comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mortuo brto cũ ferrũ sibi subtractũ ess ardentes car¬
bones ebibit. Si tã proterua ĩquit sosias ĩcũbit mẽti
furor tue iute magis ꝙͣ fame consulend est fallax
sepe faina est q̃ malo melior bono peior non nũqͣi da¬
tur Temtemꝰ hũc eurialũ et amori oꝑam d mus
meus erit iste labor tibiq ni fallor rem confectã dabe
hiis dictis incensũ aĩm iflãmauit amore. spemq
dedit dubie menti. s non illi aĩꝯ erat ut qd dixa̾t esl
faccurus differre aĩm feĩe quebat furoremq ĩminere
Ut sepe tempa extĩguit flãmas et admut egritudĩes
dies Existĩauit sõsias falsis guudiis puellã produce
donec uel cesar abiret uel mens illiꝯ mutaret. ne si
sepe igitur ire atq iedire se turxit et illũ gaudẽ amore
suo et tempa ydoneũ querere quo ĩuicem asfari possent
dixit interdũ non fuisse loquendi oportunitate. nõ nũq

Expanded text:
mortuo Bruto, cum ferrum sibi subtractum esset, carbones armortuo Bruto, cum ferrum sibi subtractum esset, carbones ardentes ebibit”. “Si tam protervus” inquit Sosias “incubat menti furor tue, vite quam fame consulendum est. Fallax sepe fama est que malo melior, bono peior nonnunquam datur. Temptemus hunc Eurialum et amori operam demus: meus erit iste labor tibique, ni fallor, rem confectam dabo”. His dictis incensum animum inflammavit amore spemque dedit dubie menti, sed non illi animus erat ut quod dixerat esset facturus. Diferre animum femine querebat furoremque minuere, ut sepe tempus extinguit flammas et adimit egritudinem dies. Existimavit Sosias falsis gaudiis puellam producere, donec vel Cesar abiret, vel mens illius mutaretur, ne, si Sepe igitur ire atque redire se finxit et illum gaudere amore suo et tempus idoneum querere quo invicem affari possent. Dixit interdum, non fuisse loquendi oportunitatem, nonnunquam
Abbreviated transcription (Latin):
nimis reluctata sũ fruscra. ꝑfer si mei tẽ misẽt nũtui
Ingemuit super his sosias. ꝑq has dixit canas senect
comas fessuq carriba pecta et fida q̃ pbiu geni tuo
eruicia p̃cor supplex siste fiuorẽ teq ipam aduiua ꝑs
sanitatis ẽ uelle sunari Tũ lucretia: non õis art in¬
geniũ ieliquit pudor. parebo tibi sosia Amorẽ qui re¬
gi non uult uicam. Unacũ effugiũ est huiq mali mor¬
tent p̃uertã nefas Exterritus hac sosias uoce. mode¬
iare ĩquit hera mentis effrene impetus. coarce aĩos
nũc iuta es digna quia te nece dignã putas Decre¬
tũ est ait lucrẽtia mori. Ad mĩssũ scelus collatini
uxor gladio iundicauit. ego honestius p̃ueniam
ueneno uendicare castitatẽ licet. unũ horũ aggrediar
non paciar ĩquit sosias At lucretia si quis mori con¬
stituit prohiberi non põt ait. porcia cathonis filia

Expanded text:
nimis, reluctata sum frustra. Prefer, si mei te miseret, nuntium”. nimis, reluctata sum frustra. Prefer, si mei te miseret, nuntium”. Ingemuit super his Sosias: “Perque has” dixit “canas senecte comas fessumque curis pectus et fida, que prebui generi tuo, servitia, precor supplex: siste furorem teque ipsam adiuva. Pars sanitatis est velle sanari”. Tum Lucretia: “Non omnis” ait “ingenium relinquit pudor, parebo tibi, Sosia: amorem qui regi non vult vincam. Unicum effugium est huius mali, morte ut prevertam nefas”. Exterritus hac Sosias voce: “Moderare,” inquit “hera, mentis effrene impetus, coherce animos: nunc vita es digna quia te nece dignam putas”. “Decretum est” ait Lucretia “mori. Admissum scelus Collatini uxor gladio vindicavit. Ego honestius morte preveneno vendicare castitatem licet, unum horum aggrediar”. “Non patiar,” inquit Sosias. At Lucretia: “Si quis mori constituit, prohiberi non potest.” ait. “Portia Cathonis,
Abbreviated transcription (Latin):
exitũ casus ferã Quo misera ꝑgis losias reculit do¬
mũ ĩfamẽ reddes solaq tui genis eris adult̾a Tutũ
esse facinꝰ reus.mille cc̃a te oculi sũt. non sinet occul¬
tũ scelus genitrix non uir non cognati nõ antille. fer¬
ui ut taceat iumenta loquentur et canes et postes
et marmora te accabũi atq ut celes oĩa qui udet
oia celare non potes deũ. quid pena pñs conscie men¬
tis pauor et aĩs culpa plenus seq ipm̃ timens. nega¬
ta est magnis scelibo fides. compeste obsecro impii
amoris flamas. expelle facinꝰ mente casta horridum.
metue concubito nouo miscere thalamis mariti
ciorectũ esse quod dicis retulit lucretia s furor cogu
sequi peiora. scit ai quãtũ p̃cipiciũ ĩstat. et ruit sc̃i¬
ens uĩcit et regnat furor. potensq mente tota dñaia
amor. stat sequi quod regnu amoris uib. nimis heu

Expanded text:
exitum casus feram”. “Quo misera pergis,” Sosias retulit, “doexitum casus feram”. “Quo misera pergis,” Sosias retulit, “domum infamem reddes solaque tui generis eris adultera? Tutum esse facinus reris? Mille circa te oculi sunt. Non sinet genitrix occultum scelus, non vir, non cognati, non ancille. Servi ut taceant, iumenta loquentur et canes et postes et marmora te accusabunt; atque, ut celes omnia, qui videt omnia celare non potes deum. Quid pena presens, conscientie mentis pavor et animus culpa plenus seque ipsum timens? Negata est magnis sceleribus fides: compesce, obsecro, impii amoris flammas, expelle facinus mente casta horridum; metue concubitus novos miscere thalamis mariti”. “Scio rectum esse quod dicis,” retulit Lucretia “sed furor cogit sequi peiora. Scit animus quantum precipitium instat et ruit sciens. Vincit et regnat furor potensque mente tota dominatur amor. Stat sequi quod regnum amoris iubet. Nimis, heu
Abbreviated transcription (Latin):
non ibit hãc spem in tua bonitas facit Ex his qui ce¬
sari astãt nemo est inͥ eurialo gracior Ii hũ animo
meus ꝯmota est. nescio quibꝰ exuror flãmis. nec illũ
obluuscinec mͥ pacẽ possũ dare nͥ ei mefacio notam
Pge oro zoria conueni eurialũ. dic me ip̃m amare
nl uolo ex te amplius. nec tu fustra hec nucium
facies Quid audio refert sosias heccine flagicia me¬
ꝓgenies huiꝯ urb̾ ex turba nephãdas flãmas e casto
pectore. ne obsequere dire spei extingue ignem Non
egre amorẽ pellit qui p̾mis obstat insultibꝰ. qui dulce
malũ blandiendo nutrit duri et insolentis diũ serui¬
tuti se dat nec cũ uult excutere iugũ pot Quid si hoc
resciret maritus heu quiba te ille lacaret modis. nullo
diu latẽ põt amor. Cace ĩquit lucretia nichil loci ter¬
iori est. nichil timet qui non timet mori. ꝙ̃cũq dedit

Expanded text:
non ibit, hanc spem mihi tua bonitas facit. Ex his, qui Cenon ibit, hanc spem mihi tua bonitas facit. Ex his, qui Cesari astant, nemo mihi est Eurialo gratior: in hunc animus meus commotus est, nescio quibus exuror flammis, nec illum oblivisci nec mihi pacem possum dare, nisi ei me facio notam. Perge, oro, Sosia, conveni Eurialum, dic me ipsum amare: nil volo ex te amplius, nec tu frustra hoc nuntium facies”. “Quid audio,” refert Sosias “heccine me flagitia progenies huius urbis, exturba nefandas flammas e casto pectore, ne obsequere dire spei. Extingue ignem: non egre amorem pellit qui primis obstat insultibus. Qui dulce malum blandiendo nutrit, duri et insolentis domini servituti se dat, nec cum vult excutere iugum potest. Quid si hoc rescierit maritus? Heu, quibus te ille laceraret modis? nullus diu latere potest amor”. “Tace,” inquit Lucretia “nihil loci terrori est, nihil timet qui non timet mori. Quemcunque dederit
Abbreviated transcription (Latin):
tnseũtem lucretia nec aidore compesoe potens diui
secũ cogitauit cui se patefacẽt Iã qui tacitus ardet
magis urritur erat ĩter uui seruos sosias tentonicus
senex heroq fidꝰ cui iã dui seruiua̾t lib̾ałr. hũc aggre¬
ribat. q̃ ubi adesse cognoui eurialũ Adesto ĩquit so¬
sia paucis te uolo. r espice deorsũ ex fenestra. ubi nã
gentiũ ĩuenta ẽ huic siłis. uiden ut oẽs culamistru¬
ti sũt erecti eminentibo humis. aspice cesaries et ma¬
dido cirro contortos crines O quales facies oẽs lac¬
tea colla ferũt quosese ora ferũt ꝙͣ forti pectore
Aliud est hoc hoĩm genus ꝙͣ terra ura producit. se¬
mẽ hoc deoꝵ est aut celo missa progenies O siex his
i urũ fortuna dediss. nusi testes ocuili essent nũꝙͣ
germanos oĩbꝯ gentibꝰ. credo subiectã ꝑl boree plaga
ex fagore magno albediem mutuari. s nosti tu ali
Cur tñ hoc iogas. dicã inquit lucretia scio ꝙ ĩ aptũ

Expanded text:
transeuntem, Lucretia, nec ardorem compescere potens, diu transeuntem, Lucretia, nec ardorem compescere potens, diu secum cogitavit cui se patefaceret: nam qui tacitus ardet magis uritur. Erat inter viri servos Sosias Theutonicus, senex heroque fidus, cui iam diu serviverat. Hunc aggreribat que, ubi adesse cognovit Eurialum: “Adesto,” inquit “Sosia, paucis te volo. Respice deorsum ex fenestra, ubinam gentium inventus est huic similis? Vide ut omnes calamistrati sunt, erecti, eminentibus humeris? Aspice cesareos et madido cirro contortos crines. O quales facies! Omnes lactea colla ferunt, quo sese ore ferunt, quam forti pectore! Aliud est hoc hominum genus quam terra nostra producat. Semen hoc deorum est, aut celo missa progenies. O, si mihi ex his virum fortuna dedisset! Nisi testes oculi essent, nunquam Germanos. Credo subiectam Borree plagam ex frigore magno albedinem maturari. Sed nosti tu aliq“Cur tamen hoc rogas?”. “Dicam” inquit Lucretia, “scio quod in apertum
Abbreviated transcription (Latin):
ceruicis argutiq capitis quẽ et breius aluꝰ et obesa
terga spcãbilẽ ieddebãt aĩoso pectore luxuriãtem. qui
sonãte tuba stare loco nesciebat. nutabat auribꝰ et col¬
lectũ fremens uoluebat sub nariba ignẽ. densa uba et
dextro iactata recũbebat ĩ armo. et cauãs tellinẽ solido
cornu sonabat grauit ungula. Silis illi fiebat enualo
tñ illũ aspexit nec modũ flãme nec sibi ponebat. s ut
sictus ager qui adilso igne comburit li chori perflent
altiꝯ flãmestit. sic infelix lucretia ocardebat Ita ẽ sane
Ut sapientibꝰ uidetur huiles tãtũ casas inhabitat
castitas solaq paupies astcũ sano tenetur et q̃ domꝰ
se coheroet modico. diuites edes nescit pudicicia. qͥsqͣs
secũdis rebꝯ exultat lircu fluit sꝑq ĩsolita appetit.
dedicatas eligit domos et penates magnas dira for¬
tune comes libido intuens igitur euualũ quẽ sepe

Expanded text:
cervicis argutique capitis, quem et brevis alvus et obesa cervicis argutique capitis, quem et brevis alvus et obesa terga spectabilem reddebant, animoso pectore, thoris luxuriantem, qui sonante tuba stare loco nesciebat. Micabat auribus et collectum fremens volvebat sub naribus ignem; densa iuba et dextro iactata recumbebat in armo et cavans tellurem solido cornu graviter sonabat ungula. Similis illi fiebat, Eurial ut tamen illum aspexit nec modum flamme, nec sibi ponebat, sed, ut siccus ager, qui admisso igne comburitur, si chori perflent altius flammescit, sic infelix Lucretia exardebat. Ita est sane ut sapientibus videtur: humiles tantum casas habitat castitas solaque pauperies affectu sano tenetur et que domus se cohercet modico; divites edes nescit pudicitia. Quisquis secundis rebus exultat luxu fluit semperque insolita appetit, delicatas eligit domos et penates magnos, dira fortune comes libido. Intuens igitur Eurialum quam sepe
Abbreviated transcription (Latin):
nemo errãtem arguit qui cu multis errat. sic luci tio
nec intra pectus mĩora incendia nutriebat euralo¬
Dias inter cesaris curia et euuali domum
Lucretia edes labuii. nec pala tiui pete euuala¬
potat quĩ illa ex altis sese oftentãtem fenestris habe̾t
ĩ oculis s eiubuit semper lucretia cũ enualũ uidit. q
res cesarem dedit amoris conscui. nã cũ ex lua ꝯsuetu¬
dine nũc huc nũc equitaret illue et hac sepe tñsiret
aĩadu̾tit mutari feiam euriali aduentu qui sibi qͣsi
octauiano mechenates astabat ad ꝙ̃ u̾sus. en euuale
siccine uris feĩas mulier illa te ardet Semel tꝙͣ ĩuidẽt
amati ubi ad edes lucretie uentũ est curiali oculos
pilleo contexit. nec uidebis inquit quod amas ego hoc
spcaculo fruar Tũ euriala. quid hoe signi est cesar. nic¬
hil mͥ cũ illa est. s hoe fuce̾ ĩcautũ est ne circũstantes
ĩ suspicioẽm adducas Erat euria lo spadix equꝰ ardue

Expanded text:
Nemo errantem arguit, qui cum multis errat ". Sic Lucretia. Nemo errantem arguit, qui cum multis errat ". Sic Lucretia. Nec intra pectus minora incendia nutriebat Eurdias inter Caesaris curiam et Euryali domum Lucretia aedes habuit. Nec palatium petere Euryalupotuit, quin illam ex altis se ostentantem fenestris haberet in oculis. Sed erubuit semper Lucretia cum Euryalum vidit, quae res Caesarem fecit amoris conscium. Nam cum, ex sua consuetudine, nunc huc, nunc equitaret illuc animadvertit mutari feminam Euriali adventu qui sibi quasi Octaviano Mecenas astabat. Ad quem versus: “En, Euriale, siccine uris feminas? mulier illa te ardet”. Semel vero, tanquam invideret amanti, ubi ad edes Lucretie ventum est, Eurialo oculos pileo contexit: “Nec videbis” inquit “quod amas, ego hoc spectaculo fruar”. Tum Eurialus: “Quid hoc signi est, Cesar? Nihil mihi cum illa est, sed hoc facere incautum est, ne circumstantes in suspitionem adducas”. Erat Eurialo spadix equus, ardue
Abbreviated transcription (Latin):
qui ubi abusus me fuĩs abeat uitq sit altia et me pen
relinquat. s non is est eius uultus. non ea nobilitas
aĩ uidetui. nec grã forme illa ẽ ut timea fraudes et
amoris obliuia nostri et dabit añ fidem. cur tuta ti
pulchia ut non minꝰ ille me uelit ꝙ ego ip̃m cupia
semꝑ se mͣ decebit si sel ad oscula receptus fuit mea
Quotine ambuit proci quocũq ꝑgo. quot riuales
añ fores excubãt meas.dabo amori oꝑam aut ħ ma¬
nebit aut me secũ abiturꝰ abducet Ego et mnrem et
iurũ et patriã ielinquã Seua est m̃r et meis sꝑ ĩfesta
gaudiis. uiro carere ꝙ potiri malo. patria illic ẽ ubi
delcãt uiuere at fama perdã. quid nnͥ rumores homi
quos ipe non audiã. nichil audet qui fame uinus ci¬
det. multe hoc fecerũt alie rapi helena uoluit nõ iui¬
tã asportauit paris. quid adriana refera uel medea.

Expanded text:
qui, ubi abusus me fuerit, abeat virque sit alterius et me pene qui, ubi abusus me fuerit, abeat virque sit alterius et me pene relinquat? Sed non is est eius vultus, non ea nobilitas animi videtur, nec gratia forme illa est ut timeam fraudes et amoris oblivia nostri, et dabit ante fidem. Cur tuta timpulcra ut non me minus ille velit quam ego ipsum cupiam. Semper se mihi debebit, si semel ad oscula receptus fuerit mea. Quot me ambiunt proci quocunque pergo? Quot rurales ante fores excubant meas? Dabo amori operam: aut hic manebit aut me secum abiturus abducet. Sed ego et matrem et virum et patriam relinquam? Saeva est mater et meis semper infesta gaudiis. Viro carere quam potiri malo. Patria illic est, ubi delectat vivere. At famam prodam! Quid mihi rumores hominum, quos ipsa non audiam? Nihil audet qui famae nimis studet. Multae hoc fecerunt aliae. Rapi Helena voluit, non invitam asportavit Paris. Quid Ariadnem referam vel Medeam?
Abbreviated transcription (Latin):
Aucia ergo graui cia lucretia et igne capta
ceco iã se maritatã obluuscitur uirũ odit et alens ue¬
neris uulnus infixos tenet pectore euriali uultus.
nec ullã menibia suis quctem p̃bet. setuq nescio quid
obstat ait ut amplius herere iuro neq̃am. nil me uiuat
eius amplexus. nl oblcant oscula fastidiũ u̾ba ingerũ
Peregrmi sꝑañ oculos esti mago qui hodie ꝓpior era
cesari sccute conceptas e casto pectore flãmas. si pote
ĩfelie. si possem non essem egia ut sũ Noua me uis in¬
uitã trahit. aluio cupido suad uliud mens. scio quid¬
quid sit melius ꝗd detius est sequor Etuus qregia
ac nobilia. quid tibi cũ ꝑegno. quid ĩ errraneo urens
quid thalamos alieni concip̃ orbis .s uitu fastidis hec
quã non moueat eia for etas genꝯ u̾tus. certe mea pec¬
tora mouit et uͥ fert opem despero. diimeliora dent uach
pea ego castes himeneos meq aduene nestio cui creda

Expanded text:
aucia ergo gravi cura Lucretia et igne capta aucia ergo gravi cura Lucretia et igne capta ceco, iam se maritam obliviscitur, virum odit et alens veneneum vulnus infixos pectore tenet Euriali vultus, nec ullam membris suis quietem prebet. Secum “Nescio quid obstat, ait, ut amplius herere viro nequeam; nil me iuvant eius amplexus, nil oblectant oscula, fastidium verba ingerunt. Peregrini semper ante oculos est imago qui hodie proprior erat Cesari. Excute conceptas e casto flammas pectore, si potes infelix. Si possem non essem egra ut sum. Nova me vis invitam trahit. Aliud cupido suadet, aliud mens. Scio quid sit melius, quid deterius est sequor. O civis egregia ac nobilis, quid tibi cum peregrino est? Quid in extraneo ureris? Quid talamos alieni concipis orbis? Si virum fastidis, hecQuam non moveat eius forma, etas, genus, virtus? Certe mea pectora movit et nisi fert opem despero. Dii meliora dent. Vah, prodam ego castos himeneos meque advene, nescio cui, credam
Abbreviated transcription (Latin):
loca fortune hona quibꝰ ille nutritur Nec peten
eurialus sui ut lucretiã uidit arde̾ puellã cepit. heresq
Uultui nichil satis udisse putabat. nec ĩpune dilexit
Mirares. multi egregia fõr uiuenes s unũ hũc lucre¬
tia. plures honesti corporis eor muliẽs s unã hãc eu¬
ualus sibi delegit. non tn hac ipã die uel ĩ se flãmã
lucretia cognouit euriali uel ille lucretie. s amare se
fiustra uterq putauit Ut igitur cerim mniis sacroc¬
laris capiti ꝑactis modꝰ fuit. et illa domũ reu̾sa in
eurialũ tota et ĩ lucretiã totꝰ eurialꝰ febat᷑ Quis nuc
tisbes et pirami fabulã demiretiu ĩter quos noticiã
pͥmosq gradꝰ uicinia fecit. et quia oomos habue̾ con¬
tiguas tempore creuit amor. hii nusꝙͣ se priꝯ uiderãt
nec fama cognouerãt. ħ frãco illa tusca fuit. nec lin¬
gue conuentio ĩtercessit s oculis tantũ res acta est
cũ alt̾ alteri placuiss¬

Expanded text:
leta fortune bona quibus ille nutritur. Nec potens leta fortune bona quibus ille nutritur. Nec potens Eurialus sui, ut Lucretiam vidit, ardere puellam cepit herensque vultui nihil satis vidisse putabat, nec impune dilexit. Mira res, multi egregia forma iuvenes, sed unum hunc Lucretia, plures honesti corporis mulieres, sed hanc unam Eurialus sibi delegit. Non tamen hac ipsa die vel in se flammam Lucretia cognovit Euriali, vel ille Lucretie, sed amare se frustra uterque putavit. Ut igitur cerimoniis sacro Cesaris capiti paratis modus fuit et illa domum reversa, in Eurialum tota et in Lucretiam totus Eurialus ferebatur. Quis nunc Tisbes et Pirami fabulam demiretur inter quos notitiam primosque gradus vicinia fecit et, quia domos habuere contiguas, tempore crevit amor? Hii nusquam se prius viderant, nec fama cognoverant. Hic Francho, illa Hetrusca fuit, nec lingue commercium intercessit, sed oculis tantum res acta est, cum alter alteri placuisset. S
Abbreviated transcription (Latin):
non balthei non armille deerãt Ridimicula capitis
mirifica multi saphiri adamãtesq tũ in digitis tũ ĩ
post diẽ fucta cesarẽ in funi̾bꝯ habuit qui et natũ eiq
milicia añ sepulchrũ dotauit ꝙͣuis adhuc ĩfantem
Hius quoq mirabilis forme decus elucebat ĩferior
tñ lucretia erat. oĩs de lucretia sermo audiebat. hãc
cesar hãc ceti mendabãt ĩtuebãtq. quotũq illa u̾te¬
batur eo et oculi seq̃bãtur astantiũ. et sicut orpheus
tudĩs illustribꝯ oculis maxillis ad gr̃a rubascentibꝰ
cetĩs mẽbris non sñ quadã marestate decoris statuẽ
conspcĩb hom̃i reddebatur. longũ famuloꝵ ordinem
pone ducebat Nũc auio illitis nũc miricis tirii sangũus
tĩctis uestib nũc filis q̃ ultimi legũt ceres textis ues¬
aĩ calorẽ magnãq mentis ium quã uocãt amor
p̃ter otiũ nichil deerat s uicit iuuenta et luxus. tũs

Expanded text:
non baltei, non armillae deerant. Redimicula capitis non baltei, non armillae deerant. Redimicula capitis mirifica. Multi uniones adamantesque, tum in digitis, tum in post diem defuncta, Caesarem in funebribus habuit qui et natum eius militia, ante sepulcrum donavit quamvis infantem. Huius quoque mirabilis formae decus elucebat, inferior tamen Lucretia erat. OCesar, hanc ceteri commendabant intuebanturque. Quocunque illa vertebatur, eo et oculi sequebantur astantium et, sicut Orpheus tudinis illustribus oculis, malis ad gratiam rubescentibus, caeteris membris non sine quadam maiestate decoris, staturaconspectibus hominum reddebatur. Longum famulorum ordinem pone ducebat. Nunc auro illitis, nunc muricis tyrii sanguine tinctis, nunc filis, quae ultimi legunt Seres, textis vesmi calorem magnamque mentis vim quem vocant amorem, preter otium, deerat, sed vicit iuventa et luxus tum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ mlr̾ risic ĩ paruã utrĩq dehiscebãt foueã Nemo
has udit qui non cupet osculari Os ꝑuũ decensq. la¬
bia corallini coloris ad morsũ aptissia. dentes ꝑuuli
et in ordie positi ex cristallo uidebãt᷑ per quos tremu¬
la ligua discurrens non sermonems armoniã suauis¬
sima mouebat Quid dicã mentispẽm aut gule cun¬
dorem Nichil illo ĩ corpore non laudabile intioris for¬
me iudiciũ faciebat extĩor. nemo hãc aspexit qͥ uiro
non ĩuidẽt Erãt insuper eiꝯ ĩ ore multe facetie. sermo
is fuit qualẽ rumor ẽ graccoꝵ mrẽ habiusse Corneliã
hortensii filiã. nec suauiꝰ aliquid eiꝰ orõe nec modestiꝯ
fuit non ut plẽq tristi facetie honestatẽ ostendebat
s alacri uultu modestiã non timida non audax s tem¬
patũ uerecũdie meni uuilẽ aĩm sub fem̃eo corde gere¬
bat. uestes multiplices illi erãt. non fibule nõ moilia

Expanded text:
cum mulier risit, in parvam utrimque dehiscebant foveam. Nemo cum mulier risit, in parvam utrimque dehiscebant foveam. Nemo has vidit, qui non cuperet osculari. Os parvum decensque. Labia corallini coloris, ad morsum aptissima. Dentes parvuli et in ordinem positi, ex cristallo videbantur: per quos tremula lingua discurrens non sermonem, sed harmoniam suavissimam movebat. Quid dicam mentis speciem, aut gulae candorem? Nihil illo in corpore non laudabile. Interioris formae indicium faciebat exterior. Nemo hanc aspexit, qui viro non invideret. Erant insuper in ore eius multae facetiae. Sermo is fuit, qualem rumor est Gracchorum matrem habuisse Corneliam, sive Hortensii filiam, nec suavius aliquid eius oratione, nec modestius fuit. Non ut pleraeque tristi facie, honestatem ostendebat, sed alacri vultu modestiam. Non timida, non audax, sed temperatum verecundiae metum, virilem animum femineo corde gerebat. Vestes illi multiplices erant. Non monilia, non fibulae,
Abbreviated transcription (Latin):
indicũ ebur ostro uiolatũ. aut quales reddũs alba mix¬
tis purpureis rosis lilia. Sapuo tñ nitore inter eas lucre¬
tia fulsit adolescentula nond anos xx nata ĩ filia ca¬
tũ decus domi seruiret. s digno quem uxor decipet. et si¬
cut nos diciꝰ cornutũ quali teruũ reddẽt Statiua mu¬
lieus emenentior reliquis. come illi copiose et aureis
laminis siles. quas non more uͥginũ retrofusas mi¬
serat s auro gẽmisq meluserat frons alta spaciiq
decentis / nulla stersecta ruga. suꝑcilia ĩ arcũ tensa.
pilis paucis ngrisq debito ĩteruallo disiũcta Oculitã¬
to splendore nitentes ut in solis modũ respicientiũ in¬
tuitus hebetarẽt. his illa et occĩdere quos uoluit potãt
et mortuos cũ libuiss ĩ uitã resumere Nasus ut filũ
directus roseas genas equali mensura distermĩabat.
Nichil his genus amabiliq nichil delcãbiliꝯ uisu. q̃

Expanded text:
Indicum ebur ostro violatum, aut quales reddunt alba immixIndicum ebur ostro violatum, aut quales reddunt alba immixtis purpureis rosis lilia. Precipuo tamen inter eas nitore Lucretia fulsit adolescentula, nondum annos viginti nata, in familia Catum decus domi serviret, sed digno quem uxor deciperet et, sicut nos dicimus, cornutum quasi cervum redderet. Statura mulieris eminentior reliquis. Comae illi copiosae et aureis laminis similes quas, non more virginum retrofusas miserat, sed auro gemmisque incluserat. Frons alta spatiique decentis, nulla intersecta ruga. Supercilia in arcum tensa, pilis paucis nigrisque, debito intervallo disiuncta. Oculi tanto nitore splendentes ut, in solis modum, respicientium intuitus hebetarent. His illa et occidere, quos voluit, poterat et mortuos, cum libuisset, in vitam resumere. Nasus in filum directus, roseas genas aequali mensura disterminabat. Nihil his genis amabilius, nihil delectabilius visu; quae,
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃ẽ marte suꝑ uicũ qui ad thoporũ ducit portã structu
fuit. huc postꝙͣ cerim onie pacte sũt cũ ueniss sigism̃u¬
dus quatuor maritatas obiuã habuit nobilitate for̾
etate ornatuq pene pares. nõ mortales s deas quisq
putauit. siq tres dũtaxat fuissent ille uideri poterã
quas referũt paridem per quietẽ iudisse Erat sigismu¬
dus licet grandeuꝰ ĩ libidĩe pronꝰ. mrõnarũ igit᷑ allo¬
quiis admod̾ oblc̃abatur et etiã feĩneis blandimentis
gaudebat. nec suauiꝰ illi quicꝙͣ fuit illustrũi aspectu
mulierũ. ut ergo has uidit desiliens equo et inter ma¬
nus earũ exeptus ad comites u̾sus siles ne ĩquit hiis
feiãs uidistis ego dubiꝯ sũ facies hũane sint ãgelici¬
ue uultus. certe celestes sũt Ille oculos humi deicien¬
tes ut uerecũdiores fuĩt sic pulchores reddũtur. sꝑso
igitur inter genas iubore tales dabãt ora colores q̃les

Expanded text:
sanctae Marthae super vicum, qui ad tosanctae Marthae super vicum, qui ad tofuit. Huc, postquam ceremonie peracte sunt, cum venissent, Sigismundus quatuor maritas obviam habuit, nobilitate, forma, etate ornatuque pene pares: non mortales sed deas quisque putavit. Si tres duntaxat fuissent, ille videri poterant quas referunt Paridem per quietem vidisse. Erat Sigismundus, licet grandevus, in libidinem pronus, matronarum alloquiis admodum oblectabatur et femineis blandimentis gaudebat, nec suavius illi quicquam fuit illustrium aspectu mulierum. Ut ergo has vidit, desiliens equo, inter manus earum exceptus est et ad comites versus: “Similesne unquam his feminas vidistis? Ego dubius sum an facies humane sint: angelici vultus sunt, celestes certe”. Ille, oculos humi deiicientes ut verecundiores fiant, sic pulcriores redduntur. Sparso nanque inter genas rubore, tales dabant ore colores quales
Abbreviated transcription (Latin):
nã. nec troyanos nec babilonios s nr̃ẽ urb amores
fuit forsitan et hĩc sugere aliquid utilitatis licebit
Nã cũ puella que in argumentũ uenit amatore ꝑdito
ĩter plorand mestã et indignãtem aĩam exalauert¬
nicio quedã iuueniba erit his ut abstineãt magis. lu¬
diãt igitur adolescentule et hoe edocte casu uideãt ne
post amores iuuenũ se eãt perditũ instruit hec histo¬
ua uiuenes ne milicie se accĩgant que plus fellis hab
ꝙͣ mellis s omissa lascuuia que hoĩes reddit insanos
u̾tutis ĩcumbãt studiis q̃ possessorem sui sola beare
põt In amore aũt quot lateãt mala si quis aliũde
nescit hĩc potit scire Tu uale et historie quã me scri
bere cogis attentus auditor esto
Rbem Senã unde tibi et mͥ origo ẽ intrã¬
ti sigismũdo cesari quot honores impensi
fuerũt iã ubiq uulgatũ est. Palaciũ illi apd̃ sacellu

Expanded text:
nam. Nec troianos, nec babylonios, sed nostrae urbis amores nam. Nec troianos, nec babylonios, sed nostrae urbis amores rit coelo. Forsitan et hinc sugere aliquid utilitatis licebit. Nam cum puella, quae in argumentum venit, amatore perdito, inter plorandum, moestam et indignantem exhalavernitio quaedam iuvenibus erit, his ut abstineant nugis. Audiant igitur adulescentulae et, hoc edoctae casu, videant, ne post amores iuvenum se eant perditum. Instruit haec historia iuvenes, ne militiae se accingant amoris, quae plus fellis habet quam mellis; sed omissa lascivia, quae homines reddit insanos: virtutis incumbant studiis, quae possessorem sui sola beare petest. In amore autem quot lateant mala, si quis aliunde nescit, hinc poterit scire. Tu vale! et historiae, quam me cogis scribere, attentus auditor esto. Vrbem Senam, unde tibi et mihi origo est, intrati Sigismundo Caesari quot honores impensi fuerint, iam ubique vulgatum est. Palatium illi apud sacellum
Abbreviated transcription (Latin):
tibi ut duorũ amantiũ historiã texã. Nequicia est
que te non sinit esse senem Ero morigerus cupiditati
tue. et hãe ingiunis egri caniciem prurire faciã. nec
fingam qñ tanta ẽ cõpia ueri Quid eĩ est toto ter¬
rarũ orbe amore cõmuniꝰ. q̃ ciuitas: qd̾ oppidũ: que
faĩlia uacat exemplis Quis trigesimũ natꝰ annũ
amoris cã nullũ pegit facinꝰ ego de me facio coniec¬
turã: quẽ amor ĩ mille pericula misit ago superis
grãs ꝙ structas insidias milies fugifelitior astro
martis ꝙ uulcanꝰ cũ uenẽ iacentẽ ferreo illaq̃auit
reticulo deridendũq dis cetĩs ostentauit.s alienos
ꝙͣ meos amores attingã. nedũ uetusti cinẽs igns
euolluo euoluo scintillã adhuc uiuentem repiam Re¬
ferã aũt mirũ amorem peneq incredibilem quo duo
amantes ne dicã amentes ĩuicẽ exarsere. nec uetustis
utar exemplis s nostri temporis ardentes faces expo¬

Expanded text:
tibi, ut duorum amantum historiam texam. Nequitia est, tibi, ut duorum amantum historiam texam. Nequitia est, quae te non sinit esse senem. Ero morigerus cupiditati tuae et hanc inguinis aegri canitiem prurire faciam; nec fingam, quando tanta est copia veri. Quid enim est toto terrarum orbe amore communius? Quae civitas, quod oppidulum quae familia vacat exemplis? Quis tricesimum natus annum, amoris causa, nullum peregit facinus? Ego de me facio coniecturam, quem amor in mille pericula misit. Ago superis gratias, quod structas insidias milies fugi, felicior astro Martis quem Vulcanus, cum Venere iacentem, terreo illaqueavit reticulo, deridendumque diis caeteris ostentavit. Sed alienos, quam meos, amores attingam, ne, dum vetusti cineres ignis evolvo, scintillam adhuc viventem reperiam. Referam autem mirum amorem, peneque incredibilem, quo duo amantes, ne dicam amentes, invicem exarsere. Nec vetustis, nec obliteratis utar exemplis, sed nostri temporis ardentes faces expo
Abbreviated transcription (Latin):
D. mariano zozzmo utriusq uirꝰ interp̃ti et
de amore conueniat audire iuuenes aiõe res ista
delcãt et tena corda deposcit Senes aũt tam ydonei
sũt amoris auditores ꝙͣ prudentie uiuenes Nec
senu. nulliꝯ amore tenetur młr nisi quẽ uidic etate
floreie. si quid alit̾ audis deceptio subest Egouõ cog¬
nosco amatoriũ scͥptũ mͥ nõ ꝯuenire qui iam meridi¬
em p̃tergressus in uesperũ feror. s non miꝰ me scͥbere
ꝙͣ te poscere dedecet. ego tibi debeo morigerus esse. tu
uide quid postules. nam ꝙͣto es natu maturior tãto
equiꝰ est aĩcicie porere legibꝰ. quas si tua inscicia
non uẽtur mandando infringere/ nec stulticia tnͣs
tũ sit aliquid turpitudinis Parebo igitur peticioni
tue iã decies multiplicate nec amplus negabo qd̃
tanto conuicio postulas. non tñ uc ipẽ flagitas fictor
ero. nec poete utar tuba dũ licet u̾a referre Quis eĩ
quia tu sepe amator fiusti. nec adhuc igne cares. uis

Expanded text:
 Mariano Sozino, utriusque iuris interpreti et de amore conveniat audire? Iuvenes animos res ista delectat et tenera corda deposcit. Senes autem tam idonei sunt amoris auditores, quam prudentiae iuvenes. Nec senium. Nullius amore tenetur mulier, nisi quem viderit aetate florentem; siquid aliter audis, deceptio subest. Ego vero cognosco, amatorium scriptum mihi non convenire, qui iam meridiem praetergressus, in vesperum feror: sed non minus me scribere, quam te poscere dedecet. Ego debeo tibi morigerus esse; tu vide, quid postules. Nam, quanto es natu maturior, tanto aequius est, parere amicitiae legibus. Quas, si tua iustitia non veretur mandando infringere, nec stultitia mea ttum sit aliquid turpituditiis. Parebo igitur petitioni tuae, iam decies multiplicatae; nec amplius negabo, quod tanto convicio postulas. Non tamen, ut ipse flagitas, fictor ero; nec poetae utemur tuba, dum licet vera referre. Quis enim Quia tu saepe amator fuisti, nec igne cares, vis
Abbreviated transcription (Latin):
se fodiet aut er fenestris se dabit p̃cipitem. nec uite
restiti increpaui lenire flãmã studui. nichil profeti.
oĩa pro te pariufacit. nichil nisi te curat. tu illisꝑ in
mente sedes. te petit te desidãt te solũ cogitat. sepeme
uocitans audipc̃or euriale dicit. sic młr ex amore mu¬
tata est ut iam non ead udeat᷑. heupietas heu dolor.
nulla ĩ urbe tota uel castior uel prudentior lucretia
fuit. mira res si tantũ iuris naͣ dedit amori ĩmentes
hũanas.medendũ est huic egutudini. nec alia cura
est nisi quã tu mõstrasti accingam mehuic operi teq
dũ tempa erit cõmonefucia. nec ex te gram̃ q̃ro quia
non est officiu boni iuri. cũ his nichil ꝓmẽatur grã

Expanded text:
se fodiet aut ex fenestris se dabit precipitem, nec vite iam se fodiet aut ex fenestris se dabit precipitem, nec vite iam t. Restiti, increpavi, lenire flammam studui, nihil profeci, omnia preter te parvifacit, nihil nisi te curat, tu illi semper in mente sedes, te petit, te desiderat, te solum cogitat. Sepe me vocitans, 'audi precor, Euriale,' dixit. Sic mulier ex amore mutata est ut iam non eadem videatur. Heu pietas, heu dolor! Nulla prius in urbe tota vel castior vel prudentior Lucretia fuit. Mira res, si tantum iuris natura dedit amori in mentes humanas. Medendum est huic egritudini, nec alia cura est nisi quam tu monstrasti. Accingam me huic operi teque, dum tempus erit, commonefaciam, nec ex te gratiam quero quia non est officium boni viri, cum is nihil promereatur, gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
ĩgenio atq sollicitudĩe nauis regatur nulla salutis
spes manet Iuua igitur et illã et me tuãq domũ absq
nota conserua nec me putes ingratũ. fcis apud cesa¬
rem quãti sim. quicquid petieris impetratũ tibi effi¬
ciam. et hoc añ oiã tibi polliceor doq fidem palati¬
nũ te comitem futurũ. oem̃q tuã postitatem hoc ti¬
tulo gauisurã. ego tibi lucretiã meq et nr̃m amorẽ
famaq uestrã et tui genis decus ꝯmtto tueq ma¬
do fidei. tu arbiter es oia hec in te sita sũt. uide quid
agas et seruare potes ista et perdere
ubrisit his auditis pandolus factaq moru¬
la norã hec euriale dixit et utinã non accidis¬
sent s eũ ĩ locũ sicut abs te dictũ est res rediit ut nocẽ
sit me quod iubes efficere nisi et nostrũ genus a fici
contumeliis et scandulũ ingens cupiã exouri. ardet
młr sicut dixisti et impotens sui est nisi occurro ferro

Expanded text:
ingenio atque sollicitudine navis regatur, nulla salutis ingenio atque sollicitudine navis regatur, nulla salutis spes maneat. Iuva igitur et illam et me tuamque domum abs nota conserva, nec me putes ingratum. Scis apud Cesarem quanti sim, quicquid petieris impetratum tibi efficiam. Et hoc ante omnia tibi polliceor doque fidem, palatinum te comitem futurum omnemque tuam posteritatem hoc titulo gavisuram. Ego tibi Lucretiam meque et nostrum amorem et famam nostram et tui generis decus committo tueque mando fidei. Tu arbiter es, omnia hec in te sita sunt, vide quid agas et servare potes ista et perdere”. Subrisit his auditis Pandalus factaque morula: “Noram hec, Euriale,” dixit “et utinam non accidissent! Sed eum in locum, sicut abs te dictum est, res rediit ut necesse sit me quod iubes efficere, nisi et nostrum genus affici contumeliis et scandalum ingens cupiam exoriri. Ardet mulier, sicut dixti, et impotens sui est. Nisi occurro ferro
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ concessa insciis oĩb ꝙͣ si sciente ppło illã ꝑdiderit
me sequentem Nupta senatori romano secuta est
Ippia liddũ ad faron et nilũ famosaq menia lagi
Qsi me domi nobilem atq potentem lucretia sequi
statuat qd̵ dedecus urĩ genis est. quis ppłi risus
q̃ nedũ uestra s tocius cuutatis infanua diceret
forsan aliquis absumenda potius ferro aut extin¬
guenda uenerus estmłr potius ꝙͣ hec agat s ueilli
qui se huãno sanguĩe polluit et maiori scele iudicat
minus Non augenda sũt mala s minuenda Nõne
hic sumꝰ ex bonis duoba qd̾ ẽ melia elcũri aut ex
s hec quã monstro miꝰ hab discriminis.per quã
nedũ tuo sangiuni consules s mͥ etiã proderis qui
pene insanio dũ mei cã lucretiã uideo cruciari. cui
potius odio esse uellem ꝙ te rogare.s hic simus eo
deductu res est. ut nisi tius artibꝰ tua cura tuoq

Expanded text:
mihi concessa, nesciis omnibus, quam si, sciente populo, illam perdiderit mihi concessa, nesciis omnibus, quam si, sciente populo, illam perdiderit me sequentem. Nupta senatori Romano secuta est Ippia ludium ad Pharon et Nilum famosaque menia Lagi. Quid si me domi nobilem atque potentem Lucretia sequi statuat? Quod dedecus vestri generis? Quis populi risus? Que nedum vestra sed totius civitatis infamia? Diceret forsitan aliquis absumenda potius ferro aut extinguenda venenis est mulier quam id agat. Sed ve illi qui se humano sanguine polluit et maiori scelere vindicat minus. Non augenda sunt mala, sed minuenda. Non hic sumus ex bonis duobus melius eligendum aut ex sed hec quam monstro minus habet discriminis, per quam nedum tuo sanguini consules, sed mihi etiam proderis qui pene insanio, dum mei causa Lucretiam video cruciari cui potius esse odio vellem quam te rogare. Sed hic sumus, eo deducta res est ut, nisi tuis artibus, tua cura,
Abbreviated transcription (Latin):
me tibi ꝯmendo do deuoueo. obseq̃rere nostro furo¬
ri nedũ oppugnatur magis ardeat. cura ut seł con¬
uenire possiꝰ quo fcõ mox hũiliabitur ardor nr̃ tolla¬
biliorq reddetur. tute scis additus domꝰ. scis qñ uir
abest. scis quõ meualeas introducẽ. fr̾ uiri auer¬
tenda est qui est ad has res nimui perspicax. lua tia
q lucretie u̾ba eu̾sas ceruices gemitꝰ screatus tus¬
lim risus actente considãt hũc illudẽ siuã est. nec sũ
te fieri põt Adsis ergo et qñ abiturꝯ sicuir me ĩstrue
remanentemq frem diu̾te/ ne custos affixus lucre
sit neue custodies adhibeat alios: tibi creda. et quod
furentem. ex his quot emergãt tibi utilitates arbi¬
tror te pro tua prudentia cernere Seruab̾ nãq ĩ p̾mis
honoiẽ domꝰ. amore teges qui nõ poss urã absq in¬
famia manifestari. sobrinã tuã in uita custodies.
menelao uxorẽ tenebis. cui non tam obest una nox

Expanded text:
me tibi commendo, do, devoveo. Obsequere nostro furome tibi commendo, do, devoveo. Obsequere nostro furori, ne, dum oppugnatur, magis incendatur. Cura ut semel convenire possimus, quo facto mox humiliabitur ardor tolerabiliorque reddetur. Tute scis aditus domus, scis quando vir abest, scis quomodo me valeas introducere. Frater viri avertendus est qui est ad has res nimium perspicax Lucretiamque Lucretie verba, eversas cervices, gemitus, screatus, tussim, risus attente considerat. Hunc eludere sententia est, nec sine te fieri potest. Assis ergo et quando abfuturus sit vir me instrue remanentemque fratrem diverte ne custos affixus Lucretie sit neve custodes adhibeat alios. Tibi credet et, quod furentem. Ex his quot emergant utilitates, arbitror te pro tua prudentia palam cernere. Servabis nanque in primis honorem domus, amorem tegens qui non posset abs vestra infamia manifestari. Sobrinam tuam in vita tenebis, Menelao uxorem custodies cui non tam obest una nox
Abbreviated transcription (Latin):
nostre uidemꝰ nisi tu sis adiumento. uir custodit
et fr̾. non tã uellus auieũ ꝑuigil draco seruabat nec
aditũ orci cerberus ꝙͣ ista diligenter recluditur Noui
ego familiã urã scio quia nobiles estis ĩter prima¬
tes urbis diuites potentes amati. utinã hãc nũꝙͣ
nouissem feiãm. s quis est qui poss resiste fatis.
non elegi hanc s calus dedit amanda. Sic se res
hab adhuc amor tectus est. s nisi bene regatur
magnũ aliquod forte qd superi auertat malũ pariet.
possem ego forsitan me compescere: si hĩe abirem.
grã si hoc putarem ex usu. s nosco illiꝯ furorem. aut
me seqretur aut mane ocacta manus sibi consaret
quod ess dedecus ppetuũ uestre doꝰ. Ꝙ igitur teuo¬
lebam atq uocuui uestri cã est ut obiueꝯ his malis¬
Nec alia uia esenisi ut amoris aurigã te p̃beas. cu¬
resq ne bene dissimulatus ignis fiat aꝑtus Ego

Expanded text:
nostre videmus nisi tu sis adiumento. Vir eam custodit nostre videmus nisi tu sis adiumento. Vir eam custodit et frater. Non tam vellus aureum pervigil draco servabat, nec aditum Orci Cerberus, quam ista diligenter recluditur. Novi ego familiam vestram, scio quia nobiles estis inter primores urbis, divites, potentes, amati; utinam nunquam novissem hanc feminam! Sed quis est qui possit resistere fatis? Non elegi hanc, sed casus dedit amandam. Sic se res habet, tectus adhuc amor est, sed nisi bene regatur magnum aliquod, quod superi avertant, malum pariet. Possem forsitan ego me compescere si hinc abirem, stre familie gratia, si hoc putarem ex usu. Sed nosco illius furorem: aut me sequeretur aut, manere coacta, mortem sibi conscisceret, quod esset dedecus perpetuum vestre domus. Quod igitur te volebam teque vocavi, vestri causa est, ut obviemus his malique alia via est, nisi ut amoris nostri aurigam te prebeas curesque ut bene dissimulatus ignis non fiat apertus. Ego
Abbreviated transcription (Latin):
facturus. tũ quod emolimentũ hĩc sit orituru nichil
tibi tacebo qr te ia mei cordis alterã reputo partem
Ego lucretia diligo neq hoc mipandole mea culpa
est actũ. s regente fortuna ĩ cuiꝯ manu sita ẽ quẽ
colimꝰ orbis mͥ non erat noti mores uestri nec hiuo
uibis consuetudines norã putabã ego feiãs urãs
quod oculis monstrãt ĩ corde sentire. s mestõa hoĩes
cepiq rediligere. nec tum elegãtem dnã dignam
putaui cui uices non reddentur amoris. nondũ
te norã uel tuũ genus amaui putans amari. quis
enĩ tam saxeus est aut ferreus qui non amet ama¬
tus s postꝙͣ fiaudes noui meq irretitũ ne meus
sterilis ess amor nixus sũ oĩbꝰ aitibꝰ illã ĩcendere
reclusus ut egredi nullo pacto ualẽm. factũ est igit
ut me continuãte par sit amor ãboꝵ Illa ĩcensa est
ego ardeo: ãbo periꝰ. nec remediũ protelande uite

Expanded text:
facturus. Tamen quod emolimentum hinc sit oriturum nihil facturus. Tamen quod emolimentum hinc sit oriturum nihil tibi tacebo, quia iam mei cordis alteram te reputo partem. Ego Lucretiam diligo neque hoc, mi Pandale, mea culpa est factum, sed regente fortuna in cuius manu est quem colimus orbis. Mihi non erant noti mores vestri, nec huius urbis consuetudinem noram. Putabam ego feminas vestras quod oculis monstrant in corde sentire, sed inescant homincepique contra diligere, nec tam elegantem dominam dignam putavi cui vices non redderentur amoris. Nondum te noram vel tuum genus. Amavi, putans amari. Quis enim tam saxeus est aut ferreus qui non amet amatus? Sed, postquam fraudes novi meque dolis irretitum, ne meus sterilis esset amor nixus sum omnibus artibus illam incendere, rsus ut egredi nullo pacto valerem. Factum est igitur ut me continuante par sit amor amborum. Illa incensa est, ego ardeo, ambo perimus, nec remedium protelande vite
Abbreviated transcription (Latin):
cipem qr non miꝰ illa dignus es ꝙͣ ego tua Nũc quio
uelumn qm̃ inter aĩcos res agitur paucis exponã Cu
scis mortalegenus ꝙͣ in amorem sic pronũ seu u̾tu¬
tis sit seu uicui late patet hec calaĩtas. nec cor ẽ simo
cainiũ sit quod amoris aliqñ non sentiat stimulos.
scis quia nec sc̃issimũ dauid nec sapientissimũ salo¬
monem nec sap̃sonem fortissimũ ista passio dimisit
ĩmunes incensi puta pectoris et amoris imbibiti ea
naͣ est: ut si quis prohibeat magis ardeat. nulla re
magis ista curatur pestis ꝙͣ dilã copia. fuerũt ples
quiba inhibicio durissime necis fuit occasio Econtra
uero plerosq nouiꝰ qui pa concubitus et amplexus
passim concessos mox furere desierũt. nichil cõsul¬
qui adu̾sus tempestatem ntitur sepe naufraguĩ
patitur et qui obtemperat ꝓcelle supat Hec iõ dixi
quia te scre meũ amorem uolo et quid mei cã sis

Expanded text:
cipem, quia non minus illa es dignus quam ego sum tua. Nunc quid cipem, quia non minus illa es dignus quam ego sum tua. Nunc quid velim, quoniam inter amicos res agitur, paucis exponam. Tu scis mortale genus quam in amorem sit pronum, seu virtutis est seu vitii: late patet ista calamitas nec cor est, si modo carneum est, quod amoris non aliquando sentiat stimulos. Scis quia nec sanctissimum David, nec sapientissimum Salomonem, nec Samsonem fortissimum ista passio dimisit immunem. Incensi preterea pectoris et amoris incubiti ea natura est ut si quis prohibeat magis ardeat, nulla re magis ista curatur pestis quam dilecti copia. Fuerunt plurequibus inhibitio durissime necis fuit occasio; contra vero plerosque novimus qui, post concubitum et amplexus passim concessos, mox furere desiverunt. Nihil consulqui adversus tempestatem nititur sepe naufragium facit et qui optemperat procelle superat. Hec ideo dixi quia te scire meum amorem volo et quid mei causa sis
Abbreviated transcription (Latin):
utriq ciuciatusq morti silis quia nec poterãt amoris
obliuisci nec in eo perseuare
Fũ sic anxius eurialus quid consilii capiat
meditatur. uenit in mentem lucretie moni¬
tũ quod sibi de pandalo scpserat menelai sobrino peri¬
tosq medicos mutatus quibꝰ mos est inpiculosis
egritudĩbꝰ anceps ad hibere medicamentũ et ultĩa
pocius expiri ꝙͣ sine cura morbũ relinq̃re agredi
pandolũ statuit remediũq suscipere quod añ refu¬
tarat Huic igitur accersito et in penitenciorem domꝰ
partem uocato. sede inquit amice Nem grandẽ tibi
dicturus sum indigentem his quas in te scio sitas
cognosco et quia probate fidei es amo et obleruo ꝙ
sinil aluid de te scirem satis est ꝙ oẽs tui concuies
te laudas. tũ comites mei quibꝯ cũ aĩciciã tuã con
et quis lis et ꝙͣtipendendus me certũ fecere ex quibꝰ
te cupere meã beniuolentiã didici. cuiq iã te faciopti¬

Expanded text:
utrique, cruciatusque morti similis, quia nec amoris poterant utrique, cruciatusque morti similis, quia nec amoris poterant oblivisci, nec in eo perseverare. §§§§§§ Dum sic anxius Euryalus, quid conmeditatur, venit in mentem Lucretie monitum quod sibi de Pandalo scripserat, Menelai sobrino, peritosque medicos imitatus quibus mos est, in periculosis egritudinibus, anceps adhibere medicamentum et ultima potius experiri quam sine cura morbum relinquere, aggredi Pandalum statuit remediumque suscipere quod antea refutarat. Hinc igitur accersito et in penitiorem domus partem vocato: “Sede,” inquit “amice, rem grandem tibi dicturus sum, indigentem his, quas in te scio sitas,te nosco et, quia probate fidei es, amo et observo, quod, si aliud de te nescirem, satis est quia omnes tui concives te laudant, tum comites mei quibuscum amicitiam conflavisti, et qui sis et quanti pendendus me certum fecere. Ex quibus te cupere meam benivolentiam didici cuius te iam facio parti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmoditatem. utq parũ fidebat uxori occasioẽm̃ deme
uoluisse Nã et si nichil conscius erat illi ueratam
tñ feiãm multis dieb dietĩ tep̃tatã p̃cibꝰ non ig¬
norabat / et am̃ cognoscebat mulieris ĩstabilẽ auꝰ
tot sũt uolũtates quot ĩ arboribꝰ folia. Sexus enĩ
femineus nouitatis est auidꝰ raroq iurũ amat
cuiꝰ copiã habet. seq̃batur ergo uiã maritorũ ꝑuul¬
gatam quorũ opio est infortunũ bonis exclũdi cus¬
todiis frepta est hinc conueniendi facultas. nec
mittendis lrĩs ꝑmissa lib̾tas est Nã et cauponẽ qͥ
post edes lucretie sicut uinauã tabernã conduxerat
ex qua solebat enualus affari lucretiã ac lrãs per
aiudinem mitte̾ sicut menelaus suasit ingrãtus
expulit. restabat solus oculoꝵ ĩtuitus nutuq tm̃
se consalutabãt amantes. nec istac amoris extre¬
ma linea ꝯmode perfrui poterãt. Erat ingens dolor

Expanded text:
commoditatem, utque parum fidebat uxori, occasionem demere commoditatem, utque parum fidebat uxori, occasionem demere voluisse. Nam, etsi nihil conscius erat illi, vexatam tamen feminam, multis dietim temptatam precibus, non ignorabat et animum cognoscebat mulieris instabilem, cuius tot sunt voluntates quot in arboribus folia. Sexus enim femineus novitatis est cupidus, raroque virum amat, cuius copiam habet. Sequebatur ergo viam maritorum pervulgatam, quorum opinio est, infortunium bonis excludi custodiis. Erepta est hinc conveniendi facultas, nec mittendis litteris permissa libertas est, nam et cauponem, qui post aedes Lucretiae vinariam tabernam conduxerat, ex qua Euryalus solebat affari Lucretiam et litteras per arundinem mittere, sicut Menelaus suasit, magistratus expulit. Restabat solus oculorum intuitus, nutuque tantum se consultabant amantes; neque istac, amoris extrema linea, commode perfrui poterant. Erat ingens dolor