comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
biorũ recipientia ł ñ Et primitiua quiđẽ uni formia s̃ : nec regulã aliquã a similitudine ł col¬
latione aliorũ poss̃ accipere : Vt cras cur heus sic nẽpe : Diriuatiua uͦ : quae subaliqua certa
runt᷑ forma : int̃ sese adhibita collatione : rationẽ plerũq regulae po
militudine t̃minationũ : plerũq aũ diximꝰ : ꝓpt̃ excepta ł anomalia ut bene male : durit᷑ :
Ergo ꝑ singulas t̃minationes neces sarium ẽ eorũ formas inspicere : Aigit᷑ t̃minãtia ł pri¬
mitiua s̃ ut ita : qđ solũ a cor reptã. habuit : quã uis quidã puta q̃q ad uerbiũ ẽẽ accipiunt : Ideo
ꝑsium id corripuis se: Vt hocputa ñ iustũ .ẽ illud male rectus illuo : Vel composita : ut p̃terea
interea postea ante a : quae om̃a ꝓducunt .a. terminalẽ : uł ablatiuis nominũ : qui ꝓaduer¬

Expanded text:
biorum recipientia uel non. et primitiua quidem uniformia sunt nec regulam aliquam a similitudine uel colbiorum recipientia uel non. et primitiua quidem uniformia sunt nec regulam aliquam a similitudine uel collatione aliorum possunt accipere, ut cras, cur, heus, sic, nempe; deriuatiua uero, quae sub aliqua certa proferuntur forma, inter sese adhibita collatione rationem plerumque regulae pomilitudine terminationum. plerumque autem diximus propter excepta uel anomala, ut bene, male, duriter. ergo per singulas terminationes necessarium est eorum formas inspicere. a igitur terminantia uel primitiua sunt, ut ită, quod solum a correptam habuit, quamuis quidam puta quoque adPersium id corripuisse, ut: Hoc puta non justum est, illud male, rectius illud. Vel composita, ut praeterea, interea, postea, antea, quae omnia producunt a terminalem, vel ablativi sunt nominum qui pro adver
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgama circũ : hac fugerent graui p̃mer& troiana iuuentꝰ acphriges: Neq: enĩ eamdubitanter
ꝑgen&iuũ ut romae : Cicero ꝓligario: Romȩ nesit neue cũ fratrib:: Salustius in .i. historiarũ : hac
deinde militiae & domi gestas conpasuit: Idem in historiarũ: Itaq: seruilius e grotũ . tarenti colle¬
gã prior trans gressus: ꝑdatiuũ ut uesperi sortiruri: Terrem̃ts in andria quẽ neego heriuidi
aduos adferri uesperi : Vt uergł georg in .iiii.: Sunt quib: ad porta cecidit custodia sorti: Terrs
inphormione: Cuiopera uita erat rurifere se continebat : ꝑ accusatiuũ ut roma athenis : Terrens
accipiunt᷑ manent indeclinabilia : lic& iungant᷑ nominũ ł ꝓ nominũ ł participiorũ diuersis
ut sublime uolans sublime uolantis. sublime uolanti : Sicigit᷑ om̃a discernas nomina : ui ad uer¬

Expanded text:
Pergama circum, / hac fugerent Grai, premeret Troiana iuuentus, / hac Phryges». neque enim ea indubitanter Pergama circum, / hac fugerent Grai, premeret Troiana iuuentus, / hac Phryges». neque enim ea indubitanter ecens orto». per genetiuum, ut Romae. Cicero pro Ligario : «Romaene sit? neue cum fratribus?». Sallustius in I historiarum : «ac deinde militiae et domi gestas conposui». idem in I historiarum : «itaque Seruilius aegrotum Tarenti collegam prior transgressus». per datiuum, ut uesperi, sorti, ruri. Terentius in Andria:: «quemne ego heri uidi ad uos adferri uesperi?». Virgilius georgicon IIII: «sunt quibus ad portas cecidit custodia sorti». Terentius in Phormione : «cui opera uita erat, ruri fere / se continebat». per accusatiuum, ut Romam, Athenas. Terentius accipiuntur, manent indeclinabilia, licet iungantur nominum uel pronominum uel participiorum diuersis casibus, ut sublime uolans, sublime uolantis, sublime uolanti. sic igitur omnia discernas nomina uim aduer
Abbreviated transcription (Latin):
sto status statim. singulto singultim: Horatius in .i. sermonũ: Vtueni corã singulũm paucalocut᷑,
& tẽpto : pede tẽptim ł aꝓnomine ut hic illic: ab hic & ille : Vel a p̃positione : Vtex extra
in intra con. contra. sub. subt̃ : Est quando & nominũ t̃minatio diuersorũ casuũ construc¬
tionẽ ad uerbialem suscipiens : loco ad uerbiorũ accipit᷑ : Vt uergł in .vi . Nimiũ uobroma na
ꝓpago uasa potens superi: Nimiũ dix̃ pronimis : Simiłt in .i. aeneiđ multũ ille & t̃ris iactatus & ab
Iđẽ in .uiii. Iam primũ saxis suspensam hanc aspice rupem: Idđẽ in .i. georg: Sublime uolans: similit̃
idẽ in .i. aeneiđ Vnae urusq notusq ruunt: Pro nomina q̃q̃ ꝓ ad uerbiis ponunt᷑. Vt uergł in .uiii.
hoctunc igni potens caelo descendit ab alto : Hoc ꝓhuc : Ide in .i. aeneiđ : Nãq uidebat utibellantes

Expanded text:
sto status statim, singultio singultim Horatius in I sermonum : «ut ueni coram, singultim pauca locutus», sto status statim, singultio singultim Horatius in I sermonum : «ut ueni coram, singultim pauca locutus», et tempto: pedetemptim, uel a pronomine, ut hic illic ab hic et ille, uel a praepositione, ut ex extra, in intra, con contra, sub subter. est quando et nominum terminatio diuersorum casuum constructionem aduerbialem suscipiens loco aduerbiorum accipitur, ut Virgilius in VI: «nimium uobis Romana propago / uisa potens superi», nimium dixit pro nimis. similiter in I Aeneidos : «multum ille et terris iactatus et alto». idem in VIII: «iam primum saxis suspensam hanc aspice rupem». idem in I georgicon : «sublime uolans». similiter idem in I Aeneidos : «una eurusque notusque ruunt». pronomina quoque pro aduerbiis ponuntur, ut Virgilius in VIII: «hoc tunc ignipotens caelo descendit ab alto», hoc pro huc. idem in I Aeneidos : «namque uidebat, uti bellantes
Abbreviated transcription (Latin):
supra dictũ ÷ participiis q̃q̃ aptissime adiungunt᷑ ad uerbia. Quidem̃ .ẽ. aliud parti¬
cipium nisi uerbum casuale Vt benelego benelegens sapient̃ loquor sapient̃ loquens
Qđ si aliũ uerbũ uerbo subiungas : idem significat : Sed haec int̃ ẽ : qđ participium non
coniunctione : uerbũ eg& ut benelegens edisco : bene lego & edisco: Sapienter
loquens doceo sapient̃ loquor & doceo : Accidit autẽ ad uerbio species significatio
figura: Species primitiua & diriuatiua: Primitiua quida quaȩ ase nascitur¬
ut nom ita ccu. dam saepe: Diriuatiua uͦ quae ab alis nascit Vnclanculũ saepius sipis¬
sime : docte adocto cursim acursu ductim aninereti. aductu: Diriuatiua igit᷑ ao uerbia łab
litin latine felix feliciter uel a uerbo siue participio ł participiali nomine ut sencio sensus sum:

Expanded text:
supra dictum est, participiis quoque aptissime adiunguntur aduerbia. quid enim est aliud partisupra dictum est, participiis quoque aptissime adiunguntur aduerbia. quid enim est aliud participium nisi uerbum casuale? ut bene lego, bene legens; sapienter loquor, sapienter loquens, quod, si aliud uerbum uerbo subiungas, idem significat. sed hoc interest, quod participium non eget coniunctione, uerbum eget, ut bene legens edisco, bene lego et edisco; sapienter loquens doceo, sapienter loquor et doceo. accidit autem aduerbio species, significatio, figura. species primitiua et deriuatiua. primitiua quidem, quae a se nasciturn, ita, ceu, saepe; deriuatiua uero, quae ab aliis nascitur, ut clanculum, saepius saepissime, docte a docto, cursim a cursu, ductim, ἀπνευστί, a ductu. deriuatiua igitur aduerbia uel Latinus Latine, felix feliciter; uel a uerbo siue participio uel participiali nomine, ut sentio sensus sensim,
Abbreviated transcription (Latin):
rogatio : Terr̃s in phormione : Nũ quid meministi: Iđẽ in eođẽ : Nũ quid subol& patris. Et
uerbũ quidem sine aduerbio ꝑfectã habere significationẽ : Ad uerbiũ uͦ sine uerbo
uel participio qđuim uerbi pos sid& ñ hab& plenã sententiã : Quã uis enĩ ab aliqua ꝑsona
ꝑ se ꝓferant᷑ aduerbia : ne cesse ẽ ea ł ante dicta ab alia ꝑsona uerba referri : Vt si quisi no¬
ogauerit bona ẽ suꝑbia : & respondero non: ł ꝑelypsindici : utsi recitar
bene diserte eloquent̃ : ubiq eni subauditur dicis : Similit̃ sidicã : ñ malus homo qui ꝓuitib:
suis subuenit dientib: : sub audio ẽ : In multis q̃q aliis ꝑhancfigurã inueniunt᷑ : sine uerbi is
ł partiapiis ad uerbia: Vt uergł in .i. Genus undelatinũ sub audit᷑ ẽ : Et sciendũ qđ ut

Expanded text:
rogatio. Terentius in Phormione: «num quid meministi?». idem: «num quid subolet patri?». et rogatio. Terentius in Phormione: «num quid meministi?». idem: «num quid subolet patri?». et uerbum quidem sicipio, quod uim uerbi possidet, non habet plenam sententiam. quamuis enim ab aliqua persona per se proferantur aduerbia, necesse est ea uel ad ante dicta ab alia persona uerba referri, ut si quis me interrogauerit bona est superbia? et respondero non, uel per ellipsin dici, ut si recitante aliquo dixero bene, diserte, eloquenter; ubique enim subauditur dicis. similiter si dicam non malus homo, qui pro uiribus suis subuenit clientibus, subaudio est. in multis quoque aliis per hanc figuram inueniuntur sest. et sciendum, quod, ut
Abbreviated transcription (Latin):
applicat: Qđ ante &iã ne ꝑneq ponit᷑ usus approbat: Cicero inuectiuarũ t̃tio: Nedici quidem
opus ẽ quanta diminutione ciuium: Ni q̃ꝙ prone. accipit᷑ sicut su pradicts. uergłii usus oster¬
dit: Nitene ant cursus : ꝓne teneant : Qđ &iã donatꝰ in cõm̃to aeidos ad firmat dicens . Ni.
pro ne sicu&eres : Nonũ imperatiuo ꝓprie adiungi ñ potest : nun conpositione ut noli. Ap¬
tissime autẽ indicatiuo sociatur ł subiunctiuo ł optatiuo : Indicatiuo : ut nontibi tindaridis
facies in uisa lacene : culpat᷑ ueparis diuũ indem̃tia diuũ has euertit opes : Subiunctiuo ut urg
in .u. Nonmihi silinguecentũ sint oraq centũ ferreauox : om̃s scelerũ conp̃hendere formas
om̃a poenarũ ꝑcurrere nomina possim : Optatiuo Vt uergł: Non illa quis quã menocte ꝑa
tũ ire neq at ra mopeat conuellere funẽ: Nũ q̃q: indicatiuo solia diungit᷑ : ad qđ ꝑtin&int̃¬

Expanded text:
iam ne pro neque ponitur, usus approbat. Cicero inuectiuarum III: «ne dici quidem opus est, quanta deminutione ciuium». ni quoque pro ne accipitur, sicut supra dictus uersus ostendit: «ni teneant cursus», pro ne teneant. quod etiam Donatus in commento Aeneidos affirmat dicens: ni pro ne. sic ueteres. non uero imperatiuo proprie adiungi non potest nisi in compositione, ut noli, aptissime autem indicatiuo sociatur uel subiunctiuo uel optatiuo; indicatiuo, ut: «non tibi Tyndaridis facies inuisa Lacaenae / culpatusue Paris, diuum inclementia, diuum / has euertit opes»; subiunctiuo, ut Virgilius in VI: «non mihi, si linguae centum sint oraque centum, / ferrea uox, omnes scelerum conprendere formas, / omnia poenarum percurrere nomina possim»; optatiuo, ut Virgilius: «non illa quisquam me nocte per altum / ire, neque a terra moneat conuellere funem». num quoque indicatiuo soli adiungitur, ad quod pertinet inter
Abbreviated transcription (Latin):
lum : Terr̃s incunucho: Cũ incellula ad tepatris paenũ omñe congerebã clancdu: Deriuant᷑ autem a no¬
minib ut sapiens sapienter : A ꝓ nominib ab ille illic: Auerbis decero. deterius: Aparticipis indul¬
gens indulgenter Ap̃positionib: ex extra sub subt̃ in inter:

Expanded text:
lum. Terentius in eunucho : «cum in cellulam ad te patris penum omnem congerebam clanculum». deriuantur autem a nolum. Terentius in eunucho : «cum in cellulam ad te patris penum omnem congerebam clanculum». deriuantur autem a nominibus, ut sapiens sapienter, a pronominibus, ab ille illic; a uerbis, detero deterius; a participiis, indulgens indulgenter; a praepositionibus, ex extra; sub subter; in inter.
Abbreviated transcription (Latin):
a nominib nondiriuent᷑ tam̃ habent comparatiua ł deminutiua ut saepe sȩpius saepis sine : Antiquitam̃
& sepior & sepissime ꝓtulis se inueniunt᷑ sicut ultra ulterius ultine ulterior ultimus nonem̃ aduer¬
bia a nominib: sed ab ad uerbis huius cemodinomina nascunt᷑. Supra superius supreme suiperior sup̃mus
ctra citerius citime : Citerior citimus : Extra exterius. extreme exterior ex trem̃i,: In fra inferius
infime : Inferior infinus : diu diutius diutis sime diutior diutis simus: nuꝑ. nuperius nuperrime.: anti¬
qui nuperius nuperior nuperrimꝰ: Ociorq̃q ocissimꝰ &otids ocissime agreco ẽ. obic: Satis q̃q quia
ꝓsufficiens accipit᷑ quom̃ sipͣ diam̃ ideo habuit conparationẽ : Adtendendũ igit᷑: qđ non inueniunt᷑ con¬
paratiua adaerba Nisi sint aduncta conparatiuis nomimibi : Deminatiua tam̃ rarissimne ut elam clancu¬

Expanded text:
a nominibus non deriuentur, tamen habent comparatiua uel diminutiua, ut saepe saepius saepissime. antiqui tamen a nominibus non deriuentur, tamen habent comparatiua uel diminutiua, ut saepe saepius saepissime. antiqui tamen et saepior et saepissimus protulisse inueniuntur, sicut ultra ulterius ultime: ulterior ultimus. non enim aduerbia a nominibus, sed ab aduerbiis huiuscemodi nomina nascuntur: supra superius supreme; superior supremus; citra citerius citime: citerior citimus; extra exterius extreme: exterior extremus; infra inferius infime: inferior infimus; diu diutius diutissime: diutior diutissimus; nuper nuperius nuperrime: antiqui nuperus nuperior nuperrimus. ocior quoque ocissimus et ocius ocissime; a Graeco est ὠκύς, ideo haiens accipitur, quomodo supra diximus, ideo habuit comparationem. attendendum igitur, quod non inueniuntur comparatiua aduerbia, nisi sint adiuncta comparatiuis nominibus, diminutiua tamen rarissime, ut clam clancu
Abbreviated transcription (Latin):
altaria donis : Iđẽ inbucolio: Forte sub arguta considerat ilce daphinis : Ide in .i. aeneiđ : Forsan& haec
lim memis se iuuabit : Inbucolio Forsitanillum autherba captũ uiridi. Ide in.
fortas se ferebit : Et fors quidem & forsan & for sitan dubitandis : Forte ũ euentus ꝓfortuitu quod a fortuitus
fariam in omne partẽ ł exomni parte deriuatiuorũ ad uerbiorũ species esteiam in comparatiuis & suꝑla¬
tiuis p̃terea diminutiuis qđ apud grecosỹ ẽ : et plerũq denominatiua sunt haec. Vt darus darior daris si¬
mus dare darius daris sime: Felix felicior felicis sim̃: felict᷑ felicius felicis sime Bonus. bellus bene belle
prime primulus primũ primulũ : Longus longulus longe longule. Inuenunt᷑ tam̃ pauca quaequa uis

Expanded text:
altaria donis». idem in bucolico : «forte sub arguta consederat ilice Daphnis». idem in I Aeneidos : «forsan et haec altaria donis». idem in bucolico : «forte sub arguta consederat ilice Daphnis». idem in I Aeneidos : «forsan et haec olim meminisse iuuabit». in bucolico : «forsitan illum, / aut herba captum uiridi». idem in X: «caeloque animum fortasse ferebat». et fors quidem et forsan et forsitan dubitandi sunt, forte uero euentus pro fortuitu, quod a fortuitus fariam in omnem partem uel ex omni parte. deriuatiuorum aduerbiorum species est etiam in comparatiuis et superlatiuis, praeterea diminutiuis, quod apud Graecos non est; et plerumque denominatiua sunt haec, ut clarus clarior clarissimus: clare clarius clarissime; felix felicior felicissimus: feliciter felicius felicissime; bonus bellus: bene belle; primus primulus: primum primulum; longus longulus: longe longule. inueniuntur tamen pauca, quae quamuis
Abbreviated transcription (Latin):
Fors & uota facit comulatq altaria donis : Etom̃a comparatiua quae nominũ comparatiuoꝵ
generis neutri. similia s̃ : Vt clarius prudentius otius satius : Inens totiens atot & quotiens
a quot & amulto multotiens & ali quotiens ab aliquoo: Salustius in .i. historiarũ Neq
d&rusus aliquotiens t̃r& : In .t. sat ꝓsatis & dũ taxat. Quod ab ad uerbio componit᷑ & uerbo:
Etforsit ꝓfortasse: Horatius sermonũ i: Dissimile hoc illi ẽ quia ñ¬
iure mibi in uidiat quiuis. In .x. Vixmox pax: qđ ÷ grecũ quando significat tantũ modo¬
In me aunchino In ps. deinceps. Inueniunt diuerse ad uerbia stime : exeisdem diriuatiua nominib: ut a for¬
te fors forte fortȩ forsan sorsitan. forsit fortasse strtassis Vergł in .x. Fors & uotai facit cumu latq:

Expanded text:
«fors et uota facit cumulatque altaria donis» et omnia comparatiua, quae nominum comparatiuorum «fors et uota facit cumulatque altaria donis» et omnia comparatiua, quae nominum comparatiuorum generis neutri similia sunt, ut clarius, prudentius, ocius, satius. in ens totiens a tot et quotiens a quot et a multo multotiens et aliquotiens ab aliquot. Sallustius in I historiarum : «neque detrusus aliquotiens terretur». in t sat pro satis et dumtaxat, quod ab aduerbio componitur et uerbo, et forsit pro forsitan. Horatius sermonum I: «dissimile hoc illi est, quia niure mihi inuideat quiuis». in x uix, mox, pax, quod est Graecum, quando significat tantummodoin n et c nunc, hinc. in ps deinceps. inueniuntur diuersae aduerbia formae ex eisdem deriuatiua nominibus, ut a forte fors, forte, forsan, forsitan, forsit, fortasse, fortassis. Virgilius in XI: «fors et uota facit cumulatque
Abbreviated transcription (Latin):
paenitꝰ rursus & rursũ prorsus & prorsũ : Secus caelitus acaelo stirpit astirpe: fundit̃
afundo : Vergł in .iiii. aeneiđ: Rursus & alterius: In eode rursũ exdiuerso caeli caecisq late¬
bris : Radicitus : a radicib : Vergł in .ii. aeneiđ : Radicit᷑ eruta pinis. Mordicus diui¬
nitꝰ humanit᷑: Dicit᷑ tam̃ & diuinae & humanae & humanit̃ sed diuersas habent signifi¬
cationes : Nã diuinitus adiuis & hdmanit̃ ab hominib: monstrat : Diuine autẽ & humanae
ł humanit̃ : Similit̃ diuis & hominib: significaNT : Eminus qq̃ & cominꝰ localias : Aduersus q̃q̃
qđ &iã & nomina t̃s ÷ quomͦ nullus ꝓ nomine : Ter̃r in andria. Liberatꝰ sum daue hodie
tua opera acnullus quidem : Simił fors cũ sit nomina t̃s: accipit᷑ ꝓad uerbio : Vergł in .xi.

Expanded text:
penitŭs, rursŭs et rursum, prorsŭs et prorsum, secŭs, caelitŭs a caelo, stirpitŭs a stirpe, funditŭs penitŭs, rursŭs et rursum, prorsŭs et prorsum, secŭs, caelitŭs a caelo, stirpitŭs a stirpe, funditŭs a fundo Virgilius in III Aeneidos : «rursus et alterius» in eodem: «rursum ex diuerso caeli caecisque latebris», radicitŭs a radicibus Virgilius in V Aeneidos : «radicitus eruta pinus», mordicŭs, diuinitŭs, humanitŭs. dicitur tamen et diuine et humane et humaniter, sed diuersas habent significationes. nam diuinitus a diuis et humanitus ab hominibus monstrat; diuine autem et humane uel humaniter similiter diuis et hominibus significant. eminus quoque et comminus localia sunt, aduersus quoque quod etiam et nominatiuus est, quomodo nullus pro minime. Terentius in Andria : «liberatus sum, Daue, hodie tua opera:: ac nullus quidem». similiter fors, cum sit nominatiuus, accipitur pro aduerbio Virgilius in XI:
Abbreviated transcription (Latin):
Sed si quidẽ sint nomina neutra ꝓad uerbis ut sublime uolans as sum̃t᷑ : alit̃ uͦ reicient᷑ Vt pom¬
huius alis. huic ali: Pro alius. alius. aliscđm supͣ dictã analogiã ꝓfert᷑ : In .as. de nominatiua
inuenio -as extrema circũ flexa alias : In .es. ꝓductã : sodes hercules : pleraq tam̃ anumeris
nascunt᷑ id ÷ aquinq: usq: admille : ut semelibis ter quat quinquies sexies decies uicies
centies quingenties milies : Inis correptã nimis qđ &iã nimium dicimꝰ : satis qđ &iã loco nomi¬
nis possitiui accipit᷑ : Itaq &iã comparationẽ recipit : Sacius : Ter̃rs in eunucho: Accede ad¬
ignẽ hunc iã calescesplus satis : Lucanꝰ in .i. Tusatis ad uires romana in carmina dandas :
Iuuenalis in .iii. hoc satius quã sidicas subiudice uidi qđ ñ uidisti. Satius ꝓmelius : In us corrept

Expanded text:
sed si quidem sint nomina neutra pro aduerbiis, ut «sublime uolans», assumentur: aliter uero reiciantur, ut Pomsed si quidem sint nomina neutra pro aduerbiis, ut «sublime uolans», assumentur: aliter uero reiciantur, ut Pom ab eo, quod est hic alis huius alis huic ali pro alius alius alii, secundum supra dictam analogiam profertur. in as denominatiua inuenio as nascuntur, scilicet a quinque usque ad mille, ut quinquies, sexies, decies, vicies, centies, quingenties, millies. In is correptam, bis et nimis, quod etiam nimium dicimus. Satis, quod etiam loco nominis positivi accipitur, et quod comparativum recipit, ut satius pro ignem hunc, iam calesces plus satis». Lucanus in I: «tu satis ad uires Romana in carmina dandas». Iuuenalis in III: «hoc satius, quam si dicas sub iudice uidi, / quod non uidisti», satius pro melius. in us correptam
Abbreviated transcription (Latin):
is gen&iui . in .er. conuertunt : Vt sapiens sapientis : sapient̃, Prudens prudentis. prudent᷑ In¬
dulgens indulgentis. indulgent̃ diligens dligentis. diligent̃ : Alia uͦ ad sumunt datiuo : ter
paenultima cor repta: Vt fortis. forti fortit̃ utilis utili utilit̃ felix felici felicit̃ Audax audaci
audacit̃ sed ꝑ sin copã in usu .ẽ. frequentiore audact̃ : Terr̃s in phormione : Minus multo
audact̃ qđ nunc laedit laeder&: Salustius tam̃ historũ .ii . Audacit̃ ꝓtulit . scđ manalogiam:
cicero ꝓvi. roscio : Multa scelerate multa audaciter multa in ꝓbefecisti
ales ab alto : Difficilis aũ difficulter facit ꝓ difficilit̃ & ab omni omnino difficult̃ p̃terea
a trib: & quat tuor : nascunt᷑ aduerbia ter & quat̃ : Obit̃ eñi compositũ ẽ. ab .ob. &iter Simił¬
paulisꝑ tantis ꝑparũ ꝑ cõpositas : Vetustis simitam̃ quaeda contra supͣ dictã regulã ꝓtuleruNT :

Expanded text:
is genetiui in er conuertunt, ut sapiens sapientis sapienter; prudens prudentis prudenter; indulgens indulgentis indulgenter; diligens diligentis diligenter. alia uero assumunt datiuo ter paenultima correpta, ut fortis forti fortĭter, utilis utili utilĭter, felix felici felicĭter, audax audaci audacĭter sed per syncopam in usu est frequentiore audacter. Terentius in Phormione : «minus multo audacter, quam nunc laedit, laederet». Sallustius tamen historiarum II audaciter protulit secundum analogiam et Cicero pro Sexto Roscio : «multa scelerate, multa audaciter, multa inprobe fecisales ab alto»; difficilis autem difficulter facit pro difficiliter, et ab omni omnino. praeterea et a tribus et quattuor nascuntur aduerbia ter et quater; obiter enim compositum est ab ob et iter; simipaulisper, tantisper, parumper composita sunt. uetustissimi tamen quaedam contra supra dictam regulam protulerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Horatius sermonũ .n. Ille sinistror sũ. hicdex trorsũ abit unꝰ utriq: error: Sed antiqui&uã dextro¬
uorsũ dixer᷑ : Plautus in rudente : Seddextrouorsũ auersa ẽ. in mała crucẽ : Rursũ deor sũ orsũ.
orientẽ uersũ occidentẽ : deorsũ uersum : Terr̃s in adelphis. simiłt in utroq uersũ Plautꝰ in captiuis¬

Expanded text:
Horatius sermonum II: «ille sinistrorsum, hic dextrorsum abit; unus utrique / error»; sed antiqui etiam dextroHoratius sermonum II: «ille sinistrorsum, hic dextrorsum abit; unus utrique / error»; sed antiqui etiam dextrouorsum dixerunt. Plautus in rudente : «sed dextrouorsum auersa est in malam crucem», deorsum, horsum, orientem uersum, occidentem uersum. «deorsum
Abbreviated transcription (Latin):
Itẽ tande composita utidem ibidẽ indidẽ itentidẽ : Cicero ꝓroscio indidem ne ameria : In im & de¬
nominatiua inueniunt᷑ & uerbialia sine participalia ut᷑ parte partĩ: Auiro uiriti : Auice uicis sim
Abostio osti&̃ Astatu statim: Araptu rapt̃i: Asaltu saltuatĩ. Acursu cursim: Astricto strict̃i A furto
furti. Asensu sensim: Asingulis singillati: Afatu affati ł magis agreco apͥatac id ÷ abunde¬
Vnde corripit᷑ fa : A priuato priuat̃ : A paulo paulati : A singulto singullatĩ: Horatius in .i. sermonũ¬
Et uenicorã singult̃ paucã locutus: prae serũ confestim atractu tract̃ a carpto carpt̃i. aductu
ductim : plautus incurculione sineductĩ sed hãec abiit. hac ꝑ sequar. In .um. primitiua paucasu& :
Iterũ sursũ rursũ & rursus prorsus & prorsũ : Deriuatiua ł composita dextrorsũ sinistror sum:

Expanded text:
item, tandem; composita, ut itidem, ibidem, indidem, identidem. Cicero pro Roscio : «indidemne Ameria?». in im deitem, tandem; composita, ut itidem, ibidem, indidem, identidem. Cicero pro Roscio : «indidemne Ameria?». in im denominatiua inueniuntur et uerbalia siue participialia, ut a parte partim, a uiro uiritim, a uice uicissim, ab ostio ostiatim, a statu statim, a raptu raptim, a saltu saltuatim, a cursu cursim, a stricto strictim, a furto furtim, a sensu sensim, a singulis singillatiunde et corripitur fa; a privato, privatim; a paulo, paulatim; a singulto, singultim; a tractu«ut ueni coram singultim pauca locutus» praesertim, confestim, a tractu tractim, a carptu carptim, a ductu ductim. Plautus in Curculione : «sine ductim, sed haec abiit, hac persequar». in um primitiua pauca sunt, iterum, sursum, rursum et rursus, prorsum et prorsus; deriuatiua uel composita dextrorsum, sinistrorsum
Abbreviated transcription (Latin):
illac & om̃a ł natura ł positione ꝓducunt ex tremã syllabã : excepto donec : Et infine circũ flec¬
tunt᷑ siuo całe longã habuerint natura: Composita q̃q inueniunt᷑ : Vt adbuc abhine dehinc: In .l.
pauca inueniunt᷑ semel poledepol: Vel &iã coniunctio ꝓualde frequent̃ inuenitur : Cicero ꝓmurena
Vel maximũ bellũ populo romano. cũ rege anthiocho gessisse : Ini am primitiua clã corã. deriuatiua
sita nequi quã nequa quã neuti quã: Praeterea quã quando ẽ similitudinis ł comparationis
siue electionis : aduerbiũ accipit᷑ Vergł in .xi. Qua facile accipiter saxo sacer ales ablato. Salustius
mare ponticũ dulcis quã c&era : Quã uis int̃p̃tatio ẽi id ÷ uteo: apud grecos coniunctiosit electiua
Bi fariã &iã & trifariã & omnifariã compositas̃ aferendo & p̃positis dictionib: Inem primitiua

Expanded text:
illac, et omnia vel natura vel positione producunt extremam syllabam, excepto donec, et in fine circumflecillac, et omnia vel natura vel positione producunt extremam syllabam, excepto donec, et in fine circumflectuntur, si uocalem longam habuerint natura. composita quoque inueniuntur, ut adhuc, abhinc, dehinc. in l pauca inueniuntur: semel, pol, edepol; uel etiam coniunctio pro ualde frequenter inuenitur. Cicero pro Murena : «uel maximum bellum populum Romanum cum rege Antiocho gessisse». in am primitiua clam, coram; deriuatiua uel composita nequiquam, nequaquam, neutiquam. praeterea quam, quando est similitudinis uel comparationis siue electionis, aduerbium accipitur Virgilius in XI: «quam facile accipiter saxo sacer ales ab alto». Sallustius: «mare Ponticum dulcius quam cetera», quamuis interpretatio eius, id est ἤπερ, apud Graecos coniunctio sit electiua. bifariam etiam et trifariam et omnifariam composita sunt a ferendo et praepositis dictionibus. in em primitiua
Abbreviated transcription (Latin):
& militiae gestas : In .o.e. au.heu ei .oh. ah t̃minantia : int̃ iectiones s̃ quas greci ad uerbis
ad numerant : Horatius in carminib: heu hoe. bacche p̃cor Iđe in .ii. carminũ. heu hoe
recenti menstrepidat m&u: Terrs in eunucho : Au. obsecro necon ferenđ hic quiđẽ cũ illo ÷
Idem in eo đe .oi ei. In eođe ob. illud uidelic& os ut sibi distor sit carnifex. Idẽ in andria:
Dicturane es quodrogo au, Vergł in .ii. aeneiđ : Cimihi qualis erat quantũ mutatus ab illo haec¬
tore Iđe in eodem: Heufu genate deaeteq hisait eripe fłamis : In .c. primitiua inueniunt᷑: Sic
donec: Quod &iã doni cũ antiqui dicebant : Plautus in captiuis. Auscultatũ scies ego meamitti
donicũ illehuc redierit : & deriuatiua ꝓ nominũ : Illic stic. huc illuc. istuc. hincillinc. istinc. hac istac¬

Expanded text:
et militiae gestas». in hoe, au, heu, ei, oh, ah terminantia interiectiones sunt, quas Graeci aduerbiis et militiae gestas». in hoe, au, heu, ei, oh, ah terminantia interiectiones sunt, quas Graeci aduerbiis connumerant. Horatius in carminibus : «heu hoe Bacche precor». idem in II carminum : «heu hoe recenti mens trepidat metu». Terentius in eunucho : «au, obsecro / nec conferundus hic quidem ad illum est». idem in eodem: «oi ei». in eodem: «oh, / illud uide, os ut sibi distorsit carnifex». idem in Andria : «dicturane es quod rogo?:: au». Virgilius in II Aeneidos : «ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo / Hectore». idem in eodem: «heu fuge, nate dea, teque his, ait, eripe flammis». in c primitiua inueniuntur sîc, donĕc quod etiam donicum antiqui dicebant. Plautus in captiuis : «ausculta, tum scies: / ego me amitti, donicum ille huc redierit» et deriuatiua pronominum illîc
Abbreviated transcription (Latin):
ultro & citro ñ distiter᷑ : Abin q̃q intra & intro : Et intus & inter : Sunt &iã conposita p̃sto ꝓfecto
Aliauꝰ : nominas̃ ł ꝓnomina aduerbialit̃ ꝓlata ut falsomerito sedulo cito sesouͦ utrouͦ utroq
Liuius in .viiii. ab urbe condita utroq: exercitus missi: Similit̃ quo aliquo & illo: Sed quando
aduerbiis accipit᷑ : inueniunt᷑ int̃dum corripientia .o. sicut ostendimꝰ : In .u. pauca inueniunt᷑
de nominatiua : Vt diu. & exeo compositũ int̃diu : & a nocte noctu. nã astu nom̃ ÷ indedina¬
bile quomͦ cornu: Terr̃s in eunucho. hem quid amat. anscitille quid mer&rix si & : an in astu
uenit : Qđ nisi ẽ& nom p̃positio separata ei ñ p̃pon& : In ae dyptongũ : nominas gen&iui
casus loco aduerbii posita : Vt romae cossae capuae : Salustius iniugurthino : Haec ubirome

Expanded text:
ultro et citro non destiterunt»; ab in quoque intra et intro et intus et inter. sunt etiam composita praesto, profecto. ultro et citro non destiterunt»; ab in quoque intra et intro et intus et inter. sunt etiam composita praesto, profecto. alia uero nomina sunt uel pronomina aduerbialiter prolata, ut falso, merito, sedulo, cito, sero, uero, utro, utroque Liuius in VIII ab urbe condita : «utroque exercitus missi», similiter quo, aliquo, eo, illo; sed quando pro aduerbiis accipiuntur, inueniuntur interdum corripientia o, sicut ostendimus. in u pauca inueniuntur denominatiua, ut diu et ex eo compositum interdiu et a nocte noctu. nam astu nomen est indeclinabile, quomodo cornu. Terentius in eunucho : «hem, quid? amat? an scit ille, quid meretrix siet? / an in astu uenit?» quod nisi esset nomen, praepositio separata ei non praeponeretur. in ae diphthongum nomina sunt genetiui casus loco aduerbii posita, ut Romae, Cosae, Capuae. Sallustius in Iugurthino : «haec ubi Romae
Abbreviated transcription (Latin):
here illic demedio porta redie,. Aliauͦ nominas loco aduerbii posita ꝑ gen&iuũ pleraq : Vt domi
taurominii lampsaci trri ephesibelli : Luuius in .ii. aburbe condita : Duonefanda facinora decẽ¬
uiribelli domiq adiciunt : Inueniunt᷑ &iã ꝑdat̃m uesperi & sorti : Terr̃s in andria quẽ ego heriuidi
aduos afferiues peri. Vergł georg. in .iiii.squib: ad portas cecidit custodia sonti : Nec ñ &iã ꝑ abłtm¬
In .o. primitiua quidẽ ut quando tẽporale & exeo composita : Si quando ne quando aliquando quae
ante paenultimã habent acutũ : nedue partes ut supdictũ ÷ eẽ putent᷑ diuise ł differentiaȩ
causa: diriuatiua uͦ acis citro. undeultra ei troque: Cicero proscio: poste a homines cursare¬

Expanded text:
here illic / de medio potare die». alia uero nomina sunt loco aduerbii posita, per genetiuum pleraque, ut domi, here illic / de medio potare die». alia uero nomina sunt loco aduerbii posita, per genetiuum pleraque, ut domi, Taurominii, Lampsaci, Tyri, Ephesi, belli. Liuius in III ab urbe condita : «duo nefanda facinora decemuiri belli domique adiciunt»; inueniuntur etiam per datiuum uesperi et sorti. Terentius in Andria : «quemne ego heri uidi ad uos afferri uesperi?». Virgilius georgicon IIII: «sunt quibus ad portas cecidit custodia sorti»; nec non etiam per abllatiuus a quo uel a qui. in o primitiua quidem, ut quando temporale et ex eo composita, síquando, néquando, alíquando quae antepaenultimam habent acutam, ne duae partes, ut supra dictum est, esse putentur diuisae uel differentiae causa; deriuatiua uero: a cis citro, unde ultro citroque. Cicero pro Roscio : «postea homines cursa
Abbreviated transcription (Latin):
utant᷑: Fere ergo ꝓiuxta : Qđ celerib: om̃a iuxtas̃ : Sanus : ꝓualide s accipit᷑ : Ergo & sane : ꝓualde :¬
Hoc q̃ꝗ notantũ qđ aualido ualde ꝓualide ꝑ sincopã ꝓfert᷑: Sensim : ꝓpaulatim : Quia ea maxi¬
me : faciunt sen sum quaemorant᷑. Arito uͦ uerbo ł ritu rite : precte : Qui a nihiltra dit᷑ritib:
nisi qđ rectũ eẽ. credat᷑: A quintȩ q̃q declinationis nominib: composita : e. ꝓducunt : Pridie hodie
post tridie: Meridie q̃q ꝓ ad uerbio accipit᷑ cũ sit nom̃ : In .i. q̃q desinentia inueniunt᷑ ad uerbia
sed pauca primitiua : Vt heri ubi ibi : Dicit᷑ tam̃ & here Iuuenalis in .i. Res hodie minor ẽ. here quã
fuit atq eade cras deterit exiguis aliquid: Horatius in .ii. sermonũ: Nãmͥ conuiuã quae rentidict᷑

Expanded text:
utantur, fere ergo pro iuxta, quod celeribus omnia iuxta sunt; sanus pro ualidus accipitur. ergo et sane pro ualde utantur, fere ergo pro iuxta, quod celeribus omnia iuxta sunt; sanus pro ualidus accipitur. ergo et sane pro ualde hoc quoque notandum, quod a ualido ualde pro ualide per syncopam profertur, sensim pro paulatim, quia ea maxime faciunt sensum, quae morantur; a rito uero uerbo uel ritu rite pro recte, quia nihil traditur ritibus, nisi quod rectum esse credatur. a quintae quoque declinationis nominibus composita e producunt, pridiē, hodiē, postridiē; meridiē quoque pro aduerbio accipitur, cum sit nomen. in i quoque desinentia inueniuntur aduerbia, sed pauca primitiua, ut heri, ibi, ubi. dicitur tamen et here. Iuuenalis in I: «res hodie minor est, here quam fuit, atque eadem cras / deterit exiguis aliquid». Horatius in II sermonum : «nam mihi conuiuam quaerenti dictus
Abbreviated transcription (Latin):
stabilita matrimonia ẽẽ uoluer : Ide ad pansam .i deantio cho: fecisti humanit̃ : Inueniunt᷑ & alia
quib: tam̃ ñ ẽ utendũ. Domponius inauctorato : Ludit nimit̃ in sanit̃ : Pro in sane. seuerit̃ qq̃ ꝓseuere
Titinnius in prilia: Seuerit᷑ hodie sermonẽ amica mecũ contulit: Idem blandit̃ benignit̃. plaut̃
amiciter auarit̃ mundit̃ seuerit̃ nestit̃ aequit̃ asperit̃ Nouius festiuit̃ Lucilius ampliter
ignauit̃ : Varro probit̃ mutuit̃ : Ennius proteruit̃ ignauiter in imicit̃ iracundit̃ suꝑbit̃ temerit̃
p̃clarit̃ toruit̃ purit̃ reuerecundit̃ miseriter ꝓsperit̃: Dicit᷑ &iã abunde ab abundo & ab un¬
dant̃. ab abundans : Sciendũ tam̃ qđ quaedã ad uerbia : non plane seruant : significationẽ quae
ominib: ẽ aquib: diriuantur : Vt ferus fere sanus sane sensus sensim: Id

Expanded text:
stabilita matrimonia esse uoluerunt». idem ad Pansam I: «de Antiocho fecisti humaniter». inueniuntur et alia, stabilita matrimonia esse uoluerunt». idem ad Pansam I: «de Antiocho fecisti humaniter». inueniuntur et alia, quibus tamen non est utendum. Pomponius in auctorato : «ludit nimium insaniter», pro insane. seueriter quoque pro seuere Titinius in Prilia : «seueriter / hodie sermonem amica mecum contulit». idem blanditer, benigniter; Plautus amiciter, auariter, munditer, saeuiter, maestiter, aequiter, asperiter; Nouius festiuiter; Lucilius ampliter, ignauiter; Varro probiter, mutuiter; Ennius proteruiter, ignauiter, inimiciter, iracunditer, superbiter, temeriter, praeclariter, toruiter, puriter, reuerecunditer, miseriter, properiter. dicitur etiam abunde ab abundo et abundanter ab abundans. sciendum tamen, quod quaedam aduerbia non plane seruant significationem, quae in nominibus est, a quibus deriuantur, ut ferus fere, sanus sane, sensus sensim; ide
Abbreviated transcription (Latin):
Sunt tam̃ quaeda ex eadem dedinatione . quorũ neutra ꝓ ad uerb accipiunt᷑ . Vt multũ nimiũ¬
uerũ & uero primũ & primo : Terrs in andria: Primohaec pudice uitã parte acdurit̃ agebat:
Qđ aut̃ &iã primitiue dicit᷑ : ostendit : Ter̃rs qui compositũ ab eo in andria ꝓtulit : Nã id arbitror
ad primae inuita ẽẽ utile : ut ne quidnimis Nimiũ q̃o ꝓnimis frequent̃ in uenimꝰ. Sed & parũ
ꝓparuũ : Lucanꝰ in .v : Et quã nimiũq parũq distulimꝰ: Excipiunt᷑ aduro dure & durit̃ a largo
a firmo firme & firmit̃ : Terrs in andria : primo haecpudice uitã parcẽ acdurit̃ agebat:
Cicero in .iii. uerminarũ: Respondit illa ut mer&rix ñ in huma nit̃ : Idẽ in .Xuii. philippicarũ:
Putare aliquid moderate. authumane facturũ : Iđẽ derepublica .vi: Firmit̃ eñĩ maiores nr̃i

Expanded text:
sunt tamen quaedam ex eadem declinatione, quorum neutra pro aduerbiis accipiuntsunt tamen quaedam ex eadem declinatione, quorum neutra pro aduerbiis accipiuntudice uitam, parce ac duriter / agebat». quod autem etiam prime dicitur, ostendit Terentius, qui compositum ab eo in Andria protulit: «nam id arbitror / adprime in uita esse utile, ut ne quid nimis». nimium quoque pro nimis frequenter inuenimus et parum pro paruum. Lucanus in V: «et quam nimiumque parumque / disumaniter, a firmo firmē et firmiter. Terentius in Andria : «primo haec pudice uitam, parce ac duriter / agebat». Cicero in III Verrinarum : «respondit illa ut meretrix non inhumaniter». idem in XIII Philippicarum : «putare aliquid moderate aut humane facturum». idem de re publica VI: «firmiter enim maiores nostri
Abbreviated transcription (Latin):
Multa aũ ex supͣ dictis nominib: ipsa t̃minatione datiui ꝑad uerbiis accipiunt᷑ : Vt falso consulto
postremo sedulo, auspicato, augurato, manifesto, priuato p̃cario, merito : Terrs in eunucho
seuui seuclã. seu p̃cario : Iđe in andria : haud auspicato hicme at tuli : Iđẽ in phormione. Merito
te amo : Idẽ in eade. postremo sinullo alio pacto fenore : Liuius in .xiii : Priuatonos tenuis semꝰ
Dicit᷑ tam̃ & priuati: Salustius in catilinario Ea priuat̃i & publice rapere & saepe corripiut᷑
o terminalem quando in aduerbia transeunt : Vt cito sero modo. Iuuenalis in iiis Et citoraptu¬
Statius in .i. thebaidos: Sero memor thalami. meste solatia mortis phoeb& paras Idẽ in .ii. Quaerit᷑¬
que fidem tam sero resposci : Neces sario dicit᷑ & necesse: Sed neces se eg&& uerbo substantiuo

Expanded text:
multa autem ex supra dictis nominibus ipsa terminatione datiui pro aduerbiis accipiuntur, ut falso, consulto, multa autem ex supra dictis nominibus ipsa terminatione datiui pro aduerbiis accipiuntur, ut falso, consulto, postremo, sedulo, auspicato, augurato, manifesto, priuato, precario, merito. Terentius in eunucho : «seu ui seu clam seu precario». idem in Andria : «haud auspicato huc me adtuli». idem in Phormione : «merito te amo». idem in eadem: «postremo si nullo alio pacto, fenore». Liuius in XIII: «priuato nos tenuissemus»; dicitur tamen et priuatim. Sallustius in Catilinario : «ea priuatim et publice rapere». et saepe corripiunt o terminalem, quando in aduerbia transeunt, ut citŏ, serŏ, modŏ. Iuuenalis in libro I: «et citŏ raptuStatius in I Thebaidos : «serŏ memor thalami maestae solacia mortis, / Phoebe, paras», idem in II: «queriturque fidem tam serŏ reposci». necessario dicitur et necesse, sed necesse eget uerbo substantiuo.
Abbreviated transcription (Latin):
ramos inpune uidemꝰ uertere in alterius : Vt poteqq̃ c̃positũ ÷ ab ad uerbio & nomine : Pote enĩ
ab eo qđ ẽ. potis nascit᷑ : Hic & haec potis & hoc pote : Vnde ꝑsius : Qui poteuis dicam nugaris
cũ tibi calue id ÷ quomͦ possibile : Ab eo aut̃ qđ ÷ hic & haec potis & hoc pote : Fit conparatiũ
Hic & haec potior & hocpotius & suꝑ latiuũ : Potis simꝰ  ex quib: &iã ad uerbia potius & po¬
tissime : Ine ꝓductã primitiua ñ inueni : sed diriuatiua a nominib: scđe declinationis quorũ
datiuus in .o. desinens in .e. longã conuertit᷑ & fac̃ aduerbiũ ut huidaro clare. optimo. optime
pulchro pulchre affiibro affabre : Cicero inuerrinarũ .vi : Deũ nullũ quiei paulo affabre
fact̃ : Huic sano sane fero fere : Excipiunt᷑ bene & male ab ono & malo : In .e. breuẽ desinentia

Expanded text:
ramos inpunĕ uidemus / uertere in alterius». utpotĕ quoque compositum est ab aduerbio et nomine; potĕ enim ramos inpunĕ uidemus / uertere in alterius». utpotĕ quoque compositum est ab aduerbio et nomine; potĕ enim ab eo quod cum tibi, calve; id est, quomodo possibile? Ab eo autem quod est hic et haec potis et hoc pote, fit comparativum, hic et haec potior, et hoc potius, et superlativus, ut potissimus; ex quibus etiam adverbia, potius et potissime. in e productam primitiua non inueni, sed deriuatiua a nominibus secundae declinationis, quorum datiuus in o desinens in e longam conuertitur et facit aduerbium, ut huic claro clarē, optimo optimē, pulchro pulchrē, affabro affabrē Cicero in Verrinarum II: «deum nullum, qui ei paulo affabrē factus», huic sano sanē, fero ferē. excipitur benĕ et malĕ a bono et malo in e breuem desinentia.
Abbreviated transcription (Latin):
sub inde ꝑ inde. ex inde ꝓinde : quae om̃a ante paenultima habent acutũ : uel quia ꝑ adiectionẽ
h abent de ut quib: da uid& unde frequent̃ inuenimꝰ exin & dein: uergł in .vii. Exingor goneis
ecto infecta uenenis : ł magis qui a p̃positiones separatae grauant᷑ : Vt con¬
ut alundo siquando nequando : Nã aliquando differentia e causa ab aliquanto : qđ consimilem
sanũ habere uident᷑ : acuit ante paenultimã ł deriuatiua s̃ ut ꝑ agro ꝑꝰ egre punio. inpune. abundo
abunde rito unde irrito : rite : Nomina q̃q ꝓ ad uerbiis : in .e. cor reptã desinentia inuenimꝰ: Vt sa¬
lustius iniugurthino C&era haud facile cõꝑta narrauerĩ : Vergł in .iii. Forte fuit iuxtatumulus
io cornea summouirgulta : Iđe in .v : Sed sublime uolans nubise in miscuit x
dunt᷑ coniunctione aliorũ casu aliũ ut domisuae : Sunt &iã composita in .e. correptã desinentia
aduerbia ut supradicta exinde ꝑ inde & punio inpunȩ : Vergł in .ii. georg: Et sȩpe alterius

Expanded text:
"subinde", habent de, ut quibusdam videtur, unde frequenter invenimus exin et dein. Virg. in VII: Exin gorgoneis allecto infecta venenis; seu magis quia praepositiones separatae gravantur; ut ut síquando, néquando; nam alíquando differentiae causa ab aliquánto, quod consimilem sonum habere uidentur, acuit antepaenultimam; uel deriuatiua sunt, ut peragro peregrĕ, punio impunĕ, abundo abundĕ, rito unde irrito ritĕ. nomina quoque pro aduerbiis in e correptam desinentia inuenimus, ut Sallustius in Iugurthino : «cetera haud facilĕ conperta narrauerim»; Virgilius in III: «fortĕ fuit iuxta tumulus, quo cornea summo / uirgulta»; idem in X: «sed sublimĕ uolans nubi se inmiscuit atduntur coniunctione aliorum casualium, ut domi suae. sunt etiam composita in e correptam desinentia aduerbia, ut supra dicta exindĕ, perindĕ et punio impunĕ. Virgilius in II georgicon : «et saepe alterius
Abbreviated transcription (Latin):
de hortatiuũ. indicatiuo ñ adiungit᷑: sed uł imperatiuo : Vt uergł in .vi: Tunecedemalis: sedi
contra audientior ito : Vel optatiuo : ut terr̃s in phormione : Qđ utinã nephormioni id sua¬
dere inm̃tem incidiss& : Aut sub iunctiuo : ut idem in adelphis: Nondicã dolo : Aut infimto
ticero inuectiuis: Nedici quidẽ opus ẽ. quanta diminutione ciuium: Vtinã :
git᷑ : Lucanꝰ in .ii. outinã caeliq deis crebiq licer&: Nisubiunctiuo copulat᷑ : Terr̃s in andria
ni m&uã patriã. Idem in phormione ni inihi ẽ& spes ostentata: Vergł in .iii . Ni tene ancursus
Ide in .i. aeneiđ : Nifaciat maria acterras cadũq: profundũ : Sed &ni &ne qñ neq accipitur¬

Expanded text:
dehortatiuum, indicatiuo non adiungitur, sed uel imperatiuo ut Virgilius in VI: «tu ne cede malis, sed dehortatiuum, indicatiuo non adiungitur, sed uel imperatiuo ut Virgilius in VI: «tu ne cede malis, sed contra audentior ito» uel optatiuo ut Terentius in Phormione : «quod utinam ne Phormioni id suadere in mentem incidisset» aut subiunctiuo ut idem in adelphis : «ne dicam dolo» aut infinito ut Cicero in inuectiuis : «ne dici quidem opus est, quanta demgitur. Lucanus in II: «o utinam caelique deis Erebique liceret». ni subiunctiuo copulatur. Terentius in Andria : «ni metuam patrem». idem in Phormione : «ni mihi esset spes ostentata». Virgilius in III: «ni teneant cursus». idem in I Aeneidos : «ni faciat, maria ac terras caelumque profundum». sed et ni et ne, qu
Abbreviated transcription (Latin):
duerbium ẽ. parsorationis in declinabilis cuius significatio: uerbis adicit᷑ hoc em̃ ꝑfi¬
cit ad uerbium uerbis additũ : qđ ad iectiua nomina appellatiuis nominib: adiuncta¬
al
Vt prudens homo prudent̃ agit, Felixuir : felicit̃ uiuit : Sunt igit quaedła ad uerbia: quae tmnib
conuenient̃ sociant᷑ tẽporib: : Vt sapient̃ dico : sapient̃ dicebã : sapient̃ dixi sapient̃ dixerã sapient̃
dicã : Recte facio recte faciebã. recte feci recte fecerã recte faciam sunt alia quae cũ separatam
tempora significant : Necessario separati meis coniungunt᷑ : Vt hodie facio: herifeci cras faciã
Nunc intellego : ante a intellexi : postea intellegã : quã uis usus in eis q̃quariat. Sunt quae cum
omnib: apte sociant᷑ modis: Vt diligent̃ curas : diligent̃ cura : uti ña diligent̃ curares : cum
diligent᷑ cures : diligent̃ curare uelis : Sunt quaȩ ñ omnib: modis poss̃ coniugi : Vt tne. cum. ẽ

Expanded text:
duerbium est pars orationis indeclinabilis, cuius significatio uerbis adicitur. hoc enim perficit aduerbium uerbis additum, quod adiectiua nomina appellatiuis nominibus adiuncta, t prudens homo prudenter agit, felix uir feliciter uiuit. sunt igitur quaedam aduerbia, quae omnibus conuenienter sociantur temporibus, ut sapienter dico, sapienter dicebam, sapienter dixi, sapienter dixeram, sapienter dicam; recte facio, recte faciebam, recte feci, recte feceram, recte faciam; sunt alia, quae cum separatim tempora significant, necessario separatim eis coniunguntur, ut hodie facio, heri feci, cras faciam; nunc intellego, antea intellexi, postea intellegam, quamuis usus in eis quoque uariat; sunt quae cum omnibus apte sociantur modis, ut diligenter curas, diligenter cura, utinam diligenter curares, cum diligenter cures, diligenter curare uelis; sunt quae non omnibus modis possunt coniungi, ut ne, cum est
Abbreviated transcription (Latin):
Apudlatinos autẽ exmaxima parte ñ tam̃om̃s: Inueniuntur eniquacda. &iã in mutas desinen¬
tes : Semi uocales autẽ sunt appellatȩ quaeplenã uocẽ non habent: Vt semi deos & semiuiros
appellamus Non quidimidiã partem habent deorũ uł uirorũ: sed qui plenidi uł uiri ñsunt:

Expanded text:
apud Latinos autem ex maxima parte, non tamen omnes, inueniuntur enim quaedam etiam in mutas desinentes. semiuocales autem sunt appellatae, quae plenam uocem non habent, ut semideos et semiuiros appellamus, non qui dimidiam partem habent deorum uel uirorum, sed qui pleni dii uel uiri non sunt
Abbreviated transcription (Latin):
le ascendente dies fit. & traia nobellante uicci sunt parthi. Hac autẽ utimur constructio¬
ne quando consequentiã aliquã rerũ quae uerbodemonstrant᷑ ad etis res quae ꝑ pastici¬
pium significantur ostendere uolumus. quid enĩ traianobellante uicti sunt parthi. Nisi
quod secuta est uictoria troianũ bellantem & sole ascendente factus est dies. quod as¬
insionẽ solis secutus est dies : Inueniuntur tam̃ &iã nomina loco pa

Expanded text:
le ascendente dies fit et Traiano bellante uicti sunt Parthi. hac autem utimur constructiole ascendente dies fit et Traiano bellante uicti sunt Parthi. hac autem utimur constructione, quando consequentiam aliquam rerum, quae uerbo demonstrantur, ad eas res, quae participio significantur, ostendere uolumus. quid est enim Traiano bellante uicti sunt Parthi nisi quod secuta est uictoria Traianum bellantem? et sole ascendente factus est dies nisi quod ascensionem solis secutus est dies? inueniuntur tamen etiam nomina loco pa
Abbreviated transcription (Latin):
in cõparationib: absq p̃positione sol& ꝓferriablatiuus. Nec ttm̃ dic̃ quis quã septi¬
mũ tunc. eẽ casum sed ablatiuã cũ dico fortior achilles. haectore. Inquo om̃s artium
scriptores consentiunt & sex ẽẽ ca sus confitentur ñ septem : Vno eni ñ duobus latini casib:
superant grcecos: Suꝑ uacuũ faciunt igitur qui septimũ addunt quinulla diffe¬
rentia uocis innullo nomine dist& a sexto: sciendũ tam̃ quod hic casus id est ablãt̃s.
est quando ꝓgenetiuo est quando ꝓdatiuo accipitur : graeco: Quando ꝓgenetiuo:
quando p̃positionib: uł aduerbus. ablatiui casus subiungitur. ut exillo deillo abillo.
pillo coramillo cũ illo & quando comparatur . fortior illo. et quando nominis & participi
ab latiuus uerbo & nominatiuo alterius nominis cũ transitione ꝑsonarũ adiungitur. ut so¬

Expanded text:
in comparationibus absque praepositione solet proferri ablatiuus, nec tamen dicit quisquam, septiin comparationibus absque praepositione solet proferri ablatiuus, nec tamen dicit quisquam, septimum tunc esse casum, sed ablatiuum, cum dico fortior Achilles Hectore. in quo omnes artium scriptores consentiunt et sex esse casus confitentur, non septem. uno enim, non duobus, Latini casibus superant Graecos. superuacuum faciunt igitur, qui septimum addunt, qui nulla differentia uocis in ullo nomine distet a sexto. sciendum tamen, quod hic casus id est ablatiuus est quando pro genetiuo, est quando pro datiuo accipitur Graeco: pro genetiuo, quando praepositionibus uel aduerbiis ablatiui casus subiungitur, ut ex illo, de illo, ab illo, pro illo, coram illo, cum illo, et quando comparatur, fortior illo, et quando nominis et participii ablatiuus uerbo et nominatiuo alterius nominis cum transitione personarum adiungitur, ut so