comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uanitatũ ad millius occur sũ stupiusti susprrasti substicisti
demiq uix laciimias tenuisti ⁊ mox semi sauciꝰ fugiens dixi¬
sti tecum/ agnostr in hus lotis adhuc latẽ nestro quas ãtique
for et consiliũ neq eñ conuenit uinclis egiessũ cu cũ cart̾is fores
oberrure. cuiꝰ dñs in sũpni studio cu tuit laqueos di sponens illoꝵ
pedibus p̃ser tim quos effugisse cõquei itur. cuiꝰ om̃i tꝑẽ limen
aptũ est / facilis descensus auerni noctes atqz dies patet acri ia¬
ques adhuc mor bus non deseruit hoc seneca dum hec diceret
respexit maioriq ꝑiclõ prebuit consiliũ illos enĩ cõmemora¬
re suꝑuacuuĩ erat qui in mediis torrentur ardoribus, qui de
salute non cogitant ꝓximũ gradũ attigit eoꝵ qui ar dẽt adhuc
s flãmas exire meditantur. ⁊ rocuitmultis ad sanitatẽ rede¬
untibus par rissimꝰ haustus aque qui ante egritudinẽ ꝓfuiss

Expanded text:
vanitatum, ad nullius occursum stupuisti, suspirasti, substitisti, vanitatum, ad nullius occursum stupuisti, suspirasti, substitisti, denique vix lacrimas tenuisti. Et mox semisaucius fugiens dixisti tecum: "Agnosco in his locis adhuc latere nescioquas antiqui non foret consilium. Neque enim convenit vinculis egressum circum carceris fores oberrare, cuius dominus insomni studio circuit laqueos disponens, illorum pedibus presertim, quos effugisse conqueritur; cuius omni tempore limen apertum est. Facilis descensus Averni; noctes atque dies patet atri iaidenda sunt his quos adhuc morbus non deseruit, quos Seneca, dum hoc diceret, respexit, maiorique periculo prebuit consilium. Illos enim commemorare supervacuum erat, qui in mediis torrentur ardoribus, qui de salute non cogitant; proximum gradum attigit eorum, qui ardent adhuc sed flammis exire meditantur. Nocuit multis ad sanitatem redeuntibus parcissimus haustus aque, qui ante egritudinem profuisset;
Abbreviated transcription (Latin):
epla quad̾ ait Et qui amorẽ ex n̾e conatur. uitanda ẽ admoĩtio
dilcĩcor ꝑis ⁊ subiat rõnem nichil eñ facilius reciudescit ꝙͣ
amor. O uerissimũ ⁊ ex intimis experientie penetr alibus e¬
ruccum uerbũ in quã rem nullum ante te testem citauer im¬
E uerim id eẽ fateor. ac fi aduer tis nõ de eo qui iã exuit pedde
es qui exuere conatur ⁊ sta dicũt Ade eo dicit ubi ꝓprius ꝑiclmñ
est In quocũq enĩ nulne̾ ante cicatricem atq in mor b̾o quolib
ante saintatẽ for midabliõr ẽ omĩs offensio nec tam̃ ⁊ si antẽ
ꝑiclosior. sit postea tuto cõtempnitur. Et qm̃ alciꝰ in aĩõs pe¬
netrant ex domestica/ quociens tu ip̃e qui loqueris in hac ciui¬
tate q̃ maleꝵ tuoꝵ om̃ii nõ dicã cã sed officina ipa est / postqͣ
tibi cõualuisse uidebaris et magna ex ꝑte tõualueras si fugis¬
ses ꝑ uiaos notes incedens, at sola locoro facie admonitꝰ ueterũ

Expanded text:
admonitio dilecti corporis", et subicit rationem: "Nichil enim facilius recrudescit quam amor". O verissimum et ex intimis experientie penetralibus erutum verbum! In quam rem nullum ante te testem citaverim. Verum id esse fateor; at, si advertis, non de eo qui iam exuit, sed de eo qui exuere conatur, ista dicuntur. De eo dixit, ubi propius periculum est; in quocunque enim vulnere ante cicatricem, atque in morbo quolibet ante sanitatem, formidabilior est omnis offensio; nec tamen, etsi ante periculosior sit, postea tuto contemnitur. Et quoniam altius in animos penetrant exempla domestica, quotiens tu ipse, qui loqueris, in hac ipsa civitate, que malorum tuorum omnium non dicam causa sed officina est, postquam tibi convaluisse videbaris, et magna ex parte convalueras si fugisses, per vicos notos incedens, ac sola locorum facie admonitus veterum
Abbreviated transcription (Latin):
Mĩme igͣmirũ est si her tam celebris fama michi quoq desi¬
deriũ fame clarioris actulic/ la boresq diuiffmos quib opta¬
ta conseq̃ier. moluit. Quid eni a dolescens aliud optabam qͣ
ut illi uel soli placerem que mich uel sola placu̾it/ quoduc
michi concinge̾c spretis mille uoluptatũ illecebris quo me
ante tempus curis labor ibusqz subice̾m nosti ⁊ iubes illam
obliuisti uel parcius amare/ que me a uulgi cõsor tio segr ega¬
uit que dux maꝵ om̃i torpenti ingemo calcar. admouit/ et se
ignor antis par icer. ⁊ suꝑbi El Quid me tam felm̃ uel sensi¬
om̃i ubi ais te qd ea ꝑ illã esse. si sic intelligis ut hec eẽ illa¬

Expanded text:
Minime igitur mirum est si hec tam celebris fama michi quoque desiMinime igitur mirum est si hec tam celebris fama michi quoque desiderium fame clarioris attulit, laboresque durissimos, quibus optata consequerer mollivit. Quid enim adolescens aliud optabam, quam ut illi vel soli placerem, que michi vel sola placuerat? Quod ut michi contingeret, spretis mille voluptatum illecebris, quot me ante tempus curis laboribusque subiecerim nosti. Et iubes illam oblivisci vel parcius amare, que me a vulgi consortio segregavit; que, dux viarum omnium, torpenti ingenio calcar admovit ac semignorantis pariter et superbi. Quid me tam falsum vel sensiomnium ubi ais te quod es
Abbreviated transcription (Latin):
tas ignorare ꝙ qui amant ip̃i sibi sopma fingt̃ omm̃ib¬
stolis notissimũ carmẽ est. Ceteꝵ ex ore euis piget has ĩ sam¬
as audire ꝙͣi decet alcius et saye ⁊ loquiE unui hoc seu grertitudim
seu inepcie a scribendũ non silebo me ꝙͣtulũcũq cõspicie ꝑ illã eẽ
nec uinꝙͣ ad hoc si quid est nomuiis aurgliẽ fuisse uenturũ in si uir.¬
tutũ tenuissima semẽtem quã pectore uel natura locauerat no¬
blĩssimis h affectib colusset Illa iuuemilem amĩ abomi tui pi¬
tudine Reuocauit uncoq utauiẽreti axit atqz alta tompulit
spectare/ quidni enĩ ĩ amatos mores tranffor marer atq nemo
umꝙͣ mor dax tõuiciator. inuẽtus est qui huiꝰ famã canino
dence tontinger et qui dice̾ auderet ne dicã in actibus eius sed
in gestu uerboqz reprehiensible aliquid se uidisse ita ꝙ nichil
in tactũ linq̃rant hancmiirantes uener ancesq relinq̃i unc

Expanded text:
tas ignorare quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt? Omtas ignorare quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt? Omscolis notissimum carmen est. Ceterum ex ore eius piget has insanias audire, quem decet altius et sapere et loqui. Unum hoc, seu gratitudini seu ineptie ascribendum, non silebo: me, quantulumcunque conspicis, per illam esse; nec unquam ad hoc, siquid est, nominis aut glorie fuisse venturum, nisi virtutum tenuissimam sementem, quam pectore in hoc natura locaverat, nobilissimis hec affectibus coluisset. Illa iuvenilem animum ab omni turpitudine revocavit, uncoque, ut aiunt, retraxit, atque alta compulit expectare. Quidni enim in amatos mores transformarer? Atqui nemo unquam tam mordax convitiator inventus est, qui huius famam canino dente contingeret; qui dicere auderet, ne dicam in actibus eius, sed in gestu verboque reprehensibile aliquid se vidisse; ita qui nichil intactum liquerant, hanc mirantes venerantesque reliquerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
pulcherruna sepe tui pirer. amentur E Iam ad hoc supra respõ¬
sum est. Si enĩ amoris in me regnantis facies cer ni posset. eius
uultui ꝙͣlibet multũ tamẽ debito ꝑcius laudaui nõ abfilis uidẽ¬
tur hͣ mici corũ qua i̾oquimui. testis est ꝙ in amore meo nͭ
tulliano uer lo ⁊ esponde̾ modũ tu q̃ris uiciõ E non uitio seda¬
mor⁊ Fet ille ꝯ iddiceret de amore loquebatur locum tenes¬
¶ Quid in tuscul ano id legi uerũ ille de coi amore hom̃i sẽ¬
ciebat in me autẽ singlaria quedã st̃ Nem bero idẽ de se
aliis for tasse uideatur. uerũq est tũ in aliis tũ in hac pre¬
cipue passione ꝙ uiuisquisqz suaꝵ reꝵ est denignuis int̾pres
nec inepte illud a plebeio licet quodã poeta dc̃m laudatur
duã tiuiꝙ sponsam michi meã cuiq amorẽ nichi meum¬
E dis ne si tempus sirppetit pauca de multis exponam
que te in admiracõem scuporẽqz compellant Nme ne pu¬

Expanded text:
pulcerrima sepe turpiter amentur. Iam ad hec supra responpulcerrima sepe turpiter amentur. Iam ad hec supra responsum est. Si enim amoris in me regnantis facies cerni posset, eius vultui, quam licet multum tamen debito parcius laudavi, non absimilis videretur. Hec michi, coram qua loquimur, testis est, quod in amore meo nichil tulliano verbo respondere: "modum tu queris vitio". Non vitio sed amori. Et ille, cum id diceret, de amore loquebatur. Locum tenes? Quidni? In Tusculano id legi. Verum ille de comuni amore hominum sentiebat; in me autem singularia quedam sunt. Enimvero idem de se aliis fortasse videatur; verumque est, cum in aliis tum in hac precipue passione, quod unus quisque suarum rerum est benignus interpres. Nec inepte illud a plebeio quodam licet poeta dictum laudatur: Suam cuique sponsam, michi meam; Suum cuique amorem, michi meum. Vis ne, si tempus suppetit, pauca de multis exponam, que te in admirationem stuporemque compellent? Me ne pu
Abbreviated transcription (Latin):
cricius yfer. nũꝙͣ hocme ser mone terrueris neq enĩ ut tu
puicas mortali rei ann addixi nec me tam corpus noueris
amarse ꝙͣ am̃ moribus hũana transtendencibus delectatũ
quoꝵ exemplo qualĩ int̾ celicolas uiuatur admoneor. Itaq
si ꝙ solo torquet auditu me prior moriens illa desereret
quid agerem interrogat cũ lelio romanoꝵ sapiẽtissimo ꝓpͥas
miserias consolarer. un titẽ illius amani que extincta nõ est
hec dixeram atq alia que illu dixisfe audio post eius int̾itum
quẽ niro qued̃ amore dileperat ¶ In expugnablis eri or is
ar de consistis unde te de icrre non ociosus labor. est qm̃ ita ef
licebit nnchil em̃ aduer sator. sit reg̃ma sit scã sit dea cuce
an phebisoror/ an nimphaꝵ sangiũs una ingens tam̃ eius
un tus minimũ tibi ad excu sacõem erroris conferret. ¶Qͥs
noui litigii or diaris exꝑior ASuditar/ non pocest quin

Expanded text:
cacius profer; nunquam hoc me sermone terrueris; neque enim, ut tu cacius profer; nunquam hoc me sermone terrueris; neque enim, ut tu putas, mortali rei animum addixi; nec me tam corpus noveris amasse quam animam, moribus humana transcendentibus delectatum, quorum exemplo qualiter inter celicolas vivatur, admoneor. Itaque si – quod solo torquet auditu – me prior moriens illa desereret, quid agerem interrogas? Cum Lelio, Romanorum sapientissimo, proprias miserias consolarer: "Virtutem illius amavi, que extincta non est". Hec dicerem, atque alia que illum dixisse audio post eius interitum, quem miro quodam amore dilexerat. Inexpugnabili erroris arce consistis, unde te deicere non otiosus labor est. Et quoniam licebit; nichil enim adversabor: sit regina, sit sancta, sit dea cert an Phebi soror, an nimpharum sanguinis una. Ingens tamen eius virtus minimum tibi ad excusationem erroris conferet. Quid novi litigii ordiaris opperior. Dubitari non potest, quin
Abbreviated transcription (Latin):
ycedis spem tribuit uanissimã prius te ꝙ furoris tui frmitẽ
rẽ moriturã ⁊ hunc nature ordinẽ tibi fingis ĩmoblem.
Ttrran usq adeo ĩmobłem̃ ut conti ariũ fiei ⁊ posse sun nestiꝰ
sed affidue ne id eueniat precor/ semꝑqz de eius morte togi¬
tanti succurit iste uersus ouidii. Carda sit illa dies ⁊ mõ
serior euo ¶has meptias amplius audire non ualeo quidem̃
qũ preuiori illam porse nõ ignoras quid illa moriẽte dicturꝰ
es E Quid dicturus aliudinsi me pñti calamitate miferr⁊¬
mũ solamẽ uero recordacõne transacti temꝑis habiturum
rnꝑiant uenti cũ ista loquimur ⁊ sꝑgant augurum ycelle
AO cece nũdũ intelligis ꝙͣta demẽtia est añii rebus subie¬
ciffe mortalibus q̃ eũ ⁊ defider ii flãmis accendãt nec quieta¬
re noueruit ner ꝑmanere ualeant in finẽ ⁊ crebris moti¬
bus que demulcere pollirentui. excrucient F/ Si quid hẽs effi¬

Expanded text:
precedis, spem tribuit vanissimam prius te quam furoris tui fomitem precedis, spem tribuit vanissimam prius te quam furoris tui fomitem esse moriturum; et hunc nature ordinem tibi fingis immobilem. Non usque adeo immobilem, ut contrarium fieri posse sim nescius; sed assidue ne id eveniat precor, semperque de eius morte cogitanti succurrit iste versus Ovidii: tarda sit illa dies, et nostro serior evo. Has ineptias amplius audire non valeo. Quid enim, quando premori illam posse non ignoras, quid illa moriente dicturus es? Quid dicturus aliud, nisi me presenti calamitate miserrimum, solamen vero ex recordatione transacti temporis habiturum? Rapiant venti tamen ista que loquimur, et spargant augurium procelle. O cece, necdum intelligis quanta dementia est sic animum rebus subiecisse mortalibus, que eum et desiderii flammis accendant, nec quietare noverint nec permanere valeant in finem, et crebris motibus quem demulcere pollicentur excrucient? Siquid habes effi
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ car mẽ illud deflet id̾ tũc multo laci imar imbre r esꝑfũ
excidit michi suiam memii si uei da cenerẽ A non l que¬
iitui . ꝙͣtum tibi laci iniaꝵ mors ullius for midata ꝙͣtũ bedo¬
loris muexit sed hoc agitui. ut intelligas q̃ semł concussit
temacredit/ ⁊ cor pus illud egi egiũ morlis ac trebris ꝑtub
erlaustũ multũ p̾stimi uigoris amisit Ri Ego quaꝵ ⁊ car ins¬
giauior ⁊ etate yuectior. factus sum itaq illa admor tẽ ayĩ¬
quante precuciuri AO furor. ex nastendi or dine or diẽ mor¬
tis arguere/ quid enĩ aĩuid or ba senectus queritur. parẽtũ insi
adolescentĩ filioro festmacas mortes/ quid ãnose lugẽt aliuid
nuti ices nisi in fanciũ suoꝵ anticipatũ tempus ques dulcis
nire exortes ⁊ abubere raptos abstulit atra dies/ ⁊ funere
mersit acerbo tibi uero paucor numerus annoꝵ/ quo illã

Expanded text:
enim carmen illud deflet, quod tunc multo lacrimarum imbre respersum enim carmen illud deflet, quod tunc multo lacrimarum imbre respersum excidit michi; sententiam memini, si verba tenerem. Non hoc queritur, quantum tibi lacrimarum mors illius formidata quantum ve doloris invexerit; sed hoc agitur ut intelligas que semel concussit tem propius accedit, et corpus illud egregium, morbis ac crebris partubus exhaustum, multum pristini vigoris amisit. Ego quoque egravior et etate provectior factus sum. Itaque illa ad mortem appropinquante precucurri. O furor, ex nascendi ordine ordinem mortis arguere! Quid enim aliud orba senectus queritur parentum, nisi adolescentium filiorum festinatas mortes? quid annose lugent aliud nutrices nisi infantium suorum anticipatum tempus, quos dulcis vite exortes et ab ubere raptos abstulit atra dies et funere mersit acerbo? Tibi vero paucorum numerus annorum, quo illam
Abbreviated transcription (Latin):
cũ sponte iam seruus inuitas maloryrio delectaris infelix
At qui cũ ocłos illos tibi usq in ꝑniciem placẽtes sup̃ma clau¬
serit dies cum effigiẽ morre uariatã/ ⁊ pallencia mẽbra cõ¬
spex̃is pudebit am̃ ĩ mor talẽ caduco appłiciusse cor pustulo et
que m̃c tam ꝑtinaciter asti uis cũ rubore recordaderis ¶
auertat deus omen/ ego ista nõ uidebo ¶ Equidẽ nct̾io euẽ¬
tura sũt E dtio sed nõ tam mmimica michi sũt fiderr ut
nature oi dinẽ in hac mor te ꝑtui bent prius inti dui pͥus
ingiediar. Paxministi ci edotprĩs illius quo conti ai uĩ timui¬
sti et quasi iam mor icuro fuerũ car mẽ dictante ti istiaia te¬
cmist. ¶ memini certe sed dolui ⁊ adluc recolens conci emi sto
indignad̾ar q me nobłior ⁊ uelut aiẽ mee ꝑte ti ũtatũ issi eẽ
suꝑstitẽ que dulcẽ michi uicã sola sui pñcia faciebat hoc

Expanded text:
at, sponte iam servus invitas? Malo proprio delectaris infelix! at, sponte iam servus invitas? Malo proprio delectaris infelix! Atqui cum oculos illos, usque tibi in perniciem placentes suprema clauserit dies; cum effigiem morte variatam et pallentia membra conspexeris, pudebit animum immortalem caduco applicuisse corpusculo, et que nunc tam pertinaciter astruis, cum rubore recordaberis. Avertat Deus omen! Ego ista non videbo. Equidem necessario eventura sunt. Scio, sed non tam inimica michi sunt sidera, ut nature ordinem in hac morte perturbent. Prius intravi, prius egrediar. Meministi, credo, temporis illius quo contrarium timuisti, et quasi iamiam moriture funereum carmen, dictante tristitia, cecinisti. Memini certe, sed dolui, et adhuc recolens contremisco; indignabarque me nobiliori velut anime mee parte truncatum, illi esse superstitem que dulcem michi vitam sola sui presentia faciebat. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
et thais ⁊ lina Ceceꝵ scis ne de muliere i ẽcionẽ tibi ex¬
or tam cuius mens terrenaꝵ nestia curarũ telestib deside¬
r iis ardet In cuius aspcũ si quid usꝙͣ ueri est diuini spetu¬
mẽ decoris efulget Cuiꝰ mores cõsummate honestatis
exemplai. funt cuiꝰ net uox nec oclor uigor. mor tale ali¬
quod/ nec incessus homniem ⁊epñtat ħ queso iter ũ atq ite¬
ium cogita/ cr edo quibus uei bie utendũ sit intelligos  demẽs
ita ne flãmas aĩ in sextũ decimũ annũ falsis blandicnis alu¬
sti. yfecto ne diucius ytalie famosissimus olmi hostis incubut᷑
nec a ebriores illa tũc impetus ai mor passa est nec ualidio¬
rib ai fit incendus ꝙͣ tu hiis temꝑibus uiolenci fime passio¬
nis flãmas atq impetus ꝑtulisti Inuentus tam̃ est q̃ illum¬
tãdemabire compeller et hãmbalem tuũ quis ab hns uꝙͣ
ceruicibus aner teret si tueũ ⁊ exire uetas ⁊ ut maneac te¬

Expanded text:
et Thais et Livia. Ceterum scis ne de ea muliere mentionem tibi exet Thais et Livia. Ceterum scis ne de ea muliere mentionem tibi exortam, cuius mens terrenarum nescia curarum celestibus desideriis ardet; in cuius aspectu, siquid usquam veri est, divini specimen decoris effulget; cuius mores consumate honestatis exemplar sunt; cuius nec vox nec oculorum vigor mortale aliquid nec incessus hominem representat? Hoc, queso, iterum atque iterum cogita: credo quibus verbis utendum sit intelliges. Ah demens! Ita ne flammas animi in sextum decimum annum falsis blanditiis aluisti? Profecto non diutius Italie famosissimus olim hostis incubuit, nec crebriores illa tunc armorum impetus passa est, nec validioribus arsit incendiis, quam tu his temporibus violentissime passionis flammas atque impetus pertulisti. Inventus est tandem qui illum abire compelleret; Hanibalem tuum quis ab his unquam cervicibus avertet, si tu eum exire vetas et, ut tecum mane
Abbreviated transcription (Latin):
ut frenotici quidã solencinter. iocos ⁊ risum expucae/ anaiõ
miserabli egrotanti adh aliquid remedii adhiberi maius.¬
⁊ ron respuo remediũ quidẽ si me egere monstraueris
bene ualencibus aucem ⁊ emedioꝵ inculcacio flinesta est E
Conualestendo tu quidem qd multis a ccidit te grauiter egro¬
tasse fateberis E ad postremũ spreuisse nequeo ciuiꝰ ⁊ sepe
al ⁊ hus p̃sertum proxĩs diebus sana consilia sum ex ꝑtus
muectus fuero Iam em̃ hinc preuideo ꝙͣ grauiter. in aurib
tuis ponatura fit ncc̃itas E ance ꝙͣ incipias audi paululã
Ocis ne de qua loquẽdũ tibi sit Idiligenter michi yuisa st̃
omĩa/ de muliere mor tali ẜmo nobis insticuitur in qua ad¬
miranda tollendaq te magnã etatis ꝑtem cõsũpsirre do¬
leo. et in tali ingenio tantã ⁊ tam longeuã in saniã uehem̃¬
ter. admiroi. N parte cõuicis p̾coi: mulier mor calis er at

Expanded text:
ut phrenetici quidam solent, inter iocos et risum espirare? An animo ut phrenetici quidam solent, inter iocos et risum espirare? An animo miserabiliter egrotanti adhuc aliquid remedii adhiberi mavis? Non respuo remedium quidem, si me egere monstraveris; bene valentibus autem remediorum inculcatio sepe funesta est. Convalescendo tu quidem, quod multis accidit, te graviter egrotasse fateberis. Ad postremum sprevisse nequeo, cuius et sepe alias et his presertim proximis diebus sana consilia sum expertusinvectus fuero. Iam enim hinc prevideo, quam graviter in auribus tuis sonatura sit veritas. Antequam incipias, audi paululum. Scis ne de qua loquendum tibi sit? Diligenter michi provisa sunt omnia. De muliere mortali sermo nobis instituitur, in qua admiranda colendaque te magnam etatis partem consumpsisse doleo; et in tali ingenio tantam et tam longevam insaniam vehementer admiror. Parce convitiis, precor; mulier mortalis erat
Abbreviated transcription (Latin):
husdẽ uerbis abuceris. yfecco enĩ ⁊ si mortalis eẽt aiã
ĩmortalem tam̃ estimare melius foret/ errorq ille sa¬
lucaris uider⁊ posset uirtutis incuciens amorẽ que ꝙͣuis
eciam spe prenii sublata ꝑ se ipam̃ expectanda sit desi¬
deriũ tam̃ eius yeul dubio ꝓpoĩta aĩe mortalitate lentestẽt
contraqz licet mendax uencure uite ymissio. ad excitandũ
aiõs mor taliũ non inesficax uide̾tiu tibi uero quid alla¬
turus erroriste tuus sit uides nẽpe in om̃s anii p̾cipita¬
turũ insanias, nsi pudor. ⁊ metus et que frenare solet
impetus ⁊õ om̃is/ ac cognnro ueritatis exciderint LT dixi
iam ꝙ operam ꝑderes ego eñ nchil uiꝙͣ tiupe ñno uero nichil
insi pulcheirimũ a marre me recolo E Etiam pulcra tui piter
amari posse certũ est RRrec in nomĩbus certe nec in aduer¬
bnis peccaui de sine iam amplius insectari ¶Quid gͦ uis ne

Expanded text:
iisdem verbis abuteris. Profecto enim etsi mortalis esset anima, iisdem verbis abuteris. Profecto enim etsi mortalis esset anima, immortalem tamen extimare melius foret, errorque ille salutaris videri posset virtutis incutiens amorem; que, quamvis etiam spe premii sublata per se ipsam expetenda sit, desiderium tamen eius proculdubio, proposita anime mortalitate, lentesceret; contraque licet mendax venture vite promissio ad excitandum animos mortalium non inefficax videretur. Tibi vero quid allaturus error iste tuus sit, vides: nempe in omnes animum precipitaturus insanias, ubi pudor et metus et, que frenare solet impetus, ratio omnis ac cognitio veritatis exciderint. Dixi iam quod operam perderes; ego enim nichil unquam turpe, imo vero nichil nisi pulcerrimum amasse me recolo. Etiam pulcra turpiter amari posse certum est. Nec in nominibus certe nec in adverbiis peccavi: desine iam amplius insectari. Quid ergo? vis ne,
Abbreviated transcription (Latin):
quod laquca. sit̾ pͥmũ gr aue ⁊ infaustũ aĩ pondus estimo
uidetur suam quisq sĩam loquatui. Est enĩ ut nosti opĩo¬
nũ ingens uarietas liber tasqz iudicans An rebus con¬
trariis opiõ duõsa ueritas autem una acqz eadem sempei.
est Nistud quidem ita ẽẽ fateor. sed l est ꝙ tͣnsuersos agic
opinonib anciquis inheremus ꝑtinacicer. nec facile diuel¬
limur. ¶utmã tam ⁊ ecte de tota amoris qõne sentires
ue de hoc sentimus ar ticlo E Quid mulca tam recte senti¬
re michi uideor. ut contra sencientes in sanire non dubitem
cia sũma est E Perdis oꝑam nullis crediturus sum fuc¬
cuiritq tullianũ illud si in locerro libent̾ erro neque
hũc errorẽ auferri michi uolo dum uiuo Alle quid̃ de aiẽ
ĩmor talicate loquens opiõne pulcherrima on/ ac uolẽs
ꝙ nich in ea dubicaret ꝙͣq conciariũ noller oñderet lnoĩ¬
uerbis usus est tu in opinione fedissima aeq plirsima

Expanded text:
nfaustum animi pondus extimo, videtur, suam quisque sententiam sequatur; est enim, ut nosti, opinionum ingens varietas libertasque iudicandi. In rebus contrariis opinio diversa; veritas autem una atque eadem semper est. Istud quidem ita esse fateor; sed hoc est quod transversos agit: opinionibus antiquis inheremus pertinaciter, nec facile divellimur Utinam tam recte de tota amoris questione sentires, ut de hoc sentis articulo. Quid multa? tam recte sentire michi videor, ut contra sentientes insanire non dubitem.tia summa est. Perdis operam; nulli crediturus sum; succurritque tullianum illud: "Si in hoc erro, libenter erro, neque hunc errorem auferri michi volo, dum vivo". Ille quidem de anime immortalitate loquens opinionem pulcerrimam omnium ac volens quam nichil in ea dubitaret quamque contrarium audire noerbis usus est; tu in opinione fedissima atque falsissima
Abbreviated transcription (Latin):
est tu prius mores atq hĩcum uitãq mutaueris ꝙͣ animũ
mutasse ꝑsuades mitigatus forte si tu leuiter.q ignis extĩt¬
tus cer te non est tu uero qui tancũ dulce tribuis non aduer¬
tis illam absoluendo ꝙͣtum te ip̃e dodempnes. Illam fater ⁊ li¬
bet fuisse scĩssimã dũ te isanũ scelestũq fateare Illã quo
felicifsimã dũ te eius amore miẜrimũ hec si recordaris in ce¬
peram El Recor dor. equidem atqz ita efe negare non ualeo
et quo me senfitat deduxeris cer no/  ut ter nas aꝑcius am̃i
intende nchil est ꝙ eque obliuionẽ dei contẽptũ ue pariat atq
rerum temꝑaliũ Iste p̃cipue ꝙͣ ꝓprio quod noĩe amorẽ. et
qd̵ saculegiũ om̃e transcendat dñ eciã uocant ut .s. huma¬

Expanded text:
est. Tu prius mores atque habitum vitamque mutaveris quam animum est. Tu prius mores atque habitum vitamque mutaveris quam animum mutasse persuadeas. Mitigatus forte sis tu lenitusque, ignis extinctus certe non est. Tu vero qui tantum dilecte tribuis, non advertis, illam absolvendo, quantum te ipse condemnes? Illam fateri libet fuisse sanctissimam, dum te insanum scelestumque fateare; illam quoque felicissimam, dum te eius amore miserrimum. Hoc enim, si recordaris, inceperam. Recordor equidem, atque id ita esse negare non valeo et, quo me sensim deduxeris, cerno. Ut cernas apertius, animum intende. Nichil est quod eque oblivionem Dei contemptum ve pariat atque amor rerum temporalium; iste precipue, quem proprio quodam nomine Amorem, et quod sacrilegium omne transcendit D
Abbreviated transcription (Latin):
tis nubebrẽ tenuit decorem/ ⁊ aduersus suã sumil ⁊ meã
etatẽ adu̾sus niulta ⁊ uar ia q̃ flect̾e̾ adamantinũ licet
spiñ debuisset inexpugnablis ⁊ fuma ꝑmãsit ꝓsecto aĩꝰ
iste femineus qd uiu deceret admonebat/ prostabat᷑ ne michi
in sectando pudicicie studio ut uerbis utar senece uel exemplum
deesset uel cõuiciũ. postremo cũ lorifingũ ac precpitẽ uidei et de¬
amenciũ furor est ut omibus merito dici possit dolo nolo nolo
di, Si quid tamen olim aliter. for te uoluisset, amor. etasq coe¬
gerunt nũcquid uelim ⁊ quid cupiam scio fu mauiq iam¬
tandẽ am̃i labentẽ/. Contia autẽ illa ꝑpoĩti tenax ⁊ semꝑ una¬
ꝑmanfit/ quã con stanciã femineã quo magis intelligo ma¬
gis admiror. Idq sibi consiliũ fuisse si umꝙͣ dolui gaudeo nc̃
⁊ grãs ago  ¶semel fallenti nõ facile ⁊ ui sus fides adhibenda

Expanded text:
tiis, muliebrem tenuit decorem et, adversus suam simul et meam tiis, muliebrem tenuit decorem et, adversus suam simul et meam etatem, adversus multa et varia que flectere adamantinum licet spiritum debuissent, inexpugnabilis et firma permansit? Profecto animus iste femineus quid virum deceret admonebat, prestabatque ne michi in sectando pudicitie studium, ut verbis utar Senece, vel exemplum deesset vel convitium; postremo, cum lorifragum ac precipitem videret deamentium, furor est, ut omnibus merito dici possit: "volo, nolo, noldi. Siquid tamen olim aliter forte voluissem, amor etasque coegerunt; nunc quid velim et quid cupiam scio, firmavique iantandem apermansit, quam constantiam femineam quo magis intelligo, magis admiror; idque sibi consilium fuisse si unquam dolui, gaudeo nunc et gratias ago. Semel fallenti, non facile rursus fides adhibenda
Abbreviated transcription (Latin):
meideruc ¶habro qd uolebam obstupusti tredo p̃strmpit¬
q oclos fulgor. insolitus dicũt enĩ stuporẽ amoris ẽẽ princi¬
piũ/ lyuic est apud nature tonsciũ poetã. Obstupuit pͥmo as¬
pectu sydoma dido. Post qd dc̃m sequitur/ Ardet amãs dido
Ꝙ ꝙͣnus ut nosti optime fabula cõ narracõ tota sit/ ad nat̾ẽ
tamen ordinẽ ⁊ espexit ille dũ finge̾t/ Sed cũ obstupiusses
ad illius occui sum cur ad leuã potissiãm deflexisti puto qr
ycliuior. uidebatur. ⁊ latior. dexti a enĩ ⁊ ardua ⁊ angusta
est laborẽigitur. timuisti At iler ista tam telebris ꝙͣ tibi
certissimã ducẽ fingis ad suꝑos tur nõ he firantẽ trepidũ q
direxit/. et qd̾ cetis aliis fieri solec manu app̃hensũ nõ teni
it ꝙͣ gradiendũ foret amouit Efecit illa ꝙͣtum potuit quid
enĩ alutdegit cũ muullis mota precibus / nillis uicta blandi¬

Expanded text:
inciderunt. Habeo quod volebam. Obstupuisti, credo, perstrinxitinciderunt. Habeo quod volebam. Obstupuisti, credo, perstrinxitque oculos fulgor insolitus. Dicunt enim stuporem amoris esse principium; hinc est apud nature conscium poetam: obstupuit primo aspectu sidonia Dido. Post quod dictum sequitur: ardet amans Dido. Que quamvis, ut nosti optime, fabulosa narratio tota sit, ad nature tamen ordinem respexit ille, dum fingeret. Sed cum obstupuisses ad illius occursum, cur ad levam potissimum deflexisti? Puto quia proclivior videbatur et latior; dextera enim et ardua et angusta est. Laborem igitur timuisti. At mulier ista tam celebris, quam tibi certissimam ducem fingis ad superos, cur non hesitantem trepidumque direxit, et, quod cecis aliis fieri solet, manu apprehensum non tenuit, quaque gradiendum foret admonuit? Fecit hoc illa quantum potuit. Quid enim aliud egit cum, nullis mota precibus, nullis victa blandi
Abbreviated transcription (Latin):
concumax de flexi neq michi yfuit ꝙ sepe puer legeram
hie loquatus est ꝑte ubi se uiã findit in ambas ¶ Dextera
que diti magui sub meniã duait Chãt iter elisui nodis at
leua malor ¶ Erercet penas ⁊ ad impia tur tara mittit het
nimirũ ꝙͣꝙͣ añ legissem nen tañ prius intelleni ꝙͣ exꝑtus sũ
Extũt autẽ obliquo sordidoq calle distractus ⁊ sepe retrolacri¬
maus conuer sus dextiũ iter tenere nõ potui qd cum de ser ui
tũc yfetto tũc fuerut illa morũ meoꝵ stã ꝯfusio Aat qua¬
nam hec etatis tue ꝑ te conaigerac ¶ medio sub adolestencie
feruore. Et si aliqͣrtis ꝑ expectas quetus mi chi tunc etatis an¬
mus agerecur. facile ⁊ ecordabor. Anon tam exactũ calculũ
requiro quin porius illud edissere qñ illius tibi pͥmũ mulieris
spẽs uira est ¶ Iduciq nũꝙͣ obliuistar. IIunge gͣ temꝑa
Aprofecta s illius occursus ⁊ exorbitacio mea unũ in tempꝰ

Expanded text:
contumax? – deflexi; neque michi profuit quod sepe puer legeram: contumax? – deflexi; neque michi profuit quod sepe puer legeram: Hic locus est partes ubi se via findit in ambas; dextera que Ditis magni sub menia ducit. Hac iter Elysium nobis; at leva malorum exercet penas, et ad impia Tartara mittit. Hec nimirum, quanquam ante legissem, non tamen prius intellexi quam expertus sum. Ex tunc autem obliquo sordidoque calle distractus et sepe retro lacrimans conversus, dextrum iter tenere non potui, quod cum deserui, tunc, profecto tunc, fuerat illa morum meorum facta confusio. At quanam hoc etatis tue parte contigerat? Medio sub adolescentie fervore et, si aliquantisper expectas, quotus michi tunc etatis annus ageretur facile recordabor. Non tam exactum calculum requiro; quin potius illud edixere: quando illius tibi primum mulieris species visa est? Id utique nunquam obliviscar. Iunge igitur tempora. Profecto et illius occursus et exhorbitatio mea unum in tempus
Abbreviated transcription (Latin):
ta mortis cogitacõ ꝙͣtus religionis affcũs ꝙͣtus amor. ho¬
nestatis Emem̃i ꝓfecto doleoq trestencib annis decr eiusse
uii. tutes I Ego quidẽ semꝑ semꝑ extimui ne ullĩtam ĩtem¬
pestuiũ flor ẽ uernalis aura discurẽt/ qui si inceger illesus q
mansisset mirablem̃ fructũ suis tꝑĩb yculisset Rrie a ppoĩto
diuertas quid enĩ hec ad ea de quibus ẜimo nobis inceptus erat
Adicam ꝑcurre̾ tecum tacitus qñ incegrã tibi sentis retẽtẽ¬
q memoriã ꝑcurrẽ uniu̾sũ uite tue tpũs et ubi tanta morũ
uarietas intesserit recerdare Nen mictu oclĩtrepidantis
annoꝵ meoꝵ nimerũ seriemq recen sui A quis reꝑis icri᷑¬
E liẽ nõ pitagoree quã audiui ⁊ legi nõ manẽ ẽe doctimã
eum enĩrecto tr amite descendens ad biuiũ ꝑuenisse modestus
⁊ sobrius et dextͥam iuberet cariꝑe ad leuã incautꝰ ditã an

Expanded text:
ta mortis cogitatio, quantus religionis affectus, quantus amor hota mortis cogitatio, quantus religionis affectus, quantus amor honestatis? Memini profecto, doleoque crescentibus annis decrevisse virtutes. Ego quidem semper extimui, ne illum tam intempestivum florem vernalis aura discuteret; qui, si integer illesusque mansisset, mirabilem fructum suis temporibus protulisset. Ne a proposito divertas. Quid enim hoc ad ea de quibus sermo nobis inceptus erat? Dicam. Percurre tecum tacitus quando integram tibi sentis recentemque memoriam, percurre universum vite tue tempus, et ubi tanta morum varietas incesserit, recordare. En in ictu oculi trepidantis annorum meorum numerum seriemque recensui. Quid reperis igie velut pithagoree, quam audivi et legi, non inanem esse doctrinam. Cum enim recto tramite ascendens ad bivium pervenissem modestus et sobrius, et dextram iuberer arripere, ad levam – incautus dicam an
Abbreviated transcription (Latin):
rum cum ut paulo post dicã nomẽ ip̃m nõ nichil ĩmoł
plinii furor ibus istis addider it. Cum eni in omĩb aĩ pas¬
sionib in hac p̃sitim euenit ut ex mininuis fauillis sepe
incendia magna confurgant E uideo quo me cogas ut .s. cũ oui¬
dio. fatear añn tum cor ꝑe amaui Ahoc quoq qd re quitur fate¬
aus oꝑtet neutrũ te satis sobrie, neutrum amasse qua decuit¬
H eorquendus tibi sum anteꝙͣ fatear. Naluid queq te pp̃
hunt amorẽ in magnas cõcidisse misrias Nhec qͣnus in ecu¬
leum sustuleris nõ fatebŗor AInmo uers sponte tua mox
uti uq̃z fateberis insi ⁊a cõnes meas in rer rogatõtõnesqz ne¬
glexeus dic gͦ menũsti me pueriliũ amioꝵ an uero pñciũ
turba sollicitudinũ memoria om̃is etatis illius euamut E
Nempe infancia puericiaq nõ alit̾ ante oclos meos sunt
ꝙͣ dies hester nus ¶are nisti ꝙͣtus in illa estate timor dei ꝙͣ¬

Expanded text:
rum cum, uti paulo post dicam, nomen ipsum nonnichil, imo vel rum cum, uti paulo post dicam, nomen ipsum nonnichil, imo vel plurimum, furoribus istis addiderit. Cum enim in omnibus animi passionibus, in hac presertim evenit, ut ex minimis favillis sepe incendia magna consurgant. Video quo me cogas: ut scilicet cum Ovidio fatear: animum cum corpore amavi. Hoc quoque quod sequitur fatearis oportet: neutrum te satis sobrie, neutrum amasse qua decuit. Torquendus tibi sum, antequam fatear. Aliud quoque: te propter hunc amorem in magnas concidisse miserias. Hoc, quamvis in eculeum sustuleris, non fatebor. Imo vero sponte tua mox utrunque fateberis, nisi rationes meas interrogationesque neglexeris. Dic ergo: meministi ne puerilium annorum; an vero presentium turba solicitudinum, memoria omnis illius etatis evanuit? Nempe infantia pueritiaque non aliter ante oculos meos sunt, quam dies hesternus. Meministi quantus in illa etate timor Dei, quan
Abbreviated transcription (Latin):
õẽ creatũ creatoris amore diligendũ fit tu contia/ creature
captus illecebris/ treatorẽ nõ qua decuit amasti /sed miratus
catificẽ fiusti. quasi nichil ex om̃ibus formosius treasser /
cum tam̃ ulcima puler itudinũ sit forma torꝑea Ehanc
pñtem in testimoniũ euoco constiam̃ qz meã facio ꝯtestẽ me
huic ꝑciyias licebit qnĩ quo illa magis in etatẽ ygieffa est
qd cor ꝑe pulti itudinis meluctablẽ fulmẽ est eo firmior in
aĩ decor. annis augebatui. qui si ut amandi principiũ sic in¬
tepti ꝑseueranciã ministrauit Alioqĩ si post corpꝰabiissẽ
iã pridẽ mutanti ppoĩti tempus erat IMe ne ludis an si
idem animus an scalido ⁊ nodoso corꝑe hĩtar et silr̃ placuiss
queris admĩtula. Si enĩ nõ nsi ꝙoculis appar et amar e
potes torpus igit᷑ amasti nec tamen negauer in animũ
quoq illius ⁊ mores flãmis tuis alimõta p̃buisse/ riimi¬

Expanded text:
cum creatum omne Creatoris amore diligendum sit, tu contra, creature cum creatum omne Creatoris amore diligendum sit, tu contra, creature captus illecebris, Creatorem non qua decuit amasti, sed miratus artificem fuisti quasi nichil ex omnibus formosius creasset, cum tamen ultima pulcritudinum sit forma corporea. Hanc presentem in testimonium evoco, conscientiamque meam facio contestem, me  Quod hinc percipias licebit, quoniam quo illa magis in etate progressa est, quod corporee pulcritudinis ineluctabile fulmen est, eo firmior in animi decor annis augebatur, qui sicut amandi principium sic incepti perseverantiam ministravit. Alioquin si post corpus abiissem, iampridem mutandi propositi tempus erat. Me ne ludis? An si idem animus, in squalido et nodoso corpore habitaret, similiter placuisset? um. Verborum queris adminicula; si enim nonnisi quod oculis apparet amare potes, corpus igitur amasti. Nec tamen negaverim animum quoque illius et mores flammis tuis alimenta prebuisse, nimi
Abbreviated transcription (Latin):
quid autẽ hͨ tam magni muneris inuenias cogita cũ multi¬
formes enĩ sunt labores quos declmare non licet ꝙͣta demen¬
tia est nos ¶Asponte sectari ac quod fame clar ior is auidum
ꝑ illã te fem̃ eẽ gliaris Compacior eri ori tuo siquid ex aĩ
tui sarcinis nullam tibi funestiorẽ ẽẽ monstiabo sed mdum
es ꝑuenic or̃o E Promptissmmius dimieator cõmmatur et
nulnerat. ego aut ⁊ nulne̾ ⁊ cõminacõe ꝑ moneor. et tituba¬
re iam gi nuter. inaipio qͣto gi nuiꝰ titubaber is cũ grauissi¬
mũ uulmus inflirero Ista nẽpe qͣ p̃dicas cui onna debere te
assis Ista ce ꝑeunc ¶ deus bone quib h michi ꝑ suadebitur
modis Nab amore celestiũ elongauit am̃i et a treatore ad tre¬
aturã defideriũ inclinauit que una quidem ad mortẽ ynior. fuͭ
uia E⁊ roli queso p̃cipitaie sinam deũ ꝑfecto ut amarẽ illiꝰ
amor. prescitit at puer tit or dmne Equo nã modo ¶Quia

Expanded text:
Quid autem hic tam magni muneris invenias, cogita. Cum multiQuid autem hic tam magni muneris invenias, cogita. Cum multiformes enim sint labores, quos declinare non licet, quanta dementia est novos sponte sectari! At quod fame clarioris avidum per illam te factum esse gloriaris, compatior errori tuo. Siquidem ex animi tui sarcinis, nullam tibi funestiorem esse monstrabo. Sed nondum eo pervenit oratio. Promptissimus dimicator comminatur et vulnerat. Ego autem et vulnere et comminatione permoveor, et titubare iam graviter incipio. Quanto gravius titubabis, cum gravissimum vulnus inflixero! Ista nempe, quam predicas, cui omnia debere te asseris, ista te peremit. Deus bone, quibus hoc michi persuadebitur modis? Ab amore celestium elongavit animum et a Creatore ad creaturam desiderium inclinavit. Que una quidem ad mortem pronior fuit via. Noli, queso, precipitare sententiam: Deum profecto ut amarem, illius amor prestitit. At pervertit ordinem. Quonam modo? Quia
Abbreviated transcription (Latin):
uerũditis Oꝙͣtum nimir ũ euadere pot̾as in si illa te forme blan
ripuit ĩmio tu tibi porius abstulisti illa enĩ inuocens ẽ forma
quid̃ tibi uisa est tam blanda tam dulcis ut in te oem̃ ex natiuis
uirtucũ semĩb yuencuã segetem ar dencissimi de siderii escibus
⁊ assiduo la crimaꝵ imbre uastauerit/ Qd autẽ te ab omi tui pi¬
tudme illa ⁊ eti nxerit falso gliãtus es retraxit foisan a multis
sed in maiores impulit erumpnas enĩ uers nec qui uariis sor.¬
dibus obscenã uiã declinare monuit si in p̃cipiciũ ꝑduxit nec
qui minucrora sanans ulceru letale int̾ mi iugulo uulius in¬
flixit li berusse pocius ꝙͣ ocadisse dicendus est. Ita quoq ꝙͣ tuã
p̃dicas ducem a multis te obstenis abscrahens in splendidum
impulic baratrum/ Que uero alta sper ure docuit ꝙ segregauit
chil in conuictu homi scias ẽẽ molestius. Iam ꝙ in nimer is illã
te laboribus apliciurse tõmemoras hoc unũ nature p̃dicas

Expanded text:
erum dicis. O quantum in virum evadere poteras, nisi illa te forme blandripuit, imo tu potius abstulisti. Ista enim innocens est. Forma quidem tibi visa est tam blanda, tam dulcis, ut in te omnem ex nativis virtutum seminibus proventuram segetem ardentissimi desiderii estibus et assiduo lacrimarum imbre vastaverit. Quod autem te ab omni turpitudine illa retraxerit, falso gloriatus es; retraxit forsan a multis, sed in maiores impulit erumnas. Enimvero, nec qui variis sordibus obscenam viam declinare monuit, si in precipitium produxit, nec qui, minutiora sanans ulcera, letale interim iugulo vulnus inflixit, liberasse potius quam occidisse dicendus est. Ista quoque, quam tuam predicas ducem a multis te obscenis abstrahens in splendidum impulit baratrum. Quod vero alta expectare docuit quod segregavit chil in convictu hominum scias esse molestius. Iam quod innumeris illam te laboribus implicuisse commemoras, hoc unum verum predicas.
Abbreviated transcription (Latin):
Sensus hebet ⁊ appetitus obter puit / nichil ergo cũ admittẽ
intioi sus ext̾iora tibi remedia adhibenda sũt/ potes ne g᷑
in anĩ inducere fugam exiliũ ue ⁊ motoꝵ locoꝵ tar usse cõsptũ¬
E licet tenacissimis uncis ⁊ etrahar possum tamẽ ASi hoc
potes saliuis eris/. Quid ei go aliud dicã insi uirgilianũ uer¬
sicłm paucis ĩnuitatis heu fuge dilectas terras/ fuge litꝰ
multa uulnero tuoꝵ extant uestigia/ ubi ⁊⁊ pñciũ cõspectu
⁊ p̃ter itoꝵ recordacõne fatigeris ut gͣ idẽ aitticero/ loci
mutacõne tãꝙͣ egroti nõ conualestentes curandus eris
uide oro quid precipis quociens enĩ conialestendi auid̃
atq huiꝰ consilii non ignarus fugam repetam/ ⁊ licet alias
simulauer im tãs unus tamẽ hic semꝑ ꝑegi macõnũ q¬

Expanded text:
Sensus hebet et appetitus obtorpuit. Nichil ergo cum admittere valeas Sensus hebet et appetitus obtorpuit. Nichil ergo cum admittere valeas introrsus, exteriora tibi remedia adhibenda sunt. Potes ne igitur in animum inducere fugam exilium ve, et notorum locorum caruisse conspectu? Licet tenacissimis uncis retrahar, possum tamen. Si hoc potes salvus eris. Quid ergo aliud dicam, nisi virgilianum versiculum paucis immutatis: Heu fuge dilectas terras, fuge litusmulta vulnerum tuorum extant vestigia, ubi et presentium conspectu et preteritorum recordatione fatigaris? Ut igitur idem ait Cicero: "loci mutatione, tanquam egroti non convalescentes, curandus eris". Vide, oro, quid precipis. Quotiens enim, convalescendi avidus atque huius consilii non ignarus, fugam retentavi! et licet varias simulaverim causas, unus tamen hic semper peregrinationum
Abbreviated transcription (Latin):
baris in plĩmas ⁊ ex amante muilierosus uagus ⁊ ĩstablis¬
fias aeo nepo iuidicio si meuitabli. pareũdũ sit nobłiori mor¬
bo piisse solaciũest. Quẽo g̾ confulamn q̃res, Collige̾ ann et effu¬
gere si possis hac de cartere in carrerẽ cõiũgere nõ imybo Opes
enĩ for san in tiainsicu liber tatis fuerit autleuioris imperii
Ereptũ uero un iugo collũ ꝑ infinita sordidioꝵ ẜuicioꝵ gn̾ã
tibi cõferre non laiedo Epateris ne medico poram te egrũ
morbi fui cõsciũ aliquid int̾loqui ¶Quid in paciar/ multi
enĩ egiotantis uocibus quasi quidusdam indiciis ad inquisi¬
tionem oportun remedii penetrarũt ERyoc gͣ unũ scito me
aliud amare non posse affueuit anmus illam admirari as¬
sueuer ut ocłi illam intueri/ ⁊ ꝙͥqͣ nõ illa est mamenũ et
cenebrosum dicũt Itaq si aliã amare iubes ut ficad amore
liberet impossiblẽ michi condicõem obias/ accũ est perii I

Expanded text:
baris in plurimas, et ex amante mulierosus vagus et instabibaris in plurimas, et ex amante mulierosus vagus et instabifias; meo nempe iudicio si inevitabiliter pereundum sit, nobiliori morbo periisse solatium est. Quid igitur consulam, queres. Colligere animum et effugere, si possis, ac de carcere in carcerem commigrare non improbo. Spes enim forsitan in transitu libertatis fuerit, aut levioris imperii. Ereptum vero uni iugo collum per infinita sordidorum servitiorum genera circumferre non laudo. Pateris ne, medico perorante, egrum morbi sui conscium aliquid interloqui? Quidni patiar? Multi enim egrotantis vocibus, quasi quibusdam inditiis, ad inquisitionem oportuni remedii penetrarunt. Hoc igitur unum scito, me aliud amare non posse. Assuevit animus illam admirari; assueverunt oculi illam intueri, et quicquid non illa est, inamenum et tenebrosum ducunt. Itaque si aliam amare iubes, ut sic ab amore liberer, impossibilem michi conditionem obicis. Actum est; perii.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ erũ magisteriũ ꝓfiteris ingere iniuriosum fuĩt qualiter᷑
autẽ lecta incellectaq in salutẽ tuã uertenda fint admoniusse
rem amorem nouo amore tãꝙͣ clauũ clauo eiciendũ p̃utant
Cui ton filio ⁊ magĩ. amoris na so consencit reglam̃ afferẽs
gnãlẽ ꝙ successore nour uincitur. om̃is amor. Et ꝓculdubio
sic est disgregatus ⁊ in multa distractus animꝰ: et segnior.
fer tur ad singlã. Sic ganges utaiũt a rege ꝑsar ũ ĩmĩã¬
blibus alueis distinctus/ atq ex uno alto metuendoq flumẽ
in multos sꝑirendos ⁊ iiulos sectus est. Sic spar sa acies pene¬
trablis hosti redditur. Sic diffusum lencestit incendĩ/ demq
om̃is mens ut uinca trescit fic disꝑsa minuitui./ at conti a qͥd
hic michi uideatur intellige ualde si quidẽ metuedũ est / nedu
ex una eaq si dici fas est nobliõri pasfione fubtraheris dila¬

Expanded text:
rerum magisterium profiteris, ingerere iniuriosum fuerit; qualiter rerum magisterium profiteris, ingerere iniuriosum fuerit; qualiter autem lecta intellectaque in salutem tuam vertenda sint, admonuisse rem amorem novo amore tanquam clavum clavo eiciendum putant". Cui consilio et magister amoris Naso consentit, regulam afferens generalem quod: successore novo vincitur omnis amor. Et procul dubio sic est. Disgregatus et in multa distractus animus segnior vertitur ad singula. Sic Ganges, ut aiunt, a rege Persarum innumerabilibus alveis distinctus, atque ex uno metuendoque flumine in multos spernendos rivulos sectus est. Sic sparsa acies penetrabilis hosti redditur; sic diffusum lentescit incendium, denique omnis vis, ut unita crescit, sic dispersa minuitur. At contra quid hic michi videatur intellige. Valde siquidem metuendum est ne, dum ex una eaque si dici fas est nobiliori passione subtraheris, dila
Abbreviated transcription (Latin):
iam desine millã behemẽtiorẽ aĩ passionẽ .M. tullio uisã
ee A uictus fum fateor qm̃ cũcta q̃ memoras de medio ex¬
ꝑientie libro michi bideris excei psisse i taq lilet qm̃ teren¬
cianam eu nichi feasti mentionẽ ex eodẽ loco sumptam inseriu¬
sre querimonã O indignũ facimis nt̃ ego me miseriẽ fencio
et tedet et amore ai deo ⁊ prudens sciens minis uidens q pereo
ner quid agam scio libet ⁊ euisd̃ poete uerbis a te consiluĩ fla¬
gicare/ yuide dum tempus est eciam atq eciam cogita ¶ Ego
em̃ terentianis tibi responsum uer bis dabo,. Que emiĩes in pe
neq consiliũ nec modum ht̃ ullũ/ eam confilio ⁊ ege̾ nõ potes¬
¶ Quid gͣ faciam de sꝑabimus ne ¶Onñã prius᷑ temptãda
funt qd̾ autẽ nũc ꝓbati consilii michi fitaccipe/ ⁊ rosti de hac
lustribus eciam portis integroe libros eẽ compositos qui ubi¬
nam querendi qualr. ue fuit intelligendi tibi p̃sertim qui hariẽ

Expanded text:
iam desine nullam vehementiorem animi passionem M. Tullio visam esse. Victus sum, fateor, quoniam cunta, que memoras, de medio experientie libro michi videris excerpsisse. Itaque libet, quoniam terrentiani Eunuchi mentionem fecisti, ex eodem loco sumptam inseruisse querimoniam: o indignum facinus! Nunc ego ... me miserum sentio, et tedet et amore ardeo, et prudens sciens, vivus vidensque pereo; nec quid agam scio. Libet et eiusdem poete verbis a te consilium flagitare: proinde dum tempus est, etiam atque etiam cogita. Ego quoque terrentianis tibi responsum verbis dabo: que enim ... res in se neque consilium neque modum habet ullum, eam consilio regere non potes. Quid igitur faciam? desperabimus ne? Omnia prius tentanda sunt. Quid autem nunc probati consilii michi sit, breviter accipe. Nosti de hac lustribus poetis integros libros esse compositos, qui, ubinam querendi qualiter ve sint intelligendi, tibi presertim, qui harum
Abbreviated transcription (Latin):
demqz totus ab illius ar bitr io pependisti. Scis me uera ⁊ iuilgo
eciam nota memorare. Quidautẽ in samꝰ ꝙͣ non cõtempta
pñti illius uultus effigie unde hec tibi cũcta yueneiãt aliã
fictam illustri ai ti ficio ingemo que fiuiste ꝙ̃ tecũ uiq cũ.¬
cũferens hẽs mac̾iam semꝑ ĩmortalũ laciiaꝵ ueritus
ne for tassis arescerent mitamẽta eaꝵ/ omĩa uigilantissiẽ
crgitasti/ negligent᷑ incur iosus in reliquis autut oñ deli¬
⁊ acõnũ tuaꝵo su ppremũ culmẽ a ttĩgam / et ꝙ paulo ante cõ¬
minatus sum ꝑagam/ Quis digne satis execretu. autstu¬
peas hanc alienate mentis insrimã cũ nõ minꝰ noĩs ꝙͣ
ip̃ius cor ꝑis splendore captus quicquid illi cõsonũ fuit in¬
credibli uanitate coliuisti quã ob cam̃ tãtoꝑe suie cesareã fuie
poetita lauieã ꝙ illa hoc noie uocaretur adamasti/ Ex eo¬

Expanded text:
us varietate factus es. Denique totus ab illius arbitrio pependisti. Scis me vera et vulgo us varietate factus es. Denique totus ab illius arbitrio pependisti. Scis me vera et vulgo etiam nota memorare. Quid autem insanius quam, non contentum presenti illius vultus effigie, unde hec cunta tibi provenerant, aliam fictam illustris artificis ingenio quesivisse, quam tecum ubique circumferens haberes materiam semper immortalium lacrimarum? Veritus ne fortassis arescerent, irritamenta earum omnia vigilantissime cogitasti, negligenter incuriosus in reliquis. Aut – ut omnium delirationum tuarum supremum culmen attingam et, quod paulo ante comminatus sum, peragam – quis digne satis execretur aut stupeat hanc alienate mentis insaniam cum, non minus nominis quam ipsius corporis splendore captus, quicquid illi consonum fuit incredibili vanitate coluisti? Quam ob causam tanto opere sive cesaream sive poeti