comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
signatores aduocari cyrog̃phum
dant. idc̃ faciuĩt qui dant oꝑam ut
bñficiũ in ip̃os collatũ q̃ ignotissi¬
mũ sit. Uerent᷑ pasa ferre. ut suapo¬
ciꝰ u̾tute q̃ alieno aditorio ꝯsetuti
ditant᷑: Rariores in coꝵ officiis st̃.
quib uitã aut dignitatẽ debent.
et dũ opimonẽ clientiũ timent.
gͣuiorẽ sbcunt mgͣtoꝵ.¶ alii pessiẽ
iocunt᷑ d̾ optime mĩtis. Tuciꝰ est qrͦ¬
dam offende qͣ de meruisse. argum̃¬
cũ enĩ nichil debenciũ. odio q̃runt.
atꝗ nichil magis prañdũ est. qmͣ
ut memoria nobis meritoꝵ hereat.
Que subinde reficienda ẽ. qr nec
referre pot̾ gr̃am. msi qui mẽmit.
⁊ qui menuit eam fert. nec d̾licate
accipiendũ est. nec submuse ⁊ hũi¬
lit̾. nã qui negligens ẽ ĩ accipiẽdo
cũ om̃e bñficiũ recens patet. qd
fatiet cũ p̾ma uoluptas eiꝰ refrixe¬
rit. aliꝰ accipit fastidiose tanꝙͣ q
de uis. Faciã t̾ mei potestatẽ. aliꝰ
supine. ut dubiũ p̾stanti relinqͣt

Expanded text:
signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde reficienda est, quia nec referre potest gratiam, nisi qui meminit, et, qui meminit, eam refert. Nec delicate accipiendum est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui de vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmittit. patiar me ib ĩpuro pua¬
ri. Seruatus dem̃. quã illi grãm
uam cũ redemptore. Quid g̾ place¬
at dicam. ⁊̃ ab aliquo accipiã pe¬
cumã. qm ꝓ capite dependã. acti¬
ficiũ. Soluã illi pecumã ⁊ si occasio
fuit suandi ꝑiclitantẽ scruabo.
mnamicitiã que siłes uingũt nõ
descendã nec suatoris illu locoue
nerabor. s feneratoris cui sciã red¬
dendũ ꝙ accepi. Est aliqs dignus¬
a quo bñficiũ accipiam. s danti no
ilio pͥitliter /In eptũ ⁊ friuolũ hoc
hecaton ponit exemplũ athesiba
quẽ a filio ait familie. allat᷑a pecu¬
niam nõ accepisse. ne ille patrem
sordidũ offendet Quid fecit laude
dignũ. qui furtũ ñ recepit. qd̾ma¬
luit nõ accipe q̃ recddere. Que est
enĩ alienã rem nõ accipe mod̾atõ.
Si exemplo magni aĩ opꝰ ẽutam᷑.
Cricim iulii nir egregn. quẽ u. ce¬
sar occidit obhoc unũ. ꝙ meloruir
erat qm̃ eẽ quẽqͣ tirãno expedit.
Is cũ ab amicis ꝯferentib ad ĩpẽ¬

Expanded text:
iar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam ivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accificium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignusa quo beneficium accipiam, sed danti nocillo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipere quam reddere ? Quae est enim alienam rem non accipere moderatio ? Si exemplo magni animi opus est, utamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impen
Abbreviated transcription (Latin):
am cnĩ tͣnseaꝰ ad alt̾im ptẽ
tͣctaturi qͦmͦ se gerẽ homines
maccipiendis bñficiis debe¬
añt. Qd cũq exduob ꝯstat officiũ.
tuĩdem ab utroq exit. quał pater
eẽ debeat cũ inspexeris. scies nõ
eẽ opteat filiũ. Sũt alique partes
mariti. s nõ minores uxoris. In
uicẽ illa qnͣtũ exigunt prant ⁊ pa¬
rem dsiderant regłam. que ut ait
heccaton difficilis ẽ. om̃e enĩ ho¬
nestũ marduo ẽ. ⁊̃ ꝙ uicinũ hone

Expanded text:
am enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspexeris, scies non esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est,
Abbreviated transcription (Latin):
quib adħitis ełctio ꝑit. si lib̃m est
tibi. si arbitrii tui est utrũ uelis an
nõ. id apird te ip̃e repẽdes. si ncci¬
tas toluit arbitriũ scies te nõ ac¬
cipe. s parc̃. Nemo mn idaccipien¬
do obligat᷑. ꝙ illi repudiart nõ li¬
cuit. Si uis scue an uelini effice
fuit. nõ iõ nn̾atur int̾ salubria
Quedã ꝓsũt nec obligant. Tuber
qui dã tyrãm gladio diuisit. qui
ad occitendũ cũ uenerat. Nõ ne
medicoꝵ manꝰ reformidan̾at. no
cendos. mauit. Nides ñ eẽ mag¬
nũ in ip̃a ie momientũ. qmĩ ñ uid̾r
dedisse bñficiũ. qui malo aĩo pro¬
fuit. Casus enĩ bñficiũ ẽ hõis m
iuria.lconẽ ĩamphiteatro specta¬
nimꝰ qui unũ ex bestiariis agni¬
tũ. cũ qnͣdam eiꝰ fuiss magist̾. pro¬
texit ab impetu bestiaꝵ. Nũ gͦ eñfi¬
ciũ est fere auxiliũ: Mimime. qr nec
uoluit facẽ. niͨ faciendi aiõ fecit.

Expanded text:
quibus adhibitis electio perit. Si liberum est quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice,fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo medicorum manus reformidaverant, nodo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re momentum, quoniam non videtur dedisse beneficium, qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuisset magister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuiuat qui aĩm in potestate hñt.
et legc̃ s̃bi quã uolunt dicũt. quã
dixerint suant. S de inꝑfectis ho¬
minib honestã uiã sequi uolẽti¬
b quoꝵ affectus seꝑe ꝯtumatiter
parent.Itaq eligendꝰ ẽ aquo bñ¬
ficiũ accipiam. et quidẽ diligenci
q̃rendus bñficii qͣ pecum e c̾ditõ.
huic enĩ recidendũ ẽ qnͣtũ accepi
Et si reddidi. solutus sum ac lib̾.
at illi plus soluendũ ẽ. ⁊ in chomiꝰ¬
q̃ relata gr̃ã coheremꝰ. debeo eĩ cur
in benefitioꝵ qui dẽ satmẽtissimũ
ius. ex quo amncicia orit᷑. Nõ semp
inquis m̃ licet dice̾ nolo. aliq̃n be¬
neficiur̃ accipiendũ ẽ ⁊ in uito. dat
trramiꝰ crudelis ⁊ iracundꝰ. ꝗ muni
suũ fastidire te iniuriã iudicatur
ẽ. Nõ accipiã eodẽ loco litronẽ pone.
piratam regem aĩm latroins. ac pi¬
rate h̃ñtem. Quid faciã. paꝵ dign
ẽ cui debcã. Cũ eligendũ dico cui
debeas. iuĩ maiorẽ ⁊ metũ excipio.

Expanded text:
iuvat, qui animum in potestate habent et legem sibi, quam volunt, dicunt, quam dixerunt, servant, sed de imperfectis hominibus honestam viam sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumaciter parent. Itaque eligendum est, a quo beneficium accipiam ; et quidem diligentius quaerendus beneficii quam pecuniae creditor. Huic enim reddendum est, quantum accepi, et, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solvendum est, et ni relata gratia cohaeremus ; debeo enim, cum in beneficiorum quidem sacratissimum ius, ex quo amicitia oritur. " Non semp nolo '; aliquando beneficium accipiendum est et invito. Dat tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio,
Abbreviated transcription (Latin):
dedisse uidcam̃. Nũ etiã maiore
delectu querendus ẽ. cui debeam
qͣ cui p̃stemꝰ. sã ut nõ ꝯsequant᷑.
grauc t̾n tormentũ ẽ. debẽ cui no¬
lis. Contͣ. iocundissimũ ab eo acce¬
pisse bñficiũ. quẽ amiare ⁊̃ pt᷑ in¬
uiriã possis. ut amiticiã alicui io

Expanded text:
 num etiam maiore dilectu quaerendus est, cui debeamus, quam cui praestemus. Nam ut non sequantur grave tamen tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam a
Abbreviated transcription (Latin):
cipe cogi. nõ est bnficiũ de be̾ cui
nolis. Añ des oportet m̾ arbit̾u
mei. deinde bñficiũ. disputan ḋ
m bruto solet. an debui̾t acciꝑe
a diuorilio uitam. cũ octidendũ
cũ iudicaret. quã rõnem in occi¬
dendo sccutꝰ sit. alias tͣctabimus.
stitucione stoita se egisse. qui aut
regiũ nom ẽ extimuit. cũ optim
ciuitatis status subrege iusto fit.
aut qui sꝑauit lib̾tatẽ futuram.
uͥ tam magnũ p̃miũ erat ⁊ ĩpan¬
di ⁊ ẜuiendi. aut existimauit cuu¬
tatẽ in p̾orẽ formã posse reuocan.
amissis p̾stinis morib futurãq
sͥ equalitatẽ ciuilis uiris ⁊ statu¬
ras suo loco leges. uͥ uideat tot
milia hõmũ pugnantia ñ ne ẜ¬
iurent. s ut̾ Qũata uo illũ ã renĩ
nate᷑ aut urbis sue tenuit obli¬
nio. qui uno int̾empto defũctu
credidit aliũ qui ide uellet. cũ ta¬
quĩ ess inuentꝰ. post tot reges f¬
ro ac fulminib occisos. s uitam
nõ int̾fecit. nec bñficiũ dedit. s¬

Expanded text:
cipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus sit, alias tractabimus ;institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam non interfecit, nec beneficium dedit, s
Abbreviated transcription (Latin):
pe ẽ. ansenatũ legere: Cuaccipi¬
endũ idicam̃mꝰ. Ylares accipimꝰ
ꝓfitentes ꝗaudiũ. ⁊ id danti mi¬
in festũ sit. ut fructũ p̾sentẽ capi¬
at. iusta enĩ cã letitie ẽ. letũ amitũ
uidere iustior fetisse. q̃ qͣte ad nos
puenisse iudicemꝰ. esfusis affet¬

Expanded text:
enatum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfe
Abbreviated transcription (Latin):
oium cognicione tũ nr̃a fami¬
liaritate uisa ẽ.Itaq fcci nõ in¬
uitus ut ꝓdessem multis tuo ro¬
gatu. S ut in catone maiore feci
qui ẽ scͥptus ad te de senectuce.
catonẽ introduxi senẽ disputã¬
aptior ꝑsona que de illa etate loq̃¬
retur. qũa cius. qui ⁊ diutissime
senex fiuss. ⁊ in ip̃a senectute pre
cetõs florniss. sic cũ accepissemus
a pat̾b maxĩe memorabile c lelii
⁊ publii. scipionis familiantater
grauitatis. Itaq ip̃e mea legens sic
afficior int̾dũ. ut catonẽ nõ melo¬
qui existimẽ. S ut tũ senex ad se¬
nem de senectute. Sic hoc libeo. ad
amicũ amicissimus scripsit d̃ami¬
cicia. Tũ ẽ cato locutus. Quo erat
nemo fere seuior tempib ilł ne¬
mo prudencior. Nunc leli et sa¬
piens. sic enĩ habitus ẽ. ⁊ amicici¬
e głia excellens. de amicicia loquet᷑.
Tu uelimn aĩmu a me parup auer¬
tas. lelium loqui ip̃m putes
mutius ad soceꝵ ueniũt post
mortẽ affricam. abhiĩs ẜmo orit᷑.

Expanded text:
omnium cognitione tum nostra familiaritate visa est; itaque feci non invitus ut prodessem multis rogatu tuo. sed ut in Catone maiore, qui est scriptus ad te de senectute, Catonem induxi senem disputanaptior persona quae de illa aetate loqueretur, quam eius, qui et diutissime senex fuisset et in ipsa senectute praeter ceteros floruisset; sic, cum accepissemus a patribus maxime memorabilem C. Laeli et P. Scipionis familiaritatemgravitatis: itaque ipse mea legens sic afficior interdum, ut Catonem, non me, loqui existimem. sed ut tum ad senem senex de senectute, sic hoc libro ad amicum amicissimus scripsi de amicitia. tum est Cato locutus, quo erat nemo fere senior temporibus illis, nemo prudentior; nunc Laelius et sapiens, sic enim est habitus, et amicitiae gloria excellens de amicitia loquetur. tu velim a me animum parumper avertas, Laelium loqui ipsum putes. Mucius ad socerum veniunt post mortem Africani; ab his sermo oritur,
Abbreviated transcription (Latin):
ibillo secũ ⁊ cũ altero genero Ga
lofaumo marti filio paucis die
post mortẽ affricam. eius dis¬
pnitacionis sentẽtias memorie
mandaui. quas i hec libro expo¬
su meo arbitratu. qiͣ enĩ ip̃os in¬
uouxi loquentes. nc in quã ⁊ in¬
pud sepius int̾poneret᷑. atq iõ¬

Expanded text:
ab illo secum et cum altero genero C. ab illo secum et cum altero genero C. Fannio, Marci filio, paucis diebus post mortem Africani. eius disputationis sententias memoriae mandavi, quas hoc libro exposui arbitratu meo; quasi enim ipsos induxi loquentis, ne inquam et inquit saepius interponeretur atq
Abbreviated transcription (Latin):
narrare de celio
lelio soccro suo
memnorit̾ ⁊ iocũ¬
de solebat. Nec
dubitare illũ in omĩ sermone ap¬
pellare sapientẽ. Ego apatre ita
eram deductus ad sceuolam sup̃¬
tauirili toga ut quo ad possẽ et
lccres asenis latere nunqͣmͣ dis¬
ceterẽ. Itaq multa ab eo pruden¬
tͥ disputat .a. multa ⁊̃ brenit᷑ ⁊ cõ¬
tificem sceuolam contuli. Quem
unũ nr̃e ciuitatis ⁊ ingemo et
insdcia p̾stantissimũ audeo di¬
cẽs de hoc alias. Nunc redeo
adaugurẽ Cũ sepe narrarc memi¬
in multa tũ domi emiciclo seden¬
tem ut solebat. cũ ego essẽ ⁊ una
⁊ panci admodũ familiares. ine¬
multis erat more. Meministi eĩ
Osulpicio ute bare multur. cu
ib trbimꝰ plebis capitali odio
aanto pompeio qui cũ erat ꝯsul
discideret. ꝗcũ cõiunttissime. et a¬
mantissime urcerat quanta esset
bominũ amiratio ⁊ querela. Ita¬
ꝙ timisceuola cũ meã ip̃am men¬
ionẽ incidisset. exposut nobis
ẜmonẽ lelii de amicicia ħitum

Expanded text:
narrare de C. Laelio socero suo memoriter et iucunde solebat nec dubitare illum in omni sermone appellare sapientem. ego autem a patre ita eram deductus ad Scaevolam sumpta virili toga, ut, quoad possem et liceret, a senis latere numquam discederem. itaque multa ab eo prudenter disputata, multa etiam breviter et comtificem Scaevolam contuli, quem unum nostrae civitatis et ingenio et iustitia praestantissimum audeo dicere. sed de hoc alias, nunc redeo ad augurem. cum saepe multa, tum memini domi in hemicyclio sedentem, ut solebat, cum et ego essem una et pauci admodum familiares, in emultis erat in ore. meministi enim Sulpicio utebare multum, cum is tribunus plebis capitali odio a Q. Pompeio, qui tum erat consul, dissideret, quocum coniunctissime et amantissime vixerat, quanta esset hominum vel admiratio vel querella. itaque tum Scaevola, cum in eam ipsam mentionem incidisset, exposuit nobis sermonem Laeli de amicitia habitum
Abbreviated transcription (Latin):
petere aut dulcedinc urbantatis
ꝓ lapsus ẽ aut fetit aliquid nõ ut
nͥ nos repuliss. sepe adulatio dur
blandit᷑ offendit. quisꝗs adse retu¬
lerit: ꝯuociẽs ip̃e insuspicionem
falsam mciterit qmͣ multis offici
is fortuna spẽm in uirie ĩduerit¬
qmͣ multos pꝰt odiũ amare çepent
poti̾t ñ statim irasci. utiq sis tatit
ad singula quib offer. ditur dicĩt
hoc ⁊ ĩp̃e ꝯmisi. s ubi tam equum
iuditẽ mucines. Is qui nulliꝰ nõ
urorẽ ꝯcupiscit. ⁊ satis iustas cãs
putat amandi q aliena ẽ. Idem
uxorẽ suã aspici nõ uult. ⁊ fidei ac¬
rime erattor ẽ ꝑfidus ⁊ mendatia
ꝑ sequit᷑ ip̃e ꝑiurus. ⁊ litem s̾ in

Expanded text:
petere ; aut dulcedine urbanitatis petere ; aut dulcedine urbanitatis prolapsus est, aut fecit aliquid, non ut nisi nos repulisset; saepe adulatio, dum blanditur, offendit. Quisquis ad se rettulerit, quotiens ipse in suspicionem falsam inciderit, quam multis officiis suis fortuna speciem iniuriae induerit multos post odium amare coeperit, poterit non statim irasci, utique si sibi tacitus ad singula quibus offenditur dixerit : " Hoc et ipse commisi." Sed ubi tam aequum iudicem invenies ? Is qui nullius non uxorem concupiscit et satis iustas causas putat amandi, quod aliena est, idem uxorem suam aspici non vult; et fidei acerrimus exactor est perfidus, et mendacia persequi
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ angusta ĩnocencia ẽ adlege bo¬
nũ eise. qnͣto latiꝰ officioꝵ patet. qͣ
niris religio. ꝙͣ multa pictas. hu¬
manitas. lib̾alitas. iusticia fides
erigunt᷑. que omĩa erͣ publicas ta¬
bulas sunt. S ne adilã quidem
artissimã ĩnocencie forma p̾stare
nos possimꝰ alia fecimꝰ alia cogita¬
uimꝰ. alia optauimꝰ. aliis fauim.
inquibdã ĩnocentes sumꝰ. qr nõ
successit hec cogitantes. equiores
sumꝰ delinquentib credamꝰ obiir¬
gantib. utiq nob̾ ne irascamui.
Nõ enĩ illoꝵ s lege mortalitatis
patim᷑ ꝗc ꝗd inomodi accidit. at
morbi doloresq incurrũt. utiq
aliquo fugiendũ ẽ domiciliũ p̾u¬
tre sortitis. dicet᷑ aliquis male de
te locutus. cogita an p̾or feteris
cogita de quo multa loqͣris. cogi¬
temꝰ in qͣm alios nõ fatere ĩuiriã
s reponere alios ꝓnos fat̾c alios
coactos fateͣ. alios ignorantes q̃
cos qui uolentes scientesq faci¬
ũt. ex ĩ iuiria nr̃a. ñ ip̃am ĩuiria

Expanded text:
innocentia est ad legem bonum esse! Quanto latius officiorum patet quam iuris regula ! Quam multa pietas, humanitas, liberalitas, iustitia, fides exigunt, quae omnia extra publicas tabulas sunt! Sed ne ad illam quidem artissimam innocentiae formulam praestare nos possumus. Alia fecimus, aha cogitavimus, alia optavimus, aliis favimus ; in quibusdam innocentes sumus, quia non successit. Hoc cogitantes aequiores simus delinquentibus, credamus obiurgantibus; utique bonnon enim illorum vi, sed lege mortalitatis patimur quidquid incommodi accidit. " At morbi doloresque incurrunt." Utique aliquo defungendum est domicilium putre sorti tis. Dicetur aliquis male de te locutus ; cogita an prior feceris, cogita de quam multis loquaris. Cogitemus, inquam, alios non facere iniuriam sed reponere, alios pro nobis facere, alios coactos facere, alios ignorantes, etiam eos, qui volentes scientesque faciunt, ex iniuria nostra non ipsam iniuriam
Abbreviated transcription (Latin):
celerior ad isaniã uia ẽ. Multit
itaq ⁊tinuauerũt ire furorc̃. nec
qm expulerant mentẽ uinqua
recepunt. alatrẽ i morte egit
furor. infurorẽ ira mortẽ lbens
egestatẽ s. riunã tomu ĩ p̃cantin
⁊ irasci negant se. nõ minꝰ ꝙͣ insa¬
nire furiosi. amicissimis hostes
uitandiq kmis. legũ nisi q̃ no¬
cent ĩ memores. ad minima mo¬
biles. nõ rmone. nõ officio adui
faciles. piũ omĩa gerunt. gladuᷤᷤ
alios affectus s̾ subicit. amorem
ardentissimũ uicit. Transfodert̃
itaq amata corꝑa. ⁊ i coꝵ quos
occiderant iacucre ⁊plexib. auai̾¬
ciam durissimũ malũ minimeq
fleribile ira calcauit ad acta opes
suas spargere ⁊ domui rebro

Expanded text:
celerior ad insaniam via est. Multi celerior ad insaniam via est. Multi itaque continuaverunt irae furorem nec quam expulerant mentem umquam receperunt. Aiacem in mortem egit furor, in furorem ira. Mortem liberis, egestatem sibi, ruinam domui imprecantur et irasci se negant non minus quam insanire furiosi. Amicissimis hostes vitandique carissimis, legum nisi qua nocent immemores, ad minima mobiles, non sermone, non officio adiri faciles, per vim omnia gerunt, gladiis alios affectus sibi subicit. Amorem ardentissimum vincit, transfoderunt itaque amata corpora et in eorum quos occiderant iacuere complexibus; avaritiam, durissimum malum minimeque flexibile, ira calcavit adactam opes suas spargere et domui reb
Abbreviated transcription (Latin):
discordia palli. aut siqua mag̃
dira facies excogitari diri affc̈s
pot̾. quibdam ut ait sextiꝰ iratis
ꝑfuit ascexisse speculum.ꝑturba¬
uit illos tanta mutaco sui. uelut
inrem p̃sentẽ adducti nõ agnoue¬
runt se ⁊ qnͣtum ex uera deformi¬
tate imago illa speculo reꝑ cussa
redie bat. aimiꝰ si ostendi ⁊ si nulla
matia plucere posset intuẽs nos
ꝯfunderet acer maculosusq ⁊ estu¬
ans. ⁊ discortus ⁊ tumidus. Nũc
quoq tanta deformitas esꝰ ẽ per
ossa carnesq ⁊ tot impedimenta
effluentis. ꝙ si nudꝰ ostenderetur
spetulo. neminẽ quidẽ det̾ritum
culũ uenerant. ut se mutarent.
iam mutauerant. iratis quidem¬
nulla ẽ formosior effigies q̃ atrox
lunt. ¶ Magis illud uidendũ est.
ꝙͣ multis ira ꝑse nocuerit. Alii
ninio feruore rupe uenas. ⁊ sãgͥ¬
nem su pͣ uires clatus clamor eg̾¬
essit. ⁊ luminũ suffudit aciẽ m
oculos nehementiꝰ humor egestꝰ.
⁊ in morbos egri recidere. Nuila

Expanded text:
Discordia palla, aut si qua magis Discordia palla, aut si qua magis dira facies excogitari diri adfectus potest. Quibusdam, ut ait Sextius, iratis profuit aspexisse speculum ; perturbavit illos tanta mutatio sui; velut in rem praesentem adducti non agnoverunt se. Et quantulum ex vera deformitate imago illa speculo repercussa reddebat ? Animus si ostendi et si in ulla materia perlucere posset, intuentis nos confunderet ater maculosusque et aestuans et distortus et tumidus. Nunc quoque tanta deformitas eius est per ossa carnesque et tot impedimenta effluentis ; quid si nudus ostenderetur ? Speculo quidem neminem deterritum culum venerat, ut se mutaret, iam mutaverat ; iratis quidnulla est formonsior effigies quam atrox lunt. Magis illud videndum est, quam multis ira per se nocuerit. Alii nimio fervore rupere venas et sanguinem supra vires elatus clamor egessit et luminum suffudit aciem in oculos vehementius umor egestus et in morbos aegri reccidere. Nulla
Abbreviated transcription (Latin):
di. inquiete manus. tociꝰ corpis
fluctuatio. qualẽ intus putas eẽ
aĩmũ. cuiꝰ ẽx ymago tam feda est
quanto illi intͣpectus t̾ribilior
uultus ẽ. acrior spũs. intepsior ĩ¬
petus. rupturꝰ se mũ crupit. qͣles
sunt hostiĩ uł feraꝵ cede madenci¬
um uł ad cetẽ cunciũ aspectꝰ qua¬
lia poete inferna monstra fĩcere.
succincta ẜpentib. ⁊ igne ⁊ flatu
Quales ad uella excitanda discor¬
diãq in ppłos diuidendã patemq
lacerandã. tet̾rime inferru exeñt
talem nob̾ iram figuremꝰ flama
lumina ardentia. sibilo mugituq
quatientẽ. Neq enĩ illi se tegere
cursitantẽ. uastantem fugantẽ¬
q ⁊ oĩum odio laborantez sui ma¬
rime. Si alit̾ nocẽ nõ possit celũ
t̾ras. maria. ruere cupientẽ ĩ festã
parit̾ ĩnisamq. uel si uidet᷑ sit q̃¬
lis apud uates nros ẽ. Sanguine¬
um quaciens dextra bellona fla¬
Sellur. aut scissa gaudens. nadit

Expanded text:
di, inquietae manus, totius corporis di, inquietae manus, totius corporis fluctuatio. Qualem intus putas esse animum, cuius extra imago tam foeda est ? Quanto illi intra pectus terribilior vultus est, acrior spiritus, intentior impetus, rupturus se nisi eruperit ! Quales sunt hostium vel ferarum caede madentium aut ad caedem euntium aspectus, qualia poetae inferna monstra finxerunt succincta serpentibus et igneo flatu, quales ad bella excitanda discordiamque in populos dividendam pacemque lacerandam teterrimae inferum exeunt: talem nobis iram figuremus, flamma lumina ardentia, sibilo mugituquequatientem neque enim illi se tegere cursitantem, vastantem fugantemque et omnium odio laborantem, sui maxime, si aliter nocere non possit, terras, maria, caelum ruere cupientem, infestam pariter invisamque. Vel, si videtur, sit qualis apud vates nostros est : Sanguineum quatiens dextra Bellona flagellum, aut scissa gaudens vadit
Abbreviated transcription (Latin):
uitabimꝰ ĩpetus aĩ. hiis graues i
funcrosos ⁊ ĩrcuocabiles. Ea ḋmũ
uelocitas placet. que nͥ uissa est
uestigiuĩ sistit nec ultra destinata
ꝓcurrt. flectiq ⁊ acursu ad gͣdum
reduti pot̃ Egros scimꝰ neruos ẽẽ.
il ĩuitis nobis mouent᷑ senex
aut̃ infirmi corpis ẽ qui cum ã¬
bulare nult currit aĩ motus cos
putemꝰ sanissimos. ualidissimos¬
q. qui nr̃o arbitrio ibunt. ñ suo
ferunt Nichil t̾n eque ꝓfuerit. ꝙͣ
pͥmũ intuen deformitatẽ rci. de¬
inde piculũ. nõ ẽ ulliꝰ affectus fa¬
des turbatior pulcrima ora feda¬
uit toruos nultus ex tͣnquillis¬
suis recldit linquit detor omĩs
iratos ⁊ sĩ amictꝰ illiꝰ ꝯpositꝰ est
adlegem trahet uestem oẽmq
turam sui effundet. s ⁊ capilloꝵ
natura uł arte iatenciũ. nõ infor¬
mis habitus cũ aĩo ĩ horrescunt
timescunt uẽne ꝯcuciet crebro
spũ pectus. rabida uocis eruptio
colla distendet Tum artus trepi¬

Expanded text:
vitabimus impetus animi istos graves et vitabimus impetus animi istos graves et onerosos et irrevocabiles ? Ea demum velocitas placet, quae ubi iussa est vestigium sistit nec ultra destinata procurrit flectique et a cursu ad gradum reduci potest ; aegros scimus nervos esse, ubi invitis nobis moventur ; senex aut infirmi corporis est, qui cum ambulare vult currit. Animi motus eos putemus sanissimos validissimosque, qui nostro arbitrio ibunt, non suo ferentur. Nihil tamen aeque profuerit quam primum intueri deformitatem rei, deinde periculum. Non est ullius adfectus facies turbatior ; pulcherrima ora foedavit, torvos vultus ex tranquillissimis reddit; linquit decor omnis iratos, et sive amictus illis compositus est ad legem, trahent vestem omnemque curam sui effundent, sive capillorum natura vel arte iacentium non informis habitus, cum animo inhorrescunt; tumescunt venae ; concutietur crebro spiritu pectus, rabida vocis eruptio colla distendet; tum artus trepi
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ miquius. qmͣ aliquẽ heredem pa¬
t̾m odii fieri. Cogitemꝰ quociens
ad ignoscendũ distĩtues erimꝰ an
expediat nob̾ omẽs in exorabiles
esse, qm sepe ueniã qui negauit pe¬
ut qm sepe eiꝰ pedib ad uolutꝰ est.
quẽ a suis repulit. Quid ẽ gło siꝰ
qnͣ iram amicitia mutare. quos
ppłs romanꝰ fideliores bñt soci¬
os̃ qmͣ quos hũit ꝑtinacissimos
hostes. qd hodic ess imꝑiũ. isisa¬
lubris ꝓuidentia uctos ꝑmiscuis¬
s nctoribꝰ irascet᷑ aliquis. tu ct̃
bñficiis ꝓ uoca. Cadit statĩ simul¬
tas abalt̾a ꝑte deserta. nͥ parit̾ nõ
pugnant si utrĩq certabit᷑. ira cõ¬
curtit. ille enĩ melior ẽ qui p̾or
redem retulit. uictus ẽ q uicit.
pcussit te recede referiendo cĩet
occasionẽ sepiꝰ faciendi dabis. ⁊
hostem ferire. ut relinquat manũ
ĩuulnere. ⁊ se abictu reuocare nõ
possit. Cui tale ira telũ est ut re¬
trabit᷑ arma nob̾ expedita ꝓspici¬
mꝰ gladiũ ꝯmodũ ⁊ habilem. nũc

Expanded text:
iniquius quam aliquem heredem paterni odii fieri. Cogitemus, quotiens ad ignoscendum difficiles erimus, an expediat nobis omnes inexorabiles esse. Quam saepe veniam qui negavit petit! Quam saepe eius pedibus advolutus est, quem a suis reppulit! Quid est gloriosius quam iram amicitia mutare ? Quos populus Romanus fideliores habet socios quam quos habuit pertinacissimos hostes ? Quod hodie esset imperium, nisi salubris providentia victos permiscuisset victoribus ? Irascetur aliquis ; tu contra beneficiis provoca. Cadit statim simultas ab altera parte deserta ; nisi paria non pugnant. Sed utrimque certabit ira, concurritur, ille est melior qui prior pedem rettulit ; victus est qui vicit. Percussit te, recede ; referiendo enim et occasionem saepius feriendi dabis et tam graviter hostem ferire, ut relinquat manum in vulnere et se ab ictu revocare non possit ? Atqui tale ira telum est; vix retrahitur. Arma nobis expedita prospicimus, gladium commodum et habilem; non
Abbreviated transcription (Latin):
rutat. ⁊ ignẽ putat᷑ igne nicitari¬
2.
ne cibis qui dẽ miplendi sũt. dis¬
tendent᷑ enĩ corꝑa. ⁊ aĩcum corpe
tumescũt. Labor illos citra solliti¬
tudinẽ ereiteat ut minuat᷑ non
ut ꝯsimat᷑ calor. nimiusq ille fer¬
dica enĩ uoluptas larat aios ⁊ tẽ¬
pat.hũĩdiorib sicciorib ꝙ ⁊ frigi¬
dis. nõ ẽ ab ira piculũ. s maiora
uicia metuenda sunt. pauor ⁊ dit̾¬
ficultas. ⁊ desꝑatio. ⁊ suspiciones.

Expanded text:
putat et ignem vetat igne incitariputat et ignem vetat igne incitari. Ne cibis quidem implendi sint ; distendentur enim corpora et animi cum corpore tumescent. Labor illos citra lassitudinem exerceat, ut minuatur, non ut consumatur calor nimiusque ille ferdica enim voluptas laxat animos et temperat. Umidioribus siccioribusque et frigidis non est ab ira periculum, sed ignaviora vitia metuenda sunt, pavor et difficultas et desperatio et suspicio
Abbreviated transcription (Latin):
ligneq alitͦ. ⁊ deficit. uinũ ĩ cẽdit
natura. quidã ebrii efferuescunt.
quidã saturi. neq ulla alia causa ẽ
cur iracundissum sũt flam ruben¬
tesq quib talis natura calor est
qualis fĩ ceti̾s int̾ iram solet. Mo¬
bilis emĩ illis agitatus q sangus
ẽ S quẽadmodũ natura quosdã
ꝓliues miram facit. ita multe ĩ¬
aidũt cause que idẽ possunt ꝙ nã
Alios morb aut in iuria corpoꝵ
ĩboc ꝑduxit. alios labor. aut cõti¬
nua ingilia. noctesq sollicite. et
desideria amoresq ꝯcod aliud
aut corꝑi nocuit aut aĩo. egram
mentẽ inquerelas parat. S oĩa
sta uicia canseq sũt płiũ pot̃¬
suetudo. que si grauis ẽ. Aliud in¬
tu ẽ. Naturã quidẽ mutare diffi¬
ale ẽ. nec l semł micta nascẽtiuĩ
elem̃ta ꝯu̾tere. s in hoc nosse ꝓfuit.
ut calentib ingeniis subtrahas
uinũ ꝙ pueris plato negandu

Expanded text:
ligneque alitur et deficit. Vinum incendit ligneque alitur et deficit. Vinum incendit natura quidam ebrii effervescunt, quidam saucii. Neque ulla alia causa est, cur iracundissimi sint flavi rubentesque, quibus talis natura color est, qualis fieri ceteris inter iram solet ; mobilis enim illis agitatusque sanguis est. Sed quemadmodum natura quosdam proclives in iram facit, ita multae incidunt causae, quae idem possint quod natura. Alios morbus aut iniuria corporum in hoc perduxit, alios labor aut continua pervigilia noctesque sollicitae et desideria amoresque; quidquid aliud aut corpori nocuit aut animo, aegram mentem in querellas parat. Sed omnia ista initia causaeque sunt ; psuetudo, quae si gravis est, alit vitium. Naturam quidem mutare difficile est, nec licet semel mixta nascentium elementa convertere ; sed in hoc nosse profuit, ut calentibus ingeniis subtrahas vinum, quod pueris Plato negandum
Abbreviated transcription (Latin):
to elementi porcio p̾ualebit m̃
mores erũt. Iiracundos feruida
aĩnatura facitt. Est em̃ actuosue
⁊ ꝑtinar ignis. frigidi mixtura.
timidos facit. pigrũ ẽ enĩ sc̃tũq
frigus. Uolunt itaq ꝗdã etnrĩs
iram inpectore moueri efferues¬
centi cirta cor sangumne Cã cur hic
potissimũ assignet᷑ ire locus. non
alia ẽ qmͣ ꝙ in toto corpe calidissi¬
nũ pectus ẽ Quib huidi plus
mẽ eoꝵ paulatĩ crescit ira. qr nõ ẽ
patus illis calor. s motu acquirit᷑.
itaq pueroꝵ femmaꝵq ire atres
magis qmͣ graues sunt. lemiores¬
q dũ incipunit Sicciorib uehemẽs
robustaq ẽ ira.s sine incremento
nõ multũ sibi aditiẽs. qr inclmna¬
tuꝵ calorẽ frigꝰ in sequit᷑ Senes dif¬
ficiles ⁊ queruli sũt. ut egri ⁊ ꝯuale¬
scentes. ⁊ quoꝵ aut lassitudine aut
dtraccione sangiums exhaust̾ est
calor ineadẽ c̾ã sũt sicci. fameq ra¬
bidi. ⁊ quib exangue corpꝰ ẽ ma¬

Expanded text:
o elementi portio praevalebit, inde mores erunt. Iracundos fervida animi natura faciet, est enim actuosus et pertinax ignis ; frigidi mixtura timidos facit, pigrum est enim contractumque frigus. Volunt itaque quidam ex nostris iram in pectore moveri effervescente circa cor sanguine ; causa cur hic potissimum adsignetur irae locus non alia est, quam quod in toto corpore calidissimum pectus est. Quibus umidi plus inest, eorum paulatim crescit ira, quia non est paratus illis calor sed motu adquiritur ; itaque puerorum feminarumque irae acres magis quam graves sunt levioresque dum incipiunt. Siccis aetatibus vehemens robustaque est ira, sed sine incremento, non multum sibi adiciens, quia inclinaturum calorem frigus insequitur. Senes difficiles et queruli sunt, ut aegri et convalescentes et quorum aut lassitudine aut detractione sanguinis ex haustus est calor ; in eadem causa sunt siti fameque tabidi et quibus exsangue corpus est ma
Abbreviated transcription (Latin):
crebris. ut cura lemret᷑ admonẽs
lacessebat. Contͣ ille se letũ ⁊ obli¬
tũ quid eo actũ ess dic p̃stitit pen¬
ret alt̾ filius. si carnfici ꝯuiuañ
placuiss q ita abstinendũ ẽ siuc
par ẽ qui lacessendꝰ ẽ siue supior
suc inf̾ior. Cũ pari ꝯtentere i¬
ceps ẽ cũ supiore furiosũ curĩfo¬
re sordidũ pusilli hõis et misem
ẽ repentẽ mordentẽ. mures form¬
ceꝰ quas si manu amoueris or
dutunt. in becilla se ledi putars
si tangunt᷑. Faciet nos micior es
erit. ille cui irascim ⁊ mettis o¬
fensa rediment Illud ꝙ occurat
qnͣtũ nob̾ ꝯmendacõis allacuea
sit clementie fama. ꝙͣ młtos uemꝰ
amicos utiles feterit. ne irascans
iimicoꝵ ⁊ hostiũ lib̾is int̾ sllm
crutentatis exempla ẽ qᵈ alte¬

Expanded text:
crebris, ut cura leniretur admonens, crebris, ut cura leniretur admonens, lacessebat; contra ille se laetum et oblitum, quid eo actum esset die, praestitit. Perierat alter filius, si carnifici conviva non placuisset. Ergo ira abstinendum est, sive par est qui lacessendus est sive superior sive inferior. Cum pare contendere anceps est, cum superiore furiosum, eum inferiore sordidum. Pusilli hominis et miseri est repeteice; quas si manu commoveris, ora convertunt. Imbecilla se ledi putant, si tanguntur. Faciet nos mitiores, erit ille cui irascimur, et meritis offensa redimetur. Illud quoque occurrat, quantum nobis commendationis allatura sit clementiae fama, quam multos venia amicos utiles fecerit. Ne irascamur inimicorum et hostium liberis, inter Sullanae crudelitatis exempla est
Abbreviated transcription (Latin):
guentũ ⁊ coronas misit.⁊ obsua¬
re uissit. ansumeret. sũpsit eo die
quo filiũ extulerat. ĩ mo quo ñ er¬
tulerat. iacebat ꝯuiua centesmiꝰ
⁊ pociones nix honestas natalib
liboꝵ podag̈ticus sener haurie¬
bat cũ interim ñ lac̾mas emisit.
nõ dolorẽ aliquo signo erumpere
passus ẽ. cenauit tanqͣ ꝓfilio ero¬
rass. queris qr. hebat altm Qid
ille p̾amiꝰ nõ dissimulauit iram
⁊ regis genua ꝯplerus ẽ funestã
ꝑfusamq cruore filii manũ ad os
suũ reculit. cenauit. s tñ sine ũguẽ¬
to. ⁊ sine coronis. ⁊ illũ hostis sem¬
ssiniꝰ multis solaciis ut cibum ca¬
pet hortatꝰ ẽ. nõ ut potula ĩgencia
suꝑ caput posito custode siccaret.
Cõtempsiss romanũ patrem. sis̾
timuiss. Nc̃ iram ꝯpescuit pietas.
dignus fuit cui pmittẽt a ꝯiuiuo
adossa filii legenda discedeͣ. sic hoc
quidẽ ꝑmisit. benigniꝰ int̾i ⁊ co¬
mes adolescens ꝓpmacõib senẽ

Expanded text:
guentum et coronas misit et observaguentum et coronas misit et observare iussit an sumeret; sumpsit. Eo die, quo filium extulerat, immo quo non extulerat, iacebat conviva centesimus et potiones vix honestas natalibus liberorum podagricus senex hauriebat, cum interim non lacrimam emisit, non dolorem aliquo signo erumpere passus est ; cenavit tamquam pro filio exorasset. Quaeris, quare ? Habebat alterum. Quid ille Priamus ? Non dissimulavit iram et regis genua complexus est, funestam perfusamque cruore fili manum ad os suum retulit, cenavit ? Sed tamen sine unguento, sine coronis, et illum hostis saevissimus multis solaciis, ut cibum caperet, hortatus est, non ut pocula ingentia super caput posito custode siccaret. Contempsisses Romanum patrem, si sibi timuisset; nunc iram compescuit pietas. Dignus fuit cui permitteretur a convivio ad ossa fili legenda discedere ; ne hoc quidem permisit benignus interim et comis adulescens ; propinationibus senem
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ sine ira ueniamꝰ nõ qiͣdulce sit
uindicari. s qiͣntile. Sc̃pe autẽ
satiꝰ fuit dissimulare qm ultisci.
potentioꝵ ĩ iurie hrlari nultu. nõ
patient tm̃ ferende sũt. faciẽt itex
si se fecisse crediderint. h ħnt pessi¬
mũ aĩ magna fortuna insolentes.¬
ꝙ quos leserũt. ⁊ oderunt. notissiã
nox ẽ ciꝰ. qui incultu regũ dsemie¬
rat. cũ illũ quidã in t̾rogaret qͦmõ
rarissimã rem maula ꝯsecutꝰ esset.
undicare nõ exꝑedit. ut ne faciͣ
quidẽ expediat.G. cesar pastoris
splendidi equitis romam filiu
cũ incustodia huĩss. mũdiciis ei
q culciorib capilł offensus. rogan¬
te patre ut salutem s̾ filii ꝯcedet
qͣi de supplicio amonitus dutiꝓ
tinꝰ ussit. ne t̾n omĩa in humane
fatẽt adu̾sus patrem. ad cenam
illum eo die ĩ uitanit ueit pastor
uultu nichil exꝓbrante ꝓpmauit
illi cesar eminã. ⁊ posuit illi custo¬
dem. ꝑdurauit miser nõ alit̾. qm̃
si sanguinem filii biberet. un¬

Expanded text:
sine ira veniamus, non quasi dulce sit vindicari, sed quasi utile ; saepe autem satius fuit dissimulare quam ulcisci. Potentiorum iniuriae hilari vultu, non patienter tantum ferendae sunt ; facient iterum, si se fecisse crediderint. Hoc habent pessimum animi magna fortuna insolentes: quos laeserunt et oderunt. Notissima vox est eius qui in cultu regum consenuerat. Cum illum quidam interrogaret, quomodo rarissimam rem in aula consecutus esset, vindicare non expedit, ut ne fateri quidem expediat. C. Caesar Pastoris splendidi equitis Romani filium cum in custodia habuisset munditiis eius et cultioribus capillis offensus, rogante patre ut salutem sibi filii concederet, quasi de supplicio admonitus duci protinus iussit; ne tamen omnia inhumane faceret adversum patrem, ad cenam illum eo die invitavit. Venit Pastor vultu nihil exprobrante. Propinavit illi Caesar heminam et posuit illi custodem; perduravit miser, non aliter quam si fili sanguinem biberet. Un
Abbreviated transcription (Latin):
ad p̾titũ s ad futuꝵ pena refcrtur.
ne enĩ irascit᷑. s cauet.nã si punien¬
dũ ẽ cui cũq prauũ malcficumq¬
ingenuĩ est. pena neminẽ extipiet.
Tenĩ ira h̃t aliqmͣ uoluptatem
⁊ dulce ẽ dolorẽ reddẽ. minime
nõ eĩ ut in bñticiis honestũ ẽ me¬
rita meritis repensare. ita ĩiurias
ĩ iuriis. Illic uinci turpe ẽ. hic uicẽ
In humanũ uerbũ ẽ. ⁊ quidem pro
iusto receptũ. Ultio ⁊ talio multr̃¬
nõ differt nsi ordine. qui dolorẽ
regerit t̾m. excusaciꝰ peccat m. ca¬
conẽ ignorans inbalneo quiḋa ꝑ¬
cussit mprudens. Quis enĩ illi sciẽc
fateret inuiriã. deinde satisfacien¬
tanta petulanciã mali fc̃m ẽ. ĩmo
multu bomi. cepit catonem nosse
magni aĩ ẽ ĩuirias despitẽ ulcõis
ꝯtumeliosissimũ genus ẽ nõ esse
uisũ dignũ ex quo peteret᷑ ultio.
multi leues ĩiurias alciꝰs dimi
sere dũ uĩdicant. Ille magnꝰ ⁊ no¬

Expanded text:
ad praeteritum, sed ad futurum poena referetur ; ad praeteritum, sed ad futurum poena referetur ; non enim irascitur, sed cavet. Nam si puniendus est cuicumque pravum maleficumqingenium est, poena neminem excipiet. " At enim ira habet aliquam voluptatem et dulce est dolorem reddere." Minime ; non enim ut in beneficiis honestum est merita meritis repensare, ita iniurias iniuriis. Illic vinci turpe est, hic vincere. Inhumanum verbum est et quidem pro iusto receptum ultio, et talio non multum differt nisi ordine ; qui dolorem regerit tantum excusatius peccat. M. Catonem ignorans in balineo quidam percussit imprudens ; quis enim illi sciens faceret iniuriam ? Postea satis facientantam petulantiam mali factum est ? " Immo multum boni; coepit Catonem nosse. Magni animi est iniurias despicere ; ultionis contumeliosissimum genus est non esse visum dignum, ex quo peteretur ultio. Multi leves iniurias altius sibi demisere, dum vindicans Ille magnus et no
Abbreviated transcription (Latin):
disponẽt ¶Illud añ omĩa cogita
fedam cẽ ⁊ cretrabilẽ iñ nocendi
⁊ alienissimã hoĩ. cuiꝰ beneficio q̃
seua mansuescũt. aspice clef̾antoꝵ
iugo colla submissa. ⁊ tauroꝵ pu¬
eris parit̾ ac feminis ꝑsultantib
t̾ga ĩpunc calcata. ⁊ repentes int̾
pocula sinusq ĩnoxio lapsu draco¬
nes ⁊ intra domũ ursoꝵ leonumq
ora placida tractantib. adulãtesq
dñm feras. pudebit cũaĩalib per¬
mutasse mores. ncphas ẽ nocere
bile est. ergo ⁊ homo. Nam hic in
maiore tibi urbe cuus c̃. Quid si
noceͣ uelint manꝰ pedib. manib
oculi. ut omĩa intra se menbra cõ¬
sencuĩt. qr singula seruari pocius ẽ.
ita homines singulis partẽt. qa
ad cetũ geniti sunt. Salua aut̃ esse
⁊ si qua morsu et ictu nocent affli¬
ꝗcremꝰ. si reliqua mansuefate̾ pos¬
semꝰ. ã effice̾ ne nob̾ auis ue picło
essent. gͦ nc hoĩ quidẽ nocebimus.
qr peccauit. s ne peccet. nec uniqͣ

Expanded text:
disponeret. Illud ante omnia cogita, disponeret. Illud ante omnia cogita, foedam esse et exsecrabilem vim nocendi et alienissimam homini, cuius beneficio etiam saeva mansuescunt. Aspice elephantorum iugo colla summissa et taurorum pueris pariter ac feminis persultantibus terga impune calcata et repentis inter pocula sinusque innoxio lapsu dracones et intra domum ursorum leonumque ora placida tractantibus adulantisque dominum feras ; pudebit cum animalibus permutasse mores. Nefas est nocere bile est, — ergo et homini, nam hic in maiore tibi urbe civis nocere velint manus pedibus, manibus oculi? Ut omnia inter se menbra consentiunt, quia singula servari totius interest, ita homines singulis parcent, quia ad coetum geniti sunt, salva autem esse t natrices, et si qua morsu aut ictu nocent, effligeremus, si in reliquum mansuefacere possemus aut efficere, ne nobis aliisve periculo essent. Ergo ne homini quidem nocebimus, quia peccavit, sed ne peccet, nec umquam
Abbreviated transcription (Latin):
mqt inimicoꝵ nos ĩiurie mo¬
uent. qr nõ expectammꝰ illas. aut
serte nõ tantas. hoc efficit amor
nr̃i miius. ĩ uolatos nos eciã
limtis iudicamꝰ eẽ debẽ. regis i¬
quisq intͣ se animũ ht̃. ut licenci¬
amṡ dari uelit. ĩse nolit. a igno¬
tos facit.iguorancia rex. ꝗd eniz
mix ẽ malos mala facinora red¬
dere. Quid noui ẽ si mimicꝰ nocet
amicus offendit. filiꝰ labit᷑. ẜnus
peccat. Turpissimã aicbat fauius
impatori ercusacionẽ esse. ñ ꝑuta¬
iii. gͦ turpissimã homini puto. oiã
puta.expecta q̃ mn bonis moribus
aliquid existet aspiꝰ fert humana
natura infidiosos aĩos. fert ĩgra¬
tos. fert cupidos. fert ĩpios. Cũ de
uniꝰ morib uidicab̾. depublicis
cogita. ubi marime gandebis n
mariẽ metues.uͥ tnͣquilla tͥ omĩa
uident᷑. ibi nocitura nõ desũt. s qes¬
cunt. semp futuꝵ aliqd qd̾ te offeri¬
dat etistima. Gub̾nator nũꝙͣ ita
totos sinus securꝰ explicuit. ut nõ
expedite ad dhendum armam̃ta

Expanded text:
 inimicorum nos iniuriae movent ? " Quia non expectavimus illas aut certe non tantas. Hoc efficit amor nostri nimius. Inviolatos nos etiam inimicis iudicamus esse debere; regis quisque intra se animum habet, ut licentiam sibi dari velit, in se nolit. Idos facit aut ignorantia rerum ; quid enim mirum est malos mala facinora edere ? Quid novi est, si inimicus nocet, amicus offendit, filius labitur, servus peccat ? Turpissimam aiebat Fabius imperatori excusationem esse : " Non putavi," ego turpissimam homini puto. Omnia puta, expecta ; etiam in bonis moribus aliquid exsistet asperius. Fert humana natura insidiosos animos, fert ingratos, fert cupidos, fert impios. Cum de unius moribus iudicabis, de publicis cogita. Ubi maxime gaudebis, maxime metues. Ubi tranquilla tibi omnia videntur, ibi nocitura non desunt sed quiescunt. Semper futurum aliquid quod te offendat existima. Gubernator numquam ita totos sinus securus explicuit, ut non expedite ad contrahendum armamenta
Abbreviated transcription (Latin):
gis malexandro laudo.qr nemo
tã obuoxiꝰ ire fuit quo maiorat᷑
mod̾atio in regib ħ laudanda est¬
magis. fecit hoc ⁊ gauis cesar ille
qui nictoria ciuili clementissime
usus ẽ cũ scnia dep̾hendiss epłie
ad Gñ. pompeiũ missaꝵ ab hiis
qui uitebant᷑. aut in diu̾sis ant
mnent̾s fuisse partib ꝯbussit.
ꝙͣuis mod̾ate soleret irasci malu¬
it tñ nõ posse. Gratissimũ putanᷤᷤ
genꝰ ueme nescire quid asꝙ pee¬
casset. płimũ mali credulitas fa¬
cit sepe ne audiendũ quitẽ ẽ am̃
in quib da reb satius ẽ decipi q
diffidere. touenda ex aĩo suspico
⁊ diettura fallacissima nritam̃ti
Ille me paꝵ humane salutant.
Iuc osculo meo nõ ad hesit ille
inchoatũ ẜmonẽ cito ab imu
picoi argumtatio simplicitatos¬

Expanded text:
gis in Alexandro laudo, quia nemo gis in Alexandro laudo, quia nemo tam obnoxius irae fuit ; quo rarior autem moderatio in regibus, hoc laudanda magis est. Fecit hoc et C. Caesar ille qui victoria civili clementissime usus est ; cum scrinia deprendisset epistularum ad Cn. Pompeium missarum ab iis, qui videbantur aut in diversis aut in neutris fuisse partibus, combussit. Quamvis moderate soleret irasci, maluit tamen non posse ; gratissimum putavit genus veniae nescire quid quisque peccasset. Plurimum mali credulitas facit. Saepe ne audiendum quidem est, quoniam in quibusdam rebus satius est decipi quam diffidere. Tollenda ex animo suspicio et coniectura, fallacissima irritamenta. " Ille me parum humane salutavit ; ille osculo meo non adhaesit ; ille inchoatum sermonem cito abrupit ; spicioni argum
Abbreviated transcription (Latin):
dendũ ẽ. nec aꝑtis quidẽ maĩfe
stisq statĩ accedendũ. qued̾a eĩ
falsa ueri speciem ferũt. dandu
semp ẽ tempꝰ. ueritatẽ dies apit.
se sint aures cͥminantib faciles.
hec humane nature uiciĩ susp¬
s suspicionib ĩpellim. ⁊ exuultu
risuq alieno peiora int̾p̾tati in¬
nocentib irascim᷑. Itaq agenda
ẽ ccͣ se cã ab sentis ⁊ in suspẽso ira
retinenda. pot̾ enĩ pena dilata ex¬
gi. nõ pot̾ ecacta reuocari. Notus
ut noĩati erant occidi iussiss ant
quit solus. neminẽ enĩ aliũ cui
carus esses reliqui. Effecit ira ut
crramiꝰ trranicite man accomoda¬
ret. ⁊ p̃sidia sua gladio suo cederet.
Quanto aĩosius alexand̾. qui cũ
legisset epłam miatris qua ãmo¬
nebat᷑. ut a ueneno philippi medi¬
ci caueret. accepta ꝑccione nõ de¬
t̾ritus bibit. plus s̾ deamico suo
credidit. dignꝰ fuit ꝙ ĩnocentẽ
hrẽt.dignꝰ qui facẽt. hec ego mi¬

Expanded text:
dendum est. Ne apertis quidem manifdendum est. Ne apertis quidem manifstis que statim accedendum. Quedam enim falsa veri speciem ferunt. 7. Dandum semper est tempus: veritatem dies aperit. Ne sint aures criminantibus faciles; hoc humane nature vicium suspsed suspicionibus impellimur et ex vultu risu que alieno peiora interpretati innocentibus irascimur ? Itaque agenda est contra se causa absentis et in suspenso ira retinenda ; potest enim poena dilata exigi, non potest exacta revocari. Notus ut nominati erant, occidi iussisset, in" Tu," inquit, " solus ; neminem enim alium cui carus esses reliqui." Effecit ira, ut tyrannus tyrannicidae manus accommodaret et praesidia sua gladio suo caederet. Quanto animosius Alexander! Qui cum legisset epistulam matris, qua admonebatur, ut a veneno Philippi medici caveret, acceptam potionem non deterritus bibit. Plus sibi de amico suo credidit. Dignus fuit qui innocentem haberet, dignus qui faceret ! Hoc eo ma
Abbreviated transcription (Latin):
fundate mẽtes restiterunt. longe
itaq ab assentacione puericia re¬
mouenda ẽ. audiat u̾m ⁊ timcat
interim. uereat᷑ semꝑ. maiorib
assurgat. nichil piracundia: exo
ret. qd̾ flenti negatũ fuerit. qeto
afferat᷑. ⁊ diuicias parentũ in cõ¬
spectu ħeat nõ musii. exꝓbrent᷑
illi ppcram facta. ꝑtinebit ad rẽ
p̃ceptores pedagogosq pueris
plaçitos dari. ꝓrimus applicatur
nẽ crescit. mitricũ ⁊ pedagogoꝵ
retulere mor madolescençia mo¬
res . apud platonẽ educatꝰ puer.
cũ ad parentes relatꝰ uociferantẽ
platone uidi. nõ dubito qn ciciꝰ
sa uestis. ⁊sinuł cultus cũ equali¬
b nõ irascet᷑ aliquẽ sͥ ꝯꝑari. quẽ
ab mcio multis parem feceris.
Ed hec ad liberos nr̃os perti¬
nent in nobis quide sors
nascendi. ⁊ educacio. nec uicii lo¬
cũ. nec iam p̃cepti ht. Seqñcia or
pugnare debemꝰ. Cã aut̃ iracũdic
opiio in uirie ẽ. cui nõ facile cre¬

Expanded text:
fundatae mentes restiterunt. Longe fundatae mentes restiterunt. Longe itaque ab adsentatione pueritia removenda est ; audiat verum. Et timeat interim, vereatur semper, maioribus adsrit, quieto offeratur. Et divitias parentium in conspectu habeat, non in usu. Exprobrentur illi perperam facta. Pertinebit ad rem praeceptores paedagogosque pueris placidos dari. Proximis adplicatur nem crescit ; nutricum et paedagogorum rettulere mox adulescentium mores. Apud Platonem educatus puer cum ad parentes relatus vociferantem Platonem vidi." Non dubito quin citius sa vestis et similis cultus cum aequalibus. Non irascetur aliquem sibi comparari quem ab initio multis parem feceris. ed haec ad liberos nostros pertinent; in nobis quidem sors nascendi et educatio nec vitii locum nec iam praecepti habet ; sequentia ordpugnare debemus. Causa autem iracundiae opinio iniuriae est, cui non facile cre