comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
St alia que appellant᷑ qualtatis qualis
estille bonusmaius : Nouimꝰ qualitatẽ
actrib reb: ordinari, Abanimo : acer¬
pore : ex trinsecus. Abanimo : doctus
stultus a corpore : nger candidus
Extr. fortumatus diues: Sunt quanti¬
tatis nomina : paruus magnus sidicas
magnur paruus uir: & haecres am̃sura
deducit᷑ꝓpiae si hocdicas quantitas ꝓpͥe hoc
am̃ sura trahitur: si autemcata cresticus
potest scire qđ modoergodix̃ magnanimȩ
sed abusiueẽ hoc po&icefecit
Inistis nominib: prouinciar ũ in uenimus
in regulis nescio quaration deriuatũ
e uareit a fecerim aput omnes constat
quiscripser̃ deregulis quia deb & nom̃
hoc ꝓuincialiũ minꝰ ẽẽ sillab a nomine pro¬
uintiȩ Puta afer duae silł sunt a frica
tres. Italus tres silla besunt italia iun¬
C allus contrariũ ẽ ut nom̃ diriuatiuũ min
sit sillabis a principalis & dicis hoc quia
Nam non de nomine ꝓuintia appellat᷑
homo: sed ipsa ꝓuntia de nomine homi¬

Expanded text:
t alia quae appellantur qualitatis: qualis est ille? bonus, malus. nouimus qualitatem a tribus rebus ordinari, ab animo, a corpore, extrinsecus: ab animo, doctus stultus; a corpore, niger candidus; extrinsecus, fortunatus diues. sunt quantitatis nomina, magnus paruus; si dicas magnus uir, paruus uir. et haec res a mensura deducitur, proprie si hoc dicas, quantitatis: proprie hoc a mensura trahitur: si autem catachresticos, potest scire. quo modo ergo dixit magnanime? sed abusiue est; hoc poetice fecit, in istis nominibus prouinciarum inuenimus in regulis nescio qua ratione deriuata. qua re ita fecerunt? apud omnes constat, qui scripserunt de regulis, quia debet nomen hoc prouincialium minus esse syllabis a nomine prouinciae. puta Afer duae syllabae sunt, Africa tres sunt; Italus tres syllabae sunt, Italia qut>. contrarium est ut nomen deriuatiuum minus sit syllabis a principali. sed dicis hoc, quia nam non de nomine prouinciae appellatur homo, sed ipsa prouincia de nomine homi
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo perihodus est integra oratio
integrum caput : pastes autem ipsius
capitis apellantur cola & commota
Hoc quidem aput oratores in differens
est: aput po&as multum inter est int̃
colon & comma: Nam ubi post duos
pedes suꝑ est syllaba Comma est: ubi post
duos pedes nihil est colon: &ut puta
laba Ecce hoc apellatur cõma. Si dicat
tiare. maxime Titire maxime duo
sunt clactyli: Ecce nihił supera sedipsi
pedes finiunt ipsamelo cutionem &
apellatur colon : aput oratores in ci¬
sum dicimus & protentum ꝓtentũ
dicimus quotiens post pedes legiam:
super est syllaba incisum dicimus
Quotiens ibi finit sensus. ubi pes finit :¬

Expanded text:
ergo periodos est integra oratio, ergo periodos est integra oratio, integrum caput; partes autem ipsius capitis appellantur cola et commata. hoc quidem apud oratores indifferens est; apud poetas multum interest inter colon et comma. nam ubi post duos pedes superest syllaba, comma est; ubi post duos pedes nihil, colon est. ut puta laba: ecce hoc appellatur comma. si dicas Tityre maxime, Tityre maxime duo sunt dactyli, ecce nihil superest, sed ipsi pedes finiunt ipsam elocutionem, quae appellatur colon. apud oratores incisum dicimus et protentum. protentum dicimus, quotiens post pedes legitimos superest syllaba; incisum dicimus, quotiens ibi finit sensus, ubi pes finit
Abbreviated transcription (Latin):
psilen: Scissa illa littera & illud
& illud f&cerunt :¬
oc& quemadmodum distin¬
guatur cod&x siuis plenum
sensum designare. punctum
pone ad summam litteram: Si
uis medium ad mediam litteram.
siuis ostendere. modicum super¬
esse desensu. adimam litteram
pone punctum: Ita debes discerne¬
re: quando plenus est & integer
sensus ad summam litteram po¬
nimus punctum : quando medius ẽ
Vt puta tantum dixeris quantum
super sit ad mediam ponimus quan¬
do paulolum super est : & sus pen¬
den dum est adimam litteram po¬
nimus: Plane cola & commota
non sunt pastes orationis : sed pas¬
tes perihodi : Id est non sunt mem¬
bra quedam conti nua: sed pastes
continuorum membrorum:
Ut puta pass orationis quandointe
periho dos est: pastes ipsius perihodi cola
& commota sunt : Ut puta quo usq: tan
sed colon. quam diu iste forortuus nos
lon est : Puta siquis uestrum iudicis
dus est sensus. ita ut n& iam uideatur
x pl&us : n& desit aliquid colondicitur

Expanded text:
psilen. scissa illa littera et illud psilen. scissa illa littera et illud et illud feceruntocet quem ad modum distinguatur codex. si uis plenum sensum designare, punctum pone ad summam litteram; si uis medium, ad mediam litteram pone punctum; si uis ostendere modicum superesse de sensu, ad imam litteram pone punctum. ita debes discernere: quando plenus est et integer sensus, ad summam litteram ponimus punctum; quando medius est, ut puta quantum dixeris tantum supersit, ad mediam ponimus; quando paululum superest et suspendendum est, ad imam litteram ponimus. plane cola et commata non sunt partes orationis, sed partes periodi, id est non sunt membra quaedam continua, sed partes sunt continuorum membrorum. ut puta oratio, quando integra est, periodos est; partes ipsius periodi cola et commata sunt. ut puta quousque tandsed colon est, quam diu iste furor tuus nos lon est. puta siquis uestrum, iudices,dus est sensus ita, ut nec iam uideatur expletus nec desit aliquid, colon dicitur.
Abbreviated transcription (Latin):
tursus : Ne errat puer & dicat cons¬
piciturꝯsus. ad istatus addimus
idest circum flecamuirgulam. &ita
dis iungimus est &iam a postrofus
aputlatinos non facile in nominibus
inuenitur. nisi qm̃ ad modum reman¬
plenum uerbum: aput latinos non
do soluta oratio est dicit ceruical sed
dicit plena uerba apud latinos. quan¬
do apostrofus fit si passa fuerit pas¬
saest poenitus. Siue in m&ro. Siue in
soluta oratione: Item inconiuntioni¬
bus grecis seruant legem grecam Nã
in coniunctionibus inm&ra dificiunt
in soluta oratione seruant: Puta
tanton me si soluta ess& oratio plenũ
tionibus: In in tegris pastibus oratio¬
mel ꝑtullerit iam ipsam seruat: C&le¬
rum illi accentus super fluo addunt᷑
dasia est puta homo: ubino n est psilae
est puta omen: puta sidicas duas lit¬
teras hab& aput gracos: Sedscire
debes qm̃ latini ipsam litteram lati¬
nam. Deillis duobus accentibus fe¬
cerunt N. apud latinos itafit
Scinde hoc ipsud medium apicem
& focisti unam dasien & unam

Expanded text:
8,83 . ne erret puer et dicat conspicit ursus, ad istam tur addimus , id est circumflexam uirgulam, et ita disiungimus. est etiam apostrophos  apud Latinos non facile in nominibus inuenitur, nisi quem ad modum remanplenum uerbum apud Latinos, ut do soluta oratio est, dicit ceruical, sed dicit plena uerba. apud Latinos quando apostrophum syllaba passa fuerit, passa est penitus, siue in metrica siue in soluta oratione. item in coniunctionibus Latini seruant legem Graecam. nam in coniunctionibus in metro deficiunt, in soluta oratione seruant. puta: «tanton' me» si soluta esset oratio, plenum coniunctionibus; in ceteris partibus oratiomel pertulerit, iam ipsam seruet. ceterum illi accentus superfluo addunturdasia est, ut puta homo; ubi non est, psile est, ut puta omen. puta sic duas litteras habes apud Graecos. sed scire debes quoniam Latini ipsam litteram Latinam de illis duobus accentibus fecerunt. h apud Latinos ita fit . scinde hoc ipsum medium apicem, et fecisti unam dasian, unam
Abbreviated transcription (Latin):
test ec̃ ergo nom̃ sineistis trib: reb: Istas
restra hit ad sena turoclit̃nomen:
Daquoduis nom̃ h&tor totũ hab& hic
h&tor casus ẽ h& toruid& & tangit᷑
c& inueniri nom̃ qđ siñistis trib: reb sit ideo
inpsa difinitione totũ tenuit : Nemẽ¬

Expanded text:
test ergo esse nomen sine istis tribus rebus. istas test ergo esse nomen sine istis tribus rebus. istas res trahit ad se naturaliter nomen. da quoduis nomen. Hector totum hoc habet: hic Hector casus est; Hector uidetur et tangitur, cet inueniri nomen, quod sine istis tribus rebus sit. ideo in ipsa definitione totum tenuit
Abbreviated transcription (Latin):
aduerbio ponit᷑ den&cas Ad uerbiũ ued
quando transit in nom̃ : Nequaquã podest
accipere casum Nedi casmihi hocmane:
Ergosi hocmane nom̃ ẽ debesdechnare
huimanis huicmani. Non inuenimus roctio¬
nem istã non podest sequi ut declin&ur :¬
am̃ legimus ap̃ plautũ dexlinationemis¬
fam a primomani un deuenit maninisi sit
d&lmatio manemanis manimane
in leuenit a pͥmomanifet̃ dechnationẽ
cimtoruũ clamat: toruũ modo aduerbiũ ÷¬
&postũ eͥtoruu ꝓtorue: Nu quid he & mibi
dicere putatorua clamat toruoclamat
atoruoclamat p̃onlic& sed illũ unũ e asum
sumoa dusurpationẽ siergo unũcasũ sumo
quando facio a duerbiũ & neqs alioscasus
ad sumene : sic &iũ aduerbiũ quando tra¬
fero in nomen non mihilicebit declmase
sed hoc ipsũ ad uerbiũ ꝓ nomine ponere
om̃ est parsorationis cũ casu corpãrem
ꝓpͥe cõmunit᷑ ue significans: Omne

Expanded text:
aduerbio ponitur, tenet casus; aduerbium uero aduerbio ponitur, tenet casus; aduerbium uero quando transit in nomen, nequaquam potest accipere casum. ne dicas mihi, hoc mane: ergo si hoc mane nomen est, debes declinare huius manis huic mani. non inuenimus rationem istam, non potest sequi ut declinetur. tamen legimus apud Plautum declinationem ipsam, «a primo mani». unde uenit a mani, nisi sit declinatio mane manis mani? mane, unde uenit «a primo mani», fecit declinationem. cimus «toruum clamat», toruum modo aduerbium positum est toruum pro torue. numquid licet mihi dicere puta torui clamat, toruo clamat, a toruo clamat? non licet, sed illum unum casum sumo ad usurpationem. si ergo unum casum sumo, quando facio aduerbium, et nequeo alios casus adsumere, sic etiam aduerbium quando transfero in nomen, non mihi licebit declinare, sed hoc ipsum aduerbium pro nomine ponere. nomen est pars orationis cum casu corpus aut rem proprie communiterue significans: omne
Abbreviated transcription (Latin):
Dũmane nouũ: lammane ñ uultẽẽ ad uerbiũ¬
sed nom̃ genus  non accidit aduerbio sed
nominꝰ eo qđ dix̃ manenouũ ostendit genꝰ:
Siostenđ genus fec̃ nom̃: Itẽ quomodo dic̃
persius aliuderas aliuderas si hab& gerisi ñ
dubio nom̃ ẽ : It̃ quẽ ad modũ dicitder¬
rentius p̃terea : Ipsomeride faciã ut stipu¬
lascollegat: Ipso meri die genꝰposuit
hoc scitoer gonomina quando s aduerbia
incipiunt casus non habere : quaratione
quia nomina modo non ꝓnominib: posita s̃
seel ꝓaduerbiis : Ad uerbia aũ cãr ñ habet
Debent &iã illa nomina que fungunt᷑ uicead¬
uerbiorũ casus nonhabere : It ideamus
utrũ & ontrario hocipsũ pos sitfieriutrũ
ad uerbia possint ꝓ nominib: poni ñ podest
fieri nominatt casus recipiunt Ne quistibi dicn
Sialiquotiens fungim᷑ ad uerbio ꝓnomiñ
debemus &iã declinare hoc ipsũ aduer¬
btum : pon podest. Nã nom̃ quando ꝑ

Expanded text:
«dum mane nouum»: iam mane non uult«dum mane nouum»: iam mane non uultaduerbio, sed nomini. ex eo quod dixit mane nouum ostendit genus: si ostendit genus, fecit nomen. item quo modo dicit Persius «aliud cras»: aliud cras si habet genus, sine dubio nomen est. item quem ad modum dicit Terentius «praeterea / ipso meridie faciam ut stipulas colligat»: ipso meridie, genus posuit,hoc scito. ergo nomina quando sunt aduerbia, incipiunt casus non habere. qua ratione? quia, si nomina modo non pro nominibus posita sunt, sed pro aduerbiis, aduerbia autem casus non habent, debent etiam illa nomina, quae funguntur uicem aduerbiorum, casus non habere. item uideamus, utrum e contrario hoc ipsum possit fieri, utrum aduerbia possint pro nominibus poni. non potest fieri: nomina enim casus recipiunt. nequi tibi dicat: si aliquotiens fungimur aduerbio pro nomine, debemus etiam declinare hoc ipsum aduerbium. non potest. nam nomen quando pro
Abbreviated transcription (Latin):
sedina duerbus ponunt: Itẽnos habem
una partẽoraotonis quã greciñ conputañ
ut ẽ int̃iectio: Eusidicas latino: dic̃tibilnt̃ iẽt ÷
synad uerbio computant: Er gouides quo
modo locũt: iste quiscripsitastem : pondix̃
ã latinos non habere articulos ã grecos
ñ habere interlectionẽ : sedon computari
Ita ił dix̃ latini articulos ñ adnumerant
ñ dix̃ non habent : Nã &illi funguntur
officio int̃iectionis sedinad uerbio & nos
officio ar ticuls sedinpronomiñ: Multi
dicunt duas partes ẽe orationis nom̃ & uer
que cemporib: seruit : quattuor quȩ om¬
nino nec temporib: nec casib: seruiunt:
tres istecasib: seruiur : &emporib: una serũ
uerbũ legolegis legit: Reliq omnesũ
Itioiã &iã sepius hoctractauimus ple¬
rũq contigit ut nominib: ut amͣ ꝓoduer¬
bus &iterũ aduerbiis utamur ꝓ nonib:
clamat ꝓeo qđ ẽ turueclamat: horren
mina ponis paduerbiis It̃ aduerbia poris
ꝓnoninib: econtrariosidicas crasmane : Dic̃ uirgił

Expanded text:
inibus ponimus. item nos habemus unam partem orationis, quam Graeci non conputant, ut est interiectio. heus si dicas Latino, dicit tibi interiectin aduerbio conputant. ergo uides, quo modo locutus est iste qui scripsit artem. non dixit aut Latinos non habere articulos aut Graecos non habere interiectionem, non, sed non conputare. ita enim dixit Latini articulos non adnumerant, non dixit non habent. nam et illi funguntur officio interiectionis in aduerbio et nos officio articuli in pronomine. multi dquae temporibus seruit, quattuor quae omnino nec temporibus nec casibus seruiunt. tres istae casibus seruiunt. temporibus una seruit, uerbum, lego legis legit. reliquae omnes non tio, iam et iam saepius hoc tractauimus: plerumque contingit ut nominibus utamur pro aduerbiis et iterum aduerbiis utamur pro nominclamat» pro eo quod est torue clamat, horrendmina ponis pro aduerbiis. item aduerbia ponis pro nominibus e contrario, si dicas cras mane. dicit Vergilius
Abbreviated transcription (Latin):
Quod siuis codicem diftinguere ista
distingue : quandouis acutum accen¬
tum facere : lineam a sinistra paste
indexteram pastem sursum ducto itas
Quando uis grauem a summa sinistre
indȩeteram descendit ita X: Quo¬
tiens uis circum flexum degraui
& deacuta. facita: Quotiens
uis longã ł iacens facita:
Quotiens uis breuem u iacens fac¬
ita c: Quinq his rebus tractatis
suꝑ sunt alii accentus qes yfen
a postro fus. diastolȩ : Isti accentus
quidprestant  fen: Dicimus quan¬
do duo uerba con iungimus ne er¬
r& puer & male ꝓnunti&. ut di
ximus antetulit gressum. ita
iungitur syllaba ultima pr&e¬
dentes uerbi posterioris sequentis.
sub i&ta uirgola circumdas antegu¬
lit gressum. tetu istas subi&tas uirgo¬

Expanded text:
quod si uis codicem distinguere, ita quod si uis codicem distinguere, ita distingue. quando uis acutum accentum facere, lineam a sinistra parte in dexteram partem sursum ducito; quando uis grauem, a summa sinistra in dexteram descendito; quotiens uis circumflexum, de graui et de acuto fac; quotiens uis longam,  ̄ hoc adiacens fac; quotiens uis breuem  ̆ , hoc adiacens fac. his rebus tractatis supersunt alii accentus tres, hyphen apostrophos diastole. isti accentus quid praestant? hyphen dicimus, quando duo uerba coniungimus, ne erret puer et male pronuntiet, ut si dicimus antetulit gressum Vergiiungitur? syllabam ultimam praecedentis uerbi, posterioris sequentem subiecta uirgula circumdas, ante tulit gressum; te‿tu, ipsas istas
Abbreviated transcription (Latin):
des . ce. &cchabes quattuor: Istȩ sunt que
corrum punt regulas accentum:. Puta
primus. ad de istas om̃ pastes primusq
& ce non habebit lampn accentum sedmus.
& ce corrumpit: &si dicas prumus ue. &¬
ce corrump&: primus ne. primus ce.
corrumpit: Sed fostedicas mihi: Sed posi¬
tio corrumpit non accensus istarum pasti¬
um: &iam sipositio non acceder& tam̃
corrumpitur accentus: Puta . musa
mu hab & accentum adde illis istas pastes
& corrumpitur. musaq musane. musace.
musa ue: Ecce illa que est breuis ultima
ipsa hab& accentum & diximus : quia
quando poeneultma breuis fuent. tunc
testia a fine habebit accentum : Et tam̃
&ce corruptam inuenimus : Ecce uide
in quantum ualent istȩ particolȩ in
quantum possent: Ut &iam sibreuis
cogitur habere accentum nonnatura¬
liter sed causa istarum : Nam &ce
musa illa syllaba que prior est ipsa
hab& accentum : Si addasq
aut ue. Sidicas musaue. musaq:

Expanded text:
tres; ce, ecce habes quattuor. istae sunt quae tres; ce, ecce habes quattuor. istae sunt quae corrumpunt regulas accentuum, puta primus, adde omnes istas partes: primúsne, ecce non habebit iam accentum pri, sed mus, ecce corrumpit; et si dicas primúsue, ecce corrumpit; primúsque, primúsce, ecce corrumpit. sed forte dicas mihi: sed positio corrumpit, non accessus istarum partium. etiam si positio non accederet, tamen corrumperetur accentus. puta Musa, Mu habet accentum; adde illi istas partes, et corrumpitur, Musáne Musáue Musáque Musáce: ecce illa quae est breuis ultima ipsa habet accentum. et diximus quia, quando paenultima breuis fuerit, tunc tertia a fine habebit accentum; et tamen ecce corruptam inuenimus. ecce uides, in quantum ualeant istae particulae, in quantum possint ut, etiam breuis cogatur habere accentum, non naturaliter, sed causa istarum. nam ecce Musa, illa syllaba quae prior est ipsa habet accentum. si addas que aut ue, si dicas Musaque Musaue,
Abbreviated transcription (Latin):
accentum non ideo dicimus quia sic deb& di¬
ci: sedut sit discr&io: item quando dicimus
ergo non ideo dicimus quia sic deb& dici
sedut sit discr&io: Propt̃ea ergo con iunc¬
tionem suam. Ideo inultima syllaba inue¬
nitur accentos: Ergo istȩ sunt duae pastes
tantum que causa discr&ionis corrum punt
regulas: Pronuntiatio frequent᷑ corrũ¬
pit : Vt puta doctus quȩsellaba hab&
accentum: do. qm̃ prior syllaba semꝑ ha¬
b& accentum: ultima enim num quam ha¬
b& aut inuersu. aut in ꝓsa : Ad de illicon¬
iunctionem &uides qm̃ ꝑdit prior syllaba
accentum:. Ut puta doctusq palemon
iam incipit non indo esse accentus : sed in
tus: Ecce ultima sullaba hab& accentũ
& quest pastes que additȩ corrum punt regu¬
las: Nonenm om̃ corrumpunt sed st̃
pastes quae addite corrumpunt: & sunt
istȩ ne. quando est coniunctio: & cehabes
unam ue: & cehabes duasq: &cehabes

Expanded text:
accentum}, non ideo dicimus, quia sic debet diaccentum}, non ideo dicimus, quia sic debet dici, sed ut sit discretio. item quando dicimus ergô, non ideo dicimus, quia sic debet dici, sed ut sit discretio propter érgo coniunctionem rationalem. ideo in ultima syllaba inueniuntur accentus. ergo istae sunt duae partes tantum, quae causa discretionis corrumpunt regulam. pronuntiatio frequenter corrumpit, ut puta doctus. quae syllaba habet accentum? doc, quoniam prior syllaba semper habet accentum. ultima enim numquam habet aut in uersu aut in prosa. adde illi coniunctionem, et uides quoniam prior syllaba perdet accentum, puta doctusque Palaemon. iam incipit non in doc esse accentus, sed in tus; ecce ultima syllaba habebit accentum. et quae sunt partes quae additae corrumpunt regulas? non enim omnes corrumpunt, sed sunt partes quae additae corrumpunt. et sunt istae: ne, quando est coniunctio, ecce habes unam; ue, ecce habes duas; que, ecce habes
Abbreviated transcription (Latin):
terea loci: & facere inde duas pastes oratio¬
nis cum debeat subt̃ facere yfen: quid
sit autem yfen dicimus postea: Ergo de¬
bes yfendeor sum facere : & con&tere utrã¬
q : Sidicas uinidi que in litore conspicit᷑
sus : Potest deistis duab: unam facere :
Ergo distinctio corrumpit istas regulas
Id est discr&io potest causa discr&ionis
corrumpere istas regulas ut põne &
ponẽ : Si dixeris pone enit p̃positio: Si
dixeris ponẽ erit uerbum imperatiui mo
di: Ece propt̃ discr&ionẽ corrump&
regulas: Quare corrumpunt quia dyxci¬
mus nullam pastem esse orationis que inul¬
t a paste habeat accentum: & in ueni¬
mus duas pone & ponẽ ergo & ergo
Sednon naturalit̃ hab& illa syllaba accen¬
tum sed propt̃ discr&ionem : Nam quo
modo potest fieri ut istaultima syllaba
habeat accentum: Cum dixerim us
in ultima syllaba nũ quã inuenire posse
ac centum:
Nam quando dicimus ponẽ ubt mam habere

Expanded text:
terea loci et facere inde duas partes oratioterea loci et facere inde duas partes orationis, cum debeas subter facere hyphen. quid sit autem hyphen, dicemus postea. ergo debes hyphen deorsum facere et conectere utramque. si dicas «uiridique in litore conspicitur sus», potest de istis duabus unam facere. ergo distinctio corrumpit istas regulas. item discretio potest causa discretionis corrumpere istas regulas, ut poné et pône. si dixeris poné, erit praepositio; si dixeris pône, erdi. ecce propter discretionem corrumpunt regulas. quare corrumpunt? quia diximus nullam partem esse orationis, quae in ultima parte habeat accentum, et inuenimus duas, poné et pône, ergô et érgo. sed non naturaliter habet illa ultima syllaba accentum, sed propter discretionem. nam quo modo potest fieri ut ista ultima syllaba habeat accentum, cum dixerimus in ultima syllaba numquam inueniri posse accentum? nam quando dicimus poné {ultimam habere
Abbreviated transcription (Latin):
dicit &ĩam si fuerant duae pastesora¬
tiones unum accentum habebunt:
Si inunum redicantur: ut puta ma¬
le una pass orationis : Sanus una
pass orationis est: Sedqm̃ ista non ꝓ
duabus r̃ Sedꝓuna. incipimus dice¬
re malesanus. collegimus utramq:
quotiens cumq: duae partes orationes
inunam colleguntur: Iam qm̃ꝓ uno
sunt unum acci entum habebunt. ꝓ¬
ut fu erit illasyllaba sidicas interea
loci: interea una pass orationis est : loci ua
pass orationis: quando iam sic utramq
dicis ut prouna sint ambae pastes unum ha¬
bebunt accentum: Ergo duae pastes
orationes quando unum faciunt : n&ces¬
scest ut unum accentum habeant dixim:
regulas accentum: Modo uidea mus
quae sunt res quae corrumpunt regulas:
dres sunt tantum : Distinctio discredio
pronuntiatio: H& res corrum punt regu¬
las qm̃ diximus distinctio cor rumpit
regulas : Uideamus quo modo simaledis¬
tinguas potest errcrepues & dicere in¬

Expanded text:
dicit. quodsi forte duae partes oradicit. quodsi forte duae partes orationis sunt, unum accentum habebunt, si in unam redigantur. ut puta male una pars orationis est, sanus una pars orationis est; sed quoniam istae non pro duabus sunt, sed pro una, incipimus dicere malesânus, colligimus utramque, quotienscumque duae partes orationis in unam colliguntur, iam quoniam pro una sunt, unum accentum habebunt, prout fuerit syllaba illa. si dicas interea loci, interea una pars orationis est, loci una pars orationis est. quando iam sic utramque dicis, ut pro una sint, ambae partes unum habebunt accentum. ergo duae partes orationis quando unam faciunt, necesse est ut unum accentum habeant. diximus regulas accentuum. modo uideamus, quae sunt res quae corrumpunt regulas. tres sunt tantum, distinctio, discretio, pronuntiatio; hae tres res corrumpunt regulas. quoniam diximus, distinctio corrumpit regulas, uideamus quo modo. si male distinguas, potest errare puer et dicere in
Abbreviated transcription (Latin):
naturalit̃ breuis acutum hab&:
&iam sipositionesit longa : Nam
diximus in accentibus positione nihil ualere :
Ergo sibreuis naturalit̃ fuerit ut & Si¬
ue positione longa est. ut est arx. IN
disullabis uno modo inuenitur circum¬
flexus accentus : Siprior naturalit̃
longa fuerit : & ultima naturaliter
breuis : ut est m&a : Quidsi ambae
longȩ fuerint acutus ent: Quidsi
ambae breuis acutus erit : Puta am¬
bȩ longes̃ ut leger: positio ne longa ut
princepr ambȩ breues ut eg̃o : prior
longa positionꝰ arma: post rem a longa
positione. p̃arens qua ratione acutus erit :¬
Ntrispllabis ha&c ratio est ut t̃tia a fine
non habeat accentum : nisi quando poe¬
neulama naturalit̃ brcuis fuerit. ro¬
molus. optimus: Ideo hab& &centũ
OP. qm̃ .ti brcuis est Sublato autem
ista tertia : remanont duaesyllabae
quaum fuerint duaerationẽ habebũt
di syllabarum:. Mo do aliud adicit
Quodsi forte duae pastes orationes sunt

Expanded text:
naturaliter breuis, acutum habet, naturaliter breuis, acutum habet, etiam si positione sit longa. nam diximus in accentibus positionem nihil ualere. ergo siue breuis naturaliter fuerit, ut ét, siue positione longa est, ut est árx. in disyllabis uno modo inuenitur circumflexus accentus, si prior naturaliter longa fuerit et ultima naturaliter breuis, ut est mêta. quid si ambae longae fuerint? acutus erit. quid si ambae breues? acutus erit. puta ambae longae sunt, ut léges; positione longae, ut prínceps; ambae breues, ut égo; prior longa positione, ut árma; postrema longa positione, ut párens: quaqua ratione acutus erit. in trisyllabis haec ratio est, ut tertia a fine non habeat accentum, nisi quando paenultima naturaliter breuis fuerit, Rómulus, óptimus: ideo habet accentum op, quoniam ti breuis est. sublata autem ista tertia remanent duae syllabae, quae, cum fuerint duae, rationem habebunt disyllaborum. modo aliquid adicit. quodsi forte duae partes orationis sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ma naturalit̃ breuis sit: Engo c& he¬
gus : tolle indece. reman& thegus:
Degus quippe est troche us: Ergo cir¬
cum flexusent quidsidicas c& hegus¬
qm̃ non est trocheus iam acutus erit.
Quid sidicas i&ellus : tel qualis est po¬
sitione longa est: Orgo n&esse est ut
acutus accentus sit: Ergo nolite indi¬
uersas ambages mittere seđ tracta quan¬
do debeat acutum habere : Tunc h
habebit accentum testia a fine: quan¬
do socunda afine naturalit̃ breuis est
Sublata testia a fine cum semanserit
duae redis ad rationẽ dy sylla ba sum
& hanc serua rationem. quid quid ꝑ¬
tin& ad accentos hoc est n& porest
ulterius repperiri: Vides quanta
breuitate utantur latini: Greci
uero chaos f&cerunt totum confu¬
derunt ut quam uis mille legas
tractatus & nonte conuenias: Dixi¬
mus regulas accentuum & breuit̃
accipe iterum ipsas regulas:
ono syllaba pass orationis si fuent¬
A naturalit̃ longa: circum flexum
hab& ut dos sper: Si fuerit

Expanded text:
ima naturaliter breuis sit. ergo Cetheima naturaliter breuis sit. ergo Cethegus, tolle inde Ce, remanet thegus. thegus qui pes est? trochaeus: ergo circumflexus erit. quid si dicas Cethe? quoniam non est trochaeus, iam acutus erit. quid si dicas Metellus? tel qualis est? positione longa est: ergo necesse est ut acutus accentus sit. ergo noli te in diuersas ambages mittere, sed tracta, quando debeat accentum habere; tunc autem habebit accentum tertia a fine, quando secunda a fine naturaliter breuis est sublata tertia a fine cum remanserint duae, redis ad rationem disyllaborum, et hanc serua rationem. quicquid pertinet ad accentus, hoc est; nec potest ulterius reperiri. uides, quanta breuitate utantur Latini. Graeci uero chaos fecerunt, totum confuderunt, ut, quamuis mille legas tractatus, non te conuenias. diximus regulas accentuum, et breuiter accipe iterum ipsas regulas. monosyllaba pars orationis, si fuerit naturaliter longa, circumflexum habet, ut dôs spês; si fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
uideamus d&insyllabis. diximus quõ aestia
a fine non potest habere : nisi acutum accencũ
nisi acutum: Sed illud querendum nobis est
quando habeant quia &ipsa habere potest¬
& ista Neerremus & dicamus istam habe¬
re cumista hab&: Ergo scire debemus
hoc firmissimum esse : Tunc testiam afine
habere accentum quando s&cunda a fine
naturalit̃ breuis est : Nomolus ro lon¬
ga est : & mu naturalit̃ breuis est : Er
go qm̃ &ro naturalit̃ longaest: mu quȩ
est s&cunda afine naturalit̃ breuis est
a cutus acentus est maximus. obtimus:
Non lic& ut testia a sinẽ habeat accentum
Nisi secunda afine naturalit̃ breuissit : Erce
habes rationẽ t̃tia syllabae : tollaertum
a finae &iam disyllabã ÷: Sienim sustulens
istaintestiam remanere habent duae:
Siremanserint duae ratio dysyllabarum
erit : Diximus in ratione dysyllabarum
non posse inuenira circum flꝯcum : nisi
quando ista naturalit̃ longa est: & ubt¬

Expanded text:
uideamus de trisyllabis. diximus quoniam tertia uideamus de trisyllabis. diximus quoniam tertia a fine non potest habere nisi acutum accentum; nisi acutum. sed illud quaerendum nobis est, quando habeat, quia et ista habere potest et ista, ne erremus et dicamus istam habere, cum ista habeat. ergo scire debemus hoc firmissimum esse, tunc tertiam a fine habere accentum, quando secunda a fine naturaliter breuis est. Romulus, Ro longa est go quoniam et Ro naturaliter longa est et mu, quae est secunda a fine, naturaliter breuis est, acutus accentus est: maximus, optimus. non licet ut tertia a fine habeat accentum, nisi secunda a fine naturaliter breuis sit. ecce habes rationem tertiae syllabae: tolle tertiam a fine, et iam disyllabum est. si enim sustuleris istam tertiam, remanere habent duae. si remanserint duae, ratio disyllaborum erit. diximus in ratione disyllaborum non posse inueniri circumflexum, nisi quando ista naturaliter longa et ult
Abbreviated transcription (Latin):
laba passorictonis uno modo recepit
circum flecumtantum: si & pnorna¬
turalit̃ longasit : Et ultima naturalit̃
breuis ut meta: me naturalit̃ longa
est: ta naturalit᷑ breuis est circumfle¬
xum hab& accentum: Idest quando ÷
tidchius naturalit̃: tunc est circũ flꝯus
indisillabis. alit non lic&: Ut pata mora. croca
rõma: Ecce modo circum flexus est tantum qđ
prior natura lit̃ longa est & ulama naturalit̃
breuis: Alit̃ uero quo modo cumq iam acutũ
faciant: quid si positione longasit acutus est :
Ut puta. arma acutus est : quid si prior bre¬
uis. & posterior longa acutus est: Ut puta
ut est leges: Et quare l& & quare hoc l& natu¬
ralit̃ longaest : Et chximus naturalit̃ lon¬
gas & poeneultimas circum fleum habere ac¬
centum: Sed non sequitur breuis ut sit tro¬
cheus. nam leges spondius est: Ergo tunc
est circum flaus quando prior naturalit̃
longa est : & ultima naturaliter breuis :
Ecce habes iã &iam dedisyllabis: Modo

Expanded text:
laba pars orationis uno modo recipit laba pars orationis uno modo recipit circumflexum tantum, si et prior naturaliter longa sit et ultima naturaliter breuis, ut mêta: me naturaliter longa est, ta naturaliter breuis est, circumflexum habet accentum. id est quando est trochaeus naturaliter, tunc est circumflexus in disyllabis; aliter non licet, ut puta mêta Crêta Rôma. ecce modo circumflexus est tantum, quod prior naturaliter longa est et ultima naturaliter breuis. aliter uero quomodocumque iam acutum faciunt. quid si positione longa sit? acutus est, ut puta árma; acutus est. quid si prior breuis et posterior longa? acutus est, ut puta ut est léges. et quare hoc? lex naturaliter longa est, et diximus naturaliter longas paenultimas circumflexum habere accentum; sed non sequitur breuis, ut sit trochaeus. nam leges spondeus est. ergo tunc est circumflexus, quando prior naturaliter longa est et ultima naturaliter breuis. ecce habes iam etiam de disyllabis; modo
Abbreviated transcription (Latin):
orationis sinatura lit̃ ꝓ ductam uocalẽ
habuerit circum flex̾um habebit accentũ:
Quod si naturalit̃ cor reptam uocalem habu¬
erit acutus ent: At puta. & .n&c. que
primus que machaon. ut si coniuntio
quidsi positione longasit: illud quodabi
dixi sic accipit᷑ quasi natura liter breuis :
Ongo talis est positio ne longa qualis est natu¬
raliter breuis : & diximus inbreui acu¬
tum accentum esse: Siergo breuis acutũ
accentum hab&. super est ut inpositio¬
nelonga acutũ habeat accentum: ut
puta. pix positoꝵ longa: Sed qm̃ na
turalit̃ non est longa acutum habeat
accentum: Hoc x quodtractatum est
de acuto accento: Et d&ircum flexo
omniaergo in accentib se&cundum natu¬
ram colliguntur. Sifuerit illic uoca¬
lis natura lit̃ longa circum flaum ha¬
b& accentum : Si fuerit breuis natura¬
lit̃ &iam sisit positione longa acutum
hab& : &ccehabes demonosyllabis:
Nideamus modo de disyllabis: disil¬

Expanded text:
orationis, si naturaliter productam uocalem orationis, si naturaliter productam uocalem habuerit, circumflexum habebit accentum. quid si naturaliter correptam habuerit? acutus erit, ut puta et nec que: «primusque Machaon», ut sit coniunctio. quid si positione longa sit? illud quod tibi dixi, sic accipitur, quasi naturaliter breuis. ergo talis est positione longa, qualis est naturaliter breuis. et diximus in breui acutum accentum esse. si ergo breuis acutum accentum habet, superest ut positione longa acutum habeat accentum. ut puta pix positione est longa; sed quoniam naturaliter non est longa, acutum habet accentum. hoc est, quod tractatum est de acuto accentu et circumflexo. omnia ergo in accentibus secundum naturam colliguntur. si fuerit illic uocalis naturaliter longa, circumflexum habet accentum; si fuerit breuis naturaliter, etiam si sit positione longa, acutum habet. ecce habes de monosyllabis; uideamus modo de disyllabis. disyl
Abbreviated transcription (Latin):
duos: Tertia ergo afinȩ non potest habere
nisi accentum acutum: qm̃ diximus acutum
non a scender& nisiusq ad testium locum :
Ergo tertia syllaba tunc hab& accentum:
deo tertia hab& a cutum solum. secunda
afinȩ utrumq & acutum & circum fleũ
His legibus semel captos iam modo : Uedea¬
mus de singulis pastibus orationis: & inci
antequã Mlictemus hoc ipsud scire debes: qui¬
a positio in accentibus non conputantus : Ta
lis est si sit positio ne longa. hac siste na¬
tu rclit̃ breuis non lic& ut aliquid plus habeat
quantu m ad accentus pestin&: positione lon¬
ga syllaba si fuent: talis est : acsi non sit po¬
sitio ne longa sed sit naturalit̃ breuis :
Nono sllaba passorationis sina turalit̃
ꝓducta m uocalem habeat : circum flexũ
hab& accentum : Vt puta. dõs naturalit̃ lon¬
gaest: sp̃es natura liter longa est : Aes na¬
turalit̃ longaest. unde facit aera quia
diptongus est: mono syllaba ergopass

Expanded text:
duos. tertia ergo a fine non potest habere duos. tertia ergo a fine non potest habere nisi accentum acutum, quoniam diximus acutum non ascendere nisi usque ad tertium locum. ergo tertia syllaba tunc habet accentum, ideo tertia habet acutum solum, secunda a fine utrumque, et acutum et circumflexum. his legibus semel captis iam modo uideamus de singulis partibus orationis, et primantequam tractemus, hoc ipsum scire debes, quia positio in accentibus non conputatur in monosyllabis. talis est, si sit positione longa, ac si sit naturaliter breuis: non licet ut aliquid plus habeat, quantum ad accentus pertinet; positione longa syllaba si fuerit, talis est, ac si non sit positione longa, sed sit naturaliter breuis. monosyllaba pars orationis si naturaliter productam uocalem habeat, circumflexum habet accentum. ut puta dôs, naturaliter longa est; spês, naturaliter longa est; aês, naturaliter longa est unde facit aera, quia diphthongus est. monosyllaba ergo pars
Abbreviated transcription (Latin):
& poeneultimum tantum: ad testium locũ
numquam ascendit. Aput grxos aes sunt :¬
Ergo loci acuti accentus aput grecos ultimus
poeneultimus ante poeneultmus : Et duo
loci circũ flai ultim: & poeneutam: :UN¬
de quanta breuitate collegis hancrationem
aput latinos ultma syllaba accentum non ha b&
Ion lic& &cepta ista ultima syllaba quae non li¬
c& habere accentum quod nob̵ relinquitur : ut
acutus accentus aput latinos duos hab& locas
poene ulamum & ante poeneultimum : &¬
circum flexus accentus unum hab& lo cum poene¬
ubamum : Vȩ des ergo quanta breuitate hoc sit
fatum. es erant loci acuti accentus aput gre¬
cos ultmus poeneultimus & ante poene ultim :
& cir cum floxi accentus duo erant loci poe
neultimus & ante poeneultmus: Nemo ueistã
quȩ aputlatnos accentum non hab& poenit
dest ultima hac remota hoc suꝑ eyt: Ut ille
cir cum fl&cus quae habuit duos locos habeat
unum: ut acutus quaehabut aes locos habeat

Expanded text:
et paenultimum tantum; ad tertium locum et paenultimum tantum; ad tertium locum numquam ascendit. tres sunt ergo loci acuti accentus apud Graecos, ultimus, paenultimus, antepaenultimus, et duo loci circumflexi, ultimus et paenultimus. uide quanta breuitate colligis hanc rationem. apud Latinos ultima syllaba accentum non habet; non licet. excepta ista ultima syllaba, quam non licet habere accentum, quid nobis relinquitur? ut acutus accentus apud Latinos duos habeat locos, paenultimum et antepaenultimum, circumflexus accentus unum habeat locum, paenultimum. uides ergo, quanta breuitate hoc sit factum. tres erant loci acuti accentus apud Graecos, ultimus, paenultimus, antepaenultimus, et circumflexi accentus duo erant loci, ultimus et paenultimus. remoue istum qui apud Latinos accentum non habet penitus, id est ultimum. hoc remoto hoc superest, ut ille circumflexus, qui habuit duos locos, habeat unum, et acutus, qui habuit tres locos, habeat
Abbreviated transcription (Latin):
labȩ quaehabent accentum: Ideo propt̃
hanc causã : Vide quambonam breuitatẽ
inuenerunt latini: des. diximus a finȩ
abere accentus : Ergo ges regulae erũn
una erit regula deultima : una depene¬
ultima : una deter cia a fine Sed quid
Si dequattuor syllabis constiterit. nomen:
quid si dequinq:: quidsi des&: quidsidesep¬
tem : quidsi deocto: Iameadem ratio est
quaratio est : Nam qm̃ accentus non as¬
cendit ultra des syllabas: Quid opus est ut quȩ¬
ras aliud inistis syllabis pluribus : aut in
quasta. aut in quinta : cum adillas supenio¬
res accentus non ascendat: Ergo eadement
ratio nullis plurib̵: quȩ intribus fellabis
ipsa ins& syllabis: ipsa &iã in octo: Ergo
si conputantur accentus a fine : ipsꝗ auten
accentus aes habent locus : ulamum
poeneulamum. ante poene ulamum:
Sed aput gr&cos ubiq: in uenitur acutus
accentus : & inulama & poeneultima
& in ante poeneulama: Circum fl&gus
aput grecos duos hab& locos ultimum

Expanded text:
labae quae habent accentum. ideo propter labae quae habent accentum. ideo propter hanc causam uide quam bonam breuitatem inuenerunt Latini. tres diximus a fine habere accentus: ergo tres regulae erunt; una erit regula de ultima, una de paenultima, una de tertia a fine. sed quid si de quattuor syllabis constabit nomen, quid si de quinque, quid si de sex, quid si de septem, quid si de octo? iam eadem ratio est. qua ratione? nam quoniam accentus non ascendit ultra tres syllabas, quid opus est ut quaeras aliud in istis syllabis pluribus, aut in quarta aut in quinta, cum ad illas superiores accentus non ascendat? ergo eadem erit ratio in illis pluribus, quae in tribus syllabis, ipsa in sex syllabis, ipsa etiam in octo. ergo sic conputantur accentus a fine; ipse autem accentus tres habet locos; ultimum, paenultimum, antepaenultimum. sed apud Graecos ubique inuenitur acutus accentus, et in ultima et in paenultima et in antepaenultima. circumflexus apud Graecos duos habet locos, ultimum
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo n&esse est ut illa syllaba habeat
accentum quȩ plussonat areliquis quan¬
do clamarem fingimus: Dixi duos esse
accentus aput latinos acutum & circum fle¬
xum: & n&esse est ut in uno quoq: uerbo
aut acutussit : aut circum flexus : Crauis
ille ibi grauis ent: Iam mado uideamus
quo modo conputantur accentus a fine
non ab inito: Utputa indoctissimis
quinq: sunt : non incipis conputare utrĩ
prior syllaba habeat accentum: Id est
in: inde .si. doc. habeat accentum. inde
ts. in de .si. inde mus: non potesita ab in¬
itio non conputas: seđ a fine: Quare si
finales habeat. si finales non habuerit
poeneultima hab&: Si poene ultima
non habuerit testia a finehab& Et hoc¬
est plus non asc en dit accentus: sedaut
infinali est: Aut in poeneulamis: aut intestia.
asinȩ inistis mbus asine conputatur accentꝰ
adquastam syllabã : ł ad quintam non
ascendit accentus: N& aput latinos: no
aput grecos: Sedtantũ modo dessunt sul¬

Expanded text:
ergo necesse est ut illa syllaba habeat ergo necesse est ut illa syllaba habeat accentum, quae plus sonat a reliquis, quando clamorem fingimus. dixi duos esse accentus apud Latinos, acutum et circumflexum. et necesse est ut in uno quoque uerbo aut acutus sit aut circumflexus. grauis ille, ibi grauis erit. iam modo uideamus, quo modo conputantur accentus. a fine, non ab initio. ut puta indoctissimus, quinque sunt: non incipis conputare, utrum prior syllaba habeat accentum, id est in, inde si doc habeat accentum, inde tis, inde si, inde mus. non potes ita ab initio conputare, sed a fine quaere, si finalis habeat. si finalis non habuerit, paenultima habet; si paenultima non habuerit, tertia a fine habet. et hoc plus non ascendit accentus, sed aut in finali est aut in paenultima aut in tertia a fine. in istis tribus a fine conputantur accentus. ad quartam syllabam uel ad quintam non ascendit accentus nec apud Latinos nec apud Graecos, sed tantum modo tres sunt syl
Abbreviated transcription (Latin):
centus est anima uerborum & ani¬
ma uocis unius cuiusq: Quem admo¬
dum corpus nĩm non potest eẽ si ne
anima: Sic n&c ullum uerbum. n&
ullus sermo sine accentu potest esse :
Et quemad modum anima nostra into¬
to corpore ipsaplus potest: Sic &iã
illa syllaba plus sonat in toto uerbo
si ipsa hab& maiorem po destatem:
Et quo modo inuenimus ipsũ accentum & hoc
traditum est s̃ pleriq: quinaturalit̃ non ha¬
bent acutas aures ad capiendos hos accent
& inducitur hac aste : Fing&ibi quasi uocem
clamantis adlonge aliquem positũ Vit pu¬
ta fingetibi aliquem illo loco contrastare
& clama adipsum: cum coepens clamare
naturalis ratio &igit : & unã syllabã plus
dicas : ardiquis illius uerbi quamuides
plus sonare ac&eris ipsam hab& accentũ :
Vt puta sidicas orator quae plussonat ra
ipsa hab& accentum : obtimus quaeplus
sonat. illa quae prior est : num quid sic
sonat .ti. & mus quemad modum op:

Expanded text:
centus est anima uerborum et anicentus est anima uerborum et anima uocis unius cuiusque. quem ad modum corpus nostrum non potest esse sine anima, sic nec ullum uerbum nec ullus sermo sine accentu potest esse. et quem ad modum anima nostra in toto corpore ipsa plus potest, sic etiam illa syllaba plus sonat in toto uerbo,si ipsa habet maiorem potestatem. et quo modo inuenimus ipsum accentum? et hoc traditum est. sunt plerique qui naturaliter non habent acutas aures ad capiendos hos accentus, et inducitur hac arte. finge tibi quasi uocem clamantis ad longe aliquem positum. ut puta finge tibi aliquem illo loco contra stare et clama ad ipsum. cum coeperis clamare, naturalis ratio exigit ut unam syllabam plus dicas a reliquis illius uerbi; et quam uideris plus sonare a ceteris, ipsa habet accentum. ut puta si dicas orator, quae plus sonat? ra, ipsa habet accentum. optimus, quae plus sonat? illa quae prior est. numquid sic sonat ti et mus, quem ad modum op?
Abbreviated transcription (Latin):
mo quisine istissit. Si non hab&
acutum. circum flexũ hab&: Si non ha¬
b& circum flecũ acutum hab&: &
grauis ubinonerit siue ille ł ille .S.¬
bi ser monem uindicat: hreliquis ubi
non est n& acutus n& circum fl&us
in reliquis syllabis ipsius sermonis:
Puta mã le sa nũs. malesa acir¬
cum flecum hab& : malenus istae ges
sellabȩ grauem habent accentum:
N amideo dictos est grauis acratione
quodminus son&. quam son& illele¬
gitimus : malenus num quid sic sonat
omnes istelittere quem ad modum sonat
sa. sa plussonat: Ideo dictaesunt ille giae¬
uem habere accentum: quod & pigrum
& minus sonent: Ergo scire debesqui¬
a nullo loco grauis ponipotest : quan¬
tum adutilitatẽ ꝑtin& : nisi ubi non fu¬
ent acutus aut circum flexus in eadem
tamen past eorationis: non sibis p&cia¬
lem uindicat partem non hab& ꝓpnã
sedhoc aputlatinos tamen: Et quid
est ipsce accentus ita definitum est : acen¬
tus est qua si anima uocis: Id est ac¬

Expanded text:
mo, qui sine istis sit: si non habet mo, qui sine istis sit: si non habet acutum, circumflexum habet; si non habet circumflexum, acutum habet. et grauis ubi erit, si uel ille uel ille sibi sermonem uindicat? in reliquis, ubi non est nec acutus nec circumflexus, in reliquis syllabis ipsius sermonis. ut puta malesanus; sa circumflexum habet, ma le nus istae tres syllabae grauem habent accentum. nam ideo dictus est grauis hac ratione, quod minus sonet, quam sonat ille legitimus. ma le nus, numquid sic sonant omnes istae syllabae, quem ad modum sonat sa? sa plus sonat. ideo dictae sunt illae habere grauem accentum, quod et pigrum et minus sonent. ergo scire debes quia nullo loco grauis poni potest, quantum ad utilitatem pertinet, nisi ubi non fuerit acutus aut circumflexus; in eadem tamen parte orationis, non sibi specialem uindicat partem, non habet propriam. sed hoc apud Latinos tantum. et quid est ipse accentus? ita definitus est, accentus est quasi anima uocis, id est ac
Abbreviated transcription (Latin):
maticus: Ergo ideo simplices pedes usq
ratione: prosdicunt ad cantum : dicũr
oden uerbum: De uerbo litini xprs¬
serunt ut dicerent ꝓsodias accentus:
resdicunt: Nihilinter est siue accentũ
dicamus : siu&onum: siu&onorem ea¬
dem ratio est : Nomina sunt tantũ modo
desimilia: accentus qui nobis nocessanit᷑
duo st̃ tantum modo : Aput latinos acutꝰ
& circum flgcus : Acutus dictur aecentus
quotiens cursim syllabam ꝓferimus : ut si
dicas arma arcus: non possumus dice¬
re a. arma arcus : non possumus dice¬
rea arcus : acutus. Ergo dicit᷑: quando
cursim syllabam ꝓfenmus : circũ fl&ꝰ
dicitur : Quando drcdm sy llabam
ꝓferimus: ut m&a iusa : non pos¬
sumus dicere m&a. non possumus di¬
cere musa : Ergo circum flexum di¬
cimus qui tractim profertur: Acutũ
illum qui carsim: est &iam grauis.
Sediste porne suꝑ fluumeri: aput
flexus est: Omnessermo n&esse
est : ut aut acutum habeat. aut
circum fleum: Nullus est ser¬

Expanded text:
maticus. ergo ideo simplices pedes usque maticus. ergo ideo simplices pedes usque ratione: pros dicunt ad, cantum dicunt oden. uerbum de uerbo Latini expresserunt, ut dicerent prosodias accentus. num et tenorem dicunt. nihil interest, siue accentum dicamus siue tonum siue tenorem; eadem ratio est, nomina sunt tantum modo dissimilia. accentus qui necessarii nobis sunt duo sunt tantum modo apud Latinos, acutus et circumflexus. acutus dicitur accentus, quotiens cursim syllabam proferimus, ut si dicas árma árcus: non possumus dicere ârma, non possumus dicere ârcus. acutus ergo dicitur, quando cursim syllabam proferimus. circumflexus dicitur, quando tractim syllabam proferimus, ut mêta Mûsa: non possumus dicere méta, non possumus dicere Músa. ergo circumflexum dicimus qui tractim profertur, acutum illum qui cursim. est etiam grauis, sed iste paene superfluus est apud flexus est. omnis sermo necesse est ut aut acutum habeat aut circumflexum: nullus est ser
Abbreviated transcription (Latin):
non enim seruit diuisioni Scire debemus
qđ unusquisq uersus hab& pedes legitimes
hab& nothos: Legitimus dicitur pesnatu¬
ralis : qui est nothos qui ad mittitur: Eece
inuer su herdice unus pes est legitimus:
spondius sed qm̃ uisa sest durus & prae¬
fract᷑s : Soluta x posterior syllaba &
fecit dactylum: Si soluas pnorem
facit anapestum: & trocheum infi¬
nẽ isti no dsunt: Omnes pr&cerea sim¬
plices pedes usq: adtres syllabas cres¬
cunt: Suplices autem usq ad sꝗc &
hoc prta ratione : Namsi simplices s̃
usq: adternas geminata istaratio:
Simplices deb& duplices pedes facere:
quem admodum ꝓbat hoc: Simplices
pedes usq: adternas syllabas crescere :¬
m̃ istum simphcem pedem dixim:
quiso lutus duo non facit : Sitnis¬
syllabum soluas duo non facit:
Ecce puta trubrachin si soluas num¬
quid duo facit: Ergo qm̃ solutus
duo non potest facere: Sidemus
illi unam syllabam incipitesse proceleu¬

Expanded text:
non enim seruit diuisioni. nisi credere debemus non enim seruit diuisioni. nisi credere debemus quod unus quisque uersus habet pedes legitimos, habet nothos. legitimus dicitur pes, naturalis qui est; nothus, qui admittitur. ecce in uersu heroico unus pes est legitimus spondeus; sed quoniam uisus est durus et praefractus, soluta est posterior syllaba, et fecit dactylum. si soluas priorem, facit anapaestum et trochaeum in fine. isti nothi sunt. omnes praeterea simplices pedes usque ad tres syllabas crescunt, duplices usque ad sex; et hoc recta ratione. nam si simplices sunt usque ad ternas, geminata ista ratio simplicium debet duplices pedes facere. quem ad modum probat hoc, simplices pedes usque ad ternas syllabas crescere? quoniam istum simplicem pedem diximus, qui solutus duo non facit. si trisyllabum soluas, duo non facit. ecce puta tribrachum si soluas, numquid duo facit? ergo quoniam solutus duos non potest facere, si demus illi unam syllabam, incipit esse proceleu