comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uenenis bñficia sequim᷑. ipsi patriȩ manꝰ inferri. ⁊ fas¬
cib illam suis p̃mere. potentia  dignitas ẽ. Humili se
penates. armis incessite. Qui ne ͥtͥumphaturi qͥdem
int᷑re urbem in iussu Senatꝰ deberetis. qͥb q uictorem
exercitũ reducentib curia exͣtͣ muros p̃beret᷑. nc̃ ciui¬
b cesis. ꝑfusi cruore. ꝯgnato urbẽ subrectis intrate ue¬
xillis. Obmutescat it̃ militaria signa lib̾tas. ⁊ ille uic¬
tor peccatorq gentiũ ppłs remotis ꝓ cul bellis. oĩ t̾rore
cõp̾sso. intͣ muros obsessus. aqͥlas suas horreat. Ingͣ¬
tus ẽ coriolanꝰ. sero ⁊ pꝰ scełis penitentiã pus. Posuit
arma. s in medio parricidio posuit. Ingͣtus catilina.
Parũ ẽ illi capere patͥam nͥ ei̾̃tere. nisi allobrogũ. iu illam
cohortes ĩmiserit.⁊ trans alpes accitus hostis uet̾a ⁊ inge¬
nita odia saciauerit. ac diu debitas inferias gallicis bus¬

Expanded text:
venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fasvenenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est ; humili se penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bus
Abbreviated transcription (Latin):
sint bñficia an ⁊ in hanc sordidã humilẽq mat̾iã dẽ¬
duci magnitudo noĩs clati debeat. ad uos ñ ꝑtinet. In
alios q̃rit᷑. uerũ uos ad speciem ueri cõponite animũ.
⁊dũ honestũ discitis. qͥqͥd ẽ id quo nom̃ honesti. iactat᷑
om̃s ingͣcis̃. Nam ut dicimꝰ. om̃s stulti mali s̃. qͥ aũt
gratis̃. Qd gͦ : non s̃ : ñ undiq humano gn̾i. ꝯuitiũ
esse qui de bñ merentib ñ inuicẽ pessime mereant᷑.
nec ẽ qd̾ hanc nr̃ãm tm̃ murmurationẽ putes. ꝓpessi¬
mo paruo qr num̾antiũ qͥc qͥd eitra recti formulã ce¬
cidit. Ecce nescio qͥ ñ exphilosophoꝵ domo clamat
ex medio ꝯuentu ppłos gc̃sq dãpnatura uox mitu¬
quoq grã rara ẽ. imminet exitio uir ꝯuigis illa ma¬
riti. hoc iã ampliꝰ ẽ. Bñficia in scelꝰ u̾sa s̃. ⁊ sanguini
eoꝵ ñ parcit᷑. ꝓ quib sanguis fundendꝰ ẽ. Gladio ac

Expanded text:
sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam desint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est, in quo nomen honesti iactatur, omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ; qui grati sunt. Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophorum domo clamat, ex medio conventu populos gentesque damnatum vox mitquoque gratia rara est. Imminet exitio uir coniugis, illa mar : Hoc iam amplius est : beneficia in scelus versa sunt, et sanguini eorum non parcitur, pro quibus sanguis fundendus est ; gladio ac
Abbreviated transcription (Latin):
ingratus ẽ. ñ ingͣtus. falsum ẽ qr illa bñficia. ⁊ qui dat
appellat. ⁊ qͥ accipit. Ita qui ueri bñficii spẽm fefellit. tam
ingͣtuᷤe̾. quã ueneficus qͥ soporẽ cũ uenenũ cred̾et mseait.
Cleanthes uehem̃tiꝰ agit. licet in qͥt bñficiũ ñ sit qđ̾ ac¬
cẽpit. ipsȩ tñ ingͣtus ẽ. qr ñ fuit redditurꝰ. etiã si accepis¬
set.Sic latro ẽ etiã añꝗͣ manꝰ inqͥnet. qr ad occiden¬
dũ iã armatꝰ ẽ. ⁊ ht̃ spoliandi atq int̾ficiendi. uolũta¬
tem. Exer̾cet᷑ ⁊ aꝑit᷑ oꝑe neqͥcia. ñ incipit. Ipsũ qd̾ ac
quãus nemo usq ad deos manꝰ porrigat. Quomͦ in
illo. At qui ex his que apud ĩꝑitos st̃ quoꝵ si malis
copia ẽ. ipse quoq in simili mat̾ia uigͣtus ẽẽ debe¬
sũ. quale apud lacedemonios fuit. qd̾ usũ numerate pe¬
cuniȩ p̃stat. Quo gn̾e obligatꝰ es. hoc fidẽ exsolue. Quid

Expanded text:
ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere nequitia, non incipit. Sacquamvis nemo usque ad deos manus porrigat. " Quomodoillo aliquid ex his, quae apud imperitos sunt, quorum et malis copia est, ipse quoque in simili materia gratus esse debesum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
te uoluntate caret. S quãuis ħ ita sint: acciꝑe tñ malis
St̃ animi bona. st̃ corꝑis. s̃ fortune. Illa animi bona. a
tm̃ ꝯstitucione. Peripatetici qͦq qui felicitatis hu¬
mane longe lateq t̾minos ponũt. auint minuta
bñficia ꝑuentura ad malos. hec qui ñ reddit. ugtus ẽ.
Nobis itaq bñficia eẽ ñ placet. q̃ ñ s̾ animũ factura
meliorẽ. cõmoda tñ illa eẽ. ⁊ expetenda ñ negamꝰ. Hȩc
⁊ iuro bono dare małꝰ põt. ⁊ acciꝑe abono. ut pecuni
am uestẽ. honores ⁊ uitã. q̃ si ñ reddit igͣti nom̃ in¬
cidet. At qͦmͦ ingͣtũ uocas. eo ñ reddito. qd̾ negas ẽe
bñficiũ ᷤ q̃dã etiã siuera ñ s̃. ꝓpt̾ similitudinẽ eodem
uocabulo oõp̃hensas̃. Sic pyridem ⁊ argenteã ⁊ aure¬
am dicimꝰ. sic in litt̾atũ ñ ex toto rudem. s adlitt̾as
altiores ñ ꝑductũ. Sic qui male uestitũ ⁊ pannosum
ficii speciem. Quomͦ ista ẽ tanꝗͣ bñficia. sic ⁊ ille tan quã

Expanded text:
voluntate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam maSunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum vocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum n beneficii speciem. " Quomodo ista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iõ ñ fit ingͣtus. Etiã nc̃ ut dicitis. bonꝰ uir oĩa tec¬
te facit. Si oia recte facit. ingͣtus eẽ ñ põt. Malo ĩtiro
bñficiũ nemo dare põt. Bonus bñficiũ reddit malꝰ
ñ accipit. Qd̾ si ẽ. nec bonꝰ quisꝗͣ uigͣtus ẽ nͨ malus.
apud nos. bonũ honestũ. Id ꝑuenire ad malũ ñ potest.
Desinet enĩ malꝰ ẽẽsi ad illũ uirtus intuerit. Qũadiu
aũt malꝰ ẽ. nemo illi dare bñficium põt. qr mala bo¬
na q dissentiũt. nec inunũ eunt. Ideo nemo illi ꝓdẽ.¬
qr qͥcquid ad illũ ꝑuenit. id prauo usu corrũpitur.
Quẽ admod̾ stomacꝰ morbo uiciatꝰ ⁊ colligens bilem.
doloris trahit. ita animꝰ cecus. qͥcqͥd illi cõmiseris. id
honꝰ suũ ⁊ ꝑniciem ⁊ occasionẽ miserie fac̃. felicissumiᷤᷤ¬

Expanded text:
et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recet ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. men." Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi prodesquicquid ad illum pervenit, pravo usu corrumpitur. Quemadmodum enim stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, doloris trahit, ita animus cecus, quicquid illi commiseris, id onus suum et perniciem et occasionem miserie facit. Seneca Luci
Abbreviated transcription (Latin):
d quẽadmodũ q̃dã in oblectam̃tũ ac iocũ sic illigant᷑.
ut eoꝵ solutio imꝑito difficilis sit. que illi qͥ expłcuit sine
ullo negocio spirat. qr cõinissuras eoꝵ ⁊ moras nouit. ni¬
chilominꝰ illa hñt aliquã uoluptatẽ tẽptant enĩ acum̃
animoꝵ. ⁊ intencionẽ excitant. ita ħ quȩ uident᷑ cal¬
lida ⁊ insidiosa. securitatẽ ac segnitiem: ingeniis aufe¬
runt. qͥb mͦ campꝰ in qͦ uagent᷑. st̾nendꝰ ẽ. mͦ crebri ali¬
quid. ⁊ ꝯfragosi obiciendũ. ꝑ qd̾ crepant. ⁊ sollicite ue¬
stigiũ faciant. Dr̃ nemo ingratꝰ eẽ. Id sic colligitur.
dicitis stoici. Ergo bñficiũ ñ accipit malꝰ. Ingͣtus ẽ.
Etiã nuc̃ bñficiũ honesta ⁊ ꝓbabił res ẽ. aliud malum
nulli honeste rei aut ꝓbabili. Locus ẽ gͦ aut beneficio.
nec bñficio. Qd̃ si acciꝑe ñ põt. nec redd̾e qͥd̾ debet.

Expanded text:
? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temptant enim acumen animorum et intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant. Dicitur nemo ingratus esse ; id sic colligitur: dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus est. " Etiamnunc beneficium honesta et probabilis res est; apud malum n; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝓbabile.⁊ suspiciendũ. qd̾ aliqͥs ut alt̾i ꝓdeẽt. utili¬
tatis in terim suȩ oblitꝰ ẽ. qd̾ alt̾i dedit ablaturꝰ sibi.
hoc ñ fac̃. qͥ b̃nficiũ sibi dat. bñficium dare socialis reᷤᷤ
ẽ. aliquẽ ꝯciliat. aliquẽ obligat. Sibi dare. ñ ẽ socia¬
lis res. neminẽ ꝯciliat. neminẽ obligat. neminẽ in
spem inducit. ut dicat. hic homo colendꝰ ẽ. illi bñfici¬
um dedit. dabit ⁊mͥ. Bñficiũ ẽ. qd̾ qͥs ñ sua causa dat.
s eiꝰ cuidat. Is aũt qui sibi bñficiũ dat. sua causa
dat. Non ẽ gͦ bñficium. uideor tͥ iã illud qd̾ in pͥn¬
cipio dixeram m̃titꝰ. Dicis me ab ẽẽ ab eo qͥ oꝑe p̃ciũ
facit. ĩmo totã oꝑam. bona fide ꝑdere. Expecta etiã
hoc ueriꝰ dices. site ad has latebras ꝑduxero ex qͥb
cũ euaseris. nichil ampliꝰ accusatꝰ eris. quã ut eas
difficultates effugias. in quas licuit ñ descendere.
Quid enĩ boni ẽ. nodos oꝑose solu̾e. qͦs ip̃e ut solu̾es feceris

Expanded text:
babile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris
Abbreviated transcription (Latin):
malebat. Et cũ pollionis attractiorẽ uidisset foͥntẽ. qͥc
narrabat. hoĩem tã palã obscenũ. ad fasces. ⁊ ad tͥbunal
ãmisisti. nempe dũ uet̾em illũ scaurũ senatꝰ pͥncipẽ
ẽ.ut alios indulgentiꝰ tractent. ꝓpt̃ parentes auosq. alios
pp̃t fict᷑am nepotũ ꝓnepotũq ac longe seqñtiũ posteroꝵ
exabdito subit.⁊ q̃ repentina putamꝰ. illis ꝓuisa ueniuĩt
ac familiaria. Sint hi reges. qr maiores eoꝵ ñ fuert̃. qͥa¬

Expanded text:
malebat ; et eum Pollionis adtractiorem vidisset frontem : " Qmalebat ; et eum Pollionis adtractiorem vidisset frontem : " Qnarrabat. Hominem tam palam obscenum ad fasces et ad tribunal admisisti ? Nempe dum veterem illum Scaurum senatus principem  veri simile est, ut alios indulgentius tractent propter parentes avosque, alios propter futuram nepotum pronepotumque ac longe sequentium posterorum ex abdito subit, et, quae repentina putamus, illis provisa veniunt ac familiaria. " Sint hi reges, quia maiores eorum non fuerunt, q
Abbreviated transcription (Latin):
hic egregiis maiorib ortus ẽ. qualisc̃q ẽ sub umbͣ suoꝵ
lateat. Ut loca sordida reꝑcussu soł illustrant᷑. ita ĩ ertes
maioꝵ suoꝵ luce resplendeant. Excusare ħ loco mi lib̾a¬
lis deos uolo. Int̃dũ enĩ solemꝰ dr̃e. Qd sibi uoluit ꝓui
pat̾ eiꝰ datũ ẽ ⁊ fr̃i. Quare cesarẽ orbẽ t̾rarũ p̃fecit. ho¬
minẽ huani sangͥnis auidissimũ. quẽ ñ alit̃ fuere in
ꝯspectu suo iubebat. quã si ore deͤcept᷑us eẽt. Quid gͦ:
tu hoc illi datũ estimas : patͥ eiꝰ g̾manico dactũ. auo ꝓ¬
auoq ⁊ añ hos alis ñ minꝰ claris uiris. etiã si pͥuati.¬
um ore illũ hiante exspectare : nũqͥd enĩ dissimulabat¬
p̃eᷤ nũqͥd purus uideri uolebat : referã dictũ eiꝰ tͥ in se.
qd̾ cͥcũ ferri memini. ⁊ ip̃o p̃sente laudari. Pollioni an¬
nio iacenti obsceno u̾bo usus. dix̾at se facturũ id qd̾ pati

Expanded text:
Hic egregiis maioribus ortus est : qualiscumque est, sub umbra suorum Hic egregiis maioribus ortus est : qualiscumque est, sub umbra suorum lateat. Ut loca sordida repercussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant. Excusare hoc loco tibi, mi Liberalis, deos volo. Interdum enim solemus dicere : " Quid sibi Quare C Caesarem orbi terrarum praefecit, hominem sanguinis humani avidissimum, quem non aliter fluere in conspectu suo iubebat, quam si ore excepturus esset ? " Quid ergo ? Tu hoc illi datum existimas ? Patri eius Germanico datum, avo proavoque et ante hos aliis non minus claris viris, etiam si pum ore hiante exceptare ? Numquid enim ipse dissimulabat? Numquid purus videri volebat ? Referam tibi dictum eius in se, quod circumferri memini et ipso praesente laudari. Pollioni Annio iacenti obsceno verbo usus dixerat se facturum id, quod pati
Abbreviated transcription (Latin):
simos nobilitas industriis. s ⁊ nob̃ p̃tulit. ñ sine rõne.
Sera ẽ magnaꝵ uͥtutũ memoria. ⁊ eẽ plures bonos
uiuat. si gr̃a bonoꝵ ñ cũ ipsis cadat. Ciceronẽ filiũ
q̃ res ꝯsulem fecit. nͥ pat : cinnã nuꝑ q̃res ad ꝯsulatum
recepit ex hostiũ castris: q̃ sextũ põpeiũ aliosq põpe¬
ios. nͥ uniꝰ uiri magnitudo. tanta qͦndã ut satis alte
ñ inuno collegio fecit. nͥ uerrucosi. ⁊ allobrogici: ⁊ illi
trecenti. qui hostiũ incursioni. ꝓ .r.p. unã domũ ob¬
lecerant : hoc debemꝰ uͥtutib. ut ñ p̃sentes solũ illas. s
etiã ablatas e ꝯspectu colamꝰ. quomͦ ille id egert̃. ut ñ
ĩ unã etatẽ ꝑdessent. s bũficia sua etiã ptꝰ ipsas relinqͣ¬
rent. Ita nos ñ una etate gͣti sumꝰ. hic magnos uiros
genuit. dignꝰ ẽ bñficiis. Qualiscũq ẽ. dignos dedit.

Expanded text:
simos nobilitas industriis sed novis praetulit non sine ratione. simos nobilitas industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum virtutum memoria, et esse plures bonos iuvat, si gratia bonorum non cum ipsis cadit. Ciceronem filium quae res consulem fecit nisi pater ? Cinnam nuper quae res ad consulatum recepit ex hostium castris, quae Sex. Pompeium aliosque Pompeios, nisi unius viri magnitudo tanta quondam, ut satis alte non in uno collegio fecit nisi Verrucosi et Allobrogici et illi trecenti, qui hostium incursioni pro re publica unam domum obiecerant ? Hoc debemus virtutibus, ut non praesentes solum illas, sed etiam ablatas e conspectu colamus ; quomodo illae id egerunt, ut non in unam aetatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate grati simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque est; dignos dedit.
Abbreviated transcription (Latin):
itẽptabo distingu̾e. bñficiũ ẽ oꝑa ittił. s ñ om̃is oꝑa
utił bñficiũ ẽ. Quȩdã enĩ tam exigua s̃. ut bñficiino¬
m̃ ñ occupent. Due res coire debent. q̃ bñficiũ efficiãt.
stimũ rei magnitudo. q̃dã enĩ s̃ infra h nõĩs mñsurã.
Quis beneficiũ dix̃ qͣdram panis. aut stipem eris abiecti.
aut ignis accendendi. factã potestatẽ: ⁊ int̃dũ ista plus
ꝓsunt quã maxĩa. s tñ utilitas sua illis etiã uͥ tẽporis ne¬
lebam. ꝑuenire bñficiũ. dignũq eũ uidice̾. ⁊ libeis id
tͥbuã. ꝑcipiensq. exmin̾e meo gaudiũ. Quoꝵ nichil
ẽ in istis de qͥb loq̃bam᷑. ñ enĩ tanꝗͣ dignis illa tͥbiumꝰ.
s negligent tanꝗͣ parua. ⁊ ñ hoĩ damꝰ. s hũanitati.
Ali qñ daturũ me etiã indignis q̃dã ñ negauerim
inhonorẽ alioꝵ. sic̃ in petendis honorib qͦsdã turpis¬

Expanded text:
temptabo distinguere. Beneficium est opera utilis, sed non omnis opera temptabo distinguere. Beneficium est opera utilis, sed non omnis opera utilis beneficium est ; quaedam enim tam exigua sunt, ut beneficii nomen non occupent. Duae res coire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaedam enim sunt infra huius nominis mensuram. Quis beneficium dixit quadram panis aut stipem aeris abiecti aut ignis accendendi factam potestatem ? Et interdum ista plus prosunt, quam maxima ; sed tamen vilitas sua illis, etiam ubi temporis nelam pervenire beneficium, dignumque eum iudicem et libens id tribuam percipiensque ex munere meo gaudium, quorum nihil est in istis, de quibus loquebamur ; non enim tamquam dignis illa tribuimus, sed neclegenter tamquam parva, et non homini damus, sed humanitati. Aliquando daturum me etiam indignis quaedam non negaverim in honorem aliorum, sicut in petendis honoribus quosdam turpis
Abbreviated transcription (Latin):
medioꝵ salutariũ nemo supp̃ssit. ne sanarent᷑ ĩ digni.
In his erige censurã ⁊ ꝑsonaꝵ estimationẽ. q̃ seꝑatĩ tan¬
quã dignodant᷑. ñ in his q̃ ꝓmiscue turbã ãmittunt.
Multũ .h. refert. utrũ alique ñ excludas aut eligas.
Ius ⁊ fori dr̃. pace ⁊ homicide fruuin᷑t. Sua repetũt etiã
qui aliena tapuert̃. ꝑsecutores ⁊ domi ferrũ exercẽtes
murꝰ ab hoste defendit. Legũ p̃sidio. qui pluruũ ĩ illas
peccauert̃ ꝓtegunt᷑. Quedã ñ pot̾ant cet̾is ꝯting̾e. nisi
uniu̾sis darent᷑. Non ẽ itaq qd̾ de istis disputes. ad
quȩ publice inuitati sumꝰ. Illud qd̾ iudicio meo. ad
aliquẽ ꝑuenire debebit. ei quẽ ingͣtũ sciã ñ dabo.
Ergo in qͥt nec ꝯsiliũ delib̾anti. dabis ingrato. nͦ aꝗͣ
haurite ꝑmites nͦuiã erranti monstrabis ingͣto. an
hȩc qͥdẽ facies s nicħ donabis: distinguã istud certe.

Expanded text:
mediorum salutarium nemo suppressit, ne sanarentur indigni. mediorum salutarium nemo suppressit, ne sanarentur indigni. In iis exige censuram et personarum aestimationem, quae separatim tamquam digno dantur, non in his, quae promiscue turbam admittunt. Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et furi dicitur ; pace et homicidae fruuntur ; sua repetunt etiam, qui aliena rapuerunt ; percussores et domi ferrum exercentes murus ab hoste defendit ; legum praesidio, qui plurimum in illas peccaverunt,proteguntur. Quaedam non poterant ceteris contingere, nisi universis darentur ; non est itaque, quod de istis disputes, ad quae publice invitati sumus. Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, non dabo. " Ergo," inquit, " nec consilium deliberanti dabis ingrato nec aquam haurire permittes nec viam monstrabis erranti ? An haec quidem facies, sed nihil donabis ? " Distinguam istud, certe
Abbreviated transcription (Latin):
bonos. quã bonis deẽẽ. ꝓpt̃ malos. Ita qr refers. diem. solem.
hyemis. estatisq cursꝰ.⁊ media ueris. autũniq tẽꝑam̃¬
ta. ymbres ⁊ fontiũ haustꝰ. uentoꝵ statos flatꝰ. ꝓuniu̾sis in¬
uenert̃. excerꝑe singłos ñ potuert̃. Rex honores dignis
dat. congiariũ ⁊ in dignis. fr̃um̃tũ publicũ. tã fur quã ꝑi¬
turꝰ ⁊ adult̃ accipiunt. ⁊ sine delectu moꝵ. qͥsqͥs incisus
boni acmali ferũt. ds̃ qͦ q̃dã mun̾a uniu̾so hũano gn̾i
dedit. a qͥb excludit᷑. Nemo. Nec enĩ poterat fieri. utuẽ¬
⁊ malo erat patere cõmerciũ maris. ⁊ regnũ humani ge¬
neris relaxari. nec poterat lex casuris ymbrib dici. ne
in maloꝵ ĩ ꝓboꝵq rura defluerent. Quȩdã in medio po¬
nunt᷑. tamꝰ bonis quã malis ꝯdunt᷑ urbes. monu̾m̃ta
ĩgenioꝵ ⁊ ad indignos ꝑuentura publicauit editio. me¬
dicina etiã sccłatis opem monstrat. Compositiones re¬

Expanded text:
solem, hiemis aestatisque cursus et media veris autumnique temperamento imbres et fontium haustus, ventorum statos flatus pro universis invenerunt ; excerpere singulos non potuerunt. Rex honores dignis dat, congiarium et indignis ; frumentum publicum tam fur quam periurus et adulter accipiunt et sine dilectu morum, quisquis incisus boni ac mali ferunt. Deus quoque quaedam munera universo humano generi dedit, a quibus excluditur nemo. Nec enim poterat fieri, ut ventem bono erat patere commercium maris et regnum humani generis relaxari ; nec poterat lex casuris imbribus dici, ne in malorum improborumque rura defluerent. Quaedam in medio ponuntur. Tam bonis quam malis conduntur urbes ; monumenta ingeniorum et ad indignos perventura publicavit editio ; medicina etiam sceleratis opem monstrat ; compositiones re
Abbreviated transcription (Latin):
ciꝑe a rege. In equo utrãq ponit repulsam. ⁊ suꝑbo fa¬
stidiri acerbius ẽ. quã ñ timeri. Uis scire qͥd uere uo¬
luerit : noluit ire ad uoluntariã seruitutẽ. is cuiꝰ lib̃¬
tatẽ. ciuitas lib̾a ferre ñ potuit. Satis ut existimo
hãc partẽ tractauimꝰ anturpe eẽt bñficiis uinci. Qd̃
qui q̃rit seit ñ solere hoĩes sibi ipsos bñficiũ date. Ma¬
nifestũ enĩficiss. ñ eẽ turpe. a se ipso uinei. Atqͥ apud
qͦsdã stoicos ⁊ de hoc ambigit᷑. an possit aliqͥs sͥ bñfici¬
um dare. an debeat sibi referte grãm. Qd̃ ut uid̾et᷑
q̃rendũ. illa fecert̃. Solemꝰ dic̾e gr̃as mͥ ago.⁊ de nul

Expanded text:
cipere a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo facipere a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est quam non timeri. Vis scire, quid vere voluerit ? Noluit ire ad voluntariam servitutem is, cuius libertatem civitas libera ferre non potuit ! Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi gratiam. Quod ut videretur quaerendum, illa fecerunt : solemus dicere ; "
Abbreviated transcription (Latin):
cursu lunȩ uetet᷑ om̃s radios. effunde̾. saulũ expecta.
iã emerget. iã istam uelut nubẽ effundet. iam ex solu¬
tus ĩpedim̃tis lucẽ suã lib̾e mittet. Socrates parẽ grãm.
Archelao ferre ñ poss. si illũ regnare uetuiss. Parum
scił magnũ bñficiũ a soctate accipiebat. siullũ dare
potuiss socrati. Quare gͦ hoc. Socrates dixit. uir face¬
tus. ⁊ cuiꝰ ꝑfiguras sermo ꝓcełe solitꝰ erat. derisor om̃iũ
maxĩe potentiũ : malui̾t illi nasute negare. quã ꝯtu¬
macit̃ aut suꝑbȩ. Dixit sesnollo bñficia ab eo acciꝑe.
cui ñ poss paria redd̾e. Timuit fortasse necogeret᷑
acciꝑe que nollet timuit neqͥd indignũ soerate ae¬
ciꝑet. dicet aliqͥs. Negasset si uollet. S instigasset
in se regẽ insolentẽ. ⁊ oĩa sua magno estimari uolentẽ.
Nicħ ad rem ꝑtinet. utrũ dare aliqͥd regi nolis. an ac¬

Expanded text:
cursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; cursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non posset, si illum regnare vetuisset ? Parum scilicet magnum beneficium a Socrate accipiebat, si ullum dare Socrati potuisset. Quare ergo hoc Socrates dixit ? Vir facetus et cuius per figuras sermo procederet, derisor omnium, maxime potentium, maluit illi nasute negare quam contumaciter aut superbe ; dixit se nolle beneficia ab eo accipere, cui non posset paria reddere. Timuit fortasse, ne cogeretur accipere, quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " Negasset, si vellet. " Sed instigasset in se regem insolentem et omnia sua magno aestimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid regi nolis an ac
Abbreviated transcription (Latin):
uitȩ ac mortis ꝑitũ. utͦq fines tenentẽ. Si regẽ in
luce media errantẽ ad rerũ nat᷑am ãmisiss. usq eo
eiꝰ ignarũ. ut qͦ die solis defectio fuit regiã oluderet. ⁊
filiũ qd̾ in luctii ac teb adu̾sis moris ẽ tond̾e̾t: qͣntum
fuiss bñficiũ si tim̃tẽ e latebris suis extraxiss.⁊ bonũ
animũ habere uississ dicens. Non ẽ ista solis defectio.
s duoꝵ syderũ coitus. cũ luna humiliore currens uia
infra ip̃m solem orbem suũ posuit. ⁊ illũ obiectu sui ab¬
scondit. q̃ mͦ partes eiꝰ exiguas si in trancursu stͥuxit
obducit. mͦ plus tegit. simaiorẽ partẽ sui obiecit mͦ
excludit tociꝰ aspectũ. si recto libram̃to. int̃ solẽ der¬
rasq media successit. S iam ista sydera hoc ⁊ illo de¬
ducet uelocitas sua. iam recipient diẽ t̾rȩ. ⁊ hic ibit
ordo ꝑscła. dispositosq ac p̃ditos dies ht̃. qͥb sol inter¬

Expanded text:
vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ? Quantum fuisset beneficium, si timentem e latebris suis extraxisset et bonum animum habere iussisset dicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu strinxit, obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol inter
Abbreviated transcription (Latin):
exercitu suscipiat. ne hoc sibi p̃stitisse regnũ traciȩ an¬
gulo porrectũ usq ad litus in ꝯgniti maris iudicet.
Eadem re głari socrates potuit. ead̾ dyogenes. a quo
uti q uictꝰ ẽ. Qd ni uictus sit. illo die. qͦ homo supͣ¬
mñsuram huãnȩ suꝑbiȩ tumens. uidit aliquẽ cui nͨ dare
qͥcquã pꝰset. nec eriꝑe. Archelaus rex socratẽ rogauit.
ut ad se ueniret. Dixisse socrates tradit᷑ nolle se ad eũ ue¬
nire. a qͦ acciꝑet bñficia. cũ redd̾e illi paria fiposset. Pri¬
mũ in ipsiꝰ potestate erat. ñ acciꝑe. deĩn ipse dare bene¬
ficiũ pͥor incipiebat. Ueniebat enĩ rogatꝰ. ⁊ iddabat. qd
utiq ille ñ erat. socrati rediturꝰ. Etiã nc̃. Archelaus
daturꝰ erat aurũ ⁊ argentũ. recepturꝰ ꝯtẽptũ auri ⁊
argenti. Non poterat referre archelao socrates grãm.
Et qͥd tm̃ erat accepturꝰ qͣntũ dabat. si ostñdiss hõiẽ

Expanded text:
exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae anexercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo supemensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ? Archelaus rex Socratem rogavit, ut ad se veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare beneficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao Socrates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem
Abbreviated transcription (Latin):
rũ fructũ. aliberis ꝑcipiendũ ꝑduxit etas. cet̾i filios ho¬
nore sensert̃. Non ẽ tñ turpe. uinci bñficiis a paren¬
te. Qͥd ni ñ sit turpe. cũ anullo turpe sit : quib dã
enĩ ⁊ pares ⁊ ĩpares sumꝰ. Pares animo. quẽ solũ illi ex¬
gunt. quẽ nos solũ ꝓmittimꝰ. Impares fortuna. quȩ
sicui obstitit. qͦminus referret grãm. ñ ideo illi tãꝗͣ
uicto erubescendũ ẽ. Nonͤ turpe ñ ꝯsequi. dũ mͦ seqͣ¬
ris. Sepe necesse ẽ. añ alia bñficia petamꝰ. quã pͥora
reddimꝰ. nec ideo ñ petimꝰ.aut turpit̃ qr ñ reddituri
debebimꝰ. qr ñ ꝑ noserit mora qͦminꝰ gͣtissimi simus.
s intueniet aliqͥd extͥnsecꝰ qd̾ ꝓhibeat. Nos tñ nec uin¬
cem᷑ animo. nec turpit̾ his r̾eb suꝑabim᷑. q̃ ñ ft̃ ĩ nr̃a
potestate. Alexander macedonũ rex głari solebat.
a nullo se bñficiis uictũ. Non ẽ qd̾ minꝰ anuis mace¬
donas.⁊ grecos. ⁊ caras. ⁊ ꝑsas.⁊ nationes districtas sine

Expanded text:
fructum a liberis percipiendum perduxit aetas ; ceteri filios onere senserunt. Non est tamen turpe vinci beneficiis a parente; quidni non sit turpe, eum a nullo sit ? Quibusdam enim et pares et impares sumus, pares animo, quem solum illi exigunt, quem nos solum promittimus, impares fortuna, quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erubescendum est. Non est turpe non consequi, dummodo sequaris. Saepe necesse est ante alia beneficia petamus, quam priora reddidimus, nec ideo non petimus aut turpiter, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora, quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod prohibeat. Nos tamen nec vincemur animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Alexander Macedonum rex gloriari solebat a nullo se beneficiis victum. Non est, quod nimius animi Macedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in
Abbreviated transcription (Latin):
bñficia. Nã ⁊ sceleratis solorit᷑.⁊ piratis patent ma¬
ria. Hoc loco int̾rogant. an uirbonꝰ daturꝰ sit bñfici¬
t̃ ingͣto. sciens ingͣtũ eẽ. ꝑmitte mͥ ali qͥd intloqͥ. ne in¬
trogatione insidiosa capiam᷑. duos ex ꝯltitueione stoica
accipȩ ingͣtos. Alt̾ ẽ ingtus. qr stultꝰ ẽ. Stultꝰ etiã malꝰ
ẽ. Qui malꝰ ẽ. nullo uitio caret. Ergo ⁊ ĩgratos dm̃s. ñ
caret᷑. dabit bñficiũ uit bonꝰ. nulli enĩ dare poterit. si
talis hoĩes sũmou̾it. huic ingͣto qͥ bñficioꝵ fraudator ẽ.¬

Expanded text:
beneficia ; nam et sceleratis sol oritur et piratis patent mabeneficia ; nam et sceleratis sol oritur et piratis patent maria." Hoc loco interrogant, an vir bonus daturus sit beneficium ingrato sciens ingratum esse. Permitte mihi aliquid interloqui, ne interrogatione insidiosa capiamur. Duos ex constitutione Stoica accipe ingratos. Alter est ingratus, quia stultus est ; stultus etiam malus est ; quia malus est, nullo vitio caret : ergo caret, dabit beneficium vir bonus ; nulli enim dare poterit, si tales homines submoverit. Huic ingrato, qui beneficio
Abbreviated transcription (Latin):
illoꝵ oꝑa. ita diu̾sa int̃ ꝓposita s̃. Ille ingratꝰ ẽ. quãuis
ñ oporteat. qr expedit. Hic gͣtus ẽ. quãuis ñ expediat.
qr oportet. P ropositũ ẽ nob sod̾m rerũ nat᷑am uiue¬
re.⁊ deoꝵ exemplũ sequi. Dii aũt qd̾cũ q facunt in eo
tũ oꝑũ suoꝵ exfumo extoꝵ ⁊ thuris odore ꝑciꝑe: iude qͣn¬
ta eotidie moliant᷑. qͣnta distribuant. qͣntis t̃ras fu̾ctib
ĩpleant. quã oportunis ⁊ ĩ om̃s oras ferentib uentis ma¬
ria ꝑmoueant. qͣntis hymbrib repente deiectis solum
molliant. uenasq fontiũ arentes redintegrent: ⁊̃ fu¬
so ꝑ occulta nittͥm̃to nouent. O mĩa ista sñ mcede. sñ ul¬
lo ad ipsos ꝑueniente cõmodo facunt. hoc nr̃a qͦq ratio
si ab exemplari suo. ñ ab erret seruet. ne adres hones¬
tas ꝯducta ueniat. Pudeat ullũ uenale ẽẽ beneficiũ
Etuitos babeamꝰ deos. Si deos in qͥt imitaris daigͥtis

Expanded text:
illorum opera, ita diversa inter se proposita sunt. Ille ingratus est, quamvis illorum opera, ita diversa inter se proposita sunt. Ille ingratus est, quamvis non oporteat, quia expedit; hic gratus est, quamvis non expediat, quia oportet. Propositum est nobis secundum rerum naturam vivere et deorum exemplum sequi. Di autem, quodcumque faciunt, in eo tum operum suorum ex fumo extorum et turis odore percipere ! Vide, quanta cotidie moliantur, quanta distribuant ; quantis terras fructibus impleant, quam opportunis et in omnes oras ferentibus ventis maria permoveant, quantis imbribus repente deiectis solum molliant venasque fontium arentes redintegrent et infuso per occulta nutrimento novent. Omnia ista sine mercede, sine ullo ad ipsos perveniente commodo faciunt. Hoc nostra quoque ratio, si ab exemplari suo non aberrat, servet, ne ad res honestas conducta veniat. Pudeat ullum venale esse beneficium: gratuitos habemus deos ! " Si deos," inquit, " imitaris, da et ingratis
Abbreviated transcription (Latin):
paciunt᷑. pleriq obscuro gͣdu ꝑgunt. ⁊ ꝑ occultũ agut᷑.
Qd gͦ : ñ caperis tante molis aspectu. etiã si te ñ tegat.
ñ custodiat: ñ foueat. gen̾et q ac spu suo riget.: quẽ admo¬
dũ hec cũ pͥmũusũ habeant:⁊ necessaria uitaliaq sit̃.
maiestas tã eoꝵ totã m̃tẽ occupat: ita oĩs illa uirtꝰ ⁊ ĩ pͥmis
gͣti animi. multũ qͥd̃ p̃stat. s ñ uult ob hoc diligi. Am¬
pliꝰ qͥddã in se ht̃. nec satis ab eo intelligit᷑. a qͦ int̃ utilia
numꝰiat᷑. bratꝰ ẽ qr expedit. Ergo ⁊ qͣntũ expedit: ñ recep̃.
sordidũ uͥtus amatorẽ. Soluto ad illã sinu ueniendũ ẽ.
Ingͣtus hoc cogitat. uolebam grãm referre. s timeo ĩpen¬
sam. timeo ꝑicłm. uereor offensam. faciã pociꝰ qd̾ expe¬
dit. Non põt ead̾ ratio igͣtũ face ⁊ nigͣtũ. Ut diu̾sa

Expanded text:
patiuntur, plerique obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur. patiuntur, plerique obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur. Quid ergo ? Non caperis tantae molis adspectu, etiam si te non tegat, non custodiat, non foveat generetque ac spiritu suo riget ? Quemadmodum haec cum primum usum habeant et necessaria vitaliaque sint, maiestas tamen eorum totam mentem occupat, ita omnis illa virtus et in primis grati animi multum quidem praestat, sed non vult ob hoc diligi ; amplius quiddam in se habet nec satis ab eo intellegitur a quo inter utilia numeratur. Gratus est, quia expedit ? Ergo et quantum expedit ? Non recipit sordidum virtus amatorem ; soluto ad illam sinu veniendum est. Ingratus hoc cogitat: " Volebam gratiam referre, sed timeo impensam, timeo periculum, vereor offensam ; faciam potius, quod expedit." Non potest eadem ratio et gratum facere et ingratum ; ut diversa
Abbreviated transcription (Latin):
culũ. dignꝰ q adorari. si tm̃ p̃teriret. ñ erat digna sus¬
pectu luna etiã si ociosũ sydus. transcure̾t. Ipẽ mundꝰ
quociens ꝑ noctẽ ignessuos fudit. ⁊ tantũ stellarũ ĩnu¬
merabiliũ refulsit. quẽ ñ intentũ in se teneat. qͥsibi
illa tũc cũ mirat᷑. ꝓdesse cogitat: Aspice ista tanto suꝑ¬
ne cetu labentia quẽad modũ uelocitatẽ suã. sub specie
stantis atq ĩmoti oꝑis absꝯdant. qͣntũ ista nocte. qͣn
tũ in numerũ. ac discͥm̃ dierũ obseruas. gͥ qͣnta rerũ
turba subħ silentio euoluit᷑. qͣntã fatoꝵ seriẽ limes¬
educet. Ista q̃ tu ñ alit̃ quã indecore sparsa ꝯsid̾as singla
in oꝑe s̃. Nec enĩ ẽ qd existimes. septẽ sola discurr̾e cȩt̾a
berere. Paucoꝵ motꝰ cõphendimꝰ. innum̾ abiles uͦ longiꝰq
A ꝯspectu seducti dii. eunt redeuntq. Ex his qͥ ocłos nr̃õs

Expanded text:
culum dignusque adorari, si tantum praeteriret? Non erat digna susculum dignusque adorari, si tantum praeteriret? Non erat digna suspectu luna, etiam si otiosum sidus transcurreret ? Ipse mundus, quotiens per noctem ignes suos fudit et tantum stellarum innumerabilium refulsit, quem non intentum in se tenet ? Quis sibi illa tunc, cum miratur, prodesse cogitat ? Adspice ista tanto superne coetu labentia, quemadmodum velocitatem suam sub specie stantis atque immoti operis abscondant. Quantum ista nocte, quam tu in numerum ac discrimen dierum observas, agitur ! Quanta rerum turba sub hoc silentio evolvitur ! Quantam fatorum seriem educit ! Ista, quae tu non aliter, quam in decorem sparsa consideras, singula in opere sunt. Nec enim est, quod existimes septem sola discurrere, cetera haerere ; paucorum motus comprehendimus, innumerabiles vero longiusque a conspectu seducti di eunt redeuntque, et ex his, qui oculos nostros
Abbreviated transcription (Latin):
morq ⁊ sodm bonoꝵ udiciũ. etasq securior. quã in¬
nocentia. quã gͣta mens ꝓsequit᷑. fuisset enĩ ini qͥssima
rerũ nat᷑a. si hoc tm̃ bonũ. miserũ ⁊ anceps. ⁊ sterile fe¬
cisset. S illud intuere. an ad istã uittutẽ q̃ sepe tota ac
tis ⁊ aduenticiis comitata s̃ dotib. s illas traht̃. ip̃a ꝓce¬
dũt. Non dubiũ ẽ qͥn hoc hũani gn̾is domiciliũ cireu¬
itus soł ac lunȩ uicib suis temꝑet. qͥn alt̾ius calore alã
tur corꝑa. t̾rȩ relaxent᷑. in modici humores ꝯpͥmant᷑ alli¬
gantis oĩa hyemis tͥsticia frangat᷑. alt̾iꝰ tepore efficaci
penetrabili regat᷑ maturitas frugũ. qͥn adhꝰ cursum fe¬
cunditas huana respondeat. qͥn ille annũ obseruabilẽ
fecerit cͥcũ actu suo. hec m̃sem. minorib se spaciis flec¬
tens. Ut tñ dethas ista. ñ erat ipse sol idoneũ ocłis specta¬

Expanded text:
morque et secundum bonorum iudicium aetasque securior, quam inmorque et secundum bonorum iudicium aetasque securior, quam innocentia, quam grata mens prosequitur. Fuisset enim iniquissima rerum natura, si hoc tantum bonum miserum et anceps et sterile fecisset. Sed illud intuere, an ad istam virtutem, quae saepe tuta ac tis et adventiciis comitata sunt dotibus, sed illas trahunt, ipsa praecedunt. Num dubium est, quin hoc humani generis domicilium circumitusora, terrae relaxentur, immodici umores comprimantur, adligantis omnia hiemis tristitia frangatur, alterius tepore efficaci et penetrabili regatur maturitas frugum ? Quin ad huius cursum fecunditas humana respondeat? Quin ille annum observabilem fecerit circumactu suo, haec mensem minoribus se spatiis flectens ? Ut tamen detrahas ista, non erat ipse sol idoneum oculis specta
Abbreviated transcription (Latin):
ñ descendit e fastigio. s supͣ penã suã ꝯsistit: habeo in¬
quit qd̾ uolui. qd̾ petii. nec penitet. nͨ penitebit nec
ulla iniqͥtate me eo fortuna ꝑducet. ut hãc uocẽ au
moueat᷑. ⁊ paulatĩ uiuũ corpꝰ cireũeat. licet ip̃m corpꝰ
plenũ bona ꝯseĩa stillet. placebit illi ignis. ꝑ quẽ bona fides
ꝯlucebit. N unc ilłd quoq argum̃tũ quãus ductũ iam
relucat᷑. qͥd est quare gͣti uelimꝰ ẽẽ cũ morim᷑. q̃re singłoꝵ
ꝑpendamꝰ officia. q̾r idagamꝰ. in omnẽ uitã niãm. memori¬
a decernente. necuiꝰ officii iudeam obliti. Nich iam suꝑ¬
magna in ipso oꝑe m̾ces rei. ⁊ ad alliciendas m̃tes hoũm
ingens honesti potencia. cuiꝰ puscͥtudo aĩos circũ fundit.
⁊delinitos ãmiratio luminis ac fulgoris uis rapit. At
multa hoc cõmoda oriunt᷑. itucior ẽ uita meliorib a¬

Expanded text:
non descendit e fastigio et supra poenam suam consistit. " Habeo," innon descendit e fastigio et supra poenam suam consistit. " Habeo," inquit, " quod volui, quod petii ; nec paenitet nec paenitebit nec ulla iniquitate me eo fortuna perducet, ut hanc vocem aumoveatur et paulatim vivum corpus circumeat, licet ipsum cor plenum bona conscientia stillet : placebit illi ignis, per quem bona fides conlucebit. Nunc illud quoque argumentum quamvis dictum iam reducatur : quid est, quare grati velimus esse, cum morimur, quare singulorum perpendamus officia, quare id agamus in omnem vitam nostram memoria decernente, ne cuius officii videamur obliti ? Nihil iam supmagna in ipso opere merces rei et ad adliciendas mentes hominum ingens honesti potentia, cuius pulchritudo animos circumfundit et delenitos admiratione luminis ac fulgoris sui rapit. At multa hoc commoda oriuntur, et tutior est vita melioribus a
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥd suꝑẽ mͥ. ñ ut gͣtus. sed ut solutꝰ sim. Sepe enĩ. ⁊ qͥ
grãm retulit ingͣtus ẽ.⁊ qui ñ retulit gͣtus. Nam ut
om̃iũ aliaꝵ uirtutũ. ita bꝰ ad animũ tota estimatio re¬
dit. hic si in officio ẽ. qͥcquid defuit fortuna peccat. Quo
mͦ disertꝰ ẽ etiã qui tacet. fortis etiã qͥ cõpressis manib
uł etiã alligatis. quomͦ gub̃nator etiã qͥ insioco ẽ. qr ꝯ
sũ mate scientie nicħ deẽ. etiã  qͥd uult obstat qͦ minꝰ se¬
qñ gͣtus. etiã qui ingͣtus uidet᷑.quẽ mala int̃pres opi¬
nio in ꝯͣtͣriũ tͣdidit. Hic qͥd aliud sequit᷑ quã ipsã ꝯscĩam
que etiã obruta delectat. q̃ ꝯcioni ac fame reclamat.
⁊ inse oĩa reponit. ⁊ cũ ingentẽ ex alt̾a parte turbã ꝯtͣ
sentienciũ aspexit. ñ num̾at suffragia. s una senten¬
cia uincit. si u bonã fidẽ ꝑfidie suppliciis affici uidet.

Expanded text:
aliquid superest mihi, non ut gratus, sed ut solutus sim ; saepe enim et qui aliquid superest mihi, non ut gratus, sed ut solutus sim ; saepe enim et qui gratiam rettulit, ingratus est, et qui non rettulit, gratus. Nam ut omnium aliarum virtutum, ita huius ad animum tota aestimatio redit ; hic si in officio est, quidquid defuit, fortuna peccat. Quomodo est disertus etiam qui tacet, fortis etiam qui compressis manibus vel etiam adligatis, quomodo gubernator etiam, qui in sicco est, quia consummatae scientiae nihil deest, etiam si quid obstat, quominquando gratus etiam qui ingratus videtur, quem mala interpres opinio contrarium tradidit. Hic quid aliud sequitur quam ipsam conscientiam ? Quae etiam obruta delectat, quae contioni ac famae reclamat et in se omnia reponit et, cum ingentem ex altera parte turbam contra sentientium adspexit, non numerat suffragia, sed una sententia vincit. Si vero bonam fidem perfidiae suppliciis adfici videt,
Abbreviated transcription (Latin):
lueri captator ẽ. ⁊ hamũ iacit. ut aues q̃ laceratione corpoꝵ
alunt᷑. lassa morbo pecora ⁊ casura. e ꝓrimo speculant᷑. ita
hic ĩminet morti: ⁊ cͥca cadau̾ uolat᷑. Gratꝰ animꝰ. ip̃a uir¬
tute ꝓpositi. sui capiat᷑. Uis scire hoc ita eẽ. nͨ illũ utilitate
corrũpi: duo gn̾a s̃ gͣti hoĩs. Dr̃ gͣtus qͥ aliqͥd ꝓeo quod
ꝓferat. Dr̃ gͣtiis. qui bono aĩo accepit bñficiũ bono deb.
hic int᷑ ꝯscĩam clusus ẽ. Que illi ꝯting̾e põt utilitas ex
affectu latente: At qͥhic etiã siultra fac̾e ñ põt gͣtus ẽ. amat.
debet. referre grãm cupit. Qͥoquid ultͣ desid̾as. ñ ip̃i deẽ.
artifex ẽ. etiã cui ad exercendã arcẽ instrum̃ta ñ sup¬
petunt. nec minꝰ canendi ꝑitus. cuiꝰ uocẽ ȩxaudiri fre¬
mitꝰ obstrepentiũ ñ sinit. uolo referre gr̃ãm. post hoc

Expanded text:
lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae laceratione corporum lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae laceratione corporum aluntur, lassa morbo pecora et casura ex proximo speculantur, ita hic imminet morti et circa cadaver volat. Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt grati hominis. Dicitur gratus, qui aliquid pro eo, o animo accepit beneficium, bono debet ; hic intra conscientiam elusus est. Quae illi contingere potest utilitas ex adfectu latenti ? Atqui hic, etiam si ultra facere nil potest, gratus est. Amat, debet, referre gratiam cupit ; quidquid ultra desideras, non ipse deest. Artifex est etiam, cui ad exercendam artem instrumenta non suppetunt, nec minus canendi peritus, cuius vocem exaudiri fremitus obstrepentium non sinit. Volo referre gratiam : post hoc
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥs eiꝰ eximiã. singularẽq nat᷑am dUt ꝯcedã tͥ. nempe
hoc facis nullo p̃cio inductus. nulla spe. ẽ gͦ aliqͥd ꝑse
expetendũ. cuiꝰ de ipsa dignitas ducit. idẽ honestũ.
Qͥd ẽ aũt honestiꝰ. quã gratũ ẽẽ: huiꝰ uͥtutis mat̾ia tam
motis placet. P rodest gratũ ẽẽ. ero tñ gͣtus etiã si no¬
cet. Gratus ẽ. Qd sequit᷑ : ut ħ resilli alios amicos. a¬
lia bñficia ꝯciliet. Qͥd gͦ : Si qͥs sibi offensas ꝯcitaturꝰ
ẽ. siqͥs intelligit. adeo ꝑ hoc se nicħ ꝯsecuturũ. ut mł¬
ta etiã ex reposito ad qͥsitoq ꝑdenda sint. ñ libens ĩ
detͥm̃ta descendit. Ingratꝰ ẽ. qͥ in referenda grã sod̾m
datũ uidet. qͥsꝑat cũ reddit. Ingͣcũ uoco. qui egro
assidit. qr testam̃tũ facturꝰ ẽ. cui de hereditate aut
delegato uacat cogitare. faciat licet oĩa q̃ facere
bonꝰ amicus ⁊ memor officii debet. si aĩo eiꝰ obu̾sat᷑ spes. si¬

Expanded text:
inquis, " eius eximiam ac singularem naturam." Ut concedam tibi, nempe hoc facis nullo pretio inductus, nulla spe ; est ergo aliquid per se expetendum, cuius te ipsa dignitas ducit, id est honestum. Quid est autem honestius, quam gratum esse ? Huius virtutis materia tam motis placet. Prodest gratum esse ; ero tamen gratus, etiam si nocet. Gratus quid sequitur ? Ut haec res illi alios amicos, alia beneficia conciliet ? Quid ergo ? Si quis sibi offensas concitaturus est, si quis intellegit adeo per hoc se nihil consecuturum, ut multa etiam ex reposito adquisitoque perdenda sint, non libens in detrimenta descendit ? Ingratus est, qui in referenda gratia secundum datum videt, qui sperat, cum reddit. Ingratum voco, qui aegro adsidit, quia testamentum facturus est, cui de hereditate aut de legato vacat cogitare. Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obversatur spes
Abbreviated transcription (Latin):
gis uictus ẽ. quã qui in armis morit᷑. quẽ occid̾e faciliꝰ
hostis potuit. quã au̾tere. Qd̃ turpe existimas. id acci¬
d̾e bono uiro ñ põt. ut uincat᷑. nũ ꝗͣ. enĩ succũbet. nũ¬
quã renũciabit. ad ultimũ usq diem uite stabit pa¬
ratꝰ. ⁊ in hac stacione moriet᷑ magna seaccepisse p̃ se
ferens. paria uoluisse. Lacedemonii uetãt suos san¬
cratios palestra aut cestu decern̾e. uͥ inferiorẽ osten¬
dit. uiti ꝯfessio. Cursor cretã pͥor ꝯtigit. uelocitate
illũ. ñ animo añcessit. luctator ter ab iectꝰ. ꝑdidit
palmã ñ tͥdidit. Cũ inuictos ẽẽ lacedemonii ciues suos
magno estimarent. abhis c̾taminib. remouert̃. in qͥb uic¬
torẽ fac̃. ñ uidex. nͨ ꝑse ip̃e exitus. s uox cedentis. ⁊ trad̾e iu¬
bentis. Hoc qđ illi in ciuib ss custodiũt. uirtꝰ ac bona uo¬

Expanded text:
gis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius gis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius hostis potuit quam avertere. Quod turpe existimas, id accidere viro bono non potest, ut vincatur. Numquam enim succumbet, numquam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis. Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona vo