comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ecatem ꝓdessent. s bñficia suci etiam post apsas relin qnent.
etaieno ptimna ecate grati sumiꝰ. Hic maguos uixos geraui i
Dia in o. hnfitus. Qualiscumq ẽ. dignos dedit. Hic egregiis ma¬
uorib ꝯtus ẽ. qͣlistũq ẽ. subumbra suoꝵ lateat. Ue loca sor¬
diod ieꝑ cussu solis illustrant᷑: ita merces maioꝵ suoꝵ luce
resplendeant. Excusare hoc loco tͥ mi lib̾alis deos uolo. Iutdũ
ers solemꝰ dic̃e. Quid sibi iilt ꝓuidentia q̃ arrideum regno

Expanded text:
etatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, etatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate grati simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque est; dignos dedit. Hic egregiis maioribus ortus est : qualiscumque est, sub umbra suorum lateat. Ut loca sordida repercussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant. Excusare hoc loco tibi, mi Liberalis, deos volo. Interdum enim solemus dicere : " Quid sibi voluit providentia, quae Arrhidaeum regno
Abbreviated transcription (Latin):
negͥligent̃ ranꝗ parua. Et ñ homini damꝰ: s humanitati.
Aliq̃n daturũ me eciã indignis quedã ñ negaũim in hono¬
rẽ alioꝵ. sit̃ iupeceudis honorib qͦsdam turpissimos nobili¬
tas industriis s nob̃ preculit ũ sine rõe. Saera ẽ. magnaru
ututũ memoria. & eẽ. plures bonos iuuat. si gr̃a bonoꝵ ñ
cs̃ ipsis cadat. Cicerouis filiũ que res consulẽ fecit nͥ pat̃: Cmn¬
uam nuper q̃ res ad consulatũ recepit exhostiũ castris. que
sextũ pompeĩ aliosq pompeios nͥ uniꝰ uiri magnitudo.
tauta qͦndam ut satis alte om̃s suos etiã ruma eiꝰ attolleret:
Quid nuper fabiũ ꝑsitũ cuiꝰ oscłm etiã impediri deuota¬
bomi sacerdotẽ ñ unino collegio fecte uͥ uerrucosi & allobro¬
obiec̃aut: Hoc debemꝰ uirtutib ut ñ presentes solũ illas.s
etiã ablatas ẽ conspectu colamꝰ. qmͦ illi id egeit̾ ut ñ iunã

Expanded text:
neclegenter tamquam parva, et non homini damus, sed humanitati. neclegenter tamquam parva, et non homini damus, sed humanitati. Aliquando daturum me etiam indignis quaedam non negaverim in honorem aliorum, sicut in petendis honoribus quosdam turpissimos nobilitas industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum virtutum memoria, et esse plures bonos iuvat, si gratia bonorum non cum ipsis cadit. Ciceronem filium quae res consulem fecit nisi pater ? Cinnam nuper quae res ad consulatum recepit ex hostium castris, quae Sex. Pompeium aliosque Pompeios, nisi unius viri magnitudo tanta quondam, ut satis alte omnes suos etiam ruina eius attolleret ? Quid nuper Fabium Persicum, cuius osculum etiam impudici denotabant, sacerdotem non in uno collegio fecit nisi Verrucosi et Allobroobiecerant ? Hoc debemus virtutibus, ut non praesentes solum illas, sed etiam ablatas e conspectu colamus ; quomodo illae id egerunt, ut non in
Abbreviated transcription (Latin):
Iluo qd̾ uiditio meo ad aliquẽ ꝑuenire debebit. ei quẽ ee. i¬
gratũ sciam. ñ dabo. gͦ inquit nec consiliũ delib̾anti dabis
nee aquã haurire ꝑmittes. nec uiã erranti monstrabis ingõ
uhec qͥ dem facies. si nicħ donabis : Distinguã istius cerce¬
& tem prabo distinguere. Bñficiũ ẽ. oꝑa itilis. s ñ oñs opea
ntilis. bñficiũ ẽ. Quedã enĩ tam exigua st̃. ut bñficũ nom
ñ occupent. Due res toire debent. q̃ bñficiũ efficiunt. Pmũ
rei magnitudo. Quedã enĩ sc̃ infra huiꝰ nõĩs m̃surã. Quis
bñficiũ dix̃ quadrã panis. aut stipẽ aeris abiecti. aut ignis
ascendendi factã porestatem: Et iut̾dũ ista plus ꝓsunt qui
marima. D tñ utilitas sua illis etiã uͥ temꝑis necessitate fac̾¬
ba st̃ necessaria: decrahit p̃ciũ. Dem̃ hoc qd̾ pocentissimũ ẽ.
bnficiũ. dignũq eũ iudicẽ & libens id tͥbuam pcipieusq

Expanded text:
Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse iIllud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, non dabo. " Ergo," inquit, " nec consilium deliberanti dabis ingrato nec aquam haurire permittes nec viam monstrabis erranti ? An haec quidem facies, sed nihil donabis ? " Distinguam istud, certe temptabo distinguere. Beneficium est opera utilis, sed non omnis opera utilis beneficium est ; quaedam enim tam exigua sunt, ut beneficii nomen non occupent. Duae res coire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaedam enim sunt infra huius nominis mensuram. Quis beneficium dixit quadram panis aut stipem aeris abiecti aut ignis accendendi factam potestatem ? Et interdum ista plus prosunt, quam maxima ; sed tamen vilitas sua illis, etiam ubi temporis necessitate facta sunt necessaria, detrahit pretium. Deinde hoc, quod potentissimum est, beneficium, dignumque eum iudicem et libens id tribuam percipiensque
Abbreviated transcription (Latin):
Nec enĩ pot̾at fieri ut uentꝰ bonis iuris scd̃s eẽt⁊ conteiꝰ malis
Cõmine aittẽ bonq̃ erat pat̾e cõmertiũ maħis. ⁊ reguũ huia
ui am̃s relarari. Ilec pot̾at lex casuris ymbrib indici. no mn
małoꝵ imꝓborũq rura defluerent. Quedã in medio poiatẽ.
tũ bonis qͣm malis condinit᷑ urbes. monim̃ta ingenioꝵ. & adii¬
dignos ꝑuentura publicauit editio. medicina etiã sceł. atis opẽ
monstrat. Compositoues remediooꝵ salutariũ nemo supp̃sfit.
ue sanarent᷑ indigni. In his exige tensurã. & ꝑsonarũ estimacio¬
nẽ. que separatim tanqͣm digno dant᷑. ñ in his qͦ ꝓ miscue tur¬
bam aduititunt. Mulcũ enĩ refert. utrũ aliquẽ ñ exludas. an
eligas. Ius ⁊ fori ddr̃. pate ⁊ homicide fruunt᷑. Sua repetunt ⁊
qͥ aliena rapuert̃. ꝑsecutores ⁊ domi ferrũ exercentes murꝰ ab
hoste defendit. Legũ presidio qͥ pluriunũ in illas peceauert̃:¬
Non ẽ. itaq qd̾ deistis dispites adque publice iinutati sie

Expanded text:
 malis, communi autem bono erat patere commercium maris et regnum humani generis relaxari ; nec poterat lex casuris imbribus dici, ne in malorum improborumque rura defluerent. Quaedam in medio ponuntur. Tam bonis quam malis conduntur urbes ; monumenta ingeniorum et ad indignos perventura publicavit editio ; medicina etiam sceleratis opem monstrat ; compositiones remediorum salutarium nemo suppressit, ne sanarentur indigni. In iis exige censuram et personarum aestimationem, quae separatim tamquam digno dantur, non in his, quae promiscue turbam admittunt. Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et furi dicitur ; pace et homicidae fruuntur ; sua repetunt etiam, qui aliena rapuerunt ; percussores et domi ferrum exercentes murus ab hoste defendit ; legum praesidio, qui plurimum in illas peccaverunt,non est itaque, quod de istis disputes, ad quae publice invitati sumus.
Abbreviated transcription (Latin):
ulteriꝰ aliquid ex quo originis ꝓxime origo descendat. At qͥue
mo dicit ͫ pͤlus. deb̾e ignotis. & ultͣ memoriã positis maiorib qͣm
patri. Plus autẽ debeo. Di hoc ipsũ qd̃ genuit me pat̾ m̃s ma¬
iorib debet. Quicqͥd p̃stitipatri: etiam si magnũ ẽ. infra estuna¬
tionẽ pat̾ni inuneris ẽ. qͥa ñ eẽm si ñ geniuss. Isto mͦ eciã siqͥs
patrẽ meũ egrũ ac moriturũ sanaũit: nicħ p̃stare ei potero.
qd̃ ñ bñficio eiꝰ muus sit. Non eĩ genuiss me pater: nͥ na¬
tus eẽt. S uide ne illud ueriꝰ sit estimari. an id qd potuit.⁊
id qd fet̃. meũ sit. mearũ uiriũ. mee uoluntatis. Illud qd̵ natꝰ
sũ ꝑse intuere quale sit. Animadũtis exiguũ ⁊ incertũ. bo

Expanded text:
ulterius aliquid, ex quo originis proximae origo descendat. Atqui ulterius aliquid, ex quo originis proximae origo descendat. Atqui nemo dicet me plus debere ignotis et ultra memoriam positis maioribus quam patri; plus autem debeo, si hoc ipsum, quod genuit me pater meus, maioribus debet. " Quidquid praestiti patri, etiam si magnum est, infra aestimationem paterni muneris est, quia non esset, si non genuisset." Isto modo etiam, si quis patrem meum aegrum ac moriturum sanaverit, nihil praestare ei potero, quod non beneficio eius minus sit ; non enim genuisset me pater, nisi sanatus esset. Sed vide, ne illud verius sit aestimari, an id, quod potui, et id, quod feci, meum sit, mearum virium, meae voluntatis. Illud, quod natus sum, per se intuere, q
Abbreviated transcription (Latin):
ritatẽ estimes altissimas. siue crassitudinẽ. spatiũq ramoꝵ
latissime fusas. qͣntulũ ẽ. his comꝑatũ illud qd̃ radix temu
urbis menia. tñ que infirmaũĩtũ totiꝰ oꝑis iacta ft̃ latene.
Idem incet̾is euenit. Precipua sua: semꝑ seq̃ns maguitudo
obruet. Non potuissem qͥcqͣm conseqͥ: nisi parentũ bñficiũ
ante cessiss :  ñ ideo qͥcquid ꝯsecittus sũ minus ẽ. eo sine
qͦ consecutꝰ ñ ẽẽm. Nisi me mitrix aluiss iifantẽ. uichꝰ eoꝵ
que consilio ac manugero facere potuissem. nͨ in hac enĩge¬
re nominis claritate. qũã eiuili dc militari industria merui.
Numqͥd tam̃ ideo maxinis oꝑib p̾feres nutͥtis officiũ: At quicqͥd
uit̾ ẽ. cũ eque sine patris bñficio qͣm sine nirtͥcis officiũ ñ potue¬
rit ad ulteriora ꝓcedere. Quod si inicio meo quitqͥd iam possum
debeo: cogita ñ ẽẽ. iuitiũ mei patrẽ ne auũ qͥdem. Semꝑ enĩ

Expanded text:
ritatem aestimes, altissimas, sive crassitudinem spatiumque ramorum, latissime fusas. Quantulum est his comparatum illud, quod radix tenui urbis ; tamen, quae in firmamentum totius operis iacta sunt, latent. Idem in ceteris evenit; principia sua semper sequens magnitudo obruet. Non potuissem quicquam consequi, nisi parentum beneficium antecessisset ; sed non ideo, quidquid consecutus sum, minus est eo, sine quo consecutus non essem. Nisi me nutrix aluisset infantem, nihil eorum, quae consilio ac manu gero, facere potuissem nec in hanc emergere nominis claritatem, quam civili ac militari industria merui ; numquid tamen ideo maximis operibus praeferes nutricis officium ? Atqui quid interest, cum aeque sine patris beneficio quam sine nutricis non potuerim ad ulteriora procedere ? Quod si initio meo, quidquid iam possum, debeo, cogita non esse initium mei patrem, ne avum quidem ; semper enim erit
Abbreviated transcription (Latin):
ouit sibi. aĩ sui uultũ. Ingentia qͦrũdã bñficia silentiũ aut
loq̃udi tarditas imitata grauitatẽ & tͥstiuã corrupit. cũ ꝓmit¬
terent uultu negantiũ. Qnͣto meliꝰ adic̾e bona u̾ba reb bonis.
⁊ p̾dicatione humana benignaq cõm̃dare que p̾stes. Ut ille
se castiget qd tardior in rogando fuit: adicias licet fammiliarẽ
q̃relam. Irascor tͥ qd̃ cũ aliqͥd desid̃asses: ñ olim scire me uolu¬
isti. qd̵ tam diligent̾ rogasti. qd̃ quẽꝗ ad hibusti. Ego uͦ gͣculor
mͥ qd̃ exꝑiri animũ meũ libuit: pꝰea quitqͥd desiderabis. tuo
iure exiges. Semel rusticitati tuȩ ignoscit᷑. Sic efficies ut ani¬
mũ tuũ pluris estimet. qͣm illud quitqͥd ẽ. ad qd̃ petendũ ue¬
nerat. lunc ÷ sũma uirtꝰ tͥbuentis. tc̃ benignitas. uͥ ille qui

Expanded text:
duit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut duit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius adicere bona verba rebus bonis et praedicatione humana benignaque commendare, quae praestes ! Ut ille se castiget, quod tardior in rogando fuit, adicias licet familiarem querellam : " Irascor tibi, quod, cum aliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenter rogasti, quod quemquam adhibuisti. Ego vero gratulor mihi, quod experiri animum meum libuit ; postea, quidquid desiderabis, tuo iure exiges ; semel rusticitati tuae ignoscitur." Sic efficies, ut animum tuum pluris aestimet quam illud, quidquid est, ad quod petendum venerat. Tune est summa virtus tribuent
Abbreviated transcription (Latin):
honerosũ: demisso uultu ditendũ. Rogo. Huiꝰ facienda ẽ gm̃.
Sero bñficiũ dedit. qͥ roganti dedit. Ideo diuinanda cuiꝰq uo¬
luntas & cũ incellecta ẽ. necessitate grauissima rogandi lib̾an¬
da ẽ. Illd̃ bñficiũ iotundũ. uicturũq in aĩo scias. qd̾ obuiam
uenit. Siñ contigit p̃uenire : plura rogantis u̾ba int̾tidamꝰ.
ne rogati uideait̃. s certiores facti: statim ꝓmittamꝰ facturosq
nos eciã anteꝗ int̾pellem᷑. ipsa festinatione approbemꝰ. Quẽ¬
admodũ mnegris oportunitas cibi salutaris ẽ. & aqua tempesti¬
ue data remedii locũ optinuit. ita qͣmuis leue & uulgare bñsi¬
ciũ sit: si p̃sto fuit. si ꝓrimã qͣmq horã ñ ꝑdidit. multũ sibi
adicit. gr̃amq p̃tiosi s lenti. & dui cogitati mun̾is uinẽ. Qtã
parate fec̃ : ñ ẽ. dubiũ qͥn libent̾ faciat. Itaq lecus facit ⁊ in¬

Expanded text:
onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, necessitate gravissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo scias, quod obviam venit. Si non contigit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque nos, etiam antequam interpellemur, ipsa festinatione approbemus. Quemadmodum in aegris opportunitas cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit gratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et in
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. a negante: qͥ dubitauit. nullãq iiet gr̃am. Nã cũ bñficio
iocundissuna sit tbuentis uoluntas: qͥa nolentẽ se tribuisse
ipsa cunctatione testatꝰ ẽ. ñ dedit. s adu̾sus ducentẽ male reti¬
nut. Multi autẽ ft̃ quos lib̾alis facit fortes infirmitas. Gratis¬
sina st̃ bñficia parata. fatilia. otcͣrentia. uͥ mula mora fuit: ñ
in accipientis uerecidia. Optunũ ẽ. aute cede desicdiũ cuiꝰc
ꝑ ximũ sequi. ild meliꝰ occupare añqͣm rogem̃. qͥa cũ hõi pbs¬
adrogandũ os ꝯcurrat & suffundat᷑ rubor. qͥ hoc torm̾̃tũ remit¬
tit. multiplicat munꝰ suũ. Nontulit gratis: qui cũ rogasset ac¬
cepte. Qinqͥdem ut inaiorib nr̃is gͣuissimis uiris uisũ ẽ. nulla
res cariꝰ constat: qͣ qͣue p̃tib empta ẽ. Uota hoĩes partiꝰ fac̾ent.
si palã facienda eẽnt. Adeo et̃ deos quib honestissime supplica¬
mꝰ: tacite maluimꝰ. ⁊ intͣ nos met ipsos p̃cari. Molestũ u̾bũ ẽ.

Expanded text:
 dubitavit, nullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se tribuisse ipsa cunctatione testatus est, non dedit sed adversus ducentem male retinuit ; multi autem sunt, quos liberales facit frontis infirmitas. Gratissima sunt beneficia parata, facilia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quam rogemur, quia, cum homiad rogandum os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum remittit, multiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, ut maioribus nostris gravissimis viris visum est, nulla res carius constat, quam quae precibus empta est. Vota homines parcius facerent, si palam facienda essent ; adeo etiam deos, quibus honestissime supplicamus, tacite malumus et intra nosmet ipsos precari. Molestum verbum est,
Abbreviated transcription (Latin):
metriã dico. & subliiiũ cursũ. & siq alia ꝓꝑter subtilitatẽ
lubrica fr̃. Ita bñficia qͣdam magnitudo ũ patit᷑ excicłe. qͣdã

Expanded text:
metriam dico et sublimium cursum et si qua alia propter suptilitatem metriam dico et sublimium cursum et si qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita benefic
Abbreviated transcription (Latin):
tio: s tanqͣm in ꝑdico ponit. Ideoq caduca memoria ẽ. fu¬
turo ũmuentiũ. Hoc loco reddentiũ ẽ. epicuro testimoniũ qͥ
asadue q̃rit᷑. qd̃ aduersus pret̾ita simus ingrati. qd̾ quetũq
ꝑcepimꝰ bona ut reducamꝰ. nec iuter uoluptates numeremꝰ
cũ certior nulla sit uoluptas. qͣm q̃ iam eripi ñ pot̃. Presentia
bona: ñ dũ tota in solido ft̃. Pot̃ illa casus aliquis incid̾ẽ. fu¬
tura: pendent. & incerta st̃. Qd pret̾iit int̾ tuta se positũ ẽ.
Qnomͦ gͣuis et̃. quisqͣm ad ũsus bñficia pot̃. qͥ omnẽ uitã suã
tũstulit: Presentiũ: tucos. ac futuroꝵ memoria gratũ facit.
Menorie nuniũ tribuit: quisqͥs spei plurimũ. Quẽadinodũ
ini lib̾alis quedã res semel ꝑcepte herent. quedã ut stias ñ
ẽ. satis didicisse. Intercidit eiĩ eoꝵ scĩa nisi contiueat᷑ geo¬

Expanded text:
terito sed tamquam in perdito ponit, ideoque caduca memoria est futerito sed tamquam in perdito ponit, ideoque caduca memoria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue queritur, quod adversus praeterita simus ingrati, quod, quaecumque percipimus bona, non reducamus nec inter voluptates numeremus, cum certior nulla sit voluptas, quam quae iam eripi non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse quisquam adversus beneficia potest, qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac futurorum ? Memoria gratum facit ; memoriae minimum tribuit, quisquis spei plurimum. Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel perceptae haerent, quaedam, ut scias, non est satis didicisse intercidit enim eorum scientia, nisi continuetur, geo
Abbreviated transcription (Latin):
leue nouoꝵ cupiditas fetit: auctor quoq earũ ñ sit inp̃cio.
iauimꝰ aliquẽ & suspeximꝰ & fundatũ abillo statũ ur̃m ꝓfes¬
si sumꝰ. qͣm chai nob̾ placebant ea quȩ consetuti sumꝰ. De ind̾
irrumpit animũ alioꝵ ad miratio. ⁊ adea impetꝰ factus ẽ. itci
mortalib mos ẽ. ex magnis maiora cupiendi. ꝓtinꝰ extidit qͥe¬
quid ante ap̃ nos bñficiũ uocabat᷑. Nlec ea utuem᷑ que nos
aliis prepostiere. s ea sola que fortuna p̾cedentisi ostentat.
Non pot̾ autẽ quisqͣ & inuidẽ & gr̃s agere: qͥa inuid̾e q̃ren¬
tis ⁊ mesti ẽ. gr̃as agere gaudentis. Dem̃ qͥa nemo nr̃m noit:
nͥ adtempꝰ qd̃ eũ maxime tͣnsit. Ad pret̾ita rari animũ recor¬
quent. Dic fit: ut preceptores eoꝵ qͦ bñfitia int̾tidant: qͥ totã
pueritiã reliquimꝰ. Dic fit: ut inadolestentiã nr̃am collata¬
ꝑeant. qͥa ipsa numꝗ recractat᷑: Nemo qd̃ fuit tamq in p̃ce¬

Expanded text:
 sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis placebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum admiratio, et ad ea impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed ea sola, quae fortuna praecedentium ostentat. Non potest autem quisquam et invidere et gratias agere, quia invidere querentis et maesti est, gratias agere gaudentis. Deinde quia nemo nostrum novit nisi id tempus, quod cum maxime transit, ad praeterita rari animum retorquent ; sic fit, ut praeceptores eorumque beneficia intercidant, quia totam pueritiam reliquimus pereant, quia ipsa numquam retractatur. Nemo, quod fuit, tamquam in prae
Abbreviated transcription (Latin):
pe abeo accipio a quo nolo.⁊ aliqñ ignorans obligor. Quid
facies ingratũ uocabis eũ eui bñficiũ inscio. ⁊ sciss ñ accep¬
dũ imꝑpositũ ẽ. Non uocabis eũ qui utcũq acceptũ. ñ reddi

Expanded text:
pe ab eo accipio, a quo nolo, et aliquando ignorans obligor. Quid pe ab eo accipio, a quo nolo, et aliquando ignorans obligor. Quid facies ? Ingratum vocabis eum, cui beneficium inscio et, si scisset, non accepturo impositum est ? Non vocabis eum, qui utcumq
Abbreviated transcription (Latin):
dom esticos inagistratꝰ sub quoꝵ custodia continent᷑. De ũ
onniũ parentiũ unũ erat bñfitiũ. Itaq estimari semel po¬
tuit. Alia diũsa sc̃ disfimilia. infinitis int̾ se int̾uallis dis¬
tantia. Itaq subnullã regulã cadere potuert̃. Cũ equiꝰ eẽc
oĩa relinqui. qͣm oĩa equari. Quedã magno dantib ꝯstant.
qͣdam accipientib magna st̃. s gratuita tribuentib. Que¬
dam amicis data st̃. quedã ignotis. Plusẽ. qͣmuis idem dec᷑
si ei datur quẽ nosse abñficio tuo intipis. Hic auxilia tͥbuit.
ille ornam̃ta. ille solatia. Inuenies qͥ nicħ putet ẽẽ. iocundiꝰ.
nicħ maiꝰ qͣm hr̃e in quo c̃alamitas ad quiescat. Inuenies rur¬
sus qui dignitati sue qͣm securitati consuli malit. & qͥ plus ei
debe se uidicet ꝑ quẽ tutior ẽ. qͣm ei ꝑquã honestior. Eide
ista maiora. aut mmnora ert̃. ꝓ ut fuerit uidex aut hec ut ul¬
la inclinatꝰ amino. Pret̾a conditorẽ mͥ ipse eligo. bñficiũ se¬

Expanded text:
domesticos magistratus, sub quorum custodia contineretur. Deinde omnium parentium unum erat beneficium, itaque aestimari semel potuit ; alia diversa sunt, dissimilia, infinitis inter se intervallis distantia; itaque sub nullam regulam cadere potuerunt, cum aequius esset omnia relinqui quam omnia aequari. Quaedam magno dantibus constant, quaedam accipientibus magna sunt, sed gratuita tribuentibus. Quaedam amicis data sunt, quaedam ignotis ; plus est, quamvis idem detur, si ei datur, quem nosse a beneficio tuo incipis. Hic auxilia tribuit, ille ornamenta, ille solacia. Invenies, qui nihil putet esse iucundius, nihil maius quam habere, in quo calamitas adquiescat; invenies rursus, qui dignitati suae, quam securitati consuli malit ; est, qui plus ei debere se iudicet, per quem tutior est, quam ei, per quem honestior. Proinde ista maiora aut minora erunt, prout fuerit iudex aut huc aut illo inclinatus animo. Praeterea creditorem mihi ipse eligo, beneficium sae
Abbreviated transcription (Latin):
bemꝰ. Itaq qͣnuis reculisse illũ gr̃aᷤᷤ dicamꝰ. qͥ bĩrficiũ libenter
accepto: uibeniꝰ tñ ⁊ sumle aliqͥuid ei qd̃ accepit red dere. Acon¬
suetudine quedã que dicunꝰ abhorrent. dem̃ alia iua ad confu¬
etudinẽ redeunt. Negamꝰ in uiriã. accipe sapientẽ. tñ qui illuĩ

Expanded text:
bemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter bemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere. A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus iniu
Abbreviated transcription (Latin):
seruũ neqͣm quẽ in contẽptui mortis timeritas impulit. Parsi¬
monia ẽ. scientia uitandi sumptꝰ suꝑuacuos. Aut ars re faim¬
liari moderate utendi. Parcissiurũ tũ hominẽ uocamꝰ pufilli
amim ⁊ contracti. Cũ nfinitũ int̾ fit int̾ modũ ⁊ angustias.
hec alia sc̃ natura. S efficit moꝑia serionis ut ⁊ hc̃ illum
parcũ uocemꝰ. Ut ⁊ ille fortis dicat᷑ cũ rõue fortuita despiciens.
⁊ hic sine rõne imꝑicła excurrens. Sic bñficiũ ẽ. Et actio ut
diximꝰ bũficia ⁊ ipsũ qd̾ dat᷑ ꝑiliã accionẽ. ut percunia. do¬
iis. p̃cexta. Unũ itcriq nom̃ ẽ. uis qͥdem ac potestas longe
alia. Itac accende. Iam intelligis incħ me qd o puno tuare¬
fuoiat dicẽ. Ili bñficio qd̾ astio ꝑficit relata gr̃a ẽ. si ild̾ be¬
niuole excipimꝰ. Illud alt̾m qd̃ re contiuet᷑ ñ dũ reddidimꝰ ⁊
uolimiꝰ redd̾e. Uoluntati: Uoluntate satis fecimꝰ rei. rem de¬

Expanded text:
servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula excurrens. Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica et ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, exta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia. Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati voluntate satis fecimus ; rei rem de
Abbreviated transcription (Latin):
porẽ. & tibis potionib q intͣ ortorũ latebrã corꝑa ignauia
pallentia saginare. Nob̃ uoluptas ẽ. bñficia dare. uł labori¬
osa dũ alioꝵ labores leuent. uł ꝑiculosa dũ alios aꝑicl̃is extͣ¬

Expanded text:
porem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia porem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia pallentia saginare ; nobis voluptas est dare beneficia vel laboriosa, dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios periculis extr
Abbreviated transcription (Latin):
tinũ paratꝰ salubritatis causa & estiuui secessus qͦto dio emp¬
turꝰ stt disputat. cũ erit tuendũ ẽ. Eadẽ inbñficio ratio ẽ. la
cũ int̾rogaũis qͥd reddat. respondebo bonã conscĩam. Qd red¬
dat bñfitiũ dictũ mͥ. Qͥd reddat iusticia qͥd innocentia. quid
extendit. ⁊ coutͣbit. oĩa ista bũficia sc̃. łiuint enĩ nob̾ ꝓfut᷑a.
Quomꝰ mundi officiũ ẽ. circũag̾e rerũ ordinẽ. qͣmͦ solis loca
mutare exq uib oriat᷑. inque cedat. & hec salutaria nob̃ fac̃e
sine p̃mio: ita uiri officiũ ẽ. int̾ alia & bñficiũ dare. Quare
gͦ oat neñ det : Ne occasionẽ bñfaciendi ꝑdat. Uob uolup¬
tas ẽ. inertis otii fac̃e corpuscłm. & securitatẽ sopicis similli¬
mã appet̾e. & subdeusa umbra latitare. te n̾rimisq cogita¬
tionib qͣs tranqͥllitatẽ uocatis amini marcentis ͦb lectare cor¬

Expanded text:
tinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno emptinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno empturus sit, disputat ; cum erit, tuendum est. Eadem in beneficio ratio est ; nam cum interrogaveris, quid reddat, respondebo : bonam conscientiam. Quid reddat beneficium ? Dic tu mihi, quid reddat iustitia, quid innocentia, quid extendit et contrahit ? Omnia ista beneficia sunt, fiunt enim nobis profutura. Quomodo mundi officium est circumagere rerum ordinem, quomodo solis loca mutare, ex quibus oriatur, in quae cadat, et haec salutaria nobis facere sine praemio, ita viri officium est inter alia et beneficium dare. Quare ergo dat ? Ne non det, ne occasionem bene faciendi perdat. Vobis voluptas est inertis otii facere corpusculum et securitatem sopitis simillimam appetere et sub densa umbra latitare tenerrimisque cogitationibus, quas tranquillitatem vocatis, animi marcentis obiectare tor
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ. & regula ñ est res ꝑ se expetenda. Ad hec ũba demonstrand e
rei causa descendimꝰ. Cũ dico creditũ: uitelligit᷑ tauiqͣm credtcũ
Uis scire: a dicio in solubile. cũ creditũ nullũ ti solui aut possit
aut debeat. Adeo bñficiũ utilitatis causa dandũ ũ ẽ. ut se¬
pe quẽ admodũ diri cũ dãpuo ac ꝑiculo dandũ sit. ilatro¬
nib cͥcũuentũ defendo. ut tuto tnsire ꝑmittat᷑. reũ gr̃a la¬
borantẽ rucor. & hominũ potentiũ factionẽ in me conũto.
quas illi subtrarero sordes sub accusatorib isdem fortasse sũp¬
turꝰ. cũ abire. in partẽ alt̾am possim & securꝰ spectare aliena
certamina. spondeo ꝓiudicato. ⁊ suspensis amiti honis libellũ
deitio. treditorib eiꝰ ine obligaturꝰ. Ut possim seruare ꝓstͥptũ
inse. ꝓscriptionis ꝑicłm adeo. Nemo tusculanũ atq tp̃bur¬

Expanded text:
esse, et regula non est res per se expetenda. Ad haec verba demonstrandae esse, et regula non est res per se expetenda. Ad haec verba demonstrandae rei causa descendimus ; eum dico creditum, intellegitur tamquam creditum. Vis scire ? Adicio insolubile, eum creditum nullum non solvi aut possit aut debeat. Adeo beneficium utilitatis causa dandum non est, ut saepe, quemadmodum dixi, cum damno ac periculo dandum sit. Sic latronibus circumventum defendo, ut tuto transire permittatur ; reum gratia laborantem tueor et hominum potentium factionem in me converto, quas illi detraxero sordes, sub accusatoribus isdem fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus spectare aliena certamina ; spondeo pro iudicato et suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus eius me obligaturus ; ut possim servare proscriptum, ipse proscriptionis periculum adeo. Nemo Tusculanum aut Tibur
Abbreviated transcription (Latin):
damꝰ. numꝗ satis uidicia nr̃a torquemꝰ: qͣm uͥ remotis utili¬
tatib solũ ante ocłos bonestũ stecte. Lam diu officioꝵ mali
iudices : quã dui illa deprauat spes ac metꝰ. & mertissimũ ui¬
tiũ uoluptas. Ubi mors int̾clusit oĩa & adferendã sententiã
in corruptũ uidicẽ misit. q̃rimꝰ dignissimos. quib nr̃a trada¬
uiꝰ. nec qͥcqͣm cura sanctiore cõpouimiꝰ. qͣm qd̃ ad nos ñ ꝑtineo.
At me hercule tc̃ magna uoluptas subit cogitantẽ. hc̃ ego
locupleciorẽ faciam ⁊ huiꝰ dignitati adiestis opib aliquid
splendoris affudã. Siñ damꝰ bñficia nͥ recepti. intestatis
moriendũ sit. Dicitis inqͥt bñficiũ creditũ in solubile ẽẽ. Cre¬
ditũ dutẽ ñ ẽ. res ꝑ se expetenda. Cũ creditũ dicitis imagine
⁊ tͣnsiatione utinĩ. dic enĩ ⁊ legẽ scimꝰ iusti inuistiq reglam

Expanded text:
damus, numquam magis iudicia nostra torquemus, quam ubi remotis utilidamus, numquam magis iudicia nostra torquemus, quam ubi remotis utilitatibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus dignissimos, quibus nostra tradamus, nec quicquam cura sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem : " Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intestatis moriendum sit ! "Dicitis," inquit, "beneficium creditum insolubile esse ; creditum autem non est res per se expetenda." Cum creditum dicimus, imagine et translation utimur ; sic enim et legem dicimus iusti iniustique regulam
Abbreviated transcription (Latin):
ciscenti in diu̾sas longinqͣsq regiones. a futuro semꝑ. ñ dabo
sic affecto. ut spes ei milla sit conualescendi. Non dabo ipse de¬
siciens. ñ enĩ habeo tempꝰ recipiendi. At qͥ ut scias rẽ ꝑ se expe¬
tendã eẽ. bñfacere. ad uenis mͦ in nr̃m delatis portũ.⁊ statim
abituris succurrimꝰ. Ignoto naufrago nauẽ qͣ reuehat᷑. ⁊ damꝰ
⁊ struimꝰ. Discedit ille iuix satis noto salutis auctore. & nũq
ampliꝰ in conspectũ nr̃m reũsurus. debitores nob̃ deos delegat.
precat᷑q illi ꝓ se gr̃am reddant. Iut̾im nos uiuat sterilis bñfi¬
cii couscientia. Quid cũ ipso uite ufine constitimꝰ. cũ testam̃tũ
ordinamꝰ. ñ bñficia nicħ nob̃ ꝓfutura diuidimꝰ. Qnͣtũ temꝑis
consumit᷑. qͣm du secreto agit᷑. quantũ ⁊ quib debemꝰ. Qd enĩ
int̾ ẽ. quib demꝰ a nullo recepturi: At qui numqͣ diligentiꝰ

Expanded text:
ciscenti in diversas longinquasque regiones, afuturo semper ; non dabo ciscenti in diversas longinquasque regiones, afuturo semper ; non dabo sic adfecto, ut spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeo recipiendi tempus. Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auctore et numquam amplius in conspectum nostrum reversurus debitores nobis deos delegat precaturque, illi pro se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ? cum in ipso vitae fine constitimus, cum testamentum ordinamus, non beneficia nihil nobis profutura dividimus ? Quantum temporis consumitur, quam diu secreto agitur, quantum et quibus demus ! Quid enim interest, quibus demus a nullo recepturi ? Atqui numquam diligentius
Abbreviated transcription (Latin):
cepisse. Aliena enĩ culpa ẽ. qd̃ ñ recipimꝰ. qd̃ cui daremꝰ ñ
eligimꝰ nr̃a. In electione nicħ minꝰ qͣm hoc qd̾ tu existimas
estimatio mea. Ideo locupletẽ s indignũ p̾teribo. pauꝑi uiro
bono dabo. Erit enĩ in sũma mnopia gratꝰ. ⁊ cũ oĩa illi de ert̃.
suꝑ erit amiꝰ. Non lucrũ ex bñficio capto. ñ uoluptatẽ. ũ
głam. uni plac̾ẽ conteptꝰ in hoc dabo ut qd̃ oportet faciam.
Qd oportet autẽ : non ẽ. sine electione. Que qͣlis futura sit in¬
telligas: Eligã uirũ integrũ. simplicẽ. memorẽ. gratũ. alieni
abstiuentẽ. sui ñ auare renacẽ. bemuolũ. Ht̃ ego cũ elegero li¬
ret nicħ illi fortuna tribuat ex qͦ referre gr̃am possit: ex sentẽ¬
tia. res gesta erit. Si utilitas me d sordida computatio lib̾alẽ
facit. si nulli ꝓsũ nisi ut inuicẽ ille mͥ ꝓsit: ñ dabo bñficiũ ꝓfi¬

Expanded text:
cepisse ; aliena enim culpa est, quod non recipimus ; quod, cui daremus, non cepisse ; aliena enim culpa est, quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra. In electione nihil minus quam hoc, quod tu existimas, aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum omnia illi deerunt, supererit animus. Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non riam ; uni placere contentus in hoc dabo, ut quod oportet faciam. Quod oportet autem non est sine electione. Quae qualis futura sit, interrogas ? Eligam virum integrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesta res erit. Si utilitas me et sordida computatio liberalem facit, si nulli prosum, nisi ut in vicem ille mihi prosit, non dabo beneficium profi
Abbreviated transcription (Latin):
etiã si nich aliud seqũdũ est querinꝰ. qͥd faciamꝰ ⁊ qͣudo. ⁊ qͣmi¬
ad modũ. ꝑ hanc enĩ coustat. Itaq cũ eligo cui dem bñficiũ:
io ago ut q̃nq bũficiũ sit. qͥa si turpi dat᷑ nec honestũ ẽe. po¬
test uec bñficiũ. Depositũ redłe ꝑ se res etpetenda ẽ. Nontũ
semꝑ reddam. uec quolibet loco. nec quolibet temꝑe. Aliq̃n
uich int̾ est utrũ inficier. an palã reddam. Intuebor utilita¬
tẽ eiꝰ cui redditurꝰ sũ. & nociturũ illi depositũ negabo. Idẽ
in bñficio faciam. uidebo q̃n dem. cui dem. quẽ admodũ. qͣre.
Nichil enĩ siue ratione faciendũ est. Non ẽ. autẽ bũficiũ nͥ
qd̃ rõne dat᷑. qm̃ ratio oĩs: honesti conies ẽ. Qm̃ sepe hominũ
donationẽ sua inconsultã obuirgantiũ. Hanc exaudimꝰ uocẽ.
Mallẽ ꝑdidisse qͣm illi dedisse. Turpissimũ genꝰ dandi ẽ. inꝯ¬
sulta donatio. Multoq grauiꝰ male dedisse bñficiũ qͣm ñ re¬

Expanded text:
 aliud sequendum est, quaerimus, quid faciamus et quando et quemadmodum ; per haec enim constat. Itaque, cum eligo, cui dem beneficium, id ago, ut quandoque beneficium sit, quia, si turpi datur, nec honestum esse potest nec beneficium. Depositum reddere per se res expetenda est; non tamen semper reddam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam. Videbo, quando dem, cui dem, quemadmodum, quare. Nihil enim sine raquoniam ratio omnis honesti comes est. Quam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem: " Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non re
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ad manãs sonos pauidꝰ. Stultꝰ oĩa uitia ht̃. s ñ in oĩa
natura ꝓnus ẽ. Aliꝰ in auariciã. alius inluxuriã. aliꝰ inpe¬
culantiam inclinat᷑. Itaq errant illi qͥ int̾rogant stoicos. Qd
dicimꝰ. sic omnia uitia ẽẽ. in oĩb quomͦ in qͥbdã singła emi¬
nent. s malũ ad stultũ nullo uitio uacare. Ne audacẽ qͥdem
timoris absoliumꝰ: ne ꝓdigũ qͥdem auaricia lib̃amꝰ. Quomͦ
homo om̃s sensus ht̃. nec ideo tñ om̃s hotẽs atiẽ hñt linceo
tura ad auariciã impellit. hic umno. hic libidini deditꝰ ẽ: aut
siñ dũ deditꝰ: tta formatꝰ. ut in hoc illũ mores sui ferant. Itaq
ut ad ꝓposicũ reuertar. nemo non iugeatꝰ e. qui incbioe. lidi eũ

Expanded text:
 ad inanes sonos pavidus. Stultus omnia vitia habet, sed non in omnia natura pronus est ; alius in avaritiam, alius in luxuriam, alius in petulantiam inclinatur. Itaque errant illi, qui interrogant Stoicos : " dicimus sic omnia vitia esse in omnibus, quomodo in quibusdam singula eminent, sed malum ac stultum nulm avaritia liberamus. Quomodo homo omnes sensus habet nec ideo tamen omnes homines aciem habent Lynceo tura ad avaritiam impellit ; hic vino, hic libidini deditus est aut, si nondum deditus, ita formatus, ut in hoc illum mores sui ferant. Itaque, ut ad propositum revertar, nemo non ingratus est, qui malus :
Abbreviated transcription (Latin):
sat᷑ spes. si lucri captator ẽ. & hamũ iacit. ut aues que la¬
ceratione corpum alunt̃ lassa morbo pecora ⁊ casura ẽ ꝓxi¬
mo speculant᷑. ta hic uminet morti & cͥta cadauer uolat.
most ams: ⁊psa uͥtute ꝓpositi sui caꝑit᷑. Uis scire hoc ita
nce ulũ utilitate corrũpi. Duo gn̾a st̃ grati hominis.

Expanded text:
rsatur spes lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae larsatur spes lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae laceratione corporum aluntur, lassa morbo pecora et casura ex proximo speculantur, ita hic imminet morti et circa cadaver volat. Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt grati hominis.
Abbreviated transcription (Latin):
nullo pretio inductꝰ: nulla spe. Est gͦ aliqͥd ꝑ se expetendũ cuiꝰ
te ipsa diguitas dut̃ .i. honestũ. Quid ẽ. autẽ honestiꝰ q̃ ratũ
huic bono: etiã utilitas aliqua. Cui enĩ urtuti sĩ inẽs d id¬
ꝑꝑ se expeti dr̃. qd̃ qͣmuis hãt aliqua extͣ cõmoda: se postas
qͦ illis at rematis placet. Prodest gratũ ẽẽ. ero tũ gratꝰ eciã si no¬
cet. Gratꝰ ẽ. Quid sq̃r. ut hec res illi alios amicos. alia bñficia
conciliet: Quid gͦ si quis sibi offensas concitaturꝰ ẽs Si quid
intelligit adeo ꝑ hoc se uicħ cons ͤ ͤ ͥ turũ. ut multa etiã ex
reposito adquisitoq ꝑdenda suit: ñ libens in detͥmenta des¬
reddit. Ingratũ uoco: qͥa egro assidit. qͥa testam̃tũ factur᷑ ẽ.
ciu de hereditate. aut de legato uacat cogitare. faciat licet
oĩa que fat̃e bonꝰ amitꝰ. ⁊ memor officũ debet. si aĩo eiꝰ obũ¬

Expanded text:
nullo pretio inductus, nulla spe ; est ergo aliquid per se expetendum, cuius nullo pretio inductus, nulla spe ; est ergo aliquid per se expetendum, cuius te ipsa dignitas ducit, id est honestum. Quid est autem honestius, quam gratum " huic bono etiam utilitas aliqua." Cui enim virtuti non inest  dicitur, quod, quamvis habeat aliqua extra commoda, sepositis quoque illis ac remotis placet. Prodest gratum esse ; ero tamen gratus, etiam si nocet. Gratus quid sequitur ? Ut haec res illi alios amicos, alia beneficia conciliet ? Quid ergo ? Si quis sibi offensas concitaturus est, si quis intellegit adeo per hoc se nihil consecuturum, ut multa etiam ex reposito adquisitoque perdenda sint, non libens in detrimenta desreddit. Ingratum voco, qui aegro adsidit, quia testamentum facturus est, cui de hereditate aut de legato vacat cogitare. Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obve
Abbreviated transcription (Latin):
Et. Di quia aliqͥd ili timendũ ẽ. qͣm multi enĩ ft̃ quib ingnatos
es tuto. licee. deuiq ingiatũ uoco. quisqͥs metu giatꝰ c̃. Deos ne¬
mo sanꝰ tunet. furor ẽ. enĩ metuere salutaria. Nec quisq amat
quos tinet. Iu deuiq epicure dm in ermẽ faris. oĩa illi tela.
oninẽ decraxisti potentiã. & ne cuiꝗ metuendꝰ eẽt: ꝓuecistia
hĩ eetra uiecuĩ. Hunc gͥ in septũ ingenti qͥdem & explicabili
muro diuisũq a contattu & a conspectu mortaliũ. Non ha¬
bes qͣre uerearis. Nulla ibi nec tͥbuendi nec nocendi mat̾ia ẽ:
Inmedio unt̾uallo huiꝰ & alt̃iꝰ celi desercꝰ: sine animali. sine ho¬
mine. sine re. ruinas iundoꝵ supͣ se cͥiaq se cadentiũ eutac:
ñ exaudiens uota. nec nr̃i curiosus. At qͥhẽ uis uici colere. ñ
alit̃ qͣm parentẽ. ꝗato & opinor aĩo. aut si ñ uis uidĩ ꝗratꝰ¬
qͥa nullũ habes illtꝰ bñficiũ. s te atomi. & iste mice tue for¬

Expanded text:
; quam multi enim sunt, quibus ingratis esse tuto licet ! Denique ingratum voco, quisquis metu gratus est. Deos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisquam amat, quos timet. Tu denique. Epicure, deum inermem facis, omnia illi tela, omnem detraxisti potentiam et, ne cuiquam metuendus esset, proiecisti illum extra metum. Hunc igitur insaeptum ingenti quidem et inexplicabili muro divisumque a contactu et a conspectu mortalium non habes quare verearis ; nulla illi nec tribuendi nec nocendi materia est ; in medio intervallo huius et alterius caeli desertus sine animali, sine homine, sine re ruinas mundorum supra se circaque se cadentium evitat non exaudiens vota nec nostri curiosus. Atqui hunc vis videri colere non aliter quam parentem grato, ut opinor, animo ; aut, si non vis grata nullum habes illius beneficium, sed te atomi et istae micae tuae for
Abbreviated transcription (Latin):
abinfirinttate. atq inopia pecat ⁊ dicat. Qͥd enĩ faciã. ⁊ qmͦ
qn suꝑiorib dñisq rerũ omniũ gt̾am reserã: Referre facil e
ficiũ accipit reddidit. Hoc ex paradoxis stoice secte iiime
mirabile ut mea fert opinio aut incredibile ẽ. eũ qui libent̾
accipit bñficiũ reddidisse. Nã cũ oĩa ad animũ referamꝰ: fẽc̃
qͥsq qͣntũ uoluit. Et cũ pietas. fides. iusticia. oñ demq urtꝰ int
se ꝑfecta sit : eciã si illi manũ exert̃e ñ licuit. gratꝰ qͦ eẽ. homo
potẽ uoluntate. Quotiens quod ꝓposuit qͥsq ꝯsequit᷑: capit oꝑis
sui fructũ. Qui bñfitiũ dat qd̾ ꝓponit ꝓdeẽ. ei cui dat. ⁊ uolup

Expanded text:
ab infirmitatab infirmitat superioribus dominisque rerum omnium gratiam referam ? " Referre facile ficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quantum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit, gratus quoque homo esse potest voluntate. Quotiens, quod proposuit, quisque consequitur, capit operis sui fructum. Qui beneficium dat, quid proponit ? Prodesse
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ aliar̃. siꝑ alias aceruatarũ. Cirtũ eas luet quneta⁊ qi iich̾
cotũ inuenies. qd̾ eẽ. te malles: ex oĩb singła excepͥas qͣ tͥ dari
uelles bñ estimata uatẽ induigentia: cõnf̾itearis neceẽ. ẽ. inde¬
lieus. te isi fuisse. Ita ẽ. R mõs uos habuert dĩ in mortales.
hũtq ⁊ qͥ maximꝰ cribiu honos potutt abipsis ꝓrimos colloal¬
uert. Magna accrpimꝰ. maiora ñ cepimꝰ. Het in lib̾ alis necessa¬
ria credidi. Eo qr loqndũ aliqͥd demagnis bñficus erat. tũ de
audatia. C ui enĩ respondebit gite. qd̾ nuinꝰ estimabit magiũ
aut reddendũi. qͥ sũma bñficia sꝑnit: Cui salutẽ. tui sp̃m de¬
bebit. qͥ uitã accepisse se a diis negat. qͣm cotidie abillis pecit:
Quit̃ts g̾ ꝯratos eẽ. docet. ⁊ hominũ causã agit & deoꝵ. quib
milliꝰ rei indigentib posicis extra desid̾iũ referre nichilominꝰ
grãm possumꝰ. Non ÷ qd̃ quisqͣm ex cusationẽ m̃tis ingrate

Expanded text:
rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem mentis ingratae
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a ñ lateat. s aꝑiat᷑ ut luceat. uerba cessent licet. Si qͦm¬
admodũ debeniꝰ : ad fecti sumiꝰ ꝯscientia eminebit in uultu.
Q gratꝰ futurꝰ ẽ: statun dũ accipit de reddendo cogitet. Cri¬
sippꝰ qͥdẽ in illũ. uelut cerram̃ cursus cõpositũ ł carcerib inclu¬
sũ oꝑire deb̃̾e tempꝰ suũ ad qd̃ uelud dato signo ꝓfiliat. Et¬

Expanded text:
nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemnostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere temp
Abbreviated transcription (Latin):
teat. quid faciet cũ pͥma eiꝰ uoluptas refriẽs Auꝰ accepit fasti
seuserit. Aliꝰ uix labra didux̃. ⁊ ingratior qͣm si tacuiss fint. Lo¬
q̃ndũ ÷ ꝓ magnitudine rei impensiꝰ. ⁊ illa adicienda. Pluris
qͣm putas obligasti. Nemo enĩ ñ gaudet bñficiũ suũ latiꝰ pa¬
tere. Nescis qͥd mͥ p̃stit̾is.si scire te oportet qͣnto plus sit qͣm ex¬
tero. Illud cerce ñ desinã ubiq confitĩ. me referre ñ posse. Nul¬
lo magis cesarẽ aug̃. demeruit. & ad alia impetͣnda facilem sͥ
reddidit firmꝰ : qͣm qd̃ cum patͥ automanas partes secuto ueniã
ipetrass: dix̃. Hanc unã cesar habeo inuriã tuã. Effecisti
ut inuerẽ. ⁊ morerer in gratꝰ. Quid ẽ. tam grati aĩ qͣm nul¬
lo mͦ sibi satisfacere quẽ ne ad spẽ qͥdem exeqͣndi unqͣm bũ¬
ficii accede: his atq eiꝰnodi uocib id agamꝰ. ut uoluntas

Expanded text:
teat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidteat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidsenserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam extero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam bficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas
Abbreviated transcription (Latin):
ue agunt giñs. ⁊ in angulo. ⁊ ad aurẽ. Non ÷ ista uerecundia.
s in ficiandi geuꝰ. Ingnitꝰ ẽ. qui remotis arbitris agit gũas. Qui¬
dã uolunt nõia secũ fieri. uec utt̾poni pararios. nec signare¬
res aduocari. ꝙ rographũ dare. Idẽ fatunt qͥ dant opã it
beneficiũ in ipsos collatũ: qͣm ignotissimũ sit. Uerent᷑ palã fer¬
re. ut sua potiꝰ uircute qͣm alieno adiutorio ꝯsecuti dicant᷑. Ra¬
riores in eoꝵ ꝯ̾ficiis st̃: quib iã aut dignitatẽ debent. Et dũ
o piiouẽ dientiũ timent grainorẽ subeunt ingratoꝵ. Alui
pessime locuie᷑ de optime m̃itis. Iutiꝰ est qͦsdam offendẽ: q̃m
demeriusse. Arguĩtũ enĩ nicb̾ debentiũ odio q̃rt̃. At qͥ ni¬
cħ magis p̃standũ ẽ. qͣm ut menoria nob̾ meritoꝵ hereat.
uit eam refert. Nec delicate accipiendũ ẽ. nec sũmisse ⁊ humi¬
lit̃. Nam q negligens ẽ. in accipiendo. cũ om̃e bũfitiũ recens pa¬

Expanded text:
as agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, eminit, et, qui meminit, eam refert. Nec delicate accipiendum est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pa
Abbreviated transcription (Latin):
cdubitaret quin reus m̾ito dampnat᷑ eẽt. quem ipse
leu ter dampnare potuiss. qui odisse non poterat.
Hoc ipso exemplo dabo. quo cõpares bono patri bonum
pͥncipẽ. ¶ Cogniturꝰ de filio tariꝰ. aduocauit in consi¬
lium cesarem aus̃. Uenit in pͥuatos penates. assedit.
pars alieni consilii fiut. Nondixit immo in meã

Expanded text:
dubitaret, quin reus merito damnatus esset, quem is dubitaret, quin reus merito damnatus esset, quem is pater damnare potuisset, qui odisse non poterat. Hoc ipso exemplo dabo, quem compares bono patri, bonum principem. Cogniturus de filio Tarius advocavit in consilium Caesarem Augustum ; venit in privatos penates, adsedit, pars alieni consilii fuit, non dixit : " Immo in m