comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ petuo t̾ras ut domus ista regat
Qumq bonis nurib ꝓ sospite liiria nato
Mun̾a dat m̾itis sepe datura deis
Et ꝑit̾ mres ⁊ q̃ sine cͥmine cafios
ꝑ petua suant uirginitate focos
Plebs pia cumq pia letat᷑ plebe senatꝰ
ꝑ ua q cuiꝰ eram ps ego nuꝑ eques
Nos ꝓcul expulsos comuma gaudia fallunt
Cumq ducum titulis opida capta leget
Uicta q captua reges cͥuice fenees
Ante coronatos ire iudeb̾ equos
Et cernet uultꝰ aliqͥs ꝓ tempore u̾sos.
Berribiles q aliis in memoresq sui
Pars refet qͣmus nou̾it illa par̃
Et qui sydonio fulget sublimis ĩ ostro
Dux fu̾at belli ꝓximus ille duci
Nͥ qͥ nunc ĩ humo lumen mi sabile fixit
Non isto uultu ꝯtulit arma fuit.
Ille ferox et adhuc oculis hastilib ardens
Hoitator pugne consiliũ q fuit
ꝑ fidus hic nr̃os indusit fraude locoꝵ.
S quasida demissis qui tegit ora comis.
Illo qui sequit᷑ dñt mastata ministͦ.

Expanded text:
perpetuo terras ut domus illa regat, perpetuo terras ut domus illa regat, cumque bonis nuribus pro sospite Livia nato munera det meritis, saepe datura, deis, et pariter matres et quae sine crimine castos perpetua servant virginitate focos; plebs pia cumque pia laetetur plebe senatus, parvaque cuius eram pars ego nuper eques. nos procul expulsos communia gaudia fallunt, cumque ducum titulis oppida capta leget, vinclaque captiva reges cervice gerentes ante coronatos ire videbit equos, et cernet vultus aliis pro tempore versos, terribiles aliis inmemoresque suipars referet, quamvis noverit illa parum. ‘hic, qui Sidonio fulget sublimis in ostro, dux fuerat belli, proximus ille duci. hic, qui nunc in humo lumen miserabile fixit, non isto vultu, cum tulit arma, fuit. ille ferox et adhuc oculis hostilibus ardens hortator pugnae consiliumque fuit. perfidus hic nostros inclusit fraude locorum, squalida promissis qui tegit ora comis. illo, qui sequitur, dicunt mactata ministro
Abbreviated transcription (Latin):
An mea sauromate scͥpta gete q legñt
Sepe ⁊̃ lacͥme me sunt scͥbente ꝓ fu se
Humida q fletu litt̾a facta meo
Eor ꝙ uetusta meũ tamꝙͣ noua muln̾a nouit
In q sinũ meste labit᷑ ymb̾ aq̃.
Dum nite mutata qͥs sim fium q recordor
Et tulit me qͦ casus ⁊ unde subit
Sepe manus demens stu diis irata sibi q
Misit ĩ arsuros cͣmina nr̃a focos.
Ac ea de multis qm̃ non młta suꝑsunt
Gum uenia facito qͥsqͥs es ista legas
Tu quoz ñ meluis qm sunt mea ĩꝑa cͣmen
Int̾dicta mͥ consule roma bona
Iam fera cesarib g̾manã totꝰ ut orb̃
Uista potest flexo subcubuisse genu
Alta q uelant᷑ foitasse palacia g̾cis
Thura q in igne sonant inficiant q diem.
Eandida q abducta collum ꝑcussa securi
Uictima purpureo sanguine tinguit hum̃
Dona q amicoy templis ꝓmissa deoꝵ
R edd̾e uictores cesar ut̾q parat
⁊ qui ce sareo iuuenes sub nomĩe c̾scunt

Expanded text:
an mea Sauromatae scripta Getaeque legent? an mea Sauromatae scripta Getaeque legent? saepe etiam lacrimae me sunt scribente profusae, umidaque est fletu littera facta sta meum, tamquam nova, vulnera novit, inque sinum maestae labitur imber aquae, cum vice mutata, qui sim fuerimque, recordor, et, tulerit quo me casus et unde, subit, saepe manus demens, studiis irata sibique, misit in arsuros carmina nostra focos, atque ita de multis quoniam non multa supersunt, cum venia facito, quisquis es, ista legas. tu quoque non melius, quam sunt mea tempora, carmen, interdicta mihi, consule. Roma, boni. Iam fera Caesaribus Germania, totus ut orbis, victa potest flexo succubuisse genu, altaque velentur fortasse Palatia sertis, turaque in igne sonent inficiantque diem, candidaque adducta collum percussa securi victima purpureo sanguine pulset humum, donaque amicorum templis promissa deorum reddere victores Caesar uterque parent, et qui Caesareo iuvenes sub nomine crescunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ misum ẽ porta uitam m̃o q tueri
Uix q sui tutũ uirib ẽẽ loci.
Asꝑa milicie iuuenis contagia fugi
Nec nisi lusura moiumꝰ mouimꝰ arma manu
Nunc semor gladio q latꝰ scuto q simstrã
Eaniciem galeẽ subicio ꝙ meam
N am decdit e specula custos ubi signa tumultꝰ
Indiumꝰ tepida ꝓtinus arma manu
Hostis hñs arcus imbutaq te la ueneno
Seuus anelanti menia lustrat eqͦ
U q rapax pecudẽ que se non texit ouili
Sic si quẽ nondũ portaꝵ sede receptũ
Barbarꝰ in campis repꝑit hostis agit
Aut sequit᷑ captũ deiecta q iuncula collo
Hego sollicite iaceo nouꝰ incola se dis
H eumiiũ fanti temꝑa longa mei
Q tamen ad mim̾os antiqͣ q sacͣ reu̾ti
Sustinet ĩ tantis hospita digna mał
Ꝙ: neq cui recitem qͥsꝙͣ est m̾a cͣmina nͨ qͥ
Aurib excipiat u̾ba latina sinis
I p̾e mͥ quid enim faciam scͥbo q lego q
Tora q iudicio litt̾a fista meo est¬
Sepe tam̃ dixi cui ñc h̾ cura la borat

Expanded text:
 miserum est, porta vitam muroque tueri, vixque sui tutum viribus esse loci! aspera militiae iuvenis certamina fugi, nec nisi lusura movimus arma manu; nunc senior gladioque latus scutoque sinistram, canitiem galeae subicioque meam. nam dedit e specula custos ubi signa tumultus, induimus trepida protinus arma manu. hostis, habens arcus imbutaque tela venenis, saevus anhelanti moenia lustrat equo, utque rapax pecudem, quae se non texit ovili, sic, siquem nondum portarum saepe receptum barbarus in campis repperit hostis, habet: aut sequitur captus coniectaque vincula collo  perit. hic ego sollicitae lateo novus incola sedis . heu nimium fati tempora longa mei! et tamen ad numeros antiquaque sacra reverti sustinet in tantis hospita Musa malis, sed neque cui recitem quisquam est mea carmina, nec qui auribus accipiat verba Latina suis. ipse mihi—quid enim faciam?—scriboque legoque, tutaque iudicio littera nostra suo estsaepe tamen dixi cui nunc haec cura laborat?
Abbreviated transcription (Latin):
uiñis ut lesi fiam mansuetior ira.
utatoq minor sit mea pena loco
D q ita si nullũ sceł ÷ ĩ pectore nr̃o.
ncipiũ ꝙ mei cͥminis error ht̃
ec br̃e nec tutũ quo sint mea dr̃e casu
Lumina funesti conscia facta mali.
Mensq reformidat ueluti sua uuln̾a t̃pꝰ
lludet amonitu fit nouus iste dolor.
t quecumq a deo possunt affere pudorẽ
lla tegi ceca condita noct̾e dec¬

Expanded text:
numinis ut laesi fiat mansuetior ira, numinis ut laesi fiat mansuetior ira, mutatoque minor sit mea poena loco, idque ita, si nullum scelus est in pectore nostro, principiumque mei criminis error habet. nec breve nec tutum, quo sint mea, dicere, casu lumina funesti conscia facta mali; mensque reformidat, veluti sua vulnera, tempus illud, et admonitu fit novus ipse pudor, et quaecumque adeo possunt afferre pudorem, illa tegi caeca condita nocte dec
Abbreviated transcription (Latin):
nscia qd̾ cͥmen uder̃t lumũa plector
P᷑ catumq oculos est hñisse meum .
on equidẽ totam possum defend̾e culpã
utati penam condicõne loci.
Afferat admisso lucitꝰ albꝰ eqͦ.
Is q erat usq adeo ppło testat᷑ ut ẽẽt
Pene magis qͣmͣtu qͣm ꝙ ẽ notꝰ amor.
Qͥ q est incaris amau tͥ candor amicis
Cognitꝰ est illi quem colis ip̾e uiro
N il ita celabas ut non ego consciꝰ eẽm
Pectͥorib q dabas multa tegenda meis
Cui ego narrabã secreti qͥꝙͥ agebã.
Extepto qd̵ me ꝑdidit unus eras
d quoq si sasses saluo fruere sõdali
Consilio q forẽ sospes amice tuo.
S mea me iu penã numr̃ fata tͣhebant
Omne bone clandunt utilitatis iteR
Siue malum potui tam̃ hoc uitare cauẽdo
Seu racõfatũ uinc̾e nulla põt
Tu tam̃ o nob̃ usir iũttissime longo
Pars desiderii maxuna pene mei.
Scis memoi ⁊ si qͣs fecit tͥ gr̾a iuires
Illas ꝓ nob exꝑiare rogo

Expanded text:
inscia quod crimen viderunt lumina, plector, inscia quod crimen viderunt lumina, plector, peccatumque oculos est habuisse meum. non equidem totam possum defendere culpammutati poenam condicione loci. afferat admisso Lucifer albus equisque erat usque adeo populo testatus, ut esset paene magis quam tu quamque ego notus, amor ; quique est in caris animi tibi candor amicis— cognita sunt ipsi, quem colis, ista viro. nil ita celabas, ut non ego conscius essem, pectoribusque dabas multa tegenda meis: cuique ego narrabam secreti quicquid habebam, excepto quod me perdidit, unus eras. id quoque si scisses, salvo fruerere sodali, consilioque forem sospes, amice, tuo. sed mea me in poenam nimirum fata trahebant : omne bonae claudunt utilitatis iter. sive malum potui tamen hoc vitare cavendo, seu ratio fatum vincere nulla valet, tu tamen, o nobis usu iunctissime longo, pars desiderii maxima paene mei, sis memor, et siquas fecit tibi gratia vires, illas pro nobis experiare, rogo,
Abbreviated transcription (Latin):
Pectorib teneo non h̾itura meis
Dii tͥ posse tuos tͥbuant defend̾e semꝑ.
Spe trahor exigua ꝙͣ tu mͥ dem̾e noli.
⁊ sua molliri nomina posse dei.
Seu tem̾e expesto sui hoc ꝯting̾e fas est
Q quisq est maior mag̾ placabil̾ ire.
Et faciles motꝰ mens gñosa capit
Corꝑa magnanimo satis est ꝓstrasse leoni
Pugna suũ finem cum iacet hostis ht̃
Et lupus ⁊ t᷑̾pes instant morientib ursi
Et queꝯq minor nobilitate fa est.
Maius apd̾ tͦiam forti ꝙͥ ħemꝰ achille
Dardanai lacͥmas non tulit me sens.
&e diicis ematii fu̾at clementia foros.¬
P̾ clari qi docent fim̾is exequie
Nene honuũ refam flexas ad miciꝰ iras
Iimonis geñ est qui pͥus hostis erat.
Denics non possum nullã sꝑare salutem
Cum pene uon sit auisa cruenta mee
Non mͥ querenti pessumdare cuncta petitũ
Cesareum capud ÷ quod cap̃ orb̾ trat.
Non aliquid dixi i uolentaq lingua locura¬
apsa q sunt minio u̾ba ꝓphana mero.

Expanded text:
pectoribus teneo non abitura meis. pectoribus teneo non abitura meis. di tibi posse tuos tribuant defendere sempespe trahor exigua, quam tu mihi demere noli, tristia leniri numina posse dei. seu temere expecto, sive id contingere fas est, quo quisque est maior, magis est placabilis irae, et faciles motus mens generosa capit, corpora magnanimo satis est prostrasse leoni, pugna suum finem, cum iacet hostis, habet: at lupus et turpes instant morientibus ursi et quaecumque minor nobilitate fera. maius apud Troiam forti quid habemus Achille ? Dardanii lacrimas non tulit ille senis, quae ducis Emathii fuerit clementia, Porus Dareique docent funeris exequiae. neve hominum referam flexas ad mitius iras, Iunonis gener est qui prius hostis erat. denique non possum nullam sperare salutem, cum poenae non sit causa cruenta meae. non mihi quaerenti pessumdare cuncta petitum Caesareum caput est, quod caput orbis erat; non aliquid dixive, elatave lingua loquapsaque sunt nimio verba profana mero:
Abbreviated transcription (Latin):
Ante uolebat gͣti q erat instar amoris
Alloquor ⁊ milli causa timoris ero.
Nec meus in dicõ latitantes u̾sus amicos
ꝓtͣnet. oculte si quis ameluit amet
Sote tam̃ qmͣuis longa regione remotꝰ.
ꝯrasti simili sorte rogetis opem.
Usus amicicie tecum mͥ ꝑuꝰ ut illam.
Non egre possis dissimulare fuit.
Naue mea uento forsan eunte suo
T cetidi cunstiq mei fug̾e ruinã
Ausus es igne iouis ꝑtussum tang̾e corpꝰ
Et deplorate li men a dire domus
dq recens p̾stas nec longo cognit᷑ usu
Ꝙ uet̾m misero iux duo tres ne michi.
Uidi ego confusus uultus iisos q notaui
Os q madens fletu pallidiꝰ q meo.
Et lacͥmas c̾uens ĩ singula u̾ba cadẽtes
Ore meo lacͥmas aurib illa bibi
Brachiaq accepi mesto pallencia collo
⁊ singultosis oscula mixta sonis.
Sum qͦ care tuis defensus u̾ib absens.
Scis car̾ u̾i nominis ẽẽ loco.
M ulca q p̾terra mainfesti signa fauous

Expanded text:
ante volebatis, gratique erat instar honorisante volebatis, gratique erat instar honorisadloquar, et nulli causa timoris ero. nec meus indicio latitantes versus amicos protrahit. occulte siquis amabat, amet. scite tamen, quamvis longe regione remotus uam contacti simili sorte rogetis idem. Usus amicitiae tecum mihi parvus, ut illam non aegre posses dissimulare, fuit, nave mea vento, forsan, eunte suo. ut cecidi cunctique metu fugere ruinam, ausus es igne Iovis percussum tangere corpus et deploratae limen adire domus: idque recens praestas nec longo cognitus usu, quod veterum misero vix duo tresve mihi. vidi ego confusos vultus visosque notavi, osque madens fletu pallidiusque meo, et lacrimas cernens in singula verba cadentes ore meo lacrimas, auribus illa bibi ; brachiaque accepi presso pendentia collo, et singultatis oscula mixta sonis. sum quoque, care, tuis defensus viribus absens— scis carum veri nominis esse loco— multaque praeterea manifesti signa favoris
Abbreviated transcription (Latin):
Nunc qͦ sũmotũ studio defendes amicũ
Et mala iux uila ꝑte leuanda leuas.
Uine sine muidia molles inglorius ãnos
Enge amicicias ⁊ tͥ ninge pares .
Nasonis q tui ꝙ ad ħ non exulat uñ
Iomen ama sititꝰ cet̾a pontꝰ ht.
ꝓxima sidib tellꝰ ermantidos urse
Boforus et thanais suꝑant si tice q paludes
Uixq satis noti nomina pauca loci.
Ul t̾iuis nicħ est nisi non h̾itabile frigus
Heuꝙͣ uicina est ultima t̾ra mͥ.
At longe patͥa est longe est karissima quĩx
Qͥ quid ⁊ ħ nob post duo dulce fuit
Si ram̃ hͤ absunt ut que iting̾e non est
Borpore suit ammo cuncta uidenda meo.
Añ oculos errant domus urbs ⁊ for locoy
Succedunt q suis singula facta lotis
Conigis ante oculos sicut p̾sentis ymago ÷
lla meos casus ingrauat illa leuat.
Dr̃e qͣos cupio nomine quemq suo.
S tuor officiũ cautos ꝯpescit ⁊ ip̃os.
In nr̃o poni carmine nolle puto.

Expanded text:
nunc quoque summotum studio defendis amicum, nunc quoque summotum studio defendis amicum, et mala vix ulla parte levanda levas. vive sine invidia, mollesque inglorius annos exige, amicitias et tibi iunge pares, Nasonisque tui, quod adhuc non exulat unum, nomen ama : Scythicus cetera Pontus habet. Proxima sideribus tellus Erymanthidos Ursae Bosphoros et Tanais superant Scythiaeque paludes vix satis et noti nomina pauca loci. ulterius nihil est nisi non habitabile frigus. heu quam vicina est ultima terra mihi! at longe patria est, longe carissima coniunx, quicquid et haec nobis post duo dulce fuit. sic tamen haec adsunt, ut quae contingere non est corpore: sunt animo cuncta videnda meo. ante oculos errant domus, urbsque et forma locorum, acceduntque suis singula facta locis, coniugis ante oculos, sicut praesentis, imago est. illa meos casus ingravat, illa levat;dicere quos cupio nomine quemque suo. sed timor officium cautus compescit, et ipsos in nostro poni carmine nolle puto.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ cldit in plano iux hoc tam̃ euenit ip̃m
Sic cadit ut tacta surg̾e possit humo¬
Atmiser alpenor tecto de lapsꝰ ab alto.
Occurrit regi flebił umbra suo.
Qͥd fuit ut tutas agitaret de clalus alas¬
Y carꝰ minensas nomĩe fecit aqͣs
Nempe qd̃ hic a dlte demissus ⁊ ille uolabat
Nam ꝓͥas ambo non hu̾e suas.
Crede mͥ bñ qui latuit bñ uꝑcit ⁊ intͣ
Foitunam d quisq latere suam
Non foret eumet̾tes orb si filius eius .¬
Stultꝰ a chilleos non adamass equos.
ec natũ fsammis iudiss ĩ arbore natas
episs. genitor si phetoonta merops
Tu qͦ fouida nuiũ sublimia semꝑ
ꝓpositi q p̾cor contrahe uela tui.
Nam pede ĩ offenso spaciũ dec̾rere uite
Dignus es ⁊ fato candidiore frui.
Qe ꝓ te ut uoueam miti pietate meris
Uidi ego te tali uultu mea fata gem̃tem
Qͣ lem credibile ÷ ore fuisse meo.
Nostra tuas uidi lacͥmas suꝑ ora cadentes.
Bempore qͣs uno fida q u̾ba dabas

Expanded text:
qui cadit in plano—vix hoc tamen evenit ipsum— qui cadit in plano—vix hoc tamen evenit ipsum— sic cadit, ut tacta surgere possit humoat miser Elpenor tecto delapsus ab alto occurrit regi debilis umbra suo. quid fuit, ut tutas agitaret Daedalus alas, Icarus inmensas nomine signet aquas? nempe quod hic alte, demissius ille volabat; nam pennas ambo non habuere suas. crede mihi, bene qui latuit bene vixit, et intra fortunam debet quisque manere suam. non foret Eumedes orbus, si filius eius stultus Achilleos non adamasset equos; nec natum in flamma vidisset, in arbore natas, cepisset genitor si Phaëthonta Merops. tu quoque formida nimium sublimia semper, propositique, precor, contrahe vela tui. nam pede inoffenso spatium decurrere vitae dignus es et fato candidiore frui. quae pro te ut voveam, miti pietate mereris vidi ego te tali vultu mea fata gementem, qualem credibile est ore fuisse meo. nostra tuas vidi lacrimas super ora cadentes, tempore quas uno fidaque verba bibi.
Abbreviated transcription (Latin):
Tu tam̃ extinctͥo falia mun̾a f̾ro
Deq tuis lacͥmis humida serta dato.
Quamus in cin̾em corpꝰ mutau̾it ignis.
Sentiet officiũ mesta fauilla tuũ
Scͥb̾e plura lib s uox mͥ fessa loq̃ndo
Dictandi uires lingua q sicca negat
A cape suppͥmo dictum mͥ forsitan ore
Cogniteres postꝙͣ ꝓaibuere mee
Usib e dosto si quiꝙͣ credis amico
Uiue tͥ ⁊ longe nomina magna fuge
Uiue tͥ quãtũq potes p̾lustria uita
Seuũ p̾lustri fulmen ab igne uenit.
Nam qͣmꝙͣ soli possunt ꝓdẽe ꝓtentes .
Non ꝓsunt pocuis si quis obẽẽ põt̃ .
Effugit hyb̃nas demissa antẽna ꝑcellas
Lata qꝑ plus ꝑuis uela timous h̃t.
Aspicis ut sũma cortex leuis innatz unda
Cũ graue nexa simł recia m̾gat onis.
Hiis ego si monitor montꝰ pͥus ip̃e fuissẽ
In qua debebam forsitan urbe forem.
Dum nyci tecum de me leuis aura febat
Hinea ꝑ placidas amba recurrit aqͣs

Expanded text:
tu tamen extincto feralia munera semper tu tamen extincto feralia munera semper deque tuis lacrimis umida serta dato. quamvis in cineres corpus mutaverit ignis, sentiet officium maesta favilla pium. scribere plura libet : sed vox mihi fessa loquendo dictandi vires siccaque lingua negat, accipe supremo dictum mihi forsitan ore, cognite, res postquam procubuere meae, usibus edocto si quicquam credis amico, vive tibi et longe nomina magna fuge. vive tibi, quantumque potes praelustria vita . saevum praelustri fulmen ab arce venit, nam quamquam soli possunt prodesse potentes, non prosint potius, siquis obesse potest. effugit hibernas demissa antemna procellas, lataque plus parvis vela timoris habent. aspicis ut summa cortex levis innatet unda, cum grave nexa simul retia mergat onus. haec ego si monitor monitus prius ipse fuissem, in qua debebam forsitan urbe forem. dum tecum vixi, dum me levis aura ferebat, haec mea per placidas cumba cucurrit aquas,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ce tam̃ la cerare genas nͨ sainde capillos
N tͥ nunc pͥmũ lux mea raptꝰ ero.
Cum pr̃iam amisi tũc me ꝑisse putato
Et pͥoi ⁊ grauior mors fuit illa mͥ.
unc si forte potes s non potes optuna cõnux
Q ͦ potes ex tenua forti mala corde fendo
Effugiat q auidos ꝑs mͥ nulla rogos.
Nam si moite carens uacuus uolat altꝰ ĩ aurã
p̃c ⁊ samii sunt rata u̾ba senis
int̾ sarmaticas romana uagabi umbras.
⁊q fo̾s manes hospita sꝑ erit .
Ossa tam̃ facto ꝑua refant᷑ in urna.
Sic ego ũ etiam mortuus exil ero.
Nou uetat hoc quisꝙͣ frẽm tebana ꝑentũ
Supposuit tumulo rege uetante soror
Atꝙ ea cum foliis ⁊ amomi pulu̾e misce
Inq suburbano corꝑa pone solo
Qͦ sq legat ilsus oculo ꝓperante uiator
Hoc sans in tumulo est et enĩ moiora bbelli
Et dui t᷑na mag̾ sunt monuñta mei
Qͦ s ego confido qͣmus nocuere dat᷑os
Nomen et auctori tempora longa tuo

Expanded text:
parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos: parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos: non tibi nunc primum, lux mea, raptus ero. cum patriam amisi, tunc me periisse putato: et prior et gravior mors fuit illa mihi. nunc, si forte potes—sed non potes, optima coniunmalis, quod potes, extenua forti mala corde ferendeffugiatque avidos pars mihi nulla rogos! nam si morte carens vacua volat altus in aura spiritus, et Samii sunt rata dicta senis, inter Sarmaticas Romana vagabitur umbras, perque feros manes hospita semper erit. ossa tamen facito parva referantur in urna : sic ego non etiam mortuus exul ero. non vetat hoc quisquam : fratrem Thebana peremptum supposuit tumulo rege vetante soror, atque ea cum foliis et amomi pulvere misce, inque suburbano condita pone solo; quosque legat versus oculo properante viator, hoc Satis in titulo est. etenim maiora libelli et diuturna magis Sunt monimenta mihi, quos ego confido, quamvis nocuere, daturos nomen et auctori tempora longa suo.
Abbreviated transcription (Latin):
unciet huc aliquis dominã uenisse resurgã.
Si tam̃ ipleuit mea sois qͦs debuit amiol.
Et michi uiuendi tam cito finis ad est.
Qͣ ntum erat o magni morit᷑a ꝑce diui.
U saitem pr̃ia contumularer humo
Uel pena in mortis tẽpꝰ dil ata fuissz
Uł p̾cepiss. mors ꝓpatsi fugam
nteg̾ hanc potui nuꝑ bñ redd̾e uitã
Exilut occidem nũc mͥ uita data est.
Taui pail ienotis gͥ moriem̃ ĩ horis
⁊ fient ip̃o tͥstia fata loco
Nec mea conscieto languescunt corꝑa letto.
De posituin nec nie qͥ fleat ullus erat
Qͥ dñe lacͥmis ĩ nr̃a cadentib ora.
A ctedent anime temꝑa ꝑua mee.
F mandata dabo nͨ aum clamoie sup̾pmo
Languentes oculos claudet amicta mañ
E sine fum̾b cap̃ hoc sine henoie seplcͥ
In deploratum barbara t̾ia tenet
H sinul audieris tota t᷑bab̾e mente
⁊ series pauida pectora fida manu
Nunquid ĩ has frustͤ tendens tua bͣchia t̾ras
Clamabͭ misi nom̃ ĩ ane uiri

Expanded text:
nuntiet huc aliquis dominam venisse, resurgam, nuntiet huc aliquis dominam venisse, resurgam, inplevit mea sors, quos debuit, annos, et mihi vivendi tam cito finis adest, quantum erat, o magni, morituro parcere, divi, ut saltem patria contumularer humo? vel poena in tempus mortis dilata fuisset, vel praecepisset mors properata fugam. integer hanc potui nuper bene reddere lucem; exul ut occiderem, nunc mihi vita data est. tam procul ignotis igitur moriemur in oris, et fient ipso tristia fata loco, nec mea consueto languescent corpora lecto, depositum nec me qui fleat, ullus erit; nec dominae lacrimis in nostra cadentibus ora accedent animae tempora parva mea; nec mandata dabo, nec cum clamore supremo labentes oculos condet amica manus; sed sine funeribus caput hoc, sine honore sepulcri indeploratum barbara terra teget! ecquid, ubi audieris, tota turbabere mente, et feries pavida pectora fida manu? ecquid, in has frustra tendens tua brachia partes, clamabis miseri nomen inane viri?
Abbreviated transcription (Latin):
Dii quos exꝑior niiũ constant᷑ iniqͦs
ꝑticipes ire quos d̾s miꝰ habet.
Ea tunulante p̾cor cessancia fata mei q
Int̾itꝰ clausas eẽ uetata fores.
ħ mea si casu miraris epła qͣre
Alt̾ius digitis scͥpta sit. eg̾ eram.
g̾ in extremis ignoti ꝑtib orbis
nt̾itꝰq mee pene salutis eram.
Qein mͥ nũc aiuimũ dura regiõe Iacenti
Int̾ saromatas ẽẽ getasq pucet.
Nec clm patior nec aquis assneuimꝰ istis.
T̾raq nescio qͦ nõ placet ista modo
Non domus apta satrs ñ hic cib utił egͦ
Nullus apollinea qui leuet arte malum
Non qͥ solet̾ non qͥ labentia tarde.
Femꝑa narrando fallat amicꝰ ad est
Lassus ĩ extremis iaceo popłis q locis q.
⁊ subit affectu mĩc mͥ quiꝙͥ ab est.
Nulia uenit sine te nor ĩni nulla dies.
Qͥ netiam sic me diauit aliena locutũ
E foret ameutis nom̃ ĩ ore tuum.
Siiam deficiam supp̾ssa ꝙ ling̃ palaco
ix nstisiato restituenda mero.

Expanded text:
di, quos experior nimium constanter iniquos, di, quos experior nimium constanter iniquos, participes irae quos deus unus habet, exstimulate, precor, cessantia fata meique interitus clausas esse vetate fores! Haec mea si casu miraris epistula quare alterius digitis scripta sit, aeger eram. aeger in extremis ignoti partibus orbis, incertusque meae paene salutis eram. quem mihi nunc animum dira regione iacenti inter Sauromatas esse Getasque putes? nec caelum patior, nec aquis adsuevimus istis, terraque nescio quo non placet ipsa modo. non domus apta satis, non hic cibus utilis aegro, nullus, Apollinea qui levet arte malum, non qui soletur, non qui labentia tarde tempora narrando fallat, amicus adest. lassus in extremis iaceo populisque locisque, et subit adfecto nunc mihi, quicquid abest. nulla venit sine te nox mihi, nulla dies. quin etiam sic me dicunt aliena locutum, ut foret amenti nomen in ore tuum. si iam deficiam, suppressaque lingua palato vix instillato restituenda mero,
Abbreviated transcription (Latin):
Q q licaonio t̾ra sub axe iacet.
Nec uos pierides nͦ stirps latonia nr̃o
Dosta sac̾doti tũba tulistis opem.
P lurmna s pelago t̾ͥra q ꝑicula passum
Ustus ab assiduo frigore pontus h̃t
Qͥ q sugaxx rer̾ secura q ĩ otia natꝰ.
Molł ⁊ impaciens ante labons. ẽam.
U ltana nunc pacior nec mane portub orbũ.
ꝑ dere du̾se nec potuere uiẽ
Suffecit q malis animꝰ nã corpꝰ ab illo.
Accepit qr iures uix q fenda tulit
Dum tam̃ ⁊ t̾ris dubiꝰ iactabar ⁊ undis
Fallebat curas egͤ q ceeda labor
Uuia fiunrta est ⁊ opꝰ requienit eundi
Et pene tellus est michi tacta mee
Nil mͥ flere lib nec nrõ ꝑtior ymb̾.
Lumine deu̾na ꝙͣ nine manat aqͣ.
Roma domus q subit desid̾uu q locoꝵ
Qͥ quid et amissa restat murbe mei .
Heu michi qd̃ tociens nri pulsata sepłcͥ.
Ianua s nullo temꝑe aꝑta fuic
Cur ego tot gladios fugi tociens q minata
Obruit infelix nulla ꝓcetia capud

Expanded text:
quaeque Lycaonio terra sub axe iacet; quaeque Lycaonio terra sub axe iacet; nec vos, Pierides, nec stirps Letoïa, vestro docta sacerdoti turba tulistis opem. est, plurima sed pelago terraque pericula passum ustus ab assiduo frigore Pontus habet, quique fugax rerum securaque in otia natus, mollis et inpatiens ante laboris eram, ultima nunc patior, nec me mare portubus orbum perdere, diversae nec potuere viae, suffecitque malis animus; nam corpus ab illo accepit vires vixque ferenda tulit. dum tamen et terris dubius laetabar et undis, fallebat curas aegraque corda labor! ut via finita est et opus requievit eundi, et poenae tellus est mihi tacta meae, nil nisi flere libet, nec nostro parcior imber lumine, de verna quam nive manat aqua. Roma domusque subit desideriumque locorum, quicquid et amissa restat in urbe mei. ei mihi, quod totiens nostri pulsata sepulcri ianua, sed nullo tempore aperta fuit! cur ego tot gladios fugi totiensque minata obruit infelix nulla procella caput?
Abbreviated transcription (Latin):
Aspicis alt̾nos intremuisse pedes.
Hus dem sub dominis aspiciare domꝰ.
Inde tencue pari gͣdib sublimia celsis.
Ducor ad in tonsi candida templa dei
Signa ꝑegͥnis uͥ sunt ast̾na columpnis
belides ⁊ st̾cto barbarꝰ ense pat̾
Pestoie lecturis inspicienda patẽt.
Qe rebam fr̾es exceptis scil illil.
Qͦ s suus optaret non gemusse pr̃.
Me rentem frustra custos e sedib at
Alt̾a templa peto uicino uincea teat᷑.
ħ ouoz erant pedib non adeunda meis
N et me que doctis patuer̃t pͥma libelł.
Atͥa lib̾tas tang̾e passa sua est
In genꝰ auctous misi fortuna redundat.
patim̾ nati qmͣ tulit ip̃e fugã
Forsitau et nob̾ olim minꝰ asꝑ ⁊ illi.
Euictus longo tempe ce sar enit
Cesar ades uotis maxime diue meis .¬
Int̾ea ttacio qm̃ michi publica c lausa ÷
Pͬ uato liceat delituisse loco
Uos qͦ si fas est confusa pudore repusse
Siite plebeie carmina nr̃a manus.¬
¶ Ergo erat in fatis siciã qͦ uisere ñris.

Expanded text:
aspicis alternos intremuisse pedes? aspicis alternos intremuisse pedes? isdem et sub dominis aspiciare domus! inde tenore pari gradibus sublimia celsis ducor ad intonsi candida templa dei, signa peregrinis ubi sunt alterna columnis, Belides et stricto barbarus ense pater, pectore, lecturis inspicienda patente quaerebam fratres, exceptis scilicet illis, quos suus optaret non genuisse pater. quaerentem frustra custos e sedibus ilaltera templa peto, vicino iuncta theatro: haec quoque erant pedibus non adeunda meis. nec me, quae doctis patuerunt prima libellis, atria Libertas tangere passa sua est. in genus auctoris miseri fortuna redundat, et patimur nati, quam tulit ipse, fugam. forsitan et nobis olim minus asper et illi evictus longo tempore Caesar erit. Caesar, ades voto, maxime dive, meo! inprivato liceat delituisse loco. vos quoque, si fas est, confusa pudore repulsae sumite plebeiae carmina nostra manus. Ergo erat in fatis Scythiam quoque visere nostris,
Abbreviated transcription (Latin):
Inde petens texͣm porta est ait ista palatu
K sator hͥ pͥmum condita roma loco ÷
Singula dum miror iid̾o fulgentib armis
Conspicuos pestes testa q digna deo.
⁊ ouis h̃ dixi domus ÷ qd̾ ut ẽẽ putarẽ.
Aug̾̃ium menti q̃rna corona dabat.
Euius ut accepi dñm non fallim ĩ qͣm
Et magni u̾m est hãc iouis eẽ domũ
Curtam̃ apposira uelatur ianusi lauro
Eingit ⁊ angustas arbor opaca comas
Non quia ꝑpetuos m̾uit domus ista tͥhũphoz
An quia leucadio semꝑ amica deo
Farpit᷑ et̾num sic ht̃ illa decus.
Causa suꝑposite scͥpto testata coroue
S̾ uatos cuies indicat huiꝰ ope.
Addite s̾uatis unũ p̾cor optime cuieui
Qͥ ꝓcul extremo pulsus ĩ orbe later
n quo penaꝵ qͣs se m̾uisse fatetur¬
L on facimis cãm s suus error hͣt.
Me misum u̾eoi q locũ u̾eor q potentem
Et quatit᷑ rapido litt̾a nr̃a metu
Aspicis exang̾ car tam pallere coloie

Expanded text:
inde petens dextram porta est ait ‘ista Palati, inde petens dextram porta est ait ‘ista Palati, hic Stator, hoc primum condita Roma loco est.’ singula dum miror, video fulgentibus armis conspicuos postes tectaque digna deo. et Iovis haec dixi domus est? quod ut esse putarem, augurium monti querna corona dabat, cuius ut accepi dominum, non fallimur, inquam, et magni verum est hanc Iovis esse domum, cur tamen opposita velatur ianua lauro, cingit et augustas arbor opaca comas? num quia perpetuos meruit domus ista triumphos, an quia Leucadio semper amata decarpitur, aeternum sic habet illa decus? causa superpositae scripto est testata coronae: servatos cives indicat huius ope. adice servatis unum, pater optime, civem, qui procul extremo pulsus in orbe latet, in quo poenarum, quas se meruisse fatetur, non facinus causam, sed suus error habet. me miserum! vereorque locum vereorque potentem, et quatitur trepido littera nostra metu. aspicis exsangui chartam pallere colore?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯeu minũ so dampnao ⁊odit opͦ
nspice quid portem nͭ hic nͥ tͥste uidebis
armine temꝑib conuemiente suis.
lausa ꝙ alt̾no subsidunt camua ũsu
el pedis hoc rac̃õ uł uia longa sacit
neq sum cedro fułsiꝰ nec pumice leuis
Erubui dño cultior esse meo.
Litt̾a suffusas qd̃ h̾t maculosa lituras.
Lessit opꝰ lacͥmis ip̃e poeta suũ.
Si qua uidebunt᷑ casu non dicta latino
In qͣ scͥbebat barbara fra fuit.
Dicite lestores si non graue qͣ sit eundũ.
Q sq petam sedes hospes ĩ urbe lib̃
Hil sum furtim lingua titubante locutꝰ
Qͥmͥ monstraret uix fuit imnꝰ it̾.
Dii tͥ dent nostro ꝙ non tͥbuere poete
Mollit̾ in prĩa uiu̾e posse tua.
Duc age nempe seqͣr qmͣius t̾ra q mariq
Longinqͦ ref̾anz lassus ab orbe pedenz.
Paruit ⁊ duces ħ sunt fora cesaris inꝙͥ.
Hic locus est ueste qui pallada suat ⁊ ignẽ.
H fuit antiqͥ regia ꝑua nume.

Expanded text:
heu nimium sero damnat et odit opus! heu nimium sero damnat et odit opus! inspice quid portem: nihil hic nisi triste videbis, carmine temporibus conveniente suis. clauda quod alterno subsidunt carmina versu, vel pedis hoc ratio, vel via longa facit; quod neque sum cedro flavus nec pumice levis, erubui domino cultior esse meo; littera suffusas quod habet maculosa lituras, laesit opus lacrimis ipse poeta suum. siqua videbuntur casu non dicta Latine, in qua scribebat, barbara terra fuit. dicite, lectores, si non grave, qua sit eundum, quasque petam sedes hospes in urbe liber.’ haec ubi sum furtim lingua titubante locutus, qui mihi monstraret, vix fuit unus, iter. ‘di tibi dent, nostro quod non tribuere poetae, molliter in patria vivere posse tua. duc age! namque sequar, quamvis terraque marique longinquo referam lassus ab orbe pedem.’ paruit, et ducens haec sunt fora Caesaris, inquit, hic locus est Vestae, qui Pallada servat et ignem, haec fuit antiqui regia parva Numae.’
Abbreviated transcription (Latin):
icta q funt nob̾ qmus manꝰ ultima cepto
esuit mbacier crpora u̾sa nouas
Atqz utinam reuoces animũ paulisꝑ ab ira
Et uacuo iubeas huic tͥ pauca legi
Pauca quib p᷑ surgens ab origine m̃di
n tua decluxit tempora cesar opus.
Aspicies qͣntum decłis mͥ temꝑis ip̃e.
Qq fauore animi tet tuos q canam.
Candidus a salib suffusis felle refugi
Auguror at multos in doluisse malis.
Cec mͥ credibile ÷ qͣmꝙͣ isustasse tacẽti.
Gracia candori si qua uelata meo ÷
Hiis p̾cor aut alii s possint tua numina flecbi
Opat̾ o patͥe cura salus q tue.
Con ut in ausoniam reddã nͥ forsitã olim
longo pene tempore iunitꝰ eris.
Tucius exilium panlo q qͥetiꝰ oro.
t par delicto sit mea pena suo.
issis in hanc uenia timid̾ lib̃ exulis u̾bem
da placidam fesso lector. amice manũ.
Neue reformida ne sun tͥ forte pudori
Lullus ĩ hac carta u̾sus amare docet.
h̃ domini fortuna mei est ut deb̾at illã
nfelix nullis dissimlare locis.

Expanded text:
s manus ultima coeptis defuit, in facies corpora versa novas, atque utinam revoces animum paulisper ab ira, et vacuo iubeas hinc tibi pauca legi? pauca, quibus prima surgens ab origine mundi in tua deduxi tempora. Caesar, opus! aspicies, quantum dederis mihi pectoris ipse, quoque favore animi teque tuosque canam, candidus a salibus suffusis felle refugi: auguror, at multos indoluisse malis; nec mihi credibile est, quemquam insultasse iacenti gratia candori si qua relata meo est. his, precor, atque aliis possint tua numina flecti, o pater, o patriae cura salusque tuae! non ut in Ausoniam redeam, nisi forsitan olim, cum longo poenae tempore victus eris; tutius exilium pauloque quietius oro, ut par delicto sit mea poena suo. ‘Missus in hanc venio timide liber exulis urbem: da placidam fesso, lector amice, manum; neve reformida, ne sim tibi forte pudori: nullus in hac charta versus amare docet. haec domini fortuna mei est, ut debeat illam infelix nullis dissimulare iocis,
Abbreviated transcription (Latin):
Scite p̾cor cãm nec uos mͥ falł̾e fas est
Prrorem uisse non scel̾ ẽẽ fuge
M anib hoc satis est ad uos studiosa reu̾tor
Pectora. que uite queritis acta uiee.
Iam mͥ canicies pulsis melioubz annis
Uen̾at antiqͣs nuscuerit q comas
Post q meos pisea iuĩctꝰ oliua
Atiulerain denies pͥmia uictor eques.
Cum maris enxini positos ad leua tom itas
Querere me lesi cesaris ira mubet
Cansa mee cunctis numiũ qͦ nota ruine
Iudicõ non est cestificanda meo
Qͥ d ieferam comicum q nephas famłos ꝙ nocẽtes
Ip̃e q ml̾ta tuli non lemora fuga
In dignata mał mens est succumb̾e se q
Pstit inuictam uiribe usa fuis.
In solita cepi temꝑis arma nanu
Occultum scelle conspicuũ q polum.
Kacta mͥ est mͥ est tandẽ longis errorib acto
Iuntta pharetͣtis sarmatis ora gens
Hic ego finitimis qmͣuis cͥcumsoner armis
Estia qͦ possum carmine fara leuo.

Expanded text:
scite, precor, causam nec vos mihi fallere fas est scite, precor, causam nec vos mihi fallere fas est errorem iussae, non scelus, esse fugae. Manibus hoc satis est: ad vos, studiosa, revertor, pectora, quae vitae quaeritis acta meae. iam mihi canities pulsis melioribus annis venerat, antiquas miscueratque comas, postque meos ortus Pisaea vinctus oliva abstulerat deciens praemia victor eques, cum maris Euxini positos ad laeva Tomitas quaerere me laesi principis ira iubet. causa meae cunctis nimium quoque nota ruinae indicio non est testificanda meo. quid referam comitumque nefas famulosque nocentes? Ipsa multa tuli non leviora fuga. indignata malis mens est succumbere seque praestitit invictam viribus usa suis; insolita cepi temporis arma manu; occultum stellae conspicuumque polum. tacta mihi tandem longis erroribus acto iuncta pharetratis Sarmatis ora Getis. hic ego, finitimis quamvis circumsoner armis, tristia, quo possum, carmine fata levo.
Abbreviated transcription (Latin):
unc qͦ cum fug̾em q̃dam placit᷑a cremaui
Iratꝰ studio carminib q meis.
Molle cupidineis nec in expugnabile telis
Pone mͥ pu̾o nec digna nͨ utił uxor
E st data q̃ tempꝰ post bre nupta fuit
Illi successit qmuis sine cͥmine coniũx
Non tam̃ ĩ nostro firma fut᷑a thoro
Uitima que mecũ seros ꝑmansit ĩ ano
Sustinuit comiỹc exulis ẽẽ uiri.
Filia me mea bis pͥma fecunda iiuẽta
S non ex iino comuge fecit auũ.
⁊ am compłat genitor sua fata nouẽtꝑ¬
E ddid̾at lustris alt̾a lustra tioue¬
I on alit̾ fletu qm me flecurꝰ a dempto
Ne fuit. mr̃i ꝓxinia busta tulit.
elices ambo tempestue q sepulti
nte diem penẽ qd ꝑiere mee
e quoꝙ selicẽ qͥ ñ uiuentib ilł
um mis et de me cõdoluere nich.
I tamẽ extrac̾tis aliud ꝙͣ nomĩa restant
t giacił struceos effugit umbra rogo s¬
Fa ma parentales si uos mea contigit ũbre
Et sunt iustigio cͥmuia nr̃a foro

Expanded text:
tunc quoque, cum fugerem, quaedam placitura cremavi, tunc quoque, cum fugerem, quaedam placitura cremavi, iratus studio carminibusque meis. molle Cupidineis nec inexpugnabile telis paene mihi puero nec digna nec utilis uxor est data, quae tempus per breve nupta fuit. illi successit, quamvis sine crimine coniunx, non tamen in nostro firma futura toro. ultima, quae mecum seros permansit in annos; sustinuit coniunx exulis esse viri. filia me mea bis prima fecunda iuventa, sed non ex uno coniuge, fecit avum. et iam complerat genitor sua fata novemque addiderat lustris altera lustra novem. non aliter flevi, quam me fleturus ademptum ille fuit. Matri proxima busta tuli. felices ambo tempestiveque sepulti, ante diem poenae quod periere meae! me quoque felicem, quod non viventibus ilum miser, et de me quod doluere nihil! si tamen extinctis aliquid nisi nomina restat, et gracilis structas effugit umbra rogosfama, parentales, si vos mea contigit, umbrae, et sunt in Stygio crimina nostra foro,
Abbreviated transcription (Latin):
am q decem uite frẽm genunau̾at ãnos
um perit ⁊ cepi ꝑte carere mei.
Maiuis erat nr̃is uirib illd omis .
et paciens corpus nec mens fuit apta labori
Sollicite q fugax ambicionis eram
Et pet̾e aome sua debant tuta sorores
Otia uidicõ semꝑ amata meo.
L emꝑis illius colui foui q poetas:
Sepe suos solitꝰ cantare ꝓꝑtius ignes.
ure sodalitii qͥ mͥ uinte̾ erat.
Ponticꝰ heroo baicꝰ qͦ clarꝰ yamb
Dultia conuinst̾ membͣ fu̾e mei
Et tenuit nr̃as nũosus horaciꝰ aures
Dnm ferit auson ia carmina culta lua
Ugilium uidi tm̃ uͦ amara tỹbullo
Tempꝰ amiticie fata dedere meõ
ꝑ ego maiores sic me coluere minores
ora q non tenrde facta teha mea ÷.
S armina cum pͥmũ ppło iuuenilia legi
Barba resesta mͥ bis ne seml ue fuit.
M ou̾at ingenũ totam canata ꝑurbẽ
N omine non u̾o dt̾a corinna mͥa.
Multia qui dẽ scͥpsi s que incõsa put aui.
Emendaturis ignib ip̃e decli.

Expanded text:
amque decem vitae frater geminaverat annos, cum perit, et coepi parte carere mei. est, maius erat nostris viribus illud onus. nec patiens corpus, nec mens fuit apta labori, sollicitaeque fugax ambitionis eram, et petere Aoniae suadebant tuta sorores otia, iudicio semper amata meo. temporis illius colui fovique poëtas, saepe suos solitus recitare Propertius ignes, iure sodalicii, quo mihi iunctus erat. Ponticus heroo, Bassus quoque clarus iambis dulcia convictus membra fuere mei. et tenuit nostras numerosus Horatius aures; dum ferit Ausonia carmina culta lyra. Vergilium vidi tantum : nec avara Tibullo tempus amicitiae fata dedere meae. s ipse fui. utque ego maiores, sic me coluere minores, notaque non tarde facta Thalia mea est. carmina cum primum populo iuvenalia legi, barba resecta mihi bisve semelve fuit. moverat ingenium totam cantata per urbem nomine non vero dicta Corinna mihi. multa quidem scripsi, sed, quae vitiosa putavi, emendaturis ignibus ipse dedi.
Abbreviated transcription (Latin):
Q uod q michi telum uuln̾a fecit amo
Forsitan hoc studium possit furor ẽẽ iud̾i
s. quiꝙͣ furor hic utilitatis fĩc
Semꝑ ĩ obtitu mentem uetat ẽẽ ma loꝵ
P sentis casus inmemorẽ q facit.
Eq suũ bacce non sentit saxia iulnꝰ
Dumstipet ydeis exulu lata modis
S ubi mota calent uiridi mea pectora tyrso
Altior humano sp̃c ille malo est
Ille net exiliũ sicici nec frigora ponti
Iue nec iratos sentit hr̃e dros.
C q soponfere bib̾em si potula leches
T emꝑis adu̾si sic mͥ sic mͥ sens abest
Iure deos gͥ uen̾or mala nr̃a leuantes
Sollicitas comites ex elicone fuge
Meq tot adu̾sis cunul at qͦt litꝰ arenas
Mo t q fretum pisces oua q piscis h̃t.
Uere puus flores estu nu̾abis aristas
Pomã ꝑ auttipnũ frigorib q mues.¬
¶ Quam mala q̃ toto pacior lactatꝰ ĩ orbe
Dum miser exinii littora seua peto
Nec tam̃ ut ueni leuior fortuna maloꝵ
st amma de iigro uelle facta michi

Expanded text:
quodque mihi telum vulnera fecit, amo. quodque mihi telum vulnera fecit, amo. forsitan hoc studium possit furor esse videri, sed quiddam furor hic utilitatis habet, semper in obtutu mentem vetat esse malorum, praesentis casus inmemoremque facit, utque suum Bacche non sentit saucia vulnus, dum stupet Idaeis exululata modis, sic ubi mota calent viridi mea pectora thyrso, altior humano spiritus ille malo est. ille nec exilium, Scythici nec litora ponti, ille nec iratos sentit habere deos. utque soporiferae biberem si pocula Lethes, temporis adversi sic mihi sensus abest. iure deas igitur veneror mala nostra levantes, sollicitae comites ex Helicone fugaemeque tot adversis cumulant, quot litus harenas, quotque fretum pisces, ovaque piscis habet, vere prius flores, aestu numerabis aristas, poma per autumnum frigoribusque nives, quam mala, quae toto patior iactatus in orbe, dum miser Euxini litora laeva peto. nec tamen, ut veni, levior fortuna malorustamina de nigro vellere facta mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
Cantantis ꝑit̾ ꝑiter data pensa tͣhentis
Fallit᷑ ancille decipit̾ q la bor
Fert᷑ ⁊ abducta briseide tͥstis achilles
e mon ia curas attenuasse lira.
Cum trah̾et siluas cupheꝰ dura canendo
Saxa bis amissa conuige mestꝰ erat
Me quoq lira uiuat ponti loca uissa petentem
Sola comes nr̃e ꝑficit illa fuge.
Sola nec insidias in t̾nͨ militis ensem.
nͨ mare nec uentos barbariem q tunet
Et culpã in fr̃o non scelus ẽẽ meo
Scl̾ hoc ip̃o nc̃ eqͣ ꝙ obfuit ante
Cum mẽt̾ adiuncti conuigis acta rea est
Non etuidem ueuẽ q̃m nocitura fuor̃t
Pieridum sacͥs iposuisse mamĩ
S nunc quid faciam uis me tenet iꝑ̃a sororũ
⁊ carmen demens carmine lesus amo.
Sic noua dulichio lotos gustata palato
llo quo nocuit grata sapoie fuit
Sentit amans sua dampria fere tam̃ h̃et iilf
Mat̾iam culpͥe ꝓsequit᷑ q sue
Nos q dilectant qͣmuis nocu̾e li belli

Expanded text:
cantantis pariter, pariter data pensa trahentis, cantantis pariter, pariter data pensa trahentis, fallitur ancillae decipiturque labor. fertur et abducta Lyrneside tristis Achilles Haemonia curas attenuasse lyra. cum traheret silvas Orpheus et dura canendo saxa, bis amissa coniuge maestus erat. me quoque Musa levat Ponti loca iussa petentem. sola comes nostrae perstitit illa fugae; sola nec insidias, Sinti nec militis ensem, nec mare nec ventos barbariamque timetet culpam in facto, non scelus, esse meo, scilicet hoc ipso nunc aequa, quod obfuit ante, cum mecum iuncti criminis acta rea est. non equidem vellem, quoniam nocitura fuerunt, Pieridum sacris inposuisse manum, sed nunc quid faciam? vis me tenet ipsa sacrorum, et carmen demens carmine laesus amo. sic nova Dulichio lotos gustata palato illo, quo nocuit, grata sapore fuit. sentit amans sua damna fere, tamen haeret in illis, materiam culpae persequiturque suae. nos quoque delectant, quamvis nocuere, libelli,
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe aliquod q̃ro u̾bũ nomen q locũtp
Nec quisꝙͣ est a qͦ c̾cior eẽ q̃am.
Dr̃e sepe aliꝙͥ conanti tͥpe fateri
ba ni desunt dedidici q loqͥ.
Ticio sitico q fe̾ cͥcumsonor ore
⁊ udeor geticis scͥb̾e posse modiz
Crede mͥ timeo ne sint ĩ mxta latins
Inq meis scͥptis pontica u̾ba legas.
Qualemcumq legas uemã dignare libellũ
Sortis ⁊ extussa condicõe mee.
¶Si qua meis fu̾int ii er̾t uitiosalibelt.¬
inE⁊ ꝯusata suo tr̃ꝑe lector habe.
xil cram reqͥes q tam̃ non fama petita est.
Mens intenta suis ne foret us. malis.
Hoc est cur cantet uinctus pede compe fossor
n docili num̾o cum graue mollit opꝰ.
Cantes ⁊ in intens li mose ꝓnꝰ arene
Adu̾so tardam qui trahit ãne ratem.
Qͥ q ref̾t pit̾ lentos ad pectora remos.
nnum pulsa brachia pusat aqua
Fessus ubi incumbit saxo baculo ueresedit
Pastor arundines tarmine mulcet oues

Expanded text:
saepe aliquod quaero verbum nomenque locumque, saepe aliquod quaero verbum nomenque locumque, nec quisquam est a quo certior esse queam. dicere saepe aliquid conanti—turpe fateri!— verba mihi desunt dedidicique loqui. Threicio Scythicoque fere circumsonor ore, et videor Geticis scribere posse modis, crede mihi, timeo ne sint inmixta Latinis inque meis scriptis Pontica verba legas, qualemcumque igitur venia dignare libellum, sortis et excusa condicione meae. Siqua meis fuerint, ut erunt, vitiosa libellis, excusata suo tempore, lector, habe. exul eram, requiesque mihi, non fama petita est, mens intenta suis ne foret usque malis. hoc est cur cantet vinctus quoque compede fossor, indocili numero cum grave mollit opus. cantat et innitens limosae pronus harenae, adverso tardam qui trahit amne ratem; quique refert pariter lentos ad pectora remos, in numerum pulsa brachia pulsat aqua. fessus ubi incubuit baculo saxove resedit pastor, harundineo carmine mulcet oves.
Abbreviated transcription (Latin):
Fres michi sunt fie̾s contagia nr̃a secuti᷑
Cet̾a fac cure sit tͥ turba palam.
Sunt qͦ mutate t̾ quinq uolumĩa feci
Carmina de dñi fun̾e rap̾ta sui.
Illud epꝰ potuit si non pͥus ip̃e ꝑissem.
Certius asima nom̃ hr̃e manir.
Hoc qeot nescio quid nr̃is ĩpone tabelt̾
Diu̾so missum ꝙ tͥ ab oi be uenit
Ꝙ quicumꝙ leget si quis leger estimet ante
Compositum quo sit tempore quoꝙ loco
Equiis erit scͥptis qͦꝵ cognou̾it ẽẽ
xiliũ tempꝰ barbariẽ q locum.
n q tot adilsis carmen mirabit᷑ ullum
ucẽ me dͥsti iustinuisse manu.
ngeniũ freg̾e meum mala cuiꝰ ⁊ añ.
Fons infetundꝰ parua ꝙ uena fuit
Q: quetumq fuit ninlo ex̾tente refugit
Et longo ꝑit arida facta situ
Non hic li broy ꝑ quos inuitꝰ aiar ꝙ
Copia ꝓ libus arc̾ ⁊ arma sonant
sustꝰ ⁊̃ hac t̾ra retitẽ cui carmina cuiꝰ.
ntellecturis aurib utar ad ÷
Lec qͦ secedam locus ⁊ locus ÷ custodia muri
S ĩmouet infestos clausa q porta getas

Expanded text:
tres mihi sunt nati contagia nostra secuti: cetera fac curae sit tibi turba palam. sunt quoque mutatae, ter quinque volumina, formae, carmina de domini funere rapta sui. illud opus potuit, si non prius ipse perissem, certius a summa nomen habere manu: hoc quoque nescio quid nostris appone libellis, diverso missum quod tibi ab orbe venit. quod quicumque leget, si quis leget aestimet ante, compositum quo sit tempore quoque loco. aequus erit scriptis, quorum cognoverit esse exilium tempus barbariamque locum: inque tot adversis carmen mirabitur ullum ducere me tristi sustinuisse manu. ingenium fregere meum mala, cuius et ante fons infecundus parvaque vena fuit. sed quaecumque fuit, nullo exercente refugit, et longo periit arida facta situ. non hic librorum, per quos inviter alarque, copia . pro libris arcus et arma sonant, nullus in hac terra, recitem si carmina, cuius intellecturis auribus utar, adest; non quo secedam locus est. custodia muri summovet infestos clausaque porta Getas.
Abbreviated transcription (Latin):
Au̾sos solis non leg̾emꝰ equos.
Impia non tragcos tetigiss ealla com̾os
Ni prĩum cͥnem desecuisset amor
Qͥ legis elestram ⁊ egeniem m̃t̃is horestẽ.
Egisn cͥnem candaridos q legis.
Nam quid de tetͥte referam domitore chime.
Qe i leto faslax hospitil pene dedit .
Qͥd loquar hmionẽ quid te ceneia nigo
Teq miceneo febas amata duci.

Expanded text:
aversos Solis non legeremus equos. aversos Solis non legeremus equos. impia nec tragicos tetigisset Scylla cothurnos, ni patrium crinem desecuisset amor. qui legis Electran et egentem mentis Oresten, Aegisthi crimen Tyndaridosque legis. nam quid de tetrico referam domitore Chimaerae, quem leto fallax hospita paene dedit? quid loquar Hermionen, quid te, Schoeneïa virgo, teque, Mycenaeo Phoebas
Abbreviated transcription (Latin):
Fabula iocundi nlła est sine amore meãdri
Et solet hic pl̾us uirgnib q legi.
Ilias ip̃a quid ÷ aliud nͥ adust̾a de tͣ.
nt̾ amatorẽ pugna uir̃ q fuit.
Qͥd prius est illic flãma cͥseidos an q̃
Fecerat iratos lapsci puella uiros.
Aut quid odissea est nͥ femina ꝓpt̾ amorẽ.
Dum uir ab est multis sola petita uiris.
Qͥ d nͥ meonides uen̾em martem q li gatos
Narrat in obsc cor poia peessa thoro
Un de uisi in dico magni stremꝰ homeri.
Hospicis igne duas in caluisse deas
Omne genus scͥpti guitate tragedia uĩcit
H̃ quoz mat̾iam semꝑ amous hõ.¬
Nobilis estͤ canace fr̾is amore sui
Qͥd nͥ tantalides agitante cupidĩe c̾rꝰ
Piseam frigiis uexit eburnus equis.
Eingeret ut frum nator sangͥne mater.
Concitꝰ a leso fecit amore dolor.
Fecit amor subitas uolucres cũ pelite regẽ
Qͤ q suum luget nunc qͦ mat̾ ytim̃
Si non europẽ fr̾ scesatꝰ amass

Expanded text:
fabula iucundi nulla est sine amore Menandri, fabula iucundi nulla est sine amore Menandri, et solet hic pueris virginibusque legi. Ilias ipsa quid est aliud nisi adultera, de qua inter amatorem pugna virumque fuit? quid prius est illi flamma Briseidos, utque fecerit iratos rapta puella duces? aut quid Odyssea est nisi femina propter amorem, dum vir abest, multis una petita procis? quis nisi Maeonides, Venerem Martemque ligatos narrat, in obsceno corpora prensa toro?. unde nisi indicio magni sciremus Homeri hospitis igne duas incaluisse- deas? omne genus scripti gravitate tragoedia vinci . haec quoque materiam semper amoris hnobilis est Canace fratris amore sui. quid? non Tantalides, agitante Cupidine currus, Pisaeam Phrygiis vexit eburnus equis? tingueret ut ferrum natorum sanguine mater, concitus a laeso fecit amore dolor, fecit amor subitas volucres cum paelice regem, quaeque suum luget nunc quoque mater Ityn. si non Aëropen frater sceleratus amasset,