comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Et ut scias quẽ admodũ incipiãt
affectus. aut crescant. ã efferant᷑.
Est p̾mꝰ motus nõ uoluntarius
cio. alt̾ cũ uoluntate nõ otumati.
tanꝙͣ oporteat me uindicari cũ le¬
sus sim. aut opteat hũc dare peãs.
cũ scelus fecenit. Tertiꝰ motꝰ ẽ iam
ĩpotens. qui nõ si or. ulcisci nult.
s utiq qui rõem eucit. p̾mũ il¬
lũ aĩ ictum effugẽ rõne nõ possu¬
mͦ sicuti nec illa quide que dixi¬
mꝰ accide̾ corpib. ne nos obscitacõ
aliena sollicitet. ne oculi ad inpo¬
tentacionẽ subitã digitoꝵ cõpri¬
mant᷑. Ista nõ pot̾ rõ uincere Cõ¬
suctudo fortasse ⁊ assidua obẜuaci¬
o extenuat. alt̾ ille motus. q uidi¬
cio nascit᷑. iudicio tollit᷑. ¶ Mlud
q̃ mĩc querendũ est ħ. qui nulgo
dent. an irascant᷑. cum cos. Occi¬
dunt a quib nec accepint in¬
uiriam. nec accepisse ip̃os existi¬
mant. qualis fuit appollodorus
apud phalarim ħ nõ estira fer¬

Expanded text:
Et ut scias quemadmodum incipiant Et ut scias quemadmodum incipiant adfectus aut crescant aut efferantur, est primus motus non voluntarius, tio ; alter cum voluntate non contumaci, tamquam oporteat me vindicari, cum laesus sim, aut oporteat hunc poenas dare, cum scelus fecerit ; tertius motus est iam impotens, qui non si oportet ulcisci vult, sed utique, qui rationem evicit. Primum illum animi ictum effugere ratione non possumus, sicut ne illa quidem quae diximus accidere corporibus, ne nos oscitatio aliena sollicitet, ne oculi ad intentationem subitam digitorum conprimantur. Ista non potest ratio vincere, consuetudo fortasse et adsidua observabo extenuat. Alter ille motus, quicio nascitur, iudicio tollitur. Illud etiamnunc quaerendum est, ii qui vulgo dent an irascantur, cum eos occidunt, a quibus nec acceperunt iniuriam nec accepisse ipsi se existimant ; qualis fuit Apollodorus aut Phalaris. Haec non est ira, fer
Abbreviated transcription (Latin):
genua tremucrũt. ⁊ magno ĩpa¬
tori añꝙͣ se int̾ acies arietaret
cor exiluit.⁊ oratori eloqñtissiõ
dũ ad dicendũ ꝯ ponit᷑ sũma rigu¬
dicat᷑. s excurrere. est enĩ impet᷑
nũꝙͣ aut̃ impetꝰ sine assensu mẽ¬
tis ẽ. neꝙ enĩ fĩ pot̾ ut de ulcione
⁊ pena agat᷑ aso nesciente. putauᷤ
se aliquis lesũ. uoluit ulciscidi¬
ssuadente aliqua causa statim te¬
sedit. banc iram nõ noco. s motĩ
aĩ rõni parentẽ. Ila ẽ ira que rõ¬
nem tͣnsilit que secũ rapit. crgo
p̾ma illa agitatio aĩ. qmͣ spẽs m
iurie m̃cussit nõ magis ira ẽ. ꝙ̃
ip̃a iniurie spẽs. s ill e seqñs impe¬
tus qui spẽm inirie nõ tm̃ ac¬
cepit. s approbauit.Ira ẽ ocitacõ
aĩ ad ulcionẽ uoluntate ⁊ iudicõ
ꝑgentis. Numꝙͣ dubiũ ẽ qn ti¬
mor fugam hẽat. ira impetu. ui¬
des gͦ an putes aliqd sine assensu
mentis aut peti posse. aut caueri.

Expanded text:
genua tremuerunt et magne imperagenua tremuerunt et magne imperatori antequam inter se acies arietarent cor exsiluit et oratori eloquentissimo dum ad dicendum componitur summa rigudebet sed excurrere ; est enim impetus ; numquam autem impetus sine adsensu mentis est, neque enim fieri potest ut de ultione et poena agatur animo nesciente. Putavit se aliquis laesum, voluit ulcisci, dissuadente aliqua causa statim resedit. Hanc iram non voco, motum animi rationi parentem ; illa est ira, quae rationem transsilit, quae secum rapit. Ergo prima illa agitatio animi, quam species iniuriae incussit, non magis ira est quam ipsa iniuriae species ; ille sequens impetus, qui speciem iniuriae non tantum accepit sed adprobavit, ira est, concitatio animi ad ultionem voluntate et iudicio pergentis. Numquam dubium est quin timor fugam habeat, ira impetum ; vide ergo an putes aliquid sine adsensu mentis aut peti posse aut caveri.
Abbreviated transcription (Latin):
nas menia circũsidente lectoris ꝑ¬
cirit aĩos.S omĩa ista motus sũt
aoꝵ moueri nolentiũ. nec affect̃
s pncipia ꝓludencia affectib sic
enĩ militaris uiri inmedia pace
um togati aures. tuba suscitat.
equosq castrenses crigit strepi¬
tus armoꝵ. Alexandꝵ aut̃ zeno¬
fanto canente manũ adarma
misisse aiunt. Nichil ex hus q̃
aĩmu fortuito impeluit affect᷑
uocan d Ista ut ita dicam pati¬
t̾ mag̃ aimꝰ qmͣ facit. Ergo affec¬
sus ẽ nõ ad oblatas reꝵ spẽs mo¬
ueri s ꝑmittere se ilł ⁊ hunc for¬
futũ motũ ꝓsequi. Nam siquis
pallorem ⁊ lacrimas ꝓcitentis et
irritaccẽm humoris obscem altũ¬
ue suspiriũ. ⁊ oculos subito acores. a̾
quidhiis simile. indiciũ affectus
aĩq signũ putat. fallitur nec in¬
celligit corpis hos eẽ pulsus. Ita¬
q ⁊ fortissimꝰ płmnq uir dum ar¬
mat᷑ expalluit. ⁊ signo pugne da¬
to ferocissimo militi paululum

Expanded text:
nas moenia circumsidente lectorum pnas moenia circumsidente lectorum percurrit animos, sed omnia ista motus sunt animorum moveri nolentium nec adfectus sed principia proludentia adfectibus. Sic enim militaris viri in media pace iam togati aures tuba suscitat equosque castrenses erigit crepitus armorum. Alexandrum aiunt Xenophanto canente manum ad arma misisse. Nihil ex his, quae animum fortuito impellunt, adfectus vocari debet ; ista, ut ita dicam, patitur magis animus quam facit. Ergo adfectus est non ad oblatas rerum species moveri, sed permittere se illis et hunc fortuitum motum prosequi. Nam si quis pallorem et lacrimas procidentis et irritationem umeris obsceni altumve suspirium et oculos subito acriores aut quid his simile indicium adfectus animique signum putat, fallitur nec intellegit corporis hos esse pulsus. Itaque et fortissimus plerumque vir dum armatur expalluit et signo pugnae dato ferocissimo militi paulum
Abbreviated transcription (Latin):
oliintate nostrã
fint. inuicti ⁊ ĩmutabiles sunt.
ut horror frigita aspis. ad quos¬
dam tattus aspnatio. adpeiores
nũcios subrigunt᷑ pili. et rubor
ad imꝓba uerba suffimidit᷑ seꝗtuꝵ
uertigo p̃rupta cernentis. Quoꝵ
qr nichil in nr̃a pot̾ate ẽ. nulla qͣ
minꝰ fiant rõ psuad Ira p̾ceptiã
fugat᷑. est eĩ uolim tariũ aĩ nicui¬
pientissimis accidũt. Int̾ que ⁊
pͥmꝰ ille ictus aĩ ponendꝰ ẽ ꝗ nos
post opimonẽ murie mouet. hic
subit ⁊̃ int̾ lubrica cene spectatu¬
la. ⁊ lectiones reꝵ uetustaꝵ. sepe
dodio ciceronẽ ex pellenti. ⁊ anto¬
mo occidenti uidem᷑ irasci. Quis
nem ocitat᷑. quis nõ cheodoto q
achilli. ⁊ ip̃i puero nõ puerile an¬
sus fatinus infestus ẽ. Can tus
nos nõ nũqm ⁊ citata modulacõ
⁊ efferuescimꝰ ad aliena certamĩa.
que nõ sũt ire. nõ magis ꝙͣ tristi¬
cia ẽ. que at conspectũ inimici nar¬
fragi contrahit frontẽ. nõ mag̃
ꝙͣ timor qui hambale post can¬

Expanded text:
oluntate nostra fiunt, invicti et inevitabiles sunt, ut horror frigida aspersis, ad quosdam tactus aspernatio ; ad peiores nuntios subriguntur pili et rubor ad improba verba suffunditur sequiturque vertigo praerupta cernentis. Quorum quia nihil in nostra potestate est, nulla quo minus fiant ratio persuadet. Ira praeceptis fugatur ; est enim volpientissimis accidunt, inter quae et primus ille ictus animi ponendus est, qui nos post opinionem iniuriae movet. Hic subit etiam inter ludicra scaenae spectacula et lectiones rerum vetustarum. Saepe Clodio Ciceronem expellenti et Antonio occidenti videmur irasci; quis nem concitatur ? Quis non Theodoto et Achillae et ipsi puero non puerile auso facinus infestus est ? Cantus nos nonnumquam et citata modulatio et effervescimus ad aliena certamina. Quae non sunt irae, non magis quam tristitia est, quae ad conspectum mimici naufragii contrahit frontem, non magis quam timor, qui Hannibale post Can
Abbreviated transcription (Latin):
ħ se dimictẽ disputõ. ut ad illa ꝙͦ
altiora possit exurgere. Nam ⁊ mn
corꝑe nr̃o ossa. neruiq ⁊ articuli
firmamenta totiꝰ. ⁊ ut alia pͥus im¬
mme speciosa uisu ordinant. de¬

Expanded text:
 se demittere disputatio, ut ad illa quoque altiora possit exsurgere. Nam et in corpore nostro ossa nervique et articuli, firmamenta totius et vitalia, minime speciosa visu, prius ord
Abbreviated transcription (Latin):
cuteͣ qnͣtam irã putas q̃ qr ĩ aliur
nõ cam cico qmͣ uult erũpit in se
reu̾tit᷑. tenent᷑ itaq apximis ⁊ ro¬
gant᷑ ut ip̃i sͥ placentur. quoru
ml facit Quisqs uacuus ira meri¬
tã cuiq penã ĩingit. dimittit se¬
ꝑe cũ cuiꝰ peccatũ dep̃hendit si peni¬
tencia facti spem bonam pollicetũ.
si intelligit nõ exalto uemire ne¬
quiciam s sũmo ꝙ aiũt aĩo in he¬
rere. dabit ĩpuitatẽ nec accipiẽti¬
b nocituram nec dantib. nõ nũ¬
qmͣ magna scelera leuiꝰ qmͣ mino¬
ra ꝯpescit. si ilia lapsu nõ crudeli¬
tate ꝯmissa. hus mest latens et
opta ⁊ in uet̾ata calliditas. Idẽ d̾¬
lictũ in duob nõ eodẽ malo affi¬
aiet. si alt ꝑ negligenciã ꝯmisit
Alt curauit ut nõcẽs ess. hic semp

Expanded text:
cutere ? Quantam iram putas, quae, quia in alium cutere ? Quantam iram putas, quae, quia in alium non tam cito quam vult erumpit, in se revertitur ? Tenentur itaque a proximis et rogantur, ut sibi ipsi placentur. Quorum nil facit quisquis vacuus ira meritam cuique poenam iniungit. Dimittit saepe eum, cuius peccatum deprendit. Si paenitentia facti spem bonam pollicetur, si intellegit non ex alto venire nequitiam, sed summo, quod aiunt, animo inhaerere, dabit impunitatem nec accipientibus nocituram nec dantibus ; nonnumquam magna scelera levius quam minora compescet, si illa lapsu, non crudelitate commissa sunt, his inest latens et operta et inveterata calliditas ; idem delictum in duobus non eodem malo afficiet, si alter per neglegentiam admisit, alter curavit ut nocens
Abbreviated transcription (Latin):
iracundia hoc mali. nõ uult regi. ira¬
stitur ueritati ip̃i si ꝯͣ uoluntatẽ suã
apparuit. Cum cdamore ⁊ tumultu ⁊
tocius corpis iactacione quos desti¬
nauit insequit᷑ adicctis ꝯuicus ma¬
ledictis q hec nõ facit rõ. s si ita o¬
pus ẽ silcus quietaq totas domo ᷤᷤ
funditus tollit. ⁊ famulias rei pu ͨ ͤ
pestilentes cũ suigib ac lib̾is ꝑ¬
dit. tecta ip̃a diruit ⁊ solo erequat
⁊ ĩmuica lib̾tati nõia ettirꝑat. ħ ñ
frendens nec caput quassans nͤ
qcꝙͣ in detoꝵ iudici faciens cuiꝰ
tũ maxĩe placidꝰ eẽ d ⁊ instatu ⁊¬
uultus cũ magna ꝓmĩciat. Quid
opꝰ ẽ inqt ieronimꝰ cũ uelis aliꝙ̃¬
si ille iudiss desilientẽ de tribuna¬
li ꝓcõsulem ⁊ faces lictori aufercn¬
tem ⁊ sua uestimenta scindentem
qr tardiꝰ sciidebant᷑ aliena: qd opꝰ
ẽ m̃csam en̾tere: d pocula affligẽ
Quid se in colũpnas in pnige̾. qd
capillos enelle̾. femur pectusq per¬

Expanded text:
iracundia hoc mali; non vult regi. Irascitur veritati ipsi, si contra voluntatem suam apparuit ; cum clamore et tumultu et totius corporis iactatione quos destinavit insequitur adiectis conviciis maledictisque. Hoc non facit ratio ; sed si ita opus est, silens quietaque totas domus funditus tollit et familias rei publicae pestilentes cum coniugibus ac liberis perdit, tecta ipsa diruit et solo exaequat et inimica libertati nomina exstirpat. Hoc non frendens nec caput quassans nec quicquam indecorum iudici faciens, cuius tum maxime placidus esse debet et in statu vultus, cum magna pronuntiat. " Quid opus est," inquit Hieronymusi ille vidisset desilientem de tribunali proconsulem et fasces lictori auferentem et suamet vestimenta scindentem, quia tardius scindebantur aliena ? Quid opus est mensam evertere ? Quid pocula adfligere ? Quid se in columnas impingere ? Quid capillos avellere, femur pectusque per
Abbreviated transcription (Latin):
iam ꝑse audere s aĩo approbate
siã spẽm caꝑe accepte ĩuirie⁊ ul¬
cionẽ eiꝰ cõcupiscere. ⁊ utꝵq con¬
nĩgere. nec ledi se debuisse ⁊ uii¬
dicari debere nõ ẽ enis impetus
qui sine uoluntatẽ nr̃a cõcitatu
Ie simpler ẽ hic cõpositus. ⁊pli
ꝯtinens. intellexit aliqd idi¬
natus ẽ dapnanit. ulciscit᷑. s no
possunt fieri. nisi aĩmiꝰ eis quib
motus qui nõ uoluntate nost

Expanded text:
o adprobante; nam speciem capere acceptae iniuriae et ultionem eius concupiscere et utrumque coniungere, nec laedi se debuisse et vindicari debere, non est eius impetus, qui sine voluntate nostra concitatur. Ille simplex est, hic compositus et plura continens; intellexit aliquid, indignatus est, damnavit, ulciscitur : haec non possunt fieri, nisi animus eis quibumotus, qui non voluntate nostra
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ strepitus magni minaces
sũt. intra mens pauidissima. Nõ
solidã ⁊ ab uno parẽ firmaꝙ q̃lis
esse in malis ingenis nõ solet.
t̾ribilia enĩ eẽ ⁊ tumultuosa ⁊ eci¬
ciosa possũt. magintudinẽ quid̃
cuiꝰ fundamẽtu roburq bontas

Expanded text:
quorum strepitus magni, minaces quorum strepitus magni, minaces sunt, intra mens pavidissima. Nec solidam et ab imo parem firmamque, qualis inesse malis ingeniis non potest. Terribilia enim esse et tumultuosa et exitiosa possunt ; magnitudinem quidem, cuius firmamentum roburque bonitas
Abbreviated transcription (Latin):
iram ad magnitudinẽ aĩ ꝯferre.
nõ ẽ emĩ illa magnitudo. tumor
ẽ/ nõ corpib copia uciosi hũoris¬
s pestilens habundãcia. os quos
lit humanas altũ qdd̾a ⁊ sblime
spirarc se credunt. Cct̾m nichil so¬
lidi subẽ. s in ruinã ꝓna sũt que
sinc solidam̃tis crenere. Nõ ht ira
cui insistat nõ exfirmo mansuro
q orit᷑. s uentosa ⁊ ĩ anis c̃. tantũq
abẽ a magnitudie aĩ qnͣtũ a forti¬
int̾ ẽ int̾ sublimẽ aĩm ⁊ supbum.
corꝑa que ad tractus leuissimos ge¬
nut. ita ura muliebre maxĩe ⁊ pu¬
abiratis emttũt᷑ que magno emis
hominanda. oderint dũ metuant.
sillano scias scło scriptam. Nescio nt
s̾ peius optauerit ut odio eẽ an ut
timori. oderint. occurrit illi futu¬
rũ ut exetrent᷑. insidient᷑. opp̾mãt.
ꝗd adiecit. dii illi malefaciant. ad̾o
reperit dignũ odio remediũ ote¬
rint: quid dũ parcant: nõ. dum
enĩ magnituto ista ẽ s ĩmanitas.
Nõ ẽ qd credas wrascenciũ uerbis

Expanded text:
iram ad magnitudinem animi conferre: non enim est illa magnitudo, tumor est; nec corporibus copia viciosi humorisset pestilens habundancia; 25. omlit humanas, altum quidem et sublime spirare se credunt, ceterum nichil solidi subest, set in ima prona sunt que sine fundamentis crevere. Non habet ira cui insistat; non ex firmo mansuro  oritur, sed ventosa et inanis est tantumque abest a magnitudine animi, quantum a fortiinterest inter sublimem animum et superbum. corpora, quae ad tactus levissimos gemunt. Ita ira muliebre maxime ac puab iratis emittuntur quae magno emissominanda : " Oderint, dum metuant." Sullano scias saeculo scriptam. Nescio utrum sibi peius optaverit, ut odio esset, an ut timori. " Oderint." Occurrit illi futurum, ut exsecrentur, insidientur, opprimant. Quid adiecit ? Di illi male faciant, adeo repperit dignum odio remediumrint "—quid tum ? Dum pareant ? Non ; dum enim magnitudo ista est sed immanitas. Non est quod credas irascentium verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
diturꝰ pisom ĩnccentiã. nã mele¬
ti fortimã redditerat. ingentio¬
cursu ducunt᷑ ꝯplerialt alter
cũ magno gaudio castroronfi¬
litones conscendit tribim n fu¬
rens piso ac uib duci utre q
⁊ eũ n rilitẽ qui nõ occidit ⁊ etr
qui nõ picrat. Quid hec indigii

Expanded text:
diturus Pisoni innocentiam ; nam miliditurus Pisoni innocentiam ; nam militi fortuna reddiderat. Ingenti concursu deducuntur complexi alter alterum eum magno gaudio castrorum commilitones. Conscendit tribunal furens Piso ac iubet duci utrumque, et eum militem qui non occiderat et eum qui non perierat. Quid hoc indigni
Abbreviated transcription (Latin):
nlt qd̾ equũ ẽ. ira id equũ in¬
deri nõ uult qd̃ iudicauit. rõ m
chil p̃t̾ ip̃m de quo agit᷑ spectat.
Ira uanis ⁊ er̃ cãm obu̾santib
ꝯmouet᷑. uultus illamͣ securior
uox clarior sermo lib̾ior cultus
telicatior aduocatio. ambiciosi¬
or fauor pplaris eraspant. ħsepe
infesta patrono reũ dampnat. q̃
si ingerit᷑ ocuł ueritas amat et
tuctur errorẽ coargui nõ uult
⁊ in male ceptis honestior illi ꝓti¬
natia uid̾r qmͣ penitencia. Gñ
piso fuit memoria nr̃a uir aml¬
tis ucus integer s pranus et
cui placebat ꝓconstancia rigor.
Is cũ iratus duci iussiss eumqs
ex ꝯmeatu sinc ꝯmilitone redie¬
rat qiͣ int̾fetis quẽ nõ exhirebi
roganti tempꝰ aliqd ad cõquiren¬
dum nõ dedit. dampnatꝰ exͣ ual¬
lũ ꝓductus ẽ ⁊iam ceruicem por¬
rigebat cũ subito apparint ile
cõmilito qui occisus iitebatiui
time tenturio supplicio pp̃ositus
contere gladiũ spiculatorẽ ub
dãpnatu ad pisonẽ reducie red¬

Expanded text:
lt quod aequum est ; ira id aequum videri vult quod iudicavit. Ratio nil praeter ipsum de quo agitur spectat; ira vanis et extra causam obversantibus commovetur. Vultus illam securior, vox clarior, sermo liberior, cultus delicatior, advocatio ambitiosior, favor popularis exasperant ; saepe infesta patrono reum damnat ; etiam si ingeritur oculis veritas, amat et tuetur errorem; coargui non vult et in male coeptis honestior illi pertinacia videtur quam paenitentia. Cn. Piso fuit memoria nostra vir a multis vitiis integer, sed pravus et cui placebat pro constantia rigor. Is cum iratus duci iussisset eum, qui ex commeatu sine commilitone redierat, quasi interfecisset quem non exhibebat, roganti tempus aliquod ad conquirendum non dedit. Damnatus extra vallum productus est et iam cervicem porrigebat, cum subito apparuit ille commilito qui occisus videbatur. Tunc centurio supplicio praepositus condere gladium speculatorem iubet, damnatum ad Pisonem reducit red
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾am ut tollat. in utroq ñ p̃tĩta
s futura intuebit᷑ / nã ut plato. ait.
nemo prudẽs punit. qr pect̃m est.
s ne peccet᷑. Reuocari enĩ p̃ti̾ta nõ
possunt. futura ꝓhibent᷑. ⁊ quos
uolet nequicie male cedentis er¬
empla fĩ palam occid nõ t̾m ut
pereant ip̃i s uc alios percundo
d̾ t̾rcant ħ cui expetenda extimã¬
daq sũt uides qm debeat oĩ ꝑturba¬

Expanded text:
alteram, ut tollat ; in utroque non praeterita, sed futura intuebitur—nam, ut Plato ait, nemo prudens punit, quia peccatum est, sed ne peccetur ; revocari enim praeterita non possunt, futura prohibentur—, et quos volet nequitiae male cedentis exempla fieri, palam occidet, non tantum ut pereant ipsi, sed ut alios pereundo deterreant. Haec cui expendenda aestimandaque sunt, vides quam debeat omni perturba
Abbreviated transcription (Latin):
dno pibant piso adiecit ⁊ teuu
Namis̃m centurionẽ ꝙ dapra¬
tũ redixit duci inssit. ꝯstitot
sũt in eotẽ loco pituri trẽs ob
umꝰ nictentia. Oqmͣ sollers ẽ
iracimora adfingendas cansas

Expanded text:
o adiecit et tertium. Nam ipsum centurionem, qui damnatum reduxerat, duci iussit. Constituti sunt in eodem illo loco perituri tres ob unius innocentiam. O quam sollers est iracundia ad fingendas causas
Abbreviated transcription (Latin):
freta. puẽoꝵ greges castrat. sub
gladiũ mariti uenit uror morte
stẽpta. uideat᷑ ⁊ ambicio magni
aĩ. nõ ẽ stenta honorib anmuis.
si fieri potꝰ mio nõie occupari fa¬
stus nult ꝑ oẽm orbem titulos
dispone̾. omĩa ista nõ refert iꝙͣ
tum ꝓcedant extendantq se an¬
gusta sũt misera depssa. sola sub¬
luus ⁊ excelsa uirtus ẽ. nec ꝗcꝙͣ
magnũ ẽ nͥ qd̃ simł placidum.

Expanded text:
freta, puerorum greges castrat, sub freta, puerorum greges castrat, sub gladium mariti venit morte contempta ; videatur et ambitio magni animi—non est contenta honoribus annuis ; si fieri potest, uno nomine occupare fastus vult, per omnem orbem titulos disponere. Omnia ista, non refert in quantum procedant extendantque se, angusta sunt, misera, depressa; sola sublimis et excelsa virtus est, nec quicquam magnum est nisi quod simul placidum.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ tu magni putes. sic̾ G. tesar a
iratus celo ꝙ obstrepet pantomi¬
mis quos nuitabat᷑ studiosiꝰ qmͣ
spectabat qr qr ꝯmessatio sua ful
coce. Quanta demencia fuit. puta¬
uit aut sͥ noceri ne aĩoue quidem
posse aut se noce̾ ⁊̃ ioui posse/ nõ
puto paꝵ momẽti hanc eiꝰ uece
admncitandas ꝯiuratoꝵ mentes
addidisse. ultime enĩ pacientie ui¬
sũ ẽ eũ ferre qui ionẽ nõ ferret.
Nichil gͦ in ira ne cũ uidet᷑ qde
uehemens ⁊ deos ⁊ homines dipi¬
ciens magnũ nich̾ nobile ẽ. aut
si urõr alicui magnũ aĩmũ ira ꝓ¬
duce̾ uideat᷑ ⁊ hxuria e bore susti¬
nen nult. purpura uestiri. auro te¬
gi. t̾ras tͣnsferre: maria concludere.
flumma p̃cipitare. nemora suspen¬
tere Uideatur ⁊ auaricia magni
aĩ accrus auri argentiq incũbit.
⁊ ꝓuinciaꝵ nõib agros colit ⁊ sub
singulis uilici s latiores ht fines
qm̃ quos consules sorciebant᷑. xi¬
teatur ⁊ sibito magni aĩ tnsnat

Expanded text:
 tu magni animi putes, sicut C. Caesar, qui iratus caelo, quod obstreperetur pantomimis, quos imitabatur studiosius quam spectabat, quodque comessatio sua fulm' ἐγὼ σέ· Quanta dementia fuit ! Putavit aut sibi noceri ne ab Iove quidem posse aut se nocere etiam Iovi posse. Non puto parum momenti hanc eius vocem ad incitandas coniuratorum mentes addidisse ; ultimae enim patientiae visum est eum ferre, qui Iovem non ferret ! Nihil ergo in ira, ne cum videtur quidem vehemens et deos hominesque despiciens, magnum, nihil nobile est. Aut si videtur alicui magnum animum ira producere, videatur et luxuria—ebore sustineri vult, purpura vestiri, auro tegi, terras transferre, maria concludere, flumina praecipitare, nemora suspendere ; videatur et avaritia magni animi— acervis auri argentique incubat et provinciarum nominibus agros colit et sub singulis vilicis latiores habet fines quam quos consules sortiebantur; videatur et libido magni animi—transnat
Abbreviated transcription (Latin):
obrem cũ diciniꝰ onũa fato fi caĩs
añcedentib nõ ħ intelligi uolumꝰ
caĩs ꝑfectis ⁊ pñcipalib. S causis
adiuuantib añcedentib ⁊ primis
sic occurrit. si omĩa tato t̾iant seo
illud quidẽ. ut omĩa cansis fiant

Expanded text:
cum dicimus omnia fato fieri causis antecedentibus, non hoc intellegi volumus: causis perfectis et principalibus, sed causis adiuvantibus antecedentibus et proximis. sic occurrit: si omnia fato fiant, sequi illud quidem, ut omnia causis fiant
Abbreviated transcription (Latin):
tu ⁊ aĩo ero quo ẜpentes ⁊ aĩalia
uenenata ꝑcucio. Iratundia opꝰ
ẽ ad pumendũ. Quid t̾ lec uidet᷑
irasci hiis quos nõ nouit qͦs nõ
uidit. quos ñ futuros sꝑat. Illius
ita sumendꝰ ẽ animꝰ q̃ ñ irascitin
S constituit. Nam si bono uiro ob
mala facinora irasci ouenit. ⁊ obse¬
cune abuti quib nulla pot̾ sacis
mala mueniri fortuna. S tam cõ¬
moda illoꝵ sinc iiudia uitebit.
qm scelera sme ira. bonus index
dampnat inpbanda nõ odit. Qͥd
ergo.nõ cum eiꝰmoĩ aliqd sapiẽs
hebit in manib tanget᷑ aĩmꝰ cius:
eritq solito ꝯmotior. fateor senci¬
et leuem quend̾a tenuẽꝙ motu
Nã ut dicit ⁊ enon. insapientis q¬

Expanded text:
ero, quo serpentes et animalia venenata percutio. " Iracundia opus est ad puniendum." Quid ? Tibi lex videtur irasci iis quos non novit, quos non vidit, quos non futuros sperat ? Illius itaque sumendus est animus, quae non irascitur, sed constituit. Nam si bono viro ob mala facinora irasci convenit, et ob setunae abuti, quibus nulla potest satis mala inveniri fortuna ? Sed tam commoda illorum sine invidia videbit quam scelera sine ira ; bonus iudex damnat improbanda, non odit. " Quid ergo ? Non, cum eiusmodi aliquid sapiens habebit in manibus, tangetur animus eius eritque solito commotior ? " Fateor ; sentiet levem quendam tenuemque motum ; nam, ut dicit Zenon, in sapientis q
Abbreviated transcription (Latin):
Sic ẽpentũ uenena ad cubile repẽ¬
cui nocent. ĩ norii tentes sunt qũ
illos freqũs morsus echansit.
nõ paria patiunt ꝗ paria ꝯmiscit̃
cenciori obiectus est.⁊ Et mto
excurrit. mͦ citeriꝰ tebito resistit
sibi em induiget. ex libidme uidi¬
cat. ⁊ audire nõ uult. ⁊ patrocimo
nõ relinqt locũ. ⁊ ca tenet que in

Expanded text:
ntium venena a cubili erepentium nocent, innoxii dentes sunt, cum illos frequens morsus exhausit. Ergo non paria patiuntur qui paria commiserant, centiori obiectus est. Et in toexcurrit, modo citerius debito resistit ; sibi enim indulget et ex libidine iudicat et audire non vult et patrocinio non relinquit locum et ea tenet
Abbreviated transcription (Latin):
Senciet itaq suspiciones quasdã
⁊ umbͣs affectiũ. ip̃is ꝗdẽ carebit.
Ristotiles ait. affectus quosdã
siquis illis bene utat᷑ pro ar¬
mis cẽ. qd̾ ueꝵ foret si uelut bel¬
lica instrumenta sumi de poĩq
possent induentis arbitrio. hec
arma que aristotiles uirtuti dat
ip̃a psc pugnant. ñ expectant ma¬
nũ. ⁊ hñt nõ hñtur. Nil aluis ĩ stri¬
mentis opꝰ ẽ. Satis nos ĩstruxit
rõne natura. hoc dedit telĩ fir¬
mũ ppetiũ obseqn̾s nec anteps
nec qd̃ in dũm remitti poss. Nõ
ad ꝓudendũ t̾m s adres geren
p̃sidiũ. rem stabilẽ ab inc̾ta. fite¬
iem ab infidia. sanã abegra. Ed
quidẽ adactiones q in quib so¬
lis opa iracundie uid̾r nccia rõ¬

Expanded text:
Sentiet itaque suspiciones quasdam et umbras affectuum, ipsis quidem carebit. Aristoteles ait affectus quosdam, si quis illis bene utatur, pro armis esse. Quod verum foret, si velut bellica instrumenta sumi deponique possent induentis arbitrio. Haec arma, quae Aristoteles virtuti dat, ipsa per se pugnant, non expectant manum, et habent, non habentur. Nil aliis instrumentis opus est, satis nos instruxit ratione natura. Hoc dedit telum firmum, perpetuum, obsequens, nec anceps nec quod in dominum remitti posset. Non ad providendum tantum, sed ad res gerendpraesidium, rem stabilem ab incerta, fidelem ab infida, sanam ab aegra ? Quid, quod ad actiones quoque, in quibus solis opera iracundiae videtur nec
Abbreviated transcription (Latin):
lo defuture s̃ impelleris. S satis
et̾ magna ad peccandũ c̾ã pecca¬
b mamisciusti ut nͥ cũ ip̃is etire
nõ possit. Olim miser mori q̃ris.
bene de te mirebimur. au fertmꝰ
cia id qd̾ unũ tibi bonũ suꝑ ẽ re¬
p̃sentabimꝰ mortẽ. Quare irascar
trassem ualicudinariũ et̾citatus
⁊ sciens aut domos diuicis ñ idẽ
ĩpassem omĩb ꝑ diu̾sa egrotãti¬
b uaria intot anms inçia indo.
⁊ cuutati curande adhibitus uir
ꝓ cuiꝰq morbo medicina querat᷑
hunc sanet uerecũdia. hũc pegri¬
nacio. hunc dolor. hunc egestas.
hunc ferrũ. Itaq ⁊ si puersa ĩ tu¬
enda mastratui uestis ⁊ ꝯuocan¬
da clissico cõcio ẽ ꝓcedã int̾bimal

Expanded text:
lo defuturae sunt, impelleris, sed satis lo defuturae sunt, impelleris, sed satis tibi est magna ad peccandum causa peccabus immiscuisti, ut nisi cum ipsis exire non possit; olim miser mori quaeris ; bene de te merebimur, auferemus cia id quod unum tibi bonum superest repraesentabimus, mortem. Quare irascar trassem valetudinarium exercitus ut sciens aut domus divitis, non idem imperassem omnibus per diversa aegrotantibus ; varia in tot animis vitia video et civitati curandae adhibitus sum; pro cuiusque morbo medicina quaeratur, hunc sanet verecundia, hunc peregrinatio, hunc dolor, hunc egestas, hunc ferrum. Itaque etsi perversa induenda magistratui vestis et convocanda classico contio est, procedam in tribunal
Abbreviated transcription (Latin):
socrates ẜuo ait. cederẽ te ñ irasde¬
ret admonicionẽ serui intempꝰ
simꝰ distulit. ille tempe se admo¬
nuit. Cuiꝰ erit tã tempatꝰ affectus
cũ socrates ñ sit ausus se ire ꝯmit¬
tere. Ergo ad correctionẽ erranciũ
sccłitoꝵq irato castigatore ñ op
ẽ. nã cũ ira delictũ aĩ sit ño pec
cata corngere sed pectantem.
Wid ergoꝰ nõ irascar latrom
quid ergo nõ irascar uenefi
co. nõ. neq enĩ mͥ irascor cũ sang̾¬
medii loco admoueo. tuad huc
Ipͥma ꝑte uersaris crroꝵ. nõ gͣ¬
uit̾ laberis s freqnt̾. obiurgatõ
pͥmũ secreta deinde publicata e¬
emendare tẽꝑtabit. Tu longuis
iã ꝓcessisti ꝙͣ ut possis u̾b̾ sanaĩ
qnomuiniatineberis tibi forciꝰ
aliquid ⁊ ꝙ sentias in urendu
ẽ meriliũ ⁊ loca ignota mittẽis.
inte duriora iemedia iã solida
neqͥtia desiderat. Et uincła publi
aꝯcatter adhibet. Tibi insana¬
bilaĩmꝰ ẽ ⁊ scelcrib scelera ꝯtex¬

Expanded text:
Socrates servo ait : " Caederem te, nisi irascerer." Admonitionem servi in tempus sanius distulit, illo tempore se admonuit. Cuius erit tandem temperatus affectus, cum Socrates non sit ausus se irae committere ? Ergo ad coercitionem errantium sceleratorumque irato castigatore non opus est ; nam cum ira delictum animi sit, non oportet peccata corrigere peccantem. " Quid ergo ? Non irascar latroni ? Quid ergo ? Non irascar venefico ? " Non ; neque enim mihi irascor, cum sangumedi loco admoveo. Tu adhuc in prima parte versaris errorum nec graviter labens sed frequenter ; obiurgatio te primum secreta deinde publicata emendare temptabit. Tu longius iam processisti, quam ut possis verbis sanari; ignominia contineberis. Tibi fortius aliquid et quod sentias inurendum est ; in exilium et loca ignota mittens. In te duriora remedia iam solida nequitia desiderat ; et vincula publica et carcer adhibebitur. Tibi insanabilis animus et sceleribus scelera contex
Abbreviated transcription (Latin):
maligiis daret. quid alit̾ scipio
nisi circa mimanciã multũ diu¬
q sedit. ⁊ hunc suũ publicumq
dolorẽ equo aĩo tulit diuciꝰ nu¬
manciã qmͣ cartaginẽ uinci.dũ
cutũ uallat ⁊ inchudit hostẽ eo
cõpulit. ut ferro ip̃i suo cadenͣt.
Nõ ẽ itaq utilis ne inp̃liis qdẽ
aut in bellis ira. Intemĩtatẽ cĩ
ꝓna ẽ ⁊ picula dũ inferre nult
nõ cauetilla certissima ẽ u̾tus
que se dui multũq circũspexit.
⁊ rer̾. ⁊ ex lento destinatoq ꝓuerit.
uid gͦ inquit uir bonꝰ ñiras¬
cit᷑ si cedi patrẽ suũ uiderit.
si rapi matrẽ. nõ irascit᷑. s uindi¬
cabit. s tucbit᷑. quid aut̃ times
ne parũ magnꝰ illi stimłs ⁊̃ sinc
ira pietas sit.aut dic eodem mͦ.
suũ fiłiũ uc uir bonus. ñ flebit
nec liquet᷑ aĩo. que accidere femi¬
nis uidemꝰ quociẽs illas leius pi¬
culi suspicio ꝑcunt. offitia sua
uir bonꝰ exequi t᷑ in ꝯfusus in tre¬

Expanded text:
malignis daret ? Quid alter Scipio malignis daret ? Quid alter Scipio ? Non circa Numantiam multum diuque sedit et hunc suum publicumque dolorem aequo animo tulit, diutius Numantiam quam Carthaginem vinci ? Dum circumvallat et includit hostem, eo compulit, ut ferro ipsi suo caderent. Non est itaque utilis ne in proeliis quidem aut bellis ira ; in temeritatem enim prona est et pericula, dum inferre vult, non cavet. Illa certissima est virtus quae se diu multumque circumspexit et rexit et ex lento ac destinato provexit. " inquit, " vir bonus non irascitur, si caedi patrem suum viderit, si rapi matrem ? " Non irascetur, sed vindicabit, sed tuebitur. Quid autem times, ne parum magnus illi stimulus etiam sine ira pietas sit ? Aut dic eodem modosuum filiumve, vir bonus non flebit nec linquetur animo ? " Quae accidere feminis videmus, quotiens illas levis periculi suspicio perculit. Officia sua vir bonus exsequetur inconfusus, intre
Abbreviated transcription (Latin):
sint ñ suffugia adu̾sus ꝓpetu¬
lim celi rigorcm. hxs mñ yspam¬
s alli qr ⁊ asie sirieq molles bel¬
lo niri anteqmͣ legio iusatur
cedunt obiuilła aliã tem optu¬
nos qm iracundiã sage dum ił¬
ignoranti b da raccẽm.da discipli¬
nã. ut mlampliꝰ dicam. nc̃c̃e erit
certe nob̾ mores romanos repe¬
tere. quo alio fabiꝰ affectas impii
ires recreauit ꝙͣq cunctari ⁊
trahere ⁊ morari scit. que omĩa
irati nesciũt. pericrat impiũ qd̃
tt̃ in extremo stabat. Si fabius
tm̃ ausus ess qnͣtũ ira suadebat.
habuit in ꝯsilio fortimã publicã.
⁊ estimatis uirib exquib iã pire
nichil sine unu̾so poterat. dolo¬
rẽ ultionẽq se posunt ĩunã utili¬
tatẽ ⁊ occasioni intentꝰ iram añ
uicit ꝙͣ hanibalẽ. quid. scipio. nõ
relicto hanibale ⁊ punico ercitu
omĩbq quib irascendũ erat bel¬
lũ maffricam transtulit tã lentꝰ
ut opimonẽ luxurie segincieiq

Expanded text:
sint, non suffugia adversus perpetusint, non suffugia adversus perpetuum caeli rigorem ? Hos tamen Hispani Gallique et Asiae Syriaeque molles bello viri, antequam legio visatur, caedunt ob nullam aliam rem opportunos quam iracundiam. Agedum iignorantibus da rationem, da disciplinam : ut nil amplius dicam, necesse erit certe nobis mores Romanos repetere. Quo alio Fabius affectas imperii vires recreavit, quam quod cunctari et trahere et morari sciit, quae omnia irati nesciunt ? Perierat imperium, quod tunc in extremo stabat, si Fabius tantum ausus esset quantum ira suadebat : habuit in consilio fortunam publicam et aestimatis viribus, ex quibus iam perire nihil sine universo poterat, dolorem ultionemque seposuit in unam utilitatem et occasiones intentus ; iram ante vicit quam Hannibalem. Quid Scipio ? Non relicto Hannibale et Punico exercitu omnibusque, quibus irascendum erat, bellum in Africam transtulit tam lentus, ut opinionem luxuriae segnitiaeque
Abbreviated transcription (Latin):
quid em̃ int̾e̾ si eque affectꝰ in cõ¬
sulta res ẽ sine rõne qmͣ rõ sine
affectu inefficar. par utrũq ẽ ubi
modicus ẽ. Imo si natura utił c̃.
si si inpatiẽs impii rõnis eiꝰ est
nor fuerit minꝰ noceat. gͦ modi¬
ubi nõ effusos esse oportet ĩpetꝰ¬
s tempatos ⁊ obedientes. qd
enĩ ẽ aliud barbaros tanto ro¬
bustiores corpib tanto paciẽcio¬
res laboꝵ ꝯminuat nͥ ira ĩ festis¬
sima sͥ. Gladiatores qͦ ars tuet᷑.
ira denudat. denrd̃ ꝗd opꝰ ẽ ira
cũ idẽ ꝓficiat rõꝰ/ an tu putas ne¬
natorem irasci feris. an q enem¬
entes ercipit effugientes ꝑseq¬
tur. ⁊ omĩa illa sme ira facit rõ
Quid cĩbroꝵ tentonoꝵq tot mi¬
lia supfusa alpib ira sustulit ut
tante cladis noticiam ad siios
Pdarmoꝵ cupidiꝰ quib ĩ nascũt᷑
inutruĩt᷑q quoꝵ unica illis cu¬
rac̃ in alia negligẽtib qd ĩdu¬
ratiꝰ adcẽm patienciã ut quib¬
ermagna ꝑte nõ tegimẽta corpo

Expanded text:
Quid enim interest, si aeque adfectus inconsulta res est sine ratione quam ratio sine adfectu inefficax ? Par utrumque est, ubi modicus est." Immo si natura utilis est. Sed si impatiens imperii rationisque est, nor fuerit, minus noceat : ergo modi; ubi non effusos esse oportet impetsed temperatos et oboedientes. Quid enim est aliud quod barbaros tanto robustiores corporibus, tanto patientiores laborum comminuat nisi ira infestissima sibi ? Gladiatores quoque ars tuetur, ira denudat. Deinde quid opus est ira, cum idem proficiat ratio ? An tu putas venatorem irasci feris ? Atqui et venientis excipit et fugientis persequitur, et omnia illa sine ira facit ratio. Quid Cimbrorum Teutonorumque tot milia superfusa Alpibus ita sustulit, ut tantae cladis notitiam ad suos nQuid armorum cupidius, quibus innascuntur innutriunturque, quorum unica illis cura est in alia neglegentibus ? Quid induratius ad omnem patientiam, ut quibus magna ex parte non tegimenta corpo
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ⁊ pondis. que gͦ noua causa ẽ
innatura que decdmͥet athomum
aut nũ sortĩtur int̾ se que dcmet
que nõ. aut cur minimo d̾clinẽt
int̾uallo. maiore nõ. aut cur decli¬
nent uno nummo. nõ dedment
duob aut trib. optare hoc quidẽ ẽ
nõ disputare. Namq ex trisecus ato¬
re dicis. neq in illo ĩam p ꝙ fera¬
tur atomiꝰ quicꝙͣ fuisse cause. cur
ca nõ eregione ferret᷑. nec mip̃a ato
neret. Ita cũ attulisset nullã causar
que istã declinaccẽm efficeret tam̃
aliquid s̾ dicere uidet᷑. cũ id dicat ꝙ
oĩum mentes aspuent᷑. ac respuant
Nec u̾o quisꝙͣ magis confirmait m̃
idet᷑ nõ modo fatũ u̾m ⁊̃ necessita¬
tem ⁊ uim oĩum reꝵ sustulisseq mo¬
sistere fato fatet᷑ se nõ potuisse. insi
ad has cõmenticias dechinaciones
confugisset. nõ ut esset athonii. qͣs
qui dẽ esse mͥ ꝓbari nullo modo pot̃.
tamẽ declinaccẽs iste nũꝙͣ ex plicarẽ¬
tur. Nam si athonus ut grauitate

Expanded text:
is. Quae ergo nova causa in natura est, quae declinet atomum? aut num sortiuntur inter se, quae declinet, quae non? aut cur minimo declinent intervallo, maiore non? aut cur declinent uno minimo, non declinent duobus aut tribus? Optare hoc quidem est, non disputare. Nam neque extrinsecus inre dicis, neque in illo inani, per quod feratur atomus, quicquam fuisse causae, cur ea non e regione ferretur, nec in ipsa atomneret. Ita cum attulisset nullam causam, quae istam declinationem efficeret, tamen aliquid sibi dicere videtur, cum id dicat, quod omnium mentes aspernentur ac respuant. Nec vero quisquam magis confirmare mihi videtur non modo fatum, verum etiam necessitatem et vim omnium rerum sustulisseque mosistere fato fatetur se non potuisse, nisi ad has commenticias declinationes confugisset. Nam, ut essent atomi, quas quidem esse mihi probari nullo modo potest, tamen declinationes istae numquam explicarentur. Nam si atomis, ut gravitate
Abbreviated transcription (Latin):
aliqñ mira qͦ ⁊ diictũt mcolu¬
mes in tactos q quos oderunt
metus aut cupiditas aliqd ĩpe¬
trauit nõ rõms tũc bñficio qe¬
uit s affectuũ infida ⁊ mala pa¬
ce.tem̃ nichil ht̃ nise utile. nec
a cuit ammũ ad res bellicas. nũ¬
qm cm̃ uͥtus uicio adiuuanda
ẽ. se contenta. quociẽs impetuo¬
pus ñ irascitꝰ s exurgit. ⁊ in qͣtũ
putauit opꝰ eẽ concitat᷑ remitti¬
t᷑q nõ alit̾ qmͣ que tormentis
ex pͥmũtur tela. In potesttate mit¬
tentis sũt qnͣtum torqueantur.
¶Ira inquit aristotiles nccia ẽ
nisi illa ĩpleat aĩm ⁊ sp̃m accen¬
dat. Utendũ aut̃ illa ẽ nõ ut du¬
ce s ut milite. qd̃ ẽ tłm. Nã si er
audit rõnem sequit᷑q q̃ ducitꝰ
iam nõ est ira cuiꝰ ꝓpͥum ẽ ꝯtuma¬
cia. si uõ repugnat ⁊ ñ u̾ iuissa ẽ
quiescit s libidine ferociaꝙ ꝓ
nules qui signũ receptũ negligͥ
Itaq si modũ ad hiberi s̾ patit̾
alio nõie appellanda ẽ. desimb

Expanded text:
in ira quoque et dimittunt incolumes intactosque quos oderunt ctum et aut metus aut cupiditas aliquid impetravit. Non rationis tunc beneficio quievit, sed affectuum infida et mala pace. Deinde nihil habet in se utile nec acuit animum ad res bellicas. Numquam enim virtus vitio adiuvanda est se contenta. Quotiens impetu opus est, non irascitur sed exsurgit et in quantum putavit opus esse concitatur remittiturque, non aliter quam quae tormentis exprimuntur tela in potestate mittentis sunt in quantum torqueantur. " Ira," inquit Aristoteles, " necessnisi illa implet animum et spiritum accendit; utendum autem illa est non ut duce sed ut milite." Quod e qua ducitur, iam non est ira, cuius proprium est contumacia ; si vero repugnat et non ubi iussa est quiescit, sed libidine ferociaque miles, qui signum receptui neglegit. Itaque si modum adhiberi sibi patitur, alio nomine appellanda est, desit
Abbreviated transcription (Latin):
alis fatiẽdus
nõ sine castigaçõne s smne ira. qs
eiĩ cui medet᷑ irascit᷑. at corrigi
ne queunt. nichilq in illis leue
aut spei bone capar ẽ Tollantur
ecetu mortaliũ facturi peiora q̃
ꝯtingunt.⁊ quo uno mõ possũt
tesmant mali eẽ. S hoc sĩ odio.
Quid enĩ ẽ cur oderim cum cui
cũ marime ꝓsũ cũ illũ s̾ͥ cripio.
Nũ quis menbͣ sua tũc odit cu
abscidit. Nõ ẽ illa ira. s misera
curacio. Rabidos affligiꝰ canes.
⁊ trucẽ atq in mãsuetu bouem
occidimꝰ. ⁊ morbidis pecorib nc
gregẽ polluant ferrũ apponimꝰ. Nõ¬

Expanded text:
aliis faciendus non sine castigatione, sed sine ira; quis enim cui medetur irascitur ? At corrigi nequeunt nihilque in illis lene aut spei bonae capax est. Tollantur e coetu mortalium facturi peiora quae contingunt, et quo uno modo possunt desinant mali esse, sed hoc sine odio. Quid enim est, cur oderim eum, cui tum maxime prosum, cum illum sibi eripio ? Num quis membra sua tunc odit, cum abscidit ? Non est illa ira, sed misera curatio. Rabidos effligimus canes et trucem atque immansuetum bovem occidimus et morbidis pecoribus, ne gregem polluant, ferrum demittimus
Abbreviated transcription (Latin):
nec pene doloris ue aliem cã. Nar
⁊̃ si hec efficuit nõ hec petunt.
S dicendum ẽ feras ira carcͣ ⁊ oĩ
ni nusqm̃ t̾n nascit᷑ nͥ ubi rõi locꝰ
ẽ. impetus hñt fere. rabiem. ferita¬
tem. in cursum. Iram quidẽ ñ ma¬
gis qm̃ luxuriã ⁊ inquasdam uolũ¬
tates in tpanciores homines sũt.
Nõ est ꝙ cretas illi qui dicit. aper
irasci menunt nõ fitere carsu cer¬
ua. net armentis m currẽ fortib¬
ursi. Irasci dicit incitari ĩpingi.
Irasci quidẽ nõ magis sciĩt qm̃i
ignosce̾.Mnita aĩalia hũams af¬
fectib carent. hñt aut̃ similes ar¬

Expanded text:
nec poenae dolorisve alieni causa; nam nec poenae dolorisve alieni causa; nam etiam si haec efficiunt, non haec petunt. Sed dicendum est feras ira carere et omioni, nusquam tamen nascitur, nisi ubi rationi locus est. Impetus habent ferae, rabiem, feritatem, incursum ; iram quidem non magis quam luxuriam, et in quasdam voluptates intemperantiores homine sunt. Non est quod credas illi qui dicit : Non aper irasci meminit, non fidere cursu cerva nec armentis incurrere fortibursi. Irasci dicit incitari, impingi; irasci quidem non magis sciunt quam ignoscere. Muta animalia humanis affectibus carent, h
Abbreviated transcription (Latin):
S t̾n irascunt᷑ sine cã. ⁊ sine in in¬
ria. nõ tñ sine aliqua in iurie specie
nec sine aliqua pene cupiditate.
deludunt᷑ itaq imitaçõe plagaꝵr
⁊ simulatis dep̃canciũ lat̾mis pla¬
cant᷑. ⁊ falsa ultione falsus dolor
tollit᷑ Irascim inquid sepe ñ illis
qui leserunt s his qui lesuri sunt.
ut scias iram nõ ex inuiria nasci
u̾m ẽ irasci nos lesuris. s ip̃a cogi¬
tacõe nos ledunt ⁊ miuriam qui
fcũrus ẽ iam fecit. Ut scias inqt
nõ esse iram pene cupiditatem ĩ¬
firmissum sepe potentissimis ira¬
scunt᷑ nec penam ꝯcupiscunt qm
nõ spant. primũ diximꝰ cupidita¬
tem esse pene exigende nõ facul¬
tatem. concupiscunt aũt hoĩes
⁊ que nõ possunt demde nemo tã¬
tã hummilis ẽ. qui penam ł sũmi ho¬
minis spare nõ possit. ad nocen¬
dum potentes sumus.
Nistotilis diffincio ñ multũ
A
a nr̃a ab ẽ. Ait eñ iram esse
cupiditatẽ doloris reponendi. ꝗd

Expanded text:
sed tantum irascuntur, sine causa et sine iniused tantum irascuntur, sine causa et sine iniuria, non tamen sine aliqua iniuriae specie nec sine aliqua poenae cupiditate. Deluduntur itaque imitatione plagarum et simulatis deprecantium lacrimis placantur et falsa ultione falsus dolor tollitur. " Irascimur," inquit, " saepe non illis qui laeserunt, sed iis qui laesuri sunt ; ut scias iram non ex iniuria nasci." Verum est irasci nos laesuris, sed ipsa cogitatione nos laedunt, et iniuriam qui facturus est iam facit. " Ut scias," inquit, " non esse iram poenae cupiditatem, infirmissimi saepe potentissimis irascuntur nec poenam concupiscunt quam non sperant." Primum diximus cupiditatem esse poenae exigendae, non facultaet quae non possunt. Deinde nemo tam humilis est, qui poenam vel summi hominis sperare non possit; ad nocendum potentes sumus. Aristotelis finitio non multum a nostra abest ; ait enim iram esse cupiditatem doloris reponendi. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
a.has irã deiecit. Aspice solitudi¬
nes ꝑmulta milia sine habita¬
tore ḋsertas.has ia exhausit. As¬
pice tot memorie ꝓditos dnces
mali exempla fati.aliũ ira in cu¬
bili suo ꝯfodit. aliũ intra sacͣ mẽ¬
se iira ꝑcussit. aliũ intͣ leges cele¬
brisq spectatulu fori lancinanit.
aliũ filii parricidio dare sangͥnem
ussit. Aliũ seruili manu regalem
aꝑire iugulũ. aliũ incruces mẽbͣ
diffintẽ ⁊ adhuc singuloꝵ supplicia
narro. qd̾ si tibi libuerit relictis in
quos ire uirus exarsit aspicere ce¬
sas gladio ꝯciones. ⁊ plebẽ ĩmisso
milite ꝯtrucidat᷑a. et inpiiciẽ pro¬
miscuã totos ppłos capitis dãpna¬
gladiatorib quare ppłs irascitur
⁊ tã miq ut ĩiriam putet ꝙ ñ li¬
bent̾ peunt ꝯtempni se uidicat.
⁊ nultu ⁊ gestu ardore aspectatore
nõ est ira s quasi ira sicut puẽotu
qui si ceciderunt t̾ram uͥberari uolt̃.
⁊ sepe nesciĩt quidẽ cui irascantur.

Expanded text:
a ; has ira deiecit. Aspice solitudia ; has ira deiecit. Aspice solitudines per multa milia sine habitatore desertas ; has ira exhausit. Aspice tot memoriae proditos duces mali exempla fati ; alium ira in cubili suo confodit, alium intra sacra mensae iura percussit, alium intra leges celebrisque spectaculum fori lancinavit, alium filii parricidio dare sanguinem iussit, alium servili manu regalem aperire iugulum, alium in cruce membra distendere. Et adhuc singulorum supplicia narro ; quid, si tibi libuerit relictis in quos ira viritim exarsit aspicere caesas gladio contiones et plebem immisso milite contrucidatam et in perniciem promiscuam totos populos capitis damna? Gladiatoribus quare populus irascitur et tam inique, ut iniuriam putet, quod non libenter pereunt ? Contemni se iudicat et vultu, gestu, ardore a spectatore non est ira, sed quasi ira, sicut puerorum, qui si ceciderunt, terram verberari volunt et saepe ne sciunt quidem, cur irascantur,
Abbreviated transcription (Latin):
nes fremũt. inflant᷑ irritatis colla
serpentib. Rabidoꝵ canũ tristis as¬
pectus ẽ. Nullũ ẽ nĩal tam horren¬
dum tamq pniciosum natura
ut nõ appareat in illo simulut ira
ĩuasit noue feritatis accessio. Nec
ignoro cetoͣs qͦ affectus iux occul¬
tari. libidinẽ nctũq. ⁊ audatiam
dare sui signa ⁊ posse p̾nosci. Neq
enĩ ulla uchemencior intra cogi¬
tatio ẽ/ que nichil moueat ĩ nultu.
Eiuid ergo int̾ ẽ. ꝙ alii affectꝰ appent.
ħͥ eminet. ¶Iam uo̾ effectus ciꝰ
dampnaq intueri uelis. nulla pe¬
stis humano gmͣ pluris scetit. ui¬
debis cedes ac uenena ⁊ eoꝵ mu¬
tuas sordes.⁊ nrbiũ clates ⁊ tota¬
Rexicia genciũ ⁊ pñcipum sub
cuuili hasta capita uenalia ⁊ sb̃¬
iectas tectis faces. nec intra me¬
ma cohercitos ignes. s ingencia
spacia regionũ hostili fłama relu¬
cencia. Aspice nobilissimaꝵ cun¬
tatum fundamẽta uix notabili

Expanded text:
nes fremunt, inflantur irritatis colla nes fremunt, inflantur irritatis colla serpentibus, rabidarum canum tristis aspectus est. Nullum est animal tam horrendum tam perniciosumque natura, ut non appareat in illo, simul ira invasit, novae feritatis accessio. Nec ignoro ceteros quoque affectus vix occultari, libidinem metumque et audaciam dare sui signa et posse praenosci ; neque enim ulla vehementior intrat concitatio, quae nihil moveat in vultu. Quid ergo interest ? Quod alii affectus apparent, hic eminet. Iam vero si effectus eius damnaque intueri velis, nulla pestis humano generi pluris stetit. Videbis caedes ac venena et reorum mutuas sordes et urbium clades et totarum exitia gentium et principum sub civili hasta capita venalia et subiectas tectis faces nec intra moenia coercitos ignes sed ingentia spatia regionum hostili flamma relucentia. Aspice nobilissimarum civitatum fundamenta vix notabili
Abbreviated transcription (Latin):
tus ore toto rubor. estuante abimis
p̾cordiis sanguine. Labra quatiũ¬
ur. dentes ꝯpͥmunt᷑. horrent ac
brigunt᷑ capilli. Sp̃s cõactus
lstridens. articuloꝵ se ip̃os torq̃¬
cum sonus. gemit᷑q mugitꝰ ⁊ pa¬
nim explanatis nocib sermo pre¬
tuptus ⁊ cõplose sepiꝰ man. ⁊ pulsa¬
i hum pedib ⁊ totũ concitũ corp
magnasq ueminas agens. feda
iuisu ⁊ orrenda facies. dep̃uancium
seatq intumescentiũ. Nescias utrũ
nagis detestabile uiciũ sit andfor¬
ne. cet̾a licet abscondẽ ⁊ ĩ abdito
sere. Ira se ꝓfert et inf̾aciem exit.
qnͣtoq maior hoc efferuescit ma¬
infestiꝰ. Nõ uides ut oĩm aĩalumi
simul ad nocendũ in surrexerũt
p̃currant note. ac tota corpa soli¬
tum quietũq egrediant᷑ habitu
⁊ fentatẽ suam exaspant. Spumãt
apris ora. dentes acuunt᷑ attritu.
dauroꝵ cornua iactant᷑ in uacuu
⁊ arena pulsu pedum spargit᷑. Leo¬

Expanded text:
tus ore toto rubor exaestuante ab imis tus ore toto rubor exaestuante ab imis praecordiis sanguine, labra quatiuntur, dentes comprimuntur, horrent ac surriguntur capilli, spiritus coactus ac stridens, articulorum se ipsos torquentium sonus, gemitus mugitusque et parum explanatis vocibus sermo praeruptus et conplosae saepius manus et pulsata humus pedibus et totum concitum corpus" magnasque irae minas agens," foeda visu et horrenda facies depravantium se atque intumescentium —nescias utrum magis detestabile vitium sit an deforme. Cetera licet abscondere et in abdito alere ; ira se profert et in faciem exit, antoque maior, hoc effervescit manifestius. Non vides ut omnium animalium, simul ad nocendum insurrexerunt, praecurrant notae ac tota corpora solitum quietumque egrediantur habitum et feritatem suam exasperent ? Spumant apris ora, dentes acuuntur attritu, taurorum cornua iactantur in vacuum et harena pulsu pedum spargitur, leo