comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ciose maiestati quicqͥd potuumꝰ tituloꝵ congessimus u¬
lis hȩc tribuentes. Patrem quidẽ patrie a ppelauimus.
ut scuet datam sibi potestatem patͥam. quȩ s̃. temꝑantis¬
sima. liberis consulens. suaq post ilio reponens: tradi
sibi. Pat̃ menbra sua abscidat. etiam cum accidit re
diuq. Prope est enim ut libent̃ dampnet: qui cito.
pe.ẽ. ut iniq punat: qui nimis. ¶ Trixonẽ equite.
R .ẜ. memoria nrã quia filium suum flagellis occid̾at
popłs graphiis in foro confodit. Uix illum aug̃. cesa¬
ris auctoritas. infestis tam patrum quã filioꝵ mani¬
b eripuit. ¶ Tarium qui filium dep̃hensum in pa¬
tricidio consilio dampnauit. consilio cognito: nemo
non sus pexit. quod contemptꝰ exilio. & exiliodelegato
massilie. parricidam continuit. & annua illi prestitit.
quanta prestare integro solebat. Hȩc liberalitas effecit
ut in qua ciuitate numqmͣ deẽ. patronꝰ peiorib nemo

Expanded text:
tiosae maiestati quidquid potuimus titulorum congessimus itiosae maiestati quidquid potuimus titulorum congessimus illis hoc tribuentes ; Patrem quidem Patriae appellavimus, ut sciret datam sibi potestatem patriam, quae est temperantissima liberis consulens suaque post illos reponens. Tarde sibi pater membra sua abscidat, etiam, cum absci- derdiuque ; prope est enim, ut libenter damnet, qui cito ; prope est, ut inique puniat, qui nimis. Trichonem equitem Romanum memoria nostra, quia filium suum flagellis occiderat, populus graphiis in foro confodit ; vix illum Augusti Caesaris auctoritas infestis tam patrum quam filiorum manibus eripuit. Tarium, qui filium deprensum in parricidii consilio damnavit causa cognita, nemo non suspexit, quod contentus exilio et exilio delicato Massiliae parricidam continuit et annua illi praestitit, quanta praestare integro solebat ; haec liberalitas effecit, ut, in qua civitate numquam deest patronus peioribus, nemo
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. colit᷑. Fadem de illo homines secreto loquunt᷑. quȩ
palam: tollere filios cupiunt. & publicis malis sterili-¬
tas indicta recludit᷑. Dene se meritũ de liberis sius non
dubitat. quib tale seculũ ostenderit. Hic pͥnceps suo
beneficio tutꝰ. nichil p̃sidiis eget. arma ornamenti cau¬
sa habet. Ed gͦ offitium eiꝰ est: Quod bonorũ. parentũ.
ad pͥmã offensam exheredat: nisi magne & multe in¬
iuriȩ ꝓacientiam euicerunt: Nisiplus ẽ. quod timet
quã qͦd damnat: non accedit ad decretorium stilum.¬
Muita ante temptat quib dlubiã in dolem & peiore loco iã
ultima exꝑit᷑. Nemo ad supplicia exigenda ꝑuenit. nsi
qui remedia confumpsit. Hoc quod parenti. &̃ pͥncipi
faciendum ẽ.: quem appellauimꝰ patreni patriȩ ñ adula¬
tione uana adducti. Cet̾a enim cognomina. honori
data sunt. Magnos et felices augustos dixim. & ambi¬

Expanded text:
ditur, colitur. Eadem de illo homines secreto loquuntur quae ditur, colitur. Eadem de illo homines secreto loquuntur quae palam. Tollere filios cupiunt et publicis malis sterilitas indicta recluditur; bene se meriturum de liberis suis quisque non dubitat, quibus tale saeculum ostenderit. Hic princeps suo beneficio tutus nihil praesidiis eget, arma ornamenti causa habet. Quod ergo officium eius est ? Quod bonorum parentium, a prima offensa exheredat ? Nisi magnae et multae iniuriae patientiam evicerunt, nisi plus est, quod timet, quam quod damnat, non accedit ad decretorium stilummulta ante temptat, quibus dubiam indolem et peiore iam loco ultima experitur. Nemo ad supplicia exigenda pervenit, nisi qui remedia con- sumpsit. Hoc, quod parenti, etiam principi faciendum est, quem appellavimus Patrem Patriae non adulatione vana adducti. Cetera enim cognomina honori data sunt ; Magnos et Felices et Angustos diximus et ambi
Abbreviated transcription (Latin):
molimi sereci t nefas st aui cedib as rapinis ꝓotemer¬
com xxererit. Qui suspesta sibi cunsta reddid iti au ei¬
tma qua domestica. cum arma meena. aoa mena con¬
fugiens ⁊ oion amicorum fideierelens. mon paetat. et¬
dstonsciencianam plenam scelerib & torment se opien
sepe motte timet. sepiꝰ optat. inuisior sibi quam seraien¬
tebs ⁊ contrario. is cui cure sunt uniu̾sa. qui alia na¬
gis alia min tuetur. nullam non .R.l. pardem taniqm¬
suinitt inclinatꝰ admitiora. &̃ si exusuẽ. animadutere
ostendens quam inuttꝰ asꝑo remedio manꝰ aminoueat. in
cuĩ animo nichil hostile. nichil efferum ẽ. qui potentiã
suam placide ac salutarit̾ exercet. approbare imꝑia sua
cuub cupiens. felix habunde sibi uisus: si fortunã suã
publicarit. sermone affabilis. accessuq facilis. uultu qui
maxime populos demeret᷑ amabilis : equis desideriis ꝓ¬
pensus. & iniquis acerb. a tota ciuitate amat᷑. defen᷑¬

Expanded text:
s misereri eius nefas sit, qui caedibus ac rapinis potentiam exercuit, qui suspecta sibi cuncta reddidit tam externa quam domestica, cum arma metuat, ad arma confugiens, non amicorum fidei credens, non pietati conscientiam suam plenam sceleribus ac tormentis adaperuit, saepe mortem timet, saepius optat, invisior sibi quam servientibus. E contrario is, cui curae sunt universa, qui alia magis, alia minus tuetur, nullam non rei publisui nutrit, inclinatus ad mitiora, etiam si ex usu est animadvertere, ostendens quam invitus aspero remedio manus admoveat, in cuius animo nihil hostile, nihil efferum est, qui potentiam suam placide ac salutariter exercet approbare imperia sua civibus cupiens, felix abunde sibi visus, si fortunam suam publicarit, sermone adfabilis, aditu accessuque facilis, vultu, qui maxime populos demeretur, amabilis, aequis desideriis propensus, etiam iniquis non acerbus, a tota civitate amatur, defen
Abbreviated transcription (Latin):
sit cutis beliuis decentioͭ dãmis. densior ursis. mollior frbris. qd̃
sagatitate nos nariũ canes uincant. qd̵ atie lummnũ Aqͥle. spa¬
tio etatis corui. multa aĩalia uandi felicitate. Et cũ q̃dã ne to

Expanded text:
sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et
Abbreviated transcription (Latin):
piꝰ faciet. Illu̾ mͥ p̃tulit.⁊ me multis. Ille ñ ÷ mͥ par uͥtutib nͦ
officiis. s habuit suã uenerẽ. Querendo. ñ efficiã ut maiorib
dignꝰ sim. s ut datis indignꝰ. Plura illis hominib t᷑pisfimis da¬
ta st̃. Qd ad rẽ qͣm raro fortuna udicat: Cotidie querimꝰ ma¬
los ẽẽ. felices. Sepe qͣ agellos pessimi cuiꝰq tͣnsierat. optimoꝵ
uiroꝵ segetẽ gnͣdo ꝑcussit. Ferc sortẽ suã qͥsq it intet̾is reb.
tta in amicitiis. Nullũ ÷ tã plenũ bñficiũ. qd̃ ñ uellicare malig¬
nitas possit. Nullũ tã angustũ. qd̃ ñ bonꝰ int̾pres excendat.
Numqͣ deert̃ cause q̃rendi si bñficia a det̾iore parte spectaue
ris. Uide qͣm iniqͥ st̃ dutinoꝵ mimerũ estimatores. Eo qͥdem
ꝓfessi sapĩam. q̃runt᷑ qd̃ ñ magnitudine corꝑũ equeniꝰ elefan¬
ros. uelocitate ceruos. leuitate aues. impetu tauros. qd̾ solida

Expanded text:
pius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec pius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriorerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida
Abbreviated transcription (Latin):
cas quẽꝗ ẽẽ. ꝯratĩ. Iunꝗ eñ imꝓbe sꝑei qͥd liti fatid⁊̃ est
mn auora cupuni qͦ matiora uenert. mustto q concitaroe esti
aloritia minsignarũ opũ congestu collata ut Rlame amb¬
nito acͥor inse. quo ex maiore incendio enncuit. Eque a mibt¬
ꝙata ẽ. si de ẽ. ꝯsulatꝰ. Ne hoc quidẽ satiat: si uinus: uit
le. Cupiditas porrigit.⁊ facilitatẽ suã ũ uitelligit. Qa tu
itde uenerit respicit. s quo tendat. Oumib bis uehem̃¬
tiꝰ ⁊ importuniꝰ malũ ẽ. inuidia. q̃ nos inqͥerat. dũ cõpa¬
lius causã agt. contͣ om̃s sibi fauec. Q nͣto ẽ. simpliciꝰ. qͣnto
prudentiꝰ. bñficiũ acceptũ augere: scire neminẽ tanti ab alio
qͣnti abse ipso estimari. Lius acciꝑe debui. s illi facile ũ fuit plus
dare. In multos diuidenda lib̾alitas erat. Hoc miciũ ẽ. bomi.
Consulaiꝰ ⁊ animũ eiꝰ grate excipiendo euocemꝰ. Parũ fec̃. s se¬

Expanded text:
satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitata est, si deest consulatus ; ne hic quidem satiat, si unus est. Ultra se cupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum compalius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed sae
Abbreviated transcription (Latin):
ami eint trebat qͣui ũba. lanta ili in oꝑia erat serm omis. q
cũ ona uncrem̃ta sua cuo augusto deberet: ad crũe adiceista
pauꝑtate suboñe nobilitatis laborantẽ pͥnceps ia si ustuidũs
pentima ⁊ gra : ⁊ sub iñ augusto solebat q̃ri dicens astireus
se abouetu. nicħ tm̃ inse congestũ eẽ⁊ qtũ ꝑd̾idisi reli¬

Expanded text:
citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset reli
Abbreviated transcription (Latin):
ditͣ. septu: ⁊ frurolũ hoc hecaton ponit eremplũ archesuareͣ
lordidu sffend̾te. Quid fec: Laude dignũ: qd furtũ ñ recepit.
qd inaluit ñ acciꝑe qͣm redd̃e. Que ẽ. eñ alienã re. iñ aiuꝑe mo¬
datiot i erempło magni auĩ opꝰ ẽ: utam̃ grecun iulũ iriegre¬
Mũ. quẽ .s. ces occidit oh hoc unũ qd̾ melior uir enat q̃m esle
qmꝗ trmanno expedit. Iscũ abamicis conferentib adiupensa
iudoꝵ pertumas aitiꝑet̃. magnã peccuniã a fabio ꝑ fico misła
ñ accepit. Et obuirgantib eis qui ñ estumabant nutcentes. sed
missa qd̵ repidiasset. ego inquit ab eo bñficiũ accipiã aquo
ꝓpinationẽ accepturꝰ ñ sũ ÷ Cñ ali rebillus ꝯsularis homo eiꝰdẽ
ui famie maiorẽ sũmã misfiss: instaretq ut accipi uib̾ee: rogo
inquit ignoscas ⁊ a ꝑsico ñ accepi. Utrũ hoc mun̾a acciꝑerẽ.
ansenatũ leg̃e. Cũ accipiendũ indicau̾imꝰ: bilares accupiaruis.

Expanded text:
ter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, qsordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipetamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludorum pecunias acciperet, magnam pecuniam a Fabio Persico missam non accepit et obiurgantibus iis, qui non aestimant mittentes, sed missa, quod repudiasset : " Ego," inquit, " ab eo beneficium accipiam, a quo propinationem accepturus non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inquit, " ignoscas ; et a Persico non accepi." Utrum hoc munera accipere est an senatum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus
Abbreviated transcription (Latin):
Patiar me ab inpuro seruari:Seruatꝰ demñ qͣm illi gr̃am re¬
ferã: uiuã cũ obseno: Nũ uiuã cũ redemptore : Quid gͦ pla¬
ceat : dicã. Etiã ab aliquo accipiã peccuniã : qͣm ꝓ capite de¬
pendã. Accipiã autẽ tanqͣm creditũ. ñ tanqͣm bñficiũ. doluã
tibi pecumã ⁊ si occasio fuerit seruandi. ꝑiclitantẽ seruabo.
In amiciciã q̃ sunites ungit. ñ descendã. uec seruatoꝵi alã loco

Expanded text:
Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam rePatiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum lo
Abbreviated transcription (Latin):
uͥ sꝑauit lib̾tatẽ futurã uͥ tã magnũ p̃miũ erat. ⁊ imꝑandi ⁊
seruandi aut existim auit ciuitatẽ inpͥorẽ formã posse reuoca¬
ri. amissis pͥstinis morib. fut᷑amq ibi equalitatẽ cuilis uiris.
⁊ staturas suo loto leges ubi uid̾at tot milia hominũ pugnan¬
tia ñ anseriurent seruit᷑i : Qnͣta uͦ illũ aut rerũ nat᷑a aut ur¬
bis sue tenuit obliio. qͥ uno int̾empto defut᷑m credidit aliũ
qͥdẽ uellet. cũ tarqͥniꝰ eẽt. inuentꝰ pꝰ tot reges ferro ac fulmini¬
b occisos: S uitã acciꝑe debuit. ob hoc tñ hr̃e illũ parentis
loco. qͥa intis dandi bñficii in uria uen̾at. Non enĩ seruauit.
is qͥ non intfecit nec bñficiũ dedit. s missionẽ. Illud magis
uenire indisputationẽ pot̾̃ aliqũ qͥd faciendũ sit captiuo cui
redemptionis p̃ciũ homo p̃sticuti corꝑis ⁊ infamis ore ꝓmitcit.

Expanded text:
ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam accipere debuit, ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem. Illud magis venire in aliquam disputationem potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit.
Abbreviated transcription (Latin):
dũ cũ uenerat. slonne ideo ili tymimꝰ gũs egit. qd̾ rem ãp mes¬
dice inanꝰ refonnidau̾ant uocendo sanauit: Uides non ẽẽ.¬
aĩo ꝓfuit. Casus enĩ bñficiũ ẽ. hominis iniuria. L eonẽ in amfi¬
teatro spectaͣmꝰ. qͥ unũ ex bestiariis agnitũ. cũ qͦndã eiꝰ fuisset
magist̃ : ꝓterit ab impetu bestiarũ. Nũ gͦ bñficiũ ẽ. fere auxili¬
uini miie. qͥa nec uoluit facẽ: nec faciendi aĩofec̃. Quolo¬
co ferã posui. tyrantiũ pone. ⁊ hic uitã dedit ⁊ illa. Nec hic. nͦ
illa. bñficiũ: qr ñ ẽ. bñficiũ acciꝑe: cogi ñ ẽ. bñficiũ deb̾e. cui
nolis. Ante des oportet mͥ. arbitͥum mei. deiñ bñficiũ. Dispu¬
tari de.M. bruto solet an debuerit acciꝑe. ab diuo iulio uitã.
cũ octidendũ eũ uidicaret. Qmͣ rõnẽ in occidendo secutꝰ sit:
hem̃ter errasse: nec institutione stoica se egisse. qͥa ut regis no¬
men xxcimuit. cũ optimi̾s ciuitatis statꝰ sub rege iusto sit. Aut

Expanded text:
dum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non e qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuisset magister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus sit,e videtur vehementer errasse nec ex institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut
Abbreviated transcription (Latin):
laoreratĩo eꝰ beueficiũ expensũ ferre. Qualiscũci pͥoꝵ euemo
aut pudor auit ocrasio: aut tum datio alicq̃ gucos pot̾t esfice.
Ne ceslaĩs. opꝰ cuĩi ꝑage. & partes bouuri ersequere. Aeniĩ
Re allam de Aliũ gm̃. aliũ consilio. aliũ p̃teptis salubrrbr ad¬
iuua. Qfficia etiã fere sentiunt. Nec ullũ tã iumansuecum
aĩalẽ. qd ñ cura mitiget. & in amorẽ sui uertat. Leonũ ora:
a magistris iumpune crastant᷑. Clefantoꝵ feritacẽ : usq no
seruile obsequiũ. demeret᷑ cibꝰ. Adeo eciã que extra incelles

Expanded text:
feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priorum evaut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur ci
Abbreviated transcription (Latin):
dñs p̾stare seruo debeat. ut cibariũ. uestiariũ. Nemo hoc dixit
bñficiũ. At iudulsit. lib̾aliꝰ educauit. artes quib erudiunt᷑
ingenui tͣoidit. bñficiũ ẽ. Idẽ e ꝯtrario fit in ꝑsona serui. Qͥc¬
qͥd ẽ. qd seruilis officii formulã excedit. qd ũ ex imꝑio s ex uo¬

Expanded text:
dominus praestare servo debeat, ut cibaria, ut vestiarium ; nemo hoc dixit dominus praestare servo debeat, ut cibaria, ut vestiarium ; nemo hoc dixit beneficium. At indulsit, liberalius educavit, artes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem e contrario fit in persona servi. Quidquid est, quod servilis officii formulam excedit, quod non ex imperio, sed ex vo
Abbreviated transcription (Latin):
D ideo maiꝰ qͥa ab illo ne seruitꝰ quidẽ potuit. Errat si qͥs ex¬
istimat seruitutẽ in cotũ hominẽ descendẽ. Pars melior eiꝰ:
excepta est corꝑa obnoxia st̃ & ad scͥpta dñis mens qͥdem sui
uiris. que adeo libera. & uaga ẽ. ut ne ab hoc qͥdẽ carcere
cui uiclusa ẽ. teneri queat. qͦ uinꝰ impetu suo utat᷑. & ingen¬
cia agat. ⁊ infinitũ comes celestib exeat. Corpꝰ itaq ẽ. qd̃ dũo
fortuna tradidit. hoc emit. hoc uendit. Int̾ior illa pars: mã¬
cpio dari ñ pot̃. Ab hoc quicqͥd uenit: liberũ ẽ. Nec enĩ
aut nos oĩa iubere possimꝰ. aut in oĩa serui parere cogunt᷑.
Quedã st̃ quȩ leges nec iubent nec uitant fac̾e. In his seruꝰ
matĩam bñficii ht̃. Qͣm diu p̃stat᷑ qd̵ aseruo exigi solet: mi¬
nisteriũ ẽ. Ubi plusꝗ qd̃ seruo necesse ẽ. bñficiũ ẽ. Ubi in
affectũ amici tͣnsit: desinit uotari ministeriũ. Est aliqͥd qd̾

Expanded text:
 deterrere ab illo ne servitus quidem potuit. Errat, si quis existimat servitutem in totum hominem descendere. Pars melior eius excepta est. Corpora obnoxia sunt et adscripta dominis ; mens quidem sui iuris, quae adeo libera et vaga est, ut ne ab hoc quidem carcere, cui inclusa est, teneri queat, quominus impetu suo utatur et ingentia agat et in infinitum comes caelestibus exeat. Corpus itaque est, quod domino fortuna tradidit ; hoc emit, hoc vendit ; interior illa pars mancipio dari non potest. Ab hac quidquid venit, liberum est ; nec enim aut nos omnia iubere possumus aut in omnia servi parere coguntur Quaedam sunt, quae leges nec iubent nec vetant facere ; in iis servus materiam beneficii habet. Quam diu praestatur, quod a servo exigi solet, ministerium est ; ubi plus, quam quod servo necesse est, beneficium est ; ubi in adfectum amici transit, desinit vocari ministerium. Est aliquid, quod
Abbreviated transcription (Latin):
scł ipsius lusus. qͥ ñ potẽ nisi consentit᷑ extendi. Multi st̃ tã pͣue
liature ut maliut ꝑdere q̃ prestitert̃. qͣm uideri recepisse. suꝑ¬
bi ⁊ imputatores. Qnͣto meliꝰ qͣntoq humaniꝰ id agere ut illis qͦ
partes suȩ coustent. ⁊ fau̾e ut gr̃a sibi referri possit. benigne
m̃a int̾pretari. qm̃s agentẽ ñ alit̾ qͣm si referat audire. preb̾e
se facilẽ ad hoc ite quẽ obligauit. etiã ex solui uelte. Male au¬
cdire solet fenerator: si acerbe erigit. eque si inrecipiendo tard
ac difficilis moras q̃rit. Bñficiũ tam recipiendũ ẽ. qͣm non
erigendũ. Optimꝰ ille qͥ dedit facile: numꝗ exiget. Redi ga¬

Expanded text:
scilicet ipsius lusus, qui non potest, nisi consentitur, extendi. Multi sunt tam pravae scilicet ipsius lusus, qui non potest, nisi consentitur, extendi. Multi sunt tam pravae naturae, ut malint perdere, quae praestiterunt, quam videri recepisse, superbi et imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit,
Abbreviated transcription (Latin):
seruat: ubi int̾ manꝰ ittͥusq apte ab utͦq ⁊ iactata. & excepta
ũsatur. Necẽẽ. ẽ. autẽ lusor bonꝰ alit̃ illã collusori longo: alt̃
breui mitct. E adẽ bñficiĩ ratio ẽ. Nisi utq ꝑsone. dantis ⁊ ac¬
cipientis aptat᷑. ne ab hoc exibit. uec ad illũ ꝑueniet & debet. di
cũ exercitato & docto negotiũ ẽ. audatiꝰ pilam mitcemꝰ. Utcũq
enĩ ueu̾it: manꝰ illã expedita & agilis reꝑtutiet. Si cũ tyrone⁊
indocto: ñ tam rigide nec tã excusse. s langͥdiꝰ & in ipsã eiꝰ diri¬
gentes manũ: remissiꝰ occurremꝰ. Idẽ : faciendũ ẽ. in bñficiis.
Quosdam doceamꝰ. & satis iudicemꝰ. si conant᷑. si audent. si uo¬
lunt. facimꝰ autẽ plerũq iugratos.⁊ ut suit fauemꝰ. tanꝗ ita
demũ magna siit bñficia nr̃a. si gr̃a illis referri ñ potuit.
ut malignis cursorib ꝓpositũ ẽ. conlusorẽ traduc̃e. cũ dãpno

Expanded text:
 utriusque apte ab utroque et iactata et excepta versatur. Necesse est autem lusor bonus aliter illam conlusori longo, aliter brevi mittat. Eadem beneficii ratio est. Nisi utrique personae, dantis et accipientis, aptatur, nec ab hoc exibit nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus ; utcumque enim venerit, manus illam expedita et agilis repercutiet ; si cum tirone et indocto, non tam rigide nec tam excusse sed languidius et in ipsam eius derigentes manum remisse occurremus. Idem faciendum est in beneficiis ; quosdam doceamus et satis iudicemus, si conantur, si audent, si volunt. Facimus autem plerumque ingratos et, ut sint, favemus, tamquam ita demum magna sint beneficia nostra, si gratia illis referri non potuit ; ut malignis lusoribus propositum est conlusorem traducere, cum damno
Abbreviated transcription (Latin):
int̾rogas ꝓbo. E st enĩ intolerabił res poscere nũmos ⁊ ꝯtempñe.
ndhixisti pe tunie odiũ. hoc ꝓfessus es. hanc ꝑsonã iudiusti agẽ¬
da ẽ. Iniquissimũ ẽ: te pe cuniã subgła egestatis ad qͥrere. As¬
picienda: gͦ ñ miiꝰ sua cuiq ꝑsona ẽ. qͣm eiꝰ deqͦ iuuando qͥs

Expanded text:
interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixisti pecuniae odium; hoc professus es, hanc personam induisti : agenda est. Iniquissimum est te pecuniam sub gloria egestatis adquirere. Adspiciend
Abbreviated transcription (Latin):
medare. At̃osa uox iudet᷑. Et cũ regia: tũ sit stultissima. Ilich̾
nec te dare. habet᷑ ꝑsonarũ ac dignitatũ portio. Et cũ sit ubiq
ututis iodꝰ: eque peceat qd̾ exxedit. qͣm qd̃ deficit. Liceat istud
sane tͥ. ⁊ ne intm̃ fortuna sustulit. ut coniugia tua urbes sunt.
qͣs qñto iaioris aĩ fuit ñ cape qͣm sparg̾ẽ: ẽ. tñ aliqͥs minor. q
insuni eiꝰ ꝯdenda ẽ. tiuttas. Ab antigono cinicꝰ petit talentũ. Res¬
pondit plus eẽ. qͣm qd̾ cinicꝰ pet̃e debet. Repulsus: petit dena¬
riũ. Respondit minꝰ eẽ: qͣm qd̾ regẽ diceret dare. Lurpissima eiꝰ¬
modi cauillatio ẽ. Inuenit: qͣm neutrũ daret. Indenario regẽ.
intalento cỹmcũ respex̃ cũ possit ⁊ denariũ tanꝗ cinico dare.⁊
tslentũ tanꝗ rex. Ut sit aliqͥd maiꝰ qͣm qd̃ cỹnicꝰ accipiat. incħ
tam exigiũ ẽ. qd̾ non honeste regis humanitas tribuat. Siune

Expanded text:
me dare." Animosa vox videtur et regia, cum sit stultissima. Nihil me dare." Animosa vox videtur et regia, cum sit stultissima. Nihil  accipere hoc non decet, nec te dare; habetur personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, ut congiaria tua urbes sint quas quanto maioris animi fuit non capere quam spargere ! : est tamen aliquis minor, quam in sinu eius condenda sit civitas ! Ab Antigono Cynicus petit talentum; respondit plus esse, quam quod Cynicus petere deberet. Repulsus petit denarium; respondit minus esse, quam quod regem deceret dare. " Turpissima eiusmodi cavillatio est ; invenit, quomodo neutrum daret. In denario regem, in talento Cynicum respexit, eum posset et denarium tamquam Cynico dare et talentum tamquam rex. Ut sit aliquid maius, quam quod Cynicus accipiat, nihil tam exiguum est, quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me
Abbreviated transcription (Latin):
Quid autẽ turpiꝰ. qͣm qd̃ euenit freq̃ntissime ut nich int̾ sit int̾
octiũ & bñficiũ: Numꝗ intͣpitudinẽ nr̃am redit᷑a tͥbuamꝰ. Cũ
siĩma amicitie. sit amicũ sibi equare utͥq simul ꝯsulendũ est.
Dabo egenti: s ut ipse ñ egeam. Suctrã ꝑmturo: s ut ipse ñ ꝑeã.
Nisi si futurꝰ ero magni hoĩs. aut magne rei merces. Nullũ bũsi¬
ciũ dabo qd̃ turpit̾ pet̾em ^ ͤd̃ exiguũ dilatabo. nec magna pro
qͥ qͣntũ dec ostendit mimꝰ suũ com̃dat: ñ exprobrat. Respicien¬
ilnqi aut danti gaue sit ⁊ aut parũ. Numqͥd rursus qͥ de¬
cepturꝰ e. aut fastidiat: aut ñ capiat. Urbẽ cuidã alexander
donabat. uesanus ⁊ qͥ nicħ aĩo nͥ grande contiꝑet. Cũ ille cui
donabat᷑. se ipse m̃sus tanti mun̾is muidiã refugisset: dicens ñ
equieuire fortune sue. Non q̃ro inquit qͥd te acciꝑe deceat. s qͥd

Expanded text:
Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ? Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum beneficium dabo, quod turpiter peterem. Nec exiguum dilatabo nec magna pro qui, quantum det, ostendit, munus suum commendat, non exprobrat. Respiciennumquid aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam refugisset dicens non convenire fortunae suae : " Non quaero," inquit, " quid te accipere deceat, sed quid
Abbreviated transcription (Latin):
rit cũ accessio illa q̃ animũ inflãmabat se remiserit. Quid in
eũ ołit. aquo in dampnũ ac ꝑicłm suũ aduitꝰ ẽ ÷ Ex horta¬
rimnꝑniciẽ rogantiũ. seua bonitas ẽ. Quẽadmodũ pulcheruũ
et̃ inuitos nolentesq seruare: ita rogantib pestifera largiri
blandũ. ⁊ affabile odiũ ẽ. Bñficiũ demꝰ: qd̾ inusu magis ac
magis placeat. qd̾ nũqͣm inmalũ uertat. Pecima ñ dabor
qͣm mimenturũ adult̾e sciã. ne insotietate. turpis fasti. aue
consilii inueniar. di pot̾o: reuotabo. Simmꝰ: ñ adiuuabo scelꝰ.
Siue illũ ira qͦ ũ debebat impellit. sine ambitionis calor abdu¬
cit atitis. sin nullũ malũ uires a semet ipsa: patiar uecõmitiã.
ut possit qͣndoq dic̃e. Ille amando ine octidit. Sepe nichꝰ int̾¬
ẽ. int̾ amicoꝵ mim̾a ⁊ hostiũ uota. Quicqͥd illi acciꝑe optant:
in id hoꝵ intempestuia indulgentia impellit. atq instruit.

Expanded text:
rit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni rit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ? Exorari in perniciem rogantium saeva bonitas est. Quemadmodum pulc invitos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus. Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar nec committam, ut possit quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit.
Abbreviated transcription (Latin):
dant. si ostencłiuiꝰ ñ ideo uidi inaiora qͦ tumultuosiꝰ data sc̃.
ne ipsos qͥdẽ obid cuiqͣm posse maiores ind̾i. uanã ẽẽ. suꝑbiȩ
affectꝰ. D cũ sedit cupiditas. cũ impetius ille fagntis anini
qui consiliũ fugat cecidit: decestam᷑ ꝑniciosos maloꝵ munerum¬
auctores. Ut frigidam egris negamꝰ. ac lugentib ac sibi iratis
ferrũ. aut amantib qͥcqͥd contͣ se usuros ardor pecit: sic omini
ũ q̃ nocit᷑a sc̃ impeuse ac submisse. ñ uumꝗ et̃ miserabilit̾ ro
gantib ꝑseuerabimꝰ ñ dare. cũ initia bñficioꝵ suoꝵ spectare:
tũ etiã exitus decet. ⁊ ea dare. q̃ ñ tm̃ acciꝑe. s et̃ accepisse de¬
lectet. Multi sunt qͥ dicant. Dcio hot illi ũ ꝓfuturũ. d qͥd fa¬
ciam : Rogat. resist̾e p̃cib eiꝰ ñ possũ. Uid̾it. de se ñ de me q̃re¬
tur. Falsũ ÷. Inmo de te. & m̃ito quid̃ cũ ad mentẽ bonã redie¬

Expanded text:
dant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; dant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae affectus. Sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos maloauctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summissegantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum etiam exitus decet et ea dare, quae non tantum accipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redie
Abbreviated transcription (Latin):
gemia qͦ lib̾tatẽ decrudet. Non hoc. ẽ. rem .p. caleare. Et qͥ¬
dem litite aliqͥs ñ potẽ. ad rem ꝑtiñe sinistro pede. Parũ enĩ
federe furioseq insolens fuerat. qͥ de capite consularis iuri soc¬
catꝰ audiebat. nͥ in os senatoris ingessiss imꝑator pigros sios.
Osuꝑbia magne fortune. o stultissimũ malũ. Ut ate uicb̾ acti¬
ꝑe uiuat. nt om̃e bñficiũ ininuiriã ꝯũtis. ut te oĩa dedecent.
cere ista bona quib tm̃ inflaris. Quitqͥd das: corrũpis. Libet
na fronte certe leni platidaq tribuunt᷑. q̃ cũ cdaret mͥ supi¬
oi: ñ exultauit supͣ me. s qͣm potuit benignissimꝰ fuit. des¬
cendicq inequũ & detiar̃ miñ suo pompã. si obseruauit
idoneũ tempꝰ ut in occasione potiꝰ qͣm urnecessitate sutturre¬
ret. Uno mͦ istis ꝑsuadebimꝰ. ne bñficia sua insoleutia per¬

Expanded text:
genua, quo libertatem detruderet ! Non hoc est rem publicam calcare, et qugenua, quo libertatem detruderet ! Non hoc est rem publicam calcare, et quidem, licet id aliquis non putet ad rem pertinere, sinistro pede ? Parum enim foede furioseque insolens fuerat, qui de capite consularis viri soccatus audiebat, nisi in os senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! adgnoscere ista bona, quibus tantum inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet na fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia per
Abbreviated transcription (Latin):
ficia s ames. Precipue ut dixi: parcaniꝰ aurib. Admonitio:
res te extollit. Detrabenda ẽ. inauis iactatio. Res loq̃nt᷑ nob̾ ta¬
centib. Non tm̃ iugratũ s inuisũ ẽ. bñficiũ suꝑbe datũ. G. ce¬
sar dedit uitã pom̃peio peno⁊ didat: qͥ ñ aufert. De iñ abso¬
ato: & agenti gras. porrerit osculandũ sunstrũ pedẽ. Qui ex¬
cusaitt & negant id insolentie eausa fecͣn. seiunt socculũ au¬
usa uano ureũ. margaritis diftinctũ: ostend̾e eũ uoluisse.
rta prfus. Quid hic contunteliosũ ẽ. si uir consularis aurũ.⁊¬
iniarairitas ostulatꝰ ẽ ÷ Et alioqͥn millã partẽ corpis eiꝰ elesturꝰ
qna puriꝰ oscularet᷑ homo natꝰ inhoc. ut mores lib̾e cuittatis
psica seruitute mutarent. Parũ iudicauit. si senator seuex sũ¬
missis honorib in conspectu pͥncipũ. supplex sibi eo more ia¬
cuisset: qͦhostes uicti hostib iacitere. Inuenit aliqud infra

Expanded text:
ficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio ficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absouto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsus : quid hic contumeliosum est, si vir consularis aurum et margaritas osculatus est alioquin nullam partem in corpore eius electurus, quam purius oscularetur ? Homo natus in hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra
Abbreviated transcription (Latin):
tendũ. ut etiã siquis corã nob̾ narrabit: respondendũ sit. Dig¬
nissimꝰ quidẽ ille ẽ. maiorib bñficiis. s ⁊ ego magis uelle mẽ
scio. oĩa illi p̾stare qͣm ad huc p̾sticitisse. Et hec ip̃sa ñ aũua¬
reiciunt q̃ magis ad se uolunt attrab̾e. Drinde adicienda oĩs
humanitas. ꝑdet agͥcola qd̵ spargit : si labores suos destitu¬
it insemine. Multa cura sata ꝑducunt᷑ ad segetẽ. Nicħ in
fructũ ꝑuenit. qd ñ a pͥmo usq ad extremũ equał tult᷑a ꝓse¬
quit᷑. Eadẽ bñficioꝵ conditio ẽ. Numqͥd ulla maiora posfc̃
eẽ. qͣm que in lib̾os pa tͥes confert᷑: Hec tñ irrita sc̃ si in in¬
fantia deserant᷑. nͥ longa pietas munꝰ suũ nutrit. Eadem
cet̾orum bñficioꝵ conditio ẽ. nisi illa aduu̾is ꝑdes. Parũ ẽ
dedisse. Fouenda sc̃. Si gratos uis hr̃e qͦs obligas: si tm̃ des bñ

Expanded text:
tendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Digtendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego magis velle me scio omnia illi praestare quam adhuc praestitisse " ; et haec ipsa nreiciunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est. Numquid ulla maiora possunt esse, quam quae in liberos patres conferunt ? Haec tamen irrita sunt, si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum beneficiorum condicio est : nisi illa adiuveris, perdes; parum est dedisse, fovenda sunt. Si gratos vis
Abbreviated transcription (Latin):
exclamauit cũ suꝑbiã eiꝰ ferre ñ poss. Redde ine tesari. Quo¬
usq dices. ego te seruaui. ego eripiu morti: Istud si meo arbito
memini. uita ẽ. Di tuo: mors ẽ. icħ tͥ debeo si me seruasti. ut
hab̾es quẽ ostend̾es. Quousq me cͥcumdutis. qͦusq obliuisci
fortune mee ñ sinis: Semel intumpho ductꝰ eẽm. Non ẽ dicẽ¬
dũ quid tͥbuerimꝰ. Qui admonet : repetit. Non ẽ. instandũ.
ñ ẽ. menoria renouanda. nͥ ut aliud dando: pͥoris admone¬
as. Ne aliĩs qͥdẽ: narrare debemꝰ. Qdedit bñficiũ: taceat. nar¬
ret qui accepit. Dicet᷑ enĩ qd̃ illi uͥq iactanti bñficiũ suũ. N
eloqui. qͥd alienũ occupare officiũ: Est qui istud fat̾e honestiꝰ
possit. qͦ narrante: & hoc laudabit᷑ qd ipse ñ narras. Ingͣtũ
me uidicas si istud tacente nemo sciturꝰ ẽ. Qd adcoñ ẽ. cõmit¬

Expanded text:
exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quoexclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi debeo, si me servasti, ut haberes, quem ostenderes. Quousque me circumducis ? Quousque oblivisci fortunae meae non sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est instandum, non est memoria renovanda, nisi ut aliud dando prioris admoneas. Ne aliis quidem narrare debemus ; qui dedit beneficium, taceat, narret, qui accepit. Dicetur enim, quod illi ubique iactanti beneficium suum. " Non eloqui, quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere honestius possit, quo narrante et hoc laudabitur, quod ipse non narras. Ingratum me iudicas, si istud te tacente nemo sciturus est ! Quod adeo non est commit
Abbreviated transcription (Latin):
teste. alioquin: ñ bñfac̃e delectat. si uidi bñ fecisse. Uolo utiq
sciat. Debitorẽ queris. Uolo utiq sciat. Quid si illi utiliꝰ est
nescirer si honestiꝰ si gratiꝰ: Non maliã partẽ abibis. Uolo sci¬
at. Ita tu hominẽ ñ seruabis intenebris: Nonͥ ego quotiens pa¬
tit᷑ respiciendũ gandiũ exaccipientis uoluntate Sin adiuuare
illũ ⁊ oporcet & pudeo. siqd̃ p̃stamꝰ offendit nisi abscondit᷑. bñ¬
ficiũ in acta ñ inttco. Quid ni ego illi sũ indicaturꝰ me dedisse.
cũ int̾ pͥma precepta ac maxime necessaria sit. ne uiꝗ expro¬
brẽ. imino ne dimoneã quidẽ. Hec enĩ bũficũ uit̾ duos lex
ẽ. Alt̃ statim obliuisci debet dati. alt̃ accepti nũꝗ. Lacerat
animũ ⁊ p̃mit: freq̃ns meritoꝵ cõmemoratio. Licet exclama¬
re qd ille triũuirali ꝓscriptione se mͣtꝰ a qͦdam cesaris aiico:

Expanded text:
teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non servabis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis voluntate ; sin adiuvari illum et oportet et pudet, si, quod praestamus, offendit, nisi absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacerat animum et premit frequens meritorum commemoratio. Libet exclamare, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico
Abbreviated transcription (Latin):
firmtttti. egestati. ignominie: tatite danda st̃. ut nota sinit so¬
n quib ꝓsint. Intdũ etiã ipse qui uiuat᷑ faliendꝰ ẽ. ut habeat.
nec a quo acceꝑit sciat. Archesilan auint amico pauꝑi &e ꝑau¬
ꝑtatẽ suã dissimulanti. egro autẽ ⁊ ne hoc qͥdẽ confitenti de¬
ce. sibi insũptum adnecessarios usus. cũ clã sucturrendũ iudi¬
casset: pulumno eiꝰ ignoranti saceulũ subietit. ut homo initta¬
siter ueremudꝰ qd̵ oesid̾abat inueniret potiꝰ qͣm acciꝑet. Ed¬
gͣ : Ille nesciet a quo acceꝑit. Primũ nestiat. si hoc ipsũ br̃fi¬
cu pars ẽ. Deinde multa alia faciam. multa retͥbuã. ꝑ qͣ intel¬
ligat & illiꝰ auctorẽ. Demq ille nesciet. accepisse se. ego sciã me
dedisse. ꝑarũ ẽ. in quis. Parũ: si fenerare cogitas: d si dare.
qͦ gñe accipienti maxime ꝓfut᷑m erit. Dabis. tontentꝰ eris te

Expanded text:
firmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint sofirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt. Interdum etiam ipse, qui iuvatur, vel fallendus est, ut habeat nec, a quo accepertatem suam dissimulanti; egro autem et ne hoc quidem confitenti, deesse sibi in sumptum ad necessarios usus, cum clam succurrendum iudicasset, pulvino eius ignorantis sacculum subiecit, ut homo inutiliter verecundus, quod desiderabat, inveniret potius quam acciperego ? ille nesciet, a quo acceperit ? " Primum nesciat, si hoc ipsum beneficii pars est ; deinde multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius auctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maxime profuturum erit, dabis. Contentus eris te
Abbreviated transcription (Latin):
esficax uatio fũit ad homunũ imꝓbas cupiditates pudore repͥ¬
ũd as. Bñficiũ uͦ danti tota alia seq̃nda ẽ. uia. Om̃ĩ gñe qõ
des ꝙͦ sit accoptatiꝰ: adornandũ ẽ. Hoc uͦ ñ ẽ.bñficiũ dare:. de¬
p̃hende ẽ. Et ut intusitu de hac qͦ parte dicã qͥd sentiar ne
dẽ rogarent inuenti st̃. qͦ om̃s ussit redd̾e insenatu aeris ali¬
eui sausas. & tta illis certas sũmas dedit. Non ẽ. illud lib alitas
Cenfura ẽ. auriliũ ẽ. pͥncipale tribitũ ẽ bnficiũ ñ e. Cunis
sine ribore mennisse ñ possũ. Adiudicẽ passussũ ut uupe.¬
sire ⁊ is dusa diri. P recipunt itati omĩs auctores sapĩe q̃dam
careia palam danda: qdam secreto. Palã qͦ consequ glosũ at
pmstar b dona. ut honores.⁊ quicqͥd aliud noticia pulchriꝰ sit.
Rursusꝗͣ ñ ꝓducunt. nec honestiorẽ fatiunt. s sutturit̃ in¬

Expanded text:
efficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprefficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprimendas, beneficium vero danti tota alia sequenda est via. Omni genere, quod des, quo sit acceptatius, adornandum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sentiam, ne idem rogarent, inventi sunt, quos omnes iussit reddere in senatu aeris alieni causas, et ita illis certas summas dedit." Non est illud liberalitas, censura est. Auxilium est, principale tributum est ; beneficium non est, cuius sine rubore meminisse non possum. Ad iudicem missus sum ; ut impetrarem, causam dixi. Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt in
Abbreviated transcription (Latin):
sũ ẽ sigr̃as sibi agi ñ ẽ passus qͥdedit. si dedisse dũ dat: oblit᷑
Ci flumi corripe eũ cuicũ ingenne aliqͥd p̃stes dem̃cia ẽ⁊ Et in¬
serere contumeliã meritis : Itaq ñ sunt exaspand a uñficia
nec quicꝗͣ illis triste miscendũ. Etiam siqͥd erit dde qua iresis
admoñe. aliud tempꝰ eligito. t abiꝰ uerrucosus bñficiũ ab hoĩe
duro asꝑe datũ. panẽ lapidosũ uocabat. quẽ esurienti acciꝑe
necessariũ sit. eẽ. acerbũ. Lib̾iuis tesar rogatꝰ a nepote. ¶. elio
p̃torio. ut heri alieno eiꝰ suceurreret: edere illũ sibi noĩa credito¬
rũ uissit. Hoc ñ ẽ. donare s creditores conuotare. Cũ edita eẽnt:
stͥpstt nepoti uississe se ꝑetuniã solui. Adiecta contumeliosa
admonttione: effecit ut nepos nec es alienũ hr̃et nec bñficũ.
Lib auit illũ a creditorib sibiũ obligauit. Aliqͥd libius secit᷑
e Euto uoluit plures ẽẽ. qui idẽ rogat᷑i concͣrerent. Ista fortasse

Expanded text:
sum est, si gratias sibi agi non est passus, qui dedit, si dedisse, dum dat, oblitus est ! Nam corripere eum, cui cum maxime aliquid praestes, dementia est et inserere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eligite. Fabius Verrucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acerbum. Ti. Caesar rogatus a Nepote Mario praetorio, ut aeri alieno eius succurreret, edere illum sibi nomina creditorum iussit ; hoc non est donare sed creditores convocare. Cum edita essent, scripsit Nepoti iussisse se pecuniam solvi adiecta contumeliosa admonitione. Effecit, ut Nepos nec aes alienum haberet nec benefidum; liberavit illum a creditoribus, sibi non obligavit. Aliquid Tiberius secutus est ; puto, noluit plures esse, qui idem rogaturi concurrerent. Ista fortasse
Abbreviated transcription (Latin):
erat Acripiendũ a clandio qd̃ cdabat᷑s Eiat. s sic̃ a forcuna. Q̃
stires statim posse malã fieri. Quid ista int̾ se muta dundimi
lon ẽ. bnfitiũ. cui de ẽ. pars optima. Datũ eẽ. iuidicio. Alioqͥu
pe tuma ingens. si ñ rõne nec recta uoluntate donata ẽ. ũ
magis bñficiũ ẽ. qͣm thesaurꝰ. Multa sc̃ autẽ ÷ que oportet ac¬
Ns piciamꝰ LiseRAlis UIRoRUM
optime id qd̾ ex pͥori parte ad huc suꝑ ẽ. quẽ admodu. daudimt
stt unfitũ. Cuiꝰ rei: ex pedissimã uideor monstraturꝰ uã. dic¬

Expanded text:
erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sicut a fortuna, quam scires posse statim malam fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima, datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae oportet acus, Liberalis virorum optime, id quod ex priore parte adhuc superest, quemadmodum dandum sit beneficium ; cuius rei expeditissimam videor monstraturus vi
Abbreviated transcription (Latin):
& ꝓcessus ad altiora tendentiũ. Nec enĩ ittiliꝰ quicqͣm ẽ. qͣm
sibi utilẽ fieri. Iam cet̾a ex habundanti ueniunt: delicatos
factura. In his sequemͣ ut oportunitate grata suit. ut ñ uul-¬
garia queq aut pauci habuerint. aut̃ pauci nitͣ. hanc etatẽ
aut hoc mͦ. Que eciã si natura p̃ciosa ñ sunt: tp̃r aut loco
fiant. Uideamꝰ qͥd oblatũ maxime uoluptati fut᷑m sit. qͥd fre¬
q̃nter occͤsurtim habenti ut totieus nob̃tũ: qͦtiens cũ illo sint.
Utiq cauebimꝰ ne inuña suꝑuacua mitaniꝰ. ut femine aut
seni arma uenatoria. aut rustico libros aut studiis aclict̾is de¬
dito: retia. eque ex contͣrio cͥcũspiciemꝰ. ne dũ grata mitt̾e uolu¬
mꝰ: suũ cuiq morbũ ex ꝓbrat᷑a intitamꝰ. sit̃ ebrioso uina. ⁊ ua¬
litudinario medicam̃ta. Maledictũ enĩ incipit eẽ. ñ minꝰ: in qͦ

Expanded text:
et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo