comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tere. aut cũ magna miseroꝵ ueratione uicert̃. Caltistra¬
tũ aiunt. ita certe hȩcatoii auctor ẽ. cũ inexiliũ iret. in
qd̾ multos simul cũ illo seditiosa ciuitas. ⁊ intẽꝑant̃ li¬
bera expulerat. optante qͦdam ut atheniensib necessitaᷤᷤ
restituendi excules eẽt: ab hominatũ talẽ reditũ. Nittiliꝰ
nr̃ animosius. Cũ enĩ qͥdã illũ ꝯsolaret᷑. ⁊ dic̾e̾t instare ar¬
ma ciuilia. breui futurũ. ut om̃s exules reu̾terent᷑. qͥd tibi
ui qͥt mali feci. ut mͥ peiorem reditũ quã exitũ optares:
inalo ut patͥa exilio meo erubescat. quã reditu mereat.
Non ẽ illud exiliũ. cuiꝰ neminẽ ñ mag̃. quã dãpnatũ
pudet. Qũ ead mod illi seruauert̃. bonoꝵ cuuũ officiũ.
qui reddi sͥ penates suos noluer̃t clade cõmuni. qr satius
erat duos iniqͦ malo affici. quã om̃s publico. ita ñ ser¬

Expanded text:
tere aut cum magna miserorum vexatione vicerunt. Callistratere aut cum magna miserorum vexatione vicerunt. Callistratum aiunt ita certe Hecaton auctor est, cum in exilium iret, in quod multos cum illo simul seditiosa civitas et intemperanter libera expulerat, optante quodam, ut Atheniensibus necessitas restituendi exules esset, abominatum talem reditum. Rutilius noster animosius, cum quidam illum consolaretur et diceret instare arma civilia, brevi futurum, ut omnes exules reverterentur : " Quid tibi," inquit, " mali feci, ut mihi peiorem reditum quam exitum optares ? Ut malo, patria exilio meo erubescat, quam reditu maereat ! " Non est istud exilium, cuius neminem non magis quam damnatum pudet. Quemadmodum illi servaverunt bonorum civium officium, qui reddi sibi penates suos noluerunt clade communi, quia satius erat duos iniquo malo adfici quam omnes publico, ita non ser
Abbreviated transcription (Latin):
reris agͣto. hoc qd̾ optas. iniqͥus ẽ. Execraris enĩ ilłd.
⁊ cap̃ scm̃ tͥ dira p̃catione dissicis. Nemo ut existimo
de ĩmanitate animi tui dubitaret. si aꝑte illi pauꝑta¬
tẽ si captiuitatẽ. si famẽ ac metũ ĩprecareris. Ali quid
uit ẽ. utrũ uox ista sit uoti tui. Saniꝰ aliqͥd enĩ horum
qui mͦ ñ usq in odiũ s tm̃ usq ad inficiationẽ bñficii
ꝑueniret. Qs piũ dicet eneam si patͥam capiuolu̾it. ut capti¬
uitateͥ patrẽ eripiat : quis siculos iuuenes. ut bona liberis
ex medio parentib in cendio rapti ᷤ nicħ debet scipioni
roma. si punicũ bellũ. ut finiret ꝑseu̾auit aliud. Nichil
deeris qd̾ morte patͥam seruauert̃. si pͥꝰ optauerãt. ut deuo¬
tioni fortissime locũ ultima rerũ necessitas fac̾et. Grauis¬
sima infamia ẽ medici opꝰ q̃rere. Multi qͦs duxerant mor¬
bos ⁊ intͣuerant. ut maiore gła sanarẽt. ñ potuer̃t discu¬

Expanded text:
reris a grato. Hoc, quod optas, iniquius est ; exsecraris enim illum reris a grato. Hoc, quod optas, iniquius est ; exsecraris enim illum et caput sanctum tibi dira precatione defigis. Nemo, ut existimo, de immanitate animi tui dubitaret, si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecareris ; at quid interest, utrum vox ista sit voti tui an vis ? Aliquid enim horum qui modo non usque in odium, sed tantum usque ad infitiationem beneficii perveniret ! Quis pium dicet Aenean, si patriam capi voluerit, ut captivitati patrem eripiat ? Quis Siculos iuvenes ut bona liberis ex medio parentibus incendio raptis ? Nihil debet Scipioni Roma, si Punicum bellum, ut finiret, aluit ; nihil Deciis, quod morte patriam servaverunt, si prius optaverant, ut devotioni fortissimae locum ultima rerum necessitas faceret. Gravissima infamia est medici opus quaerere ; multi, quos auxerant morbos et irritaverant, ut gloria maiore sanarent, non potuerunt discu
Abbreviated transcription (Latin):
uitias alicui. in hoc ut illaꝵ partẽ. ipse ferat. quãuis ꝓ
illo uideat᷑ optare. sibi ꝓspicit. sic qͥ optat amico aliqua
necessitatẽ. quã ad uit᷑orio suo fideq discutiat. qd ẽ in¬
gͣti. se illi p̃fert.⁊ tanti existimat. illũ miserũ ẽẽ. ut
ipse gͣtus sit. ⁊ obhoc ip̃m ingͣtus. Ex honare enĩ se uult
⁊ gͣui sarcina libare. Multũ int̃ẽ uttrũ pꝑes. referre
gr̃am ut reddas bñficium. anne ut debeas: Qui red¬
dere uult. illiꝰ se cõmodo aptauit. ⁊ idoneũ illi uenire
tẽpꝰ uolet. Qui nicħ aliud quã ip̃e lib̾ari uult. quomͦ¬
cũq ad hoc cupiet ꝑuenire. qd̾ ẽ pessime uoluntatis.
re ñ possũ. quã si pͣetiuero qd̾ dixi. Non uis redd̾e ac¬
ceptũ bñficiũ. s effug̾e. Hoc dic̾e uideris. Qñ isto ca¬
rebo : quocũ q mͦ. mͥ laborandũ ẽ. ne isti obligatus
sim. Si optares ut illi de suo solueres. multũ ab ẽẽ uide¬

Expanded text:
vitias alicui in hoc, ut illarum ipse partem ferat, quamvis pro vitias alicui in hoc, ut illarum ipse partem ferat, quamvis pro illo videatur optare, sibi prospicit, sic, qui optat amico aliquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ; exonerare enim se vult et gravi sarcina liberare. Multum interest, utrum properes referre gratiam, ut reddas beneficium, an ne debeas. Qui reddere vult, illius se commodo aptabit et idoneum illi venire tempus volet ; qui nihil aliud quam ipse liberari vult, quomodocumque ad hoc cupiet pervenire, quod est pessimae voluntatis. quam si repetivero, quod dixi. Non vis reddere acceptum beneficium, sed effugere. Hoc dicere videris : " Quando isto carebo ? Quocumque modo mihi laborandum est, ne isti obligatus sim." Si optares, ut illi de suo solveres, multum abesse vide
Abbreviated transcription (Latin):
habet᷑. ñ nͥ suo ordine emittit᷑. Ad quẽcũq itaq istoꝵ ue¬
neris. qͦꝵ salutacio urbem ꝯcutit. scito etiã si animadu̾¬
teris obsessos ingenti freqñtia uicos: ⁊ cõmeantiũ inutrã¬
q partẽ cat̾ius itinera cõp̃ssa. tñ uenire te in locũ hõib
plenũ. amicis uacuũ. In pectore amicꝰ. ñ inato q̃rtt᷑. illo
recipiendꝰ. illic retinendꝰ ẽ. ⁊ insensꝰ reꝯdendꝰ. hoc doce gͣ¬
tus es. Male de te existimas. si uͥitilis es nͥ in afflicto. si reb
bonis suꝑuacuũ ẽ. Quẽadmod̾ te ⁊ indubiis. ⁊ ĩ adu̾sis ⁊
in letis sapient̃ geris. ut dubia prudent̃ tractes. adu̾sa
fortit. lȩta mod̾ate. ita in oĩa utilẽ te amico. exhibere po
tes. Adu̾sa eiꝰ nec deserueris. nͨ optaueris. Multa nichilo
minꝰ. ut ñ optes in tanta uarietate. q̃ tͥ mat̾iam exer¬
cende fidei p̃beant indicent. Queadmodũ qͥ optat di¬

Expanded text:
Have ! " non nisi suo ordine emittitur ? Ad quemcumque itaque istorum veHave ! " non nisi suo ordine emittitur ? Ad quemcumque itaque istorum veneris, quorum salutatio urbem concutit, scito, etiam si animadverteris obsessos ingenti frequentia vicos et commeantium in utramque partem catervis itinera compressa, tamen venire te in locum hominibus plenum, amicis vacuum. In pectore amicus, non in atrio quaeritur; illo recipiendus, illic retinendus est et in sensus recondendus. Hoc doce : gratus es. Male de te existimas, si inutilis es nisi adflicto, si rebus bonis supervacuus es. Quemadmodum te et in dubiis et in adversis et in laetis sapienter geris, ut dubia prudenter tractes, adversa fortiter, laeta moderate, ita in omnia utilem te exhibere amico potes. Adversa eius nec deserueris nec optaveris ; multa nihilo minus, ut non optes, in tanta varietate, quae tibi materiam exercendae fidei praebeant, incident. Quemadmodum, qui optat di
Abbreviated transcription (Latin):
istos tu libros quos uix tu nom̃ clatoꝵ cõplectit᷑ aut
memoria. aut manꝰ amicoꝵ eristimas eẽ: ñ s̃ isti a¬
mici. qͥ agmine magno ianuã pulsant. qͥ in pͥmas
⁊ scd̾as ãmissiones digerunt᷑. Consuetudo ista uetꝰ ẽ
regib. regesq simulantib. ppłm amicoꝵ defe̾bere.
Gst ꝓpͥũ suꝑbie magno estimare introitũ. ac tactũ
suisiminis. ⁊ phonore dare ut hostio suo ꝓpius assie¬
deas. ut gͣdu̾m pͥor int domũ ponas. inqua dein¬
ceps multa s̃ ostia. q̃ receptos qͦ exeludãt. A pud
nos pͥmi õĩũ Gracchiis ⁊ mox luirus drusus insti¬
tuert̃ segregare turbã suã.⁊ alios in secretũ reci¬
ꝑe. alios cũ plurib. alios uniu̾sos habuer̃t. Itaq
isti amicos pͥmos habuert̃. sod̾os nũ quã ueros. A¬
micũ uocas. cuiiꝰ disponit᷑ salitacio: aut põt huitͥ
licet. eusꝰ uulgare ⁊ publicũ u̾bũ ⁊ ꝓmiscuũ. Ignotꝰ

Expanded text:
? Istos tu libros, quos vix nomenclatorum complectitur aut ? Istos tu libros, quos vix nomenclatorum complectitur aut memoria aut manus, amicorum existimas esse ? Non sunt isti amici, qui agmine magno ianuam pulsant, qui in primas et secundas admissiones digeruntur. Consuetudo ista vetus est regibus regesque simulantibus populum amicorum discribere, et proprium superbiae magno aestimare introitum ac tactum sui liminis et pro honore dare, ut ostio suo propius adsideas, ut gradum prior intra domum ponas, in qua deinceps multa sunt ostia, quae receptos quoque excludant. Apud nos primi omnium C. Gracchus et mox Livius Drusus instituerunt segregare turbam suam et alios in secretum recipere, alios cum pluribus, alios universos. Habuerunt itaque isti amicos primos, habuerunt secundos, numquam veros. Amicum vocas, cuius disponitur salutatio ? Aut potest huius cuius vulgare et publicum verbum et promiscuum ignotis "
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ in p̃sentiũ ꝯtumeliã amissa laudare. ⁊ his i̾ttitẽ da¬
re uera dicendi. aqͥb iã audiendi ꝑiculũ ñ ẽ. S̾ ed
ut me ad ꝓpositũ reducã. uides quã facile sit gr̃am
referre felicib ⁊ in sũmo hũanaꝵ opũ positis. dic it
ñ qd̾ uolũt audire. s qd̾ audisse semꝑ uolent. Plenas
aures ad ultionib aliqñ uera uox intret. da ꝯsilium
utile. Queris qͥd felici p̃stare posses : effice ne felicitatiᷤ
suȩ credat. ut sciat illã multis ⁊ fidis manib ꝯtinen¬
dam. Parũ in illũ ꝯtuleris si illa stultã fiduciã ꝑman¬
surȩ semꝑ potentiȩ excusseris. docuerisq mollia ẽẽ q̃
dedit casus. et maiore cursu fuge̾: quã ueniũt. nͨ his
porcionib qͥb ad sũma ꝑuentũ ẽ. retro iri. s sepe in¬
tũ sit p̃ciũ amicitiȩ. si ñ intelligis multũ te eidatu¬
q̃ ñ aliubi mag̃ deẽ. quã uͥ credit᷑ habundare. Quid

Expanded text:
st in praesentium contumeliam amissa laudare et his virtutem dast in praesentium contumeliam amissa laudare et his virtutem dare vera dicendi, a quibus iam audiendi periculum non est. Sed ut me ad propositum reducam, vides, quam facile sit gratiam referre felicibus et in summo humanarum opum positis. Dic illis, non quod volunt audire, sed quod audisse semper volent ; plenas aures adulationibus aliquando vera vox intret ; da consilium utile. Quaeris, quid felici praestare possis ? Effice, ne felicitati suae credat, ut sciat illam multis et fidis manibus continendam. Parum in illum contuleris, si illi stultam fiduciam permansurae semper potentiae excusseris docuerisque mobilia esse, quae dedit casus, et maiore cursu fugere, quam veniunt, nec iis portionibus, quibus ad summa perventum est, retro iri, sed saepe intum sit pretium amicitiae, si non intellegis multum te ei datulis raram, quae non aliubi magis deest, quam ubi creditur abundare. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
sub ignoto adult̾o peteret. Hȩc tam uindicanda pͥn¬
cipi quã tacenda. qr qͣrũdã. rerũ turpitudo etiã ad
uindicantẽ redit. parũ potens ire publicau̾at. Dem̃
cũ int̃posito tp̃r in locũ irȩ subisset u̾ecundia. gem̃s
qd̾ ñ illa silentio p̾ssisset. quȩ tamdu nescierat donͦ
si aut agrippa. aut Mecenas uixislẽt. Ad eo tot habũ¬
ti milia hõiũ. duos reparare difficile ẽ. Cese s̃ legiões.
⁊ ꝓtinꝰ scͥpte. fracta classis.⁊ intͣ paucos diẽs natauit
noua. Seuitũ ẽ in oꝑa publica ignib. surrexerũt
meliora ꝯsũptis. Tota uiteꝰ agͥipe. ⁊ mecenatis uaca¬
uit locꝰ. Qd putẽ defuisse similes qͥ assumerent᷑. an
ipsiꝰ uitiũ fuisse qͥ maluit q̃ri quã q̃rere: non ẽ qd̾
existimemꝰ agͥppã ⁊ mecenatẽ solitos ili uera dice̾. qͥ si uixis¬
sent. int̃ dissimulantes fuissent. Regalis ingeni mosẽ.¬

Expanded text:
sub ignoto adultero peteret. Haec tam vindicanda prinsub ignoto adultero peteret. Haec tam vindicanda principi quam tacenda, quia quarundam rerum turpitudo etiam ad vindicantem redit, parum potens irae publicaverat. Deinde, cum interposito tempore in locum irae subisset verecundia, gemens, quod non illa silentio pressisset, quae tam diu nescierat, donec idisset, si aut Agrippa aut Maecenas vixisset ! " Adeo tot habenti milia hominum duos reparare difficile est. Caesae sunt legiones et protinus scriptae ; fracta classis et intra paucos dies natavit nova ; saevitum est in opera publica ignibus, surrexerunt meliora consumptis. Tota vita Agrippae et Maecenatis vacavit locus. Quid ? Putem defuisse similes, qui adsumerentur, an ipsius vitium fuisse, quia maluit queri quam quaerere ? Non est, quod existimemus Agrippam et Maecenatem solitos illi vera dicere ; qui si vixissent, inter dissimulantes fuissent. Regalis ingenii mos e
Abbreviated transcription (Latin):
Acciderũt q̃ demaratꝰ p̃dixerat. Diuina atq humana
ĩpellentẽ. ⁊ mutantẽ qͥcqͥd obstiterat trecenti stare ius
qͣntũ ab exercitu turba distaret. Itaq xerses pudo¬
re quã dãpno miserior: dematatho gr̃as egit qd̾ solus
sibi uerũ dixisset. ⁊ ꝑmisit petere qd̾ uellet. Petiit il¬
le. ut sardis maximã asiȩ cuitatẽ curru uectꝰ intra¬
ret. rectã capite thyatã gerens. Id solis datũ regib.S
regi. nͥ qͥ ñ dicebat sibi. Duius augustꝰ filiã int
pudicttiȩ maledictũ ĩpudicã relegauit. ⁊ flagicia pͥn¬
cipalis domꝰ: in publicũ emisit. Ammissos gregatim
ad ulteros ꝑerratã nocturnis comessationib cuuta¬
tẽ. forũ ipsũ ac rostra ex qͥb pat̃ legẽ de adult̾iis tule¬
rat filiȩ instupra placuisse. at cotidianũ ad marsiã
ꝯcursũ. cũ ex adultera in q̃stuariã u̾sa uis oĩs licentiȩ

Expanded text:
Acciderunt, quae Demaratus praedixerat. Divina atque humana Acciderunt, quae Demaratus praedixerat. Divina atque humana impellentem et mutantem, quidquid obstiterat, trecenti stare iussxit, quantum ab exercitu turba distaret. Itaque Xerxes pudore quam damno miserior Demarato gratias egit, quod solus sibi verum dixisset, et permisit petere, quod vellet. Petit ille, ut Sardis, maximam Asiae civitatem, curru vectus intraret rectam capite tiaram gerens ; id solis datum regibus. Dregi, nisi qui non dicebat sibi ! Divus Augustus filiam ultra impudicitiae maledictum impudicam relegavit et flagitia principalis domus in publicum emisit : admissos gregatim adulteros, pererratam nocturnis comissationibus civitatem, forum ipsum ac rostra, ex quibus pater legem de adulteriis tulerat, filiae in stupra placuisse, cotidianum ad Marsyam concursum, cum ex adultera in quaestuariam versa ius omnis licentiae
Abbreviated transcription (Latin):
bis. ⁊ estimabis fut᷑a dãpna. cũ cõputau̾is qͣnti ther¬
mopylarũ angusta ꝯstiterĩt. Scies te fugari posse. cũ
scieris posse retineri. Cedent qͥdẽ tͥ plurib locis uelut
torrentis mͦ ablati. cuiꝰ cũ magno t̃rore pͥma uis de¬
qͥ recipi abhis regionib possit. quas obpugnare
ꝯstituis. s hȩc res gͣt nos ẽ. Ob hoc ipsũ te grecia uincet.
qr ñ capit. Uti toto te ñ põt. Prete̾a q̃ una reb salus ẽ.¬
occurre ad pͥmos rerũ ĩpetũ. ⁊ ĩclinatis opem ferre sĩ pote¬
ris. nec fulcire ac firinare labentia. Multo añ uinceris. ꝗͣ
uictũ eẽ te sentias. Cet̾m ñ ẽ qd̾ exercitũ tuũ obhoc tuũ¬
obhoc sustin̾ pͣtes ñ posse. qr num̾us eiꝰ duci qͦ ignotꝰ
ẽ.Nicħ tã magnũ ẽ qd̾ ꝑire ñ possit. cui naseit᷑ in ꝑnici¬
em. ut alia qͥescant exipã magnitudine sua clausa.

Expanded text:
rebis et aestimans futura damna, cum computaveris, quanti Therrebis et aestimans futura damna, cum computaveris, quanti Thermopylarum angusta constiterint ; scies te fugari posse, cum sciens posse retineri. Cedent quidem tibi pluribus locis velut torrentis modo ablati, cuius cum magno terrore prima vis de esse, quam qui recipi ab his regionibus possit, quas oppugnare constituis, sed haec res contra nos est. Ob hoc ipsum te Graecia vincet, quia non capit ; uti toto te non potes. Praeterea, quae una rebus salus esoccurrere ad primos rerum impetus et inclinatis opem ferre non poteris nec fulcire ac firmare labentia ; multo ante vincens, quam victum esse te sentias. Ceterum non est, quod exercitum tuum ob hoc sustineri non putes posse, quia numerus eius duci quoque ignotus ; nihil tam magnum est, quod perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudine sua causa."
Abbreviated transcription (Latin):
ex̾cere pꝰsent. Aliꝰ uix illi rerũ nat᷑am suffic̾e. angusta eẽ
classib maria. militi castra. explicandis equestrib copiis
campestria. uix patere celũ satis ad emitanda oĩ manu
tela. Cũ in hc̃ modũ multa undiq iactarent᷑ q̃ hoĩem
nimia estimatione sui furentẽ concitarẽt. Demoͣratꝰ
lacedemoniꝰ dix̃ solꝰ. ipsam illã qua sibi plac̾et. multitu¬
dinẽ indigestã ⁊ gͣuem metuendã ẽẽ ducenti. ñ eñĩ ui¬
res habere s pondus. In modica nũꝗͣ regi posse. nec du
nes subiecti dabũt sui exꝑim̃tũ. tot ista gentiũ milia
trecenti morabunt᷑. herebt̃ in uestigio fixi. ⁊ cõmissaᷤ
sibi angustias tuebunt᷑. corporib obstruent. Tota illoᷤᷤ
asia ñ mouebit loco. Tantas minas belli. ⁊ pene tociꝰ
gn̾is hũani ruens impetũ. paucissimi sustinebt̃. Cũ te
mutatis legib suis nat᷑a transmiserit. in semita h̾e¬

Expanded text:
exercere possent ; alius vix illi rerum naturam sufficere, angusta esse exercere possent ; alius vix illi rerum naturam sufficere, angusta esse classibus maria, militi castra, explicandis equestribus copiis campestria, vix patere caelum satis ad emittenda omni manu tela. Cum in hunc modum multa undique iactarentur, quae hominem nimia aestimatione sui furentem concitarent, Demaratus Lacedaemonius solus dixit ipsam illam, qua sibi placeret, multitudinem indigestam et gravem metuendam esse ducenti; non enim vires habere, sed pondus ; immodica numquam regi posse, nec diunes obiecti dabunt sui experimentum. Tot ista gentium milia trecenti morabuntur ; haerebunt in vestigio fixi et commissas sibi angustias armis tuebuntur, corporibus obstruent ; tota illos Asia non movebit loco ; tantas minas belli et paene totius generis humani ruentis impetum paucissimi sistent. Cum te mutatis legibus suis natura transmiserit, in semita hae
Abbreviated transcription (Latin):
gͥnẽ hauser̃t. fusuri nouissime suũ. dũ uindicant᷑
in explorata ꝓcertis. flectiq ñ minꝰ existimãt turpȩ
quã uinci. ⁊ ꝑpetua credũt q̃ insũmũ ꝑducta maxĩe
mutãt. ingentia suꝑ se ac suos regna fregert̃. nec intel¬
lexert̃ in illa scetia uanis ⁊ cito diffluentib bonis reful¬
gente. ex eo tpre ipsos nicħ ñ ad u̾si exꝑectare debuisse.
ex quo nicħ ueri audire potuert̃. Cum bellũ greciȩ
indiceret xerses. animũ tiͥmentẽ oblitũq quã caduciᷤᷤ
ꝯfide̾t. nemo ñ ĩpulit. Aliꝰ aiebat. ñ laturos nũciũ belli. ⁊
ad pͥmã aduentꝰ famã t̃ga u̾suros. Aliꝰ nicħ ẽẽ dubii. qͥn il¬
la mole ñ uinci solũ grecia s obrui poss. mag̃ uerendũ.
ne uacuas desertasq urbes inuenirẽt. ⁊ ꝓfugis hostib
uaste solitudines relinq̃rent᷑. ñ habituris uͥ tantas uires

Expanded text:
guinem hauserunt fusuri novissime suum ; dum vindicant guinem hauserunt fusuri novissime suum ; dum vindicant inexplorata pro certis flectique non minus existimant turpe quam vinci et perpetua credunt, quae in summum perducta maxime nutant, ingentia super se ac suos regna fregerunt ; nec intellexerunt in illa scena vanis et cito diffluentibus bonis refulgente ex eo tempore ipsos nihil non adversi expectare debuisse, ex quo nihil veri audire potuerunt. Cum bellum Graeciae indiceret Xerxes, animum tumentem oblitumque, quam caducis confideret, nemo non impulit. Alius aiebat non laturos nuntium belli et ad primam adventus famam terga versuros ; alius nihil esse dubii, quin illa mole non vinci solum Graecia, sed obrui posset ; magis verendum, ne vacuas desertasque urbes invenirent et profugis hostibus vastae solitudines relinquerentur non habituris, ubi tantas vires
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd tu nescis debitũ. etiã locupletib solui s nec te ĩuitũ
distringã. oiã sane ȩxcluserit opulenta felicitas. monst᷑¬
botͥ eiuꝰ rei inopia laborent magna fastigia. qͥd oĩa pꝰsi¬
dentib desit. Scilicet ille qͥuerũ dicat. ⁊ hoĩem int̃ m̃¬
tientes stupentẽ. ip̃ãq ꝯsuetudine prectis blanda au¬
diendi ad ignorantiã ueri ꝑductũ. uindicet a ꝯsessu
ꝯuentu q falsoꝵ. Non uides quẽad modũ illos ĩ p̃ceps
agat extincta libertas. ⁊ fides in obseqͥũ seruile sũmissa.
di certam̃ ẽ. ⁊ unũ amicoꝵ oiũ officiũ. una ꝯtencio. qͥs
blãdissime fallat: ignorauere uires suas. ⁊ dũse tã mag¬
nos quã audiũt credt̃. attraxere suꝑuacua: ũ disc̾m̃
rerũ õiũ ꝑuent᷑a bella. Utilem ⁊ necessariã rupere ꝯ¬
cordiã. secuti irã quã nemo reuocabit. Multoꝵ san¬

Expanded text:
Quid ? tu nescis debitum etiam locupletibus solvi ? Nec te invitum Quid ? tu nescis debitum etiam locupletibus solvi ? Nec te invitum distringam. Omnia sane excluserit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos in praeceps agat extincta libertas et fides in obsequium servile submissa ? di certamen est et unum amicorum omnium officium, una contentio, quis blandissime fallat, ignoravere vires suas, et, dum se tam magnos, quam audiunt, credunt, attraxere supervacua et in discrimen rerum omnium perventura bella, utilem et necessariam rupere concordiam, secuti iram, quam nemo revocabat, multorum san
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hab̾e ꝯtingat. nec exꝑiri necesse sit. Ipsȩ nulli ĩplicabi¬
lis sit. ipsi nemo placandꝰ. Tam equali in eũ fortuna in¬
mis ⁊ sine adulatione iocundꝰ. aures si delib̾ari uelit
diligentes tutȩ. si cred̾e. ꝯuictꝰ. familiaritas. Neminẽ tam
alte scda posuert̃. ut ñ illi eo mag̃ amicꝰ desit. qr nicħ
absit. Ista tͥstis ⁊ oĩ uoto sũmouenda occasio. ac peulre¬
pellenda. Ut gͣtus eẽ possis. iratis diss opꝰ ẽ. Nõn ex ħ qͥd̾
peccare te intelligis. qd̾ meliꝰ cũ eo agit᷑ cui ingͣtus es:
ꝓpone aĩo tuo carcerẽ. uincła. sordes. seruitutẽ. bellum¬
egestatẽ. hec s̃ occasiones uoti tui. Siqͥs tecũ ꝯtrarit. ꝑ ista
dimittit᷑. Qͥn potiꝰ eũ potentẽ eẽ uis cui plurimũ de¬
bes beatũ. Qd enĩ ut dixi uetat te referre etiã sũma fe¬
licitate p̃ditis grãm. cuiꝰ plena tͥ occͣreret: ⁊ uaria mat̾ia

Expanded text:
et habere contingat nec experiri necesse sit ; ipse nulli implacabiet habere contingat nec experiri necesse sit ; ipse nulli implacabilis sit, ipsi nemo placandus ; tam aequali in eum fortuna inmis et sine adulatione iucundus, aures, si deliberari velit, diligentes, tutae, si credere, convictus familiaritas. Neminem tam alte secunda posuerunt, ut non illi eo magis amicus desit, quia nihil absit. Ista tristis et omni voto submovenda occasio ac procul repellenda. Ut gratus esse possis, iratis dis opus est ? Ne ex hoc quidem peccare te intellegis, quod melius cum eo agitur, cui ingratus es ? Propone animo tuo carcerem, vincula, sordes, servitutetem ; haec sunt occasiones voti tui. Si quis tecum contraxit, per ista dimittitur! Quin potius eum potentem esse vis, cui plurimum debes, et1 beatum ? Quid enim, ut dixi, vetat te referre etiam summa felicitate praeditis gratiam ? Cuius plena tibi occurret et varia materia.
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ uacuũ ẽ. aut iniuiriosũ. ĩmo ĩiuriosũ etiã si irritũ.
Qͥd qͥd ñ efficis. dei munꝰ ẽ. in iuria iͦ qͥcqͥd optas. Sat
ẽ tibi. ñ alit̃ debemꝰ irasci. quã si ꝑfeceris. Siuota in¬
qͥt ualuissent. ⁊in hoc ualuissẽt: ut tutꝰ eẽs. Primum
certũ mͥoptas ꝑicłm sub inc̾to auxilio. Dem̃ utrũq
certũ puta. qd̾ nocet pͥꝰ ẽ. Pret̾ea tu ꝯditionẽ uotitui
si seruatꝰ fuero trepidasse. etiã si absolutꝰ fuero cãm
dixisse nulliꝰ metus tã gͥcus ẽ finis. ut ñ gͣcior sit so¬
lida ⁊ ĩ ꝯcussa securitas. Opta ut redd̾e mͥ beneficiũ pos¬
sis cũ opꝰ fu̾it. ñ ut opꝰ sit. Si eẽt᷑ intua potestate qd̾
optas ipse fecisses. Qnͣto hoc honestiꝰ uotũ ẽ : opto
in eo status sit. qͦ sẽꝑ bñficia distribuat. nũꝗͣ. deside¬
ret.Sequat᷑ illũ mat̾ia qua tã benigne utat᷑. largi¬

Expanded text:
supervacuum est aut iniuriosum, immo iniuriosum, etiam si irritum. supervacuum est aut iniuriosum, immo iniuriosum, etiam si irritum. Quidquid non efficis, dei munus est, iniuria vero, quidquid optas. Sat est ; tibi non aliter debemus irasci, quam si profeceris. " Si vota," inquit, " valuissent, et in hoc valuissent, optas periculum sub incerto auxilio. Deinde utrumque certum puta : quod nocet, prius est. Praeterea tu condicionem voti tui si servatus fuero, trepidasse ? Etiam si absolutus fuero, causam dixisse ? Nullius metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse fecisses. Quanto hoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distribuat, numquam desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largi
Abbreviated transcription (Latin):
gͣtũ ⁊ inimicũ põt diuidi. qd̾ ñ dubites ad u̾sariũ ⁊ ho¬
stem fecisse : si extrema taceant᷑. hostes qͦ optauer̃t ca¬
pere qͣsdã urbes. ut seruarẽt. ⁊ iunc̾e qͦsdã. ut ignosce¬
rent. nec ideo ñ hostilia uota. in qͥb qd̾ mitissimũ ẽ.
pꝰ crudelitatẽ uenit. Deniq qͣlia ẽẽ uidicas uota. q̃ ne
mo tͥ minꝰ uolet. quã is ꝓ qͦ fiunt succede: Pessimec̃
eo agis. cuͥuis adiis noceri. ate succurri. Iniq cũ ipsis
diis. illis enĩ durissimas ꝑtes ĩponis. tibi hũanas. Ut
tu ꝓsis dii nocebũt: si accusatorẽ sũmitt̾es. quẽ deĩn
remou̾es. si aliqͣ illũ lite ĩplicares. quã sub iñ discuteres.
nemo detuo scełe dubitaret. Qd int̃ ẽ. utrũ istuc fraude
tẽptet᷑. anuoto. nͥ qd̾ potenciores illi adu̾sarios q̃ris: nõ
ẽ qͥd dicas. quã enĩ illi inuiriã facio : uotũ tuũ aut

Expanded text:
gratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hogratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hostem fecisse, si extrema taceantur ? Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit. Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri, inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de tuo scelere dubitaret. Quid interest, utrum istuc fraude temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non est, quod dicas : " Quam enim illi iniuriam facio ? " Votum tuum aut
Abbreviated transcription (Latin):
tũ in humaniꝰ ei optas. cui bñficiũ debes: simul inqͥt
ut possẽ ferre illi opem p̃cor. Primũ ut te in media
parte uoti tui occupẽ. iã ingͣtus es. Nondũ audio qͥd il¬
li uelis p̃stare. scio qͥd illũ uelis pati. Sollicitudinẽ illi
⁊ metũ ⁊ maiꝰ aliqd̾ ĩp̃caris malũ. Optas ut ope tua¬
sic ꝓꝑat. solui uult. ñ solu̾e. Itaq qd̾ unũ ĩuoto tuo
honestũ uideri pot̾at. ip̃mturpe ⁊ ingͣtũ ẽ. nolle deb̾e.
Optas enĩ ñ ut tu facultatẽ habeas referendȩ gr̃ẽ. s ut
ille necessitatẽ ĩplorande. Suꝑiorẽ te facis. ⁊ qd̾ nefas ẽ.¬
bñ m̃itũ ad pedes tuos mittis. Cntõ satiꝰ ẽ honesta uo¬
illũ subici tͥ iactura rerũ suaꝵ: ⁊ statꝰ mutacione in id
deuocare. ut infra bñficia sua iaceat. Gratũ teputabo.
corã eo cui ꝓdẽe uis opta. uotũ tu istud uocas. qd̾ inter

Expanded text:
nto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, nto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, " ut possim ferre illi opem, precor." Primum, ut te in media parte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope sic properat, solvi vult, non solvere. Ita, quod unum in voto tuo honestum videri poterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae. Superiorem te facis et, quod nefas esbene meritum ad pedes tuos mittis. Quanto satius est honesta voillum subici tibi, iactura rerum suarum et status mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo ? Coram eo, cui prodesse vis, opta! Votum tu istud vocas, quod inter
Abbreviated transcription (Latin):
rat : om̃s isti bñficia sua detestabili uia ducunt. qͥdeos
ꝯt eũ aduocant eui ipsi affuturi st̃. ⁊ añ illos st̃ni quã
erigi uolũt. In humana ista ⁊ ꝑu̾sa gͣti animi nat᷑a ẽ.
ꝯt eũ optare cui honeste de ẽẽ ñ possis. Nonnocet ĩ qͥt¬
illi uotũ meũ. qr simul opto. ⁊ ꝑiculũ ⁊ remediũ. Hoc
dicis. ñ nicħ te peccare. s minꝰ quã si sine remedio ꝑi¬
culũ optares. Neqͥcia ẽ ut ext̾has merg̾ẽ. eu̾tere ũsus¬
cites. ut emittas includ̾e. Non ẽ bñficiũ ĩ iuriȩ finis.
nec unꝗͣ. id detraxisse meritũ ẽ. qd̾ ip̃e qͥ detͣrit intu¬
lerat. Non uuln̾es me malo. quã sanes. Potes in ire
grãm. si quia uuln̾atus sũ sanas. ñ uuln̾as ut sanãdꝰ
sim. Nũ quã cicatͥr nͥ collocata uulm̾i placuit. qd̾ ita
coisse gaudemꝰ. ut ñ fuisse mallemꝰ. Si hoc ei optares
euiꝰ nullũ bñficiũ haberes. ĩhumanũ erat uotũ. Qnͣ¬

Expanded text:
rat ? Omnes isti beneficia sua detestabili via ducunt, qui deos rat ? Omnes isti beneficia sua detestabili via ducunt, qui deos contra eum advocant, cui ipsi adfuturi sunt, et ante illos sterni quam erigi volunt. Inhumana ista perverse grati animi natura est contra eum optare, cui honeste deesse non possis. " Non nocetilli votum meum, quia simul opto et periculum et remedium." Hoc dicis non nihil te peccare sed minus, quam si sine remedio periculum optares. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas includere. Non est beneficium iniuriae finis, nec umquam id detraxisse meritum est, quod ipse, qui detraxit, intulerat. Non vulneres me malo quam sanes. Potes inire gratiam, si, quia vulneratus sum, sanas, non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum ; qua
Abbreviated transcription (Latin):
approbent. An hoc recte faciant. ⁊ pia uoluntate qͤrit᷑.
Quoꝵ animꝰ simillimꝰ ẽ. pͣuo amore flagrantib. qui
amicȩ suȩ optant exiliũ. ut desertã fugientẽq comi¬
tent᷑. optant in opiã. ut mag̃ desid̾anti donent. optãt
morbũ ut assideant. ⁊ qͥcqͥd inimicꝰ optaret. amanteᷤᷤ uo¬
uent. fere idem itaq exitus ẽ odii. ⁊ amoris insant. Taleqͥd¬
dã exhis accidit. qͥ amicis in cõmoda optãt. q̃ dẽthant.
⁊ad bñficiũ iniuria ueniunt. cũ satiꝰ sit uł cessare. quã
ꝑscelus officto locũ q̃rere. Qͥd si gub̃nator adiis tẽpesta¬
tes infestissimas ⁊ ꝑcellas petat. ut gͣcior ars suo ꝑicło
fiat : quid si ĩꝑator deos oret. ut magna uis hostiũ cͥcũ¬
fusa castris. fossas subito impetu cõpleat. ⁊ uallũ trepi¬
dante ex̾citu ꝯuellant. ⁊ in ipsis portis infesta signa ꝯ¬
stituat. qͦ maiore cũ gła reb lassis. ꝓfligatisq suceur¬

Expanded text:
ecte faciant et pia voluntate, quaeritur ; quorum animus simillimus est pravo amore flagrantibus, qui amicae suae optant exilium, ut desertam fugientemque comitentur, optant inopiam, ut magis desiderant donent, optant morbum, ut adsideant, et, quidquid inimicus optaret, amantes vovent. Fere idem itaque exitus est odii et amoris insani. Tale quiddam et his accidit, qui amicis incommoda optant, quae detrahant, et ad beneficium iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare, quam per scelus officio locum quaerere. Quid, si gubernator a dis tempestates infestissimas et procellas petat, ut gratior ars sua periculo fiat ? Quid, si imperator deos oret, ut magna vis hostium circumfusa castris fossas subito impetu compleat et vallum trepidante exercitu vellat et in ipsis portis infesta signa constituat, quo maiore cum gloria rebus lassis profligatisque succur
Abbreviated transcription (Latin):
illũ animo aut honorare uoluit. aut corrũꝑe. Redden¬
dũ egregio uiro. testimoniũ ẽ. In gengem rem ab illo
dici audiui. cũ miraret᷑ cesaris dem̃tiã qd̾ se putasset
tanti posse mutari. Si temptare in qͥt me ꝯstituerat:
toto illi fui exꝑiendꝰ imꝑio. Sapienti gͦ donari aliqͥd
qͥd amico donari. Non enĩ sic cũ amico mͥ cõmunia oĩa
s̃. quomͦ cũ socio. ut pars mea sit pars illiꝰ. s qͦm pat¬
matͥq cõmunes lib̾i s̃. qͥb cũ duo s̃. ñ singłi singłos
habent. s singłi binos. Primũ õiũ iã efficiã ut qͥsquis.
ẽ iste qͥ me in societatẽ uocat. sciat se nicħ mecũ habere
hoc sicui cessi. quãuis illi cõmuni recesserim. tam̃ ali¬
qͥd dedisse Uideor. Quedã qͦꝵdã sub certa ꝯdicione
s̃. habeo in eq̃strib locũ. ñ ut uendaẽ ñ ut locẽ. ñ ut

Expanded text:
animo illum aut honorare voluit aut corrumpere ! Reddenanimo illum aut honorare voluit aut corrumpere ! Reddendum egregio viro testimonium est ; ingentem rem ab illo diei audivi, cum miraretur Gai dementiam, quod se putasset tanti posse mutari. " Si temptare," inquit, " me constituerat, toto illi fui experiendus imperio." Sapienti ergo donari aliquidquid amico donari. Non enim milli sic cum amico communia omnia sunt, quomodo cum socio, ut pars mea sit, pars illius, sed matrique communes liberi sunt, quibus cum duo sunt, non singuli singulos habent, sed singuli binos. Primum omnium iam efficiam, ut, quisquis est iste, qui me in societatem vocat, sciat se nihil mecum habere hoc si cui cessi, quamvis illi communi re cesserim, tamen aliquid dedisse videor. Quaedam quorundam sub certa condicione sunt. Habeo in equestribus locum, non ut ven
Abbreviated transcription (Latin):
nes. ⁊ uenale tp̃s. ⁊ sangͥnolente centesime: uolunta¬
ria mala. ex ꝯstitucione nr̃a pendentia. in qͥb nichil
ẽ qd̾ subici ocłis. qd̾ teneri manu possit. in anis aua¬
riciȩ somnia. Omiserũ si quẽ delectat patͥmonii sui
liber magnꝰ ⁊uasta spatia t̾raꝵ colenda ꝑuinctos. ⁊
in m̃si greges pecoꝵ ꝑ ꝓuneias ac regna pascendi et
familia bellicosis nationib maior. ⁊ edificia pͥuata laxita¬
tẽ urbium magnaꝵ uincentia. Cũ bñ ista ꝑ que diuitias
suas disposuit ac fudit cͥcũspererit. suꝑbũ q se fecerit.
qͥoqͥd ht̃ ei qd cupit comparet. pauꝑ ẽ. Dimitte me ⁊ illis
diuitiis meis redde. Ego regnũ sapĩe noui. magnũ. se¬
curũ. Ego sic oĩa habeo. ut oĩũ sit. Itaq cũ cȩsar illi
ducenta donaret. ridens reiecit. ne dignã qͥd̾ sũmã iu¬
dicans. qua ñ accepta gloriaret᷑. Dii deeq. quã pusillo

Expanded text:
nes et venale tempus et sanguinulentae centesimae ? Voluntanes et venale tempus et sanguinulentae centesimae ? Voluntaria mala ex constitutione nostra pendentia, in quibus nihil est, quod subici oculis, quod teneri manu possit, inanis avaritiae somnia. O miserum, si quem delectat patrimonii sui liber magnus et vasta spatia terrarum colenda per vinctos et immensi greges pecorum per provincias ac regna pascendi et familia bellicosis nationibus maior et aedificia privata laxitatem urbium magnarum vincentia ! Cum bene ista, per quae divitias suas disposuit ac fudit, circumspexerit superbumque se fecerit, quidquid habet, ei, quod cupit, comparet : pauper est. Dimitte me et illis divitiis meis redde. Ego regnum sapientiae novi, magnum, securum ; ego sic omnia habeo, ut omnium sint." Itaque cum C. Caesar illi ducenta donaret, ridens reiecit ne dignam quidem summam iudicans, qua non accepta gloriaretur. Di deaeque, quam pusillo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯgnosc̾e. laminas utꝰq mat̾iȩ̨. ad quas cupiditas nr̃a
ꝓtulit. ista defodit ⁊ mersit. ⁊ ut noxiosis reb ac malo
gentiũ inmediũ ꝓdituris. toto pond̾e incubuit. Uideo
ferrũ ex hisstenebris eẽ ꝓlatũ qͥb aurũ ⁊ argentũ. ne
aut instrum̃tũ incedes mutuas deẽẽt. aut p̃ciũ. ⁊ tñ
ad huc ista aliquã mat̾iã hñt. ẽ in quo errorẽ ocłoꝵ
animꝰ subseqͥ possit. uideo istic displomata ⁊ singͣphaᷤᷤ.
⁊cautiones uacua habendi simulachra. umbra auari¬
cie q̃dam laborantis. ꝑ quȩ decipiant animũ. inaniũ
opinione gaudentẽ. Qdͥ enĩ ista s̃. qͥd fenus ⁊ calendina¬
riũ ⁊usura. nͥ humanȩ cupiditatis extͣ naturã q̃sita no¬
mina: possũ de rerũ nat᷑a q̃ri. qd̾ aurũ argentũ q
ñ int̾uis absꝯderit. qd̾ ñ illis maius quã qd detͣhi pos¬
set pondꝰ in iecerit. Qd s̃ ista. iste stabulȩ. qͥd cõputatio¬

Expanded text:
cognoscere, lamnas utriusque materiae, ad quam cupiditas nostra cognoscere, lamnas utriusque materiae, ad quam cupiditas nostra bis erat, protulit, ista defodit et mersit et ut noxiosis rebus ac malo gentium in medium prodituris toto pondere incubuit. Video ferrum ex isdem tenebris esse prolatum, quibus aurum et argentum, ne aut instrumentum in caedes mutuas deesset aut pretium. Et tamen adhuc ista aliquam materiam habent; est, in quo errorem oculorum animus subsequi possit. Video istic diplomata et syngraphas et cautiones, vacua habendi simulacra, umbracula avaritiae quaedam laborantis, per quae decipiat animum inanium opinione gaudentem. Quid enim ista sunt, quid fenus et calendarium et usura, nisi humanae cupiditatis extra naturam quaesita nomina ? "Possum de rerum natura queri, quod aurum argentumque non interius absconderit, quod non illis maius, quam quod detrahi posset, pondus iniecerit : quid sunt istae tabellae, quid computatio
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ciosiꝰ qͦ illud in plures nodos arboris infelicitas tor¬
sit. Uideo istic cristallina. qͦꝵ accendit fragilitas p̾ci¬
um. Om̃iũ enĩ rerũ uoluptas apud ĩꝑttos. ipso quo
fugare debet ꝑieło creseit. Uideo murrea poeula parũ
scił luxurie magno fuerint. nͥ qd̾ uouant capacib ge¬
minis int̃ se ꝓnũciauerit. Uideo uniones ñ singłos sin¬
gulis aurib cõparatos. iã enĩ ex̾citate aures oneri feren¬
do s̃. Iungunt᷑ int̃ se. ⁊ insuꝑ alii binis suꝑponũt᷑. Nõ
satis muliebris insania uiros suꝑlecerat. nͥ bina ac t̾na
patͥmonia autib singłis pependissent. uideo serieas ue¬
stes. si uestes uocande s̃. in qͥb nicħ ẽ qͦ defendi aũ cor¬
pus aut deniq pudor possit. qͥb sũptis parũ liquido
nudã se ñieẽ iurabit. hȩ ingenti sũma ab ignotis etiã
ad cõmerciũ gentib accersunt᷑. ut matͦuę nr̃e ne ad¬

Expanded text:
pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torpretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit. Video istic crystallina, quorum accendit fragilitas pretium ; omnium enim rerum voluptas apud imperitos ipso, quo fugari debet, periculo crescit. Video murrea pocula ; parum scilicet luxuria magno fuerit, nisi, quod vomant, capacibus gemmis inter se propinaverint. Video uniones non singulos singulis auribus comparatos ; iam enim exercitatae aures oneri ferundo sunt ; iunguntur inter se et insuper alii binis superponuntur. Non satis muliebris insania viros superiecerat, nisi bina ac terna patrimonia auribus singulis pependissent. Video sericas vestes, si vestes vocandae sunt, in quibus nihil est, quo defendi aut corpus aut denique pudor possit, quibus sumptis parum liquido nudam se non esse iurabit. Hae ingenti summa ab ignotis etiam ad commercium gentibus accersuntur, ut matronae nostrae ne ad
Abbreviated transcription (Latin):
huic ñ dubito qͥn ꝑuidentia ⁊ talem uitã.⁊ talem di¬
cendi facultatẽ dederit. neç aut exemplũ scło nr̃o aut
ꝯuitiũ deeẽt. Demetͥo si res nr̃as aliqͥs deoꝵ possiden¬
das uelit trad̾e sub lege certa. ne liceat donare. affir¬
mauerĩ repudiaturũ. dicturũ ue. Ego uͦ me ad istud
in extͥcabile pondꝰ ñ alligo. nec in aliã fecem rerum
hc̃ expeditũ hoĩem demtito. Qdͥ ad me fers ppłoꝵ oĩ¬
um mala: que ne daturꝰ qͥdẽ acciꝑem. qm̃ multa uideo
quȩ me donare ñ deceat. uolo sub ꝯspectu meo pon̾e
q̃ gñtium ocłos regnũq p̃stringt̃. uolo intueri p̃cia
testudinẽ.⁊ fedissimoꝵ pigerrimoꝵq animaliũ testaᷤᷤ
ingentib p̃ciis emptas. in qͥb ipsa illa q̃ placet uarie¬
tas. subditis medicam̃tis insimilitudinẽ ueri colorat᷑.
Uideo istic mensas. ⁊ estimatũ lignũ senatorio censu. eo

Expanded text:
Huic non dubito quin providentia et talem vitam et talem diHuic non dubito quin providentia et talem vitam et talem dicendi facultatem dederit, ne aut exemplum saeculo nostro aut convicium deesset. Demetrio si res nostras aliquis deorum possidendas velit tradere sub lege certa, ne liceat donare, adfirmaverim repudiaturum dicturumque : " Ego vero me ad istud inextricabile pondus non adligo nec in altam faecem rerum hunc expeditum hominem demitto. Quid ad me defers populorum omnium mala ? Quae ne daturus quidem acciperem, quoniam multa video, quae me donare non deceat. Volo sub conspectu meo ponere, quae gentium oculos regumque praestringunt, volo intueri pretiatestudinem et foedissimorum pigerrimorumque animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo
Abbreviated transcription (Latin):
eo ciue cui plꝰ opꝰ sit. quã uni ciui. Qͣnto maioris uiri pu¬
tas respuisse hoc munꝰ quã meruisse: multi enĩ fines aliis
abstulert. sibi nemo ꝯstituit. Ergo cũ aĩm sapientis intue¬
mur: potentẽ õiũ. ⁊ ꝑuniu̾sa dimissũ. oĩa illiꝰ ẽẽ dicimꝰ.
Cũ adħ uiscotidianũ. si ita res tulerit capite censebit᷑.
Multũ int̃ ẽ. possessio eiꝰ aĩo. ac magnitudine estimet᷑.
an censu. hec uniu̾sa hr̃e de qͥb loq̃ris: ab hoĩabit᷑. Nõ
referã tͥ Socratẽ. chrisyppũ. zenonẽ. ⁊ cet̾os magnos qͥd̾
iuiros. maiores qͥd̃ qr in laudẽ uetustoꝵ inuidia ñ obstat.
Paulo añ demetͥũ retuli. quẽ mͥ uidet᷑ rerũ nat᷑a nr̃is
tulisse tẽporib. ut ostende̾t nec ullũ a nob corrũpi. nͨ
nos ab ullo corripi posse. uirũ exacte licet neget ip̃e
eiꝰ que res fortissimas deceat. ñ ꝯcinnate. nec in u̾ba sol¬
licitate. s ingenti aĩo ꝓut ĩpetus tulit res suas ꝓseq̃ñtiᷤᷤ.

Expanded text:
eo cive, cui plus opus sit quam uni civi." Quanto maioris viri putas respuisse hoc munus, quam meruisse ! Multi enim fines aliis abstulerunt, sibi nemo constituit ! Ergo cum animum sapientis intuemur potentem omnium et per universa dimissum, omnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, capite censebitur. Multum interest, possessio eius animo ac magnitudine aestimetur an censu. Haec universa habere, de quibus loqueris, abominabitur. Non referam tibi Socraten, Chrysippum, Zenonem et ceteros magnos quidem viros, maiores quidem, quia in laudem vetustorum invidia non obstat. Paulo ante Demetrium rettuli, quem mihi videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi nec nos ab illo corripi posse, virum exactae, licet neget ipse, eius, quae res fortissimas deceat, non concinnatae nec in verba sollicitae, sed ingenti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis.
Abbreviated transcription (Latin):
etiã ñ q̃ renti daturus ẽ. Non uides quẽ admodũ tene¬
ram liberoꝵ infantiã parentes ad salubriũ rerũ pacien¬
tiã cogant: flentiũ corpora ac repugnantiũ diligẽti
cura fouent: ⁊ ne m̃bra lib̾tas in matura detorq̃at. ĩ tec¬
tũ exitura ꝯstringũt. ⁊ mox lib̾alia studia inculcant. ad¬
hibito timore nolentib. ad ultimũ audacẽ iuiuentã
frugalitati. pudori. morib bonis. si parũ sequit᷑ coactã
applicant. Adolescentib qͦ ac iã potentib sui si reme¬
dia metu aut ĩtẽꝑantia reiciunt. uis adhibet᷑ ac serui¬
tus. Itaq bñficioꝵ maxima st̃ q̃ aparentib accepimꝰ.¬

Expanded text:
etiam querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneetiam querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant. Adulescentibus quoque ac iam potentibus sui, si remedia metu aut intemperantia reiciunt, vis adhibetur ac severitas. Itaque beneficiorum maxima sunt, quae a parentibus accepim
Abbreviated transcription (Latin):
diuina comitent᷑. scies ñ eẽ hoĩem tumultuariũ. ⁊ ĩ cogi¬
tatũ opus. Int̾ maxĩarerũ suaꝵ nat᷑a nichil habet. qͦ ma¬
gis głiet᷑. aut certe cui głiet᷑. Quantꝰ iste furor ẽ. ꝯtͦu̾siã
diis mueris sui fac̾e : quomͦ ad u̾sꝰ eos. hic erit gͣtus. qͥb
grã referri sine ĩpendio ñ põt. qͥ negat se abbis accepis¬
se. aqͥb cũ maxĩe accepit. qͥ ⁊ semꝑ daturi s̃. ⁊ nũꝗͣ re¬
cepturi: qͣnta aũt ꝑu̾sitas ob hoc alicui ñ deberet. qr ⁊̃
inficianti benignꝰ ẽ. ⁊ ꝯtinuationẽ ip̃am seriemq bñfi¬
cioꝵ. argum̃tũ uocare. necessario dantis. Nolo. sibi ha¬
beat. qͥs illũ rogat. ⁊om̃s alias ĩpudentis animi uoces.
his astrue. ñ iõ minꝰ dete. meret᷑ is cuiꝰ lib̾alitas ad te etiã
dũ negas ꝑuenit. cuiꝰ q bñficioꝵ uł hoc maximũ ẽ. qd̾

Expanded text:
divina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogidivina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogitatum opus. Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab iis accepisse, a quibus cum maxime accepit, qui et semper daturi sunt et numquam recepturi ? Quanta autem perversitas ob hoc alicui non debere, quia etiam infitianti benignus est, et continuationem ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi habeat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, quod
Abbreviated transcription (Latin):
in bñficiũ ignorantiũ incidimꝰ. s hec q̃ acceꝑimꝰ accep¬
turos sciert̃. Et quã ꝗͣ mauis illis ꝓpositũ sit maiorq¬
pareat curã nr̃i ñ int̃ ultima habitã. Debemꝰ parentib
nr̃is pietatẽ. ⁊ multi ñ ut gignerẽt: coierũt. Dii ñ posst̃
iuderi nescisse qͥd effecturi eẽnt. cũ oĩb alim̃ta ꝓtinꝰ¬
⁊ ex aliis alia ꝓuiderĩt. nec eosꝑnegligentiã genuere. qͥb
tam multã gen̾abant. Cogitauit nos añ nat᷑a ꝙ̃ fecit
nec tã lene opꝰ suũ. ut illi potuerimꝰ excid̾e̾. Uide quãti
nob̃ ꝑmiserit. quã ñ intͣ hoĩes humani ĩꝑii ꝯditio sit. uide
in qͣntũ corꝑib uagari liceat. q̃ cohercuit fine t̃raꝵ. s in
omnẽ ꝑtem sui misit. Uide animi qͣntũ audeant. quẽad¬
modũ soli aut nouerit deos aut q̃rant. ⁊ñite in altũ data

Expanded text:
in beneficium ignorantium incidimus, sed haec, quae accipimus, accepin beneficium ignorantium incidimus, sed haec, quae accipimus, accepturos scierunt ; et quamquam maius illis propositum sit maiorqpareat curam nostri non inter ultima habitam. Debemus parentibus nostris pietatem, et multi non, ut gignerent, coierant. Di non possunt videri nescisse, quid effecturi essent, eum omnibus alimenta protinus et auxilia providerint, nec eos per neclegentiam genuere, quibus tam multa generabant. Cogitavit nos ante natura, quam fecit, nec tam leve opus sumus, ut illi potuerimus excidere. Vide, quantum nobis permiserit, quam non intra homines humani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fine terrarum, sed in omnem partem sui misit ; vide, animi quantum audeant, quemadmodum soli aut noverint deos aut quaerant et mente in altum elata
Abbreviated transcription (Latin):
causa. etiã simaior illis alia ac pͥor causa ẽ.: adice nẽ. qd̾ ñ
ext̾na cogũt deos. s sua illis in legẽ et̾na uoluntas ẽ.Sta¬
tuert̃. q̃ ñ mutarent. Itaq ñ posst̃ uideri facturi. quãuis
nec unquã pͥmi ꝯsilii deos penitet. Sine dubio stare illis
⁊ desciscere in ꝯͣtͣriũ ñ licet. S ñ obaudio. qd̾ qr ius sua
illos in ꝓposito tenet. nec inbecillitate ꝑmanent. S qr nõ
licet ab optimis ab ertare. ⁊ sic ire decretũ ẽ. in pͥma aũt
illa ꝯstitucione cũ uniu̾sa dispon̾ent. etiã nr̃a uider̃t̃.
rationẽq hoĩs habuer̃t. Itaq ñ posst̃ uideri sua tm̃ cã¬
mꝰ gͦ ⁊ soli ⁊ lune. ⁊ cet̾is celestib bñficiũ qr etiã si pocio¬
ra illis st̃ in que oriunt᷑. nos tñ in maiora itura uiuãt.
Adice qd̵ ex destinato uiuãt. ideoq obligati sumꝰ. qͥ ñ

Expanded text:
causa, etiam si maior illis alia ac prior causa est. Adice nunc, quod non causa, etiam si maior illis alia ac prior causa est. Adice nunc, quod non externa cogunt deos, sed sua illis in lege aeterna voluntas est. Statuerunt, quae non mutarent ; itaque non possunt videri facturi aliquid, nec umquam primi consilii deos paenitet. Sine dubio stare illis et desciscere in contrarium non licet, sed non ob aliud, quam quia vis sua illos in proposito tenet ; nec imbecillitate permanent, sed quia non libet ab optimis aberrare et sic ire decretum est. In prima autem illa constitutione, cum universa disponerent, etiam nostra viderunt rationemque homus ergo et soli et lunae et ceteris caelestibus beneficium, quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos tamen in maiora ituri iuvant. Adice, quod ex destinato iuvant, ideoque obligati sumus, quia non