comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Perdidit arma locũ uirtutis deẜut iã
Bemper in augenda festinat.⁊ ⁊ obriut᷑ re.
U endere cum possis captuium occidere noli.
eruiet utiliter sine pascat durus. aretq.
auiget ac mediis hiemet mercator ĩ undis
Innone prosit portet. frumẽta. penusq
ir bonus ⁊ sapiẽs audebit dicere pentheu
ector thebaꝵ. quid me perferre patiq
ndignum coges. ad uam bona: nẽpe pecꝰ. rẽ.
ectos argentum. tollas lic. ĩ manicis et
ompedib seuote sub custode tenebo.
pẽ d̃s simulat uolam me soluet opinor
oc sentit. moriar. mors ultima linea Reꝵ ẽ.¬

Expanded text:
quam, perdidit arma, locum Virtutis deseruit, qui semper in augenda festinat et obruitur re. vendere cum possis captivum, occidere noli; serviet utiliter; sine pascat durus aretque, naviget ac mediis hiemet mercator in undis, annonae prosit, portet frumenta penusque. Vir bonus et sapiens audebit dicere: “Pentheu, rector Thebarum, quid me perferre patique indignum coges?” Adimam bona. “Nempe pecus, rem, lectos, argentum: tollas licet.” “In manicis ot compedibus saevo te sub custode tenebo.” Ipse deus, simul atque volam, me solvet. opinor, hoc sentit moriar. mors ultima linea re
Abbreviated transcription (Latin):
Carmine qui tͣgico uilẽ certauit ob̾ireu
Mox etiam agrestes sanros nudauit ⁊ asꝑ one
ncolum gͣnitate iocũ temptauit eo ᷤᷤ qd̾
llecebris crat. ⁊ gͣca nouitate łno dno¬
Uermni̾ta cͦsores ita cmdare dicricto
Conueniet satuiis : itau̾tere seria ludo
N eqͥc̃q deus. quic̃q adhibeb it᷑ heros.
Regali ꝯspectꝰ inauro nuꝑ ⁊ stro¬

Expanded text:
carmine qui tragico uilem certauit ob hircum, / mox etiam agrestis Satyros nudauit et asper / incolumi grauitate iocum temptauit eo, quod / illecebris erat et grata nouitate moranverum ita risores, ita commendare dicacis conveniet Satyros, ita vertere seria ludo, ne, quicumque Deus, quicumque adhibebitur heros, regali conspectus in auro nuper et ostro
Abbreviated transcription (Latin):
lle bonis faueatq ⁊ consiliet᷑ amice.¬
t regat iratos. ⁊ amet peccare tim̃tes.
lle dapes laudet mense br̃uis ille salubrẽ.
usticiam. legesq ⁊ aꝑtis cocia portis.
lle tegat ꝯmissa : deosq p̃cetur ⁊ oret
t redeat miseris abeat fortuna suꝑbis.
ibia nõnut nc̃ oricalcoᷤ iuncta tubeqs
niusa. s deuuis. simplexq foramine paruo.
spirate & adet̃. clioris erat utił atq
õdum spissa nimis conꝑlere sedilia flatu.
t frugi. castusq uerecundusq cͥohibat.
sꝗͣ cepit agros extend̾e iuicłor. uirbes.
asarͣgior amplecti murꝰ uinoq durno.
Elatari: gtauis festis inpͥune dieb¬
a  ccessit mliisq modis licentia maior
Indoctus qͥd enĩ saꝑet. lib̃q laboꝵ¬
Sic pͥsce  motũ ꝙ  iluxuriã addidit arci¬
E s ibicen tͣxitq uagꝰ ꝑ pͣulpita ueste
Sicetiam fidib uoces creu̾e seueris.
Etͣ culit eloquium łsosctũ facutidia p̾ceps
U̾ tiliumq sagat reꝵ ⁊ diuin᷑a futuri

Expanded text:
lle bonis faveatque et consilietur amice et regat iratos et amet pacare tumentis, ille dapes laudet mensae brevis, ille salubrem iustitiam legesque et apertis otia portis, ille tegat conmissa Deosque precetur et oret, ut redeat miseris, abeat fortuna superbis. tibia non, ut nunc orichalco, vincta tubaeque aemula, sed tenuis simplexque foramine pauco adspirare et adesse choris erat utilis atque nondum spissa nimis complere sedilia flatu;  parvos, et frugi castusque verecundusque coibat. postquam coepit agros extendere victor et urbis latior amplecti murus vinoque diurno placari Genius festis inpune diebus, accessit numerisque modisque licentia maior. indoctus quid enim saperet liberque labosic priscae motumque et luxuriem addidit arti tibicen traxitque vagus per pulpita vestem; sic etiam fidibus voces crevere severis, et tulit eloquium insolitum facundia praeceps utiliumque sagax rerum et divina futuri
Abbreviated transcription (Latin):
nt erit saciris paułum ꝑaulũ pudibũda ꝓt̾uis
Non ego ⁊nornata ⁊i disantia noia solum
U erbaq̃ pisones satiroꝵ scͥptor amabo
onequid sic. enitar tragico differre colori.
pacouln. Dt nichil int sit dauiis ne loqt᷑ anaudrr
sPincias. emimcto lucrata sinone caletũ.
mius idẽ. tnum sersiꝰ i ncturaꝙ pollet
Tantũ demedio sumptis accedit hongoise
S luis deduel caneat me uioice fanma¬

Expanded text:
ntererit Satyris paulum pudibunda protervis. non ego inornata et dominantia nomina solum verbaque, Pisones, Satyrorum scriptor amabo nec sic enitar tragico differre colori, ut nihil intersit, Davusne loquatur et audax Pythias, emuncto lucrata Simone talentum,ausus idem: tantum series iuncturaque pollet, tantum de medio sumptis accedit honoris. silvis deducti caveant, me iudice, Fa
Abbreviated transcription (Latin):
Illã pꝰ paulo s pluris. si exierit iur
S tet pͣcio. neq cunctet᷑ c̃ ÷ ussa uenire
Candida rectaq sit. munda hactenꝰ. ũneq lõga
n ec mag̃ alba uelit qͣmdet nat᷑a uid̾
hec uͥ supposuit dextͦ corpꝰ mͥleuũ:
Ilia & egeria ÷. do nom̃ qd̃ liboe illi
n ec uereor ne dũ futuo uir rure recurrat
Ianua frãgatur latret canis. undiq magno
Pulsa domꝰ strepitu resonet. uł pallida lecto
Dissiliat mulier. miserã se ꝯscia clamoe
Crurib hec metuat. dotidepnsa egomiet mui
Discincta cunica fugiendũ÷. ⁊pede nudo
Nũmi ꝑeãt. aut piga aut deniq fama
dp̃ndi miserũ:. fabio ł iuidice uĩcam.

Expanded text:
illam ‘post paulo’ ‘sed pluris’ ‘si exierit vir’ illam ‘post paulo’ ‘sed pluris’ ‘si exierit vir’ stet pretio neque cunctetur cum est iussa venire. candida rectaque sit, munda hactenus, ut neque longa nec magis alba velit quam dat natura videri. haec ubi supposuit dextro corpus mihi laevom, Ilia et Egeria est; do nomen quodlibet illi. nec vereor, ne, dum futuo, vir rure recurrat, ianua frangatur, latret canis, undique magno pulsa domus strepitu resonet, vepallida lecto desiliat mulier, miseram se conscia clamet, cruribus haec metuat, doti deprensa, egomet mi. discincta tunica fugiendum est et pede nudo, ne nummi pereant aut puga aut denique fama. deprendi miserum est: Fabio vel iudice vincam.
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ fac ins antũ. multe cͥ cil officiet res
c ustodes. lectica. ciniflones. parasite
As talos stola denissa. ⁊ circũdata palla¬
E luruna q̃ ĩ uideãt pure apparere tͥ rẽ
a sta nil obstat. cois cͥ pede uid̾e ÷
Ut nudã. ne crure malo. ne sit pede t᷑pi
Metri possis occłolatꝰ. antͥ maius
I nsidias fieri. p̃aumq auellier ante
qͥ m̃cedẽ ostẽdis lcporẽ uenator uͥ ałta
In nine sectatur: positũ sic tang̾e nolit.
Cantat: apponit. mis ÷ amor hiuc simib̾nã
t ransuolat in medio posita: ⁊ fugiẽtia captat¬
N iscine u̾sicuł sꝑas tͥ posse dolores
a tq estus curasq gͣues e pectore pelli:
n onne cupidinibi statuat nat᷑a modũ gͦm
Q uid latura s qͥdsit dolit᷑a negatũ
Pocła : nũ esuriẽs fastidif omiã pt̾
Pauonẽ ro̾bũq : tumẽt tͥ cũ ĩguina nͣsi
a ncilla aut u̾ta ÷ p̾sto puer. ĩpetꝰ ĩquẽ
Continuo frat. mał tentigine rũpi :
n o ego namq parabilẽ amo uen̾ẽ. facilẽq

Expanded text:
c facit insanum — , multae tibi tum officient res, custodes, lectica, ciniflones, parasitae, ad talos stola demissa et circumdata palla, plurima, quae invideant pure adparere tibi rem. altera, nil obstat: cois tibi paene videre est ut nudam, ne crure malo, ne sit pede turpi; metiri possis oculo latus. an tibi mavis insidias fieri pretiumque avellier ante quam mercem ostendi? leporem venator ut alta in nive sectetur, positum sic tangere nolit, cantat et adponit ‘meus est amor huic similis; nam transvolat in medio posita et fugientia captat.’ hiscine versiculis speras tibi posse dolores atque aestus curasque gravis e pectore pelli? nonne, cupidinibus statuat natura modum quem, quid latura sibi, quid sit dolitura negatum, pocula? num esuriens fastidis omnia praeter pavonem rhombumque? tument tibi cum inguina, num, si ancilla aut verna est praesto puer, impetus in quem continuo fiat. malis tentigine rumpi? non ego; namque parabilem amo Venerem facilemque.
Abbreviated transcription (Latin):
Maiorem natura modũ dedit his breue põdꝰ
I euimis raro stomacꝰ uulgaria tẽpuit
Porrectũ magno magnum spectare cathino
Uellem ait arpiis gula digna rapacib atuos
P̃ sentes austri coquite hoꝵ obsonia ꝗͣ ꝗͣ
Putoe aper rumbusq recẽs. mala copia quo
Egrũ sollicitat stomacũ. cum rapula pleuꝰ
A iq acidas mauult ymilas nec dũ oĩs ab acta
P auꝑies epuł regum nam uilib ouis.
Nigrisq oleis hodie locꝰ. haut ita pͥdẽ
G allonip̃conis arat ancipi ansere m̾sa
Ĩ famis. quid. tũ rumbos minꝰ eqͦr alebat
T utus erat rumb cutoq ciconia nido
Donec uos auctor docuit pͣtoriꝰ. gͦ
Siquis nunc m̾gos suaues edixit assos
Fareblt pͣui docił romana uiuentꝰ

Expanded text:
maiorem natura modum dedit, his breve pondus: maiorem natura modum dedit, his breve pondus: ieiunus raro stomachus volgaria temnit. ‘porrectum magno magnum spectare catino vellem’ ait Harpyiis gula digna rapacibus. at vos praesentes, Austri, coquite horum obsonia. quamquam putet aper rhombusque recens, mala copia quando aegrum sollicitat stomachum, cum rapula plenus atque acidas mavolt inulas. necdum omnis abacta pauperies epulis regum: nam vilibus ovis nigrisque est oleis hodie locus. haud ita pridem Galloni praeconis erat acipensere mensa infamis. quid? tunc rhombos minus aequor alebat? tutus erat rhombus tutoque ciconia nido, donec vos auctor docuit praetorius. ergo siquis nunc mergos suavis edixerit assos, parebit pravi docilis Romana iuvent
Abbreviated transcription (Latin):
Defendens pisces hiemat mare ic̾sale panis
L atrantẽ stomacum. bñ liniet. uñ putas. aut
Qͥ pãtũ. ñ łcaro nidore uoluptas
S ũma. ss inte ipso ÷. tu pulm̃taria qͥre
Sudando. puguẽ uiciis ahũq neq offca
Nec scarus autꝰ pot̾it ꝑegrina iuiuare lagois
Uix tñ eripiam posito pauonie. uelis qͥn
ħ potus ꝗͣ gallina tͣgere palatum
Corrupcũs uanis reꝑ quia ueniat auro
Rara auis. ⁊ picta pandat spectacła cauda
Tamꝗͣ adrẽ atimeat quicꝗͣ non uesc̾s ista
ꝙ laudas pluma: cocto noͣ ÷ honor idẽ
Carne tam᷑ ꝗͣuis distat nil ħ mag̾ illa
Ĩ parib formis deceptum ce patet. esto
U nͣ datum sentis lupꝰ ħͥ tyb̃nꝰ an alto
Captus hiec. pontr ne int̾ iactꝰ an aͣis
Ostiam sub cusci. laudas insane tͥlibem
Mullñ. insingula quẽ minuas pulm̃ta neeesse ÷
Ducit te spõs uideo. quo ꝑtinet gͦ
c̾os odisse lupos : quia scł illis

Expanded text:
defendens piscis hiemat mare: cum sale panis defendens piscis hiemat mare: cum sale panis latrantem stomachum bene leniet. unde putas aut qui partum? non in caro nidore voluptas summa, sed in te ipso est. tu pulmentaria quaere sudando: pinguem vitiis albumque neque ostrea nec scarus aut poterit peregrina iuvare lagois. vix tamen eripiam, posito pavone velis quin hoc potius quam gallina tergere palatum, corruptus vanis rerum, quia veneat auro rara avis et picta pandat spectacula cauda: tamquam ad rem attineat quidquam. num vesceris ista, quam laudas, pluma? cocto num adest honor idem? carne tamen quamvis distat nil, hac magis illam inparibus formis deceptum te petere esto: unde datum sentis, lupus hic Tiberinus an alto captus hiet? pontisne inter iactatus an amnis Ostia sub Tusci? laudas, insane, trilibrem mullum, in singula quem minuas pulmenta necesse est. ducit te species, video: quo pertinet ergo proceros odisse lupos? quia scilicet illis
Abbreviated transcription (Latin):
Offendoe solidõ. nisi qd̾ tu docte trebati
Dissentis. eqd nicħ huic diffid̾e possim
S tũ ut monitꝰ caueas ne forte negocii
Ĩ cutiat. tͥ quid sc̃ãꝵ insicia leguin
Si mala 9did̾it inquẽ qͥs carmina iuis:
Iuditiũq estosiquis mala. s bona siqͥs
I udice ꝯ didĩt laudatur cesare. siqͥs
bꝓbriis dignũ latrau̾it integer ipse.
Discite. nõ int̾ lances m̃sasq intentes
Cum stupet insanis acies fulgorib ⁊cũ
Acclinis falsis aĩs meliora recusat
Dicã sip ot̾o. male uerũ exammat oĩs
Corruptꝰ uidex. leporẽ sectatꝰ eqͦ ue
Lassꝰ ab ĩdomito ł si romana fatigat
Militia assuetũ g̾cari fupula uelox
Mollit̾ austerũ stud io fallente laborẽ
Seu te discꝰ agae. pete cedentẽ aera disco
Cum labor ex cudit fastidia siccus inanis
S ꝑne cibũ uilẽ nͥhẏmetia mella falerno
Ne bib̃is diluta. foris ÷ ꝓmꝰ. iatrum

Expanded text:
offendet solido — nisi quid tu, docte Trebati, offendet solido — nisi quid tu, docte Trebati, dissentis.’ ‘equidem nihil hinc diffindere possum. sed tamen ut monitus caveas, ne forte negoti incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum: si mala condiderit in quem quis carmina, ius est iudiciumque.’ ‘esto, siquis mala; sed bona siquis iudice condiderit laudatus Caesare? siquis opprobriis dignum latraverit, integer ipse?’ discite non inter lances mensasque nitentis, cum stupet insanis acies fulgoribus et cum adclinis falsis animus meliora recusat,dicam, si potero. male verum examinat omnis corruptus iudex. leporem sectatus equove lassus ab indomito vel, si Romana fatigat militia adsuetum Graecari — seu pila velox molliter austerum studio fallente laborem, seu te discus agit, pete cedentem aera disco: cum labor extuderit fastidia, siccus, inanis sperne cibum vilem; nisi Hymettia mella Falerno ne biberis diluta. foris est promus, et atrum
Abbreviated transcription (Latin):
Dente litpusi corni taur. petit. unͣ uͥ ĩtꝰ
M õstͣtum. sceue uiuacẽ c̾de nepoti
M atrẽ. nil fatioe scełis piadextã. mirũ
Eneq calce lupꝰ ꝗͣ ꝗͣ nec dente petit bos
S malatollae anum uiciato melle cicuta
Ne lõgũ fatiam. senmo tͣnquilla senectꝰ
Expectat. seu mors atͥs cͥcuolat alis
Diues. mops rome. senfors ita iꝰ serit exul
Qͥ squis exit uite scͥbam color. opuer u̾sis
U itat metuo. ⁊ maioꝵ nequis amicꝰ
F rigore te feriat. quid c̃ ÷ luciliꝰ ausꝰ
Primus ĩhc̃ oꝑis ꝯpon̾e carmina morẽ
Ced̾ce. intrors um turpis. non leliꝰ e qui
Duxͣ ab obpͣssa meritam carcagine nom̃
I genio offensi aut leso doluere mecello
Famosisq lupo cooꝑto u̾sib atqui
Nugari c̃ illo ⁊ disciticti lud̾e donec
Decoq̃ret᷑ olus soliti. quicquid sum ego ꝗͣ uis
Infra lucili censum ingeniũq tñ me
C̃magnis uixisse inuita fatebit᷑ usq
Iiuidia. ce fragili querens illid̾e dentẽ

Expanded text:
dente lupus, cornu taurus petit: unde nisi intus monstratum? Scaevae vivacem crede nepoti matrem: nil faciet sceleris pia dextera — mirum, ut neque calce lupus quemquam neque dente petit bos — , sed mala tollet anum vitiato melle cicuta. ne longum faciam: seu me tranquilla senectus exspectat seu mors atris circumvolat alis, dives, inops, Romae, seu fors ita iusserit, exsul, quisquis erit vitae scribam color.’ ‘o puer, ut sis vitalis metuo et maiorum nequis amicus frigore te feriat.’ ‘quid? cum est Lucilius ausus primus in hunc operis conponere carmina morem cederet, introrsum turpis: num Laelius aut qui duxit ab oppressa meritum Carthagine nomen ingenio offensi aut laeso doluere Metello famosisque Lupo cooperto versibus? atqui nugari cum illo et discincti ludere, donec decoqueretur holus, soliti. quidquid sum ego, quamvis infra Lucili censum ingeniumque, tamen me cum magnis vixisse invita fatebitur usque invidia et fragili quaerens inlidere dentem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣx satist ÷ pugnis cesus. feroq petitus
Exclusꝰ fare᷑. longarenꝰ foret uttus.
H iric simittons ub mala tanta uidẽti
D ic̃ce ħ animꝰ. quid tͥ uis: nunqͥd ego ate
Magno ꝓgnatũ deposco ꝯsule cutinũ:
Uelatumq stola. mea cũ ferbuit ira c
Q uid respondae.᷑ magno patre nata puella
At qͣnto meliora monet pugnantiaq istis
Dines opis nat᷑a sue tu simodo recte
Dispensare uelss. acnõ fugienda petẽdis
Inmisc̾e: tuo uicio rerũ ne labores
Nil referre putas : qͣre ne peniteat te
Desme matronas sectarier unde laboris
P iꝰ haurire mali÷ ꝙ exre decerꝑe fructꝰ
Nec magis huic int̾ niueos uiridesq lapill¬
Rectiꝰ. atq etiã meliũ ꝑsepe togate¬

Expanded text:
quam satis est, pugnis caesus ferroque petitus, quam satis est, pugnis caesus ferroque petitus, exclusus fore, cum Longarenus foret intus. huic si muttonis verbis mala tanta videnti diceret haec animus ‘quid vis tibi? numquid ego a te magno prognatum deposco consule cunnum velatumque stola, mea cum conferbuit ira?’ quid responderet? ‘magno patre nata puella est.’ at quanto meliora monet pugnantiaque istis dives opis natura suae, tu si modo recte dispensare velis ac non fugienda petendis inmiscere. tuo vitio rerumne labores, nil referre putas? quare, ne paeniteat te, desine matronas sectarier, unde laboris plus haurire mali est quam ex re decerpere fructus. nec magis huic, inter niveos viridisque lapillrectius, atque etiam meliu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ donũ inturbã. dedit ħͥ ꝓ corꝑe nũmos.
Hc̃ ꝑmixert̃ calones. quĩ &ẽ illud.
Accidit. it qͥd ã testes caudãq salacẽ
Demeteret ferro: iure os. gallia negabat¬
Ciiitior. at qͣnto merx ÷ inclasse scda
Lib̃tinaꝵ dico. S alustiꝰ in quiͣs
ñ minꝰ insanit ꝗͣ qui mechat᷑. at hic s.
Quares. ꝗͣ rõ suad̾ce. quaq medeste
Munifico eẽ lit. uelloe bonus atq benignꝰ
Esse. daret. qͣntũ satis eẽt. nec s dãpno
Dodecoriq foret. uerũ hoc se ãplectit᷑ uno.
h oc amat. n laudat. matͦnã nullã ego tãgo
Ut qͦndã marseꝰ amator origuiis. ille
Qui patͥũ nume donat fundũq larẽq :
Nil fuerit miĩqͥt c̃ uxorib ũꝗͣ alienis.
F ana malũ grauius qm̃ res tͣhit. antͥ aliũdi
Officit cuitare : bonam de ꝑde famã
U illiꝰ infaustã sille gener. hoc miser uno
n omine deceptꝰ: penas dedit. usq suꝑq

Expanded text:
praedonum in turbam, dedit hic pro corpore nummos, praedonum in turbam, dedit hic pro corpore nummos, hunc perminxerunt calones; quin etiam illud accidit, ut cuidam testis caudamque salacem demeterent ferro. ‘iure’ omnes: Galba negabat. tutior at quanto merx est in classe secunda, libertinarum dico — Sallustius in quas non minus insanit quam qui moechatur. at hic si, qua res, qua ratio suaderet quaque modeste munifico esse licet, vellet bonus atque benignus esse, daret quantum satis esset nec sibi damno dedecorique foret. verum hoc se amplectitur uno, hoc amat et laudat: ‘matronam nullam ego tango’, ut quondam Marsaeus, amator Originis ille, qui patrium mimae donat fundumque laremque, ‘nil fuerit mi’ inquit ‘cum uxoribus umquam alienis.’ fama malum gravius quam res trahit. an tibi abunde officit, evitare? bonam deperdere famam, Villius in Fausta, Sullae gener, hoc miser uno nomine deceptus, poenas dedit usque superque
Abbreviated transcription (Latin):
Induct. ñ se peiꝰ cruciaiñt. atq hic
S iquis nunc querat. qͦ res ħ ꝑtince illuc
D um uitant stulti uitia ĩ ꝯtraria curit̃
M alchitiꝰ tutncis diuussis abulat. ẽ qͥ¬
I nguen᷑ ob scenũ subductis usq facetꝰ¬
ꝑ astalos rufatꝰ holec. gorgoniꝰ hircũ
N il mediũ ÷. st̃ qͥ uolit̃ tetigisse nͥ illas:
Q uaꝵ sub suta talos tegat ĩstita ueste
Q uidã notus hõ c̃ exira fornice. macte
U irtute esto inqͥt sententia diacatonis
Nã simulac uenas in flaũ tetͣ libido
Huc uuuenes equũ ÷ descẽd̾e. tĩalienas
ꝑ molere uxores. noli̾ laudarier ĩ qͥt
S ic me. mirator cũnicupiẽnius abbi
a udire tͥ oꝑe p̾cium. ꝓced̾e recte
Qͥ mechis ñ uultis ut oĩ parte laborẽt
Ut qi it multo corrupta dolore uoluptaᷤᷤ
Atq ħ rara cadat dura int̾ sepe ꝑicla
ħ se p̾cipitẽ tecto dedit. ille flagellis
ad mortẽ cesꝰ. fugie̾s hic decidit acrẽ

Expanded text:
inducit, non se peius cruciaverit atque hic. inducit, non se peius cruciaverit atque hic. siquis nunc quaerat ‘quo res haec pertinet?’ illuc: dum vitant stulti vitia, in contraria currunt. Maltinus tunicis demissis ambulat, est qui inguen ad obscaenum subductis usque; facetus pastillos Rufillus olet, Gorgonius hircum: nil medium est. sunt qui nolint tetigisse nisi illas quarum subsuta talos tegat instita veste,quidam notus homo cum exiret fornice, ‘macte virtute esto’ inquit sententia dia Catonis; ‘nam simul ac venas inflavit taetra libido, huc iuvenes aequom est descendere, non alienas permolere uxores.’ ‘nolim laudarier’ inquit ‘sic me’ mirator cunni Cupiennius albi. audire est operae pretium, procedere recte qui moechis non voltis, ut omni parte laborent utque illis multo corrupta dolore voluptas atque haec rara cadat dura inter saepe pericla. hic se praecipitem tecto dedit, ille flagellis ad mortem caesus, fugiens hic decidit acrem
Abbreviated transcription (Latin):
mbubaiaꝵ collegia pharma copole¬
Mendici. mnume balatͦnes ħ genꝰ om̃e
M estũ ac sollicitũ :÷. cantoris morte tigilli
Aippe benignꝰ erat: contͣ hic ne ꝓdigꝰ ee
Dicat᷑ metues: in opi dare nolit amico
Frigꝰ qͦ durãq famẽ ꝓpelłe possit
hc̃ si ꝑcuncteris aui c᷑atq parẽtis
P̃clara ingrata strĩgat masꝰ ĩgluue rẽ
Omiã ꝯductis coeriens obsonia nũmis
S ordidꝰ atq animi qd̃ parui nolit habi
R espõdet. laudat᷑ abhis. culpat᷑ ab ilł¬
E ufidiꝰ uappe. fama tunet ac nebulonis
Diues agris. diues positis ĩ fenore nũmis
Qͥ nas hͥ capiti m̃cedes exigit atq
Qͣ nto ꝑditior qͥsqͥs ÷ : tanto atriꝰ urgoe
n oiã sectat᷑ modo sũpta ueste uirili
S ub patͥb duris trronũ: maximeqͥs ñ
Iupit̾ exclamat. simł atq audiuit : at ĩst
cł questũ sũptũ fac̾ h. uix crede possif
Ꝙͣ sibi ñ sit amicꝰ: ita ut pat̾ ille terẽcis
F abula quẽ miser̃ gnato iux isse fugaro

Expanded text:
mbubaiarum collegia, pharmacopolaemendici, mimae, balatrones, hoc genus omne maestum ac sollicitum est cantoris morte Tigelli. quippe benignus erat. contra hic, ne prodigus esse dicatur metuens, inopi dare nolit amico, frigus quo duramque famem propellere possit. hunc si perconteris, avi cur atque parentis praeclaram ingrata stringat malus ingluvie rem, omnia conductis coemens obsonia nummis, sordidus atque animi quod parvi nolit haberi, respondet. laudatur ab his, culpatur ab illis. Fufidius vappae famam timet ac nebulonis dives agris, dives positis in fenore nummis: quinas hic capiti mercedes exsecat atque quanto perditior quisque est, tanto acrius urget; nomina sectatur modo sumpta veste virili sub patribus duris tironum. ‘maxime’ quis non ‘Iuppiter’ exclamat simul atque audivit? ‘at in se pro quaestu sumptum facit hic?’ vix credere possis, quam sibi non sit amicus, ita ut pater ille, Terenti fabula quem miserum gnato vixisse fugato
Abbreviated transcription (Latin):
Ĩ culto latoe ħ sub pectore. den̾iq ceipsũ
Nat᷑a. aut cẽ. ꝯsuecudo mala. nãq
Neglectis ureda filix innascit agris
Iũuc p̾ũtamur amatorẽ qd̃ amice
Turpia decipiunt cecũ uitia : aut ꝙe ipsa
Dolectat̃. nelut balbinũ polipꝰ agne
Ueslẽ ĩ amiciciã sic errarentꝰ. ⁊ isti
Error nom̃ uircꝰ posuiss honestã
a ⁊ pat̾ uͥ nati. sic nos debemꝰ amiq
Siqͥ sit uiciũ nõ fastidire. sttabonẽ
Apposlat petũ pat̾. ⁊ pullũ male paruus
Ei cur filiꝰ÷. tit ab ortiuus suit olimn

Expanded text:
ore. denique te ipsum natura aut etiam consuetudo mala; namque neglectis urenda filix innascitur agris. illuc praevertamur, amatorem quod amicae turpia decipiunt caecum vitia aut etiam ipsa haec delectant, veluti Balbinum polypus Agnae. vellem in amicitia sic erraremus et isti errori nomen virtus posuisset honestum. ac pater ut gnati, sic nos debemus amici siquod sit vitium non fastidire. strabonem appellat paetum pater, et pullum, male parvos sicui filius est, ut abortivus fuit olim
Abbreviated transcription (Latin):
actat. ht̃q palã. qͣrit qͦ turpia celoe¬
aspitiunt. ne sifaties ut sepe decora
Modli fusta pede÷ emptorẽ inducat hiãtẽ
Qa pudcre dunes: breue qd̾ capud arbra qũ¬
N oc illi recte. ne corꝑis optima liueeis
Conplere occulis. ypsea ortior. illa
Q̾ mala st̃ spectes. oerus. o hͣchia. uerũ

Expanded text:
tat habetque palam, quaerit, quo turpia celeinspiciunt, ne si facies, ut saepe, decora molli fulta pede est, emptorem inducat hiantem, quod pulcrae clunes, breve quod caput, ardua cervix. hoc illi recte: ne corporis optima Lyncei contemplere oculis, Hypsaea caecior illa, quae mala sunt, spectes. ‘o crus, o bracchia.’ ver
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣͣ ut aquila. aut serpẽs epidauriꝰ : at tͥ ꝯtͣ
Euenit. inqͥrant uitia ut tua rursꝰ ⁊ illi
Iracundior ⁊ paulo minus aptꝰ : acutis
Narib. hoꝵ hominũ: ridi possit eo qd̾
Rusticiꝰ consa toga defluit ⁊ male laxꝰ
pede calcens Nͦerce. at ÷ bonꝰ ce melior uit

Expanded text:
quam aut aquila aut serpens Epidaurius? at tibi contra quam aut aquila aut serpens Epidaurius? at tibi contra evenit, inquirant vitia ut tua rursus et illi. iracundior est paulo, minus aptus acutis naribus horum hominum; rideri possit eo quod rusticius tonso toga defluit et male laxus in pede calceus haeret: at
Abbreviated transcription (Latin):
mil hoc uitui ÷. cantorib int̾ amicos
I uiss nñꝗͣ desistant. sardꝰ habebat
Ille tigell. ħ. cesar qui cosar qͥ cogͣe possi
Si pet̾ce ꝑ amiciciã patris atq suã: nõ
Nil eqͣle homini fuit illi sepe uelut qͥ
Currebat fugiẽs hostẽ. ꝑsepe ueliit qͥ
Iunonis sacͣ ferret. habebat sepe ducentos
Sepe decem seruos mͦ reges. atq tetͣrche
Oĩa magna loquens mͦi fit mͥ mensa tripesꝰ
Concha sał puri. ⁊ toga: que defend̾e frigꝰ
ꝙͣ uis crassa q̃at idecies centena dedisses
Nuc parco. paucis ꝯtento : qͥnq dieb
Nil erat ĩ locuł: noctes uigllabat adipsũ
Mane. diem totum st̃tebat nil fuit ũꝗͣ
Sic inꝑar sib. nc̃ aliquis dicat mͥ. quidtu
Nulla ne habes uitia : inino alia ⁊ fortassẽ init
M euius ab sentem nouiũ cũ carꝑ &. heusi
Q uibã ait. ignoras te: an ut ignotũ aire noh
S tultꝰ et inꝓb hic amort .dignsq notari
Cnntua ꝑiudeas occuł mala lippꝰ ĩ uncus
Cur in amcoꝵ uiciis tam cernis acutũ

Expanded text:
 hoc vitium est cantoribus, inter amicos i numquam desistant. sardus habebat ille Tigellius hoc. Caesar, qui cogere posset, si peteret per amicitiam patris atque suam, non nil aequale homini fuit illi: saepe velut qui currebat fugiens hostem, persaepe velut qui Iunonis sacra ferret; habebat saepe ducentos, saepe decem servos; modo reges atque tetrarchas, omnia magna loquens, modo ‘sit mihi mensa tripes et concha salis puri et toga, quae defendere frigus quamvis crassa queat.’ deciens centena dedisses huic parco, paucis contento, quinque diebus nil erat in loculis; noctes vigilabat ad ipsum mane, diem totum stertebat; nil fuit unquam sic inpar sibi. nunc aliquis dicat mihi ‘quid tu? nullane habes vitia?’ immo alia et fortasse minora. Maenius absentem Novium cum carperet, ‘heus tu’ quidam ait ‘ignoras te an ut ignotum dare nobis stultus et inprobus hic amor est dignusque notari. cum tua pervideas oculis mala lippus inunctis, cur in amicorum vitiis tam cernis acutum
Abbreviated transcription (Latin):
Pauꝑ enĩ ñẽ: curerũ si ppetit usis.
Siuentri bñ. si lat̾i ẽ. pedibq tuis. ñ il
Diuicie pot̾ut regales addẽ maiꝰ.
S i forte unuedio positorr abstemiꝰ herbis
Uiuis: inrtica : sic uiues ꝓtinꝰ ut te
Cõfestĩ liquidus. fortue riuus mauret:
Uł qr natura matare pecuma nescit.
Uł qr cuncta putas una uirt̾ute niuora
Miramur si de moeriti pectuss egit agellos:
C̃ultaq. dũ ꝑegre ẽ animus: sie corꝑe uelor.
Cũ tu int̾ scabiem tanta᷑ ꝯcontagis lucri
Ni parũ sapras. ⁊ ad huc sub luuia cures.
S telle spõte sua uisse ne uagent᷑. ⁊ errẽt.
Quid p̾mat obscurũ lune. q ꝓferat orbe
Q uid uelit ⁊ possit rerũ oũcordia discors.
Enpedocles anst̃tiniũ deliroe acum̃
Nerũ sen spisces seu porrũ ꝯcepe trucidas.
Ut̾e põpeio groffo. ⁊ siquid petet: ultro
Defer. nec groffus nisi uerũ orabit ⁊ equũ÷
Silis rimicorũ ẽ annona: bonis uͥ qͥd de ẽ
N ec tnͣ ignores quo sit iomana loco res

Expanded text:
 enim non est, cui rerum suppetit usus, si ventri bene, si lateri est pedibusque tuis, nil divitiae poterunt regales addere maius. si forte in medio positorum abstemius herbis vivis et urtica, sic vives protinus, ut te confestim liquidus Fortunae rivus inauret, vel quia naturam mutare pecunia nescit, vel quia cuncta putas una virtute minora. Miramur, si Democriti pecus edit agellos cultaque, dum peregre est animus sine corpore velox; cum tu inter scabiem tantam et contagia lucri nil parvum sapias et adhuc sublimia cures: stellae sponte sua iussaene vagentur et errent, quid premat obscurum lunae, quid proferat orbem, quid velit et possit rerum concordia discors, Empedocles an Stertinium deliret acumen. Verum seu piscis seu porrum et caepe trucidas, utere Pompeio Grospho et, si quid petet, ultro defer; nil Grosphus nisi verum orabit et aequum, vilis amicorum est annona, bonis ubi quid deest. Ne tamen ignores, quo sit Romana loco res,
Abbreviated transcription (Latin):
t ticen : didiait pͥꝰ. extimuitq magatrũ.
N c̃ satis ẽ dixissẽ. ego mira poemata pͥando.
Occupet extremũ. sc ab ies: mͥ turpe reliqͥ ÷ qͥn canã c̃tet̾is
Et qd̾ uondidici sane nescire fat̃.
t p̃co adn̾ces turbã qui cogit em̃das. s p̃ic̾t¬
Qslentarores iubet adlucrum ire poeta qͥ¬

Expanded text:
tibicen, didicit prius extimuitque magistrum. nunc satis est dixisse 'ego mira poemata pango; occupet extremum scabies; mihi turpe relinqui est et quod non didici sane nescire fateri'. ut praeco, ad merces turbam qui cogit emendas, adsentatores iubet ad lucrum ire poeta
Abbreviated transcription (Latin):
I itid inplicium nirabor si sciet int̃ fig̾a cems
Nosc̾e m̾dacẽ uerumq beatis amit
T ofeudonaris. seuquid donare uolos liq
Nolito adilis  facstos duc̃e psenim

Expanded text:
litibus inplicitum, mirabor, si sciet inter- noscere mendacem verumque beatus amicum. tu seu donaris seu quid donare voles cui, nolito ad versus tibi factos ducere plenum
Abbreviated transcription (Latin):
imano capiti ceruict̾ pictm equiuam.
niñt siuelit. et uarias iduc̾e plumas
esinat inpiscẽ mulier smosa Ilpetrio u¬
pectatum admissi risunteneata comis
ridite p̾isones. ist  abule fore sibruut
ingentur species. ut nec pei. nee capd iii.
eddantur forme pictorib aq pocus
uid hbec idaidi semꝑ fuitꝰ cͣqua potestas

Expanded text:
i cervicem pictor equinam iungere si velit, et varias inducere plumas, desinat in piscem mulier formosa superne, spectatum admissi risum teneatis, amici? credite, Pisones, isti tabulae fore librum fingentur species, ut nec pes nec caput uni reddatur formae. 'pictoribus atque poetis quidlibet audendi semper fuit aequa potestas
Abbreviated transcription (Latin):
e signatorẽ decorat. lictorib astris:
ñ p̃aeris om̃is pat᷑ ꝯmat̃cula pallet:
O fficiosaq sedulitas : nopella fiensis:
dducit febres. ⁊uͭestam̃ta resignat:
d si bruma niues albanis illince agris:
diare descendet uates tuus. ⁊ sibi parece.
ũtractusq leget. te dulcis amice reuisce :¬
ũ refiris sicũnceda̾s ⁊ hirũdine pͥma.
on quo more piris uesci calaber iubde hospes
u me fecisti locupletẽ: uescere socdes
ã satis ÷ at tu ꝗͣ tũ uis tolle benigue.
ou inuisa feres pueris mmunꝰcula parius
ã tenoor dono quãsi dimitar honꝰtus.
t lili& hec poreis hodie comedenda relinouẽ¬
Inuitus : ne turpe nec sordida mapa
Conruget nares. nec non ⁊ cantarꝰ ⁊ lans
Ostendat tͥ te. ne fidos int̾ amicos

Expanded text:
dissignatorem decorat lictoribus atris, dissignatorem decorat lictoribus atris, dum pueris omnis pater et matercula pallet, officiosaque sedulitas et opella forensis adducit febris et testamenta resignat. quod si bruma nives Albanis illinet agris, ad mare descendet vates tuus et sibi parcet contractusque leget; te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes, et hirundine prima. Non quo more piris vesci Calaber iubet hospes, tu me fecisti locupletem. vescere, sodes. iam satis est. at tu quantum vis tolle. benigne. non invisa feres pueris munuscula parvis. tam teneor dono, quam si dimittar onustus. ut libet; haec porcis hodie comedenda relinqueinvitus, ne turpe toral, ne sordida mappa corruget naris, ne non et cantharus et lanx ostendat tibi te, ne fidos inter amicos
Abbreviated transcription (Latin):
Qui fodiat latus ⁊ cogat tramponda dextrã
Forrig̾e. hic multũ infabia ualet: ille uelma
Cui ubar hic taces dabit. eripietq curule
Cui uolee inportunꝰ ebur. fr̃. pat᷑ ad de
Et cuiq ẽ etas. ita quẽq facetꝰ ad optet:
Si bñ qͥ cenat. bñ uiuit. lucae: ẽamꝰ.
Quo ducit gula. piscem̃. uenem᷑. ut olim
Gargilius qui mane plagas. uenabula serue̾
Dissertił tͣnsire foru. płm̃q iubebat:
Onꝰ ut emultis pła spectante referrae.
Emptũ mulus aprũ crudi tumidiq laueni:
Q uid aeceat quid ñ obliti cerite cera
Digni renuigiũ uiciosũ itacẽsis ulixei.
Cũi pocior patria fuit int̾dicta uoluptã.
Si mei nerinꝰ uti consert. sine amore icisq
andidus inꝑri. siñ. his utere mecũ:
yinq dies tͥ pollicitꝰ me rure fut᷑ũ:
Sextilẽ totũ m̃dax desideror. atq
Sinie iuu̾e uis sanũ. recteq ualente:
Quã m̾chi das egro. dabis egrotare tuñti:
Necenas ueniã. dũ ficꝰ pͥmã calorq.

Expanded text:
odicet latus et cogat trans pondera dextram porrigere: “hic multum in Fabia valet, ille Velina; cui libet hic fasces dabit eripietque curule cui volet importunus ebur.” frater, pater adde: ut cuique est aetas, ita quemque facetus adopta. Si bene qui cenat bene vivit, lucet, eamus quo ducit gula; piscemur, venemur, ut olim Gargilius, qui mane plagas, venabula, servos differtum transire forum populumque iubebat, unus ut e multis populo spectante referret emptum mulus aprum, crudi tumidique lavemur, quid deceat, quid non, obliti, Caerite cera digni, remigium vitiosum Ithacensis Ulixei, cui potior patria fuit interdicta voluptas. si, Mimnermus uti censet, sine amore iocisquandidus imperti; si nil, his utere mecum. Quinque dies tibi pollicitus me rure futurum, Sextilem totum mendax desideror. atque si me vivere vis sanum recteque valentem, quam mihi das aegro, dabis aegrotare timenti, Maecenas, veniam, dum ficus prima calorque
Abbreviated transcription (Latin):
E sse domi clamidũ: ꝓartẽ ł tolleret om̃s.
Exilis domꝰ ẽ. uͥ ñ ꝯmulta suꝑsũt.
Et dnm fallũt. ⁊ ꝓsũt furib ergo
Sires sola potest fac̾e. ⁊ seruare beatũ.:
Nac pͥmũ repetas. opis hoc poitremꝰ ouutes.
Si forcunatũ species. ⁊ gr̃a p̃stͥat.

Expanded text:
e esse domi chlamydum; partem vel tolleret omnis, e esse domi chlamydum; partem vel tolleret omnis, exilis domus est, ubi non et multa supersunt et dominum fallunt et prosunt furibus. ergo si res sola potest facere et servare beatum, hoc primus repetas opus, hoc postremus omittas. Si fortunatum species et gra
Abbreviated transcription (Latin):
Mutus uindignũ. qd̾ sit peiorib ortꝰ.
Hictͥ sit potiꝰ quam tumirabiliꝰ illi
Q uicquio subt̾ra ÷ in apͥcum ꝓ ferat etas
Defodiet. condetq nitentia : cũ bñ notũ
Porticꝰ agrippe. ⁊ uia te ꝯspexerit apii
Ire tñ restat. numa quo deuenit. ⁊ ancus.
Silatus ⁊ renes morbo temptant᷑ acuto
Quere fugam morbi. uis recte uiue : qͥs ñ.
Suurtꝰ hoc una potest dare : fortis omissis
Hoc delitas. suircutẽ uba putas. ut.
L ucum ligna: caue ne portꝰ occupet alt̃.
Necibiratica nec bithina negotia ꝑdas.
M ille talenta rotundent᷑. totide̾ alta porro. ꝙ
T cia suocedãt. ⁊ que ꝑars qͣdt aceruũ
S cilic uxorẽ c̃ dote fidemq oe amicos.
Et genus i formam. regina peccunia denat.
a b̾etie mũnatũ detorat suadela. uenꝰꝙ.¬
O ancipiis locuplex. eget eris capadocũ rex.
N ec fueris ⁊ctu hic tu: clamides lucullus ut auiͣt
O ittã pꝰ paulo: scribit sibi milia quina:¬

Expanded text:
Mutus et indignum, quod sit peioribus ortus Mutus et indignum, quod sit peioribus ortus hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi. quidquid sub terra est, in apricum proferet aetas, defodiet condetque nitentia, cum bene notum porticus Agrippae, via te conspexerit Appi, ire tamen restat Numa quo devenit et Ancus. Si latus aut renes morbo temptantur acuto, quaere fugam morbi, vis recte vivere: quis non? si Virtus hoc una potest dare, fortis omissis hoc age deliciis. Virtutem verba putas et lucum ligna: cave ne portus occupet alter, ne Cibyratica, ne Bithyna negotia perdas; mille talenta rotundentur, totidem altera, porro et tertia succedant et quae pars quadret acervum. scilicet uxorem cum dote fidemque et amicos et genus et formam regina Pecunia donat, ac bene nummatum decorat Suadela Venusqumancupiis locuples eget aeris Cappadocum rex: ne fueris hic tu. chlamydes Lucullus, ut aiuntmittam:” post paulo scribit sibi milia quinqu
Abbreviated transcription (Latin):
Il ad mirari ꝓpe res÷ una nimuq.
Solaq que possit fac̾e is eͥuare beatuł.
Hĩmnc solem. ⁊ stellas. ⁊ decedentia certis.
T emꝑ a monentis : qui formidine nulla
I nbiti spectent. quid censes munera t̾re.
Q uid indris extremos arabos ditantis ⁊ indos
L udic᷑ ᷑ quid ꝑ lausꝰ. ⁊ amici dona qͥritis.
Q uo spectanda modo quo sensu credis iore
Qui tunet his adu̾sa : fere miratur eodẽ.
Q uo cupiens pacto pauor ÷ utrobiq molestꝰ
Inpiusa simul speties ext̾ret utruq¬
Q audeat au doleat icupiat. metuat neqͥd adrẽ.
Si quiqqͥd iudit meliꝰ peiꝰ ue suaspe .
Tefixis ocuł. animoq ⁊ corꝑe torpet
Insam sapiens nomen ferat. equus iniqͥ
Ultͣ ꝗͣ satis ÷. uirtutẽ si petat ipsam
Inunc argentum umarmor uetꝰ eraq ⁊artes
Suspice. cum gẽmis. arios mirare colores.
Ñ aude qd̃ spectãt occulite mille loquentẽ¬
Q̃nauus mane forum. ⁊ uesꝑainits pete tectũ.
Ne plꝰ frum̃ti dotalib emetat agris.

Expanded text:
il admirari prope res est una, Numici, solaque quae possit facere et servare beatum, hunc solem et stellas et decedentia certis tempora momentis sunt qui formidine nulla imbuti spectent: quid censes munera terrae, quid maris extremos Arabas ditantis et Indos, ludicra quid, plausus et amici dona Quiritis, quo spectanda modo, quo sensu credis et ore? Qui timet his adversa, fere miratur eodem quo cupiens pacto: pavor est utrobique molestus, improvisa simul species exterret utrumque. gaudeat an doleat, cupiat metuatne, quid ad rem, si, quicquid vidit melius peiusve sua spe, defixis oculis animoque et corpore torpet? insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, ultra quam satis est Virtutem si petat ipsam. I nunc, argentum et marmor vetus aeraque et artes suspice, cum gemmis Tyrios mirare colores; gaude quod spectant oculi te mille loquentem; navus mane forum et vespertinus pete tectum, ne plus frumenti dotalibus emetat agris
Abbreviated transcription (Latin):
Uilib ĩscopis in mappis. inscobeqͣntꝰ
ꝯsistit sũptꝰ. neglectis flagitiũ ĩgẽs
T enlapides uarios lutulẽta rade paltia
Et trrias dare cͥcũ illota coraliauestes
Oblitũ qͣnto curã sũptũq ttunorẽ
Q nͥ diuitib neq̃unt ꝯtigͣe m̃sis.
D octe cati ꝑ amciciã durosq rogatꝰ.
Duc̾e me auditũ ꝑges qͦc̾q memĩtoe
Nã ꝗͣuis memori referas nͥ pectora cũcta
N tñ intͣpͣs tantidẽ iuiñis. ad de
Uultam habitũq hoĩs qm̃ tu uidisse beat᷑
ñ magnipendis. qr ꝯtingit. at mͥ cura
ñ mediocͥs ut fontes ut audire remotos

Expanded text:
vilibus in scopis, in mappis, in scobe quantus vilibus in scopis, in mappis, in scobe quantus consistit sumptus? neglectis flagitium ingens. ten’ lapides varios lutulenta radere palma et Tyrias dare circum inlota toralia vestis, oblitum, quanto curam sumptumque minorem  divitibus nequeunt contingere mensis?’ ‘docte Cati, per amicitiam Divosque rogatus ducere me auditum, perges quocumque, memento. nam quamvis memori referas mihi pectore cuncta, non tamen interpres tantundem iuveris. adde voltum habitumque hominis, quem tu vidisse beatus non magni pendis, quia contigit; at mihi cura non mediocris inest, fontis ut adire remotos
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ cinus una pecit uoluẽs aliena uitellꝰ
Tostis. marcentem sqͥlł recreaħ ⁊ afra
P otorẽ coclea. nam lactuca ĩnatat ac̾
Flagitat inmorsꝰ refici quin oia malit
Q̾ cumq inmudis feruẽt aslata popinis
Naturã. simplex edulci ꝯstat oliuo
Q d̃ pĩgui misc̾e m̾o inuriaq decebit
Ñalia qͣm qͣ bizantia putuit orta
ħuͥ ꝯsusum sectis ĩferbuit herbis
Coritioq croco sparsum stecit ĩsuꝑ addes
P̃ssa uenafbane qd̾ bacca remisit oluie
P icenis cedt̾ ponus tiburcia succo
nainfatie p̾stant. uenucła ꝯuenit ollis
R ectius allianam sumo duraiuis uuã
Hãc ego c̃ mał ego fec̾e primꝰ ⁊ allec
Primmus &e ⁊ inueni piꝑ albũ c̃ sale nigro
Ĩ crecil puris cͥc̃postusse catillis
In mane ⁊ uiciũ dare milia t̾na macello
Angustoq nagos pis ces urg̃e catino
M agna mouent aiõs fastidia seupuerunclis
tͣ ctabit calice̾ manib dũ furta ligurrit.
S ine gͣnis uetĩ cͣtere limꝰ adhesit

Expanded text:
quatenus ima petit volvens aliena vitellus. quatenus ima petit volvens aliena vitellus. tostis marcentem squillis recreabis et Afra potorem coclea; nam lactuca innatat acri flagitat inmorsus refici, quin omnia malit quaecumque inmundis fervent allata popinis. naturam. simplex e dulci constat olivo, quod pingui miscere mero muriaque decebit non alia quam qua Byzantia putuit orca. hoc ubi confusum sectis inferbuit herbis Corycioque croco sparsum stetit, insuper addes pressa Venafranae quod baca remisit olivae. Picenis cedunt pomis Tiburtia suco: nam facie praestant, Venucula convenit ollis; rectius Albanam fumo duraveris uvam. hanc ego cum malis, ego faecem primus et allec, primus et invenior piper album cum sale nigro incretum puris circumposuisse catillis. inmane est vitium dare milia terna macello angustoque vagos piscis urgere catino. magna movet stomacho fastidia, seu puer unctis tractavit calicem manibus, dum furta ligurrit, sive gravis veteri creterrae limus adhaesit.
Abbreviated transcription (Latin):
& lapathi h̾bis herba s albo nõ si choo
Lubͥca nascentes inplẽt cõchilia lune
S non omẽ mare ÷ gnõse stile teste
Nurice baiano melior lucͥna peloris
Nec sibi cenaꝵ quiiuis teme arrogoe arti
L anguidꝰ incubitũ iã se ꝯuiuareponet
Umb ⁊ ilicna nutͥtꝰ glando rotundas
uruat aꝑ latices cartiẽ uitãtis ĩ ertẽ
Nam laurens maiꝰ÷. ulins. ce harũdine pĩguis¬
U inea sumitit cap̾as ñ sc̃ꝑ edules.
F ecundi leporis sapiens sectabitur armos
Piscib atq auib q̃ natura ce force etas
a ñmeũ iilli patuit qͣsita palatũ
Sunt quoꝵ ingeniũ noua cmͣ crustula ꝓmnit
Neqͣꝗͣ satis inire una ꝯsumere curaͬ
Massica si celo sirppones uia screno
Naocturna siquid crassũ ÷ tenuabit᷑ aura
& decedo odor nerius ĩ unicꝰ at illa
ntegrũ ꝑ dt̃ liuo tuciata saporẽ
Surrectana uaser qͥ miscoe falerna
Uina : columbino limũ collig̾ ouo

Expanded text:
et lapathi brevis herba, sed albo non sine Coo. et lapathi brevis herba, sed albo non sine Coo. lubrica nascentes inplent conchylia lunae; sed non omne mare est generosae fertile testae: murice Baiano melior Lucrina peloris, nec sibi coenarum quivis temere arroget artem, languidus in cubitum iam se conviva reponet. umber et iligna nutritus glande rotundas curvat aper lances carnem vitantis inertem; nam Laurens malus est, ulvis et harundine pinguis. vinea submittit capreas non semper edulis. fecundae leporis sapiens sectabitur armos. piscibus atque avibus quae natura et foret aetas, ante meum nulli patuit quaesita palatum. sunt quorum ingenium nova tantum crustula promit. nequaquam satis in re una consumere curam, Massica si caelo suppones vina sereno, nocturna siquid crassi est tenuabitur aura et decedet odor nervis inimicus; at illa integrum perdunt lino vitiata saporem. Surrentina vafer qui miscet faece Falerna vina, columbino limum bene colligit ovo,
Abbreviated transcription (Latin):
Noñe signa noius p̾ceptis qͣlia ĩct̃
P itagoram. atiq reũ. doctñq platona
Peccatum fateor. cum te sic tp̃re leua
Int̃pellarĩ. s des ueniam bonꝰ orot
Qd̃ si int̾cid̾it tͥ nunc a liquid repetot mox
Q uid merat cure quo pacto cuncta ten̾e
Ut pote res denues tenui sermone ꝑatas
e de hoĩs nom᷑ sunul & romanꝰ anhospes
Ipse memor p̾cepta canam. eelebͣbit᷑ auctor
Iõ gua quib faties oius erit illa mem̃to
Ut succi melioris ⁊ut magis alba rotũd
Poñe. namq mareͥ cohibẽt collosa iutellũ¬
A caule suburbano qui siccis creuit ĩ agͥ
Dulcior irrigno iucħ: eluciꝰ horto
S iuesꝑtinus subito te oppͣsserit hospes
Ne gallina malum respo̾set dura palato
Noctus eris uiuã mixto m̾sare falerno
ħ teneram fatice. p̃tensib optuna fũgis
n atura ÷ aliis male creditur. ille salubres
e states ꝑagae qui nigͥs pͣndia moris
Aufidiꝰ fortiꝰ miscebat mella falerno
M urculꝰ ⁊iules pellẽt obstantia c̃che

Expanded text:
ponere signa novis praeceptis, qualia vincent Pythagoran Anytique reum doctumque Platona.’ ‘peccatum fateor, cum te sic tempore laevo interpellarim; sed des veniam bonus, oro. quodsi interciderit tibi nunc aliquid, repetes mox, ‘quin id erat curae, quo pacto cuncta tenerem utpote res tenuis, tenui sermone peractas.’ ‘ede hominis nomen, simul et, Romanus an hospes.’ ‘ipsa memor praecepta canam, celabitur auctor. longa quibus facies ovis erit, illa memento, ut suci melioris et ut magis alba rotundis, ponere: namque marem cohibent callosa vitellum. cole suburbano qui siccis crevit in agris dulcior: inriguo nihil est elutius horto. si vespertinus subito te oppresserit hospes, ne gallina malum responset dura palato, doctus eris vivam musto mersare Falerno: hoc teneram faciet. pratensibus optima fungis natura est; aliis male creditur. ille salubris aestates peraget, qui nigris prandia moris Aufidius forti miscebat mella Falerno:mitulus et viles pellent obstantia conchae
Abbreviated transcription (Latin):
Pꝰ s ludus erat culpa potare magist᷑
Ac uenerata ceres ita culmo surgte alto
Explicuit uiuo ꝯtͣcte seria frotis
Seuiat atq nouos moueat fortuna cumultꝰ
ꝙͣ tum hͥ ĩmunice. qͣntũ aut ego parciꝰ autuos
Opueri nitiustis. ut huc nouus ĩcolauenit.
Nam pͥe celluris herum nat᷑a᷑ neq illũ
Neq me nec quẽ ꝗͣ statuit. nos expulit ille
Illumaut neqͥcies aut ciafri insicia uiris
Pꝰ tremum expelloe c̾te uiuatior heres
Nunc ager umbren sub nocune nuꝑ ofelli

Expanded text:
post hoc ludus erat culpa potare magistra post hoc ludus erat culpa potare magistra ac venerata Ceres, ita culmo surgeret alto, explicuit vino contractae seria frontis. saeviat atque novos moveat fortuna tumultus: quantum hinc inminuet? quanto aut ego parcius aut vos, o pueri, nituistis, ut huc novus incola venit? nam propriae telluris erum natura nec illum nec me nec quemquam statuit: nos expulit ille, illum aut nequities aut vafri inscitia iuris, postremum expellet certe vivacior heres. nunc ager Umbreni sub nomine, nuper Ofelli
Abbreviated transcription (Latin):
Duutiasq habeo tͥb amplas regib. gͦ
C egoe ĩdignus qͥqͤ mente diuite : qrͣ
Cempla ruunt antiꝗͣ dñ: cͦ in ꝓbe care
Ñ aliquid pat̾e ta̾to emeciris aceruo:
UNnimir̃ recte tͥ sẽꝑ erunt res
O magnꝰ pꝰ ħ inimicis risus. ut ne
A dcasꝰ dubios fice sibi cerciꝰ. ħͥ qͥ
Plurib assuerit m̃tem corpꝰq suꝑbũ
Antiqͥ ꝯtentꝰ paruo metuẽs q futuri
pace ut sapie̾s aptarit idonea bello
Q magis his credas. puer hunc ego paruꝰ ofellũ
Ĩtegͥs opil nomi non laciꝰ usum
Qͣ nnc acisis uideas metato in agello.
Cum peccore &e natis fortem mercede colonũ
Nego narrantem temere edi luce ꝓfesta
Q uicꝗͣ p̃ter holꝰ. ftimose cumpede̾ ꝑne
Acmichi seu longũ pꝰ tempus uen̾at hospes.
Sine oꝑum uacuo gratꝰ ꝯuiua ꝑ ymbrẽ
Uicitius. bene erat. non piscib urbe peͬtis
S pullo. atq edo. cunc pensił uua scd̾as
& nur orniabat mensas cum duplice ficu

Expanded text:
divitiasque habeo tribus amplas regibus.’ edivitiasque habeo tribus amplas regibus.’ ecur eget indignus quisquam te divite? quare templa ruunt antiqua Deum? cur, inprobe, carae non aliquid patriae tanto emetiris acervo? uni nimirum recte tibi semper erunt res, o magnus posthac inimicis risus. uterne ad casus dubios fidet sibi certius? hic qui pluribus adsuerit mentem corpusque superbum, an qui contentus parvo metuensque futuri in pace, ut sapiens, aptarit idonea bello? quo magis his credas, puer hunc ego parvus Ofellum integris opibus novi non latius usum quam nunc accisis. videas metato in agello cum pecore et gnatis fortem mercede colonum ‘non ego’ narrantem ‘temere edi luce profesta quicquam praeter holus fumosae cum pede pernae. ac mihi seu longum post tempus venerat hospes sive operum vacuo gratus conviva per imbrem vicinus, bene erat non piscibus urbe petitis, sed pullo atque haedo; tum pensilis uva secundas et nux ornabat mensas cum duplice ficu.
Abbreviated transcription (Latin):
Mͣ bͣ dedit. uegetꝰ p̾scͥpta ad iunia surg̃
Nͥ tñ ad meliꝰ pot̾it eliscurrere qͦndã
Siue diem festum ueniẽs aduex̾it antiͦ
Seurec̾are uolet tenuatũ corpꝰ ubiq
Accedunt anni cͣctari mollius etas
Ĩ becilla uolet t̾ qͥd nam accedet adistã
ꝙͣ puer sualidꝰ p̾sumis mollitiẽ. seu
Dura ualitudo incid̾it. seutardas enectꝰ
Rancidum aprum antiqͥ laudabat̃. ñ qr nasꝰ
I it nllꝰ erat. s c̾do hac mente qd̾ hospes
Tardiꝰ adueniens uiciatũ ꝯmodiꝰ ꝗͣ
Ĩ tegrũ edax dñs ꝯsumeret. hos ut᷑ int̾
Heroas natum cellꝰ me pitia culiss
Das aliquid fame q̃ carmine gͣcior aurẽ
Occup&e humanam. gͣtides rumbi. patineq¬
Q̃ rande ferunt una cũ dampnaͦ dedecꝰ. adde
Iratum ꝑ atrciũ. uicinos. te tͥ iniquũ
fustra mortis cupidum de erit egẽt
Aꝰ slaq̃ip̾ cium. uire inqͥs tͣusius istis
Iurgatur u̾b. ego uectigalia magna

Expanded text:
membra dedit, vegetus praescripta ad munia surgit. membra dedit, vegetus praescripta ad munia surgit. hic tamen ad melius poterit transcurrere quondam, sive diem festum rediens advexerit annus, seu recreare volet tenuatum corpus, ubique accedent anni, tractari mollius aetas imbecilla volet: tibi quidnam accedet ad istam quam puer et validus praesumis mollitiem, seu dura valetudo inciderit seu tarda senectus? rancidum aprum antiqui laudabant, non quia nasus illis nullus erat, sed, credo, hac mente, quod hospes tardius adveniens vitiatum commodius quam integrum edax dominus consumeret. hos utinam inter heroas natum tellus me prima tulisset. das aliquid famae, quae carmine gratior aurem occupet humanam? grandes rhombi patinaeque grande ferunt una cum damno dedecus. adde iratum patruum, vicinos, te tibi iniquum et frustra mortis cupidum, cum deerit egenti as, laquei pretium. ‘iure’ inquit ‘Trausius istis iurgatur verbis: ego vectigalia magna