comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
p̾dulcitꝰ mescatos. uoluptatis e¬
quidem blandus eit gustus. ama¬
ia sacietas. uirtutis sapor in fine
dulcissimus. talem estam adin¬
bete solemus qualem ais ant
fere quani illa queare deitennuꝰ
appenitum scunus. uolupttis mil¬
gi uutus est esca pancor. uos e¬
stis ex paucis. qd̾ estis ostendite.
Non uobis oblectaciones aut cõ¬
moda qͣus amicicia u̾a ĩmim̃ns¬
det. non illecebre poluptatumi
ꝙͣuis et suas islecebras uirtus
hẽat deuiq nicril nob̾ nisi uiitus
unda ꝓpouitur. cums si appetentissi¬
mi estis ut farua lequitur. certatĩ
ne indignationis ĩplacabiles atu
ircitantur. patratũ exemplis laus.
elioum ianto maor infanna
uos manet qnͣto minor ĩpediens
cã est. tanta est enĩ amicicie dul¬
cedo ut en uob̾ licet ĩ incultis epłe
mee uasis appoĩta uũ amimios nr̃os
quaatumlibet stomachantes al-¬
lexent uerendum sit ne nõ tam
irat ꝙͣ ihumam ⁊ nimites esse
omnib qui uirtuti aut glorie stu¬

Expanded text:
predulciter inescatos. Voluptatis epredulciter inescatos. Voluptatis equidem blandus est gustus, amara satietas, virtutis sapor in fine dulcissimus; talem escam adhibere solemus qualem avis aut fere quam illaqueare decrevimus, appetitum scimus; voluptas vulgi, virtus est esca paucorum. 21 Vos estis ex paucis; quod estis ostendite; non vobis oblectationes aut commoda, quamvis amicitia vera involuptatum, quamvis et suas illecebras virtus habeat, denique nichil vobis nisi virtus nuda proponitur, cuius si appetentissimi estis ut fama loquitur, certatim ne indignationis implacabiles acumplis laus; alioquin tanto maior infamia vos manet quanto minor impediens causa est. 22 Tanta est enim amicitie dulcedo ut ea — vobis licet in incultis epystole mee vasis apposita — nisi animos vestros quantumlibet stomacantes allexerit, verendum sit ne non tam irati quam inhumani et immites esse omnibus qui virtuti aut glorie stu
Abbreviated transcription (Latin):
re iusticiam honorem ẽẽ iuris fo¬
ub crulare males mores. hone¬
ttos autera in nrãm ur bem unde¬
cumo triuisfecti. Que cum ita
sĩt quenam leuis offensa seu po¬
nus olfenle suspitio potens erit
tam solũam et tam sunctam
nr̃aꝵ incutium labefactare con¬
geniem. Ite gͥ alacres quo uos
nobilis aidor ugcat. sequinum
bñsuadum impetum. Nolite bo¬
ĩncem necesse est nequicꝙͣ ob¬
luctannui. Ipa uos amncos efficit
nis nature. untus eciam in hoste
delectat. aꝙ allicit et sibi placet
u̾cumq conspecta. se q ipãm nõ
amare nõ potest amiticiarum
radix est similitudo morũ. Cet̾a
int̾ malos instnbile fundanien¬
tum uacta familicritas eui bre¬
uis est. ingens autem donis et
eterna cognacio est. Quid refert
quorsum pergat indĩgnacio: qnͣ¬
tum ira dissilat: mores conue¬
nunt. mitus heret et herere am¬
mos nrõs iubet Nil uirtute ra¬
pacius. nul tenacius. uncos ha bet
et cathenas et carcerem et hamos

Expanded text:
re iustitiam, honorem esse viris fore iustitiam, honorem esse viris fortibus, exulare malos mores, honestos autem in vestram urbem undecunque transferri. 18 Que cum ita sint, quenam levis offensa seu potius offense suspitio potens erit tam solidam et tam sanctam vestrarum mentium labefactare congeriem? Ite igitur alacres quo vos nobilis ardor vocat, sequimini benesuadum impetum, nolite bo“invicem” necesse est; nequicquam obluctamini; ipsa vos amicos efficit vis nature. 19 Virtus etiam in hoste delectat atque allicit et sibi placet ubicunque conspecta, seque ipsam non amare non potest; amicitiarum radix est similitudo morum; ceterum inter malos instabile fundamentum nacta, familiaritas evi brevis est; ingens autem bonis et eterna cognatio est. 20 Quid refert quorsum pergat indignatio, quantum ira dissiliat? Mores conveniunt, virtus heret et herere animos vestros iubet; nil virtute rapacius, nil tenacius; uncos habet et cathenas et carcerem et hamos
Abbreviated transcription (Latin):
unt amicicias et magnũ claris
menioria. et obliuio offensarum.
uttumq nunc a uob exigo qd̾
si u̾stiteritis uoti optun compos
euadam et dertro pede ut anint
ad scribendum uenero. Sin ommũ
memmisse malũitis plusculũ
unchi nõ inficior negotu datur.
Ita tam ut facile sperem offen¬
sam grẽ et nũo et qualitate suc¬
cunidẽ. ⁊ Ĩ eq emm estis quos unꝰ
dicti nancidions acrimona mag̃
urat ꝙͣ multorum dulcedo actu¬
um spectata ꝓmilceat. Igitur et
si res ad calculum redeat uctor
ero. s nõ redicre maluerim. Mul¬
ta sunt quidem que uos in ami¬
la q̃ retrahant. Colligant uos p̾¬
ualidi nexus etas. uacio milicia.
untus glĩa. nobilitas. studiorũ
idẽtitas. recordacio m̾itorum et
efficatissimũ. copulandis ami¬
ticiis uiiculum cõmuins utilitas
dem erredit ambobus unum co¬
litis regem unam patriam ĩcoli¬
tis eodem tenditis anmus. Idem
adẽẽ suplicia. bories in p̃cio haberi.
ressinm quemq calcani flore¬

Expanded text:
unt amicitias et magnum claris unt amicitias et magnum claris memoria et oblivio offensarum; utrunque nunc a vobis exigo, quod si prestiteritis, voti optimi compos evadam et dextro pede, ut aiunt, ad scribendum venero. 16 Sin omnium meminisse malueritis, plusculum michi, non infitior, negotii datur, ita tamen ut facile sperem offensam gratie et numero et qualitate succumbere; neque enim estis quos unius dicti rancidioris acrimonia magis urat quam multorum dulcedo actuum spectata permulceat; igitur et si res ad calculum redeat, victor ero; sed non redire maluerim. 17 Multa sunt quidem que vos in amila, que retrahant; colligant vos, prevalidi nexus, etas natio militia virtus gloria nobilitas, studiorum identitas recordatio meritorum et, efficacissimum copulandis amicitiis vinculum, comunis utilitas. Idem expedit ambobus; unum colitis regem, unam patriam incolitis, eodem tenditis animis, idemadesse supplicia, bonos in precio haberi, pessimum quenque calcari, flore
Abbreviated transcription (Latin):
suri essetis. Puto nõ aliud nͥ uos
in manib eius fore impnim¬
nec imꝑnm recusare. Atqui ꝑ
cs meumi ille uobis hec loquitur
date manus. ad hibete aures ob¬
secto nos ꝑsi quid sauetũ si quid
pium si quid efficax int̾ morta¬
les restat. Nõ magna poscunt.
tiñ ne qumios hẽatis ab annaicie
studus ab horrentes. fieuccate ad
memoriam. ponite ante ocules
quicquid int̾ uos ꝑ omnem uitã
dulce. quicquid fidum. aut Iccũ
bi militia. si qua expedicio uelli¬
ca si quis dies in puluere. si qua
nox acta sub duio. si qñ sompnus
hium captus et cespes in deliciis
hĩtus. si qñ militarit̾ mũsus cli¬
peus protentorio fuit. si quis de¬
inq communus labor. si qua coĩs
glia. si quod cõmune piculum. si gͥ¬
quod ultro citroq oportue opis.
a spius int̾uenit ꝙͣ teneriores aĩ
pati solent. qd̾ in longa amicicia
uitare felititati pocius qmͣ hũa¬
ne prudennie tribuerini. Illud pe¬
nitus ex mus p̾corduis cibolete.
duo hec sunt que et ꝑpetuas faci¬

Expanded text:
suri essetis? puto, non aliud nisi vos in manibus eius fore nec imperium recusare; atqui per os meum ille vobis hec loquitur; date manus, adhibete aures, obsecro vos per siquid sanctum, siquid pium, siquid efficax inter mortales restat; non magna poscuntur, tantum ne animos habeatis ab amicitie studiis abhorrentes. 13 Revocate ad memoriam, ponite ante oculos quicquid inter vos per omnem vitam dulce, quicquid fidum aut iocundubi militia; siqua expeditio bellica, siquis dies in pulvere, siqua nox acta sub divo, siquando somnus humi captus et cespes in delitiis habitus, siquando militariter inversus clipeus pro tentorio fuit, siquis denique comunis labor, siqua comunis gloria, siquod comune periculum, siquid ultro citroque oportune opis, asperius intervenit quam teneriores animi pati solent, quod in longa amicitia vitare felicitati potiusquam humane prudentie tribuerim, illud penitus ex imis precordiis abolete. 15 Duo hec sunt que et perpetuas faci
Abbreviated transcription (Latin):
cocta et uellems et lu cilius uarꝰ
cum quib deorum naturam acci stu¬
dio uestigabat. aderant iugidius
et cracippus. cum quib secreta na¬
ture mundi principiũ atq essenci¬
aui ruabatur. aderat. Q. cicero
trat̾ cum quo diumacionẽ leges q
tractabat. Aderat .m. cicero filius
nundum uilis. cui dictabat officia

Expanded text:
Cotta et Velleius et Lucilius Balbus, Cotta et Velleius et Lucilius Balbus, cum quibus deorum naturam acri studio vestigabat; 6 aderant Nigidius et Cratippus, cum quibus secreta nature, mundi principium atque essentiam, rimabatur; aderat Quintus Cicero frater, cum quo divinationem legesque tractabat; aderat Marcus Cicero filius, nondum vilis, cui dictabat officia
Abbreviated transcription (Latin):
prouĩciarum racio fons ille celeber
siti q ruris dulce sileucium ac soli
ue uureris si tum uiator ciceto diũ¬
ticula licet amena nõ uidit. nemo
quidem p̾terieus uenio nisi certo cõ¬
silio uolens sciensqz eo puenit ⁊ uł
spectaculo fontis illectus uel studẽ¬
di ociandiq ꝓpoĩto. quod ꝙͣ̃ sit rar
intelliges si uł poetatum uł hone¬
stis omĩo studiis uacanciũ anmad¬
u̾teris raritatem. delectari michii
taq uisus est cicero et cupide mecũ
esse. decem ibi nempe tranquilles
atq ociosos dies egunus. Illic enĩ
nusqmͣ alibi extra ytaliam resprro.
habet autem hoc p̾aum uirtus et
solicitudini desid̾ium et frequẽcie
fastidun deut. uel dẽsissinus tur¬
bis insuetaui requiem uel desertis¬
sunis silius turbaui nobilium cura¬
rum atq illustrium comitum cat̾¬
tis. et egregiis uitis comutatus erat
comes mens S ut li leam graros
ex nrrĩs aderant hrutus. acthicus.
achademitũ rus subibat. A derant

Expanded text:
provinciarum ratio, fons ille celeberrprovinciarum ratio, fons ille celeberrsitique ruris dulce silentium ac solitne mireris si tum viator Cicero diverticula, licet amena, non vidit: 3 nemo quidem preteriens, nemo nisi certo consilio volens sciensque eo pervenit et vel spectaculo fontis illectus vel studendi otiandique proposito, quod quam sit rarum intelliges si vel poetarum vel honestis omnino studiis vacantium animadverteris raritatem. 4 Delectari itaque michi visus est Cicero et cupide mecum esse; decem ibi nempe tranquillos atque otiosos dies egimus; illic enim, nusquam alibi extra Italiam, respiro; habet autem hoc precipuum virtus: et solitudini desiderium et frequentie fastidium demit; et vel densissimis turbis insuetam requiem vel desertissimis silvis turbam nobilium curarum atque illustrium comitum cathris et egregiis viris comitatus erat comes meus, sed ut sileam Graios, ex nostris aderant Brutus Athicus Hacademicum rus subibat; aderant
Abbreviated transcription (Latin):
ccaptare michi ualenm quod de se
ip̃o senex ille sapientissimꝰ gli̾atur.
uitar certe. Idq libenus me facturũ
feliciusq successurum spero cũ pas¬
siones ex anmo radicitus comuilse
fueruit. penitusqz omĩs exaruerunt
quib iam dõ gras parcius int̾pellor.
¶Reliquiun est ut qd̾ in terrena
urbe nequiuius nos in celesti ihrłm
si aute nõ siminur uideamꝰ. uale .xͦ.
kł. marcias. st̃ fluĩa babilonis.
No Iacobum florentinũ de Cice¬
rone atq eius operibus.
Ore meo np in elicona trãs¬
alpuumi urbis ĩuise strepi¬
Stum fugieus secessi unaq
tuus citero actonitus nouitate loci
fassus q nũꝙͣ se mag̃ ĩ aipmate
suo ut u̾do enis utar gelidiis cntum¬
septum flumiuib fuisse ꝙͣ ad fontẽ
sorgie mecum fuit. oliui puto uarbo¬
nam peteus loca illa nõ uideiat. ꝙͣꝙͣ
li pluuo credimus narbonensis si bo¬
dierne dimensiomi siuinus arelatẽ¬
sis prouincie lora sint. ut cunqz se ht̃

Expanded text:
coaptare michi valeam quod de se coaptare michi valeam quod de se ipso senex ille sapientissimus gloriatur. 7 Nitar certe, idque liberius me facturum feliciusque successurum spero cum passiones ex animo radicitus convulse fuerint penitusque omnes exaruerint, quibus iam Deo gratias parcius interpellor. Reliquum est ut quod in terrena urbe nequivimus, nos in celesti Ierusalem, si ante non sinimur, videamus. Vale. X Kal. Martias, “super flumina Babilonis”. 8 Ad Iacobum Florentinum, de Cicerone atque eius operibus. 1 More meo nuper in Elicona transalpinum urbis invise strepitum fugiens secessi, unaque tuus Cicero attonitus novitate loci fassusque nunquam se magis “in Arpinate” quo, ut verbo eius utar, “gelidis” circumseptum “fluminibus” fuisse quam ad fontem Sorgie mecum fuit. Olim, puto, Narbonem petens loca illa non viderat, quanquam si Plinio credimus, Narbonensis, si hodierne dimensioni stamus, Arelatensis provincie loca sint. 2 Utcunque se habeat
Abbreviated transcription (Latin):
led finis adduceret Quod ipsum pe¬
ticiomi me respõsum sit ut scias me
de affrica urã quaui iure tuo postu¬
las nõ mutasse consilium si oumi
unꝙͣ in lucem uemiet noli de fide
promissi dubitare tuum aute omĩa
liien petet. uerum illa et morosi¬
tate hospitis et ĩnumeus fortune
cessarent tamen sacins uisum est
illam domi manere et cum etate
que iumiatura raiis decerpunt᷑
asperior euaderet. nec ferret etatẽ
p̾sertim cum nec reditus esset se¬
mel in publicum egresse. et iuge¬
iiii mei incredibilis mutacio ĩ dies
fieret. de huic forte a luid consilii
capiam. Incumbãq luna ultuua.
rlam et multa que remorabãtur
ablata sunt. et ego inisi fallor iam
sum quicquid ut essem ex alto per¬
nussum erat ꝙͣuis usq ad nouissi¬
inum uite diem progredi nõ desmã
quantum siuar. nec desperem pigre
etiam magist̾ĩo senectutis doctior ac
melior fien quotidieqz aliquid addi¬
scens senescere. si quo torsan studio

Expanded text:
sed finis adduceret. 5 Quod ipsum pesed finis adduceret. 5 Quod ipsum petitioni tue responsum sit, ut scias me de Africa nostra, quam iure tuo postulas, non mutasse consilium; si enim unquam in lucem veniet, noli de fide promissi dubitare: tuum ante omnia limen petet. Verum illa et morositate hospitis et innumeris fortune cessarent, tamen satius visum est illam domi manere et cum etate que immatura ramis decerpuntur, asperior evaderet nec ferret etatem, presertim cum nec reditus esset semel in publicum egresse, et ingenii mei incredibilis mutatio in dies fieret. 6 Dehinc forte aliud consilii capiam incumbamque “lima ultima”, nam et multa que remorabantur, “ablata” sunt et ego, nisi fallor, iam sum quicquid ut essem ex alto permissum erat, quamvis usque ad novissimum vite diem progredi non desinam quantum sinar, nec desperem pigre etiam magisterio senectutis doctior ac melior fieri, “quotidieque aliquid addiscens senescere”, siquo forsan studio
Abbreviated transcription (Latin):
unoq actu et ipẽ suo ningendus auc¬
tori et nos eramus ab ĩuicem segre¬
gandi. Quam rem breui nuꝑ carmui¬
ue questus sum quod in epistolis tu¬
um nomẽ hñtib prohenui locũ te¬
net. Eodem consilio illam epłe tue
partem transeo ubi patrie statum
miserias u̾bis equantib pie pror¬
sus ac msembilit̾ deplorasti. ⁊iam
et nichil est qd̾ tus queremoniis ad¬
di queat. et uereor ne prurienti. del¬
lo confricatio sit molesta. ne ue si se¬
mel incepero nillum res exitum in¬
ueniat. ¶ Id quidem quod nõ ĩ ul¬
tinus adñsitatum uinneras ut me
pla dei deuocione catholica s urbis
ambitum iustrarenꝰ curiositate po¬
etita nõ amme curam agentes sed
negorium litteratũ. quod licet sit io¬
tundissimũ pabulum intellectus in¬
si tamen ad unum uerum finem re¬
digatur nfinitum quiddami ⁊ ĩane ẽ.
Poteras saue si tarditatis niee me¬
nimisses mentis angurio prouidere
ꝙ me romami nõ nuibilei principiũ

Expanded text:
unoque actu et ipse suo iungendus aucunoque actu et ipse suo iungendus auctori et nos eramus ab invicem segregandi. 3 Quam rem brevi nuper carmine questus sum, quod in epystolis tuum nomen habentibus prohemii locum tenet. Eodem consilio illam epystole tue partem transeo ubi patrie statum, miserias verbis equantibus, pie prorsus ac miserabiliter deplorasti; nam et nichil est quod tuis querimoniis addi queat et vereor ne prurienti ocello confricatio sit molesta, neve si semel incepero, nullum res exitum inveniat. 4 Id quidem quod non in ultimis adversitatum numeras, ut me pla Dei devotione catholica sed Urbis ambitum lustraremus curiositate poetica, non anime curam agentes sed negotium literarum, quod licet sit iocundissimum pabulum intellectus, nisi tamen ad unum verum finem redigatur, infinitum quiddam et inane est. Poteras sane, si tarditatis mee meminisses, mentis augurio providere quod me Romam non iubilei principium
Abbreviated transcription (Latin):
te defungitur. ule p̾sul egregie. aui
nensem querentem ꝙ se anno lu
tome nou indisset
Dui ad me pats mei optina
bartate lictere tue longis an¬
fractib uiami queruut ut ĩ
galliis latitantẽ ꝑ u̾tabam sequũt᷑
ainius prope iitegre circũactus est
Ita nõ solũmͦ uiie uocis. sed mute eti¬
am sccipture solacio prohibem᷑. hoc
nitis in nob̃ habuit fortuna ex quo
die nos nitactos p̃teriens glutinum
nob̾ suauissimũ atq dulcissuum
unica mors rapuit regen siculum
quo nichil maius uichil oruacius
tulerat etas nr̃a. Ille qui uos uiuẽs
ammo cõpulerat corpore disiu̾xit
moriens. totumq ꝓpositum iute nr̃e
iesta rerum mutacione p̾uertit O¬
mittamus autem tractare que retrac¬
tani uetat mexorabilis lex nature. ⁊
tacita pacientia feranius quod gra¬
uius fit lamentis Rex nr̃ celo dignus
erat. tali rege tellus indigna. Sibi re¬
quies post laborem nobis post risũ
lacrime. dolor post gandiũ debebantͤ

Expanded text:
te defungitur. Vale, presul egregie. Avinte defungitur. Vale, presul egregie. Avinm Sulmonensem, querentem quod se anno iubileo Rome non vidisset. 1 Dum ad me, “pars mei optima” Barbate, litere tue longis anfractibus viam querunt et in Galliis latitantem per Italiam sequuntur, annus prope integer circumactus est. Ita non solummodo vive vocis sed mute etiam scripture solatio prohibemur; hoc iuris in nobis habuit fortuna ex quo die nos intactos preteriens, glutinum nobis suavissimum atque dulcissimum inimica mors rapuit, regem Siculum, quo nichil maius nichil ornatius tulerat etas nostra. 2 Ille qui nos vivens animo copularat, corpore disiunxit moriens totumque propositum vite nostre mesta rerum mutatione prevertit. Omittamus autem tractare que retractari vetat inexorabilis lex nature, et tacita patientia feramus quod gravius fit lamentis. Rex noster celo dignus erat, tali rege tellus indigna; sibi requies post laborem, nobis post risum lacrime, dolor post gaudium debebantur,
Abbreviated transcription (Latin):
sed ꝙͣ tu comunctus accendis. Sane
ꝙr aliquos ex libellis memoratis op¬
tare te sed uiussu meo uolle eos a¬
sportare uillicus uieus refert. Nescio
quem torporem ardori tuo nuxtum
iudicat. utere queso in ue iiqz me¬
is retulis nre tuo. Postremo uoi̾s
me coẽm dnu albanẽsem cum tuis
litteris adiisse. cuius responsio est
gratum se habere quod scribis Cete¬
tum eo se antiuo esse ut unꝙͣ roma¬
num pontificem in rebus ꝓpriis nõ
fatiget uidetur michi humanis cu¬
ꝑiditatib excelsior uotis sius modũ
posuisse nec tam fortune sue ꝙͣ aĩo
gratulandũ. ¶Ruuiores alios no¬
sti rex siculus dilatum dradema per¬
cepit. Incq eum ut ungaricum regͣ¬
torem par utinam et̾na conueniet.
Papa nr̃ a morte reu̾titur ꝙͣuis rede¬
undo eodem properet. ostiensis autẽ
dum hec tibi scriberem amniã age¬
bat quatm dũ hec leges exalauent
qui ut michi uidetur matura sibi
ac uature sed acerba rei publice mor¬

Expanded text:
sed quam tibi coniunctus attendis. Sane, sed quam tibi coniunctus attendis. Sane, quod aliquos ex libellis memoratis optare te, sed iniussu meo nolle eos asportare villicus meus refert, nescio quem teporem ardori tuo mixtum indicat; utere, queso, in me inque meis reculis iure tuo. 7 Postremo noveris me comunem dominum Albanensem cum tuis literis adiisse, cuius responsio est gratum se habere quod scribis; ceterum eo se animo esse ut unquam Romanum Pontificem in rebus propriis non fatiget; videtur michi humanis cupiditatibus excelsior votis suis modum posuisse, nec tam fortune sue quam animo gratulandum. 8 Rumores alios nosti: rex Siculus dilatum dyadema percepit interque eum et Hungaricum regnatorem pax, utinam eterna, convenit; papa noster a morte revertitur, quamvis redeundo eodem properet; Ostiensis autem, dum hec tibi scriberem, animam agebat, quam dum hec leges, exhalaverit, qui ut michi videtur, matura sibi ac nature, sed acerba reipublice mor
Abbreviated transcription (Latin):
quando queso hauc suꝑbie suspicio¬
neu uienu. An u̾o labori nieo. An oc¬
cupacionib pepectisti: quod si ita ẽ.¬
minis me seguem aut f̾rems equo
tenacius inherentem extinas pace
sic dicam tua. Quocumq me uerto
uescio quid occurtit. quod me mirani
cogat hoc consilium tuum. de te igitꝰ
apud te ipsum quereret uisi ĩuitiã
unchi illatam in libellis nris qui
ibi sunt ut littere tue testantur pre¬
dulcit̾ emendasses. quibustum fiusti
dieb et uoctibus tam familiariter.
Id scupendum ꝙ cũ uit̾ sanctos et
liyscoricos int̾q philosophos ⁊ poetas
nobilissimũ illud tuũ u̾saretur in¬
genũ tanta uis amoris est opuscu¬
la sine ut dicam uerius migas me¬
as singulari quodam desiderio fla¬
gitares. uerum ita est natura ut ue¬
henencius urõs deformes ꝙͣ alienos
formosos filios diligauius. ⁊ec ĩep¬
te ab illcdato licet poeta dictum ẽ.
Tu quoꝵ nunc pat̾ optime ĩ iudicio
rerin mearum. non quis ego suu

Expanded text:
quando, queso, hanc superbie suspitioquando, queso, hanc superbie suspitionem merui? an vero labori meo, an occupationibus pepercisti? quodsi ita emis me segnem aut terrenis equo tenacius inherentem extimas. 4 Pace sit dictum tua, quocunque me verto, nescio quid occurrit quod me mirari cogat hoc consilium tuum. De te igitur apud te ipsum quererer, nisi iniuriam michi illatam in libellis nostris qui ibi sunt, ut litere tue testantur, predulciter emendasses; quibuscum fuisti diebus et noctibus tam familiariter. 5 Id stupendum, quod cum inter sanctos et historicos interque philosophos et poetas nobilissimum illud tuum versaretur ingenium, — tanta vis amoris est — opuscula sive, ut dicam verius, nugas meas singulari quodam desiderio flagitares. Verum ita est natura ut vehementius nostros deformes quam alienos formosos filios diligamus, nec inepte ab illaudato licet poeta dictum est:6 Tu quoque nunc, pater optime, in iudicio rerum mearum non quis ego sim,
Abbreviated transcription (Latin):
ut in redus meis omuib sꝑpe et oꝑi¬
mone deciperis petitum. Promissũ¬
q tarmen accipies. et dices sic est
ut audiueram. multo plus estiĩ ex¬
pectacionib ꝙͣ in reb. uale meinor
Caualliceñ familiaris epła¬
elicona urm̃ trausalpinum
qui est ad foutem sorgie iau
seuescentib musis sacer uenire.
Ibiq ue siuie quiuq dies agere
potinsti. Nec ueuit in menteni
pat̾ amantissime dum ego absũ
uł amenissums illis locis uł am¬
mo saltem tuo ut ad me afficitur
deesse aliquid quod supplen facilume
potusset cum essem adeo ꝓpĩquus
ut pene unus possem uotib ercitan.
Quid igitur rei est: elu int̾ tot curaꝵ
estus breue michi rutis tui refugen¬
um inuidisti. sed tale aliquid suspi¬
cati ꝓhibet spectatissima uirtus tua.
an indignum censinsti: sedid amor
notissimus uetat credi. uulgatumq
de me tunum utinam tam uerum ꝙͣ
iite iudicium et indulgens an me
uoratum uenire nolle credidisti. sed

Expanded text:
ut in rebus meis omnibus, spe et opiut in rebus meis omnibus, spe et opinione deciperis, petitum promissumque carmen accipies et dices: ‘Sic est ut audiveram: multo plus est in expectationibus quam in rebus’. Vale, memor CavallicenElicona nostrum transalpinum, qui est ad fontem Sorgie iam senescentibus musis sacer, venire ibique me sine quinque dies agere potuisti? nec venit in mentem, pater amantissime, dum ego absum, vel amenissimis illis locis vel animo saltem tuo, ut ad me afficitur, deesse aliquid quod suppleri facillime potuisset, cum essem adeo propinquus ut pene vivis possem vocibus excitari? 2 Quid igitur rei est? an inter tot curarum estus breve michi ruris, tui refrigerium invidisti? sed tale aliquid suspicari prohibet spectatissima virtus tua. An indignum censuisti? sed id amor notissimus vetat credi vulgatumque de me tuum, utinam tam verum quam mite iudicium et indulgens. 3 An me vocatum venire nolle credidisti? sed
Abbreviated transcription (Latin):
circũ amictus apꝑarui. hactenus hec
¶Forensem tuum ỹmo meum ỹmo
nostrum ut ait ille uirum ꝑ se a¬
mari dignissimũ tota ut uibes mẽ¬
te suscipio. utinam aliq̃ michi tan¬
dem clit̾ ꝙͣ u̾bis retegendi amii
detur occasio. uel si fato uetitum est
utinam eque ut tu aũim ille tacẽ¬
tis iutelligat. et faciet spero. In u̾
siculis autem ad te scciptis quos tã
ardent efflagitas scito plui secũ¬
di consilio opus esse quem ytalia
ercedeus in paccia sua uerone sciti¬
cet iugenti uirorum illustriũ cõu¬
tatum acie diuisi hic michi pli¬
us misqmͣ est nec alter ꝙ equidem
ego uouerim insi romano pontifia.
bus ultimia corporee spes salutis ĩ
morte sit. ubi tamẽ utrũq conuialu¬
erit. quod iam factum esset ut puto
nisi medicorum turba loquaciũ uetu¬
isset diuitum pestis nõ inuuana s
extrema. tunc pluuo enis pariup
inspecto confestim uoluntati mos ge¬
tur tue. et illud in quo quidẽ palde

Expanded text:
circumamictus apparui. Hactenus hec. circumamictus apparui. Hactenus hec. 6 Forensem tuum, imo meum, imo nostrum, ut ait ille, virum per se amari dignissimum, tota, ut iubes, mente suscipio; utinam aliqua michi tandem aliter quam verbis retegendi animi detur occasio, vel si fato vetitum est, utinam eque ac tu animum ille tacentis intelligat! et faciet, spero. 7 In versiculis autem ad te scriptis, quos tam ardenter efflagitas, scito Plinii Secundi consilio opus esse, quem Italia excedens in patria sua, Verone scilicet, ingenti virorum illustrium comitatum acie dimisi. Hic michi Plinius nusquam est, nec alteri, quod quidem ego noverim, nisi Romano Pontifici; ibus ultima corporee spes salutis in morte sit, ubi tamen utcunque convaluerit — quod iam factum esset, ut puto, nisi medicorum turba loquacium vetuisset, divitum pestis non minima sed extrema — tunc Plinio eius parumper inspecto, confestim voluntati mos geretur tue, et illud, in quo quidem valde,
Abbreviated transcription (Latin):
gue mortalis mibecillitas ad te
perferre quod cupio. sed bene habet.
ipẽ auimũ meum uides et quod
ibi scriptum est perlegis. uores qz
leuanien amim mei est. Id saue
rec. equidem quo te sepius intue
deo tuoq iudicio michi ip̃e sum
tarior. deffectib q meis int̾blan¬
dior quasi iumꝙͣ tibi tali uiro pos¬
sem esse tran carus iusi aliquod
in me linuen amu uidisses qd̾
ego qui uiciiuor sum fateor non
uideo neq si accius intendens te
uifurum arbittor usi quia u̾issi¬
mũ est ꝙ qui amant ip̃i sibi som¬
uis fuigunt ut uirgilio maronẽ
et bucolico pastorum carmẽ obi¬
ciam. Quid uis. errore tuo felir sũ.
que cum amicis fere omnib mea
sors est millus tamen error cauino
meꝯ gratior ꝙͣ titus. nullus ue quẽ
mug̾ sempit̾num uelimn. simul eñ
et coequena ent camcicia. hoc mi¬
chi non dubito p̾stabit amor tius.
hoc ugemũ uicum. utar eim for¬
tuna. eiutarq pro uitib ne uriqͣ
nubes excidat qua silue medio tibi

Expanded text:
gue mortalis imbecillitas! — ad te gue mortalis imbecillitas! — ad te perferre quod cupio; sed bene habet: ipse animum meum vides et quod ibi scriptum est perlegis vocesque clevamen animi mei est; id sane hec; equidem quo te sepius intueodeo tuoque iudicio michi ipse sum carior defectibusque meis interblandior, quasi nunquam tibi tali viro possem esse tam carus, nisi aliquod in me lumen animi vidisses quod ego, qui vicinior sum, fateor, non video neque, si acrius intenderis, te visurum arbitror nisi quia verissimum est quod qui amant, ipsi sibi somnia fingunt, ut Virgilio Maronem et bucolico pastorium carmen obiciam. 5 Quid vis? errore tuo felix sum; que cum amicis fere omnibus mea sors est; nullus tamen error animo meo gratior quam tuus, nullus ve quem magis sempiternum velim; simul enim et coequeva erit amicitia. Hoc michi, non dubito, prestabit amor tuus, hoc ingenium meum; utar enim fortuna enitarque pro viribus ne unquam nubes excidat qua silve medio tibi
Abbreviated transcription (Latin):
nõ actinet. uosti cor menui quib
in locis hĩtat. Raros ħt hospites
s fidos. uale felix. et teuiue uulga
Iam celerans die inscripto
Sepłam clandebam. dum ec ¶¬
ce nuncius alt̾ et epła tua
recens tantum priore dulci¬
or tantumq suanor qnͣtũ
tempore crescit amor nescitq
confistere nõ mag̾ ꝙͣ ubi ile
hĩtat anima cuius ut platoni¬
cis placet ꝑpetuus metus est. Qͥd
ad hanc dixenm. multa meus
ioquitur ad que dissertissimorũ
eciam lingua nõ sufficit. et ci¬
ceromana facundia sicut ego
opinor in illius pectore clarior
fuit ꝙͣ in autibus audiencium
et mantuam uatis alcior iuge¬
no musa ꝙͣ calamio. magnas
res equare ẜuonib et u̾bis arte
contextis aunui faciem lacẽtis
ostendere is deuium puto sup̾mus
elcquencie funs est eui dum hu¬
mana mens inhiat sepe calie me¬
dio uicta subsistit. Ecce ego iuic
aliquid quod aures impleret tuas
optarem dicere. eremplar ĩ am¬
mo est. nec ualeo tamen mira lui¬

Expanded text:
non attinet; nosti cor meum quibus non attinet; nosti cor meum quibus in locis habitat: raros habet hospites sed fidos. Vale felix, et temne vulgariiliariter. 1 Iam celerans die inscripto epystolam claudebam, dum ecce nuntius alter et epystola tua recens tantum priore dulcior tantumque suavior quantum tempore crescit amor nescitque consistere, non magis quam ubi ille habitat, anima, cuius, ut Platonicis placet, perpetuus motus est. 2 Quid ad hanc dixerim? multa mens loquitur ad que disertissimorum etiam lingua non sufficit, et ciceroniana facundia, sicut ego opinor, in illius pectore clarior fuit quam in auribus audientium et mantuani vatis altior ingenio musa quam calamo. Magnas res equare sermonibus et verbis arte contextis animi faciem latentis ostendere, is demum, puto, supremus eloquentie finis est, cui dum humana mens inhiat, sepe calle medio victa subsistit. 3 Ecce ego nunc aliquid quod aures impleret tuas, optarem dicere; exemplar in animo est, nec valeo tamen — mira lin
Abbreviated transcription (Latin):
ne. Promide que p̾dulcit᷑ de ami¬
ticia tua sccibis. qua nõ me solũ
s ones et qui michi can siuit ⁊
quibus ego sum carus ardentissi¬
iua caritate complectens. Me q
post alpes ac mana plusꝙͣ lintẽis
cculis plusꝙͣ aprims auribus in¬
sigui quodam et uulgato amãtũ
pnuilegio ab sentem ab sens au¬
dis q uidesq ỹmo u̾o ubilibet p̃¬
sens es. et si tacente nota sunt michi
Iuuat tanẽ audire. nec parium
prospitati uee cumulum acces¬
sisse arbitror ex eo die quo me sic
amare ĩ animũ induxisti. Sub
eple tue finem grauit̾ admodũ
uerecundeq scriptum erat te nul¬
go uilem si lectio et familianitas
poetarum quibus unnce delectatis
in uulgus emperint tibi u̾o uel
tacit conscientia cariorem. utrũ¬
q colliuido ꝙ popiilares ĩepcias ⁊
noscas et calces. Illud prudenci
strum iactare uideanur autigͤ¬
rantibus insultare. Restat ut a¬
nucos saluece uibeas quos uoĩare

Expanded text:
8 Proinde que predulciter de ami8 Proinde que predulciter de amicitia tua scribis, qua non me solum sed omnes et qui michi cari sunt et quibus ego sum carus, ardentissima caritate complecteris, meque post Alpes ac maria plusquam linceis oculis, plusquam aprinis auribus insigni quodam et vulgato amantum privilegio “absentem absens audisque videsque” — imo vero ubilibet presens es — etsi te tacente nota sunt, michi iuvat tamen audire, nec parvum prosperitati mee cumulum accessisse arbitror ex eo die quo me sic amare in animum induxisti. 9 Sub epystole tue finem graviter admodum verecundeque scriptum erat te vulgo vilem, si lectio et familiaritas poetarum, quibus unice delectaris, in vulgus eruperint, tibi vero vel tacita conscientia cariorem. Utrunque collaudo quod populares ineptias et noscas et calces; illud prudentiastrum iactare videamur aut ignorantibus insultare. 10 Restat ut amicos salvere iubeas, quos nominare
Abbreviated transcription (Latin):
poterunt p odesse quas ab eodem
nꝑ ertorit canitas tua. Idipsim
tamen in manib fortune situm
erit ut magna pars rerum. oꝑti¬
mus et suanissimus p̾sul noster
magno urru admuat et bonam
spem habere iubet. credo. plus fidei
michi habens ꝙͣ abbas memoratꝰ
qui forte tam sanctus est ut om̃s
alios scelestes putet. Talis quem
scire postulas. illius negocii statꝰ
est. Sed enim qualẽcũq iam pri¬
deui res exitum inuenisset insi
obstitisset morbus pontificis ma¬
rum diuturins. ac graus quo ut
uides inpatori et regum nego¬
cia retardautur. Ideoq parcius ĩ¬
dignor huic michi quoq longio¬
ris more causas teruisse fortuã.
Sed indignor tamen de qua re
cannen tibi breue iam scripsi. qd
idõ nundum mtto quia ut ex or¬
diue huius mertcabilis erga¬
stuli mencionem facerem de qua¬
tuor uetetib laberuithis. prius
ibi mencio facta est. et de ordine
dubito. neq modo quos consulam
libri assunt. et parum fido memo

Expanded text:
poterunt prodesse quas ab eodem poterunt prodesse quas ab eodem nuper extorsit caritas tua; idipsum tamen in manibus fortune situm erit, ut magna pars rerum. 205 Optimus et suavissimus presul noster magno nisu adiuvat et bonam spem habere iubet, credo plus fidei michi habens quam abbas memoratus, qui forte tam sanctus est ut omnes alios scelestos putet. Talis quem scire postulas, illius negotii status est. 6 Sedenim qualemcunque iampridem res exitum invenisset, nisi obstitisset morbus Pontificis Maximi diuturnus ac gravis, quo, ut vides, imperatorum et regum negotia retardantur; ideoque parcius indignor hinc michi quoque longioris more causas texuisse fortunam, sed indignor tamen. 7 De qua re carmen tibi breve iam scripsi, quod ideo nondum mitto quia ut ex ordine huius inextricabilis ergastuli mentionem facerem, de quattuor veteribus labyrinthis prius ibi mentio facta est, et de ordine dubito, neque modo quos consulam libri adsunt et parum fido memorie.
Abbreviated transcription (Latin):
amandus fruendumq illo enit qͥ
cinq nostrum et quod amet ⁊ quo
auiet quo fruatur se qua fuuatur
ammam dedit. sed ineftabilis at¬
qr ĩmensa res est et solo difficilis
cogitatu Ad nostra descendo. ami¬
ci mei quem tuum fieti uelle di¬
gnatus es de quo queris negociũ
pendet adhuc. Is quidem unde au¬
xilium sperabatur et si honestum
oumne proissum est debuitum.
forte etiam debebatut abbns scili¬
cet uallis umbrose ꝑ umbram fu¬
sce calignus et simplicitatis ĩsule
moffeusa uni sanctitate dir̃mi
uidetur michi quid decori ꝓprio ꝙͥ
fame conienat nõ uidisse. quip¬
pe nõ ununi est militis ⁊ ducis
officium. et seꝑe cuius fuerat am¬
mosa militia ducatus apparuit
ncõsultus. excellentissimi u̾bũ
ducis est. Imꝑatorem se geni geĩ¬
tum esse non bellatorem. et hic
ur̃ ut audio heremita feruens fu¬
it ut uideo albas est tepidus. ut¬
libes tauien. sua res agitur. Ego
enm huic pret̾ laborem nichil uł
expecto uel expecto. littere forsan

Expanded text:
amandus fruendumque Illo erit qui cuique nostrum et quod amet et quo amet, quo fruatur Se, qua fruatur animam dedit? sed ineffabilis atque immensa res est et solo difficilis cogitatu. Ad nostra descendo. 3 Amici mei quem tuum fieri velle dignatus es, de quo queris negotium pendet adhuc; is quidem unde auxilium sperabatur et si honestum omne promissum est debitum, forte etiam debebatur, abbas scilicet Vallis Umbrose, per umbram fusce caliginis et simplicitatis insulse — inoffensa viri sanctitate dixerim — videtur michi quid decori proprio, quid fame conveniat non vidisse; quippe non unum est militis et ducis officium et sepe cuius fuerat animosa militia, ducatus apparuit inconsultus. 4 Excellentissimi verbum ducis est: «”imperatorem” se genitum esse “non bellatorem”», et hic noster, ut audio, heremita fervens fuit; ut video, abbas est tepidus, utlibet tamen sua res agitur. Ego enim hinc preter laborem nichil vel expeto vel expecto; litere forsan
Abbreviated transcription (Latin):
tum qui sere leuissimis ex cau¬
sis granistimas ĩmnicicias erue¬
tut. uobis mille ĩmucitis depo¬
nende s prisce dum tarat ami¬
citie memoriti renonanda estico
gitate quid nõ mali in discordia
est. ut magna oliui fregit ĩpia.
ppsa q̃ patem nõ hũt insi fallor
augutio nec he̾bit romana res¬
publica. que ut untutum ĩmi¬
merabilium fuudam̃tis steterat
ꝑ discordiam solam ruit. ⁊ quot
loniniũ disco: dici queso: procul¬
dubio paucorum. uix singula ui¬
torimi intia singulis etanidus
eccurtent quibe si concors añis
fuisset salus publica nõ perisset.
culta fateor a multis a̧ic dura
ptulistis p̾tali et interdum ꝓpe
ad extrema ꝑuẽtum est. Illud
inͥ nemo negau̾t maiores nos
semꝑ ex calamitatib suterisse.
Iitiq de uob̾ non indus. nõ hi¬
berus. nõ quiber. nõ maurus. nõ
scicha. non ethiops. nõ afer. nõ
de supbiat. nõ pirtꝰ nõ philippꝰ.
nõ petses. nõ sỹphaꝵ nõ mitri
que si ies publicas si opes regias

Expanded text:
imis ex causis gravissimas inimicitias exuerunt? Vobis nulle inimicitie deponende, sed prisce duntaxat amicitie memoria renovanda est. 10 Cogitate quid non mali in discordia est, ut magna olim fregit imperia. Ipsa que parem non habuit, nisi fallor augurio, nec habebit romana respublica, que virtutum innumerabilium fundamentis steterat, per discordiam solam ruit. Et quot hominum discordia, queso? proculdubio paucorum; vix singula virorum paria singulis etatibus occurrent, quibus si concors animus fuisset, salus publica non perisset. 11 Multa fateor a multis ac dura pertulistis, Itali, et interdum prope ad extrema perventum est. Illud michi nemo negaverit maiores vos semper ex calamitatibus surrexisse. Itaque de vobis non Indus non Hiberus non Cimber non Maurus non Scitha non Ethiops non Afer non de superbiat, non Pyrrus non Philippus non Perses non Siphax non Mitridque si respublicas, si opes regias
Abbreviated transcription (Latin):
status est. ut quedam miͦ siue no¬
lentidus siune uolentib uobis in
enisdem regie penetalib hĩtan¬
dum sit. Quanto autem seremor
quantoq tranquillior uita erit
pulsis irarum nebulis si quas
forte nob̾ ĩpurissimus susurtonũ
flatus ĩuererit: Id ut optimu
sic nmune oposum. haud equi¬
dem maior reconciliacionis cã
et semẽstais Censura q̃ emilum
lepidum et flactũ fuliuũ recon¬
nĩxit. nec maior luui saliatoris
et claudii Neronis auinus con¬
sulatus qui obliuione lenssima
atrerem obliterauit ĩuuriam qͣ
nr̃a est. Non huius aut illius of¬
ficii s tocius uite nõ ante finem
petat nõ tiũ cnucicia ueten sed

Expanded text:
status est, ut quodammodo sive vostatus est, ut quodammodo sive volentibus sive nolentibus, vobis in eiusdem regie penetralibus habitandum sit: quanto autem serenior quantoque tranquillior vita erit pulsis irarum nebulis, siquas forte vobis impurissimus susurronum flatus invexerit. 7 Id ut optimum, sic minime operosum. Haud equidem maior reconciliationis causet semestris censura que Emilium Lepidum et Flaccum Fulvium reconiunxit, nec maior Livii Salinatoris et Claudii Neronis annuus consulatus, qui oblivione lenissima atrocem obliteravit iniuriam, quam vestra est: non huius aut illius officii sed totius vite non ante finem perat non tantum amicitia veteri sed
Abbreviated transcription (Latin):
duob ui populis duo uelut eximia
sidera fiugtatis.⁊ Il magis certe
ꝙͣ amor ignobilem aminũ sec̃¬
int a nobili. Illum igitur audite
tulia uitus assidue nr̃is aminis
inspirantem. Quo ĩ diu̾sum abi¬
tis uiti optum. Quid rebellatis.
Quid transfugitis. lu uob̃ regna¬
bani. ĩ uobis hĩtabam. tentoria
fiuxeram ĩ uob̾. Ego gloriam uo¬
bis addideram. uos michi. Quis
me de medio ur̃mn expulit. Quis
disumxit unamimes et ut ꝓprie
dicam. de uno auimo duos fecit.
Reddite ĩ uos. et ad me redite. me¬
q ad uos redeuntem admittite.
in graciam. in colloquiũ ĩ ample¬
xus. dextras aminisq comũgi¬
te. Iterum e duob unum ꝯfla¬
te amiũ. hoc uirtutem ur̃am
decet. hoc alienam delectat. hoc
patrie expedit. hoc bonos letificat.
roc tertificat scelerates. qui de
ur̃o discidio spes nefarias conce¬
perunt cc̃cipiant de ur̃a redinte¬
gratione formidinẽ. Certe si acci¬
ter uitenditis. Is rerum urãrũ

Expanded text:
duobus in populis, duo velut eximia duobus in populis, duo velut eximia sidera fulgeatis. Nil magis certe quam Amor ignobilem animum secernit a nobili; illum igitur audite talia intus assidue vestris animis inspirantem: 4 «Quo in diversum abitis, viri optimi, quid rebellatis, quid transfugitis? in vobis regnabam, in vobis habitabam, tentoria fixeram in vobis; ego gloriam vobis addideram, vos michi; quis me de medio vestrum expulit? quis disiunxit unanimes et, ut proprie dicam, de uno animo duos fecit? redite in vos et ad me redite meque ad vos redeuntem admittite, in gratiam in colloquium in amplexus, dextras animosque coniungite, iterum e duobus unum conflate animum; hoc virtutem vestram decet, hoc alienam delectat, hoc patrie expedit, hoc bonos letificat, hoc terrificat sceleratos; qui de vestro discidio spes nefarias conceperunt, concipiant de vestra redintegratione formidinem. 6 Certe si acriter intenditis, is rerum vestrarum
Abbreviated transcription (Latin):
re. Quod si de te de qz tuns morib
uon fallar exnnacio mea est qͣ¬
ius magnum iracundie iudicio
facile tñ ab humauitate tua me
nupetraturũ spero. Tu felix ⁊ semp
tui simlis uale .ixͦ. kł. Iuii ad fõ¬
tem sorgie. Ad urrumiq sił nicho¬
laum et iolem crortacio ad concor
patimim nec contactum aĩce
manus horrescitis. Nõ rationẽ
temutas nõ mindia caritatem.
nõ consiburm furor. Postremo nõ
affectus in ei gluraau quo p̾ses
calamus umo u̾o p̾sentis calami
uunstĩo patis amator xpũs ani¬
mos nr̃os uunt detractoꝵ ĩane mͦ¬
mur impediat. Magna semper a¬
nuticie ius est ⁊richil illi difficile.
quod sequitur. Et nos cedamus
dunt belue. cui barbarice cedunt
m̃tes. cui parẽt insensibitia elemẽ¬
ta. Cedite queso illi cui postꝙͣ ces¬
seritis omĩa uob̾ cedent. ⁊ Iolite au¬
res obstruere ccules au̾tere obdu¬
rare animos quos iustus melioribꝰ
consiliis ꝯplet amor. Eam michi

Expanded text:
re. 7 Quod, si de te deque tuis moribus re. 7 Quod, si de te deque tuis moribus non fallax extimatio mea est, quamvis magnum iracundie iudicio, facile tamen ab humanitate tua me impetraturum spero. Tu felix et semper tui similis Vale. IX Kal. Iunias, ad fontem Sorgie. 16 Ad utrunque simul Nicolaum et Iohannem, exhortatio ad concordpatimini nec contactum amice manus horrescitis. Non rationem temeritas, non invidia caritatem, non consilium furor, postremo non affectus mei glutinum — quo presens calamus, imo vero presentis calami ministerio pacis amator Cristus, animos vestros unit — detractorum inane murmur impediet. 2 Magna semper amicitie vis est; nichil illi difficile, quod sequitur, et nos cedamus dunt belue, cui barbarice cedunt mentes, cui parent insensibilia elementa; cedite, queso, illi cui postquam cesseritis, omnia vobis cedent. 3 Nolite aures obstruere, oculos avertere, obdurare animos, quos iustus melioribus consiliis complet amor. Eam michi
Abbreviated transcription (Latin):
tuti qd̃ in fiue dixisti esse tibi ami¬
mum ut int̾ uesenui saleruũq
meo nomume postens eciam pro¬
futurũ nonũ suscites paruasimm
cui tam liberali ꝓpoĩto faueat uti¬
nam fortua sui moris oblita tã¬
tisꝑ et clacis desinat ñudere prin¬
cipiis. pro quo tibi et p̃seus etas
et studiosa post̾ĩtas metum grãs
agiuit. Ego qd̾ ad me attinet et¬
si ducs paniasos me hẽre gloriet
tamẽ tertum non recuso tuo so¬
norum ippolline tius hĩtatum
imisis fuis fondentem lauris¬
mus denuui auspituis consecratinui.
Quid dicami. cagnificum est quod
agis. Magnnficum ue quod loq̃ris:
Illud magnificentissimũ atq in¬
inttissimũ fu̾it penitusq cesareũ
si eadem illa magnitudine tua q̃
sepe alios incisti temetip̃m modo
inceris aminũ q forte reluctãtem
hus que tibi et iohĩ barilidos uiro
egregio cõmunis mea fert epła
fidelib consiliis obsequi coegeris.
et sub iugum uet̾is amicitie redi¬

Expanded text:
tim quod in fine dixisti, esse tibi anitim quod in fine dixisti, esse tibi animum ut inter Vesevum Falernumque meo nomine posteris etiam profuturum novum suscites Parnasum! Cui tam liberali proposito faveat utinam fortuna, sui moris oblita tantisper, et claris desinat invidere principiis, pro quo tibi et presens etas et studiosa posteritas mecum gratias agunt. 6 Ego, quod ad me attinet, etsi duos Parnasos me habere glorier, tamen tertium non recuso, tuo sonorum Apolline, tuis habitatum Musis, tuis frondentem laurisis demum auspiciis consecratum. Quid dicam? magnificum est quod agis magnificum ve quod loqueris, illud magnificentissimum atque invictissimum fuerit penitusque Cesareum, si eadem illa magnitudine tua qua sepe alios vicisti, temet ipsum modo viceris, animumque forte reluctantem his que tibi et Iohanni Barilidos viro egregio comunis mea fert epystola, fidelibus consiliis obsequi coegeris, et sub iugum veteris amicitie redi
Abbreviated transcription (Latin):
malebat. ꝙͣius apud eos ipõs ple¬
riq ucutissumm simul ac disertissi¬
i euaserint. uride est ut quod
stacius pampnus domnitiano
principi blanditur uerum sit p̃¬
comum multorum .ut. scilicet du¬
cumi ac uatum frondes in una frõ¬
te indeanus int̾q diccaturas cõ¬
sulat᷑ et imꝑia hĩtantes musas
et int̾ litterarum studia uictrices
laureas nuremur. Si qñ igitur ua¬
cuum tempꝰ obtigĩt ut qd nunc fe¬
mi robore p̾itantissimũ te nomimꝰ
sic nõ modo militarit᷑ facundum
s eciam artificiosius eloquẽtem.
insuꝑ et prinata loqui ĩdoalem
agnosiamus. ascriptorib enm
rerum utrumq Iulio cesari sinm
ac pestuliãre tabuit᷑. Et licet ipẽ
non lis cescr. Quis tanen phidet
cesartum animũ hẽte. cesareos mo¬
res. cesariam industriam tinitan:
Equidem quas tu michi pro anidi
icumq sermonis inopia egisti
quanto ego t̾ dignnius pro locuple¬
te epła grates ago proq eo noĩa¬

Expanded text:
malebat», quamvis apud eos ipsos plemalebat», quamvis apud eos ipsos plerique actuosissimi simul ac disertissimi evaserint; unde est ut, quod Statius Pampinius Domitiano principi blanditur, verum sit preconium multorum, ut scilicet “ducum ac vatum” frondes in una fronte videamus interque dictaturas consulatus et imperia habitantes Musas et inter literarum studia victrices laureas miremur. 4 Siquando igitur vacuum tempus obtigerit ut, quod nunc feimi robore prestantissimum te novimus, sic non modo militariter facundum sed etiam artificiosius eloquentem, insuper et “privata loqui indocilem” agnoscamus. A scriptoribus enim rerum utrunque Iulio Cesari suum ac peculiare tribuitur, et licet ipse non sis Cesar, quis tamen prohibet Cesareum animum habere, Cesareos mores, Cesaream industriam imitari? 5 Equidem quas tu michi pro aridi ieiunique sermonis inopia egisti, quanto ego tibi dignius pro locuplete epystola grates ago proque eo nomina
Abbreviated transcription (Latin):
Iate rensionis excustitio
tua tam sucunt̾ sensidus
meis obrepsit o maxune
uir ut eam cicius uenisse noluerĩ.
magno enim tandem uenit grato¬
q cum fenore in qua simul turũ
iugemũ simil barbati nĩ sonãtẽ
culannum recognoui. duplex aĩo
iocinditas. genrũ q solacium.
ꝙͣ ꝙͣ beroicis tus actib te tacente
fateor aliunde michi responsum
pũte. nec euim loquor ut ad te ad
ioquendum alliciam qui oratoꝵ
poetarum q mos est. s ut ignee
uirtuti tue ardentissimo q amino
flãmas eciam si afflatu meo fi¬
en possit addiciam. alioqun ma¬
le me de te p m̾itun non negabo
si te ab altissinus et utilissumis
cutis tins ad hec humiliora det̾¬
xero. Generosa quidẽ mentis in¬
teucio aliquando gloriosius re ꝙͣ
u̾bis expͥmitur. corem igitur tu¬
uni serua. qd̃q animuo cogitasti
factis eloquere lequens ut in re¬
liquis io hoc soqz romanorum pͥ¬
stos mores apud quos ut ait ille.
optummus quisq facere ꝙͣ dicere

Expanded text:
is excusatio tua tam suaviter sensibus meis obrepsit, o maxime vir, ut eam citius venisse noluerim; magno enim tandem venit gratoque cum fenore, in qua simul tuum ingenium simul Barbati nostri sonantem calamum recognovi, duplex animo iocunditas geminumque solatium, quanquam heroycis tuis actibus te tacente, fateor, abunde michi responsum putem. 2 Nec enim loquor ut te ad loquendum eliciam, qui oratorum poetarumque mos est, sed ut “ignee virtuti” tue ardentissimoque animo flammas etiam, si afflatu meo fieri possit, adiciam; alioquin male me de republica meritum non negabo, si te ab altissimis et utilissimis curis tuis ad hec humiliora detraxero; generosa quidem mentis intentio aliquanto gloriosius re quam verbis exprimitur. 3 Morem igitur tuum serva quodque animo cogitasti factis eloquere, sequens, ut in reliquis, in hoc quoque Romanorum priscos mores, apud quos, ut ait ille, «optimus quisque facere quam dicere
Abbreviated transcription (Latin):
mnum meum modis tuum
¶sereuat eloquium. magnũ
sperate felicitatis indicium ens
inquam quam post huius miserie
t̾iuium p̾stolamur cum multa
cum p̾apue dixerim gaudium il¬
lud quod ex amicoꝵ mutius affec¬
tib et exoptati conuictus iocũ di¬
tate ꝑcipimnꝰ. si enim amnicos uł

Expanded text:
mum meum modis tuum serenat eloquium. Magnum sperate felicitatis indicium, eius, inquam, quam post huius miserie terminum prestolamur, cum multa tum precipue dixerim gaudium illud quod ex amicorum mutuis affectibus et exoptati convictus iocunditate percipimus. 2 Si enim amic