comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
maungautib ce in portũ retineo. S ꝓd̾it
tibi in illa que tota m̃te agitas. declamã¬
di exercitat̾io. sicut fabiano ꝓ fuit. qui ut
aliqͣndo sextum audiret nicħo mmirus d̾¬
clamitabãt. Et tam diligñt̃ ut putares illi
nus rome docuit. Añ illum iutra lib̾tinoᷤᷤ
p̃ceptores pulcherrime discipline contine¬
bantur ⁊ mimme ꝓbali more. turpe erat
docere ꝙ honestitin erat di̾c̾e. łam piu̾s
omuium latitus rethor rome fuit pue¬
ro cicerone plocius. Aput blandum diutiꝰ
ꝙͣ aput fuscum arellum studuit. S cum
iam tnͣffugiss eo tꝑ̃e quo eloqñtie stude¬
bat. non eloqñtie caula scio futurum ũ
auditis oius sentñcuis cupiatis multas au¬
dire. S nec ille diu declaurationib ua¬
cabat. Et ego multo minor uatu ipẽ e
rat ut ardiebam. quotiens incid̾at. nõ
quotiens uoluemi. Inhunc gͦ lib ellum
queꝯq ab eo ducta teneo confenim
IP Stres filios abdicauit.
ꝑetit aͥᷝuͣꝑe uinc̃ inad optionem.

Expanded text:
nauigantibus te in portu retineo. Sed proderit tibi in illa quae tota mente agitas declamandi exercitatio, sicut Fabiano profuit: qui ut aliquando Sextium audiret, nihilominus declamitabat et tam diligenter, ut putares illum illi Romae docuit: ante illum intra libertinos praeceptores pulcherrimae disciplinae continebantur, et minime probabili more turpe erat docere quod honestum erat discere. nam primus omnium Latinus rhetor Romae fuit puero Cicerone Plotius. Aput Blandum diutius quam aput Fuscum Arellium studuit, sed cum iam transfugisset, eo tempore quo eloquentiae studebat non eloquentiae causa. Scio futurum, ut auditis eius sententiis cupiatis multas audire. sed nec ille diu declamationibus uacauit et ego tanto minorem natu quam ipse eram audiebam quotiens inciderat, non quotiens uolueram. in hunc ergo libellum quaecumque ab illo dicta teneo conferam. iues trepetit a paupere unicum in adoptionem.
Abbreviated transcription (Latin):
cere in quit actenebiis iacebam. Harra obse¬
talem quis amare nisi misercors pͣ. Intot
consulatib marius nicħ ht clarius ꝙͣ se
audoem. Ponpeium uisi ħeditate extulissẽt̃
intagines. nemo magium dixiss seruum re.¬
gem tulit roma. quid tibi udñtur illi abara.¬
tro qui pauꝑtate sua beatam fecere rem pu¬
blicam Non possumus una felicel esse quad
solemus una felices erimris
alterum in adulterio dep̃hensum dep̃cante
patre interfecit.
Apinitis captus scpsit patri deredẽ¬
ptione. Pater piratis epłam misit:
si precidissent illi manus dupłam peciui¬
am sedatur̃. Pirtte illum dimiserunt. Pat̃
inegestatem incidit. petit alimenta. Negã¬
tem uult in uincłã duorre. ꝯͣdicit:

Expanded text:
cere, inquit, ac tenebris iacebam. narra, obsetalem quis amare nisi misericors potest? In tot consulatibus Marius nihil habet clarius quam se auctorem. Pompeium si hereditariae extulissent imagines, nemo Magnum dixisset. Seruium regem tulit Roma. Quid tibi uidentur illi ab aratro qui paupertate sua beatam fecere rempublicam ? Non possumus una felices esse: quod solemus, una infelices erimus. aalterum in adulterio deprehensum deprecante patre interfecit. a piratis captus scripsit patri de redemptione; pater piratis epistolam misit: si praecidissent illi manus, duplam pecuniam se daturum. piratae illum dimiserunt. pater in egestatem incidit, petit alimenta. negantem uult in uincla ducere. c
Abbreviated transcription (Latin):
bat. uitiosa coarguebat. deiñ dicebat patrem
contͣrtam. floridior erat aliqͦn indedamando
irãtum uiceudio suo indicium ad eo cessabat. uͥ
in multis illa uenia opꝰ ec̃t. que ab ip̃o uix inpe¬
trabat᷑. Marcellus ꝗͣuis puer iam tante in iudo¬
lis erat ut pollio ad illum ꝑtiũe successionẽ
eloqnͣtie sue crede̾t cum filium asinum
galllim relinqueret. magnum oratorem. nͥ
illum ꝙ semꝑ euenit. magnitudo ꝑatrs noͣs
ꝓduc̾et᷑. s obrueret. Memini unta qiattũ

Expanded text:
bat, uitiosa coarguebat. deinde dicebat partem bat, uitiosa coarguebat. deinde dicebat partem contrariam. Floridior erat aliquanto in declamando iratum ingenio suo iudicium adeo cessabat, ut in multis illi uenia opus esset quae ab ipso uix inpetrabatur. Marcellus, quamuis puer, iam tantae indolis erat, ut Pollio ad illum pertinere successionem eloquentiae suae crederet, cum filium Asinium Gallum relinqueret, magnum oratorem, nisi illum, quod semper euenit, magnitudo patris non produceret sed obrueret. Memini intra quartum
Abbreviated transcription (Latin):
demq reb uidemus ticcid̾e. ad noua homines
conciunt. ad noua conueniunt. Non tñ expec¬
tationem urãm iacerabo singulos ꝓducen¬
Do Lib̾alit̾̃ hodie pleiram manu faciam. P allio
a simus nunꝙͣ ad missa nuiltitudine declama
hon illi ambitioni studũs de fuit. ꝑmus enĩ
o mñium romanoꝵ ad uocatis hominib sc̃pta
sua recitauit. ⁊ iñ est ꝙ abienus hõ mentis ꝗͣ
lingue auranoris dic̃. illistrium phalis senet.
Al Poa .CEICi. tuas idem declamationes su-¬
quia parum in ilł hũit fiduciam siue quod
magis c̃did̃im cantus orator inferius id opꝰ
ingenio suo dir̃. & ererceri quid̾ illo uoleb¬
at glãri fastidierat. audiui aũ illũ. ⁊ und̾m
⁊ pꝰ ea iam senem. ꝯmatello arseenino nepo¬
te suo qͣi p̃ciꝑet. aut delebat illũ dicentem.
⁊ pͥmũ disputabat. de illa parre ꝙͣ marcellus
di̾at p̃termissa ostãdebat. tacita leuit᷑ iuple¬

Expanded text:
denique rebus uidemus accidere: ad noua homines denique rebus uidemus accidere: ad noua homines concurrunt, ad nota non ueniunt. Non tamen exspectationem uestram macerabo singulos producendo: liberaliter hodie et plena manu faciam. Pollio ASINIVS numquam admissa multitudine declamauit; nec illi ambitio in studiis defuit: primus enim omnium Romanorum aduocatis hominibus scripta sua recitauit. et inde est quod LABIENVS, homo mentis quam linguae amarioris, dicit: “ille triumphalis senex akroa/seis suas id est declamationes nuquia parum in illis habuit fiduciam, siue — quod magis crediderim — tantus orator inferius id opus ingenio suo duxit, et exerceri quidem illo uolebat, gloriari fastidiebat. Audiui autem illum et uiridem et postea iam senem cum Marcello Aesernino nepoti suo quasi praeciperet. audiebat illum dicentem et primum disputabat de illa parte quam Marcellus dixerat: praetermissa ostendebat, leuiter tacta imple
Abbreviated transcription (Latin):
ficium quid miraris. ueneñ obic̃. qͥĩꝗͣ nisi da¬
tum. Ullum finem cu facies tͥbunicͥe porestati
.ꝙͣ.p̃.r̃. ut ip̃e pliuimum poss plus ualere.
quam seuoluit: Uenenum hr̃e scelus ẽ. tam
magnum quam dominum occidere.
simum seruum. audacem. iufestum.
s̾ ille. non saluti consusuit domni. quem uide¬
bat insanabili morbo tab̾escere s cormenta eius
extondit. Seriuuis uitilis imꝑii nõ censor ⁊÷ s mi¬
nist. agitur de iure testamentoꝵ. quoꝵ uit̾ũt oi̾s
expectationem populi detinendam.
Nosa patrra ꝑ om̃s dies peusant ut sit
ꝙ populum ⁊ delectet. ⁊ reuocet. hoc
ego facio. Non semel om̃s ꝓduco. a liquid noui
semꝑ hãt libellus. ut uon tar̃ scienttarum nos s
etiam auctorum uouitate sollicitet. acͥor ⁊̃ cũ¬
piditas ignota cognoscendi ꝙͣ nota repetendi.
ħia histuonib. ingladiatorib. in oratorib de
quib mͦ aliquid fama ꝓmissesti. In omuib

Expanded text:
ficium, quid minaris? Venenum quisquam obicit nisi daficium, quid minaris? Venenum quisquam obicit nisi datum? Vllum tu finem facies tribuniciae potesta ut ipse plurimum posset plus ualere quam se uoluit? Venenum habere scelus est tam magnum quam dominum occidere. simum seruum, audacem, infestum sibi. Ille non saluti consuluit domini quem uidebat insanabili morbo tabescere, sed tormenta eius extendit. Seruus erilis imperii non censor est, sed minister. Agitur de iure testamentorum, quorum interiit exspectationem populi detinendam noua paria per omnes dies dispensant, ut sit quod populum et delectet et reuocet, hoc ego facio: non semel omnes produco; aliquid noui semper habeat libellus, ut non tantum sententiarum uos, sed etiam auctorum nouitate sollicitet. Acrior est cupiditas ignota cognoscendi quam nota repetendi. hoc in histrionibus, in gladiatoribus, in oratoribus de quibus modo aliquid fama promisit, in omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
ut ab h̾edib crucifig̾et᷑. appellat seruus tͥbunoᷤ.
lex coruelia te appello Eoce heres uib quod
cum sibi uenenum. Pł̃a serui cͥmina con¬
fitemur. Intenpestiuas potiones inutiles
cibos desid̾ani uegauit. Quid euun ille
ñ uoluit qui ueneñ petunt᷑. Malu cruoẽ
pati ꝗͣ mereri. Si uincit᷑ ꝑ uirꝰ ÷. Si non
uincitur seruitutꝰ ei. aqͦ in crucem petit᷑.
Ex alt̾a parte lex ÷ Ex altã testamentum.
crux utͥnꝙ furiosus. seruum siñ causa uo¬
luit oceidere. queritis insame arguient᷑.¬
⁊ se uoluit occid̾e. Seruo inqͥt tͥbum non
possunt succ᷑re. Semo tum regem hu̾imus.
Senio indice patefacta ÷ bruti libroꝵ cum
tarquimĩs cõiuratio. gͦ nicħ uit̃ est. uenenũ
dño ded̾it aliquis. an negaui̾t. ⁊ iam uͥt re¬
inedicĩ est mori. scelus ÷ occid̾e. Tam ato uos
deuita dñi. seruum desꝑare uultis. ꝗͣ ħ̾edem.
Mortem si supplicium putas. quid rogas: Sibñ¬

Expanded text:
ut ab heredibus crucifigeretur. appellat seruus tribunos. ut ab heredibus crucifigeretur. appellat seruus tribunos. Lex Cornelia, te appello; ecce erus iubet quod cum sibi uenenum. Plura serui crimina confitemur: intempestiuas potiones, inutiles cibos desideranti negauit. quid enim ille non uoluit qui uenenum petiuit? Maluit crucem pati quam mereri. Si uincitur, periturus est, si non uincitur, seruiturus ei a quo in crucem petitur. Ex altera parte lex est, ex altera testamentum, crux utrinque. Furiosus seruum sine causa uoluit occidere. quaeritis insaniae argumentum? et se uoluit occidere. Seruo, inquit, tribuni non possunt succurrere. Seruo natum regem habuimus; seruo indice patefacta est Bruti liberorum cum Tarquiniis coniuratio. Ergo nihil interest uenenum domino dederit aliquis an negauerit? Etiam ubi remedium est mori, scelus est occidere. Tam cito uos de uita domini seruum desperare uultis quam heredem? Mortem si supplicium putas, quid rogas, si bene
Abbreviated transcription (Latin):
ta est flere desierun. Tantus . s. sum ut in ea ci¬
uitate populum concitare potuerim. in qua
filium seruare non potui: Non quotiens con¬
uen̾ut. in alium locum ple̾s cecꝰ ⁊ concͣsus ẽ.
s quotiens conuocati. quotieus ꝑati. qͣi ad ducẽ
suum conuenerint. Nam si una uicuna coit aut
transeuntium paucorum nũs affluxit. s nuisi
tocus. aut ex magna paite populus. nͥ ẽ diuisa
tũ partes cuutas. Cetus multitudinis magns no¬
men ẽ coeuntis ex consensu quodam. At illic mi¬
tio pauci fuerunt. deĩ reliqui. non ad me con¬
uenerunt s ad incendium. ꝙ tñ populus spe¬
care maluit.ꝙͣ extinguere. lex non eum pu¬
nit ꝑꝑ quem cecus factus ÷. s eum tiquo cecꝰ fac¬
tus ÷ Non mͥcanti ultio fuit. ut amut̾e filium
uellem. ⁊ rep̃taui populum rogare nec potui:
mod̾ non seruat. ard̾e illo uicendio ciuitas potuł.
neñ daret. Non dedit cauit testamento

Expanded text:
ta est flere desierim. Tantus scilicet sum, ut in ea cita est flere desierim. Tantus scilicet sum, ut in ea ciuitate populum concitare potuerim in qua filium seruare non potui. Non quotiens conuenerunt in aliquem locum plures coetus et concursus est, sed quotiens conuocati, quotiens parati quasi ad ducem suum concurrerunt; non si una uicinia coiit aut transeuntium paucorum numerus adfluxit, sed ubi totus aut ex magna parte populus, ubi diuisa est in partes ciuitas. Coetus multitudinis magnae nomen est coeuntis ex consensu quodam: at illic initio pauci fuerunt, deinde reliqui non ad me conuenerunt, sed ad incendium, quod tamen populus spectare maluit quam extinguere. Lex non eum punit propter quem coetus factus est, sed eum a quo factus est. Non mihi tanti ultio fuit, ut amittere filium uellem; et temptaui populum rogare nec potui. modum non seruat. Ardere illo incendio ciuitas potuit.nenum daret. non dedit. cauit testamento
Abbreviated transcription (Latin):
cõ diuelłe morsu cep̃. ⁊ infelix iuunendo
corpus alebat.
Q
Ui cetum ⁊ concͤsum fec̾it capita¬
le sit. Lucta oluithio ꝯfilio adoles¬
cente. olintiꝰ senex athenas uenit. athemẽ¬
ses om̃ĩb cuutatem olinthũs decreuerunt᷑.
Inuitatus ad cenã. ab adolescente luxurioso
ꝯ filio uenit. I ꝯ de stupro filii mentio ẽe̾t. pa¬
ter ꝓ fug̾ adolesceus retẽtꝰ ÷. pat̾ flere aute
domũ cep̃. Incensa ÷ domꝰ .x. adoles contes ꝑie¬
tũt. ⁊ filius olinthũ accrisat᷑. pat̾ quod cetum
cõc̾sumq fecent.
Iseto siflere non lic mag̃ fiend̾ est.
am corrpit uxorem. Suũ quisꝙ illo ⁊ ignẽ
atulit. ⁊ dolorem. Tuneo fili ne dum te quero
in ossa raptoris alicꝰ uicidam. uͥ atheuarum
fides : Uͥ hospitales unucem dexc̃e : capti inqͣ
filii sumus. dũ lic fugramꝰ. S tanꝙͣ aphiliꝰ¬
po. parit᷑ aput philipum c̾te uii fuimus. lacͥ¬
me mee uocantur incͥmen. qͣi ex quo olit̾os cap¬

Expanded text:
cero divellere morsu coepit et infelix minuendo corpus alebat. Qui coetum et concursum fecerit, capital sit. Victa Olyntho cum filio adulescente Olynthius senex Athenas uenit. Athenienses omnibus ciuitatem Olynthiis decreuerunt. inuitatus ad cenam ab adulescente luxurioso cum filio uenit. ibi cum de stupro filii mentio esset, pater profugit, adolescens retentus est. pater flere ante domum coepit; incensa est domus; decem adolescentes perierunt et filius Olynthii. accusatur pater quod coetum concursumque fecerit. isero si flere non licet magis flendum est. am corrupit uxorem;” suum quisque illo et ignem adtulit et dolorem. Timeo, fili, ne dum te quaero in ossa raptoris alicuius incidam. Vbi Athenarum fides? ubi hospitales inuicem dexterae? Capti, inquam, fili, sumus; dum licet fugiamus, sed tamquam a Philippo. Pariter apud Philippum certe uiri fuimus. Lacrimae meae uocantur in crimen, quasi ex quo Olynthos cap
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ess lex integrum ad auinũ refert. nõ ad
corpꝰ. lex ħ estiman cunc uoluit cũ quis pe¬
cẽt. nõ cum ħret sac̾dotium hes uesta du¬
ꝑ lex pontificis cui m̃itum. Seruauit sacra
nec iudit.
omĩs res uitanda est. ħ eciam uinc¬
timis notatur. qͣmto magis insacerdotib : post
sic̾dotitm magis ẽ ab sernanda debilitas. Hõ
enim sine ita dõꝵ debilitatur sac̃dos. appars
mo cũ honore metelli. afferens dͣ me¬
tellum agendum. ut cogatur ꝯiudicib os¬
ficio pontificum ⁊ ipse consulere.
aut indotatas nuptias optet. Cum hr̾et fili¬
um. ⁊ filiam. iuprudñtis cedis dapnatus in
exilium abiit. filia eius rapta ÷ Baptor ad
patrem puelle se contulit. Inpet᷑uit ab
illo. ut nub̾et filiam nuptias optare ⁊ e¬
płam daret ad filium fr̃e atictore itiortem op¬
tauit. puella pater redĩit. abdicat filiũ.
Uo mͦ me excusabo rei .p̃. cui duos¬
ab stuli. neutrum mea culpa. In alt̾o

Expanded text:
nisi esset! Lex integrum ad animum refert, non ad nisi esset! Lex integrum ad animum refert, non ad corpus. Lex hoc aestimari tunc uoluit, cum quis peteret, non cum haberet sacerdotium. Habes, Vesta, duplex pontificis tui meritum: seruauit sacra nec uidit. ominis res uitanda est. hoc etiam in uictimis notatur, quanto magis in sacerdotibus? post sacerdotium magis est obseruanda debilitas; non enim sine ira deorum debilitatur sacerdos. Apparemo cum honore Metelli adserens contra Metellum agendum ita ut cogatur cum iudicibus officio pontificum et ipse consulere. aut indotatas nuptias optet. Cum haberet filiam et filium inprudentis caedis damnatus in exilium abiit. filia eius rapta est; raptor ad patrem puellae se contulit; impetrauit ab illo ut iuberet filiam nuptias optare et epistolam daret ad filium. fratre auctore mortem optauit puella. pater rediit; abdicat filium. Quomodo me excusabo reipublicae cui duosabstuli? neutrum mea culpa. in altero
Abbreviated transcription (Latin):
in sepulcͦ uideo. Magnum solatium ÷ sepius
appellare lib̾oꝵ nõ res ponsura nomina. hic
michꝰ uiuendum. nec iñ nuptũs. Hec iñ lib̾is
cogitandi dier̃ omĩ occͣtam. Cog̃ flere qui ñ
sinit. In illo conunno morari etiam felicis pa¬
tris esset inuina.
ẽ. S meliuis est illi rabiem. ut uideo nou̾ant
festo die sodales amiciq mecum. Qr̃ unus.
Qͥd hunc miser̃ ꝑire patimͣ : Nemo sͥ ip̃e finẽ
flendi fac̃. pudet illos desin̾e cogi uolunt. Con¬
dum ard̾et ueste templum. dum pal¬
ladium rapuit. odos ꝑdidit. Sac̾dotium illi
Esta mater fortasse nullũ sac̾dotẽ
hr̃es nͥ metellum huisses. Sac̾r̃ ca¬
m̃ ago. ñ mecelli. plus illoꝵ ut̾ est ue metel¬
lum sac̃dotem ꝙͣ metelli ne sacdotum ꝑdat.
Non erat tantus metellus ꝯiłł sac̾dotͥum de¬
dimus ciuitas sollicita peudebat. duo ꝑi¬
ditabant᷑ quib nicħ habebat. populus ꝑre¬
ciosus sacͣ metellus. O faciendum sac̾dot̾im

Expanded text:
in sepulchro uideo. Magnum solatium est saepius in sepulchro uideo. Magnum solatium est saepius appellare liberorum non responsura nomina. Hic mihi uiuendum est ne cui de nuptiis, ne cui de liberis cogitanti dirum omen occurram. Cogit flere qui non sinitIn illo conuiuio morari etiam felicis patris esset iniuria.ed melius illi eius rabiem, ut uideo, nouerant. Festo die sodales amicique mecum, quorum unus: “quid hunc miserum perire patimur? nemo sibi ipse finem flendi facit; pudet illos desinere, cogi uolunt.” Concum arderet Vestae. templum, dum Palladium rapit, oculos perdidit. sacerdotium illi Vesta mater, fortasse nullum sacerdotem haberes, nisi Metellum habuisses. Sacrorum causam ago, non Metelli: plus illorum interest ne Metellum sacerdotem, quam Metelli ne sacerdotium perdat. Non erat tantus Metellus cum illi sacerdotium dedimus. Ciuitas sollicita pendebat; duo periclitabantur quibus nihil habebat populus pretiosius, sacra et Metellus. 0 faciendum sacerdotem
Abbreviated transcription (Latin):
te mutata inter esse dimissus inuinam agit.
mo ⁊ urͣitant᷑. Hunla flendi causa ma¬
ior ẽ. causa ꝗͣ flere non posse. Rapuit mne¬
qualem redire ad sepulchrum pudet. Credo
murri aliquem quod in forum amissis modo
libis ueniam. at ego iam in conuino fui. qͦusq
in quit fleui. est quedam in ips fuialis nuse¬
rorum uoluptas. ⁊ omĩs adu̾sa fortuna ht̃ in
querelis leuiamentũ. Ibi me flere ꝓibesnisi
ctudeliter ip̃e non fleres. Cum miserrimum
sit flere ꝙͣ infelix sã cui ne ħ ꝗ licet. uidi
ebͥorum sitim. ⁊ nom̃ tuũ fam̾e quis ẽ iste
qui supͣ flentem patrem cẽsuram lugñdi pos¬
tulat ꝓ iectus in omĩa gule. libidinisq flagici¬
a. Om̃ib notand̾ censorib seculo p̃cepta conpo¬
nit. Scit quantum suꝑ amissos tres lib̾os pat̾
fend̾ sit. quem si uiu̾ẽt pater fleret. Senex
orbus infelix. ħ tantum uit̾ miserias solatium
capio ꝙ misenor esse ñ possũ. Cueres meoꝵ

Expanded text:
te mutata interesse. dimissus iniuriarum agit. te mutata interesse. dimissus iniuriarum agit. mo etiam inritantur. Nulla flendi maior equalem redire ad sepulchrum puderet. Credo mirari aliquem quod in forum amissis modo liberis ueniam. at ego iam in conuiuio fui. Quousque, inquit, flebis? Est quaedam in ipsis malis miserorum uoluptas et omnis aduersa fortuna habet in querelis leuamentum. Ibi me flere prohibes ubi crudeliter ipse non fleres. Cum miserrimum sit flere, quam infelix sum cui ne hoc quidem licet! Vidi ebriorum sitim et uomentium famem. Quis est iste qui supra flentem patrem censuram lugendi postulat? Proiectus in omnia gulae libidinisque flagitia, omnibus notandus censoribus, saeculo praecepta conponit: scit quantum super amissos tres liberos patri flendum sit, quem si uiueret pater fleret. Senex, orbus, infelix, hoc tantum inter miserias solatium capio quod miserior esse non possum. Cineres meorum
Abbreviated transcription (Latin):
plo scolasticis. nec aptior. nec similior. S dũ
nichꝰ uult nͥ culte. nͥ splendide dr̃e. sepe ui¬
cidebat in ea. q̃ de rei sũma effug̾e nõ posset̃.
Meniini cũ illũ lib̾tinũ reũ defend̾et. Cui obi¬
tinebatur quod patroni concubinꝰ fuiss dixis.¬
se. Inpudicicia iningñtło cͥm̃ ÷ in senio neces¬
sitas. in lib̾to officium. Res iñ locos hri̾t. Nõ
facis mͥ officiũ. & multũ ille. ħ in officũs u̾sĩ¬
tur. Ex eo in pudici ⁊ obsceni aliqͣ diũ officũ
uocitati sunt. Memitu ⁊ illã cõtdiotionem sic
riles cũ discipulorũ sinus lasciuia manu ob¬
scena ussisti. Q ple un raq hꝰ gn̾is illi obi¬
tebant᷑. Multa t. Oui eraut que rephẽ¬
d̾es. multaq suscipes. cum torienus mͦ inagnꝰ
quid̃ s tͣbidus flueret. Redimat cnͣ uicia uirtu¬
tib ⁊ plꝰ habebat quod laudares ꝙͣ cui ignosces
sicuti mea in qua fleuit declamatione:¬
Missis quibdam lib̾is cum ad sud̾et. se¬

Expanded text:
 scolasticis nec aptior nec similior, sed dum nihil uult nisi culte, nisi splendide dicere, saepe incidebat in ea quae derisum effugere non possent. Memini illum cum libertinum reum defenderet, cui obiciebatur quod patroni concubinus fuisset, dixisse: inpudicitia in ingenuo crimen est, in seruo necessitas, in liberto officium. Res in iocos abiit: “non facis mihi officium” et “multum ille huic in officiis uersatur.” ex eo inpudici et obsceni aliquamdiu officiosi uocitati sunt. Memini et illam contradictionem sic riles condiscipulorum sinus lasciuiam manu obscena iussisti.” et pleraque huius generis illi obiciebantur. Multa erant quae reprehenderes, multa quae suspiceres, cum torrentis modo magnus quidem sed turbidus flueret. redimebat tamen uitia uirtutibus et plus habebat quod laudares quam cui ignosceres, sicuti in ea in qua fleuit declamationemissis quidam tribus liberis cum adsidere
Abbreviated transcription (Latin):
ptudñter occidimꝰ prudnt᷑ seruauimus. Ali¬
q̃ inexilio intͣ fortunam meã iudi.
pudori. at ego querebar ꝙ ab senti fecit ĩ¬
uinam. Hon possum. obħ ab dicari ꝙ lege
sactum ÷. Hon potuisti pat᷑ deiiurta iudict¬
e.
quam non nou̾as. Multa auobis extorquent᷑
que uoluimus scͥbere. ⁊ tu mea fortuna eras.
bat malam cãm suam. eg̃ ap̃ in eum. qui
illam nõ nou̾at. Redit suꝑbus. Iubebat noᷤ
optare nuptias. Cogebat. Uidebatur sic ⁊

Expanded text:
prudentes occidimus, prudentes seruauimus. Aliquem in exsilio infra fortunam meam uidi. pudori. At ego querebar quod absenti fecit iniuriam. Non possum ob hoc abdicari quod lege factum est. Non potuisti, pater, de iniuria iudicare quam non noueras. Multa nobis extorquentur quae nolumus scribere. et tu in ea fortuna eras bat malam causam suam, egit aput eum qui illam non nouerat. Rediit superbus, iubebat nos optare nuptias, cogebat. uidebatur sic et
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba custodiebat. Quedam enim scole iam
qͣi obsctna refugiunt. si qͣ sordidoria sunt aut
ex cotidiano usu repetita possunt ꝑati. Ille in ħ
sco lasticis morem gerebat. nec u̾bis calcatis
⁊ obsoletis utẽt᷑. S quedã autiqͣ ⁊ accõne dic¬
ta cet̾is deiũ diserca dicebat. quȩ ne ille quid̃
orõnis citatissime cͦsus pot̾at absaond̾e. Ad eo

Expanded text:
uerba custodiebat. quaedam enim scolae iam uerba custodiebat. quaedam enim scolae iam quasi obscena refugiunt nec si qua sordidiora sunt aut ex cotidiano usu repetita possunt pati. Ille in hoc scolasticis morem gerebat, ne uerbis calcatis et obsoletis uteretur; sed quaedam antiqua et a Cicerone dicta, a ceteris deinde deserta dicebat, quae ne ille quidem orationis cit
Abbreviated transcription (Latin):
bat autem marius amisso populo extenꝑe.
Solus omĩum romanoꝵ quos mͦ ipẽ agno.¬
ui. in latinam linguã trãstulit. g̾cam fa¬
cultatem. Gatita erat illi uelocitas orõĩs
ut uitium fieret. Itaq duꝰ augꝰtus opti
tantum cogia. s etiam perũ erat. quotiẽs
uelles eandem rem ⁊ ꝗͣ diu uellss dr̃et a
lũł tociens figutis. aliis tͣclationib. ita ut¬
nec regi poss. nec consũmi. Regi aũ ab ipso
ñ pot̾at. alio quim lib̾tum hãt cui par̾et.
Sic ibat qͦmͦ ille. aut cũ cõcitau̾at eum. aut
refrenau̾at. Iubebat illũ tͣsire cũ aliꝗͣ diu
locũ dix̾at tñ sibat. Insist̾e iubẽbat eidꝰ loco
ꝑmanebat. Iubebat epilogum dr̃e. dicebat.
In sua potestate habebat ingeniũ. ui aliena
mod̾. Dui eudẽ ꝯtrou̾siam putabat. ad reui
ꝑtinẽt. si illum interrogaret. Nõ putabat si
Audires. Is illi erat ordo quem inpetus ded̾at.
Non ditigebat se ad clamatoriam legem. nec

Expanded text:
bat autem Haterius admisso populo ex tempore: bat autem Haterius admisso populo ex tempore: solus omnium Romanorum, quos modo ipse cognoui, in Latinam linguam transtulit Graecam facultatem. Tanta erat illi uelocitas orationis, ut uitium fieret. itaque diuus Augustus optimtantum copia, sed etiam rerum erat: quotiens uelles eandem rem et quamdiu uelles diceret, abis totiens figuris, aliis tractationibus, ita ut regi posset nec consumi. Regi autem ab ipso non poterat; alioquin libertum habebat cui pareret; sic ibat quomodo ille aut concitauerat eum aut refraenauerat. iubebat illum transire cum aliquamdiu locum dixerat: transibat; insistere iubebat eidem loco: permanebat; iubebat epilogum dicere: dicebat. in sua potestate habebat ingenium, in aliena modum. Diuidere controuersiam putabat ad rem pertinere si illum interrogares, non putabat si audires. is illi erat ordo quem impetus dederat; non dirigebat se ad declamatoriam legem. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
ex ordine utit solito renusit. Itaꝙ. ꝯmortuo ĩ
siria .c. ȩcesare. ꝑ codicillos qͥstus ẽẽt. diuꝰ augꝰ¬
tus ũ erat mos illi clementissimo uiro nõ cĩui¬
lit̾ tantũ. s. ⁊̃ familiart᷑. ꝙ intam magno ⁊
recenti luctu suo. hõ carissimus s. pleno
coniuuio cetas. s rescͥpsit pollio. Eo die
cenaui. qͦ hͤriũ filium amisi. Quis exige¬
ret maiorem ab amoco dolorem ꝙͣ apat᷑.
Omagnos uiros qui fortune succunb̾e
nesciunt. ⁊ ad u̾sas res suas iurrutis ex¬
ꝑ unenta faciunt. de clamauit pollio. asiniꝰ.
uitra quartum diẽ qͣ filium amiserat. Pre¬
coniu̾ ilłd iugñtis animi fuit. mał suis in¬
d̾et s uetens qͦ ⁊ oblit̾ati memoriam susti
eeret de illo qui ase pulcͥs tͥũ filioꝵ ab sita¬
ctis in uitiata adit mediam dictionẽ fletu eiꝰ.
int̾tumpi. de iũ tanto maiore itpetu dixit.
canto miserabiluis ÷ ut ñ apparet. ꝙͣ mag¬
na uitĩm ptirs ess ingenũ dolor. de clama¬

Expanded text:
 solito remisit. itaque cum mortuo in Syria Gaio Caesare per codicillos questus esset diuus Augustus, ut erat mos illi clementissimo uiro, non ciuiliter tantum sed etiam familiariter, quod in tam magno et recenti luctu suo homo carissimus sibi pleno conuiuio cenasset, rescripsit Pollio: “eo die cenaui quo Herium filium amisi.” Quis exigeret maiorem ab amico dolorem quam a patre? 0 magnos uiros qui fortunae succumbere nesciunt et aduersas res suas uirtutis experimenta faciunt! declamauit Pollio Asinius intra quartum diem quam filium amiserat: praeconium illud ingentis animi fuit malis suis inderet, sed ueteris quoque et oblitterati memoriam sustinrsiam de illo qui a sepulchris trium filiorum abstractus iniuriarum agit, mediam dictionem fletu eius interrumpi; deinde tanto maiore impetu dixit, tanto miserabilius, ut appareret quam magna interim pars esset ingenii dolor. Declama
Abbreviated transcription (Latin):
pugnauit domũ. Uerauit ꝑuellam. ħ tibi
raptor non narrau̾at.
um alium ꝓse subice̾t. Non oportẽt
hic diriuari factum. insororis uoliuitatem. qͥ
de fendit inquit cͥeu. audit᷑ ranꝙͣ reus. Qui
tuͣsfert tanꝙͣ accusator. Malo aũ loco ẽ. qui
ht̃ rei fortuirã. accusatoris in uidiam. asimiꝰ
pollio dicebat colorem in narratione ostñidit.
In arguinentis exequendum. Non prudñt᷑
fac̾e eos qui in nairatione omtna instrumen¬
ta coloris consumẽt᷑. llam ⁊ plus alios pon̾e
Bellum con esset in quadam ciuitare.

Expanded text:
pugnauit domum, uexauit puellam. haec tibi raptor non narrauerat.um alium pro se subiceret. non oportere hic deriuari factum in sororis uoluntatem. Qui defendit, inquid, crimen, auditur tamquam reus, qui transfert, tamquam accusator. malo autem loco est qui habet rei fortunam, accusatoris inuidiam. ASINIVS POLLIO dicebat colorem in narratione ostendendum, in argumentis exsequendum. non prudenter facere eos qui in narratione omnia instrumenta coloris consumerent; nam et plus illos ponere Bellum cum esset in quadam ciuitate
Abbreviated transcription (Latin):
morbitatis tue temꝑe. Nlon tunc ꝑdidisti filiũ.
s tc̃ extulisti. alfius flauus hanc sentñciã
dix̃. Ip̃e sui ⁊⁊ altinentum erat. ⁊ dapnũ. hͥunc
cestius quasi corrupte dixisset ob iurgans. ap¬
paret inquit te poeras. studiose leg̾e. Iste sẽ¬

Expanded text:
in orbitatis tuae tempore: non tunc perdidisti filium, sed tunc extulisti. Extra. ALFIVS FLAVVS hanc sententiam dixit: ipse sui et alimentum erat et damnum. Hunc CESTIVS quasi corrupte dixisset obiurgans: apparet, inquid, te poetas studiose legere: iste sen
Abbreviated transcription (Latin):
est in expugnabile munimm̃tum amor cum̃.
qͥd ptlcͥus ÷ ꝗͣ uiuere optantib cunctis in
uita ñ subc̾tode ñ culpantib si paulum
ualirudo citubriuit. ñ spẽ hoĩum excitari s
uocabo ñ inalieno dolore facilem s eum qͥ ꝯsuis
stimuł exagitet᷑ ñ ꝑsilit qui intellig̃ inagnum
esse iniuuas in suma potentia pati. Hec qͥcꝗͣ¬
esse głosus pͥncipo leso. Ultio duos p̃stare sol.
aut solatuĩ asfert ei qui accep̃ inturiam. aut
ma reliquũ secitatem. pncipis maior ÷ fortuna
ꝗͣ ut solatio egeat. Manifestiorq ius ꝗͣ ñ a¬
lieno malo oppinionem s uiriũ q̃rit. ħ dico
ꝯ ab inferiorib petitꝰ uolatꝰq ẽ. Ham si qͣs

Expanded text:
est inexpugnabile munimentum amor civium. Quid pulchrius est quam vivere optantibus cunctis et vota non sub custode nuncupantibus ? si paulum valetudo titubavit, non spem hominum excitarivoco, non in alieno dolore facilem, sed eum qui cum suis stimulis agitetur, non prosilit; qui intelligit magni animi esse, iniurias in summa potentia pati: nec qe impune laeso. Ultio duas praestare res solet : aut solacium adfert ei, qui accepit iniuriam, aut in reliquum securitatem. Principis maior est fortuna, quam ut solacio egeat, manifestiorque vis, quam ut alieno malo opinionem sibi virium quaerat. Hoc dico, cum ab inferioribus petitus violatusque est ; nam si, quos
Abbreviated transcription (Latin):
iãm ꝑauẽtiũ ꝙͣ si quis asapiente exig̃ ꝓpe ẽ ut
lam̃tationẽ grigat. ⁊ alienis finib gͣemitus
quid sit uenia. ut sciamꝰ dari illam sapiente
nõ deb̾e. uenia ẽ peue debite remissio. banc
sapiens qͣre ñ debeat dare reddunt rõuemi
dicam in alieno u̾dicio dicam. ignoscitur ei
qͥ puum debuit. Sapiens autem nucħ fac̾.¬

Expanded text:
eria paventium, quam si quis a sapiente exigit, prope est, ut lamentationem exigat et in alienis funeribus gemitus. " quid sit venia, et sciemus dari illam a sapiente non debere. Venia est poenae meritae remissio. Hanc sapiens quare non debeat dare, reddunt rationem breviter tamquam in alieno iudicio dicam : "Ei ignoscitur, qui puniri debuit ; sapiens autem nihil fac
Abbreviated transcription (Latin):
s tanꝗͣ id ꝙ coustituit iustissimum sit. Ign¬
osc̾e aũ ẽ quemꝗͣ uidicio pumendum non
punire. ueuia debite pene remissio : Cemẽ¬
tia ħ pͥmum p̃stat ut quos dimitat nicħ aliuid
illos pati debuisse ꝓmintiet. plenior ÷ gͦ quã
uenia ⁊ honestior. de u̾bo ut mea est opinuo
contron̾sia ÷ de re qͥdẽ conuenit. sapiens mł¬
ta remitret. Multos par̾ sanoss sanabilis in¬
rigantur applicant. alias cͥc̾adunt ne ꝑ ce¬
ritatem rami p̃mant. qͣsdam infiruias uitio
loci nutͥunt. qͥb dam abeta unbͣ loborati¬
tib celum a ꝑiunt. Uidebit ꝙ ingenium

Expanded text:
 quod constituit, iustissimum sit. Ignoscere autem est, quem iudices puniendum, non punire ; venia debitae poenae remissio est. Clementia hoc primum praestat, ut, quos dimittit, nihil aliud illos pati debuisse pronuntiet ; plenior est quam venia, honestior est. De verbo, ut mea fert opinio, controversia est, de re quidem convenit. Sapiens multa remittet, multos parum sani, sed sanabilis inrigantur, applicant; alias circumcidunt, ne proceritatem rami premant, quasdam infirmas vitio loci nutriunt, quibusdam aliena umbra laborantibus caelum aperiunt. Videbit, quod ingenium
Abbreviated transcription (Latin):
entiam talcentem qͦ inqͥt. ħ aĩo facis. Ut ip̃e sis
care. cedo si spes tuas solus decineo panlus. nete
⁊ fabianus maximus zorssi ⁊ seruilũ fecerunt. tã¬
imaginib suis decoris. Hetotam eius orõnem ne¬
utiꝰ enĩ ꝗͣ duab horis. locutum esse cotistat.
amicicia incipiat. Eo rendaiaꝰ uitũ. Ego me¬
liore fide uitam tͥ ded̾i̾m an tu debeas. pꝰ ħ de¬
tulit ultra ꝯsulatũ qͣstus ꝙ ñ aud̾e̾t petere a
imcissimum. sid elissimũq huit heres solus illi
fuit. Hulł ampliꝰ insidũs ab ullo petitꝰ : Tirãiꝰ¬
rabies oriat᷑ uͥ supͣ mod̾ odia rreuert̃. Tenꝑatꝰ

Expanded text:
entia tacentementia tacentemcare. Cedo, si spes tuas solus impedio, Paulusne te et Fabius Maximus et Cossi et Servilii ferent tanimagini- bus suis decori sint ? " Ne totam eius orationem reutius enim quam duabus horis locutum esse constat, amicitia incipiat ; contendamus, utrum ego meliore fide tibi vitam dederim an tu debeas." Post hoc detulit ultro consulatum questus, quod non auderet petere. Amicissimum fidelissimumque habuit, heres solus illi fuit. Nullis amplius insidiis ab ullo petitus est. Irabies oriatur, ubi supra modum odia creverunt. Temperatus
Abbreviated transcription (Latin):
cuulib besł stustta petitum eap̾ tot naualib
parta ÷ nõ occid̾e constituat. s immolare. Nã
sacͥficantẽ placuerat adorari. Rsus silentio int̃
medici solent. qͥ nͥ usitata romedia ñ ꝓcodunt.
uiĩ decitis lepidꝰ secutꝰ ẽ. lopidũ uiurenta. Mure¬
nam. scpio. scipionẽ iguatiꝰ. ut alios taceam. qͦs
tia. Ignosce .L. cume. dophensus ÷ Iat nocore
ciari dut̃ extimplo amicis quos in consilium
rogaũat unꝑauit. Cĩna uñ ad se arcessit. di¬
missisq omĩb etubiculo cũ alt̾am cinue ea¬
peto ne me loqũtem int̾pelles. nemedio sermo¬
ne uieo ꝓ clames. dabit᷑ tibi loqndi untogrumm
tempꝰ. Ego te cuina ꝯ in hostium castͥs inue
felix es. ⁊ tam diues. ut uicta uictores inuideat.
ces mecum militau̾ant dedi. Cum sic dece metu¬
erim occid̾e ie constitusti. Cum ad hatic uocem
exdamass hanc ꝓcul abse. ab esse dementiam
ordinem insidiar̃. cu ꝯmissum ess ferrũ. ⁊cũ
demissum uid̾et nec ei conientione iã s consci¬

Expanded text:
civilibus bellis frustra petitum caput, tot navalibus, parata est, non occidere constituat, sed immolare ? " nam sacrificantem placuerat adoriri. Rursus silentio intermedici solent, qui, ubi usitata remedia non procedunt, vidienum Lepidus secutus est. Lepidum Murena, Murenam Caepio, Caepionem Egnatius, ut alios taceam, quos tia; ignosce L. Cinnae. Deprensus est; iam noceretiari autem extemplo amicis, quos in consilium rogaverat, imperavit et Cinnam unum ad se accersit dimissisque omnibus e cubiculo, cum alteram Cinpeto, ne me loquentem interpelles, ne medio sermone meo proclames ; dabitur tibi loquendi liberum tempus. Ego te, Cinna, cum in hostium castris invefelix et tam dives es, ut victo victores invideant. quorum parentes mecum militaverant, dedi ; cum sic de te meruerim, occidere me constituisti. " Cum ad hanc vocem exclamasset procul hanc ab se abesse dementiam ordinem insidiarum, cui commissum esset ferrum. Et cum defixum videret nec ex conventione iam, sed ex consci
Abbreviated transcription (Latin):
ad lenitatem inpena exigñda. Illa siuitio con¬
tradicdionis inueniet᷑ ꝙͣ uis maxune adu̾sũ
accedat. Si dix̾imus clemontiam esse mod̾atio¬
nem aliquid ex inat̾ta ac debita pota renitea¬
teia recdamabit᷑ nullam uͥtutem cuiꝙ̃ iinu̾
debito fac̾e. atqͥ h om̃s ittelligunt dementia
esse q̃ se flechit cͥca id ꝗ m̾ito poss constitui.¬

Expanded text:
ad lenitatem in poena exigenda. Illa finitio conad lenitatem in poena exigenda. Illa finitio contradictiones inveniet, quamvis maxime ad verum accedat, si dixerimus clementiam esse moderationem aliquid ex merita ac debita poena remittentem : reclamabitur nullam virtutem cuiquam minus debito facere. Atqui hoc omnes intellegunt clementiam esse, quae se flectit citra id, quod merito constitui
Abbreviated transcription (Latin):
deiũ alũs itarrasse. uocem gno̾sam magni aĩ
magne leuitatis q̃ ñ ꝯposita nec alienis autib¬
subito data crepuit. s botutatem tuam ꝯfortu¬
na tua lingantem inmediũ abdux̃. animadu̾ su¬
⁊ tͥ pͥncipi notꝰ exigebat ate ut scbes in qͦs ⁊ exqua
causa ammadũti uelles hsepe dilatum ut aliqͦn
nem. Oiũ mortalium mttendam in cuius ũba
pͥncipes regesq iuramũtũ faciant. Ouocem pu¬
blica gu̾is humani in nocentia dignam cuited¬
derent᷑. antiquũ illud seculũ. Consid̾o multas
bono leniq aniio. Quid gͦ ⁊̃ ut uaro ĩuitus
cipiat nos spẽo sum dementie nomen aliqͦn ⁊
inꝯͣrium abducat indeamus quid sit clemen¬
tia qͣl̃q sit ⁊ qͦs sines hãt. Clemeotia ÷ ten¬
ꝑantia animi in pocestate ulascendi. ⁊ le¬
nitas suꝑioris aĩ adu̾sus infenorem in consti¬
tuendis pͥenis pła ꝓponere uitium ÷ ne una¬
de finitio par̃ rem ꝯphendat. ⁊ ut ita dicam
formula exadat. Itaq dici poc̾ ⁊ incliiatio aĩ

Expanded text:
deinde aliis narrasse, vocem generosam, magni animi, magnae lenitatis, quae non composita nec alienis auribus data subito erupit et bonitatem tuam eum fortuna tua litigantem in medium adduxit. Animadversuet tibi principi natus, exigebat a te, scriberes, in quos et ex qua causa animadverti velles; hoc saepe dilatum ut aliquando nem omnium mortalium mittendam, in cuius verba principes regesque iurarent ! O vocem publica generis humani innocentia dignam, cui redderetur antiquum illud saeculum ! Nunc profecto bono lenique animosam. Quid ergo est ? Ut raro, invitus cipiat nos speciosum clementiae nomen aliquando et in contrarium abducat, videamus, quid sit clementia qualisque sit et quos fines habeat. Clementia est temperantia animi in potestate ulciscendi vel lenitas superioris adversus inferiorem in constituendis poenis. Plura proponere tutius est, ne una finitio parum rem comprehendat et, ut ita dicam, formula excidat ; itaque dici potest et inclinatio animi
Abbreviated transcription (Latin):
nis fund̾e. aspectu suo t̾rẽ ł fugare. Que
alia uuita eẽt sileones ursi q regnarent. si
serpentib in nos acnoxissimo cuiq aĩali da¬
retur potestas. Illa rõnis iuerꝑta ⁊ anobis in¬
ud nitatis cͥiine dãpnata abstinẽt sins. ⁊tuta ÷¬

Expanded text:
nis fundere, aspectu suo terrere ac fugare ? Quae alia vita esset, si leones ursique regnarent, si serpentibus in nos ac noxiosissimo cuique animali daretur po- testas ? Illa rationis expertia et a nobis immanitatis crimine damnata abstinent suis, et tuta
Abbreviated transcription (Latin):
tem suam ꝙ pͥticipi semꝑ curand̾ : dix̃ rele¬
gand̾ ꝙ pat̾us uid̾ctut. Nõ culleũ. hon serpẽ¬
tes. Nõ catr̾em dec̾nit memor ñ de quo censer.
s cui in consilio e̾ẽt. Mollissimo gl̾ie pene cõtep¬
tũ esse deb̾e patrẽ dixͣ in filio adolescentulo inpul¬
centia timide gessiss deb̾e illum aburbe ⁊ pa¬
rentiso cuł sub motũ. Odigñ ꝗͣ in consilium pa¬
tam uilis ÷ ut illum ꝑire ñ sentiat. Seruis ad¬
statitam lic ꝯfug̾e ꝯͣ in seruũ omĩa liceant.
ẽ aliqͥd ꝙ in homine lic̾e ꝯmunis uis ar̾an¬
tium uetet. Quis ñ ueduĩ pollionem penis
od̾at ꝗͣ seruis siis ꝙ murenas sanguine hu¬
mano sanguinabat ⁊ eos qui se aliqͥd offen¬
d̾ant iniuriaꝵ qͥd aliud ꝗͣ serpentũ abici ui¬
dobat. Ohoĩem mlle mortib dignͣ siue de¬
uorandos soruos obiciebat. murenis qͣs esutꝰ
erat sine mñ ħ tñ illas alebat uͥ sit ałet ꝗͣ ad¬
mod̾ deiũ crudeles tota ciuutate cõmoustͣnt᷑

Expanded text:
curandum est, dixit relegandum, quo patri videretur. Non culleum, non serpentes, non carcerem decrevit memor, non de quo censeret, sed cui in consilio esset; mollissimo genere poenae contentum esse debere patrem dixit in filio adulescentulo impulcentia, timide gessisset ; debere illum ab urbe et a parentis oculis submoveri. O dignum, quem in consilium patam vilis sit, ut illum perire non sentiat, qualisstatuam licet confugere ; cum in servum omnia liceant, est aliquid, quod in hominem licere commune ius animantium vetet. Quis non Vedium Pollionem peius oderat quam servi sui, quod muraenas sanguine humano saginabat et eos, qui se aliquid offenderant, in vivarium, quid aliud quam serpentium, abici iubebat ? O hominem mille mortibus dignum, sive devorandos servos obiciebat muraenis, quas esurus erat, sive in hoc tantum illas alebat, ut sic aleret. Quemadmodum domini crudeles tota civitate commonstrantur
Abbreviated transcription (Latin):
Uecdiam peccandi fac̾ ip̃a dementia regen¬
tis. Guior multo pena uidr̃ q̃ amita uiro
p̾tẽa iudeb̾ ea sepe cõmito q̃ sope uindi est᷑.
ꝑat̾ tiuis plures int᷑ qͥn queniuũ cuneo ĩ¬
sunt. ꝙͣ om̃ib secuł insutos accepuius. M¬
ulto minꝰ audebant lib̾i nefas ultim̃ adin¬
nt̾e ꝗͣ diu sũ lege cͥmen fuit. Sũme enui
erunt uelud inc̾dibile sͥ scelus ⁊ ultͣ dudati¬
am positum p̃t̾ire ꝗͣ dũ uindicarent ostãde¬
re posse fi᷑. Itaq parricide ꝯaloge ceꝑut̃.¬

Expanded text:
undiam peccandi facit ipsa clementia regentis. Et gravior multo pena videtur, que a miti viroepe committi, quae saepe vindicantur. Pater tuus plures intra quinquennium culleo insuit, quam omnibus saeculis insutos accepimus. Multo minus audebant liberi nefas ultimum admittere, quam diu sine lege crimen fuit. Summa enim erunt velut incredibile scelus et ultra audaciam positum praeterire quam, dum vindicant, ostendere posse fieri; itaque parricidae cu
Abbreviated transcription (Latin):
in sinum amicoꝵ amiserat. Iam insidũs.M.
antoniĩ consuł latꝰ petierat. iã fuerat collega
moraret᷑. delatum ⁊ ad eum uiditium . I. eui¬
nam stolidi ingenũ uir̃ inisidias ei stiere. dic
ex consciis deferobat. Constituit se ab eo uiit¬
dicare. Consiltum amicoꝵ ad uocari uissit. Hot
illi inquieta erat. Cõ cogitaret ad olescente
nobilem ħ deccto integrum. Gtł ponpeĩ nepotẽ
dap̃uand̾ iam uũ homineri occid̾e ñ pot̾at ẽ
.m. antonũ ꝓscͥptionis editum intͣ ceitam dicta.

Expanded text:
in sinum amicorum absconderat, iam insidiis M. in sinum amicorum absconderat, iam insidiis M. Antonii consulis latus petierat, iam fuerat collega moraretur, delatum est ad eum indicium L. Cinnam, stolidi ingenii virum, insidias ei struere ; diex consciis deferebat. Constituit se ab eo vindicare et consilium amicorum advocari iussit. Nox illi inquieta erat, cum cogitaret adulescentem nobilem, hoc detracto integrum. Cn. Pompei nepotem, damnandum ; iam unum hominem occidere non poterat, cui M. Antonius proscriptionis edictu
Abbreviated transcription (Latin):
ces colligant. Quod si dũ placabiles ⁊ equi.
de licta potũcium nõ statun fluminib ꝑseqũ¬
situm miti animo exercere inꝑium ⁊ cogita¬
re uitum mũdi statꝰ gͣtior oculis pulcͥorq
sit sereno ⁊ puro die an cum fragorib crebis
orã quatiunt᷑ ⁊ ignes hino atq illitic micãt.
at qui ñ alia facios quiet moratiq imꝑũ¬
seuiendi ꝙͣ causa deficiat. alioquit quom ad¬
mod̾ p̃cise arbores pluimis ranus repullulãt.
⁊ młtti satoꝵ gn̾a ut densiora surgant reci¬
dunt᷑. ita regia crudelitas auget in inucoꝵ
num tollendo. parentes enĩ lib̾iq eoꝵ qui ĩ¬
terfecti sunt ⁊ ꝓpĩqui ⁊ amici in locum singło¬
rum succediuit. ħ ꝙͣ uer̃ sit ammotientẽ
exemplo domestico lobs ͦ duuis augustus fuit
initis pͥuceps. Si quis illum apͥncipatu suo esti¬
mare incipiat. iam cõmutu quid̃. Rei.p̃. gla¬
dium mouit cum ħ etatis ess ꝙ cu nune es
duodeuice simum egiss antium iam pugionẽ

Expanded text:
pices colligant ? Quod si di placabiles et aequi delicta potentium non statim fulminibus persequusitum miti animo exercere imperium et cogitare, uter mundi status gratior oculis pulchriorque sit, sereno et puro die, an cum fragoribus crebris omnia quatiuntur et ignes hinc atque illinc micant ! Atqui non alia facies est quieti moratique imsaeviendi quam causa deficiat ; alioqui, quemadmodum praecisae arbores plurimis ramis repullulant et multa satorum genera, ut densiora surgant, reciduntur, ita regia crudelitas auget inimicorum numerum tollendo ; parentes enim liberique eorum, qui interfecti sunt, et propinqui et amici in locum singulorum succedunt. Hoc quam verum sit, admonere te exemplo domestico volo. Divus Augustus fuit mitis princeps, si quis illum a principatu suo aestimare incipiat ; in communi quidem rei publicae gladium movit. Cum hoc aetatis esset, quod tu nunc es, duodevicensimum egressus annum, iam pugiones
Abbreviated transcription (Latin):
siras extundit. Relinqͣt oꝑortꝰ securi aliqͥd
metꝰ multoq plꝰ spei ꝙͣ ꝑicloꝵ ostentet. alio¬
qͥn uͥ quies centi parra metuunt᷑ uict᷑ẽ ꝑioti¬
dabo ꝗͣ eꝑes bono pat̾. bonum pͥncipem. sog¬
niturus de filio tanꝰ ad uocauit inconsilium
cesarom augꝰ. uenit in pͥuatos penates. as¬
guebatur petit ut sentũciam suam qͥsq scͥ¬
re h̾õi locuplecis ħeditatem ñ aditurim. dio
malignas satis fidune hr̃e inbona ꝯscientia.
pͥncipos multa debent infamie date. uudũ se
ñ aditur̾ heditatem. Tareus ꝗͣ eod̾ die ⁊ alt̾m
hedem ꝑdidit. S ces ar lib̾tatem sententie sue¬

Expanded text:
sitas extundit. Relinquat oportet securi aliquid metus multoque plus spei quam periculorum ostentet ; alioqui, ubi quiescenti paria metuuntur, idabo, quem compares bono patri, bonum principem. Cogniturus de filio Tarius advocavit in consilium Caesarem Augustum ; venit in privatos penates, adgue- batur, petit, ut sententiam suam quisque scririi, hominis locupletis, hereditatem non aditurum. Dicet malignas satis fiduciae habere in bona conscientia, principes multa debent etiam famae dare. Iuravit se non aditurum hereditatem. Tarius quidem eodem die et alterum heredem perdidit, sed
Abbreviated transcription (Latin):
tet nec abscisam. Nam tam omibus
ignosc̾e ciudelitas ÷ ꝙͣ nulli. Modum teuere
debemius. s quia disficile ÷ tenꝑauientum. qͥc¬
quid plus equo futurum ÷ in parcem huia¬
niorem p̃pond̾et. Hullum dementia exoĩb

Expanded text:
tet nec abscisam; nam tam omnibus ignoscere crudelitas quam nulli. Modum tenere debemus; sed quia difficile est temperamentum, quidquid aequo plus futurum est, in partem humanior
Abbreviated transcription (Latin):
uale ilłd̾ despectaoulam fuit s
conposuerat int̾ se fortuna rei pꝰ. fure̾
ut nobis uend̾e̾t ꝙ uulli pot̾at. ĩam callidꝰ fur
fuit ut ⁊ ꝓditori poss imponere. Consilium ui¬
deri uult infelicitatem funti sui. Lex q̃ noct᷑¬
ñ multum ab est aꝑditore. Susttilit ũ ꝙ ele¬
git. s ꝙ illi fatum publice feliatatis obieat.
Uno teuꝑe ⁊ ꝓditorem nob̾ ostñdit. ⁊furem. Q
diuitẽ ꝯpilare ꝗͣ dãpuare mallet. esfreg̃ dom̃
Suspensa manuꝰ elusit illũ. Nõ ex̃ pͥnui feciss

Expanded text:
uale illud, di, spectaculum fuit! conposuerat inter se fortuna reipublicae fuut uobis uenderet quod nulli poterat, tam callidus fur, ut etiam proditori posset inponere. Consilium uideri uolt infelicitatem furti sui. Lex quae nocturnon multum abest a proditore. Sustulit non quod elegit, sed quod illi fatum publicae felicitatis obiecit. uno tempore et proditorem nobis ostendit et furem qui diuitem conpilare quam damnare mallet. Effregit domum suspensa manu; elusit illum. non tunc primum fecit; set
Abbreviated transcription (Latin):
iuuenił impetus. nou tem̃itas homin᷑. ⁊ con¬
cumatia. que sepe tͣnquillissimꝰ qͦ pectorib
patientia extorsit. nõ ipã ostũtade ꝑerco
Conclitum imo stctum ap̃ me fertum ÷. Su ma
parsimoiia etiam uilissimm sanguinis. Nemo
me custodio tanꝗͣ legib quas ex abdito actenebͥs
in lucem rogaui rõnem redditurꝰ sim. alt̾iꝰ etate
pͥma motus sum. alt̾iꝰ ultuna. Alium dignitati
donaui. Alt̾m humilitati. qͦtiens nullam inue
bus si ame rõnem repͥetdut. ad nuãre gꝰ hunt¬
num ꝑatus sum. potes ħ cesar audacter p̃dica¬
sanis pͥma tenꝑa loquit᷑ ned ꝙ imitari uelit
ȩremplar exccte querit. pͥnaipatus tius ad
pot ꝑsonam diu ferre ficta cito in naͣm suã
ex solido enasanit᷑ tenꝑe ipõ in maius meluiꝰ¬

Expanded text:
iuvenilis impetus, non temeritas hominum et coniuvenilis impetus, non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiConditum, immo constratum apud me ferrum est, summa parsimonia etiam vilissimi sanguinis ; nemo me custodio, tamquam legibus, quas ex situ ac tenebris in lucem evocavi, rationem redditurus sim. Alterius aetate prima motus sum, alterius ultima ; alium dignitati donavi, alium humilitati; quotiens nullam invenbus, si a me rationem repetant, adnumerare genus humanum paratus sum." Potes hoc, Caesar, audacter praedicasaris prima tempora loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; principatus tuus ad potest personam diu ferre, ficta cito in naturam suam ex solido enascuntur, tempore ipso in maius meli