comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
telligas te nõ ẽẽ sapientẽ. Sapic̃s
ille plenus ẽ gaudio. ylaris. ⁊ pla¬
cidus. incõcussus. Cũ diis ex pari
uiuit. Nũc ip̃e te cõsule. Si numnꝙͣ¬
es mestus. nulla spes ãiũ tuũ fu¬
tun expectatiõe sollicitat. Si ꝑ di¬
es noctesq par et eq̃lis tenor aĩ
crecti ⁊ placẽtis sibi ẽ. ꝑuẽisti ad
hũam boni sũmã. Set si appetis
uoluptates ⁊ undiq ⁊ õs. scito tm̃
tibi ex sapĩa qͣntũ ex gaudio dec̃e.
Ad hoc cupis ꝑuenire. s erras. Qͥ
int̾ diuicias illuc uẽturũ te esse
licitudines q̃ris. Ista q̃ sic petis cã¬
ꝙͣ datura leticiã ⁊ uoluptatẽ. cau¬
se doloꝵ sunt. Om̃s inꝙͣ illi ten¬
dunt ad gaudiũ. S unde stabi¬
le magnũq conscq̃ntur ignorãt.
Ille ex cõmiiis ⁊ luxuria. ille ex ã¬
bitiõe ⁊ circũfusa clientũ turba. Il¬
le ex amica. alius ex studioꝵ libera¬
liũ uana obstẽtatiõe. ⁊ nichil sanã¬
cibꝰ litt̃is. Om̃s istos obłctamẽta

Expanded text:
tellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti et placentis sibi est, pervenisti ad humani boni summam. Sed si adpetis voluptates et undique et omnes, scito tantum tibi ex sapientia, quantum ex gaudio deesse. Ad hoc cupis pervenire, sed erras, qui inter divitias illuc venturum esse te itudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam ac voluptatem, causae dolorum sunt. Omnes, inquam, illi tendunt ad gaudium, sed unde stabile magnumque consequantur, ignorant. Ille ex conviviis et luxuria, ille ex ambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos oblectamenta
Abbreviated transcription (Latin):
H gͦ cogita hũc eẽ sapĩe effc̃m gau¬
dii qualitatẽ. Dalis ẽ sapientis
aĩus. qualis mũdꝯ suꝑ luã. Sẽp
illic serenũ ẽ. habes ergo qͣre ueliꝰ
sapiẽs ẽẽ. qr nũꝙͣ sine gaudio est.
Gaudiũ ħ nõ nascicur. nͥ ex uͥtutũ
ac mali nõ gaudẽt: Nõ magis ꝙͣ
p̾dã nacti leones. Cũ fatigauerĩt
se uino ac libidinibꝰ. cũ illis nox
int̾ uicia defecit. cũ uoluptates an¬
gusto corꝑi ultͣ ꝙͣ capiebat inges¬
te suꝑare ceperũt: tũc exclamant
miseri uͥgilianũ illũ u̾sum. Nãq
ut sup̃pmã falsa int̾ gaudia noc¬
tẽ. egerimus. Nosti om̃ẽ luxurio¬
si noctẽ int̾ falsa gandia ⁊ quidẽ
tãꝙͣ supp̃mã agunt. Illud gaudi¬
um qd deos deorũq emulos seqͥ¬
tur. nõ int̾rũpitur. nõ desinit. De¬
sineret. si sumptũ eẽt aliũde. qr
nõ ẽ aliem muneris. nͨ arbitrii
quidẽ alieni ẽ. Qd̃ nõ dedit for¬

Expanded text:
Hoc ergo cogita, hunc esse sapientiae effectum, gaudii aequalitatem. Talis est sapientis animus, qualis mundus super lunam; semper illic serenum est. Habes ergo et quare velis sapiens esse, si numquam sine gaudio est. Gaudium hoc non nascitur nisi ex virtutum ac mali non gaudent?" Non magis quam praedam nancti leones. Cum fatigaverunt se vino ac libidinibus, cum illos nox inter vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter gaudia noctem Egerimus, nosti. Omnem luxuriosi noctem inter falsa gaudia et quidem tamquam supremam agunt; illud gaudium, quod deos deorumque aemulos sequitur, non interrumpitur, non desinit; desineret, si sumptum esset aliunde. Quia non est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit for
Abbreviated transcription (Latin):
as undiq expandat. ut ubicũq ĩ¬
festi aliꝙͥ orietur. illic ꝑata presi¬
dia sint. ⁊ ad nucũ regẽtis sinc tu¬
multu rr̃deant. Qd̃ in ex̃citibus
hiis quos impatores magni ordi¬
nant fieri uidemꝰ. ut imꝑiũ duciꝰ
simul õs copie sẽtiant: sic dispo¬
site. ut signũ ab uno dcieũ: pedi¬
tẽ simł equitẽq ꝑcurrat. Hoc aliꝙͣ¬
to magis nccͣium ẽẽ nob̃ ait. Illi
eĩ sepe hostẽ timuere sine c̃a. tutis¬
simũq illud iter qd suspectissimũ
fuit. Nichil stulticia pacatũ habet.
Dã suꝑne illi metus ẽ. ꝙͣ ĩfra. Utr̃¬
q trepidat lacus. seqũtur picula.
et occurrũt. ad oĩa pauet. Iminta
ẽ. ⁊ ip̃is t̾retur auxiliis. Sapiens
aut̃ ad om̃er incursũ munitꝰ in¬
tẽtus. nõ si pauptas. nõ si luctus.
nõ si ignomina. nõ si dolor ĩpetũ
faciat: pedẽ refert int̾itum. ⁊ contͣ

Expanded text:
as undique expandat, ut ubicumque inas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regentis sine tumultu respondeant." Quod in exercitibus iis, quos imperatores magni ordinant, fieri videmus, ut imperium ducis simul omnes copiae sentiant, sic dispositae, ut signum ab uno datum peditem simul equitemque percurrat; hoc aliquanto magis necessarium esse nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc mi lucili pleriq ꝓperã int̾p̃tant᷑
Sapientẽ undiq submonẽt. ⁊ intͣ
cutẽ suã cogunt. Distĩgnendũ ẽ
Se cõtentꝰ ẽ sapiẽs ad bt̃e inuen¬
dũ. nõ ad uiuendũ. Ad hoc eĩ mul¬
tis illi relii op ẽ. Ad illud tm̃ aĩo
re. Ait sapientẽ nulla re indigere.
Stulto nlła re opꝰ ẽ. Nulla eĩ re uti
scit: set oĩb eget. Sapiẽti ⁊ maĩli
et oculis. ⁊ multis ad cotidianũ u¬
sũ ncciis om ẽ. set eget nlła re. Eg̾e
Ergo ꝙͣuis seip̃o cõtentus sit. ami¬
cis opus ẽ illi. Hos cupit habe ꝙͣ
płimos. nõ ut bt̃e uiuat. Uniet eĩ
cciã sine amicis bte. Sũmũ bonũ
extͥnsecus instrum̃ta nõ q̃rit. Do¬
imi colitur. ex se totũ ẽ. Incipit for
Sertiũ ecce cũ maxĩe uirũ acrem
grecis u̾bis romanis moribꝰ philo¬
sophantẽ lego. mouet me ymago
ab illo posita ire qͣdrato agmine
ex̾citũ. ubi hostis ab oĩ parte suspͦ¬
piens fac̾e debet. Om̃s uͥtutos su¬

Expanded text:
Hoc, mi Lucili, plerique perperam interpretantur; sapientem undique submovent et intra cutem suam cogunt. Distinguendum autse contentus est sapiens ad beate vivendum, non ad vivendum. Ad hoc enim multis illi rebus opus est, ad illud tantum animo re. Ait sapientem nulla re egere, et stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortSextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspepiens facere debet; omnes virtutes su
Abbreviated transcription (Latin):
quadã epła eos qui dicũt sapiẽtẽ
se ip̃o cõtentũ ẽẽ. ⁊ ꝓpt̾ hoc amico nõ
indigere: desideras scu̾e. Hoc obicit᷑
stilboni ab epicuro ⁊ hiis quibꝰ sã¬
mũ bonũ uisũ ẽ ãius ĩpaciẽs. In
ambiguitatẽ incidendũ ẽ. si expͥ
sensũ. accipietur is qui nlłm possit
ferre malũ. Uide gͦ num satius sit
aut ĩuln̾abilẽ aĩum dic̾e: aut ãĩ
extͣ om̃ẽ pac̾iã dicendũ. Hoc inter

Expanded text:
rus eos, qui dicunt sapientem se ipso esse contentum et propter hoc amico non indigere, desideras scire. Hoc obicitur Stilboni ab Epicuro et iis quibus summum bonum visum est animus inpatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprsensum; accipietur is, qui nullum ferre possit malum. Vide ergo, num satius sit aut invulnerabilem animum dicere aut animum extra omnem patientiam positum. Hoc inter
Abbreviated transcription (Latin):
oculũ casu excussent. reliquie illi
sue satisfaciẽt. ⁊ erit ĩ minuto corpe
et ãputato tã letus. ꝙͣ cũ integro
fuit. Set q̃ sibi desũt nõ desiderat
dũ dec̃e mauult. Ita sapic̃s se dtẽt
ẽ. nõ ut uelit ẽe sine amico: set ut
possit. Et hoc qd̃ dico qd̾ possit. ta¬
le ẽ. Amissũ equo aĩo fert. Sine ami¬
co quidẽ nũꝙͣ erit. In sua ptate ht̃.
ꝙͣcito reparet. Quõ si ꝑdid̃it phidi¬
as statuã ꝓtinꝰ alt̾am faciet: sic
hic faciẽdaꝵ amiciciarũ artifex:
substituet aliũ loco amissi. Queri
quo cito amicũ fturus sit. Dicã. si¬
illud mͥ tecũ cõuen̾it. ut statĩ tibi
soluã qd̃ debeo.⁊ q̃ntũ ad hãc epis

Expanded text:
asus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient, et erit inminuto corpore et amputato tam laetus, quam integro fuit. Sed quae si desunt, non desiderat, non deesse mavult. Ita sapiens se contentus est, non ut velit esse sine amico, sed ut possit. Et hoc, quod dico " possit," tale est: amissum aequo animo fert. Sine amico quidem numquam erit. In sua potestate habet, quam cito reparet. Quomodo si perdiderit Phidias statuam, protinus alteram faciet; sic hic faciendarum amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi. Quaeris, quomodo amicum cito facturus sit; dicam, siillud mihi tecum converterit, ut statim tibi solvam, quod debeo, et quantum ad hanc epis
Abbreviated transcription (Latin):
hoc docet pħia p̾cipue bñ debere
bñficia bñ solũe. Inc̾dũ ãt solutio
ẽ. ip̃a cõfessio. Conficebr gͦ młtũ
se debere ei cuiꝰ ãmĩstratiõe ac ꝓ¬
uidẽcia cõtigit illi pĩgne ociũ. ⁊
arbitriũ sin tp̃ris.⁊ inꝑturbata
publicis occuꝑatiõib qͥes. O me¬
erit mͥ ille sẽp deus. si illa qͦr ocia
multũ auctori suo debẽt. quorũ
munꝯ hoc maximũ ẽ. Ille meas
errare boues ut cernis ⁊ ip̃m lud̾e
quẽ uellẽ calamo ꝑmisit agresti
Quãti extimamꝯ hoc ociũ. qd̾ ĩt̾
deos agitur. qd̾ deos facit. Ita
dico lucili. ⁊ te in celũ cõpendia¬
duos bonos nõ ẽ melior. qͥ locu¬
pletior. Nõ magis ꝙͣ int̾ duos qͥ¬
ln par scĩa regendi gub̾rnacłm ẽ
meliorẽ dix̾is: cuiꝰ maiꝰ speciosi¬
usq nauigiũ ẽ. Iuppit̾ quo añce¬
dit uirũ bonũ diutiꝰ bonus est.
Sapiẽs nichilo se minoris existi¬
mat. ꝙͣ u̾tutes eiꝯ spacio b̾iore
cludũtur. Qadinodũ ex duoln

Expanded text:
cipue, bene debere beneficia, bene solvere; interdum autem solutio est ipsa confessio. Confitebitur ergo multum se debere ei, cuius administratione ac providentia contingit illi pingue otium et arbitrium sui temporis et inperturbata publicis occupationibus quies. O Meerit ille mihi semper deus. Si illa quoque otia multum auctori suo debent, quorum munus hoc maximum est: Ille meas errare boves, ut cernis, et ipsum Ludere quae vellem calamo permisit agresti; quanti aestimamus hoc otium, quod inter deos agitur, quod deos facit? Ita dico, Lucili, et te in caelum compendiaduos bonos non est melior, qui locupletior, non magis quam inter duos, quibus par scientia regendi gubernaculum est, meliorem dixeris, cui maius speciosiusque navigium est. Iuppiter quo antecedit virum bonum ? Diutius bonus est; sapiens nihilo se minoris existimat, quod virtutes eius spatio breviore cluduntur. Quemadmodum ex duobus
Abbreviated transcription (Latin):
aciẽ aĩ lib̾are impedim̃tis uolu̾imꝰ:
pot̾ima ꝓspic̾e uirtutẽ ⁊̃ obcrutam
corꝑe. eciã pauꝑtate oppõita. eciam
hũilitate et infamia obiacentili.
Cernemꝰ inꝙͣ pulchritudinẽ illã.

Expanded text:
edimentis voluerimus, poterimus perspicere virtutem etiam obrutam corpore, etiam paupertate opposita, etiam humilitate et infamia obiacentibus, Cernemus, inquam, pulchritudinem illam
Abbreviated transcription (Latin):
tabat expedite magisq cõcitate.
ut posses dic̾e facilitatẽ ẽẽ illam.
nõ celeritatẽ. Hanc gͦ in uiro sapi¬
ente recipio nõ exigo. ut or̃o eius
sine impedim̃to exeat. ꝓferat᷑ tñ
malo ꝙͣ ꝓfluat. Ego aut̃ magis
te det̾reo ah isto morbo. ꝙ nõ pot̃
tͥ ista res ꝯtĩgere alit̾. ꝙͣ si te pud̾e
desierit. Pfrices frontẽ oꝑtet. ⁊ te
ip̃e nõ audies. Multa eĩ in obẜua¬
tus ille cursus feret. q̃ rephendere

Expanded text:
tabat expedite magis quam concitate, tabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa enim inobservatus ille cursus feret, quae reprehendere
Abbreviated transcription (Latin):
oratori ꝓmiseñ talẽ dicẽdi uelo¬
citatem inreuocabilẽ: ac sñ lege
uadentẽ. Q̾admodũ eĩ iud̃x sb̾¬
sequi potit. Aliq̃n eciã ĩpitus et
rudis. tũ qͦ cum illũ aut obsten¬
tatio obtulerit. auc effc̃s ĩpetus
sun tantũ festinet aut ingerat.
qͣntũ aures pati ñ possũt. Recte
ergo facies. si nõ uidens istor qͥ
q̃ntũ dicãt nõ q̃adinodũ q̃runt.
Quo istũ diẜcũ dicatis. nescio.
singula u̾ba uellẽti tãꝙͣ dictaret¬
cas. Nam q̃ hereri cursũ suis tp̃ri¬
ln oratoris celebernmi. Lõge abẽe
ab hoĩe sano uolo. Iĩꝙͣ dubitanͭ.
Nũꝙͣ int̾misit. Semel incipiebat.
semel desinebat. Quedã tñ ⁊ na¬
tiõib puto magis ac minꝯ cõue¬
nire. In grecis hanc licẽciã tuleris
Nos eciã cũ scribimꝰ. int̾pingert
assuenimꝰ. Cicero qͦ nr̃ a quo ro¬
mana eloq̃ncia exiliit. qͥ gradilii¬
nus ẜmo magis se circũspicit et

Expanded text:
oratori permiserim talem dicendi velooratori permiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmodum enim iudex subsequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, " Quomodo istum disertum dicatis nescio; singula verba vellenti, tamquam dictaretcas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus oratoris celeberrimi, longe abesse ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradariunus sermo magis se circumspicit et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ hec or̃o que sanãdis mẽtibi ad¬
hibetur. descend̾e ĩ nos debet. Re¬
media nõ ꝓsũt. nͥ in nos morẽtur.
ni. Plus sonat ꝙͣ ualet.Leniendei
sũt q̃ me ext̾rent. cõpescẽda q̃ ir̃i¬
tãt. discutiẽda q̃ fallũt. inhiben¬
da luxuria: corripiẽda auaricia.
Qͥ horũ raptĩ pot̃ fier: Qͥs medi¬
cus egros in trãsitu curat: Deͥ ꝙ
ne uoluptatẽ quidẽ ullã ħt. talis
u̾boꝵ sinc desctu ruentiũ strepitꝰ:
Set ut pleraq que fier nõ crede
res posse cognouisse satis ẽ. ita
istos qui ũba ex̾cuerũt. habunde
ẽ semel audisse. Qͥ eĩ quis dic̾e.
iudicet. quoꝵ oracio ꝑturbata ⁊
ĩmissa ẽ nec pot̾ repͥmi:. qẽadmo¬
dũ ꝑprodine currẽtium. Non ubi
insũ est grada sisticur. s incitato
corꝑis pond̾e ẜꝑit ac lõgius ꝙ̃ uo¬
luit effertur. sic ista dicẽdi cele¬
utas nec in sua pt̾ate ẽ. nͨ satis
decora pħie. Que ponere debet
beat uires magnas: mod̾atas tñ.
Pempnis sit unda. ñ torrẽs. uis

Expanded text:
d haec oratio, quae sanandis mentibus adhibetur, descendere in nos debet ? Remedia non prosunt, nisi inmorantur. ni, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, iudicet, quorum oratio perturbata et inmissa est nec potest reprimi ? Quemadmodum per proclive currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae ponere debet beat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix
Abbreviated transcription (Latin):
dã atq hundantẽ aꝑtiorẽ ẽẽ cre¬
das circulãti. ꝙͣ agẽti rẽ magnã
ac senã docẽtiq. Eqr stillare illũ
nolo ꝙͣ cuirere. Nec extẽdat aures.
noc obiuat. Nã illa qͦ in opia ⁊ exi¬
litas minus intentũ auditorem
h̃t cedio int̾rupte tarditatis. Fa¬
ciliꝰ tñ insidit qd̾ expectat᷑. ꝙͣ qd̾¬

Expanded text:
dam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit, quod exspectatur, q
Abbreviated transcription (Latin):
Aimis anoxiũ ẽẽ te circa u̾ba et
cõpositionẽ mi lucili nolo. Habco
maiora q̃ cures. Quere ꝙͥ scribas
nõ ꝙ̃admodũ. ⁊ hoc ip̃m nõ ut scri¬
bas. set ut sẽtias. ut illa q̃ senẜis
magis applices tͥ ⁊ uelut signes.
Cuuscũq oĩonẽ uideris sollicitã
sius loqͥtur et secinrius. Quec̃q di¬
cit plus h̾nt fiducie ꝙͣ cure. Nosti
cõplutos iuuenes barba ⁊ coma m¬
tidos decalpulatos. Nichil ab illis
sꝑau̾is forte. nichil solidũ. Orõ cul¬
tus aĩ est. si circũtonsa ẽ. ⁊ fucata.
sincerũ. ⁊ hab̾e aliꝙͥ fracti. Nlõ ẽ or¬
namẽtũ uirile cõcintas. Si aĩum¬
nb̾ boni uin liceret inspicere. o ꝙͣ
fico placidoq fulgentẽ uidemꝰ. Hĩc¬
iusticia. illic fortitudĩe. hĩc tẽpãcia.
prudẽciaq lucẽtibꝰ. Pret̃ has fru¬
galitas ⁊ cõtinẽcia.⁊ tolerãcia.⁊li¬
beralitas. comitas q.⁊ ꝙ credat in
hoĩc rarũ hũanita.tis bonũ. spłndo¬
rẽ illi suũ affund̾ent. Tũc ꝓuiden¬

Expanded text:
imis anxium esse te circa verba et compositionem, mi Lucili, nolo; habeo maiora, quae cures. Quaere, quid scribas, non quemadmodum; et hoc ipsum, non ut scribas, sed ut sentias, ut illa, quae senseris, magis adplices tibi et velut signes. Cuiuscumque orationem videris sollicitam sius loquitur et securius; quaecumque dicit, plus habent fiduciae quam curae. Nosti comptulos iuvenes, barba et coma nitidos, de capsula totos; nihil ab illis speraveris forte, nihil solidum. Oratio cultus animi est: si circumtonsa est et fucata sincerum et habere aliquid fracti. Non est ornamentum virile coAnimum Boni Viri liceret inspicere; o quafico placidoque fulgentem videiustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comitasque et—quis credat ?—in homine rarum humanitas bonum, splendorem illi suum adfunderent. Tunc providen
Abbreviated transcription (Latin):
laborẽ.Aderit leuabitq si cose eã
uoluimꝰ. Colitur ãt nõ tauroꝵ op¬
timis corpili cõtrucidatis. nͦ an¬
ro argẽtoq suspẽso. nec ĩ chesauro
stipe infusa: set pia ⁊recta uolu̾ta¬
de. Nemo inꝙͣ nõ amore eius ar¬
deret. si nob̃ illã uidere cõcingeret.
Nõ eĩ multa obstigillãt. ⁊ aciẽ nrã.
aut spłndore niimo reꝑcuciũt. aut

Expanded text:
laborem. Aderit levabitque, si colere eam voluerimus. Colitur autem non taurorum opimis corporibus contrucidatis nec auro argentoque suspenso nec in thensauros stipe infusa, sed pia et recta voluntate. Nemo, inquam, non amore eius arderet, si nobis illam videre contingeret; nunc enim multa obstrigilant et aciem nostram aut splendore nim
Abbreviated transcription (Latin):
D freq̃nter mͥ scribis gr̃as ago.
Nam quo uno modo potes. te mͥ
oñdis. Nunꝙ̃ epłam tuã accipio.
ut nõ ꝓtinus una simꝰ. Si ymagi¬
nes nob̾ amicoꝵ absentiũ iocunde
sũt q̃ memoriã reuocãt. ⁊ desideriu¬
absentiũ falso atq inam solacio
leuant. qͣnto iocundiores sũt litte̾
que uera amici absẽtis uestigia.
ueras notas afferũt: Nã qd̾ ĩ os¬
se te scribis seraphyonẽ pħm cum
istuc applicuisset. solere magno
cursu uerba cõuellere. q̃ nõ effim¬
dit una. sec p̾mit et urget. Pła

Expanded text:
d frequenter mihi scribis, gratias ago. Nam quo uno modo potes te mihi ostendis. Nunquam epistolam tuam accipio, quin protinus una simus. » Si imagines nobis amicorum absentium jucundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera amici absentis vestigia, veras notas adferunt ? Nam quod in consse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura
Abbreviated transcription (Latin):
Axrito exigis ut ħ int̾ nos epłarũ
com̃ciũ freq̃ntemꝰ. Psimũ ꝓficit
ẜmo. qui minutatĩ in repit animo.
Disputatioes p̃parate ⁊ effuse audi¬
ente ppło. plus hñt strepicus: minꝰ
fauliaritatis. Ph̾ia bonũ ꝯsiliũ est.
Cõsiliũ nemo clare dat. Ałn uten¬
dũ ẽ ⁊ illis ut ita dicã ꝯtiõibi. ubi
qui dubitat impellẽdꝰ ẽ. Ubi uero
nõ hoc agendũ ẽ ut uelit disce̾ et
ut discat. ad ħ subinissiora u̾ba ue¬
miendũ ẽ. faciliꝰ intrãt ⁊herẽt. nͨ
eĩ multis opꝰ ẽ: set efficacibii. De¬
minis mͦ spargẽda sũt. Qd̃ ꝙͣuis
sit exiguũ. cũ occupauit ydoneũ lo¬
cũ. uires suas explicat: ⁊ ex mĩmo
ĩ maxios accus diffundit᷑. Id̃m fa¬
cit oracio. Nõ late patet. Si aspici¬
as in oꝑe crescit. Pauca sũt q̃ dicũ
ut dixi. ydonea mẽs rapiat illa. ⁊
in se trahat. Multa inuicẽ ⁊ ip̃a ge¬
nerabit. ⁊ plus reddet ꝙͣ accepit.

Expanded text:
Merito exigis, ut hoc inter nos epistularum commercium frequentemus. Plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus familiaritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora verba veniendum est. Facilius intrant et haerent; nec enim multis opus est, sed efficacibus. Seminis modo spargenda sunt, quod quamvis sit exiguum, cum occupavit idoneum locum, vires suas explicat et ex minimo in maximos auctus diffunditur. Idem facit ratio; non late patet, si aspicias: in opere crescit. Pauca sunt, quae dicut dixi, idonea mens capiat illa et in se trahat. Multa invicem et ipsa generabit et plus reddet quam acceperit.
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾ dicere hoc magis par ẽe alicui
ꝙͣ illud. Ergo nec honesto honeᷤ¬
cius qͥcꝙͣ est. Qe si par õiũ uͥtutũ
natura est: tria genera bonoꝵ ĩ
cquo sunt. Ita dico in equo est
mod̾ate gaudere. ⁊ mod̾ate dole.
Leticia illa nõ uncit hãc aĩ firmꝰ¬
tatẽ. sub tortore gemitus deuorã¬
tẽ. Illa boa̾ optabilia. hec mirabi¬
lia sũt. Utraq nichominꝯ paria.
ris bom tegitur. Qͥsqͥs hec inpa¬
ra iudicat: ab ip̃is uͥtutib auer¬
tit ocłos et ext̾iora cͥcũspicit. Bo¬
na natura idem pendẽt. ⁊dem pa¬
tẽt. Illa falsa multũ habet uam.
Itaq speciosa et magna Sͣ insen¬
tibꝰ cum ad pondꝰ reuocata st̃
fallũt. Ita ẽ mi lucili. Liͦ.ix. epsa

Expanded text:
potes dicere hoc magis par esse alicui potes dicere hoc magis par esse alicui quam illud; ergo nec honesto honestius quicquam est. Quod si par omnium virtutum natura est, tria genera bonorum in aequo sunt. Ita dico: in aequo est moderate gaudere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, haec mirabilia sunt, utraque nihilominus paria, ris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi
Abbreviated transcription (Latin):
tum et lacertosum ꝙ̃ gracilẽ ⁊¬
languidi corporis. Ergo ne rem
quidẽ magis appetes aut ama¬
cegrũ õib mẽbris ⁊ inlesum. ꝙͣ
debilẽ aut luscum. Paulatĩ fas¬
tidiũ tumũ illo usq ꝓcedet. ut ex
duobꝯ eq iustis ac prudẽtibii co¬
matũ ac crispulũ malis. Ubi par
in utroq uirtus nõ cõparet. alia¬
rum rerũ ẽ incqualitas. Oĩa eĩ
alia nõ partes set accessiões sũt.
suos nõ distingũt fere. ⁊ se ĩ ali¬
cquo partiunt᷑ cibos. Ulires ad ỹ¬
agamenon ad micenarũ nobileᷤ
muros. Nemo eĩ patriã qr magna
ẽ amat: set qr sua. Quorsum ħ
ꝑtinẽt: It scias uirtutẽ oꝑa oĩa
ułut fetus suos hiisdẽ oculis ĩtue¬
ri eq indulgere oĩbꝰ. ⁊ quidẽ ĩpen
miseretur inclinatur. Uirtus qͦr
opa sua que uidet p̾affici ⁊ premi
Quare nõ est ullũ bonũ altero
maius: Qͥa nõ ẽ qcꝙͣ aꝑto aptiꝰ.
et qr plano nichil ẽ plamius. Nõ

Expanded text:
tum et lacertosum quam gracilem tum et lacertosum quam gracilem languidi corporis; ergo ne rem quidem magis adpetes aut amategrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque procedet, ut ex duobus aeque iustis ac prudentibus comatum et crispulum malis. Ubi par in utroque virtus est, non conparet aliarum rerum inaequalitas. Omnia enim alia non partes, sed accessiones sunt. suos non distinguunt ferae et se in aliaequo partiuntur cibos. Vlixes ad ItAgamemnon ad Mycenarum nobiles muros. Nemo enim patriam quia magna est amat, sed quia sua. Quorsus haec pertinent ? Ut scias virtutem omnia opera velut fetus suos isdem oculis intueri, aeque indulgere omnibus et quidem inpensmiseretur, inclinat. Virtus quoque opera sua, quae videt adfici et premi, Quare non est ullum bonum altero maius? Quia non est quicquam apto aptius, quia plano nihil est planius. Non
Abbreviated transcription (Latin):
uiciis hundantẽ. ⁊ ex alt̾a ml ha¬
bentẽ set in se oĩa. Uterq eqr uir
bonus ent. eciã si fortuna dispa¬
n utetur. Idem ut diri in rebꝯ in¬
diciũ est. qd̃ in hoĩbꝰ. Eqr lauda¬
bilis uirtus ẽ in corpe ualido ac
libero posita. ꝙͣ in morbido ac iĩc¬
to. Ergo qr tuã uirtutẽ ñ magis
laudabis. si corpa illesum tibi et¬
integrũ fortuna p̃stit̾it: ꝙͣ si ex ali¬
Alioqͥn hoc erit a ẜuoꝵ ħ̾itu dñm
extimare. Om̃ia eĩ ista in q̃ dñ¬
um casus ex̃cet. ẜuilia sũt. pectu¬
nia et corpi ⁊ honores ĩbecillia. ⁊¬
fluida mortalia. possessiões incer¬
te.Illa rursus libera et ĩcerta oꝑa
u̾tutis. que nõ ideo magis appetẽ¬
da sunt si benignia a fortuna trͣ¬
tẽtur. nec minus si aliq̃ ĩminta¬
de reiũ y̾mũtur. Qd̃ amcicia in
hõib ẽ: hoc in rebi appeticio. Nõ
puto magis amares inrũ bonũ
locupletem. ꝙͣ paupẽ. nec robus¬

Expanded text:
vitiis abundantem, ex altera nihil havitiis abundantem, ex altera nihil habentem, sed in se omnia; uterque aeque vir bonus erit, etiam si fortuna dispari utetur. Idem, ut dixi, in rebus iudicium est, quod in hominibus: aeque laudabilis virtus est in corpore valido ac libero posita quam in morbido ac vincto. Ergo tuam quoque virtutem non magis laudabis, si corpus illi tuum integrum fortuna praestiterit quam si ex alialioqestimare. Omnia enim ista, in quae dominium casus exercet, serva sunt, pecunia et corpus et honores, inbecilla, fluida, mortalia, possessionis incertae. Illa rursus libera et invicta opera virtutis, quae non ideo magis adpetenda sunt, si benignius a fortuna tractantur, nec minus, si aliqua iniquitate rerum premuntur. Quod amicitia in hominibus est, hoc in rebus adpetitio. Non, puto, magis amares virum bonum locupletem quam pauperem, nec robus
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutẽ uentũ ẽ. utraq par ẽ. et q̃
ꝑ leta ꝓcedit: et q̃ ꝑ tustia. Nullũ
h̾t momentũ uexatio ⁊ dolor. ⁊̃ qͥc¬
ꝙͥ aliud incomodi ẽ. Uirtute eĩ ob¬
ruitur. Ꝙadmodũ minuta lumi¬
na claritas solis obscurat. sic do¬
lores. molestias. iniunas. uͥtus
magnitudine sua elidit atq op¬
pumit. Et quocũq affluxit. ibi
quicꝙͣ sine illa apparet extĩgin¬
tur. Nec magis ullã porcionem
h̃nt incomoda cũ inciderint in¬
ut scias ita ẽe. ad om̃e pulchiũ¬
uir bonus sine ulla ꝑcunctatiõe
ꝑcuiret. Stet illic licet carnifer.
tortor stet atq ignis. ꝑ seu̾abit.
nec ꝙͥ passinus set quid tt̾ur sit
aspiciet.⁊ se honeste rei tãꝙͣ bono
uiro credet. Utilem illã sibi iudi¬
cabit. tutã. ꝓsꝑam. Eumd̃ locũ
hebit apd̾ illũ honesta res. s tris¬
cis atq ꝓspera quã uir bona pan¬
per aut exul aut pallidꝰ. Agẽdũ
pone ex illa parte unũ bonũ di¬

Expanded text:
virtutem ventum est, utraque par est et quae virtutem ventum est, utraque par est et quae per laeta procedit et quae per tristia. Nullum habet momentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inut scias ita esse, ad omne pulchrvir bonus sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem illam sibi iudicabit, tutam, prosperam. Eundem locum habebit apud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul ac pallidus. Agedum pone ex alia parte virum bonum di
Abbreviated transcription (Latin):
tatur. Hinc eñ sp̃es recti uocat. il¬
linc suspicio mali retrahit. Itaq
ponitur idetiã si incomodum pu¬
tat. malũ nõ putet. uł libẽs faci¬
at. Om̃e honestũ imussũ incoas¬
tũq c̃. sincerũ ⁊ nulli malo mixtũ.
Scio ꝙͥ mͥ respõderi hoc loco possit.
hoc nob̃ ꝑsuad̾e conans. Nichil
int̾est utrũ aliquis ĩ gaudio sit.
an in oculeo iaceat. ac tortorẽ sĩ
laxet: Pot̾am respondere qd̃ epi¬
curus quoq ait. Sapiẽtẽ si in pha¬
udis tauro puratur. exclamatuꝵ
dulce ẽ. ⁊̃ ad me nichil ꝑtinet. Qͣ
miraris si ego paria bona dico al¬
menta fortissime stãtis. qd̃ cũ in¬
credibiliꝰ ẽ dicat epicum dulces
cẽ dolores: Et hoc respõdeo. Plu¬
rimũ int̾est. int̾ gandiũ ⁊ dolorẽ.
Si q̃ratur ełctio. alterũ petã. alte¬
rũ uitabo. Illud ẜm naturã ẽ: hoc
cõtra. Qeͣdu sic ertimãtur. mag¬
no int̾ se dissidẽt spacio. Cum ad

Expanded text:
tatur. Hinc enim species recti vocat, iltatur. Hinc enim species recti vocat, illinc suspicio mali retrahit. Itaqueicquid opponitur, id etiam si incommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne honestum iniussum incoactumque est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persuadere conaris, nihil interesse, utrum aliquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere: Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego paria bona dico almenta fortissime stantis, cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dulce esse torreri? Sed hoc respondeo, plurimum interesse inter gaudium et dolorem; si quaeratur electio, alterum petam, alterum vitabo. Illud secundum naturam est, hoc contra. Quamdiu sic aestimantur, magno inter se dissident spatio; cum ad
Abbreviated transcription (Latin):
oñd̃r. In alt̾o eĩ naturalis ẽ aĩ re¬
missio ac lassitas. In alt̾a uero S̃
naturã dolor. Itaq media sũt. q̃
plurimũ int̾ualli recipiũt. Uirta
in utroq par ẽ. Uirtutẽ mat̾ia nõ
mutat. Nec peiorẽ facit dura ac
difficilis. ne meliorẽ ylaris ⁊ le¬
ta. Ncce ẽ ergo equalia sĩt bona.
gaudio gerere. nec iste melius ĩ
istis cruciatibꝰ. Duo aut̃ quib
nil fieri melius pot̃. paria sc̃. Nã
si q̃ extra uͥtutem posita sũt. aut
minuere illã aut agere possunt.
desut unũ bonũ ẽẽ qd̾ honestur¬
ẽ. Si hoc ꝯcesẜis. oẽ honestũ perit.
Quare: Dicã. Qͥa nl honestũ ẽ
qd̃ ab ĩuito qd̃ a coacto fit. Om̃e
honestũ uoluntanũ ẽ. Admisce
illi pigriciã. q̃relã. t̾guuĩsationẽ.
metũ. qd̾ habuit ĩ se optimũ ꝑdi¬
dit. sibi placere. Nõ pot̾ honestum
lum est. Si recusat aliꝙͥ. si ꝯplorat.
si malc udicat. ꝑturbationẽ reci¬
pit: et in magna discordia uolup¬

Expanded text:
is est animi remissio ae laxitas, in altero contra naturam dolor. Itaque media sunt haec, quae plurimum intervalli recipiunt; virtus in utroque par est. Virtutem materia non mutat; nec peiorem facit dura ac difficilis, nec meliorem hilaris et laeta. Necesse est ergo par sit. In gaudio gerere nec ille melius in illis cruciatibus. Duo autem, quibus nihil fieri melius potest, paria sunt. Nam si, quae extra virtutem posita sunt, aut minuere illam aut augere possunt, desinit unum bonum esse, quod honestum. Si hoc concesseris, omne honestum perit. Quare ? Dicam: quia nihil honestum est, quod ab invito, quod coactum fit. Omne honestum voluntarium est. Admisce illi pigritiam, querellam, tergiversationem, metum; quod habet in se optimum, perdidit, sibi placere. Non potest honestulum est; si recusat aliquid, si conplorat, si malum iudicat, perturbationem recepit et in magna discordia volu
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃as penitẽtia ẽ. nõ sũt solide. nõ
sunt fideles. Etiã si nocẽt fugũt.
aliqd̃ pocius bonũ mansurũ cir¬
cumspice. Nullũ at̾ ẽ. nͥ qd̃ aĩus
ex se sibi inuenit. Sola uirtus.
infra ferũtur. nec inꝙͣ dic̃ um¬
gunt. Qñ ad hoc gaudiũ puem¬
re ꝯtingit. nõ quidẽ cessatur ad¬
huc: set festinatur. Multũ restat
oꝑis in quo ip̃e ncc̃e ẽ ingiliam.
ip̃e laborẽ tuũ impendas. Si effi¬
ci cupis. delegationẽ res ista nõ

Expanded text:
entia est. Non sunt solidae, non sunt fideles; etiam si non nocent, fugiunt. Aliquod potius bonum mansurum circumspice. Nullum autem est, nisi quod animus ex se sibi invenit. Sola virtus pinfra feruntur nec umquam diem vincunt." Quando ad hoc gaudium pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non
Abbreviated transcription (Latin):
tam inprobus ut curatiões eger
obeam.set tanꝙͣ in eodẽ ualitu¬
dinano iaceam. De cõi tecum lo
quor malo. ⁊ remedia cõico. Sic
itaq me audi tãꝙͣ mecũ loquar.
In secretũ te meũ admmiito. ⁊ te ad¬
hibito mecũ exigo. clamo mͥ ip̃e.
Numera ãnos cuos. ⁊ pudebit ea¬
dẽ uelle. quo uolueras plier ea¬
dẽ parare. Hoc demq tͥ cͥca mortiᷤ
diem p̾sta. Moriãtur añ te uicia.
Dimitte istas uoluptates turpi¬
das. magno leuãdas. Nõ uẽture
scelera et si nõ fint dep̾hensa cũ
fierent. sollicitudo nõ cũ ip̃is abit.

Expanded text:
tam inprobus, ut curationes aeger obeam, sed tamquam in eodem valitudinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas, magno luendas ; non venturae scelera etiam si non sint deprehensa cum fier
Abbreviated transcription (Latin):
uasa fictilia. Ꝙ aliud pauꝑtatẽ
in capitolio ꝯsecrare. ut nlłm ali¬
ud factũ eius hẽam. quo illũ cato¬
nib inseram: hoc parũ credimꝰ.
Censura fuit illa. nõ cena. O ꝙͣ
ignorãt hoĩes cupidi głie ꝙͥ illa sit
aut q̃ adiodũ petendo illo die po¬
puliis romanus młtoꝵ suppelłcti¬
lem spͤtauit. uniꝯ minꝰ miratꝰ ẽ¬

Expanded text:
vasa fictilia Quid aliud paupertatem vasa fictilia Quid aliud paupertatem in Capitolio consecrare ? Ut nullum aliud factum eius habeam, quo illum Catonibus inseram, hoc parum credimus ? Censura fuit illa, non cena. O quam ignorant homines cupidi gloriae, quid illa sit aut quemadmodum petenda ! Illo die populus Romanus multorum supellectilem spectavit, unius miratus e
Abbreviated transcription (Latin):
cere. nec uanos horret strepitꝰ. Qͥ¬
ni cũ uiros incinosq nõ horreat. cũ
cõtra decẽ legiões.⁊ gallica auxilia
et mirta barbanca arma. ciuilibi
uocẽ liberã mittat. ⁊rẽ publicã hor¬
tetur. ne ꝓ lib̾rtate decidat. s oĩa
trepidatiõe fiducia est. sic se unũ
ẽẽ. de cuius statu nõ agatur. Non
eĩ queri debet an liber cato. s an
inter lib̾os sit. In de picłoꝵ gladia¬
torũq ꝯtẽtus. libet ãmirantẽ in¬
uictã ꝯstãciã uiri int̾ publicas rin¬
nas nõ labẽtis dicere. Luxuriatq
thonis aĩosũ pectus. ꝓderit nõ tm̃
quales ẽe soleant bom uri dicere.
formãq coꝵ et limamẽta deduc̾e:
set quales fuerũt narrare. et expo¬
nere catonis illud ultimũ ac for¬
tissimũ nulnꝰ ꝑ qd̾ lib̾rtas amisit
aĩã. lelii sapĩam.⁊ cũ suo scipione
cõcordiã.Alt̾ius catonis domi fo¬
risq eg̾gia fc̃a. tuberionis ligneo
ip̃ius iois cellã ꝓpositã duuiis

Expanded text:
cere: " nec vanos horret strepitus." Quidni ? Cum veros vicinosque non horreat, cum contra decem legiones et Gallica auxilia et mixta barbarica arma civilibus vocem liberam mittat et rem publicam hortetur, ne pro libertate decidat, sed omnitrepidatione fiducia est! Scit se unum esse, de cuius statu non agatur; non enim quaeri, an liber Cato, sed an inter liberos sit; inde periculorum gladiorumque contemptus. Libet admirantem invictam constantiam viri inter publicas ruinas non labantis dicere: luxuriatque toris animosum pectus. Proderit non tantum quales esse soleant boni viri dicere formamque eorum et lineamenta deducere, sed quales fuerint narrare et exponere, Catonis illud ultimum ac fortissimum vulnus, per quod libertas emisit animam, Laeli sapientiam et cum suo Scipione concordiam, alterius Catonis domi forisque egregia facta, Tuberonis ligneos ipsius Iovis cellam adposita conviviis
Abbreviated transcription (Latin):
Proponamꝯ laudãda. inue neca.¬
nietur imitator. Putas utile da¬
ri tibi argum̃ta ꝑ que intelligas
nobilẽ eqũ ne fallanis empturus.
Eo opam ꝑdas in ignaro. ꝙͣto hoc
utilius ẽ excellẽtis ãi notas nossẽ
quas ex alio in se tnͣsferre ꝑmittit᷑.
Cõtinuo pectoriꝰ gn̾osi pullꝰ ĩ arnis¬
altius ingreditur. ⁊ mollia crura
deponit. Primꝰ ⁊ rre mã. ⁊ fluos
tẽptare minãtes. Audet ⁊ignoto
se se ꝯmitt̾e ponto. Noc uanos hor¬
ret strepitus illi ardua c̃iuix. Argu¬
tũq caput breuis aliuis obsessaq
t̾ga. luximatq thoris aĩosũ pecta.
tam̃ siqͣ sonitũ ꝓcul arma dederũt.
stare loco nescit. micat anril. et
tremit arcus. Comectũq premẽs.
noluit sub naribꝰ ignẽ. Dũ aliud
agit u̾gilius nr̃ descͥpsit uirũ for¬
tem. Ego c̾te nõ aliã ymaginem
magno uiro dederim. Si m cato ex
um in pauidꝰ et pͥmꝰ incessẽs. ad¬
motus iã ex̃citus. alpibꝰ ciuiliq
bello ferens obuiũ. nõ aliñ illi as¬

Expanded text:
proponamus laudanda, invenietur imitator. Putas utile dari tibi argumenta, per quae intellegas nobilem equum, ne fallaris empturus, ne operam perdas in ignavo ? Quanto hoc utilius est, excellentis animi notas nosse, quas ex alio in se transferre permittitur. CoAltius ingreditur et mollia crura reponit Primus et ire viam et fluvios temptare minaces Audet et ignoto sese committere ponti Nec vanos horret strepitus. Illi ardua cervix Argutumque caput, brevis alvus obesaque terga, Luxuriatque toris animosum pectus Tum, si qua sonum procul arma dederunt, Stare loco nescit, micat auribus et tremit artus Conlectumque premens volvit sub naribus ignem. Dum aliud agit, vergilius noster descripsit virum fortem; ego certe non aliam imaginem magno viro dederim. Si mihi M. Caum inpavidus et primus incessens admotos iam exercitus Alpibus civilique se bello ferens obvium, non alium illi ad
Abbreviated transcription (Latin):
tibi. Egiũ eĩ ꝯcutis. At istud cum
scłi mutauit. tanꝙͣ ait cicero qm̃
sumus ab ip̃a calce eius int̾pellatõ¬
ne reuocati. Hanc quã mĩc iñ cir¬
co certam uocamus. calcẽ antiqui
dicebant. Dem̃ manes colligit ũ¬
sus. ⁊ in pͥmis illos de afucano scͥp¬
tos. cui nemo cuus neq hostis qui¬
nult ꝓ factis rodd̾e oꝑe p̾cium. ex
eo ait se intelligere ap̃ ãtiquos
nõ tm̃ auxilium significasse. set
opa ait. Oꝑa eĩ eius in neminẽ po¬
tuisse scipionẽ. neq ciuiem. neqr
hostẽ. reddere ope pieciũ. felicẽ de¬
inde se putat. ꝙ inuen̾it unde in¬
sũ sit uirgilio dic̾e. Quẽ supinges
porta tonat celi. Enmꝰ hoc ait:
Homero se subripuisse. Emmo uir¬
giliũ. Esse cĩ apud ciceronẽ ĩ hiis
ip̃is de republica. Hoc epigrama
est. nõ fas ẽe plagas celestiũ ascẽ¬
dere cuiꝙͣ ẽ. Michi soli celi maxĩa
porta patet. Set ne et ip̃e dũ aliud
ago in philologũ aut gramaticũ

Expanded text:
tibi; aegrum enim concutis. At cumtibi; aegrum enim concutis. At cumi mutavit, tamquam ait Cicero: " quoniam sumus ab ipsa calce eius interpellatione revocati." Hanc quam nunc in circo cretam vocamus, calcem antiqui dicebant. Deinde Ennianos colligit versus et in primis illos de Africano scriptos: cui nemo civis neque hostis Quibit pro factis reddere opis pretium. Ex eo se ait intellegere, opem aput antiquos non tantum auxilium significasse, sed operam. Ait enim Ennius neminem potuisse Scipioni neque civem neque hostem reddere operae pretium. Felicem deinde se putat, quod invenerit, unde visum sit Vergilio dicere: quem super ingens porta tonat caeli. Ennium hoc ait Homero subripuisse, Ennio vergilium. Esse enim apud Ciceronem in his ipsis de Re Publica hoc epigramma Enni: Si fas endo plagas caelestum ascendere cuiquam est, Mi soli caeli maxima porta patet. Sed ne et ipse, dum aliud ago, in philologum aut grammaticum
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc tibi soli putas accidisse. Senec̃.
tẽq mẽtis. Aĩum debes mutare ñ
celũ. Licet uastũ traiec̃is mare. li¬
cet ut ait uͥgilius nr t̾req urbesq
recedãt: seq̃ntur te quocũq ꝑue¬
socrates ait. Qͥ miraris: Nichil tͥ
pegͥnatioes ꝓsunt. cũ te circũferas.
Piemit te cadẽ cã q̃ expulit. Qͥd
cio urbiũ aut locoꝵ: In irricum ce¬
dit ista lactatio. Queris qͣre te fu¬
ga ista nõ adiuat. Decũ fugis. o¬
nus aĩ deponendũ ẽ. Nõ at̃ tͥ ullus
placebit locus. Dlem nĩc ẽs aĩuĩ
tuũ cogita. qualẽ uͥgilius nr̃. uate ᷤ
inducit. Iã dcitatura ⁊ instigatura
multũq ħntis in se sp̃s nõ sin. ba¬
chatur uates. magnũ si p̾tore pos¬
set excussisse deũ. Radis huc et il¬
luc ut ercutias insidẽs põdus. qd̃
ip̃a iactatiõe incomodia fit. Sicut
ĩnam onera ĩmota minꝯ urgent.
ineqͣlit̾ cõnoluta citius eã partẽ ĩ
quã incubuere dem̃gunt. Qͥcqͥd
facis ꝯ̃ te facis: et motu ip̃o noces

Expanded text:
Hoc tibi soli putas accidisse et admiratemque mentis? Animum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sequentur te, quocumque perveSocrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae expulit." Quid itio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uicio qd̾ obseqũtur obnorii.
Nõ magis mͥ pot̃ qͥsꝙͣ talis ꝓdesse
p̾ceptor. ꝙͣ gub̾rnator ĩ tẽpestate
nausihabũdꝯ. Tenendũ ẽ rapiẽte
fluctu gub̃rnaculũ luctandũ cũ
ip̃o mari. enpienda sũt uẽto uela.
Qe me pot̾ adiuuare rector nau¬
gii. attonitus et uomicãs: Qñ¬
to maiore putas uitã tẽpestate iac¬
tan ꝙͣ ullã ratem: Nõ ẽ loq̾ndũ.
set gub̃rnandũ. Oiã q̃ dicunt q̃
turba audiẽte iactãt. aliena sunt.
Dix̃ illi plato. dix̃ cenon. dix̃ crisip¬
pus ⁊ possidonia.⁊ ingens agmen.
Qm̃ que uoluerã ad te ꝓferre iã
dixi. nũc desiderio tuo satisfaciã.
et in alt̾am epłam integrũ qd̾ ere¬
geras. trãsferã. ne ad rem spinosa
et auribꝰ erectis curiosisq audiẽ¬

Expanded text:
 vitio, quod insequuntur, obnoxii. Non magis mihi potest quisquam talis prodesse praeceptor quam gubernator in tempestate nauseabundus. Tenendum rapiente fluctu gubernaculum, luctandum cum ipso mari, eripienda sunt vento vela; quid me potest adiuvare rector navigii attonitus et vomitans ? Quanto maiore putas vitam tempestate iactari quam ullam ratem ? Non est loquendum, sed gubernandum. Omnia quae dicunt, quae turba audiente iactant, aliena sunt; dixit illa Platon, dixit Zenon, dixit Chrysippus et Posidonius et ingens agmen nQuoniam quae volueram ad te perferre, iam dixi, nunc desiderio tuo satis faciam et in alteram epistulam integrum, quod exegeras, transferam, ne ad rem spinosam et auribus erectis curiosisque audie
Abbreviated transcription (Latin):
sape bonũ. Nõ faciã qd uicti solẽt.
ut ꝓuocẽ ad ppłm. Nlostus ĩcipiam
armis cõfligere. Qd̾ accidit ali¬
cui an extͣ id cui accidit ẽ: an ĩ eo
cui accidit. Si in eo ẽ cui accidit:
tã corm ẽ ꝙͣ illi cui accidit. Nichil
eĩ accid̾e sine tactu pot̃. Qd agit
me dicturũ nõ ẽẽ aliud cursum
aliud currere. nec aliud calorẽ nͦ
aliud calere. noc aliud lucẽ. aliud
lucere. Cõcedo ista alia eẽ: s ñ sor¬

Expanded text:
sapere. Non faciam, quod victi solent, ut provocem ad populum; nostris incipiamus armis confligere. Quod accidit alicui, utrum extra id, cui accidit, est an in eo, cui accidit ? Si in eo est, cui accidit, tam corpus est quam illud, cui accidit. Nihil enim accidere sine tactu potest; quod tme dicturum non esse aliud cursum, aliud currere, nec aliud calorem, aliud calere, nec aliud lucem, aliud lucere; concedo ista alia esse, sed non sor
Abbreviated transcription (Latin):
quã ẜmo nr̃ inseri nõ sinit. Ergo
illã si pat̾is adm̃gã. Eepetẽdũ ẽ
inqͥunt. qd̾ bonũ ẽ. Expetibile qd̾
nob̾ cõtingit cũ bonũ ꝯsequti suã
nõ petitur tãꝙͣ bonũ: s petito bo¬
no accedit. Ego nõ idem sẽtio et
nr̃os iudico in hoc desçende. qr pͥ
lemus p̃sũptiõi õiũ hõĩ. Ap̾ no¬
ũitatis argumẽtũ ẽ aliꝙͥ õĩb in¬
deri tãꝙͣ deos ẽẽ. Int̾ alia hoc colli
leges moresq ꝓiecta. ut ñ aliqͦs
deos credat. En de aiaꝵ et̾ntate
nos ħt sensus hõiũ aut timẽtiũ
inferos. aut colentiũ ethera. Utor¬

Expanded text:
quam sermo noster inseri non sinit. Ego illam, si pateris, adiungam. " Expetendum est," inquiunt, " quod bonum est: expetibile, quod nobis contingit, cum bonum consecuti sumus. Non petitur tamquam bonum, sed petito bono accedit." Ego non idem sentio et nostros iudico in hoc descendere, quia lemus praesumptioni omnium hominitatis argumentum est aliquid omnibus videri. Tamquam deos esse inter alia hoc colligxtra leges moresque proiecta, ut non aliquos deos credat. Cum de animarum aeternitate nos habet consensus hominum aut timentium inferos
Abbreviated transcription (Latin):
Meminisse ẽ. rẽ comissã memorie
custodire. At dͣ scire ẽ. ⁊ sua fac̾e q̃¬
qr. neq ad exẽplar ꝑg̾e ⁊ tociens
respic̾e ad magistrũ. Hoc dicit ze¬
non. hoc cleandes. aliꝙͥ int̾ te int̾¬
sit et librũ. Quonsq disces: Iã ⁊

Expanded text:
e est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere et totiens respicere ad magistrum. " Hoc dixit Zenon, hoc Cleanthes ! " Aliquid inter te intersit et librum. Quousque disces? Iam et
Abbreviated transcription (Latin):
negocii dcinabis. ⁊ dũ nescis ĩ m̃g¬
nã mẽlitẽ ac molestiã inpĩges. qͥ
mͥ quales q̃stiũculas ponis. ĩ q̃bꝰ
ego nec dissẽtire a mĩs salua gr̃a.
nec cõsentire salua ꝯscĩa possum.
Queris an uerũ sit qd̾ stoicis pla¬
cet. sap̃iã bonã eẽ. sape bonũ ñ eẽ.
Primũ exponã ꝙͥ stoicis uideatur.
dem̃ tuc̃ dice sentẽçiã audebo/.Pla

Expanded text:
negotii concinnabis et, dum nescis, in magnam me litem ac molestiam inpinges, qui mihi tales quaestiunculas ponis, in quibus ego nec dissentire a nostris salva gratia nec consentire salva conscientia possum. Quaeris, an verum sit, quod Stoicis placet, sapientiam bonum esse, sapere bonum non esse. Primum exponam, quid Stoicis videatur; deinde tunc dicere sententiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͥ: Nõ dicimꝰ bonũ ẽe saꝑe : Di¬
cimo referẽtes ad id ex quo pẽdet.
.a. ad ip̃am sapĩam. Adũsus hos
ꝙͥ ab aliis respõdeatur audi. añꝙ̃
etto incipio secedere.⁊ ĩ aliã ꝑtẽ cõ¬
sidere. Isto modo inquiñt. noc btẽ
uiu̾e bonũ ẽ. Uelinit nolint respon¬
dendũ ẽ beatã uitã bonũ oe̾.⁊ beate

Expanded text:
 non dicimus, bonum est sapere ? " Dicimus referentes ad id, ex quo pendet, id est ad ipsam sapientiam. Adversus hos quid ab aliis respondeatur, audi, antequam ego incipio secedere et in alia parte considere. " Isto modo," inquiunt, " nec beate vivere bonum est. velint nolint, respondendum est beatam vitam bonum esse, beate
Abbreviated transcription (Latin):
agheret quidẽ in corpe suo. s op¬
tima sui parte abest. ⁊ cogitatio¬
nes suas ad sublimia intendit.
rsus sacram̃to rogatus hoc ꝙ u
uit stipendiũ putat. Et ita formͣ¬
tus ẽ ut illi nec amor ute nec o¬
dium sit. Patiturq mortalia q̃ͣ¬
ius sciat ampliora supesse. Lih ͦ¬

Expanded text:
adhaeret quidem in corpore suo, sed opadhaeret quidem in corpore suo, sed optima sui parte abest et cogitationes suas ad sublimia intendit. Velut sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. I