comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tuq adeo quẽ mox q̃ sint habitura deorũ
Cõcilia incertũ ẽ urbis ne ĩuisere çesar
Terrarũq uelis curã: an te maximus orbis
Autorẽ frugũ tempestatũq potentẽ
Actipiat tingens materna tempora mirto
An deus ĩmerisi uenias maris ac tua naute
Numina sola colãt tibi seruiat ultima tile
Teq sibi generũ thetis emat omnibus undis
Anne nouũ tardis sidus te mensibus addas
Qua locus erigonẽ inter chelasq sequentes¬
Panditur. ip̃c tibi iã brachia circuit ardens
Scorpius et celi iusta plus parte reliquit.
Quicꝗd eris nã te nec spectent tartara regem
Nec tibi regnandi ueniat tã dira cupido
Quãuis elisios miretur grȩcia campos
Nec repetita sequi curet proserpina matrẽ
Da facilẽ cursu: atq audacibus annue ceptis.
Ignarosq uie mecũ miseratus agrestes
Ingredere. et uotis iã nũc assuesce uocari.
Uere nouo gelidus canis cũ mõtibus humor

Expanded text:
tuque adeo, quem mox quae sint habitura deorum tuque adeo, quem mox quae sint habitura deorum concilia, incertum est, urbisne invisere, Caesar, terrarumque velis curam et te maximus orbis auctorem frugum tempestatumque potentem accipiat, cingens materna tempora myrto, an deus inmensi venias maris ac tua nautae numina sola colant, tibi serviat ultima Thule teque sibi generum Tethys emat omnibus undis, anne novum tardis sidus te mensibus addas, qua locus Erigonen inter Chelasque sequentispanditur—ipse tibi iam bracchia contrahit ardens Scorpius et caeli iusta plus parte reliquit— quidquid eris,—nam te nec sperant Tartara regem nec tibi regnandi veniat tam dira cupido, quamvis Elysios miretur Graecia campos nec repetita sequi curet Proserpina matrem— da facilem cursum atque audacibus adnue coeptis ignarosque viae mecum miseratus agrestis ingredere et votis iam nunc adsuesce vocari. Vere novo, gelidus canis cum montibus humor
Abbreviated transcription (Latin):
Uid faciat letas segetes quo sidere terram
uertere mecenas ulmisq adiũgere uites
Cõueniat quȩ cura boũ quis cultus habẽdo
S it pecori apibus quãta experientia parcis
Hĩc canere ĩcipiã. uos o clarissima mundi
Lumina labentẽ celo quȩ ducitis annũ
Liber et alma ceres uestro si munere tellus
Caoniam pingui glandẽ mutauit arista
Poculaq ĩuentis acheloia miscuit uis
Et uos agrestũ presentia numina fauni
Ferte simul fauniq pedẽ dryadesq puelle¬
N unera uestra cano. tuq o cui prima fremẽtẽ
Fudit equũ magno tellus percussa tridenti
Neptũne et cultor nemorũ cui pĩguia cheȩ
Tercentũ niuei tondẽt dumeta iuuenci.
Pan ouiũ custos tua si tibi menala cure.
Adsis o thegee fauens: olexq minerua
Inuẽtrix unciq puer monstrator aratri.
Et tenerã ab radice ferens siluane cupressũ.
D ii deeq om̃es studiũ quibus arua tueri
Quiq nouas alitis nõ nullo semine fruges
Quiq satis largũ celo dimittitis imbrẽ.

Expanded text:
uid faciat laetas segetes, quo sidere terram vertere, Maecenas, ulmisque adiungere vitis conveniat, quae cura boum, qui cultus habendo sit pecori, apibus quanta experientia parcis, hinc canere incipiam. Vos, o clarissima mundi lumina, labentem caelo quae ducitis annum, Liber et alma Ceres, vestro si munere tellus Chaoniam pingui glandem mutavit arista, poculaque inventis Acheloia miscuit uvis; et vos, agrestum praesentia numina, Fauni, ferte simul Faunique pedem Dryadesque puellae: Munera vestra cano. Tuque o, cui prima frementem fudit equum magno tellus percussa tridenti, Neptune; et cultor nemorum, cui pinguia Ceae ter centum nivei tondent dumeta iuvenci; Pan, ovium custos, tua si tibi Maenala curae, adsis, o Tegeaee, favens, oleaeque Minerva inventrix, uncique puer monstrator aratri, et teneram ab radice ferens, Silvane, cupressum, dique deaeque omnes, studium quibus arva tueri, quique novas alitis non ullo semine fruges, quique satis largum caelo demittitis imbrem;
Abbreviated transcription (Latin):
Cȩpere altenos muse meminisse uolebant.
Hos coridon illos referebat ĩ ordine tyrsis.
N imphe noster amor libetrides aut michi cãmen
Quale meo codro cõcedite. proxima phebi
Uersibus ille facit: aut si nõ possumus omnes
Hic arguta sacra pendebit fistula pinu.
Pastores hedera florentẽ ornate poetã
Arcades ĩiudia rũpantur ut ilia codro
Aut si ultra placitũ laudarit bactare frontẽ
Cingite: ne uati noceat mala lĩgua futuro.
Setosi caput hoc apri tibi delia pariis

Expanded text:
coepere; alternos Musae meminisse volebant. coepere; alternos Musae meminisse volebant. hos Corydon, illos referebat in ordine Thyrsis. Nymphae, noster amor, Libethrides, aut mihi carmen, quale meo Codro, concedite: proxima Phoebi versibus ille facit; aut, si non possumus omnes, hic arguta sacra pendebit fistula pinu. Pastores, hedera crescentem ornate poetam, Arcades, invidia rumpantur ut ilia Codro; aut si ultra placitum laudarit, baccare frontem cingite, ne vati noceat mala lingua futuro. Saetosi caput hoc apri tibi, Delia, parvus
Abbreviated transcription (Latin):
Au diit eurotas iussitq edissere lauros
Ille canit. pulsȩ referũt ad sidera ualles:
Cogere donec oues stabulis numerũq referre
Cõpulerãtq greges coridon et tyͣsis ĩ unũ.
Tyrsis oues coridon disteritas lacte capellas
Ambo florẽtes etatibus arcades ambo
Et cantarẽ pares et respondere parati.
Hic michi dũ teneras defẽdo a frigore mirtus¬
U ir gregis ip̃e caper de errauerat. atq ego dãpni
Aspicio ille ut me cõtra uidet ocius inquit
Huc ades o melibee caper tibi saluus et edi.
Et si quid cessare potes requiesce subumbra.
Nuc ip̃i potũ uenient ꝑ prata iuuenci.
Hic uirides tenera pretexit arundine ripas
M incius: et sacra resonant examina quertu.¬
& uid facerẽ neq ego alcipen neq phyllida habebã
Depulsos a lacte domi quȩ clauderet agnos.
Et certamen erat coridon cũ tyrside magnũ.
F ost habui tamen illorũ mea seria ludo.
Iltẽnis igitur cõtendere uersibus ambo

Expanded text:
audiit Eurotas, iussitque ediscere laurus, audiit Eurotas, iussitque ediscere laurus, ille canit: pulsae referunt ad sidera valles; cogere donec ovis stabulis numerumque referricompulerantque greges Corydon et Thyrsis in unum, Trhyrsis ovis, Corydon distentas lacte capellas, ambo florentes aetatibus, Arcades ambo, et cantare pares, et respondere parati. Huc mihi, dum teneras defendo a frigore myrtos, vir gregis ipse caper deerraverat; atque ego Daphnim aspicio. Ille ubi me contra videt: “Ocius” inquit “huc ades, O Meliboee, caper tibi salvus et haedi; et, si quid cessare potes, requiesce sub umbra. huc ipsi potum venient per prata iuvenci, hic viridis tenera praetexit arundine ripas Mincius, eque sacra resonant examina quercu.” Quid facerem? Neque ego Alcippen, nec Phyllida habebam, depulsos a lacte domi quae clauderet agnos, et certamen erat, Corydon cum Thyrside, magnum. posthabui tamen illorum mea seria ludo: alternis igitur contendere versibus ambo
Abbreviated transcription (Latin):
Tũ phetontiadas musco cĩcundat imare
Corticis: atq solo proceras erigit alnos.
T ũ canit errãtẽ ꝑmessi ad flumina gallũ
Aonas ĩ montes ut duxerit una sororũ.
Utq uiro phebi corus assurrexerit om̃is.
Ut linus hec illi diuino carmine pastor
Floribus atq apio crines ornatus amaro
Dixerit hos tibi dant calamos en accipe muse
Ascreo quos ante seni ꝗbus ille solebat
Cãtando rigidas deducere montibus ornos.
His tibi grinei nemoris dicatur origo
Nequis sic lucus quo se plus iactet apollo.
Quid loquar aut scillã nisi quã fama secuta ẽ
Cãdida succĩtã latrantibus ĩguina mõstris
Dulichias uexasse rates. et gurgite ĩ alto
A n timidos nautas canibus lacerasse marinis.
Aut ut mutatos terei naͬrauerit artus.
Quas illi phylomena dapes q̃ dona pararet:
Q uo cũsu deserta petiuerit: et ꝗbus ante
Infelix sua tecta suꝑ uolitauerit alis:
Om̃ia q̃ phebo quondã meditante beatus

Expanded text:
tum Phaethontiades musco circumdat amaro tum Phaethontiades musco circumdat amaro corticis, atque solo proceras erigit alnos. Tum canit, errantem Permessi ad flumina Gallum Aonas in montis ut duxerit una sororum, utque viro Phoebi chorus adsurrexerit omnis; ut Linus haec illi, divino carmine pastor, floribus atque apio crinis ornatus amaro, dixerit: “Hos tibi dant calamos, en accipe, Musae, Ascraeo quos ante seni, quibus ille solebat cantando rigidas deducere montibus ornos: his tibi Grynei nemoris dicatur origo, ne quis sit lucus, quo se plus iactet Apollo.” Quid loquar aut Scyllam Nisi, quam fama secuta est candida succinctam latrantibus inguina monstris Dulichias vexasse rates, et gurgite in alto, ah, timidos nautas canibus lacerasse marinis, aut ut mutatos Terei narraverit artus; quas illi Philomela dapes, quae dona pararit, quo cursu deserta petiverit, et quibus ante infelix sua tecta supervolitaverit alis? Omnia, quae Phoebo quondam meditante, beatus
Abbreviated transcription (Latin):
saicaseasq refert uolucres furtũq promethi.
His adiũgit hylan naute quo fonte relictũ
Clamassẽt ut litus hyla hyla omne sonaret.
Et fortunatã si nũꝙͣ armenta fuissent
Phasiphen niuei solatur amore iuuenci.
a huirgo infelix q̃ te dementia cepit:
Pretides implerũt falsis mugitibus agros.
At nõ tam turpes petudũ tamen ulla secuta ẽ
Cõcubitus. ꝙͣuis collo timuisset aratrũ.:
Et sepe ĩ leui quȩsisset cornua fronte.
Ah uirgo ĩfelix tu nũc ĩ mõtibus erras
Ille latus niueũ molli fultus iacinto
Ulice sub nigra pallentes ruminat herbas
Aut aliquã ĩ magno seꝗtur grege cdaudite nĩphes
Dicthee nĩphe nemoꝵ iã claudite saltus
Siqua forte ferant oculis se se obuia nostris
Errabũda bouis uestigia. forsitan illũ
Aut herba captũ uiridi aut armẽta secutũ
ꝑ ducant aliquę stabula ad cortinia uacce.
Tũ canit hesperidũ miratã mala puellã.

Expanded text:
Caucasiasque refert volucres, furtumque Promethei: Caucasiasque refert volucres, furtumque Promethei: his adiungit, Hylan nautae quo fonte relictum clamassent, ut litus “Hyla, Hyla!” omne sonaret. et fortunatam, si numquam armenta fuissent, Pasiphaen nivei solatur amore iuvenci. ah, virgo infelix, quae te dementia cepit! Proetides inplerunt falsis mugitibus agros: at non tam turpis pecudum tamen ulla secuta est concubitus, quamvis collo timuisset aratrum, et saepe in levi quaesisset cornua fronte. ah, virgo infelix, tu nunc in montibus erras: ille, latus niveum molli fultus hyacintho, ilice sub nigra pallentis ruminat herbas, aut aliquam in magno sequitur grege. “Claudite, nymphae, Dictaeae nymphae, nemorum iam claudite saltus, si qua forte ferant oculis sese obvia nostris errabunda bovis vestigia; forsitan illum, aut herba captum viridi, aut armenta secutum, perducant aliquae stabula ad Gortynia vaccae.” Tum canit Hesperidum miratam mala puellam;
Abbreviated transcription (Latin):
Sãguineis frontẽ moris et tempora pingit.
Ille dolũ ridens quo uincula nectitis inquit:
Soluite me pueri satis est potuisse uideri.
Carmina q̃ uultis cognoscite. carmina uobis.
Huic aliud mercedis erit simul ĩcipit ip̃e.
Tũ uero ĩnumerũ faunosq ferasq uideres
Ludere tũ rigidas motare cacumina quertus.
N ec tantũ phebo gaudet parnasia rupes.
Nec tãtũ rhodope miratur et ismarus orphea.
Nãq canebat uti magnũ ꝑ inane coacta
S emina terrarũq animeq marisq fuissent
Et liquidi simul ignis ut his xordia primis
O m̃ia et ip̃e tener mũdi cõcreuerit orbis.
Tũ durare solũ et discludere nerea ponto
Ceperit: et rerũ paulatim sumere formas.
Iamq nouũ terre stupeant lucescere solẽ
Altius atq cadãt sũmotis nubibus imbres.
Incipiant siluȩ cũ primũ surgere: cũq
Rara ꝑ ignotos errent animalia montes.
t inc lapides pyͣre iactos. saturnia regna

Expanded text:
sanguineis frontem moris et tempora pingit. sanguineis frontem moris et tempora pingit. Ille dolum ridens, “Quo vincula nectitis?” inquit; “solvite me, pueri; satis est potuisse videri: carmina, quae voltis, cognoscite; carmina vobis, huic aliud mercedis erit.” Simul incipit ipse. Tum vero in numerum Faunosque ferasque videres ludere, tum rigidas motare cacumina quercus; nec tantum Phoebo gaudet Parnasia rupes, nec tantum Rhodope miratur et Ismarus Orphea. Namque canebat, uti magnum per inane coacta semina terrarumque animaeque marisque fuissent, et liquidi simul ignis; ut his exordia primis omnia et ipse tener mundi concreverit orbis; tum durare solum et discludere Nerea ponto coeperit, et rerum paulatim sumere formas; iamque novum terrae stupeant lucescere solem, altius atque cadant submotis nubibus imbres; incipiant silvae cum primum surgere, cumque rara per ignaros errent animalia montis. Hinc lapides Pyrrhae iactos, Saturnia regna,
Abbreviated transcription (Latin):
Iostra neq erubuit siluas habitare talya.
Cũ canerẽ reges et prelia cinthius aurem
U ellit et admonuit pastorẽ tytire pingues
Pascere oportet oues deductũ ducere carmen.
Nũc ego nãq suꝑ tibierũt ꝗ dicere laudes¬
U are tuas cupiant et tristia codere bella
Agrestẽ tenui meditabor arundine musam
Nõ iniussa cano: siꝗs tamen hoc qͦ siquis
Captus a more leget te nostre uare mirice
Te nemus om̃e canet. nec phebo gratior ulla ẽ
Qͣ sibi q̃ uari p̾scripsit pagina nomen.
Pergite pierides cromis et nasilus in antro
S ilenũ pueri somno uidere iacentem
Inflatũ hesterno uenas ut semper hiaco
Serta procul tantũ capiti delapsa iacebant.
Et grauis attrita pendebat cantarus anisa
Aggressi nã sepe senex spe carminis ambos
Luserat/ iniciunt ip̃is ex uincula sertis.
A. ddit se sociã timidis superuenit egle
Egle nayadũ pulchẽrima iamq uidenti

Expanded text:
nostra nec erubuit silvas habitare Thalia. nostra nec erubuit silvas habitare Thalia. Cum canerem reges et proelia, Cynthius aurem vellit, et admonuit: “Pastorem, Tityre, pinguis pascere oportet ovis, deductum dicere carmen.” Nunc ego—namque super tibi erunt, qui dicere laudes, Vare, tuas cupiant, et tristia condere bella— agrestem tenui meditabor arundine Musam. Non iniussa cano: si quis tamen haec quoque, si quis captus amore leget, te nostrae, Vare, myricae, te nemus omne canet; nec Phoebo gratior ulla est, quam sibi quae Vari praescripsit pagina nomen. Pergite, Pierides! Chromis et Mnasyllos in antro Silenum pueri somno videre iacentem, inflatum hesterno venas, ut semper, Iaccho: serta procul tantum capiti delapsa iacebant, et gravis attrita pendebat cantharus ansa. Adgressi—nam saepe senex spe carminis ambo luserat—iniciunt ipsis ex vincula sertis: addit se sociam, timidisque supervenit Aegle,— Aegle, Naiadum pulcherrima,—iamque videnti
Abbreviated transcription (Latin):
U ina nouũ fundam calathis aruisia nectar.¬
Cantabunt michi dametas et litius egon.¬
al saltantes¬
Cantantes satiros imitabitur alphisibeus.
Hec tibi semꝑ erũt et cũ solennia uota
R eddemus nĩphis. et cũ lustrabimus agros.
Dũ iuga mõtis aper. fluuios dũ piscis amabit.
Dũq thimo pascentur apes dũ rore cicadę
S emꝑ honos nomenq tuũ laudesq manebũt.
Ut bacho cereriq tibi sic uota quot annis¬
Agricolȩ facient. dãnabis tu quoq uotis. id ili¬
Quȩ tibi que tali reddã pro carmine dona :
Nam neq me tãtũ uenientis sibilus austri
Nec ꝑcussa iuuant fluctu tã litora: nec quȩ
Saxosas inter decũrunt flumina ualles
Hac te nos fragili donabimus ante cicuta
Hec nos formosu coridon ardebat alexin.
Hec eadẽ docuit cuiũ petus an melibei.
At tu sume pedũ. quod me cũ sepe rogaret
Nõ tulit antigenes erat et tũ dignus amari
Formosu paribus nodis atq ere menalca.

Expanded text:
— vina novum fundam calathis Ariusia nectar.— vina novum fundam calathis Ariusia nectar.cantabunt mihi Damoetas et Lyctius Aegon; saltantis satyros imitabitur Alphesiboeus. Haec tibi semper erunt, et cum solemnia vota reddemus Nymphis, et cum lustrabimus agros. Dum iuga montis aper, fluvios dum piscis amabit, dumque thymo pascentur apes, dum rore cicadae, semper honos nomenque tuum laudesque manebunt; ut Baccho Cererique, tibi sic vota quotannisgricolae facient: damnabis tu quoque votis. Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dona? Nam neque me tantum venientis sibilus austri, nec percussa iuvant fluctu tam litora, nec quae saxosas inter decurrunt flumina valles. Hac te nos fragili donabimus ante cicuta: haec nos, “Formosum Corydon ardebat Alexim,” haec eadem docuit, “Cuium pecus, an Meliboei?” At tu sume pedum, quod, me cum saepe rogaret, non tulit Antigenes—et erat tum dignus amari— formosum paribus nodis atque aere, Menalc
Abbreviated transcription (Latin):
Dicemus. dãpnimq tuũ tollemus ad astra:
Dãpnin ad astra feremus amauit nos qͦ dãpnis.
An quicꝙͣ nobis tali sit munere maius:
Et puer ip̃e fuit cantari dignus. et ista
Iam pridem stimicon laudauit carmina nobis.
Cãdidus in suetũ miratur limen olimpi
Sub pedibusq uidet nubes et sidera dampnis.
Ergo alacris siluas et çetera rura uoluptas
Panaq pastores retinet driadasq puellas.
Nec lupus insidias pecori. nec retia ceruis
Ulla dolũ meditantur. amat bonus ocia dãpnis.
Ip̃i letitia uoces ad sidera iactant
Intonsi mõtes ip̃e iã carmina rupes
I p̃a sonãt arbusta deus deus ille menalca.
Sis bonus o felixq tuis. en quatuor aras
Ecte duas tibi dampni dua ᷤᷤ altaria phebo.
Pocula bina nouo spumantia lacte quot annis
Cratherasq duos statuã tibi pinguis oliui:
Et multo ĩ primis hilarans cõuiuia bacho
Ante focũ si frigus erit. si messis ĩ umbra.¬

Expanded text:
dicemus, Daphnimque tuum tollemus ad astra; dicemus, Daphnimque tuum tollemus ad astra; Daphnin ad astra feremus: amavit nos quoque Daphnis. An quicquam nobis tali sit munere maius Et puer ipse fuit cantari dignus, et ista iam pridem Stimichon laudavit carmina nobis. Candidus insuetum miratur limen Olympi, sub pedibusque videt nubes et sidera Daphnis. ergo alacris silvas et cetera rura voluptas Panaque pastoresque tenet, Dryadasque puellas; nec lupus insidias pecori, nec retia cervis ulla dolum meditantur: amat bonus otia Daphnis. ipsi laetitia voces ad sidera iactant intonsi montes; ipsae iam carmina rupes, ipsa sonant arbusta: “Deus, deus ille, Menalca.” Sis bonus O felixque tuis! En quattuor aras: ecce duas tibi, Daphni, duas altaria Phoebo. pocula bina novo spumantia lacte quotannis, craterasque duo statuam tibi pinguis olivi, et multo in primis hilarans convivia Baccho,— ante focum, si frigus erit, si messis, in umbra,
Abbreviated transcription (Latin):
Instituit. dãpnis thyasos inducere bacho:
Et foliis lẽtas intexere mollibus hastas.
Uitis ut arboribus decori ẽ ut uitibus uue
Ut gregibus tauri segetes ut pĩguibus aruis
Tu decus om̃e tuis. postꝙͣ te fata tulerũt
Ip̃a pales agros atq ip̃e reliquit apollo.
Grandia sepe ꝗbus mandauimus ordea sulcis
Infelix loliũ et steriles nascuntur auenȩ.aominat᷑
Pro molli uiola pro purpuero narcisso
Carduus et spinis surgit palyurus acutis.
S pargite humũ foliis inducite fontibus umbras
Pastores mandat fieri sibi talia dãpnis:
Et tumulũ facite ertumulo suꝑaddite carmen.
Dãpnis ego ĩ siluis hĩc usq ad sidera notus
Formosi pecoris custos formosior ip̃e.
Tale tuũ carmen nobis diuine poeta
Quale sopor fessis ĩ gramine quale ꝑ estũ
Dulcis aquȩ saliente sitim restinguere riuo.
Nec calamis solũ ȩquiperas sed uoce magistrũ.
Fortunate puer tu nũc eris alter ab illo.
Nos tamen hȩc qͦcũq modo tibi nostra uicissim

Expanded text:
instituit; Daphnis thiasos inducere Bacchi, et foliis lentas intexere mollibus hastas. Vitis ut arboribus decori est, ut vitibus uvae, ut gregibus tauri, segetes ut pinguibus arvis, tu decus omne tuis. Postquam te fata tulerunt, ipsa Pales agros atque ipse reliquit Apollo. Grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis, infelix lolium et steriles nascuntur avenae; pro molli viola, pro purpureo narcisso, carduus et spinis surgit paliurus acutis. Spargite humum foliis, inducite fontibus umbras, pastores, mandat fieri sibi talia Daphnis; et tumulum facite, et tumulo superaddite carmen: DAPHNIS EGO IN SILVIS HINC VSQUE AD SIDERA NOTVS FORMONSI PECORIS CVSTOS FORMONSIOR IPSE. Tale tuum carmen nobis, divine poeta, quale sopor fessis in gramine, quale per aestum dulcis aquae saliente sitim restinguere rivo: nec calamis solum aequiparas, sed voce magistrum. Fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo. Nos tamen haec quocumque modo tibi nostra vicissim
Abbreviated transcription (Latin):
Atq utinã ex uobis urius uestriq fuissem
Aut custos gregis aut mature uinitor uuȩ.
Certe siue michi phyllis siue esset amintas¬
Et nigre uiole sunt et uacinia nigra¬
ri ecũ irter salices lenita sub uite iaceret
Serta michi p̾hyllis legeret cãtaret amĩtas.
Hic gelidi fontes hic mollia prata licori
Hic nemus hic ip̃o tecũ consumerer euo.
Nũc insanus amor duri me martis ĩ armis
Tela inter media atq aduersos detinet hostes.
T u procul a patria nec sit michi credere tantũ
Alpinas ah dura niues et frigora rheni
Ni e sine sola uides. ah te ne frigora ledant
Ah tibi ne teneris glacies secet aspera plãtas.
Ibo et calchidico que sũt michi cõdita uersu
Carmina pastoris siculi modulabor auena.
Certũ est ĩ siluis inter spelea ferarũ
u alle pati tenerisq meos incidere amores
Arboribus: crescent illȩ crescetis amores:
Interea mixtis lustrabo menala nimplis

Expanded text:
Atque utinam ex vobis unus, vestrique fuissem Atque utinam ex vobis unus, vestrique fuissem aut custos gregis, aut maturae vinitor uvae! Certe, sive mihi Phillis, sive esset Amet nigrae violae sunt et vaccinia nigra— mecum inter salices lenta sub vite iaceret; serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas. Hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori, hic nemus; hic ipso tecum consumerer aevo. Nunc insanus amor duri me Martis in armis tela inter media atque adversos detinet hostes: tu procul a patria nec sit mihi credere tantum! Alpinas, ah dura, nives et frigora Rheni me sine sola vides: ah, te ne frigora laedant! ah, tibi ne teneras glacies secet aspera plantas! Ibo, et, Chalcidico quae sunt mihi condita versu carmina, pastoris Siculi modulabor avena. certum est in silvis, inter spelaea ferarum malle pati, tenerisque meos incidere amores arboribus; crescent illae, crescetis, amores. Interea mixtis lustrabo Maenala nymphis
Abbreviated transcription (Latin):
Stant et oues circũ nostri nec penitet illas
Nec te peniteat pecoris diuine poeta.
Et formosus oues ad flumina pauit adonis.
Uenit et opilio tardi uenere subulci.
U uidus hiberna uenit de glande menalcas.
O m̃es unde amor iste rogãt tibi: uenit apollo.
Galle quid insanis ĩquit. tua cura licoris
ꝑq niues aliũ ꝑq horida castra secuta est.¬
U enit et agresti capitis siluanus honore
Florentes ferulas et grandia lilia quassans.
Pan deus archadie uenit quẽ uidimus ip̃i
Sanguineis ebuli bacis minioq rubentẽ.
Et quiserit modus ĩquit : amor nõ talia curat.
Nec lacrimis crudelis amor. nec gramina riuis
Nec cithiso saturantur apes. nec fronde capellȩ.
Tristis at ille tamen cantabitis archades inquit
uontibus hec uestris soli cantare periti
Archades. o michi tũ ꝙͣ molliter ossa ꝗescent:
U estra meos olim si fistula dicat amores.

Expanded text:
Stant et oves circum;—nostri nec poenitet illas, Stant et oves circum;—nostri nec poenitet illas, nec te poeniteat pecoris, divine poeta;— et formosus ovis ad flumina pavit Adonis; venit et upilio; tardi venere subulci; uvidus hiberna venit de glande Menalcas. Omnes “Unde amor iste” rogant “tibi?” Venit Apollo: “Galle, quid insanis?” inquit; “tua cura Lycoris perque nives alium perque horrida castra secuta est.” Venit et agresti capitis Silvanus honore, florentis ferulas et grandia lilia quassans. Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi sanguineis ebuli bacis minioque rubentem. “Ecquis erit modus?” inquit; “Amor non talia curat; nec lacrimis crudelis Amor, nec gramina rivis, nec cytiso saturantur apes, nec fronde capellae.” Tristis at ille: “Tamen cantabitis, Arcades,” inquit “montibus haec vestris: soli cantare periti Arcades. O mihi tum quam molliter ossa quiescant, vestra meos olim si fistula dicat amores!
Abbreviated transcription (Latin):
Incipit apparere bianoris: hic ubi densas
A gricolȩ strĩgũt frondes. hic meri canamus.
Hic edos depone tamen ueniemus in urbem.
Aut si nox pluuia ne colligat ante ueremur
Cantantes licet usq minus uia ledat eamus.
Cantantes ut eamus ego hoc te fasce leuabo.
Desine plura puer nũc et quid instat agamus.
Pauca meo gallo sed quȩ legat ip̃a licoris
Carmina sũt dicenda. neget ꝗs cãmina gallo:
Sic tibi cũ fluctus subter labere sicanos
Doris amara suã nõ intermisceat undam
Incipe solicitos galli dicamus amores.
Dũ tenera attondẽt simȩ uirgulta capellȩ
Nõ canimus surdis respondẽt omia silue.
Q ue nemora aut ꝗ uos saltus habuere puelle
Nayades indigno cũ gallus amore periret:
Nã neq parnasi uobis iuga nã neq pindi
Ulla morã fecere neq aonie aganippe.
Illũ etiã lauri etiã fleuere mirice.
Pinifer illũ etiã sola sub rupe iacentẽ
Menalus et gelidi fleuerũt saxa licei.

Expanded text:
incipit adparere Bianoris: hic ubi densas incipit adparere Bianoris: hic ubi densas agricolae stringunt frondes, hic, Moeri, canamus; hic haedos depone: tamen veniemus in urbem. aut si, nox pluviam ne colligat ante, veremur, cantantes licet usque minus via laedit eamus; cantantes ut eamus, ego hoc te fasce levabo. Desine plura, puer, et quod nunc instat agamus: oncede laborem: pauca meo Gallo, sed quae legat ipsa Lycoris, carmina sunt dicenda. neget quis carmina Gallo? sic tibi, cum fluctus subterlabere Sicanos, Doris amara suam non intermisceat undam. incipe; sollicitos Galli dicamus amores, dum tenera attondent simae virgulta capellae. non canimus surdis; respondent omnia silvae. Quae nemora, aut qui vos saltus habuere, puellae Naides, indigno cum Gallus amore peribat? nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi ulla moram fecere, neque Aoniae Aganippe. Illum etiam lauri, etiam flevere myricae. Pinifer illum etiam sola sub rupe iacentem Maenalus, et gelidi fleverunt saxa Lycaei.
Abbreviated transcription (Latin):
Hic uer pũpureũ. uarios hic flumina circũ
Futidit humus flores. hic canidida populus antro
Iminet et lente texũt umbracula uites.
Huc ades insani feriant sine litora fluctus.
Q uid q̃ te pura solũ sub nocte canentẽ
Audierã: numeros memini si uerba tenerẽ.
Dãpni quid antiquos signorũ suspicis ortus:
Ecce dionei processit cesaris astrũ
Astrũ quo segetes gauderẽt frugibus. et quo
Duceret apricis ĩ collibus uua colorẽ.
Insere dap̃ni piros: cãpent tua poma nepotes.
O m̃ia fert etas animũ qͦ sepe ego lõgos
Cantando puerũ memini me condere soles.
Nũc oblita michi tot cãmina. uox qͦ merim
Iam fugit ip̃a lupi merim uidere priores.
S ed tamen ista satis referet tibi sepe menalcas.
Causando nostros ĩ longũ ducis amores
Et nũc om̃e tibi stratũ silet equor et omẽs
Aspice uentosi siluerũt murmuris aure.
Hic adeo media ẽ nobis uia: nanq sepulcrũ

Expanded text:
hic ver purpureum; varios hic flumina circum hic ver purpureum; varios hic flumina circum fundit humus flores; hic candida populus antro imminet, et lentae texunt umbracula vites. huc ades: insani feriant sine litora fluctus. Quid, quae te pura solum sub nocte canentem audieram? Numeros memini, si verba tenerem. “Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortus? Ecce Dionaei processit Caesaris astrum, astrum, quo segetes gauderent frugibus, et quo duceret apricis in collibus uva colorem. insere, Daphni, piros: carpent tua poma nepotes.” Omnia fert aetas, animum quoque: saepe ego longos cantando puerum memini me condere soles: nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim iam fugit ipsa; lupi Moerim videre priores. Sed tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas. Causando nostros in longum ducis amores: et nunc omne tibi stratum silet aequor, et omnes, aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae. hinc adeo media est nobis via; namque sepulcrum
Abbreviated transcription (Latin):
Spargeret: et uiridi fontes induceret umbra:
U el quȩ sublegi tacitus tibi carmina nuꝑ
Cũ te ad delitias ferres amarillida nostras:
Tytire dũ redeo breuis ẽ uia pasce capellas.
Et potũ pastas age tytire et inter agendũ
Occursare capro cornu ferit ille caueto.
Imo hec quȩ uaro necdũ perfecta canebat:
U are tuũ nomen superet modo mãtua nobis
Mantua ue misere nimiũ uicina cremone
Cantantes sublime ferent ad sidera cigni.
Sic tua cirneas fugiant examina taxos.
Sic cythiso paste distentẽt ubera uaite
Incipe siquid habes et me fecere poetã
Pierides. sũt et michi cãmina. me quoq dicũt
U atẽ pastores. sed nõ ego credulus illis.
Nã neq adhuc uaro uideor nec dicere cĩna
Digna. sed argutos inter strepere anser olores.
Id ꝗdẽ ago et tacitus licida mecũ om̃e uoluto
S i ualeã meminisse neq ẽ ignobile carmen.
Huc ades o galathea quis ẽ nã ludus ĩ undis:

Expanded text:
spargeret, aut viridi fontes induceret umbra? spargeret, aut viridi fontes induceret umbra? vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper, cum te ad delicias ferres, Amaryllida, nostras? Tityre, dum redeo—brevis est via—pasce capellas, et potum pastas age, Tityre, et inter agendum occursare capro, cornu ferit ille, caveto. Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat: “Vare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis— Mantua, vae miserae nimium vicina Cremonae— cantantes sublime ferent ad sidera cycni.” Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos; sic cytiso pastae distendant ubera vaccae! Incipe, si quid habes: et me fecere poetam Pierides; sunt et mihi carmina; me quoque dicunt vatem pastores, sed non ego credulus illis. Nam neque adhuc Vario videor, nec dicere Cinna digna, sed argutos inter strepere anser olores. Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto, si valeam meminisse; neque est ignobile carmen: `huc ades, O Galatea; quis est nam ludus in undis
Abbreviated transcription (Latin):
Nescio quid cẽte est et hilas ĩ limine latrat.
Credimus an ꝗ amant ip̃i sibi somnia fingũt:
O lycida uiui ꝑueniimus aduena nostri
Quo nunꝙͣ ueriti sumus ut possessor agelli
D iteret hec mea sũt. ueteres migrate coloni:
Iũc uicti tristes quonia sors om̃ia uersat
Hos illi quod nec uertat bene mittimus edos.
Certe eꝗdẽ audierã qua se deducere colles
Incipiunt molliq iugũ dimittere cliuo
U sq ad aquã et ueteris iã fracta cacumina fagi
Om̃ia carminibus nostrũ seruasse menaltam.
Audieras. et fama fuit sed camina tantũ
Nostra ualent licida tela inter martia quãtũ
Caonias dicũt aquila ueniente columbas.
Ꝙ nisi me quatunq nouas incidere lites
Ante sinistra caua monuisset ab ylice corruix
Nec tuus hic meris nec uiueret ip̃e menaltas.
Heu cadit ĩ quenquã tantũ sceluse heu tua nobis
Pene simul tecũ solatia rapta menalca.
Q uis caneret siluas: ꝗs humũ florẽtib herbis

Expanded text:
Nescio quid certe est, et Hylas in limine latrat. Nescio quid certe est, et Hylas in limine latrat. Credimus, an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunt? O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri quod numquam veriti sumus ut possessor agelli diceret: “Haec mea sunt; veteres migrate coloni!” nunc victi, tristes, quoniam Fors omnia versat, hos illi—quod nec vertat bene—mittimus haedos. Certe equidem audieram, qua se subducere colles incipiunt, mollique iugum demittere clivo, usque ad aquam et veteres iam fracta cacumina fagos omnia carminibus vestrum servasse Menalcan. Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum nostra valent, Lycida, tela inter Martia, quantum Chaonias dicunt aquila veniente columbas. quod nisi me quacumque novas incidere lites ante Sinistra cava monuisset ab ilice cornix, nec tuus hic Moeris, nec viveret ipse Menalcas. Heu, cadit in quemquam tantum scelus? Heu, tua nobis paene simul tecum solatia rapta, Menalca? quis caneret nymphas; quis humum florentibus herbis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ nemora atq altos quęrendo buccula lucos
Propter aquȩ riuũ uiridi procũbit ĩ ulua
Perdita nec sere meminit decedere nocti
Talis amor teneat. nec sit michi cura mederi.
Ducite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpnĩ.
N asoliz exuuias michi ꝑfidusille reliquit
Pignora cara sui q̃ nũc ego limine ĩ ip̃o
Terra tibi mãdo debent hec pignora dãpni.¬
Ip̃e dedit meris. nascuntur plurima ponto.
His ego sepe lupũ fieri et se condere siluis
di erin sepe animas imis exĩre sepulcris.
Atq satas alio uidi traducere messes.
D ucite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpni.
Fer cineres a marilli foras. riuoq fluenti
Trãsq caput iace. ne respexeris. his ego dãpniz
Aggrediar. nichil ille deos nec cãmina curat.
Ducite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpniz
A spice coripuit tremulis altaria flamis
S ponte sua dũ ferre moror cinis ip̃e bonũ sit.

Expanded text:
per nemora atque altos quaerendo bucula lucos per nemora atque altos quaerendo bucula lucos propter aquae rivum viridi procumbit in ulva, perdita, nec serae meminit decedere nocti, talis amor teneat, nec sit mihi cura mederi. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Has olim exuvias mihi perfidus ille reliquit, pignora cara sui, quae nunc ego limine in ipso, terra, tibi maipse dedit Meris nascuntur plurima ponto. His ego sepe lupum Moerim, saepe animas imis excire sepulcris, atque satas alio vidi traducere messis. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Fer cineres, Amarylli, foras, rivoque fluenti transque caput iace, nec respexeris: his ego Daphnim adgrediar, nihil ille deos, nil carmina curat. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Aspice, corripuit tremulis altaria flammis sponte sua, dum ferre moror, cinis ipse: bonum sit!
Abbreviated transcription (Latin):
Fexperiar sacris. nichil hic nisi cãmina desũt.
Ducite ab urbe domũ mea caͣmina ducite dãpnĩ.
Carmina uel celo possunt deducere lunam.
Caͣminibus circe socios mutauit ulixis.
Frigidus ĩ pratis cantando rũpitur anguis.
Ducite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpni
Terna tibi hec primũ triplici diuẽsa colore
Licia circundo. terq hec altaria circũ
Effigiẽ duco. numero deus impare gaudet.
Ducite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpni.
Necte tribus nodis ternos a marilli colores.
Necte amarilli modo et ueneris dic uĩcula necto.
Ducite ab urbe domũ mea cãmina ducite dãpni
Limus ut hic durescit et hec ut cera liquescit
Uno eodẽq igni sic nostro dãpnis amore.
Spage molã et fragiles ĩcende bitumine lauros.
Dãpnis me malus urit ego hãc ĩ dãpnide laurũ.
Ducite ab urbe domũ mea carmina ducite dãprũ.
Talis amor dãpni qualis cũ fessa iuuencũ

Expanded text:
experiar sensus nihil hic nisi carmina desunt. experiar sensus nihil hic nisi carmina desunt. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Carmina vel caelo possunt deducere Lunam; carminibus Circe socios mutavit Ulixi; frigidus in pratia cantando rumpitur anguis. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. terna tibi haec primum triplici diversa colore licia circumdo, terque haec altaria circum effigiem duco: numero deus impare gaudet. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Necte tribus nodis ternos, Amarylli, colores, necte, Amarylli, modo, et “Veneris” dic “vincula necto.” Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Limus ut hic durescit et haec ut cera liquescit uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore. Sparge molam, et fragilis incende bitumine laurus. Daphnis me malus urit, ego hanc in Daphnide laurum. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Talis amor Daphnim, qualis cum fessa iuvencum
Abbreviated transcription (Latin):
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Seuus amor docuit natorũ sanguine matrẽ
Cõmaculare manus crudelis tu quoq mater
Crudelis mater magis an puer ĩprobus ille:
Improbus ille puer crudelis tu quoq mater.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Nũc et oues ultro fugiat lupus aurea dure
Nala ferant quẽcus. nartisso floreat alnus
Pĩguia corticibus sudent electra mirice.
Certent et cignis ulule: sit tytirus orpheus:
Orpheus ĩ siluis inter delphinas arion.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
O m̃ia uel mediũ fiãt mare uiuite siluȩ.
P recepꝰ aerei specula de montis ĩ undas
Deferar extremũ hoc munus moriẽtis habeto.
Desine menalios mecũ mea tibia uersus.
Hec damon: uos quȩ responderit alphisibeus¬
Dicite pierides nõ om̃ia possumus omnes.
E ffer aquã molli cinge hec altaria uicta
Uerbenas adole pingues et mascula tura
Coniugis ut magicis sanos auertere sensus

Expanded text:
Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. saevus Amor docuit natorum sanguine matrem commaculare manus; crudelis tu quoque, mater: crudelis mater magis, an puer improbus ille? improbus ille puer; crudelis tu quoque, mater. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. nunc et ovis ultro fugiat lupus; aurea durae mala ferant quercus; narcisso floreat alnus; pinguia corticibus sudent electra myricae; certent et cycnis ululae; sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Omnia vel medium fiant mare: vivite, silvae! praeceps aerii specula de montis in undas deferar; extremum hoc munus morientis habeto. desine Maenalios, iam desine, tibia, versus. Haec Damon: vos, quae responderit Alphesiboeusdicite, Pierides; non omnia possumus omnes. Effer aquam, et molli cinge haec altaria vitta, verbenasque adole pinguis et mascula tura, coniugis ut magicis sanos avertere sacris
Abbreviated transcription (Latin):
u opso nisa datur quid nõ speremus amantes:
ungentur iã grifes equis euoq sequenti
Cũ canibus timidi uenient ad pocula dame.
uopse nouas incide faces tibi ducitur uxor.
S parge marite nuces. tibi deserit hesperus oetã.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Odigno cõiuncta uiro dũ despicis omnes.
Dũq tibi est odio mea fistula dũq capelle
Hyrsutũq suꝑciliũ prolixaq barba
Nec curare deũ credis mortalia quenꝙͣ.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Sepibus ĩ nostris paruã te roscida mala
Dux ego uester erã uidi cũ matre legentẽ.
Alter ab undecimo tũ me iã acceperat annus
Ia fragiles poterã a terra cõtingere ramos.
U t uidi ut perii ut me malus abstulit error.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Nũc scio quid sit amor duris ĩ cotibus illũ
Hysmarus aut rhodope aut extremi garamãtes
Nec generis nostri puerũ nec sanguinis edũt

Expanded text:
Mopso Nisa datur: quid non speremus amantes? Mopso Nisa datur: quid non speremus amantes? Iungentur iam grypes equis, aevoque sequenti cum canibus timidi venient ad pocula dammae. Mopse, novas incide faces: tibi ducitur uxor; sparge, marite, nuces: tibi deserit Hesperus Oetam. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. O digno coniuncta viro, dum despicis omnes, dumque tibi est odio mea fistula, dumque capellae, hirsutumque supercilium promissaque barba, nec curare deum credis mortalia quemquam! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Saepibus in nostris parvam te roscida mala— dux ego vester eram—vidi cum matre legentem. Alter ab undecimo tum me iam acceperat annus; iam fragilis poteram ab terra contingere ramos. Ut vidi, ut perii! Ut me malus abstulit error! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Nunc scio, quid sit Amor: duris in cotibus illum aut Tmaros, aut Rhodope, aut extremm Garamantes, nec generis nostri puerum nec sanguinis edunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Tũ michi seu magni suꝑas iã saxa timaui
Siue orã illirici legis equoris en erit unꝙ̃
Ille dies michi cũ liceat tua dicere facta:
En erit ut liceat totũ michi ferre ꝑ orbẽ
Sola sophocleo tua carmina digna coturno.
Ate prĩcipiũ tibi desinet accipe iussis
Carmina cepta tuis. atq hãc sine tẽpora circũ
Inter uictrices hederã tibi serpere lauros.
Frigida uix celo noctis decesserat umbra
Cũ ros ĩ tenera pecori gratissimus herba
Incumbens tereti damon sic cepit oliue.
N ascere pre q diẽ ueniens age lucifer almũ
Cõiugis indigno nise deceptus amore
Dũ queror et diuos quãꝙͣ nil testibus illis
Profeci extrema moriens tamen alloquor hora.
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus.
Ni enalus argutũq nemus pinosq loquentes
Semꝑ habet. semꝑ pastorũ ille audit amores.
Panaq qui primus calamos nõ passus inertes.
ncipe menalios mecũ mea tibia uersus.

Expanded text:
Tu mihi seu magni superas iam saxa Timavi, Tu mihi seu magni superas iam saxa Timavi, sive oram Illyrici legis aequoris, en erit umquam ille dies, mihi cum liceat tua dicere facta? en erit ut liceat totum mihi ferre per orbem sola Sophocleo tua carmina digna coturno? A te principium, tibi desinam: accipe iussis carmina coepta tuis, atque hanc sine tempora circum inter victrices hederam tibi serpere laurus. Frigida vix caelo noctis decesserat umbra, cum ros in tenera pecori gratissimus herba; incumbens tereti Damon sic coepit olivae. Nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, coniugis indigno Nisae deceptus amore dum queror, et divos, quamquam nil testibus illis profeci, extrema moriens tamen adloquor hora. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Maenalus argutumque nemus pinosque loquentis semper habet; semper pastorum ille audit amores, Panaque, qui primus calamos non passus inertis. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.
Abbreviated transcription (Latin):
S trata iacẽt passi sua quęq sub arbore poma:
Omnia nũc rident at si formosus alexis
Montibus his abeat uideas et flumina sicta
Aret ager uitio moriens sitiͭ aeris herba.
Liber pampineas inuidit collibus umbras.
Phyllidis aduẽtu nostrx nemus om̃e nitebit.
Iupiter et lȩto descendet plurimus imbri.
Populus alcide gratissima. uitis hiacho
Formose mirtus ueneri. sua laurea phebo
Phillis amat corilos illas dũ phyllis amabit
Nec mirtus uincet corilos nec laurea phebi.
Fraxinus ĩ silius pulcherrima pinus iniortis
Populus ĩ fluuiis abies ĩ montibus altis.
Sepius at si me licyda formose reuisas
Fraxinus ĩ siluis cedet tibi pinus inortis.
Hec memini uictũ frustra cõtendere tyrsin.
Ex illo coridon coridon est tempore nobis.
Iminemor herbarũ quos ẽ mirata iuuẽca
Fertantes quorũ stupefacte carmine linces
Et mutata suos reꝗerunt flumina cursus
Damonis musam dicemus et alphisibei.

Expanded text:
strata iacent passim sua quaque sub arbore poma; strata iacent passim sua quaque sub arbore poma; omnia nunc rident: at si formosus Alexis montibus his abeat, videas et flumina sicca. Aret ager; vitio moriens sitit aeris herba; Liber pampineas invidit collibus umbras: Phyllidis adventu nostrae nemus omne virebit, Iuppiter et laeto descendet plurimus imbri. Populus Alcidae gratissima, vitis Iaccho, formosae myrtus Veneri, sua laurea Phoebo; Phyllis amat corylos: illas dum Phyllis amabit, nec myrtus vincet corylos, nec laurea Phoebi. Fraxinus in silvis pulcherrima, pinus in hortis, populus in fluviis, abies in montibus altis: saepius at si me, Lycida formose, revisas, fraxinus in silvis cedat tibi, pinus in hortis. Haec memini, et victum frustra contendere Thyrsim: ex illo Corydon Corydon est tempore nobis. immemor herbarum quos est mirata iuvenca certantis, quorum stupefactae carmine lynces, et mutata suos requierunt flumina cursus— Illonis Musam dicemus et Alphesiboei.
Abbreviated transcription (Latin):
Et ramosa micon uiuacis cornua cerui
Si propriuz hoc fuerit leui de marmore tota
Puniceo stabis suras euincta coturno.
Sinũ lactis et hec te liba priape quot annis
Expectare sat est: custos es pauperis orti.
Nos te marmoreũ pro tẽpore fecimus. at tu
Si fetura gregem suppleuerit aureus esto.
Nerine galathea thimo michi dulcior hible
Siqua tui coridonis habet te cura uenito.
Im̃o ego sardoniis uidear tibi amarior herbis
Hhorridior rusco proiecta uilior alga
Si michi nõ hec lux toto iã longior anno ẽ.
Ite domũ pasti siquis pudor ite iuuenci.
Nuscosi fontes et somno mollior herba
Et quȩ uos rara uiridis tegit arbutus umbra
Solsticiũ pecori defendite iã uenit estas.
Torrida iam leto turgẽt ĩ palmite gẽme.
Hic focus et tede pingues hic plurimus ignis
Semꝑ et assidua postes fuligine nigri
Hic tantũ boreȩ curamus frigora quantũ
Aut numerũ lupus aut tõrentia flumina ripas.
Stant et iuniperi et castaneę hyrsute

Expanded text:
et ramosa Micon vivacis cornua cervi. Si proprium hoc fuerit, levi de marmore tota puniceo stabis suras evincta coturno. Sinum lactis et haec te liba, Priape, quotannis exspectare sat est: custos es pauperis horti. Nunc te marmoreum pro tempore fecimus; at tu, si fetura gregem suppleverit, aureus esto. Nerine Galatea, thymo mihi dulcior Hyblaesi qua tui Corydonis habet te cura, venito. Immo ego Sardoniis videar tibi amarior herbis, horridior rusco, proiecta vilior alga, si mihi non haec lux toto iam longior anno est. Ite domum pasti, si quis pudor, ite iuvenci. Muscosi fontes et somno mollior herba, et quae vos rara viridis tegit arbutus umbra, solstitium pecori defendite; iam venit aestas torrida, iam lento turgent in palmite gemmae. Hic focus et taedae pingues, hic plurimus ignis semper, et adsidua postes fuligine nigri; hic tantum Boreae curamus frigora, quantum aut numerum lupus, aut torrentia flumina ripas. Stant et iuniperi, et castaneae hirsutae;
Abbreviated transcription (Latin):
Aut acris uenabor apros: nec me ulla uerebũt
Frigora. parthenios canibus cͣicundare saltus.
Iam michi ꝑ rupes uideor lucosq sonantes
Ire. libet partho torquere cydonia cornu
S picula. tanꝙͣ hec sit nostri medicina furoris.
Aut deusille malis hominũ mitescere discat.
Iã neq amadriades rursus nec carmina nobis
Ip̃a placent: ip̃e rursus concedite silue.
Nõ illũ nostri possunt mutare labores
Nec si frigoribus mediis hebrũq bibamus
S ythoniasq niues hyemis subeamus aquose
Nec si cũ moriens alta liber aret ĩ ulmo
Ethiopũ uersemus oues sub sidere cancri.
Omnia uincit amor et nos cȩdanius amori.
Hec sat erit diue uestrũ cecinisse poetam
Dũ sedet et gratili fiscellã texit hybisco.
Pyerides uos hec facietis maxima gallo.
Gallo cuius amor tãtũ michi crescit ĩ horas
Quantũ uere nouo uiridis se subicit alnus.
Surgamus solet esse grauis cantantibus umbra.
Iuniperi grauis umbra. nocẽt et frugib umbre.

Expanded text:
aut acris venabor apros: non me ulla vetabunt frigora Parthenios canibus circumdare saltus. iam mihi per rupes videor lucosque sonantis ire; libet Partho torquere Cydonia cornu spicula:—tamquam haec sit nostri medicina furoris, ut deus ille malis hominum mitescere discat! Iam neque hamadryades rursus nec carmina nobis ipsa placent; ipsae rursus concedite silvae. non illum nostri possunt mutare labores, nec si frigoribus mediis Hebrumque bibamus, Sithoniasque nives hiemis subeamus aquosae, nec si, cum moriens alta liber aret in ulmo, Aethiopum versemus ovis sub sidere Cancri. omnia vincit Amor; et nos cedamus Amori.” Haec sat erit, divae, vestrum cecinisse poetam, dum sedet et gracili fiscellam texit hibisco, Pierides; vos haec facietis maxima Gallo— Gallo, cuius amor tantum mihi crescit in horas, quantum vere novo viridis se subicit alnus. Surgamus; solet esse gravis cantantibus umbra; iuniperi gravis umbra; nocent et frugibus umbrae.
Abbreviated transcription (Latin):
setera q̃ uacuas tenuissẽt cãmina mẽtes
Cui nõ dictus hilas puer et latonia delos:
Hipodame: humeroq pelops insignis eburno
Acer equis: tẽptanda uia ẽ qua me quoq possi
Primus idimeas referã tibi mantua palmas.
Et uiridi ĩ cãpo templũ de marmore ponã
Propter aquã. tardis ingens ubi flexibus errat
Mincius. et tenera pretexit arundine ripas:
Centũ quadriiugos agitabo ad flumina cũͣru
Cũcta michi alpheũ lĩquens lucosq molorchi
Cursibus et crudo decertet grȩcia cestu.
p̃e caput tonse foliis ornatus oliuȩ¬

Expanded text:
etera, quae vacuas tenuissent carmine mentes,Cui non dictus Hylas puer et Latonia Delos Hippodameque umeroque Pelops insignis eburno, acer equis? Temptanda via est, qua me quoque possim primus Idumaeas referam tibi, Mantua, palmas, et viridi in campo templum de marmore ponam propter aquam. Tardis ingens ubi flexibus errat Mincius et tenera praetexit arundine ripas. centum quadriiugos agitabo ad flumina currus. Cuncta mihi Alpheum linquens lucosque Molorchi cursibus et crudo decernet Graecia caestu. Ipse caput tonsae foliis ornatus oli
Abbreviated transcription (Latin):
Fheu ꝙ̃ pingui macer ẽ michi taurus ĩ eruo:
I dẽ amor exitiũ pecori ẽ pecoriq magistro.
His certe neq amor causa ẽ. uix ossibus hȩrẽt
Iescio ꝗs teneros oculus michi fascinat agnos.
D ic ꝗbus in terris et eris michi magnus apollo
Tris pateat celi spatiu nõ amplius ulnas:
Dic quibus ĩ terris ĩscripti nomina regum
N ascuntur flores: et phyllida solus habeto.
Nõ. nostrũ inter uos tantas cõponere. lites.¬
Et uitula tu dignus et hic. et ꝗsꝗs amores
Aut metuãt dulces. aut exꝑiatur amaros.
Claudite iã riuos pueri. sat prata biberunt.
Icdides niuse paulo maiora canamus.

Expanded text:
Heu, heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo! Heu, heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo! Idem amor exitium est pecori pecorisque magistro. His certe neque amor causa est; vix ossibus haerent. nescio quis teneros oculus mihi fascinat agnos. Dic, quibus in terris—et eris mihi magnus Apollo— tris pateat caeli spatium non amplius ulnas. Dic, quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores, et Phyllida solus habeto. Non nostrum inter vos tantas componere lites.Et vitula tu dignus, et hic, et quisquis amores aut metuet dulces, aut experietur amaros. Claudite iam rivos, pueri, sat prata biberunt. icelides Musae, paulo maiora canamus