comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ac ueluti duob nõib seꝑatim tespond̾e. an alt̾m alt̾i. ꝯtͥ¬
buere: mich negocii habete. ut bñficiũ in uiria tollatur.
beneficio in iuria. Illud enĩ uideo inħ foro fieri. qͥd ĩ ur̃a
scola sit uris. uos sciatis. Separant᷑ actiones. ⁊ de eo qd̾ agi¬
mꝰ. de eodem nob̃cũ agit᷑. Confundit᷑ formula. siqͥs apud
me pecuniã deposuerit. idẽ pꝰea furtũ mͥfecerit. ⁊ ego cũ
illo furti agã. ⁊ ille mecũ depositi. Quȩ ꝓposiusti michi. li¬
berasti. Exempla certis legib ꝯtsent᷑. quas necesse ẽ seqͥ.
lex legi ñ miscet᷑. ut᷑q sua uia it. Depositũ ht̃ actionẽ
ꝓpͥam. tam me hercule quã fuitũ. Bñficiũ nulli legi
subiectũ ẽ. me arbitro utit᷑. Licet me uit se cõꝑare qͣntũ ꝓ¬
fuerit mͥ qͥsq. aut qͣntũ nocuerit. tũ ꝓnũciare utrũ pꝰlꝰ
debeat᷑ mͥ an debeã. In illis nich nr̃e potestatis. eundũ ẽ:
qua ducim᷑. In bñficio: tota potestas mea ẽ. Ego iudico.

Expanded text:
i duobus nominibus separatim respondere an alterum alteri contribuere et nihil negotii habere, ut beneficium iniuria tollatur, beneficio iniuria. Illud enim video in hoc foro fieri ; quid in vestra schola iuris sit, vos sciatis. Separantur actiones nec de eo, quod agimus, et de eo, quod nobiscum agitur, confunditur formula. Si quis apud me pecuniam deposuerit, idem postea furtum mihi fecerit, et ego cum illo furti agam et ille mecum depositi." Quae proposuisti, mi Liberalis, exempla certis legibus continentur, quas necesse est sequi. Lex legi non miscetur, utraque sua via it. Depositum habet actionem propriam tam mehercules quam furtum. Beneficium nulli legi subiectum est, me arbitro utitur ; licet mihi inter se comparare, quantum profuerit mihi quisque aut quantum nocuerit, tum pronuntiare, utrum plus debeatur mihi an debeam. In illis nihil est nostrae potestatis, eundum est, qua ducimur ; in beneficio tota potestas mea est, ego iudico.
Abbreviated transcription (Latin):
ut bñficiũ mͥ daret. nicħ fec̃. Ut ad alterũ tͣnseamꝰ. uis
ille huic gr̃am referre. ut qd anolente accepi. uolens red¬
dam. Nã qͥd de t̃cio loqͣr. qui ab inuiria ĩ bñficiũ delap¬
susẽ : ut bñficiũ tibi debeam. parũ ẽ uoluisse tedare.
Ut ñ debeã satis ẽ. noluisse. Bñficium eñi uolũtas nuda
nã uoluntas ancessit. Non enĩ ꝓfuisse te. mͥ oportet.
ut obhoc tͥ obliger. s ex destinato ꝓfuisse. ¶leanthes
ex achademia Platonẽ duos pueros misi. Alt totã por¬
ticũ ꝑscrutatꝰ ẽ. alia qͦ loca. in qͥb illũ inueniri posse

Expanded text:
ut beneficium mihi daret, nihil fecit ! Ut ad alterum transeamus, vis me huic gratiam referre, ut, quod a nolente accepi, volens reddam ? Nam quid de tertio loquar, qui ab iniuria in beneficium delapsus est ? Ut beneficium tibi debeam, parum est voluisse te dare ; ut non debeam, satis est noluisse. Beneficium enim voluntas nuda nam voluntas antecessit. Non enim profuisse te mihi oportet, ut ob hoc tibi obliger, sed ex destinato profuisse. Cleanthes ex Academia Platonem duos pueros misi. Alter totam porticum perscrutatus est, alia quoque loca, in quibus illum inveniri posse
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuitio. sic ut se reddisse. in memoriã ñ reduci putet.
Causam dicebat apud diuum Iuliũ ex uet̾anis qͥdã paulo
iuolentior adu̾sꝰ uicinos suos. ⁊ cã p̃mebat᷑. Meministi inqͥt

Expanded text:
convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior adversus vicinos suos et causa premebatur.
Abbreviated transcription (Latin):
inimicũ faciã. Qͦd si ãmonitionis qͦ suggillationẽ ingͣ¬
tis remittimꝰ. segniores ad retdenda bñficia faciemꝰ. Qs¬
dam uͦ sanabiles ⁊ qui fieri possĩt. si qd̾ illos momorde¬
rit. ꝑire patiein᷑. ãmonitione sublata. qͣ ⁊ pat̃ filium
aliqñ correxit. ⁊uxor maritũ ab errantẽ. ad se reduxit.
Lamicꝰ languentẽ amici fide̾ erex̃. Qͥdam ut exꝑgisea¬
t᷑. ñ feriendi s ꝯmouendi s̃. Sodẽ mͦ qͦrũdã. ad feren¬
dam grãm fides ñ cessat. s languet. hãc ꝑuellamus.
Noli munꝰ tuũ in ĩuiriã u̾tere. In uiria ẽ enĩ sunhoc
ñ repetis ut ingͣtus sim. Qdͥ si ignoro. qͥd desideres: qͥd
si occupationib districtus. ⁊ in alia uocatꝰ. occasionẽ
ñ obseruaui : ostñde mͥ qͥd possim qͥd uelis. Quare deᷤᷤ¬
peres. añquã tẽptes : quare ꝓꝑas ⁊ bñficiũ ⁊ amicum
ꝑd̾e uñ scis. nolim an ignorem : animꝰ an facultas.
desit mͥ exꝑire. Ammonebo gͦ ñ amare. ñ palã. sine

Expanded text:
imicum faciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commovendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. " Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non repetis, ut ingratus sim. Quid, si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, quid velis. Quare desperes, antequam temptes ? Quare properas et beneficium et amicum perdere ? Unde scis, nolim an ignorem, animus an facultas desit mihi? Experire." Admonebo ergo non amare, non palam, sine
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ bonã. abonaꝵ attiũ p̃ceptore. studia lib̾alia.
⁊ animi cultũ. Itaq his ñ rei p̃ciũ. s oꝑe soluit᷑. Qs si
deseruiũt. qd̾ a reb sius. auocati nob̃ uacant. m̾cedẽ¬

Expanded text:
valetudinem, a bonarum artium praeceptore studia liberalia valetudinem, a bonarum artium praeceptore studia liberalia et animi cultum ; itaque his non rei pretium, sed operae solvitur, quod deserviunt, quod a rebus suis avocati nobis vacant
Abbreviated transcription (Latin):
exire potuit. tͥ. ad itũ tibi ad bñficiũ dedisti. cuiꝰ maio¬
rem partẽ fortunȩ debeo. s hoc ip̃m tͥ qd̾ fortũnȩ deb̾e
potui. Illos ex toto p̃t̾ibo. qͦꝵ m̃cennariũ bñficiũ ẽ.
qd̃ qui dat ñ cõputat eui. s qͣnti daturꝰ sit. Qd̾ undi¬
nisi emero. s ñ debeo uitã. qr emi. nec quã necessa¬
riũ ẽ fu̾it estimo sine qͦ uicturꝰ ñ fui. s quã ingͣtũ
qd̃ ñ habuissẽ. nͥ emissem. In qͦ muehendo mercator.
ñ cogitauit qͣntũ auxilii allaturꝰ eẽt mͥ. s qͣntũ luc̾
sibi qd̾ ei ñ debeo. Isto mͦ inqͥt nec medico qͥcquã debe¬
re te mercedulã dicis. nec p̃ceptori. qr aliqͥd num̾aue¬
ris. At qͥ õiũ hoꝵ apud nos magna cartias. magna re¬
uerentia ẽ. Ad u̾sus hoc respondet᷑. q̃dã pluris eẽ. quã
emunt᷑. E mis a medico rem ĩ estimabilẽ. uitã ac uali

Expanded text:
exire potuit, tibi. Aditum mihi ad beneficium tuum dedisti, cuius maioexire potuit, tibi. Aditum mihi ad beneficium tuum dedisti, cuius maiorem partem fortunae debeo, sed hoc ipsum tibi, quod fortunae debere potui. Illos ex toto praeteribo, quorum mercennarium beneficium est, quod qui dat, non computat, cui sed quanti daturus sit, quod undinisi emero ; sed non debeo vitam, quia emi. Nec, quam necessarium fuerit, aestimo, sine quo victurus non fui, sed quam ingratum, quod non habuissem, nisi emissem, in quo invehendo mercator non cogitavit, quantum auxilii adlaturus esset mihi, sed quantum lucri sibi. Quod emi, non debeo. " Isto modo," inquit, " nec medico quicquam debere te nisi mercedulam dicis nec praeceptori, quia aliquid numeraveris. Atqui omnium horum apud nos magna caritas, magna reverentia est." Adversus hoc respondetur quaedam pluris esse, quam emuntur. Emis a medico rem inaestimabilem, vitam ac bonam
Abbreviated transcription (Latin):
eri ñ posse me magistratũ quã si decẽ captos ciues
exmagno captiuoꝵ num̾o redemero. Nich debebis
mͥ. cũ te seruitute ac uincłis lib̾auero: . Ali qͥd ista
adutilitatẽ tuã satis ẽ. qͦslib redemisse. Itaq debeo
ñ qd̾ redimis me. s qd eligis. Poteras enĩ ⁊alterius
redẽptione idẽ ꝯseqͥ qd̾ mea. Utilitatẽ rei partiris mecũ. ⁊
me ͭ bñficiũ recipis duob ꝓfuturũ. Prefers me aliis. hoc
totũ mea causa facis. Ita q si p̃torem te factura eẽt decẽ
captiuoꝵ redẽptio. decẽ aũt soli captiui eẽmꝰ. nemo tͥ¬
qͥcquã deberet. ex nob̃. qr nicħ haberes. qd̾ cuiꝗͣ ĩputares a tua
utilitate seductũ. Nõ sum uides bñficii int̾pres. nec desi¬
noĩa ur̃a coici iussissem. ⁊ tuũ nom̃ int̃ redim̃dos exiss
nich deberes mͥ: ĩmo deberem. s exiguũ. Qd sit hoc di¬
cam. Aliqͥd ista mea causa facis. qd̾ me ad fortunã re¬
dẽptionis ammitis. Qd̾ nom̃ meũ exit sorti debeo. qd̾

Expanded text:
eri non posse me magistratum, quam si decem captos cives ex magno captivorum numero redemero ; nihil debebis mihi, cum te servitute ac vinculis liberavero ? Atqui mea ad utilitatem tuam satis est quoslibet redemisse. Itaque debeo, non quod redimis me, sed quod eligis ; poteras enim et alterius redemptione idem consequi, quod mea. Utilitatem rei partiris mecum et me in beneficium recipis duobus profuturum. Praefers me aliis ; hoc totum mea causa facis. Itaque, si praetorem te factura esset decem captivorum redemptio, decem autem soli captivi essemus, nemo quicquam tibi deberet ex nobis, quia nihil haberes, quod cuiquam imputares, a tua utilitate seductum. Non sum invidus beneficii interpres nec desinomina vestra coici iussissem, et tuum nomen inter redimendos exisset, nihil deberes mihi ? " Immo deberem, sed exiguum ; quid sit hoc, dicam. Aliquid istic mea causa facis, quod me ad fortunam redemptionis admittis ; quod nomen meum exit, sorti debeo, quod
Abbreviated transcription (Latin):
testẽ tem̾e dimitcit. cãm meã erer̃. Non q̃ro an ꝓme
errau̾it. qr ꝯͥt me uoluit. Nlempe ut g̃tus sim. uelle dbeo
idem fac̾e̾. qd̾ ille ut bñficiũ daret debuit. Nũqͥd ẽ ꝓut iniqͥ¬
us hoĩe. qͥ eũ odit aqͦ intba calcatꝰ. aut resꝑsus. aut quo nol¬
let ĩpulsꝰ ẽ. aut qͥoqͥd ẽ aliud qd̾ illũ q̃relȩ eximat. cũ ĩ re
sit in uiria. quã nescisse qͥd fac̾et : eadẽ res efficit. ne ħ bñ
ficiũ ded̾it. ne ille ĩiuriã fec̾it. Et am̃icũ ⁊ inimicũ.
uoluntas fac̃. Quã multos militiȩ morb eripuit. qͦsdã
ne ad ruinã domꝰ suȩ occͤrerent. inimicꝰ uadimonio te¬
nuit. Ne in pyrataꝵ manꝰ ꝑuenirent qͥdã. naufragio
ꝯsecuti s̃. Nechis tñ bñficiũ debemꝰ. qr extra sensũ offi¬
cii casꝰ ẽ. nec inimico. cuiꝰ nos lis seruauit. dũ uexat
ac detinet. Non ẽ bñficiũ. nisi qd̾ a bona uoluntate ꝓfi¬
cisctt᷑. nͥ illud agnoseit qui dedit. ẜfuit aliqͥs mͥ dũ nescit.¬

Expanded text:
demittit, causam meam erexit ; non quaero, an pro me erraverit : contra me voluit. Nempe, ut gratus sim, velle debeo idem facere, quod ille, ut beneficium daret, debuit. Num quid est iniquius homine, qui eum odit, a quo in turba calcatus aut respersus aut, quo nollet, impulsus est ? Atqui quid est aliud, quod illum querellae eximat, cum in re sit iniuria, quam neficium dederit, ne ille iniuriam fecerit ; et amicum et inimicum voluntas facit. Quam multos militiae morbus eripuit ! Quosdam, ne ad ruinam domus suae occurrerent, inimicus vadimonio tenuit ; ne in piratarum manus pervenirent, quidam naufragio consecuti sunt ; nec his tamen beneficium debemus, quia extra sensum officii casus est, nec inimico, cuius nos lis servavit, dum vexat ac detinet. Non est beneficium, nisi quod a bona voluntate proficiscitur, nisi illud adcognoscit, qui dedit. Profuit aliquis m
Abbreviated transcription (Latin):
obliuisci cogũt. ur̃ȩ fragilitatis. q̃ ferreis claustͥs custoditiᷤᷤ
ret. ꝓp̃t q̃ ruptis tociens affinitatis. amicitie. collegii. fe¬
derib. int̃ ꝯtendentes duos t̃raꝵ orbis elisus ẽ. ñ s̃ ur̃a.
in depositi causas̃. iã iamq ad aliũ dñm spectancia.
Aut hostes illa. aut hostis animi successor inuadet. Quȩ¬
ris quomͦ illa tua facias dona: dando. Consule gͥ reb¬
tuis ⁊ certã tͥ eaꝵ atq in expugnabilem possessionem
para.honestiores illas ñ solũ s tuciores facturꝰ. Istud qd̾¬
suspicis. quo te diuitẽ ac potentẽ putas. qͣndui possideᷤᷤ.
sub noĩe sordido iacet. Domꝰ ẽ. seruꝰ ẽ. nũmi s̃. Cũ dona¬

Expanded text:
oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis ret, propter quae ruptis totiens adfinitatis, amicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vestra. In depositi causa sunt iam iamque ad alium dominum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet. Quaeris, quomtuis, et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para, honestiores illas non solum, sed et tutiores facturus. 19. Id, quo te divitem aut potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet: domus est, servus est, nummi sunt; cum dona
Abbreviated transcription (Latin):
nos ꝑuenert̃. ne sĩt effici ñ pot. ne fuerĩt ñ põt. Pars aũ
bñficii. ⁊ quid c̾tissima ẽ. q̃ fuit. Non nũꝗͣ. usu bñficii lon¬
giore ꝓhibem᷑. Bñficium qͥdem ipsũ ñ eradit᷑. licet om̃s ĩ
hoc uires suas nat᷑a ad uocet. retro illi ag̾e ᷤ nͭ licet. Potest
eripi domꝰ. ⁊ pecunia. ⁊ mancipiũ. ⁊ qͥcqͥd ẽ in qͦ hesit bñ¬
ficii nom̃. ipsũ uͦ stabile ⁊ ĩmotũ ẽ. Nulla uis efficiet ne
hic dederit. ne ille acceꝑit. E gregie mͥ uidet᷑ .m. Anto¬
niꝰ apud rapiriũ poetam. cũ fortunã suã tͣnseuntẽ alio
uideat. ⁊ sibi nicħ relictũ p̃ter ius mortis id qͦ seito occu¬
pauerit exclamare. Hoc habeo qd̾cũq dedi. O qͣntũ ha¬
bere potuit. si uoluisset. Hȩe s̃ diuitie c̾te. in quac̃q sortis
humanȩ leuitate uno loco ꝑmansure. q̃ cũ maiores fue
rĩt. hoc maiorẽ habeb̃t inuidiã. Ed tanꝗͣ tuo parcis: ꝓ
cutator es. Omĩa ista q̃ uos tumidos ⁊ supͣ huãna elatõs.

Expanded text:
fici potest, ne fuerint, non potest ; pars autem beneficii et quidem certissima est, quae fuit. Non numquam usu beneficii longiore prohibemur, beneficium quidem ipsum non eraditur. Licet omnes in hoc vires suas natura advocet, retro illi agere se non licet. Potest eripi domus et pecunia et mancipium et quidquid est, in quo haesit beneficii nomen ; ipsum vero stabile et immotum est M. Antonius apud Rabirium poetam, cum fortunam suam transeuntem alio videat et sibi nihil relictum praeter ius mortis, id quoque, si cito occupaverit, exclamare : Hoc habeo, quodcumque dedi. O ! quantum habere potuit, si voluisset ! Hae sunt divitiae certae in quacumque sortis humhoc minorem habebunt invidiam. Quid tamquam tuo parcis ? Procurator es. Omnia ista, quae vos tumidos et supra humana elatos
Abbreviated transcription (Latin):
debent᷑ s ñ exigunt᷑. Dedisti bñficiũ. in uiriã postea fecisti.
Et bñficio gr̃ã debet᷑. ⁊ iniuriȩ ultio. Nec ego illi gr̃am
debeo. nec ille mͥ penã. alt̃ ab alt̾o absoluit᷑. Cũ dicimꝰ
bñficiũ ilłs reddidi. ñ hoc dicimꝰ. illud nos qd̾ acceꝑamꝰ¬

Expanded text:
debentur, sed non exiguntur. Dedisti beneficium, iniuriam postea fecisti; debentur, sed non exiguntur. Dedisti beneficium, iniuriam postea fecisti; et beneficio gratia debebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus : " Beneficium illi reddidi," non hoc dicimus illud nos, q
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ꝓculcauit. qui succidit arbusta. ñ qr recepit. qd̾ pepi¬
gerat. s qr nͨͤ reciꝑet effecit. Sie debitori suo creditor. sepe
dãpnat᷑. ubi plus exalia cã abstulit. quã excrediti rõne pe¬
tit. Non tm̃ int̃ creditorẽ ⁊ debitorẽ uidex ẽ. s qͥ dicat. se¬
cuniã credidisti. Qd gͦ ẽ : pecus ab egisti. seruũ eiꝰ occidisti.
argentũ qd ñ emeras possides. Estimatione facta: debitor
discede. qͥ creditor ueneras. Int bñficia qͦ ⁊ iniurias ratio
ꝯfert᷑. Sepe inqͥt bñficiũ man⁊ nec debet᷑. si secuta ẽ dantẽ
penitencia. simiserũ se dix̃. qd dediss. si cũ daret suspira¬
uit. uultũ abduxit. ꝑdere se credidit ñ donare. si sua cã
aut certe ñ mea dedit. Si ñ desiit insultare gloriari. uͥq
lactare. Iac̾bũ munꝰ suũ fac̾e̾. manet bñficiũ quãus ñ
debeat᷑. sicuti q̃dã pecuniȩ. de qͥb ius creditori ñ dicitur.

Expanded text:
eius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepieius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepigerat, sed quia, ne reciperet, effecit. Sic debitori suo creditor saepe damnatur, ubi plus ex alia causa abstulit, quam ex crediti petit. Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur. Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicuti quaedam pecuniae, de quibus ius creditori non dicitur,
Abbreviated transcription (Latin):
bñficium dare desinimꝰ. ñ qr ablatum. s qr corrup¬
tũ est. Aliqͥs reũ me defendit. s uxorẽ meã ꝑ ium
stupro uiolauit. Non abstulit bñficiũ. s opponendo
illi parẽ inuiriã soluit me debito. Et si plus lesit ꝗͣ
arxe ꝓfuerat. ñ tm̃ grã extinguit᷑. s ulciscendi q̃rendi q
libaa fit. ubi in cõꝑatione bñficii p̃pond̾auit in iuria. Ita ñ
aͥ fert᷑ bñficiũ. s uinctt᷑. Ed ñ tam duri. qͥdam. ⁊ tã scele¬
Pti patres s̃. ut illos au̾sari ⁊ eiurare ius fasq sit: Nũqͥd
S illi abstuler̃t q̃ ded̾ant : minime s ĩ pietas seqñtiũ tẽpoꝵ
cd̃m̃dationẽ om̃is pͥoris officii sustulit. Non bñficiũ tollit᷑.
cuniã aliqͥs. mͥ credid̾. s domũ meã incendit. Pensatũ ẽ cre¬
ditũ dãpno. nec reddidi illi. nec tñ debeo. Codem mͦ ⁊ hic. qr
aliqͥd benigne adu̾sus me fecit. aliqͥd lib̾alit̃. s pꝰea multa
Colonũ suũ ñ tenet. quãuis tabellis manentib. qͥ segetẽ

Expanded text:
 quia ablatum sed quia corruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profuerat, non tantum gratia extinguitur, sed ulciscendi querendique libertas fit, ubi in comparatione beneficii praeponderavit iniuria ; ita non aufertur beneficium, sed vincitur. Quid ? non tam duri quidam et tam scelerati patres sunt, ut illos aversari et eiurare ius fasque sit ? Numquid ergo illi abstulerunt, quae dederant ? Minime, sed impietas sequentium temporum commendationem omnis prioris officii sustulit. Non beneficium tolliturcuniam aliquis mihi credidit, sed domum meam incendit. Pensatum est creditum damno ; nec reddidi illi, nec tamen debeo. Eodem modo et hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa Colonum suum non tenet quamvis tabellis manentibus, qui segetem
Abbreviated transcription (Latin):
repetiturꝰ nͥ necesse fu̾it. S lex in quit. ñ ꝑmittendo
exigere uetuit. Multa legẽ ñ hñt. nec actionẽ. at qui
ꝯsuetudo uitȩ humane om̃i lege ualentior dat adi¬
tũ. Nulla lex uibet amicoꝵ secreta ñ eloqͥ. nulla lex
iubet fidẽ etiã inimico p̃stare. Que lex ad idp̃standũ
nos qd̾ alicui ꝓmisimꝰ obligat : nulla. Querar tñ cũ eo
qui archanũ sermonẽ ñ ꝯtinuerit. ⁊ fidem datã ñ ser¬
uatã. indignabor. S ex bñficio in qͥt creditũ facis. Mini¬
me. Non enĩ exigo. s repeto. ⁊ ne repeto qͥd̃ s ãmoneo.
Nã ultima qͦq necessitas in hoc aget. ut ad eũ ueni¬
im cũ quo diu mͥluctandũ sit. Qs tam ingͣtus ẽ. ut
illi ñ sit satis ãmoneri : cũ transibo nͨ dignũ udicabo. qͥ ingtꝰ

Expanded text:
rit necesse. " Sed lex," inquit, " non permittendo exigere vetuit." Multa legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Minime ; non enim exigo, sed repeto, et ne repeto quidem, sed admoneo. Num ultima quoque me necessitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum tr
Abbreviated transcription (Latin):
Siuͦ me in ꝯsorciũ ãmisit. si duos cogitauit. ingͣ᷑
sũ ñ solũ s ⁊ inuistꝰ. nͥ gaudeo hoc illi ꝓfuisse qd̵ ꝓde¬
rat mͥ. Sũmȩ malignitatis ẽ. ñ uoc̾ate bñficiũ nisi
qd̾ dantẽ aliqͦ in cõmodo affecit. Alt̾i illi qͥ bñfici¬

Expanded text:
si modo me in consortium admisit, si duos cogitavit, ingratus si modo me in consortium admisit, si duos cogitavit, ingratus sum, non solum iniustus, nisi gaudeo hoc illi profuisse, quod proderat mihi. Summae malignitatis est non vocare beneficium, nisi quod dantem aliquo inco
Abbreviated transcription (Latin):
rentem audio. qd̾ q̃dã hoĩes sibi p̃stant aliis ĩputant.
Dicam mi lib̾alis. s pͥꝰ istã q̃stiunculã diuidã. ⁊ rem
aqiã ab iniqͣ separabo. Multũ enĩ int̃ ẽ. utrũ aliqͥs nob̃¬
bñficiũ det. sua cã. ⁊ sua ⁊ nr̃a. Ille qͥ totus ad se spec¬
ẽ. qͦ qui pecori suo hyb̾num ⁊ estuiũ. pabulũ ꝓspic̾. eo
loco ẽ. quo qͥ captiuos suos. ut cõmodius ueniãt pascit.
⁊ optimos boues sagiat. ac defricat. Quo lanista. qui
familiã suã sũma cura exercet. atq ornat. Multum
utait cleanthes. a bñficio distat negociato. Rursũs
ñ sũ tam iniqꝰ ut nicħ ei debeã. qͥ cũ mͥ utilis eẽt fuit¬
⁊ sibi. Non enĩ erigo. ut sine respectui sui mͥ ꝯsulat.
ĩmo etiã opto. ut hñficiũ mͥ datũ. uł mag̃ danti ꝓ¬
fu̾it. dũ mͦ id qͥdabat duos intuens ded̾it. ⁊ int̾ me
seq diuiserit. licet id ip̃e. ex maiore parte possideat.

Expanded text:
erentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." erentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." Dicam, mi Liberalis ; sed prius istam quaestiunculam dividam et rem aequam ab iniqua separabo. Multum enim interest, utrum aliquis beneficium nobis det sua causa an et sua. Ille, qui totus ad se specest, quo, qui pecori suo hibernum et aestivum pabulum prospicit; eo loco est, quo, qui captivos suos, ut commodius veneant, pascit et ut opimos boves saginat ac defricat, quo lanista, qui familiam summa cura exercet atque ornat. Multum, ut ait Cleanthes, a beneficio distat negotiatio. Rursus non sum tam iniquus, ut ei nihil debeam, qui, cum mihi utilis esset, fuit et sibi; non enim exigo, ut mihi sine respectu sui consulat, immo etiam opto, ut beneficium mihi datum vel magis danti profuerit, dum modo id, qui dabat duos intuens dederit et inter me seque diviserit. Licet id ipse ex maiore parte possideat,
Abbreviated transcription (Latin):
sierat ĩuenit. Illũ in qͥt laudabimꝰ puerũ. qͥ qͣntũ in
se erat qd̾ uissus ẽ fec̃. hc̃ felicit̃ in ertẽ castigabimus.
Toluntaᷤ ẽ q̃ apud nos ponit officiũ. cuiꝰ uide q̃ ꝯdi¬
tio sit. Ut me debito obstringat. parũ ẽ illi uelle nisi
ꝓfuit. parũ ẽ ꝓfuisse nͥ uoluit. Puta enĩ aliquẽ dona¬
te uoluisse. nec donasse. animũ qͥd̃ eiꝰ habeo. s bñfici¬
um ñ habeo. qd̾ ꝯsũmat ⁊ res ⁊ animꝰ. Quẽadmodũ
ei qui uoluit mͥ qͥdẽ pecuniã erede̾. s ñ ded̾ nicħ debeo.
ita ei qͥuoluit mͥ bñficiũ dare. s ñ potuit. amicꝰ qͥdẽ ero.
s ñ obligatꝰ. ⁊ uolo ill aliqͥd p̃stare. nã ⁊ ille uoluit mͥ.
Cetm si benigniore fortuna usus p̃stitero. bñficiũ de¬
dedero. ñ gr̃am retulero. ille mͥ grãm debebit referre.
hinc iniciũ fiet ame. num̃̾ant᷑. Intelligo iã qͥd uelisq̃¬
nob̵ ꝓfuit. ei ne inqͥs debet᷑ aliqͥd: hoc enĩ sepe te ꝯq̃¬

Expanded text:
enit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parum est illi velle, nisi profuit ; parum est profuisse, nisi voluit. Puta enim aliquem donare voluisse nec donasse ; animum quidem eius habeo, sed beneficium non habeo, quod consummat et res et animus. Quemadmodum , qui voluit mihi quidem pecuniam credere, sed non dedit, nihil debeo, ita ei, qui voluit mihi beneficium dare, sed non potuit, amicus quidem ero sed non obligatus ; et volam illi aliquid praestare nam et ille voluit mihi, ceterum, si benigniore usus fortuna praestitero, beneficium dedero, non gratiam rettulero. Ille mihi gratiam referre debebit ; hinc initium fiet, a me numerabitur. Intellego iam, quid velis quprofuit, eine," inquis, " debetur aliquid ? Hoc enim saepe te conqu
Abbreviated transcription (Latin):
ingͣcos palam ac ꝑtinacit̃ p̃teribo. nec abullo bñficiũ repe¬
tan. nͥ a quo ñ ablaturus ero. s recepturꝰ. multi st̃ qͥ nec
negare sciant qd̾ acceꝑunt. nec referre. qui nͦ tã bonis̃
quã gͣti. nec tã mali quã ingti. segnes ⁊ tardi. lenta noĩa
ñ mala. Hos gͦ ñ appellabo. s cõmone faciã. ⁊ ad officium
aliud agentes edu cã. Qui statim mͥ respondebt̃. Ignosce. ñ
me hercule seuu hoc te desid̾are. alioqͥn ultro obtulissẽ.
Rogo ne me ungͣtũ existimes. memini qͥd mͥ p̃stiteris. hos
gͦ quare dubitẽ. ⁊ sibi meliores ⁊ mͥfac̾e: quẽcũq potue¬
ro peccare ꝓhibebo. multomag̃ amicũ. ⁊ ne peccet. ⁊ ne
in me potissimũ peccet. Alt̾m illi bñficiũ do. si illũ ing¬
tum ẽẽ ñ patior. Nec dure illi ea ꝓbabo: q̃ p̃stiti. s quã
potuero mollissime. ut potestatẽ referende gr̃e faciã. re¬
nouabo memoriã eiꝰ. ⁊ petã bñficiũ. ipse me repet̾e. intel¬

Expanded text:
ingratos palam ac pertinaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do, si illum ingratum esse non patior ; nec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potestatem referendae gratiae faciam, renovabo memoriam eius et petam beneficium ; ipse me intel
Abbreviated transcription (Latin):
SPITAOBLUM SENEOAS
urra. labor. meritum. sumpti ꝓmun̾e honores.¬
Ite alias post hac. sollicitate animas
MMe ꝑcul auob̃ ds̃ auocat. ilicet actis
Nebus trenis. hospita t̾ra uale
C orpus auara tam̃ sollempnib excipe saxis

Expanded text:
pitaphium Senecae. Cura, labor, meritum, sumpti pro munere honores,Ite alias post haec sollicitare animas. Me procul a vobis Deus advocat, ilicet actis; Rebus terrenis hospita terra vale. Corpus avara tamen solemnibus accipe cunis
Abbreviated transcription (Latin):
me mora. sic̃ occasio mͥ deẽ aut facultas. Ille p̃stitit mͥ. nẽ¬
pecũ occasionẽ hab̾et. cũ facultatẽ. Utrũ bonꝰ uir ẽ anma¬
lus. ap̃bonũ uirũ bonã cãm. habeo. ap̃malũ ñ ago. Ne
illud qͥd existimo faciendũ. ut referre grãm etiã inuitis
his qͥb refert᷑ ꝓpemꝰ. ⁊ instemꝰ recedentib. Non ẽ refer¬
re gram. qd̾ uolens acceꝑis. nolenti redd̾e. Qdã cũ aliqd̾

Expanded text:
per me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nemper me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum occasionem haberet, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonum virum bonam causam habeo, apud malum non ago. Ne illud quidem existimo faciendum, ut referre gratiam etiam invitis his, quibus refertur, properemus et instemus recedentibus. Non est referre gratiam, quod volens
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ꝯditio ꝓmittentis mutata sit. mutatũ eẽ ꝯsiliũ: ead̾¬
mͥ oĩa p̃sta.⁊ idem sũ. Uadimoniũ ꝓmittimꝰ. tñ deserit.
ñ oĩs dat᷑ actio. Deserentẽ maior uis excusat. Idem etĩã
illa q̃stione responsũ existima. an õimodo referenda sit
grã. ⁊ an bñficiũ utile rebdendũ sit. Animũ p̃stare gri¬
tũ debeo. Cet̾m aliqñ me referre grãm ñ pacit᷑ mea ĩ¬
felicitas. aliqñ felicitas eiꝰ cui debeo. Qd N. regi qͥd pauꝑi.¬
qͥd diuiti reddã. utiq cũ qͥdã reciꝑe bñficiũ. inuiriã
iudicent. ⁊ bñficia subĩn aliis bñficiis honorent: quid
ampliꝰ in hoꝵ ꝑsona possũ. quã uelle : nec eñ iõ bene¬
ficis̃ nouũ reicẽ debeo. qr ñdũ pͥꝰ reddidi. accipiã
tatis suȩ. capacẽ mat̾iam. Qui noua acciꝑe ħ uult. ac¬
ceptis offendit᷑. Non refero grãm. Ed adrem: ñ ẽ ꝑ

Expanded text:
cum condicio promittentis mutata sit, mutatum esse consilium ? Eadcum condicio promittentis mutata sit, mutatum esse consilium ? Eadmnia praesta, et idem sum. Vadimonium promittimus, tamen deserti non in omnes datur actio : deserentem vis maior excusat. Idem etiam in illa quaestione responsum existima, an omni modo referenda sit gratia, et an beneficium utique reddendum sit. Animum praestare gratum debeo, ceterum aliquando me referre gratiam non patitur mea infelicitas, aliquando felicitas eius,cui debeo. Quid enim regi, quid pauper diviti reddam, utique cum quidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subinde aliis beneficiis onerent ? Quid amplius in horum persona possum quam velle ? Nec enim ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tatis suae capacem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam: quid ad rem ? Non est
Abbreviated transcription (Latin):
ficio. Pecuniȩ etiã male credite exactio ẽ. ⁊ appellare de¬
bitorem ad diem pꝰsum. ⁊ si foro cesserit. portionẽ feram.
bñficium. ⁊ totũ ꝑit. ⁊ statim. Pret̾ea ħ mali uiriẽ. illud
mali patͥs familiȩ. Deĩ ne zeno qͥdẽ simaior fuiss sum¬
ma. cred̾e ꝑseu̾asset. Qngenti denarii .s̃. illud qd̾ dici so¬
let. inmorbo ꝯsumat. fuit tanti ñ reuocare ꝓmissũ suũ.
Adcenã qr ꝓmisi ibo. etiã si frigꝰ erit. ñ qͥde᷑ siniues ca¬
dent.Surgã ad sponsalia q ꝓmisi. quãius ñ ꝯcorerim.
s ñ si febricitauero. Sponsũ descendã qr ꝓmisi. s ñ si sp̃o¬
dere me incertũ iubebis. si fisco obligabis. Subẽ inquis
tacita excoͤptio. si potero si debebo. Si ħ ita erũt. effice
ut idem status sit. cũ exigis. qͥ fuit cũ ꝓmitt̾em. Besti¬
tuere leuitas erit. Si ali qͥd int̾uenit noui. qͥd miraris

Expanded text:
ficio. Pecuniae etiam male creditae exactio est ; et appellare deficio. Pecuniae etiam male creditae exactio est ; et appellare debitorem ad diem possum et, si foro cesserit, portionem feram ; beneficium et totum perit et statim. Praeterea hoc mali viri est, illud mali patris familiae. Deinde ne Zeno quidem, si maior fuisset summa, credere perseverasset. Quingenti denarii sunt : illud quod dici solet, " in morbo consumat " ; fuit tanti non revocare promissum suum. Ad cenam, quia promisi, ibo, etiam si frigus erit; non quidem, si nives cadent. Surgam ad sponsalia, quia promisi, quamvis non concoxerim ; sed non, si febricitavero. Sponsum descendam, quia promisi; sed non, si spondere me in incertum iubebis, si fisco obligabis. Subest, inquam, tacita exceptio : "Si potero, si debebo, si haec ita erunt." Effice, ut idem status sit, cum exigis, qui fuit, cum promitterem ; destituere levitas erit. Si aliquid intervenit novi, quid miraris,
Abbreviated transcription (Latin):
rent᷑. qͥ hospitẽ suũ nudo ⁊ naufrago similem. in id
qd̾ iacuerat. ip̃e litꝰ expulerat. S uidebimꝰ. qͥs modꝰ
pene seruandꝰ fu̾it. Auferendũ utiq fuit. qd̾ sũmo
scełe inuaserat. Quis aũt pena eiꝰmoueret᷑. qͥ id cõmi¬
serat. ꝑ qd̾ nemo misereri. misericors pꝰset:  dabit tͥ
Non ẽ leuitas a ꝯgnito ⁊ dãpnato ertore discedere.
ẽ fixum tatũq sit. Non ẽ turpe cũ re mutare ꝯsiliũ. Age
si philippꝰ possessorẽ illũ eoꝵ littoꝵ reliqͥss. quȩ naustagio ce¬
ꝑat ñ oĩb miseris aqua ⁊ igni int̃dixerat : pociꝰ ẽ in qͥt inͣt
fines regni mei. ⁊ lit̾tas istas ocłis inscͥbendas. durissima frõ¬
te cͥcũferri. Ostñde ꝗͣ sãc res sit. mens ad hospitał. Prebe
infacie tua legendũ istud decretũ. qͦ cauet᷑ ne miseros tec¬
to uiuare capitale sit. Magis ista ꝯstitucio sic rata erit quã

Expanded text:
rentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in rentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in quo iacuerat ipse, litus expulerat. Sed videbimus, quis modus poenae servandus fuerit ; auferendum utique fuit, quod summo scelere invaserat. Quis autem poena eius moveretur ? Id commiserat, propter quod nemo misereri misericors posset. Dabit tibi Non est levitas a cognito et damnato errore discedere, est, fixum ratumque sit." Non est turpe cum re mutare consilium. Age, si Philippus possessorem illum eorum litorum reliquisset, quae naufragio ceperat, non omnibus miseris aqua et igni interdixerat ? " Potius," inquit, " intra fines regni mei tu litteras istas oculis inscribendas durissima fronte circumfer. I, ostende, quam sacra res sit mensa hospitalis ; praebe in facie tua legendum istuc decretum, quo cavetur, ne miseros tecto iuvare capital sit. Magis ista constitutio sic rata erit, quam
Abbreviated transcription (Latin):
.xix. sua ĩpensa curauit. refecit uiatico instruxit sub¬
inde dicentẽ. Grãm tͥ referam. uidere tm̃ mͥ ĩꝑatorem
meũ ꝯtingat. Narrauit philippo naufragiũ suũ au¬
xiliũ tacuit. ⁊ ꝓtinꝰ petiit ut sibi cuiꝰdã p̃dia donaret.
Ille qͥdẽ erat hospes eiꝰ. is ip̃e a quo receptus erat. a quo
sanatus. Multa interim reges in bello p̃sertim aꝑtis
ocłis donant. Non suffic̃ hõ iustꝰ tot armatis cupidi¬
tatib. Non põt qͥsquã. eod tp̃r. ⁊ bonũ uirũ ⁊ bonũ
ducẽ agere. Quomͦ tot milia hõiũ insatiabilia satia
sus bonis suis. ille. ñ ut rusticꝰ in uiriã tacitus tulit.
ac lib̾alem scͥpsit. Qua accepta. ita exarsit. ut statum
pausaniȩ mandaret: bona pͥori restitueret cet̾m imp¬
bissimo militi. ingͣtissimo hospiti. auidissimo nau¬
frago.stiginata inscͥberet igtũ hoĩem testancia. Dig¬
nus qͥdẽ fuit cui ñ inscͥberent᷑ ille litt̾e. s insculpe¬

Expanded text:
triginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxit subtriginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxit subinde dicentem : " Gratiam tibi referam, videre tantum mihi imperatorem meum contingat." Narravit Philippo naufragium suum, auxilium tacuit et protinus petit, ut sibi cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, a quo sanatus. Multa interim reges in bello praesertim opertis oculis donant. " Non sufficit homo iustus tot armatis cupiditatibus, non potest quisquam eodem tempore et bonum virum et bonum ducem agere. Quomodo tot milia hominum insatiabilia satiabsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit cam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculpe
Abbreviated transcription (Latin):
seris ꝑseuerare. Est rursus multũ in eo. ne m̃ bñfici¬
umdes. hoc tñ qͣntũ ẽ. si leue coniueamꝰ. Si uͦ mag̾¬
no mͥ aut det̾m̃to aut rubori fut᷑m. malo semel er¬
cusare. qͣte negauerĩ. quã semꝑ qͣre dederĩ. Totum
in quã in eo ẽ. qͣntũ ꝓmissi mei u̾ba tanxent᷑. Nion
tantũ qd temere ꝓmisi retinebo. s qd̾ ñ tecte dedi
repetã. Demens ẽ. qui fidẽ p̃stat erroei. P hylipꝰ
macedonũ rex. habebat militẽ manu fortẽ. euiꝰ in multis
expeditionib utilẽ exꝑtꝰ oꝑam. subinde exp̃da aliqͥd inde
illi uͥtutis illi eausa donauerat. ⁊ hoĩem uenalis aĩe cre¬
bris auctoram̃tis accendebat. Hic naufragꝰ in pꝰsessiones
cuiꝰdã macedonis expulsꝰ ẽ. Quod ut nũciatũ ẽ. accu¬
currit sp̃m eiꝰ recollegit. inuillã suã. illũ tͣnstulit lec¬
tulo suo cessit. affectũ semi animẽq recreauit. dieb

Expanded text:
seris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficiseris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficium des ; hoc tamen quantum est ? Si leve, coniveamus ; si vero magno mihi aut detrimento aut rubori futurum, malo semel excusare, quare negaverim, quam semper, quare dederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur. Non tantum, quod temere promisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem expertus operam subinde ex praeda aliquid illi virtutis causa donaverat et hominem venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰea apparuit. ꝑ illã causam p̃iudiciũ. in patrẽ meũ q̃ri.
ꝓmisi me ꝑegre una exiturũ. s it̃ infestari latrociniis nũ¬
ciat᷑. In rem p̾sentem uenturꝰ fui. s eger filiꝰ ⁊ puerpera
mittentis fidem teneas. Quȩ aũt maior fieri mutacio p̃.
quã si te malũ uirũ ⁊ ingtũ cõperi: qd̾ tanꝗͣ digno
dabam. indigno negabo. ⁊ irascendi qͦq causã habe¬
bo deceptꝰ. Inspiciã t̃n. ⁊ qͣntũ sit de qͦ agit᷑. Dabit mͥ
ꝯsiliũ. ꝓmisse rei modꝰ. Si exiguũ ẽ dabo ñ qr dignꝰ es.
s qr pͥmisi. Nec tanꝗͣ munꝰ dabo. s u̾ba mea redunã
⁊ aurẽ mͥ ꝑuellã. dãpno castigabo. ꝓmittentis teme¬
ritatẽ. Gcce ut doleat tͥ. ut pꝰea ꝯsid̾atiꝰ loqͣris qd dr̃e¬
solemꝰ. linguariũ dabo. Si malꝰ erit ñ cõmittã quẽ¬
admodũ mecenas. ait. ut sestercio centies obiurgatꝰ
sim. Int̃ eẽ enĩ utrũq cõꝑabo. Est aliqͥd ineo qd̾ ꝑmi¬

Expanded text:
ea apparuit per illam causam praeiudicium in patrem meum quaeri; promisi me peregre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praesentem venturus fui : sed aeger filius, sed puerpera tterem, ut promittentis fidem teneas ; quae autem maior fieri mutatio potest, quam si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno negabo et nascendi quoque causam habebo deceptus. Inspiciam tamen et, quantum sit, de quo agitur; dabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo promittentis temeritatem : " Ecce, ut doleat tibi, ut postea consideratius loquaris ! solemus, linguarium dabo. Si maius erit, non committam, quemadmodum Maecenas ait, ut sestertio centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, quod promi
Abbreviated transcription (Latin):
sũ alt̾iꝰ. nemo ẽ eñĩ suꝰ fr̾. Par sũ. s alicui. Es enim
bñfecisse. Nemo aũt sibi bñfacit. ñ mag̾ qũas sibi
fauet. quã suaꝵ partiũ ẽ. duitiꝰ hoc ⁊ plurib exemplis licet
tutis. nͥ in alt̾o ñ hñt locũ: saudat᷑ ⁊ int̃ maxĩa humani
gñis bona. fides colit᷑. Nũquis gͦ dicit᷑ sibi fidẽ prestͥisse.
enio nc̃ ad ultimã partẽ. Qui grãm refert. aliqͥd deb
impend̾e̾. sic̃ qui soluit pecuniã. Nichil aũt ĩpendit. qͥ
grãm fibi refert. ñ mag̃ quã ꝯsequit᷑ qͥ bñficiũ a se ac¬
cepit. Bñficium ⁊ gr̃e relatio ultro eitroq ire debent.
Intra unũ hoĩem. ñ ẽ uicissitudo. Qui grãm refert in¬
uicem. ꝓdest ei. a quo ꝯsecutꝰ ẽ aliqͥd. Qui sͥ grãm refert.
cui ꝓdest : Sibi :⁊ quis ñ alio loco relationẽ grẽ. alio
ben̾eficiũ cogitat : qui grãm refert sibi ꝓdest. Et qͥs

Expanded text:
sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alicui, quis enim sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alicui, quis enim  nemo autem sibi bene facit, non magis quam sibi favet, quam suarum partium est. Diutius hoc et pluribus exemplis licet tutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fides colitur ; num quis ergo dicitur sibi fidem praestitisse ? Venio nunc ad ultimam partem. Qui gratiam refert, aliquid debet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui gratiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogitat ? Qui gratiam refert sibi, sibi prodest. Et quis
Abbreviated transcription (Latin):
ferre. Debendi locꝰ ñẽ. qr sñ ulla mora recipimꝰ. dat ne¬
mo nͥ alt̾i. Debet nemo. nͥ alt̾i. Reddit nemo nͥ alt̾i. Id
intͣ unũ ñ põt fieri. qd̾ tociens duos exigit. bñficiũ
tat. Nũqͥd ñ demens uidebit᷑. qui ali qͥd uendidisse¬
sibi se dicet. qr uenditio alienatio ẽ.⁊ rei suȩ uirisq
in ea siui. in aliũ translatio. At qͥ quẽ admodũ uend̾e
sic dare ali qͥd. a se dimitt̾e ẽ. ⁊ id qd̾ tenueris haben¬
dũ alt̾i trad̾e̾. Qd̾ si ẽ. bñficiũ nemo sibi dedit. qr ne¬
modat sibi aliqͥd. Duo ꝯtͣria inuno coeunt. ut id. id̾.
dare:⁊ acciꝑe. Etiã nc̃ multũ int̾ ẽ. int̾ dare ⁊ acci
ꝑe. Quid ni : tum ex diu̾so u̾ba ista posita s̃. At qͥ si
quis sibi bñficiũdat. nicħ int̃ ẽ. int̃ dare ⁊ acciꝑe.
Paulo ante dicebam q̃dã ad alios ꝑtin̾e. ⁊ sic ẽẽ for¬
mata. ut tota sig̾ficatio illoꝵ discedat a nob̃. stãter

Expanded text:
ferre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium tat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coeunt, ut sit idem dare et accipere. Etiamnunc multum interest inter dare et accso ista verba posita sint. Atqui si quis sibi beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significatio illorum discedat a nobis : frater
Abbreviated transcription (Latin):
p̃terito tp̃r. Semꝑ pauci dieserũt. si illos num̾aueris.
sules. Ut ꝓroget᷑ łͥ dies mortis. nicħ ꝓficit᷑. ad felicita
dẽ.qm̃ mora ñ fit beatior uita s songior. Qnͣto sa¬
tius ẽ gratũ adu̾sꝰ ꝑceptas uoluptates. ñ alienoꝵ
annos cõputare. s suos benignȩ estimare. ⁊ ĩlucro
pon̾e. Hoc me dignũ iudicaut ds̃. hoc satis ẽ. potu¬
it plus. s hoc qͦq bñficiũ ẽ. Sratisimꝰ adu̾sus
deos. grati adilsus hoĩes. gͣti ad u̾sus eos. qͥ aliquid

Expanded text:
praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris. praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris. onsules. Ut prorogetur tibi dies mortis, nihil proficitur ad felicitatem, quoniam mora non fit beatior vita sed longior. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui ali
Abbreviated transcription (Latin):
mos sibi fuerit. quãq ñ minꝰ sepe peccauerit quã in
ipsam peccatũ ẽ. Camillũ in exiliũ misit. scipionem
dimisit. Exulauit post catilinã eicero. diruti eiꝰ pe¬
nates. bona direpta. factũ qͥcqͥd uictor catilina feciss.
Nutiliꝰ in nocentiȩ p̾ciũ tulit. in asia latere. Catoni .p.r.
bitiosi om̃s s̃.⁊ ĩpii om̃s. S ñ ẽ qd̾ irascaris. ignosce illis
om̃s insaniut̃. Nolo te ad in certa reuocare. ut dicam
ut in nocens sit optat. ut mod̾atus sit. expẽctat. ut piꝰ
cogitat : quotꝰ qͥsq uxoris optimȩ mortẽ tumet. ut ñ
⁊ cõputet: cui rogo litigatori defenso. tam magni bñ¬
ficii ultͣ res ꝓximas. memoria dutauit : illud ĩ ꝯfesso ẽ.
Quis sine querela morit᷑ ᷤ quis extremo die dic̾e aud :
uixi ⁊ quẽ ded̾at. cursũ fortuna ꝑegi: quis ñ recusãs
quis ñ gemens ȩxit : At qui hoc ingrati ẽ. ñ ẽẽ ꝯtentũ

Expanded text:
mos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in mos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia latere ; Catoni populbitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt. Nolo te ad incerta revocare, ut dicam ut innocens sit, optat ? Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ? Atqui hoc ingrati est non esse contentum
Abbreviated transcription (Latin):
seruitutis. In gratꝰ ipse sompeii hostis ac uictor. a
gallia germaniaq bellũ in urbem circũ egit. ⁊¬
ille plebicola. ille popularis. castra ui circo flaminio
posuit ꝓpus quã porsennȩ fuerant. Tẽꝑauit qͥdem
ius crudelitatẽ q uictorie. qd̾ d̾ic̾e solebat p̃stitit.
neminẽ occidit isi armãtũ. Qd gͦ ẽ: cet̾iarma cruẽ¬
tius exercuert̃. saciati tñ aliqñ abiecert̃. hic gla¬
diũ cito ꝯdidit nũꝗͣ posuit. Ingͣtus antoniꝰ in dic
cursionib bellis laceratã. post tot mala destinauit
ne romanis qͥdẽ regib ut q̃ acheis. rhodiis. plerisq
urbib claris iuis integrũ libertatẽq cũ ĩmunitate reddi¬
derat. ipsa tͥbitũ. spadonib pendet. Deficiet dies
enum̾antẽ ingͣcos usq in ultima pat̾e exitia. Equȩ in¬
m̃sũ erit. si ꝑcurr̾e cepero. ipsa r.p. quã ingͣta in optimos ac deuotu¬

Expanded text:
t nisi beneficio servitutis. Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a t nisi beneficio servitutis. Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, numquam posuit. Ingratus Antonius in dictcursionibus, bellis laceratam post tot mala destinavit ne Romanis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque immensum erit, si percurrere coepero, ipsa res publica quam ingrata in optimos ac devotissi
Abbreviated transcription (Latin):
tis duces romani ꝑsoluerĩt. Ingͣtus .G. marius. ad ꝯsula¬
tũ a caliga ꝑductus. qͥ nisi eymbricis oedib oĩa funera
equauerit. nisi cuuilis exilii. ⁊ trucidationis. ñ tm̃ de¬
derit signũ. s ipsȩ signũ fu̾it. parũ muitatã ac repo¬
sitã. in pͥorem locũ fortunã suã sentiuͭe. Ingratꝰ.l. sil¬
la. qui patͥam duriorib remodiis quã ꝑicula erant
sanauit. Qui cũ a p̃nestina arce usq ad collinam por¬
tam ꝑ singͥnẽ humanũ incessiss alia edidit in urbe
p̃lia. alias cedes. legiones duas qd̾ crudele ẽ. post uicto¬
riam qd̾ nefas post fidẽ in angulo ꝯgestas ꝯtrucidauit.
ꝓscriptionẽ cõmentꝰ ẽ. Di magni ut qͥ cuiẽ romanũ
occidiss. ĩ punitatẽ. pecuniã tantũ ñ ciuicã acciꝑe In¬
ꝓ tot honorib qͦs ex maxĩa parte in maturꝰ inuaserat.
li licere debebat. plurib licuiss. Dũ ertͣ ordinaria

Expanded text:
tis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum dederit signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acciperet ! Inumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, li licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria