comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
re magis optat. ꝙͣ intueri. Bonaqͥdem uisio ẽ.
s ad hesio artior. Nam qui adheret dño: u
increm̃tis se cumulant gr̃arum. Utnq si te ap¬
p̾hensurum ñ arbitͣris: sectare tii. qd̾ sponsa sec¬
tat᷑. Amplexꝰ quere dilecti. Ignorantie tue nox.
immo noctes ignorantiarũ tuarũ. serenam tͥ
uisionem adimit secretoꝵ celestiũ: tu suauxa
seq̃re. Quere ut ꝑsentias illa: si scire ñ potes.
Nox ñ p̃sebit cdeliciis. Nam et ipsis aliqͣcienᷤᷤ
illustrat᷑. Nox inqͥt illuminat̾o mea in deli¬
ciis meis. In deliciis ait ñ inscientiis. Ita et
tu noctem si ñ potes scientus. ꝑtempta illumi¬
enigmate: totũ in nocte ẽ. Et in hac nocte po-¬
test iħ̾c meus magis dulci qͦdam affectu su¬
auiter sentiri. ꝙͣ sciri ad purum. Idõ ⁊ si ñdũ
ad cõcuitũ admutit᷑: ꝯtactum tñ sectat᷑. di¬
lectũ in lectulo. ꝙ ꝑ noctes qͦrens. Qͥd si ad

Expanded text:
re magis optat quam intueri. Bona quidem visio est, re magis optat quam intueri. Bona quidem visio est, sed adhaesio arctior. Nam qui adhaeret Domino,incrementis se cumulant gratiarum. Utramque si te apprehensurum non arbitraris, sectare tu quod sponsa sectatur. Amplexus quaere dilecti. Ignorantiae tuae nox, imo noctes ignorantiarum tuarum, serenam tibi visionem adimit secretorum coelestium. Tu suavia sequere. Quaere ut persentias illa, si scire non potes. Nox non praescribit deliciis, nam et ipsis aliquoties illustratur. Nox, inquit, illuminatio mea in deliciis meis . In deliciis, ait; non, In scientiis. Ita et tu noctem, si non potes scientiis, pertenta illumium et in aenigmate, totum in nocte est. Et in hac nocte potest Jesus meus magis dulci quodam affectu suaviter sentiri, quam sciri ad 3 purum. Ideo etsi nondum ad contuitum admittitur, contactum tamen sectatur, dilectum in lectulo et per noctes quaerens. 4. Quid, si ad
Abbreviated transcription (Latin):
otio. qͥd accõmodatiꝰ ad usum amoris: Et
lib̾tas illecebram parit. In ocio. ⁊ expedit᷑
affectus. ⁊ ñ parum impendit᷑ illi. Sic ẽ.
Qͣnto fuerit ex peditior animꝰ. tanto qͥdam
impensior ert inid qd̾ amat. Usu euenit.
ut cum fuerimꝰ ocio redditi. tunc sentiamꝰ
acͥorem morsum amoris duum. Scontra in¬
sensibilem pene reddit affectum frequens
cura mundi. ⁊ qͣsi callum quendam m̃ti
obducit. Animũ cura implicat: qͥes explicat.
Explicita desidia inque putas in crem̃ta se
dilatant: Uides quanta bona ꝯtineant᷑ in
lectulo: Qͥ es. lib̾tas. illecebra. In lectulo enim
qͥetis ⁊ uacuitatis: uota magis inardescunt.
Locꝰ accõmodatus oblectam̃to caritatis. sponsã
ad querendum urget ardentiꝰ. Illic enim egͥ¬
us caret dilecto: ubi pot̾at ubiꝰ frui. In lectulo
inquit meo. ⁊ ꝑ noctes. Que ꝑ octes querit
ñ uidet᷑ mͥ tam aspectꝰ qͣm amplexꝰ sectari. Tene¬

Expanded text:
otio quid accommodatius ad usum amoris? Et otio quid accommodatius ad usum amoris? Et libertas illecebram parit. In otio et expeditur affectus, et non parum impenditur illi. Sic est. Quanto fuerit expeditior animus, tanto quidem impensior erit in illud quod amat. Usu evenit ut cum fuerimus otio redditi, tunc sentiamus acriorem morsum amoris divini. E contra insensibilem pene reddit affectum frequens cura mundi, et quasi callum quemdam menti obducit. Animum cura implicat, quies explicat. Explicita desideria in quae putas incrementa se dilatant? 3. Vides quanta bona contineantur in lectulo? Quies, libertas, illecebra. In lectulo enim quietis et vacuitatis vota magis inardescunt. Locus accommodatus oblectamento charitatis sponsam ad quaerendum urget ardentius. Illic enim aegrius caret dilecto, ubi poterat uberius frui. In lectulo, inquit, meo, et per noctes. Quae per noctes quaerit, non videtur mihi tam aspectus quam amplexus sectari. Tene
Abbreviated transcription (Latin):
specłatõne. Pax p̃ponit᷑. qͣsi p̃ꝑatio q̃dam
specłat̾onis. Ocłs curbatꝰ uł ira. uł cura.
qͦmͦ lucem illam in accessam intuebitur.
q̃ nͥ serenis ñ attingit᷑ m̃tib. nec ilł tam̃
semꝑ ad libitũ: Qd inqͥes paci ad lectu¬
lum: Multũ plane scd̾m hunc modũ qd̾
sic̃ in lectulo sic inpace dormit᷑. ⁊ qͥescitur.
eñĩ locꝰ eiꝰ. Ideo hũc tͥ locum pͥmo adqͥre.
ut in eo quẽ diligit aĩa tua. uł al lapsũ
teneas. uel elapsum requiras. In lectulo
enĩ ⁊ secreto qͦdam m̃tis quiete. pot̾ inues¬
tigari liberiꝰ. inueniri ciciꝰ. ⁊ tutiꝰ teneri.
forte ⁊ diutiꝰ si tñ pot̾ dui nominari in
oelitiis ilł. que fere solent in ipsis int̾cidi
pͥncipiis. Nam ꝙ ħ uelud int̾ ip̃os elap
rursus anxiꝰ querit. ⁊ ħ in lectulo. Bene
collocaris in lectulo. si ocio qͦdam aboccu¬
paniõib mens tua lib̾e feriat᷑. Lib̃tate ⁊

Expanded text:
speculatione. Pax praeponitur quasi praeparatio quaedam speculatione. Pax praeponitur quasi praeparatio quaedam speculationis. Oculus turbatus vel ira, vel cura, quomodo lucem illam inaccessibilem intuebitur, quae nisi serenis non attingitur mentibus, nec illis tamen semper ad libitum? Quid, inquies, paci ad lectulum? Multum plane secundum hunc modum, quod sicut in lectulo, sic in pace dormitur et quiesciturenim locus ejus. Ideo hunc tibi locum primo acquire, ut in eo, quem diligit anima tua, vel allapsum teneas, vel elapsum requiras. In lectulo enim et secreta quadam mentis quiete potest investigari liberius, inveniri citius, et tutius teneri; forte et diutius, si tamen potest diutius morari in deliciis illis quae fere solent in ipsis intercidi principiis. Nam et haec velut inter ipsos elapsrursus anxius quaerit, et hoc in lectulo. Bene collocaris in lectulo, si otio quodam ab occupationibus mens tua libere feriatur. Libertate et
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ desiccata sunt que priꝰ in illa fluida
erant. ⁊ totũ ħ ꝯtigit ex ꝯtactu fimbriȩ.
Qd si capd̾ ip̃m amplexari ꝯtigiset: Nõ
iħͦi staret et exsicaret᷑ sanguinis fluxꝰ. s
emanaret impetꝰ fluminis illiꝰ qd̵ lecifi¬
eat ciuutatem dĩ. Bonꝰ gͦ tactꝰ. s attrecta¬
tio melior In tͣba. inpublico uix tangitur
iħe: ideo sponsa q̃ ñ tantũ tange. s am¬
plexari. ⁊ atrrectari u̾bũ uite desidas. de¬
uitans publicũ. secretũ elegit. secretũ &
ic adhibenda ẽ oꝑi. Et que maior et ac¬
cõmodatior adusum amoris. qͣm lectal ⁊¬
nocti oportunital: Nisi qͥeta m̃te q̃ri
ñ potest delectatio sapientie. nec in tͣnqͥl¬
lus in illam aspectꝰ dirigit᷑. Nicħ inqͥua¬
tum incurrit in illam: ne in pacatũ qͥ¬
dem. Illa uͦ in animũ qͥetũ ⁊ purũ ultͦ
incurtere solet: ⁊ gͣtis in fluere. In pace
enĩ locꝰ eiꝰ. et habitatio eiꝰ in syon: ħ ẽ in

Expanded text:
 desiccata sunt quae prius in illa fluida  desiccata sunt quae prius in illa fluida erant: et totum hoc contigit ex contactu fimbriae. Quid, si caput ipsum amplexari contigisset? Non modo staret et exsiccaretur sanguinis fluxus, sed emanaret impetus fluminis illius, quod laetificat civitatem Dei . Bonus ergo tactus, sed attrectatio melior. In turba, in publico vix tangitur Jesus. Ideo sponsa quae non tantum tangere, 2 sed amplexari et attrectare Verbum vitae desiderat, devitans publicum, secretum elegit, secretum etic adhibenda est operi. Et quae major et accommodatior ad usum amoris, quam lectuli noctis opportunitas? Nisi quieta mente quaeri non potest delectatio sapientiae, nec intranquillus in illam aspectus dirigitur. Nihil inquinatum incurrit in illam, nec impacatum quidem. Illa vero in animum quietum et purum ultro incurrere solet, et gratis influere. In pace enim locus ejus, et habitatio ejus in Sion , hoc est, in
Abbreviated transcription (Latin):
montib se rapt̃ĩ ꝯtulerat ad lectulũ sp̃o¬
se. ubi illa exercitata. ⁊ deficiens ub̾tate
delectationis obdormiuit. ex hausta inter
amplexꝰ dilecti. Oblectata obdormiuit sõp¬
nũ dulcem: s exꝑgefc̃a ñ inuenit illum
ħ mulier deliciarũ in manib suis. Gaudia
itaq illa. gaudia ineffabilia silentio tnͣ¬
siens: in hanc tam̃ uocem erupit. In lec¬
tulo meo ꝑ noctes qͤsiui. ꝙͦ diligit aĩa mea.
Pꝯtinuatione nc̃ ista sufficiant. Iam u̾ba
singła ꝯsidemꝰ. In lectulo meo ꝑ noctes
q̃siui ꝙͣ diligit aĩa m̃a. Bulce satis e̾ te
bone iħu q̃rere: duleiꝰ tenere. In uno piꝰ la¬
bor: in altõ ꝑfecta leticia. Dulcis utiq ẽ
attrectatio tui:. nam ⁊ ip̃e tactꝰ fructu ñ
car&. Mulier illa eũglica felici furto at¬
tigit fimbriam iħu. ⁊ statim stetit in
illa fluxꝰ sanguinis. fluxꝰ carnał illecebre.
carnał delectationis ⁊ cure. ⁊ restricta s̃t¬

Expanded text:
montibus se raptim contulerat ad lectulum sponmontibus se raptim contulerat ad lectulum sponsae, ubi illa exercitata, et deficiens ubertate delectationis obdormivit, exhausta inter amplexus dilecti. Oblectata obdormivit somnum dulcem, sed expergefacta non invenit illum haec mulier deliciarum in manibus suis. Gaudia itaque illa, gaudia ineffabilia silentio transiens, in hanc tandem vocem erupit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Pro continuatione nunc ista sufficiant. 2. Jam verba singula consideremus. In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Dulce satis est te, bone Jesu, quaerere, dulcius tenere. In uno pius labor, in altero perfecta laetitia. Dulcis utique est attrectatio tui: nam et ipse tactus fructu non caret. Mulier illa evangelica felici furto attigit fimbriam Jesu, et statim stetit in illa fluxus sanguinis , fluxus carnalis illecebrae, carnalis delectationis et curae; et restricta et
Abbreviated transcription (Latin):
ad lectum ⁊ ad uoctem de montib lumino.¬
sis. Qid ni sic recidat ipsa. ubi sic recedit di¬
lectus fuus: Ille eñĩ sponse sue salus et illu¬
minatio. ideo recedente ipso. illa recidit
ad lectulum infirmitatis. ⁊ ignorantie noc¬
tem. Iam u̾sat᷑ suꝑ straccũ infirmitatis sue.
suꝑ hunc tam̃ stratũ inemorat᷑ dilecti. ⁊ ñ ĩã
in matutinis. s in nocte meditat᷑ in ip̃o. que¬
renꝰ que diligit anima sua. Non pigre agit
m ħ lecto ad quẽ relapsa ẽ. ñ lasciuit. ñ cdelec¬
tat᷑ inlecto ꝯcupiscentie. s magis reluctatur.
memorata dilecti solꝰ. Non obuoria infit¬
mitati s caritati. Sic in t̾p̾cit᷑ cui sit uide¬
tur. ego tam̃ ñ hic accipio lectũ doloris. ͥ
forte doloris illiꝰ que amor parturit de ab¬
sente sponso. Deliciari uidet᷑ magis uel¬
le qͣm sanari. ⁊ amicũ quesisse ñ medicũ.
Iuxta hunc sensum: sic ꝯtinuare pates. Be

Expanded text:
ad lectum et ad noctem de montibus luminoad lectum et ad noctem de montibus luminosis. Quidni sic recidat ipsa, ubi sic recedit dilectus suus? ipse enim sponsae suae salus et illuminatio. Ideo recedente ipso, illa recidit ad lectulum infirmitatis, et ignorantiae noctem. Jam versatur super stratum infirmitatis suae. Super hunc tamen stratum memoratur dilecti; et jam non in matutinis, sed in nocte meditatur in ipso, quaerens quem diligit anima sua. Non pigre agit in hoc lecto ad quem relapsa est. Non lascivit, non delectatur in lecto concupiscentiae: sed magis reluctatur memorata dilecti solius; non obnoxia infimitati, sed charitati. Sic interpretetur cui sic videtur. Ego tamen non hic accipio lectum doloris, nisi forte doloris illius, quem amor parturit de absente sponso: deliciari videtur velle magis quam sanari, et amicum quaesisse, non medicum. Juxta hunc sensum sic continuare potes. De
Abbreviated transcription (Latin):
et sponse u̾ba aliqͦci¬
ens int̾rupta uident᷑
sic̃ ip̃a dilecto suo uł
uotum traudatur. Nunc ut suꝑ montes
reu̾tat᷑ inuitat: nunc in lectulo querit e¬
lapsum. Qmͣ hic assignabis consequentie
seriem: que docebit᷑ ordinis ratio: Non ui¬
det᷑ ratio: s int̾ruptio. Uota amoris unifor¬
mia ñ sunt: ideo sermo serie ñ tenetur
Affectꝰ in amore loqͥt᷑ ⁊ u̾ba int̾rumpit: q
nec ip̃e sͥ semꝑ in uno statu coheret. Iure
⁊ip̃e sponsus hunulo cõꝑat᷑. sic fallens &
sic fugiens dilectam. Uarietas ħ: nec ꝯseqͣ¬
tia. nec ratiõe caret. Uerba tam subito cõ¬
mutata. ꝯtinuationem seruant. dum affec¬
tuũ ordini seruiunt. Uidete iam que sit in
hac uarietate series cõtinuationis. E lapsuᷤ
erat dilecte suꝑ montes. qͣsi hinnulus uag̾
q uolitans: ꝙ ipsa adse relapsa. De montib
ił in qͥb mirabilit̾ illuminata erat. ⁊ illus¬
t̾ta uisione dilecti. de montib inꝙͣ ilis ad
ꝯuallem lacͥmarũ. ad lectũ doloris relapsa.

Expanded text:
 sponsae verba aliquoties interrupta videntur, sicut ipsa dilecto suo vel votum fraudatur. Nunc ut super montes revertatur invitat: nunc in lectulo quaerit elapsum. Quam hic assignabis consequentiae seriem? quae docebitur ordinis ratio? Non videtur ratio, sed interruptio. Vota amoris uniformia non sunt. Ideo sermo serie non tenetur. Affectus in amore loquitur, et verba interrumpit: quia nec ipse sibi semper in uno statu cohaeret. Jure et ipse sponsus hinnulo comparatur, sic fallens, et sic fugiens dilectam. Varietas haec nec consequentia, nec ratione caret. Verba tam subito commutata continuationem servant, dum affectuum ordini serviunt. Videte jam quae sit in hac varietate series continuationis. Elapsus erat dilectae suae super montes, quasi hinnulus vagus et volitans: et ipsa ad se relapsa de montibus illis in quibus mirabiliter illuminata erat, et illustrata visione dilecti; de montibus, inquam, illis ad convallem lacrymarum, ad lectum doloris relapsa,
Abbreviated transcription (Latin):
paululum aliqͥd attingens. Deniq ⁊ in
paulo ñdum se app̾hendisse arbitrat᷑. s ip¬
se ad ant̾iora extentus. qͣsi rationabiliᷤᷤ ro¬
ta sequit᷑ quo illum : pit sp̃s feruentis de¬
sicłii. Siqͥdem ⁊ cũ consũmau̾it homo. tẽ
incipiet. Inp̃senti ꝙͦ sponsa dum tenet lec¬
tulũ: non hoc ꝯtenta. ardentiꝰ ragrit dilec¬
tum. Ile illi lectusꝰ. ille dilect. Lectuliu
dun infirmã ⁊ fatigatam suscipit: dilec¬
tus dum inflaminat ⁊ suecendit. Lectu¬
lus ⁊ dilectꝰ. qr qͥescit in illo. ⁊ ꝯcupiscit
⁊ deficit in ip̃m. Miraris qd dico lectulũ.

Expanded text:
paululum aliquid attingens. Denique et in paululum aliquid attingens. Denique et in Paulo nondum se comprehendisse arbitratur: sed ipse ad anteriora extensus, quasi rationalis rota sequitur, quo illum rapit spiritus ferventis desiderii . Siquidem et cum consummaverit homo, tunc incipiet . In praesenti quoque sponsa dum tenet lectulum, non hoc contenta, ardentius requirit dilectum. Ille illi lectulus: ille dilectus. Lectulus, dum infirmam et fatigatam suscipit: dilectus, dum inflammat et succendit. Lectulus et dilectus, quia quiescit in illo, et concupiscit et deficit in ipsum. 7. Miraris
Abbreviated transcription (Latin):
dems. ⁊ auidiꝰ depascens. Occasione accepta.
suum nescit mor ñ exerce negotiũ. Sem¬
ꝑ enim quẽ amat. uł p̾sente eo se oblec¬
tat: uł absentem desicłat. Indie inqͥt tͥbu¬
lationis mee: dm̃ exqͥsiui manib meis.
Longe differentior q̃rendi ratio: nunc a
sponsa ꝓponit᷑. Illam ñ inpellit afflctio. s
trahit affectio. Ille in pẽo q̃rit ad u̾sus tͥbu¬
lationẽ: ista ad amoris usum ⁊ oblectonem.
Ad hoc eñ re ⁊ qͥetis lectulum.⁊ noctis lati¬
bulũ: ut qũe diligit. ⁊ in ꝯcõcusse recolat.
⁊ since sapiat. ⁊ dulcit̾ sentiat. Ergo mist¬
to potior in diligente ꝗͣ in indigente q̃¬
rendi ratio: qͣmuis iure dici possit. qͦd sc̃ã
qͣdam semꝑ eget amor auaricia. Semper
enim ad secretiora exestuat. ⁊ qͥ te net nõ
reputans: uolubili se raptat in ant̾iora ro¬
tatu: ⁊ uitał instar rote. sp̃uali leuitate
ad suꝑiora toto conatu attollit᷑. de t̾ra irix

Expanded text:
dens, et avidius depascens. Occasione accepta dens, et avidius depascens. Occasione accepta suum nescit amor non exercere negotium. Semper enim quem amat, vel praesente eo se oblectat; vel absentem desiderat. In die, inquit, tribulationis meae Deum exquisivi manibus meis . Longe differentior quaerendi ratio nunc a sponsa proponitur. Illam non impellit afflictio, sed trahit affectio. Ille in psalmo quaerit adversus tribulationem; ista ad amoris usum et oblectationem. Ad hoc enim refert et quietis lectulum, et noctis latibulum, ut quem diligit, et inconcusse recolat, et sincere sapiat, et dulciter sentiat. Ergo multo potior in diligente quam in indigente quaerendi ratio: quamvis jure dici possit quod sancta quadam semper eget amor avaritia. Semper enim ad secretiora exaestuat, et quae tenet non reputans, volubili se raptat in anteriora rotatu; et vitalis instar rotae spirituali levitate ad superiora toto conatu attollitur, de terra vix
Abbreviated transcription (Latin):
reputauimꝰ eos. Immo qͥ se ip̃os intꝰ ñ repu¬
tant. qͥse mundi ad usus foris ñ aptant. qͥ
nec hominũ abore głam exoptant: s illã
q̃ asolo dõ ẽ. Iuxta quod legit᷑ fgo głam
ẽ ñ ꝓ donis dñi in hominũ fauore qͥescat.
teret in aliqͦ gaudia: s illi referat gr̾am
litate noctem. Non illũ mordaces cure cir¬
cũuolant: inqͥetudin nͥ ex asꝑant in¬
iurie. S totũ lectulꝰ ⁊ nox: totũ pax.⁊ qͥes.
⁊ latebre. Nunqͥd satis ẽ: fortasse satis.s
laboranti: nam ñ satis amanti. Dulcis eñĩ
laboranti sõpnꝰ. Amantis anxietas: illũ dor¬
mire ñ sinit. Somnolentiam excutit: ugi¬
lias inducit. Amor de qͥe te ip̃a: inqͥetior
redilit᷑. Q escit temptatio. qͥescit occupato.
qͥescit affuctio: s qͥesc̾e̾ dilectio nescit. Tẽ
magis uires exercet dulce incen .n dium:
⁊ flãma uorax de latibuł eua dens.
uacuo lib̃iꝰ euagat᷑ in anmo: altiꝰ possi¬

Expanded text:
reputavimus eos, imo qui se ipsos intus non repureputavimus eos, imo qui se ipsos intus non reputant; qui se mundi ad usus foris non aptant; qui nec hominum ab ore gloriam exoptant, sed illam quae ex solo Deo est, juxta quod legitur: Ego gloriam  pro donis Domini in hominum favore quiescat; teret in aliquo gaudia, sed illi referat gratialitate noctem. Non illum mordaces curae circumvolant, inquietudinum non exasperant injuriae; sed totum lectulus et nox, totum pax et quies, et latebrae. 6. Numquid satis est? Fortassis satis, sed laboranti; nam non satis amanti. Dulcis enim laboranti somnus . Amantis anxietas illum dormire non sinit, somnolentiam excutit, vigilias inducit. Amor de quiete ipsa inquietior redditur. Quiescit tentatio, quiescit occupatio, quiescit afflictio, sed quiescere dilectio nescit. Tunc magis vires exercet dulce incendium, et flamma vorax de latibulis evadens vacuo liberius evagatur in animo, altius possi
Abbreviated transcription (Latin):
sponse hic ẽ: s insuauis ẽ. Non floridꝰ. s
horridꝰ illi uidet᷑. Dura satis ꝯdicio. si uł sola
corruptio foret: ñc uͦ ad infirmitatẽ accedit
adu̾sitas. Dupplicatũ in ꝯmodum lectulꝰ ꝙ
nox. infirmitas ⁊ adu̾sitas: s magna uis
amoris ꝙͣ ueutͣ ꝯpescit. nec illa innata. nec
ista illata. Non enim uł lectulo tenet᷑. uł t̾¬
ret᷑ nocte: s in lectulo suoͬ ꝑ noctes qͣrit qꝙͣ
oiligit aĩa eiꝰ. Glaustraliũ uidet᷑ nox ista.
in alt̾o lectulum. in alt̾o noctis obscurũ. Quo¬
Uammͦ enim abscondit᷑ ciuiusubet quãlibet
excella ꝯu̾satio: ubi in eqͣlem altitudinẽ to-¬
ta se fr̃m muerositas attollit. Iuxta illam
de saluatore ꝓpħiam ambulant intenebris
ꝙ ñ eis lumen. s humane laudis lum̃: ut
lib̾iꝰ sꝑent in noĩe dñi. ⁊ uinitant᷑ sr̃ dm̃ su
ũ. Quoꝵ absconditꝰ e̾ uultꝰ eoꝵ: unde nec

Expanded text:
sponsae hic est, sed insuavis est: non floridus, sed sponsae hic est, sed insuavis est: non floridus, sed horridus illi videtur. Dura satis conditio, si vel sola corruptio foret: nunc vero ad infirmitatem accedit adversitas, duplicatum incommodum, lectulus et nox, infirmitas et adversitas. Sed magna vis amoris, quam neutra compescit, nec illa innata, nec ista illata. Non enim vel lectulo tenetur, vel terretur nocte, sed in lectulo suo et per noctes quaerit quem diligit anima ejus. Claustralium videtur vox ista min altero lectulum, in altero noctis obscurum. Quodam modo enim absconditur cujuslibet quamlibet excelsa conversatio, ubi in aequalem altitudinem tota se fratrum numerositas attollit, juxta illam de Salvatore prophetiam: Ambulant in tenebris, et non est eis lumen, sed humanae laudis lumen, ut liberius sperent in nomine Domini, et innitantur suuorum absconditus est vultus eorum. Unde nec
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si dici pot̾. ñ ẽ nͥ ip̃e. In pͥmo q̃rit. in scło
adheret: int̾cio unit᷑ illi. In pͥmo tnqllita¬
tem possidet. in scdo qndam m̾et᷑ ꝯmuni¬
tatem cum dilecto: in t̾cio assumit᷑ ⁊ absor¬
bet᷑ inꝗͣdam caritatis ⁊ gr̃e untatem. Oe¬
lior hic lectulꝰ t̾riꝰ. ꝙͣ scd̾s: qnͣto exp̃ssior ẽ
tatem illecebre lectuli sensum deflecte ueł.
nec eͣtas nec laboras. sic assignando.Solius
enim sponse sub hoc intellectu. lectulus
ẽ: nec cõmunicat᷑ sponso. Nam ⁊ si no¬
cupiscentiam tñ ñ nouimꝰ. Sõmuns qͥd̃¬
cebra. Non refutauit lectum doloris nr̃i. s
ñ se reclinauit usꝙ ad sensum delectatiois
nr̃e. Ideo cum istum designat. in lectulo me¬
o diẽ. ñ cõmunĩt in nr̃o. Alibi siqͥdem legit᷑
lectulꝰ nr floridꝰ. Qͥ ꝯmunis ẽ. floridꝰ ẽ. uetus¬
lectulum dicit. nulla ibi fit m̃tio floris. Siuuᷤ

Expanded text:
et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo adhaerem possidet: in secundo quamdam meretur communitatem cum dilecto: in tertio assumitur et absorbetur in quamdam charitatis et gratiae unitatem. Melior hic lectulus tertius quam secundus, quanto expressior est tatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec laboras sic assignando. Solius enim sponsae sub hoc intellectu lectulus est, nec communicatur sponso. Nam etsi nocucebra. Non refutavit lectum doloris nostri, sed non se reclinavit usque ad sensum delectationis nostrae. Ideo cum istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi siquidem legitur: Lectulus noster floridus . Qui communis est, floridus est, vetusum suum lectulum dicit, nulla ibi fit mentio floris. Suus
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ adspem res accesserit. uł magis successerit
spei. cum iam ex parte tenuerit dilectũ. ñ
iam suiis ẽ hic lectulꝰ sponse. s magis ꝯmu¬
nis sponsi ⁊ sponse. Siuis ẽ cum qͣsi sola
sine dilecto quiescit. Cõmunis aũt ẽ: cum
ip̃e ad est. Siis ẽ sponse. cum qͥetis ⁊ pac¬
catis. ⁊ cõpositis morib intͣ se collecta qͥescit.
cõmunis ẽ cum iam incipit oblectari in sp̾oso.
forte et ẽ aliqͥs ꝓpriꝰ sponsi q̃ñ sui oblita peni¬
tus. ⁊ se exuta tota tnͣsit in ip̃m ⁊ qͣsi indu¬
it᷑ ip̃o. dilecta ipiꝰ. In lectulo suo nec effluit
extͣ se: nec tͦbat᷑ inse. In lectulo ꝯmuni. afflu¬
unt illi delicie q̃dam de pͣsentia sponsi. In
dio. ebullit ⁊ excrescit. effusa ⁊ effluens: tota
tnͣffundit᷑ in ip̃m. ⁊ insimmilem absorbetur
qͣlitatem. In pͥmo penes se ẽ. in scđo penes il¬
lam sponsꝰ int̾tio penitꝰ e̾ ip̃a penes ip̃m

Expanded text:
vero ad spem res accesserit, vel magis successerit vero ad spem res accesserit, vel magis successerit spei, cum jam ex parte tenuerit dilectum; non jam suus est hic lectulus sponsae, sed magis communis sponsi et sponsae. Suus est, cum quasi sola sine dilecto quiescit: communis est, cum ipse adest. Suus est sponsae, cum quietatis, et pacatis, et compositis moribus intra se collecta quiescit: communis est, cum jam incipit oblectari in sponso. Forte est et aliquis proprius sponsi, quando sui oblita penitus, et se exuta tota transit in ipsum, et quasi induitur ipso dilecta ipsius. In lectulo suo nec effluit extra se, nec turbatur in se. In lectulo communi affluunt illi deliciae quaedam de praesentia sponsi. In dio ebullit, et excrescit effusa et effluens. Tota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In primo penes se est: in secundo penes illam sponsus: in tertio penitus est ipsa penes ipsum,
Abbreviated transcription (Latin):
tu sententie: Bene gͦ lectulus mens diuina¬
secura. s minime suꝑba: quieta non elata:
bona de se sentiens. s ñ alta sapiens: magiᷤ
aũt suspectam semꝑ hñs in certi noctem ui¬
oicii. In lectulo inqͥt ꝑ noctes. Multe nocte.
unt ⁊ reqͥescunt in lectulo. in ea inqͣuocati
sumꝰ una spe uocatoĩs nr̃e. Tnͣsit nox. ⁊ nox:
s illi non deser̃t tnͣqͥllitatis sue lectulum. do¬
nec tota tnͣseat iniqͥtaᷤᷤ. Oulte noctes. ⁊ alte
tenebre: s tñ ab altitudine noctis ñ timent.
nec tͣͦbant᷑. qr sꝑant in dño. Non timnent
a noctib. qͥ in hꝰ spei lecto qͥescunt. Nam ⁊
ipse nouit dare carmina in nocte tbulanoĩs
et in nocte mandat canticũ eiꝰ. Accepistis
qͣre sponsa dicit noctes. ⁊ qͣre plures. qͣre
lectulꝰ dicat᷑. ⁊ qͣre uiꝰ. Nunc accipite quare
dicat sponsa in meo. In lectulo suo. ⁊ qͣsi sin¬
głarit᷑ suo e̾. qnͣdu singłarit᷑ inspe ẽ. cum

Expanded text:
tus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens tus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens secura, sed minime superba; quieta, non elata; bona de se sentiens, sed alta non sapiens, magis autem suspectam semper habens incerti noctem judieii. In lectulo, inquit, per noctes. Multae noctesunt et requiescunt in lectulo, in ea in qua vocati sumus una spe vocationis nostrae. Transit nox et nox: sed illi non deserunt tranquillitatis suae lectulum, donec tota transeat iniquitas. Multae noctes, et altae tetenebrae: sed tamen ab altitudine noctis non timent, nec turbantur, quia sperant in Domino. Non timent a noctibus, qui in hujus spei lectulo quiescunt. Nam et ipse novit dare carmina in nocte tribulationis : et in nocte mandat canticum ejus . Accepistis quare sponsa dicit noctes; et quare plures: quare lectulus dicatur, et quare unus. 4. Nunc accipite quare dicat sponsa, in meo. In lectulo suo, et quasi singulariter suo est, quandiu singulariter in spe est. Cum
Abbreviated transcription (Latin):
Immo si foris gladiꝰ e̾: intꝰ gaudiũ. Sye in¬
qͥt gaudentes: in tͥbulatione patientes.
Ad noctem tͥbulat̾o refert᷑. ad lectulũ spes.
⁊ gaudiũ. Forte ꝓpt̾ h ñ lectũ s lectulũ ap¬
cor impii turbulentũ ⁊ tabidũ: lutosum ⁊
semꝑ secũ colluctans. Siqͥd̃ non ÷ pax impi¬
is. Regnũ uͦ dĩ: iusticia ÷ ⁊ pax. In pace
gulariter in spe. ostiruist me utrunq
complectit᷑ spei nom̃ et lectulũ. ⁊ gaudiũ.
qr in spe gaudemꝰ et in spe requiescimꝰ.
s unde spes nisi de securitate oseĩe. Iure
ẽẽ corpore quies et libertas mentis. Bre¬
uis ⁊ exigua: et lectulo similis ang̾to.
Multũ inde decerpit reficiendi necessitas
corporis. multũ ꝯquirendi que necessaria
sunt cura. multum ꝯsumendi hora. multũ
anime casus ĩminens. multum causa latẽs.
S ñ in hoc inqͥt iꝰtificatꝰ sum. Qͥ aũt uidi¬
cat ine dñs ẽ. Uides qͦmͦ paulꝰ qͥ audet¬

Expanded text:
Imo si foris gladius est, intus gaudium. Spe, inImo si foris gladius est, intus gaudium. Spe, inquit, gaudentes, in tribulatione patientes . Ad noctem tribulatio refertur, ad lectulum spes et gaudium. Forte propter hoc non lectum, sed lectulum apcor impii turbulentum, et tabidum, et lutosum, et secum semper colluctans. Siquidem non est pax impiis : regnum vero Dei justitia est et pax . In pace, gulariter in spe constituisti me . Utrumque complectitur spei nomen, et lectulum et gaudium: quia in spe gaudemus, et in spe requiescimus. Sed unde spes, nisi de securitate conscientiae?otest in hoc corpore quies et libertas mentis? Brevis et exigua, et lectulo similis angusto. Multum inde decerpit reficiendi necessitas corporis, multum conquirendi quae necessaria sunt cura, multum consumendi hora, multum animae casus imminens, multum causa latens. Sed in hoc, inquit, justificatus non sum. Qui autem judicat
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑire ñ pot̾. Utr̃q: id ÷ uirum ⁊ adulter.
Breue enim ⁊ angustũ ẽ cor hoĩs. ad ꝯcu¬
piscendas dei u̾bi delicias: etiam cũ in illaᷤ
totũ extendit᷑. Qe mͦ ñ multo breuiꝰ si fuerit
ad alia distentum: Sufficiat dilecto tuo
uł breuitas ista. noli illam magis breuia¬
re lectulum cõmunicando alti. Bona qͥđ
ħ breuitas lectuli: q̃ uescit nͥ dilectũ suũ¬
id ÷ xp̃m susciꝑe. Est enĩ breuitas. qͣ nͥ illũ
susciꝑe nouit: ⁊ ẽ breuitãs qͥ illũ plãne suˢ¬
ciꝑe nequit. Illa caritatis ẽ ⁊ discipline: ħ
uͦ infirmitatis ⁊ nature. Utͣq breuitas in¬
na certe uoluptas lectuli. s magna breui¬
tas: ⁊ ido bñ lectulꝰ magis ꝙͣ lectus dr̃.
Delectabił lectulꝰ ÷: de qͦ legis inꝓu̾biis.
Secura mens. qͣsi iuge ꝯuiuiũ. Fõris nox:
foris ꝑtͦbat᷑o. s tnqͥllitas intꝰ. qͣsi qͥetis lec¬
tulꝰ qͥdam. Non ẽ hic illd̾ lam̃tabile dice.
foris int̾ficit gladiꝰ: ⁊ domi mors simił. ẽ.

Expanded text:
t . Utrumque, id est virum et adulterum. Breve enim et angustum est cor hominis ad concipiendas Dei verbi delicias, etiam cum in illa totum extenditur. Quomodo non multo brevius, si fuerit ad alia distentum? Sufficiat dilecto tuo vel brevitas ista. Noli illam magis breviare, lectulum communicando alteri. Bona quidem haec brevitas lectuli, quae nescit nisi dilectum suu suscipere. Est enim brevitas, quae nonnisi illum suscipere novit; et est brevitas, quae illum plene suscipere nequit. Illa charitatis est et disciplinae; haec vero, infirmitatis et naturae. Utraque brevitas ingna certe voluptas lectuli, sed magna brevitas: et ideo bene lectulus magis quam lectus dicitur. 2. Delectabilis lectulus est de quo legis in Proverbiis: Secura mens quasi juge convivium . Foris nox, foris turbatio, sed tranquillitas intus quasi quietis lectulus quidam. Non est hic illud lamentabile dicere: Foris interficit gladius, et domi mors similis est .
Abbreviated transcription (Latin):
decerpant. ¶Ere ꝑ singłas noctes dilectũ
tuũ. Qͥd dico ꝑsingłas: Totas noctes tu¬
as in hoc opꝰ ꝯtinua. Ne cesses ⁊ ne qͥescaᷤᷤ
oonec eg̾diat᷑ ut splendor dilectus tuuᷤ.
⁊ ut lampas accendatur tͥ. Tunc pot̾is il¬
lud pauli dicẽ. Nox p̾cessit: dies aũt ap¬
ꝓpinqͣuit. Nam qd̾ sequit᷑. Abiciamꝰ oꝑa
tenebraꝵ: huic ñ pot̾ nocti coaptari. Nes

Expanded text:
decerpant. Quaere per singulas noctes dilectum decerpant. Quaere per singulas noctes dilectum tuum. Quid dico, per singulas? Totas noctes tuas in hoc opus continua. Ne cesses et ne quiescas, donec egrediatur ut splendor dilectus tuus, et ut lampas accendatur tibi. Tunc poteris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam quod sequitur, Abjiciamus opera tenebrarum , huic non potest noct
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ ut rerum temꝑaliũ memoria obliuuo¬
nis huiꝰ ugat inuesꝑam: Bona qͥdem
nox: qͣndo imaginationes uane animũ
ñ uexant. nec u̾sant᷑ in eo: qñ abscondite
sunt abocłis q̃rentis dilectum. Dilectio
ip̃a hanc noctem inducit. qͤ reliqua oĩa
nec respicit nec nota reputat: dum illum
ꝙͣ diligit intenta suspirat. ꝑnoctes inqͥt.
Multe sunt noctes eiꝰ. nec est una nox
illi iugis et ꝯtinua. Noctes eiꝰ frequent̾
intpolant᷑ p̃sentia sponsi. Sum ad ẽ lixẽ.
cum esest nor e dẽo milt sinir natea p̃¬
le. quia multi sunt elapsus sponsi. multe
larebre. Bã plane que dilecto adheret
cent studiũ tuum qui audis ista. ⁊ iu¬
structꝰ exemplo sponse. ꝯsurge ⁊ tu in
nocte inpͥncipio uigiliaꝵ tuaꝵ.⁊ effunde
cor tuũ ut liquefiat. ⁊ currat ⁊ decurrat.
usq in conspectũ dĩ tui. Illi liba pͥncipi¬
ũ uigiliaꝵ tuaꝵ: nicħ inte ꝑegͥne cure

Expanded text:
mihi ut rerum temporalium memoria obliviomihi ut rerum temporalium memoria oblivionis hujus vergat in vesperam? Bona quidem nox, quando imaginationes vanae animum non vexant, nec versantur in eo; quando absconditae sunt ab oculis quaerentis dilectum. Dilectio ipsa hanc noctem inducit, quae reliqua omnia nec respicit, nec nota reputat, dum ad illum quem diligit intenta suspirat. 4 6. Per noctes, inquit. Multae sunt noctes ejus, nec est una nox illi jugis et continua. Noctes ejus frequenter interpolantur praesentia sponsi. Cum addest, lux est: cum abest, nox est. Ideo multae sunt noctes sponsae; quia multi sunt elapsus sponsi, multae latebrae. Beata plane, quae dilecto adhaeret cent studium tuum qui audis ista, et instructus exemplo sponsae, Consurge et tu in nocte, in principio vigiliarum tuarum, et effunde cor tuum , ut liquefiat et currat, et decurrat usque in conspectum Dei tui. Illi liba principia vigiliarum tuarum: nihil in te peregrinae curae
Abbreviated transcription (Latin):
nocione. s tñ tota deuotione: ⁊ lib̾a in-¬
uestigatione. ⁊ aliqͣnta inuentione. Hanc
abcõsionem. hoc secrecũ. has latebras qͥb
mundani diei declinamꝰ uł amorem uł
unaginationem qͥb humanũ diem aut
ablatum ñ repetimꝰ. aut oblatũ respiumꝰ
noctis noĩe appellari nunc a sponsa cre¬
uidim. Demiq insuꝑiorib dicit. Subum¬
guituri meo fructꝰ iste suauit̾ pascit. si
tñ priꝰ umbra ꝓtexerit. Bona umbra: q̃
carnis prudentiam obscurat. ꝯcupiscenti¬
am refrig̾at. Intelligis q̃ sit umbra: in¬
de tͥ refulget occasio: qͦmͦ ⁊ hic noctem
intelligas. Nisi qd̃ quedam occultiors
latebre et magis abdite ⁊ accõmodate. ma¬
gis ad inuestigationes ⁊ ꝯtemplatiõis usũ:
sub noctis expͥmunt᷑.ꝙͣ. subumbre uocabu¬
lo Inumbra rerum uisibiliũ obliuionem
aliqͣnͣtam accipe: innocte omimodam. Qls
mͥ dabit sic ad uesꝑasc̾e̾: Qͥs inꝙͣ dabit

Expanded text:
notione, sed tamen tota devotione, et libera innotione, sed tamen tota devotione, et libera investigatione, et aliquanta inventione. Hanc absconsionem, hoc secretum, has latebras, quibus mundani diei declinamus vel amorem vel imaginationem, quibus humanum diem aut ablatum non repetimus aut oblatum respuimus, noctis nomine appellari nunc a sponsa crediderim. Denique in superioribus dicit: Sub umgutturi meo . Fructus iste suaviter pascit, si tamen prius umbra protexerit. Bona umbra, quae carnis prudentiam obscurat, concupiscentiam refrigerat. Intelligis quae sit umbra? Inde tibi refulget occasio, quomodo et hic noctem intelligas; nisi quod quaedam occultiores latebrae et magis abditae, et accommodatae magis ad investigationis et contemplationis usum sub noctis exprimuntur, quam sub umbrae vocabulo. In umbra, rerum visibilium oblivionem aliquantam accipe: in nocte, omnimodam. Quis mihi dabit sic advesperascere? quis, inquam, dabit
Abbreviated transcription (Latin):
pellat illa ꝓposito. solo tñ irruentiũ cogita¬
tionũ sordidat᷑ atactu. Qͥ tetigi̾t picem: in¬
qͥnabitur abilla. Deniq scđ̾m legis scita qͣr¬
Uam rerum tenius etiam inqͥnat actactus.
Non imputant᷑ cum iuolent̾ importantur.
culpam ñ inferunt tales cogitatꝰ. aliꝙͣ tñ in¬
iuriam irrogant affecte mundicie. Qid cũ
se ꝯtemplanti animo corꝑee offendunt
imagines: Forte carnalem appetitũ ñ ꝓuo¬
cant. s tam̃ sp̃ualem tardant intuitum.
Alia tͦbant. alia deturpant: alia tardant.
Hoc ẽ lacerant. alliciunt: illudunt. Nonne
ceca oblunoniᷤ inuolui caligine. ꝙͣ memorit᷑
recenseri: Bona gͦ nox que prudenti obli¬
uione dissimulat cuncta temꝑalia: ad il
et explicans occasione. Que mundi ꝯcups¬
centiam abscondit curam. cogitatũ: hoc
ẽ enim mundum hab̃e absconditũ. uł mũ¬
uo abscondi. Sic etiam abscondi pot̾imus
in abscondito faciei tue dñe: ñ dico plena

Expanded text:
pellat illa proposito, solo tamen irruentium cogitapellat illa proposito, solo tamen irruentium cogitationum sordidatur attactu. Qui tetigerit picem, inquinabitur ab illa . Denique secundum legis scita quarumdam rerum tenuis etiam inquinat attactus . Non imputantur cum violenter importantur, culpam non inferunt tales cogitatus; aliquam tamen injuriam irrogant affectatae munditiae. Quid, cum se contemplanti animo corporeae offundunt imagines? Forte carnalem appetitum non provocant, sed tamen spiritualem tardant intuitum. Alia turbant, alia deturpant, alia tardant; hoc est, lacerant, alliciunt, illudunt. Nonne caeca oblivionis involvi caligine, quam memoriter recenseri? 5. Bona ergo nox, quae prudenti oblivione dissimulat omnia temporalia, ad illet explicans occasiones: quae mundi concupiscentiam abscondit, curam, cogitatum. Hoc est enim mundum habere absconditum, vel mundo abscondi. Sic etiam abscondi poterimus in abscondito faciei tuae, Domine: non dico plena
Abbreviated transcription (Latin):
diem ꝓpħa abiurat: que ꝑtͦbatonis ministrat
mat̾iam. Melior gͦ ħ nox die. siqͥdem nox apt᷑¬
batiõe abscondit. die exponit. Deniq primi
parentes nr̃i. statim ut eoꝵ ocłi in hanc aꝑ¬
ti sunt lucem: erubescentes ꝯfundebant᷑. Qnͣ¬
to feliciꝰ clausa priꝰ tenuere lumina. ⁊ melio¬
ri cooꝑta nocte: pecc̃ĩ pruriginẽ uescientes.
Abinde sumysit hic malus dies originem.
qͥ uicioꝵ denudauit semitas. illicientes de
monstrauit species: ocło ꝯcupiscentie solli¬
citantem ingessit mat̾iam. Heu me qͦmͦ
me circũfulget dies ista. qͦmͦ affectũ ad se
meum aripuit: ꝗͣ claro u̾sant᷑ in lumine
añ m̃tis ocłos. ⁊ quidem satis importune
inpaccata simul ⁊ impudica. Nusꝙͣ fere
declinandi. delitescendi copia. nulle satis tu¬
te sunt latebre. ita ubiq erumpunt ⁊emer¬
gunt in cogitatũ cuncta. q̃ sp̃m uł turbent
uł det᷑pent: siue diligent̃ attrectata. siue
tacta leuiter. Licet enĩ ãĩmꝰ castigatiore re¬

Expanded text:
eta abjurat, quae perturbationis ministrat materiam. Melior ergo haec nox die: siquidem nox a perturbatione abscondit, dies exponit. Denique primi parentes nostri statim ut eorum oculi in hanc aperti sunt lucem, erubescentes confundebantur . Quanto felicius clausa prius tenuere lumina, et meliori cooperta nocte, peccati pruriginem nescientes! Abinde sumpsit hic malus dies originem, qui vitiorum denudavit semitas, illicientes species demonstravit, oculo concupiscentiae sollicitantem ingessit materiam. Heu me! quomodo me circumfulget dies ista, quomodo affectum meum ad se abripuit! quam claro versantur in lumine ante mentis oculos, et quidem satis importune impacata simul et impudica! Nusquam fere declinandi, nusquam delitescendi copia; nullae satis tutae sunt latebrae. Ita ubique erumpunt et emergunt in cogitatum cuncta quae spiritum vel turbent vel deturpent, sive diligenter attrectata, sive tacta leviter. Licet enim animus castigatiore re
Abbreviated transcription (Latin):
ħ monte defiuere: si capillꝰ e. Qͥd nob̃ sepa¬
tionem minaris. ⁊ uelus auilsum iri are¬
liquoꝵ grege capilloꝵ: Nunquid casus
tiuus eccłe caluationem inducet: Nescit
illa decaluari: nam ⁊ capilli eiꝰ om̃s nume¬
rat sunt Ad synagogam: illa int̾minatõ
fc̃ã ẽ in ꝓpħa. Erit ꝓcrispanti crine. calui¬
cium. C rispi sunt eccłẽ crinez. ad suum sẽꝑ
recurrentes caput. circa illud ambitu ami¬
co reuoluti. in ip̃a capitis secreta conantes
intrare. Ido capilli eiꝰ ñ decidunt s ascendt̃:¬
⁊ ascendunt de monte galaad: oꝑm xͥ maio¬
ra sibi semꝑ ad imitandum exempla cumu¬
oꝑa mea attestentur: ⁊ iugi ꝓfectu ꝯgesta.
aceruum michi ascensionis ꝯstituant. Qmͣ
paucoꝰ ego mͥ testimonii hꝰ ꝯtuli lapides. Uereor
equidem ne ⁊ in ꝯtͣrium multos ꝯgesserĩ
Qͥd enĩe Nonne tͥ uident᷑ non ꝓ fide s ma¬
gis ꝯtͣ fidem. testimonia ꝯgessisse qͥ sic ui¬

Expanded text:
hoc monte defluere, si capillus es. Quid nobis separahoc monte defluere, si capillus es. Quid nobis separationem minaris, et velut avulsum iri a reliquorum grege capillorum? Numquid casus tuus Ecclesiae calvationem inducet? Nescit illa decalvari. Nam et capilii ejus omnes numerati sunt. Ad Synagogam illa interminatio facta est in propheta: Erit pro crispanti crine calvitium . Crispi 74 sunt Ecclesiae crines, ad suum semper recurrentes caput, circa illud ambitu amico revoluti, in ipsa capitis secreta conantes intrare. Ideo capilli ejus non decidunt, sed ascendunt de monte Galaad, operum Christi majora sibi semper ad imitandum exempla cumu, omnia opera mea attestentur, et jugi profectu congesta acervum mihi ascensionis constituant. Quam paucos ego mihi testimonii hujus contuli lapides! Vereor equidem, ne et in contrarium multos congesserim. Quid enim? nonne tibi videntur non pro fide, sed magis contra fidem testimonia congessisse, qui sic
Abbreviated transcription (Latin):
ni cerebro uͥ sapientie dr recessus. qͣiͣ ad in¬
tuna ip̃iꝰ archana nicunt᷑ intͣre. Quib
ħ eradicari ⁊ qͣͣ inde euell uidet᷑: ad ext̾i¬
ores qͣsubet occasione curas uocari. Nam
qui inde sine sensu doloris defluunt: qͦmͦ
ibi aut nati aut radicati creduͤnt᷑. Deniq
qd̾ nõ decidant capilli sponse s assurgat.
audi quod sequit᷑. Cãpilli tui sic̃ grex capͣrũ.
que ascendunt de monte galaad. Q÷ si
grex capͣrum eoquod in sublimib pasti
⁊ positi. ⁊ tendentes semꝑ ad alta ut capre.
altum tñ nicħ sapiant: s carnał ꝯscii siñ
infirmitatis. E latio namq ip̃a descendit:
ascendit humilitas. Ido qiͣ capre: qd̃ semꝑ
ad alta petant. ⁊ ad infirma sua respectant.
St bñ de monte galaad ascendunt. s tam̃
ñ nͥ inmonte galaad: qui testimoni acer
eui ioħs. eui pat̾. eui oꝑa ip̃a testimoniũ
reddunt : Hic mons: ecłie capd̃ ẽ. Noli s

Expanded text:
ni cerebro, ubi sapientiae dicitur recessus, quasi ad inni cerebro, ubi sapientiae dicitur recessus, quasi ad intima ipsius arcana nituntur intrare: quibus hoc eradicari et quasi inde evelli videtur, ad exteriores qualibet occasione curas vocari. Nam qui inde sine sensu doloris effluunt, quomodo ibi aut nati, aut radicati credentur? 2. Denique quod non decidant capilli sponsae, sed assurgant, audi quod sequitur: Capilli tui sicut grex caprarum, quae ascenderunt de monte Galaad. Quasi grex caprarum, eo quod in sublimibus pasti et positi, tendentes semper ad alta ut caprae, altum tamen nil sapiunt, sed carnalis conscii sunt infirmitatis. Elatio namque ipsa descendit, ascendit humilitas. Ideo quasi caprae, quod semper et alta petant, et ad infirma sua respectent. Et bene de monte Galaad ascendunt: sed tamen nonnisi in monte Galaad, qui testimonii Acercui Joannes, cui Pater, cui opera ipsa testimonium reddunt? Hic mons Ecclesiae caput est. Noli de
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ocłi m̃broꝵ: s quidam ocłi ocłorum¬
¶Qm̃ li penne ⁊ plume in corpe columbe. qpa
uelint ocłoꝵ dirig̾e̾ lumina. Nolo bocum
hunc nimis urg̾e: ne uos fĩs exagitare ui¬
dear. Estote ur̃a contenti m̃sura. Nicħ õmo
in corꝑe columbe officio uacat: nicħ caret
honore. Et ea que abscondita sunt: habun¬
dantiorem hnt honorem. Deniq ⁊ capillis
sponse. suus ẽ honos. Si enim in ocłis p̾lat.
cipłi qui se capilloꝵ more tractabiles ⁊ flexi-¬
biles exhibent ad omnem nutũ magistr:
sicut ad motum uenti. Qͥ gͣciles ⁊ sp̃ualib
extenuati disciplinis pene sine corꝑe st̾.
⁊ penitus sine carne : ad omnem in sensi¬
biles in uiriam. ut nec tondentis instrum̃¬
ti sentiant lesionem: in hoc tm̃ passionis
sustinentes molestiam: si acapite cui in¬
heserunt ꝯtingat euelli. Reliqͦ enim emor¬
tuo corꝑe. uitalem ibi tm̃ sensum recentani.
uͥ capit deqͦ oriunt᷑. ungunt᷑. Qͥ ip̃o uici¬

Expanded text:
i membrorum, sed quidam oculi oculorumquomodo si pennae et plumae in corpore columbae ipsa velint oculorum dirigere lumina. Nolo locum hunc nimis urgere, ne vos, fratres, exagitare videar. Estote vestra contenti mensura. Nihil omnino in corpore columbae officio vacat, nihil caret honore: et ea quae abscondita sunt, abundantiorem habent honorem. Denique et capillis sponsae suus est honos. Si enim in oculis praelatcipuli, qui se capillorum more tractabiles et flexibiles exhibent ad omnem nutum magistri, sicut ad motum venti: qui graciles, et spiritualibus extenuati disciplinis, pene sine corpore sunt, et penitus sine carne, ad omnem insensibiles injuriam, ut nec tondentis instrumenti sentiant laesionem; in hoc tantum passionis sustinentes molestias, si a capite cui inhaeserunt, contingat evelli. Reliquo enim emortuo corpore, vitalem ibi tantum sensum retentant, ubi capiti, de quo oriuntur, junguntur. Qui ipsi vici
Abbreviated transcription (Latin):
ta d̾r: ⁊ in descͥbenda pulcͥtudine sponse.
lucis in pͥmis inducta decent̾ e̾ m̃tio. Ocłi
tui columbaꝵ. Qͥd te amicam ẽẽ p̾sumis.
tu que nescis ocłos hab̾e columbe: Oꝑa ꝗͣ¬

Expanded text:
ta dicitur , et in describenda pulchritudine sponsae, ta dicitur , et in describenda pulchritudine sponsae, lucis inprimis inducta decenter est mentio. 3. Oculi tui columbarum. Quid te amicam esse praesumis, tu quae nescis oculos habere columbae? Opera qu
Abbreviated transcription (Latin):
bens aliquã tenebraꝵ partem ad mixtam.
Totꝰ tenebrosꝰ ẽ: cum oꝑi malo p̃p̃ malum
intendit. Totꝰ lucidꝰ: cum oꝑi bono ñ nͥ pp̃
bonum intendit. Cum uͦ in oꝑe bono. non
tm̃ in ip̃m bonũ. s etiam in aliũ aliquem
finem intentio dirigit᷑. uł cũ in oꝑe non
bono. qd̃ in ẽẽ credebat᷑ bonum. errando
diligitur: aliqͣ ex parte ocł caligat. ⁊ ñe
mera simplicitate purꝰ. Qͥd cum opꝰ bonũ
dit᷑ : Michi quid̃ magis tenebrosꝰ ex toto
uidet᷑. nam ⁊ si lux deputet᷑ in oꝑe. nulla
tñ agnoscit᷑ in intentione. Qͦ mͦ aũt bona
intentio que bonum ñ optat. aut quomͦ
simplex. q̃ sub boni uelamine se ip̃am oc¬
cultat: In ocłis uͦ sponse utͣq cõm̃dat᷑ ꝙ
simplicitas ⁊ sp̃ualitas: ido columbar̃ dñr
Et bñ inamica sua pͥmo lucem ꝯm̃dat.
ut sibi demonstret similem: qͥ ip̃e lux
In sex rerũ ꝯdicione lux om̃iũ pͥma crea¬

Expanded text:
bens aliquam partem tenebrarum admistam. bens aliquam partem tenebrarum admistam. Totus tenebrosus est, cum operi malo propter malum intendit: totus lucidus, cum operi bono nonnisi propter bonum intendit. Cum vero in opere bono non tantum in ipsum bonum, sed etiam in alium aliquem finem intentio dirigitur; vel cum in opere non bono, quod inesse credebatur bonum, errando diligitur: aliqua ex parte oculus caligat, et non est mera simplicitate purus. Quid, cum opus bonum  Mihi quidem magis tenebrosus ex toto videtur. Nam etsi lux deputetur in opere, nulla tamen agnoscitur in intentione. Quomodo autem intentio bona, quae bonum non optat? aut quomodo simplex, quae sub boni velamine se ipsam occultat? In oculis vero sponsae utraque commendatur, et simplicitas, et spiritualitas: ideo columbarum dicuntur. Et bene in amica sua primo lucem commendat, ut sibi demonstret similem, qui et ipse In sex dierum conditione lux omnium prima crea
Abbreviated transcription (Latin):
u̾boꝵ: nanque suꝑ pulcͥtudinem sponse
int̾ptata fuerant. copiose ⁊ accurate suis
explicata sunt in locis. Et que uir utr̃ũ
erudior. an eloquentior nescio. siuis disputa¬
uit in omeliis: nec minimo ut sic dicam
digito. decuit a nob ad discutiendum at
particłatim amicam depicturꝰ. loco pͥmo
plex ocłs fuerit. totũ corpꝰ lucidũ erit. ⁊ ido
columbaꝵ ꝯpat ocłis. ut uixta eũgłii doctͥ¬
nam.amnam siam limplicen soreat sieut
columbam. Deniq uniu̾sum corpꝰ oꝑationis.
simplex illustrat ocłs intentionis: ⁊ facit ut co¬
ram d̾õ luceant oꝑa. qͥ ꝑse coram hõib potant
in actorem ñ refundit᷑. qͥ simplice ocłm in
ip̃is ñ ħt. Ido̾ tenebrosa sunt: qd̃ intentio¬
nis sinc̾e lumine carent. Bonꝰ itaq simplex
ocłs. ñ hñs ullam partem tenebraꝵ: ꝯu̾sa¬
tionis corpꝰ totũ serenans. Aut totus enu
tenebrosus e̾ ocłs. aut totus lucidꝰ: aut ha¬

Expanded text:
verborum. Nam quae super pulchritudine sponsae verborum. Nam quae super pulchritudine sponsae interpretanda fuerant, copiose et accurate suis explicata sunt locis. Et quae vir utrum eruditior, an eloquentior nescio suis disputavit in homiliis , nec minimo, ut sic dicam, digito decuit a nobis ad discutiendum attparticulatim amicam depicturus, loco primo plex oculus fuerit, totum corpus lucidum erit . Et ideo columbarum comparat oculis, ut juxta Evangelii doctrinam, suam amicam simplicem doceat sicut columbam . Denique universum corpus operationis simplex illustrat oculus intentionis, et facit ut coram Deo luceant opera, quae per se coram hominibus poterant in actorem non refunditur, qui simplicem oculum in ipsis non habet. Ideo tenebrosa sunt, quod intentionis sincerae lumine carent. Bonus itaque simplex oculus, non habens ullam partem tenebrarum, conversationis corpus totum serenans. Aut totus enim tenebrosus est oculus, aut totus lucidus, aut ha
Abbreviated transcription (Latin):
alloqͥt᷑. Qmͣ pulchra es amisa inea ⁊ cet̾a.
Similia feredicta sunt in p̾cedentib. ubi
sic legit᷑: ecce tu pulchra es amica mea ec¬
ce tu pulchra. Idem pene uidet᷑: ecce tu pul¬
catur ip̃ius: ꝙ̃ iterata cõmendatio. ꝯfir¬
mat̾onem declarat. S qͣntũ ipse adu̾te̾
possum. aliqnͣta hic innuitur distinctõ.
Nam uͥ dicit. ecce tupuleͣ. agit tm̃ de pul¬
cͥtudine: hic uͦ de nimietate pulcͥtudiniᷤ
Qmͣ pulcͣ es amica mea : ꝙͣ pulcͣ. Ibi sim¬
plex attestatio qͣi subito dep̾hense pulcͥtudi¬
nis. hic aũt ammiratio inmnietatis. Ibi
attestat᷑ ꝙͣ. pulcͣ: hic oblectat᷑ qđ̾ tam
pulc̾. Hic enĩ maiore ꝓnuntiatur cum
ponde. affectuq mirantis: ⁊ ꝓlationis
modꝰ. motũ oblectate m̃tis declarat. Qmͣ
puleͣ es amica mea: ꝙͣ. pulcͣ. Et qͥd̾ in¬
ꝓcessu cantici: ꝑfectora ad sponsam dici
oportuit. Hec a nob̃ de similiũ distinctiõe

Expanded text:
alloquitur: Quam pulchra es, amica mea! alloquitur: Quam pulchra es, amica mea! Similia fere dicta sunt supra in praecedentibus, ubi sic legitur: Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra es . Idem pene videtur: Ecce tu pulcatur ipsius, et iterata commendatio confirmationem declarat. Sed quantum ipse advertere possum, aliquanta hic innuitur distinctio. Nam ubi dicit, Ecce tu pulchra, agit tantum de pulchritudine: hic vero de nimietate pulchritudinis, Quam pulchra es, amica mea, quam pulchra! Ibi simplex attestatio quasi subito deprehensae pulchritudinis; hic autem admiratio nimietatis: ibi attestatur quam pulchra; hic oblectatur quod tam pulchra. Hic enim majore pronuntiatur cum pondere affectuque mirantis, et prolationis modus motum oblectatae mentis declarat: quam pulchra es, amica mea, dici oportuit. Haec a nobis de similium distinctione