comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nec placide carpsistis oites. hirte ue capelle
Non apis inde tulit collectos sedula flores
Non data sũt capiti genialia serta. nec unqͣm.
F alcifere secuere mauus. ego pͥmus in illo
Cespite consedi. dũ lina madentia sicro
U tq recenserem captiuos ordine pisces
Insuꝑ ex posui. quos aut in retia casus
Ant sua credulitas in aduncos egerat hamos
Res similis ficte. s qͥd mͥ fuigere ꝓdest
Gramine cõtacto cepit mea pda moueri
Et motare latus. terraq ut in eqͦre niti
Dũq moror miror q siuul. fugit om̃is u undas
Tuxba suas. dñniq nouũ littusq relinqũt
Obstupui. dubitoq dii. causãq requiro
Non d̾s hoc aliquis. non suctus fecerit herbe
P abula decerꝑsi. deterptaq dente momordi¬
U ir bñ cõbiborãt ignotos guttura suctos
Tũ subito trepidare intus p̃cordia sensi
Alteriusq rapi nature pectus amore
Nec potui restare diu. repetenda q nũqͣm

Expanded text:
nec placidae carpsistis oves hirtaeve capellae; nec placidae carpsistis oves hirtaeve capellae; non apis inde tulit conlectos semine flores, non data sunt capiti genialia serta, neque umquam falciferae secuere manus; ego primus in illo caespite consedi, dum lina madentia sicco, utque recenserem captivos ordine pisces, insuper exposui, quos aut in retia casus aut sua credulitas in aduncos egerat hamos. Res similis fictae sed quid mihi fingere prodest?: gramine contacto coepit mea praeda moveri et mutare latus terraque, ut in aequore, niti. Dumque moror mirorque simul, fugit omnis in undas turba suas dominumque novum litusque relinquunt. Obstipui dubitoque diu causamque requiro, num deus hoc aliquis, num sucus fecerit herbaepabula decerpsi decerptaque dente momordi. Vix bene combiberant ignotos guttura sucos, cum subito trepidare intus praecordia sensi alteriusque rapi naturae pectus amore, nec potui restare diu “repetenda” que “numquam
Abbreviated transcription (Latin):
Et q̃auiq putat fugientẽ posse morari
U erba refert. sugit illa tñ. ueloxq timore
Puenit in sũmũ positi ꝓpe littora mõtis
Ante fretũ est ingẽs aꝑicẽ collectus in unũ
Longa sub arborib cõuerus ad eñra u̾tex
Constirit hic. ⁊ titta loco. mõstrũ ue. d̾s ue
I lle sit ignorat admiraturq colorem
Cesariẽq hum̾os sub iectaq terga regentẽ
Ultiman excipiat. qd̾ tortilis inguina piscis
Sensit. ⁊ inuitens q̃ stabat ꝓxmia moli
Non ego ꝓdigiũ nõ sũ fera belua uirgo
ũ ds inquit aq̃. nec maius in eqͦre ꝓtheus
us ħt̃. ⁊ tridon. achamanciadesq palemõ
nte tñ mortalis erã. s si licet altis
D oditus etͦrib taucũ exercebar in illis
N am mͦ du cebani ducentia retia pisces
Nũc in mole sedens moderabar aruldine lnũ
S ũt uiridi prato confinia littora. quoꝵ
Altera ꝑs undis. ꝑs altera cingitur herbis
Qͣs neq cornigere morsu lesere iuuence

Expanded text:
et quaecumque putat fugientem posse morari et quaecumque putat fugientem posse morari verba refert; fugit illa tamen veloxque timore pervenit in summum positi prope litora montis. Ante fretum est ingens, apicem conlectus in unum, longa sub arboribus convexus in aequora vertex: constitit hic, et tuta loco, monstrumne deusne ille sit, ignorans, admiraturque colorem caesariemque umeros subiectaque terga tegentem, ultimaque excipiat quod tortilis inguina piscis. Sensit et innitens, quae stabat proxima, moli, “non ego prodigium nec sum fera belua, virgo, sed deus” inquit “aquae: nec maius in aequore Proteus ius habet et Triton Athamantiadesque Palaemon. Ante tamen mortalis eram, sed, scilicet altis deditus aequoribus, tantum exercebar in illis. Nam modo ducebam ducentia retia pisces, nunc in mole sedens moderabar harundine linum. Sunt viridi prato confinia litora, quorum altera pars undis, pars altera cingitur herbis, quas neque cornigerae morsu laesere iuvencae,
Abbreviated transcription (Latin):
Angulus e saxo. totũ tñ obruit acyn
At nos quod fieri solum ꝑ fata licebat
Fecimus ut uires assum̾ot acys auitas
Puniceus de more cruor manabat. ⁊ intͣ
Temꝑis exiguũ rubor euanesc̾e cepit
Fitq color punio turbati fluminis imbre
Purgat᷑q mora cũ moles tacta deiscit
Uiuaq ꝑ rimas ꝓceraq surgit harundo
Osq canil saxis sonat exultantib undis
Miraq res subito media tenus extitit aluo
Incuictus iuenis flexis noua cornua cãnis
Acys erat. siq erat tamen acys in annẽ
Uersus. ⁊ antiqũ tenuerũt flumina nomẽ
Iesierat galathea loqui. cetuq soluto
Discedũt. placidisq natãt nereydes undis
Scilla redit. neq enĩ medio se cred̾e ponto
Nudet. ⁊ aut bibula sũ uestib errat hareua
Aut ubi lassata ẽ seductos nacta recessus
Gurgitis inclusa sua m̃bra refrig̾at unda
Scce fretũ scindens alti nouus incola ponti
Nuꝑ in euboica uersis antedone membris
Glaucus adest. uiseq c̃uꝑidĩe uirginis heret

Expanded text:
angulus is molis totum tamen obruit Acin. At nos, quod fieri solum per fata licebat, fecimus, ut vires adsumeret Acis avitas. Puniceus de mole cruor manabat, et intra temporis exiguum rubor evanescere coepit fitque color primo turbati fluminis imbre purgaturque mora; tum moles tacta dehiscit, vivaque per rimas proceraque surgit harundo, osque cavum saxi sonat exsultantibus undis: miraque res, subito media tenus exstitit alvo incinctus iuvenis flexis nova cornua cannis, Acis erat. Sed sic quoque erat tamen Acis, in amnem versus, et antiquum tenuerunt flumina nomen.” Desierat Galatea loqui, coetuque soluto discedunt placidisque natant Nereides undis. Scylla redit neque enim medio se credere ponto audet et aut bibula sine vestibus errat harena, aut, ubi lassata est, seductos nacta recessus gurgitis, inclusa sua membra refrigerat unda. Ecce fretum scindens alti novus incola ponti, nuper in Euboica versis Anthedone membris, Glaucus adest visaeque cupidine virginis haeret
Abbreviated transcription (Latin):
Figit. ⁊ iratus longis dat nln̾a ramis
P urpureũ clamidis pẽne tͣrere colorẽ
F ibula ꝙ fuerat uestẽq momord̾at aurũ
Pluma fit. ⁊ fuluo cerux p̃cingit᷑ auro
Nec qͥcqͣm antiqũ ꝑico nͥ noĩa restat
no̾ea comites clamato seꝑe ꝑ agros
Nequiqͣm pico. nulla q in ꝑte repto
Inuenũt circẽ. nã iam tenuauat auras
Passaq erat nebulas uentis ⁊ sole resolui
Criminib q p̃mũt ueris. regẽq reposcũt
Uimq ferũt. seius q parãt in cescere telis
I lla nocens spargit uirus. succosq ueneni
Et noctẽ noctisq deos hereboq chaon
Cõuocat. ⁊ magnis esathen ululatib orat
Eriliere loco dc̃u mirabile silue
Ingemuit q solũ uicina q palluit arbor
S ꝑsaq sanguineis rubuerũt pabula guttis
Et lapides uisi mugitus edere raucos
Tlatrare canes. ⁊ humus serpentib atͥs
Squalere. ⁊ tenues anime uolitare uident᷑
Atconitũ mõstris uulgus pauet. illa pauẽtũ

Expanded text:
figit et iratus longis dat vulnera ramis. figit et iratus longis dat vulnera ramis. Purpureum chlamydis pennae traxere colorem, fibula quod fuerat vestemque momorderat aurum, pluma fit, et fulvo cervix praecingitur auro, nec quicquam antiquum Pico nisi nomina restat. nterea comites, clamato saepe per agros nequiquam Pico nullaque in parte reperto, inveniunt Circen nam iam tenuaverat auras passaque erat nebulas ventis ac sole recludi criminibusque premunt veris regemque reposcunt vimque ferunt saevisque parant incessere telis. Illa nocens spargit virus sucosque veneni et Noctem noctisque deos Ereboque chaoque convocat et longis Hecaten ululatibus orat: exsiluere loco dictu mirabile silvae, ingemuitque solum, vicinaque palluit arbor, sparsaque sanguineis maduerunt pabula guttis, et lapides visi mugitus edere raucos, et latrare canes et humus serpentibus atris squalere et tenues animae volitare videntur. Attonitum monstris vulgus pavet: illa paventis
Abbreviated transcription (Latin):
Tñ qͦ cantato dempsatur carmine celũ
Et nebulas exalat humꝰ. cecisq uagant᷑
Limitib comites. ⁊ abest custodia regis
N acta locũ tempꝰq ⁊ ꝑ o tua lumina dixit
Ignib. ⁊ socerũ qui p̃uidet om̃ia soleui
Accipe. nec durus titanida despice circẽ
Dixerat. ille ferox ip̃amq p̃cesq repellit
Et q̃cunq es ait nõ sũ tuus. alt̾a captũ
M e tenet. ⁊ teneat ꝑ longũ cõp̃cor euũ
Nec uen̾e ext̾ua socialia federa ledam
Dũ mͥ ianigenã seruabũt fata cauentẽ
Sepe retẽptatis p̃cib tit auia frustra
Nou impune feres. noi ait reddere canẽbi
Lesaq qͥd faciat qͥd amãs qͥd femina disces.¬
Tũbis ad occasũ. bis se cõuertit ad ortũ
Ter iuuenẽ baculo tetigit tͥa carmĩa dixit
Ille fugit. s se solito uelocius ipse
Curr̾e miratur. pennas in corꝑe uidit
Seq nouã subito laciis acced̾e siluis
I ndignatus auẽ dura fora robora rostro

Expanded text:
Tum quoque cantato densetur carmine caelum, Tum quoque cantato densetur carmine caelum, et nebulas exhalat humus, caecisque vagantur limitibus comites, et abest custodia regis. Nacta locum tempusque “per, o, tua lumina” dixitignibus et socerum, qui pervidet omnia, Solem accipe, nec durus Titanida despice Circen!” Dixerat. Ille ferox ipsamque precesque relinquit et “quaecumque es” ait, “non sum tuus: altera captum me tenet et teneat per longum, comprecor, aevum! Nec venere externa socialia foedera laedam, dum mihi Ianigenam servabunt fata Canentem!” Saepe retemptatis precibus Titania frustra “non impune feres, neque” ait “reddere Canenti, laesaque quid faciat, quid amans, quid femina disces.bis ad occasum, bis se convertit ad ortus, ter iuvenem baculo tetigit, tria carmina dixit. Ille fugit, sed se solito velocius ipse currere miratur: pennas in corpore vidit, seque novam subito Latiis accedere silvis indignatus avem duro fera robora rostro
Abbreviated transcription (Latin):
Q simulac iuuenẽ uirgultis abdita uidit
Obstupuit. cecidere manu qͣs legerat herbe
F lãmaq ꝑ totas uisa est errare medullas
Ut pͥmũ ualido mentẽ collegit ab estu
Quod cuꝑet fassura fuit. ne posset adire
Cursus equi fecit. circũ fususq satelles
on ait effugies. uento rapiere li cebit
Simͦ me noui. si non euanuit omuis
H erbaꝵ uirtus. nec me mea carmina fallũti
Dixit. ⁊ effigiem nullo cũ corpore falsi
Fiuxit apri. p̃terq oculos tnͣscurr̾e regis
I ussit. ⁊ in demipsũ trabib nemꝰ ire uid̾i
P lurima qua silua ẽ. ⁊ enꝰ loca puia nõ sũt
Haut mora cõtinuo p̃de petit insciꝰ ubr̃a
Picus. enͥq celer spumantia t̾ga reluiqͥt
Spemq seĩus uauã. silua pedes errat in alta
Concipit illa p̃ces. ⁊ uerba p̃cantia dixit
Ignotosq deos ignoto carmine adorat
Quo solet ⁊ niuee uultũ confund̾e lune
Et patrio capiti bibulas subtex̾e nubes

Expanded text:
Quae simul ac iuvenem, virgultis abdita, vidit, Quae simul ac iuvenem, virgultis abdita, vidit, obstipuit: cecidere manu, quas legerat, herbae, flammaque per totas visa est errare medullas. Ut primum valido mentem conlegit ab aestu, quid cuperet, fassura fuit: ne posset adire, cursus equi fecit circumfususque satelles. “Non” ait “effugies, vento rapiare licebit, si modo me novi, si non evanuit omnis herbarum virtus et non mea carmina fallunt.” Dixit et effigiem, nullo cum corpore, falsi finxit apri praeterque oculos transcurrere regis iussit et in densum trabibus nemus ire videri, plurima qua silva est et equo loca pervia non sunt. Haud mora: continuo praedae petit inscius umbram Picus equique celer spumantia terga relinquit spemque sequens vanam silva pedes errat in alta. Concipit illa preces et verba precantia dicit ignotosque deos ignoto carmine adorat, quo solet et niveae vultum confundere Lunae et patrio capiti bibulas subtexere nubes.
Abbreviated transcription (Latin):
Numina. naiades quas albula quasq munici
Quas hamenis aque cursuq breuissimus albo
N ar ue tulit p̃ceps ⁊ opace farfarus uude
Qq colunt scithie stagnũ nemorale diaue
Fmitimosq lacus. spretis tñ om̃ib unam
I p̃e colit nimphã. quã qͦndã in colle palati
Dicit᷑ ancipiti peꝑisse uenilia iano
Hec ubi nubilib primũ maturuit anuis
P̾ posito cunctis laurenti ẽ tradita pico
Clara quidẽ facie s clarior arte canendi
Unde canẽs dc̃a ẽ. siluas ⁊ sara mouere
Et mulcere feras. ⁊ flumina longa morari
Ore suo uolucresq uagas retui̾e solebat
Q dum feminea modulatur carmina uoce
Erierat decto laurentes picus in agros
Indigenas fixurus apros. t̾gumq p̃mebat
Acris equi. leuaq hastilia bina gerebat
P uniceam fuluo clamidẽ cõprensus ab auro
Uenerat in siluas ⁊ filia solis easdem
Utq nouas leg̾et fecundis collib herbas
Nomine dc̃a suo cirtea reliquerat arua

Expanded text:
numina, naiades, quas Albula, quasque Numici, numina, naiades, quas Albula, quasque Numici, quas Anienis aquae cursuque brevissimus Almo Narve tulit praeceps et opacae Farfarus umbrae, quaeque colunt Scythicae stagnum nemorale Dianae finitimosque lacus; spretis tamen omnibus unam ille colit nymphen, quam quondam in colle Palati dicitur Ionio peperisse Venilia Iano. Haec ubi nubilibus primum maturuit annis, praeposito cunctis Laurenti tradita Pico est, rara quidem facie, sed rarior arte canendi, unde Canens dicta est: silvas et saxa movere et mulcere feras et flumina longa morari ore suo volucresque vagas retinere solebat. Quae dum feminea modulatur carmina voce, exierat tecto Laurentes Picus in agros, indigenas fixurus apros, tergumque premebat acris equi, laevaque hastilia bina ferebat, poeniceam fulvo chlamydem contractus ab auro. Venerat in silvas et filia Solis easdem, utque novas legeret fecundis collibus herbas, nomine dicta suo Circaea reliquerat arva.
Abbreviated transcription (Latin):
Annua nos illic tenuit mora multaqz p̃sens
T empore tam longo udi. multa aurib hausi
H ec qͦ cum multis ĩ tunc mͥ retulit una
Quatuor e famulis ad talia sacra paratis
Cũ duce uãq meo dũ circe sola morat᷑
I lla mͥ miueo fc̃m de marmore signũ
Ostendit iuuenile. gerens in uertice picũ
E de sacra positũ. multisq insigne coronis
Qͥ s foret. ⁊ quare sacra coleret᷑ ui ede
Cur hanc ferret auẽ. q̃renti ⁊ scire uolenti
Accipe ait machareu dñe q potencia q̃ sit
iis qͦ disce mee tu dãs adice mentẽ
icus in ausonus proles saturnia ter ris
Zex fuit. utiliũ bello studiosus equoꝵ
F orma uiri qũa cernis erat. licet ip̃e detorẽ
A spitias. fc̃a n ꝓbes ab ymagino uerã
P ar animus foruis. neo ad huo spectasse tot ãuoᷤ
Quiquenuẽ poterãt graia quat̾ edere pugna
Ille suos driadas lacus in montib ortas
Uerterat in uultus. illũ fontana petebant

Expanded text:
Annua nos illic tenuit mora, multaque praesens Annua nos illic tenuit mora, multaque praesens tempore tam longo vidi, multa auribus hausi, hoc quoque cum multis, quod clam mihi rettulit una quattuor e famulis ad talia sacra paratis. Cum duce namque meo Circe dum sola moratur, illa mihi niveo factum de marmore signum ostendit iuvenale, gerens in vertice picum, aede sacra positum multisque insigne coronis. Quis foret et quare sacra coleretur in aede, cur hanc ferret avem, quaerenti et scire volenti “accipe” ait “Macareu, dominaeque potentia quae sit hinc quoque disce meae: tu dictis adice mentem! icus in Ausoniis, proles Saturnia terris rex fuit, utilium bello studiosus equorum; forma viro, quam cernis, erat: licet ipse decorem adspicias fictaque probes ab imagine veram. Par animus formae; nec adhuc spectasse per annos quinquennem poterat Graia quater Elide pugnam. Ille suos dryadas Latiis in montibus ortas verterat in vultus, illum fontana petebant
Abbreviated transcription (Latin):
Q uisi uittasset pecoris ꝑs una maueret
N ũc qͦ setigeri. nec tant & cladis ab illo
Certior ad circen ultor ueuisset ulixes
P acifer huic ded̾at floreu cyllenius albũ
Molli uocant suꝑi nigra radice tenetur
Tutus eo. mouitisq simul celestib. intrat
Ille domũ circes. ⁊ ad insidiosa uocatus
Pocula. conantẽ uirga mulcere capillos
Repulit. ⁊ stricto pauidã deterruit euse
Iude fides dextreq date. thalanioq receptꝰ
Coniugii dotem sociorũ corpora poscit
Sꝑgimur ignote suctis melioribz herbe
ꝑ cutimurq caput conu̾se uerbere uirge
Uerbaq dicunt᷑ dictis contraria uerbis.
Quo magis illa cauit. magis a tellure leuati
Erigimr seteq cadũt. bifidosq relinquit
Rima pedes .redeũt hunu̾ ⁊ subiecta lacertis
Brachia sũt. flentẽ flentes amplectim᷑ illũ
Heremusq ducis collo nec uerba locuti
Ulla pͥus fuimus. qũa nos testantia gratos

Expanded text:
e nisi vitasset, pecoris pars una manerem e nisi vitasset, pecoris pars una manerem nunc quoque saetigeri, nec tantae cladis ab illo certior ad Circen ultor venisset Ulimille lupi mixtaeque lupis ursique leaeque Pacifer huic dederat florem Cillenius album: Mholy vocant superi, nigra radice tenetur; Tutus eo monitisque simul celestibus intrat, Ille domum Circes et ad insidiosa vocatus Pocula conantem virga mulcere capillos Repulit et stricto pavidam deterruit ense. Inde fides dextreque date thalamoque receptus Coniugii dotem sociorum corpora poscit, Spargimur ignote sucis melioribus herbe percutimurque caput conversae verbere virgae, verbaque dicuntur dictis contraria verbis. Quo magis illa canit, magis hoc tellure levati erigimur, saetaeque cadunt, bifidosque relinquit rima pedes, redeunt umeri et subiecta lacertis bracchia sunt: flentem flentes amplectimur ipsi haeremusque ducis collo nec verba locuti ulla priora sumus quam nos testantia gratos.
Abbreviated transcription (Latin):
I p̃a quod hee faciũt opus erigit. ip̃a qͥs usus
Qͥ dq sit in folio q̃ sit concordia mirtis¬
P ouit. ⁊ adu̾tens pensas examinat herbas
Hec ubi nos uidit. dc̃a acceptaq salute
Diffudit uultus. ⁊ reddidit om̃ia uotis
N ec mora misceri tosti iubet ordea grani
M ellaq uim meri cũ lacte coagula passo
Qͥ q sub hac lateant furtim dulcedĩe succos
A dicit. accipimꝰ sacra data pocula derfͣ
Q̾ simul arenti sicientes hausimꝰ ore
Et tetigit sũmos uirga dea dira capillos
⁊ pudet ⁊ referã. setis horresc̾e cepi
Nec iã posse loqui ꝓ uerbis ed̾e raucũ
Murniur. ⁊ iu t̾ram toto ꝓcũbere nultu
Osq meũ sensi pando duresce rostro
Colla tumere thoris. ⁊ qua mͦ pocula ꝑte
Sũpta mͥ fuerãt illa uestigia feci
Cũq eadẽ passis tantũ medicamiua possũt
Claudor in antra suis. solũ caruisse figuris
U idimus eurilocũ. solus data pocula fugit

Expanded text:
ipsa quod hae faciunt opus, exigit, ipsa, quis usus ipsa quod hae faciunt opus, exigit, ipsa, quis usus quove sit in folio, quae sit concordia mixtis, novit et advertens pensas examinat herbas. Haec ubi nos vidit, dicta acceptaque salute, diffudit vultus et reddidit omina voce. Nec mora, misceri tosti iubet hordea grani mellaque vimque meri cum lacte coagula passo, quique sub hac lateant furtim dulcedine, sucos adicit. Accipimus sacra data pocula dextra. Quae simul arenti sitientes hausimus ore, et tetigit summos virga dea dira capillos, et pudet et referam! saetis horrescere coepi nec iam posse loqui, pro verbis edere raucum murmur et in terram toto procumbere vultu; osque meum sensi pando occallescere rostro, colla tumere toris, et qua modo pocula parte sumpta mihi fuerant, illa vestigia feci, cumque eadem passis tantum medicamina possunt! claudor hara, solumque suis caruisse figura vidimus Eurylochum: solus data pocula fugit.
Abbreviated transcription (Latin):
N ate dea. neq enĩ fiuito marte uocandus
Hostis es enea moneo fuge littora cuces
Nos qͦ circeo religata iũ littore pinu
Antiphate uiemores ĩmausuetiq cy olopis
Ire negabauius. ⁊ tecta ignota subire
Sorte sumus lecti. sors me fidũq politem
Eurilocũq simul. nimiiq alphenora uini
M ille lupi. mixtiq lupis ursiq lee q
Occursu fetere metũ. s nulla timenda
Nullaq erat nr̃o factura in corꝑe uulnꝰ
Quĩ etiam blandas mouere ꝑ aera caudas
Nr̃aq adulautes comitãt uestigia. douec
Ercipiũt famule. ꝑ q atria marmore tecta
Ad dñam ducũt. pulcro sedet illa recessu
Sublimi solio. pallãq indut a nitentẽ
Insuꝑ aurato circũuelatur amictu
Nereides nimpheq simul. q̃ uellera motis
Nulla trahũt digitis. nec fila seq̃ntia ducũt
Gramiua disponũt. sꝑsosq sñ ordine flores
Seceruũt calatis uariasq colorib herbas

Expanded text:
nate dea neque enim finito Marte vocandus nate dea neque enim finito Marte vocandus hostis es, Aenea, moneo, fuge litora Circes. Nos quoque Circaeo religata in litore pinu, Antiphatae memores inmansuetique Cyclopis, ire negabamus vel tecta ignota subire; sorte sumus lecti, sors me fidumque Politen Eurylochumque simul nimiique Elpenora vinmille lupi mixtaeque lupis ursique leaeque occursu fecere metum, sed nulla timenda nullaque erat nostro factura in corpore vulnus. Quin etiam blandas movere per aera caudas nostraque adulantes comitant vestigia, donec excipiunt famulae perque atria marmore tecta ad dominam ducunt: pulchro sedet illa recessu, sollemni solio, pallamque induta nitentem insuper aurato circumvelatur amictu. Nereides nymphaeque simul, quae vellera motis nulla trahunt digitis nec fila sequentia ducunt: gramina disponunt sparsosque sine ordine flores secernunt calathis variasque coloribus herbas;
Abbreviated transcription (Latin):
Tulichiũ sũpsisse ducẽ. flatuq scd̾o
Lucib isse nouẽ ⁊ terrã aspexisse petitã
Prima post nouã cũ se se aurora mou̾et
Iniudia socios predeq cupidine captos
Esse ratos aurũ dẽpsisse ligamiua uentis
Tũ quib ille retro ꝑ quas mͦ uen̾at undas
Foluq ratem portus repetisse tirauni
Inde sami ueterẽ lestrigonis inqͥt ui urbẽ
Uenimus. antiphates terra reguabat in illa
Missus ad hũc ego sũ. nm̾o comitante duoꝵ¬
U ixq fuga est q̃sita salus comitiq mͥ q
Tercius e nobis lestrigonis impia turoit
Ora cruore suo. fugientib instat. ⁊ agmẽ
Concitat autiphates choeũt ⁊ sara trabesq
Cõniciũt. m̾gunt q uiros m̾gũtq carinas
Una tñ que nos ip̃mq uehebat ulirem
Effugit. amissa socioꝵ ꝑte. dolentes
Multaq conĩsti. terris illabimur illis
Qͣ sꝓcul hiuc ceruis. ꝓcul hĩc mͥ crede. uidenda
Insula uisa uͥi. tuq o iustissime troum

Expanded text:
Dulichium sumpsisse ducem flatuque secundo Dulichium sumpsisse ducem flatuque secundo lucibus isse novem et terram adspexisse petitam; proxima post nonam cum sese aurora moveret, invidia socios praedaeque cupidine victos, esse ratos aurum, dempsisse ligamina ventis; cum quibus isse retro, per quas modo venerat undas, Aeoliique ratem portus repetisse tyranni. “Inde Lami veterem Laestrygonis” inquit “in urbem venimus. Antiphates terra regnabat in illa. Missus ad hunc ego sum, numero comitante duorum, vixque fuga quaesita salus comitique mihique: tertius e nobis Laestrygonis impia tinxit ora cruore suo. Fugientibus instat et agmen concitat Antiphates. Coeunt et saxa trabesque coniciunt merguntque viros merguntque carinas. Una tamen, quae nos ipsumque vehebat Ulixen, effugit. Amissa sociorum parte dolentes multaque conquesti terris adlabimur illis, quas procul hinc cernis procul hinc, mihi crede, videnda insula, visa mihi!, tuque o iustissime Troum,
Abbreviated transcription (Latin):
Temꝑis illius quo uidi uiua meorum
Ter quat̾ affligi sociorũ corpora terre
Q̾ suꝑ ip̃e iacens hirsurti more leonis
Uisceraq ⁊ carnes. cũq albis ossa medullis
Semi animesq artus auidã condebat in aluũ
Me tremor inuasit. stabam sñ sangͥne mestꝰ
M andentẽq uideus eiectantemq cruentas
Ore dapes. ⁊ frustra mero glom̾at a uoucẽtẽ
Talia fingebam misero mͥ fata parari
ꝑ q dies multos latitũs. omnẽ q tremiscẽs
Glande famẽ pellens. ⁊ mixta frondib herba
Solus. inoꝑs. exꝑs. leto. peneq relictus
Hauc ꝓcul aspexi longo post tẽꝑe uauẽ
Oraui q fugani gestu. ad littusq cucurri
Et moui. graiũq ratis troiaua recepit
Tu qͦ pande tuos comitũ gratissime casus
⁊ ducis ⁊ turbe q̃ tetum est credita ponto
olon ille refert tusco regnare ꝓfundo
Colon ypodadẽ cohibentẽ carc̾e uentos
Qs bouis inolusos tergo memorabile munꝰ

Expanded text:
temporis illius, quo vidi bina meorum temporis illius, quo vidi bina meorum ter quater adfligi sociorum corpora terrae, cum super ipse iacens hirsuti more leonis visceraque et carnes cumque albis ossa medullis semianimesque artus avidam condebat in alvum. Me tremor invasit: stabam sine sanguine maestus; mandentemque videns eiectantemque cruentas ore dapes et frusta mero glomerata vomentem talia fingebam misero mihi fata parari perque dies multos latitans omnemque tremescens glande famem pellens et mixta frondibus herba, solus, inops, exspes, leto poenaeque relictus hanc procul adspexi longo post tempore navem oravique fugam gestu ad litusque cucurri — et movi. Graiumque ratis Troiana recepit! Tu quoque pande tuos, comitum gratissime, casus et ducis et turbae, quae tecum est credita ponto.” Aeolon ille refert Tusco regnare profundo, Aeolon Hippotaden, cohibentem carcere ventos; quos bovis inclusos tergo, memorabile munus,
Abbreviated transcription (Latin):
Et ne depͥmeret fluctus ue lapis ue cariuã
ꝑ tinuri. iam me non ẽẽ oblitus in illa
Ut uero fuga uos ab acerba morte remouit
Ille quidẽ totam gemebundꝰ obambulat ethuã
Pretẽptatq manu siluas. ⁊ luminis orbus
Ruppib incursat fedataq brachia tabo
In mare ꝓtendẽs gentẽ execrat᷑ achiuã
Atq ait o si quis referat mͥ casus ulixem
Aut aliqũe e sociis. in qũe mea seuiet ira
Uiscera cuius edã. cuius uiuentia dextra
Membra mea laniẽ. cuius mͥ sanguis mundet
Guttur. ⁊ elisi trepident sub dentib artꝰ
Qmͣ nullũ aut leue sit dãpnũ mͥ lucis adẽpte
Hec ⁊ plura ferex. me luridus occupat horror
Spectantẽ uultus etiam nũc cede madentes
Crudelesq manus ⁊ inanẽ luminis orbem .i. sedẽ¬
Membra q ab humauo concretã sangͥne barbã
Mors erat aute oculos minimũ tñ illa maloꝵ
Et iam p̃nsurũ iam iã mea uiscera rebar
In sua mersurũ. mentiq herebat ymago

Expanded text:
et, ne deprimeret fluctus ventusve carinam, et, ne deprimeret fluctus ventusve carinam, pertimui, iam me non esse oblitus in illa. Ut vero fuga vos a certa morte reduxit, ille quidem totam gemebundus obambulat Aetnam praetemptatque manu silvas et luminis orbus rupibus incursat foedataque bracchia tabo in mare protendens gentem exsecratur Achivam atque ait: “O si quis referat mihi casus Ulixem aut aliquem e sociis, in quem mea saeviat ira, viscera cuius edam, cuius viventia dextra membra mea laniem, cuius mihi sanguis inundet guttur et elisi trepident sub dentibus artus: quam nullum aut leve sit damnum mihi lucis ademptae!” Haec et plura ferox; me luridus occupat horror spectantem vultus etiamnum caede madentes crudelesque manus et inanem luminis orbem membraque et humano concretam sanguine barbam. mors erat ante oculos, minimum tamen ipsa doloris: et iam prensurum, iam nunc mea viscera rebar in sua mersurum, mentique haerebat imago
Abbreviated transcription (Latin):
Uiu̾e mirat᷑ quis te casus ue deus ue
Seruat achimenide. cur in qͥt barbara graiũ
Pra uehit. petit᷑ ur̃e que terra carme
Talia q̃renti iam nõ hirsurtꝰ amictu
Iam siuis. ⁊ nullis conserto tegmine spinis
Ratur achimenides. iterũ poliphemõ. ⁊ illos
Aspiciam fluidos humano sanguine rictus
H et mͥ ni potior domꝰ est ithaciq carma
S iminus eneã ueneror genitore. nec unqͣm
Esse satis potero p̃stem licet omia gratus
Quod losir ⁊ spiro celũq ⁊ lumina solis
Aspicio. possũ ne ingratus ⁊ ĩmemor ẽẽ
I lle dedit. non hec anina ut cyclopis in ora.
Ut tumulo aut certe nõ illa condar in aluo.
Qͥ d n̾i tunc auimi. nec si timor abstulit omnẽ
Sensũ. animũ q fuit. cũ uos pet̾e alta relict᷑
Equora ꝓspexi. uolui clamare. sed hosti
Pene rati nocuit. udi tũc moute renulsũ
Immanẽ scopulũ medias ꝑmisit in undas
Uidi iterũ ueluti tormenti uirib acta
Uasta giganteo i actantẽ saxa lacerto

Expanded text:
vivere miratus “qui de casusve deusve vivere miratus “qui de casusve deusve servat, Achaemenide? cur” inquit “barbara Graium prora vehit? petitur vestra quae terra carina?” Talia quaerenti iam non hirsutus amictu, iam suus et spinis conserto tegmine nullis, fatur Achaemenides: “Iterum Polyphemon et illos adspiciam fluidos humano sanguine rictus, hac mihi si potior domus est Ithacique carina, si minus Aenean veneror genitore nec umquam esse satis potero, praestem licet omnia, gratus. Quod loquor et spiro caelumque et sidera solis respicio, possimne ingratus et impius esse? Ille dedit, quod non anima haec Cyclopis in ora ut tumulo aut certe non illa condar in alvo. Quid mihi tunc animi nisi si timor abstulit omnem sensum animumque fuit, cum vos petere alta relictus aequora conspexi? Volui inclamare, sed hosti ene rati nocuit. Vidi, cum monte revulsum inmanem scopulum medias permisit in undas; vidi iterum veluti tormenti viribus acta vasta Giganteo iaculantem saxa lacerto
Abbreviated transcription (Latin):
Tot mͥ natales contigere uana rogaui
Ertidit ut peterẽ iuuenes qͦ ꝓtinus annos
Hos tñ ille mͥ dabat. eternãq iuuent am
Si uenerẽ paterer contẽpto mun̾e phebi
Innuba ꝑmaneo. s iam felicior otas
Acta uides. suꝑ est num̾os ut pulu̾is eqũe
Ter ceutũ messes ter centũ musta uidere
Tempꝰ erit cũ de tanto me corꝑe ꝑuai
Longa dies faciet consũptaq m̃bra senecta
Ad minimũ rodigent᷑ onus. nec amata uidebor
N ec placuisse deo. phebus qͦ forsitau ip̃e
Uel non cognoscet uel dilerisse negabit
Usq adeo mutata ferar. nulliq uidenda
Uoce tñ noscar. uocẽ mͥ fata relinquit¬
I alia conuexũ ꝑ iter memorante sibilla
S edib euboitã stigus em̾sit in urbẽ
Troius eueas. sacrisq ex more litatis
Litora adit nũdũ nutricis hñtia nomẽ
H ic qͦ substit̾at post tedia longa laboꝵ
Naritius machareꝰ. comes exꝑientis ulixis
Desertũ qͦndam mediis in ruppib ethue
N oscit achimenidẽ in ꝓuisoq reꝑtũ

Expanded text:
tot mihi natales contingere vana rogavi; excidit, ut peterem iuvenes quoque protinus annos. Hos tamen ille mihi dabat aeternamque iuventam, si venerem paterer: contempto munere Phoebi innuba permaneo; sed iam felicior aetas acta vides: superest, numeros ut pulveris aequem, ter centum messes, ter centum musta videre. Tempus erit, cum de tanto me corpore parvam longa dies faciet consumptaque membra senecta ad minimum redigentur onus: nec amata videbor nec placuisse deo; Phoebus quoque forsitan ipse vel non cognoscet vel dilexisse negabit: usque adeo mutata ferar, nullique videnda, voce tamen noscar; vocem mihi fata relinquent.” Talia convexum per iter memorante Sibylla sedibus Euboicam Stygiis emergit in urbem Troius Aeneas sacrisque ex more litatis litora adit nondum nutricis habentia nomen. Hic quoque substiterat per taedia longa laborum Neritius Macareus, comes experientis Ulixei; desertum quondam mediis e rupibus Aetnae noscit Achaemeniden improvisoque repertum
Abbreviated transcription (Latin):
Hũc dea p̾uiciat. portentificisq uenenis
Inquinat. hic p̃ssos latices radice nocenti
S pargit. ⁊ obscurũ uerboꝵ ambage nouoꝵ
Ter nouies carmẽ magico de murmat ore
S cilla uenit. mediaq tenus descend̾at aluo
Cũ sua fedari laranittib inguina mõstͥs
A spicit. ac primo nõ credens. corꝑis illas
E sse sui ꝑtes. refugit q abigitq timetq
Ora ꝓterua canũ. s quos fugit adtͣhit unia
⁊ corpus q̃rens femoꝵ crurũq pedũq
Cerbereos rictus ꝓ ꝑtib inuenit illis
Statq canũ rabies subiectaq t̾ga feraꝵ

Expanded text:
Hunc dea praevitiat portentificisque venenis Hunc dea praevitiat portentificisque venenis inquinat, hic pressos latices radice nocenti spargit et obscurum verborum ambage novorum ter noviens carmen magico demurmurat ore. Scylla venit mediaque tenus descenderat alvo, cum sua foedari latrantibus inguina monstris adspicit ac primo credens non corporis illas esse sui partes refugitque abigitque timetque ora proterva canum, sed quos fugit, attrahit una et corpus quaerens femorum crurumque pedumque, Cerbereos rictus pro partibus invenit illis: statque c
Abbreviated transcription (Latin):
Ut tua sim uoueo. sꝑnentẽ sꝑne. seqũti
Redde uices. unoq duos ulciscere fc̃o me amando ⁊
T alia temptanti prius inqͥt in equore fr̃õdes
G laucus. ⁊ ui sũmis nascent᷑ montib alge
Sospite qũa scilla nostri mutent᷑ amores
I ndignata dea est. ⁊ ledere quatinus ip̃m
Non pot̾at nec uellet amãs irascit᷑ illi
Q sibi prelata est. uen̾isq offensa repulsa
ꝑ tinus horrendis in famia gramina succis
Conterit. ⁊ trictis hecateia carmina miscet
Cerulaq induit᷑ uelamina. ꝑq ferarũ
A gnen adulantũ media ꝓcedit ab aula
Oppositumq petens contra zancleia saxa
Rethion ingredit᷑. furentes estib undas
In quib ut solida ponit uestigia terra
S ũmaq decurrit pedib suꝑ eqͤra siccis
P aruus erat gurges curuos simuatꝰ in arcꝰ
Grata quies scille. quo se referebat ab estu
Et maris ⁊ celi medio cũ plurinius orbe
Sol erat ⁊ muunias a uertice fecerat ũbras

Expanded text:
ut tua sim, voveo; spernentem sperne, sequenti ut tua sim, voveo; spernentem sperne, sequenti redde vices unoque duas ulciscere facto!” Talia temptanti “prius” inquit “in aequore frondes” Glaucus “et in summis nascentur montibus algae, sospite quam Scylla nostri mutentur amores!” Indignata dea est, et laedere quatenus ipsum non poterat nec vellet amans, irascitur illi, quae sibi praelata est, venerisque offensa repulsa protinus horrendis infamia pabula sucis conterit et tritis Hecateia carmina miscet caerulaque induitur velamina perque ferarum agmen adulantum media procedit ab aula, oppositumque petens contra Zancleia saxa Rhegion ingreditur ferventes aestibus undas, in quibus ut solida ponit vestigia terra summaque decurrit pedibus super aequora siccis. Parvus erat gurges, curvos sinuatus in arcus, grata quies Scyllae; quo se referebat ab aestu et maris et caeli, medio cum plurimus orbe sol erat et minimas a vertice fecerat umbras.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ in mͥ cognicius. qui sũ mutatus ab illis
N eue mei nõ uota tͥ sit causa furoris
Littore in ythalico me senia menia contͣ
S cilla nͥ uisa est. pudor est ꝓmissa p̃cesq
Blandiciasq meas contẽpta q u̾ba referre
At tu suis aliqͦd regnũ est in carmiue. carmẽ
Ore moue sacro. suie expugnatior herba ẽ
Ut̾e temptatis operose uirib herbe
Nec medeare mͥ sanesq hed uulnera mando
Fineq nil opus ẽ ꝑteni ferat illa doloris
At circe neq enĩ flammis ht̃ alcius ulla
T alib. ingeniũ seu causa ẽ huius in ip̃a
S eu uenus inditio facit hoc offensa pat̾uo
T alia uerba refert. melius seq̃rere uolentẽ
Optantẽq eadem pariliq cupidine captam
Dignus eras ultro poteras certe q rogari
Et si speni ded̾is mͥ. crede rogaberis ultro
N eu dubites. assit q tue fiducia forme
En ego cũ dea su. nitidi cũ filia solis
Carmine cũ tantũ. qũatũ qͦ gramine possũ¬

Expanded text:
quam mihi cognitius, qui sum mutatus ab illis. quam mihi cognitius, qui sum mutatus ab illis. Neve mei non nota tibi sit causa furoris: litore in Italico, Messenia moenia contra, Scylla mihi visa est; pudor est promissa precesque blanditiasque meas contemptaque verba referre. At tu, sive aliquod regnum est in carmine, carmen ore move sacro, sive expugnantior herba est, utere temptatis operosae viribus herbae. Nec medeare mihi sanesque haec vulnera mando, fineque nil opus est: partem ferat illa caloris.” At Circe neque enim flammis habet aptius ulla talibus ingenium, seu causa est huius in ipsa, seu Venus indicio facit hoc offensa paterno talia verba refert. “Melius sequerere volentem optantemque eadem parilique cupidine captam. Dignus eras ultro poteras certeque rogari, et, si spem dederis, mihi crede, rogaberis ultro. Neu dubites adsitque tuae fiducia formae: en ego, cum dea sim, nitidi cum filia Solis, gramine cum tantum,
Abbreviated transcription (Latin):
Cesarieniq meã. qua longa ꝑ enuora uectõr
Ingentesq huiu̾os ⁊ cerula brachia uidi
Eruraq puinig̾o curuata nouissima pisce
Qͥ d tñ hec species quid duis ꝑ lacuisse marmis:
Qͥd nuiat ẽẽ deũ si tu non t aug̾is istis¬
Qu alia dicentẽ dicturum plura reliquit
cilla deũ. furit ille. irritatusq repulsa
Prodigiosa petit tytanidos atͥa circes
Amq gigant eis iuectam faucib. ethnã
aruaq Wclopũ qͥd rastu qͥd usus arat.
Nescia. neo qͥcqũa iunctis debentia bobus
Li q̃rat cuboicus tumidarũ rector aquaꝵ
liq̃rat ⁊ zonclen aduersaq menia rethi
Iauifragũq fretũ gemino qd litrore p̾ssũ
ausonie siculeq tenet confinia terre
Inds npanu magna tirrena ꝑ eqͦra lapius
H erbiferos adiit colles. atq atria glaucus
S ole sate circes uariarũ plena ferarĩt
Q m simul asperit dc̃a acceptaq salute
Qura dii miserere p̃cor. nã sola leuare
Tu potes hũc dixit iuoear mͦ dignus amore
Q nͣta sit herbarũ tytani potencia nulli

Expanded text:
am, quam longa per aequora verro, ingentesque umeros et caerula bracchia vidi cruraque pinnigero curvata novissima pisce. Quid tamen haec species, quid dis placuisse marinis, quid iuvat esse deum, si tu non tangeris istis?” Talia dicentem, dicturum plura, reliquit Scylla deum; furit ille inritatusque repulsa prodigiosa petit Titanidos atria Circes. Iamque Giganteis iniectam faucibus Aetnen arvaque Cyclopum, quid rastra, quid usus aratri nescia nec quicquam iunctis debentia bubus, liquerat Euboicus tumidarum cultor aquarum, liquerat et Zanclen adversaque moenia Rhegi navifragumque fretum, gemino quod litore pressum Ausoniae Siculaeque tenet confinia terrae. Inde manu magna Tyrrhena per aequora raptus herbiferos adiit colles atque atria Glaucus Sole satae Circes, variarum plena ferarum. Quam simul adspexit, dicta acceptaque salute, “diva, dei miserere, precor! nam sola levare tu potes hunc,” dixit “videar modo dignior esse! Quanta sit herbarum, Titani, potentia, nulli
Abbreviated transcription (Latin):
P laccet. achilleos mactata polirena manes
Dirit. ⁊ immnitti sotus parentib umbre
R apta sinu matͥs qũa ia ꝓpe sola fouebat
Fortis ⁊ infelir. ⁊ plusqñ fenmna uirgo
Ducit᷑ ad tumulũ diroq fit hostia busto
Q memor ip̃a sui plus qũa crudelib aris
Admota est. sensit q sibi fera sacra ꝑari
U tq nedꝑtholonũ stantẽ ferrũ q tenẽtẽ
Inq suo uidit figentẽ lumina uiutũ
U tere ia dudũ gñoso sanguine dixit
N ulla mora est. at in uigulo uel pectore frũ
Conde nieo. ĩugulũ q simul pectusq reterit

Expanded text:
placet Achilleos mactata Polyxena manes!” placet Achilleos mactata Polyxena manes!” Dixit, et inmiti sociis parentibus umbrae, rapta sinu matris, quam iam prope sola fovebat, fortis et infelix et plus quam femina virgo ducitur ad tumulum diroque fit hostia busto. Quae memor ipsa sui, postquam crudelibus aris admota est sensitque sibi fera sacra parari, utque Neoptolemum stantem ferrumque tenentem utque suo vidit figentem lumina vultu, utere iamdudum generoso sanguine!” dixit, “nulla mora est: aut tu iugulo vel pectore telum conde meo! iugulumque simul pectusque retexit
Abbreviated transcription (Latin):
Iuferias inopes crinẽ q lacrimasq reliqͥt
st ubi troia suit frigie contraria tellus
Bistoniis habitata uiris polinestoris illic
R egia diuos erat cui te cõmisit alendũ
Clã polidore pat̾. frigiisq remouit ab armis
C onsiliũ sapiẽs sceleris insi p̃mia magnas
Fietisset opes animi irritamen auari
Ut cetidit fortuna frigũ. capit impius ensem
Rex tracũ. iugulo q sui defigit alũpni
At tanqm̃ tolli in corpore crimina posset
Frauimẽ e scopulo subiectas misit in undas
Littore treicio classem religarat atrides
Dũ mare patcatũ dũ uentus amicior ẽẽt
H ic subito qũatus dũ uiu̾et eẽ solebat
Erit humo late rupta sinulisq minãti
Temꝑis illus multũ referebat achilles
Q ferus miuste pecut agamanona ferro
Immemores q mei disceditis inqͥt achiui
O brutaq est metũ uirtutis gr̃a nr̃s
Ne facite ut q meũ nõ sit sã honore sepule᷑

Expanded text:
inferias inopes, crinem lacrimasque reliquit. inferias inopes, crinem lacrimasque reliquit. Est, ubi Troia fuit, Phrygiae contraria tellus, Bistoniis habitata viris: Polymestoris illic regia dives erat, cui te commisit alendum clam, Polydore, pater Phrygiisque removit ab armis, consilium sapiens, sceleris nisi praemia magnas adiecisset opes, animi inritamen avari. Ut cecidit fortuna Phrygum, capit impius ensem rex Thracum iuguloque sui demisit alumni et, tamquam tolli cum corpore crimina possent, exanimem scopulo subiectas misit in undas. Litore Threicio classem religarat Atrides, dum mare pacatum, dum ventus amicior esset. Hic subito, quantus cum viveret esse solebat, exit humo late rupta similisque minanti temporis illius vultum referebat Achilles, quo ferus iniustum petiit Agamemnona ferro, “inmemores” que “mei disceditis” inquit “Achivi, obrutaque est mecum virtutis gratia nostrae? Ne facite! utque meum non sit sine honore sepulcrum,
Abbreviated transcription (Latin):
Externasq nouo tatratu terruit aiuras
Ylion ardebat. nec adhuc consed̾at ignis¬
E r ig uĩlq senis pͥami iouis ara cruorẽ
Tombiberat. tractata conus antistia phebi
Non ꝓfecturas tendebat ad ethera paliuas
Tardanias mat̾res patrioꝵ signa deoꝵ
Tũ licet amplexas succens.iq tepla tenentes
Iniudiosa trahũt uictores p̃mia gragi
Mittitur astianas illis de turrib. unde
Pugnant ẽ ꝓ se ꝑ auita q regna tuentẽ
Sepe uidere prem mõstratũ a matire solebat
I amq uiã suadet boreas flatuq scd̾o
Carbasa mot souãt iubet uti nauita uentis
Troia uale rapimur olamãt. dãt oscula t̾re
Troudes ⁊ parrie fumantia: tecta uelinqũt
Ultima conscendit classem miserabile uisu
In medus hecube natoꝵ inuenta sepulcͥs
Pulsantẽ tumulos atq ossib oscula dantẽ
Tulichie traxere mamis. tñ unius haicsit
Inq siu cui̾es secũ tulit hectoris haustos
H ectoris in tumulo canũ de uertice criuẽ

Expanded text:
Externasque novo latratu terruit aurasExternasque novo latratu terruit aurasIlion ardebat, neque adhuc consederat ignis, exiguumque senis Priami Iovis ara cruorem combiberat tracta atque comis antistita Phoebi non profecturas tendebat ad aethera palmas. Dardanidas matres patriorum signa deorum, dum licet, amplexas succensaque templa tenentes invidiosa trahunt victores praemia Grai. Mittitur Astyanax illis de turribus, unde pugnantem pro se proavitaque regna tuentem saepe videre patrem monstratum a matre solebat. Iamque viam suadet boreas, flatuque secundo carbasa mota sonant, iubet uti navita ventis. “Troia, vale! rapimur” clamant, dant oscula terrae Troades et patriae fumantia tecta relinquunt. Ultima conscendit classem miserabile visu! in mediis Hecube natorum inventa sepulcris: prensantem tumulos atque ossibus oscula dantem Dulichiae traxere manus, tamen unius hausit inque sinu cineres secum tulit Hectoris haustos; Hectoris in tumulo canum de vertice crinem,
Abbreviated transcription (Latin):
Inuictũq uirũ uicit dolor. arripit ensem
Et meus hic certe ẽ. nec ⁊ hũc sͥ poscet ulixes
Hoc ait utendũ est in me mͥ. quiq cruore
Sepe frigũ maduit. dñi nũc cede madebit
Net qͥsqũa aiacem possit suꝑare nisi aiax
Dixit. ⁊ in pectus tũ demũ nulu̾a passũ
Q ua patuit ferro letalem condidit enseni
Nec ualuere manus fixũ deducere ferrũ
Eixpulit ip̃e cruor rubeft̃aq sanguine tellus
Purpureũ uiridi genuit de cespite florẽ
Qͥ prus eubalio fuerat de uulnere natus
Lntera cõmunis medus pueroq uiroq
Inscͥpta est folus. hec nominis illa q̃rele
Uictor aid ysiphiles patͥam clariq thoaaitis
Et ueterũ t̾ras infames cede uiroꝵ¬
Uela dat. ut referat tẏrintia tela sagitas
Q̾ postqui ad graios dño comitaute reuerit
I mposita est q fero tandẽ manus ultima bello¬
Eroia simul pͥamusq sadũt. priameia cõiũx
ꝑ didit infelix homiuis post om̃ia formani

Expanded text:
invictumque virum vicit dolor: arripit ensem invictumque virum vicit dolor: arripit ensem et “meus hic certe est! an et hunc sibi poscit Ulixes? Hoc” ait “utendum est in me mihi, quique cruore saepe Phrygum maduit, domini nunc caede madebit, ne quisquam Aiacem possit superare nisi Aiax.” Dixit et in pectus tum demum vulnera passum, qua patuit ferro, letalem condidit ensem. Nec valuere manus infixum educere telum: expulit ipse cruor, rubefactaque sanguine tellus purpureum viridi genuit de caespite florem, qui prius Oebalio fuerat de vulnere natus; littera communis mediis pueroque viroque incripta est foliis, haec nominis, illa querellae. Victor ad Hypsipyles patriam clarique Thoantis et veterum terras infames caede virorvela dat, ut referat Tirynthia tela, sagittas. Quae postquam ad Graios, domino comitante, revexit, imposita estque fero tanderoia simul Priamusque cadunt: Priameia coniux Perdidit infelix hominis post omnia formam,
Abbreviated transcription (Latin):
Tu pugnare potes pugnandi tẽpora metuni
Eligit atrides. tu tantũ corpore prodes
Nos animio. qnͣtoq ratẽ qui tẽꝑat aute it
R enuigis officiũ. quato dux milite maior
Tanto ego te suꝑo. nec nõ in tempore nr̃s
Pectora sunt potiora manu. uigor oñus in illis
At uos o ꝓceres uigili date p̃mia uestro
Proq tot annoꝵ curis quas auxius egi
Hũc titulũ m̾itis pensandũ reddite nr̃is
Iam labor in fine ẽ obstancia fata remoui
Altaq posse capi faciendo ꝑgania cepi
ꝑ spes nũc socias casuraq menia troum
ꝑq deos oro quos hosti nuper ademi
ꝑsi quid suꝑest quod sit sapienter agendũ
Si quid audax ex p̃cipiti q petendũ est¬
Huic date. ⁊ ostendit signũ fatale minerue
Mꝯta manus ꝓcerũ ẽ. ⁊ quid facundia posset¬
Tũc patuit. fortisq uiri tulit arm̾a disertꝰ
Hectora qui solus qui ferrũ ignẽq iouẽq
Sustinuit tociens. unã nõ sustinet iram

Expanded text:
tu pugnare potes, pugnandi tempora mecum tu pugnare potes, pugnandi tempora mecum eligit Atrides; tu tantum corpore prodes, nos animo; quantoque ratem qui temperat, anteit remigis officium, quanto dux milite maior, tantum ego te supero; nec non in corpore nostro pectora sunt potiora manu: vigor omnis in illis. At vos, o proceres, vigili date praemia vestro, proque tot annorum cura, quibus anxius egi, hunc titulum meritis pensandum reddite nostris. Iam labor in fine est: obstantia fata removi altaque posse capi faciendo Pergama cepi. Per spes nunc socias casuraque moenia Troum perque deos oro, quos hosti nuper ademi, per siquid superest, quod sit sapienter agendum, siquid adhuc audax ex praecipitique petendum esthuic date!” — et ostendit signum fatale Minervae. Mota manus procerum est, et quid facundia posset, re patuit, fortisque viri tulit arma disertus. Hectora qui solus, qui ferrum ignesque Iovemque sustinuit totiens, unam non sustinet iram,
Abbreviated transcription (Latin):
Ire ꝑ excubias ⁊ se cõmittere nocti
ꝑ q feros enses non tm̃ menia troun
Uerũ etiã sũmas arces intrare. suaq
Eriꝑe ede deã. raptãq afferre ꝑ hostes
Que nisi fecillem frustra thelamone treatꝰ
Gestasset leua tauroꝵ tergoia septẽ
Illa nocte mͥ troie uictoria ꝑta est
P gama tunc uiri cũ uinci posse coegi
Tesine tytiden uultuq ⁊ murm᷑e nobis
Ostentare meũ. ꝑs est sua laudis in illo
N ec tu cũ socio clipeũ ꝓ classe tenebas
Solus. erat tͥ turba comes. mͥ cõtigit unꝰ
Qͥ nisi pugnacẽ sciret sapiente minorẽ
Esse. nec iudomte preberi p̃mia dextre
I p̃e qͦ hec pet̾et pet̾et moderatior aiax
Furipilusq feror claroq audremone nat᷑
N ec miuꝰ ydonieneꝰ patriaq treatꝰ eãdent
M eriones pet̾et maioris frater atride
Consilus cessere meis. tͥ dextera bello
U tilis. ingeniũ est qd̾ eget mod̾amine nr̃o.
Tu uires sñ mente geris nͥricura futuri

Expanded text:
ire per excubias et se committere nocti ire per excubias et se committere nocti perque feros enses non tantum moenia Troum, verum etiam summas arces intrare suaque eripere aede deam raptamque adferre per hostes? Quae nisi fecissem, frustra Telamone creatus gestasset laeva taurorum tergora septem. Illa nocte mihi Troiae victoria parta est, Pergama tunc vici, cum vinci posse coegi! Desine Tydiden vultuque et murmure nobis ostentare meum: pars est sua laudis in illo. Nec tu, cum socia clipeum pro classe tenebas, solus eras: tibi turba comes, mihi contigit unus. Qui nisi pugnacem sciret sapiente minorem esse nec indomitae deberi praemia dextrae, ipse quoque haec peteret, peteret moderatior Aiax Eurypylusque ferox claroque Andraemone natus, nec minus Idomeneus patriaque creatus eadem Meriones, peteret maioris frater Atridae: ecundi, consiliis cessere meis. Tibi dextera bello utilis: ingenium est, quod eget moderamine nostro; tu vires sine mente geris, mihi cura futuri;