comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
taneo sed coacta reuer enciã exeusans petrũ uirũ inocen¬
assimũ ac simplice pistatorem magis r eũ facit ⁊ infert
ꝙ nllo coarguẽte flm̃ pateat dc̃ĩo cum magifear tib la¬
borib ac ꝑiclis multis atq ad ultiͫ ignoñosa et ai ua
eciã morte sua q̃siuisse famã altertato q studio effecifre
auguste ꝑcunitatio. Si em̃ in quit penus male fiaus feri uit
xpĩ si c dilige̾t mũdus quid focit inocens. upus sic. eũ

Expanded text:
taneo sed coacta reverentia excusans, Petrum virum innocentissimum ac simplicem piscatorem magie reum facit et infert, quod nullo coarguente falsum pateat dictis, eum magicis artibus, laboribus ac periculis multis atque ad ultimum ignominiosa et crudeli etiam morte sua quesivisse famam alteri, tantoque studio effecisse Augustini percuntatio: «Si» enim, inquit «Petrus maleficus fecit ut Cristum sic dili
Abbreviated transcription (Latin):
teli ⁊⁊ uer pi fidem mar tirũ supplicus asfidue ⁊ obor ari nõ
ausus quin oclis om̃i erant pñcia negare de futuro uatiti¬
nari mirs tepit amdagibus E neq tunc equidẽ in xp̃m
loqui aupis petium apłm maleficus atq artibus magicis
xpiãne sidei fundam̃tũ statiusse ait nõ tamẽ insi trecentis
⁊ sexag fica duraturũ ãmis atq illis exactis e. uesagio

Expanded text:
coli et veram fidem martirum supplitiis assidue roborari, non coli et veram fidem martirum supplitiis assidue roborari, non ausus que in oculis omnium erant presentia negare, de futuro vaticinari miris cepit ambagibus, sed neque tunc equidem in Cristum loqui ausus, Petrum apostolum maleficiis atque artibus magicis cristiane fidei fundamentum statuisse ait, non tamen nisi trecentis et sexaginta duraturum annis atq
Abbreviated transcription (Latin):
eaq omĩa prouã salute tredere magna hec et deuotis in¬
uidiosa aĩs Sed est aliquid qd nob̃ licet exti ens mor taliũ
contigerre felitius uideatur. Qiuis g̾ nõ nuiretu se famili¬
aritate cõtemꝑni/ aut quis im quo ferat aio idem sibi aca¬
tus er at quos saluare pot̾at ⁊ uolebat/ abeisde fabri filiꝰ
dicat aliquis fatebor. S ⁊ fideliũfidem titubarse ⁊ ip̃a eciam¬
aplor torda saluatoris morte tiubata cõper mi ꝰ et thome
diuiciũ profucurũ posteris legimus / q̃ si adhuc uiuo uel
r xdiuiuo iam xp̃o fidelib continge̾ potueruc̃ quid mirẽt᷑
xp̃o ad celũ uñ uenerat iam regresso et ab ocłis hom̃ amoto
illas tam multas blaphemias/ quib a niĩs p̃tipue ab anugͣ o¬
studiose g piterq responsum est Itautacuti uir ingemii poi¬
pbyrius ⁊ esti ingente ocłõs pura uer itatis luce ꝯuictus fit
demonis or sconfictũ fertur. Cum uider et eñ xpĩ nomen
dolorem aqͥs tormẽtum suũ in or d̾e terraꝑ añ expectatum

Expanded text:
ra salute fieri credere: magna hec et devotis invidiosa animis. Sed est aliquid quod nobis, licet extremis mortalium, contigisse felicius videatur. Quis igitur nunc miretur se familiaritate contemni, aut quis iniquo ferat animo idem sibi acctus erat quos salvare poterat et volebat. Ab eisdem fabri filidicat aliquis. Fatebor: sed et fidelium fidem titubasse et ipsa apostolorum corda Salvatoris morte turbata comperimus et Thome duritiem profuturam posteris legimus. Que si adhuc vivo vel redivivo iam Cristo fidelibus contingere potuerunt, quid miremur Cristo ad celum unde venerat iam regresso et ab oculis hominum amoto illas tam multas blasphemias, quibus a nostris, precipue ab Augustinstudiose graviterque responsum est, ita ut acuti vir ingenii Porphirius, perstringente oculos pura veritatis luce, convictus sit? demonis ore confictum fertur? Cum videret enim Cristi nomen, dolorem atque tormentum suum in orbe terrarum ante expectatum
Abbreviated transcription (Latin):
na sunt fateor/ ymo quidẽ ĩ mensa si hũanis meritis equẽt
as largitorem atcolltee mẽtes pusilla omiã/ nec possibliã mͦ
sed facilia uidebuntur/ ⁊ ram quidestoro ꝗd mitare spem/ ti¬
tubare aiõs togit/ digui uobis suplicio uidebunt᷑ misricor dĩa
andigni ⁊ uti obiq nõ fallimur n m̃ enĩ erat affligi illuis
est miseri. et dignũ est ut indigitatẽ in am/ dignitas eius

Expanded text:
na sunt, fateor, imo quidem immensa, si humanis meritis equentur. na sunt, fateor, imo quidem immensa, si humanis meritis equentur. Ad largitorem mentes attollite: pusilla omnia, nec possibilia modo, sed facilia videbuntur. Nam quid est, oro, quod nutare spem et titubare animos cogit? Digni nobis supplitio videbimur, misericordia indigni, et utrobique non fallimur: nostrum enim erat affligi, illius est misereri, et dignum est ut indignitatem nostram dignitas eius
Abbreviated transcription (Latin):
hostilia / et ancipites adruin uie. Quo enĩ sequatẽ aiãm
ducũt insi ad desꝑacõem male om̃m extremũ n childero
uos teneat/ nam nec diuina pot cia ullis nature t̾m̃s tir¬
cũscribrtur/ neq solũ in lriis qu dispoita st uim ꝓprie̾ ac̾¬
cõnis ex̃cet/ S que indispõ ta sũt disponit/ ⁊ ñã di miẜiã
fita dei bonitas/ infina potencia itaq salua spe sallibri
salua funt om̃a. dbi illa abieceris actũ est/ guber naculo
cauens aie neugiũ. in Inuueuite pelago ⁊eiũ flutib ectem¬
tacõnĩ filatib agitur. ⁊ eusꝙͣ por tus quo spes dirigedat mis ꝙͣ
telũ qs spes ostendebar S undiq pontus utait maro undiq
naufragiũ s⁊ ꝓcelle ¶ Hec gͦ sũma fit spem tenete/ nemo illam
Uobis extor que at/ ⁊ si magna sit ualde q̃ sꝑannis magna sũt
nob dẽo nclibest magntũ ante quẽ tãꝙͣ inchilũ substãtia mũ¬
et tuiꝰ ante oclõs nille ãni tãdͣ dies hesterna q̃ p̃terit/ mag¬

Expanded text:
ad ruinam vie: quo enim sequacem animam ducunt, nisi ad desperationem malorum omnium extremum? Nichil enim nos terreat, nam nec divina potentia ullis nature terminis circumscribitur, neque solum in his que disposita sunt vim proprie actionis exercet, sed que indisposita sunt disponit. Misericordia Dei finita Dei bonitas, infinita potentia; itaque salva spe salubri, salva sunt omnia, ubi illam abieceris actum est; gubernaculo carens, anime navigium in huius vite pelago rerum fluctibus et tentationum flatibus agitur, nusquam portus quo spes dirigebat, nusquam celum quod spes ostendebat, sed «undique pontus» ut ait Maro, unde naufragium et procelle. Hec igitur summa sit: spem tenete, nemo illam vobis extorqueat; et si magna sint valde que speramus, magna sunt nobis; Deo nichil est magnum, ante quem «tanquam nichilum substantia et cuius ante oculos «mille anni tanquam dies hesterna que preteriit». Mag
Abbreviated transcription (Latin):
exilio in patriã ⁊ tastuis in ⁊egnũ atq in regiã regis ei itis
p̃mio lacor. ¶ Intei ea nolite nolite multũ ꝯfide̾ neq emĩ ãte
ꝑiclor aderit ꝙͣi uite fmis. En cũspitite semꝑ ⁊ ueluc iaciẽ
galeati loricati q stritie gladus state. ⁊ ec bellator es egiegi¬
os fi migat labor. qui qͣituscũq sit p̃mio par nõ erit / ⁊ lunt
magis nõ dicam ꝙͣ una oliipias mulle aĩis ses ꝙͣ ⁊ et̾uitaci

Expanded text:
exilio in patriam, e castris in regnum atque in regiam veri regis eritis exilio in patriam, e castris in regnum atque in regiam veri regis eritis nimium nolite confidere, neque enim ante periculorum aderit quam vite finis. Circumspicite semper et velut in acie galeati loricatique strictis gladiis state, nec bellatores egregios frangat labor, qui quantuscunque sit, premio par non erit: non magis, non dicam quam una olimpias mille annis, sed quam
Abbreviated transcription (Latin):
iuitus/ excitat aiõs pũgit affcũs. Et ficur eciã blesi lingam
spertata uñ tus aĩ tõmendat/ Sit si eciã un tutis opĩo de fu̾it
loquẽs de uñ tute de mostenes non placedit / ur̃ẽ dero me diune
laudes mulcent fateor. nõminꝰ ꝙͣ si pc̃or. quispiam mł̃ta ar te uel
ip̃e michi ad aurẽ ar istoxemis ꝑsonaret Musitã nẽpe suauitatẽ
deuocio mentis equiꝑat miꝰ dixisse uideor. et ti austendit. Qua
ipe me sepius cogita cõne reuer ber ans, inter dũ uer eor. ne hec
natus illiũatus a dño In pocĩs natus es totus / ⁊ tu doces nos  ⁊
siceitiar. fortis Sedhant michi sollicitudiẽm ĩminut urã cari¬
tas ⁊ in xp̃o simplicitas neminẽ iuditans ⁊ potius auditura
quid loquai. ꝙ inspectura quid uniã ¶ Sed ad uos ⁊ euertor. oͦe
⁊ si sacia heremꝰ iugil q custodia p̃stare tutos ab omi distri¬
uob est qñ for titer. acq feliciter. exacta milicia uite huiꝰ ad

Expanded text:
am blesi linguam spectata virtus animi commendat, sic si virtutis opinio defuerit, loquens de virtute Demosthenes non placebit. Vestre vero me divine laudes mulcent, fateor, non minus quam si peccator quispiam multa arte vel ipse michi ad aurem Aristoxenus personaret; musicam nempe suavitatem devotio mentis equiparat; minus dixisse videor, et transcendit. Qua ipse me sepius cogitatione reverberans, interdum vereor ne hec t doces nos?», et sic eiciar foras. Sed hanc michi solicitudinem imminuit vestra caritas et in Cristo simplicitas neminem iudicans et potius auditura quid loquar, quam inspectura quid vivam. Sed ad vos revertor, quos et si sacra heremus vigilque custodia prestare tutos ab omni discrivobis est, quando fortiter atque feliciter exacta militia vite huius ab
Abbreviated transcription (Latin):
oppor tumꝰ ꝙͣ uere religionis liber ascipuletur. Omĩs in quit
homidñatus in hoĩes aut dñanciũ auc ẜuienciuĩ morte funit᷑
Ser uitus autẽ sub angłoꝵ maloꝵ suꝑbia ꝑ ip̃m tempꝰ qd est

Expanded text:
oportunius quam Vere religionis liber astipuletur? – «Omnis» inquit oportunius quam Vere religionis liber astipuletur? – «Omnis» inquit «hominum dominatus in homines, aut dominantium aut servientium morte finitur. Servitus autem sub an
Abbreviated transcription (Latin):
stã st̃ cõspiciuntur sempit̾na quoq uir tus eius ac diuinitas
⁊ unũ fabricatorẽ mũdideũ/ a platone ⁊ a disciplõ eius aristo¬
tile unũ principẽ in euntib didicisset. Ce si ille diuino
mune̾ ⁊ ecognoscit ⁊ p̾dicat cõiuracõem tatheline dep̃hẽsã
uindicatã ⁊ opp̃ssam/ ꝯiuracõem fateor. grauẽ atq pe¬
stiferam/ ⁊ a domestico quide sed mortali ⁊ uisiblĩ hoste
ꝯflatam. Quid xp̃ianus dicet hõ cuiꝰ ĩ mortẽ hic domesticꝰ
⁊ mortalis ⁊ uisiblĩs hic inuisibłis ⁊ ĩmortalis hostis
accingitur. Qñ ut artambrosus iter. uite occulca demo¬
nũ infestacõ ueluc latronũ obfidet multitudo quib ꝑ om̃s
uias supplantator es ĩuisi aĩaꝵ laq̃os tendũc ĩmimer abi¬
lũ mor tib expauescendos. Et aplũs paulus/ nõ est nob
crlluctatio aduer sus carne ⁊ sangiũem sed adu̾sus mũdi¬
hodie in testimomũ accer so loquẽti em de oçio r eligioso. Quid

Expanded text:
ta conspiciuntur», sempiterna quoque virtus eius ac divinitas, et unum fabricatorem mundi Deum a Platone et discipulo eius Aristotile unum principem in entibus didicisset. Quodsi ille divini muneris recognoscit et predicat coniurationem Catiline deprehensam vindicatam et oppressam – coniurationem, fateor, gravem atque pestiferam et a domestico quidem sed mortali et visibili hoste conflatam –, quid cristianus dicet homo cuius in mortem hinc domesticus et mortalis et visibilis, hinc invisibilis et immortalis hostis accingitur? Quando, ut ait Ambrosius, iter vite occulta demonum infestatio vel latronum obsidet multitudo, quibus per omnes vias supplantatores invisi animarum laqueos tendunt innumerabilium mortibus expavescendos; et apostolus Paulus: «Non est vobis colluctatio adversus carnem et sanguinem sed adversus prihodie in testimonium arcesso – loquenti enim de otio religioso, quid
Abbreviated transcription (Latin):
oclis sed spuãli acie urñ uident illi corꝑee uisiom quad
ex ꝑte nõ imparẽ demonstrabo ualde felices quidẽ fateor
⁊ lam quis neget felices oclõs quibus in car ne xpũs appa¬
ruit. Qͣ p̃dulte enĩ spectatł iñ uide̾ nrã carne/ in tĩq aĩa
uestitũ deum audire uerba incessum aspice̾ notare actꝰ
int̾ loĩes com̾santis. Quẽ stupẽt anglĩ quẽ adorant cuiꝰ
pascunctu in tuitu tuiꝰ imꝑio gliantur. Grande prorsus
⁊ mirificũ spectacliñ possẽ dice Etoe hic lx̃ est quẽ audio
quẽ tango quẽ uideo hõ mꝙͣ mortalis uerus inꝙͣ Riome¬

Expanded text:
um videbunt, illi corporee visioni quadam ex parte non imparem demonstrabo. Valde quidem fateor – nam quis neget? – felices oculos quibus in carne Cristus apparuit. Quam predulce enim spectaculum videre nostra carne nostraque anima vestitum Deum, audire verba, incessum aspicere, notare actus inter homines versantis, quem stupent angeli, quem adorant, cuius pascuntur intuitu, cuius imperio gloriantur! Grande prorsus ac mirificum spectaculum posse dicere: Ecce hic homo est, quem audio, quem tango, quem video; hom
Abbreviated transcription (Latin):
tue/ ⁊ nõ affligas temet ipm̃ in consilio tuo/ Iotunditas cordis
her est uita lois ⁊ thesaur ꝰ sine defectõne sãcatis, ⁊ exultaco
uiri est longeuitas, misere aiẽ tue placens deo, ⁊ contine/ et cõ¬
gi ega cor tiuĩ instĩtate eius/ ⁊ tristiciã longe expelle a te/ ml¬
tos eñ ocadit ti isticia/ ⁊ non est utilitas ĩ illa / zelus ⁊ n acũdia
minuent dies ⁊ ante tempus senectã adducet cogitatus ¶T¬
ctur uinolentis ac gulosis ꝙͣ sufficiens est hom̃i erudico uinũ
exiguũ ⁊ in dormiendo non laborabis ab illo ⁊ nõ sencies do
que est uita que minuitu uino uinũi iocũditate tieariẽ est
non in ebrietate. Ab micio exultacõaiẽ ⁊ cordis uiñ mode¬
uace potatũ sanitas estanẽ ⁊ cor ꝑio sobr ius potus, dmĩ młtũ
pas suas extusantibus ⁊ in deum reflectentibus/ non declies cor
tuũ muer ba malitie ad excusandas excusacõnes mn pccĩs ⁊ illud

Expanded text:
tue, et ne affligas temetipsum in consilio tuo. Iocunditas cordis, tue, et ne affligas temetipsum in consilio tuo. Iocunditas cordis, haec est uita hominis et thesaurus sine defectione sanctitatis, et exultatio uiri est longaeuitas. miserere animae tuae placens deo et contine, et congrega cor tuum in sanctitate eius et tristitiam longe expelle a te. multos enim occidit tristitiaminuent dies et ante tempus senectam adducet cogitatus», Dicitur vinolentis ac gulosis: «Quam sufficiens est homini erudito vinum exiguum, et in dormiendo non laborabis ab illo et non senties do«Que est vita que minuitur vino?... Vinum in iocunditate creatum est, non in ebrietate ab initio. Exultatio anime et cordis vinum moderate potatum. Sanitas est anime et corporis sobriuspas suas excusantibus et in Deum reflectentibus: «Non declines cor in verba malitie ad excusandas excusationes in peccatis», et illud:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ d. ¶ Datur hant solam uitã cogitantib dulce lumie ⁊ delet¬
tabile est oculis uidere solem. Si añis multis uixer it homo. et huis om̃¬
bus letus fuerit memĩsse debet tenebros temꝑis ⁊ diero multoꝵ
Qui cum uenerint uanitatis arguencur. p̾terita lecare iuuenis¬
ergo in adolestentia tua/ ⁊ in bonosic cor tuũ in diebus iuuẽtutis
tue ⁊ ambula in uiis tui cordis ⁊ in intuitu ocloꝵ tuoꝵ/ etstito
ꝙ pro omĩbus hiis adducet te deus adiudiciũ ¶ Dicitur pigris
a bona oꝑa/ uade ad formicam / o piger ⁊ confidera uias eius/
⁊ diste sapiãm que tũ nõ lx̃at ducẽ nec p̃ceptorẽ/ nec pͥncipem
parat estate cibum sibi ⁊ congregat in messe qd̾ comedat usqͦz
piger. dor mies/ qñ cõfurges e fũpno tuo/ paululũ dor mies
paululũ doi mitabis, paululũ ꝯseres manus tuas ut dor mias
impiger. fu̾i̾s ueniet ut fons messis tua ⁊ eggestus longr fugier
a te ¶ Dicitur a cadiosis ac eciam tristibus tristiciã ne des aĩe

Expanded text:
 et hanc solam vitam cogitantibus: «Dulce lumen et delectabile est oculis videre solem. Si annis multis vixerit homo et in his omnibus letus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum qui, cum venerint, vanitatis arguentur preterita. Letare ergo, iuvenis, in adolescentia tua et in bono sit cor tuum in diebus iuventutis tue et ambula in viis cordis tui et in intuitu oculorum tuorum et scito quod pro his omnibus adducet te Deus ad iudicium». Dicitur pigris ad bona opera: «Vade ad formicam, o piger, et considera vias eius et disce sapientiam: que cum non habeat ducem neque preceptorem nec principem, parat estate cibum sibi et congregat in messe quod comedat. Usquequo piger dormies? Quando consurges e somno tuo? Paulum dormies, paululum dormitabis, paulum conseres manus tuas ut dormias; impiger fueris, veniet ut fons messis tua et egestas longe fugiet a te». Dicitur accidiosis ac etiam tristibus: «Tristitiam non des anime
Abbreviated transcription (Latin):
labor / que mer tatoꝵ sollicitudo que lrãtoro uigliẽ qui sudor.
artificũ que luxuriosorũ anxietas, qui conatus/ que ãbicio¬
soꝵ sedulitas atq cũ tuitus. Quoꝵo om̃i ⁊ ogo quis exitus / uel
ubi teriestre lucium uel fama uolatilis uel fugitiã et in sacia.¬
blĩs uoluptas uel uento quolib incucior. atq fugatior. popu¬
laris ineptissimus at lenissimus aure fauor. tot tam duris
anfractibus huc aspirant, quo nnisi ꝑuenerint tion qui estẽt
Interim ẜm aristotelicam distiplinam non uacant ut uacent
hoc est laborant ut quiestant sed labor ant mirltum ut qͥestãc
parum. ĩmnouero ut mchil ĩ moder uuo ot laberent matis lonce

Expanded text:
labor? Que mercatorum solicitudo? Que literatorum vigilie? Qui sudor labor? Que mercatorum solicitudo? Que literatorum vigilie? Qui sudor artificum? Que luxuriosorum anxietas? Qui conatus? Que ambitiosorum sedulitas atque circuitus? Quorum omnium, rogo, quis exitus, nisi vel terrestre lucrum, vel fama volatilis, vel fugitiva et instabilis voluptas, vel vento quolibet incertior atque fugacior popularis ineptissimus ac levissimus aure favor? Tot tam duris anfractibus huc aspirant, quo ubi pervenerint, tunc quiescent. Interim secundum aristotelicam disciplinam non vacant ut vacent, hoc est laborant ut quiescant, et laborant multum ut quiescant parum, imo vero ut nichil, imo verius ut laborent magis; l
Abbreviated transcription (Latin):
ut uacemus inquit aristotiles uos uero uatate ut uacetis uacate ad¬
que alienaꝵ collacõne sortiũ clauior. fiet/ lustrant nauce maria
emẽ mũdi latus ambiũt ꝑegrinis errãt sine fine litorcbus int̾
imbre stillancibus tomuis mẽbrisq fugore ⁊igentibus ppe noc¬
uc  uirgiliꝰ ait. Qaud nõ mseriaꝵ ac ꝑicli subeũt bellato¬
res uiri qͣuibus ⁊ pluuias ⁊ uentos ⁊ grandinẽ ferre iugis est¬
ludus ꝑ noctant sub armis humi recubant, gladiis ultro se of¬
ferunt/ p̃cipites terr am cruenta casside ferunt, ne si quid lenciꝰ
egerinr/ pauidi atqz de generes hãntur. demqz uulnera non
sencientes excipiũt ⁊ mor tẽ que iacturar ũ ninima fed extre¬
ma est midi ⁊ insepulti abiciũtur. preda feris/ ludibriũq uo¬
lucribus tancoꝵq discriminõmerres est glã deq mor tali ho¬
ste uictoria ⁊ sepe minor. hiis census exiguus/ quibus Nellus
usꝙͣ mer tẽnarius desꝑacõr. nullus est uilior.. Quis agricolaꝵ

Expanded text:
icit Aristotiles; vos vero vacate ut vacetis in eque alienarum collatione sortium clarior fiet. Lustrant naute maria, omne mundi latus ambiunt, peregrinis errant sine fine litoribus inter, glaciali imbre stillantibus comis membrisque rigentibus, proilius ait. Quid non miseriarum ac periculi subeunt bellatores viri, quibus et pluvias et ventos et grandinem ferre iugis ludus – pernoctant sub armis, humi recubant, gladiis ultro se offerunt, precipites terram cruentam casside feriunt, ne, siquid horum lentius egerint, pavidi atque degeneres habeantur, denique vulnera non sentientes excipiunt et mortem, queque iacturarum minima sed extrema est, nudi et insepulti abiciuntur preda feris ludibriumque volucribus, tantorumque discriminum merces est gloria deque mortali hoste victoria, et sepe minor his census exiguus – quibus usquam nullus mercennarius desperatior, nullus est vilior? Quis agricolarum
Abbreviated transcription (Latin):
excubent armati uigiles ꝯͣ infultus infidiasq hostiũ/ ar̃s atq
cor ꝑibus nitenti, Hos aucẽ ubi q̃ram si int̾uos nõ inuenero
Auc de quib pocius ꝙͣ de uob̃ dcm̃ rear illud ysaie/ Suꝑ muros

Expanded text:
excubent armati vigiles contra insultus insidiasque hostium animis atque excubent armati vigiles contra insultus insidiasque hostium animis atque corporibus intenti. Hos autem ubi queram, si inter vos non invenero? Aut de quibus potius quam de vobis dictum illud Ysaie: «Super muros
Abbreviated transcription (Latin):
a lassitudine procul abeẽ cõper tũ est/ Om̃i custodia ẜuate tor ur̃m
⁊ cauete uigi studio que dampaosa cognoscitis quod facile er ic en¬
ꝑtis in sclõ quid insidiosũ quid uiolentũ quid p̃cipue moribus
urĩs fermdablẽ fui̾t / que nocenciorri sensistis caucius dechnate
hunc n a torquebat hunt libido hunc suꝑbia extrllebat hũc
depi imebat accidia lnĩc auaricia ⁊ hunc gula hũc tristis tsq̃¬
bat inuidia. Quisq familiarẽ suũ hostem in p̃liõ ⁊ ecognostat
et de illomaxime caueat/ unde sibi amplius noceri solicũ ⁊ ecor¬
datur. Neq uos turos ar biciemimi quia in castus xp̃i agitis
ꝙͣuis sub optimo duce militetis/ et castra munitissima ac fortis¬
sima sint / nullus tam̃ lotus ad plenũ tutus estimãdus ẽ/ quẽ
ĩ sompnes ⁊ feri hostes obfident atq tncũsonãt / nisi y uallo.

Expanded text:
a lassitudine procul abesse compertum est. Omni custodia servate cor vestrum a lassitudine procul abesse compertum est. Omni custodia servate cor vestrum et cavete iugi studio que damnosa cognoscitis. Quod facile erit expertis in seculo quid insidiosum, quid violentum, quid precipue moribus vestris formidabile fuerit. Que nocentiora sensistis cautius declinate: hunc ira torquebat, hunc libido, hunc superbia extollebat, hunc deprimebat accidia, hunc avaritia et hunc gula, hunc tristis coquebat invidia: quisque familiarem suum hostem in prelio recognoscat et inde maxime caveat, unde sibi noceri amplius solitum recordatur. Neque vero vos tutos arbitremini quia in castris Cristi agitis; quamvis enim sub optimo duce militetis et castra munitissima ac fortissima sint, nullus tamen locus ad plenum tutus extimandus est quem insomnes et feri hostes obsident atque circumsonant, nisi pro vallo
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sar n artes sunt. Cauete ne ꝓpͥarũ iuriũ spe uos in p̾ceꝑitẽ
lotũ tiabiat płimũ fiduciẽ sugge̾re ci edulã q aiãm supͣ se rpa
attoller e solitus fertur ut cum se delusam ceptoq la psam sen fit
ei ubestat eciã faciłia delinquẽs. Sit audatie metus ac tor por
quidã ⁊ pessma rero uite odiũ ac desꝑatio sucedant ¶ Daca¬
te hot g sti ⁊men fugite ⁊ hyos dolos subdite auãs urãs xp̃o iugũ¬
q eiuis fer te deuotis ceruibibus quo iichil est dulciue/ Illi puicẽ
in tinore ⁊ epultate ei cum tiemore/ Qdsi regibus ⁊ sapdas
intelligitur axm̃toto incendatoꝵ eius ⁊ secum ꝑcursi fede ads̃
quodie descostl̃õ ad illuis imꝑiuẽ tr anfugistis. haibetote añ
facitis satis est. de Reliquo sepe anceps iuii tuti iucta temptacio¬
⁊ain si qui in re qualibet seu corꝑis seu aĩe opus sit/ exti emum
potencie sue facit cito de sinet ⁊ ron posse eñ in modi cũ conacum

Expanded text:
irium spe vos in precipitem locum trahat. Plurimum fidutie suggerere credulamque animam supra se ipsam attollere solitus fertur, ut cum se delusam ceptoque lapsam senserit erubescat etiam facilia derelinquens. Sic audacie metus ac torpor quidam et, pessima rerum, vite odium ac desperatio vite succedunt. Vitate hoc discrimen et hos dolos; subdite animas vestras Cristo iugumque eius ferte devotis cervicibus: nichil est dulcius. Illi «servite in tiintelligitur! Mementote mandatorum eius et secum percussi federis, quo die deserto seculo ad illius imperium transfugistis. Habetote ante facitis satis est. De reliquo sepe anceps virtuti iuncta tentatio; nam qui in re qualibet seu corporis seu anime quod opus sit extremum potentie sue facit, cito desinet: non posse enim immodicum conatum
Abbreviated transcription (Latin):
li sario formdãdũ. ⁊iũꝙͣtamẽ de sinet tãꝙͣ leo rugiẽs
Lupusq famellicus cucun ouilia ura uersani Obiciet
ille uobis in fide scroplõs quibus pedes ad salm̃ ꝓperãtes
uulne̾t tardet impediat Audiceregẽ urm̃ proclamãtem
cui credecur. an saxis anebori an lignomuto exanimi os
hñti nec loquẽti manus. iec palpanti. pedes ner ambulãti
aures nec audienti/ nares nec adorãti. oclõs nec uidenti
Qui gͦꝰ similẽ fecistis deun.d ystuas/ aut quã ymagin ẽ
ponet eĩ nñ quid stulptile cõpeaibit faber aut ar tiferx

Expanded text:
sario formidandum. Nunquam tamen desinet tanquam leo rugiens lupusque famelicus circum ovilia vestra versari: obiciet ille vobis in fide scrupulos, quibus pedes ad salutem properantes vulneret, tardet, impediat. Audite regem vestrum proclamantem: cui credetur? an saxis? an ebori? an ligno muto et exanimi os habenti nec loquenti, manus nec palpanti, pedes nec ambulanti, aures nec audienti, nares nec odoranti, oculos nec videnti? «Cui ergo similem fecistis Deum» inquit Ysaias «aut quam imaginem poneti
Abbreviated transcription (Latin):
debitur nichil meredibestantehoc .s. fundam̃to oĩpotẽtisp ͫ.
atq optimũ deũ esse / i ml taimagnficũ togitari q̃at qd̾
ille nõ possit ul tam beneficũqdꝰ non uelit. Supra hoc
fundam̃tũ quicquid fides extrirerit solidum stabit. et hosti¬
libus oiõ tuniculis atq arietiz incõcussum/. Quidquid ille
suggesẜit om̃is illius impetuere uis/ ꝓmptis at facilibue
recunderur obiectibus, huis midem ⁊ eceptie Omña plana
sunt. uemsre dm̃ mi homẽs partu ungiñeo editũ et hab¬
tasse in nobis docusse uiã uite crutifixũ passũ mortuũ des¬
cendisse ad inferos tar tarũ spoliarre surrexisse a mortuis¬

Expanded text:
debitur, nichil incredibile, stante hoc scilicet fundamento omnipotentissimum atque optimum Deum esse, ut nil tam magnificum cogitari queat, quod ille non possit, nil tam beneficum, quod non velit. Supra hoc fundamentum quicquid fides extruxerit solidum stabit et hostilibus omnino cuniculis atque arietibus inconcussum et quicquid ille suggesserit, omnis illius impetus ac vis promptis atque facilibus retundetur obiectibus. His in fide receptis omnia plana sunt: venisse Deum inter homines partu virgineo editum et habtasse in nobis, docuisse viam vite, crucifixum, passum, mortuum, descendisse ad inferos, Tartarum spoliasse, ascendisse a
Abbreviated transcription (Latin):
tasse non expedit omĩmoda pace frui. ne una cũ pace pacis
comites securitas inconsulta ⁊⁊ delicati ac molles afpectus
deniqz luxus ⁊ uicia reuertantur. Rec est uobis optandũ
ꝙ dum̃ hec fragilis uite milicia ycenditur adu̾sario cariurre
ne simił ⁊ ui tutũ ex̃cicio careatis ⁊ p̃mio unde dc̃m̃ fuit
stimłs̃ carnis ⁊⁊ additur racõ nã uirtus in infirmitate ꝑ
ficitur. hanc ⁊ uos grãm petite ⁊ cum eod a plo ĩ in fũ mi ͭ ͤ
urã ui tutis ꝑfectrice gliẽmini ut in uob̃ xpĩ uirtus in hĩtet
Oꝑtate bellũ nõ quidẽ pp̃ se sed p̃p̃ xp̃i gliãm ⁊⁊ ec̾nã pacẽ.¬

Expanded text:
tasse non expedit omnimoda pace frui, ne una cum pace pacis comites securitas inconsulta et delicati ac molles affectus, denique luxus et vitia revertantur. Nec est vobis optandum quandiu hec fragilis vite militia protenditur adversario caruisse, ne simul et virtutum exercitio careatis et premio. Nec enim stimulus carnificitur». Hanc et vos gratiam petite et cum eodem Apostolo in infirmitate vestra virtutis perfectrice gloriamini, et ut in vobis Cristi virtus inhabitet, optate bellum, non quidem pro se, sed propter Cristi gloriam et e
Abbreviated transcription (Latin):
Miusquus ini t talis est ecat hĩe et post cõcupistiãs suas tuirat
ib qd queuit appatĩ reꝑtiuus sibi q dcm̃ audiat laboicibi
i eter mẽ ⁊ uiuet adłuicim fiẽ. hoc estnet morte quid a la¬
Boribuere quiestet que una finis om̃ uisiblis est laboriuem
S uuet in poeturĩ/ non ut duat modout laboret. Sic e
air quida loti illius expõtor uellent impii mor ⁊ sedmõ pñt¬

Expanded text:
 talis est, eat hinc et post concupiscentias suas currat, ibi quod querit affatim reperturus, sibique dictum audiat: «laborabit in eternum et vivet adhuc in finem». Hoc est, nec morte quidem a laboribus requiescet, que una finis omnium visibilium est laborum, sed vivet in perpetuum, non ut vivat, imo ut laboret. Sic enim ait quidam loci illius expositor: «Vellent impii mori, sed non poss
Abbreviated transcription (Latin):
bellorum duces suos milites in ꝑiclã mitt̾e̾ uteoꝵ uitutẽ atq
aiõs agnostant/ Aut nõ ita ni dux quippe qui nos ante om̃e
sclm̃ nouit S ideo nos ex̃cetut nobis noti simꝰ ne ut ceri et
ingrati nobis tribuamus q̃ illius sũt ¶ Preclare martꝰ tulliꝰ
quod loco O. dii inquit ĩmortales uob̃ enĩ tribuã que urã sũc
Quid religiosius quid gracius aut quid oĩ modestiꝰ modo¬
si nõ deos iste sed dñi consilioꝵ suor ⁊ eꝵq gestaꝵ fateret᷑
actorem/ Qd for tasse faceret si meminisset a sescriptũ nõ
Oz ea michi de illius ingeno spes ut ⁊ si uel metu aliquo uel
abusu linga seu calamus uulgar iũ tori ẽte raperetui. erire
animꝰ tñ in solido ꝑmane̾t/ Presitum qui p̃ter. naturalem¬

Expanded text:
bellorum duces suos milites in pericula mittere, ut eorum virtutem atque animos agnoscant. At non ita noster dux, quippe qui nos ante omne seculum novit, sed ideo nos exercet, ut nobis noti simus, neu ceci et ingrati nobis tribuamus que illius sunt. Preclare Marcus Tullius quodam loco: «O dii» inquit «immortales, vobis enim tribuam que vestra sunt». Quid religiosius? quid gratius? aut quid omnino modestius? modo non deos ille, sed Deum consiliorum suorum rerumque gestarum fateretur auctorem. Quod fortasse faceret, si meminisset a se scriptum ess ea michi de illius ingenio spes est, ut et si vel metu aliquo vel ab usu lingua seu calamus vulgarium torrente raperetur errorum, animus tamen in solido permaneret, presertim qui preter naturale
Abbreviated transcription (Latin):
om̃mo fallẽ potuit. nec fefellit. Sed tum
potissimiũ hec delectãt cũ ꝓtfus euafris
Ut nullus Iam peritłi metus fit Caplii .i
Tut mĩma enia ꝯ̃ uident᷑ actingã.
parum ne tibi cochidiano Illo tedio
caruisse. quo uix hĩtator uebiũ umiꝙ̃
caret. quod stil non hom̃ tñi hõ. s sibi
eniã egra mens parit secum ip̃a distordas
.Occurrẽt tibi passim in plateis urbiũ̃.
ac penitet. Et illud thertmii : nec qͣs
agãscio. Credo sungla pcipueq nouissimũ¬
Iam se quid ag̾ent scirẽt. confestim h̃relle
om̃es cong̾esterẽt. Cuiꝰ em̃ Rei fedet oro

Expanded text:
omnino fallere potuit nec fefellit! Sed tamen omnino fallere potuit nec fefellit! Sed tamen potissimum hec delectant cum prorsus evaseris, ut nullus iam periculi metus sit. Et ut minima etiam que videntur attingam, parum ne tibi videtur quotidiano illo tedio caruisse, quo vix habitator urbium unquam caret, quod scilicet non homini tantum homo sed sibi etiam egra mens parit, secum ipsa discordans? Occurrent tibi passim in plateis urbium ac penitet; et illud Terrentii: «Nec quid agam scio». Credo singula, precipueque novissimuNam si quid agerent scirent, confestim querele omnes conquiescerent. C
Abbreviated transcription (Latin):
cum et prospitas ꝑicła sua nͭ pautiora
certe met leuora ⁊ ꝓffecto fallatior a ꝙ
Regna nocerẽt. apudip̃m ugiliũ anguis
filio pr̃ ait. ꝙt̃a ergo delecta ͦ sp̃ta sẽciũtas
solitudinie. metuenda ul enĩse ⁊ atereto
procul sua mala numgrãtis. Dr̃ delegat
Illesum trãsisse pescisera ⁊ in bnuo ub̃i
ad leuã mors trat dixtrorsã tenuisse.
Eo q magl quo in ꝑtem altam delibacio ꝓ mor
fuit. habet emĩ hoc n᷑a ut ubi maius pñtiꝰ¬
q dist̾men fuisse Retolit. Ibi de ꝑ̾tito plus
gaudii sit. Q Ita ẽẽ mĩꝙͣ clarius ꝙ̃ post
amipites egritudine. post horrẽda nau¬
fragia. pose hostilẽ careers. formidata q
bella ppendr̃. Itaq sanitan redditos. portũ¬
q tent̃tes. et ex insꝑato unilis elapsos.
aut uittores crebro audias ꝑiłoꝵ histoͣ
i anno redeũt. uel spͤte mũdi blandine
xel contẽpti honores. uel bene sparse dĩnie.
uel despcte uoluptatesm eglecteqz mine
uel alto aĩo calcata calamitas. uel quicq̃s

Expanded text:
m et prosperitas pericula sua, nec pauciora certe, nec leviora, et profecto fallaciora quaregna nocerent» apud ipsum Virgilium anxius filio pater ait. Quanta ergo delectatio, quanta securitas solitudinis, metuenda quelibet emense et a tergo procul sua mala numerantis! Quam delectat illesum transisse pestifera et in bivio, ubi ad levam mors erat, dextrorsum tenuisse, eoque magis quo in partem alteram deliberatio pronior fuit! Habet enim hoc natura ut, ubi maius presentiusque discrimen fuisse recolitur, ibi de preterito plus gaudii sit. Quod ita esse nunquam clarius quam post ancipites egritudines, post horrenda naufragia, post hostilem carcerem formidataque bella perpenditur. Itaque sanitati redditos portumque tenentes et ex insperato vinculis elapsos aut victores crebro audias periculorum hin animum redeunt, vel sprete mundi blanditie, vel contempti honores, vel bene sparse divitie, vel despecte voluptates neglecteque mine, vel alto animo calcata calamitas, vel quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
alios. atq orantem ut pro anͣa
orcerent sua nõ pro corpore/ Addito Illo
prius here mirolam solitudo episcopũ cipro
dedit ¶Nam sena fratem mopem ac
parmosum scuiculũ /quẽ pretas. fidei¬
q zelubse spelicis in urbes medias
ẽduxit/. Imꝑatori imꝑio magiifice Respo

Expanded text:
alios atque orantem ut pro anima alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes medias eduxit, imperatori impio respo
Abbreviated transcription (Latin):
septuaginta transegerat. Cogitabis aut̾
per te ip̃m quãtus ⁊ hie solitarie uite
mag̃r̃ ẽẽ potuerit. qui tantũ in eo studio.
tam q cõtinuũ tempus exegissẽt / cũ
nrri homĩes ambitionẽ et auarice studiũ.
nt dicas popinas urbiũ ac tabernas et
upancrria. reli quisse. uel tridus grande
supoliciũ epinentur ¶llũ in mediũ trahã¬
o enchichianũ illum circa olimpũ bithime
degentem. et ce lesti gracia et texrem
principis amicitia insignem ¶Nõ theonẽ
mitem dic modestum hominẽ et Iuramẽti
expertem et mendani instiũ et trignita
anmoe Iugi silenno in suma oñnum sere
ucteraꝵ erudicione mirabilẽ ¶Nũ thebauidis
nitolã aposinẽ qui quadragnita amnis
in intimia solitridine abditus nec sic
Latuit miracłorũ fulgore tamdẽ proditut.
Nũ beniamin senem ydropicũ morͥbꝰ
clarum et cũ interũ egrotãtes sibi
adductos exiie curaret. de sua enormi
icet egritudint non curãtem. solantẽ qs

Expanded text:
septuaginta transegerat. Cogitabis autem septuaginta transegerat. Cogitabis autem per te ipsum, quantus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo studio tamque continuum tempus exegisset, cum nostri homines ambitionem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac tabernas et lupanaria, reliquisse vel triduo grande supplicium opinentur. Non in medium traham Eutichianum illum, circa Olimpum Bithinie degentem, et celesti gratia et terrena principis amicitia insignem; non Theonem mitem ac modestum hominem et iuramenti expertem et mendacii inscium, et triginta annorum iugi silentio in summa omnium fere literarum eruditione mirabilem; non Thebaidis incolam Apollinem, qui quadraginta annis in intima solitudine abditus, nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque
Abbreviated transcription (Latin):
predesties metior conuersano ⁊ herm
interioris hitatio. Ut q qued pribo
docebat sacto probasse enm stias / Iose
Ieroꝰ horũ q̃ instrui utrboꝵ st aptor
hune Iobeni in qͥt uidiniꝰ in thebaidis
partibus in heremo q̃ adiacet ciu̾itati
sygo. in fupe quadã montis ardiu ꝯma¬
yentem. Asctnsus ad eum difficilis
Aditus monasterũ eius obferuetus
eb lausatta ut a quadragesimo etate
ano usẽs ad nonagesimũ / qut̃ tunt
guebaticũ eum uidimꝰ monasteriũ tu
nullus intrauerit. Adutmẽtibus utro
uer feniferã se uidengũ prebebat /Nũ
distribã hĩtactn helre monachi gote ꝓ¬
cimitis morablius. Ut desertũ horendu
Ut solitudo uastissima. it nullus t quada
ẜmnombꝰ. ut spelunta scrupea ut asper.
ad illam et angustus trames. quiqs
uel susp ensos pedes ledtt/ uel mientos
adeuncu occłos frustrart ut Ilic corpo ẽ
tremulus ẜ ãmno constans. fenex ex cẽtũ
at decem ãnis. quos hẽbat etatis totos

Expanded text:
prodest secretior conversatio et heremi prodest secretior conversatio et heremi interioris habitatio». Utque quod verbo docebat facto probasse eum scias, ipse Ieronimus, horum que inserui verborum scriptor, «hunc Iohannem» inquit «vidimus in Thebaidis partibus in heremo, que adiacet civitati Lygo, in rupe quadam montis ardui commanentem: ascensus ad eum difficilis, aditus monasterii eius obstructus et clausus, ita ut a quadragesimo etatis anno usque ad nonagesimum, quem tunc gerebat cum eum vidimus, monasterium eius nullus intraper fenestram se videndum prebebat». Non describam habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis quos habebat etatis, totos
Abbreviated transcription (Latin):
atq aliquot infaustis cong̾ssibꝰ ext̾ritꝰ.
cum preliũ ditrectarit. et in eo statu
Non ꝑ int̾nũtios sed pñs ip̃s uirũ dei
pro consibio adñssẽt. ad spem certe
uittorie erectus. prefixa eciã pugne die.
ꝙqz es uictor hostites predas ageret. et
suox les prereptas ab hoste Reueheret
et imperatorit sui gracia mereret᷑. Iuit
Iamn fecurus pugnaut. Itraut hostem.
spolia retubit. gratiã est adeptus ¶ui
uiro tam sancto tamq uenturi p̾stio . si¬
quid de pñtibꝰ et expertis credr̃ ⁊ Mcpe
quid hic idem de solitudine senserit.
ne quid enim me propõito fauẽtem.
ĩmutasse quisꝙ credat. ip̃a eius uerba
subscarsi ab hñs ielata qui q̃¬
ex ore loquẽtis accepetant. Multum
inquit prodest secietior habĩtanio pẽt
solicaria comitrsacio. et Iterũ. Ad effugi¬
eoda pericla inquit uel laplum et cõ¬
tendam dei granã atq ipius dĩitatis
tindertiorm notinã capitudã plimũ

Expanded text:
atque aliquot infaustis congressibus exterritus, atque aliquot infaustis congressibus exterritus, cum prelium detrectaret et in eo statu non per internuntios, sed presens ipse virum Dei pro consilio adiisset, ad spem certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam sancto, tamque venturi prescio, siquid de presentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine senserit: nequid enim me proposito faventem immutasse quisquam credat, ipsa eius verba subscripsi, ab his relata qui ex ore loquentis acceperant. «Multum» inquit «prodest secretior habitatio et solitaria conversatio». Et iterum «Ad effugienda pericula» inquit «vel lapsum et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum
Abbreviated transcription (Latin):
ad deẜta ꝑduxit qͣsi ad tunorẽ et deo
propinquiorem locim. Qua uirtutie
admiratione monachoꝵ turbas in solitu¬
dinem traxit helpidius. Qua caritate
serapioni bis se hominũ feruũ fecit.
ut dños suos pc̃ti ẜuino lib̾aret. Nũ
narrabo pietatem diaconi effren prioris
constanciã. Iudores adolii. misricorden
Innocencii seueritate. Enagrũ industria
ac laborees Aũ strutabor quã ĩ solitudĩt
Malchus ĩmitis dñ gregem pauit.
Quo in specu. simłata cũ ꝯuige Latuit.¬
⁊ leena pro trepidis decertãte furorẽ
heri psequentis euafit on ostendam
Iohames egi ꝑ cuis uirtute claruerit
ꝙta q pstiencia futuroꝵ a qͦ tam loge
posito. theodosius imꝑator ͥac ps m̃m
Responsa depostẽt et consilio solitarn
pauptres armatus. pia ẜ maxinia et
incredibłia bella conficeret. Aquo alter
quoq qcet inferior dux tomanꝰ graui
ethiopum mauirsu infuictaq multitudine

Expanded text:
ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiam, sudores Adolii, misericordem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis decertante, furorem heri persequentis evasit. Non ostendam qua Iohannes Egitius virtute claruerit, quantaque prescientia futurorum, a quo tam longe posito Theodosius imperator anceps animi responsa deposceret, et consilio solitarii pauperis armatus, pia sed maxima et incredibilia bella conficeret. A quo alter quoque licet inferior dux romanus, gravi Ethiopum incursu infinitaque multitudine
Abbreviated transcription (Latin):
Ron ioquar felices solitudines utusq
macharii in quibus mirãblium patratoreꝭ
operũ. alter ad nonagesimũ. altes
ad centesimũ uite anu des uenit. Nõ
actingã guade moyses quid ethiops̃
de latront fitus est. presbr̃ solitarius
xoĩ fruris. Qualiter Arfenus e. fenatore.
glorioso maxinuis et xp̃i amator et summet
contonptor euaserit, Adest Illa uox celest
fuge homis et salnaberis. et ĩlla
Arsem. fuge tace et quieste. Gualũ
paulus simp᷑ cognomen nactus. ax
moribus dum cõuictũ sugiens uxoris
adultre. solitudinem petrissẽt inͤ tantã
femiliaxitatem xp̃i q granã uerit / At
sonituũ primpem impurorũ qut a se
uelli pori posse anthoniut fattiet᷑ : ale
de obsesso pectore ꝓurissima quidem
et efficacissima prece depillet ¶ oñ
exponã quas temptatões corporis atq
ãim solitarii senes uictrũt. pachonius
ac scepħũs. Non inquirã quo cõsilio
paphuntuis tres dei auncos ex urbibus

Expanded text:
Non loquar felices solitudines utriusque Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attingam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus est presbiter, solitarius Cristi servus. Qualiter Arsenius e senatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiaritatem Cristique gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii senes vicerint Pachomius ac Stephanus; non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos ex urbibus
Abbreviated transcription (Latin):
Amcutro darrone arbitro quise ie¬
os ditis patru stripẜat. ẜ alio quo ͤ
modo. non tem inf lamandis deuonone
ams ꝙ̃ notine Reꝵ siudens Non dit̃a
qua m spelunta sexaginta annos latuit
Dorotheus. Ut pater amon cõuige
dnissa que se cu ꝯtmnẽcia urgimali.
Dui uixat solus Rdiquũ uite tempus
in deẜto nntrie montis habitãs nouiffie
fetuem deo aĩam fedidit./ qua cõmita¬
tibus et gaudentibꝰ angelis. ad clũ
tuntem. tridenin inde die spacio
semotus anthonius didit. Non Reserã.
qualem eodem in mõte uitã duxerit
Aut ꝑamboille qui cautis ĩ resposio
a nõmillis seriptoribꝰ ip̃i quoq non
disciplũs umͣus ex multis amonius
quẽ dicm studũ̃ ac noticia luterarum
sacrarũ. clarum faceret. proptẽa q
per unñ in epm peteret᷑. fugẽ aliter nõ
Ualens captũq se arnes. ne solitudine
puccretur. aiorẽ sibi presecuit. sic saltẽ
si pstcirent lingũa se propt᷑ quã ea
sibi importuntas fieret abstisierũ/.

Expanded text:
se de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantibus et gaudentibus angelis, ad celum euntem tredecim inde dierum spatio semotus Antonius vidit. Non referam qualem eodem in monte vitam duxerit, aut Pambo ille, qui cautis in responsionibus a nonnullis scriptoribus ipsi quoque non discipulus eius, unus ex multis, Amonius, quem dum studium ac notitia literarum sacrarum clarum faceret, proptereaque per vim in epyscopum peteretur, fugere aliter non valens captumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum.
Abbreviated transcription (Latin):
Latebris abditum. Et ut ip̃ius acha¬
nasri heredis atq historiti sui u̾bis
utar alio penr orbe celatum. afare
h ystane. gallit ytalie. Illirico. Ipsr
ttiã qut urbiũ caput est Rome ut In exor¬
dio promisat demonstrarit ¶ Nũ excqͣr
ut in solitudiñt quoo fugit hylarion.
Anthonii uirtutũ nõbłis emulus. Fama
uiri pͥmũ. mox biẽseri obẜuations
uite eius. at mon̾tis pñti q conatus
exemplo. ubi ab aͥdolestennia in semũ
nomen torbis coeũtibꝰ ⁊ politudine una
multoꝵ urbĩ in quicta negoent fugã
meditares᷑: Re coginta. decẽ et to ãplius
hõmũ nillia iter euis impedire / qͦ dolõe
aĩ uredia pene cõsumptꝰ eẽt: ppło patiẽte.
sed dolente et prosequẽte Ramdẽ ubnt ĩ
soles profundissimas solitudines. et ad
anthonii locrmm. qui pauloañ. tanto
uatuus hĩtatore Remaẜ̾at putinens. at
Ibi discipulis eiuus Inuẽtis. auditu Rlebłe
piuni. dictu aiudissime cimcta ꝑquirẽt᷑.

Expanded text:
latebris abditum, et, ut ipsius Athalatebris abditum, et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput est Rome, ut in exordio promiserat», demonstrarit. Non exequar ut in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exemplo, ubi ab adolescentia in senium nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundissimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquir
Abbreviated transcription (Latin):
Et nullo uspĩa apparente hõmũ se lã
solum hertimcolã cogitaret multo ueta¬
stiorẽ atq lemotiorem solitudime itolã
ulterund paulũ il ebeũ ꝯ̃rars admontues
Reuelatione nocturna paruit quesuiu
Inutunt. horrifitis in itmere pmum
monstris Inuentis. ut congresses tamde
et post longum sel enciũ collotutis ad̃ spce
sontis exiguiet uestriẽ umbrã paline.
secretessima in spelunta ecelo panis unꝰ
duobus xp̃p̃i fortissiis utleranis. multo
Reinmo exh austis. hunde fuffecrat. dema
ut paut̾is post dieb mestus iñ mulia¬
qs cum fletibꝰ hospes paulum sepelut
in effodienda humo. leonũ ungiubus
infucto pretatis officio adiutus ¶ d
sumã qualiter in deseens talitat et
intantum om̃is glorit fugatat ut sexul¬
turã quoq suã uellet abstonditã. neqͣ
uel gelidum cinerẽ mũdam fauoris
iuura consingerit /. adto nobilitatꝰ u
gloriosus effectus ist. Dt xõus
homũculum suũ egiptiate solitudinis

Expanded text:
et, nullo uspiam apparente hominum, se iam et, nullo uspiam apparente hominum, se iam solum heremicolam cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebeum, querere admonitus revelatione nocturna, paruit: quesivit, invenit, horrificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressis tandem et post longum silentium collocutis, ad ripam fontis exigui et veteris umbram palme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel gelidum cinerem mundani favoris aura contingeret, adeo nobilitatus et gloriosus effectus est, ut Cristus homunculum suum egiptiace solitudinis