comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ne ut d̾r ẜuiendi ẽ. Na cu ĩte nõ solu exercitus tui s oĩu ciuiu ac pene gẽti¬
u oiecti oculi sint mĩme decet ꝑꝑ quẽ fortiores cet̾i sumꝰ eu ip̃m aĩo debilitatũ
uideri. ꝙͣ obre accepisti tu quide dolore. Id eĩ misisti cui simłe ĩ tris nichil fuit
nos te tuũ q ex̾citu expectamus. sine quo ut reliqua rex sñia succedãt uix sa¬
tis liberi uidemur fore. de tota re .p. plura scriba et fortasse ia certiora huis lñs
quas ueteri nostro cogitabam dare. Cicero bruto salutem¬
Ullas adhue ate lr̃as hẽbamus. ne famaz quidez que declararet te cogͥta
seuatꝰ auede ĩ ptalian adlucẽ epticitu. quod ut facẽs ioꝙ mafares magͦ̾pe deside¬
ra bat res ipiIn grauescait̃ eñ ĩ dies ĩtestimoiu imalũ nec exituo ostib astie
qa tomisticis laboramꝰ qui eĩat oĩo ab initio belli s faciliꝰ fagelas stioz ir aeis

Expanded text:
erviendum est. nam cum in te non solum exercitus tui sed omnium civium ac paene gentium coniecti oculi sint, minime decet propter quem fortiores ceteri sumus eum ipsum animo debilitatum videri. quam ob rem accepisti tu quidem dolorem id enim amisisti cui simile in terris nihil fuit, nos te tuumque exercitum exspectamus; sine quo, ut reliqua ex sententia succedant, vix satis liberi videmur fore. de tota re publica plura scribam et fortasse iam certiora iis litteris quas veteri nostro cogitabam dare. nullas adhuc a te litteras habebamus, ne famam quidem quae declararet te cognita senatus auctoritate in Italiam adducere exercitum; quod ut faceres idque maturares magno opere desiderabat res publica. ingravescit enim in dies intestinum malum, nec extemis hostibus magis quam domesticis laboramus, qui erant omnino ab initio belli sed facilius frangebantur. erectior
Abbreviated transcription (Latin):
tiores. Cicerone nr̃m ĩ ur̃m collegiu cooptari uolo. Existimo oĩo absen¬
licẽt illa lex sanxi ẽ ⁊ ĩlege uilia q̃ lex ẽ de sacerdotiis. ꝓxima hiis uerbis. q
scripsi ad eu ut tuo uditio uteret᷑ sicut ĩ reb om̃ibꝰ tibi au̾t statuendu ẽ
sendi facultas oĩo. Pansa uiuo celeriora omĩa putabamꝰ. stati eĩ collegã
sibi subrogauiss. dẽide ãn p̾toria sacerdotu comitia fuisse ut ñe ꝑ auspitia
longaz mora iudeo.du eiz unus ei̾t pr̾itius magr̃atꝰ auspitia id pr̃es re¬
dire nõ p̃nt. Magna sane pert̾butio tu tota de re quid sentias uelliz me
Dli expectare du tͥ grãs agaz.iaz pride hoc ex nr̃a nccͣitudĩe que ad¬

Expanded text:
tiores. Ciceronem nostrum in vestrum conlegium cooptari volo. existimo omnino absentiores. Ciceronem nostrum in vestrum conlegium cooptari volo. existimo omnino absenliceret ulla lex sanxit. est etiam in lege Iulia, quae lex est de sacerdotiis proxima, his verbis: QVI scripsi ad eum, ut tuo iudicio uteretur sicut in rebus omnibus; tibi autem statuendum est sendi facultas. omnino Pansa vivo celeriora omnia putabamus. statim enim conlegam sibi subrogavisset, deinde ante praetoria sacerdotum comitia fuissent. nunc per auspicia longam moram video. dum enim unus erit patricius magistratus, auspicia ad patres redire non possunt. Magna sane perturbatio. tu tota de re quid sentias velim me i exspectare dum tibi gratias agam. iam pridem hoc ex n
Abbreviated transcription (Latin):
ex q republica ẽẽ ꝑsequere dollabella bello. si minꝰ id comodo rei pu ͨͤ
face̾ posses. siue nõ existimares ex re .p. ẽẽ ut iisde locis ex̾citiu ꝯtin̾es
Nichil honorificẽtus potuit face̾ senatus ꝙͣ ut tuũ ess iuditiũ quid
maxĩe ꝯducẽ rei .p. tibi urderet᷑. Equide sic sentio s manu he̾t si castã
si ubi ꝯsistat uspiã dollabella ad fidẽ̾ ⁊ ad dignitatẽ tua ꝑtinẽ eũ per¬
sequi. De cassii nr̃i copiis nichil sciebamꝰ n eĩ ab ip̃o ulle łie neque
la profc̃o intelligis cu ut sceleris penas ꝑsoluat tu ne sit qͦ se latro¬
nu duces exmutinesi fuga ꝯferrat.atq hoc mͥ ia ĩte placuisse. potes
⁊ subsidiu salutis ĩ tuo ex̾citu. quo nũc mag̾ lib̾ati ut spero piculis ĩ
dolabella oppͥmẽdo occupati ẽẽ debemꝰ.S hec cogitabis diligentiꝰ statue
sapient̾. facies quid nos statueris ꝯstitueris. ⁊ quid agas si tͥ uidebit᷑ cer¬

Expanded text:
re publica esse, persequerere bello Dolabellam; si minus id commodo rei publicae facere posses sive non existimares ex re publica esse, ut in isdem locis exercitum contineres. nihil honorificentius potuit facere senatus quam ut tuum esset iudicium quid tibi maxime conducere rei publicae videretur. equidem sic sentio, si manum habet, si castra, si ubi consistat uspiam Dolabella, ad finem et ad dignitatem tuam pertinere eum persequi. de Cassi nostri copiis nihil sciebamus. neque enim ab ipso ullae litterae neque lam profecto intellegis, cum ut sceleris poenas persolvat tum ne sit quo se latronum duces ex Mutinensi fuga conferant. atque hoc mihi iam ante placuisse potes eet subsidium salutis in tuo exercitu. quo magis nunc liberati, ut spero, periculis in Dolabella opprimendo occupati esse debemus. sed haec cogitabis diligentius, statues sapienter; facies nos quid constitueris et quid agas, si tibi videbitur, cer
Abbreviated transcription (Latin):
no firces ad extremu defuit. belur ad mutina geretat᷑. nchil ut i cesaie repre¬
benteres. ñõ ulla ĩ bertio huiꝰ belli fortuna ut ĩ secũdis fiuxo. itit i aosilis reona
erat uictiox res.p. cesis antonii copuis. ip̃o expulso bruto. deantde itamista potta
ut qd̾ am̃o uictoria excede̾t emanib. perti̾tos ĩ hermes sautios no sũt nostro
duces ꝑsecuti. datũq lepido tp̃s ẽ ĩ quo leuitatẽ eiꝰ sepe ꝑspecta maiorib expe¬
riem̃ sũt ex̾citus bomi. s nides bruti et planti. Sut sicelissima ⁊ maxia auxilia
gallor. s cesares meis ꝯsilus ad huc gubernatu. preclara ip̃m t̃tole. domira¬
biliq ꝯstatia ĩ probissimis sris quida facilib q ĩ terp̾tib ac nũtiis ĩpuleio¬

Expanded text:
um defuit. bellum ad Mutinam gerebatur, nihil ut in Caesare reprehenderes, non nulla in Hirtio. huius belli fortuna ut in secundis flu/xa, ut in adversi/s bona. erat victrix res publica caesis Antoni copiis, ipso expulso. Bruti deinde ita multa peccata ut quodam modo victoria excideret e manibus. perterritos, inermis, saucios non sunt nostri duces persecuti, datumque Lepido tempus est in quo levitatem eius saepe perspectam maioribriremur. sunt exercitus boni sed rudes Bruti et Planci, sunt fidelissima et maxima auxilia Gallorum; sed Caesarem meis consiliis adhuc gubernatum, praeclara ipsum indole admirabilique constantia, improbissimis litteris quidam fallacibusque interpretib
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ĩ terierĩt. at hoc ip̃m ĩ quies inique facis ꝗ hostili aĩo ĩ rez .p. hoĩes ciueᷤ
appelles. Immo iustissiẽ. ꝙ eĩ nõ du senatꝰ cesuit. nec .p.r. iussit. id arrogant᷑¬
deres nõ coegit. nec crutelitei quicꝙ̃ erripui nec dissolute ꝗcꝙ̃ remisi hũiq
ĩ mea potãte. quo ad bellu fuit. multo quid̾ honestius urdico. magisq
tue statĩq ut quisq aliquid recte fecerit.: omĩa dare ac ꝓmitte̾. qi non li¬
ceat traduci ad mala ꝯsilia corruptu largitõnib aĩu. Que tua ẽ hũa¬
antoniũ. gauisi sumꝰ neu semꝑ pͥmi cuusq mali excroendi cã sit ut aliud a¬
renascant᷑ illo peiꝰ nich̾ ia neq oppinãtib aut patiẽtib nob̾ adu̾si euenie̾

Expanded text:
non interierint. at hoc ipsum inquies inique facis qui hostilis animi in rem publicam homines civis non interierint. at hoc ipsum inquies inique facis qui hostilis animi in rem publicam homines civis appelles. immo iustissime. quod enim nondum senatus censuit nec populus Romandere res non coegit neque crudeliter quicquam eripui neque dissolute quicquam remisi habuique in mea potestate quoad bellum fuit. multo equidem honestius iudico magisque tuae statimque, ut quisque aliquid recte fecerit, omnia dare ac permittere, quasi non liceat traduci ad mala consilia corruptum largitionibus animum. quae tua est humaAntonium gavisi simus neu semper primi cuiusque mali excidendi causa sit ut aliud renascatur illo
Abbreviated transcription (Latin):
b boĩs aꝓꝓbantib. Tu ꝗd de hac resentias tui iuditii ẽ. ego sic sentio tͥu fru
occroit. cu paucis dieb magno prelio ãn uiciss. Na pansa fugerat uulm̾bus
acceptis que ferre nõ potuit. reliquias hostiu brutꝰ ꝑsequit᷑ ⁊ cesar. hostes aũt
om̃s iudicati qui antoniis etia secuti sũt.Itaq id senatꝰ ꝯsultu pleriq ĩ ter¬
p̃tant᷑ ⁊̃ ad tuos siue captiuos siie dedi pertinẽ. equid̾ nich dissuru duriꝰ
cu noĩati de .s. antonio decreueriz. ꝙ ita statuera ate cognosce̾ cã eiꝰ senatu
ptio nõ solu ip̃i salutaris fuit.S ⁊̃ maxĩs gd uictoria adium̃to. Ꝙ sẽbis
mͥ tͥu antonioꝵ unã atq eande cãm ẽẽ quid ego sentia mei iuditii essẽ
statuo nichil nͥ hoc senatꝰ aut ppũ m. iuditiu ẽẽ de hiis ciuib ꝗ pugnãtes

Expanded text:
bus bonis approbantibus. tu quid de hac re sentias, tui iudici est; ego sic sentio trium fratrum bus bonis approbantibus. tu quid de hac re sentias, tui iudici est; ego sic sentio trium fratrum occidit, cum paucis diebus ante magno proelio vicisset. nam Pansa fugerat vulneribus acceptis quae ferre non potuit. reliquias hostium Brutus persequitur et Caesar. hostes autem omnes iudicati qui M. Antoni sectam secuti sunt, idque senatus consultum plerique interpretantur etiam ad tuos sive captivososcere causam eius senatum ptio non solum ipsi salutaris fuit sed etiam maximo ad victoriam adiumento. quod scribis mihi trium Antoniorum unam atque eandem causam esse, quid ego s hoc, senatus aut populi Romani iudicium esse de iis civibus qui pugnantes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsuasu ẽ eĩ adolescẽti ⁊ maxiẽ ꝑme eiꝰ oꝑa nos ẽẽ saluos. Et c̾te nͥ is antoĩ¬
u ab urbe auertiss ꝑissent omĩa. triduo uõ aut quatriduo añ hãc rer pulceri¬
ma timore quoda pculsa ciuitas tota aote se cũ diugib. ⁊ liberis effuntebat
eade recreata.ad .xii.kl̃ maias te huc uenire q̃ se adte ire malebat qͦ quidẽ
tus ex solita ueraq gła. Na tãte mltitudis quãta capit uibs nr̃a ꝯcursus
ẽ ad me fcũs. ea cu usq capitoliu deductꝰ maximo clamore atq plausu in¬
ẽ. S hec te malo ab aliis me uelle de tuis reb ꝯsiliisq facias diligẽtissime
certiorẽ. Illutq ꝯsideres ne tua liberalitas dissolutior uideat᷑. sic sentit senatus
sic ppłs. R. Nullos ũ ꝙͣ hostis dignioris omĩ supplitõ fuisse. q̃ eos ciuis ꝗ boc
bello d̃ prĩa arma ceperit. quos quide ego om̃ib suis ulciscor ⁊ ꝑsequor omĩ¬

Expanded text:
 is Antonium ab urbe avertisset, perissent omnia. triduo vero aut quadriduo ante hanc rem pulcherrimam timore quodam perculsa civitas tota ad te se cum coniugibus et liberis effundebat eadem recreata a. d. xii Kal. Maias te huc venire quam se ad te ire malebat. quo quidetus ex solida veraque gloria. nam tantae multitudinis quantam capit urbs nostra concursus est ad me factus; a qua usqsalute praeclarum est. sed haec te malo ab aliis. me velim de tuis rebus consiliisque facias diligentissime certiorem illudque consideres ne tua liberalitas dissolutior videatur. sic sentit senatuss omni supplicio fuisse quam eos civis qui hoc bello contra patriam arma ceperunt; quos quidem ego omnibus sententiis ulciscor et persequor: omni
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ scribis me maxĩo otio egisse ut ĩ sectarer antonios idq laudas credo
ita uideri tͥ s illa distĩctõe tua nullo pacto probo scribis eĩ acriꝰ ꝓhiben¬
da bella ciuilia ẽẽ ꝙͣ insupatos iracũdia ex̾cenda uehement̾ ate brute
dissentio nec clem̃tie tue ꝯcedo. S salutaris seueritas u̾icit ĩ ane spẽm
clemẽtie: ꝙ si clemẽtes ẽe uolumꝰ nũꝙ̃ deerũt bella cuulia. S de hoc tu ui¬
deus deme possu idez qd̃ plautinus p̃r ĩ trinũmo mͥ ꝗde etas acta ferme
ẽ tua istuc reffert maxĩe opp̃memĩ mͥ crede brute nͥ ꝓuidetis n eĩ ppł sẽp¬
eũdes hebitis n senatũ n senatꝰ duce. hoc ex oraculo appollinis pithi
Ostre res meliore loco urdebant᷑. Scripta eĩ ad te cre certe q̃ gesta
sũt. quales tͥ sepe scripsi ꝯsules tales extiterũt Cesaris uõ puẽt mua¬

Expanded text:
tem tuam.    quod scribis me maximo otio egisse ut insectarer Antonios idque laudas, credo tem tuam.    quod scribis me maximo otio egisse ut insectarer Antonios idque laudas, credo ita videri tibi. sed illam distinctionem tuam nullo pacto probo; scribis enim acrius prohibenda bella civilia esse quam in superatos iracundiam exercendam. vehementer a te, Brute, dissentio nec clementiae tuae concedo, sed salutaris severitas vincit inanem speciem clementiae. quod si clementes esse volumus, numquam deerunt bella civilia. sed de hoc tu videris; de me possum idem quod Plautinus pater in Trinummo: mi/hi quidem aetas a/cta ferme est; tu/a istuc refert ma/xime. opprimemini, mihi crede, Brute, nisi provideeundem habebitis neque senatum neque senati ducem. haec ex oraculo Apollinis Pythi rae res meliore loco videbantur; scripta enim ad te certo scio quae gesta sunt. qualis tibi saepe scripsi consules, tales exstiterunt. Caesaris vero pueri mir
Abbreviated transcription (Latin):
iximeq mirabile dolabella quinq cohortes misisse in chersonesu adeo¬
ne copiis habũdat. ut Is qui ex asia fuge̾ dicebat᷑ europa appete̾ conet᷑ quinq
autẽ cohortib quid se na factũ arbitratus est cu tu eo qũiq legiones optimũ
equitatu maxia auxilia hr̃es quas quide cohortes spero iam tuas ẽẽ qm̃ latro
ille ta demẽs fuit tuu ꝯsiliũ uehemẽter laudo ꝙ nõ priꝰ excitu appolloĩa dyra¬
scribis postea te statuisse te duce̾ exercitu ĩ chersonesu nec pati sccłatissimo hosti
ludibrio ẽẽ ĩ ꝑiu.p. R. facis ex tua digͥtate. ⁊ ex re .p. Quid scribis de seditione
militu seueritas quã tua te beniuolẽtia ex̾citu sequi. tũq exꝑtũ uehement᷑
me an ꝓurdisse ut tuu iuditiu lib̾u ẽẽt cu dollabella belli gerendi. ro

Expanded text:
rerum novarum, maximeque mirabile Dolabellam quinque cohortis misisse in Chersonesum. adeorerum novarum, maximeque mirabile Dolabellam quinque cohortis misisse in Chersonesum. adeone copiis abundat ut is qui ex Asia fugere dicebatur Europam appetere conetur? quinque autem cohortibus quidnam se facturum arbitratus est, cum tu †eo† quinque legiones, optimum equitatum, maxima auxilia haberes? quas quidem cohortis spero iam tuas esse, quoniam latro ille tam fuit demens. tuum consilium vehementer laudo quod non prius exercitum Apollonia Dyrrhascribis post ea statuisse te ducere exercitum in Chersonesum nec pati sceleratissimo hosti ludibrio esse imperium populi Romani, facis ex tua dignitate et ex re publica. quod scribis de seditione militum severitas quam tua.   te benevolentiam exercitus equitumque expertum vehementer delector me ante providisse, ut tuum iudicium liberum esset cum Dolabella belli gerendi. id
Abbreviated transcription (Latin):
nõ dubito b̃n eĩ me nosti quin illu quo uidices ame
gno quidez dolore aliquid asuis uel ꝑ suos potiꝰ ĩiquos.
ad te ẽẽ delatu. quo tuus animꝰ ase ẽet alienior. Nõ soleo mi brute qd̾ tͥ
ta eiꝰ uiditia. S ad sgibendũ nõ ncc̃ia. uolo ẽĩ testimoi̾u hoc tibi uideri po¬
tius ꝙͣ epła. auetꝰ antoni benefĩo ẽ. cuiꝰ ip̃iꝰ bñficii magna pars ate ẽ.Itaq
cu saluis nobis uellet saluu. In eu aut locu rez adducta ĩtelligit. est eni
ut scis mĩme stultꝰ ut utͥq salui eẽ nõ possint. Itaq nos mauult. de te uero
amicissime loquit᷑. ⁊ sentit. quare siquis secus adte de eo scripsit: aut si cora
locutꝰ ẽ: peto ate etia atq ̃ mi hi ut potiꝰ credas: qui ⁊ facilius udicare pos¬
sim qua ille nescio quis. ⁊ plus te diligo Clodiu tibi amicissimu existima. cuĩe¬
q tale qualis ⁊ prudetissimꝰ ⁊ fortuna optima ẽẽ debet Cicerobruto sulute¬

Expanded text:
e gno quidem dolore aliquid a suis vel per suos potius iniquos ad te esse delatum quo tuus animus a se esset alienior. non soleo, mi Brute, quod tibi ta eius indicia sed ad scribendum non necessaria. volo enim testimonium hoc tibi videri potius quam epistulam. auctus Antoni beneficio est. eius ipsius benefici magna pars a te est. itaque eum salvis nobis vellet salvum. in eum autem locum rem adductam intellegit est enim, ut scis, minime stultus ut utrique salvi esse non possint. itaque nos mavult; de te vero amicissime et loquitur et sentit. qua re si quis secus ad te de eo scripsit aut si coram locutus est, peto a te etiam atque etiam mihi ut potius credas, qui et facilius iudicare possum quam ille nescio quis et te plus diligo. Clodium tibi amicissimum existima civemque talem qualis et prudentissimus et fortuna optima esse debet. sc
Abbreviated transcription (Latin):
quisq ẽ quin ita existimet meã ⁊ apud te aũcte ⁊ gr̃ã ualere płimu. S .C. nasẽ¬
niu municipe suessanu ita tͥ ꝯmẽdo ut neĩe diligẽtius cietẽsi bello. metello ĩꝑa¬
brute tibi ꝯmendo fiugi homine.⁊ siquid at re ꝑtinet ⁊̃ locupiete. ꝑgratu mi¬
chi ent si eu ita tractaris ut mĩto tuo m grãs age̾ possit. Cicero bruto salutem¬
face̾ nõ posse. me quid̾ cu rões quas colligeras. tu auc̃tas tua aĩo merce̾m de¬
tersit. ⁊ cu cu molius tͥ ferre uiterer ꝙ̃ dece̾t uiru preẜti eu qui alios ꝯsolari
soleret. accusasti me ꝑlr̾as grauiorib uerbis ꝙ̃ tua ꝯsuetudo ferebat. Itaq iu¬
ditiu tuu magͥ estimãs id q ueritꝰ me ip̃e collegi ⁊ ea q̃ didicerã legera acte

Expanded text:
am valere plurimum. sed C. Nasenniun, municipem Suessanum, tibi ita commendo ut neminem diligentius. Cretensi bello Metello imperaBrute, tibi commendo, frugi hominem et, si quid ad rem pertinet, etiam locupletem. pergratum mihi erit si eum ita tractaris ut merito tuo mihi gratias agere possit. fungerer eo offacere non posse. me quidem cum rationes quas conlegeras tum auctoritas tua a nimio maerore deterruit. Cum enim mollius tibi ferre visoleret, accusasti me per litteras grauioribus uerbis quam tua consuetudo ferebat. Itaque iudicium tuum magni existimans idque ueritus me ipse collegi et ea, quae didiceram legeram acce
Abbreviated transcription (Latin):
cũ. ⁊ felicitatẽ ⁊ ꝓuidẽtia laudabo tuã cũ exploratu hr̃e cepero. cesare
honorib quos accepit ex̃ ordinariis fore contẽtu. Aliene g̃ in quies
culpe me reu subities prorsus aliene. si ꝓuideri potuit ne existeret. qd̾
uidero. Filius ualet .⁊ ĩ macedonia cum equitatu promissus est. idib
¶D.u.k. maias cu de hiis qui hostes uidicati sũt bello ꝑseꝙ̃dis

Expanded text:
tum et facilitatem et providentiam laudabo tuam cum exploratum habere coepero Caesarem tum et facilitatem et providentiam laudabo tuam cum exploratum habere coepero Caesarem honoribus quos acceperit extraordinariis fore contentum. alienae igitur inquies culpae me reum subicies? prorsus alienae, si provideri potuit ne exsisteret! quod tentem viribus si istuc videro. filius valet et in Macedoniam cum equitatu praemissus est. Idibus K. Maias cum de iis qui hostes iudicati sunt bello pers
Abbreviated transcription (Latin):
senatꝰ ac ppłs. R. nõ solũ ẽẽ patit᷑. s ĩ cupit ꝙ̃ta maxĩe ĩ lib̾a ciuitate unius
ẽẽ põt ꝙͣ tu nõ solu bñ sentiendo. S ⁊ prudẽter tueri debes. prudẽtia porro
q̃ tibi suꝑest nulla abste desiderat᷑ nͥ modus ĩ tͥbuẽdis honorib omĩa alia
sic adsũt ut cu quolibet antiquoꝵ oꝑari possit tue uirtutes. amu hoc
grato aĩo liberaliq ꝓfectu cautiorẽ ac moderatore lib̾alite desiterant
nichil eĩ senatꝰ cuiꝙ̃ dare d. qd̾ male cogitãtib exemplũ aut p̃sidio sit
Ita timeo de cõsulatu ne cesar tuus altius se extendisse putet decretiᷤᷤ
tuis ꝙ̃ inde si ꝯsul fcũs sit es censiuus. ꝙ si antoniꝰ ab alio relictũ regni
ĩstrucm̃tu occasioẽ regnãdi hũit. quo nã aĩo fore putas siquis aucto¬
re nõ tyrãno ĩterft̃o s ip̃o senatu putat se ĩꝑia q̃lib ocupisce̾ posse. Qr̃

Expanded text:
 cupit quanta maxima in libera civitate unius esse potest; quam tu non solum bene sentiendo sed etiam prudenter tueri debes. prudentia porro, quae tibi superest, nulla abs te desideratur nisi modus in tribuendis honoribus. Alia omnia sic adsunt ut eum quolibet antiquorum comparari possint tuae virtutes; unum hoc a grato animo liberalique profectum cautiorem ac moderatiorem liberalitatem desiderat. nihil enim senatus cuiquam dare debet quod male cogitantibus exemplo aut praesidio sit. itaque timeo de consulatu ne Caesar tuus altius se ascendisse putet decretis tuis quam inde, si consul factus sit, sit descensurus. quod si Antonius ab alio relictum regni instrumentum occasionem regnandi habuit, quonam animo fore putas si quis auctore non tyranno interfecto sed ipso senatu putet se imperia quaelibet concupiscere posse? qua re
Abbreviated transcription (Latin):
sũma supplitia si qd̾ iupit̾ om̃e au̾tat pater pueroꝵ uicerit sub eũda nobis
sint. ne uõ me fugit ꝙͣsit acerbũ ꝑentũ scelera filioꝵ penis lui. S hoc p̃clare
ui damnatꝰ ẽẽt quo ĩuiditio certe defensioe nõ hr̃et eãde calamitatẽ subi¬
ta alia crudeliora nobis om̃ib lepidus antoniꝰ.⁊ reliqui hostes denũtiãt. Itaq
maxĩa spe hoc tꝑre hẽmꝰ inte atq exercitu tuo. tu ad rem.p. sumati tum ad

Expanded text:
summa supplicia, si quod Iuppiter omen avertat! pater puerorum vicerit, subeunda nobis summa supplicia, si quod Iuppiter omen avertat! pater puerorum vicerit, subeunda nobis sint. nec vero me fugit quam sit acerbum parentum scelera filiorum poenis lui; sed hoc praeclare vi damnatus esset, quo in iudicio certe defensionem non haberet, eandem calamitatem subi ipsum et multa alia crudeliora nobis omnibus Lepidus, Antonius et reliqui hostes denuntiant. itaque maximam spem hoc tempore habemus in te atque exercitu tuo. Cum ad rei publicae summam tum ad
Abbreviated transcription (Latin):
aĩo głiaq q̃ lib̾tatẽ nr̃a defendis. Et digͥtate si ꝯtigerit nr̃is ꝯsiliis exitus
que optamꝰ perfũcturus es. ego ⁊̃ mi cicero ꝓpͥe familiarit̾q te rogo ut uet̾e
ames uellisꝙ ẽẽ qua amplissimu. qui. ⁊ si nlła re deterreu aꝓposito põt tam̃
excitari tius laudib ĩ dulgẽtiaq pot̾it quo magis amplexet᷑. ac tueat᷑ iudi¬
rursus decertare cogimur. id accidit.m. lepidi scelere ⁊ amẽtia quo tpre cum
facturũ arbitrabar nlło̾ eĩ mõ pota̾t cã lepooi distĩgui ab antonio. om̃ĩu q
iuditio ⁊ ourior erat. ꝙ cu honorib amplissimis asenatu ẽẽt lepidus ornatꝰ
tu .⁊̃ paucis añ dieb preclaras lras ad senatũ misiss repente nõ solu recepit
reliꝗas hostui s bellu acerrune t̾ra mariq gerit cuiꝰ exitꝰ ꝗ futurus sit ĩcer¬
tu ẽ. Ita cu rogamur ut mĩa liberis eius ĩꝑtiamus nichil auffert᷑ qͦminꝰ

Expanded text:
animo gloriaque libertatem nostram defendis et dignitate, si contigerit nostris consiliis exitus quem optamus, perfuncturus es. ego etiam, mi Cicero, proprie familiariterque te rogo ut veterem ames velisque esse quam amplissimum; qui etsi nulla re deterreri a proposito potest, tamen excitari tuis laudibus indulgentiaque potent quo magis amplexetur ac tueatur iudiur victoresque rursus decertare cogimur. id accidit M. Lepidi scelere et amentia. quo tempore cum facturum arbitrabar. nullo enim modo poterat causa Lepidi distingui ab Antonio omniumque iudicio etiam durior erat quod, cum honoribus amplissimis a senatu esset Lepidus ornatus tum etiam paucis ante diebus praeclaras litteras ad senatum misisset, repente non solum recepit reliquias hostium sed bellum acerrime terra marique gerit; cuius exitus qui futurus sit incertum est. ita cum rogamur ut misericordiam liberis eius impertiamus, nihil adfertur quo minus
Abbreviated transcription (Latin):
nouant᷑ oĩa cta clara .iii. udus ex arpinati niob erat plane ꝙ sc̃bem na cu puteolis ẽe. cottidie aͥd
õ brutũ fore sin aũt uicit᷑ uides ĩ tollerabile antoĩu itt ut que uellis nescias osesti tablariu hoĩe
neꝙͣ postridie puteolis rome se dirit fore ꝙ me mones ut pededempti assentior ⁊ si aliter cogita¬
aĩ satis auc̃tis paru ẽ .tñ. ude si forte ĩ tusculanu ree ẽẽ possu ne ie meliꝰ sit ero libenti nichil eñ
ignorabo. U̾ale. ¶An box cu Antoni ꝰ uenĩt. S ut aliuo ex alio mͥ nõ ẽ dubiu quin ꝙgͥci. kassi
ad ptis mei nepote se ex noĩs is quib nos magꝰ gessimꝰ aede opis explicatore idq ad ppłm uideb̾
rigritia nic ẽ bẽo aliuo ꝗo dica itñ ĩ tuis qͦ eplis alexim uideor agͦscẽ. S ad re ueio ego si me

Expanded text:
ex Arpinati. nihil erat plane quod scriberem. nam cum Puteolis essem, cotidie aliquid contra Brutum fore. sin autem vincitur, vides intolerabilem Antonium, ut quem velis nescias. o Sesti tabellarium hominem nequam! postridie Puteolis Romae se dixit fore. quod me mones ut pedetemptim, adsentior; etsi aliter cogitao iuvene, quamquam animi satis, auctoritatis parum est. tamen vide, si forte in Tusculano recte esse possum, ne id melius sit. ero libentius; nihil enim ignorabo. an hic, cum Antonius venerit? sed, ut aliud ex alio, mihi non est dubium os scribit ad patris mei nepotem se ex Nonis iis quibus nos magna gessimus aedem Opis explicaturum idque ad populum. vipigritia. nihil enim habeo aliud quod dicam. et
Abbreviated transcription (Latin):
ch̾ amabiliꝰ na tue breues pͥores erãti lre ubei̾me tu quid̾ ⁊ prudent̾ namice suades ut ĩ hiis locis
potissimu si quoad audiamꝰ ħ que comoda sũt quorso euadãt. S me mi actice nõ sane boc quide
dicinar qrͣ ista ualeãt me res fũiliai̾s mouet r̃ dico ymo uo̾ eristimatio cu eĩ tãta reliqua sint
mͥ ne tr̾entie quite adbuc ꝙ solu expelitu ẽ terentia dico scis nos ia pͥde ostituisse mõtani noĩe
Ns.xxu. dissoluẽ hoc pudẽtissime ciceio petierat ut nude aliqd̾ ꝯferre libalissime ut tͥ q pla¬
reliꝰ coactꝰ ẽ na de terẽtie noĩe tyro ad me sꝙͥsit dice̾ te nũmos adolabella fore male eu credo ĩ telle¬
xisse si quisꝙͣ male ĩ telligit potiꝰ nicb̾ intlłcxiss tu cĩ ad me scͥsisti coctei rñsu ⁊ isde pene uerbis¬

Expanded text:
hil amabilius. nam tuae breves, priores erant litterae uberrimae. tu quidem et prudenter et amice suades ut in his locis potissimum sim, quoad audiamus haec quae commota sunt quorsus evadant. sed me, mi Attice, non sane hoc quidem dicinam. qua re ista valeant; me res familiaris movet. rem dico? immo vero existimatio. cum enim tanta reliqua sint mihi, ne Terentiae quidem adhuc quod solvam expeditum est. Terentiam dico? scis nos pridem iam constituisse Montani nomine HS x_x_v_ dissolvere. pudentissime hoc Cicero petierat ut fide sua. liberalissime, ut tibi relius coactus est. nam de Terentiae nomine Tiro ad me scripsit te dicere nummos a Dolabella fore. male eum credo intellexisse, si quisquam male intellegit, potius nihil intellexisse. tu enim ad me scripsisti Coccei responsum et isdem paene
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Epłas catina tuuuio neinuni syracusas comodiꝰ mittẽ potero si ualeuꝰ intres ad menot̃a
gratioso ꝵd scpseut ali eu sũt alias nũq familiares fere de mortiu publice tq̃ scͥpsisicuti
ualte eu amaret ꝙͣ dolet ate muiꝰ amori. Actice qm̃ ꝙ optimu ĩ pueis e hylaruila est¬
meis u̾bis suauiur des ualorpi epła q ꝑ huana c̾at tͥ misi exemplu de occeladu tu mugi¬
naĩs nec mͥ quicꝙ̃ rescͥbis cepi osiliu domesticu itaq me pdie ydus arbitror rome futũ

Expanded text:
s commodius mittere potero si Valerius interpres ad me nomina s commodius mittere potero si Valerius interpres ad me nomina gratiosorum scripserit. alii enim sunt alias, nostrique familiares fere demortui. publice tamen scripsi, si uti valde eum amaret quem dolet a te minus amari. Atticae, qexemplum. de Ocella, dum tu muginaris nec mihi quicquam rescribis, cepi consilium domesticum itaque me pr. Idus arbitror Romae futurum.
Abbreviated transcription (Latin):
murĩeo e.siEpitorka sepiCtaCINOΗΚONTOC Qde uiseptoe queĩs nõ dubito
hũe aũt libiu ciceroni filio uisu ẽ nõ an. GilSION. dimiitilo dilude. O qualis tu semꝑ
istos ita nem. d. brutu de istis ego me ut scͥpsu in pompeianu nõ abdidi pͥmo tẽpestatibus
quib nil tactriꝰ. de inde ab octauio cotudie lrẽ ut negm̃ suscipe capua ueue iceꝵ. et re .p.
nait roma uciet cu manu mag̾. S ẽ eĩ plane puer putat senatu stati quis ueĩet si uenĩt
quis ĩcertis rebus offentet anconiu. kł. Iañ. eĩt fortusse psidio aut quide an de pugnabit᷑
puero municipia mie fauẽt iter es faciẽs insãnu uẽit cales mãsit theani muifica. Asia¬
NTHCIC. ⁊ cobortatio hoc tu putares ab hoc ego citius ioma ꝙͣ ostituera simł.⁊ ꝯsticuero.
scbam ⁊ si nũdu stipulatr̃es legera nec el heios uenãti tñ res pͥdie ydus uelli ꝯficias. Uule.¬

Expanded text:
de inscriptione quaeris, non dubito φωνῶ autem Ciceroni filio. visum est non ἀνοίκειον. de Myrtilo dilucide. o qualis tu semper istos! itane? in D. Brutum? di istis! ego me, ut scripseram, in Pompeianum non abdidi primo tempestatibus quibus nil taetrius; deinde ab Octaviano cotidie et agit. Romam veniet cum manu magna, sed est plane puer. putat senatum statim. quis veniet? si venerit, quis incertis rebus offendet Antonium? Kal. Ianuar. erit fortasse praesidio aut quidem ante depugnabitur. puero municipia mire favent. iter enim faciens in Samnium venit Cales, mansit Teani. mirifica ἀπάντησισ et cohortatio. hoc tu putares? ob hoc ego citius Romam quam constitueram. simul et constituero scribam. etsi nondum stipulationes legeram nec enim Eros ven
Abbreviated transcription (Latin):
inde añ ꝓftũs ẽ ꝙ̃ ego eu uei̾sse cogͦui. S cũ cu legẽ tuas b̃s hircus erat apito me ĩputeola¬
nu ci legi ⁊ egi pͥmu qd̾ attinet niclꝰ mͥ ecellebas deinde ad sũmu arbitriu me statuebat nõ
mõ huiꝰ rei s tociꝰ ꝯsulatꝰ sui cu antoĩo aũt sit agemꝰ ut ꝑspiciat si meo nego nob̾ satisfecerit
totu me futu̾ suu dolabella spero domi ẽẽ recdeamꝰ ad nr̃oe de quib tu sper te sigͥficas brẽ ꝓpt̾
edictoꝵ huanitate ego aũt ꝑspexi cu ad me .xuii.kł. de puteolano neapoli panse ꝯueniẽdi¬

Expanded text:
venisse cognovi. sed casu, cum legerem tuas litteras, Hirtius erat apud me in Puteolano. ei legi et egi. primum quod † attinet, nihil mihi concedebat, deinde ad summam arbitrum me statuebat non modo huius rei sed totius consulatus sui. cum Antonio autem sic agemus ut perspiciat, si in eo negotio nobis satis fecerit, totum me futurum suum. Dolabellam spero domi esse. redeamus ad nostros. de quibus tu bonam spem te significas habere propter edictorum humanitatem. ego autem
Abbreviated transcription (Latin):
uuos secu hĩtur̾os. obrute uͥ es quãtar. Erkaipa N. amittis nõ equide hoc diuinaui dea
Eiad. het is locus fuga roma ne desiderem̃ si quid actu uidebi bec g̃ explic nũc ꝙ ĩ ma
ione. AsiDa piai. fui bine uno die mͥ lre ab octauio nũc quede ut roma stati ueia uelle
qo młta ille uiget ego aũt. CRECITOMEl nõ ꝯfico etati ignoro quo aĩo nil sine pansa tuo
mucaui ꝯsiliu statuera eĩ recta appia roma ux facile me ille eẽt assecus ȩ aũit en eui ce¬
sarina uti celeutati uti ig̃ me amint̾u̾is orpinu u̾sꝰ ostitueza ut indiis ut aquini mane

Expanded text:
viros secum habiturus. o Brute, ubi es? quantam εὐκαιρίαν amittis! non equidem hoc divinavi sed viros secum habiturus. o Brute, ubi es? quantam εὐκαιρίαν amittis! non equidem hoc divinavi sed λειαν habet is locus fugiam? Romam, ne desideremur si quid actum videbitur. hoc igitur explica. numquam in maiore ἀπορίᾳ fui. binae uno die mihi litterae ab Octaviano, nunc quidem ut Romam statim veniam; velle quid multa? ille urget, ego autem σκήπτομαι. non confido aetati, ignoro quo animo. nil sine Pansa tuo volo. mutavi consilium; statueram enim recta Appia Romam. facile me ille esset adsecutus. aiunt enim eum Caesariana uti celeritate. verti igitur me a Menturnis Arpinum versus. constituera
Abbreviated transcription (Latin):
denaĩo dat cogitnt reliquas colonias obie plane hoc spectatꝰ ut se duce bellu gerat᷑ cũ ã toio
ita uideo paucis dieb nos ĩ ariis fore que aũt sequam ude nomẽ uide etate atq a me
postulat pͥmu ut cla colloquat᷑ mecu uł capue. pueile hoc quide sud putat cla ficĩ pos
se docui ꝑ lras id nec opus eẽ nec fieĩ posse misit ad me arcina quõda uolo t̾raꝵo fcuĩlartin
suu qui bec ꝑtullit anconiu cu legioẽ alaudaꝵ ad uibe pgẽ pectiũas municipiis impare le¬
tenẽt ⁊ antoiu ueniẽte ercludẽt an uet ad irec legioẽs macedonicus q̃ iter scđ̾m mare super
faciũt quas sperat suas eẽ ee cogeriaꝵ ab antoĩo accipe noluerũt ut hic quid̾ narrat ⁊ ei con¬
uictui graue feceuit ꝯtionãtẽq reliquerit quid quei̾s. duce se. ꝓfitet᷑ nec nos sͥ putat de ee
oportẽ. equide suasiut roma ꝑgẽd uidet᷑ ei mͥ ⁊ plebecula uibana.⁊ si fide fecit ⁊ bonos

Expanded text:
, quingenos denarios dat. cogitat reliquas colonias obire. plane hoc spectat ut se duce bellum geratur cum Antonio. itaque video paucis diebus nos in armis fore. quem autem sequamur? vide nomen, vide aetatem. atque a me postulat primum ut clam conlse. docui per litteras id nec opus esse nec fieri posse. misit ad me Caecinam quendam Volaterranum familiarem suum; qui haec pertulit, Antonium cum legione Alaudarum ad urbem pergere, pecunias municipiis imperare, leteneret et Antonium venientem excluderet an iret ad tris legiones Macedonicas quae iter secundum mare superum faciunt; quas sperat suas esse. eae congiarium ab Antonio accipere noluerunt, ut hic quidem narrat, et ei convicium grave fecerunt cononos
Abbreviated transcription (Latin):
talib reb guid focio. ploranto fessus su.dii ĩ ir ꝯitales ꝙͣ me ꝯniibatu tenuit epłe tue pͥor
pagina qnid aũs iste ĩ romo tua cassus armoꝵ̾. S hũc quid ⁊ nꝑribu cito transisse letor
tu quro egeĩs tua cu tristi tu ⁊ difficili ad cõsiliand legatoẽ uelx meiꝰ expect. ẽ eĩ ĩ expli¬
cabilis ita crrcũsedemꝰ copiis om̃ib. me quide bruti lre quas ondis ate lectas ita ptuiba
qui ad eu ue no possis ego aũt ꝗͥd sc̾la ut bñficio istoro utant᷑ ꝗd turpiꝰ ut moliant᷑ aliꝗo
q̃ ẽ alia dionis leg. tio aut quo munꝰ ĩ re .ꝓ. sor dicuꝰ prorsus quide osilia tali ĩ reneis ꝗde tu¬
ta sũt qui dant. S possi ia neglẽ ꝑficiscẽs frustra uo̾ quin ingrediar matͥ ꝯsiliu cu utat᷑¬

Expanded text:
batum tenuit epistulae tuae prior pagina! quid autem iste in domo tua casus armorum? sed hunc quidem nimbum cito transisse laetor. tu quid egeris tua cum tristi tum etiam difficili ad consiliandum legatione vehementer exspecto; est enim inexplicabilis. ita circumsedemur copiis omnibus. me quidem Bruti litterae quas ostendis a te lectas ita perturbqui ad eum ire non possis! ego autem quid scribam? ut beneficio istorum utantur? quid turpius? ut moliantur aliquid? quae est alia Dionis legatio aut quod munus in re publica sordidius? prorsus quidem consilia tali in re ne iis quidem tuta sunt qui dant; sed possim id neglegere proficiens; frustra vero qui ingrediar? matris consilio cum utat
Abbreviated transcription (Latin):
tas qudiuit erat ẽ cu suis nauib apud helete frutu citra uł ia milia passꝰ .in. pedib ad me
stau dii Immortales ꝙ̃ ualde ille reditu uł potiꝰ reũ siõe mea letatꝰ effudit illa oĩa que tacuerat
ut recordaret illus tum na brutꝰ m̃ scilet. maxiẽ aut dolebat me. hł. sextiles ĩ senatu ñ fuisse
pisone ferebat ĩ celu se aũt letaĩ ꝙ effugisse duas maxios ui tupatões una qua itinẽ faciẽ¬
to me ĩ telligeba suscipe despatõis ac religionis rei .p. flentes mecu uulgo quẽbant᷑ qb de meo
hes iustas illas quidꝰ ⁊ magnas s rilla iustio ꝙ̃ ꝙ tu ide aliis lr̃is ꝓiudes sicui ꝗd debet᷑ ut sit
planc no iideo nec ego nũe ut brutꝰ censebat istuc ad rem.ꝓ. capescenda ueio quio eĩ fieria
pot nic quis pisoni ẽ ad sens nuĩc redit ip̃e postridie. S ab eẽ hãc etate longe asepulcro ne¬

Expanded text:
suis navibus apud Haletem fluvium citra Veliam milia passus III. pedibus ad me statim. di immortales, quam valde ille reditu vel potius reversione mea laetatus effudit illa omnia quae tacuerat! ut recordarer illud tuum. nam Brutus noster silet. maxime autem dolebat me Kal. Sext. in senatu non fuisse. Pisonem ferebat in caelum; se autem laetari quod effugissem duas maximas vituperationes, unam, quam itinere faciendo me intellegebam suscipere, desperationis ac reictionis rei publicae flentes mecum vulgo querebantur quibus de meo habes iustas illas qui dem et magnas; sed nulla iustior quam quod tu idem aliis litteris, provide, si cui quid debetur, ut sit plane non video. nec ego nunc, ut Brutus censebat, istuc ad rem publicam capessendam venio. quid enim fieri potest? num quis Pisoni est adsensus? num rediit ipse postridie? sed abesse hanc aetatem longe a sepulcro ne
Abbreviated transcription (Latin):
uicissi nec dubito quin suo more ut̾q uim fuciat. s uis line cuuu mi spo reditũ ꝗ
quites ⁊ si ꝑse ẽ amabilis ame e diligit᷑ tamor a redet mnagiitumuluc omendatõis
tue. Lutteĩs tuis satis m̾isu ẽ nũc audi qb̾ ⁊ si intelligo scribi ⁊ ẽc̃c no̾ ẽẽ scͥbo tn̾ inlt̾a
me mouẽt ĩ discessu ĩ pͥmis me hercule ꝙ di iũgor ate moret ⁊̃ naugatois labor alie
potiuir ĩ regͥnatee osumim. Consolant᷑ hec aũt. ꝓderimꝰ aliꝗd ciceroni aut ꝙ̃iu ꝓficisc
possit iudicabimꝰ. deinte tu ñ iam ut sꝑo ⁊ ut ꝓmittis ad ei̾s ꝙ quide si accidẽit omĩa erũt

Expanded text:
vicissim, nec dubito quin suo more uterque. sed eas litteras Curium mihi spero redditurum. qui quidem etsi per se est amabilis a meque diligitur, tamen accedet magnus cumulus commendationis tuae. litteris tuis satis responsum est; nunc audi quod, etsi intellego scribi necesse non esse, scribo tamen. multa me movent in discessu, in primis me hercule quod diiungor a te. movet etiam navigationis labor alienpotuit in peregrinatione consumimus. consolantur haec: aut proderimus aliquid Ciceroni aut quantum profici possit iudicabimus. deinde tu iam, ut spero et ut promittis, aderis. quod quidem si acciderit, omnia nobis
Abbreviated transcription (Latin):
simile tp̃o p̾sti cui marcellu scbas aliosq discedere eĩt ig nob̾ cũa moderand. ⁊ ꝯostituẽd tuto ne ro

Expanded text:
simile tempus, praesertim cum Marcellum scribas aliosque discedere. erit igitur nobis coram odorandum et constituendum tutonsimile tempus, praesertim cum Marcellum scribas aliosque discedere. erit igitur nobis coram odorandum et constituendum tuton
Abbreviated transcription (Latin):
boc fallat te butbioto te nõ fallet. D ectauii otiẽ idei sentio ꝓtu luto ꝵd̾q eiꝰ appiratꝰ et matius ⁊
postumsꝰ in ꝓcuiatoẽe nõ placet saserna collegi doigiꝰ s isti omĩes ꝙ ad mad sentie mõ min otiu timeo ꝙ
nos arma balbu leuari ĩuidia ꝑ nos uelliz. S ne ip̃e quide id fici᷑ posse ꝯfidit itaq alia cogitat.. Q
pͥma disputato tusculana te ofumat sane gnudeo n ullu ẽ ꝑfugiu. aut meliꝰ aut ꝑatius flãma ꝙ bñ
loquit᷑ nõ moleste fero trudaritanoro ca dequa ca laborãt que sit ignoro hos tñ. NETNE AOINON. nouẽ
ista uident᷑ ĩ pͥmis errgatio pectuie de allexioe doleo. S qm inciderat ĩ ua graue morbu bñ actu cu
scribis quo me .di. kł. uẽtu arbitrabar. ¶ Q scribis parend uictorib nd̃ ita mͥ uidet᷑ quid̾ cui sũt
młta potiora. naz illa que recordaĩs lentulo ⁊ marcello cos. acta me mede apollinis nec tã eader ẽ nec

Expanded text:
 Octavi contione idem sentio quod tu, ludorumque eius apparatus et Matius ac Postumus mihi procuratores non placent; Saserna conlega dignus. sed isti omnes, quem ad modum sentis, non minus otium timent quam nos arma. Balbum levari invidia per nos velim, sed ne ipse quidem id fieri posse confidit. itaque alia cogitat. qsane gaudeo; neque enim ullum est perfugium aut melius aut paratius. Flamma quod bene loquitur non moleste fero. Tyndaritanorum causa, de qua causa laborat, quae sit ignoro. hos tamen πεντέλοιπον movere ista videntur in primis erogatio pecuniae. de Alexione doleo, sed quoniam inciderat scribis; quo me vi Kal. venturum arbitrabar. quod scribis parendum victoribus, non mihi quidem cui sunt multa potiora. nam illa quae recordaris Lentulo et Marcello consulibus acta in aede Apollinis, nec causa eadem est nec
Abbreviated transcription (Latin):
nõ eẽ latiꝵo. S hoe tollerabile fortasse illut uo̾ se a cesare buisse omĩa nichꝰ apatre reliq̃ spare ab antoro
O ꝑditu hoĩe s. MaatiCSi. ad brutu nẽm atd cassiu ad dolabella epłas scͥpsi eaꝵ exepla tͥ misi non¬
ut delibire rectiende ne essẽt. plane ei udico ẽẽ rectientas ꝙ nõ dubito quin tu ide existimatũs sie¬
¶ Cicerõni meo tu actice suppeditabis ꝙͣtu uidebit᷑ meq lxtͥ onus ĩ ponẽ iatiere. qͥ gobuc fecisti m
no dici potuisse ꝙ mortuo ille eĩ nescio quo pacto ferebat me quide mitabłr nũc quatũq nos ꝯuiui¬
mus ad cesaĩs nõ mõ acta ueꝵ ⁊̃ cogitata reuotam̃. De motano qm flaminia uẽt uitebie puco rem

Expanded text:
non esse laturum. sed hoc tolerabile fortasse, illud vero, se a Caesare habuisse omnia, nihil a patre, reliqua sperare ab Antonio—o perditum hominem! sed μελήσει. ad Brutum nostrum, ad Cassium, ad Dolabellam episut deliberarem reddendaene essent. plane enim iudico esse reddendas, quod non dubito quin tu idem existimaturus sis. Ciceroni meo, mi Attice, suppeditabis quantum videbitur meque hoc tibi onus imponere patiere. quae adhuc fecisti mihi no dici potuisse quam mortuo. ille enim nescio quo pacto ferebat me quidem mirabiliter; nunc quacumque nos commovimus, ad Caesaris non modo acta verum etiam cogitata revocamur. de Monta
Abbreviated transcription (Latin):
uide se demussu sine falleĩs fuulor aũt dicẽ eu ⁊ agripetas electos abutbrotis matte. S amabo te

Expanded text:
vidisse demissum, sine phaleris; servulos autem dicere eum et agripetas eiectos a Buthrotiis. macte! sed, amabo te, vidisse demissum, sine phaleris; servulos autem dicere eum et agripetas eiectos a Buthrotiis. macte! sed, amabo te,
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑ pͥdic misi. Actice mee uelli me ita excuses ut om̃e culpo ĩce tñsfea̾s s ⁊ ei tñ ꝯfumẽ me mui¬
nuo totũ amore eo mecu abstullisse. Bruti ad te epłã misi dui bona ꝙͣta. AAIEIANIA. cogͦ¬
sces ciuni legeis te celebratõe luto S brti t assentior ad .Mi. aeliũ nlle̾ tu ꝗd̾ domũ. S sit tͥ lciteĩt de
tuluia ner emisse maxia ad adbibebis ut scbis ꝙ cui cotiano egisti optime ꝙ nõ solu mea uero ⁊̃ tua
sio. d tu ꝗͥo ais scio eũ te fũliaie cẽ octonu ait hic m̃ uiliã nõ uelle ampliꝰ ferre. ꝯstitutu el esse
discidiu q̃ siuit ex mie pr quolis eet fama dixi nicb sane me ad audisse. nesciebai eñ cui q̃ieret᷑ nͥ de
ut solet halu cinau. S uelli queras sticile aũt potes ⁊ me c̾tioe̾ facẽ. obsecio te quio ẽ hoc sigͣta taz¬
o ed  epła formiani ꝗ apito me cenabaĩt plancu sinebãt bũe buthrotiu pͥdie ꝙ̃ hoc sc̃beba.i.iii. nonas

Expanded text:
tibi miseram. Atticae meae velim me ita excuses ut omnem culpam in te transferas et ei tamen confirmes me immutatum amorem meum mecum abstulisse. Bruti ad te epistulam misi. di boni, quanta ἀμηχανία! cognosces cum legeris. de celebratione ludorum Bruti tibi adsentior. ad M. Aelium nullus tu quidem domum sed sicubi inciderit. de Tulliano semisse M. Axianum adhibebis, ut scribis. quod cum Cosano egisti, optime. quod non solum mea verum etiauid ais? scio enim te familiarem esse Othonum. ait hic sibi Iuliam ferre; constitutum enim esse discidium. quaesivit ex me pater qualis esset fama. dixi nihil sane me audisse nesciebam enim cur quaereret nisiut solet, alucinari. sed velim quaeras facile autem potes et me certiorem. obsecro te, quid euthrotium pridie quam hoc scribebam, id est III Non.,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ iuste nõ eĩ ego ta illu expectare cu de eo sano rediẽt debui ꝙ ille aut nõ re aũt ꝙͣ me
uidiss aũt citiꝰ roberti sciebat eĩ me celerit̾ me uelle ꝓficisce sescq ad me i tusculanu scͥp¬
fat ee uentũ te ut ame discesseĩs lacͥmasse moleste fereba ꝙ si me p̾nce id fecisses ꝯsiliu
tocius itineĩs fortasse mutasse.S illud pelare ꝙ te osolata ẽ spes breui tp̃re ꝯgrediendi que
quid̾ expectatõ me maxie sustẽtat. Mec tͥ lix̃ nõ deem̃t. ¶De bruto sc̃ba ad te omĩa. libru
me mine actica uie querit᷑ ¶Ꝙ me de bachi de statuaꝵ coronis cͥtiore me fecisti uabde e nͥig̃¬
tu nͦ quicꝙͣ pꝰ hac nõ mõ tãtu. S ne tantulũ ꝗde p̃tiens. S de herode ⁊ maetis memiero et¬

Expanded text:
am illum exspectare dum de Cosano rediret debui quam ille aut non ire ante quam me vidisset aut citius reverti. sciebat enim me celeriter velle proficisci seseque ad me in Tusculanum scripserat esse venturum. te, ut a me discesseris, lacrimasse moleste ferebam. quod si me praesente fecisses, consilium totius itineris fortasse mutassem. sed illud praeclare quod te consolata est spes brevi tempore congrediendi; quae quidem exspectatio me maxime sustememini. Attica iure queritur. quod me de Bacchi, de statuarum coronis certiorem fecisti, valde gratum; nec quicquam posthac non modo tantum sed ne tantulum
Abbreviated transcription (Latin):
in lao NENa. nll ei uerbu a si regi nõ placet depletoro uicino tuo ꝑmoleste tulli queꝙ
scbis tͥ deserere. Rs. C. que ciceroni curata sint uellii ab enrdte queras i sit merces ĩ sularum
araboni de sictio nich̾ uascor ego de itinẽ nͥ explicato. A. nicb̾ cogito ꝙ ide t̾ uidẽ puto hec ad su¬
desucdi de q̃ muablia messalla ꝗ lanuuio rediẽs ab illis ueĩt ad me ⁊ me bei cule ip̃i ire sic ⁊. Bi ꝗ oc¬
stiui puto na moleste ferre ego situo ad me cogito ĩ tusculanũ tu uõ ꝯcꝗd eĩt ꝙ me sciẽ par sic sta¬

Expanded text:
lum enim verbum a †Siregio†. non placet. de Plaetono vicino tuo permoleste tuli quemquam tibi deesse HS c_ quae Ciceroni curata sint, velim ab Erote quaeras ubi sit merces insularum. Arabioni de Sittio nihil irascor. ego de itinere nisi explicato †Λ† nihil cogito; quod idem tibi videri puto. habes ad sudefuturum; de quo mirabilia Messalla qui Lanuvio rediens ab illis venit ad me, et me hercule ipsius listium puto non moleste ferre. ego, si Tiro ad me, cogito in Tusculanum. tu vero, quicquid erit
Abbreviated transcription (Latin):
nosti bor ex̾titatoe ĩ latrociniõ. ⁊ amẽtia. ⁊labolla uir optim: S si cui scribu sedã m̃sa appo.¬
sita uei̾sse eu ad baias audieba tñ adme ex formiano scͥpsit quas lins cu ebalineo exissez acce¬
pisse sedeat tributio ne omĩa sunia fecisse uectinu accusat nrigat᷑.s. ut ho tnlis. S at totu

Expanded text:
nosti horum exercitationem in latrocinio et amentiam. Dolabella vir optimus, etsi, cum scribebam secunda mensa apponosti horum exercitationem in latrocinio et amentiam. Dolabella vir optimus, etsi, cum scribebam secunda mensa apposita, venisse eum ad Baias audiebam, tamen ad me ex Formiano scripsit, quas litteras cum e balineo exissem accepi, sese de attributione omnia summa fecisse. Vettienum accusat tricatur scilicet ut
Abbreviated transcription (Latin):
disti peducei auct̃e magna mea quide apud te ⁊ ĩ pͥmis griue scbis incenitar g̃ ne disidẽs
aut ĩ dustria mea aut diligẽtia uectenu ut scͥbis ⁊i faueuũ fuueo eloeliu mos̾ arbitror mali
quid ei dica aliud cautu marcellu me sic s nõ tñ cautissiu. Lo̾giori epłe supioriq iñdi nẽ¬
bieuiori ꝓpioriq ꝗd rñdea nͥ fuisse dulcissima res hyspanic̃ses ualde mõ balbiliu ĩ columẽ
uidea subsidiui nr̃e senectutꝰ ⁊e ãniano ite ꝙ me ualte obẜuat uisellia. S hec quide huã¬
na. de bruto te nich̾ sciẽ dicis. S se litia ueĩsse.M. scaptiu eũq nõ qua pompa ad se tñ ela ue̾¬
tuꝵo scitu̾̃ qͥ me oĩa q̃ ego stati ĩte̾a narrat eade bassi fuu uei̾sse ꝗ nũtiaẽt legios alexũdrĩas
⁊ arnis et. Bisu aucessi cassu expectnẽ go ane iutet᷑ ies.ꝑ. ius suu recupatã. S nego ante

Expanded text:
ne desideres aut industriam meam aut diligentiam. Vettienum, ut scribis, et Faberium foveo. Clodium nihil arbitror malitquid enim dicam aliud? cautum Marcellum! me sic, sed non tamen cautissimum. longiori epistulae superiorique reolumem videam, subsidium nostrae senectutis. de Anniano item, quod me valde observat Visellia. sed haec quidem humana. de Bruto te nihil scire dicis, sed Servilia venisse M. Scaptium †eumque non qua pompa† ad se tamen clam venturum sciturumque me omnia; quae ego statim. interea narrat eadem Bassi servum venisse qui nuntiaret legiones Alexandrinas in armis esse, Bassum arcessi, Cassium exspectari.
Abbreviated transcription (Latin):
ex eo querere ꝗd opus eẽ acticu se dixit querẽ suꝑ uia aũt ip̃iꝰ regie cu eet trastibeu ĩ arcis
omemoraẽ sine magͦ doloe̾ nõ possu nicb̾ ig̃ cu istis nec ta aĩu me ꝙͣuis homatu br̃e arbi¬
trant᷑ ꝓfectõe mea ut uideo errotis dispẽ satio ĩpedit na cu ex reliquis q̃ nonis apͥlib fecit
hũndaie debea cogor mutiũ ꝙ q existes fructuosis reb receptu ẽ id ego ad illud fanu sepo¬
situ putaba. s hec trioni mãdaui ꝙͣ ob eacã roma misi te nolui ĩ peditu ĩ pedire. Cice

Expanded text:
am autem ipsius reginae, cum esset trans Tiberim in hortis, commemorare sine magno dolore non possum. nihil igitur cum istis; nec tam animum me quam stomachum habere arbitrantur. profectionem meam, ut video, Erotis dispensatio impedit. nam cum ex reliquis quae Nonis Aprilibus fecit abundare debeam, cogor mutuari, quodque ex istis fructuosis rebus receptum est, id ego ad illud fanum sepositum putabam. sed haec Tironi mandavi quem ob eam causam Romam misi; te nolui impeditum impedire