comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
audiat. te multis gentibus et toti pene italie pestiferum. populo
antem tuo funestũ. et fortasse ultimũ bellum. ingemio fonisse
exacuisse consilus eloquio in flãmasse. ut tibi quem sequestrũ
pacis et quietis auctorem credidi iam mento dici possit. quod
ipĩ olim ierenne inmento dictum est. Siquidem homo hic nõ
quert pacem poplo s malum. heu care mĩchi in xp̃o frater
ꝙͣ ualde uereor ne tibi quoq cõueniat qd̾ ille uĩr sapiens ait
in parabolis uir impus fodit malũ. et in labus eius ignis ar¬
descit. homo ꝑuersus suscitat lites. et u̾bosus seꝑat principes
et qd̵ alter ait in eccliastico. homo micũdus incendit litem. et
uir peccator turbabit amicos. et in medio hncium pacem ĩmittet
mimiciciam. Nam si equis auribus et pacato aĩo audire uerũ
potes ab amico. Quis est usq hoĩum. qui dubitet. qͥn si tubnꝰ

Expanded text:
audiat te multis gentibus et toti pene Italie pestiferum, populo audiat te multis gentibus et toti pene Italie pestiferum, populo autem tuo funestum et fortasse ultimum bellum ingenio fovisse, exacuisse consiliis, eloquio inflammasse, ut tibi, quem sequestrum pacis et quietis auctorem credidi, iam merito dici possit, quod ipsi olim Ieremie immerito dictum est: «Siquidem homo hic non querit pacem populo, sed malum». 13 Heu, care michi in Cristo frater, quam valde vereor ne tibi quoque conveniat quod ille vir sapiens ait in parabolis: «Vir impius fodit malum et in labiis eius ignis ardescit; homo perversus suscitat lites et verbosus separat principes», et quod alter ait in Ecclesiastico: «Homo iracundus incendit litem et vir peccator turbabit amicos, in medio habentium pacem immittet inimicitiam». 14 Nam si equis auribus et pacato animo audire verum potes ab amico, quis est usquam hominum qui dubitet quin — si tu unus
Abbreviated transcription (Latin):
Et rursus alio. In pace mn id ip̃m dormĩam et reqmiestam. Longũ
est singula prosequi. ex quib elicitur bononĩ õium atq optabi¬
liĩ hũc unicum fontem esse. quo arescente succedant egestas tedũ
et labor. Quid autem et ieremne dicimus, cuiꝰ illa uox miror nͥ
tuis semp auribus insonet. Quente pacem cuutatis. et orate ꝑ ea
ad dñm. quia in pace illius ent pax uobis. Ex his atq filib
sacrarũ testimonũs scñpturarum in quibus appͥme doctũ te
putabam. bene de te frater opinabar. teꝙ pacis amicum michi
ꝑ suaseram. s fallebar ut intelligo. Tu eni sub xp̃i tunica mar¬
ti sater. et bellone deuocior ꝙͣ mane sub relugiosi habitutager
ꝓpositum bellatons. nec id quoq iam tegens s dictis et factis aꝑiẽs.
relatu mirũ tenibile cogitatu. in eo tibi sũmam meritorũ et felici¬
tatis et glone sitam putas. si hoc uideat etas nra. hoc postentas

Expanded text:
et rursus alio: «In pace in id ipsum dormiam et requiescam». 10 Longum et rursus alio: «In pace in id ipsum dormiam et requiescam». 10 Longum est singula prosequi, ex quibus elicitur bonorum omnium atque optabilium hunc unicum fontem esse, quo arescente succedant egestas tedium et labor. Quid autem et Ieremie dicimus, cuius illa vox miror nisi tuis semper auribus insonet: «Querite pacem civitatis et orate pro ea ad Dominum quia in pace illius erit pax vobis»? 11 Ex his atque similibus sacrarum testimoniis scripturarum, in quibus apprime doctum te putabam, bene de te, frater, opinabar teque pacis amicum michi persuaseram; sed fallebar ut intelligo: tu enim sub Cristi tunica Marti sacer et Bellone devotior quam Marie, sub religiosi habitu tegens propositum bellatoris, nec id quoque iam tegens sed dictis et factis aperiens — relatu mirum, 12 terribile cogitatu, — in eo tibi summam meritorum et felicitatis et glorie sitam putas, si hoc videat etas nostra, hoc posteritas
Abbreviated transcription (Latin):
minem cui uera scilicet insit humanitas. sic ante alios hoĩẽs
te cui et racio esse deberet uberior et singulans regio ac pietas
pacemamare pacem querere. nẽpe qui tibi dictũ crederes dauiti¬
cum illud qd̵ sepissime decantares. inquire pacem. et ꝓsequere
eam. nͥ forte dicas te illam utiqz psequi qui eam ut uidemus
fimbus tius pulsam exulare coegens. ss quid eidem regio ꝓphe di¬
eiuus clamante rogate que ad pacem sunt Ilirłm. qui sciens in
pace omem bonorã habundanciam esse. omem iusticiam. omẽm
delectacionem. ac stãrum aiarum requiem. iude quid addidit. et
habundancia diligentibus te. Et iterũ. frat pax in mrtute
tua. et intulit. et habundancia in tumĩbus tius. Et alio loco. On¬
etur in diebus eius iusticia et abindancia pacis. Et alio. man¬
sueti hereditabũt tenam. et delectabuntur. in multitudine pacis

Expanded text:
minem cui vera scilicet insit humanitas, sic ante alios homines minem cui vera scilicet insit humanitas, sic ante alios homines te, cui et ratio esse deberet uberior et singularis religio ac pietas, pacem amare, pacem querere; nempe qui tibi dictum crederes daviticum illud quod sepissime decantares: «Inquire pacem et persequere eam», nisi forte dicas te illam utique persequi, qui eam, ut videmus, finibus tuis pulsam exulare coegeris. 9 Sed quid eidem regio prophete dicimus clamanti: «Rogate que ad pacem sunt Ierusalem»? qui sciens in pace omnem bonorum abundantiam esse, omnem iustitiam, omnem delectationem ac sanctarum animarum requiem, vide quid addidit: «Et abundantia diligentibus te», et iterum: «Fiat pax in virtute tua», et intulit: «Et abundantia in turribus tuis», et alio loco: «Orietur in diebus eius iustitia et abundantia pacis», et alio: «Mansueti hereditabunt terram et delectabuntur in multitudine pacis»,
Abbreviated transcription (Latin):
nolunt nchil aliud ꝙͣ Giicere uolũt. ad głiosam gͦ pacem belła¬
do cupĩt ꝑuenire. et rursus. paci gͥ. geruintur in quit et bella
ab his eciam qui urtutem bellicam scudent exercere imperando
aut pugnando. unde pacem constat bell̃i esseoptabilem finen
Om̃is ẽĩ homo eciam belligerando pacem requuit. In quoquidẽ cicerom
consentit. ubi suscipienda bella ait ob eam cam ut sine iunia i pate
uniatur. Non exequor que ibidem augustinus idem diuino st̃ruptt
ingenio ꝙ et tibi notissima sunt. et mͥ ꝓuidendũ ne si cunta con¬
plecti ueli magnitudo rerũ modum uicat epistole. Quoruã trilla
conclusio est ut omem bsum rerũ temporalium ad fructũ terrena
pacis in terrena ciuitate. in celesti autem ad pacis eterne fructun
referendum esse diffimat. Que cum ita essent sperabam fatior
ut om̃e quidem licet ferox s in pͥmis racione utẽs aĩal hoc est ho¬

Expanded text:
volunt, nichil aliud quam vincere volunt; ad gloriosam ergo pacem bellavolunt, nichil aliud quam vincere volunt; ad gloriosam ergo pacem bellando cupiunt pervenire». Et rursus: «Paci igitur geruntur» inquit, «et bella ab his etiam qui virtutem bellicam student exercere imperando aut pugnando, unde pacem constat belli esse optabilem finem; omnis enim homo etiam belligerando pacem requirit». 7 In quo quidem Ciceroni consentit, ubi “suscipienda bella” ait «ob eam causam ut sine iniuria in pace vivatur». Non exequor que ibidem Augustinus idem divino strinxit ingenio, quod et tibi notissima sunt et michi providendum ne si cunta complecti velim, magnitudo rerum modum vincat epystole. Quorum tamen illa conclusio est ut omnem usum rerum temporalium ad fructum terrene pacis in terrena civitate, in celesti autem ad pacis eterne fructum referendum esse diffiniat. 8 Que cum ita essent, sperabam, fateor, ut omne quidem, licet ferox sed in primis ratione utens, animal, hoc est ho
Abbreviated transcription (Latin):
quiaiõ  otulos atq aures samorib consiliis obstiuxerat. Illud acu¬
men Iugemi tui et eloquẽciam celitus datamtibi quã mitandis
aĩs tuorum ciuũ qd pace tua dixer̃m plausibiliter haccẽtuis
pocius ꝙͣ salubnter nitendisti iam tandem ad meliora cõu̾teres
et qd̾ in axime te decebat religiosam aĩam pacificis tractatib
applicares Non dura quidem neq difficilia postulabam ut
augustimi miles ac discipulus pacem uelles p̾cipue dũ audrr̃es
ducem ac magim̃ tuum cũ sepe alias. tum exp̾ssius in eo libro
in quo celestis et eterne rer . p. Leges tractat. quodam loco de pace
sit Loquentem. Tantũ est et̃ inquit pacis bonũ. ut eciam inreb
terrenis atq mortalibus nthil gracius soleat audui. nichil
desid̾a̾bilius concupisti. nichil postremo possit melus mue
ita nemo est qui pacem habere nolit. qñ quidem et ip̃i qui bella

Expanded text:
qui animorum oculos atque aures sanioribus consiliis obstruxerat, illud acuqui animorum oculos atque aures sanioribus consiliis obstruxerat, illud acumen ingenii tui et eloquentiam celitus datam tibi, quam irritandis animis tuorum civium, quod pace tua dixerim, plausibiliter hactenus potiusquam salubriter intendisti, iantandem ad meliora converteres et quod maxime te decebat, religiosam animam pacificis tractatibus applicares. 4 Non dura quidem neque difficilia postulabam, ut Augustini miles ac discipulus, pacem velles, precipue dum audires ducem ac magistrum tuum, cum sepe alias tum expressius in eo libro in quo celestis et eterne reipublice leges tractat, quodam loco de pace sic loquentem: 5 «Tantum est enim» inquit, «pacis bonum ut etiam in rebus terrenis atque mortalibus nichil gratius soleat audiri, nichil desiderabilius concupisci, nichil postremo possit melius invita nemo est qui pacem habere nolit, quandoquidem et ipsi qui bella
Abbreviated transcription (Latin):
ul nomen. boni esse autem possunt om̃s nͥ qui nolũt. Et arator
alteratro sit carendum ut themistoelis dictum de diuicus aad
Acteras traham malo iuirũ sine literis. ꝙͣ literas sine iuro. uale.
As fratrem Iacobũ augustinensiũ ordimo et ticinensium tprar¬
num. Increpacio grarus ac multiplex.
n. Epe te frater admoniu ut status et officii tui memor paci
Soꝑam dares. qua sublata quid aliud uita hõium ꝙͣ mort esti
su quid mũdis hic aliuid ꝙͣ laborũ ĩortaliũ ac distrimum̃ officiona
pieces quoq et obsecraciones ĩmiscui. ut si te Racio nõ mouisset
amĩci cantas moueret. oraui. ꝑ q om̃s te celicolas adiuram. atq
in pͥmis ꝑ sacrum et ben̾abile augustm̃ ducis tui nomen. cui et ego
ꝙͣsis pectator in spitu meo fuio. et cuiꝰ opem apud xp̃i spero ut ali¬
quaudo sopitis aut leuitis odionũ flãmis. et compresso tumore suꝓbiẽ

Expanded text:
el Homeri; boni esse autem possunt omnes, nisi qui nolunt. Et arator el Homeri; boni esse autem possunt omnes, nisi qui nolunt. Et arator alterutro sit carendum, ut Themistoclis dictum de divitiis ad literas traham, malo virum sine literis quam literas sine viro. Vale. 18 Ad fratrem Iacobum Augustinensium ordinis et Ticinensium tyrannum, increpatio gravis ac multiplex. Sepe te, frater, admonui ut status et officii tui memor, paci operam dares, qua sublata quid aliud vita hominum quam mors est, seu quid mundus hic aliud quam laborum immortalium ac discriminum officina? Preces quoque et obsecrationes immiscui ut si te ratio non movisset, amici caritas moveret. 2 Oravi perque omnes te celicolas adiuravi atque in primis per sacrum et venerabile Augustini ducis tui nomen, cui et ego quamvis peccator in spiritu meo servio et cuius opem apud Cristum spero, ut aliquando, 3 sopitis aut lenitis odiorum flammis et compresso tumore superbie,
Abbreviated transcription (Latin):
non frustra nascitur qui bonus moritur. delector ingenio. sepe
eciam indignor qm̃ illud ꝑ desidiam labi sut. mł p̾ces baluere.
nil blaudicie ml mine ml ferule. conatus nr̃os uicit natura
potencior. S sic eat. qñ aliter non potest. Est fateor famos
ac lueidus. s non facilis literarũ titulus. unde fit ut toller¬
bilior sit de fectus eloquencie aut scĩe ꝙͣ uirtutis. ꝙ ille scilicet
sunt pancorũ. hec est oĩum. et licet hic noster esse posset, ex
paucis si tñ obstinatissime renuit quid agam. ꝑsolui debitum.
pͥstolabor exitum. Laturus oĩa mͦ bonus euasent. ut eĩ ueritas
Incellectus. sic bonitas uoluntatis obiectum est. hanc gͥ. qui
non h̃t non est cui hoc inputet aut in quem culpa reflectat.
atq ideo uenĩa qualibet est indignus. quia uolens peccat.
Non possunt sane om̃s Cicerones esse al platones. nõ bũgiln¬

Expanded text:
non frustra nascitur qui bonus moritur. 10 Delector ingenio, sepe non frustra nascitur qui bonus moritur. 10 Delector ingenio, sepe etiam indignor, quoniam illud per desidiam labi sinit. Nil preces valuere, nil blanditie nil mine nil ferule; conatus nostros vicit natura potentior. Sed sic eat, quando aliter non potest; est, fateor, famosus ac lucidus sed non facilis literarum titulus, unde fit ut tolerabilior sit defectus eloquentie aut scientie quam virtutis, quod ille scilicet sunt paucorum, hec est omnium. 11 Et licet hic noster esse posset ex paucis, si tamen obstinatissime renuit, quid agam? Persolvi debitum, prestolabor exitum, laturus omnia, modo bonus evaserit; ut enim veritas intellectus, sic bonitas voluntatis obiectum est; hanc igitur qui non habet, non est cui hoc imputet aut in quem culpam reflectat, atque ideo venia qualibet est indignus, quia volens peccat. 12 Non possunt sane omnes Cicerones esse vel Platones, non Virgili
Abbreviated transcription (Latin):
nñ uita sua. quem scrĩptura quent ut laudet. 2t qui utiliter atq ho¬
neste distribuit dñs. qui anxie illud seruat custos. qui amat amens
qui metuit ẜuus qui ueneratur ydolatra. Ego quem inter hos
gradum teneam ignoro. nec de me mͥ ip̃e credideñ. libenter famila¬
nterq nos fallimus. hoc scio ꝙ aurũ de domo mea de q arcula
iter facit non hospitiũ. quo id consequar ut inter heredes meos
aut nullũ aut exignũ sit certamen. Et de me quidem hactenus
de alummo autem nr̃o nam et de Illo eciam queris n ͨ ĩmento.
pars eĩ quodam modo nostri est. quid diffimam in dubiosum. ao¬
res ut in adolescente trauquilli. et haud spernendi flores huius
tempons. quem ex his fructum sperem si me roges sꝑo futurum
Girũ bonũ. nã ingeniosum esse iam scio. s quo ingeniu. si studium
desit. librum horret ut colubrum. Sufficit autem bonũ fieri.

Expanded text:
in vita sua”, quem Scriptura querit ut “laudet”; at qui utiliter atque hoin vita sua”, quem Scriptura querit ut “laudet”; at qui utiliter atque honeste distribuit, dominus; qui anxie illud servat, custos; qui amat, amens; qui metuit, servus; qui veneratur, idolatra. 8 Ego quem inter hos gradum teneam, ignoro; nec de me michi ipse crediderim: libenter familiariterque nos fallimus. Hoc scio, quod aurum de domo mea deque arcula iter facit, non hospitium; quo id consequar ut inter heredes meos aut nullum aut exiguum sit certamen. Et de me quidem hactenus. 9 De alumno autem nostro — nam et de illo etiam queris, nec immerito, pars enim quodammodo nostri est — quid diffiniam in dubio sum. Mores ut in adolescente tranquilli, et haud spernendi flores huius temporis; quem ex his fructum sperem, si me roges, spero futurum virum bonum; nam ingeniosum esse iam scio; sed quo ingenium si studium desit? librum horret ut colubrum. Sufficit autem bonum fieri;
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m multis nestio an et tibi prarũ atq incredibile uisum in arbi¬
trer Si hoc gͥ non est qd mali huiꝰ usitatũ ⁊ maxime ꝓprum
inderetur quid aliud cause est forsan interoges. dicã. quo rei
sinul ac mei naturam intuearis aꝑcius. Est equidem illa
quoq ꝑpetua et ĩmutabilis opum lex ut cum earũ semꝑ augmẽto
conosonĩ numenis augeatur. Screbam hanc esse sentenciam sa¬
lomonis. ac merpta ius credinꝰ. exꝑta nõ credimus s nouimus
I̾am non michi credulitas rei huiꝰ. si noticia certa est. aurũ ꝑdigito
meos transire didicit. non herere. placet equidem ac delectat.
ad hoc eĩ quesitum ĩuentũ effosum abstersum. cõsignatũq est
aurum. non ut cupiditates hõium stando nutrĩat. s ut transendo
neccessitatib medeatur. Et herele aurum qui sꝑuit sobne nec pest
Illud abit. nec in illo sperat. alle mͥ uere sapiens qui fecit mirabilia

Expanded text:
ipsum multis, nescio an et tibi, perrarum atque incredibile visum iri arbiipsum multis, nescio an et tibi, perrarum atque incredibile visum iri arbitrer. 6 Si hoc igitur non est, quod mali huius usitatum et maxime proprium videretur, quid aliud cause est forsan interroges. Dicam, quo rei simul ac mei naturam intuearis apertius: est equidem illa quoque perpetua et immutabilis opum lex, ut cum earum semper augmento corrosorum numerus augeatur. Sciebam hanc esse sententiam Salomonis; at inexperta vix credimus, experta non credimus sed novimus; iam non michi credulitas rei huius sed notitia certa est. 7 Aurum per digitos meos transire didicit, non herere; placet equidem ac delectat. Ad hoc enim quesitum inventum effossum abstersum consignatumque est aurum: non ut cupiditates hominum stando nutriat sed ut transeundo necessitatibus medeatur. Et hercle aurum qui spernit sobrie nec “post illud abit nec” in illo “sperat”, ille michi vere sapiens, qui “fecit mirabilia
Abbreviated transcription (Latin):
ualde egeat. siue ut eo indigeat qd non cupit. ab egendo autem no¬
men traxit egestas que idip̃m est qd mopia uł pauꝑtas. Non me
g. hoc mopem facit. audeo hac in parte quiddã mĩchi singulare
ebuere. ino non michi s illi uni a quo est omẽ si qͥd in me ul
om̃o in hõĩe bom est. Ceuid in magnis opibus accurus fueriur
seu quid aũ h abiturus nescio. S ad hũc diem quo plus habui. eo
ninus optaui. et quo rerũ copia largior eo ⁊ tranquillitas uite
maior et cupiditas aĩ miuor fuit. minus q solicitudinũ curarũ.
nec sim Sifficilis ad credendũ forte aliter euenturũ s ad magnas
diuicias puenissem. nam ut nauim sepe sub faste habili expeditã
poudus iane demersit. et oculos modesto lumine delectatos ĩ¬
modica lux offendit sic et ego opũ mole minia uiñcendus ut ceteni
in me fallit opino medioentate hactenus sum ĩuictus. ꝙͣnus hoc

Expanded text:
valde egeat, sive ut eo indigeat quod non cupit; ab egendo autem novalde egeat, sive ut eo indigeat quod non cupit; ab egendo autem nomen traxit egestas, que id ipsum est quod inopia vel paupertas; non me igitur hoc inopem facit. 4 Audeo hac in parte quiddam michi singulare tribuere, imo non michi sed Illi uni a quo est omne, siquid in me vel omnino in homine boni est. Quid in magnis opibus acturus fuerim seu quid animi habiturus, nescio, sed ad hunc diem quo plus habui eo minus optavi et quo rerum copia largior eo et tranquillitas vite maior et cupiditas animi minor fuit minusque solicitudinum et curarum. 5 Nec sim difficilis ad credendum forte aliter eventurum si ad magnas divitias pervenissem; nam ut navim sepe sub fasce habili expeditam pondus immane demersit et oculos modesto lumine delectatos immodica lux offendit, sic et ego opum mole nimia vincendus ut ceteri, nisi me fallit opinio, mediocritate hactenus sum invictus, quamvis hoc
Abbreviated transcription (Latin):
habita esset nota et comꝑta non quereres. mediotrĩtatem ꝓfesso
ꝯuuciarĩ questio suboritur. fic ut indeo suꝑions eple fides nutat
quas mũc cogitans breuis ero. sepe et̃ multeloquio fides deest. Et
oposiuis affirmanti minus creditur. Igitur accessisse aliquid opibus
hos negem. s mn crede plusculuĩ accessit impense. mos tibi notus ẽ
meus. ut nũꝙͣ ditior sic nec pauꝑior unꝙͣ fui. non ꝙ ulla egeam
r. nẽpe oĩum solito abiuidancior. neq ideo ꝙ natura diuiciarũ
est ut eis crescentibus sitis crescat Illani. q̃ maior utiq est pau¬
ytas ꝙ̃ illis simul earumq desiderio caruisse. nno uͦ illa pauꝑtas
ultnua. he diuicie pͥme sunt. nec si uerum quertur ulla maior est
m̃opia ꝙͣ multa optare. nec diuicie maiores ꝙͣ suo esse contentũ.
neq nͥ fieri potest. sine ut quod quisq aciiter concupiscit nõ eodem

Expanded text:
habita esset, nota et comperta non quereres mediocritatem professo. habita esset, nota et comperta non quereres mediocritatem professo. Divitiarum questio suboritur: sic, ut video, superioris epystole fides nutat. Quod nunc cogitans brevis ero, sepe enim multiloquio fides deest et operosius affirmanti minus creditur. 2 Igitur accessisse aliquid opibus non negem, sed, michi crede, plusculum accessit impense. Mos tibi notus est meus: ut nunquam ditior sic nec pauperior unquam fui, non quod ulla egeam re — nempe omnium solito abundantior — neque ideo quod natura divitiarum est ut eis crescentibus sitis crescat illarum, que maior utique est paupertas quam illis simul earumque desiderio caruisse; imo vero illa paupertas ultima, he divitie prime sunt. 3 Nec si verum queritur, ulla maior est inopia quam multa optare, nec divitie maiores quam suo esse contentum; neque vero fieri potest sive ut quod quisque acriter concupiscit, non eodem
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m fortuua restituat. qd sꝑaui dui fateor atq optaui. nolo quidẽ
me excusandi studio quẽpiam accusare. s si ꝑgitis. qñ remedium
aluid non est y̾maginaria meorum presencia me solabor. deq his
sc̃is ac simplicibus xp̃i amicis qd̾ dabitur non literate licet ac facũde
s humilis et deuote conuersacionis eliciam. cum quibus rara iuuat
mire cõna. crebra colloquia ꝑpetuam caritatem. Neq ultimum
uite mee mortisq presidium in illoꝵ orõnibus situm spero. quib
et tu tuas adice obsecro ut sp̃s sc̃s adueniens cui hodiernus sacer est
dies fuscum hoc ac gelidum cor in flammnet. Gale.
Ad eiidem de eodem.
utabam plenus esses mei rerũq mearũ. s amorĩ nichil est
satis dũ suꝑest aliquid quo aspiret. Queris adhuc an fame
que me diuiens auctum refert habenda sit fides. que si michi

Expanded text:
nostrum fortuna restituat, quod speravi diu, fateor, atque optavi. 28 Nolo quidem nostrum fortuna restituat, quod speravi diu, fateor, atque optavi. 28 Nolo quidem me excusandi studio quempiam accusare; sed si pergitis, quando remedium aliud non est, imaginaria meorum presentia me solabor, deque his sanctis ac simplicibus Cristi amicis, quod dabitur non literate licet ac facunde sed humilis ac devote conversationis, eliciam, cum quibus rara iuvat inire convivia, crebra colloquia, perpetuam caritatem, neque ultimum vite mee mortisque presidium in illorum orationibus situm spero; quibus et tu tuas adice, obsecro, ut Spiritus Sanctus adveniens, cui hodiernus sacer est dies, fuscum hoc ac gelidum cor inflammet. Vale. 17 Ad eundem, de eodem. utabam plenus esses mei rerumque mearum, sed amori nichil est satis dum superest aliquid quo aspiret. Queris adhuc an fame que me divitiis auctum refert, habenda sit fides; que si michi
Abbreviated transcription (Latin):
timui ne ẜuilis tenuilencia ac strepitus religioso silencio obstarent
Sic uicinam illorum domũ malu. uude officio presens tedio autem
absens pie familie deuotis accib quasi eorũ bnus qñlibet intersum
Sacrum inͥ cõtiuue limen patet a quo famuli mei exulant atq aduene
insi rar ad modum quos uite qualitas tali dignos facit hospicio. nẽpe
sic ex altero solaciũ quen decet ne fastidiõ illi sis mde tuo consulis
fastidio. In quo sepe peccatur. dũ quisq sibi mimũ indulgens.
alium non cogitat. His mͥ equidem in locis neqd nestias p̾ter
amicos ueteres deesse nl sencio. quorũ me ditissimu et illoꝵ iurtus
et mea sors fecerat. mopem et mors p̾dem et nũc facit absençia ꝙͣ¬
us eĩ nultus separet illa non aiõs. est tñ presencie corporalis nõ
leue desidenũ. qd in alus me facile leniturũ sccto si te mͥ si socratẽ

Expanded text:
timui ne servilis temulentia ac strepitus religioso silentio obstarent. 26 timui ne servilis temulentia ac strepitus religioso silentio obstarent. 26 Sic vicinam illorum domum malui, unde officio presens tedio autem absens, pie familie devotis actibus quasi eorum unus quandolibet intersum. Sacrum michi continue limen patet, a quo famuli mei exulant atque advene, nisi rari admodum, quos vite qualitas tali dignos facit hospitio. Nempe sic ex altero solatium queri decet, ne fastidio illi sis unde tuo consulis fastidio; in quo sepe peccatur, dum quisque sibi nimium indulgens alium non cogitat. 27 His michi equidem in locis, nequid nescias, preter amicos veteres deesse nil sentio, quorum me ditissimum et illorum virtus et mea sors fecerat, inopem et mors pridem et nunc facit absentia. Quamvis enim vultus separet illa non animos, est tamen presentie corporalis non leve desiderium, quod in aliis me facile leniturum scito, si te michi, si Socratem
Abbreviated transcription (Latin):
relabũtur menãdreis flexib inpharũ choros iuĩgineam q agi
dixeris choream. Hic modo sum. et quid attam dixi. et si sileã
nosti. ago qdͬ solitus sum. insi ꝙ rure mͥ libertas est maior. Ccio¬
si fuent si pergam exequi quibus tedñs urbanis hic caream. quib
agrestibus solacĩs abũdem. que mͥ ponia de arboribus. quos e pratis
flesculos/ quos e fontibus pisciculos quas e rius anaticulas. quas
e indis auiculas. quos ex agrs henciolos. quos ue le pusculos capreolos¬
q atq apriculos certatim humiles cõuehunt uicini. Est hic cartusie
domius noua. s nobilis. lñc mͥ quitquid sc̃i gaudii sumi potest. hons
oĩbus presto est. decreueram intra ip̃ius cenobii septa conclicdi qd̾
illis scĩssimis uiris an mnͥ gracius incertũ. Itaq faccum esset. nec
uerebar/ nequa in re presencia mea illos offenderet. Sz reputans
me sine equis ac fauulis ut adhuc est uite modus esse non posse

Expanded text:
relabuntur; menandreis flexibus nimpharum choros virgineamque agi relabuntur; menandreis flexibus nimpharum choros virgineamque agi dixeris choream. 24 Hic modo sum et quid agam dixi et si sileam nosti. Ago quod solitus sum, nisi quod rure michi libertas est maior; otiosi fuerit si pergam exequi quibus tediis urbanis hic caream quibus agrestibus solatiis abundem, que michi poma de arboribus, quos e pratis flosculos, quos e fontibus pisciculos, quas e rivis anaticulas, quas e nidis aviculas, quos ex agris hericiolos, quos ve lepusculos capreolosque atque apriculos certatim humiles convehant vicini. 25 Est hic Cartusie domus nova sed nobilis; hinc michi quicquid sancti gaudii sumi potest, horis omnibus presto est. Decreveram intra ipsius cenobii septa concludi, quod illis sanctissimis viris an michi gratius incertum; itaque factum esset, nec verebar nequa in re presentia mea illos offenderet, sed reputans me sine equis ac famulis — ut adhuc est vite modus — esse non posse,
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sentia solito rariõr nũc est. raritas autem defideriũ accendit. Se¬
pe gͥ. aniiũ silenciũ diurna loquacitate compenso. rursum ꝙ a¬
micis abeũtibus nuitus fio. inportunũ negociũ cum uulgo loqui
aut õmo cum hõie quẽ non amor tibi seu doctiina cõtiliẽt. Ceteñ
more Illorũ. qui ut ait amieus de uite partibus deliberant non
de tota ĩnunẽtem cogitans estatem diu̾soriũ amenissimũ saluber¬
ninũ q adiĩ. Graguauũ uocant trib ut numerant passuũ milib
ab ip̃a urbe semotum. Rus ut in plaiicie eleuatum et euictũ ũdiq
fontibus. non illis quidem uorgie nõ transalpmo paribus si mo¬
destis ac lucidis/ tamq suauiter ĩuicem ꝑplexis ac uagis ut unde
uemant seu quo pgant iux possit intelligi. sic coeñt. Diuertũt¬
q. et rursus in se redeũt multosq ꝑ tramites unũ in alueum

Expanded text:
presentia solito rarior nunc est; raritas autem desiderium accendit. Sepresentia solito rarior nunc est; raritas autem desiderium accendit. Sepe igitur annuum silentium diurna loquacitate compenso rursumque amicis abeuntibus mutus fio; importunum negotium cum vulgo loqui aut omnino cum homine quem non amor tibi seu doctrina conciliet. 23 Ceterum more illorum qui, ut ait Anneus, “de vite partibus deliberant non de tota”, imminentem cogitans estatem diversorium amenissimum saluberrimumque adii. Gragnanum vocant, tribus ut numerant passuum milibus ab ipsa urbe semotum; rus autem in planitie elevatum et cinctum undique fontibus, non illis quidem Sorgie nostro transalpino paribus sed modestis ac lucidis tamque suaviter invicem perplexis ac vagis, ut unde veniant seu quo pergant vix possit intelligi: sic coeunt divertuntque et rursus in se redeunt multosque per tramites unum in alveum
Abbreviated transcription (Latin):
uersor. Simul et me sonnue et ego lectum desero. et sonuniũ
morti et lectulũ busto similliuiũ duco. cum supremus sopor obrep¬
senit saris suꝑ q satis in cubiculo teneo seu saxeo iacebumnꝰ. idmedi¬
tans lectulum meum odi. et ad illũ nͥ urgente necessitate non
redeo. s ab illo mox ut me nature uniclis exꝓlicitũ sencio ĩ cuntan¬
ter auellor. inq bibliothecam illi ꝓximã uelut ĩ arcem fugio. fit
hoc inter nos medra nocte dmuorciũ. qd̾ si qñ forte uł nox bieuior
n sitrilie congiores traxeruit. at ꝓfecto ñꝙͣ simil aurora nos
inuenit. postremo modis oĩbus intor neꝗd melionb curis
nterueniat p̾ter idsolũ qd imꝑiose necessitas nature exigit.
somnũ dico et cibũ et breue honestũ q solaciũ uegetãdo corpor
nonpotes dicã amo solitudinem ut soleo sector ꝙ silenciũ nͥ iiter
anicos inter quos nemo me loquacior. hauc reor os tam̃ ꝙ amicorũ

Expanded text:
versor; simul et me somnus et ego lectum desero, et somnum versor; simul et me somnus et ego lectum desero, et somnum morti et lectulum busto simillimum duco. Cum supremus sopor obrepserit, satis superque satis in cubiculo terreo seu saxeo iacebimus; id meditans lectulum meum odi et ad illum nisi urgente necessitate non redeo, sed ab illo mox ut me nature vinclis explicitum sentio, incuntanter avellor inque bibliothecam illi proximam velut in arcem fugio. 21 Fit hoc inter nos media nocte divortium, quod siquando forte vel nox brevior vel vigilie longiores traxerint, at profecto nunquam simul aurora nos invenit; postremo modis omnibus nitor nequid melioribus curis interveniat, preter id solum quod imperiose necessitas nature exigit, somnum dico et cibum et breve honestumque solatium vegetando corpori non potes, dicam. Amo solitudinem ut soleo sectorque silentium nisi inter amicos, inter quos nemo me loquacior, hanc reor ob causam quod amicorum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcellas udeo. fragoremq audio. s fluccibus non contingor. At
si qñ translimen uł eiuidi notũ uł iusendi dñĩ me debitũ trilit
quo ml me aliud ꝙͣ uolũtas rara adigit uł honestas tñ dexta
leuaq flexis oculis et la bellis clausis nutu frontis emiꝰ salutos
salictatusq p̾tereo. mł in transitu paciens quo fatiger. Iam
de reliquis et breuior et nocior tibi olim historia est. ne quidtu
uariante forcuma ut fit de uiuendi consuetudine ĩnuitatũ susp¬
cens qui fueram sum. uictum meum nosti. sonmniũ quoq. his
ut addam nulla mͥ nuꝙͣ fortuna suaseñt. demo pocius aliqud
ini dies. iãq eo ꝑuentũ est ut modicũ demi possit. Deniq non
si regie opes aduenerint aut emeusa fragilitatem pellere pote¬
runt, aut in cubiculũ longos somnos accessere. nũꝙͣ me sanum
ac iugilem lectus habet. nũꝙͣ insi eger aut dormiens stratis

Expanded text:
procellas video fragoremque audio sed fluctibus non contingor. 18 Ac procellas video fragoremque audio sed fluctibus non contingor. 18 Ac siquando trans limen vel eundi votum vel visendi dominum me debitum trahit, quo nil me aliud quam voluntas rara adigit vel honestas, tum dextra levaque flexis oculis et labellis clausis nutu frontis eminus salutans salutatusque pretereo, nil in transitu patiens quo fatiger. 19 Iam de reliquis et brevior et notior tibi olim historia est. Nequid tamen variante fortuna, ut fit, de vivendi consuetudine immutatum suspiceris, qui fueram sum. Victum meum nosti, somnum quoque; his ut addam, nulla michi unquam fortuna suaserit; demo potius aliquid in dies, iamque eo perventum est ut modicum demi possit; denique non si regie opes advenerint, aut e mensa frugalitatem pellere poterunt aut in cubiculum longos somnos arcessere. 20 Nunquam me sanum ac vigilem lectus habet, nunquam nisi eger aut dormiens stratis
Abbreviated transcription (Latin):
gulares sileam de quibus agere longum est me nulgo eciã carĩ
scio. unde id quidem nescio inisi ꝙ et fama suũ puto tenuit mor̃.
et inter occupaciones oĩum ac meas nec illis me ꝓpius intuendi
facultas oblata est. n ͨ mͥ neccessita apparendi. Ita. nũc usq iuagꝰ
fallitur. ego lateo. Accedit hĩtacio ab oĩ timultu cuiiũ nͥ quem
uetusta de uocio semꝑ octauo mane reuehit semota. ad occidium
magne urbis angulum Ambro sy hospes sum. Quo cũ multe
ul noti ul noscendi auidi. se uenturos dicãt. micis inde negocio¬
rum hĩc loci distancia retrahuntur. Sic iste sc̃issimus hospes
meus ut consolacionis plimũ corporali sua presencia atqut
reor sꝑitali eciam prestat auxilio sic tedii ac fastidii multum
enpit. salutari. frequentan. celebrari. premi. affici. ab his sti¬
mulis tanto sub hospite conquiesto. et uelut alto mans e litore

Expanded text:
gulares sileam, de quibus agere longum est — me vulgo etiam carum gulares sileam, de quibus agere longum est — me vulgo etiam carum scio. 16 Unde id quidem, nescio, nisi quod et fama suum, puto, tenuit morem, et inter occupationes omnium ac meas nec illis me propius intuendi facultas oblata est, nec michi necessitas apparendi; ita nunc usque vulgus fallitur, ego lateo. Accedit habitatio ab omni tumultu civium, nisi quem vetusta devotio semper octavo mane revehit, semota, ad occiduum magne urbis angulum. Ambrosii hospes sum. 17 Quo cum multi sepe vel noti vel noscendi avidi se venturos dicant, uncis inde negotiorum hinc loci distantia retrahuntur. Sic iste sanctissimus hospes meus, ut consolationis plurimum corporali sua presentia atque, ut reor, spiritali etiam prestat auxilio, sic tedii ac fastidii multum eripit; salutari frequentari celebrari premi affici: ab his stimulis tanto sub hospite conquiesco, et velut alto maris e litore
Abbreviated transcription (Latin):
hec humanarũ rerũ confuetudo est uetus ac ꝑpetua ut ficut nicħ
est certũ oĩum que sꝑamus sic nichil omo qd̾ p̾ter spem euãre
hõi non possit. nemo se fallat/ aut dicat hic moriar. illic biuã.
non respondent exitus consiliis. Cum multa cnrtũspexeris, cũ
diu multũqz cogitaueris uũ te aliquid se fellent. et cũ multa
decreueris fortuna iure suo uti uolet. in q ictu oculi cogitata
puertent. In hac urbe itͥ. ut dixi ul grecam obimpiadem trans¬
hessus ul romani lustri spacium ingressus ea nõ p̾sideucium
modo de quibus nũciatũ tibi certus sum. s tocius eciam ut dictũ est
populi beniuolencia fui hactenus. ut non tñ eiuib optimis s le
atq aeri. ap̃isq quodãmodo parietibus urbis ac menibus in pꝑe¬
tuum me teneri arbitier. Is me oĩum fauor amplectitur. his me
oculis iuderi his nocib concelebrar sencio sic ut amĩcicĩas sin¬

Expanded text:
hec humanarum rerum consuetudo est vetus ac perpetua, ut sicut nichil hec humanarum rerum consuetudo est vetus ac perpetua, ut sicut nichil est certum omnium que speramus, sic nichil omnino quod preter spem evenire homini non possit. Nemo se fallat aut dicat: ‘Hic moriar, illic vivam’; non respondent exitus consiliis; cum multa circumspexeris, cum diu multumque cogitaveris, unum te aliquid fefellerit; et cum multa decreveris, fortuna iure suo uti volet inque ictu oculi cogitata perverterit. 15 In hac urbe igitur, ut dixi, vel grecam olimpiadem transgressus vel romani lustri spatium ingressus, ea non presidentium modo, de quibus nuntiatum tibi certus sum, sed totius etiam, ut dictum est, populi benivolentia fui hactenus, ut non tantum civibus optimis, sed terre atque aeri ipsisque quodammodo parietibus urbis ac menibus in perpetuum me teneri arbitrer; is me omnium favor amplectitur; his me oculis videri, his vocibus concelebrari sentio; sic — ut amicitias sin
Abbreviated transcription (Latin):
ab sumere. Spes pͥma et ultima xp̃s est. Illo opem ferente et hostes
meos uuicam a quib ꝓsepe olim iumor uictus sum. et a sellũ hũc
menodabili ac nalido uinciam capistro. ne mͥ lasciuiens dulces
somnos acq aĩ requiem interpellet. In rebus aliis quas fortuitas
nocant. optinius et ab extremis distantissimus est modus pro¬
cul miseria. procul mopia. ꝓcul diuicie ꝓcul inuidia. tuta uͦ dulcis
ac facilis mediocritas presto est. Ita m uideor. fallor forte. bnũ
est in quo mediocritas me ista non sequitur idq si ĩuidiosum forte
me fecent non mirer, honoracior sunr. melius dixissem on̾acior
huic solum italorũ maximo suisq procerib. s qd publicam sum
dicturus ad gliam toti ppło conspectior carior ꝙ ꝙͣ merũ. Qua
moram traxi. et iam quĩt̃ aou limen ingredior. res herele nͨ
mͥ nuꝙͣ nec tibi nec ciuiꝙͣ amicorum uł leui p̾sagio anteuisa. ẜ

Expanded text:
absumere. Spes prima et ultima Cristus est; Illo opem ferente, et hostes absumere. Spes prima et ultima Cristus est; Illo opem ferente, et hostes meos vincam, a quibus persepe olim iunior victus sum, et asellum hunc inenodabili ac valido vinciam capistro, ne michi lasciviens dulces somnos atque animi requiem interpellet. 12 In rebus aliis, quas fortuitas vocant, optimus et ab extremis distantissimus est modus: procul miseria, procul inopia, procul divitie, procul invidia; tuta vero dulcis ac facilis mediocritas presto est: ita michi videor; fallor forte. 13 Unum est in quo mediocritas me ista non sequitur, idque si invidiosum forte me fecerit, non mirer: honoratior sum — melius dixissem honeratiohuic solum Italorum maximo suisque proceribus, sed — quod publicam sim dicturus ad gloriam — toti populo conspectior cariorque quam merui. 1moram traxi et iam quinti anni limen ingredior. Res hercle nec michi unquam nec tibi nec cuiquam amicorum vel levi presagio ante visa; sed
Abbreviated transcription (Latin):
me a iuuentute mea et usq nũc. et usq in senectam ⁊ semũ
deus ne de linquas me. Nichil affeccuosius tñ nichil sepius
p̾cor ꝙͣ ne delinquat in morte. hec frater optim̾e sũma est
eus quem tu statum ego cursum seu uerius casum uoco. O
quia de singulis scrupuculosius queris accipe cetera. Corpore
caleo eousq ut illud ad plenũ neq iam grauior aĩis etas q
tranquillior/ neq abstmencia et inge bellã ꝑdomuerit. qd Illi
cotumassimo rebellantiq mancipio in dixi. seu calcitranti ut
ꝓpe dixeñ asello xp̃o tandem duce domabitur sine quo absq
ull̃a sibi Subitacione succũberem ut solebam. sic me crebro ex
hibenus in aciem reuocat. cogit q nũc eciam de libertate certare. O
nascentiũ sors ĩmitis. semꝑ in prelio stare. non adu̾sus aliemgenas tĩ
hostes si adu̾sus indigenas se q ipos. et ancipiti exꝑiencia om̃e tẽpus

Expanded text:
me a iuventute mea et unque nunc et usque in senectam et senium, me a iuventute mea et unque nunc et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me». Nichil affectuosius tamen, nichil sepius precor quam ne derelinquat in morte. 10 Hec, frater optime, summa est eius quem tu statum, ego cursum seu verius casum voco; sed quia de singulis scrupulosius queris, accipe cetera. Corpore valeo eousque ut illud ad plenum neque iam gravior animus etasque tranquillior neque abstinentia et iuge bellum perdomuerit, quod illi contumacissimo rebellantique mancipio indixi, seu calcitranti, ut proprie dixerim, asello. Cristo tandem duce domabitur, sine Quo absque ulla sibi dubitatione succumberem, ut solebam. 11 Sic me crebro ex hibernis in aciem revocat cogitque nunc etiam de libertate certare. O nascentium sors immitis, semper in prelio stare non adversus alienigenas tantum hostes sed adversus indigenas, seque ipsos et ancipiti experientia omne tempus
Abbreviated transcription (Latin):
illud hoc laudabile. Illud est eĩ in alterius hoc in nr̃a mani
positum. hic insistam. ut nlls dies nulla nox non Labor nõ
requies non noluptas aĩum ab honesta intencione dimoueat
de reliquo sortem meam non tũi equo s alto eciam aĩo feram
Si postentati nostar proberꝙ qͥdni gaudeam: si minus. nr̃e
notum sufficit etati. Si ne id ip̃m assecutus iudeor paucis
aut uni michi notum fuisse satis fuerit. talem mͦ me moueñ
qualis sum. talisq sim qualis esse cupio. magna res fateor
et optanda facilius ꝙͣ sꝑanda. inter has. gͥ. curas ago sepem
terea deum orans quitq̃d destudiis famaq decreuent at bo¬
num facilem qr et sibi placitum det exitũ. neu tot me tociens
piclis exutum in fine desticuat. et sepe suspirans. Illud
sibi dauiticũ insufurco. Ne proicias me in tempore senectutis.
cum de fecent uirtus mea ne delinquas me. et Illud dociusti

Expanded text:
illud, hoc laudabile; illud est enim in alterius, hoc in nostra manu illud, hoc laudabile; illud est enim in alterius, hoc in nostra manu positum. Hic insistam ut nullus dies nulla nox, non labor non requies non voluptas animum ab honesta intentione dimoveat. 8 De reliquo, sortem meam non tantum equo sed alto etiam animo feram. Si posteritati noscar proberque, quidni gaudeam? si minus, nostre notum sufficit etati; si ne id ipsum assecutus videor, paucis aut uni michi notum fuisse satis fuerit, talem modo me noverim qualis sum, talisque sim qualis esse cupio; magna res, fateor, et optanda facilius quam speranda. 9 Inter has igitur curas ago, sepe interea Deum orans, quicquid de studiis famaque decreverit, at bonum facilemque et sibi placitum det exitum, neu tot me totiens periclis exutum in fine destituat; et sepe suspirans illud Sibi daviticum insusurro: «Ne proicias me in tempore senectutis, cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me», et illud: «Docuisti
Abbreviated transcription (Latin):
rumq si fateri opoitet terret me tanta ceptorũ moles in tam pania
uite aora. de euẽtu deus udent cui notissima est noliuitas mea
quã si utilem aĩe nouent adiuuabit spero. utrũq autem. ipsa
sibi uolũtas erit p̾miũ ꝙ̃ius nuda et optatis spoliata fuccessib.
ego interim anhelo. uigilo. fudo estuo. intor in adu̾sum. et ubi
densior difficultatũ sepes eo alacrior gressum fero ip̃a rerum
nouitate seu aspitate excitus atq inpulsus. certus Labor. fic¬
tus incertus. malum michi cõe cum ceteris. stadiũ hoc ingres¬
sis. his intento de fluũt tpr̃m reliquie. et ego cum illis. ad extro¬
mũ eo. et mortalis inmortali p̾mor exercicio. dextra quidem
calanus. oculus iugibus pectus eiris atteritur. totus Iam
obduriu atq pcallui. ut Ciceronis mĩ u̾bo utar. Et si forte pue¬
main quo uelun bene ent. Alioquin bene esse uoluerim. faustũ

Expanded text:
verumque si fateri oportet, terret me tanta ceptorum moles in tam parva verumque si fateri oportet, terret me tanta ceptorum moles in tam parva vite area. 6 De eventu Deus viderit, cui notissima est voluntas mea, quam si utilem anime noverit, adiuvabit, spero; utcunque autem ipsa sibi voluntas erit premium, quamvis nuda et optatis spoliata successibus. Ego interim anhelo vigilo sudo estuo nitor in adversum, et ubi densior difficultatum sepes, eo alacrior gressum fero, ipsa rerum novitate seu asperitate excitus atque impulsus. Certus labor, fructus incertus, malum michi comune cum ceteris stadium hoc ingressis. 7 His intento defluunt temporum reliquie et ego cum illis ad extremum eo et mortalis immortali premor exercitio; dextra quidem calamis, oculus vigiliis, pectus curis atteritur; totus iam “obdurui” atque “percallui”, ut Ciceronis nostri verbo utar; et si forte perveniam quo velim, bene erit; alioquin bene esse voluerim: faustum
Abbreviated transcription (Latin):
q rifrĩgeno cõsopitũ prope uius semꝑ iite mee tenor fuit. et cum
sepe m̃tenm Loca mutauenm. ille mansit ĩmobilis. hũc nemo
te melius nosse debet. paulomunus bienno hospes tuus fuiqd̃
tũc uidisti nũt agentem cogita. nͥ quia quo magis progredior
es magis accelero. et ceu fessus uiator ad uesꝑam ad huc louge
bĩe cogetatione suspiro. et calcar incucio. et lassitudinem excucio.
et gressum ingenmo. et multi plex uite tediũ obliustor. Itaq
diebus ac noctibus uicissim lego et scribo. alteruũ opus alt̾no
releuans solacio. ut uns labor altenius requies ac lenimen
sit. iusla mndelectatio asiũde. nlla Giuendi duscedo alia. sed
et ipã me pͥgrauat atq exercet usꝙ adeo ut hac dempta uix
intelligam uude in labor aut requies. Res m equidem inter
manus crescũt et subinde alie atq alie aduemũt abeunte iuta.u

Expanded text:
stique refrigerio consopitum, prope unus semper vite mee tenor fuit, et cum stique refrigerio consopitum, prope unus semper vite mee tenor fuit, et cum sepe interim loca mutaverim, ille mansit immobilis. 4 Hunc nemo te melius nosse debet; paulominus biennio hospes tuus fui. Quod tunc vidisti, nunc agentem cogita, nisi quia quo magis progredior eo magis accelero et ceu fessus viator ad vesperam adhuc longe vie cogitatione suspiro et calcar incutio, lassitudinem excutio et gressum ingemino et multiplex vite tedium obliviscor. 5 Itaque diebus ac noctibus vicissim lego et scribo, alternum opus alterno relevans solatio, ut unus labor alterius requies ac lenimen sit. Nulla michi delectatio aliunde, nulla vivendi dulcedo alia; sed hec ipsa me pregravat atque exercet usqueadeo ut hac dempta vix intelligam unde michi labor aut requies. Res michi equidem inter manus crescunt et subinde alie atque alie adveniunt abeunte vita,
Abbreviated transcription (Latin):
suu suauiter seu dunter res mee non stant dico s nolunture
de quo pso se querentibus amicis pro tpr̃e uane respondi. Cas
autem uetat uł sẽ puus Idem dici uł mutari stilo si qua rerumul
ꝯpunonũ muitacio focta est. et mearũ quidem reñ sũmam olim
cibi uotissimam scio. minutiora in fallor et quotidiana exigis
quid i dies agam. quid de futuro statuam. ꝙͥꝙͣ ẽt Illud m̃ de in¬
gemo tuo spondeam. ubicũq sim nosse te non mͦ quid agam sed
quid somnem. Quid eĩ insi somnia dixerim acciones et cogcitacões
amimie opo sam aut difficilem tibi cogincionem trebuo. nosse quid
aram. Si quidem post cõpressos adolescẽcie tubines et flãmam
ielam beneficio maturioris etatis extinctam o quid loquor. cũ
tot libidinosos passim ac deliros senes iudeam turpe iuuenibus
ul spectatulũ uł exemplũ. Imo gͥ post Illud incendiũ celesti rore xpi¬

Expanded text:
seu suaviter seu duriter res mee non stant, dico, sed volvuntur; seu suaviter seu duriter res mee non stant, dico, sed volvuntur; de quo ipso sepe querentibus amicis pro tempore varie respondi. 2 Quid autem vetat vel sepius idem dici vel mutari stilo, siqua rerum vel opinionum mutatio facta est? Et mearum quidem rerum summam olim tibi notissimam scio; minutiora, ni fallor, et quotidiana exigis, quid in dies agam, quid de futuro statuam, quanquam et illud michi de ingenio tuo spondeam, ubicunque sim, nosse te non modo quid agam sed quid somniem. Quid enim nisi somnia dixerim actiones et “cogitationesminime operosam aut difficilem tibi cognitionem tribuo, nosse quid agam. 3 Siquidem post compressos adolescentie turbines et flammam illam benificio maturioris etatis extinctam — o quid loquor cum tot libidinosos passim ac deliros senes videam, turpe iuvenibus vel spectaculum vel exemplum —, imo igitur post illud incendium celesti rore Cri
Abbreviated transcription (Latin):
huc frigido qͥd italico hoi nec iam deo grãs/ acalore spirtus
prorsus algenti et certe ab anñs teneris amore quodã italici
noĩs. supra coetaneos meos om̃s quos ipse noueñ estuanti acti¬
disse exmnas. Ceterũ iam celesti fauore/ ciuitas e multis pcellis
optate quietis in portum uenit multa cum glia. michi autẽ
de matenia quã postis et multa utroq sciło sepe occuriit
ut serberem. que ut anguror iudisti. et si quid forte nũc eciam¬
simie seripsero ante alios iudebis Uale mediolam .niͦ. kl̃. Iuni.¬
s udons archiẽpm ianuensẽ/ destatu suo ad modũ explicite .xbiͦ.
a duite. Ecio ꝙͣ de me semꝑ anxius fueris ꝙͣq solicitus. et
ꝓfecto non amat qui non metuit. Etatũ meum uis audire.
It qui si a stando status dicitur nulbus hic hõĩ status est. ẜ fluxus
iutis at sapsus atq ad ultimũ nũna. quid uelis tñ intelligo. ꝙͣ

Expanded text:
huc frigido, quid italico homini, nec iam, Deo gratias, a calore spiritus huc frigido, quid italico homini, nec iam, Deo gratias, a calore spiritus prorsus algenti, et certe ab annis teneris amore quodam italici nominis supra coetaneos meos omnes, quos ipse noverim, estuanti accidisse extimas? 4 Ceterum iam celesti favore civitas e multis procellis optate quietis in portum venit multa cum gloria; michi autem de materia quam poscis, et multa utroque stilo sepe occurrit ut scriberem, que ut auguror vidisti et siquid forte nunc etiamhinc scripsero, ante alios videbis. Vale. Mediolani, Kal. Iunidonem archiepyscopum Ianuensem, de statu suo admodum explicite. 1 Novi te; scio quam de me semper anxius fueris quamque solicitus, et profecto non amat qui non metuit. Statum meum vis audire; atqui si a stando status dicitur, nullus hic homini status est, iugis ac lapsus atque ad ultimum ruina. Quid velis tamen intelligo: quam