comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iior mixabillia queda s nicħ est ꝙ ip̃i nõ ꝓsequãtur arguniẽtis parti
satͥr suꝑq esse sibi suaꝵ cuiq reꝵ aliuis nimis ĩplicari molestu esse e ꝯͣ¬
comodissiũ esse q laxissias hatenas habere aĩcicias quas uł ad ducas
cũ uellis uł remittas. Caput cĩ esse ad beate uiuendu securitatẽ qua feui
nõ possit aĩus si ta̾ q parturiat unus peo plurib. Alios au̾t dice᷑ aui̾t mult
et ĩ hua̾nius que locu breuit᷑ paulo ante p̃strĩxi p̃sidii adiumẽti ue ca nõ¬

Expanded text:
nihil est, quod illi non persequantur argutiis—partim  pluribus; satis superque esse sibi suarum cuique rerum; alienis nimis implicari molestum esse; commodissimum esse quam laxissimas habenas habere amicitiae, quas vel adducas cum velis vel remittas; caput enim esse ad beate vivendum securitatem, qua frui non possit animus, si tamquam parturiat unus pro pluribus. alios autem dicere aiunt multo etiam inhumanius, quem locum breviter paulo ante perstrinxi, p
Abbreviated transcription (Latin):
re publica esset. Na hoc quide ĩ talib uiris qd attinet dice̾ si cõtẽdisset ĩꝑaturos
nõ fuisse. cu illi sanctissimi uiri fuerĩt. Eque aũt nephas sit tale aliꝗd et face̾
tum mͥ carus frat̾ nũc ide accexrimus
Nec igitur ĩ aĩticia lex sãctiatur ut neq xogemus. ues turpes neq facia¬
mus rogati. Turpis cĩ excusacio hec est et minime accipienda cu ĩcete¬

Expanded text:
rem publicam esset. nam hoc quidem in talibus viris quid attinet dicere, si contendisset impetraturum non fuisse, cum illi sanctissimi viri fuerint, aeque autem nefas sit tale aliquid et facere tum quidem Gaius frater, nunc idem acerrimus. haec igitur lex in amicitia sanciatur, ut neque rogemus res turpis nec faciamus rogati. turpis enim excusatio est et minime accipienda cum in cete
Abbreviated transcription (Latin):
est Iudicatus. Qui nõtu hoc tu illud ut plexiq s ide̾ semꝑ aĩos hoĩu diui uo
esse dicebat hisq cũ ex corpore acessissent reditu ĩ cellu patere/ optimoq et
uistissiõ tuiq e expeditissimu ꝙ idẽ scipioni uidebat᷑. Quiq idẽ qĩ p̾sagiret per¬
paucis añ morte dieb cũ et phillus et manillius adessent et alii plures tuq
teemu fere de ĩmortalitate aĩoꝵ que se ĩ quiete ꝑ uissu ex affricano audisse
Quo treca me ħcule hoc cius aduẽtu uexeor ne mere̾ inuidi mag̃ qͣ aĩci sit
Sin aũt illa uercor ut idẽ int̾itus sit aĩoꝵ et corpoꝵ nec ullus sensus ma¬
ueat ut nichil boni est ĩ morte sic corte nichil mali. Sensu eĩ amisso fit ide
qĩ natus no esset oĩo. Que hr̃ esse natu et nos gaudemꝰ et hec cuutas du exit
letabitur. Qua obre tu illo quidẽ ut supͣ dixi optime actu est. mecũ ĩcomodiꝰ

Expanded text:
um hoc tum illud, ut in plerisque, sed idem semper, animos hominum esse divinos eisque, cum ex corpore excessissent, reditum in caelum patere optimoque et iustissimo cuique expeditissimum. quod idem Scipioni videbatur, qui quidem, quasi praesagiret, perpaucis ante mortem diebus, cum et Philus et Manilius adesset et alii plures, tuqutremum fere de immortalitate animorum, quae se in quiete per visum ex Africano audisse quocirca maerere hoc eius eventu vereor ne invidi magis quam amici sit. sin autem illa veriora, ut idem interitus sit animorum et corporum nec ullus sensus maneat, ut nihil boni est in morte, sic certe nihil mali. sensu enim amisso fit idem, quasi natus non esset omnino, quem tamen osse natum et nos gaudemus et haec civitas, dum erit, laetabitur. quam ob rem cum illo quidem, ut supra dixi, actum optime est, mecu
Abbreviated transcription (Latin):
Iudicabãt ad istoꝵ noruiã fuisse sapientes. Qxͣ sibi he̾ant sopientꝭ nomꝰ et ĩuidio¬
su et obscuꝵ Cõcedãt ut uixi boni fuerĩt nec id quidẽ facient negabũt id nͥ sapiẽ¬
ti posse ꝯcedi. Agamus igit pĩgui ut auĩt mmerua qui ito se gerũt ita uiuu̾t
ut cor ꝓbetͣ fides ĩtegritas el equalitas liberalitas/ nec ĩ eis sit ulla cupidita
omẽs sotietas queda maior aũt ut quisq ꝑxiẽ accedit. Ia Itaq ciues potioe̾s

Expanded text:
 sibi habeant sapientiae nomen et invidiosum et obscurum, concedant ut viri boni fuerint. ne id quidem facient; negabunt id nisi sapienti posse concedi. agamus igitur pingui, ut aiunt, Minerva. qui ita se gerunt, ita vivunt, ut eorum probetur fides integritas aequitas libomnes societas quaedam sit major, aut ut quisque proxime accedit, itaque cives potiores
Abbreviated transcription (Latin):
et anibalez Iuuenilit exulãte paciẽtia sua moliebat. de quo p̾claxe fami¬
liaris ur̾ ennius. unus qui nobis cũtẽdo restituit rez. Non ponebat eĩ
rumores ante salutez. Ergo magis qͣi uirtutẽ głia nũc claret. Tarẽtũ uo
qua uigilantia quo ꝯsilio xecepit. qui quidẽ me audiente salinatori. qui amiss
oppido. fugerat ĩ arcẽ glorianti atq dicenti mea oꝑa.E. fabi tarentu accep¬
isti. Ridens ĩquit bene hercie ais Llam młi tu amississes nũqͣ xecepissem
Gaio flaminio tribuno plebis quo ad potuit restitit. Ageu picenu et galicu.

Expanded text:
et Hannibalem iuveniliter exsultantem patientia sua molliebat; de quo praeclare famiet Hannibalem iuveniliter exsultantem patientia sua molliebat; de quo praeclare familiaris rumores ante salutem. Ergo magisque magisque viri nunc qua vigilantia, quo consilio recepit! cum quidem me audiente Salinatori, qui amisso oppido fugerat in arcem, glorianti atque ita dicenti, mea opera, Q. Fabi, Tarentum recepisti; certe, inquit ridens, nam nisi tu amisisses, numquam recepissem. Gaio Flaminio tribuno plebis quoad potuit Fabius Maximus restitit agrum Picentem et Gallicum
Abbreviated transcription (Latin):
et leli arma senctutis. artes.s. ex̾citacionesq u̾tutu que ĩ oĩ ctate culte cũ
diu multu q uixeris. mirificos efferũt fructus nõ solum qr nuͣꝙͣ de lerũt
multoꝵq bñfactoꝵ recordatio iocundissima est. Ego quitu max ͫ eũ qui
tarc̾tu recepit sene adolosentes ita dilexi ut equale. Erat cĩ ĩ illo uiro
mores mutauerar. qͣiqͣ eu cole̾ cepi nõ admõ grandẽ natu s tñ ia etate ꝓ¬
uectu. Anuo eĩ post pͥmu ꝯsul fuerat qͣ ego natus su. cũ q eo quarto
questor d̾einde edilis quadriẽnio post fctus su p̃tor. quẽ magrãtu gesti ge¬
ssi ꝯsulib. tutichano et cethego. cũ quide ille admõ senex suasor legis ãthie
de donis et munerib fuit. hic bella gerebat ut adoloscens cũ plane geãdis esset

Expanded text:
et Laeli, arma senectutis artes exercitationesque virtutum, quae in omni aetate cultae, cum et Laeli, arma senectutis artes exercitationesque virtutum, quae in omni aetate cultae, cum diu multumque vixeris, mirificos ecferunt fructus, non solum quia numquam deserunt, multorumque bene factorum recordatio iucundissima est. ego Q. Maximum, eum qui Tarentum recepit, senem adulescens ita dilexi, ut aequalem. erat enim in illo viro mores mutaverat. quamquam eum colere coepi non admodum grandem natu, sed tamen iam aetate provectum. anno enim post consul primum fuerat quam ego natus sum, cumque eo quartum quaestor deinde quadriennio post factus sum, quem magistratum gessi consulibus Tuditano et Cethego, cum quidem ille admodum senex suasor legis Cinciae de donis et muneribus fuit. hic et bella gerebat ut adulescens, cum plane grandis esset,
Abbreviated transcription (Latin):
oĩb maiorib natu quoꝵ multoꝵ ego ex cognoui seuectatẽ sine q̃rela qui
se et libidine uĩculis laxatos esse nõ meleste. Fere̾t nec a suis despicent᷑. S
oĩu istiꝰ moĩ querelaꝵ in morib est culba nõ in etate moderati eĩ et uõ diffĩ¬
cilles nec ĩhumani senes tolerabilẽ agũt senetutẽ. Importunitas au̾t et
Thumanitas oĩ etati molesta est lelius Est ut dicis cato s fortasse dixe¬
xit. quispia̾ tibi ꝑꝑ opes et copiã et dig̾tate tollerabile seuectutẽ uidet. Id
nõ eũ sua s peĩe qloria splendorẽ assecutu. nec herele inquit. Si ego sexiph¬
esse ignobilis. uec tu si atemensis esses clarus unqͣ fuisses. eꝵ code̾ mõ de
senctute dici põt. Neq cũ ĩ sũma ĩopia leuis esse senectus põt ne sapiẽti
quidẽ necisipienti. uec iuisuma copia nõ graus. Aptissima oĩo sũt ot̃a scepio

Expanded text:
ibus maioribus natu, quorum ego multorum cognovi senectutem sine querella, qui ibus maioribus natu, quorum ego multorum cognovi senectutem sine querella, qui se et libidinum vinculis laxatos esse non moleste ferrent nec a suis despicerentur. sed omnium istius modi querellarum in moribus est culpa, non in aetate. moderati enim et nec difficiles nec inhumani senes tolerabilem senectutem agunt, importunitas autem et inhumanitas omni aetati molesta est. LAELIUS. Est, ut dicis, Cato; sed fortasse dixerit quispiam tibi propter opes et copias et dignitatem tuam tolerabiliorem senectutem videri, id non eum sua, sed patriae gloria splendorem assecutum: nec hercule, inquit, si ego Seriphius essem, nec tu, si Atheniensis, clarus umquam fuisses. quod eodem modo de senectute dici potest; nec enim in summa inopia levis esse senectus potest, ne sapienti quidem, nec insipienti etiam in summa copia non gravis. aptissima omnino sunt, Scipio
Abbreviated transcription (Latin):
et taꝙͣ m arboꝵ baceis terreq feugib maturitate tr̃pestiua qĩ iuctu et
caducu ꝙ fexendu est molit sapienti. Quid eĩ est aliud gitatũ more pu¬
quare cũ diis nͥ nature repugnare. lelius Atqui cato geatissimũ no¬
bis ut t ꝑscipione policear feceĩs. qũi speramus uoluuns qdẽ fenes senes
fieri a te si quidẽ multo añ didicerimus quib facilime rõib ĩ geauescẽ¬
quale sit. Cato Fatia ut potero leli. Sepe eĩ int̾ fui qͥrelis equalium
uis salinator quas publi albinꝰ hoẽs ꝯsulares nr̃i fere cauales de plorae
solebãt tu ꝙ uoluptatib carerẽt sine quib uitã nulla putaxẽt. tu ꝙ spue¬
rent᷑ ab his a qb essent. coli soliti qui uͥi nõ id uideba̾t᷑ accusare ꝙ esset
acussandu. Na si id cupla sencetutis accide̾t eade̾ mͥ usu cuenixẽt. ueliꝙ¬

Expanded text:
et, tamquam in arborum bacis terraeque fructibus, maturitate tempeet, tamquam in arborum bacis terraeque fructibus, maturitate tempeendum est molliter sapienti. quid est enim aliud gigantum modo bellare cum dis nisi naturae repugnare? LAELIUS. Atqui, Cato, gratissimum nobis, ut etiam pro Scipione pollicear, feceris, si, quoniam speramus, volumus quidem certe, senes fieri, multo ante a te didicerimus quibus facillime rationibus ingravescenquale sit. CATO. Faciam ut potero, Laeli. saepe enim interfui querellis aequalium  quae C. Salinator, quae Sp. Albinus, homines consulares, nostri fere aequales, deplorare solebant, tum quod voluptatibus carerent, sine quibus vitam nullam putarent, tum quod spernerentur ab eis, a quibus essent coli soliti; qui mihi non id videbantur accusare, quod esset accusandum. nam si id culpa senectutis accideret, eadem mihi usu venirent reli
Abbreviated transcription (Latin):
nichũ põt mali uidet ᷑ ꝙ nature necessitas afferat. quo ĩ que̾ ĩ pͥmis est sene¬
tus quã ut adipistont᷑. oniẽs optãt eadẽ acusant ad epta. tanta est ĩ ꝯstã
coegit cos falsu putare. erui eĩ citius adolosentie fenectus q puericie ado¬
losentia obeepit: demũ qui grauis minus est esset his seuctus si octigẽtissi¬
niu anuꝰ agerẽt ꝙͣ octagessimu. Prete exita eñ etas qͣius longa eu
esfluxisset nulla ꝯsdlationcpniulte̾ posset stolidã senectute. Qruo circa sapĩa
nita admirat soletis que utiãs digua essetoppinione ur̃a. uroͣꝙ coquonue̾.¬
Inhoc sumis sapientes ꝙ nã optimã duce tãq deũ segmur eiq parenius.
a qua nõ uerissimile est cũ certe partes etatis bñ desceipte sint exteenu
actu tãqͣs ab inh erti pocta esse negletu. S tñ uecesse fuit aliquid oxtreniu

Expanded text:
nihil potest malum videri quod naturae necessitas afferat. quo in genere est in primis senenihil potest malum videri quod naturae necessitas afferat. quo in genere est in primis senectus, quam ut adipiscantur omnes optant, eandem accusant adeptam ; tanta est stultitiacoegit eos falsum putare? qui enim citius adulescentiae senectus quam pueritiae adulescentia obrepit? deinde qui minus gravis esset eis senectus, si octingentesimum annum agerent, quam si octogesimum? praeterita enim aetas quamvis longa, cum effluxisset, nulla consolatione permulcere posset stultam senectutem. quocirca si sapientiam meam admirari soletis, quae utiin hoc sumus sapientes, quod naturam optimam ducem tamquam deum sequimur eique paremus; a qua non veri simile est, cum ceterae partes aetatis bene discriptae sint, extremum actum tamquam ab inerti poeta esse neglectum. sed tamen necesse fuit esse aliquid extremum
Abbreviated transcription (Latin):
et te et ue ip̃m leuare uollo et si te quidẽ io modice ac sapientꝰ sicut oĩa
et ferẽ et latuꝵ esse certo suo. S mͥ cũ de senetute aliꝗd uelle scribe̾. tu octu¬
huiꝰ libei ꝯfectio fuit. ut nõ mõ omẽs absterserit senctutꝭ molestias s effe¬
cerit mole et et sẽtit Iocunda senectate. Nũqͣ igit᷑. satis laudari dique
m de ceteris dix inuis multa. et sepe dicemus hũc libru de seueture ad te
missimus. Dinẽ aũt ẜmonẽ teibuinius nõ tichono ut aristhoceus ne
parł est esset᷑ auc̃tatꝭ ĩ fabula. ⁊m.m. catoni seni. qͦ maiore autoritatẽ hr̾i
oreso. aput quẽ leliu et ẜ scipionẽ facinus admirantes ꝙis ta facile seuec
omẽ de senetute sententia. Siptoe Sepe nũo admirari soleo.cũ hoc
Slelio cũ ceteraꝵ reꝵ tu excelente marce cato ꝑfectãq sapĩa tũ uł
est ut onus se ecthna grauiꝰ dicant sustine᷑. Cato. Re hauo scipio sane

Expanded text:
et te et me ipsum levari volo; etsi te quidem id modice ac sapienter, sicut omnia, et ferre et laturum esse certo scio. sed mihi, cum de senectute vellem aliquid scribere, tu ochuius libri confectio fuit, ut non modo omnis absterserit senectutis molestias, sed effecerit mollem etiam et iucundam senectutem. numquam igitur laudari satis sed de ceteris et diximus multa et saepe dicemus: hunc librum ad te de senectute misimus. omnem autem sermonem tribuimus non Tithono, ut Aristo Cius, parum enim esset auctoritatis in fabula, sed M. Catoni seni, quo maiorem auctoritatem haberet oratio; apud quem Laelium et Scipionem facimus admirantis, quod is tam faciomnem de senectute sententiam. SCIPIO. Saepe numero admirari soleo cum hoc C. Laelio cum ceterarum rerum tuam excellentem, M. Cato, perfectamque sapientiam, tum vel est, ut onus se Aetna gravius dicant sustinere. CATO. Rem haud sane, Scipio
Abbreviated transcription (Latin):
aĩo nenio po̾t.Moriẽdi cũ tp̾s intextu est et id ĩcextu an hoc ip̃o die. Morte iq̃
oĩb horis ĩpẽdente metuens quis potexit aĩo securo ꝯsiste̾ ide quo noĩata longa
disputacione opus esse uidet cũ xecordarer. nõ.m. atiliu regulu qui ad suppli¬
tiu cartagiẽ est ꝓfectus. ut fide̾ hosti tradita ꝯhuat᷑. nõ duos scipiones qui iter
te luit. collegr sui in canensi ignonunia temeritate nõ marcũ marcelu cuius
ĩteritu nec ceudelissiũs quide hostis honore sepulture care̾ passus est. S legio¬
nes nr̃e. qd̾ ꝗdẽ scripsi ĩ origib ĩ eu locu sepe ꝓfecte sũt alacri aĩo et crecto

Expanded text:
esse nemo potest. moriendum enim certe est, et incertum an hoc ipso die. esse nemo potest. moriendum enim certe est, et incertum an hoc ipso die. omnibus horis impendentem times, qui poteris animo consistere? de qua non ita longa disputatione opus esse videtur, cum recordarer non L Brutum, qui in libercium est profectus ut fidem hosti datam conservaret, non duos Scipiones, qui iter te luit collegae in Cannensi ignominia temeritatem, non M. Marcellum, cuius interitum ne crudelissimus quidem hostis honore sepulturae carere passus est, sed legiones nostras, quod scripsi in Originibus, in eum locum saepe profec
Abbreviated transcription (Latin):
soluit ut nauẽ aut hedificiu ide destruit facilime qui ꝯsteuxit sic hoĩe cade que¬
optime cõglutinauit na dissoluit. Ita oĩs ꝯglutinatio regis egre inueterata faciliẽ
disoluitur. Ita fit ut illud breue uite xeliquu nec auide appetẽdu senib nec sine
cã diffexendu sit. uetat q pitagoras ĩuissu ĩꝑatoris .i. dei de p̾sidio et stacione uite
discede̾.Soloniꝰ quide sapientꝭ clogiu est quo se n egat uelle suã mortẽ dolexe
amicoꝵ et lam̃t uactar᷑: uult tredo se esse caꝵ suis. S haud scio an melius. Enuuꝰ
Nemo me laceĩs decoret neq funera fletu fassit nõ cẽset lugenda esse mortẽ/ quã
ĩmortalitas ꝯsequatur. Iam sensus moriẽdi aliquis esse pot isq ad exiguu
tp̃s p̾ẜti seni post mortẽ si quide aut ide optandus aut nullus est S hoc mediu¬
tu ab adoloscentia debet esse mortẽ ut negligamꝰ sine qua meditatione traqlo esse

Expanded text:
 destruit facillime qui construxit, sic hominem eadem optime quae conglutinavit natura dissolvit. iam omnis conglutinatio recens aegre, inveterata facile divellitur. ita fit ut illud breve vitae reliquum nec avide appetendum senibus nec sine causa deserendum sit; vetatque Pythagoras iniussu imperatoris, id est dei, de praesidio et statione vitae decedere. Solonis quidem sapientis est elogium, quo se negat velle suam mortem dolore amicorum et lamentis vacare. volt, credo, se esse carum suis. sed haud scio an melius Ennius: nemo me lacrumis decoret, neque funera fletu faxit. non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur. iam sensus moriendi aliquis esse potest, isque ad exiguum tempus, praesertim seni: post mortem quidem sensus aut optandus aut nullus est. sed hoc meditatum ab adulescentia debet esse, mortem ut neglegamus; sine qua meditatione tranquillo animo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓximis mẽte steterat elapsus est micħ uoͬ et flacco ne unqͣ ꝓbari potuit ta
id sanitib ip̃iq pirrho ꝑsuade̾t quo faciliꝰ uĩci possent cũ se cedisset uolupta
tib. uixerat.m. curius cũ publio decio qua quĩqueno añ eu ꝯsule se ꝓ.x.p.¬

Expanded text:
proximus ante me fuerat, elapsus est, mihi vero et Flacco neutiquam probari potuit tam proximus ante me fuerat, elapsus est, mihi vero et Flacco neutiquam probari potuit tam id Samnitibus ipsique Pyrrho persuaderetur, quo facilius vinci possent cum se voluptatibus dedissent. vixerat M'. Curius cum P. Decio, qui quinquennio ante eum consulem se p
Abbreviated transcription (Latin):
cũ maior esset atq longior omẽ aĩ lum̾ extuigue̾t hec cũ gaio põtio samite
prre eius aquo caudino p̾lio. Spirxius postumꝰ et titus uecturius ꝯsules suꝑati
sũt locutu archita Nearchus tarentinus hospes nr̃ qui iamicicia ppłi xo.
ꝑma̾serat se amaiorib natu accepisse dicebat.cũ quide ei ẜuioni ĩt fuisset.
plato atheniensis quẽ tarentu. uenisse .l. Enulio et claudio ꝯsulib reꝑio
Quoesu hec ut ĩtelligatis sc̃ uoluptatẽ asꝑuał xo̾ne et sapiã nõ possunꝰ ma
gnã hũda seuectuti gra̾ ꝙ effice̾t ut id nõ liberet ⁊ꝙ nõ oportexet. Impedit
eĩ ꝯslliu uolũptas roͣni mimica ac mẽtis ut ita dica ꝑstringit oculos ne
ht̃ ullu cũ u̾tute com̾tiu Inuictus feci ut fortissimi uixi.l. flaminii fee̾
aliquẽ eoꝵ qui ĩuĩculis esset dãnati xei capitalis hic tito fre̾ suo cẽsore qui

Expanded text:
cum maior esset atque longior, omne animi lumen exstingueret. haec cum C. Pontio Samnite, cum maior esset atque longior, omne animi lumen exstingueret. haec cum C. Pontio Samnite, patre eius, a quo Caudino proelio Sp. Postumius T. Veturius consules superati sunt, locutum Archytam Nearchus Tarentinus hospes noster, qui in amicitia populi Romani permanserat, se a maioribus natu accepisse dicebat, cum quidem ei sermoni interfuisset Plato Atheniensis, quem Tarentum venisse L. Camillo Ap. Claudio consulibus reperio. quorsus hoc? ut intellegeretis, si volndam senectuti gratiam, quae efficeret ut id non liberet quod non oporteret. impedit enim consilium voluptas, rationi inimica est, mentis ut ita dicam praestringit oculos, nec habet ullum cum virtute commercium. invitus feci ut fortissimi viri T. Flaminini fratraliquem eorum qui in vinculis essent, damnati rei capitalis. hic Tito fratre suo censore, qui
Abbreviated transcription (Latin):
tux hĩc priͣe ꝓdiciones hic hĩc ueꝵ pu ͨ ͣ⁊ eu̾siones hĩc cũ hostib clã¬
destiua coloquia nasci dicebat. Nullũ deniq scelus nullu facinus esse
ad ꝙ suscipiendu nõ libido uoluptatis ĩpelleret Strupea uõ et ad ulte¬
xiu et omẽ talle flagitiu nullis aliis illecebris excitat᷑ nͥ uoluptate.¬
Cumq hoĩ siue nã siue qui aus nchil mẽte p̃stabilius dedisset hiue diuino
muneri ac dono nichil esse ta iuimicu ꝙ uoluptate neq eĩ libidine duãtet
tẽꝑantie locu esse neq oĩo ĩ uoluptatꝭ regno ututẽ posse ꝯsistẽ. ꝙ quidẽ ut
magꝭ intelligi põt. finge̾ aĩo iubebat tanta ĩcitatu aliquẽ uoluptatẽ corꝑis
quãta ꝑcipi posset et̃ maxĩa / Neĩm cẽsebat fore dubiu qui tã diu dũ ita
gauderet nich actitare mẽte nicħ xõne nichil cogitacione ꝯlequi posset.
Quo crecha nichi esse tã retestabille taqͣ pestifeꝵ q̃ uoluptatẽ si quidẽ̾ ea

Expanded text:
um eversiones, hinc cum hostibus clandestina colloquia nasci; nullum denique scelus, nullum facinus esse, ad quod suscipiendum non libido voluptatis impelleret; stupra vero et adulteria et omne tale flagitium nullis excitari aliis illecebris nisi voluptatcumque homini sive natura sive quis deus nichil mente prestabilius dedisset, huic divino muneri ac dono nichil tam inimicum quam voluptatem, nec enim libidine dominante temperantie locum esse, neque omnino in vomagis intellegi posset, fingere animo iubebat tanta incitatum aliquem voluptate corporis, quanta percipi posset maxima; nemini censebat fore dubium quin tam diu, dum ita gauderet, nihil agitare mente, nihil ratione, nihil cogitatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, si quidem ea,
Abbreviated transcription (Latin):
augures qd philosophi senes qͣ multa meninerũt manet memoria senib
moͬ manet studiu et industria neq ea solu ĩ claris et honoratis uiris s ĩ uita
et̾ pͥuata et quieta. Sophodes ad sũmã senectutẽ tragidias fecit. qui ꝑꝑ studiu
more male rem gerentib prͣib bonis iut̾dici solet. sic illu qĩ descipiente a re
familiari remouerẽt iudices. tum senex senex dr̃ ea fabula qua ĩ manb
hẽbat et ꝓxime scripserat edippu coloneu recitasse iudicib. quesisseq nõ illui

Expanded text:
augures, quid philosophi senes? quam multa meminerunt! manent ingenia senibus, augures, quid philosophi senes? quam multa meminerunt! manent ingenia senibus, modo permaneat studium et industria, neque ea solum claris et honoratis viris, sed in vita etiam privata et quieta. Sophocles ad summam senectutem tragoedias fecit; quod propter studium more male rem gerentibus patribus bonis interdici solet, sic illum quasi desipientem a re familiari removerent iudices. tum senex dicitur eam fabulam quam in manibus habebat et proxime scripserat, Oedipum Coloneum, recitasse iudicibus quaesisseque num illud
Abbreviated transcription (Latin):
subsequẽtes. Annuz an me cẽsore mortuus est nouẽ anis post meuz ꝯsula
tutis eu sue penite̾t. Net eĩ ex cartioẽ nec saltu nec eminus hastꝭ aut
ꝯsiliu malores nriͣ nõ apellasset senatu. Ap̃ lacedoniones qd̾ eos qui ãplis¬
simu magrãtu gexũt ut sũt sic et̃ apelantur senes. Ꝙ si lege̾ aut audie̾
ut est ĩ neuii poete libro. Rncentur. hec et alia hoc ĩ pͥmis yueniebãt orato¬
res neui stulti adoloscentes Temeritas est u florescentis etatis prudẽtia
senescentes at memoria minuit credo nͥ illa ex̾ceas aut et si sis nã tar¬
dior. Temistodes oiu ciuiu suoꝵ memoria ꝑceꝑat noĩa/. Non iq̃ tẽses euz¬
quẽq senẽ audiui oblitur quo loco tesauxũ obruissit. oĩa que curãt menuẽ¬
rũt. uadimonia ꝯstituta quid sibi ip̃i debeant. quid urrisꝯsulti ꝗd põtifices ꝗd

Expanded text:
anni consequentes. anno ante me censorem mortuus est, novem annis post meum consulanni consequentes. anno ante me censorem mortuus est, novem annis post meum consulctutis eum suae paeniteret? nec enim excursione nec saltu, nec eminus hastis aut issimum magistratum gerunt, ut sunt, sic etiam nominantur, senes. quod si legere aut audire ntur in Naevi poetae Lupo. Respondentur et alia et hoc in primis: proveniebant oratores novi, stulti adulescentuli. temeritas est videlicet florentis aetatis, prudentia senescentis. At memoria minuitur. credo, nisi eam exerceas, aut etiam si sis natura tardior. Themistocles omnium civium percequemquam senem audivi oblitum, quo loco thesaurum obruisset. omnia quae curant meminerunt, vadimonia constituta, quis sibi, cui ipsi debeant. quid iuris consulti, quid pontifices, quid
Abbreviated transcription (Latin):
cõsulatu suꝑiore fuisset ex quo ĩtelligit᷑ pirri bello geãdẽ saue fuisse et tñ
sic a pe̾ib accepimꝰ. Nichil ꝗ̃ afferũt qui ĩre gexenda celare lenectute negãt
similesq sũt ut si qui naiuigatore ĩ naiuigando age̾ nichil dicãt cũ alii malo¬
scãdãt alii ꝑ foros cursent alii sententia exhuriant sentinã. Ille aũt manu
clauu tenens sedeat qetus ĩpupi. Non facit ea que Iuuenes at uõ młts
maiora et meliora facit. Nõ uirib aut celexitatib aut celexitate corpu
lenectus solet. Nisi ego forte uobis qui nules et tribunus et legatꝰ et ꝯsul
que sũt gerenda p̾scribo et quõ cartagini male ia diu cogitanti bellu m
ante denuntio ꝙ de qua nõ uereri ante desinã q illã excissa esse ꝯgnouero
quã palma ut̃ dii ĩmortales scipio tibi reẜuẽt ut aui reliqas ꝓseqͣre cui
amorte hic t̾cius et t̾cessiu̾s ãnus est. S menioria illiꝰ uiei ãni excipient

Expanded text:
consulatum fuisset, ex quo intellegitur Pyrrhi bello grandem sane fuisse, et tamen sic a patribus accepimus. nihil igitur afferunt qui in re gerenda versari senectutem negant, similesqscandunt, alii per fores cursent, alii sentinam exhauriant; ille autem, manu clavum tenens, sedeat quietus in puppi. Non facit ea quae juvenes, at vero multa majora et meliora facit. Non viribus, aut velocitate, aut celeritate corporum senectus solet. nisi forte ego vobis, qui et miles et tribunus et legatus et consquae sint gerenda praescribo et quo modo; Carthagini male iam diu cogitanti bellum multo ante denuntio, de qua vereri non ante desinam quam illam excisam esse cognovero. quam palmam utinam di immortales, Scipio, tibi reservent, ut avi relliquias persequare, cuius a morte tertius hic et tricesimus annus est, sed memoriam illius viri omnes excipient
Abbreviated transcription (Latin):
restet eo plus uiatice querẽ. Quarta xestat ca qui maxĩe cinge̾ atꝙ solicitã
hẽe nr̃a etate iudetur axpinquatio mort /. que asenetute nõ põt loge abesse
O miseꝵ sene qui mortez ꝯtẽnenda esse ĩ taz longa etate nõ iuderit aue aut pla¬
si aut nõ miser post morte aut beatus et futurus sim eꝵꝙ ꝗs est ta sui fide
ꝙͣ uis adoloscens cu sit exploratu se ad uespu esse iutatuꝵ. Qiu et etas
pauci ⁊ ueniũt ad senectutẽ. e ii ita accideret meliꝰ et prudentius uiue¬
eetur/ Mens et ei et ox̃o et ꝯsiliu ĩ senib est eque si nulli fuisset oĩo ciuita
id iudcat cũ adoloscentia esse comune. Sensi ego ĩ optimo filio meo tu in
expectatꝭ ad amplissiã dignitate fr̃ib tius scipio mortẽ oĩ etati esse coe̾
at sperat adoloscens diu se esse uictur ꝙ sꝑare ide senex nõ põt. Insipiẽter
sperat quid cĩ stuetiꝰ qͥ ĩcerta ꝓ certis hrẽ falsa ꝓ ueris at senex ne qdẽ

Expanded text:
plus viatici quaerere? Quarta restat causa, quae maxime angere atque sollicitam habere nostram aetatem videtur, appropinquatio mortis, quae a senectute non potest longe abesse. O miserum senem, qui mortem contemnendam esse in tam longa aetate non viderit, quae aut plasi aut non miser post mortem, aut beatus etiam futurus sim? Quanquam quis e sit adulescens, cui sit exploratum se ad vesperum esse victurum? quin etiam aetas pauci veniunt ad senectutem; quod ni ita accideret, melius et prudentius viveretur. mens enim et ratio et consilium in senibus est, qui si nulli fuissent, nullae omnid ei videatis cum adulescentia esse commune? sensi ego in optimo filio, tu in exspectatis ad amplissimam dignitatem fratribus, Scipio, mortem omni aetati esse communem. At sperat adulescens diu se victurum, quod sperare idem senex non potest. insipienter sperat; quid enim stultius quam incerta pro certis habere, falsa pro veris? At senex ne quod
Abbreviated transcription (Latin):
ad me. Quartu ego ãnu. et octagesiũ uelle cquide ide posse gloriari ꝙ cirrus
s tamẽ hoc q̾o dicere nõ me quide his esse uirib ꝗb aut nules bello punico/ a
qͥstor eode bello aut ꝯsul ĩ ispania fucri act quadriẽnio post cũ teibuns mi¬
litaris depugnaui ap̃ termophilas .m. accilio et galabrione ꝯsulib S tñ ur

Expanded text:
ad me. quartum ago annum et octogesimum: vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus, ad me. quartum ago annum et octogesimum: vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus, sed tamen hoc queo dicere, non me quidem eis esse viribus, quibus aut miles bello Punico aut quaestor eodem bello aut consul in Hispania fuerim aut quadriennio post, cum tribunus militaris depugn
Abbreviated transcription (Latin):
uires atq defecerũt. Et si ista ip̃a defectio uiriu adolostentie uiciis sepe efficit
q senectutis libidinosa et cĩ et ĩtẽpans adoloscentia effetu corpꝰ tradit senectuti¬
Ciexus quidẽ aput xenophonter eo hmone quẽ moriens huĩt cu admõ leneꝵ esset
negat se unꝙ sensisse senectute sua ĩbeciliore facta ꝙͣ adoloscencia fiusset Ego
luciu metelu neĩni puer. qui qͣuadriẽmo post alteꝵ ꝯsulatu põtifex factus
esset quĩq et uigenti ãnos ei sacerdocio p̃fuit ita honis et̾ uirib extreno
tp̃ee etatis ut adoloscentia nõ reqxeret nchił necesse est de me ip̃o ili dice̾ qͣr
ꝙͣͣ id quidẽ senile etatiq nẽe ꝯceditur uidetis ne aput homeꝵ ꝙͣ sepissime nesto
nestoris. ꝙ quidesi sibi actiderit nõ dubitat qui breui sit troia pitura. S xede

Expanded text:
vires atque defecerint. etsi ipsa ista defevires atque defecerint. etsi ipsa ista defequam senectutis. Libidinosa etenim et intemperans adolescentia effetum corpCyrus quidem apud Xenophontem eo sermone, quem moriens habuit, cum admodum senex esset, negat se umquam sensisse senectutem suam imbecilliorem factam quam adulescentia fuisset. ego L. Metellum memini puer, qui, cum quadriennio post alterum consulatum pontifex maximus factus esset, viginti et duos annos ei sacerdotio praefuit, ita bonis esse viribus extremo tempore aetatis, ut adulescentiam non requireret. nihil necesse  id quidem senile aetatique nostrae conceditur. videtisne, ut apud Homerum saepissime Nestor Nestoris, quod si sibi acciderit, non dubitat quin brevi sit Troia peritura. sed redeo
Abbreviated transcription (Latin):
elefantis desideraba Quid ꝗd est eo uti decet et ꝗcꝗd agas age̾ ꝓuirib erue eĩ¬
uox esse po̾t ꝯtẽptior qͣ melonis crotoniante. qui cũ ia senes c̃ffet esset arletas
unchanus. Nichil mõ publiꝰ crassus a quib uira cuub p̾scribebãtur quoꝵ usq ud
extremu spiritũ ꝓuecta prudencia est Srator metus ne languescat senectute Est eĩ
munus cius nõ ĩgenii solu. s et lateꝵ et et uirius ͦ Sĩo canoꝵ illud et ĩ uoce splen de¬
t lelio Quid eĩ iocundius senectute stipata studiis iuuentutis/ An has quidez
uires senctuti xelinamus ut adoloscentulos doceat insteuat et ad omẽ officii mu¬
et aui tui duo .l. enulius paulus. et .p. africanus comitatu nobiliu iuuenu for¬
tunati uidebãt᷑ Nec ulli bonaꝵ aretiu mageiͣ nõ beati putadi ꝙ uis ꝯlenuerũt

Expanded text:
elephantis desiderabam. Quidquid est, eo uti decet, et quidquid agas, agere pro vielephantis desiderabam. Quidquid est, eo uti decet, et quidquid agas, agere pro vi esse contemptior quam Milonis Crotoniatae? qui cum iam senex esset athletasque se uncanius, nihil modo P. Crassus, a quibus iura civibus praescribebantur, quorum usque ad extremum spiritum est provecta prudentia. Orator metuo ne languescat senectute, est enim munus eius non ingeni solum, sed laterum etiam et virium. omnino canorum illud in voce splendeet Laelio. quid enim est iucundius senectute stipata studiis iuventutis? An ne illas quidem viris senectuti relinquimus, ut adulescentis doceat, instituat, ad omne offici muet avi tui duo L. Aemilius et P. Africanus comitatu nobilium iuvenum fortunati videbantur, nec ulli bonarum artium magistri non beati putandi, quamvis consenuerint
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdesse. Malius cecilius de sene alteri seculo ꝓspicienti qͣ illud ide. Edepol senectus
tire ea etate se esse odiosu alteri. Iocu̾du potius qͣ odiosu id puto ut eĩ adolosẽ¬
tulis bone indolis pe̾dictis sapientes senes delectantur leuioꝵ eoꝵ est senectus
dia ducũtur Nec minus intelligo me uobis qͣ mͥ uos esse iocudos s uidetis ut
ut solone et u̾sib gloriantẽ uidimus qui se quottidie aliqd adiscentẽ sene̾ fieei
dicit ut ego feci qui lr̃as grecas senex didici quas quidẽ sic auide axripui qĩ
diuturna expele̾ sitim cupiens ut ea ip̃a mͥ nota essent quib ne me nũc exͥͤ
uti uidetis. Q cũ fecisse socroitẽ ĩfidib audire uellẽ equide et illud disce̾ dicebãt¬
is eĩ erat locus alt̾ de uiciis senectutis nõ plus qͣ adoloscens uires tauri atq

Expanded text:
prodere. et melius Caecilius de sene alteri saeculo prospiciente, quam illud idem: edepol, senectus, prodere. et melius Caecilius de sene alteri saeculo prospiciente, quam illud idem: edepol, senectus, tire ea aetate eumpse esse odiosum alteri. iucundum potius quam odiosum! ut enim adulescentibus bona indole praeditis sapientes senes delectantur, leviorque fit senectus dia ducuntur; nec minus intellego me vobis quam mihi vos esse iucundos. sed videtis, ut t Solonem versibus gloriantem videmus, qui se cotidie aliquid addiscentem dicit senem fieri. et ego feci, qui litteras Graecas senex didici, quas quidem sic avide arripui quasi diuturnam sitim explere cupiens, ut ea ipsa mihi nota essent, quibus me nunc exemplis uti videtis. quod cum fecisse Socratem in fidibus audirem, vellem equidem etiam illud, discebantIs enim erat locus alter de vitiis senectutis, plus quam adolescens vires tauri aut
Abbreviated transcription (Latin):
stoicoꝵ pͥncipes pitagorã nõ democritu nõ platone. nõ ⁊enogeate no postea
Ienonez cleãtez. Aut euz que et uos uidistis rome diogenẽ stoicu coegit in liuis
studiis obmutesce̾ senectus. An ĩ oĩb his studioꝵ agitatio uite fuit eaualis. Age
ut ista diuina studia obmittamus. Possu ex ageo sabino et tusculano xusticos
noĩare xomanos uicinos et familiares nr̃os quib absentib nũqͣ fere ĩ ageo ullo
maiora oꝑa fuĩt. nõ serẽdis nõ collꝯigendis fructib q̃ qͣ ĩ aliis im hoc sit mi
nus. Nemo est ta senex qui se unu ãnu nõ putet uiue̾ posse. S ide ĩ his ella¬
borãt que stiu̾t oĩo ad se nichil ꝑtinc̾. sexũt arbores que altexi scd̾o ꝓsuit. Ut ait sta¬
tius nr̃ infinephebis. Neq uoͣ dubitet agricolla qͣ uis senex querenti cui serat
enͣde̾ diis ĩmortalib qui me nõ accipe̾ mõ uec a maiorib uoluerũt s et̾ posteris

Expanded text:
agoram Democritum, num Platonem Xenocraten, num postea Zenonem Cleanthem, aut eum, quem vos etiam vidistis Romae, Diogenem Stoicum coegit in suis studiis obmutescere senectus? An in omnibus studiorum agitatio vitae aequalis fuit? Age, ut ista divina studia omittamus, possum nominare ex agro Sabino rusticos Romanos, vicinos et familiaris meos, quibus absentibus numquam fere ulla in agro maiora opera fiunt, non serendis, non percipiend idem in eis elaborant, quae sciunt nihil ad se omnino pertinere: serit arbores, quae alteri saeclo prosint, ut ait Statius noster in Synephebis. nec vero dubitat agricola, quamvis sit senex, quaerenti cui serat respondere: dis immortalibus, qui me non accipere modo haec a maioribus voluerunt, sed etiam posteris
Abbreviated transcription (Latin):
id qd̾ ego mag ͦ qͦnda cũ assensu dixi oĩ .s. misera eã esse seuetutẽ q̃ se oro
deffenderet. nõ cani nõ ruge repetentes auctate parre̾ possũt s honeste
acta suꝑior etas feuctus capit auctatis extͤmos. hec eĩ ip̃a sũt honora¬
uilliora que uidẽtur leuia atq coĩa. silicet salurari peti dicendi assura
deduci reduci ꝯsuliq et ap̾ nos et ĩ aliis ciuitatib. ut q̃q xes optune
morata est ita diligẽtissiẽ ẜuat᷑. alexandru lacedemonu cuiꝰ mõ feci
iuc̃tionẽ dice̾ auĩt solu lacedenionu esse honestissiũ domiciliu seuectut

Expanded text:
id, quod ego magno quondam cum assensu omnium dixi, miseram esse senectutem quae se oratione id, quod ego magno quondam cum assensu omnium dixi, miseram esse senectutem quae se oratione defenderet. non cani nec rugae repente auctoritatem arripere possunt, sed honeste acta superior actas fructus capit auctoritatis extremos. haec enim ipsa sunt honorabilia, quae videntur levia atque communia—salutari appeti decedi assurgi deduci reduci consuli, quae et apud nos et in aliis civitatibus, ut quaeque optime morata est, ita diligentissime observantur. Lysandrum Lacedaemonium, cuius modo feci mentionem, dicere aiunt solitum Lacedaemonem es
Abbreviated transcription (Latin):
ille cursus honoru fuit Atq huiꝰ extrema etas hoc beatior est qͣ media
qͣ auctatis heãt plus laboris minus Apes est aũt senectutii auctoritas
qua̾ta fuit ĩ .l. cecilio metello Quata ĩ atilio calatino ĩ quẽ illud elogiu
unicu plurime ꝯsenciũt gentes ppłi pͥmariu fuisse uiri noctu totu
est carmꝰ incisu ĩsepulcro. Iure igitur gracus laudatur cuiꝰ de laudib oũ
esset fama cõcinens. Quẽ uiꝵ nuꝑ publiu crassu põtifice̾ maxiũ. Quẽ
postra. Marchu lepidu eode sacerdotio p̃dictu uidimꝰ. Quidꝰ de paulo aut¬
nutu residebat auc̃tas ht̃ senectus honorata p̃ẜti ta̾ta aut̃ate ut ea
pluris sit ꝙ omẽs adoloscencie uoluptates. S ĩ onũ eons menẽto me
eã sencctute laudar̾ q̃ fu̾damẽtis adoloscẽtie ꝯstituta est. ex quo onͣditur

Expanded text:
illi cursus honorum fuit; atque huius extrema aetas hoc beatior quam media, illi cursus honorum fuit; atque huius extrema aetas hoc beatior quam media, quod auctoritatis habebat plus, laboris minus. apex est autem senectutis auctoritas. quanta fuit in L. Caecilio Metello, quanta in A. Atilio Calatino! in quem illud elogium: hunc unum plurimae consentiunt gentes populi primarium fuisse virum. notum est totum carmen incisum in sepulcro. iure igitur gravis, cuius de laudibus omnium esset fama consentiens. quem virum nuper P. Crassum, pontificem maximum, quem postea M. Lepidum eodem sacerdotio praeditum vidimus! quid de Paulo autnutu residebat auctoritas. habet senectus, honorata praesertim, tantam auctoritatem, ut ea pluris sit quam omnes adulescentiae voluptates. sed in omni orationemementote eam me senectutem laudare, quae fundamentis
Abbreviated transcription (Latin):
p̾stante ⁊̃ gemo atq ĩpii głia cur alexander lacimonius uir sũme u̾tuti
uenisset᷑ ad̾ eu. Sartis ei qrͦ dona a sociis actulisset et ceteris ĩreb coe esa
quĩtũ e ordiues qt humanu sab subactã humu atq purã suauitatẽ ꝙ¬
odor qui qfflarẽt᷑ e florib tu cu ꝯstat dixisse mirari se nõ diligentia
siͦ et solextiã enie a quo essent illa dinienssa atq descripta ut det cir
riui rn̾disse Atꝗ ego ita su oĩa diuenssus mei sũt ordines mea descrip¬
tio mmiate et̃ istaꝵ arbort manu mee sũt sate tu alexandru ĩtue̾te
purpura euis et nitorẽ corris ornatuq ꝑsicu multo auro mult
dit quominus et ceteruꝵ reꝵ et ĩpͥmis agri coiendi studia teneamus
cͣuius intꝰ pͥmu et sextu ꝯsulatu sex et q̃dragĩta ani ĩt fuerũt. Ita ut¬
quãtu spatiu etatis maiores nẽi ad senetutis initiu esse uoluexũt tãtu

Expanded text:
ingenio atque imperi gloria, cum Lysander Lacedaemonius, vir summae virtutis, venisset ad eum Sardis eique dona a sociis attulisset, et ceteris in rebus communem quincuncem ordines et humum subactam atque puram et suavitatem odorum qui afflarentur ex floribus, tum eum dixisse mirari se non modo diligentiam sed etiam sollertiam eius a quo essent illa dimensa atque discripta; et Cyrum respondisse: atqui ego ista sum omnia dimensus, mei sunt ordines, mea discriptio; multae etiam istarum arborum mea manu sunt satae. tum Lysandrum, intuentem purpuram eius et nitorem corporis ornatumque Persicum multo auro multiedit quo minus et ceterarum rerum et in primis agri colendi studia teneamus cuius inter primum et sextum consulatum sex et quadraginta anni interfuerunt. ita quantum spatium aetatis maiores ad senectutis initium esse voluerunt, tantus
Abbreviated transcription (Latin):
septuagĩta natus. tot ei̾ uixit. Em̃us. Ita ferebat duo que max ͤ putãt᷑¬
onera pauptate et seuectute ut eis pene delectai uid̾tur. Et ei coplector
aĩo quatuor cãs reꝑior cur senectus misera uideat᷑. unã ꝙ auocet areb¬
gel gerendis. Altera ꝙ corpus faciat ĩfiemꝰ. Terciã ꝙ peuiet fere oĩb¬
an his que geruntur Iuuẽtate et uirib. Aulle er̃ ne igit᷑ res sũt seuiles
richil .l. paulus pe̾ tuus scipio socer optĩ uiri filii mei. et ceteri senes
feabitii curii coru̾clanii cũ .x.p. ꝯsilio et aucͨtate defendebãt nichil agẽ¬

Expanded text:
septuaginta natus, tot enim vixit Eseptuaginta natus, tot enim vixit Eonera, paupertatem et senectutem, ut eis pene delectari videretur. Etenim cum complector animo, quatuor causas reperio, cur senectus misera videatur: unam, quod avocet a rebus gerendis; alteram, An eis, quae iuventute geruntur et viribus? nullaene igitur res sunt seniles, Q. Maximus, nihil L. Paulus, pater tuus, socer optimi viri fili mei? ceteri senes, Fabricii Curii Coruncanii, cum
Abbreviated transcription (Latin):
scripsisse se dixit. uixit q quĩqniu postea cuiꝰ mage leontinus. Gorgeas cẽtu
et septẽ ꝯpleuit ãnos. Neq unqͣ ĩ studio suo atq oꝑe cessauit. qui cũ ex co
q̃eetur cur ta diu uellet esse ĩuita. Nicħ heõ inat ꝙ acuse seuectute. p̃clai
en̾su et docto hoĩe dignũ. sua cĩ uitia ĩsipientes et culpa sua ĩlenectutẽ
ꝯferũt. Ꝙ nõ faciebat is cuiꝰ mẽtioe̾ mõ feci. Ennius. Sicuti fortis equu
spatio qui lepe supͥmo uicit olimpia. nũc seno ꝯfectus quiescit. Equi fortis
post cius morte. hi ꝯsules titus flaminus et .m. acilius fctĩ sũt. Ille aut̃
Scipione et philipo iter ꝯsule mortaus est. cũ ego quĩq et sexagĩta ãnos
natus legẽ uoconia magna uoce et magnis latratib sus suasisse. Iã ãuos

Expanded text:
scripsisse dicitur, vixitque quinquennium postea. Cujus magister Leontinus Gorgias centum scripsisse dicitur, vixitque quinquennium postea. Cujus magister Leontinus Gorgias centum et septem complevit annos, neque unquam in studio suo atque opere cessavit. Qui cum ex eo quaereretur, cur tandiu velit esse in vita: Nihil habeo, inquit, qunsum et docto homine dignum! sua enim vitia insipientes et suam culpam in senectutem conferunt, quod non faciebat is, cuius modo mentionem feci, Ennius: sic ut fortis equus, spatio qui saepe supremo vicit Olympia, nunc senio confectus quiescit. equi fortis post eius mortem hi consules, T. Flamininus et M'. Acilius, facti sunt; ille autem Caepione et Philippo iterum consulibus mortuus est, cum ego quinque et sexaginta annos natus legem Voconiam magna voce et bonis lateribus suasissem. Annos
Abbreviated transcription (Latin):
Marci fillii sui tulit claxi uiri et ꝯsularis. Est ĩ manib ur̃is laudatio qua
maguꝰ s intus demq p̾stantior. Qui ẜmo. que p̾cepta. quãta noticra antiꝗtatꝭ
siẽcia Iuris augurii młte et ut ĩ hoĩe romano lrẽ. multa menoria tene¬
bat nõ domestica mõ s et ext̾na bella cuiꝰ ẜmone ita cupide fruebar qiͥ iã
diuinare id qd̾ euenit illo extrncto fore uñ discerẽ neiẽ. Quorsu iq̃ tam
multa de max ͦ qr ꝓfecto iudetꝭ esse nephas dictu milera fuille talez senectut
Nec tñ omẽs possũt esse scipiones aut maximi ut urbiu cxpugnatores: ut¬
pedestres nauales ue yugͦs ut bella a se gesta ut teiũphos recordẽtur. Est et
quiete et pure atq elegant acte etatꝭ placida ac lenis seuectus qualẽ acce.¬
pimus platois qui uno et octegessimo scribe̾s mortaus est ãno. Qualẽ ĩ¬
soceatis qui cũ libru qui panatethicus ĩscribit᷑ quarto et nouagessimo ãuo

Expanded text:
mortem fili tulit, clari viri et consularis. est in manibus laudatio, quammagnus, sed intus domique praestantior. qui sermo, quae praecepta! quanta notitia antiquitatis, scientia iuris auguri! multae etiam, ut in homine Romano, litterae: omnia memoria tenebat non domestica solum, sed etiam externa bella. cuius sermone ita tum cupide fruebar, quasi iam divinarem, id quod evenit, illo exstincto fore unde discerem neminem. quorsum igitur haec tam multa de Maximo? Quia profecto videtis nefas esse dictu miseram fuisse talem senectutem. nec tamen omnes possupedestres navalesve pugnas, ut bella a se gesta, ut triumphos recordentur. Est etiam quiete et pure atque eleganter actae aetatis, placida ac levis senectus, qualem accepimus Platonis, qui uno et octuagesimo anno scribens mortuus est; qualem Isocratis, qui eum librum qui Panathenaicus inscribitur quarto et nonagesimo anno
Abbreviated transcription (Latin):
c̃os ĩcorꝑa huãna ut esset ꝗ t̾ras tue̾ent᷑ qui q celestiu ordines ꝯtẽplates
initae̾nt᷑ cu uite mo̾ atq ꝯstãtia. Nec me solu eõ ac disputatio philoso phoꝵ¬
gorcosq omẽs incolas pene nroͣs qui essent italici philosophi quẽda noĩati
nũq dubitasse quĩ ex uniu̾sa mẽte diuina delibutos aĩos hee̾mꝰ demostrabat᷑
mͥ p̾terea que socrates supp̃mo uite die de ĩmortalitate aĩoꝵ diserusset is
qui esset sapicutissimus oĩu oraculo apolinis uidicatus. Quid młta sic mͥ ꝑsuasi
sic sensio cu tanta celexitas aĩoꝵ sit. tanta menioria p̃texitoꝵ futuroꝵ q peudẽ¬
tia tot artes tante scĩe tot ĩuenta nõ posse ea nã que ees tatas ꝯfuiẽt esse mortal

Expanded text:
templantes imitarentur eum vitae modo atque constantia. nec me solum ratio ac disputatio goriosque, incolas paene nostros, qui essent Italici philosophi quondam nominati, numquam dubitasse quin ex universa mente divina delibatos animos haberemus. demonstrabantur mihi praeterea quae Socrates supremo vitae die de immortalitate animorum disseruisset, is qui esset omnium sapientissimus oraculo Apollinis iudicatus. quid multa? Sic mihi persuasi, sic sentio, cum tanta celeritas animorum sit, tanta memoria praeteritorum futurorumque prudentia, tot artes, tantae scientiae, tot inventa, non posse eam naturam, quae res eas contineat, esse mortalem;
Abbreviated transcription (Latin):
hesiodus nec u̾bu ꝗde fecit cũ de tultura agri scripe̾t at homerus qui
lente agͫ et eu staxtorãtẽ facit Nec uo̾ segetib solu et peatꝭ et uineet ac
arbust res rustice lete t Sed ortis et et mariis pomariis tu pecudu

Expanded text:
Hesiodus ne verbum quidem fecit, cum de cultura agri scriberet. At Homerus, quiHesiodus ne verbum quidem fecit, cum de cultura agri scriberet. At Homerus, quilentem agrum et eum stercorantem facit. nec vero segetibus solum et pratis et vineis et arbustis res
Abbreviated transcription (Latin):
feratur ad t̾rar eadẽ ut se ex erigat clauicuus suis. qĩ manib ꝗcad est
nacta ꝯplectitur. Qua hpẽtẽ multiplici lapsu et eratico ferro ãputãs
cohercet/ et cohibet ars agricolaꝵ ne siluescat sarmẽtis ne ĩꝑtes et
nimia diffũdat᷑. Itaq exuere ĩhis que xelicta sũt ꝯstat ta̾q adarticul
sarmẽtoꝵ iꝑ ea que dixitur a qua oriens una sese oñdit que sucro t̾re etca¬
lore solis augescẽs pͦ est ꝑ acerba gustatu aemide maturata dulcescit uestita p
pinis nec modico tp̃re caret et nimios solis deffendit ardores. Qua ꝗd põt
esse tũ fructu letiꝰ ta aspectu pilcrius cuiꝰ euidẽ nõ utilitas me solu ut an
dixi s et cultura et ip̃ius naͣ delectat ut adminiculoꝵ ordines capitu ꝯiuigatio
ltate. loquar stercorãdi dixii in eo libro quẽ de reb rusticis scripsi de qua doctus

Expanded text:
d terram, eadem, ut se erigat, claviculis suis, quasi manibus quicquid est d terram, eadem, ut se erigat, claviculis suis, quasi manibus quicquid est nacta, complectitur: quam serpentem multiplici lapsu, et erratico, ferro, amputans coercet ars agricolarum, ne silvescat sarmentis, etitaque ineunte vere in eis quae relicta sunt exsistit tamquam ad articulos sarmentorum ea quae gemma dicitur, a qua oriens uva se ostendit, quae et suco terrae et calore solis augescens primo est peracerba gustatu, dein maturata dulcescit vestitaque pampinis nec modico tepore caret et nimios solis defendit ardores. qua quid potest esse cum fructu laetius, tum aspectu pulchrius? cuius quidem non utilitas me solum, ut ante dixi, sed etiam cultura et natura ipsa delectat: adminiculorum ordines, capitum iugatio,litate loquar stercorandi? dixi in eo libro, quem de rebus rusticis scripsi. De qua doctus