comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quib mẽs moca ẽ. nõ erepta. lege
mixta p̾ceptas Pumũ õiũ ob ħ ille
nõ ꝑsuadent qr minãtur. adħ nõ
cogut set exorant. Der̃ leges a sce¬
lere decrent. Pcepta in officiũ ad¬
hortãtur. Hiis adice ꝙ leges qͦr ꝓfi¬
ciunt ao bonos mores. utiq si non¬
tĩn impant. set docent. In hac re
dissẽtio a possidomo. ꝓ eo ꝙ plato
ns legiln adiecta pͥncipia sũt. Le¬
gẽ eĩ breuẽ ẽe oportet. quo faciliꝰ
Mi̾pentis teneatur. ułut emissa
diiratus nox sit. Iubeat nõ dispu¬
tet. Nichil uidet᷑ michi fugidiꝰ. ni¬
chil in eptius ꝙͣ lex. cũ ꝓ legomene.
dic ꝙͥ me uelis fecisse. nõ disco set
gib. At nõ apud õs ꝓficiunt. ne
pħia quidẽ noc ideo inutilis ⁊ for¬
mãdis aĩs inefficar ẽ. Q ã pħia

Expanded text:
quibus mens mota est, non erepta. " Legquibus mens mota est, non erepta. " Legmixta praecepta ? " Primum omnium ob hoc illae non persuadent, quia minantur, at haec non cogunt, sed exorant. Deinde leges a scelere deterrent, praecepta in officium adhortantur. His adice quod leges quoque proficiunt ad bonos mores, utique si nontum imperant, sed docent. In hac re dissentio a Posidonio, qui " inpronis legibus adiecta principia sunt. Legem enim brevem esse oportet, quo facilius ab imperitis teneatur. Velut emissa divinitus vox sit; iubeat, non disputet. Nihil videtur mihi frigidius, nihil ineptius quam lex cum prologo. Mone, dic, quid me velis fecisse; non disco, sedgibus. " At non apud omnis proficiunt." Ne philosophia quidem; nec ideo inutilis et formandis animis inefficax est. Quid a
Abbreviated transcription (Latin):
nrichioꝰ h̾nc p̾cepta partes suas. et
prudẽcia et insticia officiis ꝯstant.
officia p̾ceptis disponũtur. Pret̾ea
ip̃m de malis bonisq iudiciũ cõfir¬
matur officioꝵ executiõe: ad quã p̃¬
cepta ꝑducunt. Utraq eĩ int̾ se con¬
sentiunt. Nec illa possũt p̾ced̾e ut ħ
nõ seqͣntur. et hec ordinẽ sequnitur
suũ: unde apparet illa p̾cedere. Infi
exigunt. tpr̃a. loca. ꝑso ne. Set hiis
qr deĩtur p̃cepta generaia. Nemo ĩ¬
ꝙ p̾ceptis curat insaniã. Ergo nec
malicia quidẽ. Dissimile ẽ. Nam si
insamã sustuleris. sanitas rocdoita
ẽ. Si falsas oppĩones exclusimus:
nõ statĩ seqͥtur despectus reiũ agẽ¬
darũ. ut seqͣtur tm̃ ãmonicio corro¬
borabit rectã de boĩs malisq snĩã.
Illud ꝙͦ falsum ẽ. nichil ayd̃ insa¬
nos ꝓfic̾e p̾cepta. Nã ꝙ̃adinodũ so¬
la nõ ꝓsunt. sic curationẽ adiuuãt.
et denũciatio ⁊ castigatio insanos
coh̾rcuit. De illis nũc insanis loqͦr.

Expanded text:
nus habent praecepta partes suas. Et prudentia et iustitia officiis constat, officia praeceptis disponuntur. Praeterea ipsum de malis bonisque iudicium confirmatur officiorum exsecutione, ad quam praecepta perducunt. Utraque enim inter se consentiunt; nec illa possunt praecedere, ut non haec sequantur. Et haec ordinem sequuntur suum; unde apparet illa praecedere. " Infexigunt tempora, loca, personae, sed his quoque dantur praecepta generalia. " Nemoceptis curat insaniam; ergo ne malitiam quidem." Dissimile est. Nam si insaniam sustuleris, sanitas redit, at si falsas opiniones exclusimus, non statim sequitur dispectus rerum agendarum. Ut sequatur, tamen admonitio conroborabit rectam de bonis malisque sententiam. Illud quoque falsum est, nihil apud insanos proficere praecepta. Nam quemadmodum sola non prosunt, sic curationem adiuvant. Et denuntiatio et castigatio insanos coercuit. De illis nunc insanis loquor,
Abbreviated transcription (Latin):
tatiões. obiurgatid̃es ⁊ landatiões.
Ds̃a ista momtionũ gen̾a sc̃. Per
ista ad ꝑfectũ aĩ statũ ꝑueĩt᷑. Iuła
res magis aĩs honesta induit. du
latĩ eĩ descẽdit in peccora. ⁊ uim p̾¬
ceptoꝵ obtinẽt freq̃nt̾ aspici. freq̃n¬
ter audin. Occursus meh̾rcules ip̃e
no uiro uł iacẽte ꝓspicias. Nec tͥ fa¬
cile dixim ꝙ̃ admodũ ꝓsit. sic̃ ilbõ
ait fedron aĩalla. cũ mordẽt ñ sẽ¬
tiũtur. adeo tenuis illis ⁊ fallax in
piculis uis ẽ. Dumor indicat mor¬
sũ. et in ip̃o cumore nullũ uulmis
apparet. Idem tͥ in dñsatice uiroꝵ
malũ aut qñ tibi ꝓsir. ꝓ fuisse de¬
pheides. quorsꝰ inqͥs hoc ꝑcinet.

Expanded text:
dationes. Omnia ista monitionum genera sunt. Per ista ad perfectum animi statum pervenitur. Nulla res magis animis honesta induit dubilatim enim descendit in pectora, et vim praeceptorum obtinet frequenter aspici, frequenter audiri. Occursus mehercules ipse no, viro vel tacente proficias. Nec tibi facile dixerim quemadmodum prosit, sicut illud ait Phaedon, " animalia cum mordent non sentiuntur; adeo tenuis illis et fallens in periculum vis est. Tumor indicat morsum et in ipso tumore nullum vulnus apparet. Idem tibi in conversatione virorum modum aut quando tibi prosit, profuisse dep
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cepta. nͥ ꝙ illa gen̾alia p̃cepta sc̃.
hec sp̃alia: Itraq res p̃cipit. s al¬
tera in totũ. particulatĩ alt̾a. Si
hic ex suꝑuacuo monetur: Mimi¬
me. Nã hic q doctus quitẽ ẽ fac̾e
q̃ debet. set ad ħ nõ satis ꝓspicit.
Nõ eĩ tm̃ affectib impedimͣ qͦ mi¬
ms ꝓbãda faciamus: s ĩpicia ĩue¬
nienrdi ꝙͦ queq res exigat. hmꝰ
int̾dum cõpos. tũ aĩum. set res itẽ
et inex̾citatũ: ad inueĩendã officio¬
rũ uiã quã ãmonicio demonstrat.

Expanded text:
cepta, nisi quod illa generalia praecepta sunt, haec specialia ? Utraque res praecipit, sed altera in totum, particulatim altera. " hic ex supervacuo monetur." Minime; nam hic quoque doctus quidem est facere quae debet, sed haec non satis perspicit. Non enim tantum adfectibus inpedimur, quo minus probanda faciamus, sed inperitia inveniendi quid quaeque res exigat. Habemus interdum compositum animum, sed residem et inexercitatum ad inveniendam officiorum viam, quam
Abbreviated transcription (Latin):
cuũ ẽ. nesciẽti parũ. Audire eĩ deb
nõ tm̃ ꝙͥ sibi p̾cipiatur. set eciã qͣre.
utrũ inꝙͣ ueras oppĩones hnti de
bonis malisq sũt ncc̃ia an ñ hnti:
Qui nõ ht. nichil a te adiuuabit᷑.
Aures eius oͣria mõitiõili fama poᷤ¬
sedit. Qͥ ħt exactũ indiciũ de fugi¬
endis petendisq. scit sibi faciẽdũ.

Expanded text:
enti parum. Audire enim debet non tantum, quid sibi praecipiatur, sed etiam quare. Utrum, inquam, veras opiniones habenti de bonis malisque sunt necessaria an non habenti ? Qui non habet, nihil a te adiuvabitur; aures eius contraria monitionibus tuis fama possedit. Qui habet exactum iudicium de fugiendis petend
Abbreviated transcription (Latin):
q sũmi bom. quã qui bñ intellexit
et didicit. ꝙͥ in quaq re faciẽdũ
sit: sibi ip̃e p̾cepit. Qxadmod̾u qͥ
iaculari discit destinatũ locũ cap¬
tat.⁊ manũ format ad dixigenda
q̃ mittit. Cũ hãc nim ex disciplĩa
et ex̾citatioẽ ꝑcepit. quoc̃q uult il¬
la utitur. Didicit eĩ nõ hoc aut ils̾
ferire: s quocũq uolu̾it. Sic qui se
ad totã uitã instruxit: nõ desid̾at
pticulatĩ admonen. doctus ĩ totũ.
Nõ eĩ qũo cũ uxore aut cũ filio in¬
ueret. set quõ bñ mu̾et. In hoc ẽ et
quõ cũ uxore ac lib̃is uiuat. Clean¬
tes utilẽ quidẽ indicat. ⁊ hãc partẽ
s in becillã. nͥ ab uniũso fluit. insi
decreta ip̃a phie ⁊ capita cognouit.
In duas gͦ q̃stiões locus iste diuidr.
utrũ utilis an ĩutilis sit. ⁊ an solꝰ
uirũ bonũ possit effic̾e̾.i. utrũ super¬

Expanded text:
Quam qui bene intellexit ac didicit, quid in quaque re faciendum sit sibi ipse praecipit. Quemadmodum qui iaculari discit, destinatum locum captat et manum format ad derigenda quae mittet, eum hanc vim ex disciplina et exercitatione percepit, quocumque vult illa utitur, didicit enim non hoc aut illud ferire, sed quodcumque voluerit: sic qui se ad totam vitam instruxit, non desiderat particulatim admoneri, doctus in totum, non enim quomodo cum uxore aut cum filio viveret, sed quomodo bene viveret. In hoc est et quomodo cum uxore ac liberis vivat. Cleanthes utilem quidem iudicat et hanc partem, sed inbecillam nisi ab universo fluit, nisi decreta ipsa philosophiae et capita cognovit. In duas ergo quaestiones locus iste dividitur: utrum utilis an inutilis sit, et an solus virum bonum possit efficere, id est utrum super
Abbreviated transcription (Latin):
inbecillã aciẽ comittas ĩprobo lu¬
mini. A t̾rbris pͥmũ ad umbrosa
ꝓcede. Deinde plus aude. ⁊ paula¬
tĩ clarã lucẽ pati assuesce. Nõ ẽ ꝙ
post cibũ studcas. nõ ẽ ꝙ plenis
oculis ac tumẽtib imꝑes affiatũ
et uim frigoris ĩ os occurrẽtis eni¬
ta. Alia eiusmͦ q̃ nõ minꝯ ꝙ̃ medi¬
cam̃ta ꝓficiunt. Adicit remediis
peccandi. Hũc nob̾ p̾cepta ñ detra¬
hũt. nõ expugnãt oppiõnes de bo¬
nis ac malis falsas. Cõcede ꝑ se
efficacia pͥcepta nõ ẽẽ. Ad eu̾tẽdã
prauã aĩ ꝑsuasionẽ. s nõ roceo alii¬

Expanded text:
inbecillam aciem committas inprobo lumini; a tenebris primum ad umbrosa procede, deinde plus aude et paulatim claram lucem pati adsuesce. Non est quod post cibum studeas, non est quod plenis oculis ac tumentibus imperes; adflatum et vim frigoris in os occurrentis evita "; alia eiusmodi, quae non minus quam medicamenta proficiunt. Adicit remediis peccandi. Hunc nobis praecepta non detrahunt nec expugnant opiniones de bonis ac malis falsas." Concedo per se efficacia praecepta non esse ad evertendam pravam animi persuasionem; sed non ideo ni
Abbreviated transcription (Latin):
ta suffusio ẽ. is nõ ꝓtimis cũ uisũ
recepit aliis qͦs pot̾ redd̾e. malicia¬
et lib̾atur. liberat. nõ opꝰ ẽ exhorta¬
tic̃e. nec cõsilio quidẽ. ut coloꝵ ꝓpͥe¬
tates oculus intelligat. A nigro
albũ eciã nullo monẽte distĩguet.
Multis dͣ p̾ceptis eget aĩus. ut in¬
deat ꝙͥ agendũ sit in uita. ꝙͣqͣm¬

Expanded text:
ta suffusio est, is non protinus eum visum ta suffusio est, is non protinus eum visum recepit, aliis quoque potest reddere; malitia liberatus et liberat. Non opus est exhortatione, ne consilio quidem, ut colorum proprietates oculus intellegat, a nigro album etiam nullo monente distinguet. Multis contra praeceptis eget animus, ut videat, quid agendum sit in vita; q
Abbreviated transcription (Latin):
net. Int̾ insamã publicã ⁊hanc q̃
medicis traditur nichil int̾est. nͥ
ꝙ hec morbo laborat. illa oppĩonibꝰ
falsis. Altera c̃as furons traxit ex
ualicudine. alt̾a aĩ mala ualitudo
ẽ. Siqͥs finioso p̾cepta det qũo lo¬
qui debeat. quõ ꝓcedete. quo ĩ pu¬
blico se gerere. quõ in pͥuato: erit
ip̃o quẽ monebit insanior. Si biliᷤ
nigra curanda ẽ: et ip̃a furoris c̃ã
remouenda. Idem ĩ hoc alio aĩ furo¬
re faciendũ ẽ. ip̃e discuti debet. A¬
lioqͥn abibũt ĩuanũ monẽtiũ uer¬
ba. Hec ab austone dicũtur. ¶Cañ
respõdebunꝰ ad singula. Pumũ
adu̾sus illud qd̾ ait. Siꝙͥ obstat
oculo et impedit uisũ. deb̾e remo¬
ueri. Fateor huic nõ omꝰ ẽe p̾ceptis
ad uidendũ. set remedio quo pur¬
getur acies. ⁊ officientẽ sibi morã
effugiat. Natura eĩ uidemꝰ. cui u¬
sum sui red̾dit. qui remouit obstã¬
cia. Q at cuiq debeatur officio:
natura nos docet. Dem̃ cuiꝰ cura¬

Expanded text:
net. Inter insaniam publicam et hanc, quae medicis traditur, nihil interest nisi quod haec morbo laborat, illa opinionibus falsis. Altera causas furoris traxit ex valitudine, altera animi mala valitudo est. Si quis furioso praecepta det, quomodo loqui debeat, quomodo procedere, quomodo in publico se gerere, quomodo in privato, erit ipso, quem monebit, insanior. Ei bilis nigra curanda est et ipsa furoris causa removenda. Idem in hoc alio animi furore faciendum est. Ipse discuti debet; alioqui abibunt in vanum monentium verba." Haec ab Aristone dicuntur; cui respondebimus ad singula. Primum adversus illud, quod ait, si quid obstat oculo et inpedit visum, debere removeri. Fateor huic non esse opus praeceptis ad videndum, sed remedio, quo purgetur acies et officientem sibi moram effugiat. Natura enim videmus, cui usum sui reddit qui removet obstantia. Quid autem cuique debeatur officio, natura non docet. Deinde cuius cura
Abbreviated transcription (Latin):
Em naturã: cũ uͥtutẽ unicũ bonum
hoĩs adamau̾it. turpitudinẽ solũ
malũ fugerit. reliq̃ oĩa. diuicias.
honores. bonã ualitudinẽ. uires. ĩ¬
peria scierit ẽẽ mediã partẽ. nec bo¬
nis ãnum̾andã. noc malis moni¬
torẽ: nõ desidabit ad fingła qͥ di¬
cat sic incede. sic cena. hoc uiro. ħ
feĩne. ħ marito. ħ celibi ꝯueĩt. Ista
eĩ qui diligẽtissĩe mouẽt. ip̃i fac̾e
nõ possũt. Hoc pedagogus pũo. hoc
ce.si id mones qd̃ obscurũ ẽ. ⁊ ãbi¬
gnũ ꝓbatiõibi adiuuãdum erit.
Si ꝓbatum es illa ꝑ q̃ ꝓbas. plus
ualẽt satis q̃ ꝑ se sũt. Sic amico u¬
t̾e. sic ciue. sic socio. Qre: Qͥa ius¬
tũ est. Oĩa ista mͥ de iusticia locus
tradit. Illic inueĩo equitatẽ pro se
expetendã. nec metu nos ad illa co¬
gi. nec m̃cede oduci. Nõ ẽẽ iustum
cui qͥcꝙͣ in hac uͥtute placet pret̾
ip̃am. Hoc cũ ꝑsuasi m ⁊ ꝑhibui. ꝙͥ¬

Expanded text:
m naturam, cum virtutem unicum bonum hominis adamaverit, turpitudinem solum malum fugerit, reliqua omnia, divitias, honores, bonam valitudinem vires, imperia, scicritscierit esse mediam partem nec bonis adnumerandam nec malis, monitorem non desiderant ad singula, qui dicat: sic incede, sic cena. Hoc viro hoc feminae, hoc marito hoc caelibi convenit. Ista enim qui diligentissime monent, ipsi facere non possunt. Haec paedagogus puero, haece. Si id mones, quod obscurum est et ambiguum, probationibus adiuvandum erit. Si probaturus es, illa per quae probas plus valent satisque per se sunt. Sic amico utere, sic cive, sic socio. Quare ? Quia iustum est. Omnia ista mihi de iustitia locus tradit. Illic invenio aequitatem per se expetendam, nec metu nos ad illam cogi nec mercede conduci, non esse iustum, cui quidquam in hac virtute placet praeter ipsam. Hoc cum persuasi mihi
Abbreviated transcription (Latin):
pħie submoñi pot̾. ¶ Dũo sũt ꝓpt̃
que delinqͥmus. Auc in ẽ aĩs p̃uis
oppiõnib malicia Scͣta. aut eciã si
nõ ẽ. falsis occupatꝰ ad falsa ꝓcli¬
uis ẽ.⁊ cito specie qd̾ nõ oꝑtet then
damus. in cõphesibile omꝰ ẽ. alia
eĩ dare debemꝰ fenerãti. alia co¬
lenti agrũ. alia negotiãti. alia re¬
gũ amicicias seq̃nti. alia pares.
alia inferiores. amaturo ĩ matri¬
monio p̾cipias. qũo uiuat cũ uxo¬
re aliquis quã uirginẽ dux̃. qũo
cũ ea que alicuiꝰ an̾ matͥmoniũ
exꝑta ẽ. ꝙ̃ admodũ cũ locuplete:

Expanded text:
Duo sunt, propter quae delinquimus: aut inest animo pravis opinionibus malitia contracta aut, etiam si non est falsis occupatus, ad falsa proclivis est et cito specie quo non oportet trahentdamus, inconprehensibile opus est. Alia enim dare debemus faeneranti, alia colenti agrum, alia negotianti, alia regum amicitias sequenti, alia pares, alia inferiores amaturo. In matrimonio praecipies, quomodo vivat eum uxore aliquis, quam virginem duxit, quomodo eum ea, quae alicuius ante matrimonium experta est, quemadmodum eum locuplete,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥa p̾cepta. noc in uniu̾sũ cõponit
hoĩem. set marto suadet quo sege ¶De dii¬
rat adu̾sus urorẽ. patri. quõ educ e¬
solã recepũt: cet̾as qiͣ extͣ utilita¬
tum
quis posset de ꝑte suadere. nͥ qͥ sũ¬
ma pius tocius inte splerꝰ ẽ. Set
ariston stoicus no hãc partẽ leuẽ
existimat.⁊ q̃ nõ descendat ĩ pecti
usq atillã ħntẽ p̾cepta. Psimũ ait

Expanded text:
praecepta _ nec in universum conponit hominem, sed marito suadet quomodo se gerat adversus uxorem, patri quomodo edueesolam receperunt, ceteras quasi extra utilitatem quis posset de parte suadere nisi qui summam prius totius vitae complexus est. Sed Ariston Stoicus contrario hanc partem levem existimat et quae non descendat in pectus usque anilia habentem praecepta, plurimum ait
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ nec malũ ẽc. Oñdas illi mi¬
ẜrimos diuites. efficias ut qͥ qͥcꝙͥ
publice expauimꝰ. sciat nõ ẽẽ tã
timidũ ꝙͣ fama circũfert. nec dołe¬
quẽꝙͣ nec mori. Sepe ĩ morte ꝙͣ paci
lex est. magnũ ẽe solaciũ ꝙ ad ne¬
minẽ redit. In dolore ꝓ remedio fu¬
turã obstinationẽ aĩ. qui leuiꝰ fa¬
cit sibi qͥcꝙͥ cõtumacit̾ passꝰ ẽ. Op¬
timã doloris ẽẽ naturã ꝙ nõ pot̾ nͨ
qui extenditur magnus ẽẽ. nec qͥ ẽ
magnus extẽdi. Or̃a fortit̾ excipi¬
enda. q̃ nob̾ mũdi ncc̃itas imꝑat.
hiis decretis cũ illũ ĩ ꝯspectũ sue
cõdtitioĩs addux̾is. ⁊ cognou̾it bea

Expanded text:
bonum nec malum esse; ostendas illi mibonum nec malum esse; ostendas illi miserrimos divites. Efficias, ut quicquid publice expavimus, sciat non esse tam timendum quam fama circumfert, nec dolere nec mori; saepe in morte, quam pati lex est, magnum esse solacium, quod ad neminem redit; in dolore pro remedio futuram obstinationem animi, qui levius sibi facit, quicquid contumaciter passus est. Optimam doloris esse naturam, quod non potest nec qui extenditur magnus esse nec qui est magnus extendi; omnia fortiter excipienda, quae nobis mundi necessitas imperat. " His decretis eum illum in conspectum suae condicionis adduxeris et cog
Abbreviated transcription (Latin):
hoc aũt. Si ꝙͥ ocłis oppõitũ morat᷑
aciẽ. remouendũ ẽ. Illo quid̃ noc ab¬
iecto oꝑã dedit qui p̾cepit. Sic am¬
bulabis illo manũ pornges. Eodẽ
modo ubi aliq̃ res obcecat aĩum. ⁊
ad officioꝵ despiciendũ ordinẽ im¬
pedit. nichil agit qui p̾cipit. Sic
uues cũ patre. sic cũ aliis. Nichili
eĩ ꝓficiẽt p̾cepta: ꝙͣliu mẽtis error
obfusꝯ ẽ. Si ille discutit᷑. appebit
ꝙ cuiq debeat᷑ officio. alioqͥn do¬
ces illum ꝙͥ sano faciendũ sit. nõ
efficis sanũ. Panꝑi ut agat dim¬
tẽ mõstras. hoc quõ manẽte pauy¬
tate fien pot̃: Oñdis esurienti ꝙͣ
tãꝙͣ satur faciat. fixam pociꝰ me¬
dullis famẽ detrahe. Idem tͥ de oĩ¬
bꝯ uiciis dico. Ip̃a remouenda sũt.
nõ p̾cipiendũ qd̾ fieri illis manẽti¬
hi nõ pot̾. nͥ oppĩones falsas quibꝰ
laboramꝯ expuleris. Nec auarus
quõ peccina utendũ sit exaudiet:
ficias oꝑtet ut sciat peccumã nec

Expanded text:
uid oculis oppositum moratur aciem, removendum est. Illo quidem obiecto operam perdit qui praecipit: sic ambulabis, illo manum porriges. Eodem modo ubi aliqua res occaecat animum et ad officiorum dispiciendum ordinem inpedit, nihil agit qui praecipit: sic vives cum patre, sic cum uxore. Nihil enim proficient praecepta, quamdiu menti error offusus est; si ille discutitur, apparebit, quid cuique debeatur officio. Alioqui doces illum, quid sano faciendum sit, non efficis sanum. Pauperi ut agat divitem monstras; hoc quomodo manente paupertate fieri potest ? Ostendis esurienti quid tamquam satur faciat; fixam potius medullis famem detrahe. " Idem tibi de omnibus vitiis dico: ipsa removenda sunt, non praecipiendum quod fieri illis manentibus non potest. Nisi opiniones falsas, quibus laboramus, expuleris, nec avarus, quomodo pecunia utendum sit, exaudiet, ficias oportet, ut sciat pecuniam nec
Abbreviated transcription (Latin):
geni ꝓducat ĩ mediũ. ut recitare
istis uelis aut disputare. Qd̃ fa¬
cere te uellẽ. si haberes isti ppso ydeo¬
neãmentẽ. Nemo ẽ qui intelligere
te possit. Aliquis fortasse aut unꝰ
aut alt̾ incidet. Et hic ip̃e sorman¬
dꝯ tibi erit instituendusq ad in¬
telsctũ tui. Cui gͥ ista didicisti:
Non ẽ qd timeas. ne oꝑam ꝓdiõis.¬
si tibi didicisti. Set ne hodre mͥ so¬
li didicerm. coĩcabo tecũ que occͣ¬
sensũ tria. Ex quiba tribꝰ unũ hec
epła in debitũ soluet. Duo in ante¬
cessum ercipe. Democritꝰ ait. Unꝯ
auctore cum q̃reretur ab illo quo
canca diligẽçia artis spectaret ad
Egregie hoc t̾ciũ. Epicumo cũ umi
ex consortib studioꝵ suoꝵ scrib̾et.¬
hoc inꝙͥ ego nõ multis s tͥ. Satis
eĩ magnũ alt̃ alteri theattũ sumꝰ.
Istꝰ mi lucili condẽda sũt ĩ aĩo. ut
cõtempnas uoluptatẽ ex plurium
assentiõe uementẽ. Multi te lau¬

Expanded text:
genii producat in medium, ut recitare genii producat in medium, ut recitare istis velis aut disputare; quod facere te vellem, si haberes isti populo idoneam mercem; nemo est, qui intellegere te possit. Aliquis fortasse, unus aut alter incidet, et hic ipse formandus tibi erit instituendusque ad intellectum tui. " Cui ergo ista didici ? " Non est quod timeas, ne operam perdideris; tibi didicisti. Sed ne soli mihi hodie didicerim, communicabo tecum, quae occusensum tria; ex quibus unum haec epistula in debitum solvet, duo in antecessum accipe. Democritus ait: " Uauctore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad Egregie hoc tertium Epicurus, cum uni ex consortibus studiorum suorum scribe " ego non multis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili, condenda in animum sunt, ut contemnas voluptatem ex plurium adsensione venientem. Multi te lau
Abbreviated transcription (Latin):
Agite diis ĩmortalib gr̃as. ꝙ eũ
docetis ẽẽ cridelẽ. qui nõ pot̾ dis¬
cere. Subducẽdꝯ ẽ ppło ten̾e ãĩus.
et parũ tenar recti. Facile tñsitur
ad plures. Socrati et catomi ⁊ lelio
excut̾e mentẽ suã dissiłis multitu¬
do potuisset. adeo nemo nr̃m qui
cũ maxĩe ꝯtiniamus ingeniũ. fer¬
re impetũ uicioꝵ tã magno comi¬
tatu uenientiũ pot̃. Unũ exẽplum¬
aut luxurie. aut auaricie. mł̾tur¬
mali fecit. Cõuictor delicatus par¬
latĩ eneruat ⁊ emollit. Uicinꝯ di
nes cupiditatẽ irritat. Malignus
comes ꝙuis candido ⁊ simplici.m¬
biginẽ suã affricuit. Ꝙͥ tu accid̾e
intandũ ẽ. ne uł malis siłis fias
qr multi sũt. ne uel immicꝰ mul¬
tis qr dissiłes sũt. Recede ĩ te ipsur
qͣntũ potes. Cum hiis ũsare qui te
meliorẽ factur sũt. Illos admitte.
quos tu potes fac̾e̾ meliores. Mu¬
tuo ista fiunt. ⁊ hoĩes cũ docẽt dis¬
cunt. Non ẽ ꝙ te głia publicãdi in¬

Expanded text:
Agite dis inmortalibus gratias, quod eum docetis esse crudelem, qui non potest discere. Subducendus populo est tener animus et parum tenax recti; facile transitur ad plures. Socrati et Catoni et Laelio excutere morem suum dissimilis multitudo potuisset; adeo nemo nostrum, qui cum maxime concinnamus ingenium, ferre impetum vitiorum tam magno comitatu venientium potest. Unum exeaut luxuria, aut avaritia multum facit. Convictor delicatus paulatim enervat et emollit: vicinus di ves cupiditatem irritat: malignus comes, quamvis candido et simplici rubiginem suam affricuit: quid tu accidere Vitandum est: ne vel similis malis fias, quia multi sunt, neve inimicus multis, quia dissimiles sunt. Recede in te ipsum, quantum potes. Cum his versare, qui te meliorem facturi sunt. Illos admitte, quos tu potes facere meliores. Mutuo ista fiunt, et homines, dum docent, discunt. Non est quod te gloria publicandi in
Abbreviated transcription (Latin):
que inuitãt ut diuitie uolup¬
tates forma ambitio et cetera
blanda et arcidentia quedã q̃¬
fugant ut labor mors dolor
ignominia et uictus astricti¬
or debemus itaq exercen ut
nec hec timeamus nec illa cu¬

Expanded text:
 Invitant ut divitiae, voluptates, forma, ambitio, cetera blanda et adridentia; fugat labor, mors, dolor, ignominia, victus adstrictior. Debemus itaque exerceri, ne haec timeamus, ne illa cu
Abbreviated transcription (Latin):
posint turbatur. Aliꝙͥ ex hiis que
fuganit rediit. Qd̃ egris euenit.
quos lõga inbecillitas usq adeo
affecit. ut usꝙͣ sine offẽsa ꝓferã¬
tur: hoc accidit nb quoꝵ ãi ex lõ¬
go morbo reficiũtur. Inmica est
multoꝵ conũsatio. Nemo nõ ali¬
qd nb̃ tuciũ aut comendat. aut
impͥmit: aut nesciẽtibus allinit.
utiq quo maior ẽ ppłs cui comisce¬
tã dãpnosũ bonis morib ẽe pot̃¬
ꝙͣ in aliqͦ spectaculo resid̾e. Dunc
eĩ ꝑ uoluptatẽ faciliꝰ incia subre¬
punt. Quid me existimas dice̾:
auarior redeo. ãbiciosior. luxirio¬
sior. ymo u̾o ciudelior ⁊ inhuma¬
młor. qr int̾ hoĩes fun. Casu ĩ me¬
udianũ spectaculũ incidi lusus
spectãs et sales. ⁊ aliꝙͥ laxamẽti
quo ocłi hõĩ ab hũano cruore ac
quo tegantur. Ad iccũ totis corpi¬

Expanded text:
posui, turbatur; aliquid ex iis quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa imbecillitas usque adeo affecit, ut nunquam sine offensa proferantur, hoc accidit nobis, quorum animi ex longo morbo reficiuntur; quia inimica est multorum conversatio. Nemo non aliquod nobis vitium, aut commendat, aut imprimit, aut nescientibus allinit. Utique quo major est populus, cui commiscetam damnosum bonis moribus quam in aliquo spectaculo desidere. Tunc enim per voluptatem facilius vitia subrepunt. Quid me existimas dicere ? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adqquo tegantur, ad ictum totis corpori
Abbreviated transcription (Latin):
sis hoĩes mendie spectatorib suiꝰ
obiciũtur. Int̾fectores int̾fc̃ĩs in¬
bent obici. ⁊ uictorẽ ĩ aliã detinẽt
cedẽ. Exitus pugnãtiũ mors ẽ. ⁊
ferro ⁊ igne res geritur. ħ fiunt
dit. ille meruit ut hoc pateretur.
Tu ꝙͥ merinsti miser. ut hoc spec¬
tes. Occide. u̾bera. ure. Quare tã
tunide incurrit in ferrũ: Quare
parũ audacter occidit: Qre paꝵ

Expanded text:
atoribus suis obiciuntur. Interfectores interfecturis iubent obici et victorem in aliam detinent caedem. Exitus pugnantium mors est; ferro et igne res geritur. Haec fiunt, dit ille, meruit ut hoc pateretur; tu quid meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, verbera, ure ! Quare tam timide incurrit in ferrum ? Quare parum audacter occidit ? Quare pa
Abbreviated transcription (Latin):
cens aut ad sũmil. aut co qd sũ¬
mum nondũ eẽ solus intelligas.
ci desierit. ip̃a se pascet. At qd bñe¬
ficio tuo non potes scire. panꝑta¬
te scies. Illa ueros certosq amico
retinebit. Discedet quisq. nõ te
set aliud seq̃batur. Nũc ẽ at̾ uel
ob hoc unũ amanda pauꝑtas. ꝙ
a quibꝯ ameris oñderit. O ꝙ̃do
ille ueniet dies. quo nemo in ho¬
norẽ tuũ mẽtiatur. Huc gͦ cogi¬
tatiões tue tendant. hoc cura. hoc
opta. om̃ia alia uota deo remis¬
siuus. ut cõtentus sis temetip̃o.
et ex te nascẽtili bonis. Qͤ pot̃
ẽẽ felicitas ꝓprior: Redige te ad
parua ex quib cadere nõ possis.
Idq ut libẽtius facias ad hoc per¬
tinebit tributũ huiꝯ epłe. quod
statim conferã. Inuideas licet. ⁊̃
nũc libent᷑ ꝓ me. dependet epicu¬
rus. Magnificẽtior mͥ crede. ser¬
mo cuus in grabato uideb̃r ⁊ in
panno. Non eĩ dicẽtur tm̃ illa. s
ꝓbabuntur. Ego certe alit̾ au¬
dio. que dicit demetuus nr̃. cũ

Expanded text:
ceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. ci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. Non est autem vel ob hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit tributum huius epistulae, quod statim conferam. Invideas licet, etiam nunc libenter pro me dependet Epicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabuntur." Ego certe aliter audio, quae dicit Demetrius noster, cum
Abbreviated transcription (Latin):
mes incitat magis. Iuuat bibere
sicientẽ. Gracior ẽ esimenti cibus.
Qcꝙͥ ex abstinẽcia cõtingit. ani¬
dius ercipitur. Illas u̾o animi no¬
luptates q̃ maiores certioresq st̃.
nemo medicus egro negat. Has
qͥsq seqͥtur ⁊ bñ incelligit. oĩa sẽ¬
sim blandimeta cõtempnit. Lib̾¬

Expanded text:
MES, INCITAT MAGIS. IUsitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ iusticiã inuidetur. Set nec ex
se hanc c̃am ħt. nec insimilẽ. Cõt̃
citur a uͥtute. que illos in amorẽ
et admirationẽ uocat. Possidoni
sic int̾rogandũ ait. Que neq mͣg¬
intudinẽ aĩo dant. noc fiduciam.
nec securitatẽ. nõ sũt bõa. Diui¬
cie ãt et bona ualicudo ⁊ sisia hiis
nichil hoꝵ faciũt: gͦ nõ sũt bona.
Hanc int̾rogationer magis ⁊̃ nũc
ħ modo intendit. q̃ neq magͥtu¬
dinẽ aĩo dant. neq fiduciã: neq
securitatẽ. Cõtra at̃. Insolẽciã. tu¬
morẽ. arroganciã creant. q̃ mala

Expanded text:
propter iustitiam invidetur. Sed nec ex se hanc causam habet nec veri similem. Contra citur virtute, quae illos in amorem et admirationem vocet. Posidonius sic interrogandum ait : " quae neque magnitudinem animo dant nec fiecuritatem, non sunt bona. Divitiae autem et bona valetudo et similia his nihil horum faciunt; ergo non sunt bona." Hanc interrogationem magis etiam nunc hoc modo intendit: "quae neque magnitudinem animo dant nec fiduciam nec securitatem, contra autem insolentiam, tumor
Abbreviated transcription (Latin):
significatur. Hac pauꝑtati antipat̃
assignat. Ego nõ uideo ꝙ alurd sit
pauꝑtas. ꝙͣ parui possessio. De is¬
to indebimꝯ siq̃n ualde uacabit. q̃
sit diuiciarũ. q̃ panꝑtatis sb̃a. S¬
tũc qͦ ꝯsid̾abimꝰ. nũꝙͥ satius sit
pauptatẽ ꝓmulcere diuiciis. de¬
mere suꝑciliũ. ꝙͣ litigare de u̾bis.
qͣi iã de reb iudicatũ sit. Putemꝰ
nos ad otentionẽ uocatos. lex de
abolendis iudiciis fert᷑. Hiis int̾
suasuri. Hiis effecturi. ut ppłus ro¬
manꝰ pauꝑtatẽ fũ damẽtũ ⁊ cãm
suas at timeat. ut cogitet has se

Expanded text:
significatum Hanc paupertati Antipater adsignat; ego non video, quid aliud sit paupertas quam parvi possessio. De isto videbimus, si quando valde vacabit, quae sit divitiarum, quae paupertatis subsue considerabimus, numquid satius sit paupertatem permulcere, divitiis demere supercilium quam litigare de verbis, quasi iam de rebus iudicatum sit. Putemus nos ad contionem vocatos; lex de abolendis divitiis fertur. His interus ? His effecturi, ut populus Romanus paupertatem, fundamentum et causam autem suas timeat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
Bona mens nec comodatur neca.¬
nec emitur. et puto si uenalis ẽẽt:
nõ hab̾et emptorẽ. Ac mala coti¬
die emitur. Set accipe qd̾ iã debeo.
et uale. Diuicie sũt ad legẽ natu¬
re cõposita pauptas. Hoc sepe dic̃
epicuius. alit̾ atq aliter. Set dis

Expanded text:
Bona mens nec commodatur nec emitur. Et puto, si venalis esset, non haberet emptorem. At mala cotidie emitur. Sed accipe iam quod debeo et vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita paupertas." Hoc saepe dicit E
Abbreviated transcription (Latin):
sic ꝙ̃ admodũ gladiꝰ neminẽ oc¬
cidit. ⁊ occidẽtis telum ẽ. Nõ ideo
diuicie tibi nocẽt. set ꝑꝑ dinicias
tͥ nocetur. Possidoniꝰ ut ego exti¬
mo melius qui ait diuicias esse
c̃am maloꝵ. nõ qr ip̃e faciũt aliqd̾.
set qr facturos iritant. Alia ẽ eĩ
cã efficiens. q̃ protinꝰ ncc̃e ẽ noce¬
at. alia p̾cedens. Hanc p̾cedentẽ
cãm diuicie hnt. Inflant aĩos. sii¬
biã pariunt. inudiã cõtrahũt. et
usq eo mentẽ alienãt: ut fama
tet. Rona at̾ oĩa carere culpa do¬
cent. Plura sũt. Nõ corrumpũt
aĩos. nõ sollicitant. extollũt qͥdẽ
et dilatant: set sine tumore. Qe
bona sunt fiduciã faciunt. diuicie
audaciã. Quebona sunt magni¬
cudinẽ aĩ dant. diuicie insolẽciã
Nichil ãt aliud ẽ insolẽcia. ꝙͣ spes
magnitudĩs false. Isto modo inqͥ

Expanded text:
um gladius neminem occidit; occidentis telum est. Non ideo divitiae tibi nocent, si propter divitias tibi nocetur." Posidonius, ut ego existimo, melius, qui ait divitias esse causam malorum, non quia ipsae faciunt aliquid, sed quia facturos inritant. Alia est enim causa eiiciens, quae protinus necesse est noceat, alia praecedens. Hanc praecedentem causam divitiae habent; inflant animos, superbiam pariunt, invidiam contrahunt et usque eo mentem alienant, ut fama tet. Bona autem omnia carere culpa decet; pura sunt, non corrumpunt animos, non sollicitant. Extollunt quidem et dilatant, sed sine tumore. Quae bona sunt fiduciam faciunt, divitiae audaciam. Quae bona sunt magnitudinem animi dant, divitiae insolentiam. Nihil autem alii est insolentia quam species magnitudinis falsa.
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃. sec auiũ dat cũ ⁊ iuꝑam heat.¬
codẽ modo ex saculegio lucrũ fit.
nõ qr turpe ⁊ sceleratũ ẽ sacrilegi
malũ ẽ census nõ lucrũ. Quibꝰ
utriusq rei cõdicio ẽ. Illic aurur
possũ sine mꝑa tollere: illic lucrũ
sinc sacrilegio fac̾e̾ nõ possum.
Lucrũ illud nõ ẽ appositũ sceleri:
set ĩmirtũ. Qd̃ dum cõsequi uo¬
lumꝰ: in multa mala incidimus.
Id bonũ nõ ẽ. dum diuicias aut̃ ⁊¬
sequi uolumꝰ in multa mala in¬
cidimꝰ. gͦ diuicie bonũ nõ sunt.
dimus. In multa aut̃ incidimus
et dũ uͥtutẽ ꝯsequi uolumꝰ Aliqͥs
dũ nauigat studii cã. naufragiũ
fecit. aliqͥs captus ẽ. Alt̾a signifi¬
catio talis ẽ. Per qd̃ in mala inci¬
dimꝰ.bonũ nõ est. Propositioni¬
huic nõ erit ꝯseq̃ns ꝑ diuicias au
aut si ꝑ diuicias ĩ multa mala in
cedimꝰ diuicias hab̾e aliꝙͣ usus.
Int̾ comoda illas num̃atis. atq
cadẽ rõne comodũ qͥdẽ erũt. Per

Expanded text:
t, sed aurum dat, cum et viperam haEodem modo ex sacrilegio lucrum fit, non quia turpe et sceleratum est sacrilegiumalum est scelus, non lucrum." A quibus utriusque rei condicio est. Illic aurum possum sine vipera tollere, hic lucrum sine sacrilegio facere non possum. Lucrum istud non est adpositum sceleri, sed inmixtum. "Quod dum consequi volumus, in multa mala incidimus, id bonum non est. Dum divitias autem consequi volumus, in multa mala incidimus; ergo divitiae bonum non sunt."dere. In multa autem mala incidimus et dum virtutem consequi volumus. Aliquis dum navigat studii causa, naufragium fecit, aliquis captus est. Altera significatio talis est: per quod in mala incidimus, bonum non est. Huic propositioni non erit consequens per divitias nos aut si per divitias in multa mala incceditis divitias habere aliquid usus. Inter commoda illas numeratis; atqui eadem ratione ne commodum quidem erunt. Per
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ẽ. quo deliciis ꝑmaduimus.
et oĩa dura atq difficilia iuidica¬
et uillicãdi ẽ aĩnus admonẽdusq.
naturã nob̃ mĩmũ ꝯstituisse. Ne¬
mo nascitur diues. Qͥsqͥs exit in
lucẽ. iussus ẽ lacte ⁊ pãno ẽẽ ꝯten¬
tus. Ab hiis uniciis no ᷤ regna ñ ca¬

Expanded text:
dum est, quod deliciis permaduimus dum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicaet vellicandus est animus admonendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non ca
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtẽpnere: Qͥm liceat: Et ille in¬
gentis aĩ est. qui illas cͥcũfusas
sibi multũ diuq miratus ꝙ ad se
dit ꝙͣ sentit. Multum ẽ nõ corrũ¬
pi diuiciarũ ꝯtubermo. Oxigna
ille ẽ. qui in diuiciis paup ẽ. Nes¬
turus sit. si in illã inciderit. Nec e
derit. Itaq in utroq mc̃s estimã¬
da ẽ. inspiciendũq an ille pauper¬
tati indulgeat: an hiis diuiciis
nõ indulgeat. Alioqͥn leue argu¬
mentũ ẽ bone uolũtatis grabatꝰ
aut pãnus nͥ apparint aliquẽ illa
nõ ncc̃itate pati. s malle. Ceterũ
magne indolis ẽ adista nõ ꝓꝑare:
tanꝙͣ meliora. set p̃parari. tanꝙͣ
ad facilia. Et sũt lucili facilia.
Cũ u̾o multo ante meditatus ac¬
cessis: locũda quoq. In est eĩ illis
sine q̃ nichil ẽ iocundũ securitas.
Necessauii erg̃o uidico id qd tibi
scuipsi magnos iuros sepe fecisse.
aliquos dies int̃ponere. qͥlii nos
ymaginaria pauꝑtate ex̃ceamus
ad naturã. Qq̃ eo magis facien¬

Expanded text:
temnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se am sentit. Multum est non corrumpi divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis pauper est. " Nesturus sit, si in illam inciderit." Nec ederit; itaque in utroque mens aestimanda est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam meliora, sed praeparari tamquam ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia; cum vero multo ante meditatus accesseris, iucunda quoque; inest enim illis, sine qua nihil est iucundum, securitas. Necessarium ergo iudico, id quod tibi scripsi magnos viros saepe fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis facien
Abbreviated transcription (Latin):
diuicie bonũ nõ sunt. Hanc inter¬
rogationẽ urĩ nõ agnoscũt ꝑipate¬
tici. ⁊ fingũt illã et soluũt. Ait ãt
possidomiꝰ. Hoc sophisma ꝑ õs dia¬
leticoꝵ scolas iactatũ. sic ab anti¬
patro refelli. Pauꝑtas nõ ꝓpt̃̾ pos¬
set ꝙ nõ ħeat. Itaq ex multis ma¬
nib nichil impleu pot̾. diuicias
multe res faciunt. nõ młte impie.¬

Expanded text:
nc interrogationem nostri non agnoscunt, Peripatetici et fingunt illam et solvunt. Ait autem Posidonius hoc sophisma, per omnes dialecticorum scholas iactatum, sic ab Antipatro refelli: " paupertas non per possed quod non habeat. Itaque ex multis inanibus nihil inpleri potest; divitias multae res faciunt, non multae i
Abbreviated transcription (Latin):
ua mi facies mopinabile surgit.
oĩa ꝑcepi. atq aĩo mecũ ip̃e pegi.
Tu hodie ista demũcias. sẽꝑ ego
mana. Precogitati mali mollis
ictus uẽit. At stultis ⁊ fortune cre¬
dẽtiln. oĩs uidetur noua rerũ ⁊ in¬
opinata facies. Auigna at̃ ꝑs est
ap̃ imꝑitos mali nouitas. H̾ ut
scias ea que putau̾ant aspa. fortiꝰ
cũ assueu̾e patiũtur. Id̾o sapiens
assuescit fucuns malis. ⁊ que diu
alii patiendo leuia faciũt: hic le¬
uia façit din cogitando. Audini¬
mus aln uoces ĩꝑitoꝵ dicẽtium.
Sciebã hoc mͥ restare. Sapiens sg̃t

Expanded text:
va mi facies inopinave surgit; va mi facies inopinave surgit; Omnia praecepi atque animo mecum ipse peregi. Tu hodie ista denuntias; ego sempemana." Prictus uenit, at stultis et fortunae credentibus omnis uidetur noua rerum et inopinata facies; magna autem pars est apud imperitos mali nouitas. Hoc ut scias ea, quae putauerant aspera, fortius, cum assueuere, patiuntur. Ideo sapiens assuescit futuris malis et quae alii diu patiendo leuia faciunt, hic leuia facit diu cogitando. Audimus aliquando uoces imperitorum dicentium 'Sciebam hoc mihi restare'; sapiens scit
Abbreviated transcription (Latin):
Nemo istoꝵ quos diuicie honoreᷤ¬
q in altiore fastigio ponũt. mag¬
nus ẽ. Quare gͦ magnꝰ uidetur:
Cum basi illum sua metiris. Mag
nus nõ est pomilio. licet ĩ monte
cõstic̾it. Collossꝰ magintudinẽ
suã ẜuabit. eciã si stecerit ĩ putco.
hoc laboramꝰ errore. sic nb̃ impõit᷑
ꝙ neminẽ estimamꝰ eo qd̃ ẽ: set
adicimus illi et ea quibꝰ adornatꝰ
ẽ. Atqui cũ uoles naturã hoĩs esti¬
mationẽ iire et scire qualis sit:
nudũ aspice. Ponat pat̾monin.
ponat honores.⁊ alia fortune mẽ¬
dacia. corm ip̃m eruat. aĩũ intue¬
re. qualis qͣntusq sit aliẽo an suo
magnus. si erectis ocłis gladios
micantes uidet. ⁊ ũ scit sua nichil
int̾ẽe. utrũ aĩa ꝑ os an ꝑ ingulũ
exeat. bt̃m uoca. Si cũ illi denũ¬
ciata sũt corꝑis torm̃ta.⁊ q̃ casu
uẽiunt. ⁊ que potẽtioris iniuria. si
ĩcula ⁊ erilia ⁊uarias hũanarũ
formidĩes mẽtiũ. securus audit
et dicit. Non ulla laboꝵ origo no¬

Expanded text:
Nemo istorum, quos divitiae honoresque in altiore fastigio ponunt, magnus est. Quare ergo magnus videtur? Cum basi illum sua metiris. Non est magnus pumilio, licet in monte constiterit; colossus magnitudinem suam servabit, etiam si steterit in puteo. Hoc laboramus errore, sic nobis imponitur, quod neminem aestimamus eo, quod est, sed adicimus illi et ea, quibus adornatus est. Atqui cum voles veram hominis aestimationem inudum inspice. ponat patrimonium, ponat honores, et alia fortunae mendacia. CORPUS IPSUM EXUAT: Animum intuere, qualis quantusque sit, alieno an suo magnus. Si erectis oculis gladios micantes videt: et si scit sua nihil interesse, utrum Anima per os, an per iugulum exeat, beatum voca; si cum illi denuntiata sunt corporis tormenta et quae casu veniunt et quae potentioris iniuria, si vincula et exilia et vanas humanarum formidines mentium securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, no
Abbreviated transcription (Latin):
crebris ac febriculis q̃ lõgas dis¬
tillatiõõs et in ꝯsuetudinem ad¬
ductas seqũtur. eo molestius m
ẽ: qr exptus sũ hoc genꝰ ualitudĩ
qd̾ int̾ inicia ꝯtẽpsi. Poc̃at adhuc
adolescẽcia mmiunas ferre.⁊ se ad

Expanded text:
crebris ac febriculis, quae longas destillationes et in consuetudinem adductas secuntur, eo molestius mihi est, quia expertus sum hoc genus valetudinis, quod inter initia contempsi; poterat adhuc adulescentia iniurias fe
Abbreviated transcription (Latin):
inde succubui. ⁊̃ eo ꝑductus sũ ut
ip̃e distillarẽ ad sũmã maciẽ de¬
ductus. Sepe impetũ cepi abrũ¬
pende uite. Patuis me indulgen¬
tissimi senectus retinuit. Cogita¬
ui eĩ nũꝙͣ fortit᷑ ego mori possem.
set ꝙͣ ille fortit̾ desid̾are nõ poss.
Itaq imꝑaui mͥ ut uiuerẽ. Aliqͣn
etiã ⁊ uiuere fortit̾ est face̾. Que
mͥ tũc fu̾int solacia dicã. si pͥꝯ hoc
dixeris. ħ ip̃a quibi acquiescebã.
medicine uim hũisse. In remediũ
cedũt honesta solacia. ⁊ qͥcꝙͥ ãiũ
erexit eciã corpi ꝓdest. Scudia mͥ
nostra. eciã saluti fuerũt. Phie
debeo. AIultũ mͥ cõtulerũt ad bo¬
nã ualitudinẽ amici. quorũ ad¬
hortatiõib. uigiliis. ẜmõibi al¬
leuabar. Nichil eq lucili iurorũ
optime egrũ reficit atq adiuua.
ꝙͣ amicoꝵ affc̃s. Nichil eq expec¬
tationẽ mortis ac metũ subripit.
Nõ iudicabã me cũ illos sr̃stites
relinq̃rẽ mori. Putabã inꝙͣ uc

Expanded text:
ductus sum, ut ipse destillarem ad summam maciem deductus. Saepe impetum cepi abrumpendae vitae; patris me indulgentissimi senectus retinuit. Cogitavi enim non quam fortiter ego mori possem, sed quam ille fortiter desiderare non posset. Itaque imperavi mihi, ut viverem. Aliquando enim et vivere fortiter facere est. Quae mihi tunc fuerint solacio dicam, si prius hoc dixero, haec ipsa, quibus adquiescebam, medicinae vim habuisse. In remedium cedunt honesta solacia, et quicquid animum erexit, etiam corpori prodest. Studia mihi nostra saluti fuerunt. Philodebeo. Multum mihi contulerunt ad bonam valetudinem amici, quorum adhortationibus, vigiliis, sermonibus adlevabar. Nihil aeque, Lucili, virorum optime, aegrum reficit atque adiuvat quam amicorum adfectus; nihil aeque expectationem mortis ac metum subripit. Non iudicabam me, cum illos superstites relinquerent mori. Putabam, inquam, me
Abbreviated transcription (Latin):
et sp̃m cuiꝰ iter et receptacłm la¬
borat ex̾ceas. ut naiges ⁊ iusc̾a
molli iactatiõe ꝯcutias. Quibꝰ ci¬
bis utaris uinũ qñ inriũ cã ad¬
uoces. qñ int̾mictas. ne irucet
uel exasꝑet tussim. Ego tͥ illd̾ p̾ci¬
uite remediũ ẽ. Cõtẽpne mortẽ.
Nichil triste ẽ: cũ huꝰ metũ effu

Expanded text:
tum, cuius iter ac receptaculum laborat, exerceas; ut naviges et viscera molli iactatione concutias; quibus cibis utaris, vinum quando virium causa advoces, quando intermittas, ne inritet et exasperet tussim. Ego tibi illud praecivitae remedium est: contemne mortem. Nihil trist
Abbreviated transcription (Latin):
Di at̾ uis u̾boꝵ ambiguitatẽ de¬
ducere. hoc nos doce bertũ nõ eũ
c̃e quẽ nulgus appellat. ad quem
peccuma magna cõfluxit: s illũ
cui bonũ om̃e in aĩo ẽ erectũ ⁊ ex¬
cisum ⁊ mirabilia calcantẽ. Qui
neminẽ uidet cũ quo se comitatũ
uelit. Qͥ hoĩem ea sola parie erti¬
mat. qua hõ est. Qui natura ma¬
gistra utitur: ad illius leges cõpo¬
nitur. Sic uiuit quo illa p̾scripsi ͭ
Cui bona sua nulla uis excutit.
Qͥ mala in bonũ u̾cit. certus iu¬
dicii incõcussꝰ intrepid quẽ ali¬
qua uis mouet. nulla ꝑturbat.
Quẽ fortima cũ qd̾ habuit telũ
nocẽtissimũ in maxĩa int̾sit pũ¬
git nõ uuln̾at. ⁊ hoc raro. Nã cet̾a
eius tela quibꝰ genus hũanum
debellatur grandinis more dis¬
sultãt. que incussa tectis sine ul¬
lo h̾itatoris incomodo trepidat
ac soluitur. Quid me detines in
co quẽ tu eudemonẽ appellas qͦ¬
tm̃ libroꝵ cõpositũ ẽ: Ecce tota
mͥ uita mẽtitur. Hanc coargue.

Expanded text:
tique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellasm librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue,
Abbreviated transcription (Latin):
Miser ẽ qui se bt̾issimũ nõ urdi¬
cat: licet imꝑet mũdo. Ut scias ã
hos sensꝰ ẽẽ comunes natura scil
tictante. apud poetã comitũ ĩue¬
nõ putat. Qͦͥ eĩ refert quał stato
cuus sit si tibi uidetur malus:
rent ille turpit̾ diues ille ms̃toꝵ
tẽcia fiet : Nõ ꝙͣ dicat sec ꝙͥ sen¬
isi sapienti sua nõ placẽt. Oĩs
lticia laborat fastigio si. Llͦ¬

Expanded text:
Miser est, qui se non beatissimum iudicat, licet imperet mundo.'' Ut scias autem hos sensus esse communes, natura scilicet dictante, apud poetam comicum invenon putat. Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? xerit ille turpiter dives et ille multorum tentia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sennisi sapienti sua non placent. Omnis stultitia laborat fastidio sui.
Abbreviated transcription (Latin):
oĩb magno tp̃ris impẽdio queri
suꝑuacua. ⁊ multos trãsisse uitã
dum uite instrum̃ta cõquirũt:
Recognosce singulos.consida u¬
niuersos. nulliꝰ nõ uita spectat
ĩ crastinũ. Qd̾ in hoc sit mali q̃¬
us: Infinitũ. Non eĩ uixerũt. set
uicturi sũt. Omĩa differũt. etiã¬
si attẽderemꝰ tñ nos uita p̾curre¬
ret. Nũc u̾o cũctãtes qͣi aliena
tnͣscurrit. et ultĩo die finitur. õi
perit. Set ne epłe modũ excedã
q̃ nõ debet sinstrã manũ legẽti
implere. in aliũ diẽ hãc litem cũ
dỹaleticis differã nimiũ subtili
b ⁊hoc solũ curãtib nõ ⁊ hoc. liͦ¬

Expanded text:
magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc.
Abbreviated transcription (Latin):
Qe̾admodũ iusticia nõ ẽ ut uul¬
go credit᷑ ad alios tm̃ ꝑtine̾s. Mag̾¬
na pars eiꝯ in se redic. Nemo non
cum altĩ ꝓdest sibi ꝓfuit. Non co
noĩe dico quo ualet adimuare
adiutus. ꝓteg̾e defẽsus. Qõ bo¬
nũ exẽplum circuitu ad facientẽ
reu̾titur. sic̃ mala erẽpla recidũt
in auctores. noc ulla miẜatio dtĩ¬
git. Hiis qui patiũtur iniurias
qͣs posse fieri patiẽdo docuerunt.
s ꝙ uirtutũ om̃iũ p̾ciũ in ip̃is ẽ.
Non eĩ ex̾cẽtur ad premiũ. Recte.
ft̃i fecisse m̾̃ces ẽ. Gratꝰ sũ. nõ ut
alius mͥ libẽtiꝰ p̾stet pͥori nrtata
exemplo. set ut rẽ iocundissimam
ac pulch̾rimã faciã. Gratus sũ.
nõ qr expedit: set qr inuat. Hoc ut
scias ita ẽc si gratũ ẽẽ nõ licebit
msi ut indear ingratus. si redd̃e
siliũ ꝑ mediã infamiã tendã. Ne¬
mo enĩ mͥ uidetur pluris eristimͣ¬
re uirtutẽ. nemo illi magis ẽẽ de¬
uotus. ꝙͣ qui boni uiri famã ꝑdi¬

Expanded text:
quemadmodum iustitia non est, ut vulgo creditur, ad alios pertinens; magna pars eius in se redit. Nemo non, cum alteri prodest, sibi profuit, non eo nomine dico, quod volet adiuvare adiutus, protegere defensus, quod bonum exemplum circuitu ad facientem revertitur, sicut mala exempla reddunt in auctores nec ulla miseratio contingit iis, qui patiuntur iniurias, quas posse fieri faciendo docuerunt, sed quod virtutum omnium pretium in ipsis est. Non enim exercentur ad pfecisse merces est. Gratus sum, non ut alius mihi libentius praestet priore inritatus exemplo, sed ut rem iucundissimam ac pulcherrimam faciam; gratus sum, non quia expedit, sed quia iuvat. Hoc ut scias ita esse, si gratum esse non licebit, nisi ut videar ingratus, si redderesilium per mediam infamiam tendam. Nemo mihi videtur pluris aestimare virtutem, nemo illi magis esse devotus quam qui boni viri famam perdi