comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ille rebelles. fundere parthos. Lenibusq sequi.
Presidia telis. Certaq manu. Tendere neruum.
Qui p̃cipites. uuln̾e paruo. figeret hostes.
Pictaq medi. Terga fugacis. Ille brytannos.
Ultra notq. litora ponti. Et ceruleos. Seuta brygantaᷤᷤ.
Care romuleis. Colla cathenis. Iussit ⁊ ipsũ. Noua romane.
Iura securis. Trem̾e oceanũ. Deflete uirũ. Qͦ ñ alius.
Potuit citiꝰ. disc̾e causas. Una tm̃. Parte audita.
Sepe neutra. Qͥs nc̃ uidex Toto lites. Audiet anno.
Tibi iam cȩdet. Sede relicta. Qui dat ppło. Iura silẽti
Cretea tenens. Oppida centũ. Cedite mestis. sectora palmᷤ.
O causidici. Uenale genꝰ. Uosq poete. lugete noui.
uosq in pͥmis. Qui ꝯcusso. Magna parastis:
lucra fritillo. Delectabat᷑ laudib suis claudius.
⁊ cupiebat diutius spectare. Inicit illi manũ. Tal¬
thibiꝰ deoꝵ nũtius.: ⁊ trahit capite ob uoluto neqͥs

Expanded text:
ille rebelles fundere Parthos levibusque sequi ille rebelles fundere Parthos levibusque sequi Persida telis, certaque manu tendere nervum, qui praecipites vulnere parvo figeret hostes, pictaque Medi terga fugacis. Ille Britannos ultra noti litora ponti et caeruleos scuta Brigantas dare Romuleis colla catenis iussit et ipsum nova Romanae iura securis tremere Oceanum. Deflete virum, quo non alius potuit citius discere causas, una tantum parte audita, saepe ne utra. Quis nunc iudex toto lites audiet anno? Tibi iam cedet sede relicta, qui dat populo iura silenti, Cretaea tenens oppida centum. Caedite maestis pectora palmis, o causidici, venale genus. Vosque poetae lugete novi, vosque in primis qui concusso magna parastis lucra fritillo." Delectabatur laudibus suis Claudius, et cupiebat diutius spectare. Inicit illi manum Talthybius deorum et trahit capite obvoluto, ne quis
Abbreviated transcription (Latin):
formosissimũ ⁊ ĩpensa cura plenũ. ut seires dm̃ ef¬
fecri. tibicinũ cornicinũ. om̃is gn̾is senatoꝵ tan¬
ta turba. tantꝰ ꝯuentꝰ ut etiã claudiꝰ audire pos¬
ẜ. Om̃s leti. hylates. ppłs romanꝰ ambulabat tanqͣ
liber. Agatho ⁊ pauci ciusidici plorabant. s pla¬
ne ex ammo. Iuris ꝯsulti e tenebris ꝓcedebant. pal¬
lidi graciles uix animã habentes. tanꝗͣ qui tum
marĩe reuuisce̾nt. Ex his unꝰ cũ uidiss capita ꝯfe¬
tentes ⁊ fortunas suas deplorantes causidicos. acced̾
⁊ ait. Dicebam uob̃. ñ semꝑ satͣnalia erũt. Claudiꝰ ut ui¬
dit funꝰ suũ. intellex̃ se mortuũ ẽẽ. Ingenti enĩ uet AA
iuxopi konenia. cantabat᷑ anapestis.
Undite fletus. Edite planctus. fingite mugitus.
Resonet tristi. Clamore forum. Cecidit pulchte.
Cordatꝰ iano. Quo ñ aliꝰ. fuit in toto. forcior orbe.
Ille citato. uincere cursu. Poterat celeres.

Expanded text:
formosissimum et impensa cura, plane ut scires deum efformosissimum et impensa cura, plane ut scires deum efferri: tubicinum, cornicinum, omnis generis aenatorum tanta turba, tantus concentus, ut etiam Claudius audire posset. Omnes laeti, hilares: populus Romanus ambulabat tanquam liber. Agatho et pauci causidici plorabant, sed plane ex animo. Iurisconsulti e tenebris procedebant, pallidi, graciles, vix animam habentes, tanquam qui tum maxime reviviscerent. Ex his unus cum vidisset capita conferentes et fortunas suas deplorantes causidicos, accedit et ait:dicebam vobis: non semper Saturnalia erunt. Claudius ut vidit funus suum, intellexit se mortuum esse. Ingenti eum μεγάλῳ χορικῷ nenia cantabatur anapaestis: "Fundite fletus, edite planctus, resonet tristi clamore forum: cecidit pulchre cordatus homo, quo non alius fuit in toto fortior orbe. Ille citato vincere cursu poterat celeres,
Abbreviated transcription (Latin):
hũc dm̃ qͥs colet. qͥs credet: Sũma rei .p.c. Si hone¬
ste int̃ uos gessi. si nulli durus respondi iundicã¬
te iniurias meas. Ego p̾sentia mea hoc censeo. At q
ita ex tabella recitauit. Quando qͥd̾ diuus claudiꝰ
occidit socerũ suũ appiũ syllanũ generos duos mag¬
nũ pompeiũ. ⁊ l. Syllanũ socerũ filiȩ suȩ crassum
stugi hoĩem. tam similem sibi quã ouo ouum. Scri¬
boniã socrũ filie suȩ uxorem suã messalinã ⁊ cet̾os
qͦꝵ numerꝰ inueniri ñ potuit. placet m i eũ se¬
uere aĩadu̾ti. nec illi rerũ iudicandaꝵ uocationẽ
dari. eũq quã pͥmũ expectari. ⁊ celo intra. xxx.
dies ex ced̾e. olimpo intra diem t̾ciũ. Pedib in hã
sentiã itũ ẽ. Hec mora cyllemꝰ illũ collo ob tortotͣ¬
hit ad inferos. a celo. uñ negant. redire queꝗͣ. Dum
descendt̃ ꝑ uiã sactã int̾togat mercuriꝰ. qͥd sibi ue¬
lit ͤ ꝯͣcursus hõiũ. nũ claudii funꝰ eẽt. Et erat õiñ

Expanded text:
mo vos deos esse credet. Summa rei, p. c., si honeste me inter vos gessi, si nulli clarius respondi, vindicate iniurias meas. Ego pro sententia mea hoc censeo:" atque ita ex tabella recitavit: quando quidem divus Claudius occidit socerum suum Appium Silanum, generos duos Magnum Pompeium et L. Silanum, socerum filiae suae Crassum Frugi, hominem tam similem sibi quam ovo ovum, Scriboniam socrum filiae suae, uxorem suam Messalinam et ceteros quorum numerus iniri non potuit, placet mihi in eum severe animadverti, nec illi rerum iudicandarum vacationem dari, eumque quam primum exportari, et caelo intra triginta dies excedere, Olympo intra diem tertium. Pedibus in hanc sententiam itum est. Nec mora, Cyllenius illum collo obtorto trahit ad inferos, a caelo illuc unde negant redire quemquam. Dum descendunt per viam sacram, interrogat Mercurius, quid sibi velit ille concursus hominum, num Claudii funus esset. Et erat omnium
Abbreviated transcription (Latin):
Tacitus quietis. alluit ripas uadis.¬
st ne illa tellꝰ spẽ altrix tui.ͦ
Dx satis animose ⁊ fortit᷑. Nichilominꝰ m̃tis sue ñ ẽ.
rũ ualentẽ. oblitus nugarũ intellexit neminẽ sibi ro¬
me parem fuisse illic ñ hr̃e se idem grẽ. gallũ in suo sf¬
quilinio plurimũ posse. Itaq qͣntũ intelligi potu¬
it. hec uisus ẽ dice̾. Ego te fortissime deoꝵ hercules
sꝑaui mͥ afficturũ apud alios. ⁊ si qui a me noto yem
petiss te fui noĩaturꝰ. qui me optime nosti. Nam
si memoriã repetis. ego eram qͥ tibi ante tẽplũ tuũ
uis dicebã totis dieb. mense uilio ⁊ Angusto. Tu sci
qͣntũ illic miseriaꝵ ꝯtulerĩ. cũ causidicos audirẽ
diem ⁊ noctẽ. In quod si in cidisses. ualde fortis licet
tibi uidearis. maluisses cloacas auge purgare. Mul¬
. to plus ego stercoris ex hausi. S qm̃ uolo ñ mirũ
qd̾ incuriã impetũ fecisti. nicħ tibi clusi ẽ. mͦ dic no¬

Expanded text:
tacitus quietis adluit ripas vadis.stne illa tellus spiritus altrix tui?" Haec satis animose et fortiter, nihilo minus mentis suae non est rum valentem, oblitus nugarum intellexit neminem Romae sibi parem fuisse, illic non habere se idem gratiae: gallum in suo sterquilino plurimum posse. Itaque quantum intellegi potuit, haec visus est dicere: Ego te, fortissime deorum Hercule, speravi mihi adfuturum apud alios, et si qui a me notorem petisset, te fui nominaturus, qui me optime nosti. Nam si memoria repetis, ego eram qui tibi ante templum tuum ius dicebam totis diebus mense Iulio et Augusto. Tu scis, quantum illic miseriarum tulerim, cum causidicos audirem diem et noctem, in quos si incidisses, valde fortis licet tibi videaris, maluisses cloacas Augeae purgare: multo plus ego stercoris exhausi. Sed quoniam volo Non mirum quod in curiam impetum fecisti: nihil tibi clausi est. Modo dic no
Abbreviated transcription (Latin):
eram quã tuus occidisti. Nescio inqͥs. Dii tibi male faci¬
ant. ad eo istud turpiꝰ ẽ qd̾ nescis. quã qd̾ occidisti. Illa¬
.G. cesarem ñ desiit mortuũ ꝓseqͥ. Occid̾at ille socetum
hic ⁊ generũ .G. cesat. Crassi filiũ uetuit magnũ uo¬
cari. hic nom̃ illi reddidit. caput tulit. Occidit ĩ una
domo. etassũ. magnũ. scr̾iboniã. tͥstioniã. assarionẽ.
nobiles tñ. crassũ uͦ tam fatuũ. ut etiã tegnare poss.¬

Expanded text:
eram quam tuus, occidisti. Nescio inquis. Di tibi male facieram quam tuus, occidisti. Nescio inquis. Di tibi male faciant: adeo istuc turpius est, quod nescisti, quam quod occidisti. C. Caesarem non desiit mortuum persequi. Occiderat ille socerum: hic et generum. Gaius Crassi filium vetuit Magnum vocari: hic nomen illi reddidit, caput tulit. Occidit in una domo Crassum, Magnum, Scriboniam, Tristionias, Assarionem, nobiles tamen, Crassum
Abbreviated transcription (Latin):
infra indignationẽ u̾ba st̃. Confugiendũ ẽ itaq a¬
me ad messale coruini disertissimi uiri illã snãm.¬
cã ereitare tam facile homines occidebat. quã canis ex
publicas clades. intuenti domestica mala. Itaq illa
omittã hȩc referã. Nam etiã si phormea grece nescit
detis. ꝑ tot annos sub meo noĩe latens. hanc m grãm
retulit. ut duas iulias pro nepotes meas occid̾et. al¬
terã ferro. alt̾am famȩ. unũ ad nepotẽl. Silanum.
Uideris iuppit̃ an in causa mala. certe intua. si hic¬
int̃ uos ficturꝰ ẽ. Dic mͥ diue claudi. qr̾ quẽquã ex
his qͦs quasq occidisti. añquã decausa agnosceres.
añquã audires dãpnasti. hoc fieri solet in cęlo: nõ
fit. Ecce Iupit̃ qͥ tot annos regnat. uni uuleano
DuAYe ectoto. uratꝰ fuit uxori ⁊ suspendit illã.
nũqͥd occidit : tu messalinã cuiꝰ equȩ auunculꝰ maior

Expanded text:
infra indignationem verba sunt. Confugiendum est itaqinfra indignationem verba sunt. Confugiendum est itaque ad Messalae Corvini, disertissimi viri, illam sententcam excitare, tam facile homines occidebat, quam canis adspublicas clades intuenti domestica mala. Itaque illa omittam, haec referam; nam etiam si soror mea Graece nescit, idetis, per tot annos sub meo nomine latens, hanc mihi gratiam rettulit, ut duas Iulias proneptes meas occideret, alteram ferro, alteram fame; unum abnepotem L. Silanum. videris luppiter an in causa mala, certe in tua, si aequus futurus es. Dic mihi, dive Claudi, quare quemquam ex his, quos quasque occidisti, antequam de causa cognosceres, antequam audires, damnasti? Hoc ubi fieri solet? In caelo non fit. Ecce Iuppiter, qui tot annos regnat, uni Volcano βηλοῦ et iratus fuit uxori et suspendit illam: numquid occidit? Tu Messalinam, cuius aeque avunculus maior
Abbreviated transcription (Latin):
uba. Eũ cdlucus claudiꝰ ⁊ diuũ Augustũ sangͥne ꝯtingat.
nec minꝰ diuã Augustã auiã suã. quã ipse deã cẽ uissit
longeq om̃s mortales sapĩa añcellat. sitq e t .p. ẽe
aliquẽ qui cũ romulo possit feruentia rapa uorare. censeo
ut diuus claudiꝰ ex hac die ds̃ sit. ita uti añ eũ qͥs optumne
uire factꝰ sit. eãq tem. ad metamorphosis ouidia dicen¬
dam. Uarie etant sententiȩ ⁊ uidebat᷑ claudiꝰ sentẽ¬
tia uincere. Hercules enĩ qui uid̾et fertũ suũ in ignẽ
eẽ. mͦ huc. mͦ illuc cursabat. ⁊ aiebat. Nolim iniude
habeo ex quo ds̃ factus sũ nullũ me u̾bũ fecisse. sẽp
meũ negociũ ago.⁊ ñ possũ ampliꝰ dissimulare. ⁊do¬
lorẽ quẽ gͣuiorẽ pudor fac̃ ꝯtin̾e. In ħ t̾tamariq pa¬
cẽ pepi.⁊ deo ciuilia bella cõpesciui. ⁊deo legib urbem
sundaui oꝑib ornaui. ⁊ qͥd dicam: p.c. ñ inuenio oĩa

Expanded text:
verba: Cum divus Claudius et divum Augustum sanguine contingat verba: Cum divus Claudius et divum Augustum sanguine contingat nec minus divam Augustam aviam suam, quam ipse deam esse iussit, longeque omnes mortales sapientia antecellat, sitque e re publica esse aliquem qui cum Romulo possit 'ferventia rapa vorare,' censeo uti divus Claudius ex hac die deus sit, ita uti ante eum qui optimo iure factus sit, eamque rem ad metamorphosis Ovidi adiciendam. Variae erant sententiae, et vide batur Claudius sententiam vincere. Hercules enim, qui videret ferrum suum in igne esse, modo huc modo illuc cursabat et aiebat: Noli mihi invidere, habeo, ex quo deus factus sum, nullum me verbum fecisse: semper meum negotium ago. Sed non possum amplius dissimulare, lorem, quem graviorem pudor facit, continere. In hoc terra marique pacem peperi? Ideo civilia bella compescui? Ideo legibus urbem fundavi, operibus ornavi, ut—quid dicam p. c. non invenio: omnia
Abbreviated transcription (Latin):
rogat᷑ sententiã ianus. Pat̃. is designatꝰ erat in kłs
Iulias pꝰ meridianꝰ ꝯsul. homo qͣntũ uia sua fert. qͥ
te qd̾ inforo iuuat dixit. q̃ notariꝰ ꝑsequi ñ potuit.
⁊ ideo ñ fero. nec aliis u̾bis ponã q̃ ab illo dicta s̃. muł¬
ta dix̃ de magnitudine deoꝵ. ñ deb̾e hũc uulgo da¬
rihonorẽ. Olm in qͥt magna reserat dm̃ fieri. Iam
fama numiũ fecisti. Itaq ne iuidear in ꝑsonã ñ in rem
dic̾e̾ sententiã. cẽseo neqͥs ptꝰ hũc diem ds̃ fiat. ex his
dictus. pictus ue erit. eũ dedi larius. s ꝓrimo mu¬
ne̾ int̃ nouos auctoratos ferulis uapulare placet.
Proximꝰ int̃to gat᷑ sententiã diespiter nicepote filiꝰ.
⁊ ipsȩ designatꝰ ꝯsul. nũmulariolus. hoc q̃stu se susti¬
nebat. uend̾e̾ ciuitatulas solebat. Ad hoc uelle acces¬
sit hercules ⁊ auriculã illi tetigit. Censet itaq ĩhȩc

Expanded text:
rrogatur sententiam Ianus pater. Is designatus erat in kal. rrogatur sententiam Ianus pater. Is designatus erat in kal. Iulias postmeridianus consul, homo qte, quod in foro vivebat, dixit, quae notarius persequi non potuit, et ideo non refero, ne aliis verbis ponam, quae ab illo dicta sunt. Multa dixit de magnitudine deorum: non debere hunc vulgo dari honorem. Olim inquit magna res erat deum fieri: iam famam mimum fecistis. Itaque ne videar in personam, non in rem dicere sententiam, censeo ne quis post hunc diem deus fiat ex his, dictus pictusve erit, eum dedi Laruis et proximo munere inter novos auctoratos ferulis vapulare placet. Proximus interrogatur sententiam Diespiter Vicae Potae filius, et ipse designatus consul, nummulariolus: hoc quaestu se sustinebat, vendere civitatulas solebat. Ad hunc belle accessit Hercules et auriculam illi tetigit. Censet itaque in haec
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ : ut ait uarro. sine capite. sine p̃putio. ẽ aliqͥd in illo
stoici dei : lam uideo. nec cor nec caput ht̃. Si me her¬
cule a saturno petiss hoc bñficiũ cuiꝰ m̃sẽ toto anno
celebrauit Saturnalia eiꝰ pͥnceps ñ tuliss illũ dm̃ ab
ioue. qui qͣntũ qͥdem in illo fuit dãpnauit in cesto. Sil¬
lanũ enim generũ suũ occidit. Oro ꝑ qd̾ sororẽ suã fe¬
stiuissimam õĩũ. puellaꝵ. quã om̃s uenerẽ uocarent. ma¬
luit iunonẽ uocare. Quare in qͥt : q̃ro m qͥt sororẽ suã
stulte stude athenis dimidiũ. licet alȩxandrie totũ.
Quia romȩ inqͥs mures molas lingut. hic nob̃ curua
corrigit. Qd incubiculo suo faciat nescio. etiã cęli sctu¬
tat᷑ plagas. Ds̃ fieri uult. Parũ ẽ qd̾ tẽplũ inbrit̾ania
Ego inqͥt.ẜ.c. int̃rogare uob̃ ꝑmiserã. uos mera ma¬
palia fecistis. Uolo ut seruetis disciplinã cutiȩ. hio qͣlis¬
cũ q ẽ. qͥd de nob̃ existimauit : illo dimisso. pͥmꝰ int̃¬

Expanded text:
esse, ut ait Varro, 'sine capite, sine praeputio'? Est aliquid in illo Stoici dei, iam video: nec cor nec caput habet. Si mehercules a Saturno petisset hoc beneficium, cuius mensem toto anno celebravit, Saturnalicius princeps, non tulisset illud, nedum ab Iove, quem quantum quidem in illo fuit, damnavit incesti. Silanum enim generum suum occidit propterea quod sororem suam, festivissimam omnium puellarum, quam omnes Venerem vocarent, maluit Iunonem vocare. 'Quare' inquit 'quaero enim, sororem suam?' Stulte, stude: Athenis dimidium licet, Alexandriae totum. 'Quia Romae' inquis 'mures molas lingunt.' Hic nobis curva corriget? quid in cubiculo suo faciat, nescit, et iam 'caeli scrutatur plagas'? Deus fieri vult: parum est quod templum in Britannia Ego inquit p. c. interrogare vobis permiseram, vos mera mapalia fecistis. Volo ut servetis disciplinam curiae. Hic qualiscunque est, quid de nobis existimabit? Illo dimisso primus inte
Abbreviated transcription (Latin):
nimalis. s qͣlis eẽ marinis beluis solet. raticã ⁊ implica¬
ram. putauit sibi t̃ciũ decimũ laborẽ uenisse. Diligen¬
tius intuenti. uisus ẽ qͣi homo. Accessit itaq ⁊ qd̾ facil¬
illic phylologos hoĩes. sperat futurũ aliquẽ hystoriis
suis locũ. Itaq ⁊ ipse homerico u̾su cesarẽ se ẽẽ sigc̾ans¬

Expanded text:
nimalis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicanimalis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicatam, putavit sibi tertium decimum laborem venisse. Diligentius intuenti visus est quasi homo. Accessit itaque et quod facilillic philologos homines, sperat futurum aliquem historiis suis locum. Itaque et ipse Homerico versu Caesarem se esse sign
Abbreviated transcription (Latin):
Que int̾ris postea sĩt acta. suꝑuacuũ ẽ referre. Seitis
eñĩ optime. nec ꝑiculũ ẽ ne excidãt: que memorie
gaudiũ publicũ imp̃sserũt. Nemo felicitatis suȩ obli¬
iuscit᷑. Incelo q̃ acta s̃ audite. fides penes auctorem
erit. Hunciat᷑ ioui. uenisse q̃ndam. bone statu¬
te. bene canũ. nescio qͥd illũ mirari. assidue enĩ
capud mou̾e. pedem dextrũ tͣhere. qͣsisse se cuiꝰ nationis
eẽt. respondisse nescio qͥd. ꝑturbato sono ⁊ uoce ꝯfusa. ñ
intellig̾e se linguã eiꝰ. nec g̾cũ eẽ. nec romanũ. nec ulliꝰ
gentis note. Tum Iupit̃ herculem qr totũ orbẽ t̾raꝵ ꝑ
errauerat. ⁊ nosse uidebat᷑ om̃s nationes. iubet ire explo¬
Rare quoꝵ hõiũ eẽt. Tum hercules pͥmo aspectu sane
ꝑturbatꝰ ẽ. ut qui etiã ñ oĩa monstra timuerit. Ut uidit
noui gen̾is faciẽ. in solitũ incessũ. uocẽ nulliꝰ t̃restris a¬

Expanded text:
Quae in terris postea sint acta, supervacuum est referre. Scitis Quae in terris postea sint acta, supervacuum est referre. Scitis enim optime, nec periculum est ne excidant memoriae quae gaudium publicum impresserit: nemo felicitatis suae obliviscitur. In caelo quae acta sint, audite: fides penes auctorem erit. Nuntiatur Iovi venisse quendam bonae staturae, bene canum; nescio quid ilium minari, assidue enim caput movere; pedem dextrum trahere. Quaesisse se, cuius nationis esset: respondisse nescio quid perturbato sono et voce confusa; non intellegere se linguam eius, nec Graecum esse nec Romanum nec ullius gentis notae. Tum Iuppiter Herculem, qui totum orbem terrarum pererraverat et nosse videbatur omnes nationes, iubet ire et explorare, quorum hominum esset. Tum Hercules primo aspectu sane perturbatus est, ut qui etiam non omnia monstra timuerit. Ut vidit novi generis faciem, insolitum incessum, vocem nullius terrestris a
Abbreviated transcription (Latin):
Pbeb ait. uincat mortalis tpr̃a uite
Ille mͥ similis uultu similisq decorẽ
Nec cantu nec uoce minor. felicia lassis
Scła p̃stabit. legumq silentia tumpet
Qualis discutiens. fugientia lucifer astra
Aut qualis surgit redeuntib hesperus astris
Qualis cũ pͥmũ tenebris aurora solutis
Indur̃ rubicunda diem. sol aspicit orbem
lucidꝰ. ⁊ pͥmos a carc̾e ꝯcitat axes
Talis cesar adẽ. talem iam roma neronem
aspiciet. flagrat nitidus fulgore remisso
uultuis. ⁊ asfuso ceriux formosa capillo
Hec apllo. At lachesis que ⁊ ipsa hoĩ formosissimo faue¬
ret. fecit illud plena manu. ⁊ neroni multos annos de
ebulliit. ⁊eo desiit uiuere udi. exspirauit aũt dũ co¬
medos audit. ut scias me ñ sine causa illos timere.
ultima uox eiꝰ hec int hoĩes audita ẽ. cũ maiorẽ soni¬
tũ emisset illa parte qua faciliꝰ loq̃bat᷑. uȩ me. puto
ꝯcauaui me. Qd̃ añ fecerit nescio. oia certe ꝯcauaũ

Expanded text:
bus ait "vincat mortalis tempora vitae ille, mihi similis vultu similisque decore nec cantu nec voce minor. Felicia lassis saecula praestabit legumque silentia rumpet. Qualis discutiens fugientia Lucifer astra aut qualis surgit redeuntibus Hesperus astris, qualis cum primum tenebris Aurora solutis induxit rubicunda diem, Sol aspicit orbem lucidus, et primos a carcere concitat axes: talis Caesar adest, talem iam Roma Neronem aspiciet. Flagrat nitidus fulgore remisso vultus, et adfuso cervix formosa capillo." haec Apollo. At Lachesis, quae et ipsa homini formosissimo faveret, fecit illud plena manu, et Neroni multos annos de ebulliit, et ex eo desiit vivere videri. Exspiravit autem dum comoedos audit, ut scias me non sine causa illos timere. Ultima vox eius haec inter homines audita est, cum maiorem sonitum emisisset illa parte, qua facilius loquebatur: vae me, puto, concacavi me. Quod an fecerit, nescio: omnia certe concacavit.
Abbreviated transcription (Latin):
nemo curabat. Tum hercules. Audi me inquit.
Tu desine fatuari. Uenisti huc. uͥ mures ferrũ rodunt.
Eitiꝰ michi uerũ. ne tibi alogias excutiã. Et quo t̾ribili¬
or eẽt. tragicus fit et ait.
Expͥme ꝓpe sed qua genitus cluas.
hoc ne ꝑ emptꝰ stipite ad t̾ram accidas.

Expanded text:
nemo curabat. tum Hercules audi me inquit nemo curabat. tum Hercules audi me inquit tu desine fatuari. Venisti huc, ubi mures ferrum rodunt. Citiusmihi verum, ne tibi alogias excutiam. Et quo terribilior esset, tragicus fit et ait: exprome propere, sede qua genitus cluas, hoc ne peremptus stipite ad terram accidas
Abbreviated transcription (Latin):
Me ceN. Erat aut sequens u̾sus uerior. equȩ home¬
nͥ fuisset illic febris. q̃ fano suo telicto sola tum illa
uenerat. ceteros om̃s deos tomȩ teliq̃rat. Iste inquit
mera m̃dacia narrat. Ego tͥ dico. quȩ cũ illo tot anniᷤ
uixi. lugduni natꝰ ẽ. Marci municip̃e uides. qd̾ tibi
narro. ad sextũ decimũ lapidẽ natꝰ ẽ auienna. gallꝰ
g̾manꝰ. Itaq qd gallũ face̾ oportebat. romã cepit.
hunc ego tͥ recipio lugduni natũ. ubi licinius młti
annis regnauit. Tu aũt qͥ pluta loca calcasti quã uil¬
liis mulio ꝑpetuarius. lugdunenses scire debes: ⁊ mł¬
ta milia int̃ xanthũ ⁊ rhodanũ int̃ eẽ. Excandescit
hoc loco claudiꝰ ⁊ qͣnto põt murmure irasctt᷑. Quod
dicebat. nemo intelligebat. Ipsȩ aũt febrimdu.¬
ci iubebat. illo gestu solute manꝰ. ⁊ ad hoc unũ sa¬
tis firmȩ. qͦ decollare homines solebat. Iusserat
illi collũ p̃cidi. putares om̃s illiꝰ eẽ lib̾tos. ad eo illũ

Expanded text:
 ait: Erat autem sequens versus verior, aeque Homenisi fuisset illic Febris, quae fano suo relicto sola cum illo venerat: ceteros omnes deos Romae reliquerat. Iste inquit mera mendacia narrat. Ego tibi dico, quae cum illo tot annis vixi: Luguduni natus est, Marci municipem vides. Quod tibi narro, ad sextum decimum lapidem natus est a Vienna, Gallus germanus. Itaque quod Gallum facere oportebat, Romam cepit. Hunc ego tibi recipio Luguduni natum, ubi Licinus multis annis regnavit. Tu autem, qui plura loca calcasti quam ullus mulio perpetuarius, Lugudunenses scire debes, et multa milia inter Xanthum et Rhodanum interesse. Excandescit hoc loco Claudius et quanto potest murmure irascitur. Quid diceret, nemo intellegebat, ille autem Febrim duci iubebat, illo gestu solutae manus et ad hoc unum satis firmae, quo decollare homines solebat, iusserat illi collum praecidi. Putares omnes illius esse libertos: adeo illum
Abbreviated transcription (Latin):
Obli qua flexam deducens tramite lucem
laudius aiãm agere cepit. nec inuenire exitũ pot̾at. Tum
mercuriꝰ qͥ semꝑ ingenio eiꝰ delectatꝰ eẽt. uuã e tͥb parcis
educit. ⁊ ait. Qd femina erudelissima hot̃em miseruĩ toeq̃¬

Expanded text:
obliquo flexam deducens tramite lucem: obliquo flexam deducens tramite lucem: Claudius animam agere coepit nec invenire exitum poterat. Tum Mercurius, qui semper ingenio eius delectatus esset, unam e tribus Parcis seducit et ait: "Quid, femina crudelissima, ho
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd uiderit u̾bis ꝯceptis affirmauit se ñ indicaturũ. etiã
si in medio foro hominẽ occisũ uidiss.. Ab hoc ego quȩ cũ
audiui certe clara affero. ita illũ saluũ ⁊ felicem habẽam.
Am phebus breuiore uia ꝯtraxerat ortum
Lucis ⁊ obscuri crescebant tempora somini
Iamq suũ uictrix augebat cynthia regnum.
Et deformis hyems gratos carpebat honores
Diuitis autũni. uissoq senescere bacho
Carpebat raraᷤᷤ serꝰ uindemiator uuas
Iuto mag̃ intelligi. si dixero. mensis erat octob̃ dies
ut eiꝰd octobris. Horã ñ possũ certã tibi dic̾e. faciliꝰ inter
philosophos. ꝗͣ int̃ horologia ꝯueniet. tam̃ int̃ sextã et
septimã erat. Nimis rusticȩ ad qͥescũt om̃s poete. ñ ꝯtẽ¬
ti ortus et occasꝰ descͥbere. ut etiã mediũ diẽ inqͥetent.
tu sic tͣnsibis horam tam bonao.
ammediũ curru pheb autiietat orbem
Et ꝓpior noctis fessus quatiebat habenas.

Expanded text:
quod viderit, verbis conceptis affirmavit se non indicaturum, etiam quod viderit, verbis conceptis affirmavit se non indicaturum, etiam si in medio foro hominem occisum vidisset. Ab hoc ego quae tum audivi, certa clara affero, ita illum salvum et felicem habeam. Iam Phoebus breviore via contraxerat ortum lucis, et obscuri crescebant tempora somni, iamque suum victrix augebat Cynthia regnum, et deformis hiemps gratos carpebat honores divitis autumni, iussoque senescere Baccho carpebat raras serus vindemitor uvas. Puto magis intellegi, si dixero: mensis erat October, dies III idus Octobris. Horam non possum certam tibi dicere, facilius inter philosophos quam inter horologia conveniet, tamen inter sextam et septimam erat.Nimis rustice inquies: cum omnes poetae, non contenti ortus et occasus describere, ut etiam medium diem inquietent, tu sic transibis horam tam bonam?" lam medium curru Phoebus diviserat orbem et propior nocti fessas quatiebat habenas
Abbreviated transcription (Latin):
felicissimi. uolo memorie tra¬
dere. Nicħ offense nec gr̃e da¬
bit᷑. Hec itauera siqͥs q̃suie¬
rit. uñ sciã pͥmũ sinoluero
ñ respondebo. Es coacturꝰ ẽ:
ego scio me lib̾m factũ ex quo
suũ diem obiit ille. qͥuerũ ꝓu̾¬
bium fec̾at. aut regẽ aut fatuũ
Dñasci oportere. Sili¬
buerit respond̾e. dicã qd mͥ in buocam uen̾it. Qͥs unquã
ab hystorico iuratores ex egit : tam̃ si nesse fu̾t. auctorem
ꝓduc̾e: q̃rite ab eo qui drusillã euntẽ incelũ uidit. Idem
claudiũ uidisse se dicet iter facientẽ ñ passib equis. Uelit
nolit. necesse ẽ illi oĩa uide. q̃ in celo agant᷑. Appiȩ uie cu¬
ratorẽ. qua scis ⁊ diuĩi Augustũ. ⁊ tyberiũ cesarem. ad deoᷤ
isse. Hunc si int̃rogau̾is. soli narrabit. corã plurib nũquã
u̾bũ faciet. Nam ex quo in senatu uirauit se drusillã uidis¬
se celũ ascendentẽ. ⁊ illi ꝓ tã bono nuncio. nemo credidit.

Expanded text:
felicissimi, volo memoriae tradere. Nihil nec offensae nec gratiae dabitur. Haec ita vera. Si quis quaesiverit unde sciam, primum, si noluero, non respondebo. Quis coacturus est? Ego scio me liberum factum, ex quo suum diem obiit ille, qui verum proverbium fecerat, aut regem aut fatuum nasci oportere. Si libuerit respondere, dicam quod mihi in buccam venerit. Quis unquam ab historico iuratores exegit? Tamen si necesse fuerit auctorem producere, quaerito ab eo qui Drusillam euntem in caelum vidit: idem Claudium vidisse se dicet iter facientem non passibus aequis. Velit nolit, necesse est illi omnia videre, quae in caelo aguntur: Appiae viae curator est, qua scis et divum Augustum et Tiberium Caesarem ad deos isse. Hunc si interrogaveris, soli narrabit: coram pluribus nunquam verbum faciet. Nam ex quo in senatu iuravit se Drusillam vidisse caelum ascendentem et illi pro tam bono nuntio nemo credidit,
Abbreviated transcription (Latin):
Pyetia cͥ nẽn lauro frontemq coronans
Candida de niueo subtemina uellere sumit
felici mod̾anda manu. q̃ ducta colorem
Assũpsere nouũ. mirant᷑ pensa sorores
Mutat᷑ uilis p̃cioso lana metallo
Aurea formoso descendt̃ secula filo
Nec modꝰ ẽ illis. felicia uellera dicunt
Et gaudent ĩplere manꝰ. st̃ dulcia pensa.
Sponte sua festinat opꝰ. nulloq labore
Mollia contorto descendit stamina suso
Uineunt tͥythoni. uinct⁊ nestoris annos
Phebus ad est. cantuq iuuat. gaudet q futuris
Et letus nẽ plectra mouent. nc̃ pensa ninistrat
Detinet intentas cantu fallit q laborem
Dũq nimis etharam frat̾naq carmina laudant
Plus solito neuere manꝰ. humanaq fata
laudatũ transcend̾ opꝰ. ne demite parce

Expanded text:
Pieria crinem lauro frontemque coronans, Pieria crinem lauro frontemque coronans, candida de niveo subtemina vellere sumit felici moderanda manu, quae ducta colorem assumpsere novum. Mirantur pensa sorores: mutatur vilis pretioso lana metallo, aurea formoso descendunt saecula filo. Nec modus est illis, felicia vellera ducunt et gaudent implere manus, sunt dulcia pensa. Sponte sua festinat opus nulloque labore mollia contorto descendunt stamina fuso. Vincunt Tithoni, vincunt et Nestoris annos. Phoebus adest cantuque iuvat gaudetque futuris, et laetus nune plectra movet, nune pensa ministrat. Detinet intentas cantu fallitque laborem. Dumque nimis citharam fraternaque carmina laudant, plus solito nevere manus, humanaque fata laudatum transcendit opus. Ne demite, Parc
Abbreviated transcription (Latin):
si errant. ⁊ horã eiꝰ nemo nouit. Nemo enĩ unquã illũ na¬
tũ putauit. Tumille. Fac qd̾ faciendũ ẽ. Dede neci. melior
uacua sine regnet in aula. S clotho. ego me hercule in¬
qͥt pusillũ tpr̃is adic̾e illi uolebã. dũ hos pauculos qͥ suꝑ¬
sũt ciuitate donaret. Constituerat enĩ om̃s g̾cos. gallos hy¬
panos. brytannos. togatos uid̾e. S qm̃ placet aliqͦs ꝑegnoᷤ
insemen relinqͥ: itu ita iubes fieri : fiat. Aꝑit tũc capsu¬
lam. ⁊ tris fusos ꝓfert. Unus erat augurin. Alt bede.
Tereiꝰ claudii. hos inqͥt tris uno anno exiguis int̃uallis
tẽpoꝵ duusos mori iubebo. nec illũ in comitatũ dimit¬
tam. Non oportet enĩ eũ qui mͦ se tot milia hoĩum se¬
quentia uidebat. tot p̃cedentia. tot cͥcũ fusa. subito so¬
lũ destitui. Contentꝰ erit his int̾m ꝯuictoribus.
Sec ait. ⁊ turpi ꝯuoluens stamina fuso
Abrupit stolide regalia tẽpora uite
At lachesis redimita comas. ornata capillos

Expanded text:
rant et horam eius nemo novit; nemo enim unquam illum natum putavit. Fac quod faciendum est: Dede neci, melior vacua sine regnet in aula.'" Sed Clotho ego mehercules inquit pusillum temporis adicere illi volebam, dum hos pauculos, qui supersunt, civitate donaret constituerat enim omnes Graecos, Gallos, Hispanos, Britannos togatos videre sed quoniam placet aliquos peregrinos in semen relinqui et tu ita iubes fieri, fiat. Aperit tum capsulam et tres fusos profert: unus erat Augurini, alter Babae, tertius Claudii. Hos inquit tres uno anno exiguis intervallis temporum divisos mori iubebo, nec illum incomitatum dimittam. Non oportet enim eum, qui modo se tot milia hominum sequentia videbat, tot praecedentia, tot circumfusa, subito solum destitui. Contentus erit his interim convictoribus. Haec ait et turpi convolvens stamina fuso abrupit stolidae regalia tempora vitae. At Lachesis redimita comas, ornata capillos,
Abbreviated transcription (Latin):
reris. sciesñ nmꝰ oꝑis illi suꝑẽe. ⁊t despicias qualẽ eẽ
oporteat filiũ. St̃ alique partes mariti. s ñ minores u¬
uoris. Inuicẽ ista quantũ exigũt p̾stant. ⁊ parem desid̾at
regłam q̃ ut ait Necathon difficit ẽ. Om̃e enĩ honestũ.
in arduo ẽ. etiã qd̾ uitiũ honesto ẽ. Pon enĩ tm̃ fieri
debet s rõne fieri. Hac duce ꝑ totam uitam eundũ est.
minima maximaq ex huiꝰ ꝯsilio gerenda. qͦmͦ ħ suase¬
rit dand̾. Hec aũt hoc pͥmũ censebit. ne ab om̃ib accipi¬
endũ. A qͥb gͦ accipiemꝰ : ut breuit̃ tͥ respondeã. ab his

Expanded text:
xeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse xeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est, etiam quod vicinum honesto est ; non enim tantum fieri debet, sed ratione fieri. Hac duce per totam vitam eundum est, minima maximaque ex huius consilio gerenda; quomodo haec suaserit, dandum. Haec autem hoc primum censebit non ab omnibus accipiendum. A quibus ergo accipiemus ? Ut breviter tibi res
Abbreviated transcription (Latin):
recepisse. suꝑbi ⁊ ĩputatores. Qnto meliꝰ. qͣnto q humaniꝰ.
id ag̾e. ut illis qͦq partes sue ꝯstent. ⁊ fauere ut gr̃a sibi
referri. possit. benigne oĩa int̾p̃tari. grãs agentẽ. ñ alit̃
quã si referat audire. p̃bere se facilem. ad hoc ut quem
obligauit. etiã ex solui uelit. Male audire solet fenera¬
tor. si acerbe exigit. equȩ si in recipiendo tardꝰ ac diffi¬
cilis. moras q̃rit. Bñficium tam recipiendũ ẽ. quã ñ
exigendũ. Optimꝰ ille qui dedit facile. nũꝗͣ exiget red¬
digauisus ẽ. bona fide. qͥd p̃stitiss oblitus. qui accipiẽ¬
tis animo recipit. Quidã ñ tm̃ dant. beneficia suꝑbȩ.
s etiã accipiũt. qd̾ ñ ẽ cõmittend̾. Iam enĩ tͣuseamꝰ
ad alt̾am partem. tͣctaturi qͦmͦ se gerere hoĩes. in accipi¬
endis bñficiis debeant. Qluodcũq ex duob ꝯstat offm̃
tantũdẽ ab utroq exit. Qualis pat̃ ẽẽ debeat cũ in spe¬

Expanded text:
imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam non tantum dant beneficia superbe, sed etiam accipiunt, quod non est committendum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspe
Abbreviated transcription (Latin):
egestatis acqͥrere. Aspicienda gͦ ñ minꝰ sua cuiq ꝑso¬
na ẽ. quã eiꝰ deqͦ uiuando qͥs cogitat. Y olo chrysip¬
pi nr̃i iti similitudine de pyle lusu. quã cadere ñ ẽ
dubiũ. aut mittentis dubio. aut excipientis. Tum
cursũ suũ seruat. uͥ int̃ manꝰ ittusq apte ab utͦq
⁊ iactata ⁊ excepta u̾sat᷑. Necesse ẽ aũ lusor bonus
alit̃ illã collusori longo. alit̃ breui mittat. Ead̾ bñ¬
ficii ratio ẽ. Nisi ittͥq ꝑsone dantis ⁊ accipientis.
aptat᷑. nec ab hoc exibit. nec ad illũ ꝑueniet: ut deb.
Si enĩ exercitato. ⁊ docto negociũ est. audatiꝰ pilam
mittemꝰ. Utcũq enĩ uenerit. manꝰ illã expedita. ⁊ agi¬

Expanded text:
egestatis adquirere. Adspicienda ergo non minus sua cuique persona est quam eius, de quo iuvando quis cogitat. Volo Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis vitio aut excipientis ; tum cursum suum servat, ubi inter manus utriusque apte ab utroque et iactata et excepta versatur. Necaliter illam collusori longo, aliter brevi mittat. Eadem beneficii ratio est: nisi utrique personae dantis et accipientis aptatur, nec ab hoc exibit, nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus; utcumque enim venit, manus illam expedita et agi
Abbreviated transcription (Latin):
facti tõ. ñ ꝯstabit. Tumidissimũ aĩal. si illũ acciꝑe hoc nõ
decet. nͨ te dare. Habet᷑ ꝑsonaꝵ ac dignitatũ porcio. et
cũ sit uͥq uͥtiitis. modꝰ. equȩ peccat qd excedit. quã qd̾
deficit. Liceat istud sane tͥ. ⁊ te in tm̃ fortuna sustulerit.
ẽ ciuitas. Ab antigono cynicꝰ petiit talentũ. respon¬
dit plus ẽẽ. quã qd̾ cinicus pet̾e deberet. Repulsꝰ petiit
denariũ. respondit minꝰ eẽ quã qd̾ regẽ deceret dare.
Turpissima hmͦi cauillatio ẽ. Inuenit qͦmͦ neutrũ da¬
ret. In denario regẽ. in talento cynicũ respexit. cum
poss ⁊ denariũ tanꝗͣ cynico dare. ⁊ talentũ tanꝗͣ rex.
Ut sit aliqͥd maiꝰ quã qd̾ eynicꝰ accipiat. nicħ tam exigu¬
umẽ. qd̾ ñ honeste regis humanitas tͥbuat. Sime inẽ¬
rogas ꝓbo. Est enĩ intolerabit res: posc̾e̾ nĩmos ⁊ ꝯtẽp¬
nere. Indiristi pecuniȩ odiũ. Hoc ꝓfessus es. hãc ꝑsonã

Expanded text:
facti ratio non constabit. Tumidissimum animal ! Si illum accipere hoc non decet, nec te dare; habetur personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, nu eius condenda sit civitas ! Ab Antigono Cynicus petit talentum; respondit plus esse, quam quod Cynicus petere deberet. Repulsus petit denarium; respondit minus esse, quam quod regem deceret dare. " Turpissima eiusmodi cavillatio est ; invenit, quomodo neutrum daret. In denario regem, in talento Cynicum respexit, eum posset et denarium tamquam Cynico dare et talentum tamquam rex. Ut sit aliquid maius, quam quod Cynicus accipiat, nihil tam exiguum est, quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixisti pecuniae odium; ho
Abbreviated transcription (Latin):
c̃õmoda. sequunt᷑ aũt płima. graue tñ tormentũ ẽ debe¬
re cui nolis. ꝯtra iocundissimũ ab eo accepisse bñficium
quẽ amare etiã post iniuriã possis. ubi amiciciã alicui
locundã. causa fecit. ⁊ iustã. Illud uͦ hõi iocundo ⁊ pbo mi¬
serrimũ ẽ. sieũ amare oportet quẽ ñ uiuat. Tociens

Expanded text:
en tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam alioqui iucundam causa fecit et iustam. Illud vero homini verecundo et probo miserrimum est, si eum amare oportet, quem non iuvat. Totiens
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsulendũ ẽ. Dabo egenti. s ut ip̃e ñ egeam. Suocur¬
ram petͥtturo. s ut ip̃e ñ pareã. Pisi si futurꝰ ero
magni hoĩs. aut magne rei merces. Nullũ bñfi¬
munꝰ suũ cõmendat ñ expbrat. Respiciende s̃ eui¬
q facultates sue uiresq. ne aut plꝰ p̃stemꝰ ꝗͣ possu¬
mꝰ aut minꝰ. Estimanda ẽ eiꝰ ꝑsona. cui damꝰ. Que¬
dam enĩ in inora ft̃. quã ut exre amaͦnis uiris de¬
beant. q̃dam accipiente maiora s̃. Utriꝰ q itaq ꝑ¬
sonã ꝯfer. ⁊ ipsũ int̾ illas qd̾ donabis examina. Nlõ:¬
d̾ danti aut graue sit. aut parũ. ñ qd̾ rursiis quis
accepturꝰ ẽ. aut fastidiat. aut ñ capiat. U rbem
cuidã Alexander donabat. uesanꝰ ⁊ qͥ nichil aĩo
nͥ grande ꝯciꝑet. Cũ ille cui donabat᷑ se ipẽ m̃sꝰ.
tanti mun̾is iniudiã refugiss. diceis ñ ꝯuenirt

Expanded text:
consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurconsulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum benefimunus suum commendat, non exprobrat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus. Aestimanda est eius persona, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam accipiente maiora sunt. Utriusque itaque personam confer et ipsum inter illas, quod donabis, examina, numquid aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidi
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ. seua bonitas ẽ. Quẽadmod̾ pulcherrimũ opꝰ est
etiã inruitos nolentesq seruare. ita rogantib pesti¬
fera largiri:blandũ ⁊ affabile odiũ ẽ. Bñficiũ demꝰ.
qd̾ inusu mag̃ acmag̃ placeat. qd̾ nũꝗͣ. innalũ u̾tat.
Pecuniam ñ dabo. quã num̾at᷑um adult̾e sciã. neĩ
societate turpis facti. aut ꝯsilii inueniar.Si potero
reuocabo. si mitꝰ ñ ad uiuabo scelꝰ. Siue illũ ira qͦ ñ
debebat ĩpellit. siue ãbitionis calor abducit atutis
tam ut possit qñq dic̾e. Ille amando me occid̾. Sepe
nicħ int̃ẽ. int̃ amicoꝵ mun̾a. ⁊ hostrũ uota. Quicqͥd
illi acciꝑe optant. in id hoꝵ intẽpestiua indulgẽtia¬
ĩpellit. atq instruit. Qd aũ turpiꝰ. quã qd̾ euenit
freqñtissime. ut nicħ int̾ sit int̃ odiũ ⁊ bñficiumͦ¬
nũquã intpitudinẽ ñrã reditura tͥbuamꝰ. Cum
sũma amicitiȩ sit. amicũ sibi equare. utͥq simul

Expanded text:
tium saeva bonitas est. Quemadmodum pulcherrimum opus est tium saeva bonitas est. Quemadmodum pulcherrimum opus est etiam invitos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis facti aut consilii inveniar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus. Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, tam, ut possit quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi acciimpellit aque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficiuminem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uoxia ꝯcupiscimꝰ nec deͥspice quã ꝑniciosas̃
licet. qr iudiciũ int̾pellat affectꝰ. s cũ subsedit en¬
piditas. cũ impetus ille flagrantis. animi qui ꝯsiliui
fugat. cecidit: detestam᷑ ꝑniciosos maloꝵ munetũ
aucͣores. Ut frigida egris negamꝰ. ⁊ lugentib ac sͥᷤ
iratiꝰ ferrũ aut amantib qͥcquid ꝯtra se usuros
ardor petit. sic oĩum q̃ nocitura st̃. ĩpense aut sũ¬
milsse ũ nũ quã etiã miserabilit̾ rogantib. ꝑseue¬
rabimꝰ ñ dare. Cũ initia bñficioꝵ suoꝵ spectassẽ
tũ etiã exitus decet. ⁊ ea dare q̃ ñ tm̃ acciꝑe. s etiã
accepisse delectet. Multi s̃ qͥdicant. Scio ħ illi ñ
uiderit de se. ñ de me q̃retur. falsũ ẽ. ĩmo de te.
merito qͥdem eũ adm̃te bonã redierit. cũ accessio illa qui
anzinũ ĩflãmabat se remiserit. qͥd ni eũ oderit. a quo
ĩ dãpnũ ac ꝑiculũ suũ aduitꝰ ẽ : exorari ĩꝑnitiẽ rogñ¬

Expanded text:
ec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum etiam exitus decet et ea dare, quae non tantum accipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant : " Scio hoc illi non  possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ? Exorari in perniciem rogan
Abbreviated transcription (Latin):
ostñderimꝰ. ñ iõ uideri maiora. quo tumultuosiꝰ
data ft̃. ne ipsos qͥd̾ ob id ciuiꝗͣ posse maiores uideri
uanam ẽẽ suꝑbiȩ magnitudinẽ.⁊ q̃ in odiũ etian

Expanded text:
ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯspectu pͥncipũ supplex sͥ eomore iacuiss qͦ hostes
uicti hostib iacuere. Inuenit aliqͥd infra genua.
fode furioseq in solens fu̾at. qͥde capite ꝯsularis uiri soc¬
catus audiebat. uͥ inos senatoris ingesiss impator pi¬
gros suos:o suꝑbia magnȩ fortune. o stultissimũ ma¬
lum. itt ate nicħ acciꝑe iuuat.⁊ tt om̃e bñficiũ uiI
uiriã ꝯuertis. ut te oĩa dedecent. qͦq altiꝰ te subleua
tantũ inflaris. qͥcquid das corrũpis. libetitaq int¬
rogare qͥd se tantoꝑe resupinet. quid uultũ habitũ¬
sti q huãna fronte certe leni placidaq tͥbuunt᷑. que
eũ daret m suꝑior ñ erultauit sup̃me. s quã potei¬
it benignissimꝰ fuit: descenditq in equtũ. ⁊ detrar
mimeri suo pompã si obseruauit idoneũ tp̃s. ut in
occasione pociꝰ quã innecessitate succurr̾et. Unomͦ
istis ꝑsuadebimꝰ ne bñficia sua insolentia ꝑdant. si

Expanded text:
conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, foede furioseque insolens fuerat, qui de capite consularis viri soccatus audiebat, nisi in os senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! Quoque altius te sublevastantum inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet itaque interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vultum habitumsunt, quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ aurib. Ammonitio tediũ fac̃. exꝓbratio odium.
Nicħ eque in bñficio uitand̾ ẽ. quã suꝑbra. Qd opus
arrogantia uultꝰ. qͥd tumore u̾boꝵ᷑. Ip̃ã res te extollit.
Detrahenda ẽ in anis iactacio. res lõquent᷑ nob̃ tacen¬
tib. Nͥon tm̃ ingͣtum s inuisũ ẽ. bñficiũ suꝑbȩ
datũ. G. cesar. dedit uitam Pompeio peno sidat qͥ
non aufert. Demñ absoluto ⁊ agenti gr̃as. porrexit
osculandũ sinistrũ pedem. Qui excusant ⁊ negãt.
id insolentiȩ cã factum. aiunt socculũ auratũ ĩmo
aureũ margaritis distinctũ. ostñd̾e eũ uoluisse. Ita
ꝓrsus. Qͥd hic ꝯtu meliosũ ẽ. si uir ꝯsularis aurũ
⁊ margaritas osculatꝰ ẽ : ⁊ alioqͥn nullã partẽ cor¬
poris eiꝰ electurꝰ quã puriꝰ oscularet᷑: hõ natꝰ in hoc
ut mores lib̾e ciuitatis ꝑsica seruitute mutaret Pa¬
tum uidieauit. si senator senex sũmissis honorib ĩ

Expanded text:
mus auribus ; admonitio taedium facit, exprobratio odium. mus auribus ; admonitio taedium facit, exprobratio odium. Nihil aeque in beneficio dando vitandum est quam superbia. Quid opus arrogantia vultus, quid tumore verborum? Ipsa res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsus : quid hic contumeliosum est, si vir consularis aurum et margaritas osculatus est alioquin nullam partem in corpore eius electurus, quam purius oscularetur ? Homo natus in hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃iturꝰ est. Qd̾̃ ad eo ñ ẽ comittend̾. ut etiã siqͥs coram
nobis narrabit respondend̾ sit. Dignissimꝰ qͥd ille ẽ. ma¬
iorib bñficiis. s ⁊ ego mag̃ uelle me scio. oĩa illi p̃sta
ra. qua qͥdã reiciunt q̃ mag̃ ad se uolt̃ atͣtͣhere. deĩ
addicienda om̃is hũanitas. Pdet agͥcola qd̾ sparsit.
si labores suos destituit insemine Multa cura sata ꝑ¬
ducunt᷑. ad segetẽ.Nicħ infructũ ꝑuenit. qd̾ ñ a
pͥmo usq ad extremũ. equał cult᷑a ꝓseqͥt᷑. Eadẽ bñ¬
ficioꝵ ꝯditio ẽ. Nũqͥd ulla maiora posst̾ eẽ. quã q̃
ĩliberos patres. ꝯferunt : hec tñ irrita s̃. si in infan¬
tia deserant᷑. uisi longa pietas. munꝰ suũ nutrit. Ead̾
cet̾oꝵ bñficioꝵ ꝯdicio ẽ. nisi illa ad iuueris ꝑdes. Parũ
ẽ dedisse. fouendas̃. Si gͣtos uis hr̃e qͦs obligas. ñ tm̃
des oportet. bñficia. s ames. Precipue ut dixi. parca¬

Expanded text:
sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego magis velle me scio omnia illi praestra, qua quidam reiciunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est. Numquid ulla maiora possunt esse, quam quae in liberos patres conferunt ? Haec tamen irrita sunt, si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum beneficiorum condicio est : nisi illa adiuveris, perdes; parum est dedisse, fovenda sunt. Si gratos vis habere, quos obligas, non tantum des oportet beneficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, parea