comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pereres beneficiuz al imꝑatore cuiꝰ
memoriã multitudo reꝵ ꝯfude̾at
quẽ fortitudo ingens ex̾citus dis¬
ponentẽ. nõ patiebat᷑ smguł mi¬
litib octurrͣe. Nõ ẽ hcc repetẽ bene¬
ficiũ. s resumere bono loco positũ
et paracũ. ad qd̾ tñ ut simiat᷑. ma¬
nꝰ porrigenda ẽ. Repet̾a itaq. ꝗa
ilius causa aquo repetam.
ybenio cesari micia dicẽti cu¬
dam. meministiañq̃ plures
notas familiaritatis net̾is ꝓfer
ab hoc qd in ñ ess repetendũ be¬
neficiũ. optanda erat oblinio ad
uersabat᷑ õium amicoꝵ ⁊ eq̃lium
noticiã. ⁊ ilła soła p̃sentẽ. fortunã
suã aspici. ilła solam cogitan ac

Expanded text:
peteret beneficium ab imperatore, cuius peteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non est hoc repetere beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, ut sumatur, manus porrigenda est. Repetam itaque, quia illius causa, a quo repetam. Ti. Caesar inter initia dicenti cuidam: " Meministi—" antequam plures notas familiaritatis veteris profAb hoc quidni non esset repetendum beneficium ? Optanda erat oblivio ; aversabatur omnium amicorum et aequalium notitiam et illam solam praesentem fortunam suam adspici, illa
Abbreviated transcription (Latin):
pała. sine ꝯnicio. sic ut se redisse
in memoriã nõ reduci putet
ausã dicebat ap̾ diuũ iuliur
exuct̾mis quidã paulo uio¬
ientior adiisus uicinos suos ⁊ cã
p̃mebat᷑. memimsti inꝗt ĩpator
in uspama talũ extorsisse cuta su¬
ꝓtonẽ. Cũ cesar menimise se drais
s. meministi in quit sb̾ quadam
arbore minimũ unibre spargẽtẽ
cũ uelles resitcre feruẽtissimo so¬
le. et ess asprimꝰ locus in quo ex
rupib acutis unica illa arbor e
se nõ posse  galcã agnoscere hoĩez
pulchre posse. ⁊ adiccit obhec pu¬
to iratus. ꝙ se aꝯgnicione media
aduerte̾m fabuła abduceͣt. Tu uti¬
qr ille nõ es Merito inquit cesar
me nõ agnoscis. Nã cũ hoc fcm est
integer eram. postea ad mũdam
macie oculꝰ mͥ effossus ẽ. ⁊ in ca¬
pitelecta ossa. nec galeam illã si
cesar et agellos in quib uitina¬
lis ui c̃a tixe ac liciũ fuerat pro
mlicio suo donanit. cund gñ re¬

Expanded text:
palam, sine convicio, sic, ut se redisse palam, sine convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior adversus vicinos suos et causa premebin Hispania, talum extorsisse te circa Sucronem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : " Meministi quidem sub quadam arbore minimum umbrae spargente cum velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor erse non posse galeam adgnoscere, hominem pulchre posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabulam abduceret : " Tu utique ille non es." " Merito/' inquit, " Caesar, me non adgnoscis ; nam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite lecta ossa. Nec galeam illam, siCaesar et agellos, in quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, militi suo donavit. Quid ergo ? Non re
Abbreviated transcription (Latin):
agitabo. nec ex ingrato inimi¬
cu faciam. qd̃ si ad monicioĩs
qͣr siiggillacionẽ ingͣtis remitti¬
mꝰ. segniores ad reddenda bñfi¬
cia faciemꝰ Qui sũt u̾o sanaoi¬
les. ⁊ qui fien bom possũt. si qd
illos momordent.pire paciem
ãmonicione sb̾lata qua ⁊ pater
filiũ aliqñ correxit. et uxor ma¬
ritũ abcrrantẽ ad se reduxit et¬
amicꝰ languentẽ amici sui fidẽ
erexit. Qurda ut expgiscantur
nõ feriendi s omonendi sunt.
c̃odẽ mͦ quoꝵdam adreferenda
gr̾am fides ñ cessat. s languet.
hanc puellamꝰ. Noli mimꝰ tuum
ĩ iniiriã utere. In uiria est enĩ
si in hec ñ repetis. ut ingͣtus sim
Quid si ignoro qd desid̾eð. quid si
occupacionib discͥctus. ⁊ in ali.
uocatus. occasionẽ nõ obfuaui:
ostende mͥ quid possũ. ꝗd uelis.
Quare sspas añꝙͣ temptes. q̃re
ꝓperas et bñficiũ ⁊ amicũ pdere:
unde scis nolimi an ignorẽ. ani¬
mꝰ an facultas desit michi expi¬
re. amonebo eigo nõ amare nõ

Expanded text:
agitabo, ne ex ingrato inimicum faciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit etamicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commovendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. " Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non repetis, ut ingratus sim. Quid, si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, quid velis. Quare desperes, antequam temptes ? Quare properas et beneficium et amicum perdere ? Unde scis, nolim an ignorem, animus an facultas desit mihi? Experire." Admonebo ergo non amare, non
Abbreviated transcription (Latin):
culo. ⁊ lib̃is ⁊ affinib ⁊ amicis. et
ẜius ⁊ patric ubi ergo beneficiũ
incipit stare sorites ille in expli¬
cabilis subit. cui difficile ẽ mo¬
dũ ĩponere. qr paulatĩ subrepit
⁊ nõ desiuit ẜpere. illḋ solet q̃ri.
frẽs duo dissident. Si alt̾m fuo
asi dem beneficiũ ei. qui frc̃mĩ
uisũ se pisse. moleste laturꝰ est.
Nõ est dubiũ qu brĩficiũ sit eciã
ĩuito ꝓdesse. sicut nõ beneticur.
qui mntus ꝓfuit. uenct̾iciũ in¬
qt uccas. quo ille offendit᷑ quo
torquet. multa bñficia tristem
frontẽ ⁊ asꝑam hñt. quẽ admod̾
secare ⁊ urere ut sanes. ⁊ uincu¬
lis cohertere. Nõ expectanon an
dolere aliquis beneficio accepto
s an gaudeͬ tebeat. nõ ẽ malus
denarius quẽ barbarus ⁊ igna¬
rus forme publice reicct. bene¬
ꝓdest. si is qui dabat. ut ꝓtesset
dedit. nichil refert an bonãitm
malo no qui accipiat. agẽdũ
hoc motrariũ uerte odit frẽm

Expanded text:
culo et liberis et adfinibus et amicis et culo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneprodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem
Abbreviated transcription (Latin):
mens mnadult̾io dep̃hensus erit.
crubescam. nõ iõ ego ero adult᷑.
dicome tibi obligatũ ꝓfilio. qr ñ
sum. s qr uolo me offerre tibi de¬
bitorem uoluntariũ. at puenit
ad mc sũma ex incolumitate eĩ
noluptas. sũma utilitas. ⁊ orbita¬
tis granis grauissimũ uulnꝰ effu¬
gi. nõ quent nũc an ꝓt̾ueris mͥ.
s̾i an ueneticiũ dederis. ꝓdest enĩ
⁊ aĩal. ⁊ lapis et herba. nec tñ bñ
tu aut̃ nõ nis patri s filio dare ⁊
int̾mi ne nosti quidẽ patrẽ Itaq
⁊ sc̃m eras cũ dares. srut dialo¬
coꝵ altcacione seposita tanq̃ n
ris ⁊ sui tus responde ĩ. mẽs spectã¬
da ẽ dãtis. bñ ficiũ ci dedit cui
ligatur ⁊̃ si fruit᷑. si tñ occasionẽ
huit. uolet ⁊ ip̃e p̃stare. ull id
s tanq̃in incipiendi cara rerea
co patre. bñficuĩñ debet Siquid
⁊ łic benigae facit. iustus. ñ gͣtꝰ
c̃. nã illud fiiri nõ pot̾. Si pat᷑
do benet̾iciũ ⁊ matri et auo ⁊ amii¬

Expanded text:
meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba, nec tamen beTu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaqucissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei dedit, cuiobligatur, etiam si fruitur. Si tamen occasionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid,  tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avun
Abbreviated transcription (Latin):
ãmoniti ĩuiani redeunt. hiiso ñ
ẽ dux rethendꝰ. optis ocuł mẽ
acies. S sine usu. qmͣ lumẽ diis
ĩmissũ ad ministeria sua euocat
instrum̃ta cessant. nͥ illa mopus
suũ artit̾ex monit In ẽ int̾im. ã¬
mis noluntas bona. s torpet mͦ
deliciis ac situ. m officii inscĩalã
utilitatem f̃acẽ debemꝰ. nec ran
relinquere ĩuitos.s ut magist
pacient̾¬

Expanded text:
edeunt; his non est dux detrahendus. Opertis oculis inest acies, sed sine usu ; quam lumen diei iis immissum ad ministeria sua evocat. Instrumenta cessant, nisi illa in opus suum artifex movit. Inest interim animis voluntas bona, sed torpet modo deliciis ac situ, modo officii inscitia. Hanc utilem facere debemus nec irati relinquere in vitio, sed ut magistri patient
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Si dat s̾ quisq b̃nficiu. sep̃
dat. sinc int̾missione dat. In ire
ip̃m quo gr̃am referet bñticiũ
dat. quomõ enĩ discernẽ poteĩs
utrum det s̾ bñficiũ.an recłdat.
cum int̾ cundẽ hominẽ res gẽa¬
tur. lib̾aui me piculo. benefciũ
dedi mͥ. itẽ me piculo libo. do be¬

Expanded text:
dit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire bipsum, quo gratiam refert, beneficium det ? Quomodo enim discernere poteris, utrum det sibi beneficium an reddat, cum intra eundem hominem res geratur ? Liberavi me periculo : beneficium mihi dedi. Iterum me periculo libero
Abbreviated transcription (Latin):
qr ꝯcanid ali auellit᷑ ad illam re¬
dit. sict pirte quicqm pot̃. ꝙ quo
eccidat nõ ht. s eodem reuolurt᷑
unde discedit. Quid simtue inquit
ht hec exemplum. huic ꝓposite qs¬
apud te ẽ añq mͣ reddat᷑. Nõ potes
orbis agitur accipiendo.das dan¬
do accipis. Bñficium in qt sibi
dare oportet ergo ⁊ referrt gr̃am
oportet. pͥmũ illud fłm ẽ. ex quo
pendent seqñcia. Nemo enĩ sͥ bñfi¬
cium dat. s nat᷑ͣe suc paret. aqua
ad caritatem sui ⁊positus ẽ unde
illi sũma cura ẽ. nocitura utandi
ꝓfutura appetendi. Itaq nec lib̾a¬
lis ẽ qui sibi donat. nec demens
qui sibi ignoscit. nec misericors
qui malis suis tangit᷑. qd̾ aliis
pr̃are lib̃alitas ẽ.dem̃cia. mĩa s
pr̃are. nat᷑a ẽ. Beneficiũ res uolũ¬
taria ẽ. at ꝓdesse s̾ necessarium ẽ.
quo quis pła beneficia dedit be¬
net̾icientior ẽ. quis unqm lau
beneficiũ dat. nõ mag̃ q̃ hospiciũ.
nemo s̾ donat nõ magis qmͣcre¬

Expanded text:
quid illi avellitur, ad illam redit, nec perire quicquam potest, quod, quo excidat, non habet, sed eodem revolvitur, unde discedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic propositae quaes: apud te est, antequam redditur. Non potes orbis agitur ; accipiendo das, dando accipis. " Beneficium," inquit, " sibi dare oportet ; ergo et referre gratiam oportet." Primum illud falsum est, ex quo pendent sequentia ; nemo enim sibi beneficium dat, sed naturae suae paret, a qua ad caritatem sui compositus est, unde summa illi cura est nocitura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi donat, nec clemens, qui sibi ignoscit, nec misericors, qui malis suis tangitur. Quod aliis praestare liberalitas est, clementia, misare natura est. Beneficium res voluntaria est, at prodesse sibi necessarium est. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudbeneficium dat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam cre
Abbreviated transcription (Latin):
ut in possessionẽ cius alos q in¬
duceret. ꝙͣ potentie suc d̾ tractu¬
rus inuidiam. si qd̃ nulli liccre
debebat. płib licuiss. dũ ex̃ord̾i.¬
ria ꝯcupiscit imꝑia. dũ ꝓuĩtias
tis. Ingratus ip̃e pompei hostis
ac uctor. a gallia germama. bel¬
lum murbe circũagit. ⁊ ille ple¬
bicola ille ppłatis castra mar¬
co flaminco posuit ꝓpus qmͣ p

Expanded text:
ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, tis. Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit prop
Abbreviated transcription (Latin):
ti. segnes ⁊ tardi.lenta noi. ñ
mala. hos ego nõ appeliabo. s
ꝯmonefaciar. ⁊ ad officiũ alird
agentes educã. Qui statĩm̃ sic
respondebũt. ignosce. nõ meher¬
culc sciui hoc te desid̾are. Alioqu
ultro obtulisser. rogo ne me m¬
gratũ eristimes. memini quid
inͥ p̃stitis. hos gͦ quare dubitem
potucro. peccare ꝓhibeo. Multo
niag̃ amico ⁊ ne peccet.⁊ ne in
me potissimũ peccet. alt̾m illi be

Expanded text:
ati, segnes et tardi, lenta nomina, non ati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me
Abbreviated transcription (Latin):
do. sic do. tanq̃ nũqͣ repetiturus.
legẽ nõ hnt. ñ actionẽ. atq osue¬
tudo uite humane oĩ lege ualẽ¬
ciordataditũ. Nulla lex uib.aĩ¬
coꝵ secreta ñ eloqui nuula łx iu¬
lexc ad id prandũ nos ꝙ alicui ꝓ¬
misimꝰ alligat. nulla. querar tũ
cũ co q archanũ ẜmonẽ ñ ⁊ti¬
nucrit. et fidc̃ dat̾a nec ẜuatam
cogit. ut ad cũ ucniã cũ quo
mͥ diu luctandũ sit Quis tam
ingͣtus ẽ. ut illi ñ sit satis ad¬
moneri. eũ tͣnsibo. nec diguu
iudicabo. qui ingͣtus eẽ cogat᷑.
Quomo fenerator quosdaz de¬
bitores nõ applłat quos scit d̾¬
coxisse. et in quoꝵ pudorẽ ncħ
sup cit. nisi qd̃ peat.sic ego i¬
quosdam ingratos pała ac ꝑ¬
tinacit̾ p̃terido. neabullo be¬
neficiũ repetã. insi aquo abli¬
tur ñ ero. s recepturꝰ. multi st̃
qui nec negare uolunt. ꝙ accc¬
perunt. nec referre. ꝗ nec tã bo¬
in sũt qͣ gͣti. nec t̾a mali qͣ ing̃¬

Expanded text:
do, sic do tamquam numquam repetiturus, do, sic do tamquam numquam repetiturus, legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iulex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam c aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appellat, quos scit decoxisse et in quorum pudorem nihil superest, nisi quod pereat, sic ego quosdam ingratos palam ac pertinaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingr
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e pr̃are uoluiss. nec nõ ⁊ de¬
buiss. hoc t̃n ita beneficiũ ẽ. si ñ
cadauer absconderẽ. s si corpus
agnoui. si filio cunc hoc pr̃are me
cogitaui. at si t̾ram ignoto mor¬
cuo micci. nullũ ihoc hẽo hui
officii debitorem inpublicũ hũa¬
nꝰ dicis aliqs. quid tanco oꝑe q̃¬
terca si bono uiro dedisti expecta
ne inuiriam illi facias appellan¬
do.tanꝙ̃ sua sponte reclditurus
nõ firiss. Si malo iiro dedisti.
flecte bñficiũ n̾bo. ne corrupetis
creditũ faciendo. p̃terea lex que
nõ iussit. repeti uetuit. uerbas̃
ista. qni diu me nichil urget.
qm diu fortuna nichil cogit.
petam potiꝰ bñficiũ qͣ repetam
ur si de salute lib̾oꝵ agitur si ĩ
piculũ uxor deducit᷑. si patrie sa¬
lus ac lib̾tas mittit me ⁊̃ quo
ire nollem. Imꝑabo pudorinco
et testabor onña me fecissenec
opꝰ esset auxilio mͥ hõis mgrati.
nouissime recipiendi bñficime¬
cessitas. repctendi uc̃cundiã oĩ¬
cet. Uenide cũ bono uiro bñfm̃

Expanded text:
ipse praestare voluisset nec non et debuisset. Hoc tamen ita beneficium est, si nocadaver absconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc praestare me cogitavi. At si terram ignoto mortuo inieci, nullum in hoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit." Verba sunt ista. Quam diu me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit me etiam, quo ire nollem, imperabo pudori meo et testabor omnia me fecisse, ne opus esset mihi auxilio hominis ingrati; novissime recipiendi beneficii necessitas repetendi verecundiam vincet. Deinde, eum bono viro beneficium
Abbreviated transcription (Latin):
erant sanauit. qui cuz ap̾nesti¬
na arte usq ad collinã portam
p sanguinẽ hũanũ incessiss. a¬
lia edidit m urbe p̃lia. alias ce¬
des. legiones duas. ꝙ crudele
ẽ post uictoriam. q nephas pꝰ

Expanded text:
erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post
Abbreviated transcription (Latin):
q indicare meliꝰ fuiss. qd rerum
nr̃aꝵ status posceret. deos quor
noticiã nulla res effugit ⁊ogamꝰ
⁊ illos uota nõ exorant. s admo
c̃ dos allegat officia. et aras religi¬
ose cultas moĩ uelle ac posseso¬
cũta uͥtus ẽ. quos obseq̃ns raciet.¬
⁊ parem. huc illuc t̾remis lemter
motis. tlectendu ẽ. paucis aĩmꝰ

Expanded text:
quoque indicare melius fuisset, quid rerum nostrarum status posceret. Deos, quorum notitiam nulla res effugit, rogamus, et illos vota non exorant, sed admoncerdos adlegat officia et aras religiose cultas. Moneri velle ac posse secunda virtus est. Equus obsequens facile et parens huc illuc frenis leniter motis flectendus est. Pa
Abbreviated transcription (Latin):
qr illa benet̾icia. ⁊ qui dat applłit.
⁊ qui accipit. Ita qui ueri b̃nficii
spc̃m fefellit. tam mgͣtus ẽ. qͣ ue¬
neficiis qui soporem cũ uenenu
crederet. Miscuit Elcantes uche¬
tus ẽ. ⁊ habet spoliandi atq int̾¬
ficiendi noluntatẽ. Eex̾cet᷑ atq
apitur ope nequicia. nõ incipit.

Expanded text:
quia illa beneficia et qui dat appellat quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehetus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere nequitia, non incipit.
Abbreviated transcription (Latin):
meliori darent᷑. ini pestifera sũt.
sint. quid nõ recioitis. ingratis
crit. Sunt aĩ dona. sunt corporis.
sũt fortune. Illa aĩ bona a stulto ⁊¬
ac malo ib̾mouent᷑. ad hoc admi¬
qui infelicitatis humane longe
lateq t̾minos ponũt. auĩt. mi¬
nuta bñficia puentura admalos.
hec qui nõ reddit ingratus est.
nobis itaq beneficia eẽ ñ placet.
que nõ sunt aĩmũ factura meli¬
orem ꝯmoda tũ illa esse ⁊ expetẽ¬
da nõ negamiꝰ. hec ⁊ uiro bono da¬
re malus potest. ⁊ accipe a bono.
ut pecumam. uestes. honores. et
uitam. Que si nõ recddit. ingͣti i
nomẽ incidit. at quom᷑ ĩ gratũ
pꝑ s̃mulitudinẽ codem uocabło
ꝯp̃hensa sũt. Sic piriten ⁊ argen¬
team. ⁊ auream dicimꝰ Sic illitta¬
tum nõ extoto ridem. s adlr̃as
altiores nõ ꝑductũ. Sic q male
uestitũ ⁊ parmosũ uidet. nutu¬
ista sunt tꝙͣ bñficia sic ⁊ ille tqͣ
ingratus ẽ. nõ ingͣtus. Falsum ẽ

Expanded text:
era sunt. sint, quibus non redditis ingratus erit. Sunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a stulto ac malo submoventur ; ad haec admique, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nuduista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam ingratus est, non ingratus." Falsum est,
Abbreviated transcription (Latin):
illi qui explicuit sinc ullo negõ
spirat. qr ꝯmissuras eoꝵ ⁊ moris
uoluptatem temptãt enĩ acumẽ
que uident᷑ callida ⁊ insidiosa.
securitatẽ ac segniciem ĩgeniis
anferunt. quib mõ campꝰ mnqͦᷤ
uagent᷑ st̃nendꝰ ẽ. mõ crebri aliq̃
et confragosi obiciendum ꝑ qd̾
obrepant ⁊ sollicite uestigium
faciant. dicit᷑ nemo nĩgratꝰ esse.
dicitis stoici. ergo bñficui nõ ac¬
cipit malus. ingratus ẽ eciã nuc
Bñficiũ honesta ⁊ ꝓ babił res ẽ
apud malũ nulli honeste res
aut ꝓbabiu locus est. ergo ne
beneficio. Quid si accipe nõ por
nec recldere quidẽ d. Et iõ nõfił
in gratus. eciain nẽ dicitis bol¬

Expanded text:
illi, qui implicuit, sine ullo negotio illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras voluptatem temptant enim acumen quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant. Dicitur nemo ingratus esse ; dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus est. " Etiamnunc beneficium honesta et probabilis res est; apud malum nulli honestae rei aut probabili locus est, ergo nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet, et ideo non fit ingratus. " Etiamnun
Abbreviated transcription (Latin):
cias agentiũ uerbis abutim. Bñ
Qui s̾ bñficiĩ dat. nõ pot̾ ñ recipe
q dedit. ergo nõ ẽ b̃nficiũ. Aliotẽ¬
pe bencficiũ accipit. alio reddit.¬
In bñficio hec ẽ ꝓbabile ł suspic¬
litatis interĩ suc oblitus ẽ.q.
altĩdedit ablaturus sibihxtñ
facit qui bñficiũ sibi dat. Bñfi¬
ciũ dare socialis res ẽ. aliquem
ꝯciliat. aliquẽ obligat sͥ dare
nõ ẽ sociał res. neminẽ ociliat
hic homo colendus ẽ. Ali bñti¬
dat. Is aut̃ qui sibi bñticuĩdat.
sua causa dat. Nõ cit bñficium
uideor tibi iam illud ꝙ in pnciꝰ
dixam m̃titꝰ. dicis mcabeẽ abeo
qui oꝑẽ p̾cium fecit. ĩ me totam
oꝑam bona fide ꝑdere. Expecta¬
Expecta ⁊̃ hoc uerius dices. si te
gias. inquas licuit nõ destendeͣ
Quid enĩ boni ẽ nodos opose sol¬
uere. quos ip̃ẽ ut solue̾s feccris
s q̃ admodũ quedã moblecta¬
mentũ ac iocũ sic illigant᷑ ut eo¬
ꝵ solucio ĩꝑito difficius sit. que

Expanded text:
tias agentium verbis abutimur. Be; qui sibi beneficium dat, non potest non recipere, quod dedit ; ergo non est beneficium. Alio tempore beneficium accipitur, alio redditIn beneficio et hoc est probabile, hoc suspiclitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat,: " Hic homo colendus est ; illi benefidat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul geris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae
Abbreviated transcription (Latin):
sidͣt. Quedã cũ sint honesta pui¬
hũt locũ. laudat᷑ ⁊ int̾ maxĩa hua
in gmͣs bona fides colit᷑. sũ quis
ergo d̾r sibi fidem p̾stitisse uemo
minc adultimã ꝑtem. qui gram
reft᷑. aliquid d impende̾. sicut q̃
soluit pecuniã. nichil aut̃ impen¬
dit qui gr̃am s̾refcit. nõ magis
qmͣ ꝯsequit᷑. qui ben eficiũ ase ac¬
cepit. Bñticiũ ⁊ gr̃e relacio. ultro
citroq ire debent. int̾ unũ hoĩem
nõ est uicissitudo. Qui gr̃am re¬
fert inuicẽ ꝓdẽ ei a quo ꝯsecut᷑
e aliquid qm gr̃am sͥ refert.
cui ꝓdẽ ũbi. ⁊ quis nõ alio loco.
relacionẽ grẽ. Alio bñticiũ cogi
ĩmo quis nõ igratꝰ fuit. hoc ut
agere debͥemꝰ ⁊ gr̃am referit debe¬

Expanded text:
int honesta, pulhabent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fides colitur ; num quis ergo dicitur sibi fidem praestitisse ? Venio nunc ad ultimam partem. Qui gratiam refert, aliquid debet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui gratiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogit? Immo quis non ingratus fuit, ut hoc agere debemus, et gratiam referre debe
Abbreviated transcription (Latin):
ietor. ⁊ꝯtingor. ñ obligor. uelim
tm̃ tu qui debe̾ te ñ putas respõ¬
deas mͥ. filii bona ualitudo. felici¬
tas. patmoniũ ꝑtinet ad patre.
felicior futurus ẽ. si saluũ filium
habrãt. int̾cncior si amifit. Qi
cigo s amifit qui ⁊ felicior fit a
nic. et infencitas matĩe piculo
lib̾atur. nõ accipit beneficiũ. Non
ruquit. quedã enĩ malios ⁊fe.

Expanded text:
laetor et contingor, non obligor." Velim laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatur, non accipit beneficium ? " Non," inquit ; " quaedam enim in alios
Abbreviated transcription (Latin):
or. Qnͣto satiꝰ ẽ. gratũ aduersus
p̾ccptas uoluntates. nõ alioꝵ
annos ꝯputare s suos benigne
estimare ⁊ in lucro ponẽ. hoc me
dignũ indicanit deus. hoc satis
ẽ potuit plus. S hoc quoq bñti¬
ciũ ẽ. Grati simꝰ adu̾sus deos.gͣti
adu̾sus homĩes grati aduersus
ri et socero. dic mͥ nbi debrã de¬
sinẽ. quousq ꝑsonaꝵ seriem se¬
quar. si agrimi coluero.tibi bñ¬
fitium detero. Si domũ tuã ar¬
dentẽ rest̾ntero. Aũ ne ñ çadat
excepo. tibi bñficiũ dabo. Si ẜnuĩ
tuũ sanano. tibi ĩputabo. Si fili¬
ũ tuũ ẜuan̾o. nõ hebis bñficiu
neũ. dissimilia ponis exempla.
qr qui agrũ nicũ colit. agro bñ¬
ficuĩ nõ dat s mͥ. et qui domu
meã quo minꝰ ruat fulcit. pr̃at
mͥ. ip̃a enĩ domꝰ sine sensu est.
debitorem me ht̃. qr nullum ht̃
⁊ qui agrũ me colit. ñ illũ s me
demereri uult. Idẽ de ẜuo diçam
pax ẽ. Itaq ille accipit. ego b̃n fiñ

Expanded text:
or. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus ri et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praestat mihi, ipsa enim domus sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam pax est; itaque ille accipit, ego beneficio
Abbreviated transcription (Latin):
eneficums
dedit. slatura pͥus ẽ ut quis de¬
leat. denioe ut pr̃am referat de¬
bitor nõ est sine creditore. slõ ma¬
gis qmͣ maritus sine uxore aut
sme filio pat. aliquis dare d. ut
aliquas accipiat. sion ẽ dare nͣ
accipe in dextram manũ desimi¬
stra tͣnsferre. quomͦ nemo se por¬
tat. q̃nis corpus suum moueat
⁊ tnͣfferat. quomõ nemo qͣuis
ꝓse dixiͣt ad fuisse sibi d̾r. nͨ sta¬
tuam sibi tanqmͣ patrono suo
ponit. Quomͦ si eger cũ cura sua
ꝯualuit m̾cedem a se nõ exigit
sic in om̃i negecio ⁊̃ cum aliqd¬

Expanded text:
eneficium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, sic in omni negotio, etiam cum aliq
Abbreviated transcription (Latin):
rum ac scuũ. ⁊ sui negligentem.
tã alieni corzis leno mala au¬
dit. q̃ siri. Nẽpe rep̃b endit᷑ assen¬
tator. ⁊ aliena subseqũs uerba.
paratus ad falsa landator. ñ mi¬
nꝰ placens sͥ ⁊ se suspiciens. ut ita
ditim. assentator suns. Uiciauͦ
t̃m cũ foris peccant in uisa sũt.
s etiam cũ in se retor quent᷑ Quẽ
qmͣ qui se h̃t in potestate. Gen
inquit. agit socrati gr̃as. ꝙ ab
illo didicit. qrͣ socͣtes sibi ñ agat
ꝙ ip̃e se docuit .m. cato ait.q sĩbi
derit. a te ip̃o niutuare. qͣs e do¬
nare mͥ ñ possiumm. si ꝯmodare
possũ in rurimabilia sũt inqb

Expanded text:
sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem quam qui se habet in potestate ? Geninquit, agit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabi
Abbreviated transcription (Latin):
mari uol entem. nichil ad rem ꝑti¬
net. utrũ dare aliquid regi nolis.
an accipe a rege. in equo utramq
ponit repulsam. Et suꝑbo fastidiͣ
a cerbiꝰ est. qmͣ nõ timeri. uis scĩe
quid uere uoluerit. noluit ire ad
uoluntariam ẜuitutẽ is. cuiꝰ lb̾ta¬
tem cuutas lib̾a ferre nõ potuit.
satis ut existimo hanc ꝑtem tͣcta¬
uimꝰ an turpe ess beneficiis ĩti.
Quid qui querit scit nõ solẽ homi¬
nes s̾ ipõs beneficium dare. Maĩ¬
festum enĩ fuiss nõ esse turpe
a se ip̃miunci. Atq apud qͦsdam
stoicos. ⁊ dehoc ambigit᷑ an pos¬
sit aliquis s̾ bñticiũ darc. ande¬
beat referre sibi gr̾am. Quid ut
uideret᷑ querendũ. illa fecerũt.
gam.⁊ odi me. multa p̃terca mꝰ¬

Expanded text:
mari volentem. Nihil ad rem pertimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid regi nolis an accipere a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est quam non timeri. Vis scire, quid vere voluerit ? Noluit ire ad voluntariam servitutem is, cuius libertatem civitas libera ferre non potuit ! Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; mafestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi gratiam. Quod ut videretur quaerendum, illa fecerunt : gam " et " odi me," multa praeterea
Abbreviated transcription (Latin):
excludit totius aspectum si recto
libramento int̾ solem t̾rasq me¬
dia successit. S iam ista sidera hoc
⁊ Illo diducet uelocitas sua. iam
recipient diem t̾re. ⁊ hͥ ibit ordo
ꝑscła. dispositosq ac ꝑatos dies
ht. quib sol int̾cursu lune uete¬
tur omẽs radios effunde̾ paulũ
expecta iam emerget.iam istud
uclud nubem relinquet.iam ex¬
solutꝰ ĩpedim̃tis lucẽ suam libere
mittet Socrates parem gr̃am ar¬
chelao referre nõ poss si illũ reg¬
nare uetuiss. parum scil magnũ
bñficium a socrate accipiebat. Si
hoc socrates dixit. uir facetus. et
erat. derisor õium maxĩe potenci¬
um maluit illi mansuete negaẽ
qmͣ ꝯtumacit̾ aut suꝑbe. dixit se
nolie beneficia ab eo accipe cui ñ
poss pania reddere. Timuit forta¬
frone cogeretur accipe que noll.
timuit ne quid indignũ socrati
accipet. dicet aliquis. negasset si
nollet. S instigass in se regem ĩ¬
solentem. ⁊ omĩa sua magno esti¬

Expanded text:
excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non posset, si illum regnare vetuisset ? Parum scilicet magnum beneficium a Socrate accipiebat, si hoc Socrates dixit ? Vir facetus et et, derisor omnium, maxime potentium, maluit illi nasute negare quam contumaciter aut superbe ; dixit se nolle beneficia ab eo accipere, cui non posset paria reddere. Timuit fortasse, ne cogeretur accipere, quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " Negasset, si vellet. " Sed instigasset in se regem insolentem et omnia sua magno aesti
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ege aurem mͥ puellam. Quc
suera sunt. q̃ adm aliquis sibi
In uiria ⁊ bñficiũ ꝯͣria sunt si
deanquo dicimꝰ minriam sibi
tuam sibi

Expanded text:
 aurem pervellam.' Quae si vera sunt, quemadmodum aliquis sibi Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de aliquo dicimus : ' Iniuriam sibi um sibi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽdicitis bol
uir omĩa recte facit. Si onña recte
facit. Pgratus esse nõ pot̃. malo
uiro beneficiũ nemo dare potest.
bonus dr̃gm̃ recddit. malus non
accipit. quid si ẽ nec bonus qsꝙͣ
ingratus est. nec malus.ita ingͣ
qr quicqd ad illũ puenit id pͣuo
usu corrumpit᷑. quẽ admodũ sto¬
machꝰ morbo uiciatus. ⁊ colligẽs
labẽ quoscũq accepit cibos mit¬
tit. ⁊ om̃e alimentũ in cãm dolo¬
ris trahit. it a aĩmꝰ cecus quicqd
illi ouscris id onꝰ suũ ⁊ ꝑmciẽ
⁊ occasiouẽ mific tacit. felicissi¬
mĩs itaq s ulentissmisq płi¬
niũ estus sb̃est. minꝰq sc inucĩ¬
unit. quo in maiorem matĩam in¬
adcrunt qmͣ fluctuarent᷑. gͦ nich̾
pot̾ ad malos pucnire. qd̾ ꝓsit.
ĩmo nich qd̾ nõ noceat. Quec̃q
enĩ illi ꝯtigcrunt. ĩnaturã suam

Expanded text:
dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita ingrquia, quidquid ad illum pervenit, id pravo usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus, quidquid illi commiseris, id onus suum et perniciem et occasionem miseriae facit. Felieissimis itaque opulentissimisque plurimum aestus subest minusque se inveniunt, quo in maiorem materiam inciderunt, qua fluctuarentur. Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non noceat. Quaecumque enim illis contigerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ accipe benetĩciũ me oportet
debere. dende referre. debendi
locus nõ est. qr sm e ulia mora
rectpimiꝰ. dat nemo nisi altĩ. intͣ
debet nemo ñalti rectoit nemo
ñ alti. Intra unũ id nõ pot̾ fieiͣ
ꝙ tociens duos exigit. Beneficiũ
est p̾stitisse aliquid utilit̾. u̾bũ
aut̃ p̃stitisse ad alios spectat. Nlũ¬
quid nõ demens uidebit᷑ qui ali¬
qd sibi uendidisse se dicet. qr uen
s̾ dedit. qr nemo dat sibi aliquid
duo pͣria m uno coeunt. ut sit idẽ¬
dare ⁊ accipe. et imi nũc multũ
int̾ c̃. int̾ dare ⁊ accipe. Quid in cũ
ex diu̾so uta u̾ba posita sint. atip¬
sibi siquis bñt̾ĩciũ dat. nichilm
t̾ ẽ int̾ dare ⁊ accipe. paulo añ di¬
cebam qued̾a ad alios ꝑtine᷑. et
sic cẽ formata.ut tota signit̾ica¬
umgit᷑. sine alto nõ ẽ. ⁊ benefici¬
uni sine alto nõ ẽ. Idem ip̃o uoca¬
bulo apparct. in quo hoc otinetur
benctẽcisse Nemo aut̃ sibi bñfac̾

Expanded text:
mus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia vsibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coeunt, ut sit idedare et accipere. Etiamnunc multum interest inter dare et accipere ; quidni ? eum ex diverso ista icium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significad datur, sine altero non est, et beneficium sine altero non est. Idem ipso vocabulo apparet, in quo hoc continetur, " bene fecisse " ; nemo autem sibi bene facit,
Abbreviated transcription (Latin):
referat. Ut ꝯcedam aliquẽ ase
accipe bñficium. dum accipit
reddit. domi qd̃ aiũt uͥsura fit. ⁊
uclud lusorium nomẽ se oxͣit
bere. nõ ht mũ int̾ duos locum.
Quomiᷤͦ gͦ m uno esiscit qui se
obligando lib̾at. ut morbe ac
pila nichil unũ est. nchil sũmũ
nichil excremu. mchil pͥmum.
qr motu ordomutat᷑.⁊ que seque¬
bantur. p̃cedunt et que occidbat
orunt᷑. omĩa quomicumq ierint¬
tñ ad idem ren̾tunt᷑ ita in hõme

Expanded text:
recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim trbere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertu
Abbreviated transcription (Latin):
ram sũmissi./ Panctiꝰ quide affrica¬
nũ auditorẽ ⁊ familiarẽ suũ. solitũ
ait dice̾̃ ut equos pꝑ crebras ꝯtẽcio¬
nes p̃lioꝵ ferocitate exultãtes. do¬
mitorib tradẽ soleant. ut hiis fa¬
ciliorib possint uti sic hoĩes sçdis
reb effrenatos. s̾q p̃f̾identeᷤᷤ. tãꝙͣ¬

Expanded text:
fricanum. et familiarem suum solitum, ait, dicere; ut equos, propter creatas contentiones praeliorum, ferocitate exsultantes, domitoribus tradere soleant, ut his facilioribus possint uti: sic homines secundis rebus effrenatos, sibique praefidentes, ta
Abbreviated transcription (Latin):
si cꝗtire monẽt sñtq ⁊̃ in reb ꝓspis
⁊ aduolũtatẽ ur̃a fluentib super¬
biã magno ope fastidiemꝰ arrogaciã¬
q fugiamꝰ. Nã ut adu̾sas res sic
scdas ĩmod̾ate ferre leuitatis est.
ppũ quidẽ macedonũ regẽ reb ges¬
ais̃ ⁊ głia suꝑatũ afilio. facilitate ⁊
bũanitate in deo supiorẽ fuisse. Ita¬

Expanded text:
is, et ad voluntatem nostram fluentibus. superbiam magnopere, fastidium, arrogantiamque fugiamus. Nam ut adversas res, sic secundas immoderate ferre, levitatis est. ppum quidem, Macedonum Regem rebus gestis, et gloria superatum a filio, facilitate et humanitate
Abbreviated transcription (Latin):
catẽq in religioso. ita fc̃m ẽ in sup¬
scicioso ⁊ religioso. Alteꝵ uicii no¬
men. Alter landis.
Emichi uideor satis ⁊ eẽ de

Expanded text:
ae in religioso. ita factum est in superstitioso et religioso alterum vitii nomen alterum laudis. Ac mihi videor satis et e
Abbreviated transcription (Latin):
st ⁊ malignitate
suspecta ẽ. testimoniũ uitati non
mncicie recddas. cũ dsidacione ꝓ¬
micte. pleniꝰ q̃ ꝓmiseras presta.
Si prudens ẽ Aĩmus tuus. trib
tempib dispenset᷑. presencia or¬
dare. nam qui nichil dep̃terito
de futuro p̾meditat᷑. incantus ĩ¬
⁊mala futura ⁊ bona. ut illa susti¬
nere possis.ista mod̾are. Nõ semp
in actu sis. s in t̾dum aĩo tuo re¬
quiem dato. ⁊ requies ip̃a plen.
sit sapientic studus. ⁊ cogitaciõi¬
b bonis. prudens enĩ nũqͣ ocio
manet. Aĩmũ aliqũ remissum

Expanded text:
e suspecta est. Testimonium veritati, non amicitiae reddes. Cum consideratione promitte plenius quae promiseris praesta. Si prudens est animus tuus, tribus temporibus dispensetur. Praesentia ordare. Nam qui nil de praeterito de futuro praemeditatur, in omnia intuo futura mala et bona ut illa sustinere possis et ista moderari. Non semper in actu sis, sed interdum animo tuo requiem dato: et requies ipsa plena sit sapientiae studiis, et cogitationibus bonis: nam prudens nunquam otio m
Abbreviated transcription (Latin):
tricte uidet. consilia pitoꝵ exap¬
tis obscura estimant.expius ma¬
gna. ex ꝓrimis remota. expartib
tota. Non te moueat ditẽtis auc¬
toritas. Ne quis. s quid dicat m¬
tendito. neq qm multis. s qb
pliccas cogita. Id quere. ꝙ potes
in uenire. id disce qd̃ potes dis¬
cerc. id opta. qd coram bonis op¬
tari pot̾. Nec altiori rei te ponas.
in qua statim cibi tremendũ sit
descendẽti cadendũ est.tunc ꝯsi¬

Expanded text:
cuncta videt. Consilium peritorum, ex apertis obscura aestimat, ex parvulis magna, ex proximis remota, ex partibus tota. Non te moveat dicentis auctoritas, nec quis, sed quid dicat, intendito. Nec quam multis, sed qualibus placeat, cogita. Id quaere quod invenire possis. Id disce, quod potes scire. Id opta, quod optari coram bonis potest. Nec altiori te rei imponas, in qua tibi stanti tremendum, ascendenti cadendum sit. Consi
Abbreviated transcription (Latin):
nec incipe. in quib ꝑseuerare sit
norium. prudens fallẽ nõ uult.
pies quib si ⁊ĩmũ tuũ oblecta¬
uens. cũ omĩa disposu̾s. tristis
remancbis. S cogita cio tua sta¬
bilis sit. certa. siue delibẽt. siũ q̃¬
rat. siuc ꝯtemplet᷑. nõ recedat.
uero. Sermo quoq tuus nõ sit
ĩamis. s aut suadcnt. ⁊ moneat
aut ꝯsolet᷑. auit p̃cipiat. lauda pn¬
ce. uitupa partiꝰ Nã similit̾ eñ
rep̃hensibilis ẽ inmia laudacio.
sicut ĩmod̾ata intuꝑacio. Mla siq

Expanded text:
nec incipere, in quibus perseverare sit nec incipere, in quibus perseverare sit noxium. Prudens fallere non vult, pies; quibus si animus tuus se oblectaverit, cum omnia disposueris, tristis remanebis: sed cogitatio tua stabilis, et certa sit; sive deliberet, sive quaerat, sive contempletur, non recedat a vero. Sermo quoque tuus non sit inanis, sed aut suadeat, aut moneat, aut consoletur, aut praecipiat. Lauda parce, vitupera parcius. Nam similiter reprehensibilis est nimia laudatio, ut immoderata vituperatio.
Abbreviated transcription (Latin):
magni estimes ꝙ caducũ est.
apud te que ħes tanqmͣ alic̃a
suabis. s ꝓte tanq̃ tua ⁊ dispẽ¬
ses ⁊ utaris. Si prudenciã ãplec¬
teris. uͥq idem eris. et ꝓut reꝵ
Nudentis ꝓprium ẽ exai̾are
usilia et non cito facili cre¬
dulitate ad falsa ꝓlabi ¶ de du¬
biis nõ diffim.as. s suspensam
tenc sñam. ¶Nichil mexptuz
est statim ⁊ uerũ ẽ. sicut ⁊ sepius
q pͥmũ incredibile uid̾r. nõꝯti¬
nuo falsum ẽ. Crebro siquidem
faciem mendacui ui̾tas tenet Cre¬
bro mendaciũ facie uitatis occu¬
lit᷑ Nam sicut. iliqũ t̾rontẽ t̾stẽ
amicus. et blandam adulator
si prudens esse cupis. in futura
ꝓspectum intende. et que possũt
ꝯtingere ño tuo cũcta ꝓpone. m¬
chil tibi subitũ sit. S totũ ante
ꝓspicias. Nam qui ꝓuidus ẽ nõ
dicit nõ putaui hocͥ tieri. qr ñ du¬
bitat. s expectat. nõ suspicat᷑. s
cauet. cuitumq facti cãm reqre
cũ micia inuenis. exitus cogita¬

Expanded text:
magnum existimes quod caducum est; nec apud te quae habes tanquam aliena servabis, sed pro te tanquam tua dispenses et utaris. Si prudentiam amplecteris, ubique idem eris; et prout rePrudentis proprium est examinare consilia, et non cito facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis non definias, sed suspensam teneas sententiam. Nihil inexpertum ile statim verum est; sicut et saepius quod primum incredibile videtur, non continuo falsum est. Crebro siquidem faciem mendacii veritas retinet. Crebro mendacium specie veritatis occulitur. Nam sicut aliquando tristem frontem amicus, et blandam adulator Si prudens esse cupis, in futurum, prospectum intende; et quae possunt contingere, animo tuo cuncta propone. Nihil tibi subitum sit, sed per otium ante conspicies. Neri; quia non dubitat, sed exspectat; nec suspicatur, sed cavet. Cujuscunque facti causam require: cum initia inveneris, exitus cogita
Abbreviated transcription (Latin):
uirum faciunt. de prudenta
Uisquis g prudenciam se¬
qui desideras. tunc proe
recte uiu̾es. Si omĩa p̾us esti¬
mes et ꝓpenses. et dignitatem
reb nõ exopinione multoꝵ s
exhec caꝵ natuia ꝯstituas. nam

Expanded text:
CAPUT PRIMUM. De prudentia. Quisquis prudentiam sequi desideras, tunc per rationem recte vives, si omnia prius existimes et perpenses, et dignitatem rebus non ex opinione multorum, sed ex earum natura constituas. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
Conclusio ẽ artificiosus orõmis ter¬
minꝰ. Nunc qm̃ una cũ oratoris of̃¬
ficiis quo res cogiitu facilior esset.
ꝓducti sumꝰ ut de orõnis ꝑtib loq̃¬
remur. ⁊ cas ad inuencionis rõne
accõmodaremꝰ. de exordio p̾mũ dicẽ

Expanded text:
Conclusio est artificiosus orationis terminus. Nunc, quoniam una cum oratoris officiis, quo res cognitu facilior esset, producti sumus, ut de orationis partibus loqueremur et eas ad inventionis rationem adco
Abbreviated transcription (Latin):
satis ess argum̃ti malũ eẽ dolorẽ
nec ferre possum aialu ẽ ig dolor.
du deantẽ cũ pede t̾ram ꝑcussisset
usum exepigoneis fer dixisse au¬
dis ne hac amphiara sb̾t̾ram abdi¬
te. zenonẽ signiticabat aquo illũ
d gñare dolebat at nõ pat̾ possido¬
solebat narrare. pomperꝰ se curro¬
dũ ueniss decedens asyra audie
uoluisse possitoniũ. S cũ audiss
lutamss honorificis q u̾bis ꝓse¬
cutus ess molesteq se dixissi feite
ꝙ eũ nõ poss audire at ille tu uo
rquit potes nec omittã ut dolor
corpis effic̾iat. ut trustra cant eurr
admeuemit. ⁊taq narrabat eum
qͣuit ⁊ copiose dehec ip̃o nichilesse
uonu nsi qd̾ ess honestui cubantẽ
disputasse. Sumꝙ aiͣ faces ei dolo¬
ris admonẽnt᷑ sepe dixisse nichil
agis dolor ꝙius sis molestus. nö
te esse ꝯfitetor malũ omĩo ꝙ ones
dan ⁊ nobilitati labores ꝯteynen¬

Expanded text:
satis esset argumenti malum esse dolorem. satis esset argumenti malum esse dolorem. nec ferre possum. malum est igitur dolor. tum Cleanthem, cum pede terram percussisset, versum ex Epigonis ferunt dixisse: audi/sne haec, Amphiara/e sub terram a/bdite? Zenonem significabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidosolebat narrare Pompeius, se, cum Rhodum venisset decedens ex Syria, audire voluisse Posidonium; sed cum audisset lutavisset honorificisque verbis prosecutus esset molesteque se dixisset ferre, quod eum non posset audire, at ille: tu vero inquit potes, nec committam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit. itaque narrabat eum graviter et copiose de hoc ipso, nihil esse bonum nisi quod esset honestum, cubantem disputavisse, cumque quasi faces ei doloris admoverentur, saepe dixisse: 'nihil agis, dolor! quamvis sis molestus, numquam te esse confitebor malum.' Omninoque omnes clari et nobilitati labores contin