comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tem̃arus infirmiorib añis bidet᷑ cũ bacho ymor
cũ quauis uoiuptate ꝯg̾ssus. Si loch uir instꝯr digna
qui de sodomoꝵ eriꝑetur incendio impellente enu
stimulo corruit in incestũ. Si noe femora de midauit
fide ⁊ ꝑseu̾ancia lom subtinctus diluiuo alc̃ hũani
genis pr̾ ⁊ salutis opife x quis tuto cong̾dĩ insi forte
tantis ducat prĩb p̾fe̾nd̾. ¶ ut̃ tñ placonis nõ relucte¬
mur edicto congredi cũ boluptate fa forcius dũ tũ tuciꝰ
sit fuge̾ ⁊ illius declinare ꝯflitũ. ¶ Est p̾c̾ea in qui¬
ms obẜuandũ ut instruẽ de familie ⁊ domꝰ regẽde
cura ⁊ ẜuilis obsequii mod̾acio uni alicui demãdet᷑
ne quidineptũ ⁊ imꝑatũ aꝑpeat. Ne quis stupẽsũ
aut erubestendũ emergat ne dñm oporteat ad se g̾e̾n¬
doꝵ renocare sollicitudinẽ ⁊ ut dici solet quasi in hu¬
meris portare quiuas. ¶ Uitet eciã qui int̾ ꝯniuiã
biq secti faciendi morẽ. eo ꝙ in quinus. id ẽ in io¬

Expanded text:
us infirmioribus animis videtur, cum Baccho, imo et cum quavis voluptate congressus. Si Loth vir justus, et dignus qui de Sodomorum eriperetur incendio, impellente vini stimulo corruit in incestum; si Noe femora denudavit, fide et perseverantia boni subtractus diluvio, alter humani generis pater et salutis opifex, quis tuto congreditur, nisi forte tantis ducat patribus praeferendum? Ut tamen Platonis non reluctemur edicto, congredi cum voluptate sit fortius, dum tamen tutius sit fugere, et illius declinare conflictum. Nec memini qus observandum, ut instruendae familiae, et domus regendae cura, et servilis obsequii moderatio, uni alicui demandetur; ne quid ineptum et imparatum appareat, ne quid stupendum, aut erubescendum emergat, ne dominum oporteat ad se gerendorum revocare sollicitudinem, et ut dici solet, quasi in humeris portare convivas. Vitet etiam, qui conviva bique secreti faciendi morem, eo quod in conviviis, id est in ju
Abbreviated transcription (Latin):
si. ⁊ mdulte licencie bñsicio quitꝙ erubescencie in ẽẽ
pot̾at abscondit. ¶ unde ⁊ impcie a nibendo dici mna¬
iores cradidunt qr pudenda hũane infirmitatis
anbit. idẽ abscondit ut ait nonus marcellus ⁊ĩ¬
ꝯulgencia legis. ¶Inoleuit eciã ꝯsuetudo ut ques
in ꝯnĩciũ carnis eccĩe iũgit auctas pallio belentui
altaris aut alio ab ecc̃a tñ instituto ut thorus qui
xpõ ꝯsiuiante ꝯstrnttur sic in fide castitatis fratti¬
sitatis que maculas ꝯtegat ut tocius sit ꝓbri et
ꝯfusionis ignarus. p̃ferũt faces ⁊ lampades ⁊ lũ¬
naria accendĩr qr geminũ thioꝵ qui ꝑalã rnõ sua
bigente libidme s honesta ꝯsencienciũ loluntate
sterint᷑ decus bomi ꝯuigalis sterint᷑. ¶2ra ⁊ yme¬
ne ꝰ lucẽ amat ⁊ alacer faretrat puer cupido fur¬
tinã succendens latebras ⁊ angulos q̃rit. ¶ Sicet aut̃
honesta set ⁊ utilis copula maritalis angustie ꝙͣ
leticie facũdior ues fecũdior ẽ. parit emĩ in dolore

Expanded text:
li, et indultae licentiae beneficio, quidquid erubescentiae poterat inesse, abscondit. Unde et nuptiae a nubendo dici majores tradiderunt, quia pudenda humanae infirmitatis nubit, id est abscondit, ut ait Nonnius Marcellus, indulgentia legis. Inolevit etiam consuetudo, ut quos in commercium carnis ecclesiae jungit auctoritas, pallio velentur altaris, aut alio ab ecclesia constituto, ut torus qui Christo conciliante construitur, sic in fide castitatis, fragilitatis suae maculas contegat, ut totius sit probri, aut confusionis ignarus. Praeferuntur et faces, lampades, et luminaria accenduntur, quia geminum torum, qui palam, et non sua urgente libidine, sed honesta consentientium voluntate sternitur, decus boni conjugalis illustrat. Nam Hymenaeus lucem amat, et alacer pharetra puer Cupido, furtivam succedens flammam, latebras et angulos quaerit. Licet autem honesta sit, et utilis copula maritalis, angustiae quam laetitiae fecundior est. Parit enim in dolore
Abbreviated transcription (Latin):
fu̾it. uel ut nomẽ nr̃m nõ int̾eat uel hc̃amꝰ p̃si¬
dia senectutis ⁊ c̾tis utam᷑ he̾dib stolidissimid ẽ
Quis enĩ ad nos ꝑtinet recedentes emũdo siuoiẽ
nõ alius nõ uotet᷑. cũ ⁊ filius non statim prĩs
uocabulio refferat ⁊ ĩm̃abiles sint qui appellẽt᷑
codẽ nomĩe ¶ rut que senectutis p̃sidia ⁊ auxi¬
lia mitrire domi qui aut prior te forte moriati
ant ꝑũsissimis morib sit aut cebtecũ ad maturã
etate uemi̾t tarde ei bideario mori. ¶ he̾des aui melio
quos uẽlis nolis hr̃e cogaris. ¶ Sate fert᷑ dixisse .p.¬
enĩ ꝯpacietur qui semel solutus ab̃iniculis reuolat ad
cathenas. Plane indignus ẽ lib̾tatis honore ⁊ qͥete

Expanded text:
ut vel nomen nostrum non intereat, vel habeamus praesidia senectutis, et certis utamur haeredibus, stolidissimum est. Quid enim ad nos pertinet recedentes e mundo, si nomine nostro alius non vocetur, cum et filius non statim patris vocabulum referat, et innumerabiles sint, qui appellantur eodem nomine? Aut quae senectutis auxilia nutrire domi, qui aut prior te forte moriatur, aut perversissimis moribus sit, aut certe cum ad maturam aetatem pervenerit, tarde ei videaris mori? Haeredes autem quos, uelis nolis, habere cogaris, Ñlicet certa haeenim ei compatietur, qui semel solutus a vinculis, revolat ad catenas. Plane indignus est libertatis honore, et quiete,
Abbreviated transcription (Latin):
iliõnis nec p̾cede̾tis ĩnuicicie titulus ꝑmnit.¬
¶ Nã ⁊ btũs g̾goꝰ gneocesarie̾sis epũs dũ urgente
temꝑis ꝑcelle angustia in alpib int̾ceꝵtus in fanũ
appollimis qui ibi ab indigenis colebat᷑ diu̾tisset
⁊ asac̾dote loci licet ꝓphano officõsissime exceptus
fuiss hospicio menior hospicũ ⁊ officii appollinem
¶ Eoq refferẽte ꝯstat ꝙ sac̃dos ille querulꝰ beatũ¬

Expanded text:
igionis, nec praecedentis inimicitiae titulus perimit. Nam et beatus Gregorius Neocaesariensis episcopus, cum urgente temporis et procellae angustia, in Alpibus interceptus, in fanum Apollinis, qui ibi ab indigenis colebatur divertisset, et a sacerdote loci, licet profano officiosissime exceptus esset hospitio, memor officii et hospitii, Apollinem  Eoque referente constat,
Abbreviated transcription (Latin):
notata. ¶ Sllios enĩ relata ncitarut exempla
uirtutũ alios bñficior ⁊ nõ millos modestie ut¬
et quialit̾ agebant sepe auditis talib ad emendacoem
quinus int̾rogat que sũt int̾rogato facilia iũsi ⁊ que
scit mt̾rogatũ sedula excitacõne didicisse. ¶ Maud eĩ

Expanded text:
ocata. Alios enim relata incitarunt exempla virtutum, alios beneficiorum, nonnullos modestiae, utet qui aliter agebant saepe auditis talibus ad emendationem interroget, quae sunt interrogato facilia responsu, et quae scit illum sedula exercitatione didicisse. Gaudet enim
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hyrci bidet᷑ alta fetoiem hre. ¶ ut enĩ pudicitia unter
untutes emũet sic peculancia in uicus abiectissima est
Et cũ illa utrũq deceat sex ũ muliebrẽ tñ magis ex¬
ornat. ¶ Si quid doctissimi uuri uox ꝑ ẽ pudicitia mt¬
pultiã bene ãet᷑ de maiorib quoꝵ saigitie so lo le
pendiõ nec de prẽ dubitandũ ẽ. Bene in p̾mis de se
ỹ a ꝯtuelia asiem corꝑis bendicat Captiuitatis nulla
maior captiuitas ẽ ꝙͣ ad alicnã libidinẽ tiahi ¶ Siros
ꝯsilatos uel ꝯsulares illustrat eloꝙ̃cia. in nom̃ et̾m̃
tnffert głiã imilitaus t̾uphos q noue gẽtis ꝯseciat¬
¶ Mueta sunt que ꝑ se clara ingeniã nobilitãt. mulieꝵ

Expanded text:
i videtur habere fetorem. Ut enim pudicitia inter virtutes eminet, sic petulantia in vitiis abjectissima est: et cum illa utrumque deceat sexum, muliebrem tamen magis exornat. Siquidem doctissimi viri vox est, pudicitiam inpulchram. Bene meretur de majoribus, quorum sanguinem sobole scendum est, nec de patre dubitandum est: bene in primis de se, quam a contumelia alieni corporis vindicat. Captivitatis nulla major calamitas est, quam ad alienam libidinem trahi. Viros consulares illustrat eloquentia, in nomen aeternum transfert gloria militaris, triumphosque novae gentis consecrat. Multa sunt, quae per se c
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓut᷑ de conclant. ¶ Sicut aũt digins sibalitatie
hostia patent ita sut turpio p̃cludenda. rã ⁊ fa¬
tue bigines licet pulsent ad ianuã obstulticie nõtã
repusam paciũtur. ne forte eiciant᷑ ad misse coscat
enĩ qr turpiꝰ eicitiu ꝙͣ nõ admittit᷑ hospes. Et tam̃¬

Expanded text:
ur de conclavi. Sicut autem dignis liberalitatis ostia patent, ita sunt turpibus praecludenda. Nam et fatuae virgines, licet pulsent ad januam, ob stultitiae notam repulsam patiuntur, ne forte ejiciantur admissae Constat enim quod Turpi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsequi fructũ laboris cũ adipiscũt occonẽ publitandi
que didist̾ant. sine oñtacõnis nota qua caret qui se non
pgit s m̃itatur ut proferat. ¶ Econtͣ magne amaritu¬
dusõ sr corã multis aliquẽ int̾roges quod nõ opima
uooꝑtũa sciã quesiuĩt. Cogitur enĩ aut negare se scut¬

Expanded text:
sequi fructum laboris, cum adipiscuntur occasionem publicandi quae didicerant sine ostentationis nota; qua caret, qui non ingerit, sed invitatur ut proferat. Contra magnae amaritudinis est, si coram multis aliquem interroges, quod non opima scientia quaesivit. Cogitur enim aut negare se sc
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Porro ar les docet a quib sit uolupcatil p̃cipue
absimẽdid. Cũ enĩ de ql̃q ꝑtito sẜuũ fonte uo¬
luptas oriatur illã que ẽ gũstus ⁊ tactus id ẽcibi
⁊ uentris solã homĩb cõem dicit eẽ cũ beluis. Et
idcco in pecudũ feroꝵ q aĩaliũ mio hẽtur qͥst̾¬
hñs aliquid hũami pudoris uoluptatib istis
duab coeundi atq comedendi que honuĩ cũ sue¬

Expanded text:
 Porro Aristoteles docet a quibus sit voluptatibus praecipue abstinendum: « Cum enim de quinquepartito sensuum fonte voluptas oriatur, illam quae est gustus et tactus, id est cibi et ventris, solam hominibus communem dicit esse cum belluis, et idcirco in pecudum ferorumque animalium numero habetur, quisqhabens aliquid humani pudoris, voluptatibus istis duabus, coeundi atque comedendi, quae homini cum sue
Abbreviated transcription (Latin):
domesticũ dicimiꝰ ⁊ in hũc modũ farciẽdo ꝙͣ plr̃a
fatimiꝰ ẽẽ troiana. ¶ Onde maicus uarro in liͦ tercio
caueis nel caneis ⁊ loco clauso faciã pingues G
⁊ codras luxus affecit sagĩatas. hͨ uarro ¶ Nich
aut̃ istoꝵ luxus iã l nõtã s ẽ cuulitatis insigne
quitꝙ incẽtiuũ ẽ gule. h ͨ de septio ca᷑ Sẽ de gͦ¬

Expanded text:
 in hunc modum faciendo quamplurima facimus esse Trojana. Unde M. Varro in libro tertio caveis, et loco clauso faciant pingues. Sed et cochleas luxus effecit saginatas. » Haec Varro. Nihil autem istorum luxus jam habet notam, sed est civilitatis insigne, quidquid incentivum e
Abbreviated transcription (Latin):
fr̃ne caritatis u̾e optet sustentari nam ¶ Eopedit
ues solaciũ cad itatis. ¶ Int̾dĩ̃ tñ increpare pigrũ
csargiri. Quid moror. quitꝙ caritas erogat ue¬
mun̾atur a dño/ ⁊ om̃e quod dispendit uanitas
¶ Duos quedẽ affcus in hiomĩe ab micio extitisse
modi appetitũ quoꝵ alt̾ in uolũtate alt̾ in noc̃itate
ꝯsistit. Et quanto appetitus iusti qui in uolũtate ẽ
insi forte quis queat ẽẽ iustus miniũ aut beatus¬
¶ Poreo si appetitus ꝯmodi mẽsurã nctitatis exce¬
dat uͥgit ad culpã. ⁊ cupidi ͭ ͥ ᷤᷤ conscius sibi uiciorũ
parit orignẽ dilt̾ u̾o istoꝵ qm̃ militat caritati que

Expanded text:
dit vel solatium charitatis. Interdum tamen increpare pigrum, quod exigunt elargiri. Quid moror? Quidquid charitas erogat remuneratur a Domino. Quod dispensat vanitas, . Quos quidem affectus in homine ab initio exstitisse  justi, et commodi appetitum. Quorum alter in voluntate, alter in necessitate consistit, et quanto appetitus justi qui in voluntate est,  potest, nisi forte quis queat esse justus nimium, aut beatus. Porro si appetitus commodi mensuram necessitatis excedat, vergit ad culpam, et cupiditatis conscius, sibi vitiorum parit
Abbreviated transcription (Latin):
si uacat paulisꝑ attende¶Primos ergo ramos huiꝰ
plante sic distinguit ut sit primus. manis gloria
lint ad spͣnle liberacõns preliũ seꝑtiforius gẽs spnitu
plenus uenit. Cum ergo iuorũ .u. spũalia sinta duo
culos pcedentes tanta quidem amplia tuome dilatatos
ut nmidũ fere totũ in maligno positũ pene opiaut
Ram de mani gloria Inobediencia iactancia tpoceisio
despatõ torꝑoe corpor cͥta pͥçepta ragaco mentis ergra aliau¬

Expanded text:
si vacat, paulisper attende. Primos ergo ramos hujus si vacat, paulisper attende. Primos ergo ramos hujus plantae sic distinguit, ut sit primus, inanis gloria, uit, ad spirituale liberationis praelium septiformis gratiae spiritu plenus vende se procedentes, tanta quidem amplitudine dilatatos, ut mundum fere totum, in malignum positum, pene operiant. Nam de indesperatio, torpor circa praecepta, vagatio mentis erga i
Abbreviated transcription (Latin):
Eam et gnatonis opera muutilis ẽ si nõ sit miles
gloriosus ⁊ forte trasonis arrogancia ꝯquiescet si nõ
eam fallacia gnatonis excepit Conici forte ꝯtempnis
ennuchũ sed in eumicho fere oñi uitam expressit et eo
gumento smne lesione ꝑsonarũ uicia denudauit/ Si nobi¬
liorem queris auctorem multi ꝓcedent chenodorie rep̾s¬
soresEst autem chenodoxia ut pr̃ibus placuit gloria
manis que mentem inflat et aures et nichil aliud e¬
molimenti de solidatate uirtutis mortalibus a ffert
Cum autem suꝑbia sit tocius pcã mioũ hanc de se pͥ¬
mam sololem ginguit Ab hat em̃ uirulenta radice
suꝑbie .uii. principalia uicia ornuit᷑ que quidem prina¬
palia dicunt᷑ respectu mĩorũ que ex hus uelut idre ca¬
pitibus multipliciter pulsulant ¶Quorũ us ut noĩa
et figu̾e fidelius teneant᷑ qualiter hanc pestiferam
arborem beatissimꝰ papa gregoruis depingit in moͣlibꝰ

Expanded text:
Nam et Gnathonis opera inutilis est, si non sit miles Nam et Gnathonis opera inutilis est, si non sit miles gloriosus, et forte Thrasonis arrogantia conquiescet, si non eam fallacia Gnathonis exceperit. Comici forte contemnis eunuchum, sed in eunucho fere omnium vitam expressit. Et eogumento, sine laesione personarum, vitia denudavit. Si nobiliorem quaeris auctorem, multi procedunt cenodoxiae repressores. Est autem cenodoxia, ut Patribus placuit, inanis gloria, quae mentem inflat et aures, et nihil aliud emolumenti de soliditate virtutis mortalibus affert. Cum autem superbia sit totius peccati initium, hanc de se primam sobolem gignit. Ab hac enim virulenta radice superbiae, septem principalia vitia oriuntur, quae quidem principalia dicuntur respectu minorum, quae ex his, velut hydrae capitibus, multipliciter pullulant. Quorum ut nomina et figurae fidelius teneantur, qualiter hanc pestiferam arborem beatissimus papa Gregorius depingit in Moralibus,
Abbreviated transcription (Latin):
cutem enis exꝑtus regm tamo monte tenꝰ et filiam m
ditatma elrguens uoce duabꝮ uictoriis pespondente digra¬
quo niam ee nisẽ quo litet ueras exinne noces et u
euenitreeius ad uersues dom̃oe dñ uera loquũt decen¬
brem indulget libertateni Tunc ergo nõ impetrata ue¬
ma que ip̃o nire competit linguas a quent ⁊ quitquid
eos toto anuo urit inpue re dargiutut p alam detegeu¬
tes ⁊ crmima ⁊ dum tamẽ expletis saturnalibꝰ citra ueni¬
gm neguaguam ad accusacom̃ dominoꝵ prõnoꝵ ne ꝓsiliãt
N tota ergo
epicureoꝵ fanulia ĩsig¬
nis est traso et licet non
exierit primus aut omniũ pͥmus
hñdus ẽ a̾ nõ mĩmus inter primos Ei
onamq licet ineptus sit. tota gnatodoͣꝵrũ factio
famulatur. Et forte comitꝰ ides gnatonẽ intro¬
duxit seruũ militis gloriosi ut elegant̾ minie¬
ret quomã ⁊ in uita hominũ et inassercõne morũ
sub ẽ gnatonica trasomane Altera tamẽ pendet ex
altera a deo quidem ut mincem smne se eẽ nõ possit

Expanded text:
tem regni, Tauro monte tenus, et filiam in iditatem arguens, voce duabus victoriis respondente, dignaquoniam et jus est, quo licet veras expromere voces, et quod etiam servis adversus dominos, dum vera loquuntur, Decembrem indulget libertatem. Tunc ergo non impetrata venia, quae ipso jure competit, linguas acuunt, et quidquid eos toto anno urit, impune redarguunt, palam detegentes, et crimina, dum tamen expletis Saturnalibus, citra veniam nequaquam ad accusationem dominorum patronorumve prosiliantn tota ergo Epicureorum familia insignis est Thraso; et licet non exierit primus, aut omnium primus habendus est, aut non minimus inter primos. Et namque, licet ineptus sit, tota Gnathonicorum factio famulatur. Et forte comicus ideo Gnathonem introduxit servum militis gloriosi, ut eleganter innueret, quoniam et in vita hominum et in assertione morum subest Gnathonica Thrasonianae. Altera tamen pendet ex altera, adeo quidem, ut invicem sine se esse non possint.
Abbreviated transcription (Latin):
letiae in semetipõ nitꝰ amiserit unde consolari debeat
foris querit Et tauto magis extiora bona adipisci desi¬
derat quanto gaudiũ nõ habet ad ꝙͦ intrinsecꝰ recur¬
rat Et singula eorũ sue ꝑmaei quidem afferunt fruc¬
tũ cũ mans gloria diũ Ilmudia ꝓximũ ira auferat
et seipm̃ Tristicia solami fit ignara Auaricia dũ ꝑ exti̾¬
ora uagat᷑ edacitatis sue maca̾t᷑ Iennuo¶Ut̃ ergo maci¬
ei sue indigenciã expleat ꝓlabit᷑ ad duo tarius iucia
uria nascit᷑ dũ in ipa distribucõne membrorũ uentri
genitalia indeant᷑ eẽ subuxa uñ dũ unum mordinate
refiat᷑ aliguid ꝓculdubio ad ꝯtumelias excitatur. ¶ Dix tũ ¶¬

Expanded text:
bonum in semetipso intus amiserit, unde consolari debeat foris quaerit. Et tanto magis exteriora bona adipisci desiderat, quanto gaudium non habet, ad quod intrinsecus recurrat. Et quidem singula eorum suae perniciei afferunt fructum, cum inanis gloria Deum, invidia proximum, ira auferat et se ipsum: tristitia solatii fit ignara, avaritia dum per exteriora vagatur, edacitatis suae maceratur jejunio. Ut vero maciei suae indigentiam expluria nascitur, dum in ipsa distributione membrorum ventri genitaliasubnixa videantur. Unde dum unum inordinate reficitur, aliud procul dubio ad contumelias excitatur. Bene au
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Lhoc aũt magne lib̾tatis laudio effert ꝙ cũm̃¬
te seges de cenis ⁊ sũpcib feritnt᷑ ad pplm̃ casti¬
gantissime illius bigor diu optinuit q̃ mulodste¬
nũ habet qr mł probat occultũ. p̾cepit eñ ut pa¬
tentib ianius pransitaret᷑. ⁊ cenitaret᷑ ut sic ͦ¬
culis cuuũ testib factis luxurie modus fil̾t ¶ lꝯͦ
aũt iõ ticto probat portunianus qr apus ppłm ca¬
stigatũ ⁊ post̾ioris respectu aure ũ laudi erat fru¬
galitas ⁊ pauptas ẽẽ non pot̾at ꝯtemptiui uẽl ni¬
bori. ¶Nec berendũ uel u̾ecũduꝰ erat ut ad cenã

Expanded text:
 magnae libertatis laudibus effert, quod cum multae leges de coenis et sumptibus ferrentur ad populum, castigatissime illius vigor diu obtinuit, quae nil obscenum habet, quia nil probat occultum. Praecepit enim ut patentibus januis pransitaretur, et coenitaretur, ut sic oculis civium testibus factis, luxuriae modus fieret. Hoc autem ideo tuto probat Portunianus, quia apud populum castigatum, et posterioris respectum aurium, laudi erat frugalitas, et paupertas non poterat esse contemptui vel rubori. Nec verecundum erat ut ad
Abbreviated transcription (Latin):
eis magnificũ aut mirificũ uidetur afferrent. ¶ Def
contenta quitꝙͥ magnificẽcie ymo luxurie potuit
ĩueniri. ¶ Laudabile quidẽ fuit magnĩ biri ꝓpoĩtũ
qui u̾tutes oñ orbi suo uolebat infuna̾. s meo
arbitratu laudabilius extitiss si ingentẽ quã ar¬
mis bic̾at ⁊ quã luxurie p̃uicerat magnitudo le¬
gem temꝑancie ꝑ mulgass. ¶ uane fruguosiꝰ eẽt
di ab auct̃e multoꝵ magnoꝵ ꝓpagare audaciã.

Expanded text:
eis magnificum aut mirificum videretur, afferrent. Defluxeis magnificum aut mirificum videretur, afferrent. Defluxcontenta, quidquid magnificentiae, imo luxuriae potuit inveniri. Laudabile quidem fuit magni viri propositum, qui virtutes omnium, orbi suo volebat infundere. Sed in eo arbitratu laudabilius exstitisset, si in gentem quam armis vicerat, et quam luxuriae praevicerat magnitudo, legem temperantiae promulgasset. Sane fructuosius esset, di
Abbreviated transcription (Latin):
at comp̃hendi ⁊ sut plu̾a scło nro incognita
q̃ illi n ͨ ubis bel expͥmere uel ex̾cẽ morib non
potuerũt. ¶ Sicut enĩ g̾cia capta fer bictorẽ in¬
temꝑies ⁊ artes extulit ag̾stilacionis uic om̃n gẽ¬
ciũ mores boni ⁊ mali romanũ bictorẽ ꝓ secuti sũt¬
¶ Si qui dẽ numĩa ymo deõnia genciũ suꝑ scicõsiꝰ ꝙͣ
irligiosius aduocabat᷑. magnã q uisi sũc sibi asseq
religionẽ qr milla respuebant falsitutẽ ¶ Deoo tute¬
lares non cam pio ꝙͣ impio cultu omĩb sub trahebat̃
ut om̃s in õna brbe collecti in illius custodia uigit̾
uigilarent. Sic ⁊ que ubiq locoꝵ placiusse audierat
in urbem traiec̾unt ut esset bnide possent grãm om̃
in se ⁊ gliãm ꝓuocare. ¶ Silẽ aliꝙꝰ fecisse uisus est
normãnia cenomãnis ⁊ tandem maior britãniã cessit¬
¶ Assup̃to nãq regni dyademate ⁊ pace ꝯpoĩta legatos
misit ad ext̾as nacõnes ut a p̾claris dĩm domib quitꝙꝰ

Expanded text:
 nostro incognita, quae illi vel verbis exprimere, vel exercere moribus potuerunt. Sicut enim Graecia capta ferum victorem cepit, et artes Intulit agresti Latio, sic omnium gentium mores boni et mali Romanum victorem persecuti sunt. Siquidem numina, imo daemonia gentium, superstitiosius quam religiosius advocabant, magnamque sibi visi sunt assequi religionem, quia nullam respuerant falsitatem. Deos tutelares non tam pio quam impio cultu, omnibus subtrahebant, ut omnes in una urbe collecti, in illius custodia jugiter vigilarent. Sic et quae ubique locorum placuisse audierant, in urbem trajecerunt, ut esset unde possent gratiam omnium in se, et gloriam provocare. Simile aliquid fecisse visus est Normannia Cenomannis, et tandem major Britannia cessit. Assumpto namque regni diademate, et pace composita, legatos misit ad exteras nationes, ut a praeclaris omnium domibus quidquid
Abbreviated transcription (Latin):
linguas honuĩ ⁊ captant a metuunt effitudiit pẽimona
sua/ nuttiuit in uulgꝰ nussilia cominua extruũt pusilis
et maioribꝰ adulant᷑ ⁊ płm porcũ pocuis agentes quam
homniẽ ꝯmessacõnibꝰ et ebrietatibꝰ insistirt nũmos ⁊ hil¬
triones fouent/ nequiss mas artes remunerant. admictũt
nebulones ⁊ maledicoꝵ excitant linguas ad implendã ꝓota¬
tatis sue malicã idũ silenciũ eorũ a iurulenta dicaates
male nũto dona t᷑ pͥmio/ Dunt qui in hus maxinũ et fẽ
solut̃ dincarũ reputant usũ si multiplicent olłas clrmũ
lie i. acionẽ ¶uam si forte iunderis ꝯuenisse forũ comoratũ
credes/ nõ praudenaũ & cenancũ turbam ¶ Hoc tamẽ apus
ditiss mos / licet ⁊ manꝰ inferior in eo ꝓmodulo suo p̃o
excedit ⁊ nõ quid posat. sed quid alis placeat attendites¬

Expanded text:
linguas hominum aut captant, aut metuunt, effundunt patrimonia linguas hominum aut captant, aut metuunt, effundunt patrimonia sua, mittunt in vulgus missilia, convivia exstruunt, pusillis et majoribus adulantur, et plerique porcum potius agentes, quam hominem, comessationibus et ebrietatibus insistunt, mimos et histriones fovent, nequissimas artes remunerant, admittunt nebulones, maledicorum excitant linguas ad implendam procacitatis suae malitiam, dum silentium eorum, aut virulenta dicacitas, male merito donatur praemio. Sunt qui in his maximum, et vere solum divitiarum reputant usum, si multiplicent ollas carnium, liae rationem. Quam si forte videris convenisse, forum convocatum credas, non prandentium aut coenantium turbam. Hoc tamen apud ditissimos, licet et manus inferior, in eo pro modulo suo praeexcedit, et non quid possit, sed quid aliis placeat, attendit
Abbreviated transcription (Latin):
¶Nam bona eiꝰ semꝑ semꝑ tuferri  tnuto Natur a
eñ eius debilitati potest iugr̃ ⁊ corripi Aduenticõꝵ
lem mitent᷑ siquidem in utramq ꝑtem flectuntur fa¬
ale¶Et ms̃i possidenciũ inuenit᷑ usu nõ tam ad laudẽ¬
sunt quam ad untuꝑiũ ꝓmora Nam et diuicie ⁊ potenca
bona uel absolute mala sint intuꝑacõmĩ interdũ ad laudẽ
ꝯtrahunt ꝓ arbitrio iudictutis ¶ nde et interesse płimũ
puta Aristotilem ubi quisꝙ litudet᷑ a iutupet ¶bi ergo¬
ne desipit nec ad eam quam uidet᷑ affectare ꝑtiunget ¶ at
niter ppã uirtutis opera censent grẽ amplioris qͥue de li¬
beralitatis & magnanimitatis fonte ꝓuemunt/. Ea eniu
fanore ppłari clarius efferuut et iident᷑ eẽ precipua ĩ
magis ardua sunt uel que płibus ꝓsunt ¶Itn hus tamẽ
longe liberalitas antecellit que ⁊ anii indignacom̃ m
tigat: detrahençiũ linguas obtundit cohibet ⁊ͥ manꝰ hosti¬
les et a facie hoñ oꝑit multitudinem ꝑccõrũ Run ergo

Expanded text:
 semper auferri invito. Natura enim ejus, et debilitari potest jugiter, et corrumpi. Adventitiorum lem imitentur. Siquidem in utramque partem flectuntur facile. Et nisi possidentium juventur usu, non tam ad laudesunt, quam ad vituperium proniora. Nam divitiae, et potentiae, bona, vel absolute mala sint, vituperationem interdum, aut laudem contrahunt, pro arbitrio judicantis. Unde et interesse plurimum putat Aristoteles, ubi, quidque laudetur, aut ne desipit, nec ad eam, quam videtur affectare, pertinget. At inter ipsa virtutis opera censentur gloriae amplioris, quae de liberalitatis aut magnanimitatis fonte proveniunt. Ea enim favore populari, clarius efferuntur, et videntur esse praecipua, quae magis ardua sunt, vel quae pluribus prosunt. In his tamen longe liberalitas antecellit, quae et animi indignationem mitigat, detrahentium linguas obtundit, cohibet etiam manus hostiles, et a facie hominum operit multitudinem peccatorum. Qui ergo
Abbreviated transcription (Latin):
usq de. 5ͦ caͦ ¶ Est enĩ blandid ut ait ualiꝰ
luxuria malid quã accusare aliquãto facilius ẽ
cumap̃a u dulcedo uerboꝵ digenda ẽ in usũ opeꝵ
cusꝰ seq̃la ĩmũdicia. finis indubitatꝰ ꝯfusio ẽ
p̃cedat gͦ ẜmone que ⁊ orignie ⁊cã pͥor ẽ. ¶lice̾t
aut̃ ꝑ qñq sensiũ portas lenocinia eque introeat
fandi ⁊ bidendi delectatõ medũlocũ tenet. nã
neq satis int̾dũ h mũdicie nec ad sordes ꝑintõ¬
quasi quidã cimei ꝑturbatõnud ad artẽ iñe mẽ¬
tio intrauerint. ut ait btus iomimꝰ ubrerit li¬
btas sbi fortitudo ubi de deo cogitatio ⁊axiẽ
cũ recordatio tactus depĩgat eciã sisi ꝓotitro bo¬

Expanded text:
us. « Est enim blandum, ut ait Valerius, luxuria malum, quam accusare aliquanto facilius estcum ipsa dulcedo verborum digerenda est in usum operum. cujus sequela immunditia, finis indubitatus confusio est. Praecedat ergo sermone, quae origine et causa prior est. Licet autem per quinque sensuum portas lenocinia luxus aeque introeantfaciendi et videndi delectatio medium locum tenet. Nam neque satis interdum habet munditiae, nec ad sordes perniciquasi quidam cunei perturbationum, ad arcem nostrae mentis intraverint, ut ait beatus Hieronymus, ubi erit libertas, ubi fortitudo ejus, ubi de Deo cogitatio, maxime cum recordatio tactus depingat sibi etiam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sere au portunianus neĩem cuucit᷑ ꝯuinari᷑ ñ
qui in cibo ⁊ potu frugalitatis ⁊ modestie p̃seb̾it
formã. ⁊rã ĩmoderacio cib ⁊ potus dippensatritẽ
osm officioꝵ temꝑanciã abigit ¶ Ea nãq mi¬
pollẽte fit siõ ad audiendũ tardus uelox ad loꝙ du
⁊ sefox ad iram. fit ad libidmẽ ꝓmis ⁊ ad queius
flagicia p̃cepo. ¶ Qui no modestiã depit et ad
plebeiã ꝯuiuandi ꝯsuetudmẽ facilime ꝓ labĩ a

Expanded text:
 vere ait Portunianus, neminem civiliter convivari, nisi qui in cibo sibi et potu, frugalitatis et modestiae praescribit formam. Immoderatio cibi et potus, dispensatricem omnium officiorum temperantiam abigit. Ea impellente fit homo ad audiendum tardus, velox ad loquendum, et velox ad iram. Fit ad libidinem pronus, et ad quaevis flagitia praeceps. Qui modestiam deserit, ad plebeiam convivandi consuetudinem facile prolabitur a
Abbreviated transcription (Latin):
demde dñam eẽ ꝯcupiert̃. Prius enĩ ꝓ lib̾tate de¬
inde ꝓ dm̃o cͥcatum ẽ ¶ Fuerunt tñ quib iustiã
quantũ gentili dabat᷑ sufficiebat cupiditate de¬
Sucta. ¶ Aluo uõ nichrs satis erat. s sus yma¬
gine magnaĩtatis bel impo ᷝͥa p̾sumẽtes laude̾

Expanded text:
concupierunt. Prius enim pro libertate, deinde pro dominio certatum est. Fuerunt tamen quibus justitia, quantum gentili dabatur, sufficiebat, cupiditate deducta. Aliis nihil satis erat, sed sub imagine magnanimitatis vel impossibilia praesumentes, laudem
Abbreviated transcription (Latin):
nec aliquis a quocũq u̾tutis officio retardat᷑¬
¶ Sic nec tͥsticiã nec uultũ mibilũ contingit in
bonis duc̾e nec crassũ illũ quẽ cicero auctore lu¬
cilio semel in uita risisse scribit magnoꝑe admira¬
ri. ¶ Ad sut utiq uoluptates s que lastiuia ca¬
reant. a dẽ gͣuitas s que leticiã non excludat.
¶ Uñt aut̃ ⁊ hec ꝯuinia suas sup̃tuarias uel cila¬
uas leges non tñ ut rebus suc ꝑsonis parcãt.¬
¶ Res enĩ quatenꝰ utilitas aut honestas s nõ ut¬
uoluptas exposcit effunde̾ non be̾nt᷑. ¶ Si quidẽ

Expanded text:
nec aliquis a quocunque virtutis officio retardatunec aliquis a quocunque virtutis officio retardatur. Hic nec tristitiam, nec vultum nubilum contingit in bonis ducere, nec Crassum illum, quem Cicero auctore Lucilio, semel in vita risisse scribit, magnopere admirari. Adsunt utique voluptates, sed quae lascivia careant. Adest gravitas, sed quae laetitiam non excludat. Habent autem et haec convivia suas sumptuarias vel cibarias leges: non tamen ut rebus, sed ut personis parcant. Res enim quatenus utilitas, aut honestas exposcit, effundere non verentur. Siquidem
Abbreviated transcription (Latin):
lib cũ nchil omnĩo officõsũ sit aut cuule quod
nõ illa ꝑtractet᷑. ¶ Ipã enĩ ẽ que uiiu̾sis p̃st̾bit
modũ ũmẽdi ⁊ dũ disponit officia ec̃ plebeis
⁊ bulgarib int̾cẽ dignatur. ¶ Alioqñ nichꝰ ali¬
cudi uecte procedit nisi ⁊ ip̃a reous asserat qd
uerbis docet. ¶Quis enĩ ꝓ dest uerbis manib se¬
tilare in scolis nrtutis officia si nõ accib ⁊ uita¬
solidetur. ¶ Est gͦ cuulit̾ ꝯmnari hylari nultu
singulis dispensare. Noñ quid̃ ex t̾stiã uel ncc̃i¬
tate cũ ⁊ hylarem datorẽ diligat deus. In usus
istoꝵ licẽt talia pon̾e signa nouis p̃ceptis qͣlia
castigata ⁊ sis regulis limitata sũt ut qͥ u̾sant᷑
in hus possint nuilla cib aut potus impediẽ te mo¬
lestia suis officiis inẜuire. ¶ Bobria enĩ sũt ⁊ omĩ
luxuria castigata : nõ impesiut̃ socratẽ ne poĩ¬
tiuã iusticiã exequatur a nali in quisicõe plõnẽ
nõ reuocant meõriã reꝵo gestaꝵ nõ excucuit̃.¬

Expanded text:
sum sit, aut civile, quod non illa pertractet. Ipsa est quae universis praescribit modum, et dum disponit officia, etiam plebeis et vulgaribus interesse dignatur. Alioquin nihil aliud recte procedit, nisi et ipsa rebus asserat, quod verbis docet. Quid enim prodest verbis inanibus ventilare in scholis virtutis officia, si non actiboluntas. Est ergo civiliter convivari, hilari vultu, singulis dispensare, non quidem ex tristitia vel ex necessitate, cum hilarem datorem et Deus diligat. In usus istorum licet et Catio Ponere signa novis praeceptis, qualia castigata, et suis regulis limitata sunt, ut qui versantur in his, possint nulla cibi et potus impediente molestia, suis officiis inservire. Sobria enim sunt, et omni luxuria castigata, non impediunt Socratem ne positivam justitiam exsequatur: a naturali inquisitione Platonem non revocant, memoriam rerum gestarum non excut
Abbreviated transcription (Latin):
tacõ amor siu odiũ dei affectꝰ pñtis secili horror antem uł
desperasio futarigen̾at ¶Sed quomõ abũnem ꝓrpdie¬
lia pdeant. idem doctor ex pomit ¶ Prima namo siꝑbieso¬
boles d̾ oppressam mentem corriꝑit moꝵ miudi gig aub
quia minirũ dũ itm nomĩs potenciã cppetit ne quid̾ alis
hanc adipisci ualeat intabesat Ismudia quoꝙ nam gu̾at
iia quanto int̾no liuoris nuln̾e amimꝰ sanciat᷑. Aento
enã mans uetudo tranguilsitatis amuctit᷑ ⁊ qma aas. at¬
lens membrũ talugit᷑ idarco appoĩte accõis maniuelit
grauus pressa sentit ¶EEe ira quoꝙ trisian oripur quia
furbata nens quo mordinate so ꝯcutit eo addendũ male

Expanded text:
 Dei, affectus praesentis saeculi, horror autem vel desperatio futuri generatur. Sed quomodo ab invicem principalia prodeant, idem doctor exponit. Prima namque superbiae soboles, dum oppressam mentem corruperit, mox invidiam gignit, quia nimirum dum vani nominis potentiam appetit, ne quis alius hanc adipisci valeat, intabescit. Invidia quoque iram generat, quia quanto interno livoris vulnere animus sauciatur, tanto etiam mansuetudo tranquillitatis amittitur. Et quia quasi dolens membrum tangitur, idcirco oppositae actionis manus, velut gravius pressa sentitur. Ex ira quoque tristitia oritur, quia turbata mens quo inordinate se concutit, eo ad dicendum mala
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ nõ. concupiscat laudem ⁊ ad hanc alii un tute Alii uir¬
tutis ymagme Alii natine a̾ fortune beneficio ꝓficiscunt᷑
Ex hus em̃ tribꝰ locis placuit oratoribꝰ laudis ẽẽ ma¬
teriã¶Nam ab animo a corpore aͥ ab extra positis pe¬
sunt gradus ꝓ dignitate eoꝵ in quibꝰ ꝯsistunt ⁊ a quibꝰ per
PPrimꝰ siquidem ꝯmendacõnis gradus ẽ qui ab oĩ anii
dote ꝓuenit Secundꝰ ⁊ medius qui corpis ualitudinem
aꝓpbiat ⁊ uenustatẽ Aercius idemq nouiss imꝰ qui ext̾i̾o¬
zum ꝯtinet laudem ¶Q et apulenĩ docusse suꝑuis retu¬
li ⁊ laus quidem aĩ uera ẽ sepe q ꝑfecta si tamen ei
tendacer bona que n ip̃o ꝯmendant᷑ inhes m̾t ¶A deo qui¬
dem si sunit insepabilia Certũ est eĩ quia iuito auferri

Expanded text:
nc alii virtute, alii virtutis imagine, alii naturae, aut fortunae beneficio proficiscuntur. Ex his enim tribus locis, placuit oratoribus laudis esse materiam. Nam et ab animo, aut corpore, aut ab extrapositis pesunt gradus pro dignitate eorum in quibus consistunt, et quibus petuntur. Primus siquidem commendationis gradus est, qui ab animi dote provenit. Secundus et medius, qui corporis valetudinem approbat et venustatem. Tertius, idemque novissimus, qui exteriorum continet laudem. Quod et Apuleium docuisse, superius retuli. Et laus quidem animi vera est, saepeque perfecta, si tamen ei tenaciter bona, quae in ipso commendantur, inhaeserint, adeo quidem, ut sint inseparabilia. Certum est enim quia
Abbreviated transcription (Latin):
st̃e. ¶ Cet̾ũ nec ualiufragã admittit legem nec lecꝭ¬
tiam excludit nec laucõrem refugit aꝑꝑatum gule¬
tũ uritamẽta bẽs incitam̃ta non querit. ait em̃ ͤ
¶Tauri mei ⁊ altilia occisa sunt. Et uͥ redeunti filio ꝓ¬
letciciom pumploniã admisit ⁊ corã ocasus ẽ uitulus

Expanded text:
stere. Caeterum nec valvifragam admittit legem, nec laetitiam excludit, nec lautiorem refugit apparatum, gulae tamen irritamenta non quaerit. Ait enim: Tauri mei et altilia occisa sunt . Et ubi redeunti prolaetitiam, symphoniam admi
Abbreviated transcription (Latin):
reffert ꝙ in alexandro qui largicõne beniuolenciã ma¬
cedonũ sectabat᷑ hanc ꝓfusionẽ pecciũe philippus pr̃¬
eius arguerit. Et eplẽ quidẽ uerba sunt hec. Quos te
malũ iõms in istam spem in dux it ut eos tibi fi deles
putes ques pecciũa corrumpis. dinideo tu hoc agis ut
macedones nõ te regem suũ s mĩstrũ ⁊ p̾bitorẽ putẽt.
Qd quidẽ regi sordidũ ẽẽ non e ambigis ⁊ corruptela
ꝙͣlargicoem pocius dici. ¶ Fit enĩ det̾ior qui accipit atq
¶ uane largicõnes ĩmod̾atas rapine secunt᷑. Cũ enĩ
dando ege̾ ceꝑis bonis aliemo manus cogeris inf̾re.
odia quib ademebis ¶ Qobrem nec ita claudenda est
res familiaris ut eã benignitas aꝑire nõ possit nec
ita refanda ut om̃ib pateat. S utrnq modus ad¬
hibeatur idq refferatur ad facultates. ¶ Et qui dẽ
elegant̾ sue philippus sie alius pplãris huius
ꝓfusionis mordinacõem cohibuit que quid gliam uã

Expanded text:
refert, quod in Alexandro, qui largitione benevolentiam Macedonum sectabatur, hanc profusionem pecuniae Philippus arguerit, et epistolae quidem verba sunt haec: Quod te malum rationis in istam spem induxit, ut eos tibi fideles putes, quos pecunia corrupisses? An tu ideo agis ut Macedones non te regem suum, sed ministrum et praebitorem putent? Quod quidem regi sordidum esse non ambigis, et corruptelam, quam largitionem potius dici. Fit enim deterior qui accipit, atqu? Largitiones immoderatas rapinae sequentur: cum enim dando egere coeperis, bonis alienis manus cogeris inferre.odia quibus ademeris. Quamobrem nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit; nec ita reseranda, ut omnibus pateat; sed utrinque modus adhibeatur, isque referatur ad facultates. Et quidem eleganter sive philosophus, sive alius popularis hujus ofusionis immoderationem cohibuit, quae quidem gloriam videtur
Abbreviated transcription (Latin):
simꝰ. ¶ Cet̾io ut cũ mei similib pingniori mi¬
merua utens miciꝰ agã om̃a que usꝰ ncc̃itatis
aut ue̾ honestatis aliciiꝰ in se at in suis adhĩta
rõne ⁊ deducta abutendi licencia exigit in ali
¶ Nam ⁊ hec phĩa clientib suis indulget ⁊ soliꝰ

Expanded text:
ilibus, pinguiori Minerva utens, mitius agam, omnia quae usus necessitatis, aut verae honestatis alicujus in se, aut in suis, adhibita ratione, et deducta abutendi licentia exigit, in ali hoc philosophia clientibus suis indulget, et solius
Abbreviated transcription (Latin):
unu̾sa hec arbitior posse refferri ut ostet pro cͥto qr ami¬
cicie ꝓsticute fides hrĩ non deb. nam que uenit a
sinceritate aĩ fidelis c̾ta ⁊ fixa. Que uo abarcha uel
loculis fluida inc̾ta erronea ⁊ defficiente uiatico cito
emarcescit. usus. ¶ Cũ fortuna manet uultid ẜua
tis amici. Cũ cecidit turpi uerticio ora fuga. ¶ Omĩs¬
enĩ ues que in ꝯm̃tiũ uenit ab bno transit in aliũ
⁊ diciorẽ ⁊ aiuidiorẽ comitatur emptorẽ. dt foro isto
nichreimqͥus ẽ quo rẽ semel emisse incl proderit

Expanded text:
a haec arbitror posse referri, ut constet pro certo, quia amicitiae prostitutae fides haberi non debet. Nam quae venit a sinceritate animi, fidelis, certa, et fixa est; quae ab arca vel loculis, fluida, incerta, erronea, et deficiente viatico emarcescit. Cum ftis, amici; cum cecidit, turpi vertitis ora fuga. enim res quae in commercium venit, ab uno transit ad alium, et ditiorem et avidiorem comitatur emptorem. At foro isto nihil iniquius est, quo rem semel emisse non proderit,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊pͣ quẽ pplãris fauor ad minia extulit si forte t̾soms
more emptã celebritatẽ erigit ꝯtumelus affectum
honore spoliatid. Thais alt̾a fama ⁊ ꝙͣuis thaide m̃ꝰ
fida a pempto honoris gradu arcet desmt rrep
pelait Insuttat yiualis sobrius corrector. Exultat
gnato oix subnĩmurat dũ spes ẽ aut silet omño
si desꝑet ⁊ ad alios transit qr ei consiliuĩ ẽ semꝑ fe¬

Expanded text:
 quem popularis favor ad munera extulit, si forte Thrasonis more emptam celebritatem exigit, contumeliis affectum, honore spoliatum, Thais altera fama, et quavis Thaide minus fida, a praeempto honoris gradu arcet, deprimit, et repellit. Insultat rivalis, sobrius correptor exsultat, Gnatho vix submurmurat, dum tamen spes est, aut silet omnino si desperat, et ad alios transit, quia ei consilium est, semper fe
Abbreviated transcription (Latin):
aut amore dignus qui ex m̃to apud gues ⁊ ctũspec¬
tos uiros auaricie suspicõem inc̾rit. ¶ Cũ uo̾ laus ⁊
laucior ⁊ splendidior atq dignior uiro forti ⁊ claro.¬
archa suppete̾t niclil gliõsius ea libali ͭ ͤ que ꝯ sistit
in donis maxime. Cum socrates ut dr̃ int̾rogatꝰ
que nã eẽt subã beatitudinis dignis donare rũdit¬
¶ Ego quedẽ socraticã diffimcõ sic int̾p̾tandã
abbitror ut dignitas in accipiencuo int̾itate cre¬
datur ẽẽ uel m̃itis. ¶ Illis enĩ qui p̃meruert̃ dona¬
re iustũ est ⁊ eis qui indigent subueniye pid.
Ita th̃ ut id respiciatur in singulis ꝙͣ in facie sa¬
pientis sine rubore seu nota ualeat demudari. Si qͥd̾
mutari debemꝰ eũ qui solem suũ facit orrei suꝑ¬

Expanded text:
 qui ex merito apud graves et circumspectos viros avaritiae suspicionem incurrit. Cum vero laus et lautior et splendidior et dignior viro forti et claro.arca suppeteret, nihil gloriosius est ea liberalitate, quae consistit in donis: maxime cum et Socrates, ut dicitur, interrogatus quaenam esset substantia beatitudinis, dignis donare respondit. Ego quidem Socraticam definitionem sic interpretandam arbitror, ut dignitas in accipientium necessitate credatur esse, vel meritis. Illis enim qui promeruerunt, donare justum est; et eis qui indigent, subvenire pium: ita tamen ut id respiciatur in singulis, quod in facie sapientis sine rubore et nota valeat denudari. Siquidem imitari debemus eum, qui solem suum facit oriri su
Abbreviated transcription (Latin):
ex̾cituo ẽut epulent᷑ cotidie splendide. ¶ Lce
enĩ intẽpies bonos mores subĩtit. ⁊ tocius hõis
corporis fabricam dissoluit. ¶ diuctas ẽ ypociatis
crassa r obesa corpora cũ crescendi modũ impler̾nit.
hẽant in que rursus crescẽ possint. Alioqum plẽi¬
lipsim bel pessima gn̾a morboꝵ arripit. Impossiblẽ
ẽ enĩ in uno scatu corporũ ꝑmanẽ naturã. S mo¬
cu suo crescd uel decrescere ncẽ est ⁊ ins. crescendi ca¬
pax sit anmal omĩo subsiste̾ nequit. ferunt eciam
galienũ semꝑ decime diei abstmẽciã loco efficatis¬
sime ⁊ saluberriẽ medicinalis cure radis indipisse
om̃i cibo abstinet aut simplicissiã dieta transigit
uicam. ¶ Sunt aut̃ qui sextã feriã in ieunno siẽ¬
onuĩ cibo tñsigant beleo iltant᷑ mĩmo ꝙ quid ͥ ⁊ iliõi¬

Expanded text:
est, ut epulentur quotidie splendide. Haec enim intemperantia bonos mores subvertit, et totius hominis corporis fabricam solvit. Auctor est Hippocrates, crassa et obesa corpore cum crescendi modum impleverint, habeant in quae rursus crescere possint. Alioquin plenilysin, et pessima genera morborum erumpit. Impossibile est enim in uno statu corporum permanere naturam, sed motu suo crescere vel decrescere necesse est: et nisi crescendi capax sit animal, omnino subsistere nequit. Ferunt et Galenum semper decimae diei abstinentiam, loco efficacissimae et saluberrimae medicinalis cura indixisse;omni cibo abstinet, aut simplicissima diaeta transigit vitam. Sunt adhuc qui sextam feriam in jejunio sine cibo transigant
Abbreviated transcription (Latin):
ledorne hiq Cbutus ne es quia salsamenta uendelas
Utrobiq dicta sit. id tamen ledoria ẽ ꝙͦ a ꝑte obiectm
aspa que quasi edentate belue sunt morsus ut gulius m
cons uler itm dno tantũ die ꝯs ulatũ pegitiebolene ns¬
quif. senflamiues diales. ꝙ mõ consules dialee hẽmus
me comphendit At de us u ledorie uel scomatis eti euilt¬
tate duxhie i soquentibus ¶ ⁊imc estendisse susfioat
quia dargue liatũ ẽ ꝙ equũ est esse sorrectũ bnm. atrũ¬

Expanded text:
di: Oblitusne es quia salsamenta vendebas?utrobique dicta sit, illud tamen loedoria est, quod aperte adiectum us. Ut Tullius in consulem, qui uno tantum die consulatum peregit: « Solent, inquit, esse flamines diales, modo consules diales habemus. ed nox me comprehendit. » At de usu loedoriae, vel scommatis, et civilitate, dicetur in sequentibus; nunc ostendisse sufficiat, quia argue
Abbreviated transcription (Latin):
uel brbantate tegit Aut aliqft̃d sonãt aᵈ intelligas nͨ
tamẽ semꝑ ad amaritudinem ꝑgit sed nõ nũquã hns ĩ
quo iactu et̾ dulce est ¶D gemis maxnue uel sapiens
uel alias urbamis exͥ cot Preapue inter mensas ⁊ pouila

Expanded text:
vel urbanitate tegitur, ut aliud sonet, aliud intelligas; nec vel urbanitate tegitur, ut aliud sonet, aliud intelligas; nec tamen semper ad amaritudinem pergit, sed nonnumquam his in quos iacitur et dulce est. Quod genus maxime vel sapiens vel alias urbanus exercet, praecipue inter mensas et pocula
Abbreviated transcription (Latin):
aliquanto deterior alter occupauit. Enis quoq firi dnã¬
com magm estimabiam Terciũ de suꝑioribus inportumo¬
rem cepunus hrẽ rectorem Tiens itaq ne et si tu as¬
sumptus fueris ⁊ tibi succedat deterior caput meũ pro¬
si deterzimꝰ punire tamen erubuit. Quid enĩ securum
erit si enam uirtutes inter quas p̾apuũ fere locũ lib̾tas
optinet pununt᷑ ¶ Romani ergo sicut aliis p̾stancõres
tu quiuiis et locis miꝰ sobrirs caueat᷑ quisquis eã nistã
tamen horiet. at refugit. sobrietat᷑ uideat᷑ ignarꝰ Nã
et si contumeliam heãt eiidentem uel absconditam paciã
rep̾hens ioms apud sapientes longe gloriosior ẽ quam
pena ¶Ande ledoriarũ ⁊ scomatũ ⁊ aduersus iiros
sũma potestate p̾ditos ex̾ciaũ licentiosim magis ꝙͣ licitũ ẽ
¶Est autem in libro saturnaliorũ eustachius docet
ledoria que exꝓbraconem et directam ꝯtumeliam continet
Scoma quidem morsus ẽ figuratiꝰ quia sepe uel fraude

Expanded text:
 occupavit: ejus quoque finiri dominationem, magni aestimabam. Tertium te, superioribus importuniorem, coepimus habere rectorem. Timens itaque ne si et tu assumptus fueris, etiam tibi succedat deterior, caput meum prosi teterrimus, tamen punire erubuit. Quid enim securum erit, si etiam virtutes, inter quas praecipuum fere locum libertas obtinet, puniuntur? Romani ergo, sicut aliis praestantiorein conviviis et locis minus sobriis caveatur, quisquis eam justam tamen horret ac refugit, sobrietatis videatur ignarus. Nam, etsi contumeliam habeat evidentem, vel absconditam, patientia reprehensionis apud sapientes longe gloriosior est, quam poena. Inde loedoriarum et scommatum, etiam adversus viros summa potestate praeditos, exercitium, licentiosum magis quam licitum est. Est autem, ut in libro Saturnaliorum Eustachius docet, loedoria, quae exprobrationem et directam contumeliam continet. Scomma quidem morsus est figuratus, quia saepe vel fraude,
Abbreviated transcription (Latin):
glorie iuidebat Q uo̾ ad graciã sine nruidia ma expedi¬
titiia ẽ siti senex docet mandriadũ filiũ. ommnibꝰ obseqͥ
neniem ledere refert. Nit quoq sequende beatitudns
pater augustrnꝰ quia deutem cauiũ uel enuitabit ctutissiã
humilitas. uel retundet solidiss ma uerims Alia siquidem
itute nemo decractõius declinat aculeos libe̾ tamẽ repre¬
hensionis medelam sana mens mĩne asꝑnat᷑ licet ture cõ¬
sueruntEato uenemẽ bibit asouit gladiũ et ne qua
mora ꝓtenderet intã ignobilem iecta mami dilatauit
Aulnq sanguinẽ genosũ effu dit. ne regnantem iude̾t
cesatrem / brutꝰ arnna mouit auilia ut urbem exni̾et ser¬
uituti ¶ Apã q sedes nuꝑii miserabili maluit bello semꝑ
affligi quani dominũ licet mitiss inũ sustm̾e ¶¶ranseo ad
infirimorẽ sexũ Consules thenthomcorũ ob amorẽ pudiaae
regantes inctorem martũ ut domo mitte̾t᷑ ueste uirgnubꝰ

Expanded text:
gloriae invidebat. Quae vero ad gratiam sine invidia via expedigloriae invidebat. Quae vero ad gratiam sine invidia via expeditissima sit, senex docet in Andria, dum filium omnibus obsequi, neminem laedere refert. Ait quoque sequendae beatitudinis pater Augustinus, quia dentem caninum vel evitabit cautissima humilitas, vel retundet solidissima veritas. Alia siquidem virtute, nemo detractionis declinat aculeos, liberae tamen reprehensionis medelam, sana mens minime aspernatur. Licet jure const. Cato venenum bibit, ascivit gladium: et ne qua mora protenderet vitam ignobilem, injecta manu dilatavit vulnus, sanguinem generosum effudit, ne regnantem videret Caesarem. Brutus arma movit civilia, ut Urbem eximeret servituti. Ipsaque sedes imperii, miserabili maluit bello semper affligi, quam dominum, licet mitissimum, sustinere. Transeo ad infirmiorem sexum. Conjuges Teutonorum, ob amorem pudicitiae rogantes victorem Marium, ut dono mittere
Abbreviated transcription (Latin):
nasteriũ ingressus esset feruẽs ad huc igne quẽ de nouo
ꝯteraꝑat magr̃atuũ suorũ ignauã arguebat./ Nec mora
ꝓnotus ĩ modico miseracõne ꝯpluũ motꝰ ẽ Nondũ tamẽ
peꝑcit maioribus ¶Paulo pꝰ ad priorem ascendit priori¬
bus q ꝯpaciens carꝑe nõ cessauit abbates. factus ẽ ⁊ ipse
abbas et ꝓpiaus incoalbates. ep̃o ⁊ oepit iuca intueri Gan¬
dem et ip̃e ep̃s coepĩs ꝑcit. nec tamẽ ip̃m tudie iutio ar¬
bitror laborasse sed iir. prudẽs ꝙͦ hominibꝰ quodaminõ inge¬
iitũ ẽ eleganter exp̾ssit ¶ Et forte hoc sibi prefata pater
imposint ut sic laboranciũ turbe sponte ꝯsertus beiigmis
audiret᷑. Bane Pulius celar audita catonis morte tandem
qpassus ẽ laboribꝰ et erimpins extincti et egregiũ ciuẽ
rebus humanis defleuit exemptũ ¶ Publice tamen cã¬
fessus ẽ ꝙ et cato unrtuti eiꝰ minderat ⁊ ꝙ ip̃e catonis

Expanded text:
nasterium ingressus esset, fervens adhuc igne, quem de novo nasterium ingressus esset, fervens adhuc igne, quem de novo conceperat, magistratuum suorum ignaviam arguebat. Nec mora, promotus in modico, miseratione complicium motus est. Nondum tamen pepercit majoribus. Paulo post ad priores ascendit: prioribusque compatiens, carpere non cessavit abbates. Factus est et ipse abbas, et propitius in coabbates, episcoporum coepit vitia intueri. Tandem et ipse episcopus, cbitror laborasse, sed vir prudens, quod hominibus quodammodo ingenitum est, eleganter expressit. Et forte hoc sibi praefatus Pater imposuit, ut sic laborantium turbae sponte consertus, benignius audiretur. Sane Julius Caesar, audita Catonis morte, tandem compassus est laboribus et aerumnis exstincti, et egregium civem rebus humanis deflevit exemptum. Publice tamen confessus est, quod et Cato virtuti ejus inviderat, et quod ipse Catonis