comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tate subuchitur. tãtũ mole corꝑea ⁊ terrenis pregia¬
uetui. illecebris/ ira dum et ascendẽ ⁊ in ims ꝑmanere
cupitis/ nentiũ impletis in alt̃na distiacti R Qud
igitur censes ee facieñdum ut integer ammꝰ discussis terie cõ¬
pedib tollatur ad fupera ¶ ad hunc t̾minuĩ ꝓfocto meditaco
illa per dicit quã pr imo loco nonũauerron tũ mortalitatis
urẽ recordacõne contimia E⁊ isi ⁊ hic fallor. millus hio¬
minũ ci ebrius inhas ⁊ euoluitur cuias Frona lis labor¬
q alus ¶ Iqud gͦ eciã ne bic mencior¶urbamꝰ Loqui ueli
Ehanc tamen sma Ecer te non aliam ¶ Ertgo ego de mor¬
te cogito nõ Eper raro quid̃ idq tam segunitꝰ ut in ymũ ca¬
lamitatis tue fundũ cogitatõ ip̃a non penetiet. E contiaa
cre didera I mĩquid credideris s quid ci edẽ debueris artẽ¬
do Nmĩꝙ posthat me michi crediturũscito si ⁊ hoc płotir¬

Expanded text:
tate subvehitur, tanto mole corporea et terrenis pregratate subvehitur, tanto mole corporea et terrenis pregravetur illecebris; ita, dum et ascendere et in imis permanere cupitis, neutrum impletis in alterna distracti. Quid igitur censes esse faciendum, ut integer animus, discussis terre compedibus, tollatur ad supera? Ad hunc terminum profecto meditatio illa perducit, quam primo loco nominaveram, cum mortalitatis vestre recordatione continua. Nisi et hic fallor, nullus hominum crebrius in has revolvitur cures. Nova lis laborque alius. Quid ergo? etiam ne hoc mentior? Urbanius loqui velim. Hanc tamen sententiam. Certe non aliam. Ergo ego de morte non cogito? Perraro quidem, idque tam segniter, ut in imum calamitatis tue fundum cogitatio ipsa non penetret. Contra credideram. Non quid credideris, sed quid credere debueris attendo. Nunquam post hac me michi crediturum scito, si et hoc falso cre
Abbreviated transcription (Latin):
de si deriũ istus ꝯstat ꝙͣ multa funit ex quor feu̾sione ꝯsicit᷑¬
¶ quid dicere uelis non incelligo Amilli pt̃ defideriũ l
absolute contingere insi qui aliis om̃ib defideris fmẽ fecit
iam intelligis ꝙͣ multa ⁊ uaria sunt que optantur. in uica
que pͥus omĩa uilipendenda sũt ut sic ad cõcu pistiãm sũme
felicitatis ascendas ꝙͣ ꝓfecto minꝰ amat qui secũ aliquid
gͦ fudt qui om̃s cupiditates extinuer ic quas ne dicã extin¬
guere seduel emñare longũsic qui mõ suo frenũ rõnis ad¬
mouerit qui dice̾ audeat ml michi iã cõe ꝯ cor ꝑe q̃ uident᷑
cũcta sordescũt ad feliciora suspnro ERarissimũ genus
hoñn/ et m̃c difficultatẽ quã cõminabaris intelligo A
Hiis nẽpe ceffantib defideriũ illud plenũ expeditũ q
non erit ncc̃e est enĩ ut ꝙͣtũ animꝰ adcelũ ꝓpria noblĩ¬

Expanded text:
desiderium istud constat, quam multa sunt ex quorum eversione conficitudesiderium istud constat, quam multa sunt ex quorum eversione conficitur! Quid dicere velis non intelligo. Nulli potest desiderium hoc absolute contingere nisi qui omnibus aliis desideriis finem fecit. Iam intelligis quam multa et varia sunt que optantur in vita, que prius omnia nichili pendenda sunt, ut sic ad concupiscentiam summe felicitatis ascendas, quam profecto minus amat qui secum aliquid ergo fuerit qui omnes cupiditates extinxerit quas ne dicam extinguere sed vel enumerare longum sit; qui animo suo frenum rationis admoverit; qui dicere audeat: "nil michi iam comune cum corpore; que videntur cunta sordescunt; ad feliciora suspiro"? Rarissimum genus hominum; et nunc difficultatem, quam comminabaris, intelligo. His nempe cessantibus, desiderium illud plenum expeditumque non erit; necesse est enim ut, quantum animus ad celum propria nobili
Abbreviated transcription (Latin):
time michi ppediem esse confido nichil etĩ umꝙͣ clariꝰ
incellexi ꝙͣ mĩꝙͣ me satis ardent optasse lib̃tãtẽ ⁊⁊ mi¬
seriaro finẽ/ ⁊ Lũquid aut post hac optasse sufficier R
quid in Aue uil amplius agã Ampossiblẽzsyonis cõ¬
dicionẽ ut qui qd assequi pt̃ ardent̾ tupit ob̾dor miat¬
Nquid gͥ ip̃m optare ꝑfuerit Nrempe ꝑ mẽdias difficulta¬
tes itei pandet ad hoc ip̃m ꝑ se iurtutis de sideriũ pars est ma¬
gna unturis Emagne michi spei mat̾iam p̃biusti Hdcri to
te alloquor ut ⁊ sperare doceam ⁊ timere ¶Cnne̾ quo nam
modo A uimo qualr̃ uero sꝑare Equia tr̃ hattemis nõ
mediocie studiũ gesserim ne pessimꝰ fierẽ tu michi uiã aꝑis
quo optimus fiam Nat ꝙ iditer laboriosum sit for tarre
non cogitas ¶ Quid noui terroris ingeminas Aquia hoc
ex rebus ignorae Eterrificas acqz ut ea sileã ex quib

Expanded text:
time, michi propediem esse posse confido. Nichil enim unquam clarius time, michi propediem esse posse confido. Nichil enim unquam clarius intellexi quam nunquam me satis ardenter optasse libertatem et miseriarum finem. Nunquid autem post hac optasse sufficiet? Quid ni? Ut nil amplius agam. Impossibilem proponis conditionem: ut, qui quod assequi potest ardenter cupit, obdormiatigitur ipsum optare profuerit? Nempe per medias difficultates iter pandet. Ad hoc ipsum per se virtutis desiderium pars est magna virtutis. Magne michi spei materiam prebuisti. Idcirco te alloquor ut et sperare doceam et timere. Timere quonam modo? Imo vero qualiter sperare? Quia, cum hactenus non mediocre studium gesserim ne pessimus forem, tu michi viam aperis qua optimus fiam. At quam id iter laboriosum sit, fortasse non cogitas. Quid novi terroris ingeminas, quid ve tex rebus. Terrificas. Atqui, ut ea sileam, ex quibus
Abbreviated transcription (Latin):
mũ induxi nichil tibi non crede̾ I Sencio aliquid eciam
nũc restare qd uel licet fare ẽ age quich̃d id ẽ Eauil aliud
nisi ꝙ ip̃e mecũ obstupeo uoluisse hactemis os unũ semper
uoluirse crrdiderã ¶Ad huc hefitas, acquiut hus iam¬
tãdem sei monib fimis sit fateor. et ipẽte uoluisse ñ nũꝙͣ¬
R Quid gͦ dixisti ¶an nõ succiurit illud ouidni uelle pa¬
rum est cupias ne repotiaris oportet ¶ncelligo sed ⁊
de siderasse putabam ¶ fallebar is I credo Il ue certiꝰ
credas constiam ip̃e tuã confule illa optiã uu tutis inter¬
pres/ illa infalliblĩs ⁊ uerax est oꝑũ cogitatõnũq pen¬
satuix Illa tibi dicet nũꝙͣ te ad salutẽ qua decuit aspiras¬
requirebat. ¶ Cepi quã iubes consciam excutẽ A quid
illic inuems ¶ dera ẽẽ que dicis ¶ profetimꝰ aliꝙͣtłm
an incipis expergisa iam melius tibi erit si ꝙͣ male olim
eratꝰ noueris E si he ul nosse satis est nõ tñ bñ sed op¬

Expanded text:
imum induxi nichil tibi non credere. Sentio aliquid etiam nunc restare quod vellicet. Fare, age, quicquid id est. Nichil aliud nisi quod ipse mecum obstupeo, noluisse hactenus quod semper voluisse credideram. Adhuc hesitas; atqui, ut his iantandem sermonibus finis sit, fateor et ipse te voluisse nonnunquam. Quid ergo dixisti? An non succurrit illud Ovidii: velle parum est; cupias, ut re potiaris, oportet? Intelligo, sed et desiderasse putabam. Fallebaris. Credo. Ut certius credas conscientiam ipse tuam consule. Illa optima virtutis interpres, illa infallibilis et verax est operum cogitationumque pensatrix. Illa tibi dicet nunquam te ad salutem qua decuit aspirassideratio requirebat. Cepi, quam iubes, conscientiam excutere. Quid illic invenis? Vera esse que dicis. Profecimus aliquantulum; en incipis expergisci. Iam melius tibi erit si, quam male olim erat, agnoveris. Si hoc vel nosse satis est, non tantum bene, sed op
Abbreviated transcription (Latin):
in t̾ pueriles inepcias albicantibus tomis ⁊ rugosa frõte
der samini uob ut̃ solis urã noceret insania ut non no¬
blifsima sepe adolestentũ ingenia corrupisset E Contͣ
id fateor. studioꝵ nrõꝵ nichil satis mordaciter dici pt̃
Tũ tamẽ int̾ea dicend studio euectus qd de diffinicr̃e hoĩs

Expanded text:
ias albicantibus comis et rugosa fronte versamini? Vobis utinam solis vestra noceret insania, et non nobilissima sepe adolescentium ingenia corrupisset! Contra id, fateor, studiorum monstrum nichil satis mordaciter dici potest. Tu tamen interea, dicendi studio evectus, quod de diffinitione
Abbreviated transcription (Latin):
sus si interi ogetur. aut rõnale aĩal/ aut mor tale nega¬
uerit / ita om̃ib diffiicõ nota ẽ ĩmo uero ꝑ pautis¬
Nuid ergo si quẽ uideris a dõ rõne pollentẽ ut ẜmeã uitã fuã
instituerit ut sibi soli subiecer it appeticus ut illius fi eno mo¬
tus aomui coherceat ut intelligat sese ꝑ illã tãtũ a drutorũ

Expanded text:
onale animal aut mortale negaverit. Ita omnibus diffinitio nota est. Imo vero perpaucisQuid ergo? Siquem videris adeo ratione pollentem ut secundum eam vitam suam instituerit, ut sibi soli subiecerit appetitus, ut illius freno motus animi coherceat, ut intelligat se se per illam tantum a brutorum
Abbreviated transcription (Latin):
algentibus media torreri ⁊ impor tuno fudore difluere
ulia pulsttii uitalẽ spm mortis uicinitate lencescere ad
u de fossos na tantes q oculos/ obtuitũ lacrimosũ contiac¬
tam fiontẽ liuẽtẽ q labentes genas/ liu idos dentes. ⁊ igẽ¬

Expanded text:
ia torreri et importuno sudore diffluere, ia torreri et importuno sudore diffluere, ilia pulsari, vitalem spiritum mortis vicinitate lentescere. Ad hec defossos natantesque oculos, obtuitum lacrimosum, contractam frontem liventemque, labantes genas, luridos dentes, rige
Abbreviated transcription (Latin):
constiũ uteam cotidie ante oclos hẽat ꝑ eã se ip̃m temꝑet
et hec ꝑitura despiciens ad illam uitã suspirec / ubi rntõne
suꝑ auctus desinet ẽẽ mortalis hanc tãdẽ uer ã de difpimn¬
cione homĩs atq utilem stiãm hẽre dicitohmꝰ ultimi qm̃¬
de eo ẜ̾mo nobis erat/ dicebã paucos cognicr̃õm auc̃ medita¬
cionẽ ydoneã sor titos ¶ Ego me hactemis ex paucis r ebar.
geriẽ ⁊ epetenci/ tr ebrais cogitatõnes mor tis occuirẽ ses
que ner satis alte descendant ne saris tenacitei. her eant¬
¶ Quid uoras alte descendere ⁊ si em̃ intellig̾e̾ michi ui de¬
ar. cupio tam̃ ex te clai ius audie Aditam ꝙͣnus iam
dere/ usq adeo utiam pridẽ nomẽ ip̃m mortis auditu teciũ
atq aspeiũ uideatur / non tamẽ uel similia hec sir̃mis ari¬
rib excepta/ uel rei ipiũs recordacõ cõpendiosa fufficiet
ĩmorar/ diucius opportet a cq acerrima medicatõne sin¬
gusa morientiũ membra ꝑcuire̾/ ⁊ extrenis quidẽiam

Expanded text:
los habeat, per eam se ipsum temperet, et hec peritura despiciens ad illam vitam suspiret, ubi, ratione superauctus, desinet esse mortalis; hunc tandem veram de diffinitione hominis atque utilem scientiam habere dicito. Huius ultimi, quoniam de eo nobis sermo erat, dicebam paucos cognitionem aut meditationem ydoneam sortitos. Ego me hactenus ex paucis rebar. lectione repetenti, crebras cogitationes mortis occurrere, sed que nec satis alte descendant nec satis tenaciter hereant. Quid vocas "alte descendere"? Etsi enim intelligere michi videar, cupio tamen ex te clarius audire. Dicam quamvis iam idere, usque adeo ut iampridem nomen ipsum mortis auditu tetrum atque asperum videatur. Non tamen vel sillaba hec summis auribus excepta vel rei ipsius recordatio compendiosa sufficiet; immorari diutius oportet atque acerrima meditatione singula morientium membra percurrere; et extremis q
Abbreviated transcription (Latin):
tior. EQuid gͦ/ putas ne ꝙypiã forte tam pigri remiffi¬
q aĩ ut nõ ꝙ tota mẽte defiderat. oĩ studio dõsectetur. Erie
istud quidẽ Adi hec duo int̾ me te q conueniut terciũ
quoq conueniat intẽ est ¶ Qd est ter tiũ hoc A ut sicut
qui se miserũ alta ⁊ fixa meditatõne cognouerit/ tupiat
eẽ non miser et qui id optare ceꝑit fecteturi fic ⁊ qui afse¬
cutus fu̾i̾t posfit eciã adipisti Gñ uero ter tiũ nõ nisi hiũoi

Expanded text:
tror. Quid ergo? putas ne quempiam fore tam pigri remissitror. Quid ergo? putas ne quempiam fore tam pigri remissique animi ut non, quod tota mente desiderat, omni studio consectetur? Ne istud quidem. Si hec duo inter me teque conveniunt, tertium quoque conveniat necesse est. Quod est tertium hoc? Ut, sicut qui se miserum alta et fixa meditatione cognoverit cupiat esse non miser, et qui id optare ceperit sectetur, sic et qui id sectatus fuerit, possit etiam adipisci. Enimvero tertium hui
Abbreviated transcription (Latin):
te mortalem ẽẽ memtinsti
Memini equidem nec nuĩꝙͣ sine horrore quodam cogita¬
o illa subut anmui Autinam memmisses ut dicis et tibi cõ¬
suluisses. Et enĩ ⁊ multũ michi negocii renusisses, cũ fit yfecto
uer issimũ ad contẽpuendas uite huiꝰ illecebras aponẽdũq int̾
tot mũdi ꝓcellas animũ nichil efficatius ⁊ eperiri ꝙͣ memoriam
ꝓprie miserie ⁊ medicarõnẽ mortis assiduã modo nõ leuiter
aut suꝑficietenus serpat sed in ossib ip̃is ac medullis inside¬
at. at multũ uereor ne in hac re qs̃ in multis aiãuerti te
ip̃e decipias ¶ Qualit̃ queso/ nõ em̃ clare intelligo q̃ nar¬
magis admiror. nllam̃ mag̾ exhorieo ꝙͣ ꝙ in miseriis uĩs
ex industria fauenis/ ⁊⁊ impendẽs ꝑiclm̃ dissi mlatis agno¬
scere consideracionẽq illam si ingerutur excluditis Ner̾
pacto IPutas ne ꝙ̃piã adeo delirare ut morbo ancipiti cor¬
⁊ eptus/ nõ fũme cupiat sanitatẽ ¶ Nennem tã demẽtẽ ai bi¬

Expanded text:
te mortalem esse meministi? Memini equidem nec unquam sine horrore quodam cogitatio illa subit animum. Utinam meminisses, ut dicis, et tibi consuluisses! etenim et multum michi negotii remisisses, cum sit profecto verissimum ad contemnendas vite huius illecebras componendumque inter tot mundi procellas animum nichil efficacius reperiri quam memoriam proprie miserie et meditationem mortis assiduam; modo non leviter, aut superficietenus serpat, sed in ossibus ipsis ac medullis insideat. At multum vereor ne in hac re, quod in multis animadverti, te ipse decipias. Qualiter, queso? non enim clare intelligo que narmagis admiror, nullam magis exhorreo, quam quod miseriis vestris ex industria favetis et impendens periculum dissimulatis agnoscere, considerationemque illam, si ingeratur, excluditis. Quo pacto? Putas ne quempiam adeo delirare, ut morbo ancipiti correptus non summe cupiat sanitatem? Neminem tam dementem arbi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ĩmor tasiũ li tigioro mat̾ia gliãtur plerũq autẽ quid
ip̃m̃ uere fit qd̾ loqũtur. ignorãt / Itaq si quẽ ex eo grege
de diffinicione nõ tñ hom̃ĩs sed rei alicuiꝰ incer roges pa¬
rata respensio est. Si ultrr progrediare silenciũ fiet
aut si assiduitas disserend uei błꝵ copiã audaiciãq pepeat
mores tamiẽ loquẽtis ondũc ueram sibi ⁊ ei diffinite noti

Expanded text:
quid ipsum vere sit quod loquuntur, ignorant. Itaque siquem ex eo grege de diffinitione non tantum hominis sed rei alterius interroges, parata responsio est; si ultra progrediare, silentium fiet, aut, si assiduitas disserendi verborum copiam audaciamque pepererit, mores tamen loquentis o
Abbreviated transcription (Latin):
ac naturas pinxit. ibi dĩnatr̃em. ⁊ adicẽ erroro multipliciã
quuilsie ibi bonoꝵ ac maloꝵ fiẽs statuit ibi ad phiãm i ag̃¬
sicentissiẽ cohortatus ẽ. Olibrũ ad uite mutatõem sr ad̃̾
studiũ ueri. ducẽ sibi fuisse tantus fidei nrẽ pugil augustinꝰ

Expanded text:
ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium convulsit, ibi bonorum ac malorum fines statuit, ibi ad philosophiam magnificentissime cohortatus est: quem librum ad vite mutationem et ad studium veri ducem sibi
Abbreviated transcription (Latin):
plus at laboris ĩpẽderat seduc prĩam ingemo suo part̃ exop¬
tabat. In quo quid teste seneca uterer qui solã eiconis nocẽ nẽ
Cic̾onis inge̾iũ romã ppłi ĩꝑio par affirmare nõ timuit
Ceteꝵ quid eid̃ l ĩuito Cicom solitudo iͣ ꝯtulerit notũ ẽ. fecit
creu̾it ne ͦ studiosiꝰ ẽ qui nestiat. Certe idẽ de se logs̃ ꝯ dixis¬
ret: nã ⁊ a re.p. forẽsib q negotiis armis impns ui q
ꝓhribit ociũ ꝑsequim᷑ ⁊ obeã cam̃ urbe relcã rura ꝑagrates
repe soli sumꝰ que̾lã suã tłĩ ẜme solatus ẽ. plã enĩ inquit
breui iꝑ̃e eu̾sa ꝙͣ młtis ãnis stãte Re . p. scripsimꝰ. Equidẽ
nec fefellit. nã quis p̃clara ocia uiri hꝰ ⁊ solitudiẽs glõsas
explicet atq extimet ar pinãte. Cumanã. popeiana. for¬
iianã. tustulanã. Ibi fiidauit leges ibi uallauit a chademniã
ibi ar mauit or atorẽ. Ibi descripsit officicia. ibi dõꝵ for mas

Expanded text:
plus ac laboris impenderat, sed ut patriam ingenio suo parem exoptabat. In quo quidem teste Seneca uterer, qui solam Ciceronis vocem vere Ciceronis ingenium Romani populi imperio par affirmare non timuit,Ceterum quid eidem, licet invito, Ciceroni solitudo illa contulerit notum est: fecit creverit, nemo studiosus est qui nesciat. Certe idem de se loquens, cum dixisset «Nam et a republica forensibusque negotiis armis impiis vique prohibiti, otium persequimur, et ob eam causam, urbe relicta, rura peregrantes, sepe soli sumus» querelam suam tali fine solatus est: «Plura enim» inquitre eversa, quam multis annis, stante republica, scripsimus». Equidem nec fefellit; nam quis preclara otia viri huius et solitudines gloriosas explicet atque extimet: Arpinatem, Cumanam, Pompeianam, Formianam, Tusculanam? Ibi fundavit leges, ibi vallavit Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas
Abbreviated transcription (Latin):
cepte mag ͫ oĩs casus sĩt solam̃. ⁊ lõgissiãꝵ refrig̾iũ marum
⁊eges ip̃os ꝑhibẽt. qd cũ lyuis q̃ ferisse alex ͫ legimꝰ satis ꝯueĩt
cum ad eã ꝙͣ is inhĩtat silua benerit. solicos ex equis defilire
pu pureã clamidẽ exue̾. diãdemata ⁊ amilos/ ⁊ ar millas
⁊ sceptra deponẽ dĩssisq satellitib solos aut ꝯ paucissimis
elcĩs uiris ad eũ non sine stupore quod ingredi. atq pedes
eius ꝓcubiusse uel se inroloquio q digͣtũ eẽ et̾ne gliẽ hẽri.
Qd penitꝰ fabłosum suspicari possẽ ñ bar dasenes i ͤ cuiꝰ pau

Expanded text:
cepte magnum omnis casus sint solamen et longissimarum refrigerium viarum. cepte magnum omnis casus sint solamen et longissimarum refrigerium viarum. Reges ipsos perhibent quod cum his que fecisse Alexandrum legimus satis convenit, cum ad eam quam is inhabitat silvam venerint, solitos ex equis desilire, purpuream clamidem exuere, dyademata et anulos et armillas et sceptra deponere, dimissisque satellitibus solos aut cum paucissimis electis viris ad eum non sine stupore quodam ingredi, atque ad pedes eius procubuisse vel semel colloquioque dignatum esse eterne glorie haberi. Quod peni
Abbreviated transcription (Latin):
bragma   mores ꝓbẽ solitudĩem tñ ac solitariã uitã ꝓbo.
de qͣua scribes p̃t̾eundos nõ credidi quos hac i uita singlã¬
riter preq oĩb gliari solitos accepissẽ. Transes tñ
hĩc uelut e regione fuspecta. ne diucius ĩ fistẽs tã lon¬
ginq̃s in reb ueris forte falsa ꝑmisteã. Qͣuis nũt ⁊ dũ
hoc scribo. nõ desint aliqui ex mĩs. quib nlłã nacio or bem
lustrare curiosior. qui asserãt apud indos eẽ hoĩem, hiis
morib incredibłẽ ĩnocencia ac doctrina. adꝙͣ uisendũ pp̃
ac reges ĩdoꝵ ppls̃ dici possic huilr̃ atq su pplicit̾ accedant
int̾cessionẽ eius apd̾ deum ⁊ responsa in dubiis acuite cõ¬
silia postentes. ⁊⁊ ꝙͣ ꝑ omĩa ꝑpe dĩnis uene̾ntur honorib. Cũ
ille gͣndenus nudus humi recũbãs nec ipĩs assurgẽs ⁊ egib
iux᷑ motis labiis pauca ⁊ espondeat. Cuiꝰ uoces ꝑ oraclis ex¬

Expanded text:
bragmanicos mores probem, solitudinem tamen ac solitariam vitam probo, bragmanicos mores probem, solitudinem tamen ac solitariam vitam probo, de qua scribens pretereundos non credidi, quos hac vita singulariter preque omnibus gloriari solitos accepissem. Transeo tamen hinc, velut e regione suspecta, ne diutius insistens tam longinquis in rebus veris forte falsa permisceam. Quamvis nunc etiam, dum hec scribo, non desint aliqui ex nostris, quibus nulla natio orbem lustrare curiosior, qui asserant apud Indos esse hominem his moribus incredibili innocentia ac doctrina; ad quem visendum populi ac reges Indorum, plus quam dici possit, humiliter atque suppliciter accedant, intercessionem eius apud Deum et responsa in dubiis ac vite consilia poscentes et quem per omnia prope divinis venerentur honoribus, cum ille grandevus, nudus humi recubans, nec ipsis assurgens regibus, vix motis labiis pauca respondeat; cuius voces pro oraculis ex
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑbrant᷑ sceleꝵ ĩmĩabłĩum ac̾ui noniãtim ĩ expleblis aur
sitis. ĩ hũana feritas. odiũ hom̃. cõtẽptusq dei. pu̾ilis di¬
uiciaꝵ admiracõ. feĩneꝰq mariũ ornatꝰ. timor. aĩ. tremor
mortis. ĩcõsultꝰ appetitꝰ gliẽ. ad ħ ligue lapfus. inltiloq̾um
dia ⁊⁊ exc̾ior mẽbroꝵ młta ⁊ebellio. mltu moꝵ pu̾sitas.
atq añ alia cedis amor.. ac belloꝵ studiũ. domestici quoq
uictus enor mitas. p̾teps ebrietas ⁊ gula. sui hostis ac per¬
naies aluĩm. ridiclã tiboꝵ ꝯquificis. etm pͥmis esus carmũ
u p̃mor daciter. nos nõ bob equisq uelceruis. s lupis ac leo¬
mb pares dixit. atq ar dencõre ꝯuitio mortuoꝵo ⁊ coi ꝑis¬
sepultra uiuencia ¶ In hoc quõq te ẜmoĩs diu̾soriũ care
aiõ meo pr̃ nõ ĩuitus adduxim. qm̃ licet ut audisti nõ om̃s

Expanded text:
exprobrantur scelerum innumerabilium acervi, nominatim inexplebilis, auri exprobrantur scelerum innumerabilium acervi, nominatim inexplebilis, auri sitis, inhumana feritas, odium omnium contemptusque Dei, puerilis divitiarum admiratio, femineusque marium ornatus, tumor animi, tremor mortis, inconsultus appetitus glorie, ad hec lingue lapsus, multiloquium dia et exterior membrorum multa rebellio, multa morum perversitas, atque ante alia cedis amor ac bellorum studium, domestici quoque victus enormitas, preceps ebrietas, et gula sui hostis ac pernicies alumni, ridicula ciborum conquisitio, et in primis esus carnium, ubi premordaciter nos non bobus equisque vel cervis sed lupis ac leonibus pares dicit, atque ardentiore convitio mortuorum etisepulcra viventia. In hoc quoque te sermonis diversorium, care animo meo pater, non invitus adduxerim, quoniam, licet ut audisti non omnes
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sam senẽ ip̃m qui alexãdio ĩ frontẽ multa cũ liber tate re¬
stit̾it ⁊⁊ michi si ad fit ꝓ sua he̾ si magnifice responsur̃. Ex
duõsis aut̃ placet i ͤ cõtẽptus mũdi qui iusto maior ẽẽ non
pt̃. placet soliᵈ ͦ placet lib̾tas q̃ ullĩ gẽciũ tãta ẽ. placet silen¬
ciũ. placet ocium. placet quies. placet ĩtẽta cogitatõ. placet
integritas atq securitas. mͦ temeritas absit. placet aioꝵ
equablitas unaq sẽꝑ frons ⁊ nulliꝰ rei tnor. aut cupiditas
placet siluestris hĩtatõ. fontisq uicĩtas. ꝙ̃ ut in eo libro st̾ptũ
est quasi uler t̾re mrĩs ĩcorruptũ atq integ ͫ in osmeũ mł¬
gere cõsueuãt. Monetq me faceor collocuco illa gͣuissiãcabia¬
gmanaꝵ om̃i tũ p̾cipue dãdami. de qua paulo aũ dicebã cũ
alex hĩta. In qua nõ illi uni sed uinu̾so ꝑpe mo ͫ gn̾i huãno

Expanded text:
non sim senem ipsum, qui Alexandro in frontem multa cum libertate renon sim senem ipsum, qui Alexandro in frontem multa cum libertate restiterit, et michi, si adsit, pro sua heresi magnifice responsurum. Ex diverso autem placet ille contemptus mundi, qui iusto maior esse non potest; placet solitudo, placet libertas, que nulli gentium tanta est; placet silentium, placet otium, placet quies, placet intenta cogitatio, placet integritas atque securitas, modo temeritas absit; placet animorum equabilitas unaque semper frons, et nullius rei timor aut cupiditas, placet silvestris habitatio, fontisque vicinitas quem, ut in eo libro scriptum est, quasi uber terre matris incorruptum atque integrum in os suum mulgere consueverat. Movetque me, fateor, collocutio illa gravissima cum bragmanarum omnium tum precipue Dandami, de qua paulo ante dicebam, cum Alexandro habita. In qua non illi uni, sed universo propemodum generi humano
Abbreviated transcription (Latin):
estꝰ tib leuis potus facilis/ hũilis toga mͦ aliꝙͣ ĩt̾ hĩtũ
at thoro / mẽsi q hoĩs ⁊ pecudis int̾sit. serõ q̃ro tectoꝵ dĩdes
caꝰ/ atq aureas iuinas/ nõ q̃ro crlato argẽto ⁊ estuãtib
epłis graues mẽsas. nõ ĩ meõr. adõ mei fũ. s in oĩb moͫ
quero ⁊ rõ phileo int̾d̾ hũi discũbẽ aut sopiri. ne famili¬
arẽ meũ plasse uidear. qui ait in eplis. Cena breuis iuuac
⁊ ꝑpe rinũ sõpnꝰ inhba. Cotũ il sub diuo tp̃s agẽ/ non
lecto hr̃e gliẽtur. ueꝵ hꝰ in grauioꝵo cõꝑacõne leuiffiã dixeris
Ille ꝑu̾sus mos mor tis antrcipãde. ut qͣi uita eoꝵ nõ ab alio
ꝙͣ abeis fit e stacõe corꝑis ĩ iussũ dei abire liceat cũ uelint
se ꝯfirmãt. seducẽtes se ⁊ mẽdatẽ faciẽtes spm̃ sc̃m̃ qui per
os Iohĩs apli insolẽtiã hanc retũdit ad cõfessionẽ ⁊ pnĩam
nos inuitans. ħ st̃ que me offenduc in hac secta. Et si nestiꝰ

Expanded text:
s, cibus levis, potus facilis, humilis toga, modo aliquid inter habitum ac thorum mensamque hominis et pecudis intersit. Non quero tectorum divites casus atque aureas ruinas; non quero celato argento et estuantibus epulis graves mensas — non immemor adeo mei sum —, sed in omnibus modum quero; non prohibeo interdum humi discumbere aut sopiri, ne familiarem meum improbasse videar, qui ait in Epystolis: cena brevis iuvat, et prope rivum somnus in herba. Totum vero sub divo tempus agere, non lecto habere glorietur. Verum hec in graviorum comparatione levissima dixeris. Ille perversus mos mortis anticipande, ut quasi vita eorum non ab alio quam ab eis sit, et statione corporis iniussu Dei abire liceat cum velint; re confirmant, seducentes se et mendacem facientes Spiritum Sanctum, qui per os Iohannis apostoli insolentiam hanc retundit ad confessionem et penitentiam nos invitans. Hec sunt que me offendunt in hac secta. Etsi nescius
Abbreviated transcription (Latin):
atur. hii tales uel phĩ ł poete qualẽ nec unũ digito mõstrare
bũtur. de hiis eĩ qui fuerũc ꝯstat. platonẽ int̾roga. Credo a¬
chadennã suã mltũ laudatis p̃fẽt athenis. Inc̾rega plotinũ¬

Expanded text:
atur. Hi tales vel philosophi vel poete, qualem nec unum digito monstrare atur. Hi tales vel philosophi vel poete, qualem nec unum digito monstrare buntur? De his enim qui fuerunt constat. Platonem interroga: credo Achademiam suam multum laudatis preferet Athenis. Interroga Plotinu
Abbreviated transcription (Latin):
mũdi anglos ꝓuagatus sũ. Quoꝵ om̃ nõ apud me qui lecta
uel audita refero / sedapud autores reꝵ p̃ma ͦ ͤ fides erit. Ego
est. In cathedris enĩ phãnt᷑ in accõnib insaniũt̃ p̃cipiut᷑
aliis. p̃ceptis q suis pͥmi obstãt. pͥmi legib a se latis de roci
⁊ signiferos se ꝓfesfi p̃mi or diẽs deserũt pͥmi iuitutis ĩpio
rebellant. nõ heos gͥ dico/ sedillos niros qui seꝑ pauci nuẽ
nestio an penitus ulli sint. qui qd ꝓfitẽtur exhibeat. amorẽ
studiũ q sapiẽ. Rui fũ ⁊ poetas intelligo nõ hos quib ꝯtexe̾
isus sit satis. ⁊ ut ait flactus u̾sus ĩopes reꝵ. nuigas q ca¬
noras. quibus usq ad fastidiũ hmidamꝰ. sed eos. qui si quid
inꝙͣ ueros quib ingenũ sit.uc flactꝰ id̾ ait. ⁊ mes̃ dĩmor
atq os magͣ sonacurũ. ⁊ quib ex m̾ito huiꝰ honor noĩs debe¬

Expanded text:
mundi angulos pervagatus sum, quorum omnium non apud me, qui lecta mundi angulos pervagatus sum, quorum omnium non apud me, qui lecta vel audita refero, sed apud auctores rerum primarios fides erit; ego est. In cathedris enim philosophantur in actionibus insaniunt, precipiunt aliis preceptisque suis primi obstant primi legibus a se latis derogant, et signiferos se professi primi ordines deserunt primi virtutis imperio rebellant. Non hos igitur dico, sed illos veros, qui semper pauci, nunc nescio an penitus nulli sint, qui quod profitentur exhibeant amorem studiumque sapientie. Rursum et poetas intelligo, non hos quibus contexere versus sit satis, et, ut ait Flaccus, versus inopes rerum nugasque canoras, quibus usque ad fastidium abundamus; sed eos qui, siquid inquam, veros, quibus ingenium sit, ut Flaccus idem ait, mens divinior atque os magna sonaturum, et quibus ex merito huius honor nominis debe
Abbreviated transcription (Latin):
Eosiquid ⁊ prm̃ mẽõria Ianuẽsiũ aimata classis petretͣuit
Et miꝑ clemens .uiͫ. illi pnẽ p̾ncipẽ dedit quẽ iudimꝰ. lnspa
noꝵ ⁊ galloꝵ ⁊ egũ mixto sanguẽ gn̾osũ quẽd uirũ. Qui
meĩnisti eĩ dũ eo die corona ac sceptro ꝑ uibẽ spectãdꝰ moe¬
deret/ repẽte tantꝰ celo ĩber effluxit. atq ita domũ madida
rediit. ut omen eẽt ĩ cubuisse illi. ue̾ pluuialis ⁊ a qͦ se priẽ
p̾ncipatũ. Cui quid̃ in dño exͣ orbẽ fito qͣlit̾ fuccesẜit nõ noui
cognomini t̾raꝵ fortũa ꝯueniat. Ceteꝵ gẽtẽ illã ptũctis fer¬
me mortłib solitu ᷠ ͤ gaudẽ. morib tñ incultã. adeoq nõ
absimilẽ bellus ut nͣc mag̾ ĩstĩctu. ꝙͣ elecõne sic agẽtẽ nõ tam¬
solitarie mne ꝙͣ in solitudimib eriare seu ꝯferis seu cõg̾gib
sius dicas. S iam satis cur iofitate hac longe late q difiũctos

Expanded text:
Eo siquidem et patrum memoria, Ianuensium armata classis penetravit, Eo siquidem et patrum memoria, Ianuensium armata classis penetravit, et nuper Clemens VI inorum et gallorum regum mixto sanguine generosum quendam virum. Qui, meministi enim, dum eo die corona ac sceptro per urbem spectandus incederet, repente tantus celo imber effluxit, atque ita domum madidus rediit, ut omen esset incubuisse illi vere pluvialis et aquose patrie principatum. Cui quidem in dominio extra orbem sito qualiter successerit non ncognomini terrarum fortuna conveniat. Ceterum gentem illam pre cuntis ferme mortalibus solitudine gaudere, moribus tamen incultam adeoque non absimilem beluis ut, nature magis instinctu solitarie vivere quam in solitudinibus errare seu cum feris seu cum gregibus suis dicas. Sed iam satis curiositate hac longe lateque disiunctos
Abbreviated transcription (Latin):
sc̾ptores crebra mẽtio. driadas dixere̾. folitos ĩ specub acre¬
motis in saltib docẽ noblĩssiõs gentis sapiãm atq facũdiam
⁊ nat᷑us reꝵ. s sydeꝵ motus. ⁊ deoꝵ archana. ⁊ ĩmortali¬
tatẽ aiãꝵ ⁊ alterius uite statũ ¶ Transeo thilẽ ⁊ thibernẽ
quaꝵ alc̾a st̾benciũ uarietate famosiffiã. s ictaẽ. alt̾a uero
notissiã. Cuiꝰ gẽtẽ opũ reꝵo q ciuiliũ ꝯtẽpt̾tẽ ĩ suꝑ ⁊ agri¬
culture negligẽtẽ pastua ⁊ filuas ĩ colẽ ꝯꝑtũ heo. Cui ꝓ delicus
ociũ ꝓ sũiis opib fit lib̃tãs. felicẽ gẽtẽ dicem si alia si mͦ uã
ẽ ĩpanna ⁊ moꝵ malignitare retrahẽt ¶ Preteo for tua¬
tas insulas q̃ ext̾mo sub occidẽte ut nob̾ ⁊ uiciniores ⁊ nociores.
sͨ ꝙ longissie uel abindis abst̾ dab artho t̾ra młoro s ĩpmis
placti hyrico car nñe nobłis. Cuiꝰ ⁊ ꝑ uetusta fama ẽ. ⁊ recens.

Expanded text:
scriptores crebra mentio — druidas dixere — solitos in specubus ac remotis in saltibus docere nobilissimos gentis sapientiam atque facundiam, et naturas rerum, et siderum motus, et deorum archana, et immortalitatem animarum et alterius vite statum. Transeo Thilem et Hibernem, quarum altera scribentium varietate famosissima sed ignota est, altera vero notissima. Cuius gentem, opum rerumque civilium contemptricem, insuper et agriculture negligentem, pascua et silvas incolere compertum habeo, cui pro delitiis otium, pro summis opibus sit libertas. Felicem g infamia et morum malignitate retraherer. Pretereo Fortunatas Insulas, que extremo sub occidente, ut nobis et viciniores et notiores, sic quam longissime vel ab Indis absunt, vel ab Artho, terra multorum sed in primis Flacci lyrico carmine nobilis, cuius pervetusta fama est et recens.
Abbreviated transcription (Latin):
Q
hos poetas fiue inusicos siue ppo artiũ cognacoer n ꝯdꝵ q¬
busd platet ⁊ inusicos credimꝰ ⁊ poetas ad cos ua norña
nida ꝑuem̾ũt. hic uͦ nõ tm̃ grecas solitudiẽs s italicas sic
destirpfit  ut q̃ ip̃e nõ uiderit ficut ait tit̾o cecus eĩ traditm
finspo nosut uidemꝰ effec̾it. ut q illiꝰ ingeuii nõ pore sipe sẽ
Laudur̃ ⁊ toto or de regnãtis pͥncipis amicicia florebat af solita¬
riã libertatẽ petẽs mortẽ quid̃ ĩ maturã obuã hiũt s ꝙͣ oĩde
eũ tlib curis absoluẽt. Ille tñ sic tẽsabat ope solitudis opus
eẽ ut dĩnii illus siũ opꝰ posset absolui latime ingers mor en¬
iudit. nocitura ãplus insi pretas uitissĩ ⁊ llão amãtissum
pͥncipis obsttisset ¶ Horacius flactus nõ iã sibiregiã ⁊ omđ̃
plate palã p̾dicat. ses uacuũ tibur. auc ĩbelłe tauẽtẽ. gib¬

Expanded text:
qhos poetas, sive musicos, sive propter artium cognationem, quod quibusdam placet, et musicos credimus et poetas — ad nos vix nomina nuda perveniunt? Hic vero non tantum grecas solitudines sed italicas sic descripsit, ut «que ipse non viderit» sicut ait Cicero cecus enim traditur fuisse «nos ut videremus effecerit», utlaude et toto orbe regnantis principis amicitia florebat, ac solitariam libertatem petens, mortem quidem immaturam obviam habuit, que omnibus eum talibus curis absolveret? Ille tamen sic censebat, ope solitudinis opus esse ut divinum illud suum opus posset absolvi; latinis ingeniis mors invidit, nocitura amplius nisi pietas mitissimi et literarum amantissimi principis obstitisset. Horatius Flaccus, non iam sibi «regiam Romam» placere palam predicat, sed «vacuum Tibur» «aut imbelle Tarent
Abbreviated transcription (Latin):
quid mag᷑ uir ingenii iudet᷑ s lasciui ⁊ lubrici. ⁊ ꝓrsus mu¬
lierosi aĩ fuisse ꝙ̃ ꝯuẽtꝰ feĩei delectarẽt. usq ado ut ĩ ilłis
ĩlicitatis sue apitẽ sũmãq reponẽt. Itaq amatoriã artem
stribes ĩsanũ opus ⁊ m̾itũ ñ fallor. exillu sui cam nõ mͥ ur

Expanded text:
quidem magni vir ingenii videtur, sed lascivi et lubrici et prorsus muquidem magni vir ingenii videtur, sed lascivi et lubrici et prorsus mulierosi animi fuisse, quem conventus feminei delectarent usque adeo, ut in illis felicitatis sue apicem summamque reponeret. Itaque Amatoriam artem scribens, insanum opus et meritam nisi fallor exilii sui c
Abbreviated transcription (Latin):
poetis . Idc̃ flactꝰ ⁊ baianisinꝰ tꝑẽ captus ⁊ siluas suas adq ãgłmn
quĩq focis hĩtatũ młtis laudib accumlans amatiq riuis as¬
pertum int̾ graua ⁊ ĩuisa negocia suspiras urbanã pfecto dãp¬
nat ac despicit stacõem. de hoc cũ amico. de hoc ita ꝯ uillico ẜuo¬
ꝙ suo litigat ut ex dĩb hiis ullĩ sic dubiũ quid sentiret ͭ in qd
enim inquit otia dĩciis arabũ librima muto. laudat gͦ solitu ͤ
Ociũ p̃fert magnis opibus. atq ⁊ ocii eius oꝑa extãc. s solitu¬
dinis meõriã locus ẜuac. Campꝰ horacii dr̃. ⁊ tot poffefsorib
mutatis adhuc famosioris dñi nom̃ten. Cui quid hoc ĩgne̾
iuix ꝙ̃piã adu̾santẽ inuenir̃ posse arbitror. quippe ꝯfẽ iillis
homib tã uel nccͣia uel amica solitudo sic. pt̾ unũ ouidium
nasonẽ. Deu qui forte i ͫ seqũt᷑ uł qͦs ille sequit᷑. Ille michi

Expanded text:
poetis. Idem Flaccus et Baiani sinus tepore captus, et silvas suas atque agellum poetis. Idem Flaccus et Baiani sinus tepore captus, et silvas suas atque agellum quinque focis habitatum multis laudibus accumulans, amatique ruris aspectum inter gravia et invisa negotia suspirans, urbanam profecto damnat ac despicit stationem; de hoc cum amico, de hoc ita cum villico servoque suo litigat, ut ex omnibus his nulli sit dubium quid sentiret. In quodam enim, inquit, otia divitiis Arabum liberrima muto. Laudat igitur solitudinem, otium prefert magnis opibus, atque et otii eius opera extant et solitudinis memoriam locus servat. Campus Horatii dicitur et, tot possessoribus mutatis, adhuc famosioris domini nomen tenet. Cui quidem hoc in genere vix quempiam adversantem inveniri posse arbitror, quippe cum fere nullis hominibus tam vel necessaria vel amica solitudo sit, preter unum Ovidium Nasonem, seu qui forte illum sequuntur vel quos ille sequitur. Ille michi
Abbreviated transcription (Latin):
tentia fit diligẽtꝰ emi̾at ut facile uideas affem̃ loqui. Eplaꝵ
eius ultiã est ad floꝵ sc̾pta ꝙ̃ nõ semł ine̾bogat derecta nt
ex yssior fiat. ant emĩ. Rome ne poemata tẽses. Pob̃e posse int̾
tot curas atq labores. dem̃ aut̃ elegãti tedioꝵ nar/ racõne Int¬
posita. yronice tõeludẽs ait .I. nẽ ⁊ u̾sus tetũ medi tare cañoros
Neq hiis ꝯtẽtus iteꝵ q̃rit. tume ĩt̾sti epitꝰ noc rui nos atq di¬
u nos. uis cauere ⁊ cõtacta sequi uestigia natũ. Nec d sãtis
est ñ ⁊ uifus int̾roger. hic ego reꝵ fluctib ĩ medis ⁊ tẽpestał
iubis u̾ba lite mot᷑a sonũ ꝯnectere digner.. ⁊ re u n acis ꝑtõ¬
tacõnib uronicis q sentẽciis ꝯtẽtũ credas clare de pp̃o inch loqui
dieuẽ quid sed umusale tibi dat reglam q̃ ẽst ꝙ scriptoꝵ chor̾ us
oĩs amat nemꝰ ⁊ fugit urbes. Quẽ secut ꝰ egom epłã quad ead¬
q restringẽs ad pretas dixi. filua placet musis. uibs ẽ mimica

Expanded text:
ile videas affectum loqui. Epystolarum eius ultima est ad Florum scripta, quem non semel interrogat de re certa ut expressior fiat. Ait enim: Rome ne poemata censes scribere posse inter tot curas atque labores? Deinde autem eleganti tediorum narratione interposita, ironice concludens ait: I nunc, et versus tecum meditare canoros. Neque his contentus, iterum querit: Tu me inter strepitus nocturnos atque diurnos, vis canere et contacta sequi vestigia vatum? Necdum satis est, nisi rursus interroget: Hic ego rerum fluctibus in mediis et tempestatibus urbis verba lire motura sonum connectere digner? Ne vero, iratis percontationibus ironicisque sententiis contentum, credas clare de populo nichil loqui, brevem quidem sed universalem tibi dat regulam, que est quod: Scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes. Quem secutus ego in epystola quadam eandemque restringens ad poetas, dixi: Silva placet musis, urbs est inimica
Abbreviated transcription (Latin):
ipedim̃tũ liber tatis ac iũcliñ abhorrẽt panẽ ignes qͣsd̾ qͣi reli¬
quias nri de̾c. S ne ad unũ regaliũ mim̾um ꝯtẽptor. existet
sũpfiste oleũ refert ⁊ mox magna lignoꝵ ꝯgerie intẽsa suꝑfu¬
disse/ flãma q clarissĩa erupente ꝑ breuit̾ quid ut ĩ om̃ibus
omĩpotẽti deõ grũs egisse ꝙͣ hoc illi sac̾ficii genꝰ eẽt Et de hoc
quidẽ solitaͦ fene hactenus ¶ De quorusũ de q oĩ ritu gẽ¬
talia uelare soleant. cet̾a nudi/ nõ placet incuriositas belui¬
na sõpmi cibi q nũd exc̾mnũ curiose uite fugimꝰ ĩ ꝯͣriũ re¬
labamur. placet hac in re ucin mltis. Ciconana tẽꝑies
addhibenda inquit ẽ mũdicia nõ odiosa n exq̃sica in¬
mis tñ que fugiat agi estẽ ⁊ inhũanã negliam̃. ead̾ re

Expanded text:
ac vinculum abhorreret; panem ignis quasdam quasi reliquias irrideret. Sed ne ad unum regalium munerum contemptor existeret, sumpsisse oleum refert et mox magna lignorum congerie incensa superfudisse, flammaque clarissima erumpente, perbreviter quidem ut in omnibus omnipotenti Deo gratias egisse, quasi hoc illi sacrificii genus esset. Et de hoc quidem solitario sene hactenus. De quo rursum deque omni ritu genitalia velare soleant, cetera nudi. Non placet incuriositas belluina somni cibique, ne dum extremum curiose vite fugimus in contrarium relabamur; placet hac in re, ut in multis, ciceroniana temperies: «Adhibenda» inquit «est munditia non odiosa neque exquisita nimis, tantum que fugiat agrestem et inhumanam negligentiam». Eade
Abbreviated transcription (Latin):
nolit ab alio fi eĩp̃tar i. ⁊⁊ de hoccum romano imꝑatore pacistit᷑. Qͥd
hic loquar. nestio. ⁊ fi stirẽ tacẽ cõfiliũ ẽ. unũ ẽ qd me tacitores lo¬
quat᷑. qm̃ qui ħĩtatorẽ urbi eripit. aratorẽ si posset ĩduce̾t. qd̾ ꝙͣ
uste uelit uiderit. Ger mania nlaliud stud ꝙͣ stependiar ios latro¬
nes in rei pus ͭͤ exiciũ armare. ⁊ e suis milib ĩ nrũs t̾ras iugẽ
f̾reũ ĩbrem pluit. dignũ nõ inficior qr uolentib accidit. Italia
suis ipã se uirib ꝯficit. ⁊ si qñ respirat auri amor. xͥ amore po¬
tẽcior. aiõs occupas ⁊ ꝑ om̃s terras ac maria distrahit. Grecia

Expanded text:
nolit ab alio frequentari et de hoc cum romano imperatore paciscitur. Quid nolit ab alio frequentari et de hoc cum romano imperatore paciscitur. Quid hic loquar nescio, et, si scirem, tacere consilium est. Unum est quod me tacito res loquatur: quoniam qui habitatorem urbi eripit, aratorem si posset induceret; quod quam iuste velit viderit. Germania nil aliud studet quam stipendiarios latrones in reipublice exitium armare, et e suis nubibus in nostras terras iugem ferreum imbrem pluit, dignum, non infitior, quia volentibus accidit. Italia suis ipsa se viribus conficit, et siquando respirat, auri amor Cristi amore potentior animos occupat et per omnes terras ac maria distrahit. Grecia,
Abbreviated transcription (Latin):
sacelles hoꝵ hostis ab illis auo ĩctꝰ ab hiis ferro uictus. Ille
auc̃ ext̾mꝰ regũ sonoris ac refluis occeani fluctib obsuiduit
ut de tã lõginqꝭ suspiria nrã nõ audiat ⁊⁊ in occidente ultiõ se¬
pultus quid agat oriens nõ curet. Cesar hic nr̃ rapto dia¬
demate ĩ germaniã abiit. patris lacebris ⁊ noĩe ꝯtẽtꝰ ĩpii
cuiꝰ exc̾ia mẽbra ꝯplecti᷑. capͭ spnes ꝙ̃ recuꝑatur ꝑdica sꝑa
bamꝰ suũ ẜuare nõ audet. ullõq fugies̃ ꝑseꝙ̃ce spõse sacros
ãplexꝰ ⁊ pulcre façiẽ horret Italie. tãꝙͣ sub celo a̾ͥd sit pulcriꝰ
Siguit eu fateoi i cales ⁊ temeraria fides mea. q̃ fuma ecia
ꝑflare nõ metuit. Eocusat se ⁊ eccẽ iurafre seuuat, ne ãplius ꝙͣ unũ
diem ⁊ ome age̾t/ O infamẽdiẽ. o pudendũ fed̾ꝰ o suꝑi en iusuir ad.
en religio. en pietas. Romanꝰ põtifex ita romã suã deẜuit ut eã

Expanded text:
satelles horum hostis: ab illis auro vinctus, ab his ferro victus. Ille satelles horum hostis: ab illis auro vinctus, ab his ferro victus. Ille autem extremus regum sonoris ac refluis Occeani fluctibus obsurduit, ut de tam longinquo suspiria nostra non audiat, et in occidente ultimo sepultus quid agat oriens non curet. Cesar hic noster, rapto dyademate, in Germaniam abiit, patriis latebris et nomine contentus imperii, cuius extrema membra bamus, suum servare non audet, nulloque fugiens persequente, sponse sacros amplexus et pulcre faciem horret Italie, tanquam sub celo aliquid sit pulcrius. Arguit eum, fateor, illa calens et temeraria fides mea, que summa etiam perflare non metuit; excusat se, et ecclesie iurasse se iurat ne amplius quam unum diem Rome ageret. O infamem diem, o pudendum fedus! o superi, en iusiurandum, en religio, en pietas! Romanus Pontifex ita Romam suam deseruit, ut eam
Abbreviated transcription (Latin):
eric qui t̾re uinũsali stipẽdio moueat᷑. Cui q̃so. ñ qr uerissimũ ẽ
qd dixi. ħ singłoꝵ uidentu. eẽ / illa aut xͥ. Ita t̾atoris ac libãto¬
ris in ĩ gliam sꝑnẽtes nram querimꝰ. nec redit in mẽtẽ his olĩ
morib celo cecidisse lucifeꝵ. quib nos celũ hodie spamꝰ astẽdere.
nõ xp̃c ⁊ maria. s mars ⁊ bellona int̾ illos reges ⁊ egnãt. ꝯq
iã ferrũ ut̾nq lencestat nch ferrei aĩ moluĩt᷑. nͨ dũ imiber
sang̾neꝰ tãtos naꝵ leuit ardores. Itaq tã ⁊ si qd iõpiãblẽ
apicd̃nos apud auos ac yauos mauditũ erat. huc mͦ lõge nr oꝵ
regũ max ͫ młto ĩpar hostis in uinelã craxerit. nec fõr tuã
ĩtͣ suos fiẽs ꝓhpudor. ãgusto ĩ scopło maiestatẽ xͥ nefarie bla¬
femari. hic u qui littora nr̃ĩ maris ĩcolit nl pret̾ auro uene¬
toꝵ ac sanguiẽm Iamiẽsiũ sicit ⁊ cogitat. auariciẽ ĩꝑio illoꝵ

Expanded text:
endio moveatur. Cur, queso, nisi quia verissimum est quod dixi? hec singulorum videntur esse, illa autem Cristi. Ita Creatoris ac Liberatoris nostri gloriam spernentes, nostram querimus; nec redit in mentem his olim moribus celo cecidisse Luciferum, quibus nos celum hodie speramus ascendere. non Cristus et Maria, sed Mars et Bellona inter illos reges regnant, cumque iam ferrum utrinque lentescat, nichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sangapud nos apud avos ac proavos inauditum erat, hunc modo longe nostrorum regum maximum multo impar hostis in vincula traxerit, nec fortuna aminfra suos fines, proh pudor, angusto in scopulo maiestatem Cristi nefarie blasfemari; hic vero, qui litora nostri maris incolit, nil preter aurum Venetorum ac sanguinem Ianuensium sitit et cogitat, avaritie imperio illorum
Abbreviated transcription (Latin):
rege colloquiũ extat logũ quidẽ ⁊ ab om̃i ꝑte lib̃ĩmũ ⁊̃ eo li¬
bio ꝙ̃ de braginanoꝵ uita suonoiẽ sc̃ptũ supra retuli. qui
licet nõ plene michi redoleat. abropii stilũ int̾ ambrosii
tñ libros medius est ingenti quod̃ ⁊ uenãdlĩ ⁊ uetusto uoliuẽ libroꝵ
eius qd in ai chiuo ambr ofiane mediolaneñ ecc̃ẽ tustodit᷑. Quãtũ
sane aut for tiucis fuspicõnib angruror nõ ambrosii. s palla¬
dni liberẽ quisquis aut fit actor. narras e̾te ꝙ auditu foi fitã
nõ fuit imiocũdũ detulisse illi regẽ munã aurũ argentum
uestes panes/ oleũ/ illũ oiã p̃t̾ ulti ͫ ꝯtẽpsisse. ꝙ aurũ ⁊ argẽ¬
tũ dice̾t usq adõ mllius eẽ mom̃ti ut nedũ uiri anmi capere

Expanded text:
rege colloquium extat, longum quidem et ab omni parte liberrimum, in eo lirege colloquium extat, longum quidem et ab omni parte liberrimum, in eo libro quem de Bragmanarum vita suo nomine inscriptum supra retuli. Qui licet non plene michi redoleat Ambrosii stilum, inter Ambrosii tamen libros medius est, ingenti quodam et venerabili et vetusto volumine librorum eius, quod in archivo Ambrosiane mediolanensis ecclesie custoditur; quantum sane haud fortuitis suspicionibus auguror, non Ambrosii sed Palladii liber est. Quisquis autem sit auctor, narrat certe quod auditu forsitan non fuerit iniucundum, detulisse illi regem munera, aurum, argentum, vestes, panes, oleum. Illum omnia preter ultimum contempsisse, quod aurum et argentum diceret usque adeo nullius esse momenti, ut n
Abbreviated transcription (Latin):
ex her bis auc arboꝵ baccis uestis ex frondib si qͣ tñ ẽ uestis
postremo tectũ ex ramis lectus ex floribus. potus ex fontib
hoꝵ unꝰ calanꝰ ille fuit cuiꝰ ad alexãdrũ macedonẽ fert᷑
eplã cui ⁊̃ instãtẽ uite exitũ iocando p̾dixit. cũ ipẽ succẽsa
lignoꝵ strue more gentis ad uolũtariã mortẽ iret. Cuius
⁊ greci ⁊ nr̃i scriptores meĩerũt uir apud nos famosus
in fanuis ĩt̾ suos ꝙ qͣi discipline seu̾ioris ⁊ mortis pat̾e
deẜitor ad uerbosa grecie pħiãm ⁊ delicõsũ molliciẽ tnͣsfu¬
giffec. In ꝙ̃ atriter quidẽ os̃ sed acrius cũctis ĩuehi᷑ ille ue¬
nerabłiõr midus senex dãdamꝰ coetaneus siuis. s nec
ext̾is morib nec doginatib ꝑegrinis ĩfectus. euiusqͦq¬
epła nestio aĩosam mag̃ an uei bosũ ad eũd regẽ in alioꝵ
sciiptis ĩuenio. ⁊rã calani eplam̃ ꝙͣ dixi ne quis dubicet

Expanded text:
ex erbis aut arborum baccis, vestis ex frondibus siqua tamen est vestis; ex erbis aut arborum baccis, vestis ex frondibus siqua tamen est vestis; postremo tectum ex ramis, lectus ex floribus, potus ex fontibus. Horum unus Calanus ille fuit, cuius ad Alexandrum Macedonem fertur epystola, cui etiam instantem vite exitum iocando predixit cum ipse, succensa lignorum strue, more gentis ad voluntariam mortem iret; cuius et greci et nostri scriptores meminerunt. Vir apud nos famosus, infamis inter suos quod, quasi discipline severioris et moris patrii desertor, ad verbosam Grecie philosophiam et delitiosam mollitiem transfugisset; in quem acriter quidem omnes, sed acrius cuntis invehitur ille venerabilior nudus senex Dandamus, coetaneus suus, sed nec externis moribus nec dogmatibus peregrinis infectus, cuius q nescio animosam magis an verbosam, ad eundem regem in aliorum scriptis invenio. Nam Calani epystolam quam dixi, nequis dubitet,
Abbreviated transcription (Latin):
si gͦ sophistas apud ĩ dos in duo dogmata diuifisset. quoꝵ unũ
appellat bragmanas alt̾um samarieos cuiꝰ ꝯtra Ioui manum
mẽĩnit Ieroꝰ. ut aꝑpeat gn̾i̾s nomẽ ẽẽ grgnosophistas brag¬
manas spẽi. Qͣuis nõ melateat ex huis q̃ in ꝓheiõ dĩaꝵ st̃ p¬
curaꝵ Ierꝰ id narrat lõge aliã sinãm nasti posse. S ne hic
scrupls̃ ceptũ it̾ ĩpediat p̃t̾ uehar ⁊ id pocius sequar qd in¬
stitui. Est itriq brugmãꝵ gens ut auit ⁊ ꝯtinẽcia ⁊ puritate
mẽtis eximia ⁊⁊ ꝯtẽptu diuiciaꝵ ⁊ graui mulcũ ueneirinda
silencio in qallis nõ in fabellis aiuilib. ut młtis sũma auriũ
uoluptus. Id nõ homii clamor. aut simphomatũ tariñ obrũpit
S uel cãtus auiũ uel hỹnoꝵ sonꝰ qd unũ lingue ex̃citũ hñc
Cne ill̃ desideriũ oĩs spes nõ nisi in futuri sclĩuita eͭ. Cibus

Expanded text:
s, gignosophistas apud Indos in duo dogmata divisisset, quorum unum s, gignosophistas apud Indos in duo dogmata divisisset, quorum unum appellat bragmanas, alterum samaneos, cuius contra Iovinianum meminit Ieronimus, ut appareat generis nomen esse gignosophistas, bragmanas speciei; quamvis non me lateat, ex his que in prohemio divinarum us idem narrat, longe aliam sententiam nasci posse. Sed ne hic scrupulus ceptum iter impediat, pretervehar, et id potius sequar quod institui. Est itaque bragmanarum gens, ut aiunt, et continentia et puritate mentis eximia, et contemptu divitiarum et gravi multum veneranda silentio; in quo illis non in fabellis anilibus, ut multis, summa aurium voluptas. Id non hominum clamor aut simphoniacum carmen obrumpit, sed vel cantus avium vel hymnorum sonus, quod unum lingue exercitium habent; omne illis desiderium, omnis spes nonnisi in futuri seculi vita est. Cibus