comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
a.crassi illius uetĩs ꝙ̃ semel ait
quille ⁊ serene. sic enĩ accepimus.
iure aut̃ erat semꝑ idẽ nuitus cũ
mentis aqua is fmgit᷑ nulla fue¬
rat ꝯmutacio. Quare acipio equidẽ
acironaitis ħ arma eẽ ꝯtͣ casus et
euentus quib eoꝵ aduenientes
impetus duit᷑na p̃meditaccẽ fran¬
gant᷑. Si mulq uidico malũ illud
opinionis eẽ nõ nature. Si emin
ire eẽnt cur fierent ꝓiusa lemio¬
ra. S ẽ idẽ dereb q̃ dici possit sub¬
tilus si prius epicuri sentencia
iderimꝰ qui censet ncc̃e eẽ om̃s
in egritudine eẽ qui se in maliseẽ
arbitrentͦ siue uia ante pisa⁊ex
spectata sint. siue inuet̾auerĩt. Na
neq uetustate minui mala. nec
fieri p̃meditata. leuiora. stultam
fortasse ne futuri quide mali. sat̃
eẽ odiosu malu omne cũ ueĩss.
Qui aut̾ semꝑ cogitauiss accidere
posse aliquid aduersi ei fi sempi
tariam ita semꝑ angi. aut accipi¬
endo aut cogitanto. Leuacionem

Expanded text:
M. Crassi illius veteris, quem semel ait M. Crassi illius veteris, quem semel ait quilla et serena; sic enim accepimus. iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio. quare accipio equidem a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur, simulque iudico malum illud opinionis esse, non naturae; si enim in re esset, cur fierent provisa leviora? Sed est, isdem de rebus quod dici possit subtilius, si prius Epicuri sententiam viderimus. qui censet necesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui mala nec fieri praemeditata leviora, stultamqfortasse ne futuri quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset; qui autem semper cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri iltariam; ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo. Levationem
Abbreviated transcription (Latin):
fuerat enĩ auditor anaxagore quẽ
ferunt muĩciata morte filii dixisse.
sciebam me genuisse mortalem.
quib nõ fuerint cogitata. Ergo id
quidẽ nõ dubiũ.quomĩa q̃ mala
mimi ⁊ ppacio ad in minuendu
meditata. Et niniꝑ ħ ẽ illa pre¬
stans. ⁊ diuina sapia. ⁊ ꝑceptas pe¬
intus ⁊ ꝑtractatas res humanae
hr̃e nchil admiran cũ accidit nch̾
añ qmͣ euenerit. nõ euenire posse
arbit᷑ri. Quã obrem oṁ̃es. Seneca¬
sunt maxime tũ maxinie meditaiͣ
secũ oportet. quo pc̃o adusus erũp¬
na. fetant picula. dãpna pegre re¬
diens semp secum cogitet aut filiĩ
pectatũ. aut uxoris mortẽ aut mor¬
um qm accidat ammo nouũ ꝯcꝗd¬
p̃t̾ spem cuemat om̃e id depntare
eg̾dr fontib id hauscum est ñne
dicemꝰ ħ metuis ⁊ ꝯstancius sen¬
uiro suo fuisse socrate eodem semꝑ
se uidisse ereuntem illũ domo ⁊ re¬
u̾tentẽ. Nec u̾o ea frons erat. quẽ

Expanded text:
fuerat enim auditor Anaxagorae, quem fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: sciebam me genuisse mortalem. quibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala imi et praeparatio ad minuendum meditata. et nimirum haec est illa praestans et divina sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res humanas habere, nihil admirari, cum acciderit, nihil, ante quam evenerit, non evenire posse arbitrari. Quam ob rem o/mnis, csunt ma/xume, tum ma/xume Medita/ri secum opo/rtet, quo pacto a/dversam aerumna/m ferant. Peri/cla, damna pe/regre rediens se/mper secum co/gitet, Aut fi/li peccatum au/t uxoris mo/rtem aut morumquam a/ccidat animo/ novu spem eve/niat, omne id de/putare e quorum fontibus id haustum est, non et dicemus hoc melius et constantius senin viro suo fuisse Socrate: eodem semper se vidisse exeuntem illum domo et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae
Abbreviated transcription (Latin):
actidissẽ opmetus¬
sit continuo mnegritudine. ¶ Eyte¬
naici nõ omĩ malo egritudinẽ ef¬
fici censent. s in sperato ⁊ nec opi¬
nato malo. Est id quidẽ ñ medio¬
cre ad egritudinẽ augendam. Hi¬
tent̾ enĩ omĩa repentmna gͣmiora.
iħ ꝗ illa iure laudantꝰ. Ego cu ge¬
nui tũ morituros sciui. ⁊ ei rei sustu¬
li preteͣa adtroiam cũ misi add̾fen¬
dendam g̾ciam. sciebã me ĩmortife¬
⁊ bellũ. nõ mepulas mitte᷑. Hec gͥ
p̃meditatio futuroꝵ maloꝵ. lenit
coraduentũ. que uemencia longe
ante uideris. Itaq apud euripidẽ
atheseo dicta laudant. licet enĩ ut
sepe facimus in latinu illa ꝯu̾tere.
lam qui h audita a docto mẽĩisse
uiro futuras mecũ ꝯmentabar mi¬
senas. aut mortẽ a c̾bam ã exilii
mestam fugã. aut semꝑ aliqueni
molem meditabar mali ut si qͣ
inuecta duritas casu foret ne me
in param̃ cura lateraret repens.
Qd̾ aut̃ thesens a docto se au disse
dicit. id dese ip̃o loquit᷑ euripides.

Expanded text:
accidisse opinetusit continuo in aegritudine. Cyrenaici non omni malo aegritudinem effici censent, sed insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur: E/go cum genui, tu/m morituros sci/vi et ei rei su/stuli. Prae/terea ad Troia/m cum misi ob de/fendendam Grae/ciam, Sci/bam me in morti/ferum bellum, no/n in epulas mi/ttere. haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit eorum adventum, quae venientia longe ante videris. itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere: Nam qui hae/c audita a do/cto meminisse/m viro, Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias: Aut mo/rtem acerbam aut e/xili maesta/m fugam Aut se/mper aliquam mo/lem meditaba/r mali, Ut, si/ qua invecta di/ritas casu/ foret, Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens. quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de se ipso loquitur Euripides.
Abbreviated transcription (Latin):
At ioem ait. nõ crescere uoluptatẽ
dolore detracto sumãq uoluptatẽ
inchil dolore. Paucis uerbis ta ma¬
gna peccata. unũ ꝙ ip̃e secum re
magis secum ip̃e pugnare. Alteru
peccatũ. ꝙ cũ in natura tria sint unꝰ
gandere. alt̾m dolere. t̾cĩ nec gau¬
dere nec dolere. hic p̾mũ ⁊ t̾ciũ pu¬
tat itẽ esse nec distinguit antedo¬
lento uoluptatẽ. t̾ciũ peccm ꝯmũe

Expanded text:
'at idem ait non crescere voluptatem 'at idem ait non crescere voluptatem dolore detracto, summamque esse voluptatem nihil dolere.' paucis verbis tria magna peccata: unum, quod secum ipse magis secum ipse pugnare? alterum peccatum, quod, cum in natura tria sint, unum gaudere, alterum dolere, tertium nec gaudere nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. tertium peccatum
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ scucellam. Dulcicole pocionis ali¬
quid uideamꝰ ⁊ cibi. hec tandẽ bona
sunt quib egritudines grnussime
decrabant᷑. Tu enĩ paulo ante ne m¬
telligere te quidẽ ali⁊ młta dicebas.
Reuocare igit᷑ oportet te ameroret
adcogitacione bonoꝵ. Cõueniret
ni cu epituro siquid ess bonũ cõ¬
ueniretur. dicet aliquis. quidergo
tu epicurũ existimabas ista uoluis¬
se aut libidinosas eius fiuise sentẽ¬
cias Ergo uo minime ⁊ Iideoem
ab eo dici multa seuere. młta pre¬
clare. Itaq ut sepe dixi de acumnie
agit eius nõ demorib qͣuis spuãt
uoluptates eas q̈s modo laudauit.
Ego tũ meminero ꝙ uideat᷑ꝰ ei sum¬
mũbonũ. Non em uerbo solũ posu¬
it uoluptatem s explanauit qd
diceret. saporẽ inquit ⁊ corꝑin con¬
plexũ ⁊ lutos atq cantus ⁊ formas
eas quib oculi iocunde mouean¬
tur. Nium t̾mgo. Añ mentior. Cu¬
pio refem. Quid enĩ laboro. nͥ nt
ueritas monini qone explicetur.

Expanded text:
onis aliquid videamus et cibi? haec tandem bona sunt, quibus aegritudines gravissumae detrahantur? tu enim paulo ante ne intellegere quidem te alia ulla dicebas. revocari igitur oportere a maerore ad cogitationem bonorum conveniret mihi cum Epicuro, si, quid esset bonum, conveniret. Dicet aliquis: quid ergo? tu Epicurum existimas ista voluisse, aut libidinosas eius fuisse sententias? ego vero minime; video enim ab eo dici multa severe, multa praeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine agitur eius, non de moribus; quamvis spernat voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero quod videatur ei summum bonum. non enim verbo solum posuit voluptatem, sed explanavit quid diceret: saporem inquit et corporum complexum et ludos atque cantus et formas eas quibus oculi iucunde moveantur. num fingo, num mentior? cupio refelli. quid enim laboro nisi ut veritas in omni quaestione explicetur?
Abbreviated transcription (Latin):
excanduit fortitudinẽ. Nec uo de
bellatorib solum disputant ĩperia¬
seueriora nulla esse putant. sei sine
aliqua acbitate iracundie.Oratorẽ
demq nõ modo accusantẽ. s ue de¬
fendentẽ quidẽ ꝓbant siue aculeis

Expanded text:
excanduit fortitudo. nec vero de bellatoribus solum disputant: imperiaseveriora nulla esse putant sine aliqua acerbitate iracundiae; oratorem denique non modo accusantem, sed ne defendente
Abbreviated transcription (Latin):
tͥpretis munẽ. ne quis pucet me¬
fingere. Dicis hec. nec equi dẽ heo
qui intelligam bonũ illud de tra¬
hens eas uoluptates que sapore
ycipunt.ḋ trahens cas que audi¬
tu ⁊ cantib dcrahens q̃ eas que ex
formis ꝑcipunit᷑ ocul suaues mo¬
ciones. fiue que alie uoluptates
intoto hõme gignunt᷑ quolib sẽ¬
su nec u̾oita dici pot̾ mẽtis lecitiã
solã eẽ in bonis letantẽ enĩmẽtẽ
ita nomi spe eoꝵ oĩum que s̃ dixi
fore. ut nͣali potius dolore careat.¬

Expanded text:
terpretis munere, ne quis me putet terpretis munere, ne quis me putet fingere—dicis haec: nec equidem habeo, quod intellegam bonum illud, detrahens eas voluptates quae sapore percipiuntur, detrahens eas quatu e cantibus, detrahens eas etiam quae ex formis percipiuntur oculis suavis motiones, sive quae aliae voluptates in toto homine gignuntur quolibet sensu. nec vero ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore
Abbreviated transcription (Latin):
ontent essi nͨ morte
nec deos extimesçẽ̾t. hẽs formam
epicuri nite beate u̾bͥs̃ zenonis ex¬
pssm. nichil ut possit negar qd
citio. huiꝰ ne uite ꝓposicio ⁊ cogi¬
tacio aut theĩstem leuare potent
aut cotam de quo paulo ante dixi
uit thelamonẽ pulsum patria et¬
ulantem atq egentem. in quo ħ
aomiracio fieri solebat. hiccinc ẽ
ille thelamon. modo quẽ gliaad
celũ extulit. quẽ aspectabant cuius
obos grai ora obuertebant sua.
cenda medicina ẽ S nõ abhiis no¬
luptaris. Quã eñ isti bonoꝵ copi¬
amdicunt fac sanc ẽẽ sũmu bonũ
s nõ nccẽ ẽ nunc omĩa. Idue ẽ quo
traducti luctũ leuemꝰ. Sit sane sũ¬
mũ malĩ dolere. In eo gͥ qui nõ est
simalo carcat. Stinno ne fruit᷑ sũ¬
mo bono. Quid t̾guiersam̃ epicu¬
re. nec fatem̃ eam nos dicẽ uolup¬
tatẽ. quã tn idẽ cũ hos ꝑfriciusti so¬
les dicere. Sunt ħ tua u̾ba nec ne.
meo quidẽ lib ͦ qui ꝯtinet cẽm dis¬
aplinã tuam. fungar enĩ imi in¬

Expanded text:
et et nec mortem nec deos extimesceret. habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hi/cine est ille Te/lamon, modo quem glo/ria ad caelum e/xtulit, Quem a/spectabant, cui/us ob os Grai o/ra obverteba/nt sua? petenda medicina est, non ab his voluptariis. quam enim isti bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo traducti luctum levemus? sit sane summum malum dolere: in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono? Quid tergiversamur, Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem, quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt haec tua verba necne? in eo quidem libro, qui continet omnem disciplinam tuam,—fungar enim iam in
Abbreviated transcription (Latin):
dinis similitudinẽ ueriã eaꝙ cõ
solatione utam aliqñ. s partuis ꝙͣ
souent stoyti. ut sũt alii ad alios nõ¬
bos ꝓobruiores. Itaq dicimi o¬
metũ alii adaliam ꝑturbacc̃er. Ex
quonialiis anxietas. uide anxii.
ialiis iracundia dr que ab iradiftͥ
Est q aliud nacudu ẽẽ. aliud ua¬
tũ esie ut difft anxietas abango¬
ro n omes enĩ anxii. qui anguar¬
tur aliqn. hii qui auxi sempangũ¬

Expanded text:
dinis similitudinem veniamus eaque conlatione utamur aliquando, sed parcius quam solent Stoici: ut sunt alii ad alios morbos procliviores —itaque dicimus gmetum, alii ad aliam perturbationem; ex quo in aliis anxietas, unde anxii, in aliis iracundia dicitur. quae ab ira differt, estque aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas ab angore neque enim omnes anxii, qui anguntur aliquando, nec, qui anxii, semper angun
Abbreviated transcription (Latin):
sores dice̾ audeant. S ista alias ⁊
co quidem aĩo nullũ ut c̾tam̃ in¬
stituam ueꝵ dicentibꝰ facile conce¬
dam. tantũ ad iouebo. si maxime
uer sit. ad corpus omĩa referre sa¬
pientẽ siue ut houestius dic̾a in¬
chil facere nisi ꝙ expediat siũ oĩ¬
a referre ad utilitatẽ suã quo hec
plansibilia nõ sunt. ut insinum
gaudeant. glose loqui desmant.
nato qui euenit. Est id quidẽ ma¬
gnũ. ut supͣ dixi. Eciam crisippo ita

Expanded text:
s dicere audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad corpus omnia referre sapientem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, quoniam haec plausibilia non sunt, ut in sinu gaudeant, gloriose loqui desinant. nato quid evenerit. est id quidem magnum, ut supra dixi; etiam Chrysippo ita
Abbreviated transcription (Latin):
tanq egrotationẽ icorpe siamut
medici causa morbi muentacura¬
tionẽ eẽmuenta putant. sic nes ca
egncudmis reꝑta medendi facul¬
tatem repiemt᷑. Est igͥ cauia onñs
iopimone. Nec uo egritironus
solu. S ⁊̃ reliquar õium ꝓturba¬

Expanded text:
aegrotationem in corpore. nam ut medici causa morbi inventa curationem esse inventam putant, sic nos causa aegritudinis reperta medendi facultatem reperiemus. Est igitur causa omnis in opinione, nec vero aegritudinis solum, sed etiam reliquarum omnium perturba
Abbreviated transcription (Latin):
ita ecei morbum.quicũq ẽ mot̾
ĩ aĩo curbidus. nos meliꝰ Egri em̃
corpis simillima aĩ ẽ egritudo. at
nõ siles egrotaciones. Est libido ĩ
mod̾ata leticie que ẽ uoluptas aĩ
elata ⁊ gestiens ipẽ ⁊̃ metus nõ ẽ¬

Expanded text:
id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius: aegris enim corporibus simillima animi est aegritudo, at non similis aegrotationis est libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas animi elata et gestiens. ipse
Abbreviated transcription (Latin):
concorciꝰ. s aliqñ lacius dicenda st
dum potissimũ. qui maxime forti
⁊ ut ita dicam.nirili utunt᷑ rõne
atq sentencia. Nam ꝑ ypatetici fa¬
miliares nrĩ quib nchil ẽ uberius
nchil erudiciꝰ nichil grauiꝰ. medi¬
ocritates. ł ꝑ turbacionũ. ł morboꝵ
aĩ. michi nõ sane ꝓbant. ome eĩ
id agiiiꝰ. ut id in sapiente millu
sit õmo. Nã ut corpꝰ ⁊̃ si medioccit᷑
egrũ ẽ.sanũ nõ ẽ. sic in aĩo ista me¬
diotritas caret sanitate. Itaq pre¬
clare nrĩ. ut alia multa. modestiar
sollicitudinẽ. angorẽ. ꝑꝑ silitudinẽ
corpoꝵ egroꝵ egritud mẽ noĩauer̃.
hoc ꝓpe modu uerbigreti cẽm ãim¬

Expanded text:
contortius. sed latius aliquando dicenda sunt rum potissimum, qui maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri, quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius, mediocritates vel perturbationum vel morborum animi mihi non sane probant. omne enim id agimus, ut id in sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri, ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem corporum aegrorum aegritudinem nominaverunt. hoc
Abbreviated transcription (Latin):
etam egreguu ꝙͣꝙͣ ab hiis cantori¬
b euphorionis ꝯtempint᷑. sentit oĩ¬
a repentina eẽ ⁊ necopinata gnio¬
ra. Exaggeratis iq̾ regis opibque
uidebant᷑ sempiterne fore quid ad¬
iungitur: hec oĩa uidi inflamari
gume turpan preclax carmen est

Expanded text:
am egregium! quamquam ab his cantoribus Euphorionis contemnitur. sentit omnia repentina et necopinata esse graviora; exaggeratis igitur regiis opibus, quae videbantur sempiternae fore, quid adiungit? Haec o/mnia vidi infla/mmari, guine tu/rpari. praeclarum carmen! e
Abbreviated transcription (Latin):
tudo. hẽt ardorem nbido. lemitati
leticia geitiens humilitatẽ men
S egrituto maiora queda cabem
cruciatũ. afflictione feditae n
insi exuanius sic ut abiciamus.
miseria carere possum. acie et

Expanded text:
tudo. habet ardorem libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus, sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria carere non possumus. At
Abbreviated transcription (Latin):
nera. uoluptas gestie̾ns ⁊ libido
bonoꝵ opmione turbant. ut duo
reliqua metus ⁊ egritudo maloꝵ
siã ⁊ metus opinio magni mani
pententis. ⁊ egricudo est opionia
retens talis mali. ut in eorectum
udeat᷑ eẽ angi. Id aut̃ ẽ ut is ꝯ do¬
leat oportẽ opmet᷑ se dolore hus
aut̃ ꝑturbationib quas in uita
hõmu stulticia qiͣ qͣsdã furias ĩ¬
mittit atq incitat. omĩb uirib

Expanded text:
nera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione turbantur, ut duo reliqua, metus et aegritudo, malorum. nam et metus opinio magni mali inpendentis et aegritudo est opinio opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is qui doleat oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in vitam hominum stultitia quasi quasdam Furias inmitt
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bis iracundiã laudant. cotẽ forti¬
tudis eẽ dicunt. multoq ⁊ in hostẽ
⁊ ĩ imꝓbũ cuiẽ. uehementioris ira¬
toꝵ ĩpetus eẽ. leues aut̃ ratiuncu¬
las eoꝵ qui ita cogitarent. plium
rectum ẽ hoc fĩ ꝯuenit. diuicite¬

Expanded text:
verbis iracundiam laudant, cotem fortitudinis esse dicunt, multoque et in hostem et in inprobum civem vehementioris iratorum impetus esse, levis autem ratiunculas eorum, qui ita cogitarent: proelium rectum est hoc fieri,
Abbreviated transcription (Latin):
tulisse modũ. quippe qui obear
cam a uita recesẜit. modaciꝰ igit᷑
ferre debuit. Quid si cũ id fciret
modice mors liboꝵ accessiss Na¬
ta esse egritudo noua. s ea modi¬
ca. magna tñ fc̃a dr accessio. Quid
bonoꝵ amissio. si cecitas. si exili¬
u. Si ꝓsinguł malis egritudies
acceterent. Sũma ea fieret que nõ
qui se eleuatũ p̃cipitanit sustinẽ
sc cũ uelit. ut cñ id nõ pot̾ sic aĩ
ꝑturbatꝰ ⁊ nicitatus. nec cohibere
se pot̾ nec quo loco nult insistere.
Oimo queqr estencia pniciosa sũt
eatẽ sunt uiciosa nastentia eg̃tu¬
do aut cet̾e qr ꝑ turbaciones amysi

Expanded text:
tur modum, quippe qui ob eam causam a vita recesserit; moderatius igitur ferre debuit. quid, si, cum id ferret modice, mors liberorum accessisset? nata esset aegritudo nova, sed ea modica. magna tamen facta esset accessio. quid, bonorum amissio, si caecitas, si exilium? si pro singulis malis aegritudines accederent, summa ea fieret, quae non qui se e Leucata praecipitaverit sustinere se, cum velit. ut enim id non potest, sic animus perturbatus et incitatus nec cohibere se potest nec, quo loco vult, insistere. omninoque, quae crescentia perniciosa sunt, eadem sunt vitiosa nascentia; aegritudo autem ceteraeque perturba
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ cupias ardent̾. ut adeptus hte¬
teras insolent. Nec porro malur
⁊uo aut opp̾ssus iaceas. aut ne op¬
aut niinis tristia ant nmis leta
errore fieri. Que si error stultis at¬
tenuet᷑ die. ut cũ res h̾rde mane¬
ant alt̾ ferat inuetata. alt̾ retenci¬
a. sapienciꝰ ne attingat õmo ẽt
em̃ quis erit tander modꝰ erit.
iste. Queram modũ egritudinis
in qͣ ope płimũ ponit̾ egre tulisse

Expanded text:
 quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opaut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recentia, sapientis ne attingat quidem omnino? Etenim quis erit tandem modus iste? quaeramus enim modum aegritudinis, in qua operae plurimum ponitur. aegre tulisse
Abbreviated transcription (Latin):
sant᷑. Et enĩ ip̃c se impellũt. uͥ seł
arõne discessũ ẽ. ip̃aq sibi ĩbecali¬
tas indulget. m altũ q ꝓuebitur
Inprudens nec repit locũ ꝯsisten¬
di. Quã obrẽ nicha int̾ẽ utrũ mo¬
Satas ꝑturbaccẽs approbent. an
mod̾atã iniusticiã. modatã igna¬
uiam. mod̾atam ĩtempantia. Qui
enĩ uiciis modũ apponit. is ꝑtem¬
osum ẽ. tũ eo molestius qr sũt ĩlu¬
brico. ⁊ incitata seł ꝓ cluua labũtur
sustineriq nlło mõ possunt. Quid

Expanded text:
santur. etenim ipsae se impellunt, ubi semel a ratione discessum est, ipsaque sibi imbecillitas indulget in altumque provehitur imprudens nec reperit locum consistendi. quam ob rem nihil interest, utrum moderatas perturbationes adprobent an moderatam iniustitiam, moderatam ignaviam, moderatam intemperantiam; qui enim vitiis modum apponit, is osum est, tum eo molestius, quia sunt in lubrico incitataque semel proclivi labuntur sustinerique nullo modo possunt. Quid,
Abbreviated transcription (Latin):
mitissimi mentis. uiteq tranqlle
inportant enĩ egͥtudines ancias
atq acerbas aĩosq affligunt ⁊ de¬
bilitant metu .i. infłamant appeti¬
cione ninia. ꝙͣ tũ cupiditatẽ tur
libidinẽ dicimꝰ in potencia qnͣda

Expanded text:
micissimi mentis vitaeque tranquillae. inportant enim aegritudines anxias atque acerbas animosque adfligunt et debilitant metu; idem inflammant adpetitione nimia, quam tum cupiditatem tum libidinem dicimus, inpotentiam qua
Abbreviated transcription (Latin):
que uocant nosemata eiq que sũc
eus morbis ꝯtͣria que hnt adres
ctas uiciosam offensionẽ atq fas¬
cidiũ. Denide egrotaccẽs que appel¬
item opposite contͣrie offensiones.
hoc loco miniũ oꝑe ꝯsuut᷑ a stoiciᷤ
maxime atrisȯppo dũ morbis corpor
cõparat᷑ morboꝵ aĩ siłitudo. qͣ orõne

Expanded text:
quae vocant illi nosh/mata, eaque quae sunt eis morbis contraria, quae habent ad res certas vitiosam offensionem atque fastidium, deinde aegrotationes, quae appelitem oppositae contrariae offensiones. hoc loco nimium operae consumitur a Stoicis, maxime a Chrysippo, dum morbis corporum comparatur morborum animi similitud
Abbreviated transcription (Latin):
bat. ut ei nichil inꝓuisu accide̾
possit. nichil mopinatũ nich̾ oĩo
nouũ. atꝙ id ita acrẽ moĩs ptis
aciem intendit. ut semp uideat
setẽ sͥ ac locũ sine molestia atqran¬
gore iuendi. ut quẽcũꝙ casũ for¬
tuna inuexit hunc apte ⁊ quiete
ferat. Quod qui faciet nõ egritu¬

Expanded text:
t, ut ei nihil inprovisum accidere possit, nihil inopinatum, nihil omnino novum? atque idem ita acrem in omnis partis aciem intendit, ut semper videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete ferat. quod qui faciet, non aegritu
Abbreviated transcription (Latin):
lius cuelli posse putant᷑. ꝙͣ sũmam
illa incia que uirtutib sunt contͣria
morbis cm̃ manentibꝰ uicia sub¬
lata eẽ nõ possunt. qr nõ tam cełit̾
sanant᷑. qmͣ illa tollunt᷑. Habes ea
que de ꝑturbationib enucleate di¬
erunt cognoscende. q̃remꝰ alias. nc̃
conscans. Sueniensq. ⁊ laudabi¬
les efficiens eos in quib ẽ et ip̃a
ꝑse sua sponte sepata. q̃ utilitate
laudabił. ex ea ꝓficiscunt᷑. honeste
uoluntates. sententie. actiones.

Expanded text:
lius evelli posse putantur quam summa illa vitia, quae virtutibus sunt contraria. morbis enim manentibus vitia sublata esse non possunt, quia non tam celeriter sanantur quam illa tolluntur. Habes ea quae de perturbationibus enucleate dierunt cognoscenda, quaeremus alias, nunc constans conveniensque, laudabiles efficiens eos, in quibus est, et ipsa per se sua sponte separata etiam utilitate laudabilis, ex ea proficiscuntur honestae voluntates sententiae actiones
Abbreviated transcription (Latin):
egrotacionẽ morn cũ in becillita¬
de. uiciũ cũ ꝑtes corꝑis int̾ se dissi¬
tent. exquo prauitas menbrorum
distortio. deformitas. Itaq illa duo
morb ⁊ egrotatio extocrꝰ ualitudi¬
ns corpis ꝯquassatione ⁊ ꝑturba¬
cione gngnunt᷑. Ticiũ aut inte¬
gra ualitudie ip̃m sec̾mt᷑. S ĩño¬
tm̃ modo cogitaccẽ possumꝰ mor¬
bu ab egrotacõe se ñgere uiciosi¬
tas aut̃ esthitus. aut affectio. into¬
tauita inconstans. ⁊ ase ip̃a dissen¬
entia ab sunt. affectio c̃ illã quide¬
disc̾yans sͥ ip̃a dum ẽ insipiens. s
nõ distorta nec praua. Morbi ant̃
⁊ egrotaciones ꝑtes sũt icosita¬
malis attingit aĩ natura corporie
siłitudo. sic in bonis. Sunt em̃ in cor¬
pe p̃cipua pultritudo. iures. ualitu¬
do. firmitas uelocitas. Sũt itẽ ĩ no
eaq aĩ est u̾tus. qua alii ip̃am tem¬

Expanded text:
aegrotationem morbum cum imbecillitate, vitium, cum partes corporis inter se dissident, ex quo pravitas membrorum, distortio, deformitas. itaque illa duo, morbus et aegrotatio, ex totius valetudinis corporis conquassatione et perturbatione gignuntur, vitium autem integra valetudine ipsum em modo cogitatione possumus morbum ab aegrotatione seiungere, vitiositas autem est habitus aut adfectio in tota vita inconstans et a se ipsa dissenentia absunt, adfectio est illa quidediscrepans sibi ipsa, dum est insipiens, sed non distorta nec prava. morbi autem et aegrotationes partes sunt vitiositaque ut in malis attingit animi naturam corporis similitudo, sic in bonis. sunt enim in corpore praecipua, pulchritudo, vires, valetudo, firmitas, velocitas, sunt item in anieaque animi est virtus, quam alii ipsam tem
Abbreviated transcription (Latin):
homini euenire ꝯtempnas. ⁊ pro
nichilo deputes. ⁊ aderit tẽꝑan¬
cia que ẽ eadem modacio ame qdẽ
paulo ante appellata frugalitas
que te turpit̾ ⁊ nequit̾ face nchii
paciat᷑. Quid ẽ aut̃ nequius a tu¬
pius effeminato uiro. ¶e uisti¬
cia quidẽ sinet te ista facere cui ni¬
ita dicet duplicit te ẽẽ in ustum.
cũ ⁊ alienũ appetis. qui mõtal na¬
tus ꝯdicionẽ postules ĩ mortalum
⁊ gͣuit̾ feras te qui utendũ. iccepis
modo ad bene iuendũ sic ⁊ im
ad beate. Que si ertũsecus religata
pendeat ⁊ nõ exoriat᷑ ase ⁊ rursus
ad seren̾tant ⁊ om̃i. sua compliti.¬
⁊ nichil quert aliunde. nõ melligo
cur aut uerbis tamuchementerer¬
nanda. aut re tanto ope ⁊ expeten¬
da uideat᷑ ad ħ bona me si itnaas
epicure. pareo. sequo. uto. cc ip̃o du¬
ce obliuscor ⁊̃ malor ut ulesco¬
ꝙ facilius. qui ca ne in maas qutẽ
ponenda eẽ censeo. s⁊ curducis co¬
gitacc̃es meas ad uoluptates qͥs

Expanded text:
homini evenire, contemnas et pro homini evenire, contemnas et pro nihilo putes. aderit temperantia, quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante appellata frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere nihil patietur. quid est autem nequius aut turpius ecfeminato viro? ne iustitia quidem sinet te ista facere, cui miita dicet dupliciter esse te iniustum, cum et alienum adpetas, qui mortalis natus condicionem et graviter feras, te, quod utendum acceperis, modo ad bene vivendum, sic et ad beate? quae si extrinsecus religata pendeat, et non oriatur ex se, et rursus ad se revertatur, et omnia sua complexa, nihil quaerat aliunde: nonintelligo, cur aut verbis, tam vehementer ornanda, aut re tantopere expetenda videatur. Ad haec bona me, si revocas, Epicure, pareo, sequor, utor te ipso duce, obliviscor etiam malo, ur iubes, eo facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes meas ad voluptates. quas?
Abbreviated transcription (Latin):
maxinnte moiestias om̃es ex te¬
nuat. ⁊ diluit. demde ꝗ humana¬
culpã aut̃ nulła eẽ. cũ id qui ab ho¬
mine nõ potuerit p̾stari euenerit.
siam reuocatio illa que affertur
nulla ẽ Nõ est enĩ i nr̃a pot̾ate
fodicantib. hiis reb q̈s malas
esse opinemur ¶dissimulacio
⁊ obliuio lacerant. uexant. stimu¬
los admouent. ignes adhibent
respirare nõ sinunt qr tu oblimi¬
datũ ẽ iuxiliu extorqueas in ue¬
t̾ati doloris. Est enĩ carda illa qui¬
longinquitas ⁊ dies. Inbes me bo¬
na cogitare obliuisci maloꝵ. Di¬
çeres aliquid ⁊ magno quidem
pho dignũ. si ea bona eẽ sentires
que eẽnt hoĩmi dignissima. pita¬
goras m̾ diceret aut socrates. ant
plato quid taces. aut qd meres
aut cur succũbis a cedis fortune¬
que ꝑuene̾ te forsitan potuĩt ⁊ pũ¬
gere nõ potuit. Certe uires frang̾ẽ
magna uis ẽ. in uirtutib eas erti¬
tare si for te dormuuit Iam tibi
aderit pn̾ceps fortitudo. que te tan¬

Expanded text:
maxime molestias omnes extenuat, et diluit: deinde, quod humaculpam autemnullam esse, cum id. quod ab homine non potuerit praestatis evenerit. nam revocatio illa, quam affert, nulla est, non est enim in nostra potestate fodicantibus tis rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio, vel oblivio. Lacerant, vexant, stimulos admovent, ignes adhibent, respirare non sinunt. Et tu obliviest, auxilium extorqueas inveterati doloris? est enim tarda illa quilonginquitas et dies. Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea bona esse sentires, quae essent homine dignissima. Pythagoras mihi si diceret aut Socrates aut Plato: quid iaces aut quid maeres aut cur succumbis cedisque fortunaervellere te forsitan potuerit et pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam tibi aderit princeps fortitudo, quae te an
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ penitus insitam. Qd̾ aut̃ naĩc
ex offensione ita diffimũt. opimo¬
nẽ uchementẽ dre ñ effugienda
inherentẽ ⁊ penit̾ insita. tanꝙͣ fu
gienda. ħ aut̃ opiacio ẽ. iudicart
se scire ꝙ nestiat. Egrocacõi ant
talia queda subta sũt auaritia. ã¬
bicio. mulierositas. picatia. lig¬
ricio. uinolentia. cupedia. ⁊ siqua
sũt smilia Est aut̾̃ auaricia. opĩa¬
cio uehemens ḋpecuma qi ualde
expetenda sit. inheͣns ⁊ penitus
insita. siłis q ẽ gni̾s eiusdẽ d̾fiicõ.¬

Expanded text:
et penitus insitam. quod autem nascitur et penitus insitam. quod autem nascitur ex offensione, ita definiunt: opinionem vehementem de re non fugienda inhaerentem et peautem opinatio est iudicatio se scire, quod nesciat. aegrotationi autem talia quaedam subiecta sunt: avaritia, ambitio, mulierositas, pervicacia, ligurritio, vinulentia, cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, simi
Abbreviated transcription (Latin):
contͣrie. hec que dico cogitacc̃e int̾
se differunt. ie quid copulata st̃
caq oruint᷑ exlibidine ⁊ leticia
nã cũ est ꝯcupita peciña nec adhi¬
bita ꝯtinuorõ. qͣi quedã socratica
medicina. que sanaret eã cupidita¬
te ꝑmanat in uenas. ⁊ inheret in
iuscerib illud malũ. existitq mor
b⁊ egrotacio que auelli ĩ uet̾ata
nõ possunt eiq morbo nomẽ est
auaricia. Silit̾q ceti̾ morbi. ut gle
cupiditas. ut mulierositas. ut ita
appellem cã que grece Era otynia¬
d. cet̾iq siłit̾ morbi egrotacõnes¬
q nascunt᷑. que aut̃ sunt hiis ꝯt̃¬
ria. ea nasci petant᷑ ametu. ut odiũ
mulieri. quale ĩmisso gynoatili ẽ
ut in hoĩnũ uniu̾su genus qd
cepiniꝰ detimone qui mican¬
u noca.appellant᷑. ut in hospitali¬
tas c̃. Que om̃es egrotacoes aĩ
ex quodã metu nascunt caꝵ reru
quas fuguint ⁊ oderunt. pefimi¬
uehementez dere nõ expetenda to¬
ꝙͣ ualde expecenda sĩt. inherenten

Expanded text:
inter se differunt, re quidem copulata sunt, eaque oriuntur ex libidine et ex laetitia. nam cum est concupita pecunia nec adhibita continuo ratio quasi quaedam Socratica medicina, quae sanaret eam cupiditatem, permanat in venas et inhaeret in visceribus illud malum, existitque morbus et aegrotatio, quae evelli inveterata non possunt, eique morbo nomen est avaritia; similiterque ceteri morbi, ut gloriae cupiditas, ut mulierositas, ut ita appellem eam quae Graece filoguni ceterique similiter morbi aegrotationesque nascuntur. quae autem sunt his contraria, ea nasci putantur a metu, ut odium mulierum, quale in misogu/nw| Atili est, ut in hominum universum genus, quod accepimus de Timone qui misa/nqrwpos appellatur, ut inhospitalitas est: quae omnes aegrotationes animi ex quodam metu nascuntur earum rerum quas fugiunt et oderunt. definivehementem de re non expetenda, tamquam valde expetenda sit, inhaerentem
Abbreviated transcription (Latin):
gi omĩa recta faceͣ. qd̾ idem cu
stoyci dsapiente dicunt. minis
amirabilit᷑. niinisq magnifice
dicere uident᷑. Ergo hic quisquis
ẽ qui modacc̃e ⁊ constancia qetus
aĩo ẽ. sͥq ip̃e ꝑlacatus. ut nec ta¬
bescat molestiis nec frangat᷑ ti¬
more. nec sicient̾ quid expettans
ardet desiderio. nec alatritate simili
gestiens deliquescat is ẽ sapiens
quẽ q̃rii is ẽ beatus. cui nichil
hũanaꝵ reꝵ aut intolsabile ad di¬
mictendu aĩm. aut minis leta

Expanded text:
gi omnia recte facere. quod idem cum gi omnia recte facere. quod idem cum Stoici de sapiente dicunt, nimis admirabiliter nimisque magnifice dicere videntur. Ergo hic, quisquis est, qui moderatione et constantia quietus animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec sitienter quid expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demittendum animum aut
Abbreviated transcription (Latin):
Ille qui uoluptatẽ aĩ minia. sum¬
nacio ẽ. Quid aut̃ ẽ nõ misetiꝰ so¬
tudine quis afflictus debilitatus
iacens. Cui miẜie ꝓrimꝰ ẽ is qui
aꝓpinquans aliquod malũ metu¬
it. exaĩatusq peno aĩ Qm̃ nim
mali significantes poete. ĩpende̾
aput inferos saxũ tantalo facũt.
obsceła aĩq inpotenciã ⁊ supbi lo¬
quentia. Ea cõius pena stulticie
est. Omĩb em quoꝵ mens ab
horret a rõne. semꝑ aliquid aliis
t̾ror ipend. atq ut ħ tabifice i
mentis ꝑ turbaciones sũt egͥtu¬
dinẽ dico ⁊ metu. sic hy lariores
ille. cupiditas auide semp aliqo
expetens ⁊ manis alacritas .i. le
ficia gestiens. nõ multu differũt
ab amencia. Ex quo inellr qual ille
sit ꝙ̃ tũ mod̾atum alias modestũ
bula ad frugalitatis nomẽtanqͣ
ad caput referre uolumꝰ. qd̾ nͥ eo
nomĩe uirtutes ꝯtmẽtur. nũqm
ꝑnul gatu illud ita ess. ut iam ꝓ¬
uerbii locũ obtmẽt hominer t̾ru¬

Expanded text:
ille, qui voluptatem animi nimiam sumnatio est. Quid autem est non miserius sotudine quis adflictus debilitatus iacens? cui miseriae proxumus est is qui adpropinquans aliquod malum metuit exanimatusque pendet animi. quam vim mali significantes poëtae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt ob scelera animique inpotentiam et superbiloquentiam. ea communis poena stultitiae est. omnibus enim, quorumalis terror impendet. atque ut haec tabificae mentis perturbationes sunt, aegritudinem dico et metum, sic hilariores illae, cupiditas avide semper aliquid expetens et inanis alacritas, id est laetitia gestiens, non multum differunt ab amentia. ex quo intellegitur, qualis ille sit, quem tum moderatum, alias modestum bula ad frugalitatis nomen tamquam ad caput referre volumus. quodnisi eo nomine virtutes continerentur, numd esset, ut iam proverbii locum optineret, hominem fru
Abbreviated transcription (Latin):
gestiens. ⁊ se efferens insolenciꝰ. Q
ea sic defini defimunt᷑. ut ira sit li¬
lido puniendi eius qui uideat᷑ le¬
sisse in inria. Excaudescencia aut̃ sit
ira nascens ⁊ mõ desistẽs. que duz¬
uicic. grece dr. odiũ ira inuet̾ata.
immicicia rr̃a ulciscendi cempꝰ obs¬
uins. discordia ira ac̾bior. nitimo
odio. ⁊ corde concepta Indigencia li¬
dido in explebilis. desideriũ libido
eius ꝙ nõ dum assit inueniendi.
Distingunt illud ⁊̃. ut libido sic ea
lant. ut hr̃e diuicias. cape honoẽs.
fontẽ esse dicunt in tempatiã que
ẽ cota mente a recta rõne d̾fectio.
sic ausa a p̃scripciõne rõnis. ut nlło
mõ appetictẽs aĩ nec regi nec ꝯtim̾
appeticiones. ⁊ efficit. ut hee recte rõ¬
ni pareant. conẜuatq ꝯfiderata in¬
dicia mentis. sic huic inimica ĩtẽ¬
pantia. oẽm aĩ statũ inflamat con¬
turbat. nicitat. Itaq ⁊ eqͥcudines ⁊
metus. ⁊ relique pturbaccẽs. omẽs

Expanded text:
gestiens et se efferens insolentius. Quae ea sic definiuntur, ut ira sit libido poeniendi eius qui videatur laesisse iniuria, excandescentia autem sit ira nascens et modo existens, quae qu/mwsis Graece dicitur, odium ira inveterata, inimicitia ira ulciscendi tempus observans, discordia ira acerbior intimo animo et corde concepta, indigentia libido inexplebilis, desiderium libido eius, qui nondum adsit, videndi. distinguunt illud etiam, ut libido sit earlant, ut habere divitias, capere honores, fontem esse dicunt intemperantiam, quae est a tota mente a recta ratione defectio sic aversa a praescriptione rationis, ut nullo modo adpetitiones animi nec regi nec contineri appetitiones omnes, et efficit ut haec rectae rationi pareant, consumatque considerata judicia mentis, sic huic inimica intemperantia omnem animi statum inflammat, conturbat, incitat. Itaque et aegritudines et metus
Abbreviated transcription (Latin):
latio egritudo. si eo ꝙ ꝯcupierit. aus
pociatur. ip̃e careat. Obtrectatio
aũt ẽ ea q̃m intelligi ⁊elotipuam
borantis. Nemo enĩ parricide aut ꝓ¬
egritudo exeius qui carus fuerat
intitu acerbo. Meror egritudo fle
licituto egrituto cũ cogitatic̃e Mo

Expanded text:
latio aegritudo, si eo quod concupierit alius potiatur, ipse careat. obtrectatio autem est, ea quam intellegi zhlotupi/an borantis nemo enim parricidae aut pro, luctus aegritudo ex eius qui carus fuerit interitu acerbo, maeror aegritudo fleblicitudo aegritudo cu
Abbreviated transcription (Latin):
ne melioꝵ. Que aut̃ sp̃iecta sunt se
metu. ea sic d̾finũt. pigriciã mesũ
conseqñtis laboris. terrorẽ metũcõ¬
cucientẽ. ex quo fit. ut pudorẽ rube.
t̾rorem pallor ⁊ tremor ⁊ denciuce¬
pitus conseqͣtur. timorẽ metuĩ mi¬
li aꝓpm̃qñtis. pauorẽ. metũ mẽtu
loco mouentẽ. ex quo illud enin

Expanded text:
ne meliorum. Quae autem subiecta sunt sub metum, ea sic definiunt: pigritiam metum consequentis laboris,. . . terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Enn
Abbreviated transcription (Latin):
b̾ faciam equider.tu tñ ut soles.
to opꝰ ẽ animo ne omr̃a dilabant᷑
Si unũ aliquid effugeret. qm̃ quo
ciones appellari magis placet qmͣ
morbos Inhiis explicandis ue¬
terem ilła equidẽ pitagore pͥmũ
dem̃ placonis dscripcionẽ sequar
Qui aĩmũ in duas ꝑtes diuidũt

Expanded text:
s. Faciam equidem; tu tamen, ut soles, s. Faciam equidem; tu tamen, ut soles, to opus est animo, ne omnia dilabantur, si unum aliquid effugerit. Quoniam, quae tiones appellari magis placet quam morbos, in his explicandis veterem illam equidem Pythagorae primum, dein Platonis discriptionem sequar, qui animum in
Abbreviated transcription (Latin):
sapientis nõ pot̾ nulla potit. Qͥd
cñ metus ne ꝯturbet᷑ Et eaꝵ reꝵ
ẽ ab sentiu metus quaꝵ p̃ntiũ est
egͥtudo. Sublata sͥ egritudine et¬
sblatus ẽ metus. Restant due per¬
crbaccẽs. leticia gestiens ⁊ libi¬
to Que si nõ cadent insapientem
facere. an qiͣ eportu egredientes
paululum remigare.D. quid nã
ẽ istud nõ. enĩ intellizo.c. quia
crisi ppꝰ ⁊ stoici cũ de aĩ ꝑcurbacio¬
nib disputant. magnã partem
ihiis parciendis ⁊ definiendis
occupati sũt. Illa eoꝵ ꝑ exigua orõ
ẽ qua medeant᷑ aĩs. nec eos curbiu¬
lencos ẽẽ paciant᷑. Pypatetici aut̃
adplacandos. aĩos multa afferũt
spinas parciendi ⁊ defimendi pre¬
t̾mittunt. Quereb̾a ig̾ utrũ pan¬
derem uela orõnis statĩ an cam
ante paululũ dyalecticoꝵ remis
ppellerem. Isto mõ uere erit eni
hoc tocum ꝙ quero ex utroq ꝑfec¬
tius. Est id quide rectius. s post
requires si quid fuerit obscurtꝰ.¬

Expanded text:
potest, nulla poterit. quid enim? metusne conturbet? at earum rerum est absentium metus, quarum praesentium est aegritudo; sublata igitur aegritudine sublatus est metus. restant duae perturbationes, laetitia gestiens et libido; quae si non cadent in sapientem,facere an quasi e portu egredientis paululum remigare? Quidnam est istuc? non enim intellego. Quia Chrysippus et Stoici cum de animi perturbationibus disputant, magnam partem in his partiendis et definiendis occupati sunt, illa eorum perexigua oratio est, qua medeantur animis nec eos turbulentos esse patiantur, Peripatetici autem ad placandos animos multa adferunt, spinas partiendi et definiendi praetermittunt. quaerebam igitur, utrum panderem vela orationis statim an eam ante paululum dialecticorum remis propellerem. Isto modo vero; erit enim hoc totum, quod quaero, ex utroque perfectius. Est id quidem rectius; sed post requires, si quid fuerit obscuriu
Abbreviated transcription (Latin):
monet᷑ placide atq constant̾. tum
illud gandiũ dr cũ aut̃ manit̾ et
effuse aĩmꝰ exultat. cũ illa leticia ge¬
stiens. ł imnia dici pot. quã itadi¬
lis natura declinam: que declina¬
cio. si cũ rõne fiet. caucio appelletur.
ca q intelligat᷑ in solo eẽ sapiente.
que aut̃sine rõne ⁊ cũ exaĩatione
humili acq fracta nõiet᷑ metus.

Expanded text:
movetur placide atque constanter, tum movetur placide atque constanter, tum illud gaudium dicitur; cum autem inaniter et effuse animus exultat, tum illa laetitia gestiens vel nimia dici potest, quam ita dlis natura declinamus, quae declinatio si cum ratione fiet, cautio appelletur, eaque intellegatur in solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum exanimatione hum
Abbreviated transcription (Latin):
aĩ ꝯmocio quidã breuiꝰ ꝑ turbaci¬
onẽ esse appetitũ uehemenciorem
duob opiatis malis. ita esse. iiii.
ex bonis. libidinẽ ⁊ leticiã exmas¬
metũ ⁊ egͥtudinẽ. nasci censent me¬
tũ futuris egͥtudinẽ ꝑñtibꝰ. Que
em̃ uemencia metuũt᷑. eadẽ afficuit
egritudine instancia. Leticia ant̃ ⁊¬
libido in bonoꝵ opinione sisant.
cũ libido ad id qd̾ iidet᷑ bonũ ĩ iec¬
ta ⁊ infłamata rapiat᷑. Letitia ut ad¬
epta iam aliqd ꝯcupitũ efferat᷑ ⁊ ge¬
st̾at᷑. Nature̾ enĩ omes ca que bona
uident᷑ sequunt᷑. fugiunt q otͣria.
Qmͣ obrem simul obiecta species
eius cuipiam qd̾ bonũ uideat᷑ ad
id adipiscendũ impellit ip̃a uatua.
Id cũ ꝯstant̾ prudent᷑q fit eiꝰ moĩ
adpetitione stoici. Boyahcm ap¬
pellant. nos appellaniꝰ uoluntate.
bstultis inuenert̃ ¶Itẽq cũita mo¬
uemͣ. ut inbono simꝰ aliquo dupli¬
cit̾ id ꝯtingit. Nam cũ rõne aĩmus

Expanded text:
 quidam brevius perturbationem esse adpetitum vehementiorem, duobus opinatis malis; ita esse quattuor, ex bonis libidinem et laetitiammetum et aegritudinem nasci censent, metum futuris, aegritudinem praesentibus; quae enim venientia metuuntur, eadem adficiunt aegritudine instantia. laetitia autem et libido in bonorum opinione versantur, cum libido ad id, quod videtur bonum, inlecta et inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura enim omnes ea, quae bona videntur, secuntur fugiuntque contraria; quam ob rem simul obiecta species est cuiuspiam, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eius modi adpetitionem Stoici bou/lhsin appellant, nos appellemus voluntatem, bus stultis invenitur. itemque cum ita movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit. nam cum ratione animus
Abbreviated transcription (Latin):
maiorib suis accepissent. etates
aut̃ ⁊ tempa ignorarent ꝑꝑuetus¬
tatẽ eũ qui sapĩa extelleret pyta¬
gore auditorem c̾didu̾nt fuisse.
⁊ de ꝯiectura quid̃ hactenus uesti¬
gia aut̃ pytagoreoꝵ ꝙͣ ꝙ̃ multa
colligi possem paucis tñ utemur
quõ nõ id agit᷑ hoc temꝑe. Nam cũ
carminib soliti illi esse dicant᷑
⁊ p̃cepta quedã occulciꝰ tͣdere. et
mentes suas cogitationũ intenti¬
one cantu fidib q ad tn quillita¬
tẽ traduce̾. grauissimꝰ auctor ĩ ori¬
gimib dixit cato. morẽ ap̃ maiores
hc̃ epulaꝵ fuisse ut deinceps qui ac¬
cubarunt canenͣt ad tybiam claroꝵ
uiroꝵ laudes atq urtutes. ex quo
ꝑspicuũ ẽ. ⁊ cantus tũ fuisse resc̾p¬
tos uocũ sonis ⁊ carmina ꝙꝙͣ ro a
dem ⁊ duodecĩ tabule decłant ꝯdi
iam tũ solitũ esse carmen qd̾ ne lice
ret ad alt̾ius in iuriam lege sanxe¬
runt. Nec uo ilud nõ eruditoꝵ tem¬
poꝵ argumentũ ẽ qd ⁊ deoꝵ puli¬

Expanded text:
maioribus suis accepissent, aetates autem et tempora ignorarent propter vetustatem, eum, qui sapientia excelleret, Pythagorae auditorem crediderunt fuisse. et de coniectura quidem hactenus. vestigia autem Pythagoreorum quamquam multa colligi possunt, paucis tamen utemur, quoniam non id agitur hoc tempore. nam cum carminibus soliti illi esse dicantur et praecepta quaedam occultius tradere et mentes suas a cogitationum intentione cantu fidibusque ad tranquillitatem traducere, gravissumus auctor in Originibus dixit Cato morem apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes; ex quo perspicuum est et cantus tum fuisse discriptos vocum sonis et carmina. quam duodecim tabulae declarant, condi iam tum solitum esse carmen; quod ne liceret fieri ad alterius iniuriam, lege sanxerunt. nec vero illud non eruditorum temporum argumentum est, quod et deorum pulvi
Abbreviated transcription (Latin):
indentia. Utendũ ẽ enĩ docendi cã
angor. luctus. meror. erũpna.dolor.
lamentatio. sollicitudo. molestia.
afflictio. despacio. ⁊ si que sũt dgñe
codem. Submetũ sbiecta sũt ħ. pi¬
gricia p̃udor t̾ror. timor. pauor. exa¬
minacio. conturbatio. formido uo¬
iuptati maliuolencia.letãs malo
alieno. delectacio. iactacio ⁊ similia
libidini ira. extandescentia. odiũ
mimicitia. discordia. in digencia
desidriũ ⁊ cet̾a huiꝰ mõi. ¶Hec aut̃ di¬
stiiunt hoc modo. Inuidentiã esse
dicunt egritudinẽ suscept̾a ꝓpter

Expanded text:
videntia— utendum est enim docendi causa videntia— utendum est enim docendi causa angor, luctus, maeror, aerumna, dolor, lamentatio, sollicitudo, molestia, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimicitia, discordia, indigentia, desiderium et cetera eius modi. Haec autem definiunt hoc modo: invidentiam esse dicunt aegritudi
Abbreviated transcription (Latin):
unt̾ in malis oꝑmatis. aĩosq de¬
mictunt. ⁊ contͣhunt rõne nõ ob¬
temꝑante. Itaq ħ p̾ma diffincio
constantie. qũi egritudim nullas
stancia opponit᷑. S omẽs ꝑturbacõ¬
nes uidicio censent fieri ⁊ opione.
Itaq eas diffimunt p̃ssius. ut m¬
qm i nr̃a sint pot̾ate. Est gͦ et̾tudo.
ornno recens mali p̾sentis. ĩ quo
atur. leticia opmio recens. bom p̃¬
sentis in quo efferri rectũ esse uide¬
at᷑. metus opino ĩrendentis mali
qd intolsabile eẽ uideat᷑. libido o¬
pimo uenturi boni. qd sit exusu tã
p̃sens esse atq adeẽ s que indici¬
ꝯ quasq opimiones ꝑturbationĩ
esse diti. nõ meis pcurbaçiones so¬
lum positas esse dicunt u̾milla et¬
iĩ que efficiunt᷑ ꝑturbationib ut
egritudo qiͣ morsũ aliquẽ doloris
efficiat metus recessũ quend̾a aĩ⁊
fugam. leticiã ꝓfusam hilaritate.
libido effrenat̾a appetentiam.o
esse m becilla ã sensionẽ S sigulis
plures sb̃iciunt᷑. ut egritudini in¬

Expanded text:
lis opinatis animosque demittunt et contrahunt rationi non obtemperantes. itaque haec prima definitio constantiae, quoniam aegritudini nulla constantia opponitur. Sed omnes perturbationes iudicio censent fieri et opinione. itaque eas definiunt pressius, ut iquam in nostra sint potestate. est ergo aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo atur, laetitia opinio recens boni praesentis, in quo ecferri rectum esse videatur, metus opinio impendentis mali, quod intolerabile esse videatur, libido opinio venturi boni, quod sit ex usu iam praesens esse atque adesse. sed quae iudicia quasque opiniones perturbationum esse dixi, non in eis perturbationes solum positas esse dicunt, verum illa etiam quae efficiuntur perturbationibus, ut aegritudo quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido effrenatam adpetentiam. oesse inbecillam adsensionem. Sed singulis plures subiciuntur, ut aegritudini in