comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pupe ⁊ pupi. Uirgiliꝰ in Bextra tenet puppi. Aucanꝰ in .ii. Primũ cana salix madefac¬
to robore paruã. Texit᷑ inpupẽ. Lucanꝰ in .ut. Rappta pupe minor subducta ẽ. montib
argo Turrẽ ⁊ turrim ab hac turre ⁊ turri. Accius in medea. Ap̃ uetustã t̾rem. Uir¬
te sitĩ restring̾eoere riuo Idẽ in .ii. georgͥ. Asꝑq siti atq extritꝰ estu. Iaẽ in .ui.
Denũq securi. Aspice torqͣtum ⁊ referentẽ signa camillũ. Pato in epła ad filium
hecolore exfebri. ex siti. ⁊ medicam̃tis bibendis. Nõ tñ ꝯutit᷑ regula. No enũ in .i.
mi pferut arpinas arpinatis abarpinati. capenas a capenati. Et racionabilit. Uetͥes
ab ħ ⁊ꝰ bhac regali. Sic gͦ luc ⁊ ħ capenatis ⁊ li capenate. ab hoc ⁊ abhd̃c capenatis. Nec mi¬
rũ decdinationẽ ꝑfecti seruari in his. c̃ ⁊ accentũ soleamiꝰ seruare ꝗuis .a. infinali sit
siłła q̃ inꝑfectis erat penultima. Eapenas. arpinas. ardeas. Quod aut̃ ꝑsincopam

Expanded text:
puppi». idem in X: «dextra puppim tenet». Lucanus in IIII: «primum cana salix madefacto robore paruam / texitur in puppem». idem in II: «rapta puppe minor subducta est montibus Argo», turrim et turrem ab hac turri et turre. Accius in Medea : «apud uetustam turrem». Virte sitim restinguere riuo». idem in III georgicon : «siti atque exterritus aestu». idem in VI: «saeuumque securi / aspice Torquatum et referentem signa Camillum». Cato in epistula ad filium : «ex dolore, ex febri, ex siti, ex medicamentis bibendis». non tamen conuertitur regula: non enim in e et i proferunt: Arpinas ab Arpinati, Capenas a Capenati. et rationabiliter; ueteret hoc regale ab hoc et ab hac regali; sic ergo hic et haec Capenatis et hoc Capenate ab hoc et ab hac Capenati. nec mirum declinationem perfecti seruari in his, cum etiam accentum soleamus seruare, quamuis a in finali sit syllaba, quae in perfectis erat paenultima: Capenâs, Arpinâs, Ardeâs. quod autem per syncopam
Abbreviated transcription (Latin):
fluuio mersere salubrxͥ. bic ⁊ ħ celer ł celeris ⁊ ħcelere. abħ ⁊ abhas ⁊ ab hoc salubri.
Lucanꝰ in .iͦ. Motuq celer cilleniꝰ heret. M. cato dodc dere miltari. Satis celeris si s̃ tp̃r.
pectora ferro. Uñ supłatm. Uirgił in .x. Et qua fata celerrima crudũ. Terre
in pħ. Qullꝰ es. geta nͥ iã aliquod.: siliũ celere repꝑis. Bicero in .iii. eneyd. Celeriq
fuga subside lapse. Adẽ in .u. Agmine remoꝵ celeri uentisq uocatis Qucanꝰ in .iii.¬
cial amarcialo annał ab annale. Cicero ꝓfundamo. Nõ modo hoc ab uilio annale
s uix me hercłe aqͥnto matone factũ ꝓhari potest. Idẽ ꝓeluentio. Confiteor in lato¬

Expanded text:
gem fluuio mersare salubri», hic et haec celer uel celeris et hoc celere ab hoc et ab hac celeri gem fluuio mersare salubri», hic et haec celer uel celeris et hoc celere ab hoc et ab hac celeri Lucanus in I: «motuqpectora ferro»; unde superlatiuum Virgilius in XII: «et qua fata celerrima crudum». Terecelerique fuga sub sidera lapsae». idem in V: «agmine remorum celeri uentisque uocatis». Lucanus in I: «tialis a Martiale, Annalis ab Annale. Cicero pro Fundanio : «non modo hoc a Villio Annale, sed uix mehercule a Quinto Muttone factum probari potest». idem pro Plancio : «confiteo
Abbreviated transcription (Latin):
gausapa pectes. Antiqͥssimi tñ ⁊ hic gausapes ⁊ h gausapa.⁊ ħ gausape. ⁊ plare
neut ħ gausapa quasi anoiat᷑o hoc gausapũ ꝓtulisse ĩuenũt᷑. Uñ casi ad me.¬
cenatẽ. Qaisapo puirpureo salutatꝰ. Sarro uͦ de lingua latina ait Iala e g̃es
euioe p̾ueste sub ipsa. figurate enĩ adurbẽ redidit psa cũ ꝓpͥũ erpidi neutrũe.¬
iũo reate. Ioc̃ poeta in .xi. Quiq altũ p̃neste uiri qͥq arua celenȩ Illoꝵ quoq abłtͥs
.i. t̾minat᷑ neutrorũ q̃ inal. desinũt ut hoc tribunal ab hoc tribunali. ħ ceruical
ab hoc ceruicali. Similit̃ faclũt abłtm q̃ in.ar. aesinũt neut᷑. ⁊ mobliqͥs casib ꝓdu¬
cũt .a. penultimã. ut ħ calcar hꝰ calcaris a calcari lacunar. lacunaris. a lacunari.
lucar lucaris aluicari. Endo añ ꝓducũt eam in libro qͥẽ. denoi̾at̾o ⁊ gn̾it̾o docuimus.
Liscłina quoq ł cõmunia. in .er. ł in.is. desinentia si facũt in .e. neut᷑ abłtm in .i.

Expanded text:
gausape pectes». antiquissimi tamen et hic gausapes et haec gausapa et hoc gausape et plurale neutri haec gausapa quasi a nominatiuo hoc gausapum protulisse inueniuntur, unde Cassius ad Maecenatem : «gausapo purpureo salutatus». Varro uero de lingua Latina ait, talia ex GrPraeneste sub ipsa» figurate enim ad urbem reddidit ipsa, cum proprium oppidi neutrum equomodo Reate. idem poeta in VII: «quique altum Praeneste uiri quique arua Celemnae». illorum quoque ablatiuus i terminatur neutrorum, quae in al desinunt: hoc tribunal ab hoc tribunali, hoc ceruical ab hoc ceruicali. similiter faciunt ablatiuum, quae in ar desinunt neutra et in obliquis casibus producunt a paenultimam, ut hoc calcar calcāris a calcāri, lanucar lacunāris a lacunāri, lucar lucāris a lucāri. quando autem producunt eam, in libro, qui est de nominatiuo et genetiuo, docuimus. masculina quoque uel communia in er uel in is desinentia, si faciunt in e neutra, ablatiuum in i
Abbreviated transcription (Latin):
ut scipio. Agnom̃ ẽ. q̾ ab aliqͦ euentu ponit᷑ ut affricanꝰ. i sauricꝰ. Inuenimꝰ tñ multa
faciei noĩatꝰ ẽ. Agnom̃ hoo habuit. familie uͦ eiꝰ cognom̃ fuit similit̾ cesar scipio
rebꝰ ẽ. ĩ diuiduis quȩ philosophi atomos uocãt. ut plato. socrates. Itaq cõmuniõe nat᷑ali
carẽt. Tũ gͥ uenit ut multi eodẽ noĩe ꝓpͥo nuncupent᷑ fortuitu ⁊ sola uoce ñ eẽ intellectu
cõmunis aliciuꝰ substãtie ł qualitatis hoc fieri solet. Et in ꝓpͥo qͥdẽ ⁊̃ appellatiua ĩtelligi poss

Expanded text:
Scipio; agnomen est, quod ab aliquo euentu imponitur, ut Africanus, Isauricus. inuenimus tamen multa faciei nominatus est, agnomen hoc habuit, familiae uero eius cognomen fuit. similiter Caesar, Scipio.rebus est indiuiduis, quas philosophi atomos uocant, ut Plato, Socrates. itaque caret communione naturali. cum igitur euenit, ut multi eodem nomine proprio nuncupentur, fortuitu et sola uoce, non etiam intellectu communis alicuius substantiae uel qualitatis hoc fieri solet. et in proprio quidem etiam appellati
Abbreviated transcription (Latin):
fero ⁊ ad fugio accipiant . G. qͦ seqñte ĩ eandẽ tͣnsit .b. ut suggero. oggamo.
plns. Omitte mulierẽ. Oratiꝰ in .ii. sermonũ. Aut spẽ deponas aut partẽ illu¬
ĩeã ꝯutit᷑ ut arripio. surripio. Inqͥb̾dã aũ manet ĩmutabilis: ut abrogo ab-¬
rado. Et puto differentie causa nesi arrogo ⁊ arrado dicamꝰ: dubiũ sit utrũ.
ab. an. ad. sit p̃posicio que mutauit suã ꝯsonãtẽ in .x. aliis aut̃ quibꝰẽq litt̃is
seqñtibꝰ:. integra manet .B. ut. abdo. obdo. subdoł. abhĩo. abluo. sublat᷑. obloqͦr.
ab nego. abnitor. subnixꝰ. Ergo nulla nͥ p̃positio cogat añcedẽs siłła .ĩ.i. pot est
desinere. ñ ꝯseq̃ñs quoq ab .b. ĩcipiat. ut ĩ supͣdictis nõinibꝰ ostñdimꝰ. In .s. quoq

Expanded text:
fero et adfugio accipiantur. g quoque sequente in eam transit b, ut suggero, oggannio, fero et adfugio accipiantur. g quoque sequente in eam transit b, ut suggero, oggannio, ntius in adelphis : «omitte mulierem». Horatius in secundo sermonum : «aut spem deponas aut partem inluque in eam conuertitur, ut arripio, surripio; in quibusdam autem manet immutabilis, ut abrogo, abrado, et puto differentiae causa, ne, si arrogo et arrado dicamus, dubium sit, ab an ad praepositio sit, quae mutauit suam consonantem in r. aliis autem quibuscumque literis sequentibus integra manet b, ut abdo, obdo, subdolus, abhinc, abluo, sublatus, obloquor, abnego, obnitor, subnixus. ergo nulla, nisi praepositio cogat, antecedens syllaba in b potest desinere, nisi consequens quoque a b incipiat, ut in supra dictis nominib
Abbreviated transcription (Latin):
cois. Incipalis silłe hoc ẽ. ĩprincipio dictionũ posite oboibꝰ ĩciꝑe litt̃is desin̾e
ut mare. genꝰ filius. uotu. Iudꝰ. In cõsonãtes uͦ si seq̃ñs silła ad uocali incipiat ñ
ł aliis partibꝰ oraciõis sint ꝯposite. ut abutor. obedio. subeo. aduro. ĩ eo. exacuo
ĩteo. ꝑago. tͣnseo. p̃t̾eo. ad alt̃ utrũ. Nec tñ si seqñs aꝯsonãte incipiat licet
añcedenti in qͥcumq ⁊sonãtẽ desinere. Ergo ꝑsingłas isonãtes ut potero
id tractare conabor. In .b. ĩuenit᷑ silła desinẽs si seqñs quoq ab eadẽ incipiat
ut sabbura. sabbata. gibbꝰ. gibber. gibberos. obla. Cõposita qͦ ap̃positiõibꝰ. in .b. de
sinẽtibꝰ ut subbido. q̃ tñ ꝯsonãs: e. seqñte solet plerũq ĩ eã mutari. ut occido
occũbo. succino. succido. Inqͥb̾dã tñ.ꝓ. ab. abs. p̃positio ẽ dictioibꝰ ac: incipiẽtibꝰ ut
sufficio. suffero. suffio. dimilit̃ aufugio. aufero. nesi affero. affitio. dicamꝰ ꝓ ad¬

Expanded text:
 hoc est in principio dictionum positae, ab omnibus incipere literis, desinere ut mare, genus, filius, uotum, ludus; in consonantes uero, si sequens syllaba a uocali incipiat, non o, exacuo, intereo, perago, transeo, praetereo, alterutrum. nec tamen, si sequens a consonante incipit, licet antecedenti in quamcumque consonantem desinere; ergo per singulas consonantes, ut potero, id tractare conabor. in b inuenitur syllaba desinens, si sequens quoque ab eodem incipiat, ut Sabburra, sabbata, gibbus, gibberosus, gibber, obba. composita quoque sunt a praeientibus, ut subbibo. quae tamen consonans c sequente solet plerumque in eam mutari, ut occido, occumbo, succino, succido. in quibusdam tamen pro ab abs praepositio cum dictionibus a c incipientibus sufficio, suffero, suffio, similiter aufero, aufugio, ne, si affero, affugio dicamus, pro ad
Abbreviated transcription (Latin):
nominabãt. Articuł aũt̃ ꝓnoĩa c̃rium̾antes finitos ea articulos appellabãt.
psos aut̃ articulos qͣb̾ nos caremꝰ infinitos articulos dicebãt .ł alii dicũt ar-¬
ticulos ẽnum̾abãt ꝓnõibꝰ. ⁊ articularia eos ꝓnoĩa uocabãt inqͦ adhuc illos
siue magis nõĩe ut appolloniꝰ ostñdit firmissima racioẽ. Repositionẽ ꝙͦ ꝯuinctiõi
copulãtes . p̃positiuã ꝯuinctionẽ uocabãt. Quidã aut̃ nouẽ dicebãt eẽ partes an¬
oratiõis appellatã addentes. seꝑatã. a noĩnibꝰ. aliĩ decẽ. etiã ĩfinita u̾ba seorsũ
but etiã ⁊uocabulũ. ⁊ int̃iectionẽ apd g̃cos ꝗ nos adhuc seruamꝰ Ap̃o litinos uͦ articulũ

Expanded text:
nominabant, articulis autem pronomina connumerantes finitos ea articulos appellabant, ipsos autem articulos, quibus nos caremus, infinitos articulos dicebant uel, ut alii dicunt, articulos connumerabant pronominibus et articularia eos pronomina uocabant, in quo illos siue magis nomine, ut Apollonius ostendit firmissima ratione. praepositionem quoque stois praepositiuam coniunctionem uocabant. quidam autem nouem dicebant esse partes orationis, appellationem addentes separatam a nominibus, alii etiam decem, infinita uerba seorsum bant etiam uocabulum et interiectionem apud Graecos, quam nos adhuc seruamus, apud Latinos uero articulum
Abbreviated transcription (Latin):
nõ : scire nõ possũ. ut c̃ dicã affectꝰ allido. ⁊ assidiuis. bene sonet: c̃ aũ affat: alludo. as¬
dictio ab eadẽ ĩcipit. issonãte. ut officio. sufficio. affectus. efficio. difficilis s.ffũdo.
Ex hoc quoq mitta eẽ. ostndit᷑: Qđ cũ õs semuiocales simplices i mediis dicciõit¬
soleant geminari: hec ñ geminat᷑: Net̾minat ea sic̃ ille ĩ sua nõine s ⁊ pport¬

Expanded text:
non, scire non possum, ut, cum dicam affectus, allido et assiduus, bene sonet, cum autem affatur, alludo, asnon, scire non possum, ut, cum dicam affectus, allido et assiduus, bene sonet, cum autem affatur, alludo, asdictio ab eadem incipit consonante, ut officio, sufficio, affectus, efficio, difficilis, diffundo. et ex hoc quoque muta esse ostenditur, quod, cum omnes semiuocales simplices solent in mediis dictionibus geminari, haec non geminatur nec terminat eas sicut illae nisi in s
Abbreviated transcription (Latin):
soccus. ⁊ qͥs. qͥ cꝗͣ. atq ex hoc ostñdit᷑ eandẽ iuĩ hab̾.o. ⁊.q sIt .d. patit᷑ nulla
potest silła desin̾e p̃positiua. nͥ seqñs qͦ ab eadẽ ĩcipiat. insimplicibꝰ dictionibus
⁊ ĩ plerisq c̃positis. ut addir. ł ab addier. addo. reddo. redduco q̃ ⁊ reduco
dr̃. Uirgłs. ĩ.uiii. Reddidit ima boñ uocẽ. Terentiꝰ ĩ phormione. Dectari
ĩludũ duce ac redduc̾e. Oratiꝰ ĩ epodo. Ps̃ hec fortasse benigna reducet ĩsedẽ
uice. digłs . ĩ.iiii. Giectã classe socios amorte redux̃. hec tñ ipsa isonãs ĩ ad p̃po¬
sitioẽ mutat᷑ seqñte . oł .g.ł.p. ł t. ut accũbo accido aggero. applico. appello
attingo. attinet .F. qͦ seqñte racionabiliꝰ affectus. ł allido .R. arrideo n: annuo
aspectꝰ ascẽdo. aliis enĩ seq̃ntibꝰ litt̃is ĩ tegͣ manet ĩ⁊positioẽ. ut adbido. adhereo
aomitto adqͥro aduoco. freqnt̃ tñ ĩuenimꝰ. E ł .I. ł .n. ł .i. ł s seqñtibꝰ .d. scriptam

Expanded text:
em uim habere c et q. in d pariter nulla potest syllaba desinere praepositiua, nisi sequens quoque ab eadem incipiat in simplicibus dictionibus et in plerisque compositis, ut abaddir uel abaddier, addo, reddo, redduco, quor. Virgilius in VIII: «reddidit una boum uocem». Terentius in Phormione : «sectari, in ludum ducere ac redducere». Horatius in epodo : «deus haec fortasse benigna / reducet in sedem uice». Virgilius in IIII: «eiectam classem, socios a morte reduxi». haec tamen ipsa consonans in ad praepositione mutatur sequente c uel g uel p uel t, ut accumbo, accido, aggero, applico, appello, attingo, attinet; f quoque sequente rationabilius: affectus; l: allido; r: arrideo; n: annuo; aspectus, ascendo. aliis enim sequentibus literis integra manet in compositione, ut adbibo, adhaereo, admitto, adquiro, aduoco. frequenter tamen inuenimus f uel l uel n uel r uel s sequentibus d scriptam,
Abbreviated transcription (Latin):
nire sillabuã. Silła ẽ. uox lit t̾alis quȩ sub uno accentu: ⁊ uno spũ indistanter
ꝓfert᷑. A singłis tam̃ incipiẽs: ñ plusꝗͣ adsex litt̾as ꝓcede siłła potest ilatino
sermone. ut.a.ab. ars. mars. stans stirps. Et sciendũ q̃ silłe que ex singulis
ꝯstant litt̃is. ñ plures sunt ꝗͣ ipse uocales ex qͥbꝰ fiũt. Que aũ exãpliorib lit.¬
t̾ris: pene innum̾abiles. Nulla siłła tre̾ uocales ht̃ . uñ .ii.ce .i. ñ alit̃ uin¬

Expanded text:
 indistanter profertur. a singulis tamen incipiens, non plus quam ad sex literas procedere syllaba potest in Latino sermone, ut: a, ab, arx, mars, stans, stirps. et sciendum, quod syllabae, quae ex singulis constant literis, non plures sunt quam ipsae uocales, ex quibus fiunt, quae autem ex amplioribus literis, paene innumerabiles. nulla syllaba tres uocales habet, un
Abbreviated transcription (Latin):
poꝑit ex se aliua u̾bũ regno. auillico ⁊̃ ullico ł uillicor dicelut antiq̃. Eato ĩ ora¬
cione q̃ inscribit ut basilica edificet᷑: Anꝙͣ his uillicare cepit. Atta ĩ otyrone ꝓ¬
ficiscente pat uillicator tuus mat iã uillica.ae. Ametallaroꝵ quoq noib sole
spẽn dinoscere calles. Neqͣ sub erito mendosũ t̃minat auro.⁊ amultis aliis omibus
inuenmꝰ u̾ba diriuari. ut aeorncer cornieꝵ⁊⁊ afrutice fruticor ꝑsius. Nescio
qͥd tecũ gͦue cornicaris ĩ epte. Iuuenał in .iii.S fruticante pilo neglecta ⁊ squalidi
erura: Aplilosopho philo sophor philesopharis. ⁊ ab architectoꝵ architector arcͥntec¬
taris a patre patro patras. ⁊ patrisso. ⁊ ageo grisso aspuma spumo. abunda ũdo ab
luceo a nocte ꝑ nocto. Amare ł marito. marito maritas. ab hieme hiemo hiemas. afor¬
tuna fortuno fortunas. ꝑsi. Merturiũq Accersis fibra do fortunare penates. &ba

Expanded text:
peperit ex sese aliud uerbum regno. a uilico etiam uilico uel uilicor dicebant antiqui. Cato in oratione, quae inscribitur uti basilica aedificetur : «antequam is uilicare coepit». Atta in tirone proficiscente : «pater uilicatur tuus, iam mater uilica est». a metallorum quoque nominibus solent  «et ueri speciem dinoscere calles, / ne qua subaerato mendosum tinniat auro?». et a multis aliis nominibus inuenimus uerba deriuari, ut a cornice cornicor et a frutice fruticor. Persius: «nescio quid tecum graue cornicaris inepte». Iuuenalis in IIII: «sed fruticante pilo neglecta et squalida crura». a philosopho quoque philosophor philosopharis et ab architecto architector architectaris, a patre patro patras et patrisso, a Graeco graecisso, a spuma spumo, ab unda undo, abundo, inundo, ab luceo, a nocte pernocto, a mare uel marito marito maritas, ab hieme hiemo hiemas, a fortuna fortuno fortunas Persius: «Mercuriumque / accersis fibra. da fortunare Penates», a
Abbreviated transcription (Latin):
ipsis bñt u̾ba ap̃ g̃cos. Uñ nos qͦ philo sophor. architector. poetor inusu habruimꝰ
ñ ex nõibꝰ ũba ꝑficiũt. ut amo amato̾r. moneo monitor. curo cursor. lego lector
imꝑo similit imꝑator. ꝯsulo ꝯsultor. duco ductor. Ex his q̃dã dignitatũ qͦ in ue¬
niunt᷑ ut imꝑator ductor. Ab adu̾bi is ⁊̃ ⁊ p̃positiõibꝰ ĩueniũt᷑ diriuatiua u̾ba. ut
phendie ꝑhendino cras : ex quo crastinꝰ. ⁊ ꝓcrastino ꝓcrastinoͣs. Intra ł intro. in

Expanded text:
ipsis habent uerba apud Graecos, unde nos quoque philosophor, architector, poetor in usu habuimusnon ex nominibus uerba perficiunt, ut amo amator, moneo monitor, curro cursor, lego lector; impero similiter imperator, consulo consultor, duco ductor; ex his quaedam dignitatium quoque inueniuntur, ut imperator, ductor. ab aduerbiis etiam et praepositionibus inueniuntur deriuatiua uerba, ut perendie perendino, cras, ex quo crastinus et procrastino procrastinas, intra uel intro, hinc
Abbreviated transcription (Latin):
co n hisco fac. Exqͦ. uirgł. Cõpositũ ꝓtulit ĩ .i. eneyđ. Accipiũt inimicũ imbre remis
fatiscũt. Ide ineod̾. Hi sumo ifluctu pendent his suma dehiscũt. Uec̾tissimi tñ
asupino i .u. tmminate assũptiõe .rio. ut lectꝰ participiũ lectu supinũ ex his lecturio
esus. esi. esurio. mictu micturio. partu parturio. amatu. amaturio. nuptu nuptu¬
rio. dietatu diecaturio. Meditatioẽ tñ significat ħ forma unde ⁊ meditatiua no¬
minat᷑. Et ẽ.iiiiͦ. suigatiõis quomͦ ⁊ ĩchoatua t̾ciȩ. Dciendũ tñ ꝙ ĩueniũt᷑ q̃dĩ positi¬

Expanded text:
 compositum protulit in I Aeneidos : «accipiunt inimicum imbrem rimisque fatiscunt». idem in eodem: «hi summo in fluctu pendent, his unda dehiscens». uetustissimi tamen a supino in u terminante assumptione rio, ut lectus participium, lectu supinum, ex his lecturio, esus esu esurio, mictu micturio, partu parturio, amatu amaturio, nuptu nupturio, dictatu dictaturio. meditationem tamen significat haec forma, unde et meditatiua nominatur, et e
Abbreviated transcription (Latin):
eleraq scdȩ s̃ iiugatiois ut rubeo rubesco palleo pallesco marceo. marcesco. areo. artso
luceo lucesco. pateo patesco. Io aũ diximꝰ pleraq ql ĩueniut᷑ exaliis ubiss raro ut cupo¬
amasco misereor miseresco s amisereo ẽ quo uetustasimi usi st ut supdietũẽ. Enniꝰ
ĩ.u. annaliũ. Cogelat hostes lacrimãtes ut misererẽt. Ex quo iꝑsonale ẽ. miseret
⁊ miseret᷑. Luciꝰ crassus in legis seruili suasiõe. sleq me minꝰ mei ꝗ ur̃i miserebit᷑.¬
Nã misereor ꝙ ẽ. deponẽs nec ĩcoatiuũ ĩ .o. desinẽs. nec inꝑsonale potest nasci. Uiuo
uiuisco. Unde reiuuisco. Terent̾ in echira. Ille reuiuescet ñ qua. Uesꝑasco qͦ uidet᷑
qͣsi auesꝑo uesꝑas u̾bo diriuari. Dia. tñ. idẽ. ichoatiua sede ꝑsonȩ addita .co. fiunt¬

Expanded text:
deriuatur, ut rubeo rubesco, palleo pallesco, marceo marcesco, areo aresco, luceo lucesco, pateo patesco. ideo autem diximus plerumque, quia inueniuntur etiam ex aliis uamasco, misereor miseresco sed magis a misereo est, quo uetustissimi sunt usi, ut supra dictum est. Ennius in V annalium : «cogebant hosteis lacrimantes, ut misererent». ex quo impersonale est miseret et miseretur. Lucius Crassus in legis Seruiliae suasione : «neque me minus uestrinam a misereor, quod est deponens, nec inchoatiuum in o desinens nec impersonale posset nasci, uiuo uiuisco, unde reuiuisco. Terentius in hecyra : «ille reuiuiscet numquam». uesperasco quoque uidetur quasi a uespero uesperas uerbo deriuari. omnia tamen ea id est inchoatiu
Abbreviated transcription (Latin):
natã cẽ plata ĩ ħ ẽ imꝰ quẽadũ ĩ oĩbꝰ ÷ cas noiat᷑s. Et qe su̾stantiã siue eentiã rei significat ꝙ di
alus modis ñ ẽ Necqenĩ qͥ imꝑat neq qͥoptat. neq qͥdubitat insubũctiuo substanciã atus
łpassiois significat s tantũ nͦ uarias anuni ulutitẽ &ere carente substãtia. Deinde hẽ pͥmum
adu̾bia magis ponẽda cẽsuer. qe nec num̾os nec psonas nec affect aĩmi certos int. ⁊ egñt sep
ais ũbis sic̃⁊ adu̾bia. Dicimꝰ enĩ leg̾e studeo stuoes studet. sic̃ bene studeo studes studet. s hec
p̾ea refutẽt᷑. Auec ħͥ sufficiat ostñdere ñ bene abinfinitis guosdã cȩꝓsse. U neq abimꝑatius ne ab

Expanded text:
stantiam siue essentiam rei significat, quod in aliis modis non est. neque enim qui imperat neque qui optat neque qui dubitat in subiunctiuo substantiam actus uel passionis significat, sed tantummodo uarias animi uoluntates de re carente substantia. deinde hunc primum aduerbia magis ponenda censuerunt, quod nec numeros nec personas nec affectus animi certos habent et egent semper aliis uerbis, sicut aduerbia. dicimus enim legere studeo, studes, studet, sicut dicimus bene studeo, studes, studet. sed haec postea refutentur, nunc hoc sufficiat ostendere, non bene ab infinitis quosdam coepisse. sed neque ab imperatiuis neque ab
Abbreviated transcription (Latin):
dicebãt. ⁊ pudit᷑ participiũ ut plautꝰ in bachidib̾. Neq me. neq te. cuint᷑ puditũ ẽ. factis
q̃ facis. Nec nõ mecuere metiusse defic̃ infut᷑õ. ⁊ time cimuisse. lat̾e latuisse. apparere appa¬
ruisse. obedire obedisse. ⁊ pleraq neut᷑ scd̾e. iuigatiõis horrere. horruisse. tepere tepuisse
rub̾e rubuisse. pau̾e pauisse. In cohatiuorũ quoq ⁊ meditatiuoꝵ ĩ infinitis ñ solũ pt̃itũ¬
s ⁊ͥ fut᷑m defic̃ tẽp. ut hortescere. tepesc̾e. feuesc̾e. parturire. esurire. lecturire. nec ñ¬
sisit̃ ꝑfecta si sit̃ eiꝰdẽ forme ĩchoatiuoꝵ.Plerũq deficiũt ĩ fut᷑o ut disc̾e didicisse. poscere
fuutuus impatiuus. optatiuus subiũctauis infintuus. Indicatiuius q̃ in diemi

Expanded text:
cebant et puditus participium, ut Plautus in Bacchidibus : «neque mei neque te tui intus puditum est factis, quae facis». nec non metuere metuisse deficit futuro et timere timuisse, latere latuisse, apparere apparuisse, oboedire oboedisse et pleraque neutra secundae coniugationis: horrere horruisse, tepere tepuisse, rubere rubuisse, pauere pauisse. inchoatiuorum quoque et meditatiuorum in infinitis non solum praet futurum deficit tempus, ut horrescere, tepescere, feruescere, parturire, esurire, lecturire. nec non perfecta, si sint eiusdem formae inchoatiuorum, plerumque deficiunt futuro, ut discere didicisse, poscere nitiuus, imperatiuus, optatiuus, subiunctiuus, infinitus. indicatiuus, quo indicamus
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba aat̾o adiũgũt᷑. Pt̾ea gerũdia tã ab actuus ꝙͣ acõmunibꝰ nascentia tã actiuã ꝙ passiuã
h̃t significatiõe. Noĩa uͦ mobilia supͣdictȩ formȩ .i. in .d̃.⁊. da. ⁊ dũ. desinẽtia unã ⁊ mag̾
passiuã. Solemꝰ eni ꝑu̾bũ passuũ ea int̾p̃tari. Quid ÷ enĩ amãda e.uirt. nͥ qe digna q̃
amet᷑ : ⁊ munitisimꝰ hũdisenatꝰ locꝰ .i. ĩqͦ habeat᷑ senatus. Uñ raro ĩuenit᷑ a neutr is abso¬
lutã significatiõe ñtibꝰ ut sto sedeo. surgo. nemo dic̃ standꝰ. sednd. surgnd̃ quoꝵ suppina
significatiõe sui seruãt u̾bi simplice. Acet̾is uͦ neutris ⁊ adeponendtibꝰ gerũdia qͥdem
eande significatiõẽ hñt qua ⁊ u̾ba ut faciendi. IoUAO IEI seq̃ndiTOx. aRO ΟΥTOΙ

Expanded text:
uerba datiuo adiunguntur. praeterea gerundia tam ab actiuis quam a communibus nascentia tam actiuam quam passiuam habent significationem, nomina uero mobilia supra dictae formae, id est in dus et da et dum desinentia, unam et magis passiuam; solemus enim per uerbum passiuum st in quo habeatur senatus. unde raro inueniuntur a neutris absolutam significationem habentibus, ut sto, sedeo, surgo nemo dicit standus, sedendus, surgendus, quorum supina significationem sui seruant uerbi simplicem. a ceteris uero neutris et a deponentibus gerundia quidem eandem significationem habent, quam et uerba, ut facien
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pẽdeo. pendes. iacio. iacis. iacior ⁊ iaceo iaces. acuo. acuis. a cuor ⁊ aceo aquo ⁊ acesco. Sũt
alia q̃ incõposicio ẽ mutãt significatĩõẽ. ut eo. neutrũ.similit̃ fatio. quãuis uetustissimi

Expanded text:
et pendeo pendes, iacio iacis iacior et iaceo iaces, acuo acuis acuor et aceo, ex quo acesco. sunt et pendeo pendes, iacio iacis iacior et iaceo iaces, acuo acuis acuor et aceo, ex quo acesco. sunt alia, quae in compositione mutant significationem, ut eo neutrum, similiter facio, quamuis uetu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊dureo ⁊ eiꝰ ĩ choatiuũ duresco. Uñ lucanꝰ in.iuui. Ttosq induruit art̃. Id̾ in .u. Nãcet᷑a
dapna. Durata iã m̃te malis firmaq tulerunt. Uirgł in .VII georg̾. Atq hĩc atq
illinc humos ad uuln̾a durat Ad̾ ĩ .iͦ. eneyd̾. Durate ⁊ uosmet reb seruate sidis. lento. lẽtor
ilenteo. Sirgł ĩ .ii. georg̾. Addigitos lentescit hñdo. Nã alet eo lẽtesco diruiat᷑: qͦmꝰ abureo
duresco. ⁊ iureo uirescoluciliꝰ tñ in .xiii.lentet opꝰ ꝓtulit humecto ꝙͦ ⁊ humector ⁊ hu-¬
meo uñ huinesco. Nloto qͦ ⁊ notor. Uñ ⁊ noteo ⁊ notesco Lucanꝰ in .u. Notescat̃ littora clari
nõis exilio Li qͦliquas. uñ eliquo eliqͣs. ꝑsius phillidas. hysiphilas. natũ ⁊ plorabde siqͥd. Eliqt᷑
actenero supplãtat u̾ba palato. Lucan ĩ .vIi. Preptaq tela liqͣbat. exeo liqueo ⁊ liq̃sco.

Expanded text:
dureo et eius inchoatiuum duresco. unde Lucanus in IIII: «totosque induruit artus». idem in V: «nam cetera dureo et eius inchoatiuum duresco. unde Lucanus in IIII: «totosque induruit artus». idem in V: «nam cetera damna / durata iam mente malis firmaque tulerunt». Virgilius in III georgicon : «atque hinc atque illinc humeros ad uulnera durat». idem in I Aeneidos : «durate et uosmet rebus seruate secundis». lento, lentor et lenteo. Virgilius in II georgicon : «ad digitos lentescit habendo». nam a lenteo lentesco deriuatur, quomodo a duro duresco et a uireo uiresco. Lucilius tamen in VIII: «lentet opus» protulit. umecto quoque et umector et umeo, unde umesco; noto quoque et notor et noteo, unde notesco. Lucanus in V: «notescent litora clari / nominis exilio». liquo liquas, unde eliquo eliquas Persius: «Phyllidas, Hypsipylas, uatum et plorabile si quid, / eliquat ac tenero supplantat uerba palato». Lucanus in VII: «ereptaque tela liquauit»; ex eo liqueo et liquesco
Abbreviated transcription (Latin):
potior p̃do ⁊ p̃dor. p̃uarico ⁊ p̃uaricor p̃co ⁊ p̃cor querito ⁊ queritor qͥ druplo ⁊ qͥdru¬
plor. qͥeto ⁊ qͥetor neqͥto ⁊ neqͥtor rioi rimor. recordo ⁊ recordor. remuinisco ⁊ re¬
miniscor. reu̾to ⁊ reu̾tor stabulo ⁊ stabulor. secto ⁊ sector. sequo ⁊ sequor. surtio ⁊
sortior scisco. ⁊ scistor. turo ⁊ tutor. tumultuo ⁊ tumultuor. ullieo ⁊ uillicor. nͣ elts
ũelitor. uago ⁊ uagor. uocifero ⁊ uociferor ulcisco. ⁊ ulciscor. uto ⁊ utor. murmuro. &e
airmuror. mãduco.⁊ mandacor. mãdo ⁊ mãdor. oscito ⁊ oscitor. palpo ⁊ palpor potest ⁊ potest᷑
cumuno ⁊ ruminor tolero ⁊ toleror. solero ⁊ soleror p̃sagio ⁊ p̃sagior opimo ⁊ opinior. Sunt alia
ꝯiugatiõis ut sordido. sordidas actuũ fac̃. enĩ sordidior ex quo sordidat᷑. Hic̃ nascit᷑ sordeo¬
dr̃ tñ ⁊ abisco ꝓabesco. Orat̾ ĩ. tͦ. carm̃. Neo pͥta canis abicãt pruinis. Puro qͦ ⁊ duror

Expanded text:
aricor, preco et precor, quirito et quiritor, quadruplo et quadruplor, quieto et quietor, nequit et nequitur, rimo et rimor, recordo et recordor, reminisco et reminiscor, reuereo et reuereor, stabulo et stabulor, secto et sector, sequo et sequor, sortio et sortior, scisco et sciscor, tuto et tutor, tumultuo et tumultuor, uilico et uilicor, uelito et uelitor, uago et uagor, uocifero et uociferor, ulcisco et ulciscor, uto et utor, murmuro et murmuror, manduco et manducor, mando et mandor, oscito et oscitor, palpo et palpor, protesto et protestor, rumino et ruminor, tolero et toleror, soleo et soleor, praesagio et praesagior, opino et opinor. sunt alia, secundae coniugationis, ut sordido sordidas actiuum facit enim sordidor ex quo sordidatus: hinc nascitur sordeopro albesco. Horatius in I carminum : «nec prata canis albicant pruinis». duro quoque et duror,
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ absolutã. mͦ actiuã. hab̾c signifieatiõe inuenit᷑. Ut Uirgł in .xi.Dũ detinet hostes. ag
ger murorũ. nec ĩundũt sanguine fossas. Similit̃. Uergo ab solutũ ⁊ actuiũ. Uirgł ĩ. xu.
passiuũ. Lucanꝰ ĩ .i. Et pol au̾si calid̃ qͣuergit᷑ austri. Assuesco ab solutũ ẽ. Inuenit᷑ ꝓassue facio
Luemꝰ ĩ .u. adde q̃ assuescis fatis. ꝓ assuefacis. Eoco ꝗͣuis magis neutrũ ẽẽ. udeat᷑ quã acti.
uũ ꝓ ꝯuenio enĩ accipit᷑: ut Sirgł ĩ.xi.Coeant ĩ feda dextre. Qua dat᷑. ficero tñ eous ẽ acti

Expanded text:
modo absolutam, modo actiuam habere significationem inuenitur, ut Virgiliuger murorum nec inundant sanguine fossae». similiter uergo absolutum et actiuum: absolutum, ut passiuum Lucanus in I: «et polus auersi calidus qua uergitur austri». assuesco absolutum est, inuenitur tamen pro assuefacio. Lucanus in V: «adde quod adsuescis fatis», pro assuefacis. coeo quamuis magis neutrum esse uideatur quam actiuum pro conuenio enim accipitur, ut Virgilius in XI: «coeant in foedera dextrae, / qua dat
Abbreviated transcription (Latin):
nec semꝑ suꝑdictis egent necessario casibꝰ ut pͥndeo ceno. curro. ambulo. Boꝵ enum
platioẽ tͣnsgressionẽ fieri nõ ẽ. necesse ad aliqͥd rationale aĩał ꝗ ẽ. suũ aĩantiũ quib
admuta carentia ĩ anima ꝑtinẽs. Dicimꝰ enĩ ⁊ditur oł. arat᷑ t̾ra. inserit᷑ arbos. currit
spaciũ. Uñ terent̾ in adelp̾. Decurso iã spatiobibit᷑ uinũ. Iuuenał in .iui. S nulla aco.¬
nita fictilibꝰ bibunt᷑: potat᷑ flum. Qd in eod̃ꝰ. Et medicat᷑ iucta cartagine pauis. Sũ eoꝵ
pͥmas ꝑsonas nat᷑a ꝓhibeat ꝓpͥe dic̾e. Quis enĩ dicat aror. inseror. curror. nͥ poetica conpͣ¬
dixi ꝯfitendo id ꝙ meaudiuit dicat amor ate. Latiꝰ gͥ tͣctemꝰ dehis q̃ uident᷑ : tra
uocis regulã significare q̃ nõ solũ inu̾bis s ⁊ inaliis partibꝰ oratiõis inuenit᷑: ut si dicã¬

Expanded text:
nec semper supra dictis egent necessario casibus, ut prandeo, ceno, curro, ambulo. eorum enim prolatione transgressionem fieri non est necesse ad aliquod rationabile animal, quae est sola ad muta et carentia anima pertinens. dicimus enim conditur holus, aratur terra, inseritur arbos, curritur spatium, unde Terentius in adelphis : «decurso iam spatio», bibitur uinum Iuuenalis in IIII: «sed nulla acoet mendicatus uicta Carthagine panis», cum eorum primas personas natura prohibeat proprie dicere. quis enim dicit aror, inseror, curror, nisi poetica condixi, confitendo id, quod a me audiuit, dicat amor a te. latius igitur tractemus de iis, quae uidentur contra uocis formam significare, quod non solum in uerbis, sed in aliis
Abbreviated transcription (Latin):
pt̾itũ ĩꝑfectũ p̃t̃itũ ꝑfectũ. otitũ plꝙͣ ꝑfectũ. Qec mirũ tã late patere p̃t̾itũ tẽp c inhotitiã
ñr̃ã nicħ sic nat᷑alit̃ alõguo scłor ũ spatio potest ĩuenire. qͦmͦꝰ actꝰ pt̃iti. tpris In psenti enim
ñ futuro pleraq nobis incerta st̃. angustissimaq ẽ eoꝵ cognitio nob̵. ⁊ dubia plerũq. Itaq sin¬
głis uocibꝰ ꝑ hec duo tpra iure sumꝰ ꝯtenti. Quãuis g̃cifimet futũ qͥ ⁊actiuũ ⁊atuicũ ĩquibda¬
a ai. Melius tñ romani ⁊sidata futĩ natã q̃ oĩno incerta ẽ. sinplici in eo uoce ut unt᷑ nec finũt
spaciũ fut᷑ĩ. Est aũt supͣdictorũ tẽporũ quedã cognatio inter se.S añꝗͣ de ea dicamꝰ licuus
supͣdicta repetamꝰ Tempꝰ accidit u̾bo p̃sens p̃t̃itũ ⁊ fict̾ũ. Ruis enĩ natalit instabili motu uolt¬

Expanded text:
itum perfectum, praeteritum plusquamperfectum. nec mirum tam late patere praeteritum tempus, cum in notitiam nostram nihil sic naturaliter a longo saeculorum spatio potest uenire, quomodo actus praeteriti temporis. in praesenti enim et futuro pleraque incerta nobis sunt angustissimaque est eorum cognitio nobis et dubia plerumque; itaque singulis uocibus per haec duo tempora iure sumus contenti; quamuis Graeci futurum quoque ψομαι. melius tamen Romani considerata futuri natura, quae omnino incerta est, simplici in eo uoce utuntur nec finiunt spatium futuri. est autem supra dictorum temporum quaedam cognatio inter se: sed antequam de ea dicamus latius, supra dicta repetamus. tempus accidit uerbo praesens, praeteritum et futurum. quamuis enim naturaliter instabili uol
Abbreviated transcription (Latin):
st ĩ. sco. desinẽta ĩchoatiua. Nec meditatiuor tñ supͣdicta tp̃ra meminisse ĩ uenisse ut fer uesco
calesco. horresco. tepesco. esurio. lecturio micturio parturio. Dt̃ alia u̾la qͥb̃ desut ouisa tp̃a
usu deficiẽte. nc̃ ratioẽ supdictȩ. significatioĩs. Ec quiblã oe ẽ. ptitũ ꝑfeotũ ⁊ oiã q̃exeo nscũt᷑
ut serio. sisto. tollo ferio. aio. furo. Qđ uarro ponit. Ergo aliorũ ũborũ ꝑfectis q̃ iudñt᷑ ẽ ãde
significatiõe hab̾e ꝓhis utimꝰ. In qͥb nenimꝰ ut ꝑcussio ꝑcussi ferio. ꝓeus. statuo. stacui .s. sto¬
statiu.ł ut quidã steti ꝙ ẽ. asto. S iuuenalis i .iii. baudet feda pegrina adpulpita cantũ.
ꝓstitiu ꝓsisti. Sustulo antiqͥ sustuli. tollo. tułi. suffero sustuli. tido atiqͥ tuli. fero tuli. Insanio
ĩsanui.fur o ĩsanui. Meco ⁊̃ quidã messui ꝗͥdã messẽ feci. S usus uetustissimoꝵ messui

Expanded text:
t in sco desinentia inchoatiua. nec meditatiuorum tamen supra dicta tempora memini me inuenisse, ut feruesco, calesco, horresco, torpesco, tepesco, esurio, lecturio, micturio, parturio. sunt alia uerba, quibus desunt diuersa tempora, usu deficiente, non ratione signut ferio, sisto, tollo, fero, aio, furo, quod Varro ponit. ergo aliorum uerborum perfectis, quae uidentur eandem significationem habere, pro his utimur: in quibus inuenimus percutio statui, uel, ut quidam, steti, quod est a sto sed Iuuenalis in III: «gaudentis foedo peregrina ad pulpita cantu / prostitui», pro prostiti; sustulo antiqui sustuli, tollo sustuli, suffero sustuli; tulo antiqui tuli, fero tuli; insanio insaniui, furo insaniui. meto etiam quidam messui, quidam messem feci, sed usus uetustissimorum messui
Abbreviated transcription (Latin):
fiteor. tueor. agg̃dior.stipulor. In quo illd̃ qͦ ÷ obseruãdũ ꝙ̃ actiuo significatiõe qͥmꝰ passuia ab łato
te ꝙͣ uis sit acciuũ Iuuenał ĩ. ieͦ Suis stipulare ⁊ protinus accipe qͥd do ut tociẽs illũ eat᷑ audiat
subaudit᷑ ame stipulare ecce hic actiue. Suetoniꝰ aũ passiue protulit. ĩ. u. p̃toꝵ Aetoria q̃¬
circ̃ agi stipulariq irato ꝯsuli tribuno plebei. Plautꝰ incistelł. Me respondẽ postulas. iniuriũ
dicta forma. idẽ. deponẽtiũ q̃ passiuã ĩt solã significatioẽ. Pascor ate. orior ate. patior ate.

Expanded text:
confiteor, tueor, aggredior, stipulor. in quo illud quoque est obseruandum, quod actiua significatione quomodo passiua ablatiuo enalis in III: «quantum uis stipulare et protinus accipe, quid do, / ut totiens illum pater audiat», subauditur a me stipulare. ecce hic actiue, Suetonius autem passiue protulit in IIII praetorum circumagi stipularique irato consuli tribunum plebei». Plautus in cistellaria : «me respondere postulas: iniurium dicta forma id est deponentium, quae passiuam solam habent significationem: nascor a te, orior a te, patior a te,
Abbreviated transcription (Latin):
paci nutritor oliuã ꝓnutrito. Uetustissimi tñ multa sic ꝓferebãt ꝯfusa t̃minatioẽ teste capro
dispenso. delapidor ꝓdelapido. Sũt ⁊ͥ q̃dã acciua uoce passiuã significatiẽe iñtia ⁊ exsi cõtrario
passiua uoce actiuã sic̃ supͣdiximꝰ. Inneo te ⁊ timeor ate. metuo te. metuor ate Lucanꝰĩ .. Mecuar
metuũt : Dec mirũ ħ inueniri a p̃ nos in his u̾bis c̃ap̃ g̃cos quoq: tam actiũi ꝗͥ passuũ euis
significatiõis ubũ acet̾o casiuc̃ iũgit᷑ ꝯtra ꝯsuetudinẽ aliorũ. Dicũt enĩ. pͥcos y aiee. Sũt

Expanded text:
Paci nutritor oliuam», pro nutrito. uetustissimi autem multa sic protulerunt confusa terminatione teste Capro:dispenso, delapidor pro delapido. sunt etiam quaedam actiua uoce passiuam significationem habentia et ex contrario passiua uoce actiuam, sicut supra diximus: timeo te, timeor a te, metuo te, metuor a te. Lucanus in V: «dumetuuntur». nec mirum hoc inueniri apud nos in his uerbis, cum apud Graecos quoque tam actiuum quam passiuum eius significationis uerbum accusatiu
Abbreviated transcription (Latin):
Dio antiqͥssimoꝵ ꝯsuetudine apeniteo penitẽt. Atedeo tedec. pigeo piget. pudeo
pudet. liceo licet. oporteo oportet. Ceciliꝰ in .x.Morbosũ factũ ut ea q̃ oportueri
aqͦ ductor alegor lectus a quo lecturio ⁊ lectito. de qͥbꝰ supͣdociumꝰ. Et sciendũ
ꝙ freqͣnt᷑ ap̃ g̃cos ex nõibꝰ dignitatũ solet diriuati u̾ba q̃ actũ ł c̃ministracionem¬

Expanded text:
sic antiquissimorum consuetudine a paeniteo paenitet, a taedeo taedet, pigeo piget, pudeo sic antiquissimorum consuetudine a paeniteo paenitet, a taedeo taedet, pigeo piget, pudeo pudet, liceo licet, oporteo oportet. Caelius in V: «morbosum factum, ut ea quae oportuerint a quo ducto; a legor lectus, a quo lecturio et lectito, de quibus supra docuimus. et sciendum, quod frequenter apud Graecos ex nominibus dignitatum solent deriuari uerba, qua
Abbreviated transcription (Latin):
diriuatuoꝵ. uarie tã t̾minatiõis ꝙͣ actiõis ut uideo uiso uisis. i cupio uidẽ.
uirgł ĩ.uiii.Nã memini hesionẽ uisentẽ regna sororis. La omedontiadem
facio fac̾esso. capio capesso. lac̾o lacesso. arceo arcesso. accio accersa qͥ ñ eẽ freg̃¬
tatiua ꝯugatio ostñdit. Possumꝰ tñ ñ in eõgrue ea desidatiua: nomature. Sunt
geos ĩuerbis ĩuenir ÷ nõ potest ut ascorbeo sorbillo. garrio garrulo. caluo cauillo
ꝓ cauillo. ciuꝰ pͥmitiuũ. Salustiꝰ in .iͦ. hist̾. ponit calui reat. Dũt ⁊ alie diriuatioes
g̾cisso. ⁊ geo. Aphilosopho phlosophor philosopharis. apocta poetor poetaris.
In .co. ut albo allas. albico. Horatius in ii carm̃. Nec p̃ta canis albicat pruinis.
Similit uello uellieo. fodio fodico. It̃ nutrio nutrico ⁊ nutricor. Cicero in .ii.
tricor oliua. In ꝑsonilia quoq oĩa ł abactuus ł aneutris diriuãt᷑ ut supͣdiaimꝰ
amo amat᷑. lgͣo. legit᷑. sto stat᷑. misereo antiqͥ miseret. Simibt placeo placet.

Expanded text:
inationis quam significationis, ut a uideo uiso uisis, id est cupio uidere. Virgilius in VIII: «nam memini Hesionae uisentem regna sororis / Laomedontiaden facio facesso, capio capesso, lacero lacesso, arceo arcesso, accio accerso, quae non esse frequentatiua coniugatio ostendit. possumus tamen ea non incongrue desideratiua nominare. sunt aecos in uerbis inueniri non potest, ut a sorbeo sorbillo, garrio garrulo, caluo cauillo pro caluillo, cuius primitiuum Sallustius in III historiarum ponit: «calui ratus». sunt et aliae deriuationes go, a philosopho philosophor philosopharis, a poeta poetor poetaris. in co, ut albo albas albico. Horatius in primo carminum : «nec prata canis albicant pruinis». similiter uello uellico, fodio fodico, itidem nutrio nutrico et nutricor. Cicero in II deonalia quoque omnia uel ab actiuis uel a neutris deriuantur, ut supra diximus, ut amo amatur, lego legitur, sto statur, misereo antique miseret, similiter placeo placet.
Abbreviated transcription (Latin):
S alta sp̃ẽs diriuatiuoꝵ in .to. ł in so ł in .xo. desinẽs q̃ freqñtuã actus significãt. faciũt
plerũq ex se passiua. Na ĩchoatiua ⁊ meditatua magis neut᷑ s̃. ea quoq .i. freqñtatiua
plerũq a supinis diruiãtur mutatioẽ extremȩ .ii. in .o. ut scriptu. scripto. dictu dicto
cursu. curso. domitu domito. nexu nexo. flexu flexo. Din aut̃ sit pͥmȩ ꝯiugatiõis ⁊
habeant penultimã.a. inutãt eã quoq in a. correptã. ut imꝑatu imꝑito. rogatu rogito.
uat regulã .i. asupino fac̃ freqñtatiuũ mersu merso m̃sas. quero querito diffrx̃ cau¬
sa fac̃. qr aq̃so q̃sito fit. Scitor scitaris. notandũ qͦmꝰ sciscitor sciscitaris ꝙ apͥmitu
rũ eũ posita. anot᷑ ẽ. qͣñde mutãt.o. ĩ.i. correpta ut agnit᷑ cognitꝰ eũ ignot̾ sosui¬
Luit .o.
qñtatiua ut egreo. egresco ⁊ egroto. Uirgł ĩ .xii. Egrescitq medñdo Eos or̃a

Expanded text:
riuatiuorum in to uel so uel xo desinens, quae frequentiam actus significant faciuntque plerumque ex se passiua: nam inchoatiua et meditatiua magis neutra sunt. ea quoque id est frequentatiua plerumque a supinis deriuantur mutatione extremae u in o, ut scriptu scripto, dictu dicto, cursu curso, domitu domito, nexu nexo, flexu flexo. sin autem sint primae coniugationis et habeant paenultimam a, mutant eam quoque in i correptam, ut imperatu imperito, rogatu rogito, uat regulam, id est a supino facit frequentatiuum: mersu, merso mersas. quaero quaerito differentiae causa facit, quia a quaeso quaesito fit. scitor scitaris notandum, quomodo et sciscitor sciscitaris, qurum, cum composita a nōtus est quando mutant o in i correptam, ut agnĭtus, cognĭtus, cum ignōtus seruauit o. quentatiua, ut aegreo aegresco et aegroto.
Abbreviated transcription (Latin):
exeũt. Sũt tñ q̃dã noĩa querũ aliqͥ casus inusu destituũt. Quos ꝙ uis scđm ana¬
logiã possumꝰ proferre. Nam̃ ex ap̃ auctores nõ uiuenimꝰ recusandos puto. ut hui
tabi. huic ⁊ ab hoc tabo. Lucan in .ui. Stillãtis tabi famẽ. Uirgł in .iii. eneid̃. Strã
tabo maculãt mͥ frigidꝰ horror. letĩ uͦ cas inusu facile nõ inueniũt᷑. Maria era
uina. mella ordea. gn̾tos ⁊ aatos płales inusu raro hñt. isi ap̃ uetustissimos ap̃
quos multa p̃t̾ea deficientia inuenies. Oportet gͥ scire quidẽ ancilogiȩ rationẽ
usũ tñ auctoꝵ magis emulari. Duo p̃terea ⁊ ambo gn̾it̾os quidẽ ⁊ aceͥtͥos scd̾m hãc
declinatiõẽ ꝓfer̃ duoꝵ ⁊ amboꝵ. duos ⁊ ambos. Quis inneut᷑ diffr̾ȩ causa duũ soleat

Expanded text:
us in usu deficiunt: quos quamuis secundum analogiam possumus proferre, tamen, quia apud auctores non inuenimus, recusandos puto, ut huius tabi huic et ab hoc tabo. Lucanus in VI: «stillantis tabi saniem». Virgilius in III: «et terram tabo maculant, mihi frigidus horror». ceteri uero casus in usu non facile inueniuntur. maria, aera, uina, mella, hordea genetiuos et datiuos plurales in usu raro habent nisi apud uetustissimos, apud quos multa praeterea deficientia inuenies. oportet igitur scire quidem analogiae rationem, usum tamen auctorum magis aemulari. duo praeterea et ambo genetiuos quidem et accusatiuos secundum hanc declinationem proferunt, duorum, amborum, duos, ambos, quamuis in neutro differentiae causa duum soleat
Abbreviated transcription (Latin):
S ñ ẽ. hic uocat̾s anõiat̾o in .r. desinente. s in ais. accipiendus hic tỹbrꝰ õtỹbre.
Solet enĩ poȩta ħcemodi noĩa tã in .r. ꝗͣ in.us. ꝓferre. Ieucer. ⁊ teuerꝰ. Quader
conditor arcis. S de his latiꝰ denoĩato tͣctantes disseruimꝰ. Notandũ tñ ꝗ pla t
ꝓferebãt antiqͥssimi. oꝰ Dirgilie mercurie dicentes .A. uudiꝰ andronicꝰ i odissea
Neq erũ te oblitus sũ sertie nr̃ Liuiꝰ insereno. Circa nẽlertie uelle para ire itacã.
mercurie: m̃euri. Braciꝰ in.tͦ carminũ. Dlercuri facunde nepos athlantis. In eod
Qultis ille honis flebił occidit. Nulli flebilior ꝗͣtͥ. Uirgili. Unde accent᷑ ꝑfecti noĩa¬
tiuui mhis seruat᷑. Si enĩ ee̾t abscisio debuerãt ħceniodi uoc̾ati.i. qͥ in .i. indesinẽ.¬

Expanded text:
sed non est uocatiuus a nominatiuo in er desinente, sed in us accipiendus: hic Thymbrus o Thymbre; soleconditor arcis». sed de his latius de nominatiuo tractantes disseruimus. notandum tamen, quodproferebant antiquissimi, o Virgilie, Mercurie dicentes. Liuius Andronicus in Odissia : «neque tamen te oblitus sum, Laertie noster». Laeuius in Sirenocirca : «nunc, Laertie belle, para ire Ithacam». Mercurie Mercuri. Horatius in I carminum : «Mercuri, facunde nepos Atlantis». in eodem: «multis ille bonis flebilis occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in his seruatur. si enim non esset abscisio, debuerunt huiuscemodi uocatiui id
Abbreviated transcription (Latin):
genor trennti tñ hac utitur. ⁊ sicero ⁊ cie̾i sincopa ineis nõibꝰ q̃numeros
ne sit similis noiatͥo singłari neutroꝵ. ꝙ us in his quoq q̃ ex se faciũt neut᷑
licet nõ freq̃ns. inuenitur. tñ usus huicemodi cõcisiõis. Sirgłs in .uii. Altaq
rutulũ abscessu uiuenis tñ uissa suꝑba. ꝓrutulorũ. ꝗuis ⁊ sociꝰ socia. so¬
uuo lateri duo corꝑa paruũ. Dependent. paruũ ꝓparuorũ. Qđ ĩpnõibꝰ¬
nũmo. Ut rẽ patriã ⁊ głiam maioꝵ fedari ineũ. Idẽ inpenulo. Et quidẽ
salutem socium.
ne .o. finał in .is. longa. ut auiro his ⁊ abhis uiris. ut abhac platano
lis ⁊ abhis platanis. atẽplo his ⁊ ab his tẽplis. Inueniũt᷑ pauca ineqͣlẽ hñtia
decłiationẽ. ut uas insingłari num̾o: t̾cie deđis ħ uas hꝰ uasis. inpłali uero¬

Expanded text:
entius tamen hac utitur et Cicero et ceteri syncopa in eis nominibus, quae numeros ne similis sit nominatiuo singulari neutrorum, quamuis in iis quoque, quae ex se faciunt neutra, licet non frequens, inuenitur tamen usus huiuscemodi concisionis. Virgilius in VIIII: «altaque Rutulum abscessu iuuenis tum iussa superba», pro Rutulorum, quamuis et socius socia souio; lateri duo corpora paruum / dependent», paruum pro paruorum. Virginummo : «ut rem patriam et gloriam maiorum foedarim meum». idem in Poenulo : «ecquid salute socium». ne o finalis in is longam, ut a uiro his et ab his uiris, a platano his et ab his platanis, a templo his et ab his templis. inueniuntur pauca inaequalem habentia declinationem, ut uas in singulari num
Abbreviated transcription (Latin):
femini pecudis fac̃.qͣ. iͥ neutrũ ẽ. ħ peecꝰ pecoris. Pesar inaurugalib. Sisincera pecꝰ erat. Ui¬
gł in .itii. georg̾. Ignauũ fucos pecꝰ ap̃sepibꝰ arcent. Setustissimi tñ s pecu. uñ ħpi eua
płale dicebãt. Mostiliꝰ in .iͦ. annali. Sepe gges pecuũ ex hib̾nis partibꝰ pu̾fȩ pulsȩ. Plaut̃ ĩmcator
lec pecua ruri pasc̾e. nec pueros nutͥcare. Idẽ intruculeto. Pecua adhãc collone riuna
ego obligata defero. Idẽ intrudente. Nõuides referre me umidũ rete sine sqͥmoso pecu.
et solii ĩmemorabilibꝰ de britania dic̃. Ita pabulosa ut perua nͥ apastibꝰ int̾dũ arceant

Expanded text:
femininum pecudis facit, quod etiam neutrum est, hoc pecus pecoris. Caesar in auguralibus : «si sincera pecus erat». Virgilius in I: «ignauum fucos pecus a praesepibus arcent». uetustissimi etiam hoc pecu, unde haec pecua plurale, dicebant. Hostius in I annali : «saepe greges pecuum ex hibernis pastibus pulsae». Plautus in mercatore : «nec pecua ruri pascere nec pueros nutricare». item in Truculento : «pecua ad hanc collo in crumina ego obligata defero». idem in rudente : «non uides referre me uuidum rete sine squamoso pecu?». et Solinus in memorabilibus de Britannia dicit: «ita pabulosa, ut pecua, nisi interdum a past
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ a participi is diriuant᷑ : In .us. desinentia si sint fixa qͣrte s. ut portat᷑ portꝰ artatꝰ artꝰ
arcitꝰ aritus laqatus lacus. Acutus acꝰ. sinuatꝰ sinus Acursu quoq ł curro currus. agressu
ł gradior gͣdus. adõ aut̃ cognatio ẽ. currꝰ adcursũ qđ diminutiuũ cursus curriculus¬
ꝓ cursu accipit᷑. Cicero ꝓmarcello. Icc fas ee̾ ducebã u̾sari in nr̃o u̾et̾e curriculo.
declinãtionẽ seruauer̃. Nec mirũ in nõibꝰ ħ fieri. c̃ ⁊̃ ipsa participia ĩuenit᷑. ẽ. qͣndo

Expanded text:
quae a participiis deriuantur in us desinentia, si sint fixa, quartae sunt: portatus portus, artatus artus, arcuatus arcus, laqueatus lacus, acutus acus, sinuatus sinus. a cursu quoque uel curro currus, a gressu uel gradior gradus. adeo autem cognatio est currus ad cursum, quod diminutiuum pro cursu accipitur. Cicero pro Marcello : «nec fas esse ducebam, uersari me in nostro uetere curriculo». declinationem seruauerunt. nec mirum in nominibus hoc fieri, cum etiam ipsa participia inueni
Abbreviated transcription (Latin):
ne denge̾s aenea uigilia. bst tñ qͣndo in.es. ꝓductã t̃minãtiũ g̃corũ uotͥs in .s. lõ.¬
gã exit: scam̃ g̃cos ł cõmunit̃ ł poetice. ut achate. anchise polite. lerciade. Uirgłs i.
n Quis iã locus inquit achate. Idẽ in .iuͦ. eneyd. Coniugio anchise ueneris dignate su-¬
solũ mhis q̃ s̃ pͥme s ⁊ͥ in illis q̃ t̃ciȩ.i.oͥibꝰ geis ẽs ꝓducta finitis. similit̃ inuenis ue.¬
t̃es uoẽet̾m in. e ꝓductã ꝓferre ut chreme. achille lache Terentiꝰ in and̃. Emo itauo¬
lo itaq postulo ut fiat chreme. Idẽ in ead̾. Ocͥreme pietatẽ nati ñ te miseret mei.
miger ille tiu fuerat genitoris achille. Nec mirũ ẽ. cũ gcorũ quoq poetȩ similit̃

Expanded text:
n quando in es productam terminantium Graecorum uocatiuus in e longam exit secundum Graecos uel communiter uel poetice, ut Achatē, Anchisē, Politē, Laertiade. Virgilius in I: «quis iam locus, inquit, Achatē?». idem in III: «coniugio, Anchisē, Veneris dignate supsimiliter inuenis uocatiuum in e productam proferri, ut Chremē, Lachē, Achillē Terentius in Andria : «immo ita uolo itaque postulo ut fiat, Chremē». idem in eadem: «o Chremē, / pietatem gnati! nonne te miseret mei?»miger ille tui fuerat genitoris, Achille». nec mirum, cum Graecorum quoque poetae similiter