comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cernis ut ignauũ corrumpũt otia corpꝰ
E capiant uiciũ ni moueant᷑ aq̃.
S mͥ si quis erat dicendi cͣrminis usus
eficit est q minor factꝰ merte situ¬
Hec quoq que legitis si ꝙͥ mͥ maxime cͥois
Scͥbimus inuita uixq mouente manu
on libet in tales animũ coutend̾e cas
Ner uenit ad duros musa uocata getas
It sam̃ ip̃e uides cogor delucere u̾sum
S non est fato mollior ip̾e meo.
Cum relego scͥpsisse pudet qr płima t̾no
Me quoq qui feci iudice digna li u
Non cam̃ emendo labor hic ꝙͣ scb̾e maiqr est
Mens q pati dur̃ sustinet eg᷑ uichil
Scł incipias lima mordaciꝰ uti
Et subuidiciũ singula u̾ba uocẽ
Forquet enim fortuna par̃ nͥ licꝰ ĩ ebrũ
ꝯ flucit et frondes alpib addat achos.
Parcendũ ÷ ammo mi sabile uuluꝰ hñti.
Subducunt ou̾i colla ꝑusta boues
At puto fructꝰ adest iustissima cã laboꝵ
⁊ sata cum multo fenore reddat ager

Expanded text:
cernis ut ignavum corrumpant otia corpus, cernis ut ignavum corrumpant otia corpus, ut capiant vitium, ni moveantur, aquae, et mihi siquis erat ducendi carminis usus, deficit estque minor factus inerte situhaec quoque, quae legitis, siquid mihi. Maxime, credis, scribimus invita vixque coacta manu. non libet in talis animum contendere curas, nec venit ad duros Musa vocata Getas. ut tamen ipse vides, luctor deducere versum: sed non fit fato mollior ille meo. cum relego, scripsisse pudet, quia plurima cerno me quoque, qui feci, iudice digna lini. nec tamen emendo, labor hic quam scribere maior. mensque pati durum sustinet aegra nihil, scilicet incipiam lima mordacius uti, et sub iudicium singula verba vocem? torquet enim fortuna parum, nisi Lixus in Hebrum confluat, et frondes Alpibus addat Atho ? parcendum est animo miserabile vulnus habenti. subducunt oneri colla perusta boves. at, puto, fructus adest, iustissima causa laborum, et sata cum multo faenore reddit ager?
Abbreviated transcription (Latin):
Quas fug̾em docuit quas seq̃rer ue uias
defendere meum carmuna nulia capo̾.
Illum furciue iuuere cupidinis artes.
Q ͣ s a me uellem non didiciss. amans.
ue domum rediit non hiis moriem ĩ aruis
pͥstit̾it lesi si graiis ira dei
Duriꝰ est gͦ nr̃m fidissima comux
Illo quod subiit esone natꝰ opꝰ.
Eeimoq qͣm inuenẽ disceilens urbe reliqͥ
Credibile est nostris insemusse malis
Oego dii faciant talem te cern̾e possem
Cara q mutatis os cula fr̾e comis
Amplestiq meis corpꝰ non pingne la t̾tis
Et gratile hoc fecit dr̃e cura mei
Et narrare meos flenti flens tp̃e la boies
Khura q cesarib cum coniuge cesare digna
Dus ueris memori debita fre mami
Menonis hanc nob̾ lemto pͥncipe m̾r.
Q in pͥmũ roseo ꝓuocet ore diem.
llit tiuis qͦndam non ultimꝰ int̾ amicos
uͭ sua scͥpta legas maxime naso rogãt
Inquib ingeniũ desiste inqͥtere nr̃m
Nescis exilii ne uideare mei

Expanded text:
quas fugerem docuit quas sequererque vias. quas fugerem docuit quas sequererque vias. no: defendere meum numina nulla caput, illum furtivae iuvere Cupidinis artes; quas a me vellem non didicisset Amor. ille domum rediit : nos his moriemur in arvis, perstiterit laesi si gravis ira dei. durius est igitur nostrum, fidissima coniunx, illo, quod subiit Aesone natus, opus. te quoque, quam iuvenem discedens urbe reliqui, credibile est nostris insenuisse malis, o, ego di faciant talem te cernere possim, caraque mutatis oscula ferre comis, amplectique meis corpus non pingue lacertis, et gracile hoc fecit dicere cura mei, ‘et narrare meos flenti flens ipse labores, turaque Caesaribus cum coniuge Caesare digna, dis veris, memori debita ferre manu! Memnonis hanc utinam lenito principe mater quam primum roseo provocet ore diem!’ Ille tuos quondam non ultimus inter amicos, ut sua verba legas. Maxime, Naso rogat, in quibus ingenium desiste requirere nostrum, nescius exilii ne videare mei.
Abbreviated transcription (Latin):
Non intermnissis cursib ibit equs.
Firma sit illa licet soluet̾ ĩ equore nauis
Q ͤ numqͣm liquidis sicta carebit aquis.
Me qͦ debilitat series inmensa la boꝵ
Ante meum tempꝰ cogit ⁊ ẽẽ senem
Oua corpꝰ alunt animꝰ qͦ pascit᷑ illis
In modicus contͣ carpit utr̃q dolor
Aspice in has ꝑtes ꝙ uen̾it esone nat
Qͣm laudem a sera post̾itate ferat.
At labor illius nostro le uiorq minorqe
Si modo non uer nomina pͥmunt
I lle est in pontũ pͥlia imitante ꝓfectꝰ
Qͥ uix tessalie fine tunendꝰ erat.
Cesaris ira mͥ notuit ꝙ̃ soł ab ortu
Solis ad ocasus utraq t̾ra timet
Iunctior emonia est ponto qͣm roma sit yftͤ
Et breuiuis qͣ nos ille ꝑegit iter
I ll ⁊ hũit pͥmos comites telluris achine
At nostram cuntti deseruere fugam.
Nos fragili cinba uastum sulcauimꝰ eqͦr
Qe tulit esonidem firma carina fuĩt
Nec mͥ iyfis erat rector nec aminstore natꝰ.

Expanded text:
non intermissis cursibus ibit equus, non intermissis cursibus ibit equus, firma sit illa licet, solvetur in aequore navis, quae numquam liquidis sicca carebit aquis. me quoque debilitat series inmensa malorum, ante meum tempus cogit et esse senem, otia corpus alunt, animus quoque pascitur illis: immodicus contra carpit utrumque labor, aspice, in has partis quod venerit Aesone natus, quam laudem a sera posteritate ferat. at labor illius nostro leviorque minorque est, si modo non verum nomina magna premunt, ille est in Pontum Pelia mittente profectus, qui vix Thessaliae fine timendus erat. Caesaris ira mihi nocuit, quem solis ab ortu solis ad occasus utraque terra tremit. iunctior Haemonia est Ponto, quam Roma, Sinistro, et brevius, quam nos, ille peregit iter. ille habuit comites primos telluris Achivae : at nostram cuncti destituere fugam. nos fragili ligno vastum sulcavimus aequor: quae tulit Aesoniden, densa carina fuit. nec mihi Tiphys erat rector, nec Agenore natus
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ d referam uet̾es romane gentis a pud qͦs
Etulib tellus ultima tybur erat.
ꝑ sequar ut cunstos milli dat᷑ omib eiꝰ.
Tam ꝓcul a patͥa horridior ue locꝰ.
Q ͦ magis agnoscat sapĩa nr̃a dolenti
Qe facit ex dictis non ita multa tuis.
Nec iuet admora ꝑditꝰ eger ope.
Nec loquor ħ cuuia sit maior sapĩa nob̃.
S sum qm modico notior ip̃e michi.
G tam̃ hoc ita sit munꝰ tua gͣnde uoluptas
Ad me ꝑueint tonsulint q boni
Am mͥ det̾ior canis asꝑgit᷑ etas .
Iamq meos uultꝰ ruga semilis arat
Iam uigor ⁊ quasso languent ĩ corꝑe uires.
Anpcietas animi continuus q labor
Nam mea ꝑ longos si qͥs male dig̾et annos
Crede mͥ pilio nestore maior ero
Sernis ut induris ⁊ ꝙͣ boue firmiꝰ aruis
Fortia tauroꝵ corꝑa frangit opꝰ
Mo d mumꝙͣ uacuo solita ÷ cessare nouali
Frustibz assidius lassa senescit humus
Oocidet ad cirti si quis c̾tamina semꝑ

Expanded text:
quid referam veteres Romanae gentis, apud quos quid referam veteres Romanae gentis, apud quos exulibus tellus ultima Tibur erat? persequar ut cunctos, nulli datus omnibus aevis tam procul a patria est horridiorve locus. quo magis ignoscat sapientia vestra dolenti: quae facit ex dictis, non ita multa, tuis.neu iuver admota perditus aeger ope. nec loquor haec, quia sit maior prudentia nobis, sed sum quam medico notior ipse mihi. ut tamen hoc ita sit, munus tua grande voluntas ad me pervenit consuliturque boni. Iam mihi deterior canis aspergitur aetas, iamque meos vultus ruga senilis arat . iam vigor et quasso languent in corpore vires, usa est, anxietas animi continuusque labor. nam mea per longos siquis mala digerat annos, crede mihi, Pylio Nestore maior ero. cernis ut in duris—et quid bove firmius?—arvis fortia taurorum corpora frangat opus. quae numquam vacuo solita est cessare novali, fructibus assiduis lassa senescit humus. occidet, ad Circi siquis certamina semper
Abbreviated transcription (Latin):
U icino qi metu t̾ret utr̃q latꝰ.
Al t̾a bistonias pars est sensura sagitas
A l̾t̾a sarmatita spicula missa manu
Inunc et uet̾m nob̾ exempla iuroꝵ.
Qͥ forti casũ taente tulere refer
Et graue magnanimi robur mirare rutulli
Non ułi reditus condicõe dati
S mirna uirum tenuit non pontꝰ ⁊ hostica teltꝰ
Pene minꝰ nullo sinirna petenda loco
Non doluit pr̃ia cinitꝰ ꝓcul ẽẽ synopes
egit enim sedes actica t̾ra tuas.
Arma ne oclides qui ꝑsica contudit armis
Argolica pͥmam sensit ĩ urbe fugam.
Pulsus aristides patͥa la cedemona fugit
Int̾ quas dubium qͥ pͥor ess: erat
Cete puer facta pat᷑clus oponta reliquit
Bhessalicam qi a duit hospes a chilles humu̾
Exil ab emonida pirenida cessit ad undã.
M duce trabs cholca sacͣ cucurrit aqͣ.
Li quit agenorides si doma menia cadmꝰ.
Poueret ut muros ĩ meliore loco
Ueuit ad ad rastum tydeus celidone fugatꝰ.
Et teucrum uen̾i sac recepit humꝰ

Expanded text:
s, vicinoque metu terret utrumque latus, s, vicinoque metu terret utrumque latus, altera Bistonias pars est sensura sarisas, altera Sarmatica spicula missa manu. i nunc et veterum nobis exempla virorum qui forti casum mente tulere refer, et grave magnanimi robur mirare Rutili non usi reditus condicione dati. Smyrna virum tenuit, non Pontus et hostica tellus, paene minus nullo Smyrna petenda loco. non doluit patria cynicus procul esse Sinopeus, legit enim sedes, Attica terra, tuas. arma Neoclides qui Persica contudit armis, Argolica primam sensit in urbe fugam, pulsus Aristides patria Lacedaemona fugit, inter quas dubium, quae prior esset, erat. caede puer facta Patroclus Opunta reliquit, Thessalicamque adiit hospes Achillis humum. exul ab Haemonia Pirenida cessit ad undam, quo duce trabs Colcha sacra cucurrit aqua. liquit Agenorides Sidonia moenia Cadmus, poneret ut muros in meliore loco. venit ad Adrastum Tydeus Calydone fugatus, et Teucrum Veneri grata recepit humus.
Abbreviated transcription (Latin):
Fumum de pr̃us posse uid̾e focis
Nescio qͣ natale solum dulcedm̃e cunsros
Ducit ⁊ mmmemores non sint ẽẽ sui .
Qͥ d melius roma est si cico ꝙͥ frigore peiꝰ.
Huc tam̃ ex illa barbarꝰ sti e fugit
Bum bñ sint clause cauea pandione nate¬
s rcitur ĩ siluas queq redire suas.
Assuetos tauri saltus assueta leones
Non fitas illos impedit antͣ petunt
Fom̃tis sꝑas ced̾e posse tuis
Effice uos ip̃i ne tam mͥ sitis amandi
T alibz ut leuuis sit cariisse malum
Et puto qai fueram genitꝰ tellure carenti
In tamen humano contigit esse loco
Orbis in extremis iaceo desertus harenis.
Fert ubi ꝑpetuas obrura t̾ra niues
Non ager hic pomum non dulces educat h̃bas
Non salices ripa robora monte uirent
Neue fretum laudes t̾ra magis eqͦra semꝑ¬
U entoy rabie solib oiba timent
Qo cumq aspicies campi custode carentes
Uasta q que nemo uendicet arua iacent
Hostis a dest dexͣ leua q a ꝑte timendꝰ¬

Expanded text:
fumum de patriis posse videre focis. fumum de patriis posse videre focis. nescio qua natale solum dulcedine cunctos ducit et inmemores non sinit esse sui. quid melius Roma? Scythico quid frigore peius? huc tamen ex illa barbarus urbe fugit, cum bene sit clausae cavea Pandione natae, nititur in silvas illa redire suas. adsuetos tauri saltus, adsueta leones— nec feritas illos impedit antra petunt. fomentis speras cedere posse tuis. effice vos ipsi ne tam mihi sitis amandi, talibus ut levius sit caruisse malum, at, puto, qua genitus fueram, tellure carenti in tamen humano contigit esse loco. orbis in extremi iaceo desertus harenis, fert ubi perpetuas obruta terra nives. non ager hic pomum, non dulces educat uvas, non salices ripa, robora monte virent. neve fretum laudes terra magis, aequora semper ventorum rabie solibus orba tument. quocumque aspicies, campi cultore carentes vastaque, quae nemo vindicat, arva iacent. hostis adest dextra laevaque a parte timendu
Abbreviated transcription (Latin):
Et iam deficiens sic ad tua u̾ba reuixi
Tsolet ifuso uina redire mero
Non tam̃ ex buit tantas facundia uires
S mea sint dictis pestora sana tius
Hempore ducet᷑ longo forcasse ci cattͥx
Hoirent admotas uuln̾a cͥda manus
Non est in medico semꝑ releuet᷑ ũ eg̾
Int̾dum docta plus ualz arce malum
Cernis ut e molli sanguis pulmone renuit᷑
Adstigias c̾to bmite ducit aquas
Afferat ip̃e licet sacͣs epidariꝰ hbas
Sanabit nll̾a uisln̾a coidis ope.
Boll̾e nodosam nescit medicina poda gͣm
Nec foridatis auxiliat᷑ aqͥs
Cura qͦ int̾dum nulla mẽdicabił arte
Aut ut sit longa ÷ extenuenda mora
Cum bñ firmart̃ aĩm p̾cepta iacentem
Sump̾ta q funt nob̃ pectoris arma tui¬
E ursus amor pũe racione ualentior om̃i
Q tua fecer̃t scͥpta retexit opꝰ
Siue pium uis hoc sen uis muliebre uocari
Con fiteor misero molle cor esse michi
Non dubia est ytaci pudencia si tam̃ optat

Expanded text:
et iam deficiens sic ad tua verba revixi, et iam deficiens sic ad tua verba revixi, ut solet infuso vena redire mero. non tamen exhibuit tantas facundia vires, ut mea sint dictis pectora sana tuis. erabit erit. tempore ducetur longo fortasse cicatrix : horrent admotas vulnera cruda manus. non est in medico semper relevetur ut aeger: interdum docta plus valet arte malum, cernis ut e molli sanguis pulmone remissus ad Stygias certo limite ducat aquas, afferat ipse licet sacras Epidaurius herbas, sanabit nulla vulnera cordis ope. tollere nodosam nescit medicina podagram, nec formidatis auxiliatur aquis. cura quoque interdum nulla medicabilis arte est— aut, ut sit, longa est extenuanda mora. cum bene firmarunt animum praecepta iacentem, sumptaque sunt nobis pectoris arma tui, rursus amor patriae ratione valentior omni, quod tua fecerunt scripta, retexit opus. sive pium vis hoc sive hoc muliebre vocari, confiteor misero molle cor esse mihi. non dubia est Ithaci prudentia, sed tamen optat
Abbreviated transcription (Latin):
Ille ego de ur̃a cui data nupta domo est
Hanc ꝓbat ⁊ pͥmo dilectam semꝑ ab euo
Est int̾ comites marcia censa suas
In q suis bũt mat̾tera cesaris ante
Qͣ rum iudicio si qua ꝓbata ꝓba est
I p̃a sua fama melior laudantib istis
Claudia duuna non eguiss ope
Nos quoz pͥt̾itos sine la be ꝑegimꝰ ã nos
S: de me ut sileam conuĩx mea sarcina nr̃a ÷
Non fdtes hanc salua dissimulare fide
E fugit ħ ad uos nr̃as ͤ amplectit᷑ aras
Iure uenit cultos ad sibi quisq dos
Elens q rogat p̾cib lemto cestire ur̃is
usta sui fiant ne ꝓpiora iuri
anc tͥ naso tuns mutit ruffine salm
q ͥ miser est nulli si suus ẽe potest
Leddita confuse nuꝑ solatia menti
uxilium nr̃is spem q tulere malis
S̾q machaoniis peanti artib heros
L enito medicam uulnere sen sit opẽ
Sic ego mente iatens ⁊ a c̾bo fautiꝰ istu
Amonito cepi forcior esse tuo.

Expanded text:
ille ego de vestra cui data nupta domo est. ille ego de vestra cui data nupta domo est. hanc probat et primo dilectam semper ab aevo est inter comites Marcia censa suas, inque suis habuit matertera Caesaris ante: quarum iudicio siqua probata, proba est. ipsa sua melior fama, laudantibus istis, Claudia divina non eguisset ope. nos quoque praeteritos sine labe peregimus annos: sed de me ut sileam, coniunx mea sarcina vestra est: non potes hanc salva dissimulare fide, confugit haec ad vos, vestras amplectitur aras —iure venit cultos ad sibi quisque deos— flensque rogat, precibus lenito Caesare vestris, busta sui fiant ut propiora viri. Hanc tibi Naso tuus mittit, Rufine, salutem, qui miser est, ulli si suus esse potest. reddita confusae nuper solacia menti auxilium nostris spemque tulere malis, utque Machaoniis Poeantius artibus heros lenito medicam vulnere sensit opem, sic ego mente iacens et acerbo saucius ictu admonitu coepi fortior esse tuo,
Abbreviated transcription (Latin):
Terreat et manes sarmatis umbͣ meos.
Ces aris ħ amnũ poterant audita mouere
Uox p̾cor augustas ꝓ me tua molliat aures
Auxilio trepidis que sol⁊ ẽẽ reis.
Assueta q tͥ docte dulcedine lingue
E quandi suꝑis pectora flecte uiri
Non tͥ tħemedon crudꝰ q rogabit areus
Qͥ q suis homĩes pabula fecit eqͥs
S piger ad penas pͥnceps ad p̾mia uelox
Qͥ qr dolet quotiens cogit᷑ eẽ fox
Qͥ uincit semꝑ uictis ut ꝑc̾e possit
El ausit et et̾na cuuca bella sera
Multa metu cohb⁊ pena s pauca coh̃cet
Et Iacit muita sulminia rara manu
G tam placidas missus orator ad aures
T ppior pũe sit fuga nr̃a roga¬
lle ego sum qui te colui q̃ festa solebant
nt̾ conuiuas mensa uidere tuos
ne ego qui dixi ur̃os ymeneon ad ignes
E t cecnu fausto carmina digna thoro
Suuis te solitum memini laudare libellos
Exteptis dño que nocuere suo
Cur tua non numqͣ mininti scͥpta legebas

Expanded text:
terreat et Manes Sarmatis umbra meos. terreat et Manes Sarmatis umbra meos. Caesaris haec animum poterant audita movere, vox, precor, Augustas pro me tua molliat aures, auxilio trepidis quae solet esse reis, adsuetaque tibi doctae dulcedine linguae aequandi superis pectora flecte viri. non tibi Theromedon crudusque rogabitur Atreus, quique suis homines pabula fecit equis, sed piger ad poenas princeps, ad praemia velox, quique dolet, quotiens cogitur esse ferox, qui vicit semper, victis ut parcere posset, clausit et aeterna civica bella sera, multa metu poenae, poena qui pauca coercet, et iacit invita fulmina rara manu. ergo tam placidas orator missus ad aures, ut propior patriae sit fuga nostra rogalle ego sum, qui te colui, quem festa solebat inter convivas mensa videre tuos: ille ego, qui duxi vestros Hymenaeon ad ignes, et cecini fausto carmina digna toro, cuius te solitum memini laudare libellos, exceptis domino qui nocuere suo, cui tua nonnumquam miranti scripta legebas:
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ dq alie gentes uͥ frigore conftitit yster
Dura meant cesi t̾ͥga ꝑ amnis eqͦ
Maxima ꝑs hominũ nec te pulch̾rima curat
Roma nec ausonĩ misitis arma timet
Dant illis aĩos arcus plene q pharetre
Ira uiri mitis net me misiss ĩ istam
Si fatis h illi nota fuiss humꝰ.
F me nͦ q̃mꝙͣ romanũ gaud ab hoste
Noluit ut pot̾at minimo me ꝑde nutu
N il opꝰ est seius ĩ mea fata getis
ꝙ dui sub eo est sic sit sub cesare t̾ia
q manus huiꝰ tradita gentis eant¬
t tu tam tam placido ꝙͣ nos qͦ sensimꝰ illũ
udice ꝓ lacͥmis ora resolue meis.
on pete qd̾ bñ sit s uti male tuciꝰ ut ꝙ
xilium seuo distet ab hoste meũ
Non admat stͥsto squalidꝰ ense getes
Demq si moriar subeam pacaciꝰ aruũ
Ossa nec a sitica nr̃a pͥmant̾ humo
Nec male compositos ut scłi exule digñ ÷
Bistonii cuies ungula pulset eqͥ
Et ne si suꝑest ali qͥs post fun̾a senfus

Expanded text:
quaeque aliae gentes, ubi frigore constitit Hister, quaeque aliae gentes, ubi frigore constitit Hister, dura meant celeri terga per amnis equo. maxima pars hominum nec te, pulcherrima, curat, Roma, nec Ausonii militis arma timet, dant illis animos arcus plenaeque pharetrae ira viri initis non me misisset in istam, si satis haec illi nota fuisset humus. nec me nec quemquam Romanum gaudet ab hoste,noluit, ut poterat, minimo me perdere nutu. nil opus est ullis in mea fata Getis,uit sub eo, sic sit sub Caesare terra, perque manus huius tradita gentis eat. at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illum iudice pro lacrimis ora resolve meis. non petito ut bene sit, sed uti male tutius, utque exilium saevo distet ab hoste meum, non adimat stricto squalidus ense Getes: denique, si moriar, subeam pacatius arvum, ossa nec a Scythica nostra premantur humo, nec male compositos, ut scilicet exule dignum, Bistonii cineres ungula pulset equi, et ne, si superest aliquis post funera sensus,
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe p̾cor mortẽ mortẽ qͦ dep̾cor idenz
Ne mea sarmaticũ contegat ossa solũ
Cum subit augusti que fit clemtia c̾do
Mollia naufragiis lutora posse dari.
Sum uideo ꝙͣ sint mea fata tenatia fungor
&pes q leuis magno uitta timnore cadit
P tam̃ ult̾ius quiꝙͣ spero ue p̾cor ue.
Quam male mutato posse carere loco.
Aut hoc aut nich ÷ ꝓ me temp̾tare modeste
Gr̃a qͣm saluo nr̃a pudoie queat.
Suscipe romane facundia macĩe lingue
Difficił cãe mute patͦtinium.¬
Est mala confiteor s. te bona fi et agñte
L enia ꝓmissa fac modo u̾ba fuga
Nescit enim cesar gͣ uis d̾s omnia norit
Ultimꝰ hic qua sit condicõne lotus
Magna tenent illud numen molimina rer̃
Best celesti pettore cura minor.
Nec uacat in qͣ sint positi regione tharaite
Querere finitimo uix loca nota gete¬
Q ut quid sauromate faciant quid iabiges acͤs
Fulta q horestee taurica t̾ra deẽ.

Expanded text:
saepe precor mortem, mortem quoque deprecor idem, saepe precor mortem, mortem quoque deprecor idem, ne mea Sarmaticum contegat ossa solum, cum subit Augusti quae sit clementia, credo mollia naufragiis litora posse dari. cum video quam sint mea fata tenacia, frangor, spesque levis magno victa timore cadit, nec tamen ulterius quicquam sperove precorve, quam male mutato posse carere loco. aut hoc, aut nihil est, pro me temptare modeste gratia quod salvo vestra pudore queat. suscipe, Romanae facundia, Maxime, linguae, difficilis causae inite patrocinium.est mala, confiteor, sed te bona fiet agente, lenia pro misera fac modo verba fuga. nescit enim Caesar, quamvis deus omnia norit, ultimus hic qua sit condicione locus, magna tenent illud numen molimina rerum: haec est caelesti pectore cura minor. nec vacat, in qua sint positi regione Tomitae, quaerere, finitimo vix loca nota Getae, aut quid Sauromatae faciant, quid Iazyges acres cultaque Oresteae Taurica terra deae,
Abbreviated transcription (Latin):
Ille ego sum frustra qͥ lapis eẽ uelim
pã medusa oculis ueniat obuia nr̃is
A mittet uires ip̾a medusa suas.
Uiuimꝰ ut numꝙͣ sensu careamꝰ amaro
U gramor longa sit mea pena mora
S in consumptum tyci semiꝑ q recrescens
Non ꝑitut possit sepe pire iecur
At pito cum requies medicunia q publica c̃e
Qompñ adest solitis nox uenit oiba catẽs
Sompnia me t̾rent t̾ios imuitancia cas.
Et uigilent sensꝰ i mea dãpna mei.
At ego sarmaticas uideor imitare sagitras
Auo dare captiuas ad fa uincla manꝰ
Aut uͥ decipior melioris ymagine som piu
Aspicio pecde cesta relicta meẽ
Et mõdo uob̾cum quos sum uen̾ atꝰ amici
Et moto cum cara conuige multa loquor
S ubi ꝑcep̾ta est br̃is ⁊ non u̾a uoluptas
Peior ab amonitu sit statꝰ ip̃e boni
Siue dies gͥ capd̾ hoc misabile tͥnit
Siue prunosi uoctis agunt᷑ eqͥ
Sͦ mea ꝑpetus liq̃scunt p̾tora cĩs
Ignib admotis ut noua cera sol p̃

Expanded text:
ille ego sum, frustra qui lapis esse velim. ille ego sum, frustra qui lapis esse velim. ipsa Medusa oculis veniat licet obvia nostris, amittet vires ipsa Medusa suas. vivimus ut numquam sensu careamus amaro, et gravior longa fit mea poena mora. sic inconsumptum Tityi semperque renascens non perit, ut possit saepe perire, iecur. at, puto, cum requies medicinaque publica curae somnus adest, solitis nox venit orba malis, somnia me terrent veros imitantia casus, et vigilant sensus in mea damna mei. aut ego Sarmaticas videor vitare sagittas, aut dare captivas ad fera vincla manus, aut ubi decipior melioris imagine somni, aspicio patriae tecta relicta meae. et modo vobiscum, quos sum veneratus, amici, et modo cum cara coniuge multa loquor. sic ubi percepta est brevis et non vera voluptas, peior ab admonitu fit status iste boni. sive dies igitur caput hoc miserabile cernit, sive pruinosi Noctis aguntur equi, sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis, ignibus admotis ut nova cera solet,
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ cum me pena dignũ gͣuitate fuisse
Confitear. possum uix grauiora pati
Hostib in mediis int̾ q ꝑicula u̾sor
Tamꝙͣ cum patͥa pax sit adempta mͥ
Qͥ mortis seue genimẽt ut uuln̾e penas
Omnia uiꝑeo spicula felle linunt
Hiis eques instructus ꝑt̾rita menia lustrat
More lupi clausas cͥcueuntis oues
At semel intenters neruo leuis arcꝰ eqͥno
Uincula semꝑ hñs irresoluta manet
Testa rigent fixis ueluti uallata sagitis
Portaq iux firma submouet arma sera
Adde loci faciem nec fronde nec arbore testi
Et qd̾ miers yeni continuat᷑ yenis
Hic me pugnantẽ cum frigore cum ꝙ sagittis
Cumq meo quarta fatigat yemps
Fine carent lacͥme nͥ cum stupor obstrat ill̾
Et similis morti pectora torpor h̃t
Felicem mobem qͣmuis tot fu n̾a uidit
Q posuit sensum saxea facta mali
Uos q felices quaꝵ clamancia frẽm
Cortice uelauit ppl̾t ora nouo
Iue ego sum lignũ qͥ non admittor ĩ ullũ

Expanded text:
 cum me poena dignum graviore fuisse confitear, possum vix graviora pati. hostibus in mediis interque pericula versor, tamquam cum patria pax sit adempta mihi: qui, mortis saevo geminent ut vulnere causas, omnia vipereo spicula felle linunt. his eques instructus perterrita moenia lustrat more lupi clausas circumeuntis oves: et semel intentus nervo levis arcus equino vincula semper habens inresoluta manet. tecta rigent fixis veluti velata sagittis, portaque vix firma summovet arma sera. adde loci faciem nec fronde nec arbore tecti, et quod iners hiemi continuatur hiems. hic me pugnantem cum frigore cumque sagittis eumque meo fato quarta fatigat hiems, fine carent lacrimae, nisi cum stupor obstitit illis: et similis morti pectora torpor habet, felicem Nioben, quamvis tot funera vidit, quae posuit sensum saxea facta malis! vos quoque felices, quarum clamantia fratrem cortice velavit populus ora novo! ille ego sum, lignum qui non admittar in ullum:
Abbreviated transcription (Latin):
Sic mea ꝑpetuos curar̃ pectora mors
F me quib nullo conficiant᷑ hnt
Nec pͥus hũ mentem stanuli qͣ uita relinq̃t
Qͥ q dolet citiꝰ qͣm dolor ip̃e cadet
H mͣ si suꝑi quoꝵ sumꝰ omnia c̾dant
Forsiran exigua dignꝰ hẽbor ope
nq locum sitico uacuo mutabor ab arcu
lus isto duri si p̾cer oris ero
axinie cu tanti mensuram nõis imples
Et geminas amini nobilitate genus
Qͥ nasci ut posses q̃muis cecid̾e trecenti
Non om̃es fabios abstulit umna dies
Foisitan ħ̃ a quo mutat᷑ epła queris
Qͥ sq loquar tecum c̾cior ẽẽ uelis
S michi quid faciam uereor si nomĩe lefto
Durꝰ ⁊ adu̾sa cerͥa fronte legas

Expanded text:
sic mea perpetuos curarum pectora morsus, sic mea perpetuos curarum pectora morsus, fine quibus nullo conficiantur, habent. nec prius hi mentem stimuli quam vita relinquet, quique dolet, citius quam dolor ipse, cadet. hoc mihi si superi, quorum sumus omnia, credent, forsitan exigua dignus habebor ope, inque locum Scythico vacuum mutabor ab arcu. plus isto, duri, si precer, oris ero.’ Maxime, qui tanti mensuram nominis imples, et geminas animi nobilitate genus, qui nasci ut posses, quamvis cecidere trecenti, non omnes Fabios abstulit una dies, forsitan haec a quo mittatur epistula quaeras, quisque loquar tecum, certior esse velis, ei mihi, quid faciam? vereor ne nomine lecto durus et aversa cetera mente legas.
Abbreviated transcription (Latin):
Anob̾ ip̃m nolle putate toli.
Uidi ego laingere nom̃ molasse fatentẽ
Y sidis. ysiacos ante sedere focos
Alter ob hinc similem pͥuatꝰ lumine culpã
Elamabat se m̾uisse uia
Ralia selestes fieri pͥconia gaudent
O sua quid ualeant nimina teste ꝓbẽt
Sepe leuant penas erepta q lumina redoũt
Cum bene pct̾i penituisse uident
Penitet o si quid misoꝵ cditur ulli
Pentret ⁊ facto torqueor ip̃e meo
Cumq sit exilium magis est mͥ culpa doloris
Est q pati penam ꝙͣ m̾uisse minꝰ
G̾iichi dii faueant quib est mamfestior ip̃e
Pena potest demi culpa ꝑhennis erit
Mors facies c̾te ne sim cun ueu̾it exul
Ne non pectarim mors qͦ non faciet
Nongͥ mir̃ ẽ si mens mea tabida fc̾a
De niue manantis more liq̃scit aq̃.
E sur ut occiclia iuiolata teredine nauis
E quorei scopulos ut cauat unda salis
Rodit᷑ut scabra positũ rubigine fyum
Conditꝰ ut tinee carpit᷑ ore libef

Expanded text:
a nobis ipsum nolle putate coli. a nobis ipsum nolle putate coli. vidi ego linigerae numen violasse fatentem Isidis Isiacos ante sedere focos, alter, ob huic similem privatus lumine culpam, clamabat media se meruisse via. talia caelestes fieri praeconia gaudent, ut sua quid valeant numina teste probent. saepe levant poenas ereptaque lumina reddunt, eum bene peccati paenituisse vident. paenitet, o! si quid miserorum creditur ulli, paenitet, et facto torqueor ipse meo. cumque sit exilium, magis est mihi culpa dolori; estque pati poenam, quam meruisse, minus, ut mihi di faveant, quibus est manifestior ipse, poena potest demi, culpa perennis erit. mors faciet certe, ne sim, cum venerit, exul: ut non peccarim mors quoque non faciet, non igitur mirum, si mens mea tabida facta de nive manantis more liquescit aquae, estur ut occulta vitiata teredine navis, aequorei scopulos ut cavat unda salis, roditur ut scabra positum robigine ferrum conditus ut tineae carpitur ore liber,
Abbreviated transcription (Latin):
Nou me nominsbi furiosus confo tantis
Seua deos contͣ non tam̃ arma culi
Deniq cesareo qd̵ non desid̾at ip̃e
Non caret e nr̃is nullus honore lib̾
S i dubitas de me laudes admite deoꝵ
Et carmen dempto nomine sume meũ.
A duuat in bello pacclte ramꝰ oliue
ꝓ derit auttorem pacis hr̃e nich
Cum foret enee c̾uix subiecta ꝑenti
Dicit᷑ ip̃a uiro flãma declisse uiam
Fert lib eneaden et non iter omne patebit
At pũe pat̾ hic ip̃ius ille fuit.¬
Qo d quis ita andax ut limite cogat abire
I actantem pharia tinula sistra manu
Añ d̾ni nirẽm corni tibicen adunco
Dum canit exigne quis stipis era neget
Stimꝰ ab imꝑio fieri nil tale diane.
Uñ taĩ uinat uaticinator hĩt.
Ip̃a monent aĩos suꝑoꝵ numĩa nr̃os.
Turce nes est tali credulitate capi
En ego ꝓ sistro frigii f foramina buxi
Gentis nilee nonuna magna fero.
Uaticinor moneo q locum date sacͣ fenti

Expanded text:
nec me nominibus furiosus confero tantis: nec me nominibus furiosus confero tantis: saeva deos contra non tamen arma tuli. denique Caesareo, quod non desiderat ipse, non caret e nostris ullus honore liber, si dubitas de me, laudes admitte deorum, et carmen dempto nomine sume meum. adiuvat in bello pacatae ramus olivae : proderit auctorem pacis habere nihil? eum foret Aeneae cervix subiecta parenti, dicitur ipsa viro flamma dedisse viam: fert liber Aeneaden, et non iter omne patebit? at patriae pater hic, ipsius ille fuit. ecquis ita est audax, ut limine cogat abire iactantem Pharia tinnula sistra manu? ante deum Matrem cornu tibicen adunco cum canit, exiguae quis stipis aera negat? scimus ab imperio fieri nil tale Dianae : unde tamen vivat, vaticinator habet, ipsa movent animos superorum numina nostros, turpe nec est tali credulitate capi. en ego pro sistro Phrygiique foramine buxi gentis Iuleae nomina sancta fero. vaticinor moneoque. locum date sacra feren
Abbreviated transcription (Latin):
Azo thomitane iam non noiꝰ in cola t̾te
Hoc łͥ de getico littore mittt opus.
uacat hospicio ꝑegͥnos brute libellos
Excipe dumq aliquo quolid abde lico
ublica non audent inter monunenta uenire
am suus hoc illis clausit auctor iter
a quociens dixi certe uil turpe docetis
te patet castis u̾sib iste locus.
on tamen accedunt s ut aspicis ip̾e latere
ub lare pͥuato tucuis ẽẽ putant.
ueris ubi hos possis nullo componere leso¬
ua freterant arces ꝑs uatat illa tͥ.
d ueniant fortasse Roges nouitate sub ĩpa
spicis qd̾cumq est dum modo non sit amor
nuenies qmiuis ñ ÷ nuserabilis index
on minꝰ hoc illo tͥste qd̵ ante dedi.
R eb idem titulo differt et epla cui sit
Lon occultato nomine musa docet.
Non uos hoc uultis s. non ꝓhib̾e potestis
Musa q ad inuitos officiosa uenit
Qͥ quid idest aduinge mͥ nil impedit ortos
Exle suatis legib urbe frui.
Qͥ d metuas ñ est antoni scͥpta legunt᷑

Expanded text:
aso Tomitanae iam non novus incola terrae hoc tibi de Getico litore mittit opus. si vacat, hospitio peregrinos. Brute, libellos excipe, dumque aliquo, quolibet abde loco. publica non audent intra monimenta venire, ne suus hoc illis clauserit auctor iter. a! quotiens dixi ‘certe nil turpe docetis: ite, patet castis versibus ille locus! non tamen accedunt, sed, ut aspicis ipse, latere sub Lare privato tutius esse putant, quaeris ubi hos possis nullo componere laesoqua steterant Artes, pars vacat illa tibi. id veniant, novitate roges fortasse sub ipsa. accipe, quodcumque est, dummodo non sit amor. invenies, quamvis non est miserabilis index, non minus hoc illo triste, quod ante dedi. rebus idem, titulo differt; et epistula cui sit non occultato nomine missa docet. nec vos hoc vultis, sed nec prohibere potestis, Musaque ad invitos officiosa venit. quicquid id est, adiunge meis. nihil impedit ortos exule servatis legibus urbe frui. quod metuas non est. Antoni scripta leguntur,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ diis inuisa sola remansit humo
H facitut uiuat fossoi qͦ compede iuinctꝰ
Lib̃a q a suꝑo crura fut᷑a putet
ꝑ facit ut uideat cum t̾ras undiq nullas
Naufragꝰ inme diis brachia Iactet aqͥs
Sepem aliꝙ̃ sollers medicoꝵ cura reliꝙͥ
Fspes huic uena deficience cadit
Sarcere dũr clausi sꝑare sal̾m
Atq aliquis pendens rcruce uota facit
E dea qͣm multos laq̃o sua colla li gantes
Non est opposita passa ꝑire nete
Me qͦ conantẽ gladio finire dolorẽ
Riguit mi̾tem. contrauit q manun
Qͥ d facis o latͥmis opꝰ ÷ non sangͥne dix̃
Sepe ꝑ has flecti pͥncipis ira solet
Q muis est gͣ m̾itis in debita nr̃is
Magna tamen spes es ĩ bonitate dei

Expanded text:
in dis invisa sola remansit humo. in dis invisa sola remansit humo. haec facit ut vivat fossor quoque compede vinctus, liberaque a ferro crura futura putet, haec facit ut, videat cum terras undique nullas, naufragus in mediis brachia iactet aquis. saepe aliquem sollers medicorum cura reliquit, nec spes huic vena deficiente cadit. carcere dicuntur clausi sperare salutem, atque aliquis pendens in cruce vota facit. haec dea quam multos laqueo sua colla ligantis non est proposita passa perire nece!’ me quoque conantem gladio finire dolorem arguit iniecta continuitque manu, que facis? lacrimis opus est, non sanguine dixit, ‘saepe per has flecti principis ira solet. quamvis est igitur meritis indebita nostris, magna tamen spes est in bonitate dei. qui
Abbreviated transcription (Latin):
Uos q quib ꝑii tunc cum mea fama sepulta ÷
cquid nt audisti nam te diu̾sa tenebat
t̾ra meos casus cortͥ tͥste fuit
Uassimiles metuas q licet gͥtĩne fateri
Oibene te noui tͥste fuisse li quet
Noncadit i mores feritas ĩ amabił istos
Nec minus a studiis dissidꝑ il la tuis
Pectora mollescunt asꝑitas q fugit
Nec quisꝙͣ fide melior complectit᷑ mias
Q sinit officiũ nulicie q labor
Certe ego cum pͥmũ potui sentire ꝙͥ eẽm
Nam fuit attonito mens mͥ nulla diu
Tecumi tunc aberant egre solacia mentis
Magna q pars animi consilii q mei
Stusta mag̾ dici ꝙͣ scelata decet
Nec bĩe nec tutũ pc̃ti q̃ sit origo
Seb̾e tractari uuln̾a nostͣ timent
Qualicumq mͦ mͥ sint ea facta rogare
Ommnis an in magnos culpa deos scelꝰ z
Spes gͥ mente pene grecine leuande
Non est ex toto nilia relicta mee
K dea cum fug̾ent sclatas nũia t̾ras

Expanded text:
vosque, quibus perii, tunc cum mea fama sepulta esvosque, quibus perii, tunc cum mea fama sepulta esEcquid, ut audisti—nam te diversa tenebat terra—meos casus, cor tibi triste fuit? dissimules metuasque licet, Graecine, fateri, si bene te novi, triste fuisse liquet. non cadit in mores feritas inamabilis istos, nec minus a studiis dissidet illa tuis.a cura est, pectora mollescunt asperitasque fugit. nec quisquam meliore fide complectitur illas, qua sinit officium militiaeque labor. certe ego cum primum potui sentire quid essem —nam fuit attoniti ‘mens mea nulla diu— tecum tunc aberant aegrae solacia mentis, magnaque pars animi consiliique meistulta magis dici quam scelerata decet. nec breve nec tutum peccati quae sit origo scribere; tractari vulnera nostra timent. qualicumque modo mihi sunt ea facta, rogare omnis an in magnos culpa deos scelus est? spes igitur menti poenae, Graecine, levandae non est ex toto nulla relicta meae. haec dea, cum fugerent sceleratas numina terras,
Abbreviated transcription (Latin):
G loua uos acuat uos ut retitata ꝓbent᷑
Karmina pieriis muigilate meclis
Q uenit ex facili satis est compon̾e nobis
Et minis intenti cã laboris ab est
Cur ego sollicita poliam mea cͣmina tura
An uerear ne non aꝓpbz illa getes
Forsitan audacter facio si glor istr̃
nt̾ in hum anos ẽẽ poera getas
Qͥ d mͥ diu̾sum fama contend̾e ĩ orbem
Q̃ m fortuna dedit roma sit ille locus¬
Hoc mea contenta ÷ infelix musa theatͦ
S ic merui magni sic uolu̾e dei.
Nec reor hinc illuc nr̃is it̾ ẽẽ libelt.
Qo boreas penna deficiente uenit
Dundrmi celo que est ꝓcul urbe qͥrini
Aspicit hyrsutos cominꝰ ursa gethas
ꝑ tantũ t̾re tot aqͣs uix cd̾e possum.
Aut uͥ chrebbanẽ indica ting̃ aqͣ
Altius ire lib si te distancia longe
Pleiadum laudent signa ꝙͥ inde fes
S neq ꝓuenio scͥptis meliorib illuc
Fama q cum dño fugit ab u̾be suo

Expanded text:
gloria vos acuat, vos, ut recitata probentur gloria vos acuat, vos, ut recitata probentur carmina, Pieriis invigilate choris, quod venit ex facili, satis est componere nobis, et nimis intenti causa laboris abest, cur ego sollicita poliam mea carmina cura? an verear ne non approbet illa Getes? forsitan audacter faciam, sed glorior inter inhumanos esse poeta Getas. quo mihi diversum fama contendere in orbem? quem fortuna dedit. Roma sit ille locushoc mea contenta est infelix Musa theatro: sic merui, magni sic voluere dei. nec reor hinc istuc nostris iter esse libellis, quo Boreas pinna deficiente venit, dividimur caelo, quaeque est procul urbe Quirini, aspicit hirsutos comminus Ursa Getas. per tantum terrae, tot aquas vix credere possum aut ubi Taprobanen Indica tinguit aqua? altius ire libet? si te distantia longe Pleiadum laudent signa, quid inde feras? sed neque pervenio scriptis mediocribus istuc, famaque cum domino fugit ab urbe suo.
Abbreviated transcription (Latin):
Dampnosa ꝑsto cond̾e sem̃ humo
S cib̾i est cupidꝰ studioy quisq suoz
Tempꝰ ⁊ assueta pon̾e ĩ arce iuuat
Saucius enitat pugnam gladiacor ⁊ idẽ
ninemor antiqui uuln̾is arma capit̃
il si bi cum pelagi dicit fore nanfgus undis
Et ducit remos qͣ modo nauit aqͣ.
Sic ego constant̾ studiũ non utile suo
⁊ repeto nollem quas coluisse deas
Qͥ d potius faciam non sum qͥ segnia ducam
Ocia mors nob̃ tempꝰ hẽt᷑ mers
Nec uiuat ĩ lucem nimio marcess̾e uino
Ies tenet mc̾tas alea blanda manꝰ
Tum dedimꝰ sompno tempꝰ qͣs postulat hoͣs
Mͥ ponam uigilans temꝑa longa modo
Moris anoblitꝰ patrii contend̾e discam
Carmaticos artꝰ. ⁊ tͣhar arte loci
Hoc qͦr me studium ꝓhibent assum̾e ures
Mensq mag̾ gͣcili corꝑe nr̃a ualet
Cum bñ q̃sieris quid agam mag̃ utile nil est
Artib hiis q̃ ml utiliratis hñt
Conseqnor ex ilus casus obliuia nr̃i .
Hanc messem satis est simea reddat humꝰ

Expanded text:
nosa persto condere semen humo? scilicet est cupidus studiorum quisque suorum, tempus et adsueta ponere in arte iuvat, saucius eiurat pugnam gladiator, et idem inmemor antiqui vulneris arma capit, nil sibi cum pelagi dicit fore naufragus undis, et ducit remos qua modo navit aqua. sic ego constanter studium non utile servo, et repeto, nollem quas coluisse, deas. quid potius faciam? non sum, qui segnia ducam otia : mors nobis tempus habetur iners. nec iuvat in lucem nimio marcescere vino, nec tenet incertas alea blanda manus, cum dedimus somno quas corpus postulat horas, quo ponam vigilans tempora longa modo? moris an oblitus patrii contendere discam Sarmaticos arcus, et trahar arte loci? hoc quoque me studium prohibent adsumere vires, mensque magis gracili corpore nostra valet, cum bene quaesieris quid agam, magis utile nil est artibus his, quae nil utilitatis habent. consequor ex illis casus oblivia nostri; hanc messem satis est si mea reddit humus,
Abbreviated transcription (Latin):
S fuit in fatis hoc qͦ credo meis
Non mag̾ officiũ Sengͣ domꝰ alt̾a nr̃m
Q q tua ÷ pietas ut te non extolat ip̃m
Qͥ d ꝙ ut e m̾itis refenda ẽ gr̃a semꝑ
Sic est fortune ꝓm̾uisse mee
Q si ꝑmitas nob̾ suadere ꝙ optas
S des qͣm reddas plura p̾care deos
Id ꝙ facis qntum q licet meminisse solebã.
Officii cã płib esse dati
Qͦ libet mnuim̾o me messalme repone
Sim modo non nr̃e ꝑs aliena domus
Et mala nasonem qm m̾uisse uidet᷑
non ferre doles at m̾uisse dole
tibi dilect̾o missam nasone salm
accipe ꝑs aĩe magna seuere mee
Neue rogas quid agam si ꝑseqͣr oĩa flebis
Sũma saitis nr̃i sit tͥ nota mali
Uuuimꝰ assidue exꝑtes pacis ĩ armis
Dura pharetrato bella mouente geta
De q tot ex pulsus sum ĩ exule sol̾
Tuta nec inuideo cet̾a t᷑ba latet.
Q̾ qe magis nr̃os uenia dignare li bellos

Expanded text:
sed fuit in fatis hoc quoque, credo, meis. sed fuit in fatis hoc quoque, credo, meis. nec tamen officium sensit domus altera nostrum quaeque tua est pietas, ut te quod, ut emeritis referenda est gratia semper, sic est fortunae promeruisse tuae? quod si permittis nobis suadere quid optes, ut des quam reddas plura precare deos. idque facis, quantumque licet meminisse, solebas officii causae pluribus esse datis. quo libet in numero me, Messaline, repone, sim modo pars vestrae non aliena domus : et mala Nasonem, quoniam meruisse videtur, si non ferre doles, at meruisse dole. A tibi dilecto missam Nasone salutem accipe, pars animae magna, Severe, meae. neve roga quid agam. si persequar omnia, flebis; summa satis nostri si tibi nota mali. vivimus assiduis expertes pacis in armis, dura pharetrato bella movente Geta. deque tot expulsis sum miles in exule solus : tuta, neque invideo, cetera turba latet, quoque magis nostros venia di
Abbreviated transcription (Latin):
ec cuus est genitor nos inficiatꝰ amicos
Hortator studii causa q fax q mei.
C̃in nos ⁊ latͥmas supp̾mũ ĩ fuu̾e muꝰ.
Et declimꝰ medio scͥpta canenda foro
Adde quid ÷ frat̾ canto mͥ inuctꝰ amoie
Q ͣ ntus ĩ atͥdis tindaridis qr fuit
Is me nͦ comitẽ nec dedignatꝰ amicũ
Clausa mͥn pociꝰ tota sit ista domꝰ.
Q nec claudenda ÷ nam nulla porenciau̾es
⁊ tam̃ ut cuꝑem culpã qͦ posse negͣre
ꝑ ua relegari pena fut᷑a fuit
p̃e s hoc uidit qui ꝓuid⁊ om̃ĩa cesar
Stulticiã dici cͥmina posse mea.
U sus ⁊ ẽ modicre fulminis igne sui
Nec uitam nͨ opes nͨ a demit posse reu̾ti
Si sua ꝑ ur̃as iucta sit ira p̾ces
At grauit̾ cecidi quid enim mirabile si qͥs
I p̃e suas uires ꝙͣuis inhib̾et achilles
Missa gͣues istꝰ pelias hasta dabat
Iudiciũ nob̾ gͥ cum uidicis assit
Non est cur tua me ianua nosse neget
Culta quidẽ fateor ctͣ ꝙͣ debuit illa:

Expanded text:
nec tuus est genitor nos infitiatus amicos, nec tuus est genitor nos infitiatus amicos, hortator studii causaque faxque mei: cui nos et lacrimas, supremum in funere munus, et dedimus medio scripta canenda foro. adde quod est frater, tanto tibi iunctus amore, quantus in Atridis Tyndaridisque fuit: is me nec comitem nec dedignclausa mihi potius tota sit ista domus, sed neque claudenda est, et nulla potentia vires et tamen ut cuperem culpam quoque posse negari, parva relegari poena futura fuit. ipse sed hoc vidit, qui pervidet omnia. Caesar, stultitiam dici crimina posse mea: usus et est modice fulminis igne sui. nec vitam nec opes nec ademit posse reverti, si sua per vestras victa sit ira preces, at graviter cecidi, quid enim mirabile, si quis ipse suas etiam vires inhiberet Achilles, missa gravis ictus Pelias hasta dabat, iudicium nobis igitur cum vindicis adsit, non est cur tua me ianua nosse neget. culta quidem, fateor, citra quam debuit, illa est;
Abbreviated transcription (Latin):
Qͤm legis a seins attalit us getis
udicat auctorem locꝰ an nͥ nouune lecto
ħ me nasonem scͥb̾e u̾ba lacet.
cquis in extremo positꝰ iacet orbe tuoꝵ
e tam̃ except̾o qui p̾cor ẽẽ tuus
os satis est int̾ glaciẽ sicicasq sagntas
Ui̾e si uita est mortis hr̃e genus.
os p̾mat at bello celtꝰ at fͥgore celum
rux q geches armis gͣndine pugnet yemps
os h̾at regio nͨ pomo feta nec uus
Et cuiꝰ mllũ cess ab hoste latꝰ
Cetͥa sit sospes cultoꝵ tͬba tuon
n quib ut ppło ꝑs ego ꝑua fui
e miser̃ si tu u̾b̾ offenderis istis
osq neges ulla ulla ꝑte fuisse tuos
D q sit ut uer̃ mencito ignoscͥe debes
N il demit laudi gl̾a nr̃a tue.
Qͥ s non cesarib notꝰ se fingit amicum
Da ueniam fasso tu mͥ cesar eras
Nec tam̃ ierũpo qͦ non licet ire satisq ÷
A tͥa si nob̾ non patuisse negez
G q tͥ fu̾it metrm nicħ ampliꝰ uno
empe salutaris ꝙͣ pꝰ ore minꝰ

Expanded text:
quam legis, a saevis attulit usque Getis, indicat auctorem locus? an, nisi nomine lecto, haec me Nasonem scribere verba latet? ecquis in extremo positus iacet orbe tuorum, me tamen excepto, qui precor esse tuus? ere velint, nos satis est inter glaciem Scythicasque sagittas vivere, si vita est mortis habenda genus, nos premat aut bello tellus, aut frigore caelum, truxque Getes armis, grandine pugnet hiems . nos habeat regio nec pomo feta nec uvis, et cuius nullum cesset ab hoste latus. cetera sit sospes cultorum turba tuorum, in quibus, ut populo, pars ego parva fui. me miserum, si tu verbis offenderis istis nosque negas ulla parte fuisse tuos! idque sit ut verum, mentito ignoscere debes: nil demit laudi gloria nostra tuae. quis se Caesaribus notus non fingit amicum? da veniam lasso: tu mihi Caesar eras. nec tamen inrumpo quo non licet ire, satisque est atria si nobis non patuisse negas. utque tibi fuerit mecum nihil amplius, uno nempe salutaris, quam prius, ore minus,
Abbreviated transcription (Latin):
Sythomo regi ferꝰ int̾ceꝑat illam
ostis et ereptas iuctor habebat opes
Donec fluminea deuecta uitellꝰ ĩ unda
ntulit exposito milite signa getłuis.
At tͥ ꝓgenes iusti fortissima dõni
Ueint in adu̾sos impetꝰ ire gechas

Expanded text:
Sithonio regi ferus interceperat illam Sithonio regi ferus interceperat illam hostis et ereptas victor habebat opes, donec fluminea devecta Vitellius unda intulit exposito milite signa Getis, at tibi, progenies alti fortissima Donni, venit in adversos impetus ire viros
Abbreviated transcription (Latin):
rguat ingratum non meminisse sui
Issus es eiyxinas q̃m uestał ad undas
E posius reddas uima sub ace locis.¬
Aspicis en p̾sens quali iaceamꝰ maruo
Nec me testis eris falsa solere loqͥ.
Accedat uoci ꝑte non irrita nre.
Alpinis uiuenis regils orte fides.
p̃e uides certe glacie concresd̾e pontum
pẽ uites rigido stancia uina gelu.
pe uites hon̾ata fox ut ducat yatis
ꝑ medias ystri plaust᷑ budultꝰ aqͣs.
Aspicis ⁊ miiti sub adunco texica f̾ro
⁊ telun causas mortis hr̃e duas.
Attp utinã ꝑs hec tantum spectata fiuss
T enditis ad pͥmũ ꝑ densa ꝑicula pilũ
Contigit ex m̾ito qͥ tͥ nuꝑ honor.
Sit licet hic tituł pletus tͥ frustib ingñs
Ira tam̃ uirtꝰ ordine maior erit.
Non negat ħ yst̾ cuius tua dext̾a qͦndam
Pimiceam getico sanguine fecit aqͣm.
Non negat egipsos que te subeunte recepta
Sensit in ingenio ml opis eẽ loci.
Nam dubium positu melius defensa manuue
Urbs erat in sũmo nubib eqͣ nuigo

Expanded text:
rguat ingratum non meminisse sui. Missus es Euxinas quoniam, Vestalis, ad undas, ut positis reddas iura sub axe locis,aspicis en praesens, quali iaceamus in arvo, nec me testis eris falsa solere queri. accedet voci per te non irrita nostrae, Alpinis iuvenis regibus orte, fides, ipse vides certe glacie concrescere Pontum, ipse vides rigido stantia vina gelu; ipse vides, onerata ferox ut ducat Iazyx per medias Histri plaustra bubulcus aquas, aspicis et mitti sub adunco toxica ferro, et telum causas mortis habere duas. atque utinam pars haec tantum spectata fuissettenditur ad primum per densa pericula pilum, contigit ex merito qui tibi nuper honor, sit licet hic titulus plenus tibi fructibus, ingens ipsa tamen virtus ordine maior erit. non negat hoc Hister, cuius tua dextera quondam puniceam Getico sanguine fecit aquam. non negat Aegisos, quae te subeunte recepta sensit in ingenio nil opis esse loci. nam, dubium positu melius defensa manune, urbs erat in summo nubibus aequa iugo.
Abbreviated transcription (Latin):
Aspicit etrantẽ. nͭ cͤ dere suiddnet annã:
Esse. qͥd ĩ latios uia ueniret ugs.
Ksec̃ eneas. anna ẽ. exclam a  acͤates
Adnom uultꝰ sustulit illa suos
Qͦ fugiat qͥd agat. qͦs t̾re q̃rat᷑ hiatꝰ.
ars ibi ꝓrigidis calamos statuere colũnis
e suꝑ extũsas impossuere togas
ose cnͣ uinoq calẽt. Annosq p̾cant᷑
t̃ sumãt ciatͥos. ad numerũq bibt̃
nuenies illicͤ. qͥ nestoris ebibat anno¬
ue sit ꝑ calices fc̃a sibilla suos.
llic ⁊ cantãt. qͥcqͥd didicere teats
Miactant faciles ad sua u̾ba manꝰ.
Ꝙduc̃t posito longas cͣtere coreas
Cultaq diffusis saltat amica cõmis.
Cũ redeunt. titubãt. ⁊ st̃ spec̾acula uulgi.
I fortunatos obuia turba uͭoeat.
cerit nuꝑ uisa ẽ nͥi digna relatu
ompa. senẽ potũ pͤota tͣhebat anꝰ.¬
ue tñ ħ dea sit qm̃ rumorib erataͭ
abula ꝓposito nlła tegenda meo ẽ.
yserat enee dido miserabilis igͣne.

Expanded text:
aspicit errantem nec credere sustinet Annam aspicit errantem nec credere sustinet Annam esse: quid in Latios illa veniret agros? dum secum Aeneas, Anna est! exclamat Achates: ad nomen voltus sustulit illa suos. heu! fugiat? quid agat? quos terrae quaerat hiatus? ars, ubi pro rigidis calamos statuere columnis, desuper extentas imposuere togas. sole tamen vinoque calent annosque precantur, quot sumant cyathos, ad numerumque bibunt. invenies illic, qui Nestoris ebibat annoe sit per calices facta Sibylla suos. illic et cantant, quicquid didicere theatris, et iactant faciles ad sua verba manus et ducunt posito duras cratere choreas, cultaque diffusis saltat amica comis, cum redeunt, titubant et sunt spectacula volgi, et fortunatos obvia turba vocat. occurrit nuper visa est mihi digna relatu pompa: senem potum pota trahebat anec dea sit, quoniam rumoribus errat, fabula proposito nulla tegenda meo. arserat Aeneae Dido miserabilis igne,