comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
didatꝰ sit ⁊ nõ suffragari.hoc ẽ u lucilli e¬
gregiũ hoc securũ ac libeꝵ nichil petẽ ito¬
ta fortune com̾tia trãsire. Quãputas ẽẽ
iocũdũ tribub uocatis cũ candidao ĩ tẽ¬
plis suis pẽdeãt. ⁊ aliꝰ nũmos ꝓriũciet
aliꝰ ꝑ sequestrẽ agnt. aliꝰ eoꝵ manus
oculis ꝯterat. quib designat ꝯfigẽdã
preconis exspeccãt stare ticiosũ isptare
illas nũdinas nec emẽtẽ qͥtqͣiͨ uẽdẽdẽ¬
Quãto hic maiore gaudio frurt᷑ qui nõ
p̾toria aut ꝯsultoria comitia securus
intuet. S magno illa in quib alui ho¬
nores amu̾sarios petũt. alii ꝑpetuas
pocãtes alii belloꝵ euẽtus ꝓspos trũ¬
phosq. alii diuicias alii mat̾moĩa ac
sequãt᷑ ꝑ mala ntũt᷑ ĩ malũ. petũtq mox
satis fuit qd̾ optũti niniũ uidebat᷑. nõ
ẽ ut existimãt hoĩes auida felicitas sed
pusilla itaq neminẽ saciat. Tu ista cre¬
dis excelsa qr loge ab illis iaces ei qui ad

Expanded text:
didatus sit, et non suffragari. Hoc est, mi Lucili, egregium, hoc securum ac liberum, nihil petere et tota fortunae comitia transire. Quam putas esse iucundum tribubus vocatis, eum candidati in templis suis pendeant et alius nummos pronuntiet, alius per sequestrem agat, alius eorum manus osculis conterat, quibus designPRECONIS EXPECTENT STARE OCIOSUM ET SPECTARE ILLAS NUntem ? Quanto hic maiore gaudio fruitur, qui non praetoria aut consularia comitia securus intuetur, sed magna illa, in quibus alii honores anniversarios petunt, alii perpetuas potestates, alii bellorum eventus prosperos triumphosque, alii divitias, alii matrimonia ac sequantur, per mala nituntur in malum petuntque mox satis fuit, quod optanti nimium videbatur ? Non est, ut existimant homines, avida felicitas, sed pusilla; itaque neminem satiat. Tu ista credis excelsa, quia longe ab illis iaces; ei vero,
Abbreviated transcription (Latin):
torquẽ ⁊ unã sillabã expetẽdo int̾ponẽ
quã sermo nr̃ inseri nõ siuit. ergo illa si
ꝯsecuti sumꝰ nõ petit᷑ tãꝙͣ bonũ s petito
bono accedit. Ego nõ ide̾ sencio ⁊ nros u¬
dico in ħ desce̾de̾ qr iã pͥo uĩculo tene̾t᷑
mutare illis formulã nõ licet. multu
dare solemꝰ p̃sũptiõi õiu hõiu ⁊ aput

Expanded text:
torquere et unam syllabam expetendo interponere, quam sermo noster inseri non sinit. Ego illam, si consecuti sumus. Non petitur tamquam bonum, sed petito bono accedit." Ego non idem sentio et nostros iudico in hoc descendere, quia iam primo vinculo tenentur et mutare illis formulam non licet. Multum dare solemus praesumptioni omnium hominum, et apud
Abbreviated transcription (Latin):
lance mimeras. Quid ẽ istud inane e̾go
iã ꝑ auerã fiscos cͥcũspicieba ĩ qd̾ me ma¬
re negotiaturꝰ ĩmicterẽ qd̾ publicã agita¬
rẽ quas accerserẽ merces. decipeͣ ẽ istud do¬
cere pauꝑtatẽ cũ diuicias ꝓmiẜis. Ita tu
pauꝑe udicas cui uichil deest. suo ĩquis
⁊ paciẽtie sue bñficio nõ fortune ideo ergo
illũ nõ iudicas diuitẽ qr diuicie er desi¬
neͣ nõ posssit. utrũ mauis hrͣe młtu an
satis.Qrui miłtu ht̃ plo cupit. qd̾ ẽ argu¬

Expanded text:
lance muneras. Quid est istud ? Ego iam paraveram fiscos. Circumspiciebam, in quod me mare negotiaturus inmitterem, quod publicum agitarem, quas arcesserem merces. Decipere est istud, docere paupertatem, cum divitias promiseris." Ita tu pauperem iudicas, cui nihil deest ? " Suo," inquis, " et patientiae suae beneficio, non fortunae." Ideo ergo illum non iudicas divitem, quia divitiae eius desinere non possunt ? Utrum mavis habere multum an satis ? Qui m
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ aĩu oblectãtib uocas. Quid int̾ sapĩa
⁊ sapeͣ int̾sit inꝗris nodos nectis ac dissole¬
ius tãta molle ĩpẽdẽte capiti tuo. nõ tã
beingnũ ac liberale tp̃s na nobis dedit
sua cuiq abstulit. aliud suoꝵ. aliud ne
ctͣia negotia ⁊ aliud publica occupauer̃t

Expanded text:
quam animum oblectantibus vacas ? Quid inter sapientiam quam animum oblectantibus vacas ? Quid inter sapientiam et sapere intersit, inquiris ? Nodos nectis ac solvis tanta mole impendente capiti tuo ? Non tam benignum ac liberate tempus natura nobis dedit,sua cuique abCESSARIA NEGOCIA, ALIUD PUBLICA OCCUPAVERUNT
Abbreviated transcription (Latin):
nũc hiemẽ ẽe estas secutura ẽ. scio estatẽ
nõ eẽ. marimũ argum̃tũ hẽo nũdũ pñtis
futuꝵ ẽẽ.scqñcia spero s interĩ nõ sapio
si illud bonũ hr̃e iã hoc carerẽ malo. futu¬
rũ ẽ ut sapĩa ex hoc nũdũ licet sapere me
intelligas. nõ possũ smił ⁊ ĩ illo bono ⁊ ĩ
hoc malo ẽẽ. duo ista nõ coeũt nec apud
eũdẽ sũt una malũ ⁊ bonũ. Trãscurraꝰ
solertissimas nugas ⁊ ad illa q̃ nobrs ali¬
quã opẽ sũt latura ꝓperemꝰ. nemo qui
obstetrice̾ filie ꝑturienti sollicitꝰ accersit
edictu ⁊ ludoꝵ ordinẽ ꝑlegit. nemo ꝗ ad
mcendiũ domꝰ sue cucurrit tabulã latrũ¬
culariã ꝓspicit ut sciat quõ alligatꝰ exe¬
at calculis. at meh̾cule oĩa tͥ undiq nũ¬
ciant̾ ⁊ incẽdiũ domꝰ ⁊ ꝑiculũ liberoꝵ ⁊ ob¬
sidio pat̾e ⁊ bonoꝵ direptio. adice isto naus̾
ista districtꝰ nichil aliud reb nichil aliud

Expanded text:
scio aestatem non esse. Maximum argumentum habeo nondum praesentis futurum esse. Sapiam, spero, sed interim non sapio. Si illud bonum haberem, iam hoc carerem malo. Futurum est, ut sapiam; ex hoc licet nondum sapere me intellegas. Non possum simul et in illo bono et in hoc malo esse; duo ista non coeunt nec apud eundem sunt una malum et bonum. Transcurramus sollertissimas nugas et ad illa, quae nobis aliquam opem sunt latura, properemus. Nemo, qui obstetricem parturienti filiae sollicitus accersit, edictum et ludorum ordinem perlegit. Nemo, qui ad incendium domus suae currit, tabulam latrunculariam prospicit, ut sciat, quomodo alligatus exeat calculus. At mehercule omnia tibi undique nuntiantur, et incendium domus et periculum liberorum et obsidio patriae et bonorum direptio; adice isto naufraista districtus rebus nihil aliud
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ poins ciciꝰ sĩ ꝙͣ optas põt. Imbecille mẽ¬
tis ista sũt u̾ba. ⁊ destinatiõe miseria¬
qui optat deos salutẽ ⁊ uitã roga. mori
placuit. hic mortis ẽ fructꝰ optãe desine̾
hec milucili tractemꝰ hiis formemꝰ aĩu

Expanded text:
t. Inbecillae mentis ista sunt verba et hac detestatione miseriqui optat. Deos vitam et salutem roga; si mori placuit, hic mortis est fructus, optare desinere. Haec, mi Lucili, tractemus, his formemus animum.
Abbreviated transcription (Latin):
gata ẽ s in una ꝯstitit ⁊ hãc erpe¬
diri desideras quõ ad nos boĩ hõe¬
stiq noticia ꝑuenͣt. Hec duo apud alios
diuersa sũt. aput nos tm̃ diuisa. Quid
sit hoc dicã. Bonũ putãt ẽẽ aliꝗd qd̾ uti
calceo nomẽ int̾ponũt. tãta fit aput il¬
los bom ucilicas ⁊ adeo i sordida usq de¬
scendũt. honestũ putãt cui rõ recti ofłicii
ꝯstat tãꝙͣ pie curatã pr̃is senectutẽ. ad¬
iuta amici pauꝑtatẽ fortẽ expeditionẽ

Expanded text:
gata est, sed in una constitit et hanc expediri desiderat, quomodo ad nos boni honestique notitia pervenerit. Haec duo apud alios diversa sunt, apud nos tantum divisa. Quid sit hoc dicam. Bonum putant esse aliqui id, quocalceo nomen inponunt; tanta fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida usque descendit. Honestum putant, cui ratio recti officii constat, tamquam pie curatam patris senectutem, adi
Abbreviated transcription (Latin):
tãꝙͣ uideo catonẽ ambulantẽ hoc sensu
oñdit. aĩus credidit. corpus ẽ qd̾ uideo.
Scui ⁊ oclos intendi ⁊ ãuiz dico. dem̃ cato
tu uocãt. alii enu̾ciatũ. alii edictũ. sic cũ
dicimꝰ sapĩa corpoale ꝗddã intelligimꝰ
cũ dicimꝰ sapit de corꝑe loꝗñi. płimũ aũc
int̾est utrũ illũ dicas an de illo. putemꝰ

Expanded text:
tamquam video Catonem ambulantem. Hoc sensus ostendit, animus credidit. Corpus est, quod video, cui et oculos intendi et animum. Dico deinde: Cato tum vocant, alii enuntiatum, alii dictum. Sic cum dicimus sapientiam, corporale quiddam intellegimus; cum dicimus " sapit," de corpore loquimur. Plurimum autem interest, utrum illum dicas an de illo." Putemus
Abbreviated transcription (Latin):
tinũ aut exꝑs ordinis uoluptet᷑ Ista
iã a formatione moꝵ recessert s leuãt
dinẽ attollũt. hec uõ de quib pauloañ
dicebã minuũt ⁊ depͥmũt n ͨ ut putatis
exacuũt s extenuãt. Obsecro uos cur
tam nccͣia curã maiorib melioribꝰ qr
debitã ĩ re nescio an falsa c̾te ĩutiłr unꝰ¬

Expanded text:
tinum aut expers ordinis volutetur. Ista iam a formatione morum recesserunt, sed levant dinem attollunt; haec vero, de quibus paulo ante dicebam, minuunt et deprimunt nec, ut putatis, exacuunt, sed extenuant. Obsecro vos, tam necessariam curam maioribus melioribusque debitam in re nescio an falsa, certe inutili
Abbreviated transcription (Latin):
cas pauꝑe ht̃ aliꝗd suꝑuaciii. at extecãt
populũ ⁊ in se ꝯu̾tũt opes si nũati młtũ
ex alliqͣ domo offert᷑. si młtũ auri tecto
qͦ eiꝰ ĩlunt̾. si familia aut corpõib elec¬
ta aut spectabilis cultu ẽ õĩu istoꝵ fe¬
licitas ĩ publicũ spectat. ille quẽ nos et
ppło ⁊ fortume subduximꝰ beatꝰ ĩtrorsũ

Expanded text:
acui. At excaecant populum et in se convertunt opes, si numerati multum ex aliqua domo effertur, si multum auri tecto quoque eius inlinitur, si familia aut corporibus electa aut spectabilis cultu est. Omnium istorum felicitas in publicum spectat; ille, quem nos et populo et fortunae subduximus, beatus int
Abbreviated transcription (Latin):
incorͣle erat. pypathetias placet nichił
⁊ alteꝵ sit. nũꝗt emĩ quẽꝙ existimas
sapit nõ putas hr̃e sapĩa. dyaletici uetrͣs
ista distingũt. ab illis diuisio usq ad sto¬
icos uenit. quał sit ħ dicã. alud ẽ ager
aliud agrũ hr̃e. ꝗdni cũ hr̃e agrũ ad hũ¬
te nõ ad agrũ ꝑtineat. Sic aliud ẽ sapĩa
aliud sape̾. puto ꝯcedis duo ẽẽ hec. id qd̾

Expanded text:
is placet nihil et alterum sit. Numquid enim quemquam existimas sapit, non putas habere sapientiam ? Dialectici veteres ista distinguunt; ab illis divisio usque ad Stoicos venit. Qualis sit haec, dicam. Aliud est ager, aliud agrum habere, quidni ? Cum habere agrum ad habentem, non ad agrum pertineat. Sic aliud est sapientia, aliud sapere. Puto concedes duo esse haec, id, quod
Abbreviated transcription (Latin):
si sine usu det᷑ accipiẽdã nõ ẽẽ. Quid est
usus sapĩe. sapcͣ. hoc ẽ in illa p̃ciosissiiũ
quo detracto suꝑuacua sit. Si tormenta
entia sit expetẽda fateris. In t̾rogo te
an usus sapĩe sit ex petẽdꝰ fateris. Nega
eiũ te illã recepturũ si uti ea ꝓhibeai̾s
quomõ eloquẽtie eloqui. quo ocłoꝵ uide̾

Expanded text:
si sine usu detur, accipiendam non esse. Quid est usus sapientiae ? Sapere; hoc est in illa pretiosissimum, quo detracto supervacua fit. Si tormenta entia expetenda sit; fateris. Interrogo, an usus sapientiae expetendus sit; fateris; negas enim te illam recepturum, si uti ea prohibearis. quom
Abbreviated transcription (Latin):
alicui utrũ exͣ id cui acc̃it ẽ an ĩ eo cui
cui acc̃it. nichil enĩ accide̾ sinc cactu po¬
ꝙͣ acciderat recessit. qd̾ recessit motũ ht̃
qd̾ inotũ ħt corpꝰ ẽ. Speres medictuꝵ nõ
eẽ aliud cursu aliud currẽ uͭ aliud calo¬
 rẽ alud cale̾ n ͨ aliud lucẽ aliud lucere
cõcedo ista alia ẽẽ s nõ sortis altiꝰ si ua¬
litudo indiffeͣns ẽ bene ualẽ̾ indiffrrẽs ẽ
si forma indifferẽs ẽ ⁊ formosũ eẽ. si in¬
sticia bonũ ẽ ⁊ iustũ ẽẽ. Si turpitudo ma¬
quale illud sit tale hoc sit. ut ꝗbrdã utͥq
unũ uideat᷑ acq idẽ. S illud libent̾ q̃sierĩ
cũ oĩa aut mala sint aut bona aut ĩ dif¬
Sir̃tia sape̾. in quo nũo sĩt si bonũ negãt

Expanded text:
alicui, utrum extra id, cui accidit, est an in eo, cui cui accidit. Nihil enim accidere sine tactu pom acciderat, recessit. Quod recessit, motum habet. Quod motum habet, corpus est. Speras me dicturum non esse aliud cursum, aliud currere, nec aliud calorem, aliud calere, nec aliud lucem, aliud lucere; concedo ista alia esse, sed non sortis alterius. Si valetudo indifferens est, et valere indifferens est ; si forma indifferens est, et formonsum esse. Si iustitia bonum est, et iustum esse. Si turpitudo maquale illud sit, tale hoc sit, ut quibusdam utrumque unum videatur atque idem, Sed illud libenter quaesierim: cum omnia aut mala sint aut bona aut indifferentia, sapere in quo numero sit ? Bonum negant
Abbreviated transcription (Latin):
an mori pauꝑ. Benc morit᷑ qͥsos mo¬
rit᷑ dũ lucrũ facit. pr cuĩa nigĩs gñs
huan bonũ cui nõ uoluptas matus
aut blande põt par ẽẽ prolis nõ sacer
meritis parens tã dulce siꝗd uenerit
in uisltu mnicat merito illa mores cẽli¬
tirn ato hõiu mouet.tũ hii nouiss. mi
u̾sus in tragedia euripidis ꝓmĩciati
essẽt tetus ꝑpłs ad eiciendũ ⁊ autorẽ
⁊ carmẽ ꝯsurrexit uno ĩpetu don ͨ eu¬
ripides ĩ mediũ ip̃e ꝓsiluit petẽs ut spe¬
ctarẽt uiderẽt ꝙ ꝙͣ adnurator auri ex¬
itũ faceͣt. dabat in illa fabula penas
bellerephontis qͣs ĩ sua ꝗsq dat. nulla
enĩ auaricia sine pena ẽ ꝙͣuis satis sic¬
pͥtis ẽ. adice cotidianas sollicitudines
que pro modo hñdi ꝙͣq discruciãt. ma¬
iore torm̃co peciũa possidet᷑ ꝙͣ q̃ritur
Quãtũ dãpins ĩgeniiscãt q̃ ⁊ magna
incidũt ⁊ uidẽt᷑ maiora. demq ut illis
fortima nchil detrahat ꝗtiid nõ acꝑrit᷑

Expanded text:
 mori. Bene moritur, quisquis moritur dum lucrum facit. Pecunia, ingens generis humani bonum, Cui non voluptas matris aut blandae potest Par esse prolis, non sacer meritis parens; Tam dulce si quid Veneris in vultu micat, Merito illa amores caelitum atque hominum movet. Cum hi novissimi versus in tragoedia Euripidis pronuntiati essent, totus populus ad eiciendum et actorem et carmen consurrexit uno impetu, donec Euripides in medium ipse prosilivit petens, ut expectarent viderentque, quem admirator auri exitum faceret. Dabat in illa fabula poenas Bellerophontes, quas in sua quisque dat. Nulla enim aPARTIS EST! ADICE COTIDIANAS SOLLICITUDINES, QUE PRO MODO HABENDI QUEMQUE DISCRUCIANT. MAIORE TORMENTO PECUNIA POSSIDETUR QUAM QUERITUR. QUANTUM DAMPNIS INGEMESCUNT, QUE ET MAGNA INCIDUNT ET VIDENTUR MAIORA. DENIQUE UT ILLIS FORTUNA NICHIL DETRAHAT, QUICQUID NON ACQUIRITUR
Abbreviated transcription (Latin):
illud aliqͣtenꝰ lõge ꝓduat᷑ nec ubi uis
accipit finẽ. Sapienti nõ sollicite custo.¬
dire se tutũ ẽ ⁊ lac̾mas suas ⁊ uolupta¬
tes ubi uolet sistet nobis qr nõ ẽ regredi
facile optimũ ẽ oĩo nõ progredi. Elegant̾
ꝙͣ disficultas nocet. facilicate capini cũ
dissicultate certamꝰ. Itaq ꝯscii nobis in¬
becillitatis nr̃e quiescamꝰ nec ĩfirmu
ãiui comittamiꝰ nec forme nͨ adulatiõi
nͨ ullis reb blande trahẽtib. qd̾ paneciꝰ
de amore q̃rẽti rñdit. hoc ego de oĩbꝰ dico
sicco qͦ parũ fortit̾ stamꝰ occurres hoc
nos homontiones sumꝰ. oĩa nobis ne¬
gare nõ possumꝰ. dolebimꝰ s parũ. cõ¬
cupiscemꝰ s tẽꝑate. Irascem s placabn᷑.
Scis qͣre nõ possumꝰ ista qr nos posse nõ
credimꝰ. ymo meħ̾cules aluid ẽ in re
ex cusare illa ꝙͣ excuteͣ. Satis ña hoĩ de¬
dit roboris. si illo utam̃. si uires nr̃as col¬
ligamꝰ. ac totas ꝓ nobis c̾te nõ ꝯtͣ nos

Expanded text:
illud " aliquatenus " longe producitur nec ubi vis, accipit finem. Sapienti non sollicite custodire se tutum est, et lacrimas suas et voluptates ubi volet sistet; nobis quia non est regredi facile, optimum est omnino non progredi. Eleganterquam difficultas nocet; facilitate capimur, cum difficultate certamus. Itaque conscii nobis inbecillitatis nostrae quiescamus. Nec vino infirmum animum committamus nec formae nec adulationi nec ullis rebus blande trahentibus." Quod Panaetius de amore quaerenti respondit, hoc ego de omnibus adfsicco quoque parum fortiter stamus. Occurres hoc Nos homunciones sumus, omnia nobis negare non possumus. Dolebimus, sed parum; concupiscemus, sed temperate; irascemur, sed placabimur." Scis, quare non possumus ista ? Quia nos posse non credimus. Immo mehercules aliud est in re: excusare illa quam excutere. Satis natura homini dedit roboris, si illo utamur, si vires nostras colligamus ac totas pro nobis, certe non contra nos
Abbreviated transcription (Latin):
ĩiuisa pauꝑib. accedũt den. de airmina
poetaꝵ que affectib nr̃is faciẽ subdãt
quib diuicie nelut uincã uite decus
ornamẽtũ qr lai dãt᷑. Nichil illis incliꝯ
n ͨ dare uidẽt᷑ dii ĩmortales posse nͨ hr̃e
regia solis erat sublimib alta coronis
clara micãte auro eiusdẽ curnĩ aspice
aureus axis erat themo aureus aure¬
a sũma curuatura rote radioꝵ argen¬
teus ordo. demq qd̾ optimũ uideri scłm¬

Expanded text:
. Accedunt deinde carmina poetarum, quae adfectibus nostris facem subdant, quibus divitiae velut unicum vitae decus ornamentumque laudantur. Nihil illis melius nec dare videntur di immortales posse nec habere. Regia Solis erat sublimibus alta columnis Clara micante auro. Eiusdem currum aspice: Aureus axis erat, temo aureus, aurea summae Curvatura rotae, radiorum argenteus ordo. Denique quod optimum videri
Abbreviated transcription (Latin):
antiqͣ u̾ba atq exsolita iruocat atq¬
ꝓfert. mõ fingit ⁊ ignota atq deflectit
mõ id qd̾ imꝑ increpuit ꝓ cultu hẽtur
Audax trãslatio atq frequẽs. Sũt qui
sensus p̃dicãt ⁊ hoc gr̃am sperẽt. si sm̃a
pependi̾t ⁊ audiẽti suspicionẽ fece̾i̾t. Sũt
qui illo quo detineãt ⁊ porrigãt. sũt q

Expanded text:
antiqua verba atque exsoleta revocat ac profert, modo fingit et ignota ac deflectit, modo, id quod nuper increbruit, pro cultu habetur audax translatio ac frequens. Sunt qui sensus praecidant et hoc gratiam sperent, si sententia pependerit et audienti suspicionem sui fecerit. Sunt qui illos
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ nõ rõ eiꝰ eque soluta ẽ ꝙͣ ip̃e discĩtta
genii fuerat si illud egiss uia rectiore
si nõ uitass intelligi. si nõ ĩ ĩ orõe deflu¬
eret. uidebis itaq eloquẽtiã hoĩs ebrii in¬
uolutã ⁊ errantẽ ⁊ licẽtie plenã. Mecenas¬
ripã comãtib. uide ut alueũ lintrib a¬
rent uso q uado remittãt ortos. Quid si
ꝗs feĩe cuuio crispat ⁊ labris colũbat᷑
rimãt᷑ epulis lagenaq tẽptãt domos ⁊
sepe mortẽ exigut.geniũ festo uix suo te¬
ste tenius ue cerei filia ⁊ crepacẽ mola

Expanded text:
 oratio eius aeque soluta est quam ipse discinctus ?  ? Magni vir ingenii fuerat, si illud egisset via rectiore, si non vitasset intellegi, si non etiam in oratione difflueret. videbis itaque eloquentiam ebrii hominis involutam et errantem et licentiae plenam. RIPA COMANTIBUS; VIDE UT ALVEUM LINTRIBUS ARENT, VERSOSQUE VADO REMITTANT ORTOS. QUIS SI QUIS FEMINE CRINO CRISPATE ET LABRIS COLUMBANTURIMANTUR EPULIS LAGONAQUE TEMPTANT DOMOS ET SPE MORTEM EXIGUNT. GENIUM FESTO VIX SUO TESTEM. TENUISVE CEREI FILA ET CREPACEM MOLAM.
Abbreviated transcription (Latin):
existimas ꝙͣ quihũt ⁊ miseriã ⁊ ĩuidiã
diuitib delibarẽt. utinã honores peti¬
turi cũ ambiciosiꝰ ⁊ sũriũ adeptis dig¬
tatis statũ ꝓfecto ueta mutassẽt cũ
interĩ illi noua suspiuũit cũ pͥora dãp¬
nauerĩt. Nemo eĩ ẽ cui felistas aaͭ

Expanded text:
 qui habent et miseriam et invidiam ? divitibus deliberarent ! Utinam honores petituri cum ambitiosis et summum adeptis dignitatis statum ! Profecto vota mutassent, cum interim illi nova suscipiunt, cum priora damnaverint. Nemo
Abbreviated transcription (Latin):
nes ꝯferaniꝰ soluẽdo nõ cris cõ¬
uenerat quide̾ ut tua pͥooe eẽnt.
tu scͥbe̾s ego rescͥberẽ. s non ero
iciłis bene credidi t̾ stio itaq ĩ aũcessũ
dabo nec faciã ꝙ cicero uir diẜtissiuiꝰ face̾

Expanded text:
solvendo non eris. Convenerat quidem, ut tua priora essent, tu scriberes, ego rescriberem. Sed non ero difficilis; bene credi tibi scio. Itaque in anticessum dabo nec faciam, quod Cicero, vir disertissimus, facere
Abbreviated transcription (Latin):
ornamẽtũ teni e p̃tendit᷑. oĩu istoꝵ qͦs
inçedẽ altos bides bracteata felicitas ẽ
Inspice ⁊ scies sub ista cenu mẽbrana
dignitatis ꝙͣtũ mali iaceat ħ ip̃a res
q̃ tet magr̃atus tot uidiçes detinet q̃ ⁊
magr̃atus ⁊ uidices facit pecũia ex quo
mercatores q ⁊ uenales ĩuicẽ facti q̃r mio

Expanded text:
ornamentum tenue praetenditur; omnium istorum, quos incedere altos vides, bratteata felicitas est. Inspice, et scies, sub ista tenui membrana dignitatis quantum mali iaceat. Haec ipsa res, quae tot magistratus, tot iudices detinet, quae et magistratus et iudices facit, pecunia, ex quo mercatoresque et venales in vicem facti quaerimus
Abbreviated transcription (Latin):
anciũ splendor ĩpediat ⁊ intuẽte huc
honoꝵ ilĩc magnaꝵ potestatũ falsa lux
u̾beret. Dũc incellige̾ nobis licebit quã
ꝯtẽpnẽdã mirem̃. sisimi pueris qͥb oẽ¬
ludicrũ ĩ p̃cio ẽ: parẽtib qͥppe nͨ minus
fr̃ib p̃serũt ꝑuo ere emꝑta mobilia/ Qd
gͦ int̾ nos ⁊ illos int̾est ut ariston ait
ñ ꝙ uos c̾ta tabulas ⁊ statuas insanimꝰ
cariꝯ mepti. Illos reꝑti ĩ litore caltuli le¬
ues ⁊ aliꝗd hñtes uarietatis delectãt nos
ingẽtiũ macule colũnoꝵ suie ex egipti¬
is areis siue ex affrice solitudĩb adue¬
cte porticũ aliquã uł capacs ppłi orna

Expanded text:
splendor inpediat et intuentem hinc honorum, illinc magnarum potestatium falsa lux verberet. Tunc intellegere nobis licebit, quam contemnenda miremur, simillimi pueris, ludicrum in pretio est; parentibus quippe nec minus fratribus praeferunt parvo aere empta monilia. Quid ergo inter nos et illos interest, ut Ariston ait, nisi quod nos circa tabulas et statuas insanimus carius inepti ? Illos reperti in litore calculi leves et aliquid habentes varietatis delectant, nos ingentium maculae columnarum, sive ex Aegyptiis harenis sive ex Africae solitudinibus advectae po
Abbreviated transcription (Latin):
alicꝰ rei nritatũ ẽ deinde ĩpetũ cepit dem̃
assensio ꝯfirmauit hũc ĩpetũ. eriud sit as¬
sensio dicã. oportet me ambulare tũc de¬
mũ ambulo cũ hoc mͥ dixi ⁊ appbaui hãc
opionẽ meã oportet me sede̾ tũc demũ
sedeo ħ assensio in uirtute nõ ẽ puta enĩ
prudẽtiã ee̾ quõ assentiet᷑ oportet me ã
ht̃ rõnale aĩal nõ ẽ. uirtus si aĩal ẽ rõ

Expanded text:
alicuius rei inritatum est, deinde impetum cepit, deinde adsensio confirmavit hunc impetum. Quid sit adsensio, dicam. Oportet me ambulare: tunc demum ambulo, cum hoc mihi dixi et adprobavi hanc opinionem meam. Oportet me sedere: tunc demum sedeo. Haec adsensio in virtute non est. Puta enim prudentiam esse; quomodo adsentietur " oportet mationale animal non est. virtus si anima
Abbreviated transcription (Latin):
s mee siñe ẽẽ int̾ cdeantẽ i discipulũ eius
crisippũ nõ ꝯueĩt qd sit ãbulatio. cleãtes
ait. spiritũ ẽẽ a pͥncipali usq ĩ pedes
ꝑmissui. Crisipo᷑ ip̃m pͥncipale qd̾ est
ergo cur nõ ip̃iꝰ crisippi exͦ sibi ꝗsꝗs se
põt cape̾ derideat. nõ sũt inquit uirtutes

Expanded text:
sententiae esse: inter Cleanthen et discipulum eius Chrysippum non convenit, quid sit ambulatio. Cleanthes ait spiritum esse a principali usque in pedes permissum, Chrysippus ipsum principale. Quid est ergo, cur non ipsius Chrysippi exemplo sibi quisque se potest capere, derideat ? " Non sunt," inquit, " virtutes
Abbreviated transcription (Latin):
dũt ẜuata ⁊ submissa ceta ꝑte qui la
casu errãt s sciẽtes uelẽtes qr hoc a ma¬
gno aĩ mralo: orit᷑. qnõ. ĩ iuino nõ ante
lingua titubat ꝙͣ mẽs cessis honerpr
melin̾ata uł pr̃odita ẽ ata istiryracio
qd aliud̾ ꝙͣ ebrietus milli melesta ẽ
nisi ãius ladat᷑ niõ ille curet᷑ ab illo sẽsꝰ¬
Sab illo u̾ͥba exeũt. ab illo nobis ẽ bũta
uultus incessus illo sano ae ualeote
ꝯc̃o qͦ robusta fortis uirilis ẽ. si ille ꝓ¬
fide̾. Rex nr̃ ẽ aĩs. hoc meolamu cetori
manẽt in officio parẽt. obtẽꝑant. cum
ille panlulũ uaeillant. sims dubitãt
cũ nero cessit uoluptatites qͦ eius
actus qr marcẽt. et oĩs ex langindo flih¬
ido qr conatus ẽ qm̃ hac siłiͥtudĩe usuns
sum ꝑsener aboAĩus nn mõ rexẽ mõ¬

Expanded text:
dunt servata et summissa cetera parte, qui lacdunt servata et summissa cetera parte, qui laccasu errant sed scientes volentesque. Hoc a magno animi malo oritur. Quomodo in vino non ante lingua titubat quam mens cessit oneri et inclinata vel prodita est, ita ista orationis quid aliud quam ebrietas nulli molesta est, nisi animus labat ? Ideo ille curetur; ab illo sensus, ab illo verba exeunt, ab illo nobis est habitus, vultus, incessus. Illo sano ac valente oratio quoque robusta, fortis, virilis est; si ille fidem. Rex noster est animus. Hoc incolumi cetera manent in officio, parent, optemperant; cum ille paulum vaccillavit, simul dubitant. Cum vero cessit voluptati, artes quoque eius actusque marcent et omnis ex languido fluidoque conatus es. Quoniam hac similitudine usus sum, perseverabo
Abbreviated transcription (Latin):
bat. uides aũt ꝗd se quat᷑ ubi alicui uiciũ
pro ex ͦ ẽ. dixit salustis aꝗs hieiuãtibi.
arũcia ĩ pͥo libro belli pũci ait axpente
hiemauit tẽpestas. et alio loco cũ dicẽ
uellet frigidũ ãnũ fuisse ait. totꝰ hie¬
mauit ãnus. et alio loco. inde sexagĩta
honeia̾as leues p̃t̾ militẽ ⁊ nccͣios nauꝰ¬
taꝵ hiemãte ãquilone musit. nõ desut
oĩb locis hoc u̾bũ infulcirer quodã loco
dicit salustio int̾ arma ciuilia equi bõĩ¬
q famas petit arrũciꝰ nõ tẽꝑat quonuꝰ
pͥmo statĩ libro pone̾t inge̾tes eẽ famias
de regulo. Nõ gͦ ⁊ eiꝰ mõi uicia q̃ alicui ĩ¬
pressit intatio nõ sũt iudicia luxurie
nec aĩ corrupti. ꝓpͥa em̃ ẽẽ debẽt ⁊ ex ip̃o
nata ex quib tu existimes alicꝰ effẽs
Iracũdi hoĩs iracũda orõ ẽ comitti minis
incitata. delicati teneza ⁊ fluxa. qd̾ uides
istos sequi qui aut uellũt barbã aut int̾¬
uellũt. qui labra pressius tondẽt ⁊ abra¬

Expanded text:
ides autem, quid sequatur, ubi alicui vitium pro exemplo est. Dixit Sallustius: " aquis hiemantibus." Arruntius in primo libro belli Punici ait: hiemavit tempestas." Et alio loco cum dicere vellet frigidum annum fuisse, ait: " totus hiemavit annus." Et alio loco: " inde sexaginta onerarias leves praeter militem et necessarios nautarum hiemante aquilone misit." Non desinit omnibus locis hoc verbum infulcire. Quodam loco dicit Sallustius: " inter arma civilia aequi bonique famas petit." Arruntius non temperavit, quo minus primo statim libro poneret ingentes esse " famas " de Regulo. Haec ergo et eiusmodi pressit imitatio, non sunt indicia luxuriae nec animi corrupti; propria enim esse debent et ex ipso nata, ex quibus tu aestimes alicuius adfectus. Iracundi hominis iracunda oratio est, commoti nimis incitata, delicati tenera et fluxa. Quod vides istos sequi, qui aut vellunt barbam aut intervellunt, qui labra pressius tondent et adra
Abbreviated transcription (Latin):
bile ac dirũ. ⁊ fit tuaa Tño illũ exci¬
pũt affectꝰ ĩpote̾ tes ⁊ inistãt quiicid
i ꝗde gaudẽt. ue solei ppłs largicai oe uotic̾a
frustra plenꝰ et que nõ põt haurire cõ¬
trectat.Cũ uo magis atq magis uires
morb excedit ⁊ ĩ medullas neruos qr
descendẽ delicie ꝯspectũ coꝵ quibus sẽ
niima aiuiditate ĩutilẽ reddidit. letꝰ ꝑ
sius uoluptatib ht̃ alienaꝵ spectaculũ
subnũstrator libidinũ testis q quaꝵ u
su sibi ingerendo abstulit. nec illi tam
gratũ ẽ hñdare iocũdis ꝙͣ aceruũ q nõ
om̃e illũ apꝑatu ꝑ gula ue̾trẽq tnͣs¬
mittit. qd̾ nõ cũ õĩ exoletoꝵ feĩaꝵ q t̃¬

Expanded text:
lum excipiunt adfectus inpotentes et instant, qui initio quidem gaudent, ut solet populus largitione nocitura frustra plenus, et quae non potest haurire, contrectat. Cum vero magis ac magis vires morbus exedit et in medullas nervosque descendere deliciae, conspectu eorum, quibus se nimia aviditate inutilem reddidit, laetus, pro suis voluptatibus habet alienarum spectaculum, sumministrator libidinum festisque, quarum usum sibi ingerendo abstulit. Nec illi tam gratum est abundare iucundis quam acerbum, quod non omnem illum apparatum per gulam ventremque transmittit, quod no
Abbreviated transcription (Latin):
arrũcius amare cepit. posuit illud õibꝰ
pagnus. diat quodã loco fugã ur̃is fycẽ
alio loco hiero rex siracusanos bellũ fe¬
cit ⁊ alio loco que audita panor mitanos
dede̾ romais fecere gustũ tͥ dare uolui

Expanded text:
Arruntius amare coepit; posuit illud omnibus paginis. Dicit quodam loco: " fugam nostris fecere." Alio loco: " Hiero, rex Syracusanorum, bellum fecit." Et alio loco: " quae audita Panhormitanos dedere Romanis fecere." Gustum tibi dare volui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd ĩ illo scies dissiłau̾it młtos tͥ dabo
quib uicia nõ nocuerũt. quosdã quib
ꝓfuerũt dabo inꝙͣ maxĩe fanie ⁊ int̾ ad¬
miranda ꝓpoĩtos quos siꝗs corrigit de¬
let. Sic enĩ uicia uirtutib ĩmissa sunt
ut illas secũ tractura sũt. adice nũc ꝙ
orõ c̾tã regulã nõ ht̃. ꝯsuetudo illã cuu¬
tatis que nũꝙͣ in eodẽ diu stetit u̾sat. Mł

Expanded text:
dabo, quibus vitia non nocuerint, quosdam, quibus profuerint. Dabo, inquam, maximae famae et inter admiranda propositos, quos si quis corrigit, delet; sic enim vitia virtutibus inmissa sunt, ut illas secum fractura sint. Adice nunc, quod oratio certam regulam non habet; consuetudo illam civitatis, quae nu
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ ĩ gn̾e sẽtẽtiaꝵ uiciũ ẽ si aut pusilles
sũt ⁊ pueriles aut ĩprobe ⁊ plus ause ꝙͣ
pudore saluo licet si floride sũt ⁊ nmis
dulces si ĩuanũ ex eũt ⁊ sine effectu nich
ampliꝰ ꝙͣ sonãt ħ uicia unꝰ aliꝗs ĩducit
sub quo tũc eloquẽtia ẽ ceti mutant᷑
⁊ alt̾ alt̾i tradũt. sic salustio iugẽte ã¬
putate sentẽtie. ⁊ u̾ba añ exspectatũ ca¬

Expanded text:
tantum in genere sententiarum vitium est, si aut pusillae tantum in genere sententiarum vitium est, si aut pusillae sunt et pueriles aut improbae et plus ausae quam pudore salvo licet, si floridae sunt et nimis dulces, si in vanum exeunt et sine effectu nihil amplius quam sonant. Haec vitia unus aliquis inducit, sub quo tunc eloquentia est, ceteri imitantur et alter alteri tradunt. Sic Sallustio vigente anputatae sententiae
Abbreviated transcription (Latin):
nunis culti ⁊ recẽtes sũt ad apiũ. usq ⁊
choruscãtiũ redeũt. Quidã ꝯͣ dũ nichil nͥ
tritũ ⁊ usitatũ uolũt in sordes incidunt
utrũq diu̾so gne corruptũ ẽ tã meh̾cules
ꝙͣ uollẽt si splendidis uti ac sonãtib et
poeticis nccia atq in usu poĩta uitaret
tã hũc dicã peccare ꝙͣ illu. alter seplo
iusto colit. alt̾ se uist plus negligit. ille
⁊ crura. hic nec alias qͥde̾ uelit. ad ꝯpoĩtio¬
nẽ trãseamꝰ. qͦt griͣa tibi in hac dabo ꝗb
peccet᷑. quidã p̃fractã ⁊ asperã probãt. di¬
sturbãt de indust̾a si ꝗd placidio affluxit
nolũt sine salebra ẽẽ uicturã urilem
putãt ⁊ fortẽq aurẽ ĩcqͣlitate ꝑcuciat
quoꝵdã nõ ẽ ꝯpoĩtio modulatiõe. adeo
deũt qui illa in exitu lenta qualis cicero¬
nis ẽ deuexa ⁊ mollit̾ detinẽs nec alit̾ ꝙͣ
solet ad morẽ suũ. pedẽq suũ respõdẽs. nõ

Expanded text:
ecentes sunt, ad Appium usque et Coruncanium redeunt. Quidam contra, dum nihil nisi tritum et usitatum volunt, in sordes incidunt. Utrumque diverso genere corruptum est, tam mehercules quam nolle nisi splendidis uti ac sonantibus et poeticis, necessaria atque in usu posita vitare. Tam hunc dicam peccare quam illum: alter se plus iusto colit, alter plus iusto neglegit; ille et crura, hic ne alas quidem vehit. Ad compositionem transeamus. Quot genera tibi in hac dabo, quibus peccetur ? Quidam praefractam et asperam probant; disturbant de industria, si quid placidius effluxitunt sine salebra esse iuncturam; virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat. Quorundam non est compositio, modulatio est; adeo deunt ? Quid illa in exitu lenta, qualis Ciceronis est, devexa et molliter detinens nec aliter quam solet, ad morem suum pedemque respondens ? Non
Abbreviated transcription (Latin):
sũt. sic orõnis lice̾cia si mõ frequẽs est
se. Mrari quidẽ nõ debes corrupta exci¬
pi nõ tm̃ a corona sordidiore s ab hac
curba qͦ cultiore. Tocis enĩ int̾ se isti
nõ uidiciis distãt. hoc magis nurai pͭ¬

Expanded text:
onis licentia, si modo frequens est, se. Mirari quidem non debes corrupta excipi non tantum a corona sordidiore, sed ab hac quoque turba cultiore, togis enim inter se isti, non iudiciis distant. Hoc magis mirari p
Abbreviated transcription (Latin):
luxuriã late felicitas fudit luxꝰ pͥmũ cor¬
poꝵ ẽẽ diligẽtior incepit deinde supellec¬
tili laborat᷑ deinde ĩ ip̃as domos ĩpedit᷑
cura ut in laxitatẽ uiris excurrt̾it. ut pa¬
netes aduectis trãsmaria marmorib
fulgeãt ut tecta uarient᷑ auro. ut lacinia¬
rib pauimẽtoꝵ respondeat nitor. deinde
ad cenas lauticias trãsfert᷑. ⁊ illic comẽ¬
datio ex nouitate ⁊ soliti ordĩs ꝯmuta¬
tioẽ captat᷑ ut ea q̃ include̾ solẽt cenã
pͥma ponãt᷑. ut q̃ aduenẽtib dabant᷑
ex eũtib dent᷑. cũ assueuit aĩus fastidi

Expanded text:
luxuriam late felicitas fudit, cultus primum corporum esse diligentior incipit. Deinde supellectili laboratur. Deinde in ipsas domos" inpenditur cura, ut in laxitatem ruris excurrant, ut parietes advectis trans maria marmoribus fulgeant, ut tecta varientur auro, ut lacunaribus pavimentorum respondeat nitor. Deinde ad cenas lautitia transfertur, et illic commendatio ex novitate et soliti ordinis commutatione captatur, ut ea, quae includere solent cenam, prima ponantur, ut quae advenientibus dabantur, exeu
Abbreviated transcription (Latin):
istimet ⁊ tm̃ scire se uidicet ꝙͣtũ nõ
cupit ꝙͣtũ nõ timet uale. Epła Cxui.
trũ sacius sit modicos pateticos tcͣt¬
hre affectꝰ an nullos sepe q̃sit̃
ẽ. nr̃i illos expellũt. ꝑypatetici
teperãt. Ego nõ uideo quo salubris eẽ
aut utilis possit ulla mediocritas mor¬
negari eripio. facilẽ me induulgẽtẽq p̃be¬
bo reb ad qͣs tẽdis.⁊ q̈s aut nctͣias inte
aut utiles aut iocũdas putes. det̾hã
uiciũ. nã cũ tͥ cupe̾ int̾dixero uelle ꝑmit¬
ta ut eadẽ illa intrepidꝰ facias aut c̾ci¬
ore ꝯsilio ut ueluptates ip̃as magis sẽ¬
tias. Quidni ad te magis ꝑuenture sint
si illis ĩꝑabis ꝙͣ si seruies. s ñale ẽ ĩꝗs¬

Expanded text:
tum non cupit quantum non timet. VALE, Seneca trum satius sit modicos habere adfectus an nullos, saepe quaesitum est. Nostri illos expellunt, Peripatetici temperant. Ego non video, quomodo salubris esse aut utilis possit ulla mediocritas mornegari, eripio. Facilem me indulgentemque praebebo rebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias vitae aut utiles aut iucundas putas; detraham vitium. Nam cum tibi cupere interdixero, velle permittam, ut eadem illa intrepidus facias, ut certiore consilio, ut voluptates ipsas magis sentias; quidni ad te magis perventurae sint, si illis imperabis, quam si servies ? " Sed
Abbreviated transcription (Latin):
tu. nullũ ẽ uiciũ sinc paccimo. nulli nõ
fiuidit᷑. nõ obtinebis ut desmat si incipẽ
ꝑmisis. Imbecillis ẽ pͥo oĩs affectꝰ deinde
ip̃e se ꝯcitat ⁊ uires dũ ꝓcedit parat Eeclu¬
dit̾ facilis ꝙͣ expellit̾. Quis negat om̃es
affectus a quodã qiͣ nali flu̾e pͥncipio
curã nobis nr̃i ua mãdauit. s huic ubi

Expanded text:
lum est vitium sine patrocinio; nulli non funditur. Non obtinebis, ut desinat, si incipere permiseris. Inbecillus est primo omnis adfectus. Deinde ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio ? Curam n
Abbreviated transcription (Latin):
absentis cesaris ꝑtib fũgeret᷑ signũ
a disci̾cto petekat hũc ẽẽ qui tribunali
ĩ rostris ĩ oĩ publico cetu sic apparu̾it
ut pallio uelatus caput exclusis utrĩq
bellis strepẽtib ⁊ sollicita urbe ⁊ armata
conitatꝰ hic fu̾i̾t ĩ publico spadones
duo magis cñ uiri ꝙͣ ip̃e huc eẽ qui ux¬
orẽ milies duxit cũ unã hu̾it. hec u̾ba
tã ĩprobe structa tã negligẽt̾ abiecta
Itã ꝯtͣ ꝯsuetudine̾ õiu poĩta ostendũt
mores qͦ nõ minꝰ nouos ⁊ prauos et
singulares fuisse maxĩa lans illitra¬
buit᷑ mã̾suetudis peꝑcit gladio sag̾ne
abstinuit nec ulla alia requid posset
ꝙͣ licẽtia oñdit. hãc ip̃a laude sua
corrupit istis orõnis portẽtuo sissime
deliciis. apparet eĩ mollẽ fuisse nõ mnitẽ
hoc iste ambages ꝯpoĩtionis hoc uerba
trãsu̾sa hoc sensiis mͥ magni quidẽ sere¬

Expanded text:
saris partibus fungeretur, signum a discincto petebatur. Hunc esse qui in tribunali, in rostris, in omni publico coetu sic apparuerit, ut pallio velaretur caput exclusis utrimquee civilibus bellis strepentibus et sollicita urbe et armata comitatus hic fuerit in publico spadones duo, magis tamen viri quam ipse ? Hunc esse, qui uxorem milliens duxi, cum unam habuerit ? Haec verba tam improbe structa, tam neglegenter abiecta, tam contra consuetudinem omnium posita ostendunt mores quoque non minus novos et pravos et singulares fuisse. Maxima laus illi tribuitur mansuetudinis, pepercit gladio, sanguine abstinuit nec ulla alia re, quid posset, quam licentia ostendit; hanc ipsam laudem suam corrupit istis orationis portentosissimae deliciis. Apparet enim mollem fuisse, non mitem. Hoc istae ambages compositionis, hoc verba transversa, hoc sensus m
Abbreviated transcription (Latin):
plicatio uige̾t aliqñ infracta ⁊ ĩ morem
cancica ducta. qͣre alias sensus. alias ⁊ fidẽ
suspiciose in quib plus intelligẽdũ c̃et
ꝙͣ audiendũ. qͣre aliqͣetas fu̾it q̃ tnͣs laci¬
oms iure utẽt᷑ ĩuerecũde. hoc qd̾ audire
uulgo soles qd̾ aput grecos ĩ ꝓu̾biũ ces¬
sit Talis hoĩb fuit oro qualis uita. ꝙ ad¬
modũ aũt uinꝰ cuiꝰꝙ accio dicẽdi silis
ẽ sic genus dicendi. aliqñ imitat᷑ pub¬
licos mores sic disciplina ciutatis labo¬
raut ⁊ se in delicias dedit. argumẽtũ ẽ
luxurie publice orõnis lastuna si mõ
nõ duno aut ĩ altoͣ fuit s approbata ẽ
⁊ recepta. nõ põt alio ingemo aliꝰ aĩo

Expanded text:
plicatio vigeret, aliquando infracta et in morem cantici ducta ? Quare alias sensus audaces SUSPICIOSE, IN QUIBUS PLUS INTELLIGENDUM ESSET  audiendum ? Quare aliqua aetas fuerit, quae translationis iure uteretur inverecunde ? Hoc quod audire vulgo soles, quod apud Graecos in proverbium cessit: talis hominibus fuit oratio qualis vita. Quemadmodum autem uniuscuiusque actio dicenti similis est, sic genus dicendi aliquando imitatur publicos mores, si disciplina civitatis laboravit et se in delicias dedit. Argumentum est luxuriae publicae orationis lascivia, si modo non in uno aut in altero fuit, sed adprobata est et recept
Abbreviated transcription (Latin):
tẽperãs ingeniũ qͦ sictũ ac sobiiũ est.
elanguet traln mẽbra ⁊ prgre mouer¬
pedes si ille effeminatꝰ ẽ in ip̃o uicessu
Suppare̾ molliciã si Ille acer ẽ ⁊ ferox ꝯci¬
⁊ tari gradu.si furit aut qd̾ furori fiłe ẽ
o̾ s ferri. Quãto hoc magis accidẽ ĩgeĩo
putas qd̾ totũ aĩo ꝑmixtũ ẽ ab illo fin¬
git᷑ illi paret. inde legẽ petit. quõ mecenas
uirerit nociꝰ ẽ ꝙͣ ut naritͣ nũc debeat
qũo ambulau̾it ꝙͣ delicatꝰ fu̾it ꝙͣ cupi

Expanded text:
ac sobrium est; elanguit, trahi membra et pigre moverpedes ? Si ille effeminatus est, in ipso incessu adparere mollitiam ? Si ille acer est et ferox, concitari gradum ? Si furit aut, quod furori simile est, , sed ferri ? Quanto hoc magis accidere ingenio putas, quod totum animo permixtum est; ab illo fingitur, illi paret, inde legem petit. Quomodo Maecenas vixerit notius est, quam ut narrari nunc debeat, quomodo ambula
Abbreviated transcription (Latin):
tuã nouerĩt. Qui untutẽ sũã prblicarꝵ
uult nõ uirtuti laborat s glorie. nõuis
ẽẽ iustus sine gła. At mehcules sepe iu¬
stus ẽẽ debebis cũ infamia ⁊ tũc si sapis
mala opimio bñ parta delectet. uale.

Expanded text:
tuam noverint. Qui virtutem suam publicari vult, non virtuti laborat, sed gloriae. Non vis esse iustus sine gloria ? At mehercules saepe iustus esse debebis cum infamia. Et tunc, si sapis, mala opinio bene parta delectet. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pugnabile qd̾ qui circũdedit sibi seciuꝰ
hac̾ uite obsidione ꝑdurat. utit᷑ enĩ sius
hostes instructi ꝯtͣ ip̃a mermes sunt.
Alexander ꝑsas quidẽ ⁊ hircanos ⁊ indos
⁊ quitꝗd gentiũ usq in occeanũ exten¬
dit oriens uastabat fugabatq. S ip̃e
mõ ocioso aĩo mõ amisso iacebat in te
nebris. alias scelus alias desideriũ sĩ
merẽs uictor tot regum atq ppłoꝵ urx
tristicieq succubuit. Id enĩ egerat ut

Expanded text:
pugnabile, quod qui circumdedit sibi, securus in pugnabile, quod qui circumdedit sibi, securus in hac Vitae obsidione perdurat; utitur enim suis hostes instructi, contra ipsam inermes sunt." Alexander Persas quidem et Hyrcanos et Indos et quicquid gentium usque in oceanum extendit oriens, vastabat fugabatque, sed ipse modo occiso amico, modo amisso iacebat in tenebris, alias scelus, alias desiderium suum moerens; victor tot regum atque populorum, irae tristitiaeque succubuit: id enim egerat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
i ego inteñ fateor aĩu aĩal ẽẽ. postea uisii¬
rꝰ quã de ista re sm̃a feram acciões eio
aĩalia ẽẽ nego. alioqͥn ⁊ oĩa u̾ba erunt
aĩalia ⁊ om̃s u̾sus / nã si prudẽs sermo
ẽ. Itaq arma uirũq cano aĩal ẽ qd̾ non
possũt rotũdũ dice̾ cũ sex pedes heat. tex
maxĩe agit᷑ dissilio risu cũ m ꝓpono.
solecismũ aĩal eẽ ⁊ barbarismũ ⁊ silogis¬
mũ ⁊ aptas illis facies tãꝙͣ pictor assi¬
gno. ħ disputamꝰ ⁊ tractis suꝑciliis frõ¬
te rugosa. nõ possũ hoc loco dice̾ illud ce¬
lariũ o tristes meptias ridicule sunt.
eiĩ itaq pociꝰ aliꝗd utile nobis ac salu¬
tare tractamꝰ ⁊ querimꝰ quõ adducat
ad uirtutes uemie possumꝮ q̃ nos ad illas
adducat doce me nõ an fortitudo aĩal
sit s nullũ aĩal felix ẽẽ sine fortitudĩe
excipet meditãdo p̃domuit. Quid ẽ forti¬
tudo. Munimẽtũ hũane ĩbecillitatis ĩex¬

Expanded text:
interim fateor animum animal esse, postea visurus, quam de ista re sententiam feram; actiones eius animalia esse nego. Alioqui et omnia verba erunt animalia et omnes versus; nam si prudens sermo est. Ita " arma virumque cano," animal est, quod non possunt rotundum dicere, cum sex pedes habeat. " Temaxime agitur." Dissilio risu, cum mihi propono soloecismum animal esse et barbarismum et synlogismum et aptas illis facies tamquam pictor adsigno. Haec disputamus attractis superciliis, fronte rugosa ? Non possum hoc loco dicere illud Caelianum: " O tristes ineptias ! " Ridiculae sunt. Quin itaque potius aliquid utile nobis ac salutare tractamus et quaerimus, quomodo ad virtutes pervenire possimus, quae nos ad illas via adducat. Doce me non an fortitudo animal sit, sed nullum animal felix esse sine fortitudine, exciperet, meditando praedomuit. Quid est fortitudo ? Munimentum humanae imbecillitatis inex
Abbreviated transcription (Latin):
tia dice̾ aĩal est cousq res exegit ut ri¬
tilare nõ desmnã ⁊ ludos m ex istis subti¬
lib meptiis face̾. Iusticia ⁊ forticudo si a¬
nimalia sũt c̾te terrest̾a sũt. oe aĩal t̾re¬
stre alget esurit sitit. gͦ iusticia alget
fortitudo esurit. clemĩtia sicit. Quid porro
nõ int̾rogabo illos quã figurã hẽant ista
aĩalia hoĩs an equi an fore si rocũdã ilł
qualẽ deo dedorĩt formã q̃ra an ⁊ auãi̾cia
⁊ luxuria ⁊ demẽtia eque rotũde sũe sũt
enĩ ⁊ ip̃e aĩ alia. si has qͣr rotũdauerĩt. et¬
iã nũc int̾rogabo an prudẽs ambulatio
aĩal sit. ncc̃e ẽ ꝯfiteant᷑. deinde dicãt am¬
bulacionẽ aĩal ẽẽ ⁊ quidẽ rotũdũ. ne pu

Expanded text:
tiam dicere animal est. Eo usque res exegit, ut ritillare non desinam et ludos mihi ex istis subtilibus ineptus facere. Iustitia et fortitudo, si animalia sunt, certe terrestria sunt. Omne animal terrestre alget, esurit, sitit; ergo iustitia alget, fortitudo esurit, clementia sitit. Quid porro ? Non interrogabo illos, quam figuram habeant ista animalia ? Hominis an equi an ferae ? Si rotundam illis qualem deo dederint, quaeram, an et avaritia et luxuria et dementia aeque rotundae sint. Sunt enim et ipsae animalia. Si has quoque conrotundaverint, etiamnunc interrogabo, an prudens ambulatio animal sit. Necesse est confiteantur, deinde dicant ambulationem animal esse et quidem rotund
Abbreviated transcription (Latin):
disantib tnͣsmaria cupiũt ꝑmitte᷑. seli¬
cissimos q se uidicãt si młtas ꝓ milite
ꝓiĩcias optinẽt ⁊ nouas ueterib adiũ¬
gũt ignari qd̾ sit illud ingens par q̃ris
regnũ. Imꝑare s̾ maxiniũ ĩꝑius ẽ. doceat
me ꝙͣ sacra res sit uisticia. alienũ bonũ
spectãs niehil ex se petẽs insi usu siu inm
sit illi cũ ãbitiõe fanaq s placeat.ħ añ
oĩa sibi quisq ꝑsuadet me uistũ ẽẽ głis
oportet. paꝵ ẽ adhuc illud ꝑsuadeat sͥ
me ĩ hãc pulc̾rimã uirtutẽ ultro ⁊̃ ĩpe¬
de̾ iubent. tota cogitatio pͥuatis como

Expanded text:
inandi trans maria cupiunt permittere felicissimosque se iudicant, si multas milite provincias optinent et novas veteribus adiungunt, ignari, quod sit illud ingens parque dis regnum. Imperare sibi maximum imperium est. Doceat me, quam sacra res sit iustitia alienum bonum spectans, nihil ex se petens nisi usum sui. Nihil sit illi cum ambitione famaque; sibi placeat. Hoc ante omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis oportet. Parum est; adhuc illud persuadeat sibi: me in hanc pulcherrimam virtutem ultro etiam inpendere iuvet. Tota cogita
Abbreviated transcription (Latin):
dicẽt. Siꝗs uideĩt hãc faciẽ altiorẽ fulgẽ¬
tiorẽq ꝙͣ cerni int̾ hũana ꝯsueuit. nõ¬
ne uelut mĩmꝰ occursus obstupe factꝰ
resistat. ⁊ ut fas sit uidisse tacitꝰ precet᷑.
Tũc euocãte ipa uultꝯ benigntate ꝑductꝰ
adoret ac supplicet ⁊ dui ꝯtẽplatꝰ młtũ
extãtẽ sup̃ q̃ mẽsurã solitoꝵ int̾ nos a¬
spici elatam oculis mite ꝗddã. s nichomiꝰ
uiuido igne flagrãtib tũc dem̃ illã uir¬
egili
gilii nr̃i uocẽ uerẽs acq attonitꝰ enuctat
mortalis nec uoxhoĩer sonat. sis felir no¬
strũq leues quecũq laborẽ aderit leuabit¬
qr si colere eã uoluerimꝰ. Colit᷑ aũt nõ
tauroꝵ opimis cor̾b ꝯtrucidatis nͨ auro
argẽto q suspẽso nec in thesauros stipe
infusa ⁊ ꝑia ⁊ recca uolũ tate. nemo niꝙͣ
nõ amore eis ardẽt si nobis illã uidere
ꝯtĩge̾t. nũc enĩ młta obstigilãt. ⁊ acien

Expanded text:
diceret. Si quis viderit hanc faciem altiorem fulgendiceret. Si quis viderit hanc faciem altiorem fulgentioremque quam cerni inter humana consuevit, nonne velut numinis occursu obstupefactus resistat et, ut " fas sit vidisse," tacitus precetur ? Tum evocante ipsa vultus benignitate productus adoret ac supplicet, et diu contemplatus multum extantem superque mensuram solitorum inter nos aspici elatam, oculis mite quiddam, sed nihilominus vivido igne flagrantibus, tunc deinde illam Vergili nostri vocem verens atque attonitus emittat Mortalis nec vox hominem sonat. Sis felix, nostrumque leves quaecumque laborem. Aderit levabitque, si colere eam voluerimus. Colitur autem non taurorum opimis corporibus contrucidatis nec auro argentoque suspenso nec in thensauros stipe infusa, sed pia et recta voluntate. Nemo, inquam, non amore eius arderet, si nobis illam videre contingeret; nunc enim multa obstrigilant et aciem
Abbreviated transcription (Latin):
Intirdit poĩtionẽ mi lucili nolo habeo
pniaiora que cures. eruere qd
magis applices tibi ⁊ uelus sigues
ciuꝰcũq orõnẽ uideris solicitã ⁊ p̃olitã
scito aĩu q nõ mimo ẽẽ pusillis octu¬
patu. magis ille remissiualoquit᷑
securio. etuẽcũq dicit plus hñt fidu¬
cie ꝙͣ cure nosti cõplutos urenes
barba ⁊ coma iitidos decapsula totos¬
lamuchuł ab illit spaũis forte nich solidũ
placidoq fulgẽtẽ uidereniꝰ hĩc iusticia. i¬
linc fortitudie. hĩc tẽꝑantia prudẽciaq lu¬
cẽtib. p̃t̾has frugalitas ⁊ ꝯtmẽtia ⁊ tol¬
lerãtia ⁊ libalitas comitas q et qs credat
in hoĩe rarũ hũanitas bonũ splendore
illi suũ affũde̾nt. cũc ꝓiudẽtia cũ elegatia
⁊ ex istis magnaĩtas enimẽtissia ꝙͣtu
dii bom decoris illi ꝙͣtũ pondïs grauita¬
tis q adderẽt ꝙͣta eẽt cũ gr̃a auctõitas
nemo illã anabilẽ qui nõ sił uenãbilẽ

Expanded text:
et compositionem, mi Lucili, nolo; habeo maiora, quae cures. Quaere, quid magis adplices tibi et velut signes. Cuiuscumque orationem videris sollicitam et politam, scito animum quoque non minus esse pusillis occupatum. Magnus ille remissius loquitur et securius; quaecumque dicit, plus habent fiduciae quam curae. Nosti comptulos iuvenes, barba et coma nitidos, de capsula totos; nihil ab illis speraveris forte, nihil solidum. placidoque fulgentem videremus, hinc iustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comitasque et—quis credat ?—in homine rarum humanitas bonum, splendorem illi suum adfunderent. Tunc providentia cum elegantia et ex istis magnanimitas eminentissima quantum, di boni, decoris illi, quantum ponderis gravitatisque adderent ! Quanta esset cum gratia auctoritas ! Nemo illam amabilem, qui non simul venerabilem
Abbreviated transcription (Latin):
mo nĩm mortalẽ se cogitat ꝙ nemo ĩ¬
becillũ ĩ illo ꝙ nemo nr̃m ĩunũ eẽ se
cogitat. aspice culmas nr̃as ⁊ ꝯcursã¬
ces inter tor ign̾es cocos unũ uidẽi pu¬
tas uentrẽ. tui tancotumłtu ꝯpat cibꝰ¬

Expanded text:
mo nostrum mortalem se cogitat, quod nemo imbecillum ? In illo, quod nemo nostrum unum esse se cogitat ! Aspice culinas nostras et concursantis inter tot ignes cocos; unum videri putas ventrem, cui tanto tumultu c