comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in quib: u.uim litterȩ ammittit. Vnde in qgo quidem syllabã t̃minantia huiuscemodi seruant regulã
in go t̃minatorum sicut & quae in quo finiuntur rationem sequuntur Inco. desinentium dicimus
igitor unguo unxi & linguo linxi ut pingo pinx & linquo liqui ut uinco uici ninguo quoq
ninxi unde &nix sicut adaxi dux a rexi rex Virgł in .iii. georgi con interea toto p̃ setius aequore
ninguit &ccius mandro meda Cum nin xeria cuel estium molẽmihs extinguo &iam extinxi Cuius
simolex stinguo in raroe ufu. Virgł in .iiii. cumgenere extinxem imem& suꝑipsa dedissem ꝓ ex tn¬
xis semꝓtulit. Cicero tam̃ in araco stinguens participio usus et. Quod aũbo stinguenis citur quȩ neq
tem pestos perim& neque uaustas interim& stinguensꝓ elaru in signit cȩli : idem passiam ei ũbi

Expanded text:
in quibus u uim literae amittit, unde in guo quidem syllabam terminantia huiuscemodi seruant regulam in quibus u uim literae amittit, unde in guo quidem syllabam terminantia huiuscemodi seruant regulam in go terminatorum, sicut et quae in quo finiuntur, rationem sequuntur in co desinentium: dicimus igitur unguo unxi et linguo linxi, ut pingo pinxi, et linquo liqui, ut uinco uici, ninguo quoque ninxi, unde et nix, sicut a duxi dux, a rexi rex. Virgilius in III georgicon : «interea toto non setius aequore niuguit». Accius in Andromeda : «cum ninxerint caelestium molem mihi». extinguo etiam extinxi, cuius simplex stinguo in raro est usu. Virgilius in IIII: «cum genere extinxem, memet super ipsa dedissem» pro extinxissem protulit. Cicero tamen in Arato stinguens participio usus est, quod a uerbo stinguo nascitur: «quem neque tempestas perimet neque longa uetustas / interimet stinguens praeclara insignia caeli». idem passiuum eiu
Abbreviated transcription (Latin):
tam coniugationem semꝑ inuenitur. Cicero in .iii. inuectiuarum rerum potiriuolunt supinũ in i tũ
desinit paenul tima ꝓductt potitum Inuo. diuiscis qua cumq: antecedente consonante desinentia mutaf
o in i ut acuo acui imbuo imbui induo indui diluo dilui annao annuispuo speu suo sai m&uo m&ui
arguo argui. Virgł in .viiii. Nisus ad haecmȩ nulla diesumquã tam fortib: cusis dissimilẽ arguerit:
tantum furtuna Idem in xi ũba redarguerit. Exupiuntur struo struxi fluo fluxi pluo plui Liuius
in seđo ab unbe condita & in xxii. ncuna. lapidibus pluuis se & in xx.iii. sanguine pluit. Namanguo
nisus quidem̃ papirianus & ꝓbas im ungui quam un exidixit᷑ facere ptmn. Charisius uõ unxitantum
colo uelut ali coco coxi linquoli qui tingo ł tingo anxi. Haectam̃ non uidentur in uo diuisas tminare

Expanded text:
tam semper inuenitur. Cicero in II inuectiuarum : «rerum potiri uolunt». supinum in itum tam semper inuenitur. Cicero in II inuectiuarum : «rerum potiri uolunt». supinum in itum desinit paenultima producta, potītum. in uo diuisas quacumque antecedente consonante desinentia mutant o in i, ut acuo acui, imbuo imbui, induo indui, diluo dilui, annuo annui, spuo spui, suo sui, metuo metui, arguo argui. Virgilius in VIIII: «Nisus ad haec: me nulla dies umquam tam fortibus ausis / dissimilem arguerit; tantum fortuna secunda». idem in XI: «uerba redarguerit». excipiuntur struo struxi, fluo fluxi, pluo pluui. Liuius in I ab urbe condita et in XXI et in XXII: «lapidibus pluuisse» et in XXIIII: «sanguine pluuit». nam unguo Nisus quidem et Papirianus et Probus tam ungui quam unxi dicunt facere praeteritum, Charisius uero unxi tantum. coquo uel, ut alii, coco coxi, linquo liqui, tinguo uel tingo tinxi. haec tamen non uidentur in uo diuisas terminare,
Abbreviated transcription (Latin):
supinum scđm regulam insi terminantium ꝑfectum in sum exit quassum. Vnde frequentatiuum quasso
quassas similiter ꝑ cussum incussinamussi ustum & torsi tortum ł torsum. excipiuntur & quaequartȩ
tum haurio haufi haustũ p. uero ante si positi sicut supradictumẽ ꝑ ptũ faciunt supinum demodem psi
demptum : ꝓmo prompsi promptum Nubo nupsi nuptũ scribo scribi scriptum . Intor. deponens
tamt̃tiae quã quartȩ coniugationis unum inuenitur potior. Virgł in .III. aeneidos fasomne abrumpit
polidorum obtruncat & auro uI. potitur .i. scđin c̃tia m coniugationem corripuit paenultimã Lucilius
uero in .v. deficit al maceres necplebes pane potitur scđm quaritm coniugationẽ ꝓductti paenultima
ꝓuulit. Similit Eeuius in iliadis Scđo paene trat poenitus dialamoq potitur in finitũ tam̃ scđm quar¬

Expanded text:
supinum secundum regulam in si terminantium perfectum in sum exit, quassum, unde frequentatiuum quasso supinum secundum regulam in si terminantium perfectum in sum exit, quassum, unde frequentatiuum quasso quassas; similiter percussum, incussum. nam ussi ustum et torsi tortum uel torsum excipiuntur et quae quartaetum, haurio hausi haustum. p uero ante si posita, sicut supra dictum est, per ptum faciunt supinum: demo dempsi demptum, promo prompsi promptum, nubo nupsi nuptum, scribo scripsi scriptum. in tior deponens tam tertiae quam quartae coniugationis unum inuenitur, potior. Virgilius in III Aeneidos : «fas omne abrumpit, Polydorum obtruncat et auro / ui potĭtur». i secundum tertiam coniugationem corripuit paenultimam. Lucilius uero in V: «deficit alma Ceres nec plebes pane potītur» secundum quartam coniugationem producta paenultima protulit. similiter Ninnius in Iliadis secundo: «penetrat penitus thalamoque potītur». infinitum tamen secundum quar
Abbreviated transcription (Latin):
Terrentius in cunucho risu emoriri om̃s deniq Virgł in .ii. aeneidos telis nr̃orũ obruimur
horiturq miserrimacȩdes Luulius in .III. conturbare animã potisẽ quicũq ad oritur
eorum supina & hortum & moritum quãuis oriturus & non orturus inueniaturpar¬
ticipium futuri sed pt̃i hortus non oritus dr̃. Horatius in aepistolarũ libro secundo pidil
oriturũ alias nid ilhortumtale fatentes. amorior quoq: nottindũ quod cũ moriturus
scđm a nelogiã fauat participium futuri mortuus aut̃ fecit ptm̃ geminatto u. qđ in nullo
alio participio inuenies ꝓmortus uel moritus. quod ꝓportiomagis exigebat . In tio desinens ꝑ si
fact p̃teritum geminatas quatio quassi quod teste charissio inusu ñ ẽ. ꝑcutio ꝑcussi. incutio in cussi

Expanded text:
Terentius in eunucho : «risu emoriri omnes denique». Virgilius in II Aeneidos : «telis / nostrorum obruimur, Terentius in eunucho : «risu emoriri omnes denique». Virgilius in II Aeneidos : «telis / nostrorum obruimur, oriturque miserrima caedes». Lucilius in III: «conturbare animam potis est, quicumque adoritur». eorum supina ortum et moritum, quamuis oriturus, non orturus inueniatur participium futuri, sed praeteriti ortus, non oritus dicitur. Horatius epistularum libro II: «nil oriturum alias, nil ortum tale fatentes». a morior quoque notandum, quod, cum moriturus secundum analogiam faciat participium futuri, mortuus fecit praeteritum geminata u, quod in nullo alio participio inuenies, pro mortus uel moritus, quod proportio magis exigebat. in tio desinens per si facit praeteritum geminata s: quatio quassi, quod teste Charisio in usu non est, percutio percussi, incutio incussi.
Abbreviated transcription (Latin):
partum deb& eẽ unde & partus & parturio med itaitiuum. Plerumq enim regulã supini secun¬
tur tã meditaitiua quã frequentatiua Exceptis quibusdã dequibus in significa tion eũbidixim
ud ectũ lecturio lectto mictũ micturio & mictito dictm dicturio & dictito. Sicergo partũ
parturio & partito Statiusitimen in xii. thebaidos. participio futuri addiditi: atq hosti
tura marito Deponentia inrior desinentia ut ÷ orior &morior tam scđ m
t̃tam quã scđm quartã coniugationẽ declinauer̃ auctores Orior oreris & oriris morior mo¬
reris & moriris. Lucanus in .iiii. pongratis moritur iugulo quiꝓ uocat hostẽ Ennius in xiiii.
annalium nuncẽ illedies cumgłamaxim a sese nobis ostendat siuiuimꝰ si uemorimur

Expanded text:
partum debet esse, unde et partus et parturio meditatiuum. plerumque enim regulam supini sequunpartum debet esse, unde et partus et parturio meditatiuum. plerumque enim regulam supini sequuntur tam meditatiua quam frequentatiua, exceptis quibusdam, de quibus in significatione uerbi diximus, ut lectum lecturio et lectito, mictum micturio et mictito, dictum dicturio et dictito. sic ergo partum parturio et partito. Statius tamen in XII Thebaidos participio futuri addidit i: «misceat atque hosti ueniat paritura marito». deponentia in rior desinentia, orior et morior, tam secundum tertiam quam secundum quartam coniugationem declinauerunt auctores, orior oreris et oriris, morior moreris et moriris. Lucanus in IIII: «non gratis moritur, iugulo qui prouocat hostem». Ennius in XIIII annalium : «nunc est ille dies, cum gloria maxima sese / nobis ostendat, si uiuimus siue morimur».
Abbreviated transcription (Latin):
auctores inueniuntur. Proboitm̃ sapui plac& dici charisio sapui ł sapiui aspro scipiuio sapui
Scđm uarronẽ qđ diomedes &iã apꝓbat. Nouius itim̃ marcellus demutatis coniugationibus
sic ponit scpiui ꝓsci pui. Nouius uirgine prignante quando plus scpiui qui fullonẽ cõpressi
quinquatribus Terrentius similit̃ cũ intellego resipisse ꝓresipiuisse. Caperutrũq: inusu
eẽ hostendit A franius in brum dissinis e quidem nuncresipui posiquã pectus est la&itia
honustũ. Plaustus in rudente polmagis sapiss& sidormuis s& domi coepio qđ in usunonẽ coepi
Sineremego illum hac non sextotism̃ sibus prius olfecissẽ quamille quicquẽ coeper&. Supinũ acupiui
haec ꝑ & atem potest. Idem in andria hancsimulant parere qͦceemetem absterreant. supinum

Expanded text:
auctores inueniuntur; Probo tamen sapui placet dici, Charisio sapui uel sapiui, Aspro sapiui et sapii auctores inueniuntur; Probo tamen sapui placet dici, Charisio sapui uel sapiui, Aspro sapiui et sapii secundum Varronem, quod Diomedes etiam approbat. Nonius tamen Marcellus de mutatis coniugationibus sic ponit: sapiui pro sapui. Nouius uirgine praegnante : «quando ego / plus sapiui, qui fullonem conpressi Quinquatribus». Terentius similiter: «cum intellego / resipisse», pro resipiuisse. Caper utrumque in usu esse contendit. Afranius in Brundisinis : «equidem nunc resipiui, postquam pectus est laetitia onustum». Plautus in rudente : «pol magis sapisset, si dormiuisset domi». coepio, quod in usu non est, coepi Sinerem illum? an non sex totis mensibus Prius olfecissem quam ille quicquam coeperit? Vigiper aetatem potest». idem in Andria : «hanc simulant parere, quo Chremetem absterreant». supinum
Abbreviated transcription (Latin):
figio fugitum confugio con fugitum ꝓ fugio ꝑ fugitum refugio refugitum Inpio ca
antecedente mutant a in e ꝓductã & abiecta o. ꝓducta q̃ i faciunt ptm ꝑ fectum
incepi inceptum coepi coeptum rupi ruptum scalsi scalptum compsi cõptũ prõpsi promptũ dẽpsi
demptum scripsi scriptum nupsi nupetũ emi emptũ ad emi adẽptũ rapuiquoq raptũ facit
concupio concupiui ł cocupii. V&usas simi aũt &iã scđm quartã coniug̃ ationẽ solebant
ꝓferrehocũbũ Lucr& ius effringere ut crta naturȩ primusterrarũ daustra cupir& In .vi
diui sas faciunt ptm̃ unũ inuenio su praditȩ t̃minationis rapiorapui & ex hoccomposut eripio
eripui surmipio surripui. Nam sarpli ꝑ sincopam ꝓtuler̃ quidã po& arũ Vt oratius in .IIII.
ccarminũ q̃ mȩ surpuerat mihi felix postcinarã. sapio tt̃ sapiui ł sapii quã scpui ꝓtulisse

Expanded text:
fugio fugitum, confugio confugitum, perfugio perfugitum, refugio refugitum. in pio ca fugio fugitum, confugio confugitum, perfugio perfugitum, refugio refugitum. in pio ca antecedente mutant a in e productam et abiecta o productaque i faciunt praeteritumincepi inceptum, coepi coeptum, rupi ruptum, scalpsi scalptum, compsi comptum, prompsi promptum, dempsi demptum, scripsi scriptum, nupsi nuptum, emi emptum, ademi ademptum. rancupīui uel concupii. uetustissimi autem etiam secundum quartam coniugationem solent proferre hoc uerbum. Lucretius: «effringere ut arta / naturae primus terrarum claustra cupiret». in ui diuisas faciens praeteritum unum inuenio supra dictae terminationis, rapio rapui et ex hoc composita, eripio eripui, surripio surripui; nam surpui per syncopam protulerunt quidam poetarum, ut Horatius in IIII carminum : «quae me surpuerat mihi, / felix post Cinaram». sapio tam sapui uel sapii quam sapiui protulisse
Abbreviated transcription (Latin):
nisi ꝑ sinco pam ł apocopam proferatur supinum in sum facit geminaits ut fodi fossũ. Om̃a enim
tetenditensum pandi pansum defendi defensam asendi ascensum. sedi sessum excepto dedi qͥa
primȩ ẽ coniugationis qua enum quam in sum facit supinũ & exeo cõpositis q̃ int̃tiã transeup
coniugationẽ & a paenultimam simplicis supini in .i. conũtunt utdo dedidatum reddo
reddidi redditum ꝑdo ꝑdidi ꝑditum uendo uendidi uenditũ. tredo credidi creditũ condo
condidi conditum Indior quoq: deponentia in sum faciunt supinũ ordior orsũ ingredior
ingres sum ingio similũ ꝓducte ante paenaltima & ablatao extrema faciunt pr̃m ꝑ ftctũ
ui fugio fugi confugio confugiꝑ fugio ꝑ fugi. refugio refugi sapinum o intum conã tit

Expanded text:
 paenultima, nisi per syncopam uel apocopam proferatur. supinum in sum facit geminata s, ut fodi fossum. omnia enim  paenultima, nisi per syncopam uel apocopam proferatur. supinum in sum facit geminata s, ut fodi fossum. omnia enim tetendi tensum, pandi pansum, defendi defensum, ascendi ascensum, sedi sessum, excepto dedi, quia primae est coniugationis, quae numquam in sum facit supinum, et ex eo compositis, quae in tertiam transeunt coniugationem et a paenultimam simplicis supini in i conuertunt, ut do dedi datum, reddo reddidi redditum, perdo perdidi perditum, uendo uendidi uenditum, credo credidi creditum, condo condidi conditum. in dior quoque deponentia in sum faciunt supinum: ordior orsum, ingredior ingressum. in gio similiter producta antepaenultima et ablata o extrema faciunt praeteritum perfectum, ut fugio fūgi, confugio confūgi, perfugio perfūgi, refugio refūgi. supinum o in tum conuertit:
Abbreviated transcription (Latin):
multorum allicut aninios p̃ uarro bellis ae quanicilibro .iI. deinde ubi pellicuit dulus leuis
unda saporis supina exyllis quidem quȩ a abent anute cio funt ap̃sentiio conũ sa intũ ut facio factũ
iacio iactũ In omnienimũbo sie pȩnultima siue ante penultima sit a seruatur &iã in supino quã uis
mutetur in pt̃o ꝑfecto ut facio feci. factum iacio ieci iactum capio cepi captũ ago egi actũ frango
fregi fractum cado cecidi casũ Exis cõposiai q̃ in p̃senti mutant a in .i. ut facio inficio capio incipi
& in supino a in .e. conũtunt ut factum in fectum captum inceptum. Illa uero q̃ componunt᷑ aũbis
ingodesinentibus quã cuismutant a. in .i. tam̃ in supino in muttbilẽ seruant ett̃ ut ago exigo ex actũ
illexi illectum Elicuiuero elicitum facit Vndelucanus in .vIIII. uirus &elecitumiussumq exirerepugnat

Expanded text:
multorum allicuit animos». Publius Varro belli Sequanici libro II: «deinde ubi pellicuit dulcis leuis multorum allicuit animos». Publius Varro belli Sequanici libro II: «deinde ubi pellicuit dulcis leuis unda saporis». supina ex illis quidem, quae a habent ante cio, fiunt a praesenti io conuersa in tum, ut facio factum, iacio iactum. in omni enim uerbo, siue paenultima siue antepaenultima sit, a seruatur etiam in supino, quamuis mutetur in praeterito perfecto, ut facio feci factum, iacio ieci iactum, capio cepi captum, ago egi actum, frango fregi fractum, cado cecidi casum. ex his composita, quae in praesenti mutant a in i, ut facio inficio, capio incipio, et in supino a in e conuertunt, ut factum infectum, captum inceptum; illa uero, quae componuntur a uerbis in go desinentibus, quamuis mutent a in i, tamen in supino immutabilem seruant eam, ut ago exigo exactum, illexi illectum; elicui uero elicitum facit, unde Lucanus in VIIII: «uirus et elicitum iussumque exire repugnat
Abbreviated transcription (Latin):
Vndeuir gł in .xii. hictum iam foedus & om̃s compositȩ leges alia uero i ante cio. habentia eandẽ
÷ in e conũtunt &co in .xi. ttaspicio as pexi conspicio conspexi illicio illexi pelliuo pellexi ex¬
upitur eliceo elicui Liuius ab urbe condita libro .u. ad colloquiũ uate melicuit. Ex puto ideo nesi el exi
diceremus necessario participiũ electus fier& &ẽ& dubitatio significationis. pellicui quoq ꝓpellexi
u& eresꝓtuler̃ Luius in laudamia aut nancquepiã alia teillo assiatico ornatua ffluens aut scr¬
diano adrdio fulgens decore & gła pellicuit. Sed t̃rentius in phormione is semenꝑ epistolas pellexit
modo non montes auri pollicens Inuenitur &iã allicuit & ꝑlicuit piso historiarũ .i. cuius unius p̃mio

Expanded text:
unde Virgilius in XII: «ictum iam foedus et omnes / conpositae leges». alia uero i ante cio habentia eandem unde Virgilius in XII: «ictum iam foedus et omnes / conpositae leges». alia uero i ante cio habentia eandem i in e conuertunt et cio in xi, ut aspicio aspexi, conspicio conspexi, illicio illexi, pellicio pellexi; excipitur elicio elicui Liuius ab urbe condita libro V: «ad colloquium uatem elicuit», et puto ideo, ne, si elexi diceremus, necessario participium electus fieret et esset dubitatio significationis. pellicui quoque pro pellexi ueteres protulerunt. Laeuius in Laudamia : «aut nunc quaepiam alia te illo / Asiatico ornatu affluens, / aut Sardiano ac Lydio / fulgens decore et gratia / pellicuit». sed Terentius in Phormione : «is senem per epistolas / pellexit, modo non montes auri pollicens». inuenitur etiam allicuit et pellicuit. Piso historiarum I: «cuius unius praemio
Abbreviated transcription (Latin):
aut non a fricani nepoti inquid istius modi fuer̃ ydon uide tenuncinquis iudices quẽ ad modũ neplagii¬
V xiphus iste tractarit ꝑ sius hociuuat hicinquis u& equis quam faxit oletum Terrentius quoq impe¬
ratiuum eius inquȩ inforinione posuit tum aut antiphonẽ uideo absese amutere inuitũ eam in .quȩ
Ergo scđm analogiam t̃tiae coniugationis inuenitur eius tota feredeclinatio ũbi sap inũ uero
in p̃ senti mutent a in i. tã pt̃i regulam seruant. quae ẽ in simpliabus ut effido effeci ꝓficio ꝓfeci
Ideo autem dixi cum p̃po sit one camposutt muitire a in .i. quia sicumalia parte componantur¬
not seruantla ut calefacio calefeci tepefacio tepae feci tremefacio tremefeti stupefacio stu peftei
abicio quoq abieti facitꝰ conicio conieti inicio in ieciꝓicio ꝓ ieci Inuenitur tam̃ & simplex ico icis

Expanded text:
«at non Africani nepotes, inquit, istiusmodi fuerunt». in eodem: «uidete nunc, inquis, iudices, quemadmodum me Plagi«at non Africani nepotes, inquit, istiusmodi fuerunt». in eodem: «uidete nunc, inquis, iudices, quemadmodum me Plagioxippus iste tractarit». Persius: «hoc iuuat? hic, inquis, ueto quisquam faxit oletum». Terentius quoque imperatiuum eius inque in Phormione posuit: «tum autem Antiphonem uideo ab sese amittere / inuitum eam, inque». ergo secundum analogiam tertiae coniugationis inuenitur eius tota fere declinatio uerbi; supinum uero in praesenti mutent a in i, tamen praeteriti regulam seruant, quae est in simplicibus, ut efficio effeci, proficio profeci. ideo autem dixi, cum praepositione composita mutare a in i, quia, si cum alia parte componantur, seruant a, ut calefacio calefeci, tepefacio tepefeci, tremefacio tremefeci, stupefacio stupefeci. abicio quoque abieci facit, conicio conieci, inicio inieci, proicio proieci; inuenitur tamen etiam simplex, icio icis.
Abbreviated transcription (Latin):
sermonũ Mentior ad siquid merdis capud inquiner albis coruorũ & in meueniant minctũ atq cacatũ
Vnde &iã meditatiũ micturio utlectũ lecturio partũ parturio esũ esurio A supinisenĩ meditatiua¬
p̃ inchoatiua solent fieri In io quoq: u. antecedente unum in uenio inquio quod pleriqueartiã
scriptores putant incisa non eẽ Sed ucero ponithoc in .ii. dehoratione attendere & aucupariũ ba
oportebit inquio ut et q̃ sint frigidiorit uitȩmus In eodem tuuero in qui sti molestus noneris Idẽ
in uerrẽ designis qui me ubiuider̃ ibis pamphile inquiunt serphi Idemin iii adherengiiũ quid enĩ
tibiuis aliquis inquiat exquo appara scđm analogiam inquiam quoq deberidi ei Idẽ ad eundem in .v.

Expanded text:
sermonum : «mentior at si quid, merdis caput inquiner albis / coruorum, atque in me ueniant mictum atque cacatum». sermonum : «mentior at si quid, merdis caput inquiner albis / coruorum, atque in me ueniant mictum atque cacatum». unde etiam meditatiuum micturio, ut lectum lecturio, partum parturio, esum esurio; a supinis enim meditatiua solent fieri. in io quoque u antecedente unum inuenio inquio, quod plerique artium scriptores putant in usu non esse. sed Cicero ponit hoc in secundo de oratore : «adtendere et aucupari uerba oportebit, inquio, ut ea quae sunt frigidiora uitemus». in eodem: «tu uero, inquisti, molestus non eris». idem in Verrem de signis : «qui me ubi uiderunt, ubi sunt, Pamphile, inquiunt, scyphi?». idem in IIII ad Herennium : «quid enim tibi uis? aliquis inquiat». ex quo apparet, secundum analogiam inquiam quoque debere dici. idem ad eundem in V:
Abbreviated transcription (Latin):
INCDIT X DEPRAETERITOCERFICTO TIRTIAE CONIUGATIONIS:
Nio a antecedente unuminuenitur aio quod in prima quidem ꝑsona i loco consonantis hab& duplicis
quae & geminabatur au& ustissimis ai io. In scđa uero & t̃tatransit in uocedem necessario quia
nans sequitur ais ait. Itaq pares hab& in trib ꝑsonis syllabas cumomnia in .io. desinentia t̃tiae ł
quarte coniugationis una syllaba minores habent prima ꝑ sona scđãm & t̃tiã ut facio facis facit
audio audis audit. sed in hoc primae ꝑsonȩ paenultima position educitur. saecundȩ uero sicut
onem cuius p̃teritum cũ ait inertia inueniatur ꝑsona debuitai primam facere quaein usunonẽ
potest tam̃ ait quoq p̃sens intellegi ꝓ p̃terito sed umim pratiuus in .i. c̃minans reperiatur quartema¬
sostenditur eẽ conuigationis Neuius annataẽ sponsa pregnans
in i. cuius ad effigiem non tantũ meiere fasest ꝑsius pingeduos angues pueri saccer est locusexdrame i te

Expanded text:
de praeterito perfecto tertiae coniugationis in io a antecedente unum inuenitur aio, quod in prima quidem persona i loco consonantis habet duplicis, quae et geminabatur a uetustissimis aiio, in secunda uero et tertia transit in uocalem necessario, quia consonans sequitur, ais ait. itaque pares habet in tribus personis syllabas, cum omnia in io desinentia tertiae uel quartae coniugationis una syllaba minores habent prima persona secundam et tertiam, ut facio facis facit, audio audis audit. sed in hoc primae personae paenultima positione producitur, secundae uero et tonem. cuius praeteritum, cum ait in tertia inueniatur persona, debuit ai primam facere, quae in usu non est; potest tamen ait quoque praesens intellegi pro praeterito. sed cum imperatiuus in i terminans reperiatur, quartae magis ostenditur esse coniugationis. Naeuius: «an nata est sponsa praegnas? in I: «cuius ad effigiem non tantum meiere fas est». Persius: «pinge duos angues: pueri, sacer est locus, extra / meite».
Abbreviated transcription (Latin):
pt̃m i. .iu.um. cũtentia faciunt supinũ ussi iussũ mulsi mulsum mansi mansũ haesi hesu
scriptum & nupsi nuptum q uorum neutrum ad huc in usunon inueni id ÷ nec sorbitum nec sorptũ aluxi
quoq: luctum & a polluxi polluctum Exigiratio in .xi. t̃minantis pt̃m sed auctoritas deficit Ne¬
uiuero in .ui. t̃minantium seruat regulam in supino conũ tens Vi. intum ut neui netum

Expanded text:
praeteritum i in um conuertentia faciunt supinum: iussi iussum, mulsi mulsum, mansi mansum, haesi haesum. praeteritum i in um conuertentia faciunt supinum: iussi iussum, mulsi mulsum, mansi mansum, haesi haesum.  a scripsi scriptum et nupsi nuptum, quorum neutrum adhuc in usu inueni id est nec sorbitum nec sorptum. a luxi quoque luctum et a polluxi polluctum exigit ratio in xi terminantis praeteriti, sed auctoritas deficit. neui uero in ui terminantium seruat regulam, in supino conuertens ui in tum, ut neui netum
Abbreviated transcription (Latin):
colace : quidecimas partes quantũ alieni fuit pollux̃ tibi apuplicando epuloherculis decimas
Supina invi quidem diuisas facientia ptm̃ neutra deficiunt sicut supra diximus ut canui stupui
tepui horrui paruiegui deficit &iam m&ui timui nam acrui ł ctritum ł cissum uid&ur pos
dici quia futurũ partipiũ cariturus pti cassus inuenitur Iuuena
tollere dulcem cogiit heredẽ cariturus turture magno Virgł in .ii. aeneidos demisere neci¬
nunccassum lumi nolugent. Actiua uero plerũq VI. uocales in i. correptã c̃ũtenti ad sumun
tũ ut habeo habui habitum in hibeo inhibui inhibitum ꝓhibeo ꝓhibui ꝓhibitum moneo monui
monitum. Pauc tiut .vI. in tum. c̃ũtunt Nisi consonantiumnatura ꝓhibeat ut teneo tenuitentũ
doceo docui doctũ Censui uero censũ quia in simplici dictione .N. antecedente .s. & .t. sine r
sequi non possunt. Iussi uͦ& mulsi & mansi & haesi scđm p̃nuntiatã regulã in si ꝓferentium

Expanded text:
colace : «quid decimas partes? quantum mi alieni fuit, / polluxi tibi iam publicando epulo Herculis / decimas». supino in ui quidem diuisas facientia praeteritum neutra deficiunt, sicut supra diximus, ut canui, stupui, tepui, horrui, parui, egui; deficit etiam metui, timui; nam a carui uel caritum uel cassum uidetur posse dici, quia futuri participium cariturus, praeteriti cassus inuenitur. Iuuentollere dulcem cogitat heredem, cariturus turture magno mullorumque iubis et cnunc cassum lumine lugent». actiua uero plerumque ui uocales in i correptam conuertentia assumunt tum, ut habeo habui habitum, inhibeo inhibui inhibitum, praebeo praebui praebitum, moneo monui monitum. pauca autem ui in tum uertunt, nisi consonantium natura prohibeat, ut tenuo tenui tentum, doceo docui doctum. censui uero censum, quia in simplici dictione n antecedente s et t sine r sequi non possunt. iussi uero et mulsi et mansi et haesi secundum praenuntiatam regulam in si proferentium
Abbreviated transcription (Latin):
pachilleus ulixes pulixeus: quod ostenditur ex genitius ulixei : Horatius in carminum primo Neccur¬
sus duplices ꝑmare ulixei : In .u. &iam mutatur. fugio ꝓgerto oe est quando ꝑdiheresix ꝑfertur ingrȩ¬
cis nominibus & grȩcã seruit scripturã : ꝑo enim & i popitur . Quaeta men sicut supraditum estlacuim dupli
hongum ΚΟΥΛΟΗ ΡΚΟΝΑΟΝ dicunt
pud graccos tamer hoc quo que i sequente producere li& antecedentem brcuem: ut homerus in hoçuers
calis. sequente e longa: more atticorut po&a noiΕΠΑ & poema ꝓΠΟΙΗMΑ: nec non

Expanded text:
Achilleus, Vlixēs pro Vlixeus, quod ostenditur ex genetiuo Vlixei. Horatius in carminum primo: «nec cursus duplices per mare Vlixei». in u etiam mutatur: fugio pro φεύγω. oe est quando per diaeresin profertur in Graecis nominibus et Graecam seruat scripturam. per o enim et i ponitur, quae tamen, sicut supra dictum est, locum duplichthongum κόϊλον pro κοῖλον dicunt. apud Graecos tamen quoque i sequente producere licet antecedentem breuem, ut Homerus in hoc uersucalis sequente e longa more Attico, ut poēta pro ποιητής et po
Abbreviated transcription (Latin):
ind usas pectora flãmas. Oma aũt su pradicta ũ badeo insũ conũtentia faciunt supina
rideori sum ardeo arsum uid eo uisum mordeo morsum. pendeo pensum tondeo tonsũ
respondeo responsũ audeo ausũ. Caudeo uero &iã ÷ post u. ad sumpsit eaphonia eccius a
gauisum a sedeo p̃terea geminauit .s. sessum & fortasse differentiae causa nesi sesumdi¬
ceretur duae parces eẽ pucarentur Aliauero om̃a indeo desinentia ꝑu. i diuisas
ꝓfer̃ p̃teritũ ut candeo candui studeo studui frondeo frondui splendõ splendeu quo
one eo in .i. & ad sumptione tũ debent fieri uecanditũ studitũ. fron¬
ditum splenditum rarissimȩ tam̃ ab omnibus neutris scđae coniugationis quae in ui
tepecicepui horreo horrui langueo langui flacceo flaccui rubeo rubui palleo pallas Siquata m̃

Expanded text:
inclusas pectora flammas». omnia autem supra dicta uerba deo in sum conuertentia faciunt supina: inclusas pectora flammas». omnia autem supra dicta uerba deo in sum conuertentia faciunt supina: rideo risum, ardeo arsum, uideo uisum, mordeo morsum, pendeo pensum, tondeo tonsum, respondeo responsum, audeo ausum: gaudeo uero etiam i post u assumpsit euphoniae causa gauisum. a sedeo praeterea geminat s sessum, et fortasse differentiae causa, ne, si sesum diceretur, duae partes esse putarentur. alia uero omnia in deo desinentia per ui diuisas proferunt praeteritum, ut candeo candui, studeo studui, frondeo frondui, splendeo splendui, quorum assumptione tum debent fieri, ut canditum, studitum, fronditum, splenditum. rarissime tamen ab omnibus neutris secundae coniugationis, quae in uitepui, horreo horrui, langueo langui, flacceo flaccui, rubeo rubui, palleo pallui; si qua tam
Abbreviated transcription (Latin):
euphoniaecausa. In compositione tam̃ haec eadem ñ geminant supradictã syllabam ut respondeo
res pondi depend eo dependi demordeo demordi p̃mordeo p̃mordi de tondeo detondi u& us tissi¬
mi tam̃ &iam de totondi ꝓtuler̃ Ennius in annalibus & deto conditagros lactos atq: oppida coepit
At uarro inmagnotalento deto tonderat forcipibus ui tauriferis. au ante deo habentia
ꝑ participium in pto declinantur. Nuncuo audeo ausus sum gaudeo gaui sussũ u&us¬
tis simitam̃ & ausi ꝓ ausussum & gusi ꝓgauisussumꝓ tuler̃. Cato censoruis in oratione
ꝓlucio autronio: beneficii postridiȩius sisti ad esse exdie indiẽ non ausi recusare. Liuics
in hocũbo & iamillud anim adũcendum quod ausimausis ausit. pro subiunctiuo audeã audeas
audeat inuenimus. Virgł in .IIII. georgicon ausim uel tenui uitẽ commictere sulco Ouidi¬
us in ui m&amorphoseon & nichilẽ quod non in opino captus amore. ausit peccapiunt

Expanded text:
euphoniae causa. in compositione tamen haec eadem non geminant supra dictam syllabam, ut respondeo respondi, dependeo dependi, demordeo demordi, praemordeo praemordi, detondeo detondi. uetustissimi tamen etiam detotondi protulerunt. Ennius in annalibus : «et detondit agros laetos atque oppida cepit». at Varro in magno talento : «detotonderat forcipibus uitiariper participium in praeterito declinantur nunc: audeo ausus sum, gaudeo gauisus sum; uetustissimi tamen et ausi pro ausus sum et gauisi pro gauisus sum protulerunt. Cato censorius in oratione pro Lucio Autronio : «beneficii postridie iussisti adesse. in diem ex die non ausi recusare». Liuius in hoc uerbo etiam illud animaduertendum, quod ausim ausis ausit pro subiunctiuo audeam audeas audeat inuenimus. Virgilius in II georgicon : «ausim uel tenui uitem committere sulco». Ouidius in VI metamorphoseon : «et nihil est, quod non inopino captus amore / ausit, nec capiunt
Abbreviated transcription (Latin):
tis femininis qui demtribus quo rumduo iꝑsa patura alterius generis ꝓhib& uxor soror arbor &iam quad

Expanded text:
tis femininis quidem tribus, quorum duo ipsa natura alterius esse generis prohibet, uxor et soror. arbor etiam, quod
Abbreviated transcription (Latin):
nominam Queneutra non habent huncca sum pstrentes maximae poege Quut̃
& iam apadueteresꝓsam scribentes id cm̃ inuenires edraro. Virgł in i it cao damerq:
uirum stridorq rudentum ꝑ uirorum. Idemin iii curad eumbis ꝑgameis ertpterunis
deum ꝓdeorum Idemin  genus alto a singuine dituã ꝓdiuorum piammũ aut pnumorã
& liberum pliberorum & saestertium psestertiorũ iugerũ ꝓiugerarũ madiũ ꝓmodioꝵ
medimnum senũ septenũ denum psi ncopã frequenter &i amoratores sol

Expanded text:
nominum, quae neutra non habent, hunc casum proferentes maxime poetae. est etiam apud prosam scribentes idem inuenire, sed raro. Virgilius in I: «it caelo clamorque uirum stridorque rudentum», pro uirorum. idem in III: «cura deum, bis Pergameis erepte ruinis», deum pro deorum. idem in V: «genus alto a sanguine diuum», pro diuorum. nummum uero pro nummorum et liberum pro liberorum et sestertium pro sestertiorum, iugerum pro iugerorum, modium pro modiorum, medimnum, senum, septenum, denum per syncopam frequenter etiam oratores sole
Abbreviated transcription (Latin):
articulus significat: Deinde articalũ romani ñ ht: na idem quãuis oay ouic qđ e articulus
p̃positiuus cũ ꝓnomine signific& : apud nos tam̃ ñ ex articulo & ꝓ nomine componit᷑ quẽ ad modũ
apud grecos: sed ex ꝓnomine & ad uerbio lis & dentũ quiquoq: uic ere. significationis int̃
p̃tatione uidelur habere articulũ subiunctiuũ. simplex tam̃ ẽ nom̃ apud latinos. Quomodo

Expanded text:
articulus significat. deinde articulum Romani non habent. nam idem, quamuis ὁ αὐτός, quod est articulus praepositiuus cum pronomine, significet, apud nos tamen non ex articulo et pronomine componitur, quemadmodum apud Graecos, sed ex pronomine et aduerbio, is et demum. qui quoqurpretationis uidetur habere articulum subiunctiuum, simplex tamen est nomen apud Latinos, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
Haẽ aut compa rationes q̃ ad ꝑsonas łresparticpes positiui fiunt Nascuntur adictionib
carentibus us casu Idestauerbis ut detero deteris deterior : Etabaduerbiis siuep̃

Expanded text:
hae autem comparationes, quae ad personas uel res participes positiui fiunt, nascuntur a dictionibus carentibus casu, id est a uerbis, ut detero deteris deterior, et ab aduerbiis siue
Abbreviated transcription (Latin):
Ipsaeni sineillis et potest Illȩaũt sine h&e esse nom poss a baillas sibiconiungere potest. Illeaũt̃ minime
ego eñ &tu & ille facimus lic& dicere: tuaĩ & ego facitis ł ego &ille faciunt nemodic̃. Virgłs arui.
aencidos dfuellimus ĩn de. phitus & pelias metũ. fitaũ participiũ muttitiont ex treme s illde su pra dicti
temporis & ꝑ sonȩ iđ bam in .ns. ut amabã amans docebã doecens. legehã legens faciebã. faciens

Expanded text:
ipsa enim sine illis esse potest, illae autem sine hac esse non possunt, et ea illas sibi coniungere potest, illae autem minime. ego enim et tu et ille facimus licet dicere, tu autem et ego facitis uel ego et ille faciunt nemo dicit. Virgilius in II Aeneidos : «diuellimur inde / Iphitus et Pelias mecum». fit autem participium mutatione extremae syllabae supra dicti temporis et personae, id est bam in ns, ut amabam amans, docebam docens, legebam legens, faciebam faciens
Abbreviated transcription (Latin):
adiungiposs̃ ł numeri sut tulli iager agro agri agrũ agri agrorã agris agros : In possessius uero
similis casus adiungit᷑ & numerus ut culliani agri tullianũ agrũ tullianos agros In om̃ib aũt lomi¬
ũdinil s liot sciꝑise ada strutur a Toredinatio orationis dubitationẽ repellit: N alla enĩ aliare discer

Expanded text:
adiungi possunt uel numeri, ut Tullii ager, agri, agro, agrum, agri, agrorum, agris, agros. in possessiuis uero similis casus adiungitur et numerus, ut Tulliani agri, Tullianum agrum, Tullianos agros. in omnibus autem concidentibus hoc sciendum, quod structura uel ordinatio orationis dubitationem repellit. nulla enim alia re discer
Abbreviated transcription (Latin):
amote accusote. H aecenĩ faciunt ex sepassiua q̃ ablatiuo casui cũp̃positione abła tungisoler
ut abstineor ate Imperor ate maledicor ate inuideor ate oror ate accusorate. Posstamen¬
passiua datiuo &iã adiungi. ut seruor tibi. Et est quȩrendũ ciractiua ablatiuo ꝑse nĩ adiunguntꝰ
Et puto quod ille casus ꝓprius sit passiuorũ. Ideo aũ dixi ꝑse: quiacũ alio casu sociato ediungunt᷑
ut uideo solẽ occilis ꝓibeo filiũ turpitudine. Ac cusatiuo quoq inueniunturpassiua con¬
iungi sed figurate ut absciditur manũ frangitur pedẽ s an
uero srluas & sũ malichei . Queuero inodesinentia nichilexhis q̃ ꝓpriacẽ actiuorũ docuimꝰ
habent ꝓeutra ꝓ oriae uocant᷑ ł absoluta ut õ uiuo ditesco ferueo sedeo Haeceñ nonegent

Expanded text:
amo te, accuso te. haec enim faciunt ex se passiua, quae ablatiuo casui cum praepositione ab uel a soleamo te, accuso te. haec enim faciunt ex se passiua, quae ablatiuo casui cum praepositione ab uel a solent iungi, ut abstineor a te, imperor a te, maledicor a te, inuideor a te, oror a te, accusor a te. posspassiua datiuo etiam adiungi, ut seruor tibi. et est quaerendum, cur actiua ablatiuo per se non adiunguntur, et puto, quod ille casus proprius est passiuorum. ideo autem dixi per se, quia cum alio casu sociata adiunguntur, ut uideo solem oculis, prohibeo filium turpitudine. accusatiuo quoque inueniuntur passiua coniungi, sed figurate, ut absciditur manum, frangitur pedem, sanauero siluas et summa Lycaei». quae uero in o desinentia nihil ex his, quae propria esse actiuorum docuimus, habent, neutra proprie uocantur uel absoluta, ut est uiuo, ditesco
Abbreviated transcription (Latin):
sionẽ significat exceptis supradictis. Cõmunẽ q̃ una t̃minatione tã actionẽ quã passionẽ.
signi ficat Deponentẽ sspeciehabent q̃ cũ similẽ habeat cõmunib positionẽ in ordesinendi:
tãmende ponensuocatur: quasi simplex & absoluta qđ ꝑseponitur uel qđ deponit alterã
signi ficationẽ & unã ꝑseten& : quomodo positiuus gradus dicitur qui absolutus ꝑse
ponitur non egens alterius amiuctionẽ. Haec quoq: tamens pecies idẽ deponens quo¬
modo neutralis diũ sas hab& significationes de quib: latius in sequentib tractabimꝰ
Actiuaigitur & passiua & cõmunia certã & p̃finitã habent significationẽ : Neutra uero
& deponentia uariam. H accaut̃ uerb a ꝓpriȩ actiua uel recta uoaantur q̃ in odesinentia & as¬
sampta .r. facientia ex sepassiua confestim cumdicuntur possunt transire inquẽficactus
& coniunguntur uel genitiuo ł datiuo uel accusatiuo casui ut abstin&girarũ . Horatius car¬

Expanded text:
sionem significat exceptis supra dictis, communem, quae una terminatione tam actionem quam passionem significat, deponentem, quae cum similem habeat communibus positionem in or desinendi, tamen deponens uocatur, quasi simplex et absoluta, quod per se ponitur, uel quae deponit alteram significationem et unam per se tenet, quomodo positiuus gradus dicitur, qui absolutus per se ponitur non egens alterius coniunctione. haec quoque tamen species id est deponens quomodo neutralis diuersas habet significationes, de quibus latius in sequentibus tactabimus. actiua igitur et passiua et communia certam et praefinitam habent significationem, neutra uero et deponentia uariam. haec autem uerba proprie actiua uel recta uocantur, quae in o desinentia et assumpta r facientia ex se passiua, confestim cum dicuntur, possunt transire in quem fit actus et coniunguntur uel genetiuo uel datiuo uel accusatiuo casui, ut abstineo irarum Horatius car
Abbreviated transcription (Latin):
& apud om̃s audores huius cemodi figura latissime pateat Omnib modis aliis
potest infinitũ conuingi uerbum utstudeo legere stude legere: utinã studerẽ lege¬
re cumstudeã legere. & infinitũ infinito ut uideo filiũ studere legere participus
quoque coniungitur ut studens legere participalibus ł &iã supinis ut causaspectan¬
di currere equos ascendo: circũ spec tando currere equos delector: spectandum ẽ
irrere equos. spec tardum ẽ currere equos eo. iocundumẽs
lare prudens intellegere iustus disceptares Virgilius inbucolico qur ñ mopse

Expanded text:
 apud omnes auctores huiuscemodi figura latissime pateat. omnibus modis aliis potest infinitum coniungi uerbum, ut studeo legere, stude legere, utinam studerem legere, cum studeam legere, et infinitum infinito, ut uideo filium studere legere. participiis quoque coniungitur: studens legere, participialibus etiam uel supinis, ut causa spectandi currere equos ascendo, circumspectando currere equos delector, spectandum est currere equos, spectatum currere equos eo, iucundum estlare, prudens intellegere, iustus disceptare. Virgilius in bucolico : «cur non, Mopse
Abbreviated transcription (Latin):
rabilibus de arbore turis ẜ alam fier& in torto eam cẽ uimineramis a daceris qualitatẽ In ter quoq
uel itiner uetuste peutris generis & spinter AΚΥΟΥΗΡΙΟΝ aut fibulã in humeris aut armillam
significat. Plautus in menegmis iubeas spinter Nouum reconnarier. Idemin eadem mi situdederis

Expanded text:
bilibus de arbore turis: «palam fieret, intorto eam esse uimine, ramis ad aceris qualitatem». iter quoque uel itiner uetuste neutri sunt generis et spinter, quod ἀκροχέριον aut fibulam in umeris aut armillam significat. Plautus in Menaechmis : «iubeas spinter nouum reconcinnarier». idem in eadem: «mihi tu dederis
Abbreviated transcription (Latin):
arripe cũ uelis. Nec ñ &iã nomine substantie posito frequent̃ deficiunt uerba substantiua:
tum dido cernent italias ensus quo suedabas gemitus & qualis tam̃ & quantus positis infini¬
tis ꝓquib: &iã quis ponit᷑ sepius deficiunt uerba substantiua quomodo &iã partici piis:
ut iuuenalis in ini Oqlalis facies & quali dignata bella: uirgłs in primo eneidos: Certe¬
hinc romanos olim uoluentib: annis hinc foreductores reuocato a sangui net heucri:
Quimari quit̃ras omnidicione tenerent pollicitus: ñ tum̃ &iã sidicamꝰ cicero accuso

Expanded text:
 uelis». nec non etiam nomine substantiae posito frequenter deficiunt uerba substantiua. tum, Dido, cernenti talia sensus! / quosue dabas gemitus!». et qualis tamen et quantus positis infinitis, pro quibus etiam quis ponitur, saepius deficiunt uerba substantiua, quomodo etiam participiis, ut Iuuenalis in IIII: «o qualis facies et quali digna tabella!». Virgilius in I Aeneidhinc Romanos olim, volventibus annis, hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri, qui mare, qui terras omni dicione tenerent, pollicitus, quae te, genitor, s
Abbreviated transcription (Latin):
ipsi ꝓbatissimi artium scriptores nomninocertis haec regulis disseruisse noscuntur
m̃ in superiorib libris delitteris & syllabis & deacdentib nomini & deomni deriuatiuorũ specieno¬
minum quantum potui diligent̃ ex posui Nunc deregulis in hoc quidẽ libro Nominatiui & genitiui
equente uero deregulisceterorũ casuũ tractare incipiã. Nec mepigeat
scripsero ł mea diligentia ł amicorũ monitu ł inuidorũ uitũ peratione suusta fuerit em̃dare: So¬
latioeñ ipsemihi eẽ possũ quiueterũ scriptorũ artis grãmaticae uitia corrigere studui quam uis
auda dissime s maximis auctorib: herodiano & apollonio confisus ingredior. Siquid in meis quoq
humani herroris acciderit scriptis quod sit emendandũ. REGVLENOMINVM
uattuor decĩ s̃ litterȩ t᷑minales nominũ quib latin utit᷑ sermo uocales om̃s semiuocales similit̃ om̃s

Expanded text:
ipsi probatissimi artium scriptores non omnino certis haec regulis disseruisse noscuntur. quoniam in superioribus libris de literis et syllabis et accidentibus nomini et de omni deriuatiuorum specie nominum quantum potui diligenter exposui, nunc de regulis in hoc quidem libro nominatiui et genetiui, in sequenti uero ceterorum casuum tractare incipiam, nec me pigeatscripsero uel mea diligentia uel amicorum monitu uel inuidorum uituperatione, si iusta fuerit, emendare. solacio enim mihi ipse esse possum, qui ueterum scriptorum artis grammaticae uitia corrigere, quamuis audacissime, sed maximis auctoribus Herodiano et Apollonio confisus ingredior, si quid in meis quoque humani erroris acciderit scriptis, quod sit emendandum. de nomine de nsu quattuordecim sunt literae terminales nominum, quibus Latinus utitur sermo: uocales omnes, semiuocales similiter om
Abbreviated transcription (Latin):
cumin etidem syllaba cũ duabus mutis bisponitur ut phthius erichdionius Nullaenim sellabu satsshioneuo¬
busmutis potesthabere iuxta se positis necplus tribus consonantibus continuare Auecorits quoque a

Expanded text:
cum in eadem syllaba cum duabus mutis bis ponitur, ut Phthius, Erichthonius. nulla enim syllaba plus duabus potest mutis habere iuxta se positis, nec plus tribus consonantibus continuare. auctoritas quoque
Abbreviated transcription (Latin):
& neutri generis quae mutant e in .i. & addita is faciunt genitiuũ uthieflamen huius flaminis
hocnumen huius numinis flum̃ fluminis In eñ ꝓducta latina & grȩca generis s̃ masculini uel feminini
& accepta is faciunt genitiuum uthic lien huius lienis rien rienis uelren renis Horatius in secun
dosermonũ quod latus autrenes morbo temptantur acuto splensplenis dam̃ nom̃ ꝓpriũ histo

Expanded text:
genetiuum, ut hic flamĕn huius flaminis, hoc numĕn huius numinis. in en productam Latina et Graeca generis sunt masculini uel feminini et accepta is faciunt genetiuum, ut hic liēn huius lienis, riēn rienis uel rēn renis Horatius in II sermonum : «quod latus aut renes morbo temptantur acuto», splēn splenis, Damēn, nomen proprium histo
Abbreviated transcription (Latin):
renatus reimilitaris libro i: sedlatera eorum subducantur ab hostibus nepossint uul nꝰ accipere
& preximior dextrasit quȩplagam possit inferre : Peemirũ cuma pad grȩcosaq̃ inueniuntur
mus sit superlatiuus : intimus desinit unũ a nomalũ optimus & ad ad uerbus siue prepositionib
deruatahaec intra interior. intimus ultra ulterior ultimus citra elterior citimus Cicero
dere publica uͫ ex quibus erat eãminima q̃ ultima caelo ditima terris. lucelucebat aliene a¬
franius tam̃ &iam positiuum eiusciter protulit in patellea testea runtio Et p̃tereade xĩm & si¬
nistimus extimus quoq ꝓ extremus dicebant antiqui uarro neca PΗCΕΟΝPorroinde abu

Expanded text:
Renatus rei militaris libro primo: «sed latera eorum subducantur ab hostibus, ne possint uulnus accipere, et proximior dextra sit, quae plagam possit inferre». nec mirum, cum apud Graecos quoque inueniuntur mus sit superlatiuus. in timus desinit unum anomalum, optimus, et ab aduerbiis siue praepositionibus deriuata haec: intra interior intimus, ultra ulterior ultimus, citra citerior citimus Cicero de re publica VI: «ex quibus erat ea minima, quae ultima a caelo, citima terris, luce lucebat aliena». Afranius tamen etiam positiuum eius citer protulit in patella teste Aruntio et praeterea dextimus et sinistimus. extimus quoque pro extremus dicebant antiqui. Varro περὶ αἱρέσεων : «porro inde ab
Abbreviated transcription (Latin):
dũ & talia una enĩ ẽressupposita duȩ uero uoces diuersȩsubuno accentu ꝓlate quas in uenissepa¬
rans compositũ &ũ sisia corruptis cõpositũ tẽparricida henimipsũ ꝑ secõ positũ q rentes exqͥua

Expanded text:
dum et talia. una est enim res supposita, duae uero uoces diuersae sub uno accentu prolatae, quas inuenis separans compositum, etiamsi sit a corruptis compositum, ut est parricida. hoc enim ipsum per se compositum quaerentes ex qu
Abbreviated transcription (Latin):
dicunt articulos cornumerabant ꝓ nominibus & articularia eis ꝓnomina uocabant : In quo illos adhuc sequimurlatinꝗ

Expanded text:
dicunt, articulos connumerabant pronominibus et articularia eos pronomina uocabant, in quo illos adhuc sequimur Latin
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ discretio generis naturalis in reb: iosis sed in uocesola S alia quasi mobilia cum ase nonamas culinis femi

Expanded text:
 discretio generis naturalis in rebus ipsis, sed in uoce sola; sunt alia quasi mobilia, cum a se, non a masculinis femi
Abbreviated transcription (Latin):
catiniensis alia duas consonantes habent anteis agrestis celestis salubris muliebris sãnis in signis

Expanded text:
Catinensis; alia duas consonantes habent ante is: agrestis, caelestis, salubris, muliebris, Samnis, insignis
Abbreviated transcription (Latin):
riac is mibigras bilis aqua intercũs tussis febris. Cato rut̃ quasi adiectiuo st a susdiens inc̃eutib
stupris obstinatus ꝓ inteftinis ut sit secundum eum hic & hace & hoc intertus id est qui uelquer
uel quod intracuten est n ec mirum dedinationẽ simplicis sui id quoq seruare: q uamuis tiomi¬
patiui terminatione mitata quodi nomnibas penefieri aompositis inuenimꝰ hoccor huiu scordis

Expanded text:
ria : «is mihi erat bilis, aqua intercus, tussis, febris». Cato autem quasi adiectiuo eo est usus, dicens «intercutibus stupris obstinatus» pro intestinis, ut sit secundum eum hic et haec et hoc intercus, id est qui uel quae uel quod intra cutem est. nec mirum declinationem simplicis sui id quoque seruare, quamuis nominatiui terminatione mutata, quod in omnibus paene fieri compositis inuenimus: hoc cor huius cordis,
Abbreviated transcription (Latin):
uapulo ate. fio ate exulo ate ueneo ate Nubo tibi quãuis antquis simi &iã actiua significati¬
one nubõ dicebant. Vnde plautus in cassina Lib& carinũ quidagat scire nouũ riuptũ Qdã
neutras̃ idẽ qua e nec nos in alium extrinsecus. Nec aliũ in nos aliquid agere signi ficant : utẽ
spiro uiuo ambulo ꝑ go quaenonegent aliqua coniunctione casus cumabsolutã & plenã ꝑse
platã sententiã monstrent q̃ & ꝓprieneutra uocantur sicut su pradictũ ẽ. Sunt alia in hac
forma id ÷ in ũbis q̃ in .o desinentia non faciunt exsepassiua qͣq uis actiuã habent sient

Expanded text:
uapulo a te, fio a te, exulo a te, ueneo a te, nubo tibi quamuis antiquissimi etiam actiua significatione nubo te dicebant, unde Plautus in Casina : «libet Charinum quid agat scire nouum nuptum», quaedam neutra, id est quae nec nos in alium extrinsecus nec alium in nos aliquid agere significant, ut est spiro, uiuo, ambulo, pergo, quae non egent aliqua coniunctione casus, cum absolutam et plenam per se prolata sententiam monstrent, quae et proprie neutra uocantur, sicut supra dictum est. sunt alia in hac forma id est in uerbis, quae in o desinentia non faciunt ex se passiua, quae quamuis actiuam habeant sign
Abbreviated transcription (Latin):
cedente  cantus cantilende Ecubo cubilȩ sedeo sedile ÷ a frugȩ frugi anihilo nihili q̃ tam̃ nomina magis

Expanded text:
cedente: cantus cantilena; e: cubo cubile, sedeo sedile; i: a fruge frugi, a nihilo nihili quae tamen magis