comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ pluĩ detctarẽt᷑. ⁊ in eo statu nõ ꝑ int̾mĩcios s pns ip̃e uiro
dei ꝓ ꝯfilio adiisset ad spẽ c̾te uictorie erectus p̃fixa ⁊̃ pugue di¬
eit ꝙ q ci uictor. hostiles p̾das age̾t ⁊ suoꝵ res p̾reptas ab hoste
reu̾ehẽt ⁊ ĩꝑatoris sui giam̃ me̾ret᷑. nut iã securꝰ pugͣuit.
straint᷑ hoste. spolia ⁊ etulit gram̃ ẽ a deptꝰ. Cui uo tã sacto
tãꝙ uenturi p̾scio si quid de pñtib ⁊⁊ exꝑtis treditur. accipe
quid hic. ide de solicudiẽ senfait/ ne quid enĩ me ꝓpoĩto fauẽtem
imtasse quisꝙͣ credat ipa eius u̾ba subsc̾psi. ab his ⁊elata
qui ex ore loꝙ̃tis accepant. Multũ inqͣt ydest sec̾tior Dñtacõ
⁊ solitaria ꝯnͥ sacõ ⁊ itero. ad effugiẽda ꝑictã inq̃t uel lapsũ

Expanded text:
um detrectaret et in eo statu non per internuntios, sed presens ipse virum um detrectaret et in eo statu non per internuntios, sed presens ipse virum Dei pro consilio adiisset, ad spem certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam sancto, tamque venturi prescio, siquid de presentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine senserit: nequid enim me proposito faventem immutasse quisquam credat, ipsa eius verba subscripsi, ab his relata qui ex ore loquentis acceperant. «Multum» inquit «prodest secretior habitatio et solitaria conversatio». Et iterum «Ad effugienda
Abbreviated transcription (Latin):
ciã ueĩt̃ ut spũũ p̾ncipẽ ĩ puroꝵ ꝙͣ a se pelli nõ posse ãtoniꝰ fat̾e᷑
ille de obsesso pectore purissiã quidẽ ⁊ efficatissiã pce de pelleret¬
¶ ⁊on exponã qͣs tẽptacões cor ꝑis atq aĩ solitarii senes
uiceric̃ pachoniꝰ ac stephs̃ nõ inq̃rã qͥ ꝯsilio paphunitiꝰ tres di
amicos ex urbib ad deẜca ꝑduxit qͣi adtuciorẽ ⁊ dõ ꝓpĩquiorẽ
locũ. Qͣ u̾tucis admir acõe monachoꝵ t̾bas in solitudiẽm traxit
ris ꝯstãciã. Sudores a dolii. miẜicoriẽ innocẽcii seueritatẽ
Euagrii ĩdustriã aclabores. nõ scrutabor. q̃ in solicudiẽ malcꝰ
ĩmitis dñi gregẽ pauit. Qͦ inspetu simlãta ꝯ ꝯuige lacuit
suiuo solitaiii pauꝑis ar matus pia sed maxiã ⁊ incre dibliã bella
ꝯfuet a quo altᵈ q licet ĩferior dux romanꝰ graui ethiopũ ĩ¬
cursu ĩsmita q mltitudiẽ atq aliqͦt ĩfiustis ꝯgͥssib exc̾itꝰ¬

Expanded text:
iam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii senes vicerint Pachomius ac Stephanus; non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos ex urbibus ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit ris constantiam, sudores Adolii, misericordem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit silio solitarii pauperis armatus, pia sed maxima et incredibilia bella conficeret. A quo alter quoque licet inferior dux romanus, gravi Ethiopum incursu infinitaque multitudine atque aliquot infaustis congressibus ext
Abbreviated transcription (Latin):
u fili. ncħ est qd mist̾io uacare putẽ hĩtabat ei in t̾ra australiꝰ
t̾ra huĩli ⁊ denexa ⁊ clara ⁊ etherei solis ⁊̃ tiuitate p̃fẽnda ẽgͤssꝯ
erat. unĩ reris nisi ex corꝑis sui domũ. egressꝰ ĩꝙͣ exͣ se ipm̃. ⁊
miẜie morͣlis ergastulũ nõ ad ĩ fane ocium s ad meditãdum
nã q̃ oro alia hois̃ uita ẽ aut quid aliud agẽs ab aialib brutis
differt. p̃clare. Cic̾o docto uiro in q̃t uiuere ẽ cogitare. In hanc
cliãte diei ꝯmodissimũ tẽpꝰ eleg̾at. ⁊ ellius eĩ locꝰ ullã pars
etatis aptoĩ. meditãti.ꝙͣ ⁊ ag̾stis solitudo ⁊ iuueĩli fernore p̃c̾ito
relictis q ut ita dixerñ a tergo meridianis horis placacoris
uite traaisq̃llicus ia uergẽtis ad uesꝑani
uid lriuꝰ ⁊ natꝰ magmi q nepos ab he prĩar᷑ in aximꝰ¬
Iacob/ qñ scalã i ͣ celotenꝰ erectũ ascẽdẽcesq ⁊ descendẽtes
p̃p̃ odiũ ꝓuĩcialiũ apd̾ ullmũ quid̃ succede̾ uoluit. s sus diuo¬

Expanded text:
il est, quod misterio vacare putem: habitabat enim in terra australi, terra humili et devexa, et clara et etherei solis vicinitate prefervida. Et egressus erat: unde reris, nisi extra corporis sui domum? egressus, inquam, extra seipsum et miserie mortalis ergastulum, non ad infame otium sed ad meditandum. Nam que, oro, alia hominis vita est, aut quid aliud agens ab animalibus brutis differt? Preclare Cicero: «Docto viro» inquit «vivere est cogitare». In hancclinate diei commodissimum tempus elegerat. Nullus enim locus, nulla pars etatis aptior meditanti, quam et agrestis solitudo et, iuvenili fervore preterito relictisque, ut ita dixerim, a tergo meridianis horis, placatioris vite tranquillitas iam vergentis ad vesperam. Quid huius etiam natus magnique nepos Abrahe, patriotenus erectam, ascendentesque et descendentes «propter odium provincialium apud nullum quidem succedere voluit, sed su
Abbreviated transcription (Latin):
ignis e celo descẽdat suꝑ q̃nqͣgenar iõs regios ⁊ paret̾ statim
ut scisso anme tactu pallii Ior amẽ sicro pede ꝑ transit. soli¬
tariũ sc̃m unũ uenantib elem̃tis. ubi inꝙͣ erac hehus. dũ hoc ag̾et
ꝓfecto in solitudiẽ. uñ tãdẽ ad celũ flãmãte uehiclõ ⁊̃ aptus ẽ ¶ ubi
erat helisens qñ gem̃ĩu ⁊ apti ducis ꝯsecucus ẽ spm̃. Qñ ferrũ¬
ꝯtra naturã ⁊ ꝯfuetudic̃m suã natas flenci ⁊ estituit amico. Qñ
trib ⁊egib totidẽq regiis ex̾citib ne ꝑirẽt sici repleto sine ullis
ĩbrib torrẽte subueĩt pora quid̃ ad ior aus̃ ripã t̾ciũ in deẜto y¬
dumẽe ꝯtigit. Illud q̃fisse fr̃uaciũ. ubi erat dũ palliomagũ dĩsis¬

Expanded text:
ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede pertransit, solitarium sanctum virum venerantibus elementis. Ubi, inquam, erat Helias dum hec ageret? Profecto in solitudine, unde tandem ad celum flammante vehiculo raptus est. Ubi erat Heliseus, quando geminum rapti ducis consecutus est spiritum? Qutra naturam et consuetudinem suam natans flenti restituit amico? quando tribus regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine ullis imbribus torrente subvenit? Priora quidem ad Iordanis ripam, tertium in deserto Ydumee contigit. Illud q
Abbreviated transcription (Latin):
m oĩ inte mortisq ꝯsilio nͥ fallor sũmoꝵe tiutinã dũ est
uid singlã ⁊epltẽ. plena exẽploꝵ st̃ oiã. ubi er utheli¬
as qñ clariorib portẽtis emicuit. qñ pplis̃ intͣͫ iubes fu¬
ne ꝑeũtib illũ iussũ dĩ in sositudiẽ latitãtẽ corui pan̾e̾ soliciti.
qñ e sũmo carmeli mõtis ꝑmis humi t̾emnẽ siccitatẽ t̾ras at ppelas
ĩ eod mõte carmeli dõ indice sac̾ficõ teste suꝑatos in torrẽte
cyson pplõ fauẽte mactauit. Quã obcam̃ ir ate regiẽ minis
ac fuior cedes ꝯdeẜti lacebrã peciisset fub ũbiri iumꝑi ꝯso¬
pitũ mͣcitauit angis. ⁊ ut mãducaret admonuit nõ magm
p̾cii cibũ sed tãte uirtutis. ut ĩ fortitudiẽ illiꝰ quadragĩta di¬
erũ iter ac totid noctiuĩ ieuinãdo ꝓficẽt. Qͦ pacto inde uc
ĩspelũca manes dñico uisitatus alloquio reges ĩñge̾ mittit᷑
ac ꝓphãs. sic ĩ cacumie mõtis sedes̃ ĩꝑat ĩopiãbłi fiducia. ut

Expanded text:
utinandum est. Quid singula replicem? Plena exemplorum sunt omnia. Ubi erat Helias, quando clarioribus portentis emicuit? Quando populis intra urbes fame pereuntibus illum iussu Dei in solitudine latitantem corvi pavere soliciti? Quando ex summo Carmeli montis, pronus humi, triennem siccitatem terras ac populos in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum sed tante virtutis, ut in fortitudine illius quadraginta dierum iter ac totidem noctium ieiunando perficeret. Quo peracto, vide ut in spelunca manens, dominico visitatus alloquio, reges inungere mittitur ac prophetas; ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ssi alienis na p̾ponimꝰ. sũma diligẽtia quecũq huic ꝓpor̃to oẜ¬
siciut ipeslamꝰ ¶ Et quõ mões hoc fiet. tu ne uicia mexilium
pesles. qd nec leges ũꝙͣ potue̾ nec⁊ eges. tu ne nonis artibus
res ie nodubles ut absoluas desꝑatũ ad hoc tẽpꝰ int̾ agg̾diere
hipũ dĩtib. furta ẜuis. lam̃ta pauiꝑib. ĩuidiã plebi. noblĩ¬
tati suꝓbiã fraudẽ curie. uoluptatẽ foro. discordiã młtitudĩ
auariciã fere oĩb extor q̃re. uellẽ porse. s nõ sꝑo. ⁊ faciliꝰ fu¬
teor. sẽ fulphur ex etline uist̾ib oẽ cenũ excũctis paludibus
egeri posse. ꝙͣ mala ħ hos sceler ar dores has morũ sordes
ex ur hui fentina. ubi tłiu pesfiã inciũ sedes ẽ ¶ Inters
quas felicitꝰ felix. licet ĩgerũ cralestat ⁊ unde feliciꝰ sit abẽẽ
Quid gͥ ad me illd̃ fumiliare ꝯfiliũ ⁊ eciuio. ut pestes quas
fugaie nõ porrumꝰ fugiamꝰ. In quã ⁊ẽ uincũ politarie uĩte

Expanded text:
 si alienis nostra preponimus, summa diligentia quecunque huic proposito officiunt propellamus. Et quomodo, inquies, hoc fiet? tu ne vitia in exilium pelles, quod nec leges unquam potuere nec reges? Tu ne novis artibus res inenodabiles ut absolvas, desperatum ad hoc tempus iter aggrediere? Luxum divitibus, furta servis, lamenta pauordiam multitudini, avaritiam fere omnibus extorquere? Vellem posse, sed non spero, et facilius fateor omne sulphur ex Ethne visceribus, omne cenum e cuntis paludibus egeri posse, quam mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium pessima mercium sedes est, inter quas infeliciter felix licet ingenium coalescat, et unde felicius sit abesse. Quid ergo? Ad meum illud familiare consilium recurro, ut pestes, quas fugare non possumus, fugiamus; in quam rem unicum solitarie vite
Abbreviated transcription (Latin):
sicubi lingue ł ingenii suꝑlex or nacõ. aut opulentor. doctrina
cupid̃ sũã in domũ guehebat̃. nlłã om̃ spolia opimiora tẽsẽtes
nec uͦ falsebat ẽstimatõ. nlie eĩ ꝓfecto dĩcie c̾ciores ꝙͣ q̃ arõ
possidencur. Sicubi aut̃ turbe aliquid uel tastigare Esꝑnere
studiũ erac. nr̃a u̾o glõsa post̾itas magnũ se aliquid asse¬
cucã tredit. si adolescens ⁊ qd̾ magis scomacor si quis se¬
nex uel igͣti aduene turpe sagũ E scipẽdiarii militis ri¬
diclam̃ togã sũpsit. aut eo ꝑfectus ẽ uinde pubetenꝰ abscisi
ueste donũ ⁊edeat. seu insig̾ aliquo ludibrio deformacus
⁊ tale a liquid passus liber quale dauid in suis ẜuis ultꝰ ẽ
tã grauit̾. ⁊ quale ñc ⁊̃ si resurgat ĩsam aiuis ĩmita¬
cui mestus ãtueor. ⁊ post ꝙͣ obẜuare p̃mũ cepi miꝵ in
modũ fateor. aĩo fuspẽsus expecto. quis nã uarietatum

Expanded text:
sicubi lingue vel ingenii suppellex ornatior aut opulentior doctrina, sicubi lingue vel ingenii suppellex ornatior aut opulentior doctrina, cupide suam in domum convehebant, nulla omnium spolia opimiora censentes — nec vero fallebat extimatio: nulle enim profecto divitie certiores quam que animo possidentur; sicubi autem turpe aliquid, vel castigare vel spernere studium erat. Nostra vero gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, siquis adolescens et, quod magis stomacor, siquis senex, vel ignoti advene turpe sagum, vel stipendiarii militis ridiculam togam sumpsit, aut eo profectus est unde pubetenus abscisa veste domum redeat, seu insigni aliquo ludibrio deformatus et tale aliquid passus liber, quale David in suis servis ultus est tam graviter, et quale nunc etiam, si resurgat, insani avus imitacur, mestus intueor et, postquam observare primum cepi, mirum in modum, fateor, animo suspensus expecto quisnam varietatum
Abbreviated transcription (Latin):
mitaꝵ a se genciuĩ ut quõd spoliis sic nĩc eriorib exũ¬
ãtẽ fortasse mirabitur. tñ me dolorẽ tam breuib absor¬
usse gemitib. nã quis tacitũ ferat hoc nestio uñ ories
.⁊ culcus indignior. nastit᷑ ext̾naꝵ ac nõ fit maiores nr̃i
ioꝵ dici ut̾ post̾i me̾reni᷑. sua illis place̾ pot̾ant ⁊ placebãt
õ reheni uallẽ nõ damibii fluẽta lustrabãt adꝯq̾rẽdas has
isanias quib italitũ decus ĩ ebstenã barbariẽ degnare cõpel¬
rent. sed imꝑii dilatãd studio q̃rende q gliẽ ꝑeg̾nabant᷑
gͥs erectis ⁊ armaris ex̾atib nõdefor intatẽ patru hĩtꝰ sed
iũphos ⁊ clara cognoniã relatui. n ͨ tñ  usq a deo suis
lectabantur. ut cũcta passim aliena ꝯtẽp l nerẽt. ama¬
nit ꝙquid usꝙͣ uã laude dignũ erat. eque.  ap̃ hostes
sicubi moꝵ splendor. si cubi belli. si cubi pa/ cis artes¬

Expanded text:
domitarum a se gentium, ut quondam spoliis, sic nunc erroribus exundomitarum a se gentium, ut quondam spoliis, sic nunc erroribus exundantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem, tam brevibus absorbuisse gemitibus. Nam quis tacitum ferat hoc nescio unde orienet cultus indignior nascitur externarum? At non sic maiores nostri, quorum dici utinam posteri mereremur: sua illis placere poterant et placebant. Non Rheni vallem, non Danubii fluenta lustrabant ad conquirendas has insanias, quibus italicum decus in obscenam barbariem degenerare compellerent, sed imperii dilatandi studio querendeque glorie peregrinabantur signis erectis et armatis exercitibus, non deformitatem patrii habitus sed triumphos et clara cognomina relaturi. Nec tamen usque adeo suis delectabantur, ut cunta passim aliena contemnerent; amabant quicquid usquam vera laude dignum erat, eque apud hostes us animi, sicubi morum splendor, sicubi belli, sicubi pacis arte
Abbreviated transcription (Latin):
ñ mo młtos nͦ arũcies hc̃. nõ ubor mõ sed reꝵ simias. Q ͦ
tu. quo ẜimone. quo aiõ. demq ꝙ̃ se eẽ uelit nemo det̾minat
ob eam cam̃ quisq dissimlis sui ẽ. uestigiis senũ delrãtiuũ
Igressu nuniũ dotił inuẽtus magno spũ ad sup̃mũ stulti ͦ
cumẽ euasit. p̃mos sedis. ac scdõs t̾tiis. atq ita deinceps
cile uincẽtib. sic ꝑ manꝰ traditꝰ ⁊ int̾ manꝰ auctus furor.
tus ad nouissimos ꝑuenturꝰ sit ietu aĩo difficile ẽ. ꝙͣuis
illud forsan ẽ uer iam ad ext̾ma puẽtũ eẽ. ⁊ in nobis eẽ
pletũ. qd ante tot sclã dtm̃ erat oẽ in p̃cipiti niciũ scetit.
sine ruina nlłs ulterior. sic ꝓgressus ¶ Et forte licenciꝰ
nstitisse uidear. huic loco ꝙͣ sãt ẽ. Q̾ si cui nota sit molesti¬
ꝑ mearo pͣ ⁊⁊ maxiã ex huãn gn̾s atq in p̾mis Italie
am miẜatõe yueniẽs. uñ olim uirtutũ exemplaria pecebã
ir. ꝙͣ heu nc̃ uideo ꝑegrinoꝵ ⁊ ituũ imitawoe corruptã ⁊

Expanded text:
multos habet, non verborum modo sed rerum simias. Quo habitu, quo sermone, quo animo, denique quem se esse velit nemo determinat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atque ita deinceps facile vincentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine ruina nullus ulterior sit progressus. Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum mearum prima et maxima, ex humani generis atque in primis Italie commiseratione proveniens, unde olim virtutum tur, quam, heu, nunc video peregrinorum rituum imitatione corruptam, et
Abbreviated transcription (Latin):
nec sic latuit ⁊⁊ miraculoꝵ fulgore tãdẽ ꝑdicꝰ. stro bẽianũ
senẽ ydropicũ morbo clarũ ⁊ ꝯ int̾im egrotãtes sibi adduc¬
tos eximie curaret de sua en or mi licet eg̾tudiẽ nõ curatẽ
solatẽ q alios atq orãtẽ ut ꝓ aiã orarẽc̃ sua. nõ ꝓ corꝑe addito
ꝓfuit/ nõ epiphaniũ. ꝙ̃ famosũ p̾ꝰ he̾micolã solitudo epm̃ copͦ
dedit. nõ seu afratẽ ĩ opẽ ac pãnosũ senictim̃. ꝙ̃ pietas fid¬
q zelus e spelũcis ĩ iubes medias eduxit ĩꝑacori ĩpio res¬
põsurũ ỹmordacit̾ atq ac̾cer seu ysaat monachũ illiꝰ ĩ pietas
dĩni ꝯmiãcõe iudicii ⁊ecõdẽtẽ seu macedoniũ iugi filuestris
hĩcatorẽ. iiꝵ ĩfinite simpliatatis atq ꝯstãcie ad defrena¬
dũ pii quidẽ s iraci p̾ncpis ĩpetũ mõtis eu̾cite destẽdentẽ¬

Expanded text:
nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito fuit». Non Epiphanium quem famosum prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes medias eduxit, imperatori impio responsurum premordaciter atque acriter; seu Isaac monachum, illius impietatem divini comminatione iudicii retundentem; seu Macedonium iugi silvestris habitatorem, virum infinite simplicitatis atque constantie, ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendente
Abbreviated transcription (Latin):
ype cũtis mir ablius. ut deẜtũ horrẽdũ. ut solitudo uastisfima
⁊ nlłs eꝙͣda ẜmonib. ut spelũta scrupea ut asꝑ ad illã ⁊ an¬
gustꝰ tͣmes. q̃q uel suspẽsos pedes ledd̾t̾. ł intẽtos adeũciũ ocfds
feustret᷑. ut illic corꝑe tremls̃ s aiõ ꝯstas senex ex cẽtũ ac
dicẽ ãnis quos heluc etatis. totos septuagĩta tͣnseg̾at. cogi
nẽ ⁊ auaricie studiũ ne dicã ꝓpinas urbuĩ at tabernas ⁊ lupa¬
naria reliq̃ sre ł t̾ duo grãde fuppliciũ opniẽtur. ⁊ rõ ĩmediũ
trahã eutichianũ illũ c̾ta olĩpũ bithine degẽtẽ ⁊ celesti grã
⁊ t̾reni p̾ncipis amicitia ĩsignẽ. nõ theone mitẽ ac modesti
hoiem̃ ⁊ iuram̃ci exꝑtẽ ⁊ mẽdacis ĩstũ ⁊ t̾ginta ãnoro iugi
silencõ ĩ fũma om̃ fere lraꝵo erudicoẽ mirablem̃. ⁊ rõthe bai¬
dis ĩcolã appollie qui q̃dragĩta ãnis it̾ima solicudiẽ abditus

Expanded text:
pe cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis quos habebat etatis, totos septuaginta transegerat. Cogitnem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac tabernas et lupanaria, reliquisse vel triduo grande supplicium opinentur. Non in medium traham Eutichianum illum, circa Olimpum Bithinie degentem, et celesti gratia et terrena principis amicitia insignem; non Theonemendacii inscium, et triginta annorum iugi silentio in summa omnium fere literarum eruditione mirabilem; non Thebaidis incolam Apollinem, qui quadraginta annis in intima solitudine abditus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓimiẜat demõstrant ¶  ron exeqͣr ucm solitudie quaq
fugit hilario antorii u̾tutũ noblis emls̃. fama uir p̾mui
mox biinstri obẜuarõne uite eius ac moĩtis. pñtiq tõtitꝰ exem¬

Expanded text:
promiserat», demonstrarit. Non exequar ut in solitudinem quoque promiserat», demonstrarit. Non exequar ut in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exem
Abbreviated transcription (Latin):
micolã cogitaret mlt̾o uetustiorẽ atq remocõrẽ solitudinis
ĩalã asiꝰ paulu thebeũ q̃rẽ admonitꝰ ⁊ ruelatõe noctuna
paruit q̃funt. ĩuert̃. horrificis in itine̾ pͫ mõstris ñiẽtis
uc ꝯgressĩs tãdõ ⁊ post longũ filẽciũ collocutis adripã fõ¬
tis exigui ⁊ uet̾is umbiã palme sec̾tissimã in spelũcã mis¬
sus e celo panis unꝰ duob xͦ fortissimis uec̾anis młdo
ieuimo exharistis habũde fuffed̾it. deĩq ut paucis pꝰ dieb
mestus aĩ iltisq ꝯ plectib hospes paulũ sepeliuit ĩ effodi¬
endo humo leomĩ ungiuib infueto pietatis officõ adiutus
ad fũmã qualt in dẽstis lacitas ⁊ in tãtũ uel omis oĩs gliẽ
fugitus̃ ut sepularã quoq fuã uellet abscõditã neqͣ ulgeli
larebris abditũ ⁊ ũt ipĩs achanasii hẽdis atq historici
sui ubis utar alio pene or be celatiẽ africe, hispane galie
italie Illirico. ip̃i ⁊ q̃urbiũ cap ͭ ẽ dome ucm exor dio

Expanded text:
orem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebeum, querere admonitus revelatione nocturna, paruit: quesivit, invenit, horrificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressis tandem et post longum silentium collocutis, ad ripam fontis exigui et veteris umbram palme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suace solitudinis latebris abditum, et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput est Rome, ut in exordio
Abbreviated transcription (Latin):
noueris. ⁊ rõ ĩfistã eloqui ut adhuc ĩhospicã. ac pens solis
hemũ notã feris oriẽtaliũ atq oriẽciũ monachoꝵ p̃nceps
antomꝰ penetrauit. ut crebrestẽte fama nois ⁊⁊ ad gram
sanitatũ turbis egioꝵo ꝯ fluẽtib tedio afpcũs. s metues ne
tãta illa celebritas. aut sibi manis gliẽ aut alicui erroris
⁊ fasse ciuiꝰ piã de se opiõnis m᷑a eẽ poss. dũ pancis paĩb
Locus hic tedii. Ille gaudii lotus ⁊ quietis alexãdriã pete. ĩ prĩa
uaresi. s nõ potius illa uox fuic. di quieste̾ cupit antoni uade

Expanded text:
noveris, non insistam eloqui ut adhuc inhospitam ac pene solis heremum notam feris, orientalium atque orientium monachorum princeps, Antonius pensanitatum turbis egrorum confluentibus, tedio affectus, et metuens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis glorie, aut alicui erroris et false cuiuspiam de se opinionis materia esse posset, dum paucis panibus pro locus hic tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere cupis, An
Abbreviated transcription (Latin):
q. bñficii memorẽ ⁊ ipm pꝰ solitariũ euafisse
dud ħ prẽ sãtꝰ ysaat. qñ sibi det̾ra lõgĩqͣ fetũda uxor ad¬
Uecta ẽ. q̃d putas agebat. Erat for ran in fero ꝑorabat
tus ex̾cebat iudicia. emebat aͥs aut uendeuit dabat mutuũ nel
postedat uł datũ exigebat. acceptũ q soluebat. inchil hoꝵ omĩo.
quid gͣ. de ambladat ĩquit eo tpẽ ꝑ uiã que ducit ad p̾uteũ cuiꝰ

Expanded text:
 solitarium evasisse. Quid hoc patre satus Isaac? quando sibi de terra longinqua fecunda uxor advecta est, quid putas agebat? erat forsan in foro, perorabat causas, exercebat iudicia, emebat aliquid aut vendebat, dabat mutuum vel poscebat, vel datum exigebat acceptumque solvebat? Nichil horum omnino. Quid igitur? «Deambulabat» inquit «eo tempore, per viam que ducit ad puteum, c
Abbreviated transcription (Latin):
st̾ptor furũ ⁊ lenonũ fugã. ꝙͣꝙͣ si ad anaq̃ respicimꝰ aliqn
netrstior ea ꝯsuedo ẽ. Qua oꝑtuẽ ad modũ usus fert᷑ clarissiꝰ
ille dux in excitu nunĩatiõ ꝙͣ suꝑioꝵ ducũ secor dia licẽcia ꝙ
militũ coriuptũ at̾i mio correxit ĩꝑio. qñ ex castris coquos
lenones ⁊ institor magnã atiẽ ceceraq id genꝰ fonẽta libid̾i
ꝯ duob scor torꝵ milib q̃ lux̃iar ⁊ fugẽ solitũ ex̃citũ se q̃bãt᷑
q̃ res mltũ p̃clare illi ⁊ qͣi iã desꝑate uictorie ꝯtulisse treditui
Setuti st̃ alii clari duces sed clarissim noĩasse suffic̾it. nobis
ut adrẽ ueniã qui nõ uibes nõ regna nõ ex̾citꝰ s nri peccori
scatũ ⁊egẽdũ corrigẽdũq sustepimꝰ. ꝑua quidã uideat᷑ obue

Expanded text:
 si ad antiqua respicimus, aliquanto vetustior ea consuetudo est, qua oportune admodum usus fertur clarissimus ille dux in exercitu Numantino, quem superiorum ducum secordia licentiaque militum corruptum acerrimo correxit imperio, quando ex castris coquos et lenones, et institorum magnam aciem, ceteraque id genus fomenta libidinum, cum duobus scortorum milibus, quQue res multum preclare illi et quasi iam desperate victorie contulisse creditur; secuti sunt alii clari duces, sed clarissimum nominasse suffecerit. Nobis, ut ad rem veniam, qui non urbes, non regna, non exercitus, sed nostri pectoris statum regendum corrigendumque suscepim
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfistẽ pu ͤ ꝓsuasũ eiat ibidẽ laborũ uite fmẽ huit quẽ ĩ terris
nuitatꝰ fuãt ad celos secutꝰ ãtomiũ ¶ Hñs g̾ breĩ ad modũ
⁊ fuccic̃ta ꝯme õracõne pt̾itis ut sic dicã atq sepositis ⁊⁊ reli¬
quis filẽcio obi ucis qͦtast futad genꝰ quib sclͣ hẽmꝰ celũ fuit
ĩ t̾ris. q̃ copiosu ⁊ amena ⁊ uaria ⁊ penetrablis atq ignea
lacoẽ. ⁊⁊ q̃ p̾cõse macerie filũ lins. ac magnis texta ĩgeñs nͣ
sc̃ptiuaꝵ ⁊ ecessus spsa recoligam.
t ut a pͥmis or diar. Adam pu ille parẽs huãii gn̾s ꝙͣ diu

Expanded text:
ice persuasum erat, ibidem laborum vite finem habuit, quem in terris imitatus fuerat ad celos secutus Antonium. His igitur brevi admodum et succincta commemoratione preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta ingeniis, nscripturarum recessus sparsa, recolligam. 2 Et ut a primis ordiar, Adam, publicus ille parens generis hu
Abbreviated transcription (Latin):
illustraruc de q̃b si exactiꝰ loqui uelim. nõ possũ nõ ĩtulcare
notissima. ⁊ eĩ hac in ꝑte quid ĩdognitũ ẽ tibi. Illud ne expet¬
taueris ut tͣnst̾bã tibi quas uocãt pr m̃ uitas. Quẽ libri ti¬
tliñ sũpsirre mõs a marco uarone arbitror. q̃ ⁊ ip̃e de uitis
aĩs ꝙͣ noticie reꝵ studes. nõdicã qua in spelũca sexagĩta ãnos la¬
cuit dorotheꝰ. ut pr̃. amon ꝯuge dimissa. que secũ ꝯtiẽncia uir¬
giãli diu uixerat. solus reliquũ uite tẽpꝰ in deẜ̾to intrie mõtis
hĩtas nouissiẽ felitẽ dõ aiãm ⁊ eddidit ꝙͣ comitãtib ⁊⁊ gaudecib¬

Expanded text:
illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse nostros a Marco Vaam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantib
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ meruit. ⁊ ꝓmifra iͣ magnifica q̃ iugit̾ ĩ nob ext̾mis utia¬
q nõ pessis hgn ĩpsent᷑. Idem nõ in aula cor tinis ob̾sita ⁊ uillit
istrata t̾spantib s ĩ solo ħbrdo ⁊ agi esti ut q geneseos textus
dei anglõs hr̃e ꝯuiuras. ⁊ reue quid forte aliud ꝙͣ qd uba sonãt
suspitem᷑. nõ equidẽ fub auratis laq̃arib tectoꝵ s sub qrͣ tus
udia gnͣdiss̃ iurale ꝯuiuiũ celebratũ ẽ. Et ille c̾te sc̃issimus
atq oĩ dĩno fauore dignissimꝰ iuir fuit. tante obediẽ ut dũ dei
uis obsequit᷑ uingeĩto filio nõ ꝑce̾t. ut reliqͣ laudũ eiꝰ fileam
de quib ditẽdis tẽpus tẽpꝰ forte aliud. alt̾ ꝙ locus oportiuõr da¬
bitur ex quib oĩb minime miꝵ fit sit tałe uꝵ artiꝰ ẽ ãple¬
ua dĩnitas. Illud mag ͫ q suo m̾ito ãcilla eiꝰ egiptia fugiens
ab anglõ ⁊ euocata. ⁊ iterom ext̾mis poĩta atq desꝑans riufus

Expanded text:
 meruit et promissa illa magnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus Dei angelos habere convivas. Neve quid forte aliud quam quod verba sonant suspicemur, non equidem sub auratis laquearibus tectorum, sed sub quercus umbra glandifere rurale convivium celebratum est. Et ille certe sanctissimus atque omni divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam, de quibus dicendi tempus forte aliud, alterque locus oportunior dabitur. Ex quibus omnibus minime mirum sit, si talem virum arctius est amplexa divinitas. Illud magnum, quod suo merito ancilla eius egiptia fugiens ab angelo revocata et, iterum in extremis posita atque desperans, rursus
Abbreviated transcription (Latin):
res exeg̾it utͣmq miscẽ. alioq̾n ut̾usq ꝑtitus officia. ⁊ id oĩ¬
bus modis a gens ne datũ tẽpus cui n stiilos adde̾iuilt n
fienũ pc̃ inutili. effluat. In hoc oẽ ꝯfiliũ dẽ studiũ ponic. hi
se totis aĩ uirib excitat demũ hec illi curaꝵ om̃ sũma est
oeñ molestiã oem tedii senfũ demẽs. hodiernũ diẽ hodie ui¬
uit. crastinũ si dabit᷑ cias uicturꝰ. Illiꝰ int̾ea spe suã rem
agẽ nõ omittit. sciens illũ młtos falle̾ solitũ. ⁊ młta mẽta
hunc pocius fidẽ ht̃. qd eĩ ille pollicetur. hic p̾stat. ⁊ tãta est
tecitas mõr liũ ut spẽ ꝙͣ ⁊ ẽ ipãm cupidꝰ ãplectũt᷑. ⁊ ouit

Expanded text:
res exegerit utranque miscere, alioquin utriusque partitus officia, et id omnires exegerit utranque miscere, alioquin utriusque partitus officia, et id omnibus modis agens, ne datum tempus, cui neque stimulos addere vult neque frenum potest, inutiliter effluat. In hoc omne consilium omne studium ponit; hic se totis animi viribus excitat; demum hec illi curarum omnium summa est; omnem molestiam, omnem tedii sensum demens, hodiernum diem hodie vivit, crastinum, si dabitur, cras victurus. Illius interea spe suam rem agere non omittit, sciens illum multos fallere solitum et multa mentiri; huic potius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tanta est cecitas mortalium, ut spem quam rem ipsam cupidius amplectantur. Novit
Abbreviated transcription (Latin):
se leporẽ ĩ seꝙ̃tis sꝑ ianes auras morfib captare. nũꝙͣ app¬
hendẽ qd̾ intẽdas. si quidẽ dies cͣstinꝰ uͥ aduen̾it. iã crasti¬
nus ẽẽ defierit. Ecce iã uel crastinꝰ alt̾ appet bidẽ ille clã
sꝑ iux. sꝑ tñ añ est ⁊ in ciuitate nos fallit. ⁊ cũ ad eũ ue¬
ner imꝰ ĩ yuisus elabit᷑. sͨ iteꝵ atq itero e faucib nĩs erey¬
tus. s⁊ sꝑ añ nos fugiẽs miꝙͣ ꝯsecuturos ad seꝙ̃dũ ĩcitat.
Ita ĩt̾im nich fit eoꝵ q̃ hodie fieri posfẽt. Solitarie cui quid
age̾ uelit iã ꝓuisũ ẽ cui nõ mͦ de ꝑtib s de cota etate semł est
ꝯstitutũ. nõ dies auc nox longior sepe uͦ uberior. ẽ ꝙͣ uellec
dũ honestis in reb occupatũ deẜic. ⁊ añ suscepti fiẽm oꝑis
lux finitur. nouic tanĩ ⁊ diei noctẽ ⁊ nocti diẽ adde̾ ⁊ nnsi

Expanded text:
se leporem insequentis, semper inanes auras morsibus captare, nunquam appse leporem insequentis, semper inanes auras morsibus captare, nunquam apprehendere quod intendas. Siquidem dies crastinus, ubi advenerit, iam crastinus esse desierit, ecce iam vel crastinus alter apparet vel idem ille clam semper tamen ante est, et vicinitate nos fallit, et cum ad eum venerimus, improvisus elabitur, sic iterum atque iterum e faucibus nostris ereptus, et semper ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fieri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non modo de partibus sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum honestis in rebus occupatum deserit et ante suscepti finem operis lux finitur. Novit tamen et diei noctem et nocti diem addere, et ubi
Abbreviated transcription (Latin):
au mͥ. si dormiero dicã qñ ꝯfurgã. ⁊ rursus expͨcabo ues¬
ꝑꝑam ⁊ replebor dolorib usq ad tenebrus. Qd inops af¬
flictus q iob dicebat. hoc ualitudiẽ ꝓsꝑa dĩtes uiĩ dicũr. qͣ¬
ꝯuc dixi freno nõ calturib res egeac. si mͦ frenĩ ulla
arte ⁊ apidissim̃ tps excipet. Isti aut puto mortẽ quã pre
sent. tanco usu flctã tꝑĩs impelluc. Quã exicii causũ
tedio manu mortẽ arcesce̾ st̃ cracti. Quid auc̃ ħ tã ml̾ta ad id
unũ de quo for san agimꝰ int̾roges. nẽpe ab his mal ⁊ ab hiẽi
tedio p̾ẜuat solita᷑ iute iꝯditas. Lece pñtib utitur. fuc̃a eqͣmiit̾
expectat nõ ped ĩ cͣstimũ nicħ in posteꝵ diẽ reffert. qd hodie fi
possͭ aut debeat. nͨ ĩm̾ico. quid enĩ stultiꝰ ꝙͣ fut᷑i defidio auc
spe. qd aue ͫ ẽ ⁊ mille casib fubiacet. pñs qd unũ. pñs qd
unũtuũ ẽ. t̾tũq neglige̾. nĩꝙͣ pẽde̾ desiẽt. qͥ in crastinũ pẽ

Expanded text:
. Si dormiero dicam: quando consurgam? et rursus expectabo vesperam, et replebor doloribus usque ad tenebras». Quod inops afflictusque Iob dicebat, hoc valitudine prospera divites nostri dicunt: qucum, ut dixi, freno non calcaribus res egeat, si modo frenum ulla arte rapidissimum tempus exciperet. Isti autem puto mortem, quam lent, tanto nisu fugam temporis impellunt, quam exitii causam r exosi, vivendi tedio manu mortem arcessere sunt coacti. Quid autem hec tam multa ad id unum, de quo agimus, forsan interroges. Nempe ab his malis et ab huiutitur, futura equanimiter expectat, non pendet in crastinum, nichil in posterum diem differt, quod hodie fieri possit aut debeat. Nec immerito. Quid enim stultius, quam futuri desiderio aut spe, quod alienum est et mille casibus subiacet, presens quod unum tuum est certumque negligere? Nunquam pendere desinet, qui in crasti
Abbreviated transcription (Latin):
tã domꝰ ꝙͣ sepule̾ spem hñte sõmouit ut in dũ ad uiri nom̃
tuibis cõeũtib ⁊⁊ solicũ ͬ ͤ una młtaꝵ urbiũ ĩquieta negocus
fugã meditar et re cog̾ta detẽ ⁊ eo ãplius homi milia iter
atq ibi distiplis eius ĩuentis auditu fleblẽ piũ dcũ auidissim
cuncta ꝑquires or tulũ eius ⁊ lectulũ uñ adcelũ felix ille ꝯster¬
derat ⁊̃uifit. atq in eo dulci quad tãti uui meoria ꝓtubuit ip̃
ꝙq nõ tã lccõne ꝙͣ opiõne fretꝰ addiderĩ. alieͫ stratũ suis lac̾¬
mĩs rigas. ut inde alias atq alias solitudies petẽs. ꝙ exop¬
tatã sibi ĩuidens quietẽ sꝑ eũ sua fama p̃cuiteret: int̾dũ etiã
ad barbaras nacõnes clam decreu̾it yficisti ubi nec intelle̾ctus

Expanded text:
em habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat quodque non tam lectione quam opinione fretus addiderim, alienum stratum suis lacrimis rigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi nec intellectus
Abbreviated transcription (Latin):
in quib mirabłiu pagͣcores oꝑũ alt̾ ad nonagesi mũ alter.
ad cẽtosimũ uite ãnũ uenit. ⁊ rõ attĩgã qualr᷑ moyses q̃dã echi
gliõso maximꝰ ⁊ xp̃i amacor ⁊ suim cõtẽptor euasit. adꝙ̃
e illa uox celestis fuge hoiẽs ⁊ saluaberis ⁊ illa arsem̃. fuge. tace
⁊ quieste. Qualĩ. paulꝰ simp᷑ cogͦm̃ nactꝰ ex moreb dũ ꝯuictum¬

Expanded text:
 alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attingam qualiter Moyses quidam Ethioglorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex morib
Abbreviated transcription (Latin):
ait flactꝰ sceleꝵ si bñ penitet eraidẽda cupidis praue st̃ elenẽ¬
ta ⁊ tene̾ nimis mẽtes aspiorib formãde studiis alii ⁊ egãc
curaro belsis ciuilib ⁊ exc̾nis qͣtim᷑. an pucamꝰ ulła ĩquie¬
hic hostes eẽ ꝙͣ apd̾ mimãtiã scipioi. Ille unã iubẽ ⁊ unii
ppłm̃̃ oppugͣbat. nos adu̾sus mud carnẽ ac demoiuã c̾tanus
Quales hic tibi uidentur hostes. ꝙͣ ꝯcordes. ꝙͣ soliciti ꝙͣ fe¬
roces. uennit ille dux ut dcm̃ ẽ ad excitũ corruptũ uictis fu¬
gansq diicib successit. quid nos. nũꝙͣ nõ satis ĩ lãguidum
corruptũ q orlẽ uer̃mꝰ. ⁊ exẽplis ĩgnanie refertũ. non
aliene tm̃ fed ⁊ nr̃e. Quot tadẽtes audiuimꝰ. qͦt ꝓstratos ui¬
dimꝰ quocies ip̃i cecidimꝰ qͦt cadẽdi ꝑiclis subiacemꝰ. Omiã
ctũ plena t̾corib. ⁊r̃ĩ molles ⁊ ennati affeũs hostes mł¬
ti s ĩ domiti ingẽs patũ q disc̾mẽ. ulls̃ sõpno locꝰ aut mercie.

Expanded text:
ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementa, et tenere nimis mentes asperioribus formande studiis. Alii regant curarum: bellis civilibus et externis quatimur. An putamus ullam inquiemantiam Scipioni? Ille unam urbem et unum populum oppugnabat; nos adversus mundum, carnem ac demonia certamus. Quales hi tibi videntur hostes, quam concordes, quam soliciti, quam feroces? Venit ille dux, ut dictum est, ad exercitum corruptum, victis fugatisque ducibus successit. Quid nos? nunquid non satis in languidum corruptumque orbem venimus, et exemplis ignavie refertum non aliene tantum sed et nostre? quot cadentes audivimus? quot prostratos vidimus? quotiens ipsi cecidimus? quot cadendi periculis subiacemus? Omnia circum plena terroribus: nostri molles et enervati affectus, hostes multi et indomiti, ingens paratumque discrimen, nullus somno locus aut inertie;
Abbreviated transcription (Latin):
utate uolublẽs. ut illa iã pariũ colusio ⁊ temaria ire rolectõ
positõq ⁊ mutatõ ĩ horas q̃ ĩfantib flactꝰ att̾buit. ipria
peculiaria senũ sinc. Qͦꝵ ĩstabłitas eo dãpnosior. quo li¬
Et si eĩ cuiꝰq n᷑aͣ suis uicis hmĩdet mag̾na tñ ꝑs maloꝵ ex
mulacr̃e qͣs imutãdiq libidiẽ nata ẽ. nã quis ũꝙͣ imitator
sui ducis errore ꝯtẽtus fuit. Tnͣstende̾ delectam᷑ ⁊ cõspici. ⁊
uos seq̃bami᷑ pꝰ t̾ga relinq̃re. dedit hoc p̾ceptũ fateor. eloꝙtie
tudiosis quĩtilianꝰ uc initator. quisq ꝯtende̾ ꝙͣ sequi malic.
at ut illis cognita pulchiimie ita bnc relatu suꝑuatue sit̃¬
leceꝵo qd uti  li ter. in orutoria. hoc ẽ bene ornate q lo¬
pdi arte pre u a ͤ pitur. ad artẽ male tuipit̾ q uiuẽdi
dap̃nabłĩ ẽ tñslatũ. ⁊ qd̵ ille iussit ĩ pleuimꝰ. ꝯtẽdimꝰ. equauim
nitimus. Iam de seqͣtib duces sumꝰ. ueniẽt qui nos seꝙͣtur ⁊

Expanded text:
um collusio et temeraria ire collectio positioque et mutatio in horas, que infantibus Flaccus attribuit, propria et peculiaria senum sint. Quorum instabilitas eo damnosior, quo liEtsi enim cuiusque natura suis vitiis abundet, magna tamen pars malorum ex emulatione quadam imitandique libidine nata est. Nam quis unquam imitator sui ducis errore contentus fuit? Transcendere delectamur et conspici, et quos sequebamur post terga relinquere. Dedit hoc preceptum, fateor, eloquentie studiosis Quintilianus, ut imitator quisque contendere quam sequi malit, atCeterum quod utiliter in oratoria, hoc est bene ornateque loquendi arte, precipitur, ad artem male turpiterque vivendi damnabiliter est translatum, et quod ille iussit implevimus: contendimus, equavimus, vicimus; iam de sequacibus duces sumus; venient qui nos sequantur et
Abbreviated transcription (Latin):
um̃ ĩpedim̃ta que dixi. huic uite odiũ. hinc tedii r adix. hic̃
miri ẽ. si hoꝵ actus ⁊ ꝯfilia fluctuãt. si ꝙꝙͣ inceꝑint nõ¬

Expanded text:
tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc miri est si horum actus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑficietur gͦ ĩquit in eis ꝙamãt. ut eis ibi sit ploratus et
scridor. denciũ. uides ut ex cã efscũm elicit. qr amarũt ĩdige¬
tiam miẜiã cõse ꝙ̃tur. Multa ibi pc̾ea dĩne in hac̃ sinã dipte¬
ruit res est autẽ uulgi ipiũs ꝯfessione notiffima. Itaq qd̾
aic ĩueniri qui ħ malint dicẽ possumꝰ ĩueir iã paucos
qui allud uelint. ꝙ si ⁊ oclos paulo alciꝰ accollẽ nitũtur. uul¬
gar fumo/ ac puluẽ excecati neq̃unt. ne ad meliorri uotãtib
aurẽ p̃stẽt strepitus ac pplariũ erioꝵ fragor ĩpedit. Ita
ꝑs magna mortalũ seu bolens, seu cracta beluaꝵ moribu
ꝓc̾ua in t̾rã ⁊ cor ꝑrobseqũs aĩ hegliges sine uii tucis illeat
Ine ulla noticia suim spm̃ tralit ĩgloriũ atq ãxiũ. ꝙͣius eĩ
biłã mesior. int̾dũ pũgat ac uellicet ⁊⁊ admoneat sui. obstant

Expanded text:
«Perficietur ergo» inquit «in eis quod amant, ut eis ibi sit ploratus et «Perficietur ergo» inquit «in eis quod amant, ut eis ibi sit ploratus et stridor dentium». Vides ut ex causa effectum elicit: quia amarunt indigentiam, miseriam consequentur. Multa ibi preterea divine in hanc sententiam disseruit. Res est autem vulgi ipsius confessione notissima. Itaque quod ait inveniri qui hoc malint dicere possumus, inveniri iam paucos qui aliud velint, quod, etsi oculos paulo altius attollere nituntur, vulgari fumo ac pulvere excecati nequeunt, ne ve ad meliora vocantibus aurem prestent, strepitus ac popularium errorum fragor impedit. Ita pars magna mortalium, seu volens seu coacta, beluarum moribus procurva in terram et corpori obsequens, animi negligens, sine virtula notitia suimet spiritum trahit inglorium atque anxium; quamvis enim natura melior interdum pungat ac vellicet et admoneat sui, obstant
Abbreviated transcription (Latin):
tardior aꝑꝑeat ita tñ dubitãtẽ ita disputãtẽ audias. ut intelli¬
gi detur pudore eũ mag̃ a falso retrahi ꝙͣ aĩ iudicio ueꝵ seqͥ.
de hiis in libro ue̾ religionis. augustmꝰ. quib ĩquic uilis ẽ coi¬
ꝑis salus malũt uesti ꝙͣ saciari. ⁊ maluc̃ frui genitulib ꝙͣ nł¬
lam tlem̃ ꝯmocoẽm pati. Inueiunt᷑ ⁊ĩ qui maluc dor mire ꝙͣ nõ
dormire. cũ oĩs illiꝰ uoluptatis fmis sic. nõ efurie̾ ac situe es
non defidãre ꝯcubitũ/ ⁊ nõ eẽ fatigato corꝑe, nec longe post
Qui fitire ĩquit ⁊⁊ efurire uoluc̃ ⁊ in libidiem̃ ar deste̾ ⁊ de su¬
tigari ut libent̾ edant ⁊ bibant ⁊ ꝯcubãt ⁊ dormiãt. non dyo
amat̃ misiã ⁊ dolorẽ. nemo ẽ eĩ tam adu̾sus a salute ut dolo¬
ris ⁊ miste nom̃ amec. sedamãt inquit indigẽtiã qd est
mniciũ sũmoꝵ doloꝵ. Constat autẽ sicut esfcũs in cãis sic in
amore cãꝵ amorẽ effcũu ꝯtineri. Itaq cõcludes t̾ribliter

Expanded text:
tardior appareat, ita tamen dubitantem, ita disputantem audias, ut intelligi detur pudore eum magis a falso retrahi, quam animi iudicio verum sequi. De his in libro Vere religionis Augustinus: «Quibus» inquit «vilis est corporis salus, malunt vesci quam satiari, et malunt frui genitalibus quam nullam talem commotionem pati; inveniuntur etiam qui maldormire; cum omnis illius voluptatis finis sit non esurire ac sitire, et non desiderare concubitum, et non esse fatigato corpore». Nec longe post: «Qui sitire» inquit «et esurire volunt et in libidinem ardescere et defatigari, ut libenter edant et bibant et concumbant et dormiant»... non dixit: amant miseriam et dolorem — nemo est enim tam aversus a salute ut doloris et miserie nomen amet —, sed «amant» inquit «indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut effectus in causis, sic in amore causarum amorem effectuum contineri; itaque concludens terribiliter:
Abbreviated transcription (Latin):
ineptas midinanur. qd̾ sepe nã meĩni ⁊ u̾bo ⁊ liiẽ q̃¬
stus sũ. ne q̃cꝙͣ tñ incubuit nob ira dei. ⁊ iusta nos ulo
ꝑsequitur. Sic selesus emp̃t̃ fic se domitꝰ orbis ultistĩ
Ible de ĩgratis ẜuis. Iste de suꝑbis diñs suppliciũ furmt
Exclamiarẽ  quo ꝑgitis miẜi. quo uos ultiã ⁊ apit ĩsaiã
cohibete graꝰ dũ. susistite gradũ ⁊⁊ uidete quo riutis. dese¬
riustis pa i trũ uestigia ut ambuletis uias hostiũ. E
quos ar  mis uicistis eoꝵ eriorib uictiestis. Repe¬
titemo ¶res pac ͫ. alienos sinite. nõ ur honestiꝰ t̾m
lbidim. s ⁊õm infite iudicuĩ tribuatis. ħ dice̾m ⁊⁊ quicq̃s in

Expanded text:
ineptias nundinamur; quod sepe, nam memini, et verbo et literis questus sum, nequicquam tamen. Incubuit nobis ira Dei et iusta nos ultio persequitur; sic se lesus Omnipotens, sic se Domitor orbis ulciscitur; ille de ingratis servis, iste de superbis dominis supplicium sumit. Exclamarem: «Quo pergitis, oh miseri, quo vos ultima rapit insania? Cohibete gradum, subsistite et videte quo ruitis! deseruistis patrum vestigia ut ambuletis vias hostium, et quos armis vicistis, eorum erroribus victi estis. Repetite mores patrum, alienos sinite, non ut honestius tanlibidini sed rationi insite iudicium tribuatis». Hec dicerem et quicquid in
Abbreviated transcription (Latin):
tuĩ trẽ ig̾rancio finis facit. nesciũc inꝯfulti hoiẽs quid agãt
Ideo qͥcquid agũt/ mox ut cepit uergit in nauseã. nõ agẽda
em̃ agũt s quid agant q̃rũc ⁊ in dẽsissimis fi uticetis dis¬
ficultatiẽ dãs ac negocia aucupãtur. hĩc ille distursus sine
amis. hĩc medio talle discor die ⁊ añ exitũ dãpnata pͥnci
⁊ explecti nch. Queruc̃ quõ diẽ fallat̃. ⁊ quasi paꝵ sol
ad occasum ꝓperet ingeiõ curfũ iiuãt. Et ꝙͣ cois illa uox nex¬
tlium pellamꝰ hanc diẽ. agamꝰ aliquid ut int̾im dies
ħtriseat. ac qui fienẽda dĩes erat/ nõ uigẽda sedlõga
nunũ illis dies. mltũq nox longior. postiemo longa
ad fastidiũ uita ẽ. nec tm̃ hieme estatẽ. estate hiemẽ. sed
mane uesꝑam. sero aut̃ aurorã expostũt uotis. utͣmq ꝯbe

Expanded text:
une, ignoratio finis facit. Nesciunt inconsulti homines quid agant; ideo quicquid agunt, mox ut ceperint, vergit in nauseam; non agenda enim agunt, sed quid agant querunt, et in densissimis fruticetis difficultatum causas ac negotia aucupantur. Hinc ille discursus sine termino, hinc medio calle discordie, et ante exitum damnata principia, et expleti nichil. Querunt quomodo diem fallant et, quasi parum sol ad occasum properet, ingenio cursum iuvant. Et quam comunis illa vox talium: «Pellamus hanc diem, agamus aliquid, ut interim dies hec transeat»! Atqui frenanda dies erat non urgenda; sed longa nimium illis dies, multumque nox longior, postremo longa ad fastidium vita est, nec tantum hieme estatem, estate hiemem, sed mane vesperam, sero autem auroram exposcunt vot
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uice ũsa illa filenciũ odit. ħsti epitũ. Que nã uoͬ tucõr. uic
est. hoc ẽ pr̃. qd hodierno colloquio uestigamus
lic gͥ michi ex hus ipĩs. quoro mẽcio uob õborta ẽ qͦcies
putas pastorẽ officio ꝑuse quociẽs ouẽ ⁊ dũ uagã alli¬
gat in laq̃um incidisse. ⁊ dum ꝓfugã sequit᷑ corruisfe. Quo¬
ciens credis aut medicũ bñualente dũ egros c̾cuint egritu¬
diem̃ ꝯtraxisse. aucbustuariũ dũ mortuos sepelit cãm mor¬
tis ꝯtugio repisse. nẽo uo fallatur ꝙͣi mĩora sic̃ aiõꝵ ꝯtagia
nsse laudabłe. Qͥs negati sedordiãte castitatis ĩitiũ scanꝰ
Crede auc̃michi nõ ẽ ꝑue fiducie. polliceri opẽ de c̾tancibus
ꝯsiliũ dubiis. lumen cecis. leticiã mestis. securitatẽ metuẽ¬
tib. spem deiectis. salutẽ eguis. requiem fessis. ⁊ eflig̾ium
afflitis. monstrare iter eruantib. subiectare humer os

Expanded text:
et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via est, hoc est, pater, quod hodierno colloquio vestigamus. Dic igitur michi: ex his ipsis, quorum mentio nobis oborta est, quotiens putas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut medicum bene valentem, dum egros circumit egritudinem contraxisse, aut bustuarium dum mortuos sepelit, causam mortis contagio repperisse? Nemo vero fallatur quasi minora sint animorum contagia nisse laudabile. Quis negat? sed ordinate caritatis initium scimus. Crede autem michi, non est parve fidutie polliceri opem decertantibus, consilium dubiis, lumen cecis, letitiam mestis, securitatem metuentibus, spem deiectis, salutem egris, requiem fessis, refrigerium afflictis, monstrare iter errantibus, subiectare humeros
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ illic audiec. mltũ his ꝯtraria que in pulpitis cũ pplo mira¬
bacur. ⁊ incelliget quid inc̾tutim ac p̃cordia int̾fit. Et nimi¬
rũ ħ̾ aĩ nat᷑a ẽ ut in unã ⁊ ẽ uehem̃ter intẽtus multas negliga
hĩc ẽ ut eloꝙ̃cie studio sisepe sint ad actũ tardiores. ⁊⁊ quires
⁊ es magͣs a gãc sĩt ĩcultõres eloquio. Sic ⁊ modestie tultor es
uoluptatẽ fugiũt. ⁊ quib uoluptas in p̃cio ẽ. modestiã asꝑnãt᷑
Sic ⁊ quos augẽde rei famliãris studiũ ten sepe ⁊ẽ. p. acq
applicãt. q̃q rei . p. curã hñc. sepe uideas ⁊ ei domestice negli¬
gẽtes/ nõ pt̃ uentꝰ i dẽ ex eq placẽ his quoꝵ nauigacõ ꝯtͣrios
fiẽs spectat. Qͤ idc̾co dixim ne mireris si in eo quoq qd mic
agimꝰ idẽ c̾nas. et si solicita uita screpitũ amat mltiloq̾o delet

Expanded text:
quidem illic audiet multum his contraria, que in pulpitis cum populo miraquidem illic audiet multum his contraria, que in pulpitis cum populo mirabatur, et intelliget quid inter cutim et precordia intersit. Et nimirum hec animi natura est, ut in unam rem vehementer intentus multas negligat. Hinc est ut eloquentie studiosi sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agunt sint incultiores eloquio; sic et modestie cultores voluptatem fugiunt, et quibus voluptas in pretio est modestiam aspernantur; sic et quos augende rei familiaris studium tenet sepe rempublicam atque applicant quique reipublice curam habent, sepe videas rei domestice negligentes. Non potest ventus idem ex equo placere his quorum navigatio contrarios fines spectat. Que idcirco dixerim ne mireris, si in eo quoque, quod nunc agimus, idem cernas, et si solicita vita strepitum amat, multiloquio del