comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ras.⁊ ħ ip̃m flere nascẽtis ẽ. S tẽ
debebat ignosci. Rudis ⁊ ĩperitus
oĩũ uen̾as. Ee mat̾noꝵ inscerum
calido molliq fogmẽto. emissum
afflauit aura liberior. Deĩ offen¬
dit. durc manꝯ tactus. Tenerq
adhuc et ulłius rei gnam obstu¬
puisti int̾ ignota. Nũc tͥ nõ ẽ no¬
uũ seꝑari ab eo cuiꝰ añ ꝑs fueris.
Equo aĩo mẽbra iã supuacua di¬
mitte: et istud corpꝯ inħitatũ diu
pone. Scindetur. obruet᷑. aboleb̾.
Qͥ ꝯtustaris: Ita solet fi. Peunt
sepe uelamẽta nascẽtiũ. Qͥd ista
sic diligis ꝙͣi tua: Istis oꝑtus es.
ueniet qui .i. ueleuet dies. ⁊ ex cõ¬
tub̾rmo fedi atq olidi uẽtͥs edu
bit alienus. tñ hĩc altius aliqͥd
sublimiusq meditare. Aliq̃n ne
ista caligo: ⁊lux undiq clara ꝑ¬
cuciet. ymaginare tecũ qͣntꝰ ille
sit fulgor tot sideribꝰ int̾ se lumẽ
miscẽtibi. Nulla serenũ umbra
turbabit. Eq̃lit̾ spłndebit õe celi

Expanded text:
ras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc ras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc debebat ignosci: rudis et imperitus omnium veneras. Ex maternorum viscerum calido mollique fomento emissum adflavit aura liberior, deinde offendit durae manus tactus, tenerque adhuc et nullius rei gnarus obstipuisti inter ignota. Nunc tibi non est novum separari ab eo, cuius ante pars fueris; aequo animo membra iam supervacua dimitte et istuc corpus inhabitatum diu pone. Scindetur, obruetur, abolebitur. Quid contristaris ? Ita solet fieri: pereunt semper velamenta nascentem. Quid ista sic diligis quasi tua ? Istis opertus es. veniet, qui te revellat dies et ex contubernio foedi atque olidi ventris educbit; alienus iam hinc altius ab quid sublimiusque meditare. Aliquando scutietur ista caligo et lux undique clara percutiet. Imaginare tecum, quantus ille sit fulgor tot sideribus inter se lumen miscentibus; nulla serenum umbra turbabit. Aequaliter splendebit omne caeli
Abbreviated transcription (Latin):
ab infãcia pacet in senectutẽ. ĩ
aliũ nature sumꝯ partũ. Alia ori¬
go nos expectat: alius rerũ statꝯ.
Nondũ celum nͥ ex int̾uallo pati
possumo. Pinde intrepido horã
illã decretoriã ꝓspice. nõ ẽ aĩo sup¬
prema. set corpi. Q̾cꝙy c̾ca te ia¬
cet rerũ: tãꝙͣ hospitalis loci sarci¬
nas specta. Dranseundũ ẽ. Eecu¬
cit redeuntẽ natura: sic̃ intrantẽ.
Nõ licet plus efferre. ꝙͣ intuleris.
ymo eciã ex eo qd̃ ad uitã actulis¬
ti: pars magna ponẽda ẽ. Detra¬
hẽtur tͥ hec circĩecta. Nonissimũ
uelamentũ ti cutis detrahet᷑. can
et suffusus sangnis discurrensq
ꝑ totũ. Detrahẽtur ossa neruiq.
firmamẽta flindoꝵ ac labentiu.
Dies iste quẽ tãꝙͣ extremũ refor¬
midas. et̾m natalis ẽ. Depõe onꝰ.
Qͥ cũctaris tãꝙͣ nõ pͥus quoq re¬
licto in quo latebas corpe. extitis
heres reluctãtis. Tu qͦr magno m¬
su matris expulsꝰ es. Gemis. plo¬

Expanded text:
ab infantia patet in senectutem, in alium maturescimus partum. Alia origo nos expectat, alius rerum status. Nondum caelum nisi ex intervallo pati possumus; proinde intrepidus horam illam decretoriam prospice: non est animo suprema, sed corpori. Quidquid circa, te iacet rerum, tamquam hospitalis loci sarcinas specta: transeundum est. Excutit redeuntem natura sicut intrantem. Non licet plus efferre quam intuleris, immo etiam ex eo, quod ad vitam adtulisti, pars magna ponenda est: detrahetur tibi haec circumiecta, novissimum velamentum tui, cutis; detrahetur caro et suffusus sanguis discurrensque per totum; detrahentur ossa nervique, firmamenta fluidorum ac labentium. Dies iste, quem tamquam extremum reformidas, aeterni natalis est. Depone onus; quid cunctaris, tamquam non prius quoque relicto, in quo latebas, corpore exieris ? Haeres, reluctaris; tum quoque magno nisu matris expulsus es. Gemis, plo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ alunt. Pbatos itaq lege sẽper.
Et si qͣndo ad alios tñsire libuerit:
ad pͥores redi. Aliꝙͥ cotidie adu̾sꝰ
pauptatẽ. aliꝙͥ adu̾sus mortẽ an¬
rilii cõpara. nec minꝯ adũsus ce¬
teras pestes. Et cũ multa ꝑcurreris.
unũ excerpe qd̾ illa dic ercoquas.
Hoc ip̃e qͦr facio. Ex płili que legi.
aliꝙͥ apprehendo. Hodiernũ est qd̃̾
apud epicurũ uactus sũ. Solco eĩ
et in aliena castra trãsire nõ tãꝙͣ

Expanded text:
non alunt. Probatos itaque semper lege, et si quando ad alios deverti libuerit, ad priores redi. Aliquid cotidie adversus paupertatem, aliquid adversus mortem auxilii compara, nec minus adversus ceteras pestes; et cum multa percurrens, unum excerpe, quod illo die concoquas. Hoc ipse quoque facio; ex pluribus, quae legi, aliquid adprehendo Hodiernum hoc est, quod apud Epicurum nanctus sum; soleo enim et in aliena castra transire, non tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
uehem̃tissima. Nõ p̾cedit armẽta
degener tamus.set qui magnitu¬
dine ac thons cet̾os mares uicit.
Elephãtoꝵ gregẽ ercelsissimꝰ du¬
cit. Int̾ hoĩes. ꝓrimo ẽ optimũ. Aĩo
itaq rector eligebat᷑. Ideoq sũma
felicitas erat gentiũ. in quibꝰ nõ
pot̾at potẽtior ce̾ nͥ melior. Bãtũ
eĩ qͣntum uult pot̃. qui se nsi qd̃
debet nõ putat eẽ. li ͦ. xxi. epͣ. xcͣ.

Expanded text:
ehementissima. Non praecedit armenta degener taurus, sed qui magnitudine ac toris ceteros mares vicit. Elephantorum gregem excelsissimus ducit; inter homines pro summo est optimum. Animo itaque rector eligebatur, ideoque summa felicitas erat gentium, in quibus non poterat potentior esse nisi melior. Tuto enim quantum vult potest, qui se nisi quod debe
Abbreviated transcription (Latin):
Aliquis uir bonus eligẽdꝰ est ac
semꝑ añ oculos h̾nda. at sic tãꝙͣ
illo spectãte unuamus: ⁊ oĩa tãqͣ
illo indẽte faciamꝰ. ħ̾ mi lucili e¬
picurus p̾cipit. Custodẽ̾ nob̃ ⁊̃ pe¬
dagum dedit. Nec ĩmerito. Mag¬
na pars pcc̃oꝵ tollitur. si pcc̃ori te¬
tis assistat. aliquẽ h̾eat aĩus ꝙ̃
uereatur. ciuiꝯ auctoritate eciam
secretũ suũ sãctins faciat. O felicẽ
illũ qui nõ tm̃ actus. set eciã cogi¬
tatꝰ emẽdat. O felicẽ qui sic aliꝙ̃
uereri pot̃. ut ad memoriã qͦ eiꝯ se

Expanded text:
c semper ante oculos habendus, ut sic tamquam illo spectante vivamus et omnia tamquam illo vidente faciamus." Hoc, mi Lucili, Epicurus praecepit. Custodem nobis et paedagogum dedit, nec immerito. Magna pars peccatorum tollitur, si peccaturis testis adsistit. Aliquem habeat animus, quem vereatur, cuius auctoritate etiam secretum suum sanctius faciat. O felicem illum, qui non praesens tantum, sed etiam cogitatus emendat! O felicem, qui sic aliquem vereri potest, ut a
Abbreviated transcription (Latin):
erãt ꝓ dño porrig̾e ceruicẽ. picu¬
lũ ĩminẽs ĩ caput suñ aũt̾e. In
cõuiniis loq̃bantur. sec ĩ tormẽti
facimꝰ. Alia int̾m crudelia ⁊ ĩhu
cũ ad cenandũ discubimmꝰ. aliꝰ
sputa det̾git. alius reliqͥas temu¬
lẽtoꝵ subditus colligit. alius
p̾ciosas aues scindit ꝑ pectus.
et cdimes c̾tis ductib circũferẽ¬
tes eruditã manũ ĩ frustra excu¬
cit. Infelix qui huic umi rei uiuit.
inster ĩ muliebrẽ modũ ornatus.
cum etate luctatur. Nõ pot̃ effii¬
gere puericiã. set retrahit᷑.iãq
militari ħitu głiab̾r. retritis pilis
aut penitus enulsis tota nocte ꝑ¬
uigilat. quã int̾ ebetatẽ dm̃m ac̃
libidinẽ dundit. ⁊ ĩ cubiculo uir.
in cõmino puer ẽ. Alius cui cõm¬
uarũ cẽsura ꝑmixta ẽ. ꝑstat infe¬
lix et expectat quos adulatio et
intẽꝑancia. aut gule ⁊ lĩgne reuo¬
cet in crastinũ. Adice obẜuatore
quib dñia palati noticia subtiliᷤ
est. qui sciunt cuiꝯ illũ rei sapor

Expanded text:
porrigere cervicem, periculum inminens in caput suum avertere; in conviviis loquebantur, sed in tormentis facimus. Alia interim crudelia, inhumaCum ad cenandum discubuimus, alius sputa detergit, alius reliquias temulentorum toro subditus colligit. Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, nister in muliebrem modum ornatus cum aetate luctatur; non potest effugere pueritiam, retrahitur, iamque militari habitu glaber retritis pilis aut penitus evulsis tota nocte pervigilat, quam inter ebrietatem domini ac libidinem dividit et in cubiculo vir, in convivio puer est. Alius, cui convivarum censura permissa est, perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae aut linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati notitia subtilis est, qui sciunt, cuius illum rei sapor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ sunt uideri uolũt. Cõtentus ẽ
magnitudĩe sua. Qͥdm ꝯtentus
sit eo usq creuisse. quo manũ for¬
tuna nõ porrigit: Ergo ⁊ supͣ hu¬
mana ẽ. par sibi in om̃i statu re¬
iũ sinc secũdo cursu uita ꝓcedit.
sine fluccuatur. ⁊ ꝑ adu̾sa ac diffi¬
cilia. Hanc cõstanciã cauillatic̃es
iste de quibꝯ paulo ante loquebeo
pstare nõ possũt. Ludit istis aĩꝯ
nõ ꝓficit. et ph̾iam a fastigio de
ducit ĩ planũ. Niec te ꝓhibuerim
ałn ista ag̾e. set tũc cũ uoles in¬
chil ag̾e. Hoc tm̃ hñt in se pessimũ.¬

Expanded text:
quam sunt, videri volunt; contentus est quam sunt, videri volunt; contentus est magnitudine sua. Quidni contentus sit eo usque crevisse, quo manus fortuna non porrigit ? Ergo et supra humana est et par sibi in omni statu rerum, sive secundo cursu vita procedit, sive fluctuatur et it per adversa ac difficilia; hanc constantiam cavillationes istae, de quibus paulo ante loquebar, praestare non possunt. Ludit istis animus, non proficit, et philosophiam a fastigio suo deducit in planum. Nec te prohibuerim aliquando ista agere, sed tunc, cum voles nihil agere. Hoc tamen
Abbreviated transcription (Latin):
Quid uocẽtur latine Seneca.¬
sophismata q̃fisti a me.Msti tẽp¬
tauerũt illis nomẽ impon̾e. Nui¬
lũ hesit. yroclicet q res ip̃a nõ re¬
cipiebat᷑ a nob. nec in uli erat.
Nõĩ qͦ repugnatum ẽ. aptissĩũ
tñ uidetur michi quo cicero usꝯ
c̃. Cauillatiões uecat. quilii qͥs¬
q se tradidit. q̃stiũculas quider
uanas nectit. Ceterũ ad intam
nichil ꝓficit. neq fortior fit. ne¬
qs tẽperantior. neq elacior. At
illẽ qui ph̾iam ĩ remediũ sinm
cpercuit. ingens fit aĩs. plemis
fiducie inexsuꝑabilis. et maior
adeunti. Qd̾ inde magnis euẽit
mõtibꝰ quoꝵ ꝓceritas minꝰ ap¬
paret. longe intuẽtilii. cũ accesse¬
ris cunc manifestũ fit ꝙ in ar¬
duo sũma sĩt. Talis ẽ enĩ mi lu¬
cili uerus et rebii nõ artificiis pħ¬
losopha. In edito stat ãmirabilis
celsꝰ magnitudis naͣtͣir. nõ ex¬
surgit ĩ plãtas. nec sũmis ambu¬
lar digitis. eoꝵ more qui menda¬
cio staturã adinuãt. longioresq

Expanded text:
Quid vocentur Latine sophismata, quaesisti a me. Multi temptaverunt illis nomen inponere, nullum haesit, videlicet, quia res ipsa non recipiebatur a nobis nec in usu erat, quoque repugnatum est. Aptissimum tamen videtur mihi, quo Cicero usus est: cavillationes vocat. Quibus quisquis se tradidit, quaestiunculas quidem vafras nectit, ceterum ad vitam nihil proficit, neque fortior fit neque temperantior neque elatior. At ille, qui philosophiam in remedium suum exercuit, ingens fit animo, plenus fiduciae, inexsuperabilis et maior adeunti. Quod in magnis evenit montibus, quorum proceritas minPARET LONGE INTUENTIBUS: CUM ACCESSERIS TUNC MANIFESTUM FIT QUOD IN ARDUO SUMMA SINT. TALIS EST, MI LUCILLI, VERUS ET REBUS, NON ARTIFICIIS PHlosophus. In edito stat admirabilis, celsus, magnitudinis verae. Non exsurgit in plantas nec summis ambulat digitis eorum more, qui mendacio staturam adiuvant longioresque
Abbreviated transcription (Latin):
uere. Hoc prudẽciã tuã. ħ erudicio¬
nẽ decet. Sui tui sũt. ymo hõmes.
Serui tui sũt. ỹmo cõtub̾rmales.
Sin tui sũt. ymo hũiles amici. S̾
i̾ris tindẽ in utrosq lice fortime.
Itaq udeo istos qui turpe existi¬
mant cũ ẜuo suo cenare. Qre. nͥ
dño. stantiũ ẜuor turbã circũde¬
dit : Est ille ppłs quẽ caput ⁊ in¬
gẽti auiditate onerat. distẽtum
uentrẽ ac desuetũ iã uentris offi¬
cio. ut maiore oꝑa oĩa egerat ꝙͣ
cõpescitur. et ne fortinca qͥdẽ uer¬
berib cepta sũt. tussis st̾mitam̃¬
ta singultus. Magno malo ulla
uoce int̾pellatũ silenciũ luit᷑. Noc¬
te tota ieumi mutiq p̾stãt. Sie
dño loqui nõ licet.At illi quili ñ¬

Expanded text:
ditionem decet. " Servi sunt." Immo homines. "Servi sunt." Immo contubernales. " Servi sunt." Immo humiles amici. " veris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qui turpe existimant cum servo suo cenare. Quare, ndomino stantium servorum turbam circumdedit ? Est ille plus quam capit, et ingenti aviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam coberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic domino loqui non licet. At illi, quibus n
Abbreviated transcription (Latin):
mũ sp̃e subtilitatis inductũ temp¬
tãt et morãtur. Cũ tãta rerũ mo¬
les nocet. cum uix tota uita suffi¬
siat ut hoc unũ discas uitã cõtẽp¬
nere. Q̾ regere inqͥs: Socłm opꝰ
ẽ. Nam nemo illã bñ rexit: isi
qui dtempsat. Uale. Liͤ xen. enla

Expanded text:
subtilitatis inductum tenent ac morantur, cum tanta rerum moles vocet, cum vix tota vita sufficiat, ut hoc unum discas, vitam contemnere. "Quid? Regere," inquis. Secundum opus est; nam nemo illam bene rexit nisi qui contempserat. VALE. Seneca
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝑ oꝑosa atq ardua sursũ atq
deorsũ eunt. ⁊ expeditiões piculo¬
sissimas obeunt. fortes uiri sunt.
pͥoresq castroꝵ. Isti quos publica
quies aliis laborãtiln mollic h̃t.
turrirille sũt. tuti ꝯtumelie cau

Expanded text:
et per operosa atque ardua sursum ac et per operosa atque ardua sursum ac deorsum eunt et expeditiones periculosissimas obeunt, fortes viri sunt primoresque castrorum; isti, quos putida quies aliis laborantibus molliter habet, turturillae sunt, tuti contumeliae cau
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ pareo deo. set assentio. Er aĩo
illũ nõ qr ncc̃e est sequor. Nich un¬
ꝙͣ mͥ incidet qd̾ tristis excipiã. qd̾
malo nultu nullũ tributũ mintus
cõferã. Dĩa ãt ad que gemimus.
que erpauescima. tributa uite st̃.
Hoꝵ mi lucili nec spaĩs ĩmunita¬
tẽ nec patieris. Uessice te dolor in¬
quietauit. epłe no erũt parũ dul¬
ces detrimẽta ꝯtinua. Propiꝯ ac¬
cedã. de capite timuisti. Quid tu
nesciebas hoc te optare. cũ optare
senectutẽ. oĩa ista in lõga uita st̃.
quo in longa uia sũt ⁊ puluus et
lutũ ⁊ pluma. Set uolebam mũe.¬
carere tñ incomodis oĩm. Dã ef¬
fẽmata uox nirũ dedecet. Uideris
ꝙͣadmodũ hoc uotũ meũ excipia
Ego illũ magno aĩo nõ tm̃ bono
facio. Neq dii neq dee faciant.
ut te fortuna in deliciis ħ̾eat. Ip̃e
te int̾roga. siqͥs potestatẽ tͥ deus
faciat. utrũ uelis mũe ĩ macello
an in castris. Atqui uiuere lucili
milicare ẽ. Itaq hii qui iactãtur.

Expanded text:
non pareo deo, sed adsentior. Ex animo illum, non quia necesse est, sequor. Nihil umquam mihi incidet, quod tristis excipiam, quod malo vultu. Nullum tributum invitus conferam. Omnia autem, ad quae gemimus, quae expavescimus, tributa vitae sunt; horum, mi Lucili, nec speraveris immunitatem nec petieris. Vesicae te dolor inquietavit, epistulae venerunt parum dulces, detrimenta continua, propius accedam, de capite timuisti. Quid, tu nesciebas haec te optare, cum optares senectutem ? Omnia ista in longa vita sunt, quomodo in longa via et pulvis et lutum et pluam effeminata vox virum dedecet. Videris, quemadmodum hoc votum meum excipias; ego illud magno animo, non tantum bono facio: neque di neque deae faciant, ut te fortuna in deliciis habeat. Ipse te interroga, si quis potestatem tibi deus faciat, utrum velis vivere in macello an in castris. Atqui vivere, Lucili, militare est. Itaque hi, qui iactantur
Abbreviated transcription (Latin):
dignũ optes. ut infestos deos ha¬
beat. H̾t inꝙͣ eciã si iudetur eoꝵ fa¬
uore ꝓaluci. Adhibe diligẽciã tuã.
et intuere ꝙͥ sit̾ res nr̃e nõ ꝙͥ uocẽ¬
tur. et scies pła mala ꝯtĩge̾ nb̃ ꝙͣ
accide. Quotiẽs eĩ felicitatis est
cã: et iiciũ fuit qd calamitas no¬
cabatur. Quotiẽs magna gͣtula¬
tiõe et accepta res gradũ sibi stru¬
xit in p̾ceps. ⁊ aliꝙ̃ iam eminentẽ
staret ubi cuto cadũt. set ip̃m illõ
cadere nõ ht in se mali qͥcꝙͣ. si exi¬
tũ spectes: ultra quẽ natura nemi¬
nẽ deiecit. Prope ẽ rerũ õiũ t̾minꝰ.
Prope ẽ inꝙͣ et illud unde felix ei¬
citur. ⁊ illud unde infelix emittit᷑.
Nos utraq extendimꝰ. ⁊ lõga spe
ac metu facimꝰ. Set si sapis oia
hũana dlitiõe metire simł. et qd̃
gaudes et qd̾ times cõtrahe. Est
aut̃ tanti nichil diu gaud̾e. ne qͥd
diu timeas. Set qͣre istuc malũ as¬
nõ putes. Una sũt ista q̃ nos moue̾t

Expanded text:
dignum, optes, ut infestos deos habeat; habet, inquam, etiam si videtur eorum favore produci. Adhibe diligentiam tuam et intuere, quid sint res nostrae, non quid vocentur; et scies plura mala contingere nobis quam accidere. Quotiens enim felicitatis et causa et initium fuit, quod calamitas vocabatur ? Quotiens magna gratulatione excepta res gradum sibi struxit in praeceps et aliquem iam eminentem staret, unde tuto cadunt ? Sed ipsum illud cadere non habet in se mali quidquam, si exitum spectes, ultra quem natura neminem deiecit. Prope est rerum omnium terminus, prope est, inquam, et illud, unde felix eicitur, et illud, unde infelix emittitur; nos utraque extendimus et longa spe ac metu facimus. Sed si sapis, omnia humana condicione metire; simul et quod gaudes et quod times, contrahe. Est autem tanti nihil diu gaudere, ne quid diu timeas. Sed quare istuc malum adsum putes. Vana sunt ista, quae nos movent,
Abbreviated transcription (Latin):
Ex nom̃tano meo te saluto. et u¬
beo hab̾e mentẽ bonã: hoc ẽ ꝓpicios
deos om̃s. Quos h̃t placatos et
fauentes. qͥsqͥs sibi ꝓpiciauit. Se¬
pone in p̾sentia. que qͥbꝯdã placẽt.
unicuiq nr̃m pedagogũ dari deũ
nõ quidẽ ordinarium. set hũc infe¬
dius ait. De plebe deos. Ita tñ hoc
seponas uolo. ut memineris maio¬
res nr̃os qui credider̃t stoycos fui¬
se. Singulis eĩ et geniũ ⁊ iuuonẽ
dederũt. Postea uidebĩꝰ antm̃ diiᷤᷤ
uacat. ut pͥuatoꝵ negocia ꝓcura

Expanded text:
Ex Nomentano meo te saluto et iubeo habere mentem bonam, hoc est propitios deos omnis, quos habet placatos et faventes, quisquis sibi se propitiavit. Sepone in praesentia, quae quibusdam placent, unicuique nostrum paedagogum dari deum, non quidem ordinarium, sed hunc infedius ait " de plebe deos." Ita tamen hoc seponas volo, ut memineris maiores nostros, qui crediderunt, Stoicos fuisse; singulis enim et Genium et Iunonem dederunt. Postea videbimus, an tantum dis vac
Abbreviated transcription (Latin):
nulli ncc̃itati. nullis casibꝰ. fortu¬
nã in cquũ deduc̃e. Quo die illã
intellexo: plus posse nichil potent.
Ego illã ferã. cũ in manu mors
sic. hiis cogitatioĩb intentũ. loca
seria sc̃aq elige oꝑtet. Effẽmauit
aĩos amenitas minia. Nec dubie
aliꝙͥ ad corrũpendũ iugorẽ pt̃ re¬
gio. Qͣlibet uiã iumẽta patiũtur.
quoꝵ durata in asperũ ungula ẽ.
In molli palustriq pascuo. sagina¬
ta cito subterũtur. Et forcior mi¬
les ex cõfragoso ueĩt. Segnis ẽ ur¬
banꝯ ⁊ nerna. Nullũ laborẽ recusãt
manus. q̃ ad arma ab aratro tñs¬
ferũtur. In pͥmo deficit puluere.
ille unctus ⁊ ntidꝰ. Seĩuor loci di¬
ciplina firmat ingeniũ. aptũq
magnis conatib reddit.liͦ.uii.¬

Expanded text:
nulli necessitati, nullis casibus, fortunulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere oportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transferuntur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni
Abbreviated transcription (Latin):
genia ad se rapuerũt. Siqͥs sibi
ꝓposu̾it qͣntũ opis aggressꝰ sit. sci¬
et nichil delicate. nichil mollit̾ eẽ
faciendũ. Qx mͥ cũ istis calentibi
stagnis: Qͥd cũ sudatoriis. in que
siccus uapor corpa exhaustum in¬
cluditur: Dĩs sudor ꝑ laborẽ exe¬
at. Si facemꝯ qd̃ fecit hanibal ut
int̾mpto rerũ cursu. comissoq bel¬
lo fouendis corpili opã daremꝰ.
nemo nõ in tẽpestiuã desidiã. uic¬
tori qͦr nocdũ uincẽti piculosã m̾ito
rep̃henderet. Minus rb̃ ꝙͣ illis pu¬
nica signa seq̃ntib licet. Plus pen¬
culi restat cedentib. plus opis eciã
pseu̾antibi. Fortuna mecũ bella ge¬
ut. nõ sum impata fcĩirus. uigũ nõ
ãius: si uoluptati cessero. Cedẽdũ
ẽ dolori.cedendũ ẽ labori: cedẽdũ
ẽ pauptati. Idem sibi ĩ me uiris ẽe
uolet: ⁊ ambitio ⁊ira. Inc̾ tot affer¬
tus distrahar. ỹmo discerpar.Lib̾r¬
tas ꝓpõĩta ẽ. Ad hoc pͥmũ laborat᷑.
Q̾ sit libr̾tas q̃ris. Ilulli rei ẜuire.

Expanded text:
genia rapuerunt. Si quis sibi proposuerim quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si faceremus, quod fecit Hannibal, ut interrupto cursu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam victori quoque, nedum vincenti, periculosam merito reprehenderet; minus nobis quam illis Punica signa sequentibus licet, plus periculi restat cedentibus, plus operis etiam perseverantibus. Fortuna mecum bellum gerit; non sum imperata facturus. Iugum non animus; si voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire,
Abbreviated transcription (Latin):
de ambitiõe quo de amica q̃rũtur.
Idem si uerũ affectũ eoꝵ inspicias.
nõ odiũt s litigant. Excute istos qͥ
que cupiere deplorãt: ⁊ de carũ reꝵ
loqũtur fuga. quibꝰ carere ñ posst̾.
uidebis uolũtariã eẽ illis ĩ eo morã.
qd̾ egre ferre ip̃os ⁊ miẜe loquntur.

Expanded text:
de ambitione quomodo de amica queruntur; de ambitione quomodo de amica queruntur; id est, si verum adfectum eorum inspicias, non oderunt, sed litigant. Excute istos, qui, quae cupiere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram, quod aegre ferre ipsos et misere locuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
Durpe ẽ cedere onen. luctare cũ
officio qd̾ semel recepisti. Non ẽ
uir fortis ac stremius. qͥ laborẽ
fugit. Ueiũ ẽ nͥ crescit illi aĩꝰ. Ip̃a
rerũ difficultate dicẽtur tͥ ista.
Si oꝑe precĩ hebit ꝑseu̾ancia. si
nichil indignũ bono uiro faciẽdũ.
paciendũne erit. Alioqͥn se sordi
do et ꝯtis melioso labore ꝯdt̾et. nec
in negociis negocii erit cã. Nec il¬
lud quidẽ qd̃ existimas factuꝵ eũ
faciet. ut ambiciosis rebꝰ implicitꝰ.
sep estus earũ ferat. Set cũ uiderit
grama in quib uoluptatur incer¬
ta anticipia referet pedẽ. Nõ ũtet
terga. s sensĩ recedet ĩ tutũ. facilo
er̃ ẽ mi lucili occupatiões enad̾e:
si eccupationũ p̃cia ꝯtep̃ẜis. Illa sut
q̃ nos morãtur ⁊ detinẽt. Quid gͦ
Dã lõgas spes relinꝙ̃: Ab ip̃a mes¬
se discedã: Iludũ erit latus ĩ comi¬
tata lectica. atriũ uacuũ: Ab hiis
ergo inuiti hoĩes recedũt: ⁊ m̾cedẽ
mifiarũ amãt. Ipãs execrãtur. Sic

Expanded text:
urpe est cedere oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi crescit illi animus ipsa rerum difficultate." Dicentur tibi ista, si operae pretium habebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat. Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, referet pedem, non vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
Puto int̾ me et te cõueĩat ext̾na
corꝑi acqͥͣri. corpꝰ ĩ honorẽ aĩ coli.
in aĩo ẽẽ partes ministras ꝑ quaᷤᷤ
mouem᷑ alimurq. ꝓpt̃ ip̃m pͥnci¬
pale nob̃ datas. In hoc pͥncipale ẽ
aliꝙͥ inrõnale. est ⁊ r̃oale. Illiro
huic ẜuit. ħ unũ ẽ qd̃ alio nõ re¬
fertur. s oĩa ad se ꝑfert. Nã illa

Expanded text:
Puto, inter me teque conveniet externa corpori adquiri, corpus in honorem animi coli, in animo esse partes ministras, per quas movemur alimurque, propter ipsum principale nobis datas. In hoc principali est aliquid inrationale, est et rationale. Illud huic servit, hoc unum est, quod alio non refertur, s
Abbreviated transcription (Latin):
gere dissimulat. At in hac arte
uuẽdi. turpior uolẽtiũ cłpa est.
Adice nũc ꝙ artes qͦ plereq y
mo ex oĩb lib̾alissime. ħ̾ut decre¬
ta sia: ñ tm̃ p̾cepta. sic̃ medics̃a.
Itaq alia ẽ ypocratis se̾cta. alia
ascepiadis. alia themisonis. P¬
t̾ea ulła ars ꝯtẽplatiua sine de¬
cretis sin̾s ẽ. Q ͤ greci uocãt dog¬
mata: nb̃ nel. decreta licet appes¬
sare:us scita uł placita. Qͦ et ĩ
geometria.⁊ in astrononia ĩue¬
actiua. Spectat simłq agit. Er¬
ras eĩ si tͥ illã putas tm̃̃ terres¬
tres oꝑas ꝓmitt̾e. Altius spirat.
Totũ inꝙͥ mũdũ scrutor. nec me
intra cõtub̾rniũ mortale ꝯtineo.
suade uob̾ ac dissuadere ꝯtenta.
Magna nocãt.sup̃q uos posita.
Nã tibi de sũma celi rõe. deumq
disẜere incipiã: ⁊rerũ pͥmordia
pandã. Unde õs natura creat. reᷤ
rempta resoluat. ut ait lucretiꝰ¬

Expanded text:
gere dissimulat. At in hac arte gere dissimulat. At in hac arte vivendi turpior volentium culpa est. Adice nunc, quod artes quoque pleraeque, immo ex omnibus liberalissimae habent decreta sua, non tantum praecepta, sicut medicina. Itaque alia est Hippocratis secta, alia Asclepiadis, alia Themisonis. Praeterea nulla ars contemplativa sine decretis suis est, quae Graeci vocant dogmata, nobis vel decreta licet appellare vel scita vel placita, quae et in geometria et in astronomia inveactiva; spectat simul agitque. Erras enim, si tibi illam putas tantum terrestres operas promittere; altius spirat. Totum, inquit, mundum scrutor nec me intra contubernium mortale contineo suadere vobis ac dissuadere contenta. Magna me vocant supraque vos posita: Nam tibi de summa caeli ratione deumque Disserere incipiam et rerum primordia pandam; Unde omnis natura creet res, perempta resolvat, ut ait Lucreti
Abbreviated transcription (Latin):
sũt p̾ceptis. ⁊ cõtenca erit ⁊ sapĩa.
Nã ⁊ hec ars uite ẽ. Atqui guber¬
natorẽ facit ille qui p̾cipit. sic
moue gubrnacłm. sic uela sb̃mit¬
te. sic secũdo uẽto utere. sic adu̾so
alios qͦr artifices p̾cepta dsmãt.
Ergo in hoc idẽ poterũt iuuendi.¬
Os iste artes cͥça instrum̃ta inte
occupate sũt. nõ cͥra totam intã.
Itaq multa illas inhibẽt extͥnse¬
cus ⁊ impediunt. spes. cupiditas
timor. Ad ħ q̃ artem inte ꝓfessa
ẽ. nlła re quomiiꝰ se ex̾ceat ueta¬
u pot̃. d̾iscutit ẽ impedimẽta. ⁊
tͣctat obstãcia. uis scire ꝙͣ dissi¬
milis sit aliarũ artiũ cõditio. ⁊
huiꝯ: In illis ercusatius. ẽ uolũ¬
tate peccare ꝙͣ casu. In hac maxi¬
me culꝑa ẽ: spõte delinq̃re. Qõ
dico tale ẽ. Gramatica ñ erubes¬
cet soloecismũ. si scic̃s facit. eru¬
bescet. si nescic̾s. Medicus si defi¬
cere egrũ nõ inelłigit. qͣntũ ad
artẽ magis peccat. ꝙͣ s se inclłi¬

Expanded text:
sunt praeceptis, contenta erit et sapientia, nam et haec ars vitae est. Atqui gubernatorem facit ille, qui praecipit: sic move gubernaculum, sic vela summitte, sic secundo vento utere, sic adverso Alios quoque artifices praecepta conformant ; ergo in hoc idem poterunt artis istae artes circa instrumenta vitae occupatae sunt, non circa totam vitam. Itaque multa illas inhibent extrinsecus et inpediunt, spes, cupiditas, timor. At haec, quae artem vitae professa est, nulla re, quo minus se exerceat, vetari potest; discutit enim inpedimenta et traicit obstantia. Vis scire, quam dissimilis sit aliarum artium condicio et huius ? In illis excusatius est voluntate peccare quam casu, in hac maxima culpa est sponte delinquere. Quod dico, tale est. Grammaticus non erubescet soloecismo, si sciens fecit, erubescet, si nesciens; medicus si deficere aegrum non intellegit, quantum ad artem, magis peccat quam si se intelle
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ẽ. Ałn frustra admonẽtur. si
ãui oppiones obsidẽt praue. Dem̃
eciã si recte faciũt. nesciũt fac̾e se
matus ⁊ tota io̾e cõpositus. õs exe¬
qui nũos. ut sciat qñ opteat: ⁊ qͣn¬
pot̾ toto aĩo ad honesta conani. ne
cõstãt quidẽ aut libe̾nt᷑. set respi¬
ciat si hesitabit. Si honesta inꝙͥ
accio ex p̾ceptis uenit: ad beatã
uitã p̾cepta hunde sant. Atq uld̃

Expanded text:
uando frustra admoventur, si animum opiniones obsident pravae. Deinde etiam si recte faciunt, nesciunt facere se matus et tota ratione compositus omnes exequi numeros, ut sciat, quando oporteat et in quanpotest toto animo honesta conari, ne constanter quidem aut libenter, sed respiciet, sed haesitabit. " Si honesta," inquit, " actio ex praeceptis venit, ad beatam vitam praecepta abunde sunt; atqui
Abbreviated transcription (Latin):
cia q̃ dãtur pecũturq. nullum ĩ
bt̃a uita hre momentũ. Nam cui
aliꝙͥ accidere pot̃. id inꝑfc̃m est.
Cui aliꝙͥ abscedere pot̃. ro ĩppetu¬
um ẽ. Cuiꝯ ꝓpetua futura leticia
ẽ: is suo gaudet. Oĩa aut̃ quibꝯ
uulgus mhyat. ultro citroq flu¬
unt. Nichil dat fortuna mãcipio.
Set hec qͦ fortuna tũc dełctat. cũ
illã rõ temꝑauit ac miscuit. Hec ẽ
q̃ eciã ext̾na comẽdet. quoꝵ auidꝰ
usus ingratus ẽ. Solebat athalꝯ
hac ymagĩe uti. uidisti ałn ca¬
nẽ missa a dño frustra panis et
carnis aꝑto ore captantẽ. Qcꝙͥ
recipit ꝓtinꝰ integrũ deuorat.
et sẽꝑ ad spem futim hiat. Idẽ eue¬
nit nob̃. Qͥcꝙͥ expectãtibꝰ forruna
ꝓicit. id sine ulla noluptate dimit¬
timꝰ. statĩ ad rapinã alt̾iꝯ erecti ⁊
attenti. Hoc sapiẽti nõ euẽit. Ple¬
nus ẽ. Etiã siꝙ̾ obuẽit. secure re¬
cipit ac reponit. Leticia fruit̾ ma¬
xima cõtinua sua. Ht aliqͥs bonã

Expanded text:
cia quae dantur petunturque, nullum in beata vita habere momentum. Nam cui aliquid accedere potest, id inperfectum est; cui aliquid abscedere potest, id inperpetuum est; cuius perpetua futura laetitia est, is suo gaudeat. Omnia autem, quibus vulgus inhiat, ultro citroque fluunt. Nihil dat fortuna mancipio. Sed haec quoque fortuita tunc delectant, cum illa ratio temperavit ac miscuit; haec est, quae etiam externa commendet, quorum avidis usus ingratus est. Solebat Attalus hac imagine uti: "vidisti aliquando canem missa a domino frusta panis aut carnis aperto tinus integrum devorat et semper ad spem venturi hiat. Idem evenit nobis: quicquid expectantibus fortuna proiecit, id sine ulla voluptate demittimus statim, ad rapinam alterius erecti et adtoniti." Hoc sapienti non evenit; plenus est. Etiam si quid obvenit, secure excipit ac reponit. Laetitia fruitur maxima, continua, sua. Habet aliquis bonam
Abbreviated transcription (Latin):
Et tũc lõge meliores erant uiri.
postꝙͣ docti ꝓdierũt. bom desunt.
Sĩpler eĩ illa ⁊aꝑta uͥtus. ĩ obscu¬
rã et sollertẽ sc̃iam u̾sa ẽ. Docem̃q
disputare nõ inu̾e. fuit sine du¬
bio ut dicitis uetus illa sapic̃cia
cũ maxĩe nascẽs rudis nõ minus
ꝙͣ cet̾c artes. qͣrũ in ꝓcessu sb̾cili¬
tas creuit. Set ne opus quid ad¬
huc erat remediis diligentibꝰ.
Nõdũ in tãtũ nequicia surrer̾at
nec tã late se sparẜat. Poterant
uiciis simplicibii. obstare remedi.
simplicia. Nũc ncc̃e ẽ tãto oꝑosio¬
ra ẽẽ munimẽta: q̈nto ualentio¬
ra sut quib petimur. liͦ. xuii. ep̃.¬

Expanded text:
meliores erant viri. Postquam docti prodierunt, boni desunt. Simplex enim illa et aperta virtus in obscuram et sollertem scientiam versa est docemurque disputare, non vivere." Fuit sine dubio, ut dicitis, vetus illa sapientia cum maxime nascens rudis non minus quam ceterae artes, quarum in processu subtilitas crevit. Sed ne opus quidem adhuc erat remediis diligentibus. Nondum in tantum nequitia surrexerat nec tam late se sparserat. Poterant vi tus simplicibus obstare remedia simplicia; nunc necesse est tanto operosiora esse munimenta, quanto vehementiora sunt, quibus petimur.
Abbreviated transcription (Latin):
dũ in sicco. iã in portu sũt. Ergo
cũ tã magna sĩt int̾ sũmos ymos¬
q discͥmina. cũ medios qͦ seqͣtur
fructus suus. seq̃tur ingẽs ꝑicłm.¬
et ad det̾iora redeundi nõ debemꝰ
occupatiõibꝰ indulg̾e. Excludẽde
sũt. Si semel intrau̾int in locum
suũ. alias substituẽt. Principiis
illarũ obstemꝰ. Meliꝰ ñ incipiẽt

Expanded text:
iam in portu sunt. Ergo cum tam magna sint inter summos imosque discrimina, cum medios quoque sequatur fluctus suus, sequatur ingens periculum ad deteriora redeundi, non debemus occupationibus indulgere. Excludendae sunt; si semel intraverint, in locum suum alias substituent. Principiis illarum obstemus. Melius non incipient,
Abbreviated transcription (Latin):
nlła res minorẽ facit. Tenet sũ¬
ma. ⁊ nec ulli quidẽ nͥ sibi ĩnixus.
Nã qui aliqͦ auxilio sustĩetur. pot̾
cadere. Si alit̾ ẽ. incipiẽt multũ
ĩ nb̃ ualere nõ nr̃a. Qͥs at uult
cõstare fortima: Aut qͥs se prudẽs
ob aliena miratur: Qx ẽ bt̃a uita:
Seciitas. ⁊ ꝓpetua trãquillitas.
hãc dabit aĩ magͥtudo. dabit cõ¬
stãcia. bñ iudicati tenax. Ad ħ quõ
decor. ĩnoxia uolu̾tas ac benigna.
intẽta rõi. nec unꝙͣ ab illa recedẽs.
amabilis sił mirabilisq. Demq
ut breuit᷑ tibi formulã scribã. tali
ãius ẽẽ sapiẽtis uiri debet. qualis¬
deũ deceat. Qͥ pot̃ desid̾are is. cui
oĩa hõesta ꝯtĩgunt: Nã si possunt
ad nõ hõesta ꝯferre. ad optimũ sta¬
Quidã tñ auger sũmũ bonũ irdi¬
cãt. qr parũ plenũ sit fortuitis re¬
pugnãtibi. Antipat᷑ qͦ int̾ magnoᷤᷤ
secte hꝰ auctores. aliꝙͥ se tribu̾e di¬
cit ext̾ms. Set exiguũ ad modum.

Expanded text:
la res minorem facit; tenet summa, et ne ulli quidem nisi sibi innixus. Nam qui aliquo auxilio sustinetur, potest cadere. Si aliter est, incipient multum in nobis valere non nostra. Quis autem vult constare fortunam aut quis se prudens ob aliena miratur ? Quid est beata vita ? Securitas et perpetua tranquillitas. Hanc dabit animi magnitudo, dabit constantia bene iudicati tenax. Ad haec qudecor, innoxia voluntas ac benigna, intenta rationi nec umquam ab illa recedens, amabilis simul mirabilisque. Denique ut breviter tibi formulam scribam, talis animus esse sapientis deum deceat. Quid potest desiderare is, cui omnia honesta contingunt ? Nam si possunt aliquid non honesta conferre ad optimum staQuidam tamen augeri summum bonum iudicant, quia parum plenum sit fortuitis repugnantibus. Antipater quoque inter magnos sectae huius auctores aliquid se tribuere dicit externis, sed exiguum
Abbreviated transcription (Latin):
gaudiũ. nulla cã rũpitur: nulla
fortuna. Sẽꝑ ⁊ ubiq trãquillũ ẽ.
Nõ eĩ ex alieno pẽdet. nec fauorẽ
fortune aut hõis expectat. Dome¬
tica illi felicitas ẽ. Exiret ex aĩo¬
suo: si intraret uͥ nascitur. Ałn ex¬
trĩsecus quo admoueat᷑ mortali¬
tẽ strĩgat. aliquõ inꝙͣ incomodo
afflatur. maxiꝯ hiis illud bonum
solidoq eruptiões q̃dã pustularũ
et ulcuscula nlłm in alto malu
ẽ. Hoc inꝙͣ int̾est int̾ dsumate sa¬
piẽcie uirũ ⁊ aliũ p̾cedẽtis: qd int̾
sanũ ⁊ ex morbo grau ac diutͣno
em̃gentẽ. cui sanitatis loco. ẽ le¬
uior accessio. Hic nͥ attẽdit subiñ
grauat᷑. et ĩ eadẽ reuoluit᷑. Sapi¬
ens recidere ñ pot̾. nec incide qͥdẽ
ãplius. Corꝑi eĩ ad tp̃s bõa na̾tu¬
do ẽ. quã eciã medicus si reddit¬

Expanded text:
lla fortuna, semper et ubique tranquillus est. Non enim ex alieno pendet nec favorem fortunae aut hominis expectat. Domestica illi felicitas est; exiret ex animo, si intraret; ibi nascitur. Aliquando extrinsecus, quo admoneatur mortalitem stringat. Aliquo, inquam, incommodo addatur; maximum autem illud bonum solidoque eruptiones quaedam pusularum et ulcuscula, nullum in alto malum est. Hoc, inquam, interest inter consummatae sapientiae virum et alium procedentis, quod inter sanum et ex morbo gravi ac diutino emergentem, cui sanitatis loco est levior accessio: hic nisi adtendit, subinde gravatur et in eadem revolvitur, sapiens recidere non potest, ne incidere quidem amplius. Corpori enim ad tempus bona valetudo est, quam medicus, etiam si reddi
Abbreviated transcription (Latin):
pi pot. uacat eĩ aĩꝯ molestia liber.
ad cõspectũ umũsi. Nichuq illum
aduerat. a cõtẽplatic̃e nature.ds¬
tem̃ illuo uoluptas bonũ pecoris
ẽ. adicimis rõali ĩ rõale. honesto
enhonestũ. Magno uita fec̃ titilla¬
tio corpis. Qe ergo: Dubitatis
dice uñ ee hoĩ. si palato bene est
Et hũc tu nõ dico int̾ uiros nu¬
meres set int̾ hoĩes. cuiꝰ summũ
bonũ saporib ⁊ toloribꝰ ac soms¬

Expanded text:
tia liber ad inspectum universi, nihilque illum avocat a contemplatione naturae. Alterum illud, voluptas, bonum pecoris est. Adicimus rationali inrationale, honesto inhonestum. Ad hanc vitam facit titillatio corporis; quid ergo dubitaris dicere bene esse homini, si palato bene est ? Et hunc tu, non dico inter viros numeras, sed inter homines, cuius summum bonum saporibus et coloribus so
Abbreviated transcription (Latin):
ag̾e uolet: q̃ntũ plimimũ p̃t ista
uiscata bñficia deuitet. In quiba
quoq misermi fallimur. Hab̃e
nec resist̾e quidẽ licet. Cum cepit
tr̃isuersos age felicitas. aut saltẽ
cnulat et allidit. Hanc gͦ sanã ⁊
salubrẽ formã inte teñe mem̾̃to.
ut corpori tantũ indulgeas: qͣntũ
bone ualitudim satis est.Duriꝰ
tractandũ ẽ. ne aĩo male pareat.
Cibus famẽ sedet. set ⁊ potus sitĩ
ertĩguat. uestis arceat frigus. do¬
mus sit munimentũ aduersꝰ in¬
festa corpis. Hanc utrũ cespes e¬
rex̾it. an uarius lapis gẽtis alie¬
ne. nichil int̾est. Scito te tam bñ

Expanded text:
am volet, quantum plurimum potest, ista viscata beneficia devitet, in quibus hoc quoque miserrimi fallimur; habere ne resistere quidem licet, eum coepit transversos agere felicitas, aut saltim cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valitudini satis est. Durius tractandum est, ne animo male pareat. Cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene
Abbreviated transcription (Latin):
ad ornamentũ ac decus põĩt. Co¬
gita nichil p̾cer ãium mirabile e¬
se. Qui magno. nichil magnũ ẽ.
Si hoc mecũ. fi hoc cũ posteris loqͣr.
nõ uideor tibi plus ꝓdesse ꝙͣ cum
ad uadimõium aduocatus des¬
cenderem. aut tabulis testam̃ti
anulum impͥmerẽ. aut in senatu
candidato uocẽ ⁊ anulũ comen¬

Expanded text:
t. Cogitate nihil praeter animum esse mirabile, cui magno nihil magnum est." Si haec mecum, si haec cum posteris loquor, non videor tibi plus prodesse, quam cum ad vadimonium advocatus descenderem, aut tabulis testamenti anulum inprimerem, aut in senatu candidato vocem et manum commo
Abbreviated transcription (Latin):
ad hec pauper ẽ. Intra qͥsqͥs deside¬
nũ sium includit: cũ ip̃o ioue de
felicitate cõtendat. ut ait epicum.
Cua aliquã uocẽ huic epłe inuol¬
tet epicumꝰ. ꝓdest sine dubio cus¬
todem sibi imposuisse ⁊ hab̾e. quẽ
respicias. quẽ int̾ẽe cogitatiõiba
iudices. Hoc quidẽ lõge magnificẽ
ius bom uiri ac semꝑ p̾sẽtis ocu¬
lis. Set ego eciã ħ ꝯtentus sũ. ut
sic facias quecũq facies tanqͣm

Expanded text:
ad haec pauper est, intra quae quisquis desiderium suum clusit, cum ipso Iove de felicitate contendat, ut ait Epicurus, cuius aliquam vocem huic epistulae involtet Epicurus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius boni viri ac semper praesentis oculis, sed ego etiam hoc contentus sum, ut sic facias, quaecumque facies, tamq
Abbreviated transcription (Latin):
eĩ uicia emendãda: alt̾iꝰ frãgenda
sunt. Utar lib̃rtate tota. Nõ amo il¬
lũ nͥ offendero. Q ergo inqͥs: Qua¬
dragenariũ pupillũ cogitas sub
tutela tua contin̾e: Respice etatẽ
eius iã durã et incͣcͣtabilẽ. Nõ pot̾
reformani. Tenera fingũtur. An
ꝓfectum sim nescio. Malo successũ
tinos egros posse sanan. si oͣ intẽ¬
panciã feceris. si multa ĩuitos fa
çere coeg̃is ⁊pati. Nec de alt̃o qͥdẽ
satis fiducie habeo. excepto eo ꝙ
adhuc peccare erubescit. Nucrien¬
do ẽ hic pudor. qui ꝙ̃di ĩ aĩo eiꝯ
durau̾it: aliqͥs ent bõe spei locꝰ.
Cum hoc ueterano partia agen¬
dũ puto. ne in desꝑatiõe sin ueĩ¬
at. Nec ullũ tp̃s aggrediẽdi. fuit
melius. ꝙͣ hoc cũ interquiescit. dũ
emẽdato sisis ẽ. Aliis hec imt̾imis¬
sio eius imposuit. michi u̾ba non
dat. Expecto cũ magno fenore in¬
cia reditura: que nũc scio cessare
nõ dec̃ẽ. Impendã huic rei dies. et
utrũ poĩsit aliꝙͥ agi aut ñ possit

Expanded text:
enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum tinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, quae nunc scio cessare, non deesse. Inpendam huic rei dies et utrum possit aliquid agi an non possit,
Abbreviated transcription (Latin):
cit. ut ꝯͣ fortunã audeat actollere
oculos: s nõ ꝑtinacit᷑. Cedunt eĩ i¬
mio spłudore p̃st̾cti. Alius in tãtũ
ut possit cũ illa cõferre nultũ. si iã
ꝑuenit ad sũmũ: ⁊ fiducie plenꝰ ẽ.
modo sublabãtur. aut succidant.
mo ꝓfectũ ibi inueĩt. ubi reliq̃rat.
Instemꝰ itaq ⁊ ꝑseũemus. ꝓfliga¬
uimꝰ restat. Sec magna pars est
ꝓfectus. uelle ꝓficere. Hiiꝯ rei ꝯsciꝰ
mͥ sum. uolo ⁊ mẽte tota uolo. Te
qͦ instinctũ ẽẽ. ac magno ad pul¬
ch̾rima ꝓperare impetu uideo. Pro¬
peremꝰ itaq. Demũ uita bñficiũ
erit. Alioqͥn mora ẽ.⁊ quidẽ turpis
int̾ feda u̾santibii. Id agamus ut
nr̃m c̃e tp̃s sic. Nõ erit aut̃. nͥ pͥus

Expanded text:
contra fortunam audeat adtollere oculos, sed non pertinaciter, cadunt enim nimio splendore praestricti; alius in tantum, ut possit cum illa conferre vultum, nisi iam pervenit ad summum et fiduciae plenus est. modo sublabantur aut succidant. mo profectum ibi invenit, ubi reliquerat. Instemus itaque et perseveremus. Plst profectus velle proficere. Huius rei conscius mihi sum; volo et mente tota volo. Te quoque instinctum esse et magno ad pulcherrima properare impetu video, Properemus; ita demum vita beneficium erit. Alioqui mora est, et quidem turpis inter foeda versantibus. Id agamus, ut nostrum omne tempus sit. Non erit autem, nisi prius
Abbreviated transcription (Latin):
Alia ẽ comodoꝵ cõdicio: alia bo¬
ꝙͣ molestie. Bonũ sincerũ eẽ debet.
et ab oĩ parte ĩnoxiũ. Nõ ẽ iobonũ
qd plus ꝓdest. set qd̾ tm̃ prodest.
Pret̾ea comodũ ẽ.⁊ ao aĩalia perti¬
net. ⁊ ad inꝑfc̃os hoĩes. ⁊ ad stultoͦ

Expanded text:
Alia est commodorum condicio, alia boquam molestiae. Bonum sincerum esse debet et ab omni parte innoxium. Non est id bonum, quod plus prodest, sed quod tantum prodest. Praeterea commodum et ad animalia pertinet et ad inperfectos homines et ad stultos.
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sunt. consuetudĩe insaĩe du¬
rata incia uino cõcepta. etiã sine
illo ualent. Dic ergo q̃re sapiẽs
nõ deleat ebrius ficu. deformita¬
tẽ rei et inportutatẽ oñde. Rebꝰ
nõ ũbis qd̃ facillimũ ẽ proba istaᷤᷤ
q̃ noluptates uocãtur. ubi tnͣscen
dunt modũ penas eẽ. Nam si illd̃
argum̃tauens. s apiẽte multo ui¬
si temulẽtus sit. licet colligas. noc
ueneno puto moriturũ. nec sopore
sũpto dormiturũ. nec elleboro accep
deiecturũq. set si tẽptãtur pedes.
lingua. non cõstat quidẽ qͣre illũ
eristimes in parte sobrũ ẽẽ: ĩ par¬

Expanded text:
n sint, consuetudo insaniae dun sint, consuetudo insaniae durat et vitia vino concepta etiam sine illo valent. Dic ergo, quare sapiens non debeat ebrius fieri. Deformitatem rei et inportunitatem ostende rebus, non verbis. Quod facillimum est, proba istas, quae voluptates vocantur, ubi transcense. Nam si illud argumentaberis, sapientem multo visi temulentus sit; licet colligas nec veneno poto moriturum nec sopore sumpto dormiturum nec elleboro acceptdeiecturumque. Sed si temptantur pedes, lingua non constat, quid est, quare illum existimes in parte sobrium esse, in par
Abbreviated transcription (Latin):
dimiserũt. intẽpancia bibẽdi. ⁊ ille
ma fu̾it. ⁊ ꝓpiciatioes cuas stti sõp¬
no ac uomicãtes recusau̾int. sr̃stes
te magnifica.⁊ nemo iuumtam ca¬
par fuerit. iunceris a dolio: Mar¬
cũ antoniũ uirũ magnũ ⁊ ingenii
nobilis. q̃ alia res pidit. ⁊ in erter¬
nos mores ac uicia nõ romañ tñ¬
sierit. ꝙͣ ebuetas nec minor inno
cleopatre amor: Hoc illũ res hostẽ
rei publice. hec hostiba sius ĩparem
reddidit. Hoc crudelẽ fecit. cũ capi¬
ta pͥncipũ ciuitatis cenãti refer¬
rent. cum int̾ apparatissĩas epula ᷤᷤ
lususq regales. ora ac manus ꝓ¬
scriptoꝵ recognosc̾et. cũ uino gra¬
ius siciret tñ sanguinẽ. Intolera¬
bile erat ꝙ ebrius fiebat. cũ hoc fa¬
ceret. Qͣto intolerabiliꝰ ꝙ ħ ĩ ip̃a
modũ difficilos faciunt ocłos diu¬
tim morbi.⁊ ad mĩmã radii solis
offensionẽ: ita ebuetates ꝯtinue
efferãt aĩos. Nã cum sepe apd̾ se

Expanded text:
dimiserunt; intemperantia Iubendi et ille dimiserunt; intemperantia Iubendi et ille ma fuerit et propinationes tuas strati somno ac vomitantes recusaverint, cum superstes te magnifica et nemo vini tam capax fuerit, vincens a dolio. M. Antonium, magnum virum et ingenii nobilis, quae alia res perdidit et in externos mores ac vitia non Romana traiecit quam ebrietas nec minor vino Cleopatrae amor? Haec illum res hostem rei publicae, haec hostibus suis imparem reddidit; haec crudelem fecit, cum capita principum civitatis cenanti referrentur, cum inter apparatissimas epulas luxusque regales ora ac manus proscriptorum recognosceret, cum vino gravis sitiret tamen sanguinem. Intolerabile erat, quod ebrius fiebat, cum haec faceret; quanto intolerabilius, quod haec modum difficiles faciunt oculos diutini morbi ad minimam radii solis offensionem, ita ebrietates continue efferunt animos. Nam cum sepe aput se
Abbreviated transcription (Latin):
cur sillogismis agis: Dic ꝙͣ turpe
sit plus sibi ingerere ꝙͣ capiat. et
stomachi sui nõ nosse mensurã. ꝙͣ
multa ebrii faciunt. quibꝰ sobrii e¬
iubescant. Nichil aluid ẽẽ ebrieta¬
tẽ ꝙͣ noluritariã insamã. extendi
in plures dies. Illum ebrii ħitum.
nimꝙͥ de furore dubitabis: Nũc
qͦ nõ est minor set breuior. Refer
alerandri macedonis epemplũ.
qui ditũ lrarissimũ sibi ac fideli¬
simũ int̾ epulas tnsfedit. ⁊ intelłe¬
to facinore mori uolint. Certe di¬
ruit õe uiciũ ebuetas. ⁊ incendit
et detegit obstantẽ malis conati¬
Cogita q̃s clades ebrietas publi¬
ca ediderit. Hec ac̾rimas gentes
bellicosasq. hostib tradroit. Hoc
multoꝵ ãnoꝵ ꝑtinacia bello defẽ¬
sa menia patefecit. Hec ꝯtinnacis¬
simos ⁊ igũ recusantes. ĩ alienũ
egit arbitriũ. Hec inuictas acies.
mero domuit. Alexandrũ cuiꝰ mͦ
ex ignoto cadẽtia. tot maria tutũ

Expanded text:
cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe sit plus sibi ingerere quam capiat et stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud esse ebrietatem quam voluntariam insaniam. Extende in plures dies illum ebrii habitum; numquid de furore dubitabis ? Nunc quoque non est minor, sed brevior. Refer Alexandri Macedonis exemplum, qui Clitum, carissimum sibi ac fidelissimum, inter epulas transfodit et intellecto facinore mori voluit, certe debuit. Omne vitium ebrietas et incendit et detegit, obstantem malis conatiCogita, quas clades ediderit publica ebrietas; haec acerrimas gentes bellicosasque hostibus tradidit, haec multorum annorum pertinaci bello defensa moenia patefecit, haec contumacissimos et iugum recusantes in alienum egit arbitrium, haec invictos acie mero domuit. Alexandrum, cuius mex ignoto cadentia, tot maria tutum