comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Excipe naufragiũ non duro litore nr̃m.
Ne fuerit terra tucior unda tua.
Fogia crede mͥ res est succurrere lapsis.
Conuenit et tanto quantus es ip̃e uiro.
Tortunam decet istam q̃ maxĩa cum sit.
Esse potest animo uir ram̃ equa tuo.
Conspicit᷑ nũꝙͣ mełioe potentia cã.
Quam quotiens uanas non suit cẽ p̃ces.
Hoc nitor iste tus gen̾is desid̾at hoc est.
A suꝑis orte nobisiratis opus.
Hoc tͥ et emolphus gen̾is clarissimꝰ auctor.
Et prior emolpho suader eristoniꝰ.
Hoc tetum ꝯmune deis quod utͥq rogati.
Suplicib ur̃is ferre soletis opem.
Nam quid erit quare solito dignemur honore.
N umina. si demas uelle iuuare deos
Iupit̾ oranti surclas si prebeat aures.
Uistina pro tempso cur radat ista iouis.
Si pacem nsiam pontus mͥ p̃stat eunrti.
Irrita neptuno cur ogo thura seram.
Uana laborantis si fallat uota coloni.
Actipiat grauide tur suis exta ceros.
Nec dabit itonso iugulũ caꝑ hostia bacho.
Musta sub addusto si pecde nulla fluant.

Expanded text:
excipe naufragium non duro litore nostrum, ne fuerit terra tutior unda tua. regia, crede mihi, res est succurrere lapsis, convenit et tanto, quantus es ipse, viro. fortunam decet hoc istam: quae maxima cum sit, esse potest animo vix tamen aequa tuo. conspicitur numquam meliore potentia causa, quam quotiens vanas non sinit esse preces, hoc nitor iste tui generis desiderat, hoc est a superis ortae nobilitatis opus. hoc tibi et Eumolpus, generis clarissimus auctor, et prior Eumolpo suadet Erichthonius. hoc tecum commune deo est, quod uterque rogati supplicibus vestris ferre soletis opem. numquid erit, quare solito dignemur honore numina, si demas velle iuvare deos? Iuppiter oranti surdas si praebeat auris, victima pro templo cur cadat icta Iovis? si pacem nullam pontus mihi praestet eunti, irrita Neptuno cur ego tura feram? vana laborantis si fallat vota coloni, accipiat gravidae cur suis exta Ceres? nec dabit intonso iugulum caper hostia Baccho, musta sub adducto si pede nulla fluent.
Abbreviated transcription (Latin):
Int̾dum docta plus uaset arte malum.
Cernis ut emolli sanguinis pusmone remictꝰ.
Ad stigias certo limite ducar aquas
Afferat ip̃e sicet sacras epidauriꝰ herbas.
S anabit nulla uuln̾a cordis ope.
Tollere nodosam nescit medicina podagͣm.
Nec formidatis auxiliat᷑ aquis.¬
Cura quoq interdum nusla medicabił arte ẽ.
Aut si sit longa est extenuanda mora.

Expanded text:
interdum docta plus valet arte malum, interdum docta plus valet arte malum, cernis ut e molli sanguis pulmone remissus ad Stygias certo limite ducat aquas, afferat ipse licet sacras Epidaurius herbas, sanabit nulla vulnera cordis ope. tollere nodosam nescit medicina podagram, nec formidatis auxiliatur aquis.cura quoque interdum nulla medicabilis arte est— aut, ut sit, longa est extenuanda mora.
Abbreviated transcription (Latin):
S de me ut sileam consũx mea sarcina ur̃a est
Non potes hant salua dissimusare fide.
Confugit hec ad uos. ur̃as q amplistit᷑ aras.
Iure uenit custos ad sibi quisqi doos.
Flensq rogat precib lenito cesare ur̃is.
Pusta sui fiant ut propiora uiri.
anc tibi naso tuus mittit rufine salutẽ.
qui miser est ulli si sius ẽẽ porest.
reddita confuge nuꝑ solatia menti.
Aurilium nr̃is spemq dedere masis.
Utq machaoniis peantiꝰ artib heros.
Lenito medicam uulnere sensit opem.
Sic ego mente iacens et a cerbo santꝰ istu.
Ammonitu cepi fortior cẽ tuo.
Et iam deficiens sic ad tua u̾ba reuixi.
Ut soset in fuso uenia redire mero.
Non tam̃ exibuit tantas facundia uires.
U t mea sint dictis pestora sana tuis
U t mustum demas nr̃e de poctore cure.
Non minus exhausto quod suꝑabit erit.
Tempore ducet᷑ iongo fortasse cicatrix.
Horrent ad motas uusnera cruda manus.
Non est ĩ medico semꝑ releuetͣ ut eger.

Expanded text:
sed de me ut sileam, coniunx mea sarcina vestra est: sed de me ut sileam, coniunx mea sarcina vestra est: non potes hanc salva dissimulare fide, confugit haec ad vos, vestras amplectitur aras —iure venit cultos ad sibi quisque deos— flensque rogat, precibus lenito Caesare vestris, busta sui fiant ut propiora viri. Hanc tibi Naso tuus mittit, Rufine, salutem, qui miser est, ulli si suus esse potest. reddita confusae nuper solacia menti auxilium nostris spemque tulere malis, utque Machaoniis Poeantius artibus heros lenito medicam vulnere sensit opem, sic ego mente iacens et acerbo saucius ictu admonitu coepi fortior esse tuo, et iam deficiens sic ad tua verba revixi, ut solet infuso vena redire mero. non tamen exhibuit tantas facundia vires, ut mea sint dictis pectora sana tuis. ut multum demas nostrae de gurgite curae, non minus exhausto quod superabit erit. tempore ducetur longo fortasse cicatrix : horrent admotas vulnera cruda manus. non est in medico semper relevetur ut aeger:
Abbreviated transcription (Latin):
Quiq dolet quotiens cogit᷑ ẽẽ ferox.
Qui uincit semꝑ ustis ut partere possit
Clausit et ct̾na ciuica besla sera.
Multa metu pene. pena qui pauca cohertet.
Et iacit in uira fulmina rara manu.
Ergo tam placidas orator missus ad aures.
Ut ꝓpior patrie sit fuga nr̃a roga.
Iue ego sum qui te colui. quẽ festa solebat.
I nt̾ conuiuas mensa uidere tuos.
Ille ego qui duxi ur̃os himeneon ad ignes.
Et cecini fausto carmina digna thoro.
Cuius re solitum memini laudare libellos
Exceptis dño qui nocuere suo.
Cui tua non nũquam miranti scͥpta legebas.
Ille ego de ur̃a cui data nupta domo est
Hanc probat et pͥmo dilectam semꝑ ab euo
E st int̾ comites marcia censa suas.
Inq suis hũit mat̾tera cesaris ante.
Quarꝵ uidicio si qua probata proba est.
I p̃a sua mesior fama laudantib istis.
Ciaudia diuina non eguisset ope.
Nos ꝙͦ p̃t̾itos sine labe ꝑegimꝰ annos.
Proxima pars uite tnͣsilienda mee est.

Expanded text:
quique dolet, quotiens cogitur esse ferox, quique dolet, quotiens cogitur esse ferox, qui vicit semper, victis ut parcere posset, clausit et aeterna civica bella sera, multa metu poenae, poena qui pauca coercet, et iacit invita fulmina rara manu. ergo tam placidas orator missus ad aures, ut propior patriae sit fuga nostra roga. ille ego sum, qui te colui, quem festa solebat inter convivas mensa videre tuos: ille ego, qui duxi vestros Hymenaeon ad ignes, et cecini fausto carmina digna toro, cuius te solitum memini laudare libellos, exceptis domino qui nocuere suo, cui tua nonnumquam miranti scripta legebas: ille ego de vestra cui data nupta domo est. hanc probat et primo dilectam semper ab aevo est inter comites Marcia censa suas, inque suis habuit matertera Caesaris ante: quarum iudicio siqua probata, proba est. ipsa sua melior fama, laudantibus istis, Claudia divina non eguisset ope. nos quoque praeteritos sine labe peregimus annos: proxima pars vitae transilienda meae.
Abbreviated transcription (Latin):
At tu tam placido quam nos quoq sensimꝰ illũ
Iudice prolacrimis ora resolue meis.
Non petis ut bene sit. s uti male. tutiꝰ. utq.
Exilium seuo distet ab hoste meum.
Quamq dedere mͥ p̃sentia numina uitam
Non ad imat stristo squalidꝰ ense gethes.
Deniq si moriar subeam pacatiꝰ aruum.
Ossa nec a scitica nr̃a premant᷑ humo.
Net mase compositos ut scilicet exisse dignũ est.
Bistonii cin̾os uingula puicet equi.
Et ne si suꝑest aliquis post funera sensus.
Terreat et manes sarmatis umbra meos.
Cesaris hec animũ pot̾ant audita mouere.
Maxime mouissent si tamẽ ante tuum.
Uox precor augustas prome tua molliat aures.
Auxilio trepidis que solet ẽẽ reis.
Assueraq tibi doste dulcedine lingue.
Equandi suꝑis pestora fseste iuri.
Non tͥ theremedon trudusq rogabit᷑ atreus
Quiq suis homines pabusa fecit equis.
S piger ad penas princeps ad p̃mia uesox.

Expanded text:
at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illum at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illum iudice pro lacrimis ora resolve meis. non petito ut bene sit, sed uti male tutius, utque exilium saevo distet ab hoste meum, quamque dedere mihi praesentia numina vitam, non adimat stricto squalidus ense Getes: denique, si moriar, subeam pacatius arvum, ossa nec a Scythica nostra premantur humo, nec male compositos, ut scilicet exule dignum, Bistonii cineres ungula pulset equi, et ne, si superest aliquis post funera sensus, terreat et Manes Sarmatis umbra meos. Caesaris haec animum poterant audita movere, Maxime, movissent si tamen ante tuum. vox, precor, Augustas pro me tua molliat aures, auxilio trepidis quae solet esse reis, adsuetaque tibi doctae dulcedine linguae aequandi superis pectora flecte viri. non tibi Theromedon crudusque rogabitur Atreus, quique suis homines pabula fecit equis, sed piger ad poenas princeps, ad praemia velox,
Abbreviated transcription (Latin):
Cuitaq horestre taurica t̾ra des. cotm¬
Que qr alie gentes ubi frigore tonstitto hist.
Pura meant ceseri t̾ga ꝑ ampnis qquo.
Maxima pars hominsi nec te pulcheruna curati
Roma. nec ausoniz misitis armatunet
D ant illis aĩos artus pleneq pharetre.
Q uamq lib longis cursib aptus equus.
Ꝙ ꝙ: diu diditerre citm tolerare famẽq
O q sequens nullas hostis habebit aquas.
I ta uiri mitis non me misiscet ĩ istam
Si satis hec illi nota fuisset humus.
Net me net quemq romanum gaudet abhoste.
M eq minus uitam cui delit ip̃e capi
Noluit at pot̾at minimo me ꝑd̾e nutu.
N il opus est ullis ĩ mea fata gechis.
Et minus ĩ festus quam fuit ẽẽ potest.
Tunc quoq nil fecit nisi qd facere ip̃e coegi.
Pene ⁊ merito parcior ira meo est.
Dii faciant gͥ quoꝵ iustissimus ip̃e est.
Alma nich̾ maius cesare terra ferat.
Utq diu subeo sic sit sub cesare terra.
ꝑq manus huiꝰ tradita gentis eant.

Expanded text:
cultaque Oresteae Taurica terra deae, qucultaque Oresteae Taurica terra deae, quque aliae gentes, ubi frigore constitit Hister, dura meant celeri terga per amnis equo. maxima pars hominum nec te, pulcherrima, curat, Roma, nec Ausonii militis arma timet, dant illis animos arcus plenaeque pharetrae quamque libet longis cursibus aptus equus, quodque sitim didicere diu tolerare famemque, quodque sequens nullas hostis habebit aquas. ira viri initis non me misisset in istam, si satis haec illi nota fuisset humus. nec me nec quemquam Romanum gaudet ab hoste, meque minus, vitam cui dabat ipse, capi. noluit, ut poterat, minimo me perdere nutu. nil opus est ullis in mea fata Getis, et minus infestus, quam fuit, esse potest. tunc quoque nil fecit nisi quod facere ipse coegi: paene etiam merito parcior ira meo est. di faciant igitur, quorum iustissimus ipse est, alma nihil maius Caesare terra ferat, utque fuit sub eo, sic sit sub Caesare terra, perque manus huius tradita gentis eat.
Abbreviated transcription (Latin):
Ignib ad motis ut noua cera soset.
Sepe precor mortem. mortem qͦ dep̃cor idem.
N e mea sarmatitum contegat ossa solum.
Cum subit augusti que sit clementia. tredo.
Mollia naufragiis litora posse dari.
Cum uidco quam suit mea fata tenatia trãgor
S pos q leuis magno uista timore cadit.
Non tamen ultͥius quicqͣ spero ue p̃cor ue.
Q uam male mutato posse carere loco.
Aut hoc aut nich est pro me temptare modeste.
¶sa quod saluo ur̃a pudore queat.
uscipe romane faciudia maxime lingue.
difficilis cause mite patrocinum.
est mala confiteor. s te bona fiet agẽte.
Lenia pro misera fat modo u̾ba fuga.
Nescit eñi cesar quamus deus oĩa norit.
Ultimus hic qua sit conditõe locus
Magna tenent illud num̃ molimina rerx.
Het est celesti pectore cura minor.
Nec uacat inqua sint positi regione thomite.
Querere. finitimo iuix loca nota geche.
Sut quid sauromate fatiant. quid iacigos acres.

Expanded text:
ignibus admotis ut nova cera solet, ignibus admotis ut nova cera solet, saepe precor mortem, mortem quoque deprecor idem, ne mea Sarmaticum contegat ossa solum, cum subit Augusti quae sit clementia, credo mollia naufragiis litora posse dari. cum video quam sint mea fata tenacia, frangor, spesque levis magno victa timore cadit, nec tamen ulterius quicquam sperove precorve, quam male mutato posse carere loco. aut hoc, aut nihil est, pro me temptare modeste gratia quod salvo vestra pudore queat. suscipe, Romanae facundia, Maxime, linguae, difficilis causae inite patrocinium. est mala, confiteor, sed te bona fiet agente, lenia pro misera fac modo verba fuga. nescit enim Caesar, quamvis deus omnia norit, ultimus hic qua sit condicione locus, magna tenent illud numen molimina rerum: haec est caelesti pectore cura minor. nec vacat, in qua sint positi regione Tomitae, quaerere, finitimo vix loca nota Getae, aut quid Sauromatae faciant, quid Iazyges acres
Abbreviated transcription (Latin):
Ille ego sum frustra qui lapis ẽẽ uelim.
Ip̃a medusa ocusis ueniat licet obuia nr̃is.
A mttet ures ip̃a medusa suas.
Uiuimus ut nũqmͣ sensu careamꝰ amaro.
Et gͣuior longa fit mea pena mora.
Sit ĩ consumptũ ticii semꝑq renascẽs.
Non ꝑit ut possit sepe ꝑire ietur.
t puto cum requies medicinaq publica ture.
S ompnus ad est solitis nox uenit orba malis.
S ompnia me terrent ueros imitantia casus
Et uigilant sensus ĩ mea dampna mei.
Aut ego sarmaticas uideor uitare sagntas.
Aut dare captiuas ad fera uincła manus.
Aut ubi decipior melioris ymagĩe sompni.
Aspitio patrie testa relista mee.
Et mͦ uobisc̃ quos sum uen̾atꝰ amici.
Et mͦ cum cara cõiuge plura loquor.
Sic ubi ꝑcepta est breuis et nõ uera uoluptas.
Peior ab amonitu fit status iste boni.
Siue dies gͥ caput hoc miserabisse cernit.
Siue pruinose noctis agunt᷑ equi.
Sit mea ꝓpetuis liquestunt pectora turis.

Expanded text:
ille ego sum, frustra qui lapis esse velim. ille ego sum, frustra qui lapis esse velim. ipsa Medusa oculis veniat licet obvia nostris, amittet vires ipsa Medusa suas. vivimus ut numquam sensu careamus amaro, et gravior longa fit mea poena mora. sic inconsumptum Tityi semperque renascens non perit, ut possit saepe perire, iecur. at, puto, cum requies medicinaque publica curae somnus adest, solitis nox venit orba malis, somnia me terrent veros imitantia casus, et vigilant sensus in mea damna mei. aut ego Sarmaticas videor vitare sagittas, aut dare captivas ad fera vincla manus, aut ubi decipior melioris imagine somni, aspicio patriae tecta relicta meae. et modo vobiscum, quos sum veneratus, amici, et modo cum cara coniuge multa loquor. sic ubi percepta est brevis et non vera voluptas, peior ab admonitu fit status iste boni. sive dies igitur caput hoc miserabile cernit, sive pruinosi Noctis aguntur equi, sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis,
Abbreviated transcription (Latin):
Q ui cum me pena dignum gͣuiore fuisse.
Confiteor. pottum iuix grauiora pati.
Nostib ĩ medus intͥq ꝑicula uersor.
Tãꝙͣ tum prĩa pax sit ad empta mͥ.
Qui mortis seuogeminẽt ut uulnere causas.
Omĩa iuꝑeo spicula fellelinunt.
His eques ĩ strustus ꝑtrẽs menia lustrat.
Molem lupi clauas circueuntis oues.
At semes ĩtentꝰ neruo leuis artꝰ equino.
Uintusa semꝑ hñs irresoluta manet.
Tecta rigent fixis ueluti uallata sagitis.
Portaq iux firma submouet arma sera.
Adde loci faciem nec fronde nec arbore tecti.
Et quod iners hiemi continuat᷑ hiems.
Hic me pugnantẽ cum frigore cumq sagntis.
Tumq meo fato quarta fatigat hienis.
Fi ne carent lacrime nͥ cum stupor obstrat ilt.
Et simisis morti postora torpor h̃t.
Flicem moben. qmͣuis tot funera uidit.
Que posuit sensum saxea fc̃a malis.
Uos quoq felices quarum clamãtia frẽm.
C ortice uelauit popissus ora nouo.
Ille ego sum lignum qui nõ ad nuttor ĩ ullũ.

Expanded text:
ore fuisse confitear, possum vix graviora pati. hostibus in mediis interque pericula versor, tamquam cum patria pax sit adempta mihi: qui, mortis saevo geminent ut vulnere causas, omnia vipereo spicula felle linunt. his eques instructus perterrita moenia lustrat more lupi clausas circumeuntis oves: et semel intentus nervo levis arcus equino vincula semper habens inresoluta manet. tecta rigent fixis veluti velata sagittis, portaque vix firma summovet arma sera. adde loci faciem nec fronde nec arbore tecti, et quod iners hiemi continuatur hiems. hic me pugnantem cum frigore cumque sagittis eumque meo fato quarta fatigat hiems, fine carent lacrimae, nisi cum stupor obstitit illis: et similis morti pectora torpor habet, felicem Nioben, quamvis tot funera vidit, quae posuit sensum saxea facta malis! vos quoque felices, quarum clamantia fratrem cortice velavit populus ora novo! ille ego sum, lignum qui non admittar in ullum:
Abbreviated transcription (Latin):
Plus isto duri si p̃cer oris ero.
arime qui tanti mnsurã nominis ĩ ples.
et geminas animi nobssitate genus.
Q ui nasci ut posses quamuis cecid̾e trecẽti.
Non om̃s fabios abstusit una dies.
Forsitan hec a quo mutat᷑ epła queras.
Quisq loquar tecum certior ẽẽ uelis
Heu mͥ quid faciam. uereor ne nõie lecto.
Durus et adu̾sa cerera mente legas.

Expanded text:
plus isto, duri, si precer, oris ero.’ plus isto, duri, si precer, oris ero.’ Maxime, qui tanti mensuram nominis imples, et geminas animi nobilitate genus, qui nasci ut posses, quamvis cecidere trecenti, non omnes Fabios abstulit una dies, forsitan haec a quo mittatur epistula quaeras, quisque loquar tecum, certior esse velis, ei mihi, quid faciam? vereor ne nomine lecto durus et aversa cetera mente legas.
Abbreviated transcription (Latin):
Cum bene peccati pentruisse uident.
Penitet. o si quid miseroꝵ tredit᷑ ulli.
Peniret. et fc̃o torqueor ip̃e meo.
Tumq sit exilium magis est mͥ cã dolori.
Est q pati penam quam meruisse minꝰ.
Ut mͥ dii fautant quib est manifestior ip̃e.
Pena potest demi culpa penuis erit.
Mors faciet certe ne sum cum uenit exul.
N e ñ peccarĩ mors qͦ non faciet.
Non gͥ mux est si mens mea tabida fc̃a.
De niue manairtis more liq̃scat aque.
Fertur ut occulra uitiata putredine nauis.
E quorei scopulos ut cauat unda saris.
Roditur ut scabra positum rubigine ferrꝵ.
Conditus ut tinee carpitͤ ore liber.
Sic mea ꝑperuos curarum pestora morsus.
F ine quib nullo conficiantͤ habent.
Net prius hii mentem stimusi quam uita relĩquet.
Q uiq dolet titius qmͣ dolor ip̃e cadet.
Hoc mͥ si suꝑi quoꝵ sumus om̃ĩa credant.
Forsiran exigua dignus habebor ope.
I nq locum scitico uacuum mutabor ab artu.

Expanded text:
eum bene peccati paenituisse vident. eum bene peccati paenituisse vident. paenitet, o! si quid miserorum creditur ulli, paenitet, et facto torqueor ipse meo. cumque sit exilium, magis est mihi culpa dolori; estque pati poenam, quam meruisse, minus, ut mihi di faveant, quibus est manifestior ipse, poena potest demi, culpa perennis erit. mors faciet certe, ne sim, cum venerit, exul: ut non peccarim mors quoque non faciet, non igitur mirum, si mens mea tabida facta de nive manantis more liquescit aquae, estur ut occulta vitiata teredine navis, aequorei scopulos ut cavat unda salis, roditur ut scabra positum robigine ferrum conditus ut tineae carpitur ore liber, sic mea perpetuos curarum pectora morsus, fine quibus nullo conficiantur, habent. nec prius hi mentem stimuli quam vita relinquet, quique dolet, citius quam dolor ipse, cadet. hoc mihi si superi, quorum sumus omnia, credent, forsitan exigua dignus habebor ope, inque locum Scythico vacuum mutabor ab arcu.
Abbreviated transcription (Latin):
Dicit᷑ ip̃a uiro flamma dedisse uiam.
Fert liber eneaden et ñ it̾ om̃e patebit.
At patrie pr̃ hic ip̃iꝰ ille fuit.
Et quis ita est audax ut limine cogat abire.
Iastantem pharia tumissa sistra manu.
Ante deum matrem cornu tibicen adunco.
Cum canit exigue quis stipis era neget.
Scimus ab imꝑio fieri nil tale diane.
Unde tamen uiuat uaticinator habet.
I p̃a mouent animos suꝑorum numina nr̃os.
Turpe nec est tasi credulitate capi.
En ego prosistro frigiiq foramine buxi.
Gentis uilee nomina sansta fero.
Uaticinor. moneoq. locum date sacra ferenti.
Non mͥ s magno poscit᷑ ĩlle deo.
Nec quia uł merui uł sensi prĩcipis iram.
A nobis ip̃m nolle putate coli.
Uidi ego lanigere numen molasse fatentẽ.
Y sidis ysiacos ante salere focos.
Alt̾ obhuit sinissem priuatꝰ lumine culꝑam.
C lamabat media se m̾uisse uia.
Talia celestes fieri preconia gaudent.
Ut sua quid ualeant numina teste ꝓbent.
Sepe leuant penas. ereptaq lumina reddũt.

Expanded text:
dicitur ipsa viro flamma dedisse viam: fert liber Aeneaden, et non iter omne patebit? at patriae pater hic, ipsius ille fuit. ecquis ita est audax, ut limine cogat abire iactantem Pharia tinnula sistra manu? ante deum Matrem cornu tibicen adunco cum canit, exiguae quis stipis aera negat? scimus ab imperio fieri nil tale Dianae : unde tamen vivat, vaticinator habet, ipsa movent animos superorum numina nostros, turpe nec est tali credulitate capi. en ego pro sistro Phrygiique foramine buxi gentis Iuleae nomina sancta fero. vaticinor moneoque. locum date sacra ferenti! non mihi, sed magno noscitur ille deo. nec quia vel merui vel sensi principis iram, a nobis ipsum nolle putate coli. vidi ego linigerae numen violasse fatentem Isidis Isiacos ante sedere focos, alter, ob huic similem privatus lumine culpam, clamabat media se meruisse via. talia caelestes fieri praeconia gaudent, ut sua quid valeant numina teste probent. saepe levant poenas ereptaque lumina reddunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Mirant᷑ͤ iustiq senes trepideq puelle.
Narrantis conũr pendet abore uͥi.
Atq aͥs põita monstrat fera p̃lia mñsa.
Pingit et eriguo. ꝑgama tota mero.
H ac ibat srmois hac est sigeia tellus.
Hit stet̾at pͥami regia celsa senis.

Expanded text:
Mirantur iustique senes trepidaeque puellae; Mirantur iustique senes trepidaeque puellae; Narrantis coniunx pendet ab ore viri. Atque aliquis posita monstrat fera proelia mensa, Pingit et exiguo Pergama tota mero: Hac ibat Simois; haec est Sigeia tellus; Hic steterat Priami regia celsa senis.
Abbreviated transcription (Latin):
Outinam tc̃ c̃ lacedemona classe perebat.
Obrutus ĩ sanis eẽt ad ult aquis.
Non ego deserto iacuissem frigida lesto:
Nec quererer tardos ire relista diez
Nec mͥ querenti spaciosam fallere noctẽ
L assaret uiduas pendula tela manus.
Qñ ego non timui grauiora ꝑ icła ueris.
R es est solliciti plena timoris a mor
Inte fingebam uiolentos troas trͣ̃os.
Nõie ⁊ ħ̾roies pallida semꝑ tram.
Siue quis ãtilicum narrabat ubħtore uictũ.
Antilocꝰ nr̃i causa timoris erat.
Siue meneciadem falsis cetidisse sbͥ armis
F iebam successu posse carere dolos
Sangͥne tritolemus liciam tepefec̾at hastã
Tritolemi leto tura nouata mea est.
Deniq qͥsqͥs erat castris iugiatꝰ achiuis.
Frigidiꝰ glacie pectus a mantis erat
S bñ consuluit casto deus equꝰ amori.
Uersa est intiu̾es sospite troia uiro.
Argolici rediere duces altaria fumãt
Ponit᷑ ad patrios barbara p̃da deos.
Grata ferunt nĩphe ꝓsaluis dona maritis.
Illi uicta suis troica fc̃a canunt.

Expanded text:
utinam tum, cum Lacedaemona classe petebat, Obrutus insanis esset adulter aquis! Non ego deserto iacuissem frigida lecto, Nec quererer tardos ire relicta dies; Nec mihi quaerenti spatiosam fallere noctem Lassaret viduas pendula tela manus. Quando ego non timui graviora pericula veris? Res est solliciti plena timoris amor. In te fingebam violentos Troas ituros; Nomine in Hectoreo pallida semper eram. Sive quis Antilochum narrabat ab hoste revictum, Antilochus nostri causa timoris erat; Sive Menoetiaden falsis cecidisse sub armis, Flebam successu posse carere dolos. Sanguine Tlepolemus Lyciam tepefecerat hastam; Tlepolemi leto cura novata mea est. Denique, quisquis erat castris iugulatus Achivis, Frigidius glacie pectus amantis erat. Sed bene consuluit casto deus aequus amori. Versa est in cineres sospite Troia viro. Argolici rediere duces, altaria fumant; Ponitur ad patrios barbara praeda deos. Grata ferunt nymphae pro salvis dona maritis; Illi victa suis Troica fata canunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Tur nisi ne capes regna pr̃na notus.
Ad didit et fr̃es ex me tͥ. quos tñ om̃s.
Non ego tollendi cã s ille fuit
Oũt notitura tͥ puscherrime reiz.
In medio nisu iuscera rupta forent.
I ñt. et m̾iti lestum reilere pertis.
Quem fugit. et fr̃is abdigar ille suis.
Net qꝑ priuigno uidear coitura nou̾ca.
Terruerint aĩos nomĩa uana tuos.
I sta uetus pietas euo morit᷑a furõ.

Expanded text:
Cur, nisi ne caperes regna paterna nothus? Cur, nisi ne caperes regna paterna nothus? Addidit et fratres ex me tibi, quos tamen omnis Non ego tollendi causa, sed ille fuit. O utinam nocitura tibi, pulcherrime rerum, In medio nisu viscera rupta forent! I nunc, sic meriti lectum reverere parentis — Quem fugit et factis abdicat ipse suis! Nec, quia privigno videar coitura noverca, Terruerint animos nomina vana tuos. Ista vetus pietas, aevo moritura fu
Abbreviated transcription (Latin):
Arsit et oensdes ĩ menalia athalanta.
Illa fere spolium pignus amoris ht̃.
Nos qͦ iam pͥmum turba num̾em᷑ ĩ illa.
Si uen̾em tollas rustica silua tua est.
Ip̃a comes ueniam nec me latebrosa moueb̃t
Saxa. nec obliquo dente timendus aper.
E quora bina suis oppugnant flustis hismõ.
Et tenuis tellus audit utrumq mare.
Hic tetum troetona colam. phiteaq regna
Iam nt̃ est prĩa carior illa mea.
Tempore ab est aberitq diu. neptuniꝰ heros.
Illum phiritor derinet hora sui.
Preposuit theseꝰ nisi nos manifesta. negemꝰ.
Pirttoss phedre piritoum q tibi.
Soia nec hec ad nos in iuria uenit abillo.
In magnis lesi reb ut̾q sumus.
Ossa mei fr̃is claua ꝑfracta trinodi
S ꝑuit humi. soror est preda resifta feris.
Prima seturigeras int̾ uirtute puellas.
Te peꝑit. nati digna iugore partus.
Si queras uͥ sit: thesoꝰ latus ense pegit
Aet m̃r tanto pignore tuta fuit.
At nec nupta quidem. tedaq accepta iugasi.

Expanded text:
Arsit et Oenides in Maenalia Atalanta; Illa ferae spolium pignus amoris habet. Nos quoque quam primum turba numeremur in ista! Si Venerem tollas, rustica silva tua est. Ipsa comes veniam, nec me latebrosa movebunt Saxa neque obliquo dente timendus aper. Aequora bina suis obpugnant fluctibus isthmon, Et tenuis tellus audit utrumque mare. Hic tecum Troezena colam, Pittheia regna; Iam nunc est patria carior illa mea. Tempore abest aberitque diu Neptunius heros; Illum Pirithoi detinet ora sui. Praeposuit Theseus — nisi si manifesta negamus — Pirithoum Phaedrae Pirithoumque tibi. Sola nec haec ad nos iniuria venit ab illo; In magnis laesi rebus uterque sumus. Ossa mei fratris clava perfracta trinodi Sparsit humi; soror est praeda relicta feris. Prima securigeras inter virtute puellas Te peperit, nati digna vigore parens; Si quaeras, ubi sit — Theseus latus ense peregit, Nec tanto mater pignore tuta fuit. At ne nupta quidem taedaque accepta iugali —
Abbreviated transcription (Latin):
Me quoq narrato solam tellure relistam.
Non ego sum titulis subripienda tuis.
Nec pater est egeꝰ uec tu phyteidos etre.
Filius. austores saxa fretumq tui.
Dii facerent ut me sumina de puppe uides.
Mouisset uułtus mesta figura tuos.
M e quoq non ocusis set qua potes aspice m̃te.
Herentem scopuso ꝙ̃ uaga pussat aqua.
Aspice demissos lugentis more capillos.
Et tunicas sacrimis sicut ab ymbre graues.
Corpus ut ĩ pulse segetes a quilonib horiet
Litt᷑aq articłs p̃ssa tremente lab̾at.
Debita sit fc̃o gr̃a nulla meo.
S nec pena quidem si nõ egocã salictis.
Non tũ est cur tu sis mͥ cã necis.
Das tͥ plangendo lugubria poctora lassas.
Infelir tendo tͣnffreta longa manus.
Bos tibi qui superant ostendo mesta capillos.
P la crimas oro: quas tua fc̃a mouent.
Fiecte ratem theseu u̾soq resabere uento.
Si prius occidero : tu tñ ossa feres.

Expanded text:
Me quoque narrato sola tellure relictam! Me quoque narrato sola tellure relictam! Non ego sum titulis subripienda tuis. Nec pater est Aegeus, nec tu Pittheidos Aethrae Filius; auctores saxa fretumque tui! Di facerent, ut me summa de puppe videres; Movisset vultus maesta figura tuos! Nunc quoque non oculis, sed, qua potes, adspice mente Haerentem scopulo, quem vaga pulsat aqua. Adspice demissos lugentis more capillos Et tunicas lacrimis sicut ab imbre gravis. Corpus, ut inpulsae segetes aquilonibus, horret, Litteraque articulo pressa tremente labat. NDebita sit facto gratia nulla meo. Sed ne poena quidem! si non ego causa salutis, Non tamen est, cur sis tu mihi causa necis. Has tibi plangendo lugubria pectora lassas Infelix tendo trans freta lata manus; Hos tibi — qui superant — ostendo maesta capillos! Per lacrimas oro, quas tua facta movent — Flecte ratem, Theseu, versoque relabere velo! Si prius occidero, tu tamen ossa feres
Abbreviated transcription (Latin):
Stͣtaq treteam belua tinxit humen.
Non potant figi precordia ferrea cornu.
U t te non tegͥos pestore tutus eras.
Illic tu silices illic ad amanta tulisti.
Illc qui silites thesea uincat hs̃.
Crudeles sompni quid me tenustis ĩ hͥtẽ.
An semel eterna noste p̃menda fui.
Uos quoq crudelos uenti nuiumq ꝑati.
F lamĩaq in lacrimas officiosa meas.
Dext̾a crudelis que me frẽmq necauit
Et data poscenti nom̃ in ane fides.
In me iurarunt sompnus uentͦq fidesq.
ꝑdita sum causis una puella trib.
Ergo ego nec lacrimas matris morit᷑a udcbo.
Nec mea qui digitis lumina claudat erit.
Sp̃c in felre ꝑ egrinas exit ĩ auras.
Nec positos artus iunget amica mauꝰ.
Ossa suꝑstabunt uolucres ĩ humata marine.
Hec sunt officiis digna sepulera meis.
I bis ticropios portus patriaq receptꝰ
Cum steteris turbe celsus honore tue.
Et bene narraris letum tauriq uiriq.
Sesta ꝙ: ꝑ dubias saxea testa uias.

Expanded text:
Strataque Cretaeam belua planxit humum. Strataque Cretaeam belua planxit humum. Non poterant figi praecordia ferrea cornu; Ut te non tegeres, pectore tutus eras. Illic tu silices, illic adamanta tulisti, Illic, qui silices, Thesea, vincat, habes. Crudeles somni, quid me tenuistis inertem? Aut semel aeterna nocte premenda fui. Vos quoque crudeles, venti, nimiumque parati Flaminaque in lacrimas officiosa meas. Dextera crudelis, quae me fratremque necavit, Et data poscenti, nomen inane, fides! In me iurarunt somnus ventusque fidesque; Prodita sum causis una puella tribus! Ergo ego nec lacrimas matris moritura videbo, Nec, mea qui digitis lumina condat, erit? Spiritus infelix peregrinas ibit in auras, Nec positos artus unguet amica manus? Ossa superstabunt volucres inhumata marinae? Haec sunt officiis digna sepulcra meis? Ibis Cecropios portus patriaque receptus, Cum steteris turbae celsus in ore tuae Et bene narraris letum taurique virique Sectaque per dubias saxea tecta vias,
Abbreviated transcription (Latin):
Morsq minus pene ꝙͣ mora mortis ht̃.
Iam iam uenturos aut hͣ aut suspicor illac
Qui lanient auido uisc̾a dente lupos.
Et freta dicunt᷑ magnos erpellere ꝓhocas.
Quis uecat et gladios ꝑlatus ire meum.
Tm̃ ne resiger dura captiua cathena.
Neue trahan serua tradita pensa manu.
Cui p̃r̃ est minos cui m̃r filia sosis
Q q magis memini que tͥ pasta fui.
Si mare si t̾ras porrestaq litora uidi.
Multa mͥ t̾re multa minant᷑ aque.
Celum restabat tumeo simulat᷑ deoꝵ.
Destituor rapidis p̃da cibq feris.
S iue colunt habitant q iuri diffidimꝰ ilt
Extͥnos didici lesa timere uiros.
Uiueret androgeꝰ ut̃. nec fata luisses.
Impia fun̾ib sicropi t̾ra tius.
Nec tua mastasset nodoso stipite theseu.
Ardua ꝑte uuꝵ dext̾a ꝑte bouem.
Nec tibi que reditus monstrarent fila dedisiẽ.
Fua ꝑ adductas sepe recepta manus.
H on equidem miror si stat iuctoria tec.

Expanded text:
Morsque minus poenae quam mora mortis habet. Morsque minus poenae quam mora mortis habet. Iam iam venturos aut hac aut suspicor illac, Qui lanient avido viscera dente, lupos.Et freta dicuntur magnas expellere phocas! Quis vetat et gladios per latus ire meum? Tantum ne religer dura captiva catena, Neve traham serva grandia pensa manu, Cui pater est Minos, cui mater filia Phoebi, Quodque magis memini, quae tibi pacta fui! Si mare, si terras porrectaque litora vidi, Multa mihi terrae, multa minantur aquae. Caelum restabat — timeo simulacra deorum! Destitutor rabidis praeda cibusque feris; Sive colunt habitantque viri, diffidimus illis — Externos didici laesa timere viros. Viveret Androgeos utinam! nec facta luisses Inpia funeribus, Cecropi terra, tuis; Nec tua mactasset nodoso stipite, Theseu, Ardua parte virum dextera, parte bovem; Nec tibi, quae reditus monstrarent, fila dedissem, Fila per adductas saepe recepta manus. Non equidem miror, si stat victoria tecum,
Abbreviated transcription (Latin):
U enimus huc ambo cur non discedinꝰ ãbo.
Quid faciam quo sola ferar uacat ĩ sula cultu
Non hominum uideo ñ ego tulta boũ.
Om̃e iatus terre cingit mare nauita nꝰꝙͣ.
Nulla ꝑ ambiguas puppis itura nias.
Finge dari comites q mͥ uentosq ratẽq
Quid sequar accessus t̾ra pat̾na negat.
Ut rate felici patata ꝑ cquora labar.
Temꝑet ut uentos eołus ÷ exuss ero.
Non ego te crete centum digesta ꝑurbes.
Aspitiam pũo cognita t̾ra ioui.
Nam pr̃ et tellus iusto regnata ꝑente.
Odira sunt fc̃o nomina cara meo
Cum tͥ ne uistus testo morer̾e ret᷑uo.
Que regerent passus produce fila dedi.
Tũc mͥ dicebas ꝑ ego ip̃a ꝑitula iuro.
Te fore dum nr̃m uiuat utq meam.¬
U iuimus. et non sum theseu tua. sim̾ uiuis.
Femina ꝑiuri fraude sepulta uiri.
Me quoq qua fr̃em mastasses ĩ ꝓbe cĩaua.
Esset quam ded̾as morte soluta fides.
Occurrunt animo ꝑeundi mile figẽ.

Expanded text:
Venimus huc ambo; cur non discedimus ambo? Venimus huc ambo; cur non discedimus ambo? Quid faciam? quo sola ferar? vacat insula cultu. Non hominum video, non ego facta boum. Omne latus terrae cingit mare; navita nusquam, Nulla per ambiguas puppis itura vias. Finge dari comitesque mihi ventosque ratemque — Quid sequar? accessus terra paterna negat. Ut rate felici pacata per aequora labar, Temperet ut ventos Aeolus — exul ero! Non ego te, Crete centum digesta per urbes, Adspiciam, puero cognita terra Iovi, Ut pater et tellus iusto regnata parenti Prodita sunt facto, nomina cara, meo. Cum tibi, ne victor tecto morerere recurvo, Quae regerent passus, pro duce fila dedi, Tum mihi dicebas: 'per ego ipsa pericula iuro, Te fore, dum nostrum vivet uterque, meam.' Vivimus, et non sum, Theseu, tua — si modo vivit Femina periuri fraude sepulta viri. Me quoque, qua fratrem mactasses, inprobe, clava; Esset, quam dederas, morte soluta fides. Occurrunt animo pereundi mille figurae,
Abbreviated transcription (Latin):
Quo fugis exclamo scełate reu̾t̾e theseu.
Fleste ratem numeꝵ nõ ht illa suum.
Hoc ego quod uoci deerat plangore replebã.
Uerbera cum u̾bis mixta fuere meis.
Si nõ audires ut saltẽ cernere posses.
I astate lace signa dedere manus.
Candidaq in posui longe uesamĩa uͥge.
Scilicet oblitos ammonitura mei.
Iamq ocusis ereptus eras fc̃ deniq fleui.
Torpuerant molles ante dolore gene
Quid potiꝰ facent ꝙͣ me mea lũia flerẽt
Postꝙͣ desierant uela uidere tua.
Aut ego diffusis erraui sola. capist.
Qualis ab̃ ogigeo concita bacha dco.
Aut mare prospiciens in saro frigida secli
Quamq lapis secles. tam lapis ip̃a fui.
Sepe toꝵ repeto qui nos acceꝑat ambos
S non acceptos exibiturus erat.
Et tua que possum prote uestigia tanto.
Strataq que membris ĩ tempnere tuis.
Incumbo lacrimis q toro manãte ꝓfusis.
Pressimus exclamo te duo redde duos.

Expanded text:
'Quo fugis?' exclamo; 'scelerate revertere Theseu! 'Quo fugis?' exclamo; 'scelerate revertere Theseu! Flecte ratem! numerum non habet illa suum!' Haec ego; quod voci deerat, plangore replebam; Verbera cum verbis mixta fuere meis. Si non audires, ut saltem cernere posses, Iactatae late signa dedere manus; Candidaque inposui longae velamina virgae — Scilicet oblitos admonitura mei! Iamque oculis ereptus eras. tum denique flevi; Torpuerant molles ante dolore genae. Quid potius facerent, quam me mea lumina flerent, Postquam desieram vela videre tua? Aut ego diffusis erravi sola capillis, Qualis ab Ogygio concita Baccha deo, Aut mare prospiciens in saxo frigida sedi, Quamque lapis sedes, tam lapis ipsa fui. Saepe torum repeto, qui nos acceperat ambos, Sed non acceptos exhibiturus erat, Et tua, quae possum pro te, vestigia tango Strataque quae membris intepuere tuis. Incumbo, lacrimisque toro manante profusis, 'Pressimus,' exclamo, 'te duo — redde duos!
Abbreviated transcription (Latin):
Extussere metus sompnũ. ꝯt̾rita surgo.
M enbraq sunt uiduo p̃cipitata thoro.
ꝓtinus ad dustis sonuerunt pestora palmis.
Utq erat a sompno turbida rapta coma est.
Luna fuit. specto si quid nͥ litcora c̾nam.
Q uod uideant oculi nil nͥ litus habent.
Nc̃ huc nc̃ illuc et utroq sñ ordĩe curro.
Alta puellares tarclat harena pecies.
Int̾ea toto clamanti litrore theseu.
Roddebant nomen ꝯcaua saxa tuum.
Et quociens ego te tociens locꝰ ip̃e uocabat.
I p̃e locus misere ferre uolebat opem.
Mons fuit. apparent frutices ĩu̾tice rari.
Hinc scopłs rantis pendet ad hesus aquis.
Ascendo. uires animus dabat. atq ita late.
Equora prospestu mecior afta meo.
Iñ ego nam uentis quoq sũ ͤrudelib usa.
Uidi precipiti carbasa tensa notho.
Aut uidi aut ⁊̃ cum me uidisse purarẽ.
Frigidior glacie semianimis q fui.
Nec lugͥe diu patit᷑ dolor. extitoꝵr illo.
Extitor. et ssima thesea uoce uoco.

Expanded text:
Excussere metus somnum; conterrita surgo, Excussere metus somnum; conterrita surgo, Membraque sunt viduo praecipitata toro. Protinus adductis sonuerunt pectora palmis, Utque erat e somno turbida, rupta coma est. Luna fuit; specto, siquid nisi litora cernam. Quod videant oculi, nil nisi litus habent. Nunc huc, nunc illuc, et utroque sine ordine, curro; Alta puellares tardat harena pedes. Interea toto clamavi in litore 'Theseu!': Reddebant nomen concava saxa tuum, Et quotiens ego te, totiens locus ipse vocabat. Ipse locus miserae ferre volebat opem. Mons fuit — apparent frutices in vertice rari; Hinc scopulus raucis pendet adesus aquis. Adscendo — vires animus dabat — atque ita late Aequora prospectu metior alta meo. Inde ego — nam ventis quoque sum crudelibus usa — Vidi praecipiti carbasa tenta Noto. Ut vidi haut dignam quae me vidisse putarem, Frigidior glacie semianimisque fui. Nec languere diu patitur dolor; excitor illo, Excitor et summa Thesea voce voco.
Abbreviated transcription (Latin):
A lt̾ fatali uiuus in igne fuit.
E xogit ferrum sua ꝑ p̃cordia mat̾.
Imꝑia quid dubitas deianira mori
Depiecor hoc unum ꝑ satͣ sac̾rima lecti.
Nec uidrar thalanus in sidiata tius.
N essus ut est auidum ꝑcussus arũdĩe pestꝰ.
H ic dixit uires sangͥs amoris ht̃.
Illita nesseo misi tͥ texta ueneno.
Impia quid dubitas deianira mori.
I amꝙ uale seniorq pr̃ gͥmana q gorge.
Et patria et patͥc fr̃ ad empte mee.
Et tu iux ocusis hodicrna nouissima nr̃is.
itius inueni ꝙͣ te genus õe feraꝵ.
credita non utui qmͣ tͥ peius eram.
Que legis ex illo theseu tͥ litore mito.
Uñ tuam iñ me uela tusere ratem.
In quo me sompnus q meus male ꝓdidit ⁊ lu.
ꝑ facinus sompnis in sidiate meis.
Tempus erat uit᷑a quo pͥm̃ t̾ra piuina.
Sꝑgit᷑. et tecte fronde querunt᷑ aues.
ncertum iugisans a sompno langͥda moui.
Tnesca p̃nsuras semisopita manus.
N ullus erat. rrferoq mnanus tt̃mq recẽpto.
ꝑq thoꝵ moneo brachia. millus erat.

Expanded text:
Alter fatali vivus in igne situs; Exegit ferrum sua per praecordia mater. Inpia quid dubitas Deianira mori? Deprecor hoc unum per iura sacerrima lecti, Ne videar fatis insidiata tuis. Nessus, ut est avidum percussus harundine pectus, 'Hic,' dixit, 'vires sanguis amoris habet.' Inlita Nesseo misi tibi texta veneno. Inpia quid dubitas Deianira mori? Iamque vale, seniorque pater germanaque Gorge, Et patria et patriae frater adempte tuae, Et tu lux oculis hodierna novissima nostris, itius inveni quam te genus omne ferarum; Credita non ulli quam tibi peius eram. Quae legis, ex illo, Theseu, tibi litore mitto Unde tuam sine me vela tulere ratem, In quo me somnusque meus male prodidit et tu, Per facinus somnis insidiate meis. Tempus erat, vitrea quo primum terra pruina Spargitur et tectae fronde queruntur aves. Incertum vigilans ac somno languida movi Thesea prensuras semisupina manus — Nullus erat! referoque manus iterumque retempto, Perque torum moveo bracchia — nullus erat!
Abbreviated transcription (Latin):
In quibz ilioneus depheb q fuit.
Neue putes non me nisi cominꝰ eẽ tunend̾.
F igitur in susso nr̃a sagita loco.
Non potes hec illi pͥme dare fc̃a iuuente.
Instruere atridem non potes arte mea .
Omĩa si dederis ñ ꝙͣ dabis hestora frẽm.
Unus is innumeri milrtis ĩ star erit.
Q uid ualcam nestis et te mea robora fallũt
Ignoras cui sis nupta fut᷑a uiro.
Aut gͥ illło belli repctere tu multu.
Aut cedent marti dorica castra meo.
Nec tñ indignor pro tanta sum̾e ferr.
Coniuge : certamẽ premia magna mouẽt.
Tu quoq si de te totus ꝯtenderet orbis
Nomen abet̾na post̾itate feres
S po mͦ non timida diis hĩc egͥssa scd̾is.
Erige ꝯplena mun̾a pasta fide.

Expanded text:
In quibus Ilioneus Deiphobusque fuit; In quibus Ilioneus Deiphobusque fuit; Neve putes, non me nisi comminus esse timendum, Figitur in iusso nostra sagitta loco. Num potes haec illi primae dare facta iuventae? Instruere Atriden num potes arte mea? Omnia si dederis, numquid dabis Hectora fratrem? Unus is innumeri militis instar erit! Quid valeam nescis, et te mea robora fallunt; Ignoras, cui sis nupta futura viro. Aut igitur nullo belli repetere tumultu, Aut cedent Marti Dorica castra meo. Nec tamen indigner pro tanta sumere ferrum Coniuge. certamen praemia magna movent. Tu quoque, si de te totus contenderit orbis, Nomen ab aeterna posteritate feres Spe modo non timida dis hinc egressa secundis; Exige cum plena munera pacta fide.
Abbreviated transcription (Latin):
Pł̾a feres ꝙͣ quod litera nr̃a referti
Nec tu rapta tune net nos fera bella scꝙͣtͤ.
Conciret et uires gretia magna suas.
Tot pͥꝰ ab duais et que est repetita ꝑarma.
Crede mͥ uanos res h̃t ista nictus.
Nomine ceper̃t aquilonis erithida traces.
E t tuta a b̾ello bistonis hora fuit.
Phasida puppe noua uexit pt Ti gaseꝰ iasõ.
Lesa neqz est colcha tessala t̾ra manu.
Te qͥs qui rapuit rayuit minoida thece
Nulla tñ minos cretas ad arma uocat.
Terror inhis ip̃o maior solet ẽẽ ꝑilo.
Q ueq tim̾e libet ꝑtimuisse pisdet.
Finge tñ si ius ĩgens ꝯsurgere uellũ.
Et mͥ sunt uires et mea tela nocerit.
Nec minor est a sie qͣ ur̃e copia terre.
Ita uiris diues diues habũdat eqͥs.
Nec plus atrides. animi menelaus habebit.
Q uam paris: aut armis añ ferendꝰ erit.
Pene puer cesis abdusta arm̃ta recepi.
Hostibz: et causam nominis inde tuli.
P ene puer iuuenes uario cͥcanune uiti.

Expanded text:
Plura feres, quam quae littera nostra refert. Plura feres, quam quae littera nostra refert. Nec tu rapta time, ne nos fera bella sequantur, Concitet et vires Graecia magna suas. Tot prius abductis ecqua est repetita per arma? Crede mihi, vanos res habet ista metus. Nomine ceperunt Aquilonis Erechthida Thraces, Et tuta a bello Bistonis ora fuit; Phasida puppe nova vexit Pagasaeus Iason, Laesa neque est Colcha Thessala terra manu. Te quoque qui rapuit, rapuit Minoida Theseus; Nulla tamen Minos Cretas ad arma vocat. Terror in his ipso maior solet esse periclo, Quaeque timere licet, pertimuisse pudet. Finge tamen, si vis, ingens consurgere bellum — Et mihi sunt vires, et mea tela nocent. Nec minor est Asiae quam vestrae copia terrae; Illa viris dives, dives abundat equis. Nec plus Atrides animi Menelaus habebit Quam Paris aut armis anteferendus erit. Paene puer caesis abducta armenta recepi, Hostibus et causam nominis inde tuli; Paene puer iuvenes vario certamine vici,
Abbreviated transcription (Latin):
Sola iaces iuduo tam songa noste tubisi.
In uiduo iaceo solus et ip̃e thoro.
Te mͥ meq tͥ cõmunia gaudia iungant.
Candidior medio nox erit illa die.
Tc̃ ego iurabo que uis tͥ nũia. meꝙ.
Adstringam u̾bis ĩ tua iussa meis.
T c̃ ego si nõ est fallax fiducia nb̃a.
E fficiam presens ut mea regna petas.
Si pudet. et metuis ne me uideare secuta.
I p̃e reus sñ te triminis huius ero.
Nam sequar egide fc̃m fr̃m q tuoꝵ.
E remplo tangi non ꝓpriore potes .
Te rapuit theseus geminas lencipidas illi.
Quartus in eremplis anum̾abor ego.
Troita classis ad est armis ĩ strusta uirisq
I am facient ceseres remus etaura uias.
I bis dardanias ĩgens regina ꝑurbes.
Teq nou̾a credet uulgus ad õe deam.
Q uaq feres gressus adolebunt einonia flãme.
Cesaq sanguincam uftima planget humũ.
Dona pr̃ fr̃os q et cum genitrice sororos.
Iliados q om̃os totaq troia dabit.
Ei mͥ ꝑs a me uir dicit iilla futuri.

Expanded text:
Sola iaces viduo tam longa nocte cubili; Sola iaces viduo tam longa nocte cubili; In viduo iaceo solus et ipse toro. Te mihi meque tibi communia gaudia iungant; Candidior medio nox erit illa die. Tunc ego iurabo quaevis tibi numina meque Adstringam verbis in sacra vestra meis; Tunc ego, si non est fallax fiducia nostri, Efficiam praesens, ut mea regna petas. Si pudet et metuis ne me videare secuta, Ipse reus sine te criminis huius ero; Nam sequar Aegidae factum fratrumque tuorum. Exemplo tangi non propiore potes. Te rapuit Theseus, geminas Leucippidas illi; Quartus in exemplis adnumerabor ego. Troica classis adest armis instructa virisque; Iam facient celeres remus et aura vias. Ibis Dardanias ingens regina per urbes, Teque novam credet vulgus adesse deam, Quaque feres gressus, adolebunt cinnama flammae, Caesaque sanguineam victima planget humum. Dona pater fratresque et cum genetrice sorores Iliadesque omnes totaque Troia dabit. Ei mihi! pars a me vix dicitur ulla futuri.
Abbreviated transcription (Latin):
Casta tñ t̃t sis cum te mea troia tenebit.
Et tua sim queso crimina solus ego.
Nt̃ ea peccemus que corriget hora iugalis.
Si mͦ promisit non mͥ uana uenus.
S tͥ et hoc suadet reb nõ uoce maritꝰ.
Neue sui furtis hospitis obsteo: abesr̃.
Non habuit tempus quo cresia regna uidẽt.
Aptius: o mira calliditate uirum.
I uit et idei mando tͥ dixit iturus.
Curam pro nobis hospitis uror agas.
Negligis absentis testor mandata mariti.
Cura tͥ non est hospitis istia tui.
Hunccine tu sꝑes hominẽ sñ pestore dotes.
Dosse satis forme tindari nosse tue.
Fasieris. ignorat. nec si bona magna putaret.
Que tenet. ext̾uo crederet illa uiro.
Ut noc te mea uox nec te meus ĩ cited ardor.
Cogunur ip̃ius commoditate frui.
Aut crimus stusti sic ut suꝑemus et ip̃m.
Si tam securũ tempus abibit in hers.
Pene suis manib ad te deuxit amãtẽ
Utere maror hantĩs simplicitate uiri.

Expanded text:
Casta tamen tum sis, cum te mea Troia tenebit, Casta tamen tum sis, cum te mea Troia tenebit, Et tua sim, quaeso, crimina solus ego. Nunc ea peccemus quae corriget hora iugalis, Si modo promisit non mihi vana Venus! Ipse tibi hoc suadet rebus, non voce, maritus, Neve sui furtis hospitis obstet, abest. Non habuit tempus, quo Cresia regna videret, Aptius — o mira calliditate virum! 'Res, et ut Idaei mando tibi,' dixit iturus, 'Curam pro nobis hospitis, uxor, agas.' Neclegis absentis, testor, mandata mariti! Cura tibi non est hospitis ulla tui. Huncine tu speras, hominem sine pectore, dotes Posse satis formae, Tyndari, nosse tuae? Falleris — ignorat; nec, si bona magna putaret, Quae tenet, externo crederet illa viro. Ut te nec mea vox nec te meus incitet ardor, Cogimur ipsius commoditate frui — Aut erimus stulti, sic ut superemus et ipsum, Si tam securum tempus abibit iners. Paene suis ad te manibus deducit amantem; Utere mandantis simplicitate viri!
Abbreviated transcription (Latin):
N il mͥ uc superest nͥ te formosa precari:
Amplecti qz tuos si paciare pedes
Aut ego syggros repetam te ꝯuige portꝰ.
Aut hic tenaria contegar exul humo
Non mea sunt sumina leuit̾ districta sagita.
Pestora: descendit iuilnus adossa meuiri.
Hoc mͥ nam repeto fore ut a ceseste sagita.
Figar erat uerax uatitinata soror
Parte datum fatis helene ꝯtempn̾e amorẽ.
Sic habeas faciles ĩ tua uota deos.
Multa quidem subeunt s coram ut pła loqͣm.
Excipe me lecto noste silente tuo.
An pudet. et metuis uen̾em tam̾are pudicã.
Casta q legitimi fallere iura thori.
Ha nimiũ simplex helene ne rustica dicam.
Hanc faciem culpa posse carere putas.
Aut faciem mittes aut sis ñ dura neceste est.
Lis est cum forma magna pudicitie
Iupit̾ his gaudet gaudet uenus aurea furtis.
Hec tͥ nempe prẽm furra dedere iouem.
Uix fieri si siit uires ĩ semine amoꝵ.
Et iouis et lecle filia casta potes.

Expanded text:
Nunc mihi nil superest nisi te, formosa, precari, Nunc mihi nil superest nisi te, formosa, precari, Amplectique tuos, si patiare, pedes.Aut ego Sigeos repetam te coniuge portus, Aut hic Taenaria contegar exul humo! Non mea sunt summa leviter destricta sagitta Pectora; descendit vulnus ad ossa meum! Hoc mihi — nam repeto — fore, ut a caeleste sagitta Figar, erat verax vaticinata soror. Parce datum fatis, Helene, contemnere amorem — Sic habeas faciles in tua vota deos! Multa quidem subeunt; sed coram ut plura loquamur, Excipe me lecto nocte silente tuo. An pudet et metuis Venerem temerare maritam Castaque legitimi fallere iura tori? A, nimium simplex Helene, ne rustica dicam, Hanc faciem culpa posse carere putas? Aut faciem mutes aut sis non dura, necesse est; Lis est cum forma magna pudicitiae. Iuppiter his gaudet, gaudet Venus aurea furtis; Haec tibi nempe patrem furta dedere Iovem. Vix fieri, si sunt vires in semine morum, Et Iovis et Ledae filia casta potest.