comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtig̾ant recci cameiada nubilꝰ artẽ.
Planꝯ erat᷑. late patẽs ꝓpe menia cãmi.
Assidus pulsato eqͥs. uͥ turba rotarũ:
Dirraq molłãt subiectas ungła glebas.
Pars ibi de septem genitis anphione. fortes
ꝯscendũt in eqͦs. tirioq rubẽcia succo
t̾ga p̾mũt. auro grauidas modãt᷑ habencs.
E quibn isimenos. qͥ matͥ sarcina qͦndã
Prima sue fũat dũ c̾tum flectit ĩ ortẽ
i  n lato adertro paulati defsuit atmo.
ꝓ ximꝙ. audito sõnit̾u ꝑmane pharetre
F ren̾a dabat sipͣhiꝰ. ueluti cũ p̃stiꝰ ĩbres
N ube fugit iusa. pendenciaq undiq rector
Cartasa deducit. nequa leius estuat aũta.
Frena dantẽ tñ in eiutabile telum
ꝯsequitur. sũaq tremẽs c̾uice sagna
Hesit. ⁊ extabat nũdũ de pectoꝵe ferrũ.
Ille uͣt erat ꝓnꝰ: ꝑcrura ad missa iubasq
Uoluit᷑: ⁊ calido tellurẽ sangͥne fed̾at.
hedimo infelix. ĩ auiti noĩs heres
T antalꝰ lit solito finẽ ĩ posuere labori.

Expanded text:
nt tecti Calmeida nubibus arcem. Planus erat lateque patens prope moenia campus, adsiduis pulsatus equis, ubi turba rotarum duraque mollierat subiectas ungula glaebas. Pars ibi de septem genitis Amphione fortes conscendunt in equos Tyrioque rubentia suco terga premunt auroque graves moderantur habenas. E quibus Ismenus, qui matri sarcina quondam prima suae fuerat, dum certum flectit in orbem in latus a dextro paulatim defluit armo. Proximus, audito sonitu per inane pharetrae, frena dabat Sipylus, veluti cum praescius imbris nube fugit visa pendentiaque undique rector carbasa deducit, ne qua levis effluat aura. Frena tamen dantem non evitabile telum consequitur; summaque tremens cervice sagitta haesit, et exstabat nudum de gutture ferrum. Ille, ut erat, pronus per crura admissa iubasque volvitur et calido tellurem sanguine foedat. Phaedimus infelix et aviti nominis heres Tantalus, ut solito finem imposuere labori,
Abbreviated transcription (Latin):
Texit. ⁊ o̾dixit felicẽ ꝯige matrem.
Hactenꝰ. ⁊ gemuit. gelidos nutricis mnartꝰ.
Ossaq. sensit enĩ penetrat tremor albaq toto
Uertice canicies rigidis stent huta capillis.
Mulmq ut excut̾et diros si poss amores
A doidit. at uirgo scit: no falsa mouen
Certa mon tñ est. si nõ pociat᷑ amore
Dicẽ conticuit. ꝓmissaq numie firmat.
esta pie cereris celebrabãt
enq nouẽ nectes uenem tactusq urriles
nuetitis nũm̃ant. turba cynereis ĩ illa
egis adest ꝯiunx archanaq sacta freq̃ntat.

Expanded text:
texit et “o” dixit “felicem coniuge matrem!” texit et “o” dixit “felicem coniuge matrem!” Hactenus, et gemuit. Gelidus nutricis in artus ossaque sensit enim penetrat tremor, albaque toto vertice canities rigidis stetit hirta capillis. Multaque, ut excuteret diros, si posset, amores, addidit: at virgo scit se non falsa moneri, certa mori tamen est, si non potiatur amoredicere, conticuit promissaque numine firmat. Festa piae Cereris celebrabant perque novem noctes venerem tactusque viriles in vetitis numerant. Turba Cenchreis in illa regis adest coniunx, arcanaque sacra frequentat.
Abbreviated transcription (Latin):
Ita dm̃ siue ẽ sãctis placabimꝰ itam.
Q uid rear ultiꝯͤ cte fortuna domusq
Sospes ab incursu ẽ uiuit genitͥxq patera.
Myrra patre audito suspina dirẽ ab ymo
ꝓ positq tenax qd̾cũq est orat ut ip̃i
I ndicet. ⁊ gremio lacrimãtẽ tollit anili.
Atq ita ꝯplectẽs infirmis m̃bra lac̾tis
S edulitas erit apta tͥ. nec senciet unqͣm
Hoc pr̾. exiluit gremio fimbunda thoꝵq
Ore p̾mẽs oiscede p̾cor miẜeq pudori
Parce ait. instanti discede aut desine dixit
Q uerere. quid doleam. scelꝯ ẽ qd̾ scire laboras
Horet anꝰ tremulasq manꝯ anisq metuq
Tend̾ ⁊ ante pedes supplex ꝓrũbit alupne
⁊ mͦ blanditur. mͦ si nõ conscia fiat
erret ⁊ in diciuĩ laquei cepteq minat᷑
Mortis. ⁊ officiũ ꝯmisso spondet amori
Extulit illa caput lacͥmisq impleuit abortis
Pectora nutricis. conataq sepe fateri:
S epe tenet uocẽ. pudibũdaq uestibi ora

Expanded text:
ira deum sive est, sacris placabilis ira. ira deum sive est, sacris placabilis ira. Quid rear ulterius ? Certe fortuna domusque sospes et in cursu est, vivit genetrixque paterque.” Myrrha, patre audito, suspiria duxit ab imopositique tenax, quodcumque est, orat, ut ipsi indicet, et gremio lacrimantem tollit anili atque ita complectens infirmis membra lacertis sedulitas erit apta tibi, nec sentiet umquam hoc pater.” Exsiluit gremio furibunda torumque ore premens “discede, precor, miseroque pudori parce!” ait. Instanti “discede, aut desine” dixit “quaerere, quid doleam: scelus est, quod scire laboras.” Horret anus tremulasque manus annisque metuque tendit et ante pedes supplex procumbit alumnae et modo blanditur, modo, si non conscia fiat, terret; et indicium laquei coeptaeque minatur mortis et officium commisso spondet amori. Extulit illa caput lacrimisque implevit obortis pectora nutricis; conataque saepe fateri saepe tenet vocem, pudibundaque vestibus ora
Abbreviated transcription (Latin):
Destinat. ⁊ zona sũmo deposte reu̾ita
Care uale cynara causãq ĩ tellige mortis
Dix ⁊ aptabat pallenti uincła collo.
Muͣmͣa ũboꝵ fidas nutricis ad aures
ꝑuenisse ferut. lim̃ ẜuantis alũpne.
Surgit anꝯ: reseratq fores mortisq ꝑate
I nstrum̃ta uidẽs. spacio cõ clamat eadẽ.
Seq fent. scind̾̃tq sinꝰ. eretaq collo
Uincula dilaniat. tũ deniq flere uetauͭ.
Tũc dare ꝯplexꝰ. laq̃iq reqͥrere cãm
Muta silet uͥgo t̾rãq in mota tuetur.
⁊ de p̾nsa dolet tarde conamiã mortis.
Instat anꝯ. canosq suos ⁊ ĩ ania nudãs
U bera. ꝑcunas alim̃taq pͥma p̾catur:
Ut sibi ꝯmitat qͥcꝙͣ dolet illa regantẽ
A u̾sata gemit. ꝯstans ẽ exqͥrere nutx:¬
Nec solam. spond̾e fidẽ die inquit. opẽq
Me sine ferre tͥ. nõ ẽ mã pigra senecta
Seu furor ẽ. habo qd̾ carmine sanet. ⁊ ħb̃.
Siue ali quis nocuit magico lustrab̾e ritu

Expanded text:
destinat et zona summo de poste revincta destinat et zona summo de poste revincta “care vale Cinyra causamque intellege mortis!” dixit et aptabat pallenti vincula collo. Murmura verborum fidas nutricis ad aures pervenisse ferunt limen servantis alumnae. Surgit anus reseratque fores, mortisque paratae instrumenta videns spatio conclamat eodem seque ferit scinditque sinus ereptaque collo vincula dilaniat. Tum denique flere vacavit, tum dare complexus laqueique requirere causam. Muta silet virgo terramque inmota tuetur et deprensa dolet tardae conamina mortis. Instat anus canosque suos et inania nudans ubera per cunas alimentaque prima precatur, ut sibi committat, quidquid dolet. Illa rogantem aversata gemit. Certa est exquirere nutrinec solam spondere fidem: “dic” inquit “opemque me sine ferre tibi; non est mea pigra senectus. Seu furor est, habeo, quae carmine sanet et herbis, sive aliquis nocuit, magico lustrabere ritu,
Abbreviated transcription (Latin):
u ir̾at. ac cinaras ꝙ̃ cõpia digna ꝓcor:
Quio faciat oubitare fãc: scitatur ab illa:
Nominib dictis cuiꝯ uellit ẽe mang.
I lla silet. pͥmo prĩsq in miltiln herẽs.
Estuat. ⁊ tepido suffundit lumiã rore.
Uirginei cynaras hoc credẽs ẽẽ timoris:
Flere uetat. siccatq genas atq oscła iungit.
Mura datis nimiũ gaudet ꝯsulta q q̃lem
Opptet hab̾e uirũ. similẽ tibi dix̃ at ille
Non intellectã uocem collaudat. ⁊ esto
Tam pia semꝑ ait. pietatis noĩe oicto¬
De misit uultꝰ sceleris sibi ꝯscia uͥgo.
Noctis erat mediũ. curasq ⁊ corꝑa sõnꝰ
Soluat at uͥgo cynareia ꝑuigil igne
Carpit᷑ indo mito. furiosaq uota retractat.
⁊ modo desꝑat. mͦ uult tẽptare pudetq.
Et cup̃. ⁊ quid agat nõ inuenit ntq secturi
S aucia trabs ingens uͥ plaga nouissima restat
Huc leuis. a taz illuc. mom̾taq sumit uttĩq.
Nec mod et reqͥes nͥ mors reꝑit᷑ amoris.
Mors placet. erigit᷑ laque innecte fauces

Expanded text:
pia digna procorum, quid faciat, dubitare facit, scitatur ab ipsa nominibus dictis, cuius velit esse mariti. Illa silet primo, patriisque in vultibus haerens aestuat et tepido suffundit lumina rore. Virginei Cinyras haec credens esse timoris, flere vetat siccatque genas atque oscula iungit. Myrrha datis nimium gaudet: consultaque, qualem optet habere virum, “similem tibi” dixit. At ille non intellectam vocem conlaudat et “esto tam pia semper” ait. Pietatis nomine dictdemisit vultus sceleris sibi conscia virgo. Noctis erat medium, curasque et corpora solverat. At virgo Cinyreia pervigil igni carpitur indomito furiosaque vota retractat. Et modo desperat, modo vult temptare, pudetque et cupit, et, quid agat, non invenit. Utque securi saucia trabs ingens, ubi plaga novissima restat,huc levis atque illuc momentaque sumit utroque. Nec modus aut requies, nisi mors, reperitur amoris. Mors placet. Erigitur laqueoque innectere fauces
Abbreviated transcription (Latin):
Gaudeat an uͥgo magis his ceneia dictis
E quaciens c̃ iam posse transire  morata ẽ
Srectatosq diu uultꝰ in uita reliquit.
Andus a lasso uenielat anelitꝯ ore.
Metaq erat longe. tũ deniq de triln unũ
Fetilii arboreis: ples neptunia misit.
Obstupuit uͥgo. nitidiq cupidĩe pomi
Declinat cursꝰ. aurũq uolubile tollit
Pretit hẏpomones. resonãt spectacła plasu.
Illa morã celeri cessataqͥ tyra cursu
Corngit. atq ir̃um iuuenẽ post gͥa reliqͥt
⁊ rursꝰ pomi iactu remorata scoi:
oͥnsequit᷑. ttãsitq uirũ pars ultima cursꝰ
Restabat. nũc inqͥ ades dea mun̾is auctor
nq latꝯ cãpi: qͣuo tardiꝰ illa rediret
ecit ab oblico nitidũ uiuenilit̾ aurũ.
An pet̾z uͥgo uisa ẽ dubitare ccegi
Colle. ⁊ ad iecti sublato pond̾a malo¬
Iinpediiq hoñis patit̃ grauitate moraq.
Neue meus ẜmo cursu sit tardior ip̃o
Pret̾ita est uͥgo. dueit sua p̾mia uictor.

Expanded text:
gaudeat, an virgo magis his Schoeneia dictis. gaudeat, an virgo magis his Schoeneia dictis. O quotiens, cum iam posset transire, morata est spectatosque diu vultus invita reliquit! Aridus e lasso veniebat anhelitus ore, metaque erat longe. Tum denique de tribus unum fetibus arboreis proles Neptunia misit. Obstipuit virgo, nitidique cupidine pomi declinat cursus aurumque volubile tollit. Praeterit Hippomenes! Resonant spectacula plausu. Illa moram celeri cessataque tempora cursu corrigit atque iterum iuvenem post terga relinquit. Et rursus pomi iactu remorata secundi consequitur transitque virum. Pars ultima cursus restabat; “nunc” inquit “ades, dea muneris auctor!” inque latus campi, quo tardius illa rediret, iecit ab obliquo nitidum iuvenaliter aurum. An peteret, virgo visa est dubitare: coegi tollere et adieci sublato pondera maloimpediique oneris pariter gravitate moraque. Neve meus sermo cursu sit tardior ipso, praeterita est virgo: duxit sua praemia victor.
Abbreviated transcription (Latin):
Iam solites poscũt cutsus pploq patͥq.
Cum me solicita ꝓles neptunia uoce
Inuocat hypomenes. cythareaq dep̾cor ausis
A dsit ait nr̃is. ⁊ quos deoit a diuuet ignes.
Metulit aura pces ad me nõ inuida blandas
Motaq sum fateor. nec opis mora loga dabat᷑.
Est ager. ĩ digene da mascum noĩe dicũt.
Tessuris cypͥe pars optima. qͣm mͥ prisci
Sacran̾e senes. tẽplisq acced̾e dotem
Hanc uissere mĩs. medio niter arbor ĩ aruo
Fulua comas. fuluo ramis crepitãtib auro.
Hinc triaforte ma ueniẽs decerpta ferebam
Aurea poma manu nulli uidẽcdla nisi ip̃i
Hypomenẽ adii. docu̾iq quis usꝰ in illis.
Signa tube d̾ant dum carc̾e ꝓnꝰ uterq
Emicat. ⁊ sũmã celeri pede libat harenã.
Posse putes illos. sicco freta tãde passu.
⁊ segecis cane stantes ꝑcurrere aristas
A dicũt aĩos iuuemi clamorqz fauorqz
Uerbaq dicẽtum nc̃ nc̃ incułe tẽpus
Pelle moram.: uĩces d uͦbiũ magareꝯ he tos

Expanded text:
Iam solitos poscunt cursus populusque paterque, cum me sollicita proles Neptunia voce invocat Hippomenes “Cytherea” que “comprecor, ausis adsit” ait “nostris et quos dedit adiuvet ignes.” Detulit aura preces ad me non invida blandas; motaque sum, fateor. Nec opis mora longa dabatur. Est ager, indigenae Tamasenum nomine dicunt, telluris Cypriae pars optima, quam mihi prisci sacravere senes templisque accedere dotem hanc iussere meis. Medio nitet arbor in arvo, fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro. Hinc tria forte mea veniens decerpta ferebam aurea poma manu: nullique videnda nisi ipsi Hippomenen adii docuique, quis usus in illis. Signa tubae dederant, cum carcere pronus uterque emicat et summam celeri pede libat harenam. Posse putes illos sicco freta radere passu et segetis canae stantes percurrere aristas. Adiciunt animos iuveni clamorque favorque verbaque dicentum: “Nunc, nunc incumbere tempus! pelle moram, vinces!” Dubium, Megareius heros
Abbreviated transcription (Latin):
Exanimẽ inq suo iactantẽ sangͥne corpꝰ
Disiluit parit̾q sinꝯ: patitq capillos
Rupit. ⁊ indignis ꝑcussit pectora palmis.
Q uestaq cum fatis. ⁊ nõ tñ omĩa ur̃i¬
Iuris erũt dixit fata. luctꝰ monim̾ta moneb̾t
S emꝑ adoni mĩ. repetitaq mortis imagõ
Annua plangoris ꝑaget si muamiã nt̃i.

Expanded text:
suo iactantem sanguine corpus, desiluit pariterque sinum pariterque capillos rupit et indignis percussit pectora palmis. Questaque cum fatis “at non tamen omnia vestriiuris erunt” dixit. “Luctus monimenta manebunt semper, Adoni, mei, repetitaque mortis imago annua plangor
Abbreviated transcription (Latin):
Uatiş apollinei uocalia misit in ora.
Que foliis pͥsuta notam sine nuln̾e fec̃.
Aitĩs telum lapis ẽ. qui misso imip̃o:
Aere ꝯcentu uict̾ꝯ uocisq lireq i
Ae uelun suplex pro tam fimalibꝰ ausie¬

Expanded text:
vatis Apollinei vocalia misit in ora, quae foliis praesuta notam sine vulnere fecit; alterius telum lapis est, qui missus in ipso aere concentu victus vocisque lyraeque est ac veluti supplex pro tam furialibus ausi
Abbreviated transcription (Latin):
At qm̃ es clemẽs. utinã uelociõr ẽẽs.
Quã uͥgineꝰ puenili uultꝰ in ore est
Ha miser ypomone. nollẽ tͥ uisa fuissẽ
U ũe dignus eras. qͥd̾ si felicior eẽm:
Nͣ etͤ mͥ ꝯiugiũ fata ĩ portuna negarẽt:
Unꝯ eras cũ quo sociare cubilia uellem.¬
D ixat: utqͣ rudis: pͥmoq cupidie tacta.
Quio facit ignorãs ãmat ⁊ nõ sentit amorẽ.¬

Expanded text:
ocior esses! A! quam virgineus puerili vultus in ore est! A! miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem! Vivere dignus eras. Quod si felicior essem, nec mihi coniugium fata importuna negarent, unus eras, cum quo sociare cubilia vellem.rat; utque rudis primoque Cupidine tacta, quid facit ignorans, amat et no
Abbreviated transcription (Latin):
A tqz ita quis deus hunc formosis ĩ quit iniquꝰ
ꝑ dere uult: careq iubet discͥimiẽ uite
Coniugiũ pet̾e . nõ sum me uidite tanti.
Nec form̃ai tangor. pot̾am tñ hac qͦ tangi¬
Q ꝙͣ ad huc puer ẽ nõ me mouet ip̃e. s etas.
Q ͥ uid. qd̃ in est uirtꝰ aͣ mõs int̾n̾ta leti.
Q ͥ  uid. qd̾ abeqͤrea num̃at᷑ origine quartꝰ:
Q uid. qd̾ amet: tanͣti putat conubia nr̃a
Ut pent si me sors illi dura negabir.
.D um hõspes habi thalamosq telĩque cetos
Coniugiũ crudele meũ ẽ. tͥ nube nulla
Nolet. ⁊ optari potes sapiente puella.
Cur tñ est mͥ cura tui: tot iam añ pemptis.
Uidit inteat: qm̃ tot cere ꝓcorum
A d monitꝰ nõ est agͣititq inte dia uite

Expanded text:
Atque ita “quis deus hunc formosis” inquit “iniquus Atque ita “quis deus hunc formosis” inquit “iniquus perdere vult caraeque iubet discrimine vitae coniugium petere hoc? Non sum, me iudice, tanti.angiquod adhuc puer est: non me movet ipse, sed aetas. Quid quod inest virtus et mens interrita leti? Quid quod ab aequorea numeratur origine quartus? Quid quod amat tantique putat conubia nostra, ut pereat, si me fors illi dura negarit? Dum licet, hospes, abi thalamosque relinque cruentos: coniugium crudele meum est. Tibi nubere nulla nolet, et optari potes a sapiente puella. — Cur tamen est mihi cura tui tot iam ante peremptis? Viderit! Intereat, quoniam tot caede procorum admonitus non est agiturque in taedia vitae.
Abbreviated transcription (Latin):
Que qͣmꝙͣ. cythica nõ se gniꝯ ire sagita
Aonio uisa ẽ iuueni tñ ille decoris
Mitator magis ẽ cursꝯ facit ille decorã
A ura refert ablata citis talaria pla̾tis.
Cergaq iaccantur cͥnes ꝑeburnea queq
Poplitiln sub erãt picto genualia limbo
Inqͣ puellan corp candore risborem
Candida purpͥum similẽ dat. ⁊ ĩ sic̃ ubrã.
Dum notat hec hospes de cursa nouissima meta ẽ.¬
Et regit festa uictre athalanta cerona
Dant gemirũ uicti penoũtq ex pħd̾ penas¬
Non tñ euentu uiẽnis detẽttus loꝵ.
Constitit in medio. uultuq uͥgine fixo
Qũid facilem titulũ suꝑãdo que̾ns ĩ ertes: i¬
Mecũ confer ait. seu me fortuna petentẽ
Fec̾it: atãto nõ indignab̾e uinci.
N amq inͥ genitor megareꝰ. onchestiꝯ illi
Est neptimꝰ auꝯ ꝓnepos ego regis aqͣr
Nec uͥtꝰ citra genꝯ ẽ seu uincar. habebis
Hypomone uicto magnũ ⁊ memorabile nͣn.
Talia dicẽtem molli ceneia nultu
Aspicit. ⁊ dubitat suꝑari an uinc̾e malit.

Expanded text:
setius ire sagitta Aonio visa est iuveni, tamen ille decorem miratur magis; et cursus facit ipse decorem. Aura refert ablata citis talaria plantis, tergaque iactantur crines per eburnea, quaeque poplitibus suberant picto genualia limbo; inque puellari corpus candore ruborem candida purpureum simulatas inficit umbras. Dum notat haec hospes, decursa novissima meta eet tegitur festa victrix Atalanta corona. Dant gemitum victi penduntque ex foedere poenasamen eventu iuvenis deterritus horum constitit in medio, vultuque in virgine fixo “quid facilem titulum superando quaeris inertes? mecum confer!” ait. “Seu me fortuna potentem fecerit, a tanto non indignabere vinci: namque mihi genitor Megareus Onchestius, illi est Neptunus avus, pronepos ego regis aquarum, nec virtus citra genus est; seu vincar, habebis Hippomene victo magnum et memorabile nomen.” Talia dicentem molli Schoeneia vultu adspicit et dubitat, superari an vincere malit.
Abbreviated transcription (Latin):
Iittora nõ alto repetit pãphon eqͦre cinctã
Piscosama gnidõ grauidãq amathunta metallis
Abstinet aceis: celo p̃frt᷑ adonis
Hũc tenet. huic comes ẽ assuetaq sꝑ inũbra
Indulgete sibi. formãq augrre colendo.
Piuga: ꝑ siluã dunrsaq sara uãgatut

Expanded text:
litora, non alto repetit Paphon aequore cinctam litora, non alto repetit Paphon aequore cinctam piscosamque Gnidon gravidamve Amathunta metallis; abstinet et caelo: caelo praefertur Adonis. Hunc tenet, huic comes est; adsuetaque semper in umbra indulgere sibi formamque augere colendo per iuga, per silvas dumosaque saxa vag
Abbreviated transcription (Latin):
S at gemito atbor lacmisq cadẽtibꝰ huma
Conftitit ad ramos mittis lucina dolentes
Amouitq manꝯ. ⁊ u̾ba puerꝑa dixit.
Attor agit rima ᷤᷤ ⁊ fisso cortice uiuũ
Faiades in positũ lac̾mis unete parẽtis
Iaudaret faciem liuor q̃: qualia nãmq
Corpora nudor tabula pingunt̾ amor
T alis etat s ne faciat disc̾mia cultu:
Aut huic adde leues. aũ illi de me pharertas
Iabitut occulte fallitq uolatił etas.
⁊ nicħ est ãnis uelociꝯ. ille soroie
Natus auq suo. qui ꝯditus artore nuꝑ
Iuꝑ etat genitꝰ modo formosissimꝰ ĩ fans¬
N am iuuenis. iam uͥ iã se formosior ip̃o. ẽ
Iam placet ⁊ ueneri. matrisq ulcisat᷑ ignes
N amq pharetratꝰ dum dat puer oscła matai
I nsciꝰ instanti disti nx̃ arũdine pectꝰ.
Iesa manu natũ dea repulit altiꝰ acrum
Uulnꝰ etat specie. pͥmaq fefellerat ip̃am
Capta u̾ri forma. nõ iam cẏtherera curat

Expanded text:
dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. Constitit ad ramos mitis Lucina dolentes admovitque manus et verba puerpera dixit. Arbor agit rimas et fissa cortice vivum naides impositum lacrimis unxere parentis. Laudaret faciem Livor quoque. Qualia namque corpora nudorum tabula pinguntur Amorum, talis erat: sed, ne faciat discrimina cultus, aut huic adde leves, aut illi deme pharetras. Labitur occulte fallitque volatilis aetas, et nihil est annis velocius. Ille sorore natus avoque suo, qui conditus arbore nuper, nuper erat genitus, modo formosissimus infans, iam iuvenis, iam vir, iam se formosior ipso est: iam placet et Veneri matrisque ulciscitur ignes. Namque pharetratus dum dat puer oscula matri, inscius exstanti destrinxit harundine pectus. Laesa manu natum dea reppulit. Altius actum vulnus erat specie primoque fefellerat ipsam. Capta viri forma non iam Cythereia curat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ota suos habuerẽ nã crura laintis
Cetta suꝑuenit. rubtosq obliqua pũges
Porngitur radie longi firmamiã trũq.
ssaq robur agũt. mediaq manẽte medulla.
Sanguis it in suctos. ĩ magnos brachia tamos.
I mparuos digiti. durat᷑ cortice pellis
amq grauem ccescẽs ut̾ũ p̾cinx̃at arlor:
Pectoraq obruerat: collũq opire pabat.
Son tulit illa morã ueniẽtiq obuia ligno
Subsedit. m̃sitq suos ĩ cortice nultus.
Q ue qͣnq̃m amisit uetes cũ corpore sensꝯ:
F let tñ a tepite manãt ex arbore gutte.
Est honor ⁊ laccimis stillataqi cortice mina:
No mẽ hetile tenet nullo ꝗ tacebit᷑ euo.
At male ꝯceptꝰ sub rolore c̾uerat infans.
Q uerebatq uiã quase genittice relicta
E ueret media grauidꝰ tiumz atbore uent.
t endit eno uentrẽ nec hñt sua uba dolores.
Nec lucina post pariẽtis uece toggati. a¬
Iitenti tñ est simił curuataq ccebros

Expanded text:
vota suos habuere deos. Nam crura loquentis vota suos habuere deos. Nam crura loquentis terra supervenit, ruptosque obliqua per ungues porrigitur radix, longi firmamina trunci; ossaque robur agunt, mediaque manente medulla sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, in parvos digiti, duratur cortice pellis. Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor pectoraque obruerat collumque operire parabat, non tulit illa moram venientique obvia ligno subsedit mersitque suos in cortice vultus. Quae quamquam amisit veteres cum corpore sensus, flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae. Est honor et lacrimis, stillataque robore murra nomen erile tenet nulloque tacebitur aevo. At male conceptus sub robore creverat infans quaerebatque viam, qua se genetrice relicta exsereret: media gravidus tumet arbore venter. Tendit onus matrem: neque habent sua verba dolores, nec Lucina potest parientis voce vocari. Nitenti tamen est similis curvataque crebros
Abbreviated transcription (Latin):
Dix ⁊ illa p᷑r. sceleri ne noĩa desunt.
Plena patris thalamis excedit. ⁊ ĩpia diro
S emĩa fert uthero. ꝯceptaq tͥmĩa portat.
P ostera nox facinꝰ geminat. nec fims illa ẽ
Cũ tandẽ cynaras auidꝰ cognosc̾e amãtẽ
Post qd̾ ꝯcubitꝰ illato lumĩe uidit
⁊ scelꝯ: ⁊ natã u̾bisq dolore retentis:
P endenti nitidũ uagina dicipit ensẽ.
Mirci fugit tenebrisq cece mun̾e noctis
In t̾cepta neci ẽ latosq uaga ꝑartos
Palmiferos arales pãcheaqi tuta te linꝙͥ.
Petq nouẽ erauit reden̾tis cornua lune.
Cum tandẽ t̾ra teqͥeuit fessa sabea.
U req ut̾i portabat honꝯ tñ nescia uoti
A tq int̾ mortisq mety ⁊ tedia uite
Est tales ꝯ̃plexa p̾ces osi qua fauenis
Numiã ꝯfessis merui nec triste recuso
Suppliciũ. s nec uiolem uiuosq supstes.
Mortuaq extinctos amboli pellite regnie.
Mutateq̾ mͥ uitamq nece̾q uegate.
Num ꝯfessis aliqd̾ patet. ultima cre

Expanded text:
it et illa “pater,” sceleri ne nomina desint. Plena patris thalamis excedit et impia diro semina fert utero conceptaque crimina portat. Postera nox facinus geminat. Nec finis in illa est: cum tandem Cinyras, avidus cognoscere amantem post tot concubitus, inlato lumine vidit et scelus et natam, verbisque dolore retentis pendenti nitidum vagina deripit ensem. Myrrha fugit, tenebrisque et caecae munere noctis intercepta neci est: latosque vagata per palmiferos Arabas Panchaeaque rura reliquit; perque novem erravit redeuntis cornua lunae, cum tandem terra requievit fes nescia voti atque inter mortisque metus et taedia vitae est tales complexa preces: “O siqua patetis numina confessis, merui nec triste recuso supplicium. Sed ne violem vivosque superstes mortuaque exstinctos, ambobus pellite regnis mutataeque mihi vitamque necemque negate.” Numen confessis aliquod patet: ultima certe
Abbreviated transcription (Latin):
L ilioq. ⁊ pictas uestes. ⁊ arbore lapsas
heliadum lacrimas. ornat quoq uestiba aitꝰ.
Dat digitis gẽmas dat longa monillia collo.
Aure leues bacte: reoimicula pectore pẽdẽt
Cũta decent. nec nuda minꝰ formosa uidet᷑.
Collocat hãc stratis. concha si doni̾e tincus.
Appellatq thori sociam. ĩ clinataq colla
Mollib implumis tanꝙͣ sensura reponit.
.F esta dies uen̾is: tota celeberrima cypro

Expanded text:
liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas Heliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, dat digitis gemmas, dat longa monilia collo: aure leves bacae, redimicula pectore pendent. Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctis appellatque tori sociam, acclinataque colla mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro
Abbreviated transcription (Latin):
Esse negare deã. ꝓqua sua niuminis ita
C orpora cũ forma pͥme uulgasse ferunt᷑.
U tq pudor cessit᷑. sangsq induruit oris
Feminee natura deoit . si ne ꝯiuge celeys
Uiuebat. thalamiq dui ꝯsorte carebat.
Int̾ea niueum mira felicit̾ arte
S essit hebur. formãq dedit. qua femiã nasci
Nulla potest. opisqz sui ꝯcepit amorẽ.
Uirginis ẽ facies ͥ. quã uiu̾e credas.
At si nõ obstet reu̾encia. uelle mouenͨ
Ars a deo latet. arte sua mirat᷑. ⁊ haurit
Pectore. pignialion simulati corporis ignes.
Sepe manꝯ opi tentãptes admouz an sit
Corpi᷑ an illud ebur. nec ad huc ebur ẽẽ fatet᷑.
Oscula dat: reddiq putat. laqͥturq tenetq
⁊ credit tactis digitos in sidere menbris.
⁊ metuit p̾ssos ueniat ne liuor marta.
Et moco bladicias ad hib. mͦ grata puelt
M uña fert illi. cochas: teretesq lapillos.
Et paruas uolucres. ⁊⁊ fiores mille coloꝵ.

Expanded text:
esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira, esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira, corpora cum forma primae vulgasse feruntur: utque pudor cessit sanguisque induruit oris,femineae natura dedit, sine coniuge caelebs vivebat thalamique diu consorte carebat. Interea niveum mira feliciter arte sculpsit ebur formamque dedit, qua femina nasci nulla potest: operisque sui concepit amorem. Virginis est verae facies, quam vivere credas, et, si non obstet reverentia, velle moveri: ars adeo latet arte sua. Miratur et haurit pectore Pygmalion simulati corporis ignes. Saepe manus operi temptantes admovet, an sit corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque, et credit tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos et parvas volucres et flores mille colorum
Abbreviated transcription (Latin):
Annua p̾lata redeũt iacincria pompa
⁊ si forte roges fecundã a mathũta metallis:
an genuisse uelit ꝓpetides. abnuit eque
atqͣ illos. gemino qnondã qͥlii aspa cornu
Frons erat. unde etiam nñ trarere ceraste¬
Ante fores hor stabat iouis oͥspitis ara
Lugubris sceleris. ꝙͣ siqͥs sangͥne tinctã
Aduena uidiss : macͨtatos cred̾e̾ illic
Lactentes uiculos: a mathusiacasq bicẽtes.
Hospes erat cesꝯ. sacͥs offensa nephadis
I pa suas urbes. ophis iaq arua pabat
Des erere alma uenꝯ. s quid loca geata. qͥd in les
Peccau̾e mee: q̃d dreit cͥmẽ ẽ in illis:
Ex ilio penam pociꝰ ge̾s impia pẽdaat..÷ sustinea:¬
U el nece: uł si quid mediũ ẽ mortisq fugeq.
Idq quid ẽẽ potest: nͥ uerse pena figure.
Num dubitat quo muret eos ad cornua uultũ
Fleẽ. ⁊ ad monita ẽ hec illis posse relinqͥ.
G randiaq in toruos tnͣsformat m̃bra uiuẽcos.
Sũs tñ obscene uenẽ ꝓpetices ause

Expanded text:
annua praelata redeunt Hyacinthia pompa. annua praelata redeunt Hyacinthia pompa. At si forte roges fecundam Amathunta metallis, an genuisse velit Propoetidas, abnuat aeque atque illos, gemino quondam quibus aspera cornu frons erat: unde etiam nomen traxere CerastAnte fores horum stabat Iovis Hospitis ara; ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam advena vidisset, mactatos crederet illic lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes peccavere meae? Quod” dixit “crimen in illis? Exsilio poenam po, vel nece, vel siquid medium est mortisque fugaeque. Idque quid esse potest, nisi versae poena figurae?” Dum dubitat, quo mutet eos, ad cornua vultum flexit et admonita est haec illis posse relinqui: grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. Sunt tamen obscenae Venerem Propoetides ausae
Abbreviated transcription (Latin):
pͥa sibi ẽ loñi cuix humaꝵ tecũbit.
Labens ebalide. pͥma fraudãte muẽta. ⁊ ħ dico¬
Pheba ait. uideoq tuũ ma cͥmiã uulnꝰ.
Tu tolor es: facinusq m̃m. m̃a dexta leto
Inscribẽda tuo ẽ. ego sũ tͥ uuln̾s auctor
Que mã culpa tn ᷑. nisi si lusisse. uocani
F losq nouꝰ scripto gemitꝰ imuitabere nr̃s.
C empꝰ ⁊ illud ent. quo se fortissimꝰ heros
Addat in hũc florẽ. foliqq leget᷑ eodem
Talia dum u̾o memorãt᷑ apolinis ore
Ecte cruor qui fusꝯ humo signau̾at hbac
Desunt ee cruor. tynoq itẽcior ostrod
Flos oritur. formãq caꝑit. ꝙͣ lilia. si nõ
Purpureꝯ color his. argẽteꝯ eẽt m illis.
Non satis roc phebo ẽ. is enĩ fuit auctor honoris
I p̃e suos gemitꝰ foliis inscribit. ⁊ ia
ẜ los habet ĩscytũ. funestaq ut̾a ducta ẽ.
Nec genuisse pudet spartẽ iacinctũ. honorq
Puraᷤ ĩ hoc eui. celebrandaq more pͥoꝵ :

Expanded text:
psa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. psa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” Phoebus ait “videoque tuum, mea crimina, vulnus. Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor. Quae mea culpa tamen? Nisi si lusisse vocari flosque novus scripto gemitus imitabere nostros. Tempus et illud erit, quo se fortissimus heros addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro flos oritur formamque capit quam lilia, si non purpureus color his, argenteus esset in illis. Non satis hoc Phoebo est is enim fuit auctor honoris: ipse suos gemitus foliis inscribit, et AI AI flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. Nec genuisse pudet Sparten Hyacinthon, honorque durat in hoc aevi, celebrandaque more priorum
Abbreviated transcription (Latin):
Corpora ueste leuant. ⁊ succo pinguis oliue
S plendescunt. latiq in neũt c̾tamiã disci.
Quẽ priꝯ aenas libratũ phebꝯ ĩ autas
Misit. ⁊ oppositas disiec̾ pond̾e nubes.
Decidit insolidã longo post tẽpe t̾iam
Pondꝰ ⁊ exibuit iunctã cũ uiribꝰ artem.
P rotinꝯ in pr̾udens auctusq cupidĩe lusꝯ
tollere tenattides ortem ꝓpabat. arͣ illum
Dura repcusso subiec̃ ir aere teslus:
In uultꝰ iaᷤ cinche tuos. ex p̃alluit equẽ:
Q nã puer ip̃e deus. collapsosq excip̃ artꝯ.
⁊ modote refouet. mͦ ttistia uuln̾a sictat.
Nũe aĩam ad motis fugientẽ sustinz hͣbis.
N il ꝓsũt artes. erat in medicabile uulnꝰ.
U  ͤ ⁊ siquis molas: tiguo ue papaũa ĩ erto:
I iliaq in frĩngat fulus herẽcia lignis:
M artida dimittant subito caput illa grauatũ:
Nec se sustineãt. spectẽtq cacumiẽ t̾ram.
Sic uultꝯ moriẽs iacet. ⁊ defecta uigore

Expanded text:
corpora veste levant et suco pinguis olivi corpora veste levant et suco pinguis olivi splendescunt latique ineunt certamina disci. Quem prius aerias libratum Phoebus in auras misit et oppositas disiecit pondere nubes. Reccidit in solidam longo post tempore terram pondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. Protinus imprudens actusque cupidine lusus tollere Taenarides orbem properabat. At illum dura repercusso subiecit verbere tellus in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque quam puer ipse deus conlapsosque excipit artus, et modo te refovet, modo tristia vulnera siccat, nunc animam admotis fugientem sustinet herbis. Nil prosunt artes: erat inmedicabile vulnus. Ut siquis violas rigidumve papaver in horto liliaque infringat fulvis horrentia linguis, marcida demittant subito caput illa vietum nec se sustineant spectentque cacumine terram: sic vultus moriens iacet, et defecta vigore
Abbreviated transcription (Latin):
Quam qõ erat mallet. nulla tñ alite uͥti
Dignatur: nͥ qͣue portat sua fulmiã t̾re.
N set mora. ꝑrusso mendatib aere pẽnis :¬
Arcipit yliadẽ. qui nũc quoq pocula miscet:¬
Inuitaq ioui nectar iumone ministrat.
te quõq amͦiclide posuiss ĩ eͦre phebus:
Enstia si syaciũ ponendi fata dedissent᷑.
Qua lic̾et et̾nꝯ tñes. quociesq repessit
Uer hyeme. pisciq aties succedit aqͦso: e ibi ex¬
Tu tociẽs oreus. uitidiq ĩcespite flores.
Te m̃s añ om̃s genitor dilexit.: ⁊̃ orbe
In medio positi caruerũt p̾sice d̾ elphi.
Dum deus euroram. ĩ munitãq freq̃ntat
S partem. nec cythate:. nec s in honore sagite.
Immemor ip̃e sui nõ recia ferre recusat᷑.
Non tenuisse canes. nõ ꝑuiga mõtis ĩ iqui
Esse comes. songaq alit asuetudĩẽ flãmas.
Iãq fere mediꝯ titan. ueniẽtis ⁊ acce. cnsacte
Noctis erat. spacioq pari distabat utriq.

Expanded text:
quam quod quam quod Dignatur, nisi que poterat sua fulmina ferre. Nec mora, percusso mendacibus acte pennis Accipit Yliadem, qui nunc quoqinvitaque Iovi nectar Iunone ministrat. Te quoque, Amyclide, posuisset in aethere Phoebus, tristia si spatium ponendi fata dedissent. Qua licet, aeternus tamen es: quotiensque repellit ver hiemem piscique aries succedit aquoso, tu totiens oreris viridique in caespite flores. te omnes genitor dilexit, et orbe in medio positi caruerunt praeside Delphi, dum deus Eurotan inmunitamque frequentat Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: inmemor ipse sui non retia ferre recusat, non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et actae noctis erat spatioque pari distabat utrimque:
Abbreviated transcription (Latin):
Iamq ꝑ inm̃sos egesto sangne fietꝰ:
I uiridem ũti ceꝑunt m̃bra colorem.
⁊ mͦ qui niuea pendelũt frõte capisli:
Hor nda cesares fien. sũptor ngore
Sid̾eũ gracili spectare cacumĩe celũ.
Ingemuit tristisq deus̾. lugebẽ nb̃: ocꝑisse
Iugebisq alios . aderisq colẽtibi inqͥt.
T ale nemus uates ad traxat. ĩqr feraꝵ
Concilio me̾oiꝰ. tlirba uoluctũq sẽdebat.
Ut satis inpulsas tẽptauit pollice cordas
I sensit uaros qͣmuis diũsa sonarẽt
Concordare mocos: hor uocẽ carmiẽ moũ.
A b ioue mͦusa p̾arens.: ceõt iouis oĩa regno
C armia nr̃ã moue. iouis ẽ mͥ sepe porestas
Pictamͥ cecini plectro grauiore gigañtes.
S parsaq phlegreis uetricia fuimĩa capis.
Nunc op ẽ leuior lua puerosq ca namꝯ
Dilectos supis. in concesisq pueslas
Rex supu̾ frigii quondã gani e ois amore
Arsit. ⁊ inuentũ ẽ aliquid: qd̾ iupit ẽẽ

Expanded text:
Iamque per inmensos egesto sanguine fletus Iamque per inmensos egesto sanguine fletus in viridem verti coeperunt membra colorem, et modo qui nivea pendebant fronte capilli, horrida caesaries fieri sumptoque rigore sidereum gracili spectare cacumine caelum. Ingemuit tristisque deus “lugebere nobis lugebisque alios aderisque dolentibus” inquit. Tale nemus vates attraxerat inque ferarum concilio medius turba volucrumque sedebat. Ut satis impulsas temptavit pollice chordas et sensit varios, quamvis diversa sonarent, concordare modos, hoc vocem carmine movit: “Ab Iove, Musa parens, cedunt Iovis omnia regno! carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas Rex superum Phrygii quondam Ganymedis amore arsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse,
Abbreviated transcription (Latin):
U inca mouebat. parilesqr̃ e tate intebat
Aintilꝯ ĩ geminis circũcana tẽꝑa bãcce.
I p̃e metu uaccuꝰ. naturaliq pauore
Deposito . celebrare domos: mulcẽd. aq̃r colla
Qualib ignotis manib p̃bebere solebat.
Sed tñ añ alios ͤ ee pulcherrime gentis
Gratꝯ eratꝰ ciparisse tͥ. tũ pabula ceruũ
Ad nona: tu liquidi duicebas fontis adudã.
Tu mͦ texebas uanos ꝑ cornua flores.
Nunc eques intergo residẽs: huc letꝯ ⁊ illuc:
Mollia purpureis frenabas ora capistrs.
Estus erat. meduisq dies. solisq napore
Concaua litorei feruebãt brachia cancii.
Fessꝰ in herbosa posint sua corpora tra
Cernus. ⁊ arborea frigus ducͤebat ab ũbra.
Hũc puer inprudens iaculo cipatissꝰ acuro
Fixit. ⁊ ut᷑ seuo morientẽ uuln̾e uidit:
Uelle mori statuit. que nõ solacia phebꝯ
Dixit. ⁊ ut leuit̾ ꝓ mat̾ĩaq doleret
Admonuit. gemit ille tñ. munusq sup̃mũ
Hoc petit a suꝑis ut tẽpe lugeat omi.

Expanded text:
vincta movebatur parilique aetate: nitebant auribus e geminis circum cava tempora bacae. Isque metu vacuus naturalique pavore deposito celebrare domos mulcendaque colla quamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, tu modo nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. Aestus erat mediusque dies, solisque vapore concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus dixit et ut leviter pro materiaque doleret, admonuit! Gemit ille tamen munusque supremum hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni.
Abbreviated transcription (Latin):
Forsitan audiens: aliꝙͣ c̾tamiẽ cursꝰ
Ueloces suꝑͣsse uiros. nõ fabula tumor
Ille fuit suꝑabat enĩ nec dic̾e possie
L aude pedum forme ne bono prãncior cẽt
Trita sorte dei ꝑopacas ĩ nuba siluas
Uiuit ⁊ instantẽ turbam uiolẽta ꝓtoꝵ
Conditione fugat. nec sum pocienda nͥ inqͥs
Uicta pͥꝯ cursu. pedibn ꝯtendite mec̾
Premia ueloci quix talamiq dabunt᷑
M ors p̾ciũ tarois. ea lex c̾taminis esto.
Illa quidẽ in mitis. s tanta potẽcia formne ẽ
Uenit ad hanc legẽ tem̾aria tũtba ꝓcoꝵ
Sed̾at hypones cursꝯ specͤtͣor iniqui
⁊ petit᷑ cuiqͣm ꝑ tanta ꝑicula ꝯunx
D ie̾at ac nimios iuuenũ dãpnat amores.
Quale meũ uł quale tuũ si femiq̃ fias
Obstupuit. tollensq manꝯ ignocite diẽ
Quos mͦ culpaui nõdũ mͥ p̾mia nota
Qie peter tis erãt laudando ꝯcipit ignẽ¬

Expanded text:
“Forsitan audieris aliquam certamine cursus “Forsitan audieris aliquam certamine cursus veloces superasse viros. Non fabula rumor ille fuit: superabat enim; nec dicere posses, laude pedum formaene bono praestantior esset. Territa sorte dei per opacas innuba silvas vivit et instantem turbam violenta procorum condicione fugat, nec “sum potienda, nisi” inquit “victa prius cursu. Pedibus contendite mecum: praemia veloci coniunx thalamique dabuntur, mors pretium tardis. Ea lex certaminis esto.” Illa quidem inmitis: sed tanta potentia formae est venit ad hanc legem temeraria turba procorum. Sederat Hippomenes cursus spectator iniqui et “petitur cuiquam per tanta pericula coniunx?” dixerat ac nimios iuvenum damnarat amores. quale meum, vel quale tuum, si femina fias, obstipuit tollensque manus “ignoscite,” dixit “quos modo culpavi. Nondum mihi praemia nota, quae peteretis, erant.” Laudando concipit ign
Abbreviated transcription (Latin):
Hortaturq canes tuteq̃ aĩalia prode
Aut ꝓ nos repores: a i celsũ ĩ cornua c̾uũ:
Aut agita dãmas a fortib abstinet apͥs.
Raptoresq lupos. armatosq unguiln ur sos
U itat ⁊ arinti sa tͣtatos cede leones
Te qͦ ut hos timeas si quid ꝓdẽe monẽdo
Possi a doĩ monet. fortisq fugatibi esto
Inqͥt ĩ audaces nõ est audacia tuta.
Neue feras quibꝰ arma teoit natura lacesse.
S it mͥ ne dãpno tua głia nõ mouet etas¬
Nec facies ne q̃ uenem mouere leones
Setigerosq sͤ ues ocłosq aĩosq feratũ
F ulm̃ hñt acces inaduncis dẽcibn apri
Impetꝰ ẽ fuluiis ⁊ uasta leonibꝰ ira
Inuisũq mͥ genꝯ ẽ. que cã roganti.
D itam aĩt ⁊ uet̾is monstrũ mirabe̾ cłpe
S labor insolitꝰ iam me lassauit. ⁊ ecce
Oportuna sua blanditur ppłs umbra.
Patq thoꝵ cespes. li ber hac reqͥesce tecũ.
nqͣ signu iuuenis posita cuice tecliuis.
Sic ait ⁊ medii int̾sent oscula u̾bis.

Expanded text:
hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, aut pronos lepores aut celsum in cornua cervum, aut agitat dammas: a fortibus abstinet apris raptoresque lupos armatosque unguibus ursos vitat et armenti saturatos caede leones. Te quoque, ut hos timeas, siquid prodesse monendo possit, Adoni, monet, “fortis” que “fugacibus esto” inquit “in audaces non est audacia tuta. neve feras, quibus arma dedit natura, lacesse, stet mihi ne magno tua gloria. Non movet aetasnec facies nec quae Venerem movere, leones saetigerosque sues oculosque animosque ferarum. Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri, impetus est fulvis et vasta leonibus ira, invisumque mihi genus est.” Quae causa, roganti dicam,” ait “et veteris monstrum mirabere culpae. Sed labor insolitus iam me lassavit, et ecce opportuna sua blanditur populus umbra, datque torum caespes; libet hac requiescere tecum” inque sinu iuvenis posita cervice reclinis sic ait ac mediis interserit oscula verbis:
Abbreviated transcription (Latin):
P ortitor atguetat. septe m̃ ille die:¬
S qualidꝰ in ripa cereris sin mun̾e sẽdit.
Cura dolorq aĩ lacrimeq alim̃ta fuer̃.e
Esse deos herebi crudeles qͥstꝯ. in altam
Se recipit rocopem. pulsũq aqͥlonib hemũ.
Terciꝯ equoreis inclusum piscib annum
Finietat tytan. omẽmq refuga̾t orphens
Femineã uen̾em. seu qd male cesserat illi
Siue fidem ded̾at. multas tñ ardor habebat:
Iung̾e se uatr ml̾te doluere repulse.
Ille etiam tracũ ppłis fuit actor. amorẽ
Inten̾os tnsferre mares. citraqͥ iuuẽtam
Etatis breue uer: ⁊ pͥmos carꝑe flores.⁊¬

Expanded text:
portitor arcuerat. Septem tamen ille diebportitor arcuerat. Septem tamen ille diebus squalidus in ripa Cereris sine munere sedit: cura dolorque animi lacrimaeque alimenta fuere. Esse deos Erebi crudeles questus, in altam se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. Tertius aequoreis inclusum piscibus annum finierat Titan, omnemque refugerat Orpheus femineam venerem, seu quod male cesserat illi, sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat iungere se vati, multae doluere repulsae. Ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem in teneros transferre mares citraque iuventam aetatis breve ver et primos carpere flores.
Abbreviated transcription (Latin):
Ne flectat retro sua lumĩa. donee au̾nas
Exierit ualles. aut ircita dona futura
Carpit᷑ aclius ꝑ muta silencia traies.
Arduus obscurꝯ caligiẽ densꝰ ꝯpaca.
Nec ꝓcul ab fu̾ant telluris margine sume
Hic ne dͥeficẽt metuẽs. auidusq uidentu
Nil nisi cedentes ⁊ infelir aͥripit auras.
I ãq ireũ moriẽs. nõ ẽ de ꝯiuge quicqͣm
Qͥuesta suo qͥd̾ eni nisi sequeret᷑ a matã
S up̾mũq uale: quos iam iux auran ille
A cciꝑet dix̃. reuocataq̃ rursus eodem
Non alit̾ stupuit gemina nece ꝯuigis orphen:
Quã tuia qui tiinid. medĩo portante caihenas
Colla canis iudit. quȩ̃ nõ pauor añ reliqͥt
Q uã natirra pͥor: saxo ꝑͣ corpꝰ ab orto.
Q uiq inse crimẽ traxit. uoluitq uiden
Olenos ẽẽ nocens tuq ͦ⁊ fissa figure
In felie lethea tue. i uctissima quõdam
Pectora nũsc lapides. quos humida sustinet ĩde.
Orantẽ frustraq it̾m tñsire uolentem

Expanded text:
ne flectat retro sua lumina, donec Avernas ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt telluris margine summae: hic, ne deficeret, metuens avidusque videndi nil nisi cedentes infelix arripit auras. Iamque iterum moriens non est de coniuge quicquam questa suo: quid enim nisi se quereretur amatam? Supremumque “vale,” quod iam vix auribus ille acciperet, dixit revolutaque rursus eodem est. Non aliter stupuit gemina nece coniugis Orpheus, quam tria qui timidus, medio portante catenas, colla canis vidit, quem non pavor ante reliquit, quam natura prior, saxo per corpus oborto; quique in se crimen traxit voluitque videri Olenos esse nocens, tuque, o confisa figurae, infelix Lethaea, tuae, iunctissima quondam pectora, nunc lapides, quos umida sustinet Ide. Orantem frustraque iterum transire volentem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑͥ chaos hec ingens: uastiq silẽcia regni:
E uritices oro ꝓpata reterite fata.
Omĩ a cebent̃ ub ꝓaulũq morati
Serius aut cicius lodem ꝓpamꝯ ad isiam.
T endimo huc om̃s hec ẽ domꝰ ultima. uõsq
Humani geñis longissima tegna tenetis.
Hec quoq cũ iustos matura ꝑegent ãnos:
I utis enit urĩ ꝓ muñe poscimꝰ usum.
Q d̃ si fata nega̾t ueniã ꝓ ꝯiuge: ctum ẽ
Nolle reoire mͥ. leto gaudete duoꝵ.¬
F alia dicentem ñuosq ad u̾ba mouentẽ
Exangues flebant aĩe. nec tãtalꝯ undã
Captauit refugam. stupuitq ixionis orb̃.
belides. inq tuo sedisti si sife saxo.
T ũt pͥmũ lacrimis: uictaꝵ carmĩe famã e
Fumenidũ maduisse genas. nec regia ꝯiũx
Sustinet oranti nec qui regit ma negare
Eutidicẽ. q uocãt. umbras etat illa recẽtes
Int̾. ⁊ in cedit passu de uuln̾e taro.
Hanc simł ⁊ legẽ redopeius accipit orpheus

Expanded text:
per chaos hoc ingens vastique silentia regni, per chaos hoc ingens vastique silentia regni, Eurydices, oro, properata retexite fata. Omnia debemur vobis, paulumque morati serius aut citius sedem properamus ad unam. Tendimus huc omnes, haec est domus ultima, vosque humani generis longissima regna tenetis. Haec quoque, cum iustos matura peregerit annos, iuris erit vestri: pro munere poscimus usum. Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” Talia dicentem nervosque ad verba moventem exsangues flebant animae: nec Tantalus undam captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis,Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus,
Abbreviated transcription (Latin):
Eeitꝰ auspicio grauior. nã nupta ꝓ ħbas
Dum noua naiadum tuba ꝯmutata uagat᷑:
Occidit. intalo ẜpentis dente recepto.
Quam satis ad suꝑas postqͣm todopͤiꝯ auras
Defleuit uãtes: nenon temptaret ⁊ ũbras:
A d stig a tẽnatia ẽ ausꝰ descende porta.
ꝑ q leues ppłos. si mulacraq functa sepłcies
Per. si phonẽ adiit. in amenaq regna tenẽtẽ
Umbrarũ dñm. pulsisq̾: ad carmĩa ñuis:
Sic aĩt opositi sub tr̃a nuͦminia mundi:
Inquẽ decidumꝰ quicqͥd mortale creamͦ.
S ilicet: ⁊̃ falsi positis ambagib oris
Uera loqui sinicis: nõ uͣt ꝯpaca uidem
Tartara tescendi. nec uti uillõsa colubris¬
Tetna medusei uincitẽ guitura monstri.
Posse pati uolui. nec me tẽptasse negabo.
Uicit amor. suꝑa deus hic bñ notꝯ ĩ ora ẽ.
An sit ⁊ hic dubito. s hic tñ auguror eẽ.
F amaq si uet̾is nõ est m̃tita rapine :
Uos qua iunxit amor ꝑ ego ħ loca plena timoris:

Expanded text:
Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras, ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; perque leves populos simulacraque functa sePersephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi, in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, si licet et falsi positis ambagibus oris vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem Tartara, descendi, nec uti villosa colubriedusaei vincirem guttura monstri: Posse pati volui nec me temptasse negabo: vicit Amor. Supera deus hic bene notus in ora est, an sit et hic, dubito. Sed et hic tamen auguror esse; famaque si veteris non est mentita rapinae, vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris,