comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cͥtam̃ta delectant. hanc oportet paulisꝑ disseras uoluptatẽ:
dũ uexas sͥ ordine cõtexo ratões. B utlibet inꝙͣ. Tũc uelut
ab alio orsa pͥncipio: ita disseruit.
mniũ gen̾atio reꝵ cunctꝰ q mutabiliũ nat᷑ar ꝑgressꝰ.
⁊ qͥcqͥo aliqͦ mouet᷑ mͦ. causas. ordinẽ. formas. ex diume
m̃tis stabilitate sornt᷑. H in sue simplicitati sarte ꝯposita. mł¬
tiplicẽ regendis mõdũ statuit. Q modꝰ cũ ĩ ip̃a diuine intesli¬
gentie pͣitate cõspicit᷑ ꝑ indentia nõiat᷑. cũ uͦ ad ea qͦ mouet
atq disponit refert᷑. fatũ a uet̾ib appellatũ ÷. Q du̾sa esse fa¬
cale liquebit. si qͥs ittusq uim m̃te cõspex̾it. siã ꝓuidentia:
ip̃a illa dutina ratio ĩ sũmo om̃iũ pͥncipe cõstititta. qͦ cuncta
disponit. fatũ uͦ inherens reb mobilib disposit̾o ꝑ quã ꝑ¬
uidentia suis q̃q nectit ordinib. Puidentia namq cũcta

Expanded text:
ctamenta delectant, hanc oportet paulisper differas voluptatem, ctamenta delectant, hanc oportet paulisper differas voluptatem, dum 15 nexas sibi ordine contexo rationes. Ut libet, inquam. 293 Tum velut ab alio orsa principio, ita disseruit. Omnium generatio rerum cunctisque mutabilium naturarum progressus et quidquid aliquo mouetur modo, causas, ordinem, formas ex diuinae mentis stabilitate sortitur. Haec in suae simplicitatis arce compositamultiplicem rebus regendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa diuinae intellegentiae puritate conspicitur, prouidentia nominatur; cum uero ad ea quae mouet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appellatum est. Quae diuersa esse facile liquebit si quis utriusque uim mente conspexerit; nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta quae cuncta disponit, fatum uero inhaerens rebus mobilibus dispositio per quam prouidentia suis quaeque nectit ordinibus. Prouidentia namque cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑectora ebant. sũta qͥrara ꝑuehit etis d̾tupet q subitis mobile
qtuilgꝰ. Cedat insaitie nubib ertor Cessent ꝑfecto mira iideri:
ta ÷ inqͣm. S cũ tui muneris sit latentiũ rr̃ causas euolue B
uelatasq caligine explicare ratõnes qͦso uti hinc decernas.
arridẽs. P ad rẽ me inqͥt om̃iũ q̃situ maximã uocas. cni
ius exharisti quicꝙͣ satis ÷. Tał nãq mat̾ia ÷ ut una dubita¬
tione succisa ĩnium̃abiles alie uelut ydre capita succrescant.
nͨ ullus fu̾it modꝰ. nͥ qͥs eas uinacissimo m̃tis igne coerceat.
In hac enĩ de ꝑuidentie simplicitate. de fati serie. de repenti¬
nis casib. de cogitatõe ac p̃destinatõe diuina. de arbitru li¬
b̃tate q̃ri solet. Q qͣnti om̃s sĩt: ip̃e ꝑpendis. S q̃m ħ qͦ te¬
nosse medicine qͤdã portio ÷ qmͣꝙͣ angusto limite tẽꝑis sep¬
ti. tñ aliqͥo delib̾are conabim᷑. Ꝙ si te musici carminis oble¬

Expanded text:
ectora turbant, cuncta, quae rara provehit aetas stupetque subitis mobile vulgus; cedat inscitiae nubilus error, cessent profecto mira videri! Ita est, inquam; sed cum tui muneris sit latentium rerum causas evolvere velatasque caligine explicare rationes, quaeso, uti, quae hinc decernas, arridens: Ad rem me, inquit, omnium quaesitu maximam vocas, cui vix exhausti quicquam satis sit. Talis namque materia est, ut una. dubitatione succisa innumerabiles aliae velut hydrae capita. succrescant; nec ullus fuerit modus, nisi quis eas vivacissimo mentis igne coerceat. in hac. c enim de providentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione ac praedestinatione divina, de ar- bitrii libertate quaeri solet, quae quanti oneris sint ipse perpendis. Sed q medicinae tuae portio est, quanquam angusto limite temporis septi, tamen aliquid delibare conabimur. Quod si te musici carminis oble
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis integ̾tate homines degũt ut qͦs ꝓbos imꝑosq censerint. eos
qͦ uti existimꝰãt. eẽ. nectẽ sit: Atqͥ ĩ hoc hominũ uidicia depugnãt.
⁊ qͦs alii p̾mio. alũ supplicio dignos arbit᷑nt᷑. S cõcedamꝰ ut aliqͥs
possit bonos malosq discerñe. Ñ gͥ. pot̾it intueri illã intimã
tẽꝑiem. uelut ĩ corꝑib dici solet animoꝵ: Nõ enĩ dissimilez
niracłm nescienti. cͦ sanis corꝑib hiis qͥdẽ dulcia. ilł uͦ amara
medicꝰ qͥ sanitatis ip̃iꝰ atq egͥtudinis modũ tẽꝑam̃tũ q dinos¬

Expanded text:
gunt, ut quos probos improbosve censuerint, eos quoque, uti existimant, esse necesse sit? Atqui qui in hoc hominum judicia depugnant et quos alii praemio, alii 5 supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus, ut aliquis possit bonos malosve discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, veluti in corporibus dici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus, his quidem dulcia, illis vero amara medicus, qui sanitatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinos
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd egͥtudo ꝙͣ uitia: Qs aũ altꝰ uł seruator bonorꝰ uł malor depul¬
sor. qmͣ rector ac medicator m̃tiũ deus. qͥ cũ ex alta ꝑuidentie speclã
respicit. qͥo unicuiq cõueniat agnoscit: ⁊ qd̾ cõuenire nouit accõ¬
modat: Hinc iã fit allud fatał ordinis insigne miracłm. cũ ab
sciente gerit᷑. qd̾ stupeant ignorantes. Nã ut pauca qͤ rat̾o u alet hu¬
mana. de diuina ꝑfunditate ꝑstringã. de hoc quẽ tu instissimũ
⁊ eqͥ seruantissimũ putas. oĩa scienti ꝑuidentie dũi sũ uidet᷑. Et
iuetͥtem qͥ dẽ causã diis. uictã platoni placuisse. familiaris nr̃
lucanꝰ a monuit. Hic gͥ qͥcqͥt cit᷑ spẽ uideas geri. reb qͥdẽ rectꝰ or
do÷. opiniont uͦ tue ꝑu̾sa cõfusio. S sit aliqͥs ita bene moratꝰ. ut

Expanded text:
d aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus ammonuit. Hic igitur quicquid citra spem uideas geri rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ et hie ÷ ueluti quidã clãmis atq gub̾naculum. qͦmũ¬
dana m acthma stabił atq incorrupta seruat᷑. B Ne he¬
m̃t allentioꝵ inꝙͣ. ⁊ id te paulo añ diftincturã temu li¬
ut arbitror ad cernenda uera ocłos deducis. s qd̾ dicã
ñ minꝰ ad contuendũ patet. B Quid inqͣm:
Cum deus inquit om̃ia bonitatis clauo gub̾nare iure cr̃edgt᷑.
cademq om̃ia siciti docui ad bonũ nat᷑ali intentione festinẽt.
nĩ dubitari potest qͥn uoluntaria regant᷑. seq ad disponentis
nutũ ueluti cõuenientia tẽꝑataq rectori sponte conu̾tant B

Expanded text:
atque gubernaculum quo mundana machina stabilis atque incorrupta seruatur. – Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui litror, uigilantius ad cernenda uera oculos deducis. Sed quod dicam non minus ad contuendum patet. – Quid? inquam. – Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo gubernare iure credatur eademque omnia, sicuti docui, ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaria regantur seque ad disponentis nutum ueluti conuenientia contemperataque rectori sponte conuertant? –
Abbreviated transcription (Latin):
in ip̃o bono. nͨ usꝙͣ alio sitã esse substantiam.
t om̃s parit᷑ uenite capti. Qͦs fallax ligat ĩ pbis cathenᷤ.
Tertenas habitãs libido m̃tes Herit uob̃ reqͥes laboꝵ
Hic portꝰ placida manens qͥete Hoc patẽs unũ miseris asilũ.
ssõ qͥcqͥd tagꝰ aureis harenis Donat. aut hermꝰ rutilãte riꝑa.
Aut indꝰ calido ꝓpinquus or bi Canocos miscẽs iurides lapillos:
Il uffnt aciẽ. magĩq cecos Insuas condũt animos tenebras.
Hec quicͥo p̃laset exatatꝙm̃tes. Infimis celł alut cauenus.
Soescui qu plogtt᷑ iuget ꝗ celĩ uitat obscuras animerunas.

Expanded text:
in ipso bono nec usquam alio sitam esse substantiam. Huc omnes pariter uenite capti Quos fallax ligat improbis catenis Terrenus habitans libido mentes, Haec erit-uobis requies laborum, Hic portus placida manens quiete, Hoc patens unum miseris asylum. Non quidquid Tagus aureis harenis Donat aut Hermus rutilante ripa Aut Indus calido propinquus orbi Candidis miscens uirides lapillos, Inlustrent aciem magisque caecos In suas condunt animos tenebras. Hoc quidquid placet excitatque mentes, Infimis tellus aluit cauernis; Splendor quo legitur uigetque caelum, Vitat obscuras animae ruinas.
Abbreviated transcription (Latin):
Qndã fuña ꝯuigis Uãtes chreici gemẽs Postꝙͣ fiebibib m̾is.
Siuas currere mobiles Amnes stare coeg̾at Inntitqi t̃arepidũ latꝰ
Seis cerua leonib sec uisũ timuit lepꝰ Iã cantũ placidũ canẽ
Cã fl agͣnticeitima feruor pectoris uieret Nec hͥcũcta subegerãt
¶ulc̾ent dñm modi Imites suꝑos q̃rens. Infernasapint domoᷤ.
Iie blãda sonantib sordiscarmĩa tẽꝑans Ecgo p̃cipiis dee.¬

Expanded text:
Quondam funera coniugis uates Threicius gemens postquam flebilibus modis Quondam funera coniugis uates Threicius gemens postquam flebilibus modis siluas currere mobiles, amnes stare coegerat iunxitque intrepidum latus saeuis cerua leonibus nec uisum timuit lepus iam cantu placidum canem, cum flagrantior intima feruor pectoris ureret nec qui cuncta subegerant mulcerent dominum modi, immites superos querens infernas adiit domos. Illic blanda sonantibus chordis carmina temperans quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
mli ꝓmrĩt deus esc. q̃ inuinũsculũ abas. Rur sus ipãm bom fur¬
mami dei acbeatitudinis loquebaris esse substantiã. Ipm̃ qinũ¬
tatisgubniatuł uniũsitatẽ reg̃ẽ dispuçabas uolentiaqicuncta
irarte. ñ ullam mali essȩ natͣam. Atq hec nullisextͥuse̾ sũptiᷤ.
bas. Lum illa. N minme inqͥt ludiĩ. rẽq om̃tũ matinã
dei muñe quẽ ditoũ depcabenñ exegimꝰ. Pa enĩ diuine fer
ma substantie. ut neq mextua dilabat᷑. nec in se ef̾ñĩ aligͥo
rotat᷑ dum seimiobilẽ ip̃a conseruat. Ssirationes ꝙͥ ñ extͤ
petitas. s int᷑ rei qm̃ tͣct abiamꝰ ambitũ colloratas ag̾itauimꝰ.
nicħ qd amuureris cũ platone sandtiente didiceris. cogna¬
tos dequib loquunt᷑ reb esso õportere sermones.
elix qui potiut boni. fontẽ iusere iucidũ lerre solue uincĩa¬

Expanded text:
qui pariter deus esset quasi munusculum dabas. Rursus ipsam boni forqui pariter deus esset quasi munusculum dabas. Rursus ipsam boni formam dei ac beatitudinis loquebaris esse substantiam ipsumqutatis gubernaculis uniuersitatem regere disputabas uolentiaque cuncta parere nec ullam mali esse naturam. Atque haec nullis extrinsecus sumptbas. – Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere, quem dudum deprecabamur, exegimus. Eama substantiae, ut neque in externa dilabatur, nec in se externum aliquid rotat, dum se immobilem ipsa conservat. Quod si rationes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones. Felix, qui potuit boni fontem uisere lucidum, felix, qui potui
Abbreviated transcription (Latin):
ponit: B Tum ego. qͣm inꝙͣ me ñ mͦ ea que cõclusa ÷ sũmã
rationũ uerũ inulto magis ħ ip̃a quib ut̾is u̾ba delectant.
ut tandẽ aliqñ stulticiam magna lace̾iantẽ siu pudeat. P
Accepisti inquit in fabuł lacessentes celũ gigantes. s illos qͦ
uti cõdignũ fuit. benigna fortitisdo disposuit. S ius ne ra¬
tiones ip̃as innicẽ colligamꝰ: forsitan ex huiꝰ modi cõfucta¬
tione q̃dam pulchra u̾itatis scintissa dissiliat. B Tno inꝙͣ
arbit᷑tu. E Dm̃ inqͥt esse om̃iũ potentẽ nemo dubitauerit.
Lũdis ne inꝙͣ me ĩnextͥcabilẽ laberintũ rõnib texens. q
nc̃ quidẽ qͦ egrediaris int᷑eas. nc̃ uͦ qͦ intͦieris egrediaris.
an mirabilẽ quendã diuine simplicitatis orbẽ cõplicas: Etit.
paulo aũ a beatitudine icipiens eã sũmũ bonũ esse dicebas.
qͣm in sũmo deo sitam loq̃bare. Ip̃m qͦ dm̃ sũmũ eẽ bonũ
plenamq beatitudine m disserebas. Lxcͥ uenintẽ bearł̃i sore:

Expanded text:
um ego: Quam, inquam, me non modo ea, quae conclusa est, summa rationum, verum multo magis haec ipsa, quibus uteris, verba delectant, ut tandem aliquando stultitiam magna lacerantem sui pudeat! — Accepisti, inquit, in fabulis lacessentes caelum Gigansed illos quoque, uti condignum fuit, benigna fortitudo disposuit. Sed visne rationes ipsas invicem -collidamus? Forsitan ex huius modi conflictatione pulchra quaedam veritatis scintilla dissiliat. — Tuo, inquam, arbitratu. — Deum, inquit, esse omnium potentem nemo dubitaverit. Ludisne, inquam, me inextricabilem labyrinthum rationibus texens, qnunc quidem qua egrediaris introeas, nunc uero quo introieris egrediare, an mirabilem quendam diuinae simplicitatis orbem complicas? Etenim paulo ante beatitudine incipiens eam summum bonum esse dicebas, quam in summo deo sitam loquebare. Ipsum quoque deum summum esse bonum plenamque beatitudinem disserebas, ex quo neminem beatum fore nisi
Abbreviated transcription (Latin):
deuus falsi. In se reuoluat ĩtimi lucẽ nisꝰ. lõgosq ĩ orbẽ co¬
gat inffectẽs motꝰ. Animũq doceat qͥcqͥd extͣ molit᷑. Suis retrusũ
posuidẽ thesautis Dudũ qd̾ at᷑ texit erroris nubes lucebit ip̃o ꝑspi¬
catꝰ phebo. Nõ om̃e namq m̃te depulit lum̃. Obluuosã corpꝰ
ĩnehes molẽ. Hec ꝑfecto sem̃ intͦrsũ ueri. Qextitat uẽtilãte
doetͥna. Nlam tur rogati sponte recta censetis. Ii m̃sus alto uiu̾et
Nam mehoꝵ iam scd̾o cõmemoras. Primũ ꝙ memoriã cor¬
ꝑa contagione. dehinc cũ meroris mole p̃ssus amisi. Lũ illa.
si pͥoia inqͥt concessa respinas. ne illud quidẽ longiꝰaberit.
quin recorderis qd̾ te dud ũ nescire confessus es. PB Quidinꝙͣ¬
Qb ait isla gub̾naculis mundꝰ regat᷑. S Mlenii inꝙͣ
me insaciam meam fiusse confessiũ. Sed quid afferas licet
iani ꝓspician. planꝰ tñ ex te audire desido. N Mundsi
inqͥt hũc deo regi paulo añ minime dubitandũ putabas.

Expanded text:
at intimi lucem visus longosque in orbem cogat inflectens motus animumque doceat, quicquid extra molitur, suis retrusum possidere thesauris; dudum quod atra texit erroris nubes, lucebit ipso perspicacius Phoebo. Non omne namque mente depulit lumen obliviosam corpus invehens molem; haeret profecto semen introrsum veri, quod excitatur ventilante doctrina; nam iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te dudum nescire confessus es. Quidus, ait illa, gubernaculis mundus regatur. — Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam. planius tamen ex te audire desidero. - Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minime dubitandum putabas.
Abbreviated transcription (Latin):
dũ cobercet uoluntas. Adeo ħ su caritas ñ ex animali mo¬
cione. s ex nat᷑ali uitentione ꝓceoit. Dedit em̃ ꝓuidentia
creatis a sereb hãc uł maximã manendi causam ait qͦ ato
q̃us dubitare. cuncͥta q̃ sũt appetere nat᷑alit᷑ constantiã
ꝑmanendi. denitare ꝑiiciem. E Conficeor inꝙͣ nc̃
ie indubicato cem̃o qͥ dicoũ incerta iudebant᷑. N
Q añ inqͥt. subsistere ac ꝑmanere petit. io unũ esse desi¬

Expanded text:
erdum cohercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali moerdum cohercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione procedit; dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad llo modo queas dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam permanendi, deuitare perniciem. – Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere, quae dudum incerta videbantur. - Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit, id unum esse desi
Abbreviated transcription (Latin):
inas leiuitas qnid sursĩiehit t̾ras uͦ deorsum pond̾ depͥmuit.
msi quod het singulis loca motiones ꝙ cõueniunt: Porit aiĩ¬
mica corriumpũt. Iã uͦ qͣ dura sũt ut lapides aebent tenacis¬
sime partib suis aut ne facle disoltiant᷑ resisũt. Qũ li¬
qͥuentia ut aer atq aqͣ. facile qͥdẽ diuidentĩb ce dũt s
dto in ea rurfus a quib sunt extisa relabunt᷑. Igius u̾ eẽm
refugit sectionẽ. Ieq ñe nos de uolũtariis anime cognos¬
ceñdesmotib s de nat᷑ali intentione tͣtamus. sicuti est
qd̾ acceptas escas sine cogitatione tͣnsigmiꝰ. qd̾ in sop̃uo
spm̃ ducimꝰ nescientes. NIam ne animalib quidẽ manen d̾ ũ.¬
di amco ex anime uoluntatib. uer̃ ex nate pͥncipiis ue
nit. Nam sepe mortẽ cogentib causis qmͣ nat᷑a reformidat
uoluntas ampleccit᷑. Contͣq alid. qͦ solo mortaliũ reiꝵ
durat dutͤuitas. gignendi opꝰ qd̾ nat᷑a semꝑatpetit int¬

Expanded text:
 leuitas uehit, terras uero deorsum pondus deprimit, nisi quod haec singulis loca motionesque conueniunt? Porro amica, corrumpunt. Iam vero, quae dura sunt ut lapides, adhaerent tenacissime partibus suis et, ne facile dissolvantur, resistunt. Quae vero liquentia ut aer atque aqua facile quidem videntibus cedunt, sed cito in ea rursus, a quibus sunt -abscisa, relabuntur, ignis vero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de voluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est, quod acceptas escas sine cogitatione transigimus, quod in. somno spiritum ducimus nescientes. Nam ne in animalibus quidem manendi anit. Nam saepe mortem cogentibus causis, quam natura reformidat, uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opus, quod natura semper appetit, int
Abbreviated transcription (Latin):
s conscĩe neritate metit᷑ : E si hoc tp̃m ꝓpagasse nom̃ pul¬
cħrũ iuidet᷑. consequens: : nt fedũ nõ excendisse iudicit᷑.
S cũ i paulo añ difieru pliures gͣentẽs esse necctẽ sit ad qͣs
uniꝰ fama hominis neq̃ at᷑ ꝑuenirẽ: fctꝰ ut quẽ tu estimas
popłarem grãm nͨ cõmorationẽ qͥde᷑ d ignã puto. qͣ nͨ uidi
futile nobilitatis nomen qͥs ñ iuideat: Qͤ si ad claritatẽ re

Expanded text:
scientiae ueritate metitur? Quodsi hoc ipsum propagasse nomen pulchrum uidetur, consequens est ut foedum non extendisse iudicetur. Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas popularem gratiam ne commemoratione quidem dignam futile nobilitatis nomen, quis non videat? quae si ad claritudinem r
Abbreviated transcription (Latin):
et Q enĩ simplex÷ indiunsũ ꝙ nata idertor himanꝰ seꝑat.
⁊a uero atꝙ ꝑfecto ad faliũ imꝑfectũ ꝙ tͣoucit̃. An ũ ar¬
bitris q̃d̾ nchilo indĩgeat egere potentia. B Minime
inꝙͣ. E Recte tũ quidẽ dnisti. Iã si qͥd qo̾ in ulla reim̃¬
bealioris ualentie sit: in hat p̃si dio necẽ: indigeat alienõ.

Expanded text:
est. Quod enim simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? – Minime, inquam. – Recte tu quidem; nam si quid est quod in ulla re imbecillioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑced̾et. nͨ cam dispositos motꝰ locis temꝑib efficientia.
spatis. qͣlitatib explicaret. nͥ inꝰ esset. q has muta tonũ
uarietates manens ipẽ disponeret. Hoc qq̾o÷ qͦ condita
manent atq agitant᷑: usitato cunctis uorabulo deum
nomino. Tumilla. ꝑcumħ inqͥt ita sentias. paruam
m̃ restare oꝑam putõ. ut felicitatis compos ꝓrĩam sospes
tausas. S q̃ pposuimꝰ intueam᷑. Ponne in beatitũdine
sufficientiam num̃auimꝰ. dm̃q beatitudinẽ ipãm esse ꝯ¬
sensimꝰ  Ita qͥdẽ. ꝑ Et admundũ igit᷑ regendũ nulł

Expanded text:
procederet, nec tam dispositos motus, locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicaret, nisi unus esset qui has mutationum varietates manens ipse disponeret. Hoc quidquid est, quo condita manent atque agitantur, usitato cunctis vocabulo Deum nomino. Tum illa, Cum haec, inquit, ita sentias, parvam 15 tibi restare operam puto, ut felicitatis compos, patriam sospes revisas: sed quae proposuimus, intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numeravimus, Deumque beatitudinem ipsam esse concessimus? Ita quidem. Et ad mundum
Abbreviated transcription (Latin):
a geomethre solẽt demonst᷑ͣcis ꝓpositis aliqͥo inferre. qͥ poris¬
mata ip̃i uocant. ita egoqͦ tͥ. ueluti coroslariũ dabo. Nã
qm̃ beatituduus adeptione fiunt homines beati. beatitudo
uͦͥ  ip̃a duunitas: diunitans adeptõe beatos fieri manife¬
stũ ÷. S uti iusticie adeptõe iusti. sapie sapientes fiunt:
ita duunitatẽ aceptos deos fieri simili rõne neçc̃e ÷. Om̃is

Expanded text:
 geometrae solent demonstratis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Sed uti iustitiae adeptione iusti, sapientiae sapientes fiunt, ita diuinitatem adeptos deos fieri simili ratione necesse est. Omnis
Abbreviated transcription (Latin):
possis. Si hũc esse rr̃ om̃uim p̃cellentissum dignissi me ꝯfi¬
re loqͣm̃ deo. fingat qͥ potest:. quis ħ oiũsa ꝯiunerit. Post̾¬
mo qsd̾ a qͣlibet re diu̾sum÷. idñ ÷ illuda qͦ intelligit᷑ esse
diũsũ. Quare qd̾ a sũmobono d̾iu̾sit̃÷ sui nata id sũmũ¬
bonũ ñ÷. Ꝙ nefas  de eo cogit᷑are qͥ nicħ ꝯstat esse prantꝰ.
Omĩno .it. milliꝰ tei nat᷑ã suo pͥncipio melior pot̾it existere.
Quare: qd̾ om̃ium p̾ncipiũ sit: id ⁊̃ sui substantia sũmũ
esse bonĩ uerissima fõne cõclnserim. B Recissime inqmn

Expanded text:
imum dignissime confipe loquamur deo, fingat qui potest quis haec diuersa coniunxerit. Postremo, quod a qualibet re diuersum est id non est illud a quo intellegitur esse diuersum; quare quod a summo bono diuersum est sui natura, id suod nefas est de eo cogitare, quo nihil constat esse praestantius. Omnino enim nullius rei natura suo principio melior poterit exsistere, quare, quod omnium principium sit, id etiam sui substantia summum esse bonum verissima ratione concluserim. — R
Abbreviated transcription (Latin):
quit. Ac sinul ita mõdulata est.
Uaui ꝑpetuã mundum ratione gubernas.
Tertarum celiq sator. qui tempꝰ ab euo.
sie iubes. stabilisq manens das cuncta mouens
Quẽ non ext̾ne pepulerunt fingere cause.
Materie siuitantis opꝰ. uerum insita surinz¬
⁊ forna boni. liuore carens: tu cuncta superno
Ducis abexemplo. pulchrum pulcherrimꝰ ipse¬
Muñdum mente gerens. similiq ĩ imagine formans
Perfectasq iubes perfectũ absoluere partes.
Tu minieris elementa ligas. ut frigora fammis
Anda conueniant liquidis. ne pͥuror igais.
Tuolet: aut mersas deducant pondera terra s
Iu triplicis mediam nature cuncta mouentem
Connectens anipia ꝑ consona menbra resoluts.
Que tum secta duos motũ glomerauit in or bes.
In semet reditura m̾eat. mentemꝙ ꝑ fundam
Cirtiut ⁊ simili conuertit ymagine celum.
ln tausis animas parib. uitas q minores.
Pr̃oncħis. ⁊ leuib sublimẽs currib aptans.
In celũ t̾ram q seris qͣs lege benigna:

Expanded text:
quit; ac simul ita modulata est: O qui perpetua mundum ratione gubernas, terrarum caelique sator, qui tempus ab aeuo ire iubes stabilisque manens das cuncta moueri, quem non externae pepulerunt fingere causae materiae fluitantis opus uerum insita summi forma boni liuore carens, tu cuncta superno ducis ab exemplo, pulchrum pulcherrimMundum mente gerens, similique imagine formans, 222 Perfectasque jubens perfectum absolvere partes. Tu numeris elementa ligas, ut frigora flammis, Arida conveniant liquidis: ne purior ignis Evolet, aut mersas deducant pondera terras. 223 Tu triplicis mediam naturae cuncta moventem Connectens animam per consona membra resolvis; Quae cum secta duos motum in semet reditura meat mentemque profundam circuit et simili conuertit imagine caelum. Tu causis animas paribus uitasque minores prouehis et leuibus sublimes curribus aptans in caelum terramque seris, quas lege benigna
Abbreviated transcription (Latin):
Ss quani lateat qd cupuĩt bonũ Pescire ce ci sustinẽt
St. qo stelliferi tͣns abiit polum Tellure dimer si petũt
Co dignũ stolidis m̃tib imp̃ter: Opes. honores ambiãt.
Icim falia gͣiu mole ꝑauerint: Tũ uera tognosceũt bona.
atten mendacis formam feictatis osterdoisse suffecert.
Q si ꝑsꝑitatt᷑ intueris oido: deinceps q̃ sit uera monstĩe
Atqͥ uideo in ꝙͣ ñ opib sufficientiã nec nguis pecentiani
f̃ reuerentam oignitatib nͨ celebritatẽ gła. ñ leticiamuo

Expanded text:
Sed quonam lateat quod cupiunt bonum nescire caeci sustinent Sed quonam lateat quod cupiunt bonum nescire caeci sustinent et quod stelliferum transabiit polum tellure demersi petunt. Quid dignum stolidis mentibus imprecer? Opes honores ambiant et cum falsa graui mole parauerint tum uera cognoscant bona. Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse suffecerit; quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. – Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec cele
Abbreviated transcription (Latin):
netͣret. nõne ineͦspectis uiscerib illud alchibiadis suꝑficie
pulcħrimũ corpꝰ iutpissimũ iuideret᷑: Iait᷑ te pulcheũ uid̾i
s̃ tua nat᷑a: s otłoꝵ spectantiũ redoit infirmitas. S estima¬
te qmͣ uultis nimio bona corꝑis. dũ sciatis hoc qd̾cumq mi¬
ramini tͥouane feb̾s ignitulo posse dissoliti. Ex qͥb om̃ib
illud redigẽ in sũmã licet. qd̾ ħ q̃ nec p̃stare qͦ pollicent᷑ bona
possunt. ñ om̃iũ bonoꝵ congregatõe ꝑfcã sũt: ea nͨ ad bea¬
titicoinẽ qi qͥdã calles ferunt. nec beatos ip̃a ꝑficiunt.
cheu ꝙͣ miseros tͣmite deuio. Abducit ignorantia:
Ilõ autũ i iuridi q̃ritis arbore Iec ute gẽmas carpitis.
Lon altis laq̃os montib abditis ut pisce ditetis uapes.
Q gẽmis muiois inda feratior. uł q̃ rubentis purpuo
femõ q teño pisce uł asꝑis. Prestent echinis lictora:

Expanded text:
netraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie netraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimate quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui. Ex quibus omnibus illud redigere in summam licet quod haec quae nec praestare quae pollicentur bona possunt nec omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem quasi quidam calles ferunt nec beatos ipsa perficiunt. Eheu, quae miseros tramite deuios abducit ignorantia! Non aurum in uiridi quaeritis arbore nec uite gemmas carpitis, non altis laqueos montibus abditis ut pisce ditetis dapes quae gemmis niueis unda feracior uel quae rubentis purpurae nec non quae tenero pisce uel asperis praestent echinis litora.
Abbreviated transcription (Latin):
scordea meso.
ithil gͥ dubium est. qͥn hee ad beatitnidinẽ iue deuia q̃dã
sint. nͨ ꝑoutere quemꝙͣ eo ualeant ao qd̾ se ꝑdusturas
esse ꝑmittũt. Qntis nͦ implicite mał sunt: breuissime mõ¬
ftrato. Qͥ enĩ: Pecimiam ne congregare conab̃is: Sederipieᷤᷤ
habenti. Dignitatib fulgẽ uelis: Danti bipplicabis. It qͥ p̾ire
tet̾os honore cupis: poscendi humilitate iulescis. Potentiã ne
uitam degas: S quis nõ sꝑnat atq abiuat uilissume fragi¬
qmͣ exiguia qmͣ fragili possessione nitut᷑. Iũ eñ elefantos mo¬
le. tauros robore siꝑare pot̾itis: Sium tygres ueloctate p̾i¬
bitis: Respieite celi s̃ paciũ. firmttidomẽ. celeritatẽ ⁊ aliqñ
desinibe ulia mirari. Ꝙ quidẽ celũ. uõ hus potiꝰ÷: qmͣ sua
qͣ regit᷑ iatione mirandĩ. forme uͦ nitor. ut rapidꝰ ÷ rt ue¬
lox ⁊ i̾ialiũ fioꝵ mutabilitate fugatior. Ꝙ si ut aristotiles
art linceis orulis homines ut̾ent᷑. ut eoꝵ uisus obstantia pe¬

Expanded text:
corda morsu. Nihil igitur dubium est quin hae ad beatitudinem uiae deuia quaedam sint nec perducere quemquam eo ualeant ad quod se perducturas esse promittunt. Quantis uero implicitae malis sint breuissime monstrabo. Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere velis? danti supplicabis. Et qui preire ceteros honore cupis, poscendi humilitate vilesces, potentiam ne vitam eligis? sed quis non spernat et abiiciat vilissime fragiquam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare poteritis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quodsi, ut Aristoteles ait, Lyncei oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia pe
Abbreviated transcription (Latin):
absolutis q ꝑcedens in ħ extrema atq effita dilabit᷑. Q sinti
paulo añ monstͣiumꝰ ÷ qͦdam boni fragit imꝑstã felicitas.
esse aliquã solsaã ꝑfectamq ñ p̃ dubitari. A firmissime
ꝯsid̾a. Deũ ir̃ om̃iũ pͥncipẽ bonũ esse. cõmunis humanoꝵ
oceptio ꝓbat animoꝵ. Nã cũ nicħ deo meliꝰ extogari q̃at.
io qͥ meliꝰ nicħ ÷ bonũ esse qͥs dubitet Ita łi bonũ esse dm̃
aliqͥd ꝑfcm̃ possidens bonũ. ꝙ ber pͥus atq antiqͥus esse indeat᷑.
Oñia namq ꝑfecta. miꝰ integͥs pͥora esse claruerũt. Quare ue
ininfinitũ rato ꝓdeas. cõfrendt̃⁊ sũmũ dm̃ sũmi ꝑscliꝙ¬

Expanded text:
absolutisque procedens in haec extrema atque effeta dilabitur. Quodsi, uti absolutisque procedens in haec extrema atque effeta dilabitur. Quodsi, uti paulo ante monstravimus, est quaedam boni fragilis imperfecta felicitas, esse aliquam solidam perfectamque non potest dubitari. — Firmissimeconsidera. Deum, rerum omnium principem, bonum esse communis humanorum conceptio probat animorum; nam cum nihil deo melius excogitari queat, id, quo melius nihil est. bonum esse quis dubitet? Ita vero bonum esse deum raliquid perfectum possidens bonum, quod hoc prius atque antiquius esse videatur; omnia namque perfecta minus integris priora esse claruerunt. Quare ne in infinitum ratio prodeat, confitendum est summum deum summi
Abbreviated transcription (Latin):
Atqtuo splendore mica. tu naniq setẽmim.
Turequies tͣnquilla piis. Leceriere finis.
Prircipium. uector. Dux. semita. lerminus idem
uontam gͥ qͦ sit imꝑfecti. qͦ etiam ꝑfecti boni forma
felicitatis constituta sit. In quo illud pͥmum arbitͦs inqui¬
rendũ. an aliqͥo huiꝰ modi bonũ qͣle paulo añ definisti in rr̃
natã possit existere. ne nos p̾ter rei subiecte u̾itatẽ cassa
cogiationis imago decipiat. S qͥn existat sitꝙ hoc ueluti
quidã om̃iũ fons bonoꝵ negari neqͥt. Omẽ enĩ qsd ĩ ꝑfcm̃
isse dicit᷑. id ĩminutione ꝑfecti imꝑftm̃ esse ꝑhibet᷑. Q fit.¬
ut si in qͥlibet geñe imꝑscm̃ qͥd esse uideat᷑. ieo ꝑfectũ qͦ
aliqͥo esse neccẽ sit. Etenĩ ꝑfectione sublata. unde illud qd̾
imꝑfectũ ꝑhibet᷑ extit̾it. ne fingi qͥdẽ potest. Neq enĩ ab
diminitis in cõsũmatisq natã ir̃ cepit exordiũ s ab integͥs

Expanded text:
tuo splendore mica; tu namque serenum, tu requies tranquilla piis, te cernere finis, principium, uector, dux, semita, terminus idem. Quoniam igitur quae sit imperfecti, quae etiam perfecti boni forma s perfectio constituta sit. In quo illud primum arbitror inquirendum an aliquod huius modi bonum quale paulo ante definisti in rerum natura possit exsistere, ne nos praeter rei subiectae ueritatem cassa cogitationis imago decipiat. Sed quin exsistat sitque hoc ueluti quidam omnium fons bonorum, negari nequit; omne enim quod imperfectum esse dicitur id imminutione perfecti imsi in quolibet genere imperfectum quid esse videatur, in eo perfectum quoque aliquid esse necesse sit; etenim perfectione sublata; unde illud. quod imperfectum perhibetur. exstiterit. ne fingi quidem potest. Neque enim ab deminutis inconsummatisque natura rerum cepit exordium, sed ab integris
Abbreviated transcription (Latin):
ui se uolet esse potentẽ. Anmosdoret ile ferces Nec uicta
libidine colła. fedis simitat habenis łtenĩ licet indica
longe. Tellus tua uira tremiscat. Et seriuat ulnma thẏle
tam̃ atͣs pelłe curas Miserasq fũgͥare q̃ relas. Io posse potẽtia ñ.ꝑ¬

Expanded text:
Qui se uolet esse potentem, animos domet ille feroces nec uicta Qui se uolet esse potentem, animos domet ille feroces nec uicta libidine colla foedis summittat habenis; etenim licet Indica longe tellus tua iura tremescat et seruiat ultima Thyle, tamen atras pellere curas miserasque fugare querelas non posse potentia n
Abbreviated transcription (Latin):
cutn qii dto potens eẽ uideat᷑ in seriuentiũ manib sitũs.
Nã quid ego de regũ familiarb difserã cũ regna up̃a tãte
rnbecillitatis plena demonstr̃e. qͦs quidẽ regia potestas
sap mcolianis sepeaũ lapsã ꝑ sternit: Iero senecã fami¬
haem p̾ceptar ẽq suũ ad eligende mortis coegit arbitum.
Dapimanĩt dii inꝰ aulicos potentẽ militũ gladũs antonisꝰ
obient alth arboi potentiosue reuĩitiare uoluerũt. Quoꝵ¬
seneca opes enã suas tͣ dere neroni. seq inotiũ ꝯferre conatꝰ÷:
S dũ riuturos moles ip̃a tͣhit neut̃ qt̃ uoluit effecit. Qͤ ÷ gͥ
ista potentia ꝙͣ ꝑtimescũt habentes: Quã nͨ cũ hr̃e itelis tutꝰ
sis. ⁊ cũ depoñe cupias uitare ñ possis: An p̃sidio sũt amici. qͦs¬
ñ uirtꝰ s fortuna cõciliat. S quẽ felicitas amicũ feat. infor¬
tiniũ faciet mimicũ. Qͤ nͥ pestis efficatior ad nocendũ qmͣ
familiaris mimicus

Expanded text:
tuit. Qui ut potens esse videatur, in servientium manu situm est? Nam quid ego de regum familiaribus disseram — cum regna ipsa tantae imbecillitatis plena demonstrem — quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosternit? Nero Senecam familiarem praeceptoremque suum ad eligendae - mortis coegit arbitrium, Papinianum diu inter aulicos potentem militum gladiis Antoninus obiecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare voluerunt, quorSeneca opes etiam suas tradere Neroni seque in otium conferre conatus est; sed dum ruituros moles ipsa trahit, neuter, quod voluit. effecit. Quae est igitur ista potentia. quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere velis. tutus sis et, cum deponnon uirtus sed fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum fecit infortunium faciet inimicum. Quae uero pestis efficacior ad nocendum quam familiaris inimicus?
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tisse cognoscas. q̃ unũ hoꝵ qm̃ idẽ cũcta sũt. u̾acit̾ p̃stare
potest. hãc esse plinam beatitudinẽ sine ambiguitate cog¬
nosco. Et Ote alũpne hac opinione felicem. si quidẽ hoc inqͥt
adiet̾is. B Qũd nã inqͣm: E Esse ne aliqͥd inhus morta¬
lib cadiicisq reb putas. qd huiꝰ modi statũ posset afferre :
B Minime inqͣ puto. idq ate nicħ ut ampliꝰ desid̾et᷑ osten

Expanded text:
sunt, veraciter praestare potest. hanc esse plenam beatitudinem sine ambiguitate cognosco. - O te, alumne. hac opinione felicem. si quidem hoc. inquit? adieceris! — Quidnam? inquam. — Essene aliquid in his , mortalibus caducisque rebus putas, quod huius modi statum possit afferre? — Minime, inquam, puto
Abbreviated transcription (Latin):
Aliaꝵ fecunde sũt steriles harenẽ. Qs si i alia qͥ spiam loca
Ensferre conet᷑ arescant. S dat cͤuiq nat᷑a qd̾ ꝯnemt. ⁊ ne
cortitẽq diffinro sit: Q ed molissimĩt qͥoq ficati medulsa
u̾ltumꝰ aũ cortyx adu̾̃sũ celi inteꝑiem qͣi mali patiens defen
inatays icato ꝓpagent᷑ qͥ omĩa ñ mͦ ad tempꝰ manendi. ne¬
iũ generatũ queqs qͣs inꝑpetuũ ꝑmanento: ueluti qͣs dam

Expanded text:
aliarum fecundae sunt steriles arenae, quas si in alia quispiam loca aliarum fecundae sunt steriles arenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique natura quod convenit, et, ne, corticemque diffundunt? Quid, quod mollissimum quodque, sicuti medulla ultimus autem cortex adversum caeli intemperiem quasi mali patiens defensmultiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi, verum generatim quoque quasi in pe
Abbreviated transcription (Latin):
saanatõe oisolunt᷑ iutenire . ñ iam eẽ animal liquet Ip̃m̃
mana iusit᷑ spẽs. At si d istribute segregate ꝙ partes corꝑis
distͣcerint unitate. desinitesse qd̾ fuerat. Eo modo ꝑcurenti
me aliund udet᷑. N Est negͥ inquit. qd̾ in qͣntũ nat᷑alites
agat. relicta sub sistenoi appetentia uenire ad int̾itũ cor¬
rupt̃onemq desid̾et: P̾ Siammalia inꝙͣ consid̾em qͥ hñt
aliqm᷑ uolendi nolendiq nat᷑am nicħ inuenio go millis.
extͣ cogentib abiciant manendi intentionẽ ⁊ ao inc̾itum
sponte festinent. Omẽ namq animal tueri salntẽ laborat.
animatis omino consentiam reb ꝓr sus dubito qui
nõ ÷ qd̾ dehoc possis ambigere. cũ herbas atq arbores intuea¬
nis pͥmum s ꝯuenientib ĩnnasa locis ubi qnͣtũ eari nat᷑a
queat ato exarescere atq int̾ire nõ possũt. Nã alie qmidẽ cãph.
alie montib oriunt᷑ Alias ferũt paludes. alie saxis herent.

Expanded text:
aratione dissoluitur interire nec iam esse animal liquet; ipsummana uisitur species, at si distributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; eoque modo percurrenti me aliud uidetur. – Estne igitur, inquit, quod, in quantum naturaliter agat, relicta subsistendi appetentia uenire ad interitum corruptionemque desideret? – Si animalia, inquam, considerem, quae habent aliquam volendi nolendique naturam, nihil in- venio, quod nullis extra cogentibus abiciant manendi inten tionem et ad interitum sponte festinent. Omne na animatis omnino consentiam rebus, prorsus dubito. Atqui non est quod de hoc possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis, primum sibi convenientibus innasci locis, ubi quantum earum natura queat, cito exarescere, atque 5 interire non possint. Nam aliae quidem campis, aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent,
Abbreviated transcription (Latin):
dine. iocunditate comecta re licet. Om̃iũ gͥ expetendoꝵ
sũma atq causa bonũ ÷. Ꝙ enĩ neq re neq similitudine
ullũ in se retinet bonũ: id expeti nullo mͦ potest. Cont᷑q ⁊̃. qͦ
nat᷑a bona ñ sũt: tñ si esse uideant᷑. qͣi uera bona sinit. appe¬
tunt᷑. Q fit: uti sũma cardo. atq causa expetendoᷤ om̃rani
bonitas esse uie credat᷑. Cuiꝰ uͦ causa qͥ expeat᷑. id n axime
uidet᷑ optari. ueluti si salutis causa qͥspiã uelit eqͥ tart. ñ
tã eqͥtandi motũ desid̾at. qm̃ salutis effeciũ. Cũ gͥ om̃ĩa
boni grã petant᷑. ñ illa potiꝰ qm bonũ ip̃n desidat᷑ ab oĩb.

Expanded text:
dine, iucunditate coniectare licet. Omnium igitur expetendorum summa atque causa bonum est. Quod enim neque re neque similitudine ullum in se retinet bonum, id expeti nullo modo potest. Contraque etiam quae natura bona non sunt, tamen si esse uideantur, quasi uere bona sint appetuntur. Quo fit uti summa, cardo atque causa expetendorum omnium bonitas esse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur, id maxime uidetur optari, ueluti si sal ut is causa quispiam uelit equitare, non tam equitandi motum desiderat quam salutis effectum. Cum igitur omnia boni gr
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ aũ beatitudinẽ mentiat᷑. ñc suꝑ. ut unde uerã hãc pec̾e
possis agnoscas. B̾ Id qͥdẽ inꝙͣ. iã dudũ nehem̃t̾ expecto. N
S cũ ita in timeo platom nr̃o placet ĩ minimis qͦ reb diui¬
nũ p̃sconĩ debeat implorari. gͥo nc̃ faciendũ censes. ut illiꝰ
sũmiboni sedẽ reꝑire m̃eam̃. B Inuocandũ inꝙͣ renomĩũ¬

Expanded text:
quae autem beatitudinem mentiantur, nunc superest ut unde ueram hanc petere possis agnoscas. – Id quidem, inquam, iam dudum uehementer exspecto. – Sed cum, ut in Timaeo Platoni, nostro placet, in minimis quoque rebus divinum praesidium debeat implorari, quid nunc faciendum censes, ut illius summi boni sedem repperire mereamur? — Invocandum, inqu
Abbreviated transcription (Latin):
nomen ⁊ senatoru census grani sarcina. Siqͥs qͦndam
popłi curasset anonã: maguꝰ habebat᷑. Nũc ea p̃fectura
quid abiectiꝰ: Ut enĩ pauło a ñ dixiniꝰ. qd̾ nicħ ht̃ ꝓprii
decoris: opinione ittentiũ nũc splendorẽ accipit. nẽ amit¬
tit. Sigͥ reu̾endos face neq̃unt dignitates. siult᷑ inꝓ¬
boꝵ contagione sordestũt. simutatõe temꝑe splend̾e delm̃t.
sigentiũ estimatione uilesc̃t. qͥd ÷ qd̃ in se expetende ꝓul¬
chritudis habeant. ne dũ aliis prestant:
Uamius setyrio suꝑbostro Comerẽt ⁊ niuieis lapillis.
Inusustam̃ om̃ib ingebat. Linurie nero seulents¬
nila dabiam napb uerendis Pat̾hi in decores curules.
nłi regna regũ ꝙ familioritas esticere potente ualet :¬

Expanded text:
nomen et senatorii census grauis sarcina; si quis populi quondam curasset annonam, magnus habebatur, nunc ea praefectura quid abiectius? Vt enim paulo ante diximus, quod nihil habet proprii decoris, opinione utentium nunc splendorem accipit nunc amittit. Si igitur reuerendos facere nequeunt dignitates, si ultro improborum contagione sordescunt, si mutatione temporum splendere desinunt, si gentium aestimatione uilescunt, quid est quod in se expetendae pulchritudinis habeant, nedum aliis praestent? Quamuis se Tyrio superbus ostro Comeret et niueis lapillis, Inuisus tamen omnibus uigebat Luxuriae Nero saeuientndam dabat improbus verendis patribus indecores curules. An vero regna regumque familiaritas efficere potentem valet
Abbreviated transcription (Latin):
iecte sũt: mnefficaces esse ñ possunt. Adu̾samini gͥ uitia
colite uirtutes. ad rectas spes animũ subleuate. humiles
preces in extelsa porrigite. Magna nobis ÷ si dissimu lare
non iuiltis neccessitas indicta ꝓbitatis. cum ante oculos
agitis iidicis cuncta ceRNE Nts¬

Expanded text:
rectae sunt, inefficaces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, rectae sunt, inefficaces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, colite uirtutes, ad rectas spes animum subleuate, humiles preces in excelsa porrigite. Magna uobis est, si dissimulare non uultis, necessitas indicta probitatis, cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernent
Abbreviated transcription (Latin):
diuinꝰ p̃currit intuitꝰ. ⁊ ad p̃sentiã ꝓpe cognitionis retorqͥt
ac reuotat. ñ alt̾nat ut estimas: nc̃ hoo nc̃ illud p̃noscendi
uice s iumo ictu mutatões tuas manens p̃uenit atq cõple¬
ctit᷑. Quã cõprehendendi omĩa uisendiq p̃scientiã. ñ ex fu¬
turaꝵ p̃uentu ren. s ex ꝓpͥa deus simplicitate sortitꝰ ÷. Exoͦ:
illud qꝙͦ resoluut᷑. qd̾ paulo añ posinsti. indignĩ eẽ. si scientie
taria notione tuncta cõplectens. reb modũ om̃ib ip̃a cõstiti¬
it: nuchħ̃ uͦ. posterigib delet. Qͤ cum ita sint: manec ĩtem̃a¬
ta mortalib arbitͥi lib̃tas. nͨ iniqͤ leges solutis om̃i nect̃itate
uoluntanb: p̃mia penasq ꝓponunt. Manet ⁊̃ spectator de¬
suꝑcunctoꝵ p̃scuis deus. insionisq eiꝰ p̃sens semꝑ et̾nitas cũ
nr̃oꝵ actuũ futã qͣlitate concurit: bonis p̾mia. malis suppli¬
tia dispensans. Nec frustͣ sũt in deo posite spes p̃cesq. qͦ cum

Expanded text:
diuinus praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis retorquet ac reuocat nec alternat, ut aestimas, nunc hoc nunc illud praenoscendi uice, sed uno ictu mutationes tuas manens praeuenit atque complectitur. Quam comprehendendi omnia uisendique praesentiam non ex futurarum prouentu rerum, sed ex propria deus simplicitate sortitus est. Ex quo illud quoque re- soluitur quod paulo ante posuisti indignum esse, si scientiae taria notione cuncta complectens rebus modum omnibus ipsa constituit, nihil uero posterioribus debet. Quae cum ita sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec iniquae leges solutis omni necessitate uoluntatibus praemia poenasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctorum praescius deus uisionisque eius praesens semper aeternitas cum nostrorum actuum futura qualitate concurrit bonis praemia malis supplicia dispensans. Nec frustra sunt in deo positae spes precesque; quae cum
Abbreviated transcription (Latin):
T endit in ext̾nas ire tenebͣs.
Tirrenis quotiens flatib acta:
C rescit in ĩ mensũ noxta cura.
B ic qͦndã celo lib aꝑto.
Suetꝰ in echereos ue meatꝰ.
Cernebat rosei lumina sał.
Ui sebat gelide sydera lune.
Et quetũq uagos stella recͦsus
Exetcet uarios flexa ꝑ orbes:
Comp̃nsã nuñus uictor habebat
Quma ⁊ causas unde sonora
T lamina sollitẽt eqͦra ponti.¬

Expanded text:
Tendit in externas ire tenebras; Terrenis quoties flatibus aucta, Crescit in immensum noxia cura! Hic quondam coelo liber aperto 18 Suetus in aetherios ire meatus, Cernebat rosei lumina solis, Visebat gelidae sidera lunae, Et quaecunque vagos stella recursus Exercet, varios flexa per orbes, Comprensam in numeris victor habebat. 19 Quin etiam causas, unde sonora Flamina sollicitent aequora ponti
Abbreviated transcription (Latin):
Casurũ rutilo surgat aboroo.
Qͥs uoris placidas tẽꝑet horas.
Ut t̾rã roseis florib ornet.
Qs de dit ut plano fercł atno
Rimari solitꝰ. atq latentis
Natͣc uarias reddere causas.
Nũc iatet effeto lumĩe m̃tis.
Et p̃ssin gͣuib colla cathenis.¬
Cogit᷑ heu stolidã c̾ñe t̾rã¬

Expanded text:
casurum rutilo surgat ab ortu, quid veris placidas temperet horas, ut terram roseis floribus ornet, quis dedit, ut pleno fertilis anno rimari solitus atque latentis naturae varias reddere causas: nunc iacet effeto lumine mentis et pressus gravibus colla cateniscogitur heu stolidam cernere ter
Abbreviated transcription (Latin):
est ut cũ tñ cet̾is reb cum se cognoscit excellat. eadẽ tũ infra
bestias redigat᷑. si se uosse desierit. Nã cet̾is aiãntib seseignora¬
renata ÷. Hominib uitio uenit. Qmͣ uͦ lãte patet ur̃ hic er

Expanded text:
est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est, hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic er
Abbreviated transcription (Latin):
suisiñ senatũ: morti ꝓscͥptõiq dãpnam᷑. O meritos desi¬
mili cͥmineneminẽ posse ꝯuinci. cuiꝰ dignitatẽ itatꝰ ip̃i enã
qui. detulere uiderũt. Qͣ utĩ alicuꝰ sclłis ãmixtione fusca¬
rent: ob ambitũ dignitatis. s̃ aclegio me ꝯscĩam polluisse

Expanded text:
s in senatum morti proscriptionique damnamur. O meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt; quam uti alicuius sceleris ammixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse
Abbreviated transcription (Latin):
tu potiꝰ ipẽ te pepulisti. Nam id qͥdẽ deteꝰ nñqͣm cuiꝙͣ fas fuis¬
s. Si enĩ cinꝰ oruiioꝰ sis patͥe reminiscare. ñ uti atheniensi
stelliferi conditor orbis.
Qͥ ꝑpetuo nixus solio
Rapido celũ fͣbine uersas.
legẽq pati sydera cogis

Expanded text:
te potius ipse pepulisti; nam id quidem de te numquam cuiquam fas fuisset. Si enim cuius oriundo sis patriae reminiscare, non uti Atheniensistelliferi conditor orbis, qui perpetuo nixus solio rapido celum turbine uersas legemque pati sydera cogis
Abbreviated transcription (Latin):
mora moĩti. si decẽ milib conferat᷑ annis: qm̃ utrũq spa¬
tiura finitũ ÷: minimã licet. ht tñ aliqͣm porcionem.
int̾minabilẽ dintͣnitatẽ nͦ cõꝑari quidẽ potest. Etenim
finitis ad seinuicẽ fuerit q̃dã. infiniti uͦ atq finiti. nulła
untͣ pot̾it esse coliatio. Ita fit. ut qmͣlibet finiti fama tẽ
ꝑis. si cũ in exhausta et̾nitate cogitet᷑: nõ parua s plane
nulła esse uideat᷑. Uos aũ nͥado popłares auras inanesq ru

Expanded text:
si decem millibus conferatur annis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam licet, habet tamen aliquam portionem. interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se invicem fuerit quaedam: infiniti vero, atque finiti, nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit, ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parva, sed plane nulla e
Abbreviated transcription (Latin):
de alienis pͥmia sermicuis postilans cipe in hrui aodi
arsgantie lenn tate. qmͣ festiue aliqͥs aluserit.: Iam cũ qpuidã
adog eises hominẽ ꝯtumelis. qͥ nõato uere urtutis usum
s ao suꝑtã głam fassĩ sͥ philosophi nom̃ induerat. adiecis

Expanded text:
de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in huius modi arrogantiae leuitate quam festiue aliquis illuserit. Nam cum quidam adortus esset hominem contumeliis, qui non ad uerae uirtutis usum sed ad superbam gloriam falsum sibi philosophi nomen induerat, adiecis