comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iudicis q̃ miꝑrime legi recensebimꝰ qd̾ aũ
ad petuniã ꝑtinet ꝙͣ apud iudicẽ peti dixis¬
ti. suadeo hercle tͥ utare. tncatonis prudẽ¬
ꝯtra cñ. gelliũ dixit ita ẽẽ amaiorib ma¬
ioꝵ traditũ obseruatũq ait. ut si qd̾ int̾
duos actũ ẽ. neq tabulis neq testib planũ
fieri possit. tũ apud iudicẽ qui de ea re cog¬
nosc̾et ut̾ ex his uir melioreẽt q̃ reretur
⁊ si pares eẽnt seu boni parit̃ seu mali.
tũ illi unde petit᷑ crederetur: ac scd̃m eũ iu¬
dicaretur. In hac autẽ causa deqͣ tuambigis ob¬
timus ẽ qui petit. unde petitur detrimus:⁊
res ẽ int̾ duos acta sine testib: Eas gͥ ⁊ c̾das ei
qͥ petit ꝯdẽpnesq eũ de quo petitur qm̃ sicati
dicis duo pares ñ sunt:⁊ qͥpeti melior est.
qͥd̃ mͥ tũ fauorinus ut uirũ philo sophum decu¬
it. suasit. s masus ego al:tiusq id ẽẽ existima¬

Expanded text:
iudicis, quae nuperrime legi, recensebimus. Quod autem iudicis, quae nuperrime legi, recensebimus. Quod autem ad pecuniam pertinet quam apud iudicem peti dixisti, suadeo hercle tibi, utare M. Catonis, pruden L. Turio contra Cn. Gellium dixit, ita esse a maioribus traditum observatumque ait, ut si quod inter duos actum est neque tabulis neque testibus planum fieri possitposit, tum apud iudicem qui de ea re cognosceret, uter ex his vir melior esset quaereretur et, si pares essent seu boni pariter seu mali, tum illi unde petitur crederetur ac secundum eum iudicaretur. In hac autem causa de qua tu ambigis, optimus est qui petit, unde petitur deterrimus, et res est inter duos acta sine testibus. Eas igitur et credas ei qui petit, condemnesque eum de quo petitur, quoniam, sicuti dicis, duo pares non sunt et qui petit melior est. Hoc quidem mihi tum Favorinus, ut virum philosophum decuit, suasit. Sed maius ego altiusque id esse existima
Abbreviated transcription (Latin):
ante sentencie tempus ex his q̃ apudeum
inp̾sens confuse uarieq dĩtr. ꝓinde ut qͦ¬
qͦ ĩ loco ac tẽꝑe mouetur sign̾a ⁊ ĩdicia faci¬
at motus atq̃ sensus sui namqui  indi¬
ces in qͥt acres atq celeres iridentur ñ alit̾
existimant rem. qua de agitur indagari
conprehendi q̃. posse. nͥ is qͥ iudicat crebris
iit̾rogationib necessariisq int̾ locucioni¬
b ⁊ suos sensis aꝑiat. ⁊ litigantiũ de p̃hẽ¬
dat contra autẽ qui sedaciores ⁊ grauioreᷤᷤ
putantur. negant iudicẽ debere ante sen¬
tenciã dũ causa utrĩq agitatur quociens
aliqͣ re ꝓposita motus est. tociens significare
qͥd sentiat: euenturum enĩ auint. ut
unt̾ loqͥ uideatur: s de his inquit ⁊ cet̾is
huiꝰcem᷑i iudicialis officii tractatib ⁊ nos
pꝰ hac cũ erit ociũ. dic̾e qͥd senciam᷑ conabi¬
mur. ⁊ pͣcepta alii tuberonis suꝑ officio

Expanded text:
ante sententiae tempus, ex iis quae apud eum ante sententiae tempus, ex iis quae apud eum in praesens confuse varieque dicuntur, proinde ut quoquo in loco ac tempore movetur, signa et indicia faciat motus atque sensus sui. Nam qui iudices, inquit, acres atque celeres videntur, non aliter existimant rem qua de agitur indagari conprehendique posse, nisi is qui iudicat crebris interrogationibus necessariisque interlocutionibus et suos sensus aperiat et litigantium deprehendat. Contra autem qui sedatiores et graviores putantur negant iudicem debere ante sententiam, dum causa utrumque agitatur, quotiens aliqua re proposita motus est, totiens significare quid sentiat. Eventurum enim aiunt, ut,interloqui videantur. Sed de his, inquit, et ceteris huiuscemodi iudicialis officii tractatibus et nos posthac, cum erit otium, dicere quid sentiamus conabimur et praecepta Aelii Tuberonis super officio
Abbreviated transcription (Latin):
hoc de iudicis officio qͣritur. si udex forte id
sciat suꝑ quare apud eñlitigat᷑ eaq res uni
ei pͥusquã agicepta aut ĩ iudicũi deducta sit.
exalio qͦdã negocio casu q alio qͦ cognita liqͥ¬
do ⁊ ꝯꝑtasit. neq id tñ ĩ agenda causa ꝓbaitur.
deceat atq ꝯueniat indici causa iã cognita
si facultas ẽẽ uideatur ꝯponẽdi negocii offi¬
cio paulisꝑiudicis dilato ꝯmunis amicitie ⁊
qͣsi ꝑacificatoris ꝑtes reciꝑe. atq illud am¬
pliꝰ ambigi ac dubitari scio. debeat ne iudex
int̾ cognoscendũ eaqͣ dicto q̃sito qppus est di¬
cere q̃rere. ⁊̃ si cruus ea dici qͣri q inter ẽ. neq
dicat neq postulet: pattinari enĩ ꝓrsus hoc
ẽẽ aĩit. ñ indicare. p̃ter hec suꝑ ea qͦ redis¬
sentitur anex usu exq officiosit iudicis¬
rem causã ꝗ dequã cognoscit inter locuti¬
onib suis ita ex pͥmere consignare q. ut

Expanded text:
hoc de iudicis officio quaeritur: si iudex forte id hoc de iudicis officio quaeritur: si iudex forte id sciat, super qua re apud eum litigatur, eaque res uni ei, priusquam agi coepta aut in iudicium deducta sit, ex alio quodam negotio casuve aliquo cognita liquido et comperta sit, neque id tamen in agenda causa probetur, deceat atque conveniat iudici causa iam cognita, si facultas esse videatur conponendi negotii, officio paulisper iudicis dilato communis amicitiae et quasi pacificatoris partes recipere? Atque illud amplius ambigi ac dubitari scio, debeatne iudex inter cognoscendum ea quae dicto quaesitoque opus est dicere et quaerere, etiamsi cuius ea dici quaerique interest neque dicat neque postulet? Patrocinari enim prorsus hoc esse aiunt, non iudicare. Praeter haec super ea quoque re dissentitur, an ex usu exque officio sit iudicisrem causamque de qua cognoscit interlocutionibus suis ita exprimere consignareque, ut
Abbreviated transcription (Latin):
cuniã nulla ꝓbatione sollẽpni docebatur. s
enĩ ego hoĩes cũ considerabam alt̾m fidei alt̾¬
um ꝓbri plenũ spurcissime qͣ̃uite ac de fama¬
rissime. nequaꝙͣ ad duci potui ad absoluendũ.
Iussi gͥ diem diffindi atq inde a sub sellus ꝑgo
ire ad fauorinũ philosophũ ꝗͣ in meo temꝑe
rome płimũ sectabar atq eiꝰ de causa ac de ho¬
minib q̃ apud me dicta fuerant uti reserat
fac̾er me. ut earũ rerũ eẽm prudentior. Tũ fa¬
uoruiꝰ religione illa cunctacionis
⁊ sollicitudiuis nr̃e con ꝓbata. id qͥd̾e in qͥt suꝑ
quo nc̃ deliberas uideri pot̾ specie tenui parua¬
q̃ ẽẽ. s si deonũ qͦ officio indicis p̃ire tͥ meuis
ne quaꝗͣ ẽ ł loci huiꝰ ł tẽꝑis ẽ eñi disceptacio ista
multiange. isiuose q̃stionis multaq ⁊ artria
cura ⁊ circũ spicientia indigens. namq ut pau¬
ca tͥ nc̃ q̃stionũ capita ad tigã iam om̃iũ pͥmͣ

Expanded text:
cuniam nulla probatione sollemni docebatur. Sed cuniam nulla probatione sollemni docebatur. Sed enim ego homines cum considerabam, alterum fidei, alterum probri plenum spurcissimaeque vitae ac defamatissimae, nequaquam adduci potui ad absolvendum. Iussi igitur diem diffindi atque inde a subselliis pergo ire ad Favorinum philosophum, quem in eo tempore Romae plurimum sectabar, atque ei de causa ac de hominibus quae apud me dicta fuerant, uti res erat,faceret me ut earum rerum essem prudentior. Tum Favorinus, religione illa cunctationis et sollicitudinis nostrae conprobata: Id quidem, inquit, super quo nunc deliberas, videri potest specie tenui parvaque esse. Sed si de omni quoque officio iudicis praeire tibi me vis, nequaquam est vel loci huius vel temporis; est enim disceptatio ista multiiugae et sinuosae quaestionis multaque et anxia cura et circumspicientia indigens. Namque, ut pauca tibi nunc quaestionum capita adtingam, iam omnium primum
Abbreviated transcription (Latin):
ritatisq ciꝰ ex p̃mebantur. Illũ autẽ mide
pecebatur hominẽ eẽ ñ bone rei uite q̃tͣprs
⁊ sordida con uictũ q̃ nulgo mẽdacissi ple¬
nũq eẽ ꝑfidiaꝵ ⁊ fraudũ ostñdebatur. Is
tam̃ cũ sus multis patͦnis clamitabat ꝑ¬
bari apud me debere pecuuã datã ꝯsuetis
modis expensi lacione m̃se rationib ciro¬
graphi exibicione tabularũ obsignatione.
testiũ intercessionẽ. ex qͥb om̃ib si uullare
ꝓbaretur dimitti iam se oportere ⁊ ad u̾sariũ
de calũpnia dãpnari qd de utͥusq autẽ uita
atq factis diceretur frustra id fieri atq di¬
cerem enĩ de petenda pecunia apud iudicem
pͥuatũ agi. non apud censores demorib. tc̃
ibi amici mei quos rogauerã inconsiliũ uire
excitati atq in patrociniis ⁊ ĩ oꝑis fori celebreᷤᷤ
nates. non sedendũ diutiꝰ ac nicħ ẽẽ dubñi dice¬
bant quin ab soluendus foret quẽ accepisse pe¬

Expanded text:
ritatisque eius expromebantur; ilium autem unde ritatisque eius expromebantur; ilium autem unde petebatur hominem esse non bonae rei vitaque turpi et sordida convictumque volgo in mendaciis plenumque esse perfidiarum et fraudum ostendebatur. Is tamen cum suis multis patronis clamitabat probari apud me debere pecuniam datam consuetis modis, expensi latione, mensae rationibus, chirographi exhibitione tabularum obsignatione, testium intercessione, ex quibus omnibus si nulla re probaretur, dimitti iam se sane oportere et adversarium de calumnia damnari, quod de utriusque autem vita atque factis diceretur, frustra id fieri atque dici; rem enim de petenda pecunia apud iudicem privatum agi, non apud censores de moribus. Tunc ibi amici mei, quos rogaveram in consilium, viri exercitati atque in patrociniis et in operis fori celebres nantes, non sedendum diutius ac nihil esse dubium dicebant quin absolvendus foret, quem accepisse pe
Abbreviated transcription (Latin):
sũ. ut iudicia q̃ appellantur pͥuata suscipe¬
rem libdi ittͥusq lingue deofficio iudicis scͥ ptos
conqͥsiui. ut homo adolescens apoetaꝵ fabu¬
lis ⁊ arethoꝵ epilogis adindicandas sitesuo¬
penuria erat. exmittis qd̾ aũit magistris cognoᷤ
lege ulia ⁊ ex sabini masirii ⁊ qͦꝵdam alioꝵ
iuris peritoꝵ ꝯm̃tariis ꝯmoniti.⁊ ad minicu¬
lati sumꝰ. In his autẽ q̃ existere solent negocioꝵ
ambagib ⁊ ĩancipiti rationũ diu̾sarũ cͥcõstã¬
cia nicħ quicꝙͣ nos huiꝰ cemi libri uiuert̃: nam
isi ꝯsilia iuditib exp̾sentiũ causaꝵ statu capiẽ¬
dasunt generalia tñ q̃dã p̾monita ⁊ p̃ceptast̃.
qͥb ante causã p̾muniri uidex p̾parari q ad ĩcer¬
tos casus futuraꝵ difficultatũ debeat. sic̃ illa mͥ
tẽ accidit ĩ explicabilis reperiende sentũcie am¬
biguitas pecebat᷑ apud me pecunia q̃ dicebat᷑

Expanded text:
sum, ut iudicia quae appellantur privata suscipesum, ut iudicia quae appellantur privata susciperem, libros utriusque linguae de officio iudicis scriptos conquisivi, ut homo adulescens, a poetarum fabulis et a rhetorum epilogis ad iudicandas lites vopenuria erat, ex mutis, quod aiunt, magistris cognosclege Iulia et ex Sabini Masurii et quorundam aliorum iurisperitorum commentariis commoniti et adminiculati sumus. In his autem, quae existere solent, negotiorum ambagibus et in ancipiti rationum diversarum circumstantia nihil quicquam nos huiuscemodi libri iuverunt. Nam. etsi consilia iudicibus ex praesentium causarum statu capienda sunt, generalia tamen quaedam praemonita et praecepta sunt, quibus ante causam praemuniri iudex praepararique ad incertos casus futurarum difficultatum debeat, sicut illa mihi tunc accidit inexplicabilis reperiendae sententiae ambiguitas. Petebatur apud me pecunia, quae dicebatur data
Abbreviated transcription (Latin):
fallaciose ꝯfutantur. ex qͥb ẽ. pacuuianũ illud
nam si q̃ euentura sunt ꝓuide aut eqͥꝑ ent ioui:
Item accianũ illud nicħ inqͥt credo auguribꝰ
qͥ aures u̾bis diuitant alienas. suas ut auro lo¬
cupletent domꝰ. Idem fauormꝰ det̾rere uoleus
ac de pellere ad olescentes agenethliacis istis ⁊
qͥb dã aliis id genꝰ qͥ ꝓdigiosis artib futura oĩa
dicturos pollicentur nullo pacto ad eũdos eos
aut adu̾sa iniqͥt euentum dicunt aut ꝓsꝑa. si di.¬
curt ꝓsꝑa ⁊ falluitt. miser fies frustra expettãd
si ad u̾sa dicunt ⁊ mencuutur miser fies frastra
iam inde exanimo miser fies anteqͣ e fato fias.
sifelicia ꝓmittunt eaq euẽtura sunt tũ pla¬
ne duo erunt ĩ ꝯmoda Spectacio te spei suspẽ¬
sũ fatigabit. ⁊ futurũ gaudii fructũ spes ⁊ͥ ĩ
p̃florau̾it: nullo gͥ pacto utendũ ẽ. istius mͦi
hominib res futuras presagientib. ai.¬

Expanded text:
fallaciosae confutantur. Ex quibus est Pacuvianum illud: fallaciosae confutantur. Ex quibus est Pacuvianum illud: Nám si quae eventúra sunt provideant, aequiperént Iouilovi, item Accianum illud: Nihil inquit crédo auguribus, qui aúres verbis dívitant Aliénas, suas ut aúro locupletént domus. Idem Favorinus, deterrere volens ac depellere adulescentes a genethliacisgenethiacis istis et quibusdam aliis id genus, qui prodigiosis artibus futura omnia dicturos pollicentur, nullo pacto adeundos eos eAut adversa, inquit, eventura dicunt, aut prospera. Si dicunt prospera et fallunt, miser fies frustra expectando; si adversa dicunt et mentiuntur, miser fiesties frustra iam inde ex animo miser fies, antequam e fato fias; si felicia promittunt eaque eventura sunt, tum plane duo erunt incommoda: et expectatio te spei suspensum fatigabit et futurum gaudii fructum spes tibi iam praefloraverit. Nullo igitur pacto utendum est istiusmodi hominibus res futuras praesagientibus. I
Abbreviated transcription (Latin):
cur ea sid̾um uis inhoĩb ualeret. defice̾t ince¬
t̾is hec nos sicta ⁊ incondita: ⁊ꝓpe modũ una
mul ⁊ uenustas. Latꝰ ea ⁊ ameniꝰ ⁊ splendidus
i ꝓfluentius ex eq̃batur: atq identidẽ ꝯmo¬
nebat ut caueremꝰ neqͣ nobis isti sycofante
alfaciendã fidẽ inreꝑent qd̾ iuderentur q̃dã
interdum uera effutire. aut sparg̾e ñ enĩ
ꝯp̃hensa inqͥt neq diffiuita neq p̾cepta ii¬
cunt. s lubrica atq ambagiosa ꝯiectacione
nitentes int̾ falsa atq uera pede temptim
qͣsi ꝑtenebras ing̾dientes eunt. ⁊ aut multa
temptando incidunt repente inprudentes in
u̾itatẽ aut ipsoꝵ qͥ eos ꝯsulunt multa ĩ creduli¬
tate ducentes ꝑueniunt callide ad ea q̃ uera
astute uera dicuntur p̃cet̾is inqͥt q̃ mencũtur
pars ea ñ sit nullesima. p̾t̾ hec autẽ q̃ dicentẽ
fauorinũ audiuimꝰ multa etiã memini poeta.

Expanded text:
cur ea siderum vis in hominibus valeret, deficeret in cecur ea siderum vis in hominibus valeret, deficeret in ceteris. Haec nos sicca et incondita et propemodum ieiuna mul et venustas, latius ea et amoenius et splendidius et profluentius exequebatur, atque identidem commonebat ut caveremus ne qua nobis isti sycophantae ad faciendam fidem inreperent, quod viderentur quaedam interdum vera effutire aut spargere. Non enim comprehensa, inquit, neque definita neque percepta dicunt, sed lubrica atque ambagiosa coniectatione nitentes, inter falsa atque vera pedetemptim quasi per tenebras ingredientes, eunt et aut multa temptando incidunt repente inprudentes in veritatem aut ipsorum, qui eos consulunt, multa credulitate ducente perveniunt callide ad ea quae verastute vera dicunt, prae ceteris, inquit, quae mentiuntur, pars ea non sit millesima. Praeter haec autem quae dicentem Favorinum audivimus, multa etiam memini poetaru
Abbreviated transcription (Latin):
posse dicũt obtĩg̾e cur ñ aliqnͣdo possint oĩa
qͦ paria usu uenire. ut cristant ꝑ huiꝰcemodi
stellarũ concursiones ⁊ similitudines socrate
simul. ⁊autisthene ⁊ p latone multi genere.
forma ãgenio. morib uita om̃i ⁊ morte pari.
qd̾ neqͣquã inqͥt prorsus fieri potest ñ gͥ hac
causa ꝓbeuti queunt ad u̾sũ hoĩũ ĩpares or¬
tus. interitꝰ pares. Illud autẽ ꝯdonare se his di¬
cebat qd ñ id qͦ requireret. si utte mortis q ho¬
minũ rerũ ihumanaꝵ om̃iũ tẽpꝰ ⁊ racio ⁊ cau¬
sa ĩ celo ⁊⁊ apud stellas foret. qͥd de muscis aut
uermiculis aut ⁊ chinis aliis minutissimis
t̾ra mariq animãtib dicerent. An iste qͦ hisd̾
quib hoĩes legib nascerentur. hisdem qccibẽ
ex tinguerentur. ut aut nanũcłis qͦ ⁊ culicib
nascendi fata sint decelestiũ sid̾um motib adtri¬
buta. aut si id ñ putarent nulla racio uid̾et᷑

Expanded text:
posse dicunt optingere, cur non aliquando possint omnia posse dicunt optingere, cur non aliquando possint omnia quoque paria usu venire, ut existant per huiuscemodi stellarum concursiones et similitudines Socratae simul et Antisthenae et Platones multi genere, forma, ingenio, moribus, vita omni et morte pari? Quod nequaquam, inquit, prorsus fieri potest. Non igitur hac causa probe uti queunt adversum hominum impares ortus, interitus pares. Illud autem condonare se his dicebat quod non id quoque requireret: si vitae mortisque hominum rerumque humanarum omnium tempus et ratio et causa in caelo et apud stellas foret, quid de muscis aut vermiculis aut echinis, multis aliis minutissimis terra marique animantibus dicerent? An istaec quoque isdem, quibus homines, legibus nascerentur isdemque itidem extinguerentur? ut aut ranunculis quoque et culicibus nascendi fata sint de caelestium siderum motibus adtributa aut, si id non putarent, nulla ratio videretur
Abbreviated transcription (Latin):
deant cursũ illũ temꝑis transuolantis qͥ uix co¬
gitacione animi ꝯp̾hendi pot̾ quo nã pacto aut
ꝯsulto ad seiͥ q̃ant aut ipsi ꝑspic̾e ⁊ rep̾hend̾e cũ
t̃tam p̾cipiti dicitũ noctiũq uertigine mini¬
ma mom̃ta ingentes fac̾e dicant mittaciones.
ad postremũ autẽ ⁊ qͥd ẽẽt qd̾ adn̾sũ hoc dici poss
reqͥrebat qd hoĩes utͥusq sexus õiũ etatũ du̾isis
stellaꝵ motib inuitam editi regionib sub qͥb
geniti sunt longe distantib tam isti aut hian¬
tib t̾ris aut labentib tectis aut opidoꝵ expug¬
nacionib aut ead̾ innaui fluctii obrugti eodꝰ ge¬
nere mortis eodꝰ qͣ ictu tẽꝑis uniu̾si simul in¬
t̾irent. qd̾ scilicet ĩ qͥt nũquã eueniret. simom̃¬
ta nascendi singłis adtributa suas unũ qͥd q̃le¬
ges hr̾ent: qd si q̃dã inqͥt ĩ hõiũ morte atq uita
post ea conuentꝰ paria ñ nulla ⁊ que si milia.

Expanded text:
deant, cursum illum temporis transvolantis, qui vix codeant, cursum illum temporis transvolantis, qui vix cogitatione animi conprehendi potest, quonam pacto aut consulto adsequi queant aut ipsi perspicere et reprehendere, cum in tam praecipiti dierum noctiumque vertigine minima momenta ingentes facere dicant mutationes? Ad postremum autem et quid esset quod adversum hoc dici posset requirebat, quod homines utriusque sexus, omnium aetatum, diversis stellarum motibus in vitam editi, regionibus sub quibus geniti sunt longe distantibus, omnes tamen isti, aut hiantibus terris aut labentibus tectis aut oppidorum expugnationibus aut eadem in navi fluctu obruti, eodem genere mortis eodemque ictu temporis universi simul interirent. Quod scilicet, inquit, numquam eveniret, si momenta nascendi singulis adtributa suas unumquidque leges haberent. Quod si quaedam, inquit, in hominum morte atque vita postea conventus paria nonnulla et consimilia
Abbreviated transcription (Latin):
aurigantib. ac si inqͥt potiusset p̾dici ad fir¬
mant pirrꝰ ne rex anmanlius curius p̾lio uic¬
t᷑us ẽet. Cur tãdem ñ dealea qͦ ac de calculis⁊⁊
alueolo audent dic̾e qͥs nã ibi luoentiũ uĩcit
an uidelicet magna scient parua nescunt.⁊ nu
nora maiorib ĩꝑceptiora st̃. s si magnitudines
rerũ sibi uẽdicant. magisq eȩ ꝑ spicuas ⁊ faci¬
liuis conp̃hendi posse dicunt. Uolo ĩ qͥt mͥ respon¬
deant quid ĩ hac tociꝰ mũdi cõtẽplacione p̾stã¬
tis nature oꝑibus uitam parius atq breuib
nego ciis fortunisq hõiũ magnũ putent: atii idͥ
uelim etiã inqͥt ut respondeant. si tam paruũ
atq rapidum ẽ moñttũ tẽꝑis inqͦ homo nascẽs
fatũ accipit. ut in edẽ illo puncto sub eod̾ cirtulo
celi płes simul ad eãdem ꝯpetũtiam nasci ñ q̃¬
qm̃ ñ eodꝰ temꝑis puncto editi st̃. peto ĩqͥt respõ¬

Expanded text:
aurigantibus. Ac si, inquit, potuisse praedici adfiraurigantibus. Ac si, inquit, potuisse praedici adfirmant Pyrrusne rex an Manius Curius proelio victurus esset, cur tandem non de alea quoque ac de calculis et alveolo audent dicere, quisnam ibi ludentium vincat? An videlicet magna sciunt, parva nesciunt, et minora maioribus inperceptiora sunt? Sed si magnitudines rerum sibi vindicant magisque esse perspicuas et facilius comprehendi posse dicunt, volo, inquit, mili respondeant quid in hac totius mundi contemplatione, prae tantis naturae operibus, in tam parvis atque brevibus negotiis fortunisque hominum magnum putent? Atque id velim etiam, inquit, ut respondeant: si tam parvum atque rapidum est momentum temporis, in quo homo nascens fatum accipit, ut in eodem illo puncto sub eodem circulo caeli plures simul ad eandem competentiam nasci non quequoniam non eodem temporis puncto editi sunt peto, inquit, respon
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ gͣbus ꝑ que infinitũ successionũ ordinẽ tam
sepe ac tã multiplicit̾ ead̾ ipsa ñ ead̃ stellarum
facie de notantur: qd̾ si id fieri pot̾ eaq diu̾si¬
tas atq uarietas ad mittitur. ꝑ oĩs antiquitatis
gradus adsignifi canda eoꝵ hominũ qͥ p̾ nascẽt᷑
exordia. ĩ parilitas hec turbat obseruacionẽ
oĩsq. racio discipline ꝯfunditur: iam uͦ id mi¬
nime ferendum censebat. qd̾ ñ mͦ casus et ẽuẽ¬
ta q̃ euenirent extͥnsecus s ꝯsilia qͦ ipsa ho¬
minũ ⁊ arbitrarias ⁊ uarias uolñtates ad peti¬
cionesq declinacionesq ⁊ fortuitos repenti¬
nosq ĩ leuissimis reb animoꝵ impetꝰ recessus¬
q̃ moueri agitari q̃ de suꝑ ecelo putarent cãꝙͣ
qd fere ire ĩbalneas uoli̾s acde inde nolueris
atq id rursus uolueris ñ exaliqͣ dispari uariaq
animi agitacione s ex necessaria qͣdã erran¬
neuro spata eẽ uideantur. si nicħ sua sponte
nicħ arbitratu suo facu̾it. s ducentib stellis ⁊

Expanded text:
eius gradus perque infinitum successionum ordinem tam saepe ac tam multipliciter eadem ipsa, non eadem stellarum facie denotantur? Quod si id fieri potest eaque diversitas atque varietas admittitur per omnis antiquitatis gradus ad significanda eorum hominum qui post nascentur exordia imparilitas haec turbat observationem omnisque ratio disciplinae confunditur. iamlam vero id minime ferundum censebat, quod non modo casus et eventa quae evenirent extrinsecus, sed consilia quoque ipsa hominum et arbitria et varias voluntates adpetitionesque et declinationes et fortuitos repentinosque in levissimis rebus animorum impetus recessusque moveri agitarique desuper e caelo putarent; tamquam quod forte ire in balneas volueris ac deinde nolueris atque id rursus volueris, non ex aliqua dispari variaque animi agitatione, sed ex necessaria quadam erranneurospasta esse videantur, si nihil sua sponte, nihil arbitratu suo faciunt, sed ducentibus stellis et
Abbreviated transcription (Latin):
declarari coitu oportere dicebat. cerco qͣdã ⁊ uecessa¬
rio stellarũ ordine qͣles qͣltq fortima hoĩes gignerẽ¬
tur ac multo ⁊̃ anteꝙͣ pater ipse atq mat̾ nasc̾ent᷑
ex eoꝵ genitura debuisse iam it̃ ꝓspici qui nã olun
futuri eẽnt. qͦs bi craturi forent ⁊ supͣ longe atq
longe ꝑ ĩfinitũ ⁊ si disciplina ista fundam̃to aliqͦ
u̾itatis nixa ẽ centesimo usq abhinc scło ł magis
pͥmo celi atq mũdi exordio atq inde iã deinceps
ꝯtinua significatione qͦciens generis anctores eiꝰ d̾
hõĩs nasc̾entur. stelle iste p̾monstrare debuerint
qualis qͣliq facto futurꝰ sit qͥsqͥs hodie natꝰ ẽ: qͦ añ
inqͥt pacto credi pot̾ unꝰ cuiꝰq stellaꝵ forme ⁊ po

Expanded text:
declarari coitu oportere dicebat certo quodam et necessadeclarari coitu oportere dicebat certo quodam et necessario stellarum ordine quales qualique fortuna homines gignerentur; ac multo etiam ante, cum pater ipse atque mater nascerentur, ex eorum genitura debuisse iam tunc prospici quinam olim futuri essent quos hi creaturi forent; et supra longelone atque longe per infinitum, ut, si disciplina ista fundamento aliquo veritatis nixa est, centesimo usque abhinc saeculo vel magis primo caeli atque mundi exordio atque inde iam deinceps continua significatione, quotiens generis auctores eiusdem homines nascerentur, stellae istae praemonstrare debuerint qualis qualique fato futurus sit quisquis hodie natus est. Quo autem, inquit, pacto credi potest, uniuscuiusque stellarum form
Abbreviated transcription (Latin):
q̃da disciplina ẽ. nullo id pacto pot̾ ꝓced̾e dicãt
enĩ qͦt tandem annis ł pociꝰ qͦt scłi orbis hoͥc
obseruationis ꝑ fiai qͥuerit: constare qͥpe ĩtͥ
astrologos dicebat stellas istas qͣs erraticas dice¬
rent: que eẽ om̃iũ rerũ fatales uderentur.
infincto ꝓpe ⁊ ĩnumerabili nu̾o annoꝵ adeũ¬
dem locũ. cũ eod̃ habitu simul om̃s profecte sũt.
ulla efficies litt̾aꝵ tanto euo portuerit edurare:
atq illud ⁊̃ cuiꝰ mͦi ẽẽt ꝯsid̾andũ putabat. qd̾ ałud
matris aliud pꝰea cũ in decẽ mensib ꝓximis ĩ lucẽ
ederetur. q̃ rebatq qͥ ꝯueniret du̾sam suꝑ eodem fie¬
ri demonstracionẽ. si ut ipsi putarent alius atq
alius eaꝵdẽ stellarũ situs atii: ductus alias atq ali¬
as fortunas daret: s ⁊ nupciaꝵ tẽpore exqͥb libri
q̃rerentur atq ipso etiã illo maris ⁊ femine iã

Expanded text:
quaedam disciplina est, nullo id pacto potest procedere. Dicant quaedam disciplina est, nullo id pacto potest procedere. Dicant enim quot tandem annis vel potius quot saeculis orbis hic observationis perfici quiverit. Constare quippe inter astrologos dicebat, stellas istas quas erraticas dicerent, quae esse omnium rerum fatales viderentur, infinito prope et innumerabili numero annorum ad eundem locum, cum eodem abitu simul omnes reverti unde pulla effigies litterarum tanto aevo potuerint edurare. Atque illud etiam cuimodi esset considerandum putabat, quod aliud matris, aliud postea cum in decem mensibus proximis in lucem ederetur, quaerebatque qui conveniret diversam super eodem fieri demonstrationem, si, ut ipsi putarent, alius atque alius earundem stellarum situs atque ductus alias atque alias fortunas daret. Sed et nuptiarum tempore, ex quibus liberi quaererentur, atque ipso etiam illo maris et feminae iam
Abbreviated transcription (Latin):
atq ꝑpetua obseruatio ꝑfici ñ qͥret. neq eos tam̃
cernere hõies possint ꝓpt̾ esuꝑ antiã uł splendo¬
ris ł altitudinis: namꝰ ⁊ q̃dam inqͥt sid̾a aqͥb dã
t̾ris ꝯspiciuntur. eaꝵ que t̾raꝵ hoĩb nota sunt
s eadem ipsa exalia om̃i t̾ra non uidentur. ⁊ st̃
aliis oĩo ignarissima atq ut uidemꝰ ĩ qͥt ⁊ has tm̃¬
mͦ stellas exuna pte t̾re obseruari debuisse q̃ tãd̾
finis obseruationis istꝰ fuit ⁊ q̃ tẽpora satũ ẽẽ
uisa sunt ad ꝑcipiendũ qul p̾mon straret aut cetꝰ
stellararũ aut aut cͥcuitꝰ. aut tͣnsitꝰ. aut nã susto
modo cepta fieri obseruacio ẽ ut animadu̾teret᷑
quo habitu quaq forma qͣq positura stellararũ
aliqͥs nasceretur. tũ de inceps abineunte utta for
ac pꝰ ea longis tẽꝑib cũ ipse ille eod ĩ locoeodem¬
ꝗr: habitu forent. ead̾ cet̾is qͦ euentura existi

Expanded text:
atque perpetua observatio perfici non quiret, neque eos tamen atque perpetua observatio perfici non quiret, neque eos tamen cernere homines possent propter exuperantiam vel splendoris vel altitudinis. Nam et quaedam, inquit,sidera a quibusdam terris conspiciuntur earumque terrarum hominibus nota sunt; sed eadem ipsa ex alia omni terra non videntur et sunt aliis omnino ignarissima. Atque uti demus, inquit, et has tantummodo stellas et ex una parte terrae observari debuisse, quae tandem finis observationis istius fuit et quae tempora satis esse visa sunt ad percipiendum quid praemonstraret aut coetus stellarum aut circuitus aut transitus? Nam si isto modo coepta fieri observatio est, ut animadverteretur quo habitu quaque forma quaque positura stellarum aliquis nasceretur, tum deinceps ab ineunte vita fortac postea longis temporibus, cum ipsae illae eodem in loco eodemque habitu forent, eadem ceteris quoque eventura existim
Abbreviated transcription (Latin):
celi regionib: nam qͣnta in qͥt parciũ circuloꝵ¬
aut colores cient s nurtant ⁊ uariant tẽpesta¬
tes q̃ eod̾ intẽꝑe alibi placidas alibi uiolentas
mouent cur ñ euenta qͦ rerũ ac negocioꝵ alia
efficiunt inchaldeis alia ĩgetulis. alia apus da¬
nubiũ. alia apud nilũ: ꝑ autẽ eni ĩ qͥt ĩ ꝯsequens
ipsũ qͥdꝰ corpus ⁊ habitũ tã ꝓfundraeris subalio at¬
q alio celi curuamine. ñ eund̾ manere ĩ hõm̃ aũ
negociis stellas istas opinari idem sẽꝑ ostñd̾e. sic
eas si quaꝯq t̾ra conspexeris p̾t̾ea muabatur
id cuiquã ꝓꝑcepto liq̃re stellas istas qͣs achaldeis
ibabiloniis siue egyptiis obseruatas fert̃. qͣs multi
erraticas. nigiduis errores uocant ñ esse płes ꝙͣ uul¬
go dic̾entur: posse enĩ fieri existimabat. ut ⁊ alii
quidã planetes pari potestate ẽẽnt si ne qͥb recta

Expanded text:
caeli regionibus. Nam quanta, inquit, partium circulorcaeli regionibus. Nam quanta, inquit, partium circuloraut calores cient, sed mutant et variant tempestatesque eodem in tempore alibi placidas, alibi violentas movent, cur non eventa quoque rerum ac negotiorum alia efficiunt in Chaldaeis, alia in Gaetulis, alia aput Danuvium, alia aput Nilum? Per autem, inquit, inconsequens, ipsum quidem corpus et habitum tam profundi aeris sub alio atque alio caeli curvamine non eundem manere, in hominum autem negotiis stellas istas opinari idem semper ostendere, si eas ex quacumque terra conspexeris. Praeterea mirabatur id cuiquam pro percepto liquere, stellas istas quas a Chaldaeis et Babyloniis sive Aegyptiis observatas ferunt, quas multi erraticas, Nigidius errones vocat, non esse plures quam volgo dicerentur; posse enim fieri existimabat ut et alii quidam planetes pari potestate essent, sine quibus recta
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si ui ⁊ racione qua diuina fieri pot̾ neqͣꝙͣ id
tam̃ censebat uttam breui exigno q̃ uite spacio
qͣnto iuis hõis ingenio conp̾hendi posse ⁊ ꝑcipi.
scientie fundo ceptos s fusa ⁊ uaga ⁊ arbitraria
qͣlis longinqͣ ocłoꝵ acies est. ꝑ int̾ ualla media
caligantiũ: tolli enĩ qd̾ maxue int̾ deos atq
hoĩes differt. si hoĩes quiq res oĩs pꝰ ficturas p̃¬
nosc̾ent. Ipsã deinde sid̾um stellaꝵ q̃ obseruaci¬
onẽ. ꝙͣ eẽ originẽ scientie sue p̃dicarent haut¬
qͣ quã putabat liqͥde ꝯsistere. nã si pͥncipes cal¬
deiꝰ qͥ ĩpatentib cãpis colebant stellaꝵ motus
⁊ uias ⁊ discessiones. ⁊ cõgtus ratuẽtes qͥd exhis
effic̾etur obseruauerunt ꝓcedat ĩ qͥt hoc sanẽ
disciplina s subea mͦ inclinacione celi sub qͣ tc̃
chaldei fuerurt. ñ eñ pot ĩ qͥt racio chaldeoꝵ ob¬
seruacionis manere. si qͥs ea uti uelit sub diu̾sis

Expanded text:
etsi vi et ratione quapiam divina fieri potest, nequaquam id etsi vi et ratione quapiam divina fieri potest, nequaquam id tamen censebat in tam brevi exiguoque vitae spatio quantovis hominis ingenio conprehendi posse et percipi, scientiae fundo concepto, sed fusa et vaga et arbitraria, qualis longinqua oculorum acies est per intervalla media caligantium; tolli enim quod maxime inter deos atque homines differt, si homines quoque res omnis post futuras praenoscerent. Ipsam deinde siderum stellarumque observationem, quam esse originem scientiae suae praedicarent, hautquaquam putabat liquide consistere. Nam si principes Chaldaei, qui in patentibus campis colebant, stellarum motus et vias et discessiones et coetus intuentes, quid ex his efficeretur observaverunt, procedat, inquit, haec sane disciplina, set sub ea modo inclinatione caeli, sub qua tunc Chaldaei fuerunt; non enim potest, inquit, ratio Chaldaeosis
Abbreviated transcription (Latin):
Dñsum istos qͥ sese chaldeos seu genethli¬
acos appellant ac de motu de que posi
exercendi autẽ non ostentanti gr̾a ingenii
anqd̾ ita serto iudicatoq existimaret ñ
sibi exauditione ꝓꝑe ad notaui. eamq fue¬
runt ad hanc forme sentenciã. Disciplinam
istam chaldeoꝵ tante uenustatis ñ eẽ qnͣte
uid̾i uolunt. neq eos pncipes eiꝰ auctoresq eẽ
datiis captantes atq eos qm̃ uiderent t̾rena
q̃dã int̾ hoĩes sita celestum rerũ sensu atq dic¬
tu mou̾i quale ẽ. qd̃ oceanꝰ qͣsi lue comes cũ ea
simul senescit adolescit qr huic iudelicet sĩbi
argum̃tũ adsucdendũ parauisse ut crede̾mꝰ oĩa
rerũ humanaꝵ ⁊ parua ⁊ maxima tãꝙͣ stellis
atq sid̾ib euincta duci ⁊ regi eẽ autẽ iumis
ꝙͣ ĩ eptũ absurdumq. ut qm̃ estus doceam cũ
de aque ductũ cũ riualib. aut de ꝯmuni parie¬
te cũ uicino uidice mest ut existimemꝰ id negoci¬
um qͣsi habena qͣsi decelo iunctũ gub̃nari. qd̃

Expanded text:
SUM istos qui sese Chaldaeos seu genethliacos appellant ac de motu deque positexercendi autem, non ostentandi, gratia ingenii, an quod ita serio iudicatoque existimaret, non hs ibi ex auditione propere adnotavi, eaque fuerunt ad hanc ferme sententiam: disciplinam istam Chaldaeorum tantae vetustatis non esse quantae videri volunt, neque eos principes eius auctoresque esse, ndaciis captantes. Atque eos, quoniam viderent terrena quaedam inter homines caelestium rerum sensu atque ductu moveri, quale est quod oceanus quasi lunae comes cum ea simul senescit adolescitque, hinc videlicet sibi argumentum ad suadendum paravisse ut crederemus omnia rerum humanarum et parva et maxima, tamquam stellis atque sideribus evincta, duci et regi. Esse autem nimis quam ineptum absurdumque, ut, quoniam aestus oceani cum de aquae ductu cum rivalibus aut de communi pariete cum vicino apud iudicem est, ut existimemus, id negotium quasi habena quadam de caelo vinctum gubernari. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
efessus ego qͦndã dintina ꝯm̃tacione. laxã.¬
di leuandiq aĩ gr̃a magrippe cãpo deambu¬
iabam. atq ibi duos forte gramaticos conspica.
tiuo iur egregii dicendũ ꝯtend̾et. alt̾ uir egre¬
gie: racio autẽ eiꝰ qͣ eg̾gii oport̾e dici censebat.
huꝰcem᷑u fuit: q̃ ꝯq inqͥt noĩa seu uocabula
recto casu nuimero singłari siłłaba  finiũt᷑
ĩ quib ante ultunã sillabã posita ẽ .i. litt̾a
oĩa casu uocatuo .i. litt̾a t̾minãtur ut celius
ba tncasu noĩandi futtur. eã q: sillabam pre¬
cedit .i. litt̾a: hr̾e debebit incasu uocandi .i. lit¬
tem̃ extremã. ⁊ idcͥco egregi ñ egregie rectiꝰ dice¬
tur. Nam diuus ⁊ riuus ⁊ duus nou sillaba
terminãtur s ea q̃ ꝑ duo .ii. scribenda ẽ ꝓpter¬
audunt. o inqͥt egregie grãmatice. ł si id̾ maiꝰ
egregissime dic oro te. insciꝰ et impiꝰ ⁊ sobruis

Expanded text:
EFESSUS ego quondam diutina commentatione laxandi levandique animi gratia in Agrippae campo deambulabam. Atque ibi duos forte grammaticos conspicatutivo vir egregi dicendum contenderet, alter vir egregie. Ratio autem eius, qui egregi oportere dici censebat, huiuscemodi fuit: Quaecumque, inquit, nomina seu vocabula recto casu numero singulari us syllaba finiuntur, in quibus ante ultimam syllabam posita est i littera, ea omnia casu vocba in casu nominandi finitur eamque syllabam praecedit i littera, habere debebit in casu vocandi i litteram extremam et idcirco egregi, non egregie, rectius dicetur. Nam divus et rivus et clivus non us syllaba terminantur, sed ea quae per duo u scribenda estaudivit, O, inquit, egregie grammatice vel, si id mavis, egregissime, die, oro te, inscius et impius et sobrius
Abbreviated transcription (Latin):
meo ũi. ⁊ efficere nigrũ uiris albũ. urinã me¬
diũ. GR. nouũ refrigerare. uetus cale facere:
mediũ eẽ prandiu caminũ. Qd significet pran¬
diũ caninũ rem leuicuitulã diu ⁊ auxie q̃ siui¬
mꝰ: prandiũ aũ absteniũ inqͦ nicħ potatur ca
appellasset qd̾ neq nouũ ẽẽt neq uetꝰ. ⁊ plerũq
hoĩes ita loqͣnͣtur ut õẽ uinũ aut nouũ ẽẽ dicãt
aut uetꝰ nullam uĩ hr̾e significauit neq no¬
ui neq uetͥis qd̵ mediũ ẽẽt. ⁊ idcirco ꝓuino non
habendũ. qr neq refrigeraret neq calefac̾et re¬
frigerare id dicit qd̾ g̾ce GR. dicitur. Expł¬

Expanded text:
medium? Et efficere nigrum virus, album urinam, medium πέψιν? Novum refrigerare, vetus calefacere, medium esse prandium caninum? Quid significet prandium caninum, rem leviculam, diu et anxie quaesivimus. Prandium autem abstemium, in quo nihil potatur, caappellasset, quod neque novum esset neque vetus—et plerumque homines ita loquantur, ut aut vetus —nullam vim habere significavit neque novi neque veteris quod medium esset, et idcirco pro vino non habendum, quia neque refrigeraret neque calefaceret. Refrigerare id dicit quod Graece ψύχειν dicitur.
Abbreviated transcription (Latin):
iusticie uultum q̃ eiꝰ seueris atq uenerandis
uerboꝵ colorib depiuxit: facit qͥppe imagi¬
nẽ iusticie fieri q̃ solitã ẽe dicit apictorib
rethorib q. antiqͥorib adhunc ferme mod̾
forma atq filio uirginali aspectu uehem̃¬
ti ⁊ formidabili luminib ocłoꝵ acͥb. neq
humilis neq atrocis s reu̾ende cuidã tͥsticie
dignitate. Ex imaginis autẽ istꝰ significati¬
one intelligi uoluit iudicẽ qͥ iusticie antis¬
tes ẽ. oport̾e eẽ gͣuem. sc̾m. seuerũ. ĩ corruptũ
madulabilẽ. ꝯtraq imꝓbos nocentes q̃ innu¬

Expanded text:
severis atque venerandis verborum coloribus depinxit. Facit quippe imaginem Iustitiae fierique solitam esse dicit a pictoribus rhetoribusque antiquioribus ad hunc ferme modum: Forma atque filo virginali, aspectu vehementi et formidabili, luminibus oculorum acribus, neque humilis neque atrocis, sed reverendae cuiusdam tristitiae dignitate. Ex imaginis autem istius significatione intellegi voluit, iudicem, qui Iustitiae antistes est, oportere esse grave, sanctum, severum, incorruptum, inadulabilem contraque im
Abbreviated transcription (Latin):
hõiũ appellacio intra modicũ qͦ numerũ cohi¬
bęri atq ĩcludi pot̾. multi autem nescio quo
pacto ⁊ quodã sensu inenarrabili om̃i fere g̾e¬
nus qd ĩ ciuitate ẽ ⁊ ordine ⁊ etatũ ⁊ sexus con¬
prendunt: qd̾ scilicet qͣdrigariꝰ ita ut reserat
ĩgentẽ atq ꝓmiscã multitudinẽ uolens ostñ¬
dere. cũ multis mortalib mecellũ ĩ capitoliũ
les multos ꝓ multis hominib dicendũ ne plane
fiat gretũ illud de uarronis satura ꝓu̾biũ. GR

Expanded text:
hominum appellatio intra modicum quoque numerum cohihominum appellatio intra modicum quoque numerum cohiberi atque includi potest, multi autem mortales nescio quo pacto et quodam sensu inenarrabili omne fere genus quod in civitate est et ordinum et aetatum et sexus conprehendunt; quod scilicet Quadrigarius, ita ut res eratingentem atque promiscam multitudinem volens ostendere, cum multis mortalibus Metellum in Capitolium les multos pro multis hominibus dicendum, ne plane fiat Graecum illud de Varronis Satura pr
Abbreviated transcription (Latin):
aliis ad sidentib legerentur.: ⁊ cuidã haut sane
iuro indocto uideretur. mortalib multis ꝓho
minib multis in epte frigideq ĩ historia uimis¬
qͣr ĩpetice dixisse. Tum fronto illi cui hoc uideba¬
tur. arn tu inqͥt aliaꝵ homo rerũ iudicii elegã.¬
tissimi mortalib multis ineptũ tͥ uideri ⁊ fri¬
gidũ : nil autẽ arbitrare cause fuisse qd̃ uir mo¬
desti atq puri ac ꝓpe cotidianisermonis morta¬
lib maluit quã hoĩb dicere. eandem q credis
futurã fuisse multitudinis demonstracionẽ si
cũ multis hõib. ac ñ ꝯmultis mortalib dic̾et.
Ego qͥd̃ inqͥt sic existimo. nisisime scͥptoris istiꝰ
om̃is q. antiq orationis amor atq ueneracio
ceto ẽẽ iudicio facit. longe. longeq eẽ ampliꝰ. ꝓlixiꝰ
fusiꝰ insignificanda tocius ꝓpe ciuitatis mułtitu¬
dine mortales quã hoĩes dixisse: nãq multoꝵ

Expanded text:
aliis adsidentibus, legerentur et cuidam haut sane aliis adsidentibus, legerentur et cuidam haut sane viro indocto videretur mortalibus multis pro hominibus multis inepte frigideque in historia nimisque id poetice dixisse, tum Fronto illi cui hoc videbatur: Ain tu, inquit, aliarum homo rerum iudicii elegantissimi, mortalibus multis ineptum tibi videri et frigidum, nil autem arbitrare causae fuisse quod vir modesti atque puri ac prope cotidiani sermonis mortalibus maluit quam hominibus dicere, eandemque credis futuram fuisse multitudinis demonstrationem, si cum multis hominibus, ac non cum multis mortalibus diceret? Ego quidem, inquit, sic existimo, nisi si me scriptoris istius omnisque antiquae orationis amor atque veneratio caeco esse iudicio facit, longe longeque esse amplius, prolixius, fusius, in significanda totius prope civitatis multitudine mortales quam homines dixisse. Namque multorum
Abbreviated transcription (Latin):
te animo ꝓmpto semꝑ atq ĩtento. ut sunt
athletaꝵ qui pancratie uocantur. Nam sĩc
illi adcertandũ uocati ꝓ iectis alte brahiis ꝯ¬
sistunt capudq ⁊os suum manib oppositis
pugna mota ẽ. aut ad uitandos ictꝰ cauta s.
aut ad faciendos parata. ita animꝰ atq mens
uiri prudentis adu̾sus uim ⁊ petulancias
ꝓspiciens eẽ debet erecta. ardua. septa. solide
expedita. iã sollicitis nũꝙͣ coniuens. nusquã
aciẽ suã flectens ꝯsilia cogitaciones ꝙ contra
fortune uerbera contraq insidias iniquoꝵ qͣsi
brachia ⁊ manꝰ ꝓtendens ne qua iure ad u̾sa ñ
repentina incursio in paratis in ꝓtectis q̃. nob̾ ob
erba sunt claudii qͣdrigarii xii¶oriatur:
exannaliũ eiꝰ.xiii. concione dimissa metellꝰ
in capitoliũ uenit cummortalib multis. in¬
de domũ ꝓficiscitur. tota ciuitas eũ reduxit. cũ
is liber eaq u̾ba. ai frontour nob̾ etae plerisq

Expanded text:
tet animo prompto semper atque intento, ut sunt tet animo prompto semper atque intento, ut sunt athletarum, qui pancratiastae vocantur. Nam sicut illi ad certandum vocati proiectis alte brachiis consistunt caputque et os suum manibus oppositis pugna mota est, aut ad vitandos ictus cauta sunt aut ad faciendos parata—ita animus atque mens viri prudentis, adversus vim et petulantias piciens, esse debet erecta, ardua, saepta solide, expedita in sollicitis, numquam conivens, nusquam aciem suam flectens, consilia cogitationesque contra fortunae verbera contraque insidias iniquorum, quasi brachia et manus, protendens, ne qua in re adversa et repentina incursio inparatis inprotectisque nobis obVERBA sunt Claudi Quadrigarii ex Annalium eius XIII: Contione dimissa, Metellus in Capitolium venit cum mortalibus multis; inde domum proficiscitur, tota civitas eum reduxit. Cum is liber eaque verba M. Frontoni, nobis ei ac plerisque
Abbreviated transcription (Latin):
ac cũ miei. tũ ꝑ .e. ⁊ .i. scͥbendum. ẽ. qr dandi casuᷤ
ẽ. hec nos auctoritate doctissimi hoĩs adducti
ꝓpter eos qui haꝵ quoq rerũ sc̃ĩam qua erunt
non p̾ter mittenda existimanimꝰ. Xxii.
panopee ⁊ in oomeli certȩ: s illi homeri conon
sane rerui parem neq fumilẽ fecit ẽẽ enĩ ui¬
detur homeri simplicior ⁊ sincerior uirgilii
M egebatur panetii philosopħi liber xxiii.¬
de officiis secundus extrib illis ĩclitis libris.
qͦs. m. tulliꝰ magno cũ studio maximo qoꝑe emu¬
latus ẽ. Ibi scͥptum ẽ. cũ multã alia ad bonã
frugem ducenda tũ uł maxime qd̃ ẽẽ herete¬
q ĩ animo debet. id autẽ.ẽ. ad hanc fere sentẽ¬
ciam: uita inqͥt hõiũ qͥa etate ĩmedio rerũ a¬
gunt. ac sibi siisq ẽẽ usui uolunt. negocia
ꝑicula q̃ er ĩꝓuiso assidua ⁊ ꝓpe cotidiana fert.
ad ea cauenda atq declinãda ꝑ inde ẽẽ opor¬

Expanded text:
at cum mehei, tum per e et i scribendum est, quia dandi casus at cum mehei, tum per e et i scribendum est, quia dandi casus est. Haec nos auctoritate doctissimi hominis adducti, propter eos qui harum quoque rerum scientiam quaerunt, non praetermittenda existimavimus. XXVII Panopeae et Inoo Melicertae. Sed illi Homerico non sane re parem neque similem fecit; esse enim videtur Homeri simplicior et sincerior, Vergilii EGEBATUR Panaetii philosophi liber De Officiis secundus ex tribus illis inclitis libris, quos M. Tullius magno cum studio maximoque opere aemulatus est. Ibi scriptum est, cum multa alia ad bonam frugem ducentia, tum vel maxime quod esse haerereque in animo debet. Id autem est ad hanc fere sententiam: Vita, inquit, hominum qui aetatem in medio rerum agunt ac sibi suisque esse usui volunt, negotia periculaque ex improviso adsidua et prope cotidiana fert. Ad ea cavenda atque declinanda perinde esse opor
Abbreviated transcription (Latin):
seruari si ñ sciemꝰ ĩ nõib ⁊ ualerii utrũ int̾ro¬
gandi sint an uocacandi. Nam ĩt̾rogãdi se¬
cũda sillaba suꝑiore thono ẽ. ꝙͣ pͥma de inde
nouissima deicttur ad incasu uocandi sum¬
motonest pͥma deinde gradatĩ descentunt:
sic qͥd̾ nigidius dici p̾cipit s siqͥs nc̃ ualeriũ
appellans incasu uocandi scd̃m id p̾ceptum
nigidii acuerit pͥmã ñ aberit qͥn redeatur.
nos dicimꝰ. uoculacionẽ appellat: ⁊ casum t̃t̾ro¬
gandi eñ dicit. ꝙ̃ nc̃ nos genitiuũs dicimꝰ. Id qͦ ĩ
eod̾ libro nigidiano animadu̾timꝰ: si huiꝰ inqͥd
amici ł huiꝰ magni scͥbas unũ .i. facito extre¬
mũ. sui uero hi magni hu amicii caus umulti¬
tudinis recto. tũ ante .i. scͥbendũ erit atq idip¬
sum facies insmilib. Item si huiꝰ t̾re scribas
.I. litt̾a sit extrema si huic t̾re ꝑ e. scͥbendũ ẽ
Itẽ mei qui scͥbit in casu interrogandi uelut
cũ dicimꝰ mei studiosis. ꝑ .i. unũ scribat ñ ꝑ e.

Expanded text:
leri, utrum interrogandi an vocandi sint? Nam interrogandi secunda syllaba superiore tonost quam prima, deinde novissima deicitur; at in casu vocandi summo tonost prima, deinde gradatim descendunt. Sic quidem Nigidius dici praecipit. Sed si quis nunc, Valerium appellans, in casu vocandi secundum id praeceptum Nigidii acuerit primam, non aberit quin rideatur. oculationem appellat et casum interrogandi eum dicit, quem nunc nos genetivum dicimus. Id quoque in eodem libro Nigidiano animadvertimus: Si huius, inquit, amici vel huius magni scribas, unum i facito extremum, sin vero hei magnei, hei amicei, casu multitudinis recto, tum ante i scribendum erit e, atque id ipsum facies in similibus. Item si huius terrai scribas, i littera fit extrema, si huic terrae, per e scribendum est. Item mei qui scribit in casu interrogandi, velut cum dicimus mei studiosus, per i unum scribat, non per e;
Abbreviated transcription (Latin):
ignorẽ manubiaꝵ utterp̾tacionẽ uulgariã.
qd̃ ẽẽ dicant᷑ manubie p̾da. s q̃ro. an .m. tulliꝰ
u̾boꝵ homo diligentissimꝰ ĩ oratione quã dñ
delege agraria. Ral. ianuariis ꝯtra rullũ in ani
⁊ ĩ lepida geminatione iũxerit manubias et
p̾dam si duo ħ u̾ba idꝰ significant. neq ulla rẽ
aliqua dissident: atq ut erat fauormus egregia
ł druina quadam memoria uerba ipsa tullii
statim dixit: ea nos hic ad scͥpsimꝰ: p̃dã. manu¬
hias sectionẽ. castm deniq. g̾n ꝓompei sedẽtẽ
imꝑatorẽ decem uiri uendent. ⁊ infra ttidem
duohec simul iunctim posita dixit. ex p̃daex
manubiis. exaumo coronario. ac deindẽ a denin¬
in qͥt utroq ialoco .m. ticero duob ũbis idẽ sicu¬
ti tuputas significantib. inepte ifrigide cẽ
usus. ac tali loco dignꝰ quali apud aruto fanen
facerissimũ comicoꝵ eruripedes aeschilũ insec

Expanded text:
ignorem manubiarum interpretationem vulgariam, ignorem manubiarum interpretationem vulgariam, quod esse dicantur manubiae praeda. Sed quaero an M. Tullius, verborum homo diligentissimus, in oratione quam dixit De Lege Agraria Kalendis Ianuariis contra Rullum, inani et inlepida geminatione iunxerit manubias et praedam, si duo haec verba idem significant neque ulla re aliqua dissident. Atque, ut erat Favorinus egregia vel divina quadam memoria, verba ipsa M. Tulli statim dixit. Ea nos hic adscripsimus: Praedam, manubias, sectionem, castra denique Cn. Pompei, sedente imperatore, decemviri vendent; et infra itidem duo haec simul iunctim posita dixit: Ex praeda, ex manubiis, ex auro coronario. Ac deinde ad eum coninquit, utroque in loco M. Cicero duobus verbis idem, sicuti tu putas, significantibus inepte et frigide esse usus ac tali ioco dignus quali apud Aristophanen, facetissimum comicorum, Euripides Aeschylum insec
Abbreviated transcription (Latin):
uet ad exhortandã parsumonrã sustinẽdã q̃ ⁊̃¬
opiam ꝗͣ g̾ce istoꝵ p̾strigie philosophari sẽse
dicentiũ unibrasq u̾boꝵ inanes fingentũi. qͥ seni¬
cħ habere ⁊ nichil tam egere ac nicħ cupere di¬
cunt cũ ⁊ habendo ⁊ egendo ⁊ cupiendo ardẽat
cũ undiq maurata eqͦꝵ atq signoꝵ milita¬
rium. subscͥptũq ẽ exmanũxiis : q̃rebat fauo¬
rinꝰ cũ marea fori ambularet: ⁊ amicũ sii ꝯ¬
sulẽ oꝑiretur. causas ꝓtribunali cognoscẽtẽ.
nos q̃ tt̃ eũ sectaremur. q̃rebat inquã qͥd nob̾
iuderetur significare ꝓͥe manubiaꝵ illa ĩ scͥptio.
Tum qͥspiam qui cũ eo erat homo ĩ studiis doc¬
nu capta ẽ. Etiã si inqͥt fauorinꝰ oꝑa mͥ pͥnceps
⁊ ꝓpe om̃is ulitt̾is disciplins q̃ gcis sũpta ẽ.
non usq eo tñ ĩ frequens sũ nocũ latinaꝵ qͣs
subsicuo aut tumultuario studio colo. itthane

Expanded text:
vet ad exhortandam parsimoniam sustinendamque invet ad exhortandam parsimoniam sustinendamque inopiam quam Graecae istorum praestigiae, philosophari sese dicentium umbrasque verborum inanes fingentium, qui se nihil habere et nihil tamen egere ac nihil cupere dicunt, cum et habendo et egendo et cupiendo ardeant. cumundique inaurata equorum atque signorm militarium, subscriptumque est: Ex manubiis. Quaerebat Favorinus, cum in area fori ambularet et amicum suum consulem opperiretur causas pro tribunali cognoscentem nosque tunc eum sectaremur—quaerebat, inquam, quid nobis videretur significare proprie manubiarum illa inscriptio. Tum quispiam qui cum eo erat, homo in studiis docnu capta est. Etiamsi, inquit Favorinus, opera mihi princeps et prope omnis in litteris disciplinisque Graecis sumpta est, non tudio colo, ut hanc