comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ꝯdicionis sũt.⁊ hac uice copu¬
lint᷑ ut alt̾m sme altõ esse possit
Alt̾m sine alto nõ possit. Qd̾ dico
conabor facere manifestũ. possum
pedes mone̾. u c̃ nõ curram: curtẽ
nõ possum ut pedes nõ moneam.
possũ qͣus inaqͣ sim nõ natare.
si nato nõ possum ĩaqua nõ esse.
ex hac sorte ⁊ hoc ẽ dequo agitur.
Si inuiriã accepi ncc̃e ẽ faccã esse.
Si facta ẽ nõ ẽ ncc̃e me accepisie.

Expanded text:
dicionis sunt et hac vice copulantur, ut alterum sine altero esse possit, alterum sine altero non possit. Quod dico conabor facere manifestum. Possum pedes movere, ut non curram ; currere non possum, ut pedes non moveam. Possum, quamvis in aqua sim, non natare ; si nato, non possum in aqua non esse. Ex hac sorte et hoc est de quo agitur. Si iniuriam accepi, necesse est factam esse ; si est facta, non est necesse accep
Abbreviated transcription (Latin):
qua nõ ledint᷑ homĩes s offend¬
unt᷑. danta ẽ t̾n aĩoꝵ dissolucio ⁊
uanitas ut quida nchilacerbiꝰ
putent. Sic iuenies ẜuũ qui fla¬
gellis qmͣ colaphis cedi malit.
⁊ qui mortẽ ac uerb̾a tolłabilio¬
ra credat qm̃ ꝯtumeliosa uerba
adtantas mepcias ꝑuentũ est
ut nõ dolore tm s doloris opini¬
one uexemur more pucroꝵ qb
metum incutit umbra. ⁊ ꝑsonaꝵ
deformitas. ⁊dpͣuata facies. lacri¬
mas uo euocant nõia paꝵ grata
aurib ⁊ digitoꝵ motus. ⁊ alia q̃
ĩpetu quo dam erroris inꝓuidi
refugũt. In uiria ꝓpositum hẽt
hec aliquẽ malo affice̾. Malo aut̃
sapiã nõ relinꝗt locũ. unũ eĩ illi¬

Expanded text:
a non laeduntur homines sed offenduntur. Tanta est tamen animorum dissolutio et vanitas, ut quidam nihil acerbius putent. Sic in- venies servum qui flagellis quam colaphis caedi malit et qui mortem ac verbera tolerabiliora credat quam contumeliosa verba. Ad tantas ineptias perventum est, ut non dolore tantum sed doloris opinione vexemur more puerorum, quibus metum incutit umbra et personarum deformitas et depravata facies, lacrimas vero evocant nomina parum grata auribus et digitorum motus et alia quae impetu quodam erroris improvidi refugiunt. Iniuria propositum hoc habet aliquem malo adficere ; malo autem sapientia non relin
Abbreviated transcription (Latin):
nocet. ita quicqd fit in sapientem
ꝓterue petulant. supbe. frustra tẽp¬
tatur at saciꝰ erat neminẽ esse qui
faceͣ uellet./Nem difficilẽ optas
ti ne fiat quidẽ pot̾. Imo nes̃cio
an magis uires sapia ostendat
tranouillitatis int̾ lacessentia. si¬
cut maximũ argum̃tũ ẽ ĩpatori¬
quis si armis nirisq polleat tuta¬
scil securitaꝵ in hostium terra.
Diuidamꝰ Ei tibi ur̃ screne ĩ iu

Expanded text:
nocetur, ita quicquid fit in sapientem nocetur, ita quicquid fit in sapientem proterve, petulanter, superbe, frustra temptatur. " At satius erat neminem esse qui facere vellet." Rem difficilem optas ti ne si fiat quidem potest. Immo nescio an magis vires sapientiae ostendat tranquillitas inter lacessentia, sicut maximum argumentum est imperatoris armis virisque pollentis tuta securitas in hostium terra. Divid
Abbreviated transcription (Latin):
scoprli mare frangũt. nec ip̃i ulla
seuicie uestigia tot u̾bati scłis os¬
tentant. ita sapientis aĩmꝰ solidꝰ ẽ
⁊ id roboris colligit ut tã tutus sit
ab miuria qm illa que retuli q̃d
gͦ. nõ erit aliquis qui sapienti fa¬
cere temptet in uiriam cẽptabit
s nõ ꝑuenturã adcũ. maiore emĩ ĩ¬
t̾uallo atactu infĩoꝵ abductus
ẽ qmͣ ut illa nis nocia usq adillũ
iires suas ꝑferat. Eciã cũ potẽtes
⁊ ĩpio editi et consensu ẜuenciũ
ualidi nocẽ intendent tam cura
s.apiam omĩs eoꝵ impetus defi¬
ciet qͣ que neruo tormẽtisue in
altũ exp̾munt᷑ cũ exͣ unisũ exilie¬
rint citra celũ tñ flectunt᷑. Quid
cu putas tũ cum stolidꝰ ill. rex mł¬
titudine teloꝵ dicm obscuraret
ulła sagittam in solem incidisse.
aut dimissis in ꝓfundũ catens
neptunũ potusse ꝯtingi. ut celestra¬
a humanas manꝰ effug̾uĩt. et ab
hiis qui templa diruut. ac simu¬
lacra conflant nichil diuinitati

Expanded text:
scopuli mare frangunt nec ipsi ulla saevitiae vestigia tot verberati saeculis ostentant ; ita sapientis animus solidus est et id roboris collegit, ut tam tutus sit ab iniuria quam illa quae rettuli. " Quid ergo ? Non erit aliquis qui sapienti facere temptet iniuriam ? " Temptabit, sed non perventuram ad eum ; maiore enim intervallo a contactu inferiorum abductus est, quam ut ulla vis noxia usque ad illum vires suas perferat. Etiam cum potentes et imperio editi et consensu servientium validi nocere intendent, tam citra sapientiam omnes eorum impetus deficient, quam quae nervo tormentis- ve in altum exprimuntur, cum extra visum exsilierint, citra caelum tamen flectuntur. Quid ? Tu putas tum, eum stolidus ille rex multitudine telorum diem obscuraret, ullam sagittam in solem incidisse aut demissis in profundum catenis Neptunum potuisse contingi ? Ut caelestia humanas manus effugiunt et ab his qui templa diruunt ac simulacra conflant nihil divinitati
Abbreviated transcription (Latin):
sorẽ daho. uix enĩ credis tm̃ firmi¬
tatis i hotiãe ⁊ tantã aĩmagni¬
qui dicat. Nõ ẽ ꝙ dubites auat¬
collerare se homo natus supͣ hu¬
mana ressit. an dolores dãpna
ulcaciones uulna magrios mo¬
tus reꝵ cuta se trem̃etin securus
asꝑiciat. et uuis placide ferat et
scd̃a mod̾ate ne ilł cedens nͨ his
melior ẽ. En adsũ hec uob̾ ꝓbaturꝰ
sub isto tot ciuitatũ cũsore miñ¬
menta incursu arietis labetĩ. et
turriũ altitudinẽ cunicuł ac latta¬
tib tossis repente residcͣ. ⁊ eq̃timi
e oitissimas artes aggerẽ crescere
at nulla machinam̃ta posse reꝑia
que bene fundatũ añnũ agitent¬
Ẽrepsi¬

Expanded text:
sorem dabo. Vix enim credis tantum firmisorem dabo. Vix enim credis tantum firmitatis in hominem aut tantam animi magniqui dicat : " Non est quod dubites, an attollere se homo natus supra humana possit, an dolores, damna, ulcerationes, vulnera, magnos motus rerum circa se frementium securus aspiciat et dura placide ferat et secunda moderate, nec illis cedens nec his melior est. En adsum hoc vobis probaturus, sub isto tot civitatium eversore munimenta incussu arietis labefieri et turrium altitudinem cuniculis ac latentibus fossis repente desidere et aequaturum editissimas arces aggerem crescere, at nulla machinamenta posse reperiri, quae bene fundatum animum agitentErepsi
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa enĩ mea mecũ sũt. at qui
et pat̾moniũ eiꝰ in p̃dam cesserat.¬
⁊ filias rapuerat hostis ⁊ pat̾ã uiola
st indẽpnem ẽẽ testatꝰ ẽ. hebat
enĩ uera secũ bona in que nõ est
manus miectio. at que dissipa¬
ta. ⁊ direpta ferebant᷑ nõ iudica¬
bat sua ⁊ aduerticia ⁊̃ mitũ for¬
tune sequencia. o ut nõ ꝓpria di¬
lexerat oĩm enĩ extasetus ef¬
fluenciũ lubrica ⁊ incerta posses¬
sio ẽ Cogita nũc an huic fur. aut
calũpmator. aut uicinꝰ in potẽs
aut dines aliquis regnũ orbe se¬
nectutis ex̾cens fac̾e̾ inuiriam
possit cuĩ bellũ ⁊ hostis ⁊ ille egre¬
giam artem quassandaꝵ nrbim
ꝓfessus eripe nichil potuit. Int̾
micantes ubiq gladios ⁊ mili¬
tarẽ in rapma cumultũ int̾ fla¬
mas ⁊ sanguinẽ stragemq ĩpul¬
sc ciuitatis int̾ fragorẽ tẽploꝵ sup
deos suos cadẽciũ uni hõmi par fuͭ
Non ẽ itaq ꝙ audax uidices pro¬
mĩssũ. cuiꝰ tibi si paꝵ ficci heo spon¬

Expanded text:
omnia mea mecum sunt." Atqui et patrimonium eius in praedam cesserat et filias rapuerat hostis et patria in a indemnem esse testatus est. Habebat enim vera secum bona, in quae non est manus iniectio, at quae dissipata et direpta ferebantur, non iudicabat sua sed adventicia et nutum fortunae sequentia. Ideo ut non propria dilexerat ; omnium enim extrinsecus adfluentium lubrica et incerta possessio est. Cogita nunc, an huic fur aut calumniator aut vicinus impotens aut dives aliquis regnum orbae senectutis exercens facere iniuriam possit, cui bellum et hostis et ille egregiam artem quassandarum urbium professus eripere nihil potuit. Inter micantis ubique gladios et militarem in rapina tumultum, inter flammas et sanguinem stragemque impulsae civitatis, inter fragorem templorum super deos suos cadentium uni homini pax fuit. Non est itaque, quod audax iudices promissum, cuius tibi, si parum fidei habeo, spon
Abbreviated transcription (Latin):
Quid gͦ. nemo ent qui lacessat
qui temptet. Nichil ireꝵ natũa
tam sacrũ ẽ ꝙ̾ sacrilegũ nõ mucĩ¬
at s nõ idco diuina minꝰ in sb̾li¬
n sũt si eristunt qui magnitu¬
dinc̃ ultͣ se positã nõ⁊ cturi appe¬
tant. In uulnͣabile ẽ ñ qͦñ feri¬
tur. s q̾ nõ ledit᷑ ex hac cibi not.
sapientẽ exhibeo./ Iunqd dubiũ
ẽ qn c̃ciꝰ robur sit ꝙͣ nõ untitur
q̃ q nõ lcessit᷑ cũ dubic sint iu¬
res in eryte at merito c̾tissima
firmitas hẽtur que om̃es incur¬
susre spuit / sic tu sapientẽ melio¬
ris scito esse nature si mllance¬

Expanded text:
Quid ergo? Nemo erit qui lacescat, Quid ergo? Nemo erit qui lacescat, qui temptet? Nichil in rerum natura tam sacrum est, quod sacrilegum non inveniat, sed non ideo divina minus in sublimi sunt, si exsistunt qui magnitudinem multum ultra se positam non tacturi appetant ; invulnerabile est non quod non feritur, sed quod non laeditur ; ex hac tibi nota sapientem exhibebo. Numquid duest quin cercius robur sit, quod non vincitur, quam quod non lacesscitur, cum dubie sint vires inexperte, at merito certissima firmitas habeatur, que omnes incursus respuit? Sic tu sapientem melioris scito esse nature, si n
Abbreviated transcription (Latin):
nare h sunt que¬
nictortatẽ p̃ceptis urĩs d̾trahãt.
magna ꝓmittitis et que nec op¬
tari ar dẽ ne dum credi possut.
deinde mgenta locuti cũ rauper
necastis esse sapientẽ nõ negatis
solere illi et fuũ uł uestitũ ⁊ tec¬
tum ⁊ cibum deesse Cũ sapientẽ
negastis insanire/ nõ negatis et
alienari. ⁊ patũ sana u̾ba emicter
et quicqd uis mnorhi cogit audẽ.
cĩ sapientẽ neciastis ẜuũ esseadẽ
nõ iturũ. m̃ ificias et uenturu
alte supclio meadem que ceteri
incidistis mutatis reꝵ nomĩb
tale itaq aliquid ⁊ hoc eẽ suspicor
ꝙ pͥma specie pulchꝵ atq magni¬
ficum ẽ nec iuuriã nec ꝯ tuclia
nulgaris et que discit᷑ ip̃a ĩ iuri¬
Re assiduitate ⁊ patiencia. Si ne¬
gas icceptux ĩuirias idẽ nemi¬
nẽ illi tẽptatuꝵ face̾ oĩb relictis
negociis stꝯicus fio/ ẽgo uõ sapi¬
entem nõ imaginario honore ũ¬
bor adornare ꝯstitui. s eo loco po¬
necͣ quo nulla ꝑmitat᷑ in iuria.

Expanded text:
aec sunt quauctoritatem praeceptis vestris detrahant. Magna promittitis et quae ne optari quidem, nedum credi possint; deinde ingentia locuti cum pauperem negastis esse sapientem, non negatis solere illi et servum et tectum et cibum deesse, cum sapientem negatis insanire, non negatis et alienari et parum sana verba emittere et quicquid vis morbi cogit audere, cum sapientem negastis servum esse, idem non itis infitias et veniturum alte supercilio in eadem quae ceteri descenditis mutatis rerum nominibus. Tale itaque aliquid et in hoc esse suspicor, quod prima specie pulchrum atque magnificum est, nec iniuriam nec contumeliam vulgaris et quae discitur ipsa iniuriarum assiduitate, patientia ; si negas accepturum iniuriam, id est neminem illi temptaturum facere, omnibus relictis negotiis Stoicus fio." Ego vero sapientem non imaginario honore verborum exornare constitui, sed eo loco ponere quo nulla permittatur i
Abbreviated transcription (Latin):
est igͥ ut panetio id consilii capi¬
endi delib̾atio. nã honestũ ne fc̃m
sit an turpe dubitant. id ꝙ inde¬
lib̾acione cadit. In quo consid̾m¬
turstũ aut̃ aut inquirunt. a cõsui¬
tant adiuite cõmoditatem. iocim¬
ditatemq. ad facultates rex. atq
copias. ad opes. ad potentias qb
et se possent uniare. ⁊ suos ꝯducãt
id nec ne. de quo delib̾ant. que de¬
lib̾atio omĩs i rõne utilitatis ci¬
dit Eciũ dubitandi genus est cũ
pugnare uidet̾ cum honesto id ꝙ
uid̾r ẽẽ utile. Cũem̃ utilitas ad se
rape honestas cc̃ ase reuccare uiȯ
atur. fit ut distrabatꝰ aĩmꝰ indelbe¬
ranto. afferat ꝙ ancipitẽ curã togi¬
tandi hac diuisione cũ p̃tĩre aligo
maximũ uiciũ indiuidendosto
o p̃t̾missa sũt. Nec enĩ solũ utrim
honestu an turpe sit delib̾ar solet

Expanded text:
igitur est, ut Panaetio videtur, consilii capiendi deliberatio. Nam aut honestumne factu sit an turpe dubitant id, quod in deliberationem cadit; in quo considerum autem aut anquirunt aut consultant, ad vitae commoditatem iucunditatemque, ad facultates rerum atque copias, ad opes, ad potentiam, quibus et se possint iuvare et suos, conducat id necne, de quo deliberant; quae deliberatio omnis in rationem utilitatis cadit. Tertium dubitandi genus est, cum pugnare videtur cum honesto id, quod videtur esse utile; cum enim utilitas ad se rapere, honestas contra revocare ad se videtur, fit ut distrahatur in deliberando animus afferatque ancipitem curam cogitandi. Hac divisione, cum praeterire aliquid maximum vitium in dividendo sit, duo praetermissa sunt; nec enim solum utrum hon
Abbreviated transcription (Latin):
utrũ honestiꝰ Itẽq duob ꝓposits
ltilib. ntrũ utiliꝰ Ita qm ille ctipa¬
cem putauit eẽ rõnẽ. in qnq pses
deutihi. post deꝯpacione eorumds¬
serendum.
Rincipio generi aĩancum

Expanded text:
e duobus propositis utilibus utrum utilius. Ita, quam ille triplicem putavit esse rationem, in quinque partes de utili, post de comparatione eorum disserendum. Principio generi animantium
Abbreviated transcription (Latin):
natur bonitate m̃eatꝰ fitut neq. aĩ¬
citias colere possit. nec iusiuiam.
nec lb̃alitatem fortis uo dolorem
sinũ malũ uidicans. aut̃ tẽmpãs.
uoluptatem sũmũ bonũ statuẽs.
esse certe nullo mõ potest. que ꝙͣ¬
qm ita sunt inꝓmptu. ut res dis¬
putacione nõ egeat. tñ sũt a nobis
alio loco disputata. hec ig̾ discipli
ficii p̃cepta firma. stabilia ꝯuncta
nature tradi possũt nͥ aut ab dis q
solam. aut abhiis qui maxime ho¬
nestatẽ ꝑꝑ se dicunt expectendam.
ita ꝓpria est ea ꝑceptio stoitoꝵ. a
suũ disputandi de officio. si rerum
aliquem delectũ relquissent ut ad
officii ĩ uẽtionẽ aditus esset Seqmͣ
potissimũ stoitos. nõ ut int̾pretes.
sut solemꝰ efontib eoꝵ iuditio ar¬
bitrioq nro. quantũ qͦ quo mõ uide¬
bitur bauriemꝰ.
lacet igit᷑ qm̃ omĩs disputati¬
od̾ officio futura ẽ. añ diffimẽ̾
quid sit officiũ. ꝙ apanetio p̾t̾missũ

Expanded text:
naturae bonitate vincatur neque aminaturae bonitate vincatur neque amicitiam colere possit nec iustitiam nec liberalitatem; fortis vero dolorem summum malum iudicans aut temperans voluptatem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae quamquam ita sunt in promptu, ut res disputatione non egeat, tamen sunt a nobis alio loco disputata. Hae disciplinae ificii praecepta firma, stabilia, coniuncta naturae tradi possunt nisi aut ab iis, qui solam, aut ab iis, qui maxime honestatem propter se dicant expetendam. Ita propria est ea praeceptio Stoicorum, nt ius suum disputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquissent, ut ad officii inventionem aditus esset. Sequepotissimum Stoicos non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum iudicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus. Placet igitur, quoniam omnis disputatide officio futura est, ante definire, quid sit officium; quod a Panaetio praetermissum
Abbreviated transcription (Latin):
tus. contẽpsit. alterimi ¶s cũ statuis¬
sem scribere ad te aliquid hoc tempe
multa posthac ab eo ordiri marime
uolui. ꝙ etati tuc esset aptissi mum
et auctoritati mec. Nam cũ multa
sint in phia et grama et utilia. ac¬
curate copioseq aphis disputata.
latissime pateͣ uident᷑ ea que doffi¬
ciis tradita ab illis et p̃cepta sũt nul¬
la enĩ uite pars. neq publicis neq
p̾uatis. neq forensib neq domesti¬
cis in reb. neq si tecũ agas quid.
neq si cum altoͬ contrahas. uacare
officio potest. In coqr et colẽdo sita ẽ
uite bonestas omĩs. et negligendo
officii p̃ceptis tradendis pħ̾m se au¬
deat dicere. S sunt nõ nulle disci¬
pline que ꝓpositis bonoꝵ ⁊ malor
tmib officiur omne puertunt. Nã
qui sũmũ bonũ sic instituit. ut i¬
chil h̾cat cũ uirtute ꝯunictũ. idq
suis ꝯmodis nõ honestate metitur
hic si sibi ip̃e consentiat ⁊ nõ int̾dũ

Expanded text:
tus contempsit alterum. Sed cum statuistus contempsit alterum. Sed cum statuissem scribere ad te aliquid hoc tempore, multa posthac, ab eo ordiri maxime volui, quod et aetati tuae esset aptissimum et auctoritati meae. Nam cum multa sint in philosophia et gravia et utilia accurate copioseque a philosophis disputata, latissime patere videntur ea, quae de officiis tradita ab illis et praecepta sunt. Nulla enim vitae pars neque publicis neque privatis neque forensibus neque domesticis in rebus, neque si tecum agas quid, neque si cum altero contrahas, vacare officio potest, in eoque et colendo sita vitae est honestas omnis et neglegendo officii praeceptis tradendis philosophum se audeat dicere? Sed sunt non nullae disciplinae, quae propositis bonorum et malorum finibus officium omne pervertant. Nam qui summum bonum sic instituit, ut nihil habeat cum virtute coniunctum, idque suis commodis, non honestate metitur, hic, si sibi ipse consentiat et non interdum
Abbreviated transcription (Latin):
pbandi scientiam ꝯcedens mł¬
tis. qd̾ c̃ oratoĩs ꝓpͥum. apte dis¬
tincte ornate dice̾. qm in eo stu¬
do etatem ꝯsupsi. si idm as su¬
no uideor id mȩo iure quodar
no uendicare quã obrẽ magno¬
ope tc ortor mi citero ut ñ solum
osephia libros. qui iam ilł fere
quarunt sestudiose leg as. uis
colendum est equabile et temꝑatũ
idem in utroq genere laboraret.
Seqũet᷑ q et illud forense dicendi.
⁊ ħ quietũ disputandi genus. insi
ofrasti discipulu possis agnoscere.
nos autc̃ quantũ in utroq ꝓfecimꝰ.
alioꝵ sit iditio. utrũq certe secuti
sum Equidem ⁊ platonẽ existimo
si gems forense tractare uolusset.
grauissime ⁊ copiosissiẽ potuisse dr̃e.⁊
demostenen.si illa que aplatonedi
dicerat tenuisset. et ꝓmĩciare nolu¬
iss. ornate splendideq face̾ potuiss.
eodemq mõ de aristotile ⁊ socrate
iudito. quoꝵ ut̾q suo studio delecta¬

Expanded text:
phandi scientiam concedens muphandi scientiam concedens multis, quod est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere, quoniam in eo studio aetatem consumpsi, si id mihi assumo, videor id meo iure quodam modo vindicare. Quam ob rem magnopere te hortor, mi Cicero, ut non solum losophia libros, qui iam illis fere se aequarunt, studiose legas; vis colendum est aequabile et temperatum idem utroque in genere elaboraret sequereturque et illud forense dicendi et hoc quietum disputandi genus, nisi ophrasti discipulum possis agnoscere. Nos autem quantum in utroque profecerimus, aliorum sit iudicium, utrumque certe secuti sumus. Equidem et Platonem esi genus forense dicendi tractare voluisset, gravissime et copiosissime potuisse dicere, et Demosthenen, si illa qudicerat, tenuisset et pronuntiare voluisset, ornate splendideque facere potuisse; eodemque modo de Aristotele et Isocrate iudico, quorum uterque suo studio delecta
Abbreviated transcription (Latin):
Uig re Mar¬
cefili aunr
Cracippum.
idq hatheniᷤ
habundare
oportet p̃cep
te sciencia augere potest. altera
ccemplis. tñ ut ip̃e ad meã utili¬
tatem semꝑ cũ g̾cis latina ꝯiũ¬
ri neid inphilosophia solum
sieciam in dicendi exertitacoe
feciidem tibi censeo faciendu.
ut par sis inutriusq oromis fa¬
cultate ¶Quam quider adrem
nos ut uidemur magnũ attuli¬
mus adiumentũ hominibꝰ no¬
stris nõ mõ ut grecaꝵ litteraꝵ
rudes. s eciam docti aliquan¬
tulu se arbitrentꝰ adeptos. et
Oad discendũ ⁊ adiudicandu.
quam obrem disceᷤ tu quidem
aprincipe huiꝰ ctatis pbiloso¬
phorum. et disces quã diu uoleᷤ.
tam diu autẽ uelle debebis quo¬
adte quantũ ꝓficias nõ penite¬
bit. Set tamẽ nr̃a legens. non
multum apiꝑatheticis dissiden¬
tia. qm̃ ut̾q socratiti et platom¬
tuo uidicio. nichil enĩ impedio.
Oronem autẽ latinã ꝓfecto no¬
Nec uo hoc arroganterdictũ ex¬
istimari uelm. Nam philoso¬

Expanded text:
uam te, Marce fili, annum Cratippum, idque Athenis, abundare oportet praecete scientia augere potest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina coniunxi neque id in philosophia solum, sed etiam in dicendi exercitatione feci, idem tibi censeo faciendum, ut par sis in utriusque orationis facultate. Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hominibus nostris, ut non modo Graecarum litterarum rudes, sed etiam docti aliquantum se arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem disces tu quidem a principe huius aetatis philosophorum, et disces, quam diu voles; tam diu autem velle debebis, quoad te, quantum proficias, non paenitebit; sed tamen nostra legens non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platotuo iudicio nihil enim impedio, orationem autem Latinam efficies proNec vero hoc arroganter dictum existimari velim. Nam philoso
Abbreviated transcription (Latin):
miserior. demaratbo gr̃as egit.
ꝙ solũ sibi uerũ dixiss. ⁊ ꝑmisit
petere ꝙ uellet. pecut ille ut sar¬
dis maximã asie ciuitatẽ curru
uectus intraret. rectam capite.
thiaram gerens. Id solis datum
regib. dignus fuerat p̃mio. añ
nemo fuit qui ueꝵ dice̾t regi.
nisi qui nõ dicebat sibi.

Expanded text:
miserior Demarato gratias egit, miserior Demarato gratias egit, quod solus sibi verum dixisset, et permisit petere, quod vellet. Petit ille, ut Sardis, maximam Asiae civitatem, curru vectus intraret rectam capite tiaram gerens ; id solis datum regibus. Dignus fuerat praemio, annemo fuit, qui verum diceret regi, nisi qui non dicebat sibi
Abbreviated transcription (Latin):
obstruent.To
humani ruentis ĩ petũ. paucissi¬
mi sustinebunt. cũ temutatis le¬
gib sius nat᷑a tnͣsmiscrit. ĩ semi¬
ta herebis et estimabis futã dãp¬
na. cũ ꝯputauis q̃ti cherino pila¬
rũ angusta ꝯstiterint. scies te fu¬
gari posse. cũ scieris posse retinei.
cedent quidem tibi płib locis ue¬
lut correntis modo ablati.ciꝰcũ
magno tempe p̾ma ius defluit.
deinde hinc atq illme coorientũ.
d̾r maiorẽ belli apparatum ẽẽ. qmͣ
qui recipi ab hiis legionib possit.
quas oppugnare ꝯstitius. S ħ
res ccͣ nos est. Obhoc ip̃m te gre¬
cia uncet. qr nõ capit. uti toto
te nõ pot̾. preterca que una reb
salus ẽ. occurrere ad p̾mos reꝵ
ĩpetus. et mclmatis opem ferre
nõ potis. nec fulcire ac firmare
putes nõ posse. qr nũs cius du¬
ci quoq ignotus ẽ. Nicħ tã ma¬
gnũ ẽ ꝙ perire nõ possit. cui nas¬
cit᷑ inpinciem. ut ali a quiescant.
ex ip̃a magnitudine sua cã. Acci
q uerses tã pudore qm dampno

Expanded text:
obstruent ; thumani ruentis impetum paucissimi sistent. Cum te mutatis legibus suis natura transmiserit, in semita haerebis et aestimans futura damna, cum computaveris, quanti Thermopylarum angusta constiterint ; scies te fugari posse, cum sciens posse retineri. Cedent quidem tibi pluribus locis velut torrentis modo ablati, cuius cum magno terrore prima vis defluit ; deinde hinc atque illinc coorientur  maiorem belli apparatum esse, quam qui recipi ab his regionibus possit, quas oppugnare constituis, sed haec res contra nos est. Ob hoc ipsum te Graecia vincet, quia non capit ; uti toto te non potes. Praeterea, quae una rebus salus est, occurrere ad primos rerum impetus et inclinatis opem ferre non poteris nec fulcire ac firmare putes posse, quia numerus eius duci quoque ignotus est ; nihil tam magnum est, quod perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudine sua causa." Acque Xerxes pudore quam damno
Abbreviated transcription (Latin):
En de iure quider p̃dioꝵ sacatĩ
ap̃ nos ẽ iure cuuli. ut mhiis
uendendis uicia dicenͣtur. que no¬
ta ess uenditori. Nam cũ etduo¬
decĩ tabulis satis ess ei p̾stan qr
eẽnt lingua nuncupata. que qu
inficiatꝰ ess dupli penã subnet.
uiris consultis q̃ recicentie pena
ẽ ꝯstituta. Quicꝗd eĩ ess in p̃dio¬
uitii id statucrũt si uenditor scit
nisi noĩatĩ dictũ esset. prestanio¬
porte̾ ut cũ maite augurin anga¬
res acturi eẽnt. iussissentq t du¬
diũ centumalũ. qr edes incelio mõ¬
te hebat. demoliri ea quor altitu¬
do offite̾t anspicii. elaudius ꝓsa¬
sit insulam. ⁊ uendidit. emit pe
phurmus. lanariꝰ. Hinc ab augui¬
b ilud ioem denũciatu est itas
calphurmus cũ demolit̾ essi cos¬

Expanded text:
re quidem praediorum sanctum apud nos est iure civili, ut in iis vendendis vitia dicerentur, quae nota essent venditori. Nam, cum ex duodecim tabulis satis esset ea praestari, quae essent lingua nuncupata, quae qui infitiatus esset, dupli poenam subiret, a iuris consultis etiam reticentiae poena est constituta; quicstatuerunt, si venditor sciret, nisi nominatim dictum esset, praestari oportere. Ut, cum in arce augurium augures acturi essent iussissentque Ti. Claudium Centumalum, qui aedes in Caelio monte habebat, demoliri ea, quorum altitudo officeret auspiciis, Claudius proscripsit insulam vendidit, emit P. Calpurnius Lanarius. Huic ab auguribus illud idem denuntiatum est. Itaque Calpurnius cum demolitus ess
Abbreviated transcription (Latin):
met. ⁊ cadauer ⁊̃ noxiũ sepeliet.
S faciet illa tranquilla m̃te uultu
suo.ergo nõ misctur sapiens.s
succurret. s ꝓ derit ĩ cõmune auxi¬
liũ natus ac publicũ bonũ exqͦ
dabit cuiq partẽ ⁊̃ ad calamito
sua ꝑ mictet᷑. afflictis uo ⁊ fortiꝰ
laborantib multo libenciꝰ sb̾uei¬
et. quociens pocit fortune int̾cid.

Expanded text:
met et cadaver etiam noxium sepeliet, met et cadaver etiam noxium sepeliet, sed faciet ista tranquilla mente, vultu suo. Ergo non miserebitur sapiens, sed succurret, sed proderit, in com- mune auxilium natus ac bonum publicum, ex quo dabit cuique partem. Etiam ad calamitossuam permittet ; adflictis vero et forte laborantibus multo libentius subveniet. Quotiens poterit, fortu
Abbreviated transcription (Latin):
qmͣ magnus aĩmꝰ decet. Nõ potͦ
aut̃ magnꝰ eẽ idẽ quẽ metus ⁊
meror ꝯturdit. qui mentẽ obdu¬
cit. ⁊ ꝯtrahit. hoc sapienti nec in
sus quidẽ accidet calamitatib.
u omẽm tortune iram reu̾bera¬
bit ⁊ ante se franget. candẽ semꝑ
faciem ẜuabit placidã ⁊m ꝯcus¬
sam. ꝙ̾ faceͣ nõ poss si cristiciam
recipet. adice ꝙ sapiens hac ꝓ¬
udet. ⁊ in expedito ꝯsiliũ h̃t. nũ¬
quã aut̃ liquidũ sinceꝵq etturbi¬
douenit. Tristicia in ħiłis ẽ ad di¬
spiciendas res ut ille excogitãdo
piculosa uitanda ⁊ eque estiman¬
tur uult faccͣ libẽs ⁊ alio aĩo faci¬
et. succurret. alienis lat̾mis nõ
accedet. dabit manũ naufrago
exuli hospiciũ. egenti scipem nõ
hanc ꝯtumeliosam qmͣ pars ma¬
ior hoꝵ qui misitordes esse uolt̃
abitit ⁊ fastidit quos aduuat
dtingiq ab hiis timet. s ut hõ
honum ex cõmium dabit. dona¬
bit lacrimis Mat̾ms filiũ. et ca¬
thenas solu iubebit. ⁊ ludo exi¬

Expanded text:
agnus animus decet; non potest autem magnus esse idem ac maestus. Maeror contundit mentes, abicit, contrahit ; hoc sapienti ne in suis quidem accidet calamitatibus, sed omnem fortunae iram reverberabit et ante se franget; eandem semper faciem servabit, placidam, inconcussam, quod facere non posset, si tristitiam reciperet. Adice, quod sapiens et providet et in expedito consilium habet; numquam autem liquidum socerumque ex turbido venit. Tristitia inhabilis est ad dispiciendas res, utilia excogitanda, periculosa vitanda, aequa aestimantur, volo facere, libens et altus animo faciet ; succurret alienis lacrimis, non accedet ; dabit manum naufrago, exuli hospitium, egenti stipem, non hanc contumeliosam, quam pars maior horum, qui misericordes videri volunt, abicit et fastidit, quos adiuvat, contingique ab iis timet, sed ut homo homini ex communi dabit ; donabit lacrimis maternis filium et catenas solvi iubebit et ludo exi
Abbreviated transcription (Latin):
ex qua om̃e in aĩ malũ oritur.
pictatẽ in tegntatẽq cum fide
ac modestia ẜgere. ⁊ iicia diuan¬
no abusa regn̾o tandẽ felici ac
puro scło dare locũ futuro. hoc
cesar exmagna parte si spare⁊.
fiteri libet. Tradetur ista animi tu
mansuetudo diffundet᷑q raula¬
tĩ ẜ om̃e impn corpꝰ ⁊ cuncta m
siłitudine tuam formabintm.
a capite bona ualitudo ĩomes
aut marcescit. Et erunt cuies et
socu digni hac bontate.⁊ ĩ totũ
orbem recti mores reu̾tent. pante¬
tur ubiq manib tus. duiciꝰ me
morari hinc pateͣ nõ ut blandũ
aurib tuis. siec ciũ hic mͥ mos
ẽ. maluerĩ ueris offendere ꝙͣ pli¬
mecũ Consido multas uoces m¬
gnas s detestabiles muita ha¬
mana puenisse crebresq uulge
ferri ut illa. ꝯderint dũ metuas
Cui grecus u̾sus similis ẽ. quis
mortuo t̾ram misceri igmbiu
tet ⁊ alia huiꝰ note ac nescioᷤ

Expanded text:
ex qua omne animi malum oritur, ex qua omne animi malum oritur, pietatem integritatemque cum fide ac modestia resurgere et vitia diuturno abusa regno dare tandem felici ac puro saeculo locum. Futurum hoc. Caesar, ex magna parte sperare et confidere libet. Tradetur ista animi tui mansuetudo diffundeturque paulatim per omne imperii corpus, et cuncta in similitudinem tuam formabuntur. A capite bona valetudo : inde aut marcet. Erunt cives, erunt socii digni hac bonitate, et in totum orbem recti mores revertentur ; parcetur ubique manibus tuis. Diutius me morari hic patere, non ut blandum auribus tuis nec enim hic mihi mos est ; maluerim veris offendere quam plamecum considero multas voces magnas, sed detestabiles, in vitam humanam pervenisse celebresque vulgo ferri, ut illam : " Oderint, dum metuant," cui Graecus versus similis est, qui se mortuo terram misceri ignibus iubet, et alia huius notae. Ac nescio
Abbreviated transcription (Latin):
E
Toc dementia scriberẽ
Nero cesar una me nor
tua maximc ꝯpulit qͣm
ego ñ sinc amiracõe ⁊ cũ dicetur
audisse menum. ⁊ denide aluis nã¬
rasse. uocem gencrosã. magiiaĩ
magne lenitatis.que ñ ꝯpoĩta
necalienis aurib s sb̾ito data
crepuit. ⁊ bonitatẽ tua cũ fortũi
tua litigantẽ in mediũ ad duxit.
Aĩadu̾surus in latrones duos
burrus ꝑfectus tiuus uir egregiꝰ
⁊ tibi pͥncipi nõtus ẽtigebat a te¬
ut scribeͣs in quos. ⁊ exqua c̃a
aĩadũti uelles. hoc sepe dilatũ
ut aliqñ fieret istabat. Iuit̾
gentes que romanoꝵ impiũ in¬
colũt. queq iuxta iatent dubie
lib̾tatis.q̃q se cc̃ uirib aut aĩs
attollunt. Ouocẽ in ꝯtionẽ õmi
mortaliũ mittendã. in cuiꝰ u̾b
pn̾cipos regesq iuramentũ faci¬
ant. O uocem publica gemis hu¬
mani ĩ nocencia dignam auired¬
deret᷑ antiquũ illud scłm. hanc
ꝓfecto consentire de cebat adcqͦ
bonũq expulsa aliem cupidine

Expanded text:
de clementia scriberem. Nero Caesar, una me vox tua maxime compulit, quam ego non sine admiratione et, cum diceretur, audisse memini et deinde aliis narrasse, vocem generosam, magni animi, magnae lenitatis, quae non composita nec alienis auribus data subito erupit et bonitatem tuam eum fortuna tua litigantem in medium adduxit. Animadversurus in latrones duos Burrus praefectus tuus, vir egregius et tibi principi natus, exigebat a te scriberes, in quos et ex qua causa animadverti velles; hoc saepe dilatum ut aliquando fieret, instabat. Invitus gentes, quae Romanum imperium incolunt quaeque iuxta iacent dubiae libertatis quaeque se contra viribus aut animis attollunt! O vocem in con- tionem omnium mortalium mittendam, in cuius verba principes regesque iurarent ! O vocem publica generis humani innocentia dignam, cui redderetur antiquum illud saeculum ! Nunc profecto consentire decebat ad aequum bonumque expulsa alieni cupidine,
Abbreviated transcription (Latin):
Mẽ possumꝰ insamiã uocare. Nã
uaria sũt gña eiꝰ ⁊ nullũ certius¬
ꝑuenit mos gͦ ciudeles uocabo.
qui pumendi c̾am hñt. modũ
nõ hñt sicut in phalari quẽ auit
nõ quidẽ ĩ homĩes ĩnocentes:
s suꝑ humanũ ac ꝓbabilem ⁊¬
modũ scusse. possumꝰ etfugẽ
cauillacionẽ ⁊ ita diffmire. ut sit
crudelitas mdignacio aĩ ad aspio¬
ra. hanc clemencia repellit lon
guis stare ase. Nã seueritatẽ illi
querere hoc loco. quid sit miser¬
cordia. pleriq eĩ ut nirtutẽ ca
laudant ⁊ bonũ hominẽ uocãt
Utraq circa seueritatẽ cutaq cle

Expanded text:
est; possumus insaniam vocare : nam est; possumus insaniam vocare : nam varia sunt genera eius et nullum certiuspervenit. Illos ergo crudeles vocabo, qui puniendi causam habent, modum non habent, sicut in Phalari, quem aiunt non quidem in homines innocentes, sed super humanum ac probabilem modum saevisse. Possumus effugere cavillationem et ita finire, ut sit crudelitas inclinatio animi ad asperiora. Hanc clementia repellit longe iussam stare a se ; cum severitate illi quaerere hoc loco, quid sit misericordia; plerique enim ut virtutem eam laudant et bonum hominem vocant Utraque ci
Abbreviated transcription (Latin):
etur qͣuis maxime adinũ acceda.
di diximꝰ clementiã ẽẽ mod̾acio¬
nẽ aliquid ex matia ac debita pe¬
naremictẽ reclamabit᷑ nullam
mrtutẽ cuĩꝰ qm minꝰ debito faccix.
At qui hoc om̃es intelligunt cleᷤ¬
mentiam eẽ que se flectit circã id
qd̾ merito ꝯstitui posset. Hiic ꝯͣri
dementicꝰ crudelitas. que nichil
aliud ẽ qmͣ atrocitas aĩ in exigen¬
dis penis. S quida nõ exigunt pe¬
nas crudeles t̾n sũt. tanqͣ qui ig¬
notos hoĩnes ⁊ obios nõ m ꝯpẽ¬
diũ s occidendi cã occidunt nc m¬
tͥficere ꝯtenti seuiũt. ut o syris ille
qꝓclus ⁊ pirate qui captos uerbe¬
rant. ⁊ in ignẽ iuuos ĩponũt. hec
crudelitas quidẽ. s q nec ultic̃em
sequit᷑.nec enĩ lesa ẽ. nec peccatoꝵ
Alicui irascit᷑ nullũ enĩ intecessit
crim̃. extra diffmiccẽm nr̃am ca¬
penis agendis intempanciã aĩ
possumꝰ dicẽ nõ esse hanc crudeli¬
tatẽ. s feritatẽ. Cui uoluptati sciu

Expanded text:
et, quamvis maxime ad verum accedat, si dixerimus clementiam esse moderationem aliquid ex merita ac debita poena remittentem : reclamabitur nullam virtutem cuiquam minus debito facere. Atqui hoc omnes intellegunt clementiam esse, quae se flectit citra id, quod merito constitui posset. Huic contrclementiae ? Crudelitas, quae nihil aliud est quam atrocitas animi in exigendis poenis. " Sed quidam non exigunt poenas, crudeles tamen sunt, tamquam qui ignotos homines et obvios non in compendium, sed occidendi causa occidunt nec interficere contenti saeviunt, ut Busiris ille rocrustes et piratae, qui captos verberant et in ignem vivos imponunt." Haec crudelitas quidem ; sed quia nec ultionem sequitur non enim laesa est nec peccato alicui irascitur nullum enim antecessit crimen, extra finitionem nostram capoenis exigendis intemperantiam animi. Possumus dicere non esse hanc crudelitatem, sed feritatem, cui voluptati saevitia
Abbreviated transcription (Latin):
In hoc leuiore ꝑiculo erratur. sr
par error ẽ auero recedencium
Ergo q̃ ad̃m religio deos colit.
Supstitio uiolat. ita clementiã
Est enĩ uiciũ pusillammis ad
spẽm alienoꝵ maloꝵ succedẽtis.
itaq pessimo cuiq familiarissi¬
ma ẽ anus. ⁊ sũt muliercule que
lac̾mis nocentissimoꝵ monent᷑.
Que si liceret cartem effringent
clementia rõni accidit scio ma¬
le audiri apud impitos sectam
datura ꝯsiliũ. Obicit᷑ enĩ illi ꝙ sa¬
pientem negat misereri. negat
ignoscere. hec si ꝑse ponantur
ĩinsa sunt. uident᷑ enĩ nulła spem
relinquere humanis erroribus
S omĩa delicta adpenam deducẽ.
Quid si ẽ. quid ni hac sciencia que¬
discere humanitatẽ iubet portũq
adu̾sus fortimã c̾tissimũ mutuo
auxilio ꝯcludit. s nulla secta be¬
ignior leniorq ẽ nulla amãtior
hominũ ⁊ cõmunib bonis atten¬
cior ut ꝓpositum sit usui eẽ. aut

Expanded text:
In hoc leviore periculo erratur, sed par error est a vero recedendum. Ergo quemadmodum religio deos colit, superstitio violat, ita clementiam est enim vitium pusilli animi ad speciem alienorum malorum succidentis. Itaque pessimo cuique familiarissima est ; anus et mulierculae sunt, quae lacrimis nocentissimorum moventur, quae, si liceret, carcerem effringerenclementia rationi accedit. Scio male audire apud imperitos sectam daturam consilium; obicitur illi, quod sapientem negat misereri, negat ignoscere. Haec, si per se ponantur, invisa sunt ; videntur enim nullam relinquere spem humanis erroribus, sed omnia delicta ad poenam deducere. Quod si est, quidnam haec scientia, quae dediscere humanitatem iubet portumque adversus fortunam certissimum mutuo auxilio cludit ? Sed nulla secta benignior leniorque est, nulla amantior hominum et communis boni attentior, ut propositum sit usui esse et
Abbreviated transcription (Latin):
xpͥsserint sensus
uehenientes ⁊ concitatos. Nuuã
ad huc uocẽ audiui n ex bono le¬
niq aĩosam. &d ergo ẽ ut raro
ĩuitus ⁊ cũ magna cũctacioneita
aliqñ scribas. ncc̃e ẽ istud qd t̾ in
odiũ littͣas ad duxit. S sicut facis
cũ magna cunctacione cũ multis
dilacionib ne forte decipiat nos
sit cdementia. qualis sit. ⁊ quos fi¬
nes h̾cat. Clemencia ẽ tempantia
ñ in pot᷑ate ulciscendi.ł lenitas
suꝑioris adu̾sus inferiorem in

Expanded text:
xpresserunt sensus vehementes et concitatos ; nullam adhuc vocem audii ex bono lenique animosam. Quid ergo est ? Ut raro, invitus et cum magna cunctatione, ita aliquando scribas necesse est istud, quod tibi in odium litteras adduxit, sed, sicut facis, cum magna cunctatione, cum multis dilationibus. Et ne forte decipiat nos sit clementia qualisque sit et quos fines habeat. Clementia est temperantia animi in potestate ulciscendi vel lenitas superioris adversus inferiorem in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ dubites an equũ an iiquur¬
sit Equitas enĩ lucet pse ip̃a. du¬
bitatio cogitationẽ sig̾ficat ĩ iuine
ẽ dincidunt sepe tempa. cur
ea que maxime uident᷑ digꝰ
ce usto hoĩne. eoq quẽ uiꝵ bonũ

Expanded text:
 dubites aequum sit an iniquum. Aequitas enim lucet ipsa per se, dubitatio cogitationem significat iniuriae. Sed incidunt saepe tempora, cum ea, quae maxime videntur digna esse iusto homine eoque, quem virum bonu
Abbreviated transcription (Latin):
easq res añ constitumꝰ quib iꝰ¬
ticia cõtinet᷑. facile ꝙ cuiꝰq tempis
officiũ sit. potĩmꝰ nͥ nos met ipsos
ualde amabimꝰ iudicare. Est enĩ
se alienũ putat. S tũ qr mag̃ ea ꝑ¬

Expanded text:
constituimus, quibus iustitia contineretur, facile, quod cuiusque temporis officium sit, poterimus, nisi nosmet ipsos valde amabimus, iudicare; est enim se alienum putat; sed tamen, quia magis ea
Abbreviated transcription (Latin):
nis deserendiq officii ples
solent ẽẽ cause. Nã aut ĩunciciaᷤ.
aut labores. aut sũptus suscipere
nolũt. aut ⁊̃ negligencia. pig̾tia.
meitia. aut sius studiis quibdã
atupacionib ue sic impediunt᷑
ut eos quos tutaĩ debeant. dẜtos
eẽ paciant ¶itaq iudendũ ẽ ne nõ
satis sit. id ꝙ. apud platonẽ ĩphi¬
gladiari soleant. cõtempnant. et ꝓ
nichilo ducant. ppca uistos eẽ. nã
alterũ iusticie genus assecunt᷑. m
inferenda ne cui noceant ĩ uiria.
in altm incidunt. discendi enĩ stu¬
dio impediti quos tueri debent
descrunt. Itaq eos ne ad rem pu.
quidẽ accessuos putant nisi coac¬
tos. Equius aut̃ erat id uolũtate
ficri. Nam hoc ip̃m ita iustũ est ꝙ
recte fit si est uolũtaru ĩ ¶Sũt ecia
qui aut studio iti familiaris tuẽ¬
de. ant odio quod̾a hoĩnũ. siũ se
negociũ agere dicant. ne faceͣ cui¬
piam uidcat᷑ in iuriã. Qui altero
genẽ in iustitie uacant. ialteꝵ
incurrunt. Descrunt eñ uite so¬

Expanded text:
nis deserendique officii plures solent esse causae; nam aut inimicitias aut laborem aut sumptus suscipere nolunt aut etiam neglegentia, pigritia, inertia aut suis studiis quibusdam occupationibusve sic impediuntur, ut eos, quos tutari debeant, desertos esse patiantur. Itaque videndum est, ne non satis sit id, quod apud Platonem est in phi inter se digladiari soleant, contemnant et pro nihilo putent, propterea iustos esse. Nam alterum iustitiae genus assequuntur, ut inferenda ne cui noceant iniuria, in alterum incidunt; discendi enim studio impediti, quos tueri debent, deserunt. Itaque eos ne ad rem publicam quidem accessuros putat nisi coactos. Aequius autem erat id voluntate fieri; namhoc ipsum ita iustum est, quod recte fit, si est voluntarium. Sunt etiam, qui aut studio rei familiaris tuendae aut odio quodam hominum suum se negotium agere dicant nec facere cuiquam videantur iniuriam. Qui altero genere iniustitiae vacant, in alterum incurrunt; deserunt enim vitae so
Abbreviated transcription (Latin):
dia stulticia quoꝵ nchilest penso
herẽ intiligant. egritudine pus¬
tur. suilla euĩ admudet᷑ opim os¬
ficiosi doloris. Mud qui no pite
lugendũ uiris qualis furt a.
amissue fulriss qualis maitis es¬

Expanded text:
ia stultitia, qua nihil est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum viris? qualis fuit Q. amissis filiis, qualis M.
Abbreviated transcription (Latin):
telsr nõ in natura s in opiõne esse
egritudinẽ. Contra dur᷑ ħ. Quis ta
demens qui sua uoluntate mẽat:
natura affert dolorem. cui ꝙͣ can¬
u in quiunt uid̾r cedend̾ putat.
h̾unt enĩ atq instat nec resisti pͭ
taq oileus ille ap̃ sophoclem qui
telamonẽ antea d̾uacis morte cõ¬
solatus ess is cum audinisset d suo
fraccus ẽ. de cuiꝰ ꝯmutata mentes¬

Expanded text:
r non in natura, sed in opinione esse aegritudinem. Contra dicuntur haec: quis tam demens, ut sua voluntate maereat? natura adfert dolorem, cui quidem Crantor, inquiunt, vester cedendum putat; premit enim atque instat, nec resisti potest. itaque Oileus ille apud Sophoclem, qui Telamonem antea de Aiacis morte consolatus esset, is cum audivisset de suo, fractus est. de cuius commutata mente
Abbreviated transcription (Latin):
dinũ. pla nor̃a. Nã ⁊ ĩuide̾ eqͥ tu di¬
nis ẽ ⁊ emulari ⁊ obtrectare ⁊ mi¬
screri.⁊ angi. lugere. merere.arũ¬
na affici. lamentari. sollicitari. do
singulaꝵ reꝵ sũt. nõ ut uident᷑ cas¬
em res singnificant.S aliquid
afferũt qd alio loco fortasse tcͣta¬
bimꝰ ħ sũt ille fĩbre scirpiũ quas
nicio dixi ꝑsequendas ⁊ omẽs
eruendas. ne unꝙͣ ulla possit exis¬
ere Magnũ opus ⁊ difficile. quis
legat. quid aut̃ p̃claꝵ nõ idem
ar duĩi s tnid se effecturã pħya¬

Expanded text:
dinum, plura nomina. nam et invidere aegritudinis est et aemulari et obtrectare et misereri et angi, lugere, maerere, aerumna adfici, lamentari, sollicitari, dolsingularum rerum sunt, non, ut videntur, easdem res significant, sed aliquid differunt; quod alio loco fortasse tractabimus. haec sunt illae fibrae stirpium, quas initio dixi, persequendae et omnes eligendae, ne umquam ulla possit existere. magnum opus et difficile, quis negat? quid autem praeclarum non idem arduum? sed tamen id se effecturam p
Abbreviated transcription (Latin):
sanacionẽ multũ ip̃a corꝑa ⁊ nat᷑a
ualeãt nͨ om̃es qui curati se passi
qui se sanari uolui̾nt. p̃ceptisq sa¬
pienciũ paruerint. sine ulla dubi¬
tatione sanent᷑. Est ꝓfecto aĩ medi
morbis petend̾ ẽ foris. omĩb ꝙ
opib iurib. ut nos met ip̃i nobis
medi possimꝰ claborand̾ est. qͣ qͣm

Expanded text:
ultum ipsa corpora et natura valeat nec omnes, qui curari se passi qui se sanari voluerint praeceptisque sapientium paruerint, sine ulla dubitatione sanentur? est profecto animi medicmorbis petendum est foris, omnibusque opibus viribus, ut nosmet ipsi nobis mederi possimus, elaborandum est. Quamquam
Abbreviated transcription (Latin):
tuta ad p̈m accomodam. sic in egͥ¬
tudine lemenda. Nã ꝙͣ quisq cutaci¬
onem recipe possit uidend ẽ S ne¬
scio quo pacto ab eo qd erat ate ꝓ¬
positu ab errauit orõ Tuem̃ dsip¬
ente quesieras. cui aut malũ uide
nullu pot̾ qd̾ uacet turpitudine
aut ita ꝑunĩ malũ ut id obruat᷑ sp¬
entia. uixq appeat qui nich opioe
affingat assumatq ad eg̾tudnan
nec ioputet esse rectũ se ꝙͣ matiẽ
excruciari. luctiiq ꝯfiti. quo puius
nichil esse possit. E docuit tar̃ ul¬

Expanded text:
accommodamus, sic in aegritudine lenienda, quam quisque curationem recipere possit, videndum est. Sed nescio quo pacto ab eo, quod erat a te propositum, aberravit oratio. tu enim de sapiente quaesieras, cui aut malum videri nullum potest, quod vacet turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur sapientia vixque appareat, qui nihil opinione adfingat adsumatque ad aegritudinem nec id putet esse rectum, se quam maxume excruciari luctuque confici, quo pravius nihil esse possit. edocuit ta
Abbreviated transcription (Latin):
mereat disputandũ. Terciam eẽ¬
sunrã stultitiã frustra confici me¬
rore cũ incelligas nich̾ posse ꝑfici
Nlam cleantes quidẽ sapientẽ cõso¬
latus qui consolacõe nõ eget. nich
enĩ esse malũ ꝙ curpe nõ sit. si lu¬
genti ꝑsuaseris. nõ tu illi luctũ. s
stulticiã d̾traxeris. Alienũ aut̃ tẽp̃
docendi ⁊ t̾n nõ atis mͥ uid̾r urois¬
se hoc cleantes suscipi aliqñ egͥtu¬
dinẽ posse er eo ipo ꝙ eẽ sũmũ ma¬
lũ cleantes ip̃e facetur. Quid em̃¬
cũ socrates altibiadi ꝑsuasiss ut ac¬
cepimꝰ.eũ nich hõis esse. nec qcꝙͣ
int̾ altibiatem sũmo loconatũ. et
qͣ uis baldelũ int̾eẽ cũ se altibiades
afflictaret. lac̾ͥmansꝙ soc̃ti suppler
ess. ut s̾ uirtutẽ trade̾t. turpitudi¬
nẽ qr depellẽt. Quid dicem ocle¬
ante. tũ in ulare que egritudine
altibiadẽ afficiebat mali ichil fu¬
isse. Quidilla licoms qualia su
qui egͥtudinẽ extenuans puio

Expanded text:
maereat disputandum, tertia summmaereat disputandum, tertia summam esse stultitiam frustra confici maerore, cum intellegas nihil posse profici. nam Cleanthes quidem sapientem consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim esse malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris; alienum autem tempus docendi. et tamen non satis mihi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes ipse fateatur. quid ecum Socrates Alcibiadi persuasisset, ut accepimus, eum nihil hominis esse nec quicquam inter Alcibiadem summo loco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret,—quid dicemus, Cleanthe? tum in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse? quid? illa Lyconis qualia sunt? qui aegritudinem extenuans parvis
Abbreviated transcription (Latin):
unũ osfĩciũ ꝯsolantis putant. ma¬
lum id oĩno nõ esse. ut cleonti pla¬
cet. Sunt qui nõ magnũ malum
ut pipatetiti. sunt q abducunt a
malis ad bona ut epicurus. Sũt q
satis putant ostende̾ nich in opi¬
pus aut̃ captũ censet esse in ꝯsola¬
do. detrahe̾ illam opĩoner merẽtis
se officio fungi putet. iusto atq de¬
bite. Sunt ⁊̃ qui ħ omĩa genera cõ¬
solandi colligunt. Aliꝰ enĩ alio mõ
mouet᷑. ut fere nos in tõsolacione.
omia in ꝯsolacionẽ unã ꝯiecimus
ẽrat enĩ intumore aĩmꝰ. ⁊ oĩs meo
tẽptabat᷑ curatio. S sinnendũ tẽp
ẽ nõ minꝰ ĩ aĩoꝵ morbis ꝙͣ ĩ corpo¬
cũ dictũ ess. atq o ꝓ metheu te hͨ
tenere existimo mederi posse rõe
iracundie. Respondit siquidẽ qui
tẽpestinã medicinã ad mouẽs. nõ
ad qͣuescens uulnus illidat maiꝰ¬
Erit igͥ in consolacõib p̾ͥma medi¬
cina. docẽ aut nullũ malũ eẽ. aut

Expanded text:
unum officium consolantis putent maunum officium consolantis putent malum illud omnino non esse, ut Cleanthi placet; sunt qui non magnum malum, ut Peripatetici; sunt qui abducant a malis ad bona, ut Epicurus; sunt qui satis putent ostendere nihil inopipus autem caput esse censet in consolando detrahere illam opinionem maerentis, qua se officio fungi putet iusto atque debito. sunt etiam qui haec omnia genera consolandi colligant—alius enim alio modo movetur—, ut fere nos in Consolatione omnia in consolationem unam coniecimus; erat enim in tumore animus, et omnis in eo temptabatur curatio. sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis cum dictum esset: "Atqui, Prometheu, te haec tenere existimo mederi posse ratione iracundiae," respondit: Siquidem qui tempestiuam medicinam admouens Non aggrauescens uulnus illidat maErit igitur in consolationibus prima medicina docere aut nullum malum esse aut ad
Abbreviated transcription (Latin):
critates.que si naturales.quid o pꝰ
opꝰ ẽ consolacione. nͣa enĩ ip̃a t̾mi¬
nab̾ mod. Sin opmabił opinio to¬
ta tollat᷑. Satis dem eẽ arbitror egri¬
tudinẽ eẽ opĩonem esse mali p̃ntis
in qua opĩone illud insit. ut egritu¬
dinẽ suscipe oporteat. Ad dit᷑ ad hac
diffrncionẽ a zenone recte ut illa
opĩo p̃sentis mali recens sit. Hoc at̃
uerbis sic int̾pretant᷑. ut nõ tantũ
malo uis quedã insit ⁊ nigeat. et
h̾at qnͣdam uiriditatẽ. tã diu appel¬
let᷑ recens. ut arcemesia illa mau¬
soli ycarie regis uxor que nobile
illudfecit alicarnesi sepulcrũ. ꝙͣ diu
ta ꝯtabuit. huic erat illa opinio
cottidie retens que cũ demiꝙ nõ
appellabat᷑ recens cum uetustate ex¬
aruit. Hec igit̾ officia sunt ꝯsolan¬
cium tollere egritudinẽ funditus
aut sedare. aut detrahere ꝙͣ plim̃
aut sb̃ p̾mere nec pati manire lõ¬
quis. aut ab alia traduceͣ. Sũt qui

Expanded text:
critates. quae si naturales sunt, quid critates. quae si naturales sunt, quid opus est consolatione? natura enim ipsa terminabit modum; sin opinabiles, opinio tota tollatur. Satis dictum esse arbitror aegritudinem esse opinionem mali praesentis, in qua opinione illud insit, ut aegritudinem suscipere oporteat. additur ad hanc definitionem a Zenone recte, ut illa opinio praesentis mali sit recens. hoc autem verbum sic interpretantur, ut non tantum malo uis quaedam insit et uigeat et habeat quandam uiriditatem, tam diu appellatur recens; ut Artemisia illa, Mausoli Cariillud Halicarnasi fecit sepulcrum, quam diu nfecta contabuit. huic erat illa opinio cotidie recens; quae tum denique non appellatur recens, cum vetustate exaruit. Haec igitur officia sunt consolantium, tollere aegritudinem funditus aut sedare aut detrahere quam plurumum aut supprimere nec pati manare longius aut ad alia traducere. sunt qui