comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qui maledicit & uituꝑat quanto id
acerbius facit tam maxuno le pro ini¬
mico & iniquo ducit᷑. ⁊ plerumq ꝓptͣ¬
ea fidem non capit. S qui infecun¬
de atq: ieume laudat. destitui a cau¬
sa uidet᷑.o. amuicꝰ quidem creditur
eius quẽ laudare nult. s nichil posse
ta physica inscribuntur. lepi¬
dissum & elegantiariu omĩgenus
referti in hũ querit quam ob causã
eueniati ut quib iiuasit repentinus
rei magne timor plerumq alii. o sta¬
tim citã fiart. Item querit cur accidat
uͥ eum qui propt̃ ignẽ luitꝰꝰ sterit. libi¬
do uriue lacessat. ac de aluo quidẽ utt̃
tunendum pronã atq p̃cipiti causani
ẽẽ dic̃. ꝗd̾ timor. om̃is sit algificus qmͣ
nem caldoremq omnẽ de sũma corꝑis
cute cogat penitꝰ &. depellat. faciatq.
simul ut qui tanent sanguine exore
decedente pallescant. is aut inquit
sanguis & caldor iuintima coactus.
mouet plerumq alnmet incitat.
de uriua celebra ex igii ꝓximo fasta
cesseramus hominis amici cliuitis

Expanded text:
qui maledicit et vituperat, quanto id acerbius facit, tam maximo ille pro inimico et iniquo ducitur et plerumque propterea fidem non capit. Sed qui infecunde atque ieiune laudat destitui a causa videtur et amicus quidem creditur eius quem laudare vult, sed nihil posse ta Physica inscribuntur, lepidissimi et elegantiarum omnigenus referti. In his quaerit quam ob causam eveniat ut quibus invasit repentinus rei magnae timor, plerumque alvo statim cita fiant. Item quaerit cur accidat ut eum qui propter ignem diutius stetit libido urinae lacessat. Ac de alvo quidem inter timendum prona atque praecipiti causam esse dicit quod timor omnis sit algificus, quem ine caldoremque omnem de summa corporis cute cogat penitus et depellat faciatque simul ut qui timent, sanguine ex ore decedente, pallescant. Is autem, inquit, sanguis et caldor in intuma coactus movet plerumque alvum et incitat. De urina celebri, ex igni proximo facta, cesseramus hominis amici divitis
Abbreviated transcription (Latin):
coactins uelis nimis id uerbum in solẽr
erit. Ite aut uoluptates due gittus
atq tact .i. libidines in cibos atq in¬
uenerem prodige sole sunt hominib
ꝯmunes cum beluis. & idcirco in pecu¬
dum ferorum animaliũ num̾o habet
quisquis ÷ ferinis uoluptatib p̃iune¬
tus. Cet̾e ex trib aliis sensib ꝑficiscẽ¬
tes. hominum ẽẽ. tantũ pͥe uidentur.
Herba suꝑ hac re aristotiles philosophi
adscripsit᷑. iteł andtoritas clan atq in¬
cliti uiri. tam infamib nos uolup¬
humam pudoris uoluptatib istis.
duob coeundi atq comedendi. ques̃
homim cũ sue atq asino cõmunes.
gaudeat. Socrates q uidem dicebat¬
multos homines propt̾ ea uelle uiu̾e
i ederent & bib̾ent. sebibere atq eẽ. ut
uiueret. Ipocrates autem cliuin auir
sciencia de coitri uenerio ita existlia¬
bat partem eẽ. quandam morbi tet̃¬
runi. quem nr̃i comicialem dixerũt.
namq ipsius u̾ba hec tradunt᷑. Gr̃.¬

Expanded text:
coactius velis, nimis id verbum insolens erit. Istae autem voluptates duae gustus atque tactus, id est libidines in cibos atque inVenerem prodigae, solae sunt hominibus communes cum beluis et idcirco in pecudum ferorumque animalium numero habetur, quisquis est his ferinis voluptatibus praevinctus; ceterae ex tribus aliis sensibus proficiscentes hominum esse tantum propriae videntur. Verba super hac re Aristotelis philosophi adscripsi, ut vel auctoritas clari atque incluti viri tam infamibus nos voluphumani pudoris voluptatibus istis duabus coeundi atque comedendi, quae sunt homini cum sue atque asino communes, gaudeat? Socrates quidem dicebatmultos homines propterea velle vivere, ut ederent et biberent, se bibere atque esse, ut viveret. Hippocrates autem, divina vir scientia, de coitu venerio ita existimabat, partem esse quandam morbi taeterrimi, quem nostri comitialem dixerunt; namque ipsius verba haec traduntur
Abbreviated transcription (Latin):
aut corꝑi queri irdecur. gustꝰ. castꝰ odo¬
rat᷑. uisus. audit᷑. ex his omĩb q̃ in¬
modice uoluptas capit᷑. ea turpis atq
mia̾ ex gusba atq tastu ÷ ea uoluꝑ¬
tas sicut̃i sapientes uiri censuerunt
omĩum rerum fedissima÷ eosq ma¬
xime qui duab istis beluinis uolup¬
tatib sese dediderunt. grauissum ui¬
cii uocabulis greci appellant Põr̾. nos¬

Expanded text:
aut corpori quaeri videtur: gustus, tactus, odoaut corpori quaeri videtur: gustus, tactus, odoratus, visus, auditus. Ex his omnibus quae inmodice voluptas capitur, ea turpis atquemia ex gustu atque tactu est, ea voluptas, sicuti sapientes viri censuerunt, omnium rerum foedissima est, eosque maxime qui duabus istis beluinis voluptatibus sese dediderunt, gravissimi vitii vocabulis Graeci appellant vel
Abbreviated transcription (Latin):
respͤuit q nec ei metuendum ẽẽ. ĩ his
quicqͣm uidet᷑ atq hoc intͣ insipien¬
tis sapientisq animũ differre dicũt
qd̾ insipienĩ qualia sibi eẽ. primo aui¬
mi sui pulsu uisa sunt seua & asꝑa ta¬
lia eẽ. uerd putat. &. eadem incepta ꝙͣ.¬
quam si iure metuenda sint sua quoꝙ
stoicicum suꝑ ista redisserunt utunt᷑
remq sentencie sue retinet. quanĩ
dehuiꝰcemodi uisis semꝑ habuit. uͥ
de muume metuendis. s fronte fal
epictetum philosophum ex decretis
stoicorum sensisse atq dixisse in eo qͦ
dixi libro legiitis. ad nocandaq ẽẽ. id¬
circo existimauimꝰ. ut reb forte id ge¬
nus quib dixi obortis ꝑauescere sen¬
sim &. quasi albescere non insipientis
ẽẽ. hominis. neq ignaui putemus.
M in eo tamͣ breui ĩnocu naturali ma¬
gis infirmicate cedamꝰ quã quod ẽẽ.
ea qualia iuisa sunt censeamꝰ. Quinq¬
sunit hominũ sensus quos greci. Gr̃.
appellant. ꝑ quos uoluntãs animo

Expanded text:
respuitque nec ei metuendum esse in his quicquam videtur. Atque hoc inter insipientis sapientisque animum differre dicunt, quod insipiens, qualia sibi esse primo animi sui pulsu visa sunt saeva et aspera, talia esse vero putat et eadem incepta, tamquam si iure metuenda sint, sua quoque Stoici, cum super istaistare disserunt, utunturemque sententiae suae retinet quam de huiuscemodi visis semper habuit, ut de minime metuendis, sed fronte falsEpictetum philosophum ex decretis Stoicorum sensisse atque dixisse, in eo quo dixi libro legimus adnotandaque esse idcirco existimavimus, ut rebus forte id genus quibus dixi obortis pavescere sensim et quasi albescere, non insipientis esse hominis neque ignavi putemus et in eo tamen brevi motu naturali magis infirmitati cedamus quam quod esse ea qualia visa sunt censeamus. Isunt hominum sensus, quos Graeci αἰσθήσεις appellant, per quos voluptas animo
Abbreviated transcription (Latin):
partem t̃ciam. uͥ quatuor ad tres. duo¬
decim ad nouem. quadraginta ad xxͣ.
hec aũt notare meminisseq̃ non ẽe. abs
re uisum ẽ. qm̃ uocabula ista num̾ioꝵ
nisi intelligunt᷑. rões quedam subtilis¬
sime in libris philosophorũ scripte ꝑ¬
ciꝑi non queunt Xu.
Nlongis u̾sib qui exametri uocant᷑.
Item in senariis auim adu̾terunt me¬
clici p̾mos duos pecles item extremos.
duos hr̃e singulos posse integras partes.
orõnis mediõs hautumqmͣ posse s cons¬
tare eos semꝑ ex u̾bis. aut diuisis aut
inuersu exametro qd̃ omĩmͦ quuttꝰ se¬
mipes u̾bum finiret. &. quod pͥores qͥnq
semipedes eque magnã uim haberẽt

Expanded text:
partem tertiam, ut quattuor ad tres, duopartem tertiam, ut quattuor ad tres, duodecim ad novem, quadraginta ad triginta. Haec autem notare meminisseque non esse abs re visum est, quoniam vocabula ista numerorum nisi intelleguntur, rationes quaedam subtilissimae in libris philosophorum scriptae percipi non queunt.longis versibus qui hexametri vocantur, item in senariis, animadverterunt metrici primos duos pedes, item extremos duos, habere singulos posse integras partes orationis, medios haut umquam posse, sed constare eos semper ex verbis aut divisis aut in versu hexametro, quod omnimodo quintus semipes verbum finiret et quod priores quinque semipedes aeque magna
Abbreviated transcription (Latin):
ta cenam iuuabat. libet aut dicere quã
facete diogenes sophisma idgenus quod
supradixi a quodam dialetico ex ꝑ latõnis
diatriba per contumeliam. ꝓpositũ re¬
muneratus sit. Nam cum ita rogasset
dialecticus quod ego sum id tunon es . &.
digenes ad nuss. atq ille addicliss homo
aut ego sum. cum id quoq ad sensus eẽt
contra dialeticꝰ ita conclusiss homo igit᷑
tunon es. Hoc quidem in quit diogenes
falsum ÷ .&. si uerum fieri uis: amẽ ĩcipe.
Higure quedam numerorum xiiii.
q̃uas greci certis nominib appellãt
uocabula in lingua latina non habent.
s qui de numĩs latine scripserunt. gre¬
ca ip̃a dixerunt. fingere aut̃ nr̃a qm̃
id ab surde futurum erat noluerunt.
quale enum fieri nomen posset hemiolio
numero aut epitrito. Est aut̃. Orͣ qui
numeriun aliquem totum in sese habet
dunidiumq eius. ut tres ad duo. quui¬
decimi ad decem. triginta ad .xx. epituitꝰ

Expanded text:
ta cenam iuvabat. Libet autem dicere quam ta cenam iuvabat. Libet autem dicere quam facete Diogenes sophisma id genus, quod supra dixi, a quodam dialectico ex Platonis diatriba per contumeliam propositum, remuneratus sit. Nam cum ita rogasset dialecticus: Quod ego sum, id tu non es? et Diogenes adnuisset, atque ille addidisset: Homo autem ego sum, cum id quoque adsensus esset, contra dialecticus ita conclusisset: Homo igitur tu non es, Hoc quidem, inquit Diogenes, falsum est, et si verum fieri vis, a me incipe.FIGURAE quaedam numerorum, quas Graeci certis nominibus appellant, vocabula in lingua Latina non habent. Sed qui de numeris Latine scripserunt Graeca ipsa dixerunt, fingere autem nostra, quoniam id absurde futurum erat, noluerunt. Quale enim fieri nomen posset hemiolio numero aut epitrito? Est autem hemiolios qui numerum aliquem totum in sese habet dimidiumque eius, ut tres ad duo, quindecim ad decem, triginta ad viginti; epitr
Abbreviated transcription (Latin):
aturnalib athenis alea quadã¬
festiua &. honesta lusitabamus.
huiuscemodi ubi conueneramꝰ cõplus¬
culi eiꝰdem studii hoĩes ad lauandi tẽ¬
pꝰ capt̾ones que sophismata appellantur
in ente agitabamus. easq quasi talos aut
tesserulas in mediũ uice sua quisq ia¬
ciebamꝰ captionis solute aut parũ inteł¬
leste . p̃miũ pena ue erat mis unꝰ sest̃¬
cius. hoc aere collecto quasi manuario
cenula curabat᷑ omĩb qui eũ lusũ luxe¬
raant. Erant aũt captiones ad hoc fere
ex emplum tam & silatina orone non
satis scite. ac pene &̃. in lepide exponũt:
ꝗd̾ tux ÷ hoc grando non ÷. Nix aut̃ alba
⁊ grando gͥ alba non est. Item aluid non
dissimile. qd homo ÷ non ÷ hoc equus. hõ a.
anuim al:. equus gͥ animal non :. Dicere
gͥ dicebat qui ad sophisma diluendum
ac refellendum ritu aleatorio uocatꝰ erat
in qua parte quo que in uerbo captio foret.
Quid clari concediq non opoiteret nisi di¬
xerat nũmo singulo inultabatur. ea mul¬

Expanded text:
ATURNALIBUS Athenis alea quadafestiva et honesta lusitabamus huiuscemodi: ubi conveneramus conplusculi eiusdem studii homines ad lavandi tempus, captiones quae sophismata appellantur mente agitabamus easque, quasi talos aut tesserulas, in medium vice sua quisque iaciebamus. Captionis solutae aut parum intellectae praemium poenave erat nummus unus sestertius. Hoc aere conlecto, quasi manuario, cenula curabatur omnibus qui eum lusum luseramus. Erant autem captiones ad hoc fere exemplum, tametsi Latina oratione non satis scite ac paene etiam inlepide exponuntur: Quod nix est, hoc grando non est; nix autem alba est: grando igitur alba non est. Item aliud non dissimile: Quod homo est, non est hoc equus; homo autem animal est: equus igitur animal non est. Dicere ergo debebat qui ad sophisma diluendum ac refellendum ritu aleatorio vocatus erat, in qua parte quoque in verbo captio foret, quid dari concedique non oporteret; nisi dixerat, nummo singulo multabatur. Ea mul
Abbreviated transcription (Latin):
dentis. ad animũ rei pellit᷑ non uo¬
luntatis sunt. neq arbitrarie. s ui
quadam sua inferunt sese hominib
q: hominũ arbitratu. ẜ ropt̾ea cũ son̾
aliquis formidabilis aut celo aut ex
ruina. aut repentinus nescius ꝑiculi
ueri & contrahi. pallescere. necessũ ÷.
ñ opinione. Alicuiꝰ mal ⁊ ꝑcepta. s
quib dam mo tib rapidis &. in con¬
sultis officiũ. mens atq or̾onis p̃uer¬
tentib. mox tam̃ ill e sapiens ibidẽ¬

Expanded text:
dentis ad animum rei pellitur, non vodentis ad animum rei pellitur, non voluntatis sunt neque arbitrariae, sed vi quadam sua inferunt sese hominibusque hominum arbitratu. Propterea cum sonus aliquis formidabilis aut caelo aut ex ruina aut repentinus nescio cuius peveri et contrahi et pallescere necessum est, non opinione alicuius mali praecepta, sed quibusdam motibus rapidis et inconsultis, officium mentis atque rationis praevertentibus. Mox tamen ille sapiens ibide
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ anima nequissimi nebuilons iꝑsum
aitͣt pro aristipi animatimere. his tc̃
u̾bis stoicꝰ diuitem illũ ałiaticũ asese
molitꝰ ẽ. s postea crm brundusium ad¬
uentaremus. mollicieq ẽẽnt uenti
ac maris ꝑ contatꝰ eum sum que nara
illa ro ee̾t pauoris sui quam dicere ei
suꝑ sediss a quo fuerat non satis die¬
ne comꝑellatꝰ: atq ille m placide. a quo¬
fuerat & comit᷑ qm̃ in quit audiendi
cupidus es. audi quid suꝑ isto breui
quidem s necessario & naturali pa¬
uore. maiores nr̃i conlitores sectesto¬
ice senserunt. ł potuis inquit legen
dam. & facilius crelideris si legas.
& memineris magis atq: ibi coram
ex sarcinula sualibrum proculit.
episteti philosophi quintum. OR.
scriptis. G̃r ⁊ cħrisippi nonne dubiũ
⁊ in eo libro greca scilicet oratione scͥp¬
tum hanc sentenciã legumis. uis ai¬
quas. or. Philosophi appellant. qͥb
mens hominis ꝑͥma statim sp̾e acci¬

Expanded text:
pro anima nequissimi nebulonis, ipsum pro anima nequissimi nebulonis, ipsum autem pro Aristippi anima timere. His tunc verbis Stoicus divitem ilium Asiaticum a sese molitus est. Sed postea, cum Brundisium adventaremus malaciaque esset venti ac maris, percontatus eum sum quaenam illa ratio esset pavoris sui, quam dicere ei supersedisset a quo fuerat non satis digne compellatus? Atque ille mihi placide et comiter: Quoniam, inquit, audiendi cupidus es, audi quid super isto brevi quidem, sed necessario et naturali pavore maiores nostri, conditores sectae Stoicae, senserint, vel potius, inquit, lege; nam et facilius credideris, si legas, et memineris magis. Atque ibi coram ex sarcinula sua librum protulit Epicteti philosophi quintum Διαλέscriptis ζήνωνος et Chrysippi non dubium est. In eo libro Graeca scilicet oratione scriptam hanc sententiam legimus: Visa philosophi appellant, quibus mens hominis prima statim specie acci
Abbreviated transcription (Latin):
ullas huiꝰmodi uoces cientem. s coloris
⁊ uoltꝰ turbatione ñ multũ a ceteris dif¬
ferentẽ. At ubi celum enituit ⁊ defer¬
buit maix .&. ardor ille ꝑiculi deflagra¬
uit: accedit ael stoicũ grecus quispiam
diues exasia magno ut uidebanius cul¬
tu paratuq rerum & familie. atq ip¬
se erat multis corꝑis animiq deliciis
affluens is quasi inludens. quid hoc
inquit ẽ. ophilosophe. quod cum in ꝑi¬
culis ẽẽmͦ timuisti tu & pauliusti. Ego
neq timui noq paului: & philosophꝰ
aliquantum cuctatꝰ an respondere
ei conueniret.Si quid ego inquio in
canta uolentia tempestatũ iudeor
paulũ ꝑ auefactꝰ. non tuistiꝰ rei rõe au¬
dienda dignus es. s tibi sane arystippꝰ
insimili temꝑe a simillimo tru hoĩe
in t̾rogatꝰ quare philosophꝰ timeret eũ
ille cõntra nichil metueret. non eãdt̃
cẽ. causam. sibi atq illi respondit. qm̃
is quidem eẽt. no magnoꝑe sollictẽ

Expanded text:
ullas eiusmodihuiusmodi voces cientem, sed coloris ullas eiusmodihuiusmodi voces cientem, sed coloris et voltus turbatione non multum a ceteris differenten. At ubi caelum enituit et deferbuit mare et ardor ille periculi deflagravit, accedit ad Stoicum Graecus quispiam dives ex Asia, magno, ut videbamus, cultu paratuque rerum et familiae, atque ipse erat multis corporis animique deliciis affluens. Is quasi inludens: Quid hoc, inquit, est, o philosophe, quod, cum in periculis essemus, timuisti tu et palluisti? Ego neque timui neque pallui. Et philosophus aliquantum cunctatus an respondere ei conveniret, Si quid ego, inquit. in tanta violentia tempestatum videor paulum pavefactus, non tu istius rei ratione audienda dignus es. Set tibi sane Aristippusnderit, qui in simili tempore a simillimo tui homine interrogatus quare philosophus timeret, cum ille contra nihil metueret, non eandem esse causam sibi atque illi respondit, quoniam is quidem esset non magnopere sollicitus
Abbreviated transcription (Latin):
a cassiopa brundisiũ mare ioni.¬
sm uiolentum & uastũ.⁊ iacta¬
unclum. uox deiide quȩ diẽ
pͥmum secuta÷ in ea fere tota uentꝰ
a latere seuiens. nauem undis comple¬
uerat. Tum postea complorantib nrus
omĩb acq in sentina satis agentib dies
quidem tandem in luxit. s nichil de ꝑi¬
culo neq de seuicia uera missũ. quin
turbines ꝙ̃ crebriores & celum atrum
& fumigantes globi. ⁊ figure quedam
nubium metũende quas typphonas
uocabant impendere imminepeq ac
depressure nauem uidebant᷑. In eadẽ
fuit philo sophus in discipliua stoica.
celebratꝰ. quem ego athenis cogno uerã.
ñ paruauirum auctoritate satisq attẽ¬
te discipulos iuuenes continentẽ eũ.
Tunc uitantis ꝑiculis uiq illo tumultu
celi marisq requirebam oculis scire cu¬
piens. quonam statu animi & an int̾ił¬
tꝰ intrepidꝰ q. eẽt. atq ibi hominẽ consꝰ¬
picimꝰ inpaiudum. &. extrilidũ plo¬
ratu quidem nullo sicuti cet̾i om̃s. nec

Expanded text:
iopa Brundisium mare Ionium violentum et vastum et iactabundum. Nox deinde quae diem primum secuta est, in ea fere tota ventus a latere saeviens navem undis compleverat. Tum postea, complorantibus nostris omnibus atque in sentina satis agentibus, dies quidem tandem inluxit. Sed nihil de periculo neque de saevitia venti remissum, quin turbines etiam crebriores et caelum atrum et fumigantes globi et figurae quaedam nubium metuendae quos typhonas vocabant, inpendere inminereque ac depressurae navem videbantur. In eadem fuit philosophus in disciplina Stoica celebratus, quem ego A the nis cognoveram non parva virum auctoritate satisque attente discipulos iuvenes continentem. Eum tunc in tantis periculis inque illo tumultu caeli marisque requirebam oculis, scire cupiens quonam statu animi et an interritus intrepidusque esset. Atque ibi hominem conspicimus pavidum et expallidum, ploratus quidem nullos, sicuti ceteri omnes, nec
Abbreviated transcription (Latin):
male. qd̾ cum ita sit inquit uͥ in reb hu¬
manis bene aut male uice alt̾na sit. hec
biduo medio int̾uallata febris quanto ÷
fortunatior inqua̾. Gr̾. Xiii.

Expanded text:
male. Quod cum ita sit, inquit, ut in rebus humanis bene aut male vice alterna sit, haec biduo medio intervallata febris quanto est fortunatior, in qua est
Abbreviated transcription (Latin):
cio epicuri erat inore atq ĩ lingua habebat u̾ba
ħ hieroclys stoiti uiri sancti ⁊ gͣuis. ui¬
beo qd̵.ẽ. ago. ⁊egi. u̾ba sũt q̃ appellant gͣma¬
tici freqñtatiua. actito. ⁊ actitaui: ħ qͥsdam
ñ sane ĩ doctos uiros audio ita ꝓnũciare. ut pͥmã
ĩ his litt̾ã corripiant. racionẽq dicũt qm̃ ĩ u̾bo pͥn¬
cipali. qd .ẽ. ago. pͥma litt̾a b̾uit᷑ ꝓnũciatur curgͥ ab

Expanded text:
tio Epicuri erat, in ore atque in lingua habebat verba haec Hieroclis Stoici, viri sancti et gravis, eo quod est ago et egi, verba sunt quae appellant grammatici frequentativa, actito et actitavi. Haec quosdam non sane indoctos viros audio ita pronuntiare, ut primam in his litteram corripiant, rationemque dicunt, quoniam in verbo principali, quod est
Abbreviated transcription (Latin):
sim puerũ factũ exuͥgine sub parentib inssuq ha¬
ruspicũ deportatum ĩ insulã desertã. licinius muci¬
anꝰ prodidit uisũ. eẽ. a se argis arescontẽ. cui nom̃
arecusa fuisset. nubsisse ⁊̃ mox barbã ⁊ uirilitatẽ
ꝓuenisse. uxoremq duxisse: eiꝰd̾ sortis ⁊ myrne
puerũ ase uisũ. Ipse ĩ affrica uidi mutatũ ĩ marẽ
die nuptiaꝵ cossiciũ ciuẽ thysdritanũ iuuebatq c̃

Expanded text:
sini puerum factum ex virgine sub parentibus iussuque hasini puerum factum ex virgine sub parentibus iussuque haruspicum deportatum in insulam desertam. Licinius Mucianus prodidit visum esse a se Argis Arescontem, cui nomen Arescusae fuisset, nupsisse etiam, mox barbam et virilitatem provenisse uxoremque duxisse; eiusdem sortis et Zmyrnae puerum a se visum. Ipse in Africa vidi mutatum in marem die nuptia
Abbreviated transcription (Latin):
tionis. qd id̾ illi scͥptores gentẽ. ec. aiunt: apud ex
titantẽ pigia. eos qͦ haut longe abhis nasci qͦꝵ
qͥ lõgissimi sint ñ longiores. eẽ. ꝙͣ pedes duoset
quadrantẽ. hec atq alia istiꝰ modi pła legimus. s
cũ ea scͥberemꝰ tenenuit nos ñ idonee scͥpture tedi
um. nicħ ad ornãdũ uiuãdũq usum uite ꝑtinẽtis
libitũ tm̃ ẽ. ĩ loco hoc miracłoꝵ notare id etiã qd̾
plimꝰ scd̃s uir intemporib etatis sue ĩgenii digni¬
tatis q̃ gu̾a. auctoritate magna p̾ditꝰ. ñ audisse ne¬
q legis᷑ s scire sese atq uidisse. ĩlibro naturalis
fuis sunt. ex eo libro sumpta que ꝓfecto facũt
ut neq respuenda neq ridenda sĩt notissima illa
netͥũ poetarũ decenide ⁊ ceneo cantilena. exfemi¬
nis inqͥt mutari ĩ mares ñ ẽẽ. fabulosũ in uenimꝰ
ĩannalib q̃ licimo crasso. casio. longino ꝯsulib ca¬

Expanded text:
tionis, quod idem illi scriptores gentem esse aiunt aput exttionis, quod idem illi scriptores gentem esse aiunt aput exttitantem; Pygmaeos quoque haut longe ab his nasci, quorum qui longissimi sint, non longiores esse quam pedes duo et quadrantem. Haec atque alia istiusmodi plura legimus, sed cum ea scriberemus, tenum, nihil ad ornandum iuvandumque usum vitae pertinentis. Libitum tamen est in loco hoc miraculorum notare id etiam, quod Plinius Secundus, vir in temporibus aetatis suae ingenii dignitatisque gratia auctoritate magna praeditus, non audisse neque legisse, sed scire sese atque vidisse in libro Naturalis sius sunt, ex eo libro sumpta, quae profecto faciunt ut neque respuenda neque ridenda sit notissima illa veterum poetarum de Caenide et Caeneo cantilena. Ex feminis, inquit, mutari in mares, non esse fabulosum. Invenimus in annalibus, Q. Licinio Crasso, C. Cassio Longino consulibus, Ca
Abbreviated transcription (Latin):
lingua esfasęimãtiũ: qͥ si impensuis forte laudauert̃
pulchias arbores. segetes letiores ĩfantes amemores.
egregios eqͦs. pecudes. pastu atq cultu obtimas: emori¬
antur repente. ħ oĩa nulli alii canse obnoxia ocłisqͥ
gricialem fastinacione fieri ĩ ud̾ libris scͥptũ ẽ tradi¬
turq eẽ. hoĩes milliriis qͥ intimant udendo q̾soi¬
ntꝰ uati uideriut: eosq ipsos mares feminasq qͥ
insu ita nocenti sunt: pupillas ĩ singłis ocłis biue
hr̃e. Item. ẽẽ. ĩ montib terre indie homines caninis ca¬
pitibꝰ ⁊ latrantib eosq uesci auiũ ⁊ ferarũ uenati¬
b. atq eẽ. item alia apud ultimas orientis t̾ras mi-¬
racula. homines qͥ monoculi appellentur. singłis
crurib saltatĩ currentes. uiuacissime ꝑnicitatis:
qͦsã eciam eẽ. nullis ceruicib ocłos in hum̾is
habentes. Iamuͦ hoc egreditur omẽm modũ ad mira¬

Expanded text:
lingua effascinantium, qui si impensius forte laudaverint lingua effascinantium, qui si impensius forte laudaverint pulchras arbores, segetes laetiores, infantes amoeniores, egregios equos, pecudes pastu atque cultu opimas, emoriantur repente haec omnia, nulli aliae causae obnoxia. Oculis quoque exitialem fascinationem fieri in isdem libris scriptum est traditurque esse homines in Illyriis qui interimant videndo quos diutius irati viderint, eosque ipsos mares feminasque, qui visu ita nocenti sunt, pupillas in singulis oculis binas habere. Item esse in montibus terrae Indiae homines caninis capitibus et latrantibus eosque vesci avium et ferarum venatibus; atque esse item alia aput ultimas orientis terras miracula homines, qui monocoli appellentur, singulis cruribus saltatim currentes, vivacissimae pernicitatis; quosdam etiam esse nullis cervicibus, oculos in humeris habentes. Iam vero hoc egreditur omnem modum admira
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtariis asꝑsi. ut qui eos lectitabitine rudis oĩo.
hoĩes sub ead̾ regione celi unũ ocłia infroittis muedio
habentes. qͥ appellantar arismaspi. qua fuisse facie
cido ꝑas poete ferunt. Alios item. eẽ. homines apuo
eand̾ celi plagã singłaris elocitatis. uestigia pedũ
bñtes retro porrecta ñ ut ceteroꝵ hominũ ꝓsprofũ¬
petet antispectancia : p̾terea traoitũ eẽ memoratũ¬
q inultima qͣdam t̾ra q̃ albania dr̃ gigni hoĩes. qͥ ĩ
puericia canescant.:⁊ plus cernãt ocłis ꝑ noctẽ qͣ int̾¬
diu. Item. ẽẽ. ꝯptũ ⁊ cditũ. sauromatas qui ulta ꝑ aboris¬
tenent fluuiũ longe colunt. cibũ caꝑe semꝑ dieb t̾tiis.
medio abstin̾e: Io ⁊̃ misdẽ libͥs scͥptũ offendimꝰ. qͦo ẜ¬
ea in libro qͦ plinii scd̃i naturalis historie septimo
legi. eẽ. qͣsdam int̾ra affrica hoiũ familias. uoceat

Expanded text:
ommentariis aspersi, ut qui eos lectitarit ne rudis omninoommentariis aspersi, ut qui eos lectitarit ne rudis omninohomines sub eadem regione caeli unum oculum in frontis medio habentes, qui appellantur Arimaspi, qua fuisse facie Cyclopas poetae ferunt; alios item esse homines apud eandem caeli plagam singulariae velocitatis, vestigia pedum habentes retro porrecta, non, ut ceterorum hominum, prosum spectantia; praeterea traditum esse memoratumque in ultima quadam terra, quae Albania dicitur, gigni homines, qui in pueritia canescant et plus cernant oculis per noctem quam interdiu; item esse compertum et creditum, Sauromatas, qui ultra Borysthenen fluvium longe colunt, cibum capere semper diebus tertiis, medio abstinere. Id etiam in isdem libris scriptum offendimus, quod postea in libro quoque Plinii Secundi Naturalis Historiae septimo legi, esse quasdam in terra Africa hominum familias voce atque
Abbreviated transcription (Latin):
ym egrecia in ttaliã rediremꝰ ⁊ brũ dnsiũ iremꝰ.
egͤessi q̃ e naui int̾rã inportu illo ĩcdito spaci¬
aremur. quẽq enniꝰ remociorẽ paulũ s ad mod̾ scito
uocabulo p̃petem appellauit. fasces libroꝵ uenaliũ
ex positos uidimꝰ atq ego auide statĩ ꝑgo adlibros. Erãt
ã isti õs libri grecimiracłoꝵ fabulat̃q pleni res ĩ au¬
dite. ĩ credule: scͥptores uet̾es ñ parue auctoritatis.
aristeas. pro coninesiꝰ ⁊ isigonꝰ niceensis eccłattͤione.¬
sicritus ⁊ polistͥephanꝰ. ⁊ hegesias. Ipsa autẽ uolu¬
mina exditino sitii. iqͣlebant. ⁊ habitu aspectuq
tetro erant. Accessi tñ. ꝑ contat᷑q p̃ciũ sum ⁊ ad duc¬
tus mira atq insperatã uilitate libros płimos ere
pauto emo. eosq om̃s duab ꝓximis noctib cursim
transeo. atq ilegendo carpsi ex inde q̃dam ⁊ notaui
mirabilia. ⁊ scͥptorib fere nr̃is t̃tẽptata. eaq his ꝯ¬

Expanded text:
M e Graecia in Italiam rediremus et Brundisium iremus egressique e navi in terram in portu illo inclito spatiaremur, quem Q. Ennius remotiore paulum, sed admodum scito vocabulo praepetem appellavit, fasces librorum venalium expositos vidimus. Atque ego avide statim pergo ad libros. Erant autem isti omnes libri Graeci miraculorum fabularumque pleni, res inauditae, incredulae, scriptores veteres non parvae auctoritatis: Aristeas Proconnesius et Isigonus Nicaeensis et Ctesias et Onesicritus et Philostephanus et Hegesias; ipsa autem volumina ex diutino situ squalebant et habitu aspectuque taetro erant. Accessi tamen percontatusque pretium sum et, adductus mira atque insperata vilitate, libros plurimos aere pauco emo eosque omnis duabus proximis noctibus cursim transeo; atque in legendo carpsi exinde quaedam et notavi mirabilia et scriptoribus fere nostris intemptata eaque his c
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓducenda sunt. qm̃ fr qñtatiua ferme oĩa eod̾mͦ
ĩ pͥma silła dicuitur. qͥ participia p̾t̾iti tẽꝑis ex
his u̾bis unde ea ꝓfecta sunt in ead̾ siłła ꝓnũciant᷑.
sic̃ le collectꝰ fac̃ lectito ungo unctꝰ. uncdito. scͥbo.
scͥptus. scͥptito. moueo. motꝰ. motito. y endeo pensus
pentͤito. edo esusi esito. Dico aũ dictꝰ dictito facir.
gero gestꝰ gestito. ueo uectꝰ. uetito. rapio raptꝰ rap¬
tito. capio captꝰ captito. facio factꝰ factito. Sic gͥ
factito ꝓducte ĩ pͥma siłła ꝓnũciandũ qm̃ exeo

Expanded text:
a ferme omnia eodem modo in prima syllaba dicuntur, quo participia praeteriti temporis ex his verbis unde ea profecta sunt in eadem syllaba pronuntiantur, sicuti lego lectus facit lectito; ungo unctus, unctito; scribo scriptus, scriptito; moveo motus, motito; pendeo pensus, pensito; edo esus, esito; dico autem dictus dictito facit; gero gestus, gestito; veho vectus, vectito; rapio raptus, raptito; capio captus, captito; facio factus, factito. Sic igitur actito producte in prima syllaba pronuntiandum, quo
Abbreviated transcription (Latin):
¶ ulgo ⁊ scͥptũ ⁊ creditũ ẽ. folia oleaꝵ arboꝵ bru¬
mali ⁊ solsticiali die ꝯuerti. et q̃ pars eoꝵ fuerit
inferior atq occultior. eam supͣ fieri atq exponi
ad ocłos. ⁊ ad solem qd̵ nob̃ qͦ semel atq tt̾m exꝑiri
dictu. ⁊ mirabilius ẽ. ꝙͣ. rem ⁊ alii docti uiri ⁊ sueto¬
mꝰ ⁊ iã tranqͥllꝰ in libro ludicre historie pͥmo satis
ꝯꝑtã. eẽ. satisq suꝑ ea ꝯstare ad firmati nerui ĩ fidi¬
b brumali die alias digitis pelli alias sonare. uiui
uiri dixere multis egere qͥ multa habeat.
magnãq indigentiã nasci ñ exĩopia magna s
ex magna copia: multa eñĩ desid̾ari ad mubta
que habeas tuenda. Qͥ sqͥs gͥ multa hñs cauere at¬
q ꝓspic̾e uelit ne qͥd egeat. ne ue qͥd desit iactura
opus ẽẽ. ñ qͣstu: ⁊ minꝰ habendũ. ẽẽ. ut minꝰ desit.
hanc sentenciã memini a fauorino inte in gentes oĩ

Expanded text:
scriptum et creditum est, folia olearum arborum brumali et solstitiali die converti et quae pars eorum fuerit inferior atque occultior, eam supra fieri atque exponi ad oculos et ad solem. Quod nobis quoque semel atque iterum experiri dictu et mirabilius est; quam rem et alii docti viri et Suetonius etiam Tranquillus, in libro Ludicrae Historiae primo, satis compertam esse satisque super ea constare adfirmat: nervias in fidibus brumali die alias digitis pelli, alias sonare. VIII umagnamque indigentiam nasci non ex inopia magna, sed ex magna copia; multa enim desiderari ad multa quae habeas tuenda. Quisquis igitur, multa habens, cavere atque prospicere velit ne quid egeat neve quid desit, iactura opus esse, non quaestu, et minus habendum esse, ut minus desit. Hanc sententiam memini a Favorino inter ingentes o
Abbreviated transcription (Latin):
id ÷ neutrũ neq bonũ neq malũ: qd̾ ipse gͥco uocabulo.
tatẽ ait. ⁊ multa aliamala parere ex sese. in uiriaᷤ.
desidias. obliuiones. ignauias platoan
disseruit. ut cuncte iste sentencie qͣs exposui uideãt᷑
ex sermonib eiꝰ fontibq ꝓfluxisse. ham ꝓ inde

Expanded text:
d ipse Graeco vocabulo tatem ait et multa alia mala parere ex sese, iniurias, desidias, obliviones, ignavias. Plato aner de voluptate disseruit, ut cunctae istae sententiae quas exposui videantur ex sermonum eius fontibus profluxisse; nam proinde
Abbreviated transcription (Latin):
dꝰ uim atq arma toti g̾cie cauẽda metuẽdaq ĩ dite
ille demostenis orationes ꝯtionesq uocificantis phi¬
lippus cũ moĩ fere temꝑe negociis belli uictoriisq
ad fectus exercitꝰq eẽt: alib̾ali tñ mensa ⁊ astudiis
humanitatis nũꝗͣ abfuit quin lepide comit̾q ple¬
raq i fac̾et ⁊ dic̾et. ferunt᷑ ad eo libri epistolaꝵ eius
mũdicie. ⁊ uenustatis ⁊ prudentie plenaꝵ uelut
sunt ille litt̾e qͥb aristotili philosopho natũ. eẽ. ÷ͥ
alexandrũ nũciauit ea epistola qm̃ cure diligẽtie¬
q ĩlibroꝵ disciplinas hortam̃tũ. ẽ. scͥbenda uisa ẽ.
ad ꝯntouẽ p̃arentũ aĩos. Exponenda ẽ. gͥ ad hanc fer¬
me sentenciã Philippꝰ aristotili salutẽ dicit. filiũ mͥ¬

Expanded text:
 vim atque arma toti Graeciae cavenda metuendaque inclitae illae Demosthenis orationes contionesque vocificant— is Philippus, cum in omni fere tempore negotiis belli victoriisque adfectus exercitusque esset, a liberali tamen Musa et a studiis humanitatis numquam afuit, quin lepide comiterque pleraque et faceret et diceret. Feruntur adeo libri epistularum eius, munditiae et venustatis et prudentiae plenarum, velut sunt illae litterae quibus Aristoteli philosopho natum esse sibi Alexandrum nuntiavit. Ea epistula, quoniam curae diligentiaeque in liberorum disciplinas hortamentum est, exscribenda visa est ad commonendos parentum animos. Exponenda est igitur ad hanc ferme sententia
Abbreviated transcription (Latin):
dolori mͥ ⁊egͥtudini ẽ. qd istiꝰ mͦi aĩalia spurca ati ꝓ.
moꝵ harmodii ⁊ aristogitonis qͥlib̾tatis recuꝑande
gr̾a hyppiam tirannũ interfic̾e ad orsi erant neumꝗͣ
seruis uidere lic̾et. decreto ixhlico sauxerunt. qm̃ ne¬
fas ducerent noia lib̾tati patrie deuota seruili cõta¬
nomina patͥtioꝵ qͦꝵdã maledere publica meritoꝵ
gentis patricio. niderent᷑: ut uocabula qͦ eoꝵ defa¬
mata atq demortua cũ ipsis uiderentur: .iii.¬

Expanded text:
dolori mihi et aegritudini est, quod istiusmodi animalia spurca atque prmorum Harmodii et Aristogitonis, qui libertatis recuperandae gratia Hippiam tyrannum interficere adorsi erant, ne umquam servis indere liceret decreto publico sanxerunt, quoniam nefas ducerent nomina libertati patriae devota servili contanomina patriciorum quorundam male de republica meritorugentis patricio inderentur, ut vocabula quoque eorum defamata atque demortua cum ipsis viderentur. III
Abbreviated transcription (Latin):
ta dierũ. Tum nos aspicieus qui eum sectabatur musonuiꝰ
ĩ qͥt eruscãti cui piam idgeiꝰ ⁊ philosopħũ sese olifẽtat
dari uͥssit nunmũ. Et cũ pleriq dicererte. Nebulonẽ. eẽ.

Expanded text:
ta dierum. Tum nos aspiciens qui eum sectabamur, Musonius, ta dierum. Tum nos aspiciens qui eum sectabamur, Musonius, inquit, aeruscanti cuipiam id genus et philosophum sese ostentanti dari iussit mille nummum, et cum plerique dicerent nebulonem esse
Abbreviated transcription (Latin):
d herodem atticũ consularẽ uirũ inge¬
nioq am eno ⁊igreca facũdia celebrẽ
ad iit nob̾ p̾sentib palliatꝰ qͥspiã crinitus.
barba q ⁊ ꝓpe adpubẽ usq porrecta apetit
A sibi dari capto. hic tũ herodes int̾rogat
qͥs nã eẽt: atq ille uultu sonituq uocis ob¬
iurgatorio. ꝑhilo sophũ se se ẽẽ dicit. ⁊ mira¬
ri qͦ addit: cur q̃rendum putasset qd̾ inderet: Uideo ĩ
qure henodes barbam ⁊ palliũ: philosophum nũdũ
uideo: q̃so autẽ te cũ bona uenia d̾icas mͥ qͥb nosuti
posse angum̃tis existimas. ut eẽ. te philosophũ noscite¬
mꝰ. Int̾im aliqͦt exhis qͥ cũ herode erant erraticũ. eẽ.
holem. dic̾e. ⁊ nulliꝰ rei. ĩ colãq eẽ sordentiũ gauearũ:
nisi accipiat qd̾ petit conuicio turpi solitũ ĩcesserẽ.
Atq ibi herodes. demꝰ inqͥt huic aliqͥs ⁊eris curtu nis y
ẽ. tãꝙͣ hoĩes ñ tãꝙͣ hoĩ. Et ussit dari p̃ciũ pauis tͥginꝰ¬

Expanded text:
D Herodem Atticum, consularem virum ingenioque amoeno et Graeca facundia celebrem, adiit nobis praesentibus palliatus quispiam et crinitus barbaque prope ad pubem usque porrecta ac petit aes sibi dari εἰς ἄρτους. Tum Herodes interrogat quisnam esset. Atque ille, vultu sonituque vocis obiurgatorio, philosophum sese esse dicit et mirari quoque addit cur quaerendum putasset quod videret. Video, quit Herodes, barbam et pallium, philosophum nondum video. Quaeso autem te, cum bona venia dicas mihi quibus nos uti posse argumentis existimas, ut esse te philosophum noscitemus? Interim aliquot ex his qui cum Herode erant erraticum esse hominem dicere et nulli rei incolamque esse sordentium ganearum, nisi accipiat quod petat convicio turpi solitum incessere; atque ibi Herodes Demus, inquit, huic aliquid aeris, cuicuimodi est, tamquam homines, non tamquam homini, et iussit dari pretium panis trigin
Abbreviated transcription (Latin):
dirigendusq ẽ. tũ si inꝓna ĩacias modera¬
pitur. at si medioc̾a uuttas. ⁊ ad ꝑcu¬
ciendũ suꝑne aliqͥd manũ ⁊ iocłos conli¬
nies: quo modus ate datus tulerit eo te¬
lũ ibit. Qd̾ iecerit᷑: Ad hanc ferme sentẽ¬
ciam iulianus suꝑ istis claudii u̾bis nob̾¬
cum sermocinatꝰ.x̃. Qd̾ ait id̾ q⁊ claudiꝰ apen¬
nis hostis defendebant. facillime anumad¬
uertendũ. ẽ. usũ eẽ. eũ u̾bo de fendebant
ñ ex uulgari consuetudine s admodũ
ꝓͥe latine: nã defendere ⁊ offendere
inter sese adu̾sa sunt. Quoꝵ alt̾m sgͣni¬
ficat: or᷑ I id. e̾ ĩ currere maliqd̾ ⁊ incid̾e

Expanded text:
derigendusque est, tum, si in prona iacias, moderaderigendusque est, tum, si in prona iacias, moderapitur. At si in editiora mittas et ad percutiendum superne aliquid manum et oculos conlinies, quo motus a te datus tulerit, eo telum ibit quod ieceris. Ad hanc ferme sententiam Iulianus super istis Q. Claudii verbis nobiscum sermocinatus est. Quod ait idem Q. Claudius: a pinnis hostis defendebant facillime, animadvertendum est usum esse eum verbo defendebant, non ex vulgari consuetudine, sed admodum proprie et Latine. Nam defendere et offendere inter sese adversa sunt, quorum alterum signif
Abbreviated transcription (Latin):
onit̃ lanoꝰ ienoeiuesuno annali cũ oppidũ¬
ametello ꝓconsule oppugnari.ꝯra ab opidaniᷤ
de suꝑ emuris ꝓpugnari descͥb̾et: ita scͥpsit.
Sagittariꝰ cũ: fundstore utͥnq sũmo studio spar-¬
gunt fortissime. s sagittã atq lapidẽ deorsũ
an sursũ mittas. Hoc int̾ ẽ. Nam neutr̃ pot̃
de orsum uersũ recte mitti. s sursum utr̃q op¬
time. Quare milttes metelli sauciabant᷑ multo
minꝰ ⁊ qd̾ maxie opus erat apennis hostis de¬
fendebant facillime funclitore: percontabar
ego antoniũ iulianũ rethorem. Cur hoc ita
usu ueniret quod qͣdrigariꝰ dixisset ut ꝯtigui
magis directioresq ictus fiant. si uel lapidẽ
ł sagittam sursũ uersus iaciat quãdeorsũ.
cũ ꝓclimor faciliorq iactꝰ sit ex suꝑnis inĩ¬
fima. quã ex uifnus ĩ suꝑna. Tum iulianus
ꝯꝓbato genere q̃stionis. quod desagitta inqͥt¬
⁊ lapide dixit hoc deomni fere missili te¬
lo dici pot̾. Facilior autẽ iactꝰ ẽ. sicuti dixisti.

Expanded text:
IUS in undevicesimo Annali, cum oppiduMetello proconsule oppugnari, contra ab oppidanis desuper e muris propugnari describeret, ita scripsit: Sagittarius cum funditore utrimque summo studio spargunt fortissime. Sed sagittam atque lapidem deorsum an sursum mittas, hoc interest; nam neutrum potest deorsum versum recte mitti, sed sursum utrumque optime. Quare milites Metelli sauciabantur multo minus et, quod maxime opus erat, a pinnis hostis defendebant facillime finditorePercontabar. Percontabar ego Antonium Iulianumluhanum rhetorem, cur hoc ita usu veniret quod Quadrigarius dixisset, ut contigui magis directioresque ictus fiant, si vel lapidem vel sagittam sursum versus iacias quam deorsum, cum proclivior faciliorque iactus sit ex supernis in infima quam ex infimis in superna. Tum Iulianus, comprobato genere quaestionis, Quod de sagitta, inquit, et lapide dixit, hoc de omni fere missili telo dici potest. Facilior autem iactus est, sicuti dixisti,
Abbreviated transcription (Latin):
de cũ exea etate p̃fectus fiat q̃ ñ sit senatoria:
mautẽ uarro ĩ qͣrto epistolicarũ questionĩ
ea re ad sensũ eẽ capitonẽ tuberoni ꝯtra
setenciã uinii refert. Ham itͥbunos ĩ qͥt
plebis senatꝰ ħabendi ius erat qͣꝙͣ senato

Expanded text:
ndae, cum ex ea aetate praefectus fiat quae non sit senatoria. ndae, cum ex ea aetate praefectus fiat quae non sit senatoria. M. autem Varro in quarto Epistolicarum Quaestionumea re adsensum esse Capito Varronem Tuberoni contra sententiam Iunii refert: Nam et tribunis, inquit, plebis senatus habendi ius erat, quamquam senato
Abbreviated transcription (Latin):
scriberet nouũ morẽ institutũ refert ꝑ an¬
bitionẽ gram q̃. ut is pͥmus rogaretur quẽ
rogare uellet qui hr̃et senatũ. dũ is tñ exgͣdu
ꝯsulari ẽẽt preter hec deꝑignore qͦ capien¬
do disserit deq̃ue multa dicenda senatori ꝯ
cũ insenatũ uenire deberet ñ ad eẽt het ⁊ alia
q̃dã genus in libro quo supͣdixi .m. uarro
opistola ad opianũ scͥpta exsecutꝰ. ẽ. s qd̾ ait
senatꝰ ꝯsultũ duob modis fieri solere aut cũ¬
qͥsitis sentencis aut ꝑ discessions̃ parũ que¬
nire uidetur cũ ea qd̃ ad eiꝰ capito ĩ ꝯiectaneis
scriptũ reliqͥt. nã inlibro. colyiiii. tuberonẽ
lacionem fierent discessio ẽẽt necessaria. id¬
q̃ ipso capito uerũ et̃ adfirmat s de hac
om̃i re alio ĩ loco plemꝰ ac curatiꝰ q̃ nos me¬
tũ sencitũ hr̃e posse uinius negat qm̃i ñ se¬
nator qͥd sit neq ius habeat sentencie dic̃¬

Expanded text:
scriberet, novum morem institutum refert per amscriberet, novum morem institutum refert per ambitionem gratiamque, ut is primus rogaretur quem rogare vellet qui haberet senatum, dum is tamen ex gradu consulari esset. Praeter haec de pignore quoque capiendo disserit deque multa dicenda senatori qui, cum in senatum venire deberet, non adesset. Haec et alia quaedam id genus in libro quo supra dixi M. Varro epistula ad Oppianum scripta executus est. Sed quod ait senatusconsultum duobus modis fieri solere, aut conquisitis sententiis aut per discessionem, parum convenire videtur cum eo quod Ateius Capito in Coniectaneis scriptum reliquit. Nam in libro VIIII. Tuberonem n iis quae per relationem fierent, discessio esset necessaria, idque ipse Capito verum esse adfirmat. Sed de hac omni re alio in loco plenius accuratiusque nos metum senatum habere posse Iunius negat, quoniam ne senator quidem sit neque ius habeat sententiae dice
Abbreviated transcription (Latin):
pla eẽ ac ne edem qͥdem ueste tẽplũ ẽẽ.
pꝰ ħ de inceps dicit senatꝰ ꝯsultũ ante ex¬
ortũ aut pꝰ occasũ solis factũ ratũ ñ fuisse.
opꝰ ⁊̃ censoriũ fecisse existimatos ꝑ qͦs eo tẽ¬
ꝑe senatus ꝯsultũ factũ eẽt docet. Nemde
in ibi multa qͥb dieb haberi senatũ ius
non sit. ĩmolare q hostiã prus anspicari¬
q debere. qͦ senatũ habiturꝰ eẽt. dereb q.
dininis pͥusꝗͣ humanis ad senatũ refendũ
cẽ tũ porro referri oportere aut ĩ finta de
re publica aut de singłis reb finite. sena¬
tus qͥue ꝯsultũ fieri duob mͦis aut ꝑdis¬
cessionẽ si ꝯsentiretur aut si res dubia ẽet
ꝑ singłoꝵ sentencias exqͥsitas. singłos autẽ
debere ꝯsuli gradatim incipi q̃. aꝯsulari gͣdu
erqͦ gradu semꝑ qͥd antea pͥmũ rogari solitũ
qpͥnceps ĩ senatus lectꝰ ẽẽt. tũ autẽ cum hec

Expanded text:
pla esse ac ne aedem quidem Vestae templum esse. pla esse ac ne aedem quidem Vestae templum esse. Post haec deinceps dicit senatusconsultum ante exortum aut post occasum solem factum ratum non fuisse, opus etiam censorium fecisse existimatos per quos eo tempore senatusconsultum factum esset. Docet deinde inibi multa: quibus diebus habere senatum ius non sit; immolareque hostiam prius auspicarique debere, qui senatum habiturus esset, de rebusque divinis prius quam humanis ad senatum referendum esse; tum porro referri oportere aut infinite de republica aut de singulis rebus finite; senatusque consultum fieri duobus modis: aut per discessionem, si consentiretur, aut, si res dubia esset, per singulorum sententias exquisitas; singulos autem debere consuli gradatim incipique a consulari gradu. Ex quo gradu semper quidem antea primum rogari solitum, qui princeps in senatum lectus esset; tum autem, cum haec
Abbreviated transcription (Latin):
riũ ibi ꝑcnit qui fueruit ꝑ qͣs more
maioꝵ senatus hr̃i soleret. eõs q. noĩat
dictatores consules. p̃tores. tribunos. regi ĩ¬
ter regẽ p̃fectũ urbi. neq alii p̃ter hos ius
fuisse dirit fac̾e senatus ꝯsultum qͣtiens¬
ꝙ usus uenisset ut om̃s isti magistrat᷑ cod̾
tempe rome eẽnt. tũ quo supra ordine
seͥpti ẽt̃ut qͥ eoꝵ pͥor aliis ẽet. ei potissimũ
senatus ꝯsulendi is fuisse ait. De inde en
fuisse biis solis quieadem potestate qua
hi qui senatꝰ ronsultũ facere uellent
maioreͥ  eenͣt. Tũ ad scͥpsit delocis inqͥbꝰ
senatꝰ ꝯsultum fieri iure posset. docuitq
to. qd̾ templũ appellaretur senatus ꝯsul¬
tui factum eẽt. iustum id ñ fuisse ꝓpt̾ea
ñcuria hostilia ⁊̃ pompoia ⁊ pꝰ inui¬
lianũ ꝓfana ea loca fuissent tẽpla eẽ ꝑau
gures ꝯstituta. ut inhiis senatꝰ ꝯsulta mo¬
re maioꝵ iusta fieri possent. Interq̃ ioͥ
qͦ scͥptũ reliqͥt ñ om̃sedes sacras tem¬

Expanded text:
rimum ibi ponit qui fuerint per quos more maiorum senatus haberi soleret eosque nominat: dictatorem, consules, praetores, tribunos plebi, interregem, praefectum urbi, neque alii praeter hos ius fuisse dixit facere senatusconsultum, quotiensque usus venisset ut omnes isti magistratus eodem tempore Romae essent, tum quo supra ordine scripti essent, qui eorum prior aliis esset, ei potissimum senatus consulendi ius fuisse ait, deinde extrfuisse iis solis qui eadem potestate qua ii qui senatusconsultum facere vellent maioreve essent. Tum adscripsit de locis in quibus senatusconsultum fieri iure posset, docuitque ute, quod templum appellaretur, senatusconsultum factum esset, iustum id non fuisse. Propterea et in curia Hostilia et in Pompeia et post in Iulia, cum profana ea loca fuissent, templa esse per augures constituta, ut in iis senatusconsulta more maiorum iusta fieri possent. Inter quae id quoque scriptum reliquit, non omnes aedes sacras tem
Abbreviated transcription (Latin):
faunuo strabone.m. ualerio mes¬
sala cõs . s. senatꝰ consultũ de phi¬
lõsophis &. de rethorib latinis factũ t̃.¬
.in. poupouiꝰ p̃tor senatum consuluit q̃d
uba fastasunt de philosophis &. de recho
bus. ⁊ .l. licimꝰ crassus censores de¬
runt. reniuciatum ⁊ nob̾. eẽ. homines
qui nouũ genus discipline instituerunt.
ad quos inuentꝰ in ludũ conueniat eossi¬
bi nom̃ inposuisse latinos rethoras. Ibi
homines adolescentulos dies totos desire
maiores nr̃i quȩ liberos suos discere uel

Expanded text:
FANNIO STRABONE, M. Valerio Messala coss. senatusconsultum de philosophis et de rhetoribus Latinis factum est: M. Pomponius praetor senatum consuluit. Quod verba facta sunt de philosophisphilosophies bus, L. Licirunt: Renuntiatum est nobis esse homines, qui novum genus disciplinae instiad quos iuventus in ludum conveniat; eos sibi nomen imposuisse Latinos rhetoras; ibi homines adolescentulos dies totos desidere. Maiores nostri, quae liberos suos discere e
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ dictam ꝑ uerbis & oratione docuit titulo tul¬
liani libri quia. M. cicerone inscͥptusẽ. ꝯͣ contiõẽ
q metelli quo nicħ ꝓfecto sig̾catur aliud quam
ip̃a que a metello dicta ẽ. oratio.o.ii. Giz. Cet̾aq¬
huiusmodi citamenta. que isti apirocali ei qͥs
socraticos uideri uolunt in conlocandis uerbis
inmodice faciunt etrancide quam sint in subdi
ta⁊ mercia ⁊ puerila facetissime erele sig̃cat in
quinto satyrarum lucilius. nam ubiẽ cũ
a nrico conquestꝰ quod ad se egrotum noniu¬
seret. Hec ibidem addit festiuit. Quo me
habeam pacto tam & si non queris docebo.
quando in eo numero mansi quo in maxi¬
ma non ⁊ pars hominum. uͥ ꝑisse uelis.
quẽ uisere nolueris cum debueris. hoc no¬
lueris & debueris: te siminꝰ delectat quo
si tu hic.
IX.

Expanded text:
esse dictam pro verbis et oratione, docui titulo Tulesse dictam pro verbis et oratione, docui titulo Tulliani libri, qui a M. Cicerone inscriptus est Contra Contionem Q. Metelli, quo nihil profecto significatur aliud quam ipsa quae a Metello dicta est oratio. VIII Ahuiusmodi scitamenta, quae isti apirocali qui se Isocratios videri volunt in conlocandis verbis immodice faciunt et rancide, quam sint insubida et inertia et puerilia facetissime hercle significat in quinto Saturarum LuciliusIucilius. Nam ubi est cum amico conquestus, quod ad se aegrotum non viseret, haec ibidem addit festiviter: Quo me habeam pacto, tametsi non quaeris, docebo, Quando in eo numero mansi quo in maxima non est Pars hominum Ut perisse velis quem visere nolueris, cum Debueris. Hoc nolueris et debueris te Si minus delectat quosi tu hic. IX
Abbreviated transcription (Latin):
losophis dixit. nonue si id anthistenes
aut diogenes dixiss dignũ memoria
uisum ẽẽt. Misit aũt paulo pꝰ fauori¬
no librũ quẽ ꝓmiserat uerrii opinor
flacci erat. in qͦuo scripta ad hoc genus
questionis ꝑtinencia. id fueriurt̃. sena¬
tum dici ⁊ pro loco ⁊ pro homnib ot¬
uitatem. ⁊ pro loco & oppido. ⁊ ꝓ utre
quoq omĩum. ⁊ ꝓ hominũ multitu¬
dine tͥb quoq &. decurias dici. ⁊ ꝓ loco
icut.m. tulliꝰ in or̾oe que inscrip¬
ta ÷ contra contionemq metelli
escendi inquit in concionẽ concursus
ne ait concioues sepe exclamare udi.
cum apte u̾ba cecidissent. & enĩ ex¬
pectant aures ut u̾bis colligetur sen¬
populũ diceretur. Exempla in eo libro
scripta non erant. s nos post ea fauorino
desiderante. harum omium signiticatio¬
num monumenta⁊ ap̃ ciceronem sicut supͣ scͥpsi
⁊ ap̃ elegantissimos uet̾um tepeita exibuimꝰ. id
auten quod pot issimum expecebat contionẽ

Expanded text:
losophis dixit? Nonne, si id Antisthenes losophis dixit? Nonne, si id Antisthenes aut Diogenes dixisset, dignum memoria visum esset? Misit autem paulo post Favorino librum quem promiserat—Verri, opinor, Flacci erat—, in quo scriptascript ad hoc genus quaestionis pertinentia haec fuerunt: senatum dici et pro loco et pro hominibitatem et pro loco et oppido et pro iure quoque omnium et pro hominum multitudine, tribus quoque et decurias dici et pro locicut M. Tullius in oratione quae inscripta est Contra Contionem Q. Metelli: Escendi, inquit, in contionem; concursus est eas? contiones saepe exclamare vidi, cum apte verba cecidissent. Id enim exspectant aures, ut verbis conligetur senpopulum diceretur. Exempla in eo libro scripta non erant. Sed nos postea Favorino desideranti harum omnium significationum monumenta apud Ciceronem, sicut supra scripsi, et apud elegantissimos veterum reperta exhibuimus; id autem quod potissimum expetebat, contionem