comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ens ñ effug̃t debi euita s exire. & ante om̃ia ille qͣqi
uitet᷑ affectus qͥ multos occupauit libido .s. mariendi.
p̃mit. Dies noctẽ. ẜstas in autũpnũ desinit. Autũpno hỹ¬
enis instat. que uere ꝯpescit᷑. Om̃ia sic tnͣseunt ut re.¬
uertant᷑. Nichil noui facio. nicħ noui udeo. fit aliqͣn
& huiꝰ rei nausea. Multi st̃ qͥ ñ aceruũ iudicent ui¬

Expanded text:
ens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando et huius rei nausia." Multi sunt, qui non acerbum iudicent vi
Abbreviated transcription (Latin):
mioni. ñ coarguimꝰ illa qͦ nos in metũ adducunt nec exeu¬
timꝰ s trepidamꝰ. & sic ũtimꝰ terga quẽ admodũ illi qͦs
puluis motus fuga pecoꝵ exuit castris. aut qͦs aliqͣ fabu¬
la sine auctore sparsa ꝯterit. ħescio quo mͦ magis ua.¬
na ꝑtͣbent. Uera .it. modũ suũ habent. Quicqͥd ex inc̾to
uenit ꝯiecture ⁊ pauentis animi licentie tradit᷑. Ilłi
itaq tã ꝑniciosi. tã in reuocabiles ꝗͣ liphatici metꝰ st̾. ce¬

Expanded text:
nioni Non coarguimus illa, quae nos in metum adducunt, nec excutimus, sed trepidamus et sic vertimus terga, quemadmodum illi, quos pulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit. Nescio quomodo magis vana perturbant. Vera enim modum suum habent; quicquid ex incerto venit, coniecturae et paventis animi licentiae traditur. Nulli itaque tam perniciosi, tam inrevocabiles quam lymphatici metus sunt. Ce
Abbreviated transcription (Latin):
ta ꝑ lusũ. O quando ille ueniet dies qͦ nemo in hono¬
yẽ tuũ mentiat᷑. huc gͦ cogitatões tue tendant. hoc
cura. hoc opta. omĩa alia uota de ore missurꝰ: ut con¬
tẽptꝰ sis temet ipso. ⁊ ex te nascentibꝰ bonis. ꝯ̃ potest
eẽ felicitas ꝓpior: Redige te ad parua ex qͥb cade

Expanded text:
t ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cade
Abbreviated transcription (Latin):
llipts amoneo ne eor more qui ñ ꝓfic̾e s ꝯspici cupi.¬
unt. facias aliqͣ que in habitu tuo aut gñe uite nobilia
sint. Asꝑ ñ cultũ. ⁊ intonsũ caput ⁊ negligentiorẽ barbã
⁊ indictũ argñto odrũ. ⁊ cubile humi positũ ⁊ quicqͥd
aliud ambitionẽ ꝑuersa uia sequit᷑: euita. Satis ipsũ
at toga nec sordeat quid. Non haberaꝰ arg̃atũ in qͦ soli¬
di auri celat᷑a descend̾it. s ñ putemꝰ frugalitatis iuidi.¬
ciũ aueo arg̃ntoq caruisse. Id agamꝰ ut meliorẽ ui¬
tã sequam᷑. quã uulgꝰ. ñ ut ꝯtraria. Alioqͥn qͦs em̃da¬
re uolumꝰ fugamꝰ a nob̃. ⁊ auertimꝰ. Ilid quoq efficimꝰ

Expanded text:
te admoneo, ne eorum more, qui non proficere sed conspici cupite admoneo, ne eorum more, qui non proficere sed conspici cupiunt, facias aliqua, quae in habitu tuo aut genere vitae notabilia sint. Asperum cultum et intonsum caput et neglegentiorem barbam et indictum argento odium et cubile humi positum, et quicquid aliud ambitio nempe perversa via sequitur, evita. Satis ipsum at toga, ne sordeat quidem. Non habeamus argentum, in quod solidi auri caelatura descenderit, sed non putemus frugalitatis indicium auro argentoque caruisse. Id agamus, ut meliorem vitam sequamur quam vulgus, non ut contrariam; alioquin quos emendari volumus, fugamus a nob
Abbreviated transcription (Latin):
cesar uissit lepidũ dextro tribuno preb̾e c̾iucẽ. ipse
certe prestitit. Neminẽ eo fortuna ꝓuexit: ut ñ tr̃a
illi minaret᷑ quantũ ꝑmisãt. Noli huic tnͣqͥllitati confi.¬
de. Mem̃to mare u̾tit᷑. Cod̃ die uͥ luserunt nauigia:
sorbent᷑. Cogita posse & latͦnẽ ⁊ hoste̾ amouere tuo iugł̃o.
gladiũ. Ut potestas maior absit. nemo nͦ seruus ht̃ uite
dñs ÷. Recognosce exẽplũ eoꝵ qui dñicis insidiis ꝑie¬
punt. aut aꝑta ui aut dolo intelliges ñ pautiores ser¬
uorũ ira cecidisse quã regũ. Quid itaq ad te quã po¬
si forte in manꝰ hostiũ ineidis uictor te duci iubebit.
Eonẽpe quo duc̃is: qđ te ipse decipis: & huc pͥmũ qđ
olim patiebaris intelligis: Ita dico. Ex qͦ natus es ducis
hec. ⁊ hꝰ modi u̾sanda in aĩo sunt si uolumꝰ illam ultimã
horam placidi expectare cuius metus orãs alias in.¬
quietas facitꝰ.

Expanded text:
Caesar iussit Lepidum Dextro tribuno praebere cervicem, ipse Caesar iussit Lepidum Dextro tribuno praebere cervicem, ipse Chaereae praestitit. Neminem eo fortuna provexit, ut non tantum illi minaretur, quantum permiserat. Noli huic tranquillitati confidere; momento mare evertitur. Eodem die ubi luserunt navigia, sorbentur. Cogita posse et latronem et hostem admovere iugulo tuo gladium: Ut potestas maior absit, nemo non servus habet indominus est. Recognosce exempla eorum, qui domesticis insidiis perierunt, aut aperta vi aut dolo; intelleges non pauciores servorum ira cecidisse quam regum. Quid ad te itaque, quam po possit ? At si forte in manus hostium incideris, victor te duci iubebit; eo nempe, quo duceris. Quid te ipse decipis et hoc nunc primum, quod olim patiebaris, intellegis? Ita dico: ex quo natus es, duceris. Haec et eiusmodi versanda in animo sunt, si volumus ultimam illam horam placidi expectare, cuius metus omnes alias inquietas facit.
Abbreviated transcription (Latin):
Illi leuia: hũ falsa formidant. nos utraꝙ. ꝑ rofice mͦ
intelliges. quedã ideo minꝰ timenda: quia multũ me.
ꝗte mpnat᷑ Ale ante amuice fores lac̃o pependit.dli
p̃ cipitauio se ẽ tecto. ne dñm stomochantẽ ductlar
diret altꝰ ne reducet᷑ e fuga: ferrũ abegit ĩuiscera.
Non putas uirtutẽ hec effecturã qđ efficit ninia formido.
Nlli potest secura uita ꝯting̾e. qui de ꝓducenda nimis co-¬
gitat. qͥ int̾ magna boua multos ꝯsules numerat. hec coti.¬
die meditare ut possis equo aĩo uitã relinq̃re. ꝗͣ multi
ctuant᷑ ⁊ uiu̾e nolunt. Mori nesciunt. facis nbi iocundã
iuat habentẽ nͥ ad cuiꝰ amissionẽ p̃ꝑatꝰ ÷ animꝰ. Nulliꝰ ã
rei felicior ÷ amissio. quã que desidari amissa ñ potest.
Ergo adu̾sus om̃ia que incide posst̃ etiã potentissimis
adhortare te ⁊ udura. de põpei capite pupillus ⁊ spado
tulere sententiã. De cͣsso: erudelis ⁊ insolens partꝰ. Gaiꝰ

Expanded text:
Illi levia, hi falsa formidant, nos utraque. Profice modo; intelleges quaedam ideo minus timenda, quia multum metues laqueo pependit, alius se praecipitavit e tecto, ne dominum stomachantem diutius audiret, alius ne reduceretur e fuga, ferrum adegit in viscera. Non putas virtutem hoc effecturam, quod efficit nimia formido ? Nulli potest secura vita contingere, qui de producenda nimis cogitat, qui inter magna bona multos consules numerat. Hoc cotidie meditare, ut possis aequo animo vitam relinquere, quam multi ctuantur et vivere nolunt, mori nesciunt. Fac itaque tibi iucundam iuvat habentem, nisi ad cuius amissionem praeparatus est animus; nullius autem rei facilior amissio est, quam quae desiderari amissa non potest. Ergo adversus haec, quae incidere possunt etiam potentissimis, adhortare te et indura. De Pompei capite pupillus et spado tulere sententiam, de Crasso crudelis et insolens Parthus; Gaius
Abbreviated transcription (Latin):
altũ. ł ille qͥ in longũ mutit. ł ille ũt ita dicã saluta.¬
ris. aut ꝯtumeliosiꝰ dicã: fullonius. ꝗͦ lib⁊ exhis eli¬
ge usũ. rude. facile. ꝗuicqͥd̃ facies. cito redi a corꝑe
ad animũ. Illũ noctib ac diebꝰ ex̾ce. labore modico a¬
litur ille. hanc ex̾citatõẽ ñ frigꝰ ñ estꝰ ĩpediet. nec
senectꝰ quid̃. Id bonũ cura qͦd uetustate sit meliꝰ. Neq

Expanded text:
lle, qui in longum mittit, vel ille, ut ita dicam, saliaris aut, ut contumeliosius dicam, fullonius; quoius libet ex his elige usum rudem, facilem. Quicquid facies, cito redi a corpore ad animum. Illum noctibus ac diebus exerce; labore modico alitur ille. Hanc exercitationem non frigus, non aestus inpediet, ne senectus quidem. Id bonum cura, quod vetustate fit meli
Abbreviated transcription (Latin):
amiitui firmitatẽ ut ex p̃cepto magnoꝵ uiroꝵ tͥ qͦq
lissimo cibo dura atq hoyrida ueste dicas tibi. hoc ÷ qđ
timebat᷑. In ipsa securitate animus ad difficilia se p̃ꝑet.
⁊ ꝯtra iniurias fortune it̾ beneficia firmet᷑. Miles
in media pace decurrit sine ullo hoste uallũ iucis.
⁊ suꝑuacuo labore lassat᷑. ut suffic̃e necessario possit. ꝗuẽ
in ipsa re trepidare uolueris: ante rẽ exceas. Ex̃ oeam᷑¬
ad paululũ ⁊ ne imꝑitos fortuna dep̃hendat: fiat nob pau¬
ptas familiaris. Securiꝰ diuites erigimꝰ sisciemꝰ qđ non
sit gͣue pauꝑes ẽẽ. Non.it. iocunda res ÷ aqua ⁊ polenta aut
hospes ꝯtẽpũe opes. ⁊ te qͥdẽ dignũ finge deo. Nemo
aliꝰ ÷ deo dignꝰ quã qͥ opes ꝯtẽpsit. quarũ possessionẽ
tͥ ñ it̾dico s effic̾e uolo ut illas intrepide accipi.¬
as. Qđ uno ꝯsequeris mͦ si te etiã sine illis bente in.¬
sturũ ꝑsuaseris tͥ si illas tanꝗͣ exituras semꝑ aspe.¬

Expanded text:
animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virorum tiblissimo cibo, dura atque horrida veste dicas tibi: " Hoc est quod timebatur ? " In ipsa securitate animus ad difficilia se praeparet et contra iniurias fortunae inter beneficia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc separatos nos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites erimus, si sciamus, quam non stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut hospes contemnere opes, et te quoque dignum Finge Deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspe
Abbreviated transcription (Latin):
mentũ. Multis parare diuicias. ñ fiaus miłiarũ fuit.
s mutatio. Nec ħ miror. ñ .i. ⁊̃ in rebꝰ uitiũ. s in ipso a¬
nimo. Illud qđ pauꝑtatẽ nob̵ grauẽ sec̾at. ⁊ dinicias gͣ.¬
ues fecit. Quẽ admodũ nicħ differt utrũ egrũ ulis.
neo lesto añ in aureo colliges eũ. qͦcũq eñ tͣnstuleris
malũ suũ secũ tnsferet. Sic nichil refert utrũ anr
ee in diuitus an in pauꝑtate ꝑ ouat᷑. Malũ suũ illũ seqͥr¬

Expanded text:
tis parasse divitias non fuit miseriarum finis, sed commutatio: nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. Illud quod paupertatem nobis gravem fecerat et divitias graves fecit. Quemadmodum enim nil differt, utrum egrum in lecto ligneo aut in aureo colloces. Quocumque enim transtuleris illum morbum suum secum transferet: sic nihil refert utrum eger animus in divitiis an in paupertate ponatur. Malum enim suum illum
Abbreviated transcription (Latin):
nauigando ꝓcella. Tem̃ariꝰ gubnator ꝯtempsit anstri¬
i
minas. Ille ÷ eniꝰ qͥ scłm pelagꝰ exasꝑet ⁊ in uertices cogat.
uit. At ille cautior ꝑitos locori rogat. qͥs estꝰ sit. qͥ signa dant
nubes ⁊ longe ab illa regione ũticibꝰ in farni cursĩ tenet.
Iđ facit sapiens nociturã potentiũ uitat. ħ pͥmũ uitans
ne uitare iudeat᷑. Pars securitatis it. in ħ ĩ. nͭ ex ꝓfesso eã

Expanded text:
i fretum. Temerarius gubernator contempsit austri minas, ille est enim, qui Siculum pelagus exasperet et in vertices cogat; ia convolvit. At ille cautior peritos locorum rogat, quis aestus sit, quae signa dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem facit sapiens; nocituram potentiam vitat, hoc primum cavens, ne vitare videatur. Pars enim securitatis et in hoc est, non ex professo ea
Abbreviated transcription (Latin):
minime ꝯueniens litc̾ato uiro occupatio ex̃ cendi lae.¬
tos. ⁊ dilatandi c̃uicẽ ac lat̾a firmandi. Cũ tͥ felicit̃ sagi.¬
na cesserit. ⁊ tori creuerint. nec uires unꝗͣ opimi bo.¬
uis nec pondꝰ equab. Adice nc̃ qͦd maiore corꝑis say¬
cina animꝰ elidit᷑. ⁊ minꝰ agilis ÷. Itaq qnͣtũ potes circũ¬
scͥbe corpꝰ tuũ. ⁊ aĩo locũ laxa. M ulta seguunt᷑ inꝯmoda
huic deditos cure. ꝑrimu ex̾citatões quar̃ labor sp̃m
exhaurit.⁊ in habilẽ intentioni studiis acͥorib reddit.
Deinde copia ciboꝵ subtilitas impedit᷑. accedt̃ pessime
note mancipia in magist̾iũ recepta. hoĩes uit̾ oleũ ⁊
uinũ occupati. ꝗͥb ad uotũ dies actus ⁊ si bñ dsudaue.¬

Expanded text:
minime conveniens litterato viro occupatio exercendi lacertos et dilatandi cervicem ac latera firmandi; cum tibi feliciter sagina cesserit et tori creverint, nec vires umquam opimi bovis nec pondus aequabis. Adice nunc, quod maiore corporis sacina animus eliditur et minus agilis est. Itaque quantum potes, circumscribe corpus tuum et animo locum laxa. Multa secuntur incommoda huic deditos curae; primum exercitationes, quarum labor spiritum exhaurit et inhabilem intentioni ac studiis acrioribus reddit. Deinde copia ciborum subtilitas inpeditur. Accedunt pessimae notae mancipia in magisterium recepta, homines inter oleum et vinum occupati, quibus ad votum dies actus est, si bene desudave
Abbreviated transcription (Latin):
os ñ disting̃t fere. ⁊ se in alim̃tũ parit̾ om̃iũ st̾nunt.
Nem̃o i. patriã qi magna ÷ amat. s qi sua. Bona uera¬
speciosa ⁊ magna ꝯtra insentibꝰ cũ ad pondꝰ reuocata
st̾: fallunt. Itaq mi lucili. Quiqͥd uo ratio ꝯm̃dat soli¬
dũ ⁊ et̃nuꝰ :. firmat animũ artollitq semꝑ futur̃ in
excelso. Illa que tenĩe laudant᷑. ⁊ uulgi sententia bona
st̃. inflant manib lecos. Rursꝰ ea que timent᷑ tanquã
mala e initiunt fortitudinẽ mentib. ⁊ illas ñ ałr quã
nĩalia spẽs ꝑicłi agitant. Utraq gͦ res sine ẽa ⁊ diffuti
dit muniũ ⁊ mordet. nec gaudio nec ħ metu digna ÷
Sola ratio inmutabił ⁊ iudicũ tenay÷. Non it seruit

Expanded text:
os non distinguunt ferae et se in alimentum pariter omnium sternunt; Nemo enim patriam quia magna est amat, sed quia sua. Quorsus haspeciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi Lucili; quicquid vera ratio commendat, solidum et aeternum est, firmat animum attollitque semper futurum in excelso; illa quae temere laudantur et vulgi sententia bona sunt, inflant inanibus laetos. Rursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt formidinem mentibus et illas non aliter quam animalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est. Non enim servit,
Abbreviated transcription (Latin):
subsistat. aut desinat. aut in alienũ caput tͣnseat. Incen¬
diũ ad fuga᷑ patuit. qͦscdã mollit̾ ruina deposuit. Ali¬
qnͣdo gladiꝰ ab ipsa c̃uice reuocatꝰ ÷̃. Aliqͥs carnifici suo
suꝑstes fuit. ht̃ etiã mala fortuna leuitatẽ. fortasse erit
fortasse ñ erit. Int̾ĩm dũ ñ ⁊̃: meliora ꝓpone. ñ nũꝗͣ ułłis
apparentib signis q̃ mali aliqͥd p̃nuntient: animꝰ sibi
falsas imagines fingit. aut ũbũ aliꝗ dabie sig̾catõis de¬

Expanded text:
subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis de
Abbreviated transcription (Latin):
in se uite nouitate ꝯuertet.Initia in potestate n r̃a
sc̃. De euentui fortuna uidicat. cui de me sententiã uꝰ
Qͥ eget diuitiis timet ꝓ illis. Nemo aut̃ sollicito bono
fruit᷑. Adic̾e illis aliqͥdꝰ studet. Dũ de increm̃to cogi¬
tat oblitꝰ ÷ usus. raciocinatõ es accipit. foꝵ ꝯt̾to. La.
lendarũ u̾sat. fit ex dño ꝓcreator.¬

Expanded text:
ns, non exitum spectat. Initia in potestate nostra sunt; de eventu fortuna iudicat, cui de me sententiam non ui eget divitiis, timet pro illis. Nemo autem sollicito bono fruitur. Adjicere illis aliquid studet, dum de incremento cogitat; oblitus est usus, rationes accipit, forum conterit, Kalendarium versat, fit ex Domino procurator
Abbreviated transcription (Latin):
nlła utilitas sua. s nat᷑alis irritatio. Nã ut aliar̃ perũ
nob̾ innata dulcedo ÷. sic amicitie: qͦm solitudo in odũ ÷:
⁊ appeticio societatis. qͦmͦ hoĩẽ hõi nat᷑alit̃ ꝯciliat. sic
in ÷ huic qͦq rei stimulus qͥ nos amititiarũ appetentes
faciat. Hichilominꝰ cũ sit amicoꝵ amantissimꝰ cũ illos ꝯ¬

Expanded text:
nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis rerum innata dulcedo est, sic amicitiae. Quomodo solitudinis odium est et adpetitio societatis, quomodo hominem homini natura conciliat, sic inest huic quoque rei stimulus, qui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos
Abbreviated transcription (Latin):
Nllai. re uti scit s oñib eget. Sapienti ⁊ ołis ⁊
c. facias manib ⁊ mnultis ad cotidianũ usũ necessarus¬
chil autẽ necẽe sapienti ÷. E rigo quãuis seipso contẽp¬
tus sit: amicis opiis. ÷. hos cupit habe ꝗͣ płimos : ñ ut
beate uiuat. Uiuet .i. etiã sine amicis : beate. Sũ.¬
mũ bonũ extrinsecꝰ instrum̃ta ñ querit domi colit᷑
ex se totũ ÷. Incipit fortune ẽẽ subiectus si quã ꝑtẽ
sui foris q̃rit. quał tñ fut᷑a ÷ uita sapientis si sine a¬
micis relin quat᷑ in custodiã ꝯiectꝰ ł in aliqua gñte
aliena destitutꝰ ł in nauigatõ e longa retentꝰ aut in
desertũ litus eiectus: ꝗͣt ÷ iouis cũ resoluto mundo
⁊ diis in unũ ꝯfusis paulisꝑ cessante nat᷑a ad qͥescit sibi
cogttatõ ib suis traditꝰ. łale qͥddã sapiens facit. inse re.¬
condit᷑. secũ ÷. quãdiu quid̃ illi lic suo arbitͥo ressias
uiuet. si fu̾it sine hoĩe uicturꝰ. Ad amicitiã fert illũ

Expanded text:
nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessarihil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas icturus. Ad amicitiam fert illum
Abbreviated transcription (Latin):
Ne dico sapientẽ ĩmo semꝑ iturũ gͣdu. s una uia.
obserua itnq nuͦqͥd uestis tua domꝰq dissentiat.
Nũqͥd inte libał sis: in tuos sordidꝰ. Nũqͥd cenes fra¬
galiter. edifices luxͦiose. Unã semel ad quã uiuas
regulã prende. ⁊ ad hanc omnẽ uitã tuã ex eqͣ. qͥdã se
domi ꝯtraht̃. dilatant foris ⁊ extendunt. Uiciũ ÷ hec
diu̾sitas ⁊ signũ uacillantis animi. ac ñdũ habentis

Expanded text:
 dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis
Abbreviated transcription (Latin):
LiquiIs uir bonꝰ nob̃ eligendus ÷. ac sẽꝑ an¬
te ocłos ponendꝰ ut si tanꝗͣ illo spectante
iuiuamꝰ cẽ oĩa tanquã uidente faciamꝰ. Mag¬
na pars pecc̾oꝵ tollit᷑. si peccat᷑is testis assistit.
Aliquẽ habeat animꝰ quẽ u̾eat᷑. cuiꝰ auctoritate etiã
secretũ suũ sanctiꝰ faciat. O felicẽ illũ qͥ ñ p̃sens tm̃¬
factũ s etiã cogitatꝰ em̃dat. O felicẽ qͥ sic aliquẽ ue¬
reri potest. ut ad memoriã qͦq eiꝰ se ꝯponat. atq
ordinet. Qui sic aliquẽ u̾eri potest. cito erit u̾endꝰ.¬

Expanded text:
liquis uir bonus eligendus / ac semper ante oculos habendus, ut sic tanquam illo spectante uiuamus et omnia tanquam illo uidente faciamus na pars peccatorum tollitur, si peccaturis testis adsistit. Aliquem habeat animus, quem vereatur, cuius auctoritate etiam secretum suum sanctius faciat. O felicem illum, qui non praesens tantum, sed etiam cogitatus emendat! O felicem, qui sic aliquem vereri potest, ut ad memoriam quoque eius se conponat atque ordinet! Qui sic aliquem vereri potest, cito erit verend
Abbreviated transcription (Latin):
s qͥd sentiat. refert nec quid uno die sentiat: s assidue.
dio sui:¬
Uoe multitudinẽ. Fuge paucitatẽ. fu̾ge etiã¬
lantẽ int̾rogaũ qͥd illic fac̾et solus. Mec̃ iqͥt
loqͦr. sui crates. Caue inqͥt rogo ⁊ dilignt̾ aitende ne cũ
malo hoĩe loqͦris. Lugentẽ tim̃itẽq custodire solemꝰ¬
ne sollicitudine male utat᷑. Nemo ÷ ex ĩprudentibꝰ qͥ
relinqͥ sibi debent. Tunc mala ꝯsilia agitant. tc̃ aud aliis
aut ipsis fut᷑a ꝑicła struunt. ⁊ c cupiditates ĩpbas ordinãt.
uie quieqͥd aut metu aut pudore celabat anunꝰ expoñ.
penudaciã acuit. libidinẽ irritat. iracundiã instigat.

Expanded text:
sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsdio suiuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etialantem, interrogavit quid illic faceret solus. Mecum inquit loquor. Cui Crates. Cave inquit obsecro et diligenter attende, ne cum malo homine loqne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat.
Abbreviated transcription (Latin):
tit mouet nat᷑ali in hac felicitate corꝑis ꝓnos. Nã
ut quidaᷤ boni sanguinis st̃. ita quidã uicitati ⁊ mo¬
bilis ⁊ cito inos ꝓdentis. hec ut dixi: ulła sapien.¬
tia abigit. Alio qͦuin hr̃et rerũ natura sub imꝑio
si om̃ia eradet. uitia. ꝗuetũq attribuit ꝯdicio. nas¬
cendi ⁊ corꝑis tẽꝑatura. cũ multũ se duuq nnimꝰ

Expanded text:
tit, movet naturali in hoc facilitate corporis pronos. Nam tit, movet naturali in hoc facilitate corporis pronos. Nam ut quidam boni sanguinis sunt, ita quidam incitati et mobilis et cito in os prodeuntis. Haec, ut dixi, nulla sapientia abigit; alioquin haberet rerum naturam sub imperio, si omnia eraderet vitia. Quaecumque adtribuit condicio nascendi et co
Abbreviated transcription (Latin):
leuit̾ arte ñ uincit᷑. Quibꝰ dã ⁊̃ ꝯstantissimis
in ꝯspectu popłi sudor exũpit. ñ alit̾ quã
fanigatis ⁊ estuantib solet. ꝗuibꝰ dã tremunt genua
dicetͦis. quorũdã dentes collidunt᷑. lingua ticubat
labra ñ cupr̃t. hec disciplina nec usus unqͣ excũ.¬
tit.s nata suã uĩ ex̃cet. ⁊ illos uicio sui etia robu¬
stissimos ãmonet. int̾ ħ eẽ ⁊ ruborẽ scio qͣ gͣuissi¬
mis uiris qͦq subitꝰ affundit᷑. Magis quid in uiue¬
nibꝰ apparet qͥbꝰ ⁊ plus coloris ÷ ⁊ tenera froĩ ihicho¬
buerint tim̃di sunt qͣsi omnẽ u̾ecundiã esfuuro
Silla tc̃ erat uiolentissimꝰ cũ facie eiꝰ salguus
inuaserat. Nicħ it. molliꝰ ore pompei. Nũqͥd ñ corã
pluribꝰ erubuit: ytiq. In ꝯtionib fabitinũ cũ in
senatu testis eẽt inductꝰ erubuisse memini.⁊ hic
illũ mire pudor decuit. Non accidit ħ ab infirmita.¬
te m̃tis. s a nouitate uri q̃ in gocitatos etiã si ñ ꝯcu.¬

Expanded text:
stantissimis in conspectu populi sudor erumpit, non aliter quam fatigatis et aestuantibus solet, quibusdam tremunt genua dicturis, quorundam dentes colliduntur, lingua titubat, labra concurrunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet et illo vitio sui etiam robustissimos admonet. Inteditur. Magis quidem in iuvenibus apparet, quibus et plus caloris est et tenera frons; nihilobuerint, timendi sunt, quasi omnem verecundiam effuderint. Sulla tunc erat violentissimus, cum faciem eius sanguis invaseratpluribus rubuit, utique in contionibus. Fabianum, cum in senatum testis esset inductus, erubuisse memini, et hic illum mire pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate mentis, sed a novitate rei, quae inexercitatos, etiamsi non concu
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ÷: quomͦ exeat. ñ quid efferat q̃rit. Aut sinauigã.¬
dũ est: ñ strepunt portꝰ. nec uniꝰ comitatu inqͥ eta st̃
litcora. Non circũstat eũ tͦba seruoꝵ ad quos pascendoꝰ
tnͣs marinarũ regionũ obstanda ÷ fecdilitas. facile ⁊
pascere pancos uentres ⁊ bene institutos ⁊ nicħ aliud de

Expanded text:
tum est, quomodo exeat, non quid efferat; quaerit. At cum navigantum est, quomodo exeat, non quid efferat; quaerit. At cum navigandum est, non strepitu portus, non unius comicatn inquieta sunt littora. Non circumstat illum turba hominum, ad quos pascendos transmarinarum regionum optanda est fertilitas. Facile est pascere paucos ventres, et bene institutos
Abbreviated transcription (Latin):
patiaris inpetũ animi tui delabi & refrigesc̾e. Contine
illũ ⁊ ꝯstitue ut habitꝰ animi fiat qđd ÷ impetus. Si ad¬
naturã utuas: nũꝗͣ eris pauꝑ. Si ad opiniones: nũ ꝗͣ
eris diues. Exiguũ nat᷑a desid̾at. opinio inm̃sũ. Congem.¬
t᷑ inte quiqͥd multi locupletes pꝰsideant. ultra pͥuatũ
pecunie modũ fortune ꝓuehat ite. auro tegat. purp᷑a
accedant statue ⁊ epicuree ⁊ quicqͥd ars ulla luxͦie
elaborauit: maiora cuꝑe abhis disces. Nat᷑alia desi¬
dia finita st̃. Exfalsa opinione nascentia : libi desinãt
Error inm̃sus ÷. Retͣhe gͦte auanis. ⁊ cũ uoles scire
qđ petes utrũ nat᷑alẽ hñt an cecã cupiditatẽ. consid̃a
nũ possit alicubi ꝯsisfe. Si longe ꝓgͣssio semꝑ aliqͥd lon¬
mentẽ magno cͦsu ac totis uirib tende. Si qđ
÷ quo teneris aut expede aut incide. Mul¬
cura ÷̃. Cũ classicũ cecinit. scit ñ se peti. Cũ aliqͦ ꝯclama¬

Expanded text:
patiaris inpetum animi tui delabi et refrigescere. Contine illum et constitue, ut habitus animi fiat, quod est inpetus. Ianaturam vives, numquam eris pauper; si ad opiniones, numquam eris dives." Exiguum natura desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra privatum pecuniae modum fortuna te provehat, auro tegat, purpuraAccedant statuae et picturae et quicquid ars ulla luxuriae elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria finita sunt; ex falsa oerror inmensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum voles scire, quod petes, utrum naturalem habeat an caecam cupiditatem, considera, num possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid lonmentem magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide. cura est. Cum classicum cecinit, scit non se peti: cum aliquo clama
Abbreviated transcription (Latin):
bat iocundiꝰ ẽẽ amicũ fac̾e. quã hab̾e quomͦ arti-¬
fici iocundiꝰ ping̾e ÷ quã piuxisse. Illa in oꝑe suo oc¬
cupata sollicitudo ingens oblectam̃tũ ht̃ in ipsa occu¬
patione ñ eque delectat᷑ qui ab oꝑe ꝑfecto yemoiri
manũ. Iã fructu artis sue fruit᷑ ipsa fruebat᷑ arte
cũ ping̾et. fructuosior ÷ adolescentia lib̾oꝵ s infan.¬

Expanded text:
bat iucundius esse amicum facere quam habere, quomodo artifici iucundius pingere est quam pinxisse. Illa in opere suo occupata sollicitudo ingens oblectamentum habet in ipsa occupatione. Non aeque delectatur, qui ab opere perfecto removit manum. Iam fructu artis suae fruitur; ipsa fruebatur arte, cum pingeret. Fructuosior est adulescentia liberorum, sed infan
Abbreviated transcription (Latin):
euire. potest ⁊ ex deformi humiliq corpꝰculo formosꝰ
animꝰ ac magnꝰ. qͦ sdam itaq mͥ uidr ĩ hoc tales nat᷑a
gn̾are. ñ apꝑbet uirtutẽ om̃i loco nasci si posset ꝑ
se nudos ebeye fecisset. Nunc qđ ampliꝰ ÷ fac̃. qͦsdã
it. edit ccuꝑib ĩpeditos s nichilominꝰ ꝑrũpentes ob.¬
stantia. Clariꝰ mͥ uidr in exẽpla redditꝰ ut scire pos.¬
semꝰ ñ deformitate corꝑis fedari animũ. s pulc̾tu.

Expanded text:
exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, quod amplius est, facit; quosdam enim edit corporibus inpeditos, sed nihilominus perrumpentes obstantia. Claranus mihi videtur in exemplar editus, ut scire possemus non deformitate corporis foedari animum, s
Abbreviated transcription (Latin):
le cogitat. Quẽ adm̃ cepit sic desiuet. ꝑauit
amicũ adu̾sus urncła latur̃ opẽ. Cũ pͥmũ
ntilis erit. hac reflorentes amicoꝵ turba crcũsidt
cipta eu̾sos solitudo ÷. ⁊ inde amiei fugunt uͥ ꝓban¬
ꝯt᷑ amicieiã. si ullũ in illa placet p̃t̃ ipsã. In qͥd amic̃
ꝑas. Ut habet̃ ꝓ quo mori possim. ut habeã quẽ in
exiliũ mittã. seqͣr. cuiꝰ me morti ⁊ opponã ⁊ ĩpendã.
Ista quãtu descͥbis negociatõ ÷̃. ñ ampcicia. q̃ ad ꝯmod̾
accedit. Q eqͥd ꝯsecuta sit spectat. Ipse ꝑ se amor oiũ

Expanded text:
nit, male cogitat. Quemadmodum coepit, sic desinet: paravit amicum adversum vincla laturum opem; cum primum utilis fuerit. Hac re florentes amicorum turba circumsedet; circa eversos solitudo est, et inde amici fugiunt, ubi probancontra amicitiam, si ullum in illa placet praeter ipsam. In quid amicum paro? Ut habeam pro quo mori possim, ut habeam quem in exilium sequar, cuius me morti opponam et inpendam. Ista, quam tu describis, negotiatio est, non amicitia, quae ad commodum accedit, quae quid consecut
Abbreviated transcription (Latin):
amat es uroũ bonũ locuplete quã pauꝑẽ. ner robustũ
⁊lacertosũ. quã aͣtile ⁊ languidi corꝑ is. Engo ne rẽ
quiaͣ tiagis appetes aut amabis hilarͥẽ anet pacoã
quia oituetos ⁊o posã. ⁊ si hoo ⁊ mag̃ diliges ex ouobus
eque bonis uiris nitidũ ⁊ unctũ quã puluerulentũ ⁊ hor¬
uentẽ. deinde huc usq ꝑuenies ut magis diligas integrñ om̃i.¬
b menbris ⁊ illesũ quã debilẽ ⁊ luscũ paulatĩ fastidiũ
tuuͦ illo usq preced. ⁊̃ ex duobꝰ eque iustis ac prudentibꝰ

Expanded text:
amares virum bonum locupletem quam pauperem, nec robustum et lacertosum quam gracilem et languidi corporis; ergo ne rem quidem magis adpetes aut amabis hilarem ac pacatam quam distractam et operosam. Aut si hoc est, magis diliges ex duobus aeque bonis viris nitidum et unctum quam pulverulentum et horrentem. Deinde hoc usque pervenies, ut magis diligas integrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque procedet, ut e
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ille qͥ amicũ in atrio q̃rit. in ꝯuiuio ꝓ.¬
bat. Nullũ ht̃ maiꝰ malũ occuputꝰ hõ. ⁊ bo¬
nis suis obsessus. qđ ꝙ amicos sibi putat quib ipse
ñ ÷. tu uͦ om̃ia cũ amico delib̾a. s de ip̃o pͥus. ꝑ ost
arcuciciã credendũ ÷. ante amicieiã iudicandũ.
uerint ñ amant. diu cogita an tibi in amicitiã ali.¬
qͥs recipiendꝰ sit. cũ placu̾it fieri toto illũ pecto.¬
ye admite. Ta̾m audacter cũ illo loquere quã
tecu᷑. Tñ quid̾ ita uiue ut nil tibi ꝯmittas. nͥ qđ ꝯmut.¬
t̾e etiã intenico tuo possis. S qr int̾ueniunt q̃ dã
que consuetudo fecit archana cũ amico om̃s curas
om̃s cogitatões tuas misce. fidelẽ si putau̾is facias.
Nã quidã falle docuert: duͦ tunent falli. ⁊ illi peccã¬
di usũ suspicando fecer̃t. ꝗͥd ⁊̃ qͣre ego ulla u̾ba corã
amico meo retͣhã  Qͥd ÷ qͣre me corã illo ñ putem
soluꝰ : Qdã que tm̃ amicis cõmittenda st̃ obuiis nar.¬

Expanded text:
 atrio querit, in convivio probat. Nullum habet maius malum occupatus homo et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est. Tu vero omnia cum amico delibera, sed de ipso prius. Post amicitiam credendum est, ante amicitiam iudicandum. nt, cum iudicaverunt. Diu cogita, an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit. Cum placuerit fieri, toto illum pectore admitte; tam audaciter cum illo loquere quam tecum. Tu quidem ita vive, ut nihil tibi committas, nisi quod committere etiam inimico tuo possis; sed quia interveniunt quaedam, quae consuetudo fecit arcana, cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce. Fidelem si putaveris, facies. Nam quidam fallere docuerunt, dum timent falli, et illi ius peccandi suspicando fecerunt. Quid est, quare ego ulla verba coram amico meo retraham ? Quid est, quare me coram illo non putem solum ? Quidam quae tantum amicis committenda sunt, obviis nar
Abbreviated transcription (Latin):
pulus. Aliꝰ dicat fortasse ñ ueniet. Tu dic. qͥd porro siuenieo:
Uidebimꝰ ut uincat. fortasse ꝓme urñ. ⁊ mors ista uitã hone¬
stabit. Cicuta magnũ socͣtẽ fecit. Cato nẽ gladiꝰ. assertorẽ
qͦq ht̃ stulticia sẽꝑ incip̃ uiu̾e. Consid̾a quid uox ista sig¬
inficet lucili uiroꝵ optime ⁊ intelliges ꝗͣ feda sit homiñ
leuitas cotidie noua uite fundam̃ta poñtiũ. nona spes &

Expanded text:
. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si veniet? Videbimus uter vincat. Fortasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem quoque habet stultitia: semper incipit vivere." Considera quid vox ista significet, Lucili virorum optime, et intelleges, quam foeda sit hominum levitas cotidie nova vitae fundamenta ponentium, novas spes etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tas solis obscurat. sic dolores. molestias. iniuirias. uuirtus
magnitudine sua elidit. atq oppͥmit. ⁊ quocũq asfulxit:
ibi quioqͥd sine illa apparet extinguit᷑. E que laudabi.¬
lis ÷ uytꝰ in corꝑe ualido aclibo posita quã in morbido
ac uincto. Ergo tuã quoq uirtutẽ ñ magis laudabis. si
corg illi tuũ inttegẽ fortuna p̃stit̾it quã si ex aliqua ꝑay.¬
te mautilatũ uultarũ. Alio qͥn hoc erit ⁊ seruoꝵ habitu
dñm estimare. Om̃ia it. ista in que dñm casus exerced
serua st̃. Pecunia ⁊ corpꝰ ⁊ honores. inberilla. Eluida. mor.¬
talia. possessiones incerte. Illa rͦ ͦ lib̾a ⁊ inuicta oꝑa ur¬
tatis: q̃ ñ io mag̃ appetñda sc̃ si benignꝰ a forcuna tras.

Expanded text:
tas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magivirtus est in corpore valido ac libero posita quam in morbido ac vincto. Ergo tuam quoque virtutem non magis laudabis, si corpus illi tuum integrum fortuna praestiterit quam si ex aliqua parte mutilatum; alioqui hoc erit ex servorum habitu dominum aestimare. Omnia enim ista, in quae dominium casus exercet, serva sunt, pecunia et corpus et honores, inbecilla, fluida, mortalia, possessionis incertae. Illa rursus libera et invicta opera virtutis, quae non ideo magis adpetenda sunt, si
Abbreviated transcription (Latin):
attnde maxima pars uite elabit᷑ malea.
Sgntibꝰ. magna: nicħ agñtibꝰ.
itota uita: aliud agñtibꝰ. quẽ mͥ dabis qͥ aliqͥd p̃ crũ
tẽpori ponat : qͥ diẽ estimet. qͥ intelligno le cotidie
pars eiꝰ iatcito. quic qd etatis retrolli meritenẽt

Expanded text:
attendere, maxima pars vitae elabitur male agentibus, magna nihil agentibus, tota vita aliud agentibus. Quem mihi dabis, qui aliquod pretium tempori ponat, qui diem aestimet, qui intellegat se cotidie pa
Abbreviated transcription (Latin):
tas ulła ÷. Patent undiq ad libtatẽ. uie młteibreues.
faciles. Agamꝰ co gr̃as qđ nemo in urta teneri po¬
test calcare ipsas necessitates licet.
tatꝰ ad ũ sariuĩ toto tulit corꝑe. nec ꝓiet animũ
ꝓiectus: qͥ qͦtiens cetidit aqͥtumatior surrex̃. cũ mag¬
na spe descendit ad pugnã. Multũ adicit sibi uirtꝰ la:¬

Expanded text:
la sit ? Patent undique ad libertatem viae multae breves, faciles. Agamus deo gratias, quod nemo in vita teneri potest. Calcare ipsas necessitates licet. tatus adversarium toto tulit corpore nec proiecit animum roiectus, qui quotiens cecidit, contumacior resurrexit, cum magna spe descendit ad pugnam. Ergo, ut similit
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ inqͥeti st̃. Nã illa tumultu gaud̾ns non ⁊ indust̾a
s exagitate m̃tis conũsatio. & hec ñ ÷ quies que motũ
om̃ẽ molestiã iudicat. s dissolutio ⁊ langoꝵ. Quidam
adeo in latebras ꝯfugert̃ ut putent in turbido ẽẽ qͥc.¬
qͥd in luce ⁊̃. Int̾ se ista miscenda sunt. ⁊ quiescenti a
gendũ. & agenti qͥescendũ. Cũ rerũ nat᷑a delib̾a. illa
dicet tibi ⁊ diem se fecisse ⁊ noctem.
ORST IERA ut cepisti. & qͣntũ potes ꝓꝑa
qđ diutiꝰ frui em̃dato animo ⁊ cõposito pos¬
sis. frueris quid̃ etiã dũ emendas. ⁊ dũ cõ¬
ponis. Alia tñ illa uoluptas ÷. que ꝑcipit᷑
ex ꝯtẽplatbe m̃tis. ab om̃i labe pure. & splendide.
Tenes utiq memoria qnͣtũ senseris gaudiũ. cũ p̃cex.¬
ita posita siłpsisti inutilẽ togaꝰ.⁊ infoꝵ deductus es.
Maiꝰ expecta cũ puerilẽ animũ deposueris. ⁊ te in

Expanded text:
semper quiescunt. Nam illa tumultu gaudens non est industria, sed exagitate mentis conculcatio; et hec non est quies que motum omnem molestiam iudicat, sed dissolutio et languor. adeo in latebras refugerunt, ut putent in turbido esse, quicquid in luce est." Inter se ista miscenda sunt, et qugendum est et agenti quiescendum. Cum natura rerum delibera; ipsa dicet tibi et diem se fecisse et noctem.Persevera ut coepisti et quantum potes propera, quo diutius frui emendato animo et conposito possis. Frueris quidem etiam dum emendas, etiam dum conponis; alia tamen illa voluptas est, quae percipitur ex contemplatione mentis ab omni labe purae et splendidae. Tenes utique memoria, quantum senseris gaudium, cum praetexta posita sumpsisti virilem togam et in forum deductus es; maius expecta, cum puerilem animum deposueris et te in
Abbreviated transcription (Latin):
Pleuꝰ his figis ÷ qͦs plato ideas appellat ĩ umior.¬
tales. in mutabiles. infatigabiles. Itaq hõi es
q uid peunt ip̃a aut̃ humanitas ad quã hõ effingit᷑ ꝑ matii.
⁊ hõib laborantib int̾euntib illa nil patit᷑ qͥ nq gͦ cͥase
uissime id quod ex his ÷. Ut in statua quia de fac loqui
cepunꝰ. Id ex qͦ es ⁊. Id a q̃ artifex ÷. Id in qͥ forma: que ap.¬
uidemꝰ. Exẽplar .s. ad quod dõ hanc magnitudine pul
cherrimi fecit. Pxopositũ: ꝑꝑ qd fecit. queris quid sit ꝓpo.¬
sitũ deo Bonitas ita certe plato ait. que dͥo faciendi mun¬
dũ fuio cã ͦ ẜonꝰ ÷ bono ulła cuiꝰꝙ boui in uidia ÷. fet̃ itaq¬

Expanded text:
plenus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, permanet, et hominibus laborantibus, intereuntibus illa nihil patitur. Quinque ergo causae issime id quod ex his est. Tamquam in statua, quia de hac loqui coepimus, id ex quo aes est, id a quo artifex est, id in quo forma est, quae apvidemus. Exemplar, scilicet, ad quod deus hanc magnitudinem operis pulcherrimi fecit. Propositum, propter quod fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fecit itaq
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ad tepꝰ aliquã faciẽ fert̃. Nich̃ hor stabile. ñ solidũ t̃. ⁊ nos tũ
cupim̾ tanquã aut sẽꝑ fut᷑a. aut sẽꝑ habiti. Inbecilli. fluuidi.
int̾uallũ constituimꝰ ad illa miotamꝰ animũ que et̾na st̃. Mi¬
it qr mat̾ia ꝓhibebat. Pefendebat a morte ac rõne uitiũ
corꝑis uincat᷑. Manent it. euncta ñ qi et̾na st̃. s qr defendũ.¬
t᷑ cura regñtis. In mortalia tutore ñ egent. hoc ꝯseruat
artifex fragilitatẽ mat̾ie ui sua uincens. Contẽpnamꝰ oiã
q̃ ad̾o p̃ciosa ñ st̃. ut an sint orũino dubiũ sit. Ilłd̃ siml̃ cogi¬
temꝰ si mundũ ip̃m ñ minꝰ mortalẽ quã nos sumꝰ: ꝓuidncio¬

Expanded text:
ferunt, nihil horum stabile nec solidum est; et nos tamen cupimus, tamquam aut semper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miit, quia materia prohibebat, defendat a morte ac ratione vitium corporis vincat. Manent enim cuncta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia tutore non egerent. Haec conservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Contemnamus omnia, quae adeo pretiosa non sunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem quam nos sumu
Abbreviated transcription (Latin):
celator ocłos diu intentos ac fatia ⁊ remitit atq
oblectamina oꝑa sint. Ex his quoq si obseruaiũs. sume
qđ possit fi salutare. hec eito ini lucili fad̾e soleo ex
om̃i natione etiã si apħio. longissime aueysa ÷. eru¬
ere aliqͥd conor ⁊ utile płfic̾e. qͥd : Isus q̃ mͦ tc̃tauimꝰ¬

Expanded text:
elator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque oblectamenta opera sint. Ex his quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc ego, Lucili, facere soleo: ex omni notione, etiam si a philosophia longissime aversa est, eruere aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae modo tractavi
Abbreviated transcription (Latin):
uenis. Nemo nr̃m id mane ⁊. qͥ fuit pͥdie.
Corꝑa nr̃a rapiunt᷑ꝰ fluminũ more. Qcqͥd
Auides cͣrit cũ tẽꝑe.
Nil ex his que uidemꝰ manet. Ego ipse dũ loqͦr nuita¬
ri istac mutatꝰ sũ. hoc ÷ qd̾ ait heraclitꝰ. in ĩ flum̃ bis
descendimꝰ. ⁊ ñ descendimꝰ. Manet id fluminis nom̃.
quoq ñ minꝰ uelox cursꝰ p̃t̾uehit. & id̾o admiro de¬
m̃tiam nr̃am qđ tanto oꝑe amamꝰ rẽ fugacissimã cor¬
pus. timemꝰq neqnͣdo moriam᷑ cũ om̃e morsientũ mois
pͥoris habitꝰ. Uis tu ñ timere nesemel fiat ꝗ cotidie sio:
De hõĩe dixi fluuida mat̾ia ⁊ caduea. ⁊ om̃ib obnoxi¬
a cansis. Mundꝰ quoq eterna res. ⁊ inuicta mutat᷑. nec

Expanded text:
fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, currit cum tempore. Nihil ex iis, quae videmus, manet. Ego ipse, dum loquor mutari ista, mutatus sum. Hoc est, quod ait Heraclitus: " In idem flumen bis descendimus et non descendimus." Manet enim idem fluminis nomen, quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror dementiam nostram, quod tantopere amamus rem fugacissimam, corpus, timemusque, ne quando moriamur, cum omne momentum mors prioris habitus sit. Vis tu non timere, ne semel fiat, quod cotidie fit! De homine dixi, fluvida materia et caduca et omnibus obnoxia causis; mundus quoque, aetern
Abbreviated transcription (Latin):
cas: quo nichil melius an¬
no tuo fac̾tum est: rlemo
fur rem puplicam. cogitat
Nichil non licet pro repu¬
plica facere pars altera.
uale illud despec̃t a¬
culum fuit. Compos¬
uerãt Inter se fortuna rei¬
publite furem ⁊ ꝓdicorem
llt uidi inutile furtũ suũ
prodidit ut nobis uender¬
et. quod nulli potant. Tam
callidus fur: ud etiam prodi¬
tori posset miponere. Consi¬
lium uideri uult infeliatatẽ
furti sui. Lex que nocturñ
furem ocoidit quoquomodo
iubet: nec de dampnato tm̃.
sed de fure loquitur.. odit
hoc officium. Nec ĩmerito
Non multum abest a ꝓdito¬
re. Sustulit non qd̵ elegit. s
qd̾ illr fatum publice felici¬
tatis obiecit. uno tempore
et ꝓditorem nobis ostendit :¬
et furem. Qui diuitem com¬
pilare. quam dampnare mal¬
let esfregit domum. suspensa
manir elusit illum. N on tũc
pͥmum fecit s sustulit nlon
quod uoluit: s quod ponuit
Bono exemplo dampnatus
est proditor malo inuenttis.

Expanded text:
cas quo nihil melius ancas quo nihil melius anno tuo factum est? Nemo fur rempublicam cogitat. Nihil non licet pro republica facere. Pars altera. Quale illud, di, spectaculum fuit! conposuerat inter se fortuna reipublicae furem et proditorem. Vt uidit inutile furtum suum, prodidit, ut uobis uenderet quod nulli poterat, tam callidus fur, ut etiam proditori posset inponere. Consilium uideri uolt infelicitatem furti sui. Lex quae nocturnum furem occidi quoquo modo iubet, non de damnato tantum, sed de fure loquitur; odit hoc uitium nec immerito: non multum abest a proditore. Sustulit non quod elegit, sed quod illi fatum publicae felicitatis obiecit. uno tempore et proditorem nobis ostendit et furem qui diuitem conpilare quam damnare mallet. Effregit domum suspensa manu; elusit illum. non tunc primum fecit; set sustulit non quod uoluit, sed quod potuit. Bono exemplo damnatus est proditor, malo inuentus.
Abbreviated transcription (Latin):
hibitus. agit iniuriam.
D solum sustuli. dec lam̃o¬
qd̾ fur reliquisset. Nichil
magis fur timuit quami
ne dominus furtum uellz
agnoscere Ruentem cuu¬
tatis statum unius ciui¬
catis nuna suspendit ꝓfice¬
or indiciũ furti mei. Ciui¬
tas conscia est: furtum :
auod timet dominus ag¬
noscere: quod qui perdidit
supplicium tulit. premiũ
qui surripuit. Cui magis
permisisses loqui si eodem
tempore et fur uenisset ⁊
domimis mille nauium du¬
ces furto troiam cepistis:
Si bene furto eu̾tunt᷑ n̾bo
Quanto meluis liberantur:
In forum ueni. Narraui
nocturnam expedicionem
meam. Conuenerant om¬
nes tamquam ad concio¬
nem. Eur me submoues
ante actusacionem : Cum
nec ꝓdicores in auditi pent¬
ant. O furtum in contiõe
narrandum proditoris uigi¬
lantissimum pectͥus. Et in
excia semper nostra sollicitũ
publica fata sopierant Ita
etiam ministros euis alliga¬
uerat sompnus. ut michi
liceret eligere quod colłem
dirruere michi indebatur
hostis muros. furtum uo¬

Expanded text:
hibitus agit iniuriam. Id solum sustuli quod fur reliquisset. nihil magis fur timui quam ne dominus furtum nollet agnoscere. Ruentem ciuitatis statum unius parietis ruina suspendit. Profiteor indicium: furti mei ciuitas conscia est. Furtum est quod timet dominus agnoscere? quod qui perdidit supplicium tulit, praemium qui subripuit? Cui magis permisisses loqui, si eodem tempore et fur uenisset et dominus? Mille nauium duces furto Troiam cepistis. si bene furto euertuntur urbes, quanto melius liberantur? In forum ueni, narraui nocturnam expeditionem meam. conuenerant omnes tamquam ad contionem. Cur me submoues ante accusationem, cum nec proditores inauditi pereant. 0 furtum in contione narrandum! proditoris uigilantissimum pectus et in exitia semper nostra sollicitum publica fata sopierant; ita etiam ministros eius alligauerat somnus, ut mihi liceret eligere quod tollerem. Diruere mihi uidebar hostium muros. Furtum uo
Abbreviated transcription (Latin):
gata. sic hõis corpꝰ animũq curantis ⁊ botrũ scr̃ en
utͦq nectentis ꝑfectꝰ ÷ statꝰ. ⁊ sũmã noti sui inuenit.
Sic net estus animo ÷. nec dolor corꝑi. Si qͣ extͣ blan.¬
dim̃ta ꝯtingt̃ ñ augent sũmũ bonũ. s ñ ita dicã ꝯ.¬
diunt ⁊ oblectant. Ab solutũ .it. iłłs humane bonũ cor

Expanded text:
imumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, si nec aestus animo est nec dolor corpori. Si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed ut ita dicam, condiunt et oblectant. Absolutum enim illud humanae natur
Abbreviated transcription (Latin):
tanta fundat᷑. ignis sit an aliqͥd igne lucidiꝰ. Ego hec ñ
me celo inteo ⁊̃. ibes me uiu̾e capite demisso maior
ꝗd equicd̃ ñ alit̃ aspicio ad uincłm aliqđ lib̾tati mes̃ cir.¬
cũdatũ. hec tracroppono fortune inqͦ resistat ne ꝑ illud
adme ullũ tͣnsire uulnꝰ sino. qͥeqͥ q̃ in me potesb iniuri.¬
q̃ pati. hecr̃. In ħ obnoxio domicilio animꝰ liber habi.¬
tabi s uꝯ me cato ista ꝯpellet ad metũ. nñꝗͣ adindiguã
bono sim̾ulatdnẽ. nñꝗͣ inhonore huiꝰ eorpꝰcłi mentiaro
dẽ oisimuit distrahã ⁊ illo soeretatẽ. Q uẽ tñ dũ hĩis a

Expanded text:
tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista me celo interesse, id est iubes me capite demisso vivere. Maior quod equidem non aliter aspicio quam vinclum aliquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo societatem. Et nunc tamen, dum ha