comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gentus et simul ꝑ quos aut de qͥb sẽpti st
Tomites qͣtos et assidues et prõp̃tot uel
in publitt prodire uel ad arculam ⁊ edire
cum Iusẜis. ꝑaratos  semꝑ uel tatere.
uel loqui et esse domi. et comitari In
nemora et ꝑegͥnari et rusticari et cõfa¬
bulari et locari et ortari et selari et
moutie et argue̾ et consuleꝰ et docere.
Secreta Rerũ moninẽta. gestoꝵ uite reglam.
mnortis̾ q contemptum. modestiã in p̃spis
fortitudm̃e in aduersis. equabibitatem i
actionibꝰ atq cõstannã. Conites doctos
Aetos Utiles. at facundos sine tedio sme¬
Impendio. sine yrala. sine m̃purre. sine
Aniudia. sine dolo/ Inter qz tot cõmoda
nullo cibo intergn pullo potu pet. ueste
mopi et angusta domus parte cõtentos
cum ip̃i pocius hospitibe suis mextiablẽs
añni diuicias. amplas dꝯmosi fulgidas
uestes et locunda cõiiuia. ac suauissimos
cibos parent. Admicto et in solitudmt

Expanded text:
generis et simul per quos aut de quibus scripti sunt generis et simul per quos aut de quibus scripti sunt comites gratos et assiduos, et promptos vel in publicum prodire vel ad arculam redire cum iusseris, paratosque semper vel tacere vel loqui, et esse domi, et comitari in nemora, et peregrinari, et rusticari, et confabulari, et iocari, et hortari, et solari, et monere, et arguere, et consulere, et docere secreta rerum, monimenta gestorum, vite regulam mortisque contemptum, modestiam in prosperis, fortitudinem in adversis, equabilitatem in actionibus atque constantiam: comites doctos, letos, utiles ac facundos, sine tedio, simpendio, sine querela, sine murmure, sine invidia, sine dolo; interque tot commoda, nullo cibo interim, nullo potu et veste inopi et angusta domus parte contentos, cum ipsi potius hospitibus suis inextimabiles animi divitias, amplas domus, fulgidas vestes et iucunda convivia ac suavissimos cibos parent. Admitto et in solitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
mulri non neget dimbrosiuis donius eti
ius dici sentenna quid tot uelimi
uerbis ad monet. uolo solitudiñe non
solam. ociũ non mhers nec inutile ẜ quod
⁊ solitudine prosit multis. qui enĩ ociose
prorsus / et languidi ⁊ fegnes it soli sunt.
tos mestos semꝑ miẜosq consencio. quib
nec honesti actũs ex̾citui nec nobiliũ scudioꝵ
Illustriũ q nominĩt posset ĩẽ cõmecũͤ
¶ H ͭ igr sũma est. admuto ad ociũ non hec
dento mobliora.s mãsura negotia. quoꝵ.
finis est. non rabor et questus. et dedotus
si delecta et uirtus et głia ./ Corpori nõ
m̃mo ferias indico. ucto in ocio ingenũ
quiesce. ins ut assurgat. Et int̃missioẽ
fecundiuis fiat. Solet cmm ut prrius sic
ingenĩs int̾missio prodesse ⁊tursus it
generosas curas in sõlitudine nõ tantũ
recpio ẜ arcesso. qͣ comitatu nullus
om̃ino facilior. nulłus muenior fingꝭ pt
et sñe quo imẜa uita ist. eque ueł i
erbibus uel in siluss libros p̾terea dulsi

Expanded text:
eget Ambrosius, unius est ius dicti sententia quid tot velim verbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque consentio, quibus nec honesti actus exercitium, nec nobilium studiorum illustriumque nominum possit esse commercium. Hec igitur summa est: admitto ad otium non hec vento mobiliora, sed mansura negotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et gloria. Corpori non animo ferias indico; veto in otio ingenium quiescere, nisi ut assurgat et intermissione fecundius fiat; solet enim ut arvis, sic ingeniis intermissio prodesse. Rursus et generosas curas in solitudinem non tantum recipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus amenior fingi potest, et sine quo misera vita est eque vel in urbibus vel in silvis. Libros preterea diversi
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ auditu forsitã nõ futat in locũdũ
detulisst Illi Regem munera/ aurũ
Aogentum. uestes. panes. oleũ. Illum
omna p̾ter ultmiu cõtepsisse . ꝙ aurũ
et uogeitum diceret. Usq adeo ulliũs
esse moniẽti. ul indumꝰ unri m̃m cape.
fed nec ullam quãlibet arcũuolitãtũ
auiculap. ad canẽd dulcuis possent
induic̾e̾. uestes non ut supuacuas mͦ
Respueret. sed ut impedimẽtũ ab̾tatis
ꝯuase feliqas Ieeideret. Red ne ad
uniũ regaliũ munerũ contẽptor existẽt
supsisse oleum Reffert. Et mox magna
lignorũ congerie miensa. suꝑfudisse.
flãma q clarissima crumpẽte ꝓbr̃it
quidim in om̃ib om̃upotenti deo gras
egisse. qͣsi hoc Illi sacrificii genus
esset . Et de hoc quidem contano sene
hactenus. De quo Rursũ. deq om̃i Ritu
gentis illuis quid in totum ꝑnũciem
ignoro. nuditas nãq illa nõ placit ꝙ̃ta¬
libet el emre toꝵ clemttia. Neq tm̃ tỹ

Expanded text:
quod auditu forsitan non fuerit iniucundum, quod auditu forsitan non fuerit iniucundum, detulisse illi regem munera, aurum, argentum, vestes, panes, oleum. Illum omnia preter ultimum contempsisse, quod aurum et argentum diceret usque adeo nullius esse momenti, ut nedum viri animum capere, sed nec ullam quamlibet circumvolitantium avicularum ad canendum dulcius possent inducere; vestes non ut supervacuas modo respueret, sed ut impedimentum libertatis quasi reliquias irrideret. Sed ne ad unum regalium munerum contemptor existeret, sumpsisse oleum refert et mox magna lignorum congerie incensa superfudisse, flammaque clarissima erumpente, perbreviter quidem ut in omnibus omnipotenti Deo gratias egisse, quasi hoc illi sacrificii genus esset. Et de hoc quidem solitario sene hactenus. De quo rursum deque omni ritu gentis illius quid in totum pronuntiem ignoro. Nuditas namque illa non placet quantalibet elementorum clementia, neque enim tantum
Abbreviated transcription (Latin):
phĩam. Et deliciosa molline traffugiss in qͣae̾ter¬
quidẽ om̃es ẜ̾ acruis cunctis Inuthi᷑ Ille
Uentrabilior midus senex daxdanius
coctaneris suus, sed. ns ext̾nis motibꝰ.
nec dogmatibus ꝑ eg̾nis infectus ¶ Tiuꝰ
quoq epͣlãm nestio am̃iosam magis
an utobosam ad eumdem Regẽ in
alio ⁊ scriptis. Inuemo Nam calani
eplãm. quã dixi ne quis dubitet. Ipẽ
Ambrosius epistolis suis ĩmiscuit.
huius uero non tpła. s cũ ip̃o Rege col¬
loquiũ extat. Iongum quidẽ ⁊ abomi
parte loberrmiũ / neo libro nũt Re
braginanoꝵ uitaisuo nomĩt inst̾ptũ
supra Retuli . qui licet nõ plens michi
Redolent ambrosii scilũ. int̾ amibͦ sn
lamẽ libros medius trt ingenti quodd̾
et uentraͭ ͤ et uetusto uoluĩe librorũ
eius qd in archio ambresiane medio¬
lamensis eccłie custodr ¶Quãtus sane
haud fortitis suspitiombꝰ auguror.
non ambrosii. ẜ palladii liber est.
Quisquis nũte fit auctor. narrat c̃te

Expanded text:
osam mollitiem transfugisset; in quem acrquidem omnes, sed acrius cuntis invehitur ille venerabilior nudus senex Dandamus, coetaneus suus, sed nec externis moribus nec dogmatibus peregrinis infectus, cuius quoque epystolam, nescio animosam magis an verbosam, ad eundem regem in aliorum scriptis invenio. Nam Calani epystolam quam dixi, nequis dubitet, ipse Ambrosius epystolis suis immiscuit; huius vero non epystola, sed cum ipso rege colloquium extat, longum quidem et ab omni parte liberrimum, in eo libro quem de Bragmanarum vita suo nomine inscriptum supra retuli. Qui licet non plene michi redoleat Ambrosii stilum, inter Ambrosii tamen libros medius est, ingenti quodam et venerabili et vetusto volumine librorum eius, quod in archivo Ambrosiane mediolanensis ecclesie custoditur; quantum sane haud fortuitis suspicionibus auguror, non Ambrosii sed Palladii liber est. Quisquis autem sit auctor, narrat certe
Abbreviated transcription (Latin):
hat in Re ut in multis. Cieroniana tp̃ries.
de dhibenda est inq̾t mudicia nõ odiosu
Neq ixꝯsita mimie. tñ que fugiat.
agrestem et in hũanã ingligẽciã. Cadẽ
Ratio est henda uestitus. In ꝯͦ sicutin
plerisq Rebus medioc̾tas openna est¬
.hic mꝙ mithi uite modus plaoet s Eit
soxnus brĩs nbꝰ Ieuis potus facilis. hũilis
q homis et pecudis. intersit. Nõ g̃ro
tectorũ duntes cans atq aureas ruias
¶Non q̃ro celato argẽto et tstuatibus
epulis gͣues mt̃sas. Nõ mitinor adeo
iti sum/ Eed in omib modũ q̃ro.
Non phibeo interdũ humi distumbere.
aut sopiri i familiarẽ meũ ĩpbasse
uidear qui ait in eplis .Cena brems
Iuuat et prope riũ sopnue in herba
Totum uero sub diuo tempꝰ agere.
non tam homnnĩ ꝙ ursoꝵ Iudico. ꝙ̃is
Ille se celũ pro cecto. teriã totã pro
lecto hr̃e glorret᷑ ¶ Uetũ h inqͣmoꝵ¬
cõpariõe leuissima dix̾it /. Illt ꝑ ueosus
mos mortis anticipãde. Ut qͣsi uita

Expanded text:
ut in multis, ciceroniana temperies: «Adhibenda» inquit «est munditia non odiosa neque exquisita nimis, tantum que fugiat agrestem et inhumanam negligentiam». Eadem ratio est habenda vestitus, in quo sicut in plerisque rebus mediocritas optima est. Hic, inquam, michi vite modus placet. Sit somnus brevis, cibus levis, potus facilis, humilis que hominis et pecudis intersit. Non quero tectorum divites casus atque aureas ruinas; non quero celato argento et estuantibus epulis graves mensas — non immemor adeo mei sum —, sed in omnibus modum quero; non prohibeo interdum humi discumbere aut sopiri, ne familiarem meum improbasse videar, qui ait in Epystolis: cena brevis iuvat, et prope rivum somnus in herba. Totum vero sub divo tempus agere, non tam hominum quam ursorum iudico, quamvis ille se celum pro tecto terram totam pro lecto habere glorietur. Verum hec incomparatione levissima dixeris. Ille perversus mos mortis anticipande, ut quasi vita
Abbreviated transcription (Latin):
mũ fitsee flactus idem ait. Et ment
diminos. Atq os magna sonaturũ.
Et quibut ex ntrito hiiꝯ honor nobis
Debea᷑. hñ tales uel pħi uel porte.
qualem nec unũ digito mõstrare et si
multos possim cogitatiõe miche finge.
Siquos iñ uel nr̃a hẽt etat uel po¬
steritat hĩtura est nomus et urbes
fugiẽt et solitudines sectabunt᷑. De
hug̃ enm qui fuerũt constat. plõne
miroga. Credo Achadennã suã multũ
Laudans p̾seret achenis: Interroga
campanũ sibi occiũ. de toto orbe Iuffice.
ciut et si imẜabilis fis. tñ eleno głiosa
est. Percontare ꝑithagorã. duct nõ mͦ
solitudines amenas ẜ uastas eciã ⁊ hor¬
rendas/ Et sepe laboriosissimas ꝑeg̾na ᷝ ͤ
desstis Regionibꝰ uestigande utatatis
studio q̃smisse. Ilam doct̾ne eius at
nomĩs successores pithagoreos uoluptatũ

Expanded text:
m sit, ut Flaccus idem ait, mens divinior atque os magna sonaturum, et quibus ex merito huius honor nominis debeatur. Hi tales vel philosophi vel poete, qualem nec unum digito monstrare etsi multos possim cogitatione michi fingere, siquos tamen vel nostra habet etas vel posteritas habitura est, nonne et urbes fugient et solitudines sectabuntur? De his enim qui fuerunt constat. Platonem interroga: credo Achademiam suam multum laudatis preferet Athenis. Interroga Campanum sibi otium, de toto orbe, sufficere; cuius etsi miserabilis finis, tamen electio gloriosa est. Percontare Pithagoram: dicet se non modo solitudines amenas, sed vastas etiam et horrendas et sepe laboriosissimas peregrinationes desertis regionibus vestigande veritatis studio quesivisse. Nam doctrine eius ac nomi
Abbreviated transcription (Latin):
mortis perictũ in solilũdine declmnauit. Ut
nos et fortunt blandicio᷑s et minas in solitudie
fugẽ. et ex alto contempnẽ docẽmur ꝯ̃ se
uera oĩa. si testimomiĩs enuãgłicis nota st̃
Dubitamus adhuc xp̃ĩam homñes. quid
nobis de solitudine semẽd fit. de q̃ Ita
solitudine uitã egit/. Cuiꝰ tot ani Idem uite
genus et prius elegerãt. Et postmodũ
elegerũt. Cuiꝰ postmo mr. uirgo domimi
grauida consestiĩ in mõtana ꝑrex᷑ in solitudine
anteꝙ nasteret᷑ sacu uteri beatissimũ pondus
ferene. au prosectiõi spm̃ sctm̃ duc̃e fuissẽ
fidelũ mullus hesitauerit. arareras¬
ns aute. et si qua sãt eiusmõi Nam
neq cuncta concludeꝰ. uel mc̃m fuit. uel
tam parua licuit papiro/ ingene et soliudus
Ians mest. et ad hintandũ semilus. Exemolũ q
Afferto erm quisquis hec audiet si codem
aspreat idem faciet. Net ad uitũ tnm dui̾sa
distenia uel dismliudint s tpartmur

Expanded text:
mortis periculum in solitudine declinavit, ut mortis periculum in solitudine declinavit, ut nos et fortune blanditias et minas in solitudinem fugere et ex alto contemnere doceremur. Que si vera omnia, si testimoniis evangelicis nota sunt, dubitamus adhuc, cristiani homines, quid nobis de solitudine sentiendum sit, de qua ita solitudine vitam egit; cuius tot amici idem vite genus et prius elegerant et postmodum elegerunt; cuius postremo mater virgo, Deo gravida, confestim in montana perrexit, in solitudinem antequam nasceretur sacri uteri beatissimum pondus ferens, cui profectioni Spiritum Sanctum ducem fuisse fidelium nullus hesitaverit. is autem et siqua sunt eiusmodi, nam neque cunta concludere vel necessarium fuit vel tam parva licuit papiro, ingens et solitudinis laus inest et ad imitandum stimulus exemplumque. Profecto enim quisquis hec audiet, si eodem aspirat, idem faciet; nec ad unum terminum diversa distantia vel dissimilitudine separemur.
Abbreviated transcription (Latin):
dectuã tomen suã factis astrueret mõten
yratirut astendit. Golus eramt m solitudie
Ituinauit. in solitudine teptate uiit adu¬
sarũ. post in multitudint litet uolẽt ãb
nduersarus pimendut . In solitudint dis
Puo cõuiuio. ⁊t pauculis panib paucoribꝰ¬
q piscitulis. mextimablem ac famelicam
turbam pauit. cũ saturitate mirãbłi. cum
Ingenti miraclo fragmẽtoꝵ ⁊ In solitudinẽ
tamꝙ locum confolationis et paris. audita
Iohannis morte. se contulit/. Demq in loco
campesta turbas docuit. in excelso monte
trãffiguratus est. Aibi sup eum uox et̾m
patris intonuit. In mõte eciã ꝑ noctauit.
orãs. Et Rursus in mõtem oraturꝰ. ac
moriturus astendit. nõ contentꝰ. nisi parĩꝑ
aulsus a suis. oraciom prope nouissime.
magis magisq solitariũ slocũ q̃reret. fctõ
docens. ut et nos artit᷑ in reb solitudinem
q̃reremꝰ. ⁊demi et offecend̃ regm pondꝰ respues
solus in mõtem sugit ¶ Et nuĩdũ tẽpestiue

Expanded text:
montem oraturus ascendit. Solus oravit, in solitudine ieiunavit, in solitudine tentantem vicit adversarium, post in multitudine licet volens ab adversariis perimendus; in solitudine bis parvo convivio et pauculis panibus paucioribusque pisciculis inextimabilem ac famelicam turbam pavit, cum saturitate mirabili tum ingenti miraculo fragmentorum. In solitudinem tanquam locum consolationis et pacis, audita Iohannis morte, se contulit; denique in loco campestri turbas docuit, in excelso monte transfiguratus est, ubi supra eum vox eterni Patris intonuit; in monte etiam pernoctavit orans, et rursus in montem oraturus ac moriturus ascendit, non contentus nisi, parumper avulsus a suis, orationi prope novissime magis magisque solitarium locum quereret, facto docens ut et nos arctis in rebus solitudinem quereremus. Idemsolus in montem fugit, et nondum tempestive
Abbreviated transcription (Latin):
tertum ex Ronne leceus ex florib. potuet
ex fontibus /hoꝵ unus talanꝰ ille fut auꝰ
cid alex andrum macedont feetur epistolaꝰ:
Cur enã instantem uite exitum. Iocãdo pdix.
.Cum ip̃e sucẽsa lignoꝵ st̾rus. more gentie ã
uolũtariã mortẽ iret. Cuius ⁊ q̃a et noft̾re

Expanded text:
tectum ex ramis, lectus ex floribus, potus tectum ex ramis, lectus ex floribus, potus ex fontibus. Horum unus Calanus ille fuit, cuius ad Alexandrum Macedonem fertur epystola, cui etiam instantem vite exitum iocando predixit cum ipse, succensa lignorum strue, more gentis ad voluntariam mortem iret; cuius et
Abbreviated transcription (Latin):
quos dicerẽ A gignoso phiste nͨ secta nͨ moribꝰ.
drẽntes nͥ re ulla ma loco forsa aut nomme.
inisi bardasanes uir uabilonius et ob id saltẽ
in ciuitate plagarũ fidemineritut gignosõ¬
phistas apud indos. in duo dogmata duuisisset.
quorũ unũ appellat braginanas. alterum
ut appareat gentris nomen ẽẽ gignosorhistas.
bragmanas speĩ. spuis non me lateat ep
ped nehic scrupłus ceptũ iter impediat.
ꝑteruebar. Et id poaius sequar qd ĩstituu
Eit leaq bragianaꝵ gens ut auĩt et cõti¬
ntinia. et puritate mentis exuna et itẽptu
dutiaꝵ et gui mltum ueneranda selẽtio
In quo illis nõ in fabellis amlib ͦ ut mtie
sũma auriũ uoluptas. Id nõ hominũ clamo
aut simphomacũ carmen abrump. sedurs
cantus auiũ. uel hymnoꝵ somis. quod̃ unũ
lingue ebciciũ habent. Om̃ẽ ał disddeaũ
om̃is spͥes nõ isi in futuri seli uita esc
Cibus ex herbis. aut mboꝵ batas. Uestis
ex frondib. si qͥ tñ est uestis /. po stremo

Expanded text:
gnosophistis nec secta nec moribus differentes nec re ulla nisi loco forsan aut nomine, nisi Bardasanes, vir Babilonius et ob id saltem vicinitate plagarum fidem meritus, gignosophistas apud Indos in duo dogmata divisisset, quorum unum appellat bragmanas, alterum nit Ieronimus, ut appareat generis nomen esse gignosophistas, bragmanas speciei; quamvis non me lateat, exSed ne hic scrupulus ceptum iter impediat, pretervehar, et id potius sequar quod institui. Est itaque bragmanarum gens, ut aiunt, et continentia et puritate mentis eximia, et contemptu divitiarum et gravi multum veneranda silentio; in quo illis non in fabellis anilibus, ut multis, summa aurium voluptas. Id non hominum clamor aut simphoniacum carmen obrumpit, sed vel cantus avium vel hymnorum sonus, quod unum lingue exercitium habent; omne illis desiderium, omnis spes nonnisi in futuri seculi vita est. Cibus ex erbis aut arborum baccis, vestis ex frondibus siqua tamen est vestis; postremo
Abbreviated transcription (Latin):
quos per ultnnas et umbrosas indie solitu¬
dines nudos quod ip̃m nonen indicat. ac
uoagos philozo  solitos ferũt . Pretereo
bragmanas. de quibꝰ iubrost nomine
prenotatus liber a nõnublis ostenditur
qui trans gangẽ. in orientis exmo salubrimis
auris et solitaria Regioe hĩtant. q̃ iptum
opinione assequor. Haudlonge semota ab
Ialis est locis ubi terrestas ꝑadifus esse
credrꝰ. et ip̃i per siluas uagr.et nud¬
gumiosophista .i.

Expanded text:
quos per ultimas et umbrosas Indie solituquos per ultimas et umbrosas Indie solitudines nudos, quod ipsum nomen indicat, ac vagos philosophari solitos ferunt. Pretereo bragmanas, de quibus Ambrosii nomine prenotatus liber a nonnullis ostenditur, qui trans Gangen in orientis extremo saluberrimis auris et solitaria regione habitant que, quantum opinione assequor, haud longe semota ab illis est locis, ubi terrestris paradisus esse creditur, et ipsi per silvas vagi et nudgignosophist
Abbreviated transcription (Latin):
polunntas nõ fit in t̾mnĩt. tñ coror in cuipa et.
M oc est gͦ in quo excusari uir in ceteas iust
et integer non possit ꝙ Iea se uino obriu
passus est. ut uult ignorane probrũ illud
admuteret quod cogitare seiẽs ut sobrius
hortusset. leuo pede Ig̃r ascendit in mõtem
melius forte mãsurus in segor. quã ĩbetilli ͭ ͥ
Sut sẽdem spõte dele gerat. Dane clarioe
testatior ꝙ res est ꝙ ut tot opem exẽploꝵ
flagitet. eos qui celo ihĩãt. nõ sonoros
urbiũ cõuentus. ẜ tacitas atq traĩsquillar soli¬
fudines optare. ubi deus illic assidut sup
uerticem est mũdus atq hũa ͦ sub pedibus.
Empus erat ut fint facerẽ. Capim xi
Nã et dest matus oꝑi modꝰ exceditur.
me alie uocãt cure. Tu uero iã mmũ
s mone hoc  officii maioris intenudẽ distheris.
Sed tempare michi neqõ quonũꝰ aliquot
exxempla ex alio gñe homũ actingã. eorũ
qui aliquã Rarioris fame mat̾iã ingens
moliũtur/. Gileo aũt gignosophistas

Expanded text:
oluntas non sit in crimine, tamen error in culpa est. Hoc est ergo in quo excusari vir in ceteris iustus et integer non possit, quod ita se vino obrui passus est, ut vel ignorans probrum illud admitteret, quod cogitare sciens ac sobrius horruisset; levo pede igitur ascendit in montem melius forte mansurus in Segor, quam imbecillitati sue sedem sponte delegerat. Sane clarior testatiorque res est quam ut tot opem exemplorum flagitet, eos qui celo inhiant non sonoros urbium conventus, sed tacitas ac tranquillas solitudines optare, ubi Deus illis assidue supra verticem est, mundus atque humana sub pedibus. 11 Tempus erat ut finem facerem, nam et destinatus operi modus exceditur et me alie vocant cure, tu vero iam nimium sermone hoc ab officii maioris intentione distraheris; sed temperare michi nequeo quominus aliquot exempla ex alio genere hominum attingam, eorum qui aliquam rarioris fame materiam ingenio moliuntur. Sileo autem gignosophistas,
Abbreviated transcription (Latin):
due. non sint uoluptate alia ꝙ q murbibꝰ
capi solet. exegisse memin. Fait dulcs
a felix xp̃r hospita. non or natritũ s iicio
ꝓuellaꝵ. s obsequẽciũ m̃fterio agelorim.
uitiens ac mories usa est. At mi tale feat
martha soror dicat aliqͥs et tñ sc̃ta ẽ. No
inbuior id ꝯuidem. Std certe multo fantior
maria que id fenit. Iure ig̃e a iao sr̃no
e infonlibłi utũ extimatore de upti ptis
Denrone laudata est. ut si ueiũ e qued
dolot hom̃ũ habet asẜtio. sub duotũs
Cororũ integumeto preter hiseorie uenitem
Duplo ie eciõ uite misteriũ contie a mullus
dcbio Re inqͥtur locus. qn coteplatia. soninte¬

Expanded text:
dies non sine voluptate, alia quam que in urbibus dies non sine voluptate, alia quam que in urbibus capi solet, exegisse memini. Illic dulcis ac felix Cristi hospita non ornatarum servitio puellarum, sed obsequentium ministerio angelorum vivens ac moriens usa est. At nil tale fecit Martha soror, dicat aliquis, et tamen sancta est. Non infitior id quidem, sed certe multo sanctior Maria que id fecit. Iure igitur, ab illo summo et infallibili rerum extimatore, de optime partis electione laudata est, ut si verum est quod doctorum hominum habet assertio, sub duarum sororum integumento preter historie veritatem duplicis etiam vite misterium contineri, nullus dubio relinquatur locus, quin contemplati
Abbreviated transcription (Latin):
est̃: ut cumq Res accepta erit. ego hñĩs
uerbis et disgressione hac leuaint. gͣui
et molesto fasce hrelarũ. ad suscepte narra¬
cionis ster alacrlor Redto. Capłm pͫ¬
uid uero mũc iimoribꝰ ĩmorer. Ille
inter natos mulies magmiꝰ Ioħes
sanctus ab utero. quẽ e sũmo celi fastigio
uenturus ad trã xp̃s. ut Rex nũcium.
IUt pͤconem iudex. ut aurorã dies. et
Lugiferũ sol p̾misit non se tutũ eredidit
insi de ẜei antra tenera etate subussẽt
Tcit Idem maria post pc̃tni. nõ in p̃ptis
longum conspici. aut hĩtare ĩ palaciis
Rlegit. ẜ prĩam fugiẽs etin has t̾ras. uelut
in orbẽ alcerũ delata. ꝑfeueranter hic latuit
in fĩt. et pro domo habuit udam. et
cõcauã Illam rup̃e. quã uidisse te arbitror
Neq emm ꝓcul hunc abest. et locus s̃ sacro¬
quod̃ horeore uenera  ͭ. Ac uisitari de lõ¬
einquo. etiam non indignus. ubi et sepe
uie fuisse. et tres olim noctes. totident q

Expanded text:
est. Utcunque res accepta erit, ego his est. Utcunque res accepta erit, ego his verbis et digressione hac levatus gravi et molesto fasce querelarum, ad suscepte narrationis iter alacrior redeo. 10 Quid vero nunc minoribus immorer? Ille inter natos mulierum maximus Iohannes sanctus ab utero, quem e summo celi fastigio venturus ad terram Cristus, ut rex nuntium, ut preconem iudex, ut auroram dies et Luciferum sol premisit, non se tutum credidit nisi deserti antra tenera etate subiisset. Fecit idem Maria post peccatum: non in populis longum conspici aut habitare in palatiis elegit, sed patriam fugiens in has terras velut in orbem alterum delata, perseveranter hic latuit in finem, et pro domo habuit nudam et concavam illam rupem, quam vidisse te arbitror; neque enim procul hinc abest, et locus est sacequodam horrore venerabilis, ac visitari de longinquo etiam non indignus; ubi et sepe me fuisse et tres olim noctes totidemque
Abbreviated transcription (Latin):
et uite prodigiũ. et bis mortuũ. dica.
qui siił corpus atq aĩam simł hanc
uitam proiecert et cternã ¶ Cont autẽ
nt longuis uager. pro celesti Ihr̃lem ꝓ
prĩa illa ꝑpetua. q̃ btñ nobis spondet
hitaculũ sine fins sine labore. sis
sollicitudine . sine metu sine ulla demq
meslra In qͣ nl turpe ml impiũ ml ĩiustũ.
bĩtat. quid non uel audẽ. ua aggredi
Iustumm eẽt si iud pietatis nc iustitie eẽt
in nobis ¶ Ium uero ut petrus apatria.
sic ego longiuis ab incepto pegnatus sũ.
.hos q michi mios uniꝰ solitarii seme
occursus dedit. Ut oriẽtale nr̃m obꝓbrĩ
scadentis. primꝑibꝰ ac ppłis ex ꝓbrarẽ.
Qua in te tam efficax utniã dexhera mea
fit. ꝙp̃ illius lingua fuit. Ouod fast᷑ mt
ꝯptare terte scio. uezeor mage ne ĩportune
miniũ et audacter. hec loquutus uidear.
int̃ illos ꝯuibꝰ libertas anni tenitritas. et
ueritas. furor. et admonino om̃is Iniuria.

Expanded text:
et vite prodigum et bis mortuum dicam, et vite prodigum et bis mortuum dicam, qui simul corpus atque animam, simul hanc vitam proiecerit et eternam. Contra autem, ne longius vager, pro celesti Ierusalem, pro patria illa perpetua, que beatum nobis spondet habitaculum, sine fine, sine labore, sine solicitudine, sine metu, sine ulla denique molestia, in qua nil turpe, nil impium, nil iniustum habitat, quid non vel audere vel aggredi iustum esset, siquid pietatis aut iustitie esset in nobis? Iam vere ut Petrus a patria, sic ego longius ab incepto peregrinatus sum, hosque michi animos unius solitarii senis occursus dedit, ut orientale nostrum obprobrium occidentis principibus ac populis exprobrarem. Qua in re tam efficax utinam dextera mea sit, quam illius lingua fuit! Quod frustra me optare certe scio; vereor magis ne importune nimium et audacter hec locutus videar inter illos, quibus libertas animi temeritas, et veritas furor, et admonitio omnis iniuria
Abbreviated transcription (Latin):
Uerius qp Imyeriũ. poterat nomiari. spuis
hec inꝙͣ sic erga hoĩes sũma iusticia et
innocencia Romanoꝵ Illius tprĩs acta
constuserim Inustos tñ in deũ fuisse
non ambigr̃. Cui non leue aliquid ses
se ipõs abstulerat. fugitiuoꝵ more ẜuoꝵ.
sui surtum dño facientes. qdq g̃uissi
mũ furti genus. cultum illi debitũ cus
hoscibus exhibentes. ꝯ̃ numiũ ĩiustina.
multo est maior ꝙ̃ si uicino fundus
auitus. aut mãcpiũ Raꝑet᷑. qui locus
ab augustino in sue celestꝭ Ri p. libris
excussus. cariose q bactatꝰ est. Quid
uero si quie nastendo. prĩam nactus
muistamn aualis moribz. q̃les fere. mint
om̃es uides. nũ pro tali sangĩe fudisse
raudabr̃ ⁊̃ Richilimiꝰ ꝯmppẽ. qͥ malis
uiris impbis cuubus impunitatẽ publitã
fucmoz. propria morte q̃ suierit. hũc tu
michi laude dignũ. ac mẽoria p mulus
ob hanc cãm contigisse quidẽ legiius.
hunc tu michii per glia uinẽ dix̾is : Ego

Expanded text:
verius quam imperium poterat nominari – quamvis hec, inquam, sic erga homines summa iusticia et innocencia Romanorum illius temporis acta consenserim, iniustos tamen in deum fuisse non ambigitur, cui non leve aliquid, sed / se ipsos abstulerant fugitivorum more servorum suis furtum dominis facientemum furti genus, cultum illi debitum eius hostibus exhibentes. Que nimirum iniustitia multo est maior, quam si vicino fundus avitus aut mancipium raperetur. Qui locus ab Augustino in sue Celestis reipublice libris excussus curioseque tractatus est. Quid vero siquis nascendo patriam nactus iniustam malis moribus, quales fere nunc omnes vides? num pro tali sanguinem fudisse laudabitur? Nichil minus; quippe qui malis viris, improbis civibus impunitatem publicam facinorum propria morte quesierit. Hunc tu michi laude dignum ac memoria, quam multis ob hanc causam contigisse quidem legimus? hunc tu michi per gloriam vivere dixeris? Ego
Abbreviated transcription (Latin):
ciq Ius suũ tribuẽdo et Illis roãnis
artib capoeta dest̾ptꝭ. paci mor̃e ĩpoᵈ ͦ.
ꝑcendo subiectis et suꝑbos debellando.
quis ut pͥclare ait acero Idem alibi
Bella aut pro socis. aut de imꝑio glrõt
exitꝰ belloꝵ essẽt. aut mites aut inari
Refugiũ senatus. Ntri aũt magr̃atus.
imꝑ atores q ex hoc unarẽ. magrnã
Landẽ caꝑe studerẽt si ꝓuicias si sonos¬

Expanded text:
cuique ius suum tribuendo et illis Romanis cuique ius suum tribuendo et illis Romanis artibus a poeta descriptis paci morem imponendo, parcendo subiectis et superbos debellando, quamvis, ut preclare ait Cicero idem alibi:bella aut pro sociis aut de imperio generentur, exitus bellorum essent aut mites aut necessrefugium senatus, nostri autem magistratus imperatoresque ex hac una re maximam laudem capere studerent, si
Abbreviated transcription (Latin):
erodimitus non dissimilẽ ⁊ audẽ meret᷑.
Coddem ntoo temistodẽ athem ⁊ audat
nõ seressioness plebis nõ se natꝯ isdẽtia
non Imudia simultatũ. non bella cuulia
non ext̾na ꝙturbãt. pro qua quisqͣs
sangumẽ suũ dedit uonus ciuis. et
premin certus est. Nlõ ꝙ łdeo temporalẽ
hant terrena irĩam deẜendã rear pro
ꝯsse res exigat pugit eciã iubemur
Seditademũ si iustitia Regr̃ et legibus
equis uiuit.qualem aliqͦ tp̃re fuisse
Rem p. Roãnoꝵ. salustuis ac liius
multi qz alii scapẜe. De quo in pͥmis
acriter copiose q disputat. Ciceroan hus
libris quos de re p. scripsitꝭ quibus
facibe consentirẽ ut tunt etiã. dñ toti¬
Iusta eẽt aꝙ hnr̃s ipĩs. qui cogebã᷑/ expediret
cogi et unũ uq nõ insi optimũ. et
exxcellens rerũ caput esse mũdo. licet
gustu asperũ. certe nrͣi foret nise qͦͦ
dic̃a. huic sentenne uehemẽter obstaret.
ꝙ stil et si int̾ hõmĩes iusticĩa ẜuarẽt.

Expanded text:
lem laudem meretur. Codrum ac Themistoclen Athene laudant, non secessiones plebis, non senatus insolentia, non invidia simultatum, non bella civilia, non externa perturbant, pro qua quisquis sanguinem suum dedit, bonus civis et premii certus est. Non quod ideo temporalem hanc terrenamque patriam deserendam rear, pro qua si res exigat pugnare etiam iubemur, sed ita demum, si iustitia regitur et legibus equis vivit; qualem aliquo tempore fuisse rempublicam Romanorum Salustius ac Livius multique alii scripsere. De quo in primis acriter copioseque disputat Cicero, in his libris quos De republica scripsit. Quibus facile consentirem, ut tunc etiaiusta esset, quod hiis ipsis, qui cogebantur, expediret cogi et unum idque nonnisi optimum et excellens verum caput esse mundo, licet gusto aspersum, certe necessarium foret, nisi, quod dicam, huic sentencie vehementer obstaret. Quod scilicet, etsi inter homines iusticiam servarent,
Abbreviated transcription (Latin):
et psidem et orientem et indiã omem¬
hodie sit ne dici quidem expẽdu
uot Recencius iest momũ nra deditoris
intingam. Nonne gregoꝰ guod loco
gratulat  xultat. ꝙ sua etate
asia teta  rederet. Nut heut ut aileua
Tanas. usq nd dexterã inli ripam
ꝑ top lictoris amplissimos flexus abiẽdo
ꝑuemas. Et quicqͥd ios lonoe aista¬
tes mũdi termños nr̃i q maris equot᷑
mtiacet. sinẽ traꝵ sine hõmũ epciaus

Expanded text:
et Persidem et Orientem et Indiam omnemet Persidem et Orientem et Indiam omnemId quam verum hodie sit, ne dici quidem expedit. Sed ut recentius testimonium nostri dedecoris attingam, nonne Gregorius quodam loco gratulatur et exultat quod sua etate Asia tota iam crederet? Nunc, heu, ut a leva Tanais usque ad dexteram Nili ripam per Eoi litoris amplissimos flexus ambiendo pervenias, et quicquid illos longe distantes mundi terminos nostrique maris equor interiacet sive t
Abbreviated transcription (Latin):
Respirat auri amor xp̃i amore potẽtior
ãnnos occupat. Et ꝑ om̃es t̾ras nc
maria distrahit ¶grenia uel sus errorbꝰ
uel nr̃is autrsa suꝑbris. ouile p̾stinũ
et pascua nra contempiit. Iam de
Regib alus ac terraꝵ dñt deq põti¬
fitib nt̃is loqui suꝑuacuus labor.
Uulgata st̃ om̃a / et hic quidẽ Europe¬
statue ¶Paget huic longiis proficisa. Sed
actingenda sunt uulnera que ꝙ̃ꝙͣ ꝑtul
et longua seguine putruerũt. Augil ᷤ
quidem oriũdus ex uffrita in cõsestlombꝰ
suis homeri librũ sibi difficilẽ dict. ꝙ
exliuie uirgitii facibem. ꝙ sius / hoc et
latims licteris scriptus est. Atqui ñt
afacã metire / et a inli alueo ad athlãticũ
ocitanũ. uolucri meditatione pambula
puto nullũ Ibi reꝑies qui licteras mas
norit. aut diligãt nisi ꝑegͥnus forte uel
mercator uel captuus sit. Iheroꝰ cd
Tnandrum stubem post galłias atq
britãmas proiĩtias nri orbit. affitam

Expanded text:
respirat, auri amor Christi amore potencior respirat, auri amor Christi amore potencior animos occupat et per omnes terras ac maria distrahit. Grecia vel suis erroribus vel nostris ad versa superbiis ovile pristinum et pascua nostra contempnit. Iam de regibus aliis ac terrarum dominis deque pontificibus nostris ‹loqui› supervacuus labor: vulgata sunt omstatus. Piget hinc longius proficisci, sed attingenda sunt vulnera que, quanquam et longa segnitie putruerunt. Augustinus quidem oriundus ex Africa in Confessionibus suis Homeri librum sibi difficilem dicit quod externis, Virgilii facilem quod suis, hoc est latinis literis, scriptus est. Atqui nunc Africam metire, et a Nili alveo ad Atlanticum occeanum volucri meditatione perambula, puto nullum ibi reperies qui literas nostras norit aut diligat, nisi peregrinus forte vel mercator vel captivus sit. Ieronimus ad Evandrum scribens, post Gallias atque Britannias provincias nostri orbis, Africam
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ Recuꝑaturã ꝑdita sꝑabamꝰ. suum
suare non audet. nulloq fugies pseꝙ̃te.
spõse sacros amplexus Et pulihre
facie horret italie tamꝙ sbcelo aligͥs
sit pulchrius. Derguit cum fateor ibla
calens et temeraria fides. mea que
sũma eciã ꝑflare nõ metuit. Excusat
se. et ecclesie Iurasse seiurat. ne ãpliꝯ
ꝙ̃ unu diem rome ageret ¶ S infrmẽ
diem. o pudendum fedus. esuperi. en
Iussiurãdũ. an Religio. an pretas  Roãnꝯ
pontifex ita Romã suã deẜuit At eam
nolit ab alio frequẽtari. et de h ͦ cum
Romano imperatore paciscit᷑.Quid hic
loquar nestio. et si scrr̃e tacere. ꝯsilĩ
est. unũ est quod me tacito res loqͣt᷑
si posset induce̾t. qd̾ꝙ̃r iuste uelit uidit.¬
¶ Germania nil aliud sendet ꝙ scipedia¬
rios datrones i Rei publice exitiũ
armare. et e sus nubibꝰ ini nostras
terras iugem ferreũ imbrẽ pluit. Dignũ
suis ip̃a se uiribꝰ confuit. Et si qñ

Expanded text:
Quem recuperaturum perdita sperabamus, suum Quem recuperaturum perdita sperabamus, suum servare non audet nulloque fugiens prosequente sponte sacros amplexus et pulcre faciem horret Italie, tamquam sub celo aliquid sit pulcrius. Arguit eum, fateor, illa calens et temeraria fides in ea, que summaque perflare non metuit; excusat se et ecclesie iurasse se iurat, ne amplius quam unum diem Rome ageret. O infamem diem, o pudendum fedus, o superi! en iusiurandum et religio, en pietas: Romanus pontifex ita Romam suam deseruit, ut eam nolit ab alio frequentari et de hoc cum Romano imperatore paciscitur! Quid loquar, nescio et, si scirem, tacerem; consilium est unum, quod me tacito res loquatusi posset, induceret – quidquid iuste velit, viderit. Germania nil aliud studet, quam stipendiarios et latrones in rei publice excidium armare et e suis nubibus in nostras terras iugem ferreum ymbrem pluit, dignum suis ipsa se iuribus conficit et, si quando
Abbreviated transcription (Latin):
potutrit Aullus tñ ideo rerũ fint̃. pͥmo¬
gento capti Regis arma Retentãte. uñ
uot uides m̃e maxxune bellum tonat iAut̃
ex incegro Regii cõcũt excitus et xp̃o
Re fundendus sanguis Inuidie gfec̃eus.
hispamis ille paĩos heret. et ꝑ Ignauĩã
sit mt᷑ fuos fines pll pudor angusto
in scopulo. marestatẽ xp̃i nepharie blas¬
phemari/. hic uero qui lictora nri maris
incolit. nil preter aurũ uenetoꝵ ac
sangum̃t Ianiẽsiũ sicit et cogitat.
Auaricie iptao. illoꝵ sacelles horũ
hestis. Ab illis̾ auro uinetus. ab hus
ferro uictus. Ille autẽ exxtremus Regũ
sonoris ac Refluis occeam fluctibꝰ obsur¬
duit. Ut de cam iongniqͦ suspria nostra
non audiat. et in occidente ultimo sepłtꝰ
guid agat oritus non curet. Cesar hi
nr̃. Rapto diademate in gm̾amã abñt.
patruis r̾atebris et nomñe contẽtus ĩꝑñ.
cuius exma mẽbra compteni᷑. capͣat᷑ spnẽ

Expanded text:
potuerit, nullus tamen ideo rerum finis, primopotuerit, nullus tamen ideo rerum finis, primogenito capti regis arma retentante. Unde ut vides nunc maxime bellum tonat, nunc ex integro regii coeunt exercitus, et Cristo refundendus sanguis invidie consecratur. Hispanus ille maior heret et per ignaviam sinit infra suos fines, proh pudor, angusto in scopulo maiestatem Cristi nefarie blasfemari; hic vero, qui litora nostri maris incolit, nil preter aurum Venetorum ac sanguinem Ianuensium sitit et cogitat, avaritie imperio illorum satelles horum hostis: ab illis auro vinctus, ab his ferro victus. Ille autem extremus regum sonoris ac refluis Occeani fluctibus obsurduit, ut de tam longinquo suspiria nostra non audiat, et in occidente ultimo sepultus quid agat oriens non curet. Cesar hic noster, rapto dyademate, in Germaniam abiit, patriis latebris et nomine contentus imperii, cuius extrema membra complectitur caput spernens.
Abbreviated transcription (Latin):
quia ucrissimũ est quod dixi. ħ suigloꝵ
uident᷑ ẽẽ yIlla aũt xp̃i. Ita creatoris
ac lib̾ntoris nri gloriã sꝑnetes. nr̃a
lq̃rimus ec reddit in mẽtem hñs olim
morib celo cecidisse. Iucserũ. quibus nos
celum hodie sꝑanuis ascendere. Et si ad
credendũ uerbis es tardior. utiq Rebus
ccederet. q̃ mẽtiri ut dicit᷑ non solent.
Circuispice oro. et ꝑcurre ꝓuĩcias et
q̃re quid agaci apud nos. nallus et e¬
britanus litigant. quĩq iam lustra
uoluũtur ax quo non xopũs et maria.
led mars et uellona. inter illos Reges
Regnant. cñq Iamq serrũ ueriq len¬
seseat nichil serrei aĩni molliũtur nee¬
diuta / net dũ ymber sagnintus tãtes Iraꝵ
Itint adetes. Itaq tam et si qd mopia ͤ
apud nos. apud auos. ac proauos. ĩaudicũ
erat. hũc modo log̃e nr̃o ꝵ regũ mapimũ
multo iip᷑ar᷑ hostis in uincła trau̾it/. Nec
fortuna amplius tana Regni pondus fre

Expanded text:
quia verissimum est quod dixi? hec singulorum quia verissimum est quod dixi? hec singulorum videntur esse, illa autem Cristi. Ita Creatoris ac Liberatoris nostri gloriam spernentes, nostram querimus; nec redit in mentem his olim moribus celo cecidisse Luciferum, quibus nos celum hodie speramus ascendere. Quodsi ad credendum verbis es tardior, utique rebus credes, que mentiri, ut dicitur, non solent. Circumspice, oro, et percurre provincias, et quere quid agatur apud nos. Gallus et Britannus litigant; quinque iam lustra volvuntur, ex quo non Cristus et Maria, sed Mars et Bellona inter illos reges regnant, cumque iam ferrum utrinque lentescat, nichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sanguineus tantos irarum lenit ardores. Itaque tametsi, quod inopinabile apud nos apud avos ac proavos inauditum erat, hunc modo longe nostrorum regum maximum multo impar hostis in vincula traxerit, nec fortuna amplius tanti regni pondus ferre
Abbreviated transcription (Latin):
alto tamen mnterea prospicits fidem nostra
Nos aũt uel torpemꝰ uel qrdeniꝰ aĩorũ
estibus. Etce nũt ut inexpleta cupidine
et flãmãte odio. de profant scu barba¬
rice telluris angustiis altercãt᷑ Reges / et
principes terre et esto conue mãt in unũ
quod inde publicũ bonũ estios speres.
miꝙ̃ herodes⁊ pylatus insi aduersus
dñm et aduersus xp̃m eius atq illius
Iussa cõuemẽt. Cu escet forte. sopno q
et uoluptatib intubet. Tupia lucra
captabunt. Et subiectos quos armati
spoliant. togati spoliabũt. Dumi que q¬
nc̃citas uelli ist. ficẽtia pacis erit. guigem
ac sobolẽ om̃es diligẽt. deũ nullꝰ ac
ꝓxnnũ. par corporũ aira erit. ⁊ ĩcurio¬
tilẽ agregabũt. uirtutũ ornamẽta despi¬
cient. amabũt ꝓp̾os agellos. p huis
pugnare et digladiari et perire non
mẽtuẽt. Lemo erit qui terre sctẽ uniuer¬
sali dispendio mouea᷑. Cur q̃so insi

Expanded text:
alto tamen interea prospiciens fidem nostram. alto tamen interea prospiciens fidem nostram. Nos autem vel torpemus vel ardemus animorum estibus. Ecce nunc ut inexpleta cupidine et flammante odio de profane seu barbarice telluris angustiis altercantur reges et principes terre! Et esto conveniant in unum, quid inde publicum bonum speres? Nunquam Herodes et Pilatus nisi adversus Dominum et adversus Cristum eius atque illius iussa convenient. Quiescent forte, somnoque et voluptatibus incumbent, turpia lucra captabunt, et subiectos quos armati spoliant togati spoliabunt dum que necessitas belli est licentia pacis erit. Coniugem ac sobolem omnes diligent, Deum nullus ac proximum; par corporum cura erit et incuriotilem aggregabunt, virtutum ornamenta despicient; amabunt proprios agellos, pro his pugnare et digladiari et perire non metuent; nemo erit qui terre sancte universali dispendio moveatur. Cur, queso, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
preter gemitum et querllas Relictum est
mifero qñ et nr̃i Reges nil insi delicias.
et nr̃i pontifices ml insi diuiaias amãt
populi uero uel serui flent. uel insaniũt
nobis spectantibꝰ ocioseq sedentibus¬
Laceratur. Quid Loquor. Aut qͥd om̃iu
occupassimos ociosos uoto. ymo uero dũ
fremimus et meditam᷑ Inania. Dumceno
uoluimac libidinibꝰ excercem. d nitimi᷑
pro̾fũgas retmere. dũ mĩmos pauꝑũ
nuramꝰ. atq abdimꝰ. dum fr̃uacuas ⁊
mneptas turres in nouissima babilone
constiturmiꝰ. ut celotenus scandat tuitura
aut uindicet. Demq dum frĩb nr̃is msi¬
diantur impiis hoscibꝰ incustodicũ et
mlermne latus obtulimꝰ. aditũ q p̾bumꝰ
in thalamũ regis nr̃. Crimen inges et
nostraoꝵ frontiũ pudor etermis. quib
xp̃i uexillum impudenter affigimius.
ot tam magnifice xp̃i Inuerias ulti¬
stam᷑. quas ip̃e mitu quidem posset ulasti
et forcassis ulast̃ĩ secretiore iustitia ex

Expanded text:
preter gemitus et querelas relictum est preter gemitus et querelas relictum est misero, quando et nostri reges nil nisi delicias et nostri pontificales nil nisi devicias amant, populi vero vel servi flent vel insaniunt atrimonium nobis spectantibus ocioseque sedentibuslaceratur? Quid loquar aut quid omnium occupatissimos ociosos voco? Ymmo vero, dum fremimus et meditamur inania, dum ceno volvimur ac libidinibus exercemur et nitimur profugas retinere, dum nummos pauperum numeramus atque abdimus, dum supervacuas et ineptas turres in novissima Babilone construimus, ut celotenus scandat ruitura aut vindicet. Denique dum fratribus nostris insidiamur, impiis hostibus incustoditum et inerme latus obtulimus, aditumque prebuimus in thalamum regis nostri: crimen ingens, nostrarum frontium pudor eternus, quibus Cristi vexillum impudenter affigimus, ut tam magnifice Cristi iniurias ulciscamur, quas ipse nutu quidem posset ulcisci, et fortassis ulciscitur secretiore iustitia, ex
Abbreviated transcription (Latin):
utnnra qualis exitus talis euẽtus. et
Cot felix xp̃i ulcio sic ꝑpetua fuisset
neq peccatis hõmũ. e canto uictorie
surressu / ad antiqͣs iifras Reditum tẽt.¬
eo fedius quo lterum amisisse. quod nr̃m
erat ꝙ̃ non Recuꝑasse. deformins nobis.
hostibus q formofuis. et nobis spei
minoris. Illisq maioris aduersũ nos.
uel custodie in posterũ. uel crudelitatis
occosio est ¶Runt uero quid de fleam.
aut quid querar. presepe caluariã.
Busti saxim. oliueti montẽ. uallẽ ꝙ
Iudicii. et Reliqͣ dilecta singlariter xp̃o
loca. Ubi homo factus est. et in lucem
editus. ubi natus uagnit. ubi infans
Reptauit ubi puer lufit. ubi uir docuit.
ubi uiuificum nobis spiritũ exalauit
ubi examiis Iacuit. surrexit q. unde
ad inseros descendit. unde condestendit
ad suptros. Ubi postremo uiuos ac
mortuos. Irretractabili sentẽna Iudi
nobis creptã. nobis debitã si uiri ẽẽmꝰ.
Nuncͤ egĩpciatus camis tenet. heu quid

Expanded text:
utinam qualis exitus, talis eventus, et utinam qualis exitus, talis eventus, et ut felix Cristi ultio sic perpetua fuisset, neque peccatis hominum e tanto victorie successu ad antiquas miserias reditum eseo fedius, quo iterum amisisse quod nostrum erat quam non recuperasse deformius nobis hostibusque formosius, et nobis spei minoris illisque maioris adversum nos vel custodie in posterum vel crudelitatis occasio est. Nunc vero quid defleam, aut quid querar! presepe, Calvariam, busti saxum, Oliveti montem, vallemque iudicii, et reliqua dilecta singulariter Cristo loca, ubi homo factus est et in lucem editus, ubi natus vagiit, ubi infans reptavit, ubi puer lusit, ubi vir docuit, ubi vivificum nobis spiritum exhalavit, ubi exanimis iacuit surrexitque, unde ad inferos descendit, unde conscendit ad superos, ubi postremo vivos ac mortuos irretracnobis erectam, nobis debitam, si viri essemus, terne, quam nunc Egipciacus canis tenet! Heu, quid
Abbreviated transcription (Latin):
aperuit. Pͥrimo quidenr nspirãe. ut trasmarie
mitanus erat. Ceteroꝵ q fideliũ imẜãdo
struicio. ac sacrorũ tristi ludibrio locorĩ
concussus, ac genrẽs / et or̃oyes uigilias¬
s nocturnas agens tamdẽ sup̃ midum
ecclesie pauimentum sop̃no succubuissẽt
consopito Iterũ xp̃s aparuit. Iubẽs ut ad
uindictam sui nomĩs. pastores ac prĩcipes
catholicos exataret. tantam uero legacõne
tamqz supra uires suas̾ ꝙ̃ deuote fuste¬
perit. ꝙ impigre ꝙp̃q fideliter exsequutꝰ¬
sit expo q pn conatibꝰ aspirãte ꝙͣ
dotiue succesẜit nõ est huiꝰ sporis expoͣͤ
prestim cũ it stillo tollerabili ⁊ ẜ̾ mons
uulgari. Duobus non ꝑus uolumimbus
ea res in pp̃łis eciã nõta fit. Et si de hoc-
quoq scabenciũ uarie affectos animes oꝑ¬
uideam sed sequor in dubiis. quibus
pocius credendun seucis censeo. Et qͦs
Rerum nõ hom̃ũ scudio agi reor. Atq

Expanded text:
aperuit: primo quidem inspirans ut transmarine aperuit: primo quidem inspirans ut transmarine mitanus erat ceterorumque fidelium miserando servitio ac sacrorum tristi ludibrio locorum concussus ac gemens, et orationes vigiliasque nocturnas agens, tandem supra nudum ecclesie pavimentum somno succubuisset, consopito iterum Cristus apparuit, iubens ut ad vindictam sui nominis pastores ac principes catholicos excitaret. Tantam vero legationem tamque supra vires suas quam devote susceperit, pirante quam votive successerit, non est huius temporis exponere, presertim cum et stilo tolerabili et sermone vulgari duobus non parvis voluminibus ea res in populis etiam nota sit. Etsi de hoc quoque scribentium varie affectos animos videam, sed sequor in dubiis quibus potius credendum censeo, et quos rerum non hominum studio agi reor. Atque
Abbreviated transcription (Latin):
toribus suis fauẽt. et arguũt in sultantes.
gratias autẽ deo. tam magnanimes fĩtĩ
sumus Ut hos duos petros enulis
carituros. et pusillammnitatẽ huiustemodi.
sine exemplo nri epris futurã sperem. t̾
Ed ecce quod nõ putabã. Rursus botor
in gallias. Dumq inter solitarios claros
uiros trãseo ternũ quẽd̃ petrũ se p̾teriri
non debere. uelut atergo uociferantem.
elmus audire michi uideor cogor q
sutsistere. Is est petrus heremita. qui
olim in territorio mmibianense solitariam
uitam duxito qualem sane nõn latuit. dũ
eum indignari et Irasa iã xop̃s inciꝑet.
h ereditatẽ ꝓpͣa tamdiu suis et nõstris
ab hostib conculcari  / non ulli Regũ ranoꝵ
pingues sopnos in plumis. purpura q̃r
captaniã.. Non tomano ponti fici urbano.
graui licet ornalo q uiro. occupato uĩ
Ded petro mopi ocioso solitario et hũiliore
grabatulo. quiestenti / quid ficri uellet

Expanded text:
toribus suis favent et arguunt insultantes. toribus suis favent et arguunt insultantes. Gratias autem Deo, tam magnanimes facti sumus, ut hos duos Petros emulis carituros et pusillanimitatem huiuscemodi sine exemplo nostri temporis futuram speremus. 9 Sed ecce, quod non putabam, rursum vocor in Gallias; dumque inter solitarios claros viros transeo, tertium quendam Petrum se preteriri non debere velut a tergo vociferantem eminus audire michi videor, cogorque subsistere. Is est Petrus heremita, qui olim in territorio Ambianensi solitariam vitam duxit, qualem sane non latuit. Dum enim indignari et irasci iam Cristus inciperet hereditatem propriam tam diu suis et nostris ab hostibus conculcari, non ulli regum cristianorum pingues somnos in plumis purpuraque captantium, non Romano Pontifici Urbano, gravi licet ornatoque viro occupato tamen, sed Petro inopi, otioso, solitario et humiliore grabatulo quiescenti, quid fieri vellet