comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Rima ẽ igͣ amplificandi uł minuendi sp̃es in ip̃o rei nõĩe ut cũ eum ꝗsit ceus ceci¬
sum. eum guã sit imꝓbus lat᷑nẽ. Cont᷑ q eũ qui pulsauit aergisse ꝗ uulnianit lesisse
effuse libidinosa merettio more uiuere adultium ego putorem si quis hant panco
libius selutasser nam ⁊ impudicam meret cemuocauit ⁊ eũ cui longius cuilla fũt
usus lib̾ius salutasset hoe gñs ine̾̃scit ae fit maiisestius si ampliora Ioba cum ip̃is
nõibus pro quib ea poituri sumus conferant᷑ Ut cico in uerrẽ non .n. futems rap¬
torem non adult̾um s expug̾torempudicitie: nõ sacrilegũ s hostem sacͦꝵ religionũ¬
q nõ siccariũ. si crudelissimũ carnificem cinuna socioꝵoq inuest᷑ udiau addiximꝰ.
Illo .n. mõ ut sit multũ hoc ẽt̃ plus ut sit efficit᷑. Quatuor tũ max̾ gm̃ib  uneo c̃osta¬

Expanded text:
 sit caesus, occisum, eum, qui sit improbus, latronem, contraque eum, qui pulsavit, attigisse, qui vulneravit, laesisse effuse, libidinosa meretricio more viveret, adulterum ego putarem, si qui hanc paulo liberius salutasset? nam et impudicam meretricem vocavit, et eum, cui longus cum illa fuerat usus, liberius salutasset. hoc genus increscit ac fit manifestius, si ampliora verba cum ipsis nominibus, pro quibus ea posituri sumus, conferantur: ut Cicero in Verrem, non enim furem sed ereptorem, non adulterum sed expugnatorem pudicitiae, non sacrilegum sed hostem sacrorum religionumque, non sicarium sed crudelissimum carnificem civium sociorumque in vestrum iudicium adduximus. illo enim modo ut sit multum, hoc etiam plus ut sit efficitur. quattuor tamen maxime generibus
Abbreviated transcription (Latin):
legit. Stetit soleatus pretor p.r̃. cũ pallio purpurto tunicaq talari muliercula nix
inlittore non solum ip̃m̃ ss intueri uideat᷑ ⁊ locũ ⁊hĩtum s q̃dam er̃ ex his q̃ acã¬

Expanded text:
legit, stetit soleatus praetor populi Romani cum pallio purpureo tunicaque talari muliercula nixus legit, stetit soleatus praetor populi Romani cum pallio purpureo tunicaque talari muliercula nixus in litore, non solum ipsos intueri videatur et locum et habitum, sed quaedam etia
Abbreviated transcription (Latin):
uocant. Si de dispõitione diximꝰ. De sigutis & compomioe dicemus
cuo ac ꝓ babu plus est ei pr̃imi st̾ gradus in eo qd uelis expͥmendo Tertius qui hȩc nitidio¬
ra faciat p ꝓpͥe dix̾is cultĩ. Itaq enargeia cuiꝰ in p̃ceptis narͣatiomis feci m̃tionẽ: qr
plus est eiudentia uł ut alii oñt rep̃sentatio quam ꝑsprcuitas ⁊ illuo qd̾ pacet hͦ se
qͥdãmõ oñdit int̾ ornam̃ta ponamus Mlagna uirtus est res quib logniur lareat
ut cͥm iudeant enuntiare Non .n. satis efficit neq ut aebet plue enãtur or̃o si usq
qͦtota rer⁊ imago qͦdãmõ uebis depingit᷑ : Constitit in digitos extemplo anre¬
ctus uttrq ⁊ cet̾᷑a que nob̵ ullam pugilũ cong̾dientiũ ertem ita oñdont᷑: ut non
clarior futura fuit spectontib plimũ in hoc gñe sit̃ in cet̾is eminet Cic̾o. an ꝗsꝙ̃
tam ꝓcul a conopiendis imaginib reꝵ  ebest ut cico i uerrem cũ illã muerri

Expanded text:
vocant. sed de dispositione diximus; de figuris et compositione dicemuscuo ac probabili plus est. eius primi sunt gradus in eo quod velis concipiendo et exprimendo, tertius, qui haec nitidiora faciat, quod proprie dixeris cultum. itaque ἐνάργειαν cuius in praeceptis narrationis feci mentionem, quia plus est evidentia vel, ut alii dicunt, repraesentatio quam perspicuitas, et illud patet, hoc se quodam modo ostendit, inter ornamenta ponamus. magna virtus est res de quibus loquimur dare atatis efficit neque, ut debet, plene dominatur oratio, si usque quo tota rerum imago quodammodo verbis depingitur: constitit in digitos extemplo arrectus uterque et cetera, quae nobis illam pugilum congredientium faciem ita ostendunt, ut non clarior futura fuerit spectantibus. plurimum in hoc genere sicut in ceteris eminet Cicero. An quisquam tam procul a concipiendis imaginibus rerum abest, ut non, cum illa in Verrem
Abbreviated transcription (Latin):
cula tendens fect᷑ equis auiga neq audit curnus hẽnas. s he st sine ancapaaosi Re¬
tores euadere nõ potuẽtt eos ad Iuris studiũ deuenire. Ilud ꝓ eodam iam pene poetico
spũ si tñ cũ sira readitione qd̵ ẽ ad ornatũ accõmodatius nam ut cĩpestats sepe etito
aliquo celi signo cõmouent᷑. sepe imꝑuiso nulla ex c̾ta rõe ebstura aliqͣ ex cã concitẽt᷑¬
sic in hac comitioꝵ tempestate popular sepe itiligas quosigͣ cõmota sit sepeita
obscura ẽ ut sine cã exciteta iudeat᷑. St̾ ⁊ ille breuus negi per siluas ritu ferat aet
ilue Cic̾onis in clediũ. quo ex iudicio ueuit ex incendio nuidus effugit ꝗͥd silia possũt
ciuicunq ⁊̃ ex quotidiano ẜmone succurrere. huic sbiocet uietus non solũ aꝑte porme¬
di rem añ oculos s cucũtise ec nelocit. et mirito laudat᷑ biutas integra. seã minꝰ

Expanded text:
cula tendens fertur equis auriga, neque audit currus habenas. Sed hae sunt sine antapodosi. recula tendens fertur equis auriga, neque audit currus habenas. Sed hae sunt sine antapodosi. retores evadere non potuerint, eos ad iuris studium devenire. illud pro eodem iam paene poetico spiritu, sed tamen cum sua redditione, quod est ad ornatum accommodatius: nam ut tempestates saepe certo aliquo caeli signo commoventur, saepe imsic in hac comitiorum temobscura est, ut sine causa excitata videatur. sunt et illae breves, vagi per siluas ritu ferarum, et illud Ciceronis in Clodium, quo ex iudicio velut ex incendio nudus effugit. quibus similia possunt cuicunque etiam ex cotidiano sermone succurrere. huic subiacet virtus non solum aperte ponendi rem ante oculos, sed circumcise atque velociter. ac merito laudatur b
Abbreviated transcription (Latin):
hꝰ plis affert nouitatis. at ĩ expecteta mag̃ est :Lla ulgaria undi posst᷑ ⁊ ntilia tm̃
idconaliandom fidemut t̾ramcultu sic auĩ disciplinis meliorẽ ubioiẽq fitqi. Et ut
medio abalienata morbis m̃ora praidũt Ilã turpis ac ꝑnitiosos ⁊̃ si nob̵ singͥ cee¬
reant amputoidos Iam sublimius illud ꝓ archia foxa atq solitndines tioci Rendẽt
beste sepe m̃nant cunte flectunt᷑ atq consĩtũt il̃ qd̵ quiã gñs e ghon dideneto¬
na naxꝰ hm̃a ctrtuptũ est : Noma ⁊ falsis utuatut nec illo ĩs gnib similis ud: uolũt arplicãt
quoꝵꝓ ut᷑ q in his que ẽ. me iunone ubiq cãtari solebant. Mignoꝵ fluminũ naiugales fõ¬
Longe optimũ est cũ re cuiꝰ est imago cõnectitur collatione munc̃ã Rndaenti. qd̾ facit
tores atra innebula. Sequit᷑ in pͥ Georgicom post longam de bellis cimilib aut ex̾nis
conq̃stionõ ut cũ caroerib se se effidero quedrige addunt se inspatia i frustͦ ietia¬

Expanded text:
novitatis atque inexspectata magis est. illa vulgaria videntur et utilia tantum ad conciliandam fidem: Vt terram cultu, sic animum disciplinis meliorem uberioremque fieri, et Vt medici abalienata morbis membra praecidant, ita turpes ac perniciosos, etiamsi nobis sanguine cohaereant, amputandos. iam sublimius illud pro Archia; saxa atque solitudines voci respondent, bestiae saepe immanes cantu flectuntur atque consistunt  nec illa iis, quibus similia videri volunt, applicant. quorum utrumque in his est, quae me iuvene ubique cantari solebant, magnorum fluminum navigabiles fonlonge optimum est, cum re, cuius est imago, connectitur, collatione invicem respondente, quod facit tores atra in nebula. Sequitur in primo Georgicon post longam de bellis civilibus atque externis conquestionem: Vt , cum carceribus sese effudere quadrigae, addunt in spatia; et frustra retina
Abbreviated transcription (Latin):
Quid n. tuus ille inbero districtus in acio pher salica gladius agebar : cuis aris ule mut
petebat: quis sensus erat armoꝵ tuoꝵ : que tuamens oculimanuis eodor omimi:
quid cupiebas quid optabas: simle est hoc figure guãuocãt S ilic¬
a altis insurp̃itib aderat senitor carteris comis ex ptoris mons tronq socioꝵ
⁊ cuiũ rõꝵs lttor sextius fadem est fece rõ minueidi nã totidem st escendentib
quot descenantibus gradus Iõq uno tro exꝰ contentus eius loci quo cico de rõe Rulli
h dic. pauai tũ qui ꝓximi astit̾ent nescio guid illum đ lege ag ra uoluisse diet sus¬
picabant᷑ qd̵ si ad intellectũ referas minutio est. Si ad obscuritatem inc̃mentuõ. Scio
posse inderi quibusdom sp̃em̃ omplificationis h ꝑbolem ꝙͦ. tlam ⁊ hoc in ut̾nq ꝑtẽ
ualet s qr excedit hoc nom̃ int᷑pis differenda est. Quos continuo subiungem n¬

Expanded text:
Quid enim tuus ille, Tubero, destrictus in acie Pharsalica gladius agebat? Cuius latus mucro ille petebat? Qui sensus erat armorum tuorum? Quae tua mens, oculi, manus, ardor animi? Quid cupiebas? Quid optabasatque altius insurgentibus: aderat ianitor carcer victor Sextius. 28 Eadem fere est ratio minuendi. nam totidem sunt ascendentibus quot descendentibus gradus. ideoque uno ero exemplo contentus eius loci, quo Cicero de oratione Rulli haec dicit: pauci tamen qui proximi adstiterant, nescio quid illum de lege agraria voluisse dicere suspicabantur. quod si ad intellectum referas, minutio est, si ad obscuritatem, incrementum. scio posse videri quibusdam speciem amplificationis hyperbolen quoque, nam et haec in utramque partem valet; sed quia excedit hoc nomen in tropos, differenda est. quos continuo subiunge
Abbreviated transcription (Latin):
erat in eo qd̵ ultra est u̾ba defiet fit ⁊ ał̃t sup̃ sũmnũ achectio ut ap̃ xgiliũ de lenso
quo pulchrior ałr nõ fiut excepto laurentis corꝑe turni. Sũmũ est .n. qͦ pulchrior ałt
tnam occidisti nam ⁊ hoe auig̃ieli gñis ĩ tã aligd effic̃ ut nõ posse angi Ereclat
oro minus aperte Sed nescio anhoc ip̃o efficacius cum citra distinctionẽ in concextu r
curesu semper aliquid mnore moius inseguit᷑. Ut duomitu in antᵃ. Cico Inceto uõ

Expanded text:
erat in eo, quod ultra est, verba deficere. fit et aliter supra summum adiectio, ut apud Vergilium de Lauso: quo pulchrior alter non fuit, excepto Laurentis corpore Turni. Summum est enim, quo pulchrior alter tuam cecidisti. nam et hoc augendi genus est tantum aliquid efficere, ut non possit augeri. crescit orati minus aperte, sed nescio an hoc ipso efficacius, cum citra distinctionem in contextu et cursu semper aliquid priore maius insequitur: ut de vomitu in Antonium Cicero, In
Abbreviated transcription (Latin):
e tenui diligñtia ec proprictatem sigͥficatũ q mũ ditie alia copia lecup̃ alia florib
leta uitiũ non unũ gñs. Niam quicꝗg in suo gñe satis effectũ est ualet pcipua tñ eius
oꝑa Rei piorip. exigreranda indignitate ⁊ in cetis altitudo q̃dam Gaut acia in cõci¬
tum est. quale cassii quid facies cũ in bona tua muaso h ẽ cũ te docuero nescire ma¬
ledicꝰe ⁊ acre ut illud enissi ego Te consulem putem cõ tume nõ putes ei senatorem.
S ius erõis om̃is in augndo mĩnudndoq conistit. Ut̾q ꝓti totidẽ modi. Ex ꝗb pcipnos

Expanded text:
e tenui diligentia circa proprietatem significationemque munditiae. alia copia locuples, alia floribus laeta. virium non unum genus; nam, quidquid in suo genere satis effectum est, valet. praecipua tamen eius opera δείνωσις in exaggeranda indignitate et in ceteris altitudo quaedam, φαντασία in concin contumelia est positum, quale Cassii: quid facies, cum in bona tua inuasero, hoc est, cum te docuero nescire maledicere? Et acre, ut illud Crassi, ego te consulem putem, cum tu me non putes senatorem? sed vis oratoris omnis in augendo minuendoque consistit. Vtrique parti toti
Abbreviated transcription (Latin):
nõĩb enũtient᷑. qui iuderint q̃d non putant ẽẽ iutandũ: qr nec sit uox illa nã
quid uilimus an minuere concitate dice an moderate lete on seuere. Obundant
an presse. aspere anlent. Magnifice an sõtilit̾. Grauit an urbane: Tũ qyo tñsia
brobabile aũt cico idgñs dic̃ qdꝰ nõ pius minus ue est ꝙ̃ dic̃ non qr comi expolir¬
ẽ antãte in obis sm̃a uł grane uel aptas opimonim hõiu ac moribi his n. sel¬
uis licet assumere ea ꝗd iluscrim fieri orõe putat. Delictat tñs lata suplata ed
nom̃ aduncta ouplicia ⁊ iem stnificantia atq imitatione re nõ ab horrentia

Expanded text:
ibus enuntientur. quod viderint, qui non putant esse vitanda, quia nec sit vox ulla natura iqueat, augere quid velimus an minuere, concitate dicere an moderate, laete an severe, abundanter an presse, aspere an leniter, magnifice an subtiliter, graviter an urbane. tum , quo transProbabile autem Cicero id genus dicit, quod non nimis est comptum. Non quia comi expolirententias vel graves vel aptas opinionibus hominum ac moribus. his enim salvis, licet assumere ea quibus illustrem fieri orationem putat, delecta, translata, superlata, ad nomen adiuncta, duplicata et idem signific
Abbreviated transcription (Latin):
h̃ea uir tutes nobis inx ꝑmictitur. et st̃ plurima ita porta ab iis ꝙ omonẽ pͥmi feter̃t
aptanaes effectibus uedem nom mogitus & sibilus ⁊ murmur inde uenerãt : dem̃de
tanꝙ̃ consumpta sint oĩa nihil gn̾are audemus ip̃i cũ muita quotidie ab entio ficta
moriantur. Uxilla q̃ tre touiaera uocant q̃ ex uocibus inusum receptis cruocũq mõ
de clinontur nobis ꝓmitimus qualia st̾ ut nsu laturi & proscripturi atq laureati
ponentes pro illo lauro coronati ex eadem fictione sunt. S hoc feliat᷑ euoliuy ado¬
que non hñtib nom̃ suũ accomodat qr in ꝓxꝰ est. si ccc̃u ogro putãt edificãt ⁊ apno¬

Expanded text:
habita virtutes, nobis vix permittitur. Et sunt plurima ita posita ab iis, qui sermonem primi fecerunt aptantes adfectibus vocem. nam mugitus et sibilus et murmur inde venerunt. deinde , tanquam consummata sint omnia, nihil generare audemus ipsi, cum multa cotidie ab antiquis ficta moriantur. vix illa, quae πεποιημένα vocant, quae ex vocibus id usum receptis quocunque modo declinantur, nobis permittimus, qualia sunt sullaturit et proscripturit; atque laureati postes pro illo lauru coronati, ex eadem fictione sunt. sed hoc feliciter evaluit adoquae non habentibus nomen suum accommodat quod id
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ fretũ quem euripũ tot motus tantesstam uarias hre creditis agitatiões cõnutato¬
aut nox int̾ poĩta sepe ⁊ ꝑturbat or̃a ⁊ totã opimonẽ parua nõ nmq̃ cõmutat
aura rumoris. Namis qͦ in pͥmis ẽ cus tadiendr̃ ut quo ex gnͣe ceꝑis cñs latiõis hoc
acsinas Multi aũt cũ mitiũ a tempestate sumpsecũt incendio ant nuita finiunt
q̃ est in conseqntia reꝵo sedissima. Cetum allegoria ꝑuis q ingeniis ⁊ qͣtidiano
fmnoni faegaũtissime fuit. Nam illa in agñdis caus iam uetta redem conft̾re ⁊ iuguiũ

Expanded text:
d fretum, quem Euripum tot motus, tantas, tam varias habere creditis agitationes, commutatiod fretum, quem Euripum tot motus, tantas, tam varias habere creditis agitationes, commutatioaut nox interposita saepe et perturbat omnia et totam opinionem parva nonnunquam commutat aura rumoris. nam id quoque id primis est custodiendum ut, quo ex genere coeperis translationis, hoc desinas. multi autem, cum initium a tempestate sumpserunt, incendio aut ruina finiunt; quae est inconsequentia rerum foedissima. ceterum allegoria parvis quoque ingeniis et cotidiano sermoni frequentissime servit. nam illa id agendis causis iam
Abbreviated transcription (Latin):
masiam.Nem si dicas ille qui numãtiam E corraginẽ euertiti antonomasia. Si adie¬
ram qua se subenocre coles incipũt molliq iugũ duniat̾e cliuo usq ad ãquam &ꝭ
uctis confracta cacumina fagi. om̃ia carminbus uest ͫ suasse menatcã. hoc .n. loco
p̃t̾ nom̃ oet̾a ꝓpriis decisa st uerbis. Num nõ pastoꝵ aenalchas s inrgili ẽ intelli¬
gendus ht̃ usum talis allegorio firgatior ior̃o. S raro totius pler os aꝑtis ꝑmmixta ẽ
tot a ap̃ ciconem talis est hoc miror in. querorq quenꝙ̃ hõñe ipe possimiare alt̾u
dem octas tempestates ⁊ ꝑcellas inilis dũ taxat fenctib contionũ semꝑ muilon pũta¬
ui esse subeundas n adiectis dñtaxat fluictib contiorũdesse elleroria mĩe cam mis¬
cuit quo in gñeͣ ⁊ spei ex ercessitis u̾bis uont Q intelectus ex ypis sllud iuõ longe
spetiosissimũ eñs or̃ois in quo tum ꝑmuxta ẽ gha simulitudinis altgoris ⁊ tũstations

Expanded text:
masiam. nam si dicas, ille qui Numantiam et Carthaginem evertit, antonomasia est; si adieram, qua se subducere colles incipient mollique iugum demittere clivo usque ad aquam et ueteris iam fracta cacumina fagi, omnia carminibus vestrum servasse Menalcan. hoc enim loco praeter nomen cetera propriis decisa sunt verbis, verum non pastor Menalcas, sed Vergilius est intelligendus. habet usum talis allegoriae frequenter oratio, sed raro totius; plerumque apertis permixta est. tota apud Ciceronem talis est: hoc miror, hoc queror, quemquam hominem ita pessumdare alterum uidem celeras tempestates et procellas id illis dumtaxat fluctibus contionum semper Miloni putavi esse subeundas. nisi adiecisset dumtaxat fluctibus contionum, esset allegoria; nunc eam miscuit. quo id genere et species ex arcessitis verbis venit et intellectus ex propriis. illud vero longe speciosissimum genus
Abbreviated transcription (Latin):
bris ⁊̃ iitii credendũ est siue unctura deformit̾ sonat aut si cũ hõib notis logui nos
non cogitata tum inseqãte.m. nã eius eius corrumpit᷑. Alique cõmuctiones aliq
sile faciũt. quas y segui longñ est Ineo uicio qd iutandũ scimus cõmorentes: S dĩui¬
scripto mõ id accidit s ĩ sensu pleriq obscene intellig̾e nͥ cauens cupĩt. Vt apuo
Ouĩdiu queq latẽt meuora putat: Ex obis que longissime ab ooscenitate ebsunt
occasione tunpitũdinis raꝑe. si quidđ selsus Cacẽphaton ap̃ Urgꝰ putat. Incpiũt
agitata tumesere. qͥd si recipias nihil loqui tutũ est. De formitat ꝓxͫ est humilita

Expanded text:
bus iam vitiis cedendum est sive iunctura deformiter sonat, ut, si cum hominibus notis loqui nos aut continuata cum insequente in naturam eius corrumpitur. aliaeque coniunctiones aliqile faciunt, quas persequi libenter est in eo vitio, quod vitandum dicimus, commorantis. sed diviscripto modo id accidit, sed etiam sensu plerique obscene intelligere, nisi caveris, cupiunt ut apud Ovidium quaeque latent meliora putat  et ex verbis, quae longissime ab obscenitate absunt, occasionem turpitudinis rapere. siquidem Celsus κακέμφατον apud Vergilium putat: incipiunt agitata tumescere. Quod si recipias, nihil loqui tutum est. deformitati proximum est humilita
Abbreviated transcription (Latin):
luxuriosum bibñdo mor. alia uaria suadentis purpuratis ut Alexͣ babrlonis mãdio
sepeliant alexͫ sepelio ħ quisꝙ̃ spectabit a tecto q̃iuõ id sit iri tota indigssimũ alia
minima ut de Germanis dicentĩ ꝙ̃dam audiui cãp nescio uorimportõ. Uñ ⁊ de inro
forte belle umbone ꝓpellis. S funs non erit si singulas coruptoꝵ iseq̃r fors. Illud
alioꝵ  oĩo dãnantiũ quoꝵ mͥ nent  adm̃o placet. Densitas eaꝵo obstat inuiam
ut in satis om̃ib fructibq artoꝵ inhil ad iustam magnitudine adolescere põt qͥd
loco in gũe crescat caret nec pietura in qͣ nihili circulitũ est einuinet sõq artifices
⁊̃ cum pla in uña tabulã oꝑa contulert spatiis distingũt: ne umbrem corꝑa cadãt
nutiũ. uñ soluta fere or̃o ⁊ esingrilis nõ m̃oris s frustis collata structura corer

Expanded text:
luxuriosum bibendo mori. alia vana, ut suadentis purpuratis, ut Alexandrum Babylonis incendio luxuriosum bibendo mori. alia vana, ut suadentis purpuratis, ut Alexandrum Babylonis incendio sepeliant, Alexandrum sepelio; hoc quisquam spectabit a tecto? quasi vero id sit in re tota indignissimum. alia nimia ut de Germanis dicentem quendam audivi, caput nescio ubi impositum; et de viro forti, bella umbone propellit. sed finis non erialiorum omnino damnantium: quorum mihi neutrum admodum placet. Densitas earum obstat invicem, ut in satis omnibus, fructibusque arborum nihil adiustam magnitudinem adolescere porest, quod loco in quem crescat, caret. Nec pictura, in quanihil circumlitum est, eminet. Ideoque artifices etiam cum plura in unam tabulam opera contulerunt, spatiis distinguunt, ne umbrae in corpora cadant. initium. unde soluta fere oratio et e singulis non membris sed frustis collata structura caret,
Abbreviated transcription (Latin):
tatꝰi non potat. Ei uõ fit pucherrima cũ aliqua compatione clarescit Tyachalus q̃
Spacilem placet. hoc gͦ leges diligñtissime pudoris custodes decimas uxorib dar q̃r¬
tas meritricib s horo quiđ gnũ ⁊ bone dici possunt ⁊ mole. Ille semꝑ uitiose anta
uerbo pe/ sic. ⁊ incipiendũ est mihiut memineritis patrũ peris echue quo mag̃ ftlsũ
est ⁊ longuis petitur q̃ eandem sororẽ gladratoris cuus mõ feci mẽtionẽ ad digitõ
ossa legisti. ad ħ pleriq mĩmis ẽt̃ Iuũẽtiunculis gaudẽt q̃ excusse risum hñt. Inuẽtesfacie
Ingenu blandumt. De eo ꝗ naufragnis ⁊ añ agͦꝵ stilitice uexatus inscholis fingt᷑
se suspendisse qũe ni t̾ra recip̃i nn mcye pẽdeat huic sile mn illo deqͦ s̃ chixi cui pat̾
sua membra lacantiuenenũ dedit qui hec edit o hec bibe. Et in luxuriosũ ꝗapo¬
cartaresim simlasse dr̃. Necte lagueũ. hẽs qͥd̃ faucib tuis mrascaris. Sime uenenu idecet

Expanded text:
n poterat? ea vero fit pulcherrima, cum aliqua comparatione clarescit. Trachalus contra Spatalen: placet hoc ergo, leges, diligentissimae pudoris custodes, decimas uxoribus dari, quartas meretricibus? sed horum quidem generum et bonae dici possunt et malae. illae semper vitiosae ut a verest et longius petitum, contra eandem sororem gladiatoris, cuius modo feci mentionem, ad digitum ossa legisti. ad hoc plerique minimis etiam inventiunculis gaudent, quae excussae risum habent, inventae facie ingenii blandiuntur. De eo, qui naufragus et ante agrorum sterilitate vexatus in scholis fingitur se suspendisse: quem neque terra recipit nec mare, pendeat. huic simile in illo, de quo supra dixi, cui pater sua membra laceranti venenum dedit: qui haec edit, debet hoc bibere. Et in luxuriosusimulasse dicitur: necte laqueum, habes, quod faucibus tuis irascaris; sume venenum, decet
Abbreviated transcription (Latin):
ptũ. qr in plano tumet. quedem nõ tam rõe ꝙ̃ sensu iudicant᷑. Ut ilłs oesa iũgebẽt
fede a porca. fec̃ elegans fictio nõis qd̃ si fiuss porco uleerat in quibidã roma¬
nfesta ẽ. Rasimus  merito nuꝑ poetam qui dix̃ p̃textã in cista mures rosere ca¬

Expanded text:
ptum, quia in plano tumet. quaedam non tam ratione quam sensu iudicantur, ut illud, caesa iungebant ptum, quia in plano tumet. quaedam non tam ratione quam sensu iudicantur, ut illud, caesa iungebant foedera porca, fecit elegans fictio nominis, quod si fuisset porco, vile erat. At quibusdam ratio manifesta est. risimus , et merito nuper poetam, qui dix
Abbreviated transcription (Latin):
sublimius aligius senatus concitatius ppͨe in iudicis puᶜ. caprtalesq cause possuent
purus ẜmo ⁊ dissimilis. Cur ce mag̃ decuerit an nõ pudeat certam e̾ditem pecuniam¬
ꝓ iodis postulare. aut ec̃ distillicidia affici eut mãcipii redibitione suadere. S appãto
⁊ qͦ m̃a erõis tem ornatus ꝙ̃ perspicintas aut in sing̃l̃is uerbis ẽ eut in plib poĩtus gd
diora iocundiora uocaliera. namut sillate e hr̃is melius somãtio st clariores sta soba
idem u̾bors queq int se copulatio ut alius alii uinctũ melius sonct. Diũsus ẽ tñusus.
nam rebus atrib u̾ba ẽt̃ ip̃o auditu asꝑa mag̃ conuenient In uniu̾sum quĩađ optita sum¬
pliciũ credunt᷑ guid turpib potiora semper. nͨ sordidis imꝙ̃ in or̃õe erudita locus. cla¬
⁊ q̃ huilia ct̃ res magnas. apta ct̃ minores uidentur ut sit in orõr intida nota bile hua¬
muilius uerbõ. ⁊ uelut macula. Iea smnone temis suolime ntraũq̃ difcordat fitq cõru¬

Expanded text:
senatus, concitatius populus, et in iudiciis publicae capitalesque causae poscunt purus sermo et dissimilis curae magis decuerit. An non pudeat certam creditam periodis postulare aut circa stillicidia a orationis tam ornatus quam perspicuitas aut in singulis verbis est aut in pluribus positus, quid diora, iucundiora, vocaliora. nam ut syllabae e litteris melius sonantibus clariores sunt, ita idem verborum quoque inter se copulatio, ut aliud alii iunctum melius sonet. diversus tamen usus. nam rebus atrocibus verba etiam ipso auditu aspera magis convenient. At universum quidem optima simplicium creduntet quae humilia circa res magnas, apta circa minores videntur. Vt autem in oratione nitida notabile humilius verbum et velut macula, ita a sermone tenui sublime nitidumque discordat fitque corru
Abbreviated transcription (Latin):
griacio in serracho adueat᷑ incidisse uieħ in sordidũ nom non eo contimptu hõis quẽ
destrctũ uolebat auxisse. et alibi cãp̃ oppõis cũ eo conficens. Vñ in Tieo cratu dictis
de quo qualis est ille ap̃. M. iullũ pusio qui cũ maiore sorore cubitabat. Et fabius ꝑ
Cormũ oculos fixit. Et ꝓ milone ullud her iurifio ⁊ euricris antomest̾r Id tñ in decla¬
mationib est notabulius louderiq me puero solebat da pñ pane Et in eadem ĩ canẽ
pascis . Renguid p̃cipue in scholis anceps si frep̃nt᷑ cã risus. Nunt itaq cũ het ex̾citatia

Expanded text:
gnatio serraco advehatur, incidisse videtur in sordidum nomen, non eo contemptum hominis, quem destructum volebat, auxisse? Et alibi, caput opponis, cum eo coruscans. Vnde interim gratus fit iocis decor, qualis est ille apud M. Tullium pusio , qui cum maiore sorore cubitabat, et, Flavius , qui cornicum oculos confixit, et pro Milone illud Heus tu Rufio, et Erucius Antoniaster. id tamen in declamatoribus est notabilius laudarique me puero solebat, da patri panem; et in eodem, etiam canem pascis. res quidem praecipue in scholis anceps et frequenter causa risus, nun
Abbreviated transcription (Latin):
s illis et non tribuo. An ego fundũ cuitiorẽ prtem in quo inͥ giuis ostendit lilia et
uolas ⁊ amornos forces sirgñtes ꝙ̃ ubi plena messis eut granes fructuuites erunt
decor : qus nerat nam & mordinem certaq: int̾ualla redigm eas arbores quas
illo quineũta specisus ꝙ̃ in p̃cũt partem spectaiu̾s rectus est S ꝓtinus in ia pͦ

Expanded text:
tem nego, sed illis eam non tribuo. An ego fundum cultiorem putem, in quo mihi quis ostenderit lilia et tem nego, sed illis eam non tribuo. An ego fundum cultiorem putem, in quo mihi quis ostenderit lilia et violas et anemonas, fontes surgentes, quam ubi plena messis aut graves fructu vites erunt? decor? quis negat? nam et in ordinem certaque intervalla redigam meas arbores. quid illo quincunce speciosius qui, in quamcunque partem spectaveris, rectus
Abbreviated transcription (Latin):
linitas ꝓfecto ⁊ magnificentiar nitor ⁊ aũtes exp̃ssit ilũ fragorem nec tamĩsolita
laus eĩt ꝓsecuta dicentem sinfitata ⁊ cet̾is silis fiuiss or̃o. Aoq ego illos credo ꝗ ident
nec sensisse quid facerd nec sponte iudicio plausisse. Sed uelut mente captos i quo
essent in loco ignaros erupisse an hũt uolutatis affectũ l ne cãe quid paꝵꝑ cenferat
.i. hic orõis ornatus. nam qui libñt᷑ audiũt i mag̃ attendũt ⁊ facilius credũt ple¬
runq ip̃a delectatiõe capunt᷑ Nontiunꝙ̃ admretiõe auferunt᷑. Nam & ferrum
ẽt ip̃o fulgor tm̃ timeret᷑. Recteq Cico his ip̃is ad brutũ uerbis quadam in epła scri
⁊ fuco eminetiũ colore manet sangͦ ⁊ uirib intrat hoc aũt adeo ueꝵ ẽ ut cum in
hac max̾ ꝑto sunt uicitra iurtutib iutia r iam qui untiis utunt᷑ iurtutis eñ iis nont̃e
imponãt. Qx nemo ex corriptis dicat ne inimcũ esse culte dicentio non hãc et Iotĩtẽ

Expanded text:
sublimitas profecto et magnificentia et nitor et auctoritas expressit illum fragorem. nec tam insolita laus esset prosecuta dicentem, si usitata et ceteris similis fuisset oratio. atque ego illos credo, qui aderant, nec sensisse quid facerent nec sponte iudicioque plausisse, sed velut mente captos et quo essent in loco ignaros erupisse in hunc voluptatis adfectum. sed ne causae quidem parum confert idem hic orationis ornatus. nam , qui libenter audiunt, et magis attendunt et facilius credunt, plerumque ipsa delectatione capiuntur, nonnunquaetiam ipse fulgor timeretur. recteque Cicero his ipsis ad Brutum verbis quadam in epistola scribet fuco ementitum colorem amet, sanguine et viribus niteat. hoc autem adeo verum est ut, cum in hac maxime parte sint vicina virtutibus vitia, etiam, qui vitiis utuntur, virtutum tamen iis nomen imponant. quare nemo ex corruptis dicat me inimicum esse culte dicentibus. non hanc esse virtu
Abbreviated transcription (Latin):
dici adhuc dubitabãt mei p̾ciptores. fantrem & urbenũ Cico noua t̾dit. Nam ⁊ in
epła ad brutr̃. Eum ineuit emore ⁊ eũ ut hoc Iobo utar fauore in consiliũ aduocabo
Et ad appiu pulchrũ te appiũ hoĩem non solum sapientemueꝵ  et̃ ut nẽ logmiute
Urbanũ. dem putanta Terentio pͣ dc̃m esse obseguiũ. Cecilius ed Sisennã albañti
Celo ceriutem uidet᷑ hortensius pͥmus dixisse. nam uet̾es platt appellãt Audendũ
itaq neq .n. accedo celso qui ab cratore Ioba uingi uetat.em cũ sunt eoꝵ ali eui
q ficerũt fas non sit at der iare flectere cõiung̾e p̃ natis postea concessũ est
qñ desit lic̾et. Et si quid ꝑreulosius finxisse in abimur quibidam remedis pmu¬
tñslata erũt ꝓderũt que nõ tuto dici põt. Ia quo nõ fall iidiciũ nr̃m soticitudi¬
ne ip̃a manfestũ erit. Qua de re g̾cum erit elegantissimũ quo p̃cipit᷑ ite.¬

Expanded text:
nova credit. nam et in epistola ad Brutum eum , inquit, amorem et eum, ut hoc verbo utar, fauorem in consilium advocabo. Et ad Appium Pulchrum, te , hominem non solum sapientem verum etiam, ut nunc loquimur, urbanum. idem putat a Terentio primum dictum esse obsequium, Caecilius a Sisenna albente caelo. cervicem videtur Hortensius primus dixisse, nam veteres pluraliter appellabant. audendum itaque; neque enim accedo Celso, qui ab oratore verba fingi vetat. nam , cum sint eorum alia ut ique fecerunt, fas non sit, at derivare, flectere, coniungere, quod natis postea concessum est, quando desiit licere? sed , si quid periculosius finxisse videbimur, quibusdam remediis prat, proderit, nihilque non tuto dici potest, in quo non falli iudicium nostrum sollicitudine ipsa manifestum erit. qua de re Graecum illud elegantissimum est, quo praecipit
Abbreviated transcription (Latin):
hoc inꝙ̃ in montib eminentissunũ recte dix̾is hec or̃a dotices ꝓpe tã. una Iintiũ
est sie solea ⁊ turdi pisces. Et t̾tius est huic diu̾sus modus cũ res cõis płib iuno
aliquo bt̃ nom̃ exuniũ ut carmen funebre ꝓpe Renio. Et tabnacuũ ducis Angu¬
stale. Item qd̾ cõe est ⁊ aliis nomen intellectu alicui rei peculiaritꝰ tribiut᷑ nt uer¬
bem romã accipimus. Et ueneles nouitios ⁊ corithia era cũ sint urbes alie gͦ¬

Expanded text:
 quod in montibus eminentissimum. recte dixeris haec omnia vertices, proprie tamen unde initium est. sic soleae et turdi pisces et cetera. tertius est huic diversus modus, cum res communis pluribus in uno aliquo habet nomen eximium, ut carmen funebre proprie nenia et tabernaculum ducis augurale. item , quod commune et aliis nomen intellectu alicui rei peculiariter tribuitur, ut urbem Romam accipimus et venales novicios et Corinthia aera, cum sint urbes aliae
Abbreviated transcription (Latin):
is ir̃m petat exiis que inde ꝯͣdix̾it: q̃ non intelligũtur. huc .n. aliqui famã eruditio¬
nis affectat: ut q̃dam soli scire udeant᷑. fallunt n Ioba ũł ⁊chigionib ꝗbusdã meẽ
familiaria uł artiũ ꝓp̃a. ut actabus uentus ⁊ nauis sctoria ⁊ in maloco enũ

Expanded text:
id ipsum petat ex his quae inde contraxerit, quod non intelliguntur. hinc enim aliqui famam eruditioid ipsum petat ex his quae inde contraxerit, quod non intelliguntur. hinc enim aliqui famam eruditionis adfectant, ut quaedam soli scire videantur. fallunt etiam verba vel regionibus quibusdam magis familiaria vel artium propria, ut atabulus ventus
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝓp̾e demiel est quo nihil mueniri possit significatius ut cato chix̃ .C. cesarẽ es
eũtendam rem p sobriũ accessisse. Ut Uirgilius deductũ carmen. ⁊ oratius acrem
tibiom hannbelemq dres. In quo m̃o illud qͦ est e quiboem treditũ ꝓp̃ gñus ex
appoitis que epitheta uñt. Ut dulce mustũ ⁊ cũ ctentib albis De quo gne aho loco
dem est. Et que tũslata st̃ ꝓpͣ dici solent Int̾im aũt que st̃ in quaq gñe p̾cipra
proprii locu accipiuñt aut abius int̾ płes imꝑatonas u̾tutes cunctator ẽ appella¬
tus possunt inderi ucrda q̃ plus significãt ꝙ̃ ei̾oguunt᷑ in ꝑte porẽde ꝑspicuitaꝵ
Inte lioctũ n. adinuãt. Ego aũt libentius emphesim rectulerim ad ornatũ er̃õnis
qi ño ut intelligat᷑ efficiat .s ut plus intellgat᷑ obscuritus fit ubis ⁊ abusu remo¬
tis. ut si com̃tario quis pontificũ ⁊ uomuis tissima feda exoletos scrutatus auctore/

Expanded text:
tum, id est, quo nihil inveniri possit significantius: ut Cato dixit, C. Caesarem ad evertendam rem publicam sobrium accessisse; ut Virgilius deductum carmen, et Horatius acrem tibiam Hannibalemque dirum. In quo modo illud quoque est a quibusdam traditum proprii genus ex appositis epithem quae bene translata sunt propria dici solent. interim autem quae sunt in quoque praecipua proprii locum accipiunt, ut Fabius inter plures imperatorias virtutes cunctator est appellatus. possunt videri verba, quae plus significant quam eloquuntur, in parte ponenda perspicuitatis; intellectum enim adiuvant. ego tamen libentius emphasim retulerim ad ornatum orationis, quia non ut intelligatur efficit, sed ut plus intelligatur. at obscuritas fit verbis iam ab usu remotis: ut si commentarios quis pontificum et vetustissima foedera et exoletos scrutatus auctores
Abbreviated transcription (Latin):
non satis ꝑ cepisse eos qui cognoscũt putamus que cã utiq nr̃a id culpa dc̃a obscuriui
q̃ cã ad planiora ⁊ coĩa magis uciba descendimnus eũ id ip̃m optime fiat qd̵ nos aliqͥ nõ
Enio nũc ad ornatũ i quo sine dubio plus ꝙ̃ incet̾is dħ partib sibi malget oritor¬
ti am omendate equiđł ac lucie dic̃etiũ tenua pmiũ est: Magisq iutiũ est carere ꝑ̃ ut
aliquã magnã urtutem adeptus esse uidearis Inuentio cũ imꝑitis sepe cõis. Dispõitro
modice doctrine credi põt si que startes altioris pleꝵoq occultant᷑ ut artes sint
denq or̃a hec ad utilitaten cãꝵ s sola referenda st. Cultuuõ atq ornatu se qͦq
cĩmendat ip̃e qui dic̃. ⁊ in cefis iudiciũ doctoꝵ. h hoc uõ & ppłarem laudẽ petit

Expanded text:
a utique nostra culpa dicta obscurius est: ad planiora et communia magis verba descendimus; cum id ipsum optime fiat, quod nos aliquid non nunc ad ornatum, in quo sine dubio plus quam in ceteris dicendi partibus sibi indulget orator. nam emendate quidem ac lucide dicentium tenue praemium esdeptus esse videaris. inventio cum imperitis saepe communis, dispositio modicae doctrinae credi potest; si quae sunt artes altiores, plerumque occultantur, ut artes sint; denique omnia haec ad utilitatem causarum solam referenda sunt. cultu vero atque ornatu se quoque commendat ipse qu
Abbreviated transcription (Latin):
cadem significatio ẽ Remo n ambitiosus ueitur erũnas qa opus est tancħ̃ peruus sit di
catur ꝙ hertidũ reor tolerabile aut humo tragicĩ ꝓsem dicendam uniu̾sam ei ꝓ sapiã
insulsum. Qiud multa : totus ꝓpe nutatus ẽ ẜmo. Quedem tñ adhuc ueta uetustate
ip̃a gratius intent. q̃dam ẽẽ necĩo int̾im siumũtut enũcupere e fari multa. Alia ẽt̃
audientib inseri possunt. S ita dem̃ũ si nõ agꝑtat affectatio in qua mirifice uirgili¬
⁊ corinthioꝵ amator isti oboꝵ Ihucitides britanꝰ attice febres. Iangalicũ eĩ et
spine male illi sit Ita oĩa ista Ioba miscuit ftĩ Cimber hc fiut a qͦ frem necatĩ hoc ci¬
conis dc̃o notatũ ẽ. Vermanũ cimber occiait. Nec minus noto saustius epigrãmate
incessitur. Et ueeba antiqua multum furate catonis Crispe iugurtine conditor
historie. odiosa cura Rlam est cuilib facilis ⁊ hoc pessimũ ꝙ iei studiosus non Iobares

Expanded text:
eadem significatio est, nemo nisi ambitiosus utetur. aerumnosum quid opus est? tanquam parum sit, si dicatur quid horridum. reor tolerabile, autumo tragicum, prolem dicere inusitatum est, prosapiam insulsum. quid multa? totus prope mutatus est sermo. quaedam tamen adhuc vetera vetustate ipsa gratius nitent, quaedam et necessarised ita demum, si non appareat adfectatio, in quam mirifice Vergilius: corinthiorum amator iste verborum, Thucydides Britannus, Atticae febris, tau Gallicum, al, min, et sil ut male elisit; ita omnia ista verba miscuit fratri. Cimber hic fuit, a quo fratrem necatum hoc Ciceronis dicto notatum est, germanum Cimber occidit. nec minus noto Sallustius epigrammate incessitur: Et verba antiqui multum furate Catonis, crispe , Iugurthinae conditor historiae. Odiosa cura; nam et cuilibet facilis et hoc pessima, quod eius studiosus non verba rebus
Abbreviated transcription (Latin):
cauendo nõ mediocrit̾ edam errare sont q̃di or̃a q̃ sunt sine usu r̃ si cãe necitas po¬
sculaet reformient ut illo qui iactiono hibicas hoes se solo neguac̃ intelligente
dicebat. nisi irriaens hanc nanitat cassuis senctus spartũ cum dice ulle indicas¬
set. nac indio qĩ cderus oreor duritos nura pises intidus esst ceiarit q̃ usu
id qͥd indbet. In hac eũt ꝓpͥctetis spẽ que neĩbus ip̃is cuiusq rerutit᷑ muilla uictus ẽ Atgni

Expanded text:
usu, etiamsi causae necessitas postulet, reformidant; ut ille, qui in actione hibericas herbas, se solo nequiquam intelligente, dicebat, nisi irridens hanc vanitatem Cassius Severus spartum dicere eum velle indicasset. nec video quare clarus orator duratos muria pisces nitidius esse crediderit quam id quod vitabat. In
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ in oioe dolobelli omendatũ a Cic̾one anoten. mortum ferre. aut qualia nẽ landã¬
ta car&. Et ut lapidare ꝑo sit manitestũ Ita glebar ꝓ testarq iactus noi habet :¬
est orõis ornatus uerba nõ sius ribus accomodat. Q⁊ propetes non ad nomen s
ad uim significandi refertur nec aeuditu s intellectu ꝓpendenda ẽ. So mõ dicit᷑
propͣ int̾ plura quest eiusdem nõis ⁊ unde cet̾a dẽa sR. Ut uertex ẽ contorta¬

Expanded text:
d in oratione Dolabellae emendatum a Cicerone adnotavi, mortem ferre, aut, qualia nunc laudanbi adsignata caret; et ut, lapidare quid sit, manifestum est, ita glebarum testarumque iactus non habet est orationis ornatus, verba non suis rebus accommodat. quare proprietas non ad nomen, sed ad vim significandi refertur nec auditu, sed intellectu perpendenda est. secundo modo dicitur proprium inter plura, quae sunt eiusdem nominis, id unde c
Abbreviated transcription (Latin):
telugũt acere sensus in or̃oe In quã Ioba laudant. Sit ig̃ cura elocutionis q̃ max̃
dum sciamus tã nngil u̾boꝵ cã esse faciendũ cũ uerba ip̃a rerũ gr̃a sint reꝑta qͦro
quõ prodigia miramuer & iocundam orõem non deformi uoluntate s cũ laude ad
si eam spectamus uerbis aut singilis ant conunctis In sung̃ns utendũ ẽ ut sint
latina ꝑspicua orneta ⁊ ad qd̵ effic̾e uolumus accõmodata. In cõminctis ut em̃e¬
deta ut collocata ut figurata: s ea q̃ de roi latine atq emendate lo q̃r di fuerũt
essent p̾cipimus. hic nõ alienũ est admonere ut sunt ꝙ̃ minime ꝑegͥna i externa
Multos .n. quib lafudi tõ non desit inuoniam guos curiose potius logui dix̾is q̃ latine
quõ ex illa ettica anus I eorhrastũ horem alioga diptissimũ ãnotata uꝰ affectione¬

Expanded text:
telligunt iacere sensus in oratione, in qua verba laudantur. sit igitur cura elocutionis quam maxima, telligunt iacere sensus in oratione, in qua verba laudantur. sit igitur cura elocutionis quam maxima, dum sciamus tamen nihil verborum causa esse faciendun, cum verba ipsa rerum gratia sint reperta; quoquomodo prodigia miramur, et iucundam non deformi voluptate sed cum laude acm. ea spectatur verbis aut singulis aut coniunctis. In singulis intuendum est ut sint Latina, perspicua, ornata, ad id quod efficere volumus accommodata, in coniunctis, ut emendata, ut collocata, ut figurata. sed ea, quae de ratione Latine atque emendate loquendi fueruntessent praecepimus; hic non alienum est admonere ut sint quam minime peregrina et externa. multos enim, quibus loquendi ratio non desit, invenias quos curiose potius loqui dixeris quam Latine, quomodo et illa Attica anus Theophrastum, hominem alioqui disertissimum, adnotata u
Abbreviated transcription (Latin):
et huuc aa hibutit ertim collccandi demd hit õia excitatiene pħma robererir ut semꝑ
in promptu sint ⁊ ante oculos. Nenq ⁊ hic quid fec̾it si res cũ noĩdus suis occurrera
S opus est studio p̾cedenti ⁊ acꝗito facultate ⁊ q̃ reyoita. Hano ista q̃rendi iu¬
dicandi comꝑandi anxutus dum discimus aahbende est nondũ dicimus alioguin
sunt qui patͥ moniũ non pararũt subtiem q̃runt ita in oroe qui non satis laberãt
si p̃parata iuis eoh fũt erũt in officio si nõ ut ad reosita Randere sed ut sy sensio
inherere uidant᷑. atq ut umbra corpus seguit᷑ in hac ip̃a cura ẽ alicui satis : Nã
cum latina significantia ornata cũ apte sint collocata T prius laboremus Qui¬
busdũ tñ mullus finis calũmandr est : ⁊ cũ singuiuis pene sillabis cõmorandi ꝗ ẽt cũ
optima sint repta q̃tunt aliquid qd sit mag̃ antiguũ remotũ mopinãtũ. nec in¬

Expanded text:
et huic adhibuerit artem collocandi, deinde haec omnia exercitatione plurima roborarit, ut semper in promptu sint et ante oculos. namque ei qui id fecerit simul res cum suis nominibus occurrent. sed opus est studio praecedente et acquisita facultate et quasi reposita. namque ista quaerendi, iudicandi, comparandi anxietas, dum discimus, adhibenda est, non dum dicimus. alioqui sicut, qui patrimonium non pararunt, sub diem quaerunt, ita in oratione, qui non satis laboravit. sin praeparata dicendi vis fuerit, erunt in officio, non ut requisita respondere, sed ut semper sensibus inhaerere videantur atque eos ut umbra corpus sequi. sed in hac ipsa cura est aliquid satis. nam cum Latina, significantia, ornata, cum apte sunt collocata, quid amplius laboremus? quibusdam tamen nullus est finis calumniandi se et cum singulis paene syllabis commoriendi, qui etiam, cum optima sunt reperta, quaerunt aliquid quod sit magis antiquunm, remotum, inopinatum, nec in
Abbreviated transcription (Latin):
s̃ hũimus mentionẽ ait a se disertos iusos esse multos. Elogñtem aũt neminẽ. Di-¬
sertos satis putat diceri que oportiat. Ornate aut̃ dic̾e ypͣ esse eloqñtissimii. que
hõĩs putat elogñtiam oritoris Iõq p̃cipucq et̃ p̃cepta ꝑtis huius laborauit. qd eum
merito fetisse ⁊̃ ip̃o iei de quo logmur noĩe palem diclarat᷑. Eloqui .n. hoc ẽ oĩa que
mentt concepis ꝓmere atq ad audientes ꝓferre sine quo semꝑ nacua st pora ⁊ si¬
milia gladio condito atq intra uaginã suam herent. hoc ittiq moxͣ docet᷑. hoc nu¬
llum nisi erte consequi posse. hic studiũ adhibendũ. hoc ex̾citatio yetit. hoc imitatio

Expanded text:
uimus, cum a se disertos visos esse multos ait, eloquentem neminem: diserto satis putat dicere quae oporteat, ornate autem dicere proprium esse eloquentissimi. quae hominis putat, eloquentiam oratoris, ideoque praecipue circa praecepta partis huius laboravit. quod eum merito fecisse etiam ipso rei, de qua loquimur, nomine palam declaratur. eloqui enim est omnia, quae mente conceperis, promere atque ad audientes perferre; sine quo supervacua sunt priora et similia gladio condito atque intra vaginam suam haerenti. hoc itaque maxime docetur, hoc nullus nisi arte adsequi potest, hic stud
Abbreviated transcription (Latin):
Cic̾s p̃ceꝑat in ddo intiũ uł mox̾ esse a nulgari gñe or̃ois ata consuetudime cõis
sinsus abhorere. S Ille ⁊ adurus atq meruditus nos melius quib sordent oĩa q̃ nã
ditauit qui nõ ornamta q̃rimus s lenocinia: q̃i uo sit illa uerboꝵ u rei coherẽtiũ
uurtus q̃ ut ꝓpasint ⁊ daluerda ⁊ ernata ⁊ apte calocentur si tota uita laberanenc.
om̃is studioꝵ fructus amissus est etqui prerol uders hecentes et̃ singła ⁊ dũ
nuenunt ⁊ dũ iuenta ponderãt ac dtinctũtur ꝙ siidcirco fier ut semꝑ opti¬
mis uterentut ab ominenda tũ hec infelicitas erat que ⁊ cursum ddy rt̃frenat ⁊
calor̃e cogitationis ex tinguit mera & diffr̾ia. Miserca ⁊ut sic ditam penpe¬

Expanded text:
um esse a vulgari genere orationis atque a consuetudine communis um esse a vulgari genere orationis atque a consuetudine communis sensus abhorrere. sed ille est durus atque ineruditus; nos melius, quibus sordet omne quod natura dictavit, qui non ornamenta quaerimus sed lenocinia, quasi vero sit ulla verborum nisi rei cohaerentium virtus; quae ut propria sint et dilucida et ornata et apte collocentur, si tota vita laborandum est, omnis studiorum fructus amissus est. atqui plerosque videas haerentes circa singula et dum inveniunt et dum inventa ponderant ac dimetiuntur. quod si ideirco fieret ut semper optimis uterentur, abominanda tamen haec infelicitas erat, quae et cursum dicendi refrenat et calorem cogitationis extinguit mora et diffidentia. miser enim et
Abbreviated transcription (Latin):
Usu testatũ est antoritate at muhebris ⁊ luxuniosus nõ corpus exornat: ssi dẽteg̃
ncrbor ambitu uestiant᷑. Curam gͦ uriboꝵ rego nolo esse solicitudinẽ tam
⁊ iuentis nim affirimus meiore aĩo agg̃duenda elogñtia est que si toto corporo ualet
unguis polire ⁊ capillũ reponere nõ existimauit ad cura suam ꝑtinere. Sed euenit
simphcibus etq abip̃a ucritate ꝓft̃is simuilia. Nam illa q̃ cur̃a fateat᷑ ⁊ ficta atq cõ¬
põita uideri ẽt nolũt nec gram consefiũtur ⁊ fidem anuittũt ꝑpid qͥd sensus obum¬
brant. ⁊ uelut leto gramine sata strangulãt. nam ⁊ qͥl recti dici põt cirtuimꝰ emo¬
re uerboꝵo ⁊ qd̾ satis dictũ est repetimus ⁊ qd̵ uno u̾bo potet plib omramus ⁊ plera¬
s significare melus putamus ꝙ̃ dic̾t. qd q̃d̾ nihil iam ꝓp̃ placet dñ paꝵ credit᷑
disertũ qd̾ ⁊ alius dixisset a corruptissimoq poetare figuras sen tũslatõnes mu¬

Expanded text:
su testatum est, auctoritatem; at muliebris et luxuriosus non corpus exornat, sed detegit verborum habitu vestiantur. curam ergo verborum, rerum volo esse sollicitudinem. nam et inventis vim adferimus. maiore animo aggredienda eloquentia est, quae si toto corpore valet, ungues polire et capillum reponere non existimabit ad curam suam pertinere. sed evenit simplicibus atque ab ipsa veritate profectis similia. nam illa, quae curam fatentur et ficta atque composita videri etiam volunt, nec gratiam consequuntur et fidem amittunt propter id quod sensus obumbrantur et velunt, aeto gramine sata strangulantur. nam et quod recte dici potest circumimus amore verborum et quod satis dictum est repetimus et quod uno verbo patet pluribus oneramus et pleraque significare melius putamus quam dicere. quid quod nihil iam proprium placet, dum parum creditur disertum quod et alius dixisset? A corruptissimo quoque poetarum figuras seu translationes mu
Abbreviated transcription (Latin):
induetntur. Mox illuel cagniter ⁊ optimũ. Sunt añt neq obͥfura neq eo ꝑcipiendũ
enfficilia. q̃ scriptores diu̾sis opinionib ꝑtinacit᷑ tuendis inuouerũt. taq in toto ar¬
tis huisde tractatu dificilius est iudicare ꝑo doceas ꝙ̃ tum indicaris docere p̃ciput
in duab his partib ꝑ quã st pauca cc̃ que siis qui instituit᷑ nõ ⁊ pugnau̾it ꝓñu
ad ata hĩturus est cursu. Nempe n. plimũ in hoc laboris exhausimus ut oñeicre¬
mus rhetoricen bñdicendi sciam̃ ⁊ utuem i artem ⁊ iurtutẽ esse. Matiam eius res

Expanded text:
a neque ad percipiendum difficilia quae scriptores diversis opinionibus pertinaciter tuendis involverunt. itaque in toto artis huiusce tractatu difficilius est iudicare quid doceas quam, cum iudicaris, docere, praecipueque in duabus his partibus perquam sunt pauca, circa quae si is qui instituitur non repugnaverit, pronum ad cetera habiturus est cursum. nempe enim plurimum in hoc laboris exhausimus, ut ostenderemus rhetoricen bene dicendi scientiam et utilem et artem et virtutem esse; materiam eius res
Abbreviated transcription (Latin):
adiciemus acassit ratio diusionis crede mõ qui disat uelit thema uł tr̃a quedem
uaria esse in qua ml̃ta ⁊̃ sine doctrina p̃stari debeat ꝑ se ipã nã ut hec de quibus dixinon

Expanded text:
adiecimus. accessit ratio divisionis. credere modo qui discet velit materiam quandam adiecimus. accessit ratio divisionis. credere modo qui discet velit materiam quandam variam esse, et in qua multa etiam sine doctrina p