comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Exhortare aduersus difficilia: de equanimitate:. aduersꝰ
in euitabilia. Angustias temporis mihi laxa. doce nõ
ẽẽ positum bonum uite in spacio eius sed in usu posse
sieri. immo sȩpissime fieri ut qui du uixit parum uixit.
Dic mihi dormituro potes non expgisci: dic mihi exꝑgestõ
potes non dormire amplius: dic exeunti. potes non reu̾¬
ti: dic redeunti. potes non exire: Errassi in nauigatione
tantum existimas nimium ẽẽ: quo morte uita deducitũ.
in omni loco eque tenue interuallum est. Non ubiq se o¬
mors tam proprie ostendit.ubiq tamen prope est.Has te¬
nebras discute. et facilius ea trades adquȩ preparatus sum.
Dociles natura nos edidit. et rationem dedit imꝑfectam. s
que pfici possit. de iusticia mihi de pietate disputa. de
frugalitate. de pudicicia: utraq et illa cui alieni corporis
abstinentia est: et hac cui sui cura. Si me noluens per de¬

Expanded text:
Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Potes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam prope ostendit; ubique tam prope est. Has tenebras discute; et facilius ea trades, ad quae praeparatus sum. Dociles natura nos edidit et 12 rationem dedit inperfectam, sed quae perfici posset. De iustitia mihi, de pietate disputa, de frugalitate, de pudicitia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per de
Abbreviated transcription (Latin):
ste belli circũsonans exaudiendus est. Demens omnibus
merito uiderer: si cum saxa in munimentum muroru
senesq foeminȩq congererent: cum uuentus intra poͬ¬
tas armata signum cruptionis expectaret atq posceret.
cum hostilia in portis tȩla uibrarent.et ip̃m solum suf¬
fossionib et cuniculis tremeret: sederem ociosus. et huiꝰ¬
moĩ quȩstiunculas ponerem: Quod non ꝑdidisti hẽs
cornua autem non pdidisti. cornua ergo hẽs. Aliaque
ad exemplum huius acute delirationis concinnata.O
Atqui ȩque licet tibi demens uidear. si istis impendero o¬
peram etiam nunc obsideor: tunc tamen ꝑiculum mihi
obsesso externum non ĩmineret murus. me ab hoste sec̾¬
neret. Nunc mortifera mecum sunt. non uaco ad istas ĩ¬
eptias. ingens negocium in manib est.Quid agam. inꝙͣ
me sequitur. fugit uita. aduersus hoc doce me aliquid
Esfice ut ego mortem non sugiam.uita me non effugiat.

Expanded text:
ste belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus ste belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus et eiusmodi quaestiunculas ponens: " Quod non perdidisti, habes. Cornua autem non perdidisti; cornua ergo habes " aliaque ad exemplum huius acutae delirationis concinnata. Atqui aeque licet tibi demens videar, si istis inpendero operam; et nunc obsideor. Tunc tamen periculum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium in manibus est. Quid agam ? Mors me sequitur, fugit vita; adversus haec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat.
Abbreviated transcription (Latin):
diligentissime fuerit. in supuacua maiorem partem erog¬
re. Negat Cicero si duplicitui sibi etas hĩturum se tempu̾
quo legat lyricos. eodem modo quo dialeticos. tristius inepti
sunt uli quo ex professo lasciuiunt et agere se ip̃os aliꝗd
existimant. Nec ego nego prospicienda ista: sed prospier̃¬
enda tantum. et alimine salutanda. In hoc unum censeo
ne uerba nobis dentur. et aliquid ẽẽ in illis magni. et secr¬
ti boni iudicemus. Quid te torques: ac maceras in ea quȩ¬
stione: quam subtilius est contempsisse ꝗͣ soluere: Secu¬
ri est. et ex commodo migrantis minuta conquirere:Cu
hostis instat a tergo et induere se iussus est miles necessi¬
tas excutit. quidquid pax ociosa collegerat non uacati
mihi uerba dubie cadentia consectari. et uafriciam in il¬
lis meam expiri. Aspice qui coeant ppłi. quȩ moenia elu¬
sis ferrum acuant portis magno mihi animo strepitus is¬

Expanded text:
diligentissime fuerit, in supervacua maiorem partem erogdiligentissime fuerit, in supervacua maiorem partem erogre. Negat Cicero, si duplicetur sibi aetas, habiturum se tempus, quo legat lyricos; eodem loco pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur et aliquid esse in illis magni ac secreti boni iudicemus. Quid te torques et maceras in ea quaestione, quam subtilius est contempsisse quam solvere ? Securi est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et movere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax otiosa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portis. Magno millimihi animo strepitus i
Abbreviated transcription (Latin):
leuis est. Causam huius rei quęris. quidquid temporis trã¬
sit eodem loco est. pariter aspicitur. una iacet. Omnia in
de in prosundum cadunt.alioquin non possunt longa
interualla ẽẽ in ea re: quȩ tota breuis est.Punctum est qd̾
uiuimus. et adhur pũcto minus: s hoc minimum sp̃e qͣ¬
dam longioris spacu natura diuisit. Aliud ex hoc infan¬
tiam fecit. aliud puericiam. aliud adolescentiam. aliud ĩ¬
clinationem quandam ab adolescentia in senectutem. In
quam angusto quodam quot gradus posuit: mõ te pro¬
sequutus sum et tamen hoc modo etatis nr̃e bona ꝓpor¬
tio est: cuius breuitatem aliquando futuram cogitemus.
Non solebat mihi tam uelox tempus uideri. Nunc incre¬
dibilis cirsus apparet siue quia admoueri lineas sentio.:
siue quia attendere coepi. et computare damnum meũ
to magis itaq: indignor aliquos ex hoc tempore: quod suf¬
ficere ad necessaria quidem non põt. enam si custoditum

Expanded text:
lenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis tranlenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis transit, eodem loco est; pariter aspicitur, una iacet. Omnia in idem profundum cadunt. Et alioqui non possunt longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longioris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia ad senectutem, aliud ipsam senectutem. In quam angusto quodam quot gradus posuit! Modo te prosecutus sum; et tamen hoc "modo" aetatis nostrae bona portio est, cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi tam velox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi et conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficere ne ad necessaria quidem potest, etiam si custoditum
Abbreviated transcription (Latin):
St quidem mi lucilli supinus et negligens: qui in amici me¬
E moriam ab aliqua regione ammouetur. Reducitur tñ
repositum in animo nr̃o desiderium loca interdum familiaria
euocant. nec extinctam memoriam reddunt: sed quiescentem
irritant: sicut dolorem lugentium: etiam si mitigatus est tpͣr
aut seruuli familiaris admissio aut uestis. aut domus reno¬
uat. Ecce cam pania et maxime neapolis. ad pompeioꝵ tuo¬
rum conspectum incredibile est ꝗͣ recens desiderium tui fece¬
rint.Totus mihi in oculis es: cum maxime a te discedo. Uideo
lachrymas cohibentem: et affectionib tuis: inter ipãm coher¬
tionem exeuntib nob̾ satis resistentem mõ amisisse te uideor.
Quid.ii. non mõ est si recorderis: mõ apud phocionem pħm
puer sedi. modo causas agere cocpi: modo desii posse. Infi¬
nita est uelocitas temporis: quȩ magis apparet respicientib
Nam ad pñtia intentos fallit. ad eo p̃cipitis fugȩ transitus

Expanded text:
st quidem, mi Lucili, supinus et neglegens, qui in amici memoriam ab aliqua regione admonitus inducitur; tamen repositum in animo nostro desiderium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugentium, etiam si mitigatus est tempore, aut servulus familiaris amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse te videor. Quid enim non " modo " est, si recorderis ? Modo apud Sotionem philosophum puer sedi, modo causas agere coepi, modo desii velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus
Abbreviated transcription (Latin):
tibus promissis et grandia loquuti effecturos uos ut nõ
magis auri fulgor ꝗͣ gladii pstringat oculos meos ut ĩgẽ¬
ti constantia. et quod omnes optant: et quod omnes ti¬
ment calcem ad grãmatiorum elementa descenditis. Od
dicitis: sic itur ad astra. Hoc enim est quod mihi phĩa p
mittit. ut parem deo faciat. adhoc inuitatus sum ad hoc
ueni: fidem p̾sta. quantum potes. Ergo mi lucilli reduc
te ab istis exceptionib et p̃scriptionib phõrum. aperta
docent. et simplicia bonitatem. Etiam si multum supeẽt
etatis. parce dispensandum erat ut sufficeret necessariis.
Nunc quę dementia est supuacua disce̾ in tanta temporis

Expanded text:
tibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non tibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingenti constantia et quod omnes optant et quod omnes timent calcem, ad grammaticorum elementa descenditis ? Quid dicitis ? Sic itur ad astra ? Hoc enim est, quod mihi philosophia promittit, ut parem deo faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptionibus et praescriptionibus philosophorum. Aperta decent et simplicia bonitatem. Etiam si multum superesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis
Abbreviated transcription (Latin):
rant. In te spes. opesq sunt. rogant ut ex tanta illos
uolutatione extrahas ut disiectis. et errantib clarum
ueritatis lumen oñdas. Dic quid natura necessarim
fecerit. qui&d supuacuum. ꝗͣ faciles leges posuerit. ꝗͣ ioc¬
cunda sit uita: ꝗ expedita illam sequentib. qͣ acerba et
quid istorum cupiditates demat quid temperet. Utinã
tantum non pedeent. Nocent.hoc tibi cum uoles manife¬
stissimum faciam comminui. et debilitari generosam in¬
dolem in istas angustias collectam. pudet dicere contra
fortunam militanti quę porrigant tęla. quemadmodũ
illos subornent. hac ad summum bonum itur. per istud
phĩe sunt nuge et turpes. infamesq etiam ad album se¬
dentibus exceptiones. Quid enim aliuid agitis. cum eũ
quem interrogatis scientes in fraudem inducitis ꝗͣ ut foͣ¬
mula cecidisse uideatur: sed quemadmõm illos pixtoR
sic hos phĩa in integrum restituit. Qui discentes ab ingen¬

Expanded text:
rant, in te spes opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos rant, in te spes opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid natura necessarium fecerit, quid supervacuum, quam faciles leges posuerit, quam iucunda sit vita, quam expedita illas sequentibus, quam acerba et Quid istorum cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum bonum itur ? Per istud philosophia "sive nive" et turpes infamesque etiam ad album sedentibus exceptiones ? Quid enim aliud agitis, cum eum, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videatur ? Sed quemadmodum illos praetor, sic hos philosophia in integrum restituit. Quid disceditis ab ingen
Abbreviated transcription (Latin):
liber commedat: nisi forte illa accusatoꝵ est collectio
Mus syllaba est. syllaba autem caseum non rodit.ẽgo
mus caseum non rodit. O puerilles ineptias in hoc su¬
pcilia subduximus. in hoc barbam demisimus. hoc ẽi
quod tristes docemus et palidi. Uisscire quod phĩa ꝓrͦ¬
mutat gnĩ humano consilium.alium mors uocat. ali¬
um pauptas urit: alium diuitiȩ: uel alienȩ torquent uł
suȩ. Ille malam fortunam horret: hic felicitati suȩ se
subducere cupit. hunc homines male hñt: illum dii
Quid mihi lusoria ista componis: non est iocandi lo¬
cus ad miseros aduocatus es. Opem laturum te nau¬
fragis captis. aegris egentibus. intentȩ securi subiectũ
p̃stantibus caput pollicitus es. Quo diuerteris: quid a¬
gis: hic cum quo ludis timet. Succurre: quidquid la q̃a¬
ti respondent in poenis. omnes undiq ad te manus tẽ¬
dunt. perditę uite peritureq auxilium aliquod ĩplo¬

Expanded text:
liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimus ? Hoc est, quod tristes docemus et pallidi ? Vis scire, quid philosophia promittat generi humano ? Consilium. Alium mors vocat, alium paupertas urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum aestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplo
Abbreviated transcription (Latin):
amico cõmunia hebit. qui multa cum homine. Hoc lucil¬
li uirorum optime mihi ab istis subtilibus p̃cipi malo quiꝰ
amico p̃stare debeam.quid homini. qͣ quot mõis homo
dicatur. Et homo quam multa significet in diuersum. Ec¬
ce sapientia. et stulticia disceduntꝰ. Cui accedo: In utran¬
q: ire partem iubes. Illi homo pro amico est.huic amicus
non est pro homine. Ille amicum sibi parat. hic se amico.
Tu mihi uerba distorques: et syllabas digeris. S nisi inter¬
rogationes uaferrimas struxero et conelusione falsa a uero
nascens mendacium astrinxero:non potero a fugiendis pe¬
tenda secernere: pudet me in re tam seria senes ludimus.
Mus syllaba est. mus autem caseum rodit. syllaba ergo case¬
um todit. putas me nunc istud non posse soluere. Qu̾od mn
ex ista scientia piculum imminet.quod incommodum:si¬
ne dubio uerendum est ne quando in musipula sylsas
capiam: aut ne quando si negligentior fuero cascum

Expanded text:
amico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Luciamico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Lucili virorum optime, mihi ab istis subtilibus praecipi malo, quid amico praestare debeam, quid homini, quam quot modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. Tu mihi verba distorques et syllabas digeris. Scilicet nisi interrogationes vaferrimas struxero et conclusione falsa a vero nascens mendacium adstrinxero, non potero a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senes ludimus. " Mus syllaba est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum
Abbreviated transcription (Latin):
Deplam quam mihi ex itinere misisti tam longam
qͣ ip̃m iter fuit. postea rescribam. Seducere me debeo
et quid suadere circũspicere: Nam tu quoq qui consulis
an consuleres cogitasti. Quanto magis hoc mihi faciẽdũ
est cum longiore mora opus sit ut soluas quęstionem qͣuã
ut proponas Utiq cum alud tibi expediat: aliud mihi. In¬
terim ego tinq̃ epicurus loquor. mihi uero id expedit qd̾
tibi autꝰ non sum amicus. nsi quidquid agitur ad te per¬
unens meum est. Consortium rerum omnium inter nos fa¬
cit amicicia. nec secundi quicq̃ singulis est. nec aduersi¬
cum in commune uiuitur. Nec põtꝰ quisq̃ bt̃e degere: ꝗ
se tantum intuetur. qui omnia ad utilitates suas conuertit.
alteri uiuas oportet si uis tibi uiuere. Hec societas diligẽ¬
ter: et sancte obseruanda quȩ nos homines hominibus
miscet et iudicat aliquod ẽẽ cõmune ius generis humani
plurimum ad illam quoq: de qua loquebatur interiorem
amiciciȩ societatem colendam proficit.Omnia enim cum

Expanded text:
lam, quam mihi ex itinere misisti, tam longam quam ipsum iter fuit, postea rescribam. Seducere me debeo et quid suadeam circumspicere. Nam tu quoque, qui consulis, diu an consuleres cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opus sit, ut sol vas quaestionem quam ut proponas ? Utique cum aliud tibi expediat, aliud mihi. Iterum ego tamquam Epicureus loquor ? Mihi vero idem expedit, quod tibi; aut non sum amicus, nisi quicquid agitur ad te pertinens, meum est. Consortium rerum omnium inter nos facit amicitia. Nec secundi quicquam singulis est nec adversi; in commune vivitur. Nec potest quisquam beate degere, qui se tantum intuetur, qui omnia ad utilitates suas convertit; alteri vivas oportet, si vis tibi vivere. Haec societas diligenter et sancte observata, quae nos homines hominibus miscet et iudicat aliquod esse commune ius generis humani, plurimum ad illam quoque, de qua loquebar, interiorem societatem amicitiae colendam proficit. Omnia enim cum
Abbreviated transcription (Latin):
imaginibus. Nemo in nr̃am głiam uixit. neq quod ante
nos fuit nr̃m est. animus facit nobilem cui ex quacũq
conditione supra fortunam licet surgere: futa itaq te nõ
equitem romanum ẽẽ sed libertinum. putes hoc conseq¬
potes ut solussis liber inter ingenuos. Quomodo inquis
si mala. bonaq non ppło auctore distraxeris. Intuendum
est: non unde ueniant sed quo eant. Si quid est quod be¬
atam uitam potest facere id bonum est suo uire. Depraua¬
ri enim in malum non põt. Quid est ergo in quo erratur
cum omnes beatam uitam optent: Ꝙ instrumenta eiusi
pro ip̃a hẽnt: et illam dum petunt: fugiunt. Nam cum
summa uite beate sit solida securitas. et cius in concussa fi¬
ducia: solitudinis colligunt causas. et per insidiosum tra
mitem non tantum ferunt sarcinas sed trahunt. Ita longiꝰ
ab effectu eius. quod petunt semper abscedunt. et quo p̾l
opere impenderunt. hoc se magis impendunt et ferũt᷑

Expanded text:
imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur
Abbreviated transcription (Latin):
et periculum recipiant. fastiose legunt. Sona mens omnibꝰ
patet. Omnes adhoc sumus nobiles. nec reiicit quenꝗͣ phĩa
nec eligit. omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleã¬
tes aquam traxit: et rigando horto locauit manus. Platõe
non accepit nobilem phĩa sed fecit. Quid est quare despe¬
res his te posse fieri parem. Omnes hi maiores tui sunt si te
illis geris dignum. Geres autem si hoc protinus tibi ip̃e per¬
suaseris. a nullo te nobilitate superari. omnibus nobis totiđ
ante nos sunt. Nullius non origo ultra memoriam iacet. N¬
longa uanetas miscuit et sursum. dehorsumq fortuna uẽ¬
sauit. Quis est generosus ãd uirtutem bene a natura compo¬
situs. hoc unum intuendum est. Alioquin si ad uetera reuo¬
cas nemo non inde est ante q̃ in hoc est.a primo mundi or¬
tu usq in hoc tempus produxit nos splendidis sordidisq
alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosi

Expanded text:
et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosophia, sed fecit. Quid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis
Abbreviated transcription (Latin):
hostio uiuere. lanitores conscientia nr̃a non supbia oppͦ¬
suit. Sie uiuimus ut dep̃hendi sit subito aspici. Quida¬
utem prodest recondere se. et oculos hominum. auresq
uitare: Bona conscientia turbam aduocat.mala etiam in
solitudine anxia. atq sollicita est Si honesta sunt quȩ facis
omnes sciant: si turpia quid refert neminem scire cum tu
scias: O te miserum si contemnis hunc testem. Uale.oo
Ilerum tu mihi te pusillum facis et dicis malignius tecũ
Iegisse naturam prius. deinde fortunam cum possis exi¬
mere te uulgo. et ad felicitatem hominum maximam emer¬
gere. Si quid est aliud in phĩa boni. hoc est quod stema nõ
inspicit. Omnes si ad originem p̾mam reuocantur.a diis st
Eques romanus es. et adhunc ordinem tua te perduxit indu¬
stria. At me hercule multis quatuordicim gradus clausi sũt
Non omnes curia admittit.Castra quoq quos ad laborem

Expanded text:
ostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia oppoostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE. erum tu mihi te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid est aliud in philosophia boni, hoc est, quod stemma non inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem
Abbreviated transcription (Latin):
Uomodo hoc ad me peruenerit quęris. Quis mihi id¬
te cogitare narrauent: quod tu nulli narras. Is qui o¬
scit plurimum rumor. Quid ergo inquis tantus sum ut poͦ¬
sim excitare rumorem: Non est quod te adhunc locum res¬
piciens metiaris. ad istum respice in quo moraris. Quidꝗd
inter uicina eminet magnum est illic ubi eminet. Nam i¬
magnitudo hẽt mõm certum. comparatio illam autem đ¬
primit aut tollit. Nauis quȩ in fumine magna est: in maĩ
paruula est. Qubernaculum: quod alteri naui magnum¬
est: alteri exiguum. Tu nunc in prouincia licet contẽnas
ip̃e te magnus es. Quid agas. quem ad mõm coenes. que¬
admodumꝰ dormias. quia scitur eo die diligentius uiden¬
dum est. Tunc autem felicem te eẽ uidica. cum poteris in
publico uiuere: cum te parietes tui tegent. non abscõdut
Quos plęrunq circundatos nobis uindicamus. non ut tutiꝰ
uiuamus sed ut peccemus occultius. Rem dicam ex qua
mores estimes nr̃os. uix quenꝗ inuenies qui possit aperto

Expanded text:
uomodo hoc ad me pervenerit quaeris, quis mihi idte cogitare narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum certum; comparatio illam aut tollit aut deprimit. Navis, quae in flumine magna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri exiguum est. Tu nunc in provincia, licet contemnas ipse te, magnus es. Quid agas, quemadmodum cenes, quemadmodum dormias, quaeritur, scitur; eo tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invenies, qui possit aperto
Abbreviated transcription (Latin):
men pani. et polente damus: et cȩteris: sine quibus uita non
bonum. Quoniam quȩdam necessaria sunt eademq: uilis¬
sima. Nemo eousq dignitatem boni ignorat: ut illud ad
huc in diem dimittat utilia. Quid ergo non eo potius curã
transferes: ut ostendas omnib magno temporis impendio
queri suꝑuacua. et multossinisse uitam.: dum uite instru¬
menta conquinunt. Recognosce singulos considera uniũ¬
sos. nullius non uita spectat in crastinum. Quid in hoc sit
mali quęris. infinitum. non enim uiuunt. sed uicturi st̾.
omnia differunt: etiam si attenderemus. tamen nos uita
p̃curreret. Nunc uero cunctantes. quasi aliena transcurit
et ultimo die finitur: omni perit. S ne epłȩ modum exce¬
dam: quȩ non deb sinistram manum legentis implere: ĩ
alium diem. hanc litem cum dialeticis differam nimium
subtilibus. et hoc solum curantibus: non et hoc.

Expanded text:
men pani et polentae damus et ceteris, sine quibus vita non men pani et polentae damus et ceteris, sine quibus vita non bonum est, quoniam quidem necessaria sunt quaedam eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera univsos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc.
Abbreviated transcription (Latin):
magistra utitur ad illius leges componitur.Sic uiuit quomͦ
illa scripsit. cui bona sua. nulla uis excutit.Qui mala in bõu:
conu̾tit. certus iudicii inconcussus. intrepidus.quem aliqua
uis mouet:nulla ꝑtiubat.quem fortuna quidem cum ha¬
buit tȩlum nocentissimum ui maxima intorsit pungit non
uulnerat: et hoc raro. Nam cętera eius tęla. quibus genus hu¬
manum debellatur: grandinis more dissultant.quȩ incus¬
sa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac soluitꝰ
Quid me detines in eo quem tu ip̃e eudomenon de quo ipẽ
tantum librorum compositum est. Ecce mihi tota uita mẽ¬
titur.hanc coargue:hanc ad uerum si acutus es redige: ne¬
cessaria iudicatꝰ quorum magna pars superuacua est. etia
quȩ non est supuacua. nihil in se momenti hẽt in hoc ut poᷤ¬
sit fortunatum. beatumq prȩstare: Non enim statim bonu:
est si quid necessarium est. ac proiicimus bonum si hoc nõ¬

Expanded text:
magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de quo tantum librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc no
Abbreviated transcription (Latin):
meritas sub titulo forntudinis latet. Moderatio uocat᷑
ignauia. pro cauto timidus accipitur. In his magno pi¬
culo erramus. his certas notas imprime. Ceterum qui int̾¬
rogatur an cornua hẽt: non est tam stultus ut frontem su¬
amꝰ temptet: nec rursus tam ineptus. aut hebes ut nesciat.
Tu uli subtilissima collatione ꝑsuaseris. Sic ista sine noxa de¬
cipiunt. quomõ p̃stigiatorum acceptabula. et calculi in ꝗ¬
bus me fallacia ip̃a delectat effice ut quomodo fiat intelliga.
perdidi usum. Idem de istis captionib dico. Quo enim no¬
mine potius sophisiata appellem: nec ignoranti nocent. nec
cere: hoc nos doce:beatum non eum ẽẽ: quem uulgus appel¬
lat ad quem pecunia magna confluxit: sed illum cui bonu
omne in animo est erectum et excisum. et mirabilia calcantẽ
Qui neminem uidet: cum quo se commutatum uelit:Qui
hominem ea sola parte aestimat: qua homo est.qui natura

Expanded text:
meritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur meritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec cere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura
Abbreviated transcription (Latin):
sissent. Multum illis temporis uerborum cauillatio. et d¬
ceptio eriput. Captiose disputationes quȩ acumen irri¬
tum exercent nectimus nodos et ambiguam significatiõe
uerbis illigamus ac deinde dissoluimus. tantum nobis ua¬
cat iam uiuere.iam mori scimus. Tota illo mente pergen¬
dum est. ubi prouideri deb ne res nos non uerba decipi¬
ant. Quid mihi uocum similitudines distinguis quibus
nemo unquam nisi dum disputat captus est. Res fallunt
illas discerne:pro bonis mala amplectimur. optamus con¬
tra id quod optauimus. pugnant uota nr̃a cum uotis. cõ¬
silia cum consiliis. Adulatio q̃similis est amiciciȩ. nõ uni¬
tatur illam tantum sed uincit et p̃terit. apertis ac ꝓpiciis
auribus recipitur. et in p̃cordia ina descendit eo ipõ gra¬
uosa quo ledit. Doce quemadmõm hanc similitudine
possim dignoscere. Uenit ad me pro amico blandus ini¬
micus. uicia nobis sub uirtutum nomine obrepunt. te¬

Expanded text:
sissent. Multum illis temporis verborum cavillasissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, te
Abbreviated transcription (Latin):
lbroium istic inopiam ẽẽ quereris. non
refert quam multos sed quambonos hẽas
lectio certa prodest. uaria delectat. Qui
quo destinauit peruenire uult: unam
sequatur uiam. non per multas uagetur.
excutere. Me quoq isto si spem transfertem. et insi mature te sinẽ
officii sperarem impetraturum. hanc senilem expeditionem in¬
dixissem mihi. Nec me charybdis. et Sylla. et fabulosum isto
fixtum deterrere potuissent. Tranassem ista non solum traieci¬
sem dumiodo te complecti possem et p̃sens existimare quãtu
animo creuisses. Ceterum ꝙ libros meos tibi mitti desideras nõ
magis ideo me disertum puto ꝗͣ formosum putarem si ima¬
ginem meam peteres. In dulgentie scio istud ẽe non iulicii
si mõ indicii est. indulgentiam tibi imposuit. sed qualescũ¬
q sunt tu illos sic lege tanquam uerum quęram. adhuc ñ
sciam et contumaciter quȩram. Non enim me cuiꝗͣ emance¬
paui. nullius nomen fero. Multum magnorum nobis reliq̃¬

Expanded text:
brorum istic inopiam esse querens. Non refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum viro
Abbreviated transcription (Latin):
opus est exercitatione quotidiana. et a rebus studium trã¬
sferendum est ad uerba. Hec autem etiam si aderunt. et pote¬
runt sine ullo tuo labore decurrere temperanda sunt tamẽ
Nam quemad mõm sapienti uiro incessus modestior con¬
uenit. ita oratio p̃ssa non audax. Summa ergo sum maru
hȩc erit. Tardiloquum esse te iubeo. Uale¬

Expanded text:
 exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium tra exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium trasferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Summa ergo summarum haec erit: tardilocum esse te iubeo. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
puto magis aut minus conuenire. In grecis hanc licentiam.
tuleris. Nos etiam cum scribimus interpingere assueuimus
Cicero quoq nr̃ a quo romana eloquentia exiliuit gradariu
fuit. Romanus sermo magis se circũspicit et aestimat prebet¬
q estimandum. Fabius uir egregius. et uita. et scientia et
quod post ista est eloquertia quoq disputabat expedite o¬
magis qͣ concitate ut posses dicere facilitatem ẽẽ illam nõ
celeritatem. Hanc in uiro sapiente: recipio non exigo. ut o¬
ratio eius sine impedimento exeat. proferatur tamen ma¬
lo q̃ prouat. Eo autem deterreo ab isto morbo ꝙ non po¬
test tibi ista res contingere aliter ꝗͣ si te pudere desierit. Per¬
frices frontem oportet. et te ip̃e non audias. Multa enim in¬
obseruatus uie cursus feret quę rep̃hendere uelis. Non po¬
test inq̃ tibi contingere res ista salua uerecundia. Prȩterea¬

Expanded text:
puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et scientia et, quod post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa enim inobservatus ille cursus feret, quae reprehendere velis. Non potest, inquam, tibi contingere res ista salva verecundia. Praeterea
Abbreviated transcription (Latin):
sequi poterit. aliquando etiam impitus et rudis. Tum quoq
cum illum aut ostentatio abstulerit: aut affectus impetus sui
tantum festinet. atq ingerat: quantum aures pati possunt. Re¬
cte ergo facies si non audieris istos: qui quantum dicatit non
quemadinõm quęrunt. Et ip̃e malueris si necẽe est uel. P.
Uinicium dicere: ꝙ itaq cum quereretur quomõ p. uiincius
diceret. Assellus ait. tractim. Nam geminus uarius ait: quo¬
mõ istum disertum dicatis nescio tria uerba non põt iungere
Ouidni malis tu sic dicere quomõ uicinius aliquis tam insul¬
sus interuenerit. qͣ qui illi singula uerba uellenti tanquam
dictaret et non diceret ait. dic. uel nunꝗͣdicas. Nanq theĩ
cursum suis temporib oratoris celeberrimi longe abeẽ ab
homine sano uolo nunꝗqͣ dubitauit nunquam intermisit.
semel incipiebat semel desinebat. Quȩdam tamen et natioibꝰ

Expanded text:
sequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, sequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, et ipse malueris, si necesse est, ut P. Vinicius dicere, qui titubat. Cum quaereretur, quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam dictaret, non diceret, ait: " Dic, numquid dicas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus oratoris celeberrimi, longe abesse ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus
Abbreviated transcription (Latin):
tus. S ut plęraq fien posse non crederes. cognouisse satis
est. Ita istos per uerba exereuerunt. abunde est semel au¬
disse. Quid enim. quis dicere: quid imitari uelit. quid o¬
de eorum animo udicet. quorum oratio pertubata est et ĩ¬
missa est. Nec põt rep̾mi. quemadmõm per procliue cũrẽ¬
tium. non ubi uisum est gradus sistitur sed incitatio cõ po¬
ris pondere serpit. ac longius q̃uoluit effertur: Sic ista di¬
cendi celeritas. nec in sua potestate est: nec satis decora płi¬
losophiȩ: quȩ ponere deb uerba. non proucere. et pedetẽ¬
tim procedere: Quid ergo non aliquando in surget: Quid ni:
sed salua dignitate morum quam uiolentiarsta. et nimialux
exuit.hẽat uires magnas. moderatas tamen. perennis sit unda:
non torrens. Uix oratori ꝑmiserim talem dicendi uelocitatem
irreuocabilem: ac sine lege uadentem: quemad mõm iudex sb̃¬

Expanded text:
tus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis tus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum oratio perturbata et inmissa est nec potest reprimi ? Quemadmodum per proclive currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae ponere debet verba, non proicere, et pedetemptim procedere. " Quid ergo ? Non aliquando et insurget ?" Quidni ? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori permiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmodum enim iudex sub
Abbreviated transcription (Latin):
tamen insidit quod expectatur: ꝗͣ quod p̃teruolat. Demq
tradere homines discipulis p̃cepta dicuntur. not tradit᷑ qđ
fugit. Adiice nunc ꝙ quȩ ueritati oꝑam dat oratio in com¬
posita ẽẽ deb et simplex. hȩc ppłaris. niħ hẽt ueri. Mouer
uult turbam: et inconsultas aures impetu rapere.Tradendam
se non p̃bet. aufertur. Quomõ autem regere põt. qui regi ñ
põt: Quid ꝙ hec oratio quȩ sanandis mentib adhibetur
descendere in nos deb: remedia non prosunt nisi immorẽ¬
tur. Multum p̃terea hẽt inanitatis. et uarii. plus sonat. q̃ o
ualet. lenienda sunt.quȩ me exterrent: compescenda. quȩ
irritant. discutienda quę fallunt. inhibenda luxuria. cõri¬
pienda auaricia. Quid horum raptim põt fieri: Quis me¬
dicus egros in transitu curat: Quid ꝙ ne uoluptatem qui¬
dem ullam hẽt. talis uerborum sine delectu ruentium strepi¬

Expanded text:
tamen insidit, quod exspectatur, quam quod praetervolat. Denique tamen insidit, quod exspectatur, quam quod praetervolat. Denique tradere homines discipulis praecepta dicuntur; non traditur quod fugit. Adice nunc, quod quae veritati operam dat oratio, inconposita esse debet et simplex. Haec popularis nihil habet veri; movere vult turbam et inconsultas aures inpetu rapere, tractandam se non praebet, aufertur. Quomodo autem regere potest, quae regi non potest ? Quid, quod haec oratio, quae sanandis mentibus adhibetur, descendere in nos debet ? Remedia non prosunt, nisi inmorantur. Multum praeterea habet inanitatis et vani, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepi
Abbreviated transcription (Latin):
tas afferunt: Nam quod in conspectu dulcissimum est: iod
amici manus imp̃ssa p̃stat agnoscere. Audisse te scribis
Seraphionem pħm. cum istue applicuisset solere magno o¬
cursu uerba conuellere: quȩ non effundit una uox. s prę¬
mit et urget. Flura enim ueniunt. ꝗͣ quib nox una suffici¬
at. hoc non probo in phõ cuius pronunciacio quoq sic
uita deb ẽẽ composita. Nihil autem ordinatum est: qđ
prȩcipitatur et properat.Itaq: oratio illa apud homerum
concitata et sine intermissione in morem nimis suꝑueniẽs
oratori data est: lenis. et melle dulcior sen ꝓfuit. Sic itaq:
habe: ut istam uim dicendi rapidam.atq: abundantem ap¬
uorem ẽẽ credas circulanti. ꝗͣ agenti rem magnam. ac seria
docentiq. Eque stillare illum nolo ꝗͣ currere. nec extẽdat
aures. nec obruat. Nam illa quoq: inopia. et exilitas. minu̾
intentum auditorem hẽt. tȩdio interruptȩ tarditatis. faciliꝰ

Expanded text:
tas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id tas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura enim veniunt quam quibus vox una sufficiat." Hoc non probo in philosopho, cuius pronuntiatio quoque, sicut vita, debet esse conposita; nihil autem ordinatum est, quod praecipitatur et properat. Itaque oratio illa apud Homerum concitata et sine intermissione in morem nivis superveniens iuveniori oratori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius
Abbreviated transcription (Latin):
hẽt suum finem. Inania et ex libidine orta sine termino st̃.
necessia metitur utilitas. supuacua quo redigis. Uoluptati¬
bus itaq se mergunt: quib in consuetudinem adductis ca¬
rere non possunt. et ob hoc miserrimi sunt:ꝙ eo peruenerũt
ut illis quȩ supuacua fuerant. facta sint necessaria. Seruiunt
itaq uoluptatib. non fiuunt᷑ et mala sua quod malorum est
ultimum amant. Tunc autem est consumata infelicitas. ubi
non solum turpia delectant sed etiam placent. et desunt cẽ
remedio locus ubi quae fuerunt uicia. mores sunt: Uale. o¬
stequenter mihi seribis. gratias ago.nam quo unoUS
mõ potes. te mihi ostendis. Nunꝙͣ epłam tuam accipiͦ
ut non ꝓtinus una simus. Si imagines nobis amicorum ab¬
sentium iocunde sunt:quȩ memoriam renouant: et desid
rium absentiȩ falso.atq: inani solatio leuant:quanto ios¬
diores sunt litterȩ quȩ ueri amici absentis uestigia ueras no

Expanded text:
habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviunt itaque voluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod malorum ultimum est, et amant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt. VALE. frequenter mihi scribis, gratias ago. Nam quo uno modo potes, te mihi ostendis. Numquam epistulam tuam accipio, ut non protinus una simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam renovant et desidrium absentiae falso atque inani solatio levant, quanto jucundiores sunt litterae, quae