comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
que me sine aduccotiõe cͥcũstrepũt essedes
tnͣscuriẽtes pono ⁊ fabrũ inquiliũ ⁊ ferra¬
riũ uicinũ. aut hũc qui ad metã sudantẽ
tabulas exꝑit̾ ⁊ tibias. nec cantat. s excla¬
mat.⁊̃ nũc molestior ẽ mͥ sonus qui inter¬
mittit᷑ subinde ꝙͣ qui ꝯtinuat᷑. s iã me sic ad
oĩa ista duraui ut audire pausariũ possim
uoce acͥbissinia remigib modos dantẽ. Aminũ
nõ cogo sibi intentũ ẽẽ. nec auocari ad ext̾ria
bona licet foris resonẽt dũ nitus nichil tumił¬
tus sit. dũ int̾ se nõ rixent᷑ cupiditas ⁊ timor.
dũ auaritia luxuria q nõ dissideãt. nec alt᷑a
alt᷑a uexet. nã ꝗd ꝓdẽ tociꝰ regiõis silẽtiũ¬
iãsi affectus fremuit. om̃ia noctis erãt ꝯpo ta¬
neortita ꝯposta quiete. falsũ ẽ. nulla placida est
quies nisi quã rõ ꝯposuit. Nox exhibet mo¬
lestiã nõ tollit. ⁊ sollicitudĩes ĩuitat nã dorm¬

Expanded text:
catione circumstrepunt, essedas transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentisi adfectus fremunt ? Omnia noctis erant pcomposta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet mlestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dorm
Abbreviated transcription (Latin):
a morte ac rõne uitiũ corporis uincat. Ma¬
nẽt enĩcũcta nõ qr et̾na sũt s qr defẽdunt᷑
cura regẽtis. ĩmortalia tutore nõ egerent
hec ꝯseruat artifex fragilitatẽ mat̾i̾e ui sua
uniciẽs. Cõtr̃pnanꝰ oĩa q̃ adeo p̾çiosa non
sũt. ut an sint õmo dubiũ sit. Illud simul
cogitemiꝰ si mũdũ ipm̃ nõ minꝰ mortalẽ
aliq̃tens nr̃a appe ꝓuidẽtia lõgiorẽ ꝓrogae¬
maior perut potuerimꝰ rege̾ ⁊ coherce̾. pla¬
tonẽ ip̃m ad senectutẽ sic dilige̾tia ꝓtulit
erat qͥdẽ corpꝰ ualidũ ac forte sortitꝰ ⁊ illi
nom̃ latitudo pectoris fecerat. s nauigati
tis ꝓhibẽtibꝰ caĩs. nã hoc sos puto platoni
diligẽtie suc bñficio ꝯtigisse qd̾ natali suo
decessit ⁊ ãnũ unũ atq occogesimũ ĩpleuit
sme ulla deduccioẽ. Iõ magis ꝗ forte atheĩs
erene ti od auerut defũcto amplioris fu¬
iese sortio ꝙ humane ratiqr osipliass et p¬

Expanded text:
one vitium corporis vincat. Manent enim cuncta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia tutore non egerent. Haec conservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Contemnamus omnia, quae adeo pretiosa non sunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem aliquatenus nostramaior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen latitudo pectoris fecerat, sed navigatitis prohibentibus causis. Nam hoc scis, puto, Platoni diligentiae suae beneficio contigisse, quod natali suo decessit et annum unum atque octogensimum inplevit sine ulla deductione. Ideo magi, qui forte Athenis erant, inmolaverunt defuncto, amplioris fuisse sortis quam humanae rati, quia consummasset p
Abbreviated transcription (Latin):
ob ħ unũ felix hẽbat᷑. nã quociẽs aliqͦs anu¬
cicie asimi galli. quociẽs se iã odiuit. deide
anior merserat. eque eĩ offendisse illũ ꝙͣ a
masse ꝑiculosũ fuit. Exclamabãt hoĩes. o
uillã uatia uiuo p̃t̾ibã. ꝗ ut dicerẽ uatia hic
at. ociosũ enĩ hoĩe seductũ existimat uulgꝰ
⁊ securũ ⁊ se ꝯtẽtũ sibi uiuẽtẽ Quoꝵ nichil
ulli ꝯtingẽ iusi sapienti põt. Ille sollicitꝰ scit.
⁊ hoĩes fugit quẽ cupiditatũ suaꝵ ĩfelicitas
religauit qui alios feliciores uide̾ nõ potu¬
it. qui uelut timidũ atq inhers aĩal metu
oblituit. ille sibi nõ uiuit. s qd̾ ẽ turpissimũ
uent̾. sõpno libidim. nõ ꝯtinuo sibi biuit ꝗ
nemini.adeo tñ magna res ẽ ꝯstãtia ⁊ ĩ ꝓpo¬

Expanded text:
ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amiob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem: " Vatia hic at. Otiosum enim hominem seductum existimat vulgus et securum et se contentum, sibi viventem, quorum nihil ullet homines fugit, quem cupiditatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille sibi non vivit, sed, quod est turpissimum, ventri, somno, libidini. Non continuo sibi vivit, qui nemini. Adeo tamen magna res est constantia et in p
Abbreviated transcription (Latin):
fatigatꝰ ꝙͣ si tantũ ambulassẽ ꝙcũ sediͣ¬
labor ẽ eĩ diu ferri ac nesçio an eo maior qr a
oculos ut ꝑ nos uidc̃mꝰ. debilitatẽ nobis ĩdug ͭ ᷤ. ⁊ i¬
ere delicie. ⁊ qd̾ diu noluimꝰ posse desinmꝰ¬
Michi tñ nocͣiu erat ꝯcute̾ corpꝰ. ut suic bilis cos face¬
nisedeat faucib discutet᷑. siue ip̃e ex aliq̃ cã.¬
sp̃c densior erat extenuaret illũ iactatio. Quã
ꝓfuisse mͥ sensi Iõ diutio uehi ꝑseueraui in¬
uitante ip̃o licore. qd̾ inter cumas ⁊ seruili
uatie uillã curuat᷑. ⁊ hinc mariallĩc lacu ue¬
lut angustus int̾cludit᷑. erat eĩ mͥ arcẽti tẽpe¬
state spissiꝰ. Fluctus aũt illud ut stis freꝙ̃s
⁊ ꝯcitatus ex eqͣt. lõgior tñqllitas soluit. cum
harenis q̃ humore alligãt᷑ sucꝰ abscessit Ex
ꝯ suetudine tñ mea cͥcũspicẽ cepi.an aliqͥd ibi
in uillã q̃ aliqũ uacie fuit. In hac ille p̃toriꝰ
diues nulla alia re ꝙͣ ocio notus ꝯsenuit. ⁊

Expanded text:
fatigatus, quam si tantum ambulassem, quantuLabor est enim et diu ferri, ac nescio an eo maior, quiaoculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse desMihi tamen necessarium erat concutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causitus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas et Servili Vatiae villam curvatur et hinc mari, illinc lacu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere coepi, an aliquid illic in villam, quae aliquando Vatiae fuit. In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et
Abbreviated transcription (Latin):
urit. aliũ diuitie aliene corquẽt uł sue. Ille
malã fortunã horret. hic se felicitati sue
subduce̾ cupit. hẽ hoĩes male hũt illũ dii.
Qͥd mͥ lusoria ista ꝯponis. nõ ẽ iocãdi locus
ad imserias aduocatꝰ es. opẽ laturũ te naufra¬
gio. captis egris egẽtibꝰ intẽte securi. subiectũ
agis. hic cũ quo ludis timet. succuriȩ q̃t¬
ꝗd laqueati respondentꝰ in penis. omnes
Rogãs ut ex tunta illos uolututiõe exthas
ut disiectis ⁊ errantib clarũ m̾tatis limmiẽ
ostendas. Dic qͥd nat᷑a ucc̃ͣiu fec̾it. qͥd suꝑ¬

Expanded text:
urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † OmneRogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid natura necessarium fecerit, quid sup
Abbreviated transcription (Latin):
in diu̾su. Ecce sapĩa ⁊ stulticia discedũt. cui
accedo in utrãq ire ꝑtẽ. Iubes illi hõ ꝓ aii¬
co ẽ huic auncꝰ nõ ẽ pro hoĩe. Ille annitu
sibi ꝑat. hic se amico. Tu ui u̾ba distorques
⁊ silłas digeris. sed nͥ int̾rogatioẽs uafrrri¬
mas struxero ⁊ oclusiõe falsa a uero nascẽs
mẽdaçiũ astueero no potero a fugiendis pe¬
tenda secerne̾. pudet me n re tũ seria. senes
us silła ẽ. nuis aũt caseũ rodit silła
gͦ caiscũ rodit. puta ñc̃ me istudnon
possẽ solue̾ q̾ mͥ ex ista sẽtẽtia ꝑicl ĩminet
qd̾ incomodũ. siue dubio uerendũ ẽ. ne qũ
in muscipła sillabas cupiã. aut ne qnͣ si nes¬
ligẽtior fuero caseũ liber comedat nͥ forte
illa acutior ẽ collectio. Muis sillaba ẽ.silłã ã
cuseũ nõ rodit. nus g ͦ cascũ nõ rodit O pue¬
riles meptias. In ħ suꝑcilia subduximꝰ ĩ
hũano ꝯsiliũ. aliũ mors uocat. aliũ ponꝑtas

Expanded text:
In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. Tu mihi verba distorques et syllabas digeris. Scilicet nisi interrogationes vaferrimas struxero et conclusione falsa a vero nascens mendacium adstrinxero, non potero a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senes us syllaba est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? humano ? Consilium. Alium mors vocat, alium paupertas
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ tnͣseũtib. spelũce sũt duc magni oꝑis cꝰ
laxo atͥo paries manu factus. qͣrũ altera
solẽ nõ recipit. alt̾a usq ĩ occidẽtẽ tenetur
platano. nã mediꝰ riuus ⁊ amari ⁊ ache¬
rusio lacu receptus euripi mõ diuidit. alẽ¬
dis pistib ⁊̃ si assidue exhauriat᷑ sufficiõs
S illi cũ mare patet ꝑcit᷑. cũ tẽpestas pis¬
catoribꝰ dedit ferias.manꝰ ad prata porri¬
git᷑. Hoc tũ ẽ comodissimũ ĩ uilla qd̾ baias
tnͣs parietẽ ht̃ incomodis illaꝵ caret. uolup¬
tutib fruit᷑. has laudes eiꝰ ipẽ noui esse.
Illa tociꝰ ãm c̾do. occurrit eĩ fauonio.⁊ illũ
adco excipit ut baias neget. nõ stulte uidet᷑
clegisse hũc locũ uatia. in quẽ ociũ suũ pi¬
grũ iã ⁊ semle ꝯferret.s nõ młtũ ad tnͣqͥl

Expanded text:
nseuntibus. Speluncae sunt duae magni operis, cuivis laxo atrio pares, manu factae, quarum altera solem non recipit, altera usque in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi, cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc tamen est commodissimum in villa, quod Baias trans parietem habet; incommodis illarum caret, voluptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius anni credo. Occurrit enim favonio et illum adeo excipit, ut Bais neget. Non stulte videtur elegisse hunc locum Vatia, in quem otium suum pigrum iam et senile confer
Abbreviated transcription (Latin):
qñ tot morbos tãtas ue res discuciemꝰ. nũc
uõ nec q̃rmiꝰ quidẽ medicũ qui minꝰ nego
cu hr̃et si adhibẽt᷑ ad recẽs uiciũ seq̃rent᷑
teneri ⁊ rudes animi recta mõstrãtes. nẽo
difficult᷑ ad na reducit᷑ nisi qui ab illo de¬
fecit. Er ubesciniꝰ disce̾ bonã mẽtẽ. at me her¬
cłe turpe ẽ magistrũ hꝰ rei q̃re̾. Illud des¬
perãdũ ẽ posse nobis casu cm̃i bonũ influe̾
Laborãdũ ẽ ⁊ ut uer quidẽ dicã ne labor ꝗdẽ
magno ẽ si mõ ut dixi ante aĩu nr̃m for¬
mare incipini ꝯ ⁊ recoruge̾ ꝙͣ indurescat
p̃uitas eio s nec indurata desꝑo. Nichil ẽ
qõ nõ expugnet ꝑtinax oꝑa ⁊ intẽta ac di e¬
ligẽs cura. Robora in rectũ ꝙͣuis flexa reuo¬
cabis curuatas trabes calor explicat ⁊ alit̾⁊
nate ni id fingũt᷑ qd̾ usus nr̃ erigit. qͣnto
facilio aĩmꝰ accipit formã ẜle cibił ⁊ õiui

Expanded text:
 tot morborum tantas vires discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, qui minus negotii haberet, si adhiberetur ad recens vitium. Sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa defecit. Erubescimus discere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum est, posse nobis casu tantum bonum induere. Laborandum est, et ut verum dicam, ne labor quidem magnus est, si modo, ut dixi, ante animum nostrum formare incipimus et recorrigere, quam indurescat pravitas eius. Sed nec indurata despero. Nihil est, quod non expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus noster exigit; quanto facilius animus accipit formam, flexibi
Abbreviated transcription (Latin):
nã cũ ingẽti ĩpulse a que sono salũt. p̃t̾
alipedũ cogita tenue̾ ⁊ stridulã uocẽ qͦ sit
notabilior subm̃ expͥmẽtẽ ne ũꝙͣ tucẽtẽ nͥ
dũ uellit alas ⁊ aliũ ꝓ se clamare cogit
Iam libari uarias exclamatioẽs ⁊ botulariũ
⁊ dustullariũ ⁊ om̃es popinaꝵ institutores

Expanded text:
am cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores
Abbreviated transcription (Latin):
plũbo graues iactãt cũ aut laborãt. aut
laborãtẽ imitant᷑ gemitꝰ audio. Quociẽs
retẽtũ spm̃ remiserũt sibilos ⁊ ac̾bissimas
respiratioes. cũ in aliquẽ mhertẽ ⁊ hac ple¬
beia unctioẽ ꝯtẽptũ incidi. audio crepitũ illi¬
se manꝰ. humeris que ꝓut plena ꝑueĩt aut
ꝯcaua. ita sonũ mutat. Si uo pelicrepꝰ suꝑ

Expanded text:
aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio, quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum
Abbreviated transcription (Latin):
moleste. erũpebat int̾dũ magnꝰ clamor
laudãtiũ s quẽ reꝵ magnitudo euocauãt
nõ sonus moffẽse ac mollit̾ orõnis elapse
Int̾sit aliqͥd int̾ clamorẽ theat̾ ⁊ scole. est
aliq̃ ⁊ landãdi licẽtia/ Oĩa reꝵ õiu si obs

Expanded text:
modeste. Erumpebat interdum magnus clamor modeste. Erumpebat interdum magnus clamor laudantium, sed quem rerum magnitudo evocaverat, non sonus inoffense ac molliter orationis elapsae. Intersit aliquid inter clamorem theatri et scholae; est aliqua et laudandi decentia. Omnia
Abbreviated transcription (Latin):
Eũ elige aduitorẽ quẽ magis admirei̾s cu
uidĩs ꝙͣ cũ audiẽis. nec iõ te phibue:⁊ hos
qͦ audire quib admutẽ ppłm ac diste̾ cõ¬
suetudo. si mͦ hoc ꝓpoi̾to in turbã ꝑdeũt. ut
meliores fiãt faciãt q meliores si nõ ãbitio⁊¬
nis ħ cã excercẽt/ ełd enĩ tuepis phia captãtr
damores nũqͥ ege laudat medicũ sectũtẽ
tacete ẜacice ⁊ p̃beteuos curatiõi ⁊̃ si excla¬
mau̾itis nõ alit̾ audiã ꝙͣ si ad tacitũ uiti
oꝵ ur̃oꝵ ingemĩscatis. testar uultis attẽde̾
uos moueĩ q magnitudĩe reꝵ sane liceat
ut quidẽ iudioctis ⁊ feratis de meliore suff¬
pulis qͥnq ãnis tacendũ erat. nũꝙͥ gͦ exis¬
timas statĩ illis ⁊ loqui ⁊ laudare licuisse.
Quãta aũt clem̃tia eio ẽ q̃ clamores ĩꝑitoꝵ
hilarẽ exauditorio demittũt. ed letaris ꝙ
ab hõib hiis laudatꝰ es qͦs nõ potes ipẽ lau̾¬
dare. Disserebat ppło̾ fubians s audiebat᷑

Expanded text:
Eum elige adiutorem, quem magis admireris, cum videris quam cum audieris. Nec ideo te prohibuerim hos quoque audire, quibus admittere populum ac disserere consuetudo est, si modo hoc proposito in turbam prodeunt, ut meliores fiant faciantque meliores, si non ambitionis hoc causa exercent. Quid enim turpius philosophia captante clamores ? Numquid aeger laudat medicum secebete vos curationi. Etiam si exclamaveritis, non aliter audiam, quam si ad tactum vitiorum vestrorum ingemescatis. Testari vultis adtendere vos moverique magnitudine rerum ? Sane liceat; ut quidem iudicetis et feratis de meliore suffpulis quinque annis tacendum erat; numquid ergo existimas statim illis et loqui et laudare licuisse ? Quanta autem dementia eius est, quem clamores inperitorum hilarem ex auditorio dimittunt ? Quid laetaris, quod ab hominibus his laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo Fabianus, sed audiebatur
Abbreviated transcription (Latin):
subito desut uide̾. incredibilẽ tͥ rẽ narro s
uerã nescit ẽẽ se cecã subiũ pedagogũ sum
rogat ur migret ait dourã teuebricosã esse
hoc qd̾ ĩ illa ridemꝰ om̃ib nobis accide̾ liq̃at
tibi. Nemo se auaꝵ ẽẽ cognostit ueno cupidi¬
neũ. ceci tũ ducẽ qrũt nõ sino duce erinur
magnas ĩpẽsas exigit. nõ ẽ incũ uiciũ ꝙ̃

Expanded text:
desiit videre. Incredibilem rem tibi narro, sed veram: nescit esse se caecam. Subinde paedagogum suum rogat ut migret. Ait domum tenebricosam esse. Hoc quod in illa ridemus, omnibus nobis accidere liqueat tibi; nemo se avarum esse intellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce erramus magnas inpensas exigit Non est meum vitium, quod
Abbreviated transcription (Latin):
sequi ĩpetũ aĩ tũc aũt cũ ħ ex ĩpetu faciẽt ⁊̃
cũ silẽtiũ s̾ ĩꝑare nõ poter̃t/ Talis laudatio
aliqd exhortatioĩs affert ipis audiẽtibꝰ et
aiõs adolescẽtiũ exstimulat. ad rẽ comoue¬
aut̾ nõ ad u̾ba ꝯpoĩta. alioqͥn nocet illis clo¬
quẽtia si ñ reꝵ cupiditatẽ facit s sui dif¬

Expanded text:
sequi impetum animi, tunc autem, cum hoc ex impetu facient, cum silentium sibi imperare non poterunt. Talis laudatio aliquid exhortationis adfert ipsis audientibus et animos adulescentium exstimulat. Ad rem commoveantur, non ad verba conposita; alioquin nocet illis eloquentia, si non rerum cupiditatem facit, sed sui. Dif
Abbreviated transcription (Latin):
uid ẽ hoc uilucilli ꝙ nos auo tẽdẽtes
auo trahit. ⁊ eo unde recede̾ cupunꝰ ini¬
pellit. qd cõluctat᷑ cũ aĩo nr̃o nͨ ꝑmicat no¬
bis qͥtꝙͣ semel uelle. fluctuam int̾ uaria ꝯsilia
nichil ubẽ uolum ⁊ nichil absolute. nichil sẽꝑ¬
placet.s quo nos aut qñ ab illo iruellemꝰ¬
nemo ꝑse satis ualet ut en̾igat. Oportet
s̾ ip̃os uiã. hos maxĩe laudat. quib ex se ĩpe¬
tus fuit. qui se ip̃i ꝓtulerũt. qͦsdã indige̾ ope
tis ingeniũ. nos ex illa p̾ma nota nõ sums
bñ nobiscũ agit᷑. si in scd̾a recipim̾. ne hũc
quidẽ ꝯtẽpsis hoĩe qui alieno bñficio sãl
hec adhuc ĩuenies geno aliud hõiu. ne ip̃
quidẽ fastidiendũ. coꝵ qui cogi ad rectũ ꝯpei
Ituq altĩ magis graculat᷑. altm̃ magis sus

Expanded text:
uid est hoc, Lucili, quod nos alio tendentes alio trahit et eo, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo nostro nec permittit nobis quicquam semel velle ? Fluctuamur inter varia consilia. Nihil libere volumus, nihil absolute, nihil seplacet." Sed quomodo nos aut quando ab illa revellemper se satis valet ut emergat; oportet sibi ipsos viam. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui se ipsi protulerunt. Quosdam indigere ope tis ingenium. Nos ex illa prima nota non sumus; bene nobiscum agitur, si in secundam recipimur. Ne hunc quidem contempseris hominem, qui ahaec adhuc invenies genus aliud hominum ne ipsum quidem fastidiendum eorum, qui cogi ad rectum conpeItaque alteri magis gratulatur, alterum magis sus
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. nos qͦ ⁊ extingunũ ⁊ accẽdim̃. medio
illo tpͣe aliqͥd patim̾. utrũq uo alta secuu¬
tas ẽ. In hoc eĩ mi lucilli in fallor erramꝰ
ꝙ mortẽ iudicamꝯ sequi.cũ illa ⁊ p̾cesẜit i
secutu sit. qͥtqͥt añ nos fuit mors ẽ. qͥd eĩ
refert an incipias. an desinas. cũ utͥusq
qui me nõ desii. denĩ paulatĩ suspiriũ illud
qd̾ eẽ iã anhelitus cepat int̾ualla maiora
fecit. ⁊ recardatũ ẽ ac remãsit. nec adhuc
ad extrema iã p̃ꝑatus sũ. mͥ cogito de die to¬
to. Illũ tu lauda ⁊ imitare.quẽ nõ piget mo¬
ri cũ uiuat uiue̾. q̃ c̃ enĩ uirtus cũ eiciaris
⁊ iõ nũꝙͣ eicit᷑ sapiẽs. qr eici ẽ inde expelli uñ
ĩuitus recedas. nichal ĩuitus facit saꝑiẽs. ncc̃i¬
tatẽ effugit qr uult qd̾ coaccura ẽ. Uale.

Expanded text:
ditur? Nos quoque et extinguimur et accendimur; medio illo tempore aliquid patimur, utrimque vero alta securitas est. In hoc enim, mi Lucili, nisi fallor, erramus, quod mortem iudicamus sequi, cum illa et praecesserit et secutura sit. Quicquid ante nos fuit, mors est. Quid enim refert, non incipias an desinas, cum utriusque qui me non desii. Deinde paulatim suspirium illud, quod esse iam anhelitus coeperat, intervalla maiora fecit et retardatum est ac remansit. Nec adhuc, ad extrema, iam praeparatus sum, nihil cogito de die toto. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvet vivere. Quae est enim virtus cum eiciaris Et ideo numquam eicitur sapiens, quia eici est inde expelli, unde invitus recedas; nihil invitus facit sapiens, necessitatem effugit, quia vult quod coactura est. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ affeccib tuis int̾ ip̃a cobertionẽ ex eũtib
pl̃m puer sedi. iiͦ causas age̾ cepi. mͦ desii
uelle age̾. mͦ desu posse. Infunta ẽ ueloataoᷤᷤ
tẽporis. que magio apparet respicientibus
Nõ ad p̃sentia intẽtos fallit. adeo p̃cipitis
fuge. mͣsitꝰ leuis ẽ. Causã hinꝰ rei q̃ris. qͥt¬
qͥd tẽporis trãsit eodẽ loco ẽ. parit̾ aspicitur

Expanded text:
 adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus  causas agere coepi, modo desii velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis transit, eodem loco est; pa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͦ licet capẽ. Impudicũ ⁊ nicessus oñdit et
maus mota ⁊ unũ int̾dũ respõsũ ⁊ relatꝰ ad
caput digitus ⁊ flerus oculoꝵ. Inpꝑbũ risꝰ
Insanũ uultus hĩtus qr demõstrat. Illa enĩ
ĩ aꝑtũ ꝑ notus exeũt. q̃lis qͥsq sit scies si

Expanded text:
 licet capere: inpudicum et incessus ostendit et manus mota et unum interdum responsum et relatus ad caput digitus et flexus oculorum. Inprobum risus, insanum vultus habitusque demonstrat. Illa enim in apertum per notas exeunt; qualis quisque sit, scies, si
Abbreviated transcription (Latin):
calcantẽ. qui nemitẽ uidet cũ quo se co¬
nutatũ uelit. qui hoĩe ea sola ꝑte estĩat
qua hõ ẽ. qui nat᷑a magistra utit᷑. ad illiꝰ
bonũ u̾tit. certus iudicii in cõcussus intre¬
pidꝰ quẽ aliqͣ ius mouet. nulla ꝑturbat
quẽ fortuna cũ qd̾ hũit telũ nocẽtissimũ
ui maxĩa intorsit. pũgit nõ uuln̾at. et ħ̃
rõ. nã cetaͣ eiꝰ tela quib genꝰ hũanu
debellat᷑ grãdinis more dissultãt q̃ ĩcus¬
sa tectis. sine ullo hĩcatoris nicomodo cre¬
pitat ac soluit᷑. Q̾d me detines in eo q̃m

Expanded text:
ui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illiubonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑduxit te industa. at me hercules mstis qͣ¬
tuor decĩ clausa sũt. nõ om̃es curia admittit
Castra ꝗde̾ qͦs ad laborẽ ⁊ piculũ recipiũt sticti¬
diose legũt. Bona mẽs om̃ib patet. om̃s adħ
sunꝰ nobiles. nec ixicit quẽꝙͣ pħia nec eligit.
omĩb licet. Pat̾cius soc̃tes nõ fuit. cleantes
aꝙͣ traxit ⁊ rigaudo ortos locauit manus.
iores cui suĩt. Si te illis geris dignũ. geres aũt
si hoc ꝓtinꝰ tͥ ip̃e ꝑsuase̾is a ulło te nobilitate
suꝑari. Ouĩb nobis toridẽ añ nos sũt. nulliꝯ
nõ origo ultͣ mẽoriã iacet. platõ ait. nenu¬
seruũ ex regib. Oĩa ista lõga uarietas miscuit
⁊ sursũ deorsũ nat̾a u̾sauit. Qͥs ẽ gnͣosus. ad
uirtutr̃ bñ a na ꝯpoĩtus. hoc unũ intuẽdũ ẽ.
alioqn si ad ua iruocus. uemo nõ ue̾ri ẽ ante
Qd̾ nichil ẽ a pͥmo nũdi ortu usq in hoc tp̃s

Expanded text:
duxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. iores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait nemiservum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu
Abbreviated transcription (Latin):
uãto u̾boꝵ nobis pauꝑtas mimo e¬
gestas ẽ sit. nũꝙͣ magis ꝙͣ hodierno
die intellexi. Mille res meider̃t cũ forte de
Q̾s aũt ferat in egestate fastidiũ. hũc quẽ
greci oestron uocãt. pecora ꝑagẽtẽ ⁊ totis
saltibꝰ dissipantẽ asilũ nr̃i uocabãt h uͥgilio
lierit cipdao est lucũ silari uixta ilicib q ui¬
rentẽ. plurib alburnũ uolitãs cui nomen
asplo romanũ ẽ oestrũ gti u̾tẽ uocantes.
asꝑ acbo sonãs. qͦ tota ext̾rita silius diffu¬
giũt armẽta. puto intelligi istud ubũ inte¬
risse. Ne te longe diffãm. q̃dã simplicia i
usue erãt sic̾ dernẽ ferro int̾se dicebãt. Idẽ

Expanded text:
uanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Quis autem ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentlo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idem
Abbreviated transcription (Latin):
ceͣ facilio ad id quo tendo pueniã. nã ut ait
ꝙͣ subdola ista caluiditas aĩ magna conãtibꝰ
cũq eris sciar qͥd agas. Qd eiũ aliud agno
ꝙͣ ut meliorẽ te ip̃e cotidie facias. ut oliqͥt
ex errorib ponas. ut intelligas tua uitia
ẽẽ q̃ putus reꝵ eruedã eĩ locis ⁊ tẽporibꝰ asc̾¬

Expanded text:
cere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam ut ait cere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam ut ait nvenit quam subdola ista calliditas animis magna conantibus. icumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, quae putas rerum ? Quaedam enim locis et temporibus adscr
Abbreviated transcription (Latin):
hec me doce aliqͥd Effice ut ego mortẽ nõ fu¬
giã uita me nõ effugiat Ex horture adu̾sus
difficilia. de eqͣnimitate adu̾sus ĩe uitabilia
angustiã tpĩs inei laxã doce nõ ẽẽ poĩtũ honũ
uite in spacio ei ꝯ s in usũ posse fieri.umo sepi¬
ssime sĩ ut qui diu uixit paꝵ uxĩt. dic nuchi
dormit᷑o potes nõ exꝑgisti. dic expiecto po¬
tes nõ tormire ampliꝰ. dic exeũti. potes nõ
reu̾ti. dic redeũti potes nõ exire. Erras si in
naingatioẽ tiũ existimas nũmũ eẽ qͦ morte
uita deducit᷑. In oĩ loco eque tenue int̾uallũ
ẽ. nõ ubiq se mors tã ꝓpe oñdit ubiq tũ ꝓpe
ẽ has tenebras discute ⁊ facilio ea trades
ad q̃ p̃ꝑatus sũ. et les nat᷑a nos edidit et
mͥ de pietate disputa. de fragilitate.de pudi¬
cicia. utͣq ⁊ illa cui aliei corꝑis abstinẽtia c̃
⁊ hac cuisin cura. si me uolu̾s ꝑ deuia du¬

Expanded text:
haec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fuhaec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat. Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Potes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam prope ostendit; ubique tam prope est. Has tenebras discute; et facilius ea trades, ad quae praeparatus sum. Dociles natura nos edidit et mihi, de pietate disputa, de frugalitate, de pudicitia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per devia du
Abbreviated transcription (Latin):
osa collegerat. nõ uacat mͥ u̾ba dubie cadẽtia
ꝯsectari ⁊ uafriciã in illis meã expiii. aspioe
qui coeãt ppłi. q̃ menia clausis tela acciant
portis. Magno inͥ aĩo strepitꝰ iste belli cͥcũso¬
nãtis ex audiendꝰ c̃ demẽs om̃ib mĩto uiderer¬
tͣerũt sicũ saxa munimẽtũ muroꝵ seneo
femĩeq cõgere̾nt. cũ iuuẽtus intͣ portas ar¬
mata signũ cruptioĩs exspectaret aut poscẽt
cũ hostilia intͣ portas tela iubrarẽt ⁊ ip̃m
solũ suffossionibꝰ ⁊ cuniculis tremeret. sederẽ
distihabes. cornua nõ ꝑdidisti cornuagͦ
habes. alia q̃ ad exẽplũ huiꝰ acute deliratioĩs
ĩpendero oꝑam ⁊ nõ obsideor tũc. tñ ꝑiculu
iͥ obsesso ext̾nũ obside̾t. murꝰ me ab hoste
secerne̾t. uũc mortifera mecũ sũt. nõ uaco ad
istas ineptias. ngẽs uegotiũ ĩ maĩb mẽ
Qͥd agã: mors me sequit᷑. fugit uita. adu̾sus

Expanded text:
osa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia osa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portis. Magno millimihi animo strepitus iste belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem disti, habes. Cornua autem non perdidisti; cornua ergo habes " aliaque ad exemplum huius acutae delirationis inpendero operam; et nunc obsideor. Tunc tamen periculum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium in manibus est. Quid agam ? Mors me sequitur, fugit vita; adversus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tñ hec etatis nr̃e bona portio ẽ. cuiꝰ breuita¬
tẽ aliqũ futurã cogitems. nõ solebat mͥ ta
uelox tp̃s uideri ñc inc̃ dibiłꝰ cursus apparet
siue qr admouer lineas sentio. siue qr attẽdẽ
cepi ⁊ ꝯputare dãpnũ meũ. Eo magis itaq
indignor aliqͦs ex hoc tẽpore qd̾ suffice̾ ne ad
nctͣaria quidẽ põt. ⁊̃ si custoditũ diligẽtissiẽ
fuit. in suꝑuacua maiorẽ ꝑtẽ erogare. Negat
liricos. eodẽ loco di aleticos t̾stius mepti sũt
illi ex ꝓfesso lasciuiũt. hu age̾ ip̃os aliqͥd es¬
timãt. nec ego nego ꝓspiciẽda istu. s ꝓspi¬
tienda nũ ⁊ a limine salutãda. in hoc unũ
ne u̾ba nobis dent ⁊ aliqͥd ẽẽ illis magni
ac secreti bom uidicemꝰ. Q̾d te torques et
maceras in ea qõne quã subtiliꝰ ẽ ꝯtẽpsisse
ꝙͣ solue̾. securiꝰ ẽ ⁊ ex comodo migrãtis mi¬
mita ꝯqͥre̾. Cũ hostis instat a tergo ⁊ mouẽ
se uisus ẽ miles. noc̃itus excutit qͥt qͥt pax oci¬

Expanded text:
est, cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi tam velox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi et conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficere ne ad necessaria quidem potest, etiam si custoditum diligentissime fuerit, inlyricos; eodem loco pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur et aliquid esse in illis magni ac secreti boni iudicemus. Quid te torques et maceras in ea quaestione, quam subtilius est contempsisse quam solvere ? Securi est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et movere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax oti
Abbreviated transcription (Latin):
tas ẽ plũa parit̾ ⁊ salutaĩs ⁊ dulcia ẽ Male
uomõ qͥsq põt mi lucilli. tuistic habes
enĩ legi nõ repio cũ plurima loca euomiãt
ignẽ nõ tm̃ edita ꝙ celebris euenit q uideli
ignis in altissimũ effert᷑ s ⁊̃ in iacẽtia. nos
ut cũq possumꝰ ꝯtẽti sumꝰ baps quas poste¬
ro dic quã attigeras reliqͥ locũ obhoc deui¬
tandũ cũ hẽat q̃rdã ñales dotes qr illũ sibi
celebrandũ luxuria desũpsit. Qͥd gͦ ulli loco
indicendũ ẽ odiũ. mĩnie. s qdm̃ aliqͣ uestis
sapiẽti ac ꝓbo iuro magis ꝯueĩt ꝙͣ alia. nec
ullũ colorẽ ille odit s aliquẽ aptũ ẽẽ paꝵ pu
tat frugalitatẽ ꝓfesso. sic regio q ẽ quã sa¬
piẽs iur aut ad sapĩa tendẽs decłim tãꝙͣ.
alienã bonis morib Ĩtaq de secessu cogitãs
nũꝙͣ canopũ eliget ꝙͣuis nenimẽ canopũ
eẽ frugi uenit. ne baras quidẽ diu̾soꝵ uitio

Expanded text:
salutaris et dulcis est. uomodo quisque potest, mi Lucili! Tu istic habes enim legi, non reperio, cum plurima loca evomant ignem, non tantum edita, quod crebrius evenit, videlicet quia ignis in altissimum effertur, sed etiam iacentia. Nos utcumque possumus, contenti sumus Bais, quas postero die quam adtigeram reliqui, locum ob hoc devitandum, cum habeat quasdam naturales dotes, quia illum sibi celebrandum luxuria desumpsit. " Quid ergo ? Ulli loco Edicendum est odium ? " Minime. Sed ro magis convenit quam aliqua, nec ullum colorem ille odit, sed aliquem parum putat aptum esse frugalitatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad sapientiam tendens declinet tamquam alienam bonis moribus. Itaque de secessu cogitans numquam Canopum eliget, quamvis neminem Canopus esse frugi vetet, ne Baias quidem; deversorium vitio
Abbreviated transcription (Latin):
sideriũ. loca int̾dũ familiai̾a euocãt. nec ex ñs ͬ ͤ ͥͫ¬
tã memoriã reddũt. s quiescẽtẽ irritãt. sicut
dolorẽ lugẽtiũ. ⁊̃ si mitigatꝰ ẽ tẽpore. aut ser¬
uuli familiares amissi. aut uestis aut domꝰ
renouat. Etre cũpania ⁊ maxĩe neapolis
ad põpeioꝵ tuoꝵ ꝯspectũ. ncre dibile ẽ ꝙͣ rece̾s
desideriũ tui fecerĩt. Totus mͥ ĩ oculis es cum

Expanded text:
ium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugentium, etiam si mitigatus est tempore, aut servulus familiaris amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum tuorum conspectus incredibile est quam recens des
Abbreviated transcription (Latin):
illic tãꝙͣ aliqͣ lcẽtia debeat᷑ loca magis soluit᷑¬
.nõ tm̃ corpori s ⁊̃ morib salubrẽ locũ elige̾
debenio ꝙadmodũ it̾ tortores hĩcare nolim
.sic nec int̾ popinas quidẽ uidẽ ebrios ꝑ lito¬
ra errãtes ⁊ comessacioes naiuigãciũ ⁊ sini¬
phomaꝵ cantib strepẽtes lacus ⁊ alia q̃
uelut soluta legib luxuria nõ tiñ peccat
s publicat. ord̾ ncc̃e ẽ id agẽ debemꝯ ut i¬
ritamẽta uitior ꝙlõgissime ꝓfugiau

Expanded text:
magis solvitur. Non tantum corpori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne inter popinas quidem. Videre ebrios per litora errantes et comessationes navigantium et symphoniarum cantibus strepentes lacus et alia, quae velut soluta legibus luxuria non tantum peccat, sed publicat, quid necesse est ? Id agere debemus, ut irritamenta vitiorum quam longissi
Abbreviated transcription (Latin):
qd ĩ cãpania nõ es. Quare aũt nõ es huc
usq cogitaticẽs tuas mute. ꝯu̾saricũ ami¬
cis absẽtib licet. et qͥdẽ qͦciẽs uel. qͥdii uelis
Magis hac uoluptate q̃ maxĩa ẽ fruimͣ dui
absumꝰ.p̃sentia enĩ nos delicatos facit. et qr
ciliqñ una loqmͣ ambulamꝰ cũ sediniꝰ cũ de¬
ducti sumꝰ. uchil de huis qͦs mõ uidimꝰ cogi¬
tamꝰ. et iõ equo aĩo ferre debemꝰ absentiã
qr nemo nõ młtũ ⁊̃ p̃sentibꝰ ab est. pone bͥ
pͥmũ noctes seꝑatas. denĩ occupatioẽs ut̾¬
q diu̾sas. deinde studia secieta. suburbanas
ꝓfectiões. iudebis nõ młtũ ẽẽ qd̾ nobis ꝑeg̾¬
natio eripiat. anncꝰ aĩo possidẽdꝰ ẽ hic aũt
nũꝙͣ abest. quẽcũq uult cotidie uidet. Itaq
niecũ stude mecũ cena mecũ ambula. in an¬
gusto uiuẽmꝰ si qͥtꝙͣ eẽt cogitatioĩbo clusu
uideo te mi lucilli cũ maxĩe audio. adeo tec̃
sũ. ut dubitẽ an incipiã nõ epłas s codicã¬

Expanded text:
quod in Campania non es. Quare autem non es ? Huc usque cogitationes tuas mitte. Conversari cum amicis absentibus licet, et quidem quotiens velis, quamdiu velis. Magis hac voluptate, quae maxima est, fruimur, dum absumus. Praesentia enim nos delicatos facit, et quia aliquando una loquimur, ambulamus, consedimus, cum diducti sumus, nihil de is, quos modo vidimus, cogita nemo non multum etiam praesentibus abest. Pone hic primum noctes separatas, deinde occupationes utrique diversas, deinde studia secreta, suburbanas profectiones; videbis non multum esse, quod nobis peregrinatio eripiat. Amicus animo possidendus est; hic autem numquam abest. Quemcumque vult, cotidie videt. Itaque mecum stude, mecum cena, mecum ambula. In angusto vivebamus, si quicquam esset cogitationibus clusum. Video te, mi Lucili; cum maxime audio. Adeo tecum sum, ut dubitem, an incipiam non epistulas, sed codicel
Abbreviated transcription (Latin):
tia excidissẽt nec quẽꝙͣ tanti putares cui
aduocatus in remissioẽ descendẽs. Toto aĩo
id ages ut ꝙͣ pͥmũ morbo liba̾reris. Qͥd gͦ
nõ ⁊ nũc idẽ facies.oĩa ĩpedimẽta dimutte¬

Expanded text:
tia excidissent nec quemquam tanti putares, cui tia excidissent nec quemquam tanti putares, cui advocatus in remissione descenderes. Toto animo id ageres, ut quam primum morbo liberareris Quid ergo ? Non et nunc idem facies
Abbreviated transcription (Latin):
ulixẽ nõ tũ irato mari natũ ut ubiq nau¬
fragia face̾t. Nausiator erat. Et ego quocũq
nanigare debuero. iugesimo anno ꝑuemã
Ut pͥniũ stomachũ quẽ stis nõ cũ maꝵi nau¬
quo maiora sũt Leuis aliqͣ moti ungula
decipit s cũ creuit ⁊ uera febris exarsit ⁊̃
duro ⁊ ꝑpessio cõfessionẽ excipit pedes dolẽt
articuli pũcti ungulas sentuĩt. ad huc dis¬
simłam ⁊ aut talũ extorsisse dicimꝰ nos
aut in exccitatiõe aliqͣ laborasse. Dubio et
incipiẽte morbo q̃rit᷑ nomẽ. qui ubi ut tala¬
ria cepit intendë ⁊ utrosq dextros pedes fec̾
nct̃e ẽ podagrã fateri. Contͣ euenit ĩ hiis mor᷑
por etiã sopma extĩguit. aĩu q altiꝰ m̾git
ꝙͣ uti nullo incellectu sui ẽ. Quare uitia sua⁊
nũ excutiet graue. Illi totũ te dedica. dignꝰ
nõ ẽ qd̾ p̃cari philosopheris. Si eger eẽs curã
nit̾misisses rei familiaris ⁊ forẽsia tͥ nego¬

Expanded text:
Vlixem non fuisse tam irato mari natum, ut ubique nauVlixem non fuisse tam irato mari natum, ut ubique naufragia faceret; nausiator erat. Et ego quocumque navigare debuero, vicensimo anno perveniam. Ut primum stomachum, quem scis non cum mari nauquo maiora sunt. Levis aliquem motiuncula decipit; sed cum crevit et vera febris exarsit, etiam duro et perpessicio confessionem excipit Pedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum extorsisse dicimus nos aut in exercitatione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeritur nomen, qui ubi etiam talaria coepit intendere et utrosque dextros pedes fecit, necesse est podagram fateri. Contra evenit in his morbipor etiam somnia extinguit animumque altius mergit, quam ut in ullo intellectu sui sit. Quare vitia sua n excutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus Non est quod precario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi nego
Abbreviated transcription (Latin):
intesset utrũ nrẽ an reditẽ. pͥnũ cqͣlitus illa
q̃ me corruꝑat ꝑiit. nõdũ erat tẽpestas. s
iã inclinatio mai̾s ac subinde arebrior fluc¬
tus Cepi gub̾natorẽ rogare ut me ĩ aliquo
littore exponẽt. aiebat ille. asꝑa ẽẽ ⁊ ĩportu¬
osa. nec qͥtꝙͣ se eque in tẽpestate time̾ ꝙͣ
terrã. Peiꝰ aũt uexabai nausea ꝙͣ ut nuchi
ꝑiculũ succurrẽt. Nausca enĩ me segnis. hec
⁊ sine exitu torq̃bat que bilẽ mouet nͨ effũ¬
dit Institi itaq gub̾natori ⁊ illũ uellet nollet
coegi pete̾ litus. Cuus ut uicimã atcigimꝰ
nõ exspecco ut qͥtꝙͣ ex p̃ceptis uirgilii fiat
obu̾tãt pelago ꝓras. aut anchoru de prora
iacit᷑. memor artificii mei uetus frigide cũl¬
tor. mitto me ĩ mare. qũo psycrolutã decet
gausapa thus. Que putas me passũ. dũ per
asꝑas eripio. dũ uiã q̃ro. dũ facio Incellexi
nõ ĩerito nautis terrã tuner. Incredibilia
sũt q̃ tulerĩ cũ ea ferre nõ possim. Illud scito

Expanded text:
rem an redirem, primum aequalitas illa, quae me corruperat, periit. Nondum erat tempestas, sed iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctus. Coepi gubernatorem rogare, ut me in aliquo litore exponeret. Aiebat illo aspera esse et inportuosa nec quicquam se aeque in tempestate timere quam terram. Peius autem vexabar, quam ut mihi periculum succurreret. Nausia enim me segnis haec et sine exitu torquebat, quae bilem movet nec effundit. Institi itaque gubernatori et illum, vellet nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigidae cultor mitto me in mare, quomodo psychrolutam decet, gausapatus. Quae putas me passum, dum per aspera erepo, dum viam quaero, dum facio ? Intellexi non inmerito nautis terram timeri. Incredibilia sunt, quae tulerim, cum me ferre non possem ; illud scito,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdesset. nocẽt. Hoc cũ uoles maĩfestissim̃
faciã. cõminui ⁊ debilitari genõsã indolẽ
in istas argutias ꝯiectas. pudet dice̾ ꝯt᷑
fortuã iuilitaturis q̃ porrigãt tela q̃ndm̃
illos subornẽt. hãc ad sũmũ bonũ itur. per
ad albũ sedẽtibꝰ exceptiones. ei̾d enĩ aluid.
agitis cũ eũ quẽ int̾rogatis sciẽtes ĩ frau¬
dẽ inducitis. ꝙͣ ut formula cecidiss uideat᷑
restituit. qui discẽtes ab ingentib ꝓmissis
⁊ grandia locuti effect̃os uos. ut nõ magis
auri fulgor ꝙͣ gladii ꝑstringat oculos mos
ut ingenti ꝯstãtia ⁊ qd̾ omes optãt ⁊ qd̾ õs
timẽt calcẽ ad g̾maticoꝵ elemẽta descẽdi¬
stis. Q̾d dicitis. sic itur ad astra. hoc enĩ ẽ
qd̾ mͥ phia ꝓmitit. ut parẽdo faciat. adħ
ĩuitatus sũ. ad ħ uemi. fidẽ p̾sta ꝙͣtũ potes
Ergo ii lucilli reduc te ab istis exceptiõibꝰ
dũ erat. ut suffice̾t nccͣiis. nc̃ q̃ demẽtia est

Expanded text:
prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum bonum itur ? Perad album sedentibus exceptiones ? Quid enim aliud agitis, cum eum, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videaturrestituit. Quid disceditis ab ingentibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingenti constantia et quod omnes optant et quod omnes timent calcem, ad grammaticorum elementa descenditis ? Quid diciphia promittit, ut parem deo faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptionibusdum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est
Abbreviated transcription (Latin):
ior ẽ laus idẽ efficisse in difficiliore mat̾ia.
eque excelsa atq magnifica. altm purã arxã
accepit. illic ꝓtinꝰ opus creuit. alt̾m fũdam̃¬
ta lassabũt in mollẽ ⁊ fliudã humũ missa
⁊ difficilior latet. quedã igenia faciliu et
expedita. q̃dã manu qd̾ auĩt fuciẽda sũt
⁊ in fũdamĩetis sius occupata.Itaq ego illũ
feliciorẽ dixerĩ qui nichil negocii secũ hũit
hũc quidẽ meliꝯ de se meruisse qui malig¬
uitatẽ nate sue uicit. ⁊ ad sap̃ia se nõ ꝑdu¬
xit s extraxit. hoc durũ ac laboriosũ ĩgẽiũ
nobis datũ scias. licet imus ꝑ obstãtia Itaq
pugnemꝰ. aliqͦꝵ ĩuoceniꝰ auxiliũ. eruẽ ĩqs¬

Expanded text:
ior est laus idem effecisse in difficiliore materia. eque excelsa atque magnifica. Alterum puram aream accepit; illic protinus opus crevit. Alterum fundamenta lassarunt in mollem et fluvidam humet difficilior latet. Quaedam ingenia facilia, expedita, quaedam manu, quod aiunt, facienda sunt et in fundamentis suis occupata. Itaque illum ego feliciorem dixerim, qui nihil negotii secum habuit, hunc quidem melius de se meruisse, qui malignitatem naturae suae vicit et ad sapientiam se non perduxit, sed extraxit. Hoc durum ac laboriosum ingenium nobis datum scias licet. Imus per obstantia. Itaque pugnemus, aliquorum invocemus auxilium. " Q
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝯtumeliosissimi sumꝰ. hec tũ p̃cepti mei sũ¬
ma ẽ sic cũ infĩore uiuas. ꝙ̃ adm̃ tecũ suꝑio¬
rẽ uelis uiue̾. Quociẽs ĩ mẽtẽ uem̃t. qͣntũ tͥ ĩ ÷

Expanded text:
contumeliosissimi sumus. Haec tamen praecepti mei sumcontumeliosissimi sumus. Haec tamen praecepti mei summa est: sic cum inferiore vivas, quemadmodum tecum superiorem velis vivere. Quotiens in mentem venerit, quant
Abbreviated transcription (Latin):
tio sue dm̃utionẽ putat ad eandẽ mẽsã cu
rat titulũ. qui int̾ ridicula mãcipia ꝓdurãt
alus intrãtib excludi. Retulit illi gra snus
ille ĩ pͥmã decuriã ꝯiectus in q̃ uoce̾ p̃co exꝑit᷑
⁊ ip̃e illũ ĩuicẽ apologauit. ⁊ ip̃e nõ iudicanit
domo sua dignũ dñs cillistũ uẽdidit. s dño
ꝙͣ młta cillixtus uis tu cogitare istũ quẽ ser¬
uũ tuũ uocas ex husdẽ semĩb ortũ. codẽ frui
zelo. eque spare. eq̃ uiue̾. eq̃ mori.tã tu illũ ui¬
dẽ ingenuũ potes ꝙͣ ille te seruũ. mariana cla¬
de młtos splendidissiẽ natos. senatoriũ ꝑmili¬
ciã auspicãtes gradũ fortinia dep̾ssit. aliũ ex
illis pastorẽ. aliũ custodẽ case fecit. Cõtẽpne ne
eiꝰ foctune hoĩe. in quã trãsire dũ ꝯtẽpnis.
potes. Nolo ĩ ingẽtẽ me locũ ĩmittẽ ⁊ de usu ser¬
uoꝵ disputare. in quo suꝑbissum. crudelissimi

Expanded text:
tis suae deminutionem putat ad eandem mensam cum tis suae deminutionem putat ad eandem mensam cum rat titulum, qui inter reicula mancipia produxerat, aliis intrantibus excludi. Rettulit illi gratiam servus ille in primam decuriam coniectus, in qua vocem praeco experitur; et ipse illum invicem apologavit, et ipse non iudicavit domo sua dignum. Dominus Callistum vendidit; sed domino quam multa Callistus ! Vis tu cogitare istum, quem servum tuum vocas, ex isdem seminibus ortum eodem frui caelo, aeque spirare, aeque vivere, aeque mori! tam tu illum videre ingenuum potes quam ille te servum. Mariana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fortunae hominem, in quam transire, dum contemnis, potes. Nolo in ingentem me locum inmittere et de usu servorum disputare, in quos superbissimi, crudelissimi,