comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
antomus: nsi parricidium
fecisse meniuuss di manes
polisenes. In ulie ꝑatͥs umbrẽ
te scicero ꝑsequit᷑ ut quem
negasti: sencias parriaidam
rlou hausit in int̾uensis palꝰ
exulẽ mariũ. Emiber eciam
ĩ capc̾o indit imꝑantem. Gir
pompeiꝰ t̾rar̃. maris q domitoꝵ
libenter se hortensii clientent
ꝑfessus est. Et hortensius bona
pomper non pompeiũ defende¬
rat. Ita tu popili si antoniꝰ
Iussiss ⁊ prẽm ocadisses. ꝑs alc̾a
i illa tempora incͥmen so¬
cas. dicis non de hom̃is
sieo tempore necc̃e fuit popi¬
lium occide: quo aceroni mo¬
ri: Ciceronis ꝓscͥpc̃o fuit occi¬
di. mea occid̾e. Inssit imp̃
Iussit uifor. ego illi negare
amꝙͣ possem. cui nicħ negͣre
pocerat res publica. E xtͣ
popslium pauci ex hiis ttori¬
is tradid̾unt int̾fettorem
ciceronis. ⁊ hii qͦ non par¬
ricidii reũ a cicerone defensũ
In secrẽta domus parre a prẽ
medicamentũ terens. Int̾ro¬
gatꝰ quidnam eisz ait. uene

Expanded text:
Antonius, nisi parricidium Antonius, nisi parricidium fecisse meminisset. Dii manes Popili senis et inultae patris umbrae te, Cicero, persecuntur, ut quem negasti sentias parricidam. Non hausit Minturnensis palus exulem Marium; Cimber etiam in capto uidit imperantem. Cn. Pompeius terrarum marisque domitor libenter se Hortensi clientem professus est; et Hortensius bona Pompei, non Pompeium defenderat. Ita tu, Popili, si Antonius iussisset, et patrem occidisses? Pars altera. Si illa tempora in crimen uocas, dicis non de hominissi eo tempore necesse fuit Popilio occidere quo Ciceroni mori? Ciceronis proscriptio fuit occidi, mea occidere. iussit imperator, iussit uictor: ego illi negare quicquam possem, cui nihil negare poterat respublica? Extra. Popilium pauci ex historicis tradiderunt interfectorem Ciceronis et hi quoque non parricidii reum a Cicerone defensum, ensus est in secreta domus parte a patre medicamentum tenens. interrogatus quid esset, ait uene
Abbreviated transcription (Latin):
si tamꝙͣ grauius elegisse
dixit siplicĩ genus qͥ cobr
ꝓtudentib dispłicebat qm
enĩ spem habet absolu cõis.
ricdii reum. cic̾o defendit
absolutꝰ est ꝓscͥꝑtũ tulliũ
ab antonio missus occidit
capud ad antoniũ retulit.
Acusat᷑ de morib. si accus¬
stidit aceronem popillꝰ.
Iam ne creditis occi sum
ab isto prẽm: ocaisutꝰ acero¬
nem. debuit incipere a pr̃e
Antomus inquit iussit. Nĩ
abstidit capud amputauit
manum. Minus in illo cri.¬
men est. qd̾ aceronem occidͭ.
ꝓroth. dii boni occisum ace¬
roneni: oyalos mores uoco.
hoc unũ felicit̾ qd̾ aute octi¬
disti patrem qͣm iceronem.
facilius ꝓ parricida cicero ni¬
dicem mouit. qmͣ ꝓ se cliẽtẽ.
Ad uos o patͦni spectat hoc ex¬
emplum. Nunos magis odit
popilius. qmͣ quib płimum
deb absadet ceruices parce
iam popili. nicħ tͥ iusi occidẽd̾
mandauit antontꝰ. pudeat
te popili accusator tuusnu
Noncredidiss popiliũ fcũrũ

Expanded text:
se tamquam grauius elegisse se tamquam grauius elegisse dixit supplicii genus: qui color prudentibus displicebat; quam enim spem habet absolutionis, ricidii reum Cicero defendit; absolutus est. proscriptum Tullium ab Antonio missus occidit; caput ad Antonium retulit. accusatur de moribus. Occiceronem Popilius. Iamne creditis occisum ab isto patrem? Occisurus Ciceronem debuit incipere a patre. Antonius, inquid, iussit. Non Abscidit caput, amputauit manum. minus in illo crimen est, quod Ciceronem occidit. Pro dii boni! occisum Ciceronem malos mores uoco. Hoc unum feliciter, quod ante occidisti patrem quam Ciceronem. Facilius pro parricida Cicero iudicem mouit quam pro se clientem. Ad uos hoc, patroni, spectat exemplum: nullos magis odit Popilius quam quibus plurimum debet. Abscidit ceruices. Parce iam, Popili: nihil tibi nisi occidendum mandauit Antonius. Pudeat te, Popili: accusator tuus uiuit. Non credidisset Popilium facturum
Abbreviated transcription (Latin):
biũ paricidam. Gaude pat̾
Neut̾ ex filus tuis parrici¬
dium fecit. Narra pater
qm te dimiserit. Sic dun¬
issus. nocens est iste. s mͥ fi̾
est Nat̾e iura sacͣ sunt. et¬
iã  apud piratas dixisses
Inꝙͥ ce non posse ita tu nec¬
ciebas non licuit. ñ debui.
non potui. pars altera
ega tiuuc parniadam
fiusse quem sas esse py¬
ratam . dnnusit me in patͦ¬
ciniũ suũ ut qr non ocid̾at.
iud̾etur nͨ aute uoluisse
qrͥs porro me uno misior est
uitam parricide deb̾o  xtͣ
in hanc partẽ tͣnsũt nec
aliquid dici debu̾it ĩ nou̾cã
fi̾uunt ⁊ illi qui non crudẽz
palam drẽnt. s ꝑ suspicion¬
em. et figuras qd̾ passienꝰ ñ
ꝓbabat assens minus uere¬
cundũ esse. aut colłabile ĩ¬
famare nou̾cam qͣni accu¬
sare Qͥdam pͥncipia tãmũ
babu̾nit ĩ sua potestate pꝰt
adlati sunt impetu. Excus¬
atiꝰ est aũt ĩ malum cosorẽ
nadere: qn transire. hisp¬
anus duo colore u̾sus. hoc

Expanded text:
bium parricidam! Gaude, pater, bium parricidam! Gaude, pater, neuter ex filiis tuis parricidium fecit. Narra, pater, quomodo te dimiserit sic dimissus. “Nocens est iste;” sed mihi frater est. Naturae iura sacra sunt etiam aput piratas. Dixisses, inquit, te non posse. ita tu nesciebas ? Non licuit, non debui, non potui. Pars altera. Nega nunc parricidam fuisse quem scis esse piratam. Dimisit me in patrocinium suum, ut quia non occiderat, uideretur nec ante uoluisse. Quis porro me uno miserior est? uitam parricidae debeo. Extra. in hanc partem transiit, ut aliquid dici debuerit in nouercam; fuerunt et illi qui non quidem palam dicerent, sed per suspicionem et figuras; quod PASSIENVS. non probabat adserens minus uerecundum esse aut tolerabile infamare nouercam quam accusare. quidam principia tantum habuerunt in sua potestate, post ablati sunt impetu. excusatius est autem in malum colorem incidere quam transire. HISPANVS duro colore usus, hoc
Abbreviated transcription (Latin):
etiam qd imꝑass pat̾. Ita mͥ q̃
sola misos ni domo nostra respi¬
cit fortuna: succurrat. ꝓfestꝰ
pat̾ tranqiuillo mari auspica¬
toitinere. In tegͣ naui quidħ
est. felicuis nauigauit dam¬
pnatꝰ qmͣ qui dampnau̾at
tr̾ uob̾ in det᷑ innocenciam
apd̾ piatas didicisse.: anne
apd̾ piratas quid̾ ꝑdidisse : pe¬
rieras pat̾ nͥ in parricidam
ĩcidisses. Scissa quoq uela fe¬
cerant simis ⁊ instructasa
asses nau fͣgio p̾cesserat na¬
uis. Scireẜ nanigare qui ser¬
uatuiꝰ esses prẽm. fr̃at nan¬
gium. Inmo fueras. O crudelꝰ
⁊ ꝑtinax nou̾ca nicħominus
seuit. Maria iam qui escunt
Predones miserent᷑. irati par¬
cunt. uem ad uos ut ꝓbem
me parricidam. multas rẽr
natura mortis mnas apperuit
et multis im̾b fata dec̾rt̃.
O maria iustiora uidiciis. O
miciores ꝓcelle patre. Non
putatis miscd̾em qui quem
dompnauit puniendũ. fr̾i
non potuit occid̾e Mideida¬
ten dii bonii qmͣ non du¬

Expanded text:
etiam quod imperasset pater. Ita mihi, quae etiam quod imperasset pater. Ita mihi, quae sola miseros in domo nostra respicit, Fortuna succurrat. Profectus pater tranquillo mari, auspicato itinere, integra naui. quid hoc est? felicius nauigauit dampnatus quam qui damnauerat. Vtrum uobis uidetur innocentiam apud piratas didicisse an ne apud piratas quidem perdidisse? Perieras, pater, nisi in parricidam incidisses. Scissa quoque uela fecerant sinus et instructas classes naufraga praecesserat nauis. scires nauigare qui seruaturus esset patrem. Erat nauigium, immo fuerat. O crudelis et pertinax nouerca! nihilominus saeuit; maria iam quiescunt, praedones miserentur, irati parcunt. Veni ad uos ut probem me parricidam. Multas rerum natura mortis uias aperuit et multis itineribus fata decurrunt. 0 maria iustiora iudiciis! o mitiores procellae patre! Non putatis misericordem qui quem damnauit puniendum fratridaten non potuit occidere, Mithridaten, dii boni, quam non du
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. Nec sacis memin̾am. ta¬
le mĩst̾ium mͥ pat̾ q̃ nou̾ ca
mandass minist̾ium an penã
esse uoluiss umndict̃am parri¬
adii. mnparricidiũ ĩ sui fr̃m
culleo iubes. Non possum. Nõ
ignoscis. an non credis. ego ꝯ¬
tendo nec te quidẽ posse. ne¬
mo reꝑtus est naufragii com¬
sunt. ad miniculũ spei. Nlłm
patri sum excusandus an fr̾̃t
hoc pietatis tue nuinus adĩ¬
me: fecisti ut cred̾e̾m ĩ domo
in ciua tam facile parricidiũ
creditum est. Ego frẽm ocd̾e
em. Intumuerat mare. Iustis
quoq nauigiis hortenduni.
Non pociu facere parricidiũ
Q infacile erramꝰ omnes: et
factum putuiu frat̾ inquid
tu pͥmus in domo parriadiũ
facies. Iacebat in lutore naui¬
gium. oꝵ etiam in tegr̃. Infelr
uexerat. firedam parricidã
si tͥ ꝓficissenti nauigiũ sinmm
reddat. subito miclu cũ ammo
parit̾ excidit ferrũ et nescio
qua ꝑturbacõne tenebre of¬
fundunt᷑ oculis. Intellexi ꝙͣ
disfiale ess parricidiũ face

Expanded text:
nec satis memineram. tale ministerium mihi pater an nouerca mandassed, ministerium an poenam esse uoluissed, uindictam parricidii an parricidium. Insui fratrem culleo iubes? non possum. non ignoscis? an non credis? ego contendo ne te quidem posse. Nemo repertus est naufragii comsunt, adminiculum spei nullum. patri sum excusandus an fratri? “Hoc pietatis tuae munus ad inme. fecisti ut crederem. In domo in qua tam facile parricidium creditum est, ego fratrem occiem; intumuerat mare iustis quoque nauigiis horrendum. HNon potui facere parricidium — quam facile erramus omnes — et factum putaui. Frater, inquid, tu primus in domo parricidium facies. Iacebat in litore nauigium, quod etiam integrum infeliciter uexerat. Credam parricidam, si tibi proficiscenti nauigium suum reddidit. Subito mihi cum animo pariter excidit ferrum, et nescio qua perturbatione tenebrae oculis. intellexi quam difficile esset parricidium facere,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ. uolant. cum dixisset albu
ue dimisit Imposuit frẽm ĩ
culleum lignẽu. Cestius eadẽ
dicturꝰ sic exposuit controu̾siã
Q ͥ dam frm̃ domi a patre dãpͤ¬
natum nou̾ca a cuisante cũ
accepiss ad suppliciũ impo¬
suit ĩ culleũ ligneũ Ingẽs
risus omnib secutꝰ est. Sed
uͦ ipsi bene cessit dec lam̃o
paucas enim res bonas dix̃
⁊ cũ ascosasticis non lauda¬
ret᷑. Nemo inqͥd imponit hos
ĩ culleũ ligneum ut ꝑueniãt
Rescio quo t̾rar̾ uͥ calices fnͣ¬
gunt᷑: uid̾o quid uelitis. sẽ¬
tencias pocius audire qm io¬
cos. fiat audite. sentencias ĩ
hac ip̃a contusia dictas. ab¬
uob filiis aithipirata filio di
dradidit fr̾i pumendũ. Ille eũ
exarmato nauigio Imposũ¬
imposuit. delatꝰ adobescens ad
ꝓuatas. archipyrata factꝰ. ꝑe¬
grinantẽ prẽm cepit ⁊ remis.

Expanded text:
non uolent. Cum dixisset Albucnon uolent. Cum dixisset Albucue dimisit: imposuit fratrem in culleum ligneum, Cestius eandem dicturus, sic exposuit controuersiam: quidam fratrem domi a patre damnatum nouerca accusante, cum accepisset ad supplicium, imposuit in culleum ligneum. Ingens risus omnium secutus est. Sed nec ipsi bene cessit declamatio; paucas enim res bonas dixit. et cum a scholasticis non laudaretur, nemo, inquit, inponit hos in culleum ligneum, ut perueniant nescio quo terrarum, ubi calices frangunttentias potius audire quam iocos. fiat: audite sententias in hac ipsa controuersia dictas. um ab Archipirata filio dimtradidit fratri puniendum. ille eum exarmato nauigio inposuit. delatus adolescens ad piratas, archipirata factus peregrinantem patrem cepit et rem
Abbreviated transcription (Latin):
Non detuli condicõnẽ. scema
dixit. Aruncius instabat .c.¬
uiri reb iam ultimis ꝓꝑabat
Abbucius clamabat. Ista. rõe
scemata de rer̃ natura tollũt᷑
aruncius aiebat. tollant᷑. po¬
t̾imus sine illis uiu̾e. Sñma
rei ħ fuit .c. uiri dixunt dare
ip̃os scd̃m adu̾sariũ albutũ si¬
uraret. Ille uirauit. albucuis
non culit hanc contumeli am
s iratꝰ calumpinam sibi ĩpo¬
suit. Nnmqͣm ampluis ĩ foro
ꝓbitatis qui nec fac̾e ĩ iuriã
nec pati saret. Solebat enim¬
dr̃e quid hẽb. qͣre ĩ foro dicam.¬
cum plures me domi audi ane
qͣm cm̃ꝙͣ inforo. Cum uolodi¬
non faterct᷑ declamabat illũ
in declamõnib ꝙ scemata sine
piculo dicebant᷑. Nec ĩ scolasti¬
cis tam̃ effug̾e pot̾at contume¬
Cum in quadam controu̾sia dĩ¬
xisset albucuis. quare si calix
cecid̾it frangit᷑. spongia si ceci e¬
d̾it non frangit᷑. aiebat cestus
Ite ad illũ cł declamabit uob̾
Qͥre turdi uolant cu cͤbite

Expanded text:
non detuli condicionem; schema non detuli condicionem; schema dixi. Arruntius instabat. centumuiri rebus iam ultimis properabant. Albucius clamabat: ista ratione schemata de rerum natura tolluntur. Arruntius aiebat: tollantur; poterimus sine illis uiuere. Summa rei haec fuit: centumuiri dixerunt, dare ipsos secundum aduersarium Albucii, si iuraret; ille iurauit. Albucius non tulit hanc contumeliam, sed iuratus calumniam sibi inposuit numquam amplius in foro bitatis qui nec facere iniuriam nec pati sciret. et solebat dicere: quid habeo quare in foro dicam,cum plures me domi audiant, quam quemquam in foro? cum uolo dinon fateretur, delectabat illum in declamationibus quod schemata sine periculo dicebantur. Nec in scholasticis tamen effugere contumecum in quadam controuersia dixisset Albucius: quare calix si cecidit frangitur, spongia si cecidit, non frangitur? aiebat Cestius: ite ad illum cras; declamabit uobis quare turdi uolent, cucurbitae
Abbreviated transcription (Latin):
cedit. Magno enim temꝑam̃¬
to opus est. et occõne qͣdam
ac uirtute uareꝰ ost usꝰ. ⁊epe
illi bene cessit sepe decidit. Rc
tam̃ nir̃. est si difficult̾ appre¬
hendit᷑ iucio: tunc uicina uͥtꝰ.
hoc nemo p̾stitit qmͣ galli o nt̃
decencius. Iam a dolescens cum
sordido simile est. Raro albu¬
cio respondebat forcuna semꝑ
timeret ⁊̃ cum dixiss usq eo
nullum tempꝰ secur̾ illi erat
ħillũ solicitudo fugauit a fo¬
ro ⁊ tam̃ uniꝰ figure cͣdelis.
euentus. N̾am ĩ quodã iudi¬
cocentum iuirali cũ dr̃etur
Iurisuirandi condicõ facta ali
qnͣdo ab adu̾sario in diꝑtit euis¬
modi figuram que illi omĩa
cͥmina regeret. Placet ĩqͥd.
tͥ remiuteiurando transigi:
Iura s ego usuirand̾ dabo.
Iura ꝑ patͥs cm̃es qui in cõdi¬
ti sunt. Iura ꝑ ꝑatͥs memoriã
⁊ executus est locum. Qꝰ ꝑfid
surrexit .l. aruncius ex diu̾so
⁊ ait accepimꝰ condicionem.
Iuralut clamabat albuciꝰ.

Expanded text:
cedit: magno enim temperamencedit: magno enim temperamento opus est et occasione quadam. hac uirtute uarie usus est: saepe illi bene cessit, saepe decidit. nec tamen mirum est si difficulter adprehenditur uitio tam uicina uirtus. Hoc nemo praestitit umquam Gallione nostro decentius. Iam adulescentulus cum sordido simile est. Raro Albucio respondebat fortuna, semptimeret, etiam cum dixisset: usque eo nullum tempus securum erat. Haec illum sollicitudo fugauit a foro et tantum unius figurae crudelis euentus. nam in quodam iudicio centumuirali, cum diceretur iurisiurandi condicio aliquando facta ab aduersario, induxit eiusmodi figuram qua illi omnia crimina regereret. Placet, inquit, tibi rem iureiurando transigi? iura, set ego iusiurandum dabo: iura per patris cineres qui inconditi sunt, iura per patris memoriam; et executus est locum. quo perfecto surrexit L. Arruntius ex diuerso et ait: accipimus condicionem; iurabit. Clamabat Albucius:
Abbreviated transcription (Latin):
causa timebat ne. scolasticꝰ
uid̾et᷑. dum aliũ uiciũ deui¬
cat:. Incidit ĩ aliud. nec
uidebat nimiũ illũ orõns
sue splendorem. his ad mix¬
tum sordib non defendi sed
est ut uicia sua excusaret
maluit qmͣ effug̾e. Albu¬
cuis enĩ ñ qmͦ ñ ess scolastiꝰ
cħil tetrahebat ex suꝑuacuo
strepitu. ħ sordida u̾ba ad
patrociniũ alioꝵ alior affe¬
rebat. hoc illi accidebat In¬
constancia uiditii. quem ꝓp̃e
dicentem ꝯmode ⁊iudierat:
uintari uolebat. Memini
fabianũ philosophum tãto
iuueniorem ꝙͣ ip̃e erat cũ
codicib sed̾e. Memini admi¬
racione ħmagora stupen¬
cem. ad mutacões euis ardes¬
cere. Nulla erat fiducia In¬
genii sui ⁊ id̾o assidua muta¬
cio. Itaq dum gn̾a dicendi
transferet modo exił ẽẽ
horridꝰ. ⁊ ualens pocius qmͣ
nimis se attollit. Modo nimi¬
suo illusit. ⁊ longe det̾uis se
nouũ. Idiotissimus ẽ int̾ ora¬
coras u̾tutes. Res q raib peo¬

Expanded text:
causa: timebat ne scolasticus causa: timebat ne scolasticus uideretur. dum alterum uitium deuitat, incidebat in alterum nec uidebat nimium illum orationis suae splendorem his admixtis sordibus non defendi, sed est, ut uitia sua excusare malint quam effugere. Albucius enim non quomodo non esset scolasticus ihil detrahebat ex superuacuo strepitu; haec sordida uerba ad patrocinium aliorum adferebat. Huc illi accedebat inconstantia iudicii: quem proxime dicentem commode audierat, imitari uolebat. Memini Fabianum philosophum tanto iuueniorem quam ipse erat, cum codicibus sedere; memini admiratione Hermagorae stupentem ad imitationem eius arescere. nulla erat fiducia ingenii sui et ideo adsidua mutatio; itaque dum genera dicendi transfert et modo exilis esse horridus et ualens potius quam nimis se attollit, modo nimisuo inlusit et longe deterius sennouum. Idiotismos est inter oratorias uirtutes res quae raro pro
Abbreviated transcription (Latin):
orõnis. qnͣtus nescio anĩ nullo
alio fu̾it. Non thesis magna:
mabant qui ꝓpius norant
non deerat. s putabat᷑ ipe
si dẽe sentencie qͣs optime pol¬
lio asinius albas uocabat sim¬
plices aꝑte. Nich ocultum. nͭ
insꝑatum affentes. s uocales
et splendide a itͣectus efficaat᷑
niouit. figurabat egregie
p̾parabat suspiciose Nicħ est
aũt tam immuicum quͣn ma¬
ifesta p̾paracõ Appare enĩ
sub esse necio ciud mali. Ita¬
Locum beate implebat. E
posses de mopia sermonis
latini queri cum iliũ audi¬
res. Tantũ orõis oculte flue
ceret. Sufficiebat illi ĩ qͣnt̃
uolu̾at explicandi uis Itaq
ip̃e dr̃e solebat cumuellet
ostend̾e non hesitare se ĩ el¬
ectione u̾boꝵ. Cum rẽ aĩmꝰ
occu pauit. u̾ba ambunt.
In ecualitatem. in illo mira
ri libebat. Splendidissiraꝰ
erat Ideni res dicebat cĩum
sordidissimas acetum et pul¬
tabat esse: qd̾ dici ĩ declam¬
acõe non poss Erat aũt iua

Expanded text:
orationis quantus nescio an in nullo orationis quantus nescio an in nullo alio fuerit. Non hexis magna, rmabant qui propius norant, non deerat, sed putabat ipse sibi deesse. Sententiae quas optime Pollio Asinius albas uocabat, simplices, apertae, nihil occultum, nihil insperatum adferentes, sed uocales et splendidae. Adfectus efficaciter mouit, figurabat egregie, praeparabat suspiciose. nihil est autem tam inicum quam manifesta praeparatio: apparet enim subesse nescio quid mali. itaLocum beate implebat. non posses de inopia sermonis Latini queri, cum illum audires: tantum orationis cultae fluebceret. sufficiebat illi in quantum uoluerat explicandi uis; itaque ipse dicere solebat, cum uellet ostendere non haesitare se in electione uerborum: cum rem animus occupauit, uerba ambiunt. Inde aequalitatem in illo mirari non licebat. splendidissimus erat: idem res dicebat omnium sordidissimas, acetum et putabat esse quod dici in declamatione non posset. erat autem illa
Abbreviated transcription (Latin):
Eneca nouato
senece mele filus
sałm. Instatis mͥ
cotdie dealbucõ
Non ultͣ uos dif¬
feram. qm uis non atidierim
ad secretas ex̾ticacõnes non
multi int̾rũperent qͦs tamẽ
gr̃e sue penitebat. alius erat
ami curbe se cõmittebat. aliꝰ
u paucitate contempt᷑ eat
Inciebat eium sedens. et siqñ
ulum ꝓdux̾at calor: exurggeie
audebat. Illa intempestiua in
modo. tunc ⁊ sine fine euaga¬
batur. Raro totam contͦu̾siã
implebat. Non posses dic̾e
diuisionẽ ẽẽ ron posses decla¬
macõnem. ẽamꝙͣ dec lamõni
multum deerat tamꝙͣ diui¬
sioni: multum supererat. cum
ppło drẽt omnes iures suos ad¬
uocabat. ⁊ id̾̃o non desinebac
ꝯepe dec lamante illo ter buo¬
cnauit. dum cupit ĩ om̃i ꝯtͦ
magis qm subtilit̾. Argumẽta
etum argumentis colligebat
indignões. spilogũ quoq suũ
Itamunã controu̾siam expo¬
nebat plures. dicebat suam ex¬
questio ꝑnum̾os suos implẽila
tamꝙͣ. Nullũ habile memlxĩ
est: si coipori par est splendor

Expanded text:
eneca novato Senecae Melae filiis salutem. Instatis mihi cotidie de Albucio: non ultra uos differam, quamuis non audierim ad secretas exercitationes non multi inrumperent quos tamen gratiae suae paenitebat. Alius erat cum turbae se committebat, alius cum paucitate contentus erat. incipiebat enim sedens et si quando illum produxerat calor, exsurgere audebat. illa intempestiua in modo tunc et sine fine euagabatur; raro totam controuersiam implebat: non posses dicere diuisionem esse, non posses declamationem; tamquam declamationi multum deerat, tamquam diuisioni multum supererat. Cum populo diceret omnes uires suas aduocabat et ideo non desinebat. Saepe declamante illo ter bucinauit, dum cupit in omni contmagis quam subtiliter: argumenta enim argumentis colligabat indignationes, epilogum quoque suum. Ita unam controuersiam exponebat, plures dicebat. quaestio per numeros suos inplenda a. nullum habile membrum est si corpori par est. Splendor
Abbreviated transcription (Latin):
desinat incendiũ. caius cõsilio
cepit. Scłp ut donus ad celũ
om̃e conu̾se brumales estus
ħant. Estiua frigora et uont
suis uitib Intͣ istoꝵ penate si
agat᷑ annus in sm̃mnis culmi ͤ¬
nib mentita nemora et na¬
iugabiliũ piscinar firta ara¬
ta. qͣndam pplis rura singuloꝵ
mĩc ergastuloꝵ sunt la cuisq
ullici: quã reges imꝑant.
maria ꝓiestis molib suł mo¬
uentur. Nesciebas qnͣta sit
potencia igniũ qmͣ irreuoca¬
bilis am̃adm totã assumat
urbes qmͣ leuib inicis oriãt᷑
incendia. Eaã si patrẽ dãpni
dare noluisti. si tam̃ uolui¬
slr: parcẽ ĩ totũ qͣi prudens
decłis cenendus es. Ex toce eñ
noluisse d quiin prudencia
defendit᷑. si fatereris te ia¬
onĩa incendit: s unã aliquã
rem ex qͣ sungat ĩ omiua sespa¬
gsurus ignis. at qui pars domꝰ
est arbor aue in domo est ꝑs

Expanded text:
desinat incendium cuius consilio desinat incendium cuius consilio coepit. Scilicet ut domus ad caelum omne conuersae brumales aestus habeant, aestiua frigora, et non suis uicibus intra istorum penates agatur annus, alunt in summis culminibus mentita nemora et nauigabilium piscinarum freta. Arata quondam populis rura singulorum nunc ergastulorum sunt latiusque uilici quam reges imperant. maria proiectis molibus submouentur. Nesciebas quanta sit potentia ignium, quam inreuocabilis, quemadmodum totas absumat urbes, quam leuibus initiis oriantur incendia? Etiamsi partem damni dare noluisti, si tamen uoluisti partem, in totum, quasi prudens dederis, tenendus es; ex toto enim noluisse debet qui inprudentia defenditur. Si fatereris te scientem iaomnia incendit, sed unam aliquam rem, ex qua surgat in omnia se sparsurus ignis. atqui pars domus est arbor quae in domo est
Abbreviated transcription (Latin):
marum. sono uit inoꝵ
pͥmo fidem explorami arbor
ramis excurrentib. totã dom̃
texerat Non potest exorari:
Incendatur. Est hoc impotũa
sine sine concupisc̾e. Sine mͦ
irasc. non potest expugnari
p̾cib. ueł expugnetur ignib
Nich̾ int̾ me ⁊ pauperẽ intͥest
si uire aganus. liceat ⁊ pau¬
ꝑem gaud̾e ꝓspectu uol possi¬
decis agros urbium fines. nybeᷤᷤ¬
ꝙ domib implectis. Int̾ edifi¬
ça ur̃a undas ac nemora ꝓ¬
laucus occũrit oculis tuis qͣm
carere nec arbuscula coudẽ
poteram. Delicus tuis diues ar¬
debimus. Oculis uoluptas iucẽ¬
dio queritur. ⁊ ꝓspestib ignib
relaxat᷑. ꝓspestui obstabat
Qͥd in ambulantib nob̾ non
impediunt. Infinitis porreite
spacis ambulacõnes et u̾bumi
solo edisicate domus non nos.
apublico excludunt. Sb̾ ħc
arbuscula ymaginabar diui¬
tum siluas. Qͣ ntum ꝑdicłi.
quem facetur iratus unmnicꝰ.
plus ꝑdidisse qmͣ uoluit: Nõ
miquũ postulabo. suis dãpno

Expanded text:
marum sono, uicinorum primo fidem exploraui. Arbor ramis excurrentibus totam domum texerat. “Non potest exorari; incendatur.” Est hoc inpotentiae, sine fine concupiscere, sine modo irasci. “Non potest expugnari precibus; expellatur ignibus.” Nihil inter te et pauperem interest, si iure agamus. Liceat et pauperem gaudere prospectu. Vos possidetis agros urbium fines urbesque domibus impletis; intra aedificia uestra undas ac nemora lautius occurrit oculis tuis quam carere ne arbuscula quidem poteram. Deliciis tuis, diues, ardebimus? Oculis uoluptas in incendio quaeritur et prospectus ignibus relaxatur. “Prospectui obstabat.” Quid? inambulantibus nobis non impediunt? infinitis porrectae spatiis ambulationes et urbium solo aedificatae domus non nos prope a publico excludunt? Sub hac arbuscula imaginabar diuitum siluas. Quantum perdidi quem fatetur iratus inimicus plus perdidisse quam uoluit? Non iniquum postulo: eius damno
Abbreviated transcription (Latin):
causam fuisse: que nec de qͥd̾
aduocato dampnata ẽ : Si
te ħede possum mori. dignꝰ sũ
scelus ĩperat. Eerre q̃ fecit abͣ¬
soluta ẽ. lex eũ tenet qͥ iuu¬
at exulem non qui patit᷑ iuu¬
ari. Ignora dissimula. Lex
de innocentẽ non curiorũ ẽẽ¬
iubet. Si mea cã faciebas: me
ãmonusses. qnũ ꝓhibuisses
non cecidisses. ꝑs altera.
acẽ lege ꝓhibente non
potu aciusata.⁊ absolu¬
ta est. qr mulierula indelũ
ñ nosse leges. Nonꝰ me tuui
ne occideris. uis sare notum
fuisse. soror est accusata. Ma¬
lui suũ frugalissim̃ ced̾e: ꝙ
filiũ ex aucilla tolłe. Qͥ dam
cum hr̃et legituũ filiũ aliũ
ex ancilla sustulit. ⁊ decessit.
Maior fr̾ sic diuisit uͭ pat̾mo¬
nium cotũ ex una ꝑte pon̾et
exalt̾a matͤm nothi. minor
elegit matrem o acuusat fr̾em

Expanded text:
putas fuisse quae ne te quidem putas fuisse quae ne te quidem aduocato damnata est? Si te herede possum mori, dignus sumscelus imperat. Certe quae fecit, absoluta est. Lex eum tenet qui iuuit exsulem, non qui patitur iuuari. Ignora, dissimula: lex te innocentem esse, non curiosum iubet. Si mea causa faciebas, me admonuisses, seruum prohibuisses, non cecidisses. Pars altera. Facere lege prohibente non potui. Accusata et absoluta est, quia muliercula uidebatur non nosse leges. Non pro me tine occidereris. Vis scire notum fuisse? soror est accusata. Malui seruum frugalissimum caedere filium ex ancilla tollere. Quidam cum haberet legitimum filium, alium ex ancilla sustulit et decessit. maior frater sic diuisit, ut patrimonium totum ex una parte poneret, ex altera matrem nothi. minor elegit matrem et accusat fratrem
Abbreviated transcription (Latin):
ulet. Qͥdam cũ filiũ ⁊ filiam
hr̃et ĩpeudentis cedis dampnatꝰ
in exilium ꝓfectꝰ solebat uẽmre
ĩpossĩonẽ uicinã finib. Resciit
hoc filiꝰ cecidit uillicum uillioꝰ
exclusit prẽm. cepit ire ad fili¬
am. Accusata illa ꝙ exulẽ rece¬
piss aduocato fr̾e absoluta est
post qͥnquẽnium pat̾ abdicat
filiũ delõ aAgcusator ciuium
me fetit exulem. filius: ⁊ m̃oꝵ
filiam honestiorẽ mueni. Qd̾
accusata est seruũ frugaliorẽ
ꝙ cesus est: Male merusti de
pr̃e quẽ exclusisti. de sorore:
cui p̾iudicõ neciusti. de iudi¬
cib quos in tam bona tuu¬
isti cã. aut tu pͤccasti. aut sapr:
filius meus docuit ꝙ illũ non
recipio. Absoluta ẽ inꝙͥ me:
aduocato soror Itacu prẽm ñ
recipiebas cumtam bene istã
cãm ag̾e posses. Cum absolu¬
ta est que receperat dampna¬
tꝰ est qui expułat. filia me
patrẽ iudicauit. Seriꝰ dñu
Uni filio exul fui. Ignosce
fidelissime suuloꝵ. ⁊ tͥ impͥdẽs

Expanded text:
liam haberet, inprudentis caedis damnatus in exsilium profectus solebat uenire in possessionem uicinam finibus. resciit hoc filius, cecidit uilicum; uilicus exclusit patrem. coepit ire ad filiam. accusata illa, quod exsulem recepisset, aduocato fratre absoluta est. post quinquennium pater abdicat filium. Accusator ciuium me fecit exulem, filius etiam meorum. Filiam honestiorem inueni, quod accusata est, seruum frugaliorem, quod caesus est. Male meruisti de patre quem exclusisti, de sorore cui praeiudicio nocuisti, de iudicibus quos in tam bona timuisti causa. Aut tu peccasti aut soror. Filius me meus docuit, quod illum non recipio. Absoluta est, inquid, me aduocato soror. Ita tu patrem non recipiebas, cum tam bene istam causam agere posses? Cum absoluta est quae receperat, damnatus est qui expulerat. Filia me patrem iudicauit, serui dominum; uni filio exul fui. Ignosce, fidelissime seruulorum, et tibi inprudens
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ filium stupentem raptor duã
apta raptoris aut mortele
Qaut ĩ dotatus nupcias op¬
tet. Una Nocte qͥdam duas
rapuit alt̾a mordem optat
altͥamipcias. supio acusat᷑
stupͦ defendit᷑. cumn altꝰ a rapta

Expanded text:
 filium stupentem. Raptor duarum. Rapta raptoris aut mortem aut indotatas nuptias optet. Vna nocte quidam duas rapuit. altera mortem optat, altera nuptias. Stupro accusatur, stupro defenditur; cum altera rapta
Abbreviated transcription (Latin):
moreretur. uir ꝑegre ꝓfect᷑¬
est. misit nuncium uxcori qͥ
drẽt. se decessisse uxor se p̾ci¬
pitauit. Receata uibetur a
pr̃e uit᷑ relinquere. Nõ uult

Expanded text:
moreretur. Vir peregreest; misit nuntium uxori, qui diceret se decessisse. uxor se praecipitauit. recreata iubetur a patre uirum relinquere; non uult
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sitimq. cd̃ip endiratio rõn abilr̃ expectat᷑. heiassata cognoscentis eipea¬
fangitione sastidia. Onmẽ docte intimatione ex c̃sũ gͣuate laborat e
ntentionis exeludant ⁊ illa ex petende coguitionis ad ꝓbandeq subti¬

Expanded text:
m comperendinatio rationabiliter expectatur ne lassata cognoscentis curafatigatione fastidia omnem doctae intimationis excursum grauatae laboribus ntentionis excludant, et illa expetendae cognitionis adprobandaque subti
Abbreviated transcription (Latin):
anfestus adolescẽtis extͣ¬
colorest ut se dicat patriᷤ
austoritate opp̾ssum addi tandꝰ¬
filios frugi. ⁊ lycuriosũ. Abdi
de redemꝑcõne scͥpsit patͥ. pr̃e
cessante. liycuriosus ꝑuenit

Expanded text:
anifestus adulescentis .color est, ut se dicat patris auctoritate oppressum. abdicandfilios frugi et luxuriosum. abdicdemtione scripsit patri. patre cessante luxuriosus praeuenit
Abbreviated transcription (Latin):
go torta sum m̾ito obic̾es
nͥ te iundicassem. Eciam¬
siscisti. de tyranmadio iuri nͦ
iudicasti. Non est bñficiũ sceł
non fac̾e̾. deiide nͨ scisti. Ront
enim tͥ uidicam. nͨ tam mag¬
nũ consilium uirilib quoqr
anmis gͣue: comisi muliebri
garulitati que id solũ pt̃ tac̾e
qd̾ nesct a tempore yxortor¬
ta est nicħ ad huc de tyra̾ni¬
cidio cogitabam. postea cogi¬
taui. et ħ ip̃a mͥ cogitandi c̾a
fuit ipcoris ulcõ. Si qd̾ audie¬
rat tacuit. non beneficiũ÷
ẜ fides. Extͣ. lucius umnitius
qͦ nemo auus r. ĩ agñdis cãis
p̾sencus hũit ingeniũ: qͥ qͥd
longa cogitacõ illi pͥstatura
erat pͥma uitencio animi dabat
ex tempore cãs agebat. S non
desid̾abat hanc comenda cõuẽ
uit ex tempore agere uidetur.
de hoc elegant̾ dpat duus
luxuriari cepit. accusat᷑
ccusator m̃s intͥ se qͣrios af¬
cepit cicius desinet. Qͥdam sũ¬
mũ bonũ dix̾unt uoluptatem.
Nicħ est mͥ opꝰ pͥcipientib heo
exemplũ. oftendi liꝑcuriam:

Expanded text:
go torta sum;” merito obiceres isi te uindicassem. Etiamsi scisti de tyrannicidio uiri nec indicasti, non est beneficium scelus non facere. deinde nec scisti; non enim tibi indicaui nec tam magnum consilium, uirilibus quoque animis graue, commisi muliebri garrulitati, quae id solum potest tacere quod nescit. Quo tempore uxor torta est nihil adhuc de tyrannicidio cogitabam; postea cogitaui et haec ipsa mihi cogitandi causa fuit uxoris ultio. Si quod audierat tacuit, non beneficium est sed fides. Extra. L. VINICIVS, quo nemo ciuis Romanus in agendis causis praesentius habuit ingenium. quicquid longa cogitatio illi praestatura erat, prima intentio animi dabat; ex tempore causas agebat, sed non desiderabat hanc commendationem, ut ex tempore agere uideretur. de hoc eleganter dixit diuus luxuriari coepit. Accusatur a ccusator meus intra se contcoepit, citius desinet. Quidam summum bonum dixerunt uoluptatem. Nihil est mihi opus praecipientibus, habeo exemplum. Ostendi tibi luxuriam
Abbreviated transcription (Latin):
Magis quis ueneris quã quo int̾ ÷. Ꝙ ideo ułłi loco
adͥdicere debemꝰ animũ. Cũ hac ꝑsuasione uiuen.
dũ ÷. Hon sũ uni angulo uatꝰ. patria mea totus hic ÷¬
mundus. Qͦd siliquerit tͥ ñ admireris nil adiuua.¬
co mutas. cũ illud qđ queris bñ iuuere om̃i loco po¬
sitũ sit. ħ ũqͥd tam turbidũ fieri potest quã forũ:
Ibi quoq licet quiete uiuere si necẽe sit. s si lice¬
at dispon̾e se: conspectũ quoq ⁊ uicina fori ꝓ.¬
cul fugiã. Nã ut loca grauia etiã firmissimã ua¬
litudinẽ tẽptant. ita bene quoq menti uecdũ

Expanded text:
Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic mundus est." Quod si liqueret tibi, non admirareris nil adiuvaco mutas, cum illud, quod quaeris, bene vivere, omni loco positum sit. Num quid tam turbidum fieri potest quam forum ? Ibi quoque licet quiete vivere, si necesse sit. Sed si liceat disponere se, conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam. Nam ut loca gravia etiam firmissimam valitudinem temptant
Abbreviated transcription (Latin):
condiscere. Suꝑ uacuũ forsitan putas id discere
qͦ semel utendũ ÷. hoc ÷ ipsũ quare meditari de¬
Mediture mortẽ. qui ħ dicit ineditari medt. Qui
mori discit. Supͣ omnẽ potentiã ⁊̃. certe extͣ omnẽ.
Qͥd ad illũ carcer ⁊ oustodia ⁊ olaustra: liberũ hosti.¬
ũ habet. Una ÷ cathena que nos alligatos tenet. amor
uite. Qui ut ñ ⁊. abiciendꝰ ita minuendus ÷. ut si qͣnͣ.¬
do res exiget nil nos detineat. nec impediat qͦ mi¬
nꝰ parci simus qđ quandoq faciendũ ÷ statĩ facere
delegationẽ resista non recipit. Bonamens ñ cõ¬
modat᷑ nec emit᷑. at puto si uenał eẽt ñ habet emp.
bes ñ celũ. licet uastũ traiateris mare. liced il
ait uirgłs. noster t̃xeq urbesq yecedant sequen¬
tur te q̃ cũq ꝑ uen̾is uitia. hedid̃ querenti cuidã
socrates ait. Quid miraris uil tibi ꝑegrinationes
ꝓdesse cũ te circũ ferus: P remute endẽ causa que
expulit. In irritũ cedit ista iactatio. Tecũ fugit. honꝰ¬

Expanded text:
condiscere. Supervacuum forsitan putas id discere, quod semel utendum est. Hoc est ipsum, quare meditari deMeditare mortem "; qui hoc dicit, meditaridicit; supra omnem potentiam est, certe extra omnem. Quid ad illum carcer et custodia et claustra ? Liberum ostium habet. Una est catena, quae nos alligatos tenet, amor vitae, qui ut non est abiciendus, ita minuendus est, ut si quando res exiget, nihil nos detineat nec inpediat, quo minus parati simus, quod quandoque faciendum est, statim facerlueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sequentur te, quocumque perveneris, vitia. Hoc idem querenti cuidam Socrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae si non nocent, fugiunt. Aliquod potius bonum man
Abbreviated transcription (Latin):
aΡieIS eris si clauseris aures qͥb ceram
parũ ÷ obd̾e firmiore spissam̃to opꝰ ⁊̃ quaꝰ in
locũ insidiosa uoluptate suspectũ. s om̃s
urbes. Sur dũ te amantissimis tuis p̃sta. Bono aĩo
male p̃cantur. ⁊ si eẽ uelis felix deos ora. ne qͥd tͥ
ex his q̃ optant᷑ eueniat. Ad honesta nitentes qͣnto¬
magis incubuerint minꝰq sibi uitia ꝯsurg̾ẽ ꝑmi¬
pus÷.⁊ fac te ipse felicẽ. fa̾cies ã si intellex̾is. bona
ẽẽ qͥb admixta uirtꝰ ÷. Turpia qͥb malicia ꝯiunc¬
ta ÷. Quẽ admodũ sine mixtura lucis nil splendidũ
÷. Hil atoũ nͥ qđ tenebras ht̃. au aliqͥd in se tͣnͣsit obs¬
curi. Quẽ ad mod̾ sñ adiutorio ignis nil calidũ ÷. nil
sñ aere frigidũ. ita honesta ⁊ turpia uirtutis ac
malicie societas effic̃. Qͥd gͦ ÷ bonũ: Rer̃ scĩa.

Expanded text:
apiens eris, si cluseris aures, quibus ceram parum est obdere; firmiore spissamento opus est quam inlocum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. magis incubuerint minusque sibi vinci ac strigare permiem, si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ laborẽ fugeo. facile ÷ milucili occupationes euddeis
occupationũ p̃cia ꝯtẽpseris. Illa st̃ q̃ nos mornttͦ ⁊ de.¬
tinent. qͥ a g  t am magnas spes relinquã ⁊ abiplo ẽe
disceon ad ũ erit latꝰ incomitnta letieia : atriũ uacuũ ͦ
ab hꝰm̃i gͦ inuiti hoĩes recedt̃ ⁊ m̾cedẽ nuserier amũt

Expanded text:
 Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti ho
Abbreviated transcription (Latin):
b̾tinꝰ aut sertuꝰ: Noĩa ex ãbitione ⁊ iniuria nata.
Subsilere in celũ ex angło licet. Exurge mͦ. ⁊ te
qͦ digñ finge deo. finges ã ñ auro. ñ argñto. Non
pocest ex hac mat̾ia i mago deo expͥmi siłis. Cogita
illos q̃ ꝓpicũ eẽnt fictiles fuisse.
ic iuis tanꝗͣ qͥ facias anditurꝰ sim.
uno tanꝗͣ uisitrꝰ. Queris qͥd me maxͨ ex his
q̃ de te audio delectet. qͦd nil audio. qđ płiq
ex his qͦs int̾rogo nesciunt qͥd agas. Hoc ẽ salu¬
itare ñ conu̾sari dissiłib ⁊ diu̾sa cupientib. ñ¬

Expanded text:
bertinus aut servus ? Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, fictiles fuisse.ic vive, tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus.
Abbreviated transcription (Latin):
& iꝑa. ⁊ dic : qͥd memorie trahat᷑. Aliqͥd ⁊ de tuo ꝑ.¬
fer. d̃s itaq istos nũꝗͣ autores sẽꝑ int̾p̃tes sub alie.¬
na umbra latentes nicħ existimo hr̃e guosi. Nũ¬
ꝗͣ ausos aliqnͣdo fac̾e qđ di didic̾ano.  emoriã
ĩ alienis exercuert̃. Alid̾ aut̃ ÷ meminisse aliud sci¬
re. Meminisse : rẽ ꝯmissã memoria custodire. An
ꝯtͣ scire ÷. ⁊ sua fac̾e queq ñ ex̃ plari pendere. ⁊ do.¬

Expanded text:
et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere
Abbreviated transcription (Latin):
lucili Rnĩe ⁊ cogita qͣntũ ad iturꝰ cełitati fu̾is sia
it̾go hostis iustaret. si eqͥtẽ ad uentare suspicau̾is
ac fugientiũ p̃m̃e uestigia fit ħ. Preñis. accelo¬
ua ⁊ euade. duc te in tutũ. ⁊ subinde consida quã
pulcra res sit ꝯsumere uitã ante mortẽ. Deinde

Expanded text:
Lucili carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo hostis instaret, si equitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera et evade, perduc te in tutum et subinde considera, quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde
Abbreviated transcription (Latin):
incipis decrũ sociꝰ eẽ ñ supplex. ꝗͦ mͦ inquis isto ꝑue.¬
nit᷑. Non ꝑ appenninũ gͣũq montẽ nec ꝑ deserta can.¬
diuue. nͨ syrtes tͥ nec scilla aũ ħ aribdis ad eunde st̃¬
cundũ ÷ ad qđ uat᷑aͣ te instrux̃. Dedit tͥ illa q̃ si non
ciet uͦ ostentatio tui. ⁊ in popłos nõis dimissa noticia
nemo nouit deũ. Multi de illo male existimãt. ⁊
ĩpune. Nont᷑ba seruor lecticã tuã ꝑ itinera urba.¬
ua ac ꝑegͥna portantiũ. dĩ ille maxꝰ potentissimꝰꝙ
ip̃e uehit oĩa. Hec forma qͥ nec uires beatũ te fae̾s

Expanded text:
incipis deorum socius esse, non supplex. "Quomodo," inquis, "isto pervenitur?" Non per Poeninum Graiumve montem nec per deserta Candaviae, nec Syrtes tibi nec Scylla aut Charybdis adeundae siucundum est, ad quod natura te instruxit. Dedit tibi illa, quae si non ciet nec ostentatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires beat
Abbreviated transcription (Latin):
uitioꝵ ministĩa senuert̃. Uiget aũis ⁊ gandet ñ multũ
sibi ẽẽ eũ tꝑr. Magnã ꝑtẽ hoñis sui posuit. Exultat. ⁊ mͥ
facit ꝯtrou̾siã de senectute. hunc agit ẽẽ florẽ suũ. Creda.¬
mꝰ illi. bono suo utat᷑. Ire in cogitõnẽ iub&. ⁊ despic̾e qͥd
ex hac tͣnqͥllitate ac modestia morr sapientie deb̾eat. quid
etati. ⁊ diligñt̾ excut̾e que ñ possim fac̾e. que nolim.
ꝓdest ne habituro aliqͥd si qͥcquid nolim : ñ posse me
gaudeo. Que enĩ querela ÷ qđ in ꝯmoduꝰ si quicqͥd de¬

Expanded text:
vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse cum corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae nolim †prodesse habiturus ad qui si nolim quidquid non posse me gaudeo†. Quae enim querella est, quod incommodum, si quidquid de
Abbreviated transcription (Latin):
cati. Hã qui peccare se nescit corrigi ñ uult. de.¬
prehendas te oꝑtet ante quã em̃des. ꝙ dã uicus
tes te ipse coargue. inquire. Inte accusatoris pͥ¬
mũ partib fung̾e. deinde uidicis. nd nissime depre.¬
catoris. Aliqnͣdo te offende. ħon potest fieri ut ñ¬
aliqͣndo ferire debet. s ñ aliqnͣdo debet errare.
hon ÷ ars que ad effectũ casu uenit. Sapientia
uos ÷. Certũ petat. eligat ꝓfecturos ab his quos
d es ꝑ auit. recedat. non tñ cito relinquat. ⁊ in ipsa
desꝑatione extrema remedia temptet. Grauit̾¬
mores tuos. attolle animũ tuũ. Ad u̾sus formida.¬
ta resiste. Humerari eos noli qͥ tibi metũ faciũt.
Nonne uideat᷑ stultus si qͥs multitudint᷑ eo loco
timeat. ꝑ quẽ transitꝰ ÷ singłis: sque ad tuã mor¬
te᷑ multis aditꝰ ñ ⁊̃. liceo illã młti minentur. Sie
istuc nat᷑a disposuit. Spm̃ tͥ tã unꝰ eripieo. quã
unꝰ dedit. Nũ quã uolui popło plac̾e. ħã que scio nͥ

Expanded text:
. Nam qui peccare se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Quidam vitiis tes, te ipse coargue, inquire in te; accusatoris primum partibus fungere, deinde iudicis, novissime deprecatoris. Aliquando te offende. VALE. Senaliquando ferire debet, sed aliquando deerrare. Non est ars, quae ad effectum casu venit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Mamores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam unus eripiet quam unus de
Abbreviated transcription (Latin):
optima parte. Corpꝰ culũ qͦq etiã si nichil fieri sine illo
potest magis necessariã rẽ erede ꝙͣ magnũ. Uanas sus.
uoluptas: ad dolorẽ mergit ñ modũ teneat. Modũ aũ¬
tenere in eo difficile ÷̃. qđ bonũ ẽẽ credidis. Uiribo¬
erectis actionib. ex ꝯtẽptu fortuitoꝵ. ex placido uite.
⁊ ꝯgruo tenore unã p̃m̃tis uiã. Nã illi qͥ ex aliis ꝓpo¬
qͥcqͥd c̃tũ mansurũ ue posst̃ suspensi ac uagi : ꝑ auei st̃
q̃ ꝯsilio se suaq disponant. Cet̾a eoꝵ more que flumi.¬
ninib innatant ñ eunt s ferunt᷑. Ex qͥb alia lenior
unda detinuit. ac molliꝰ uexit. alia uehem̃tior rapu.¬
it. Alia ꝓxime ripe cͦsu languescente deposuit.alia
torrens impetꝰ in mare eiecit. Ideo constituendũ :̃

Expanded text:
optima parte. Corpusculum quoque, etiam si nihil fieri sine illo popiti voluptas ad dolorem verget, nisi modum tenuerit: modum autenere in eo difficile est, quod bonum esse credideris. Veri boex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propoquam certum mansurumve possunt suspensi et vagi ? Pauci sunt, qui consilio se suaque disponant, ceteri eorum more, quae fluminibus innatant, non eunt, sed feruntur. Ex quibus alia lenior unda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est,
Abbreviated transcription (Latin):
cessare ũ deesse. Prodest sine dubio custodt̃ sibi imposu¬
isse. ⁊ hõe quẽ respicias quẽ uttesse cogitacionib tuis
uidices. hoc quid̃ longe magnificentiꝰ sic uiu̾e tanꝗͣ
alicqͥs. Omĩa nobis mala solitudo ꝑsuadet. cũ iã ꝓfic̃is
tĩa ut sit tibi etiã reu̾entia tui licebit cdinitas pedda.¬
gogũ. In tantũ te aliquoꝵ auctoritate custodi. Aut euto¬

Expanded text:
curus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius est, sic viverealiquis; omnia nobis mala solitudo persuadet. Cum iam profeceris tantum, ut sit tibi etiam tui reverentia, licebit dimittas paedagogum; in
Abbreviated transcription (Latin):
hee.⁊ diu discenda: cũ aduentat hora illa ineuita.¬
bił eqͦ unumo abire. Alia gn̾a mortis spei mixta
st. Hesiit morb. incendiũ extinguitur. Ruina
qͣs udebat᷑ opp̾ssa deposuit. Mare qͦs hauiserat¬
end̃ in qͣ sordebat eicit incolumes. Gladtũ miles
ab ip̃a ꝑiti c̃uice reuocat. Nicħ ht̃ ꝗ sꝑeoquẽ sene

Expanded text:
haec et diu discenda, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina quos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserateadem vi, qua sorbebat, eiecit incolumes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet quod spe
Abbreviated transcription (Latin):
ra mumi multisq inuoluta lenociniis. Quod ꝓfectim
morti traditꝰ sũ. Non timide itaq ꝯponor ad illũ diẽ
qͦ remotis strophis ac fucis. de me iudicaturꝰ sũ utr̃
loqrͣ fortia an sentiã nũqͥd simulatio fu̾it ⁊ minꝰ qͥc¬
qͥd ꝯtra fortunã iactaui u̾boꝵ ꝯtumatiu. Remoue
ex istimationẽ hominũ. dubia semꝑ t̃. ⁊ in ꝑtẽ utrũq
diuidr. Remoue studia totã uitũ tracta. Mors de
ite ꝓñciata ÷. Ita dico disputatõ nes ⁊ lutũta collo¬
qͥa. ⁊ ex p̃ceptis sapientiũ u̾ba collecta. ⁊ eruditꝰ
sermo. non ostñdunt uerũ robur animi. Est au¬
tẽ ratio etiã timentissimꝰ audax. Qq egeris tc̃ ap¬
parebit. cũ animã eges. Accipio ꝯditionẽ. ñ formido

Expanded text:
ra animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simulatio fuerit et mimus, quicquid contra fortunam iactavi verborum contumacium. Remove existimationem hominum; dubia semper est et in partem utramque dividitur. Remove studia tota vita tractata; mors de te pronuntiatura est. Ita dico: disputationes et litterata conloquia et ex praeceptis sapientium verba collecta et eruditus sermo non ostendunt verum robur animi. Est enim oratio etiam timidissimis audax. Quid egeris, tunc apparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido
Abbreviated transcription (Latin):
cato nus mori  Hon reuoco te ad historias nec ex ho
adhec nr̃a temꝑa de qͦrũ langore ac delicus queran.
Ont̃is ordinis hoĩes succͤrent. om̃is forauie. qnĩes eta¬
reas qͥ mala sua morte p̃cessunt. Michi crede lucili d¬
tim̃dũ ue sit. Securꝰ itaq inimici minas auddi. Quic¬
le t̾ ex fongile corpusculũ ẽt cui ñ exiniutiaten
aut ex potentiorib uirib denuntiabit᷑ dolor. Ipse
uoluptates uitorm̃ta uertunt᷑. epule crudelitatem
asfert. ebrietates neruoꝵ teporẽ tremores ꝙ libi¬
dines pedũ manuũ. apticłoꝵ om̃iũ depͣuationes.
Pauꝑ fiam ͦ int̾ płes ero. exoul fiã: ib ime natũ
putabo qͦ mutar. Alligabor q̃d i. nõ solutus sum.
Ad hoc me natũ gͣue pondus mei corꝑis astritr.
aoriar. ħ dicis. desinũ egͦ tare posse. definã alli¬
gari posse. Pesinã mori posse. Mors nos ꝯsumit

Expanded text:
Catenis, mori ? Non revoco te ad historias nec ex omnad haec nostra tempora, de quorum languore ac deliciis querimur; omnis ordinis homines suggerent, omnis fortunae, omnis aetatis, qui mala sua morte praeciderint. Mihi crede, Lucili, adtimendum sit. Securus itaque inimici minas audi. le tibi et fragile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremque, libidines pedum, manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum t