comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
alius p̾ciosas aues sendit pfecto ⁊ clunes
ct̃is ductib ctũferẽs eruditã manũ frust᷑ excu¬
tit Infelie qui huic uni rei uiuit. ut altilia decẽ¬
ter secet nͥ qd̾ imiserior ẽ qui hoc uoluptatis cã
docet ꝙͣ qui ncc̾itatis discit. aliꝰ um mĩste: in
niliebrẽ modũ ornatus cũ etate luctat᷑. non
põt effuge̾ pueritiã. retͣhit᷑ iã q militaris hĩto
glab retritio pilis aut penitꝰ euulsis tota noc¬
te ꝑuigilat. quã int̾ ebrietatẽ duũi ac libidines
diuidit. ⁊ in cubiculo uir. in ꝯuuio puer ẽ alio¬
cui ꝯuiuoꝵ censura ꝑmissa ẽ ꝑstat ĩfelix et
exspectat qͦs adulatio aut intẽꝑantia. aut
gule aut ligue reuocet in crastinũ. adice ob¬
sonatores quib dm̃ci palacii uoticia subtił ẽ.
qui scĩt cuiꝰ illũ rei sapor excitet. cuiꝰ delecti
aspectus. cuiꝰ nouitate nauseabũdꝰ erigi po¬
ssit. qͥd iũ ip̃a sacietate fastidiat. qͥd illo die
esuriat. Cũ hiis cenare nõ sustinet ⁊ maiesta¬

Expanded text:
Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, ut altilia decenter secet, nisi quod miserior est, qui hoc voluptatis causa docet quam qui necessitatis discit. Alius vini minister in muliebrem modum ornatus cum aetate luctatur; non potest effugere pueritiam, retrahitur, iamque militari habitu glaber retritis pilis aut penitus evulsis tota nocte pervigilat, quam inter ebrietatem domini ac libidinem dividit et in cubiculo vir, in convivio puer eivarum censura permissa est, perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae aut linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati notitia subtilis est, qui sciunt, cuius illum rei sapor excitet, cuius delectet aspectus, cuius novitate nauseabundus erigi possit, quid iam ipsa satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiesta
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmortales auito int̾cedes. nõ młto te duz
añcedũt. Queris qͥd int̾ te ⁊ illos int̾fucͣm
sit. diutiꝰ err̃it. at me hercules. magni artifi¬
cis ẽ clusisse totũ in exiguo. Tantũ sapiẽti
sua ꝙͣtũ de eo oĩs etas patet Est aliqͥd qd̾
sapiẽs añcedat deũ Ille nat̾e bñficio nõ ti-¬
niet. suo sapiẽs. Etce res magna hr̃e ĩbecilli¬
tatẽ hoĩs securitatẽ dei. Incredibił pħie uis ẽ¬
ad omnẽ fortutã uĩ retũdẽdã. nullũ telũ ĩ
corpore eiꝰ sedet munita ⁊ solida. q̃da defati¬
gat. ⁊ uelut leuia tela laxo sinu eludit. q̃dã
discutit ⁊ ĩ eũ usq qui miẜat respuit. Uale

Expanded text:
s multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos interfuturum sit ? Diutius erunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbecillitatem hominis, securitatem dei Incredibilis ad omnem fortuitam vim retundendam. Nullum telum in corpore eius sedet; munita est, solida. Quaedam defetigat et velut levia tela laxo sinu eludit, quaedam discutit et in eum usque, qui miserat, respuit. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
. lõgã ꝙͣ ip̃m iter fuit prstea resc̾ba.
Ducẽ me debeo. ⁊ qd suadeã cͥcũspicẽ.nã tu
qͦr qui cõsusis. dui an ꝯsule̾s cogitasti. ꝙͣto
magis hoc mͥ faciendũ ẽ cũ logiore mora opꝰ
tibi expediat. aliud mͥ. Iter ego tãꝙͣ epicureꝰ
loqͦr. michrũo id expedit qd̾ tͥ. aut nõ sum

Expanded text:
fuit, postea rescribam. Seducere me debeo et quid suadeam circumspicere. Nam tu quoque, qui consulis, diu an consuleres cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opustibi expediat, aliud mihi. Iterum ego tamquam Epicureus loquor ? Mihi vero idem expedit, quod tibi; aut non sum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊boꝵ castigatiõe uteris. u̾beribꝰ młta admouẽt᷑
¶Nõ qͥtqͥt nos offendit ⁊ ledit. s ad rabiẽ cog̃t
puenire delicie. ut qͥtqͥd nõ ex uolũtate r̾ndit
ira me uocet. Regũ nobis induimꝰ aios naz
illi ꝙͦ obliti ⁊ suaꝵ uiriũ ⁊ ĩbecillitatis aliene
sic excãdescũt sic seuiũt qiͣ ĩuiriã acceꝑint.
a cuiꝰ rei picło illos fortune sue magnitudo
tutissimos p̾̃stat nec ħ ignorãt. s occasionẽ
nocendi captũt. q̃rẽdo acceperũt ĩuriã ut face¬
rẽt. Ouitiꝰ te moraĩ nolo. nõ ẽ enĩ exhortatoẽ
opus. ħ hũt int̾ cet̃a. boni mores placẽt si.

Expanded text:
castigatione uteris; verberibus muta admonentur. Non quicquid nos offendit, et laedit. Sed ad rabiem nos cogunt pervenire deliciae, ut quicquid non ex voluntate respondit, iram evocet. Regum nobis induimus animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae sic excandescunt, sic saeviunt, quasi iniuriam acceperint, a cuius rei periculo illos fortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut facerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. Hoc habent inter cetera bo
Abbreviated transcription (Latin):
tori data ẽ. lens ⁊ melle dultior sẽꝑ fuit. Sic
itaq habe ut ist ã dicendi rapidã atq habũ¬
dautẽ aptior ẽ eẽ circulãti ꝙͣ egenti ĩ rẽ ma¬
gnã ac seriã. docẽtiq eque stillare illũ nolo
ꝙͣ currẽ. ne extendat aures nec obruat. nã
illa qͦ mopia ⁊ exilitas mnus intentũ au¬
ditorẽ ht̃. tedio int̾ruꝑie turditatis. faciliꝰ tñ

Expanded text:
tori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen
Abbreviated transcription (Latin):
data ẽ nobis estimat. Serius ẽ. S fortusse lib̾
aĩo. Seruus ẽ ħ illi nocebit. Ostende ꝗs nõ sit:¬
⁊ alius libidini seruit. alius auaritie. aliꝰ aui¬
bitiõi. om̃s timori. dabo ꝯsularẽ anicule ser¬
uiẽtẽ. dabo ancillule diuitẽ. Ostendã nobilis¬
simos uiuenes mãcipia pãtomimoꝵ. Nulla
tidiosi ip̃i te det̾reãt qͦminꝰ serius tius hila¬
rẽ te p̾stes ⁊ nõ suꝑbe suꝑiorẽ. Colãt potiꝰ te

Expanded text:
data est, aestimat. " Servus est." Sed fortasse liber data est, aestimat. " Servus est." Sed fortasse liber animo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambitioni, omnes timori. Dabo consularem aniculae servientem, dabo ancillulae divitem, ostendam nobilissimos iuvenes mancipia pantomimorum! Nulla tidiosi isti te deterreant, quo minus servis tuis hilarem te praestes
Abbreviated transcription (Latin):
dir̃s om̃e ꝯtineliã serius detraxerĩt. dñm
patrẽ familie appellauer̃t. seruos qd̾ ⁊̃ ĩ nunis
adhuc durat familiares instituer̃t. diẽ festũ.
nõ quo solo cũ serius dñi uescẽt᷑. s qͦ utiq ho¬
nores illis in domo gerẽ ius dice̾ ꝑmiser̃t
⁊ domũ pusillã rẽ publicã ẽẽ iudicauer̃t Qd
gꝰͦ. om̃es seruos admouebo mẽse mec. nõ mu¬
gis ꝙͣ oẽs liberos. Erras si existinas me qͦsdã
qͣi sordidiores opeꝵ reiectuꝵ.ut puta illũ mu¬
lionẽ ⁊ illũ bubulcũ. nõ ministeriis illos esti¬
mabo s morib. Sibi qͥsq dãt mor̾es misti̾a
casus assignat. Quidã cenẽt tecũ qr digmi st̃.
Satcende̾is ⁊ domi ĩuenies. Sepe bona matĩa
cessat sine artifice. Tẽp̃ta ⁊ exꝑire. ꝙ̃ adm̃ stul
tus ẽ qui equũ ẽpturꝰ. nõ ip̃m inspicit. s tac¬
tũ eiꝰ ac frenos. Sic stultissimꝰ ẽ qui hominẽ
aut ee ueste. aut ex ꝯditioẽ q̃ uestis modo cͥcũ¬

Expanded text:
is, omnem contumeliam servis detraxerint ? Dominum patrem familiae appellaverunt, servos, quod etiam in mimis adhuc durat, familiares. Instituerunt diem festum, non quo solo cum servis domini vescerentur, sed quo utique; honores illis in domo gerere, ius dicere permiserunt et domum pusillam rem publicam esse iudicaverunt. "Quid ergo? Omnes servos admovebo mensae meae ?" Non magis quam omnes liberos. Erras, si existimas me quosdam quasi sordidioris operae reiecturum, ut puta illum mulionem et illum bubulcum; non ministeriis illos aestimabo, sed moribus. Sibi quisque dat mores, ministeria casus adsignat. Quidam cenent tecum, quia digni suadtenderis, et domi invenies. Saepe bona materia cessat sine artifice; tempta, et experiere. Quemadmodum stultus est, qui equum empturus non ipsum inspicit, sed stratum eius ac frenos, sic stultissimus est, qui hominem aut ex veste aut ex condicione, quae vestis modo nobis circum
Abbreviated transcription (Latin):
detiã tuã ħ eruditionẽ decet. Serui sũt ymo
hiũles amici. Serui sũt ymo ꝯserui. Si cogitauũs
tm̃de̾ in utͦsq lice fortune. Itaq rideo istos q
tate onerat distentũ uẽtrẽ. ac desuetur iani
uentͥs officio ut maiore oꝑa oĩa egerat ꝙ̃ in¬
gessit. at in felicib serius mouẽ labea. nec ĩ
hoc quidẽ ut loquãt᷑ licet. Uirga quidẽ murm̃
om̃e ꝯpescit᷑. ⁊ ne fortuita quidẽ uerberibꝰ ex¬
cepta sũt tussis. st̾nutam̃ta. singultꝰ mag¬
nomalo ulla uoce int̾polatũ silentũ lint᷑.
Nocte tota ieium utiq p̾stãt sic fit ut isti de
dnõ loquãt᷑. quib corã dño loqui nõ licet. at
illi quib nõ trũ corã dñis. s cũ ip̃is eãt ẜmo
quor os nõ ꝯfutadat᷑ ꝑ aci erãt pro dũo porri

Expanded text:
iam tuam, hoc eruditionem decet. " Servi sunt." Immo humiles amici. " Servi sunt.'' Immo conservi, si cogitaveris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qtate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam ingessit; at infelicibus servis movere labra ne in hoc quidem, ut loquantur, licet. Virga murmur omne conpescitur, et ne fortuita quidem verberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic fit, ut isti de domino loquantur, quibus coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum coram dominis, sed cum ipsis erat sermo, quorum os non consuebatur, parati erant pro domino porri
Abbreviated transcription (Latin):
catonẽ. ut p̃nauigãtes adultãs dinuniera¬
ret. tot gn̾a cibar̃ uariis colorib picta. ⁊ flu¬
itantẽ toto loa rosã ut audiret canentiũ
noccurna ꝯuitia. nõne ille mane̾ int̾ ualtũ
maliusset ꝙͣ in una mna nocte in suania

Expanded text:
antes adulteras dinumeraret et tot genera cumbarum variis coloribus picta et fluvitantem toto lacu rosam, ut audiret canentium nocturna convicia ? Nonne ille manere intra vallum maluisset, quod in unam noctem manu
Abbreviated transcription (Latin):
dia/ p̾tẽa exc̾citatioẽ opus ẽ cocidiana ⁊ a rebꝰ
studiũ tñsferẽdũ ẽ ad u̾ba. Hec aũt ĩ si aderũt
⁊ poterũt sine ullo tuo labore decurre̾ tñ tẽpe¬
randa sũt. nã ꝙ̃ adm̃ sapienti uiro incessus
modestior ꝯuenit. Ita orõ p̃ssa. nõ audax. Sũ¬
ma gͦ sũmaꝵ hec erit. Tardiloquũ ẽẽ te ubeo
acis rẽ optimã ⁊ t̾ salutarẽ. siut se̾bis
ꝑscũas ire ad bonã mẽtẽ ⁊ ꝙͣstultũ est
pͥtare. cũ possis a te ĩpet̾re. Nõ sũt ad celũ
el euãde manꝰ nec exorãdꝰ edicus ut nos audiat¬

Expanded text:
tione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Summa ergo summarum haec erit: tardilocum esse te iubeo. Facis rem optimam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad a
Abbreviated transcription (Latin):
sit. sciet nichii delicate nichil mollit̾ eẽ fa¬
ciendũ. Qd mͥ cũ istis calentib stagnis. qͥd cũ
slidatoriis in que siccus uupor corꝰ exhausta
includit᷑. oĩs sudor ꝑ laborẽ exeat. si fac̃emꝰ
qd̾ fecit hanibal ut int̾rupto cursi rex omi¬
sso q bello fouẽdis corporib oꝑa daremꝰ ne
mo intẽpestuuã desidiã uictori qͦ nedũ um

Expanded text:
sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si faceremus, quod fecit Hannibal, ut interrupto cursu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam vict
Abbreviated transcription (Latin):
quo errat᷑. cũ oẽs beatã uitã optẽt. ꝙ instru¬
mẽta eiꝰ ꝓ ip̃a hñt. ⁊ illã dũ petũt fugiunt
uã cũ sũma uite beate sit solida securitus ⁊
eis incõcussa fiducia sollicitudĩs colligunt
cãs. ⁊ ꝑ insidiosũ itr uite nõ tiũ ferũt sarci¬
uas s trahũt. Ita lõgiꝰ ab effectu eiͦ qd̾ pe¬
tũt sẽꝑ abscedũt. ⁊ quo plus oꝑe ĩpẽder̃t ħ
se magis ĩpedũit frriũt᷑ retro qd̾ euenit ĩ

Expanded text:
tam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
turbã aduocat. mala ⁊̃ insolitudiẽ anxia at¬
ꝙ folicita ẽ. Si honesta sũt q̃ facis oẽs stianc
si turpia ꝗd refert nemiint̃ scire cũ tu sciat
O te miserũ si otẽ pnis hunc testẽ. uale
teꝵ tu mͥ tp̃s illud facis ⁊ dicis maligniꝰ
tecũ egisse na pͥus. denide forcunã cum
possis exine te yulgo. ⁊ ad felicitatẽ hõuiu
marimã em̾ge᷑. si qͥd aliud in pħia bom. ħ ẽ¬

Expanded text:
ocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE. te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid est aliud in philosophia
Abbreviated transcription (Latin):
rit᷑ scit᷑ Eo tͥ die diligẽtius uiuẽdũ ẽ. Tũc a
felicẽ eẽ te iudica. cũ pot̾is in publico uiue̾
cũ te parietes tui tegent. nõ abscõdent qͦs
pleꝵq cͥrũdatos nobis iudicams nõ ut niciꝰ
uiuanis s ut pectem s occulcuis. Rẽ dicã. ex qͣ
mores estines nr̃os. Uix quẽ quã ĩuemes

Expanded text:
o tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemqua
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ in uite fertilitas. In hoĩe ꝙͦ id laudãs ẽ qd̾ ip̃ꝰ
c. famuliã formosã h̃t. doniũ pulcrã mltu h
serit. mltũ fenerat. nichil hor in ip̃o ẽ. s circa
ip̃m. lauda ĩ illo qd̾ nec eripi põt nec dari. q̃d̾
rõnale enĩ aĩal ẽ hõ. Cõsunat᷑ ituq bonũ eiꝰ

Expanded text:
est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, . Familiam formosam habet et domum pulchram, multminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, . Familiam formosam habet et domum pulchram, multu
Abbreviated transcription (Latin):
sui ꝑte illic ẽ uude descendit. ꝙ adm̃ radii sol
ꝯtingũt quidẽ terrã. s ibi sũt uude mittũt᷑. Sic
aius magnꝰ ac sacer ⁊ in hoc demissus ut ꝓpius¬
quidẽ diuina nossemꝰ. cõu̾sat᷑ quidẽ nobiscu
s heret origini sue. illic pendet. illuc spectut ac
nullo bono nisi suo nitet. Qiͥd enĩ ẽ stultiꝰ ꝙͣ ĩ ho¬
mine aliena laudare. erd eo demẽtiꝰ qͥ ca mira¬
t᷑ q̃ ad aliud tñsferri ꝓtin ꝰ possũt. nõ faciunt
meliorẽ equũ aurei fremi. alit̾ leo aurata uiba
mittit᷑ dũ cõtractat᷑ ⁊ ad pacic̾tiã recipiendi
ornamẽti cogit᷑. fatigat᷑. alit̾ incultus inceg̾
Speciosus ex horrido. cuiꝰ hic decor ẽ nõ sine ti¬
more aspici p̃fert̾ illi langiuido ⁊ bractrato.
nemo gloriãi nͥ suo debet. Uitẽ laudamꝰ si frui¬
tu paluntes. si ip̃a ponda ad terrã eoꝵ q̃ ad¬
minicula deducit. Nõ ꝗs huic illã p̾fert uitẽ
cui aurec uue aurea folia depedẽt. ꝓpͥa uirtꝰ

Expanded text:
ndit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur fatigatus, aliter incultus, integrspeciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, minicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus
Abbreviated transcription (Latin):
quã illa q̃ iã felicitas aꝑuit. Instruũca illis
explicãde nequitie desũt. Sic tutꝰ sorpẽs etiã
pestifer attractat᷑ dũ riget frigore. nõ desũt
fuuore deficit᷑ eadẽ uelle subaudis cogͦsces
da posse qͣntũ uolũt memisti cũ quẽdã affir¬
mares ẽẽ in tua potãte dixisse me uõlatic̾
ẽẽ ac leuẽ ⁊ te nõ pedẽ eiꝰ tene̾ s pẽnã. mẽtitꝰ¬

Expanded text:
uit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac le
Abbreviated transcription (Latin):
abẽ ab eo qd̾ ꝓfitet᷑ Et si scurt qͥd ẽẽt uir bonꝰ ⁊
nõdũ eẽ se credẽt. fortasse ⁊̃ fier posse desparet
at male existimat de malis. ħ ⁊̃ mali faciũt
displicet. at odit cos qui subita ⁊ magna
potẽtia ĩpotent̾ utũt᷑. Idẽ faciẽt cũ idẽ potue¬
rint. multoꝵ qr ĩ becilła sũt lacẽt uitia nõ

Expanded text:
b eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, bi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, la
Abbreviated transcription (Latin):
qum q̃ diseotuo fin̾t ex hoc intelligas. liort s̃
leuis mi uisus ẽ cũ ⁊̃ nec mei nec tii. s qui
pͥmo aspectu aut titiliun aut epicira posset
uideri. Tanta aũt duicedĩe me tenuit ⁊ tra¬
xit ut illũ sine ulla dilatiõe plegerĩ. Sol me
ĩuitabat. fanieo admonebat. nubes ininatuã
tus si int̾quieiussi si int̾uallo surrerisset.¬
si nũc nõ fint ĩpetus s tenor. cõpositio uiris
⁊ sc̃a uichilonirꝰ int̾uemebat. due illud ⁊ loco
lemi grandis crectus es hoc te uolo tenẽ sic
iefecit ad ⁊ mat̾ia iõ eligẽda ẽ fertilis que
capiat ingeniũ q̃ incitet libro plura scba
cũ illũ retractau̾o. nũc parũ mͥ sedet uidiciũ
tãꝙͣ audierĩ illa nõ legerĩ. sine me ⁊ nq ẽ

Expanded text:
quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tus, si interquievisset, si ex intervallo surrexisset; nunc non fuit inpetus, sed tenor, conpositio virilis et sancta; nihilominus interveniebat dulce illud et loco lene. Grandis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non legerim. Sine me
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ĩꝑitus ⁊ rudis. Tu qͦ cũ illũ aut ostẽtatio ab¬
stulit. aut effectꝰ ĩpetus sui tantũ festinet at¬
qr ingerat ꝙͣtũ aures pati possũt. Recte ergo
facies si nõ uideris istos qui ꝙͣtũ dicãt nõ ꝙ̃adm̃
Qui itua cũ querẽt᷑ quõ nũcius dice̾t. aselliꝰ¬
ait. tractĩ. nã geniinꝰ uariꝰ ait. quõ istũ diser¬
⁊ lõge abeẽ ab hoĩc sano uolo. nũꝙͣ dubitauit
nũꝙͣ int̾misit. semel incipiebat. semel desme¬
bcit. q̃dã tñ ⁊ nationib puto magis aut nuno
ꝯuenir. In g̾tis hãc licẽtiã tuleris. nos ⁊̃ cum
romana eloquẽtia ex iluit gradaris fuit Roma¬
expedite magis ꝙͣ ꝯcitate ut posses dice̾ faci¬
litatẽ illa nõ celeritatẽ hãc ego ĩ uiro sapi¬
ente recipio. nõ exigo ut orõ ciꝰsine ĩpedmĩ¬
to exeat. ꝓferat᷑ tũ malo ꝙͣ ꝓfluat. Ego aũt

Expanded text:
inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum qui titubat. Cum ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum diser, longe abesse ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romaexpedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ ꝯtẽptũ opto quoꝵ illi copiã. uota illoꝵ mł¬
tos ꝯpilãt. ut te locupletẽt. qͥtqͥt ad te tnͣsfer̾t
alicui detͣhendũ ẽ. Opto tͥ tui facultatẽ ut ma¬
uagrs cogitatioĩb agitata mẽs tũdẽ resistat. et
Ille demũ noc̃ĩtates suꝑgressus ẽ ⁊ exanctorato¬

Expanded text:
ontemptum opto, quorum illi copiam. Vota illorum multos conpilant, ut te locupletent. Quicquid ad te transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et Ille demum necessitates supergressus est et exauctoratu
Abbreviated transcription (Latin):
erramꝰ hiis c̾tas notas ĩpͥme. Cetmͣi ꝗ int̾¬
rogat᷑ an cornua hẽat nõ ẽ tã stultus ut
frõtẽ suã cõptet. nec rursus tã meptꝰ ^ he¬
des ut nestiat. Tu illi subtilissima collecci¬
one ꝑsuaẜis sic ista sine noxa decipiũt. qͦ¬
mõ p̾stigiatoꝵ accetabula ⁊ calculi in quibꝰ
me fallacia ipa delectut. effice ut qũo fiat
inteligã ꝓdidi usũ. Idẽ te istio captioib dĩ¬
co. Quo enĩ noĩe pociꝰ sophismata appellẽ⁊
nec ignorãti nocẽt. nesciẽtẽ uuiãt. Si utiq

Expanded text:
erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui inteerramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique
Abbreviated transcription (Latin):
ripuit ⁊ captiose disputatões q̃ acumẽ irrit᷑
excercẽt. nectimꝰ nodos ⁊ ambiguõ sigͥficati¬
onẽ u̾bis inligamꝰ ac deiñ dissoluimꝰ. Tãtũ
nobis uacat iã uiue̾. iã mori scimꝰ Tota illa
mẽte ꝑgendũ ẽ uͥ ꝓuidẽi deb ne res nos nõ
u̾ba decipiãt. ed mͥ uocũ siłitudiẽs exdistin¬
gius quib nemo unꝙͣ nͥ dũ disputat captꝰ
ẽ. restillãt illas discerne̾. pro bonis mala
ãplectim̃ optaniꝰ ꝯtͣ id qd̾ optauimꝰ. pu¬
gnãt uota nr̃a cũ uotis. ꝯsilia cũ ꝯsilus.
adulatio ꝙͣsiłis ẽ ancitie. nõ iitat᷑ tm̃¬
recipit᷑ ⁊ in p̃cordiia una descendit. co ipso
gratiosa quo ledit doce ꝙ̃ adm̃ hãc siłitudi¬
nẽ possĩ dinosce̾. uenit ad me pro amico
blandꝰ ĩnnicus. uicia nobis sub uirtutum
noĩe subrepũt. temeritas sub titulo forti¬
tudĩs latet. mod̾aͣtio uocat᷑ ignauia. pro
cauto tuundꝰ accipit᷑. In hiis magno ꝑicłõ

Expanded text:
ripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo
Abbreviated transcription (Latin):
patiũt᷑. nec ĩmerito hic illos furoruexat.
Noc̃e ẽ enĩ ĩ ĩmẽsũ exeat cupiditas q̃ nacure
modũ trãsilit. Ille enĩ ht suũ fuiẽ mama et÷
ex libidine orta sine t̾mĩo sũt. ncͣcia metit᷑ ucili¬
tus. suꝑuacua quo redigis: Uoluptacib icaq
se mergũt. quibꝰ in ꝯsuetudinẽ adductis cart̃
nõ possũt. ⁊ obhoc miserrum sũe ꝙ eo ꝑuener̃t
ut illis q̃ suꝑuacua fuerãt stã sũt nccia. Seriu¬
sit itaq uoluptatibꝰ nõ fruũt᷑. ⁊ mala sua qd̾¬
infelicitas ubi turpia nõ solil delectãt si ĩ placẽt
⁊ desunt eẽ remedio locus. uͥ q̃ fucrãt uitia mo¬
sirs sũt. uale.
uod freqeter mͥ lcribris. grãs ago. nã

Expanded text:
patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviunt itaque voluptatibinfelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt. VALE. uod fre
Abbreviated transcription (Latin):
tibi laborauerĩt Cõcupisces ⁊ ip̃e ex illis uno
huĩlia deleccãt ⁊ sordida magnaꝵ reꝵspẽs
ad se uocat ⁊ extollit.q̃ adm̃ flãma surgit ur ÷¬
rectũ lacere ac depͥmi nõ põt nõ magis ꝙͣ
quie scẽ. ĩta nr̃ ãĩiꝰ ĩ motũ eo mobilior et
actuosior quo uehem̃tior fu̾i̾t. S felix qui ad
meliora hũc ĩpetũ dedit. ponet se extͣ uis ꝯdi¬
tionẽ q fortunc. scd̃a tẽpabit. ad u̾sa ꝯminu
et ⁊ aliis admirãda despitiet. Mgni aĩ ẽ
inagna ꝯtẽpne̾. ac mediocria malle ꝙͣ nuĩma
sic rani o̾ne̾ frãgũt᷑. sic ad inaturitatẽ non
ꝑuenit iuinia fecũditas. Idẽ aĩs qdẽ euenit
qͦs ĩmoderata felicitas corrũpit. qr nõ tm̃ in
alioꝵ ĩiuriã. s ⁊̃ in suã nicũt᷑. Qͥs hostis in
quẽꝙͣ. tã ꝯtumeliosus fuit quĩ ĩ qͦsdã uolu¬
ptates sue sũt quoꝵ ĩpotẽtic atq insane libi¬
dini ob hoc unũ possis iguoste̾ ꝙ q̃ fecere fac̃e

Expanded text:
tibi laboraverunt. Concupisces et ipse ex illis unushumilia delectant et sordida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehementior fuerit. Sed felix, qui ad meliora hunc inpetum dedit! Ponet se extra ius dicionemque fortunae. Secunda temperabit, adversa comminuet et aliis admiranda despiciet. Magni animi est magna contemnere ac mediocria malle quam nimiasic rami nimio onere franguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fecunditas. Idem animis quoque evenit, quos inmoderata felicitas rumpit, qua non tantum in aliorum iniuriam, sed etiam in suam utuntur. Qui hostis in quemquam tam contumeliosus fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae atque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ custos. hic ꝓut a nobis tractat᷑. ita nos ip̃e
tractat. Bonus uero uir sine deo nemo ẽ. an
põt aliꝗs supͣ fortunã msi ab illo adiutꝰ surgẽ
ille dat ꝯsilia magnifica ⁊ recta In unoqͦ ui
roꝵ bonoꝵ quis d̾s inc̾tĩ ẽ. habitat d̾s.si t
occurrit uetustis arborib ⁊ solitã altitudĩe
aꝑto tandẽ se atq ꝯtinue fidẽ tͥ numiinis facit
⁊ siꝗs specꝰ saxis penitꝰ exesis mõtẽ suspẽdĩt
nõ manu fcũi s nalibꝰ causis in tantã laxita¬
tẽ excauatꝰ. aĩu tuũ quadã religioĩs suspitiõe
ꝑcutiet. magnoꝵ fliũnũ capita ueneram̃ sb̾¬
ita ex abdito uasti ãp̃nis cruptio arus ht̃ co¬
lũt᷑ aquaꝵ calc̾tiũ fõtes ⁊ stagna q̃dã uł opa¬
citus uł ĩmẽsa altitudo sacrauit. Si hoĩc iudĩs

Expanded text:
et custos. Hic prout a nobis tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitudinem aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inm
Abbreviated transcription (Latin):
.ẽ. fac te ip̃e felicẽ. facies aũt si intellexi̾s
bona eẽ quib adimeta uͥtus c̃ turbida quibꝰ
malicia ꝯiũcta ẽ.q̃ ndinodũ sine muxtura
bras ht̃. aut aliꝗd in se traxit obscuri. qͣadm̃¬
nichil calidũ c̃ nichil sine acre fugidũ ẽ ita
honestia ⁊ turpia. iurtutis ac modestie focietas
pellet aut eliget s q̃ nec repellit timet nec mi¬
rat᷑ que eligit. Si mõ magnꝰ ille ⁊ ĩuict aĩmia
ẽ submitti teac depͥmi ueto. laborẽ si nõ ir¬

Expanded text:
si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura bras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemnihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas pellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non re
Abbreviated transcription (Latin):
angusta sũt. ⁊ antũ ut dixi ydonea mẽs ra¬
pict illa ⁊ n se trahat multã uicẽ ⁊ ip̃a gn̾a¬
bit ⁊ plus reddet ꝙͣ acceꝑit. uale De drio or¬
omẽtarios quos desideras diligẽt̾ or¬
natos ⁊ in angustũ coactos ego u̾o cõ¬

Expanded text:
angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat illa et in se trahat. Multa invicem et ipsa generabit et plus reddet quam acceperit. VALEmmentarios, quos desideras, diligenter ordinatos et in angustum coactos ego vero con
Abbreviated transcription (Latin):
desidero maiorẽ meliorẽq te fieri quẽ molie¬
boris. fũdamẽta tua młtũ loci occupauerãt
Tm̃ effice ꝙͣtũ conatꝰ es.⁊ illa q̃ tecũ in aĩo
tulisti tracta. Ad sũma sapiẽs eris si cluse ¬
ris aures quibꝰ cerã parũ ẽ obde̾. firmioe̾
spusamẽto opus ẽ. ꝙͣ in socus usũ ulixem
ferũt. Illa uox que timebat᷑ er at blanda nõ
tm̃ publica. at hec q̃ tiuiẽda ẽ nõ ex uno sco¬
pulo s ex oĩ terraꝵ ꝑte cͥcũsonat. P̃t uchere
Itaq nõ unũ locũ insidiosa uoluptate sus¬
pectũ s om̃es urbes. Surdũ te amãtusius
tius p̃sta. bono aĩo male p̃cant᷑/ et si esse ÷¬
uis felix deos ora. ne ꝗd tibi ex hus q̃ op¬
tant̾ eueniat. nõ sũt ista bona q̃ isti uolũt

Expanded text:
oliebaris. Fundamenta tua multum loci occupaverunt; tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad summam sapiens eris, si cluseris aures, quibus ceram parum est obdere; firmiore spissamento opus est quam in sociis usum Vlixem ferunt. Illa vox, quae timebatur, erat blanda, non tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni terrarum parte circumsonat. Praetervehere itaque non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista bona, quae in t
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ molestie. ꝙͣ post ip̃a. Tamdemẽs autez. qui
timor qd non est passurus qͣqui timor qđ non
est sensurͦ Anquisꝙͣ hoc futurum credit ut ꝓꝙͣ
nichil sentiatur ea sentiatur. Sic inquit mors adeo
extͣ om̃e malum est. ut sit extra omnez maloꝵ
metum. Hec ego scio ⁊ sepe dicta ⁊ dicenda. O z
neq cum legerem. eque michi ꝓfuerũt. neq cum
audirem diis dicentib qui negabant timenda a
quoꝵ metu aberant. hic uero plurimũ apud
me auctoritatis hũit cum loqueretur de se mor¬
adtemperat. At illa que inppinquo utiq uentura
desiterat. lentam ammi firmitatem que rarior nec
potest insi a sapiente prestari. libitissime illum audi¬
ebam quasi ferentez de morte sententiam ⁊ quał cẽt
eius natura uelut ꝓprius inspecte iudicantem. plꝰ
ut puto sicłi hͣr ⁊ aput te plus ponderis. si quis uix¬
iss ⁊ in morte niebil mali narraret expertus. ac¬

Expanded text:
esse molestiae quam post ipsam. Tam demens autem est, qui esse molestiae quam post ipsam. Tam demens autem est, qui timet, quod non est passurus, quam qui timet, quod non est sensurus. An quisquam hoc futurum credit, ut per quam nihil sentiatur, ea sentiatur ? " Ergo," inquit, "mors adeo extra omne malum est, ut sit extra omnem malorum metum." Haec ego scio et saepe dicta et saepe dicenda, sed neque cum legerem, aeque mihi profuerunt, neque cum audirem iis dicentibus, qui negabant timenda, a quorum metu aberant; hic vero plurimum apud me auctoritatis habuit, cum loqueretur de moradtemperat. At illa, quae in propinquo est utique ventura, desiderat lentam animi firmitatem, quae est rarior nec potest nisi a sapiente praestari. Libentissime itaque illum audiebam quasi ferentem de morte sententiam et qualis esset eius natura velut propius inspectae indicantem. Plus, ut puto, fidei haberet apud te, plus ponderis, si quis revixisset et in morte nihil mali esse narraret expertus; ac
Abbreviated transcription (Latin):
aptat ad cursũ. hoc facit bassus uĩ ⁊ eo aĩo
uultuq finẽ suũ spectat quo alienũ spectare
minis securi putares. Magna res ẽ. lucilli
hec ⁊ diu discenda cũ adueniat hora illa ĩeui¬
tabilis equo aĩo abire. alia gnͣa mortis sper
mixta sũt. desunt morbꝰ mnce̾dit᷑ extĩguit᷑ ni¬
na qͦs uidebat᷑ opp̾ssura deposuit mare quos ex¬
hauserat. ea dem inqua sordebat. eiecit omẽs in co¬
lumes sladium miles abip̃a ꝑituri ceruice re¬
uocauit. nichil ht̃ quid sꝑet. quẽm senectus ducit
ad mortem. Huic um intercedi nõ põt. nullo ge¬
nere homines mollius mollius moriunt. G nͤ
diucius bassus nr̃. Uidebatur michi ꝓsequi se. ⁊
componere ⁊ uiuere tamꝙͣ superstes sibi ⁊ sapi¬
enter ferre desiderium sui. Nam de morte nista
loquntur ⁊ to agit sedulo ut nobis ꝑsuateat si
quid incõmodi aut nietus in hoc negatio moriẽ¬
tis uicium ẽẽ nõ mortis nec magis in ip̃a ꝗtꝙͣ

Expanded text:
aptat ad cursum. Hoc facit Bassus noster et eo animo vultuque finem suum spectat, quo alienum spectare nimis securi putares. Magna res est, Lucili, haec et diu discenda, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina quos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserat, eadem vi, qua sorbebat, eiecit incolumes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet quod speret, quem senectus ducit ad mortem. Huic uni intercedi non potest. Nullo genere homines mollius moriuntur sed nec diutius. Bassus noster videbatur mihi prosequi se et conponere et vivere tamquam superstes sibi et sapienter ferre desiderium sui. Nam de morte multa loquitur et id agit sedulo, ut nobis persuadeat, si quid incommodi aut metus in hoc negotio est, morientis vitium esse, non mortis; non magis in ipsa quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
sine metu dei uł deoꝵ hoĩu q uiuas. ut aut
uĩcas mala. aut simas/ ceteꝵ si te uideo celebrẽ
scd̃is uocibꝰ uulgi. si intrãte te clamor ⁊ plaur
pantonumica ornamẽta obstrepuert si tota
ciuitate feĩe pnuieni q laudauer̃t ꝗdm egotus
miserear cũ sciam q̃ uia ad istũ fauorẽ ferat.
assũ aufidiũ uirũ optimũ uidi quassũ
etati obluctãtẽ s ⁊̃ plꝰ illũ degͣuat ꝙͣ ꝙ pos¬
sit atcolli. magno senectus ⁊ unu̾so põdẽ ĩcubu¬
it scis illũ sẽꝑ infirim corpis ⁊ exsucti fuisse
diu illud ꝯtinuit. ⁊ ut u̾ius dicã ꝯcinauit. Sub¬
ito defecit ꝙ̃ ad modũ ĩ naue q̃ sentiuã trahit
uii rime aut alt̾i obsistit᷑ ubi płns locis lax¬
ari cepit ⁊ cedẽ succurri nõ põt nauigio dehiscẽti
ita insensili corꝑe aliqͣtenꝰ ĩbe cillitas sustine
⁊ fulcrii põt. ubi tãꝙͣ ĩ put̾ edificio oĩs iuĩctũa
deducit᷑. ⁊ dũ alia excipit᷑. alia excindit᷑. cͥcũspi¬

Expanded text:
sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae puerique laudaverint, quidni ego tui miserear, cum sciam, quae via ad istum favorem ferat ? assum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, aetati obluctantem. Sed iam plus illum degravat quam quod possit attolli; magno senectus et universo pondere incubuit. Scis illum semper infirmi corporis et exsucti fuisse. Diu illud continuit et, ut verius dicam, continuavit ; subito defecit. Quemadmodum in nave, quae sentinam trahit, uni rimae aut alteri obsistitur, ubi plurimis locis laxari coepit et cedere, succurri non potest navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustineri et fulciri potest. Ubi tamquam in putri aedificio omnis unctura diducitur, et dum alia excipitur, alia
Abbreviated transcription (Latin):
mutatĩ ii repit aĩo dispucanioĩs p̃ꝑate ⁊ effuse
audiente pło. plus hñt strepit mius famili¬
aritatis. phĩa bonũ ꝯsiliũ ẽ cõciliũ nẽo clare
dat. aliqũ utẽdũ ẽ ⁊ illis ut ita dicã cõtioĩb
ubi qui dubitat ĩpellẽdꝰ ẽ. ubi u̾o nõ ħ agẽd ẽ
ut uelit discc̾. s ut discut. ad hec subinissiora

Expanded text:
utatim inrepit animo. Disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus familiaritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora
Abbreviated transcription (Latin):
s suo loco nuitat ille. nec comouet᷑ quidẽ uale¬
nncũ tuũ hortare ut istos magno aĩo Ꝯ lorce¬
tẽpnat qui illũ obiurgãt . ꝙ ũbrã ⁊ ociũ
cetierit.ꝙ dignitatẽ suã destitu̾it.⁊ cũ plꝰ ꝯses
tiũ gessei̾t cotidie illis ostendet. hii ꝗb ĩui¬
det᷑ nõ desmẽt trãsire. alii elidũt᷑. alii cadẽt
Res ẽ inꝗeta felicitas Ip̃a se exagit mouet
cebꝵ nõ uno gnẽ. alios ĩ aliud irritat. hos
in potẽtiã. illos inluxuriã. hos inflat. illos
mollit. ⁊ totos resoluit. at bñ aliꝗs illã fert
sic qͦmõ uinũ. Itaq nõ ẽ qd̾ tͥ isti ꝑsuadeãt
cũ ẽẽ felicẽ qui a młtis obsidet᷑. sic ad illum

Expanded text:
sed suo loco nutat; ille ne commovetur quidem. VALmicum tuum hortare, ut istos magno animo contemnat, qui illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus otium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuadeant cum esse felicem, q
Abbreviated transcription (Latin):
uelis s qualẽ uelis uideas. affer itaq ce mͥ
ingens munꝰ ⁊ quo magis instes cogita te
mortalẽ ẽe. me senẽ ꝓpera ad me s alte pͥus
ꝓfice. et añ oĩa hoc cura ut cõstes tͥ quociẽs
exprri uoles an aliꝗd accũ sit. obserua eadẽ ho¬
die uelis q̃ heri mutatio uolũtatis indicat ãuĩ¬

Expanded text:
velis, sed qualem velis, videas. Adfer itaque te mihi ingens munus, et quo magis instes, cogita te mortalem esse, me senem. Propera ad me, sed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri voles, an aliquid actum sit, observa, an eadem hodie velis, quae heri. Mutatio voluntatis indicat ani
Abbreviated transcription (Latin):
erilis ãĩus põt qui plas ad huc nõ capit certi
ꝓfectus. Uiro capure flosculos turpe ẽ ⁊ fulcue
se notissinor ac parucissimis uocibꝰ ⁊ memoria
stare sibi iã ĩuitat᷑ dicat ista nõteneat ⁊̃irpe
ẽ enĩ seni aut ꝓspiar̾ti senectutẽ exc̾mẽtiuio

Expanded text:
erilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi erilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ eqͣliũ młtit idie. Pauꝑis ẽ nũare pecus
Quocũq miseĩs oculũ id tͥ occurret qd̾ emin̾e
poss nͥ int̾ paria lege̾t᷑. Quare depone istã sprm
posse te sũmatĩ degustare ĩgena marĩoꝵ und
⁊ ꝑ limam̃ta sua ngenii opus nectit᷑. ex quo
uichil subduci sine ruma põt Nec recuso commꝰ
singła mẽbra dũ ms̃ ĩ ipoboĩe ꝯsidẽs. Nõ ẽ for¬
mosa cuiꝰ crus laudat᷑ aut brachiũ. s ũla cuiꝰ
Uniu̾sa facies admirationẽ ꝑtibꝰ sing ilis ab¬
stulit. Si tñ exeg̾is nc̃ tñ dicet tecũ agã s plea
manu fiet Ingẽs eoꝵ turba passĩ acẽtiũ su¬
uiẽda erũt. nõ colligendn. nõ em̃ excidũt s flu¬
ũt ppetua ⁊ int̾ se ꝯtexta sũt. ħ dubrto qͥ mltũ¬
ꝯferãt rudib ad huc ext̾nsecuo ascultãtibꝰ. Sa¬
ciliꝰ ei singła insidũt cͥcũscͥpta ⁊ carmĩs modo
inclusa.Iõ pueris ⁊ sentẽtias edisce̾das damꝰ
⁊ has qͣs greci chuas uocãt.qr ꝯplecti illas pu¬

Expanded text:
rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum vet per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus singula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, non tam mendice tecum agam, sed plena manu fiet; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas pu
Abbreviated transcription (Latin):
dat᷑ aliꝗd ⁊ de tuo ꝓfe em̃is itaq istos ñ ꝙͣ auc¬
tores sẽꝑ int̾p̃tes sub aliena ũbeo latẽtes nchͥ
existĩo hr̃e gn̾osi nũꝙͣ ausos aliqn̾ face̾ qd̾ diu
didicerat memariã in alienis exc̾tuerũt. Aludd ⁊¬
aũt ẽ menũsse. aliud scire. mem̃sse ẽ rẽ coĩssã
iẽorie custe dire. at cõtͣ scire ẽ ⁊ sua fucẽ q̃ q nec
ab eremplari pendẽ ⁊ tociẽs iestic̃ ad mag

Expanded text:
datur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque ad exempla
Abbreviated transcription (Latin):
amare discas. pestina gͦ dũ mͥ ꝓsicis ne istud
altĩ dediceris Ego quidẽ ꝑcipio iã fructũ cũ mͥ
fingo uno nos aĩo fut᷑os. ⁊ qͥtqͥd etati mee ui¬
goris abscessit. id ad me ex tua ꝙ̃ꝙͣ nõ młtũ
abe̾ redituꝵ. S tñ recoq ip̃a eẽ lecus uolo. ue¬
unt ad nos exibit. Qͦs amamꝰ ⁊̃ absẽtibꝰ gaudiũ¬

Expanded text:
amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non multum abest, rediturum. Sed tamen re quoque ipsa esse laetus volo. Venit ad nos ex iis, quos amam
Abbreviated transcription (Latin):
lesto ͦciẽs ex hus q̃ agiꝯac scͥbis ĩtelli¬
gõ ꝙrtũ te ip̃e. nã curbã olĩ relĩouãs suꝑ te¬
goris. si agͥcolã arbor ad fructĩ ꝑducta delec¬
tat. Si pastor ex feti g.egis sui capit uoluptatẽ
s alũpnũ suũ nemo alit̾ intuet᷑ ꝙͣ ut adoles¬

Expanded text:
uae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adules
Abbreviated transcription (Latin):
quietare. hẽbat ad pedes sues hos. a qb subinde
cũ petẽt u̾surꝰ qͦs referret. sepe ĩ medio u̾bo ex¬
cidebat. suasit illi sacellis quadratꝰ stultoꝵ duu¬
tũ adrosor ⁊ qd̾ sequit᷑ adrisor ⁊ qd̾ duob hus
adiũctũ ẽ derisor. ut gramatos hr̃et aualetas.
Cũ dixiss sabmus. centenis milib s̾ ꝯstare sin¬
gulos seruos. niloris inꝗt totidẽ scrina enusses
Ille tũ in ea opimõe erat ut puturet se stire qd̾
quisꝙͣ in domo sua sciret. Idẽ sacelliꝰ illũ ortai
cepit ut luctaret᷑ hoĩe egrũ. pallidũ gracilẽ
noli obsecro in ꝗt istud dice̾. nõ uides ꝙͣmłtos¬

Expanded text:
quietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stultorum divitum adrosor, et quod sequitur, adrisor, et quod duobus his adiunctum est, derisor, ut grammaticos haberet analectas. dixisset Sabinus centenis milibus sibi constare singulos servos; "Minoris," inquit, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satellius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. Noli, obsecros referret, saepe in medio verbo ex
Abbreviated transcription (Latin):
qui morat᷑. utiq in tãta breuitate uite ꝙͣ breui¬
orẽ in ꝯstãtia facimꝰ. aliud eiꝰ subm̃ atqr aliud
faciẽtes iuitiũ. deducimo illã in ꝑticłas ac lan¬
cinamꝰ ꝓpera gꝰ lncilli carissie ⁊ cogita qͣtũ adi¬
tiiꝰ celeritati fu̾is.si a tͥgo hostis instaret. si eq¬
tẽ aduẽtare suspicau̾is. ac fugiẽtiũ p̾nĩe uestigia
fit ħ p̃meris. accelera ⁊ euade. ꝑduc te ĩ tutu.¬

Expanded text:
breviorem inconstantia facimus aliud eius subinde atque aliud facientes initium. Diducimus illam in particulas ac lancinamus. Propera ergo, Lucili carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo hostis instaret, si equitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera et evade, perduc te in tutu
Abbreviated transcription (Latin):
tua accipio ut nõ ꝓtinꝰ una sini. si ymagĩes
nobis amicoꝵ absentiũ iocũde sũt q̃ meoriã
renouãt ⁊ desideriũ absẽtie. falso atq mani
solatio leuẽt. ꝙͣto iocũdiores sũt litẽ q̃ bera a¬
tudulcissimũ ẽ id anuci manꝰ epłe ĩp̃ssa p̃¬
uelle̾ q̃ nõ effũdit una s p̃mut ⁊ iuget. pli a
enĩ ueniũt ꝙͣ quib una uox sufficiat. hoc nõ

Expanded text:
tuam accipio, ut non protinus una simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera atu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praevellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura enim veniunt quam quibus vox una suffic