comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
B elides. ĩq. tuo sednti sicuphe saxo
T̃ ec̃ pͥmu lac̾mis uictaꝵ en miẽ fama:
E uinenidũ maduisse gerai. nͦ regiaꝯ iux
S ustinet oranti nͦ qͥ regit ima nezare
eurudice ꝙ uocãt umbras erat illa recẽtes
Int. ⁊ ĩ cossit passu deuulrere tardo
Hãc simł ⁊legẽ rodopeiꝰ accipit heroi
N d faeciat retro sualumĩa. denec aunas
Exierit ualles. aut itrita oona futura
Carpit᷑ acuuis ꝑ muta suentia tͣmes
Arduus. obicuras. caugene. densus. paca
N ꝑcul abfuerat telluris margine sũme
F lexit amãs a oculos. ⁊ ytinꝰ illa relapia

Expanded text:
Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt telluris margine summae: flexit amans oculos; et protinus illa relapsa est,
Abbreviated transcription (Latin):
S uultꝰ moriẽs i acet ⁊ defecta uigore
I p̃a sibi ẽ hon̾i cͥuix. humeroꝙ recubit
Laberñ ebalide: pͥma fraudate iuuẽta
Tudolor es facinꝰ q meũ. mã dext̾a leto
Inscͥbeda tuo ÷. sũ ego tͥ fĩmeris aucror

Expanded text:
ultus moriens iacet, et defecta vigore ipsa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor.
Abbreviated transcription (Latin):
ad stiga tenaria ẽ ausus descendere porta
ꝑq leues populos. simulacͣ q fũcta sepulc̾
ꝑ sephonen adiit. in amenaq regna teuẽtẽ
Umbrarũ dñm. pulsis ad carmina neruis
s ic ait. opositi sub t̾ra numina mũdi
Inqũe recidimꝰ qͥcqͥd mortale creatur
Si lic ⁊ falũ positis ambazib oris
uera loqui sinitis: ñ huc ut opaca uid̾em
e artara descendi. nͨ ut hic uillosa colubris
T̃ erni medusei ũcirẽ gutta mõstri¬
ẽ ausa mã ẽ ꝯiunx. ĩ qũa calcata uenenũ
Hiꝑa diffudit.crescentesq abstulit annos
P osse pati uolui. nͥ me tẽptasse negabo¬
U ieit amer. suꝑa deus y bene notꝰ ĩyora:¬
F amaq si uet̾is ñ est mẽtita rapine¬
U os qͦ uĩcit amor. ꝑ ego ħ̃ loca plena timoris
ꝑ chaos ħ ingens. uastiq silentia regni
Turudices oro ꝑperata retexite fata
O mĩa debent᷑ nobis. paulũ ꝙ morati
S eriꝰ iut cieiꝰ sedem ꝓperamꝰ adinam

Expanded text:
ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; perque leves populos simulacraque functa sepulcro Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi, in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, si licet et falsi positis ambagibus oris vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem Tartara, descendi, nec uti villosa colubris terna Medusaei vincirem guttura monstri: causa viae est coniunx, in quam calcata venenum vipera diffudit crescentesque abstulit annos. Posse pati volui nec me temptasse negabo: vicit Amor. Supera deus hic bene notus in orafamaque si veteris non est mentita rapinae, vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris, per chaos hoc ingens vastique silentia regni, Eurydices, oro, properata retexite fata. Omnia debemur vobis, paulumque morati serius aut citius sedem properamus ad unam.
Abbreviated transcription (Latin):
Plusq uigoris adest. habuit qm femĩa. nãq
Femina nuꝑ eras. puer es. date mun̾a tẽplis
Nec timida caudere fide. dãt min̾a tẽplis
Addũt ⁊ titulũ. titulis breue carm̃ habebat
Uota puer soluit. q̃ femina nou̾at iphis
Postera lux radiis latũ patefecerat orbemi
Cum uenꝰ ⁊ iuno sociꝰq huneneus adignes
Conueniũt. potit᷑q sua puer iphis uiante
nde ꝑ ĩmensũ cceo uelatus amictu
a era digredit᷑. cichonũ q himene̾ adhoras
T̃endit. ⁊ orphea nͨꝗcqm uoce uocatur
affuit ille qͥdem. s nͨ solepnia u̾ba
nͨ letos uultꝰ nͦ felix attulit omen
fax qͦ qͣm tenuit lacͥmoso scͥdula fumo
usq fuit. nullosq inueĩt motib ignes
ẽxitus ampitio gͣuior. nã nupta ꝑ herbas
dũ noua naiadũ turba comitata uagat᷑
occidit. in talo serpentis denre recepto¬
e uã sans aosuꝑas postqmͣ rodopeiꝰ auras
defleuit uates. ne ñ temptaret i ũbras

Expanded text:
plusque vigoris adest, habuit quam femina. Nam quae plusque vigoris adest, habuit quam femina. Nam quae femina nuper eras, puer es. Date munera templis nec timida gaudete fide! Dant munera templis, addunt et titulum; titulus breve carmen habebat: DONA PUER SOLVIT QUAE FEMINA VOVERAT IPHIS Postera lux radiis latum patefecerat orbem, cum Venus et Iuno sociosque Hymenaeus ad ignes conveniunt, potiturque sua puer Iphis Ianthe. Inde per inmensum croceo velatus amictu aethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba nec laetos vultus nec felix attulit omen. Fax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo usque fuit nullosque invenit motibus ignes. Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras,
Abbreviated transcription (Latin):
Q s petn hec relotuiꝰ nmes. mͦtẽpa differt
e ficto langore morã tͣhit omurae fepe
nsa ꝙ causat᷑ s iã ꝯsũpserat omnem
Matiã sicti. dilatao tr̃ra teat
inditeritit. unꝰ ꝙ cdies restabat. at illa
erribu. ⁊ passis ar̃a cõp̃ssa carillis
Io parethoniũ. mareoticaq arua pharonq
O̾ colis. ⁊ seprẽ digestum incornua nilum
F er p̃cor inqͥt opem. nroꝙ medere timori
Te dã. te qͦndã tuaq het insignia uidi
⁊ sistrum. memoriq animo tua i̾sa notaui
Q d̃ uider ħ lucẽ. qd nõ ego punior ipsa
ꝯ silium monitũq tuũ ẽ. miserere duarũ
Unsa dã ẽ mouisse suas ⁊ mouat aras
⁊ tẽpli tremuere fores. mutataq lunã
Cornua fulser̃t. creyuitq sonabile sistrũ
ñ secura qͥdem fiusto tũ omine leta
Mat̾ abit tẽplo. seqͥt᷑ comes iphis eũtẽ
Qũa solita ẽ maiore gradu. nͨ cãdor ĩ ore
ꝑ manet. ⁊ uires augent̃ ⁊ acrior ipse ẽ
Uultꝰ. ⁊ ĩ cõptis breuior m̃sura capillis

Expanded text:
a differt, nunc ficto languore moram trahit, omina saepe visaque causatur. Sed iam consumpserat omnem materiam ficti, dilataque tempora taedae institerant, unusque dies restabat. At illa etrahit et passis aram complexa capillis “Isi, Paraetonium Mareoticaque arva Pharonque quae colis et septem digestum in cornua Nilum: fer, precor” inquit “opem nostroque medere timori! Te, dea, te quondam tuaque haec insignia vidi a sistrorum, memorique animo tua iussa notavi. Quod videt haec lucem, quod non ego punior, ecce consilium munusque tuum est. Miserere duarum Visa dea est movisse suas et moverat aras, et templi tremuere fores, imitataque lunam cornua fulserunt, crepuitque sonabile sistrum. Non secura quidem, fausto tamen omine laeta mater abit templo: sequitur comes Iphis euntem, quam solita est, maiore gradu, nec candor in ore permanet, et vires augentur, et acrior ipse est vultus, et incomptis brevior mensura capillis,
Abbreviated transcription (Latin):
Sinposunse fenĩt. qd cñĩ dare manꝰ þabebãt
U t ue tenax guida manat tellure bitum̃
U tq sub aduentu spirantis lene fauonu
S ole remollescit q̃ frigore constitit unda
S ic lacmis cõiũpta sins phebeia biblũ

Expanded text:
subposuisse ferunt: quid enim dare masubposuisse ferunt: quid enim dare maae, utve tenax gravida manat tellure bitumen, utve sub adventu spirantis lene favoni sole remollescit, quae frigore constitit, unda, sic lacrimis consumpta suis Phoebeia Byblis
Abbreviated transcription (Latin):
De fecisse fer̃t tũ uͦ ap̾tore uestem
S rripuit. panxit ꝙ̃ suos furribũda lac̾tos
I amq palam ẽ demẽs. inconcessãq. faret᷑
S p̃e ueneris. si nẽ qua pat̾am. ĩuisos i penates
Deserit. : ꝓfugi sequit᷑ uestigia fratris
U tq tuo mote ꝓles semeleia tyrso
I smarie celebrant repetita tennia bache
B iblida ñ alit̾ latos ululasse peragros
Bubasides uidere nurits̃. qͥb illa relictis
arras ⁊ armiferos lelegas. lithiamꝙ ꝑerrat
uoq crimera iugũ mediis ĩpartib igne
ectus ⁊ ora lte. caudam serpeniis habelat
eficiũt silue. cłi tu lassata sequenido
Contidis. ⁊ dura pesitis tellure capilliĩ
Bibli iates. frondes.  tuo ĩmis ore caducis
G epe illa nr̃phe teneris lelegrideᷤs ulmis
T ollere conant᷑. sepe ut moderet᷑ amori
einũt. surdeq adhibent solacua mõt
U iblis. ⁊ humectat lacͥmarũ gͣmiã riuis¬
U aiades yis uenã q̃nũqͣm arescere uosset

Expanded text:
defecisse ferunt, tudefecisse ferunt, tuda lacertos. Iamque palam est demens inconcessamque fatetur spem veneris, siquidem patriam invisosque penates deserit et profugi sequitur vestigia fratris. Utque tuo motae, proles Semeleia, thyrso Ismariae celebrant repetita triennia bacchae, Byblida non aliter latos ululasse per agros Bubasides videre nurus. Quibus illa relictis Caras et armiferos Lelegas Lyciamque pererrat. quoque Chimaera iugo mediis in partibus ignem, pectus et ora leae, caudam serpentis habebat; deficiunt silvae, cum tu lassata sequendo concidis et dura positis tellure capillis, Bybli, iaces frondesque tuo premis ore caducas. Saepe etiam nymphae teneris Lelegeides ulnis tollere conantur; saepe, ut medeatur amori, praecipiunt surdaeque adhibent solacia menti: s Byblis, et umectat lacrimarum gramina rivus. Naidas his venam, quae numquam arescere posset,
Abbreviated transcription (Latin):
N et rigidos silices solidũ ue ip̃tore ferrĩ
A ut adamanta gerit. nͨ las bibit ille leene¬
U incet᷑. repetendꝰ erit. nͨ tedia cepti
U lla mei capiã dũ sp̃s iste manebit
Nã pͥmũ si facta michi reuocire lit̾et᷑
Ñ cepisse fuit ceptũ expugnare scd̾m ẽ
Eͥ ppe nec ille potest ut iã mã uota reliniuã
⁊ quia desierim leuit̾ uoluisse uidebor
A ut enã rẽprasse illũ. insidiisq petisse¬
U el certe nõ hot qͥ plurimus urit. ⁊ ussit
Pectora nr̃a dõ: s ĩcta libidine credar
Deniq iam cupio nil ꝯmisisse nefandũ
E scripsi. ⁊ petii. temerata ẽ nr̃i uolupta
Ut nichil adiciã. nõ possum ĩnoxi diet
D ieit.⁊ ĩcre tanta ẽ discordia mentis
Cũ pigeat rẽptasse lib tẽprare. modũ. ꝙ
Exit. ⁊ ĩ felix conmittit sepe repelli¬
W ox ubi nuis ibest. pat̾am fugit illẽ nepbas̃ ꝙ
Inq ꝑegͥna. ponit noua menia t̾ra
T ũ uͦ mestam tota meletida mẽte

Expanded text:
nec rigidas silices solidumve in pectore ferrum nec rigidas silices solidumve in pectore ferrum aut adamanta gerit nec lac bibit ille leaenae. Vincetur! Repetendus erit, nec taedia coepti ulla mei capiam, dum spiritus iste manebit. Nam primum, si facta mihi revocare liceret, non coepisse fuit: coepta expugnare secundum est. Quippe nec ille potest, ut iam mea vota relinquam, et, quia desierim, leviter voluisse videbor aut etiam temptasse illum insidiisque petisse; vel certe non hoc, qui plurimus urget et urit pectora nostra, deo, sed victa libidine credar. Denique iam nequeo nil commisisse nefandum. Et scripsi et petii: temerata est nostra voluntas; ut nihil adiciam, non possum innoxia dici.  et incertae tanta est discordia mentis cum pigeat temptasse, libet temptare: modumque exit et infelix committit saepe repelli. Mox ubi finis abest, patriam fugit ille nefasque inque peregrina ponit nova moenia terra. Tum vero maestam tota Miletida mente
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptanda mͥ. ne ñ sequeretur euntem
te aliqͣ uełĩqualis foret aira uotare
ebuerã. totoꝙ mari decurrere. quẽ nẽ
S exploratis impleni luithea uentis
uferor inscopulos gͥ. subit̾isaꝙ toto
bruor occeao. neq hñt mea uela ret̾fus
Qd qd ⁊ ominib certis ꝓhibebar amori
ndulgere meo. tc̃ cui mͥ ferre iubenti
ignaq certa dabat. siñ male sana fiussẽ
tñ ip̃a loqui. nͨ me connintere cere
Debueram. p̃sensq meos aperire furoresi
S idiss lacͥmas. nultin uidiss amantis
P lura loqui pota qũa q̃ cepere rabelle
Ininto potui ecũdare bichia collo
⁊ si reicerer potui moritura iuben
Amplectiq pedes. affusaq posteteluitã
Omĩa fecnsem quoꝵ si singica dũtant
F lectere ñ pot̾ant potunsẽt omĩsm̃tẽ
Forsitan ⁊ missi sit q̃dam culpa minise
T emꝑa nͨ petiit horã q aĩmũq uatãtẽ
H ec nocuere mͥ. neq enm̃ ẽ detygͥde natꝰ

Expanded text:
praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem, praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem, parte aliqua veli, qualis foret aura, notare debueram tutoque mari decurrere, quae nunc non exploratis inplevi lintea ventis. Auferor in scopulos igitur subversaque toto obruor oceano, neque habent mea vela recursus. Quid quod et ominibus certis prohibebar amori indulgere meo, tum cum mihi ferre iubenti signaque certa dabat, si non male sana fuissem. Et tamen ipsa loqui, nec me committere cerae debueram praesensque meos aperire furores vidisset lacrimas, vultum vidisset amantis!, plura loqui poteram, quam quae cepere tabellae. Invito potui circumdare bracchia collo et, si reicerer, potui moritura videri amplectique pedes adfusaque poscere vitam. Omnia fecissem, quorum si singula duram flectere non poterant, potuissent omnia, mentem. Forsitan et missi sit quaedam culpa ministrtempora nec petiit horamque animumque vacantem. Haec nocuere mihi. Neque enim est de tigride natus
Abbreviated transcription (Latin):
Qm̃ tĩyit lacͥiis. lĩgue befecerat huioor
Deq suis unũ famulis pudibũda uocauit
S ixit. ⁊ adiecit lõgo post tẽpore finrii
G u darer. elapse manib oecidere tabeller
O mine t̾bata ẽnmsit tñ. apta miiscer
epora nactꝰ adit tradit ꝙ latentia u̾ba
ttonitꝰ subita utuenis meandriꝰ ira
icit accepras lecta sibi parde tibellas
h ꝙ manꝰ petiners trepidatis abore minist
ũ lcet ouetite icelerate libidinis auctor
suge̾ at. d ñ nr̃m tua fata yudorem
traberẽt atũ. penas in morte dednses
lo fugit pauidus. dñe ꝙ ferocia eaun
icta re̾fert. palles audita bibli repulsa
pauet obsessum glatiali frigore corpus
ens tñ ut redut parit᷑ rediere fmrores
ingua ꝙ uix tiles icto deoit acre uodei
merito. quid enĩ tommͥatia uuln̾is. huiꝰ
ndiciũ feci qͥd q̃ celania fuerunt¬
am cito cõmisi ꝓperatis u̾ba rabellis
nte erat ambiguis aĩ sentũtia dictis

Expanded text:
quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, deque suis unum famulis pudibunda vocavit ”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae. Omine turbata est: misit tamen. Apta minister tempora nactus adit traditque latentia verba. Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira proicit acceptas lecta sibi parte tabellas vixque manus retinens trepidantis ab ore ministri “dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctorrum tua fata pudorem non traherent secum, poenas mihi morte dedisses.” Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa, et pavet obsessum glaciali frigore corpus. Mens tamen ut rediit, pariter rediere furores, linguaque vix tales icto dedit aere voces: “Et merito! quid enim temeraria vulneris huius indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt, tam cito commisi properatis verba tabellis? Ante erat ambiguis animi sententia dictis
Abbreviated transcription (Latin):
Effug̾e infelix. ⁊ plin qu̾a ferre p̾uellã
Posse putes. ego dura tilli. suꝑata fat̾i
ogor opemiq tuã timidis ex posoere uotis
u seruare potes tuꝑdere solus an antem
uige utrũ facias. ñ yet ĩ unica p̃entur
s qͣ cũ tͥ sit iunctissima. iũctior ẽẽ
xpetit. ⁊ uinclo tetũ ppiore ligari¬
ura senes norint ⁊ qͥd liceatu nefasq
asq sit inqͥrant. legũq examiã serue̾t
Qͥd liceat nescimꝰ adhus. ⁊ cũcta licere
Eredimꝰ. ⁊ seqͥmͣ magnorũ exẽpla deoꝵ
Net nos aut durꝰ pat̾ aut reuerẽtia fame
Aut timor inpediet. tm̃̃ absit cã tim̃di
Dulcia fuat̾no sub noie furta tetamui
Tm libertas tecũ secreta loquendi
⁊ ñ fassure nͥ cogeret ultimus ardor
N eue merere mõ subsebi causa sepule
Talia ne qͥcquã panintẽ plena reliqͥt
Cera manũ sũ moꝙ ĩ margiẽ ilsus adhen̾t
Prinꝰ imp̃ssa signar sua cͥmiã genimas

Expanded text:
effugere infelix et plus, quam ferre puellam effugere infelix et plus, quam ferre puellam posse putes, ego dura tuli. Superata fateri cogor opemque tuam timidis exposcere votis. Tu servare potes, tu perdere solus amantem: elige, utrum facias! Non hoc inimica precatur, sed quae, cum tibi sit iunctissima, iunctior esse expetit et vinclo tecum propiore ligari. Iura senes norint et, quid liceatque nefasque fasque sit, inquirant legumque examina servent: uc et cuncta licere credimus et sequimur magnorum exempla deorum. Nec nos aut durus pater aut reverentia famae aut timor impediet tantum sit causa timendi!. Dulcia fraterno sub nomine furta tegemus: est mihi libertas tecum secreta loquendi,et non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor, neve merere meo subscribi causa sepulcro!” Talia nequiquam perarantem plena reliquit cera manum, summusque in margine versus adhaesit. Protinus inpressa signat sua crimina gemma,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ meditata manu ꝯponit mebra trem̃ti
Dextͣ tenet serrũ. uacuã tenꝰ alt̾a cerã
I cipit. ⁊ dubitat. sebit. Aĩpnat q tabellas
⁊ notat. ⁊ delet. murat. culpat q pbat ꝙ
I q uicẽ sũptas ponit. pontas ꝙ resumit
E d uelit ignorat qͥcqͥo facrura uidetur
Displic⁊ inuultu ẽ audatia mixta pudori
S cͥpta soror fuerat. unũ ẽ delere sororem
Uerba q correptis ĩcidere talia ceris
Qũa nͥ tu dederis ñ ẽ yabitura salutẽ
Posset agi mã caina med. nͨͦ cognitabibiñ
Ante forem. quã spes uororũ certa fuisset
Esse qͥdem les̃ p̃st̾at ⁊ͥ pectirñ index
⁊ color. ⁊ maties ⁊ uultus. ⁊ humida sope
Iumiã. nͨ causa suspiria mota parñti
⁊ crebri amplexus. ⁊ q̃ si t̃orre notasti
Oscła sentiri non ẽẽ sororia p̾ossent
Qũauis intus erat furor ignens. oĩa feci
S t̃ mͥ dũ testes. ut randẽ sanior eisem
Pugnauiq diu uiolenta cupidinis arma

Expanded text:
 meditata manu componit verba trementi:  meditata manu componit verba trementi: dextra tenet ferrum, vacuam tenet altera ceram. Incipit et dubitat, scribit damnatque tabellas et notat et delet, mutat culpatque probatque, inque vicem sumptas ponit positasque resumit. Quid velit ignorat; quidquid factura videtur, displicet. In vultu est audacia mixta pudori. Scripta “soror” fuerat, visum est delere sororem verbaque correctis incidere talia ceris: “Quam, nisi tu dederis, non est habitura salutem,posset agi mea causa meo, nec cognita Byblis ante forem, quam spes votorum certa fuisset. Esse quidem laesi poterat tibi pectoris index et color et macies et vultus et umida saepe lumina nec causa suspiria mota patenti et crebri amplexus, et quae, si forte notasti, oscula sentiri non esse sororia possent: bebam, quamvis intus erat furor igneus, omnia feci sunt mihi di testes, ut tandem sanior essem, pugnavique diu violenta Cupidinis arma
Abbreviated transcription (Latin):
Sic sat᷑nꝰ opem iũctã sibi sanguiẽ iũxit
Ocoxanꝰ therĩ. iunonẽ rector olimpi
St̃ suꝑis sua iuri. qͥd adcelestia ritus
Exigere humanos. diu̾saq fed̾a tẽpto
Aut nr̃o uentꝰ de corde suzabit᷑ ardor
A ut hoc si neq̃o ꝑeam p̃cor ip̃a. thoroq
F inge placere mͥ. scelus ẽẽ uidebit᷑ illi
At ñ colide thalamos tiiuere sororũ
Onde s hoc noui: curħ̃ exempla parau:
Quo feror: obscene ꝓcul hĩc discedite flãme
Nͨ nͥ qua fas ẽ germ̾ane frater ametur
S im̃ ipse mei caprits pͥor esset ainore
Forsitan illiꝰ possem mnoulgere furori
Ergo ego que fuerã ñ neglectura potẽtẽ
I p̃a petani: potis ne laͥ. pot̾is ne fateri:
oget amor. pot̾o. uel si pudor ora tenebit
ittera celaros areþana fatebit᷑ ignes
Hoc placet. her dubiã uĩcit sẽtñtia mẽtẽ
nlatꝰ erĩgit᷑. cubitoq in nixa sinistro
iderit insanos inqͥt fateam᷑ amores
ei mͥ qͥ labor: que meñ mã ꝯcipit igrĩ.¬

Expanded text:
Opem iunctam sibi sanguine duxit, Oceanus Tethyn, Iunonem rector Olympi. Sunt superis sua iura! Quid ad caelestia ritus exigere humanos diversaque foedera tempto? Aut nostro vetitus de corde fugabitur ardor, aut hoc si nequeo, peream, precor, ante toroque Finge placere mihi: scelus esse videbitur illi! At non Aeolidae thalamos timuere sororum! Unde sed hos novi? Cur haec exempla paravi? Quo feror? Obscenae procul hinc discedite flammae, nec, nisi qua fas est germanae, frater ametur!— Si tamen ipse mei captus prior esset amore, forsitan illius possem indulgere furori. Ergo ego, quae fueram non reiectura petentem, ipsa petam! Poterisne loqui? poterisne fateri? Coget amor: potero! vel, si pudor ora tenebit, littera celatos arcana fatebitur ignis: hoc placet, haec dubiam vicit sententia mentem.” In latus erigitur cubitoque innixa sinistro “viderit: insanos” inquit “fateamur amores. Ei mihi! quo labor? quem mens mea concipit ignem
Abbreviated transcription (Latin):
xima enouaco. nã ꝯdam phedou regno¬
genuit tellus. signatũ nõie lus uno
ngenua de pdebe iurũ. ñ census ĩ illo
N obilitate sua maior. s uita. fides q.¬
nculpnta fuit. gͥuide q̃ comũgis anpes¬
Uocibi pis monuit cũ iã ape uart adeieto
Cue uoueo dno sũt minimo ut releu̾e dolore
tꝗ minte parias oncrosior. alta sols est
ures forruna negat. qdͣ ab ominor ergo
Edita sorte tuo fuerit si femina partu
In uitꝰ mãdo. pietas ignosce. necerur
Orat ⁊ laemis iuatũ lauere ꝓfusis
E a qui mãdabat. qm̃ cui mãdata oabint᷑
S m usq suũ uinis teͥtusa maritum
S ollicit᷑n p̃cib ne sp̃e sibi ponat ĩ alto
Certa sua ligdo. sententia. ĩãq ferendo
C ũ medio noctis spacio subimagiẽ sõꝑni
Inachis ante thoꝵ põpa comitata sicͦꝵ¬
A ut scenit. nuit iuisa est. ĩ erant lanaria frõti
Comua cũ sricis. nitido flauentib auro
⁊ regale detus. cũ qͣ latrator anubis
Sc̃a ꝙ busbastris. uariꝰ q colorib aptis

Expanded text:
xima Cnosiaco nam quondam Phaestia regno progenuit tellus ignotum nomine Ligdum, ingenua de plebe virum. Nec census in illo nobilitate sua maior, sed vita fidesqnculpata fuit. Gravidae qui coniugis auresvocibus his monuit, cum iam prope partus adesset: “Quae voveam, duo sunt; minimo ut relevere dolore, utque marem parias; onerosior altera sors est, et vires fortuna negat. Quod abominor, ergo edita forte tuo fuerit si femina partu, invitus mando: pietas, ignosce! neceturt lacrimis vultus lavere profusis, tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. Sed tamen usque suum vanis Telethusa maritum sollicitat precibus, ne spem sibi ponat in arto. Certa sua est Ligdo sententia. Iamque ferendo cum medio noctis spatio sub imagine somni Inachis ante torum, pompa comitata sacraut stetit aut visa est. Inerant lunaria fronti cornua cum spicis nitido flaventibus auro et regale decus. Cum qua latrator Anubis sanctaque Bubastis variusque coloribus Apis
Abbreviated transcription (Latin):
Iac facitote bibat. nr̃a ꝙ sub arbore lud at
Enq loqͥ potit matrem ftentr salutet¬
S d icit t iltis latet hoc instiprte mater
Stgna nr tinrent nͥ cnpan abar bore fiores
Sfrutices om̃s corpꝰ putet este uatã
Eart uale ꝯiũy. et tu germana pat̾ ꝙ
Qui siqua est metas ab acute uulne talens
a pecotis mor su frõdes derenente nr̃as

Expanded text:
lac facitote bibat nostraque sub arbore ludat! Cumque loqui poterit, matrem facitote salutet, et tristis dicat “latet hoc in stipite mater.” Stagna tamen timeat nec carpat ab arbore flores, et frutices omnes corpus putet esse deorum! Care vale coniunx, et tu, germana, paterque! Qui, siqua est pietas, ab acutae vulnere falcis, a pecoris morsu frondes defendite nos
Abbreviated transcription (Latin):
Quo ruitis: tantũ nealiqͥs sͥ posse iud̾t᷑
Fata qͦ ut suꝑet: fatis iolaus ĩ annos
Quos ecit redut. fanis iuuenesc̾e debẽt
Calliroe geniti. ñ ambtione: nec armis
Uos etiã qͦ ut hoc aĩo meliore feraris
M eqͦ fata regũt. q̃ si mutare ualerem
Nͨ nr̃m seri curuarent eacon anni
ꝑ petuuni q eui fiorẽ radamantꝰ haberet
Tũ mince meo. qͥ ꝓpter amara sonecte
Pondera despicit᷑. nͨ quo pͥus ordine reguat
Dicta iouis mouere dõs nͦ sustinꝰ ullus
Gũ uideat fessos radamanten. ⁊ eicon ãniꝰ
⁊ minoa q̃ri. qͥdũ fuit in teger eui
Eruerat magnas ip̃o qͦ nomine gentes
Tc̃ erat inualidꝰ deionideq iuuente
Robore miletũ. pheboq parẽte suꝑbũ
ꝑtimuit. credensq sums in surg̾e regnis
Haut m̃ ẽ patrus arcere penatib ausus
S ponte tua milete̾ fugis. celeriq carina
Egeas metiris aquas. ⁊ in asside t̾ra
Menia ꝯstituis. positoris habentia nom̃

Expanded text:
“quo ruitis? Tantumne aliquis sibi posse videtur, “quo ruitis? Tantumne aliquis sibi posse videtur, fata quoque ut superet? Fatis Iolaus in annos, quos egit, rediit, fatis iuvenescere debent Callirhoe geniti, non ambitione nec armis. Vos etiam, quoque hoc animo meliore feratis, me quoque fata regunt. Quae si mutare valerem, nec nostrum seri curvarent Aeacon anni, perpetuumque aevi florem Rhadamanthus haberet cum Minoe meo, qui propter amara senectae pondera despicitur nec quo prius ordine regnat.” Dicta Iovis movere deos, nec sustinet ullus, cum videat fessos Rhadamanthon et Aeacon annis et Minoa, queri. Qui, dum fuit integer aevi, terruerat magnas ipso quoque nomine gentes. Tunc erat invalidus Deionidenque iuventae robore Miletum Phoeboque parente superbum pertimuit credensque suis insurgere regnis, haud tamen est patriis arcere penatibus ausus. Sponte fugis, Milete, tua, celerique carina Aegaeas metiris aquas et in Aside terra moenia constituis positoris habentia nomen.
Abbreviated transcription (Latin):
N atꝰ erit. ficto pꝰ ⁊ sceleratus eodom
Atonitꝰ q malis. exul m̃tisq domus ꝙ
Bultib eumenidũ matͥsq agitalit᷑ ũbris
Donet eum ꝯiũx finale poposcerit aurũ
Cognatũ q latꝰ pholgrius haustrit ensis
Tũ domũ magno hec petet acheloia supplex
Ab ione callnoe. natis infantib anos
A odat. ne ue necẽ sinat ẽẽ ultoris ĩ ultã
Iupit̾ his motꝰ. pͥuigne dona nuxꝰ ꝙ
P̃ cipiot. facietq uiros inpupib annis
ħ ec uͥ fanemo uenturi p̃scia dixit
Ore themis. uario suꝑi sermõẽ fremebãt
: cur ñ alus eadem dare dona liceret
Murmur erat. q̃rit᷑ ueteres pallãtias annos
uigis ẽẽ sui. querit᷑ canesce mittis
I asyona ceres. repetitum mulciber enũ
Poscit erithonio. uenerr̃ qͦ cura fut᷑i
Cangit. ⁊ anchne renouare pasciscit᷑ ã nos
Qui student ds̃ om̃is ht̃. cͤssit q fauore
Tbida sedinio donet sua iupit̾ ora
Soluit. ⁊ onr̃i si qua ẽ reuerẽtia dixit

Expanded text:
natus erit facto pius et sceleratus eodem; natus erit facto pius et sceleratus eodem; attonitusque malis exsul mentisque domusque, vultibus Eumenidum matrisque agitabitur umbris, donec eum coniunx fatale poposcerit aurum, cognatumque latus Phegeius hauserit ensis. Tum demum magno petet hos Acheloia supplex ab Iove Callirhoe natis infantibus annos neve necem sinat esse diu victoris inultam, Iuppiter his motus privignae dona nurusque praecipiet facietque viros inpubibus annis.” Haec ubi faticano venturi praescia dixit ore Themis, vario superi sermone fremebant, et “cur non aliis eadem dare dona liceret” murmur erat: queritur veteres Pallantias annos coniugis esse sui, queritur canescere mitis Iasiona Ceres, repetitum Mulciber aevum poscit Erichthonio. Venerem quoque cura futuri tangit et Anchisae renovare paciscitur annos. Cui studturbida seditio, donec sua Iuppiter ora solvit et “o nostri siqua est reverentia,” dixit
Abbreviated transcription (Latin):
E rgite yuc artꝰ. ⁊ ad oscula nr̃a uerite
D ũ tanci possunt. paruũ ꝙ attolite natũ
ꝑlura loqͥ nequeo. nã ũ ꝑcandida molis
Rolla liber serpit. sũmo ꝙ cacuiiẽ eo nd̃o
Exoculis remouere matꝰ. sil munere nr̃o
Sregt induetꝰ morientia lunia cortuex
Selierant simł ora loqͥ. simł esse dauatre¬
E N orpore murato rami caluere recenres
Sũq refert iole factũ mirabile. dũꝙ
Eurichidos lacmas ad moto pollice sicent
Almene. fiet ⁊ ip̃a tñ. ꝯpescuit omẽm
Res noua tͥsticiam. nã limie̾ ꝯstitit alto
P ene puer. dubiaq tegens lanugĩe malas
Ora reformatꝰ pͥmos iolaus in annos
H oe illi dederat umonia muneris hebe¬
U icta uim p̃cib que cũ iurare pararet
Dona tribururũ poit hc̃ se talia mili
ẽ passa tromis. nã iã discordia thobe
B ella mouẽt diit. capanẽ q nͥ abioue uiner
ha ur pot̾it. defient ꝙ pares inuuln̾e fr̃s
S ubiectaq suos manes tellure iudebit
U iuus adhus uates. ultꝰ ꝙ parentẽ parẽtẽ

Expanded text:
rtus et ad oscula nostra venite, dum tangi possunt, parvumque attollite natum. Plura loqui nequeo. Nam iam per candida mollis colla liber serpit, summoque cacumine condor. Ex oculis removete manus: sine munere vestro contegat inductus morientia lumina cortex!” Desierant simul ora loqui, simul esse, diuque corpore mutato rami caluere recentes.” Dumque refert Iole factum mirabile, dumque Eurytidos lacrimas admoto pollice siccat Alcmene flet et ipsa tamen, conpescuit omnem res nova tristitiam. Nam limine constitit alto paene puer dubiaque tegens lanugine malas ora reformatus primos Iolaus in annos. Hoc illi dederat Iunonia muneris Hebe, victa viri precibus. Quae cum iurare pararet dona tributuram post hunc se talia nulli, non est passa Themis: “Nam iam discordia Thebae bella movent” dixit “Capaneusque nisi ab Iove vinci haud poterit, fientque pares in vulnere fratres, subductaque suos manes tellure videbit vivus adhuc vates; ultusque parente parentem
Abbreviated transcription (Latin):
Iret. z oratis uellet disced̾e̾ nĩphis
Heserũt radicẽ pedes. cõuellęre pugnat
I qͥcqͣm nͥ suma mouet. succͤscit abimo
e otan. paulatĩ lentus p̾mit ĩguina cortex
U r uidit: conata manu laniare capillos
F ronde manũ impleuit sr̃odes cip̃t õe tenebãt
at puer ãphirsos. nã q ħ au euritus illi
ddiderat nom̃ mat̾na rigesc̾e sensĩt
Ubera. nͨ seqͥtur ducentẽ lacteꝰ humor
S pectat̾x aderam fati crudelis. opẽq
Crescentẽ trũcũ ramosꝙ amplexa morabar
fneor uolui fub eodem cortice condi
cce iur anotemdi denitor ꝙ misrimꝰ asst
stendi lothon. repido dĩt oscła ligno
ffusiꝙ sue radicib arboris yerent
il nͥ iã faciem qd̾ ñ foret arbo habebat
ꝯea soror. ladme misero de corpore facrĩ

Expanded text:
ire et adoratis vellet discedere nymphis, ire et adoratis vellet discedere nymphis, haeserunt radice pedes. Convellere pugnat, nec quicquam nisi summa movet. Subcrescit ab imo totaque paulatim lentus premit inguina cortex. Ut vidit, conata manu laniare capillos, fronde manum implevit: frondes caput omne tenebant. At puer Amphissos namque hoc avus Eurytus illi addiderat nomen materna rigescere sentit ubera, nec sequitur ducentem lacteus umor. Spectatrix aderam facti crudelis opemque crescentem truncum ramosque amplexa morabar et, fateor, volui sub eodem cortice condi. Ecce vir Andraemon genitorque miserrimus adsunt ostendi loton. Tepido dant oscula ligno adfusique suae radicibus arboris haerent. Nil nisi iam faciem, quod non foret arbor, habebat cara soror: lacrimae misero de corpore factis
Abbreviated transcription (Latin):
Fata mer referam: quãꝙͣ lic̾me ꝙ eolorai a eu
Iupediunt. ꝓhibent ꝙ leqͥ. suit unica matri.
M e pat̾ exalia genuit notisiini forma irtlg¬
U imq dei passam delfos delon teiets ĩ rre.¬
Cxcipit. moremoni ⁊ huberur quige felix aq
Est lacus accliuis. de uexbymartie formiã. tͥ iui¬
Iittoris esficiens. sũmũ mirtea oronãt   .ui.¬
enerat huc driope fitorrũ nescia. qͥsł
ndignere magis. m̃sis fatura corenas
nq simi puerum qͥ ñdũ impleu̾at antiũ
D ulce ferebat onꝰ. itpidiq opt lictis alebat
Haut ꝓcul astagno tyrios inũtita edlores
Inspecie baccarũ fiorebat quatica lorhos
Carpserat hinc driope. qͦs oblectamãs nato
Porrig̾et flores. ⁊ idẽ factura udebar
Namq adeiã. uidi guitas defiore cruẽtas
Decidere. ⁊ tremulo ramos horrore mou̾i.
S cilic ut referunt tardi nẽ demiq agixites¬
I othos inhanc mp̃lix̾ fuciens obscena pͥapi
Contulat u̾sos seruato noĩe uultus
Nescierat soror hoc. q̃ cũ ꝑtrita retro

Expanded text:
fata meae referam? quamquam lacrimaeque dolorque impediunt prohibentque loqui. Fuit unica matri me pater ex alia genuit notissima forma Oevimque dei passam Delphos Delumque tenentis excipit Andraemon, et habetur coniuge felix. Est lacus adclivis devexo margine formam litoris efficiens: summum myrteta coronant. Venerat huc Dryope fatorum nescia, quoque indignere magis, nymphis latura coronas; inque sinu puerum, qui nondum impleverat annum, dulce ferebat onus tepidique ope lactis alebat. Haud procul a stagno Tyrios imitata colores in spem bacarum florebat aquatica lotos. Carpserat hinc Dryope, quos oblectamina nato porrigeret, flores, et idem factura videbar namque aderam: vidi guttas e flore cruentas decidere et tremulo ramos horrore moveri. Scilicet, ut referunt tardi nunc denique agrestes, Lotis in hanc nymphe, fugiens obscena Priapi, contulerat versos servato nomine, vultus. Nescierat soror hoc. Quae cum perterrita retro
Abbreviated transcription (Latin):
Deianira tuas. que ueris addere falsa
Gaud. ⁊ eminimo sua ꝑmẽdatia creseit
A myhirrioniaden ioles ardore teneri
Credit amãs. uen̾is q noue ꝑt̾rita fama
I ndulxit pͥmo lacͥmis. fiendoq dolorem
Diffudit miseranda suũ. oox deinde qͥd autẽ
Flemꝰ ait: pelex lacͥmis lerabit᷑ istis

Expanded text:
Deianira, tuas, quae veris addere falsa Deianira, tuas, quae veris addere falsa gaudet et e minimo sua per mendacia crescit, Amphitryoniaden Ioles ardore teneri. Credit amans, venerisque novae perterrita fama indulsit primo lacrimis flendoque dolorem diffudit miseranda suum; mox deinde “quid autem flemus?” ait “paelex lacrimis laetabitur istis
Abbreviated transcription (Latin):
Querit. ⁊ obseqͥo deferri sꝑuit aquarũ
I amq tenẽs ripam misos cũ colleret areꝰ
ꝯ iugis agnouit uocẽ. nessoꝙ ꝑanti
Fallere depositũ. qua te fidutia clamat
U ana pedũ uiolente rapit: tͥ nesse biformis
Dicimꝰ. ex audi nec res mcipe nostras
S ite nulla me reuerentia moint. at orbes
Concubitꝰ uetitos pot̾ant in hib̾e pat̾ni
H aut tñ esfigies ꝙͣuis ope fidis eqͥna¬
U uln̾e ñ pedib te consequar. ultima dieta
Reꝓbat. z missa fugientia i̾tai sagita
T̃ rahicit. exstabat ferrũ dep̾tore adũcũ
Q d simł euulsũ ẽ. sanguñ ꝑutrũq foram̃
E micuit. mixtꝰ lernei tabe ueneni
E xpit hc̃ nessus. neq enĩ moriemͣ ĩ ulti
Secũ ait. ⁊ calido uelamiã tĩcta cruore
D at munꝰ rapte. uelut irritam̃ amoris
L onga fuit medii mora tẽporis. actaq magni
H ercuł implerant t̾ras. odiũq nou̾ce¬
U ictor abetilia ceneo sacra parabat
U ota ioui. cũ fama loquax ꝓcessit adaures

Expanded text:
o deferri spernit aquarum. Iamque tenens ripam, missos cum tolleret arcus, coniugis agnovit vocem: Nessoque paranti fallere depositum “quo te fiducia” clamat “vana pedum, violente, rapit? Tibi, Nesse biformis, dicimus. Exaudi nec res intercipe nostras! Si te nulla mei reverentia movit, at orbes concubitus vetitos poterant inhibere paterni. Haud tamen effugies, quamvis ope fidis equina: vulnere, non pedibus te consequar.” Ultima dicta res probat, et missa fugientia terga sagitta traicit: exstabat ferrum de pectore aduncum. Quod simul evulsum est, sanguis per utrumque foramen emicuit mixtus Lernaei tabe veneni. Excipit hunc Nessus “neque enim moriemur inulti” secum ait et calido velamina tincta cruore dat munus raptae velut inritamen amoris. Longa fuit medii mora temporis, actaque magni Herculis inplerant terras odiumque novercae. Victor ab Oechalia Cenaeo sacra parabat vota Iovi, cum Fama loquax praecessit ad aures,
Abbreviated transcription (Latin):
: placꝰ. ⁊ possim uñ sit frater amare
⁊me dignꝰ erat. uer̃ nocet cẽ sororem
S ũ mͥ tale nichil uigilnts ꝯmitt̾e tẽptẽ
S epe licy simili redeat subimagiẽ sop̃nus
T estis abest sõpno. nͨ abest imitata uoluptas.
G̾ audia qͣnta tuli. quã me manifesta cupido:
Arigit: ut iacui totis resoluta medullis ⁊
Ememinisse iuuat. qũãuis breuiꝰ iula uoluptas:
Nox q fuit p̃ceps. ⁊ ceptis ĩ uidi nr̃n.
Sego si liceat mutato nomine iũzi
Qũa uñ caune tuo pot̾am nuiꝰ ẽẽ parnti
Tisa bñ. caime meo pot̾is gener et̃ parñti
O mĩa du facerõt essent ꝯmunia nobis
P̃t̾ nios. tu me uellem generosior eẽs
Nescio quã facies eͥ pulcerrune matr̃e
At mͥ que male nĩ quos tu sortita parntei
N il nͥ fr̃ erñ. qd obest id ħabebimꝰ unũ
Qͥd mͥ siguificant gͦ mã uisa: qd̾ autem
S õpnia pondꝰ habent: an hñt ⁊ sõynia põd̾

Expanded text:
et placet, et possim, si non sit frater, amare, et placet, et possim, si non sit frater, amare, et me dignus erat. Verum nocet esse sororem.— Dummodo tale nihil vigilans committere temptem, saepe licet simili redeat sub imagine somnus! testis abest somno, nec abest imitata voluptas. gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido contigit! ut iacui totis resoluta medullis! ut meminisse iuvat! quamvis brevis illa voluptas noxque fuit praeceps et coeptis invida nostris. O ego, si liceat mutato nomine iungi, quam bene, Caune, tuo poteram nurus esse parenti! quam bene, Caune, meo poteras gener esse parenti! Omnia, di facerent, essent communia nobis, praeter avos: tu me vellem generosior esses! Nescioquam facies igitur, pulcherrime, matrem: at mihi, quae male sum quos tu sortita parentes, nil nisi frater eris. Quod obest, id habebimus unum. Quid mihi significant ergo mea visa?—quod autem somnia
Abbreviated transcription (Latin):
Biblis apollinei correpta cupidiẽ frat̾s
ñ soror ut frẽm. nͨ qua debebat amabat
la qͥdom pͥmo nullos ĩtelligit igneĩ
Mec peteare putat qd̾ sepiꝰ oscła iũgat
A d̾ sua fr̃no circũdet brachia collo
M endacia diu pietatis fallitur ũbra
aularĩ declinat amor. uisuraq frẽm
Culta uenit. nimiũq cupit formosa uidi
⁊ si qua ẽ illic formosior inuidet illi
S. ñdũ manifesti sͥ ẽ. nullũq sub illo
gne facit uotũ uerũpt̃n estuat ĩtꝰ
un dñm appeslat. iã noĩa sãginuis odit
iblida iam mauult ꝙͣ se uoe lle sororẽ
pes tñ obscenas aĩo demitte nõ est
usa suo iugulãs. p̾acida resoluta qͥete
C orpꝰ. : erubuit quannus sopita iacebat
S õpnꝰ abit silet illa diu. repetit ꝙ quieris
I p̃a sue spẽm. dubia q iti mẽte ꝓfemiri
Memiserã tacite qͥd uult sibi noctis imago
Que nolii rata sit. cur ỹ ego sõpnia uidi
Ille qͥdem ⁊̃ oculis qũanis formosus iniquii

Expanded text:
Byblis Apollinei correpta cupidine fratris: non soror ut fratrem, nec qua debebat, amabat. Illa quidem primo nullos intellegit ignes nec peccare putat, quod saepius oscula iungat, quod sua fraterno circumdet bracchia collo, mendacique diu pietatis fallitur umbra. Paulatim declinat amor, visuraque fratrem culta venit nimiumque cupit formosa videri et siqua est illic formosior, invidet illi. Sed nondum manifesta sibi est nullumque sub illo igne facit votum: verumtamen aestuat intus. Iam dominum appellat, iam nomina sanguinis odit: Byblida iam mavult, quam se vocet ille sororem. Spes tamen obscenas animo demittere non est ausa suo vigilans: placida resoluta quiete corpus et erubuit, quamvis sopita iacebat. Somnus abit: silet illa diu repetitque quietis ipsa suae speciem dubiaque ita mente profatur: “Me miseram! tacitae quid vult sibi noctis imago? Quam nolim rata sit! cur haec ego somnia vidi? Ille quidem est oculis quamvis formosus iniquis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ q̃rar. ansileã: repetã calidona morer ne
Excedam tectis: ac si nichil amplius obstem
Q d̾ si me meleagre tuã menorẽ ẽẽ sororẽ
Forte paro facmꝰ. qͣntũq iniuria possit
F emine̾q dolor. iugulata pelice testor
Incursus animꝰ uarios abit. oĩb illis
tulit inbutã nesseo sanguẽ uestem
nt̾e. q̃ iuires defecto reddat amori
gnaroq liche qͥd tradat nescia luctus
p̃a suos tͣdit. blandisq miserrima u̾bis
ona det illa uiro mãdat. capit insciꝰ heroi
hura dabat pͥmis ⁊ u̾ba p̃cantia flãmns
Uinaq marmoreas patera fũdebat ĩ iras
ncaluit uis illa mali. resolutaq flãmis
erculeos abiit late diffirsa per artus
ũ potuit gemitꝰ solita uirture rep̃ssit
Uicta malis pꝰqͣm ẽ panentia. reppulit aras
Impleuit q suis nemorosam uõcib oethen
Nͨ mora letiferã conat᷑ scindere uestem
Qua trahit᷑ trahit illa cutẽ. fedũq relatu
Aut yeret m̃bris frustra tẽptita reuelli
Aut laceros arrurs ⁊ grandia deregit ossa

Expanded text:
Conquerar an sileam? Repetam Calydona morerne? Excedam tectis an, si nihil amplius, obstem? Quid si me, Meleagre, tuam memor esse sororem forte paro facinus, quantumque iniuria possit femineusque dolor, iugulata paelice testor?” In cursus animus varios abit: omnibus illis praetulit inbutam Nesseo sanguine vestem mittere, quae vires defecto reddat amori. Ignaroque Lichae, quid tradat, nescia, luctus ipsa suos tradit blandisque miserrima! verbis, dona det illa viro, mandat. Capit inscius heros Tura dabat primis et verba precantia flammis vinaque marmoreas patera fundebat in aras: incaluit vis illa mali resolutaque flammis Herculeos abiit late dilapsa per artus. Dum potuit, solita gemitum virtute repressit; victa malis postquam est patientia, reppulit aras inplevitque suis nemorosam vocibus Oeten mora, letiferam conatur scindere vestem: Qua trahitur, trahit illa cutem, fedumque relatu, Aut heret membris frustra tentata revelli Aut laceros artus et grandia detegit ossa
Abbreviated transcription (Latin):
F ida metu paueãt. oetreas sꝑnite fiãmas
O mĩa qui uincit iuncet quos tͥnitis ignes
Nec nͥ mat̾na uulcanũ parte potentẽ
S ennet. et̾nũ est ame qdͥ tͣt. ⁊ expers.
Atq in mune necis. nullaq domab̾e slãma
Idq ego defũctũ terra celitib hous
Iccipiam. cũctisq meũ letabile factũ
Dins fore confido. siquis tñ hercule. siqͥs
Forte deo doliturus erit. dati p̃mia nollet
S meruisse dari sciet muntꝰq ꝓbabit.
Assensere dei. ꝯũx qͦ retia uisa ẽe
Cet̾a ñduro. duro m̃ ultima uultu
Dicta tulisse̾ ionis. seq indolunse notata ẽ
I nterea qd̾cũq fuit populabile flãma
M ulciber abstuleint. nͨ cognoscenda remãsit
Herculis effigies. nͨ qͥcqũa abimaziẽ ductũ
Matris h̃t̃. rantũq iouis uestigia seruat
Urq nouuꝰ serpens posita cũ pelle senecta
Iururiare solet. squamaq nitere recemi
Sic ubi mortales thirintius exuit artus

Expanded text:
fida metu paveant: Oetaeas spernite flammas! fida metu paveant: Oetaeas spernite flammas! Omnia qui vicit, vincet, quos cernitis, ignes nec nisi materna Vulcanum parte potentem sentiet: aeternum est a me quod traxit et expers atque inmune necis nullaque domabile flamma. Idque ego defunctum terra caelestibus ccipiam, cunctisque meum laetabile factum dis fore confido. Siquis tamen Hercule, siquis forte deo doliturus erit, data praemia nolet, sed meruisse dari sciet invitusque probabit.” Adsensere dei: coniunx quoque regia visa est cetera non duro, duro tamen ultima vultu dicta tulisse Iovis seque indoluisse notatam. Interea quodcumque fuit populabile flammae Mulciber abstulerat, nec cognoscenda remansit Herculis effigies; nec quicquam ab imagine ductum matris habet, tantumque Iovis vestigia servat. Utque novus serpens posita cum pelle senecta luxuriare solet squamaque nitere recenti, sic, ubi mortales Tirynthius exuit artus,
Abbreviated transcription (Latin):
Qũẽ quasĩ sensurum naute calcare uerẽt᷑¬
Appellant q licam. ar tu iouis inclita ples¬
Arborib cesis quas a roua gesserat ocite¬
Inq piram structis arcũ pharetͣmq capacem
Regnaq uisuras iterũ troiana sagittas¬
Ferre iubes peante satũ qͦ flãma ministro ẽ
Subdita. dũꝙ aindis ꝯp̃hendit᷑ ignib agger
Congeriẽ silue nemeo uellere sunmain
S ternis. ⁊ imposita cliue cͥuice recumbis
Haut alio uultu qmͣ si ꝯuiua iceres
I ntͥ plena meri redemitus pocula serus
Iamq ualens.: in om̃e latꝰ diffusa sonabat
Securos q artꝰ contemptoremq petebat.
Flãma suum. timuere dei ꝓundice t̾re
Q uos ita. sensit enĩ. leto saturnius ore
Iupit̾ alloqͥtur. nr̃a ẽ timor iste uoluptas¬
O suꝑi. totoq libens mͥ corpore gͣtor
Q d̾ memoris populi dicor rectorq pat̾q
Nani quãꝙͣ ipsius datis hoc inmanib actis
Obligor ip̃e tñ. s enim ne pectora uano

Expanded text:
quem, quasi sensurum, nautae calcare verentuquem, quasi sensurum, nautae calcare verentuappellantque Lichan.—At tu, Iovis inclita proarboribus caesis, quas ardua gesserat Oeinque pyram structis, arcum pharetramque capacem regnaque visuras iterum Troiana sagittasferre iubes Poeante satum. Quo flamma ministro est subdita; dumque avidis comprenditur ignibus agger, congeriem silvae Nemeaeo vellere summam sternis et inposita clavae cervice recumbis, haud alio vultu, quam si conviva iaceres inter plena meri redimitus pocula sertis. Iamque valens et in omne latus diffusa sonabat securosque artus contemptoremque petebat flamma suum; timuere dei pro vindice terrae. Quos ita sensit enim laeto Saturnius ore Iuppiter adloquitur: “Nostra est timor iste voluptaso superi, totoque libens mihi pectore grator, quod memoris populi dicor rectorque paterq. Nam quamquam ipsius datis hoc inmanibus actis, obligor ipse tamen. Sed enim ne pectora vano
Abbreviated transcription (Latin):
epe illũ gemitꝰ edentem. sepe trementem
epe retentantem totis. refringere uestes
ternentem q tuibes. unscentem ꝙ uideres
Montib. aut pat̾o teñdentem brachia celo
Eoce licam trepidũ ⁊ s intantem rupe cauata
Aspicit. ut ꝙ dolor raþiem collecerat õmẽm
T̃u ne lica dixit feralia dona dedisci
T̃ une mee netis accor eris. tremet ille. pauet ꝙ
Palliddꝰ. ⁊ timide uerba excusantia diyit
Dicentem genib ꝙ manꝰ adhiberẽ parãtẽ
C̃orripit alchides. ⁊ t̾q quat̾ꝙ rotatum
Ontit in euboicas torm̃to fortus undas
lle ꝑacrias pendens induruit auras
Inde niues fieri. niuib ꝙͣ mole rotatis
A stringi. ⁊ spissa glomerari grandiẽ corpꝰ
Sic illũ ualidis iactum ꝑ mane lacerins
Exsanguẽ q metu. nec qͥcqͣm humoris yñtẽ
I n rigidos uersum silices pͥor edidit eras
Nc̃ qͦ in euboico scopulus breuis eminz alte
G urgite. ⁊ humane seruat uestigia fornie

Expanded text:
Saepe illum gemitus edentem, saepe frementem, Saepe illum gemitus edentem, saepe frementem, saepe retemptantem totas infringere vestes ternentemque trabes irascentemque videres montibus aut patrio tendentem bracchia caelo. Ecce Lichan trepidum latitantem rupe cavata adspicit, utque dolor rabiem conlegerat omnem, “tune, Licha,” dixit “feralia dona dedisti? Tune meae necis auctor eris?” Tremit ille pavetque pallidus et timide verba excusantia dicit. Dicentem genibusque manus adhibere parantem corripit Alcides et terque quaterque rotatum mittit in Euboicas tormento fortius undas. Ille per aerias pendens induruit auras, inde nives fieri, nivibus quoque molle rotatis adstringi et spissa glomerari grandine corpus: sic illum validis iactum per inane lacertis exsanguemque metu nec quicquam umoris habentem in rigidos versum silices prior edidit aetas. Nunc quoque in Euboico scopulus brevis eminet alto gurgite et humanae servat vestigia formae;
Abbreviated transcription (Latin):
Ertio ego fedante̾ ꝑegrino tẽpla cruore
U usiridem domui. feuoꝙ almita parẽtis
Antheo eripui. nͨ me pastoris hiberisir
F orma tͥplex. nec forma tͥplex tua cerbe mouit¬
U os ne manꝰ ualidi p̃sstis comua tauri
Parthemiũ q nemꝰ. uĩa untute relatus
Termodoonciaco celaus baltens auro
ꝑomaq ad ĩ sõpnt ĩ custodita dracone
Nͨ mͥ centauri potuere resistere. net mi
Archadie uastator aꝑ. nͥ ꝓfuit iore
Cresc̾e ꝑ dãpnũ. geminas q resum̾e uires
Plenaq corporib laceris p̃sepia uidi
H is elisa iacet moles nemã lacertis
Hac colũ c̾uice tuli. defessa nbendo ẽ
Sena iouns ꝯuĩꝵ. ego sũ aude fessus agẽdo
Q noua pestis adẽ cui nͦ nirtute resisti
telis. animis q potesti pulmonib errat
gnis edax imis. ꝑ ꝙ om̃s pascitur artus
t ualet eitristeus ⁊ sunt qͥ cred̾e̾ possint
sse dõs: dixit. ꝑ ꝙ altam sautius oeten
it alit̾ gͣdit᷑ qua si uenabula raurus
orpora̾ fiya gerar. factiq refugerit auctor

Expanded text:
Ergo ego foedantem peregrino templa cruore Busirin domui saevoque alimenta parentis Antaeo eripui? Nec me pastoris Hiberi forma triplex, nec forma triplex tua, Cerbere, movit? Vosne, manus, validi pressistis cornua tauri? Partheniumque nemus? Vestra virtute relatus hermodontiaco caelatus balteus auro pomaque ab insomni concustodita dracone? Nec mihi Centauri potuere resistere, nec mi Arcadiae vastator aper? Nec profuit hydrae crescere per damnum geminasque resumere vires? ceris praesepia vidi His elisa iacet moles Nemeaea lacertis, hac caelum cervice tuli. Defessa iubendo est saeva Iovis coniunx: ego sum indefessus agendo. Sed nova pestis adest, cui nec virtute resisti nec telis armisque potest. Pulmonibus errat ignis edax imis perque omnes pascitur artus. At valet Eurystheus!—et sunt qui credere possint esse deos!” Dixit, perque altam saucius Oeten haud aliter graditur, quam si venabula taurus corpore fixa gerat, factique refugerit auctor.