comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rõne ca̾soria hĩta extimari uelun. A. lentulo familiari nuo q a me pexi¬
nuia sũma utit utute sũnusꝙ honorib quos a populo romauo adep¬
tus est heuoris tã noĩatur facile hoc Iudices inpetrabo ut quã ip̃e
adiuteͣ ꝯsucuit in amicoꝵ ꝑitulis fidẽ et diligẽtiã. tã uim tũ libextatẽ ꝙ
dicendi in hac mͥ dit ꝯcedat. ut tãtũ mͥ lãmã ꝙͣtu siue huiꝰ ꝑiculo¬

Expanded text:
abitam existimari velim; a Lentulo autem, familiari meo, qui a me pro eximia sua virtute summisque honoribus quos a populo Romano adeptus est honoris causa nominatur, facile hoc, iudices, impetrabo ut, quam ipse adhibere consuevit in amicorum periculis cum fidem et diligentiam tum vim animi libertatemque dicendi
Abbreviated transcription (Latin):
quĩtio. An uo̾ tp̃us cũ tp̃re. Silla maxͥ ᷤ opib coguatis affinib necessarii s
clientib plarinus. het tũ apud Iunui parua plebis et Infirna et ip̃ius labore
quesita atq collectas hic tribunus plebis modestus pudens. nõ mõ uoͣ sedicios¬
sus s ct̃ seditiosus adu̾sarius Ille aũt acerrimus teiminosus popularis hõ
tribulentus. tempus hoc traquillu ac pcttatu. illud oib ĩuidie tẽpestatib
cõtitatu que cũ ita essent uifasto tũc statuerũt iniqua cõdictione ueu tã¬

Expanded text:
Quinctio, an vero tempus cum tempore? Sulla maximis opibus, cognatis, adfinibus, necessariis, Quinctio, an vero tempus cum tempore? Sulla maximis opibus, cognatis, adfinibus, necessariis, clientibus plurimis, haec autem apud Iunium parva et infirma et ipsius labore quaesita atque conlecta; hic tribunus plebis modestus, pudens, non modo non seditiosus sed etiam seditiosis adversarius, ille autem acerbus, criminosus, popularis homo ac turbulentus; tempus hoc tranquillum atque placatum, illud omnibus invidiae tempestatibus concitatum. quae cum ita essent, in Fausto t
Abbreviated transcription (Latin):
negotii nũt est actu fuit nõ opinor ex his reb que geste sunt rem illa
potuisse mutari. quid cego est tõc ꝙ nũc nr̃a defensio audiatur tanto scilentio
tũc Iunid defendendi sui pot̾as crepta sit. qr tũ in cã nichal erat p̃ter ĩiud¬
iã errore suspicione. contiones quotidianas. lediciole ac populariter cõcita¬
tis accabat tribunus plebis idem in cõcioi̾b idem ad susselia. ad Iuditiu nõ
mõ de cõtione. s t̃ cũ ip̃a cõtione ueniebat. gradus alii aurelii tã noui
quasi ꝓ theateo illi iuditio edificati uidebant᷑. quos ubi accãtor tõcitatis hoib
cõpler̾at nõ mõ ditandi areo s ne surgendi quide potas crat. nuꝑ ap̃ .C.
orchiuiu collegam meũ lotus a Iudicib fasto sille de pecuniis residius nõ
est ꝯstitutus. nõ quo illi aut ex lege esso silla aut cãm pecunie pu ͭ ͤ cõtẽ¬
ta atq abiccta putarent. s ꝙ q accate. t̾e .pł. cõdictione ex qua discep

Expanded text:
negoti nunc est ac tum fuit? non opinor ex eis rebus quae gestae sunt rem ullam potuisse mutari. quid ergo est causae quod nunc nostra defensio audiatur tanto silentio, tum Iunio defendendi sui potestas erepta sit? quia tum in causa nihil erat praeter invidiam, errorem, suspicionem, contiones cotidianas seditiose ac populariter concitatas. accusabat tribunus plebis idem in contionibus, idem ad subsellia; ad iudicium non modo de contione sed etiam cum ipsa contione veniebat. gradus illi Aurelii tum novi quasi pro theatro illi iudicio aedificati videbantur; quos ubi accusator concitatis hominibus complerat, non modo dicendi ab reo sed ne surgendi quidem potestas erat. nuper apud C.Gaium Orchivium, conlegam meum, locus ab iudicibus Fausto Sullae de pecuniis residuis non est constitutus, non quo illi aut exlegem esse Sullam aut causam pecuniae publicae contemptam atque abiectam putarent, sed quod accusante
Abbreviated transcription (Latin):
dubitatione oĩu camutio pito hoĩ qui quoda odore suspicioĩs scalenu
corruptu else sensillet. ucq dum rem ꝑfecta arbitraretur/ placuit

Expanded text:
dubitatione omnium, Canutio, perito hominil, qui quodam odore suspicionis Stalenum dubitatione omnium, Canutio, perito hominil, qui quodam odore suspicionis Stalenum corruptum esse sensisset, neque dum rem perfectam arbitraretur, placuit
Abbreviated transcription (Latin):
mator peciu̾e̾ desiderabat᷑ Tum appellat illari uultu hoĩc bulbus
ut blandissime potest. Quid tũ inquit. pascete. hot cĩ sibi scalenus cogu¬
me ex imaginib clioꝵ diegerit. Hic ille planus ĩꝓbissimus quest uidi
tiario pastus qui illi peciũe. quã cõdiderat spe atq aĩo iam incubaret
ꝯtrahit froute. xecordamin. fatiem atq illos eius fictos simulatos q
uultus querit᷑ se ab opianito destitutu / et qui esset totus exfraude
et mendatio factus quiq uitia que a nã habebat. ẽt studio atq artif¬
ficio quoda milicie cõdiuisset pulcre asseuerat se ab opianico destitu¬
tu. Atq hoc addit testimonio sua illu fama quã palam omẽs lituri
essent condẽiratu gͥei. Manarat ẜmo in cõsilio peciuc̾ quãda mẽtionẽ
uit iudices elle ussata. ues neq tan fuerat oculta ꝙͣ ocultanda erat¬

Expanded text:
rmator pecuniae desiderabatur. tum appellat hilari voltu hominem Bulbus rmator pecuniae desiderabatur. tum appellat hilari voltu hominem Bulbus ut blandissime potest: 'quid tu' inquit 'Paete?' — hoc enim sibi Staienus cognomen ex imaginibus Aeliorum delegerat ciario pastus, qui illi pecuniae, quam condiderat, spe iam, atque animo incubaret: contrahit frontem recordamini faciem, atque illoseius fictos, simulatosque vultus queritur sc ab Oppianico destitutum: et qui esset totusex fraude, et mendacio factus, quique ea vitia, quae a natura habebat, etiam studio, atque artificio quodam malitiae condivisset, pulchre asseverat, se ab Oppianico destitutum: atque hoc addit testimonii, fuaillum sententia, quam palam omnes laturi essent, condemnatum iri. Manarat sermo in consilio, pecuniae quandam mentionem inter iudices esseversatam, res neq
Abbreviated transcription (Latin):
cipitandem igit impellamus inquit et ꝑditu ꝑsternamus. capit hoc ꝯsilium.
ut pecuĩa quibda Iudicib leuissimis policeatur. depia eam pocius sappͥmat
ut quĩ graues hoũes lita sponte louere Iudicaturos putabat. hos qui leuiores
orant. destitatione iratos opianico redet. Itaq ut erat semꝑ p̾posterus atip
p̃u̾sus iitiu fecit a bulbo et ea q iam nichil quelierat dui tristem atq obsti¬
tantẽ leuiter imbellit. Quid tũ inquit et quid me ad huiꝰ ualbene gratis .x. p.
s quid affers. Tum ei quadra guita milia si esset absolutus opianicus po¬
llicetur. et eu ut ceteros apellat quib cũ loqui cãsuescet. rogat Atq
et ip̃e ꝯditor rotuiꝰ negotii gucta osꝑgit huic bulbo. Itaq minime ama¬
rus is iulus est. qui aliquid ix eius bione spe gulle degustarat. unꝰ
et alter dics int̾cesserat. cum res paꝵ certa uidebat᷑. sequester et cõfi¬

Expanded text:
cipitantem igitur impellamus, inquit, et perditum prosternamus. Capit hoc consilium, cipitantem igitur impellamus, inquit, et perditum prosternamus. Capit hoc consilium, ut pecuniam, quibusdam iudicibus levissimis polliceatur: deinde eam postea supprimat: ut, quoniam graves homines sua sponte savere iudicaturos putabat: hos, qui leviores erant, destitutione iratos Operversus, initium facit a Bulbo et eum, quod iam diu nihil quaesierat, tristem atque oscitantem leviter impellit. 'quid tu?' inquit 'ecquid me adiuvas, Bulbe, ne gratiis rei sed quid adfers?' tum ei quadraginta milia, si esset absolutus Oppianicus, pollicetur et eum ut ceteros appellet quibuscum loqui consuesset rogat atque etiam ipse conditor totius negoti Guttam aspergit huic Bulbo. itaque minime amarus eis visus est qui aliquid ex eius sermone speculae degustarant. Vnus et alter dies intercesserat cum res parum certa videbatur; sequester et confi
Abbreviated transcription (Latin):
te et cogitacione usari. nicha ello suis rõnib utilius ꝙ̃ opianitũ occiuri.¬
Illo absoluto pecuia illaz aut Iudicib disptienda. aut ip̃i esse cedenda. dãn¬
ato repetituꝵ else neminẽ. Itaq remi excogitat singulare. Atq hec Iudites
que uexi ditũt᷑ a nobis facilius credetis si tũ aĩs urĩs lougo int uallo record¬
ari. C. Scaleiui uita et naͣm uolueritis. Nam pinde et opinio est & cuiusq
miorib ita quid ab co factu. et nõ factu sit existanai pot cũ esset. egens
sũptuosus audux calidus. ꝑfidiosus et cu domi nulexiͣmus et ĩ anissimus
de me Iudices mͥ igit᷑ ip̃i p̾ter ꝑiculu et infamiã. quid qͥeat᷑. nichil excogi¬
tem quãobre opiarico dãnari neccesse sit qui tandem nichil eĩ est ꝙ fiexi
nõ posset. si quis eĩ forte taũs exꝑiculo cripuceit uõ ne redeunduz est. pee¬

Expanded text:
te et cogitatione versari, nihil esse suis rationibus utilius quam Oppianicum condemnarte et cogitatione versari, nihil esse suis rationibus utilius quam Oppianicum condemnarillo absoluto pecuniam illam aut iudicibus dispertiendam aut ipsi esse reddendam; damnato repetiturum esse neminem. itaque rem excogitat singularem. atque haec, iudices, quae vera dicuntur a nobis facilius credetis, si cum animis vestris longo intervallo recordari C.Gaii Staieni vitam et naturam volueritis; nam perinde ut opinio est de cuiusque moribus, ita quid ab eo factum aut non factum sit existimari potest. cum esset egens, sumptuosus, audax, callidus, perfidiosus, et cum domi suae miserrimusDemne iudicibus? mihi igitur ipsi, praeter periculum, et infamiam, quid quaeretur? nihil excogitem, quamobrem Oppianico damnarinecesse sit; qui tandem? nihil enim est, quod fieri non possit. Si quis eum forte casus, ex periculo eripuerit, nonne reddendum est? prae
Abbreviated transcription (Latin):
Elte receuisset sex centis nulib niiniu se iuditiu esse corruptin dixerat. que
cud octepisset a pupille supsit iudicioq facto nec sassimo nct bonioꝵ emptorib
rediot quã cũ peciũa ꝓfudisset et sibi nichil nõ modo ad cupiditate suas
hidis ad uecessitatẽ quide xeliquisset statuit ad casdem sibi p̃das et supp̃sios
uidiecales pesstendu Itãq cũ opianicu iam ꝑditu et duob uigulazũ p iundicis
riuderet. ꝓ mussis cũ suis excitauit abiectu et simul saluti despare uet uindie
gradno opip̃o opianico postea est cunditu. uegauit quẽq isse in cuuitate
pter so apui io effice̾ possit. Sed pͦ grauał cepit ꝙ edilitatem se petetitote
uonos nobilissinis et inuidiã atq offensionẽ tine̾ dicebat. post exoratus nutio
ꝑ magras peciũa poposcit. deude ud id ꝑuenit ꝙ cõfici potuit÷ et sex tec¬
clo ffexecuta qua dragita nilia de ferei ad se domuz iussit. eruo pecuĩa sin¬

Expanded text:
ellae recepisset, sexcentis milibus nummum se iudicium corrupturum esse dixerat, quae cum accepisset a pupillo, suppressit: iudicioque facto, nec Safinio, nec bonorum emptoribus reddidit Quam cum pecuniam profudisset, et sibi nihilnon modo ad cupiditates suas, sed ne adnecessitatem quidem reliquisset: statuit ad easdem sibi praedas, ac suppressiones iudiciales revertendum. Itaque cum Oppianicum iam perditum, et duobus iugalatum praeiudiciis videret: promissis eum suis excitavit abiectum, et simul saluti desperare vetuit. 3. st auditum negavit, quemquam essein civitate, praeter se, qui id efficere possit. Sed primo gravari coepit, quod aedilitatem se petere cum hominibus nobilissimis, et invidiam, atque offensionem timere dicebat, postexoratus, initio permagnam pecuniam poposcit: deinde ad id pervenit, quod confici potuit, et sestertia sexcenta quadraginta milia deferri ad se domum iussit. Quae pecunia sim
Abbreviated transcription (Latin):
uisset tñ ꝑ loco pro antiquitate generis sui ꝓ co ꝙ se nõ solu suis comodis
s ĩt suoꝵ municipu ceteroꝵq necellarioꝵ natu else arbitrabatus. tãte

Expanded text:
visset, tamen pro loco, pro antiquitate generis sui, pro eo quod se non suis commodis visset, tamen pro loco, pro antiquitate generis sui, pro eo quod se non suis commodis sed etiam suorum municipum ceterorumque necessariorum nat
Abbreviated transcription (Latin):
ut aut iuste pies accaret atit accerle indique moreret᷑ accare quoqͦmõ
posset / qͣ illo nõ mori maluit. Atq ut hoc ita esse ꝑspite̾ possitis. exponam
uobis ꝯpianici facinus manifestu cõꝑtu atq dep̃henssu ex quo simul utrũq
et huic. accãre et illu ꝯdc̃nari necce̾ fuisse intelligetis. Martiales quidã larini
appelabãtur ministri puͭͥ martis. atq ei deo uct̾ib ĩstitutis religionib q lac¬
inãtiu ꝯsccrati. quoꝵ cũ satis magnus nũs esset. cũq itẽ ut iuscicilia
ꝑmulti ueuerei sunt. sic illi larimi in martis familia nuarent᷑ repẽte opia¬
nicus cos omẽs liberos esse curesq romanos cepit defende̾. Grauit id decur¬
iones. larmãtiũ cũctiq municipes tulcerĩt. Itaq ab habito pctiexũt ut cã
tãm susciꝑet publiceq defende̾t. habitus cũ se ab oĩ ciusmoĩ negotio remo¬

Expanded text:
ut aut iuste pieque accusaret aut acerbe indigneque moreretur, accusare quoquo modo ut aut iuste pieque accusaret aut acerbe indigneque moreretur, accusare quoquo modo posset quam illo modo emori maluit. atque ut hoc ita esse perspicere possitis exponam vobis Oppianici facinus manifesto compertum atque deprensum; ex quo simul utrumque, et huic accusare et illi condemnari, necesse fuisse intellegetis. Martiales quidam Larini appellabantur, ministri publici Martis atque ei deo veteribus institutis religionibusque Larinatium consecrati. quorum cum satis magnus numerus esset, cumque item ut in Sicilia permulti Venerii sunt, sic illi Larini in Martis familia numerarentur, repente Oppianicus eos omnis liberos esse civisque Romanos coepit defendere. graviter id decuriones Larinatium cunctique municipes tulerunt. itaque ab habito petiverunt ut eam causam susciperet publiceque defenderet. habitus cum se ab omni eius modi negotio remo
Abbreviated transcription (Latin):
ne lituris coargiui posset testamẽtu / in alias tabulas trãscriptũ signis adulter
debebitis. Illu tabulas publitas larini cc̃sorias corupisse &curiones uniuersi u¬
dicauerũt. tũ illo ian nenio ratione nemo re ulla cõtralrebat: uenio illu
eꝵ tam multis tognatis et affinib tutore unqͣ liberis suis sccipsit. nemo
illu aditu nemo cõgeessione nemo ẜmone nemo cõuiuio dignu iudicabat.
omies asꝑnabant᷑. omẽs abhorrebãt omẽs ut aliquã ĩ mane̾ aut ꝑuitiosam
bestia pestenq fugiebãt. lnĩs tñ hoĩe taui audatẽ tã uephariu tũ nocẽte
Erat huic nuimicus opianitus erat s tñ erat uitricus trudelis et huic in¬
festa mater. Attanẽ mr̃ postremo nichil tam eemotur ab actãtione qͣr cluc̾tius
et nã et uolu̾tate. et iustituta ratione uite. S tu esset hec yꝓpoĩta cõditio

Expanded text:
ne lituris coargui posset testamentum in alias tabulas transcriptum signis adulterine lituris coargui posset testamentum in alias tabulas transcriptum signis adulteridebetis. illum tabulas publicas Larini censorias corrupisse decuriones universi iudicaverunt; cum illo nemo iam rationem, nemo rem ullam contrahebat; nemo illum ex tam multis cognatis et adfinibus tutorem umquam liberis suis scripsit, nemo illum aditu, nemo congressione, nemo sermone, nemo convivio dignum iudicabat; omnes aspernabantur, omnes abhorrebant, omnes ut aliquam immanem ac perniciosam bestiam pestemque fugiebant. hunc tamen hominem tam audacem, tam nefarium, tam nocentem erat huic inimicus Oppianicus, erat, sed tamen erat vitricus; crudelis et huic infesta mater, at mater; postremo nihil tam remotum ab accusatione quam Cluentius et natura et voluntate et instituta ratione vitae. sed cum esset haec ei proposita condicio
Abbreviated transcription (Latin):
nomẽ pͥmu esse cõstabat Eiuis quẽ uos miẜu atq ĩnotente falso iuditio tircũuen¬
tu esse dicitis. Quid auiam tua opianice dinea cui tu es heres pater tuus nũ
manisfesto neciuir. ad quã cu aduxisset medicu illu suu ia cognitu et sepe
uictore. ꝑ quẽ interfecerat plurimos/ mulier exclamat se ab ço nullo modo cur¬
ari uelle quo curãte suos omẽs ꝑdidisset. Tum repẽte Anconitanu quẽda .l. clo¬
diu farina copila circũ foranu qui caũ tu lacinur uenisset aggreditur. Et ꝯ¬
eo hrẽs hocte id qd̾ ip̃ius tabulis tur est demõstratu transigit .l. clodius qui
ꝓperaret cui fora multa restarent simul atq introductus est rez ꝯfecit pͥma
potione mulierez substulit. Neq postea larmi psictu est tp̃ris cõmoratus Eadem
hac dinea testamẽtu faciente tu tabulas pndidisset/ Opanicus qui gener eiꝰ
fuisset digito legata deleuit. Et cum id multis locis fecisset post mortẽ euis

Expanded text:
bat, eius quem vos miserum atque innocentem falso iudicio circumventum esse dicitis. quid? aviam tuam, Oppianice, Dinaeam cui tu es heres pater tuus non manifesto necavit? ad quam cum adduxisset medicum illum suum iam cognitum et saepe victorem per quem interfecerat plurimos mulier exclamat se ab eo nullo modo velle curari quo curante omnis suos perdidisset. tum repente Anconitanum quendam, L.Lucium Clodium, pharmacopolam circumforaneum qui casu tum Larinum venisset adgreditur et s, id quod ipsius tabulis est demonstratum, transigit. L.Lucius Clodius, cum properaret, cui fora multa restarent, simul atque introductus est rem confecit; prima potione mulierem sustulit neque postea Larini punctum est temporis commoratus. eadem hac Dinaea testamentum faciente, cum tabulas prehendisset Oppianicus, qui gener eius fuisset, digito legata delevit et, cum id multis locis fecisset, post mortem eius
Abbreviated transcription (Latin):
nutoł cẽsorib. ex senatu riectus esset cẽsore ip̃m postea factũ esẜe¬
ut cuiꝰ mores a censorib erant rep̾hẽsi hũc postea et poyuli ro et
qui eoꝵ in ip̃m aĩdũterãt morib p̃fuisse. Mͣ si alud iuditiu putaxet᷑
ut teteri turpi Iuditio dãnati in ꝑpetuũ om̃i honore ac dignitate puã¬
tur. sic hõib ignominia notatis. neq ad honorẽ aditus neqͣ in curia
reditus esset. hũc si quide Gnei lentuli. aut .l. gelii lilirtus fuerti cõ¬
naxit. his oĩb ornanictis amssis. nũq ulla honestatis sui ꝑtẽ uop

Expanded text:
mitio censoribus ex senatu eiectus esset, censorem esse ipsum postea factum et, cuius mores erant a censoribus reprehensi, hunc postea et populi Romani et eorum qui in ipsum animadverterant moribus praefuisse. quod si illud iudicium putaretur, ut ceteri turpi iudicio damnati in perpetuum omni honore ac dignitate privantur, sic hominibus ignominia notatis neque ad honorem aditus neque in curiam reditus esset. nunc si quem Cn.Gnaei Lentuli aut L.Lucii Gelli libertus furti condemnarit, is omnibus ornamentis amissis numquam ullam honestatis suae
Abbreviated transcription (Latin):
atio aut Iuditiu fuit. putabo fuille. dicat qui uult hodie de illo po¬
pulo cõcitato tui tum uos mos gestus est. qua de ee Iunus eat ca
dixexit. quẽ cõq rogaris hec respondebit ꝙ pecunia aceꝑit ꝙ ĩnocẽte
circauenerit. Et hec opimio At si ita esset hac lege accãtu esse opyor¬
tuit qua accãtur habitus At ip̃e ca lege querebat. paucos dies expectass
igit᷑ nõ ĩcã s in tp̃ee at potestate spem cõe accãtoris fuisse. adultam
petut/ qua lege ꝙ ĩ lege nõ uixasset que ues nemini unqͣ fuit fraudi
Et ꝙ. c. uerxes p̾tor uebanus hõ sanctus et diligens subsortionc̃ eius in co
codice nõ hr̃et qui tũ int̾ litus ꝓferebat᷑. Is de caĩs. E. Iunius codẽnatus
est Iudices leuissimis et infremissinis quas oĩo in Iudiciu alferiͣ nõ oppor¬
tuit. Itaq opp̃ssus est nõ cã s tp̃re. hoc uos eluentio iudicu putatis

Expanded text:
atio aut iudicium fuit? putabo fuisse. dicat qui volt hodie de illo poatio aut iudicium fuit? putabo fuisse. dicat qui volt hodie de illo populo concitato, cui tum populo mos gestus est, qua de re Iunius causam dixerit; quemcumque rogaveris, hoc respondebit, quod pecuniam acceperit, quod innocentem circumvenerit. est haec opinio. at, si ita esset, hac lege accusatum fuisse oportuit qua accusatur habitus. at ipse ea lege quaerebat. paucos dies exspectasseigitur non in causa sed in tempore ac potestate spem omnem accusatoris fuisse. multam petivit. qua lege? quod in legem non iurasset, quae res nemini umquam fsortitionem eius in eo codice non haberet qui tum interlitus proferebatur. his de causis C.Gaius Iunius condemnatus est, iudices, levissimis et infirmissimis, quas omnino in iudicium adferri non oportuit. itaque oppressus est non causa sed tempore. hoc vos Cluentio iudicium putatis
Abbreviated transcription (Latin):
plurib qiͣ de re obscura dispute. cũ ip̃a peciuã sua nõuo ꝙͣta fiit
s ẽt ad quã uo fu̾it ostendat. Sexdecim dico ludices ut oriauicus
ab souẽtur corrũpẽdos fuisse ad scalenũ uexl nũmu milia esse delata
nõ archimenides melius potuit delcrileͣ. At cĩ Iudicia facta ꝑmulta
sũt. a cluc̾tio iuditiu esse torxũptu ymo uoͣ hoc tp̃us añ. oĩo ista
res luo noĩe ina Iuditiu unꝙͣ est uocata. Ita multu agitata ita diu
cerent᷑ partun xuine similiora acit tẽpestati ꝙͣ iudicio et discerta¬
a uobis ut me dũ de his singulis ł disputo Iudiciis. actente audiatis
cet cũ est ꝯdẽnatus cũ esse uidex quõuis. nõ mõ cause s ne legi q̃de
alud .u. p. munus adduci licebat co tp̃ee ad quõnẽ. ip̃e oreptus est ad
quã questionẽ. uultus ei ur̃i Iudices me ĩ uitãt ut que reticenda
putare libeat iam libere diceͣ. quid illa tande questio aut discept¬

Expanded text:
ta fuerit sed etiam ad quam rem fuerit ostendat? Sedecim dico iudices ut Oppianicus absolveretur corrumpendos fuisse; ad Staienum dcxl milia nummum esse delata.non Archimedes melius potuit discribere. at enim iudicia facta permulta sunt a Cluentio res suo nomine in iudicium numquam est vocata. ita multum agitata, ita diu cerentur, partim ruinae similiora aut tempestati quam iudicio et disceptaa vobis ut me, dum de his singulis disputo, iudices, attente audiatis.cet: tum est condemnatus cum esset iudex quaestionis. non modo causae sed ne legi quidem  munus abduci licebat, eo tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionem? voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaram libeat iam libere dicere. quid? illa tandem quaestio aut discept
Abbreviated transcription (Latin):
Ut Iuditiũ corũpẽt. S̾calenus cõcaiande greͣ tãq se acccpisse dicebat.
Ieridebat᷑ licc illius eepniciliatio et ꝑ ͣ uiei boni susceyta. sicut in sta¬
tius mauratis quas posuit ad diutarua. e. quib subscribit xeges a se
in geãm esse reductos exagitabunt᷑ oĩs eius fraudes atq fallatie.
tota uita ui ciusmoĩ ratione u̾lata aꝑiebatur. egestas domestica qͤstu
forensis in medio ꝓfercbantur. uñ auarus intrep̃s pacis. et cõcordie
nõ ꝓbabat᷑ Itaq tũ scalenus cũ idem cefendẽt ꝙ actius ꝯdẽnatus ist

Expanded text:
udicium corrumperet; Staienus conciliandae gratiae causa se accepisse dicebat. inridebatur haec illius reconciliatio et persona viri boni suscepta, sicut in statuis inauratis quas posuit ad Iuturnae, quibus subscripsit reges ab se in gratiam esse reductos. exagitabantur omnes eius fraudes atque fallaciae, tota vita in eius modi ratione versata aperiebatur, egestas domestica, quaestus forensis in medium proferebatur, nummarius interpres pacis et concordiae non probabatur. itaque tum Staienus cum idem def
Abbreviated transcription (Latin):
aĩos cius / ac spũs teibunutios. quod crat odu dii ĩuoetalles q̃ supbia
quãta ignorãtia sui ꝙ grauis atq intollerabillis arogãtia/ qui.
illud ĩt ip̃m acerbe ate tulerit ex quo illa nata sunt oĩa nõ sibi ec
de fenssioni sue cõdẽuatu ese opianicu ꝓinde quasi nõ satiz sigui esso
debuexit ab oĩb cu fiusse aẜtar. qui ad patronur illu se cõtuliss et.

Expanded text:
quod erat odium, di immortales! quae superbia, quanta ignoratio sui, quam gravis atque intolerabilis adrogantia! qui illud iam ipsum acerbe tulerit, ex quo illa nata sunt omnia, non sibi ac defensioni suae condonatum esse Oppianicum; proinde quasi non satis signi esse debue
Abbreviated transcription (Latin):
uñsu est ꝙ i habiti familiare nimiu elle dicebat. elam uelle ferri.
Itum est in cõsiliu oĩb sñiis p̃ter unã quã sua scalenus esse dicebat
d̾camãder pͥma actione cõdemnatus est. Quis tũ crat oũi qui ltamã¬
deo cõdẽnato nõ iuditiu de opianico factur elle arbitraret᷑. Quid est illa¬
dãnatione Iudicatur iusi uenu id quod habito daret᷑ sse quelitu. Que
porro tenuissima suꝑ saspicio collata inscaniãdru et. aut ꝯfirri potuit ut
is sua sponte uecari uoliusse habitu putaret᷑. Atq hoc tñ Iudicio facto it op¬
anico re et extimatione im lege et ꝓnũitiatione noudum ꝯdẽnato tñ ha

Expanded text:
onsum est, quod is habiti familiarem Iunium esse dicebat, clam velle ferri. onsum est, quod is habiti familiarem Iunium esse dicebat, clam velle ferri. itum est in consilium. omnibus sententiis praeter unam quam suam Staienus esse dicebat Scamander prima actione condemnatus est. quis tum erat omnium qui Scamandro condemnato non iudicium de Oppianico factum esse arbitraretur? quid est illadamnatione iudicatum, nisi venenum id quod habito daretur esse quaesitum? quae porro tenuissima suspicio conlata in Scamandrum est aut conferri potuit ut is sua sponte necare voluisse habitum putaretur? atque hoc tum iudicio facto et Oppianico re et existimatione
Abbreviated transcription (Latin):
ciusmoĩ locu tam abditar. cur solus. cur cũ obsignata pecuia tenuisset
tus de insidiis que fierẽt habito et a solicitacione diogenis recc̃ti ue/ secu
dcofantu. locutu esso dicebat Atq ĩ illo iudicio. cũ scamãdeu uos defenatͥ
uidẽmur uerbo ille xeus erat/ ec quidẽ uera. et ꝑiculo. et tota accãtione opi¬
nicus. ncq id obscure ferebat uec dissimulare ullo mõ poterat. aderat
fecquens aduocabat. omi studio gua grãq pugnalat. postremo id quod
maxͤ mallo illi cae̾ fuit hoc ip̃o ĩ loco. quasi reus ip̃o essit sedbat. Oe¬
tuli cĩr Iudicu nõ ĩscamãdeu s ĩ opianicu comeciebãt᷑᷑ etĩmor cus
ꝑtarbatio suspẽlus incertusq uultus. Crcba colloris mutatio que erant ar¬
tea suspiciosa hic aꝑta. ac manifesta faciebat. Cum in cõsiliu rei op¬
porte̾t quilint a reo. E. Iumius quellter ex lege de illa cornellia que¬

Expanded text:
eius modi locum tam abditum, cur solus, cur cum obsignata pecunia venisset. eius modi locum tam abditum, cur solus, cur cum obsignata pecunia venisset. tus, de insidiis quae fierent habito et de sollicitatione Diogenis recenti re secum Cleophantum locutum esse dicebat. atque in illo iudicio cum Scamandrum nos defendere videremur, verbo ille reus erat, re quidem vera et periculo tota accusatione Oppianicus. neque id obscure ferebat nec dissimulare ullo modo poterat; aderat frequens, advocabat, omni studio gratiaque pugnabat; postremo — id quod maximo malo illi causae fuit — hoc ipso in loco, quasi reus ipse esset, sedebat. oculi omnium iudicum non in Scamandrum sed in Oppianicum coniciebantur; timor eius, perturbatio, suspensus incertusque voltus, crebra coloris mutatio, quae erant antea suspiciosa, haec aperta et manifesta faciebant. cum in consilium iri oporteret, quaesivit ab reo C.Gaius Iunius quaesitor ex lege illa Cornelia qu
Abbreviated transcription (Latin):
hoc quod di tinde dica cõsecutus sim ÷ ne quis illi cãe patronu defuisse aͬbi¬
trarct᷑. Sed ut quicquid ego ap̃hendera statim accãtor extorquebat e maib
si quelleraz An numicie scamandro cũ habito fatebant᷑ nullas fuisse. S
opianita cuius ille minister fuisset numicissimu fuisse atq esse dicebat.
Sim aũt illud egeram. nullu ad scamandeu morte habiti uentaꝵ emolumẽ¬
tu fuisse. cõcedebat. S̾ed ad uxore opianici hoĩs in uxorib necandis
exercitati oĩa bona habiti uentura esse dicebat Cum illa defcnsione usus
essem/ que in libertiuoꝵ causis honestissuma semꝑ oxtimata est. Scamãdeur
patrono esse ꝓbatur fatebat᷑. Sed quexebat tui ꝓbatus essit ip̃e patronus.
Cum ego plurib uebis in eo cõmemoratus essem Scamiãdro factas esic
nõ uenenu diogenes afferet. hoc cui usui uenixe posset quexebat cur ĩ

Expanded text:
hoc quod timide dicam consecutus sim, ne quis illi causae patronum defuisse arbihoc quod timide dicam consecutus sim, ne quis illi causae patronum defuisse arbitraretur. sed ut quidquid ego apprehenderam, statim accusator extorquebat e manibus. si quaesiveram quae inimicitiae Scamandro cum habito, fatebatur nullas fuisse, sed Oppianicum cuius ille minister fuisset huic inimicissimum fuisse atque esse dicebat. sin autem illud egeram, nullum ad Scamandrum morte habiti venturum emolumentum fuisse, concedebat, sed ad uxorem Oppianici, hominis in uxoribus necandis exercitati, omnia bona habiti ventura fuisse dicebat. cum illa defensione usus essem quae in libertinorum causis honestissima semper existimata est, Scamandrum patrono esse probatum, fatebatur, sed quaerebat cui probatus esset ipse patronus. cum ego pluribus verbis in eo commoratus essem, Scamandro insidias facnon venenum Diogenes adferret; hoc cuivis usu venire posse: quaerebat cur in
Abbreviated transcription (Latin):
surrexi qua cura/ dii ĩ moxtalles iua solicitudine aĩ quo timore semꝑ.
equidemmagno cũ metu in cipio dice. Quocienseumqͣ dico totiẽs
ni uideor in ludicur uenire: nõ ingenii solu / s er̃ uirtutis atq offici ͥ ne
aut id profiteri uidar  ꝙ nõ uossu Implere quod est Impudentia aut id nõ
officc᷑  ꝙ possim ꝙ est aut ꝑfidit aut neqligentie. Tum uoͣ ita su ꝑturbatus.
ut ouĩa tanerẽ. si nichil dixisse. ne infantissimus. si multa ĩ huiꝰ moĩ cã dixi.¬
ssem ne ĩpudẽtissimus extanarer. Collegi me aliquãdo t ita cõstitu fortiter
esse agenduz illi ctati qua tũ eram solere laudi dari: et si in minus frem¬
is caussis hoĩ ꝑiculis nõ defussem. Itaq feci sic pugnaui sic omĩ ratione
ꝯtendi sic ad oĩa ꝯfugi pͣtu ego assca potui remedia ac ꝑfugia cãꝵ ut

Expanded text:
surrexi qua cura, di immortales! qua sollicitudine animi, quo timore! semper surrexi qua cura, di immortales! qua sollicitudine animi, quo timore! semper equidem magno cum metu incipio dicere; quotienscumque dico, totiens mihi videor in iudicium venire non ingeni solum sed etiam virtutis atque offici, ne aut id profiteri videar quod non possim, quod est impudentiae, aut non id efficere quod possim, quod est aut perfidiae aut neglegentiae. tum vero ita sum perturbatus ut omnia timerem, si nihil dixissem ne infantissimus, si multa in eius modi causa dixissem ne impudentissimus existimarer. conlegi me aliquando et ita constitui, fortiter esse agendum; illi aetati qua tum eram solere laudi dari, etiam si in minus firmis causis hominum periculis non defuissem. itaque feci; sic pugnavi, sic omni ratione contendi, sic ad omnia confugi, quantum ego adsequi potui, remedia ac perfugia causarum ut
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ꝙ crat ex codem murucipio suc dignitatis else arbitrabant eu quib reb
possent defende̾ Idq a me ut fact᷑m et ut tausam scamãdri susciꝑe. ii
qua cã patroni omc̃ ꝑiculur ꝯtinebã. Ego qui neq illis tallibas talibus uiris
ac tam amãtib mei re posse̾ ułia negare. Neq illud crime tantu. ac tam
maniffestu esse. arbitrari sicut nec illi quiae ip̃i qui mͥ tũ illa ca̾r cõmẽd¬
abaut arbitrabantite pollicitus hns su me oĩa que uellent/ esse facturum.
Res̃ agiꝰ cepta est. Citatus est scamander rcus. Accãbat. P. camantuis hõ
rrib. Uenenu esse dep̾nso. Omã tella totiꝰ accãtionis. in opianicũ come
ciebãtur. Aꝑielat᷑ cã mũdiaꝵ fabritioꝵ familieraritas tõmemorabat᷑. hoĩs
uita et audatia ꝓferebã. deniq om̃ĩs accãtio. grauiter uarieq tractata/ ad
oxteemur manibesta ueneui dephensione cõclusa est. hec ego cũ ad xndendu

Expanded text:
unicipio, suae dignitatis esse arbitrabantur eum quibus rebus possent defendere, idque a me ut facerem et ut causam Scamandri susciperem petebant, in qua causa patroni omne periculum continebatur. ego, qui neque illis talibus viris ac tam amantibus mei rem possem ullam negare neque illud crimen tantum ac tam manifestum esse arbitrarer, sicut ne illi ipsi quidem qui mihi tum illam causam commendabant arbitrabantur, pollicitus eis sum me omnia quae vellent esse facturum. res agi coepta est; citatus est Scamander reus. accusabat P.Publius Cannutitribus, venenum esse deprensum. omnia tela totius accusationis in Opiliaritas commemorabatur, hominis vita et audacia proferebatur, denique omnis accusatio varie graviterque tractata ad extremum manifesta veneni deprehensione conclusa est. hic ego tum ad respondendum
Abbreviated transcription (Latin):
bis ap̃ cos iudicis offendisset ꝙpͣ u qui bis his cam ꝓbauisset. unu quidem
certe nemo ceit tã miaus cluc̾tio qui i cõcedat si cõstat illud corxup
purgo habituz quare it si satis dociu rõnez nullaz huic coxeũpendi fuisse ex
quo intelligitue ab opneniso esse corcuptur tamc̃ a illo ip̃o seꝑatim cognoscite.¬

Expanded text:
bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam probavisset. Vnum quidem bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam probavisset. Vnum quidem certe nemo erit tam inimicus Cluentio qui mihi non concedat, si constet corruptum purgo habitum. qua re, etsi satis docui rationem nullam huic corrumpendi iudici fuisse, quo intellegitur ab Oppianico esse corruptum, tam
Abbreviated transcription (Latin):
illoiꝵ iudiciis quid p̾ter hoc uenenu opianici nõ mõ ui criminis : s in maledi¬
ti loco sit obicctu. Multa dici possunt quare ita uaetẽ fui̾t iudicari.
S igo occurea expectationi ur̃e iudices. Na̾ si a uobis sic audior. ut nũqͣ
bnĩgiuus atq attentius quẽꝙͣ auditu puto. tañ uocat me alio iam dudu
tacita ueã expectatio que michi obloqui uiaetur. Cuid ergo: negas lllud.
iuditur. elle corrurtu. nõ nego. s ab hoc tocruptu nõ esse tõfirmo. A
quo igit᷑ est corcuptu oppinor pͥmu. si inceeta fuisset. quisnã exitus illi¬
ui iudicii futurus essit uerissimile tñ essit cũ potuis corrupisse. qui
metiusset ue ip̃e ꝯdenaret᷑ ꝙ ile qui ueritus ellet ne alter ab soluerctur.
deinde cũ esset nimini dubuiz ꝓ iudicaei neccẽ esset tu cecte potuis illu. qui

Expanded text:
illorum iudiciis quid praeter hoc venenum Oppianici non modo in criminis sed in male dicillorum iudiciis quid praeter hoc venenum Oppianici non modo in criminis sed in male dicti loco sit obiectum. multa dici possunt qua re ita necesse fuerit iudicari, sed ego occurram exspectationi vestrae, iudices. nam etsi a vobis sic audior ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur: 'quid ergo? negasne illud iudicium esse corruptum?' non nego, sed ab hoc corruptum non esse confirmo. 'A quo igitur est corruptum?' opinor, primum, si incertum fuisset quisnam exitus illius iudici futurus esset, veri similius tamen esset eum potius corrupisse qui metuisset  certe potius illum qui
Abbreviated transcription (Latin):
tanta tarritudine iuditioꝵ quis tanta incõstatia xeꝵ uidicataꝵ. quis tanta
libidine uidicu ferre potuisset . Ꝙ si hoc uidtis. ꝙ ia hoc om̃i ratione pa¬
ditia fecissent necesse fuisse simul illud iudatis necce̾ est nulla accãtori
causa esse potiusse, tur uidiciu udet corrũpexe. Quero ci abste .T. actii
xelictis ia ceteris argumẽtis oĩb nũ fabricios quoq ĩnocẽtes ꝯdẽnatos exist¬
imes. Nũ et̃ illa iuditia pecui̾a coͣrupta esse dicas. Eiub iudiciis. alt̾ a
scaleno solo absolutus est. alter et ipe se ꝯdenauit. Ago si nocentes cuiꝰ ma¬
lefficii. Nũ qiud p̃ter uenenu quentu quo habitus necaretur obiectu est:
llũ quid aliud in illis tudiciis u̾satu est p̾tꝰ hasce insidias habito ab opia¬
nico ꝑ fabritios factas: nichil nichil inqͣ aliud iudices repictis. extat me¬
moria . sunt tabule publice. red regue me si mẽtior. testiu dicta xecita. doce ⁊̃

Expanded text:
quis tantam libidinem iudicum ferre potuisset? quod si hoc videtis quod iam hac omni oratione pauo praeiudicia fecissent, necesse fuisse, simul illud videatis necesse est, nullam accusatori causam esse potuisse cur iudicium vellet corrumpere. quaero enim de te, T.Tite Atti, relictis iam ceteris argumentis omnibus, num Fabricios quoque innocentis condemnatos existimes, num etiam illa iudicia pecunia corrupta esse dicas, quibus in iudiciis alter a Staieno solo absolutus est, alter etiam ipse se condemnavit. age, si nocentes, cuius malefici? num quid praeter venenum quaesitum quo habitus necaretur obiectum est? num quid aliud in illis iudiciis versatum est praeter hasce insidias habito ab Oppianico per Fabricium factas? nihil, nihil, inquam, aliud, iudices, reperietis. exstat memoria, sunt tabulae publicae; redargue me, si mentior; testium dicta recita, doce in
Abbreviated transcription (Latin):
te ne hoc actii dicere talli prudentia. et usu atꝙ ex̾citatione ẜditu
sapiẽtissinu et̃ dicũt eu cru quod opus sit ipi ueneat in mẽter ꝓxiẽ
nus est is cui nicha in mẽte uenit ꝙͣ ille qui quod stulte alteri uenu
cetego admonitus istam adit tõciliationis et fabulã geatie. Nã fuisse
hũc hoiu ẜmonẽ recordari potestis. Cetegu ꝙ hoĩc odisset et ꝙ
pecunia cũ Iudex esset clam atq cxͣ ordinẽ accepisse confessus
esset. saluu esso nõ posse minus ei fidele ꝯsiliu dedisse. in hoc si imp¬
bus si cetegtas fuit. uidetur mͥ adu̾sariu xemoue̾ uoluisse. in erat
ciusmoĩ tã ut scalenus u nũmos le accepille uegare nõ posset. nichi¬

Expanded text:
oc, Atti, dicere, tali prudentia, etiam usu atque exercitatione praeditum! sapientissimum esse dicunt eum cui quod opus sit ipsi veniat in mentem; proxime  minus enim stultus est is cui nihil in mentem venit quam ille qui quod stulte alteri venit Cethego admonitus est — istam dedit conciliationis et gratiae fabulam. nam fuisse hunc tum hominum sermonem recordari potestis, Cetpecuniam, cum iudex esset, clam atque extra ordinem accepisse confessus esset, salvum esse non posse, minus ei fidele consilium dedisse. in hoc si improbus Cethegus fuit, videtur mihi adversarium removere voluisse; sin erat eius modi causa ut Staienus
Abbreviated transcription (Latin):
hoc p̃ẜtun in loco ꝯfitei̾ ꝙ opianici nõ mõ uita s et̃ nomẽ añ illud tỹus
populo ignotu fuisset. Indignissimu porro uidẽtur crecũuentu esle inno¬
tentem peciuiã. hãc deinde suspectionẽ auge̾t scalem ĩꝓbatas et nõ nuloꝵ
eius similiui iudicu tũppitudo. Caulla aũt agẽt .. quĩtus homo tũ lũma¬

Expanded text:
hoc praesertim in loco confiteri — quod Oppianici non modo vita sed etiam nomen ante illud tempus hoc praesertim in loco confiteri — quod Oppianici non modo vita sed etiam nomen ante illud tempus populo ignotum fuisset, indignissimum porro videretur circumventum esse innocentem pecunia, hanc deinde suspicionem augeret Staieni improbitas et non nullorum eius similium iudicum turpitudo, causam autem ageret L.Lucius Quinctiu
Abbreviated transcription (Latin):
seriotadinit mei nota scalenus acersitus ab opiauico uenit Iam cete¬
tar uota sunt eib ut cu illo orianicus egorit de pecuia ut ille reddi¬
disuiro srress . dixerit ut coꝵ ẜmonẽ omine audierint duiri bone qui tũ
ꝯsulro ꝓpe i otusto stetissent. ut res patefacta et nõ iaforu ꝓlata
et pecuia omis a scaleuo extorta atq erepta lit. hũ scalem psonia
popullo iam nota atq ꝑspecta a nulla turpi sufpectione abhorrebat. supp̃sa
esse al eo peciũa qua ꝓ reo ꝓnũciasset qui erãt incõtione nõ intelige¬
bant. nel ei docebantur. U̾sata esse in iuditio. mẽtionẽ peciuẽ aiebant.
Innocẽte reu ꝯde̾̃natu esse audicbat. Scaleni sinã ꝯdẽnatu uidebant. nõ
geatis id ab eo factu esse ꝙ hoĩe norant iudicabant. simul un bulbo in
gucta in aliis nõ nullis suspicio ꝯsistebat Itaq ꝯfiteor licit ci̾ iã impuu

Expanded text:
ssarii, et amici, noctu Stalenus, accessitus ab Oppianico, venit, Iam cetera nota sunt omnibus: ut cum illo Oppianicus egerit de pecunia: ut ille se rediturum esse dixerit, ut eum sermonem audierint omnem viri boni qui tum consulto propter in occulto stetissent, ut res patefacta et in forum prolata et pecunia omnis Staieno extorta atque erepta sit. huius Staieni persona populo iam nota atque perspecta ab nulla turpi suspicione abhorrebat; suppressam esse ab eo pecuniam quam pro reo pronuntiasset qui erant in contione non intellegebant; neque enim docebantur. versatam esse in iudicio mentionem pecuniae sentiebant, innocentem reum condemnatum audiebant, Staieni sententia condemnatum videbant; non gratiis id ab eo factum esse, quod hominem norant, iudicabant. Similis in Bulbo, in Gutta, in aliis non nullis suspicio consistebat. itaque confiteor — licet enim iam impune
Abbreviated transcription (Latin):
sicatu Iudices. his criminib acussatu esse opianicu ut honeste absolui
nullo mõ potuerit. Cognoscite nũc ita reu citatu esse illu ut re simul
atq iteru p̃iudicata ꝯde̾natus inuditiu uenerit. Na cluc̾tius iudices pͥmu
nomẽ euis detulit cui ĩmaib uenenu dep̾henderat. Is erat libertus fpabritior
causa. cecta res unu nouie tene allatu est. hic tauic̾ fabritius  is de
quo aute dixi. qui lilirto dãnãto sibi illud impenide̾ ꝑiculu uide̾t ꝙ mͥ cũ
alteinatib in ciuitate / et cu plerisq eoꝵ magnu usu esse scicbat frequẽt

Expanded text:
stratum, iudices, eis criminibus accusatum esse Oppianicum uti honeste absolvi stratum, iudices, eis criminibus accusatum esse Oppianicum uti honeste absolvi nullo modo potuerit. cognoscite nunc ita reum citatum esse illum ut re semel atque iterum praeiudicata condemnatus in iudicium venerit. nam Cluentius, iudices, primum nomen eius detulit cuius in manibus venenum deprenderat. is erat libertus Fabriciorum, causa, certa res, unum crimen adlatum est. hic tum C.Gaius Fabricius, is de quo ante dixi, qui liberto damnato sibi illud impendere periculum videret, quod mihi cum Aletrinatibus vicinitatem et cum plerisque eorum magnum usum esse sciebat
Abbreviated transcription (Latin):
ritii nõ est aspuatus. xe ad dñm detulit. deofantus aũt cũ habito est loc¬
utus. habitas statu cũ .M. macrbio senatore familiarissimo suo coĩcauit. qui
qua fide/ qua ł peudentia qua dignitate fuerit. menunisse uos arbitror et
et placet ut diogenẽ hãbitus emeret & deotanto quo facilius aut cõp̾hendẽt
peciuaq obsignata. que ad eã re r̾abatire in manb scamãdri liberti fab¬
ritioꝵ dep̃hendit᷑. proh dii ĩmortalles: opianicu quisq his reb cognitis
ciecũuẽtu dicit esse. Quis unqͣ audatior. quis uocentior⁊ quis apertior
in iiditiu deductus est. Quod ingeniu que facultas dicendi. que a qua
ex cogitata defensio huic uni teimini potuit obsisteͬ. Simia et illus. qui
est qui dubitet quim in hac cõꝑta manifestoq rep̃heula aut obeuuda
mors eluentio aut suscigienda accussatio fu̾it. Satis esse arbitror / demõ¬

Expanded text:
rici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocutus. habitus statim cum M.Marco Baebio senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentia fuerit meminisse vos arbitror. ei placuit ut Diogenem habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur rvenissent, pecunia obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur. pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicet? quis umquam audacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manifestoque deprehensa aut obeunda mors Cluentio aut suscipienda accusatio fuerit? satis esse arbitror demon
Abbreviated transcription (Latin):
iquorat/. Is fabritiis semꝑ est ussus ouanicus famliarissime. Iam hoc fere
scitis omos quãta uimi habeat ad cõuĩgendas amiticias studioꝵ at ncͣ sim¬
litudo Euz illi ita uiuerent ut nullui questu tuepe arbiteaect᷑. Cum omĩs¬
ab his fraus. omẽs uisidie crecuscriptiones q adoloscẽtiu noscerẽtur : cũq
essent nitiis atq imybitate oĩb noti. studio ut dixi ad corꝵ se familiarit¬
cte multis iam c̃nis aũ opianitus applicarat. Itaq tũc sic statuit ꝑ e
fabriti. Nã lutius erat mortutis insidias habito cõparare. Erat illo tp̃re
infirma ualitudine habitus. Utebat᷑ aũt medicos ignobili s spectato hoĩe deofant
cuiꝰ ẜuui diogenẽ fabricius ad uenenu habito dandu spe et p̃cio solicitare cepit.
deruus nõ in tallidus s ut ip̾a res declarauit feuai atq integer ẜmonẽ fab¬

Expanded text:
ignorat. his Fabriciis semper est usus Oppianicus familiarissime. iam hoc fere ignorat. his Fabriciis semper est usus Oppianicus familiarissime. iam hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. cum illi ita viverent ut nullum quaestum esse turpem arbitrarentur, cum omab eis fraus, omnes insidiae circumscriptionesque adulescentium nascerentur, cumque essent vitiis atque improbitate omnibus noti, studiose, ut dixi, ad eorum se familiaritatem multis iam ante annis Oppianicus applicarat. itaque tum sic statuit, per C. Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias habito comparare. erat illo tempore infirma valetudine habitus. Vtebatur autem medico non ignobili sed spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum habito dandum spe et pretio sollicitare coepit. servus non incallidus et, ut res ipsa declaravit, frugi atque integer sermonem Fab
Abbreviated transcription (Latin):
magne quotidie cõtẽtiones iit habitu et opianicu ex utriusq studio defẽ¬
sioĩs excitabautꝰ erat ip̃e ĩmanu acerbaq nõ opianicus. Intẽdebat cius
amẽtiã infesta atq inimica filio mater habiti. aragii aũt illi sua int¬
esso arbitrabant᷑ hũc a cõ marcialiu demoue̾. Suberat ẽt alia causa
maior. que opiantci hoĩs auarissimi atꝙ audacissimi mẽte maxͤ cõmo¬
uebãt. Nam habitus usq ad illius iuditii tp̃us nullu testamẽtu unq̃¬
crat obscuru intelligrbat habito mortuo/ boua cus oĩa ad mr̃em esse
uentura que ab so postea aucta pecuĩa. maiore p̃mio orbata filio. mõ¬
re piculo necaretur. Itaq his ueb incensus qua ratione habitur ueneno
nicipio. Alternate hoĩes init̾ le tũ forma tũ morib liuules, mumcipu
⁊ũt suoꝵ dissimilum in quib quatus splendor sit ꝙͣr ꝓpe equabilis sit qͣr
fero oĩu cõstans. et moderata ratio uite. nemo uẽu ÷ ut mea fert opini

Expanded text:
 studio defensionis excitabantur. erat ipse immani acerbaque natura Oppianicus; incendebat eius amentiam infesta atque inimica filio mater habiti. Magni autem illi sua interesse arbitrabantur hunc a causa Martialium demoveri. suberat etiam alia causa maior quae Oppianici, hominis avarissimi atque audacissimi, mentem maxime commovebat. nam habitus usque ad illius iudici tempus nullum testamentum umqerat obscurum — intellegebat habito mortuo bona eius omnia ad matrem esse ventura; quae ab sese postea aucta pecunia maiore praemio, orbata filio minore periculo necaretur. itaque his rebus incensus qua ratione habitum veneno nicipio Aletrinati, homines inter se cum forma tum moribus similes, municipum autem suorum dissimillimi; in quibus quantus splendor sit, quam prope aequabilis, quam fere omnium constans et moderata ratio vitae nemo vestrum, ut mea fert opinio,
Abbreviated transcription (Latin):
desestae ualam ferci uele dixissit. Ut scallenus screc uosset quid tunqt
celexet : uaria iuditu qña nũmarii pauci s omẽs ieate ut aui uccip
in prusio ⁊ suexunt hit candidatis quoꝵ nũmos supp̃ssos esse putabũt
naricissimu esse solenit sicciusinõĩ iudices infesti tũ ueo uenerat citeri
ibi eiusiõi sortitio ut ĩ pͥmis bulbo scaleno. et gute cẽnt iudicãdu
surma oiui expectatio quio na sine ferrent leues ac nũmarii iudites

Expanded text:
tas, palam ferri velle dixisset ut Staienus scire posset quid cuique deberet. Varia iudicum genera; nummarii pauci sed omnes irati. Vt qui accipere in campo consuerunt eis candidatis quorum nummos suppressos esse putant inimicissimi solent esse, sic eius modi iudices infesti tum reo venerant; cetertibi eius modi sortitio ut in primis Bulbo et Staieno et Guttae esset iudicandum! summa omnium exspectatio quidnam sententiae ferrent leves a
Abbreviated transcription (Latin):
nullo mõ Iuuari pot. tpr̃is iniquitas. ac Inuidia recessit ut ꝙ in tp̃ee
mali buit. nichil oblit quod in cã boni fuit plit. Itaq nũc quẽad mõ
audiar scentio nõ mõ ab his quoꝵ Iuditiu atq potestas est. s et ab
illis. quoꝵ tũi est cistimatio. At tũ si dice̾m nõ audirer. uõ ꝙ alia
res esset uno cadem. l tp̃us aliud Id adeo sic cognoscite. Quis tum
auderet diccͣ nocẽte ꝯde̾natu esse opianicu. Quis nũc audet negare¬
id. quis tum polleͭ argueͣ ab opianico Iuditiu tẽptatu elłe pecuia. qu

Expanded text:
nullo modo potest, temporis iniquitas atque invidia recessit, ut quod in tempore mali fuit nihil obsit, quod in causa boni fuit prosit. itaque nunc quem ad modum audiar sentio, non modo ab eis quorum iudicium ac potestas est sed etiam ab illis quorum tantum est existimatio. at tum si dicerem, non audirer, non quod alia res esset, immo eadem, sed tempus aliud. id adeo sic cognoscite. quis tum auderet dicere nocentem condemnatum esse Oppianicum? quis nunc audet negare? quis tum posset arguere ab Oppiani