comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in lotis aliquid. pace senece. dix̾mie
multum. sed nõ in totum fateor illud
quidem ut sibi uide᷑ in aĩo ẽ. Nã sit
ait. Aĩmus est qui sibi cõmendat oĩa
Id emim uero suo more aẽte dͣ. unde
aũt añno lumeri ueri equitas a Iũdicii
A liide procaldubio. Itaq quod de
Locis dixi. de aĩo Rexetã in ilło esse
aliquid. multũ essẽ. totũ mĩme. Wed
in eo tm̃ qui oportiũtãte locis tribuit
ão rõnemi. Magna cm̃i et dñia qued
NRes est amin transquilla serentas
Et q̃ non alttruis domũ fit  soluis
dei. Eẜ ed ꝙ̃sepius ille iargiri soleat
insolitudine costitutꝭ.uodutcimq
uro breuitate gpõris uel Racione uel
contrarioꝵ collatione mõstratã est. et
mox exemplis illustribꝰ astriet᷑. Ex so
forte datum sit ut aliquis ueri capax
non ad ingnã ẜ ad tor. horũ cuiꝰ pia
quos credulum uulgus scupet. penntus
aurem cordis admoneat. puto sine
contencione fatebr. quod constiam midã

Expanded text:
in locis aliquid, pace Senece dixerim, est in locis aliquid, pace Senece dixerim, est multum, sed non totum, fateor. Illud quidem, ut sibi videtur, in animo est. Nam sic ait: «Animus est, qui sibi commendat omnia». Id enimvero suo more recte dicitur. Unde autem animo lumen veri equitasque iudicii? aliunde proculdubio. Itaque quod de locis dixi, de animo repetam: esse in illo aliquid, multum esse, totum minime, sed in Eo tantum, qui oportunitatem locis tribuit, animo rationem. Magna enim et divina quedam res est animi tranquilla serenitas et que non alterius donum sit quam solius Dei, sed quam sepius ille largiri soleat in solitudine constitutis. Quod utcunque pro brevitate temporis vel ratione vel contrariorum collatione monstratum est, et mox exemplis illustribus astruetur. Quod si forte datum sit, ut aliquis veri capax non ad linguam sed ad cor horum cuiuspiam, quos credulum vulgus stupet, penitus aurem cordis admoveat, puto sine contentione fatebitur, quod conscientiam nudam
Abbreviated transcription (Latin):
Crẽdo. ẜ non scatim sanus est mediut
qui cõsilio egrum Iuuat qui eodem
seꝑe morbo quos mltoslibauerat ment-
Derbascudio elaborata atq arte
Et quicũq fit epifex utile opus ãplector
ẜ solidam quietem mentis intendimus
neq michi excidit. Wenetã. cũ dixissẽt
om̃ia impedimẽta dimicte et uaca bone
menti. confestim adidissẽ. Remo ad illã
puenit occupatus. Quã ego nõ p̾stare
quidẽ solitudinẽ. ẜ conẜuare ⁊ płrmiũ
adiuiuare contendo. Nam net iᵈ euisdem¬
auctoris oblitussum. Nõ mltum inquit
ad transquillitatẽ Locus confert. Ut sit
sta . sme dubio tñ consert aliquid. quod
Conspectã quoq et uicinã fori ꝓcul
fugiani. ILam ut loca grauia. eciam
firmissimã ualitudinem cẽxtant Ita
bone quoq menti nec dum adhut ꝑsãe
et conualescẽ tist̃ aliqͣ parũ salubria
unde trgo hec moꝵ mentis q salubtas
at disc̾men si nnchil eẽt in locis. est

Expanded text:
credo. Sed non statim sanus est medicus, credo. Sed non statim sanus est medicus, qui consilio egrum iuvat, quin eodem sepe morbo, quo multos liberaverat, interiit. Verba studio elaborata atque arteet, quicunque sit opifex, utile opus amplector;sed solidam quietem mentis intendimus. Neque michi excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta dimitte, et vaca bone menti», confestim addidisse: «Nemo ad illam pervenit occupatus». Quam ego non prestare quidem solitudinem, sed conservare et plurimum adiuvare contendo. Nam nec illud eiusdemauctoris oblitus sum: «non multum» inquit «ad tranquillitatem locus confert». Ut sit ita, sine dubio tamen confert aliquid; quod «Conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam; nam ut loca gravia etiam firmissimam valetudinem tentant, ita bone quoque menti, necdum adhuc perfecte et convalescenti, sunt aliqua parum salubria»? Unde ergo hec morum mentisque salubritas ac discrimen, si nichil esset in locis? Est
Abbreviated transcription (Latin):
titero. Cui sic se rebꝰ hentibꝰ hau̾d
coactus assentior. Sed de hiis om̃tby
iudiciũ intũ habe. paucissimĩs quidẽ
mstancns uiiuersale uerũ dogma non
guͣatitur, multi st qui occuipatiões in cõe
utiles. et solitudine qualibet. fanctiores
profitentur. Scio. Sed quot quesõ te
uidimus qui quod proficebant᷑ impleuer̃t.
Sunt fortasse. aliqui sũt płrii. ostede
michi unũ et silebo. Nlon mfinior doctos
quosd et facundos uiros. et ñ multa¬
ad subtiliter aduersus hec disputant.
Cettrũ non de lugemo sed de moribus
Est questio ¶Ambuit auitates declamãt
in populis. multa de uiens. multa de
uir tutibꝰ ioquũtur. uix tempare mithr
potui quominꝰ unu satirici dentis
morsum huic logitor loco ualde iisi
fallor congruẽtem intpontrẽ/. Eed
cogitans ad quem ẜmo mithi est scilo
pocius aliquid ꝙ̃ uerecundie subtrhẽs
credidi. Multa quidẽ inquies loquũtur
utiliter. Audiui. Et sepe aluis ꝓsunt

Expanded text:
Cicero cui, sic se rebus habentibus, haud Cicero cui, sic se rebus habentibus, haud coactus assentior; sed de his omnibus iudicium meum habe: paucissimis quidem instantiis universale verum dogma non quatitur. Multi sunt qui occupationes in comune utiles et solitudine qualibet sanctiores profitentur. Scio; sed quot, queso te, vidimus, qui quod profitebantur impleverint? sunt fortasse aliqui, sunt plurimi; ostende michi unum et silebo. Non inficior doctos quosdam et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. Ceterum non de ingenio, sed de moribus est questio; ambiunt civitates, declamant in populis, multa de vitiis, multa de virtutibus loquuntur; vix temperare michi potui, quominus unum satyrici dentis morsum huic loco valde, nisi fallor, congruentem interponerem. Sed cogitans ad quem sermo michi est, stilo potius aliquid quam verecundie subtrahendum credidi. Multa quidem, inquies, loquuntur utiliter; audivi. Et sepe aliis prosunt;
Abbreviated transcription (Latin):
diximꝰ obiecta missie. Quid em̃ feliciꝰ
quid aut homĩe dignius. aut similuus
quod quid pt̃ et non facit p̾clarũ michi
quidem hũantatꝭ officiũ abiecisse / et ob
eam Rem homis nomen ac naͣm amisisse
Didebr̃ Itaq ubi hoc posse datum sit
desideriũ ꝓrop̾ũ utilitati publice spõte
subiciam. Deẜtaq solitudine uñ mich
soli obsequebar/. Ultro repeta unde
Ptilis mũdo siticeromis nr̃i iuidicium
sequens Magis est em̃ inqͥt secum dũ¬
natura pro omibꝰ gentibꝰ si fieri possit
confuandis aut uiuandis maximos ia¬
hores molestiasq suscipe Ammitãtes
herculem illum. quem hõmũ fama bñfsicioꝵ
menior in consilio celescui collocauit g̃
uiuere in solitudine / Non modo sine ullis
molestus ẜ eciam in maxmmũs uolupta 
habundantem omibꝰ copns. ut ecea¬
excellas eciã pulcritudine. et umib
quoarca optimo quisq splendi ͫ ͦꝵ ingeio
Longe illam uitã huic anteponit. hec

Expanded text:
diximus obiecta miserie. Quid enim felicius, diximus obiecta miserie. Quid enim felicius, quid aut homine dignius aut similius Quod qui potest et non facit, preclarum michi quidem humanitatis officium abiecisse, et ob eam rem hominis nomen ac naturam amisisse videbitur. Itaque ut hoc posse datum sit, desiderium proprium utilitati publice sponte subiciam, desertaque solitudine unde michi soli obsequebar, ultro repetam unde utilis mundo sim, Ciceronis nostri iudicium sequens: «Magis est enim» inquit «secundunaturam pro omnibus gentibus, si fieri possit, conservandis aut iuvandis maximos labores molestiasque suscipere, imitantem Herculem illum, quem hominum fama beneficiorum memor in concilio celestium collocavit, quam vivere in solitudine, non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus, abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulcritudine et viribus; quocirca optimo quisque splendidissimoque ingenio longe illam vitam huic anteponit». Hec
Abbreviated transcription (Latin):
suctessibꝰ. Quiduis amplius dicam.
non equidẽ minꝯ mordax nr̃oꝵ michi:
ꝙ̃ cretensiũ uideri solet impcatio. cũ
iim̃ sono uerboꝵ. neutra terribłis fit.
subest uirus utriq mortiserũ. Illi
hoscibus suis optant. ut mala c̃osuttu die
delectentur. Nostri aut̃ ut occupati atq
solliciti ẽẽ nũꝙͣ desmãt. Quod si ꝓfũdiꝰ
non uerba sed ipãm rem inspicias . quid
tristuit dici possit. uix inuemo. de hñs
occupatis loquor quos uidemꝰ Et quoꝵ
plena uita est uulga᷑ is. Aln em̃ nulli
uel tam Rari sunt. ue nusꝙ appareãt. Ubi
sane ueritas q̃rit᷑. ficta fantasmata loqui
piget. Itao ut Iam tamdem semel expediũ.
parũ abest qͥn meo certo iudicio om̃is
occuipatus miser. occupatusq sub alio¬
q bis miser. ꝙ et miẜiã suã hẽt. et ip̃o
miserie fructu caret.iuiir
On ꝙ ignorem fuisse ⁊ fortassit ẽẽ¬
ingens fateor ⁊ mexennable bonũ est
ac genãta felicitas. duplici de qua młta

Expanded text:
successibus. Quid vis amplius dicam? successibus. Quid vis amplius dicam? Non equidem minus mordax nostrorum michi, quam Cretensium videri solet imprecatio. Cum enim sono verborum neutra terribilis sit, subest virus utrique mortiferum; illi hostibus suis optant ut mala consuetudine delectentur, nostri autem ut occupati atque soliciti esse nunquam desinant. Quo, si profundius non verba sed ipsam rem inspicias, quid tristius dici possit vix invenio. De his occupatis loquor, quos videmus, et quorum plena est vita vulgaris: alii enim nulli vel tam rari sunt, ut nusquam appareant; ubi sane veritas queritur, ficta fantasmata loqui piget. Itaque, ut iantandem semel expediam, parum abest quin, meo certe iudicio, omnis occupatus miser, occupatusque sub alio bis miser quod et miseriam suam habet et ipso miserie fructu caret. Non quod ignorem fuisse, et fortassis esseingens, fateor, et inextimabile bonum est ac geminata felicitas, duplici de qua multa
Abbreviated transcription (Latin):
sit ĩmortalibꝰ Respõsurꝰ seulictiut ĩmor
deo. Cẽto miẜiores qui ẜũt. unde
ip̃i solas penas. Aln uero penales
uoluptates legant. Qui quod ĩutilit
agunt sͥ. aliis imputare nõ pñt. Nõ
etati sue cui sepe nro iaborãdo p̾repta
⁊ libtatẽ eripiũt. Non posteritati cui
suiciũ parant. Non deo quẽ iffendur̃¬
Ut hombꝰ placeant. Demq non hns
nõis quibꝰ placendo nocuerũt. quibꝰ qr
ꝑpetua morte sua. breuẽ petrandi. hoc ẽ
meternũ quoq moriendi licẽciã poꝑerũt
Ceti ninniũ dementes q. aduersis qr sid̾ibͤ
in lucem ino in tentbras proiecti. Qui cũ
alte alios extulerũt. ip̃i continuo Iacuere.
ab eiscem illis quod sepe iam uidimꝰ forcita
oppͥmendi. Interim̃ cũ młta aliis ꝯ̃sieriñt.
multa cupidinũ instrumẽta cõflauerũt.¬
cau sumꝑ tantoꝵ semꝑ cõmodis carue̾
facmoꝵ/. hanc unã feralis industrie
gloria consequuti pͥncipum. auaricias
Dñoꝵ qz libidines consilioꝵ fuor pauisse

Expanded text:
t immortalibus responsurus, seu rectius immortali Deo. Quanto miseriores qui serunt unde ipsi penas solas, alii vero penales voluptates legant! Qui quod inutiliter agunt sibi, aliis imputare non possunt; non etati sue, cui sepenumero laborando prereptam sibi libertatem eripiunt; non posteritati, cui servitium parant; non Deo, quem offenduut hominibus placeant; denique non his ipsis, quibus placendo nocuerunt quibusque perpetua morte sua brevem peccandi, hoc est in eternum quoque moriendi, licentiam pepererunt: ceci nimium dementesque adversisque sideribus in lucem imo in tenebras proiecti, qui cum alte alios extulerint ipsi continuo iacuere, ab eisdem illis, quod sepe iam vidimus, forsitan opprimendi. Interim cum multa aliis quesierint, multa cupidinum instrumenta conflaverint, tantorum semper commodis caruere facinorum, hanc unam feralis industrie gloriam consecuti: principum avaritias dominorumque libidines consiliorum suorum pavisse
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq ego ex hoc loto migrabo q̃si q̃ cua
dix̾at nc̃arie more solatia. hoc ultimũ
uoluntarie ꝓfessionis consiliũ daret. Et
proffecto sit est. Iam et ego unii hoc
in mititate Remediũ muem ut in ĩp̃is urbiũ

Expanded text:
«itaque ego ex hoc loco migrabo»; quasi, quecunque «itaque ego ex hoc loco migrabo»; quasi, quecunque dixerat necessarie more solatia, hoc ultimum voluntarie profectionis consilium daret. Et profecto sic est. Nam et ego unum hoc in necessitate remedium inveni, ut in ipsis urbium
Abbreviated transcription (Latin):
si quid obstrepet/ abiciendi codices erũt.
Et deplorandus dies ueꝵ incomodis
Repugnand ⁊ hic faciendus usus ut oĩa
Nimpediẽt uincat intencio / quã si tota
mente in opus ip̃m direxis nichil eorũ
ꝑutmnet. An utro frectix ecĩa fortuita
hec cogitatio p̾stat ut obuios nõ uideaꝰ.
Et ita ne deerremus non cõsequemur ib
si et uoluerimiꝰ. Non est indulgẽd caufis
desidie. Num si non isi refecti nõ insi
hylares non insi om̃ibꝰ curis uatãtes
studend estimauerimꝰ semꝑ erit pp̃ quod
nobis ignostamꝰ / q̃re in turba itmere
secretũ / hec qntilianus. Que libẽtius
inserui qz secretior locus erat. Nam
denece de hͦ ip̃o uulgaçior exystola est
Ndeo q mihil apposui p̾ter fie solum Is
Cum eum mlta tractasset qualiter ad usa
Uulgistrepitum durandus ẽ añꝰ sc̃u¬
dios ꝯTamdem ad se uersus. Guid
Ergo inqͥt. non ałn cõmodiue ẽ carere
couitio. Et Respondes sͥ fateor ait.

Expanded text:
siquid obstrepet abiciendi codices erunt siquid obstrepet abiciendi codices erunt et deplorandus dies, verum incomodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia que impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxeris, nichil eorum perveniet. An vero frequenter etiam fortuita hoc cogitatio prestat, ut obvios non videamus, et ita, ne deerremus, non consequemur idem, si et voluerimus? Non est indulgendum causis desidie. Nam si nonnisi refecti, nonnisi hilares, nonnisi omnibus curis vacantes studendum extimaverimus, semper erit propter quod nobis ignoscamus; quare in turba, itinersecretum». Hec Quintilianus, que libentius inserui quia secretior locus erat. Nam Senece de hoc ipso vulgatior epystola est; ideoque nichil apposui preter finem solum. Cum enim multa tractasset, qualiter adversus vulgi strepitum durandus est animus studiosi, tandem ad se versus, «quidr,» inquit «non aliquando commodius est carere convitio?». Et respondens sibi: «Fateor» ait
Abbreviated transcription (Latin):
tecum/ ueluti quasd scalas ad id quo
mens nr̃a suspirat amplector ac teneo.
Turbas atq sollicitudines seu Repagla
uectes q pmituo. Sed ita ut si qua
me nccitas in urbem cogat solitudmnem
in põplo. atq in medio tempestats portũ
michi cõflare didicerim, artificio non
om̃ibꝰ noto sensibꝰ imꝑ itandr. ut quod
senciũt non senciant. Qd̾ cũ ꝑ me
ip̃m exꝑientie credita in consuetudine
deduxissem. młto post tpre. acrutissimi
cuusdi doctissimi is uiri cõsiliũ esse cogͦm
memorie qz mandaui. Eo quidem actẽciꝰ
quo gaudebã fc̃tm meũ uetustat audte
fulari Nlempe quintiliamus in eo libro
uui oratorem A citrone armatũ bullis
ac phaltris. curiosissime ꝑpoluie de hoc
Loquens. Est inquit lugubracio qͦciens
ad eam integri ac Reffecti uẽimꝰ oꝑtimũ
secreti gemis. Sed silenciũ ⁊ secessus
Dundiq siber am̃iꝰ ut sunt maxĩe opt̾ada
Ita non semꝑ pñt contingẽ. Ideoq nõ st̃atĩ

Expanded text:
tecum, veluti quasdam scalas ad id quo tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque permetuo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxissem, multo post tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum bullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed silentium et secessus et undique liber animus, ut sunt maxime optanda, ita non semper possunt contingere; ideoque non statim
Abbreviated transcription (Latin):
Norit quisq quid suũ fit. ¶d s inget¬
dientibꝰ est utile / ꝙ̃to prohssis utilus
Nubus suꝑ eligendi iaborem extirpast
etiam ueteris Radicateꝙ sentenue labor ẽ.
pud me/ Dane cui nihil quod quid
noueanĩ/ cõmune cũ popło. Et cuĩ¬
D licteraꝵ tantum obuenit ꝙ̃tum nõ iflet
am̃ sed delectet ⁊ sõlitudĩis amicu faciat
ubi illas sine loquati doctore sed et sine
tenaci torpore. Atq utnrã sine sedci
Ciuore didici. quẽ nõ annea non ꝯuix̃
non badinomiũ non usura non depoĩtũ
Non lucellũ non Rostra non Balntũ non¬
taberna non scena non porticus in
urbe deuĩciũt/. Apud me iꝙp̃ cui ut
uerum fatear non tam ꝓprio scudio.
alieno ue monitu ut ita sentirẽ ꝙ̃ ñe
npius persuasione consultum est uita
Sculdubio singlaris/ ac sollitaria nõmͦ
transquillior. sed altior ẽ atq securior¬
.Et ut estimare alios iubeo suas fes
Et ut ip̃e res meas noui . Ualde solitu¬
dinem atq ociũ de quibꝰ multa hodie

Expanded text:
orit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor est! pud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum populo, et cui literularum tantum obvenit, quantum non inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem non amica, non coniunx, non vadimonium, non usura, non depositum, non lucellum, non rostra, non balneum, nontaberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, non tam proprio studio alieno ve monitu ut ita sentirem quam nature ipsius persuasione consultum est, vita proculdubio singularis ac solitaria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi, valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie
Abbreviated transcription (Latin):
esse solent sordes. Idenim om̃ibꝰ ge
ñce. qui quol in gñe uitan agẽ ꝓcul
ab infannia decrerierũt. Sic obstena
Poitare debitum. in altum nti unrtus ẽ.
Duenire filiitas Nõ sum oblitus disti
Iilam quadruplicẽ uirtutũ a plotono
mgenti plaitonito induitã/. Amatrobrã
compbatã. Ded in ea ip̃a politite uirͭ ᷤ

Expanded text:
 id enim omnibus est necesse, qui quolibet in genere vitam agere procul ab infamia decreverunt. Sic obscena vitare debitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. Non sum oblitus distinctionem illam quadruplicem virtutum, a Plotino ingenti platonico inductam, a Macrobio comprobatam; sed in ea ipsa politice
Abbreviated transcription (Latin):
uyõi e t nomẽ et uitariũ celebri uentrãtõe
substultat. Nullũ sane locũ odiosiorẽ
Illiiỹ bethleẽ fuisse coniecto. Tacuisse
ãũt nomen illud homniẽm illud licet ĩdoceũ
natiua tr̃i ingenii calliditatẽ ufutum
.Ne inu̾us apertas odiecm̃neat cãs expͥmẽ
uideret᷑ hactenus gͣtum in iet litõri nõ
ing̃tum puto. diuertidũ pͥbuerim. fempꝰ
est ut unde distessimus reuertam. Ego
Itaq mestine stimĩus impulsus qͦs solum
potui candẽti et Iginta biteraꝵ acie.
indelebilem hanc infanne notã/ ppłis
Inutitibꝰ ymo dãpnosis et impus̾ curis.
impliciti honestã hanc et debitã pcipuã¬
q curã. ptĩe igligũt. prĩe inꝙͣp eterne

Expanded text:
Christi et nomen et vicarium celebri veneracione Christi et nomen et vicarium celebri veneracione abstulerit. illi quam Bethleem fuisse coniecto; tacuisse autem nomen illud, hominem licet indoctum, nativa tamen ingenii calliditate versutum, ne nimis apertas odiorum causas exprimere videretur. Hactenus gratum michi et lectori non ingratum puto diverticulum prebuerim. Tempus est ut unde discessimus revertamur. Ego itaque mestitie stimulis impulsus, quod solum potui, candenti et ignita literarum acie indelebilem hanc infamie notam populis inutilibus imo damnosis et impiis curis impliciti, honestam hanc et debitam precipuamque curam patrie negligunt: patrie, inquam, eterne
Abbreviated transcription (Latin):
Anthonios atq macharios tot muracla
cot uirtutes solo xp̃i nom̃e ꝑegissẽ. n ͣ
dubito et illas odisse eum mãg̾rm uolup¬
tatum et tocius obscent libidinis intẽtotẽ
Illud aĩ tangit uñ uel aor Ihbsoline
uel anthiochie odiũ. Sed inducor ut su¬
spicer cuitatem ubi adu̾sariũ tuis xpm
aduersariũ plane sp̃ius forte de ip̃o ꝓpt̃
marestatẽ et głia nom̃is tuis. palam
ob loqui non. auderet tot ꝯtumelias tot
fiagella tam crudelem morte ꝓtulisse
memmerat et gaudebat amasse Ilum.
qͣse locum odñ sui in xpm̃. In iudie q
partiapem et si amorẽ quẽ fetino in
extiuxisse debuerit. Sed illã hõ isensatus.
et impuis et cecus regnãdi cupidine
non uidebat Anthiochiã ueroodissẽ
ꝙ illic p̾mo cognomen ꝑpĩanitatꝭ exortũ
cohortis. Illic pͥmã pontificii cathedrã.
cõstendisset qͣsi harũ altera sp̃tũ in ẽa
fuit . et xpm et xpi nomẽ opsserit. Alta.

Expanded text:
Antonios atque Macharios tot miracula, Antonios atque Macharios tot miracula, tot virtutes solo Cristi nomine peregisse; nec dubito et illas odisse eum, magistrum voluptatum et totius obscene libidinis incentorem. Illud animum tangit unde vel amor Ierosolime vel Antiochie odium. Sed inducor ut suspicer, civitatem ubi adversarium eius Cristum — adversarium plane, quamvis forte de ipso propter maiestatem et gloriam nominis eius palam obloqui non auderet — tot contumelias, tot flagella, tam crudelem mortem pertulisse meminerat et gaudebat, amasse illum, quasi locum odii sui in Cristum invidieque participem; etsi amorem quem ferino in extinxisse debuerit; sed illam homo insensatus et impius et cecus regnandi cupidine non videbat. Antiochiam vero odisse, quod illic primo cognomen Cristianitatis exortum cohortis, illic primam pontificii cathedram consedisset, quasi harum altera, quantum in ea fuit, et Christi et ipsi nomen impresserit, altera
Abbreviated transcription (Latin):
dignũꝙ cõmãcłati et mesti su corporis
hospiciu. Ibi enm stelatꝰ et anfamis pͣdo
sepultus est. Nuporũ coruoꝵ q uistib
dignior. et Iacet Ille carnifex in medio
gentis sue / sũmo cultu at ient ᷤ prsus
indigna. Cum tñ heu dolor xp̃itumlũs.
Irreuenter aob hoste possessus põ sine
yraui pericło ⁊t infani penfitationt
tuburi Paro factin a fidelib̃ adeat. fursũ
uero quid miri est si nefande f fticionis
artifex suis artifⁱ infestã. almã urbem
aspersam sacro sangiue martirũ. engmen¬
cissimã ^ rcliqgͣionis ac fidei oderit p̾cipue
metuens inde potissimũ. uenenato dogͭ
suo posse uerisimilit̾ excidiũ puenirẽ.
Qinul id Recolens tot inde Rũmas / et
graues caus diuerfis, Iam temporibus.
persis me dis egipcns et caldeie ac
maioribus suis grabibꝰ puenisse. Iustũ
pent odiũ sibi cõflauerant metus. et
dolor. nuror magis si nõ et mliacat
solitudinee odio huit in quibꝰ uuditrat

Expanded text:
dignumque commaculati et incesti sui corporis dignumque commaculati et incesti sui corporis hospitium? Ibi enim sceleratus et infamis predo sepultus est, luporum corvorumque visceribus dignior; et iacet ille carnifex in medio gentis sue, summo cultu ac reverentia prorsus indigna, cum tamen, heu dolor, Cristi tumulus irriverenter ab hoste possessus, non sine gravi periculo et infami pensitatione tributi raro furtim a fidelibus adeatur. Rursum vero quid miri est, si nefande superstitionis artifex suis artibus infestam almam urbem aspersam sacro sanguine martirum eminentissimamque arcem religionis ac fidei oderit, precipue metuens unde potissimum venenato dogmati suo posse verisimiliter excidium provenire, simul id recolens, tot inde ruinas et graves casus diversis iam temporibus Persis, Medis, Egiptus et Caldeis ac maioribus suis Arabibus provenisse? iustum pene odium sibi conflaverant metus et dolor. Miror magis, si non et Niliacas solitudines odio habuit, in quibus audierat
Abbreviated transcription (Latin):
tot colla Regum uinclis inexuit. xp̃i suu
nomen esse contemptiui. E i enĩ p. t̾rena
prĩa uere fidei luce carentes. tanta st̃
Ausi. quid non ausuros xop̃o duce. felicit¬
ora uirilia. muliebritꝰ aĩs dehonestãt
ad noceurna uella prõptissimi. imbelles
ad Rliꝯͣ. et ad ms aliud aĩosi sp̃at lusĩe
studiũ. uirtutis q odiũ. quos imitari
neq̃unt. quosq uel uenerare uel mirori
salcem eacui debutrãt insectãt᷑ at sꝑnũt
Noctuil autẽ insoliti est si uirtutis exẽpla
uirtutis hostio st̃ molesta Aut si macho¬
meti fautores. Ut in multis. in hoc quoq secũ
sencĩt. Illt qͣuadẽ. ut striptũ tenes.
mechã ex urbib. ac herosolinrã bñditẽs.
xomã et anthiochĩã maledixͬ. Et q̃m̃
Inuat᷑ impietatum suaꝵ cogitando causas
q̃rere. In mecha equidem. et Roma. nichil
qst quo mouear. Qauid enm nou est. si
mecham urbem. mechus et ipurꝰ homo
dilexit. profamĩ om̃is impietat hĩtacłm̃

Expanded text:
tot colla regum vinculis innexuit, Cristi sui tot colla regum vinculis innexuit, Cristi sui nomen esse contemptui? Si enim pro terrena patria, vere fidei luce carentes, tanta sunt ausi, quid non ausuros Cristo duce feliciora virilia muliebribus animis dehonestant; ad nocturna bella promptissimi, imbelles ad reliqua, et ad nil aliud animosi quam ad luxurie studium virtutisque odium, quos imitari nequeunt quosque vel venerari vel mirari saltem taciti debuerant insectantur ac spernunt. Nichil autem insoliti est si virtutis exempla virtutis hostibus sunt molesta, aut si Maometi fautores, ut in multis, in hoc quoque secum sentiunt. Ille quidem, ut scriptum teneo, Mecham ex urbibus ac Ierosolimam benedicens, Romam et Antiochiam maledixit. Et quoniam iuvat impietatum suarum cogitando causas querere, in Mecha equidem et Roma nichil est quo movear. Quid enim novi est, si Mecham urbem mechus et impurus homo dilexit, profanum omnis impietatis habitaculum
Abbreviated transcription (Latin):
turba canopi. ut ait Ille non dicam
Iherosohinã. et Iudeam. et syriã. fẽs
ip̃am egiptum atq alexandriã possidet.
Dumi memisset ulim se non tirãno impio.
Eed ꝰegitimo quidẽ Regi. regnũ sinł
et cõuigem. et uitam ahsculiissẽ. Ttrras¬
q Illas. ut ilcopr̃e dono daree. suo
pericłõ domuisse. Non q̃ro ħ id iustẽ eg̃ie.
sed añmi uimi et acrimomic̃e Illã miror.
enim fidelis effectus cop̃o suũ Iftituẽt
⁊ quo se spm̃ accepisse. et eleruã głiam
accepturũ crederet. qui illud adultem̃
pretiũ donauerit conabĩe ¶/ An si cesar
augustus. Mi uterq scipio affrcanũs
A magnus pomptuis. ut iia̾t alios
taceam̃ eiusdem xopĩane fider sacais
Ininati et in eadem urbs Relauiscedẽt.
pati possẽt. ant pͥmes in hispama quã
multis añ scłis fluceuãtem. nomis suu
marestate composiut. Aut scdr̃i affata
quã trbutaria aller fecit. altes luccrait
ꝯut sercue᷑ sũb archo et ꝑ oriẽtem ubi

Expanded text:
turba Canopi», ut ait ille, non dicam turba Canopi», ut ait ille, non dicam Ierosolimam et Iudeam et Syriam, sed ipsam Egiptum atque Alexandriam possideret, dum meminisset olim se, non tyranno impio sed legitimo quidem regi regnum simul et coniugem et vitam abstulisse, terrasque illas ut Cleopatre dono daret suo periculo domuisse? Non quero quam id iuste egerit, sed animi vim et acrimoniam illam miror enim fidelis effectus Cristo suum restitueret, a quo se spiritum accepisse et eternam gloriam accepturum crederet, qui illud adulterii precium donaverit concubine! An si Cesar Augustus, si uterque Scipio Africanus, si magnus Pompeius, ut mille alios taceam, eiusdem cristiane fidei sacris initiati et in eadem urbe reviviscerent, pati possent, aut primus in Hispania, quam multis ante seculis fluctuantem nominis sui maiestate composuit, aut secundus in Africa, quam tributariam alter fecit, alter evertit, aut tertius sub artho et per orientem, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
hoc studiũ głie. fic caltant᷑ iacra. mebus¬
qs ranguẽtibꝰ nrr caput impunt. nñt
ab egiptato cane discerpr. et infultãt
peder᷑ impii santuario ihũ ꝯp̃i . eodem
ip̃o propt᷑ nõm dedeuis. uel suas Iurias
panente uel ut dctm est forsã occultt
uindicante. Et est in tot tam publitis
malis quisꝙ̃. qui ueterũ Rõanoꝵ glorie
Detrahere. talibusq mendacis. suũ os
inqͥnare audeat. O nos prorsus ĩdignos.
quibus tanto celi fauore. tã lis õmmo
meritus fit confultum. O uere gratuuta
dti doña. dic em̃ qñ et estu doloris it
feruore ammi rapior . et audag delor
et indignacio loquax est. Et opima
mateua q̃rellars. meidit.. Dic pater libet
⁊quidẽ ꝑcuctari. i hodie Iullius sesar
Ab nferis Rmtaret. añnũ Illũ. potẽtiã¬
qz sucim Reserens. et Rome hoc t̃ in pria sua¬
uiuens. Ut hauddubit faceret. xp̃i n
agnosteret/. diuaus it passurũ c̾dimꝰ.
ꝙ egipaus Latro. et pelufiati tã molłis

Expanded text:
hoc studium glorie; sic calcantur sacra membrishoc studium glorie; sic calcantur sacra membrisque languentibus nostrum caput impune nunc ab egiptiaco cane discerpitur, et insultant pedes impii sanctuario Iesu Cristi, eodem ipso propter nostrum dedecus vel suas iniurias patiente, vel, ut dictum est, forsan occultius vindicante. Et est in tot tam publicis malis quisquam, qui veterum Romanorum glorie detrahere, talibusque mendaciis suum os inquinare audeat! O nos prorsus indignos, quibus tanto celi favore tam nullis omnino meritis sit consultum! O vere gratuita Dei dona! Dic enim — quando et estu doloris et fervore animi rapior, et audax dolor, et indignatio loquax est, et opima materia querelarum incidit , dic pater, libet equidem percuntari: si hodie Iulius Cesar ab inferis remearet, animum illum potentiamque suam referens, et Rome, hoc est in patria suavens, ut hauddubie faceret, Cristi nomen agnosceret, diutius ne passurum credimus, quod egiptius latro «et Pelusiaci tam mollis
Abbreviated transcription (Latin):
nobisi et quo facile dampni totius gmłi
ntor. Eedefiastice Rebegant᷑ historee. ꝯͦt
Obi ante aimos: mille catholitoꝵ nomĩa
presulũ a septaone ultio. uel oriente᷑
uel austro ad foborandum. uulgandum q
sacium xp̃i dogma coeumũ occurrent.
leuiora preterẽã. sileã q. alias quibus
Ip̃e primipiũ. par exitus. Ip̃a uen̾ablis
urbs nicea. ubi apłitum fider fundamẽtũ
ab illis ueri opificb tot tam sacris sembᵒ
tanta rõnũ calte / compactum atq uallatũ
⁊ sumł. et tota bithinnia auꝰ illa parsĩ. ab
hostibus fidti possident᷑. Ita Regniuir.
aliena cõcupistiꝰ ut prã ꝑdamus
Ded in ałns quidẽ facite me ip̃m silecio.
aut obluuont consoler. Tibi quid dicã.
prodita ac deẜita Iham. hoc uulmus
assidue retens. in occłis et in fronte gestamꝰ.
hoc tegi dissimłari q nullatenꝰ potest.
Aliꝙ̃to q facilius dampni farcna serius.
ꝙ pudoris. Ecterum. hec salutis spes

Expanded text:
nobis, et quo facile damni totius cumulum nobis, et quo facile damni totius cumulum nitor? Ecclesiastice relegantur historie. Quot ibi ante annos mille catholicorum nomina presulum a septentrione ultimo, vel oriente, vel austro ad roborandum vulgandumque sacrum Cristi dogma coeuntium occurrent, leviora preteream sileamque alias, quibus idem principium par exitus, ipsa venerabilis urbs Nicea ubi apostolicum fidei fundamentum ab illis veri opificibus tot tam sacris senibus, tanta rationum calce compactum atque vallatum est, simul et tota Bithinia, cuius illa pars est, ab hostibus fidei possidentur. Ita regimur, aliena concupiscimus ut nostra perdamus. Sed in aliis quidem facile meipsum silentio aut oblivione consoler; tibi quid dicam prodita ac deserta Ierusalem? Hoc vulnus assidue recens in oculis et in fronte gestamus, hoc tegi dissimularique nullatenus potest, aliquantoque facilius damni sarcinam ferimus quam pudoris. Ceterum hec salutis spes,
Abbreviated transcription (Latin):
Nec puture potuisse iugũ ꝓpłi. fereo
Regnantis. quo Regnatis a ligno ꝑuenerit
fudes ypi. d se de uero impio loqui eos
constãt. non de isto quod Iam nõ imꝑiũ
s ymago qued̾ et imperii umbra at
Non tota insamiet africa. nõ parfis. nõ firia
.non egipturͤ. non asia fere om̃is nõ demq
.quod est grauius maximia pars curope.
Romano euini imperio Illi antiqͦut pclari
testant᷑ auctores nchil oñiũ defuit insi
modicũ orientis Nobis heu ꝓpe omia
desunt insi moditũ occidentis. Quib
cum per se singłis tum sumł om̃ib in hac
ip̃a q̃ ⁊ nnionia epta isit aucto ͭ ͣᷤ ac fides
Neminẽ tam infidelem tamq hebett̃ puto
esse qui non fenuat:. quicqs toĩ hñ om̃es
dicunt et plus aliquid pancissimis uerbis
amplerit᷑ Augustmꝰ libro uere Religionis
haud ꝑrocũl a princĩpio per om̃es inquit
terrarũ partes quat homĩes incolũt sacra
xp̃ĩana tradunt᷑. Dutum br̃eue. sed flẽblẽ.

Expanded text:
nec pervenire potuisse iugum populi ferro nec pervenire potuisse iugum populi ferro regnantis, quo regnantis a ligno pervenerit fides Cristi. Id si de vero imperio loqui eos constat, non de isto, quod iam non imperium sed imago quedam et imperii umbra est, non tota insaniret Africa, non Persis, non Syria, non Egiptus, non Asia fere omnis, non denique, quod est gravius, maxima pars Europe. Romano enim imperio illi antiquo, ut preclari testantur auctores, nichil omnium defuit nisi modicum orientis; nobis, heu, prope omnia desunt nisi modicum occidentis. Quibus, cum per se singulis tum simul omnibus in hac ipsa querimonia quanta insit autoritas ac fides, neminem tam infidelem tamque hebetem puto esse, qui non sentiat. Quicquid tamen hi omnes dicunt et plus aliquid paucissimis verbis amplectitur Augustinus libro Vere religionis haud procul a principio: «Per omnes» inquit «terrarum partes, quas homines incolunt, sacra cristiana traduntur». Dictum breve, sed flebile
Abbreviated transcription (Latin):
Nullus ut arbitior est Ibi. Ded ut notissĩe
ueritati qͣrtus nut eciã testis acredat
Teote in hanc uerã xp̃i religionẽ. suis
temporibꝰ concordasse om̃es eccłias. nõ
solum in hispania. et britãma ut imipiam
ab ultimis necnõ galłuis. Italia sardinia.
cipro. creta. et dalmacuis constitutas. ẜ
in Capadotia. etã et mifia et macedonia.
.et uiniuersa simil helladia. In suꝑ et
uinuersa affrita. pamphibia. licia.
ysania. Et in om̃i egipto. et libia. et
poucho totoqz oriente. Preter pancos
aerii sectatores. ad Iominiamẽ augustũ
missa fidelis athanasti testa᷑ epła. non
famã sequetis. sed compta Referentis.
Et ut ip̃e ait. emꝑimẽto sentẽtiã om̃i
cognoscentis et licteraꝵ pignus hoĩm̃¬
q notitia hẽntis. Enforte pluribꝰ fesubꝰ
Res eget. Ambsuis Rᵒ uocationis om̃iũ
genuũ librõ et põst eum auguꝰ ipsẽ in
ꝓsalmo qͥnto et nonagesimo. xp̃iane fidei
latiores ꝙ Romam Imperii fines ponnt.

Expanded text:
sime veritati quartus nunc etiam testis accedat, certe in hanc veram Cristi religionem suis temporibus concordasse omnes ecclesias, non solum in Hispania et Britannia, ut incipiamus ab ultimis, nec non Galliis, Italia, Sardinia, Cypro, Creta et Dalmatiis constitutas, sed in Cappadotia etiam, in Misia et Macedonia, et universa simul Helladia; insuper et universa Africa, Pamphilia, Licia, Isauria, et in omni Egipto et Lybia et Ponto totoque oriente, preter paucos Arrii sectatores, ad Iovianum Augustum missa fidelis Athanasii testatur epystola, non famam sequentis sed comperta referentis et, ut ipse ait, experimento sententiam omnium cognoscentis, et literarum pignus hominumque notitiam habentis. Sin forte pluribus testibus res eget, Ambrosius secundo Vocationis omnium gentium libro, et post eum Augustinus ipse in Psalmo quinto et nonagesimo cristiane fidei latiores quam Romani imperii fines ponunt,
Abbreviated transcription (Latin):
hẽam / aut horũ cui ap̃ aut crissipi domũ
aut doliũ dyogenis i platers urbu
fuisse scum et illumh salutaͦ hõmũ et
dyogeneas diceret in portarũ uestibłis.
et porticibus cuntatũ. qd̾ nõ cuilibet tal¬
aliquio ꝓfecto non scuberit. msi apud.
ydoneũ legisset auctore. Et de hũs qe
Satis est dictũ.Ip̃t̃ aũt solon cuius
iter uñ. Illos gͣtit sopiẽtes pͣclarissimũ
est nourẽ et si p̾mũ legiser fut q Rei¬
uublice. Dux modator q ctabe tamt
ultima ut thimeus indicat plõnis et
aluis se studiis dedit Et mnẽ solitarios
De putandus est. iñ et prĩa liquit legibꝰ
ornatã suis et cupiditate discẽdi icͦtas
terras adnt ꝑeg̾natione de lectatꝯegiptiara.

Expanded text:
habeam, aut horum cuiusquam aut Crisippi domum, habeam, aut horum cuiusquam aut Crisippi domum, aut dolium Dyogenis in plateis urbium fuisse, cum et illum salutatio hominum, et Dyogenem diceret «in portarum vestibulis et porticibus civitatum». Quod non cuilibet aliquid profecto non scriberet, nisi apud ydoneum legisset auctorem. Et de his quidem satis est dictum. Ipse autem Solon, cuius inter septem illos Grecie sapientes preclarissimum est nomen, etsi primum legifer sueque reipublice dux moderatorque, etate tamen ultima, ut Timeus indicat Platonis, et aliis se studiis dedit et inter solitarios deputandus est, quando et patriam liquit legibus ornatam suis, et cupiditate discendi ignotas terras adiit, peregrinatione delectatus egiptiaca.
Abbreviated transcription (Latin):
palde. et si deus pie nos aspitit. spero eciã
T tamen ab oratorib diutrsum
semꝑ senfisse pħõs creda/ et
duitisitas morũ fact et om̃s alius
inttimionũ finis. Illis enm plausum
põłi. captare m̃mꝰ. hoꝵ labor ĩ falsa
ꝓsessio est. ucͣ notitia sui. Reflectendim¬
q. ad se m̃mũ. et cͣc contẽptũ mans glie
Ucrsatur. Nam qͣlem fuisse mbitmure
A naxagorã. ꝯualem uel cõstac̃ia ĩlla.
abstmenna q sua. pe nociatẽ seu̾issimũ¬
phoꝵ. Ut at acero uel penonẽ stoitoꝵ
pr̃em uel laboriosissimũ ex omibus
Carneadem quib exacussimã illam
scu diosẽ mencis Intenciõmi. q̃ ut legimio
distũbentem sepe cibi feut ĩmemorem.
An putamꝰ usq post nonagesimũ uite
annũ tam fixͣam. tãq cõtmua. inter
tuultus et tedia homũ pueturã fuisse.
et nõ potius in solitudine ubi ammũ a
pposito nullus auerteret. michi qͣd haugd
facile ꝑsuadere᷑. et si ptercõiecturas nͥ

Expanded text:
valde, et si Deus pie nos aspicit spero etiam. valde, et si Deus pie nos aspicit spero etiam. Ut tamen ab oratoribus diversum semper sensisse philosophos credam, et diversitas morum facit et omnino alius intentionum finis. Illis enim plausum populi captare animus, horum labor, ni falsa professio est, circa notitiam sui reflectendumque ad se animum et circa contemptum inanis glorie versatur. Nam qualem fuisse arbitramur Anaxagoram, qualem vel constantia illa abstinentiaque sua Xenocratem «severissimu ut ait Cicero, vel Zenonem, stoicorum patrem, vel laboriosissimum ex omnibus Carneadem? Cuius exactissimam illam studiose mentis intentionem, que, ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem, an putamus usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter tumultus et tedia hominum perventuram fuisse, et non potius in solitudine ubi animum a proposito nullus averteret? Michi quidem haud facile persuaderetur, etsi preter coniecturas nichil
Abbreviated transcription (Latin):
tantus amator secreti de mosteres in lictoe
in quossẽ maximo cũ sono fluctꝰ Illideret.
meditãs consuescebat. connonũ fremitus
nõ expauestẽ. Nec te moueat qͦd s dictũ
est. hunc ip̃m demostent̃ locũ tacitũ atq
undiq abditum eligẽ solitum. hic mndi¬
sonũ patentẽ q. Ibi eni ingeniũ acuebet
hic uot̃e excercebat. utrũꝙ tñ in solitu ͫ
faciebat. distebãt soli quod in ppłis uen¬
derent. meditabã᷑ in siluis. quod in urbibꝰ
ostentarẽt. extusabat ꝙ ꝓfessio. qibus
Incenno una ẽẽt. uel loquẽdo uol tatẽdo.
Rem augẽ. quod de citione nõ memini.
Dtmost̾henẽ cõstat qd̵ in noctib achicis
scriptũ est. precũ quoq silẽcii pepigisse.
Nobis quib uenale nichu penitus nchil
ostentui ẽẽ d. Sed oññia ad salutem
uite q legẽ epr̃alis et eterne spẽ. ĩ solitũ.
distendum est. qd restat in solitudine
efocendum. in solicudine uiuendũ. In soli¬
tudine moritndũ. quod cupis quidem

Expanded text:
tantus amator secreti Demosthenes in litore, in quo se maximo cum sono fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere. illa tus amator secreti Demosthenes in litore, est hunc ipsum Demosthenem locum tacitum atque undique abditum eligere solitum, hic undisonum patentemque; ibi enim ingenium acuebat, hic vocem exercebat; utrunque tamen in solitudine faciebat. Discebant soli quod in populis venderent, meditabantur in silvis quod in urbibus ostentarent; excusabatque professio, quibus intentio una esset vel loquendo vel tacendo rem augere. Quod de Cicerone non memini, Demosthenem constat, quod in Noctibus Athicis scriptum est, precium quoque silentii pepigisse. Nobis quibus venale nichil penitus, nichil ostentui esse debet, sed omnia ad salutem viteque legem temporalis et eterne spem, in solitudine discendum est quod restat, in solitudine exercendum, in solitudine vivendum, in solitudine moriendum. Quod cupio quidem
Abbreviated transcription (Latin):
artib capoeta dest̾ptꝭ. paci mor̃e ĩpoᵈ ͦ.
ꝑcendo subiectis et suꝑbos debellando.
quis ut pͥclare ait acero Idem alibi
Bella aut pro socis. aut de imꝑio glrõt
exitꝰ belloꝵ essẽt. aut mites aut inari
Refugiũ senatus. Ntri aũt magr̃atus.
imꝑ atores q ex hoc unarẽ. magrnã
Landẽ caꝑe studerẽt si ꝓuicias si sonos¬

Expanded text:
artibus a poeta descriptis paci morem imponendo, artibus a poeta descriptis paci morem imponendo, parcendo subiectis et superbos debellando, quamvis, ut preclare ait Cicero idem alibi:bella aut pro sociis aut de imperio generentur, exitus bellorum essent aut mites aut necessrefugium senatus, nostri autem magistratus imperatoresque ex hac una re maximam laudem capere studerent, si
Abbreviated transcription (Latin):
erodimitus non dissimilẽ ⁊ audẽ meret᷑.
Coddem ntoo temistodẽ athem ⁊ audat
nõ seressioness plebis nõ se natꝯ isdẽtia
non Imudia simultatũ. non bella cuulia
non ext̾na ꝙturbãt. pro qua quisqͣs
sangumẽ suũ dedit uonus ciuis. et
premin certus est. Nlõ ꝙ łdeo temporalẽ
hant terrena irĩam deẜendã rear pro
ꝯsse res exigat pugit eciã iubemur
Seditademũ si iustitia Regr̃ et legibus
equis uiuit.qualem aliqͦ tp̃re fuisse
multi qz alii scapẜe. De quo in pͥmis
acriter copiose q disputat. Ciceroan hus
libris quos de re p. scripsitꝭ quibus
facibe consentirẽ ut tunt etiã. dñ toti
Iusta eẽt aꝙ hnr̃s ipĩs. qui cogebã᷑/ expediret
cogi et unũ uq nõ insi optimũ. et
exxcellens rerũ caput esse mũdo. licet
gustu asperũ. certe nrͣi foret nise qͦͦ
dic̃a. huic sentenne uehemẽter obstaret.
ꝙ stil et si int̾ hõmĩes iusticĩa ẜuarẽt.
ciq Ius suũ tribuẽdo et Illis roãnis

Expanded text:
lem laudem meretur. Codrum ac Themistoclen Athene laudant, non secessiones plebis, non senatus insolentia, non invidia simultatum, non bella civilia, non externa perturbant, pro qua quisquis sanguinem suum dedit, bonus civis et premii certus est. Non ideo, quod temporalem hanc terrenamque patriam deserendam rear, pro qua, si res exigat, pugnare et iubemur, sed ita demum, si iusticia regitur et legibus equis vivit. Qualem aliquo tempore fuisse multi alii scripsere, de quo imprimis acriter copioseque disputat Cicero in hiis libris, quos »De re publica« scripsit. Quibus facile consentirem, ut nunc eciam, dum toti iusta esset, quod hiis ipsis, qui cogebantur, expediret cogi et unum idque nonnisi optimum et excellens verum caput esse mundo, licet gusto aspersum, certe necessarium foret, nisi, quod dicam, huic sentencie vehementer obstaret. Quod scilicet, etsi inter homines iusticiam servarent, cuique ius suum tribuendo et illis Romanis
Abbreviated transcription (Latin):
cucero Idem ait. qui dilegare᷑ illo mulier¬
culaꝵ susurro. ut fit a t̾go insibilãciũ.
hic est ille demostenes. Et si conseet
eum oratoriã Illam uim quã in urbis
tam potenter ꝓpͥcuit. maximne ĩ solit̾u¬

Expanded text:
Cicero idem ait, qui delectaretur illo mulierCicero idem ait, qui delectaretur illo muliercularum susurro, ut fit, a tergo insibilantium: «Hic est ille Demosthenes». Etsi constet eum oratoriam illam vim, quam in urbibus tam potenter exercuit, maxime in solit
Abbreviated transcription (Latin):
solitudo et Recessus ꝓiũcia est ualde
urbem sugio multãt ob cãs. Ite nec
cumi ẽe intarba possum. Et Rurfus nchil
hac solitudine Iocundius. in qͣ mq̾t careo
omium colloquio. Cumq mane in siluã
me abstaisi dt̃ ꝑsam et asꝑã nõ exeo
inde ãn uesperũ. Quod uerborꝰ qͣciens
lego sit assennor. Ut a meip̃o nõ ab alio
dictum putem. Ita michi sepe idt acuidit.
.demũ ut iã citerom uale dic̃a. Idẽ ip̃e
mox dulci blandies amito. scdm̃ te ait
Nichil est michr anneus solitudine / et
adiecit in ea michi om̃is ẜmo ẽ cũ brĩs.
Mon colligo singla ex hñs em̃ uides
Ut amator ille urbis. et fori et amata
odeat et krãtam solitudinẽ rebꝰ omib
ua in le unamine cũ cicerone demo¬
stenem fuisse auguror. et insi forte
aliqͣ mutadi quoq tõsitii rõ incessert.
quod nõ legiidem sensisse ialũ semper
gd̃ hic ñr̃ aliq̃ñ senserit. nã et ꝓfissio
eadem omboꝵ. Et est Ille lenitlus qd̾

Expanded text:
solitudo et recessus provincia est», «valde urbem fugio multas ob causas». Item: «Nec enim esse in turba possum»; et rursus: «Nil hac solitudine iucundius, in qua» inquit «careo omnium colloquio, cumque mane in silvam me abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum». Quod verbum quotiens lego, sic assentior ut a me ipso non ab alio dictum putem; ita michi sepe idem accidit. Demum, ut iam Ciceroni vale dicam, idem ipse mox dulci blandiens amico: «Secundum te» ait «nichil est michi amicius solitudine»; et adiecit: «In ea michi omnis sermo est cum literis». Non colligo singula; ex his enim vides, ut amator ille urbis et fori et amata oderit et literatam solitudinem rebus omnibus in re unanimem cum Cicerone Demosthenem fuisse auguror, et nisi forte aliqua mutandi quoque consilii ratio incesserit, quod non legi, idem sensisse illum semper, quod hic noster aliquando senserit. Nam et professio eadem amborum, et est ille «leviculus», quod
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. frangedi q qui nos cenẽt unrti. Rũpẽda¬
s ponea tergo. nt q̃ fuge ual Redita siesi
Dicari inim tibi non qͦd palladius extloꝵ
taliũ hiftoritꝰ. dixisse sibi. Ioħem serbit
Egipciũ hẽmita Iaus cuiꝰ sup mẽtio ist
qħ fubulatonũ hĩturq es at labotũ.
Rulge ista uis fugẽ noli relinqus solitu¬
dines nras. nullus enim te indeẜtis

Expanded text:
sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra mentio estque tribulationum habiturus es ac laborum; si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis
Abbreviated transcription (Latin):
mutande sentẽtie rõnem Wolitudines defidas.
ꝯ̃ Ium solitudines nõ trũt. eoq ptinꝰ dedeũd
Unde oñns tedii pr inquies põpellus alfes¬
ferit Ded uent hec. Non hii st hõmũ mores
neqs tam patulas uulgus. aut tã facites
honestis consiliis aures p̾bet. paucie utinã
ꝑsuaserm  Nec uero pas est om̃ibꝰ uña uita.
et psin solitaria suade̾ i Rtec ego loq om̃ĩb
sedtibi. sed michi et hñs paucis quibus
¶Inq̃mus urbem non Redeundi aĩs nt põita
ad oroatium manu Respiciamꝰ Rtro Bed
pener pocius neunsp ad igtũ deq om̃ie
hemi male meritum ppłm Reuertamꝵ p
fecisse hentulut stad. Ise qui ss obatu pro¬
fectionit. houiste et̾n exiliũ elgit qũe
I saltem turbe odum ꝑsuasisse d burrat
Nqp nõ Efit exemplum munꝰ notũ sdeuotu
magis. Cconĩ semus monachi qͣsdlitudie
ngressus orauit ne umꝙ̃r nr̃de distedete
multaq ꝑfeuerãcia 4. p̾stitit ne irite
preces eent. Extirpãde sollictudinũ cc̃ie

Expanded text:
tionem: solitudines deserendas, que iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero par est omnibus unam vitam et presertim solitariam suadere, nec ego loquor omnibus, sed tibi, sed michi et his paucis quibus Linquamus urbem non redeundi animo, ne posita ad aratrum manu respiciamus retro; sed precemur potius ne unquam ad ingratum deque omnibus bonis male meritum populum revertamur. Quod fecisse Lentulus traditur, is qui, sub obtentu profectionis honeste, eternum exilium elegit, quem at saltem turbe odium persuasisse debuerat. Quanquam non desit exemplum minus notum, sed devotum magis, Cronii Fenicis monachi, qui solitudinem ingressus oravit ne unquam inde discederet, multaque perseverantia sibi prestitit ne irrite preces essene. Extirpande solicitudinum cause