ mera. tu autem qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio levasti tuo, qui mihi et in pubnam es? ita sum ab omnibus destitutus ut tantum requietis habeam quantum cum uxore et filiola et mellito Cicerone consumitur. nam illae ambitiosae nostrae fucosaeque amicitiae sunt in quodam splendore forensi, fructum domesticum non habent. itaque cum bene completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus quocum aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. qua re te exspectamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus. multa sunt enim quae me sollicitant anguntque; quae mihi videor auris nactus tuas unius ambulationis sermone exhaurire posse. ac domesticarum quidem sollicitu
Abbreviated transcription (Latin):
pua oñda tũ. utor pompeio familiaissiẽ uideo quid dicas. cauebo que sũt cauenda ac soriba
alias adte de meis ꝯsiliis ctipescente iei .p. plura luce tu scito ꝯsolatu hr̃e ĩ aĩo stati petẽ. duo
eiz soli dicũr petituui cesar cu eo coire ꝑ arriu cogitare. ⁊ bibullus cu hoc so puttt. ꝓ .c. pisone
posse ꝯuigi. ndes nõ sũt hec ridicula mͥ crede quid alurd scuba aote quid mlta sũt s in aluio
tpus te expectare uellis. Cures ut scia ia aliud. modeste rogo quod mariẽ cupio ut ꝙͣ pri¬
Ichil mͥ nũc scito ta deesse ꝙͣ hoĩe eu qͦ cu omĩa que me cura aliqua afficiũt una
coĩcer qui me amet qui sapiat qui cu ego colloquar nichil fingo nchil dissimilẽ ni¬
chil obtega abest cĩ fiuter. aOEaEcta Toc.⁊ amãtissimꝰ mettellꝰ nõ homo s litus atq aer.⁊ so¬

Expanded text:
parva ostendam tamen. utor Pompeio familiarissime. video quid dicas. cavebo quae sunt cavenda, ac scribam parva ostendam tamen. utor Pompeio familiarissime. video quid dicas. cavebo quae sunt cavenda, ac scribam alias ad te de meis consiliis capessendae rei publicae plura. Lucceium scito consulatum habere in animo statim petere. duo enim soliposse coniungi. rides? non sunt haec ridicula, mihi crede. quid aliud scribam ad te, quid? multa sunt, sed in aliud tempus. †exspectare velis, cures ut sciam. iam illud modeste rogo, quod maxime cupio, ut quam priscito tam deesse quam hominem eum quocum omnia quae me cura aliqua adficiunt uno communicem, qui me amet, qui sapiat, quicum ego cum loquar, nihil fingam, nihil dissimulem, nihil obtegam. abest enim frater ἀφελέστατοσ et amantissimus. †Metellus† non homo sed litus atque a/er et so
Abbreviated transcription (Latin):
da ao molui giiuis ⁊ copiosus sui ete alie delitie equitu uix ferentte quas ego no soli tulli
s ĩ oriaui asiui qui decen sorib duxerũt. questi sut ĩsenatu se cupiditate prolapsos nni¬
u magno aluxisse ut ĩ duce̾s̃ locatio postulciueiũt ego pͥnceps ĩ aduitorib atq a deo se¬
cundis. ua ut illi landarẽt hoc postulare. ⁊ crassus eos ĩpullit ĩ uidiosa res turpis postula¬
tio ⁊ ꝯfessio temeritatie sũmu erat piculu ne si nichil ĩ petrassẽt plane alienatet᷑ asena.¬
tu huic qͦ rei subuẽtu ẽ moxiẽ a nob̾ ꝑfectũq ut frquẽtissimo senatu ⁊ libatissio ute̾ntur
fecta ẽ. s uolũtas senatꝰ perspecta. Unꝰ ei aͣlixerat. aecellus ꝯsul tesignatꝰ qui eit dicturꝰ
tueor ut possuz illu ame ꝯglutinata ꝯxordia s tam̃ qm̃ ista sũt ta ĩfirma munet᷑. queda
nob̾ ad ietuiendas opes nĩas tuta ut spo uia qua tͥ lñs satis explicare nõ possu sigͥficatioe

Expanded text:
tum vix ferendae! quas ego non solum tuli sed etiam ornavi. Asiam qui de censoribus conduxerunt questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos nimium magno conduxisse, ut induceretur locatio postulaverunt. ego princeps in adiutoribus atque adeo secundus; nam ut illi auderent hoc postulare Crassus eos impulit. invidiosa res, turpis postulatio et confessio temeritatis. summum erat periculum ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. huic quoque rei subventum est maxime a nobis perfectumque ut frequentissimo senatu et liberalissimo uterentur, t Metellus consul designatus, atque erat dicturus, mque nostram tueor, ut possum, illam a me conglutinatam concordiam. sed tamen quoniam ista sunt tam infirma, munitur quaedam nobis ad retinendas opes nostras tuta, ut spero, via; quam tibi litteris satis explicare non possum, significatione
Abbreviated transcription (Latin):
matis tus qui lalmathxo posuisti ꝯtenti erimꝰ prefti cu. ⁊ thilliꝰ nos reliqueĩt. ⁊ qrchias nich̾
de me scripsit ac uereor ne lucullus qm̃ gretu poeta xlidit. nũc ad ceciliana fabula spectet
Antonio tuo noĩe gr̃s egi.eãq epła malio dedi. ad te ideo antea rariꝰ scripsi. ꝙ nõ hẽbã ido¬
neu cui darez nec satis scieba quid dare uale te uendicaui. Cintiꝰ siquid adme tui negotii
detulleut. suscipia s nũc magis ĩ suo ẽ occupatꝰ ĩ quo ego ei nõ desu tusi una ĩ loco es futu̾s
crebras anobis lr̃as expecta. Ast pluris.⁊ ip̃e mettito uelli ad me scribas cuiꝰ moĩ sit. a aa¬
de a MaASSia hẽs ao me mittas. libet mͥ face̾ ĩ arpinati ego tibi aliquio de meis scriptis mit¬
ẽ exlris tuis ĩ quib adme epłaro illiꝰ exempla misisti qua ex re. ⁊ molestia su tanta
ĩelligebut᷑. qb̾ te ꝙͦ ip̃in dissetẽte anob suspictũ uitebu subee nescio ꝗd oppionis in comedi

Expanded text:
heo posuisti contenti erimus, praesertim cum et Thyillus nos reliquerit et Archias nihil de me scripserit. ac vereor ne, Lucullis quoniam Graecum poema condidit, nunc ad Caecilianam fabulam spectet. Antonio tuo nomine gratias egi eamque epistulam Mallio dedi. ad te ideo antea rarius scripsi quod non habebam idoneum cui darem, nec satis sciebam quo darem. valde te venditavi. Cincius si quid ad me tui negoti detulerit, suscipiam; sed nunc magis in suo est occupatus; in quo ego ei non desum. tu si uno in loco es futurus, crebras a nobis litteras exspecta; sed pluris etiam ipse mittito. velim ad me scribas cuius modi sit de Ἀμαλθείᾳ habes ad me mittas. libet mihi facere in Arpinati. ego tibi aliquid de meis scriptis mitest ex litteris tuis in quibus ad me epistularum illius exempla misisti. qua ex re et molestia sum tanta intellegebatur, quod te quoque ipsum discedentem a nobis suspicari videbam, subesse nescio quid opinionis i
Abbreviated transcription (Latin):
me rep̃hentenda rõ ad honestu otiu duxit. uera quide laute. ꝓbitatis diligetie religio
si tͥ pͥmas deffero. uidi ei urdi pertꝰ qd̾ ꝑspexi meis uariis tꝑrib ⁊ solicitudies ⁊ letiti¬
as tuas fuit mͥ sepe. ⁊ laudis nr̃e grotulatio tua iocũda ⁊ timoris ꝯsolatio grata. qu

Expanded text:
me reprehendenda ratio ad honestum otium duxit. vera quidem laude probitatis, diligentiae, relime reprehendenda ratio ad honestum otium duxit. vera quidem laude probitatis, diligentiae, relisi, tibi primas defero. vidi enim, vidi penitusque perspexi in meis variis temporibus et sollicitudines et laetitias tuas. fuit mihi saepe et laudis nostrae gratulatio tua iucunda et timoris consolatio grata. quin
Abbreviated transcription (Latin):
s om̃is ĩ tua poi̾ta ẽ hua̾nitate mͥ spes hꝰ leuãde molestie. Na si ita statueris .⁊ ĩ ritabu¬
les aios cẽ optimoꝵ sepe hoĩui. ⁊ cosde placabilis ⁊ ẽẽ hanc agilitate ut ita dicã mol¬
litiãq nẽ plu plerũq boitati. ⁊ id qd̾ caput ẽ nobis ĩ ter nos nr̃a siue ĩ ꝯmoda siue uitia
siue ĩurias ee tollerandas facile hec q̃ ad mod sꝑo mittigabũt᷑ ꝙ ego ut sucias te oro.
Na ad me qui te uiice diligo mariẽ ꝑtinet nemine ẽẽ meoro qui aut te nõ amet aut
abs te nõ amet̾. Illa pars epłe tue nũme fuit neccessai̾a ĩ qua exponis quas faculta¬
ꝑspecta ẽ ⁊igenuitas. ⁊ magͥtudo aĩ tui n ego ĩter me atq te quicꝙ̃ ĩtesse umꝙͣ duxi.
p̃ter uolũtnte ĩ stitute uite ꝙ me ambitio quedo ad honor studiu te aũt alia mini¬

Expanded text:
sed omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestiae. nam si ita statueris, et inritabised omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestiae. nam si ita statueris, et inritabilis animos esse optimorum saepe hominum et eosdem placabilis et esse hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et, id quod caput est, nobis inter nos nostra sive incommoda sive vitia sive iniurias esse tolerandas, facile haec, quem ad modum spero, mitigabuntur; quod ego ut facias te oro. nam ad me qui te unice diligo maxime pertinet neminem esse meorum qui aut te non amet aut abs te non ametur. illa pars epistulae tuae minime fuit necessaria in qua exponis quas facultatudo animi tui; neque ego inter me atque te quicquam interesse umquam duxi praeter voluntatem institutae vitae, quod me ambitio quaedam ad honorum studium, te autem alia mini