comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Dde merũ: uinoq nouos ꝯpesce dolores:
Occupet ut tessi luĩa uicta sopor
Heu ꝗsꝗ̃ multo ꝑtusũ tempora Baccho
Excitet: infelix dũ requiescit amor
Nã posita ẽ nr̃ȩ eustodia saeua puellae.
Clauditur & eura ianua fixma sera.
anua difficilis dñĩ te uerberet hymber:
Te Iouis imperio fulmina missa petãt.
Ianua iã pateas uni mͥ uicta que relis.
Nec turtim uerto cardine aperta lones
& mala siꝗͣ tibi dixit dementia nostra
Ignoscas: capiti sint precor illa meo
Te meminisze decet. q̃ płima uoce ꝑaegi
Supplice: cũ posti florida serta darẽ.
Tu qͦ ne timide cuitodes delia falle:
Audendũ ẽ: fortes adiuuat ip̃a Uenus
la fauet leu ꝗs Iuuẽis noua limiã tẽtat.¬
Seu reserat fix dente puella fores.
Haec nocuere mͥ ꝙ adest huic diues amator
Uenit in exitium callida lena meum.
Sanguineas edat illa dapes atq ore oruento.
Tristia cum multo pocula felle bibat.
Hanc uolitent aĩę circũ suatata frequẽtes.

Expanded text:
dde merum vinoque novos conpesce dolores, Occupet ut fessi lumina victa sopor, Neu quisquam multo percussum tempora baccho Excitet, infelix dum requiescit amor. Nam posita est nostrae custodia saeva puellae, Clauditur et dura ianua firma sera. Ianua difficilis domini, te verberet imber, Te Iovis imperio fulmina missa petant. Ianua, iam pateas uni mihi, victa querelis, Neu furtim verso cardine aperta sones. Et mala siqua tibi dixit dementia nostra, Ignoscas: capiti sint precor illa meo. Te meminisse decet, quae plurima voce peregi Supplice, cum posti florida serta darem. Tu quoque ne timide custodes, Delia, falle, Audendum est: fortes adiuvat ipsa Venus. Illa favet, seu quis iuvenis nova liminaSeu reserat fixo dente puella foreHaec nocuere mihi, quod adest huic dives amator; Venit in exitium callida lena meum. Sanguineas edat illa dapes atque ore cruento Tristia cum multo pocula felle bibat; Hanc volitent animae circum sua fata querentes
Abbreviated transcription (Latin):
Possum ego quin oculos appetat illa meos
Et siquid peccasse pritem. ducaꝵq capillis
Et merito proprias pripiarq uias.
NUon ego te pullare uelim. sed uen̾it iste
Si furor: opatrim non buisze manus
Nec lacuo sis casta metu: s mẽte fideli
Mutuus absenti te mihi seruet. Amor.
A st que fida tint nulli post uicta senecta
Ducit in ops trimula stamnĩa torta mani
irmaq conductis annectit litia telis
Trac̾taque de nueo uellere ducta putat.
Hanc aĩo gaudẽte ridẽt. Iuuenũq enterue
Commemorãt mexito tot mala ferre senẽ
Hanc uenus exalto flentẽ sblimis olỹ po
Spectat. & ĩfidis qđ sit acerba mon&
H aec alii maledc̃a canãt: Nos Delia A moris
Exemplũ cana stemus uterq coma

Expanded text:
Possim ego, quin oculos adpetat illa meos, Possim ego, quin oculos adpetat illa meos, Et siquid peccasse putet, ducarque capillis Inmerito pronas proripiarque vias. Non ego te pulsare velim, sed, venerit iste Si furor, optarim non habuisse manus; Nec saevo sis casta metu, sed mente fideli, Mutuus absenti te mihi servet amor. At, quae fida fuit nulli, post victa senecta Ducit inops tremula stamina torta manu Firmaque conductis adnectit licia telis Tractaque de niveo vellere ducta putat. Hanc animo gaudente vident iuvenumque catervae Conmemorant merito tot mala ferre senem, Hanc Venus exalto flentem sublimis Olympo Spectat et, infidis quam sit acerba, monet. Haec aliis maledicta cadant; nos, Delia, amoris Exemplum cana simus uterque coma
Abbreviated transcription (Latin):
psa bipenne suos caedit uiolenta la certos
Sanguine & effuso spargit inepta deã.
Statque latus prefixa uern: stat laucia pectꝰ
Et canit euentus quos dea magna mono
Zarcite quã custodit amor uiolare puellã
Ne pigeat magno pose didieisse malo.
A ttigerit labent᷑ opes ut uulnere nostro
Sanguis: ut hic uentis dixipiturq cinis
Et tibi nescio quas dixit mea Delia poeñas
Si tam̃ admittas lit precor illa leuis
Non ego te ꝑꝑ parco tibi: sed tua mater
Me mouet: atq iras aurea uincit anus
Nec mͥte adducit tenebris multoq timore
Coniugit nostras clam tatiturna manus.
Hec foribusq manet noctu me astixa ꝓculq
Cognoscit strepitus me ueniente pedum
Uiue diumihi dultis anus. ꝓprios ego teeũ
Sit modo fas: annos conteruisse uelim.
Te semper: natamque tuã tepꝑ amabo
Qnicquid agit sanguis est tam̃ illa tius.
Sit modo casta decet: ꝙuis nec uitta ligatos
Impediat crines: nec stola longa pedes
Et mihi lunt durȩ leges laudare nec ullã

Expanded text:
psa bipenne suos caedit violenta lacertos Sanguineque effuso spargit inulta deam, Statque latus praefixa veru, stat saucia pectus, Et canit eventus, quos dea magna monet: ‘Parcite, quam custodit Amor, violare puellam, Ne pigeat magno post didicisse malo. Adtigerit, labentur opes, ut volnere nostro Sanguis, ut hic ventis diripiturque cinis.’ Et tibi nescio quas dixit, mea Delia, poenas; Si tamen admittas, sit precor illa levis. Non ego te propter parco tibi, sed tua mater Me movet atque iras aurea vincit anus. Haec mihi te adducit tenebris multoque timore Coniungit nostras clam taciturna manus, Haec foribusque manet noctu me adfixa proculque Cognoscit strepitus me veniente pedum. Vive diu mihi, dulcis anus: proprios ego tecum, Sit modo fas, annos contribuisse velim. Te semper natamque tuam te propter amabo: Quicquid agit, sanguis est tamen illa tuos. Sit modo casta, doce, quamvis non vitta ligatos Impediat crines nec stola longa pedes. Et mihi sint durae leges, laudare nec ullam
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc mihi nõ oculis sit timuisse meis
Saepe uelut gemmas cius signũq ꝓbarem
Por cansam memini me tetigisse manũ
Saepe mero somnũ peperi tͥ at ip̃e bibebã
Sobria iuppolita pocula uictor aqua
Non ego te laesi prudens igͦsa fatenti
Iussit amor contra ꝗ ferat arma deca
lle ego sum nec me iam dicẽ uera pudebͭ.¬
Instabat pauido cui tua nocte canis¬
Oid tenera tͥ coniuge opus tusi bona nestis
Te tenet absentes alios suspirat amores.¬
Et simulat subito condoluisse caput.¬
At mihi seruandã credas. nõ sęua recuso¬
Uerbera detrecto nõ ego uincla pedũ.
Tunc ꝓeul absitis ꝗsꝗs colit arte capillos¬
Ee fluit effuso cini toga laxa sinu.
Quisꝗs & occurret ne rimẽ possit bre.¬
St̾et ꝓcul aut alia stet ꝓcul ante uia.
Sic fieri inbet ipse deus lic magna lacẽdos¬
Est mihi diuino uaticinata iono
Haec ubi Bellone motu ẽ agitata. nec aurẽ¬
Flammã: nõ & amens uerbera torta timet¬

Expanded text:
Tunc mihi non oculis sit timuisse meis. Tunc mihi non oculis sit timuisse meis. Saepe, velut gemmas eius signumque probarem, Per causam memini me tetigisse manum; Saepe mero somnum peperi tibi, at ipse bibebam Sobria subposita pocula victor aqua. Non ego te laesi prudens: ignosce fatenti, Iussit Amor: contra quis ferat arma deos? Ille ego sum, nec me iam dicere vera pudebiInstabat tota cui tua nocte caniuid tenera tibi coniuge opus? tua si bona nescis Te tenet, absentes alios suspirat amorEt simulat subito condoluisse caput.At mihi servandam credas: non saeva recuserbera, detrecto non ego vincla pedum. Tum procul absitis, quisquis colit arte capillosEt fluit effuso cui toga laxa sinu, Quisquis et occurret, ne possit criStet procul aut alia ~stet procul~ ante via. Sic fieri iubet ipse deus, sic magna sacerdosEst mihi divino vaticinata sono. Haec ubi Bellonae motu est agitata, nec acrFlammam, non amens verbera torta time
Abbreviated transcription (Latin):
FMIPER Ut ĩducar blandos offers muultu
Post tn es miiero tristis et alper Auorr
Quid tibi saeuitię mecũ ẽ: anglia magna.
Insidias homini composuisse deum⁊
Iam mͥ tenduntur casses: iã Delia furtim
Nescio quem tacita callida nocte touet.
lla ꝗdem tammulta negat: s ccedẽ duxũ est:
Sic etiam de me pernegat ipla uiro.
pie miser docui: quo posset ludere pacto
Custodes: heu heu nũc premor arte mea.
Fingere tunc didicit cãs ut sola cubaret
Cardine tunc tacito uertere posse tores.
unc succos herbasq dedi: ꝗs liuor abiret
Quem tugit impresso mutua dente Uenus.
At tu tallacis coniux incaute puellae
Me quoq seruato peccet ut illa nihil.
Neu iuuenes celebret multo y̾mone. caueto
Meue cribet laxo pectus aperta imu.
Meu te decipiat nutu digitoq liquorẽ
Ne trahat. & mẽse ducat ĩ orbe noto
Exibit ꝗͣsaepe time seu insere dict
Sacxa bonȩ maribus nõ adeñda dex
At mihi si credas illã sequar unus ad aras

Expanded text:
mper, ut inducar, blandos offers mihi voltus, Post tamen es misero tristis et asper, Amor. Quid tibi saevitiae mecum est? an gloria magna est Insidias homini conposuisse deum? Nam mihi tenduntur casses: iam Delia furtim Nescio quem tacita callida nocte fovet. Illa quidem tam multa negat, sed credere durum est: Sic etiam de me pernegat usque viro. Ipse miser docui, quo posset ludere pacto Custodes: heu heu nunc premor arte mea, Fingere nunc didicit causas, ut sola cubaret, Cardine nunc tacito vertere posse fores. Tum sucos herbasque dedi, quis livor abiret, Quem facit inpresso mutua dente venus. At tu, fallacis coniunx incaute puellae, Me quoque servato, peccet ut illa nihil. Neu iuvenes celebret multo sermone, caveto, Neve cubet laxo pectus aperta sinu, Neu te decipiat nutu, digitoque liquorem Ne trahat et mensae ducat in orbe notas. Exibit quam saepe, time, seu visere dicet Sacra Bonae maribus non adeunda Deae. At mihi si credas, illam sequar unus ad aras;
Abbreviated transcription (Latin):
Nec te ddecipiat qđ sit Iatis illa paraca
A oeius illa subit Pontice siqua tua a
Sippe ibi nõ liceat uacuos seducs ocellos
Nec uigilare alio nomine cedat amor.
Sui nõ ante patit doneç manus attigit dosa
ginquis es assidnas estuge blanaitias
llis qe salices. & possunt cedẽ ouerdis
dcdum eu poslis sprritus iste lenis
Quare si pudor ẽ ꝗͣ primũ errata fatere
Dicere quo pereas saepe in amore leuat.

Expanded text:
nec te decipiat, quod sit satis illa parata: nec te decipiat, quod sit satis illa parata: acrius illa subit, Pontice, si qua tuast, quippe ubi non liceat vacuos seducere ocellos, nec vigilare alio limine cedat Amor. qui non ante patet, donec manus attigit ossa: quisquis es, assiduas tu fuge blanditias! illis et silices et possint cedere quercus, nedum tu possis, spiritus iste levis. quare, si pudor est, quam primum errata fatere: dicere quo pereas saepe in amore levat.
Abbreviated transcription (Latin):
Icebã tibi uenturos irrisor amores
Nec tibi perpetuo libera uerba fore.
Scce iaces: supplexq uenis ad iura puellę
Et tibi nũe quģuis imperat empta modo.
Non me chaonię uncant in amore colũbȩ
Dicere quos lurienes queq puella dom et¬
Ale dolor & lagry me merito ftatre peritum
Atq utinã posito dicar amore rudis
Qnid tibi nũc misero ꝓdest graue dic̃ arm̃
Aut amphioniȩ moenia stere lyrae
Ulus in amore ualet nim̃erme uers homero
Carmina mansuetus lenia querit amor
quę lo s trutis il tos compone libellos
Et cane quod quę uis nosse puella uelit.
mosi nõ esset facilis tibi copia: nũs tu
Insanus medio flumine quatris a quã
Uccdũ enã palles. uero nec tangiris igni:
Rerec est uenturi prima ta uilla mali.
⁊u magis Armenias cupies accedẽ tigres
St magis internae uincula nosse rotas
Q pueri totiens arcĩ sentire medullis
Et nihil iratae posse negare triae
Uullus amor cuiꝗͣ faoles ita pbuit alas
Ut non alterna presserit ille mani

Expanded text:
icebam tibi venturos, irrisor, amores, nec tibi perpetuo libera verba fore: ecce iaces supplexque venis ad iura puellae, et tibi nunc quaevis imperat empta modo. non me Chaoniae vincant in amore columbae dicere, quos iuvenes quaeque puella dometme dolor et lacrimae merito fecere peritum: atque utinam posito dicar amore rudis! quid tibi nunc misero prodest grave dicere carmen aut Amphioniae moenia flere lyrae? plus in amore valet Mimnermi versus Homero: carmina mansuetus lenia quaerit Amor. i quaeso et tristis istos sepone libellos, et cane quod quaevis nosse puella velit! quid si non esset facilis tibi copia! nunc tu insanus medio flumine quaeris aquam. necdum etiam palles, vero nec tangeris igni: haec est venturi prima favilla mali. tum magis Armenias cupies accedere tigres et magis infernae vincula nosse rotae, quam pueri totiens arcum sentire medullis et nihil iratae posse negare tuae. nullus Amor cuiquam facilis ita praebuit alas, ut non alterna presserit ille manu.
Abbreviated transcription (Latin):
T estis arax. R hodanꝰq celer magnꝰq Garũnac¬
Ca & flaui cęrula lympha lyger
Quantus & ethereo cõtingẽe uertice nubes
Frigidus intonsos saurus arat Cyliors.
Quid referã ut uolucres crebras ĩ tacta ꝑ urbes
Alba palestino sancta columba syro
Ut que maris uastũ ꝓspectet turrib aequor
Prima ratẽ uentis credere docta Tyrus.
Qualis & arentes cũ findit syxius agros:
Fertilis aestiua Nilus abundet aqua.
Nile pater ꝯua nã possim te dicere causa:
Aut quibus in terris occulusse caput:
Te propter nullos tellus tua postulat hỹbres.
Arida nec pluuo supplicat herba loui.
Te canit atq suũ pubes miratur osyxĩ
Barbara alemphitẽ plangere docta bouẽ.
Primus aratra manu sollerti fecit ospris.
Et teneram ferro sollicitauit humũ
Primus ĩ experte cõmisit semina terrae
Lomaq non notis legit ab arboribus.
Hic docuit tenerã palis adiungere uitem.
Hic uiridẽ dura cedere falce comam.
I lli iucundos primũ matura sapores

Expanded text:
estis Arar Rhodanusque celer magnusque Garunna,flavi caerula lympha Liger.Quantus et aetherio contingens vertice nubes Frigidus intonsos Taurus alat Cilicas? Quid referam, ut volitet crebras intacta per urbes Alba Palaestino sancta columba Syro, Utque maris vastum prospectet turribus aequor Prima ratem ventis credere docta Tyros, Qualis et, arentes cum findit Sirius agros, Fertilis aestiva Nilus abundet aqua? Nile pater, quanam possim te dicere causa Aut quibus in terris occuluisse caput? Te propter nullos tellus tua postulat imbres, Arida nec pluvio supplicat herba Iovi. Te canit atque suum pubes miratur Osirim Barbara, Memphiten plangere docta bovem. Primus aratra manu sollerti fecit Osiris Et teneram ferro sollicitavit humum, Primus inexpertae conmisit semina terrae Pomaque non notis legit ab arboribus. Hic docuit teneram palis adiungere vitem, Hic viridem dura caedere falce comam; Illi iucundos primum matura sapores
Abbreviated transcription (Latin):
Ille liquor docuit uocis inflectere cantu
Mouit & ad certos nescia mẽbra medos.
Bacchus & agricole magno confecta labore
Pectora tristitiae dissoluenda dedit.
Bacchus qe afflictis requiẽ mortalib atfere
Cura licet dura enipide pulsa sonet.
Nontibi sunt tristes curae .nͨ. luctus osyri
Sed chorus & cantus leuis & aptus amor.
Sed uarii flores & frons redimita corybis
fusa ied ad teneros lutea palla pedes.
Et Tyrię uestes & dulcis tibia cantu
Et leuis occultis conscia cista sacris.
Huc ades & centũ ludos. geniuq chorgis
Concelebra: & multo tẽpora fũde mero.
Illius e nitido stillent unguẽta capillo:
& capite & collo mollia serta gerat.
Sic uenias hodierne tibi dẽ thoris honores
Liba & mosopio dulcia melle teram.
At tibi succrescat ples: q̃ facta parentis
Audiat: & circa stet uenerãda Senem.
Nec taceat monumͭͣ uię: ꝗ̃ thuscula tellus
Candida q antiquo detinet Alba lare
Nanq opibus congesta tius hic glarea dura

Expanded text:
Ille liquor docuit voces inflectere cantu, Movit et ad certos nescia membra modos, Bacchus et agricolae magno confecta labore Pectora tristitiae dissoluenda dedit. Bacchus et adflictis requiem mortalibus adfert, Crura licet dura conpede pulsa sonent. Non tibi sunt tristes curae nec luctus, Osiri, Sed chorus et cantus et levis aptus amor, Sed varii flores et frons redimita corymbis, Fusa sed ad teneros lutea palla pedes Et Tyriae vestes et dulcis tibia cantu Et levis occultis conscia cista sacris. Huc ades et Genium ludis Geniumque choreis Concelebra et multo tempora funde mero: Illius et nitido stillent unguenta capillo, Et capite et collo mollia serta gerat. Sic venias hodierne: tibi dem turis honores, Liba et Mopsopio dulcia melle feram. At tibi succrescat proles, quae facta parentis Augeat et circa stet veneranda senem. Nec taceat monumenta viae, quem Tuscula tellus Candidaque antiquo detinet Alba Lare. Namque opibus congesta tuis hic glarea dura
Abbreviated transcription (Latin):
Unc cecine diẽ Parcae fatalia nẽtes
Stamĩa: nõ elli dissoluenda deo.
H iic fore Aquitanas poss ꝗ fũdere gentes
Quẽ tremeret forti milite uictus Aiax
Quenẽ nouos pubes Romana triũphos
Uidit. & euinctos brachia capta duces
At te uictrices lauros Mlessala gerentẽ.
Portabit nitidis currus eburnus ẽꝗs.
N õ sine me ẽ tͥ partus honos: tua bella ł yrenes
Testis & oceani lutora Sanctonici.

Expanded text:
unc cecinere diem Parcae fatalia nentes Stamina, non ulli dissoluenda deo, Hunc fore, Aquitanas posset qui fundere gentes, Quem tremeret forti milite victus Atax. Evenere: novos pubes Romana triumphos Vidit et evinctos bracchia capta duces; At te victrices lauros, Messalla, gerentem Portabat nitidis currus eburnus equis. Non sine me est tibi partus honos: Tarbella Pyrene Testis et Oceani litora Santonici,
Abbreviated transcription (Latin):
Tũ mihi cessuros spendet mea gaudia regis
Quȩ maneãt dum me facta perire uolẽt.
Namquis ddintus aduerio gaudet amore.
Nulla mihi tristi praemia sunt Ueners.
Illa põt magnas heroũ infringe uires
Nia etiã duris mentibus esse dolor.
Illa neq. Arabͥũ metuit transcendẽ limen
Nectimet ostrino Tulle subire toro.
Et mĩser toto iuuenẽ uersare cubili
Syid releuant uariis ierica textilib
Quȩ mihi dũ placata aderit nõ ulla uerebõ
Regna u el Alamndi munera despicere.

Expanded text:
tum mihi cessuros spondent mea gaudia reges: tum mihi cessuros spondent mea gaudia reges: quae maneant, dum me fata perire volent! nam quis divitiis adverso gaudet Amore? nulla mihi tristi praemia sint Venere! illa potest magnas heroum infringere vires, illa etiam duris mentibus esse dolor: illa neque Arabium metuit transcendere limen nec timet ostrino, Tulle, subire toro, et miserum toto iuvenem versare cubili: quid relevant variis serica textilibus? quae mihi dum placata aderit, non ulla verebor regna vel Alcinoi munera despicere.
Abbreviated transcription (Latin):
Nam tibi non tepidas subdidit illa faces.
Nec tibi pretiritos passa ẽ succedẽ fastus.
Nec linet abduci te tuus ardor aget.
Nec mirũ cum sit Ioue digna & pxima ledę
Et lede partu gratior una tribus.
lla sit Inachiis et blandior heroinis.
Ilia suis uerbis cogat amare Iouem
Tu nero qm̃ semel es periturus amore
Uteres non alio lumine dignus eras
Quȩ tibi sit felixqͣm nouus intidit erroꝵ
Et quãcumq uoles una sit ista tibi. ł quo¬
U licet abiectus Tybina molliter unda
Lesbia uentores uina bibas opere.
Et modo tam celeres mireris curre̾ hntss
Et modo tam tardas funibus ire rates
Et nemus om̃e satas intẽdat uertice siluas
Urgetur quantis cancaius arboribus.
Non tam̃ ista meo ualeant contendẽ amori
Nescit amor magnis cedere diuitiis.
Nam sine optatã mecum trahit illa quietẽ
Seu facili totum ducit amore diem.
Tu mihi Pactoli ueniũt sub ticta liquores
Et legitie rubris gemia sub aequorib.

Expanded text:
nam tibi non tepidas subdidit illa faces, nam tibi non tepidas subdidit illa faces, nec tibi praeteritos passast succedere fastus, nec sinet: addictum te tuus ardor aget. nec mirum, cum sit Iove dignae proxima Ledae et Ledae partu gratior, una tribus; illa sit Inachiis et blandior heroinis, illa suis verbis cogat amare Iovem. tu vero quoniam semel es periturus amore, utere: non alio limine dignus eras. qui tibi sit felix, quoniam novus incidit, error; et quotcumque voles, una sit ista tibi. Tucet abiectus Tiberina molliter unda Lesbia Mentoreo vina bibas opere, et modo tam celeris mireris currere lintres et modo tam tardas funibus ire rates; et nemus omne satas intendat vertice silvas, urgetur quantis Caucasus arboribus; non tamen ista meo valeant contendere amori: nescit Amor magnis cedere divitiis. nam sive optatam mecum trahit illa quietem, seu facili totum ducit amore diem, tum mihi Pactoli veniunt sub tecta liquores, et legitur Rubris gemma sub aequoribus;
Abbreviated transcription (Latin):
At nõ ipse tuas imitabor perfidẽ uoces
Fallere te nunꝗͣ qalle puella uelit
Dñ tibi de ceptis auget ꝑhama puellis.
Certus & in nullo quęris amore morã
Perditus in quaddã tardis pallescere curis
Incipis & pͥmo lapsus a more gradu.
Naccerit illaꝵ contenti poena doloris:
uiultaꝵ miseras exiget una uoces
Nec tibi uulgares istos componet amores
Nec noua quęrendo semꝑ amicus eris.
Naec ego nõ rumore malo nõ augure doctꝰ.
Uidi ego me queso teste negare potes.
Uidi ego te toto uinctũ languescere collo
ee tlere miectis Galle dun manibus
Et cupere optatis aĩam deponere uerbis
Et quȩ deinde meus cęlat amice pudor.
Non ego complexus potu diducẽ restros
Tantus erat demens int̾ utrosq furor
Non sic aemonio salmonida mistus enipheo
Tenaxius facili pressit amore deus.
NEC SiC celestẽ flagrans a mo̾ hercuilis heben
Sensit in oetheis gaudia prima iugis.
Una dies omnes potuit precurrẽ amantes

Expanded text:
at non ipse tuas imitabor, perfide, voces: at non ipse tuas imitabor, perfide, voces: fallere te numquam, Galle, puella velit. dum tibi deceptis augetur fama puellis, certus et in nullo quaeris amore moram, perditus in quadam tardis pallescere curis incipis, et primo lapsus abire gradu. haec erit illarum contempti poena doloris: multarum miseras exiget una vices. haec tibi vulgaris istos compescet amores, nec nova quaerendo semper amicus eris. haec non sum rumore malo, non augure doctus; vidi ego: me quaeso teste negare potes? vidi ego te toto vinctum languescere collo et flere iniectis, Galle, diu manibus, et cupere optatis animam deponere labris, et quae deinde meus celat, amice, pudor. non ego complexus potui diducere vestros: tantus erat demens inter utrosque furor. non sic Haemonio Salmonida mixtus Enipeo Taenarius facili pressit amore deus, nec sic caelestem flagrans amor Herculis Heben sensit ab Oetaeis gaudia prima rogis. una dies omnis potuit praecurrere amantes:
Abbreviated transcription (Latin):
Littora q̃ fuerant castis inimica puellis
Ahpereant Baie crimen amoris aquę.
Quid mihi desidie nõ cessas finge̾ crimen
Quod faciat nobis conscia roma morã
Tam multa illa meo diuisa ẽ milia lecto
Q tum typanis ueneto dissidet eridano
Nec mihi consuetos amplexu nutrit amores
Cynthia nec nr̃a dulas in aure sonat.
Olim gratus erã. non ullo tpͣre cuiquam
Contigit ut limili posset amare fide.
Inuidiae fiumus nũ me deus obruit: ang̃
Lecta prometheis dindit herba iugis:
Non sum ego qui fuerãi mutat uia longa puelas
Quantus in exiguo tempore fugit a mor
Nune primũ longas solus cogͦ sceͣ noctes
Cogori& ipse mcis auribus esse grauis.
Felix qui potuit praesenti flere puellȩ
Non nihil as persis gaudet amor lacrymis.
Aut si despectus potuit mutare colores
Sunt quoq trans lato gaudia seruitio.
Ui neq amare aliam. neq ab hac digedere
U qđ̃ sȩpe soles nr̃o lactabere casu
Etalle ꝙ abrepto solus amore uacem.

Expanded text:
litora quae fuerunt castis inimica puellis: litora quae fuerunt castis inimica puellis: ah pereant Baiae, crimen amoris, aquae! Quid mihi desidiae non cessas fingere crimen, quod faciat nobis Cynthia, Roma, moram? tam multa illa meo divisast milia lecto, quantum Hypanis Veneto dissidet Eridano; nec mihi consuetos amplexu nutrit amores Cynthia, nec nostra dulcis in aure sonat. olim gratus eram: non ullo tempore cuiquam contigit ut simili posset amare fide. invidiae fuimus: num me deus obruit? an quae lecta Prometheis dividit herba iugis? non sum ego qui fueram: mutat via longa puellas. quantus in exiguo tempore fugit amor! nunc primum longas s cognoscere noctes cogor et ipse meis auribus esse gravis. felix, qui potuit praesenti flere puellae non nihil aspersus gaudet Amor lacrimis, aut, si despectus, potuit mutare calores sunt quoque translato gaudia servitio. mi neque amare aliam neque ab hac desistereepe soles, nostro laetabere casu, Galle, quod abrepto s amore vacem.
Abbreviated transcription (Latin):
Qua iacet Nerculeis lemita latorib
Et modo ⁊ he spti mirantẽ subdita regno
Iroxima alisenis aeqnora nobilibus
Uoshri cura subit memores addues noelas
equis in extremo restat amore locus
Ante nescioꝗs simulatis igribus hollin
Substlit e nostrrs Eynthia car mimbue
Laruula Luccina cimba moret aqua
ANINut teneat clausã tenrri teut eina nnda
Alternȩ facilis edere lymoha manu
Qyuacet alte rins blandos audiro susut res
Molliter in tacito littore compositã¬
Non quia ꝑspecta nõ es m cognita phama
Sed ꝙ in hac omnis parte timet AUOR
gnosces igitur siquid tibi triste libelli
Attulerint nostri culpa timoris erit.
An mihi sit maior carę custodia matris
Aut sine te uitae eura sit ulla meae.
In mihi sola domus: tu cynthia sola parit
Omnia tu nostrę tempora laetitiȩ.
Sen tristis ueniã: seu contra lȩtus amicis:
Quicꝗd ero dicam Cynthia causa fuit.
Tu modo ꝗͣ primũ corruptas desere Raias
Multis ista dabunt littora dissidium.

Expanded text:
qua iacet Herculeis semita litoribus, et modo Thesproti mirantem subdita regno proxima Misenis aequora nobilibus, nostri cura subit memores adducere noctes? ecquis in extremo restat amore locus? an te nescio quis simulatis ignibus hostis sustulit e nostris, Cynthia, carminibusparvula Lucrina cumba moretur aqua, aut teneat clausam tenui Teuthrantis in unda alternae facilis cedere lympha manu, quam vacet alterius blandos audire susurros molliter in tacito litore compositanon quia perspecta non es mihi cognita fama, sed quod in hac omnis parte timetur amor. ignosces igitur, si quid tibi triste libelli attulerint nostri: culpa timoris erit. ah mihi non maior carae custodia matris aut sine te vitae cura sit ulla meae! tu mihi sola domus, tu, Cynthia, sola parentes, omnia tu nostrae tempora laetitiae. seu tristis veniam seu contra laetus amicis, quicquid ero, dicam 'Cynthia causa fuit.' tu modo quam primum corruptas desere Baias: multis ista dabunt litora discidium,
Abbreviated transcription (Latin):
Flecibus aeterna differor iuidia.
alerito qm̃ potui tugisse puellam
Nnc ego de iertas alloquor Al gonee
Necm cassiope solitã uisura carina
omnaꝙ ingrato lutore uota cadun
Sumetia ablenti ꝓsũt tibi Eynchia renti
Aspice ꝗͣ saeuas increpat a ura minas
Nullane placatae ueniet fortuna procelle
Noceine parna meũ hinus arena teget.
En tam in melius seuas comite q̃relas
Sat tibi sit pene nox & iniqua rada
An poteris liccis mea fata reponẽ ocellis
ossaq nulla tuo nostra tenere sinu
Ah pereat egicunq rates & yela parauit
Trinus & minto gurgite focit itr¬
AU Nonne fuit mebue dñe ꝑuincere mores
Qͣuis dirra.: tñ rara łuella fuit.
Quã sic ignotis arcundata littora silius
Cernere et optaros quȩrere lyndaridas.
Iilic siqua meiẽ sepelieeer fata dolorẽ
Ultimus & posito staret amore lapis.
Illa meo caros donasset funere crines
Molliter & tenera poneret ossa rhosa
Illa meũ extremo clamasset pulue̾ nomẽ

Expanded text:
fletibus alterna differor invidia. fletibus alterna differor invidia. am potui fugisse puellam, nunc ego desertas alloquor alcyonas. nec mihi Cassiope salvo visura carinam, omniaque ingrato litore vota cadunt. quin etiam absenti prosunt tibi, Cynthia, venti: aspice, quam saevas increpat aura minas. nullane placatae veniet fortuna procellae? haecine parva meum funus harena teget? tu tamen in melius saevas converte querelas: sat tibi sit poenae nox et iniqua vada. an poteris siccis mea fata reposcere ocellis, ossaque nulla tuo nostra tenere sinu? ah pereat, quicumque rates et vela paravit primus et invito gurgite fecit iter! nonne fuit levius dominae pervincere mores quamvis dura, tamen rara puella fuit, quam sic ignotis circumdata litora silvis cernere et optatos quaerere Tyndaridas? illic si qua meum sepelissent fata dolorem, ultimus et posito staret amore lapis, illa meo caros donasset funere crines, molliter et tenera poneret ossa rosa; illa meum extremo clamasset pulvere nomen,
Abbreviated transcription (Latin):
Tristio & in tepido limine somnuserit.
u sola humanos nunꝗͣ miserata dolores
Reiponde tacitis mutua cardimbus
OUtinã traiecta caua mea uocula rima
Percussas dñe uertat in auriculas.
Sit licet & laxo torrentior illa sicano pe
Sit licet & ferro durior & calibe
N on tamẽ illa suos poterit compesceͣ ocellos
Surget & inuitis spͤus in lachrymis
N unciacet alterius felici nixa lacirto
At mea nocturno uerba cadut zephyro
Sed tu sola mei: tu maxima cã doloris
Uicta meis nunꝗͣ sanua muneribus.¬
e nõ ulla mee le sit petulantia lingue
Que solet irato dicere tuta loco.
me tam longa rancũ patiare q̃rela
Sollicitas triuio peringilare moras
Et tibi sepe nouo deduxi carmina uersu
ostulaque i mpressis nixa dedi oradib.
Ante tuos quotiẽs uerti me ꝑfida postis
Debitaq occultis pota tuli manibus.
E co ilse & liq̃ miseri nouistis amantes
Et matutinis obstrepit alitibus
Sic ego nẽ dñe uitus & semꝑ amantis

Expanded text:
is et in tepido limine somnus erit?is et in tepido limine somnus erit?u sola humanos numquam miserata dolores respondes tacitis mutua cardinibuso utinam traiecta cava mea vocula rima percussas dominae vertat in auriculas! sit licet et saxo patientior illa Sicano, sit licet et ferro durior et chalybe, non tamen illa suos poterit compescere ocellos, surget et invitis spiritus in lacrimis. nunc iacet alterius felici nixa lacerto, at mea nocturno verba cadunt Zephyro. sed tu sola mei, tu maxima causa doloris, victa meis numquam, ianua, muneribuste non ulla meae laesit petulantia linguae; quae solet irato dicere tanta ioco, ut me tam longa raucum patiare querela sollicitas trivio pervigilare moras? at tibi saepe novo deduxi carmina versu, osculaque innixus pressa dedi gradibus. ante tuos quotiens verti me, perfida, postes, debitaque occultis vota tuli manibus!' haec ille et si quae miseri novistis amantes, et matutinis obstrepit alitibus. sic ego nunc dominae vitiis et semper amantis
Abbreviated transcription (Latin):
Siquia torte tibi duxius madorit.
Aulta prius uasto labent flumina ponto
Innug & inucrlas duxerit ante uces
tua sub nostro mutetꝰ pecbore cune
Sis quodamnq uoles: nõ aliena tamen
ꝯuã ue m̃ih uiles isti uideantur ocelli
Per quos laepe mihi credita ꝓfidia elle
Nos eu inrabas siguid mentita faussos
Ut tibi suppolitis exaderẽt manibus
Ee contra magnũ potes hos atollẽ lolea
Nec tremis ad missae conscia nequitiae
uis te cogebat multos pallert coloria
et fletum inuntis ducere luminbuo
Sins ego nune perco limiles morititꝰ amãdos
o nullis tutum cedere blanditis¬
Uac tuerã magnis oli patifacta ÷ uiphis
lanua ⁊arpeie nota pudicioue
Cuius inaurati celebrarũt lem ma oireus
captorum lachrymis huitmiea iupplicib
unc ego nocturnis potoꝵ sauoa piaos
anliata indignis s aepe queror manobu
Ille meos nunꝗͣ patitur requiesceri postis
Supplicis a longio tristior excubuis.
Quid mihi tam duris clania taces foribo

Expanded text:
si quid forte tibi durius inciderit! si quid forte tibi durius inciderit! alta prius retro labentur flumina ponto, annus et inversas duxerit ante vices, quam tua sub nostro mutetur pectore cura: sis quodcumque voles, non aliena tamen. tam tibi ne viles isti videantur ocelli, per quos saepe mihi credita perfidiast! hos tu iurabas, si quid mentita fuisses, ut tibi suppositis exciderent manibus: et contra magnum potes hos attollere Solem, nec tremis admissae conscia nequitiae? quis te cogebat multos pallere colores et fletum invitis ducere luminibus? quis ego nunc pereo, similis moniturus amantes non ullis tutum credere blanditiae fueram magnis olim patefacta triumphis, ianua Patriciae vota Pudicitiae, cuius inaurati celebrarunt limina currus, captorum lacrimis umida supplicibus, nunc ego, nocturnis potorum saucia rixis, pulsata indignis saepe queror manibusille meos numquam patitur requiescere postessupplicis a longis tristior excubiis. quid mihi tam duris clausa taces foribus
Abbreviated transcription (Latin):
UHepe ego multa tuȩ lenitatis dura timebã
Nac tamen excepta cynthia perfidia.
Aspiae me quanto rapiat fortuna perielo
Iu tamen in nostro lenta timore uenis
Et potes externos manibus componẽ rines
Ut formosa nouo quȩ parat ire uiro
At nõ sie It haci digressu mota calipso
Desertis olim fleuerat acquoribus¬
A ultos illa dies in comptis mesta capillis
Sederat: minsto multa locuta salo
St qͣnis nunꝗͣ post tree uisura dolebat
⁊lla tamen longae conscia lactitie.
Al phesibora suos ulta ẽ ꝓ coniuge frarris
Sanguinis & cariuincula rupit a mor
Nec sic e sonide rapientib anxia uenne
Nypsiphile uacuo constitit in thalamo
N yliphile nullos post illos senlit a mores
Ue semel tlę monio tabint hospitio
Coniugis euadne miseros elata ꝑ ignes
Occidit Argiuae phama pudicicis¬
Quaꝵ nuilla tuos potuit conũte̾ moreis
Tu quoq uti fieres nobilis historia.
Delime ia reuocare tuis peruria uerbis
Cynchiã. & oblitos parte mouẽ deos
Audax ah ninnũ nr̃o dolitura peridlo

Expanded text:
Saepe ego multa tuae levitatis dura timebam, hac tamen excepta, Cynthia, perfidia. aspice me quanto rapiat fortuna periclo! tu tamen in nostro lenta timore venis; et potes hesternos manibus componere crineut formosa novo quae parat ire viro. at non sic Ithaci digressu mota Calypso desertis olim fleverat aequoribus: multos illa dies incomptis maesta capillis sederat, iniusto multa locuta salo, et quamvis numquam post haec visura, dolebat illa tamen, longae conscia laetitiAlphesiboea suos ultast pro coniuge fratres, sanguinis et cari vincula rupit amornec sic Aesoniden rapientibus anxia ventis Hypsipyle vacuo constitit in thalamo: Hypsipyle nullos post illos sensit amores, ut semel Haemonio tabuit hospitio. coniugis Euadne miseros elata per ignes occidit, Argivae fama pudicitium nulla tuos potuit convertere mores, tu quoque uti fieres nobilis historia. desine iam revocare tuis periuria verbis, Cynthia, et oblitos parce movere deos; audax ah nimium, nostro dolitura periclo,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ego daphm̃. Daphins fuit filius mercuri formosissimus
puer qui primus pastor fuisse dicitur.Si nũꝙͣ.fal. ymago.
quod etiã cicero in tusculans plemꝰ docet. te autem iudice.
ac si dice̾t qui despicis meam pulcͥtudinem

Expanded text:
non ego daphnim Daphnis fuit filius Mercurii, formosissimus non ego daphnim Daphnis fuit filius Mercurii, formosissimus puer, qui primus dicitur pastor fuisse. Ad v. 27 si numqvam fallat imago quod etiam Cicero in Tusculanis plenius docet. 'te' autem 'iudice' ac si diceret, qui meam respuis pulchritudinem
Abbreviated transcription (Latin):
unphion autem musite artis peritꝰ. Sane arachintꝰ mons
debemus accipere unde m.u. eneid at procul i sola secrete tro¬
ades acta: non athemensi licet athene p̾mo actis dicte sunt
ꝙͣ ꝙͣ pleriq acteo arachinto athemensi accipiant. nõ ꝙ arachĩti
ppe athenas sit. s ut oñdatur rustici insipiencia. Nam et the¬
otritꝰ ad expͥmendam ⁊usticam simplicitatẽ młta locutꝰ ẽ¬
aliter ꝙͣ res habeat. hac ratione p̃t et̃ oaxis fluuiꝰ crete acci¬
pi. cum mons sit ut prediximꝰ scichie. Nec sum adeo infor.¬
n. in .i.ł u. uerecunde suam cõmemorat pulc̾tudmnẽ. Sic
citer in ceciliana. ut eum peniteat non deforniem ẽẽ natũ
nã pulcherrimũ uoluit dice. In lictore bidi. cũ ꝑ .u.s.i.
Negatur hoc pet rerum naturam posse fieri. s theotricum
in lictore bolunt quidam in aqua a fluctib delicta in lacuna
lictoris se eum uidere potiusse. quã uẽ illud excludit Cum
placidum uentis staret mare. Eo iõ m mari ymago nõ cͥitͥ

Expanded text:
musicae artis peritus. sane Aracynthus mons debemus accipere — ut at procul in sola secretae Troades acta — , non Atheniensi, licet Athenae primo Actis dictae sint. quamquam plerique 'Actaeo Aracyntho' Atheniensi accipiant, non quod Aracynthus apud Athenas est, sed ut ostendatur rustici imperitia. nam et Theocritus ad exprimendam rusticam simplicitatem multa aliter quam res habet, dicit. hac ratione potest et Oaxes Cretae fluvius accipi, cum mis verecunde suam commemorat pulchritudinem: sic Cicero in Caeliana ut eum paeniteat non deformem esse natum , nam pulcherrimum voluit dicere. in litore vidi cum p. v. s. m. negatur hoc per rerum naturam posse fieri; sed Theocritum 'in litore', volunt quidam in aqua, a fluctibus derelicta in lacuna litoris, se eum videre potuisse: quam rem illud excludit 'cum placidum ventis staret mare'. sed ideo in mari imago non cernitur,
Abbreviated transcription (Latin):
speraret habebat
Tantum inter densas umbrosa cacuimiã fagoᷤ
Assidueuemebat. ibi hec incondita sosus
Montibus et silius studio iactabat mami
Ocrudelis alexi nichil mea carmina curas
Nil nr̃i miserere. mori me demq cogis
Nunc etiam pecudes ũbras et frigora captãt
Nũc iurides etiã occultant spmeta lacertos
Testilis. et rapido fessis messoribus estu
Allia serpillumq herbas contũdit osentes
Ac mecum raucis tua dũ uestigia lustro
Sole sub ardenti resonant arbusta cicadi
Nonne fuit satius tristes amarillidis iras
Atqr superba pati fastidia. nõne menalcã
Qis ille inger ꝙͣuis tu candidus esses
O formose puer mimũ ne crede colori
Abba ligustra cadũt. uaccima ingra legut
Despectus tibi sum. nec qͥs sum q̃ris alexi

Expanded text:
speraret habebat; tantum inter densas, umbrosa cacumina, fagos adsidue veniebat. Ibi haec incondita solus montibus et silvis studio iactabat inani: O crudelis Alexi, nihil mea carmina curas? Nil nostri miserere? Mori me denique coges. nunc etiam pecudes umbras et frigora captant; nunc viridis etiam occultant spineta lacertos, Thestylis et rapido fessis messoribus aestu alia serpyllumque herbas contundit olentis. at mecum raucis, tua dum vestigia lustro, sole sub ardenti resonant arbusta cicadis. Nonne fuit satius tristis Amaryllidis iras atque superba pati fastidia, nonne Menalcan, quam vis ille niger, quamvis tu candidus esses ? o formose puer, nimium ne crede colori! alba ligustra cadunt, vaccinia nigra leguntur. Despectus tibi sum, nec qui sim quaeris, Alexi,
Abbreviated transcription (Latin):
Sic canib catulos similes. sic matribus edos
Noram: sic parius componere magna solebam.
uer hec tm̃ alias inter. caput extulit urbes.

Expanded text:
sic canibus catulos similis, sic matribus haedos noram, sic parvis componere magna solebam: verum haec tantum alias inter caput extulit urbes
Abbreviated transcription (Latin):
Reddemus nmphis et cũ lustrabimꝰ agros
Dũ uga mõtis aper dũ fluĩa piscis amabit
Dũq trmo pastentur apes. dũ rore cicade
Temper honos nomẽq tuũ laudesq manebt̃
Ut bacho cereriq tͥ sua uota quot annis
Agricole facient. dap̃nabis tu quoq uotis
ue tibi que tali reddã ꝓ carmine dona
Nam neq me tantũ uemẽtis sibilꝰ austri
Nec percussa uiuãt fluctu tã lictora nec q̃
Saxosas inter decurrunt flumina ualles
ac te nos fragili donabimꝰ ãte cicuta
Hec nos formosum coridon ardebat alexim
hec ecidem docuit cuiũ pecꝯ an melibei
t tu sume pedũ qd me cũ sepe rogaret
Nõ tulit antigenes et tñ erat dignꝰ amari
musa non erubuit se silius ante cõmittere
.i. inutari theotricũ.spracusanũ et bucolica
scribere.Siracusio autẽ grece ait.nam
na ut tu quoq littorib nrĩs eneya nutͥx¬
dignata est. sic dicit qͣi ex loco suꝑiore.siluas hĩtare sicut

Expanded text:
reddemus Nymphis, et cum lustrabimus agros. reddemus Nymphis, et cum lustrabimus agros. Dum iuga montis aper, fluvios dum piscis amabit, dumque thymo pascentur apes, dum rore cicadae, semper honos nomenque tuum laudesque manebunt; ut Baccho Cererique, tibi sic vota quotannis agricolae facient: damnabis tu quoque votis. Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dona? Nam neque me tantum venientis sibilus austri, nec percussa iuvant fluctu tam litora, nec quae saxosas inter decurrunt flumina valles. ac te nos fragili donabimus ante cicuta: haec nos, “Formosum Corydon ardebat Alexim,” haec eadem docuit, “Cuium pecus, an Meliboei?” At tu sume pedum, quod, me cum saepe rogaret, non tulit Antigenes—et erat tum dignus amari— musa non erubuit se silvis ante committere, id est imitari Theocritum Syracusanum et bucolica scribere. 'Syracosio' autem graece ait: nam na, ut tu quoque litori- bus nostris . et 'dignata est' sic dixit, quasi ex loco superiore. ostendit
Abbreviated transcription (Latin):
nopedu. uiige mceenda aut pastore quẽdã ꝓuldier¬
⁊ milł diait᷑ aut coraulẽ sigͣt qͣx̃ legimꝰ mitũ ad modum
nodorum. et honeste formosum nodis et ere
ndidus insuetũ miratur limẽ olympi
b pedibusq uidet nubes et sydera daphins
Ergo alacres siluas et cetera rura uo luptas
Panaq pastoresq tenet driadasq puellas
Nec lupus insidias pecori nec rechia ceriuis
ulla dolũ meditantur amat bonꝰ ocia daphins
Ipi leticia uoces ad sydeta iactant
Intonsi montes ipẽ iam carmina rupes
lpã sonãt arbusta deꝰ deus iste menalca
Dis bonus o felixq tius en qͣtuor atas
Ecce duas tibi daphm duoq altaia phebo
Nocula bina nouo spumãcia lacte qͦt ãnis
Craterasq duos statuã tibi pĩgius oliue
Et multo ĩ primis hylarãs coniuiua bacho
Ante focũ si frigus erit si messis ĩumbra
uma nouũ fundam calatis ariusianectar
Cantabunt michi dametas et lyti ꝰ egon
Taltantes satiros nntabitur alphesibeus
Uec tibi semper erunt. et cũ solemna uoca

Expanded text:
mari aut pastorem quendam pulcherrimum dicit; aut choraulam significat, quem legimus admodum nodorum. et honeste locutus est, formosum nodis vel aerendidus insuetum miratur limen Olympi, sub pedibusque videt nubes et sidera Daphnis. ergo alacris silvas et cetera rura voluptas Panaque pastoresque tenet, Dryadasque puellas; nec lupus insidias pecori, nec retia cervis ulla dolum meditantur: amat bonus otia Daphnis. ipsi laetitia voces ad sidera iactant intonsi montes; ipsae iam carmina rupes, ipsa sonant arbusta: “Deus, deus ille, Menalca.” Sis bonus O felixque tuis! En quattuor aras: ecce duas tibi, Daphni, duas altaria Phoebo. pocula bina novo spumantia lacte quotannis, craterasque duo statuam tibi pinguis olivi, et multo in primis hilarans convivia Baccho,— ante focum, si frigus erit, si messis, in umbra,— vina novum fundam calathis Ariusia nectar. cantabunt mihi Damoetas et Lyctius Aegon; saltantis satyros imitabitur Alphesiboeus. Haec tibi semper erunt, et cum solemnia vota
Abbreviated transcription (Latin):
incipe mopse prior si quos aut phillidis igneᷤᷤ
quit alcoms habes laudes aut iurgia codri
nciꝑe pascentes seruabit titirus edos
Inmo hec ĩ uiridi nuper que cortice fagi
Carmiã descripsi et modulãs alt̾na notaui
Experiar. tu demnde iubeto certet amyntas¬
lutem uilissima est arbor oliue comparatione. Saliunca

Expanded text:
Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignes, Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignes, aut Alconis habes laudes, aut iurgia Codri: incipe, pascentis servabit Tityrus haedos. Immo haec, in viridi nuper quae cortice fagi carmina descripsi et modulans alterna notavi, experiar, tu deinde iubeto ut certet Amyntasx autem vilissima est arbor olivae comparatione. Ad v. 17 saliunca
Abbreviated transcription (Latin):
ea currens in serpentis bulne̾ deficeret. nec transiret in
qui orto bello inter laconas et achemenses. cũ ⁊espõdissẽt
oraculũ. illos bincere posse quoꝵ dux peruss. habitu
humili ꝓfectꝰ ẽ ad hostium suoꝵ bicma tentoria. et illos
uirgio m suam cedem instigauit ⁊ a nullo cognita fecit
Alterna autem uaria ꝓpter musicam cuiꝰ sonꝰ uariꝰ ĩuei̾t᷑
et pedũ dissmmilitudinẽ sigt autem se cancaturũ epyde¬
chion. et epithaphium. Nam epidechion ẽ qd̾ dr̃ nũdũ¬
autem post completam sepłturam dicitur ut daphins
ego i siluis hĩc .u. ad .s. notus
tu calamo ᷤᷤ ĩflare leueᷤᷤ ego dice̾ u̾sꝰ
hic coriliᷤ mixtaᷤ ĩt cõsedimiꝰ ulmoᷤ
u maior tibi me ẽ equũ parere menalca
Diue sub ĩcertas zephiris motãtib antr
Biue antro pociꝰ succedimus aspice ut ãcrũ
haluestris taris sparsit labrusca racemis
¶õtib in nris solus tibi certet amyntas

Expanded text:
ea currens in serpentis deficeret vulnere nec transiret in ea currens in serpentis deficeret vulnere nec transiret in qui orto bello inter Laconas et Athenienses cum respondisset oraculum illos posse uincere quorum dux perisset, habitu humili profectus est ad hostium uicina tentoria et illic iurgio eos in suam cedem instigauit et a nullo cognitus fecit 'alterna' autem varia, propter musicam, cuius sonus varius invenitur ex pedum dissimilitudine. significat autem cantaturum se epicedion et epitaphie Daphnin ; epitaphion autem post completam sepulturam dicitur, ut Daphnis ego in silvis hinc usque ad sidera notustu calamos inflare levis, ego dicere versus, hic corylis mixtas inter consedimus ulmos? Tu maior; tibi me est aequum parere, Menalca, sive sub incertas zephyris motantibus umbras, sive antro potius succedimus: aspice, ut antrum silvestris raris sparsit labrusca racemis. Montibus in nostris solus tibi certat Amyntas.
Abbreviated transcription (Latin):
perare debere. ostendit tñ quid sibi placeat. nam ex ipã
laude antri et ex arboꝵ uituperatione quas incertas ũbras
dicit ondit suam sentenciam ẽẽ meliorem incerte autẽ
umbre sunt et ex solis c̾auitu et ex mobilitate uencorum
et cibi certat usurpatum ẽ nam hodie certo tecũ dicis
hoc dicit. licet nõ amare menalcas dixerĩt. solꝰ t certat
amyntas. qd tñ qr ille aspere accepit. ale paulopost curat
dicens lenta salix .q.p.c.o ¶ Phillidis ignes phillus regi
ensui iedeuntẽ a p̃lio troiano dilexit. et i ꝯuigui suure
amoris impaciencia et doloris impulsu ꝙ se spretam eẽ¬
credebat laques sibi fimuit uitam. et conu̾sa ẽ in arborẽ
amigtalũ sie foluis. postea reuersꝰ demophon cogͥta re eiꝰ
Iamplerus ẽ truncũ qui uelus sponsi sentiret aduentunt
folia emisit unde etiam philla sunt dicta aphillide q̃ ãte
filium dracho muasiss tanta arte direxit sagittam ut

Expanded text:
perare debere, ostendit tamen quid sibi placeat: nam ex ipsa perare debere, ostendit tamen quid sibi placeat: nam ex ipsa laude antri et ex arborum vituperatione, quarum incertas umbras dicit, ostendit suam sententiam esse meliorem. incertae autem umbrae sunt et ex solis circuitu et ex mobilitate ventorum; ibi certat usurpatum est; nam hodie 'certo tecum' dicihoc dixit, licet non amare Menalcas dixerit 'solus tibi certat Amyntas': quod tamen quia hic aspere accepit, ille paulo post curat, dicens lenta salix quantum paliensium, redeuntem de Troiano proelio, dilexit et in coniugium suum amoris impatientia et doloris impulsu, quod se spretam ecredebat, laqueo uitam finiuit et conuersa est in arborem amygdalum sine foliis. Postea reuersus Demophon, cognita re eius amplexus est truncum; qui, uelut sponsi aduentum sentiret, folia emisit. Vnde et phyllera sunt dicta a Phyllide, quae antea filium draco invasisset, tanta arte direxit sagittam, ut
Abbreviated transcription (Latin):
alia secla sus dixerunt currite fusis
Concordes stabili fatorum mumine parte
Aggredere o magnos aderit iã tempꝰ honoreᷤ
Csara deum soboles magnũ ioiuis ĩc̾mẽtũ
Aspice conuexo nutantem pondere mũdũ¬
Et terras tractusq maris celumq ꝓfundũ
Aspice uenturo letentur ut omma sedo
Omichi tum longe maneat ꝑs ultĩa uite
Spiritꝰ. et ꝙͣtum sat erit tua dicere facta
Non me carminib iuncet nec tratiꝰ orpheus
Nan etiam archadia mecũ si uidice certet
Pan etiam archadia dicet se iudice iuctũ
Incipe parue puer risu cognoscere matrẽ
Matri longa decem tulerint fastidia mẽses
Incipe parue puer cui non risere parentes
Aec deus hunc mẽsa dea nec dignata cubili ẽ¬
mici pastores canere ad delectationem
unde et se laudant: et s̾ muicẽ cedunt
Bom autem docti. et figurate ait bomi
ulinos. Ordo ẽ cur non mopse hic consedimꝰ incer blmnos
motantib umbras. dicit quidem uerecunde se uelle illi obtẽ¬

Expanded text:
alia saecla, suis dixerunt, currite, fusis concordes stabili fatorum numine Parcae. Adgredere o magnos—aderit iam tempus—honores, cara deum suboles, magnum Iovis incrementum! Aspice convexo nutantem pondere mundum, terrasque tractusque maris caelumque profundum! Aspice, venturo laetentur ut omnia saeclo! O mihi tam longae maneat pars ultima vitae, spiritus et quantum sat erit tua dicere facta! Non me carminibus vincet nec Thracius Orpheus,Pan etiam, Arcadia mecum si iudice certet, Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum. Incipe, parve puer, risu cognoscere matrem, matri longa decem tulerunt fastidia menses. Incipe, parve puer, cui non risere parentes, nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili emici pastores canere ad delectationem: unde et laudant se et sibi invicem cedunt. 'boni' autem docti. et figurate ait 'boni . ordo est 'cur non Mopse hic consedimus inter ulmos m. v. dicit quidem verecunde se illi obtem
Abbreviated transcription (Latin):
ostendetur. agictus quib infernꝰ deꝰ et noxius iudicat
condito mitis plaadusqi telo. supplices audi ꝓueros apollo
unte uuguts rationis hiuꝰ peritꝰ per altaria suxs numẽ
ostentit pes parem numerum infernã trdicat potestacem¬

Expanded text:
ostendit, saggitas, quibus infernus et noxius deus ostendit, saggitas, quibus infernus et noxius deus condito mitis placidusque telo supplices audi pueros, Apollo : unde Vergilius, rationis huius peritus, per altaria supernum numen ostendit, per parem numerum infernam indicat potestatem