comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mutasti. Bibe. Quid restat aluid ꝗͣ ut recusantis ora diducas. ut in¬
truces loqͣntis oculos. uultꝰ parricidali ardore suffusos. Iuberi mͥ uideba
ut biberẽ tuũ uenenũ. Nescisti pat̾ ꝑtinaciã meã seruare. nescisti. Filiũ
ꝓpt̾ te mori uolentẽ dep̾hendisti. Uis occiđẽ Ueta. Inuade poculũ
ne hauriã : bibã. Exclama te mirari qͥd facis Iã desino irasci. Iam
reũtor ingrãn. Pꝑabo ut hoc secũ aures ferant. ut impacientia tua fruant᷑
oculi. tͥ imputes qđ me retorsisti. qđ ablata st̃ sacram̃ta ꝑeundi innocenti
faciliꝰ ẽ mori: si roget᷑ ut uiuat. fidẽ : eoꝵ inꝗͣ me c̃tumaciã pat̾. inquẽ
tc̃ impulisti c̃tentionis ardorẽ. cũ diceres. bibe. Nec iuuere mͥ libuit: nec
mori. Creptꝰ sũ miser animo meo. & impuisa uoce ꝑcs. stetisine affectu.
sine negatiatione at tonitꝰ amens. & me pene alit̾ occidi Llichil ẽ ꝑfecto

Expanded text:
mutasti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut inmutasti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut intruces loquentis oculos, vultus parricidali ardore suffusos. iuberi mihi videbar, ut biberem tuum venenum. nescisti, pater, pertinaciam meam servare, nescisti. filium propter te mori volentem deprehendisti; vis occidere? veta; invade poculum, ne hauriam; bibam. exclama: 'temerari, quid facis? iam desino irasci, iam revertor in gratiam!' properabo, ut hoc secum aures ferant, ut inpatientia tua fruantur oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta pereundi; innocenti facilius est mori, si rogetur, ut vivat. fidem deorum, in quam me contumaciam, pater, in quem tunc inpulisti contentionis ardorem, cum diceres 'bibe'! nec vivere mihi libuit nec mori, ereptus sum miser animo meo, et inprovisa voce percussus steti sine affectu, sine necogitatione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est profecto
Abbreviated transcription (Latin):
in plana cursũ. Merito ꝓrsꝰ anima secretũ solitudinẽq captaueras.
Int̾uenit pat̾: actũ ẽ. Perit ille susceptȩ mortis ardor. & utroq nos
resoluit affectui. Mori ñ debeo si uetuerit : ñ pot̾o si uisserit. Bibe
inqͥt. Nondũ qͥdem potioni uirꝰ aptatũ ẽ: sed me idõ dep̃hendisti. qͥ a
adhuc terebat᷑. Multa tam̃ mͥ pat̾ ante facienda st̃: uolo priꝰ c̃uocare
seruulos. c̃trahere lib̾tos. cõplorare. conquerimandare: defendi. Bibe:
Michi uͦ tc̃ adiecisse uisꝰ es. teneris. heres eamꝰ ad udicẽ. Bibe. Sic hoc
iubes: tãꝗͣ negẽ uenenũ. Int̾rogare uos uelut in illa secreti nr̃i p̃sentia
libet. quẽ mͥ pꝰ hanc uocẽ aninũ datis: Dicit hoc accusator. dicit hoc
uictꝰ. dicit secreto. dicit sic ut possit negare. sibibo. Bibe. Ego qͥdem
uolo & hoc cũ maxime paro: sed totũ hunc animũ senex tua a uiditate

Expanded text:
in plana cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. in plana cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. intervenit pater, actum est, perit ille susceptae mortis ardor et utroque nos resolvit adfectu: mori non debeo, si vetuerit, non potero, si iusserit. 'bibe', inquit. nondum quidem potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehendisti, quia adhuc terebatur. multa tamen mihi, pater, ante facienda sunt: volo prius convocare servulos, contrahere libertos, complorare, conqueri, mandare, defendi. 'bibe.' mihi vero tunc adiecisse visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' 'bibe.' sic hoc iubes, tamquam negem venenum. interrogare vos velut in illa secreti nostri praesentia libet: quem mihi post hanc vocem animum datis? dicit hoc accusator, dicit hoc victus, dicit secreto, dicit sic, ut possit negare, si bibero. 'bibe.' ego quidem volo, et hoc cum maxime paro, sed totum hunc animum, senex, tua aviditate
Abbreviated transcription (Latin):
hominẽ infiruntate morientẽ. & exigius causis opꝰ ẽ: ut displiceat
obit. quẽ miscro sua sit integritas. Qd si int̾ueniat alies n gaudeat.
q uindicari seputet. si testes adhibent oculos qͥb muidendũ sit.
Statĩ mel ercule arrogans uita simulabit᷑ : statĩ c̃tumax dolor cũ dep̃¬
hensa morte dissentiet. Nescis qͣntũ mͥ hesitationis paraueris cũ int̾roges.
dũ respondẽ cogis. Sed quẽ & redđe. iterũ litigare. defendi. Me uͦ
tc̃ parit̾ om̃s tenustis affectꝰ. indignatio. pietas. reuerentia. dolor.
Ego ꝓpt̃ patrẽ mori possũ : corã patre ñ possũ. Aice nc̃ qđ & dixisti.
bibe. Simehercules sauciũ palpitantẽq iusfisses adigere ferrũ.
Preinerẽ cdusis uulnerib animã. stringerẽ aptatos adcolla nexꝰ. conarer
a brupto desilire laqͦo. Siñ iniceres manũ ad p̃cipitia ꝓꝑanti: flecterẽ

Expanded text:
hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat obitus, quem misero suasit integritas. quid, si interveniat aliquis, qui gaudeat, qui vindicari se putet, si testis adhibeat oculos, quibus invidendum sit? statim mehercules adrogans vita stimulabitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte dissentiet. Nescis, quantum mihi haesitationis paraveris, cum interroges, dum respondere cogis ~setis quem et~ reddere, iterum litigare, defendi. me vero tunc pariter omnes tenuistis, adfectus, indignatio, pietas, reverentia, dolor. ego propter patrem mori possum, coram patre non possum. adice nunc, quod et dixisti: 'bibe!' si mehercules saucium palpitantemque iussisses adigere ferrum, premerem clausis vulneribus animam; si stringere aptatos ad colla nexus, conarer abrupto desilire laqueo; si non iniceres manum ad praecipitia properanti, flecterem
Abbreviated transcription (Latin):
dep̃hensꝰ: effudisset uenenũ ne fateret᷑. Cur ergo inqͥt si tͥ paraueras
mori aduo ñ hoc dico moriturꝰ sũ. De animo meo respondeo: ñ ꝑinitto
desꝑatione redeuntẽ: Strictos cirxa colla laqueos aut nexꝰ aut ipstꝰ
corporis runa decepit: rotatos ꝑ abrupta molis iactꝰ yeplicuit : ari
csentaneũ ẽ ne moriat᷑ qͥ uelit: ꝗͣ qđ morim̾ muiti. Sed malo si c̃ coepi
simplici tecũ ratione c̃sistere. Nlichil ȩque pat̾ impetu Mfat q̃ hori
uelle nec qͥcq̃ res humanȩ impacientiꝰ habent ꝑeuntis asfectuilluno
sretinere uelles: sufficit ut moreris. Et ratione qͦq hoĩ mortis eripia
siqͥs abstulerit ardorẽ. Frangit animũ qͥsecͥs int̾uenit. abducrt sine fier
qͥsqͥs allo qͥt᷑. Ambiunt᷑ cuncta moriendi spatia : puta. Ideo nos meher-¬
cule crediderĩ eiꝰmodi exttũ eligere secretũ. Minimũ ẽ qđ cfundat

Expanded text:
deprehensus effudisset venenum, ne fateretur. 'Cur ergo,' inquit, 'si tibi paraveras, deprehensus effudisset venenum, ne fateretur. 'Cur ergo,' inquit, 'si tibi paraveras, mori volo', non hoc dico 'moriturus sum'; de animo meo respondeo, non promitto desperatione redeuntem; strictos circa colla laqueos aut nexus aut ipsius corporis ruina decepit; rotatos per abrupta mollis iactus explicuit. tam consentaneum est, ne moriatur qui velit, quam quod morimur inviti. sed malo, sicut coepi, simplici tecum ratione consistere. nihil aeque, pater, impetu constat, quam mori velle, nec quicquam res humanae inpatientius habent pereuntis adfectu. hunc si retinere velis, sufficit, ut moreris, et rationem quoque homini mortis eripiet, si quis abstulerit ardorem. frangit animum quisquis intervenit; abducit, avocat, quisquis adloquitur. ambiuntur cuncta moriendi spatia pro vita. ideo nos mehercules crediderim in eiusmodi exitum eligere secretum. minimum est, quod confundat
Abbreviated transcription (Latin):
sed collecta de calamitatib cõm̃dat infirmitas. Michi tam̃ p̾cipue
cũ hoc mortis instrum̃to ꝓpͥa c̃cordia ẽ. Non spargit eruonẽ uee
truce cadaueris relinqͥt aspectũ placida ẽ qͥeta ẽ ⁊ngratissume
sẽnex ego at hoc sic moriendo ꝓspexerã : ne me occidisse aueuil ẽt
Ta nc̃ apphendo. te int̾rogo pat. Ita parricida sũ ego. quenenũ affere
indomũ tua imparatũ rude terendũ. cui tã multa restant onecio
dai possi: Ita parricida sũ. qͥuxeta te quero secretũ. qͥde ponone
ł incerta ꝗͣ nemo deculit ꝗͣ simplicit̾ tã facile respondi. secedo inimedios
penates iuulos abintroitu p̃pono custodes. ñ euto tͣnsitꝰ ñ exludo
uenturos. Rogo utrũ hec omia st̃ occide uolentis anmori. Ueneiũ
qet it pararet᷑ inuenisses ab sconsũ. rec̃ditũ. multũ ceirca illud paloris
at coniti concisa uerba trepida suspiria. && me negantẽ. Parricida

Expanded text:
sed collecta de calamitatibus commendat infirmitas. mihi tamen praecipue sed collecta de calamitatibus commendat infirmitas. mihi tamen praecipue cum hoc mortis instrumento propria concordia est: non spargit cruorem, nec trucem cadaveris relinquit aspectum; placida est, quieta est. ingratissime senex, ego et hoc sic moriendo prospexeram, ne me occidisse alius videretur. Te nunc adprehendo, te interrogo, pater: ita parricida sum ego, qui venenum adfero in domum tuam inparatum, rude, terendum, cui tam multa restant, ante quam dari possit? ita parricida sum, qui iuxta te quaero secretum, qui de potione tibi incerta, quam nemo detulit, tam simpliciter, tam facile respondi? secedo in medios penates, nullos ab introitu praepono custodes, non evito transitus, non excludo venturos. rogo, utrum haec omnia sunt occidere volentis an mori? venenum, quod tibi pararetur, invenisses absconsum, reconditum; multum circa illud palloris attoniti, concisa verba, trepida suspiria et me negantem. parricida
Abbreviated transcription (Latin):
& qđ malignissimũ ẽ sollicitudinis genꝰ m̃e ipse custodio. Satiasti me
uita satiasti. & cũ felicib qͦq ueniat exnimia ꝓsꝑitatii c̃tinuatione
fastidiũ. qđ taediũ paras lassitudine miseroꝵ Consũpta ẽ in lacrimis.
inp̃cib aetas: exacti sordib dies. anxietate noctes. Id mͥ contͣ tam
in digna. tã grauia ꝓmittit integritas. Abdicari debet quẽ nocentẽ
pat̃ odit: mori quẽ innocentẽ. Sed ut credamꝰ inqͥt uoluisie temor
cur potissimũ ueneno Possis qͥdem pat̾ hanc de omĩ sup̃moꝵ genere
litẽ facere morientib. Et qͥa rerũ natura uarias fatoꝵ uias indulsit
animȩ : in nullo ñ exitu sinuli rate sensui one dep̃hendas qͥcqͥd
electũ ẽ. Sic suꝑstrictũ nudatũq mucronẽ ꝓclamares. cur non
ueneno: Sed nichil ẽ delicatiꝰ exitu quẽ ñ supplicia. non metus.

Expanded text:
et, quod malignissimum est sollicitudinis genus, me ipse custodio. satiasti me, et, quod malignissimum est sollicitudinis genus, me ipse custodio. satiasti me, vita, satiasti, et cum felicibus quoque veniat ex nimia prosperitatis continuatione fastidium, quod taedium paras lassitudine miserorum! consumpta est in lacrimis, in precibus aetas, exacti sordibus dies, anxietate noctes. quid mihi contra tam indigna, tam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentem pater odit, mori, quem innocentem. 'Sed, ut credamus,' inquit, 'voluisse te mori, cur potissimum veneno?' possis quidem, pater, hanc de omni supremorum genere litem facere morientibus, et, quia rerum natura varias fatorum vias indulsit animae, in nullo non exitu simili ratione reprehendas, quicquid electum est. sic super strictum nudatumque mucronem proclamares: 'cur non veneno?' sed nihil est delicatius exitu, quem non supplicia, non metus,
Abbreviated transcription (Latin):
Tam̃ ñ hoc effecit nemori uelim: sed ut mͥ liceat & uiuere. Uictꝰ sũ
enĩ mehercule. uictꝰ sũ. uid̃. absolutionib meis: & quȩ certissima e
aminȩ laborantis infirmitas misera felicitate de feci. Quẽ mͥ uultũ
domũ reũso. quẽ suadetis animũ : Non decet gaudiũ incũ. Exasꝑo
hilaritate. offendo tristicia. capto sermonẽ inuisꝰ sũ tãꝗͣ arrogant
insultẽ. doloris causa dicor si ꝓpiꝰ aspiciar. ideor si recedo c̃tẽnere:
Qusq uincemꝰ: Nesciunt ꝓrsꝰ abdicationib mederi. qͥ ñ statĩ cedunt:
qͥ c̃scientiȩ suȩ rigore nitunt᷑. Non uincit᷑ pat̾ : ñ sũ absolutꝰ. Cũ domũ
ueni: nemo me diligit. nemo reuer et᷑. Iã ad nos de pęnatib illis non
ꝑtinent nͥ secreta. nͥ latebrȩ. Non exuo ñ de pono sordes. & mͥ cotidie
senex tãꝗ accusaturꝰ occurrit. Attendo qͥd faciã. qͥd loqͣr. q̃lis aspicias.

Expanded text:
tamen non hoc effecit, ne mori velim, sed ut mihi liceat et vivere. victus sum tamen non hoc effecit, ne mori velim, sed ut mihi liceat et vivere. victus sum enim mehercules, victus sum, iudices, absolutionibus meis, et, quae certissima est animae laborantis infirmitas, misera felicitate defeci. quem mihi vultum domum reverso, quem suadetis animum? non decet gaudium meum: exaspero hilaritate, offendo tristitia. capto sermonem; invisus sum, tamquam adroganter insultem doloris causa dicor, si propius aspiciar, videor, si recedo, contemnere. quousque vincemus? nesciunt prorsus abdicationibus mederi, qui non statim cedunt, qui conscientiae suae rigore nituntur. non vincitur pater, non sum absolutus: cum domum veni, nemo me diligit, nemo reveretur. iam ad nos de penatibus illis non pertinent nisi secreta, nisi latebrae. non exuo, non depono sordes, et mihi cotidie senex tamquam accusaturus occurrit. attendo, quid faciam, quid loquar, qualis aspiciar,
Abbreviated transcription (Latin):
ut se ođit Et qͥntulum rient habet de toto dolore nr̃o ille qͦ uenit̃
ad uio dies: Ego cũ dico pat̃ me odit illud exelamo. om̃s sine ine
st festidies om̃is lȩticia sine filio ñ alloqͥt mestũ ñ asidet iale languenti¬
Gratissimꝰ qͥsqͥs de nob̾ tristiꝰ aliqͥd attulerit : qͥsqͥs maledixerit.
conuiciatꝰ fuerit absenti. Ego si hoc possũ ferre : merui. Alia sunt
adũsa. quȩ de c̃tinuatione sui patientiã parant: quȩ durant assidui.¬
tate firmantq m̃tẽ. Qđ te pat̾ ođit cotidie nouũ ẽ. Minꝰ fortassis
urant inuicẽ simultates. & mutuis detestationib inuisa respirent.
Odiũ is tantũ filiꝰ ꝑferre pot̾it : qͥ & ipse ođit patrẽ. Uosnc̃. iuđ¬
uniũsos qͥr imͦmortales infelicissimꝰ iuuenis in t̾rogo. qͥd me facere
uultis Explicuit nos sine dubio decriminib exitꝰ. qđ ab solutꝰ sũ.

Expanded text:
ut se oderit. Et quantulum habet de toto dolore nostro ille, quo venitur ut se oderit. Et quantulum habet de toto dolore nostro ille, quo venitur ad iudicem, dies! ego, cum dico: pater me odit, illud exclamo: omnes sine me sunt festi dies, omnis laetitia sine filio; non adloquitur maestum, non adsidet ille languentigratissimus, quisquis de nobis tristius aliquid attulerit, quisquis maledixerit, conviciatus fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia sunt adversa, quae de continuatione sui patientiam parant, quae durant adsiduitate firmantque mentem; quod te pater oderit, cotidie novum est. minus fortassis urant invicem simultates et mutuis detestationibus invisa respirent; odium is tantum filius perferre poterit, qui et ipse oderit patrem. Vos nuuniversos quin immo mortales infelicissimus iuvenis interrogo: quid me facere vultis? explicuit nos sine dubio de criminibus exitus, quod absolutus sum;
Abbreviated transcription (Latin):
inbusoerauenmiiioꝵ odia regressũ. Quȩcũq nexꝰ accepe uature duo ue
sangune iuisceribusq estricta st: ñ laxant᷑ diducta sed ꝑcunt. Que depͥmo
tenore ni asceñdi uxx inc̃trariũ uicta deflectunt. diuq p̾utatis sue rigore
durata ^ a ox in pͥstinũ cursĩ remissa ñ redeunt sed qͦ totũ pond̾ omĩsdo
iuires indita traxer iugore q̃ sibi ꝑmissa creuissent: in ipsiꝰ utu robur
iiosecunt: In hoc e tota difficultas: ut incipiat ñ amare siliũ prec
Hocicĩ fronte confessionis acripit : reliq̃ p̃cipiti furore decurr & redi¬
turis caritatib obstat qͥcqͥd obstiterat. Ab odus seinel sibi parentes
libiq nitunt  semei auferunt᷑ Felices qͥ habent in c̃scientia sua q̃ debe¬
ant emaare corrigera. Illa demũ potest ira desinere: quȩ coalut
abdicat᷑ꝰ ñ demeis sed de patris morib uenit: Frustra mͥexhortationede
frustra blancient᷑ uana solatia. Hõĩs quẽ pat᷑ odise ñ desinit ũextꝰ ẽ

Expanded text:
 odia regressum. quaecumque nexus accepere naturae, et quae sanguine visceribusque constricta sunt, non laxantur diducta, sed pereunt, et quae de primo tenore nascendi vix in contrarium victa deflectunt diuque pravitatis suae rigore durata, mox in pristinum cursum remissa non redeunt, sed quo totum pondus omnesque vires inclinata traxerunt, vigore, quo sibi permissa crevissent, in ipsius vitii robur adolescunt. in hoc est tota difficultas, ut incipiat non amare filium pater. hoc cum frontem confessionis accipit, reliqua praecipiti furore decurrunt, et redituris caritatibus obstat quicquid obstiterat ab odiis. semel sibi parentes liberique mutantur, semel auferuntur. felices, qui habent in conscientia sua, quod debeant emendare, corrigere! illa demum potest ira desinere, quae coaluitabdicatio non de meis, sed de patris moribus venit? frustra mihi exhortationes, frustra blandientur vana solacia. hominis, quem pater odisse non desinit, unus exitus est,
Abbreviated transcription (Latin):
Ita ñ iuste quereret᷑ uxor. si diceret. ad ulteriũ de me facile suspicatꝰ es. cito
credidisti. Matronalis pudor : tutelã ñ ex sua tantũ innocentia ht̃. Infirmita
huiꝰ sȩxꝰ: ñ potest totã imꝓbitatis existimationẽ deb̾e tantũ morib suis.
Om̃is infeminas uenit in aritoꝵs p̃dicatione reuerentia: om̃s sermones
originẽ de urĩs pectorib accipiunt. Tristior uultꝰ. quęrela. fastidiuĩ:
fatũ ẽ c̃iugii. Depudore ꝓnunciat: mitait in ora popłi: mittit infabulas:
Hoc prormia mnsteria narrant. hoc eiter putant lemo
eremplo teamere de ueore credit. q̃ cui om̃s creditun
sunt. Sane faciat nos pronos ad suspicões minia caritas.
eret ipanentia diligedi plorũq destẽbat ut credac fa ilis
Qdemeas. furtiua stupra raptosꝙ ꝯtubitꝰ mat

Expanded text:
ita non iuste quereretur uxor, si diceret: 'adulterium de me facile suspicatus es, cito ita non iuste quereretur uxor, si diceret: 'adulterium de me facile suspicatus es, cito credidisti'? matronalis pudor tutelam non ex sua tantum innocentia habet, infirmitas huius sexus non potest totam inprobitatis existimationem debere tantum moribus suis; omnis in feminas venit maritorum praedicatione reverentia, omnes sermones originem de vestris pectoribus accipiunt. tristior vultus, querela, fastidium fatum est coniugii. de pudore pronuntiat, mittit in ora populi, mittit in fabulas. hoc proxima ministeria narrant, hoc exteri putant. nemo peiore exemplo temere de uxore credit, quam cui omnes credituri sunt. sane faciat vos pronos ad suspiciones nimia caritas, et ex inpatientia diligendi plerumque descendat, ut credas facile, quod timeas; furtiva
Abbreviated transcription (Latin):
te scelerũ tuoꝵ ꝗͣ maxime decet. & ideo tͥ relinqͥs unde sis qͥetȩ pacieatiȩ
Miser parcis uxori. c̾iugales deos & lectuli iura reuereriss Oꝗͣ ñ habet
nec qđ m̃tiat᷑. Male tractationis agimꝰ. Placet gͦ. uit̃. ut illa uoce
qͣ matrimonioꝵ c̃querim᷑ iniurias. gemitu qͦ corpoꝵ c̃tumelias. damna.
cultꝰ. & negatos inpublicũ deflemꝰ egressꝰ. orbitates ac lib̾oꝵ sup̃ma
plangant᷑. Qͥd tam̃ facere uultis miserũ dolorẽ. si ñ habet aliã sexꝰ
hic legẽ. sunt᷑ iuris huiꝰ angustias om̃is nup̾tiarũ quęrela c̃stricta ẽ:
Mat̃ quȩ de morte filii maritũ maletractationis accusat: ñ uindicat sed
ꝓbare c̃tenta ẽ qđ ñ debuerit occidi. Omittamꝰ paulisꝑ. uid̃. orbitatis
tristissimȩ dolorẽ. & in parricidio maletractationis reddamꝰ alunde causas.

Expanded text:
te scelerum tuorum cum maxime decet, et ideo tibi relinquis, unde sis quietae patientiae: te scelerum tuorum cum maxime decet, et ideo tibi relinquis, unde sis quietae patientiae: miser parcis uxori, coniugales deos et lectuli iura revereris. o quam non habet nec quod mentiatur! Malae tractationis agimus. placet ergo, iudices, ut illa voce, qua matrimoniorum conquerimur iniurias, gemitu, quo corporum contumelias, damna cultus et negatos in publicum deflemus egressus, orbitates ac liberorum suprema plangantur? quid tamen facere vultis miserum dolorem, si non habet aliam sexus hic legem, si intra iuris huius angustias omnis nuptiarum querela constricta est? mater, quae de morte filii maritum malae tractationis accusat, non vindicat, sed probare contenta est, quod non debuerit occidi. Omittamus paulisper, iudices, orbitatis tristissimae dolorem, et in parricidio malae tractationis reddamus aliunde causas.
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ mat̾ feci ẽ : secure. simplicit̃. palã. corã marito. corã ciuitate. Referat
nc̃ suũ iste secretũ. Iuuenẽ quȩ integritatis pͥma simplicitas ẽ. nichil
timentẽ : in partẽ domꝰ qͣnulla ꝓclamatio. nullꝰ pot̾at genutꝰ audiri.
rapuit. abduxit. Ibi uerb̾ib. ignib om̃i crudelitatis arte consũpsit.
Torsit filiũ ut ꝓbaret᷑ incestũ: occidit ut credet᷑. Ponite nc̃ ante oculos. iud̃.
duors parentũ c̃fessionẽ. Mat̾ exclamat filiũ amaui: pat̾ dicit occidi.
Hesas ẽ utrũq putetis in nocentẽ. Iam qͥdem nocentissime senex grande
dep̃hensȩ feritatis iudiciũ ẽ: qđ cũ filiũ occidis. ut int̾rogeris expectas.
Non erũpis abillo secreto tuo t̾ribilis inpublicũ. & hõ filii cruore ꝑfusꝰ
ñ ꝑclamas. ñ deos hoĩesq testaris. ñ occidis & matrẽ. Scilicet modestia

Expanded text:
quae mater fecit secure, simpliciter, palam, coram marito, coram civitate. referat quae mater fecit secure, simpliciter, palam, coram marito, coram civitate. referat nunc suum iste secretum. iuvenem, quae integritatis prima simplicitas est, nihil timentem in partem domus, qua nulla proclamatio, nullus poterat gemitus audiri, rapuit, abduxit. ibi verberibus, ignibus, omni crudelitatis arte consumpsit. torsit filium, ut probaretur incestum; occidit, ut crederetur. Ponite nunc ante oculos, iudices, duorum parentum confessionem. mater exclamat: 'filium amavi!' pater dicit: 'occidi.' nefas est utrumque putetis innocentem. iam quidem, nocentissime senex, grande deprehensae feritatis indicium est, quod, cum filium occideris, ut interrogeris, expectas: non erumpis ab illo secreto tuo terribilis in publicum, et homo filii cruore perfusus non proclamas, non deos hominesque testaris, non occidis et matrem? scilicet modestia
Abbreviated transcription (Latin):
ad oscula. difficilis ãplexib & qͥ unicũ aspiceret anino qͦ qͣndoq
posset occid̾e: fecit ut notabilior esset caritas matris. Om̃is gͥ nuserȩ
sermo cũ filio: omĩs inpublicũ parit̃ egressꝰ Gaudebat etiã qđ laudandꝰ
occursib qđ onũ freqͣntia coetuq c̃spicuus: popło iã ipse fateret᷑ qđ plus
amaret᷑ amatre. Miseremini. iud̃. nenefandas suspiciones maritũ exllliꝰ
traxisse credatis indicus suuĩ rigorẽ. siũ tantũ secutꝰ ẽ animũ. Filiũ si ñ ames
uideat᷑ tͥ mat̃ ad amasse. Questurũ nc̃ me. iut̃. putatis delicentia sermonis
humani Ego uͦ uxta hunc patrẽ. ñ accuso rumorẽ. Quȩ materia
fabulȩ tã impudentis. qͥ fuerit auctor: iste ꝓbauit qͥ credidit. Facillimũ
fuit ut loqͤret᷑ popłs de incesto: deqͦ mirabat᷑ patrẽ suspicari. Hlȩc st̃. ud̃.

Expanded text:
ad oscula, difficilis amplexibus, et qui unicum aspiceret animo, quo quandoque ad oscula, difficilis amplexibus, et qui unicum aspiceret animo, quo quandoque posset occidere, fecit, ut notabilior esset caritas matris. omnis igitur miserae sermo cum filio, omnis in publicum pariter egressus. gaudebat etiam, quod laudandus occursibus, quod omni frequentia coetuque conspicuus populo iam ipse fateretur, quod plus amaretur a matre. miseremini, iudices, ne nefandas suspiciones maritum ex ullius traxisse credatis indiciis; suum rigorem, suum tantum secutus est animum. filium si non ames, videatur tibi mater adamasse. Questurum nunc me, iudices, putatis de licentia sermonis humani? ego vero iuxta hunc patrem non accuso rumorem. quae materia fabulae tam inpudentis, qui fuerit auctor, iste probavit, qui credidit. facillimum fuit, ut loqueretur populus de incesto, de quo mirabatur patrem suspicari. Haec sunt, iudices,
Abbreviated transcription (Latin):
puella res annos. pͥmã rudẽq c̃iugii m̃tẽ nulla libidinũ resꝑsit infamia
cui impudens rumor suspicax maritꝰ. nichil ũqͣ potuit obicere nͥ filiũ.
que pudiciciȩ pͥma fiducia ẽ. edidit partũ quẽ maritꝰ agnosceret.
Non tinuit ne stup̃ furtiuosq ẽcubitꝰ: pariuili uultꝰ aut crescentis
infan ie similitudo detegeret. Natũ det̾e c̃tinuo siqͥd ipsi creditis
impacientiꝰ cõplexa ꝗͣ reliqͤ parentes: ñ innutrices nec inmuusteria
se posuit suis aluit ub̾ib suo fouit ãplexu. Nũ qͥd & hos annos parri-¬
cida nũ qͥd & puericiã miseri iuuenis infamas: Actũ ẽ de sacroꝵ
nomimnũ fide: si ut udeat᷑ innocens mat᷑: aetas tantũ filii facit: Accendebat
hanc erga unicũ optimȩ matris impacientiã rigidꝰ pat̾ asꝑmaritꝰ: & sibi
uidebat᷑ parũ implere quẽ ꝓ duob c̃ferebat affectũ. Rarꝰ hienanq

Expanded text:
puellares annos, primam rudemque coniugii mentem nulla libidinum respersit infamia, puellares annos, primam rudemque coniugii mentem nulla libidinum respersit infamia, cui impudens rumor, suspicax maritus nihil umquam potuit obicere nisi filium, quae pudicitiae prima fiducia est, edidit partum, quem maritus agnosceret. non timuit, ne stupra furtivosque concubitus parvuli vultus aut crescentis infantiae similitudo detegeret. natum de te continuo, si quid ipsi creditis, inpatientius complexa quam reliqui parentes non in nutrices nec in ministeria seposuit; suis aluit uberibus, suo fovit amplexu. numquid et hos annos, parricida, numquid et pueritiam miseri iuvenis infamas? actum est de sacrorum nominum fide, si, ut videatur innocens mater, aetas tantum filii facit. accendebat hanc erga unicum optimae matris inpatientiam rigidus pater, asper maritus, et sibi videbatur parum implere, quem pro duobus conferebat, adfectum. rarus hic namque
Abbreviated transcription (Latin):
Uenenũ qͥdem te iubente bib̾e ñ potui: qͣndoq tam̃ hoc occidet qđ¬
posse defendi. neue ideo suspicari nefanda ali qa se silentio parrcid
nurat᷑. Parcere nẽ illũ ciuui ꝗͣ tacendo creditiss Loqͥ secũ maxime
putat: & si bene artes & ꝓfundȩ m̃tis c̃silia ꝑspicio: responde sibi
uidet᷑ plusqꝗ mat᷑ int̾rogat. Falit̾ qͥsqͥs hunc esse credit iexlicabilis
doloris estũ: & int̃ silentii cfessionisq causas miserũ pudorẽ. Llũ
exitũ ñ habet qͣ ut responde nolle uideat᷑: qͥsqͥs filiĩ occidit & pbare
ñ potest ꝓpt̃ qđ debuerit occidi. Coniungat qͣntũ uolet nocentissimꝰ
senex cũ rumore popłi silentiũ suũ: & relatura ordinẽ tristissinȩ
sortis collata malignitate cludat ora cõpescat aditꝰ. Securi tam̃
estote mortales: fas ẽ. fas ẽ innocentissime matri uelut intemplis
uelut apud ipsos ꝓclamare suꝑos. amaui filiũ meũ. Matrona. uit̃. cuiꝰ

Expanded text:
enenum quidem te iubente bibere non potui, quandoque tamen hoc occidet, qposse defendi, neve ideo suspicari nefanda malitis, quia se silentio parricida miratur. parcere nunc illum cuiquam tacendo creditis? loqui se cum maxime putat, et, si bene artes et profundae mentis consilia perspicio, respondere sibi videtur plus quam mater interrogat. fallitur, quisquis hunc esse credit inexplicabilis doloris aestum et inter silentii confessionisque causas miserum pudorem; alium exitum non habet, quam ut respondere nolle videatur, quisquis filium occidit et probare non potest, propter quod debuerit occidi. Coniungat, quantum volet, nocentissimus senex cum rumore populi silentium suum, et relaturae ordinem tristissimae sortis conlata malignitate cludat ora, compescat auditus. securi tamen estote, mortales, fas est, fas est innocentissimae matri velut in templis, velut apud ipsos proclamare superos: 'amavi filium meum!' matrona, iudices, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
ne supnuis uieis ciunciareris neqͥd posses obicere iã ñ uegat᷑ di direrũ tͥ
de inpacienta mea fatendũ ẽ: cadẽ iñte nolui mori cũ ab dicaner
q in bibi du iuberis ꝰ. Ded fruere iterũ fruere sepiꝰ cfesione ⁊ a mieali
a qͥd oculo sispectaculo ñ licuit implere satient̾ aures uolu more Adiee
siudet hanc malis nrĩs etimieliã: ut introges qͣre. Abilicare me subinde
uonuist: qa ans derĩ nat̾ee pietas: Ita ustiores causas ht̃ m paciertia¬

Expanded text:
ne supremis meis conviciareris, ne quid posses obicere iam non negaturo. verum tibi de impatientia mea fatendum est: eadem mente nolui mori, cum abdicares, qua non bibi, cum iuberes. Sed fruere iterum, fruere saepius confessione tam misera, et, quia oculos spectaculo non licuit implere, satientur aures: volui mori. adice, si videtur, hanc malis nostris contumeliam, ut interroges quare; abdicare me subinde voluisti. quid ais, rerum natura, pietas? ita non iustiores causas habet haec i
Abbreviated transcription (Latin):
nicerti casꝰ ad qđ languor dolor. ad qđ c̃fugeret uisa deti atas
Miramini qđ hoc fecerĩ hõ qͥ circa me fortunã q discrimna humia: i
lassuun cui nescio qͥd adhuc paret totiens uicta deł tio: Deb it hat e
insua potestate mortẽ: quẽ iã pat̃ pot̾at ecciđ÷ Non ẽ ii qͥt craat: ÷¬
ut mori uolueris ab solutꝰ: qͥ reus noliusti. Poterã qͥdẽ dim pat᷑ &xxi
dũ spo fasesse ut incipias aliqͣndo misereri: ut te squalor ĩs feraing it
mitigent lacrime. pallor exoret. Sedignosee iinocentie dẽ me desunt
purtenar a rigita defensioꝵ urei ne me udetͥ oacpulisie de scło pfundoꝵ

Expanded text:
incerti casus, ad quod languor, dolor, ad quod confugeret improvisa debilitas.' incerti casus, ad quod languor, dolor, ad quod confugeret improvisa debilitas.' Miramini, quod hoc fecerim homo, qui circa me fortunam, qui discrimina humana lassavi? cui nescio quid adhuc paret totiens victa delatio? debuit habere in sua potestate mortem, quem iam pater poterat occidere. 'Non est,' ut mori volueris absolutus, qui reus noluisti.' poteram quidem dicere: pater, vixi, dum spero fas esse, ut incipias aliquando misereri, ut te squalor meus frangat, mitigent lacrimae, pallor exoret; sed ignosce innocentiae, tunc me decuit pertin
Abbreviated transcription (Latin):
uellet ineculcos inignes hanc miserã p̃cipitare pietatẽ. Ignoseite. utõ
impacientiȩ: quȩ cont᷑ callidissimã dissimulationẽ lib̾tate doloris ex estuat.
Incestũ ꝓbaret silentio patres: si taceret & inat̃. Et qͥdem iut̃. tã ctrarios
affectꝰ senis: satis adinirari. satis stupere ã possũ. In rumore tã suspicax.
post cormta patiens. mͦ ad fabulas uulgaresq sermones pnꝰ ac facileot
morbitate. in parricidio. reatꝰ qͦq dolore c̃onticuit. Qrepente c̃uers est.¬

Expanded text:
vellet in eculeos, in ignes hanc miseram praecipitare pietatem. ignoscite, iudices, vellet in eculeos, in ignes hanc miseram praecipitare pietatem. ignoscite, iudices, inpatientiae, quae contra callidissimam dissimulationem libertate doloris exaestuat; incestum probaretur silentio patris, si taceret et mater. Equidem, iudices, tam contrarios adfectus senis satis admirari, satis stupere non possum: in rumore tam suspicax, post tormenta tam patiens, modo ad fabulas vulgaresque sermones pronus ac facilis, in orbitate, in parricidio, in reat
Abbreviated transcription (Latin):
fugiendũ fuit: ut sciretis ñ illi p̃stari qđ tacet maritꝰ. Laudo. utõ.
laudo miserã: qđ int̾rogare noluit domi. qđ nichil fecit & ipsa
secreto. Ilic corã ciuitate. corã libis ac parentib: & licet dissimulare
parricida uideat᷑. corã rumore. mat̾ inqͥrit qͥd torm̃tis unici quȩsierit
qͥd morte cõꝑerit. Respondeat saltĩ reus. fateat᷑ iratꝰ. cur in pacta
crudelitate modestiȩ fronte substitit. Nec uxori potest uidĩ pareere.
deqͣ scire uoluit an ess& incesta: nec filio quẽ tã ꝗͣ sciret occidit. Ante
omĩa gͥ. utõ. mnulier infelicissimi pudoris. hoc ab affectib publicis petit
ne uob̾ accusare uideat᷑. Ream se incesti. reã parricidii putat. ex hibet
popło c̃sientiã suã: & adũsꝰ quẽcũq sermonẽ. qđ cũq secretũ marito
fameq p̃stat int̾rogandi potestatẽ. Uellet innocentiã sus ꝓbare uiscerib

Expanded text:
fugiendum fuit, ut sciretis non illi praestari, quod tacet maritus. laudo, iudices, fugiendum fuit, ut sciretis non illi praestari, quod tacet maritus. laudo, iudices, laudo miseram, quod interrogare noluit domi, quod nihil fecit et ipsa secreto. hic coram civitate, coram liberis ac parentibus et, licet dissimulare parricida videatur, coram rumore mater inquirit, quid tormentis unici quaesierit, quid morte compererit. respondeat saltim reus, fateatur iratus, cui in peracta crudelitate modestiae frontis obstitit. nec uxori potest videri parcere, de qua scire voluit, an esset incesta, nec filio, quem, tamquam sciret, occidit. Ante omnia igitur, iudices, mulier infelicissimi pudoris hoc ab adfectibus publicis petit, ne vobis accusare videatur: ream se incesti, ream parricidii putat, exhibet populo conscientiam suam et adversus quemcumque sermonem, quodcumque secretum marito famaeque praestat interrogandi potestatem. vellet innocentiam suis probare visceribus,
Abbreviated transcription (Latin):
gesiꝰ. an placeat reparare uirꝰ infelix. Sed p̃dico. testor. quȩcũq sedĩt
tiaditio lȩti miserere ne iubeas: miserere ne cogas. faciliꝰ me occident
genitꝰ tui. lacrimȩ tuȩ. Et ne mͥ putetis illã secreti nr̃ĩ excidisse uocẽ¬
bibere iussisti.
Aletractationis sit actio. Speciosũ filiũ infamẽ.tãꝗͣ incestũ
cũ matre cõmitter&: pat̾ insecreta parte domꝰ torsit. & occidit
intorm̃tis. Int̾rogat illũ mat̾: qͥd exfilio cõpererit. Nolentẽ dicere :¬
maletractationis accusat.
tsi. id̃. callidissimꝰ parricida facinꝰ suũ sic ordinauit ut uobis
matrẽ faceret inuisã siue dissimularet misera mortẽ filii sui
siue quereret᷑. tantaq monstroꝵ nouitate cirũdatam eo ꝑduxit. ut
sibi uideat᷑ infamaturꝰ iterũ uł pacientiã nrãm. uł dolorẽ: matri tam̃¬
cuiꝰ calamitatib ne minimũ sibi uindicat orbitas locũ. ideo aduos

Expanded text:
genus, an placeat reparare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit genus, an placeat reparare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit ratio leti, miserere, ne iubeas, miserere, ne cogas. facilius me occiderent gemitus tui, lacrimae tuae. et, ne mihi putetis illam secreti nostri excidisse vocesti. Malae tractationis sit actio. Speciosum filium, infamem, tamquam incestum cum matre committeret, pater in secreta parte domus torsit et occidit in tormentis. interrogat illum mater, quid ex filio compererit; nolentem dicere malae tractationis accusat. Etsi, iudices, callidissimus parricida facinus suum sic ordinavit, ut vobis matrem faceret invisam, sive dissimularet misera mortem filii sui, sive quereretur, tantaque monstrorum novitate circumdatam eo perduxit, ut sibi videatcuius calamitatibus ~ne minimum sibi vindicat orbitas locum, ideo ad vos
Abbreviated transcription (Latin):
qd ñe facia. iuo ꝑtinacissimo rigori inqd me cõponã pacientie genꝰ
Uidetis hominẽ quẽ niułꝰ anini mei statꝰ mutat. quẽ cstantia nr̃a: que
offendit infirmitas. Iliuere uolo: ꝓt̾bat expellit. Mori conor: ĩnt̾pellat
exagitat. Ia fortassis aliqͥd si nob̾ hodieq clem̃tia ur̃ã succurrerit
parauit. inuenit: qͦs finis qͥs extꝰ incredibiliũ maloꝵ defilio ab solato
fecit lt mori mallet: demoriente ut uiueret. Uos ũ scũsimi uri qͦ iam
ambitu qͥb possẽ cuenire p̾cib: Ille ur̃ infelix ille ur̃ ab solutꝰ. flere
ueritꝰ ẽ. Non hab et grãm suã totiens genua cõplecti. & ad fatigata
miscdiã noui discriminis pondꝰ attulimꝰ. Omors sẽꝑ imꝑata miseris.
negata cupientib. qͣndo succurres: Ne infelicẽ.: ꝑdidi uenenũ. Ded
q̃tenꝰ aliqͥ pat᷑ expectationi tuȩ reꝑmisi: nolo desꝑes. fruere qͥnimmo
ante supma ante exitũ meũ hac uocȩ iucisti. Pescio qͥdẽ qđ rursꝰ eligã obitꝰ

Expanded text:
conponam patientiae genus? videtis hominem, quem nullus animi mei status mutat, quem constantia nostra, quem offendit infirmitas. vivere volo; proturbat, expellit. mori conor; interpellat, exagitat. iam fortassis aliquid, si nobis hodieque clementia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, quis exitus incredibilium malorum? de filio absoluto fecit, ut mori mallet, de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo iam ambitu, quibus possim convenire precibus? ille vester infelix, ille vester absolutus flere vetitus est, non habet gratiam suam totiens genua complecti et ad fatigatam misericordiam novi discriminis pondus attulimus. o mors semper imperata miseris, negata cupientibus, quando succurres? me infelicem, perdidi venenum! sed quatenus aliquid, pater, expectationi tuae repromisi, nolo desperes. fruere quin immo ante suprema, ante exitum meum hac voce: vicisti. nescio quidem, quod rursus eligam obitus
Abbreviated transcription (Latin):
cura seq̃ret᷑  Sed sicut solent qͥ immori uolunt pudore ñ tra abom̃ib
que iudebant᷑ auocatura secesi. Nã nec placuerat exitꝰ genꝰ querulũ
tumultuosũ: aut qđ faceret inuidiã. Sed qͥd mͥ tecũ ẽ integritatis
nimia simplicitas : Nonputat sẽ posse dephendi: qͥs qͥs uenenũ¬
parat ipse poturꝰ. T ot oculs aninoq cueriꝰ herebã mnieit iuone
inoriende nec dissimulo cũ q̃da cuntͥatione t̃ mera ibiuati Some
conscoertuo nle ita mors nee p̾ciptti ꝑ sup̃ma trepida ione sesturant.

Expanded text:
cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, quae videbantur avocatura, secessi. nam nec placuerat exitus genus querulum, tumultuosum aut quod faceret invidiam. sed quid mihi tecum est, integritatis nimia simplicitas? non putat se posse deprehendi, quisquis venenuparat ipse poturus. totus oculis animoque conversus haerebam miser in opere moriendi, nec dissimulo, cum quadam cunctatione, cum mora, sicuti bonae conscientiae lenta mors, nec praecipiti per suprema trepidation
Abbreviated transcription (Latin):
exdomo. ne uiđer qͥcqͥd uos ĩ credidatis a gnoscere : nec expectare
poterã cũ m̃ rursꝰ aliã serẽ inaloꝵ minaret᷑: qđ me iã coeꝑat pat̃ ẽcentione
q̃ uob irascebat᷑ odisse. Tandẽ infelix miseritꝰ mei. miseritꝰ patris. cũ
de p̃tertis ꝓspicerẽ iurgia tã longa qͣ uitã: captaui fateor ominẽ occursu
quẽ m uidebar exaspare p̃sentia exorare dũ morior: & tãꝗ nouissimi
ambit᷑ gentꝰ excogitaui ut me in honorẽ sui reuerentiãq ꝑeuntẽ: sic odisse
desineret. qͣm̾ parcere solet ira cedenti. Non ht̃ aliũ q̃ mortis exttũ
filũ qͥ nec rec̾ciliari potest nec abdicari. Erat indonioenrĩ locꝰ inquẽ
secedebã semꝑ reus inquẽ reuertebar absolutꝰ reus querelis meis
lacrimisq iam c̃seiꝰ inquẽ se fe̾rant in hunc ñ tamꝗͣ custodiȩ patris
imponere. Nã qͥd possit inueniri qͦ ñ me captantis aliqͥd dep̃hendẽ

Expanded text:
ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare poteram, cum mihi rursus aliam seriem malorum minaretur, quod me iam coeperat pater contentione, qua vobide praeteritis prospicerem iurgia tam longa quam vitam, captavi, fateor, hominis ~occursum~ quem mihi videbar exasperare praesentia, exorare, dum morior, et tamquam novissimi ambitus genus excogitavi, ut me in honorem sui reverentiamque pereuntem sic odisse desineret, quomodo parcere solet ira cedenti. non habet alium quam mortis exitum filius, qui nec reconciliari potest nec abdicari. Erat in domo nostra locus, in quem secedebam semper reus, in quem revertebar absolutus, querelis meis lacrimisque iam conscius in quem se ferant. in hunc, non tamquam custodiae patris inponerem, nam quid posset inveniri, quo non me captantis aliquid deprehendere
Abbreviated transcription (Latin):
Parricidã me olĩ uocat. Ita ẽ enĩ iuł. ita ẽ: iam pridẽ hominũ nefandoꝵ
solis nominib accusat᷑. Sic mͥ illa pͥma patris maledixit asꝑitas. Hic ẽ
ille quẽ desinere iã iusseratis: qͥ sẽꝑ ad uos recurrit & iuncit᷑. Fallitur
qͥsqͥs ilã demorib senis: lassitudinẽ uel pacientiã sꝑat. Patri qͥ ab dicare
& ne pudorẽ pacientiãq fateamini: c̃tumacia uindicatis errorẽ . Calami¬
tatib meis accessit: ut ter absoluerer. Nãq ut erat insuꝑ uacuo odio
mei senex. pͥma luce dep̃nsꝰ: ferre ñ potuit qđ reddebar inuito. Et qͥa
a uidicib ñ impetrauerat ut abdicaret: apud se tenuit. ne desineret
hoc uelle. Credidit tam̃ aliqͥd ꝓfecturũ querelarũ errore repetito:
& spauit iuxta ctentionẽ suã ut lasesseret aliqͣndo ꝓ me iusta miseratio.
qđ facerẽ gͥ. qͦueterẽ iã fatigatã in nocentiã: Nec exire me decebat

Expanded text:
parricidam me olim vocat. ita est enim, iudices, ita est: iam pridem omnium nefandorum parricidam me olim vocat. ita est enim, iudices, ita est: iam pridem omnium nefandorum solis nominibus accusor; sic mihi illa prima patris maledixit asperitas. hic est ille, quem desinere iam iusseratis, qui semper ad vos recurrit et vincitur. fallitur, quisquis ullam de moribus senis lassitudinem vel patientiam sperat: patri, qui abdicare et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis accessit, ut ter absolverer. namque ut erat in supervacuo odio mei senex prima lite deprensus, ferre non potuit, quod reddebar invito, et, quia a iudicibus non inpetraverat, ut abdicaret, apud se tenuit, ne desineret hoc velle. credidit tamen aliquid profecturum querelarum errore repetito, et speravit, iuxta contentionem suam ut lassesceret aliquando pro me iusta miseratio. quid facerem igitur, quo verterem iam fatigatam innocentiam? nec exire me decebat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmalo patre muserũ : ł lic ẽ. iud̃. dep̃hensȩ impietatis estꝰ. Nemo
umꝗͣ uolet in nocentẽ filiũ uidi : quẽ uoluerit occiđẽ. Illuu quoq
iut̃. a grauitate publica peto: neqͥs memori uoliusse ñ credat
contumacit᷑. Ad huc pͥoris c̃stantie mee more defensor. Aua ẽ mͥ
ratio cĩ uici: fortior sũ reus ꝗͣ absolutꝰ. Sed tunc tantũ paresse
ñ possũ calamitatib meis: cũ me c̃stare cepit nichil aluid esse quã
miserũ. Bene qđ rursꝰ uocauit infoꝵ. iussit integritatis agere. causã:
fecit ut mͥ uidear ꝑdidisse mortẽ. Si pęnitec patrẽ qđ me bibe iussit:
uinenũ ego ferre ñ possũ qđ effudi. Licet igit᷑ immitissimꝰ anex
confunde publicos conet᷑ affectꝰ querelarũ fronte mutata: ñ sumꝰ noui
uob̾ accusator & reus. nec nos mͦpietatis euersȩ recens asseruit immanitas.

Expanded text:
pro malo patre miserum. hic est, iudices, deprehensae impietatis aestus: nemo pro malo patre miserum. hic est, iudices, deprehensae impietatis aestus: nemo umquam volet innocentem filium videri, quem voluerit occidere. Illud quoque, iudices, a gravitate publica peto, ne quis me mori voluisse non credat. contumaciter adhuc, prioris constantiae meae more, defendor; alia est mihi ratio, cum vici. fortior sum reus quam absolamitatibus meis, cum me constare coepit nihil aliud esse quam miserum. bene, quod rursus vocavit in forum, iussit integritatis agere causam! fecit, ut mihi videar perdidisse mortem: si paenitet patrem, quod me bibere iussit venenum, ego ferre non possum, quod effudi. Licet igitur inmitissimus senex confundere publicos conetur adfectus querelarum fronte mutata, non sumus novi vobis accusator et reus, nec nos modo pietatis eversae recens adseruit inmanitas;
Abbreviated transcription (Latin):
cõparatione qͦ de flebo geniitu: Filiũ mori uolentẽ. poenȩ occidit:
qđ int̾uenerat pat̾. Uidetis adhuc illa secreti nr̃i c̃tentione rixantẽ:
qeqͥd eitra sup̃ma. cit᷑ exitiũ ẽ : contumaciã uocat. Quantũ absolutionẽ
aspicit: uitã. Q post hoc quȩrat ac dubitet qͦ me affectu iusserit
uirꝰ haurire. qͥ parricidiũ uocat qđ ñ biberĩ : ꝑmissurꝰ fuit: si
bib̾e uoluissẽ. Quȩso itaq. urõ. delationis hodiernȩ penitꝰ uelitis
ꝑspicere causas. Obicere putatis parricidiũ patrẽ ꝓse: Necat᷑
urit̾ sine dubio torquet᷑ ulita. ex hoc tam̃ ñ potest ferre: qđ mori
filiĩ ussit nec coegit. Et scit facinꝰ fuisse in imꝑio si innocentia ẽ
qđ recusaii. Suȩ qđ credulitatis ẽ ũł abiniudia se criminib meis
defendit excusat. Et ne uocẽ illã tamꝗͣ ꝑactũ facinꝰ oditis: substituit

Expanded text:
comploratione, quo deflebo gemitu? filium mori volentem paene occidit, comploratione, quo deflebo gemitu? filium mori volentem paene occidit, quod intervenerat pater. vidistis adhuc illa secreti nostri contentione rixantem: quidquid citra suprema, citra exitum est, contumaciam vocat, tamquam absolutionem aspicit vitam. quis post hoc quaerat ac dubitet, quo me affectu iusserit virus haurire? qui parricidium vocat, quod non biberim, permissurus fuit, si bibere voluissem. Quaeso itaque, iudices, delationis hodiernae penitus velitis perspicere causas. obicere putatis parricidium patrem? pro se negat. uritur sine dubio, torquetur; vitam ex hoc tamen non potest ferre, quod mori filium iussit nec coegit, et scit facinus fuisse in inperio, si innocentia est, quod recusavi. suae quod crudelitatis est, vel ab invidia se criminibus meis defendit, excusat, et, ne vocem illam tamquam peractum facinus oderitis, substituit
Abbreviated transcription (Latin):
dolorẽ mat̾ egessit aestꝰ. effudit impetũ iã ñ de sidant oculi cum
cadunt. Adice qđ hanc q̃lẽcũq fortunã: int̾ amicos tenet. int̾̃ ꝓpinqͦ
ht̃ om̃ia ministeria sua debilitas: suas cõparationes. Uisscire qͣnto
intolerabiliꝰ sit qđ patit᷑ amucꝰ Excȩcauit te qđ ego sic tenebar:
acciꝑe cibos qͦs carnifex. qͦs tortor apponit.
donꝰ parte : medicam̃tũ terentẽ. int̾rogauit qͥd esset: cui parasset
Ille dixit uenenũ: & semori. uissit pat̾ bib̾e. Ii le effudit medi¬
camentum. Accusatur apatre parricidii.
desꝑationẽq neutrã mͥ lice̾t ꝑferre patientiã: hoc pͥmũ a nocissima
clem̃tia urã peto. uemiremini qđ int̾ tã uaria tristissimaq fa ta
consilio diductꝰ sũ nec ꝓinalis meis qͥcꝗͣ meliꝰ inuenire potui. quã ut
genere discriminis utriusq animi reus. qͣ satis calamitates meas

Expanded text:
dolorem mater, egessit aestus, edit impetum; iam non desiderant oculi, cum dolorem mater, egessit aestus, edit impetum; iam non desiderant oculi, cum cadunt. adice, quod hanc qualemcumque fortunam inter amicos tenet, inter propinquos; habet omnia ministeria sua debilitas, suas comparationes. vis scire, quanto intolerabilius sit, quod patitur amicus? excaecavit te, quod ego sic tenebar. accipere cibos, quos carnifex, quos tortor ~appendebdomus parte medicamentum terentem. interrogavit, quid esset, cui parasset. ille dixit venenum et se mori velle. iussit pater bibere. ille effudit medicamentum. accusatur a patre parricidii. desperationemque neutram mihi liceat perferre patientia, hoc primum a notissima clementia vestra peto, ne miremini, quod inter tam varia tristissimaque fata consilio diductus sum; nec pro malis meis quicquam melius invenire potui, quam ut , inauditoque genere discriminis utriusque animi reus qua satis calamitates meas
Abbreviated transcription (Latin):
feci hõis ñ reuersuri. Int̾rogo hoc loco impacientiã tuã mat̾. int̾rogo
qͥd faceres sinos ad te uidendã deduxisset alligatos aliqui satelles
sib arbarꝰ aliqͥ. fruereris oculis. fruereris amplexib. Non ẽ qđ te ista
tãꝗͣ leuior. tãꝗͣ expeditior conditio decipiat. Qd putas esse qđ me
dimisit solutũ ire qͦ uellẽ. Crudelis artifex. non reliquit nobis
ut imponeremꝰ. Suꝑ uacuo igit᷑ hoc uos inmatris causa mouet qđ
caera ẽ hoc qđ nob inuidiã facit uulnerib oculors. Nolite detinendi
putare causas: idem uidens faceres: Nec plus ẽ qđ ñ potest caecitas
ferrȩ ꝗͣ mat̃. Ut aliqͣ filio carere ñ possit: ñ nũꝗͣ calamitas facit.
Qđ si. ucõ. inꝑsona mea nec affectu nec meritis inferior ẽ ainicꝰ
qđ aliud nisticia ur̃a debet attenđe ꝙ̃ ut̃ plus patiat᷑ Iam satiauit

Expanded text:
feci hominis non reversuri. interrogo hoc loco inpatientiam tuam, mater, interrogo: feci hominis non reversuri. interrogo hoc loco inpatientiam tuam, mater, interrogo: quid faceres, si nos ad te videndam deduxissent alligatos aliqui satellites, si barbarus aliqui? fruereris osculis, fruereris amplexibus. non est, quod te ista tamquam levior, tamquam expeditior condicio decipiat. quid putas esse, quod me dimisit solutum ire, quo vellem? crudelis artifex non reliquit nobis, ut inponeremus. Supervacuo igitur hoc vos in matris causa movet, quod caeca est. hoc, quod nobis invidiam facit vulneribus oculorum, nolite detinendi putare causas; idem videns faceret, nec plus est, quod non potest caecitas ferre, quam mater. ut aliqua filio carere non possit, non umquam calamitas facit. quod si, iudices, in persona mea nec adfectu nec meritis inferior est amicus, quid aliud iustitia vestra debet attendere quam uter plus patiatur? iam satiavit