comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ta satiz fidei facies. s de occulti tuis mͥ cõm̃¬
dabilior appares. Pacientie uͥtus in euidenti:
& quasi ingenis tuis satis iam placet: s ego
de posfiore te magis estimo gła. E reuera
̃ ñ st̃ ꝯdigne pasiones. ħ ⁊ ipla patienta
huiꝰ temꝑis ad futuram głam q̃ reuelabit᷑
in nob̾. Cuiꝰ iam quedam in nob̾ iacta sunt
semina: que occulta oꝑatione se ip̃a ad ma-¬
turitatem ꝑdurunt.⁊ ad ꝑfecti fructꝰ subst̾a
dicit: In inferiorib t̾re. Felicit̾ cum eo agit᷑¬
quo non ininfimis. Ego quedam t̾re suꝑiora
accipio. quedam in feriora: q̃dam infima
Suꝑiora sunt. ip̃a corꝑis humani nat᷑a. Infe¬
riora: ip̃iꝰ natͣe coe ruptela. Infima: quedam
iniquitas. ⁊ culpa de corruptela ꝓcedens. ⁊ ip¬
sam magis corrũpens. Ideo ñ dicit sub̃am su¬
am ininfimis: quod nullum habeat sp̃uał¬

Expanded text:
ta satis fidei facies, sed de occultis tuis mihi commenta satis fidei facies, sed de occultis tuis mihi commendabilior appares. Patientiae virtus in evidenti, et quasi in genis tuis satis jam placet; sed ego de posteriore te magis aestimo gloria. Et revera dico passiones, sed et ipsa patientia hujus temporis, ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis . Cujus jam quaedam in nobis jacta sunt semina, quae occulta operatione se ipsa ad maturitatem perducunt, et ad perfecti fructus substandicit? in inferioribus terrae. Feliciter cum eo quod non in infimis. Ego quaedam terrae superiora accipio, quaedam inferiora, quaedam infima. Superiora sunt ipsa corporis humani natura: inferiora, ipsius naturae corruptela: infima, quaedam iniquitas et culpa de corruptela procedens, et ipsam magis corrumpens. Ideo non dicit substantiam suam in infimis, quod nullum habeat sp
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ latent in semine: temꝑe suo plenam ac-¬
cept̾a sp̃em. Nunc enim sponsa es: s ñdum
apparet quid eris. Qͥd putas: Simił mer:
cum apparuero. Et nunc similitudinem te¬
nes inparte: quia ex parte cognoscis. Reue¬
lata facie iam głam meam specłaris: s tn ad¬
huc tnͣfformaris aclaritate inclaritatem. Dũ
tnfformaris: ñdum integre tene. Tranffor¬
mari ꝓfic̾e ẽ: non ẽẽ ꝑfectum. ꝑfectum
aũt tuum ñdum tui. s iam ocłi meiui¬
uent: penes me iam es. qͣli futura es. Iam ĩ
libro descͥptaes uite. ⁊ in manib depinxi te.
facies cua coram me semꝑ. Coram me fulget:
q̃ inte nc̃ ẽ offuscata. Iam draginã imaginis
mee inte inueni: s ad huc qualem scalet ru¬
bigine. ⁊ occultat᷑ sp̃es eiꝰ. Iam fides tuis ru¬
bet ingenis. ⁊ uite colorem infundit: s ad¬
huc fidei res ẽ in occulto. Idõ sic̃ fragm̃ mali
punici: sic gene tue absq occultis tuis. Gta¬

Expanded text:
terim latent in semine, tempore suo plenam acterim latent in semine, tempore suo plenam acceptura speciem. Nunc igitur sponsa es, sed nondum apparet quid eris. Quis, putas, similis mei 82 cum apparuero? Et nunc similitudinem tenes in parte, quia ex parte cognoscis. Revelata facie jam gloriam meam specularis, sed tamen adhuc transformaris a claritate in claritatem . Dum transformaris, nondum integre tenes. Transformari proficere est, non esse perfectum. Perfectum autem tuum nondum tui; sed jam oculi mei vident: penes me jam es qualis futura es. Jam in libro descripta es vitae, et in manibus depinxi te. Facies tua coram me semper, coram me fulget, quae in te nunc est obfuscata. Jam drachmam imaginis meae in te inveni, sed adhuc quadam squalet rubigine, et occultatur species ejus. Jam fides tuis rubet in genis, et vitae colorem infundit; sed adhuc fidei res est in occulto. Ideo sicut fragmen mali punici, sic genae tuae, absque occultis tuis. Gra
Abbreviated transcription (Latin):
gello non potuit intelligere donũ. Utiliter ͤ
sibi conscientia absconditur in parte.⁊ ip̃e ꝑ¬
ficiendi amor nuniꝰ. increm̃ta sui ꝓuectus ig¬
norat. Oeniq ñ ip̃a uͥtutũ uelut pomoꝵ in¬
tegͥtas. s cm̃ fragm̃ta ingeius sponse emiui̾e
dñr. Quia quod ingenis ẽ: in euidenti ẽ. Et
si nouit quis ueram inse uirtutis alicuiꝰ gr̾am
numquid uehem̃tiam. non quid ꝯstantiam:
ñquid ꝑseuerantiam: Non ẽ inquit occus¬
tatum os meum ate. quod fecisti inocculto.
talia inme occulta multa habeam. cognita
sa repositõ istoꝵ in mea scientia. idõ tue
magis tuto illi ꝯmuto. D ñ ego tam illa cõ-¬
mito tͥ: quã tu ñ ꝯmittis mͥ. Penes te ad¬
huc tuciꝰ foues. quod fecisti in occłto. Nec
sponse ꝑfecto tanta sinit᷑ ip̃i patere:⁊ ꝓdi¬
re ingenas.Sic inquit gene tue absq occł¬
tis tius. Sunt quedam occłta temꝑe ꝯgruo
ꝓducenda in lucem: ⁊ in facie collocanda. In¬

Expanded text:
gello, non potuit intelligere donum. Utiliter ipsa gello, non potuit intelligere donum. Utiliter ipsa sibi conscientia absconditur in parte, et ipse proficiendi amor nimius incrementa sui norat. Denique non ipsa virtutum velut pomorum integritas, sed tantum fragmina in genis sponsae eminere dicuntur; quia quod in genis est, in evidenti est. Et si novit quis veram in se virtutis alicujus gratiam, numquid vehementiam, numquid constantiam, numquid perseverantiam? Non est, inquit, occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto .talia in me occulta multa habeam cognita tsa repositio istorum in mea scientia, ideo tuae magis tuto illa committo. Sed non ego tam illa committo tibi, quam tu non committis mihi. Penes te adhuc tutius foves quod fecisti in occulto. Nec sponsae perfectio tanta sinitur ipsi patere et prodire in genas. 4. Sic, inquit, genae tuoe, absque occultis tuis. Sunt quaedam occulta tempore congruo producenda in lucem, et in facie collocanda. In
Abbreviated transcription (Latin):
Sicut fraginen mali punici: sic gene tue
absq occultis tuis. Bene gene q̃ siẽ nichil
hũt simulatũ. ita multum hñt occultatum:
que sic̃ nicħ fingunt. sic nec totum effundt᷑:
que muius p̾tendunt insp̃em. quam tenen
inu̾tute. Possunt ħ ad int̾iores aĩe genas re¬
ferri que in ꝯsc̾ie facie sunt: uͥ ñ homo s ̃
uidet. Habet cuiusq conscĩa: quandam ꝓpͥã
faciem. Eiꝰ gene u̾ecundo humilitatis rubent
colore: si penes se oꝑa non iactet. N magnificq.
m̃ita: ñ illa eximia putet: s tam exigua pu¬
deat. Qͥs enim głabitur mundum se habe
cor: Si accepit: quomͦ głabit᷑ quasi ñ acceꝑit:
Et tũ ip̃a que accepit dona quis intelligit.
Dona de sursum sunt: descendut apatre lu
se nouit quã sp̾c di in illo. Nos inquit pau¬
lus accepimus sp̃m qui exdeo ẽ: ut sciamus
que adeo donara sunt uobis. Nunquid oĩa:
ꝓut si omia scire potuit: nunqͥd om̃ino: Ne
unum quidem ut arbitͦr ex integro. Et infla¬

Expanded text:
Sicut fragmen mali punici, sic genae tuae, absque occultis tuis. Bonae genae, quae sicut nihil habent simulatum, ita multum habent occultatum; quae sicut nihil fingunt, sic nec totum effundunt; quae minus praetendunt in specie, quam tenent in virtute. 3. Possunt haec ad interiores animae genas referri, quae in conscientiae facie sunt, ubi non homo, sed Deus videt. Habet cujusque conscientia quadam propriam faciem. Ejus genae verecundo humilitatis rubent colore, si penes se opera non jactet, non magnificet merita, non illa eximia putet, sed tam exigua pudeat. Quis enim gloriabitur castum se habere cor? Si accepit, quomodo gloriabitur quasi non acceperit? Et tamen ipsa quae accepit dona, quis intelligit? Dona desursum sunt, descendunt a Patre lse novit, quam Spiritus Dei in illo. Nos, inquit Paulus, accepimus Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis . Numquid omnia? aut si omnia scire potuit, numquid omnino? Ne unum quidem, ut arbitror, ex integro: et si in fla
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑa habundant. Qd egestatem in illa u̾emi¬
ni: Delicie inoccultis eius: ⁊ habundantes
delicie. Habundantia enim intͣrib eiꝰ: o spõ¬
sa. Deniq sicut tͣris dd: collum tuum. Et si
latent delicie: s uirtus eminet. Qͦ mͦ non
eminens: turri collata: S differamꝰ hunc
inerastinum sermonem: dicturi de hac tͣ¬
re quod ip̃e dauid dedit. aucbor eiꝰ ⁊ tutor

Expanded text:
pora abundant. Quid egestatem in illa veremipora abundant. Quid egestatem in illa veremini? Deliciae in occultis ejus, et abundantes deliciae. Abundantia enim in turribus tuis, o sponsa. Denique sicut turris David collum tuum: et si latent deliciae, sed virtus eminet. Quomodo 83 non eminens, turri collata? Sed difleramus hunc in crastinum sermonem, dicturi de hac turre quod ipse David dederit auctor ejus et tutor
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓp̃t illos qui inuide detͣhunt. Quoꝵ alii uit̃a
secretam. uitam scõꝵ uacuam putam. ⁊ sine ho¬
nore: alii quidem ⁊ siñ uacuam. tñ totum eius
excursum cum sũmo horrere. nam exitũ sine
honore fuspicari ñ audent. Alii uanam. alii
amaram religionem putant: illi ñ uenãntur.
⁊ isti uerent᷑ accedẽ. Ideo de occultis sponse te
nuiter innuere curauit. quasi ex obliquo illos
tangens. ⁊ istos tͣhens. dum sic latent̾ de inti¬
inis eiꝰ ammonuit deliciis. Sic inquit gene
tue absq occultis tuis. Ac sidicat. Sicogno¬
uissent ⁊ alii quib absconditis ad impletꝰ ẽ
uenter tutis osponsa. quã facile omĩa de¬
tͥmentum facerent ut illa lucͣrentur. Qmͣ li¬
benter ⁊ bona ꝑdẽnt. ⁊ mala ꝑferrent: ut
abscondite dulcedinis participes efficẽntur
Nunc aũt abscondita ẽ abocłis eoꝵ: q̃ scĩs
animab in occulto ꝑuices alludit. Grata tñ
uicissitudo: que multoꝵ molestias mitigat
temꝑm. Nec exiles delicie: que in futa tem¬

Expanded text:
 illos qui invide detrahunt. Quorum alii vitam secretam, vitam sanctorum, vacuam putant et sine honore. Alii quidem et si non vacuam, tamen totum ejus excursum cum summo horrore; nam exitum sine honore suspicari non audent. Alii vanam, alii amaram religionem putant. Illi non venerantur, et isti verentur accedere. Ideo de occultis sponsae curavit tenuiter innuere, quasi ex obliquo illos tangens, et istos trahens, dum sic latenter de intimis ejus admonuit deliciis: Sic, inquit, genae tuae, absque occultis tuis. Ac si dicat: Si cognovissent et alii quibus absconditis adimpletus est venter tuus, o sponsa, quam facile omnia detrimentum facerent ut illa lucrarentur! quam libenter et bona perderent, et mala perferrent ut absconditae dulcedinis participes efficerentur! Nunc autem abscondita est ab oculis eorum, quae sanctis animabus in occulto per vices alludit. Grata tamen vicissitudo, quae multorum molestias mitigat temporum: nec exiles deliciae, quae in futura tem
Abbreviated transcription (Latin):
in alios tnͣffundit passionem. Non possũ
ñ dulcit̾ moueri. dum talem penes me
uultum depingo: ⁊ amatorie gene in me
similem gignum affectum. duin recogitã¬
t᷑. Quantomagis dum uidentur: Nam
ex p̾ssior uisio: quam cogitatus. Pulcre
gͣta ꝯm̃dat humilitas. nicħ inse altum
hñtes. nicħ rigidum: s que sunt ad mo¬
deste humilitatis ꝯpofitionem quodam
discipline exercicio infracte. Sicut fragm̃ inqͥt
mali puniq: sic gene tue. Annon tibi qͣ
fractas habuisse genas uidetur ille qͥ eas

Expanded text:
in alios transfundit passionem. Non possum in alios transfundit passionem. Non possum non dulciter moveri, dum talem penes me vultum depingo: et amatoriae genae in me similem gignunt affectum dum recogitantur. Quanto magis dum videntur? nam expressior visio quam cogitatus. Pulchragrata commendat humilitas: nil in se altum habentes, nil rigidum, sed quae sunt ad modestae humilitatis compositionem quodam disciplinae exercitio infractae. 2. Sicut fragmen, inquit, mali punici, sic genae tuae. An non tibi quasi fractas habuiss
Abbreviated transcription (Latin):
uultu: s desid̾ioꝵ estus genas dulqi gͣui¬
tate deiciat. Affectus anxii uultũ lasciure
non sinunt: ⁊ amatorie medicat̾ones om¬
nem agenis leuitatem ablegant. Turt᷑
siquidem auis sollicita e̾ auis gemebun¬
Da. Talem uult paulus uirginẽ e̾e: ut sol¬
licita sit quomͦ placeat dõ. que dr̃e soleat.
Sitiuit anima mea ad dm̃ fontem uiuũ
qñ ueniam ⁊ apꝑebo añ faciem dm̃i. An
non tͥ uidet᷑ uox ħ ẽẽ gem̃tis: Gemitus
tuus dulcis. quẽ genuit amor. Q mͦ non
gͣues ⁊ mature gene. quas gemebundꝰ in¬
format affectus: Gemitus isti non tm̃ ge¬
mitus: s refectonis grãm tenent. E ibabis¬
nos inquit pane lacͥmarum. Et inp̾senti.
malo punico sponse genas assimilat: eoqd
sollicitus ⁊ amatoriꝰ affectꝰ cognata qͣdam
maturitate. ⁊ uultum uestiat. ⁊ cibet intu¬
entes. Relucens enim in facie m̃tis gra. ui
dentes quasi reficit. dum dulcit̾ afficit ⁊ suã

Expanded text:
vultu, sed desideriorum aestus genas dulci gravivultu, sed desideriorum aestus genas dulci gravitate dejiciat. Affectus anxii vultum lascivire non sinunt, et amatoriae meditationes omnem a genis levitatem ablegant. Turtur siquidem avis sollicita est, avis gemebunda. Talem vult Paulus virginem esse, ut sollicita sit quomodo placeat Deo , quae dicere soleat: Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum; quando veniam et apparebo ante faciem Domini? An non tibi videtur vox haec esse gementis? Gemitus tuus dulcis, quem genuit amor. Quomodo non graves et maturae genae, quas gemebundus informat affectus? Gemitus isti non tantum gemitus, sed refectionis gratiam tenent. Cibabis, inquit, nos pane lacrymarum . Et in praesenti malo Punico sponsi genas assimilat, eo quod sollicitus et amatorius affectus cognata quadam maturitate, et vultum vestiat, et cibet intuentes. Relucens enim in facie mentis gratia, videntes quasi reficit, dum dulciter afficit, et suam
Abbreviated transcription (Latin):
putas sponse gene que mandi
possunt. que salubris fructus
optinent grãm: Et reuera etiã
corꝑales genas alicuiꝰ ita grata uide¬
as uenustate refertas. ut ip̃a ext̾ior. facies
intuentium animos refic̾e possit: ⁊ de in¬
t̾iori quam innuit cibare gr̃a. Uenustas
uultus m̃tem interp̾tatur: ⁊ int̾nos asfec¬
dos dentes ⁊ coccinea labia genarum indu¬
citur m̃tio: Gene satis germane sits labis
tis archana demonstrant. Gene ip̃e uocis
usum hñt: ⁊ oris aut supplent officium
aut ampliꝰ exhornant. Qnͣtum uis fuerit
dulcis ⁊ feruidꝰ sermo: omnem eius gr̾am
ꝓcax iuiltꝰ exãꝑat. ⁊ leuitate sua eloqͥi
gͣutatem imminuit. Ido de geins seqͥt᷑:
quod eaꝵ modestas maturitas coccinei
labii accumulet grãm. Deniq qnͣdam
e&ꝵ maturitatem tacite uidet᷑ innuere
qͣs fructui ꝯꝑauit: in fructib enĩ semꝑ
grata matͣitas. Et inp̾cedentib genas eiꝰ
descͥpsit ut turturis. eoqd nicħ lascuiũ.
nicħ leue. nicħ petulans in eiꝰ appareat

Expanded text:
putas, sponsae genae, quae mandi possunt, quae salubris fructus obtinent gratiam? Et revera etiam corporales genas alicujus ita grata videas venustate refertas, ut ipsa exterior facies intuentium animos reficere possit, et de interiori quam innuit, cibare gratia. Venustas vultus mentem interpretatur, et inter nos affecdos dentes et coccinea labia, genarum inducitur mentio. Genae satis germanae sunt labiis, ntis arcana demonstrant. Genae ipsae vocis usum habent; et oris aut supplent officium, aut amplius exornant. Quantumvis fuerit dulcis et fervidus sermo, omnem ejus gratiam procax vultus exasperat, et levitate sua eloquii gravitatem imminuit. Ideo de genis sequitur, quod earum modesta maturitas coccinei labii accumulet gratiam. Denique quamdam earum maturitatem tacite videtur innuere, quas fructui comparavit. In fructibus enim semper grata maturitas. Et in praecedentibus genas ejus descripsit ut turturis, eo quod nihil lascivum, nihil leve, nihil petulans in ejus appareat
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd medicinalit̾ gr̾a sp̾c ininfirmitate car¬
nis sit occultata. ⁊ qͣi fermentũ abscondita:
sanans ⁊ oꝑans. donec absorbeatur mortalitas
ũuta. Nam ñ debet massa ferm̃tũ corruꝑe:
s magis a ferm̃to insimilem ꝯu̾ti saporen. S
⁊ alibi idem dicit. Suba mea apd̾ te c̾. Ergo
⁊ inferiorib t̾re eiꝰ sub̾a e̾: ⁊ apd̃ dñm. Distã¬
tib ẽnim in locis abscondita: insuꝑiorib ce¬
li. ⁊ in inferiorib t̾re: in et̾nitate. ⁊ in infir¬
mitate. Ibi ꝑ ꝓuidentiam: hic ꝑ inoꝑantem
grãm. Et bona gr̃a. que sic uirtutum ꝓfectꝰ.
oꝑatur. ut quendam ꝑfectons saporem no¬
bis uicissim aspiret. ⁊ eructet abscondita
aborigine mundi. ⁊ abscondita amundo:
abscondita indõ: ubi uita nr̃a abscondita ẽ
ẽ cumxͦ. Et u̾e magna multitudo idulcedimᷤᷤ.
tue dũe. ꝗͣ. absꝯdisti ᷤͤ tim̃tib te: non aman¬
tib. Ideo nec sponse. Forte ħ furtiua dulcedo.
illa ip̃a occulta sunt sponse: de quib dicit.

Expanded text:
quod medicinaliter gratia Spiritus in infirmitate carnis sit occultata, et quasi fermentum abscondita sanans et operans, donec absorbeatur mortalitas a vita. Nam non debet massa fermentum corrumpere, sed magis a fermento in similem converti saporem. 5. Sed et alibi idem dicit: Substantia mea apud te est . Ergo et in inferioribus terrae ejus subtibus est in locis abscondita, in superioribus coeli, et in inferioribus terrae; in aeternitate, et in infirmitate: ibi per providentiam, hic per inoperantem gratiam. Et bona gratia, quae sic virtutum profectus operatur, ut quemdam perfectionis saporem nobis vicissim aspiret, et eructet abscondita ab origine mundi, abscondita mundo, et abscondita in Deo, ubi vita nostra abscondita est cum Christo. Et vere magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti, sed timentibus te, non amantibus. Ideo nec sponsae forte haec furtiva dulcedo. Illa ipsa occulta sunt sponsae, de quibus dicit:
Abbreviated transcription (Latin):
monib tuis. quam ꝓpriis parcus in laudib
qͣs potas sufficient᷑ eloquii. tam siuehium¬
litatis iactura. quã sine dampno u̾itatis
Et cum ꝓpria expͥmẽt: tñ nom̃ suppressit.¬
rubore solet ora suffundẽ: s etiam q̃ totiꝰ ꝯ¬
u̾sationis uenustat faciem. Namsic̃ corꝑiᷤᷤ
ita ⁊ ꝯu̾satonis gene sunt quedam: inqͥb
nicħ eo ẽ colore graciꝰ. si oꝑi om̃ium habitꝰ

Expanded text:
monibus tuis! quam propriis parcus in laudibus, monibus tuis! quam propriis parcus in laudibus, quas poteras sufficienter eloqui, tam sine humilitatis jactura, quam sine damno veritatis! Et cum rubore solet ora suffundere, sed eam quae totius conversationis venustat faciem. Nam sicut corporis, ita et conversationis genae sunt quaedam, in quibus nihil est eo colore gratius, si operum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ qm c̃epit int̾ior uirtus eminere: et que
intra carnis corticem ꝯclude abat᷑ erũꝑe
gr̃a. Q: si ꝯfracta uidetur tanta dignitas.
ad passionis maniens se ip̃am iniuirias: s
Et tu si adimpleas ea que desunt passis¬
men mali punici. sic gene tue. Sic ꝯfracte
sint. ⁊ quasi crucifixe gene tue. si quadã
edomite ⁊ exculte disciplina: nonne tͥ ui¬
dent᷑ uelut fragmna ciniꝰdam boni fruc¬
tus: Et in ꝯsequentib ad sponsum dr̃.
quia gene eiꝰ sicut areole a romatum eoqͥ
elucet. Bone gͦ gene. que ꝑ humilitatẽ ita
ꝯfracte sunt: ut fructus int̾ni Non ꝑdans.
s magis ꝓdant grãm. Deniq ⁊ ip̃a mala
punica gratam modesti uultus uerecun¬
diam. corticiz rubei colore designant. Op
si aurora quedam omniũ actuum colorat
pͥncipia: ⁊ uirgineo uͥtutes reliqͣs uenus¬
tat pudore. Uerecundia bona sua ñ petu¬
lanter iactat s parce eloquitur. ꝯtenta
tenuiter innusse. ⁊ cum urget necessitas
Ihu bone quanta uͥbiq u̾ecundia inser-¬

Expanded text:
 coepit virtus eminere, et quae intra carnis corticem concludebatur, erumpere gratia. Quasi confracta videtur tanta dignitas, ad passionis inaniens se ipsam injurias: sed Et tu si adimpleas ea quae desunt passiomen mali punici, sic genae tuae. Si confractae sunt, et quasi crucifixae genae tuae, si quadam edomitae et excultae disciplina, nonne tibi videntur velut fragmina cujusdam boni fructus? Et in consequentibus ad sponsum dicitur quia genae ejus sicut areolae aromatum , eo elucet. Bonae ergo genae, quae per humilitatem ita confractae sunt, ut fructus interni non perdant, sed magis prodant gratiam. Denique et ipsa mala punica gratam modesti vultus verecundiam, corticis rubei colore designant. Optsi aurora quaedam, omnium actuum colorat principia, et virgineo virtutes reliquas venustat pudore. Verecundia bona sua non petulanter jactat, sed parce eloquitur, contenta tenuiter innuisse, et cum urget necessitas. Jesu bone, quanta ubique verecundia in ser
Abbreviated transcription (Latin):
ipse primꝰ ingressus pacis benedictione cȩle¬
bret᷑ cibo potuq: oblatao portere nos ẽẽ c̃ten¬
desrm̃ da et regnico
euangł mp̃diccndũ excutiendũ depedib:
puluerẽ siquis recipiendos ic iuitatis ho¬
spitioñ puta uerit docet etiã grauiori penȩ
ob noxios fore qui eu angłm ñ sequendũꝗͣ
qͥlege iudicccueriđ ẽẽsoluandã eo qđ trrus et
sidon s tantacoperationũ cȩlestiũ uidis sent mi¬
racula ñ des pexissent remediũ penitentiȩ
lstã quoq ł affluentiã ł in solentiã sȩcularẽ neq
cȩlestimu iere cõparanda. neq rursus sinere¬

Expanded text:
ipse primus ingressus pacis benedictione celeipse primus ingressus pacis benedictione celebretur: cibo potuque oblato oportere nos esse contenda, et regni coeuangelium praedicandum, excutiendum de pedibus puluerem, si quis recipiendos ciuitatis hospitio non putauerit. Docet etiam grauiori poenM obnoxios fore qui euangelium non sequendum quam qui legem iudicauerint esse soluendam, eo quod Tyrus et Sidon, si tanta operationum caelestium uidissent miracula, non despexissent remedium paenitentiae. istam quoque uel afluentiam uel insolentiam saecularem neque caelesti muneri conparanda
Abbreviated transcription (Latin):
litc sed conside non hoc solum eẽneminem sa¬
lutaueritis. sed non frustra ad ditum in uia
deniq: et heli seus cõmitteret seruum suũ ut ha¬
culũ ei poneret supra corpus puerili defun¬
eti mandauit ei neinuia aliquem saluta¬
ret festinat o enĩ iubebat eũ contenere in
celebrandȩ resurrectionis ex sequeretur
officium necon sabu lationea licuius obuii manda
flecteret᷑ amunere ego et hic non saluta¬
aufertur. sed obsta¬
culũ impetꝰ endȩ deuotionis abolet᷑ ut quan¬
do diuina mandant᷑ paulis ꝑ seques trent᷑
human& pulcra ẽ salutio sed pulcrior quo¬
maturior ex sequutio diuinorũ q̃ ꝑmorã
sẽpetrax̃ offensã Ideo autem eto neste ꝓhi¬
bentur nesollenis gratia obrepat officiiet
impediat minis teriũ cuius moraculpasit
dedomo ad domũ qui suaga facilitate demi¬
gret ut seruemus etiã hos pitacli in amore c̃¬
stantiã nec coalitã amicitiȩ necessitudi nẽ
facile resoluamus pacis referamꝰ nuntiũ. ut

Expanded text:
lit? sed considera non hoc solum esse: neminem salutaueritis, sed non frustra additum in uia. denique et Helisaeus, cum mitteret seruum suum, ut baculum eius poneret supra corpus pueruli defuncti, mandauit ei, ne in uia aliquem salutaret; festinato enim iubebat eum contendere, ut celebrandae resur rectionis exsequeretur officium, ne confabulatione alicuius obuii mandato reflecteretur a munere. ergo et hic non salutaaufertur: sed obstaculum impediendae devotionis aboletur; ut quando divina mandantur, paulisper sequestrentur humana. Pulchra est salutatio, sed pulchrior matura exsecutio divinorum, quae per moram saepe traxit offensam. Ideo autem et honesta prohibentur, ne solemnis gratia 1426 obrepat officii, et impediat ministerium, cujus mora culpa sit. de domo ad domum quis vaga facilitate demigret; ut servemus etiam hospitali in amore constantiam, nec coalitam amicitiae necessitudinem facile resolvamus; ut pacis praeferamus nuntium, ut
Abbreviated transcription (Latin):
infirmitas alienȩ crucem portabat
incorde : sed quia ipsis uirtutib quȩdã
uitia iuta sunt dicendũ nobis ẽ qđ ui¬
tium abstinentiam carnis. et qđ obside¬
at cõ passionẽ mentis : e uicinonamq
abstinentiam carnis non nũ quã uanaglo¬
ria obsidet quia dũ tenuitas incorpore.
dũ pallor inuultures picitur: uirtus pa¬
tefacta laudatur : et tanto scelerius fo¬
ras fundit quanto adhumanos oculos ꝑ
ostensum pallorem exit : et plerũq fit
ut qđ causa diagicredit᷑ : ꝓsolis humanis
fauoribus agatur : qđ benesi monille si¬
gnificat q̃ui inuentus initinere. crucedo¬
minicã in angariã portat : Aliena quippe
onera inangaria portantur. quando
ꝑuanitatis studium aliquidgeritur :
quiergo per simonem designantur nisi
abstinentes et arro gantes qui ꝑ abstinen
tiam carnẽ afficiunt sed fructũ absti¬
nentiae interius ñre quir̃ : crucẽ ergo
dñi in angaria si monportat q̃uia cũ ad
opus bonũ exbonauo luntate non ducit᷑

Expanded text:
infirmitatis alienae, crucem portabat in corde. 3. Sed quia ipsis virtutibus quaedam vitia juxta sunt, dicendum nobis est quod vitium abstinentiam carnis et quod obsideat compassionem mentis. E vicino namque abstinentiam carnis nonnunquam vana gloria obsidet, quia dum tenuitas in corpore, dum pallor in vultu respicitur, virtus patefacta laudatur; et tanto se celerius foras fundit, quanto ad humanos oculos per ostensum pallorem exit. Et plerumque fit ut hoc quod causa Dei agi creditur pro solis humanis favoribus agatur. Quod bene Simon ille significat, qui, inventus in itinere , crucem dominicam in angaria 1589 portat. Aliena quippe onera in angaria portantur, quando per vanitatis studium aliquid geritur. Qui ergo per Simonem designantur, nisi abstinentes et arrogantes? Qui per abstinentiam quidem carnem afficiunt, sed fructum abstinentiae interius non requirunt. Crucem ergo Domini in angaria Simon portat, quia cum ad opus bonum ex bona voluntate non ducitur,
Abbreviated transcription (Latin):
mantur in notescit et subditur. ducentes
adreges et p̃sides ꝓpt̃ nomen meum. con¬
tingent haec uobis intestimonium Intesti¬
monium uidelicet quorũnisi eorũ qui
aut ꝑsequendo mortis infer̃ autui deni¬
do nonimitantur: mors quippeiustorũ
bonis in adiutorium ẽ malis intestimoniũ
ut indeperuersi sine ex cusatione pere¬
ant unde electi exemplum accipiunt
ut uiuant sed auditis totterroribus
turbari poterant in firmorũ corda atq
ideo consolatio adiungitur. cum protinis
sub infertur. poniteergo incordibus uris
non p̃meditari quem ad modum respon¬
deatis : e go enim dabo uobis os et sapi¬
entiam : cui non poterant resistere et
contradicere om̃s aduersarii ur̃i: Acsi
aꝑte membris suis infirmantib: dicat :
nolite terreri : nolite pertimescere: uos
ad certamen acceditis. sedegop̃lior:
uos uerba editis sed ego sumquiloquor :
sequitur : tra demini autem a parenti¬
bus et fratribus : et cognatis et amicis

Expanded text:
mantur innotescit cum subditur: Ducentes mantur innotescit cum subditur: Ducentes ad reges et praesides propter nomen meum. Contingent autem haec vobis in testimonium. In testimonium videlicet quorum, nisi eorum qui aut persequendo mortes inferunt, aut videndo non imitantur? Mors quippe justorum bonis in adjutorium est, malis in testimonium, ut inde perversi sine excusatione pereant, unde electi exemplum capiunt ut vivant. 3. Sed auditis tot terroribus turbari poterant infirmorum corda, atque ideo consolatio adjungitur cum protinus subinfertur: Ponite ergo in cordibus vestris non praemeditari quemadmodum respondeatis. Ego enim dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri. Ac si aperte membris suis infirmantibus dicat: Nolite terreri, nolite pertimescere; vos ad certamen acceditis, sed ego praelior; vos verba editis, sed ego sum qui loquor. Sequitur: Trademini autem a parentibus et fratribus, et cognatis et amicis,
Abbreviated transcription (Latin):
re in ꝑditionis signo p̃dicunt᷑. nisi quod
eas tempestates dñs̃ uenire denuntiat
quae ne qua quã ordinem temporũ ser¬
uant᷑ qua e enimor dinateueniunt si¬
ꝓNum non sunt : sed tempestates in signo s̃
quae ipsa quoq temporũ statuta confun¬
dunt quod nos quoq: nuper expertisumis
qui aestiuum tempus omne conuersũ inplu¬
uiis hlemalibus uidimus quia autẽ cun¬
cta haec non deiustitia ferientis sunt sed
demerito mundi patientis facta prauo¬
rũ hominum p̃miituntur cũ dicit᷑: sed
ante haec omnia incipient uobis manus
suas inicere . et ꝑsequentur. et tradentuos
insinagogis ducentes ad reges et p̃sides
propt̃ nomen meum: Ac sia pertedicat : pri¬
us corda hominum et post elementa tur¬
bantur. ut cũ rerũ ordo confunditur ex
quaiam retributione ueniat demonstre¬
tur Nã quãuis finis mundi ex ipso suo or¬
dine pendeat. peruersiores tecmen quosq
inueniens qui digneruinis illius oppri¬

Expanded text:
re in perditionis signum praedicuntur, nisi quod re in perditionis signum praedicuntur, nisi quod eas tempestates Dominus venire denuntiat quae nequaquam ordinem temporum servant? Quae enim ordinate veniunt, signum non sunt; sed tempestates in signum sunt, quae ipsa quoque temporum statuta confundunt. Quod nos quoque nuper experti sumus, quia aestivum tempus omne conversum in pluvias hiemales vidimus. 2. Quia autem cuncta haec non de injustitia ferientis sunt, sed de merito mundi patientis, facta pravorum hominum praemittuntur cum dicitur: Sed ante haec omnia incipient vobis manus suas injicere, et persequentur, et tradent vos in synagogas, ducentes ad reges et praesides propter nomen meum. Ac si aperte dicat: Prius corda hominum, et post elementa turbantur, ut cum rerum ordo confunditur, ex qua jam retributione veniat demonstretur. 1614 Nam quamvis finis mundi ex ipso suo ordine pendeat, perversiores tamen quosque inveniens, qui digne ruinis illius oppri
Abbreviated transcription (Latin):
quod dicitur. pugnauit proeo orbis
terrarũ contra insenatos : Omnia nãq:
quae adusũ uitȩ accepimus : adusum
conuertimus culpȩ: sed cuncta quae
adusũ prauitatis infleximus adusũ
nobis uertuntur ultionis : tranquil¬
litctem quippe humanȩ pacis: adusũ
uertimus uanȩ securitatis: pere grina¬
tionem terrae : pro habitatione dileximꝰ
patriae : salutem corporũ redegimus
in usũuitiorũ ubertctis abundantiam :¬
non ad necessitatem carnis sed ad per¬
uersitatem intorsimus uoluptatis: Ipsa
serenablandimenta aeris : ad amorem
nobis seruire coegimus terrenȩ delecta¬
tionis: iure igitur restat. ut simul nos omã
feriant quaesi mulomnia uitiis nr̃is male
subacta seruiebant : ut quod prius in mun¬
do incolumes habuimus gaudia: totde
ipso postmodũ cogamursentire torm̃ta:
Notaendũ uero quod dicitur terrores
decȩlo et tẽpestactes cumtem pestates
hlemales uenire ex ordine temporũ
soleant quur hoc loco tempestates ueni¬

Expanded text:
quod dicitur: Et pugnabit pro eo orbis terrarum contra insensatos . Omnia namque quae ad usum vitae accepimus ad usum convertimus culpae, sed cuncta quae ad usum pravitatis infleximus ad usum nobis vertuntur ultionis. Tranquillitatem quippe humanae pacis ad usum vertimus vanae securitatis, peregrinationem terrae pro habitatione dileximus patriae; salutem corporum redegimus in usum vitiorum; ubertatis abundantiam non ad necessitatem carnis, sed ad perversitatem intorsimus voluptatis; ipsa serena blandimenta aeris ad amorem nobis servire coegimus terrenae delectationis. Jure ergo restat ut simul nos omnia feriant, quae simul omnia vitiis nostris male subacta serviebant, ut quot prius in mundo incolumes habuimus gaudia, tot de ipso postmodum cogamur sentire tormenta. Notandum vero quod dicitur: Terrores de coelo et tempestates. Cum tempestates hiemales venire ex ordine soleant temporum, cur hoc loco tempestates veni
Abbreviated transcription (Latin):
istis similes nisi his quosinruens grauis lan¬
guor Auita non supͥtrahit. sed lenit̃ ueniens
recidua febris occidit Ille ergo ueraciter
patientiam seruat qui et ad tẽpus aliena
mala sine dolore tolerat. Et haec eadem
retractans ꝑtulisse seccelia ex ultat: ne
bonũ patientiae qui etis tepr pereat quod
in ꝑturbationib: custoditur: sed quia natelẽ
martrris hodierna die colimus frs mei ne¬
qua quã nos a uirtute eius patientiae aestima¬
re extraneos debemus : sienimadiuuante
nos dño uirtutempatientiae seruare con¬
tendimus et in paceeccłȩ uiuimus. et ta¬
men martrrii palmã tenemus duo quip¬
pes̃ martrrii genera unũ inmente aliud

Expanded text:
isti sunt similes, nisi his quos irruens gravis lanisti sunt similes, nisi his quos irruens gravis languor a vita non subtrahit, sed leviter veniens recidiva febris occidit? Ille ergo veraciter patientiam servat, qui et ad tempus aliena mala sine dolore tolerat, et haec eadem retractans, pertulisse se talia exsultat, ne bonum patientiae quietis tempore pereat, quod in perturbationibus custoditur. 7. Sed quia natalem martyris hodierna die colimus, fratres mei, nequaquam nos a virtute ejus patientiae existimare extraneos debemus. Si enim, adjuvante nos Domino, virtutem patientiae servare contendimus, et in pace Ecclesiae vivimus, et tamen martyrii palmam tenemus. Duo quippe sunt martyrii genera, unum in mente, aliud
Abbreviated transcription (Latin):
uirtute c̃tra eũ erigat . quẽ c̃tumelias for¬
tit̃ ꝑtulisse considerat quẽ quia cõmouere
in ipsa in iuriarũ iaculatione ñ potuit ab a ꝑ¬
tocertamine interim recedens. in secreta co¬
gitatione deceptionis tempus inquirit
et qui publico bello ꝑdiditad exhibendas
occulte in sidias ex ardes cit qui etis nãq iã tẽ¬
pore aduictoris animũ redit. et uł dac̃ nare¬
rũ uł iniuriarũ iacula ad memoriã reducit
cunctaq q̃ sibiin latus uehement̃ ex agge¬
rans stus se intolerabilia ostendit et qui¬
escentis animũ tanto furore conturbat. ut
plerũq uirpatiens illa se ae quanimit̃ tole¬
rasse etiam postuictoriam captiuus erubescat
seq ñ reddidisse contumelias doleat et de¬
teriora rependere sioccasio p̃beat᷑ q̃ rat quib:
ergo istis̃ similes nisi his qui ꝑ fortitudinẽ in cã¬
pouictores s̃ sed ꝑ neglegentiam post modum
intraurbis claustra capiuntur cꝰ quibus

Expanded text:
virtute contra eum erigat, quem contumelias forvirtute contra eum erigat, quem contumelias fortiter pertulisse considerat. Quem quia commovere in ipsa injuriarum jaculatione non potuit, ab aperto certamine interim recedens, in secreta cogitatione deceptionis tempus inquirit, et qui publico bello perdidit, ad exhibendas occulte insidias exardescit. Quietis namque jam tempore ad victoris animum redit, et vel damna rerum, vel injuriarum jacula ad memoriam reducit; cunctaque quae sibi illata sunt vehementer exaggerans, fuisse intolerabilia ostendit, et quiescentis animum 1616 tanto furore conturbat, ut plerumque vir patiens illa se aequanimiter tolerasse etiam post victoriam captivus erubescat; seque non reddidisse contumelias doleat, et deteriora rependere, si occasio praebeatur, quaerat. Quibus ergo isti sunt similes, nisi his qui per fortitudinem in campo victores sunt, sed per negligentiam postmodum intra urbis claustra capiuntur? Quibus
Abbreviated transcription (Latin):
rat᷑ et semet ipsũ sibimet ipsi subicit quan¬
docum patientiaꝰ in humi litcete tolerantiae
stor nitsciendũ uero ẽ qđ plerũq euenire
patientib solet ut eo qui dẽ tepr quo aduer¬
sa patiunt᷑ uł contumelias audiunt nullo do¬
lore pulsentur et sic patientiã ex hibeant
ut custo dire etiam cordis in nocentiã curen
sed cũ post paululũ haec ipsa q̃ ꝑtulerint
admemoriã reuocant igne uehementis simi
doloris instingant᷑ argum̃ taultionis inqͥr̃
et mansuetudinẽ quã tolerantes habuer̃
in retracͥtionesua semet ipsos diuidi cantes
ꝑdunt : Callidus nãq: aduersarius bellum
contra duos mouet unum ui delicet in flã¬
mans ut contumelias prior inferat : Alterũ
uero ꝓuocans ut contumelias lȩsus reddat :
sed quia eius iamuictor extitit quẽ ad ꝓ¬
ferendas contumelias cõmouit. contra illũ
Acrius dolet quemadreddendas in iurias
cõmouere ñ potuit undefit. ut tota se

Expanded text:
ratur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, quanratur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, quando eum patientia in humilitate tolerantiae sternit. Sciendum vero est quod plerumque evenire patientibus solet, ut eo quidem tempore quo adversa patiuntur vel contumelias audiunt nullo dolore pulsentur, et sic patientiam exhibeant, ut custodire etiam cordis innocentiam curent. Sed cum post paululum haec ipsa quae pertulerint ad memoriam revocant, igne vehementissimi doloris instigantur, argumenta ultionis inquirunt, et mansuetudinem quam tolerantes habuerunt, in retractatione sua semetipsos dijudicantes perdunt. 6. Callidus namque adversarius bellum contra duos movet, unum videlicet inflammans ut contumelias prior inferat; alterum vero provocans, ut contumelias laesus reddat. Sed quia ejus jam victor exstitit quem ad proferendas contumelias commovit, contra illum acrius dolet, quem ad reddendas injurias commovere non potuit; unde fit ut tota se
Abbreviated transcription (Latin):
hominib: aduersarios tolerare sed uirtus
corã dõdiligere quia hoc solũ ds̃ sacrificiũ
accipit qđ ante eius oculos in altare bonio pe¬
ris flãma caritatis incendit: sciendũ uero
qđ plerũq: id eo patientes uidemur: quia
retribuere mala ñ possum : sed qui id circo
malũ ñ retribuit qui anequaquã ualet ꝓ¬
culdubio ut p̃diximꝰ patiens ñ ẽ quia pati¬
entia ñ in ostensione inquirit᷑ sed in corde :¬
ꝑ inpatientiȩ autẽ uitium ipsa uirtutum
nutrix doctrina dissi pat̃ : scriptũ nãq ẽ:
doc trina uiri ꝑpatientiã nos cit᷑ : Tanto er¬
goquisqminus ostendit᷑ doctus. quanto con¬
uincit᷑ minus patiens: Neq enĩ potest ue¬
racit̃ bonadocendo inpendere : siui uendo
nesciat equanimit̃ aliena malato lerare
quanto enim culmine uirtus patientiae
polleat : sursũ salo mon indicctdicens
melior ẽ patiens uiro forti et qui domi
tra sunt quae uincunt᷑ : maius autẽ ẽ. qđ ꝑ
patientiã uincit quia ipse aseanimus supe¬

Expanded text:
adversarios tolerare, sed virtus coram Deo diligere, quia hoc solum Deus sacrificium accipit, quod ante ejus oculos in altari boni operis flamma charitatis incendit. 5. Sciendum vero quod plerumque ideo patientes esse videmur, quia retribuere mala non possumus. Sed qui idcirco malum non retribuit quia nequaquam valet, procul dubio, ut praediximus, patiens non est, quia patientia non in ostensione inquiritur, sed in corde. Per impatientiae autem vitium ipsa virtutum nutrix doctrina dissipatur. Scriptum namque est: Doctrina viri per patientiam noscitur . Tanto ergo quisque minus ostenditur doctus, quanto convincitur minus patiens. Neque enim potest veraciter bona docendo impendere, si vivendo nesciat aequanimiter aliena mala tolerare. Quanto enim culmine virtus patientiae polleat, rursus Salomon indicat, dicens: Melior est patiens viro forti, et qui domitra sunt quae vincuntur. Majus autem est quod per patientiam vincitur, quia ipse a se animus supe
Abbreviated transcription (Latin):
q uirtutũ patientia ẽ : ꝑ patientiã uero
possidemus animas nras : quia dũ nobis ipsis
dominari discimus. hoc ipsũ incipimus
possidere qđ sumꝰ: patientia uero ẽ alie¬
na mala aequanimit̃ ꝑ peti : contra eum
ut tamentacitus do leat. et tẽpus dignȩ
retributionis q̃ rat patientiã ñ exhibet
sedostendit: scriptũ quippe ẽ. caritas
patiens ẽ benigna ẽ: patiens nam q: ẽ ut
alienamalatoleret: benigna uero ẽ ut ipsos
etiã quos portẽt amet : hincnãq ꝑsemeti psã
ueritas dicit: diligite inimicos uros. bene¬
facite his quiuos oder̃ Orate ꝓ ꝑsequentib:¬

Expanded text:
que virtutum patientia est. Per patientiam vero que virtutum patientia est. Per patientiam vero possidemus animas nostras, quia dum nobis ipsis dominari discimus, hoc ipsum incipimus possidere quod sumus. Patientia vero est aliena mala aequanimiter perpeti, contra eum ut tamen tacitus doleat, et tempus dignae retributionis quaerat, patientiam non exhibet, sed ostendit. Scriptum quippe est: Charitas patiens est, benigna est . Patiens namque est ut aliena mala toleret, benigna vero est ut ipsos etiam quos portat amet. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos
Abbreviated transcription (Latin):
uimus cũ consensu: et rursũ: homo pa¬
cis mecce in quos perabã : qui e debat
panes meos am pliauit aduersus me
subplantationẽ : Ac sidetraditore suo
aꝑtis uob: dicct trans gressionẽ eius
tanto grauius ꝑtuli quanto hanc ab eo
quim̃s eẽ uidebatur sensi : Om̃s ergo
electi quia sũmi capitis membra sunt.
caput quoq: suũ in passionibus seqͣuint᷑:
ut ipsosaduersarios in sua morte senti¬
ant dequorũ uita p̃sumebant : et tan¬
t& eiscres cat merces operis. quanto eis
uirtutis lucrum proficit ex alienae
damno caritatis : sed qui adura sunt
q̃ p̃dicunt᷑ deafflictione mortis ꝓtinis
consolatio subditur degaudio resur¬
rectionis cumdicitur: Capillus de capi
teuro non peribit : scimus frs quia caro
incisado let capillus incis ñ dolet: a itergo
qđ incisũdolet quando et illud in uob ꝑire
ñ potest qđ incisũ ñ dolet : seqͥt᷑ : inpatientia uĩa pis
mas uras Idcircopossessio animȩ in uirtute
patientiae ponit᷑ quiara dix omniũ custos¬

Expanded text:
Homo pacis meae in quo sperabam, et qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem . Ac si de traditore suo apertis vocibus dicat: Transgressionem ejus tanto gravius pertuli, quanto hanc ab eo qui meus esse videbatur sensi. Omnes ergo electi quia summi capitis membra sunt, caput quoque suum in passionibus sequuntur, ut ipsos adversarios in sua morte sentiant de quorum vita praesumebant, et tanto eis crescat merces operis, quanto eis virtutis lucrum proficit ex alienae damno charitatis. 4. Sed quia dura sunt quae praedicuntur de afflictione mortis, protinus consolatio subditur de gaudio resurrectionis, cum dicitur: Capillus de capite vestro non peribit. Scimus, fratres, quia caro incisa dolet, capillus incisus non dolet. Ait ergo quod incisum dolet, quando et illud in vobis perire non potest quod incisum non dolet? Sequitur: In patientia vestra posstras. Idcirco possessio animae in virtute patientiae ponitur, quia radix omnium custos
Abbreviated transcription (Latin):
ergo incuruare ut transeamus quia si ipsa
seadima appetenda ñ deicit contra hanc
illorũ ꝑuersitas nullatenus conualescit :
et transire ꝑ ec̃neq: unt quã contrase rigi
tenda curuamur : Pudeatergo terrena
concupiscere : et dorsamentium ascenden¬
tibus aduersariis p̃bere : terrã sẽ ꝑ intu¬
etur quicuruus ẽ et quo p̃miosit redẽpt
non meminit qui imaquȩrit : hinc etiã
ꝑmoysendicitur. ut qui gibbo p̃mitur
ne quaquã ad sacerdotium ꝓ uehatur:
et quot quot xp̃i sanguine redempti
sumus mem braeius dem summi sacerdo¬
tis efficimur : unde nobis et perpetrũ
dicitur : uos autem genus electũ rega¬
le sacerdotium : sed quigibbumtolera
ima sẽ ꝑintuetur : a sacerdotio ergore pellit᷑
quia quis: solis terrenis intentus . ẽ. ipse

Expanded text:
ergo Incurvare ut transeamus, quia si ipsa ergo Incurvare ut transeamus, quia si ipsa se ad ima appetenda non dejicit, contra hanc illorum perversitas nullatenus convalescit; et transire per eam nequeunt, quam contra se rigidtenda curvamur. Pudeat ergo terrena concupiscere, et dorsa mentium ascendentibus adversariis praebere. Terram semper intuetur qui curvus est, et quo praemio sit redemptus non meminit qui ima quaerit. Hinc etiam per Moysen dicitur, ut qui gibbo premitur, nequaquam ad sacerdotium provehatur . Et quotquot Christi sanguine redempti sumus, membra ejusdem summi sacerdotis 1586 efficimur. Unde et nobis per Petrum dicitur: Vos autem genus electum, regale sacerdotium . Sed qui gibbum tolerat, ima semper intuetur. A sacerdotio ergo repellitur, quia quisquis solis terrenis intentus est, ipse
Abbreviated transcription (Latin):
foras missus mentis suae tenebras por¬
tat suꝑnanon appetit: in in fimis intendit.
caelestia nequa quã desiderat. terrena
semper in animo uersat et hoc quod de
suo genere doluit. inseipso exclcłuit
dicens: Incuruatussũ et humiliatus sum
usq quaq: Contemplationem namque
caelestium perdens siso la carnis necessa¬
ria homo cogitaret. Incuruatus et hu¬
miliatus eẽt sed tamenusq quaq: ñ eẽt :
que mergo a superuis cogitationibus ñ
solũ necessitas deicit. sed etiamuo lu¬
ptas illicita sternit non solũ incurua¬
tus sedusq: quaq incuruatus. ẽ: hinc
alius propheta deinꝰ mundis spiritibus
dicit. quidixer̃ animȩtuae incuruare
ut tran seamus :recta quippe statanima
cũ suꝑnadesiderat : et nequaquã fle¬
ctitur adima : sed maligni sp̃s cũ hanc in
sua rectitudine stare conspiciunt : ꝑ eã
transire non poss: transirenãq: eorũ ẽ
iimunda illi desideria spargere: dicuñ

Expanded text:
foras missus, mentis suae tenebras porforas missus, mentis suae tenebras portat, superna non appetit, infimis intendit, coelestia nequaquam desiderat, terrena semper in animo versat, et hoc quod de suo genere doluit, in seipso exclamavit, dicens: Incurvatus sum et humiliatus sum usquequaque. Contemplationem namque coelestium perdens, si sola carnis necessaria homo cogitaret, incurvatus et humiliatus esset, sed tamen usquequaque non esset. Quem ergo a supernis cogitationibus non solum necessitas dejicit, sed etiam voluptas illicita sternit, non solum incurvatus, sed usquequaque incurvatus est. Hinc alius propheta de immundis spiritibus dicit: Qui dixerunt animae tuae, Incurvare ut transeamus . Recta quippe stat anima cum superna desiderat, et nequaquam flectitur ad ima. Sed maligni spiritus cum hanc in sua rectitudine stare conspiciunt, per eam transire non possunt. Transire namque eorum est immunda illi desideria spargere. Dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
et in posuit illimanũ et confestimere¬
cta est : uo cauit et erex̃ quia in lumina¬
uit et adiuuit: uocat sed non erigit:
quando quidem pereius gratiam in lu¬
minamur sed exigentibus nr̃is meritis
adiuuari non possumus: plerũq enĩ
uidemus quace agenda sunt : sed haeo¬
opere nonimplemus : Nitimur et in firmamur:
menti s iudicium rectitudinẽ conspicit:
sed adhanc operis fortitudo sub cũ bit :
quianimirũ iam depoena peccatiẽ ut ex
domoquidem possit bonũ conspicus edtec¬
men abeo quodaspicitur contingat per
meritũ repelli : usitata et enimculprob¬
ligat mente ut nequa qũa surgere possit
adrectitudinẽ: conatur et labitur. quia
ubisponte diuperstitit. ibi et cũ noluerit
co acta cadit: bene dehac nr̃a incuruatio¬
ne extrpohumanigeneris ꝑ psalmis tam
dicitur. Incuruatus sũ et humiliatus sũ
usq quaq: Contem platus quippe. quod
ad supernam lucem intuendam homo con¬
ditus fuerat : sed peccatis exigentibus

Expanded text:
Et imposuit illi manum, et confestim ereEt imposuit illi manum, et confestim erecta est. Vocavit et erexit, quia illuminavit et adjuvit. Vocat, sed non erigit, quando quidem per ejus gratiam illuminamur, sed, exigentibus nostris meritis, adjuvari non possumus. Plerumque enim videmus quae agenda sunt, sed hoopere non implemus. Nitimur, et infirmamur. Mentis judicium rectitudinem conspicit, sed ad hanc operis fortitudo succumbit, quia nimirum jam de poena peccati est ut ex dono quidem possit bonum conspici, sed tamen ab eo quod aspicitur contingat per meritum repelli. Usitata etenim culpa obligat mentem, ut nequaquam surgere possit ad rectitudinem. Conatur, et labitur, quia ubi sponte diu perstitit, ibi et cum noluerit coacta cadit. Bene de hac nostra incurvatione ex typo humani generis per Psalmistam dicitur: Incurvatus sum et humiliatus sum usquequaque . Contemplatus namque quod ad supernam lucem intuendam homo, conditus fuerat, sed peccatis exigentibus
Abbreviated transcription (Latin):
decim et octo annorũ numerus ad curuã mulie¬
rẽ signat: sexto autem die homo factus ẽ :¬
fecta sunt : senarius autemnumerus. intr̃ĩ¬
gonum ductus. decem etocto facit : quia
ergo homoquis ex todiefactus ẽ perfecta
opera habere cioluit sed antelegem suble¬
geatq inexordio inchoantis gratiae in¬
firmus extitit: decem et octo annis mulier
terat sursum respicere nonualet quiadũ
desideria inferiora sequitur. amentis suȩ
rectitudine curuatur : Et hoc semper
uidet quod sine in termissine cogitat :
omnibus in cogitationibus ur̃is uoluatis
aspicite : Alius dehonoribus. alius depe¬
cũis alius dep̃diorũ ambitu cogitat : cun¬
cta haec inimo sunt : et quando menstalib:
implicatur. abstatus sui rectitudine fle¬
ctitur Et quia ad caeleste desiderium ñ
assurgit quasi mulier inclinata sursũ
respicere nequa quã potest : sequitur :
Hanccũ uidisset ilis uocauit ad se. et ait
illi mulier dimissaes ab infirmitate tua :

Expanded text:
decem et octo annorum numerus ad mulierem curdecem et octo annorum numerus ad mulierem curvam signat. Sexto enim die homo est factus, perfecta sunt; senarius autem numerus in trigonum ductus, decem et octo facit. Quia ergo homo, qui sexto die factus est, perfecta opera habere noluit, sed ante legem, sub lege, atque in initio inchoantis gratiae infirmus exstitit, decem et octo annis mulier  sursum respicere non valet, quia dum desideria inferiora sequitur, a mentis suae rectitudine curvatur, et haec semper videt, quod sine cessatione cogitat. Aomnibus in cogitationibus vestris volvatis semper aspicite. Alius de honoribus, alius de peiis, alius de praediorum ambitu cogitat. Haec cuncta in imo sunt, et quando mens talibus implicatur, a status sui rectitudine flectitur. Et quia ad coeleste desiderium non assurgit, quasi mulier inclinata sursum respicere nequaquam potest. 7. Sequitur: Hanc cum vidisset Jesus, vocavit ad se, et ait illi: Mulier, dimissa es ab infirmitate tua.