comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cegisti a me
nouate ut scri¬
berem quẽad¬
modũ posset
ira lenin. Nec
deris hunc p̃¬
qpue affectum puniuisse maxĩe
erom̃ĩb tetrũ ac rabidum. Cetis
enĩ aliquid quieti placidiq in est.
hic totus cõcitatus ⁊ ĩ impetu est¬
toloris armor sanguims supplici¬
or minime humana furens cu¬
ƿiditate. dũ altĩ noccat sui negli¬
gens. in ip̃a irruens tela. ⁊ ulciõĩs
secũ multã rem tracture auidus.
Quid̾a itaq csapientib uiris uam
dixerunt brcuẽ in saniam. eq̃ cm̃
ĩpotens sui ẽ. detoris oblita neces¬
situdinũ ĩ memor. in qd cepit per
equi ueriq in habilis riums si¬
millima que suꝑ id qd̾ oppressere
franguntur. t scias aut̃ ñ cẽ
sanos quos ira possedit ip̃m illoꝵ
habitũ intuere. Nam ut furentiũ
certa indicia sunt audar ⁊ minar
uultus tristis frons torua facies
citatus gradꝰ inquicte manꝰ color
uersus crebra ⁊ uehementiꝰ acta
suspiria. ita irascentiũ cadẽ signa
sũt. c̾lagrant enucant oculi. mul¬

Expanded text:
egisti a me. Novate, ut scriberem quemadmodum posset ira leniri, nec deris hunc praecipue affectum pertimuisse maxime ex omnibus taetrum ac rabidum. Ceteris enim aliquid quieti placidique inest, hic totus concitatus et in impetu doloris est, armorum sanguinis suppliciorum minime humana furens cupiditate, dum alteri noceat sui neglegens, in ipsa irruens tela et ultionis secum ultorem tracturae avidus. Quidam itaque e sapientibus viris iram dixerunt brevem insaniam; aeque enim impotens sui est, decoris oblita, necessitudinum immemor, in quod coepit pertaequi verique inhabilis, ruinis simillima, quae super id quod oppressere franguntur. Ut scias autem non esse sanos quos ira possedit, ipsum illorum habitum intuere ; nam ut furentium certa indicia sunt audax et minax vultus, tristis frons, torva facies, citatus gradus, inquietae manus, color versus, crebra et vehementius acta suspiria, ita irascentium eadem signa sunt : flagrant ac micant oculi, mul
Abbreviated transcription (Latin):
sub mouẽ potuiss. Cõmota enĩ
semel ⁊ excussa mẽs ei ẜuit quo
potestate sunt. ultiora nos ui sua
rapiunt. nec regressũ reliqũt.
ut inp̃ceps datis corpib nullũ
sui arbitriũ ẽ nec resisteͣ morari¬
ue deiecta potuerũt. s ꝯsiliũ om̃e
⁊ penitentiã irreuocabis p̃cipita¬
cio abscidit. ⁊ nõ licet eo ñ puemi̾e
quo nõ ire licuiss. Ita aĩmꝰ si in
iram amorẽ aliosq se ꝓiecit af¬
fectus nõ ꝓmittit᷑ repͥme̾ ĩpetũ.
Rapiat illũ oportet ⁊ adinum a¬
optimũ ẽ pͥmũ irritam̃tũ irc ꝓti¬
mis spuere. ip̃isq repugnare seĩ¬
nib ⁊ darc oꝑam ne incidamiꝰ m
iram. nã si ceꝑit ferre transu̾sos
difficił ad salutẽ recursus ẽ. qm̃¬

Expanded text:
e potuisset. Commota enim semel et excussa mens ei servit quo potestate sunt, ulteriora nos vi sua rapiunt nec regressum relinquunt. Ut in praeceps datis corporibus nullum sui arbitrium est nec resistere morarive deiecta potuerunt, sed consilium omne et paenitentiam irrevocabilis praecipitatio abscidit et non licet eo non pervenire, quo non ire licuisset, ita animus si in iram, amorem aliosque se proiecit adfectus, non permittitur reprimere impetum ; rapiat illum oportet et ad imum aOptimum est primum irritamentum irae protinus spernere ipsisque repugnare seminibus et dare operam, ne incidamus in iram. Nam si coepit ferre transversos, difficilis ad salutem recursus est, q
Abbreviated transcription (Latin):
cur oterit. cũ error illũ ĩ eiꝰ moi̾
delicta ꝯpeilat/ nõ ẽ aut̃ pruden¬
tis errantes odisse. alioqn ipse
sibi odio erit Cogitet qͣm młt
⁊ͣ bonũ morẽ faciat qm̃ młta er
hiis que egit uenia desiterant.
Iam irascet ⁊̃ sibi. neq eĩ equus
uidex aliã de sua aliã te alicna
ca sententiã fert nemo inqmͣ
ĩuemet ꝗ se possit ab solue et
ĩ nocentẽ quisq sedicit respiti¬
ẽs testem nõ conscienciã qnͣto
humaniꝰ mitẽ ⁊ patriuĩ aĩmum
prare peccantib ⁊ illos nõ pseiꝗ¬

Expanded text:
cur oderit, cum error illos in eiusmodi cur oderit, cum error illos in eiusmodi delicta compellat ? Non est autem prudentis errantis odisse ; alioqui ipse sibi odio erit. Cogitet quam multa contra bonum morem faciat, quam multa ex is, quae egit, veniam desiderent ; iam irascetur etiam sibi. Neque enim aequus iudex aliam de sua, aliam de aliena causa sententiam fert. Nemo, inquam, invenietur qui se possit absolvere, et innocentem quisque se dicit respiciens testem, non conscientiam. Quanto humanius mitem et patrium animum praestare peccantibus et illos no
Abbreviated transcription (Latin):
tilis inꝗt ira ẽ qr pugͣciores
facit. Isto mõ ⁊ ebrietas facit ẽ
⁊ ꝓt̾nos ⁊ audaces. multi enĩ me¬
liores ad ferrum fuere male sobrii
Isto modo dic ⁊ frenesim atꝙ ĩsa¬
niam uirib nccͣiam. qr sepe uali¬
diores furor reddit. Quid. nõ ali¬
quociẽs metus exetͣcio fecit au¬
dacem ⁊ mortis timor q̃ mertis¬
simos incitanit ad p̃liũ. S ra eb̾¬
etas.metus. aliaq ci ꝰ moĩ feda ⁊
caduca irritam̃ta sũt. nec urtutẽ
instruũt. que nichil uiciis eget.
S segnẽ aliqũ aĩm ⁊ ignauum
paululũ alleuant. Nemo irascen¬
do fit forcior. nͥ ꝙ fortis sine ira
nõ fuisset. Ita nõ madintoriũ
u̾tutis uenit. s inuicẽ. Quid. ꝙ
si bonũ ess ira ꝑfectissimũ ꝙ̃q
sequeret᷑. atq iracundissimi m¬
fantes senesq ⁊ egri sunt. ⁊ i¬
ualidũ oẽ natũa querulum est.
hc iracundior erit uide ꝯͣ placi¬
dior solutꝰq affectib ⁊ cui nemo
odio sit. peccantis uo quid bt̃

Expanded text:
t, " ira est, quia pugnaciores facit." Isto modo et ebrietas ; facit enim protervos et audaces multique meliores ad ferrum fuere male sobrii ; isto modo dic et phrenesin atque insaniam viribus necessariam, quia saepe validiores furor reddit. Quid ? Non aliquotiens metus ex contrario fecit audacem, et mortis timor etiam inertissimos excitavit in proelium ? Sed ira, ebrietas, metus aliaque eiusmodi foeda et caduca irritamenta sunt nec virtutem instruunt, quae nihil vitiis eget, sed segnem alioqui animum et ignavum paullum adlevant. Nemo irascendo fit fortior, nisi qui fortis sine ira non fuisset. Ita non in adiutorium virtutis venit, sed in vicem. Quid quod, si bonum esset ira, perfectissimum quemque sequeretur ? Atqui iracundissimi infantes senesque et aegri sunt, et invalidum omne natura querulum est. hoc iracundior erit; vide ne contra placidior sonitusque affectibus et cui nemo odio sit. Peccantis vero quid habet
Abbreviated transcription (Latin):
expoliaret᷑. Exhoc gn̾e illud ẽ cmiii.
utinã ne in nemore pelio securib
cese cecidissẽt abicgne ad t̾ram tra¬
bes. licuit uł alcius. utinã ne ĩpelio
nata ulla uniqm esset arbor. Eciam
supra. utinã ne ess mõs ullus peliꝰ

Expanded text:
retur. Ex hoc genere illud est Ennii: Utinám ne in nemore Pélio secúribus Caesae áccidissent ábiegnae ad terrám trabes! Licuit vel altius: Utinam ne in Pelio nata ulla umquam esset arbor! etiam supra: Utinam ne esset mons ullus Pelius!
Abbreviated transcription (Latin):
excunt. quedã alte
grauesq sunt ⁊ introrsus use mille
que species sũt mali multiplicis.
Ueid esset ira quesitum est.
San ĩ ullũ animal aliud qmͣ mn
bominẽ cadẽt. quo ab iracundia
oistaret. ⁊ que eiꝰ spẽs cẽnt. Nunc q̃¬
quid ẽ mitiꝰ dũ in recco aĩo habitꝰ
ẽ quid aut̃ ira crudeliꝰ. qd homine
alioꝵ amantiꝰ. ꝗd ira infestiꝰ. homo
maduitoriũ mutuũ genitꝰ ẽ.Ira ĩ
ericiũ. hic congregari uult. Illa dis¬
tis succurrẽ illa ⁊̃ carissimos pete̾.
hic alioꝵ monodis ł impendere
se patus ẽ. illa in picłm dũ modo
deducat descendere. Quis gͦ mag̃
natarã reꝵ ignorat qm ꝗ optimo
ciꝰ opi ⁊ emendatissimo hoc ferum
ac pniciosũ uitiũ assignat. Ita ut
diximꝰ auida pene ẽ cuiꝰ cupidinẽ
messe pacatissimo hõmis pectori

Expanded text:
exeunt, quaedam altae gravesque sunt et introrsus versae. Mille aliae species sunt mali multiplicis. Quid esset ira quaesitum est, an in ullum aliud animal quam in hominem caderet, quo ab iracundia distaret, quot eius species essent ; nunc ququid est mitius, dum in recto animi habitus est ? Quid autem ira crudelius est ? Quid homine aliorum amantius ? Quid ira infestius ? Homo in adiutorium mutuum genitus est, ira in exitium; hic congregari vult, illa distis succurrere, illa etiam carissimos petere ; hic aliorum commodis vel impendere se paratus est, illa in periculum, dummodo deducat, descendere. Quis ergo magis naturam rerum ignorat quam qui optimo eius operi et emendatissimo hoc ferum ac perniciosum vitium adsignat ? Ira, ut diximus, avida poenae est, cuius cupidinem inesse pacatissimo hominis pectori
Abbreviated transcription (Latin):
in illis ess ⁊ odiũ. si amicitia ⁊ si¬
multas. si discensio ⁊ concordia.
quoꝵ aliqua in hiis qͦ extant ue
bona malaq sunt. Nulli insi hoĩ
concessa prudencia ẽ ꝓuidencia
diligencia cogitatio. nec tm̃ uͥtu¬
tib hũanis aĩalia s ⁊̃ uiciis ꝓhi¬
bita sũt. tota illoꝵ ut extra itait
forma hũane dissimilis ẽ Regim̃

Expanded text:
is esset et odium, esset amicitia et simultas, dissensio et concordia ; quorum aliqua in illis quoque exstant vesbona malaque sunt. Nulli nisi homini concessa prudentia est, providentia, diligentia, cogitatio, nec tantum virtutibus humanis animalia sed etiam vitiis prohibita sunt. Tota illorum ut extra ita intra forma humanae d
Abbreviated transcription (Latin):
assensionis ꝓximiã ⁊ ꝯtinentẽ cãm
esse in uiso posit̾.a. neq eã c̾am esse
ad assenciendũ necessariã concedet
añcedentib ⁊ necessariis. Itẽq illi
qui abħ dissenciũt confitentes ñ
fieri assensiones sine p̃cursione ui¬
sor. dicet si omĩa fato fierent huiꝰ
modi. ut nichil fierrt absq p̃gres¬
sione canse confitendũ esse fato fi
omĩa. Ex quo facile intellectum est.
qm ut̾mq patefacta atq explicata
sentẽcia sua. adeundẽ eritũ euemãt
uͥbis eas nõ re disside̾. Oĩnoq cum
ħ sit distinctio. ut quib dã in reb
llere dici possit. cũ hec cause añ gͥs¬
sesint nõ esse in nr̃a potestate. q̃n
illa euemant quoꝵ cause fuerint.
quibdam aut̃ inreb causis ante¬
tressis in ur̃a tñ esse potestate ut il¬
ud alit̾ eueniat. ¶Hanc distincti¬
nẽ nt̾q approbant. s alit̾ censent.
quibꝰ in reb cũ cause antecesserint
hosint mur̃a potestate ut aliter
mur̾a potestate sũt ab hiis fatu

Expanded text:
onis proximam et continentem causam esse in viso positam, neque eam causam esse ad adsentiendum necessariam concedet, antecedentibus et necessariis; itemque illi, qui ab hoc dissentiunt confitentes non fieri adsensiones sine praecursione visorum, dicent, si omnia fato fierent eius modi, ut nihil fieret nisi praegressione causae, confitendum esse fato fieri omnia; ex quo facile intellectu est, quoniam utrique patefacta atque explicata sententia sua ad eundem exitum veniant, verbis eos, non re dissidere. Omninoque cum haec sit distinctio, ut quibusdam in rebus vere dici possit, cum hae causae antegressae sint, non esse in nostra potestate, quin illa quibusdam autem in rebus causis antegressis in nostra tamen esse potestate, ut illud aliter eveniat, hanc distinctionem utrique adprobant, sed alteri censent, quibus in rebus, cum causae antecesserint, non sit in nostra potestate, ut aliter nostra potestate sint, ab iis fatum
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ quib ad impetꝰ euocet᷑ s t¬
bidas ⁊ cõfusas. exeo ꝓcursus il¬
rũ tumultꝰq uehementes sunt.
Metus aut̾ sollicitudinesq ⁊ tsti¬
cia ⁊ ira nõ sũt s hiis queda silia
Uid sit ira satis explicitumẽ
quo distet abiracundia appi
quo ebrt ab ebrioso. ⁊ timẽs a nm¬
to ⁊ratus pot̾ nõ esse iracund.¬

Expanded text:
rerum quibus ad impetus evocetur, sed turbidas et confusas. Ex eo procursus illorum tumultusque vehementes sunt, metus autem sollicitudinesque et tristitia et ira non sunt, sed his quaedam similia. Quid esset ira satis explicitum est. Quo distet ab iracundia apparet; quo ebrius ab ebrioso et timens a timido. Iratus potest non esse iracund
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ alienã potestatẽ dũ isua ñ est
Einde nõ ideo uicia musum re¬
cipienda sunt qr aliqñ aliqd
effecerunt. Nã ⁊ febres quedam
genera ualitudins leuant. nec iõ
nõ ectoto ilł caruisse meliꝰ ẽ abho¬
minandũ remedii genꝰ ẽ sanita¬
tẽ debẽ morbo. s imili mͦ ira etiã
si aliqñ ut uenenũ ⁊ p̃cipitatio ⁊
naufraugiu eropinato ꝓfuit nõ
iõ salutaris iudicanda est. Sepe
enĩ filuti fuere pesti fera.
tmq que habenda sũt qͦ maio¬
ra eo meliora ⁊ optabiliora st̃.
Si iusticia bonũ ẽ nemodicat me¬
uorẽ futurã si quid detͣctũ erea
fuerit. si fortituto honũ ẽ nemo
ulsa desiderabit exaliqua ꝑte dimi¬
niui. ergo ⁊ ira quo maior ħ melior
quis eni uilius bom actessionem
recusauit. atqui augeri illã ĩntile

Expanded text:
in alienam potestatem, dum in sua non est. in alienam potestatem, dum in sua non est. Deinde non ideo vitia in usum recipienda sunt, quia aliquando aliquid effecerunt ; nam et febres quaedam genera valetudinis levant, nec ideo non ex toto illis caruisse melius est. Abominandum remedi genus est sanitatem debere morbo. Simili modo ira, etiam si aliquando ut venenum et praecipitatio et naufragium ex inopinato profuit, non ideo salutaris iudicanda est ; saepe enim saluti fuere pestifera. Deinde quae habenda sunt, quo maiora eo meliora et optabiliora sunt. Si iustitia bonum est, nemo dicet meliorem futuram, si quid detractum ex ea fuerit ; si fortitudo bonum est, nemo illam desiderabit ex aliqua parte deminui. Ergo et ira quo maior hoc melior ; quis enim ullius boni accessionem recusaverit ? Atqui augeri illam inutile
Abbreviated transcription (Latin):
theophraste queris mnuidiã precep¬
tis fortiorib. ut relicto iudite ad
coronã uenis. qr unusꝗsq ĩ ciꝰmo
suoꝵ casu irascit᷑. putas iudicatu¬
ros honũes id ficri debe̾ qd faci¬
unt. fere enĩ iustũ quisq affectu
unt si calida nõ bene p̃bẽt᷑. si uitre¬
umfractũ ẽ.si calceus luto aspsꝰ
ẽ. Nõ pietas ilła iram s infirmitaᷤᷤ
mouet. sicut pueris qui tã paren¬
tib amussis flebunt qmͣ micib.
Irasci ꝓsis nõ ẽ pii aĩ s infirmi.
illud pulchꝵ dignũ q ẽ pentib
libis amicis cuub ꝓdire defen¬
sorem ip̃o officio dutente uolen¬
tem iudicantẽ ꝓuidentẽ nõ mi¬
pulsũ ac rabidu. Nullus eĩ affts
uindicandi cupidior ẽ qm̃ ira⁊
obid ip̃m aduindicandũ inhabi¬
lis p̃rabida ⁊ amẽs ut omis fere
cupiditas ip̃a sibi m id in quoꝓ
perat opponit᷑. iõ q nec mpate nꝰ
inbello nmnꝙ̃ bona fuit. patẽ enĩ
similẽ belli efficit. Inarmis obli¬

Expanded text:
Theophraste, quaeris invidiam praeceptis fortioribus et relicto iudice ad coronam venis. Quia unusquisque in eiusmodi suorum casu irascitur, putas iudicaturos homines id fieri debere quod faciunt; fere enim iustum quisque affectum unt, si calda non bene praebetur, si vitreum fractum est, si calceus luto sparsus est. Non pietas illam iram sed infirmitas movet, sicut pueris, qui tam parentibus amissis flebunt quam nucibus. Irasci pro suis non est pii animi sed infirmi ; illud pulchrum dignumque, pro parentibus, liberis, amicis, civibus prodire defensorem ipso officio ducente, volentem, iudicantem, providentem, non impulsum et rabidum. Nullus enim affectus vindicandi cupidior est quam ira et ob id ipsum ad vindicandum inhabilis ; praerapida et amens, ut omnis fere cupiditas, ipsa sibi in id in quod properat opponitur. Itaque nec in pace nec in bello umquam bono fuit ; pacem enim similem belli efficit, in armis vero obli
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ efficientib ꝙͣq rem cogͥtis pos¬
se demq sciri quid futuꝵ esset. gͦ nͨ
dee dippo potuisse appollinẽ p̃diceͣ
nullis in reꝵnatura cansis pp̃oĩtis
cur ab co patrem int̾rĩci ncc̃e ess.
nec quicqͣ eiꝰ modi. quo cirta si stoi¬
as qui omĩa fato fieri dicunt. con¬
sentancũ ẽ hui mõi oracla que ad¬
cendũ est. Nide ne nõ cadem sit il¬
loꝵ causa et stoicoꝵ. hii em̃ urgen¬
tur angustus illoꝵ. Rõ soluta ac li
mre nisi causa añcedente quid ꝓfi¬
ciat᷑ si ea causa. nõ exet̾ms causis
apta dicat᷑ cã aut̃ ca ẽ que id efficit
cuiꝰ est causa. ut nulnus mortis. cru¬
ditas morbi ignis ardoris. Itaq ñ
sic cam intelligi debet. ut ꝙ cuiq
añcedat. id ⁊ causa sit. s ꝙ cuiq effi¬
in campũ descenderim id fiusse caẽ
cur pila luderem. Nec etubam cãm
int̾itus fuisse troians ꝙ alcxandꝵ
genuerit. nec tundareũ agameno

Expanded text:
enim efficientibus quamque rem cognitis posenim efficientibus quamque rem cognitis posse denique sciri, quid futurum esset. Ergo nec de Oedipode potuisse Apollinem praedicere nullis in rerum natura causis praepositis, cur ab eo patrem interfici necesse esset, nec quicquam eius modi. Quocirca, si Stoicis, qui omnia fato fieri dicunt, consentaneum est huius modi oracla cecendum est, vide, ne non eadem sit illorum causa et Stoicorum; hi enim urguentur angustius, illorum ratio soluta ac libe evenire nisi causa antecedente, quid proficiatur, si ea causa non ex aeternis causis apta dicatur? Causa autem ea est, quae id efficit, cuius est causa, ut vulnus mortis, cruditas morbi, ignis ardoris. Itaque non sic causa intellegi debet, ut, quod cuique antecedat, id ei causa sit, sed quod cuique effiin campum descenderim, id fuisse causae, cur pila luderem, nec Hecubam causam interitus fuisse Troianis, quod Alexandrum genuerit, nec Tyndareum Agamemno
Abbreviated transcription (Latin):
fato fuint omĩa caĩs añcedentib
fuĩt. Non ig̾ fato fuĩt quecumq fi¬
ũt. ħ artiꝰ astringi nõ pot̾. Iam si
quis uelit ide referre atq ita diccre
Si om̃e futuꝵ exet̾nitate u̾m ẽ. ut
ita certe euemat ꝙ̃ admodũ sit futu¬
nĩ. omĩa ncc̃e est colligõne natuͣali
conẜte conterteq fieri nichil dicat.
multũ enĩ differt utrũ cã naturał
exet̾nitate futura u̾a efficiat. an q̃
sinc et̾nitate nacurali futura q̃q
sint. ea uera esse possint intelligi.
Itaq dicebat carneades. ncappol¬
line quidẽ futura posse diceͣ.insi ca
quoꝵ cãs natura ita continẽt. ut ca
fieri necẽ esset. Quid enĩ spectans
deus ip̃e dicẽt. Marcellũ cũ qui tũ
consul fuit. ĩ mari esse ꝑituꝵ. Erat
quidẽ ħ ueꝵ exet̾nitate. s causas
efficientes io nõ habebat.Ita ne p̃¬
t̾ita quidẽ ca. quoꝵ nulla signa. tã¬
qmͣ uestigia extarent appollimi nota
cẽcensebat quo minꝰ futura. Caĩs

Expanded text:
dentibus fiunt; non igitur fato fiunt, quaecumque fiunt. Hoc artius adstringi ratio non potest. Nam si quis velit idem referre atque ita dicere: Si omne futurum ex aeternitate verum est, ut ita certe eveniat, quem ad modum sit futurum, omnia necesse est conligatione naturali conserte contexteque fieri, nihil dicat. Multum enim differt, utrum causa naturalis ex aeternitate futura vera efficiat, an etiam sine aeternitate naturali, futura quae sint, ea vera esse possint intellegi. Itaque dicebat Carneades ne Apollinem quidem futura posse dicere nisi ea, quorum causas natura ita contineret, ut ea fieri necesse esset. Quid enim spectans deus ipse diceret Marcellum eum, qui ter consul fuit, in mari esse periturum? Erat hoc quidem verum ex aeternitate, sed causas id efficientis non habebat. Ita ne praeterita quidem ea, quorum nulla signa tamquam vestigia extarent, Apollini nota esse censebat; quo minus futura! causis
Abbreviated transcription (Latin):
luctabit᷑ erraret. Est enĩ copulatum
lesces capciosũ. Tam em̃ est fatale i¬
medicũ adhibere qm ꝯualesce. hec
ut dixi cõfatalia ille appellat. Car¬
neates genus hoc totũ nõ ꝓbabat.⁊
nimis in ꝯsid̾ate concludi hanc rõ¬
neni putabat. Itaq p̾mebat alio mͦ
nec ullã adhibebat calũpmã. Cuiꝰ
erat ħ conclusio. Si omĩa añceden¬
tib causis fuint. onũa naturali co¬
ita ẽ. omia necessitas efficit. Id si¬

Expanded text:
luctabitur, erraret; est enim copulatum lesces captiosum; tam enim est fatale medicum adhibere quam convalescere. Haec, ut dixi, confatalia ille appellat. Carneades genus hoc totum non probabat et nimis inconsiderate concludi hanc rationem putabat. Itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam; cuius erat haec conclusio: Si omnia antecedentibus causis fiunt, omnia naturali coita e
Abbreviated transcription (Latin):
quã obrem qui ita fatũ int̾ducũt
ut nc̃citatẽ adiũgant meos uale¬
bit illa conchuisio. qui aut̃ cãs añce¬
dentes nõ dicẽt ꝑfectas neq pn̾ci¬
pales m eos nichil ualebit ꝙ emi
dicunt᷑ assensiones fĩ caĩs anpoitis
id quale sit facile ase explican pu¬
tant. Nã ꝙͣꝙͣ assensio nõ possit fi
nisi cõmota uiso. tñ cũ id iusum
rõnem ut crisippꝰ nult ꝙͣ dudum
diximꝰ. nõ ut illa quidẽ fi possi
milla ui extñsecus excitata. Nccẽ
ẽ enĩ assensionẽ iuso ꝯmoĩ. s¬

Expanded text:
Quam ob rem, qui ita fatum introducunt, ut necessitatem adiungant, in eos valebit illa conclusio; qui autem causas antecedentis non dicent perfectas neque principalis, in eos nihil valebit. Quod enim dicantur adsensiones fieri causis antepositis, id quale sit, facile a se explicari putat. Nam quamquam adsensio non possit fieri nisi commota viso, tamen, cum id visum onem, ut Chrysippus vult, quam dudum diximus, non ut illa quidem fieri possit nulla vi extrinsecus excitata necesse est enim adsensionem viso co
Abbreviated transcription (Latin):
diuit᷑. s potiꝰ illo mõ. nõ ⁊ sunt in
spera maxum orbes. ⁊ hui nõ me¬
dii int̾ se diuidunt᷑. quid ẽ qd̃ nõ
possit isto mõ ex ꝯuero tranffem
adꝯuictionũ negõnem ⁊ quidẽ
aliis modis casdem res efferre pꝰ¬
sumꝰ. Mͦ dixi in spera maximi orbes
medii int̾ se diuidunt᷑. possũ di¬
cere si inspera maximi orbos erũt
possũ dicẽ qua inspera matum e¬
bes erunt./ Multa sũt gña enmci¬
andi. nec ullũ distorcius qmͣ hoc
quo crisippꝰ spat chaldeos ꝯtẽtos
stoitoꝵ causa fore. Illoꝵ tñ nemo
ita loquit᷑. Maius ẽ enĩ has contor¬
ciones or̃onis qmͣ signoꝵ ortꝰ obi¬
tus q ꝑdisce̾ S ad illoꝵ diodori
reu̾tamur. in qua quid ualeat io
ꝙ fĩ poss anqrit. placet qͥ diodoro
id solũ fieri posse ꝙ aut uex sit at
ueꝵ futuꝵ sit qui locus attingit
hanc q̃onem. nichil fieri ꝙ nnte¬

Expanded text:
tius illo modo: Non et sunt in sphaera maximi orbes, et ii non medii inter se dividuntur. Quid est, quod non possit isto modo ex conexo transferri ad coniunctionum negationem? Et quidem aliis modis easdem res efferre possumus. Modo dixi: In sphaera maximi orbes medii inter se dividuntur; possum dicere: Si in sphaera maximi orbes erunt, possum dicere: Quia in sphaera maximi orbes erunt. Multa genera sunt enuntiandi nec ullum distortius quam hoc, quo Chrysippus sperat Chaldaeos contentos Stoicorum causa fore. Illorum tamen nemo ita loquitur; maius est enim has contortiones orationis quam signorum ortus obitusque perdiscere. Sed ad illam Diodorrevertamur, in qua, quid valeat id, quod fieri possit, anquiritur. Placet igitur Diodoro id solum fieri posse, quod aut verum sit aut verum futurum sit. Qui locus attingit hanc quaestionem, nihil fieri,
Abbreviated transcription (Latin):
inquit mitra se ꝯtinẽt. utrum gͦ
ita ut nichil fatiant coꝵ que irã
dictat. an ut aliquid. Si nchil fa¬
cuĩt. apparet nõ esse adactiones reꝵ
aliquid rõne hrẽt aduocatis. de¬
an infirmior. si ualencior quomͦ
illi modũ potit rõ mponẽ cũ pa¬
rere nisi in becilliora nõ solcant.
Si infirimor: sine hac ꝑse ad rerũ
effectus sufficit rõ. nec d̾siderat
in becillioris auxiliũ. aut irati qdã
constant s̾. ⁊ se continẽt. quomͦ.
cũ iam ira euanescit ⁊ sua sponie
discedit nõ cũ in ip̃o fcruore ẽ

Expanded text:
inquit, " in ira se continent. " Utrum ergo ita ut nihil faciant eorum quae ira dictat an ut aliquid ? Si nihil faciunt, apparet non esse ad actiones rerum aliquid ratione haberet, advocabatis. Dean infirmior ? Si valentior, quomodo illi modum ratio poterit imponere, cum parere nisi imbecilliora non soleant ? Si infirmior est, sine hac per se ad rerum effectus sufficit ratio nec desiderat inbecillioris auxilium. " At irati quidam constant sibi et se continent. " Quando ? Cum iam ira evanescit et sua sponte decedit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ reliquũ c̃ sua apte ui nat̾a mo¬
uebit᷑. ꝙ si aliqua res efficẽtur sñ
cã añcedente falsũ cis omĩa fato fi
sm om̃ibꝰ que fuit m̃siłe ẽ causa
ancedere ꝙ afferri potit curñ oĩa
fato fĩ fatendũ sit. mõ intlłigat᷑
que sit causaꝵ distinctio. ac dissi¬
minitudo. ħ cũ ita sint acͥsippo expli¬
cata. si illi qui negant assensĩones
fato fieri. fateant᷑ tn cas nõ sine ui¬
so ancetente ficri. Alia rõ est. Sr si cõ¬
cedunt intire uisa. nec t̾n fato fieri

Expanded text:
quod reliquum est, suapte vi et natura movebitur. Quodsi aliqua res efficeretur sine causa antecedente, falsum esset omnia fato fi causam antecedere, quid adferri poterit, cur non omnia fato fieri fatendum sit? modo intellegatur, quae sit causarum distinctio ac dissimilitudo. Haec cum ita sint a Chrysippo explicata, si illi, qui negant adsensiones fato fieri, †fateantur tamen eas non sine viso antecedente fieri, alia ratio est; sed, si concedunt anteire visa, nec tamen fato
Abbreviated transcription (Latin):
genus hoc int̾rogacioms ignauũ
omĩs enita colle̾tur accio. licet cĩ
ĩ mutare ut fati nomẽ ne aduin¬
gas. ⁊ candem teneas sententiam
hoc mõ. Si exet̾nitate u̾m hec fuit
ex isto morbo ꝯualesces. siue ad¬
hibueris medicũ siue nõ. itemꝙ¬

Expanded text:
rogationis ignavum omnis e vita tolletur actio. Licet etiam inmutare, ut fati nomen ne adiungas et eandem tamen teneas sententiam, hoc modo: Si ex aeternitate verum hoc fuit: "Ex isto morbo convalesces", sive adhibueris medicum sive non
Abbreviated transcription (Latin):
sua ui efficit id cuiꝰ cã dr. Nec id siñ
quo quippiam nõ fit cã est. s id qd̾
cũ accessit. Id cuiꝰ ẽ c̃ã efficit netessa¬
rio. Nõ dũ cnĩ ult̾ato ẜ̃pentis morsu
philoteta que cã in reꝵ nat᷑a conti¬
nebat᷑ fore. ut is ĩ insula lẽno liq̃¬
retur. post aut̃ cã t̃uit p̾or. ⁊ cum exi¬
tu nĩctior. Nõ igit᷑ euentus aperit
cãm. S exet̾ntate u̾a fuit ħ enũti¬
acio. Reli quet᷑ ĩ insula philoce
quid. alteꝵ negat. Ex hiis igͣ ncc̃e
ẽ iuito. Ẽpituro. alteꝵ ueꝵ ẽẽ. Al¬
teꝵ falsũ. ut sauciabit᷑ philotera
onũb ante seculis u̾m fuit. ñsau¬
ciabit᷑ falsũ nisi forte uolumꝰ Epi¬
cureoꝵ opimones sequi. ꝗ tales
enũciaciones nec u̾as nec falsas
eẽ dicunt. aut cũ id pudet. illd tñ

Expanded text:
sua vi efficit, cuius causa dicitur; nec id, sine quo quippiam non fit, causa est, sed id, quod cum accessit, id, cuius est causa, efficit necessario. Nondum enim ulcerato serpentis morsu Philocteta quae causa in rerum natura continebatur, fore ut is in insula Lemno linqueretur? post autem causa fuit propior et cum exitu iunctior. Ratio igitur eventus aperit causam. Sed ex aeternitate vera fuit haec enuntiatio: Relinquetur in insula Philoctequid, alterum negat, ex iis igitur necesse est invito Epicuro alterum verum esse, alterum falsum, ut Sauciabitur Philocteta omnibus ante saeculis verum fuit, Non sauciabitur falsum; nisi forte volumus Epicureorum opinionem sequi, qui tales enuntiationes nec veras nec falsas esse dicunt aut, cum id pudet, illud tamen
Abbreviated transcription (Latin):
a sapiente tã mhumana feritas.¬
naturã hoĩs. qr pene appetens est.
Et platomis argumentũ afferam.
cõueint si uir bonus pena ñ gau¬
det nõ gaudebit ne eo quidẽ affcũ
tollit aĩos ⁊ incitat. nec quicqmͣ
sine illa magnificũ in bello forti¬
tudo gerit nͥ hinc fłama sb̃dita ẽ
⁊ hic stimłs ꝑagitauit misitq ĩ
picula audates. opcimũ itaq qui¬
dã putant temꝑare iram ñ tollere.
eoq detracto ꝙ exundat ad saluta¬
rẽ modũ cogere Id u̾o retinẽ sine
quo languebit actio ⁊ ius ⁊ uigor
aĩ resoluet᷑ pͥmũ. faciliꝰ ẽ excludẽ
pniciosa. ꝙͣ regere.⁊ nõ admittere.
qmͣ admissa mod̾ari. Nã cũ se ĩposse¬
ssione posuerũt. potentiora rectore
sũt. nec recidi se minui ꝑaciũtͦ
deinte rõ ip̃a cui frem tradunt᷑.
tam diu potens potens ẽ qmͣ diu
deducta ẽ ab effectib. si miscuit se

Expanded text:
a sapiente tam inhumana feritas—a sapiente tam inhumana feritas—naturam hominis, quia poenae adpetens est. Et Platonis argumentum adferam—qconvenit. Si vir bonus poena non gaudet, non gaudebit ne eo quidem adfectutollit animos et incitat, nec quicquam sine illa magnificum in bello fortitudo gerit, nisi hinc flamma subdita est et hic stimulus peragitavit misitque in pericula audaces. Optimum itaque quidam putant temperare iram, non tollere, eoque detracto, quod exundat, ad salutarem modum cogere, id vero retinere sine quo languebit actio et vis ac vigor animi resolvetur. Primum facilius est excludere perniciosa quam regere et non admittere quam admissa moderari ; nam cum se in possessione posuerunt, potentiora rectore sunt nec recidi se minuive patiuntur. Deinde ratio ipsa, cui freni traduntur, tam diu potens est quam diu diducta est ab adfectibus ; si miscuit se
Abbreviated transcription (Latin):
cibis pociomb er̾citacionib or¬
dinẽ impone̾. ac ualitudinẽ tantr̃
mutata uite disposicc̃e firmare. ꝓri¬
nũ ẽ ut modꝰ ꝑficiat. Si modꝰ et
ordo ñ ꝓficit subducit aliqua et
idicit cibis ⁊ abstinencia corpꝰ ex¬
onerat. Si frustra menora cesserũt
ferit uenã menb̾s.que si ad heren¬
aa notent ⁊ morbũ diffundunt
manus affert nec ulla dura uid̾r
curacio cuiꝰ salutaris effectꝰ ẽ Ita le¬
dum p̾sidem ciuitatis ꝙ rectorem
decet Qmͣdiu pot̃ uerbis ⁊ mollio¬
rib hiis Ingema curare ut faciẽ¬
da suadeat cupiditatemq honesti
inde ad tristiorẽ oracionẽ qua mo¬
ueat adhuc ⁊ exprobret. nouissiẽ
ad penas. ⁊ hos adhuc leues reuo¬
cabiles decurrat. ultima supplicia
scelerib ultimis ponat ut nemo
hoc uno medentib erũt dissiłes
ꝙ illi quib uitã nõ possũt largiri
facilẽ eritũ p̃stant. hic dãpnatꝰ cũ
ḋ decore ⁊ traductione nitã erigit
nõ qr delectet᷑ ulliꝰ pena. ꝓcul ẽ eĩ

Expanded text:
ionibus ordinem imponere ac valetudinem tantum mutata vitae dispositione firmare. Proximum est, ut modus proficiat; si modus et ordo non proficit, subducit aliqua et ondet, interdicit cibis et abstinentia corpus exonerat ; si frustra molliora cesserunt, ferit venam membrisque, si adhaerentia nocent et morbum diffundunt, manus adfert ; nec ulla dura videtur curatio, cuius salutaris effectus est. Ita legum praesidem civitatisque rectorem decet, quam diu potest, verbis et his mollioribus ingenia curare, ut facienda suadeat cupiditatemque honesti inde ad tristiorem orationem, qua moneat adhuc et exprobret ; novissime ad poenas et has adhuc leves, revocabiles decurrat ; ultima supplicia sceleribus ultimis ponat, ut nemo Hoc uno medentibus erit dissimilis, quod illi quibus vitam non potuerunt largiri facilem exitum praestant, hic damnatos cum dedecore et traductione vita exigit, non quia delectetur ullius poena—procul est enim
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. quedam enĩ sũt inquit ureb
simplicia. quedã copulata. simpler
moriet᷑ eo die socrates hiuic suigo
fecit. siuc nõ fecerit funtꝰ ẽ mori¬
endidies. At siita facũ sit. Pascet¬
ẽ dippꝰ lago. nõ potit dici sie fun
lagus cũ muliere sue nõ fuctĩ
Copulata enĩ res ẽ ⁊ cͥfatalis sls

Expanded text:
henditur. Quaedam enim sunt, inquit, in rebus simplicia, quaedam copulata; simplex est: Morietur illo die Socrates; huic, sive quid fecerit sive non fecerit, finitus est moriendi dies. At si ita fatum erit: Nascetur Oedipus Laio, non poterit dici: sive fuerit Laius cum muliere sive non fuerit; c
Abbreviated transcription (Latin):
ti oĩo nulsu nomẽ. nulla natura nul
nuis esset. ⁊ forte temẽ.casu. ã pleã¬
q fierent. aut omĩa. Nũ alit̾ ac nunc
cueniũt euenirent. quid gͦ attinet
incultare facũ. cũ sine fato rõ oĩum¬

Expanded text:
ti omnino nullum nomen, nulla natura, nulla vis esset et forte temere casu aut pleraque fierent aut omnia, num aliter, ac nunc eveniunt, evenirent. Quid ergo adtinet inculcare fatum, cum sine fato rati
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ius enĩ rei cã ip̃a natura ẽ. ꝙ cur
ita sit. Quid ẽ cur nõ omĩs ꝓmũti¬
acio aut u̾a aut falsa sit. msi ꝯces¬
serimꝰ fato ficri quetumq fiant.
qr futura uera inquit nõ ec̃ possũt
ea que causas cur futura sint nõ
u̾a sint. ita cum euenerint faro e¬
eueneñt. Confectũ negociũ si ꝗdẽ
tibi ꝯcedendũ ẽ. ant fato om̃ia fĩ
Capiet nunĩacã scipio. nisi exet̾m¬
tate cã causã serens. ħ erit effectu¬
ra. an ħ falsũ potuisset eẽ. si eẽt sex¬
centis seculis añ dc̃m. ⁊ sitũ ñ cẽt¬

Expanded text:
eius rei enim causa ipsa natura est. Quod cum eius rei enim causa ipsa natura est. Quod cum ita sit, quid est, cur non omnis pronuntiatio aut vera aut falsa sit, nisi concesserimus fato fieri, quaecumque fiant? Quia futura vera, inquit, non possunt esse ea, quae causas, cur futura sint, non vera sunt; ita, cum evenerint, fato evenerint. Confectum negotium, siquidem concedendum tibi est aut fato omnia fieri, Capiet Numantiam Scipio, nisi ex aeternitate causa causam serens hoc erit effectura? An hoc falsum potuisset esse, si esset sescentis saeculis ante dictum? Et si tum non e
Abbreviated transcription (Latin):
nõ concedẽnt omĩa que fierẽt fieri
cansis añtetentib uolũtatis eĩ nr̃e
cũ ita dicimꝰ. uene aliquid ꝙ̃riam
qua. ut cũ uas ĩ ane dicimꝰ. non ita
loquim̃ ut phisici quib ĩ ane ẽẽ u¬
chil placet. s ita ut u̾bi c̾a sine aqua
sine uino. sinc oleo uas eẽ dicamꝰ
sic cũ sine cã aĩmũ dicimꝰ moueri
sine añcedenti ⁊ ext̾na cã mom̾ nõ
oĩno sine cã dicimꝰ. de ip̃a achomo
dici pot̃ cũ ꝑ mane moueat᷑ graui¬
cã accedat ext̾ͥrisetꝰ. Rursus aut̃ ne
omẽs phisici irrideam̾ si dicamus
qucq̃ fi sine causa distinguendũ
est et ita dicendũ ip̃ius ĩ diuidiu
hane esse naturã ut ponte̾ ⁊ gͣnitate
moueat᷑ cãq ip̃am ẽẽ cãm cur ita
ferat᷑. simulit̾ ad aĩoꝵ motꝰ uolun¬
tanios nõ esse requirenda ext̾na cã
Motus enĩ uolũtar eam naturã
inse ip̃e ꝯtinet ut sit in nr̃a potesta¬
te nobis q pareat nec id smne cã.

Expanded text:
non concederent omnia, quae fierent, fieri non concederent omnia, quae fierent, fieri causis antecedentibus; voluntatis enim nostrae cum ita dicimus, velle aliquid quempiam qua; ut, cum vas inane dicimus, non ita loquimur, ut physici, quibus inane esse nihil placet, sed ita, ut verbi causa sine aqua, sine vino, sine oleo vas esse dicamus, sic, cum sine causa animum dicimus moveri, sine antecedente et externa causa moveri, non omnino sine causa dicimus. De ipsa atomo dici potest, cum per inane moveatur graviia nulla causa accedat extrinsecus. Rursus autem, ne omnes physici inrideant nos, si dicamus quicquam fieri sine causa, distinguendum est et ita dicendum, ipsius individui hanc esse naturam, ut pondere et gravitate moveatur, eamque ipsam esse causam, cur ita feratur. Similiter ad animorum motus voluntarios non est requirenda externa causa; motus enim voluntarius eam naturam in se ipse continet, ut sit in nostra potestate nobisque pareat, nec id sine causa;
Abbreviated transcription (Latin):
d̾ cłmõnẽ sinc causa ficri. si minus
u̾bis re cogit᷑ confitĩ. Nõ enĩ atho¬
mꝰ a bathomo pulsa decimat sam
qui pot peli alia abalia si g̈nitate
fcrunt᷑ ad ppendiculũ corꝑa ĩ diuidu¬
a rectis lineis ut epicuro ꝑ lacet. Sc¬
quit᷑ enĩ ut si alia ab alia nũqm de¬
pellat᷑ ne ꝯtingat quid̃c alia aliani.
Ex quo efficitur ut iã sit athomus
ca q dechinet declinare sine causa
nchil lib̾m nobis esset. cũ ita mo¬
ueret᷑ aĩmꝰ ut atomoꝵ motu cogẽt᷑
id democtus auctor atomoꝵ accipe
maluit ncc̃itate omĩa fi̾. ꝙͣ acorpoi¬
h in diuidius naturales motus a¬
uellere. ¶Acutĩ carncades qui diceb
at Epicuicos suã cãm sine hac cõmẽ¬
ticia detimꝰ cõe defende̾. Ilã cũ doceͣt
esse posse ꝯuendã aĩ motũ uolun¬
tariu. id fuit defendi meliꝰ qm in¬
repire nõ possunt quo defenso fa¬
cile crisippo posset resistere. Cũ em̃
concessisent motũ nullũ eẽ sinc c̃a

Expanded text:
onem sine causa fieri si minus verbis, re cogitur confiteri. Non enim atomus ab atomo pulsa declinat. Nam qui potest pelli alia ab alia, si gravitate feruntur ad perpendiculum corpora individua rectis lineis, ut Epicuro placet? Sequitur enim, ut, si alia ab alia numquam depellatur, ne contingat quidem alia aliam. Ex quo efficitur, etiamsi sit atomus eaque declinet, declinare sine causa. nihil liberum nobis esset, cum ita moveretur animus, ut atomorum motu cogeretur. Id Democritus, auctor atomorum, accipere maluit, necessitate omnia fieri, quam a corporibus individuis naturalis motus avellere. Acutius Carneades, qui docebat posse Epicureos suam causam sine hac commenticia declinatione defendere. Nam cum docerent esse posse quendam animi motum voluntarium, id fuit defendi melius quam inreperire non possent; quo defenso facile Chrysippo possent resistere. Cum enim concessissent motum nullum esse sine causa,
Abbreviated transcription (Latin):
dissiłitudines sũt. ut alios dulcia
allos sb̾ amara delectent. alii libi¬
dinosi alii iracundi. a crudeles x
supbi sũt. alii talib uiciis aborrẽt.¬
Qm̃ gͥinquit t̾m natͣi anatũa di¬
stat qͥd miꝵ ẽ has dissimilitudies
et diffe̾ntib causis eẽ fc̃as ħ dis¬
serens qua dere agat᷑ ⁊ inquo ca
consistat nõ uidet. Nõ enĩ si alii
dalia ꝓpensiores sint pꝑ causas

Expanded text:
dissimilitudines sunt, ut alios dulcia, dissimilitudines sunt, ut alios dulcia, alios subamara delectent, alii libidinosi, alii iracundi aut crudeles aut superbi sint, alii a talibus vitiis abhorre inquit, tantum natura a natura distat, quid mirum est has dissimilitudines ex differentibus causis esse factas? Haec disserens, qua de re agatur, et in quo causa consistat, non videt. Non enim, si alii ad alia propensiores sunt propter causas
Abbreviated transcription (Latin):
contagione respond̾amꝰ. reliqua po¬
stea ꝑsequemi᷑ ¶ Int̾ locoꝵ nat᷑as qnͣ¬
tũ int̾sit ui deam. Alios eẽ salubres
alios pestilentos. Inaliis esse pitiu¬
tosos ⁊ qĩ redundates. in aliis exsic¬
catos atq arridos. Multa q st̃ alia
que int̾ locũ ⁊ locũ płimũ differant
Athenis tenue celũ ex quo ⁊̃ acuti¬
ores putant᷑ attici. Crassũ thebis.
itaq pingues thebani ⁊ ualentes
tũ neq illud tenue celũ efficiet ut
zenonẽ quis aut arcesilã aut theo¬
frastũ audiat. Neq crassũ uc neme¬
a pociꝰ ꝙͣ isthimo uictoriã petat.
disiunge longiꝰ quid emĩ loci nata
afferre pot̾ ut inporticu pompei po¬
ciꝰ ꝙͣ in campo ambulemꝰ. tecũ qmͣ
cũ alio idib pocius ꝙͣ kalendis.
ut igit᷑ ad quasdã res natͣa loci ꝑ¬
tinet aliquid ad quasd̾a aut̃ nich̾.
si castroꝵ affectio ualcat. si ius ad
qͣstam res. ad om̃es c̾te nõ ualebit
At enĩ qm̃ in uaturis homimui

Expanded text:
espondeamus, reliqua postea persequemur. Inter locorum naturas quantum intersit, videmus; alios esse salubris, alios pestilentis, in aliis esse pituitosos et quasi redundantis, in aliis exsiccatos atque aridos; multaque sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differant. Athenis tenue caelum, ex quo etiam acutiores putantur Attici, crassum Thebis, itaque pingues Thebani et valentes. Tamen neque illud tenue caelum efficiet, ut aut Zenonem quis aut Arcesilam aut Theophrastum audiat, neque crassum, ut Nemea potius quam Isthmo victoriam petat. Diiunge longius. Quid enim loci natura adferre potest, ut in porticu Pompeii potius quam in campo ambulemus? tecum quam cum alio? Idibus potius quam Kalendis? Ut igitur ad quasdam res natura loci pertinet aliquid, ad quasdam autem nihil, sic astrorum adfectio valeat, si vis, ad quasdam res, ad omnis certe non valebit. At enim, quoniam in naturis hominum
Abbreviated transcription (Latin):
cuntur. gͦ ⁊̃ assensiones.At si cã ap¬
petitus nõ ẽ sita in nobis. ne ip̃e
quide appetitus ẽ in nr̃a pot̾ate.
ꝙ si ita est. ne illa quidẽ que appe¬
titu esficuĩt᷑ sũt sita m nob. Nõ sũt
laudactẽs iustesint. nec intupati¬
ones nec honores nec supplicia ꝙ
cũ uiciosũ sit. ꝓbabilit̾ cõcludi pu
sine p̃positis causis euenire causa¬
r genera distinguit. ut nc̃citater
effugiat ⁊ retineat facũ. ¶Cxsar
em̃iquit alie sũt ꝑfecte ⁊ pn̾cipa¬

Expanded text:
quuntur, ergo etiam adsensiones; at, si causa adquuntur, ergo etiam adsensiones; at, si causa adpetitus non est sita in nobis, ne ipse quidem adpetitus est in nostra potestate; quod si ita est, ne illa quidem, quae adpetitu efficiuntur, sunt sita in nobis; non sunt laudationes iustae sint nec vituperationes nec honores nec supplicia. Quod cum vitiosum sit, probabiliter concludi putsine praepositis causis evenire, causarum genera distinguit, ut et necessitatem effugiat et retineat fatum. Causarum enim, inquit, aliae sunt perfectae et p
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ exet̾nitate quedã ẽ u̾a ⁊ ea ñ esse
nexa causis et̾ms ⁊ afati necitate
fieri. ut id fatũ uimi ncc̃itatis affer¬
ret in qua siña democ̾tus Eracditꝰ
Empedodes Aristotiles fuit alt̾a
eoꝵ quib uiderent᷑ sine ullo fato
esse aĩoꝵ motus uolũtarios. Cri¬
sippꝰ tanꝙͣ arbit̃ honorari mediũ
fieri uoluisse s applicat sead eos
potiꝰ. qui ncc̃itate motus. ños libe¬
ratos uolunt. Dũ aut̾ u̾bis utitũ
sius delabit᷑ in eas difficultates
ut ncc̃itatẽ fati confirmet ĩ uitus.
Atq hoc si placet quale sit udcam.
In assensionib q̃s p̾ma orõne tc̃¬
tam. Eas enĩ ueteres illi quib oĩ
a fieri uitebant᷑. in effici ⁊ ncc̃itate
dicebant. qui aut̃ ab hiis dissẽtie¬
bant fato assensiones lib̾abãt. Ne¬
gabantq fato assensionib adhi¬
bito. necessitatẽ ab hus posse rẽo¬
ueri. hiiq ita disserebant. si om̃ia
fato fiũt. omĩa fiũt cã ancedente
⁊ si appetitus. illa ⁊̃ que appetitũ se¬

Expanded text:
et ex aeternitate quaedam esse vera, et ea non esse nexa causis aeternis et a fati necessitate fieri, ut id fatum vim necessitatis adferret, in qua sententia Democritus, Heraclitus, Empedocles, Aristoteles fuit, altera eorum, quibus viderentur sine ullo fato esse animorum motus voluntarii, Chrysippus tamquam arbiter honorarius medium ferire voluisse, sed adplicat se ad eos potius, qui necessitate motus animorum liberatos volunt; dum autem verbis utitur suis, delabitur in eas difficultates, ut necessitatem fati confirmet invitus. Atque hoc, si placet, quale sit videamus in adsensionibus, quas prima oratione tractavi. Eas enim veteres illi, quibus omnia fato fieri videbantur, vi effici et necessitate dicebant. Qui autem ab iis dissentiebant, fato adsensiones liberabant negabantque fato adsensionibus adhibito necessitatem ab his posse removeri, iique ita disserebant: Si omnia fato fiunt, omnia fiunt causa antecedente, et, si adpetitus, illa etiam, quae adpetitum se
Abbreviated transcription (Latin):
caĩs cohibentes in se efficientiã nat᷑a¬
lem. ita ⁊ sempueꝵ fuit morietur
ut. archonte pitarato. Neq tñ erãt
cause fatales cur ita accide̾t. s ꝙ ita
fuit. Nec hii qui dicũt ĩmutabilia
esse que futura sint. nec posse uer
futuꝵ ꝯu̾tere in falsũ fati ncc̃ita cer
confirmãt. sz u̾boꝵ iĩ int̾p̃tantur.

Expanded text:
causas cohibentis in se efficientiam naturacausas cohibentis in se efficientiam naturalem. Ita et semper verum fuit Morietur s vixerit, archonte Pytharato, neque tamen erant causae fatales, cur ita accideret, sed, quofuit. Nec ii, qui dicunt inmutabilia esse, quae futura sint, nec posse verum futurum convertere in falsum, fati necessitatem confirmant, sed verborum vim interpretantur.
Abbreviated transcription (Latin):
oriet᷑ noctum ci¬
biculo suo in opp̃ssus scipio. ue dicẽ¬
tur. Id enĩ fore diceret᷑ ꝙ esset futu¬
ꝵ. futuꝵ aut̃ fuisse ex eo qr factum
ẽ intelligi debet.nec magis erat
im moriet᷑ scipio. ꝙͣ morictur illo
mõ. nec minꝰ ucc̃e mori scipiomi
ꝙͣ illo mõ mori nec mag̃ ĩmuta¬
bile eru̾o in talsũ. necatus ẽ scipio.
ꝙͣ necabit᷑ scipio. Nec cũ ħ̾ ita ũmt.
⁊abathonus petat p̃sidiũ casq de
ma deducat ⁊ uo tempe suscipiat
res duas ĩennodabiles. unam ut
sine cã fiat aliqd ex quo existet. ut
denichilo quippiã fiat. ꝙ nec ipsi
nec cuiꝙͣ fisico placet. alt̾am ut cũ
duo in diuidua ꝑ manitatẽ feran¬
t̾. alteꝵ cregione moncat᷑. alterur
declinet. Licet enĩ epicuro ꝯcedenti.
om̃c enũciatũ aut ueꝵ aut falsu
esscnõ ucri. ne omña f̾ato fitri fit i¬
nct̃e. nõ enĩ et̾is causis natuͣe ne¬
carneades. n ͨ tñ sine cansis. S int̾ẽ
int̾ cãs fortuto añ gͥssas et inter

Expanded text:
orietur noctu in cubiculo suo vi oppressus Scipio, vere diceretur; id enim fore diceretur, quod esset futurum; futurum autem fuisse ex eo, quia factum est, intellegi debet. Nec magis erat verum Morietur Scipio quam Morietur illo modo, nec magis necesse mori Scipioni quam illo modo mori, nec magis inmutabile ex vero in falsum Necatus est Scipio quam Necabitur Scipio; nec, cum haec ita sint, ab atomis petat praesidium easque de via deducat et uno tempore suscipiat res duas inenodabiles, unam, ut sine causa fiat aliquid, ex quo existet, ut de nihilo quippiam fiat, quod nec ipsi nec cuiquam physico placet, alteram, ut, cum duo individua per inanitatem ferantur, alterum e regione moveatur, alterum declinet. Licet enim Epicuro concedenti omne enuntiatum aut verum aut falsum esse non vereri, ne omnia fato fieri sit necesse; non enim aeternis causis naturae neCarneades, nec tamen sine causis, sed interest inter causas fortuito antegressas et inter
Abbreviated transcription (Latin):
m inꝙͣ pot̾ ꝗcꝙͣ eẽ molestũ ꝙ tibi
gratũ futuꝵ sit s ita audies ut
nomanũ hominẽ. ut timide ĩgre¬
dientẽ ad hoc genꝰ disputandi. ut
longo int̾uallo ħ studia repetente
Ita in quit audiã te disputãtẽ ut
ea lego que sc̃psisti. ꝓ inde orore
Consid̾a musici quoꝵ maliis ut in
antipat᷑ poeta. ut in brumali diem
tis. ut insimul egrotantib frĩbrut
in urina. ut in unguib ut in reliꝗs
eiꝰ moĩ nature contagio ualet om
etio nõ tollo. uis ẽ nulla fatalan
ans aut̃ forcuita qued̾a esse possut
ut in illo naufrago. ut m ycadio ui
sũt inqͣ ab suida. quid em̃ si dpbi¬
te fatu ita fuit de equo cade acquo¬

Expanded text:
uod tibi gratum futurum sit? Sed ita audies, ut Romanum hominem, ut timide ingredientem ad hoc genus disputandi, ut longo intervallo haec studia repetentem. Ita, inquit, audiam te disputantem, ut ea lego, quae scripsisti. Proinde ordire. Considamus hic. quorum in aliis, ut in Antipatro poe+ta, ut in brumali die natis, ut in simul aegrotantibus fratribus, ut in urina, ut in unguibus, ut in reliquis eius modi, naturae contagio valet, quam ego non tollo, vis est nulla fatalis; in aliis autem fortuita quaedam esse possunt, ut in illo naufrago, ut in Icadio, usunt quidem absurda. Quid enim? si Daphitae fatum fuit ex equo cadere atqu
Abbreviated transcription (Latin):
one d̾fato.casus quidã nc faciam
⁊hiis studus in quib nos apucri¬
tia uiximꝰ deditꝰ multũ uenamus.
maxime nos quidẽ ex quirentes ea
consilia que ad pacẽ ⁊ ad ꝯcordiam
cuuũ ꝑtinerent. Cũ enĩ om̃es post
int̾itũ cesaris nonaꝵ ꝑturbationũ

Expanded text:
quidam ne faceremet his studiis, in quibus nos a pueritia viximus, deditus, multum una eramus, maxime nos quidem exquirentes ea consilia, quae ad pacem et ad concordiam civium pertinerent. Cum enim omnes post interitum Caesaris novarum perturbatio
Abbreviated transcription (Latin):
solebam ⁊ mag̃ uacuo ab int̾uẽtioi¬
b dic cũ adme ille uenisset. p̾moca
que erant cottidiana et qiͣ legittĩa
nob̾ de pace ⁊ de ocio quib accepti
quid g̾ inquit ille. q̃m oratorias
ex̾citones nõ cu quidẽ ut spero reli
suisti. possum ne aliquid audire.
enĩ illud ꝙ recte existimas orato¬
ria illa scudia deseriu quib te m¬

Expanded text:
solebat, et magis vacuo ab interventoribus die, cum ad me ille venisset, primo ea, quae erant cotidiana et quasi legitima nobis, de pace et de otio. Quibus actis Quid ergo? inquit ille, quoniam oratorias exercitationes non tu quidem, ut spero, relisuisti, possumne aliquid audire? enim, id quod recte existimas, oratoria illa studia deserui, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
aut ua. afalsa eit. outus gͦ sine cã
nullꝰ ẽ. ꝙ si ita ẽ. omĩa que fiunt
ensis fũĩt ante gressis. Id si ita est
fato omĩa frĩt Efficit᷑ gͥ fato fic̾ĩ q̃¬
diq fiant ¶ Hic pͥmũ si m̃ libat as¬
sentiri epicuto ⁊ negare oc̃m enũ¬
ciationez aut uer̃ã esse aut falsam.
nuos Crisippus ut ꝑsuadeat om̃e
anxioma aut u̾m esse aut falsum
futuraꝵ.S epicurꝰ d chione actomi
t̾cius quita modꝰ orit᷑ exͣ pond̾⁊pla

Expanded text:
aut vera aut falsa est; motus ergo sine causa nullus est. Quod si ita est, omnia, quae fiunt, causis fiunt antegressis; id si ita est, fato omnia fiunt; efficitur igitur fato fieri, quaecumque fiant. Hic primum si mihi libeat adsentiri Epicuro et negare omnem enuntiationem aut veram esse aut falsam, nervos Chrysippus, ut persuadeat omne aci/wma aut verum esse aut falsum.futurarum. Sed Epicurus declinatione atomi tertius
Abbreviated transcription (Latin):
ut negõnes in fiuitar ꝯuĩctionũ
pociꝰ qͣm infinita ꝯuexa ponunt.
cur rõ medici. cur geometre cur re¬
liqui face̾ nõ possunt Medicus i
p̃mis ꝙ erit ei ꝑspectũ marte nõ
ita ꝓponet. si cui uene sic mouent᷑
is ht febrem. S potiꝰ illo mͦ. ñ ei
uene sic mouent᷑. ⁊ is febrẽ ñ ħt¬

Expanded text:
ut negationes infinitarum coniunctionum ut negationes infinitarum coniunctionum potius quam infinita conexa ponant, cur idem medici, cur geometrae, cur reliqui facere non possint. Medicus in primis, quod erit ei perspectum in arte, non ita proponet: Si cui venae sic moventur, is habet febrim, sed potius illo modo: Non et venae sic cui moventur, et is febrim n