comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ nũdicie tracta sunt que untutis debuerant ẽẽ instou¬
ment ¶ato siquidem opmatꝰ ẽ utm hoc utiq cordatus
estuant splendidis nitent uestibꝰ demi omĩa que mens¬
lingua ⁊ manꝰ appetit cogitare laqui uel face̾ et in uullo cõ
tritire sibi a motũ repͥne̾ ꝓprie uoluntatid̾ iutam ẽẽ hoĩs
uera ⁊ siruma felicitate gandentis Bed nunquid huc sine labo¬
re uenit᷑ Ꝙ obicies ne sic nuat᷑ uarietas humane sortꝭ
int̾iecit ut rebus̾ namq utaris ad libitũ opulenat neces¬

Expanded text:
immunditiae tracta sunt, quae virtutis esse debuerant instruimmunditiae tracta sunt, quae virtutis esse debuerant instrumentum. Caro siquidem opinata est nam hoc utique cordatus estuant, splendidis utuntur vestibus: denique omnia quae menlingua, manus appetit, cogitare, loqui, et faceretraire sibi, aut motum reprimere propriae voluntatis, vitam esse hominis vera et summa felicitate gaudentis. Sed nunquid huc sine labore venitur? Quot obices, ne sic vivatur, varietas humanae sortis interjacit? Ut rebus namque utaris ad libitum, opulentia neces
Abbreviated transcription (Latin):
tiliani de mstitucõne oratoris . uii. discenciũ clauis potitur
amor docenciũ quo p̾ceptores ut parentes amitudi st̾ et
colendi ¶iait eñ alłi corpũ ita ⁊ isti quidam sunt genito¬
se dociles Assoqum neutrũ sine alto̾ sufficit nam sicut
homĩs ortꝰ ex utroq gignentiũ ẽ ꝯfectꝰ ⁊ frustra spar¬
gis semma nisi ea p̾ mollitꝰ fuerit sulta ita eloquencia
coalesce nequit nsi sociata tradentis accpientis q concor¬
ꝑtinlacõms nõ int̾uemat uel tenus motꝰ. ¶Uera qui¬
dem diffinicõ ẽ ⁊ qua nchi potest ẽẽ iocundus/ ab ea ta¬
men plebs que eũ sequit᷑ defluxit in uoluptates reputans
se earũ usu beatiss imiam eẽ futurau ichi tamen ꝑsuadi
nequit hit aliquem hausisse de fonte socratuo qui totã
morũ doant puritatem ut a posti̾s sit creditꝰ nõ huma¬
nũ mõ sed duinũ spm̃ habinsse¶Sed quia facle ẽ aure
uł ore is ppienciũ dicta optima deprauari ad compendiũ

Expanded text:
tiliani de institutione oratoris, septima discentium clavis ponitur, amor docentium, quo praeceptores ut parentes amandi sunt et colendi. Sicut enim illi corporum, ita et isti quidem sunt genitore dociles. Alioquin neutrum sine altero sufficit. Nam sicut hominis ortus ex utroque gignentium est confectus, et frustra sparseris semina, nisi ea praemollitus foverit sulcus: ita eloquentia coalescere nequit, nisi sociata tradentis accipientisque concorperturbationis non interveniat vel tenuis motus. Vera quidem definitio est, et qua nihil potest esse rotundius. Ab ea tamen plebs, quae eum sequitur, deflexit in voluptates, reputans se earum usu beatissimam esse futuram. Mihi tamen persuaderi nequit hoc aliquem hausisse de fonte Socratico, qui tantam morum docuit puritatem, ut a posteris creditus sit, non humanum modo, sed divinum spiritum habuisse. Sed quia facile est aure vel ore insipientium, dicta optima depravari, ad compendium
Abbreviated transcription (Latin):
nnso inelus au turre ⁊ septam custodibꝰ corruꝑit danẽ Di¬
miles in singulis pictures idet mirat᷑ ⁊ laudat multi¬
tudo S ꝯuehirtutis matamenta sunt rarus spectator
attendit. Ere ques in se neꝙ consilĩ neq modũ habet
ullũ. eam consilio reg̾e nõ potes. In amore hec om̃al
pax risus Iincerta hec si postulas racõne certa face̾ tuchilo
plus agas quaru sides oꝑam ut cũ rõne msamas/ et ꝙ
munt tute tecũ irata cogitas ego ne illam Que illũ Que
ii gxpressit restringit ⁊ te ultro accusabit et dabis ei
ita ampit᷑ at si isanũ amatorẽ reuocet seruus/ Eos tũ
alibi ꝯmondat plunũ idem cicero dicens poetas ⁊ uarias
uarios scriptores arciũ ã reꝵ gestarũ solus ille ꝯtemptibi¬
les facit qui nõ ueret᷑ ꝯtempni Eam ⁊ uirtutis hñt

Expanded text:
misso, inclusam turre, et septam custodibus, corruperit Danaen. Simisso, inclusam turre, et septam custodibus, corruperit Danaen. Similes in singulis picturas videt, miratur, et laudat multitudo. Nam quae virtutis incitamenta sunt, rarus spectator attendit Quae res in se neque consilium, neque modum Habet ullum, eam consilio regere non potes. In amore haec omnia pax rursum. Incerta haec si tu postules Ratione certa facere, nihilo plus agas Quam si des operam ut cum ratione insanias. Et quod nunc tute tecum iratus cogitas, "Egone illam quae illum? quae vi expresserit, Restinguet: et te ultro accusabit: et dabis Ei ita accipitur, ac si insanum amatorem revocet servus. Eos tamen alibi commendat plurimum idem Cicero dicens: Poetas et varios scriptores artium, aut rerum gestarum, solus ille contemptibiles facit, qui non veretur contemni. Nam et virtutis habent
Abbreviated transcription (Latin):
illitterati dicunt᷑ et̾ si littas nou̾i̾t. Cum tamen ĩ ius suũ
uendicant añnũ et si polliceant᷑ notiuam zerũ uirtutis
tamẽ dedocent et submouent cultũ ¶ Dñ cico̾ cũ de poetis
tge̾t ut diligenaus audiãt exclauiat. Clamor et aꝓpba¬
cio populi quasi magni tuiusdam ⁊ silpientis magri et qͥ
ad ꝯmendacõnem sufficiat plansu suo quos uult facit au¬
ducint tenebras/. Quos inuehunt metꝰ/ Quas inflãmãt
cupiditates/ Hn strupra adulteria ꝙ conaliant uarias do¬
li ieꝑant airtes furta. rapmas. incendia docent que
sunt a̾ fuerunt t̃mo que.S. fingi possunt ma¬
lorũ exẽpla ꝓponunt oculis multitudinis in ꝑite Que
incendia celi succẽssi aͥ maris mudatõ a terre hĩatꝰ tãtas
fect ppłorit strages quantas isti faciunt morũ ¶ Eomnius
qui precetis placet in eunucho refert adolestentes libidi¬
nẽ inflammatã cũ tabulã pactura inde̾t ꝯtineutem quo
pacto deus qui celi templa sonitu ꝯtutit ꝑ ĩ pliuuũ auro

Expanded text:
illiterati dicuntur, etsi litteras noverint. Cum tamen quasi in jus suum vindicant animum, etsi polliceantur notitiam rerum, virtutis tamen dedocent et submovent cultum. Unde Cicero cum de poetis ageret, ut diligentius audiatur, exclamat: Clamor et approbatio populi, quasi magni cujusdam et sapientis magistri, et qui ad commendationem sufficiat plausu suo, quos vult facit auducunt tenebras! Quos invehunt metus! Quas inflammant cupiditates! Hi stupra, adulteriaque conciliant, varias doli reparant artes, furta, rapinas, incendia docent, quae sunt, aut fuerunt, imo quae fingi possunt, malorum exempla proponunt oculis multitudinis imperitae. Quae incendia coeli succensi, aut maris inundatio, aut terrae hiatus, tantas fecit populorum strages, quantas isti faciunt morum? Comicus qui prae caeteris placet, in eunucho refert adolescentis libidinem inflammatam, cum tabulam pictam videret continentem, quo pacto deus, qui coeli templa sonitu concutit, per impluvium auro
Abbreviated transcription (Latin):
difpoionem euanat et om̃ĩa casibꝰ fluctuare comten dit
d spnonome enq̃sistunt itriusq ailtores et de siungulis se
ueras ex̃ ꝯfirmant ¶Achademici uero intantes precpiu
ciersitates tu eo quid̃ modestiores suit ꝙ defectaene cosi
iiue diffibeusur ⁊ nirerũ ignoranna ꝑoiti fere dom
gulus dubitent E quidem longe tuous e yi marrera teme

Expanded text:
itionem evacuat, et omnia casibus fluctuare contendit. E regione consistunt utriusque cultores, et de singulis fere veras esse confirmant. Academici vero vitantes praecipitium falsitatis, in eo quidem modestiores sunt, defectum suum minime diffitentur, et in rerum ignorantia positi, fere de singulis dubitant. Quod quidem lo
Abbreviated transcription (Latin):
qui nõ uelit ẽẽ beatꝰ sed ad hoc ꝙ deͣliderant non una uia
oũis ancodant. Una tamẽ ẽ om̃bꝰ uia ꝓpõiti sed quaisi sira¬
ta regia scindit᷑ in semitas multas Hec autem uirtus est
Sam iłi ꝑ uirtutem neno ad bĩtudiuemi ꝑgit. Dutus¬

Expanded text:
qui non velit esse beatus; sed ad hoc quod desiderant, non una via qui non velit esse beatus; sed ad hoc quod desiderant, non una via omnes incedunt. Una tamen est omnibus via proposita, sed quasi strata regia, scinditur in semitas multas. Haec autem virtus est. Nam nisi per virtutem, nemo ad beatitudinem pergit. Cit
Abbreviated transcription (Latin):
consultissime rõms exposcit ¶Alioquni quitiriuo opifex adi¬
tit irutat ac in lubrico harene ac biumĩs quis edificet
aͥ scoibat  in flumis lapsu¶Nam incertis cͥtiora ba¬
ciunt fidem/ Nos qui sequuũ ꝓbabilia nec ultra id ꝙͣ ꝓ
babile occurrit ꝓg̾di possumꝰ et refesłe̾ sine iracundia ⁊
refesli siue ꝑtinacia pati sumꝰ ¶ Mec enĩ duo inuencõi
uitatis płimũ aduersant̃ si a̾ uera dicenti quis a succense¬
at aͥ ꝑ tinaciter infalsitatis defonsione laboret ã ut
ait ethico mpedit ira anũ ne possit c̾ue̾ un̾i et ueritus
ipã iucarnata recessit ab eis qͥui corrozami et betsaida spm̃
sancto ꝑtiracius restiterunt Bed ⁊ iudeos ꝑtinaua execa¬
uit ut ad huc oculos eoꝵ uelũ templi teneat ꝙ domino
pauente stissũ ẽ a sũmo usq deorsũ ¶Illũd autem quo om̃i¬
racionabilũ uergit intencio uera bĩtudo ẽ/ Romo et eñ ẽ

Expanded text:
consultissimae rationis exposcit. Alioquin quidquid opifex adjiconsultissimae rationis exposcit. Alioquin quidquid opifex adjicit, nutat, ac si in lubrico arenae, aut bituminis quis aedificet aut scribat in fluminis lapsu. Nam incertis certiora faciunt fideprobabile occurrit, progredi possumus, et refellere sine iracundia, et refelli sine pertinacia parati sumus. Haec enim duo inventioni veritatis plurimum adversantur, si aut vera dicenti quis succenseat, aut pertinaciter in falsitatis defensione laboret. Nam ut ait ethicus: Impedit ira animum, ne possit cernere verum. Et veritas ipsa incarnata recessit ab eis, qui in Corazaim et Bethsaida Spiritui sancto pertinacius restiterunt. Sed et Judaeos pertinacia excaecavit, ut adhuc oculos eorum velum templi teneat, quod Domino patiente scissum est a summo usque ad deorsurationabilium vergit intentio, vera beatitudo est. Nemo etenim est,
Abbreviated transcription (Latin):
Ont enĩ non nulla que senlus racois.
aꝰ religionis ꝑsuadet ttuctoritus ¶orũ dubi¬
taco. infirmitatis erroris notam habet ã cͥnũs
Quer̾e̾ enĩ a sol splendat albeat lux iguis
caleat homĩs ẽ sensu uigentis/ At nõ an t̾naiꝰ
bmario maior sit ipm̃ q totũ et medieratẽ eiꝰ ꝯtiueaͭ quẽ¬
re̾ ⁊ an quat̾narius sit duplex biario/ indistc̾it T̃ eti tbi
ẽ racio ociosa aꝰ deest o mĩo Qui no̾ andeus sitꝰ dedutit in
quõnẽ ⁊ anidem potens suꝑieus sitiau bonꝰ nõ mõarre¬
ligiosus sed ꝑfidus ẽ ⁊ pẽna docente dignis ẽ instrui.s¬
¶ Dunt enĩ in om̃ibꝰ ph̾icis discpliuis quedam pͣ et ut ita
dicat᷑ eratini uerbo primitiua principia / de quabꝰ eadem
auctoritate dubitare nõ licet isi hus quorũ labor in eo
uersat᷑ ne quid sacnt ¶In edificiis necesse est aliquia
fixũ eẽ et stabile / au erigenda structura possi.t inuiti
sic onũ doctoma aliquod stabile miaũ ꝓcedendi necessitas

Expanded text:
nt enim nonnulla, quae sensus rationis, aut religionis persuadet auctoritas. Horum dubitatio infirmitatis, erroris notam habet, aut criminis. Quaerere enim an sol splendeat, albeat nix, ignis caleat, hominis est sensus indigentis. At vero an ternarius binario major sit, ipsumque totum et medietatem ejus contineat, quaerere: et an quaternarius sit duplus binario, indiscreti est, et cui est ratio otiosa, aut deest omnino. Qui vero an Deus sit deducit in quaestionem, et an idem potens, sapiens sit, an bonus, non modo irreligiosus, sed perfidus est, et poena docente dignus est instrui. Sunt enim in omnibus philosophicis disciplinis quaedam prima, et, ut ita dicatur, Cratini verbo, primitiva principia, de quibus, eodem auctore, dendi? Nam sicut in aedificiis necesse est aliquid fixum esse et stabile, cui erigenda structura possit inniti: sic in omni doctrina aliquod stabile initium procedendi, necessitas
Abbreviated transcription (Latin):
dist̾ minat᷑ a falso et sine qua disseri nequeunt que uel
mactõne uel n ꝯtemplacõnẽ uersant ¶Dutat᷑ a nonnul¬
lis ꝙ in pegriuatõne sua Ilereniã iudit ꝓpham audnu̾tip
megipto et legit scripturas ꝓphicas sed subputata racõ
tempũ que in tronicis ꝯtinetur historiis / docet eos ueqͣꝙͣ
ꝯtempaneos extitisse cũ ortus̾ platonis iux etatẽ illam
app̾hendit. et inter labentibꝰ centũ anuus tempore quo¬

Expanded text:
disterminatur a falso, et sine qua disseri nequeunt, quae vel disterminatur a falso, et sine qua disseri nequeunt, quae vel in actione, vel in contemplatione versantur. Putatur a nonnullis, quod in peregrinatione sua Jeremiaegypto, et legerit Scripturas propheticas. Sed supputata ratio temporum, quae in Chronicis continentur historiis, docet eos nequaquam contemporaneos exstitisse, cum ortus Platonis vix aetatem illam apprehenderit, et interlabentibus centum septe
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝙ eiꝰ audicor extitit et anaxogaras qui om̃i rerũ
quas iudemꝰ esfcõrẽ dĩnũ anñ docint Et successit audi¬
tor eiꝰ archelatus auꝰ discipulꝰ socrates eẽ ꝓhibet᷑ ma¬
giter platoius qui teste apuleyo priꝰ aristotiles dictus
ẽ sed denide a latitudine pectoris plato ꝑ unt qui pla
tonẽ credant nõ aristons nõ aristidis filiĩ sed augussi¬
tioro conceptu notũ ẽ ꝙ appolliuis figuracõ mat̾ eius
pictõm so mistuit quã constat a salomone sapientissiꝰ
fundare legũ antiquaꝵ traxisse origniẽ ¶Ratus est au¬
tẽ mense qui apud acticos targelion duit᷑ die qua apd̾
delonlatona popisse credit᷑ appolinem ⁊ dictnã ¶Itaq cũ¬
sotrates actiuan ex̾cuit. mores instituens quibꝰ fide¬
liter ad beatitudinem iuta transigit᷑. ¶Pictagoras
contemplatiue extitit ꝑ quã ingenũ ex̾cetur et ꝓpagat᷑
logicam i. moralem natualem. ⁊ rõnalem qua uerimi

Expanded text:
quoque ejusdem auditor exstitit, et Anaxagoras, qui omnium rerum quoque ejusdem auditor exstitit, et Anaxagoras, qui omnium rerum quas videmus, effectorem divinum animum docuit. Ei successit auditor ejus Archelaüs, cujus discipulus Socrates fuisse perhibetur, magister Platonis, qui, teste Apuleio, prius Aristoteles dictus est, sed deinde a latitudine pectoris Plato, tonem credant non vel Aristonis, vel Aristidis filium, sed augustiore conceptu natum, eo quod Apollinis figuratio, matri ejus Perictioni se miscuerit, quam constat a Solone sapientissimo, fundatore legum Atticarum, traxisse originem. Natus est autem mense qui apud Atticos Thargelion dicitur, die qua apud Delon Latona peperisse creditur Apollinem et Dianam; pridie quSocrates activam exercuit, mores instituens, quibus fideliter ad beatitudinem vita transigitur: Pythagoras contemplativae institit, per quam ingenium exercetur, et propagatur logicam, id est moralem, naturalem et rationalem, qua verum
Abbreviated transcription (Latin):
ticie ut populus illius ꝑtis ytalie que antiquitꝰ mag᷑
grecia dicta ẽ eciã pꝰ mortem nomis eiꝰ auctoritas rxͥ¬
egisset trotone meta potum migrauit ibiq decessit u
tanta adniracio fuit ut ex domo eiꝰ templũ facent ꝓpm̃¬
q ꝑ deo coleront  facti forte ocrasionẽ ex uerbis. eiꝰ di¬
centis domũ phantis eẽ sacrariũ sapientie ⁊ ueris mũ
dei templũ/ Traditur nõ suasisse hom̃bꝰ ẽe aminas ĩ¬
mortales et pꝰ dissolucõnem corpis inte de p̾cedentis
p̾mia recepturas Impie tamẽ fabulam mille am orui
primꝰ dicit᷑ in dirxille ⁊c̃¬
princeps fuit tales milesiꝰ unꝰ illerũ .uii. qͣ
Dicti sunt sapientes Iste cũ rerũ natutam
scrutatus inter ceto̾s emicuisse ⁊ maeme amutrabilis
extitit ꝙ astrologie mũs ꝯprehensis solis ⁊ lune defecta
predicebat Huic successit anctxnuandei erꝰ auditor qui
anaxuuenẽ disapulũ reliquit ⁊ successorem Diogenes

Expanded text:
titiae, ut populos illius partis Italiae, quae antiquitus Magna titiae, ut populos illius partis Italiae, quae antiquitus Magna Graecia dicta est, etiam post mortem nominis ejus auctoritas rexegisset Crotonae, Metapontum migravit, ibique decessit. Cujus tanta admiratio fuit, ut ex domo ejus templum facerent, ipsumque pro Deo colerent, nacti forte occasionem ex verbis ejus dicentis domum philosophantis esse sacrarium sapientiae, et verissimum Dei templum. Traditur etiam persuasisse hominibus, esse animas immortales, et post dissolutionem corporis, vitae praecedentis praemia recepturas. Impie tamen fabulam mille annorum primus dicitur induxisse. CAprinceps fuit Thales Milesius, unus illorum septem, qui dicti sunt sapientes. Iste cum rerum naturam scrutatus, inter caeteros emicuisset, maxime admirabilis exstitit, quod astrologiae numeris comprehensis, solis et lunae defectus praedicebat. Huic successit Anaximander ejus auditor, qui Anaximenem discipulum reliquit et successorem. Diogenes
Abbreviated transcription (Latin):
p̾stet honũ cũ uniꝰ ꝑsone auctoritas iam lapsum ad
frugẽ melioris ite renoratu̾i̾t populũ. Laudabat ergo
uirtutem cotidie/ et uicia luxurie denudabat ⁊ ias mu
urbiũ ꝑditaꝵ enũciabat cãs tuĩ quoq studii ud frugali¬
tatem multitudius ꝓuocabat ut aliquos ex hiis luxu¬
riatos eẽ incredibile iuderet Matronaꝵ uo̾ sepatau
a uiris doctrmã ⁊ pueroꝵ a pentibꝰ frequent̾ huit.
illos ⁊uodestictm et litta̾rũ studiũ ¶ nter hec uelut geĩ¬
ticem uirtutũ frugalitatem omibꝰ ing̾e̾bat/ Consecutꝰ¬
quoq disputaçonum assiduntate erat ut matrone aura¬
tas uestes cetriq dignitatis ornamenta sue quissi luxime
instrumuenta deponerent/ eaq omiã deleta in ninois e dem
menta matronũ pudiciatu nõ uestes / In iuiuentute ꝙͥ
quantũ ꝓtligatũ sit ucti fenũaꝵ ꝯtuates anrim ma¬
uũt adequari ¶ Cantꝰ ĩ inuocencia ut ab onuĩ ciañ¬
tiuĩ temꝑasse credatur edulis ¶Canta mailtu cultor uis¬

Expanded text:
praestet homini, cum unius personae auctoritas, jam lapsum ad frugem melioris vitae revocaverit populum. Laudabat ergo virtutem quotidie, et vitia luxuriae denudabat, et casuum urbium perditarum enuntiabat causas. Tantum quoque studii ad frugalitatem multitudinis provocabat, ut aliquos ex his luxuriatos esse incredibile videretur. Matronarum vero separatam a viris doctrinam, et puerorum a parentibus, frequenter habuit. illos modestiam et litterarum studium. Inter haec, velut genitricem virtutum, frugalitatem omnibus ingerebat. Consecutque disputationum assiduitate erat, ut matronae auratas vestes, caeteraque dignitatis suae ornamenta, quasi luxuriae instrumenta, deponerent, eaque omnia delata in Junonis aedem, menta matronarum pudicitiam non vestes esse. In juventute quoque quantum profligatum sit, victi feminarum contumaces animi matuerit adaequari. Tantus in innocentia, ut ab omnium animantium temperasse credatur edulio. Tantus in cultu jus
Abbreviated transcription (Latin):
sup̾me inte reliquias auilibꝰ et rugosis men bris ĩ sũmo
literarũ ocio iux custodiens a deo ualent̾ ꝓ salute priẽ
nicubuit ut eã ab hostibꝰ armis solo equatam in lectulo
athemensi iacens quidem matedonũ manbꝰ quibꝰ ab¬
iecta erat eriꝑet Ita urbe strata atq euersa alexandri¬
q familiaritate qua restituta ẽ aristotilis notũ est opus
Dicet autem nõmi et uerborũ turlator habeat᷑ nõ modo
sub tilitate qua multis celebris ẽ sed et mira suautate
discendi eualuit ⁊ deo quidem ut platom mĩto proximus
eẽ uideat᷑ ¶ Siquidem pꝰ mortẽ platonis eusippꝰ soro¬
ris eiꝰ filius et enocͣtes dilectꝰ eis discipuls ni scolã que
achadenna uocabat᷑ eid̃ successerunt et ob hoc ipi et
successores eorũ ppõrũ achadenia appellabant᷑ a locosi¬
cut platoma a magrõ Ex quo ualde nobilitati sunt
greci plotinꝰ iãblitꝰ et porphiriꝰ catholice u̾ratis ut di¬

Expanded text:
supreme vite reliquias senilibus ac rugosis membris in summo supreme vite reliquias senilibus ac rugosis membris in summo literarum otio vix custodiens, adeo valenter pro salute patrie incubuit, ut eam ab hostibus armis solo equatam, in lectulo Atheniensi iacens, Macedonum manibus quibus obiecta erat, erique familiaritate qua restituta est, Aristotelis notum est opus. Licet autem nominum et verborum turbator habeatur, non modo subtilitate, qua cunctis celebris est, sed mira suavitate dicendi evaluit, adeo quidem, ut Platoni merito proximus sororis ejus filius, et Xenocrates dilectus ejus discipulus, in scholam, quae Academia vocabatur, eidem successerunt, et ob hoc ipsi et successores eorum Academici vocabantur a loco, sicut Platonici a magistro. Ex quibus valde nobilitati sunt Graeci, Plotinus, Jamblichus et Porphyrius catholicae veritatis, ut di
Abbreviated transcription (Latin):
laus difputure ꝯsuenerat primos q discpulos p̾clara
fama excellens et arte suadendi uiuo ad huc preceptore
redegit in suũ us a ut a possessione illius uideat᷑ om̃s
alios exclususe¶Ita tamen ĩ aliis uiguit ut ꝯmune om̃t¬
ꝑhorũ anthonamatire .i. excellenter sͥ ꝓpriũ esse nu̾erͭ¬
¶ Sicut enĩ urbs romana maronẽ poetã exprimiti sic
et phi nomẽ arca aristotilis utendũ platidũ placita cõ¬
tractũ ẽ. fuit autem facũdus eloquio sed uterior sensibꝰ
et doctꝰ omi sententiis obinare. ¶Hic est qui priuus
studiorũ gena̾ in agroticũ ⁊ exothenicũ dicit᷑ distiaxisse.¬
¶ Nam familiares et quasi domestia ad mittabant᷑ in
agroatica Exotherica no̾ nõ mõ extraneis sed hostibus
patebant ⁊ ꝑegrinis fuerunt qui eũ aristot̾. moibi de¬
monis filiũ crederent ꝓpter agilitatem corꝑis ꝑspicaciam
ngemi ⁊ glorie appetitũ quam multiplia industria om̃ibꝰ

Expanded text:
lans disputare consueverat, plurimosque discipulos praeclara lans disputare consueverat, plurimosque discipulos praeclara fama excellens et arte suadendi, vivo adhuc praeceptore redegit in jus suum, ut a possessione illius videatur omnes alios exclusisse. Ita tamen in aliis viguit, ut commune nomcellenter sibi proprium esse meruerit. Sicut enim urbs Romam, Maronem poeta exprimit, sic et philosophi nomen circa Aristotelem utentium placito contractum est. Fuit autem facundus eloquio, sed uberior sensibus, et doctus omnium sententiis obviare. Hic est qui primus studiorum genera, in acroaticum et exotericum dicitur distinxisse. Nam et familiares et quasi domestici admittebantur in acroatica; exoterica vero non modo extraneis, sed hospitibus patebant, et peregrinis. Fuerunt qui eum Incubi daemonis filium crederent, propter agilitatem corporis, perspicaciam ingenii, et gloriae appetitum, quam multiplici industria omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
qui omerũ equiuocem platoiis dicerent ꝓpter excellenuiã
sapiẽçie sermotus eleganaã ⁊ latitudmẽ pectoris/ ¶Nã
unros nobiles certũ ẽ polinomios extitisse. Decessit itutẽ¬
tate integritatis ut dui dubitatũ fu̾i̾t  dus an semidiis
eẽ pocius aggregandꝰ. Sed et cũ etate illa definente mĩta
utrtutũ ẽẽ ttiiuiuã incredibła sqͣuodammõ ad antiquitatis fu¬
plato rebus excessit hunitius/ et quasi lucernam
mũdi extiuctam defleun̾t qui ad throuũ sapienae
cui ille du presederat sutl arbĩtbant᷑ studia refeu̾
Ded tũ ei aristotiles discipulus uir excessentis ingenii et
platoii t̾uꝑ eloquio / sed multos facile superans in dotendi officiũ
successisset quasi matututũ sydus effulsit homĩbus ⁊ qui¬
radiis illustittuit orbem ⁊ tanquam oculorũ det̾sa caligie
ad ꝯcuaendam ueritatis speciem mentes hom̃i reꝑauit Sec¬
tam hic pipaceticam condidit sit utiq dictam ꝙ de ambu¬

Expanded text:
ui Homerum aequivocum Platonis dicerent, propter excellentiam sapientiae, sermonis elegantiam, et latitudinem pectoris. Nam viros nobiles certum est polyonymos exstitisse. Decessit autetate auctoritatis ut diu dubitatum fuerit an diis vel semidiis esset pocius aggregandus. Sed cum etate illa prima deficiente merita virtutum eius tamquam incredibilia quodam modo ad antiquitatis faPlato rebus excessit humanis, et quasi lucernam mundi exstinctam defleverunt, qui ad thronum sapientiae, cui ille diu praesederat, sua arbitrabantur studia praeferenda. Sed cum ei Aristoteles discipulus, vir excellentis ingenii, et Platoni impar eloquio, sed multos facile superans, in docendi officium successisset, quasi matutinum sidus effulsit hominibus, et quiradiis illustravit orbem, et tanquam oculorum detersa caligine, ad contuendam veritatis speciem, mentes hominum reparavit. Sectam hic Peripateticam condidit, sic utique dictam, quod deambu
Abbreviated transcription (Latin):
simmptꝰ ĩ mensos et gentis sue magnificeuatu exhibeat
Erat enĩ anglicꝰ nacõne ad eum uiri tres itaq accessert̃
epãtu grandem pecumam offen̾tes. Quid multa ad hibitis
samiliribꝰ seorsũ cũ unoquoq eoꝵ ꝯuenit de p̾cio Empcõ
eigo ⁊ uendicõ undiq ꝑfecta ẽ de solucõne implenda suffĩçi¬
entissmme cautũ pingnoribꝰ ⁊ fidenissoribꝰ datis diesq p̾¬
firꝰ ẽ electõni sollempnit̾ celebrande ¶Cũm itaq ad diem ar
cancellarius competitorũ causas ⁊ quid cũ unoquoq eoꝵ
egisset exposuit dicens se exinde ex ep̃orũ siã ꝓcessurum
Dampnatis ergo ꝯpeditoribꝰ symonidas pauꝑ monachꝰ et
tocius rei ignarꝰ canonice electus apptatus ⁊ introductus
ẽ Illi tamen cacti sunt soluere id inguo se obligauerant
us̃q ad nouiss imam quadrantem ¶ Ignobilis ẽ sed nec

Expanded text:
t gentis suae magnificentiam exhibebat: erat enim Anglicus natione. Ad eum itaque viri tres accesserunt, episcopatu grandem pecuniam offerentes. Quid multa? Adhibitis familiaribus seorsum cum unoquoque eorum convenit de pretio. Emptio ergo et venditio undique perfecta est, de solutione implenda sufficientissime cautum, pignoribus et fidejussoribus datis, diesque praefixus est electioni solemniter celebrandae. Cum itaque ad diem arccancellarius competitorum causas, et quid cum unoquoque eorum egisset, exposuit, dicens, se exinde ex episcoporum sententia processurum. Damnatis ergo competitoribus Simoniacis, pauper monachus, et totius rei ignarus, canonice electus, approbatus, et introductus est. Illi tamen coacti sunt solvere id in quo se obligaverant, usque ad novissimum
Abbreviated transcription (Latin):
bus quedaui que digerunt᷑ utiliter quedam uertunt᷑ ĩ cru¬
dos humores alia ꝑ ium expulsiuã eiunt᷑ omĩo quedã
sunt que sanis si tamẽ modeste sumaut᷑ conferunt et
obsunt egrotatiuis quedam debilioribꝰ faciunt miꝰ titm̃
ꝯducunt sams ⁊ sanatĩs nam hec ip̃a roborant naturam
nõ ado̾ delicatoria si quid minus nutriunt magis cõniua
et alimenti ut ita dixm̾ pinguioris fic et nn libris sunt
que om̃ibꝰ ꝓsunt dũ tamen legant᷑ modestia dispensante
ut que nil ꝯtment nisi edificacõnẽ fidei ⁊ moꝵ sunt que
solidioribus iĩs faciant hñda quidꝰ ꝓcul a loõne simpliciã.¬

Expanded text:
bus quaedam sunt quae digeruntur utiliter, quaedam vertuntur in crubus quaedam sunt quae digeruntur utiliter, quaedam vertuntur in crudos humores, alia per vim expulsivam ejiciuntur omnino, quaedam sunt quae sanis, si tamen modeste sumantur, conferunt; et obsunt aegrotativis: quaedam debilioribus faciunt, minus tamen conducunt sanis et sanativis. Nam haec ipsa non adeo naturam corroborant: delicatiora siquidem minus nutriunt, magis communia, et alimenti, ut ita dixerim, pinguioris. Sic et in libris sunt quae omnibus prosunt, dum tamen legantur modestia dispensante, ut quae nihil continent nisi aedificationem fidei et morum. Sunt quae solidioribus animis faciant, habenda quidem procul a
Abbreviated transcription (Latin):
sola ꝑducit In sũma siguidem copia litarũ n ignõrancia
interdũ a negligencia que ueritatis ẽ sine qua in possibile
ẽ quemquã fieri sapientem Dñ et doctor ille eccĩe tuiꝰ
neno satis nemor eẽ potest Augꝰ uarronẽ arguit quẽ
tamẽ littoratissimũ fuisse doceat ait pꝰ ceta̾ quibus siu¬
gulari p̾como ꝯmenda t ¶ Demq ⁊ ip̃e tullius huic tale¬
testuuoniũ phitet ut in libris achadema dicat eanque¬
uersat᷑ disputacom se hũisse cũ M uarrone hanuẽ inq̾t
Om̃i inquit faale anitissio et siue dubitacõne doctus imuo
Rou ait eloquentus mio uel facundiss mio qm̃ reu̾a ĩ hac
et feras quaꝵ carnes utislime sunt uidemꝰ trebro uene¬
nantissima reptilia deuorare / ⁊ ip̃a uenena inserunt᷑ me¬
diatmentis quibꝰ nõ mõ natura sustentat᷑ humana sed
sanguinẽ ꝯmede ꝓnde ẽ at si quadau ymagine dicat᷑
dũmõ uicia fugias ꝙͦ uolueris lege Sicut mestis taruali¬

Expanded text:
pia litterarum, aut ignorantia interdum, aut negligentia veritatis est, sine qua impossibile est quemquam fieri sapientem. Unde et doctor ille Ecclesiae, cujus nemo satis memor esse potest, Augustinus, Varronem arguit, quem tamen ut litteratissimum fuisse doceat, ait post caetera, quibus singulari praeconio commendatur: Denique et ipse Tullius, huic taletestimonium perhibet, ut in libris Academicis dicat, eam quuisse cum Marco Varrone, homine inquit, omnium facile acutissimo, et sine ulla dubitatione doctissimo. Non ait, Eloquentissimo, vel, facundissimo; quoniam revera in hac et feras, quarum carnes utilissimae sunt, videmus crebro venenatissima reptilia devorare, et ipsa venena inferuntur medicamentis, quibus non modo natura sustentatur humana, sed sanguinem, comede, perinde est ac si quadam imagine dicatur, dummodo vitia fugias, quod volueris lege. Sicut in escis carnali
Abbreviated transcription (Latin):
studiosꝯ a ihorosolums. lexͣ asscuit interp̾tes egiptũ int̾¬
ueruit Opnno tamẽ ista qualuit quia in libris̃ platonis
meo dũ cãs mundi subtilius inuestigat manifeste uidet᷑
expriui̾e trmitatem quo deus ẽ efficientem causitm cõstitu¬
ens in potenua dei in sapienaa formalem finalẽ. in bor¬
tate que sola induxit oum ut o innem creaturã bonitatis
sue ꝑtiapem faceret / put natura anqq capar bĩtudmis
eẽ potet ¶ Unam tũ inhus iusꝰ ẽ et intellexisse et domu¬
iste sulam d̾ oꝑificẽ uniu̾sitatis et formatorẽ dnĩ unũ eẽ
alleent quẽ ob insigne bonituts ⁊ dulas affecto dixi

Expanded text:
 ascivit interpretes, Aegyptum intraverint. Opinio tamen illa convaluit, quia in libris Platonis in Timaeo, dum causa mundi subtilius investigat, manifeste videtur exprimere trinitatem, quae Deus est, efficientem causam constituens in potentia Dei, in sapientia formalem, finalem in bonitate, quae sola induxit eum, ut omnem creaturam bonitatis suae participem faceret, prout natura cujusque capax beatitudinis esse potest. Unam tamen in his visus est intellexisse et docuisse substantiam, dum opificem universitatis et formatorem Deum unum esse asseruit, quem ob insigne bonitatis, et dulcis affectus, dixit
Abbreviated transcription (Latin):
tempn inomenta ad ꝑcpiendam ⁊ exercendam doctrinam cõ¬
ferens ignotꝰ iłłi urbu inxit ꝙͦ ip̃e quodam uolumine testa
tus ẽ asrates quoq ille thebanꝯ piecto in mare nõ puo
sturi ponde abite iniuit pessũ male cupiditates. ego uos
diuina ꝑegimacõne prĩam repetiss. possessõnes deserbas.
induset non essem ego nipiit sailus isi iste ꝑassent ¶ So

Expanded text:
temporum momenta ad percipiendam et exercendam doctrinam contemporum momenta ad percipiendam et exercendam doctrinam conferens ignotus illi urbi uixit, quod ipse quodam uolumine testat: Crates ille Thebanus proiecto in mare non paruo auri pondere: "Abite, inquit, pessum, malae cupiditates. Ego uos diorum patriam repetisset, possessionesque desertas vidisset, non essem ego, inquit, salvus, nisi istae periissent; So
Abbreviated transcription (Latin):
magna cũ uoluntate ꝓfc̃o mens que turbata ad płima distra¬
hit nequaquam in uno nus inr̾tutis oꝑe fideliter ocapatur
naniq rõ cuncta exammat ⁊ fructũ oñi appendit ĩ statera
¶Cetu̾miq iuta quieta nõ potest ẽẽ si nature necessaria
subtrahunt᷑ ⁊ eꝯ ͤ si luxuriat añmꝰ in delicis rerũ affluẽ¬
çia linnẽ rõms extingint ¶Dnde fecunda mroꝵ panꝑtas et
uere humilitatis ẽ custos ⁊ socia u̾tats fute uirtutis. p̾missis
adhitet᷑ ut luxuriam mod̾atrir ista compescat et stimulis
sius hommeni sui memorẽ officõ irtutis iugiter iuislare com¬
peslut ¶Honesta quideui zes̾ ẽ ut ait sapiens leta pauꝑ
tas nec tatuen ẽ pauꝑtas si lesa sed si duuuis pocior Bnde
demectus c̃ dimois censeri posset que ante fuerunt ut p̃r
enꝰ ex̾cim persis epulũ dari ex facile potii̾t quo magis uatuo
suũ prĩe donauit / Atheme cũ pluribꝰ amis moratꝰ omiã

Expanded text:
magna cum voluntate, profecto mens quae turbata ad plura distramagna cum voluntate, profecto mens quae turbata ad plura distrahitur, nequaquam in uno virtutis opere fideliter occupatur.namque ratio cuncta examinat, et fructum omnium appendit in statera. Caeterum vita quieta esse non potest, si naturae necessaria subtrahuntur; et econtra si luxuriat animus in deliciis, rerum affluentia lumen orationis exstinguit. Unde fecunda virorum paupertas, et verae humilitatis custos, et socia virtutis, praemissis adhibetur, ut luxuriam moderatrix ista compescat, et stimulis suis hominem sui memorem, officio virtutis jugiter instare compellat. Honesta quidem res ertas, nec tamen est paupertas, si laeta, sed Croesi divitiis potior. Unde Democritus, cum divitiis censeri posset quae tantae fuerunt, ut pater ejus exercitui Xerxis epulum dare ex facili potuerit, quo magis vacuo suum patriae donauit. Athenis autem compluribus annis moratus omnia
Abbreviated transcription (Latin):
In ina ergo pegrmacõis nr̃e app̾hendamꝰ angelos scriptũa¬
rũ ⁊ infatigabili certanũẽ luctantes cũ eis nõ cedam dous
nos aurora ui̾tatis illustret nec solam noste suffiuant ui¬
tatem: insi femore ⁊moris tenꝑaliũ iucticestente es ue̾ uir¬
tuns aditũ de bñdictõne angelioa faciluis ꝯsequatũ quo ua¬
gis et̾norũ amore excitato in appetitu temꝑaliũ clitudita bo
enim lucta ista ꝑduat ut trmũphantis horm̃s testinomo de
ipse qui simima mi̾tas ẽ facie ad facien uident. ¶ Ritirind eĩ
ins ẽ et recte aurora sine benedictõne nõ d expedit an¬
gelũ quia notiaa ueritatis sine gracia bone oꝑacõnis sane
concuencie nõ hab fruct. ¶Euis lomus ingemo niss at se¬
net de lodice ꝑanda/ Attoince curzus et equas faces ꝙ deorũ
Apice̾ ⁊ qualis rutilũ ꝯfundat et̾mis ¶Tam ꝙ turba u̾tatis
luen inpediat. Cecꝰ erangelicꝰ docet. quem turbe p̾cedentes
⁊ sequentes increpabant ꝑiter ut tace̾t Si quidem dicente do¬

Expanded text:
In via ergo peregrinationis nostrae, apprehendamus angelos Scripturarum, et infatigabili certamine luctantes cum eis, non cedamus, donec nos veritatis aurora illustret. Nec solam nosse sufficiat veritatem, nisi femore amoris temporalium marcescente, eo verae virtutis aditum de benedictione angelica facilius consequamur, quo magis aeternorum amore excitato, in appetitu temporalium claudicamus. Eo enim lucta ista perducit, ut triumphantis hominis testimonio, Deus ipse, qui summa veritas est, facie ad faciem videatur. Quidquid enim inae est. Et recte aurora sine benedictione non expedit Angelum, quia notitia veritatis sine gratia bonae operationis, sanae conscientiae non habet fructum. Porro nec de lodice paranda, Attonitae, currus et equos, faciesque deorum Aspicere, et qualis Rutilum confundat Erinnys. Nam quod turba veritatis lumen impediat, caecus evangelicus docet, quem turbae praecedentes et sequentes increpabant pariter, ut taceret. Siquidem dicente Do
Abbreviated transcription (Latin):
discentibus deerunt que situ iotuuda a neccĩa sunt Terdã
alienam phia exigit ⁊ suam interdũ alienam facit ymino
alienã fact snã et nillo unquam granat᷑ exilio ¶ Hoc
ẽ ꝙ domesticas ⁊ que carius sunt abigit solliatudines ut
in prĩa quia ubiq locorũ apud se ⁊ ubiq apud sapienciã
cõmorat ¶Et forte hũc pr̃ĩarchã inuitat dominꝰ dum eñ

Expanded text:
discentibus plura deerunt, quae scitu jucunda aut necessaria sunt. Terram alienam philosophia exigit, et suam interdum alienam facit, imo alienam facit suam, et nullo unquam gravatur exsilio. Hoc est quod domesticas, et quae carnis sunt, abigit sollicitudines, ut in patria, quia ubique locorum apud se, et ubique apud sapientiam commoratur. Et forte huc patriarcham invitat Dominus, dum
Abbreviated transcription (Latin):
rant᷑ in usũ morũ a̾ eloquencie. sunt que indurant aitu
et in fide ⁊ in bonis oꝑibꝰ solam fauaut cruditatem uie au¬
tẽ nueietur scriptũ in quo sinõ in sensu uel i uerbis non
reꝑiat᷑ aliquid ꝙ prudeus lector emittit ¶Cetũm libri cathoᷤ
patent/ sed in utris q ex̾ceri fidelioribꝰ ingenis utilis intũ
eEam exquisita lcõ singulorũ doctia mũ Cauta electio
et flores coerpunt. Demnde quitgud attule dispouunt. et pn
fauos duudunt ⁊ Cuccũ uitriũ ĩ unũ saporẽ mixta medem

Expanded text:
loquentiae; sunt quae indurent animam, et in fide et bonis operibus solam faciant cruditatem. Vix autem invenietur scriptum, in quo si non in sensu vel in verbis, non reperiatur aliquid, quod prudens lector emittit. Caeterum libri catholipatent: sed in utrisque exerceri fidelioribus ingeniis utilissimum est. Nam exquisita lectio singulorum, doctissimum; cauta electio et flores carpunt, deinde quidquid attulere disponunt, et per favos dividu
Abbreviated transcription (Latin):
e ua fanuliaris ẽ sapienti ¶on isse tamẽ qui mencẽ
furbat  ⁊ quasi turbme quoraui rõnis et intelligentied
sirngit ocilũ Ced qui ꝯponit am̃i et quasi humulitatis
fomes hominẽ reddit ad om̃ĩa uirtutis officia apcoreu
¶ ñ in libris noctiũ athicarũ scribit agellius Dir ele

Expanded text:
i mentem turbat, et quasi turbine quodam rationis et intelligentiae praestringit oculum, sed qui componit animum, et quasi humilitatis fomes, hominem reddit ad omnia virtutis officia aptiorem. Unde in libris Noctium Atticarum
Abbreviated transcription (Latin):
pouit᷑ iñ añ cũ se matura leuabit ꝓgemes stimulante fame
festinat ad illam. Euani primam rupto predã gus¬
eos a uerbis suis suspendis
fere tu onũ facultate mopie eorũ poti̾s nusereri. Sunt enim
qui prãre iudeant᷑ in singulis Sunt qui ꝑtes phi̾e uendicẽt¬

Expanded text:
autem cum se matura leuauit / progenies stimulante famē, autem cum se matura leuauit / progenies stimulante famē, festinat ad illam, / quam primum praedam rupto guseos a verbis suis suspenderis, fere in omni facultate, inopiae eorum poteris misereri. Sunt enim qui praestare videantur in singulis; sunt qui partes philosophiae
Abbreviated transcription (Latin):
made ¶Etoycus ut rerũ ni ꝯtemptũ doceat in mortis
meditacõne uersat᷑ pipatetitus in inguisicõne ueri uoliota¬
tat᷑ in uoluptatibꝰ epycur ꝯ k licet ad unũ tendãt. ut̾i̾as tñ¬
sentencias quasi uias beatitudins auditoribꝰ siuis npiuut ¶¬
Bi gius istorũ in nictuꝰ tuas forte erudiendꝰ incidi̾t nu̾to
facies qͦ thimotheũ/ qui in arte tibariũ tibiarũ excellebat fe¬
cisse refert Quintilictuꝰ in libro de institucõne oratoris/ H
quid̾ duplas in̾cedes exigebat ⁊ ampiebat ab hus quifue¬
rant male p̾mstituti quam siomĩo rudes̃ accederent/ Error
enĩ duplicẽ laborẽ exigit cũ ⁊ delendas iut ꝑuerse institu¬
cicoma pullos nutrit ⁊ iuenta ꝑ deuia rura lacͥta Illi
eadeni sumptis querunt anmalia peniis. Dultͣ iumento oa
nibꝰ truabꝰ q relictis Ad fetꝰ ꝓperat ꝑtemq cudaũs affert
Hic ẽ ergo cibꝰ magm quoq uults ⁊ se pascentis ꝓpria
cũ iatu facit arbore indos. sed leporẽs aͥ capͥam famule io¬

Expanded text:
 enim ut rerum contemptum doceat, in mortis meditatione versatur. Peripateticus in inquisitione veri volutatur: in voluptatibus Epicurus: et licet ad unum tendant, varias sententias, quasi vias beatitudinis auditoribus suis aperiunti quis istorum in manus tuas forte erudiendus inciderit, merito facies quod Timotheum, qui in arte tibiarum excellebat, fecisse refert Quintilianus in libro De institutione oratoris. Hic quidem duplas mercedes exigebat, et accipiebat ab his, qui fuerant male praeinstituti, quam si omnino rudes accederent. Error enim duplicem laborem exigit, cum et delenda sint perversae instituciconia pullos nutrit et inventa per devia rura lacerta: illi eadem sumptis quaerunt animalia pinnis. vultur iumento et canibus crucibusque relictis ad fetus properat partemque cadaveris adfert: hic est ergo cibus magni quoque vulturis et se pascentis, propria cum iam facit arbore nidos. sed leporem aut capream famulae Io
Abbreviated transcription (Latin):
quiipe q̃ sola eecluidit uicial asme qud uichis iecte tutor
homẽs geri potest. ¶Est ergo gradus emmentusmiꝰ eor¬
xistui ĩ uistificaconibs occupantu: medius quorũ añnꝰ expedi¬
tꝯẽ a uicis ut ex amiore occupẽt᷑ in illis infi nui hui de¬
sicerant erpedni ut hoc ipiã ꝯͥcupide̾ ꝓoisinti. R u et si
nõ sint desiderant raiẽ eẽ phĩ hoꝵ ꝑsona induerat

Expanded text:
quippe quae sola excludit vitia, et sine qua nil recte inter homines geri potest. um, qui in justificationibus occupantur; medius, quorum animus expeditus est a vitiis, ut ex amore occupetur in illis; infimus, qui desiderant expediri, ut hoc ipsum concupiscere possint. Qui etsi non sint, desiderant tamen
Abbreviated transcription (Latin):
erat uerbũ 4. Ul̃ꝙ ad locã ꝙ quo eit Et lux in tene¬
bris lucet et tenebre eam nõ comp̾henderunt. Ego quideui
nisi in patrũ scriptis lege̾t᷑ nequaquam alicui infideliũ ꝯcessũ
crede̾m ut os in tante luas oraculũ apiret ꝙͣ oculus mũdauꝰ
nõ sufficit intueri Apłi̾cũ tamẽ ⁊ familiaritatis intime priui¬
legiũ altruit ꝙ uerbũ fidei bom oꝑis ꝑseuerancia illustrauit

Expanded text:
erat Verbum etc. usque ad locum quo ait: Et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt . Ego quidem, nisi in Patrum scriptis legeretur, nequaquam alicui infidelium concessum crederem, ut os in tantae lucis oraculum aperiret, quam oculus mundanus non sufficit intueri. Apostolorum tamen et familiaritatis intimae privilegium astruit, quod verbum fidei boni operis perseverantia illu
Abbreviated transcription (Latin):
et eonp̃s suꝑtꝰ aeliis ꝙͦ ad id ꝙ uere singularit̾ ⁊ uruce
sionem susi płiu̾. duce humana int̾rr mitas qualescit. Qͥs¬
quis. e tã sire ea no bĩtudits uam tendit quasi teuis ĩ
lubrico tendenis ao alta p̾simiptuosus cadit/ Unde ett dĩ¬
nenũn es hum̃anaꝵ ieꝵ ꝯpotem eẽ trisippa asseruit nec
unquã posse sun se laudare/ que uicia expellit ui tutes ostẽ¬
dit et confert et in humana inf̾mitate diumã quedãmõ

Expanded text:
re singulariter et unice sionem, nisi philosophia duce, humana infirmitas convalescit. Quisquis enim sine ea ad beatitudinis viam tendit, quasi caecus in lubrico tendens, ad alta praesumptuosus cadit. Unde eam divinarum et humanarum rerum compotem esse Chrysippus asseruit, nec unquam satis posse laudari, quae vitia expellit, virtutes ostendit et confert, et in humana infirmitate divinam quodammodo
Abbreviated transcription (Latin):
sitq in mũis omĩ motuũ am illa subsistendi dedig¬
natꝰ ẽ uerba que cũ tempore festinant ad nõ eẽ ⁊ singuł
momẽtis ꝑ uarios sui motꝰ ꝓficiscunt᷑ in mortẽ. et di
homine quidẽ planũ ẽ quia iuta eiꝰ nõ statꝰ ẽ qui uerbo
subistantĩo debeat exprum sed trausita deutero ad tumula
et quasi fuga a uiubra existendi Iplato quidem id quoq soł
ꝓpriũ dicit ẽẽ ꝙ semꝑ ẽ idem ⁊ nec motibꝰ uariat᷑/ Q uo̾
sunt obnoxia motui nõ quidẽ sunt sed iudent᷑ eẽ ⁊ nequaꝙ̃
manẽt sed nigit̾ euanesunt a fuguit nec spectant appella¬
cõneni Bed sunt p̾tea platonitis ⁊ nrĩs multa quĩa ut
sit om̃o mexcusabiles dũ iu̾tatem dei in mẽdacio detiuent¬

Expanded text:
sitque immunis omnium motuum. Nam illa subsistendi dedigsitque immunis omnium motuum. Nam illa subsistendi dedignatus est verbo, quae cum tempore festinant ad non esse, et singulis momentis per varios motus sui proficiscuntur in mortem. Et de homine quidem planum est, quia vita ejus non status est qui verbo substantivo debeat exprimi, sed transitus de utero ad tumulum, et quasi fuga aut umbra existendi. Plato quidem id quoque solum proprium dicit esse, quod semper est idem, nec motibus variatur. Quae vero sunt obnoxia motui, non quidem sunt, sed videntur esse, et nequaquam manent, sed jugiter evanescunt et fugiunt, nec exspectant appellationem. Sunt praeterea Platonicis et nostris multa communia, ut sint omnino inexcusabiles, dum veritatem Dei in mendacio detinent
Abbreviated transcription (Latin):
astru̾e̾ dicens sapientem ẽẽ iultorem dei ph̾m qui amiue et
uoto accedit ad sapienciam et eũ esse timatorẽ dei quisiuit
ꝯstitute uniuersitatis causa ẽ admuabilis ita bibende feli¬
çitatis ẽ fons indeficiens ⁊ singularł ¶Moyses auctor
ẽ quia in principio crestuit deus̾ celũ et terzam et ĩ medio
e orũ aquam collocauit ⁊ elerem. plato ꝙ ab micõ ut mũdꝰ
qui solidꝰ et uisibilis futurꝰ erat iuderi posset et tangi
deus iecit duo prima mũdam corpis̃ funda menta ignẽ et
terram et eis ꝯcordi ꝓpocõne media sociata iusolubili uiu¬
culo int̾iecit / nsi tamen uoluntas ꝯditoris que sola tante¬
fm firmitudinis nexꝰ ẽ fidelissimꝰ ut dissoluant᷑ ad mittat
ꝯciliacõmꝰ fedꝰ peat nõ ẽ uoluntas dei uolentis bona dũ¬
taxat. Ait moyses. Qui ẽ misit me ad uos. ⁊ illa singu¬
lari uerbo ⁊ p̾rogatua signficacõne censint eẽ qui semꝑ
idem ẽ ut ei nec p̾teritiẽ transeat noc futurũ ĩnnmeat

Expanded text:
uere, dicens sapientem esse cultorem Dei philosophum, qui animo et voto accedit ad sapientiam, et eum esse amatorem Dei; qui sicut constitutae universitatis causa est admirabilis, ita bibendae felicitatis idem est fons indeficiens et singularis. Moyses auctor est, quia in principio creavit Deus coelum et terram, et in medio earum aquam collocavit et aerem. Plato quod ab initio, ut mundus, qui solidus et visibilis futurus erat, videri posset et tangi, Deus jecit duo prima mundani corporis fundamenta, ignem et terram, et eis concordi proportione sociata insolubili vinculo interjecit, nisi tamen voluntas conditoris, quae sola tantae firmitudinis nexus fidelissimus est, ut dissolvantur, admittat. conciliationis foedus pereat, non est voluntas Dei, volentis bona duntaxat. Ait Moyses: Qui est, misit me ad vos, et illum singulari verbo, et praerogativa significatione censuit esse, qui semper idem est, ut ei nec praeteritum transeat, nec futurum immineat,
Abbreviated transcription (Latin):
expalluit ¶Demde cũ tempestate trans acta sencritas pͥ¬
biusset colloguendi ut fit ⁊ ꝯgarriendi locũ soar
in eo qdͥ inpendebat exicio et ille aristippi sotraniti.
aristippi ¶mtis ergo iueltione depulsa. atossit᷑ agelliꝰ
nõ exactanda aumio sed discendi familiariter quereus
que nam esset cã tuuoris sui cũ p̾ceptũ sit discipliue lto¬
itoru ne mortis tumeat aduentꝰ qui̾u coustat eẽ iu¬
dubiũ tr̃iu iute Ille auten cũ discendi auidi ͭ ͤ grauit̾
accensĩs iudisset hominõ librũ epitecti stoyti de ittutica
ptulit in quo stripta erant ea que ꝯgrue bant dec̾tis
zenons et crisippi quiduunt᷑ fuit e prinapes stoycoꝵ¬
¶ Ad intereẽ oensent inter anĩ supientis et stulti
Qe aultꝰ consensu mentis ⁊ passionibꝰ codit Bapiẽs
qͥ licet eas necessitate paciat᷑ tñ retinet de rõnalit̾¬

Expanded text:
expalluit. Deinde cum tempestate transacta securitas praebuisset colloquendi, ut fit, et congarriendi locum, sociorum in eo, quod impendebat, exitio. At ille Aristippi Socratici rAristippi. Divitis ergo quaestione depulsa, accessit Aulus Gellius, non exagitandi animo, sed discendi, familiariter quaerens, quaenam esset causa timoris sui, cum praeceptum sit disciplinae Stoicorum ne mortis timeatur adventus, quam constat esse indubium terminum vitae. Ille autem, cum discendi aviditate gnaviter accensum vidisset hominem, librum Epicteti Stoici de mantica protulit, in quo scripta erant ea, quae congruebant decretis Zenonis et Chrysippi, qui dicuntur fuisse principes Stoicodque interesse censent inter animum sapientis et stulti, quod stultus consensu mentis passionibus cedit, sapiens autem, licet eas necessitate patiatur, retinet t
Abbreviated transcription (Latin):
t pot̾is cũctas tutꝰ mire manc
¶lła tñ metuẽda manꝰ que tractat miqͣs
Sordes quã maclant era colore suo
Nulla libris erit apta manꝰ fulgĩe tinita
Rec uũmata q̃uiit corda bacare libris
prosequit ꝙ libros grex epiture tuus
I gnis auaritie cũ fenũ carnis adurit
Sũgit et et̾m̃i ꝯstruit usq focum
O mnia cũ possit manꝰ om̃̃potentꝭ auare
Mẽtis egestatem nõ saciare pt̃
Son saciare p̃t̃ manꝰ omipotẽtꝭ auars
Nanne satis miss est que nec de ipe reare u .l. sua¬
Aufficit ult̾ius qͥs miẜ ẽẽ potest
a msopetrede librceolis neqũt siml esse
Amsos crede puchi nõ capit una smꝯ¬

Expanded text:
t poteris cunctas tutus inire manus. Illa tamen metuenda manus, quae tractat iniquas Sordes, quam maculant aera colore suo. Nulla libris erit apta manus ferrugine tincta; Nec nummata queunt corda vacare libris. Persequiturque libros grex, Epicure, tuus. Ignis avaritiae cum fenum carnis adurit, Surgit, et aeternum construit usque focum. Omnia cum possit manus Omnipotentis, avarae Mentis egestatem non satiare potest. Non satiare potest manus Omnipotentis avarum: Nonne satis miser est, quem nec Deus ipse beare Sufficit? ulterius quis miser esse potest? Nummipetae cum libricolis nequeunt simul esse Ambos, crede mihi, non capit una
Abbreviated transcription (Latin):
et impius ẽ Iħ autem in mechia corporali ⁊ spirituali
ꝙ ad aliquid eque obtiuent ⁊̃ si det̾i̾or sit sprritual
et studios ius declinanda¶Di oculus mus¬
om̃ibꝰ principi arbitror obseruandũ ut nõ mõ eruant᷑
absandant᷑ et ꝓcul eitant᷑ si fidei aut pubilice saluti
dant᷑ in scandalit sed ita ꝯterant᷑ ut in oxt̾mio uuiꝰ
uniu̾sorũ incolirmitas ꝓcu̾et᷑ Cui inquam ꝑcet qui eciã
moculos suos senire pͥcipit᷑. utiq nec auris nec luigua
ã siquid aliud incorꝑe reipublice degit seirũ ẽ si in¬
surgat in animam ob graciã cuiꝰ ipi oculi effõdiunt᷑ Cũ
aut deus offendit᷑ ad ab usu cͥminũ a ecc̃a ꝯtultatur

Expanded text:
et impius est . Haec autem in moechia corporali et spirituali, et impius est . Haec autem in moechia corporali et spirituali, quoad aliquid, aeque obtinent, etsi deterior sit spiritualis, et studiosius declinandanibus principi arbitror observandum, ut non modo eruantur, abscindantur, et procul ejiciantur, si fidei aut publicae saluti dentur in scandalum, sed ita conterantur, ut in exterminio unius, universorum incolumitas procuretur. Cui, inquam, parcet, qui etiam in oculos suos saevire praecipitur? Utique nec auris, nec lingua, aut si quid aliud in corpore reipublicae degit, securum est, si insurgat in animam, ob gratiam cujus ipsi oculi effodiuntur. Cum autem Deus offenditur abusu criminum, aut Ecclesia