comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
desinant. nonde illis extra ordinariis quȩ lic& difserre. lic& castigare
⁊ opprimere:. hoc unũ cõmune faciã. ista uoluptas naturalis ẽ: non.
necessaria. Nuic uhil debes siquid inpendis uoluntariũ ẽ Uenter p̃cep¬
ta non audit poscit appellat: nonẽ. tam̃ molestus creditor. paruo
s& quomodo id consequi possis. quęris. Quęda̾ : non nisi apresente
monstatur Non pocest medicus ꝑ ȩpłas cibi aut balnei tempus eligi¬
re Uena tangenda ẽ. Uetus ꝑ uerbiur eꝰ gladiatore̾ in arena cap̾ere
consiliũ: Aliquid aduersam uulcus aliquid manꝰ mota. aliquid
ipsa inclinatio corporis intuentẽ mon&: Quid fierisoleat. quid op¬
teat in uniũ sũ & mandari potest & scribi. Tale consiliũ. non tantũ
ab sentib &iam poteris datur: Illud alterũ quando sieri debeat. aut
quẽ ad modũ: Ex lorginquo nemosuadebit. Cũ reb ipsis deliberandũ

Expanded text:
desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare et opprimere, hoc unum commonefaciam: ista voluptas naturalis est, non necessaria; huic nihil debes; si quid inpendis, voluntarium est. Venter praecepta non audit; poscit, appellat. Non est tamen molestus creditor; parvo Sed quo modo id consequi possis quaeris. Quaedam non nisi a praesente monstrantur. Non potest medicus per epistulas cibi aut balinei tempus eligere; vena tangenda est. Vetus proverbium est gladiatorem in harena capere consilium; aliquid adversarii vultus, aliquid manus mota, aliquid ipsa inclinatio corporis intuentem monet. Quid fieri soleat, quid oporteat, in universum et mandari potest et scribi; tale consilium non tantum absentibus, etiam posteris datur. Illud alterum, quando fieri debeat aut quemadmodum, ex longinquo nemo suadebit, cum rebus ipsis deliberandum
Abbreviated transcription (Latin):
Publue sunt: Quod sieri isenatu sola faciendit ego in pbilo sopbhia
uquoq existimo Cũ cersuit aliquis qđ ex partẽ mibi placeat
iubeo illũ diuidere sententiã & sequor. Prob o libentiꝰ epicuri egre¬
gia dicta. cõmemoro ut isb qui ad illã c̃sugient spe mala induc¬
t qui uelam̃tũ ipsos uitio suoꝵ habituros existimant. ꝓbeN
quocũq ieruit. honeste. ẽẽ. iuuendũ. cũ adieritis audierit his hor¬
culos & inscriptũ hortulis. hospes hicbene manebis. hic sũmũ bo¬
nũ uoluptas ẽ paratus erit istius domicilii custos hospitalis hu¬
manꝰ. ⁊ tepolenta excipi& & aquã quoq large nuuistrabit. & dic
hec quid bene acceptus e p̾ irritant inquid hõrculi famen sed exciri¬
guns. nec maiore̾ ipsis potionibus sitim faciunt: s& naturali & gracuito
remesio sedant: In hac uoluptate: consenui. Dehis terũ desideriis
loquor. qua consolatiore non recipiunt quib Sandũ. ẽ. aliquid ut

Expanded text:
ri in senatu solet, faciendum ego in philosophia quoque existimo: cum censuit aliquis, quod ex parte mihi placeat, iubeo illum dividere sententiam et sequor, quod probo. Eo libentius Epicuri egregia dicta commemoro, ut istis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velamentum ipsos vitiorum suorum habituros existimant, probem quocumque ierint honeste esse vivendum. Cum adieris eius hortulos et inscriptum hortulis legeris Hospes, hic bene manebis, hic summum bonum voluptas est, paratus erit istius domicilii custos hospitalis, humanus, et te polenta excipiet et aquam quoque large ministrabit et dicet: " Ecquid bene acceptus es ? " " Non inritant," inquit, " hi hortuli famem, sed extinguunt. Nec maiorem ipsis potionibus sitim faciunt, sed naturali et gratuito remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desideriis loquor, quae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut
Abbreviated transcription (Latin):
uosexima çuo dudomꝰ aeneȩ. capitoli immobile sgxũ accol&. inperiu¬
que pat̃ Romapꝰ habebit. Quoscũq in mediũ fortuna ꝓtulia. quicuq
menbra ac partes aliene potentiȩ suerant: horũ grã ingut. domus.
srequentata ẽ. dũ ipsisteterunt: Post ipsos cito memoria deferit inge¬
noꝵ crescit dignatio. nec ipsis tantũ horior haberear: s& qiuctumine
illorũ memorie adhesit excipicur : Ne gratis idomeneus ineplam ineã
uenerit. ipse eam desuo redima: Ad hunc epicurꝰ illa nobile seratenit
scripsit qua hortatur: ut prtbocea locuplaem. Ripubbica nec ancipiti
uia faciat. Siuis inquid pitoclea diuite facere. non perinue. adicien¬
u sed cupioitati de trabendũ ẽ: & aptior ista sententia ecꝗuanuintei¬
prceanda sit . & dislentior quã ut ad iuiuanoa: Noc unũ teabmoneo
ne istus tantũ existimes deduutus dictũ quocuq. tanstuler. For

Expanded text:
vos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiuvos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiumque pater Romanus habebit. Quoscumque in medium fortuna protulit, quicumque membra ac partes alienae potentiae fuerunt, horum gratia viguit, domus frequentata est, dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. Ingeniorum crescit dignatio nec ipsis tantum honor habetur, sed quicquid illorum memoriae adhaesit, excipitur. Ne gratis Idomeneus in epistulam meam venerit ipse eam de suo redimet. Ad hunc Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non publica nec ancipiti via faciat. "Si vis," inquit, " Pythoclea divitem facere, non pecuniae adiciendum, sed cupiditati detrahendum est." Et apertior ista sententia est quam ut interpretanda sit, et disertior quam ut adiuvanda. Hoc unum te admoneo, ne istud tantum existimes de divitiis dictum; quocumque transtuleris,
Abbreviated transcription (Latin):
turc potentiȩ miiustrũ. ⁊ magnatractantẽ. sigła inquid tanger
potiore te epłȩ meȩ facient qͥuã omĩa ista qͣuȩ colis. & ꝓpter
quȩ coleris. Nũquid ergo mentituse: Quis idomenea: nossar
nisi epicurus illu litteris̃ sius incidisa: om̃s illos magis chafias & satra¬
pas & regẽ ipsũ ex quo id omenei ticulus ꝑaebatur. oblauo alta sup¬
funssa gener agrippa & ciberius ꝓgener & rusus cesor ꝓnepos iten
tã magua nomina taceretur psicicero illũ ad plicuissa. Prosianda
supra nos altitudo temporis ueniae. pauca ingema capuosexiiun
& inidẽ quandoq sileutiũ obitura obliuioni resiscent. ac sẽ du uin¬
dicabrnt: Quod epicurus ancosuo potuit ꝓmitaere. hoc abi
ꝓmitto Lucili habebo apud posteros gram. Possũ meciuuracai
Fortunati ambo siquid mea carmina possunt mulla diesu raã menieru

Expanded text:
tunc potentiae ministrum et magna tractantem: "Si gloria," inquit, "tangeris, tunc potentiae ministrum et magna tractantem: "Si gloria," inquit, "tangeris, notiorem te epistulae meae facient quam omnia ista, quae colis et propter quae coleris." Numquid ergo mentitus est ? Quis Idomenea nosset, nisi Epicurus illum litteris suis incidisset ? Omnes illos megistanas et satrapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, oblivio alta supl illi profuisset gener Agrippa et Tiberius progener et Drusus Caesar pronepos; inter tam magna nomina taceretur, nisi sibi Cicero illum adplicuisset. Profunda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resistent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico suo potuit promittere, hoc tibi promitto, Lucili. Habebo apud posteros gratiam, possum mecum duratura raestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt. Nulla dies umquam memori
Abbreviated transcription (Latin):
tecũ habes. tu tibi molestus es Quid uelis nescis. Melius plus
honesta quã sequeris Uides ubisit posita felicitas. s& ad illam ꝑue¬
nire ñandes. Quio sit ant quod te inpediat. quia parũ ipse dis¬
picis dicã Gagna ẽẽ. hęc existimas quęre licturus es & cũꝓpo¬
iuisu tibi illam seruritatẽ. ad quã transiturus es. retin& te
huiꝰ uitȩ aquã recessurus es fulgar. tamquã insordida &e obs¬
cuia casurum. Erras lycili: Ix hac̃ uita: ad illa ascenditur. Qđii
cer .ẽ int̃ splendorẽ & lucẽ Cũ hec certã origuie̾ habeat ac sira
ille uit& alieno. Hoc inter hanuita & illam Hec fulgore extrin¬
serus ueniente ꝑcussa ẽ: crassã illi statim umbrã faci& quisqui
obstiterit: illa suo lumine illustris ẽ: Studiatẽ tua darũm &
nobile efficient: Exemplũ epicuri referã. cũ ideo menei scriberu.
& illũ auita spetiosa ad fidelẽ stabilẽq głam reuocar&: rigide

Expanded text:
tecum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas tecum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas honesta quam sequeris; vides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, dicam. Magna esse haec existimas, quae relicturus es, et cum proposuisti tibi illam securitatem, ad quam transiturus es, retinet te huius vitae, a qua recessurus es, fulgor tamquam in sordida et obscura casurum. Erras, Lucili; ex hac vita ad illam adscenditur. Quod interest inter splendorem et lucem, cum haec certam originem habeat ac suam ille niteat alieno, hoc inter hanc vitam et illam; haec fulgore extrinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua clarum et nobilem efficient. Exempiumexemplum Epicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae
Abbreviated transcription (Latin):
ipiciderit:
taque in utroque mens aestimanda ẽ: inspiciendũq anille pauꝑta¬
ti indulgȩat. an hic diuicuis non indulgeat: Alioquim. lcue
argum̃tu e bone uoluntatis grabatus aũt pannus. Nisi apparuit
aliquẽ: illa finecessitate paa s& male  Ceterũ magne indolis ẽ
Ad ista fipperarȩ tãquã meliora: sed prepartri tamquã ad facilia
& sunt Lucili facilia: Cũuero multo ante meditatus accesseris
locunda quoq inẽ exu̾ illis sine qua inhilẽ iocũdũ securitas:
eressariũ ego uidico id quod tibi scripsi magnos uiros sepe fecisse
aliquos dies int̃ponere. quib nos imaginaria pauꝑtate exer¬
ceamus ad ueram qđ eo inagis faciendũ ẽ quo delicus ꝑ madu¬
imꝰ & omia dura ac difficilia udicamus Pociꝰ excitandiis esomti
& uellicandus ẽ. animus. amonendꝰq naturã nobis minimu cons¬
tituisse: Nemo nascitur diues: Qiusquis exit inluce̾ uissusẽ lacte
& panno ẽẽ. contẽptus abhis initiis nos regna f̾icapiunt. UALC

Expanded text:
inciderit; taque in utroque mens aestimanda est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam meliora, sed praeparari tamquam ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia; cum vero multo ante meditatus accesseris, iucunda quoque; inest enim illis, sine qua nihil est iucundum, securitas. Necessarium ergo iudico, id quod tibi scripsi magnos viros saepe fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non capiunt. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutes conurabitur: ut non philosõphiȩ nomen uene¬
rabile & sacrũ maneat: Cȩterũ philosophia ipsa tran¬
quille modesteque tractanda est Quid ergo inquis
uidet᷑ tibi .Ml.cato modeste philosophari. quibellũ ciule
sententia reprunit. qui fureutiũ principum ar ms med
inter uenit. ꝗͥ alius pompeiũ offendentib Alus cęsarẽ simul
laces sit duos: : Potest aliquis disputare an illo tr̃pore cape¬
senda fuerit sapienti res. ẜ Quid tuus marce catoꝰ ĩam non
agitur delibtatȩ. olim pessũ data est Queritur utrum cęsar
Anpompeius posideat. rem .P. Quid tibi cũ ista contention
Nullȩ partes duȩ sunt: Dñs eligitur. Quidtũ alter uincat
potest melior uincere : Hoñ potest fipcior essẽ qͥuicerit:
ltimas partes ad tigi catonis sed ne priores quidẽ anni fuo
Quid sapiente̾ in ilła rapinã rerp. ad mitterent: Quid
aliud quam uociferatus ẽ. cato & misit uiritas uoces¬

Expanded text:
virtutes coniurabitur, ut non philosophiae nomen venevirtutes coniurabitur, ut non philosophiae nomen venerabile et sacrum maneat. Ceterum philosophia ipsa tranquille modesteque tractanda est. " Quid ergo?" inquis, "Videtur tibi M. Cato modeste philosophari, qui bellum civile sententia reprimit ? Qui furentium principum armis medius intervenit ? Qui aliis Pompeium offendentibus aliis Caesarem simul lacessit duos?" Potest aliquis disputare an illo tempore capessenda fuerit sapienti res publica. " Quid tibi vis, Marce Cato ? Iam non agitur de libertate; olim pessumdata est. Quaeritur, utrum Caesar an Pompeius possideat rem publicam; quid tibi cum ista contentione ? Nullae partes tuae sunt; dominus eligitur. Quid tua, uter vincat ? Potest melior vincere, non potest non peior esse, qui vicerit." Ultimas partes attigi Catonis. Sed ne priores quidem anni fuerunt qui sapientem in illam rapinam rei publicae admitterent; quid aliud quam vociferatus e
Abbreviated transcription (Latin):
spolioꝵ Nepo adhumanũ sanguinẽ propter ipsũ uerut.
aut ad modũ pauci plures conputanit quam oderuN
Nudũ latro trans nuttit. & iam in obsessa uia pauperi pax est:
Tria deude ex pręcepto ueteri prestanda sunt. ut uitentur
oduim inuidia contemptus. Quomodo hoc fiat. sapienti
sola monstrabat Difficile eium temperamentũ est. ue¬
rendũ que: ne in contemptu nos in uidia & aimor trans fera
ledũ calcari nolumus. uideam᷑ posse calcari Multis timen¬
di actulit causas timere posse Undique Nos reducamus.
non minus contempni quã suspici noc&e Ad philosoph¬
am ergo consugiendũ est Hae litterę: nondico apud bonos
sed apud mediocriter malos insularũ locosunt: Nam
forensis eloquentia . & quȩcũq alia popłm mou& aduer¬
sarios hab&. hec qui&a & sui negotu contempni nonpo¬
test cui ab omĩb artib & iam ap̃ud pessimos honor est
Iumquã intantũ conualesc& nequitia. numqua sicontra

Expanded text:
spoliorum. Nemo ad humanum sanguinem propter ipsum venit, spoliorum. Nemo ad humanum sanguinem propter ipsum venit, aut admodum pauci. Plures computant quam oderunt. Nudum latro transmittit; etiam in obsessa via pauperi pax est. Tria deinde ex praecepto veteri praestanda sunt ut vitentur: odium, invidia, contemptus. Quomodo hoc fiat, sapientia sola monstrabit Difficile enim temperamentum est, verendumque, ne in contemptum nos invidiae timor transferat ne dum calcare nolumus, videamur posse calcari. Multis timendi attulit causas timeri posse. Undique nos reducamus; non minus contemni quam suspici nocet. Ad philosophiam ergo confugiendum est; hae litterae, non dico apud bonos, sed apud mediocriter malos, infularum loco sunt. Nam forensis eloquentia et quaecumque alia populum movet, adversarios habet; haec quieta et sui negotii contemni non potest, cui ab omnibus artibus etiam apud pessimos honor est. Numquam in tantum convalescet nequitia^ numquam sic contra
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq sapiens nunquã potentiũ iras ꝓuocabit. im moperde¬
cdinabit. Non aliter quam in nau̾gando procellam cum
p&eres siciliam draiecisti fr&ũ: temerarius gubernatur
com tempsit austri minas. Ille ẽ enĩ quisiculũ pelagus ex¬
asper&. & in uercices cogat Non siniscrũ petit litus sed r
quo propior charydũ naria conuoluit At ille cautior.
peritos locoꝵ rogat quis estussit. quȩ signadent nubes
longe ab illa regĩone uerticib in faini cur sũ ten&e. Idem
facit sapiens nocituram potentiam uitãt. hoc primum cauer
neuitare uideatur. Pars enim seruritatis & in hoc est. Non
exꝓfesso eam petere quia quȩ quis fugit dampnat. Circu¬
spͥiciendũ ergo Nobis est : quomodo auulgo tuti ẽc̾ posi¬
mus. Primũ nihil idem concupiscamus. rexa est inter co¬
p&itores. deinde nihil habeamus. qđ cũ magno emolum̃to
insidiantis eripi posit. quã minimũ sit incorpore tuo

Expanded text:
Itaque sapiens numquam potentium iras provocabit, immo deItaque sapiens numquam potentium iras provocabit, immo declinabit, non aliter quam in navigando procellam. Cum peteres Siciliam, traiecisti fretum. Temerarius gubernator contempsit austri minas, ille est enim, qui Siculum pelagus exasperet et in vertices cogat; non sinistrum petit litus, sed id, a quo propior Charybdis maria convolvit. At ille cautior peritos locorum rogat, quis aestus sit, quae signa dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem facit sapiens; nocituram potentiam vitat, hoc primum cavens, ne vitare videatur. Pars enim securitatis et in hoc est, non ex professo eam petere, quia, quae quis fugit, damnat. Circumspiciendum ergo nobis est, quomodo a vulgo tuti esse possimus. Primum nihil idem concupiscamus; rixa est inter competitores. Deinde nihil habeamus, quod cum magno emolumento insidiantis eripi possit. Quam minimum sit in corpore tuo
Abbreviated transcription (Latin):
aliud pͥter hȩc cõmenta seuitia ẽ: Non est itaque mirum¬
simaximus huiꝰ reitimor ẽ: cuiꝰ & uartetas magna. & appa¬
ratus terribilis est : Nam quẽ ad modũ plus agit᷑ tortor quo
plura instrumenta doloris exposuit. Specie enĩ iuncun¬
tur qui pacientie restitissent : ita exhis quȩ ammos ptos
subigunt &domari Plus prosiciunt quihabent quod oste¬
dant Ille pestes non minus graues sunt. famen dico & situ
& precordiorum suppͥiratiõnes & sebrẽ uiscera ipsa tor¬
rentẽ sed latent Nihil habent quod intentent: quod prefereN
lec ut magna bella. aspertu paratuq uicerut it. Demus itaq
operã. abtineamus offensis: Interdum popłs est quem time¬
re debeamus: Interdum siea ciuitatis disciplinaẽ ut pluru
per senatũ trocansigantur gratiosi ineo uiri. inter dũ singuli
quibus potestas poplĩ & in põpłm data est: Hos om̃s amicõs
habere: operuim sum est. Satis est : ininicos non habere

Expanded text:
aliud praeter haec commenta saevitia est. Non est itaque mirumaliud praeter haec commenta saevitia est. Non est itaque mirumsi maximus huius rei timor est, cuius et varietas magna et apparatus terribilis est. Nam quemadmodum plus agit tortor, quo plura instrumenta doloris exposuit specie enim vincuntur qui patientia restitissent; ita ex iis, quae animos nostros subigunt et domant, plus proficiunt, quae habent quod ostendant. Illae pestes non minus graves sunt, famem dico et sitim et praecordiorum subpurationes et febrem viscera ipsa torrentem. Sed latent, nihil habent quod intentent, quod praeferant; haec ut magna bella aspectu apparatuque vicerunt. Demus itaque operam, abstineamus offensis. Interdum populus est, quem timere debeamus; interdum si ea civitatis disciplina est, ut plurima per senatum transigantur, gratiosi in eo viri; interdum singuli, quibus potestas populi et in populum data est. Hos omnes amicos habere operosum est, satis est inimicos non habere.
Abbreviated transcription (Latin):
nes sit. Nihil om̃inus. quantũ possumꝰ euitrmꝰ in comoda queq:
non tantũ pericula & intitaĩ nos reducamus Excogitantes sub¬
inde. quib possint tim̃da depelli: quoꝵ tria nisifallor genera.
sunt Timae ur inopia timentur morbi timentur quȩ perium
potentioris eueniunt. ex his omĩb nihil nos magisconcuait qi
quod ex aliena potentia inpend&. Magno enim strepitu. & tu¬
multu: uenit Nauiralia malasquȩ retuli in opiȩ atque mor¬
bus silentio subeunt: nec oculis nec auribus quic quam terro¬
ris incuaunt. Ingens alterius mali pomꝑa ȩ̃ Ferrum circa
se & ignes hab&. &̾ catenas & turbã ferarũ qͥuam in uiscera im¬
mittat humana. Cogita hoc loco carcerem & cruces & etuleos
& uncum & ad ac̾tum̃ per medium hominẽ quiperos emerge¬
ra stipitẽ. & distracꝰta indiuersum acas curribus menbra
llã tunicã alimentis igniũ & in litã & tertam. ⁊ quic quidii

Expanded text:
nes sit. Nihilominus, quantum possumus, evitemus incommoda quoque, nes sit. Nihilominus, quantum possumus, evitemus incommoda quoque, non tantum pericula, et in tutum nos reducamus excogitantes subinde, quibus possint timenda depelli. Quorum tria, nisi fallor, genera sunt: timetur inopia, timentur morbi, timentur quae per vim potentioris eveniunt. Ex his omnibus nihil nos magis concutit, quam quod ex aliena potentia inpendet. Magno enim strepitu et tumultu venit. Naturalia mala quae rettuli, inopia atque morbus, silentio subeunt nec oculis nec auribus quicquam terroris incutiunt. Ingens alterius mali pompa est. Ferrum circa se et ignes habet et catenas et turbam ferarum, quam in viscera inmittat humana. Cogita hoc loco carcerem et cruces et eculeos et uncum et adactum per medium hominem, qui per os emergeret, stipitem et distracta in diversum actis curribus membra, illam tunicam alimentis ignium et inlitam et textam, et quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
hominũ leuitas. Cotidie noua uitȩ sundam̃ta ponenciũ. nouas
spes& um mexitu incho antium: Circũ spice tecũ singulos occur¬
rent tibi senes. qui secũ maxime Ambitionẽ ad perer m̾ationes.
Ad negotiandũ parent. Quidẽ aut̃ turpius. quã senex iuiucre
incipiens: Non adicerem ductorẽ huic uoci nisi eẽ serretior
nec inter uulgata epicuri dicta. quȩ mihi & laudare & ad¬
huiꝰ gerere cutelã Non nego indulgendũ illi. seriuien¬
dũ nego. Nultis enim seruie qui corporiꝰ seruit qui proillo
miiuim tunae qui ad illud omĩa refert. Sic gerere nos debemꝰ
non tam quã propter corpus uiuere debeamus. sed camquã rion
possimꝰ sine corpore: Huiꝰ nos nimius amor tioribus inquieta
Sollicitiidinib onerat᷑ contumeliis obicit. Honestũ ei uile est:
cui corpus ninis carũ est: Agatur eius diligentis sime cura ita
tamen ut cũ exig& ratio. cum dignitas. cum̃ fides: timendũ mig¬

Expanded text:
hominum levitas cotidie nova vitae fundamenta ponentium, novas hominum levitas cotidie nova vitae fundamenta ponentium, novas spes etiam in exitu inchoantium. Circumspice tecum singulos; occurrent tibi senes, qui se cum maxime ad ambitionem, ad peregrinationes, ad negotiandum parent. Quid est autem turpius quam senex vivere incipiens ? Non adicerem auctorem huic voci, nisi esset secretior nec inter vulgata Epicuri dicta, quae mihi et laudare et adhuius gerere tutelam. Non nego indulgendum illi; serviendum nego. Multis enim serviet, qui corpori servit, qui pro illo nimium timet, qui ad illud omnia refert. Sic gerere nos debemus, non tamquam propter corpus vivere debeamus, sed tamquam non possimus sine corpore. Huius nos nimius amor timoribus inquietat, sollicitudinibus onerat, contumeliis obicit. Honestum ei vile est, cui corpus nimis carum est. Agatur eius diligentissime cura, ita tamen, ut cum exiget ratio, cum dignitas, cum fides, mittendum in ig
Abbreviated transcription (Latin):
dubia ꝓcertis Non seruamꝰ modum rerũ. statim intimorem
uenit᷑ scrupulus pudae me ibi sicterum loqui &tam leuibus
te remedis focilare. alius dicat fortasse non ueni&: Iudic
Qiud porro siueni& : udebimꝰ uter uincat: Fortasse ꝓme uenit
& mors ista uita honestabit. Cicuta magnum socratẽ com
ferit. catone gladium. ad sertoreni libertatis extorque. magnã
parte de traxeris głȩ : Nimiũ duite cohorto cũtibi ad monitĩo¬
ne magis quam exortatione opus sit Non indiuersiunte dnatu¬
ra tuaducimꝰ natus es ad ista quȩ dicimus. Comagis bonũ tuum
auge & exorna Sed iam sinem epłe faciam: si illi signũ sui
in pressero id est aliquam magnificam uocẽ ꝑferendam
ad te mandauero Inter cetera mala hoc quoque habae
stultitia sẽꝑ incipit uiuere Considera quid uox ista sig¬
nisic& lucili uirorum optime. & intelliges quam fȩda sit᷑

Expanded text:
dubia pro certis. Non servamus modum rerum. Statim in timorem dubia pro certis. Non servamus modum rerum. Statim in timorem vertit scrupulus. Pudet me et triste tecum loqui, et tam lenibus te remediis focillare. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si veniet? Videbimus uter vincat. Fortasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem libertatis extorque; magnam partem detraxeris gloriae. Nimium diu te cohortor, cum tibi admonitione magis quam exhortatione opus sit. Non in diversum te a natura tua ducimus; natus es ad ista, quae dicimus. Eo magis bonum tuum auge et exorna. Sed iam finem epistulae faciam, si illi signum suum inpressero, id est aliquam magnificam vocem perferendam ad te mandavero. " Inter cetera mala hoc quoque habet stultitia: semper incipit vivere." Considera quid vox ista significet, Lucili virorum optime, et intelleges, quam foeda sit
Abbreviated transcription (Latin):
significationis detor qu& inpeius aut maiorẽ sibi offensam pro¬
ponit Alicuius quam est & cogitat. Numquã iritus illesit sed
quantũ liceat irato Nulla Autem causa uitȩ est. nullus misei¬
arũ modus. sitimeretur quantũ pocest. huic prudentia ꝓsit.
hic robore animi euidentem quoque m&ũ respue: Siminus
tur ut nonceruꝰ sit & formidata subsidere: & sperata decipere
Ego spem ac m&ũ ex anima & quotiens incerta erunt omĩa tibi
faue crede quod mauis siplures habebis sententias m&us nihi¬
ominus inhanc partem potius indina & ꝑurbare te desine
Ac sub inde hoc manimo uelue maiorem pardem mortaliũ
cũ illi nec sit quicquam mali. nec ꝓcerto futurũ sit: aestuar
ac discurrere. Nemo enim resistit sibi. cũcepit impelli. nertimo¬
re suum redigit aduerum. Nemodicit. uanus actor ẽ. uani
est: aut furcit dut credidit Damꝰ nos referendos ex piuescimus

Expanded text:
significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam prosignificationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minustur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperata decipere. Ergo spem ac metum examina, et quotiens incerta erunt omnia, tibi fave; crede quod mavis. Si plures habet sententias metus, nihilominus in hanc partem potius inclina et perturbare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli, nec timorem suum redigit ad verum. Nemo dicit: " Vanus auctor est, vanus haec aut finxit aut credidit." Damus nos aurae ferendos. Expavescimus
Abbreviated transcription (Latin):
metus sunt. Ceteri enim sine ratione: hi sine mente sunt: Inqui¬
mus itaque inrem diligenter ueri simile est aliquid suturer
mali. Honstatim uerum est Quã multa non expetꝰratet uenerun
quã multa expectata Nusquã comprauer: Q lam sifuturũ est.
quid uuat dolori suo occurrere: satis cito dolebit cum uenȩ¬
rit in terim tibi meliora ꝓmitte Quis facias lucri dempus.
multa inter uenient. quibus uicinũ ꝑiculũ ut prope admot
Aut subsistat aut desinat. aut malienũ capud transeat Incen¬
dium ad fugã patuit. quosdã molliter ruia deposiut Aliquan¬
dogladius ab ipsa ceruice reuocatus est Aliquis car nifici suo
sup̾er stes fuit hab& & iam mala fortuna leuitate᷑ fortas se erit.
fortasse non erit. Interim non ẽ meliora propene. Honpiũ¬
quam. nullis apparentibus signis que mali aliquid prenuntient.
amimus sibi falsas imagines singit. Aut uerbũ aliquod dubiȩ

Expanded text:
metus sunt. Ceteri enim sine ratione, hi sine mente sunt. Inquimetus sunt. Ceteri enim sine ratione, hi sine mente sunt. Inquiramus itaque in rem diligenter. Verisimile est aliquid futurum mali; non statim verum est. Quam multa non expectata venerunt! Quam multa expectata nusquam conparuerunt! Etiam si futurum est, quid iuvat dolori suo occurrere ? Satis cito dolebis, cum venerit; interim tibi meliora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa intervenient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae
Abbreviated transcription (Latin):
torquem dut futũris: dut utrisque. Depresentibus. facile iudi¬
cium est. Si corpus tuum liberũ est. sanũ e. Hec ullus ex iniu¬
ria dolor est NUidebimus quid suturuĩ sit Hodie nihil nego¬
tu haba: at enĩ futurũ est Primum despice Ancerta argum̃ta sint
uenturi mali Pler umque enĩ suspitionibus laboramꝰ & in ludi
nobis illa quȩ confitere bellum sola fama Multo auteno
magis singulos consicit. Ita milucli cito accedimus opiniopii
non coarquimus illa quȩ nos in maum. adducuntu neu
timꝰ s& tepidamus & sic uertinus terga quȩmad modum
illi. quos puluis motus suga peroꝵ exuit castris: aut quoi
aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit Hescio quomod
magis uana ꝑturbent: uera enum. modũ suũ habent. Quic quid
ex incerto uenit coniecturȩ: & pauentis animi licentiȩ traditur
ulli itaque tam pernitiosi. tam in reuocabiles quam Lymphatici

Expanded text:
torquemur aut futuris aut utrisque. De praesentibus facile iuditorquemur aut futuris aut utrisque. De praesentibus facile iudicium est; si corpus tuum liberum et sanum est, nec ullus ex iniuria dolor est. Videbimus quid futurum sit. Hodie nihil negotii habet. " At enim futurum est." Primum dispice, an certa argumenta sint venturi mali. Plerumque enim suspicionibus laboramus, et inludit nobis illa, quae conficere bellum solet, fama, multo autem magis singulos conficit. Ita est, mi Lucili; cito accedimus opinioni Non coarguimus illa, quae nos in metum adducunt, nec excutimus, sed trepidamus et sic vertimus terga, quemadmodum illi, quos pulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit. Nescio quomodo magis vana perturbant. Vera enim modum suum habent; quicquid ex incerto venit, coniecturae et paventis animi licentiae traditur. Nulli itaque tam perniciosi, tam inrevocabiles quam lymphatici
Abbreviated transcription (Latin):
rimũ illud. quia res in contro uersi est & litẽ contestatã habe
in presentia differatur. Quod ego leue dixero tu grauissimum
esse contendes. Scio aliosͣ flãgella ridere alios genxre sub
colapho Postea uidebimus. utrum ista suis uiribus ualeant.
An in becilli. tate rro&. Illud presta mihi ut quotiens circũ¬
steterint qui tibi te miserũ esse per suadeant nonquid audi¬
as. sedquid sentias cogites & cum pacientia tua desiberes
acte ipse in terroges. qui tua optime nosa. Quid est quare
isti merũ plorent᷑: Quid est quod trepident: Qued conta¬
contagium quoque mei timeant. quasi transilire calamuitas possi
Est aliquid istic nilli. Aures ista magis infamis est quã mala. ip¬
se te intrrroga Numquid sine cauisa crucior a mereo & quod
non est malum facio Quomodo inquis intelligam. siuana sp
anuera quibus angor: Accipe hiuiꝰ rei regitlã Auit presenas

Expanded text:
Primum illud, quia res in controversia est et litem contestatam habemus, Primum illud, quia res in controversia est et litem contestatam habemus, in praesentia differatur. Quod ego leve dixero, tu gravissimum esse contendes; scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho. Postea videbimus, utrum ista suis viribus valeant an inbecillitate nostra. Illud praesta mihi, ut, quotiens circumsteterint, qui tibi te miserum esse persuadeant, non quid audias, sed quid sentias, cogites et cum patientia tua deliberes ac te ipse interroges, qui tua optime nosti: Quid est, quare isti me conplorent ? Quid est, quod trepident, quod contagium quoque mei timeant, quasi transilire calamitas possit ? Est aliquid istic mali, an res ista magis infamis est quam mala ? Ipse te interroga: Numquid sine causa crucior et maereo et quod non est malum, facio ? " Quomodo," inquis, " intellegam, vana sint an vera, quibus angor ?" Accipe huius rei regulam: aut praesentibus
Abbreviated transcription (Latin):
adpuguã Ergout similitudinẽ istã prosequar : sep̾e iamfortuna
suprate suit: nec tam̃ tradidisti te : sed subsiluisti. & acrior consbtisti
Multũ enĩ adicit sibi uirtus lacessita Si tamensitibi uidetur. acci¬
pe ame auxilia. quibus munire te posus. Plura sunt lucili quȩ no
terrent. quã quȩ premunt: & sepius opinione quam re laboramus.
Non loquor terum storca lingua. sed hac sum tusiore. Nos enĩ dicimꝰ
omĩa ista quȩ gemitus mugitusque exprimunt. leuia ẽe. & co¬
tempnenda . Om̃itamus hȩc magna uerba: sed du boni uera. Illud
tibi prȩcipio. nesis miser ante tẽmpus: cum illa que uelud im¬
minentit ex paisti. fortas se numquã uentrͣa sint certe non ue¬
nerint. Quȩdã ergo nos magistorquent quã debent. Quȩdã
ante torquent quam debent: quȩdã torquent cũ omĩno nos
debeant. Aut augemus doloꝵẽ aut simzimus. aut prȩcimus

Expanded text:
ad pugnam. Ergo, ut similitudinem istam prosequar, saepe iam fortuna ad pugnam. Ergo, ut similitudinem istam prosequar, saepe iam fortuna supra te fuit, nec tamen tradidisti te, sed subsiluisti et acrior constitisti. Multum enim adicit sibi virtus lacessita; tamen si tibi videtur, accipe a me auxilia, quibus munire te possis. Plura sunt, Lucili, quae nos terrent, quam quae premunt, et saepius opinione quam re laboramus. Non loquor tecum Stoica lingua, sed hac submissiore. Nos enim dicimus omnia ista, quae gemitus mugitusque exprimunt, levia esse et contemnenda; omittamus haec magna verba, sed, di boni, vera. Illud tibi praecipio, ne sis miser ante tempus, cum illa, quae velut imminentia expavisti, fortasse numquam ventura sint, certe non venerint. Quaedam ergo nos magis torquent quam debent; quaedam ante torquent quam debent; quaedam torquent, cum omnino non debeant. Aut augemus dolorem aut fingimus aut praecipimus.
Abbreviated transcription (Latin):
undique adlibertatẽ uȩ multȩ breues. faciles. Agamus
dõ oras quod nemo inuita teneri potest: calcare ip̃sas neres¬
sitates lic& łpicurus inquis dixit. Quid tibi cum alieno:
quod uerum ẽ metũ ẽ: Per seuerabo epicurũ tibi iungere.
ut isti qui iu uerba iurarent: nequid dicatur ae stimeN
instrueres te pręceptis salutaribus & dura uincen¬
tibui satis ad uersus foramam placebas tibi.
& multo magis postquã cum illa manum conserusti uiresque
expertus estuas. Quȩ numquã certã dare sidutiã sui possuN
nisi cũ multȩ difficultates hinc & illinc apparuer̃. Aliquando uero
spiritus ad certam̃ ad ferre: qui numquã suggillatus est: le qui
sanguinẽ suum. cuiꝰ dentes crepuere subpugno. ille qui sub plan¬
tat᷑us. aduersariũ tototulit corpore. nec ꝓiecit animũ ꝓiecdus:
qui quotiens ceridit contumatior resurrex: Cũ magna spe descendit

Expanded text:
undique ad libertatem viae multae breves, faciles. Agamus undique ad libertatem viae multae breves, faciles. Agamus deo gratias, quod nemo in vita teneri potest. Calcare ipsas necessitates licet. " Epicurus," inquis, "dixit. Quid tibi cum alieno ?" Quod verum est, meum est. Perseverabo Epicurum tibi ingerere, ut isti, qui in verba iurant, nec quid dicatur aestimant, instrueres te praeceptis salutaribus et dura vincentibus, satis adversus fortunam placebas tibi, et multo expertus es tuas, quae nunquam dare certam fiduciam sui possunt, nisi cum multae difficultates hinc et illinc apparuerint, aliquando verspiritus ad certamen afferre, qui nunquam sugillatus est. sanguinem suum vidit, cuius dentes crepuere sub pugno, ille, qui subplantatus adversarium toto tulit corpore nec proiecit animum proiectus, qui quotiens cecidit, contumacior resurrexit, cum magna spe descendit
Abbreviated transcription (Latin):
uitam Pa comus quis riã ususuã fecit cum uino & illis funeribus
epulis sibi parentauerit: sic incubiculũ ferebatur acena. ut in¬
ter plausus exoleturũ hoc ad simphoniã caneretur bebiote uullo
se die extulit Noc quod ille exmala conscientia faciebat nosix
bona faciamus & in somnun ituri leahilaresque dicanusn
uixi. aquẽ declerat cur sum fortuna per eot Crastinum
hadiecerit ds lai recipiamus Ille beatis suuus est cesȩ¬
curus sui possessor qui crastinũ sine sollicitudine expec
quisquis dixit uxi Condie ad lucrũ surgit sediãm debeo
qpistolam inclielere. Sic inquis ne ullo ad me perulio
uenia noli timere. aliquid secum fert quare aliquid di
multũ. Quid enĩ hac uoce prȩdarius quam illi trado
adte per ferendã Calum est in necessitate iuuererseti
indessitate uiuere necessitas nulla est. Quid ni nulla sit: Patena

Expanded text:
vitam. Pacuvius, qui Syriam usu suam fecit, cum vino et illis funebribus vitam. Pacuvius, qui Syriam usu suam fecit, cum vino et illis funebribus epulis sibi parentaverat, sic in cubiculum ferebatur a cena, ut inter plausus exoletorum hoc ad symphoniam caneretur: βεβίωται, βεβίωται. Nullo non se die extulit. Hoc, quod ille ex mala conscientia faciebat, nos ex bona faciamus et in somnum ituri laeti hilaresque dicamus: Vixi et quem dederat cursum fortuna, peregi. Crastinum si adiecerit deus, laeti recipiamus. Ille beatissimus est et securus sui possessor, qui crastinum sine sollicitudine expectat. Quisquis dixit " vixi," cotidie ad lucrum surgit. Sed iam debeo epistulam includere. " Sic," inquis, "sine ullo ad me peculio veniet?" Noli timere; aliquid secum fert. Quare aliquid dixi ? Multum. Quid enim hac voce praeclarius, quam illi trado ad te perferendam ? " Malum est in necessitate vivere; sed in necessitate vivere necessitas nulla est." Quidni nulla sit ? Patent
Abbreviated transcription (Latin):
st qui totã pueritiam. ambitu suo adstringit Est deinde
per se annus. inse omĩa continens tempora᷑ quoꝵ mulapli¬
catione uita componitur mensis artiore prȩcingitur
circulo Angustissimũ hab& diesgrum s& & hic abinitio
ad exitum uenit. ab ortu ad occasum. Ideo heradits
cui cognomen fecit. orationis obscuritas: unus inquid
dies par omĩ est hoc alius aliter excepit. Dixit enĩ parem eeꝰ horis.
net mencitur Nam sidies est. tempus uingiti & quatuor horarum
neces se est om̃s intar se dies pares esse. quia nox hab&. qđ dies per¬
diott: Alius ait parẽ esse unũ diem omĩbus similitudine: Nihil
enĩ hab& longissini temporis spatium quod non & in uno die i¬
uenias: Iucẽ & noctẽ & inalter nas mundi uices plura facit ista
non alias contratior alias producdior Itaque sic ordinandus est
dies om̃is. tamquã cogat agmen. & consũmat at que expledt

Expanded text:
Est qui totam pueritiam ambitu suo adstringit. Est deinde Est qui totam pueritiam ambitu suo adstringit. Est deinde per se annus in se omnia continens tempora, quorum multiplicatione vita conponitur. Mensis artiore praecingitur circulo. Angustissimum habet dies gyrum, sed et hic ab initio ad exitum venit, ab ortu ad occasum. Ideo Heraclitus, cui cognomen fecit orationis obscuritas, " Unus," inquit, " dies par omni est." Hoc alius aliter excepit. Dixit enim parem esse horis, nec mentitur; nam si dies est tempus viginti et quattuor horarum, necesse est omnes inter se dies pares esse, quia nox habet, quod dies perdidit. Alius ait parem esse unum diem omnibus similitudine; nihil enim habet longissimi temporis spatium, quod non et in uno die invenias, lucem et noctem, et in aeternum dies vices plures facit istas, non alias contractior, alias productior. Itaque sic ordinandus est dies omnis, tamquam cogat agmen et consummet atque expleat
Abbreviated transcription (Latin):
si illa scias uti Grãtissima sunt poma cum sugnint pueriaę
maximus inexitu derorẽ Deditis unopodio extrema delectat
ilła quȩ mergit. quȩ ebri&atisũmã manũ inponit. Quod ipͣse
iocum dissimũ hominis uoluptas hab&. insinẽ sui differt Iocũ¬
dissima est aetas deuexa. iam non tamen preceps. & illa quoq
mextrema tegula stantem. iudico habere suas uoluptates:
aut hoc ipsum suc cedit in locũ uoluptatũ nullis egere. Quã
dulce est cupiditates facigasse ac reliquisse: Molestũ est
inquis mortem ante oculos habere Primũ ista tam seni an¬
te oculos deb& esse quam iuueni. Non enĩ citamur excenssu
emde nemo tam senex est: ut imꝑbe unum diem sper&
Unus autẽ dies gradus uitȩ est Tota etas partibus constat
& orbes hab& cir cũ ductos maiores minoribus. Est aliquis
qui om̃i com plectatur & cingat Hic pertin& anatali dodiẽ
extremum Est alter. qui annos ad olescentiȩ excludit

Expanded text:
si illa scias uti. Gratissima sunt poma, cum fugiunt; pueritiae si illa scias uti. Gratissima sunt poma, cum fugiunt; pueritiae maximus in exitu decor est; deditos vino potio extrema delectat, illa quae mergit, quae ebrietati summam manum inponit. Quod in se iucundissimum omnis voluptas habet, in finem sui differt. Iucundissima est aetas devexa iam, non tamen praeceps. Et illam quoque in extrema tegula stantem iudico habere suas voluptates. Aut hoc ipsum succedit in locum voluptatum, nullis egere. Quam dulce est cupiditates fatigasse ac reliquisse ! " Molestum est," inquis, " mortem ante oculos habere." Primum ista tam seni ante oculos debet esse quam iuveni. Non enim citamur ex censu. Deinde nemo tam senex est, ut inprobe unum diem speret. Unus autem dies gradus vitae est. Tota aetas partibus constat et orbes habet circumductos maiores minoribus. Est aliquis, qui omnis conplectatur et cingat; hic pertinet a natali ad diem extremum. Est alter, qui annos adulescentiae cludit.
Abbreviated transcription (Latin):
stomachandi arripui. Apparae inquã has platanos neglegi. nulla
babent frondes Quam nodessiunt & retorridi ram̃i quam
tristes & squalidi trunciꝰ hoc non accider& siquis has circum fodera.
inrigar&: Iurat pergeniũ meũ se omĩa facere. in nulla re cessar:
curã suã : sed illas uetulas esse quod intra nossit. ego illas pos suera
ego illarum prinum. uideram folium: Con uersũs ad ianuam.
foras enĩ spectat : unde iste natͥus es : quidte delectauit alie¬
num morduũ tollere : atille non cognoscis me inquid Ego
sum felicio cui solebas sigillaria Ad ferre: Egosum philo¬
siti uillici filiꝰ. delitiolum tuum. Per fecte inquam iste
delerat populus & iam delicium meũ factus est prorsus
potest fieri. dentes illi cũmaxime cadunt. debeo hoc subur¬
bano meo quod mihi senertus mea. quocũ quȩ duerterẽ
apparuit: Complecꝰtamus illam & dmemus Plena uoluptat

Expanded text:
stomachandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas stomachandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas habent frondes. Quam nodosi sunt et retorridi rami, quam tristes et squalidi trunci! Hoc non accideret, si quis has circumfoderet, si inrigaret." Iurat per genium meum se omnia facere, in nulla re cessare curam suam, sed illas vetulas esse. Quod intra nos sit, ego illas posueram, ego illarum primum videram folium. Conversus ad ianuam " Foras enim spectat. Unde istunc nactus es ? Quid te delectavit alienum mortuum tollere ? " At ille "Non cognoscis me ?" inquit. " Ego sum Felicio, cui solebas sigillaria adferre. Ego sum Philositi vilici filius, deliciolum tuum." "Perfecte," inquam, "iste delirat. Pupulus etiam delicium meum factus est ? Prorsus potest fieri; dentes illi cum maxime cadunt." Debeo hoc suburbano meo, quod mihi senectus mea, quocumque adverteram, apparuit. Conplectamur illam et amemus; plena est voluptatis,
Abbreviated transcription (Latin):
auctoritate & imserr&ũ suũ sanctiuis faciat Ofelicẽ illũ. qui non
rȩsens tantũ factũ sed &iam cogitatus emendat: Ofelicẽ. quisic aliq
uereri potest: ut ad memoriã quoque eiꝰ. se cõponat at que ordin&:
Quisic aliquẽ uereri potest: cito erit uerendus: Elige itaq catoniẽ
Si hic tibi uid&᷑ minis rigidus elige remissioris animi iuirũ lelium
Cligr eum. cuuꝰ tibi placuit ⁊ uitã & dratio & ipse animum ante se ferei S
uultus: Illũ sẽꝑ abi ostende. uel custodẽ uel exemplũ Opus est
inquã aliquo ad que mores nr̃i se ipsi exigant. nisi ad regulã praua
Non corriges: U
in suburbanũ meũ. & querebar dempensis ac dificiĩ dilabentis. ait
uillicus mihi non e̾x̾. neglegentiȩ suę uitium Omĩa se facere. s& uillam
ueterẽ ee Hȩc uilla : inter̃ manus mras ereuit: Quid mihi futurum e
sitam putria sunt aetatis meȩ saxaꝰ iratui illȩ ꝓximã occassionem

Expanded text:
auctoritate etiam secretum suum sanctius faciat. O felicem illum, qui non auctoritate etiam secretum suum sanctius faciat. O felicem illum, qui non praesens tantum, sed etiam cogitatus emendat! O felicem, qui sic aliquem vereri potest, ut ad memoriam quoque eius se conponat atque ordinet! Qui sic aliquem vereri potest, cito erit verendus. Elige itaque Catonem. Si hic tibi videtur nimis rigidus, elige remissioris animi virum Laelium. Elige eum, cuius tibi placuit et vita et oratio et ipse animum ante se ferens vultus; illum tibi semper ostende vel custodem vel exemplum. Opus est, inquam, aliquo, ad quem mores nostri se ipsi exigant; nisi ad regulam prava non corriges. VAin suburbanum meum et querebar de inpensis aedificii dilabentis. Ait vilicus mihi non esse neglegentiae suae vitium, omnia se facere, sed villam veterem esse. Haec villa inter manus meas crevit; quid mihi futurum est, si tam putria sunt aetatis meae saxa ? Iratus illi proximam occasionem
Abbreviated transcription (Latin):
eroni diarebunt: Nihil horum uitari potest ͥ magis quam accersi. Arcisiteo
scemei qui imitantur affectus qui m&um & trepidationiẽ ex primunt
quitrifteciã represeutant hoc inditio imitantur uere cundiam
Deiciunt enĩ uultũ. uerba submittunt. figunt in terrã oculos: & de pri¬
munt: Ruborẽ sibi exprimere non possunt. nec prohib&ur hic nec
adducitur nihic aduersus hȩc sapientia promitat. nibil prosicit. sui
uiris siuit: in uissa ueniunt in uissa discedunt iam clausulã epistola
poscit. accipe equidẽ. utilẽ ac salutarẽ. quã te affligere
Ammo uolo
liquis uirbonus nobis eligendus ẽ: Ac semꝑ antr oculos habendus
ut sic ramquã illo spectante uiuamus & omĩa taiquã illo ui¬
dente faciamus: Hoc milucili epicurus prȩcepit. custodẽ nobis & pe¬
dagogum dedit: Nex in merito magna pars peccatoꝵ tollitur: si petca¬
tori testit adsistit: Aliquẽ habeatꝰ animus quẽ uereatur cuiꝰ

Expanded text:
erit, haerebunt. Nihil horum vetari potest, non magis quam accersi. Artifices erit, haerebunt. Nihil horum vetari potest, non magis quam accersi. Artifices scaenici, qui imitantur adfectus, qui metum et trepidationem exprimunt, qui tristitiam repraesentant, hoc indicio imitantur verecundiam: deiciunt enim vultum, verba submittunt, figunt in terram oculos et deprimunt. Ruborem sibi exprimere non possunt; nec prohibetur hic nec adducitur. Nihil adversus haec sapientia promittit, nihil proficit; sui iuris sunt, iniussa veniunt, iniussa discedunt. Iam clausulam epistula poscit. Accipe, et quidem utilem ac salutarem, quam te affigere animo volo: "Aliquis vir bonus nobis diligendus est ac semper ante oculos habendus, ut sic tamquam illo spectante vivamus et omnia tamquam illo vidente faciamus." Hoc, mi Lucili, Epicurus praecepit. Custodem nobis et paedagogum dedit, nec immerito. Magna pars peccatorum tollitur, si peccaturis testis adsistit. Aliquem habeat animus, quem vereatur, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
iount  et nec dicipliua nec usus umq excutit. sed naaura uim suam eero
sis quoques curis sibitus ad funditur Magis quidem in iuuenibus appur
ubiis a plus caloris est & tenera frons Nihil ominꝰ uecera nos co senestangi
Suidĩ nunquam magis quã cum erubuerunit cimendisunt : quasi onei uexe¬
cimdliã esfuderinat. Silla tunc erat uiolentissimus cu facie eus sanguis inuus:¬
endor tiohil eat mollius ore pomper numquã nonconi pluribus : ubuit mutiqu
in coionib sfabianũ cum in se natũ cestis ẽe inductus erubuisse memini : & hic
illũ niree pridor decuit: Hon accidit hoc ab insirmitate inentis sr anoutat rei
qus uuexer oit ut ds & um si non cuncutit mou&: natuali in hoc facilitate corporis
rer lun uacurã sub unperio si omiã eradere ũitia. Quecũque adcribut condi¬
s nascendi & corporis temperatura : cum multũ sediuque animus composu¬

Expanded text:
currunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet currunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet simis quoque viris subitus adfunditur. Magis quidem in iuvenibus apparet, quibus et plus caloris est et tenera frons; nihilominus et veteranos et senes tangit. Quidam numquam magis, quam cum erubuerint, timendi sunt, quasi omnem verecundiam effuderint. Sulla tunc erat violentissimus, cum faciem eius sanguis invaserat. Nihil erat mollius ore Pompei; numquam non coram pluribus rubuit, utique in contionibus. Fabianum, cum in senatum testis esset inductus, erubuisse memini, et hic illum mire pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate mentis, sed a novitate rei, quae inexercitatos, etiamsi non concutit, movet naturali in hoc facilitate corporis rerum naturam sub imperio, si omnia eraderet vitia. Quaecumque adtribuit condicio nascendi et corporis temperatum, cum multum se diuque animus conposu