comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Uascua. formosus tañt ttus ubiq puellis.
Mille greges niueqs pascens ꝑ nulle recessus.
Posqͣ ꝑtesu est nemoꝵ longiq laborii
Iureditũs abiit. uolut.q ꝑ auĩa saltu
E uolat ĩ montes. illinc de uertice sũmo
Despicit ⁊ nr̃as curas nr̃ꝙq tum ultus
Regnantisq uidet qͣnta est angustia silue
Contepdit phitias. siluas petit alter etrustas.
Solus ego afflcto merens ĩ latore mosi.
Que re alias curas. fis ĩ põtunus amado.

Expanded text:
Pascua, formosis cantatus ubique puellis, Pascua, formosis cantatus ubique puellis, Mille greges niveos pascens per mille recessus. Postquam pertesum est nemorum longique laboris Irrediturus abit, volucrique per avia saltu Evolat in montes. Illinc de vertice summo Despicit et nostras curas nostrosque tumultus, Regnateque videt quanta est angustia silve;Contendit Phitias, silvas petit alter etruscas; Solus ego afflicto merens in litore mansi.Quere alias curas; fis importunus amando.
Abbreviated transcription (Latin):
Aut uolet aut poterit ⁊ pastores credite mors est
Uuere post argui. Iam nũs arestẽ cirtũ
Stagua lacus fontes ip̃miq iudebitis equor
Sp̃s alter eut uentis color alter in hbis.
Noribi alter odor. solitos nec poma sapores
Seruabunt/. nec p̃ta tomas nec flumna lĩphrs
Uellera nec pecudes/ nec opinas cãpus haristas.
Dĩa namq oculis unus nec fallimur ille
Le tificare suis ⁊ fecundare solebat.
Illo silua fuit semp sub pͥncipe tita.
Par inerit fionti. purgabat nubila uerbo
Ille abiit. foctuna suqo mutita fatigat
xto. muens lacͥmas nec ia inͥ uue̾ dulte est
Pest argum. s uinaci pãbi astio
ffugis agnosco nuss siñ carmiẽ silui
Lintes cui tentu uigiles tũ sentib aures
Centũ artes centumq mauus. tentũq lac̾ti
Lingua s una fuit cũ qua rupesq ferasq
Nectẽt. ⁊ fissas terre diuelleͬt ornos.
Ille diu clarus silius ꝑque oĩa notus

Expanded text:
Aut volet, aut poterit? Pastores, credite, mors est Aut volet, aut poterit? Pastores, credite, mors est Vivere post Argum. Iam nunc arescere circum Stagna, lacus, fontes, ipsumque videbitis equor; Spiritus alter erit ventis, color alter in herbis, Floribus alter odor; solitos nec poma sapores Servabunt, nec prata comas, nec flumina limphas, Vellera nec pecudes, nec opimas campus aristas. Omnia namque oculis unus nec fallimur ille Letificare suis et fecundare solebat. Illo silva fuit semper sub principe tuta; Pax inerat fronti, purgabat nubila verbo. Ille abiit; fortuna suos mutata fatigat. Extorques lacrimas; nec iam michi vivere dulce est Post Argum. Sed vivaciffugis ! Agnosco: Nusquam sine carmine, Silvi. Lincea, cui centum vigiles cum sensibus aures, Centum artes, centumque manus, centumque lacerti, Lingua sed una fuit, cum qua rupesque ferasque Flecteret et fixas terre divelleret ornos. Ille diu clarus silvis, perque omnia notus,
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc ausa est tollus ⁊ re qui st ellantis olimyl
Iamsolus spectator eras humus hõruit atia:
Quo fauors ⁊ nri rediit quo g̃la recli:
Euis tempestates pnoscet ab etthẽ longe:
Quis mͥ uote feras quertusq ⁊ saxa mouebit :
Aut longam uulti trasducet carmine notẽ ÷
Quis ter rebit apros: quis tendet retia dap̃ns:
Quis iusto captabit aues : quis flumis̃ m̃ges
Ah miseras curabit: oues quis fatraa tibelese
Atq humilem admeti famulantem ĩgraĩa phebũ.
Rite cauet÷ quenꝰ nocturnus trepidabit ab actor:
Quem noscent dociles alta sub nipe capelle:
Quem uigiles fidiq tanes: quẽ dulas amita:
Quis m sollep̃nes statuet ꝓ littora ludos :
insuetam prĩam renouans ex more palestra:
A quo ꝯsiliũ dubii: diuinaq late
Saluestres rñso ferent : quis tp̃e ĩ arcto
Supplicib p̃stabit openi : pulche rme ꝯda
Aigs am̃or ac luctus driad̾ĩ quidsilua. qd antru.
Quid sine te tolles: ⁊ post te uiue̾ ꝗsq

Expanded text:
Hoc ausa est tellus? te, qui stellantis Olimpi Hoc ausa est tellus? te, qui stellantis Olimpi Iam solus spectator eras, humus obruit atra? Quo favor, et nostri rediit quo gloria secli? Quis tempestates prenoscet ab ethere longe? Quis michi voce feras quercusque et saxa movebit, Aut longam dulci traducet carmine noctem? Quis terrebit apros? quis tendet retia dammis? Quis visco captabit aves? quis, flumine mergens, Ah! miseras curabit oves? quis sacra Cibeles, Atque humilem, Admeti famulantem in gramine, Phebum Rite canet? quem nocturnus trepidabit abactor? Quem noscent dociles alta sub rupe capelle? Quem vigiles, fidique canes? quem dulcis amica? Quis michi solennes statuet per litora ludos, Insuetam patrio renovans ex more palestram? A quo consilium dubii, divinaque late Silvestres responsa ferent? quis tempore in arcto Suplicibus prestabit opem? pulcherrime quondam Arge, amor ac luctus Driadum, quid silva, quid antrum, Quid sine te colles? et post te vivere quisquam
Abbreviated transcription (Latin):
Num coruos fulicasꝙ uagas: nu sidera mesta
Uidimus: ⁊ nambo uelatani ascende pheben:
Tumq multa oliz nascenttis signa ꝓcelle
Siliicole teniuere senes. s ferre nece est
Nec uita hominu phitia sic leta dolendis
Alterat fortuna fortuna ferox. eat ordie mũdus
Antiquo nobis reꝵ exꝑientia ꝓsit
Quo grex cum qs nusi morit ꝯsistere pultiu est
Care mͥ im p̾nus ⁊ semp maxie silu
Respondit phitias. oculos te ꝯsule tergã
Tu mõ si quid habes dap̃ni solam̃ accibi
T mpessina graues releuent obluua casus.
Imo ast lle tuum est. quo cõdita tãmina ẜuas
Aecum partiri dapnis pastorib oliz
Et libi nũc ingens merito cantabr̃ argus.
Quid tibi non n̾obis phitias: nũ tu qͦ tãmen
Sigoum uotit. ur libet: nimis oia telafĩ
Incipe forte se quar. nisi uox tua treat inquid
Siliuus: ille alta fregit suspiria uoceto
rge decus ceri silue dolor arge ielitte
Hec sicuit rapide satio de tõpore mortis

Expanded text:
Num corvos, fulicasque vagas, num sidera mesta Num corvos, fulicasque vagas, num sidera mesta Vidimus et nimbo vel multa olim nascentis signa procelle Silvicole cecinere senes? Sed ferre necesse est. Hec est vita hominum, Phitia; sic leta dolendis Alternat fortuna ferox. Eat ordine mundus Antiquo; nobis rerum experientia prosit: Quo grex cumque miser ruerit, consistere pulcrum est. Care michi in primis et semper maxime Silvi, Respondit Phitias, oculos, te consule, tergam; Tu modo, si quod habes damni solamen acerbi, Tempestiva graves relevent oblivia casus. Imo, ait ille, tuum est que condita carmina servas Mecum partiri: Daphnis pastoribus olim, Et tibi nunc ingens merito cantabitur Argus. Quid tibi non nobis, Phitias? num tu quoque carmen Argeum vocitare libet? Nimis omnia celas. Incipe; forte sequar, nisi vox tua terreat, inquit Silvius. Ille alta fregit suspiria voce: Phil. Arge, decus rerum! Silve dolor, Arge, relicte! Hoc licuit rapide sacro de corpore morti?
Abbreviated transcription (Latin):
Si scelus hoc nr̃um meriit si ruslica sordet
Pastoꝵ pietas siluis ignoste pcamur.
Inuotui miserẽ gregis. meliorq capellas
Collige dispersas. teneus signata labellis
Ubera te moueant. n forte obluua lactis
Illius astrigẽ̾ nectar tibi suggerit aule.
De grege nempe fuit nitrix tua. talia q̃stus
Subtituit. pectusq in anii ꝑcussit. ⁊ ora.
Siluius audita rupis de parte querela
Nam neq se torani ceruebat obite paruo
Pretente silitis ramoq comãte duẽpti
Concussa sic mente refert gemituzq cohcens
phitia phitia fatece sic astra minari
Iam p̾dem aduerti posis plãmatia mãtis
Lumina ⁊ imbrifera saturum imꝑte minatẽ
Absessunq iouem uenẽm trasuersa tuetem
Eibila uentoꝵ/ posq̃ pere grina not aui
Non ne ycul nebulas limo exalante palustri
Surge̾ ꝰ ⁊ ĩ nĩum deletas udimus axem :
Non ne grues ꝓfugas⁊ turpesq adlittora mͥgos

Expanded text:
Si scelus hoc nostrum meruit, si rustica sordet Si scelus hoc nostrum meruit, si rustica sordet Pastorum pietas, silvis ignosce! precamur; Innocui miserere gregis, meliorque capellas Collige dispersas; teneris signata labellis Ubera te moveant, nisi forte oblivia lactis Illius astrigere nectar tibi suggerit aule: De grege nempe fuit nutrix tua! – Talia questus, Subticuit, pectusque manu percussit et ora. Silvius, audita rupis de parte querela, Nam neque se coram cernebant, obice parvo Pretente silicis ramoque comante dirempti Concussa sic mente refert, gemitumque coercens: – O Phitia, Phitia; fateor, sic astra minari Iampridem adverti, postquam flamantia Martis Lumina, et imbrifera Saturnum in parte morantem, Obsessumque Iovem, et Venerem transversa tuentem, Sibila ventorum postquam peregrina notavi. Nonne procul nebulas, limo exalante palustri, Surgere et in nostrum delatas vidimus axem? Nonne grues profugas, turpesque ad litora mergos?
Abbreviated transcription (Latin):
Aute expectatum nox assuit. horruit ethet
Grandine Rribili. cͥtatiz uentus ⁊ miber
Seuire. ⁊ fractis descendẽ fulmia nibis.
Altior ettheͬo penitus conuulsa fragore
Corruit. ⁊ colles contussit ⁊ arua cup̃ssus.
Solis amor qͦda. solis pia cura se pulti
Nec tamen eualuit fatalem alitẽ luctũ
Solis amor uuritq pium fors diua fauorẽ
Piestius heu nimium uatq tu phebe fusti
Suni sibi dumq aliis crt hec lacmabił arbor
Dixisti ingentis stiepitu tremefca nune
Pastoꝵ moꝵ tuiba fueg̃t. qͥtumq sub illa
Per longum secura diem consederat umbra.
Pars repetit montes. tuguri pars limia fidi.
Pãs specub terreq caput submictit hiãti.
Siluius ⁊ fitias scopulum sortassis eundem
Precipiti petiere gradu. genusq cauernis
Occuluẽ aĩas tiepidi. nec pauta gem̃tes
Pest ubi laxatis tempestas fracta paruĩp
Nubib ⁊ celi siluer̃t murnuri fexis
ucipit in latͥmas phitias. o uippr alme

Expanded text:
Ante expectatum nox affuit; horruit ether Ante expectatum nox affuit; horruit ether Grandine terribili; certatim ventus et imber Sevire et fractis descendere fulmina nimbis. Altior, ethereo penitus convulsa fragore, Corruit et colles concussit et arva cupressus, Solis amor quondam, solis pia cura sepulti; Nec tamen evaluit fatalem avertere luctum Solis amor, vicitque pium fors dura favorem. Prescius, heu! nimium vates tum, Phebe, fuisti, Dum sibi dumque aliis: – Erit hec lacrimabilis arbor, Dixisti. – Ingentis strepitu tremefacta ruine, Pastorum mox turba fugit, quecunque sub illa Per longum secura diem consederat umbra; Pars repetit montes, tuguri pars limina fidi, Pars specubus terreque caput submittit hianti. Silvius et Phitias scopulum fortassis eundem Precipiti petiere gradu, geminisque cavernis Occuluere animas trepidi, nec pauca gementes. Post, ubi laxatis tempestas fracta parumper Nubibus et celi siluerunt murmura fessi, Incipit illacrimans Phitias: – O Iupiter alme,
Abbreviated transcription (Latin):
epide. si fata uolent. nũe ue necesse esl.
uo p̾cor⁊ aut quis te stimulͬ qͥ cura ꝑurget:
eget amor nuise. qm̃ mõ littore ĩ affio
Sidereum uiuenem gũtumꝙ astupe deoꝵ
Fania reseit/ magnis unplentem pascua fats
Te polipheme tuis iaz ui strauisse sub antirs
Dicitur. ⁊ libitos siluis pepulisse leones
Lustraq submissis auete intende flamis
Attoniti auerso certatiz alittore laudat.
Earmie fama fatro caret hatteñs ⁊ sua uirlus
Premia deposcit. pauitaus ego tãminasepi
Leffrr. temptabo ingenu uor forteusestus
Siphiea ꝑ meritum mnodulabor harundine parua.
Pronũ iter urgebat facili trasiittẽ cũsu
Nec nemor tantam ꝑ secla mlla qele
Uiderat ulla dies. passi paturata iateba
Arinta. et leuis pastores soynus habebat.
Pars te retes batulos pars necte serta tanẽd
fiondea pars agiles calamos. tumi fusca nitenten
Sbduxit phebum mibes. ẜtepsq repente

Expanded text:
Experiar, si fata volent; nunc ire necesse est. Experiar, si fata volent; nunc ire necesse est. Quo, precor? aut quis te stimulus, que cura perurget? Urget amor Muse; quoniam modo litore in Afro Sidereum iuvenem genitumque a stirpe deorum Fama refert magnis implentem pascua factis; Te, Polipheme, tuis iam vi stravisse sub antris Dicitur et lybicos silvis pepulisse leones, Lustraque submissis audax incendere flammis. sque Attoniti adverso certatim a litore laudant. Carmine fama sacro caret hactenus, et sua virtus Premia deposcit; pavitans ego carmina cepi Texere: tentabo ingenium, vox forte sequetur; Orphea promeritum modulabor harundine parva. Pronum iter urgebat facili transmittere cursu; Nec nemorum tantam per secula multa quietem Viderat ulla dies: passim saturata iacebant Armenta et lenis pastores somnus habebat; Pars teretes baculos, pars nectere serta canendo Frondea, pars agiles calamos; tum fusca nitentem Obduxit Phebum nubes, precepsque repente
Abbreviated transcription (Latin):
Et totum altisonis illustrant u̾sib orlem.
ic unuz canit ore deum. quẽ turba deor
Uicta tiemit. celum iuitu q tẽpe̾t almu.
Ethera qui librat liquidum. qui roris ac̃bos
Quiq miues spargit gelidas. ⁊ nube salub
Elicit optatos hbis sitientib ibres.
Qui tonat ⁊ tepidum rapidis qͣtit aera flãins
Tempora sideribi que dat. sua seĩa tris
Qui pelagus fluitare iubet. consistẽ motes
Qui corpus mentemq dedit. quibi adidit artes
Innumeras. gemuumi cumulas aborigiẽ muñ.
Qui uite mortisq iutes/ queq optima fessos
Fert sup astra uiami. docuit. repetitq monendo
Nũc nĩs ille cait. neu rautu dixeris oro
Uox solida est. penetrans q aĩos dultore latẽti
Iurr igitur p̾riis pͥmum telebratus ĩ arius
Attigit. ⁊ nr̃os saltus / lateq sonoꝵ
Nom̃ ht. que rura padus que tibris ⁊ arnus¬
Que renus rodanusi. queq abluit equor s¬
Oiã iam resonant pastoris carmina nr̃i.

Expanded text:
et totum altisonis illustrant versibus orbem. et totum altisonis illustrant versibus orbem. Hic unum canit ore Deum, quem turba deorum Victa tremit, celum nutu qui temperat almum, Ethera qui librat liquidum, qui roris acervos, Quique nives spargit gelidas et nube salubri Elicit optatos herbis sitientibus imbres; Qui tonat et trepidum rapidis quatit aera flammis, Tempora sideribus, qui dat sua semina terris; Qui pelagus fluitare iubet, consistere montes; Qui corpus mentemque dedit, quibus addidit artes Innumeras geminum cumulans ab origine munus; Qui vite mortisque vices, queque optima fessos Fert super astra viam docuit repetitque monendo. Hunc meus ille canit; neu raucum dixeris, oro: Vox solida est penetransque animos dulcore latenti. Iure igitur, patriis primum celebratus in arvis, Attigit et vestros saltus, lateque sonorum Nomen habet: que rura Padus, que Tybris et ArnuQue Rhenus Rodanusque secant, queque abluit equor Omnia iam resonant pastoris carmina nostri.
Abbreviated transcription (Latin):
Ia udiui . ut ꝯͦdam puer hispidus ille intẽtis
Lauit appollineos ad ripam gurgitis actus
Felices limphe que corpus tangeͬ tanti
P romertiere dei. fluuius si uã locuntur
Per ciuereum tampos ult̾cib intidit undis
linc ig dulci mulcentẽ sida cantu
Illa tulit᷑ tellus. licet expiare. iuabil
epe iorosolime memorãt. nec utitur inde¬
Semp ht̃ lacmias. ⁊ pectore raucus auhelat
Iii Romam trsiamq cauitt ⁊ p̃lia iegum¬
Ex uid dolor et quid amor possit. quid ue ĩpetuto ire.
Qui fluctus uentos s regat. qui sp̃s astra.
Nec non ⁊ tuplicis sortitus munera regui
Inde tridentifeꝵ mederatorrmq yfundi
Lauita tartaree piceas rediitq pundas
Ter geminus cais latrat. tu dura serieris
Pensa trahunt manib frea so lege sorores.
Quin etiaz stigias eterna nocte tenebras
Ingnicomas q simul furias. templũq forq
Tunĩ siluas ⁊ rura tanunt atq arma iurosq

Expanded text:
Audivi ut quondam puer hispidus ille nitentis Audivi ut quondam puer hispidus ille nitentis Lavit apollineos ad ripam gurgitis artus. Felices limphe que corpus tangere tanti Promeruere dei! Fluvius, si vera loquuntur, Per cinerum campos ultricibus incidit undis. Hunc igitur, dulci mulcentem sidera cantu, Illa tulit tellus; licet experiare, iuvabit. Sepe Ierosolime memorat, nec vertitur indehabet lacrimas et pectore raucus anelat. Hi Romam Troiamque canunt et prelia regum, Quid dolor et quid amor possit, quid ve impetus ire, Qui fluctus ventosque regat, qui spiritus astra; Necnon et triplicis sortitos numina regni Inde tridentiferum moderatoremque profundi  paludis Navita tartaree piceas redit itque per undas, Tergeminusque canis latrat; tum dura severis Pensa trahunt manibus fixa sub lege sorores; Quinetiam stygias eterna nocte tenebras Anguicomasque simul Furias templumque forumque, Tum silvas et rura canunt atque arma virosque
Abbreviated transcription (Latin):
Stat gerniane mor nostrorum hec sũma laboꝵ
si forte queas dux hoc trastendere limen
Luid refũgas ⁊ turpesq casas ⁊ tuta pauqdas
Otas quid frontem ob ducis÷ nemo antra coactas
Nrã petit. plures re deunt alimine frustra.
on pauor hic aĩ fuerat: si forsitan aures
Dulcib assuetas/ in amena silentia tangunt
Miraus: rã quidem fit longior usus
niter breue si meciun trasduceͣ tp̃s
Contingat. sileat.q fragor reꝵq tumłtue
Sultuis hic quanto media sub nocte uidebis
Psallere pasterem. reli quoꝵ obluna sensiz
Ingeret ille tibi. non carm inane negabis
Auod modo sollicitat. quod te suspendu hiãtes
ius queso / aut quonam gñitus siubsidẽ pastor
Hot queat: audiui pastoꝵ carmina mille
Mille mõs. qͥmqͣ nr̃is e quare caueto
udisti quo mente duo fons unicus edi
flumina. siue ubi nam gemis ex fotibioni
Flumon aquas sacrumq capt cũ noĩe siuib

Expanded text:
Stat, germane, mori. Nostrorum hec summa laborum. O! Stat, germane, mori. Nostrorum hec summa laborum. O! si forte queas durum hoc transcendere limen! Quid refugis, turpesque casas et tuta pavescis Otia? Quid frontem obducis? Nemo antra coactus Nostra petit; plures redeunt a limine frustra. Non pavor hic animi fuerat; si forsitan aures Dulcibus assuetas inamena silentia tangunt, Miraris? Natura quidem fit longior usus. O! iterum breve si mecum traducere tempus Contingat sileatque fragor rerumque tumultus, Dulcius hic quanto media sub nocte videbis Psallere pastorem! Reliquorum oblivia sensim Ingeret ille tibi; non carmen inane negabis, Quod modo sollicitat, quod te suspendit hiantem. Quis, queso, aut quonam genitus sub sidere pastor Hoc queat? Audivi pastorum carmina mille, Mille modos; quenquam nostris equare caveto. Audisti quo monte duo fons unicus edit Flumina? sive ubinam geminis ex fontibus unum Flumen aquas sacrumque caput cum nomine sumit?
Abbreviated transcription (Latin):
Tempnere. mox solis numeris ⁊ carmine pasci.
Uaulatim creserbat amor. Quid multa: canendo
Quod pͥus audieramͤ diditi. musisp coactis
Que m parthemias biberet de fonte notaui.
Mec minus est ideo cultus michi. magnus utͦq.
Dignus ut̾q toli pulera quoq dignus amita.
hos ego tantantes sequor. ⁊ diuellẽ memet
Rec scio nec naleo mirõq ꝙ hrida nõ dum
Silua nec aerei cepert currere mõtes.
Ueꝵ ubi iam udeor tollectis uirib oliz
Passe aliquid soleo de uertice motis adymas
ferre gradum ualles. ibi fons iͥ sepe canc̃ti
Dlaudit. et arentes respondent undiq cautes.¬
Dum memini quid nr̃ agat / quid ue adueã pesto
Uror. ⁊ ĩ montes flamat᷑a mente re uertor.
Sic co sic ieddeo. uitar si forte tamene
Dulce aliquid dictare uelint. qd collib altis
Et michi complaceat. et lucidus appbet ectii
Non rauce leue murmur aque/ nec cura nͨ ardor
de fueruit. si fata uiani/ ⁊ mens tarda negarit

Expanded text:
Temnere, mox solis numeris et carmine pasci. Temnere, mox solis numeris et carmine pasci. Paulatim crescebat amor; quid multa? canendo Quod prius audieram didici, musisque coactis, Quo michi Parthenias biberet de fonte notavi. Nec minus est ideo cultus michi; magnus uterque, Dignus uterque coli, pulcra quoque dignus amica. Hos ego cantantes sequor et divellere memet Nec scio, nec valeo; mirorque quod horrida nondum Silva, nec aerii ceperunt currere montes. Verum ubi iam videor collectis viribus olim Posse aliquid, soleo de vertice montis ad imas Ferre gradum valles; ibi fons michi sepe canenti Plaudit, et arentes respondent undique cautesDum memini quid noster agat, quid ve advena pastor, Uror et in montes flammata mente revertor. Sic eo, sic redeo. Nitar, si forte Camene Dulce aliquid dictare velint quod collibus altis Et michi complaceat, quod lucidus approbet ether; Non rauce leve murmur aque, nec cura, nec ardor Defuerint. Si fata viam et mens tarda negarit,
Abbreviated transcription (Latin):
ONce tranquillo solus tibi ꝯditus ãtro
Et gregis et ruris potuisti spne̾ turas.
Ast ego dumosos tolles siluasq phis
Iinfelix. quis fata neget diuersa gemelle
Una fuit genitrix. at spes nõ una sepłcri.
ilui quid que̾ris : cunctoꝵ uera labaa
Ip̃e tibi causa es. quis te ꝑ denia togit:
Qius uel in accessum tanto sudore catuni
Montis adire iubet: uel ꝑ deserta nagari:
Maiscososq situ scopulos/ fontes ꝑ sonãtes:
ex michi solus amor. sic me uencrata brũgne
Aspiciat spes nr̃a pales. Dultissimus olim
Partenias mͥ iam puero tantare solebat.
Hic ubi benachus uitrea pulcherimus aliro
Per similem natum fudit sibi uenerat etas
Fortior. audebam nullo duce/ iam ꝑ opacum
Ire nemus. nec lustra feris habrtata timeba.
Mutatam q nouo frmgebã carmine uocem.
Emulus ⁊ fame dulcedine tactus mani.
Etce peregrnus generosus pastor ab ors
Nescio quã de ualle cauens nec mũmure mr
Percussit flexitq animum. Mox oĩa cepi

Expanded text:
onice, tranquillo solus tibi conditus antro, Et gregis et ruris potuisti spernere curas; Ast ego dumosos colles silvasque pererro, Infelix! Quis fata neget diversa gemellis? Una fuit genitrix; at spes non una sepulcri! Silvi, quid quereris? Cuntorum vera laborum Ipse tibi causa es. Quis te per devia cogit? Quis vel inaccessum tanto sudore cacumen Montis adire iubet, vel per deserta vagari Muscososque situ scopulos fontesque sonantes? Hei michi! Solus Amor. Sic me venerata benigne Aspiciat, spes nostra, Pales. Dulcissimus olim Parthenias michi, iam puero cantare solebat Hic ubi Benacus, vitrea pulcherrimus alvo Persimilem natum fundit sibi. Venerat etas Fortior; audebam nullo duce iam per opacum Ire nemus, nec lustra feris habitata timebam; Mutatamque novo frangebam carmine vocem Emulus, et fame dulcedine tactus inani: Ecce peregrinis generosus pastor ab oris, Nescio qua de valle, canens nec murmure nostro, Percussit flexitque animum; mox omnia cepi
Abbreviated transcription (Latin):
Ex celso p̃duce canens sedet aggeͬ custos
Pascua tuta silet. audit iaz littus utrũq
Carmen ⁊ extremus calaber liguꝵq recessus
Undifragi sectiqr tenens ꝯuexa pelori
Si nocem extulerit mauros turbabit ⁊ indos
Artho. asqi miues haustrrqr calentis h.uris
Impat hiis uobi liuguã cohibẽ. capellas
Ite donui tondẽ iopes. negat almaqi mat
Partem uteri uos esse sui. sõpostaq uirat
Pignora falsa sibi. uallis te ꝓxiã misit
Appe nninigene qua p̃ta uirentia silue
Epolctiua metũt arĩta gregesq ꝓtiu
Le longinqua dedit tellus ⁊ pascua rheni
ue mẽnũ audiera uetẽs nãrare bubulchos

Expanded text:
Excelso, predulce canens, sedet aggere custos. Excelso, predulce canens, sedet aggere custos. Pascua tuta silent. Audit iam litus utrumque Carmen, et extremus calaber ligurumque recessus, Undifragi sectique tenens convexa Pelori. Si vocem extulerit, Mauros turbabit et Indos, Arctoasque nives, austrique calentis arenas. Imperat is vobis linguam cohibere; capellas Ite domum tondere inopes. Negat almaque mater Partem uteri vos esse sui, suppostaque iurat Pignora falsa sibi: Vallis te proxima misit, Apenninigene qua prata virentia silve Spoletina metunt armenta gregesque protervi; Te longinqua dedit tellus et pascua Rheni. Nunc memini: Audieram veteres narrare bubulcos
Abbreviated transcription (Latin):
Tam biĩ patatis q̃i nos su. arta pͥoꝵ
Arta extremoꝵ ꝯfima/ at inter utrumq
Laxarunt sũa rura senes. audatia letos
Non stabiles ouẽtus ht. en oĩa demũ
Ad pͥmas reddiẽ uas. sorsq imyba giro
Lusit ii assiduo. quid ꝙ suĩ ponte manez
Tutius in riꝑa. nã qͣntu ad ceta seꝵ ẽ
Hedificare domos sul tp̃s uelle sepłeri
uid uano ẜmone leues ꝯsumitis horas :
Tertius ille minor quẽ uos talcare soletis
Sede locat prĩa genit̾ sibi rura gregc̃q
Creddidit ⁊ nati gicio secura qe sct.
Uarent cucta sͥ. curas agit ille seuiles
Ense puer stcto. laqueis sul arbore tẽsis
Quis auiu furũq pedes ⁊ colla p̃mãtur
P inguibꝰ arentes tencrisq ab ouilib ãcet
Fortia cdaustra lupos. tustis nõ mũmurat uesus.
anguineus nõ seuit aper. nõ sibuat angius
Non rapidas p̃dols anibigũt ex more le onet
Non aquile curuis cucudant uguibi agnos

Expanded text:
Tam bene pacatis quam nos sumus. Arcta priorum, Tam bene pacatis quam nos sumus. Arcta priorum, Arcta extremorum confinia; at inter utrumque Laxarunt sua rura senes. Audacia letos Non stabiles habet eventus: En omnia demum Ad primas rediere vias, forsque improba giro Lusit in assiduo. Quid quod sine ponte manemus Tutius in ripa? Iam, quantum ad cetera, serum est Edificare domos sub tempus velle sepulcri. Quid vano sermone leves consumitis horas? Tertius ille minor, quem vos calcare soletis, Sede locat patria; genitrix sibi rura gregemque Credidit et nati gremio secura quiescit. Parent cuncta sibi. Curas agit ille seniles Ense puer stricto, laqueisque sub arbore tensis, Quis avium furumque pedes et colla premantur. Pinguibus arentes tenerisque ab ovilibus arcent Fortia claustra lupos, tristis non murmurat ursus, Sanguineus non sevit aper, non sibilat anguis, Non rapidi predas abigunt ex more leones, Non aquile curvis circumdant unguibus agnos;
Abbreviated transcription (Latin):
Pm a quidem pueris/ fortune frustͣ uetuste
Pretẽa ⁊ t̾re salis altu ĩfodit acuũ
Quem cupido qrani petori blandita latent
iscuit ⁊ sapidas asꝑgine reddidit hbas
Insup ad uetes ortos umbrosaq temie
Saturmiq domos ⁊ que possedimus ultra
Liduis at nũc hospes ht̃ iuolent̾ ab alto
Monte tadit ruius qui dũ sua rura reuisit
Impedit ĩ ualida trasuso gurgite mr̃em.
Pons fuit hic manib sc̃oꝵ structus auoꝵ
Tp̃s in hoc solidus/ ⁊ acidos quo tramite fueͬs
Coll aq sic merttis fiegit tua desta põteni
Nũe tibi nota loquor tuundas offundit ĩ undas
Et gregib siluisq noces. s uirgia micto.
Hic nr̃am mõ poscit opem sine t̾nuẽ qͣius
Non heneꝵ partem tecũ tollerare recupo.
ompulit infactuus tua longa suꝑbia. ueꝵ
Emiba breus fluuio est habił trausire uolẽti
Ruy breue traifflum̃ suꝑest fortua solutos
Angustast finesq locat quos frib oliz

Expanded text:
Prima quidem pueris! Fortune frusta vetuste, Prima quidem pueris! Fortune frusta vetuste, Preterea et terre salis altum infodit acervum, Quem cupido quondam pecori blandita latenter Miscuit et sapidas aspergine reddidit herbas; Insuper ad veteres ortos, umbrosaque Tempe, Saturnique domos, et que possedimus ultra Lidius at nunc hospes habet violentus ab alto Monte cadit rivus, qui, dum sua rura revisit, Impedit invalidam transverso gurgite matrem. Pons fuit hic, manibus sanctorum structus avorum, Tempus in hoc solidus; tacitos quo tramite fures,Collaque sic meritis fregit. Tua dextera pontem Hunc tibi nota loquor tumidas effudit in undas, Et gregibus silvisque noces. Sed iurgia mitto. Hic nostram modo poscit opem; sine crimine quamvis, Non onerum partem tecum tolerare recuso. Compulit in facinus tua longa superbia. Verum Cimba brevis fluvio est, habilis transire volenti; Rus breve trans fluvium superest; fortuna solutos Angustat, finesque locat quos fratribus olim
Abbreviated transcription (Latin):
Ad paucos redditum pascent nos auia bactis
Arboreis/ duplicisq capax testũdis antrũ
Du donat excipiet. uentosq arcebit ⁊ ĩbres
AIat ubi alt̾nis quiuia festa diebi
Hic aget atq illit geso.q fruetur honore
oniugib despecta quidẽ ⁊ calcata suꝑbis
Hac doninas habitura nurus/ quin flectẽ tauden
Et monitus meliora uide genctͥcis utꝙ
Tecta colat. lim̃q pus ueuerator adoret
Quod sacri tetigẽ pedes/ nõ aspa mando
Dulce est ãnose iuuenem ẜiure parẽti
Non ĩ uestibulo pudeat me mane uideri
Sollicitum qui mandet anũs quin septa larẽq
AIolimur/ solitas sedes. huic iussa ne potes
Accipiant / hi una domus/ nec scissa potestas
Nec fratrum diuisus honos uicĩa uictos
Horrebit. uirtus gladio plus na timetur.
Aggiediamur opũs quedã leuiora uidentur
Ex ptis. genitͥx aĩos si tͥ nat amucos
Ipsa aderit. nam pascit oues pascitq iiuẽtos.
Unde istas tumulanus opes: ars fillẽ mr̃es

Expanded text:
Ad paucos reditum; pascent nos avia baccis Ad paucos reditum; pascent nos avia baccis Arboreis, duplicisque capax testudinis antrum, Dum tonat, excipiet, ventosque arcebit et imbres, Mater ubi alternis convivia festa diebus Hic aget atque illic, geminoque fruetur honore. Coniugibus despecta quidem et calcata superbis, Ac dominas habitura nurus! Quin flectere tandem Et monitus meliora vide: Genitricis uterque Tecta colat, limenque pius venerator adoret, Quod sacri tetigere pedes. Non aspera mando; Dulce est annose iuvenem servire parenti. Non in vestibulo pudeat me mane videri Sollicitum, quid mandet anus. Quin septa laremque Molimur, solitas sedes? Hinc iussa nepotes Accipiant, hic una domus, nec scissa potestas, Nec fratrum divisus honos. Vicinia iunctos Horrebit; virtus gladio plus vera timetur. Aggrediamur opus, quedam leviora videntur Expertis; genitrix, animos si cernat amicos, Ipsa aderit; nam pascit oves, pascitque iuvencos, Unde istas cumulamus opes. Ars fallere matrem
Abbreviated transcription (Latin):
Sub nobis mutata domus fortũa tot ãnis
Incolumis nros cetidit non passa furores
Nec mr̃i reꝑanda domus. nil grati illi
Ni quos fata pͥmunt fractis ꝯsurge̾ bustis
Aspiceret natos ⁊ tp̃a pͥsca reuerti.
ilia sunt hominu curaꝵ milia mille
Quisq sibi sap̃ns. uude hec tibi si pnia fr̃=
Pelle pauperiem labor est mortalib ingens
Cui numq̃ speranda quies nos sorte malig̃
Uiuẽ ꝑ siluas ulla uix possumus arte
Et tecum gmane loquor nõ furta rapinis
AIista uiuant. plenis nec p̃de abouilib acte.
Tu noua tecta paras ruiture attollẽ mũ
on noua s ueteꝵ turpes reparare numnas
da frater. da care manus partemq uirile
Sponte subi. uncat pietas inuicta laborem.
Siccemus pariter lacͥmas ⁊ mesta parentis
Pectora ne tales doleat genuisse leuemius
ura supuacui pectus q̃tit ecidit illa
Epes sobolis que cũcta pcul ꝯpleu̾at arua
Nec muris ꝯtenta suis/ nec cespite paruo.

Expanded text:
Sub nobis mutata domus fortuna; tot annis Sub nobis mutata domus fortuna; tot annis Incolumis, nostros cecidit non passa furores. Hec matri reparanda domus; nil gratius illi, Ni quo fata premunt, fractis consurgere bustis Aspiceret natos et tempora prisca reverti. Milia sunt hominum, curarum milia mille: Quisque sibi sapiens. Unde hec tibi somnia frater? Pellere pauperiem labor est mortalibus ingens, Cui nunquam speranda quies; nos sorte maligna Vivere per silvas ulla vix possumus arte; Et tecum, germane, loquor non furta rapinis Mixta iuvant, plenis nec prede ab ovilibus acte. Tu nova tecta paras ruiture attollere matri? Non nova, sed veterum turpes reparare ruinas Da, frater, da, care, manus partemque virilem Sponte subi; vincat pietas invicta laborem. Siccemus pariter lacrimas, et mesta parentis Pectora, ne tales doleat genuisse, levemus. Cura supervacui pectus quatit! Occidit illa Spes sobolis, que cuncta procul compleverat arva, Nec muris contenta suis, nec cespite parvo.
Abbreviated transcription (Latin):
Cogitet / ⁊ paruis studeat succurtẽ natis.
e genitrice nichil : si ei mͥ maxĩa mũs
Cura subest uidue nicħ hac m carĩ usq̃i.
uis uetat esse piuz: munus leue dulcia ula
hos humeros has illa manue hec bracchia nobis
Sola dedit donidq suis ea sola fruatur.
Non comes esse sibi quaseũq uocarit in oras
Abnuo. nec fragili batulu me ferre senecte.
Ii tibi ꝯsiliu telo tribue̾ sereno
Nuc pietas sun reg̃ tenz sua possulet arma
Filuis es mr̃i. ui subuenianius egenti.
ate quid espectas c sĩs mora tor quel auulle.¬
st domus ampla sibi nemoroso ꝯdita colle
Olisequiis coluẽ piis tar cogta late
M at̾ erat. saltus nimis in udiosa ꝑ oes
felie ⁊ ꝑtu ⁊ siluestrib inclita gaçis
Ac nemoꝵ regina potens/ mors muida natos
Preripuit misere perierunt corpora fratru
Fama uiget. nos ludibo dilata iuuentus
Epiramus. s fama iatet tenebrisq sepulta est

Expanded text:
Cogitet et parvis studeat succurrere natis. Cogitet et parvis studeat succurrere natis. De genitrice nichil? Sedenim michi maxima matris Cura subest vidue; nil hac michi carius usquam. Quis vetat esse pium? Munus leve dulcia verba. Hos humeros, has illa manus, hec brachia nobis Sola dedit, donisque suis ea sola fruatur. Non comes esse sibi, quascunque vocarit in oras, Abnuo, nec fragili baculum me ferre senecte. Dii tibi consilium celo tribuere sereno; Nunc pietas sua regna tenet, sua possidet arma: Filius es, matri vin subveniamus egenti? Fare; quid expectas? Omnis mora torquet amantem. Est domus ampla sibi, nemoroso condita colle,ratres Obsequiis coluere piis. Tum cognita late Mater erat, saltus nimis invidiosa per omnes, Felix et partu, et silvestribus inclita gaçis, Ac nemorum regina potens; mors invida natos Preripuit misere, perierunt corpora fratrum. Fama viget. Nos ludibrio dilata iuventus Spiramus; sed fama iacet, tenebrisque sepulta est.
Abbreviated transcription (Latin):
felix ocare deis Thirene supernie¬
UUD Gfuitux uerada dol gẽmaẽ: ꝗd illi
Accidit hoc dignii genittu: quorsũ ue reꝯtei
Mesta pluet lacͥuas nec luiã nr̃a madescut
uncta uoraut añi uolucies domat oiatp̃s
Iudomutu. ceadit mr̃is fortuã decorq.
Arentiq uirens seulo dat terga iuuentus
spite quot cirtu stabiles iugẽntib ãnis
Et uindes ceruuntut anus. aliunde profecto
Luctus. ⁊ offensi ueniunt suspitia cordis.
Quẽ nos causas fatisq obstare reptis
Suadet amor pietasq iubet. meritũq reposat
Altrias. partusq labor fastidia cure.
un nescit na pati. licet oĩa certent
Pectora ad aduerso. cunctas licet aduocet artes
Humanu genus ⁊ studio ꝯtempnat mant
Inuictum caput illa ferens: ꝯtep̃net haleas.
Loc ppe diis naͣ pares iubet ẽẽ xarẽtes.
Hec cadem ꝓhibet cursu ꝓuerte̾ uite
Et reꝵ turbare uices iuuenesce̾ mr̃
Nrã nequit/ uana est pietas de ꝯuige asar

Expanded text:
felix, o care deis, Tirrene, supernifelix, o care deis, Tirrene, superniuid genitrix veneranda dolet, germane? quid illi Accidit hoc dignum gemitu? quorsumve recentes Mesta pluet lacrimas, nec lumina nostra madescent? Cuncta vorant anni volucres; domat omnia tempus Indomitum; cecidit matris fortuna decorque, Arentique virens senio dat terga iuventus. Aspice quot circum stabiles, urgentibus annis, Et virides cernuntur anus. Aliunde profecto Luctus et offensi veniunt suspiria cordis. Querere nos causas, fatisque obstare repertis Suadet amor, pietasque iubet, meritumque reposcit Altricis, partusque labor, fastidia, cure. Vim nescit natura pati; licet omnia certent Pectora ab adverso, cunctas licet advocet artes Humanum genus et studio contendat inani, Invictum caput illa ferens, contemnet habenas. Hec prope diis natura pares iubet esse parentes. Hec eadem prohibet cursum prevertere vite, Et rerum turbare vices. Iuvenescere mater Nostra nequit; varia est pietas; de coniuge quisque
Abbreviated transcription (Latin):
Sit p̃tuẽ cithate nõ si tibi guigite laten
Ambiat hmus agios rutił oblimet harsnt̃
Quid michi diuitie quid reꝵ mutus ac̾ uuis
Nias ternis opes. hec est qua chebra rebeallis
plia fortune mundiq p̃mentia iuela unda¬
Pauꝑiemq leuo rigidas dic sepe ꝑ alpes
Nerq nemus uatuum p atra silẽtia noctis
fĩxus eo. plaudutq uolucies/ ⁊ ꝯcaua saxil.
Intea tristes fugiunt ꝑ nubila cure
aude sitim cũmulas/ fer openi optatoꝙ potiri
Le duce ꝯtingat uiuaz memor emorarq
eta añi q tura subit: breuis etto iuuẽte
Plos cecidit tr tũc tp̃s erat. ian distoͣ turre est
Quod pultru didicisse foret. sic uolur et as
Sĩã sit uoluit fugiens ac nestia freui
Sorte tua ꝯtentus abi. cithãmq relinq
Et quibꝰ ateneris tractata suaur̃ auis
oscitur ausilium. tu ꝯsulis. incipe rebi
Mecum/. uerba aliis quos possunt uea moue
ultra inouent oculos s ꝓsut acta fruenti
Imꝑtesq uenit pudor atq modestia uoti.

Expanded text:
Sit pretium cithare; non si tibi gurgite latos Ambiat Hermus agros, rutilisque oblimet arenis. Quid michi divitie? quid rerum mutus acervus? Nostras cernis opes: Hec est, qua crebra rebellis Prelia fortune mundique prementia vincla Pauperiemque levo; rigidas hac sepe per Alpes, Perque nemus vacuum, perque atra silentia noctis Fisus eo; plaudunt volucres et concava saxa, Interea tristes fugiunt per nubila cure. Laude sitim cumulas; fer opem, optatoque potiri, Te duce, contingat; vivam memor emoriarque. Sera animum que cura subit? Brevis ecce iuvente Flos cecidit. Tunc tempus erat! Iam discere turpe est Quod pulcrum didicisse foret. Sic volvitur etas, Omnia sic volvit fugiens, ac nescia freni. Sorte tua contentus abi, citharamque relinque; Est quibus a teneris tractata suaviter annis. Posceris auxilium; tu consulis? Incipe rebus Mecum; verba aliis, quos possunt verba moveulcra movent oculos, sed prosunt apta fruenti; In partesque venit pudor atque modestia voti. O
Abbreviated transcription (Latin):
G audia restituit: pellit de pectore luctumꝰ
Exiecat lacͥmas ꝯpescit flebile mũmur
Spos reuehit frangitq metus uultumq seͣnat
iud p̃tio nraiore uetat uel magͣ pacisci
on mͥ setigeri qͣrtu us pascitur u̾s

Expanded text:
Gaudia restituit, pellit de pectore luctum, Gaudia restituit, pellit de pectore luctum, Exiccat lacrimas, compescit flebile murmur, Spes revehit, frangitque metus, vultumque serenat. Quid pretio maiore vetat vel magna pacisci? Non michi setigeri quantumvis pascitur
Abbreviated transcription (Latin):
ac minime si forte aliani / nã milia młta
Ille ht̃ ⁊ large pat̾itur nunã ĩ oẽs.
Galle. s ante du qͣ p̃sens silua uueret
Hec fuerat promissa michi namq ansia pãtu
Mater anhelanti lucinamꝰ uote ragabat.
Et mestu ignarus luas iaz lim̾ adiba
Attulit ecer pium fors dedalon haud mora miito
Uagitu mugituq graui ꝯcussus aptas
Tustitit añ fores deq obtestricib uni
Si puer est cithãm dabunus si nata monile
Dixerat ac speculu. subitoq euanuit. inde
Polliciti rediit q memor factoq beauit.
tilis inudie spẽs imitatio feruens
Incutiensq aĩos stimłos. Thuene fatebor
Aides nũc simile tithãm nisi forsitan ista
Quod mallin caruisse uelis. sunt uellera nbis
Mollia. st edi p̃tiu uel grande litebit
Ipẽ rei parue statuas pardibr̃ ultis.
rande rei parue. tithare solatia nestis
R en magnani si nota uotes fastidia multet
Laxatos aiõs refouet. solatur amicos

Expanded text:
Hanc minime; sed forte aliam, nam milia multa Hanc minime; sed forte aliam, nam milia multa Ille habet et large partitur munera in omnes, Galle; sed, ante diu quam presens silva vireret, Hec fuerat promissa michi. Namque anxia partu Mater anelanti Lucinam voce rogabat, Et mestum, ignarus lucis, iam limen adibam; Attulit ecce pium fors Dedalon; haud mora, mixto Vagitu gemituque gravi concussus, apertas Substitit ante fores; deque obstetricibus uni: – Si puer est, citharam dabimus; si nata, monile, Dixerat, ac speculum; – subitoque evanuit. Inde Polliciti rediitque memor, factoque beavit. Utilis invidie species imitatio fervens, Incutiensque animo stimulos, Tirrene, fatebor. Ardeo nunc similem citharam, nisi forsitan ista Quod malim caruisse velis. Sunt vellera nobis Mollia, sunt hedi; pretium, vel grande licebit, Ipse rei parve statuas. Parebitur ultro. Grande rei parve? Cithare solatia nescis; Rem magnam sit nota voces: fastidia mulcet, Lassatos animos refovet, solatur amicos,
Abbreviated transcription (Latin):
Sodalus: anue aliuis destre successor ⁊ artisz
edalus ille fuit/ nec falleris omine galle
Atificun stupor eternus quẽ docta potensq
Aigutam dedit hãc cithũm plectrũq modosq
uius amor meriti cui pulcheriã merces
ullius nam sponte meuni quesiuit amorẽ
Dignus queni silue/ que grex quẽ pastor adoret.
ua tamen hec regione tibi sors obiua uenit
st nenus aereum trabib quo frigida qͥrnis
Sumouet umbra dieni. non illic auia nͥ estas
Non gregis aut hominum u̾uos pͥnut ũgula flores
fontib ad uersis tircumduo flumina surgũt
Hoc setat etruscos petit illud guigite Romã
Hic quasi uenturi pͣsagus tristia mecũ
Plurima uoluebã flebam qͦ uidit ab alto
Ded alus annosas int ꝯsistẽ fagas.
Accessit cithãm q ferens puer accipe dixit
Hac casus solare tuos/ hac falle laborem
infelix ubi tũc aberam. fortasse suisset
Hec fortuna alii. cithãm in dedalus illa
Nouit eĩ egregie atq interdu uiso amare ẽ

Expanded text:
dalus? Anne alius dextre successor et artis? Dedalus ipse fuit, nec falleris omine, Galle, Artificum stupor eternus, quem docta potensqueArgutam dedit hanc citharam plectrumque modosque. Cuius amor meriti? cuius pulcherrima merces? Nullius. Nam sponte meum quesivit amorem, Dignus quem silve, quem grex, quem pastor adoret. Qua tamen hec regione tibi sors obvia venit? Est nemus aerium, trabibus quo frigida quernis Submovet umbra diem; non illic aura, nec estus, Non gregis aut hominum vernos premit ungula flores; Fontibus aversis circum duo flumina surgunt, Hoc secat Etruscos, petit illud gurgite Romam: Hic, quasi venturi presagus, tristia mecum Plurima volvebam, flebam quoque; vidit ab alto Dedalus annosas inter considere fagos; Accessit, citharamque ferens: – puer, accipe, dixit; Hac casus solare tuos, hac falle laborem. – Infelix! ubi tunc aberam? Fortasse fuisset Hec fortuna alii; citharam michi Dedalus illam; Novit enim egregie, atque interdum visus amare est.
Abbreviated transcription (Latin):
Mille greges niueqs pascens ꝑ nulle recessus.
Posqͣ ꝑtesu est nemoꝵ longiq laborii
Iureditũs abiit. uolut.q ꝑ auĩa saltu
E uolat ĩ montes. illinc de uertice sũmo
Despicit ⁊ nr̃as curas nr̃ꝙq tum ultus
Regnantisq uidet qͣnta est angustia silue
Alloqr̃q iouem ⁊ iuduũ ꝯmendat ouile
Aige uale nos te tutti mora paͬua seq̃mur
sis dictis abeunt. piii sulmsĩs ad arua
Contepdit phitias. siluas petit alter etrustas.
Solus ego afflcto merens ĩ latore mosi.
ue phebum spreuit quẽ nõ sp̃turaputet
Que re alias curas. fis ĩ põtunus amado.

Expanded text:
Mille greges niveos pascens per mille recessus. Mille greges niveos pascens per mille recessus. Postquam pertesum est nemorum longique laboris, Irrediturus abit, volucrique per avia saltu Evolat in montes. Illinc de vertice summo Despicit et nostras curas nostrosque tumultus, Regnateque videt quanta est angustia silve; Alloquiturque Iovem et viduum commendat ovile. Arge, vale! Nos te cunti, mora parva, sequemur. His dictis, abeunt; patrii Sulmonis ad arva Contendit Phitias, silvas petit alter etruscas; Solus ego afflicto merens in litore mansi. tuorum. Que Phebum sprevit, quem non spretura putetur? Quere alias curas; fis importunus amando.
Abbreviated transcription (Latin):
Stagua lacus fontes ip̃miq iudebitis equor
Sp̃s alter eut uentis color alter in hbis.
Noribi alter odor. solitos nec poma sapores
Seruabunt/. nec p̃ta tomas nec flumna lĩphrs
Uellera nec pecudes/ nec opinas cãpus haristas.
Dĩa namq oculis unus nec fallimur ille
Le tificare suis ⁊ fecundare solebat.
Illo silua fuit semp sub pͥncipe tita.
Par inerit fionti. purgabat nubila uerbo
Ille abiit. foctuna suqo mutita fatigat¬
xto. muens lacͥmas nec ia inͥ uue̾ dulte est
Pest argum. s uinaci pãbi astio
ffugis agnosco nuss siñ carmiẽ silui
Si libet ire tane. post .i. tua dap̃na recese
astoꝵ rex argus erat cui luia tẽtu
Lintes cui tentu uigiles tũ sentib aures
Centũ artes centumq mauus. tentũq lac̾ti
Lingua s una fuit cũ qua rupesq ferasq
Nectẽt. ⁊ fissas terre diuelleͬt ornos.
Ille diu clarus silius ꝑque oĩa notus
Uascua. formosus tañt ttus ubiq puellis.

Expanded text:
Stagna, lacus, fontes, ipsumque videbitis equor; Stagna, lacus, fontes, ipsumque videbitis equor; Spiritus alter erit ventis, color alter in herbis, Floribus alter odor; solitos nec poma sapores Servabunt, nec prata comas, nec flumina limphas, Vellera nec pecudes, nec opimas campus aristas. Omnia namque oculis unus nec fallimur ille Letificare suis et fecundare solebat. Illo silva fuit semper sub principe tuta; Pax inerat fronti, purgabat nubila verbo. Ille abiit; fortuna suos mutata fatigatxtorques lacrimas; nec iam michi vivere dulce est Post Argum. Sed vivaci parebimus astro. Effugis! Agnosco: Nusquam sine carmine, Silvi. Si libet ire, cane; post i, tua damna recense. Pastorum rex Argus erat, cui lumina centum Lincea, cui centum vigiles cum sensibus aures, Centum artes, centumque manus, centumque lacerti, Lingua sed una fuit, cum qua rupesque ferasque Flecteret et fixas terre divelleret ornos. Ille diu clarus silvis, perque omnia notus, Pascua, formosis cantatus ubique puellis,
Abbreviated transcription (Latin):
Quo fauors ⁊ nri rediit quo g̃la recli:
Euis tempestates pnoscet ab etthẽ longe:
Quis mͥ uote feras quertusq ⁊ saxa mouebit :
Aut longam uulti trasducet carmine notẽ ÷
Quis ter rebit apros: quis tendet retia dap̃ns:
Quis iusto captabit aues : quis flumis̃ m̃ges
Ah miseras curabit: oues quis fatraa tibelese
Atq humilem admeti famulantem ĩgraĩa phebũ.
Rite cauet÷ quenꝰ nocturnus trepidabit ab actor:
Quem noscent dociles alta sub nipe capelle:
Quem uigiles fidiq tanes: quẽ dulas amita:
Quis m sollep̃nes statuet ꝓ littora ludos :
insuetam prĩam renouans ex more palestra:
A quo ꝯsiliũ dubii: diuinaq late
Saluestres rñso ferent : quis tp̃e ĩ arcto
Supplicib p̃stabit openi : pulche rme ꝯda
Aigs am̃or ac luctus driad̾ĩ quidsilua. qd antru.
Quid sine te tolles: ⁊ post te uiue̾ ꝗsq
Aut uolet aut poterit ⁊ pastores credite mors est
Uuere post argui. Iam nũs arestẽ cirtũ

Expanded text:
Quo favor, et nostri rediit quo gloria secli? Quo favor, et nostri rediit quo gloria secli? Quis tempestates prenoscet ab ethere longe? Quis michi voce feras quercusque et saxa movebit, Aut longam dulci traducet carmine noctem? Quis terrebit apros? quis tendet retia dammis? Quis visco captabit aves? quis, flumine mergens, Ah! miseras curabit oves? quis sacra Cibeles, Atque humilem, Admeti famulantem in gramine, Phebum Rite canet? quem nocturnus trepidabit abactor? Quem noscent dociles alta sub rupe capelle? Quem vigiles, fidique canes? quem dulcis amica? Quis michi solennes statuet per litora ludos, Insuetam patrio renovans ex more palestram? A quo consilium dubii, divinaque late Silvestres responsa ferent? quis tempore in arcto Suplicibus prestabit opem? pulcherrime quondam Arge, amor ac luctus Driadum, quid silva, quid antrum, Quid sine te colles? et post te vivere quisquam Aut volet, aut poterit? Pastores, credite, mors est Vivere post Argum. Iam nunc arescere circum
Abbreviated transcription (Latin):
Num coruos fulicasꝙ uagas: nu sidera mesta
Uidimus: ⁊ nambo uelatani ascende pheben:
Tumq multa oliz nascenttis signa ꝓcelle
Siliicole teniuere senes. s ferre nece est
Nec uita hominu phitia sic leta dolendis
Alterat fortuna fortuna ferox. eat ordie mũdus
Antiquo nobis reꝵ exꝑientia ꝓsit
Quo grex cum qs nusi morit ꝯsistere pultiu est
Tu mõ si quid habes dap̃ni solam̃ accibi
T mpessina graues releuent obluua casus.
Imo ast lle tuum est. quo cõdita tãmina ẜuas
Aecum partiri dapnis pastorib oliz
Et libi nũc ingens merito cantabr̃ argus.
Quid tibi non n̾obis phitias: nũ tu qͦ tãmen
Sigoum uotit. ur libet: nimis oia telafĩ
Incipe forte se quar. nisi uox tua treat inquid
Siliuus: ille alta fregit suspiria uoceto
rge decus ceri silue dolor arge ielitte
Hec sicuit rapide satio de tõpore mortis
Hoc ausa est tollus ⁊ re qui st ellantis olimyl
Iamsolus spectator eras humus hõruit atia:

Expanded text:
Num corvos, fulicasque vagas, num sidera mesta Num corvos, fulicasque vagas, num sidera mesta Vidimus et nimbo vel multa olim nascentis signa procelle Silvicole cecinere senes? Sed ferre necesse est. Hec est vita hominum, Phitia; sic leta dolendis Alternat fortuna ferox. Eat ordine mundus Antiquo; nobis rerum experientia prosit: Quo grex cumque miser ruerit, consistere pulcrum est.Tu modo, si quod habes damni solamen acerbi, Tempestiva graves relevent oblivia casus. – – Imo, ait ille, tuum est que condita carmina servas Mecum partiri: Daphnis pastoribus olim, Et tibi nunc ingens merito cantabitur Argus. Quid tibi non nobis, Phitias? num tu quoque carmen Argeum vocitare libet? Nimis omnia celas. – – Incipe; forte sequar, nisi vox tua terreat, – inquit Silvius. Ille alta fregit suspiria voce: Arge, decus rerum! Silve dolor, Arge, relicte! Hoc licuit rapide sacro de corpore morti? Hoc ausa est tellus? te, qui stellantis Olimpi Iam solus spectator eras, humus obruit atra?