comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uestis tua domꝰ ꝙ dissẽtiat. nũꝗd in te libãł sis
ni tuo sordidꝰ. nũꝗd cenes frugalit̾ edifices lux¬
uitose unã semel ad quã uiuas rła p̃tẽde. ⁊ ad
hãc onĩe uitã tua exequa. Qiudã se domi othũt
dilatãt foris ⁊ extendũt. uitiũ ẽ diu̾sitas ⁊ sig
na uacillatis animi ac nũdũ habẽtis tenorẽ suũ
Et nũc dicã unde sit ista incõstãtia ⁊ dissiłitudo

Expanded text:
vestis tua domusque dissentiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et exnum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in tantũ ꝓcedat in ꝙͣtũ audatiã eis paciẽtie cre¬
dulitate ꝓduxis. Ed gͦ ab amara ꝓtinꝰ ⁊ a ssima¬
incitaꝵ. ut litigãtes ꝙͣ a sermone incipiãt. ad uo¬
ciferationẽ transeãt. Nemo statĩ quiritũ fidem
ĩplorat. gͦ uͥcũq tͥ ĩpetus aĩ suas it mõ uchemẽ¬
hortabit᷑. Id in latus modeste cũ recipies illã re¬
uocau̾is q descẽdat nõ decidat mediatoris uim
trꝑamẽtũ hẽat. nec indocto ⁊ rustico more dese¬
uiat. nõ enĩ id agamꝰ ut ex̾ceat᷑ uox. s ut ex̾ce¬
at. Detraxit t̾ no pusillũ negotũ meicedula. ⁊
unũ gͣdũ ad ħ bñficia accedet ecce nisigne p̃ce¬
ptũ. sculta uita ingrata ẽ. ⁊ reꝑida cota ĩ futm

Expanded text:
et in tantum procedat, in quantum audaciam eius patientia et creet in tantum procedat, in quantum audaciam eius patientia et credulitate incitari, ut litigantes quoque a sermone incipiunt, ad vociferationem transeunt. Nemo statim Quiritium fidem inplorat. Ergo utcumque tibi impetus animi suaserit, modo vehemenhortabitur, in id latus. Modesta, cum recipies illam revocarisque, descendat, non decidat; media oris via abeat nec indocto et rustico more desaeviat. Non enim id agimus, ut exerceatur vox, sed ut exerceat. Detraxi tibi non pusillum negotii; una mercedula et unum Graecum ad haec beneficia accedet. Ecce insigne praeceptum: " Stulta vita ingrata est et trepida; tota in futurum
Abbreviated transcription (Latin):
it instũ pociõis altiꝰ in iciuno gutt̾e regesserũt
Bibe̾ ⁊ sudare uita cardiao ẽ. dñt exc̾citationes
I ⁊ faciles ⁊ breues. q̃ corps ⁊ sine mora lasfẽt. et
in altũ leuat. uł ille qui in abõgũ mitit. uł ille
ut ita dicã saltat̾cis aue ut ꝯtumeliosius dicã ful
facies cito redi a corpore ad aĩuiz. Iuũ noccibꝰ ac
dieb excerce. labore modico alit̾ ille. hãc ex̾citati¬
onẽ nõ frigus nõ estus ĩpediet. ne seneguo quid̃
Id huũ cura qd̾ uetustuce fit melius. Neq ego
te iubeo sẽꝑ ĩnnuẽ libro aut pugillarib. dandũ
ẽ aliqd̾ int̾uallũ aĩo. ita tñ ut nõ resoluat᷑ s
remittat᷑. Gestatio ⁊ corpꝰ ꝯcutit ⁊ studio nõ of¬
ficit. possis lege̾. possis dictare. possis loq possis
audire. quoꝵ nichil ne ambulatio ꝗdẽ uetat fi
Nec tu intẽsionẽ uocis ꝯtẽpsẽis. quã nec ueto te
tos quos ad noua artificia docuit fames.erit
qui gradus tuos tẽꝑet. ⁊ bucras edẽtis obseruet

Expanded text:
it, multum potionis altius ieiunio iturae regesserunt. Bibere et sudare vita cardiaci est. Sunt exercitationes et faciles et breves, quae corpus et sine mora lassent et tin altum levat, vel ille, qui in longum mittit, vel ille, ut ita dicam, saliaris aut, ut contumeliosius dicam, fulfacies, cito redi a corpore ad animum. Illum noctibus ac diebus exerce; labore modico alitur ille. Hanc exercitationem non frigus, non aestus inpediet, ne senectus quidem. Id bonum cura, quod vetustate fit melius. Neque ego te iubeo semper inminere libro aut pugillaribus; dandum est aliquod intervallum animo, ita tamen ut non resolvatur, sed remittatur. Gestatio et corpus concutit et studio non officit; possis legere, possis dictare, possis loqui, possis audire, quorum nihil ne ambulatio quidem vetat fieri. Nec tu intentionem vocis contempseris, quam veto te tos, quos nova artificia docuit fames; erit qui gradus tuos temperet et buccas edentis observet
Abbreviated transcription (Latin):
nos ad duos amicos nr̃os ꝑtinet di̾sa
uia eũdũ ẽ. alc̾iꝰ enĩ uitia comddãda al¬
tĩus frãgẽda sũt. Utar lib̾tate tota. nõ amo illũ
cogitas subtutela tua ꝯtine̾. Respioc etatẽ eiꝰ iã
durã ⁊ intͣctabilẽ. iã nõ põt reformãi. tenera fĩ¬
gũt᷑. an ꝓfecturꝰ simn nescio. malo suecessũ mͥ ꝙͣ
si ꝯtͣ intẽꝑãtia stetis. si multa ĩuitos ⁊ fuce̾ coe¬
geris ⁊ pati. ne de alt̾o quidẽ satis fiducie habco
qui ꝙͣdiu ĩ aĩo eiꝰ duraũt aliꝗs ei̾t bone spei locꝰ
cũ ħ uet̾i nõ porciꝰ agendũ puto. ne in desꝑacõe
sui ueniat. nec ullũ tp̃s agg̾diendũ fuit meliꝰ
ꝙͣ hoc. dũ itur quiescit dũ emc̃dato siłis ẽ. alus
hec int̾missio eiꝰ ĩposuit mͥ u̾ba nõ dat. Exspͤto
cũ magno fenore uitia redicura q̃ nũc scio ces¬
sare nõ deẽe. Impẽdã hinc iri dies. ⁊ utrũ possit
aliꝗd agi an nõ possit exꝑiar. tu nobis ut facꝰ

Expanded text:
ostros pertinet, diversa via eundum est; alterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum,ium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum mihi qusi contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo,qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, quae nunc scio cessare, non deesse. Inpendam huic rei dies et utrum possit aliquid agi an non possit, experiar. Tu nobis te, ut facis,
Abbreviated transcription (Latin):
ariũ. siue rei familiari. Turba ista cũ a te pasci
desicit ip̃a tepascet. aut ꝙ tu bñficio tuo non
potes scire. pauꝑtate scies illa uo c̾tos amicos
retinebit. Discedet ꝗtꝗt nõ te s aliud seq̃bat᷑
in honorẽ tuũ m̃tiat᷑. huc gꝰ cogitatiões tue tẽ ÷¬
dãt ħ cura ħ opta. oĩa alia uota de ore nus¬
surꝰ ut ꝯtẽtus sis temet ip̃o. ⁊ ex te nascẽtibꝰ bo¬
nis.q̃ põt ẽẽ felicitas ꝓpior.redige te ad parua
ex quib cade̾ nõ possis.Idq ut libe̾tiꝰ fucias ad

Expanded text:
arium sine re familiari ?" Turba ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. um mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad
Abbreviated transcription (Latin):
gile corpustulũ eẽ cui nõ ĩuiria tm̃. aut ex po¬
tẽtiorib uirib denũciabit᷑ dolor. Ip̃e uolupta¬
tes in tormẽta u̾tũtꝰ. Epule crudicatẽ afferũt
eb̾etates neruoꝵ torporẽ. tremorẽ q libidines.
pedũ manuũ. articłõꝵ oĩu dep̃uatiões. pauper
fiã int̾ płos ero. exul fiã ibi me putabo quo
nuttar alligabor. Qui enĩ nĩc solut sũ ab hoc
me nat᷑a graue corꝑis mei pondꝰ astͥnxit ut
moriar ħ dicis. desmã egroturi posse. desinã alli

Expanded text:
gile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremque, libidines pedum, manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegr
Abbreviated transcription (Latin):
mẽt quib uicnũ piculũ ut ꝓpe ad motũ aut sub¬
sistat aut desiat. aut in alienũ caput tnͣseat in¬
cẽdiũ ad fugã patunt qͦsdã mollit̾ ruma deposuit.
aliqñ gladius ab ip̃a ceruice reuocatꝰ ẽ. aliqs car¬
insici suo suꝑstes fuit. ħt ⁊̃ mala fortũa lenitatẽ
fortasse erit fortasse nõ erit. Int̾i nõ ẽ melioraꝰ
ꝓpone. nõ nũꝙͣ nullis apparẽtib sigis q̃ mali a¬
liꝗd ꝓnũciẽt aĩmꝰ sibi falsas ymaginies fingit
aut u̾bũ aliqd dubie sigͥficatioĩs detorq̃t in peius
aut maiorẽ sͥ offẽsã ꝓmittit alicuiꝰ ꝙͣ ẽ ⁊ cogitat
nõ ꝙͣ iratus ille sit. s ꝙͣtũ liceat irato. nulla au̾t
cã uite ẽ nulł᷑ misiaꝵ mod̾ si tiĩẽt᷑ qͣtũ potest.¬
hic prudẽtia peosit hic rotore aniim eiudẽtẽ qͦr metũ¬

Expanded text:
nient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potesthic prudentia p
Abbreviated transcription (Latin):
tor. nõpõt puo res magna ꝯstare Estima utruz
relinq̃re te an aliqd ex tius malis. Utinã quidẽ
tͥ senesc̾e̾ ꝯtigiss int nataliũ tuoꝵ modũ. nec te
in alcũ fortuna misisset. Tulit te lõge a ꝯspectuus
excipiẽt ⁊ ex aliis alia. Quis exitus erit. Eid ex¬
spectus donec desinas hr̃e qd̵ cupias. nũꝙͣ erit
tẽpus. qualẽ dicimꝰ seriẽ ẽẽ cr̃re ex quib nectit᷑
fatũ talẽ eẽ cupiditatũ. alt̾a ex fine altiꝰ uascit᷑¬

Expanded text:
tor. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te tor. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te relinquere an aliquid ex tuis malis. Utinam quidem tibi senescere contigisset intra natalium tuorum modum, nec te in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec desinas habere, quod cupias ? Numquam erit id tempus. Qualem dicimus seriem esse causarum, ex quibus nectitur fatum, talem e
Abbreviated transcription (Latin):
xulto quocĩẽs e¬
płas tuas accipio. ĩplẽt enĩ me uana spe
⁊ iã nõ ꝓmittũt de te s spõdẽt. Ita fac oro
ꝙ ꝓ ip̃o rogaturꝰ sũ. si potes subduc te istis occu¬
patiõib si inuiꝰ cripe. Satio multũ tp̃is sꝑsimus
ĩncipiamꝰ uasa in senectute collige̾. nũꝗd ĩuidio sũ
dẽ. nũꝙ̃. enĩ usq eo te abiga hũam gm̾is furore
dãpnato ut latebrã tͥ aliꝙͣ parari ⁊ obliuioe uelim
Id age ut otiũ tuũ nõ enmeat s appareat. dem̾
uidebũt de isto quib integ̾ sũt ⁊ pͥma ꝯsilia an ue¬
lint uitã ꝑ obscurũ tnͣsmittẽ. tibi liber nõ ẽ in
mõstrabũt. tenebras hr̃e nõ potes.seq̃t᷑ quocũq
fugeris młtũ pͥstine lucis Quietẽ potes iũdicare
sine ulliꝰ odio sine desidi̾o aut morsu ãum cui
Quid cĩ relmq̃s ꝙ ĩuitus reliccũ a te possis cogi¬
tare cdientes quoꝵ nemo te ip̃m sequit᷑. si aliꝗd
ex te. olĩ amicicia petebat᷑ nũc preda. mutabunt

Expanded text:
xulto, quotiens epistulas tuas accipio. Inplent enim me bona spe et iam non promittunt de te, sed spondent. Ita fac,  ipso rogaturus sum ? Si potes, subduc te istis occupationibus; si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. Numquid invidiosudere. Numquam enim usque eo te abigam generis humani furore damnato, ut latebram tibi aliquam parari et oblivionem velim; id age, ut otium tuum non emineat, sed appareat. Deinde videbunt de isto, quibus integra sunt et prima consilia, an velint vitam per obscurum transmittere; tibi liberum non est. In monstrabunt. Tenebras habere non potes; sequetur, quocumque fugeris, multum pristinae lucis. Quietem potes vindicare sine ullius odio, sine desiderio aut morsu animi tui. Quid enim relinques, quod invitus relictum a te possis cogitare? Clientes ? Quorum nemo te ipsum sequitur, sed aliquid ex te. Amicitia olim petebatur, nunc praeda; mutabunt
Abbreviated transcription (Latin):
claude̾ nͥ te male instituusẽ. Reges parchos non
pot ꝗsꝙͣ saluture sinc mune̾ ⁊ ibi uale dic̃e nõ h
gratis. Qid istic. ab epycuro mutuũ simiã. niultis
passe diuitias. nõ finis miẜiaꝵ fuit s mutuatio
Nec hoc miror. nõ ẽ enĩ ĩ reb uitiũ s ĩ ipõ aĩo.
ues fecit Que̾adm̃ anchil differt utrũ egrã in
igneo lecto aut in aureo colloces. quocũꝙ illu
Iutrũ ãmiꝰ eger ĩ diuiciis an ĩ pauptace ponat᷑ ma¬

Expanded text:
te male instituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tibi valedicere non licet gratis. Quid istic ? Ab Epicuro mutuum sumam: " Multis parasse divitias non finis miseriarum fuit, sed mutatio." Nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. ves fecit. Quemadmodum enim nil differt, utrum egrum in lecto ligneo aut in aureo colloces. Quocumque enimutrum eger animus in divitiis an in paupertate ponatur. Ma
Abbreviated transcription (Latin):
lusus ⁊ iocos. nec nit̾est ex ꝙͣmagna cũ nascat᷑
s in qualẽ pueniat ãiu. Sic ignis nõ refert
ꝙͣmagnus s ꝗd incidat nã ĩ maxiñ solida
nõ recipiũt. Rursus arida ⁊ corripi facilia scĩtil¬
lã qͦ fouẽt usq ĩ moc̾diũ. Ita ẽ milucilli. Ingẽtis̃

Expanded text:
lusus et iocos. Nec interest, ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus, sed quo incidat. Nam etiam maximum solida non receperunt; rursus arida et corripi facilia scintillam quoque fovent usque in incendium. Ita est, mi Lucili, ingentis
Abbreviated transcription (Latin):
Inũ optũda fertilitas ẽ facile ẽ paste̾ paucos rẽ¬
tres ⁊ bñ nistitutos ⁊ nichil aluid desiderãtes
ꝙͣ ĩpleri. Paruo fames ostat. magno fastidui.
Pauptas ꝯtr̃ta ẽ desideriis instũtib sacisface̾ ꝗd
est gꝰ q̃re hãc recuses ꝯtubnalẽ cius mores sanuo
diues iutat᷑. si uis uacare aĩo aut pauꝑ sis
oportet aut pauꝑi siłis. Nõ põt studiũ salutũc
fier sine frugalitatis cura. frugalicas aũt pau¬
ꝑtas uolutuĩa ẽ. Tolle itaq istas excusationes

Expanded text:
ile est pascere paucos ventres et bene institutos et nihil aliud desiderantes quam inpleri. Parvo fames constat, magno fastidium. Paupertas contenta est desideriis instantibus satis facere. Quid est ergo, quare hanc recuses contubernalem, cuius mores sanus dives imitatur ? si vis vacare animo, aut pauper sis oportet aut pauperi similis. Non potest studium salutare fieri sine frugalitatis cura; frugalitas autem paupertas voluntaria est. Tolle itaque istas excusationes
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ cũq ẽ illud malũ tecũ ip̃e metire ⁊ timorẽ
tuũ taxa. incelliges ꝓfecto aut nõ magnũ aut
nõ lõgũ eẽ qd̾ metius. nec du exẽpla quibꝰ ꝯfir¬
meris colligẽda sũt. Oĩs illa etas tulit ĩ quãcq
taris in exiliũ. ut ducaris incarcerẽ. nũꝙͣ ultͣ¬

Expanded text:
quodcumque est illud malum, tecum ipse metire ac timorem tuum taxa; intelleges profecto aut non magnum aut non longum esse, quod metuis. Nec diu exempla, quibus confirmeris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulit. In quamcumtaris in exilium, ut ducaris in carcerem ? Numquid ult
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ te qͦs dignũ finge dũ nemo alius ẽ dignodeo qͣ
uolo ut illas intrepide possideas. qd uno ꝯseq̃ris
mõ. si te ⁊̃ sine illis beaite uictuꝵ ꝑsuasis t̾. si illas
⁊ epycur. ab illo fiet nũatio ĩmodica nai gigunt inꝰ¬

Expanded text:
et te quoque dignum Finge deo. Nemet te quoque dignum Finge deo. Nemvolo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas  Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit ins
Abbreviated transcription (Latin):
ad pollienum. ⁊ quid głiatur non tanto asse pasci metͦdor
qui nõdum tantum ꝓfecit. Toto in ẜ̾ motu saturitate¬
nõ putas ẽẽ ⁊ ueluptas ẽ. Uoluptas aũt nõ illa le¬
uis ⁊ fugax ⁊ subiñ reficienda. s stabilis ⁊ c̾ta. nõ
em̃ iocũda res ẽ aꝗͣ ⁊̃ polenta aut frustrũ panis or¬
deacei s sũma uoluptus ẽ posse capẽ ⁊̃ ex hiis uo¬
luptatẽ ⁊ ad id se deduxisse q eripe̾ nulla forture
iniquitas possit liberiora alimẽta sũt corporis se¬
poĩtos ad capitule suppliciũ. nõ tũ anguste qui oc¬
cisurꝰ ẽ pascit ꝙͣtu ẽ aĩ magnitudo ad id sua spõte
descende. qd̾ ne ad excrema quidẽ dec̾tis timẽdũ sit
ħ̾ ẽ p̃occupare tela fortune. Incipe gͦ i lucilli seꝗ
hor ꝯsuetudinẽ. ⁊ aliqͦs dies destines quib secodas
a tius reb. mĩmoq te facias familiarẽ. Incipe
cũ pauptate hr̃e com̃ciũ auder hospes ꝯtẽpne opes

Expanded text:
ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui nondum tantum profecerit, toto. In hoc tu victu saturitatem putas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertate habere commercium. Aude, hospes, contemnere opes
Abbreviated transcription (Latin):
Quẽ ĩ ip̃a re trepidare nolu̾is añ rẽ exc̾ceas. ħ se¬
cuti sũt qui oĩb mẽsib pauꝑtatẽ mutati ꝓpe ad
mopiã accesserũt ne ũꝙͣ expauesce̾nt qd̾ sepe
didicissẽt. Nõ ẽ ñc qd̾ existimes me dice̾. ut te mo
luxuria diuitiaꝵ tedio ludit Grabatꝰ ille uerꝰ sit
⁊ sagũ. ⁊ panis durꝰ ac sordidꝰ ħ tͥduo ⁊ quat duo
fer. int̾dũ plurib dieb ut nõ lusus sit s expm̃itũ
Tũc mͥ crede lucilli exultabis dispõdio satur ⁊ intel
uidearis. facies emz ꝙ multa milia seruoꝵ multa
exꝑiri. Exerccamur ad paululum ⁊ ne imꝑatos for¬
tuna depentut. fiat nob̾ paupertas familiaris securiꝰ
diuites erimus. si scierimus quã non sit graue pauꝑes
eẽ Certos hẽbat dies ille magister uoluptatis eprcurͦ
quib inaligne famẽ extingueret. usurus an aliquid
certe in hiis epłis ait quas scripsit carmo magistratu

Expanded text:
Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc seQuem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc secuti sunt, qui omnibus mensibus paupertatem imitati prope ad inopiam accesserunt, ne umquam expavescerent quod saepe didicissent. Non est nunc quod existimes me dicere Timoneas luxuria divitiarum taedio ludit; grabatus ille verus sit et sagum et panis durus ac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis dipondio satur et intellum tibi facere videaris. Facies enim, quod multa milia servorum, multa experiri. Exerceamur ad palum. Et ne inparatos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquidcerte in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistratu
Abbreviated transcription (Latin):
Si te bñ noui arbit̾ ꝑtib fũctus nec ꝑ oĩa nos si les
ẽẽ pilleate turbe uoluisses nec ꝑ oĩa dissiles. nisi
forte hiis maxĩe dieb aĩo ĩpandũ ẽ ut tũc uolup¬
tatibꝰ solꝰ abstineat. cũ ĩ illis oĩs turba ꝓcubuit
Certissimũ argumẽtũ firiitatis sue capit si adblã¬
da ⁊ in luxuriã trahe̾tia nec se flectit nec abducit᷑
hoc młtoforciꝰ ẽ ebrio ac uomitãte ppło siccũ ac
sobriũ ẽẽ. Illud tẽpancio nõ excerpẽ se. nͨ isiginri
nec nusceri oĩb ⁊ eadẽ s nõ eodẽ mõ fuce̾. Licet eĩ
sine luxuria age̾ festũ diẽ. Cetmͣ adeo mͥ placet te¬
pture aĩ tui firmitatẽ. ut ex p̾cepto magnoꝵ iuroq
tͥ. hoc ẽ qs timebat᷑. In ip̃a securitate ãmiꝰ ad diffi¬
cilia se p̃paret ⁊ ꝯtͣ ĩurias fortũe inc̾ bñficia fie met̃
Miles ĩ media pace decurrit sine ullo hoste. uallũ
iacit ⁊ suꝑuacuo labore lassat᷑ ut suffice̾ nccͣio possit

Expanded text:
Si te bene novi, arbitri partibus functus nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses nec per omnia dissimiles; nisi forte his maxime diebus animo imperandum est, ut tunc voluptatibus solus abstineat, cum in illas omnis turba procubuit; certissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in luxuriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante poeratius, non excerpere se nec insigniri nec misceri omnibus et eadem, sed non eodem modo, facere. Licet enim sine luxuria agere festum diem. Ceterum adeo mihi placet temptare animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virotibi: " Hoc est quod timebatur ? " In ipsa securitate animus ad difficilia se praeparet et contra iniurias fortunae inter beneficia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere necessario possit.
Abbreviated transcription (Latin):
tonẽ aut occide̾ licẽt. aut ẜuare ꝯtĩgeͣt. et scͥcto
liberos uiuerẽ. nũc qm̃ deplorate sũt res gmͣs
hũam cato deducat᷑ in tutũ. ĩp̾ssit deuide mor¬
tifeꝵ corꝑi uulnus. Quo oblignto a medicis
iratus nõ tantũ cesari s sibi nudas in uulnus
manꝰ egit. ⁊ generosũ illũ ꝯtẽptorẽq oĩs potẽ¬
tic spm̃ nõ emisit s ciecit. nõ in ħ exempla hĩc
ꝯgero ut ingeniũ excerceã. s ut te adu̾sus id
qd̾ maxĩc t̾ribile uidet᷑ ex hoeter. faciliꝰ aũt
exhortabor si ostendero nõ fortes tm̃ uires hoc
momẽtũ efflande aĩe ꝯtẽpsisse. s quosdã ad
alia ignauos in hac re equasse aĩu fortissi¬

Expanded text:
tonem aut occidere liceret aut servare contingeret. Et stricto tonem aut occidere liceret aut servare contingeret. Et stricto liberos viverem. Nunc quoniam deploratae sunt res generis humani, Cato deducatur in tutum." Inpressit deinde mortiferum corpori vulnus. Quo obligato a medicis iam non tantum Caesari sed sibi iratus nudas in vulnuit et generosum illum contemptoremque omnis potentiae spiritum non emisit, sed eiecit. Non in hoc exempla nunc congero, ut ingenium exerceam, sed ut te adversus id, quod maxime terribile videtur, exhorter. Facilius autem exhortabor, si ostendero non fortes tantum viros hoc momentum efflandae animae contempsisse, sed quosdam ad alia ignavos in hac re aequasse animum fortissi
Abbreviated transcription (Latin):
metũ deme̾t. mortis ⁊ carceis. muiciꝰ ignibꝰ ma¬
nuĩ ĩposuit. acerbũ ẽ uri.ꝙͣto accrbiꝰ si id te fa¬
ciente paciaris. Uides hoĩe nõ cruditũ nͨ ullis
p̃ceptis ꝯtͣ mortẽ aut dolorẽ subornatũ. mili¬
taritĩ robore instructũ penas a se irr iti cona¬
tus exigẽtẽ. spectator dist.llãtis ĩ hostili foculo
dext̃ẽ stetit. nec añ rxmorut nudis ossibꝰ ẜluẽtẽ¬
mauil ꝙͣ ille ab hoste subducto ẽ fac̃ẽ aliꝗd
illis custris felicius potuit nichil forcius. uide
ꝙͣto acrior sit ad occupanda ꝑicula uirtus. ꝙͣ
crudelitas ad irroganda. fuciliꝰ porsẽna nucio
nẽdã mortẽ uentũ fu̾it catonẽ narrabis. qd¬
ni gͦ narrẽ. ultĩa illa nocte platoĩs libꝵ legẽtẽ
poĩto ad cuput gladio. duo hec in rebꝰ ext̾mio
nistrumẽta ꝓsperãt. altm ut uell mori. altmͣ ut
poss. Cõpoĩtis gͦ reb ut cũq ꝯpom fracte acq
ultĩc potaͣnt. id agendũ existimauit ne cui ca¬

Expanded text:
metum demeret, mortis et carceris. Mucius ignibus manum inposuit. Acerbum est uri; quanto acerbius, si id te faciente patiaris ! Vides hominem non eruditum nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatum, militari tantum robore instructum, poenas a se inriti conatus exigentem; spectator destillantis in hostili foculo dexterae stetit nec ante remoilli ignis ab hoste subductus est. Facere aliquid in illis castris felicius potuit, nihil fortius. Vide quanto acrior sit ad occupanda pericula virtus, quam crudelitas ad irroganda. Facilius Porsena Mutio nendam mortem ventum fuerit, Catonem narrabis." Quidni ego narrem ultima illa nocte Platonis librum legentem posito ad caput gladio ? Duo haec in rebus extremis instrumenta prospexerat, alterum ut vellet mori, alterum, ut posset. Compositis ergo rebus, utcumque componi fractae atque ultimae poterant, id agendum existimavit, ne cui Ca
Abbreviated transcription (Latin):
atq expleat uitũ pacomiꝰ qui siriã usu suã
fecit cũ uino ⁊ illis fimĩb epulis sibi parẽtau̾it
extulit. ħ qd̾ ille ex mala oscĩa fuciebat. noo er
bona facianis ⁊ ĩ sõpnũ iturileti u̾ba hilares q
dicamiꝰ uixi ⁊ quẽ ded̾at cursũ fortuna pegit. Cin¬
stiiũ si aidieãt deuo leti recipiani ꝯnie beatissim
ẽ⁊ securꝰ sui possor qui crastiuũ sine sollicitudine
exspectat. qs ꝗs dix̃ uixi. cotidie ad lucrũ surgit.
peculio ueniet. noli timie̾. aliꝗd secũ fert: q̃re aliꝙͥ
dixi. multũ. Quid enĩ hac uoce p̃clarius qua
illi trado ad te p̃ferẽdã. malũ ẽ ĩ ncc̾itate uiue̾
s ĩ ncc̃itate uiue̾. ncc̾itas mua ẽ. ꝗdni ullã sit

Expanded text:
atque expleat vitam. Pacuvius, qui Syriam usu suam fecit, cum vino et illis funebribus epulis sibi parentaverat, extulit. Hoc, quod ille ex mala conscientia faciebat, nos ex bona faciamus et in somnum ituri laeti hilaresque dicamus: Vixi et quem dederat cursum fortuna, peregi. Crastinum si adiecerit deus, laeti recipiamus. Ille beatissimus est et securus sui possessor, qui crastinum sine sollicitudine expectat. Quisquis dixit " vixi," cotidie ad lucrum surgit. peculio veniet?" Noli timere; aliquid secum fert. Quare aliquid dixi ? Multum. Quid enim hac voce praeclarius, quam illi trado ad te perferendam ? " Malum est in necessitate vivere; sed in necessitate vivere necessitas nulla est." Quidni nulla sit
Abbreviated transcription (Latin):
falso ẽ uiã eũti aliqd̾ extieniũ ẽ.error ĩmẽ¬
sus ẽ Ret̾he gͦ te a uanis. ⁊ cũ uoles scire qd̾ pe¬
tes utrũ nalẽ haẽat an cecã cupiditatẽ. ꝯsidera
roice oĩa ista si sapis. ymo ut sapias ⁊
ad bonã mẽtẽ maguo cuisu ac tecis urib̾
tende.Siꝗd ẽ quo tenearis aut expedi. aut icide
ꝑtos ni onei sit. aut ego alicui. Cũ s dicis nõ
uideis uim ac potẽtiã cis de quo cogituo lioi nosse
opitulet᷑ ⁊ ĩ iũna descẽdat. michi crede aduo¬
ca illã ĩ ꝯsiliũ suadebit tͥ ne od calculos sedeas
pauꝑtas timẽda sit. Qͥd si appetẽda ẽ. Multio
ad philesdphãdũ obstitere diucie. pauptus ex¬
peditu ẽ. secura ẽ cũ classicũ cecunt. scit nõse pe

Expanded text:
falso est. Viam eunti aliquid extremum est; error inmensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum voles scire, quod petes, utrum naturalem habeat an caecam cupiditatem, considera, roice omnia ista, si sapis, immo ut sapias, et ad bonam mentem magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide.pertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non videris vim ac potentiam eius, de quo cogitas, boni nosse. opituletur et in minima descendat. Mihi crede, advoca illam in consilium; suadebit tibi, ne ad calculos sedeas.paupertas timenda sit; quid si adpetenda est ? Multis ad philosophandum obstitere divitiae; paupertas expedi
Abbreviated transcription (Latin):
se sapiẽs acomodat. s si nccaitates ultĩe iicideñt
iã dudũ exibit e uita ⁊ molestiꝰ sibi eẽ desinet.
Si ũo eriguũ ⁊ angustũ quo possit uita ꝓdiici id
boni ꝯsulet. nec ult̾ ncc̃ia sollicitꝰ aut anris uent̾
⁊ scapulis sius reddet ⁊ occupatiões dinicũ ꝯt̾ sa¬
tiões qr ad diuitias eũciũ. secuiꝰ letusq ndebitꝰ.¬

Expanded text:
se sapiens accommodat. Sed si necessitates ultimae inciderunt, iamdudum exibit e vita et molestus sibi esse desinet. Si vero exiguum erit et angustum, quo possit vita produci, id boni consulet nec ultra necessaria sollicitus aut anxius ventri et scapulis suum reddet et occupationes divitum concursationesq
Abbreviated transcription (Latin):
sur ẽ satis ẽ inuicos nõ hr̃e.itaq sapiẽs nũqͣ po s¬
tẽtiũ iras ꝓuocabit ymo nec declinabit nõ alit᷑
ꝙ ĩ nauigñdo ꝓcellã cũ petẽs siciliã t̃iecisti fre¬
tũ. tem̾ariꝰ gub̾nator ꝯtẽpsit austri nias ĩlle
ẽ enĩ qui siculũ pelagus exaspet ⁊ ĩ u̾tice̾ cogat. ñ
sustrũ petit litus s id quo ꝓpior caribdis maria
ꝯuoluit. at ille caucior ꝑitos locoꝵ rogat ꝗs actus
sit q̃ signa dẽt nubes. lõge ab illa regiõe u̾ticib
infaim cursũ tenet.ĩ dẽ fucit sapiẽs nociturã potẽ¬
tiã uitat. hoc pͥmũ cauet neirriture uideat᷑. ps

Expanded text:
sum est, satis est inimicos non habere. Itaque sapiens numquam potentium iras provocabit, immo declinabit, non aliter quam in navigando procellam. Cum peteres Siciliam, traiecisti fretum. Temerarius gubernator contempsit austri minas, ille est enim, qui Siculum pelagus exasperet et in vertices cogat; non sinistrum petit litus, sed id, a quo propior Charybdis maria convolvit. At ille cautior peritos locorum rogat, quis aestus sit, quae signa dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem facit sapiens; nocituram potentiam vitat, hoc primum caven
Abbreviated transcription (Latin):
UI uales ⁊ te dignũ putas qui aliqñ fias¬
tiuus. gaudeo. Mea enĩ gloria erit si te is ꝑ¬
tinc u nulla spe exeũdi fluctuaris extraxero a qsis¬
Illud aũt te mi lucilli rogo atq hortor ut ph gnꝰd
tui capias nõ ore nec scͥpto. si aĩmi firmitatt ntipt¬
⁊ cupidicatũ diminutiõe uerba reb ꝓba. aliud est.¬
ꝓpoĩtũ ẽ de clamãtib ⁊ assc̃sũ corone cuptãtib¬
⁊ alluid biis qui uiuenũ ⁊ otiosoꝵ aures dispu¬
tatiae uaria aue uolubili detinẽt. suc̃e toc phiaanuiaips¬
 nõ dicẽ.⁊ ħ exigit ut ad legẽ sliã qiuisq uiuat
ne orõi uita dissẽtiat. ut ip̃a int̾ se uita init¬

Expanded text:
i vales et te dignum putas, qui aliquatuus, gaudeo. Mea enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosotui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubili detinent; facere docet philosophia, non dicere, et hoc exigit, ut ad legem suam quisque vivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa intra se vita uni
Abbreviated transcription (Latin):
dõpnat᷑ cũ occidit. Nũc ad cotidianã stipem
manũ porrigis. aurea te stipe ĩplebo. et qr fcã
c̃ auri mẽtio. accipe ꝙ̃ adm̃ us̾ fructꝰq ei tͥ esse
gratior possit. Is maxĩe diuitus fruit᷑ ꝗ mĩme
diuitiis indiget Ede inꝗs auctorẽ ut scias ꝙͣ
benugni sumꝰ ꝓpõitũ ẽ aliena laudare. Epycuri
ẽ cuit met᷑ dori aut alicꝰ ex illa officina. ⁊ qd int̾ẽ
Nemo autem solicitus bono fruit᷑ Adicẽ ilis aliquio
stud dum de maremento cagitat oblitus est u suls tor
os antiq fuit ⁊ usq ad ñam suatus etuae ratrt . auimne¬

Expanded text:
latro, cum occidit. Nunc ad cotidianam stipem manum porrigis. Aurea te stipe implebo, et quia facta est auri mentio, accipe quemadmodum usus fructusque eius tibi esse gratior possit. " Is maxime divitiis fruitur, qui minime divitiis indiget." "Ede," inquis, "auctorem." Ut scias quam benigni simus, propositum est aliena laudare; Epicuri est aut Metrodori aut alicuius ex illa officina. Et quid inteis, timet pro illis. Nemo autem sollicito bono fruitur; adicere illis aliquid studet. Dum de incremento cogitat, oblitus est usus. Ratios antiqui
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ ⁊ oĩa difficilia udicam. potiꝰ excitandꝰ ẽ
sõpno ⁊ uellicandꝰ ẽ aĩmꝰ amonẽdꝰ q nat᷑a
nobis nĩnũ ꝯstituisse. Nemo nascit᷑ diues.
Quisqs ex it in lucẽ. iussus ẽ lacte ⁊ pãno esse
ꝯtentus ⁊ ab hus mitiis nos regna nõ capiũt
um istis tͥ ẽẽ negotiũ iudicas de qb sqͥ¬
uides ubi sit poĩta felicitas. s ad illã ꝑuen̾e non
audes. ꝗd sit a̾ qd̾ te ĩpediat . qr paꝵ ip̃e despicis
dicã. magna eẽ existimas hec q̃ relicturꝰ es. et

Expanded text:
ifficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non capiunt. um istis tibi esse negotium iudicas, de quibus scripvides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, di
Abbreviated transcription (Latin):
quib possuit timẽda depelli. quoꝵ ta nͥ fallor gnͣa st̃
Timet᷑ mopia. timẽt᷑ morbi. timẽt᷑ q̃ ꝑ uĩ potẽtiõi̾s
eueniũt: ex hiis õĩb nichil nos magis ꝯcutit ꝙͣ qd̾
ex aliena potẽtia ĩpẽdet. maguo eĩ strepitu : tumistu
uenit. nat᷑alia mala q̃ retuli. mopie atq morbus
silẽtio subeũt. nec oculis nͨ aurib ꝗtꝗt t̾roris in¬
cuciũt Inge̾s altiꝰ mali põpa ẽ ferrũ cͥa se ⁊ ipͭ¬
nes hẽ. ⁊ catenas ⁊ curba feraꝵ quã ĩ uiscc̃a

Expanded text:
lor, genera sunt: timetur inopia, timentur morbi, timentur quae per vim potentioris eveniunt. Ex his omnibus nihil nos magis concutit, quam quod ex aliena potentia inpendet. Magno enim strepitu et tumultu venit. Naturalia mala quae rettuli, inopia atque morbus, silentio subeunt nec oculis nec auribus quicquam terroris incutiunt. Ingens alterius mali pompa est. Ferrum circa se et ignes habet et catenas
Abbreviated transcription (Latin):
si de̾. ⁊ sperata decipẽ. gͦ spẽ ⁊ metũ ex amina ⁊ quoniẽs
bare te desine. ac subi nõ ħ in aĩo uolue maiorẽ per̃
mortaliũ cũ illi ue sit ꝗtꝙͣ mali n ͨ ꝓ c̾to futm sit
estuare ac discurrẽ. nemo enĩ resistit sͥ cũ cepit ĩpelli
pauescimꝰ dubia ꝓ c̾tis. nõ seruanio modũ reꝵ. sta¬
tĩ ĩ timorẽ uenit scrupulꝰ pudet me ibi sic tecu
loqui. et tã leuib te remedis focillare. aliꝰ dicat
fortasse nõ ueniet. tudic ꝗd porro si ueniet. uide¬
bimꝰ uter uĩcat. fortasse peo me uenit. ⁊ mors ista
uitã honestabit. Cicuta magnũ soc̾tẽ ꝯfecit Catoni
gladiũ asẜtorẽ lib̾tatio extorque. magnã ꝑtẽ detͣre¬
rs gle. numiũ dui te cohortõ. cũ tͥ admoĩciõe mag̾
ꝙ exhortatõe opus sit. nõ indiu̾sũ te a nͣa dicimꝰ.
natus es ad ista q̃ dicimꝰ eo magis bonũ tuũ au¬
ge ⁊ exorna. S iã finẽ epłe faciã. si illi signũ siui

Expanded text:
go spem ac metum examina, et quotiens bare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli,pavescimus dubia pro certis. Non servamus modum rerum. Statim in timorem vertit scrupulus. Pudet me et triste tecum loqui, et tam lenibus te remediis focillare. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si veniet? Videbimus uter vincat. Fortasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem libertatis extorque; magnam partem detraxeris gloriae. Nimium diu te cohortor, cum tibi admonitione magis quam exhortatione opus sit. Non natus es ad ista, quae dicimus. Eo magis bonum tuum auge et exorna. Sed iam finem epistulae faciam, si illi signum suum
Abbreviated transcription (Latin):
p̃t̃ ħ comẽta seuicia ẽ nõ ẽ itaq mirũ si maximꝰ
hꝰ rei timor ẽ. cuiꝰ ⁊ uarietas magna ⁊ apparatus
t̾ribilis ẽ. nã q̃adin plus agit tortor quo pła inst̾¬
mẽta doloris exposuit. spẽ em̃ uĩcũt᷑ qui paciẽtia re¬
ꝓficiũt qui hũt qd̾ ostẽdãt. Ille pestes nõ minus

Expanded text:
 commenta saevitia est. Non est itaque mirum, si maximus huius rei timor est, cuius et varietas magna et apparatus terribilis est. Nam quemadmodum plus agit tortor, quo plura instrumenta doloris exposuit specie enim vincuntur qui patientia reproficiunt, q
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ respõdebit. nõ eĩ cx p̃ꝑato lotutꝰ ẽ s subito
de p̃hensus ibi ip̃e colligebat se uẽtũdia bonũ
ĩ adolescẽte signũ. uix potuit excutẽ adco illi ex
alto suffusus ẽ rubor. Hic illũ ꝙͣtũ suspicor ⁊̃
seq̃t᷑. nulla enĩ sapĩa ñalia cors aut aĩ utia¬

Expanded text:
ato locutus est, sed subito deprehensus. Ubi se colligebat, verecundiam, bonum in adulescente signum, vix potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, etiam sequetur. Nulla enim sapi
Abbreviated transcription (Latin):
dine ꝓcurationũ. ⁊ deinde uibanoꝵ officioꝵ se¬
rescendũ. In cumłtu ac sẽꝑ noius fluctibꝰ qͣs
effugẽ nullo modestia. nulla uite quiete ꝯtigit
Nuid enĩ ad rẽ ꝑtinet an tu quiescẽ uelis for¬
o edocuit. ipã enĩ altitudo attonat ssima. si q̃¬
ris in qͦ libro dixi̾t in eo qui ꝓnietheꝰ insc̃bit̃
ħ uoluit dic̃e̾. actonita ht̃ sũma. ẽ gͦ tũti ulla

Expanded text:
ationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae quiete contigit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? For elocuti: "Ipsa enim altitudo attonat summa." Si quaeris, in quo libro dixerit; in eo, qui Prometheus inscribitur. Hoc voluit dicere, attonita habet sum
Abbreviated transcription (Latin):
uł ocłos casꝰ excussit reliꝗe illi sue sacisfaciẽt. ⁊ eiͣt
ĩ minuto corpore ⁊ amputato tã letus ꝙͣ ĩ ĩtegͦ fuit
s q̃ s̃ sũt nõ desid̾at. nõ de c̃e iauult. Ita sapiẽs se
ꝯtẽtus ẽ nõ ut uelit ẽt̃ sine amico. s possit. ⁊ ħ qd̾ di¬
co possit.tale ẽ. amissũ equo aĩo fert. sine amuco
si ꝑdidĩt phidias statuã ꝓtinꝰ altaͣ faciet. Sic hic
faciẽdaꝵ amicitiaꝵ artifex substituet aliũ ĩ locũ a¬
missi. Queris qũo amicũ cito fc̃urꝰ sit. dicã. si uid¬
tͥ mecũ ꝯuenĩt ut statĩ tͥ soluã qd̾ debeo. et ꝙͣtũ ad
hãc epła paria faciamꝰ ħ cacon ait. Ego tͥ most̾bo
amatoriũ sine medicamẽto sine herba. sine ulliꝰ
uenefice carmine. si uis amari ama. habes ã nõ tm̃¬

Expanded text:
vel oculos casus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient, et erit inminuto corpore et amputato tam laetus, quam integro fuit. Sed quae si desunt, non desiderat, non deesse mavult. Ita sapiens se contentus est, non ut velit esse sine amico, sed ut possit. Et hoc, quod dico " possit," tale est: amissum aequo animo fert. Sine amico si perdiderit Phidias statuam, protinus alteram faciet; sic hic faciendarum amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi. Quaeris, quomodo amicum cito facturus sit; dicam, si ierit, ut statim tibi solvam, quod debeo, et quantum ad hanc epistulam, paria faciamus. Hecaton ait: " Ego tibi monstrabo amatorium sine medicamenta, sine herba, sine ullius veneficae carmine: si vis amari, ama." Habet autem non t
Abbreviated transcription (Latin):
uegoci ht̃. at cnĩ sutire ẽ pͥmũ despice. au certa ar¬
Multo aũt magis singulos ꝯficit. Ita ẽ mi luca¬
li. cito accedimꝰ opimoĩ. nõ coarguimꝰ illa que
nos ĩ metũ adducũt nͨ excutimꝰ s trepidamꝰ ⁊
sic u̾timꝰ terga.ꝙ̃ adm̃ illi qͦs pulius motus fu¬
ga pecoꝵ exuit castris aut qͦs aliqͣ fabula sine
auctore spsa ꝯt̾ruit. nescio quo magis uana ꝯtͣ¬

Expanded text:
t." Primum dispice, an certa armulto autem magis singulos conficit. Ita est, mi Lucili; cito accedimus opinioni Non coarguimus illa, quae nos in metum adducunt, nec excutimus, sed trepidamus et sic vertimus terga, quemadmodum illi, quos pulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit. Nescio quomodo magis vana pertu
Abbreviated transcription (Latin):
que legũt᷑ a puũmis pauli ad senccã aut
senece ad paulũ. In qͥb cũ eẽt neronis mag̃r
⁊ illio tpr̃is potẽtissimꝰ optare se dicit eiꝰ esse
loci aput suos cuis paulus sit aput xp̃ianos
hic ante biẽnũ ꝙͣ petrus ⁊ paulꝰ martiio
coronarẽt᷑ a uerone int̾fectus est. Incipiũt¬

Expanded text:
quae leguntur a plurimis, Pauli ad Senecam, et Senecae ad Paulum. In quibus cum esset Neronis magister, et illius temporis potentissimus, optare se dicit ejus esse loci apud suos, cujus Paulus sit inter Christianos. Hic ante biennium quam Petrus et Paulus martyrio coronarentur, a Nerone interfectus est. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
iuuiemi. nõ eiuĩ citam᷑ excessu. dem̃ nemo tam
senex ẽ ut nõ ĩ ꝓpͥe unũ diẽ speret. unꝰ aũt dies
gradus uite ẽ Tota etas ꝑtibꝰ ꝯstat. ⁊ orbes h
ccuductos maiores nimorib. est aliꝗs qui om̃s
ꝯplectat᷑ ⁊ cingat. ħ ꝑtinet a natali ad diẽ ext̾¬
nũ. ẽ alt̾ ꝗ ãnos adolescẽtie excludit. ẽ ꝗ totã
pueritiã ambitu suo strĩgit. ẽ dem̃ ꝑ se ãnꝰ ĩ se
Mẽsis artiore p̾cĩgit᷑ cͥculo. angustissimũ dies h
occasũ. Ideo heraclitꝰ cui cognomẽ fecit orõins
excepit. dixit enĩ. par ẽ ẽẽ horis nec m̃tit᷑. nãsi

Expanded text:
iuveni. Non enim citamur ex censu. Deinde nemo tam senex est, ut inprobe unum diem speret. Unus autem dies gradus vitae est. Tota aetas partibus constat et orbes habet circumductos maiores minoribus. Est aliquis, qui omnis conplectatur et cingat; hic pertinet a natali ad diem extremum. Est alter, qui annos adulescentiae cludit. Est qui totam pueritiam ambitu suo adstringit. Est deinde per se annus in se Mensis artiore praecingitur circulo. Angustissimum habet dioccasum. Ideo Heraclitus, cui cognomen fecit orationis Hoc alius aliter excepit. Dixit enim parem esse horis, nec mentitur; nam si
Abbreviated transcription (Latin):
nũꝙͣ sanatura p̃cipitat. quib si ꝗd sacis eẽ po¬
sset fuiss. Q̾ nõ cogitumꝰ ꝙͣ iocũdũ sit nichil
posce̾ ꝙͣ magnificũ sit plenũ cc̾ nec ex fortuna
pende̾. Subm̃ itaq lucilli ꝙͣ młta sis ꝯsecutus
iecordare cũ aspexi̾s qͦt te an̾cedãt. cogita qt
sequãt. si uis gtus eẽ adu̾sus deos ⁊ adu̾sus
uitã tuã cogita ꝙ̃młtos añcessis. qd tͥ cũ cetis
te ip̃m ap̾cessisti. fiuẽ ꝯstitue quẽ tñsire non
possis quidẽ si uelis . discedãt aliqñ ista uisidi ⁊¬
osa bona ⁊ spancib meliora ꝙ̃ assecutis. siꝗd
in illis eẽt solidi aliqũ ⁊ ĩplerẽt. nũc hauriẽ¬
tiuĩ sitĩ ꝯcitãt amitãt᷑ speciosi apꝑatus ⁊ quid
futi tpr̃is ine̾ta sors induit. Quare potiꝰ a for¬
tuna ĩpetiẽ ut det. ꝙͣ ame ne peta. qͣre aũc petñ
ecce hic dies ultimꝰ ẽ. ut nõ sit ꝓpe ab ultĩo ẽ ualc.

Expanded text:
uam satiatura praecipitat, quibus si quid satis esse posset, fuisset, qui non cogitamus, quam iucundum sit nihil poscere, quam magnificum sit plenum esse nec ex fortuna pendere. Subinde itaque, Lucili, quam multa sis consecutus recordare. Cum aspexeris, quot te antecedant, cogita, quot sequantur. Si vis gratus esse adversus deos et adversus vitam tuam, ce ipse antecessisti. Finem constitue, quem transire ne velis quidem, si possis; discedant aliquando ista insidiosa bona et sperantibus meliora quam adsecutis. Si quid in illis esset solidi, aliquando et inplerent; nunc hauriendum sitim concitant. Mittantur speciosi apparatus. Et quod futuri temporis incerta sors volvit, quare potius a fortuna inpetrem, ut det, quam a me, ne petam ? Quare autem petam aborem ? Ecce hic dies ultimus est. Ut non sit; prope ab ultimo est VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
decor ẽ. deditos uino. potio extrema delectat. illa
q̃ mergit. q̃ ebrictati sũmã manũ ĩponit. Qd̾ in
se iocũdissimũ hõis uoluptas ht in fuiẽ sui dif¬
fert. Iocũdissima ẽ etas deuexa. iã nõ tũi p̃ccps
⁊ illã ꝙͦ ĩ extrrma tegula stãtẽ. indico hr̃e suas
uoluptates. aut hoc ip̃m succedit in locũ uo¬
luptatũ nullis ege̾. Qͣdulce ẽ cupiditates fa¬
tigasse ac reliꝗsse. molestũ ẽ mꝗs. mortẽ anter¬

Expanded text:
decor est; deditos vino potio extrema delectat, illa decor est; deditos vino potio extrema delectat, illa quae mergit, quae ebrietati summam manum inponit. Quod in se iucundissimum omnis voluptas habet, in finem sui differt. Iucundissima est aetas devexa iam, non tamen praeceps. Et illam quoque in extrema tegula stantem iudico habere suas voluptates. Aut hoc ipsum succedit in locum voluptatum, nullis egere. Quam dulce est cupiditates fatigasse ac reliquisse ! " Molestum est," in
Abbreviated transcription (Latin):
negligẽtie sue uitiũ. oĩa se facẽ. s uillã ueterẽ
ẽẽ hec uilla int̾ uianꝰ meas creuit. ꝗd m̃ fut̾m ẽ
si tã putria sũt etatis mee saxa. Iratus illi ꝓx¬
imiã occͣonẽ stomachãdi arripui. apparet inꝙ̃
has platanos negligi. nullos hũt frõdes. ꝙͣ no¬
dosi sũt ⁊ retorridi rami. ꝙͣ t̾stes ⁊ sqͣlidi trũci.
ħ nõ accide̾t. siꝗs has cͥcũ fodẽt siꝗs irrigar et
Iurat ꝑgeniũ meũ se oĩa face̾. ĩ nulla re ces¬
sare curã suã. s illas ueculas ẽẽ. ꝙ int̃ nos sit
ego illas posũam. ego illaꝵ pͥmũ uiderã foliũ.
ad hostiũ admotꝰ foras eĩ spectat uñ istũ nactꝰ
ẽ. ꝗd te deleccauit alienũ mortuũ tollẽ. at ille.
nõ cognostis me ĩꝗt: ego sũ felicio cui solebaᷤ
sigillaria afferre. ego sũ phylosti ullici filius
cadũt. Debeo hoc suburbano meo qd̾ mͥ. senotiꝰ
sũt poma cũ fugiuĩt. pueritie maxiniꝰ ĩ exitu

Expanded text:
 villam veterem esse. Haec villa inter manus meas crevit; quid mihi futurum est, si tam putria sunt aetatis meae saxa ? Iratus illi proximam occasionem stomachandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas habent frondes. Quam nodosi sunt et retorridi rami, quam tristes et squalidi trunci! Hoc non accideret, si quis has circumfoderet, si inrigaret." Iurat per genium meum se omnia facere, in nulla re cessare curam suam, sed illas vetulas esse. Quod intra nos sit, ego illas posueram, ego illarum primum videram folium. ad ostium admotus? Foras enim spectat. Unde istunc nactus es ? Quid te delectavit alienum mortuum tollere ? " At ille "Non cognoscis me ?" inquit. " Ego sum Felicio, cui solebas sigillaria adferre. Ego sum Philositi vilici filius,cadunt." Debeo hoc suburbano meo, quod mihi senecsunt poma, cum fugiunt; pueritiae maximus in exitu
Abbreviated transcription (Latin):
facit. in se recõdit᷑ secũ ẽ ꝙͣdiu ꝗdẽ illic ⁊ suo crbito
res suas ordinate se ꝯtẽtus ẽ. ⁊ ducit uxor ẽ.
nulla utilitas sua s ñał iritatio nã ut aliaꝵ
nobis reꝵ m̃ata dulcedo ẽ. sic amicicie. Quomõ
solitudo ĩ odiũ ẽ. ⁊ appeticio socictatis. qũo hoĩe

Expanded text:
facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ordinare, se contentus est et ducit uxorem; nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis rerum innata dulcedo est, sic amicitiae. Quomodo solitudi
Abbreviated transcription (Latin):
młtis illi reb opus ẽ. ad illud tiĩ aĩo sano ⁊ recto
⁊ despiciẽte fortunã. Uolo tͥ crisippi qͦ distuictionẽ
indicare. Ait sapiẽtẽ milla re ege̾. ⁊ tñ młtis illi rebͥ ̃
opꝰ ẽẽ. ꝯtͣ. stulto nulla re opꝰ ẽ nulla eĩ re uti scit.
s oĩb eget. Sapiẽti ⁊ maĩb ⁊ ocłis ⁊ młtis ad co¬
tidianũ usũ nccͣiis opus ẽ. eget ulła re. ege̾ enĩ
ut beate uiuat. uiuet eĩ ⁊̃ sine amicis beate. Sumũ
bonũ extͥnsecus instrͣa nõ qͥrit. domi colit᷑. execu
tũ ẽ. Incipit fortũe ẽẽ subiectꝰ. si quã ꝑtc̃ siu forio
q̃rit. quał tĩ fuc᷑a ẽ uita sapiẽtis si sine anncis ix¬
lniqͣt᷑. In custodiã ꝯiectus. uł in aliqͣ gẽte aliena
destitutꝰ. uł in naingatiõe loga retẽtus. aut ĩ de¬
ẜtũ litꝰ eiectus. Qualis ẽ iois cũ resoluto mũdo
⁊ duis in unũ ofusis. paulisꝑ cessãte ña acqescit
sͥ cogitatioĩb sius traditus. Tale ꝗddã sapiens

Expanded text:
opus est, ad illud tantum animo sano et erecto et despiciente fortunam. Volo tibi Chrysippi quoque distinctionem indicare. Ait sapientem nulla re egere, et tamen multis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere enim ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens
Abbreviated transcription (Latin):
tãt᷑ uẽcũdiã. deiciũt eñ uultũ. u̾ba subunttũt
figũt in t̾rã oculos ⁊ depͥmũt ruborẽ s̾ expͥmẽ
nõ possũt. nec ꝓhibet᷑ hic nec adducit᷑. nichil ad
poscit. accipe utiq utilẽ ac saiutarẽ quã te affi¬
geͣ aĩo uolo. aliqs uir bonꝯ nobis elige̾dꝰ ẽ ac
sẽꝑ añ ocłos hñdus. ut sic tãꝙͣ illo spectãte uiuaꝰ¬

Expanded text:
ltum, verba submittunt, figunt in terram oculos et deprimunt. Ruborem sibi exprimere non possunt; nec prohibetur hic nec adducitur. Nihil advposcit. Accipe, et quidem utilem ac salutarem, quam te affigere animo volo: "Aliquis vir bonus nobis diligendus est ac se