comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
amititie sit amicũ t̾ cqͣre. utriꝙ si¬
mul ꝯsulendũ ẽ. dabo egenti. s ut
ip̃e nõ egeam. Sucturrã ꝑituro.
s ut ip̃c nõ ꝑeam. insi si futuru
ero magni hõis aut magne rei
meites. Nullũ bencticiũ dabo. ꝙ
turpit᷑ peterẽ. ne exiguũ dilatabo
nec magna. ꝓ parius accipi pati
mimꝰ suũ ꝯmendat. ñ ex ꝓbrat.
Nespitiende sũt cuiq facultatos
sue uires qr. ne aut plus p̃stemꝰ
qmͣ possumꝰ aut minꝰ. estimanda
ẽ ciꝰ ꝑsona cui damꝰ. quedã eĩ mi¬
nora sũt qm̃ ut exire a magnis
uiris debeant. quedã accipiente
maiora sũt. Utriꝰq itaq ꝑsonam
ꝯfer. Et ip̃m in t̾ illas ꝙ donabis
examina. ne quid danti a graue
sit aut paꝵ. ne qd rursus q accep¬
turus ẽ. a̾ fastidiat.a nõ capiat.
rbem cdam alexander doã¬
bat uesanꝰ ⁊ qui nich aĩo nͥ grande
ꝯcipet. cũ ille cui donabat᷑. scipsum
mensus tanti mumi̾s ĩuidiã re¬

Expanded text:
amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique siamicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum beneficium dabo, quod turpiter peterem. Nec exiguum dilatabo nec magna pro parvis accipi patiamunus suum commendat, non exprobrat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus. Aestimanda est eius persona, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam accipiente maiora sunt. Utriusque itaque personam confer et ipsum inter illas, quod donabis, examina, numquid aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam re
Abbreviated transcription (Latin):
dũ pulc̾rimũ opus ẽ.⁊̃ in uitos
nolentesq ẜuare. ita rogantib pe¬
stifera largiri.blandũ ⁊ affabile o¬
diũ est. Bñficiũ demꝰ ꝙ in usu ma¬
gis ac mag̃ placeat. ꝙ nũꝗͣ ĩmalũ
u̾tat᷑. pecumã nõ dabo qm̃ nume¬
raturũ adultẽ sciam. ne insocieta¬
te curpis facti aut ꝯsilii inueniar.
Si potõ renocabo.Si minꝰ ñ aduuia¬
bo scelus. siue illũ ira quo ñ deb̾at
ĩpellit.suic ambitionis calor abdu¬
cit atutis. Sin nlłm malũ uites ase
mctip̃a patiar. nec ꝯmittã. ut possit
qũꝙ dicere ille amando me octid.
sepe nichil int̾ẽ. int̾ amitoꝵ mu
nera ⁊ hostiũ uota. Quicqd illi ac¬
croe̾ optant. i id hoꝵ ĩ tẽpestiua
indulgencia ĩpeuit atq instruit.
quid aut̃ turpiꝰ ꝙͣ ꝙ euenit freqñ¬
tissime. ut nichil int̾sit int̾ odiuĩ
⁊ bñficiũ. Nunqͣ inturpitudine
nr̃am reditura tribuamꝰ. cũ sũma

Expanded text:
dum pulcherrimum opus est etiam invitos dum pulcherrimum opus est etiam invitos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis facti aut consilii inveniar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus. Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar nec committam, ut possit quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum nera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ? Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Estimabimꝰ itaq utilitatẽ potĩ q̃
uoluntatẽ petentiũ . sepe eĩ noria
ꝯcupiscimꝰ. nec dispice̾ qͣ ꝑnicios st̃
licet. qr uidiciũ int̾pellat affectus.
S cũ subsedit cupiditas cũ impetꝰ
ille flagrantis aĩ qui ꝯsiliũ fugat ce¬
cidit.d cestam᷑ ꝑniciosos maloꝵ mu¬
nerũ auctores. ut frigidam eg̾s aq̃
petit. sic oĩum que nocitura st̃ inpẽ¬
se ac submisse nõ nũ qͣ etiã misera¬
bilit̾ rogantib ꝑscuerabimꝰ ñ dare.
Cũ inicia bñficioꝵ suoꝵ spectare cu
sunt qui dicant. scio hoc illi nõ ꝓ¬
futurũ. S quid faciam. Rogat re¬
sistere p̃cib ciꝰ nõ possũ. Nident d̃
se. nõ de me q̃retur Falsũ ẽ. ĩ mo de
te.et mĩto qui dẽ. cũ admẽtẽ bonã
redierit cũ accessio illa que aĩmu
in flamabat se remiserit. Quid in
eũ oderit. a quo in dãpnũ ⁊ ꝑiculũ
suũ adiutus ẽ. Exorari mn pniciẽ
roganciũ.seua bonitas ẽ. q̃admo¬

Expanded text:
estimabimus itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Saepe enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris nepetit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum sunt, qui dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ? Exorari in perniciem rogantium saeva bonitas est. Quemadmo
Abbreviated transcription (Latin):
quos obligas. nõ tm̃ des optet bñ¬
ficia. s ames: p̾cipuc ut dixi parta¬
mꝰaurib. admonicio tediũ facit
opus arrogantia uultus. ꝗd tumo¬
ic u̾boꝵ. ip̃ares te extollit. detͣhen¬
da ẽ manis iactacio. Nes loquetur
uisum c̃ bñficiũ superbe datum.
¶Aius cesar dedit uitã pompcio
peno.Si dat qui ñ aufert. dem̃ abso¬
suto ⁊ agenti gr̃as. porrexit osculã¬
dũ sinistrũ pedem. qui excusant et
negant id insolentie cã fc̃m. auĩt
socculũ auratum ĩmo aurcũ marga¬
titis distinctum ostendcͣ eũ uoluisse
ita prsus quid hoc ꝯtumeliosũ est.
si ꝯsularis uir aurũ ⁊ margaritas os¬
culatus ẽ. ⁊ alioqu nullam ꝑtem cor¬
natus in hoc ut mores lib̾e ciuita¬
tis ꝑsica ẜuitute mutaret. parun
uidicanit si senator senex sũmissis
honorib ii ospectu pn̾cipũ supplex
sͥ eo more iacuiss. quo hostes uicti
hostib iacuere. inuent aliquid in¬
fra genua quo lib̾tatem detrud̾et.
tro pede. parran enĩ fede furioseq

Expanded text:
uos obligas, non tantum des oportet beneficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio taedium facit,opus arrogantia vultus, quid tumore verborum? Ipsa res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nvisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsus : quid hic contumeliosum est, si vir consularis aurum et margaritas osculatus est alioquin nullam partem in cornatus in hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, quo libertatem detruderet tro pede ? Parum enim foede furioseque
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ quociens ⁊ u̾cumq narrastiad
opus ẽ eloqui. quid alienũ occupi¬
re officiũ est qui istud face̾ hone¬
stiꝰ possit. quo narrante. ⁊ hoc lauda¬
bitur. ꝙ ipẽ nõ narras. Ingratu
me iudicas. si istud te tacente ne¬
mo sciturus ẽ. qd̾ ado ñ ẽ ꝯmittẽ¬
dũ ut ⁊̃ siquis corã n ab̾narribit
respondendũ sit. di gnissimꝰ qui de
ille ẽ maiorib bñticiis. s ego ma¬
unt que mag̃ ad se uolunt attrꝰ¬
here. demde adicienda omis hu¬
manitas. ꝓdet ag̾cola q̃ spargis
si labores suos destituit ĩ semite
muita cura sata ꝑducunt᷑ ad sege¬
tem. nichil infructũ pucnit. ꝙ ñ
a pͥmo usq ad extremũ equaue
cuitura ꝓsequit᷑. eadem benencor
ꝯdicio est stum qd ulla maiori p̾¬
sunt esse. q̃ que in lb̾os patres n¬
runt. Hec tͥn irrita sunt. si ĩ mra¬
cia descrant᷑ ñ longa pietas miuiꝰ
nutrit. Eadem cetoꝵ bñfoꝵ dico¬

Expanded text:
est, quotiens et ubicumque narrasti." Quid est, quotiens et ubicumque narrasti." Quid opus est eloqui, quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere honestius possit, quo narrante et hoc laudabitur, quod ipse non narras. Ingratum me iudicas, si istud te tacente nemo sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego maiunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est. Numquid ulla maiora possunt esse, quam quae in liberos patres conferunt ? Haec tamen irrita sunt, si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum benefic
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ abscondit᷑. beneficiũ iacto. non
nutto quid ego illi sũ uidicatur
me dedisse. cũ int̾ p̾ma p̾cepta ac
maxĩe necessaria sit. ne uinqͣ exꝓ¬
brẽ ĩmo neadmoncã quide. hec
enĩ beneficii int̾ duos lex ẽ alter
statĩ oblinisci debet dati. alt̾ accepti
re ꝙ ille tͥum uirali ꝓsc̾pcione ser¬
uatus aquodam cesaris amico
exclamauit. cũ suꝑbiam eiꝰ ferre
nõ poss. Redde me cesani.quous
dices ego te ẜuaui.ego eripui mor¬
ti. Istud si meo arbitrio memini
uita ẽ. si tuo mors ẽ. Nichil tibi
Semel intriumpho ductus eẽm
Nõ ẽ dicendũ qd tribuenmꝰ. Qui
admonet. repetit. nõ est instand̾
nõ ẽ memoria renouanda. insi ut
aluid dando pͥoris admonças. sle
aliis quidẽ narrare debemꝰ. qui de¬
dit beneficiũ tateat. narret quiac¬
cepit. dicet᷑ cnĩ ꝙ illi ubiq iactã¬
ti bñficiũ suũ. Nõ negabis inqt
te recepisse. et cũ requisiss qñ se¬
pe quidẽ inquit. ⁊ multis locis. d

Expanded text:
 absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter acceptire, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi  sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est instandum, non est memoria renovanda, nisi ut aliud dando prioris admoneas. Ne aliis quidem narrare debemus ; qui dedit beneficium, taceat, narret, qui accepit. Dicetur enim, quod illi ubique iactanti beneficium suum. " Non negabis," inquit, " te recepisse " ; et cum responpe quidem," inquit, " et multis locis, id
Abbreviated transcription (Latin):
que hũana fronte certe lem placida¬
ꝙ tribuunt᷑. que cũ daret mͥ supior
nõ exultanit suꝑ me. s qm̃ potuit
benignissiniꝰ fuit. descenditq ĩ eqũ
detraxit muneri suo põpam. s ob¬
suauit idoncũ tempꝰ. ut moccasioẽ
pocius ꝙͣ in nccĩtate succurrẽt. ⁊ mo
mõ itis ꝑsuadebimꝰ. ut bñficia sua
insolentia ꝑdant. si ostendc̃imꝰ ñ iõ
uideri maiora. quo tumultuosiꝰ data
sunt. ne ip̃os quidẽ obid cinq̃ posse
maiores uideri uanã eẽ sr̃bie magͥtu¬
dinẽ ⁊ q̃ ĩ odiũ ⁊̃ amanda ꝑducat.

Expanded text:
quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in odium etiam amanda
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾s idem ⁊ stringit ⁊ transforat.
sibi agi nõ est passus qui dedit.
si se dedisse dũdat oblitus est.
sam corripe cũ cui cũ maxime
aliqd p̾stes. demencia ẽ. ⁊ ĩscrẽ
⁊tumeliã mĩtis. Itaq nõ sunt ex¬
aspanda beneficia. nec ꝯcqm̃ illis
triste miscendũ. etiã siqd erit. de
quo uelis ad monẽ. alud tempꝰ
eligito. fauius uerucosus ũnfm̃
ab honie duro aspedatũ. panem
lapidosũ uocabat. quẽ esuricnti
acciꝑe. ncc̃ium sit esse. ⁊ cerbum.
ꝑberius cesar rogat᷑. incpote

Expanded text:
dius idem et stringit et transforat, dius idem et stringit et transforat, sibi agi non est passus, qui dedit, si dedisse, dum dat, oblitus est ! Nam corripere eum, cui cum maxime aliquid praestes, dementia est et inserere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eligite. Fabius Verrucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acerbum. Ti. Caesar rogatus a Nepote
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾ obid gratus esse. quẽadmod
acerbissima crudelitas ẽ q̃ trahit
qr tormentũ ultimũ finẽ sui secũ
iffert. ꝙ aũcedit tempꝰ marima
uenturi supplicii pars ẽ. ita maior
ẽ muncris gr̃a. quo miꝰ diu pe¬
expectacio qͣnis et cũ płima bene¬
fitia remediũ alicuiꝰ ici afferant.
dũ aut duiciꝰ torqueri patit᷑. quẽ
ꝓtinꝰ pot̃ lib̾are. aut tardiꝰ gaudere
beneficio suo manꝰ aufert. Oĩs
heignitas ꝓperat. et ꝓp̃um ẽ libẽ¬
t fatientis cito fatẽ. Qmi tarde et
dẽ de die extrahens ꝓfuit. ñ ex
uo fecit:⁊ta ⁊ duas res maxĩas
ydidit. et tempꝰ ⁊ argum̃tũ am¬
ce uoluntatis. tarde uelle nolẽ¬
sis c̃. In oĩ negocio ubalis nõ mi¬
nm a porcio ẽ. quomͣ qdq aut di¬
cat᷑ aut fiat Multũ celentas fec̃
multũ ab stulit mora. Sicut in
telis cadem ferri uis ẽ. S ĩfinitũ
int̾cst utrũ excusso lac̾to corq̃an¬
tur. an remusa manu fluant Gla¬

Expanded text:
potest ob id gratus esse ? Quemadmodum potest ob id gratus esse ? Quemadmodum acerbissima crudelitas est, quae traquia tormentum ultimum finem sui secum adfert, quod antecedit tempus, maxima venturi supplicii pars est, ita maior est muneris gratia, quo minus diu peexpectatio, et eum plurima beneficia remedium alicuius rei adferant, qui aut diutius torqueri patitur, quem protinus potest liberare, aut tardius gaudere, beneficio suo manus adfert. Omnis benignitas properat, et proprium est libenter facientis cito facere ; qui tarde et diem de die extrahens profuit, non ex animo fecit. Ita duas res maximas perdidit, et tempus et argumentum amicae voluntatis ; tarde velle nolentis est. In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gla
Abbreviated transcription (Latin):
gre minimũ apud ꝓmittentẽ reã¬
nct. qr auttori detrabit. quisquis
post illũ rogandꝰ ẽ Hoc itaq cure
h̾ebis. si grate estimari ꝙ p̃stabis
uoles. ut benefitia tua illibata
ut integra ad eos quib ꝓmissa
sũt ꝓueniant. sinc ulla ꝙ auĩt de¬
ductione. nemo illa int̾cipiat ne¬
mo detincat. nemo m eo ꝙ datu¬
rus es gr̃am suam fate̾ pot̾ ut ñ
cuam minuat.nichil eque ama¬
rũ qmͣ diu pendẽ equiore quide
aĩo fer̃ p̃cidi spem suã. qͣ trahi ple¬
nsq aut̾ hoc uiciũ ẽ. ambicione p̃¬
ua differendi ꝓmissa. ut ne mĩor
sit rogan ciuĩ turba. quales regie
potentie minist̾ surit. quos dlec¬
tat potentic sue longũ spectacłm
minꝰq sc uidicant posse. nͥ diu mł¬
tũq singuł quid possint ostende¬
unt. Nichil ꝯfestim nicħ semł fa¬
cuĩt. in uirie illoꝵ p̃cipites. lenta
beneficia sũt. quarc uerissimũ ex¬
istima. ꝙ ille comicus dixit. Qd:
incipit odisse bñficiũ dũ expectat.

Expanded text:
e minimum apud promittentem remanet, quia auctori detrahit, quisquis post illum rogandus est. Hoc itaque curae habebis, si grate aestimari, quae praestabis, voles, ut beneficia tua inlibata, ut integra ad eos, quibus promissa sunt, perveniant, sine ulla, quod aiunt, deductione. Nemo illa intercipiat, nemo detineat ; nemo in eo, quod daturus es, gratiam suam facere potest, ut non tuam minuat. Nihil aeque amarum quam diu pendere; aequiore quidam animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Plerisque autem hoc vitium est ambitione prava differendi promissa, ne minor sit rogantium turba, quales regiae potentiae ministri sunt, quos delectat superbiae suae longum spectaculum, minusque se iudicant posse, nisi diu multumque singulis, quid possint, ostenderint. Nihil confestim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum praecipites, lenta beneficia sunt. Quare verissimum existima, quod ille comicus dixit : Quiincipit beneficium odisse, dum expectat,
Abbreviated transcription (Latin):
auctorẽ. demq ille nescat accepis¬
se sc. ego sciam me dedisse. parum
ẽ inꝗtꝰ parũ. si fenerare cogitas.
S si dare. quo gñe accipienti maxͨ
alioqu nõ bñfatẽ delectat s uidi
benefecisse. Nolo utiq sciat. de¬
bitorem queris. uolo utiq sciat.
ꝗd si illi utiliꝰ ẽ nescire. Si honestĩ
si gratiꝰ. nõ alicnã ꝑtem habebis.
Nolo sciat. ita cu hominẽ ñ ẜuabi
intencbris. Nõ nego quociens pa¬
tit᷑ recipiendũ gaudiu. exaccipiẽ¬
tis uoluntate S̾mn adiuuare ulu

Expanded text:
auctorem ; denique ille nesciet accepisauctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maximalioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non servabis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis vo
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ.pn̾cipale tributũ ẽ beneficiũ nͥ
ẽ. Cuiꝰ mme rubore menunissenon
possum. ad uidicẽ missus sũ ut mi¬
petrarẽ. cam dixi p̾cipiunt itaq
om̃es auctores sapiencie quedã
Bñficia palam danda. q̃dam secreto.
palam. que ꝯsequi głosũ ẽ. ut mi¬
utaria dona. ut honores. ⁊ quicqd
aluid notitia pulchriꝰ sit rursus
que nõ ꝓducunt. nec honestiorem
facuĩt. s succurrũt inf̾irmitati. ege¬
statiꝰ ig nominie. tacite danda sũt
ut nota suit solis quib ꝓsũt. int¬
dũ eciam ip̃e qui uiuat᷑ fallendus
e ut hẽat. nec a quo acceꝑit sciat.
ERchesilaus. auĩt amico pau¬
periq pauptatẽ suã dissimulã¬
ti. egro aut̃. ⁊ ne hoc quidẽ ꝯ fitẽti
dec̃e s insũptũ ad nccios usus.¬
cũ cłam succurrendũ idicass. pul¬
uino eiꝰ ignorantis sacculũ subie
cepit. p̾mũ nesciat si hec ip̃m bñ¬
ficii pars c̃. uenĩ multa aua ficu
multa tribuã. ꝑque intelligat illi

Expanded text:
principale tributum est ; beneficium non principale tributum est ; beneficium non est, cuius sine rubore meminisse non possum. Ad iudicem missus sum ; ut impetrarem, causam dixi. Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt. Interdum etiam ipse, qui iuvatur, vel fallendus est, ut habeat nec, a quo acceperit, sciat. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissimulanti, aegro autem et ne hoc quidem confitenti deesse sibi in sumptum ad necessarios usus, clam succurrendum iudicasse ; pulvino eius ignorantis sacculum subiecceperit ? " Primum nesciat, si hoc ipsum beneficii pars est ; deinde multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius
Abbreviated transcription (Latin):
lei succiurẽt. edere illũ sͥ no¬
nima creditoꝵ uissit. hoc nõ doã¬
re. s creditores ꝯuocare. cũ edita
eẽnt. scripsit nepoti ussisse sc pe¬
cumã solui. adiecta ⁊tumenosa
ãmonicione. effecit ut nepos n
es alienũ hrẽt. nec bñticiũ lib̾a¬
uit illũ a creditorib. sͥ nõ obli¬
gauit. aliquid tiberius ꝯsecutꝰ ẽ.
puto noluit płes eẽ qui idẽ roga¬
turi ꝯcurrerent. ista fortasse effi¬
cax rõ tͣmͣt. ad hominũ ĩꝓbas cu¬
piditates pudore repͥmẽdas. bñ¬
ficiũ uõ danti tota alia seqñda est
tatiꝰ adornandũ ẽ. hoc no̾ nõ ẽ be¬
neficiũ dare dep̃hende̾ ẽ. ⁊ ut in
tnͣsitu dehac qͦ ꝑte dicã ꝗd senci¬
am. ne pn̾cipi qui dẽ satis detoꝵ
gere. Tib̾iꝰ ne hoc qui dẽ mͦ ꝙ uita¬
bat potuit. Nã aliq postca ꝗ idem
rogarent muenti sũt. quos oẽs
uissit redde̾ in senatu eris aliem
cãs. ⁊ ita uł certas sũmas dedit.
Nõ ẽ ulud ubꝰ alitas. censur⁊ ẽ. auxi e¬

Expanded text:
 edere illum sibi nomina creditorum iussit ; hoc non est donare sed creditores convocare. Cum edita essent, scripsit Nepoti iussisse se pecuniam solvi adiecta contumeliosa admonitione. Effecit, ut Nepos nec aes alienum haberet nec benefidum; liberavit illum a creditoribus, sibi non obligavit. Aliquid Tiberius secutus est ; puto, noluit plures esse, qui idem rogaturi concurrerent. Ista fortasse efficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprimendas, beneficium vero danti tota alia sequenda esttatius, adornandum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sentiam, ne principi quidem satis decorum gere Tiberius ne hoc quidem modo, quod vitabat, potuit ; nam aliquot postea, qui idem rogarent, inventi sunt, quos omnes iussit reddere in senatu aeris alieni causas, et ita illis certas summas dedit." Non est illud liberalitas, censura est. Auxi
Abbreviated transcription (Latin):
da cẽntat̾o q̃ dcos quib honestis¬
sime supplicam᷑ tacite mnalumꝰ
⁊ int̃ nos metipos p̃cati. molestũ
u̾bũ est ⁊ onerosũ demisso uultu
dicendũ rogo huĩ facienda ẽ grã
amico. ⁊ cuicũq quẽ amicũ s̃s ꝓ¬
merendo facturꝰ ꝓperet. licet scro
beneficiũ dedit qui roganti dedit.
inde diuinanda cuiꝰqr uoluntas
⁊ cũ intelłtta ẽ. necessitate gͣnissi¬
ma rogandi lib̾̃anda ẽ. illud b̃nfi¬
ciũ iocundũ uicturũq in aĩo sci¬
as. ꝙ obuiam uenit. Si ñ ꝯtingit

Expanded text:
tiam deos, quibus honestissime supplicamus, tacite malumus et intra nosmet ipsos precari. Molestum verbum est, onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia amico et quemcumque amicum sis promerendo facturus ; properet licet, sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, necessitate gravissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo scias, quod obviam venit. Si non contigit
Abbreviated transcription (Latin):
ucto ub̾alitatẽ ne potan. ⁊ c̃ iuuat
accepisse benet̾iciũ ⁊ suꝑmis ꝗdc̃
manib ũ illud rõ ad dignos ꝑdu¬
cit. Nam qͦ libet casus et ꝯsiliis ĩ¬
digens ĩpetus defert. qui ostẽtare
libet et in sc̾bere sibi. Beneficia cu
uocas. quoꝵ auctorem fati pud.
at illa qñto graciora sunt. qñtoq
inꝑtem interiorẽ aĩ. nũqmͣ exitu¬
ra descendunt. cũ delectant cogi¬
tantem mag̃ aquo q̃ quid acceꝑis.
diui augusti indiciũ. malo clau¬
dii bñficiũ. ego u̾o nulliꝰ puco ex¬
petendum eẽ bñtĩtiũ. cuiꝰ uile iu¬
diciũ ẽ. Quid ergo. sõ erat accipi¬
endũ aclaudio ꝙ dabat᷑ c̾rat. s
sicut a fortuna. qm̃ scires statim
posse masa fien. Quid ista int̾ se
mixta diuidimꝰ Nõ ẽ bñfitiũ cui
dcẽ pars optima.datũ esse uidicio.
alioqn pecuma ingens siñ rõne
nec recta uoluntate donata ẽ. ñ
t᷑a b̃nficiũ ẽ. ꝙͣ thesaurus. Multa s̃
aut̃ q̃ optet accipe nec debere.

Expanded text:
potari. Tunc iuvat accepisse beneficium et supinis quidem manibus, ubi illud ratio ad dignos perducit, non quolibet casus et consilii indigens impetus defert ; quod ostentare libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ? divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudicium est. Quid ergo ? Non erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sicut a fortuna, quam scires posse statim malam fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima, datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae oportet accipere nec debere.
Abbreviated transcription (Latin):
gent᷑. ⁊ inde singuli heant aliquid
ad sit inditiũ. sieq enĩ cordi ẽẽ cͥqͣ
possunt forte ac temẽ data. quare
siquis existimat nos cũ ista p̃cipi¬
mꝰ beinignitatis fines introrsus
refetre. ⁊ illi minꝰ laxũ limitẽ api¬
re. ne pperam moniccẽs nr̃as ex¬

Expanded text:
gentur et tamen singuli habeant aliquid,gentur et tamen singuli habeant aliquid,At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras ex
Abbreviated transcription (Latin):
lit. Nempe hoc ꝙ in illũ ⁊̃ iux bene
notũ sĩbi. ⁊ in illũ ⁊̃ mimicũ atq
turpissimũ hominẽ. Numqd enĩ
me dignũ iudicauit. morbo suo
morẽ gessit. qd̃ uoles gratum ec̃.
rarum effice. quis patit᷑s ĩputa¬
reduc̃a lib̾tatem ⁊ frems artiorib
eat nõ erret. licet ita largiri. ũ unꝰ¬
quisq q̃ si cũ multis accepit. ĩ ppło
piꝙ ille. S ego intra breue temp
c̃ ille dni meruiss. Sũt qui idem
h̾eant. s nõ eisdem u̾bis datum.¬
s nõ cadem comitate tribuentis.
Ile accepit cũ rogass. ego cũ ñ ro¬
garem. ille accepit s facile redditu¬
lus. s cuiꝰ senectus. ⁊ lib̾a orbitas i¬
magna ꝓmttebat. anchi pł dedit
quis ide̾m dedit qr sine spe recipiẽ¬
di dedit. q̃ admodũ meretxita ĩt
multos se diuidet. ut nemo nõ
aliq signũ familiaris aĩ ferat. ita
qui beneficia sua aniabilia uult
esse. excogitet quomͦ multi obli¬

Expanded text:
lit ? Nempe hoc, quod et in illum vix bene lit ? Nempe hoc, quod et in illum vix bene notum sibi et in illum etiam inimicum ac turpissimum hominem. Numquid enim me dignum iudicavit ? Morbo suo morem gessit ! " Quod voles gratum esse, rarum effice; quivis patitur sibi imputareducam liberalitatem et frenis artioribus eat, non erret. Licet ita largiri, ut unusquisque, etiam si cum multis accepit, in populo quod ille, sed ego intra breve tempus, cum ille diu meruisset. Sunt, qui idem habeant, sed non eisdem verbis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille accepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit." Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obli
Abbreviated transcription (Latin):
aatum honorẽ
⁊ legatos inuitatione aliaq hũamni¬
tatẽ ꝓsetutus. cogitauit ñ ꝗ s̾ͥ ciui¬
tatem darent. S cui dedissent. Et
ac ne ibi quidem resistens uͥ illa
defet̾ant. ad sociũ honoris sui re¬
spexit adantib. tanqͣ celũ ꝙ mente
uanissima ꝯplectebat᷑ tenẽt. qa
herduli equabat᷑. quid enĩ illi siłe
hebat uesanꝰ adolescens cui ꝓu̾tu¬
te erat felix tem̾tas. herdules mc̾
sͥ uicit. orbem t̾raꝵ tnͣsiuit ñ ꝯcupi¬
scendo.s uindicando qd̾ iĩcẽt ma¬
loꝵ hostis. bonoꝵ uindex t̾raꝵ ma¬
risq pacator. At hic apucricia la¬
tro gentiũq uastator. tã hostiui
pinces q̃ amicoꝵ. qui sũmũ bonũ
duceͣt t̾rori esse cũctis mortalibus.
oblitus nõ ferocissima tm̃. s igna¬
uissima queq anmalia timeri
reu̾tamꝰ. Bcneficiũ qͥ quib libet
dat. nulli gratũ ẽ. Nemo se stabu¬
bularii.aut cauponis hospitẽ i¬
dicat. nec ꝯiuuam dantis epulũ.
Nbi dicipot᷑. quid enĩ inine otu¬

Expanded text:
tum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civitatem darent, sed cui dedissent ; et ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequabatur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia timeri revertamur. Beneficium si qui quibuslibet dat, nulli gratum est ; nemo se stabularii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, ubi dici potest : " Quid enim in me contu
Abbreviated transcription (Latin):
dispensata lib̾tas. Nũc incrudelita¬
tẽ priuatã ac publicã ibit᷑ belloꝵ¬
q ciuiliũ insaniã. qua om̃e sc̃m
aut sacrum ꝓphanct᷑. Habebitur
aliqũ ebrctati hinor ⁊ płiu
meri cepisse uͥtus crit. Nõ expect̃t
uno locouicia. s mobilia ⁊ int̾
se dissidencia tumultuant᷑. pellũt
inuicem fugant̾q. Cet̾m ide semp
de nob̾ ꝓnunciare debemꝰ. malos
eẽ nos. malos fuisse. ĩuitus adi¬
ciam ⁊ futuros esse. ẽtunt hoĩcide
trranni. fures. adultĩ. raptores.
satrilegi. ꝓditores. Int̾ra omĩ ista
ingͣtus est. nͥ ꝙ omĩa ista ab ĩg̃to
sunt sinc quo uir ullũ magnũ¬

Expanded text:
itatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullu
Abbreviated transcription (Latin):
nõ diuciꝰ in aĩmo sũt donata qmͣ
musu. Ego si ficri pot̾ ꝯsumi munꝰ
ncũ nolo. extet hercat. amico mõ
diuuat Nemo t̾a stultus est. ũ mo¬
nendus sit. ne ngladiatores ant
uenacionẽ iam mucͣ edito mit¬
tat. ⁊ uestimenta estina bruma. hy¬
terna solsticio. Sit in beneficio sesus
Qñto acceptiꝰ ẽ si id damꝰ ꝙ ꝗs nõ¬

Expanded text:
non diutius in animo sunt donata, quam non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convivat. Nemo tam stultus est, ut monendus sit, ne cui gladiatores aut venationem iam munere edito mittat et vestimenta aestiva bruma, hiberna solstitio. Sit in beneficio sensusQuanto acceptius est, si id damus, quo
Abbreviated transcription (Latin):
mittamꝰ. ut femine. aut scm arma
uenatoria. aut rustico libros ã stu¬
diis ac litis dedito retia. ẽ q̃ eꝯno¬
cir cũ spiciemꝰ. ne dũ grata mittere
uoluꝰ. sũ cuaq morbũ exꝓbatu¬
ra mittamꝰ sicut ebrioso uina. q
ualitudinario medicam̃ta. Malc¬
dictũ enĩ incipit eẽ. nõ munꝰ. in qͦ
uiciũ accipientis agnosct᷑ Si ar¬
bitriũ dandi penes̃ nos ẽ p̃cipue
mansura queramꝰ. ut qmͣ mĩme
mortale munꝰ sit. pauti st̃ tã gͣti
ut quid acceꝑint. ⁊̃ si nõ uident
cogitent. ingratos q̾ memoria cũ
ip̃o mune̾ in currit. ubi añ oculos
est. ⁊ obliuisci sui nõ sinit. ẜ aucto¬
rem suũ ingerit et inculcat cõma¬
gis duratura queramꝰ. ut qr nũqͣm
ad mone̾ debemꝰ. ip̃a res cuaneson¬
tem memoriam excitet. libencius
donabo argentũ factũ qͣ signacum
Libenciꝰ statuas qͣ uestem. ciꝰ ꝙ usus
brenis dederat. apud paucos pt re
manet gr̃am. ples sunt ap̃ quos

Expanded text:
mittamus, ut feminae aut seni arma mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contcircumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime mortale munus sit. Pauci enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem magis duratura quaeramus, quia numquam admonere debemus ; ipsa res evanescentem memoriam excitet. Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem manet gratia ; plures sunt, apud quos
Abbreviated transcription (Latin):
lumꝰ ꝓͥma huiꝰ note sũt. hossiũ
manib cripi ⁊ tyrannite ire. ⁊ pro¬
scͥpciomi ⁊ aliis piculis. q̃ uaria
⁊ incerta humanã uitã obsidet.
Quid qd hoꝵ discusserimꝰ qͦ maiꝰ
aut t̾ribiliꝰ erit. hoc maiorẽ ibim
gram. Subit enĩ cogitatio quãtis
sint libati malis. ⁊ senocimũ ẽ mu¬
ners añçedens metus. Nec tam̾
ponat pondꝰ. ꝓrima ab his sine
bemꝰ. ut mors pocior sit qͣ lib̾tas
⁊ pudicicia et mens bona absit.
ne usuq ⁊ ꝯsuetudine lõga cara
ut libos ꝯiges penates cet̾aꝙ
que usq eo aĩmꝰ sͥ applicuit. ut ab
illis ꝙͣ anita diuelli gͣuis existi¬
met sub secit᷑ utilia quoꝵ uana
⁊ lata matia ẽ. hic erit pecuma nõ
suꝑfluens. s adsanũ modũ hndi
parata.Hic erit honor ⁊ ꝓcessus ad
Inhiis sequem.ut oportunitate g̃¬
oblatũ maxĩe uoluptati futuꝵ sit.
quid treqñt̾ occursurũ bñti. ut to¬
ciens nobiscũ quociẽs cũ illo sint
Utiq cauebimꝰ ne mun̾a supuatua

Expanded text:
a huius notae sunt : hostium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident. Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamenponat pondus. Proxima ab his sunt, sine sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post huine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad In his sequemur, ut opportunitate graoblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua
Abbreviated transcription (Latin):
genciũ ẽsS longiꝰ nos impetus
euehit. ꝓuocante matĩa. Itaq s
finiamꝰ. ne in nrõ scło culpa sub¬
lidat. hoc maiores nrĩ questi sũt.
bee nos querimꝰ hec posteri nrĩ q̃¬
rent᷑. Eu̾sos mores. regnait ne¬
quitiam. indet̾ius res humanas
bonestas labi. at ista codẽstant᷑
oco stabuntq paulũ dũtaxat
ult᷑ aut citra mota ut fluttus qͦs¬
estus accendens longiꝰ extulit.
recedens int̾ĩore litoꝵ uestigiote¬
nuit.Nunc madult̾ia magis q̃
malia pectabit᷑. abrũpetq fre¬
nos inpudicicia. Nunc uiuior
uigebit furor ⁊ fedissimũ patri¬
momoꝵ exitiũ culm̃a. Nũc cultꝰ
corpm nimiꝰ. ⁊ forme cura p̾se fe
rens aĩ deformitatẽ. Nũc mpetu

Expanded text:
est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur, eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, qestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi def
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Minĩa nõ tam p̃ciosa qmͣ rari
⁊ exquisita sint. que ⁊̃ ap̃ diuitem
sui locum fatiant. sicut greg aloa
ꝙ poma ⁊ post pancos dies itur
inf̾astidiũ. delectant si ꝓuenor
maturiꝰ. Illa q nõ erũt sine honore
que aut nemo ilł alius de dit aũ
nos nulli alii.
Nexandro macedomi cũ nitor
orientis aĩos sup hũma tolle¬
ret. cornithii ꝑlegatos gratulan
sunt. ⁊ cuuitate illũ sua donauert
Cñ risiss alexand̾ hxc officui gemis
⁊ legator¬

Expanded text:
est ! Munera non tam pretiosa quam rara et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, et legato
Abbreviated transcription (Latin):
sionẽ qua ꝓdess. ⁊ occupauit ⁊ q̃¬
sunt . Contͣ ingͣta sũt ut dixul
re aut spẽ magna uideant᷑. que
danti aut extorquent᷑ aut extidt̃.
multoq graciꝰ uenit q facili qmͣ
ꝙ plena manu dat᷑. e xiguum ẽ
ꝙ inme ꝯtulit. s amplr᷑ nõ po¬
tuit. at hic ꝙ dedit magnũ est.
s dubitauit s distulit. s cũ darct
geniuit. s supbe dedit. s cutũtu¬
lit. ⁊ plate̾ ei cui p̾stabat uoluit.
ambicioni dedit. ñ mͥ
Scrati cũ multa ꝓsuis qsꝙ¬
facultatib offerrent. eschi¬
nes paup auditor nchil inqui
dignũ te ꝙ dare tibi possim m¬
uemio. et hoc uno modo pauptrẽ
esse me sencio. ⁊taq dono tibiq
unũ habeo nc ip̃m. het munus
rogo qualccumq ẽ bom ꝯsulas
cogitesq alios cuni multa darei
habebo itaq cure ut te meliorm
tibi recdoam q̃ accepi uicit eson¬
nes hoc muncit alchibiadis pi¬
quomõ aĩmꝰ inueniat libalit¬
tis matiam ⁊̃ int̾ angustias. ui¬

Expanded text:
ionem, qua prodesset, et occupavit et quaesiit. Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisqfacultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo pauperem esse me sentio. Itaque dono tibi, quod unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, ? Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis paquomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Vi
Abbreviated transcription (Latin):
starent co maiora eẽnt quo ma¬
iora sunt que accepimꝰ. Id autẽ
falsũ ẽ. Nõ nũqmͣ enĩ mag̃ nos
obligat. qui dedit parua magni¬
fice. qui regũ equauit opes nõ
qui exiguũ tribuit s libent̃. qui
pauptatis suc oblitus ẽ dũ me¬
am respicit. q nõ uoluntatẽ cm̃

Expanded text:
sisterent, eo maiora essent, quo masisterent, eo maiora essent, quo maiora sunt, quae accipimus. Id autem falsum est ; non numquam enim magis nos obligat, qui dedit parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem
Abbreviated transcription (Latin):
ro ꝙ sub oculi s uenit. s bencficii
uestigium ⁊ nota.
NIo est ergo beneficium.
beniuola actio tribuens
gaudiũ cap̾iensq tribuendo ⁊ i
id ꝙ facit ꝓna. ⁊ sponte sua parati.
Itaq ñ ꝗd fiat aut detur refert. s
qua mente. qr bñficiũ ñ ico qd̾
fit aut dat᷑ ⁊sstit. s in ip̃o dantis
aut facientis aĩo.Magnũ aut̃ eẽ
int̾ ista disc̾men. uł ex ioc ĩtlłigas
licet ꝙ bñficiũ utiq uonũ est. Id
nũ est. amni est qui parua extollit.
sordida illustrat. magna ⁊ in p̃cio
habita de honestat. ⁊pã que appe¬
tunt᷑ ncutram nat᷑am hñt. nec bo¬
m nec mali:Refert quo ina rec¬
tor ĩpellat. a quo forma reb datũ
traditur. sicut ne in uictims ꝗdẽ
licet optime sint auroq p̃finse¬
iuntate uencrantiũ. Itaq bom q̃¬
farre. ac suilla religiosi sunt. ma¬
li rursus nõ effugiunt ĩpictatẽ
qũaius aras sangume multo
cruentauerint. Si bñficia ĩreb
nõ ip̃a bñfaciendi uolũtate cõ¬

Expanded text:
od sub oculos venit, sed beneficii vestigium et nota. Quid est ergo beneficium Benevola actio tribuens gaudium capiensque tribuendo in id, quod facit, prona et sponte sua parata. Itaque non, quid fiat aut quid detur, refert, sed qua mente, quia beneficium non in eo, quod fit aut datur, consistit, sed in ipso dantis aut facientis animo. Magnum autem esse inter ista discrimen vel ex hoc intellegas licet, quod beneficium utique bonum est, id lum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et in pretio habita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec boni nec mali; refert, quo illa rector impellat, a quo forma rebus daturtraditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeluntate venerantium. Itaque bofarre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate con
Abbreviated transcription (Latin):
te carum atq p̾ciosum ẽ negli
gant. hec que tenemꝰ q̃ aspicimꝰ
in quib cupiditas nr̃a heret. ca¬
duca sunt. dũ auferre nob̾ ea et
fortuna ⁊ iniuria pot̾. Bñficiu¬
uo eciam amisso eo ꝑ qd̾ datũ est
durat. ẽst enĩ recte fc̃m ꝙ urritu
nulla uis efficit. Anncũ apiratis
redemi hunc aliꝰ hostis excepit.
⁊ in carte̾m ꝯdidit. Nõ bñfitium
s usũ bñficii mei sustulit. Et nau¬
f̾ragio alicui raptos. uł exĩcẽdio
liberos recldidi. hos uł morb uł
se uoluntas amica explicat. xe
maliis quoq reb eucuit ut ali¬
cubi sit spẽs rei.ali cubi ip̃a res.
inipator aliquẽ torqb muralor
ciuica donat. Muid ht̃ pse corona
p̃ciosi: quid p̃terta: qd fasces. qd
tribimal ⁊ currus. Nichil hor ho

Expanded text:
e carum atque pretiosum est, parvi pendunt. Haec, quae tenemus, quae aspicimus, in quibus cupiditas nostra haeret, caduca sunt, auferre nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal
Abbreviated transcription (Latin):
in eo tencat habitu. qui et pie
mentis est. nͨ mote fluant lacͥ¬
me. s ⁊ ecdem ⁊ desmant. trahan¬
tur ex intimo geniitus pectore
s ⁊ finiant᷑. Sic regc animũ tu¬
um. ut et sapientib te approbare
possis ⁊ frĩb. Effite ut frequent᷑
frĩs tui memoriã tibi uelis occũ¬
rere. ut illũ ⁊ ẜ monib celebres
⁊ assidua recordatt̃e rep̃sentestͥ
riam eius iocundã magis qm̃
flebilẽ feteris. Naturale est em̃
ut semꝑ aĩniꝰ ab eo refugiat ad
qd̾ cũ tristicia rcu̾tit. Cogita mo¬
destiam eiꝰ. Cogita in reb agen¬
dis sollertiam. in extquendis m¬
dustriam. n ꝓmissis ostancia
omĩa dicta ciꝰ ac facta aliis ex¬
pone.⁊ tibi met ip̃e ꝯmemora
qualis fuerit cogita. qualsq spe¬
rari potuerit. Quid enĩ de illo
soleto et ebetato aĩo composin.
que si aut parum respondere m¬
genio tuo aut par mederi dolo¬
ri uidebunt᷑. cogita qmͣ ñ possit
is aliene nacare ꝯ solatiom q̃

Expanded text:
in eo teneat habitu, qui et piae in eo teneat habitu, qui et piae mentis est nec motae. Fluant lacrimae, sed eaedem et desinant, trahantur ex imo gemitus pectore, sed idem et finiantur ; sic rege animum tuum, ut et sapientibus te adprobare possis et fratribus. Effice, ut frequenter fratris tui memoriam tibi velis occurrere, ut illum et sermonibus celebres et adsidua recordatione repraesentes riam eius iucundam magis quam flebilem feceris; naturale est enim, ut semper animus ab eo refugiat, ad quod eum tristitia rever- titur. Cogita modestiam eius, cogita in rebus agendis sollertiam, in exsequendis industriam, in promissis constantiam. Omnia dicta eius ac facta et aliis expone et tibimet ipse commemora. Qualis fuerit cogita qualisque sperari potuerit. Quid enim de illo soleto et hebetato animo composui. Quae si aut parum respondere ingenio tuo aut parum mederi dolori videbuntur, cogita, quam non possit is alienae vacare consolationi, quem
Abbreviated transcription (Latin):
daret iniuriam. multa etiã minc
ceꝰ dolori cuo. pot̾ quidẽ eloqũcia
tua que parua sũt. approbare pro
magnis. Rursus niagna attemi¬
irc et idminima deducere. s alio
ista uires seruet suas. Numc tota
sc insolaciũ tuum conferat. Et cũ
despice. ne hoc iam quoq ip̃m sit
supuatuũ. aliquid emĩ anob̾ na¬
tura exigitur plus uanitateꝯtra¬
hitur. suuꝙͣ aut̃ ego a te ne ex to¬
to mereas exigam et scio muem¬
ri quosdam dure magis qm for¬
tis prudentie niros. qui negent
doliturum sapientẽ. hñ ñ uiden¬
t᷑ m unqmͣ in ens modi casum
ni cidisses alioqn extusisset illis
fortuna suꝑbã sapienciã. et ad cõ¬
fessionem eos uerã etiam ĩ iuitoᷤᷤ
ꝯpulisset. satis p̾stiterit rõ. si id
unũ ex dolore ꝙ et suꝑ est ⁊ ha¬
bundat excidit. ut quid̃ nullu
oĩno esse cũ patiat᷑. nec sꝑandũ
ulli nec ꝯcupiscendũ est. Hunc
potius modũ fuct qui nec ĩpie¬
tatem patiat᷑.nec insamã ⁊ nos

Expanded text:
daret iniuriam, multa etiamnunc daret iniuriam, multa etiamnunc esse dolori tuo. Potest quidem eloquentia tua quae parva sunt approbare pro magnis, rursus magna attenuare et ad minima deducere ; sed alio istas vires servet suas, nunc tota se in solacium tuum conferat. Et tamen dispice, ne hoc iam quoque ipsum sit supervacuum ; aliquid enim a nobis natura exigit, plus vanitate contrahitur. Numquam autem ego a te, ne ex toto maereas, exigam. Et scio inveniri quosdam durae magis quam fortis prudentiae viros, qui negent doliturum esse sapientem. Hi non videntur mihi unquam in eiusmodi casum incidisse, alioquin excussisset illis fortuna superbam sapientiam et ad confessionem eos veri etiam invitos compulisset. Satis praestiterit ratio, si id unum ex dolore, quod et superest et abundat, exciderit; ut quidem nullum omnino esse eum patiatur, nec sperandum ulli nec concupiscendum est. Hunc potius modum servet, qui nec impietatem imitetur nec insaniam et nos
Abbreviated transcription (Latin):
minuũt calamitatem.Eadẽq ⁊ or¬
namenta maxima hominũ sũt.¬
⁊ solacia. Nunc itaq te studiis tu¬
is in mergas acrius. Nunc illa
tibi uelut mimim̃ta animi cirtũ¬
da. nec ex ulla tui parte inueniat
introitũ dolor. frĩs quoq tu pro¬
duc menioriã aliquo scriptorum
monumento tuoꝵ. hac cnĩ unũ
ẽ reb humanis opus. cui nulla
tempestas noceat. ꝙ nulla ꝯsuãt
uctustas. Cet̾a que ꝑͥ ꝯstructione
lapidũ et marmoreas moles au
terrenos tumulos m magnam
eductos altitudinẽ ꝯstant. ñ ꝓpa¬
gant longam dic̃. quippe et ipsa
intercũt. In mortal ẽ ingenii me¬
moria. hanc tu frĩ tuo largire in
hac eũ colloca. melius illum du¬
raturo semꝑ ꝯsecrabis ingemo.
qm irrito dolore lugeb̾ qd adip̃a
fortunã ꝑtinet q̃ si nunc agi ap̃
nobis dedit. obhoc ip̃m ꝙ aliꝗd
cripint inuisa sunt. tũc tñ erit
agenda cũ p̾mũ equiorem te illi
mult ꝓuidit quib hanc emen¬

Expanded text:
minuunt calamitatem eademque et orminuunt calamitatem eademque et ornamenta maxima homini sunt et solacia. Nunc itaque te studiis tuis immerge altius, nunc illa tibi velut munimenta animi circumda, ne ex ulla tui parte inveniat introitum dolor. Fratris quoque tui produc memoriam aliquo scriptorum monimento tuorum ; hoc enim unum est in rebus humanis opus, cui nulla tempestas noceat, quod nulla consumat vetustas. Cetera, quae per constructionem lapidum et marmoreas moles aut terrenos tumulos in magnam eductos altitudinem constant, non propagant longam diem, quippe et ipsa intereunt ; immortalis est ingeni memoria. Hanc tu fratri tuo largire, in hac eum conloca ; melius illum duratura semper consecrabis ingenio quam irrito dolore lugebis. Quod ad ipsam fortunam pertinet, etiam si nunc agi apud nobis dedit, ob hoc ipsum, quod aliquid eripuit, invisa sunt,—tunc tamen erit agenda, cum primum aequiorem te illi multa providit, quibus hanc emen