comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uiterimis forte cõmenait. s. otissimos q destis tuos
cogit iteꝵ ob luuisc. duimi ab artentor optintiris fust¬
q sperantib salus queritur ubi mors est. Tanta est spei hu¬
manc ꝑtinacia. Sic ĩ ains miseroꝵ rognat obluno. Qua fre¬
tus multos ante diem intartarũ p̾misisti cun si reodeãt
illi uerã de te poterũt ferre sentenciã. Sed unde quid tutus ed.
ir remeabilis est regio. Nolo tã speres latere suꝑstites. Notꝰ
es publice. Et puto doctos frustra tẽptabis. Ceteroꝵ strages
nmime flenda est. Q si forte doctos aliquot turbe nustue¬
ris. et id circo dicas illos a mortius suscitatos. qm̃ utait
cicero hec nr̃a que dr̃. uita mors est. Et qr huiꝰ uite funs
melioris uite pͥncipiũ est bomid: plane uerus esto me
plaudente pħs. Sed absit ut tale aliquid cogitare uale¬
as aut loqui. Illud Ĩtaq uerius. omnes qui euadũt
tribius tibi. onmes qui pereunt nature. ut semꝑ hẽas
unde glorieris et gaudeas.Miseris aũt tuis nũꝙͣ desit

Expanded text:
terimis, forte commendat, notissimosque defectus tuos cogit interim oblivisci, dum ab ardenter optantibus inconsulteque sperantibus salus queritur, ubi mors est. Tanta est spei humane pertinacia, sic in animis miserorum regnat oblivio, qua fretus multos ante diem in Tartarum premisisti, qui si redeant illi veram de te potuerint ferre sententiam! Sed inde quidem tutus es: irremeabilis est regio. Nolo tamen speres latere superstites: notus es publice et, puto, doctos frustra tentabis; ceterorum strages minime flenda est. Quod si forte doctos aliquot turbe miscueris, et idcirco dicas illos a mortuis suscitatos, quoniam, ut ait Cicero, hec nostra "que dicitur vita mors est", et quia huius vite finis melioris vite principium est bonis, plane verus esto, me plaudente, philosophus. Sed absit ut tale aliquid cogitare valeas aut loqui. Illud itaque verius: omnes qui evadunt tribuis tibi, omnes qui pereunt nature, ut semper habeas unde glorieris et gaudeas; miseris autem tuis nunquam desit
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ ał. de te uͥi uũc sermo est. hostis ypocratis pestis egaoꝵ
dedecus medicoꝵ. De te mͥ nũc sermo est. Dicogͥ si nõ
dixi. nõ te cõtra ueritatẽ interdũ de industria uł iocan¬
di exꝑiendi q studio certare. In quo stultissime gloria¬
ris. sed sola semꝑ ingenii pecitate. Neq te interdum
nõ curare. quod cupide ꝓfcris quasi clipxũ iusticie pe¬
stilentis. S passim sanos ĩ morbũ egid̾ ĩ mortẽ age¬
re. hoc dico. Ad hoc michi respondeas uelim. hf itthonce
serue tue patrocimo excuses. Si eñi negas. cõtencõe
dimissa ppłm testẽ uoco. ⁊ Iota quippe negantib ut ue¬
ritas ingerenda. sic sub trahenda est uerbose alt̾acio¬
ius occasio. ¶ Scio quid mĩc cogitas. Popellus in¬
felre et eõ silii seiuꝑ mops. frusta tot in alis admoritus
a d te reodit. Q uẽ s ionorancie tile intesto ionio ntis¬

Expanded text:
quidem alias, de te michi nunc sermo est, hostis Ypocratis, pestis egrorum, quidem alias, de te michi nunc sermo est, hostis Ypocratis, pestis egrorum, dedecus medicorum, de te michi nunc sermo est. Dico igitur, si non dixi, non te contra veritatem interdum de industria vel iocandi experiendique studio certare, in quo stultissime gloriaris, sed sola semper ingenii cecitate; neque te interdum non curare, quod cupide profers quasi clipeum inscitie pestilentis, sed passim sanos in morbum, egros in mortem agere. Hoc dico. Ad hoc michi respondeas velim, hoc rethorice, serve tue, patrocinio excuses. Si enim negas, contentione dimissa populum testem voco. Nota quippe negantibus, ut veritas ingerenda, sic subtrahenda est verbose altercationis occasio. Scio quid nunc cogitas: popellus infelix, et consilii semper inops, frustra tot malis admonitus ad te redit. Quem igitur ignorantie tue in testimonium addu
Abbreviated transcription (Latin):
scabit. ut tuo ingemo locus fiat. Frustra te cõcencõib
ĩplicas. frustra te ingeris duello nõ tuo. Quasi aut ego
quod nũꝙͣ cogitaui mediciuã uerbis aggrediar. aut ip̃a
nõ aquolibet opprim malit ꝙͣ ate deffendi. qui eam et
exercendo uiolas et opprimis deffendendo. Incassiugͦ
interis. Nullus usꝙͣ fame tue locus est. Nemo te cla¬
moribus tuis noscet. Nisi quos elusos uerbus ĩ anib
aut ꝑegͥnis medicaminib in fectos tui memores in
ꝑpetuũ effecisti
uo hic ante ꝙͣ admaiores illos me cͥminatõis
insultus uenio leuiter ex sufflandi sũt. Que di¬
xisse me fingis an sõmias: Nõ uũꝙͣ cõtra ueꝵ medicos
certare. eos q nõ semꝑ curare. otrũq eñi maguis su¬
dorib excusas. Sed ubi p̾cor id dixi: Excute epłam meã.
quod puto ꝓpter ueritatis odium grauiter facis. Cer¬
te ego illã relegens. hoꝵ nichil inueno. Et de medias

Expanded text:
stabit, ut tuo ingenio locus fiat. Frustra te contentionibus stabit, ut tuo ingenio locus fiat. Frustra te contentionibus implicas, frustra te ingeris duello non tuo, quasi aut ego - quod nunquam cogitavi medicinam verbis aggrediar, aut ipsa non a quolibet opprimi malit, quam a te defendi, qui eam et exercendo violas, et opprimis defendendo. Incassum ergo niteris: nullus usquam fame tue locus est. Nemo te clamoribus tuis noscet, nisi quos, elusos verbis inanibus aut peregrinis medicaminibus infectos, tui memores in perpetuum effecisti. Duo hic, antequam ad maiores illos tue criminationis insultus venio, leviter exufflanda sunt, que dixisse me fingis an somnias: nonnunquam contra verum medicos certare, eosque non semper curare. Utrunque enim magnis sudoribus excusas. Sed ubi, precor, id dixi? Excute epystolam meam, quod - puto - propter veritatis odium graviter facis. Certe ego, illam relegens, horum nichil invenio. Et de medicis
Abbreviated transcription (Latin):
rare laudis accitũ credere. Sed certe id nõ oĩb datũ est.
Et pancissimoꝵ ꝓrsus ingenoꝵ ca raritas est amica. Quã
obrem ubi nobilis ex ultasset spũs plebeius ĩgemauit. Cur
queso an et hic fallor an mẽcior. Profecto nõ solũhodie
sed semꝑ raros igeniosos rarissimos sapientes fuisse
nemo est qui dubitet uisi qui uũꝙͣ oculos uł ĩetatẽ suã
intenderit ueladantiqua reflexerit. Stulte nolo em̃ quis
sis excidat. Stulte inꝙͣ et insane. uix ulla unꝙͣ etas
uel ingemoꝵ uel uirtutũ fuit egencior ꝙͣ ur̃a. Sine id
culpis hominũ accidit. siue fato. Si tñ eo noĩe utilicet
et nõ rectius dei uolũtas seu prouidencia dici debet ĩser¬
mone catholico. Si ne deiq quod tu fabulã putas
mũdus iam senescens et ad extremũ uergens more
senescentis hoĩs piger ac frigidus insua oꝑone lente¬
scit. Et tñ hac ip̃a etate nulla ingenioꝵ pemria pre¬

Expanded text:
rare laudis accitum credere? Sed certe id non omnibus datum est, rare laudis accitum credere? Sed certe id non omnibus datum est, et paucissimorum prorsus ingeniorum ea raritas est amica. Quam ob rem ubi nobilis exultasset spiritus, plebeius ingemuit. Cur? queso. An et hic fallor? An mentior? Profecto non solum hodie, sed semper raros ingeniosos, rarissimos sapientes fuisse nemo est qui dubitet, nisi qui nunquam oculos vel in etatem suam intenderit, vel ad antiqua reflexerit. Stulte - nolo enim qui sis excidat - stulte, inquam, et insane, vix ulla unquam etas vel ingeniorum vel virtutum fuit egentior quam nostra, sive id culpis het non rectius Dei voluntas seu providentia dici debet in sermone catholico - sive denique, quod tu fabulam putas, mundus, iam senescens et ad extremum vergens, more senescentis hominis piger ac frigidus, in sua operatione lentescit. Et tamen hac ipsa etate nulla ingeniorum penuria pre
Abbreviated transcription (Latin):
mar. licet ut soleo cuiꝰlz ai tificu corruptores lingua forsã
libcriore ꝑcusserim. quoꝵ in turba te lacitantẽ et ĩ cogintũ
Eãq nõ ouinẽ. Calcanda est em̃ ignorancia suꝑtoꝵ. danni¬
lium subleuanda. Sed si inhac iisectacione pu ͣ singłari¬
ter es lesus. uenniã merui. qr ignorans foci. Gaudes mĩc
suꝑbe. quasi affusus supplicẽ. Rideo pocius inepcias tuas
Ignoranciũ ĩfamiã ad te trahis: cũ tibi doctissimꝰ uidoa¬
ris. ymo uero ignorancie tibi cõscius extreme qͥd quid
ignorantib obicitur. tibi merito dc̃m putas Et quos dis¬
simulando fieri pocerat alienũ ĩ paciencia tuũ facis.
¶Quid uero si paucos medicos. Qund si paucissimos dicã.
Nõ is ad artis infanuã. sed ad gloriã spectat. Nõne debue¬
rat gn̾osus aĩus difficultate nõ territus s accensus
ad ip̃m nom̃ gloriose pauctatis assurgere. seq ĩꝑtem

Expanded text:
niar, licet - ut soleo - cuiuslibet artificii corruptores lingua forsan niar, licet - ut soleo - cuiuslibet artificii corruptores lingua forsan liberiore percusserim, quorum in turba te latitantem et incognitum veamque non omnem. Calcanda est enim ignorantia superborum, humlium sublevanda. Si in hac insectatione publica singulariter es lesus, veniam merui, quia ignorans feci. Gaudes nunc, superbe, quasi affusus supplicem. Rideo potius ineptias tuas: ignorantium infamiam ad te trahis, cum tibi doctissimus videaris. Imo vero ignorantie tibi conscius extreme, quicquid ignorantibus obicitur tibi merito dictum putas et quod dissimulando fieri poterat alienum, impatientia tuum facis. Quid vero si paucos medicos, quid si paucissimos dicam? Non hoc ad artis infamiam, sed ad gloriam spectat. Nonne debuerat generosus animus, difficultate non territus sed accensus, ad ipsum nomen gloriose paucitatis assurgere, seque in partem
Abbreviated transcription (Latin):
res tuos quos si tu eque nosces: odio tibi eẽs. Si scribam
quod sentio. cõpatriotis aut amicis meis me blanditũ
dices. Nichil est enĩ quod nõ siłe sibi fingat. Ac uenalis
auimꝰ qualẽ se nouit: tales alios oppinatur. Qua nlła
inter hoĩes cecitad maior m ensura ur̃a fatui cũcta meti¬
iim Nec gigantẽ namuis edificaas. Nec formica cogitat
elefantẽ. Aliquot in fallor medicos ueros noui et ĩgimo
et ea que ĩ omiuũ arciũ arte ponenda est discrecione pol¬
lentes. Quib ut arbitror eo molestior es. quo te pressius
utuentur et ꝓfessionẽ suã tua nõ ambiguat ignorã¬
cia deforinari. Esto aũt uullos noru medicos uullos ex¬
ceperim: quid uetat cẽ aliqnos ignotos michi p̃sertim stu¬
dus longe alus uacanti. et saintatẽ corporis debentinõ
medicis s nature. Utrũq se res̾ hẽat. nichil ego aut ad¬
uersus medicinã aut adu̾sus munstrũ curs locutus ĩue¬

Expanded text:
res tuos, quos si tu eque nosses, odio tibi esses. Si scribam res tuos, quos si tu eque nosses, odio tibi esses. Si scribam quod sentio, compatriotis aut amicis meis me blanditum dices; nichil est enim quod non simile sibi fingat vilis ac venalis animus: qualem se novit, tales alios opinatur, qua nulla inter homines cecitas maior. Mensura vestra fatui cunta metimini: nec gigantem nanus edificans nec formica cogitat elephantem. Aliquot, ni fallor, medicos veros novi, et ingenio et ea que in omnium artium arte ponenda est discretione pollentes, quibus, ut arbitror, eo molestior es quo te pressius intuentur, et professionem suam tua non ambigunt ignorantia deformari. Esto autem: nullos norim medicos, nullos exceperim; quid vetat esse aliquos ignotos michi, presertim studiis longe aliis vacanti, et sanitatem corporis debenti non medicis, sed nature? Utcunque se res habeat, nichil ego aut adversus medicinam, aut adversus ministrum eius locutus inve
Abbreviated transcription (Latin):
nus q si longissine discessermi ab ordine sabi asius q̃ie
paichi serio ut asserio̾ renusisti. ut aꝑte coniccram qua¬
lis tibi repentuius ac tumuleuaruus ftiliis ẽt. silnqu¬
bratus ae serius talis est.rpesiinũ pot c̃ luai
nt.s licũ oenus sũmoq studio dedinandũ. quibus
est sulticie mixta ca ͭͣ ᷤᷤ Qiua iero cũ hutemoduadio¬
sario inͥ negociũ sciclũ. satis ut puto. ne quã tibiiudã
cion ẽ hiũlem ac ueram suꝑbe m̃date reicis. Credo nõ
abiã ob cõm. inisi ut indiguitate ip̃a exatias t itino
nõ mutile artificiũ auxilioq caduci corporis niuentu.
Quid h ꝓhibet. Idq sunul uerũ ẽẽ. te cũ tius falso illam
uiolare cognonune. Sophista ridicule. Equitator argnit᷑.
cquũ laudas. Eetra ꝓpp̃itũ uersaris. Sed n ͫ excipio. ymo
aliquos. Et quos inquics. Ad tribunal p̃toris urbiũ res
agitur Qiis me ad hoc coget respondere si nolim. Non est
nũc alus gratificandi locus tecum unchi res est. Nom ino¬

Expanded text:
uam si longissime discesserim ab ordine libri illius quem michi serio, ut asseris, remisisti, ut aperte conicerem qualis tibi repentinus ac tumultuarius stilus esset si lucubratus ac serius talis est. Pessimum quiinandum, quibus est stultitie mixta calliditas. Quia vero cum huiuscemodi adversario michi negotium sciebam, satis, ut puto, nequam tibi iustam ionem humilem ac veram, superbe mendax, reicis; credo non aliam ob causam nisi ut indignitate ipsa exacuas et irrites non inutile artificium, auxilioque caduci corporis inventum. Quid hoc prohibet, illudque simul verum esse te cum tuis falso illam violare cognomine? Sophista ridicule, equitator arguitur, equum laudas: extra propositum versaris. Sed nullum excipio? imo aliquos. "Et quos?" inquies. Ad tribunal pretoris urbani res agatur: quis me ad hoc coget respondere, si nolim? Non est nunc aliis gratificandi locus: tecum michi res est. Novi mo
Abbreviated transcription (Latin):
retroacti tẽporis fructus legunt. Et tũ maxime feli¬
ces sunt. dũ eẽ desinũt ut incipiant ẽẽ ꝑenuter. Hos
aũt cõstat ẽẽ rarissimos̾. Hoꝵq est illa quã dicis ue¬
nerabilem senectutẽ. deliqui rero qui mediũ locũ
tenent. ut plus minꝰ ne inhanc aut illã ꝑtẽ ĩclina¬
ti uixerũt. sic insenectute meliores aut peiores fĩt
itac s uordi s er dietatos. et morũ infunça distancia ⁊ Iec se¬
nũ modo. fed uiuenũ. Quor ominũ nas sandsa ellcs¬

Expanded text:
retroacti temporis fructus legunt; et tum maxime feliretroacti temporis fructus legunt; et tum maxime felices sunt, dum esse desinunt, ut incipiant esse perenniter. Hos autem constat esse rarissimos, horumque est illa quam dicis venerabilem senectutem. Reliqui vero, qui medium locum tenent, ut plus minus ve in hanc aut in illam partem inclinati vixerunt, sic in senectute meliores aut peiores fiunt. Itaque mille varietates et morum infinita distantia, nec senum modo sed iuvenum, quor
Abbreviated transcription (Latin):
sepius solent senes. huic calũpnie radix. Sed pro¬
code. Noli subsistere. lege qd̾ sequitur. N õ quidẽ om̃s
s qnoꝵ iuuenilis etas iuiuenilib curis et obsceno
artificio acta est. Id forte lierbo tu ueꝵ negas. facto
añt ꝓbas ẽc̃ uerissimũ. Itaq dcũ testor. me nichil
aliud ꝙͣ te unũ dum id scriberem cogitasse. Qualis
euĩ seuex ẽe poterit. qui menciendo blandiendo fallẽ¬
doq cõscuuit. Stultoꝵ senũ ingens copia est. Scis
quare: Quia sapientum uiuenũ ĩ mensa pemria.
Qui aũt inter uicia senuerũt. quo ad metã ꝓpius
accidũt eo magis insamũt. Hos ego sepius delirã¬
tes dixi. n ͨ mirũ si exhiis inquib usq infinem
uiuitur. senectus ui̾tima uite ꝑs plus ĩ pressionis
accepit ꝙͣ relique. Et si densiores in unũ sordes suo
more descendũt. Propter eamidẽ causã qui ĩ uirtute
ꝑ omẽni uitã delectati sũt. in senectute mirabiles

Expanded text:
sepius solent senes". Hinc calumnie radix. Sed prosepius solent senes". Hinc calumnie radix. Sed procede; noli subsistere; lege quod sequitur: "Non quidem omnes, sed quorum iuvenilis etas vilibus curis et obsceno artificio acta est". Id forte verbo tu verum negas, facto autem probas esse verissimum. Itaque deum testor me nichil aliud quam te unum, dum id scriberem, cogitasse. Qualis enim senex esse poterit qui mentiendo, blandiendo, fallendoque consenuit? Stultorum senum ingens copia est. Scis quare: quia sapientum iuvenum immensa penuria; qui autem inter vitia senuerunt, quo ad metam propius accedunt, eo magis insaniunt. Hos ego sepius delirantes dixi, nec mirum si ex his in quibus usque in finem vivitur senectus, ultima vite pars, plus impressionis accipit quam relique, et si densiores in imum sordes suo more descendunt. Propter eandem causam, qui in virtute per omnem vitam delectati sunt, in senectute mirabiles
Abbreviated transcription (Latin):
si abhonestis progressa pͥmordus gloriosum ht aliqͥo
p̾ter rugas. In hbro sapĩe si qua tibi taliũ cura ẽẽt
hanc sĩam inuenisses. Senectus inquit uenera¬
bilis est Tecũ sencielat. insi aiddidisset. ⁊ õdinturna
Neq mĩo annoꝵ cõputata. Ette iãq dissentire m¬
cipit. Quid gͦ. Cami sunt aũt inquit sensus hõis
Et etas senectutis. uita ĩmaculata. Cato ille senex
famosissimꝰ qui etatis huiꝰ apnd tulliũ patromiis
ac laudator inducitur: dumm sencctutẽ oposam semꝑ¬
q aliquid agentẽ dixisset. Addidit tale scilicet iinale
cuiꝰ q studiũ insuꝑiore uita fuit. Et iteꝵ. In omni
or̃one inquit memẽtote me eã senectutẽ landare
que fiuidamentis adolescencie cõstituta sit. Si hunc
cõtrariũ dixi.prorsus mutare scͥpta mea nõ potes.
Quippe n ͨ ego ip̃e qui cõdidi. Postꝙͣ ĩpublicũ exie¬
rũt. mei niris eẽ desierũt. Quid gͥ dixi: delirare

Expanded text:
si ab honestis progressa primordiis gloriosum habet aliquid si ab honestis progressa primordiis gloriosum habet aliquid preter rugas. In libro Sapientie, siqua tibi talium cura esset, hanc sententiam invenisses: "Senectus" inquit "venerabilis est". Tecum sentiebat, nisi addidisset: "non diuturna neque numero annorum computata". Ecce, iam desentire incipit. Quid ergo? "Cani sunt autem" inquit "sensus hominis, et etas senectutis vita immaculata". Cato ille senex famosissimus, qui etatis huius apud Tullium patronus ac laudator inducitur, dum senectutem operosam semperque aliquid agentem dixisset, addidit: "Tale scilicet quale cuiusque studium in superiore vita fuit". Et iterum: "In omni oratione" inquit "mementote me eam senectutem laudare que fundamentis adolescentie constituta sit". Si hunccontrarium dixi. Prorsus mutare scripta mea non potes, quippe nec ego ipse qui condidi; postquam in publicum exierunt, mei iuris esse desierunt. Quid igitur dixi? "Delirare
Abbreviated transcription (Latin):
mutandus libri titulus. N oq de uiris illustrib. sed dein¬
signa fatuo inscribendus sit. Si audire me relles. peten¬
diun pocius ab apulcio maddurensi ut in libro pħan¬
tis asini locũ hẽas. uel orandus plantus. ut alicubi
mamphitrione te colocet. ubi siłoͥgisios tuos ex pli¬
ĩmeis locus tibi desit opusculis. Cũ et alibi apcius
cẽ possis. Et ego nullũ intuus oꝑib locũ queram.
llud ꝙͦ locus hic exigit ꝙͣ certe sit tutũ de ueri¬
tate tecũ colloqui. Exͣq tnͣquillũ. uide stantibus
cũi scͥptis. obstreꝑe et insidiari nõ pudet. Quid facetes
inter uerba uolaucia: Quid est aũt quod inter mul¬
ta dieisti me senectutẽ detestari: Nichil hoc false
falsius. Nemo me renerencior senectutis. Nemo
qui etatis illã ꝑtẽ pluris faciat. Qui cam equiori
aĩo cõplectatur. Si iam ad est. Si ad ꝓpinquat. erec¬
tet. Sed ita demũ apud ine uenerabilis ẽ senect᷑

Expanded text:
mutandus libri titulus, neque De Viris Illustribus sed De Inmutandus libri titulus, neque De Viris Illustribus sed De Insigni Fatuo inscribendum sit. Si audire me velles, petendum potius ab Apuleio madaurensi ut in libro philosophantis asini locum habeas, vel orandus Plautus ut alicubi in Amphytrione te collocet, ubi sillogismos tuos expliin meis locus tibi desit opusculis, cum et alibi aptius esse possis, et ego nullum in tuis operibus locum queram. llud quoque locus hic exigit: quam certe sit tutum de veritate tecum colloqui, quamque tranquillum, vide. Stantibus enim scriptis obstrepere et insidiari non pudet, quid faceres inter verba volantia? Quid est autem quod inter multa dixisti, me senectutem detestari? Nichil hoc falso falsius. Nemo me reverentior senectutis, nemo qui etatis illam partem pluris faciat, qui eam equiori animo complectatur, si iam adest, si appropinquat, expectet. Sed ita demum apud me venerabilis est senectus,
Abbreviated transcription (Latin):
opusculis scribererid̃. uide aũt queso ne inter tuas po¬
cius m̃iandũ sit:si tibi cẽtrariũ uideatur. Scͥpsi aliqu a
nec desino aut unꝙͣ desmaui dumi hic digitus cala¬
mũ ferct. Sed obmisẜ alus ne me rursum deme ĩp̃o
magnifice loqui dicas. Sc̾bo de uiris illustrib. Quale
niõ ausim dicerẽIndicent qui legent. de ꝙͣtitate
pronũcio. Haud dubie magnũ opus multaꝵq uigi¬
liax. Et si nõ ab auctore. certe asubiecta materia noĩ an¬
dum. Nichil ibi de medicis. Nec de poctis quidem aut de¬
pħis agitur. Sed de hus tñi qui bellicis uirtutib ant ma¬
gno rei .p. studio floruerũt et p̾clarã roꝵ gestaꝵ głiam
cõsecuti sũt. Illic si tibi debitũ locũ putas: dic ubi ius inise¬
ri. parebitur. Sed uerendũ est ne quos ex oĩb seculis
illustres ꝙͣtũ hac ingenu panꝑtate licuit in unũ con¬
traxi: dduentu tuo deffugiant. te q ibi solo remariẽte.

Expanded text:
opusculis scribereris. Vide autem, queso, ne inter tuas poopusculis scribereris. Vide autem, queso, ne inter tuas potius numerandum sit, si tibi contrarium videatur. Scripsi aliqua, nec desino aut unquam desinam, dum hic digitus calamum feret. Sed, omissis aliis, ne me rursum de me ipso magnifice loqui dicas, scribo de viris illustribus. Que non ausim dicere: iudicent qui legent; de quantitate pronuntio: haud dubie magnum opus multarumque vigiliarum et, si non ab auctore, certe a subiecta materia nominandum. Nichil ibi de medicis nec de poetis quidem aut philosophis agitur, sed de his tantum qui bellicis virtutibus aut magno reipublice studio floruerunt, et preclaram rerum gestarum gloriam consecuti sunt. Illic, si tibi debitum locum putas, dic ubi vis inseri: parebitur; sed verendum est ne quos ex omnibus seculis illustres, quantum hac ingenii paupertate licuit, in unum contraxi adventu tuo diffugiant, teque ibi solo remanente,
Abbreviated transcription (Latin):
abi qui uicħ de nobis loqui ax sinul ac magnificum
fictũ ab homero ac uirgilio clamaretis. Sed doctiores
excusant qr scilicet ut ignoraatẽ alloquẽs laude ꝓpria
pro iudicio sit usus. Et fuerit ea sibi nc̃c̃itas nõ uolup¬
tas Quud aũt. ⁊ Iõne ego eciam ignoranti loquor.¬
nũꝙͣ me uil tibi dicentẽ aut dicere cogitantẽ iillã
tui noticiã hũtem aut hr̃e cupientẽ tam ĩportimis
ut repetam qd̃ te p̾mt latractib excitasses Quiꝰ te ho¬
die puto peniteat.sed tumor aniun retrahere pedẽ ugcat
Aireius itaq ridiculusq luctator alienã quod in forsã
credis incognitũ nitins responsionculis opemi q̃ris. Pi¬
get huic cepisse. Pudet inde desinere. Ita tergi nersaris
et incertus heres. Atq ut est in antiquo prou̾bio anti¬
bus luꝑuni tenes
mĩ hoc loco p̾cerite uoluerimi. ꝙ inter suꝑbias
meas ponis: Indignũ te michi uisum qui ĩ meis

Expanded text:
alii, qui nichil de vobis loqui verum simul ac magnificum alii, qui nichil de vobis loqui verum simul ac magnificum fictum ab Homero ac Virgilio clamaretis. Sed doctiores excusant, quia scilicet ut ignorantem alloquens laude propria pro inditio sit usus, et fuerit ea sibi necessitas, non voluptas. Quid autem? Nonne ego etiam ignoranti loquoruam me nil tibi dicentem, aut dicere cogitantem, nullam tui notitiam habentem aut habere cupientem, tam importunis - ut repetam quod te premit - latratibus excitasses. Cuius te hodie puto peniteat, sed tumor animi retrahere pedem vetat. Anxius itaque ridiculusque luctator, alienam - quod michi forsan credis incognitum - in tuis responsiunculis opem queris; piget hinc cepisse; pudet inde desinere: ita tergiversaris et incertus heres, atque - ut est in antiquo proverbio - auribus lupum tenes. Unum hoc loco preterire noluerim quod inter superbias meas ponis: indignum te michi visum qui in meis
Abbreviated transcription (Latin):
cingere quid q̾d potes calũpnie. p̾ter desideruru et asfãn
boni nich̾ nnchi tribuo. Quib qui cauet. sibi et alusin¬
utilis uiunt si tñ dicendus est uiuere. Qui optimarũ
sensu reꝵ eget pessimaꝵ passionib abundat. ¶ Accedit p
et hec et si quio in me laudabile aut si quid penitus
bom est. ꝙͣnis id tibi doliture niuide moculos ingesserĩ
ut doleres. teste tñ cõscĩa nõ inde me sed auctodẽ omĩis
boui deũ laudo. Noq ĩ me ip̃o glorior sed in illo oquẽ
omiĩa reffero. p̾ter deffactus erroresq ineos. quos m
imputo. Scit ip̃c me uerũ loqui. Etce ut inpsalmo. xlmͦ.
rogans nõ sim. Derũ ut de poctis quib ut canis
ad limã latras aliquid inuiusceã. apud uirgiliũ Ene¬
as de se int̾rogatus inter cetera quid ait. Sum puis
Sueas fama suꝑ ethera notus Idem apud homeꝵ res¬
pondisse nouimus ulixem. Ad hoc responsũ nũ tu atq

Expanded text:
cingere quicquid potes calumnie: preter desiderium et affectum cingere quicquid potes calumnie: preter desiderium et affectum boni nichil michi tribuo, quibus qui caret sibi et aliis inutilis vivit, si tamen dicendus est vivere qui optimarum sensu rerum eget, pessimarum passionibus abundat. Accedit quod et hec et siquid in me laudabile aut siquid penitus boni est, quamvis id tibi, doliture invide, in oculos ingesserim ut doleres, teste tamen conscientia, non inde me sed auctorem omnis boni Deum laudo, neque in me ipso glorior, sed in illo ad quem omnia refero preter defectus erroresque meos, quos michi imputo. Scit ipse me verum loqui. Ecce ut in Psalmo centesrogans non sim". Verum ut de poetis, quibus ut canis ad lunam latras, aliquid immisceam, apud Virgilium Eneas, de se interrogatus, inter cetera quid ait? Sum pius Eneas fama super ethera notus. Idem apud Homerum respondisse novimus Ulixem. Ad hoc responsum num tu atque
Abbreviated transcription (Latin):
medicabilis pallor excluderet. Nõne iã tacitus saltem
ac pallidus recognoscere incipis quod dixisse tibi iteꝵ
assũpsisse indeor uirtutis amor ac laudis. nõ ociose iac¬
tancie est. Sed eo ꝑtine ut scias me ab ea quã michi
ob icctabas adulatoris ĩ famia remotũ. Cũ cesset illa
cupiditas que tuã et młtoꝵ linguas docuit adulari.
¶ Sed hec turpiter. ꝙͣuis uere ꝓpͥo exore sonuerũt. Iam
responsum hẽs. Tũc id uere diceres qũ nulla iusta cã
sed in auis tm̃ glorie studio dicerent᷑. Nũc u̾o magis
pro mei uoĩs ꝙͣ pro ip̃iꝰ deffensione ueri dc̃a ferre de¬
bebis equanunter et tibi ꝑcere ꝙͣ in me argnis. Cato
ultime graiussime moꝵ consor. ¶Adde ꝙ ogo nõ nisi
scĩam aũt gloriã ẽẽ sed caꝵ cupiditatẽ neq me uirtutem
nere. Quid hic oro tam suꝑbum noces nise qr tibi res m¬
sucta est aliquid preter pecciuuas optari uł amari. ac¬

Expanded text:
medicabilis pallor excluderet? Nonne iam, tacitus saltem medicabilis pallor excluderet? Nonne iam, tacitus saltem ac pallidus, recognoscere incipis - quod dixisse tibi iterum adsumpsisse videor, virtutis amor ac laudis non otiose iactantie est, sed eo pertinet, ut scias me ab ea quam michi obiectabas adulatoris infamia remotum, cum cesset illa cupiditas que tuam et multorum linguas docuit adulari. "Sed hec turpiter, quamvis vere, proprio ex ore sonuerunt". Iam responsum habes: tunc id vere diceres, quando nulla iusta causa sed inanis tantum glorie studio dicerentur. Nunc non magis pro mei nominis, quam pro ipsius defensione veri, dicta ferre debebis equanimiter, et tibi parcere quod in me arguis, Cato ultime, gravissime morum censor. Adde quod ego non michi scientiam aut gloriam esse, sed earum cupiditatem, neque me virtutem - non spernere. Quid hic, oro, tam superbum notas, nisi quia tibi res insueta est aliquid preter pecunias optari vel amari? Ac
Abbreviated transcription (Latin):
quo ip̃e olim cũ hãmbale et carthaginensib tene ac
feliciter decertasset. Agendasq pocius deis grates pre
incuria accusatorib atq indicib fauente ac ꝓsequente
umu̾so ppło capitoliũ et deoꝵ tẽpla triũphantis in morẽ
aircumit. Nõ minꝰ gloriosus cuuũ reus. ꝙͣ fuerat hostiũ
triũphator. Rem notissimã narro. tius licet ab auctorib
nõ tractatã N ͨ cuiꝙͣ dubiũ ẽẽ potest. qͥn mamter effusa
laudacio. turpiter sonuisset. uͥ eã natura reꝵ et quedã
quasi ueri uc̃aitas extorsisset. ¶Si leonẽ latratibus
exacatum dixi. Sime omĩa preter uirtutẽ et bonam
fauiã solere cõtẽpnere arroganter tibi indeor locutus.
falleris ut in młtis. Neq eĩ insolenter me locutũ no¬
ueris. s fidenter. ut te ip̃m uł graui rugitu exꝑgefac¬
tus agnosceres. Quid em̃ putas aut quid ais. ⁊ ionne
iã p̾cor erubesceres isi ruborẽ tuus ille letheus et in¬

Expanded text:
quo ipse olim cum Hanibale et Carthaginiensibus bene ac quo ipse olim cum Hanibale et Carthaginiensibus bene ac feliciter decertasset, agendasque potius deis grates precin curia accusatoribus atque iudicibus, favente ac prosequente universo populo, Capitolium et deorum templa triumphantis in morem circuivit, non minus gloriosus civium reus quam fuerat hostium triumphator. Rem notissimam narro, tuis licet ab auctoribus non tractatam. Nec cuiquam dubium esse potest quin inaniter effusa laudatio turpiter sonuisset, nisi eam natura rerum et quedam quasi veri necessitas extorsisset. Si leonem latratibus excitatum dixi, si me omnia preter virtutem et bonam famam solere contemnere arroganter tibi videor locutus, falleris ut in multis. Neque enim insolenter me locutum noveris, sed fidenter, ut te ipsum, vel gravi rugitu expergefactus, agnosceres. Quid enim putas, aut quid ais? Nonne iam, precor, erubesceres, nisi ruborem tuus ille letheus et im
Abbreviated transcription (Latin):
mẽcione ut ait linus or̃onem adeo magnificã de re¬
bus a se gestis est exorsus ut satis cõstaret neminẽ
unꝙͣ neq melius neq uerius laudatũ ẽẽ. Quid gͦ¬
s. ũquid in ꝓp̾o laus pueris ore sordebat. Audi. dicebã¬
cir inquit abeodẽ aĩo ingenioq a quo gesta erant
et auriũ fastidiũ ab erat. Et pro ꝑiculo nõ ingloriã
referebatur. Secũdo aũt dicende eẽ die dum acrius
uigeretur nõ mͦ sordidã et obsoletam uestem ieoꝵ
more nõ induit aut sb̾misse iudicũ miseritordiam
ĩplorauit. sed cũ forte renolutis anius dies eẽt quo
ip̃e bello punito sct̃o ꝑ iculosissimo oĩam atis granissi¬
mo supp̃mã manũ ĩ posuerat uirtutis ac felicitatis
ꝓprie rocordatus et ob hoc cõscĩe fiduas euertus iuctonẽ
capiti laurcam ĩ posuit testatus ꝙ eo die litibus ac
nulgus abstinendũ pp̃ diei illius ãiiuersariũ honorẽ

Expanded text:
mentione" ut ait Livius, "orationem adeo magnificam de rementione" ut ait Livius, "orationem adeo magnificam de rebus a se gestis est exorsus, ut satis constaret neminem unquam neque melius neque verius laudatum esse". Quid ergo? Nunquid in proprio laus ore sordebat? Audi: "Dicebantur" inquit "ab eodem animo ingenioque quo gesta erant, et aurium fastidium aberat, quia pro periculo, non in gloriam referebantur". Secundo autem dicende cause die, dum acrius urgeretur, non modo sordidam et obsoletam vestem reorum more non induit aut submisse iudicum misericordiam imploravit, sed cum forte, revolutis annis, dies esset quo ipse bello punico secundo, periculosissimo omnium atque gravissimo, supremam manum imposuerat, virtutis ac felicitatis proprie recordatus, et ob hoc conscientie fidutia evectus, victricem capiti lauream imposuit, testatusque eo die litibus ac iurgiis abstinendum propter dici illius anniversarium honorem,
Abbreviated transcription (Latin):
Loquar aũt tibi iam nõ ut aduersario ꝓ cati ⁊ infesto.
s ut hõi. Nescio tũ an rõnis ullura uestigiũ hñti. Et
dicam quod ut puto nõ intelliges. Quomiã uicinaꝵ
rerũ ne dũ ydiotis. sed doctis eciã laboriosa discrecio ẽ.
Sed dicã clarius ꝙͣ dici soleat. ut si nõ in tellexeris. cere
bri tui nõ stili mei uiciũ accusetur. Audi gͦ. Suꝑbo lib̾¬
tas oĩs suꝑbia uidetur. Sapiens uero inter suꝑbiam
fiduciãq disceruit. et sait largiter refferre quo auimo
quid dicatur aut fiat. Hinc ille uir optime sibi cõsaus
dum ĩpublico ꝑ oranti ppłs obstreperet: Tacc inquit.
Melius ego unꝰ noui quid rei .p. expediat ꝙͣ nos om̃s
Quod ut tũose. scio uere dcm. aliquos qui ad suꝑbiã
traherent fuisse a nulgi morib nõ ab orret. Cocti aũt
gñose fiducie asscribũt. Scipio ille uir maxiꝰ qui fa¬
mosum pͥmus agnomen ex affrica reportauit capita¬
lem cãm dicturus. pͥmo quidẽ die sine ulla cͥminũ

Expanded text:
 tibi iam, non ut adversario procaci et infesto, sed ut homini, nescio tamen an rationis ullum vestigium habenti; et dicam quod, ut puto, non intelliges, quoniam vicinarum rerum nedum ydiotis, sed doctis etiam laboriosa discretio est. Sed dicam clarius quam dici soleat, ut, si non intellexeris, cereAudi ergo: superbo libertas omnis superbia videtur; sapiens vero inter superbiam fidutiamque discernit, et scit largiter referre quo animo quid dicatur aut fiat. Hinc ille vir optime sibi conscius, dum in publico peroranti populus obstreperet, "Tacete" inquit "melius ego unus novi quid reipublice expediat, quam vos omnes". Quod, ut animose, sic vere dictum, aliquos qui ad superbiam traherent fuisse, a vulgi moribus non abhorret; docti autem generose fidutie ascribunt. Scipio, ille vir maximus, qui famosum primus agnomen ex Africa reportavit, capitalem causam dicturus, primo quidem die "sine ulla criminum
Abbreviated transcription (Latin):
Simiimus euasitti. de quo scͥptiũ est anpsca mo seuim
oatderet cos querelant eumt e qudẽ siisatiie ute¬
iate  t tupotes ut dicis. Quid em̃ sonat asiuo qrias
initer mianes ridiculas q iactantias estidistia xstra
sspe opema hõĩes relud a mortus suscitatos. Eii estat¬
Ate deui faceres: Sed expecta. egote aute suluolt
ludi fincm inconcilio deor ponã. Et dimiaetꝰ tuaaesi
ectdio gꝰ cũ susciteoͤ  Sed omilio ꝓphans et amne ca¬
reneibus iuigis tuis Cur hoc ppłs faciat simet sante ce
est quã affert amicus medicor plimiꝰ ꝙ̃ tu fonas igno¬

Expanded text:
us evasisti. De quo scriptum est in Psalmo: "Cum occideret eos, querebant eum". Ille quidem suscitare poterat; et tu potes, ut dicis. Quid enim sonat aliud quod inter inanes ridiculasque iactantias effudisti: "vestra sepe opera homines velut a mortuis suscitatos"? Quate deum faceres? Sed expecta: ego te ante huius ludi finem in concilio deorum ponam et divinitate tua diccidis, ergo, cum suscites. Sed omissis prophanis et fine carentibus nugis tuis, cur hoc populus faciat, si me roges: est quam affert amicus medicorum, Plinius
Abbreviated transcription (Latin):
tuã cõfũditus deteristi. Et ut scͥptũ est inpsalmo: Dem¬
dasti fũdamentũ eius usq ad collũ. Quid aũt de te dicas.
ꝙͣ te fa as: audiamus. Sini in quis medicus. Audis hoc
uenistic flete reꝑtores arciũ. fines ur̃os ꝓterit asimis
da si uiuun᷑. Iam ut suspicor ad finem seculi ꝓpniquanns.
ius̃ dicam: Iam pħie imiscitor. si tua est. Sed meo ꝑicło
uir are ausim nescire te quid sit ẽẽ pħm. ¶ Quid rero
quid demide intulit audar stultus se hus artil armatũ nõ
tĩ corpris s aunni uicia curaturũ. Denite huc qui egto¬
tatis. Salus nõ semꝑ er indeis est. Ad est semibarbarus ii¬
spitator. Et me suꝑbum uocitas. dolege mĩc epłar. ⁊ aui¬

Expanded text:
almo - "denalmo - "denudasti fundamentum eius usque ad collum". Quid autem de te dicas, quem te facias audiamus: "Sum" inquis "medicus". Audis hec, venisti? Flete repertores artium: fines vestros proterit asinus da, si vivimus. Iam - ut suspicor - ad finem seculi propinquamus. vis dicam? Iam philosophie misereor, si tua est; sed meo periculo iurare ausim, nescire te quid sit esse philoquid deinde intulit audax stultus? Se his artibus armatum, non tantum corporis sed animi vitia curaturum. Venite huc qui egrotatis: salus non semper ex Iudeis est; adest semibarbarus sospitator. Et me superbum vocitas! Relege nunc ep
Abbreviated transcription (Latin):
artificiosus et melle dulcior or̃onis tue textꝰ insinuat.
Certe quod scolis om̃ib est notũ: rethorice facultatis
offiũ est apposite dicere ad ꝑsuadendũ. fius: ꝑsuadere dic¬
tione. Q̾ta aũt illud arte facias: ꝙ̃ta ħ felicitate ꝑficias.
qui te seiel audierit nõ ignorat. Sed ista suũ locũ ĩem¬
ent. s⁊ũt apͥmordus incoãdũ. ¶ Eecuset aũt plirita¬
teui mei sermonit tue ignoranaie maguitudo. de quasuit
nidil oĩo dici debuit: aut patũ dici nõ cełuit.
ima quidem libei tui ꝑs de te ip̃o agit Qius qua¬
dis ue tu sis. Ianiq id ip̃m caute. Sciebas te mco¬
gritũ: usi taleslionũ more de te ip̃o aliquid loquerens
Atq ita qua scriberes auctoritate cõstacet. Qui sini ĩ qͥs
ꝑlecto ħ toto ideo noites opusculo. O magne uir. uiims
hũliter de te sentis. ẏmo uero cõfestun accepto imamis
opusculo. oui te. quẽ et ante noueram: sed nũc scĩam

Expanded text:
artificiosus et hybleo melle dulcior orationis tue textus insinuat. artificiosus et hybleo melle dulcior orationis tue textus insinuat. Certe quod scolis omnibus est notum, rethorice facultatis officium est "apposite dicere ad persuadendum, finis persuadere dictione". Quanta autem illud arte facias, quanta hoc felicitate perficias, qui te semel audierit non ignorat. Sed ista suum locum invenient: nunc a primordiis inchoandum. Excuset autem prolixitatem mei sermonis, tue ignorantie magnitudo de qua aut nichil omnino dici debuit, aut parum dici non debuit. Prima quidem libri tui pars de te ipso agit: quis quais ve tu sis. Iam id ipsum caute. Sciebas te incognitum, nisi tabellionum more de te ipso aliquid loquereris, atque ita qua scriberes autoritate constaret. "Qui sim" inquis "perlecto hoc toto iam nosces opusculo". O magne vir, nimis humiliter de te sentis: imo vero confestim accepto in manus opusculo novi te, quem et a
Abbreviated transcription (Latin):
nõ roscio deinceps artis hystrionice librũ donet: Erat eciã
ille mechanicus. sed insignis: ingenioq ꝓmeritꝰ. nõ mͦ
maximoꝵ ducũ gr̃am: sed ip̃ius quoq famsiaritatem
atq anuciciã ciceronis. Mulcebat ille oculos: mechanicꝰ
noster aures uuluerat. agebat ille quod placeret oĩb:
hic ꝙ ulłi aut quis coquine magr̃m indignet᷑ apiciũ
suã licteris disciplinã iuserere: Cur eñi inter culmas
nõ scribatur: Inter latrinas scribitur. Cognatas res ẽẽ
nomẽ arguit. Aut cur nõ inter epulas libri fiant: In¬
ter uriuas fiunt. Ad quas stilo celebrandas florentissiã
arciũ rethorica captina ꝑductur. Et que ppłos modera¬
tur. Inq aĩs regura regnat: iuter medicos ancillatur.
tam tot uolumĩb tantoq scudio tractasset si futuram
talis ingenii seruã scret᷑ Ꝙͣ uero nõ dicã seruã: sed
familiaris eciã tila sit. Si aliunde nescirẽ: ab unde qͥdẽ

Expanded text:
non Roscio deinceps artis histrionice librum donet? Erat et non Roscio deinceps artis histrionice librum donet? Erat et ille mechanicus, sed insignis, ingenioque promeritus non modo maximorum ducum gratiam, sed ipsius quoque familiaritatem atque amicitiam Ciceronis. Mulcebat ille oculos: mechanicus noster aures vulnerat; agebat ille quod placeret omnibus: hic quod nulli. Aut quis coquine magistrum indignetur Apitium suam literis disciplinam inserere? Cur enim inter culinas non scribatur? Inter latrinas scribitur: cognatas res esse nomen arguit. Aut cur non inter epulas libri fiant? Inter urinas fiunt, ad quas stilo celebrandas florentissima artium rethorica captiva perducitur, et que populos moderatur, inque animis regum regnat, inter medicos ancillatur. cam tot voluminibus tantoque studio tractasset, si futuram talis ingenii servam sciret? Quam vero, non dicam servam, sed familiaris etiam tua sit, si aliunde nescirem, abunde quidem
Abbreviated transcription (Latin):
libris operani datis. Accurrite ur̃a res agitur. Mochani¬
cus libros stͥbit. Penitus q ueꝵ fit iᵈ sapientis hebrer
Faciendi libros nullus est finis. Quid eñi fiet si me¬
chauici passim calamos arripĩt. Actũ est. Ip̃a bones
ip̃i q lapides scribent biblotica biblus nõ sufficiet. Si¬
quis est pudor dimictite illã licteratis. Uos si glorie
cupiditate tangimim: iuuento et a qua scribite. ut ad
posteros fama cicius ur̃a ꝑueniat. Quid querarꝰ Qͥo
eloquar. Quuid dicame desinite queso qui papiros arte
cõficitis qui q tenues ĩmẽbranas cesoꝵ aliũq terga
uertitis Etrusis expiandũ sacris infaustũ ernifame
mõstrũ incidit. Quid em̃i bicipitẽ pueꝵ aut quadrupedẽ
miramur. Quid obstupescimꝰ mule partũ: tacitũq
de celo templũ ious: aut sub imbibus uisas faces: Ciͥd
echneis uaporib ardentis equor: Et cruentos anes ĩbremq

Expanded text:
libris operam datis, accurrite; vestra res agitur: mechanilibris operam datis, accurrite; vestra res agitur: mechanicus libros scribit, penitusque verum fit illud Sapientis Hebrei: "Faciendi libros nullus est finis". Quid enim fiet si mechanici passim calamos arripiunt? Actum est: ipsi boves, ipsique lapides scribent; nilotica biblus non sufficiet. Siquis est pudor, dimittite illam literatis; vos, si glorie cupiditate tangimini, in vento et aqua scribite, ut ad posteros fama citius vestra perveniat. Quid querar? quid eloquar? quid dicam? Desinite - queso - qui papiros arte conficitis, quique tenues in membranas cesorum animalium terga convertitis: etruscis expiandum sacris infaustum et infame monstrum incidit. Quid enim bicipitem puerum aut quadrupedem miramur? Quid obstupescimus mule partum, tactumque de celo templum Iovis, aut sub nubibus visas faces? Quid ethneis vaporibus ardens equor et cruentos amnes, imbremque
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce locutus es uidimus te. Iamq si uullies taceas ui¬
demus. Uoliusti apparere. et młtis quos latere poteras
ẽẽ ludibrio. In quod gaude p̃potens orator: externa ope nõ
eges. ulło opus est indice. Opose mus tuo te ꝓdis iudicio.
tam late tristis male coagulati eloquii fumus manat
Oridiculũ aĩal. uolebam dicere librũ scribis. Rectius di¬
xeram quod tue professionis est ꝓpriũ a romatũ lenta
fedas ĩ uolucra. Et ubi ꝑiculosis ambagib dictare soles
miseroꝵ mortes. utq uilia magno cõstent fallasq li¬
cencius: radicib nr̃i orbis ĩponere ꝑegrina uocabula ibi
uũc ut tibi uidetur pħicos locos ut ego sencio tabicos
iocos scribis. sed ut libri formã hẽant: uersutus opifex
distingnis inꝑtes. Et forsitam uictor etis. Apothecarii scͥp¬
sisse te li brum dicent Quidui gͥ exclamen. Accutrite pħi
Accurri te pocte. Accurrite studiosi. quio usꝙͣ scͥbendis

Expanded text:
Ecce, locutus es: vidimus te; iamque si milies taceas, viEcce, locutus es: vidimus te; iamque si milies taceas, videmus. Voluisti apparere, et multis, quos latere poteras, esse ludibrio. In quod - gaude, prepotens orator - externa ope non eges; nullo opus est indice, operose mus: tuo te prodis inditio, tam late tristis male coagulati eloqui fumus manat. O ridiculum animal - volebam dicere - librum scribis; rectius dixerim quod tue professionis est proprium: aromatum lenta fedas involucra; et ubi periculosis ambagibus dictare soles miserorum mortes, utque vilia magno costent, fallasque licentius, radicibus nostri orbis imponere peregrina vocabula, ibi nunc, ut tibi videtur, philosophicos locos, ut ego sentio, tabificos iocos scribis. Sed ut libri formam habeant, versutus opifex, distinguis in partes; et forsitan victor eris: apothecarii scripsisse te librum dicent. Quid ni igitur exclamem? Accurrite philosophi, accurrite poete, accurrite studiosi, quicunque usquam scribendis
Abbreviated transcription (Latin):
abes uude michi ꝑpetuo gr̃as agas. De
gunto et elingni argutulus atq facetu¬
Ans factus es. Disertissime ypocras. ne¬
scis ꝙͣtum huic calamo debeas: Etce iã
prosam scͥptitas: cito facies carmina. Iam hymnos in¬
cipis balbuciendo cõtex̾e: bom ingenii puer cris. ymo
uero stulte senex et ignare. multo cõsulcurs tacuisses.
⁊ õ ut ideo pħm te probares: sed ut ignoranciã saltẽ
tuam silencio uelares. Tacendo enĩ latere poteras:
loquendo nõ potes. Lingna annui sera est. hanc tu nlło
ad hostiũ pulsante nescio cur monisti. tenebricosã fedã¬
q pectoris tui domũ om̃ib aꝑiens. que melius semꝑ
dausa mansisset: uisi qr demenciũ dinans ocultare
difficile est. ¶Credo nõ legeras quod scriptũ est Stul¬
tus quoq si tacuerit: sapieus reputabitur. Et si cõpies¬
sorit labia sua: intelligens. Bene socrates cũ de cor adoles¬
centem tacitũ uidisset: loquere inquit ut te iudeani.
Non tam in uultu putabat iuderi hominẽ ꝙͣ in u̾bis

Expanded text:
abes unde michi perpetuo gratias agas: de muto et elingui, argutulus atque facetulus factus es. Disertissime Ypocras, nescis quantum huic calamo debeas. Ecce iam prosam scriptitas: cito facies carmina; iam hymnos incipis balbutiendo contexere: boni ingenii puer eris. Imo vero, stulte senex et ignare, multo consultius tacuisses, non ut ideo philosophum te probares, sed ut ignorantiam saltem tuam silentio velares. Tacendo enim latere poteras, loquendo non potes. Lingua animi sera est; hanc tu, nullo ad ostium pulsante, nescio cur movisti, tenebricosam fedamque pectoris tui domum omnibus aperiens, que melius semper clausa mansisset, nisi quia dementiam diutius occultare difficile est. Credo non legeras quod scriptum est: "Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur; et si compresserit labia sua, intelligens". Bene Socrates, cum decorum adolescentem tacitum vidisset, "Loquere" inquit "ut te videam": non tam in vultu putabat videri hominem, quam in verbis.
Abbreviated transcription (Latin):
aino qe entieuieris ad eimulũ glorie ascribum.
Iego loqui solitus: sed ꝙͣ tu meritus audire. Sile parũꝑ
et rumina: et tibi ip̃i des reniã qui cepisti. Ueꝵ ego sa¬
tis ne samis sini si duicius tecũ loquar: qui quod ridi¬
culũ om̃e suꝑgreditur medicine nõie mortẽ mͥ lictera¬
rum tuaꝵ infine denũcies. Ad quã differendã medicĩa
forte aliquid: tu ꝓfecto inchil. ad accelerandã rero ꝙͣ plu¬
rimũ cõferre potes. Pclarũ sortitus artificiũ: longenis
nniam fatido nudauero qui antiquam illiꝰ gloriam no¬

Expanded text:
id attentaveris ad cumulum glorie ascribam. ego loqui solitus, sed quod tu meritus audire. Sile parumper et rumina, et tibi ipsi da veniam, qui cepisti. Verum ego satis: ne sanus sim, si diutius tecum loquar, qui - quod ridiculum omne supergreditur - medicine nomine mortem michi literarum tuarum in fine denunties. Ad quam differendam medicina forte aliquid, tu profecto nichil; ad celerandum vero quamplurimum conferre potes. Preclarum sortitus artificium: longevis miam fando nudavero, qui antiquam illius gloriam no
Abbreviated transcription (Latin):
noq credenciũ. Poete. Neq eiũ me hoc noĩe dignari
est ueritatẽ roꝵ pulcris uelauimib adornare. ut uo¬
gus insulsum cuiꝰ tu ꝑ ultima es. lateat. Ingemosis
aũt studiosis q lc̃õrib et quesitu difficilior et dulcior sit
inuentu. Alioqͥi si tibi falso ꝑsuades quod quidã ĩ docti
solent qui quod cõsequi neq̃iut execrant᷑ ut silicet poe¬
te offr̃a sit mentiri: Illud tibi cõsequenter ꝑsuadeas ue¬
lim ẽẽ te poetaꝵ maximũ: cuiꝰ ꝓpe plura mẽdacia sũt
ꝙͣ uerta. ultro tibi meonius senex cedet. uictꝰ cedet En¬
ripides. Cedet maro. Dacuus tibi helicon en linquet :
Indecerpta laurea: Illibat᷑ q castalius fons
Ed exꝑgiscere si potes lippientes q oculos aptri.

Expanded text:
 medicus". Poete - neque enim me hoc nomine dignari est veritatem rerum pulcris velaminibus adornare, ut vulgus insulsum, cuius tu pars ultima es, lateat, ingeniosis autem studiosisque lectoribus et quesitu difficilior et dulcior sit inventu. Alioquin, si tibi falso persuades - quod quidam indocti solent, qui quod consequi nequeunt execrantur - ut scilicet poete officium sit mentiri, illud tibi consequenter persuadeas velim: esse te poetarum maximum, cuius prope plura mendacia sunt quam verba. Ultro tibi meonius senex cedet, victus cedet Euripides, cedet Maro, vacuus tibi Elicon linquetur, indecerpta laurea illibatusque castalius fons. Sed expergiscere, si potes, lippientesque oculos aperi:
Abbreviated transcription (Latin):
ana facũdia. et quod cuncta tnͣscendit catholica reli¬
gione clarissimꝰ pͥmo suaꝵ institucionũ libro ait. Ne¬
scuit qui sit poetice licencie modus quo usq ꝓgredi
fingendo liceat: cũ offm̃i poete in eo sit ut que uera
sunt inalia specie obliquis figuracionib cũ decore aliqͦ
cõuersa traducat. Totum aũt quod refferas fingere
id ẽ iueptũ ẽẽ et mendacem pocius ꝙͣ poetam stupes
belua nũꝙͣ puto istud audieras.

Expanded text:
ana facundia et - quod cunta trascendit - catholica reliana facundia et - quod cunta trascendit - catholica religione clarissimus, primo suarum Institutionum libro ait: "Nesciunt qui sit poetice licentie modus, quousque progredi fingendo liceat, cum officium poete in eo sit, ut que vera sunt in alia specie obliquis figurationibus cum decore aliquo conversa traducat; totum autem quod referas fingere, idest ineptum esse et mendacem potiusquam poetam". Stupes, belua: nunquam, puto, istud audieras.