comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nũꝗd didicit. sed ego ad circulatores eũ mttendo audibãt.itaq parẽ n
bet siue muliones uoler siue circulatores imitari desperatus ualde ingeniosus
est. idemsutor est. idem cocus. idem pistor omĩs mus emancipium. duo tam̃
mna habet que sinonħeret esset om̃iu nũmoꝵ recutitus est ⁊ stertit.
ꝙ strabonus est non caro. sicut uenus spectat / i deo nihil tacet / uix oculo mor¬
nio unq̃ illu emit. retentis denariis int̾pellauit loquẽte scintilla. ⁊ plane in¬
quit non omĩa artificia ẜui. nequam narras agaga est. at cural
habeat. Risit tͥmalchio. ⁊ adeoguoseo inquit capadocem: nihil sibi defratidit.
⁊ me hercules laudo illum. hoc eiz nemo parẽtat. tu aũt soyutilla noli ze¬
tipa esse. Crede nihi ⁊ uos nouimus sit me saluuz heatis ut ego
licanoẽ relegauit. sed race. linguam dabo panẽ. Tanqͣ laudatꝰ esset

Expanded text:
uit “didicit, sed ego ad circulatores eum mittendo erudibam. Itaque parem non uit “didicit, sed ego ad circulatores eum mittendo erudibam. Itaque parem non habet, sive muliones volet sive circulatores imitari. Desperatum valde ingeniosus est: idem sutor est, idem cocus idem pistor, omnis musae mancipium. Duo tamen vitia habet, quae si non haberet, esset omnium numerum: recutitus est et stertit. Nam quod strabonus est, non curo: sicut Venus spectat. Ideo nihil tacet, vix oculo mortuo unquam. Illum emi trecentis denariis.” Interpellavit loquentem Scintilla et “plane” inquit “non omnia artificia servi nequam narras. Agaga est; at curabo, stigmam habeat.” Risit Trimalchio et “adcognosco” inquit “Cappadocem: nihil sibi defraudit, et mehercules laudo illum; hoc enim nemo parentat. Tu autem, Scintilla, noli zelotypa esse. Crede mihi, et vos novimus. Sic me salvum habeatis, ut ego sic licationem relegavit. Sed tace, lingua, dabo panem.” Tanquam laudatus esset
Abbreviated transcription (Latin):
secũdas miensas tͥmalchio iussisser afferri sustulerũt hui omẽs mensas: ⁊ alias
attulerũt. seroliemq croco ⁊ minio tinctam sparserũt. ⁊ quod nũqͣ ante
ideram ex lapide speculari puluorẽ trictũ. statim tͥ malchio.poterõ
inquit hoc fericulo esse contentus. secũdas eĩz ħetis niensas.si quid belli habes/
asfer. Iutim puer alexandrinus qui caldam ministrabat luscnuas cepit imitori¬
clamante t̾ͥmalchiõe subinde muta iecoe alius ludus. ẜuus qui ad pedes halim̃e sede.¬
bar iussus credo a dñosuo proclamauit subito canora uoce ⁊ Interea medium
eneas iam classe tenebat.
Ullus sonus unqͣ acidior percussit aures meas: nam pret̾ errãtis bar¬¬
barie aut abiectu aut diminutũ clamorẽ miscebat atelanicos uersus
ut tũc pͥmũ me ⁊ uirgilius offenderit. lassus tñ cũ aliqũ dedisset adiecit habinnas

Expanded text:
secundas mensas Trimalchio iussisset afferri, sustulerunt servi omnes mensas et alias secundas mensas Trimalchio iussisset afferri, sustulerunt servi omnes mensas et alias attulerunt, scobemque croco et minio tinctam sparserunt et, quod nunquam ante videram, ex lapide speculari pulverem tritum. Statim Trimalchio “poteram quidem” inquit “hoc fericulo esse contentus; secundas enim mensas habetis. Sed si quid belli habes, affer.” Interim puer Alexandrinus, qui caldam ministrabat, luscinias coepit imitarilamante Trimalchione subinde:“Muta.” Ecce alius ludus. Servus qui ad pedes Habinnae sedebat, iussus, credo, a domino suo proclamavit subito canora voce:“ “Interea medium Aeneas iam classe tenebat.” ullus sonus unquam acidior percussit aures meas; nam praeter errantis barbariae aut adiectum aut deminutum clamorem miscebat Atellanicos versus, ut tune primum me etiam Vergilius offenderit. Plausum tamen, cum aliquando desisset, adiecit Habin
Abbreviated transcription (Latin):
bari pondus. Nec melior scyntilla que de ceruice sua capsellam detraxit au¬
eolaz quã felicionẽ appellabat. inde duo erotalia protulit: ⁊ fortunat
cem considerãda dedit. ⁊ dñi inquit mei beneficio nemo habet meliora.
Quid inquit habinnas excatarissalli ment tibi emerẽ faba uitreã. plane
liam herem auriculas illi precide̾m. mulieres si non essent omĩa pro
heremus. nũc hoc est caldum meiere ⁊ fuigidu potare. interim mulie¬
res sanciae int̾ se riserũt. ebrieq iunxerũt oscula. dũ altera diligẽtiã ma¬
ifamilie iactat altera delicias ⁊ indiligentiã uiri dũq sit coherẽt
nas furtim ꝯsurrexit: pedesq fortumate correctos suꝑ lectũ immisit. auan
illa proclamauit aberrãte tunica suꝑ genua composita. ergo inguerato sci
indecens imã rubore faciẽ sudario abscondit ¶Int̾poĩto deinde spatio

Expanded text:
bari pondus. Nec melior Scintilla, quae de cervice sua capsellam detraxit aubari pondus. Nec melior Scintilla, quae de cervice sua capsellam detraxit aureolam, quam Felicionem appellabat. Inde duo crotalia protulit et Fortunatae in vicem consideranda dedit et “Domini” inquit “mei beneficio nemo habet meliora.” “Quid?” inquit Habinnas “excatarissasti me, ut tibi emerem fabam vitream. Plane si filiam haberem, auriculas illi praeciderem. Mulieres si non essent, omnia pro luto haberemus; nunc hoc est caldum meiere et frigidum potare.” Interim mulieres sauciae inter se riserunt ebriaeque iunxerunt oscula, dum altera diligentiam matris familiae iactat, altera delicias et indiligentiam viri. Dumque sic cohaerent, Habinnas furtim consurrexit pedesque Fortunatae correptos super lectum immisit.“Au au” illa proclamavit aberrante tunica super genua. Composita ergo in gremio Scintillae incensissimam rubore faciem sudario abscondit. Interposito deinde spatio cum
Abbreviated transcription (Latin):
a tora familia esset uocata. uenit ergo galbino succmcta erngillo: uaut in¬
fua cerasia appareret tunica ⁊ periscelide stortae. phecasiaeq maurate.
tũc sudario manus tergens quod in collo hebat applicat se illitoro in quo scĩ¬¬
tilla habinne diseũbebat uxor. osculataq plandente est. re inquit uidere. Eo de¬¬
inde ꝑuentuz est ut fortunata arnullas suas crassissimis detrahẽt la certis.scin.¬
rilleq miranti ostendẽt. ultimo ⁊̃ periscelides resoluit/ ⁊ ⁊ eticulu au
ex sobrissa esse dicebat notauit. Hec tͥmalclio iussitq afferri omĩa. ⁊ uidetis
inquit mulieres compedes sis nos barcalaede spoliamur. sexpondo ⁊ selibrã de¬
et ħere. ⁊ ip̃e nihiloniinꝰ heo decẽpondo armillam ex nullesimis merci
ctã. ultimo etiã ne mentiri uideret᷑. statera iussit afferri ⁊ cireulatũ appro¬

Expanded text:
a tota familia esset vocata. Venit ergo galbino succincta cingillo, ita ut ina tota familia esset vocata. Venit ergo galbino succincta cingillo, ita ut infra cerasina appareret tunica et periscelides tortae phaecasiaeque inauratae. Tune sudario manus tergens, quod in collo habebat, applicat se illi toro, in quo Scintilla Habinnae discumbebat uxor, osculataque plaudentem “est te” inquit “videre?” Eo deinde perventum est, ut Fortunata armillas suas crassissimis detraheret lacertis Scintillaeque miranti ostenderet. Ultimo etiam periscelides resolvit et reticulum aureum, quem ex obrussa esse dicebat. Notavit haec Trimalchio iussitque afferri omnia et “Videtis” inquit “mulieris compedes: sic nos barcalae despoliamur. Sex pondo et selibram debet habere. Et ipse nihilo minus habeo decem pondo armillam ex millesimis Mercurii factam.” Ultimo etiam, ne mentiri videretur, stateram iussit afferri et circumlatum appro
Abbreviated transcription (Latin):
muneris meo uernule non tulero. habebo conuitiũ. bene me admonet dña mea. in pro¬¬
eetu huimus ursine frustrũ de quo cũ imprudẽs sintilla gustassẽt / pene irest
uomuit. ego cõtra plus librã comedi. nam ip̃u aprũ sapiebat: ⁊ si inq ursus homũ¬
cionẽ comest quãto magis homũcio debet insum comesse. In sũmo ħuimiꝰ caseum
mollem ⁊ sapa ⁊ cocleas singulas ⁊ corde frusta ⁊ opaha m catillis ⁊ oua
pilleata ⁊ ⁊ apã ⁊ senape ⁊ catillu concagatũ pax palamiedes. ⁊ in alueo cir¬
cũlata sũt oxicomina. unde quida ⁊ impbit̾ nos pugno sustulerũt. nam perna¬
emissionẽ dedimus Ped narra mihi gai rogo fortimata quare non recimibiit. Qo¬
medo nosti inquit illaz tͥmalchio. nisi argentũ eomposuerit nisi ⁊eliquias pueris di.¬
uiserit aquõ mos suũ uon cõueiet. atqui ⁊ espondit halumias nisi illa discũbit
go me apocale ⁊ ceperat surgere nisi signo dato fortimata quat̾ an

Expanded text:
muneris meo vernulae non tulero, habebo convicium. Bene me admonet domina mea. In prospectu habuimus ursinae frustum, de quo cum imprudens Scintilla gustasset, paene intestina sua vomu it; ego contra plus libram comedi, nam ipsum aprum sapiebat. Et si, inquam, ursus homuncionem comest quanto magis homuncio debet ursum comesse? In summo habuimus caseum mollem ex sapa et cocleas singulas et cordae frusta et hepatia in catillis et ova pilleata et rapam et senape et catillum concacatum, pax Palamedes. Etiam in alveo circumlata sunt oxycomina, unde quidam etiam improbe ternos pugnos sustulerunt. Nam pernae missionem dedimus. Sed narra mihi, Gai, rogo, Fortunata quare non recumbit?” “Quomodo nosti” inquit “illam” Trimalchio “nisi argentum composuerit, nisi reliquias pueris diviserit, aquam in os suum non coniciet.” “Atqui” respondit Habinnas “nisi illa discumbit, ego me apoculo” et coeperat surgere, nisi signo dato Fortunata quater amplius
Abbreviated transcription (Latin):
inquit ħuimus pret̾ te. oculi eĩ mei hie erãt ⁊ me hercules bene fuit scissa la.¬
ueũ nouendialem seruo suo msello faciebat. quẽ mortuũ manunuẜat.⁊ pi¬¬
to eũ iucensimariis magnã mantissam habet. quĩ quagĩta eĩ millib exti¬
mant mortuũ. fed tñ suauit̾ fuit etiã si coacti simus diuiidias potiones supra
sucula eius effundere.Tamen inquit tͥmalchio quid ħuistis in cenã.d
inquit si potuero. nam tam bone memorie sum ut freqñt̾ nomen meũ obliuis¬
ar. habuimꝰ tñ in pͥmo porcũ poculo coronatũ.⁊ circa saucunculu.
ria optime facta. ⁊ certe betam/ ⁊ panẽ autopirũ de suo sibi quẽ ego mialo

Expanded text:
inquit “habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et mehercules bene fuit. Scissa lainquit “habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et mehercules bene fuit. Scissa lautum novendiale servo suo misello faciebat, quem mortuum manu miserat. Et puto, cum vicensimariis magnam mantissam habet; quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter fuit,etiam si coacti sumus dimidias potiones super ossucula eius effundere.” “Tamen” inquit Trimalchio “quid habuistis in cena?” “Dicam” inquit “si potuero; nam tam bonae memoriae sum, ut frequenter nomen meum obliviscar. Habuimus tamen in primo porcum poculo coronatum et circa saviunculum et gizeria optime facta et certe betam et panem autopyrum de suo sibi, quem ego malo
Abbreviated transcription (Latin):
dicens exossatas esse gallinas. Int̾ hec trieliuii ualuas litor percussit. amictuᷤ¬
q ueste alba cũ ingenti frequẽtia cõmissator intrauit. ego matestate cõt̾itus
pretorẽ putabã uenisse. itaq tentaui assurgeͬ. ⁊ nudos pedes interrã deferre.risit
hanc trepidationẽ agamenon. ⁊ cõtiue te inquit homo stultissime. habinnato
seuir est. idez q lapidarius qui uideret᷑ moniẽta optime facere.
Reneatus hoc ẜuone reposui eubitu. habiua q iutrãte cũ adnuratõẽ in¬¬
gentispectaba.ille aũt iam ebrius uxoris sue humeris imposuerat manis
oneratusq aliquot coronis/ ⁊ unguento per frontẽ in oculos fluente p̃torio loco
e posuit. cõtinuoq uinũ ⁊ calda poposcit. delectatus hac trimalchio hilaritabe
⁊ ip̃e capaciorẽ poposeit seyphum: quesiuitq quomodo acceptus esset: omĩa

Expanded text:
dicens exossatas esse gallinas. Inter haec triclinii valvas lictor percussit, amictusdicens exossatas esse gallinas. Inter haec triclinii valvas lictor percussit, amictusque veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit. Ego maiestate conterritus praetorem putabam venisse. Itaque temptavi assurgere et nudos pedes in terram deferre. Risit hanc trepidationem Agamemnon et “Contine te” inquit “homo stultissime. Habinnas sevir est idemque lapidarius, qui videtur monumenta optime facere.” Recreatus hoc sermone reposui cubitum, Habinnamque intrantem cumadmiratione ingenti spectabam. Ille autem iam ebrius uxoris suae umeris imposuerat manus, oneratusque aliquot coronis et unguento per frontem in oculos fluente praetorio loco se posuit con tinuoque vinum et caldam poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et ipse capaciorem poposcit scyphum quaesivitque, quomodo acceptus esset.“Omnia”
Abbreviated transcription (Latin):
xam tumutus cõstitit. sed candelabrũ etiã supͣmensa euerlu ⁊ uasa omĩa erista¬
lina cõminuit. ⁊ oleo feruẽti aliquor cõuiuas respersit. Trimalchio ne uideret᷑
ctura motus basiauit puorũ.ac iussit supͣ dorsu ascẽdere suũ. non n
ille usus equo manuq plena scapulas eius subinde uolierauir. int̾q risu ꝓclam¬
auit bueca bucea quor sũt hic. ⁊ ep̃ssus ergo aliquãdiu tͥmalehio eamella guã¬
iussit nusceri potioẽs diuidi omib ẜuis qui ad pedes sedebãt/ adiecta exi¬
que. Si quis inquit noluerit accipe̾ capit illi ꝑfunde int̾ diu seuera nũchilaria
Auc humanitate iusecute sũt mattear. quaꝵ etiã recordatio me si qua¬
l est dicenti fides offendir. singule eĩz galliue altiles ꝓ turdis circũlate sũt
et oua auhina pilleata que ut comessemus ambitiosissime uolus tͥmalolno penit/

Expanded text:
rixam tumultus constitit, sed candelabrum etiam super mensam eversum et vasa omnia crystarixam tumultus constitit, sed candelabrum etiam super mensam eversum et vasa omnia crystallina comminuit et oleo ferventi aliquot convivas respersit. Trimalchio ne videretur iactura motus, basiavit puerum ac iussit super dorsum ascendere suum. Non moratus ille usus est equo manuque plena scapulas eius subinde verberavit, interque risum proclamavit; “Bucca, bucca, quot sunt hic?” repressus ergo aliquamdiu Trimalchio camellam grandem iussit misceri . . potiones dividi omnibus servis, qui ad pedes sedebant, adiecta exceptione: “Si quis” inquit “noluerit accipere, caput illi perfunde. Interdiu severa, nune hilaria.” Hanc humanitatem insecutae sunt matteae, quarum etiam recordatio me, si qua est dicenti fides, offendit. Singulae enim gallinae altiles pro turdis circumlatae sunt et ova anserina pilleata, quae ut comessemus, ambitiosissime a nobis Trimalchio petiit
Abbreviated transcription (Latin):
tͥmalchio ip̃e cũ tubicines esset imitatus ad delicias suas respexit / quẽ
appellabat. puer aũt lippus sodidissinus dentib catellam igram / atq indecent᷑
pinguem prasina inuoluebat fascia. panẽq semisse ponebat supͣ rorũ. arq
t nausia recusanter saginabat. quo admonitus offieio tͥmalchio seylo
sir adduci presidiu domus fanulieq. nec mora ingentis forme adductus est ca¬¬
nis catena uinctus. admonitusq ostiarii calce ut cubaret / ante mensaz se po¬¬
it. tum tͥmalcluio iactãs candidu panẽ/ nemo inquit in domo mea
us amat. indiguatus puer ꝙ seylacẽ tam efuse laudaret catellã interzã depo¬
suit. hortatusq ut ad rixã ꝓperaret. scylax cauino scilicet nsus ingenio tet̾¬¬
mo latratu teliniu impleuit. margaritãq cresi pene lacerauit. nein

Expanded text:
Trimalchio ipse cum tubicines esset imitatus, ad delicias suas respexit, quem Croesum Trimalchio ipse cum tubicines esset imitatus, ad delicias suas respexit, quem Croesum appellabat. Puer autem lippus, sordidissimis dentibus, catellam nigram atque indecenter pinguem prasina involvebat fascia panemque semissem ponebat super torum atque hac nausea recusantem saginabat. Quo admonitus officii Trimalchio Scylacem iussit adduci “praesidium domus familiaeque.” Nec mora, ingentis formae adductus est canis catena vinctus, admonitusque ostiarii calce, ut cubaret, ante mensam se posuit. Tum Trimalchio iactans candidum panem nemo “inquit in domo mea me plus amat.” Indignatus puer, quod Scylacem tam effuse laudaret, catellam in terram deposuit hortatusque est, ut ad rixam properaret. Scylax, canino scilicet usus ingenio, taeterrimo latratu triclinium implevit Margaritamque Croesi paene laceravit. Nec intra
Abbreviated transcription (Latin):
orsu faciũr. ceteꝵ baro ille longus post hoc factu nũq eoloris sui fuit.ym.¬
o post paucos dies freneticus periit. miram nos ⁊ porat̾ credimus: oscula¬
tiq menla ⁊ ogamus nocturnas / ut suis se teneãt dũ redinius acena. ⁊ sa¬
n lucerne nhi plures uidebant᷑ ardere:totũq tͥ cliniu esse mutatũ. o
tͥmalchio tibi dico inquir plocame / nihil narras nihil nos delectaris. ⁊ solebas
iauis esse. cantorire belle deuerbia adicere melicam. heuheu abistis
carica. Iam inquit ille quadrige mee decucurerũt ex quo podagricus factꝰ
su. alioquin cũ esse adulescẽtulus cantãdo pene tisicus factus suz. quid salta¬
re. quid deuerbia: quid tonstͥnu. qñ pare habui nisi unũ apelletẽ: oppositaq¬
ad os manu uescio quid tetrũ exibilauit: quod postra grecũ esse affirmabat. nec nõ

Expanded text:
orsum faciunt. Ceterum baro ille longus post hoc factum nunquam coloris sui fuit, immorsum faciunt. Ceterum baro ille longus post hoc factum nunquam coloris sui fuit, immo post paucos dies phreneticus periit.” Miramur nos et pariter credimus, osculatique mensam rogamus nocturnas, ut suis se teneant, dum redimus a cena. Et sane iam lucernae mihi plures videbantur ardere totumque triclinium esse mutatum, cum Trimalchio “tibi dico” inquit “Plocame, nihil narras? Nihil nos delectaris? Et solebas suavius esse, canturire belle deverbia, adicere melicam. Heu heu, abistis dulcis caricae.” “Iam” inquit ille “quadrigae meae decu currerunt, ex quo podagricus factus sum. Alioquin cum essem adulescentulus, cantando paene tisicus factus sum. Quid saltare? Quid deverbia? Quid tonstrinum? Quando parem habui nisi unum Apelletem?” Appositaqad os manu nescio quid taetrum exsibilavit, quod postea Graecum esse affirmabat. Nec non
Abbreviated transcription (Latin):
numeꝵ. cũ ergo illu mater misella plangeret/ ⁊ nos tum plures in tristim.¬
onio essemus subito strige eeperũt. putares canem leporẽ ꝑsequi. habebamius
tũc hoie cappadoeem longũ ualde audatulu. ⁊ qui ualebat poterat ioue
⁊ tollere. hic audaeter strieto gladio extra ostiu ꝓeueurrit inuoli¬
manu sinistra curiose/ ⁊ mulierẽ tanq̃ hoc loco saluũ sit quod tango mediam
traiecit. audimus gemitũ.⁊ planenonmentiar ip̃as non uidimus. baro aũt
noster intro uersus se proiecit in lectũ.⁊ corpus totũ liuiduz hebat qͤsi fla¬
gellis cesus: qr scilicet illu tetigerat mala manus. nos eluso ostio redinius
iteꝵ ad officiu.sed duz mater amplexaret corpus filii sui tangit ⁊ uidet ma¬¬
uni de stramentis factu. non corhebat. non intestina. non ꝗeq sei
os oportet crodatis. sũt mulieres plus scie.sũt nocturne. ⁊ quod sursu est de¬¬

Expanded text:
numerum. Cum ergo illum mater misella plangeret et nos tum plures in tristimnumerum. Cum ergo illum mater misella plangeret et nos tum plures in tristimonio essemus, subito strigae stridere coepe runt; putares canem leporem persequi. Habebamus tune hominem Cappadocem, longum, valde audaculum et qui valebat: poterat bovem iratum tollere. Hic audacter stricto gladio extra ostium procucurrit, involuta sinistra manu curiose, et mulierem tanquam hoc loco —salvum sit, quod tango—mediam traiecit. Audimus gemitum, et—plane non mentiar—ipsas non vidimus. Baro autem noster introversus se proiecit in lectum, et corpus totum lividum habebat quasi flagellis caesus, quia scilicet illum tetigerat mala manus. Nos cluso ostio redimus iterum ad officium, sed dum mater amplexaret corpus filii sui, tangit et videt manuciolum de stramentis factum. Non cor habebat, non intestina, non quicquam:os, oportet credatis, sunt mulieres plussciae, sunt nocturnae, et quod sursum est, de
Abbreviated transcription (Latin):
nost̾ lanera collu eiꝰ traiecit. hec ut audiui operire oculos amplius non potui.
locũ in quo lapidea uestimenta erãt faeta nihil inueni nisi sanguinẽ. ut uero
domũ ueni iacebat miles meus in lecto tanq bouis. ⁊ collu illius medicus cura¬
bat. intellexi illum uersipessem esse. nec postea cũ illo panem gustare potui. non si
me ocridisses. uiderĩt qui hoc de alibi exopinissent.ego si mentior genios uestros
iratos habeami.
Tronitis admiratione uniuersis saluo in quit tuo ẜmone tͥmalchio si qua¬
fides est ut muhi pili inhorruerũt quia scio niceronẽ nihil nugaꝵ nor
mio certus est ⁊ minime linguosus. nam ⁊ ip̃e uobis ⁊ em horribilez
narrabo. Asmus in tegulis cũ adhuc capillatus essem/ nam a puero uitã chiam gessi
ipim mostri delieatus decessit me hercules margaritun caccitus ⁊ omĩu

Expanded text:
noster lancea collum eius traiecit.' Haec ut audivi, operire oculos amplius non potui, noster lancea collum eius traiecit.' Haec ut audivi, operire oculos amplius non potui, locum, in quo lapidea vestimenta erant facta, nihil inveni nisi sanguinem. Ut vero domum veni, iacebat miles meus in lecto tanquam bovis, et collum illius medicus curabat. Intellexi illum versipellem esse, nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occidisses. Viderint alii quid de hoc exopinissent; ego si mentior, genios vestros iratos habeam.” Attonitis admiratione universis “Salvo” inquit “tuo sermone” Trimalchio “si quafides est, ut mihi pili inhorruerunt, quia scio Niceronem nihil nugarum narrare: immo certus est et minime linguosus. Nam et ipse vobis rem horribilem narrabo: asinus in tegulis. Cum adhuc capillatus essem, nam a puero vitam Chiam gessi, ipsimi nostri delicatus decessit, mehercules margaritum, zacritus et omnium
Abbreviated transcription (Latin):
ĩta. homo meus cepit ad stellas facere. sed ego cantabundus ⁊ stello
mero. deinde ut respexi ad comite. ille exuit le. ⁊ omĩa uestimẽta secũdum
iam posuit mihi in auimo iunaso esse. stabantãq mortuus. at ille gircũ¬
minxit uestimenta sua. ⁊ suluto lupus factus est. nolite me iocari
ut mentiar. nullius patͥmõiu tanti fatio. sed quod quod ceperã dice̾/ postaq¬
lupus factus est ululare cepit. ⁊ in siluas fugit. ego pͥmitus nestieba ubi esse. dein¬
de accrssi ut uestimenta eiꝰ tollerem. illa aũt lapidea farta sunt. qui mori timore ni¬
ego. gladiu tñ strinxi. ⁊ matauitatau umbras cecidi donee ad uilla an
li mortui: iix unqͣ ⁊ efectes sum. Melissa mea nurari cepit ꝙ ta sero ambularem.
⁊ si ante inquit uenisses saltem nobis adiutalses. lupus eĩz uillaz intrauit.

Expanded text:
enta: homo meus coepit ad stelas facere, sedeo ego cantabundus et stelas enta: homo meus coepit ad stelas facere, sedeo ego cantabundus et stelas numero. Deinde ut respexi ad comitem, ille exuit se et omnia vestimenta secundum viam posuit. Mihi anima in naso esse, stabam tanquam mortuus. At ille circumminxit vestimenta sua, et subito lupus factus est. Nolite me iocari putare; ut mentiar, nullius patrimonium tanti facio. Sed, quod coeperam dicere, postqlupus factus est, ululare coepit et in silvas fugit. Ego primitus nesciebam ubi essem, deinde accessi, ut vestimenta eius tollerem: illa autem lapidea facta sunt. Qui mori timore nisi ego? Gladium tamen strinxi et in tota via umbras cecidi, done ad villam amili mortui, vix unquam refectus sum. Melissa mea mirari coepit, quod tam sero ambularem, et 'Si ante' inquit 'venisses, saltem nobis adiutasses; lupus enim villam intravit e
Abbreviated transcription (Latin):
rasint ⁊ si timeo istos stolasticos ne mederideãt / iuderit. narrabo tam̃
quid eĩ mihi aufert qui ridet:satius est rideri qͣ derideri. Hec ubi
dit talem fabulaz exorsus est. Cuz adhuc ẜuirez habitabamus in uico angit¬
sto nũc gauille domus est / ibi quomodo dii uolũt/ amare cepi uxorẽ terentii
us. noueratis melissam tarentina pulcherriniũ bactiballu. Sed ego
me hercales corporalit̾ aũt / aut ꝓpr̾ res uenerarias curaui sel magis ꝙ be¬
ne moriar fuit / si quid ab illa petii nũqͣ mhi negatum fecit. assem semisse/
uilla supremũ die obiit. itaq ꝑscutu per ocriea egiaginaui. quẽ admõm ad
ias ꝑuenirem aũt in angustiis amici apparẽt forte dũs capue exierat ad
scrutascita expedienda. nactus ego accasioẽ ꝑsuadeo hospite nru
nius. nos circha gollicinia luna lucebat tãq meridie/ uenimꝰ int̾ moni¬¬

Expanded text:
ra sint, etsi timeo istos scholasticos, ne me rideant. Viderint: narrabo tamen: ra sint, etsi timeo istos scholasticos, ne me rideant. Viderint: narrabo tamen: quid enim mihi aufert, qui ridet? Satius est rideri quam derideri.” “Haec ubi dicta dedit,” talem fabulam exorsus est: “Cum adhuc servirem, habitabamus in vico angusto; nune Gavillae domus est. Ibi, quomodo dii volunt, amare coepi uxorem Terentii coponis: noveratis Me lissam Tarentinam, pulcherrimum bacciballum. Sed ego non mehercules corporaliter illam aut propter res venerias curavi, sed magis quod benemoria fuit. Si quid ab illa petii, nunquam mihi negatum; fecit assem, semissem ad villam supremum diem obiit. Itaque per scutum per ocream egi aginavi, quemadmodum adis autem, in angustiis amici apparent. Forte dominus Capuam exierat ad scruta scita expedienda. Nactus ego occasionem persuadeo hospitem nostmus nos circa gallicinia, luna lucebat tanquam meridie. Venimus intra monim
Abbreviated transcription (Latin):
tũ eriã post hanc uen̾atõe poma rapientib ⁊ ip̃us mappas impleuimꝰ. Ego p̃¬
cipue qui nullo satis amplo munere putabaz me ouerare gytonis un
hec mes pueri candidas sucrenti tunteas intrauerãt. quoꝵ duo lares bullatos
suꝑ mensa posuerũt.unus parerã uini circũferẽs dii ꝓpicii elamabat. aiebat oũt
unũ cerdonẽ alleꝵ felicione terciu lucronẽ uocari. nos enã uerã¬
ip̃iꝰ tͥ malchioĩs cũia om̃ẽs basiarẽt ẽrubuimus p̃terire
Astqͣ ergo om̃es bonãmentẽ bonãq ualitudiẽ sibi optorũt tͥ machic
ad nicerotez ⁊ espexit. ⁊ solebas inquit suauius esse in cõuictu. nese¬
io quid: nec tates nec mutes. oro te sic felicer me uideas. narz a illud ꝙd
tibi nsu uenit. Niceros delectatus affabilitate amci/ ome me inqui
transeat nisi tam duduz gaudimonio dissileo ꝙte talem uideo. itaq hilaria me¬

Expanded text:
tamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus et ipsi mappas implevimus, ego praetamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus et ipsi mappas implevimus, ego praecipue, qui nullo satis amplo munere putabam me onerare Gitonis sinum. Inter haec tres pueri candidas succincti tunicas intraverunt, quorum duo Lares bullatos super mensam posuerunt, unus pateram vini circumferens “dii propitii” clamabat. Aiebat autem unum Cerdonem, alterum Felicionem, tertium Lucrionem vocari. Nos etiam veraipsius Trimalchionis, cum iam omnes basiarent, erubuimus praeterire. Postquam ergo omnes bonam mentem bonamque valitudinem sibi optarunt, Trimalchio ad Nicerotem respexit et “solebas” inquit “suavius esse in convictu; nescio quid nunc taces nec muttis. Oro te, sic felicem me videas, narra illud quod tibi usu venit.” Niceros delectatus affabilitate amici “omne me” inquit “lucrum transeat, nisi iam dudum gaudimonio dissilio, quod te talem video. Itaque hilaria me
Abbreviated transcription (Latin):
aultus expectantes quid noui de celo nũciaret᷑. E ece aũt deductus lacunarib subi¬¬
ro cireulus ingens de cupa uidelicet grandi excussus demittit᷑ cuꝰ per totũ orbe
corone auree cũ ala bastris unguenti pendebãt. duz hee apophoreta iũbemur
sumẽ ⁊espiciẽs ad mensa. iam illie repositoriu cũ placentis aliquod erat positur/
quod mediuz pͥapus a pistore factus tenebat guenuoq satis amplo om̃is gnĩs poma
⁊ uuas sustinebar more uulgato. auidius ad pompam manus porrexin
pente noua ludoꝵ remissio hilaritatez hic refecit. omes eĩz placente/ omĩaq
ponia etiã minima uexatõe cõtacta ceperũt effundẽ crocũ ⁊ usq ad nos
nolestus humor accedẽ. rati ergo sacuũ esse peritulu to religioso a
perfusu cõsurreximius altius ⁊ augusto patri patrie felicit᷑ diximius. quibdam

Expanded text:
vultus, expectantes quid novi de caelo nuntiaretur. Ecce autem diductis lacunaribus subivultus, expectantes quid novi de caelo nuntiaretur. Ecce autem diductis lacunaribus subito circulus ingens, de cupa videlicet grandi excussus, demittitur, cuius per totum orbem coronae aureae cum alabastris unguenti pendebant. Dum haec apophoreta iubemur sumere, respiciens ad mensam iam illic repositorium cum placentis aliquot erat positum, quod medium Priapus a pistore factus tenebat, gremioque satis amplo omnis generis poma et uvas sustinebat more vulgato. Avidius ad pompam manus porreximus, et repente nova ludorum remissio hilaritatem hic refecit. Omnes enim placentae omniaque poma etiam minima vexatione contacta coeperunt effundere crocum, et usque ad os molestus umor ac cidere. Rati ergo sacrum esse fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus altius et “Augusto, patri patriae, feliciter” diximus. Quibusdam
Abbreviated transcription (Latin):
quit quã fabulaz agãt. diomedes ⁊ ganimedes duo fratres fuerũr hoꝵ
or erat helena. aganienon illa ⁊ apuit.⁊ diane ceruã subiecit.
nũc homeros dicit quẽadmõm int̾ se puguẽt troiani ⁊ parentiui. Uieit
selicet. et efigeniamfiliaz sua achillidedit uxorent. ob eam rem aiax in¬
anit. ⁊ statim argumentu expheabit.Hec ut dixit tͥmalchio eli
homeriste sustulerũt. int̾q fanuilia discurrẽte uitulus in lance dunaria
elixus allatus est ⁊ quide galeatus secutus est aiax stmetoq gladio ta
nsaniret cõciditi ac modo uersa modo spumagesticulatus mi¬
ne frustra collegit merantibq uitulu partitus est . Nee diumirari
licuit tam elegantes scrophas/ nam repente lacunaria sonare ceꝑũt.
totu q irieliniu intreniuit. consternatus ego exsurrexi. ⁊ timiuine ꝑ
tectu petecitristarius aliꝗs descendẽt. nec miuus reliqui cõuiue mrantes erexera

Expanded text:
quit “quam fabulam agant? Diomedes et Ganymedes duo fratres fuerunt. Horum quit “quam fabulam agant? Diomedes et Ganymedes duo fratres fuerunt. Horum soror erat Helena. Agamemnon illam rapuit et Dianae cervam subiecit. Ita nunc Homeros dicit, quemadmodum inter se pugnent Troiani et Parentini. Vicit scilicet et Iphigeniam, filiam suam, Achilli dedit uxorem. Ob eam rem Aiax insanit et static argumentum explicabit.” Haec ut dixit Trimalchio, clamorem Homeristae sustulerunt, interque familiam discurrentem vitulus in lance donaria elixus allatus est, et quidem galeatus. Secutus est Aiax strictoque gladio, tanquam insaniret, concidit, ac modo versa modo supina gesticulatus mucrone frusta collegit mirantibusque vitulum partitus est. Nec diu mirari licuit tam elegantes strophas; nam repente lacunaria sonare coeperunt totumque triclinium intremuit. Consternatus ego exsurrexi et timui, ne per tectum petauristarius aliquis descenderet. Nec minus reliqui convivae mirantes erexere
Abbreviated transcription (Latin):
lus per exitu meũ iuret nisi tetoga ubiq peruersa fuero ꝑsecistus. bella res.
iste qui te hec docet nufrius non magist̾ didicimus. dicebat eĩ mo
aut numera mappalia. nemo dupondii euadit.ego ꝙ mesic uides ꝓpt̾ artifici¬
u meũ diis guatias ago. Ceperat ascylro ⁊ espande̾ conuicio.sed tͥmalchio de¬
lectatus colliberti eloquẽtia agite inquit scordalias de medio. suauit sit. po¬
hus ⁊ tu hermeros parce adulescentulo. sanguen illi feruet. tu nelior esto sem
.in hac re qui uincit᷑ uincit.⁊ lu cũ esses capo coco coco. atq cor
habeas.simus ergo quod melius est. aprimitis hilares ⁊ homeristas spec¬
temus. intrauit factio statim. hastisq seuta cõcrapuit iip̃etmalchio in
uino consedit.⁊ cũ homeriste grecis uersib colloquẽnt᷑ sut insole
lent ille canora uoce latine legebat libruni. Mox silentio facto scitis in¬

Expanded text:
lus per exitum meum iuret, nisi te ubique toga perversa fuero persecutus. Bella res et lus per exitum meum iuret, nisi te ubique toga perversa fuero persecutus. Bella res et iste, qui te haec docet, mufrius, non magister. Nos didicimus, dicebat enim magAut numera mapalia: nemo dupondii evadit.' Ego, quod me sic vides, propter artificium meum diis gratias ago.” Coeperat Ascyltos respondere convicio, sed Trimalchio delectatus colliberti eloquentia “Agite” inquit “scordalias de medio. Suaviter sit potius, et tu, Hermeros, parce adulescentulo. Sanguen illi fervet, tu melior esto. Semper in hac re qui vincitur, vincit. Et tu cum esses capo, cocococo, atque cor non habebas. Simus ergo, quod melius est, a primitiis hilares et Homeristas spectemus.” Intravit factio statim hastisque scuta concrepuit. Ipse Trimalchio in pulvino consedit, et cum Homeristae Graecis versibus colloquerentur, ut insolenter solent, ille canora voce Latine legebat librum. Mox silentio facto “scitis” in
Abbreviated transcription (Latin):
uenies subdente. aut ego non me noui aut non deridelis licet barbo
arħeas sathana tibi irata sit curabo ⁊ qui te pͥmus deuro de fecit. non didi¬
ti geometas cretica ⁊ alogias menias sed lipidarias luteras scie. partes cen¬
ii dizo ad aes adpondus. ad nummũ ad sumã siꝗd uis ego et tu sponsu
exi defero lana. ianscres patrẽ tuuz mercedes perdidisse.ꝙ̃ uis ⁊ rethorica sci¬
o. ecde quides nobis longe uenio. late uenio. solue me. dicoz tibi qui de nobis cur¬
ir ⁊ de loco non monet᷑. qui de nobiderescit ⁊ imor fit.curris stupes
tanq mus in matella. ergo aut tace aut meliorẽ noli molestare quete natum
non putat nisi si me iudicas anulos buxeos curare quos amice tue inuolasti. Occu¬
e propiciu eamꝰ inforu ⁊ pecunias mutuemͣ.iamscies hoc ferrũ fide
bere. uah hella res est uolpisuda. ita lucuũ facia. ⁊ ita bene moriar aut popu¬

Expanded text:
venies sub dentem: aut ego non me novi, aut non deridebis, licet barbam venies sub dentem: aut ego non me novi, aut non deridebis, licet barbam auream habeas. Athana tibi irata sit, curabo, et qui te primus deurode fecit. Non didici geometrias, critica et alogias nenias, sed lapidarias litteras scio, partes centum dico ad aes, ad pondus, ad nummum. Ad summam, si quid vis, ego et tu sponsiunculam: exi, defero lamnam. Iam scies patrem tuum mercedes perdidisse, quamvis et rhetoricam scis. Ecce“'Qui de nobis longe venio, late venio? solve me.'” Dicam tibi, qui de nobis currit et de loco non movetur; qui de nobis crescit et minor fit. Curris, stupes, satagis, tanquam mus in matella. Ergo aut tace aut meliorem noli molestare, qui te natum non putat; nisi si me iudicas anulos buxeos curare, quos amicae tuae involasti. Occuponem propitium. Eamus in forum et pecunias mutuemur: iam scies hoc ferrum fidem habere. Vah, bella res est volpis uda. Ita lucrum faciam et ita bene moriar aut popu
Abbreviated transcription (Latin):
uera. athlana in ingenuu nascita facile est /qͣ accede istoc. ꝗd
nũc stupes tanqͣ hircus meruilia.¬
D bost hoc detuz giron qui ad pedes stabat risuz iaz diu ꝯpressuz etia
indecent effudit. quod cũ aĩadu̾tisset aduersarius ascylti flexit
uitiũ in puerũ. ⁊ tu aũt inquit etiã turdes/ cepa pirrata o satͣi
cornoꝵ cibaria. eurabo iam ubi iouis iratus sit. et isti qui tibi non imperat itta satur
panefiam ut ego istud cũ liberto mes dono. alioquin iamtibi depñtiaꝵ reddidissem
bene nos hemus aut isti geuge qui tibi non imperãt. plane qualis dũs talis ⁊ ẜuus
uix mereneo ⁊ sum natura caldus cicer eius cũ cepi matrẽ meã dupũdii nõ facio rec¬
te. uidebore urpublitu mus yno terre tuber. nec sursu nec deorsu non
olimpiu elames curabo longe tibi sit comila ista besalis ⁊ dũs dipunduariaree

Expanded text:
vera athla; nam in ingenuum nasci tam facile est quam accede istoc.' Quid vera athla; nam in ingenuum nasci tam facile est quam accede istoc.' Quid nunc stupes tanquam hircus in ervilia?” Post hoc dictum Giton, qui ad pedes stabat, risum iam diu compressum etiam indecenter effudit. Quod cum animadvertisset adversarius Ascylti, flexit convicium in puerum et “Tu autem” inquit “etiam tu rides, caepa cirrata? Io Saturnalia, vorum cibaria. Curabo, iam tibi Iovis iratus sit, et isti qui tibi non imperat. Ita satur pane fiam, ut ego istud conliberto meo dono; alioquin iam tibi depraesentiarum reddidissem. Bene nos habemus, at isti nugae, qui tibi non imperant. Plane qualis dominus, talis et servus. Vix me teneo, nec sum natura caldicerebrius, sed cum coepi, matrem meam dupundii non facio. Recte, videbo te in publicum, mus, immo terrae tuber: nec sursum nec deorsum non Olympium clames. Curabo, longe tibi sit comula ista besalis et dominus dupunduarius. Recte,
Abbreviated transcription (Latin):
pire solui. seuir gratis factas sum. spero sic moriar ut mortuus non e¬
rubescaz. tu aũt taz laboriosus es ut post te non ⁊espicias. in alio pedu¬¬
clun uides. in tericiu non uides. tibi soli ⁊ idielei uidemur. ecce ma¬¬
gist nus homo maior natus. placemus illi. tu laetitulosus nee munec
ma arguta suasus fietilio unmo lorus i aqua lentior/ non melior tu
beatior es bis prandebis cena. ego fidez mea malo qͣ tesauros. ad sum¬
mã quisꝙͣ me bis poposcit. annis quadragĩta ẜuiui.nemotũ scit utri
huus essez an liber. ⁊ puer capillatus in hãc colonia ueni. adhuc basili¬
ca non erat facta. deditũ operã ut dño satisfacerẽ homini mali isto ⁊
dignitosso cuiꝰ pluris erat unguis ꝙͣ tu totus es. ⁊ halieba in domo qui
mihi pede opponerẽt. hac illac tñ genio illius gratias enataui. hee st

Expanded text:
pite solvi; sevir gratis factus sum; spero, sic moriar, ut mortuus non epite solvi; sevir gratis factus sum; spero, sic moriar, ut mortuus non erubescam. Tu autem tam laboriosus es, ut post te non respicias? In alio peduclum vides, in te ricinum non vides. Tibi soli ridiclei videmur; ecce magister tuus, homo maior natus: placemus illi. Tu lacticulosus, nec mu nec ma argutas, vasus fictilis, immo lorus in aqua, lentior, non melior. Tu beatior es: bis prande, bis cena. Ego fidem meam malo quam thesauros. Ad summam, quisquam me bis poposcit? Annis quadraginta servivi; nemo tamen sciit, utrum servus essem an liber. Et puer capillatus in hanc coloniam veni; adhuc basilica non erat facta. Dedi tamen operam, ut domino satis facerem, homini maiiesto et dignitosso, cuius pluris erat unguis, quam tu totus es. Et habebam in domo, qui mihi pedem opponerent hac illac; tamen—genio illius gratias— enatavi. Haec sunt
Abbreviated transcription (Latin):
propieia ut ego si secũdu illu discumbẽnt iam illi balatu duxisse. bellũ
pomũ qui rideat᷑ alios larifuga nescio quis nocturnua qui non ualet loti¬
u suu. ad suma si circũmũgero illu/ nesciet qua fugiat. non me heͬcu¬
lem soles ectoferaere. sed in molle carne uermes nascũt. ridet. quie ha¬
bet quod rideat. nũꝗd pater faetu emiit. Lena eques romanus es. ⁊ ego
regis filius: quare ergo ẜuiuistiiqr ip̃e me dedi inẜuitute.⁊ malui cũi¬
is romanus esse ꝙͣ tͥbutarius. et nũo spero me sic uiue̾ ut nemini iocus
sim. homo int̾ ħoies suos/ capite aperto anibulo. assem erariuz neminide¬
beo. constitutu habui nunꝙͣ. nemo mihi in foro dixit ⁊ edde quod debes.
glebulas enu. lamellulas paraui. uiginti uentres pasco. et canez contu¬
bernalez meã redemi/ ne quis nulliꝰ manus tergeret. nulle denarios ꝓ ca¬

Expanded text:
propitiam, ut ego si secundum illum discumberem, iam illi balatum duxis sem. Bellum propitiam, ut ego si secundum illum discumberem, iam illi balatum duxis sem. Bellum pomum, qui rideatur alios; larifuga nescio quis, nocturnus, qui non valet lotium suum. Ad summam, si circumminxero illum, nesciet qua fugiat. Non mehercules soleo cito fervere, sed in molle carne vermes nascuntur. Ridet. Quid habet quod rideat? Numquid pater fetum emit lamna? Eques Romanus es: et ego regis filius. 'Quare ergo servivisti?' Quia ipse me dedi in servitutem et malui civis Romanus esse quam tributarius. Et nunc spero me sic vivere, ut nemini iocus sim. Homo inter homines sum, capite aperto ambulo; assem aerarium nemini debeo; constitutum habui nunquam; nemo mihi in foro dixit redde quod debes.' Glebulas emi, lamellulas paravi; viginti ventres pasco et canem; contubernalem meam redemi, ne quis in sinu illius manus tergeret; mille denarios pro ca
Abbreviated transcription (Latin):
pra quã acitabula erãt posira ceruical offla colaris allata est serisapia
⁊ cõtumelia aecrophagie saeledate sũt. et centus cũ male. porri ⁊ ꝑlica
i ⁊ culrrũ accepit passeres. ⁊ muscariu uua passa ⁊ mel attieũ
cenataria ⁊ forensia offlam ⁊ tabulas accepit. caualer ⁊ pedalez lepus ⁊
solea est allata murena ⁊ luterã murez cĩrana alligatã fasceq bete
diu risimus. Sexcenta hui̾mõi fuerũt que iam ceciderũt memoriemee. Cetez
ascyltos intemꝑantis licentie cũ omĩa sublatis manib e ludẽt ⁊ usq adla¬
crimas rideret / unus excõlibertis tͥmalchionis excanduit is ip̃e qui supͣ me
discũbebet. et quid ⁊ ĩdes inquit berbex: antibi non placent lauticie domini
mei. ru eĩz beatior es ⁊ conuiuare melius soles. ita tutelam huiꝰ loci ħeaz

Expanded text:
super quam acetabula erant posita. “Cervical”: offla collaris allata est. “Serisapia super quam acetabula erant posita. “Cervical”: offla collaris allata est. “Serisapia et contumelia”: xerophagi ex sapa datae sunt et contus cum malo. “Porri et persica cultrum accepit; “passeres et muscarium”: uvam passam et mel Atticum. “Cenatoria et forensia”: offlam et tabulas accepit. “Canale et pedale”: lepus et solea est allata. “Muraena et littera”: murem cum rana alligata fascemque betae accepit. Diu risimus: sexcenta huiusmodi fuerunt, quae iam exciderunt memoriae meae. Ceterum Ascyltos, intemperantis licentiae, cum omnia sublatis manibus eluderet et usque ad lacrimas rideret, unus ex conlibertis Trimalchionis excanduit, is ipse qui supra me discumbebat, et “Quid rides” inquit “vervex? An tibi non placent lautitiae domini mei? Tu enim beatior es et convivare melius soles. Ita tutelam huius loci habeam
Abbreviated transcription (Latin):
od aũt inquit putamus secũdu litteras difficiliniũ essẽ artificiu
ego puto medicũ ⁊ numulariu.medicus qui scit quid homũciões
intra precordia suaheant. ⁊ qnfebris ueniat etiã si illos odi pessinie
ꝙ nuhi iubẽt sepe anarina parari. nũmularius qui per argẽn es
uidet. nam mute bestie laboriosissime boues ⁊ oues. uoues quor bene¬
ficio pane manducamus: oues ꝙ lana ille nos gloriosos faciũt
cinus indignu aliquis ouilla esset tunica habet. Apes eĩ ego diuinas
bestias puto que mel uemũt eniã si dicũt illud a ioue afferre. ides aũr
pangũt qr ubicũq dulce est ibi ⁊ acidu inuenies. Iam etia philosophos¬
de negocio deiciebat. cũ pitfacia in sgypho eircũferri ceperũt. suerq suꝑ hoc
ositus officiu apophoreta recitauit. argẽtu sceleratuã. allata est pe

Expanded text:
?' ” “Quod autem inquit putamussecundum litteras difficillimum esse artificium? ?' ” “Quod autem inquit putamussecundum litteras difficillimum esse artificium? Ego puto medicum et nummularium: medicus, qui scit quid homunciones intra praecordia sua habeant et quando febris veniat, etiam si illos odi pessime, quod mihi iubent saepe anatinam parari; nummularius, qui per argentum aes videt. Nam mutae bestiae laboriosissimae boves et oves: boves, quorum beneficio panem manducamus; oves, quod lana illae nos gloriosos faciunt. Et facinus indignum, aliquis ovillam est et tunicam habet. Apes enim ego divinas bestias puto, quae mel vomunt, etiam si dicuntur illud a Iove afferre; ideo autem pungunt, quia ubicunque dulce est, ibi et acidum invenies.” Iam etiam philosophosde negotio deiciebat, cum pittacia in scypho circumferri coeperunt, puerque super hoc positus officium apophoreta recitavit. “Argentum sceleratum”: allata est perna,
Abbreviated transcription (Latin):
cum elego suo. ¶Quare da nobis uina falerna puer; ¶Ab hoc epi.¬
gramate cepit poetaꝵ esse mentio. diuq sũma carminis penes moplum
trachem memorata est. dones tͥmalchio rogo inquit magister: quid pu¬
tos int̾ ciceronẽ ⁊ publiu infesse. ego alteꝵ puto disertiorẽ fuilse alterũ
honestiorẽ. quid ei his melius dici potest.
Uxurie ritu martis marcent menia
Tuo palato clansus pauo nascitur
plamato amietus auro babilonico
Gallina ribi numidica tibi gallus spado
liconia etiçm grata peregrina hospita
Pietatis cultrix gracilis pes crotalistria
Aius exul hiemis titulus tepidi temporis
Nequicie nidu in cacabo fecit meo
Quo margarita crira trabaca indica
Mu ut matrona ornata phaleris pelagus
uollat pedes indomita instrato extraneo¬
s maragduz ad aquã rem uiradez preciosu uitratz
Luo carchedomos optas ignes lapideos
Misi ut scintillet probitas est carbunculus
Equur est inducere nuptaz uenta textilez

Expanded text:
curat. quare da nobis vina Falerna, puer.” ” ab hoc epigrammate coepit poetarum esse mentio diuque summa carminis penes Mopsum Thracem memorata est done Trimalchio “Rogo” inquit "magister, quid putas inter Ciceronem et Publilium interesse? Ego alterum puto disertiorem fuisse, alterum honestiorem. Quid enim his melius dici potest? “ “'Luxuriae rictu Martis marcent moenia. Tuo palato clausus pavo pascitur plumato amictus aureo Babylonico, gallina tibi Numidica, tibi gallus spado; ciconia etiam, grata peregrina hospita pietaticultrix gracilipes crotalistria, avis exul hiemis, titulus tepidi temporis, nequitiae nidum in caccabo fecit modo. Quo margarita cara tibi, bacam Indicam? An ut matrona ornataphaleris pelagiis tollat pedes indomita in strato extraneo? Zmaragdum ad quam rem viridem, pretiosum vitrum? Quo Carchedonios optas ignes lapideos, nisi ut scintillet probitas e carbunculis? Aequum est induere nuptam ventum textilem,
Abbreviated transcription (Latin):
esse nequis posset dicere tantũ uiruz esse a huo liberatũ. Comprobamꝰ nos factũ
⁊ q̃ in precipiti ⁊es humane essent uario ẜmone gurimus. ita inꝗt tͥmalchio
in oportet hũc casu sine sinscͥptiõe trãsire statiniq codieillos poposcit
diu cogitatõe distorta hec recitauit
Uod non expectes ex trãsuerso fit.

Expanded text:
liberum esse, ne quis posset dicere, tantum virum esse a servo vulneratum. Comprobamus nos factum liberum esse, ne quis posset dicere, tantum virum esse a servo vulneratum. Comprobamus nos factum et quam in praecipiti res humanae essent, vario sermone garrimus. “Ita” inquit Trimalchio “non oportet hune casum sine inscriptione transire” statimque codicillos poposcit et non diu cogitatione distorta haec recitavit: “ "Quod non expectes, ex transverse fit
Abbreviated transcription (Latin):
uces fractas libenst̃ uidissent. sed propt malũ exitũ cene ne necesse herẽt a¬
lienũ mortuũ plorare. ip̃e tͥ malehio cũ grauit᷑ ingemuisset suꝑq brachiũ
tãqͣ lesu incubusset cõcurere medicil ⁊ int̾ pͥmos fortunata cͥnib passis eũ
seypho mihamq se atq infelicẽ proclamauit. Na puer ꝗde qui ceciderat cirꝯ¬
ibat iar dudu pedes ur̃os ⁊ uissioẽ ⁊ ogabat. pessime nuhi erat nehis precib
aliꝗd critastropha querẽt᷑. Nec eĩ adhuo excidorat cocus ille qui obliti
fuerat porcũ exinterare.itaq rotũ circũspicẽ tͥcliniu cupisue per parietem
automatũ aliquod exiret. unq postq̃ seruus uerberari cxpit qui brachiu dñi con-¬
tusu alba potius q conchiliata inuoluerat laua. nee longe aberrauit suspi-
mea. in uite eĩ cene uenit decretũ tͥmalchioĩs quo puerũ iussi

Expanded text:
vices fractas libenter vidissent, sed propter malum exitum cenae, ne necesse haberent avices fractas libenter vidissent, sed propter malum exitum cenae, ne necesse haberent alienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset superque brachium tanquam laesum incubuisset, concurrere medici, et inter primos Fortunat a crinibus passis cum scypho, miseramque se atque infe licem proclamavit. Nam puer quidem, qui ceciderat, circumibat iam dudum pedes nostros et missionem rogabat. Pessime mihi erat, ne his precibus per ridiculum aliquid catastropha quaereretur. Nec enim adhuc exciderat cocus ille, qui oblitus fuerat porcum exinterare. Itaque totum circumspicere triclinium coepi, ne per parietem automatum aliquod exiret, utique postquam servus verberari coepit, qui brachium domini contusum alba potius quam conchyliata involverat lana. Nec longe aberravit suspicio mea; in vicem enim poenae venit decretum Trimalchionis, quo puerum iussit