comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
satis unꝰ oppĩo. Illic idem pot̃ u
getur una erit. Hec diu̾sa dissum¬
liũ iudicia sũt. difficiles affectus.
Dubia oĩa inueĩes. leuia suspecta.
iũ.ueritatis una uis. una facios ẽ
apł hos falsa sũt. quilii assentiũt᷑
et dissident. Set laus inꝙͦ nichil
a bonis roddi. iã nõ ad uocẽ refe¬
rũtur: set ad sentẽtiã. Licet eĩ uir
bonus taceat. set aliquẽ iudicet
et uocẽ erigit. Itaq nemo dicit
laude fimebrẽ set laudationem.
Cuiꝯ officiũ orõne ostat. cũ dicĩꝰ
aliꝙ̃ laude dignũ. nõ ũba illa be¬
nigna hõium. s iudicia ꝓmictimꝰ
Ergo laus etiã taciti ẽ bñ sẽtiẽtiᷤ
ac bonũ nirũ apcs̃ se laudãtis. De¬
inde ut dixi ad ãĩ refert᷑ laus.
nõ ad uba. q̃ cc̾ceptã laudẽ egert.¬
et ĩnocenciã płiũ emittũt. Lau¬
dat qui laudandũ ẽs̃ iudicat.
Cũ tragicus ille apd̾ nos ait. mͣg¬
ificum ẽẽ laidari a laudato.in¬

Expanded text:
satis unius opinio." Illic idem potest satis unius opinio." Illic idem potest getur, una erit; hic diversa dissimilium iudicia sunt. Difficiles adfectus, dubia omnia invenies, levia, suspecta. rum, veritatis una vis, una facies est; apud hos falsa sunt, quibus adsentiuntur. et dissident. " Sed laus," inquit, " nihil a bonis redditam, non ad vocem referunt, sed ad sententiam. Licet enim vir bonus taceat, sed aliquem iudicet et vocem exigit. Itaque nemo dicit laudem funebrem, sed laudationem, cuius officium oratione constat. Cum dicimus aliquem laude dignum, non verba illi benigna hominum, sed iudicia promittimus. Ergo laus etiam taciti est bene sentientis ac bonum virum apud se laudantis. Deinde, ut dixi, ad animum refertur laus, non ad verba, quae conceptam laudem egeruet in notitiam plurium emittunt. Laudat qui laudandum esse iudicat. Cum tragicus ille apud nos ait magnificum esse " laudari a laudato vi
Abbreviated transcription (Latin):
uir bonꝯ facit bonũ ẽ. Nã ⁊ plan¬
dit et sibilat. Eet nec plausum
qͥsꝙͣ nec sibilũ licet oĩa eiꝰ ãmire¬
tur et laudet. bonũ dicit. non ma¬
gis ꝙͣ st̾mitamẽtũ aut tussim.
Ergo clantas bonũ nõ ẽ. Ad sũmã
dicite nb̃ utrũ laudãtis an lan¬
dati bonũ sit. Si laudãtis bonum
ẽẽ dicitis: tã udiculã rẽ facitis
qi affirmetis meũ eẽ qd̾ aliꝯ beñ
ualcat. Eet laudare dignos hone¬
ta accio ẽ. Ita laudãtis bonũ ẽ.
cuiꝯ accio est. nõ nr̃m qui lauda¬
mur. atqui hoc q̃rebatur. Respõ¬
deo nunc singulis cursim. Pͥmũ
an sit aliqd̾ ex distãtib bonum.
ħt. Dem̃ clantas defidat multa
suffragia. Pot̃ et uniꝯ homi uin
iudicio eẽ cõtenta. Nos bonꝯ bo
ma erit uniꝯ hoĩs existimatio. et
Par illis rdẽq iudiciũ ẽ. Eq n̾o ĩ¬
ficiscit᷑. dissidere nõ possẽt. Ita ꝓ eo
ẽ. ac si õs idem sẽtiant. qr aliut sc̃¬
tire nõ possũt. Ad głiã ⁊ famã nõ

Expanded text:
vir bonus facit, bonum est. Nam et plaudit et sibilat, sed nec plausum quisquam nec sibilum, licet omnia eius admiretur et laudet, bonum dicit, non magis quam sternumentum aut tussim. Ergo claritas bonum non est. Ad summam dicite nobis, utrum laudantis an laudati bonum sit: si laudati bonum esse dicitis, tam ridiculam rem facitis, quam si adfirmetis meum esse, quod alius bene valeat. Sed laudare dignos honesta actio est; ita laudantis bonum est, cuius actio est, non nostrum, qui laudamur. Atqui hoc quaerebatur." Respondebo nunc singulis cursim. Primum, an sit aliquod ex distantibus bonum, t. Deinde claritas desiderat multa suffragia ? Potest et unius boni viri iudicio esse contenta; unus nos bonus bonma erit unius hominis existimatio et Par illis idemque iudicium est, aeque vero inficiscitur. Dissidere non possunt; ita pro eo est, ac si omnes idem sentiant, quia aliud sentire non possunt. " Ad gloriam aut famam non est
Abbreviated transcription (Latin):
tis set etiã int̾ reclamãtis. Qͥd
int̾sit int̾ claritatẽ et głiã ⁊ icã.
Gsia multoꝵ iudiciis ꝯstat. cla
dita: Ntiũ laudati an laudãtis.
ptiuisq meũ qui laudor. qr nata
me amantẽ oĩũ genuit. Et berie
focisse gaudeo. ⁊ gratos me mue¬
nisse uirtutũ interp̃tes letor. Hoc
płiũ bonũ ẽ ꝙ grati sũt: s ⁊ meũ.

Expanded text:
tis, sed etiam inter reclamantis. Quid intersit inter claritatem et gloriam dicam: gloria multorum iudiciis constat, clardita ? Utrum laudati an laudantis ? " Utriusque, Meum, qui laudor; quia natura me amantem omnium genuit, et bene fecisse gaudeo, et gratos me invenisse virtutum interpretes laetor; hoc plurium bonum est, quod grati s
Abbreviated transcription (Latin):
tremũ diẽ curas trãsimitt̾e. an ca¬
dant nr̃a bõa nb̃cũ. nichilq sit eiꝰ
qui nullꝰ ẽ. an ex eo qd̃ cum erit
ad mores spectãt. Itaq suo loco
posita st̃. atq a dialeticis õ hanc
oppiõem ducũtur. Segregãda fu¬
erũt. et iõ seposita sũt. Nũc qr oĩa
exigis. oĩa que dicũt ꝑseqͣr. De¬
inde singulis occurrã. nͥ aliꝙͥ pre
unũ coacte sũt. q̃dã ex distantiln
quoꝵ ad hoc mẽbra sepata st̃. tãꝙ̃
ex̃citus. ppłs. senatus. Illi eĩ ꝑ quos
ista corpa efficiũtur. uire aut offi¬
cio coherent. natura deducti et sin¬
er distãtib cõstat. Uno eĩ sp̃n. n
nũ bonũ cõcinen debet ac regi. u
nũ ẽe uniꝯ bom pͥncipale. Hoc siq̃n
distãçibi c̃e. Elantas aẗ ista bo¬
noꝵ uiroꝵ scda oppĩo est. Nã qũo
fama nõ ẽ unius ẜmo. nec ĩfannã
uniꝯ mala eristimatio: sic nec cla¬
ricas uni bono placuisse. Cõsenti¬

Expanded text:
emum diem curas, transmittere, an caemum diem curas, transmittere, an cadant bona nostra nobiscum nihilque sit eius, qui nullus est, an ex eo, quod, cum erit,a mores spectant; itaque suo loco posita sunt. At quae a dialecticis contra hanc opinionem dicuntur, segreganda fuerunt et ideo seposita sunt. Nunc, quia omnia exigis, omnia quae dicunt persequar, deinde singulis occurram. Nisi aliquid unum coactae sunt; quaedam ex distantibus, quorum adhuc membra separata sunt, tamquam exercitus, populus, senatus. Illi enim, per quos ista corpora efficiuntur, iure aut officio cohaerent, natura diducti et sinex distantibus constat. Uno enim spiritu unum bonum contineri ac regi debet, unum esse unius boni principale. Hoc si quaautem ista bonorum virorum secunda opinio est. Nam quomodo fama non est unius sermo nec infamia unius mala existimatio, sic nec claritas uni bono placuisse. Consenti
Abbreviated transcription (Latin):
ult̾ius. Innabat de et̾nitate aĩarũ
q̃uere. ymo mehercule crede. Cre¬
debã enĩ facile oppiõibi magnoꝵ
uiroꝵ rem gratissimã ꝓmittentiũ
magis ꝙͣ ꝓbantiũ. Dabã me spei
tante.iam erã fastidio m.iã reliqͥ¬
as etatis infracte dtẽpnebã. ĩ im¬
mensũ illud tp̃s et ĩ possessionem
oĩs eui tͣnsiturũ cũ subito exꝑgefc̃s
sũ epła tua accepta ⁊ tã bellum sõp¬
mũ ꝑdidi. Qd̾ repetã si te dimise¬
ꝓbare conabaris ꝙ ñs placet cla¬
nitatẽ q̃ post mortẽ ꝯtĩgit bonimi
eẽ. Id enĩ me nõ soluisse qd̃ oppom¬
tur nob̃. nullũ inquiũt bonũ ex dis¬
tantib. hoc at̃ ex distãtibi cõstat
Qd int̾rogas im lucili eiusdẽ q̃o¬
nis ẽ. loci alt̾ius. Et id̾o ñ hoc tm̃
set alia qͦ codẽ ꝑtinẽtia distulerã.
Quedã enĩ ut scis moralibii rõna¬
lia ĩmixta sũt. Itaq illã ꝑtẽ rectã
et ad mores ꝑtinentẽ traccam. Nũ¬
ꝙͥ stultũ sit ac suꝑuacuũ ultra ex

Expanded text:
abat de aeternitate animarum quaerere, immo mehercules credere. Praebebam enim me facilem opinionibus magnorum virorum rem gratissimam promittentium magis quam probantium. Dabam me spei tantae. Iam eram fastidio mihi, iam reliquias aetatis infractae contemnebam in immensum illud tempus et in possessionem omnis aevi transiturus; cum subito experrectus sum epistula tua accepta et tam bellum somnium perdidi. Quod repetam, si te dimiseprobare conabar id quod nostris placet, claritatem, quae post mortem contingit, bonum esse. Id enim me non solvisse, quod opponitur nobis: " Nullum," inquiunt, " bonum ex distantibus. Hoc autem ex distantibus constat." Quod interrogas, mi Lucili, eiusdem quaestionis est loci alterius, et ideo non hoc tantum, sed alia quoque eodem pertinentia distuleram. Quaedam enim, ut scis, moralibus rationalia inmixta sunt. Itaque illam partem rectam et ad mores pertinentem tractavi: numquid stultum si
Abbreviated transcription (Latin):
Non educo sapientẽ ex hõĩ nũo.
noc dolores ab illo sic̃ ab aliqͣ ri¬
pe nullũ sensũ amittẽte submo¬
ueo. Memini ex duabꝰ illũ ꝑtibi
õe cõpositũ. Alt̾a ẽ inrõalis. Hec
mordetur. initur. dolet. Alt̾a rõa¬
lis. Hoc incõcussas oppĩones ħt.
Intrepida ẽ ⁊ indomita. In hac po¬
sitũ est sũmũ illud bonũ hoĩs. añ¬
ꝙͣ impleatur incerta mentis uo¬
luptatio ẽ. Cum u̾o ꝑfc̃m ẽ. ĩmo¬
ex intentiõe mẽtis. Nõdũ eĩ ĩcer¬
ta tnsgressꝰ ẽ.⁊ iã nũc ũsatur in
lubrico. Beatus u̾o ⁊ uͥtutis exac¬
te tũc se maxĩe amat: cũ fortissi¬
mo exptus ẽ. ⁊ metuenda ceteris
si alicuiꝯ honesti officii p̾cia sunt.
nõ tm̃ fert set amplexatur. mul¬
toq audire mauult. tãto melior

Expanded text:
Non educo sapientem ex hominum numero nec dolores ab illo sicut ab aliqua rupe nullum sensum admittente summoveo. Memini ex duabus illum partibus esse compositum; altera est inrationalis, haec mordetur, uritur, dolet; altera rationalis, haec inconcussas opiniones habet, in trepida est et indomita. In hac positum est summum illud hominis bonum. Antequam impleatur, incerta mentis volutatio est; cum vero perfectum est, inmoex intentione mentis. Nondum enim incerta transgressus est, etiamnunc versatur in lubrico. Beatus vero et virtutis exactae tunc se maxime amat, cum fortissime expertus est, et metuenda ceteris, si alicuius honesti officii pretia sunt, non tantum fert, sed amplexatur multoque audire mavult " tanto melior
Abbreviated transcription (Latin):
Itẽ quid ẽ bata uita : securitas ⁊ ꝑ¬
petua tranquillitas hãc dabit ma¬
gnitudo dabit constantia bñ indi¬
mĩtas tota perfecta ẽ si seniet̃ in
reb agendis ordo modus decor in¬
nori noluntas ac benigna ̃tt̃
ta roni nec unꝙͣ ab illa recedẽs am
amabilis siłq mirabilis. eodẽ. tc̃.¬

Expanded text:
 Quid est beata vita ? Securitas et perpetua tranquillitas. Hanc dabit animi magnitudo, dabit constantia bene iudiveritas tota perspecta est; si servatus est in rebus agendis ordo, modus, decor, innoxia voluntas ac benigna, intenta rationi nec umquam ab illa recedens, amabilis simul mirabilisque.
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla eĩ auaricia sine pena est:
ꝙͣuis satis fit ip̃a penarũ. O qͣn¬
tũ lacrimarũ q̃ntũ laboꝵ exigit
ꝙͣ misera desiderat ẽe ꝙͣ misere
partis ẽ. Addice cotidianas sol¬
licitudĩes q̃ pro modo ħrdi ꝙ̃q
discrciãt. Maiori tormẽto pectu¬
nia possidetur ꝙͣ q̃nitur. Qncum
At felicẽ illũ hoĩes ⁊ diuitem no¬
cant. et cõsequi optant qͣntũ ille
possidet. fateor. Quid gͦ: Tu nul¬
los ẽe cõditioĩs peioris existimas.
ꝙͣ qui h̾nc ⁊ miseriã et inuidiam:
tituri cũ ambiciosis ⁊ sũnnũ adep¬
tis dignitatis starũ. ꝓfecto no¬
ta mutassent cũ interĩ illi noua
suscipiũt. cũ pͥora dãpnauerint.

Expanded text:
NULLA ENIM AVARICIA SINE PENA EST, QUAMVIS <SATIS> SIT IPSA PENARUM. O QUANTUM LACRIMARUM, QUANTUM LABORIS EXIGIT! QUAM MISERA DESIDERAT ESSE, QUAM MISERE PARTIS EST! ADICE COTIDIANAS SOLLICITUDINES, QUE PRO MODO HABENDI QUEMQUE DISCRUCIANT. MAIORE TORMENTO PECUNIA POSSIDETUR QUAM QUERITUR. QUANTUM " At felicem illum homines et divitem vocant et consequi optant, quantum ille possidet." Fateor. Quid ergo ? Tu ullos esse condicionis peioris existimas quam qui habent et miseriam et invidiam ?tituri cum ambitiosis et summum adeptis dignitatis statum ! Profecto vota mutassent, cum interim illi nova suscipiunt, cum priora damnaverint.
Abbreviated transcription (Latin):
Quisqͥs at̃ de accipiendo Seneca.¬
cogitat. oblitus accepti ẽ. Nlec ul¬
lum habet malũ cupiditas peiꝰ.
ꝙͣ ꝙ ingrata ẽ. Adice nũc ꝙ nẽo
eoꝵ qui in re publica u̾satur qͣd
uincat set a quib ũcatur aipi¬
cit. Et illis nõ tam iocundũ est
multos posse uide ꝙ̃ graue. Aliꝙ̃
ante se habet hoc uicuĩ oĩs ambi¬
cio nõ respicit. Nec ambitio tm̃
instabilis ẽ. uerũ cupiditas oĩs.
qr incipit sẽꝑ a fine. atille uir
sincem ac pirus qui reliquit et
curiã et forũ et om̃ẽ administra¬
tionẽ rei publice. ut ad ãpliora se¬
cederet. Diligit eos ꝑ quos hoc ei
face tuto licet. Solũ illis gratuiũ
testimõiũ reddit. ⁊ magnã rẽ ne ᷤ¬
ciẽtib debet. Quẽadinodũ p̃̾cep¬
tores suos uen̾atur ac suscipit

Expanded text:
Quisquis autem de accipiendo cogitat, oblitus accepti est; nec ullum habet malum cupiditas maius, quam quod ingrata est. Adice nunc, quod nemo eorum, qui in re publica versantur, quot vincat, sed a quibus vincatur, aspicit. Et illis non tam iucundum est multos post se videre quam grave aliquem ante se. Habet hoc vitium omnis ambitio; non respicit. Nec ambitio tantum instabilis est, verum cupiditas omnis, quia incipit semper a fine. At ille vir sincerus ac purus, qui reliquit et curiam et forum et omnem administrationem rei publicae, ut ad ampliora secederet, diligit eos, per quos hoc ei facere tuto licet solusque illis gratuitum testimonium reddit et magnam rem nescientibus debet. Quemadmodum praeceptores suos veneratur ac
Abbreviated transcription (Latin):
illo mari uexit aĩosiꝰ a m̾catore
ꝙͣ a uectore soluitur notũ. Et ex
ip̃is m̃catorib effusiꝰ gratus ẽ
qui odores ac purpuras ⁊ auro pẽ¬
sanda portabat. quã qui uilissima
queq ⁊ sabure loco futura conges¬
serat. sic huiꝰ pacis bñficiũ ad õs
ꝑtinẽs altius ad eos ꝑue̾it qͥ illa
bñ utũtur. Multi enĩ sũt ex hiis
cogatis quib par oꝑosior ẽ bello.
An idem existimas ꝓ pace debere
eos qui illã aut ebrietati aut libi¬
dim impendũt. aut aliis uiciis q̃
ꝑbella rũpenda sũt nͥ forte tã im¬
qum putas ẽe sapientẽ ut nl se

Expanded text:
mari vexit, animosius a mercatore quam a vectore solvitur votum, et ex ipsis mercatoribus effusius gratus est, qui odores ac purpuras et auro pensanda portabat quam qui vilissima quaeque et saburrae loco futura congesserat; sic huius pacis beneficium ad omnes pertinentis altius ad eos pervenit, qui illa bene utuntur. Multi enim sunt ex his togatis, quibus pax operosior bello est. An idem existimas pro pace debere eos, qui illam ebrietati aut libidini inpendunt aut aliis vitiis, quae vel bello rumpenda sunt ? Nisi forte tam iniquum putas esse sapientem, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ta auaricia mortaliũ possessionẽ
ꝓpͥetatẽq disc̾nit. nec qͥcꝙͣ suũ cre¬
dit cẽ qd̃ publicũ ẽ. Atille sapiẽs
ml iudicat suũ magis ꝙͣ cuius
illi cum hũano gen̾e ꝯsortiũ ẽ.
Pec eĩ ẽent ita coĩa. insi pars il¬
loꝵ ꝑtineret ad singulos. Sociũ
effecit. eciã qd̾ ex mĩma portiõe
coẽ est. Adice nunc ꝙ magna ⁊
uera bõa nõ sic diuidũtur. ut exi

Expanded text:
a avaritia mortalium possessionem proprietatemque discernit nec quicquam suum credit esse, quod publicum est. At ille sapiens nihil iudicat suum magis quam cuius illi cum humano genere consortium est. Nec enim essent ita communia, nisi pars illorum pertineret ad singulos; socium efficit etiam quod ex minima portione commune est. Adice nunc, quod magna et vera bona non sic dividuntur
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑtet. Ille qui nõ urorẽ ñ amicũ
tanti putat ut diutius ĩuita cõ¬
moretur. qui ꝑseu̾abat mori de¬
licatus ẽ. ħ qͦr impet sibi aĩꝯ ubi
utilitas suoꝵ exigit nec tm̃ si uulͭ
mori. s si cepit int̾mittat. ⁊ sius
comendet. Ingentis aĩ est aliena
cã ad nitã renerti: qd̃ magni i¬
n sepe fecerũt. Set hoc quoq sum¬
me hũanitatis existimo senectu¬
tẽ suam cuio maximꝰ fructus ẽ:
securor su tutela. ⁊ uite huiꝰ aĩo¬
sior. Attẽtius si scias aliꝙͥ tuoꝵ ẽe
dulce. utile. optabile. Habet p̾t̾ea
se nõ mediocre ista res gandin̾ ⁊
carũ ẽẽ. ut ꝓpt̃ hoc tibi carior fias:
Pot̃ itaq paulina mea ñ tm̃ mͥ
suũ timorẽ imputare: s ⁊̃ men.¬
cesserit. Ut primũ grauitatẽ urbi
excessi. ⁊ illum odorẽ culmarũ fu¬
inantiũ. que more qͥcꝙͣ pestiferi
uaporis obruent: cũ puluere effũ¬
dunt. ꝓtinꝰ mutatã ualitudĩe
sensi. Eñtũ dem̃ adiectũ putas

Expanded text:
ortet. Ille, qui non uxorem, non amicum tanti putat, ut diutius in vita commoretur, qui perseverabit mori, delicatus est. Hoc quoque imperet sibi animus, ubi utilitas suorum exigit, nec tantum, si vult mori, sed si coepit, intermittat et suis se commodet. Ingentis animi est aliena causa ad vitam reverti, quod magni viri saepe fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam, cuius maximus fructus est securior sui tutela et vitae usus animosior, attentius dulce, utile, optabile. Habet praeterea in se non mediocre ista res gaudium et carum esse, ut propter hoc tibi carior fias ? Potest itaque Paulina mea non tantum suum mihi timorem inputare, sed ecesserit ? Ut primum gravitatem urbis excessi et illum odorem culinarum fumantium, quae motae quicquid pestiferi vaporis obferunt, cum pulvere effundunt, protinus mutatam valitudinem sensi. Quantum deinde adiectum putas
Abbreviated transcription (Latin):
pseñari. Illud mͥ in ore erat dm̃
mei gallionis. qui cũ in achaia
febrem hab̾e cepisset: ꝓtinꝰ nauẽ
ascendit clamitãs nõ corpis esse
s loci morbũ. Hoc ego paulie mee
dixi. q̃ mͥ ualitudinẽ meã comen¬
det. Nã cũ scias sp̃m illiꝰ in inco
u̾ti. incipio ut illi cõsulã mͥ cõsu¬
lere. Et cũ me fortiorẽ senecto ad
multa reddiderit. ħ bñficiũ etatiꝰ
ãmicto. uenit eĩ mͥ in mẽtẽ in hoc
sene et adolescentẽ ẽẽ cui parcit᷑.
Itaq qm̃ ego ab illa nõ impetro
ut me fortius amet: ĩpetrat illa.
ut me diligẽtiꝰ amem. Indulgen¬
dũ ẽ eĩ honestis affc̃ibii. ⁊ int̾dum
eciã si p̾mũt cãe. sp̃s ĩ honorẽ suoꝵ¬

Expanded text:
perseveravi; illud mihi ore erat domini mei Gallionis, qui cum in Achaia febrem habere coepisset, protinus navem ascendit clamitans non corporis esse, sed loci morbum. Hoc ego Paulinae meae dixi, quae mihi valitudinem meam commendat. Nam cum sciam spiritum illius in meo verti, incipio, ut illi consulam, mihi consulere. Et cum me fortiorem senectus ad multa reddiderit, hoc beneficium aetatis amitto, venit enim mihi in mentem, in hoc sene et adulescentem esse, cui parcitur. Itaque quoniam ego ab illa non impetro, ut me fortius amet, a me impetrat illa, ut me diligentius amem. Indulgendum est enim honestis adfectibus; et interdum, etiam si premunt causae, spiritus in honorem suor
Abbreviated transcription (Latin):
tit̾ tulit. Rutilius ⁊̃ libent̃. Alt̾ ut
rediret rei publice p̾stitit alt̾ readi¬
negabat᷑. In carte̾ soc̃tes disputau.
et exire cum ẽẽnt qui ꝓmitterent
meret. mortis ⁊ carceris. Mutiꝰ ig
uri. Ee̾to acrius si ro te faciente
patiaris: irdes hoĩẽ nõ eruditum
nec ullis p̾ceptis ⁊̃ mortẽ aut dolo¬
rẽ subornatũ. militari tm̃ robore ĩ¬
structũ. penas a se irriti conatꝰ exi
gentẽ. Spectator distillãtis ĩ hosti¬
li foco destre stetit. Nec añ rẽouit
nudis ossib fluentẽ manũ. ꝙͣ ig¬
nis illi ab hoste sb̾luctꝰ ẽ. facẽ ali¬
ꝙͥ in illis cast̾s feliciꝰ potuit. nch̾
fortius. Uide qͣnto acrior sit ad occu¬
panda picula uͥtus. ꝙͣ crudelitas ad

Expanded text:
titer tulit, Rutilius etiam libenter. Alter ut rediret Reipublicae praestitit, alter redinegabatur. In carcere Socrates disputavit, et exire cum essent qui promitterent meret, mortis et carceris. Mutius iguri; quanto acerbius, si id te faciente patiaris? Vides hominem non eruditum, nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatum, militari tantum robore instructum, poenas a se irriti conatus exigentem; spectator destillantis in hostili foculo dexterae stetit nec ante removit nudis ossibus fluentem manum, quam ignis illi ab hoste subductus est. Facere aliquid in illis castris felicius potuit, nihil fortius. Vide quanto acrior sit ad occupanda pericula virtus quam crudelitas ad
Abbreviated transcription (Latin):
aut nõ magnũ aut nõ lõgũ esse
qd̾ metus. Hoc dm exẽpla quibꝯ
confirmenis colligenda sũt. Oĩs
illa etas tulit. In ꝙͣtũq ꝑtẽ rerũ
uł ciuiliũ uł extranearũ memoriã
miẜis: occurrẽt t̾ͥ ingenia aut ꝓfec
ista ꝯstitue.⁊ ꝯcẽptores eoꝵ cita qͥ
nõ q̃rendi s eligendi sũt. Dãpna¬
cionẽ suã fic rucilius tulit. tanꝙͣ¬

Expanded text:
non magnum aut non longum esse, quod metuis. Nec diu exempla, quibus confirmeris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulit. In quamcumque partem rerum vel civilium vel externarum memoriam miseris, occurrent tibi ingenia aut profeista constitue et contemptores eorum cita, qui non quaerendi, sed eligendi sunt. Damnationem suam Rutilius
Abbreviated transcription (Latin):
sin naturam uiuere/ hoc contia
naturam ẽ torquere corpꝯ simm
et faciles odisse munditias ꝗsq̃¬
lorem appettere ⁊ aliis nõ tm̃ in

Expanded text:
 naturam vivere. Hoc contra naturam est, torquere corpus suum, et faciles odisse munditias, et squalorem appetere, et cibis non tan
Abbreviated transcription (Latin):
licet illã multi minẽtur. Sic ista
natura disposuit. Sp̃m tͥ tã unus
eripiet: ꝙ̃ unus dedit. Si pudorẽ
hab̾es. ultimã pensionẽ mnͥ remi¬
sisses. Set ne ego quidẽ me sordi¬
de gerã. in finẽ eris aliẽi. ⁊ tͥ qd̾
debeo inpĩgam. Nũꝙͣ uolui ppło
plac̾e̾. Nã que ego scio nõ probat
ppłs: que ꝓbat ppłs ego nescio. Qͥs
hoc inquis tãꝙͣ nescius. cui ĩperẽ
epicurus: Set idem hoc õs ex cad̾
domo cõclamabũt. pipatetici. a¬
chademici. stoici. cinici. Qͥs enĩ
ꝓbabũt nͥ agnou̾int. Multo aut̃
ad rẽ magis ꝑtinet q̃lis tͥ uidea¬
us. ꝙͣ qualis aliis. Cõili an isi
turpi ratioẽ amor turpiũ nõ pot̃.
Oeͥ ergo qͣlla laudata.⁊ in oĩbo p̾¬
ut existimes iudicia nõ num̃es.
ut sine metu deoꝵ hõiũq inuas.
ut aut uĩcas mala ant fimas.
Ceterũ si te indeo celebrẽ secũdis
uocibi uulgi. si incrãte te clamor
et plausus pãtonumica ornamẽ¬

Expanded text:
licet illam multi minentur. Sic istuc licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam unus eripiet quam unus dedit. Si pudorem haberes, ultimam mihi pensionem remisisses. Sed ne ego quidem me sordide geram in finem aeris alieni et tibi quod debeo, inpingam. " Numquam volui populo placere. Nam quae ego scio, non probat populus; quae probat populus, ego nescio." " Quis hoc?" inquis, tamquam nescias, cui imperem ; Epicurus. Sed idem hoc omnes tibi ex omni domo conclamabunt, Peripatetici, Academici, Stoici, Cynici. Quis enimprobabunt, nisi agnoverint. Multo autem ad rem magis pertinet, qualis tibi videaris quam qualis aliis. Conciliari nisi turpi ratione amor turpium non potest. Quid ergo illa laudata et omnibus praeut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamen
Abbreviated transcription (Latin):
de gradu faciat. tanꝙͣ̃ de assecla¬
no int̾rogaretur. Hos mͥ circũla¬
tores sophistas qui ph̾iã hones¬
tius neglexissẽt quã uendũt in
faciẽ ingẽt. Costitui tn cõtume¬
lias ppeti. Moneat ille mͥ risũ. ego
fortasse illi lacrimas mouebo. at
si ridere ꝑseũabit. gauteo tãꝙͣ ĩ
malis. qd̾ illi genus insanie eui¬
tas longa. obẜua uidebis eosdem
intra erigũ tp̃s acerrime ridere
et acerrime rubere. Propositũ est
aggrodi illũ. ⁊ oñdere qnͣto pluris
fecerit. ꝙͣ multis minoris uidebit᷑.
uicia eius eciã si nõ excidero. mhi¬
bebo. Nõ desinent. set int̾mittẽt᷑.
fectis sanitatis loco ẽ bõa remissio.
Dũ me illi paro. tu int̾im qͥ potes
qui intelligis. unde quo enaseriᷤ.
et ex eo suspicanis qͦusq sis euasu¬
rus. cõpone mores tuos. attolle
ãiũ: adũsus formidata consiste.
Num̾are eos noli. qui tͥ metũ fa¬
ciunt. Nõne indetur stultus siqͥs
multitudinẽ eo loco ꝑtimeat. per

Expanded text:
de gradu faciat," tamquam de essedario interrogaretur. Hos mihi circulatores, qui philosophiam honestius neglexissent quam vendunt, in faciem ingeret. Constitui tamen contumelias perpeti; moveat ille mihi risum, ego fortasse illi lacrimas movebo, aut si ridere perseverabit, gaudebo tamquam in malis, quod illi genus insaniae hitas longa. Observa; videbis eosdem intra exiguum tempus acerrime ridere et acerrime rabere. Propositum est adgredi illum et ostendere, quanto pluris fuerit, quom multis minoris videretur. Vitia eius etiam si non excidero, inhibebo; non desinent, sed intermittent. dem graviter adfectis sanitatis loco est bona remissio. Dum me illi paro, tu interim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per
Abbreviated transcription (Latin):
secunde note. Nã ille alt̾ fortasse
no nascitur. Nec mirũ ẽ ex inter¬
uallo magna geñari. Mdiocra ⁊
in curba nascẽcia sepe fortuna. ꝓ¬
ducit. Eximnia u̾o ip̃a raritate co¬
mendat. Set iste multũ adhuc
abest ab eo qd̾ ꝓficet᷑. Et si sciret
ꝙͥ ẽet uir bonus. nõdũ ẽẽ se crede¬
ret. Fortasse eĩ fieri posse desparet.
At male existimat de malis. Hoc
eciã mali faciũt. nec ulla maior
magna potẽcia ĩpotent̃ utuntur.
Idem faciet cũ idem potĩt. Mul¬
toꝵ qr inbecilla sũt. latent ucia.
nõ minus ausura cũ illis uires
sue placi̾int. ꝙͣ illa q̃ iã felicitas
aperuit. Instrum̃ta illis explicã.¬
de nequicie desunt. Sic tuto ẜpẽs
eciã pestifera tc̃tatur. dũ riget fn¬
gore . Nõ desũt tũc illi uenena. s
torpent. Multoꝵ crudelitas ⁊ am¬
bicio et luxuria ne paria pessimiᷤ
audeat fortune fauere deficitur.
in tua pt̃ate. dixisse me uolaticũ
ẽẽ ac leuẽ. ⁊ te nõ pedẽ eiꝰ ten̾e noc

Expanded text:
notae. Nam ille alter fortasse o nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae favore deficitur. in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed
Abbreviated transcription (Latin):
tũ est. ⁊ lacrimas suas ⁊ uolupta¬
ces ubi nolet sistet. Nobis qr nõ
ẽ regredi facile. optimũ ẽ oĩo nõ
ꝓgredi. Elegant̾ mͥ indetur pa¬
nocius respondisse adolescentulo
suna. Non ẽ comittendũ ut ĩci¬
damꝰ in rem cõmotã inpoentẽ.
alteri emãcipatã uilem sibi. Siuc
eĩ nos respiciat. hũanitate eius
uritamur. siue dtẽpsit suꝑbia ac¬
cendimur. Eq facilitas amoris
ꝙͣ difficultas nocet. facilitate ca¬
pimur. cum difficultate c̾tamus.

Expanded text:
tutum est, et lacrimas suas et voluptatutum est, et lacrimas suas et voluptates ubi volet sistet; nobis quia non est regredi facile, optimum est omnino non progredi. Eleganter mihi videtur Panaetius respondisse adulescentulo sumus, non est committendum, ut incidamus in rem commotam, inpotentem, alteri emancupatam, vilem sibi. Sive enim non respuit, humanitate eius inritamur, sive contempsit, superbia accendimur. Aeque facilitas amoris quam difficultas nocet; facilitate capimur, cum difficultate certamus.
Abbreviated transcription (Latin):
et adũsis cõcristan. Quare nõ
ꝑmittas m hunc tã honestũ ma¬
le oppĩonis metũ. Nullũ ẽ iniciũ.
sine patrocimo. Nulti nõ inicium
u̾ecundũ et exorabile. S obhoc
latius funditur. Nõ obtinebis
ut desinas si inciꝑe ꝑmisis. Inbe¬
cillis ẽ pͥmo hoĩs affectus. Deind̃
ip̃e se concitat: et iures dũ ꝓcedi
parat. Eecludit᷑ facilius ꝙͣ̃ erpelli¬
tur. Quis negat õs affectus a gͦ¬
dã qͣi naturati auere principio:
Curã nob̾ nĩ natura mãdauit.
set huic ubi miniũ indulẜis. ii¬
ciũ est. uluptatẽ natura necessa¬
riis rebus admiscuit. ut nõ illã
pat̾emur. set ut ea sinc quib nõ
possumꝯ uiuere. gratiora nobis
illius fac̾et accessio. Si suo uei̾at
nire. luxuria ẽ. Ergo intrãtibus
resistamus. qr facilius ut dixi nõ
recipiũtur ꝙͣ exeunt. Aliq̃tenis
inquis dolere aliq̃tenꝰ tim̾e per¬
mitte. Set illud aliqͣtenꝰ longe
pancitur. nec ubi uis accipit tiẽ.
Sapiẽti Nõ sollicite custodire tii

Expanded text:
adversis contristari; quare mihi non permittas hunc tam honestum malae opinionis metum ? " Nullum est vitium sine patrocinio; nulli non initium verecundum est et exorabile, sed ab hoc latius funditur. Non obtinebis, ut desinat, si incipere permiseris. Inbecillus est primo omnis adfectus. Deinde ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio ? Curam nobis nostri natura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem natura necessariis rebus admiscuit, non ut illam peteremus, sed ut ea, sine quibus non possumus vivere, grata nobis illius faceret accessio; suo veniat iure, luxuria est. Ergo intrantibus resistamus, quia facilius, ut dixi, non recipiuntur quam exeunt. " Aliquatenus," inquis, " dolere, aliquatenus timere permitte "; sed illud " aliquatenus " longe producitur nec ubi vis, accipit finem. Sapienti non sollicite custodire se
Abbreviated transcription (Latin):
Utrũ satis sit maaicos Seneca¬
habere affectus an nullos: sepe q̃¬
sicum ẽ. Nostri illos expellũt: per¬
ipatetici tẽperant. Ego nõ indro
quõ salubris ẽe aut ut̾ilis possit
ulla mediocritas morbi. Noli ti
prebco reba ad quas tendis. ⁊ q̈s
aut uite nccͣias aut utiles aut io¬
cundas putes. Detraham inciũ.
Nã cũ tibi cupe int̾direro. uelle ꝑ¬
mittã. ut eadẽ illa intrepido faci¬
as ut c̾tiore cõsilio ut uoluptate
illas magis sentias. Ꝙͥdm ad te
magis ꝑuenture sĩt si ulis impa¬
bis ꝙͣ si serines: Set naturale ẽ¬

Expanded text:
Utrum satius sit modicos habere adfectus an nullos, saepe quaesitum est. Nostri illos expellunt, Peripatetici temperant. Ego non video, quomodo salubris esse aut utilis possit ulla mediocritas morbi. Noli timpraebebo rebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias vitae aut utiles aut iucundas putas; detraham vitium. Nam cum tibi cupere interdixero, velle permittam, ut eadem illa intrepidus facias, ut certiore consilio, ut voluptates ipsas magis sentias; quidni ad te magis perventurae sint, si illis imperabis, quam si servies ? " Sed naturale e
Abbreviated transcription (Latin):
Sic utrosq rephendas. ⁊ cos qͥ ca.¬
sẽꝑ inquieti sunt: et eos qͥ sẽꝑ qͥeᷤᷤ¬
cunt. Nã illa cumłtu gaudẽs nõ ẽ
industria: set exagitate m̃tis con¬
cursatio. Et hec nõ ẽ quies q̃ mo¬
tũ om̃ẽ molestiã iudicat: set dis¬
solutio et langor. Itaq qd̃ apud¬

Expanded text:
 utrosque reprehendes et eos qui semper inquieti sunt et eos qui semper quiescunt. Nam illa tumultu gaudens non est industria, sed exagitate mentis conculcatio; et hec non est quies que motum omnem molestiam iudicat, sed dissolutio et languor. Itaqu
Abbreviated transcription (Latin):
cõsiliũ nõ accipit. Quẽadmodu
rõi nullũ aĩal obtẽꝑat. nõ ferum.
nõ domesticũ ⁊ mi te. natura em̃
illoꝵ ẽ surda suadẽti: sic ñ seqũt᷑
nõ audiũt affc̃s qͣncilicũq sint.
Dygres leonesq nũꝙ̃ feritatem
exuunt. ałn submittũt. Et cũ mi¬
nime expectaũis. exasꝑat̾ toruitaᷤ

Expanded text:
pit. Quemadmodum rationi nullum animal optemperat, non ferum, non domesticum et mite, natura enim illorum est surda suadenti; sic non secuntur, non audiunt adfectus, quantulicumque sunt. Tigres leonesque numquam feritatem exuunt, aliquando summittunt, et cum minime expectaveris, exasperatur torvitas
Abbreviated transcription (Latin):
uacationẽ. Nulla debẽt c̃e. ñ parua.
Nã si ulla sint. crescẽt. ⁊ incerĩ im¬
pedirent. Quõ ocłos maior ⁊ ꝑfr̃a
suffusio excecat: sic modica turbat.
Si das aliqͦs affc̃s sapiẽti. inpar
illis erit rõ. ⁊ ułut torrẽte quodam
auferetur. Preftim cũ illi ñ unũ

Expanded text:
a debent esse, non parva. Nam si ulla sunt, crescent et interim inpedient. Quomodo oculos maior et perfecta suffusio excaecat, sic modica turbat. Si das aliquos adfectus sapienti, inpar illis erit ratio et velut torrente quodam auferetur, praesertim cum illi non unum
Abbreviated transcription (Latin):
cia cũ dici auint. qui non ẽ obno¬
xius tusticie. nec freq̃ns niniusq
in hoc uicio. Illud eĩ hũanã naturã
negare alicinꝰ ãium ĩmunẽ ẽe tͥs¬
ticia. sapientẽ nõ uinci merore. Ce¬
terũ tangi et cet̾a in hũc modum
secte sue rñdencia. Nõ hiis tollunt
affectus. set tẽꝑant. Qͣntulũ aut̃
sapienti damus. si inbecillissimis
fortior ẽ.⁊ mestissĩs letior. ⁊ effrena¬
tissĩs mod̾atior.⁊ hũillimis maior:
Qe si miretur uelocitatẽ suã laudã.
ad claudos debilesq respiciẽs. Il¬
la uł intacte segetis ꝑ sũma uola¬
ret gramĩa. nec cursu teneras le¬
sisset austas. uł mare ꝑ medium
fluctu suspensa tumẽti ferret iter
celeres nec tingeret eqͦre planta ᷤ
hec ẽ ꝑuicitas ꝑ se extimata. ñ q̃
tarlissimoꝵ colsone laudat᷑. Qͥd
si sanũ uoces leuit̾ febricitantẽ:¬

Expanded text:
aiunt, qui non est obnoxius tristitiae nec frequens nimiusve in hoc vitio. Illud enim humanam naturam negare, alicuius animum inmunem esse tristitia. Sapientem non vinci maerore, ceterum tangi. Et cetera in hunc modum sectae suae respondentia. Non his tollunt adfectus, sed temperant. Quantulum autem sapienti damus, si inbecillissimis fortior est et maestissimis laetior et effrenatissimis moderatior et humillimis maior ? Quid, si miretur velocitatem suam Ladas ad claudos debilesque respiciens ? Illa vel intactae segetis per summa volaret Gramina nec cursu teneras laesisset aristas, Vel mare per medium fluctu suspensa tumenti Ferret iter celeres nec tingueret aequore plantas. Haec est pernicitas per se aestimata, non quae tardissimorum conlatione laudatur. Quid, si sa
Abbreviated transcription (Latin):
et ad uerũ ex̾ceri. uidere ꝙͥ hõ pru¬
dens aĩ heat ⁊̃ mortẽ. cõtͣ dolorẽ.¬
cũ illa accedat. hic p̃mat. Qxͥ fa¬
ciendũ sit a faciẽte discendũ est.
adhuc argum̃tis accũ ẽ an poss
aliꝙͥ dolori resist̾e. an mors mag¬
nos qͦ aĩos admota submitteret.
Nec mora illũ ⁊̃ dolorẽ facit fortio¬
rem: nec dolor õ mortẽ. Cõtͣ utrũ¬
q sibi fidit. nec spe mortis paciẽt᷑
dolet. nec tedio doloris libent̾ mo¬
ntur. Hũc fert. illã expectat. Uale.

Expanded text:
et ad verum exerceri: videre, quid homo prudens animi habeat contra mortem, contra dolorecum illa accedat, hic premat. Quid faciendum sit, a faciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoque animos admota summittere. nec mors illum contra dolorem facit fortiorem nec dolor contra mortem. Contra utrumque sibi fidit nec spe mortis patienter dolet nec taedio doloris libentur moritur; hunc fert, illam expectat. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
si presencia ꝓdẽe nõ possũt. Si nõ
ꝓdest. bonũ nõ ẽ. Si ꝓdest. iã est.
futum sũ sapiẽs. hoc bonũ erit
cũ fuero. Interĩ nõ ẽ. Prius aliꝙͥ
ẽe debet. deinde qͣle esse. Qũo oro
te qd̃ adhuc nichil ẽ lã bonũ ẽ:
Qũo aut̃ tibi magis uis ꝓbari

Expanded text:
e non possunt; si non prodest, bonum non est; si prodest, iam est. Futurus sum sapiens; hoc bonum erit, cum fuero, interim non est. Prius aliquid esse debet, deinde quale esse. Quomodo, oro te, quod adhuc nihil est, iam bonum est ? Quomodo autem tibi magis vis probari
Abbreviated transcription (Latin):
cura tua in meliora formari. S
qd̾ iustius timetur potuit fi̾ płib
similis. Aspice illos iuuenes qͦs
ex nobilissimis domibꝰ ĩ arenã
luxuria ꝓiecit. Aspice illos qͥ suã
alienãqͣ libidinẽ ex̃cẽt mutuo
inpudici. quoꝵ nullꝰ sine ebe̾ta¬
te. nullꝰ sine aliqͦ insigni flagi¬
cio dies exit. Plus timen ꝙͣ sꝑari
potuisse. manifestũ erit. Nõ debes
itaq cãs doloris accersere. nec le¬
ua incomoda indignãdo cumsa¬
re. Nõ hortor ut uitans ersurgas.
Nõ tã male de te iudico. ut tibi
adũsus hoc totã putẽ uͥtutem ad¬
uocandã. Non ẽ dolor ip̃e s morsꝰ
Tu illũ dolorẽ facis. Sine dubio
multũ pħia ꝓfecit. si puerũ nutri¬
ci adhuc ꝙ patri notiorẽ aĩo for¬
ti desideras. Ꝙ nũc ego duriciã
suadeo. ⁊ in fumere ip̃o rigere nul¬
tũ uolo: Aĩum ne cõtrahi quidẽ
patior: Mĩme. In hũanitas ẽ ista.
nõ uirtus: fumera suoꝵ hẜdẽ ocu¬

Expanded text:
cura tua in meliora formari, sed, cura tua in meliora formari, sed, quod iustius timetur, potuit fieri pluribus similis. Aspice illos iuvenes, quos ex nobilissimis domibus in harenam luxuria proiecit; aspice illos, qui suam alienamque libidinem exercent mutuo inpudici, quorum nullus sine ebrietate, nullus sine aliquo insigni flagitio dies exit; plus timeri quam sperari potuisse manifestum erit. "Non debes itaque causas doloris accersere nec levia incommoda indignando cumulare. Non hortor, ut nitaris et surgas; non tam male de te iudico, ut tibi adversus hoc totam putem virtutem advocandam. Non est dolor iste, sed morsus; tu illum dolorem facis. "Sine dubio multum philosophia profecit,si puerum nutrici adhuc quam patri notiorem animo forti desideras. Quid ? Nunc ego duritiam suadeo et in funere ipso rigere vultum volo et animum ne contrahi quidem patior ? Minime. Inhumanitas est ista, non virtus, funera suorum isdem ocu
Abbreviated transcription (Latin):
nõdũ dico melius agi cũ eo qͥ in
ta defũgitur. Ad eum trãseamus
qui cõsenuit. qͣntulo uĩcit infãtẽ.
Propone tpr̃is ꝓfñdi uastitatẽ.⁊
uniuersũ cõplect̾e. Deiñ hoc qd̾ eta¬
tẽ uocamus hũanã cõꝑa ĩmenso.
uidebis ꝙͣ exignũ sit qd optamꝰ.
qd̾ ostẽdimus. Ex hoc qͣntũ lacͥme.
qͣntũ sollicitudĩes occupant. qͣntũ
mors añꝙͣ ueĩat optata. qͣntũ ua¬
litudo. qͣntũ timor. qͣntũ tenẽt aut
rudes aut ĩucilis ãmi. Dimidiu
ex hoc edormit᷑. Adice labores. luc¬
tus. ꝑicula. ⁊ intlłiges ⁊̃ in lõgis¬
sima uita mĩmũ ẽẽ qd̃ uiuitur.
Set qͥs tͥ cõcedit nõ meliꝰ se hab̾e
eũ cui cito reu̾ti licet. cui añ lassi¬
tudinẽ ꝑactũ ẽ iter. Uita nec ho¬
nũ nec malũ ẽ. Boni ac mali lo¬
cus ẽ. Ita nichil ꝑdidit ille nͥ ale¬
am. In dãpnũ c̾tiorẽ potuit eua¬
dere. Modestus ⁊ prudẽs potuit sb̾

Expanded text:
Nondum dico melius agi cum eo, qui cito Nondum dico melius agi cum eo, qui cito vita defungitur; ad eum transeamus, qui consenuit. Quantulo vincit infantem ! Propone temporis profundi vastitatem et universum complectere, deinde hoc, quod aetatem vocamus humanam, conpara immenso; videbis, quam exiguum sit, quod optamus, quod cxtendimus. Ex hoc quantum lacrimae, quantum sollicitudines occupant ! Quantum mors, antequam veniat, optata, quantum valitudo, quantum timor! Quantum tenent aut rudes aut inutiles anni ! Dimidium ex hoc edormitur. Adice labores, luctus, pericula, et intelleges etiam in longissima vita minimum esse, quod vivitur. Sed quis tibi concedet non melius se habere eum, cui cito reverti licet, cui ante lassitudinem peractum est iter ? Vita nec bonum nec malum est; boni ac mali locus est. Ita nihil ille perdidit nisi aleam in damnum certiorem. Potuit evadere modestus et prudens, potuit sub
Abbreviated transcription (Latin):
distĩctũ. ⁊̃ iã uͥ ꝓxĩa uidẽtur. Q̃
ꝑisse: p̾missus ẽ. Qͥ ãt demẽtiꝯ
ꝙͣ cũ idem tͥ iter emetiẽdum sit.
flere eũ qui añcessit: flet aliqͥs
fc̃m. qd̃ nõ ignorauit futurũ. aut
si mortẽ ĩ hoĩe nõ cogitauit sibi
imposuit. flet aliquis factũ qd̃
aiebat nõ posse nõ fieri. Qͥsqͥs ali¬
quẽ q̃ritur mortuũ ẽẽ. q̃ritur hõi¬
nẽ fuisse. Om̃s eadẽ ꝯdicio deuin¬
xit. Cui nasci cõtingit. mori resta
Int̾uallis distĩguimur. exitu eqͣ¬
mur. Hoc qd̃ inter pͥmũ diẽ ⁊ ulti¬
mũ iacet. uariũ inctũq ẽ. Si mo¬
lestias extimes. eciã puero lõguz
si uelocitatẽ etiã si sem angustũ.
Nichil nõ lubricũ ⁊ fallax: ⁊ õĩ tẽ¬
pestate mobiliꝰ. Iactãtur cũcta.⁊
in cõtrariũ tnseunt iubẽte fortũa.
et in tãta uoluptatiõe rerũ hũañ¬
mẽ de eo q̃rũtur hoĩes: in quo uno
nemo decipit᷑. Set puer decessit

Expanded text:
distinctum, etiam ubi maxima viddistinctum, etiam ubi maxima vidisse, praemissus est. Quid autem dementius quam, cum idem tibi iter emetiendum sit, flere eum, qui antecessit ? Fiet aliquis factum, quod non ignoravit futurum ? Aut si mortem in homine non cogitavit, sibi inposuit. Fiet aliquis factum, quod aiebat non posse non fieri ? Quisquis aliquem queritur mortuum esse, queritur hominem fuisse. Omnis eadem condicio devinxit: cui nasci contigit, mori restat. Intervallis distinguimur, exitu aequamur. Hoc quod inter primum diem et ultimum iacet, varium incertumque est: si molestias aestimes, etiam puero longum, si velocitatem, etiam seni angustum. Nihil non lubricum et fallax et omni tempestate mobilius. Iactantur cuncta et in contrarium transeunt iubente fortuna, et in tanta volutatione rerum humanaTamen de eo queruntur omnes, in quo uno nemo decipitur. ' Sed puer decessit.'
Abbreviated transcription (Latin):
Anguste fructus rerũ det̾minat.
qui tm̃ p̾sentibꝰ letus ẽ: ⁊ futura
et p̾t̾ita dełctant. hec expectatõe.
illa memoria. Set alterũ pendet.
Acquiescamus hiis q̃ iã ausimꝰ.
si m ͦ nõ ꝑforato aĩo hauriebanꝰ.
et tnsmctẽte qͥcꝙͥ accepat. Inmi¬
m̾abilia sũt exempla eoꝵ qui li¬
beros iuuenes sine lacͥmis extule¬
rint. qui in senatũ aut ĩ aliquod
publicũ officiũ a rogo redieñt. ⁊
statĩ aliud egerĩt. Nec ĩm̃nto. Nã
pͥmũ supuacuũ ẽ dolere. si nichil
dolendo. ꝓficias. Dem̃ iniqum ẽ
q̃ri de eo qd̃ uni accidit. ⁊ õibus
restat. Deinde desiderii stulta con¬
q̃stio ẽ. uͥ mĩmũ int̾est int̾ amis¬
sũ et desidantẽ. Eo itaq equiore
aĩo ẽẽ debemus. ꝙ qͦs amisimus
seqͥmur. Respice celeritatẽ rapidi¬
simi tpr̃is. cogita brenitatẽ huiꝰ
spacii ꝑ qd̃ citatissimi currimus.
Obẜua hũc comitatũ gems hũa¬
ni eodẽ tendẽtis. mĩmis int̾ualliᷤ

Expanded text:
te fructus rerum determinat, qui tantum praesentibus laetus est; et futura et praeterita delectant, haec exspectatione, illa memoria, sed alterum pendet eAdquiescamus iis, quae iam hausimus, si modo non perforate animo hauriebamus et transmittente quicquid acceperat. Innumerabilia sunt exempla eorum, qui liberos iuvenes sine lacrimis extulerint, qui in senatum aut in aliquod publicum officium a rogo redierint et statim aliud egerint. Nec inmerito; nam primum supervacuum est dolere, si nihil dolendo proficias. Deinde iniquum est queri de eo, quod uni accidit, omnibus restat. Deinde desiderii stulta conquestio est, ubi minimum interest inter amissum et desiderantem. Eo itaque aequiore animo esse debemus, quod quos amisimus, sequimur. " Respice celeritatem rapidissimi temporis, cogita brevitatem huius spatii, per quod citatissimi currimus, observa hunc comitatum generis humani eodem tendentis minimis intervallis
Abbreviated transcription (Latin):
ta eciã diligentissims peãt. aliud
ualicudo sua cuiq abstulit. aliud
ẜuoꝵ. aliud ncc̃ia negocia: aliud
publica occupau̾int. Uitã nbcũ d̾i¬
dit sõpnus. Ex hoc tp̃r tã ãgusto
mea nõ int̾ee.sciam ista an nesci¬
int̾sit. didicero. sapiam: Cur gͦ
pociꝰ int̾ uocabula me sapĩe de¬
tines. ꝙ̃ int̾ oꝑa: fac me fortiorẽ.
fac securiorẽ. fac fortune parem.
fac supiorẽ. Possũ at supior ẽẽ. si
fecero om̃e qd̃ disco. Uale.li ͦ. xxi.¬

Expanded text:
lta etiam diligentissimis pereant: aliud lta etiam diligentissimis pereant: aliud valetudo sua cuique abstulit, aliud suorum; aliud necessaria negotia, aliud publica occupaverunt; vitam nobiscum dividit somnus. Ex hoc tempore tam angusto mea non interesse, sciam ista an nesciintersit didicero, sapiam ? Cur ergo potius inter vocabula me sapientiae detines quam inter opera ? Fac me fortiorem, fac securiorem, fac fortunae parem, fac superiorem. Possum autem superior esse, si derexero eo omne, quod disco. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽe. estas sequtura ẽ. scio estatẽ ñ
c̃e. Maximũ argum̃tũ ħeo. nõdũ
int̾im nõ sapio. Si illud bonũ ha¬
berẽ. iã hoc carerẽ malo. futuꝵ ẽ
ut sapiam. ⁊hoc licet. nõdũ sape
me intlsigas. Nõ possũ simł ẽẽ
et in illo bono. ⁊ in hoc malo. duo
ista nõ coeunt nec apte eũt una
qui obstetucẽ parturiẽti filie sol¬
licitus accersit. edictũ tludorum
ordinẽ plegit. Nemo qui ad incẽ¬
diũ domus sue currit. tabulã la¬
tiũcłanã ꝑspicit. ut sciat quõ alli¬
gatus exeat calculus. At meh̾rcu¬
cules osa tibi undiq nũciãtur. et
incendiũ domus. ⁊ ꝑicłm liberoꝵ.
et obsidio patrie.⁊ bonoꝵ direptõ
Adice istis naufragia motusq t̾ra¬
rũ ⁊ qͥcꝙͣ aliud timeri pot̾. int̾ ista
districtis rebus. nichil aliud ꝙͣ ãiũ
ꝑe int̾fit inquiris. Nodos uectis
ac soluis. tanta mole impẽdẽte
capiti tuo. Nõ tã benignũ ac lib̾a¬
ex lllo uacet ꝑdere. Et inde ꝙͣ mł¬

Expanded text:
YEMEM. ESTAS SECUTURA EST, SCIO ESTATEM NUNC ESSE. MAXIMUM ARGUMENTUM HABEO NONDUM interim non sapio. Si illud bonum haberem, iam hoc carerem malo. Futurum est, ut sapiam; ex hoc licet nondum sapere me intellegas. Non possum simul et in illo bono et in hoc malo esse; duo ista non coeunt nec apud eundem suqui obstetricem parturienti filiae sollicitus accersit, edictum et ludorum ordinem perlegit. Nemo, qui ad incendium domus suae currit, tabulam latrunculariam prospicit, ut sciat, quomodo alligatus exeat calculus. At mehercule omnia tibi undique nuntiantur, et incendium domus et periculum liberorum et obsidio patriae et bonorum direptio; adice isto naufragia motusque terrarum et quicquid aliud timeri potest; inter ista districtus rebus nihil aliud quam animum e intersit, inquiris ? Nodos nectis ac solvis tanta mole impendente capiti tuo ? Non tam benignum ac liberaex illo vacet perdere. Et vide, quam mu
Abbreviated transcription (Latin):
discurris. nec locoꝵ mutationiln
inquietanis. Egn aĩ ẽ ista iacta¬
tio. Pumũ argumentũ cõposite
mentis existimo posse cõsistere. ⁊
secũ morari. Illud aut̃ uide ne is¬
neris uoluminũ ħ̾eat aliꝙͥ nagũ
et instabile. Certis ingeniis im¬
morar ⁊ ĩnutrin oportet. si uelis
aliꝙͥ trahere qd̾ in aĩo fidelit̾ se¬
deat. Nusꝙͣ ẽ. qui ubiq ẽ. Uitã ĩ
pegrinatiõe agentib hoc euenit.
ut multa hospicia habeãt. amici¬
cias nullas. Idem accidat ncc̃e est
hiis qui nulli se ingemo familia¬
uter applicãt: set omĩa cursim et
ꝓperãtes trãsmittũt. Nõ. ꝓdest ciba
emittitur. Nichil enĩ sanitatẽ im¬
pedit. ꝙͣ medicoꝵ crebra mutat᷑o.
Nõ uenit uulnus ad cicatͥtẽ. in qͦ¬
crebro medicamẽta tẽptãtur.Nõ
cõualescit planta. que sepe trans¬
fertur. Nichil tam utile. qd̃ in tnͣ¬
situ ꝓsit. Distrahit aĩũ. młtitudo¬
libroꝵ. Itaq cũ leg̾e nõ possis qnͣ

Expanded text:
nec locorum mutationibus inquietaris. Aegri animi ista iactatio est. Primum argumentum conpositae mentis existimo posse consistere et secum morari. Illud autem vide, ne isneris voluminum habeat aliquid vagum et instabile. Certis ingeniis inmorari et innutriri oportet, si velis aliquid trahere, quod in animo fideliter sedeat. Nusquam est, qui ubique est. Vitam in peregrinatione exigentibus hoc evenit, ut multa hospitia habeant, nullas amicitias. Idem accidat necesse est iis, qui nullius se ingenio familiariter applicant, sed omnia cursim et properantes transmittunt. Non prodest cibus emittitur; nihil aeque sanitatem impedit quam remediorum crebra mutatio; non venit vulnus ad cicatricem, in quo medicamenta temptantur; non convalescit planta, quae saepe transfertur. Nihil tam utile est, ut in transitu prosit. Distringit librorum multitudo. Itaque cum legere no
Abbreviated transcription (Latin):
latus. Dies et nor aens inf̾ii
uices sunt. Dunc in tenebris in¬
eisse te dices: cum totã lucẽ ⁊ toto
asper̾is. quã nũc ꝑ angustissimas
oculoꝵ mnas obscure intueris.⁊ tñ
admiraris illã iam ꝓcul. Q̾ tibi
uideb̾r diuina lux.cum illam suo
loco uideris: Hec cogitatio nichil
sordidũ aĩo subside sunt. Nichil
hũile. nichil crudele. Deũs rerum
õium ẽc testes ait. Illis nos appro¬
bar. illis in futurũ ꝑari iubet. et
et̾nitatẽ sponere. Quã qui mente
cõcepit. nuillos horret ex̾citus. nõ
t̾retur tuba. nillis ad timorẽ mi¬
nis agitur. Qͥm nõ timeat. qui
mori sꝑat: Set qͦ qui ãĩum tam¬
diu iudicat man̾e ꝙͣdui retinet᷑
corporis uincule solutum statĩ spa¬
gi. id agit ut eciã post mortẽ utił
ẽe possit. Qͣuis enĩ ip̃e ereptꝰ sit
oculis: tñ multa uni uirtus aĩo
mltũq recursat gẽtis honos. Co¬
gita qͣntũ nb̃ exempla bõa ꝓsint.

Expanded text:
latus; dies et nox aeris infimi latus; dies et nox aeris infimi vices sunt. Tunc in tenebris vixisse te dices, cum totam lucem et totus aspexeris, quam nunc per angustissimas oculorum vias obscure intuens. Et tamen admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo loco videris ? Haec cogitatio nihil sordidum animo subsidere sinit, nihil humile, nihil crudele. Deos rerum omnium esse testes ait. Illis nos adprobari, illis in futurum parari iubet et aeternitatem proponere. Quam qui mente concepit, nullos horret exercitus, non ferretur tuba, nullis ad timorem minis agitur. Quidni non timeat qui mori sperat ? Is quoque, qui animum tamdiu iudicat manere, quamdiu retinetur corporis vinculo, solutum statim spargit, ut etiam post mortem utilis esse possit. Quamvis enim ipse ereptus sit oculis, tamen Multa viri virtus animo multusque recursat Gentis honos. Cogita, quantum nobis exempla bona prosint: