comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cip qr omineũbũ apgreos qđ exit in mes
uutat Mẽp inc̃ix ⁊ ꝑ sonã tertiã facit:
hor̃ passiua deactiuis ita formant᷑ ut p¬
mac ꝑsonae actiuae siaddas m̃ai silla¬
bã passiuũ eiden temporis facias eati
Tai syllaba passiuã tertiã facit EaΝΠo
ut modo indicatiua ꝓc̃iunctiuis mͦ con¬
iunctiua ꝓ indicatiuis ponat. Cicero
delegib: t̃tio qui potoit socios tugi
Hoemcicero in primo deepublica libent᷑
tibi leli uticũ desidoas equidem c̃cesse¬
ro DeoΡtAΠUO MΟdO
sentib aut futuris soleant accitari na
in sp̃e possint trans acta reuocari ꝓnun
cessariũ quia sepe in longinquis quid
euenerit Nescientes optamꝰ. euenisse
qđ nob̵ cõmod&: Qui eñ olimpiacae
palmae desideriũ habuit domiresi¬
dens ipse certatũ equos suos cũ aurigante
filio missit t̃s actoĩadie qui certamini
status est ex itũ adhucnesciens & desideri¬
cõmunis est quia in causa pari ħ uox eẽ
deber& optantis Vtinã filius meus uicerit

Expanded text:
ia omne uerbum apud Graecos quod exit in μεν mutat μεν in σιν et personam tertiam facit. horum passiua de actiuis ita formantur, ut, primae personae actiuae si addas μαι syllabam, passiuum eiusdem temporis facias, ἐὰν ται syllaba passivam tertiam facit, ἐὰν πut modo indicativa pro coniunctivis, modo coniunctiva pro indicativis ponant: Cicero de legibus tertio «qui poterit socios tueri»  Idem Cicero in primo de re publica«libenter tibi, Laeli, uti eum desideras equidem concessero». DE OPTATIVO MODO aesentibus aut futuris soleant agitari, nec in spem possint transacta reuocari; proncessarium, quia saepe in longinquis quid euenerit nescientes optamus euenisse quod nobis commodet. qui enim Olympiacae palmae desiderium habuit domi residens ipse, certatum equos suos cum aurigante filio misit; transacto iam die qui certamini status est, exitum adhuc nesciens et desidericommunis est, quia in causa pari haec uox esse deberet optantis, utinam filius meus uicerit.
Abbreviated transcription (Latin):
DEEORMIS ULSPECIEB UERBORŨ:
Hissubiungunt᷑ q̃ ũboꝵ forme uł spaa¬
es nominant᷑ meditatiua inchoatiua
frequentatiua Iusurpatiua q̃ s̃ fere ꝓpͥ¬
aelatinitatis Lic& meditatiua & iam
greci habereputant᷑. DEME DITATIUR
Est autẽ meditatiua q̃ significat ineditatio¬
nen rei cuiꝰ. immin& isperat᷑ effectꝰ ut
parturio qđ ÷ parere meditor. esurio ẽẽ
meditor ⁊ s̃ semꝑ t̃tia ec̃ iugationis ꝓducta
huic similis in grais quoq ũbis inuant᷑
deĩchoatiua. Inchoatiua forma÷ q̃ iã ali¬
qͥd ĩchoasse testatꝰ ut pallescit cui neo
quiesat pectam̃ am̃a insco inchaatiua sun
⁊ semꝑdũsit deriuatiua t̃ tia ec̃iugationis fi¬
eri cogitur. ł forma p̃teritũ nescit habere
tenpꝰ ꝑfectũ. Quid enĩ simul⁊ adhuc in¬
cipere. ⁊ iã p̃terissedicat᷑. hanc quoq for¬
mã sunt quigrecis familiarẽ dicant asse¬

Expanded text:
uerborum his subiunguntur quae uerborum formae uel species nominantur, meditatiua inchoatiua frequentatiua et usurpatiua. quae sunt fere propriae Latinitatis, licet meditatiua<m> etiam Graeci habere putantur. de meditatiua est autem meditatiua quae significat meditationem rei cuius imminet et speratur effectus, ut parturio, quod est parere meditor, esurio, esse meditor; et sunt semper tertiae coniugationis productae. huic similis in Graecis quoque uerbis inuenitur σε<ί>ω. de inchoatiua inchoatiua forma est quae iam aliquid inchoasse testatur, ut pallescit, cui necquiescit nec tamen omnia in sco inchoatiua sunt et semper, dum sit deriuatiua, tertiae coniugationis fieri cogitur. haec forma praeteritum nescit habere tempus perfectum. quid enim simul et adhuc incipere et iam praeterisse dicatur? hanc quoque formam sunt qui Graecis familiarem dicant, asse
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ꝑ fectũ & ñ inchoatiuũ ẽẽdubita uit
DetReoueNTatiua. Frequentatiua
forma cõpendio latinitatis obsequit cũ
unoũbofreq̃ntationẽ administrationir
ostendit ħ forma ñ nũquã unogradu Ñ¬
nũ ꝙ duob deriuatur. ut cano canto can¬
anicula sternuto fre
ꝓpercius candiđ
augustae sternuit omer amor. Pulte᷑ qͥ¬

Expanded text:
tamen perfectum et non inchoatiuum esse dubitauit. de frequentatiua frequentatiua forma compendio Latinitatis obsequitur, cum uno uerbo frequentationem administrationis ostendit. haec forma nonnumquam uno gradu, nonnumquam duobus deriuatur, ut cano canto cananicula. sternuto freqopertius candidus augustae sternuit omen Amor Prope
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑfectũ tempꝰ possunt extendi ñplus
apͥ latinos deficiunt. inquã ⁊ sum nã se¬
quentes ꝑsonae analogiã prima eꝑso¬
nae ñ seruant alterũ eñi facit inquã in¬
quis inquit alterũ sum es est &illud
quidon in reliquis omnib defecit tẽpori¬
b sum uͦ inaliudtransit ut tẽpora cõpleat
erã fui ero sunt q̃i pͥma solũ ꝑsonadefi¬
ꝑfectũ ignorat genui ex quo themate ue¬
nit pullus scrt lic& uarro dixerit genunt

Expanded text:
fectum tempus possunt extendi, non plus. apud Latinos deficiunt inquam et sum. nam sequentes personae analogiam primae personae non seruant: alterum enim facit inquam inquis inquit, alterum sum es est, et illud quidem in reliquis omnibus deficit temporibus; sum uero in aliud transit, ut tempora compleat, eram fui ero. sunt quae in prima solum persona defifectum ignorat. Genui ex quo themate venit nullus scit, licet Varro dixerit genunt.
Abbreviated transcription (Latin):
formalatinitati ñ solũ p̃stat ornatũ s illud
q̃ͦq ut aliquid habere uideatur. q̃ greciiu¬
greco nõie diaeecic nuncupat᷑. Greti
igit᷑ diaeeceic hacdistinctione defini

Expanded text:
forma Latinitati non solum praestat ornatum, sed illud forma Latinitati non solum praestat ornatum, sed illud quoque, ut aliquid habere videatur quod Graeci iuGraeco nomine διάθεσις nuncupatur. Graeci igitur διαθέσεις hac distinctione defini
Abbreviated transcription (Latin):
s. pultare ÷ sꝙepulsare sicut tractare :
sepe trahere. Eructat freqͥntatiuu ÷ a pͥn¬
agraditur. Salustius cũ in ferior omniuia
grassar&ur. Sunt q̃dã his formae sime subi¬
tantia principalis cratissare crotalis¬
sare s̃ qͥmagis mora ꝙ iterationẽ explicant
hastãq receptat ossib: haerentem. hic eñi
recipiendi difficultas subspecie freq̃n¬
tationis. expͥmit᷑ hanc formã ingrecis ũ¬
bis inuenirẽ potui: DeVSURΡΑTIUΑ
Nanc quidã gerundrut particip alẽuo¬
cant qr ũbaes peneom̃a similia participus
s. ⁊ sola significatione distantia: Nãua¬
do salutatũ ħ ÷ dicereuado salutare: aut
salutem. Iten ad salut andũ eo participi¬
ũ ẽẽ iã desinit pisia diecois ł hominẽ ł
amicũ hacttadiectione participuuim
tenebit s t̃c cũ exũbo÷ habentepassiuã
declinationẽ ut aduidendũ ad salutan¬
dũ ad declamandũ uero cũ dico ñ possum
adiicereillũ qr dedamor latinũ Non÷ ħ

Expanded text:
 pultare est saepe pulsare, sicut tractare est saepe trahere. Eructat frequentativum est a prinest a graditur: Sallustius «cum inferior omni via grassaretur». Sunt quaedam huius formae sine substantia principalis, cyathissare tympanissare crotalissare; sunt quae magis moram quam iterationem explicant, «hastamque receptat ossibus haerentem». Hic enim recipiendi difficultas sub specie frequentationis exprimitur. Hanc formam in Graecis verbis invenire non potui. DE USURPATIVA Hanc quidam gerundcant, quia uerba eius paene omnia similia participiis sunt et sola significatione distantia. nam uado salutatum hoc est dicere: uado salutare aut ut salutem. item ad salutandum eo participium esse iam desinit, nisi adieceris vel hominem vel amicum: hac enim adiectione participii vim tenebit; sed tunc, cum ex verbo est habente passivam declinationem, ut ad videndum, ad salutandum. Ad declamandum vero cum dico, non possum adicere illum, quia declamor Latinum non est. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
unt. q̃ ĩ u exeunt actiuã uim significantia
⁊ iungunt᷑ casib ł genitiuo ł datiuo ł accu¬
satiuo ⁊ acceptaniai syllabatranseunt in
passiua fiunt. Cont᷑ naΕNTika dixer̃
q̃ ĩ mal desinentia significant passionẽ ⁊ neces¬
sehabent iungi genitiuo cũ p̃positione rtio
acposs̃ amissam̃ai syllaba in actiũu redi¬
re ΑΡΧΙ ΜΑΙ ΥΠΟ CΟr ΚΕΛΕΥΟΜΑΙ
supͣsriptis diffinitionib: una defuerit pec
XI eoptΑΚΩ: In his inuenier aliqua
aꝑte ⁊ absolute actũ aliqua designant par
Miu sine dubio passionẽ sonant sipeq illa
iungiposs̃ pecmãi recipiunt Nã nec

Expanded text:
eunt actiuam uim significantia et iunguntur casibus uel genitiuo uel datiuo uel accusatiuo et accepta μαι syllaba transeunt in passiua fiunt. contra παθητικά dixerunt quae in μαι desinentia significant passionem et necesse habent iungi genitiuo cum praepositione ὑπό ac possunt amissa μαι syllaba in actiuum redire, ἄρχομαι ὑπὸ σοῦ, κελεύομαι supra scriptis definitionibus una dχω ἑορτάζω. in his inuenies aliqua aperte et absolute actum, aliqua designant<ia> θαλμιῶ sine dubio passionem sonant. sed neque illa iungi possunt nec μαι recipiunt: nam nec
Abbreviated transcription (Latin):
xẽix pein sunt facta aparemphataq̃ in
V desinunt sideũbos peris pomeno amis¬
so.N & accepta syllaba c eai faciunt exse
qđ sisint debarrtono &iã ĩ. ammittuNt
Oxc dai fiunt ⁊ deindicatiuo passiuo. mu¬
tũ pec solũ ħ inp̃senti tẽpore s & in pt̃o ⁊¬

Expanded text:
 ῥεῖν sunt facta. aparemphata quae in ν desinunt, si de uerbo sunt perispomeno, amisso ν et accepta syllaba σθαι faciunt ex se αι. quodsi sint de barytono, etiam ι am{m}ittunt, φεσθαι. fiunt et de indicatiuo passiuo: mutum. nec solum hoc in praesenti tempore, sed <et>
Abbreviated transcription (Latin):
id maxor hic ꝓimperat̃o. At ꝓĩdicatiuo
salustius hic ubi pmũ adoleuit ñ seluxurie
ueq in etiae corrũ pendum dedit si ut mos
genis illius ÷ iaculari equitare ⁊ cũ om̃s
atq alias foas primꝰ aĩ pͥmis ferire plurimũ
lice dignitas meadserapit. ⁊ħ in inorare
⁊ ꝓgerundimodo Cicero ꝓquintio c̃siliũ coe¬
pisse hominis fortunał fundit̾ eũtere
Inhecrra it adeã uisere ꝓuisitatũ ⁊ canta¬
pondendũ ponunt᷑ ⁊ ꝓparticipio p̃¬
sentis uarro insceuolam ⁊ ut matrẽ
audiuidicre: Cicero inuerrẽ chari¬
deũ cũ testimoniũ dicereaudistis ꝓ
ũbũ ñ ẽẽ c̃tendant cũ ꝓ omnib fereũbi
modis ꝓb&uradhiberi. DeiN ꝑ Sonalis:
Sunt imꝑsonalia greis latinisq cõmu¬
nia s̃ tantũ c̃cessa latinitati. dec& me
te illũ poruos illos imꝑsonalo : si igrai¬
hocaũ imꝑsonale nascit᷑ aũbo deceo decer
c& mihi legere imꝑsonale ÷ ita iapͥ grecos

Expanded text:
ic pro imperatiuo; at pro indicatiuo Sallustius hic ubi primum adoleuit, non se luxuriae neque inertiae corrumpendum dedit, sed, ut mos gentis illius est, iaculari, equitare, et cum omnes atque alias feras primus aut in primis ferire, plurimum licae dignitas me ad se rapit et haec minora reet pro gerundi modo: Cicero pro Quintio consilium c{o}episse hominis fortunas funditus euerterin hecyra it ad eam uisere Terentius hec. 18pondendum. Ponuntur et pro participio praesentis. Varro in Scaevolam «et ut matrem audivi dicere». Cicero in Verrem «Charidemum cum testimonium dicere audistis» uerbum non esse contendant, cum pro omnibus fere uerbi modis probetur adhiberi. de impersonalibus sunt impersonalia Graecis Latinisque communia, sunt tantum concessa Latinitati. decet me te illum nos uos illos impersonale esHoc autem impersonale nascitur a verbo deceo deces cet mihi legere impersonale est: ita et apud Graecos
Abbreviated transcription (Latin):
iiiiu modi uerbi pronuntiatione significo
cuntꝰ ut ex uno arbitrium ex alteroresno¬
tetur uolo currere opto imuenire dis¬
pono ꝓficisci soleo scribere ex hoc intelligitur
maximauĩ ũbi in infinito eamodo siquidem
uerbirerũ noĩ a suNt & uidemꝰ ab a parem fatis
rei significationem alteris quoq ũb ñ haben-¬
tib: accõmodari ad eo autẽ hic mođ absolutũ
nom̃ rerũ ÷ ut insignificationib rerum quas
aresto teles numero decen ΚΑΤΗTo piac
uocat quattuor ꝑ aparem phatũ ꝓferantur
Creco uocabulo ꝓptereadr̃ aparemphatũ
qđ nullũ mentis indicat affectũ Nãt padio
TΥΠTΩ ΠΜΩ Trem ⁊ ipsum animihabi¬
us declinatione tractemꝰ Greci infiniti
unũ tẽpꝰ duotẽpora cõplectit᷑ indicatiuimodi
toio enoiorn in indicatiuo I infinito

Expanded text:
huiusmodi uerbi pronuntiatione significo;huiusmodi uerbi pronuntiatione significo;cantur, ut ex uno arbitrium, ex altero res notetur, uolo currere, opto inuenire, dispono proficisci, soleo scribere. ex hoc intellegitur maximam uim uerbi in infinito esse modo. siquidem uerba rerum nomina sunt, et uidemus ab aparemphatis rei significationem alteris quoque uerbis non habentibus accommodari. adeo autem hic modus absolutum nomen rerum est, ut in significationibus rerum, quas Aristoteles numero decem κατηγορίας uocat, quattuor per aparemphatum proferantur, Graeco vocabulo propterea dicitur aparemphatum, quod nullum mentis indicat affectum. Nam γράφω τύπτω τιμῶ et rem et ipsum animi habius declinatione tractemus. Graeci infiniti unum tempus duo tempora complectitur indicativi modi: ποιῶ ἐποίουν in indicativo, in infinito
Abbreviated transcription (Latin):
actũ solũ significent Meca tamen appel¬
lantur lic& hissimilia latini ñ cõmunia
seddeponentia nominent: est & ħ gre¬
corũ alatinitate dissensio qđ cũ latini
nũꝙ ũbũ cõmunedicant Nisiqđ sit simi¬
lepassiuo grecitam̃ quȩdã iactiuis simi
cat passionẽ ħ ÷ enĩ ΠeΠΗTA qđ se¬

Expanded text:
actum solum significent, μέσα tamen appellantur; licet his similia Latini non communia, sed deponentia nominent. est et haec Graecorum a Latinitate dissensio, quod, cum Latini numquam uerbum commune dicant, nisi quod sit simile passiuo, Graeci tamen quaedam et actiuis similcat passionem: hoc est enim πέπηγα q
Abbreviated transcription (Latin):
duae. ⁊ administrantis ⁊ sustinentis sub¬
ẽẽ ꝑsonae ħ igit̾ qr utroq nomine carent
dñr sic̃ apͥ latinos uolo uiuo ualeo. S sic̃
aliqua apͥ grecos In u exeuntia significant
passionem ita multa repperier in Mai de¬
sinentia ⁊ actiuã tantũ habent significationẽ¬

Expanded text:
duae, et administrantis et sustinentis, subesse personae. haec igitur, quia utroque nomine carent, dicuntur, sicut apud Latinos uolo uiuo ualeo. sed sicut aliqua apud Graecos in ω exeuntia significant passionem, ita multa reperies in μαι desinentia et actiuam tantum habent<ia> significatione
Abbreviated transcription (Latin):
cũdico ostendo hactenꝰ patuisse cũ uͦdico.
ICΕ ΚΛEΙC EΩ hoc imporo ut claudendi
officium iamꝑactũ sit qđ ⁊ latinitas iuben¬
dum nouit cũΠeΡΙΦΡΑCTIHOͣC dicit osti¬
dedinatiouagatur s utroq ꝑfecto simuliun¬
to dicunt eñi ΠΑpAlΕΙΜΕΝor ΚΑΙr

Expanded text:
cum dico, ostendo hactenus patuisse; cum uero dico κεκλείσθω, hoc impero, ut claudendi officium iam peractum sit. quod et Latinitas iubendum nouit, cum περιφραστικῶς dicit: ostideclinatio uagatur, sed utroque perfecto simul iuncto. dicunt enim παρακειμένου καὶ
Abbreviated transcription (Latin):
ñ aestim auer̃ ullũ p̃teitũ ꝑa tiuo dandũ
quia imperat᷑ quid ut aut nc̃ aut inpos¬
terũ fiat Ideo p̃seti ⁊ futuro in modihuiꝰ
declinatione c̃tentisunt Sed greci introspe¬
ta solletius iubendi natura anim adũ¬

Expanded text:
non aestimauerunt ullum praeteritum imperatiuo dandum, quia imperatur quid, ut aut nunc aut in posterum fiat: ideo praesenti et futuro in modi huius declinatione contenti sunt. sed Graeci introspecta sollertius iubendi natura animadu
Abbreviated transcription (Latin):
BΗBΙ BHTΩ te uͦsyllabã adicientes p̃ser¬
tisingulari Imperatiuo pluralem faciunt. No
ciunt addendo .can. t̃tiae singulari ΠΟΙΗTΩ
ΠΟΙΩCΑΝ hancdelinationem q̃ decur¬
sa est greo duob: simultemporib assignant
magis deim ꝑfecto ꝙ deinstanti tantũ ap il¬
los imperatiuũ uidebis t̃tia enĩ imꝑfecti
indicatiui ꝑsona capitedemi nuta ł in sylla¬
ba ł insyllabae temporefacit imporatiui scđam¬

Expanded text:
 τε uero syllabam adicientes praesenti singulari imperatiuo pluralem faciunt, ποίaciunt addendo σαν tertiae singulari, ποιείτω ποιείτωσαν. hanc declinationem, quae decursa est, Graeci duobus simul temporibus assignant,magis de imperfecto quam de instanti natum apud illos imperatiuum uidebis. tertia enim imperfecti indicatiui persona capite deminuta uel in syllaba uel in syllabae tempore facit imperatiui s
Abbreviated transcription (Latin):
candẽ semꝑ et̃ scđam ꝑ sõnã imperatiui q̃
pͥma eẽꝑsona. manifestũ ẽ ergo imperatiuum
Nec singularen pecpluralem habereprimã ꝑsõ¬
nã cũ aũdicimꝰ fugiamꝰ discamꝰ nutriamꝰ. are¬
mꝰ. doceamꝰ ⁊ similia ad exortatiũu sensum ñ
adimperatiuu modum ꝑtineredicenda sunt.
Apud grecos imperatiuus singularis actiuũ
in ei t̃minat᷑. primatria adperis pomena
ꝑtinent ΝΟΕΙΤΙΜΑ DΗΛΟr quartũ ad ba¬

Expanded text:
eandem semper esse secundam personam imperatiui, quprima esse persona. manifestum est ergo imperatiuum nec singularem nec pluralem habere primam personam. cum autem dicimus fugiamus discamus nutriamus aremus doceamus et similia, ad exhortatiuum sensum, non ad imperatiuum modum pertinere dicenda sunt. apud Graecos imperatiuus singularis actiuus in θι terminatur. prima tria ad perispomena pertinent, νόει τίμα δήλου, quartum ad ba
Abbreviated transcription (Latin):
uio : Vndeilla p̃terita ꝑfecta q̃his lit toris in me¬
dio contextas ut in tertia ꝑsona plurali N. ñ possic
adiungi. aduocant sibi participia Teteiate
quu int̃ Aabda ⁊Tar N c̃e non potuit cũ nec
finalic̃e post Aabda Nec incipere antetar

Expanded text:
unde illa praeterita perfecta quae his litteris in medio contexta sunt, ut in tertia persona plurali ν non possit adiungi, aduocant sibi participia: τέτιλται, quia inter λ et τ ν esse non potuit, cui nec finali esse post λάμβδα nec incipere ante
Abbreviated transcription (Latin):
ΠΟΙΗCΟΜEΘΑ Sic &apudlatinos amoama¬
mus amabam amabamꝰ. Amaui amaui¬
bimꝰ Sic& amor amamur amabar ama¬
bamur amabor amabimur: Ingrecis uo¬
bis scđa ꝑsona pluralis actiua unã ultimȩ
syllabae suȩ littõa tar mutat in citna

Expanded text:
ποιηθησμεθα. sic et apud Latinos amo amamus, amabam amabamus, amaui amauibimus; sic et amor amamur, amabar amabamur, amabor amabimur. in Graecis uerbis secunda persona pluralis actiua unam ultimae syllabae suae litteram ταῦ mutat in σίγμα
Abbreviated transcription (Latin):
Ina exeuntiũ scđa induas uocales desinat
ldeo eΑΝ At nic cũ .ĩ. ascripto post ti
ꝓfertͥ utduarũ uocaliũ saluafit ratio:
Tertia uero ꝑsona de scđa fit retracta ultima
tiui in ao mutant AΕrΟΜΕΝ ΕΑΗAΕTΩ¬

Expanded text:
in ω exeuntium secunda in duas uocales desinat, ideo ἐὰν λέγηις cum ι ascripto post η profertur, ut duarum uocalium salua sit ratio. tertia uero persona de secunda fit retracta ultima tiui in ω mutant, λέγομεν
Abbreviated transcription (Latin):
simꝰ disputare deduali numero & detẽ¬
pore aoristo & demultipliciratione tẽ¬
porũ quia hisomnib carent latim. rõ
sola diffunditur: De passiua iciꝰ decłe
bamiena & fit passiuũ Quȩ sillaba
omni uerbo sola sociatur ita ut u. pͥ¬
us ultimũ p̃e penultimũ aut manaat

Expanded text:
simus disputare de duali numero et de tempore aoristo et de multiplici ratione temporum, quia his omnibus carent Latini, id sola diffunditur. De passiva igitur declbam μαι, et fit passivum. Quae syllaba omni verbo sola sociatur, ita ut ω prius ultimum nunc paenultimum aut maneat,
Abbreviated transcription (Latin):
XPNCΩ DEPRESENTITẼO PASSIU
Omne presens tempꝰ apgrecos in i des¬
nens modiindicatiui generis actiui
ũbi ꝑispomeni. si scđȩ coniugation issit
adhib& finisuo Mai syllabã & fac̃ dese
MΩMA Siuͦ sit pͥmae ł t̃tiae ω. In
os mutato ⁊ accepta similit̃ Mai
passiũu creat ΦΙΛΩ ΦΙΛΟΥΜΑΙ xpr¬
CΩo xprcorΜal. Permutationẽ autẽ
Ω Inor: decircũ flexo accentu nasci in¬
diciũ est futur̃ linguae doricae ꝙ̃ hanc
ꝑmutationẽ cũ in alterũ geñ. transit
sibi uindicat. ΠΟΙHCΩ ΠΟΙΗCOΥ MΑΙ
Aezu AΕΞOrMΑΙ. Aut inbarrto¬
nis omnibu in o mutato ⁊ adiecta
HΝIΟΧΕΥΟ MΑΙ : Itaergo breuiter dif¬
finiteq dicendũ ÷: Omnep̃sens passiuũ
sunt: quoꝵ prima positio inaii exit
q̃semꝑ passiui pęnultimã breue faciunt. ut

Expanded text:
 DE PRAESENTI TEMPORE PASSIVO Omne praesens tempus apud Graecos in ω desinens modi indicativi generis activi verbi perispomeni, si secundae coniugationis sit, adhibet fini suo μαι syllabam et facit de se  vero sit primae vel tertiae, ω in ου mutato et accepta similiter μαι passivum creat, φιλῶ φιλοῠμαι, χρυσῶ χρυσοῠμαι. Permutationem autem ω in ου de circumflexo accentu nasci indicium est futurum linguae Doricae, quod hanc permutationem, cum in alterum genus transit, sibi vindicat, ποιησῶ ποιησοῠμαι, λεξῶ λεξοῠμαι. Aut in barytonis omnibus ω in ο mutato et adiecta ἡνιοχεύομαι. ita ergo breuiter definiteque dicendum est: omne praesens passiuum sunt, quorum prima positio in μι exit, quae semper passiui paenultimam breuem faciunt, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tat accertũ s hc̃ cõposita custodiunt
uctiui a parem phatiẽ ⁊ passiui impe¬
ratiui cũ ÷ aparem phatũ in ũbo hab&¬
accentũ ⁊cũ ÷ imperatiuũ ad p̃pasitio¬
nẽ recurrit HΑTΑT ΡΑΝΑΙ In in
dissyllabũ fuerit
do a uocali incipit beai eipx¬
eai: Siergo inueuantur dissilla¬
sonantibus
incipientia manifestũ ÷ ñ eẽ integra ut tep

Expanded text:
tat accentum, sed hunc composita custia et actiui aparemphati est et passiui imperatiui, cum est aparemphati, in uerbo habat cum est imperatiui, ad praepositionem recurrit, κατάγραψαι. in infi dissyllabum fuerit, omni modo a uocali incipit, ὦφθαι εἶρχθαι. si ergo inueniantur dissyllansonantibus incipientia, manifestum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfectitẽporis indicatiui grecorũ t̃ tiaꝑsona
finisuoadiecta Nã syllaba transit in aparẽ
dunt geminatũ ss⁊ e dixi dixisse greci
aparem phata sua actiua inãĩ desinentia
ꝑ om̃s semi uocales litteras: ꝓfer̃ excepto :
s muttas. Passiuauero ꝑ unã tantũ lit terã
nullũ infinitũ monosyllabũ habeant
greci paucssimahabent q̃ referanturad
t̃tracta fuit enĩ Integritas ΠΝΕΙΝ XEΕ¬
II pe eiN ⁊ medio e. subtracto in unã sil¬
labam sunt redacta: & exthemate ũboꝵ
enĩ grecũ ũbũ aparem phatũ exũ bo
in .o. desinente factũ ñ eundem nume¬
rũ sillabarũ ten& qͥ in pͥma positione

Expanded text:
fecti temporis indicatiui Graecorum tertia persona fini suo adiecta ναι syllaba transit in aparempdunt geminatum ss et e, dixi dixisse. Graeci aparemphata sua actiua in αι desinentia per omnes semiuocales litteras proferunt excepto ζ, <sunt>, sed mutas. passiua uero per unam tantum litteram nullum infinitum monosyllabum habeant, Graeci paucissima habent, quae referuntur adcontracta: fuit enim integritas πνέειν χέειν ῥέειν, et medio ε subtracto in unam syllabam sunt redacta et ex themate uerborum enim Graecum uerbum aparemphatum ex uerbo in ω desinente factum non eundem numerum syllabarum tenet, qui in prima positione
Abbreviated transcription (Latin):
nifuituri in finitũ faciunt ad iuncto
participio ł magis gerundimodo irescu
iri ⁊ uel inpas siuo doctũ iri ł ĩ actiuodoc¬
tũ ireꝓnuntiant Aparephita q̃ ĩ eauieat¬
unt a t̃tiũ a fine acutũ sorciunt᷑ accentũ¬
Apirem phatũ qđ in Eai exit si habeat In
nit accent᷑. Nã sit̃tius a finesit p̃sens tẽpꝰ

Expanded text:
ni futuri infinitum faciunt adiuncto participio uel magis gerundi modo ire seu iri et uel in passiuo doctum iri uel in actiuo doctum ire pronuntiant. aparemphata quae in θαι exeunt aut tertium a fine acutum sortiuntur accentaparemphatum quod in θαι exit, si habeat in nit accentus. nam si tertius a fine sit, praesens tempus
Abbreviated transcription (Latin):
DOΥΝΑΙ ΕΙΝΑΙ Ceterũ ΝΕΝΟΗΚΕΝΑΙ. uł
huic similia ut magis NΕΝΟΗΚΕ ΝΕΝo¬
NETΩ quã uenonei faciat multiplex
ratio cogit dequa unũ ꝓ exemplo argum̃tũ
ponereñ pigebit q̃ inei exeunt ab infinitis
in uai desiuatib necesse ÷ ut sint infinitis
peratiuls nascitͥ ab infinito abiecta ulti¬
macantare canta moneremone legore
lege ambire ambi ferre fer ẽẽ es⁊ ades
⁊ ꝓdes Lucilius ꝓdes amicis uirg huc ades
olenee t̾rentius bono animo es facere face
dicere dice ⁊ ꝑsincopã fac dic Greci scđaeꝑ
sonae addita tio syllaba tertiã eiꝰdem p̃sentis
efficiunt NOIΕΙ ΠΟΙΕΙTΩ TIΜΑ ΤIΜaTΩ

Expanded text:
δοῦναι θεῖναι. Ceterum νενοηκέναι vel huic similia ut magis νενόηκε νενοηκέτω quam νενόηθι faciat, multiplex ratio cogit, de qua unum pro exemplo argumentum ponere non pigebit. Quae in θι exeunt ab infinitis in ναι desinentibus necesse est ut sint infinitis perativus nascitur ab infinito abiecta ultima, cantare canta, monere mone, legere lege, ambire ambi, ferre fer, esse es et ades et prodes: Lucilius «prodes amicis», Vergilius «huc ades, o Lenaee», Terentius «bono animo es»: facere face, dicere dice, et per syncopam fac dic. Graeci secundae personae addita τω syllaba tertiam eiusdem praesentis efficiunt, ποίει ποιείτω, τίμα τιμάτω
Abbreviated transcription (Latin):
de ÷ NBIIM postuo. ascribit᷑ ĩ pe sine
hac uocali optatius penultima ꝓferatur:
Greca q̃ inau exeunt . ĩ. ultimũ in Nxmu¬
tant ⁊ fiunt pluralia ΠΟIΟΙMI ΠDIΟΙMΗ
ΓΡΑΦΟΙΙ ΓΡΑΦΟΙΜΗΝ: Semꝑ ap̃ gre¬
cos pluralis primaꝑsona aut unã uocalẽ
h& inpenultima p̃cedentẽ ut eTAINAN¬
piteinuer aut duas ut AeΓΟΙMΗΓΡΑΦΟΙΜΗΝ
s. pͥora finemutato incan t̃tiã ꝑsonã de se
efficiunt : sequentiauͦ a subtractoidem
ΓΟΙΝΗ AΕΤΟΙΕΝ. Passiuagrecorũ
q̃ in MTX exeunt hancipsam sillabã in .o.
mutant ⁊ scđam ꝑsonã faciunt ΠOIΟΜ¬

Expanded text:
de et ἡβῶιμι, post ω ascribitur ι, ne sine hac uocali optatiui paenultima proferatur. Graeca quae in μι exeunt ι ultimum in εν mutant et fiunt pluralia, ποιοῖμι ποιοῖμεν, γράφοιμι γράφοιμεν. semper apud Graecos pluralis prima persona aut unam uocalem habet in paenultima praecedentem, ut  aut duas, ut λέγοιμεν γράφοιμεν. sed priora fine mutato in σαν tertiam personam de se efficiunt, sequentia uero μ subtracto idem γοιμεν λέγοιεν. passiua Graecorum quae in μην exeunt hanc ipsam syllabam in ο mutant et secundam personam faciunt, ποιοίμ
Abbreviated transcription (Latin):
INCATΕ ΠΟΙHCΑC ΘΕ DEC̃ IUNCTIUO aͦ
corũ causã uocabuli exunu eademq origine
sortiuntur Nam ex sola coniunctione q̃ ei
Accidit coniunctiuus mođ appellatꝰ ÷ unde
cipuũ hic mođ qđ omne tempꝰ eiꝰ actiũ u pͥ

Expanded text:
ε ποιήσασθε. de coniunctiuo modo corum, causam uocabuli ex una eademque origine sortiuntur. nam ex sola coniunctione quae ei accidit coniunctiuus modus appellatus est, unde praecipuum hic
Abbreviated transcription (Latin):
ΜI ΤΙΕΗΜΙ Lic& ⁊ in a. eẽcreditur
&ΕΓΡΗ fopa uannulli ausi sunt primũ
Thera ũbi pnuntiare: Apud grecos IÑ
solũ in urbis. sed inomni parte orationis. Vit¬
tera ÷ naturalit̾ longa. Latinorũ ũboꝵ fi¬
nale .o. sunt qui longũ estimant sunt qui
breue diffiniant. Nã scribone caedõ ne
o ñminꝰ consensuomniũ ꝓductũ hab& ꝙ
a mõne doceone nutrione egotam̃ derẽ
q̃ uictores migninominis dubitare fecit
centã quiden ñ ausim ferre sentententĩa
as seuera ueum tam en uirgilũ cuiꝰ auctori¬
tatiom̃is retro aetas ⁊ q̃ secuta ẽ ł seq̃tur
libens aesserit o finale muno omninoũ bo
iduerbionoieuno ꝓ nõie corripuisse Sqͥmodo
duo ego sciomed in ais ec lasib: unũ modo iup¬
pit̾ assit Si duo p̃terea ñẽ gocũdanais. de
loo pERAΠΩΟ MΟdo Semꝑap grecos mo¬
duindicatiui tẽporis p̃sontis scda ꝑsona plura¬

Expanded text:
μί τίθημι: licet et in α esse credatur, quia ἐγρήγορα nonnulli ausi sunt primum thema verbi pronuntiare. Apud Graecos ω non solum in verbis, sed in omni parte orationis littera est naturaliter longa; Latinorum verborum finale o sunt qui longum aestiment, sunt qui breve definiant. Nam scribone caedone o non minus consensu omnium productum habet, quam amone doceone nutrione. Ego tamen de re, quae auctores magni nominis dubitare fecit, certam quidem non ausim ferre sententiam; adseveraverim tamen Vergilium, cuius auctoritati omnis retro aetas et quae secuta est vel sequetur libens cesserit, o finale in uno omnino verbo adverbio nomine, uno pronomine, corripuisse, scio modo duo ego, «scio me Danais e classibus unum», «modo Iuppiter assit», «si duo praeterea», «non ego cum Danais». DE IMPERATIVO MODO Semper apud Graecos modi indicativi temporis praesentis s
Abbreviated transcription (Latin):
phatũ uͦ cũ quolib& mͦ iunctũ facit sen
diciñ pot ÷ uelim scribo debeam curre¬
re ⁊ similia Dicuntq adũbiũ ẽẽ magis
quia infinitũ sicut adũbiũ p̃ponitur
ΚΑΛΩCΓΡΑΦΩ scribo bene bene
scribo EΛΛΕΝΙCΤΙ DIΑΛtΟΜΙ
scio Nemirũ aunt cũ multa adũbia
nascantur aũbis ħ quoq ex ũbocẽ ꝓfec¬

Expanded text:
phatum uero cum quolibet modo iunctum facit sensdici non potest uelim scribo, debeam curre{re} et similia. dicuntque aduerbium esse magis, quia infinitum, sicut aduerbium, praeponitur καλῶς γράφω, scribo bene, bene scribo, Ἑλληνιστὶ διαλέγομαι, scio. nec mirum aiunt, cum multa aduerbia nascantur a uerbis, hoc quoque ex uerbo e
Abbreviated transcription (Latin):
AEgH iut adũtas faciliori cõpendio
q̃ gretaũba passiua scđam ꝑsonam mi¬
norẽ sillaba ꝓfer accipe generalis regu¬
lae reꝑtã necessitatẽ: Omĩs apꝰ illos pri¬
ma ꝑsona passiua q̃ actiuo suo syllaba
maior ÷ ħ sillabã detrahit descđaq̃ &qͣ¬

Expanded text:
et ut aduertas faciliori compendio, quae Graeca uerba passiua secundam personam minorem syllaba proferant, accipe generalis regulae repertam necessitatem. omnis apud illos prima persona passiua, quae actiuo suo syllaba maior est, haec syllabam detrahit de
Abbreviated transcription (Latin):
la his comporib obuiauit: cuiꝰ imperiũ ÷
ut om̃a uerba quorũ prima ꝑsona in eaexit
scđam minoren syllaba ꝓferant. Siergo fuis¬
barũ cũ primaΠCΠΟΙΗΜEΘΑ si ΛΕ Ar¬
priori regulae. obsequitur qum repugnat.
passiuosimilib ꝑsona fortia scdapluralis

Expanded text:
la his temporibus obuiauit, cuius imperium est ut omnia uerba quorum prima persona in θα exit secundam minorem syllaba proferant. si ergo fecisbarum cum prima πεποιήμεθα, si λελύpriori regulae obsequitur, quia non repugnat spassiuo similibus persona tertia singularis
Abbreviated transcription (Latin):
catecuiꝰ t̃tia ꝑsonarurs. cũadditamex¬
tot̃tiaesingularis efficit᷑ noincalio
ratiui passiuu fiat sumit aorist. ĩ finiti ⁊ nulla
õnino litt̃amutata tantũq accentusursum ad
p̃cedentem syllabã tracto futurũ imperatiuũ
passiuu fit ΠOIHCΑΙ ΠΟIHCΑΙ ΛΑΛΗCA
XAΛHCΑΙ cui tertiaꝑsonafit decertia acti¬
uimutato Tar in cΠΟΙCΑTΩ ΠΟΙΗ

Expanded text:
ατε, cuius tertia persona rursus cum additamento tertiae singularis efficitur ποιησάτωσurum imperatiui, passiuum fiat, sumitur aoristus infiniti, et nulla omnino littera mutata tantumque accentu sursum ad praecedentem syllabam tracto futurum imperatiui passiui fit, ποιῆσαι ποίησαι, λαλῆσαι λάλησαι, cuius tertia persona fit de tertia actiui mutato ταῦ in σθ, ποιη
Abbreviated transcription (Latin):
omniũbocuiꝰ. cũq tẽporis prima ꝑsona in
Mai terminata translatom intas lit¬
terã migrat in c̃tiã serua tonumero sillaba¬
rũ sed pȩnultimã r&in& inparacime no
quida nomneũbũ ΠΕΦΙAΗΜΑΙ ΠeΦi¬

Expanded text:
omni uerbo cuiuscumque temporis prima persona in μαι terminata translato μ in ταῦ litteram migrat in tertiam seruato numero syllabarum. sed paenultimam retinet in paracimeno quidem omne uerbum, πεφίλημαι πεφί
Abbreviated transcription (Latin):
quando enĩ ħ usurpar& sit naturalit̃ ad¬
herer& cumduas litteras nũ quã a postro¬
pholiceat excludi: Indicio: imperatulus
Ergosiimperatiuus aere ibi sinedubio
finale aaqͥa in .e. mutatur & mox .e
aduocat sibi to .N. & fit pͥma ꝑsona

Expanded text:
quando enim hoc usurparetur, si ν naturaliter adhaereret, cum duas litteras numquam apostropho liceat excludi? indicio est <et> impe ἄγου. ergo si imperatiuus λέγε, ibi sine dubio finale ἄλφα in ε mutant, et mox ε aduocat sibi τὸ ν, et fit prima persona
Abbreviated transcription (Latin):
Et si om̃is multitudo constant ex singulis
recte ÷ p̃missa unitas & seuta populo¬
sitas: Iuste &iã ap̃senti ex instanti Etẽ
pore possunt reliqͣ cognosci. Non instans ap¬
parebit exreliquis Si quidem alo lor
ΠO fIt AΟΡΙCΤΟC ΕΛΕΙΥΑ HΑΙ MΕΛΛR¬
reliquis eiꝰ temporib nemodubitat Npxo¬
similit̃ a p̃sert ApXOMΑΙ Cũergodico er¬
XΟΜΗN Incertũ relinquo utrũ ueniebã
an incipiebã intelligiuelim &ideo exec¬
nũ quoq diũsitates ingreco latinoq ũbo p̃¬
Non nisi instantis scđa ꝑsona discernit. Ce¬
In .ΠΟΙNCΩ Et TIΛtcΩ Item in etto¬

Expanded text:
et si omnis multitudo constat ex singulis, recte est praemissa unitas et secuta populositas. Iuste etiam a praesenti: ex instanti enim tempore possunt reliqua cognosci, non instans apparebit ex reliquis, siquidem ἀπὸ τοῦ πω fit ἀόριστοreliquis eius temporibus nemo dubitat. ἠρχόsimiliter a praesenti ἄρχομαι. Cum ergo dico ἠρχόμην, incertum relinquo, utrum veniebam an incipiebam intellegi velim, et ideo ἐνεσnum quoque diversitates in Graeco Latinoque verbo prnonnisi instantis secunda persona discernit; cein ποιἡσω et τιμἡσω, item in
Abbreviated transcription (Latin):
NΩΝ futuris addit penultimae y
cũ ap̃ illos naturaliter corripitur. adiec¬
ta y ꝓducitur. ut in nominib heopti
ΟΥΛΥMΠoC eadenq retracta corripit᷑
qđ in cĩ reppereris terminari t̃tiȩ ꝑsonae
pluralis ẽẽ ꝓnuntia: excepto ẽcc̃i. qđ solũ
cũ sic desinit scđae ÷ cuiꝰ prima ecxi. ⁊ plu¬
ralis prima ecMen: Omnia autẽ ũba
nulla sillaba ingeminũ citma desinit
tando ⁊ o In .e. trans ferendo figurat
t̃tia descđa ultimae litterȩ detractio
neꝓcedit. Sed qð perispomena in orN
COΥΝ ETΙΜN Duarũ syllabarum
inunã contractio fecit: Nã integ̃r eat
ex ꝗ cũ breues duat̃trahunt᷑. In unã lon¬
larem sibi diptongũ conuener̃. etcaae¬

Expanded text:
νων futuris addit paenultimae υ, littera, cum apud illos naturaliter corripitur, adiecta υ producitur, ut in nominibus κόρη Οὔλυμπος, eademque retracta corripiturm quod in σι reppereris terminari tertiae personae pluralis esse pronuntia excepto ἐσσί, quod solum, cum sic desinit, secundae est, cuius prima ἐσμί et pluralis prima ἐσμέν. omnia autem uerba nulla syllaba in geminum σίγμα desinit,tando et ο in ε transferendo figurat, tertia de secunda ultimae litterae detractione procedit. Sed quod perispomena in ουν σουν ἐτίμων, duarum syllabarum in unam contractio fecit. Nam integrum erat ex quo cum breves duae contrahuntur, in unam lon ου familiarem sibi dipthongum convenerunt
Abbreviated transcription (Latin):
sis patebit reulis: łutur̃ ap illos al¬
tero eduob locis mouet᷑ aut ultimo aut
penultimo ultimꝰ duob modis mouꝗͣ
aut litts autaccentu: litt̃is ut rpagu
pi etcũ mou&ur ultimꝰ. n omnimo¬
domou& panultimũ Motꝰ aut̃ pae
nultimae omnimodo ultimã iou&
intẽpore si quidem ĩ.⁊ .x. ũborũ supͣ dic¬
toꝵ. In p̃sentiquidem ꝓducunt᷑ corripi

Expanded text:
sis patebit regulis. futurum apud illos altero e duobus locis mouetur, aut ultimo aut paenultimo. ultimus duobus modis mouetur, aut litteris aut accentu: litteris, ut γράφω ρῶ. et cum mouetur ultimus, non omni modo mouet paenultimum; motus autem panultimae omni modo ultimam movetin tempore, siquidem ι et υ verborum supra dictorum in praesenti quidem producuntur, cor
Abbreviated transcription (Latin):
& supradiximꝰ. nałuralis quedam cogna¬
tio copulauit: Cump̃senti in perfectum
cũ ꝑfecto plusquã penfectũ cum aoristo
grecorũ futurũ : Ideo apud illos sicut in¬
ꝑfectũ similobseruatione deinitio ꝑ¬
fecti cognatisibi leges assumit excepto
eo qđ breuẽ qũ amprincipio ꝑfetirep¬
perit. ñmutat in longam. sicut mu
tat imꝑfectũ decapite p̃sentis acceptã
AfΩ HToΝ post plusq ꝑfectũ con¬
sequens erat ut deinfinito tempore. it̃
Tres sunt omninosyllabae q̃ ingrecis ũb
futuro tempori terminũ faciunt aut
Item grecaũba si peris pemena sint c̃scũq
coniugationis ultranu merum syllabar̃
p̃sentis augent una syllaba futurũ Nono
tione eundem numerũ seruant AΕΓΩ

Expanded text:
et supra diximus, naturalis quaedam cognaet supra diximus, naturalis quaedam cognatio copulauit, cum praesenti imperfectum, cum perfecto plusquamperfectum, cum aoristo Graecorum futurum. ideo apud illos sicut inuamperfectum simili obseruatione de initio perfecti cognati sibi leges assumit, excepto eo quod breuem quam in principio perfecti repperit tat imperfectum de capite praesentis acceptam, ἄγω ἦγον. Post plusquamperfectum consequens erat ut de infinito tempore, id eTres sunt omnino syllabae quae in Graecis verbis futuro tempori terminum faciunt: autItem Graeca verba, si perispomena sint cuiuscumque coniugationis, ultra numerum syllabarum praesentis augent una syllaba futurum, ποιῶtione eundem numerum seruant, λέγω
Abbreviated transcription (Latin):
uro & infinitꝰ. haec sola tẽpora ꝓfer̃ sepa¬
& ille ΠOIΝCΙ ΚΑΙΠΟΙCΕΙΝ. Opta
integritate tẽpor̃ liber̃ contractis & co¬
artatis iurep̃ponunt Deriuatiuauer¬
ba id quȩ ex ũb aliis deriuant᷑ ñ nisi e diffini¬
tiuo originẽ sortiunt᷑. ut ÷ epω. prinopa¬
le & exeo deriuatiuu Oparuo. sic̃ ap̃. lati¬
nos meditatiua & inchoatiua ⁊ frequenta¬
tiua ũba s. ex diffinitiuomodo ũboꝵ prin¬
cipaliũ deriuata: Speciatĩ uͦ ũba ap̃ gre¬
cos q̃ inMi exeunt ex diffinitiuo tractast
ũbi inu exeuntis ut TIBΩ. TI ΘHM¬

Expanded text:
uero et infinitus haec sola tempora proferunt sepaet ille ποιῆσαι καὶ ποιήσειν. optatintegritate temporum liberum contractis et coartatis iure praeponunt. deriuatiua uer ex uerbis aliis deriuantur, nonnisi ex definitiuo originem sortiuntur, ut est θρῶ principale et ex eo deriuatiuum θραύω, sicut apud Latinos meditatiua et inchoatiua et frequentatiua uerba sunt ex definitiuo modo uerborum principalium deriuata. speciatim uero uerba apud Graecos quae in μι exeunt ex definitiuo tracta sunt uerbi in ω exeuntis, ut τιθῶ τίθ
Abbreviated transcription (Latin):
omnia tam̃ ħ nomina ab indicatiuoueni
cas: nominũ uocar᷑: Rutionabilit̃ autẽ
declinatio a bactiuo Inchoat ꝗactꝰ. pas¬
sione p̃cedit. Bene &iã aprima ñ alia ꝑso
naꝙ prima detertia ad scđam loquitur
Apteqͦq a singularinumoro eisaptiac¬

Expanded text:
omnia tamen haec nomina ab indicatiuo ueniucasus nominum, uocauerunt. rationabiliter autem declinatio ab actiuo inchoat, quod actus passionem praecedit; bene etiam a prima, non alia persona, quod prima de tertia ad secundam loquitur; apte quoque a singulari numero
Abbreviated transcription (Latin):
litterã ꝑ mutantes: epe Uuo facunt
tiant s epetu quidem ut dicere¬
tur iu nec obtinuer̃ quib: libido:
aspirationẽ modo addere mododeme¬
TΕΞΩ circa as pirationem cotana¬
tione dissentiunt qr cũ fas ess& utri¬
q: aspirationem dari ut ea haco ẽa¬
aspirationẽ habeat: Denq. ⁊ qe nũ ꝙ
nealterius natura uiol&ur auttor .y.
si incipiat sine aspiratione auttor .x. si¬
quauocalon cũ aspiratione sustineat. fu¬
turũ ergo ezuo subducta aspiratione
necessitate .x. litt̃s spiritũ uehim̃tiorẽ
aut recipit aut tenuit: In non nullis uero
ũbis in M exeuntib fit pͥmae syllabae

Expanded text:
litteram permutantes θρέψω faciunt tiant. sed θρέψω quidem ut diceretur Ἴωνες obtinuerunt, quibus libido est aspirationem modo addere, modo demeἕξω circa aspirationem certa ratione dissentiunt, quia, cum fas esset utrique aspirationem dari, ut ἕλκω ἕλaspirationem habeat. denique υ, quia nne alterius natura uioletur, aut τοῦ υ, si incipiat sine aspiratione, aut τοῦ χ, siqua<m> uocalem cum aspiratione sustineat. futurum ergo ἕξω, subducta aspiratione necessitate χ litterae, spiritum uehementiorem aut recepit aut tenuit. in nonnullis uero uerbis in μι exeuntibus fit primae syllabae
Abbreviated transcription (Latin):
QUAM ꝑFECTO PASSIUO
Minꝰ. ꝙ ꝑfectũ passiuũ ap̾ grecos duob nas¬
citur modis aut enĩ omnepresens tempꝰ
passiũũ mutata infine. Aĩ diptongon intN
cũ adiectione tẽporis crescentis incapite᷑
autminꝰ quã ꝑ fectũ actiuũ anteultimã
lit tera suã inserit MH & facit ex sȩpassi

Expanded text:
quamperfecto passiuo minusquamperfectum passiuum apud Graecos duobus nascitur modis. aut enim omne praesens tempus passiuum mutata in fine αι dipthongo in ην cum adiectione temporis crescentis in capite aut minusquamperfectum actiuum ante ultimam litte
Abbreviated transcription (Latin):
NIs TΥΗTΩ primae ee coniugatio¬
nis faciunt : Tt. Kai .T. q̃ in p̃sentis pͥ
Ae zuo : sic in reliquis coniugationib
p̃sens tompꝰ ostendit & genera ũboꝵ Nã
actiuũ Aut neutrũ grec̾. Intelligit. si
in io p̃sens desinat passiuũ ł cõmune¬
& hissimilia siin acãi : declinandi aut̃
ũbiseries non nisi cũ demodis tractatur
Omne ap̃ grecos uebũ indicatiuũ in co
desines seu barrtonũ seuperis pomeium
sit seu p̃santis seufuturi. omnimodom
scđae ꝑsonae fine drptongũ habeat neces

Expanded text:
 τύπτω primae esse coniugationis faciunt π καὶ τ, quae in praesentis prima ξα λέξω: sic in reliquis coniugationibus. Praesens tempus ostendit et genera verborum. Nam activum aut neutrum Graecus intellegit, si in ω pet his similia, si in μαι. declinandi autem uerbi series nonnisi cum de modis tractatur omne apud Graecos uerbum indicatiuum in ω desinens, seu barytonum seu perispomenum sit, seu praesentis seu futuri, omni modo in secundae personae fine dipthongum habeat neces
Abbreviated transcription (Latin):
nisq uerbis. penultima p̃sentis man&
infuturo AΓΑΠΩ ATΑΠTHCΩ TΑ
Ner mansit Cogito cogitabo. gi man¬
sit Siũbũ barrtononsit habens inp̃¬
senti. METΑBΟ ΛΟΝ ante u. iđ liqui¬
dam consonantẽ tc̃penultima q̃ in p̃¬
senti longa fuit fit breuis infuturo.¬
pomena augereuna syllaba futurũ. qr
crescit ultima ΦIΛO ΦΙ AΗCo
ΦANOCΩ sñ semꝑ subeadem p̃cedentis
litt̃ae obseruatione s uccedit adiectio. Nã
infut̃o .e. ante u. ponit᷑ breuẽ ee pre¬
sentis penultimã obseruatũ ẽ. Natamep
reciꝓcãe Necessitas. ut quotiens bre
est coꝵ futurorũ a inpenultima ꝓduer
quorũ p̃sens aut nullam consonantẽ an
tum illi it inomni fut̃o in uo desinen¬
te ultimã circũflectunt: Tertia auiu
inpenultima futuri h& aut o. si hicir¬
tadistinctio÷ Nam uerba quȩ deriuatiua
sunt u habent quae uͦ principalia na

Expanded text:
nisque verbis paenultima praesentis manet in futuro, ἀγαπῶ ἀγαπἡσω, γα πευ mansit; cogito cogitabo, gi mansit. Si verbum barytonon sit habens in praesenti μετάβολον ante ω, id est liquidam consonantem, tunc paenultima, quae in praesenti longa fuit, fit brevis in futuro,pomena augere una syllaba futurum, quia crescit ultima, φιλῶ φιλἡσω, φανώσω. Sed non semper sub eadem praecedentis litterae observatione succedit adiectio. Nam in futuro ε ante σω ponitur, brevem esse praesentis paenultimam observatum est. Nec tamen reciproca est necest eorum futurorum α in paenultima produci, quorum praesens aut nullam consonantem anttum: illi enim in omni futuro in ω desinente ultimam circumflectunt. tertia aut ω in paenultima futuri habet aut ο. sed hic certa distinctio est. nam uerba quae deriuatiua sunt ς habent; quae uero principalia nec
Abbreviated transcription (Latin):
ANIa ⁊ similia ñ unasi duab syllabis
primã ũbiuincunt positionẽ: diximꝰ t pͥ
mã ꝑfecti. positionẽ ñ ẽẽp̃sens s futurum
qđ una ñ duab syllabis superant ut tio iN¬
fectũ tẽpꝰ a pͥma positione sui ⁊ syllabacres¬
cat ⁊ tẽpore. Sed tantũ alterorestat ut
iora inueniantur. & tẽpore qđ fieri ꝑregu¬
lã ñ potest a futuro igitur uonunt oti¬
HΓΑΤΗHCΑ primae uocalis correptae
ꝓductione facta. Item cũ nũꝙ ꝑfatum
a consonanti incipiens par origini suae
sentis syllabar numer ten& DIDΩΑ¬

Expanded text:
ληκα et similia non una, sed duabus syllabis primam uerbi uincunt positionem. diximus enim primam perfecti positionem non esse praesens, sed futurum, quod una, non duabus syllabis, superant, ut ποιήperfectum tempus a prima positione sui et syllaba crescat et tempore, sed tantum altero, restat ut iora inueniantur et tempore, quod fieri per regulam non potest; a futuro igitur ueniunt, ὀπἠγάπηκα, primae uocalis corrreptae productione facta. item cum numquam perfectum a consonanti incipiens par origini suae arem praesenti{s} syllabarum numerum ten
Abbreviated transcription (Latin):
optat ut fiat Quidt̃ eaΝΠΟΙΩ Necdũ
fieridemonstrat. cũ dicit Noieiꝵ. nulla
diffinitio ẽ: Solus igit᷑ diffinitꝰ. ꝑfecta
reidiffinitione contin&ur. unde greci
dũ diffinitiuũ uocitauer̃. Deniq om̃a
tẽpora inħ solomodo dis iuncta & libera
imperatiuo iunguntur ħ tẽpora ENec¬

Expanded text:
optat ut fiat; qui dicit ἐὰν ποιῶ necdum optat ut fiat; qui dicit ἐὰν ποιῶ necdum fieri demonstrat; cum dicit ποιεῖν, nulla definitio est. solus igitur definitus perfecta<m> rei definitione<m> continet{ur}: unde Graeci dum definitiuum uocitauerunt. denique omnia tempora in hoc solo modo disiuncta et libera in imperatiuo iunguntur haec tempora
Abbreviated transcription (Latin):
Mai. Idemseruant ⁊ ũbaq̃ in pͥma
positione ꝑ habent inultimasyllaba
ci menosuonascitur  Vlle it incipies
auocali in NNterminũ mutat & hc̃ ef¬
ficit EΦ ΘΑΡΑΑΙ. ΕΦΕΑΡMΗΝ
coepit ac̃sonanti hic p̃ terfinis mutatio¬
nẽ ꝙ diximꝰ &ĩã uocalem principio suo
adhib& ΠΕΠΟΙΗΜΑΙ ΕΠΕΠΟΙΗΜΗN
DE FUTURO PASSIUO
Penultima syllaba apͥ grecos futuri
actiuiquarta fitafine passiui. Noti
significat ñ multo post s mox futurã
ut ΠΕΠΟΙHCΟΜΑΙ ΓΕΓΡΑΝΟMΑΙ
haũt tẽp. experfecto & dem generis nasci¬
ticũ uocat᷑ efficit᷑. ΠeΠOIΗCΑΙ. ΠΕΠO¬
nec abre erat paulo post futurũ ex
paulo ante trans ac to tẽpore ꝓcreari
inueniunt᷑ hui modi tẽpore figurata
& ex ũbis in u exeuntib ut ÷ de doi
tiuus Indicatiuus ht̃ solutã derẽ
q̃ agit᷑ ꝓnuntiationem: Nam quidt̃
ΠoΙΩ. ostedit fieri quia utẽdict. no iel.
ut fiat imperat. quidic̃ EOΙΟΙMI

Expanded text:
. Idem servant et verba quae in prima positione ν habent in ultima syllaba, cimeno suo nascitur. Ille enim incipiens a vocali in ην terminum mutat et hunc efficit, ἔφθαρμαι ἔφθάρμηνcoepit a consonanti, hic praeter finis mutationem quam diximus etiam uocalem principio suo adhibet, πεποίημαι ἐπεποιήμην, de futuro passiuo paenultima syllaba apud Graecos futuri actiui quarta fit a fine passiui, νοήσωsignificat non multo post sed mox futuram, ut πεποιήσομαι γεγράψομαι. hoc autem tempus ex perfecto eiusdem generis nasciticum vocatur, efficitur, πεποίησαι πεποNec ab re erat paulo post futurum ex paulo ante transacto tempore procreari. Inveniuntur huiusmodi tempora figurata et ex verbis in ω exeuntibus, ut est tiuus indicatiuus habet <ab>solutam de re quae agitur pronuntiationem. nam qui dicit ποιῶ ostendit fieri; qui autem dicit ποίει ut fiat imperat; qui dicit εἰ ποιοῖμι
Abbreviated transcription (Latin):
NΝΕΗΝ dicunt Non solũ in uerb ħ suꝑ ua¬
cua adiectios &iã in nominib usurpata
ΙΝCΩ Ν ΕΠΕΩ Nonprimã s scđam
autem ex cõpositis nominib parasinthe¬
ta uocant᷑ & apͥmasyllaba declinant᷑. ut
na & ex sefaciant uerba para sinth&a¬

Expanded text:
ην dicunt. non solum in uerbis haec superuacua adiectio, sed etiam in nominibus usurpata ίνω et ἐπέχω non primam, sed secundam autem ex compositis nominibus parasyntheta uocantur et a prima syllaba declinantur, utna et ex se faciant uerba parasynth
Abbreviated transcription (Latin):
obsess ñ nocebit: Omneubũ grecũ sun
p̃sentia simplici. except . .s. incipit conso¬
nanteprimã intepore ꝑfec̃ sillabã geminat¬
Nectalis geminatio prepositionis adiectuim
inperis pomenis uelsolũ primũ inbarstonis

Expanded text:
obsessus non nocebit. omne uerbum Graecum, si in obsessus non nocebit. omne uerbum Graecum, si in praesenti a simplici excepto ρ incipit consonante, primam in tempore perfecto syllabam geminatnec talis geminatio praepositionis adiectu imum tempus in perispomenis uel solum primum in barytonis
Abbreviated transcription (Latin):
trisillabominꝰ: Necesse ÷ enĩ ut pͥma sylla¬
badeclinationissit ut ae scđa originis
ut ar totiafinalis ut hea Quicquidigit᷑
plus fuerit admediã syllabã q̃ quidem ori¬
ginis estrefert᷑. declinatiouero ⁊ finis sin¬
gulas possidon ut est te biatitea. te
delinationis gia N originis. hea finis
ergo paraceimenos id est ꝑfectũ minus
trisyllabo ñ inuenitur. excepto dida
qđ bis syllabũ ÷ & paraceimenos: Necmi¬
rũ cũ ħũbũ inmultis regula eresistat:
pullũ nãq ꝑfectũ heccepto ab õidi pton¬
go inchaarerepperies. Iten cũ prima ũbi
positio ẽĩ diptongo ĩchoat innullotẽpore
mutat᷑ : ħs̃ uerbiorigo iđ ẽi du muta¬
uit eĩ in õi. Quotiens ꝑfectũ a longa ori¬
tur necesse ÷ plusquã perfectum ab eadẽ
senꝑ inciperei q hocuebũ neglegit Nam
sit : demn deomne participiũ in uc desinas
solamultimã syllabã in aNDa mutando
da. solus igit᷑ iste paraceimenos uitus¬

Expanded text:
trisyllabo minus. necesse est enim ut prima syllaba declinationis sit, ut λε, secunda originis, ut λυ, tertia finalis, ut κα. quicquid igitur plus fuerit, ad mediam syllabam, quae quidem originis est, refertur; declinatio uero et finis singulas possident, ut est πεφίληκα, πε declinationis, φιλη originis, κα finis. ergo paraceimenos, id est perfectum, minus trisyllabo non inuenitur, excepto οἶδα, quod bisyllabum est et paraceimenos. nec mirum, cum hoc uerbum in multis regulae resistat. nullum namque perfectum hoc excepto ab οι dipthongo inchoare reperies. item cum prima uerbi positio ει dipthongo inchoat, in nullo tempore mutatur: huius uerbi origo, id est εἴδω, mutauit ει in οι. quotiens perfectum a longa oritur, necesse est plusquamperfectum ab eadem semper incipere, quod hoc uerbum neglegit: nam to. Deinde omne participium in ως desinens solam ultimam syllabam in ἄλφα mutando οἶδα. Solus igit