comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ANIMUMO DOCEAT QUICOUID EXTRA MOLITUR
SUISRETRUSUM POSSIDERE TNESAURIS
DUDIM QUODATRA TEXIT ERRORIS NUOES
LCEBIT IPSO PEASPICATIUS PNOEBO
NONOMNE NAMQUE MINTE DEPULIT LUMEN
OBLIUIOSAM CORPUS INUINENS MOLEM
NAERET PROFECIO SEMENIN TRORSUM UTRI
OUOD EXCITATUR UENTILANTEDOCIRINA
NMACEROCATI SPONIERECIA CENSELIS
NIMERSUS ALTO UIURETIOMES CORDE
IUOD SI PLATONISRAUSA PERSONATURUM
QUOD QUISO DISCIT INMEMOR RICORDATUR
um ego. Platoni inquam uehem̃terassentior. Namme horũ iam scło cõmemo¬
ras. Primum quod memoriã corpora contagione . De hinc cum maeroris mo¬
le praessus amisi. Tum illa Si priora inquit concessa respicias ne illud quidẽ
longius aberit. Quin recorderis quodtedudũ nescire confessus es. Quid inquã
Quibus ait illa. Gubernaculis mundus regatur. Memini in quã me inscien¬
tiam meã fuisse confessum. sedquid afferas. licetiam ꝓspiciam planius tam̃

Expanded text:
animumque doceat quicquid extra molitur animumque doceat quicquid extra molitur suis retrusum possidere thesauris; dudum quod atra texit erroris nubes lucebit ipso perspicacius Phoebo. Non omne namque mente depulit lumen obliuiosam corpus inuehens molem; haeret profecto semen introrsum ueri quod excitatur uentilante doctrina; nam cur rogati sponte recta censetis ni mersus alto uiueret fomes corde? Quodsi Platonis Musa personat uerum, quod quisque discit immemor recordatur. – Tum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior; nam me horum iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. – Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te dudum nescire confessus es. – Quid? inquam. Quibus, ait illa, gubernaculis mundus regatur. – Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen
Abbreviated transcription (Latin):
Sed unũ idipsum monstrauimus eẽ quod bonũ ȩ̃ Itaquidem. Cuncta igi¬
tur bonum petunt. quod quidem ita describas. licet ipsum bonũ eẽ quđ
desiderctur ab omnib e Nihil inquam uerius excogitari potest. Namł
ad nihilunũ cuncta referuntur. & uno ueluti uertiae destituta sine recto¬
re fluitabunt: Autsi quod est ad quod uniuersa festinant ideri omniũ
sũmũ bonuꝵ & illa. Nimiũ inquit o alũne letor Ipsameni mediae uerita¬
tis notammente fixisti sed in hoc patuit tibi qđ ignorarete paulo ante
dicebias. Quid inquã : Quis cet in quitrerũ omniũ finis. ss e enĩ ꝓsec¬
to quod desideratur ab omnib Quod quia bonũ eẽ collegimus opor¬
tet rerũ omnium finem bonum esse fateamur
QUISQUIS PROTUNDA MENIE UESTIGATUEAUM
CAPITQUE NULLIS ILLE DEUUS TALLI
INSEREUOLUAT INTIMI LUCIM UIGUS
LONGOSQ INORDEM COGAT INELECTENS MOTUS

Expanded text:
Sed unum id ipsum monstrauimus esse quod bonum. – Ita quidem. – Cuncta igiSed unum id ipsum monstrauimus esse quod bonum. – Ita quidem. – Cuncta igitur bonum petunt, quod quidem ita describas licet ipsum bonum esse quod desideretur ab omnibus. – Nihil, inquam, uerius excogitari potest; nam uel ad nihil unum cuncta referuntur et uno ueluti uertice destituta sine rectore fluitabunt aut si quid est ad quod uniuersa festinant id erit omnium summum bonorum. – Et illa: Nimium, inquit, o alumne, laetor; ipsam enim mediae ueritatis notam mente fixisti. Sed in hoc patuit tibi quod ignorare te paulo ante dicebas. – Quid? Inquam. – Quis esset, inquit, rerum omnium finis. Is est enim profecto quod desideratur ab omnibus; quod quia bonum esse collegimus, oportet rerum omnium finem bonum esse fateamur. Quisquis profunda mente uestigat uerum cupitque nullis ille deuiis falli in se reuoluat intimi lucem uisus longosque in orbem cogat inflectens motus
Abbreviated transcription (Latin):
diamor & animae uoluntatib uerum exnaturae principusuenit . Nam sae¬
pemortem cogentib causis quam natura reformidat uoluntas amplecin᷑
Contra quae illud quosolo mortaliũ rerũ durat diuturnitas gignendiopus
quod natura sẽꝑ appetit. interdũ cohercet uoluntas. Adeo haec suicari¬
tas non ex animali motione sed exnaturali intentione ꝓcedit. Dedit ei pui¬
dentia ereatis a se reb hanc uel maximam manendi causam utquo adpos¬
sunt naturalit̃ manere desiderent. Quare nihil est quodullo modo quȩ¬
as dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam ꝑmanen¬
di deuitare ꝑnicem Comfiteor in quã nunc me indubitato cernere quae
dudum incerta uidebantur. Quodaut̃ inquit subsistere acꝑmanere pe¬
tit idunũ eẽ desiderat. Hoc enĩ sublato necẽ quidem cuiquã ꝓmanebit
Verum ẽ inquam. Omnia igitur in quit unum de sideram & consensi

Expanded text:
di amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit. Nam saedi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis, quam natura reformidat, uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum cohercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione procedit; dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent. Quare nihil est quod ullo modo queas dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam permanendi, deuitare perniciem. – Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere quae dudum incerta uidebantur. – Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit id unum esse desiderat; hoc enim sublato ne esse quidem cuiquam permanebit. – Verum est, inquam. – Omnia igitur, inquit, unum desiderant. – Consensi. –
Abbreviated transcription (Latin):
nas eẽ quis nesciat e Ea &iam quae in animata ẽe creduntur. Nonne qđ suũ
e quaeq si hiliratiome desideranto Cur enĩ flamas quidem sursu leuita suehit
Terras uero dcorsu pondus de primite Nisi quod haec singulis loca motiones¬
q conueniunt & Porro aut qđ cuiq consentaneum est. id unum quodque
conseruat sicuti ea quae sunt inimica corrum punt lam uero quae dura sunt.
in lapides adherent tenacissime partibus suis & ne facile dissoluant resistuN
Quae uero liquentia ut aer atq aqua facilequidem diuidentib: caedunt. Sed
cito inea rursus aquib sunt abscisa relabuntur. Ignis uero omnẽ re fugit sectio¬
nem. Neq nunc nos de uoluntariis animae cognoscentes motib sedde naturali
intentione tractamus. Sicuti ẽ qđ acceptas escassine cogitatione transigimus
quod in somno sp̃m ducimus nescientes. Namne in animalibus quidem manen¬

Expanded text:
nas esse quis nesciat? Ea etiam quae inanimata esse creduntur nonne quod suum nas esse quis nesciat? Ea etiam quae inanimata esse creduntur nonne quod suum est quaeque simili ratione desiderant? Cur enim flammas quidem sursum leuitas uehit, terras uero deorsum pondus deprimit, nisi quod haec singulis loca motionesque conueniunt? Porro autem, quod cuique consentaneum est id unumquodque conseruat, sicuti ea quae sunt inimica corrumpunt. Iam uero quae dura sunt ut lapides adhaerent tenacissime partibus suis et ne facile dissoluantur resistunt; quae uero liquentia ut aer atque aqua facile quidem diuidentibus cedunt, sed cito in ea rursus a quibus sunt abscisa relabuntur; ignis uero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de uoluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est quod acceptas escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum ducimus nescientes. Nam ne in animalibus quidem manen
Abbreviated transcription (Latin):
nientib innasci locis ubi quantũ carunatum quȩ at cito & arescere atq interire ñ
possint. Nam aliae quidem campis aliae montib oriuntur. Alias ferunt paludes
aliae saxis haerent. Aliarum fecundae sunt fterilisarenae Quas sinaliaquis¬
piam loca trans ferre conetur arescant. Seddat cuiq natura qđđ conuenit. & nedũ
manere possunt intereant elaborat. Quid qđ om̃s uelut in terras ore demerso tra¬
hunt alim̃ta radicib ac permedullas robur corticẽq diffundunt. Quid quod
mollissimũ quidq sicuti medulla est interiore semꝑ sedere conditur. Extrauo
quadã lignifirmitate ultimus aut̃ cortex aduersum caeli intẽperiem quasi mali
patiens defensor opponitur. lam uero quanta ẽ naturae diligentia ut cuncta se¬
mine multiplicato propagentur. quae omnia no modo ad tempus ꝑmanen¬
di uerũ generatum quoq quasi inperpetuũ ꝑmanendi ueluti quasdã machi¬

Expanded text:
nientibus innasci locis, ubi, quantum earum natura queat, cito exarescere atque interire non nientibus innasci locis, ubi, quantum earum natura queat, cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis, aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur arescant. Sed dat cuique natura quod conuenit, et ne, dum manere possunt, intereant elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero quadam ligni firmitate, ultimus autem cortex aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semine multiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi, uerum generatim quoque quasi in perpetuum permanendi ueluti quasdam machi
Abbreviated transcription (Latin):
distributae segregatȩq partes corporis distraxerint unitatẽ desinit eẽ qđ fuerat
Eoq modo ꝑcurrenticetera proculdubioꝑtrebit subsistere unum quodq dũ unũ ẽ
Cum uero unum eẽ desinit interire. Consideranti in quam mihi plura minime aliudui¬
detur Est neigitur inquid qđ inquantũ naturalit̃ agit. relicta subsistendi appeten¬
ta uenire adinteritũ corruptionemq desideret. si animalia inquam considerem quȩ
habent aliquam uolendi nolendiq naturam nihi linuenio qd nullus &tracogentibus
abiciant manendi intentionem &adinteritum sponte festinent. Omnenãq ani¬
mal tueri salute laborat. mortẽ uero ꝑnidemq deuitat Sed quid deherbis arbori¬
busq qđ de in animatis omnino consentiam reb. prorsus dubito. Atqui. Non est quo
dehoc quoq: possisambigere cu herbasatq. arbore sintuearis primũ sibi conue¬

Expanded text:
distributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; distributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; eoque modo percurrenti cetera procul dubio patebit subsistere unumquodque dum unum est, cum uero unum esse desinit interire. – Consideranti, inquam, mihi plura minime aliud uidetur. – Estne igitur, inquit, quod, in quantum naturaliter agat, relicta subsistendi appetentia uenire ad interitum corruptionemque desideret? – Si animalia, inquam, considerem, quae habent aliquam uolendi nolendique naturam, nihil inuenio quod nullis extra cogentibus abiciant manendi intentionem et ad interitum sponte festinent. Omne namque animal tueri salutem laborat, mortem uero perniciemque deuitat. Sed quid de herbis arboribusque, quid de inanimatis omnino consentiam rebus prorsus dubito. – Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi conue
Abbreviated transcription (Latin):
pant minime bona sunt. Cũ uero unumesse ceperint bona fiunt. Non ne
haecut bona sint unitatis fieri a deptione contingite Ita inquã uidetur.
sed omne quod bonũ ẽ boni participatione bonum eẽ concedis. anminime ita. ẽ.
Oportetigitur idemeẽ unum atq bonum similiratione concedas. Eadem nã que
substantia ẽ eorum quorumnaturaliter ñ ẽ. diuersus effectus. Negare in¬
quam nequeo. Nostine igitur inquit omne quod est tam diu manere atq
subsistere quamdius it unum. Sed interire atq dissolui pariteratq: unum eẽ
destiterit: Quonam mado & ut inanimalib in quit cum inunum coeunt ac ꝑ¬
manent anima corpusq itlanimaluocatur. Cumuo haec unitas utriusq separatio¬
ne dissoluitur. interire neciam eẽ animal liquet. Ipsum quoque corpus cũ in
una forma membrorum coniuinctione ꝑmanet humana uisitur species. Atsi

Expanded text:
pant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint bona fiunt, nonne pant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint bona fiunt, nonne haec ut bona sint unitatis fieri adeptione contingit? – Ita, inquam, uidetur. – Sed omne quod bonum est boni participatione bonum esse concedis, an minime? – Ita est. – Oportet igitur idem esse unum atque bonum simili ratione concedas; eadem namque substantia est eorum quorum naturaliter non est diuersus effectus. – Negare, inquam, nequeo. – Nostine igitur, inquit, omne quod est tam diu manere atque subsistere quamdiu sit unum, sed interire atque dissolui pariter atque unum esse destiterit? – Quonam modo? – Vt in animalibus, inquit, cum in unum coeunt ac permanent anima corpusque id animal uocatur, cum uero haec unitas utriusque separatione dissoluitur interire nec iam esse animal liquet; ipsum quoque corpus cum in una forma membrorum coniunctione permanet humana uisitur species, at si
Abbreviated transcription (Latin):
Asentior inquam. Cuncta eni firmissimis nexa rationib: constart. Tumilla
Quanti inquit aestim abissibonum ipsum quid sit agnoueris e. Infinito inquã.
siquidem mihi pariterdm̃ quoq quibonũ est continget agnoscere. Atqui.
Hoc uerissima inquit ratioe pate faciam. Maneant mođo quae paulo ante
condusasunt. Manebunt. Nonne in quid monstrauimu sea quae appetunt᷑.
pluribus id circo uera ꝑfectaq bona ñ eẽ. qm̃a se inuicem discreparent a Cũq alte¬
riabesset alterum plenum absolutũq Bonum afferre nom posse. Tum aut̃ uerũ
bonum fieri cuminunam ueluti formam atq. efficientiã colligunt᷑. Vtqua suf¬
ficientia est eadẽ sit potentia. reuerentia daritas atq iocunditas. Nisiuero
unum atq idem omnia sint. Nihil habere quo inter expectanda numerentur
De monstratum inquam. Nec dubitariullo modo potest. Quaeigit᷑ cũ discre¬

Expanded text:
Assentior, inquam; cuncta enim firmissimis nexa rationibus constant. – Tum illa: Assentior, inquam; cuncta enim firmissimis nexa rationibus constant. – Tum illa: Quanti, inquit, aestimabis, si bonum ipsum quid sit agnoueris? – Infinito, inquam, si quidem mihi pariter deum quoque, qui bonum est, continget agnoscere. – Atqui hoc uerissima, inquit, ratione patefaciam, maneant modo quae paulo ante conclusa sunt. – Manebunt. – Nonne, inquit, monstrauimus ea quae appetuntur pluribus idcirco uera perfectaque bona non esse quoniam a se inuicem discreparent, cumque alteri abesset alterum plenum absolutumque bonum afferre non posse, tum autem uerum bonum fieri cum in unam ueluti formam atque efficientiam colliguntur, ut quae sufficientia est eadem sit potentia, reuerentia, claritas atque iucunditas, nisi uero unum atque idem omnia sint, nihil habere quo inter expetenda numerentur? – Demonstratum, inquam, nec dubitari ullo modo potest. – Quae igitur cum discre
Abbreviated transcription (Latin):
titudinẽ eẽ concessimus. Qua re sicquoq. sola quaeritur beatitudo & quo
liquido apparet ipsius boni & beatitudinis unãatq eadẽ aade eẽ substantiam
Nihiluideo curdis sentire quispiã possit. Sedam̃ ueramq beatitu dinẽ unuatq
idem eẽ monstrauimꝰ. Itainquã. Securoigitur conludere licet dĩ quoq
in ipsobono necusquam aliositamesse substintiam
DUOSEALLAX LICAT IM PROBIS CATENIS
ERRENA HADITANS LIBIDOMENTES
HAEGERIT UOSIS REQUIES LABORUM
RICPORTUS PLACIDA MANENS QUITTE
HOC PATENSUNUM MSERIS ASILUM.
NON QUICQUID TACUS AUREIS ARENIS
DONAT AUTHERMUS RUTILANTE NPA
A UT INDUS CALIDO PROPINAUUS ORBI
GANDIDIS MISCENS UIRIDESLAPILLOS
IN LUSTRENT ACIEM MLGISQUI CAECOS
IMSUOS CONDUNT ANIMOSTENEBRAS.
FLOC QUICQUIDPLACET EXCIATQUE MENTES
INEIMIS TELLŨS ALIUD EAUERNIS
SPLENDOR QUOREOIUR UIGETQUE CAELUM
UITAT OBSCURAS ANIMAERUINAS

Expanded text:
titudinem esse concessimus; quare sic quoque sola quaeritur beatitudo. Ex quo titudinem esse concessimus; quare sic quoque sola quaeritur beatitudo. Ex quo liquido apparet ipsius boni et beatitudinis unam atque eandem esse substantiam. Nihil uideo cur dissentire quispiam possit. Sed deum ueramque beatitudinem unum atque idem esse monstrauimus. Ita, inquam. Securo igitur concludere licet dei quoque in ipso bono nec usquam alio sitam esse substantiam. quos fallax ligat improbis catenis terrenas habitans libido mentes: haec erit uobis requies laborum, hic portus placida manens quiete, hoc patens unum miseris asylum. Non quicquid Tagus aureis harenis donat aut Hermus rutilante ripa aut Indus calido propinquus orbi candidis miscens uirides lapillos inlustrent aciem magisque caecos in suas condunt animos tenebras. Hoc, quicquid placet excitatque mentes, infimis tellus aluit cauernis; splendor quo regitur uigetque caelum uitat obscuras animae ruinas
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ficrinequit. Id quidem inquam dubium ñ ẽ sedidqđ restat &pecto. Adbo¬
num uero cetera resseri palam . ẽ. Id circoenim sufficientia petitur qm̃ bonũ
rentia claritudine iocunditate conietaare licet. Omniumigitur &petendo¬
rum sũmaatq causa bonum est. Qđ enĩ neq re neq similitudine ullũ inse
retinctbonum id expetinullomodo potest Contraq &iam quae natura bo¬
na non sunt tam̃ si ee uideantur. quasi uere bonasint appetuntur. Quofit
uti sũma cardo atq causa & petendorum omnium bonitas eẽ iure credatur.
Cuius uero causaquid &petitur id maxime uidetur optari. Uelutisi salutis
causa quispiam uelit acquitare. nontam aequitan dimodum desiderat. quã
salutis effectum. Cum igitur omniaboni gratia petantur non illa potius
quam bonũ ipsum desiderectur ab omnib: sed ꝓpt̃ quod cetera optantur bea¬

Expanded text:
—quod fieri nequit. Id quidem, inquam, dubium non est, sed id quod restat exspecto. Ad bo—quod fieri nequit. Id quidem, inquam, dubium non est, sed id quod restat exspecto. Ad bonum uero cetera referri palam est. Idcirco enim sufficientia petitur quoniam bonum  de reuerentia, claritudine, iucunditate coniectare licet. Omnium igitur expetendorum summa atque causa bonum est. Quod enim neque re neque similitudine ullum in se retinet bonum, id expeti nullo modo potest. Contraque etiam quae natura bona non sunt, tamen si esse uideantur, quasi uere bona sint appetuntur. Quo fit uti summa, cardo atque causa expetendorum omnium bonitas esse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur, id maxime uidetur optari, ueluti si sal ut is causa quispiam uelit equitare, non tam equitandi motum desiderat quam salutis effectum. Cum igitur omnia boni gratia petantur, non illa potius quam bonum ipsum desideratur ab omnibus. Sed propter quod cetera optantur, bea
Abbreviated transcription (Latin):
bcatitudin is substantiam compleat. Adhoc uero cetera reserantur. Velle inquã
qdipsarumrerum commemoratione ptue faceres Non nein quit beatitudine
bonũ eẽ censemus : Ac summum quideminquam. Addis inquit. hoc solicomni¬
buslicet. Nam eadem sufficientia summa est Eadem summa potentia reueren
tia quoq daritasac uoluptas beatitudonem esse iudicatur. Quidigitut haetine
omniabonũ fufficientia potentia ceteraq ueluti quaedam beatitudones mem¬
lira sunt An adbonum ueluti aduerticem cuncta referuntur & Intellagom
quam quidinucsti gandũ ꝓponas sed quid consttuas audire desidero
Quius discrctionem reisic accipe: Sedhaec omnia beatitudinis mem braforent
Ase quoque inuicem discrepaeent Haec est enim partiũ natura ut unũ corpus
diuersa compomant. Atqui Haec omnia idemesse monstrata sunt. minime igi¬
tur membrasunt. Aliqquin & unomem bro beatitudo uidebitur ẽẽ uincta¬

Expanded text:
beatitudinis substantiam compleat, ad hoc uero cetera referantur? – Vellem, inquam, beatitudinis substantiam compleat, ad hoc uero cetera referantur? – Vellem, inquam, id ipsarum rerum commemoratione patefaceres. – Nonne, inquit, beatitudinem bonum esse censemus? – Ac summum quidem, inquam. – Addas, inquit, hoc omnibus licet. Nam eadem sufficietia quoque, claritas, et voluptas beatitudo esse judicatur. Quid 20 igitur? Haeccine omnia, bonum, sufficientia, potentia, caeteraque veluti quaedam beatitudinis membra sunt, an ad bonum, veluti ad verticem cuncta referuntur? Intelligo, inquam, quid investigandum proponas: sed quid constCuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque inuicem discreparent. Haec est enim partium natura ut unum corpus diuersa coinponant. Atqui haec omnia idem esse monstrata sunt; minime igitur membra sunt. Alioquin ex uno membro beatitudo uidebitur esse coniuncta
Abbreviated transcription (Latin):
potest Super haec inquit igitur ueluti geom etrae solent deminstratis ꝓposi¬
tis aliquid inserre quaeporis mata ipsiuocant. Ita egoquoq tibiuduti corollariu
dabo Namqm̃ beatitudinis adeptione fiunt hommes beati beatitudo uo est
ipsadiuinitas. Diumitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Seduti
iustitiae ad eptionẽ iusti sapientiae sapientes fiunt ita diunitatem adeptos dtos
fieri simili ratione necesse ẽ Omnisigiturbeatus ds̃ sednatura quidẽ unus partica¬
patione uõ nihil ꝓhibet esse quam plurimos &pulchrum inquam hocato prae¬
tiosum sie porisma siue corolla rum uocarimauis. Atqui. Hoc quoq pulthrius
nihil est quod his anneetendum esse retio ꝑsuadet. Quid inquam Camulta
iquid beatitudo continere uidetur utrumne haec omnia unũ uluti corpus
beatitudinis quadum partium uarietate coniungant: Ansit eorum aliquid qđ

Expanded text:
potest. – Super haec, inquit, igitur ueluti geometrae solent demonstratis proposipotest. – Super haec, inquit, igitur ueluti geometrae solent demonstratis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Sed uti iustitiae adeptione iusti, sapientiae sapientes fiunt, ita diuinitatem adeptos deos fieri simili ratione necesse est. Omnis igitur beatus deus. Sed deus natura quidem unus; participatione uero nihil prohibet esse quam plurimos. – Et pulchrum, inquam, hoc atque pretiosum siue porisma siue corollarium uocari mauis. – Atqui hoc quoque pulchrius nihil est quod his adnectendum esse ratio persuadet. – Quid? inquam. – Cum multa, inquit, beatitudo continere uideatur, utrumne haec omnia unum ueluti corpus beatitudinis quadam partium uarietate coniungant an sit eorum aliquid quod
Abbreviated transcription (Latin):
quam. sed sumu bonum beatitudine eeton cessum ẽ. Ita estinquã. Igitur inquit
dm̃ esse ipsam beatitudinem necesse est confiteri. Necꝓpositis inquã priorib refraga¬
riquaeo & illis hoc illa tum consequens eẽ perspicio. Respice inquit anhino
quoq idem firmius apꝓbetur qđ duo sũmabona quae asediuersa sint cẽnpossin
N enimquȩ distrepant bonaneẽ alterũ qđ sit alterum liquet Quare neut rum
poteritee ꝑfectum cũ alterutri alterũ de est. sed quod perfectum non sit id sum mu
non ee manifestum est. Nullo modo igitur quae suma sunt bona. eapossunt esse
diuersa. Atqui. &b eatitudinem &dm̃. sum mu bonum esse collegimus. Qua¬
re ipsam necesse est summam cebeatitudine quae sit sum madiuinitas. Nihil
inquam necre abseuerius nec ratiotinatione firmius. nec dõdignius concludi

Expanded text:
quam. – Sed summum bonum beatitudinem esse concessum est. – Ita est, inquam. – Igitur, inquit, quam. – Sed summum bonum beatitudinem esse concessum est. – Ita est, inquam. – Igitur, inquit, deum esse ipsam beatitudinem necesse est confiteri. – Nec propositis, inquam, prioribus refragari queo et illis hoc inlatum consequens esse perspicio. – Respice, inquit, an hinc quoque idem firmius approbetur, quod duo summa bona quae a se diuersa sint esse non possunt. Etenim quae discrepant bona non esse alterum quod sit alterum liquet; quare neutrum poterit esse perfectum, cum alterutri alterum deest. Sed quod perfectum non sit id summum non esse manifestum est; nullo modo igitur quae summa sunt bona ea possunt esse diuersa. Atqui et beatitudinem et deum summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est summam esse beatitudinem quae sit summa diuinitas. – Nihil, inquam, nec reapse uerius nec ratiocinatione firmius nec deo dignius concludi
Abbreviated transcription (Latin):
Quasi habentis dĩ habitaeq beatitudinis di uersam cugitas cẽ substantia. Namsi extrin¬
secus acceptii putes prestantius id qđ dederit ab coqdacceperit exiftimare possis. Sed
hunc eẽ rerũ iminiũ praecellentissimũ dignissimeꝰ confitemur. Qđ sinatura quidem
in .ẽ. sed .ẽ ratione diuersum cum dererũ principeloquamur. do fingat qui potost quis
haec diuersa coniunexerint. Postremo quodã qualibet rediuersu e. id ñ .e. illud a
quo intellegitur eediuersũ. Quare qđ a sũmobono diuersu est suinatura id sũ mũ
bonũ ñ .ẽ. qđ nefas .c. deeo cogitare quonihilconstat eẽ prestantius. Omnino enim
nullius reinatura suo principio melior poterit existere. Quare qđ omniũ principiũ
sit id &iã sui substantia sumũ eẽ bonum uerissima ratione concluserim. Rectissime in¬

Expanded text:
quasi habentis dei habitaeque beatitudinis diuersam cogites esse substantiam. Nam si extrinquasi habentis dei habitaeque beatitudinis diuersam cogites esse substantiam. Nam si extrinsecus acceptum putes, praestantius id quod dederit ab eo quod acceperit existimare possis; sed hunc esse rerum omnium praecellentissimum dignissime confitemur. Quod si natura quidem inest sed est ratione diuersum, cum de rerum principe loquamur deo, fingat qui potest quis haec diuersa coniunxerit. Postremo, quod a qualibet re diuersum est id non est illud a quo intellegitur esse diuersum; quare quod a summo bono diuersum est sui natura, id summum bonum non est; quod nefas est de eo cogitare, quo nihil constat esse praestantius. Omnino enim nullius rei natura suo principio melior poterit exsistere; quare quod omnium principium sit id etiam sui substantia summum esse bonum uerissima ratione concluserim. – Rectissime, in
Abbreviated transcription (Latin):
utꝑ fectũ quoq in eo bonũee conuincat. Namni talesit reruominiũ princeps eẽ n pote¬
rit. Enteni coprestantius aliquit ꝑsectum possidens bonũ qđ hoc prius atq antiquius
eẽ uideatur. Omnianamq ꝑsictaminus in tegris prioraeẽ claruerꝰ. Quare ne in insi¬
nitũ ratioprodeat. confitendũ ẽ sumũ dm sumi ꝑsectiq boni eẽ plenisimũ. Sed psico¬
tumbonũ ueram cẽbeatitudine constituimus. Veramigitur beticudinem in sũmo
do sitam eẽ necesse ẽ. Accipio inquã. Necẽ qđ contradiciullo modoqueat. sed quaceso
inquit te iudequã id scaẽ atq inuiolabilit ꝓbes. qđ bonisumi summũ dm̃ diximuseẽ
plenissimum. Quo nam inquam modoe Nec huncrerũ omniu patre illud sũmũ bonũ
quo plenus eẽ ꝑhibetur uł extrinsecus accepisse ł itanaturalit̃ habere pracsum as

Expanded text:
ut perfectum quoque in eo bonum esse convincat. Nam ni tale sit, rerum omnium princeps esse non poteut perfectum quoque in eo bonum esse convincat. Nam ni tale sit, rerum omnium princeps esse non poterit; erit enim eo praestantius aliquid perfectum possidens bonum, quod hoc prius atque antiquius esse videatur; omnia namque perfecta minus integris priora esse claruerunt. Quare ne in infinitum ratio prodeat, confitendum est summum deum summi perfectique boni esse plenissimum; sed perfectum bonum veram esse beatitudinem consdeo sitam esse necesse est. – Accipio, inquam, nec est quod contra dici ullo modo queat. – Sed quaeso, inquit, te, uide quam id sancte atque inuiolabiliter probes quod boni summi summum deum diximus esse plenissimum. – Quonam, inquam, modo? – Ne hunc rerum omnium patrem illud summum bonum quo plenus esse perhibetur uel extrinsecus accepisse uel ita naturaliter habere praesumas
Abbreviated transcription (Latin):
idimminutione ꝑfecti in ꝑfectũ eẽ ꝑhibetur. Quosit ut suinquolibet genere in ꝑfectũ
quid eẽ uideaturꝰ in eo ꝑfectũ quoq aliquidee necessesit. & enĩ ꝑ fectione sublata un¬
deillut quod in ꝑfectũ ꝑhibetur ex tterit. nefingiquidẽ potest. Neq eni ab demunitis
in consũmatisq natura rerũ coepit exordium. sed ab integris absolutisq. procedens
in haec extroma atq effeta dilabit. Qđ siuti paulo ante monstrauim ẽ quaedã boniftagi¬
li simpfecta felicitas eẽ aliqua solidã psatãq n potest dubitari. Firmissim einqua uerissi¬
meq condusum e. Quouo inquit ita considera. Om̃rerũ omniu principe bonu ee cõ¬
munis humanorũ conceptio probat animorũ. Namcũ nihildo melius &x cogitariqueat
id quod melii snihile. bonũ ẽẽquis dubitete Itauo bonũ cedm̃ ratio de monstrat.

Expanded text:
id imminutione perfecti imperfectum esse perhibetur. Quo fit ut, si in quolibet genere imperfectum id imminutione perfecti imperfectum esse perhibetur. Quo fit ut, si in quolibet genere imperfectum quid esse uideatur, in eo perfectum quoque aliquid esse necesse sit; etenim perfectione sublata unde illud quod imperfectum perhibetur exstiterit ne fingi quidem potest. Neque enim ab deminutis inconsummatisque natura rerum cepit exordium, sed ab integris absolutisque procedens in haec extrema atque effeta dilabitur. Quodsi, uti paulo ante monstrauimus, est quaedam boni fragilis imperfecta felicitas, esse aliquam solidam pvero, inquit, habitet, ita considera. Deum, rerum omnium principem, bonum esse communis humanorum conceptio probat animorum; nam cum nihil deo melius excogitari queat, id, quo melius nihil est. bonum esse quis dubitet? Ita vero bonum esse deum ratio demonstrat,
Abbreviated transcription (Latin):
INCAELUM TERRAM QUE SERIS QUAS LIOEBENIONA
ADIECONUERSAS RIDUCI FACIS IONEREUERTI
DAPATER AUGUSTAMMINTI CONSCINDERI SIDEM
DAEONTEM LUS TRAREBONI DALUCEREPERTA
INTE CONSPICUOS ANIMI DEFIGEREUISUS
DISSICI TIRRINAE NEBULAS EE PONDERAMOLIS
ATQUETUO SPLENDOREMICA TUNAMQUE SERENUM
TURTOUIES TRAN QUILLA PUSTE CERNEREFINIS
PRINCIPIUM UECTOR DUX SEMITA TERMINUSIDEM
In igitur quae sit imperfecti. quae &iam ꝑfectiboni forma uidisti. nunc demonstrandũ
reor quona hacc felicitatis ꝑfectio constituta sit. In quo illud primũ arbitror in quiren¬
dũ analiquo huius modibonũ quale paulo ante definisti inrerũ natura possit &xsistere
non os praeterei subiectae ueritatẽ cassa cogitationisimago decipiat. Sed quin &sistat
sitq hoc ueluti quidã omniũ fons bonorũ negarinequit. Omne enĩ qđ inꝑfectũ eẽ dr̃.

Expanded text:
in caelum terramque seris, quas lege benigna in caelum terramque seris, quas lege benigna ad te conuersas reduci facis igne reuerti. Da, pater, augustam menti conscendere sedem, da fontem lustrare boni, da luce reperta in te conspicuos animi defigere uisus. Dissice terrenae nebulas et pondera molis atque tuo splendore mica; tu namque serenum, tu requies tranquilla piis, te cernere finis, principium, uector, dux, semita, terminus idem. Quoniam igitur quae sit imperfecti, quae etiam perfecti boni forma uidisti, nunc demonstrandum reor quonam haec felicitatis perfectio constituta sit. In quo illud primum arbitror inquirendum an aliquod huius modi bonum quale paulo ante definisti in rerum natura possit exsistere, ne nos praeter rei subiectae ueritatem cassa cogitationis imago decipiat. Sed quin exsistat sitque hoc ueluti quidam omnium fons bonorum, negari nequit; omne enim quod imperfectum esse dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
endũ censes utillius sũmiboni sedẽ repperire mereamur e Inuo candũ inquarerũ om¬
nium patrẽ quo practermisso nullũ rite fundatur fundat᷑ ex ordiũ. Recteinquit. Acsimu
IRRARUM CAELIQUESATOR QUITEMLUS ABAIUO
itamodulata. est.
DUEMNON EXTERNAE PEPULERUNT FINOE CRUSAE
MATERIAE ELUITANTIS OPUSUERUM IN SITA SUMAMI
FORMABONI LIORT CARITS TUCVNTA SUPTANO
RNDUM MINTECIRINS SILIQUE INIMACINE FOR MANS
PIATECIAS QVPIVBINS PTREEETUM ABSO LUERIPARTIS
TVNUMERIS ILEMENTA LICAS UTFRIGORAELAMMIS
ARIDA CONUINIANT LIEUIDISN PUNOR IONIS
EUOLET AUTMERSAS DEDVCANT PONDERATERRAS
TUTRIPLICIS MEDIAM NATURAT CVNTTAMOUENTIM
ONNECTENS ANIMAM PERCONSONA MEMBRA RESOLUIS
QUATCUM SECTA DUOS MOTUM CLOMERAUIT INORBES
INSEMET REDITURAMEAT MENTIMQUE PROEVNDVM
CIACUIT EISIMILI CONUERTIT IMAOINE CAILUM
TUCAUSIS ANIMAS PARIBUS UITAS QUE UITAS QUE MINORES
PROUEHIS TILEUISUS SUELIMES CURRIBUS APTANS

Expanded text:
endum censes ut illius summi boni sedem reperire mereamur? – Inuocandum, inquam, rerum omendum censes ut illius summi boni sedem reperire mereamur? – Inuocandum, inquam, rerum omnium patrem, quo praetermisso nullum rite fundatur exordium. – Recte, inquit; ac simuterrarum caelique sator, qui tempus ab aeuo ita modulata est:. quem non externae pepulerunt fingere causae materiae fluitantis opus, verum insita summi w forma boni livore carens, tu cuncta superno mundum mente gerens sperfectasque iubens perfectum absoluere partes. Tu numeris elementa ligas, ut frigora flammis, arida conueniant liquidis, ne purior ignis euolet aut mersas deducant pondera terras. Tu triplicis mediam naturae cuncta mouentem conectens animam per consona membra resoluis; quae cum secta duos motum glomerauit in orbes, in semet reditura meat mentemque profundam circuit et simili conuertit imagine caelum. Tu causis animas paribus uitasque minores prouehis et leuibus sublimes curribus aptans
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ueraciter prestare potest. hanc eẽ plena beatitudinẽ sine ambiguitate cognosco.
Ate alumne hac openione felice siquidẽ hoc inquit adieceris. Quinna inquã. Esse ne
aliquid in his mortalib caducisq reb. putas. quod huius modistitum possit anferre &
Minime inquã puto. ldquae ate nihilutam plius desideretur ostensũ ẽ. Haecigitur
uł imagines ueriboniuel in ꝑfecta quaedã darebona mortalib uidentur. Ueru aut at¬
q. ꝑfectum bonum conferre ñ possunt. Assentior inquã. Qm̃ igitur agnouisti qua e ue¬
ra illasit. quaeuut beatitud in e metiantur nunc suꝑ ẽ ut unde uera hanc petere possis ag¬
noscas. Id quidẽ inquã iamdudũ uehem̃ter &pecto. Sed cuuti timeo platoni inquit
nr̃o placet inminimis quoq reb diuinũ praesidium debeait inploriri. Quid nunc saci¬

Expanded text:
sunt, ueraciter praestare potest, hanc esse plenam beatitudinem sine ambiguitate cognosco. sunt, ueraciter praestare potest, hanc esse plenam beatitudinem sine ambiguitate cognosco. – O te, alumne, hac opinione felicem, si quidem hoc, inquit, adieceris! – Quidnam? Inquam. – Essene aliquid in his mortalibus caducisque rebus putas quod huius modi statum possit afferre? – Minime, inquam, puto idque a te, nihil ut amplius desideretur, ostensum est. – Haec igitur uel imagines ueri boni uel imperfecta quaedam bona dare mortalibus uidentur, uerum autem atque perfectum bonum conferre non possunt. – Assentior, inquam. – Quoniam igitur agnouisti quae uera illa sit, quae autem beatitudinem mentiantur, nunc superest ut unde ueram hanc petere possis agnoscas. – Id quidem, inquam, iam dudum uehementer exspecto. – Sed cum, ut in Timaeo Platoni, inquit, nostro placet, in minimis quoque rebus diuinum praesidium debeat implorari, quid nunc faci
Abbreviated transcription (Latin):
ratiotinari dehonarib gła uoluptatib licet. Namcũ unũ quodq horuidem quod ceto¬
rasit quisquis horũ aliquid sineceteteris petit. neillud quidẽ qđ desiderat. app̃hen¬
non passe conferre: Minime inquã. In hisigiur
quac singula quaedã expetendorũ prestare creduntur. beatitudo nullo modo uesti¬
ganda ẽ. Fate orinquã. Et hoc nihildiciuerius potest. Habe sigiturinquit & for¬
mam falsae felicitatis. & causas deflecte. Nunc in aduersũ mentis intuitũ. Ibi
enĩ uerã quã ꝓmisimus sttitim uidebis. Atqui. Haecinqua uelcaeco ꝑspicua . ẽ.
eãq. tupaulo ante monstrasti dũ falsae causas aperire conaris. Nam nisi falor
caueta ẽ. & ꝑfecta felicitas quac sufficiente potentem reuerendũ caelebrẽ letũq
ꝑficiat. Atq: ut me interius anim aduertisse cognoscas. quae unũ horũ qm̃ idẽ cuncta

Expanded text:
ratiocinari de honoribus, gloria, uoluptatibus licet. Nam cum unumquodque horum idem quod cetratiocinari de honoribus, gloria, uoluptatibus licet. Nam cum unumquodque horum idem quod cetra, sit, quisquis horum aliquid sine caeteris petit, ne illud quidem, quod desiderat, apprehennon posse conferre? – Minime, inquam. – In his igitur quae singula quaedam expetendorum praestare creduntur beatitudo nullo modo uestiganda est. – Fateor, inquam, et hoc nihil dici uerius potest. – Habes igitur, inquit, et formam falsae felicitatis et causas. Deflecte nunc in aduersum mentis intuitum; ibi enim ueram quam promisimus statim uidebis. – Atqui haec, inquam, uel caeco perspicua est eamque tu paulo ante monstrasti dum falsae causas aperire conaris. Nam nisi fallor, ea uera est et perfecta felicitas quae sufficientem, potentem, reuerendum, celebrem laetumque perficiat. Atque ut me interius animaduertisse cognoscas, quae unum horum, quoniam idem cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
natura priuitas humana dispetit. &durei quae partib caret. parcẽconatur
ad ipisci. nec potione quae nulla est. nec ipsam quã minime affectat assequitur.
Quonã inquam inquam modo quiduntias inquit petit penuriae fuggat.
Deponentia nihil laborat uilis obscurusq c̃e mauult Multas &iam sibinaturales
quoq suberahit uoluptates nepe̾cuniam quam paruuit amittat. Sed hoc modo nosus fi¬
cientia quide comtingitei. que ualentia de serit. que molestia pungit. quẽ uilitas abicit.
que recondit obscuritas. Quiuõ solũ possedesiderat. profligatopes. ddispicit uclupta¬
tes. hemoremq. potentia carentem. Cłam quoq nihilipendit sed huc quoq quã multa
deficiant uides. Eitenim aliquando necessarus egrat ut anxietatib: mordeat. Cũq
haet depellere nequeat. &iam hic qđ maximepetebat. potens ee desistat. Similiter

Expanded text:
natura, prauitas humana dispertit et dum rei quae partibus caret partem conatur natura, prauitas humana dispertit et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec portionem quae nulla est nec ipsam quam minime affectat adsequitur. Quonam, inquam, modo? Qui diuitiae, inquit, petit penuriae fuga, potentia nihil laborat, uilis obscurusque esse mauult, multas etiam sibi naturales quoque subtrahit uolup- tates, ne pecuniam quam parauit amittat. Sed hoc modo ne sufficientia quidem contingit ei quem ualentia deserit, quem molestia pungit, quem uilitas abicit, quem recondit obscuritas. Qui uero solum posse desiderat, profligat opes, despicit uoluptates honoremque potentia carentem gloriam quoque nihili pendit. Sed hunc quoque quam multa deficiant uides. Fit enim ut aliquando necessariis egeat, ut anxietatibus mordeatur cumque haec depellere nequeat, etiam id quod maxime petebat potens esse desistat. Similiter
Abbreviated transcription (Latin):
nissimũ eẽ concessũ .e. egere claritudine. qua sibi praestare ñ pussit. Atq. ob id ali¬
qua ex parte uideatur abiectius. Non possuminquã. Quin ho c uti est ita &ia cele¬
berrimum ee consittar. Consequensigitur ẽ . ut cdaritudinem superiorib. tribus.
nihil differre faccamur. Consequitur inquã. Quidigitur nullius aegeatalieni qđ
suiscuncta uirib possec quod sit clarũ atq reuerendũ. Nonne hoc &iam constat
ec lactissimum e Seclunde huic inquã tulimacrorullus obrepatne cogitare quidẽ
possum. quare plenure lactitiae Siquidem superiora manebunt necesse ẽ. con¬
fueri Atqui. Illiudquoq percadem necessariũ ẽ sufficientiae potentiae clar¬
tudinis reuerentiae iocunditatis. Nomina quidẽ cẽdiuersa nullo modo dis¬
crepare subistantiã. Necesse .x. inquã. Hocigitur quodẽ. unũ simplexquo

Expanded text:
nissimum esse concessum est, egere claritudine quam sibi praestare non possit atque ob id alinissimum esse concessum est, egere claritudine quam sibi praestare non possit atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius. Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum esse confitear. Consequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. Consequitur, inquam. Quod igitur nullius egeat alieni, quod suis cuncta uiribus possit, quod sit clarum atque reuerendum, nonne hoc etiam constat esse laetissimum? Sed unde huic, inquam, tali maeror ullus obrepat ne cogitare quidem possum; quare plenum esse laetitiae, si quidem superiora manebunt, necesse est confiteri. Atqui illud quoque per eadem necessarium est sufficientiae, potentiae, claritudinis, reuerentiae, iucunditatis nomina quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Necesse est, inquam. Hoc igitur quod est unum simplexque
Abbreviated transcription (Latin):
simplex est indiuisũq natura iderror humanus saeparit. &auero atq. ꝑserto ad fal¬
sumꝓ fectuq traducit Antu arbitrarisquod milo indigeat agere inpotentiae.
Minime inquam. Recte tuquide. Namsiquid est qđ inulla re in becilliords uec¬
lentiae sit inhac praesidio netesse e egeat alieno. Itaest inquam. Igitur suffra¬
entiae potentiaeque una e eadeq natura e sicuidetur: Qd uero huius modisit sper¬
nendumne esse censes e Anamirarerũ ominiu ueneratiome dignissimũ & Ad hoc
inquam ne dubitari quidẽ potest. Addamus igitur sufficientiae potentiaeq reue¬
rentiam ut haec tria. unu ee iudicemus. Adlamussiquide uera uolumus confiteri
Iuid urro inquid obscuru mne hocatq ignobilecensesee. a nomni caelebritate claris¬
simume Considerauo nequod nihilo indigere. qđ potent issimu quod honore dg¬

Expanded text:
simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsimplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? Minime, inquam. Recte tu quidem. Nam si quid est quod in ulla re inbecillioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno. Ita est, inquam. Igitur sufficientiae potentiaeque una est eademque natura. Sic uidetur. Quod uero huiusmodi sit, spernendumne esse censes an contra rerum omnium ueneratione dignissimum? At hoc, inquam, ne dubitari quidem potest. Addamus igitur sufficientiae potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus. Addamus, si quidem uera nolumus confiteri. Quid uero, inquit, obscurumne hoc atque ignobile censes esse an omni celebritate clarissimum? Considera uero, ne quod nihilo indigere, quod potentissimum, quod honore dig
Abbreviated transcription (Latin):
IPSOS QUIN ETIAM ELUCTIBUS ABDITOS
NOUERUNT RECESSUS AEQUORIS
QUAE GEMMIS NIUIIS UNDA FERATIOR
UELQUERUBINTIS PURPURAT
NICNONQUAETINT RÕ PISCE UELASPERIS
PRESTINT ECHINIS LITTORA
SIDQUONAM LATEAT QUOD CUPIUNTBONUM
NESCIRE CAECI SUSTINENT.
FI QUOD STELLIFIRUM TRANS TIABIITPOLUM
TILLURE DEMERSI PETUNT.
QUID DIGNUM STOLIDIS MENTIBUS IMS
OPES NONORES AMBIANI
EICUMTALSA GRAUI MOLAE PARAUERINT
TUNCUIRA COGNOS CANTBONA
actenus mendacis sorma felicitatis ostendirse sufficerit. Qua sipspicaciter in¬
tueris ordoe de inceps quaesituera monstrare. Atqui. Uideomqua necopibus
sufficientum necregnis potentiam. nec reuerentiã dignitatib Nec caelebritatem
gła neclactitiam uoluptatib. posse contingere.
An &ucausas cur id ita
sit de prachendistr Tenu quide uelutirimula
mihi uideor intueri. sed
&xte apertius cognostere malim. At qui. Promptis¬
ui. Promptis simaratio ẽ. Quodeni

Expanded text:
Ipsos quin etiam fluctibus abditos Ipsos quin etiam fluctibus abditos Norunt recessus aequoris, Quae gemmis niueis unda feracior Vel quae rubentis purpurae Nec non quae tenero pisce uel asperis Praestent echinis litora. Sed quonam lateat quod cupiunt bonum, Nescire caeci sustinent, Et quod stelliferum trans abiit polum, Tellure demersi petunt. Quid dignum stolidis mentibus inprecer? Opes honores ambiant; Et cum falsa graui mole parauerint, Tum uera cognoscant bona. Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse suffecerit, quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficicntiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluntatibus posse contingere. An etiam causas, cur id ita sit, deprehendisti? Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere malim. Atqui promptissima ratio est. Quod enim
Abbreviated transcription (Latin):
qua silaquaregitur ratione mrandũ. Formac uo nnitor utrapidus ÷ liuclor &
ueeredii flonũ mutabilitate fugatior Qd itutaris totelis ait Eꝓ nccioculis homines
inerentu. ut eore ui sosobse antia paene trartt. Nomne introspettistusee ribri les
alerbiuudis fupficie pulcherrimui corpusturpissimmunidereus et es iuscerib. illue¬
olia u uiederi ntua natura sedoculorĩ spectantiũ recddit in firmitas. Sedaestimnat
qua uulos mnuo aorpors bona dũsciatis hoc qđ cũq miramin tridumae se soat
uniculo ponedir foliu Ex quib omnib illu dredigere in sũ maliert : qđ hdet quȩ
nec pratuore quae pollitent̃ bena possunt ne comniub imorsi congretito la ꝑtqui
cunt eanecalbeatitudine qua si quidi culles ꝑ erunt ncebeatur ipia persicu ÷ fe
ETVQUAE MISROS IRAMITEDEUIOS
ABDUCIT IG NORANTIA.
NONAURUM INUIRIDI QUAERITIS ARBORE
NECUITAEGEMMAS CARPITIS
NONALTIS LAQUEOS MONTIBUS ABDITIS
UT PISCIDI TETIS DAPES
NECNOBIS CAPRIAS SILIBEAT STQUI
TIRRINA CAPTATIS UADA

Expanded text:
quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quodsi, ut Aristoteles ait, Lyncei oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimate quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui. Ex quibus omnibus illud redigere in summam licet quod haec quae nec praestare quae pollicentur bona possunt nec omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem quasi quidam calles ferunt nec beatos ipsa peeu quae miseros tramite deuios Abducit ignorantia! Non aurum in uiridi quaeritis arbore Nec uite gemmas carpitis, Non altis laqueos montibus abditis Vt pisce ditetis dapes Nec uobis capreas si libeat sequi, Tyrrhena captatis uada.
Abbreviated transcription (Latin):
n hoc quidem sedendi atuero in altero ueritatis. sed nonidcirco quisq. se¬
let qm̃ uera est opinio. sedhaec prtius uera est qm̃ quẽ piam sedere prę¬
cessit It cum causa ueritatis x al ra parte ꝓcedit in estram̃ conimunis
inutraq necessitas. Similia deprouidentia futurisq. rebus ritioainari

Expanded text:
in hoc quidem sedendi, at uero in altero ueritatis. Sed non idcirco quisque sein hoc quidem sedendi, at uero in altero ueritatis. Sed non idcirco quisque sedet quoniam uera est opinio, sed haec potius uera est quoniam quempiam sedere praecessit. Ita cum causa ueritatis ex altera parte procedat, inest tamen communis in utraque necessitas. Similia de prouidentia futurisque rebus ratiocinari
Abbreviated transcription (Latin):
quidesse uenturum qm̃id prouidentia futurum esse prospexerit sede con¬
trario potius qm̃ quid futurũ ẽ in diuinã prouidentiã latere ñ posse
coq modo necessarium hoc in contrariam relabi partem. Nequo enĩne¬
tesse ee contingere quae prouidentur. sed necesse eẽ quae futura sunt pro¬
uideri Quasi uõ quae cuius reicausasit praescientiane futurgrũ necessitas
infuturum necessitas prouidentiae liboretur. Ac non illud de monstrare
nitamur quo quomodo sese habeat ordo causarũ necessariũ ẽẽ euentum
praescitarũ rerũ & amsi praesentia futuris rebus cueniendi necessitatem
onuideatur inferre. & enĩ siquis piam sedeat opimionem quae tũ sedere
coniectat ueram esse necesse est. Atq: est conuersa rursus side copiam ue¬
rasit opinio qm̃ sed eteum sedere nesse in utroq. igitur necessitis mest

Expanded text:
quid esse euenturum quoniam id prouidentia futurum esse prospexerit, sed e conquid esse euenturum quoniam id prouidentia futurum esse prospexerit, sed e contrario potius quoniam quid futurum est id diuinam prouidentiam latere non posse eoque modo necessarium hoc in contrariam relabi partem. Neque enim necesse esse contingere quae prouidentur, sed necesse esse quae futura sunt prouideri – quasi uero quae cuius rei causa sit, praescientiane futurorum necessitatis an futurorum necessitas prouidentiae, laboretur ac non illud demonstrare nitamur, quoquo modo sese habeat ordo causarum necessarium esse euentum praescitarum rerum etiam si praescientia futuris rebus eueniendi necessitatem non uideatur inferre. Etenim si quispiam sedeat, opinionem quae eum sedere coniectat ueram esse necesse est; atque e conuerso rursus, si de quopiam uera sit opinio quoniam sedet, eum sedere necesse est. In utroque igitur necessitas inest,