comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
temuer sib: ced ponuntur numero uigintie sex quae sunt nominibus
in fra scriptis Asteriscus apponitur in his quae omis sa sunt ut
in lucis cant ꝑ ecm notam quae deesseuidentur. Stellaenim cescerdr̃
greco sermone a quo asteris cusẽ diriuatus. obolus idẽ uirgulc
Iacens ad ponitur in uerbis uel sents : cis superflueiteratis siue in
ins locis ubilectio aliqua falsitate notata ẽ ut quasi scigit tanlu¬
gul& superuacua atq falsa confediat sagit taenim greceobolus
dicitur Obolus superꝰ ad punctus ponitur in insdem dequibus du¬
la in tergeminos punctos lacens opponitur in his locis quaesa cue
scripturue inter praetes eodem sensu sed diuersis sermomibus
transtuler Y. Antigrafus cum punctuapponitur ubiin trans¬
Vtionibus diuersus sensus habetur .X Asteriscus cumobolo
bcnc proprie cristarcus utebatur in his uersibus quinon suo loco

Expanded text:
tem versibus adponuntur numero viginti et sex, quae sunt nominibus tem versibus adponuntur numero viginti et sex, quae sunt nominibus infra scriptis. Asteriscus adponitur in his quae omissa sunt, ut inlucescant per eam notam, quae deesse videntur. Stella enim ἀστήρ dicitur Graeco sermone, a quo asteriscus est dirivatus. Obolus, id est, virgula iacens, adponitur in verbis vel sententiis superflue iteratis, sive in his locis, ubi lectio aliqua falsitate notata est, ut quasi sagitta iugulet supervacua atque falsa confodiat. Sagitta enim Graece ὀβελός dicitur. Obolus superne adpunctus ponitur in hisdem, de quibus dula inter geminos punctos iacens, opponitur in his locis, quae sacrae Scripturae interpretes eodem sensu, sed diversis sermonibus transtulerunt. Antigraphus cum puncto adponitur, ubi in translationibus diversus sensus habetur. Asteriscus cum obolo. Hanc proprie Aristarchus utebatur in his versibus, qui non suo loco
Abbreviated transcription (Latin):
sententicisen sum praestat. sed ed huc aliquid suꝑ est desententiue
plenitudine fit co lamediamq: lit teram puncto notamus et medi¬
am distinctionemuocamus quia punctum ad mediamlit tera poni¬
mus. El biuero lamꝑ gradus pronunticndo plenamsententiac clau
sulam facimus fit ꝑiodus punctumq cidca put lit terae ponimus
& uocatur distinctio Idẽ disiunctio qui c integram separcuit
sententiam. hoc quidem cpudoratores ceterum apud po&as
ubiinuersupost deios pedes sillaba remanet cominciẽ quiccibi post
scansionem praeci: sobuerbi facta est. Vbiuero post duos peder
de parteorationis nihilsuꝑẽ colonest totus ãt uersus periodus est
arum notae apud celeberrimos cuctores fuerunt quesq antiqui
Qdd stmctionem scripturarum carminibus et historiis cid posueriua
Nota ẽ figura propria in lit teraemodumposita eid de mons trandam
unim quamq uerbi sententiarũq acuer suum rationem Notae cui¬

Expanded text:
sententia sensum praestat, sed adhuc aliquid superest de sententiae sententia sensum praestat, sed adhuc aliquid superest de sententiae plenitudine, fit cola, mediamque litteram puncto notamus; et mediam distinctionem vocamus, quia punctum ad mediam litteram ponimus. Ubi vero iam sulam facimus, fit periodus, punctumque ad caput litterae ponimus; et vocatur distinctio, id est disiunctio, quia integram separavit sententiam. Hoc quidem apud oratores. Ceterum apud poetas ubi in versu post duos pedes syllaba remanet, comma est, quia ibi post scansionem praecisio verbi facta est. Ubi vero post duos pedes de parte orationis nihil superest, colon est. Totus autem versus periodus est.arum notae apud celeberrimos auctores fuerunt, quasque antiqui ad distinctionem scripturarum carminibus et historiis adposuerunt. Nota est figura propria in litterae modum posita, ad demonstrandam unamquamque verbi sententiarumque ac versuum rationem. Notae au
Abbreviated transcription (Latin):
fetecuit unde siconlungas has fecistieandem aspirationis notam Rursus
positura ẽ figura ad distinguendos sensus percola & comata et periodos
quae dumor dine suo ad ponitur sensum nobis lectionis ostendit. Dic tae
autem positurae uelquia punctis positis aid notantur. Vel quic ibiuox
prointer uallo distinctionis deponitur has grece thesis uocant latim
pesituras. prima positura sub distinctio dicitur eadem et comme
Media distnctio se que nẽst ipsaẽ e cola uł timce distinctio quer totã
sententicm cludit Ipsa est periodus culus ut diximus partessunt cola
& comine quarum diuersitas punctis diuer solo copositis demonstratur
ubie nimlnitio prenunciationis nec dumplencipars sen sus ẽ & tamenres¬
pirare oportet fit comima Id c̃ particula sensus punctusq cdimam
bt teram ponitur. &uocatur sub distinctio abeo quod punccum subtis

Expanded text:
fecerunt. Unde si coniungas has, fecisti eandem aspirationis notam. Rursus fecerunt. Unde si coniungas has, fecisti eandem aspirationis notam. Rursus  § 20 De posituris. Positura est figura ad distinguendos sensus per cola et commata et periodos, quae dum ordine suo adponitur, sensum nobis lectionis ostendit. Dictae autem positurae vel quia punctis positis adnotantur, vel quia ibi vox pro intervallo distinctionis deponitur. Has Graeci θέσεις vocant, Latini posituras. Prima positura subdistinctio dicitur; eadem et comma. Media distinctio sequens est; ipsa et cola. Ultima distinctio, quae totam sententiam cludit, ipsa est periodus; cuius, ut diximus, partes sunt cola et comma; quarum diversitas punctis diverso loco positis demonstratur. Ubi enim initio pronuntiationis necdum plena pars sensui est, et tamen respirare oportet, fit comma, id est particula sensus, punctusque ad imam litteram ponitur; et vocatur subdistinctio, ab eo quod punctum subtus,
Abbreviated transcription (Latin):
tametu uel discernendae cimbiguitatis cause ut ergo. Namcump¬
duciturgo causamsignificat cum corripitur conlunctionem
Difiguris accentuum figurae accentuum decimsunt quce a gram¬
maticis prouerborum distinctionibus ed ponuntur. Oxici ldͤacu¬
tus aiccentus linea cisinis traparte index teram partem sur sum
to& gramfacta ex primitur ita A. Mucros id ẽ longa uirgu¬
gulauer sui circum flexa fitita .*. Dias tole idẽ distinctio
quae contrarioseparat dex trapcrscir culi subposita uersui¬
fitita :ꝰ A post trofos par̃sitem circuli dextra & ad summam
lic ceram ad posica ficita O qua noca dcesseostendit in sermone ultimauo¬
de uoi E bt cera pondebet talifigura notatur .÷. psile quo dinter praete
siccitas sue purum id c̃ ubi ii lt teraesse nondebet tal inotaostenditurẽ
quorunduorum accentuum figuram latim ex ipsti littera as pirationis

Expanded text:
ta metâ, vel discernendae ambiguitatis causa, ut ergò. Nam cum prota metâ, vel discernendae ambiguitatis causa, ut ergò. Nam cum producitur go, causam significat, cum corripitur, conjunctio est. CAPUT XIX. De figuris accentuum. 1. Figurae accentuum decem sunt, quae a grammaticis pro verborum distinctionibus apponuntur. Ὀξεῖα, id est, acutus accentus, linea a sinistra parte in dexteram partem sursum to et gravi facta exprimitur ita: ~. 4. Μακρὰ, id est, longa, virgugula versui circumflexa, fit301 ita ∩. Diastole, idest distinctio302, que contraria303 separat, dextrafit ita: . Apostrophus pars item circuli dextra et ad summam litteram adposita, fit ita: , qua nota deesse ostenditur in sermone ultima void est ubi H littera poni debet, tali figura notatur: . ψιλή, quod interpretatur siccitas, sive purum, id est, ubi H littera esse non debet, tali nota ostenditur: . Quorum duorum accentuum figuram Latini ex ipsa littera aspirationis
Abbreviated transcription (Latin):
psonosillaba autem parsorationis sincituraliter brease utiur
aut positione longa ut arsacutum accentum habebit Sue ronatura lit
linga ut res. cir cumflexum disillaba parsorationis sipriore nina tura¬
liter longam habet & ultimaim breuem circum flec titur ut musu alit̃
acuitur trisillaba parsorationis simediam breuem habet. ut tibi ci
ł unc primama cuimus siueronaturaliter longam habet secundam
et ultimambreuem ut metellus tunc mediamcircum flectimus Te
Ii sil laba cutem et penta sillaba ratione trisillabarumreꝗnentur
Grauis accentus cumuno accentu pompotest in dictione una cumutri¬
que num quam ut catullus in composita dictione unus accentus ẽ ut ar¬
im potens omnipotens. Accentus autem repertisunt uel proptess
distinctionem ut uiridique in littore conspicitur sus ne dicasursus
uel propter pronuntiationem nedicas me ta breuier et nonpicondus¬

Expanded text:
4. Monosyllaba autem pars orationis, si naturaliter brevis est, u4. Monosyllaba autem pars orationis, si naturaliter brevis est, ut vir, 30 aut positione longa, ut árs, acutum accentum habebit. Si vero naturaliter longa, ut rês, circumflexum. Dissyllaba pars orationis, si priorem naturaliter longam habet, et ultimam brevem, circumflectitur, ut Musâ, aliter acuitur. Trisyllaba pars orationis, si mediam brevem habet, ut tibia, tunc primam acuimus. Si vero naturaliter longam habet secundam, et ultimam brevem, ut Românus, tunc mediam circumflectimus. 5. Tetrasyllaba autem, et pentasyllaba ratione trisyllaborum retinentur. Gravis accentus cum uno accentu poni potest in dictione una, cum utrisque nunquam, ut Catùllus. In composita dictione unus accentus est, ut armipotens, omnipotens. 6. Accentus autem reperti sunt, vel propter distinctionem, ut viridìque in littore conspicitur sus, ne dicas ursus, vel propter pronuntiationem, ne dicas méta breviter, et non produc
Abbreviated transcription (Latin):
lambicum de quibus paulo postdicendumẽ VIII NENVCIR RAmbo
Accentis qlugreceprosodia dicitur ex greconomina ccipit. Nã
grecepros latine ado deni grece latine cantus est hocenim nom̃
de uerbo aduerbium ex pres sumẽ : Latiniautem habent & alia
nomincu namciecentus & tonus et tenores dicunt quic ibisonis
rescit & desinit. Accentus cutem dictus quodlixta cantum sit
sicut ciduerbium qui ciuixta uerbumest. Acutus aecentus dictus
quodacuate terigat sr̃l labcm. Grauis quod de primat & deponc
est enm contrarius acuto Circumflexus quia de acuto & graui
constat : Incipiens enim ab acuto ingrauem desinit atqr ita dum
ascendit ec̃ discendit circumflexus efficitur. Acutus cutem
ec cir cum flexus similes sunt ucmuterq: leuat sylla bum
rius contrariusudetur ambobus Nam semper de premit syllabas
tumillileuent ut ẽ undeuenit titan & nox ubi sideru condit : unde
hac grauis est minus enimsoncet qucimacutus & er curflexus

Expanded text:
iambicum, de quibus pauliambicum, de quibus paulAccentus, qui Graece prosodia dicitur ex Graeco nomen accepit. Nam Graece πρός, Latine 'ad' ᾠδή Graece, Latine 'cantus' est. Hoc enim nomen de verbo ad verbum expressum est. Latini autem habent et alia nomina. Nam accentus et tonos et tenores dicunt, quia ibi sonus crescit et desinit. Accentus autem dictus, quod isicut adverbium, quia juxta verbum est. Acutus accentus dictus, quod acuat et erigat syllabam. Gravis, quod deprimat, et deponat, est enim contrarius acuto. Circumflexus, quia de acuto et gravi constat: incipiens enim ab acuto in gravem desinit; atque ita, dum ascendit, et descendit, circumflexus efficitur. 3. Acutus autem et circumflexus similes sunt, nam uterque levat syllabam. Gravis contrarius videtur ambobus, nam semper deprimit syllabas, cum illi levent, ut: Undè venit Titan, et nox ubi sidera condit. Undè hic gravis est, minus enim sonat quam acutus, et circumflexus.
Abbreviated transcription (Latin):
sexcupli autem sunt hui
Restant quos epitrita partione¬
diuidimus
epitritus primus o Iir ii
At quide ominimis mecris ad est Ẽpitriti quattuor Numerus autem
syllabarum inpedibus aduobus usq cidsex protenditur. Vlterius
enim non proce dit quia usq ad sex syllabas tenduntur pedes tem¬
pora in pedibus sut ut quanta unus quis pes habeat. Resolutio est
pedum quando prouna longa ducce breues ponuntur. Aut ꝓducib:
abi&e nunc resolutioẽ s pondi in ꝓceleum atico inquare solutione
semꝑsinali famsequitur. uirgilius Ex unci autem longa ducie
breues fiunt. Ex duabus autem breuibus longa nũ quam fit
ffin die nimsolidapos sunt solidaris cissci non possuns Figura ẽ
eu ls io ta silla bae agnoscuntur. ubiemm circuli parteminferiore mbis positã¬
aspicis pirnehus ẽ .uu ubi igeminatam lacentem spondus Ncam
dibuas brc ues uiferior simicirculus. Nota longa ÷ lacensẽ metra in pe¬
dibus cue cedunt ut atrocio trocuicum ⁊ cdatilo dactilicum a lanibo

Expanded text:
Sescupli autem sunt hi: ̄ Restant, quos epitrita partdividimus: Epitritus primus,  ̆  ̄ | atque ideo minimis metris adest. Numerus autem syllabarum in pedibus a duabus usque ad sex protenditur; ulterius enim non procedit, quia usque ad sex syllabas tenduntur pedes. Tempora in pedibus sunt, ut quanta unusquisque pes habeat. Resolutio est pedum, quando pro una longa duae breves ponuntur, aut pro duabus 'Abiete' nunc resolutio est spondei in proceleumatico, in qua resolutione semper synaloepham sequitur Vergilius. Ex una autem longa duae breves fiunt: ex duabus autem brevibus longa numquam fit. Findi enim solida possunt, solidari scissa non possunt. Figura est, cuius nota syllabae agnoscuntur. Ubiaspicis, Pyrrichius est, ; ubi i geminum jacens, spondeus, ––. Nam nota brevis inferior semicirculus , nota longa i jacens est–. 30. Metra pedibus accidunt, ut a trochaeo trochaicum, a dactylo dactilicum, a iambo
Abbreviated transcription (Latin):
babentia pondus Y pal lage quotiens cumq perconta ruuimuenrt¬
ba intelleguntur ut da reclassibus austros cumuentis naues de
mine grarimatici uoccuit quilatine modi loquutionum intero rt¬
tantur Funt autem a pro pria siginficatione ad non ꝑpriam
Imilitudinem querum ominium nomina difficiliriom ÷̃ adnestoare

Expanded text:
habentia pondus. Hypallage, quotienscumque per contrarium verhabentia pondus. Hypallage, quotienscumque per contrarium verba intellemine Grammatici vocant, qui Latine modi locutionum interpretantur. Fiunt autem a propria significatione 59 ad non propriam similitudinem. Quorum omnium nomina difficillimum est annotare
Abbreviated transcription (Latin):
sedeni supera r inc nunc inmediout qutieq lacus laceliquduas quiqsa
bspe raluris nunc autem in fine ut sola mihi tales casus quians mui que
ut llud sedne que currentem sed nec cognoscit euntem collenteinque
manu saxum que in mane mouentem: homoeon teleuton est camuno
modo uerbaplurima finicuntur ut abit absces st euasit erugiui
Poun totonẽ cumdiuersis casib: sententia uariatr ut ex nihilo mlnlum
ut est in seces sulongo locus in sula portum &relique inceniminleagum
ua dit sensus usq ad illud orrentique utrum nemus inmine abra
Polipsin deton ẽ dictio multis concatenati conlunctionibus ut tariũ qua
larem que arma que amideũq: canem. Diabitonuelas ide conestfiga
ra quae contrario si ne con iunctionibus solute cu simpliciter affert
opponuntur & sententice pulchritudinem reddunat ut illud frigĩ
da pugnabant calids humentia sic cs mollia cumduris sine poi dere

Expanded text:
sedens super arma; nunc in medio, ut: Quaeque lacus late liquidos, quaeque aspera dumis; Nunc autem in fine, ut: Sola mihi tales casus Cassandra canebantur, ut est illud: Sed neque currentem se, nec cognoscit euntem, Tollentemque manus, saxumque immane moventem. 16. Homoteleuton est, cum uno modo verba plurima finiuntur: ut abiit, abscessit, evasit, erupit. 17. Polyptoton est, cum diversis casibus sententia variatur, ut: Ex nihilo nihilum, ut: Est in secessu longo locus, insula portum, et reliqua. Hinc enim in longum vadit sensus usque ad illud: Horrentique atrum nemus imminet umbra. 19. Polysyntheton est dictio multis concatenata conjunctionibus, ut, tectumque, laremque, armaque, amycleumque canem. 20. Dialyton, vel asyntheton figura est, quae e contrario sine conjunctionibus solute ac simpliciter effertur, opponuntur et sententiae pulchritudinem reddunt, ut illud Ovid, Met. 1, 19: Frigida pugnabant calidis, humentia siccis: mollia cum duris: sine pondere
Abbreviated transcription (Latin):
quiregulam recteloquenditenere stude TXUIIII DTVITIIS¬
EITERS Vitie apud gramiaticos illa dicuntur quae ineloquo ce¬
uere debemus. Sunt cuitem haet barba rismus. soloetismus ccrro¬
logia cacen. faton et reliqua Barbarimus ẽ corruptio uerbi
unius ut siterdiã syllabam quis producat in ignoscere Solo ecis m
compositio uitiosa uerborum ut si aliquis inter hominib dicunt
propter inter homines Acirologia non ꝓpria dictio ut licect
spera retimenti proprium est cutem timenti formidure
dicere campumtion grumineũ Ca cenfaton dictio obsaena
Ee aores usese mal aeu imn furt conpositio abea sylla be na e te qule supsrur
finert plamnas mos adietto unus uerbisuper udenedead dierus ls uoruos¬

Expanded text:
qui regulam recte loquendi tenere studet. § 34 De vitiisqui regulam recte loquendi tenere studet. § 34 De vitiis. Vitia apud Grammaticos illa dicuntur, quae in eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacenphaton, et reliqua. Barbarismus est corruptio verbi unius. Ut si tertiam syllabam quis producat in 'ignoscere'. Soloecismus conpositio vitiosa verborum. Ut si aliquis dicat 'inter hominibus' pro 'inter homines'. Acyrologia non propria dictio, utLucan 2, 15: Liceat sperare timenti. Proprium est autem timenti formidare,dicere campum, non 'gramineum'. Cacemphaton dictio obscena et Dorica castra. Mala enim fuit conpositio ab ea syllaba incipere, qua superior finierat. Pleonasmos adiectio unius verbi supervacua, ut Vir
Abbreviated transcription (Latin):
bo solorantequaeninc ponpe lopolis cppellatur. profecticuma puda lios
commorantes suam& illorum lingucmuitiose in consequenterqi confunde¬
rent soloecis monomen deder̃ unde& similiter loquentes soloecis mos
faceredicuntir. Solo ecis mus ciutem apud pocetas scema dicitur quotiens
inuersu necessi tute metri factus inuenitur cumccutem non inuenit᷑
neces situsperman& solo ecis miculpa Solo ecis mus fit duobus modis
iuit ꝑpartes orationis uut peraccidentica. Perpartes orationis¬
fit siciltoram purtem ꝓalterti ponamus ut puta si praepositiones
ciduerbus cid plicemus peracadentic fit id ẽ per ea qua eacedur÷
parisibi ut puto perqualitutes genera & numeros figurasa cusus
feristalgitur omma fiunt solo etisimssicut donatus ex posuit
funt praeterea & pluris modis. Nam luciliuscentum generto
solo ecis morum dixit quos om̃s uiturepotius quam se qui debenit

Expanded text:
be Soloe, quae nunc Pompeiopolis appellatur, profecti, cum apud alios be Soloe, quae nunc Pompeiopolis appellatur, profecti, cum apud alios commorantes suam et illorum linguam vitiose inconsequenterque confunderent, soloecismo nomen dederunt. Unde et similiter loquentes soloecismos facere dicuntur. Soloecismus autem apud poetas schema dicitur, quotiens in versu necessitate metri factus invenitur. Cum autem non invenitur necessitas, permanet soloecismi culpa. Soloecismus fit duobus modis: aut per partes orationis, aut per accidentia. Per partes orationis, si alteram partem pro altera ponamus, utputa si praepositiones adverbiis adplicemus. Per accidentia fit, id est per ea quae acciduntur partibus, utputa per qualitates, per genera et numeros, figuras et casus. Per ista igitur omnia fiunt soloecismi, sicut Donatus exposuit. Fiunt praeterea ex plurimis modis. Nam Lucilius centum genera soloecismorum dixit, quos omnes vitare potius quam sequi debet
Abbreviated transcription (Latin):
ut bondaurum iustum a micum sed hoc uitium eautsus pens enote
Vitteras aut detractione uitamus. Iotacismus uquletiens rulor ac
ln tera duplcatur sonus ut troia maia li bietirum leto de x tua deo
exilis erit pronunciatio ut unum lota non duo sonareu deatun
Rduda cismusie si prouno .i. duo pronuntientus atuss lixsius¬
unt sicut collo quium pro conloquio uel quotiens unum Ceilirs
auolaguas proferi mus quodcontra ẽ ticamunu lar gus duo gelu
proferre debemus conlisicẽ quotiens nouis simaes yllabae fins madterius
principio ẽ ut materterraxVIIDESOLOECIS MIS
soloetis mus ẽ plumimorum uerborum interse in conueniens conpositio. Sicit
barba i sinus unus uerbi corruptio Verbaenm nonrecta lege conlunct
soloetis mus ẽ ut si quis diccit internobis prointer nos. autdate ueniam
see lera torum ꝓsceleratis Dictus cutem soloecis mus. ciciuilibus quiexur¬

Expanded text:
ut 'bonum aurum', 'iustum amicum'; sed hoc vitium aut suspensione M ut 'bonum aurum', 'iustum amicum'; sed hoc vitium aut suspensione M litterae, aut detractione vitamus. Iotacismus est, quotiens in iota littera duplicatur sonus, ut 'Troia', 'Maia'; ubi earum litterarum adeo exilis erit pronuntiatio, ut unum iota, non duo sonare videantur. Labdacismus est, si pro una L duo pronuntientur, ut Afri faciunt, sicut 'colloquium' pro 'conloquium'; vel quotiens unam L exilius, duo largius proferimus. Quod contra est; nam unum largius, duo exilius proferre debemus. Conlisio est, quotiens novissimae syllabae finis in alterius principio est, ut 'matertera'. § 33 De soloecismis. Soloecismus est plurimorum verborum inter se inconveniens conpositio, sicut barbarismus unius verbi corruptio. Verba enim non recta lege coniuncta soloecismus est, ut si quis dicat 'inter nobis' pro 'inter nos', aut 'date veniam sceleratorum' pro 'sceleratis'. Dictus autem soloecismus a Cilicibus, qui ex ur
Abbreviated transcription (Latin):
aimnoruen oma fitrani s misit. In torbarbarisinum eudem ad arbitro¬
le ris hiot inter ẽ. quodbar barismus in uerbo latino fitdamcobarbcuo
Quinido autem barbara uerba latins eloquis in seruntur bar sens.¬
lexis ditur site o quan do in prose uitium fit sermonis bar baresmusuo¬
atur quan do in metro metapłas dicitur Barberis uassaue bositte
soripto Qpronuntiatione S cribto quattuor modis siqus inene ineioltione
uel srllabam adiciat muteti trans mute euel misuauis quae senquu nenue
autmsfit intem poribus tonis as pirationibus & reliquis quoe seqiuuntur
Peraspirationem si adiciatur ħ littera ubinon debet eest detrabratur
abiesseo portet per hatum quotiens in pronuntia tone sendiuur
uersus ante quc̃ conpleatur si ue quotiens uocabs uocasenscouitu
ut ulsagtiom des Fitbar barisimus & permota cis mos lot tec usrtuer
at iuudacis mos motacis mus ẽ quetiens n litteramisocals stquitur

Expanded text:
morum Romam transmisit. Inter barbarismum autem et barbaromorum Romam transmisit. Inter barbarismum autem et barbarolexim hoc interest, quod barbarismus in verbo latino fit, dum corrumpitur; quando autem barbara verba latinis eloquiis inferuntur, barbarolexis dicitur. Item quando in prosa vitium fit sermonis, barbarismus vocatur; quando in metro, metaplasmus dicitur. Barbarismus autem fit scripto et pronuntiatione. Scripto quattuor modis: si quis in verbo litteram vel syllabam adiciat, mutet, transmutet, vel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, tonis, aspirationibus et reliquis quae sequuntur. Per aspirationem, si adiciatur H littera ubi non debet, aut detrahatur ubi esse oportet. Per hiatum, quotiens in pronuntiatione scinditur versus antequam conpleatur, sive quotiens vocalis vocalem sequitur, ut 'Musae Aonides'. Fit barbarismus et per motacismos, iotacismos et labdacismos. Motacismus est, quotiens M litteram vocalis sequitur,
Abbreviated transcription (Latin):
& in cognita latinis & grecis .XV DECLOSSIS glossagre¬
ca inter praetatione linguae sortitur nomen hanc phrlo soficid¬
uerbium dicunt. quia uo cemillam decuius requaeritur uno & sin¬
gulari uerbo designat. quid enimillud sit in uno uerbo positum¬
curit percutit. Item cum terminum dicimus finem aut popu¬
latas inter praetamur esseuastatas & omnino cumunius uerbi
remuno uerbo manifestamus aUIDIDIETERENTIIS
Differencia ẽ s̃pecies definitionis quam scriptores artium deeo¬
dem & de altero nominant. haec enim duo qua edaminter se
communione confusa conlecta differentia secernuntur per
quam quid sit utrumq: cognoscitur . ut cum quaeritur quid
hult enrnduo diferentia um posita fuerit quidsit utrumq cognos asunt sceiciso
noenuntiatum lantera ut florie dimflorebit deere por latis uoseonorne¬
dic pllabi prima producitir ut litebr ete nebsie a ꝓpella cus nestemnbarbu¬

Expanded text:
et incognita Latinis et Graecis. De glossis . Glossa Graeet incognita Latinis et Graecis. De glossis . Glossa Graeca interpretatione linguae sortitur nomen. Hanc philosophi adverbium dicunt, quia vocem illam, de cuius requiritur, uno et singulari 4: Latus haurit apertum. 'haurit, percutit'. Item cum 'terminum' dicimus 'finem', aut 'populatas' interpretamur esse 'vastatas', et omnino cum unius verbi rem uno verbo manifestamus. § 31 De differentiis. Differentia est species definitionis, quam scriptores artium de eodem et de altero nominant. Haec enim duo quadam inter se communione confusa, coniecta differentia secernuntur, per quam quid sit utrumque cognoscitur; usit utrumque cognoscitur. Sic et no enuntiatum. Littera, ut 'floriet', dum 'florebit' dicere oporteat; sono, si pro media syllaba prima producatur, ut 'latebrae', 'tenebrae'. Appellatus autem barba
Abbreviated transcription (Latin):
utuistrames emncsculinum set anfemiminum similist illi iorrued eelinatio
ut sidicas. doctus magnus positiui sunti& suisimilis fit aper dioutionem
ut puta funẽ masculmum eẽ funiculus ostendit sicut marmor neutra
es segeneris mar musculum indicat Nam quod genus in principa litate
e id essesol& indiminutione sed hoc non semperut pis trinum pistrilla
Sed qui a scire debemus ex positione declinationem ex diminutione
genus colligere DEETIIMOLOGIAEhimologis origo
uo ca bulorum cumus uerbi uel nominis perinter praetationem collegit᷑
hanc aris toteles srmbolomͦ cicero ad notationem nominauit quia no¬
mina & uerba rerume nota facit ȩ emplopositiout puta flumen¬
quici pluendo fluendo creuit a fluendo dictus . culus cognotioscepe
usum necessarium habet in lnterpraetatione suci. Ndamdum
uideris undeor tumẽ nomencitius uimeius it telliigis
Omnis enim rei inspectio & himologia cognita planior .ẽ. Nonautem omnia no¬

Expanded text:
um 'trames' masculinum sit an femininum, similis est illi in omni declinatione ut si dicas 'doctus', 'magnus': positivi sunt et sui similes. Fit et per diminutionem, utputa 'funem' masculinum esse funiculus ostendit, sicut 'marmor' neutri esse generis marmusculum indicat. Nam quod genus in principalitate est, id esse solet in diminutione. Sed hoc non semper, ut 'pistrinum', 'pistrilla'. Sed quia scire debemus ex positione id est primitivo declinationem, ex diminutione genus colligere. De etymologia . Etymologia est origo vocabulorum, cum vis verbi vel nominis per interpretationem colligitur. Hanc Aristoteles σύμβολον, Cicero adnotationem nominavit, quia nomina et verba rerum nota facit exemplo posito; utputa 'flumen', quia fluendo crevit, a fluendo dictum. Cuius cognitio saepe usum necessarium habet in interpretatione sua. Nam dum videris unde ortum est nomen, citius vim eius intellegis. Omnis enim rei inspectio etymologia cognita planior est. Non autem omnia no
Abbreviated transcription (Latin):
non solumper partesorations seda peraccedentia par tibusoratinis
cu nonuno sadunsaltis militibus. Item prouno multiut in eu angeli
litro qus imducitur ulas femas ie Ana diplosisiẽ quando ab
eodemuerbo quo prior uersus finiuit sequens uersus inepit
cẽ illud certent & cigniulu lesit titirus orfeus or feus mn
sluis inter delfincis arion a naforaẽ repetitio eius dem uer¬
bi pes principiauer suum plurimorum ut noste dar danici
incensatuci quȩ armasecutinos tumidum subteper mensiclas¬
sibus at quor ẽpainu fora ẽ in unouersoperprincipia sensuũ
eius dem uerbi repetitio ut tenemus anguitiae uitrca tefoci¬
nus unda teli quidi fleuere lacus Epizeusis inuno sensu conge¬
msnatio uerbiut sic sic iube iresubumbras cepanalemsis e
sermonis in principio uersus positielus dem infinire plicatio
ut ẽ il lud crescit a mor nũmiquantum ipsa pecunia crescit
paro nomasiaẽ In significatione diuersa dictio pene lpse¬

Expanded text:
non solum per partes orationis, sed et per accidentia partibus. Nam ubi cum non uno, sed multis militibus. Item pro uno multi, ut in Evangeliuterque inducitur blasphemasse. Anadiplosis est, quando ab eodem verbo quo prior versus finivit, sequens versus incipitut est Certent et cycnis ululae, sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. 8. Anaphora est repetitio ejusdem verbi per principia versuum plurimorum, ut: Nos te, Dardania incensa, tuaque arma secuti, Nos tumidum sub te permensi classibus aequor. 9. Epanaphora est in uno versu per principia sensuum ejusdem verbi repetitio, ut: Te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda, Te liquidi flevere lacus. 10. Epizeusis in uno sensu congeminatio verbi, ut: sic sic juvat ire sub umbras 11. Epanalepsis est sermonis in principio versus positi ejusdem in fine replicatio, ut est illud: Crescit amor nummi, quantum ipsa pecunia crescit. 12. Paronomasia est in significatione di
Abbreviated transcription (Latin):
dumparte geruntur & ct̃ ellipsis conlisioconsonantium cumuoca
guras hoo ẽ latinam et perfectam eloquutionem Me taplasinũ
esse :÷ qui in uno sormone fitratione uitiosus Item intersoloetis mũ
e scem id ẽ perfectam sermonum conexionem Figuraese
quae fit contextussermonum rationeuitiosa Eergome taplis¬
ma & scemctu media sunt et discernuntur peritia & inperitia
fiunt autem adornatum xxI DESCEMATIGVS
Scemata ex greco inlatinum eloquium figurae inter practant᷑
quae fiunt in uerbis uel sententiis peruarias distinctionum
formas propter eloquii ornamentum haec dummultaesin
aput grammaticos isteinueniuntur. prolemsis est praesum¬
tio ubiea quae sequi debent ante ponuntur. Vt interea re
reges int gentimole & statim a dici quod sequitur procedur
castris deinde dicere latinus et ceteri Sed facta ẽ. proor¬
namento praesumptior ei & quise qui debuerunt reges

Expanded text:
dum parte geruntur. Ecthlipsis conlisio consonantium cum vocadum parte geruntur. Ecthlipsis conlisio consonantium cum vocaguras, hoc est Latinam et perfectam elocutionem, metaplasmum esse, qui in uno sermone fit oratione vitiosus. Item inter soloecismum et schema, id est perfectam sermonum conexionem, figura est, quae fit contextu sermonum oratione vitiosa. Ergo metaplasmi et schemata media sunt et discernuntur peritia et inperitia. Fiunt autem ad ornatum. De schematibus . Schemata ex Graeco in Latinum eloquium figurae interpretantur, quae fiunt in verbis vel sententiis per varias dictionum formas propter eloquii ornamentum. Haec dum multae sint apud Grammaticos, istae inveniuntur. Prolempsis est praesumptio, ubi ea, quae sequi debent, anteponuntur, ut Virg. Aen.reges ingenti mole', et statim adicere, quod sequitur: 'procedunt castris', deinde dicere: 'Latinus', etc.; sed facta est pro ornamento praesumptio rei, et qui sequi debuerunt reges
Abbreviated transcription (Latin):
dum pnst m suiduuere quiẽ nomori. Ma crologiea lorgilo quarounes
umbeis Sotimenim quod repetitur unares ẽ sederebio uerbane st¬
in spsouer sumons trauerit es seuictorem fit & perincertam distine
in gensanin gensitalia Fit & percommune uerbum ut de praecatur
catocalumniaturcicero prestolatur brutus de dignatur
antonius. Nec ostenditur in hac ambiguitate utrum ipsi alios
analn ipsos de praecatis int aut calum niati pit & perbo moni¬
ma quo uno nomine multa significantur ut acies& non ciddas
iuit farri aut oculorum aut militum. AXDE METAΡ LAS¬
MIS Meta plasmus greca lingua latine trans forma¬
tio dicitur qui fit in uno uerbo propter metrinecessita tem
elicentiam po& arum culuss peues istuesurit Protesis cad po si¬
depororcipio ut temno procontemno Sincoprabscissõ demedo ut sorsc
piro forsittn A poco peabscisio define ut sat prosaltis ec tasis pro ductio
ncturam ut urbemq fidenam cum prima syllaba producidebecit

Expanded text:
dum non sit aliud vivere quam non mori. Macrologia longiloquium, res umbris. Totum enim quod repetitur una res est, sed crebro sermone adin ipso versu monstraverit esse victorem. Fit et per incertam distinctingens' an 'ingens Italia'. Fit et per commune verbum, ut: 'Deprecatur Cato, calumniatur Cicero, praestolatur Brutus, dedignatur Antonius'; nec ostenditur in hac ambiguitate utrum ipsi alios, an alii ipsos deprecati sunt aut calumniati. Fit et per homonyma, quo uno nomine multa significantur, ut 'acies' et non addas aut ferri, aut oculorum, aut militum. § 35 De metaplasmis. Metaplasmus Graeca lingua, Latine transformatio dicitur. Qui fit in uno verbo propter metri necessitatem et licentiam poetarum; cuius species istae sunt. Prothesis adposide principio, ut 'temno' pro 'contemno'. Syncope abscisio de medio, ut 'forsan' pro 'forsitan'. Apocope abscisio de fine, ut 'sat' pro 'satis'. Ectasis, productio  'urbemque Fidenam' cum prima syllaba produci debet.
Abbreviated transcription (Latin):
futurum ut fecit facit faciet Rethorum cutem a uniuersci
oratio uerba dicuntur. ueluti uerbis bonis nos coepit uerba bonci
habuit ubi non tantum uerba quae intria cadunt tempora sed
uniuersa oratioẽ. Verborumspecies sunt formae modi con¬
gugationes et genera . F. or mae uerborum indedictae eo quod
nos adunã quamqi reminforment. Per has enimostendimus
quid cigamus num meditatiua dictu est a meditantis sensu
ut lecturio id ẽ leger euolo Incocetiua post meditationem
cbincoantis indicio ut calesco. Frequentatiua a scepius a gen¬
do ut lectito clamito formae enim sensum tenent modi de¬
clinctionem Mla mnescis quid sit declinationisi prius didiceris

Expanded text:
futurum, ut 'fecit', 'facit', 'faciet'. Rhetorum autem universa futurum, ut 'fecit', 'facit', 'faciet'. Rhetorum autem universa oratio verba dicuntur veluti, 'verbis bonis nos cepit', 'verba bona habuit', ubi non tantum verba, quae in tria cadunt tempora, sed universa oratio est. Verborum species sunt formae, modi, coniugationes, et genera et tempora. Formae verborum inde dictae eo, quod nos ad unamquamque rem informent. Per has enim ostendimus quid agamus. Nam Meditativa dicta est a meditantis sensu, ut 'lecturio', id est legere volo. Inchoativa post meditationem ab inchoantis indicio, ut 'calesco'. Frequentativa a saepius agendo, ut 'lectito', 'clamito'. Formae enim sensum tenent, modi declinationem. Nam nescis quid sit declinatio, nisi prius didiceris
Abbreviated transcription (Latin):
cun nomin sungitur ut hescipiens cum uero non conlungitur de monfa¬
tium pronomenest ut hic & haec et hoc Omnia ccutem pronomineraut
orimo genice aut de ductiua sunt primigenia dicta sunt quia aliund
uris infinnontrabunt haec uigintietunum sunt finitatria ego tu
de in finita septem quis qualis talis quantus cantus quotus totus
linus quẽ fintasex iste lose hois idem sui posses siuaqunque
neus tuus sius aoster uester. Relique autgm. de huchuadqun qi
qui e orsitis. de duc ta atq. composita existunt ut quispiam aliquis
sunt autem uerba menissigna quibus homines cogitationessuas
inucemlo quendo demonstrant sicut autem nomensignificat per¬
sone  Itauerbum factumdictũ que ꝑsonae in persona uerbia
lt iosc ubor ꝑsonae factum indicat sedeius a quo patitur
Verborum genera duosunt grammaticorum poq ure horum¬
S rammaticorum intria cadunt tempora. praeterituminscans

Expanded text:
cum nomini jungitur, ut hic sapiens. Cum vero non conjungitur, demonstracum nomini jungitur, ut hic sapiens. Cum vero non conjungitur, demonstrativum pronomen est, ut hic, et haec, et hoc. 5. Omnia autem pronomina, aut primigenia, aut deductiva sunt. Primigenia dicta sunt, quia aliunde originem non trahunt. Haec viginti unum sunt. Finita tria: ego, tu, ille. Infinita septem: quis, qualis, talis, quantus, tantus, quotus, totus. Minus quam finita sex: iste, ipse, hic, is, idem, sui. Possessiva quinque: meus, tuus, suus, noster, vester. Reliqua autem deductiva dicuntur, quia ex illis deducta atque composita existunt, ut quispiam, aliquisSunt autem verba mentis signa, quibus homines cogitationes suas invicem loquendo demonstrant. Sicut autem nomen significat personam, ita verbum, factum dictumque personae. In persona verbi, Item scribor personae factum inVerborum genera duo sunt: grammaticorum atque rhetorum. Grammaticorum in tria cadunt tempora: praeteritum, instans,
Abbreviated transcription (Latin):
tunuttibusut tor aplum. Diꝑtote quo tan dum meluobus ut
prugi de proromine Pre nomendietiem isuid grou
ae nomins ponitur. Nefastidum faciciti erien losud oluica
iteritums famcumdicimius Virgilius scripsit bucolicum¬
Addimus pronomen ipse scripsit georsicaun si caduari&as
signficationis ee fastidium tollit & or natum in dacit
ditellegis In finita dicuntur quia non sunt us qutae e i soncie
eabsentibus  enimdicitur et incertis ut qus qeen eragio
minus quamfinita coppel lantur quia comme morationem
Ridm cuidum dico meustuus defimo e liquid meues seuel
tuum Relatiua dicuntur quia ad in terrogatione m rost¬
runtur ut quis est respondtur ise demonstratiucce oqđ
habent demonstrantis significationem &lique menue
praesen tem his demons tramus ut bic haeo bos quo iora
& araculi nominantur certiculi autem dictiquo d nomi¬
nibus crtuntur . Id ẽ conligantur cũdicimus hicorator
Interas tieulum cutem et pronomen hoc interẽ quod ccrticulus tunc et

Expanded text:
in tribus, ut 'templum'. Diptota, quod tantum in duobus, ut frugi. De pronomine . Pronomen dictum, quia pro vice nominis ponitur, ne fastidium faciat nomen ipsud dum iteratur. Nam cum dicimus, 'Vergilius scripsit Bucolicaddimus pronomen, ipse scripsit et Georgica; sic varietas significationis, et fastidium tollit, et ornatum inducit. elligis. Infinita dicuntur, quia non sunt certae personae. De absentibus enim dicuntur et incertis, ut quis, quae, quod. Minus quam finita appellantur, quia commemorationem nam dum dico meus, tuus, definio aliquid meum esse, vel tuum. Relativa dicuntur, quia ad interrogationem referuntur, ut quis est? respondetur, is est. Demonstrativa, eo quod habent demonstrantis significationem. Aliquem enim praesentem his demonstramus, ut hic, haec, hoc, quae tria et articuli nominantur. 4. Articuli autem dicti, quod nominibus arctantur, id est, colligantur, ut cum dicimus hic orator. Inter articulum autem, et pronomen hoc interest, quod articulus tunc est,
Abbreviated transcription (Latin):
sed in non sunt pedes sed appellantur penta syllabi ex eca sylla¬
bi quia ultra quinque ec sex̧ syllabas proceduNt
unde nono portet in armine has sillabas quodli c& excederenomen ut carta ginien¬
sium. herusolimitanorum et constantino polinaNorum. Accedunt um cuiq pedi
inhisduobusper duisi onem pedes legitimi colliguntur dequadiusior̃
quos lenos arsis er thesis aequccli tem porum diusi one cedur tuo a nslo¬
quotiens ec hisinum cdterum duplouneit Sex cupla ueroẽ qustis nsuonis
alterum sex cuplo superat in simplaenim̃ eius parteunus plasiment̃
In dupla unus minus habetur. sex cumenim dimidum dicitur Triplum
S quan domalor parster continet totumminus Id ẽ triaetunum
Epitritũ ẽ quandominus continetur a malore et eius tercia pauso
Ceduntur uero pedum membra. uelperae quali tatem uelꝓ duplĩs
u persexcuplum uelper triplum uel ꝑeptritum partimus
ergo incequa hos
Spondium

Expanded text:
Sed hi non sunt pedes, sed appellantur pentasyllabi et Sed hi non sunt pedes, sed appellantur pentasyllabi et bi, quia ultra quinque et sex syllabas non procedunt: unde non oportet in carmine has syllabas quodlibet excedere nomen, ut Carthaginensium, Hierosolymitanorum, et Constantinopolitanorum. Accidunt unicuique pedi In his duobus per divisionem pedes legitimi colliguntur. Aequa divisio est quotiens arsis et thesis aeququoties ex his unum alterum duplo vincit. Sexcupla vero est, quoties unum alterum sexcuplo superat. In simpla enim ejus parte unus plus invenitur, in dupla unus minus habetur: sexcuplum enim dimidium dicitur. Triplum est, quando major pars ter continet totum minus, id est, tria et unum; epitritum est, quando minus continetur a majore, et ejus tertia pars. Ceduntur vero pedum membra vel per aequalitatem, vel per duplum, vel per sexcuplum, vel per triplum, vel per epitritum. Partimus rgo in aequa hos: spondaeum
Abbreviated transcription (Latin):
muni ci sunt et inmultorum significatione consistunt
haet inuginti et oc tospecies diunduntur Ex quib corpolraliadic
oo fricips sia qua prima m pos cionera habedt aucendiondemsun tuor

Expanded text:
munia sunt et in multorum significatione consistunt. munia sunt et in multorum significatione consistunt. Haec in viginti octo species dividuntur, ex quibus corporalia dicta, homo. Principalia, quia primam positionem habent, nec aliunde nascuntur
Abbreviated transcription (Latin):
nesmien E tul sobure chutes grnficant personam et aertum relique
ae pendicos sunt ȩtexhis originemtr humena ronomen hqra¬
ne pascitur Culus offitio fungitur ut orator ille Adue bonuoi
denominena scitur. ut doctus docte Participium denomine
de uerbo ut lego lgens Conlunctio uero et p̃positio ueliner¬
lettio nem olexu istarumcadunt Ideo et nonnulli quinquepur
tialia sunt unius enimtantum per sonam significantitpe qulas
priorum nominum quattuor praenomen nomen cognomen agnom̃
Praenomen dictum. Eo quo d nomini praeponitur. Vt lucius quin¬
tus. Nomenuo catum quia notat genus ut cornelius corne¬
lie tim omnes in eo genere. cognomen quia nomini conlungttꝰ
ut scipio Agnomenuero quasi accedens nomen ut metellus
credicus quici cretam sub egit ex̧ trinsecus enim uenit ugnom̃
ab ali quaratione. Cognomentum autem uulgo dictum
eo quod nomini cognitionis causa supera diciatur siue qđ cum
nomineẽ Appel latiua nomina. indeuocantur quuia com¬

Expanded text:
nomen et verbum, quae significant personam et actum. Reliquae adpendices sunt et ex his originem trahunt. Nam pronomen ex nomine nascitur, cuius officio fungitur, ut 'orator ille'. Adverbium de nomine nascitur, ut 'doctus, docte'. Participium de nomine et verbo, ut 'lego, legens'. Coniunctio vero et praepositio vel interiectio in conplexu istarum cadunt. Ideo et nonnulli quinque parcialia sunt. Unius enim tantum personam significant. Species propriorum nominum quattuor sunt: praenomen, nomen, cognomen, agnomen. Praenomen dictum eo, quod nomini praeponitur, ut 'Lucius', 'Quintus'. Nomen vocatum, quia notat genus, ut 'Cornelius'. Cornelii enim omnes in eo genere. Cognomen, quia nomini coniungitur, ut 'Scipio'. Agnomen vero quasi accedens nomen, ut 'Metellus Creticus', quia Cretam subegit. Extrinsecus enim venit agnomen ab aliqua ratione. Cognomentum autem vulgo dictum eo, quod nomini cognitionis causa superadiciatur, sive quod cum nomine est. Appellativa nomina inde vocantur, quia com
Abbreviated transcription (Latin):
descendunt ut due tex cursornutrix orator Sentis agenteuenunt ut gretus
roneonus: patricie a patru descendunt ut cat haenensis tobinus Loci e loco
ut subur banis Verbicludicuntur quade uerbon ciscuntur ut letco paro¬
cipi dine dema siesenant sicut particapu ut legens uerbisimilia auerbisia¬
en poeris eo nemen qua conparationem recipit hacomines speties cu nominur
appellitione descendunt. Secunda pars nominis conparatio
Fonpartetio dictu quia e alterius conpuraitione clteru pfert. Culus
racelis tressant posituus et conparatiuus et suꝑlatiuus positiuus dicti
quici prinus ponitur in conpcirationis gradi ut doctus conparatiuũs
aibeo qđ conpcratus positiuo praefertur illi ut doctior plusenim nouit
simnus plesetumi sux erbatiuus eo quod conparatiuo suꝑferatur ut doc tis¬
simus polusenimns eit quam doctior q nons d ortuosut forgan aet aoctis

Expanded text:
descendunt, ut rex, dux, cursor, nutrix, orator. Gentis a gente veniunt, ut Graecus, descendunt, ut rex, dux, cursor, nutrix, orator. Gentis a gente veniunt, ut Graecus, Romanus. 24. Patriae a patria descendunt, ut Atheniensis, Thebanus. Loci a loco, ut suburbanus. 25. Verbalia dicuntur, quia de verbo icipalia, quae sic sonant sicut participia, ut 'legens'. Verbis similia, a verbi simtemporis, et nomen, quia conparationem recipit. Haec omnes species a nominum appellatione descendunt. Secunda pars nominis conparatio. Conparatio dicta quia ex alterius conparatione alterum praefert. Cuius gradus tres sunt: positivus, conparativus, et superlativus. Positivus dictus quia primus ponitur in conparationis gradu, ut 'doctus'. Conparativus ab eo, quod conparatus positivo praefertur illi, ut 'doctior'; plus enim novit quam doctus. Superlativus eo, quod conparativo superferatur, ut 'doctissimus'; plus enim scit quam doctior. Genera dicta sunt quod generent, ut
Abbreviated transcription (Latin):
sy fi&concepto siue conꝙ iodicitur. Namsyllaba dictat̃ apotu
Viteris. Namunam uocalem prosyllaba cibus iue nom proprie dici quae non
tamsillaba dicenda ẽ qua mratio temporum Srllaba cautem caut bre¬
uer sunt cuuit longae cuit communes : breues uocate quia num quc̃ pro
ducipos sunt longae quianum quã corripipos sunt . Communes autõ
quiaps oscribentis arbitrio cũ necessitascogit & producuntur & corri¬
quntur Tege donatum Ideo autem sellabae longo breuesq dicuntꝰ
quici perucria suo cummoras aut dupla cut simpla spatia temporis
habereui dentur : Ddiptongȩ syllabae greconomine dictae quod ineis
bmneuo cales lungantur Exhis apud nos uera sesse quattuor ae oe aueu
en uero apud masores tantum celebrata fuit Syllaba autemapud inetri¬
cosideosenipes nominatur quod sit dimidius pes. Nam pes duabus cons¬
tat srllabis cumergosylla baunaẽ quasi dimi diuspes est dionisius
untius sylla barum ominium singulis formas aptissimas fecit et obid

Expanded text:
 conceptio sive conplexio dicitur. Nam syllaba dicta est ἀπὸ litteris. Nam unam vocalem pro syllaba abusive, non proprie dici, quae non tam syllaba dicenda est quam ratio temporum. Syllabae autem aut breves sunt, aut longae, aut communes. Breves vocatae, quia numquam prduci possunt. Longae, quia nunquam corripi possunt. Communes autem, quia pro scribentis arbitrio, cum necessitas cogit, et producuntur, et corripiuntur. Lege Donatum. Ideo autem syllabae longae, brevesque dicuntur, quia per varias vocum moras aut dupla aut simpla spatia temporis habere videntur. Dipthongae syllabae Graeco nomine dictae, quod in eis binae vocales jungantur. 3. Ex his apud nos veras esse scimus quatuor: ae, oe, au, eu. Ei vero apud majores tantum celebrata fuit. Syllaba autem apud cos ideo semipes nominatur, quod sit dimidius pes. Nam pes duabus constat syllabis. Cum ergo syllaba una est, quasi dimidius pes est. Dionysius Lintius syllabarum omnium singulas formas aptissimas fecit, et ob i
Abbreviated transcription (Latin):
ram de monstrans dr̃ii caecrucis unde et hebraicae signum
diũ hierusalem et signatau. Infrontes uirorũ gementium
et dolentiũ. Reliquas uero ducis summam et ultimam sibi
uindicatxp̃s Ipse enim principium ipse finis dicens Egosum
IEuCΩ Concurrentibus enim in seinuicem alsu a .i.
usq de uoluitur Frursus .u.  ÷ le plicatur Vt ostende¬
ret insedñs et initii decursum adfinem et finis decursũ adim¬
tiũ Omnes autem litterȩ apud grecos et uerbu conponunt¬
& numeros faciunt. Namal fu litteru. apudeos uocatꝰ
Innumeris unum ubi autems criburint. b&a uocatur duo
ubiscribunt gramiauocatur. Innumeris ipsorum tria.
ubiscribunt delta uocatur innumeris ipsorum quut tuor
et sic omnes lit terae apudeos numeros haberit. Latiniautẽ
numeros ad litteras non conputant sed sola uerba conponunt

Expanded text:
ram demonstrans Dominicae crucis, unde et Hebraice signum ram demonstrans Dominicae crucis, unde et Hebraice signum ransi per medium Ierusalem, et signa thau in frontes virorum gementium et dolentium.' Reliquas vero duas summam et ultimam sibi vindicat Christus. Ipse enim principium, ipse finis, dicens 'Ego sum Α et Ω.' Concurrentibus enim in se invicem Α ad Ω usque devolvitur, et rursus Ω ad Α replicatur, ut ostenderet in se Dominus et initii decursum ad finem et finis decursum ad initium. Omnes autem litterae apud Graecos et verba conponunt et numeros faciunt. Nam Alpha littera apud eos vocatur in numeris unum. Ubi autem scribunt Beta, vocatur duo; ubi scribunt Gamma, vocatur in numeris ipsorum tres; ubi scribunt Delta, vocatur in numeris ipsorum quattuor; et sic omnes litterae apud eos numeros habent. Latini autem numeros ad litteras non conputant, sed sola verba componunt,