comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sed carmisicia dicas. Et ncet ut n¬
maioribus phicet aparando prandiũ.
quasi pxandiũ dictum sit ꝙ bellatores
ad prandiũ paret. non parari tñ aliqͦd
sed fieri. Uere q ĩb̾i preliũ Ibi gestũ
esse putes non prandiũ. Ita dux saucras
ac tremẽs. ita mero ꝑcussi om̃es mitatg¬
a abeurat. Al ensa pro acie fuerit. pro
Bando et fallaci hoste uoluptas/. eubilia
pro sepulchris. constiencia pro infno
ac cirgiultus nestra gule domitrix
Expels imudicie: ub̃i gaudia mhitent
unde uoluptas feda exulet. ubi fit
Regnia sobrietas / cudile castum ⁊ quictũ
constiencia paradisus/ Surgit ⁊ce
igitur uel ebrius uel indignãs. Iste
transquillus et sobrius. Ille de morbo
dubuis ac ꝑauẽs. Iste fragilitatis sͥ
conscius om̃iu qz quib humanũ corp̾
subiacet securus: Ile uel Irascitur
uel ludie Dic Utrumq dechinas deo
gracias agit. Tota dehint Illi dies
inter iuxuriã sopm̃ q et curas axias

Expanded text:
sed carnificinam dicas. Et licet, ut sed carnificinam dicas. Et licet, ut maioribus placet, a parando prandium, quasi parandium, dictum sit, quod bellatores ad prelium paret, non parari tamen aliquid, sed fieri, vereque prelium ibi gestum putes esse, non prandium. Ita dux saucius ac tremens, ita mero percussi omnes nutantesque abeunt; mensa pro acie fuerit, pro blando et fallaci hoste voluptas, cubilia pro sepulchris, conscientia pro inferno. ac tumultus nescia, gule domitrix, expers immunditie. Ubi gaudia inhabitent, unde voluptas feda exulet, ubi sit regina sobrietas, cubile castum et quietum conscientia paradisus. Surgit ille igitur vel ebrius, vel indignans; iste tranquillus et sobrius. Ille de morbo dubius ac pavens; iste frugalitatis sibi conscius, omniumque quibus humanum corpus subiacet securus. Ille vel irascitur vel ludit, hic utrunque declinans Deo gratias agit. Tota dehinc illi dies inter luxuriam somnumque et curas anxias
Abbreviated transcription (Latin):
mipiũ. nil tiere. letum agit atq tras¬
quillum tuũ plaridas noctes dcti osõs
dies et serura couruia It liber. sedet
Intrexidꝰ. Nullas striũt aut cauẽt isidias
scit seamari et non sua Rait mortem suã
nulli utilem. Rulli dampnosã uitam
i magni estimat. Red qualiter i id
unũ sumo scudio intentus ut bñactã
uite fabulã pulchyo fine concludat
abitur sensun dies et fugũt hore¬
ac iam prandio finis est. Turbãt
Aum familiares excitus. hosces q
tecta muguĩt. et q̃rmioniis famescẽtũ.
habet enmi non ultimũ hoc malum
mtusa diuitũ. Iniquissima est. Itaq
hic fames. hic nausea. temꝑies nusꝙ̃
Aula quidem insuauis odor. ĩamenus
color. iter mcertum. solum omne
salsamentis effusis. Late olidum cocͤtũ¬
ss .Idem et unio. Lubritũ et fumo
mibilum et spimnis horridu᷑. ⁊ asꝑgine
tepidum. et ad ipe tabidum. et ossibus
albicans. et sangume rutilũ. Demq
ut uerbo utar ambrosui nõ coqͥnam

Expanded text:
imperium nil timere; letum agit atque tranimperium nil timere; letum agit atque tranquillum evum, placidas noctes, otiosos dies et secura convivia; it liber, sedet intrepidus, nullas struit aut cavet insidias, scit se amari et non sua. Scit mortem suam nulli utilem, nulli damnosam vitam, ur magni extimat, sed qualiter: in id unum summo studio intentus, ut bene actam vite fabulam pulcro fine concludat. Labitur sensim dies et fugiunt horeac iam prandio finis est. Turbant illum familiaris exercitus, hostesque tecta mugiunt, et querimoniis famescentum. Habet enim non ultimum hoc malum mensa divitum, iniquissima est: itaque hic fames, hic nausea, temperies nusquam. Aule quidem insuavis odor, inamenus color, iter incertum, solum omne salsamentis effusis late olidum cruentumque idem et vino lubricum, et fumo nubilum, et spumis horridum, et aspergine tepidum, et adipe tabidum, et ossibus albicans, et sanguine rutilum: denique, ut verbo utar Ambrosii, non coquinam
Abbreviated transcription (Latin):
auleis uudus paries ex agresti temito
pro solio iburneo quercus est siri
uel fagus pura uel abiee celum
spectare non aurũ. serr̃ã amat cal¬
care non pͬpura. sidicen gratus et¬
assidẽti consargenti q dulcissinus cantus
est penedictio et graciaꝵ actio Uillicus
si Res poscat pist̾na coquus ⁊ uerna ẽ
.quitthd is apposuit. hic eqͥminitate et
modestia p̾ciosum facit. Cibũ om̃em
peg̾nis silius. aut lictoritꝰ aduectũ. om̃e
potum ligurũ atq picenciũ collibus
expssum dicas. Ea frons est. is ꝙ añno
utentis. sic in deũ inq hom̃es gratus
Dit cõmumbꝰ memptis qr letus dapibꝰ
non t̾m ut maroneus ille senculus
Regum opes equat añno ẜ transtendit
Nulli penitus Iniudet. Rullũ odit
sorte contentus sua. et fortune Inu¬
ens maccessus. nichil metuit nichil
cuapit. Scit non spargi uenena futilibꝰ
Stit uite homũ pauta sufficeꝰ ⁊ sũmas
uerat q diuicias ml optare sũmuĩ

Expanded text:
auleis nudus paries ex agresti cemento, auleis nudus paries ex agresti cemento, pro solio eburneo quercus est sibi, vel fagus pura, vel abies; celum spectare non aurum, terram amat calcare non purpuram, fidicen gratus etassidenti consurgentique dulcissimus cantus est benedictio et gratiarum actio. Vilicus, si res poscat, pincerna, cocus et verna est; quicquid is apposuit, hic equanimitate et modestia preciosum facit. Cibum omnem peregrinis silvis aut litoribus advectum, omnem potum Ligurum atque Picentium collibus expressum dicas; ea frons est, isque animus utentis, sic in Deum inque homines gratus, sic comunibus inemptisque letus dapibus, non tantum, ut Maroneus ille seniculus regum opes equat animo sed transcendit. Nulli penitus invidet, nullum odit; sorte contentus sua et fortune iniuriis inaccessus, nichil metuit, nichil cupit; scit non spargi venena fictilibus, scit vite hominum pauca sufficere, et summas verasque divitias nil optare, summum
Abbreviated transcription (Latin):
Ruplorat ¶ Euñ et adueosue cetat ĩfidias
aluid femedñ genus Inuẽtum ẽ. Inte ⁊ dma
daxes q ruuda serpẽtum cormia promiñt
Auteis insita solerter arbustulis. et q̃si
poluptaria ex arte const mortẽ mseti.
mira res ip̃a mors excubat. Ille nuite
sedet obducta fronte. grauioꝰ occłie srcilio
umbroso. lugosa nare /geris q palletibꝰ
egre uistosa lis labra disglutmãs/. uix
cput itollẽs. fulgoribꝰ ꝙ et odoribus
acebntꝰ ubi sit nescit. uesꝑtmña tumĩs
craxula. et matutmi negocu cõfusus
euẽtu futursq Iam fallatus intentus
quo se uertat aut quid. agat. sudat
ulet ructat ostitat. singła morsitans
sse uero uel paucis uel uno uel
nillo famulo contentus. hesterno
sobrius uetetus q Iciumo modisto.
Susbi tart mũdã mensã nusla Re mage
ꝑ sua prudenna ex ornut. pro fumultu
⁊quiẽpro stre pitu silentã inde
pro mltitudine seip̃m. sp̃e sͣ conres
me sibe fa bulator. at cõuiua nst
net mituit solus ẽẽ dum setu est pro

Expanded text:
as insidias aliud remedii genus inventum est: inter vina dapesque livida serpentum cornua prominent, aureis insita solerter arbusculis, et quasi voluptaria ex arte contra mortem miseri, mira res, ipsa mors excubat. Ille autem sedet obducta fronte, gravibus oculis, supercilio umbroso, rugosa nare genisque pallentibus, egre viscosa labra disglutinans, vix caput attollens, fulgoribusque et odoribus attonitus. Ubi sit nescit, vespertina tumens crapula, et matutini negotii confusus eventu, futurisque in fallaciis intentus — quo se vertat, aut quid agat? — sudat, olet, ructat, oscitat, singula morsitans, ste vero vel paucis vel uno vel nullo famulo contentus, hesterno sobrius vegetusque ieiunio, modesto sub lare mundam mensam nulla re magis quam sua presentia exornat, pro tumultu requiem, pro strepitu silentium habet, pro multitudine seipsum; ipse sibi comes, ipse sibi fabulator ac conviva est, nec metuit solus esse, dum secum est. Pro
Abbreviated transcription (Latin):
strepitu mẽfam instruit. Uexrit᷑ putͤ solũ
et fedo płuere cimita complent᷑. uolat
atriis argentum. auro infectum. et pocła
carus gẽmis expssa. stãnũ serito uestit᷑.
ostro paries. texra tapetibꝰ dum fuoꝵ
Nuda interini cohors t̾mit. instructa acie
Datur. tamdẽ lintheo signũ ꝑugne. Coqͥne
digee aule. ducibꝰ conturrũt. Ingens
fragor exoritur. Comithunt᷑ terra mari¬
ẜ conquifite epule. et uina pristis cal¬
cata consulibꝰ. Ardent rutilo in auro
nostre graae q uindenne epeo m scarho
gnosos et meroe . Uesemit falionus q
mistent᷑. surrentini & colles ⁊ calabri
Nec satis est insi bachus ansoniꝰ. uel
hybleo melle uel coesuco medicatꝰ. harũ¬
dinis bactisq ingntibꝰ odoratus naturã
arce mutauerit. Parte alia par diutes
generis pompa conspitit᷑. fere horribles.
pistes: incogniti. uolutres mandite. płue̾
p̾cioso oblite. et oblite uecerle ¶ uedã
uoce testantes origñe nomen q Iam solũ

Expanded text:
strepitu mensam instruit. Verritur putre solum et fedo pulvere cunta complentur, volat atriis argentum auro infectum et pocula cavis gemmis expressa, scamnum serico vestitur, ostro paries, terra tapetibus, dum servorum nuda interim cohors tremit. Instructa acie datur tandem lituo signum pugne. Coquine duces aule ducibus concurrunt, ingens fragor exoritur, convehuntur terra marique conquisite epule et vina priscis calcata consulibus. Ardent rutilo in auro nostre graieque vindemie, uno in scipho Gnosos et Meroe, Vesevus, Falernusque miscentur, Surrentinique colles et Calabri. Nec satis est, nisi Bachus Ausonius, vel Hibleo melle vel Eoe suco medicatus harundinis, baccisque nigrantibus odoratus, naturam arte mutaverit. Parte alia par diversi generis pompa conspicitur: fere horribiles, pisces incogniti, volucres inaudite, pulvere precioso oblite et oblite veteris patrie, quedam voce testantes originem, nomenque iam solum
Abbreviated transcription (Latin):
yuasi euidiañ chaces allud antiquim
renouatum atq in angusticis Nc coattĩ
non solum corpore in uno iss in unapaside
fugida piupiabũt calidis humetia sicse
molia cum duriessine pondete siabetia
pondus Sub hac tanta collue diusaꝵ

Expanded text:
quasi ovidianum chaos illud antiquum renovatum atque in angustias sit coactum, non solum corpore in uno, sed in una paropside, frigida pugnabunt calidis, humentia siccis, mollia cum duris, sine pondere habentia pondus. Sub hac tanta colluvie diversarum
Abbreviated transcription (Latin):
obsequio Repetens. neq̃ñ forfitã ingrato
aĩo dm̃oꝵ munerũ memo ᷑ tuanestat.
Et sepe interea mirũ dictu fecuri tioris
at trepide spei plenus. menior ꝙ p̾teriti
nc futiroi prouidẽs leto dolore. et felicibꝰ
Lacmis habundat: Eiĩe statũ milla
uoluptas occupatoꝵ. nulle uinq̃ drbane
delitie. nulli ⁊egnoꝵ sastus equauett. Inde
suspitiens celum ac stellas. ⁊ slit hĩtanta
dim̃deũ suũ tota mente suspnae ⁊ prio
cogitans de exilni siu loco protinꝰ ad
honestt cuiꝰ piã Iocunde q ictĩonis scudiũ
comu̾tit. Atꝙ Ita cibis pastus amtnis sims
multa cũ uace m̃mi. Uenture lucis fnũ
le hostilꝰ nmicis+ men olsesfinos

Expanded text:
obsequio repetens, nequando forsitan ingrato obsequio repetens, nequando forsitan ingrato animo divinorum munerum memoria evanescat. Et sepe interea mirum dictu securi timoris ac trepide spei plenus memorque preteriti ac futuri providens, leto dolore et felicibus lacrimis abundat. Quem statum nulla oluptas occupatorum, nulle unquam urbane delitie, nulli regnorum fastus equaverint. Inde suspiciens celum ac stellas, et illic habitantem Dominum Deum suum tota mente suspirans, et patriam cogitans, de exilii sui loco, protinus ad honeste cuiuspiam iocundeque lectionis studium convertitur: atque ita cibis pastus amenissimis, multa cum pace animi venture lucis initium le hosti
Abbreviated transcription (Latin):
pͥciũ face̾. seu sociũ sẽu pupitiu fareret
seu uitm coiugẽ pudititia ormata. expu¬
grare. blandims seu litigio Imusto. Iustitie
Lune Ira pcert. nũc ardẽs de siderio. mĩc
desꝑationt gelatus. Ita pessimꝰ artifex
añ lucẽ diurni telam negocu orditur
qua se se atqz alios muoluat. ocrreco¬
Gurgit solitarius atq ociosus felix¬
N modita quitte recreatus. Sop̃noq
orlui non fracto ẜexpleto. Et mterdum
ꝑnoctantis philomene cantibꝰ exprettꝰ
Iloro q uie dum leuiter excussũs. pulsis¬
ꝓ forporibꝰ. quictis hodis psclleꝰ intipite
Uamtorẽ labiorũ suoꝵ ut egdessarirs inde
matutinis Laudibus aperiat deuotus
expostit. Et cordit sui dñn in aduitoriũ
suũ uotat. nchil qr iam uiribꝰ suis fidẽe
et ĩmurẽtiu conscius inetues q disc̾imi
ut festinet obsecrat. nullis texendis
fraudibꝰ intentus. ẜ dei gliam ⁊ sanitoꝵ
Laudes non in dies tm̃ sed in horas. et
indeffesso linrgue famulatu et ꝑio mentꝭ

Expanded text:
cium facere, seu sotium, seu pupillum fallere, seu vicini coniugem pudicitia armatam expugnare blanditiis, seu litigio iniusto iustitie Nunc ira preceps, nunc ardens desiderio, nunc desperatione gelatus: ita pessimus artifex ante lucem diurni telam negotii orditur, qua se se atque alios involvat. Surgit solitarius atque otiosus, felix, modica quiete recreatus, somnoque brevi non fracto sed expleto, et interdum pernoctantis philomene cantibus experrectus, thoroque vixdum leniter excussus, pulsisque torporibus quietis horis psallere incipiens, ianitorem labiorum suorum ut egressuris inde matutinis laudibus aperiat devotus exposcit, et cordis sui dominum in adiutorium suum vocat, nichilque iam viribus suis fidens et imminentium conscius metuensque discriminum ut festinet obsecrat: nullis texendis fraudibus intentus, sed Dei gloriam et sanctorum laudes non in dies tantum, sed in horas, et indefesso lingue famulatu et pio mentis
Abbreviated transcription (Latin):
Redo ego generosum annũ pter
Derm dbi finis est nr̃. Preter
se ip̃m. Et archanas curas fuat. aut
p̾ter uliquẽ multa similitudine sibi
cõuĩctum añnũ iuisꝙ̃ acquiestere. Et¬
si enni uoluptas tenacissimo uisto
Illita. et blandis ac dulcibꝰ plena fit
laqueis. fortes cñ circa terrã alas
detinere diucius non potest/. Acqui
suit deũ siue nosipõs. et honestia stu¬
dia quibus utrumq conseqͥmꝰ. siue
conform̃e nobis q̃rimꝰ añũ a turbis
homũ uebiũ q turbinibꝰ ppł ogissime
Fecedendũ. sd sic ẽẽ ut dico illi ipi etiã
forte non negent qui concursu ppłr
mulcent᷑ ac murmure. Si modo Ita
obrupti dep̾sseq falsis opimonib¬
i non sunt qͥn interdum ad seipõs redecit¬
tse q ad excelsam ueri semictã uel Reytado .t¬
conuertant. Quod utinã nõ tã multis
accideret. Et ut agri multarũq Rerum
uiliũ sic saltem excolendi anmi morgłib
cura foret . Ut enim pniguis ager sentitꝰ
sic humanus annus hũndat exroribus

Expanded text:
redo ego generosum animum, preter Deum ubi finis est noster, preter seipsum et archanas curas suas, aut preter aliquem multa similitudine sibi coniunctum animum, nusquam acquiescere; etsi enim voluptas tenacissimo visco illita et blandis ac dulcibus plena sit laqueis, fortes tamen circa terram alas detinere diutius non potest. Atqui sive Deum, sive nos ipsos et honesta studia, quibus utrunque consequimur, sive conformem nobis querimus animum, a turbis hominum urbiumque turbinibus quam longissime recedendum est. Id sic esse ut dico, illi ipsi etiam forte non negent qui concursu populi mulcentur ac murmure, si modo ita obruti depressique falsis opinionibus non sunt, quin interdum ad seipsos redeantseque ad excelsam veri semitam vel reptando convertant. Quod utinam non tam multis accideret, et ut agri multarumque rerum vilium sic saltem excolendi animi mortalibus cura foret. Ut enim pinguis ager sentibus, sic humanus animus abundat erroribus,
Abbreviated transcription (Latin):
e abisimũ floreũ sedile salubte ꝑ
naitus colem constitit. Iubaet iam solis
exorto in diimas dei raudet pioletus ore
prorũpens eo ꝙ suamꝰ si diuone fortee
suspirns leut murmar prom gurgi

Expanded text:
e ubi primum floreum sedile salubremque nactus collem constitit, iubare iam solis exorto, in diurnas Dei laudes pio letus ore prorumpens eoque suavius si devotis forte suspiriis lene murmur proni gurg
Abbreviated transcription (Latin):
rum gaudio fauscun litn serene luns
Nue ad formidata luditũ subsetłia uĩtuem̃
Runt insontis. aut nocentꝭ rei pastit
cudatiã . aut pororsus alequd uel In¬
moliture. mordente nm constitea sep
mitu eciã uerba ruente᷑. et sepe uer
pro mtndats. Uerbera ⁊ berbis Rstreẽ.
drator eẽ malutat. Raptim ifrio ngotio dedu

Expanded text:
lentii, et cum gaudio faustum limen serene lucis sive ad formidata iudicum subsellia ventum espremit insontis, aut nocentis rei pascit audaciam, aut prorsus aliquid vel inmolitur, mordente animum conscientia, sepe metu etiam verba rumpente; et sepe vera pro mendaciis, verbera pro verbis referens, rator esse maluerit, raptim infecto
Abbreviated transcription (Latin):
iinguã quoq et mentem cofessiont psoante
salutisera. et caritate celico Ignt flamũtem
ac proxnios accenfura. Que si deuote
posculet Iam habet multum hoc mentis
ardore ꝙ̃ quolibet auri seu gẽmarum¬
splendore felinor. Inde gute pedentmi¬
sua relegens uestigia scandẽte Iam in¬
et diem meridiem accendẽte solis Radio.
Et quo ille cupide ꝓurit᷑ ¶ ħ ic om̃em ma¬
arui cupidmũ calorem noxiũ aufferei
flagitat. Demq quod umũ poeta satirico
sine periculo posti docet. in corpore sano
mentem sanam orat. Quis horũ oro
hactenus horas suas expend honestius:
Euit prandu tempus. Ille fub¬
Ingenti et fumã minitãte aula cõpo
pulumaribꝰ obrutꝰ. sepultus a toboant
uariis tecta clamorib. Circimstãt canee
aulici. muresq domestici. Cer latim
adulatorum circũ fusa acies obsequitur
Et corrosor turba famliariũ cõfuso

Expanded text:
linguam quoque et mentem confessione personantem salutifera, et caritatem celico igne flammantem ac proximos accensuram. Que si devote postulat iam habet, multum hoc mentis ardore quam quolibet auri seu gemmarumsplendore felicior. Inde autem pedetsua relegens vestigia, scandente iam t meridiem accendente solis radio, et quo ille cupide peruritur, hic omnem malarum cupidinum calorem noxium auferri flagitat. Denique quod unum poeta satyricus sine periculo posci docet, in corpore sano mentem sanam orat. Quis horum, oro, hactenus horas suas expendit honestius? enit prandii tempus. Ille subingenti et ruinam minitante aula componitur pulvinaribus obrutus sepultusque. Reboant variis tecta clamoribus; circumstant canes aulici muresque domestici, certatim adulatorum circumfusa acies obsequitur t corrasorum turba familiarium confuso
Abbreviated transcription (Latin):
sunt iaude . Alec molã ueicui Recessus
et saentiũ delectãt ꝙ̃ que in hñs hĩtat
occũ et libtas. Aeq adeo inhumannis sũ¬
at ut homñes oderim quos edito celesti
Dilige̾ iubeor ut meip̃m. Ged pertata
hominũ. et in pͥmis mea. atq in popłis
habitãtes curas / et sollicitudines mestas
edi. De quibꝰ om̃ibus in fallor sig̾ficãciꝰ
agetur. Si nõ quicqd ad hanc aut
ad illam partem. dici posse uidebr̃ seorfũ¬
deplicuero. Ged utrumq miscriero . nũt
hot nũc illud aitingens̃. Ut uitissim hu

Expanded text:
sunt laudo. Nec me tam vacui recessus sunt laudo. Nec me tam vacui recessus et silentium delectant, quam que in his habitant otium et libertas: neque adeo inhumanus sum ut homines oderim, quos edicto celesti diligere iubeor ut me ipsum, sed peccata hominum, et in primis mea, atque in populis habitantes curas et solicitudines mestas odi. De quibus omnibus, ni fallor, significantius agetur, si non quicquid ad hanc aut ad illam partem dici posse videbitur seorsuexplicuero, sed utrunque miscuero, nunc hoc nunc illud attingens, ut vicis
Abbreviated transcription (Latin):
Ar amore solitudime ⁊ huic tõnnto
Ribertatis studio Po iemã tidi nuint ⁊
Grope contigũa romanã quã uocant
ecuriã sugis. Ubi nõ mediotrem forte
hodit sortireris gradum. si ꝙ tum
solitudo tibi semꝑ anglica. tantum
tumultus ule tartareus placusset.
Isus aute sum michi facillime fela
selitud ie estensurus:. Si sĩł frig  frep̃nie
⁊dolores iifiat q monst̾uero. xcurrẽt
actus hom̃. quos uel hͭ uita patifitos
atqz transquillos nel Illa turbidos aeq
sollicitos et hanelantes habet. Unũ ẽ
emm hiis om̃ibus fundamẽtũ. hanc uitã
leto ocio. illam tristi negocio mcubere.
quod si qñ forte cõuulsum casus aliqͥs
aut nature fortune qz uis ofetnderit
ꝙuis id prarũ et uelud inter portenta
nũraridum sit. tñ si accidat mutare
sentenciã non pudebit. et Iocundã ociosa¬
q frequẽciã solitudini meste at sollicite
pͥferre non metuã. Aeq em̃ solitudis
solum nomẽ. sed que in solitudine bona

Expanded text:
quod amore solitudinis et huic coniuncto quod amore solitudinis et huic coniuncto libertatis studio vicinam tibi nunc et prope contiguam romanam quam vocant curiam fugis, ubi non mediocrem forte hodie sortireris gradum, si quantum solitudo tibi semper angelica, tantum tumultus ille tartareus placuisset. Visus autem sum michi facillime felicitatem solitudinis ostensurus, si simul frequentie dolores miseriasque monstravero, percurrens actus hominum quos vel hec vita pacificos atque tranquillos, vel illa turbidos atque solicitos et anhelantes habet. Unum enim est his omnibus fundamentum: hanc vitam leto otio, illam tristi negotio incumbere. Quod siquando forte convulsum casus aliquis aut nature fortuneque vis ostenderit, quamvis id perrarum et velut inter portenta numerandum sit, tamen, si accidat, mutare sententiam non pudebit et iocundam otiosamque frequentiam solitudini meste ac solicite preferre non metuam. Neque enim solitudinis solum nomen, sed que in solitudine bona
Abbreviated transcription (Latin):
intersertum uidi ut dubiũ me fecerit
an bafitii eẽt an petri. In hoc autem
fractatu magna ex ꝓte soluis exꝑientie
Ducatum habui n ͨ aliũ dutẽ querens
nec oblatum admissurus. libiore quid̃
gressu ãd fortassis icauciut sequor
am̃i meũ ꝙ̃ aliena uestigia plura
ergo audies ab hñs qui uel plurast̃
teꝑti uel ab exꝓtis accepũt. A me
nũc audies quod occrit ex tempore
Rleq enim magno studio incubui neq
id mic̃e ratus sum aut defuturus
ueritus materiã de Re uberrima sebedͭ
quoad sẽficem saltem euis actinet sepe
michi hactenus agitata multimode fã¬
Liariter q notissima. Non excusse lidd
Iõt. neq magnoꝑe stilũ comaso stiẽs
me ullũ alloqui cui uel impexus placeo
Wed sententiis ueris atq comibꝰ et
ẜmone do mestico contentus. partim
tmedio ditt huiꝰ. partim̃ ex alttrio
Feaenti mt̃oriã que legis hicui
cogis et te diligã. alud eẽ nõ utiñ

Expanded text:
intersertum vidi, ut dubium me fecerit intersertum vidi, ut dubium me fecerit an Basilii esset an Petri. In hoc autem tractatu magna ex parte solius experientie ducatum habui, nec alium ducem querens nec oblatum admissurus, liberiore quidem gressu quanquam fortassis incautius sequor animum meum quam aliena vestigia. Plura ergo audies ab his qui vel plura sunt experti, vel ab expertis acceperunt. A me nunc audies quod occurrit ex tempore. Neque enim magno studio incubui, neque id necesse ratus sum aut defuturam veritus materiam, de re uberrima scribenti, quod ad superficiem saltem eius attinet sepe michi hactenus agitata, multimode familiariterque notissima. Non excussi libros igitur neque magnopere stilum compsi, sciens me illum alloqui cui vel impexus placeo; sed sententiis veris atque comunibus et sermone domestico contentus, partim e medio vite huius, partim ex alterius recenti memoria, que legis elicuicogis ut te diligam, illud esse non ultimum,
Abbreviated transcription (Latin):
ergo aluis ut libet ꝙꝙ̃ facle consensuros
pero eruditorũ ĩmos atq ora cõfidam
Ed̾ si omes negẽt tu mͥ salte nõ negabis
Rempe qui negantem p̾mus argueres
Sic euemet ut et tu in uerbis mois
tuã sentenciã agnostas et ego supͥmã
metã cuiꝰlibet eloquẽtis attigissẽ uidear
Auditoris am̃ mouisse quo dolui Idq
pullo negocio. Tanc emim suadẽti magnꝰ
¶est labor qñ in suã smam trahe matur¬
ãnnũ ⁊eluctantem. Cont quid difficile¬
ħ habet oracio in illus aures uencura
qui qd audit secũ conferens non exẽpli
ymagmẽ. non auctoritatis pondus. non
Racioms aculeũ. Ut credat ñ demq insẽ
sui ipius testimoniũ querit et tacilus dicit
Ita est.
cio quidẽ Ictos quosdꝰ fecẽs uiros
mlta bic scripfisse. Aomiatim
Uero magnus ille basilius. Librũ ꝓuũ
de solitarie uite laudibꝰ inscripset
De quo preter titulũ ul teneo et ꝙ ĩllũ
in quib d̾ uetustissimis codicibꝰ sic
interdum petri damiani epusculis

Expanded text:
ergo alii ut libet, quanquam facile consensuros vero eruditorum animos atque ora confidam. Quodsi omnes negent, tu michi saltem non negabis nempe qui negantem primus argueres; sic eveniet ut et tu in verbis meis tuam sententiam agnoscas, et ego supremam metam cuiuslibet eloquentis attigisse videar, auditoris animum movisse quo volui, idque nullo negotio. Tunc enim suadenti magnus est laboranimum reluctantem; contra, quid difficile habet oratio in illius aures ventura qui, quod audit secum conferens, non exempli imaginem, non autoritatis pondus, non rationis aculeum, ut credat, nichil denique nisi suiipsius testimonium querit, et tacitus dicit: «ita est»? Scio quidem sanctos quosdam viros ulta hinc scripsisse. Nominatim vero magnus ille Basilius librum parvum de solitarie vite laudibus inscripsit, de quo preter titulum nichil teneo, et quod illum in quibusdam vetustissimis codicibus sic interdum Petri Damiani opusculis
Abbreviated transcription (Latin):
teniu scrupea om̃ĩa etq suspecta. hit
amena et secura demũtio/. Si dubitas S.
ceni cũctaris ip̃e Ritrã seo. et uestigialᵒ
obẜuata sequor. Ut uirgilius ait. Ut
stil manu pͥhensum. ad hec se loca ꝑducã.
ꝯuibue tu assuentas. Agum thalamos
Bontificũ q aulas cartedes ⁊ molestos laq̃os

Expanded text:
tenui scrupea omnia atque suspecta, hic tenui scrupea omnia atque suspecta, hic amena et secura denuntio. Si dubitas, si cuntaris, ipse retranseo et «vestigia retro observata sequor», ut Virgilius ait, ut scilicet manu prehensum ad hec te loca perducam, quibus cum assueveris, regum thalamos pontificumque aulas carceres et molestos laqueos
Abbreviated transcription (Latin):
atq agilem ẽe oportet. Nempe cũ conffet
multis qui om̃nia posse uidebant᷑ ne hoc
unũ possent opum potẽtie q magnitudinem
obstitisse. Tibi mł obstat insĩ qd mt̃me
suspitor. ip̃e tibi obstes. potes ⁊quidem
potes mͦ non singlos nodos solu̾e ꝙ̃ frnł
entẽe amputare malutris. I duersus ydrã
Res est nobis . nullus erit fune isi Rẽpulũ¬
lmia copita ingemo p̾cidanius herculeo.
Ego solus ĩe non tm̃ posssum. s Iam it pi
facile ꝑseueraturus si tantus michi solita¬
rit uie dux et comes accesẜ̾it Nõ modo emĩ
mee quietis adiuitor. ẜ ut qd in aĩo est
quolibet enũciemo Ip̃e ꝯiues nea.  nec tm̃i
solitudinis solamen ẜ ip̃e quod solitudo
uidebor. dum tecũ tro. Precessi ego te tẽtau¬
q uadum. Deq̃re saltem ꝯͥ pͥccdẽ debusti
En qͣsi dubio torrente trasiisso. Rixa cla¬
mãt ab aduersa ut intrepide trãseas edito
Nichil om̃moꝑicłĩ est. Et ubi pmo pedie

Expanded text:
atque agilem esse oportet; nempe cum constet atque agilem esse oportet; nempe cum constet multis, qui omnia posse videbantur, ne hoc unum possent opum potentieque magnitudinem obstitisse. Tibi nil obstat nisi, quod minime suspicor, ipse tibi obstes; potes equidem, potes, modo non singulos nodos solvere quam simul omnes amputare malueris; adversus ydram res est nobis; nullus erit finis, nisi repullulantia capita ingenio precidamus herculeo. Ego solus esse non tantum possum, sed iam cepi, facile perseveraturus, si tantus michi solitarie vie dux et comes accesserit. Non modo enim mee quietis adiutor sed, ut quod in animo est quomodolibet enuntiem, ipse quies mea; nec tantum solitudinis solamen, sed ipse quodammodo solitudo videbor, dum tecum ero. Precessi ego te tentavique vadum; sequere saltem qui precedere debuisti. En quasi dubio torrente transmisso, ripa clamans ab adversa, ut intrepide transeas edico. Nichil omnino periculi est, et ubi primo pedes
Abbreviated transcription (Latin):
indignius uiro forti fidendũ manitr
lugendum q et sepe nõ mmꝰ letis sp̃ mestis
cuentib tanta uanitas Rei est. Horum
om̃iũ uira est Regła. Di quidẽ huis implĩdis
cogitacio impendr̃. nuꝙ deerũt mestine
imortlie . et maloꝵ cause. uł tucidas hnñt
uedetus ac liber sis contep̃tus ip̃e dstabit.¬
I hoc pocius cogitandũ est igr̃ quales difficul¬
tates has fugias ꝙ qualiter explices uide
in quam utrilem sentticĩa puerile dictum thi
potest. Std omissis aliis quod nnĩt unũ
agitur. Auaritiã hoc artificis uintamꝰ itarias
nobis ad hoc ociũ magnas oꝑes oste̾tantem.
et sꝑnãdo mortłia. Frenãq cupidines et
nature modistia extimãdo compediarum.
Iter ad ueras diuicias condistaniꝰ. Re tium
uera cum om̃tib ad uirtutẽ intentibꝰ tumul
nec finem hẽt ullum. et cumulando fr̃uatus
Impedimẽtum q̃eit huic uile/ cui p̾sidioon
pollicetur quã nõ homistã ẜ expeditam

Expanded text:
indignius viro forti ridendum inaniter indignius viro forti ridendum inaniter lugendumque, et sepe non minus letis quam mestis eventibus, tanta vanitas rei est! Horum omnium una est regula: siquidem his implendis cogitatio impeditur, nunquam deerunt mestitie immortales et malorum cause; ut evadas hinc, letus ac liber sis contemptus ipse prestabit. Hoc potius cogitandum est igitur, qualiter difficultates has fugias, quam qualiter explices. Vide in quam virilem sententiam puerile dictum trahi potest. Sed omissis aliis, quod nunc unum agitur, avaritiam hoc artificio vincamus necessarias nobis ad hoc otium magnas opes ostentantem, et spernendo mortalia frenandoque cupidines et nature modestiam extimando, compendiarium iter ad veras divitias condiscamus. Re enim vera cum omnibus ad virtutem nitentibus tum vel nec finem habet ullum et cumulando supervacua impedimentum querit huic vite, cui presidium pollicetur, quam non honustam sed expeditam
Abbreviated transcription (Latin):
si mͦ possibłẽ est. sed q̃n uiuere incipitmꝰ
Oro te quos stil nõ modo uuit̾ ẜ uixisse
Iam deceat. Nam ħ semꝑ augia / atq in
crastinũ ꝓ mines non est uita sed uite medi¬
tatio mꝙ forte uenture et quod cõstat
ambigue. Inter multa quidẽ hoc aptebeio
porta non ignobliter datum tenes. ¶dede
michi non est sapietit dicere uniã. Eepa
mimis uita est crastina. uiue hodie ¶ Q st
uero consiliũ illud ultibiadis late patene
it ad multa uersable. ultio stmmilãt. gula
sollicitat. suspendit amibitio. incendit cor.
difficilima exequẽdo. cõlepne̾do ꝙ facillima
ħ aii doceanus ⁊ ut anre ps ⁊ ꝑiclosa ad
Nocendum uia. Itaq sepe dum̃ ulcisti uoles.
inuirĩa aceruabis/ ut uilis gule ẜuitus.
et solliciti aparatus turpissimus exitus
Ut uentosl sꝑ ambicio suxxlicandũ ãpło
quo mihil est durius. Ut impbus suꝑbus¬
q amor ẜiendũ muliercłis. quo mihit est¬

Expanded text:
si modo possibile est; sed quando vivere incipiemus, si modo possibile est; sed quando vivere incipiemus, oro te, quos scilicet non modo vivere sed vixisse iam deceat? Nam hec semper anxia atque in crastinum prominens non est vita, sed vite meditatio nunquam forte venture et, quod constat, ambigue. Inter multa quidem hoc a plebeio poeta non ignobiliter dictum tenes: crede michi, non est sapientis dicere: vivam; sera nimis vita est crastina, vive hodie. Est vero consilium illud Alcibiadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula solicitat, suspendit ambitio, incendit amor: difficillima exequendo contemnendoque facillima. Hec animum doceamus: ut anceps et periculosa ad nocendum via — itaque sepe dum ulcisci voles iniuriam acervabis —, ut vilis gule servitus et soliciti apparatus turpissimus exitus, ut ventosa semper ambitio — supplicandum populo, quo nichil est durius — ut improbus superbusque amor — serviendum mulierculis, quo nichil
Abbreviated transcription (Latin):
artem hant in manib nrr̃is. Illã alteua in
nobilrio fortune. S pñe opes pt auisꝙ cõseqͥ
non ita. stitumq est illud anner. Euar
inquit pocius A fortima impetrem. Ut̃ dẽt̾ q̃
a me ne petã. Ilaq Rem diffiulẽ et euetue
iubigui puto. p̾stat intentãtã Relñqre. que
q̃ ut dixi iumꝑadem tumlãte ⁊ usqr uo
Inudiam ac delincis assunt tar esto
defit aliquid. Ct est amim Regũ cui nõ
aliquio defit. hic magno insũ assuggendũ
dĩit aliquit. Dt om̃em prorsus mdigẽtiã
futuri. duis similes ꝓpellamꝰ q̃ net pemtꝰ
pelli pt. Et ad tempus pulsa Redit at̾rioe
Tictao quidẽ ad gmanu scribẽt ⁊ ꝓ mt inq̃t
Bicut sepe antea cohortaris ad ambitione
et laborem. faciã iquidem. Cad q̃ñ uiuemꝰ.
O. betuis q̃stio. scd efficax. huic uero qͥsquis
trit hortatori nr̃o apte nesatis et huiter
Responderi potest. placit aunce quõd fuggĩs

Expanded text:
artem hanc in manibus nostris, illam alteram in artem hanc in manibus nostris, illam alteram in arbitrio fortune. Spernere opes potest quisque, consequi non ita, scitumque est illud Annei: «Quare» inquit «potius a fortuna impetrem ut det, quam a me ne petam?». Itaque rem difficilem et eventus ambigui puto prestat intentatam linquere, que que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad invidiam ac delitias assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet aliquis, ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior. Cicero quidem ad germanum scribens: «Quod me» inquit icut sepe antea cohortaris ad ambitionem et laborem, faciam equidem, sed quando vivemus?». O brevis questio, sed efficax! Huic vero, quisquis erit, hortatori nostro apte ne satis et graviter responderi potest: placet, amice, quod suggeris,
Abbreviated transcription (Latin):
clatis. Quo fretus auũculus. contĩtato
bello externo cuult̃ difficultatem fegdede
facionis euafit ¶edad consiliũ reutor
In quo laudare soleo non sc̃ti Imustitia.
sed acumen ingenii. et celeritate. hoc est illud
pueri semle consiliũ quod in usus nrõs
uertere monto. sed in alios tros ãn usum
Eite trimbemrẽt ꝯui doĩa nobis ad magnas
diuitias oscendant ꝙ uod nchil ist̃ alius ꝓͣ
auaririã doctie. pestilens sane stola
oposa admodimi difficilisq doctrina multo
uigiliax ac laboꝵ impendio distenda / et
uel affectu caritura uel nocitura successib¬
¶ In hñs cogitacõnib occupato ar̃o dicannis
Cogita poaius qualiter ista nõ cupias. Ea
emm utilior et certe facilior ars̃ ẽ. Ad quã
Nadhut lentus et indocibis ẽ m̃mꝰ aeditis
Urgendus eat stmiłus ostendamꝰ ei prĩter
mala diuinaꝵide quibus et a nobis modo
aliquid et multa cothidit dicũl a multis / ẽẽ

Expanded text:
etatis. Quo fretus avunculus, concitato etatis. Quo fretus avunculus, concitato bello exterpo, civilem difficultatem reddende rationis evasit. Sed ad consilium revertor, in quo laudare soleo non facti iniustitiam, sed acumen ingenii et celeritatem, hoc est illud pueri senile consilium, quod in usus nostros vertere moneo sed in alios terminos ante versum. Ecce enim venient qui viam nobis ad magnas divitias ostendant, quod nichil est aliud quam avaritiam docere, pestilens sane scola et operosa admodum difficilisque doctrina, multo vigiliarum ac laborum impendio discenda et vel effectu caritura vel nocitura successibus. In his cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus est stimulis. Ostendamus ei preter mala divitiarum, de quibus et a nobis modo aliquid et multa quotidie dicuntur a multis, esse
Abbreviated transcription (Latin):
Alira res nuit am̃i subit. ut te pater meq
tetum Rogem et obtester ⁊ ut unius putri
consiluõ uni datum sem. duobus es̃ utile
paciamtr. Is puer altibiades fuit. postea
uir et forma notus et ingenio algeenãtis¬
q fortune clarissimũ exemplũ. huit au̾utls
pericles fuit uir et ipt racris ãnurandus
In pͥmis eloquio potens. Et cui ad mag̃nũ
imꝑium fuerat lingua pro gladio/. Adhut
eugo cũ puer altibiades ex more ueiẽs.
sentm solito trĩstiore offendisset. Iotus ꝙ
non solitis forte ulandicuis exce ptus esset᷑.
ꝑc̃uctatus fertier q̃ c̃ã tuisticie. seu quid
incidisset noui et cum senex pueali Reor
Ingemo delectatus. uerã rei tãm non
celasset dixisset q se mnrẽsam peccimĩã
expendisse in usur Rei .p. Cias impeniẽ
Racione qlicer rcoderes nõ posset. apudse
cogitando Repire. tum puer supͣ gatem.
Tu utro inquit cogita pocuis qͣlit̃ nõ reddas
Calidũ nempt consiliũ. uel si a stne dãtũ
eet. Magñũq et eiuident plent p̾sagiũ

Expanded text:
ira res nunc animum subit, ut te, pater, meque tecum rogem et obtester, ut unius pueri consilium uni datum seni duobus esse utile patiamur. Is puer Alcibiades fuit, postea vir et forma notus et ingenio alternantisque fortune clarissimum exemplum. Huic avunculus Pericles fuit, vir et ipse raris annumerandus, in primis eloquio potens, et cui ad magnum imperium fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, senem solito tristiorem oflendisset, motus quod non solitis forte blanditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset novi. Et cum senex puerili reor ingenio delectatus veram rei causam non celasset, dixissetque se immensam pecuniam expendisse in usus rei publice, cuius impense rationem qualiter redderet non posset apud se cogitando reperire, tum puer supra etatem: «Tu vero» inquit «cogita potius qualiter non reddas». Callidum nempe consilium vel si a sene datum esset, magnumque et evidens plene presagium
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. frangedi q qui nos cenẽt unrti. Rũpẽda¬
s ponea tergo. nt q̃ fuge ual Redita siesi
Dicari inim tibi non qͦd palladius extloꝵ
taliũ hiftoritꝰ. dixisse sibi. Ioħem serbit
Egipciũ hẽmita Iaus cuiꝰ sup mẽtio ist
qħ fubulatonũ hĩturq es at labotũ.
Rulge ista uis fugẽ noli relinqus solitu¬
dines nras. nullus enim te indeẜtis
degentem locis epm faciet ħ palladio sohes.¬

Expanded text:
sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra mentio estque tribulationum habiturus es ac laborum. Si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras, nullus enim te in desertis degentem locis episcopum faciet. Descend
Abbreviated transcription (Latin):
solo contactu sari corporis mor tuus. mor¬
tuos sustitasse nostit᷑ Tuis p̾terea hũc
extimtt ociosum. qui in ip̃o fedes ocio conatꝰ
dm̃ẽs abseniũ et cogitatus atq cõselia.
hostiũ. qͣsi pñt nouerat sius eũcta denũciãs.
Quo cognito Iussu regꝭ syrie toto cͥcuual¬
latus excitu. legiones obsidtntiũ sẽ linque
soliis̾ imꝑio in cecitatẽ captiuitatẽ os
ꝑ ductas. utebo enã lib̾auit/. Impiose ocii
sunt hec et sõlitudinis spotentis ¶ E s
sant penis ꝓphitas mitiquior Reꝵ głia qͦe
uel etate uel mexito p̾mos constat᷑.D
ideo minor African laus qst ꝙ eũ aliq̃s
codem in gñe laudis antece ẜit. pͥsgm cũ
ut michi cedens certus uideor / milia prsi
mieruemẽtẽ noticia. oñns cesset mutatio

Expanded text:
solo contactu sacri corporis mortuus morsolo contactu sacri corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? Quis preterea hunc extimet otiosum, qui in ipso sedens otio, conatus omnes absentium et cogitatus atque consilia hostium quasi presens noverat, suis cunta denuntians? Quo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas verbo etiam liberavit. Imperiosi otii sunt hec et solitudinis prepotentis; sed sit sane penes prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est, quod eum aliquis eodem in genere laudis antecesserit, presertim cum, ut michi certus videor, nulla prorsus interveniente notitia omnis cesset imitat
Abbreviated transcription (Latin):
q uiri est ẜ cum quo deut fane ad fatiẽ
loq̃batur q̃st mineus cũ into ꝑ quonõdo
ociosum. qui taritus et ihermus sedens
et clminaibait ad dñm. et usq in celim
audiebat᷑. Aterus q uis aupilio sessas
manus actoles. u̾nus tot pͥuolidas man
hostiũ uiniebat. qd̾ sine eo armate nõ
poterãt legiõet ¶ quõ solum putẽ helyam
cum quo deus Itidem et angeli loq̃bani.
Aus quõ ociosum qui pluu̾t impatt
muliea hospite famis mtrritũ mitutti.
indefficientem farme ꝓdriã et mex haustũ
olei eastulum uirbo facit. Ingonꝙ
nu pant̃ti hostem putro ñistro Imusibłet
aliit auxiligret currus / et equos atqͣ auts.
oudit ongelicat ¶Duo ociosum qui fulnũ
hospite sunaniti ex marito sene polintꝰ.
Et dedit et Redidit uatũ stz et pͥuit ãms¬
extinctũ. sustitoie ut puer unus ꝓphetice.
oel fidei. uel potennie argumẽtum essẽt
.Guid magni autẽ si uiuẽs sustitat. qui

Expanded text:
que viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem que viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, quasi amicus cum amico? Quomodo otiosum, qui tacitus et inermis sedens et clamabat ad Dominum et usque in celum audiebatur, alteriusque vix auxilio fessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli loquebantur? aut quomodo otiosum, qui pluvie imperat, et mulieri hospite famis interitum metuenti indeficientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentiqui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis anextinctum suscitans, ut puer unus prophetice vel fidei vel potentie argumentum esset? Quid magni autem si vivens suscitat, qui
Abbreviated transcription (Latin):
Dictu contuui fuo temptat cripe. Netubi
nũꝙ̃ Romanũ genus cuulibꝰ ueblis uacet.
Ip̃is in libris pugnãt. Bece enum tutro
ꝓfr̾icioꝵ tercio hanc africano laudẽ lbuit
Ambsius in officus suis. ubi cũi multis
cũ in noie ac npo lib̾oꝑ eicerone seqͥ
Dt aꝑte obinet codem libro eadẽq ubri
ꝑtehot est in ip̃o primipio librit̾oi cam
raudem scipiom africano treptã ad ꝓphas
dñi moysem et holya atq helifeũ oposs inti.
disputatiõe trãsfere. quos̾ fuisse uult ante
affricanũ diu. et mocio ne gociosds et in
solitudint cõmitatos. Non ebluctor abͦ sio
Nam et uera loqͥ illim stio et si nestitẽ
multo Ille porentius ꝙ̃citeronẽ plato ip̃a
auctori ͭͤ mt frangeret. Magna ẽ enm
a pĩo me nec ĩmetito eius auctãs. Cuius
ort loqui spũm sitm̃ credo¶Quo tigo
moysem solum umꝙ̃ fuisse suspitari aufim.
qͥ non tm̃ ip̃e secũ quod ip̃m sapietis docte

Expanded text:
dictu, concivi suo tentat eripere; necubi dictu, concivi suo tentat eripere; necubi unquam romanum genus civilibus bellis vacet, ipsis in libris pugnant. Ecce enim Cicero Officiorum tertio hanc Africano laudem tribuit; Ambrosius in Officiis suis, ubi cum in multis, tum in nomine ac numero librorum Ciceronem sequitur, ut aperte obviet, eodem libro eademque libri parte, hoc est in ipso principio libri tertii, eam laudem Scipioni Africano ereptam ad prophetas domini Moysen et Heliam atque Heliseum operosa nititur disputatione transferre, quos fuisse vult ante Africanum diu et in otio negotiosos et in solitudine comitatos. Non obluctor Ambrosio; nam et vera loqui illum scio, et si nescirem, multo ille potentius quam Ciceronem Plato «ipsa autoritate me frangeret». Magna est enim apud me, nec immerito, eius autoritas, cuius ore loqui Spiritum Sanctum credo. Quomodo ego Moysen unquam fuisse solum suspicari ausim, qui non tantum ipse sec
Abbreviated transcription (Latin):
deffensores Iealie. domitores g̃eaũ. felicũ
Rebus cestis dimisss in lib̾tate et letina
ppło uictore. Relitis Iome stipato ribus
laterũ suoꝵ depoĩto hĩtu triũphali uc
prẽ cupide Restitunis insignib digiitatũ.
solos ouosos et hũiliũ nestios arra p
peo colles et lictora uagari. et sepe con¬
culas lictoreos q rapillos mnt legẽ darios
candidulos ac ingellos /. Demq qs uere¬
cunde ad mod Reutrent̃q striptũ apũd
cueronẽ uideo meredibliter Reput risteͣ
solitos cũ Rus ex urbe cumꝙ e umtłis tuo¬
lassent. Sed illã ꝑfecto solitudinẽ cogitaⁿ
pulch̾r nuie se q̃bant᷑ Et in ilo ocio stmꝑ
suam luget Ibid̃ africam suꝑioris solitu¬
dinem admira᷑. uocem q illius. ut ip̃e eut.
magnificã et magnoac saꝑietẽ uiro dignã
pomit. Cachone coctanto illius atq emulo
teste factus. nũꝙ se minꝰ ociosum ꝙ̃ cũ
ꝯcciosus. net mĩꝰ sõlum ꝙ cũ solus ⁊ sset¬
¶ Tuiut lei gloriã mstosius mirum

Expanded text:
defensores Italie, domitores gentium, feliciter rebus gestis, dimisso in libertate et letitia populo victore, relictis Rome stipatoribus laterum suorum, deposito habitu triumphali ac precupide restitutis insignibus dignitatum, solos, otiosos et humilium nescios curarum per colles et litora vagari, et sepe conculas litoreosque lapillos interlegere varios, candidulos ac nigellos. Denique, quod verecunde admodum reverenterque scriptum apud Ciceronem video, «incredibiliter repuerescere solitos, cum rus ex urbe tanquam e vinculis evolassent». Sed illam profecto solitudinem cogitationes pulcerrime sequebantur, et in illo otio semper suam luget, ibidem Africani superioris solitudinem admiratur, vocemque illius, ut ipse ait, magnificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus esset. Cuius rei gloriam Ambrosius, mirum
Abbreviated transcription (Latin):
sebio testibus relatus in merũ deorum
Sane ꝙ post imꝑi dioclenanꝰ feut
Id ante imꝑui Anthonius pus fecerat.
qũẽ Iuluis capitołinus historicꝰ. oñi
priuãta uita. in agris frequẽtissime
uixisse. clarũq lõas om̃ib fuisse cõmeorat.
ed mimiũ propero. Retrocedendum est
omicto aut̃ẽ quincios airios. fab̾cios¬
bricios. serranos. Alioeq quoꝵ magna
pars uite in ugris acta est: hant ẽgo
uitã. Iam inde ab Inicio. et ãñ hciũ Roãne

Expanded text:
sebio testibus, relatus in numerum deorum. sebio testibus, relatus in numerum deorum. Sane quod post imperium Diocletianus fecit, id ante imperium Antoninus Pius fecerat, quem Iulius Capitolinus historicus omni privata vita in agris frequentissime vixisse, clarumque locis omnibus fuisse commemorat. Sed nimium propero; retrocedendum est. Omitto autem Quintios, Curios, Fabritios, Serranos, aliosque quorum magna pars vite in agris acta est; hanc ego vitam iam inde ab initio, et ante initium romane
Abbreviated transcription (Latin):
sule pcose q sartine at satellitũ atiei  et
bnitutis publice ꝑtesum est mutauit
Rpenee m̃mũ U ͭ solus it paup et aber
eẽ cõcupisce̾t . Iter q fluctus crpialũd
tuatciũ in portũ uite hiulioris quasi
gubnator midus ex magno naufragio
enataret i Et miram᷑ celtimũ eũ tãmẽ
q̃d pp̃t ttrã uitã sctũs ĩ uir fecit tatus
Iec pctor ꝓpcer breuissimae et mtasͣ sentut¬
Reliqruas Iam fecisset. Qui quictis. Eonl
desie trio. p̾uate fortime redditus. nõ sibi
mutare sedem uite. Romã statuit. Ne quis
nouã requitm dimissi fimius aut odor
Imperui turbaret. Sed antiquã prĩam
salonas dalmane Repeiñt. Illic quoqz
non intra. sed ꝓpt muros priot in uilla ᷑¬
ꝓpͥa moriens. quã id ip̃m p̾cogitas. forte
constiuxͥat. ut mulcũ trãsquillitatꝭ semo
additum sic supremis honoribꝰ mł delt¬
tum ꝙ solitariã atq hũilẽ uitã senssit.
.Solus omiũ p̾uatus. entropio atq eu¬

Expanded text:
aule precioseque sarcine ac satellitum aciei et aule precioseque sarcine ac satellitum aciei et servitutis publice pertesum est, mutavit repente animum, ut solus et pauper et liber esse concupisceret, interque fluctus imperialium curarum in portum vite humilioris, quasi gubernator nudus ex magno naufragio, enataret. Et miramur Celestinum! cum tamen quod propter eternam vitam sanctus ille vir fecit, tantus iste peccator propter brevissimas et incertas senectutreliquias iam fecisset. Qui quietis extreme desiderio private fortune redditus, non sibi mutate sedem vite Romam statuit, nequis novam requiem dimissi fumus aut odor imperii turbaret, sed antiquam patriam Salonas Dalmatie repetiit; illic quoque non intra sed prope muros patrios in villa propria moriens, quam id ipsum precogitans forte construxerat, ut multum tranquillitatis senio additum sic supremis honoribus nil dectractum per solitariam atque humilem vitam sensit, solus omnium privatus, Eutropio atque Eu