comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
minor suspensũq ꝓximis ra¬
mis exam̃ humaniͣs manꝰ ex¬
spectat. Acceptas cũ fide colit
sedes. Et cũ ingenia nr̃a quȩ
nos scilic& ambitiosi estimato¬
res ꝓxima diuinis credimꝰ. ad
ꝑcipiendas disciplinas multo
labore desudent. nulla apes¬
uͥ artifex nisi artisex nascit᷑.
Qd credas aliud quã diuitię
partẽ m̃tis his animis inẽe
Ed p̃cipuũ referas: Non ut cȩ¬
tera animalia ꝑ pastꝰ uaga ĩ¬
certũ qͥeti capiunt cubile noctis.
arbitrio sẽꝑ habitura. s tutas
sedes c̃tinent. Yrbes teclis. turba
popłos imitant᷑. Non ut ferȩ. uo¬
lucres. ñ p̃sentis mͦ cibi memores.
indiẽ uitiunt. Puraturꝰ hiemi
reponit᷑ uictꝰ & repletis uere
cellis tutꝰ annꝰ ẽ. Etiã eũ ad hu¬
in auos usus oꝑa subducta st̃:
reparare amissa contendt̃᷑. & la
iungunt. ñ uerba ratiouis in¬
uicẽ negant. tantꝰ oꝑis con¬
sensus ẽ. tanta difficillimȩ
rei laboris c̃cordia: Non hu¬

Expanded text:
minor, suspensumque proximis raminor, suspensumque proximis ramis examen humanas manus expectat; acceptas cum fide colit sedes. et, cum ingenia nostra, quae nos scilicet ambitiosi nostri aestimatores proxima divinis credimus, ad percipiendas disciplinas multo labore desudent, nulla apes nisi artifex nascitur. quid credas aliud quam divinae partem mentis his animis inesse? quid praecipuum referas? non, ut cetera animalia per pastus vaga, incertum quieti capiunt cubile noctis arbitrio semper habitaturae, sed tutae sedes continent; urbes tectis, turba populos imitantur. non ut ferae volucres, non praesentis modo cibi memores in diem vivunt; duraturus hiemi reponitur victus, et repletis vere cellis tutus annus est. etiam cum ad humanos usus opera subducta sunt, reparare amissa contendunt, et laiungunt, non vincla rationis invicem nectunt, tantus operis consensus est, tanta difficillimae rei laboris concordia? non hu
Abbreviated transcription (Latin):
factũ opꝰ appareat. Qua satis
digna ꝓsequar laude: Sicã ani¬
mal qđ ãmodo paruũ homi¬
nis exẽplar. Noc humana ex¬
cogitare ñ potuit sollertia.
etiã ratio nr̃a quȩ sub t̾ris lu¬
crũ inuenit. quȩ maria in qͥ¬
sitione sua siderib in miscuit.
hoc tam̃ efficere c̃seqͥ imitari
ñ potuit. Uenena potiꝰ inueni¬
iꝰ. Iã pͥmũ futurę laudabił
uitȩ digna pͥncipia. Non ilł li¬
tionẽ sui fabuł tradidert̃. etiã
deoꝵ posteritas. has regnis suiꝰ
excepit. Abẽ inimica uitutũ
uoluptas. caslis siue labe corpo¬
rib. Solȩ om̃iũ: ñ edunt. fetꝰ
s faciunt. Ipse paulatĩ sicut
stipatȩ st̃ : ꝑ mella uiuiscunt.
& ut opt& animal laboriosũ:
ex oꝑe uascit᷑. Inde ut aboleirt¬
utꝰ. & ad similes labores ȩtas ro¬
borata c̃ualuit. relinquit᷑ li¬
ber parentib locꝰ. Et ne coacta
inangustũ multitudo noua
tͣba laboret : quasi habita ue¬
recundiȩ ratione cedit popłs

Expanded text:
factum opus appareat. Qua satis factum opus appareat. Qua satis digna prosequar laude? dicam animal quodammodo parvum hominis exemplar? hoc humana excogitare non potuit sollertia. etiam ratio nostra, quae sub terris lucrum invenit, quae maria inquisitione sua sideribus inmiscuit, hoc tamen efficere, consequi, imitari non potuit. venena potius invenimus. iam primum futurae laudabilis vitae digna principia: non illas litionem sui fabulis tradiderunt, etiam deorum potens, has regnis suis excepit. abest inimica virtutium voluptas castis sine labe corporibus: solae omnium non edunt fetus sed faciunt. ipsae paulatim, sicut stipatae sunt per mella, vivescunt, et, ut oportet, animal laboriosum ex opere nascitur. inde ut adolet ad similes labores aetas roborata convaluit, relinquitur liber parentibus locus, et, ne coacta in angustum multitudo nova turba laboret, quasi habita verecundiae ratione cedit populus
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tiosa quẽ sola sunt. aninũ ineũ
bene meritȩ. Qum ipsũ leti genꝰ
addit indignationẽ. Ueneno ꝑiert̃
qͥs hoc ulla satis ꝓseqͥ posit inui¬
dia. Apes ueneno. hȩc ut grã re¬
fert᷑ qđ fruclib nr̃is iniuigilant.
qd̾ cotidiaua. statione laboris
assidui ne dãno qͥdẽ sũmouent᷑.
Nã & cȩtera animalia uidet᷑ mͥ
natura usib nrns genusse. Hȩc
etiã delicus. cũ eo. qđ in illis quȩ
uł seindendo solo uł maturando
initinere cõparaniꝰ multꝰ ante
recllitꝰ insumit᷑ labor. Et cũ
ꝑdomanda cũ ał enꝰa sint: nichũ
tam̃ posst̃ sine hoĩe & tantũ co¬
acta ꝓst̃. Apes faciunt iniussȩ.
fuc sine ullo rationis humanȩ̃
ministerio: totus fructꝰ ultro
uenit. Adice qđ cȩt̃a aut satis
incurrunt aut uicib nocent.
pͥmaq ut fama ẽ hostiȩ cau¬
sa pecudi fuit. lesa fruges.
loarũ ita in noxiꝰ ꝑ pͣta siluaᷤᷤ¬
q discurrit labor. ut tantũ

Expanded text:
pretiosa, quae sola sunt. animum meum epretiosa, quae sola sunt. animum meum ebene meritae. quin ipsum leti genus addit indignationem: veneno perierunt! quis hoc ulla satis persequi possit invidia? apes veneno! haec illis gratia refertur, quod fructibus nostris invigilant, quod cotidassi dui, ne damno quidem, submoventur? Nam et cetera animalia videtur mihi natura usibus nostris genuisse, haec etiam deliciis. Cum eo quod in illis, quae velscindendo solo, vel maturando itineri comparamus, multus ante redditus in sumitur labor: et cum perdomanda, cum alenda sint, nihil tamen possunt sine homine, et tantum coacta prosunt. apes opus faciunt iniussae, ac sine ullo rationis humanae ministerio totus fructus ultro venit. Adice quod cetera aut satis incurrunt aut vitibus nocent, primaque, ut fama est, hostiae causa pecudi fuit laesa fruges. harum ita innoxius per prata silvasque discurrit labor, ut tantum
Abbreviated transcription (Latin):
sione ñ ferrẽ. Ultro enĩ inqͥt
ad mortẽ uenert̃ apestuę. lta
plane. Alioqͥn tuueueuũ flori¬
b dederas. Impudentiȩ ne. iũd.
eiꝰ assignẽ si hoc mͥ apud uos ob¬
stinuerit. anstultitię si sꝑauit:
Si uenenũ hõi dedissa diceret
ipsũ labus ad monuisse pocula.
Si ꝑcussorẽ potiuss& in saltu.
ipsũ in insidias ultro uenisse
clamaret. Si telũ abiertasso in
tenebris: illatũ sua culpa conten¬
deret. Ego. iũd. qͥd dico: Duo eẽ
sola quȩ om̃i incrimine spectand
sint. animũ & euentũ. Quis ani¬
inꝰ diuitis fuit. cũ uenenũ sꝑarsit.
s&. Intelligo neq prudentiã urãm
desiderare plura de causa neq
urũm sidẽ. ac religionẽ egre exor¬
tatione uere iudicandi. Ed moror
igit᷑ tenet me dolor. & assuete uo¬
luptatis desideriũ. St̃ quedã in
hac causa quȩ saroire poena ñ
possit. Alaior forsitan mat̾ia
uideat᷑ affectꝰ. Si pauꝑes amare nͥ
paria ñ possumꝰ. & necessario nob̾

Expanded text:
sione non ferrem. 'ultro enim,' inquit, 'ad mortem venerunt apes tuae.' ita plane; alioquin tu venenum floribus dederas. impudentiaene, iudices, eius adsignem, si hoc nihil apud vos obtinuerit, an stultitiae, si speravit? si venenum homini dedisset, diceret ipsum labiis admovisse pocula; si percussorem posuisset in saltu, ipsum in insidias ultro venisse clamaret; si telum obiectasset in tenebris, inlatum sua culpa contenderet. ego, iudices, quid dico? duo esse sola, quae omni in crimine spectanda sint, animum et eventum. quis animus divitis fuit, cum venenum sparsit? set? Intellego neque prudentiam vestram desiderare plura de causa neque vestram fidem ac religionem egere exhortatione vere iudicandi. quid moror igitur? tenet me dolor et adsuetae voluptatis desiderium. sunt quaedam in hac causa, quae sarcire poena non possit. maior forsitan materia videatur adfectus, si pauperes amare nisi parva non possumus, et necessario nobis
Abbreviated transcription (Latin):
ri recusat. o quã uoluit ama¬
ri qͥb artib. quã calliditate
mniserã simplicitatẽ meã solli¬
citauit pͥmũ. deinde tenuit.
donec ꝗͣ tulãcũq substantiã
in huiꝰ sinꝰ creduluas iãq secu¬
rus amator egererẽ. Iã frustra
captauit uiđi misorari ẽditio¬
nẽ: in quã uos ipsa detraxit.
Breuĩt totũ nocentissime mu¬
lieris accipite facinꝰ. Pauꝑem
me fecit. deinde ferre ñ potuit.
mentes excogitant ingenia
odisse seu mulier omĩb expo¬
sita mortalib uanitatẽ fasti¬
dio mei despecluq captaũ. ei
fama ude quesita ẽ. ut a solis
uideret᷑ amari deberediuitib.
Non erat ꝓfecto qđ paulo ante
patiebat᷑ iã tc̃ nr̃ affectꝰ. qđ scor¬
toꝵ forib herebã. Qđ si islis
deformis macies inde uenieba¬
nt: unde nc̃ qđ excandesco qđ
fremo: Nũ ꝗ hoc tantũ merecrix
scit quẽ ad modũ ñ amet᷑. Qđ

Expanded text:
ri recusat, o quam voluit amari recusat, o quam voluit amari! quibus artibus, qua calliditate miseram simplicitatem meam sollicitavit primum, deinde tenuit, donec quantulamcumque substantiam in huius sinus credulus iam iamque securus amator egererem! iam frustra captavit videri miserari condicionem, in quam nos ipsa detraxit. breviter totum nocentissimae mulieris accipite facinus: pauperem me fecit, deinde ferre non potuit.mentes excogitant ingenia odisse, seu mulier omnibus exposita mortalibus vanitatem fastidio mei despectuque captavit, et fama inde quaesita est, ut a solis videretur amari debere divitibus, non eram profecto, qui paulo ante; patiebar iam tunc haustus affectus. quod scortorum foribus haerebam, quod, si istis deformis, macie nnt, unde nunc quod excandesco, quod fremo. numquam hoc tantum meretrix scit, quemadmodum non ametur. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
aniniũ fucurãq rationẽ: ne
qđ relinqueret᷑ m̃s eẽt affectꝰ.
Iterũ cũ meretrice cõpositꝰ sũ.
rusticꝰ inse cogitationes meas
rursus retorsit oculos. Et hõr¬
nẽ quẽ ab. in c̃õmoda caritate
dimissura c̃ditio. ad ꝑpetuã
inipatientiã uirib nimiȩ di¬
uersitatis ĩpleuit. Hoc solũ ĩ.¬
sanabile genꝰ mortis ẽ. ut odiꝰ¬
se cogaris. festina ad cõplora¬
tiouẽ p̃sentis doloris animȩ
festina. S te a porib mał recenᷤᷤ
abducit indignitas. altꝰigemi¬
tꝰ. altiꝰ querela repetenda est.
Sũ meretricis sit qđ amator
affluentes indulsit fortuna di¬
uitias. quoꝵ felicitas caꝑe pos¬
sit in amore luxuriã. Habui
tam̃ unde ad uitȩ necessitateᷤᷤ
concessa gaudia parca medio¬
critate sufficerent. Ideoq mere¬
tricẽ tantũ. & quȩ certissima
ẽ in uoluntate frugalitas. uua
fuissẽ ꝑ eandẽq contentꝰ. At
ista seria grauis. quȩ nẽ ama¬

Expanded text:
animum futuramque rationem, ne, animum futuramque rationem, ne, quod relinqueretur, meus esset adfectus. iterum cum meretrice compositus sum, rursus in se cogitationes meas, rursus retorsit oculos, et hominem, quem ab incommoda caritate dimissura condicio, ad perpetuam inpatientiam viribus nimiae diversitatis inplicuit. hoc solum insanabile genus amoris est, ut odisse cogaris. Festinas ad complorationem praesentis doloris, anime, festinas, et te a prioribus malis recens abducit indignitas; altius gemitus, altius querela repetenda est: cum meretricis sit, quod amator adfluentes indulsit fortuna divitias, quorum felicitas capere possit in amore luxuriam. habui tamen, unde ad vitae necessitates concessa gaudia parca mediocritate sufficerent. ideoque meretrice tantum, et, quae certissima est in voluptate frugalitas, una fui semper eademque contentus. at ista seria, gravis, quae nunc ama
Abbreviated transcription (Latin):
mei patior dolorẽ. eidẽ iustitiȩ fi¬
dẽ seueritatis humanȩ ne meretri
plicatꝰ. P rome forsitan fuerit ut
amare desinerẽ. contͣ me ĩuentũ ẽ¬
ut inuitꝰ odissẽ. hoc pͥmũ itaq
iudices. aclem̃tia publica peto.
ne qͥd uidetis triste̾ habitu dirũ¬
q conspectu. uerb̾ asꝑũ contione
terribilẽ mores putetis. Hlȩc ẽ illa
sanitas mea hic om̃iũ in hac cor¬
poris mentisq dierũ nocnũq
feritate: ille mͦ letꝰ. ille si credi¬
tis uiuiiũ remissus amatorex¬
candui. Miserrimi. ũid. ne no¬
bis uenena sic pouat: tãꝗ hoc
mei caritate cõmenta sit. Suũ
animũ. suũ tãtũ secuta fastidi¬
ũẽ. Odii potionẽ contͣ se nemo
dabit hõi: nͥ qem odit. Quȩso
itaq obtestorq uos sanctissi¬
mi uiri. ut calamitatis ineȩ
penitꝰ uelitis existimare m̃su¬
rã. ꝑdidi infelix qđ quando¬
q potui amare. Desinere pati¬
or necessitatẽ rei. quã breuit᷑
utiq noluisse. Hecogitat᷑ contͣ

Expanded text:
mei patior dolorem, — fidem iustitiae, fidem severitatis humanae! — ne meretrplicatus! pro me forsitan fuerit, ut amare desinerem; contra me inventum esut invitus odissem. Hoc primum itaque, iudices, a clementia publica peto, ne, quod videtis tristem habitu dirumque conspectu, verbis asperum, contentione terribilem, mores putetis. haec est illa sanitas mea, hoc odium, in hanc corporis mentisque dierum noctiumque feritatem ille modo laetus, ille, si creditis, nimium remissus amator excandui. miseremini, iudices, ne vobis venefica sic imponat, tamquam hoc mei caritate commenta sit; suum animum, suum tantum secuta fastidium est. odii potionem contra se nemo dabit homini, nisi quem oderit. Quaeso itaque obtestorque vos, sanctissimi viri, ut calamitatis meae penitus velitis aestimare mensuram: perdidi infelix, quod quandoque potui amare desinere, patior necessitatem rei, quam ~breviter utique noluissem. excogitatur contra
Abbreviated transcription (Latin):
Qđ ñ ꝓsicit hoc suꝑ ẽ ut occidat.
Me infelicẽ siuenenũ istud ñ ha¬
b& mortẽ.si mͥint̃ hos dolores
longior uita ducenda ẽ. cur
ego post hec animi uicesq cõ¬
mentaq ꝓspicio. Si ineretri¬
cis impatientiȩ omĩa licent:
hoc erit remediũ ut amare
rursus incipiã.

Expanded text:
 proficit, hoc superest, ut occidat. me infelicem, si venenum istud non habet mortem, si mihi inter hos dolores longior vita ducenda est! quas ego post hoc animi vices, quae tormenta prospicio? si meretricis impotentiae omnia licent, hoc erit remedium, ut amare rursus incipiam.
Abbreviated transcription (Latin):
te das intendite illũ anguib
petite. & tã longe inorȩ exigite
rationẽ. Uob̃ dicat duplũ attu¬
li uob̃ dicat addiẽ ueni. Ego
si huiꝰ peuã indõ. possũ reddẽ
rationẽ qđ uixi.
amni ꝑ iniuriã dati. fit
actio. Pauꝑ o diues magro
uicini erant. Inuiclis horcuł ha¬
bebat diues iu horto flores. pauꝑ
apes. Questꝰ ẽ diues. flores suos de¬
cerpi ab apib pauꝑis. Penuntiaũ.
ut trauferret. Illo ñ tͣnsferente. flo¬
res suos ueneno sparsit. Apes pauꝑ¬
is om̃s ꝑiert᷑. Reus ẽ diues. dãni in¬
iuria dati.
redo ogo. iũd. plerosq mira¬
iudicio lacessere diuitẽ utiq uicinũ
.eũq notȩ impotentiȩ. exꝑte cru¬
delitatis. in tantis fortunȩ uirib
ꝑuiciosũ inimicũ. etiã si ueuena
ñ habeat. Neq ipse hoc ꝑiculũ ig¬
noro exꝑtꝰ ñ leui documto. ꝗͣti ste¬
terit mͥ qđ semel imꝑata ñ feci.
S neq illud. uĩd. dãnũ tolerabi¬

Expanded text:
taedas intendite, illum anguibus taedas intendite, illum anguibus petite et tam longae morae exigite rationem. vobis dicat: 'duplum attuli', vobis dicat: 'ad diem veni'. ego, si huius poenam videro, possum reddere rationem, quod vixi. Damni per iniuriam dati sit actio. Pauper et dives in agro icini erant iunctis hortulis. habebat dives in horto flores, pauper apes. questus est dives flores suos decerpi ab apibus pauperis. denuntiavit, ut transferret. illo non transferente flores suos veneno sparsit. apes pauperis omnes perierunt. reus est dives damni iniuria dati. Credo ego, iudices, plerosque mira, ausus sim iudicio lacessere divitem utique vicinum eumque notae inpotentiae, expertae crudelitatis, in tantis fortunae viribus perniciosum inimicum, etiam si venena non habeat. Neque hoc ipse periculum ignoro expertus non levi documento, quanti steterit mihi, quod semel inperata non feci. sed neque illud, iudices, damnum tolerabi
Abbreviated transcription (Latin):
me a scelere meo diuellerẽ. inqͦs
ultimas t̾ras quȩ i hospitalia
maria c̃derẽ. Meũ sine c̃scientia
urunt animũ uitꝰ scelerũ faceᷤ.
Et qͦtieus facta reputaui. flagel¬
la m̃tis sonant. Ultrices uidero
furias. & ĩꝗͣcũq me partẽ c̃uerti.
occurrt̃ umbre meoꝵ. Habitat
uescio quȩ ĩpectore meo pena.
Et ne morte saltẽ hos metꝰ ef¬
fugiã. occupant gͣuia apud ĩferoᷤ¬
rota. & fugacib cibis elusus senex.
Adeo ne apud inferos qͥdẽ ulla pe¬
naẽ fame maior. & ille hȩc patit̃
qͥ hominẽ apposuit epulandũ:
Nob̃̾ imminet saxũ. nob̾ stridt̃
ferreȩ t̾res. nr̃is causis urna sã
stetit. nob̾ uriuax ipsũ crescit
iecur. qͥa illic qͦq uiscera tantũ
aues laniant. Excipiunt nos in
ꝓximo littore. in humatȩ nr̃oꝵ
animȩ. Miserũ me uera ne hec
st̃ an meus aspicit  Laceros iuu¬
deo manes & truncas partib
suis ũbras. Ed hoc est: Nonde
sepulchris insurgunt᷑. Non ali

Expanded text:
me a scelere meo divellerem, in quas me a scelere meo divellerem, in quas ultimas terras, quae inhospitalia maria conderem? ~meum sine conscientia~: urunt animum intus scelerum faces, et, quotiens facta reputavi, flagella mentis sonant. ultrices video furias, et in quamcumque me partem converti, occurrunt umbrae meorum. habitat nescio quae in pectore meo poena, et, ne morte saltem hos metus effugiam, occupant gravia apud inferorota et fugacibus cibis elusus senex. adeo ne apud inferos quidem ulla poena est fame maior. et ille haec patitur, qui hominem apposuit epulandum. nobis imminet saxum, nobis stridunt ferreae turres, nostris causis urna iam stetit, nobis vivax ipsum crescit iecur, quia illic quoque viscera tantum aves laniant. excipiunt nos in proximo litore inhumatae nostrorum animae. miserum me, verane haec sunt, an mens aspicit? laceros video manes et truncas partibus suis umbras. quid hoc est? non de sepulcris insurgunt, non aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
bris morsus abrupimꝰ. cadauera
rogis de soluta st̃. & ad funera
tãꝗ ad naues c̃currimꝰ. Pesicit
ali qͥs extremo iã spũ pendens. ta¬
men durat qͥa pͥus moriturũ al¬
tũ putat. Inuicẽ exspectant &
si spei figuratione tardiꝰ cad&. moꝵ¬
sib pugnat. Non in om̃ib mortẽ
exspectant᷑. Pat̃ lib̾os esurit. & op¬
p̃ssa decimo mense mat̾ sibi pa¬
rit redit in uterũ laceratꝰ infauꝰ.
Cludt̃ domos. ne qͥs funo̾s eripiat.
Sole st̃ diuitiȩ mortiũ. Uelut in¬
faustȩ aues. supͣ spirantes stamꝰ.
Secreta miseri petunt. in solitu¬
dinẽ fugiunt. & ubi nulla spes
uite suꝑẽ. mortes suas abscon¬
dt̃. iã morituri ad feras c̃sugi¬
unt. Dehis cet̃a & hano noxiã
ciuitatẽ si hoc saltẽ fasẽ. hau¬
stu aliqͦ ad miseros c̃de. Cȩlesteᷤ
auras c̃taminato sp̃u pollui¬
mꝰ. & siderib ac diei ͣgues. & inui¬
diã scło facimꝰ. Nullas iã sꝑo fru¬
ges ꝓpitios deos ñ mereor. Quouͦi

Expanded text:
bris morsa abrupimus. cadavera bris morsa abrupimus. cadavera rogis devoluta sunt, et ad funera tamquam ad naves concurrimus. deficit aliquis extremo iam spiritu pendens; tamen durat, quia prius moriturum alterum putat. invicem expectant, et, si spei figuratione tardius cadit, morsibus pugnant. non in omnibus mortes expectantur: pater liberos esurit, et oppressa decimo mense mater sibi parit: redit in uterum laceratus infans. cludunt domos, ne quis funus eripiat; solae sunt divitiae mortium. velut infaustae aves supra expirantes stamus. secreta miseri petunt, in solitudinem fugiunt, et, ubi nulla spes vitae superest, mortis suas abscondunt; iam morituri ad feras confugiunt! Dehisce, terra, et hanc noxiam civitatem, si hoc saltem fas est, haustu aliquo ad inferos conde. caelestes auras contaminato spiritu polluimus, et sideribus ac diei graves invidiam saeculo facimus. nullas iam spero fruges, propitios deos non mereor. quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
hinc audient occisos si ne sangui¬
ne. sepultos sine ignib cibos. Siqͥs
siciliȩ fidẽ accipiant. quedã plan
falseist̃. Soli mortis ñ occidit nec
ad humanoꝵ uiscerũ epulas diẽ
uertit. Uidit nos uuluerib pastos
& ad euiscerata corpora illuxit.
public& moustra cõmissa st̃.
& inexpiabile nefas uno ore ci¬
uitatis fecit. Penis nr̃is iã ne fa¬
mes qͥdẽ satis ẽ. hoc ñ om̃s fere
faciunt. & ꝗuis sensu careant
in nocentib cib̾ uescunt᷑. utiqͦq
c̃suert̃. Int̾ hoĩes etiã siꝗͣ alieuiᷤᷤ
membris ĩpͥmunt dentẽ. mutu¬
o tam̃ laniatu abstinent. Ne¬
cesse ẽ ulla supͣ t̾ras adeo rabio¬
sa belua. cui ñ imago sua scã
sit. Nos qͥb diuina ꝓuidentia
mitiores cibos c̃cessit. qͥb soci¬
are popłos mutuo gaudẽ co¬
mitatu sida ocuł animisq
cernere datũ ẽ. iisan nos
feoiniꝰ nigros fame dentes pal¬
lidis cadauerib imp̃ssumis &
int̃ horrorẽ ac fanẽ restrictis la¬

Expanded text:
hinc audient occisos sine sanguihinc audient occisos sine sanguine, sepultos sine ignibus homines homic fidem accipiant. quaedam plane falsa sunt: sol in ortus non occidit, nec ad humanorum viscerum epulas diem vertit. vidit nos funeribus pastos et ad eviscerata corpora inluxit. publice monstra commissa sunt, et inexpiabile nefas uno ore civitas fecit. poenis nostris iam ne fames quidem satis est. hoc non immanes ferae faciunt, et quamvis sensu innocentibus cibis vescuntur, utique quae mansuerunt inter homines. etiam si qua alienis membris inprimunt dentem, mutuo tamen laniatu abstinent, nec est ulla supra terras adeo rabiosa belua, cui non imago sua sancta sit. nos, quibus divina providentia mitiores cibos concessit, quibus sociare populos, mutuo gaudere comitatu, sidera oculis animisque cernere datum est, busta nos fecimus: nigros sanie dentes pallidis cadaveribus inpressimus, et inter horrorem ac famem restrictis la
Abbreviated transcription (Latin):
reddende scausȩ cogitatio. Senit
fortasse frim̃itũ lucro. redẽpto ẽ
patrocinio. Potest fieri ut aliꝗ gͥñ
plerũq ex manib causis ob oriun¬
tur habuerit. Mlulta succurrt᷑. s
inuidiosiꝰ reputo. ꝗ qđ ciuitatẽ suã
sine causa ꝑdidit. Quȩcũq ratio.
qđ cũq ꝓpositũ fuit. audi quȩ pas¬
si sumtꝰ p̾ost ꝗ redire potiusti. Iran¬
seo torm̃ta nr̃e inopie in aciẽ cor¬
poris. uulsos tͣra destricbosq ramiᷤ
cibos qͦ daris altaria ñ impossumꝰ.
qđ popłs corporib suis uias straũ
qđ nĩdicꝰ quẽ rogaret ñ habuit.
Non obiciã tͥ famẽ. O tristis recor¬
datio o torm̃tis om̃ib c̾scientia
grauior. rũpe ferreũ pectꝰ & ar¬
dentia scelera uiuentesq intꝰ epu¬
las excute. Tuctant᷑ intͣ uiscera
aniiȩ. & uterũ funerib guidũ
in os argunt. Eredibiles fabulas
fecimꝰ. felices miseras. scelera in¬
nocentia. Om̃s qͣscũq clades fama
uulgaũ. solatia hinc petant.

Expanded text:
daeque causae cogitatio. veniit fortasse frumentum lucro, redemptum est patrocinio. potest fieri, ut aliquam gplerumque ex inanibus causis oboriuntur, habuerit. multa succurrunt, sed, invidiosius reputo, quam quod civitatem suam sine causa perdidit. Quaecumque ratio, quodcumque propositum fuit, audi quae passi sumus, postquam redire potuisti. transeo tormenta nostrae inopiae, maciem corporis, vulsos terra destrictosque ramis cibos, quod aris altaria non inposuimus, quod populus corporibus suis vias stravit, quod mendicus, quem rogaret, non habuit. non obiciam tibi famem. o tristis recordatio, o tormentis omnibus conscientia gravior, rumpe ferreum pectus, et ardentia scelera viventisque intus epulas excute! luctantur intra viscera animae, et uterum funeribus gravidum in os agunt. credibiles fabulas fecimus, felices miserias, scelera innocentia. omnes quascumque clades fama vulgavit, solacia hinc petant,
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃os tͣnscribis. salutẽ nrãm expo¬
nis. Quȩ diu inestimabił fuit in¬
nocentiã publicã uendis. Frim̃itũ
ñ naufragio ꝑdidimꝰ. ñ latroci¬
nio. lucro ꝑimꝰ. Tempestas qͦq ali¬
quã nauẽ in meũ litꝰ inpinger&.
& ex classe numerosa om̃s fructꝰ
ex hausiss&s. ꝑit fruintũ qͥa clas¬
sis uenit in portũ. Ita nos alienȩ
ciuitatis legatũ misimꝰ. & uilia
ac deuota capita uicinoꝵ delicus
morim. Nob̾ nichil iã residui suꝑ

Expanded text:
nostros transcribis, salutem nostram exponostros transcribis, salutem nostram exponis, quae diu inaestimabilis fuit, innocentiam publicam vendis. frumentum non naufragio perdidimus, non latrocinio; lucro perimus! tempestas quoque aliquam navem in meum litus impingeret, nec ex classe numerosa omnes fluctus exhausisset. perit frumentum, quia classis venit in portum. ita nos alienae civitatis legatum misimus, et vilia ac devota capita vicinorum deliciis morimur. nobis nihil iam resid
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ. lã qͦm ad singula mom̃¬
ta tẽpoꝵ mutabunt᷑ animi
bene ẽ. serenꝰ sol occidit. purꝰ
se dies tollit ad nos m̃ti fert̃
iã ueni&. Peud& interĩ fames. &
illud qđ iã du cogitat differt.
Ita tam̃ ut sub inde cõputa. quot
dies ad mortẽ suꝑsuit. Nã qͥdẽ¬
ꝓfecit meministis cũ c̃trarii uen¬
ti flare cepissent. & in alt̾ũ fluctꝰ
ac t̾ra uolarent. qͣnta cõploratio.
qͣnti planctꝰ fuerint retinebit᷑.
stabit laborabit. Ac sic dũs pͥac&
legatꝰ nr̃ cũ maxime bene naui¬
gabat. Nos in hac fortuua ĩ tã
gͣui casu in ei̾modi cogitationib
sumꝰ. tu siuꝰ miaris circuis. & ꝑ om̃s
curuatoꝵ litoꝵ ãbitꝰ t̾rã legis.
Sic fit. ut te uiu& di uauigar.
Nultꝰ amenꝰ p̃t̃mittit᷑ portꝰ nulla
celebris ciuitas inuitata transit᷑.
Mlentior. etiã ad esurientes applicaᷤ.
De inse inquã timoris iniuriani
quereris. ñ ferã te morantẽ. Quo¬
mͦ satis accusabo uendentẽ. Sp̃s

Expanded text:
mus. iam quomodo ad singula momemus. iam quomodo ad singula momenta temporum mutabantur animi! 'bene est, serenus sol occidit, purus se dies tollit, ad nos venti ferunt. iam veniet.' pendet interim fames, et illud, quod iam diu cogitat, differt, ita tamen, ut subinde computet, quot dies ad mortem supersint. numquid profecit? meministis, cum contrarii venti flare coepissent, et in altum fluctus a terra volarent, quanta conploratio, quanti planctus fuerint: 'retinebitur, stabit, laborabit!' At, si diis placet, legatus noster tum maxime bene navigabat. nos in hac fortuna, in tam gravi casu, in eiusmodi cogitationibus sumus; tu sinus maris circuis, et per omnis curvatorum litorum ambitus terram legis. sic fit, ut te iuvet diu navigare. nullus amoenus praetermittitur portus, nulla celebris civitas invisitata transitur. mentior? etiam ad esurientis adplicas. dein, si quam tu maris iniuriam quereris, non feram te morantem; quomodo satis accusabo vendentem? spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tũ ẽ. Cotidie uires desiciunt.
scopuł popłs sed&. Dũ nauesex¬
spectat. in pascua ũ redit. Aqͣs
ingredimm. & unꝰ ad te spectanti¬
ũ rictꝰ ẽ. & cũ defecert̃ omĩa ex¬
spirant te exspectantes inten¬
tis ocuł morim᷑. in mare mor¬
tui cadt̃. Quotiens sole ꝑcussa
nubes refulsit nauẽ putamꝰ.
Quotiens fractꝰ uento fluctꝰ in¬
canuit. uela int̾ p̃utam. Omo¬
biles miseroꝵ spes. ad una quȩ¬
tant. Hȩc certe nauis ẽ ecce ue¬
la pandunt᷑. ppiꝰ appellit᷑. &
accedendo crescit. nr̃a ẽ. Suosĩ
utrãq partẽ uentos habuit.
nr̃is uotis gub̾nati flatꝰ st̃.
Hec dicimꝰ. At illa interĩ tͣns¬
uolat. Netꝰ inde & desꝑatio &
lucis odiũ. Nichilti grauiꝰ quã
destitute spes torquent. Ne in¬
t̃rogare qͥdẽ licuit. aut quȩ¬
rere nemo aꝑplicabat .R.
Ergo incerti om̃iũ rerũ pe¬
pendimꝰ. nichil qͥsꝗ cognoui.
Saltẽ siscire licuisso ubi fru¬
m̃tũ uendidisses ipsi petisse¬

Expanded text:
est. cotidie vires deficiunt: scopulis populus sedet, dum naves expectat, in pascua non redit. aquas ingredimur, et unus ad te spectantium rictus est, et, cum defecerunt omnia, expirant. te, te expectantes intentis oculis morimur, in mare mortui cadunt. quotiens sole percussa nubes refulsit, navem putamus, quotiens fractus vento fluctus incanuit, vela interpretamur. o mobiles miserorum spes! ad unaquaetantur>. 'haec certe navis est; ecce vela panduntur, propius appellitur et accedendo crescit. nostra est, suos in utramque partem ventos habuit, nostris votis gubernati flatus sunt.' haec dicimus, at illa interim transvolat. fletus inde et desperatio et lucis odium. nihil enim gravius quam destitutae spes torquent. ne interrogare quidem licuit aut quaerere; nemo applicabat. ergo incerti omnium rerum pependimus, nihil quisquam cognovit. saltem si scire licuisset, ubi frumentum vendidisses; ipsi petisse
Abbreviated transcription (Latin):
mauib mittimꝰ. Decent nos tales
hostiȩ. in iudiciũ ꝑduxi publicũ
scelus & infamat̾e eiuitati quero
uelam̃tũ. Nem̃o ñ cõmisit aliqͥd.
habetis tamen si uultis imũ. &
pom̃ib nocentẽ. rei publicȩ lesȩ
accuso. Mirari uos certũ habȩ¬
sũpta sit cũ popłs in se tabue
mͦ patria & leuit̾ qđ aiunt ma¬
nu offensa intelligi possit. S:
ferenda ẽ ut inceteris hec qͦq¬

Expanded text:
manibus mittimus. decent nos tales manibus mittimus. decent nos tales hostiae. in iudicium perduxi publicum scelus, et infamatae civitati quaero velamentum. nemo non commisit aliquid; habetis tamen, si vultis, unum et pro omnibus nocentem. Rei publicae laesae accuso. mirari vos certum habensumpta sit, cum populus in se tabuermodo patria et leviter, quod aiunt, manu offensa intellegi possit; sed ferenda est, ut in ceteris, haec q
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitati imposuit. Plena nẽ
horrea. bonȩ rationes honeste
naues st̃. Et qͦ magis gaudeam
cur feslinaret. etiã nc̃ ex spei¬
tare poteramꝰ. Sola ẽ nr̃a cius¬
tas quȩ fame ꝑire ñ possit. Dis¬
mulaturũ me putatis istiꝰ pa¬
trocima: Confiteor uenit ad
ultimũ diẽ. Attulit srum̃tũ
gratulem. qđ iã nullaciuitas
fame laborat. Osi iuires suffice¬
rent latera durarent. aliqͥd ex
aridis dui faucib residuȩ uocis
exiret. qͣnta indignatione opꝰ
erat. ubi pomib dolendũ ẽ.
Qđ cũ sit. uniũsi qͥ ad sumꝰ ꝓ
clamemꝰ. Hȩc tota c̾tio inunã
uocẽ c̃sentiat. ñ eẽt tam̃ sutura
par crimini inuidia. aut om̃s
accuseinꝰ qͦta pars querit᷑ secũ
miserit. Plane in manis belua
ieiunii imꝑiosa necessitas. & uos
intꝰ implicitȩ siqͥd potestis ad¬
monete animȩ. & afferali uentre
ꝓrũpite. dũ cõmissũ nefas deuo¬
to capite ex capiamꝰ & qͣsi liistra¬
ta urbe feralẽ iuctimã uiolatis

Expanded text:
civitati inposuit. plena nunc civitati inposuit. plena nunc horrea, bonae rationes, onustae naves sunt, et, quo magis gaudeamus cur festinaret; etiam nunc expectare poteramus, sola est nostra civitas, quae fame perire non possit. dissimulaturum me putatis istius patrocinia? confiteor, venit ad ultimum diem, adtulit frumentum. gratulemur, quod iam nulla civitas fame laborat. O si vires sufficerent, latera durarent, aliquid ex aridis diu faucibus residuae vocis exiret! quanta indignatione opus erat, ubi pro omnibus dolendum est! ~quod cum si universi, qui adsumus, proclamemus, haec tota contio in unam vocem consentiat, non esset tamen futura par crimini invidia; ut omnes accusemus, quota pars queritur! secum miserit. plane immanis belua ieiunii imperiosa necessitas, et vos intus inplicitae, si quid potestis, admonete, animae, et a ferali ventre prorumpite, dum commissum nefas devoto capite expiamus et quasi lustrata urbe feralem victimam violatis
Abbreviated transcription (Latin):
in m̃sã ũ ausus sũ. Consitendũ
auide qͥ diu nichil edebamꝰ &
tam̃ cȩpisse difficillimũ fuit.
in ciuitate quẽ consiteri pu¬
deret. cũ uͦ iã inposterũ ꝓspi¬
cimꝰ. & funera horreis c̃dimꝰ.
aut ad rogos pugna est. He¬
res cadau̾ cernit. Nouũ ꝯĩcre¬
dibile nͥ uossemꝰ monstrũ ha¬
buumꝰ. si ne rogis pestilentiã.
Aortui ratio ñ c̃stitit. ꝑisse
ciues scio tantã qͥa int̾ iuuen¬
tes ñ uideo. łgri assidentes ti¬
mebant. & labentẽ animã
sup̃mꝰ domesticoꝵ ocuł redu¬
cebant. Pmo tam̃ nichil roga¬
bant suos. nͥ totã in sepultu¬
rã. It maior urgere necessi¬
tas cȩpit benesiciũ factũ ẽ
exspeclare dũ morit᷑. Nemo
adeo affinis fuit nemotã ẽ¬
iunctꝰ quẽ pietas abstiueret.
nrõs cõmedimꝰ nr̃os. Nã si a li¬
enos uellemꝰ nemo audebat. cre¬
debat. Nichil ẽ tam̃ qđ iudigua
uelitis. narraui uobis. lucri
uestrũ. frum̃tũ duplo uendio¬
mꝰ & callidissimꝰ legatꝰ uiciuę

Expanded text:
sam non ausus sum. confitendum avide, qui diu nihil ederamus, et tamen coepisse difficillimum fuit. in civitate, quem confiteri puderet, tum vero iam in posterum prospicimus et funera horreis condimus. aut ad rogos pugna est. heres cadaver cernit. novum et incredibile, nisi nossemus, monstrum habuimus: sine rogis pestilentiam. mortium ratio non constitit; perisse cives scio tantum, quia inter viventes non video. aegri adsidentes timebant et labentem animam a supremis domesticorum osculis reducebant. primo tamen nihil rogabant suos nisi tantum sepulturam. ut maior urgere necessitas coepit, beneficium factum est expectare, dum moritur. nemo adeo adfinis fuit, nemo tam coniunctus, quem pietas abstineret. nostros comedimus, nostros, nam si alienos vellemus, nemo audebat cedebat. Nihil est tamen, quod indignari velitis; narravi vobis lucrum vestrum: frumentum duplo vendidimus, et callidissimus legatus vicinae
Abbreviated transcription (Latin):
sit. quẽ ruinantes ñ inuenere
ꝓximi. qͥ int̾ suos ultimꝰ deces¬
sit. Quo uos mitto: Ipsa in tue¬
mini c̃tionẽ. humnꝰ deficientes
speciẽ tota ciuitas ht̃. cauũ in¬
aciȩ caput. & c̃ditos penitꝰ ocu¬
los. & laxã cutẽ. nudos labris tre¬
m̃tib dentes. rigentẽ uultũ &
destitutas genas. & manes fau¬
tiũ sinꝰ. Prona ceruix. t̾gũ ossi¬
b in aqͣle. infernis imaginib
similes. feda etiã cadauera.
Aut siqͥs talis ñ ẽ. confiteat᷑ se usq ab
saturitatẽ comedisse. Siia qͥsq: c̃silas

Expanded text:
sit, quem rimantes non invenere sit, quem rimantes non invenere proximi, qui inter suos ultimus decessit. quo vos mitto? ipsam intuemini contionem, unius deficientis speciem tota civitas habet, cavum macie caput et conditos penitus oculos et laxam cutem, nudos labris trementibus dentes, rigentem vultum et destitutas genas et inanes faucium sinus; prona cervix, tergum ossibus inaequale, infernis imaginibus similes, foeda etiam cadavera. aut si quis talis non est, confiteatur se usque ad saturitatem comediss
Abbreviated transcription (Latin):
Adeo insirmata ẽ calamitati¬
ũ memoria. quȩ si poss& exci¬
dere ñ tam̃ narranda uob̾ sed
ostendenda erat ruina publi¬
ca. Age dũ si uidet᷑ extͣ portas
picite. sualida arua. & spinis
obsitas segetes. & semesos arboꝵ
truncos. uidius cultore agris.
Errant a fame nr̃a innocentes
fers. in anes uille st̃. & deserta hor¬
rea in ruinã ꝓcũbunt. Nullus
inu̾sis aratro gleb̾ cãpꝰ nit&. nul¬
lũ solũ oꝑe renouat᷑. Iã & inse¬
quentẽ annũ famẽ timeo. Redi¬
te ĩ domos ur̃as. uidebitis noxioᷤᷤ
focos. & igne stabo. cadauerũ ex¬
tinchos. & tec be morib gͣuia.
cũ maxime inferimꝰ in tumuloᷤ
ossa insepulta. Pucimꝰ oꝑtas ex¬
eqͥas & ad sepulturã residua c̃fe¬
runt᷑. & tandẽ cadauera igni ꝑ¬
mittimꝰ. Ubi uͦ uniu̾sas familia
fames extinx̃ quȩ pars maxima
ẽ. in anes domos sitũ ducunt.
iacent relicte sine heͬde  sar¬
cinȩ. Inuenit᷑ interĩ clusa domo
conditꝰ dñs. si cuiꝰ mors famẽ eua¬

Expanded text:
adeo infirma est calamitatium memoria? quae si posset excidere, non tamen narranda vobis, sed ostendenda erat ruina publica. agedum, si videtur, extra portas prospicite squalida arva et spinis obsitas segetes et semesos arborum truncos. viduis cultore agris errant a fame nostrae innocentes ferae, inanes villae sunt et deserta horrea in ruinam procumbunt. nullus inversis aratro glebis campus nitet, nullum solum opere renovatur. iam et in sequentem annum famem timeo. redite in domos vestras: videbitis noxios focos et ignes tabo cadaverum extinctos et tecta mortibus gravia; cum maxime inferimus in tumulos ossa insepulta, ducimus opertas exequias, et ad sepulturam residua conferuntur, et tandem cadavera igni permittimus. ubi vero universas familias fames extinxit, quae pars maxima est, inanes domus situm ducunt, iacent relictae sine herede sarcinae. invenitur interim clusa domo conditus dominus, si cuius mors famem eva
Abbreviated transcription (Latin):
fuerint tẽporũ. fuerint anni.¬
Aliã c̃ditionẽ habent cunum
mortes & cadauerũ dira lacera¬
tio. & peiores inopia cibi. Hęc fameᷤ
iã tua ẽ. Puta me nichil inp̃senti¬
adicere nͥ hoc unũ tardiꝰ ꝗ potueraᷤᷤ
uenisti. Nondũ ł obicio duplicata
tẽpora. nec rem̃sũ totiens mare.
nec graues ancoras. ñdũ tantã
morã ꝗͣta legationi satis eẽt. Si
ꝑdidisses. Angustos humani sp̃s
t̃minos fames fecit. morim defe¬
cimꝰ. Fellina misericors. om̃s exci¬
pe aurãs. etiã si tota scđis flatib
uelate tendt̃ uenti. tam̃ remis
adiuua. Salutẽ publicã uehis

Expanded text:
fuerint fortunae, fuerint annifuerint fortunae, fuerint anniliam condicionem habent civium mortes et cadaverum dira laceratio et peiores inopia cibi. haec fames iam tua est. Puta me nihil in praesentia dicere nisi hoc unum: tardius quam potueras venisti. nondum tibi obicio duplicata tempora nec remensum totiens mare nec graves ancoras, nondum tantam moram, quanta legationi satis esset. si perdidisses. angustos humani spiritus terminos fames fecit. morimur, deficimus; festina misericors, omnes excipe auras; etiamsi tota secundis flatibus vela tetenderint venti, tamen remis adiuva. salutem publicam vehis
Abbreviated transcription (Latin):
lix pestilentia felix p̾lioꝵ stͣges.
Deniq omĩs mors facił. Fames
asꝑa uitalia haurit. p̃cordia
magistra peccandi durissima
necessitatũ deformissima maloꝵ.
hȩc ad humile op̾ nobiles manꝰ
iuittit. hȩc alienis pedib m̃dicã¬
tes ꝓsternit. hȩc sepe socioꝵ sidẽ
fregit. hȩc uenena popłis pub¬
lice dedit. hȩc in parricidiũ pioᷤ
egit. Ad huc tam̃ unũ uideba¬
tͣ remediũ. ñ ex spectare mor¬
tis diẽ. & tabescentẽ cotidie sp̃m:
suꝑuenientib malis subdicere.
Nã infame tienio qͥdẽ mortib
inmunis ẽ. At ñ tuaculpa fa¬
mes cepit. S uulneratũ iugula¬
sti. titubantẽ stͣuisti. fumantẽ
incendisti. neqͥdiniq̃ faciã diui¬
deuda st̃ mala. pͥmã famẽ for¬
tunȩ inputo ultimã tͥ. Morã tu¬
ã itinerib separo deniq ex eo ĩo¬
piã tͥ obicio. exqͦ ꝓpt᷑ de tuli. lta¬
q caritatis annonȩ rarũ frum̃¬
tũ. cedes ac direptio peccatũ.

Expanded text:
lix pestilentia, felix proeliorum strages, lix pestilentia, felix proeliorum strages, denique omnis mors facilis! fames aspera vitalia haurit, praecordia magistra peccandi, durissima necessitatium, deformissima malorum. haec ad humile opus nobiles manus mittit, haec alienis pedibus mendicantes prosternit, haec saepe sociorum fidem fregit, haec venena populis publice dedit, haec in parricidium pios egit. adhuc tamen unum videbatur remedium non expectare mortis diem et tabescentem cotidie spiritum supervenientibus malis subducere. nam in fame nemo quidem mortibus inmunis est. At non tua culpa fames coepit; sed vulneratum iugulasti, titubantem stravisti, fumantem incendisti. ne quid inique faciam, dividenda sunt mala: primam famem fortunae inputo, ultimam tibi. moram tuam itineribus separo. denique ex eo inopiam tibi obicio, ex quo propter te tuli. itaque caritas annonae, rarum frumentum, caedes ac direptio pecorum
Abbreviated transcription (Latin):
entiȩ facib agitatꝰ nichil fortuna¬
tiꝰ in et̾na sede. ut cũq cõpositis
puto. Adeo mors plac&. ĩã etiã cib̾
nr̃is inuido. Pt̃ita differo ipsa ex
nimia cupiditate noco abundan¬
tia. Desideratos dui cibos auide
haurimꝰ & lassã famẽ saturitate
strangulamꝰ. Morimur adhuc etiã
frum̃to tuo. At qͥ certe. rei .p. partes
partes quȩ st̃ adusũ popłi cõparate.
& leiuore cũ dãni sensu ꝑeunte & fa
cile remediũ accipiunt cũ reparari
sit amissũ. Oꝑa resticuã ea raripre¬
plebo. naues arma resiciã. Hic uul¬
nꝰ altissime penetrat. hic ipsa uita¬
lia ferunt᷑. ubi popłs ruit. ubi con¬
tiuius funerib om̃is sexꝰ atq etas
semel sternit᷑. Ex hausta ẽ ciuitas.
& desolate domꝰ stricte florentis
qͦndã fortunȩ. indiciũ laximu¬
ri. Quã multi in ciuitate nr̃a
ꝑiert̃ queritis: Minima qͥdẽ por¬
tio ẽ. s etiã ex hoc intelligi pote¬

Expanded text:
entiae facibus agitatus nihil fortunaentiae facibus agitatus nihil fortunatius in aeterna sede utcumque compositis puto. adeo mors placet: iam etiam cibis nostris invideo! Praeterita differo; ipsa ex nimia cupiditate nocet habundantia. desideratos diu cibos avide haurimus et lassam famem saturitate strangulamus. morimur adhuc etiam frumento tuo. atqui ceterae rei publicae partes, quae sunt ad usum populi comparatae, et leviore cum dccipiunt, cum reparari possit amissum: opera restituam, aerarium replebo, naves, arma reficiam. hic vulnus altissime penetrat, hic ipsa vitalia feriuntur, ubi populus ruit, ubi continuis funeribus omnis sexus atque aetas semel sternitur. exhausta est civitas et desolatae domus, triste florentis quondam fortunae indicium laxi muri. quam multi in civitate nostra perierint, quaeritis? minima quidem portio est, sed etiam ex hoc intellegi pote
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ad illũ dic̃ uenĩ. At ego ꝓpt̾ tem
noceus sũ ad illũ diẽ iuxi. Quȩ cõ pa¬
rata nob̾ mala ñ delicatas lacrimas
habent: Aliquẽ popłm hosbł exereiꝰ
intͣ portas coegit. sol& uenire ult¬
ma obsessis in opia s euti certe lico.
Uicbor captiuũ. aut occida aut pa¬
scet. Torm̃ta qͥdẽ pẏratarũ tulert᷑.
felices qͥb c̃tigit innocentia. Mlors
certe finis ẽ. nec seui uicia uitͣ fata
ꝓcedit. Aut etiã siqͥs adeo hominẽ
exuit ut ibi penã quęrat ubi sen¬
sus doloris in inueniat. nẽpe tam̃¬
dii cinerẽ ꝑdidimꝰ. nr̃a etiã ruina
tabuit. Nrã mala nc̃ latent. ñ ig¬
nis desunctos cremauit. ñ fere lace¬
rauert̃. ñ aues attigert̃. & tam̃ cada¬
uera mortib annumerare ñ possu¬
mꝰ. Citͣ spẽ c̃ualescendi. afflicli sumꝰ.
imino etiã cit᷑ uotũ. Grauior indi¬
es facti penitentiã ẽ pud& uitȩ lu¬
cẽ ac sida intueri ñ audeo. cotidie
felices mortuos clamo. & malȩ c̃sci¬

Expanded text:
 ad illum diem veni.' at ego propter te nocens sum, quod ad illum diem vixi. Quae comparata nobis mala non delicatas lacrimas habent? aliquem populum hostilis exercitus intra portas coegit; solet venire ultima obsessis inopia, sed everti certe licet: victor captivum aut occidet aut pascet. tormenta quidam piratarum tulerunt; felices, quibus contigit innocentia! mors certe finis est, nec saevitia ultra fata procedit. aut etiamsi quis adeo hominem exuit, ut ibi poenam quaerat, ubi sensus doloris non inveniat, nempe tamdii cinerem perdidimus, nostra etiam ruina tabuit. nostra mala nunc latent: non ignis defunctos cremavit, non ferae laceraverunt, non aves attigerunt, et tamen cadavera mortibus adnumerare non possumus. citra spem convalescendi adflicti sumus, immo etiam citra votum. gravior in dies facti paenitentia est, pudet vitae, lucem ac sidera intueri non audeo. cotidie felices mortuos clamo et malae consci
Abbreviated transcription (Latin):
fecerit nocentes legib accersimꝰ.
qđ defendi patim᷑. qđ ut puni¬
te desinget᷑. ꝗ nos illa sunestis¬
sima fame du sepeliri licuit op¬
contẽpnat apparet. qͥtã lente
in patriã reu̾tit᷑. quãꝙ de qͦ ex
exilio loqͣr. Quanta libos igno¬
minia dimittire domo uõta¬
tũ. ht̃ qͦ eat. Non publicis ma¬
nib exeuntẽ discerpsimꝰ. ñ qm̃
semel c̃sueramꝰ. & bona side fe¬
nob̾ ex tã tardo cõmeatu pla¬
cuit cib. Sic enĩ astũ lania¬
re sic cħici sic c̃sumi oportuit
iure nr̃o. Quis credat. ego me
ab hoc abstinere potui cũ &
esurirẽ ⁊ irascerer. S frum̃to
occupati sumꝰ. nec qͥcꝗ aliud
uidemꝰ. O quanta es sames
que tã grandẽ irã uicisti. At

Expanded text:
fecerit nocentes, legibus accersimus, fecerit nocentes, legibus accersimus, quod defendi patimur, quod, ut punite defungetur, quam nos in illa funestissima fame, dum sepeliri licuit, opcontemnat, apparet, qui tam lente in patriam revertitur. quamquam de quo exilio loquar? quantalibet ignominia dimittite domo noxium; habet quo eat. non publicis manibus exeuntem discerpsimus, non, quoniam semel consueramus et bona fide fenobis ex tam tardo commeatu placuit cibus? sic enim istum laniari, sic confici, sic consumi oportuit iure nostro. quis credat? ego me ab hoc abstinere potui, cum et esurirem et irascerer? Sed frumento occupati sumus, nec quicquam aliud videmus. o quanta es, fames, quae tam grandem iram vicisti! at
Abbreviated transcription (Latin):
callidissime. Hunc quẽ si mulas
quẽ nc̃ imitaris affectũ. Tẽscie¬
nꝰ qͦ animo rogaueris. ut potiꝰ
ipse morereris. S si bene noui
capax õiũ maloꝵ scelerũq pec¬
E inimice uices. & libent᷑ ⁊ for¬
tit̃ o qͣsi uindicatꝰ.
Um ciuitas famȩ laborar&̧e
misit ad frum̃ta legatũ.
p̃stituta die int̾ ꝗ rediret. ꝓsectꝰ
ille. emit. & ad aliã ciuitatẽ tẽ¬
pestate delatꝰ duplo uendidit.
& duplũ frum̃ti modũ cõpara¬
uit Illo cessante. corporib suoꝵ
passi st̃. Reu̾sus ad p̃stitutã diẽ.
rei publicȩ lese accusator. Quã¬
uis iud. innumerabiles me in¬
dignandi cause initio statĩ ao¬
tionis tͣusgulent. qr nec dicere
uniu̾sas semel possũ. nec grega¬
tĩ erũpentes differre gemitꝰ.
tam̃ ille sibi asserit locũ. qͥ est
ex hoc iudicii tẽpore. & tã lendẽ
uindictȩ dilatione ortꝰ animi
mei ꝑpedixerĩ suror. qđ ho¬
minẽ tã sceleratũ ut nos quoq

Expanded text:
callidissime, hunc, quem simulas, callidissime, hunc, quem simulas, quem nunc imitaris adfectum. Tunc sciemus, quo animo rogaveris, ut potius ipse morereris. sed si bene novi capax omnium malorum scelerumque pectus, inimice, vives et libenter et fortiter et quasi vindicatus. Cum civitas fame laboraret, misit ad frumenta legatum praestituta die, intra quam rediret. profectus ille emit et ad aliam civitatem tempestate delatus duplo vendidit et duplum frumenti modum comparavit. illo cessante corporibus suorum pasti sunt. reversus ad praestitutam diem rei publicae laesae accusatur. Quamvis, iudices, innumerabiles me indignandi causae initio statim actionis strangulent, quia nec dicere universas semel possum nec gregatim erumpentes differe gemitus tamen ille sibi adserit locum, qui est ex hoc iudicii tempore et tam lentae vindictae dilatione ortus animi mei prope dixerim furor, quod hominem tam sceleratum, ut nos quoque
Abbreviated transcription (Latin):
timida solacia. O successuũ su¬
go ega uictoriã meã ñ nar¬
rabo sine fletu. nemo ami¬
bello meo loqͣt᷑. Nichil ẽ cru¬
deliꝰ calamitate ꝗ gaudia re¬
ducunt. Quotiens redierit ille
letꝰ uob̾ in supplicia mea die
lugubres mͥ ferte uestes reno¬
uate seruuli plauctꝰ. parate
solatia ꝓpinqͥ. Nulli lib̾um
patientiꝰ desidant᷑. ꝗ qͥ ꝓpt̃ pa¬
ttẽ uident᷑ occisi. S uerũ iudi¬
ces fatendũ ẽ timeo me hercu¬
le ne par solaciis meis ñ sĩ ne
me iste qͦ ꝓ libis irascor affec¬
tꝰ in media ultione destituat.
S adiuuate miseremini ꝓpm¬
ꝗ ad iuuate amici. Et si forte
defecero tu ultionẽ meã ꝓpo
populo ͤ sũma. Timeo meher¬
cule necũ carnisex ꝓpiꝰ accersit
raccesserit subito ꝓͦ clam̃ iã malo
patre. S siquis ẽ pudor. oculi dif¬
fere lacrimas. abite gemitꝰ hor¬
ridũ. trucẽ. debeo p̃parare ⁊ mi¬
serũ. Ne p̃lensã. om̃iũ mortaliũ

Expanded text:
timida solacia. o successuum qutimida solacia. o successuum qugo ego victoriam meam non narrabo sine fletu, nemo amibello meo loquetur? nihil est crudelius calamitate, quam gaudia reducunt. quotiens redierit ille laetus vobis in supplicia mea dies, lugubres mihi ferte vestes, renovate, servuli, planctus, parate solacia, propinqui. nulli liberi inpatientitrem videntur occisi Sed verum, iudices, fatendum est: timeo mehercules, ne par solaciis meis non sim, ne me iste, quo pro liberis irascor, affectus in media ultione destituat. sed adiuvate, miseremini, propinqui, adiuvate, amici, et, si forte defecero, tu ultionem meam, popule, consumma. timeo mehercules ne, cum carnifex propius accesserit, subito proclamem: 'iam malo patrem!' sed si quis est pudor, oculi, differte lacrimas, abite, gemitus; horridum, trucem debeo praebere et miserum. deprehendam, omnium mortalium
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ solatiũ futurũ ẽ qđ pares
sumꝰ. Ed qđ in ipsa cõparationȩ
mortis ñ idẽ patient᷑ lib̾i tui:
Occidert̃ uno fortassis istu. & eri
ultio manib c̃tenta carnisicis.
Paruulos meos occidit qͥcqͥd sui
tota ciuitate teloꝵ. om̃s sexus.
om̃is etas. omis insirmitas. Nich
est crudeliꝰ morte hominũ quos
popłs occidit. Et solus hicẽ exitꝰ.
a quo ñ ẽ nec cadauubus salua
reuerentia. Uoc me nc̃ cõplora¬
re tantũ putatis. qđ ñ sũ libe¬
ris mieis ante satiatꝰ. Miser go
nec cad auera accessi. ñ insepul¬
chra maioꝵ meis manib intu¬
li nec licuit suꝑ ipsa corpora
pclamare ñ feci. Qualẽ ego
illũ patria ꝑdidi diẽ. eũdu¬
cs ab explicito bello relitunt.
ñ mie lȩte cinxere legioẽs ñef¬
susi obuiã ciues triũphali
circa cursꝰ meos exultauere
lecitia sequebar captiuns meoᷤᷤ
tristior uicbor mestus undi¬
q claudebant exercitꝰ. occur¬
rentiũ lacrimȩ ꝓpinquoꝵ &
erubescentis circa me popłi

Expanded text:
tantum solacium futurum est, quod pares sumus. quid, quod in ipsa conparatione mortis non idem patientur liberi tui? occidentur uno fortassis ictu, et erit ultio manibus contenta carnificis. parvulos meos occidit quicquid fuit tota civitate telorum, omnis sexus, omnis aetas, omnis infirmitas. nihil est crudelius morte hominum, quos populus occidit, et solus hic exitus est, a quo non est nec cadaveribus salva reverentia. hoc me nunc conplorare tantum putatis, quod non sum liberis meis ante satiatus? miser ego nec ad cadavera accessi, non in sepulcra maiorum meis manibus intuli, nec licuit super ipsa corpora proclamare: 'non feci!' Qualem ego illum, patria, perdidi diem, cum duces ab explicito bello revertuntur! non me laetae cinxere legiones, non effusi obviam cives triumphali circa currus meos exultavere laetitia; sequebar captivos meos tristior victor, maestus undique claudebat exercitus, occurrentium lacrimae propinquorum et erubescentis circa me populi