comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q. a. a.p.m. nota feci uob̾. Uidete ⁊ hic qͣndã
distantiam. Illic dicuntur amici. ⁊ hic: s dis¬
ferent̾. Ibi quia faciunt: hic quia sciunt. Ibi
ꝓpt̾ ministrationem: hic ꝓpt̾ misterium. Ibi
etas. Ip̾a nominis forma. suꝑ habundantiã
quandam latent̾ insinuat. ⁊ significate ple-¬
intudinem qualitatis. Carissimus ẽ. qui ca

Expanded text:
 a Patre meo nota feci vobis . Videte et hic quamdam distantiam. Illic dicuntur amici, et hic, sed differenter. Ibi, quia faciunt; hic, quia sciunt: ibi, propter ministrationem; hic, propter mysterium: ibi etas. Ipsa nominis forma superabundantiam quamdam latenter insinuat, et significat plenitudinem charitatis. Charissimus
Abbreviated transcription (Latin):
.r.b. Pinguescent speciosa hꝰ nr̃i quod ñc
uidetur deserti: ⁊ ꝑsecutionis feruor nouis¬
sime mat᷑itatis canam albedinem messib
nr̃is inducet. Multiplicabunt᷑ in senecta
pter martirium: annuntiantes ꝓpt̾ u̾bũ.
In patientib mirram metes: in annuntiã¬
tib comedes fauum. Tunc electos tuos ꝯpuc¬
tionis uino potabis: ꝯsolat̾ois lacte inmix¬
to. Nisi enim abreuiass dñs dres illos. sal¬
uaee̾ ñ posset om̃is caro. Metit etiam nẽ
dñs.⁊ si non quantam tunc. mirram tñ
multam mirram: afflictionis spontanee: fa¬
uũ comedit cum melle: et exp̾ssa sp̃ualiũ
dulcedine sensuum. ⁊ concinentib figuris
nos facit oblectari. Uinum cum lacte bi¬
bit: quia sublimes sensus ⁊ excedentes cõ¬
templatões. fidei ⁊ moꝵ simplicitate tem¬
ꝑat ⁊ indulcat. Teli feruorem diligit.
ꝑtnͣsierint temꝑa martirũ. cum doctores
qiͣ qͥdam faui sap̾iam ꝯtinentes in mist̾io
absconditam. minist̾ium ꝯpleuerint scũm

Expanded text:
r. Pinguescent speciosa hujus nostri, quod nunc videtur, deserti ; et persecutionis fervor novissimae, maturitatis canam albedinem messibus nostris inducet. Multiplicabuntur in senectaropter martyrium; annuntiantes, propter verbum. In patientibus myrrham metes, in annuntiantibus comedes favum. Tunc electos tuos compunctionis vino potabis, consolationis lacte immixto. Nisi enim abbreviasset Dominus dies illos, salva esse non posset omnis caro. 2. Metit etiam nunc Dominus, etsi non quantam tunc myrrham, tamen multam myrrham afflictionis spontaneae. Favum comedit cum melle, et expressa spiritualium dulcedine sensuum, continentibus figuris nos facit oblectari. Vinum cum lacte bibit, quia sublimes sensus et excedentes contemplationes fidei et morum simplicitate temperat et indulcat. Zeli fervorem diligit, , cum pertransierint tempora martyrum; cum doctores quasi quidam favi sapientiam continentes in mysterio absconditam, ministerium compleverint suum,
Abbreviated transcription (Latin):
s diuina tua. ⁊ qiͣ nat᷑alit̾ tua humana
ñ ẽ quasi nat᷑alit̾ tua: s magis assũpta.
⁊ dignatione tibi ẽ effecta nat᷑ał. Comedi
fauum cum melle meo. Ante sacre concep¬
cum uirginn. quali mel lolum erat ⁊ limne
fauo: dum incarnata diuinitas. Postea mel in
fauo. d̾s in homine. Hunc aũt fauus in melle:
ip̾a caro e̾ occultata in deo. Et si głificata ẽ ca¬
ro illa ut iam sp̃uał sit ⁊ infirmitatis nil
habens: tñ ẽ occultata ẽ quodammͦ. dum ma¬
gis eum. in eo qd̃ ip̾e eͥ d̃s attendimꝰ ⁊ adoramꝰ.
Qͦ ilammͦ caris fauus. dĩtatis in melle recon¬
ditur: dum admirationem nr̃am ⁊ fidem. ad
se tralͣt. ex integro manifestate maieitatis. Iã
melle suo: ⁊ sine carnał infirmitatis inuiria.

Expanded text:
sed divina tua, et quasi naturaliter tua, humana sed divina tua, et quasi naturaliter tua, humana non est quasi naturaliter tua, sed magis assumpta, et dignatione tibi effecta est naturalis. Comedi favum cum melle meo. Ante sacrae conceptum Virginis quasi mel solum erat, et sine favo, nondum incarnata Divinitas. Postea mel in favo, Deus in homine: nunc autem favus in melle, ipsa caro est occultata in Deo: et si glorificata est caro illa, ut jam spiritualis sit, et infirmitatis nil habens, tamen est occulta quodammodo, dum magis eum, in eo quod ipse est Deus, attendimus et adoramus. Quodammodo carnis favus deitatis in melle reconditur, dum admirationem nostram et fidem ad se traxit ex integro manifestatae reverentia majemelle suo, et sine carnalis infirmitatis injuria
Abbreviated transcription (Latin):
de urture in uirtutem eius: ꝓspectu in¬
ꝗͣ non audeo ꝓuectu dr̃e. Nam ad u̾tu¬
tum ipsiꝰ u̾itatem ⁊ plenitudinem. qͥs sib
sus.⁊ ꝯmodus quidem. Nusquã magis
humane mentis fastus repͥmitur humi¬
miliat: imitatio exercet: ꝯsicdato delectat
Prima p̾mit: scd̾a ꝓuocat: t̾cia pascit. Pre¬
mit immensitas: ꝓuocat honestas. pascit
u̾itas. Demq paulopꝰ ip̃e dilectꝰ. ip̾e sp̃o¬
su. amicos ⁊ carissimos sibi ĩuitat ut
comedant. ⁊ bibant.⁊ in ebrientur. qͦq
maior ilł in nascatur auiditas. de suo pͥ¬
us blanditur ⁊ ꝓponit ꝯuiuio. comedi fa¬
uum cũ melle meo. Tuum iħu bone utr̃q
ẽ. ⁊ illud mel qͦd das: ⁊ illud quod es. S
hoc in loco mel illud quod e ip̃e: nr̃e
intelligentie se ꝓmptrꝰ offert. Cur ñ di¬
cis fauum tuũ. sicut meltuũ: Cur hac
distinctione ñc utis: Et fauus tuus ẽ. sic̃
et mel tuum: quamuis manistste istud
ex pͥmas. cum illud sileas. Tua e̾ utͣq natađ.

Expanded text:
us? Prospectu, inquam; non audeo provectum dicere. Nam ad virtutum ipsius veritatem et plenitudinem quis sibi lane, et commodus quidem. Nusquam magis humanae mentis fastus reprimitur humimiliat; imitatio exercet; consideratio delectat. Prima premit; secunda provocat; tertia pascit. Premit immensitas; provocat honestas; pascit veritas. 8. Denique paulo post ipse dilectus, ipse sponsus amicos et charissimos sibi invitat, ut comedant et bibant, et inebrientur: quoque major illis innascatur aviditas, de suo prius blanditur et proponit convivio: Comedi favum cum melle meo. Tuum, Jesu bone, utrumque est, et illud mel quod das, et illud quod es. Sed hoc in loco mel illud quod es ipse, nostrae intelligentiae se promptius offert. Cur non dicis favum tuum, sicut mel tuum? Cur hac distinctione nunc uteris? Et favus tuus est, sicut et mel tuum: quamvis manifeste istud exprimas, cum illud sileas. Tua est utraque natura;
Abbreviated transcription (Latin):
figurat: An non ager ecłie tue iam tanta
gła nudatus uidetur: Multiplicasti gẽtem
hñ magnificati leticiam. Multi credentium
fructꝰ. s aromata pauca. Oretessit autupnał
ub̃tas pͥmis ilł nascentis ecłie dieb: nunc
hyemał horor ꝑurget. Precesserunt ub̃tatis
anni: nunc sterilitatis incunbunt. Post spi¬
cas florentes florentes ⁊ letas steriles ⁊ ure¬
dine ꝯfecte exurgunt. Eur ñdicis iam iħu

Expanded text:
figurat? An non ager Ecclesiae tuae jam tanta figurat? An non ager Ecclesiae tuae jam tanta gloria nudatus videtur? Multiplicasti gentem, sed non magnificasti laetitiam? Multi credentium fructus, sed aromata pauca. Praecessit autumnalis ubertas primis illis nascentis Ecclesiae diebus: nunc hiemalis horror perurget. Praecesserunt ubertatis anni, nunc sterilitatis incumbunt. 139 Post spicas florentes et laetas, steriles et uredine confectae exsurgunt. Cur non dicis jam,
Abbreviated transcription (Latin):
aromatibi mĩs. Comedi fai̾i cñ mel¬
le meo: bibi uinũ meũ cum lacte mo.
Weni in ortum meũ soror mea spõsa.
Putate fr̃s uocatõn̾e hanc ad scł finem re¬
ferri qñ ꝯplecis om̃ib sacͣmentis eccłie ip̃a in¬
uitatur ad regñ: qñ mittet dñs messores
angłos. eoqd̾ regiones albe tunc erunt ad mes¬
sem. Ofelicia temꝑa pͥmitiue eccłe: ꝗͣ uber
tunc erat ager illius. ꝗͣ copiosos ꝓducebat
fructus: qͣnta in martirib erat fecunditas
mirre. Quot apes ꝑfectioris ⁊ mistice doe¬
trine. fauos oꝑantes. Putares int̾ ip̃a mitia
fidei cũ u̾ bi sẽmina mittentur. messionis ĩa
ẽẽ tempꝰ. ⁊ qiͣ mat̾as ad falcem regiones alb̃e.
Qͥd moraris iħu bone. cum sponsam ñ in ui¬
tes in ortum: Nonne iam dr̃e pot̾. qr mes¬
sui mirram meã c̃ aromatib mĩs: Comedi
fauũ cum melle meo: bibi uinũ meũ cũ lac¬
te mõ. Ubi nunc martires inmirra: uͥ docto¬
no: ⁊ simplices inmalo. quos lactis dulcedo

Expanded text:
 meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo. Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Putate, fratres, vocationem hanc ad saeculi finem referri, quando, completis omnibus sacramentis Ecclesiae, ipsa invitatur ad regnum; quando mittet Dominus messores angelos, eo quod regiones albae tunc erunt ad messem. O felicia tempora primitivae Ecclesiae! Quam uber tunc erat ager illius, quam copiosos producebat fructus! quanta in martyribus erat fecunditas myrrhae, quot apes perfectioris et mysticae doctrinae favos operantes! Putares inter ipsa initia fidei, cum verbi semina mitterentur, messionis jam esse tempus, et quasi maturas ad falcem regiones albere. Quid moraris, Jesu bone? cur sponsam non invitas in hortum? Nonne jam dicere potes: Quia messui myrrham meam cum aromatibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo? Ubi nunc martyres in myrrha, ubi doctono, et simplices in malo quos lactis dulcedo
Abbreviated transcription (Latin):
m .c.l. m̃o. Messui. comedi. bibi. Pret̾iti st̃
significant. Ac si dicat. comsuminatũ est. ue¬
iͥ arbor nulla ẽ. cuiꝰ sit int̾lictꝰ accessus. Ue
Audite quia non metir. nͥ qd̾ suũ ẽ. ñ quod ip¬
se p̾seminanit. Uẽ seruus ille malꝰ ⁊ piger:
qui pigͥtie sue cãm indñm int̾ptatione
maligna tnͣffudit. Scio q hõ austerꝰ es. tol¬
lens quod non posusti. ⁊ metens uͥ seminas¬
ti. Bñ piger. in quo dñs ñ inuenit qd̾ me¬
tẽt: ⁊ uere malus qui diligentiam metñ¬
tis dñi induriam ꝑuerso sensu ꝯu̾tit: infru¬
ctuose quod acceꝑat seruans: et in uiriose
de bono dño sentiens. Non metit dñs ihe nͥ
s mittet angłos suos qui colligant zixama
⁊ faciant fascicłos ad comburendũ. qui col¬
ligunt de regno eiꝰ omĩa scãdala. Ergo¬

Expanded text:
m lacte meo. Messui, comedi, bibi: praeteriti su completam significant, ac si dicat, Consummatum est. Veubi arbor nulla est cujus sit interdictus accessus. Veni Audite quia non metit nisi quod suum est, nisi quod ipse praeseminavit. Vere servus ille malus et piger, qui pigritiae suae causam in dominum interpretatione maligna transfudit: Scio quia homo austerus es, tollens quod non posuisti, et metens ubi non seminasti . Bene piger, in quo dominus non invenit quod meteret: et vere malus, qui diligentiam metentis domini in duritiam perverso sensu convertit, infructuose quod acceperat servans, et injuriose de bono domino sentiens. Non metit Dominus Jesused mittet Angelos qui colligant zizania, et faciant fasciculos ad comburendum, qui colligant de regno ejus omnia scandala . Ergo
Abbreviated transcription (Latin):
e affectꝰ quẽ ñ ꝑmouent iuuitationes. ⁊ re¬
mun̾atões iste tam dulces. Qͥ d hac uicissitudine
gratiꝰ. Qͥd mirabiliꝰ isto cõmertio: O admirabi¬
le ꝯm̾̃tium. dilectꝰ dei pat̾s. gła celi. angłoꝵ
delicia ad ortulos nr̃os in uitari se ꝑmittit: ⁊

Expanded text:
est affectus quem non permovent invitationes et reinvitationes istae tam dulces. Quid hac vicissitudine gratius? quid mirabilius est hoc commercio? O admirabile commercium! Dilectus Dei Patris, gloria coeli, Angelorum deliciae, ad hortulos nostros invitari se permittit,
Abbreviated transcription (Latin):
blanditur ⁊ applaudit p̃senti: s etiam in
absentem in ardescunt uota ip̃iꝰ. Falsus a¬
mor ⁊ simulatoriꝰ absentem obliuiscitur: p̾¬
senti blanditur. Non sic sponsa nonsic:s
absentem desidat. p̾sente letatur. Ueniat

Expanded text:
blanditur et applaudit praesenti, sed etiam in blanditur et applaudit praesenti, sed etiam in absentem inardescunt vota ipsius. Falsus amor et simulatorius absentem obliviscitur, praesenti blanditur. Non sic sponsa, non sic; sed absentem desiderat, praesente laetatur. Veniat
Abbreviated transcription (Latin):
mestion̾e dilectũ ꝓuocat. Ueniat dilectꝰ
nĩs in ortũ suũ: ut comedat fructũ pomoꝵ
suoꝵ. Uide quam morose ⁊ modeste ⁊ pꝰ mul¬
ta precoma facta sit ħ in uitatio. Non enim
presumit ut dilectum inuitare. ñ sicut ad¬
pelicias: donec delicate satis se nouit descͥpt̃a.
Qͥd eñi: Outatis ne iħm delectabilem illũ
aduentum p̾sentie sue iłł indulg̾e: qui pre¬
pictis ñ sunt prediti dotib laudib digni:
Temerarie p̾sumptionis puta: si priꝰqm aptꝰ
sis ad contemplationis usum iħm inuitas.
Tu illum ad delitiandum tecum solicitas: qui
forte sordes ad huc delictis: Ortus tuus sen¬
tib horret. ⁊ sterilesci ⁊ illuc iħm inuitaᷤͤ
Inuita illum ñ ut iam delectetur: s ut de¬
leat qd̾ plantaũ dext᷑a tua. In uita illũ ut
purget primo: ẜe̾a plantet. In utͣq labor ẽ:
s cum delectatione decerꝑe ueniet fructus
maturos. Ueniat inquit dilectꝰ m̃s. N tm̃

Expanded text:
mestionem dilectum provocat. Veniat dilectus mestionem dilectum provocat. Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructum pomorum suorum. Vide quam morose et modeste, et post multa praeconia facta sit haec invitatio. Non enim praesumit haec dilectum invitare: non sitit delicias, donec delicate satis se novit descriptam. Quid enim? putatisne Jesum delectabilem illum adventum praesentiae suae illis indulgere, qui praedictis non sunt praediti dotibus, nec laudibus digni? Temerariae praesumptionis puta, si, prius quam aptus sis ad contemplationis usum, Jesum invitas. Tu illum ad deliciandum tecum sollicitas, qui forte sordes adhuc delictis? Hortus tuus sentibus horret et sterilescit, et illuc Jesum invitas? Invita illum, non ut jam delectetur, sed ut deleat quod plantavit dextera tua. Invita illum ut purget primo, postea plantet. In utroque labor est, sed cum delectatione decerpere veniet fructus maturos 2. Veniat, inquit, dilectus meus. Non tantum
Abbreviated transcription (Latin):
mea sunt. u̾ba uotoꝵ istoꝵ. Aui¬
ditatem dñz nouit. s audu detituo. Qd iusꝰ
Non ẽ ortus michi qualem supͣ xp̃c depiuxit
Non sunt poma qͥb auide uescitur: ñ fructuᷤᷤ
aromatici. non fons irrigans: non altus pu¬
teus aquaꝵ iuuentium. Magis aũ in ortũ
meum ascendit horror spinaꝵ ⁊ uepͥum. Non
audeo te bone iħu intalem ortum uocare. nͥ
forte ut euellas ⁊ disꝑdas ⁊ dissipes pͥmo. ⁊
plantes pꝰea.: ⁊ sic temꝑe ꝯgruo de plintatõe
comedas dexte tue. Felix anima q̃ te inuita¬
re digna ẽ ad fructꝰ iam matos: ad fructus
ꝑatos ⁊ acerbitatis nichil hñtes. Ntq utiña
acerbitas sola nr̃is accusetur in fructib. Uti¬
nam in maturi sint: dum mͦ mali non sint.
Freq̃nter poma que gen̾e bona sunt. temꝑe
nondum grata sunt. s in maturituritate
sola displicent. Felix ortus cuiꝰ om̃s fructus
et nat᷑a boni sunt: ⁊ temꝑe ꝯgrui. Neutr̃
de eẽ nouit pomis suis sponsa. ad quoꝵ cõ¬

Expanded text:
mea sunt verba votorum istorum. Aviditatem Dominus novit, sed ausu destituor. Quidni? non est hortus mihi, qualem supra Christus depinxit: non sunt poma, quibus avide vescitur; non fructus aromatici; non fons irrigans; non altus puteus aquarum viventium: magis autem in hortum meum ascendit horror spinarum et veprium. Non audeo te, bone Jesu, in talem hortum vocare, nisi forte ut evellas, et disperdas, et dissipes primo, et plantes postea; et sic tempore congruo de plantatione comedes dexterae tuae. Felix anima quae te invitare digna est ad fructus jam maturos, ad fructos paratos, et acerbitatis nihil habentes. Atque utinam acerbitas sola nostris accusetur in fructibus; utinam immaturi sint, dummodo mali non sint. Frequenter poma quae genere bona sunt, tempore nondum grata sunt, sed immaturitate sola displicent. Felix hortus cujus omnes fructus et natura boni sunt, et tempore congrui. Neutrum deesse novit pomis suis sponsa, ad quorum co
Abbreviated transcription (Latin):
austri. Ille grauis: hic gratus. Iõo illi tanqmͣ
graui ⁊ ponderoso p̾mentiꝙ dr̃ surge: hic
tanquam lenis gratusq inuitat᷑ ut ueniat. ⁊
hic gaudia. Ille minax ẽ: hic blandimentis de¬
liciis q manan. Rogabo inquit patre meum
⁊ alium ꝑaclitum dabit uob̾: ħ ẽ austrũ in¬
uitare. ⁊ dr̾e ut ueniat.⁊ ꝑflet ortum suum.
ꝑfla ortum meuum: ⁊ fluent aromata eius. Qͥ¬
dam fructus np̾ssi coactiq liquorem non fun¬
dunt. fructus aũt qui sunt in orto tam delica¬
te depicto p̾ssionem non expectant: cogi nesci¬
unt ÷ s austro ꝑflati. fiuunt ulteo. In tuemini
mundi sap̃iam: nonne iuolenter exp̾ssa uidet᷑
⁊ longe elaborata tam exercitio quam studio:
At uinr̃e actorib philisophie: ⁊ uelox ⁊ uehemesᷤ
sap̃̾ie ꝓrupit abissus. Uultis uelocitatem audi¬
re: Cum stet̾itis ante reges ⁊ p̾sides nolite p̾me¬
ditari. clabitur enim uobis in illa hora quid lo¬

Expanded text:
austri: ille gravis, hic gratus. Ideo illi, tanquam austri: ille gravis, hic gratus. Ideo illi, tanquam gravi et ponderoso prementique dicitur, Surge; hic tanquam laetus gratusque invitatur, ut veniat et c proflua gaudia. Ille minax est, hic blandimentis deliciisque manans. Rogabo, inquit, Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis : hoc est austrum invitare, et dicere ut veniat, et perflet hortum suum. Perfla hortum meum, et fluent aromata ejus. Quidam fructus, nisi pressi coactique, liquorem non fundunt. Fructus autem qui sunt in horto tam delicate depicto, pressionem non exspectant: cogi nesciunt, sed austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemeditari; 132 dabitur enim vobis in illa hora quid lo
Abbreviated transcription (Latin):
nuntiationis p̾ciosissimꝰ ille aroinaticꝰq liqͦr
pꝰ multos conatus uix tãdem abeiꝰ animo tenu¬
iter exprimi potuit. Plane simił erat eu̾głico
iuiueni. qui apd̃ dñm de legis obseruatione
głatus. euangłice ꝑfectionis coartatione ꝓpo¬
sita tristis abcessit. Nisi quod ille tristis ab¬
cessit. hic quamuis tristis. arcessit tamen. ui¬
dete timoris aquilonem flantem sub lege. Ido
de p̾cipuis electisq aromatib rara fluxerunt
in ea. Ip̃o die pentecostes qñ sp̃s uehemens fla¬
uit abaustro: tot hominum milia. milia. iũ¬
tate. u̾bo. uita sp̃ualit̾ ꝓfluxerunt. Non eoᷤ
rei familiaris. cura ꝯstrinxit de reliquo. lib̃a qͥ¬
dem abhoc aquilone satis duro corda largiꝰ ꝓ¬
fluunt in ꝯtemplatione ⁊ amore dĩ. Non ac¬
cepistis inquit sp̃m seruitutis it̾m intimore:
s accepistis sp̃m adopt̾onis filioꝵ. inquo clama
mꝰ abba pater. Ille aquilonis sp̃c erat: hic

Expanded text:
nuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor nuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor post multos conatus vix tandem ab ejus animo teuniter exprimi potuit. Plane similis erat evangelico juveni, qui apud Dominum de legis observatione gloriatus, evangelicae perfectionis coarctatione proposita, tristis abscessit ; nisi quod ille tristis abscessit, hic, quamvis tristis, accessit tamen. Videte timoris aquilonem flantem sub lege: ideo de praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus vehemens flavit ab austro, tot hominum millia veritate, verbo, vita spiritualiter profluxerunt . Non eos rei familiaris cura constrinxerat de reliquo. 2. Libera quidem ab hoc aquilone satis duro, corda largius profluunt in contemplatione et charitate Dei. Non accepistis, inquit, spiritum servitutis iterum in timore, sed acm. VIII, 15. Ille aquilonis spiritus erat, hic
Abbreviated transcription (Latin):
xple iħu bone quod uibes. Tranffer
austrum de celo: ⁊ induc illum in
ortum tuum. in anima sponse tue.
Hoc flatu leui solue tedium. solue
tristiciam ab eiꝰ affectu: nam utrumq in ui¬
tio e̾.⁊ p̾fert fp̃em aquilonis. Utrumq m̃tẽ
ligat ⁊ p̃pedit apure ꝓfluuio quodam leti¬
cie. Quid timor: nonne ⁊ ip̾e rigore gelido
ꝯstringit affectus: Abalienis dñe parce spon¬
se tue. Quid magis alienum abea quam
timor: qui ñ ẽ incaritate: cum ip̃a tota sit
in caritate: Ille seruił est: illa inlib̾tatem uo
dere: ut institutionis pͥma subiret elementa.
Quam morante ⁊ quam nutante ꝓposito. dis¬
cipline rudim̃tis se passus ẽ in signiri. Et bñ
notie dum ad bie sedlaris enat quam lagres
elemosinarum riuulos manus eius fundebañ
Quid erat cause nͥ quod mentem eiꝰ. in hac
parte timoris ꝑstrinxerat alquilo: Auster scił
illam ex parte afflauit: s ñ ꝑfiauit. Ideo ele¬
mosinarum ꝓmpte ꝓfudit a romata: s abre¬

Expanded text:
xple, Jesu bone, quod jubes, transfer austrum de coelo, et induc illum in hortum tuum, in animam sponsae tuae. Hoc flatu leni solve taedium, solve tristitiam ab ejus affectu. Nam utrumque in vitio est, et praefert speciem aquilonis: utrumque mentem ligat, et praepedit a purae profluvio quodam laetitiae. Quid timor? nonne et ipse rigore gelido constringit affectus? Ab alienis parce, Domine, sponsae tuae. Quid magis alienum ab ea, quam timor qui non est in charitate, cum ipsa tota sit in charitate? Ille servilis est, illa in libertatem vdere, ut institutionis prima subiret elementa; quam morante, et quam nutante proposito disciplinae rudimentis se passus est insigniri! Et bene nostis, dum adhuc saecularis erat, quam largos eleemosynarum rivulos manus ejus fundebant. Quid erat causae, nisi quod mentem ejus in hac parte timoris perstrinxerat aquilo? Auster scilicet illam ex parte afflavit, sed non perflavit; ideo eleemosynarum prompte profudit aromata. Sed abre
Abbreviated transcription (Latin):
uexata ecłia dĩ bone semꝑ ⁊ affectionis ⁊ opini¬
ꝑflandam dimitit : eoqd̾ abundare nouit.¬
⁊ inopiam pati. Locus iste latiorem exetuti¬
onem exoptat. s in calce. ħ tm̃ quasi lenit᷑
tetigisse sufficiat. Sequens sermo ad mutuas
inuitatõnes sponsi ⁊ sponse tnͣsibit si gram

Expanded text:
vexata Ecclesia Dei, bonae semper affectionis et opinivexata Ecclesia Dei, bonae semper affectionis et opiniperflandum dimittit, eo quod abundare novit, et inopiam pati. Locus iste latiorem exsecutionem exoptat: sed in calce haec tantum quasi leviter tetigisse sufficiat. Sequens sermo ad mutuas invitationes sponsi et sponsae transibit, si gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
flat: ⁊ impenetrabile nicħ e̾ illi. Sp̃s iste
subtił ẽ. acutus. ⁊ mobił. ꝑflans. non in flanᷤ
Sc̃ia inflat: caritas ꝑflat. Caritas int̾ior eͥ.
quã scĩa ⁊ ad secretiora ꝑtingit. Omĩa int̾io¬
ra ꝑflat sp̃c: qui scrutatur etiam ꝓfunda
nes. suspiria. singultus. lacrime. ip̃a colloqͥa.
om̃ia uelud aromata fluunt. que de caritate
ducunt originem. Omĩa que ꝓcadunt de ea:
quasi aromatica sunt. gr̃a plena. Cara sunt:
⁊copiosa sunt. Aromatica sunt: ⁊ fluentia st̃.
Plena sunt: que de caritatis plenitudine ꝓde¬
unt. Plena sunt ⁊ exp̾ssa non suut: nec torcu¬
laris uiolentiam patiuntur eiꝰ aromata. Tor¬
cular in hoc orto ñ legis extructum: nam ui¬
cem torcłaris obtinet aust̾. Afflata: quã calca-¬
ta: meliꝰ fluunt. Gratuita enim ut diximus
sunt: non extorta metu. s sp̃u fusa. Sunt qui
ꝑa trahunt. Et quidem gemina hac temptatõe

Expanded text:
flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste subtilis est, acutus, et mobilis, perflans non inflans. Scientia inflat : charitas perflat. Charitas interior est quam scientia, et ad secretiora pertingit. Omnia interiora perflat Spiritus, qui scrutatur etiam profunda nes, suspiria, singultus, lacrymae, ipsa colloquia. Omnia velut aromata fluunt, quae de charitate ducunt originem. Omnia quae procedunt de ea, quasi aromatica sunt, gratia plena. Chara sunt, et copiosa sunt; aromatica sunt et fluentia sunt. Plena sunt quae de charitatis plenitudine procedunt. Plena sunt, et expressa non sunt, nec torcularis violentiam patiuntur ejus aromata. Torcular in hoc horto non legis exstructum: nam vicem torcularis obtinet auster. Afflata quam calcata melius fluunt. Gratuita enim, ut diximus, sunt, non extorta metu, sed spiritu fusa. 134 Sunt qui et prospera trahunt. Et quidem gemina hac tentatione
Abbreviated transcription (Latin):
tũnaliᷤᷤ ub̃tas. Nam in fluxu a romatũ: fruc-¬
tuum signatur maturitas. Ecce quam bonum
⁊ quam iocundum incubilib ⁊ in ortis aro¬
matum. auram hanc expectare tam dulcẽ:
renouantem ⁊ recreantem fructus sp̃c ͥ ꝑfũ¬
dentem aromata: spargentem odores. Mitte
tulum nr̃m noua facie uestiat. Luctum nos¬
trũ u̾tat ingaudium. Nut si quitd boni signifi¬
cat aqͥlo: illum cum austro fimul inuita. Iun-¬
gant officia: ⁊ partes suas exequatur uterq¬
le lasciuiam: hic ammũ ingaudia ꝑflua la¬
xet. Ille continentiam p̾stet: ꝯsc̾i̾am exhilaret¬
iste. Ille ꝯtineat: ⁊ iste repleat. Factus sum
foris continentie pruina: ⁊ intus repleto uis¬
ticie. Bene ut̾q flat: q̃n ext̾iora gelido qͦdã
ꝯtinentie sp̃u rigent ⁊ int̾iora rigantda ꝓ flu
gaudiis. Et ut austri flatum ad interiora de¬
flectas: ꝑfla inquit. Qui ꝑ flat. in intimis

Expanded text:
tumnalis ubertas! Nam in fluxu aromatum, fructumnalis ubertas! Nam in fluxu aromatum, fructuum signatur maturitas. Ecce quam bonum, et quam jucundum in cubilibus et in hortis aromatum auram hanc exspectare tam dulcem, renovantem et recreantem fructus Spiritus, profundentem aromata, spargentem odores! Mitte,tulum nostrum nova facie vestiat, luctum nostrum vertat in gaudium. Aut si quid boni significat aquilo, illum cum austro simul invita. Jungant officia, et partes suas assequatur uterqule lasciviam, hic animum in gaudia proflua laxet. Ille continentiam praestet, iste conscientiam exhilaret. Ille contineat, et iste repleat. Factus sum, Foris continentiae pruina, intus repletio justitiae. Bene uterque flat, quando exteriora gelido quodam continentiae spiritu rigent, et interiora rigantur profluis gaudiis. 6. Et ut austri flatum ad interiora deflectas Perfla, inquit. Qui perflat, in intimis
Abbreviated transcription (Latin):
tur. ut expͥmant᷑. lib̃e fluunt. Uoluntatem scãm
frequenter tedium quoddam ⁊ tristicia comitat᷑.
s affectões dulces cum iłł iter ñ hñt. A roma¬
tice sunt: odoratu. ⁊ tactu pariter grate. Dul-¬
citer sentiuntur: ⁊ dulciter recoluntur. Dul-¬
citer fiuunt: ⁊ dulciter ꝓfluunt. Sibi fluunt:
⁊ aliis ꝓfluunt. Aromatici utriq sunt: intꝰ
affectus. ⁊ foris affatus. Ad ista pot̾ aspirare
lib̾tas arbitrii: s de arbitrii lib̾tate non pen¬
uent. Sicut affectoes pͣue contra bonam uolũta¬
tem sepe sunt: sic bone cum assunt.⁊ si cum
ip̃a sint. exea tñ non sunt. Lib̃a e̾ sine istis:
s quasi lib̃ał redditur ex istis. uoluntarem
ipam lib̾iorem efficiunt: s eiꝰ lib̾tate ñ fluut ͭ.
fiuunt aũt cum aust̾ ꝑflauit. O dulcis auster
soluitur facies: ⁊ iocunde nouitatis uerna tẽ-¬
ꝑies arridet inortis.Et uerna temꝑies ⁊ au¬

Expanded text:
tur ut exprimantur; libere fluunt. Voluntatem sanctam tur ut exprimantur; libere fluunt. Voluntatem sanctam frequenter taedium quoddam et tristitia comiaffectiones dulces cum illis iter non habent. Aromaticae sunt odoratu, et tactu pariter gratae: dulciter sentiuntur, et dulciter recoluntur, dulciter fluunt, et dulciter profluunt. Sibi fluunt, et aliis profluunt. Aromatici utrique sunt intus affectus; et foris affatus. Ad ista potest aspirare libertas arbitrii, sed de arbitrii libertate non pendent. Sicut affectiones malae contra bonam voluntatem saepe sunt, sic bonae, cum adsunt, etsi cum ipsa sunt, ex ea tamen non sunt: libera est sine istis, et quasi liberalis reddituripsam liberiorem efficiunt, sed ex ejus libertate non fluunt. Fluunt autem cum auster perflaverit. O dulcis auster solvitur facies, et jucundae novitatis verna temperies arridet in hortis, et nova temperies, et au
Abbreviated transcription (Latin):
est usus. Nat᷑aliter potens e̾ uidẽ : s actua¬
liter non pot̾. Sic ⁊ nat᷑ał libtas arbitrii. ma¬
net quidem. s impedita pecc̃o: idoq non ua-¬
lens hr̃e t̾ciam illam lib̾tatem que ẽ in bono.
nec scdam que ẽ ad bonum. Prima manet
mutata quidem qͥdem ñ inminuta: relique
nec man̾e dicende lunt. N on emm post
pecc̃m. lib̾m nob̃ relinquitur bonum uelle:
ideo nec residua lib̃tas ẽ que confistit in bona
uoluntate. S ꝑ grãm hec ultima inspiratur:
gr̃a. Se ⁊ alia libertas. nicħlominꝰ ꝑ grãm. qͣ
ñ mͦ bonum bene uolumꝰ: s bonum ip̃m affer-¬
tuose. Illa libertas semꝑ inuoluntate e̾: ista ñ
sic. Semꝑ enim lib̾e uolumꝰ affectuose ñ sem¬
ꝑ. Affectus ad libertatem nonspectant arbitͥii
Nec tam̃ plane lib̃a e̾ bone uoluntatis lib̃tas.
si affectuosa ñ fuerit. S cum aust̾ afflau̾it:
statim affectoes aromatice fluent. Non p̾mũ¬

Expanded text:
est usus. Naturaliter potens est videre, sed actuaest usus. Naturaliter potens est videre, sed actualitor non potest. Sic et naturalis libertas arbitrari manet quidem, sed impedita peccato: ideoque non valet habere tertiam illam libertatem, quae est in bono, nec secundam quae est ad bonum. Prima manet mutata quidem, non imminuta: reliquae nec manere dicendae sunt. Non enim post peccatum, liberum nobis relinquitur bonum velle; ideo nec residua libertas est, quae consistit in bona voluntate: sed per gratiam haec ultima inspiratur, gratia. Sed est alia libertas nihilominus per gratiam, qua non modo bene volumus, sed bonum ipsum affectuose. Illa libertas semper in voluntate est, ista non sic. Semper enim libere volumus, affectuose non semper. Affectus ad libertatem non-spectant arbitrii. Nec tamen plane libera est bonae voluntatis libertas, si affectuosa non fuerit; sed cum auster afflaverit, statim affectiones aromaticae fluent. Non premun
Abbreviated transcription (Latin):
ctabit. In ualida ẽ arbitrii lib̃tas ÷ ꝓpt̾ea uͥ
arbitrium succumbit. afflet auster: ⁊ statim
aromata fiuent. Non h̾t gen̾osam hanc
lib̾ tatem ⁊ u̾e lib̃am. que ẽ ad bonum. ⁊ in bono.¬
ferat ⁊ posse ⁊ uelle ꝑ gr̾am que pͥmo possibi¬
litatem adutranq contulit. dum nat᷑am ho¬
minis condidit. Tres supra enum̾auimꝰ lib̾ta¬
tes. Int̾cia uelle quidem ad ẽ. inscda sub est.
inpͥma considatur ad duas reliquas põtentia
nat̾aliᷤ. Ergo prima uocetur potentiã. fecunda
potestas: t̾cia uoluntas. Non uicdet᷑ idem na¬
t᷑alem potentiam ad aliquid hr̃e. ⁊ illud posse.
Multa siquidem ad que nat᷑aliter potentes
sumꝰ. nonstatim illa possumꝰ: ubi cum nata
facultas. aut firmitate p̾peditur. aut arte
usuq destituitur. frequent̾ ad horam ocłs
uidere non potest: cum tamen naturali nõ
deficitur potentia uisus. Ad est habitus: ⁊ ab¬

Expanded text:
ctabit. Invalida est arbitrii libertas: propterea ubi ctabit. Invalida est arbitrii libertas: propterea ubi arbitrium succumbit, afflet auster, et statim aromata fluent. Non habet generosam hanc libertatem et vere liberam, quae est ad bonum et in bonoferat et posse et velle per gratiam, qui primo possibilitatem ad utrumque contulit, dum naturam hominis condidit. Tres supra enumeravimus, libertates. In tertia velle quidem adest, in secunda subest, in prima consideratur ad duas reliquas potentia naturalis. Ergo prima vocetur potentia; secunda, potestas; tertia, voluntas. Non videtur idem, naturalem potentiam ad aliquid habere, et 133 illud posse. Multa siquidem ad quae naturaliter potentes sumus, non statim illa possumus, ubi connata facultas aut infirmitate praepeditur, aut arte usuque destituitur. Frequenter ad horam oculus videre non potest, cum tamen naturali non deficitur potentia visus: adest habitus, et ab
Abbreviated transcription (Latin):
bit᷑ inquam: ñ recreabitur. Nam ⁊ si oblit̾a¬
ta e̾: ablata tam̃ Nonẽ. Manet que creata eͥ.
s mou̾e se nequit ad quod data ẽ. Uiuit: non
iuget. Sic et in freneticis non minuit᷑ innata
r̾onalitas: s in sic affectis nulꝰ eiꝰ motus exift̾e
ualet. Eum fuerit curata grauis passio: non
redditur. s resuscitatur consopita tio. Sic ⁊
concreata homini lib̾tas arbitrii non ẽ penitꝰ
uł exparte ablata: s pecc̾o ligata Eadem ẽ
que facta ẽ: s ẽ aliter affecta. Et ut si di¬
cam ẽ libtas ꝯdicionis: libertas dispositioi̾s:
lib̾tas affectonis. Prima nate ẽ. ⁊ ideo sem¬
ꝑ bona ẽ: s nisi sanata fuerit. nec scda erit
ad bonum. nec t̾tia in bono. Prima innat᷑ali
aptitudine ꝯsistit: seda in habitu bene uł
male ꝯstitute mentis: t̾cia inusu. Ideo nisi
fuerit aptitudo nat᷑ał ad uita ꝑ gram: nec
habituꝰ. nec actus uoluntatis ad uirtutem spe¬

Expanded text:
bitur, inquam, non recreabitur. Nam etsi oblitterabitur, inquam, non recreabitur. Nam etsi oblitterata est, ablata tamen non est. Manet quae creata est, sed movere se nequit ad quod est data; vivit, non viget. Sic et in phreneticis non minuitur innata rationalitas, sed in sic affectis nullus ejus motus existere valet. Cum fuerit urata gravis passio, non redditur, sed resuscitatur consopita ratio. Sic et concreata homini libertas arbitrii, non est penitus vel ex parte ablata, sed peccato ligata: eadem est quae facta est, sed est aliter affecta. Et, ut sic dicam, est libertas conditionis, est libertas dispositionis, est libertas affectionis. Prima naturae est, et ideo semper bona est; sed nisi sanata fuerit, nec secunda erit ad bonum, nec tertia in bono. Prima in naturali aptitudine consistit; secunda, in habitu bene vel male constitutae mentis; tertia, in usu. Ideo nisi fuerit aptitudo naturalis adjuta per gratiam, nec habitus, nec actus voluntatis ad virtutem spe
Abbreviated transcription (Latin):
facultate. Illa e̾ in ip̃a: hec quasi ad ip̃am. Ista
possumꝰ: ⁊ illa cogimur. Et uisus quedam ẽ
uidendi uirtus in ocło: ⁊ iusus nichilominus
quedam passio. in uidendo. Sic ⁊ in animo
dicitur intellectus. ⁊ potñtia nat̾ał ad intelli¬
gendum.: ⁊ usus potentie. In arbitrio similit̾
hec occurrit distinctio: ut uno sub nomine
⁊ aptitudo intelligatur ⁊ actus. Utrobiq ar¬
bitrii libertas e̾: ⁊ ad arbitnͣdum. ⁊ in arbitn¬
do. Hec cum inmalo e̾ semꝑ serua e̾: illa qͥdem
eo ip̃o serua. qua infirma. tam ad bonum ꝗͣ
ꝯtͣ malum. Lib̃a ẽ uoluntas mala. eo ipso
quod uoluntas: s seruit eo ip̃o. quod mala.
Om̃is enim qui facit pecc̃m: seruus ẽ pecc̃i.
Pecẽm enim qũe occuꝑat. str̃igit ⁊ ligat: cap¬
tiuat dum cogit. S tu dñe conu̾te captiua¬
tem nr̃am sicut torrens in austro. Emitte sp̃m
tuum: ⁊ renouabit᷑ antiqua lib̃tas. Renoua¬

Expanded text:
facultate. Illa est in ipsa; haec quasi ad ipsam. Istam facultate. Illa est in ipsa; haec quasi ad ipsam. Istam possumus, et illam cogimus. Et visus quaedam est videndi virtus in oculo, et visus nihilominus quaedam passio in videndo. Sic et in animo dicitur intellectus et potentia naturalis ad intelligendum, et usus potentiae. In arbitrio similiter haec occurrit distinctio, ut uno sub nomine et aptitudo intelligatur et actus. Utrobique arbitrii libertas est, et ad arbitrandum, et in arbitrando: et cum in malo est, semper serva est. Illa quidem eo ipso serva, quo infirma, tam ad bonum quam contra malum. Libera est voluntas mala eo ipso quod voluntas: sed servilis eo ipso quod mala. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati Peccatum enim quem occupat, stringit et ligat: captivat dum cogit. 4. Sed tu, Domine, converte captivitatem nostram sicut torrens in austro . Emitte spiritum tuum, et renovabitur antiqua libertas: renova
Abbreviated transcription (Latin):
copia designatur. Quod ad flatum austri: co¬
actio tollitur. Caritas cogi ñ pot̾: gratis fluit.
Non necessitate s arbitrio fertur: austro tñ
flante. Arbitrii quid enim conferret lib̃tas.
id ẽẽ damus. Nec electionem. nec executionẽ
om̃ium lib̃am ħt̃. In eligendo semꝑ ẽ lib̾tas:
s ñ ẽ semꝑ ad eligendum. Eligere namq nisi
lib̾e non potest: s ẽ aliquod quod nec eligere¬
est. lib̃a e̾. cum ad est: s ñ ẽ animus ad omem
quam oportet ad ẽẽ uoluntatem lib̾. cum ab est.
Nec mag̃ sui iuris ẽ quam intensam habeat
uoluntatem ꝗͣ h̾t. Nec ꝗͣ habeat uoluntatẽ
bonam: nec quantam: pꝰ lapsum in libertatem
ꝯsistit arbitrii. Quod uus animus. semꝑ lib̾e
uult: s non ẽ ei lib̃m. quid libet etiam quod
oportet uelle. Est enim lib̾tas que sine uolun¬
tate ñ ẽ. ⁊ sine qua non ẽ uoluntas: ⁊ e̾ lib̾tas
quedam. quam non semꝑ comitatur uoluntaᷤᷤ.
Illa ẽ in uoluntate: hec est inquadam uolendi

Expanded text:
copia designatur: quod ad flatum austri, coactio tollitur. Charitas non potest cogi, gratis fluit; non necessitate, sed arbitrio fertur, austro tamen flante. Arbitrii enim quid conferret libertas, berum ad omnia id esse damus: nec electionem, nec exsecutionem omnium liberam habet. In eligendo semper est libertas, sed non est semper ad eligendum. Eligere namque nisi libere non potest: sed est aliquid, quod non eligerest; libera est cum adest: sed non est animus ad omnem quam oportet adesse voluntatem liber, cum abest. Nec magis sui juris est, quod intensam habeat voluntatem quam habet, nec quod habeat voluntatem bonam. Sed quantum post lapsum in libertate consistit arbitrii, quod vult animus, semper libere vult: sed non est libertum ei quodlibet, etiam quod oportet, velle. Est enim libertas, quae sine voluntate non est, et sine qua non est voluntas: et est libertas quaedam, quam non semper comitatur voluntas. Illa est in voluntate; haec est in quadam volendi
Abbreviated transcription (Latin):
fructu. ꝗͣ ħ subsiciuo. et te ⁊ dilectũ cibaba.
Ue misere tibi. quando ueniet dilectus
tuus. q̃ tͥ mens. que facies. qͥs uultꝰ erit:
qͦ te uertes p̾pudore q̃ pudicicie fructus
ꝑdidisti: qͦͣte uerte cum accedet. cũ u̾ret
folia tua. ⁊ solitos fructus ñ inueniet:
Pudebit illũ p̾confusione tua. Recole
u̾ba uot uirginał. ꝯsecrationis tue u̾¬
ba recense. sub his foliis attende. qͥa iã¬

Expanded text:
fructu, quam hoc subsecutivo, et te et dilectum cibabas? fructu, quam hoc subsecutivo, et te et dilectum cibabas? Vae miserae tibens, quae facies, quis vultus erit? Quo te vertes prae pudore, quae pudicitiae fructus perdidisti? quo te vertes, cum accedet, cum vertet folia tua, et solitos fructus non inveniet, pudebit illum prae confusione tua. Becole verba voti virginalis, consecrationis tuae verba recense. Sub his foliis attende, quia
Abbreviated transcription (Latin):
Putationis tempꝰ iã tͣnssiit: flores peꝑert̃
impellit. Ueniat iam dilectꝰ m̃s in o .s.¬
st᷑: ideo comedat fructũ pomoꝵ suoꝵ. fi¬
culnee pͥma poma desidat. Cum ñdũ
tempꝰ eẽt ficoꝵ: accessit ad ficum secus
uiam: u̾tit folia ⁊ nicħ fructꝰ inuenit.
Ante tempꝰ comedendi. ⁊ ante tempꝰ fruc¬
tuum accessit ad eam. mane esuriens.
Noui ego ficulneam matutinos a pͥma
pueritia fructꝰ ferentem. fructꝰ pͥmitiaꝵ
fructꝰ gr̾e uirginał. Nec erat ħ ficꝰ plan
ne ficꝰ: ⁊ pulcherrima int̾ alias specie.
frequent᷑ declinauit ad eam dñs iħe. il¬
lud forte dicens. Subumbra eiꝰ ꝗͣ desisid̾a¬
uam sedi: ⁊ fructꝰ eiꝰ dulciᷤ guturi meo.
S utiram fructus quos ꝓtulit seruasset:
utinã inꝓba furis manꝰ ñ dep̾dasset eã.
Nunc aũt optimos fructus tulit. et eos qͥ
renasci non possins. Alii succrescunt in
locũ eoꝵ: idest ꝓ uirginali ꝯtinentia. a¬
mara penitñtia. Qmͣ dultiꝰ illo natiuo

Expanded text:
Putationis tempus jam transiit; flores pepereruimpellit. Veniat jam dilectus meus in sunt; ideo comedat fructum pomorum suorum. Ficulneae prima poma desiderat. Cum nondum tempus esset ficorum, accessit ad ficum secus viam, vertit folia, et nihil fructus invenit . Ante tempus comedendi, et ante tempus fructuum, accessit ad eam mane esuriens. Novi ego ficulneam matutinos a prima pueritia fructus ferentem, fructus primitiarum, fructus gratiae virginalis. Nec erat haec ficus plantne ficus, et pulcherrima inter alias specie. Frequenter declinavit ad eam Dominus Jesus, illud forte dicens: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . 3. Sed utinam fructus quos protulit servasset. Utinam improba furis manus non depraedata esset eam. Nunc autem optimos fructus tulit, et eos qui renasci non possunt. Alii succreverunt in locum eorum, id est pro virginali continentia, amara poenitentia. Quam dulcius illo nativo
Abbreviated transcription (Latin):
nigrata ẽ suꝑ carbones facies eoꝵ. Mag¬
na certe collaudatio: s misera cõmutatio.
Candor niuis. lactis mtor. rubor eboris:
puritas ⁊ pulcritudo saphiri: carbonis
obducuntur nigredine. Denigrata ẽ
super carbones facies eoꝵ: et non sunt
cogniti in plateis. Non sunt utiq ꝓ
nazareis cogniti iam in plateis. Silebo
ue aliis. ordinis nr̃y cernite uiros: quam
ammirabile erat nomen eoꝵ inuniu̾¬
sa terra. In initiis quando iux erant
uisi inplateis: statim cogniti ꝑsc̃itatis
signo erant ineis. Nunc autem nullo
religionis discrimine. nullo priuilegio
ꝯuersanonis. aut nullo aut ꝑtenii. distĩc¬
tu ⁊ signati funt acet̾is: ideo non sunt
cogniti quasi nazarei inplateis. Freq̃n¬
tia platearum de colorat nazareos: et
ꝑegrinam spetiem inducit. Mutatuᷤ ẽ
color optimus: disꝑsi sunt lapides scũa¬
rii incapite omnium platearũ: ideo ñ¬

Expanded text:
nigrata est super carbones facies eorum. Magnigrata est super carbones facies eorum. Magna certe collaudatio, sed misera commutatio. Candor nivis, lactis nitor, rubor eboris, puritas et pulchritudo sapphiri, carbonis obducuntur nigredine. Denigrata est super carbones facies eorum, et non sunt cogniti in plateis. Non sunt utique pro Nazaraeis cogniti jam in plateis. Silebo de aliis. Ordinis nostri cernite viros, quam admirabile erat nomen eorum in universa terra. In initiis, quando vix erant visi in plateis, statim cogniti pro sanctitatis signo erant in eis. Nunc autem nullo religionis discrimine, nullo privilegio conversationis, aut nullo aut praetenui distincti et signati sunt a caeteris. Ideo non sunt cogniti quasi Nazaraei in plateis. Frequentia platearum decolorat Nazaraeos, 164 et peregrinam speciem inducit. Mutatus est color optimus; dispersi sunt lapides sanctuarii in capite omnium platearum : ideo n
Abbreviated transcription (Latin):
tie ⁊ dissimulationis uelamen. Tunc qͣsi
sensibiles effecte accepto dñi sp̃i: ad iurati¬
onum istarum sentiens uirtutem. Tunc
in scãm exꝑgefacte curiositatem auide
has int̾rogationes frequentibi dicentes.
Quał ẽ dilectus tuus ex dilecto o pulcher¬
ruma mulierum. quał ẽ dilectus tius.
qm̃ sic ad uirasti nos: Iudeoꝵ fr̃s mei nõ¬
dum tempꝰ aduenit: nr̃m au̾t semꝑ ꝑa¬
tum ẽ. Ideo omissis friuolis ⁊ fraudulen¬
tis sermonib huius modi uł adiuratio¬
num. uł interrogationum comertia cele¬
bremus inconuentib nr̃is. Utinam uos
tales sitis filie que talia dogmata desidetiꝰ
audire. utinam ⁊ ego tał sim sponsa aqͣ
ualeatis ꝑate talia petere. O beata uere
mater que sibi dici audire meretur.
opulcherrima mulierum. Seata plane
si pulchritudinem tantam integram
seruet. Candidiores inquit nazarei eius
mue: intidiores lacte: rubicundior es
ebore antiquo: saphiris pulchriores. De¬

Expanded text:
tiae et dissimulationis velamen. Tunc quasi tiae et dissimulationis velamen. Tunc quasi sensibiles effectae, accepto Domini spiritu, adjurationum istarum sentietis virtutem: tunc, in sanctam expergefactae curiositatem, avide has interrogationes frequentabitis, dicendo, Qualis est dilectus tuus ex dilecto o pulcherrima mulierum? qualis est dilectus tuus, quoniam sic adjurasti nos? Judaeorum, fratres mei, nondum tempus advenit, nostrum autem semper paratum est. Ideo omissis frivolis et fraudulentis sermonibus, hujusmodi admirationum, vel interrogationum commercia celebremus in conventibus nostris. 8. Utinam vos tales sitis filiae, quae talia dogmata desideretis audire! utinam et ego talis sim sponsa, a qua valeatis paratae talia petere! O beata vere mater quae sibi dici audire meretur: O pulcherrima mulierum! Beata plane, si pulchritudinem tantam integram servet. Candidiores, inquit, Nazaraei ejus nive: nitidiores lacte, rubicundiores ebore antiquo, sapphiro pulchriores. De
Abbreviated transcription (Latin):
qui inte fedum nil sustinet: ideoq pulcher¬
rimam effecit mulierum. Qmͣ amabilis
⁊ gratiosus. sine quo nec ad horam ẽe̾ susti¬
nes: ꝓp̾t quem sic adiuras nos. Rogo uos
eccłam int̾rogationes ingeminatis: Cur
hanc utr̃a¬
de trectatis
crede dissimulatis ad disc̾e:
Cur non uos
sentitis ad iuratas abecła.
platis ꝯtra
uos scripture ur̃e cum
cum fide tes¬
timoniis: collatis infide
spi rituum
gratiis: ꝓlatis ꝑ fide passi¬
onum ma¬
rtiriis: E ur non uos quasi
aduratas
sentitis abecłia. aptiorib qͣs
freq̃n¬
tat cerimoniis: acutiorib qͣs
tat sententiis. altiorib que ex¬
pec¬
tat p̾miis: ałtiorib quib sese in¬
i p stituit uotis: Disciplina restrictior.
doctrina instructior. expeditior ritus.
emmentior uirtus. tibi poterant pelum
generare: ꝓuocare affectum: ⁊ admo¬
uendam emulationem adiurationis hr̃e
uim.S uemet tempꝰ. nondum enim est.
cũ ꝯuersis uob ad dn̾m auferetur ignor̃a¬

Expanded text:
qui in te foedum nihil esse sustinet, ideoque te pulcherqui in te foedum nihil esse sustinet, ideoque te pulcherrimam effecit mulierum! quam amabilis et gratiosus, sine quo nec ad horam esse sustines, propter quem sic adjuras nos! 7. Rogo vos, Ecclesiam interrogationes ingeminatis? cur hanc utradetractatis credere, dissimulatis addiscere? Cur vos non sentitis adjuratas ab Ecclesia, prolatis contra vos Scripturae vestrae cum fide testimoniis, collatis in fide spirituum gratiis, perlatis pro fide passionum martyriis? cur non vos quasi adjuratas sentitis ab Ecclesia aptioribus, quas frequentat, caeremoniis; acutioribus, quas tractat, sententiis; altioribus, quae exspectat, praemiis; arctioribus, quibus sese instituit, votis? Disciplina restrictior, doctrina instructior, expeditior ritus, eminentior virtus tibi poterant zelum generare, provocare affectum, et ad movendam aemulationem adjurationis habere vim. Sed veniet tempus nondum est enim cum conversis vobis ad Dominum, auferetur ignoran
Abbreviated transcription (Latin):
ip̾a qualitas uterq. Consubtantiał e̾ illi:
subsistere ꝯferens. s ⁊ ip̃a subsistens. ui¬
uens. potens. intelligens. Calem p̾dicas
dilectum tuum ex dilecto. talem diffidis: si
fieri pot̾ huiꝰ fidei nob̾ rõnem edissere ⁊ suf
lectus tuus ex dilecto. si non edoces. quał eͥ
dilectus ex quo est: Si non ẽ hoc aut huiꝰ
non sufficimus ꝯp̾hende que illa cͥał itas
dilectus tuus: delectat nos de ip̃o iam au¬
dita reaudire. Replica nob̃ que de dilecto
tuo uł credi debent: uł capi ualent. Utraq
audita nos uehementer delectant. Et que
incapabilia nob̾ sunt: nos tamen capiut
illa. Eo ip̃o ⁊ ammirationis ⁊ amoris es¬
tur capte sumus: que te sic captam sic ar¬
reptam. sic estuantem uidemus. O quał ẽ.
oquam amabił ẽ dilectus tuus. cuius inte
semꝑ amor capit augmenta: qui tibi fit
semꝑ de dilecto dilectus: immo de dilectis¬
simo semꝑ dilectior. Cuius te facit amor
pulchram: exꝑientia auidam: auiditas

Expanded text:
ipsa qualitas est uterque, consubstantialis est illi, subsistere conferens, sed et ipsa subsistens, vivens, potens, intelligens. 6. Talem praedicas dilectum tuum ex dilecto, talem definis. Si fieri potest, hujus fidei nobis rationem edissere, et sulectus tuus ex dilecto, si non edoces qualis est dilectus, ex quo est? Sed non est hoc aut hujus non sufficimus comprehendere quae illa qualitas dilectus tuus. Delectat nos de ipso jam audita reaudire. Replica nobis quae de dilecto tuo vel credi debent, vel capi valent. Utraque audita nos vehementer delectant: et quae incapabilia nobis sunt, nos tamen capiunt illa; eo ipso admirationis et amoris aestu captae sumus, quae te sic captam, sic arreptam, sic aestuantem videmus. O qualis est, o quam amabilis est dilectus tuus! cujus in te semper amor capit augmenta, qui tibi sit semper de dilecto dilectus, imo de dilectissimo semper dilectior: cujus te facit amor pulchram, experientia avidam, aviditas
Abbreviated transcription (Latin):
comꝑantur: Terrenis inhiant. t̾rena
mandunt: Itudio ruminant: uorant aftee¬
tu. Ponuntur insulimi: s uolutantur in
limo. Noli emulari in istis uehem̃tib: ne¬
ꝙ zelauĩs hanͤᷤ facientes iniquitatem. An
non iniquitas ⁊ in equalitas multa. ad tnͣ¬
sitoria intensum impendere animum: ad
eterna remissum: Quid. quod non semꝑ
intendunt negotiis: Quid. quod qͥdam
sub obtentu ꝑuidentie necessitatis. & ab
oꝑe manuum. ⁊ ameditatione. ⁊ scrutan¬

Expanded text:
comparantur, terrenis inhiant, terrena comparantur, terrenis inhiant, terrena mandunt, studio ruminant, vorant affectu, ponuntur in sublimi, sed volutantur in limo? Noli aemulari in istis vehementibus; nec zelaveris hanc facientes iniquitatem. An non iniquitas et inaequalitas multa, ad transitoria intensum impendere animum, ad aeterna remissum? Quid quod non semper intendunt negotiis? Quid quod quidam sub obtentu providentiae necessitatis, et ab opere manuum, et a meditatione ac st