comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
heudit. est autez dõ semꝑ eteruus ac p̾seutanus status. sciẽcia
quoq eius oumez tprĩs suꝑgressa mocõnez in sue manz sim¬
plicitate p̾sencie. infunitaq p̾teriti ac futuri spacia cõplectes.
onina qiͣ iam gerautur in sa simplici cognicõe considerat
Itaq si p̾scienciaz pẽsare uel̾ qua cuncta diuoscit uõ esse p̾sc¬
eucia qiͣ futuri. s sciencia nuuqm̃ defficiẽtis ĩstancie rectiꝰ
a reb infunis constituta qĩ ab excelso rerũ cacimime cuncta
prospiciat. Quid igitur posalas ut ncc̃ia fiant que diumo
lũie lustrentur. cum uec hoĩes quidez nccria faciãt ẽc̃ que bi¬
teant: Non eniui que p̾sẽcia cernis aliquĩ eis ucc̃tatez tuus
addit nitiitus: B. miuime P At qui si ẽ dĩui hũaui qr p̾¬
sẽtis bigna collacio. uti nos nr̃o temporariꝰ p̾seuti quedam
uidetis ita ille ouuua sua ceruit eterd. Quare ħ dñia p̾uocõ

Expanded text:
cientia cientia quoque ejus omnem temporis supergressa notionem, in suae manet simplicitate praesentiae: infinitaque praeteriti ac futuri spacia complectens, omnia quasi jam gerantur in sua simplici cognitione considerat. Itaque si praesentiam pensare quis velit, qua cuncta dignoscit: non esse praesentiam quasi futuri, sed scientiam na rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas, ut necessaria. fiant, quae divino lumine lustrentur, cum ne homines quidem necessaria faciant esse, quae videant. Num enim, quae praesentia. cernis, aliquam eis necessitatem tuus addit intuitus? — Minime. — Atqui si est divini humanique praesentis digna cuidetis ita ille omnia suo cernit aeterno. Quare haec diuina praenotio
Abbreviated transcription (Latin):
tis reb antiquior uiden d tẽꝑis ꝙͣtitate. s simplicis pocius
uifiuitus ille tempaliuz reruu motus imitatur. Cumq
euui effingere atq equare nõ possit ex ĩmobilitate defficit
in motuz ex simplicitate p̾seucie decrescit in infiuitaz futuri
ac p̾teriti quantitatẽt cũ totaz ꝑiter uite sue pleuitudĩez
nequeat possidere. ħ ip̃o q uod aliquo mõ mnꝙ̃ ẽe desiuĩt
iid̃ quod implere atq expriui̾e non põt aliquatenꝰ uide᷑
curulari. alligans se ad qualẽcumq p̾sencia huiꝰ exigui¬
ꝙͣdam gestat ymaginem quib cumq contigit id p̾stat ut esse
uideantur. Quonia uero mauere nõ potuit uifutu tpr̃is it̾
auipuit eoq modo factum est ut contuaret cum deo uitã. cli¬
ius plenitudinem complecti non ualuit ꝑmauendo. Itaq
si digna reb nomina uelunꝰ nponere. platonez seq̃tes: de¬
um quidem eternum mudum bero dicaunis ẽẽ ꝑpetuũ. Qm̃
igitur onme iudiauz scd̃m sui naturaz q̃ sibi sbiecta sunt. cõpͥ¬

Expanded text:
is quantitate, sed simplicis potius infinitus ille temporalium rerum motus imitatur, cumque eum effingere atque aequare non possit, ex immobilitate deficit in motum, ex simplicitate praesentiae decrescit in infinitam futuri ac praeteriti quantitatem et, cum totam pariter vitae suae plenitudinem nequeat possidere, hoc ipso, quod aliquo modo numquam esse desinit, illud, quod implere atque exprimere non potest, aliqua tenus videtur aemulari alligans se ad qualemcumque praesentiam huius exiguiquandam gestat imaginem, quibuscumque contigerit id praestat ut esse uideantur. Quoniam uero manere non potuit, infinitum temporis iter arripuit eoque modo factum est ut continuaret eundo uitam cuius plenitudinem complecti non ualuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina uelimus imponere, Platonem sequentes deum quidem aeternum, mundum uero dicamus esse perpetuum. Quoniam igitur omne iudicium secundum sui naturam quae sibi s
Abbreviated transcription (Latin):
quidaz. qui cum audiunt uisũ platoni mũduz hũc uec
hũisse miciũ temꝑis uec hĩturum esse deffectu. ħ modo
conditori conditum mũdum fieri cceternuz putant. Aliud
est euiui ꝑ interiumabilẽ duci uitam qd̃ iniuido platotͥ¬

Expanded text:
quidam, qui cum audiunt uisum Platoni mundum hunc nec quidam, qui cum audiunt uisum Platoni mundum hunc nec habuisse initium temporis nec habiturum esse defectum hoc modo conditori conditum mundum fieri coaeternum putant. Aliud est enim per interminabilem duci uitam, quod mundo Plato tri
Abbreviated transcription (Latin):
guosciturmitueannir nunc quãtuz fas est. quid sit diuine
sb̾stancie status ut que nam eciaz sciẽcia eius sit possimꝰ
agnosce̾. deuiu igitur eterium esse cunctoꝵ rõne degenciũ
ꝯmune iudicum est. Quid sit igitur et̾uitas considẽmus.
facit. Eteruitas igitur ẽ młimabił uite tota sil ⁊ ꝑfecta
possessio. Q ex tollone temꝑaliũ clarius libet. Nan qͥtꝙͥ
uiuit in tempore id ip̃m p̾sens a p̾teritis in futura ꝓced ͭ
ꝑiter possit amplecti. S crastinũ quid̃ nõdum app̾heu¬
dit hesteruum uero iam ꝑdidit. In hodiera quoq uita
nõ ampliꝰ uinitis qmͣ uno mobili transitorioq moiẽ¬
to. Quod igitur temꝑis patitur cõdicionez licet illud sicu¬
unita q eius cum temꝑis infinitate tendatur nondum tamẽ ta¬
le est ut eternum esse iure credatur. Non enimi totum suul̃ ĩ fiui¬
te licet uite spacium cõp̾hendit atq cõplectitur. s futura nõ
diuez totam ꝑiter comp̾hendit. ac possidet cui neq futuri quit¬

Expanded text:
gnoscitur, intueamur nunc, quantum fas est, quis sit divinae substantiae status, ut quaenam etiam scientia eius sit, possimus agnoscere. Deum igitur aeternum esse cunctorum ratione degentium commune iudicium est. Quid sit igitur aeternitas, consideremus; facit. Aeternitas igipossessio. Quod ex collatione temporalium clarius liquet. Nam quicquid uiuit in tempore id praesens a praeteritis in futura procedie spatium pariter possit amplecti, sed crastinum quidem nondum apprehendit hesternum uero iam perdidit; in hodierna quoque uita non amplius uiuitis quam in illo mobili transitorioque momento. Quod igitur temporis patitur condicionem, licet illud, sicuc desinat uitaque eius cum temporis infinitate tendatur, nondum tamen tale est ut aeternum esse iure credatur. Non enim totum simul infinitae licet uitae spatium codinem totam pariter comprehendit ac possidet, cui neque futuri quic
Abbreviated transcription (Latin):
uno ictu unitaciones tuas maueus p̾uemt atqi cõplocti¬
uis .ꝙͣ comp̾hendendi omnia iuscendiq pscienciar nõ
ex futurarui ꝓuectu rex s ex ꝓpria deus siplicitate sorti¬

Expanded text:
uno ictu mutationes tuas manens praevenit atque complectiuno ictu mutationes tuas manens praevenit atque complectitur. Quam comprehendendi omnia visendique praesentiam non ex futurarum proventu rerum, sed ex propria. deus simplicitate sorti
Abbreviated transcription (Latin):
ħ si ad diuina noticia referãtur uccĩa. Si ꝑ se confid̾en¬
tur uccĩtatis ẽẽ uerib absoluta. Sicuti ouiue qd̃ sensib
p si ad racionez referas .i. uu̾sale est. Siad se ip̃z respi¬
cias singulare est. S si ini ea iuquies potestate sitũ est
mutare ꝓpoĩtum euacuabo ꝓuidenciaz. cum que illa p̃¬
noscit forte mutauero. Rudebo ꝓpoĩtuz te quide tuum
posse deflectere. S quĩ ⁊ id te posse aufacias quo ne conu̾¬
tas p̾sens ꝓuidencie ueritas inturtur diuina p̾senci¬
ain te non posse uitare. sicuti p̾sentis coculi effugere
nou possis intuitu ꝙͣuis te in uarias acrõnes libe¬
ia uoliuitate conuteus. Quid igitur inquies: Ex
mea ue dispoĩcione sc̃ia duinia mutabitur. ut cũ ego uinic
niine. Onme uainq futuruz diunius precuuit intuito ⁊ ad
ꝓpriam psenciaz ꝓprie ceguociouis retorquet ac reucrat. Nec
alteruat ut estiias uunc hi nunc ilid̾ p̾noscendi uices s

Expanded text:
 si ad diuinam notitiam referantur necessaria, si per se considerentur necessitatis esse nexibus absoluta, sicuti omne quod sensibus patet si ad rationem referas uniuersale est, si ad se ipsa respicias singulare. Sed si in mea, inquies, potestate situm est mutare propositum, euacuabo prouidentiam, cum quae illa praenoscit forte mutauero. Respondebo propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam et id te posse et an facias quoue conuertas praesens prouidentiae ueritas intuetur diuinam te praescientiam non posse uitare, sicuti praesentis oculi effugere non possis intuitum quamuis te in uarias actiones libera uoluntate conuerteris. Quid igitur, inquies, ex meane dispositione scientia diuina mutabitur, ut cum ego nunc nime. Omne namque futurum divinus praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis retorquet ac revocat nec alternat, ut aestimas, nunc hoc. nunc aliud Draenoscendi vice. sed
Abbreviated transcription (Latin):
Hec eim sc̃e uis presentaria nocione cũcta cõplecteus.
reb modu omĩb ipã constituit. nich uero postoriorib
d. Que cũ ita sĩt maniet intemerata mortalib arbitri li¬
beitas. Nec isiq leges solutis onñ neccessitate bolinitatib
p̾uua penas qr ꝓpouunt. Mauet eciaz spectator de suꝑ cunc¬
toꝵ p̾saus deus uisiouis q eruis p̾sens lemꝑ etenitas. cũ
urõrum actini futura qualitate concuit boms p̾nna
mal supplicia dispensans. Nec frustra st̾ in deo poĩte spes.
p̾ces. quo cũ recte sint meffica ces ẽẽ nor possunt. adu̾sa¬
miui igitur uicia colite uirtutes. ad rectas species auimũ
cbleuate. hunules p̾ces in excelsa porrgite. Magua uob̾
est si dissimulare uon matis ueccessitas indica probi¬
tatis. tun aute cctulos agitis iudicis cuucta ceruentis.

Expanded text:
omplectens rebus modum omnibus ipsa constituit, nihil uero posterioribus debet. Quae cum ita sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec iniquae leges solutis omni necessitate uoluntatibus praemia poenasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctorum praescius deus uisionisque eius praesens semper aeternitas cum nostrorum actuum futura qualitate concurrit bonis praemia malis suppprecesque, quae cum rectae sunt inefficaces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, colite uirtutes, ad rectas spes animum subleuate, humiles preces in excelsa porrigite. Magna uobis est, si dissimulare non uultis, necessitas indicta probitatis cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernentis.
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ petant s hii quide adipistãtur illi bo nũme. nũ ou¬
brm est louos quidez potentes esse qui uo̾mali suit ĩ¬
leciules. D. Causquis inqsũ dubitat nec rex natura nͤ
cõsequẽtiam põt considerare racõnum P. Euisus ĩ quit
si duo sunt quib idez secundum naturam ꝓpoĩtuz fit eoꝵ¬
q unus naturali officio idipm̃ agat atq ꝑficiat. Alt̃
uero ilud naturale officium niuime admiist̃req̃at
allio uero mõ qui nature ꝯuenit aggrediatur nõ quide

Expanded text:
bonum petant, sed hi quidem adipiscantur, illi uero minime, num dubonum petant, sed hi quidem adipiscantur, illi uero minime, num dubium est bonos quidem potentes esse, qui uero mali sint imbecilles? – Quisquis, inquam, dubitat nec rerum naturam nec consequentiam potest considerare rationum. – Rursus, inquit, si duo sint quibus idem secundum naturam propositum sit, eorumque unus naturali officio id ipsum agat atque perficiat, alter uero naturale illud officium minime amministrare queat, alio uero modo quam nat
Abbreviated transcription (Latin):
eo ualidus est. Ꝙ uero nõ potest. in hꝰ recuł esse censeudꝰ
est. Do. ffateor inqĩ ꝑ. Meministi ne igitur ĩquit suꝑi¬
orib rõnib esse collectum iutẽcionei om̃e uolũtatis
hũane que dui̾sis agitur studiis ad beatitudine festĩa
re. R̾. Memini inqmͣ illud quoq esse deuiratum .P. Nñ
recordaris bratitudĩe ip̃z esle bouu eo ꝙ uso cũ bratitudo
petitur ab omnibus desiderari bouuui. B̾. Mĩnie inqmͣ recordor
quĩ id memioria fixum teneo. ꝑ. Ouĩs igitur hommes bo
i ꝑiter as mali indiscreta ĩtencõe cid boniui ꝑuei̾re ini¬
titur. L Ita iuquͣi ꝯseꝙ̃s ẽ po. u certum est adepcõe bõt
bonos fieri .B. Certum est ꝑ adipiscũtur igitur boui qd̾ ap¬
retunt. D. S uidetur. ꝓ. mali u̾o si adipistentur qd̾ appe¬
tũt bouũ. uiali esse nõ possent. B Ita est ꝓ. Cũ igitur nfq

Expanded text:
eo ualidus, quod uero non potest in hoc imbecillis esse censendus eo ualidus, quod uero non potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem uoluntatis humanae, quae diuersis stre? Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? Minime, inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentione ad bonum peruenire nituntur? Ita, inquam, consequens est. Sed certum est adeptione boni bonos fieri. Certum. Adipiscuntur igitur boni quod appetunt? Sic uidetur. Mali uero si adipiscerentur quod appetunt bonum, mali esse non po
Abbreviated transcription (Latin):
Dm ego pape inqũi ut magna ꝓurttis. uec dubi¬
to quin possis efficere Tuquon mͦ quod excita¬
ueris ne uioreris ꝑ pͥmim igitur inquit boms semꝑ adẽe
potenciam malos cunctis iuirib esse deẜtos agnoscas lice¬
bit quoꝵ quide alterum demrãtur ex altero. Nani cũ bouũ
malum q contraria siit. si bonumn potens esse constit̾it li¬
quet mibecillitas mali. At si fragilitas clarescat mali bo¬
nni firiitas nota est. S uti nrõfides sentencie sit hũndãci¬
Duo sunt quib omĩs hũanorum actum costat effcũs.
uoluutas scitz ac potestas. Quoꝵ si alteꝵ desit. nich̾est qd̾
quos quisq non uult. at si ptãs absit. noluntas fuistra
sit. Quo fit ut si quid uideas adipisci uelle qd̃ inuime a¬
dipiscatur huic optinendi quod uolu̾it deffuisse uallẽtiam
dubitare nõ possis: Eo ꝓspicuũ ect inqm̃ nͨ ulło mõ nega¬
ri põt ꝑ. Quẽ uero efficere ꝙ uolu̾it uideas nũ eciampo¬
tuisse dubitabis .B. Mĩe .p. QꝘ uero quisq potest in

Expanded text:
m ego: Papae, inquam, ut magna promittis. dubito, quin possis efficere, tu modo, quem excitaveris, ne moreris. — Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis viribus esse desertos agnoscas licebit, quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit, liquet imbecillitas mali, at si fragilitas clarescat mali, boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in
Abbreviated transcription (Latin):
plures hõiui sut eostez nõ esse dicauiꝰ . B. S ita se se res l.
Naui qui uali sunt. cos ualos ẽẽ nõ ab uo. S eoftezeẽ
pure atq simp  nego. Nã uti cataũ hoĩez mortuũ dix̾is
sunpr hoĩez appellare nõ possis ita inciosos malos quidei
esse cõcesẜim s eẽ ab solute neq̃a confiti .P. Est eĩ qd̾ osdĩe
retiuet ẜuat q natura. Quod uero ab hac defficit ẽẽ ⁊ qd̾
in sua uatura situm ẽ deluiquit. S possũt inquies mãli.¬
B Ne ego quidez uegauiz. Si h̾ eoꝵ potẽcia nõ a uirib l
ab ĩbecillitate descẽdit P. Possũt .i. mala q̃ niũue uale̾nt.
si in bonoꝵ efficiẽcia mau̾e potunssent q̃ possiblitas eos eui¬
deuciꝰ nich̃ posse deuiõstrat. Uaz si uti paulo ante collegi¬
mꝰ mnalu ichest. cum mala tuĩ mõ possunt nich pos¬
se nuꝓbos liquet. Boecis. ꝑspiciũ est P. atq ut ĩcelligas

Expanded text:
plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt eos malos esse non abnuo; sed eosdem esse pure atque simpliciter nego. Nam uti cadauero hominem appellare non possis, ita uitiosos malos quidem esse concesserim, sed esse absolute nequeam confiteri. Est enim quod ordinem retinet seruatque naturam; quod uero ab hac deficit esse etiam, quod in sua natura situm est, derelinquit. Sed possunt, inquies, mali; ne ego quidem negauerim, sed haec eorum potentia non a uiribus sed ab imbecillitate descendit. Possunt enim mala, quae minime ualerent si in bonorum efficientia manere potuissent. Quae possibilitas eos euidentius nihil posse demonstrat; nam si, uti paulo ante collegimus, malum nihil est, cum mala tantummodo possint, nihil posse improbos liquet. – Perspicuum est. – Atque ut intellegas
Abbreviated transcription (Latin):
uon possunt. S circa ipãm reꝵ sũma u̾tice q defficiũt.
Nec uieo uuẜis cõtigit effcũs. qd̃ solum ꝑ dies noctes q
moluintur. In qua rex borioꝵ uires eminent. Sic̾ eiuz
eũ qui pedib uicedens ad eum locum usq ꝑ ueĩre potuiss.
quo uich̃ ult̾iꝰ ꝑuiu pat̾e̾t incessui ambislandi potẽtis¬
suuũ esse ceuseres ita enii qui expetẽdoꝵ finer qo uich̃
ultra est app̾hend ͭ potẽtissimũ ncc̃e est uidices. Ex qͦ fit
ꝙ hinc obiaicet ut ide scelesti unib ouĩb uideãtur eẽ deli
Lurn telicta untuto uicia scttintur. ꝓ nstienta ne bonoꝵ: S
quid eueruacius ignorancie cecitate. An sectanta nouunt s
transũsos eos libito p̾cipitatur. Sic quoq in temꝑancia fra¬
giles qui obluctari uicio ueq̃unt. an scientes uolẽtes q bo
reruni que sunt finez relinquũt. pariter quas eẽ desistũt
Quod quida cuipram iuix forte uideatur ut malos qͥ

Expanded text:
eficiunt nec in eo miseris contingit effectus quod solum dies noctesque moliuntur; in qua re bonorum uires eminent. Sicut enim eum qui pedibus incedens ad eum locum usque peruenire potuisset quod nihil ulterius peruium iaceret incessui ambulandi potentissimum esse censeres, ita eum qui expetendorum finem quo nihil ultra est apprehendit potentissimum necesse est iudices. Ex quo fit, quod huic obiacet, ut idem scelesti idem uiribum relicta uirtute uitia sectantur? Inscitiane bonorum? Sed quid eneruatius ignorantiae caecitate? An sectanda nouerunt, sed transuersos eos libido praecipitat? Sic quoque intemperantia fragiles, qui obluctari uitio nequeunt. An scientes uolentesque bonmnium quae sunt finem relinquunt pariter quoque esse desistunt. Quod quidem cuipiam mirum forte uideatur, ut malos, qui
Abbreviated transcription (Latin):
possunt uiala. b̃. Utinaz quide inqm̃ non possent. P.
Cum igitur bouorum tantum mõ potens teꝰ possit onrĩa
non uero que aut onña potentes etiaz malorun eostez
qui uiala possunt uinus posse mainfestum est. Huc ac
expetenda referu ad bonum uelud ad qd̃dam uature sue ca¬
cuneu ostendimus. S patrandi sceleris. possibilitas ie¬
feru ad bonuz non potest. Expeteuda igitur nõ est. at qui
onũs potencia expetenda est. Liquet igitur iualoꝵ posuibłi¬
tatez uou esse potenciam. Ex quib ouinib bouoꝵ quidez
potencia maloꝵ uero iniuime dubitabilis apparet infir¬
mitas. Ueraui q illam esse platois sentenciam liquet so¬
los qdͥ desiterent facere posse sapientes: Iupplos u̾o excere
euu quelz. dumi per ea quib delectautur id bouinu qd̃
desiderant se adopturos putant. S iuinime adipiscuntꝰ

Expanded text:
t mala. – Vtinam quidem, inquam, non possent! – Cum igitur bonorum tantummodo potens possit omnia, non uero queant omnia potentes etiam malorum, eosdem qui mala possunt, minus posse manifestum est. Huc accexpetenda referri ad bonum uelut ad quoddam naturae suae cacumen ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri ad bonum non potest, expetenda igitur non est. Atqui omnis potentia expetenda est; liquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. Ex quibus omnibus bonorum quidem potentia, malorum uero minime dubitabilis apparet infirmitas ueramque illam Platonis esse sententiam liquet solos quod desiderent facere posse sapientes, improbos uero exercenim quaelibet, dum per ea quibus delectantur id bonum quod desiderant se adepturos putant; sed minime adipiscunt
Abbreviated transcription (Latin):
nantur adipisci. Autu aliter existumas. R. Mũne inqmͣ.
Nau eciani quod est consequens pz. Ex hiis enim que cõ¬
cesẜim. bonos quidez potentes. mualos uero eẽ ucce ẽ iuibe¬
cilles P. Recte iuquit p̃curuis id q uti. medici spare solent
iudicium est erecte iaz resistentis q nature. S qm̃te ad ni¬
telligend̃ ꝓmpiissimu esse conspicio. crebras coacerua bo
raciones. Uide .ii. quanta uiciosorum hõim pateat ĩfirͥ¬
tas. qui uec ad ħ quide ꝑueñe q̃unt. ad qd̃ eos naturtl

Expanded text:
tu aliter existimas? – Minime, inquam; nam etiam quod est consequens patet. Ex his enim quae concesserim bonos quidem potentes, malos uero esse necesse est imbecilles. – Recte, inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent, indicium est erectae iam resistentisque naturae. Sed quoniam te ad intellegendum promptissimum esse conspicio, crebras coaceruabo rationes; uide enim quanta uitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem peruenire queunt ad
Abbreviated transcription (Latin):
quin pocudes quoq beate esse dicantur. quarum omĩs ad corpo
conugũ foret liberorum q iccunditas s minis e natura dc̃m
est. uescio quem filios inuenisse tortores quoꝵ qmͣ fit moi¬
tax quecumq condicio ueq alias exꝑtum est. neq minc an¬
xiuz est neccesse ad mouere. In qo curipedis mei sentẽtiam
probo. qui carẽtez libis ex ĩfortuno d̃ixit esse felicem.

Expanded text:
quin pecudes quoque beatae esse dicantur, quarum omnis ad explenniugis foret liberorumque iucunditas; sed nimis e natura dictum est nescio quem filios inuenisse tortores. Quorum quam sit mordax quaecumque condicio neque alias expertum te neque nunc anxium necesse est ammonere. In quo Euripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortunio dixit esse felicem.
Abbreviated transcription (Latin):
Si uescit que nam beata sors est esse potest iguorãcie cecitate.
Si lcit metuat ncc̃e est ne aunitat qd̃ anutti posse nõ du¬
bitat. Quare continuus tuuor non sunt esse felicem: alu si
uel aufit negligendum putat. Sic quoq ꝑ exile bonum
est quod equo auiio feratur anuissum. Et qm̃ tu idem es
cui suꝑfucisum atq usitum ꝑ uiultis ceuirãcionib scio
mentes hominuz nulloruĩo esse mortales. Cumq darum
fit fortuitam felicitatez corꝑis morte finiri. dubitari neqͥt
si hec aufferre beatitudinez potest quiu om̃e mortalium
genus in imseuam mortis in fine labatur. E si multos
sciuiꝰ beaititudinis fructũ non morte solum uerũ ecia m
taface beatos potest que miẜos trausacta non efficit:¬

Expanded text:
m. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? m. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est, ne amiitat quod amitti posse non dubitat: quare continuus 10 timor non sinit esamiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum permultis demonstrationibus scio mentes hominum nullo modo esse mortales, cumque clarum sit fortuitam felicitatem corporis morte finiri, dubitari nequit, si haec afferre beatitudinem potest, quin omne mortalium genus in miseriam mortis fine labatur. Quodsi multos scimus beatitudinis fructum non morte solum uerum etiam dfacere beatos potest quae miseros transacta non efficit
Abbreviated transcription (Latin):
tis amaritudinib huniane felicitatis dulceco respsa ẽ. Que
eciam si frueuti iccunda uideatur esse. tũ qͦ iunius cum ue¬
tabum uerum beatitudo q̃ uec apud eqũnues ꝑpetua durat.
nec auxios tota telectat. Quid igitur o mortales extra peti¬
tis intra uos poĩtam feluitatez. Euo nos insciencia q
confundit. Ostentam tibi breuiter sĩnue cardinem feli¬
abasis. Est ue tiliquid tib ue ipõ p̾ciosĩ. Nichil uiquies
G. si tu compos fueus possicebis qd̾ nec tu enintt̾e inquam ue¬
lis. nec fortuna possit aufferre. Atq ut agnoscas in his fortin¬
tis rebus beatitudinez constare non posse. Sic collige. Sibeati¬
tudo est sũamn nature bonum racione degentis n ͨ est sũmũ
bonum quod enpi illlomodo potest quoniam ibi p̾cellit id qd
uequeat aufferri. mauifestum est ergo qd̃ ad beatitudinez ꝑ
ciprentaz fortune inctabilitas aspirare non possit aidħ quez

Expanded text:
tis amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est! Quae tis amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est! Quae si etiam fruenti iucunda rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies. igitur si tui compos fueris, possidebis, quod nec tu amittere umquam velis nec. fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si. beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum, quod eripi ullo modo potest, quoniam praecellit id, quod nequeat auferri, manifestercipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec,
Abbreviated transcription (Latin):
pũdori degener sanguis. Hunc uobilitas uotim facit s an¬
gustia rei familiaris mlusus esse mallet ignotus. Ille utio
cutumfluus iutam celibem defler. Ille nupais felix orbus li¬
beris alieno censum itrt heredi. Alius prole letatus fibii
filie uel delictis mestus illacrimat. Idarco nemo facile cum for
exꝑtus exhorreat. adde ꝙ felicissum cuiusq celicatissimꝰ sẜu¬
sus est. ⁊ nisi ad nuitum cuncta suppetant. omnis adu̾sitatis
insolens. mininus quibq ꝓsterntur ad eo ꝑ exigua st̃ pp̃
que fortunatissums beatitudims summam detrahunt. Quã
multos esse coniectas qui se secelo esse ꝓximos arbitientur. si
te fortune tue renquiis pars eis nũma continguat: Hic ip̃e
lous quemi tu exilium uocas incolentib patria est. adeo uch̾
tate tolantis. Quis est .ii. ille tam felix qui cum dederit in pa¬
cieucle manus statuui sui mutare non optet: Qmͣ iuł¬

Expanded text:
pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed anpudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uitam caelibem deflet; ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortexpertus exhorreat. Adde quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est, et nisi ad nutum cuncta suppetant omnis aduersitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Adeo nihilequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae manus statum suum mutare non optet? Quam mul
Abbreviated transcription (Latin):
dicam liberos consulares. quorum iaui ut in id etatis
pueris hũtib uel paterni uel aniti specunẽ elucet ĩgenii.
Cum igitur p̾cipua sit mortalib uite cura retiuende. O.
te situa bona cegnositis felicem cui suppetunt ea eciam ñc
que ĩuita uemo putat esse cariora. Quare sicca iam la¬
crumias. Nuudum est ad unum oĩs exosa fortuna n ͨ tibi
niiium ualida tempestas incubuit qñ tenaces herent
r spem temporis abesse pacuiutur.R. Et h̃eant inqm̃ p̾ror.
yllis namq mauentib utrumq se res habeant euatabi¬
mus. S quantum decus ornamentis nr̃s discessent iu
des. Et illa. ꝓ mouimnꝰ inquid aliquantulum site uou¬
diuu tocius tue sortis piget. S delicias tuas ferre nõ possũ.
qui abesse aliquid tue beatitudiui tani luctuosꝰ atq an¬
rius conq̃iaris. Quis est .ii. tam cõpoĩte felicitatis ut nõ
aliqua ex ꝑte cum itatꝰ sui qualitate nretur. Auxia enĩ

Expanded text:
dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent  spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quades. Et illa, promovimus, inquit, aliquantum, si te nondum totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum, qui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae felicitatis, ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia 10
Abbreviated transcription (Latin):
Nam morñ aduersitate fortune infelicissusi est genus
infortunii felice fuisse. Ph̃. S quod tu inquid fle opinio¬
nis supplicium luas id rebus iure nuputare nõ possis. Nã
si te mane nomen fortuite felicitatis mouet ꝙͣ plurib¬
bonis maxums q hr̃nides mecũ ut reputes licet. ꝓgitur
si quod in onĩ fortune tue cẽsu p̾ciosissimũ possidebas id
tibi diuinitus illesum adhuc yuiolatumq ẜuatur. pote¬
us ne ieliora queq retineus de infortinuo iure causari
At qui iuget incoluuus illud p̾ciosissimũ goi̾s hñci¬
nis tetus siuacus secer. et qd iute xio nou seguis emñes
uir totus ex sapiencia mrtutibus q fcũs suarum securus tu¬
is nigemiscit iniuriis. uiuit iugenio uxor tua mocesta pu¬
dicie pudicie pudre p̾cellens. ⁊ ut omis eius dotes breuiter
nicludani prĩ simił. Uiuit inqm̃ tibiq tantu uite huiꝰ
exosa sp̃m seruat. Queq uno felicitatez tuam iniuui uel
ipã concesserim tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid

Expanded text:
nam in omni adversitate fortunae infelicissimum est genus infortunii fuisse felicem. — Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis movet, quam pluribus maximisque abundes, , mecum reputes licet. Igitur si, quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum ptibi diuinitus illaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora queque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum humani geneni decus Symmachus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus: suarum securus tuis ingemescit iniuriis. Viuit uxor ingenio modesta, pudicitia pudore praecellens et, ut omnes eius dotes breuiter includam, patri similis; uiuit, inquam, tibique tantum uitae huius exosa spiritum seruat, quoque uno felicitatem minui tuam uel ipsa concesserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
esse uoluptatum eritus quisquis reminisci libidiuni suarim
uolet intelliget. Que si beatos explicare possunt nich cause est

Expanded text:
esse uoluptatum exitus, quisquis reminisci libidinum suarum uolet, intelleget. Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est
Abbreviated transcription (Latin):
e nliu countes ꝓsequeientur iter
lia felicis oluu uiridisq iuuẽte.
Solantur mesti nc mea fata senis.
Et coloretatẽ uissit messe suant.
u tẽpestiui finidũt᷑ u̾tice caui.

Expanded text:
e nostrum comites prosequerentur iter. Gloria felicis olim uiridisque iuuentae, solantur maesti nunc mea fata senis. et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestiui funduntu
Abbreviated transcription (Latin):
tat. Tu igitur qui contum gladuumiq sollicitus ꝑtimescie
si uite huius callem uacuus uiator intrasses coram latro

Expanded text:
tat. Tu igitur qui nunc contum gladiumque sollicitus pertimescis, si uitae huius callem uacuus uiator
Abbreviated transcription (Latin):
catheua constungitur. ꝑ est inquit. Neq enim fu̾it ulla racõ¬
ual aratura quiu eidem libertas adsit arbitrii. Nam quod¬
uti racione naturalr potest id h iudicium quo quidq
disceiuat. Per se igitur fugienda optanda ne diuoscit. Qd̃
u̾ quis optandum esse iudicat petit refugit Ro ꝙ estimat
esse fugienduz. Quare quib in ipĩs mest racio. iuest ⁊ uo¬
lendi noleudiq lib̾tas. S hãc non in om̃b equam esse
constituo. Nam suꝑuis diuims q sb̾stauciis ⁊ ꝑspicax
iudiciu ⁊ incorrupta uoluntas ⁊ efficar optatoꝵ p̾sto est
se in mentis dunne speculacione couẜuant minus cum dilabũ¬
tur ad corpora uriuus q eciam cum terrenis artub colligan¬
tur. Extrenia uõ est seruitus cum iiciis dedite rõins ꝓprie pos¬
cessione ceciderint. Nam ubi ceculos a sũme u̾itatis luce ad in

Expanded text:
catena constringit? Est, inquit, neque enim fuerit ulla rationalis natura quin eidem libertas adsit arbitrii. Nam quod ratione uti naturaliter potest id habet iudicium quo quidque discernat; per se igitur fugienda optandaue dinoscit. Quod uero quis optandum esse iudicat petit; refugit uero quod aestimat esse fugiendum. Quare quibus in ipsis inest ratio, inest etiam uolendi nolendique libertas. Sed hanc non in omnibus aequam esse constituo. Nam supernis diuinisque substantiis et perspicax iudicium et incorrupta uoluntas et efficax optatorum praesto est e est cum se in mentis diuinae speculatione conseruant, minus uero cum dilabuntur ad corpora, minusque etiam, cum terrenis artubus colligantur. Extrema uero est seruitus, cum uitiis deditae rationis propriae possessione ceciderunt. Nam ubi oculos a summae luce ueri
Abbreviated transcription (Latin):
errans. Ora non tiuxit lacrums s esse. Censor extuicti po¬
tuit decoris. Hic tamen sceptro populus regebat. Quos ui¬
tet condens radios sb̃ uudas. Phebus extremo ueĩeus
ab ortu. Ques p̾munt septemi gelidi triones. Quos no

Expanded text:
errans, Ora non tinxit lacrymis, sed esse Censor exstincti potuit decoris. Hic tamen sceptro populos regebat, Quos videt condens radios sub undas Phoebus, extremo veniens ab ortu: Quos premunt septem gelidi triones: Quos no
Abbreviated transcription (Latin):
sis. B̾ Ne id inqm̃ prorsus uereare. nam quietis michi lo¬
co fiunt ea quib maxime delectoi agnoscere. Suul cum
onme disputacionis tue latus indubitata fide cõustitĩt
nich̃ de sequentib ambigatur. Tum illa. Morez inqmͣ ge¬
ram tibi. Simulq sic exorsa est. Si quidez inquit alliquis
euentu temeraro motu nullaq causarum cõnexione ꝓ¬
dudum casun esse definiat nich̃ omĩo casum elło cõfamo.

Expanded text:
sis. — Ne id, inquam, prorsus vereare; nam quietis mihi loco fuerit ea, quibus maxime delector, agnoscere. Simul, cum omne disputatioms tuae latus indubitata fide constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. Tum illa: Morem, inquit, geram tibi, simulque sic orsa est: Si quidem, inquit, aliquis eventum temerario motu nullaque causarum conexione productum casum esse definiat, nihil omnino casum esse confirmo
Abbreviated transcription (Latin):
Alix uimium prior etas. Contempta fidelib aruis.
Ret iuerti ꝑdita luxu. facili que sera solebat. Ieui¬
uia soluere glande. Non bachia muncra uorant. Aiquido

Expanded text:
lix nimium prior aetas Contenta fidelibus aruis Nec inerti perdita luxu, Facili quae sera solebat Ieiunia soluere glande. Non Bacchica munera norant Liquido
Abbreviated transcription (Latin):
Di phebi radiis guaue. Cancri sydus mestuat. Tũ qui
Larga uegantibus. Sulcis semina credidit. E lusus ce¬
reris fice. Quernas pergat ad arbores. Nuniqmͣ purpuroũ
nemus. Lecturus molas petas. Cum seius aquilonibus. Str¬
deus campus ihorrit. Nec queras ainda mani. Uer nos astũ¬
gere paluuites. Dius si libeat fiui. Antumupuo peruis sua. Ba¬
chus minera contulit. Signat tempora ꝓpriis. aptans
officiis deus. Nec quas ip̃ẽ cohercuit. Misceri patitur uices. Sil
qui precipiti uia. Certũ deserit ordĩeni. Letos nor h exitus.

Expanded text:
 Phoebi radiis grave Cancri sidus inaestuat, tum qui larga negantibus sulcis semina credidit, elusus Cereris fide quernas pergat ad arbores. Numquam purpureum nemus lecturus violas petas, cum saevis Aquilonibus stridens campus inhorruit, nec quaeras avida manu vernos stringere palmites. uvis si libeat frui: autumno potius sua Bacchus munera contulit. Signat tempora propriis aptans officiis deus nec quas ipse cohercuit misceri patitur uices. sic quod praecipiti uia certum deserit ordinem laetos non habet exitus.
Abbreviated transcription (Latin):
fortine aream geritur cum semel iugo enus colla sb̃mi¬
seris. Quos si mauendi abeuudi q scubere legem uelis
ei ꝙͣ tutibi tomina sponte elegisti nõne ĩuirius fu̾is ⁊ ĩ¬
paciencia sortem fortunam exacerbabis quam ꝑmuta¬
re non possis. Si uentis uela cõmuitteres nõ qͦ uolũtas
peteret s qͦ flatus impolleret ꝓmoueres. Si aruis semi¬
na crederes feraces inter se armos steriles q pensares. Foi¬
me ture te regendum dedisti. dũe te monbus oportet obtem¬
peres. tu uero uoluentis rote nupetũ conaus retinere ⁊it
omĩuz mortalium stolidissime fi manere incrpit sors

Expanded text:
fortunae aream geritur, cum semel jugo ejus colla submifortunae aream geritur, cum semel jugo ejus colla submiseris. Quod si manendi abeundique scribere legem velis ei, quam tu dominam sponte elegisti, nonne injurius fueris, et impatientia sortem exacerbes, 5 quam permutare non possis? Si ventis vela committeres, non quo voluntas peteret, sed quo flatus impellerent, promovereris. Si arvis semina crederes, feraces inter se annos, sterilesque pensares. Fortunae te regendum dedisti, dominae moribus oportet obtemperes. 96 Tu vero volventis rotae impetum retinere conaris? At omnium mortalium stolidissime: si manere incipit, fors
Abbreviated transcription (Latin):
in mesticia luctum q deiecit. Nouũ credo aliquid ĩusitatũ¬
ꝙ udisti. Tũ si fortuuam putas eiga te mutatã eiras: hii
pcius in ipã sui nutabilitate. costãciom. Cał erat cum
ulaudiebatur cũ tibi false illecebris felicitatis alluderet
Sep̾hendisti ceci uuns. ambiguos iusttꝰ. que se se¬
atq abice ꝑniciose ludentem. Nam que nunc tibi est canti
causa meroris. Hec eadem tumnsquillitatis esse debuisser. Re¬
liquit ennu te quaui non relicturaz nemo poterit esse uni¬
ꝙͣ securus. An uero tu p̾ciosam estimas hĩturam felicita¬
tez ⁊ cara tibi est fortuna p̾sens nec fida manendi ⁊ cum
discessent allatura merorer est. Quod si nec exarbitrio
retiueri potest. ⁊ calamitosos fugieus facit quid aliud fu
dencia metitur eadez q ĩ alterutro mutabilitas n ͨ form¬
tandas forcune uimas nec exoptandas facit esse blaudi¬
cias. Postremo equo animo toleres oꝑtet. quitquid ĩt

Expanded text:
in maestitiam luctumque deiecit? Nouum, credo, aliquid inusitatumin maestitiam luctumque deiecit? Nouum, credo, aliquid inusitatumque uidisti. Tu fortunam putas erga te esse mutatam: erras. Hi propriam in ipsa mutabilitate constantiam. Talis erat cum blandiebatur, cum tibi false ilDeprehendisti caeci numinis ambiguos vultus. Quae seatque abjice perniciosa ludentem. Nam quae nunc tibi est tanti causa moeroris, 10 haec eadem tranquillitatis esse debuisset. Reliquit enim te, quam non relicturam nemo unquam poterit esse securus. An vero tu pretiosam aestimas abituram felicitatem? et cara tibi est fortuna praesens nec manendi fida, et cum discesserit, allatura moerorem? Quod si nec ex arbitrio retineri potest, et calamitosos fugiens facit, quid est 15dentia metitur: eademque in alterutro mutabilitas, nec formidandas fortunae minas, nec exoptandas facit esse blanditias. 95 Postremo aequo animo toleres oportet, quidquid intra
Abbreviated transcription (Latin):
unitata ꝑuertit Intelligo multiforiues ulius ꝓdi lucos ⁊ eo
usq cum hiis quos teludere iutitur blandissimam familia¬
ritatez h intolerabili dolore confundat quos insꝑata relique¬
rt. Cuius si naturaui mores ac meritum renniiuistare. nec ha¬
buisse te mea pulchꝵ ad uec amsisse cegnostes. S ut arbi¬
tror haut iuultũ tibi hec in memoriaz laborau̾im reucca¬
re. Solebas enum p̾sentem quoq blaudiẽteuiq uirilib in¬
cessere uerb̾ eamdem q de nr̃o auditu prolatis in sectabare sẽtẽ¬
fluctu contingit amnoꝵ. Sic factũ est ut tu quoq paulisper
a tua transquillitate discesbis. S tempus est haurire te aliqͥ
ac degustare molle atq iccundũ qd ad interiora trausussũ.
ualidiorib haustib uam fecerit. Adsit igitur rectorice sua¬
tela dulceduns que tũ tantum recto calle ꝓcedit cũ nrã iustituta
nou deseut. Cumq hac musica laris nuĩ uemacula uc leuio¬
res uc̃ grauiores mõdos succiuat. Quid est igitur ohõ qd̾ te

Expanded text:
utata peruertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat quos insperata reliquerit. Cuius si naturam, mores ac meritum reminiscare, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces; sed, ut arbitror, haud multum tibi haec in memoriam reuocare laborauerim. Solebas enim praesentem quoque, blandientem quoque uirilibus incessere uerbis eamque de nostro adyto prolatis insectabare sentenfluctu contingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua tranquillitate descisceres. Sed tempus est haurire te aliquid ac degustare molle atque iucundum, quod ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit. Adsit igitur rhetoricae suadela dulcedinis, quae tum tantum recta calle procedit cum nostra instituta non deserit cumque hac musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. Quid est igitur, o homo, quod te
Abbreviated transcription (Latin):
Tu tuplicis mediam nature cuucta mouentez. Couectens aĩaz
per consonci membra resoluis. Que consecta duos motus glo¬
meraint mnorles. In seuiet reditura meait mentez q ꝓfuni¬
tam. Ertuit ⁊ sili comu̾tit ymaginue celum. Tu caĩs aĩa s
parib uitas q iniuores. ꝓuehis ⁊ leuib sb̃lunes turribus
aptans.: In celum t̾ramq seris qͣs lege beingna: Ad te cõ¬
uersas reduci fatis igne reuti. Da pr̃ angustam menti
couscend̾e ledern. Da fontem lustrare boni: daluce reperta:
In te conspicuos aĩ deffigere uisus. Dissice t̾rene nebu

Expanded text:
Tu triplicis mediam naturae cuncta mouentem conectens animam per consona membra resoluis; quae cum secta duos motum glomerauit in orbes, in semet reditura meat mentemque profundam circuit et simili conuertit imagine caelum. Tu causis animas paribus uitasque minores prouehis et leuibus sublimes curribus aptans in caelum terramque seris, quas lege benigna ad te conuersas reduci facis igne reuerti. Da, pater, augustam menti conscendere sedem, da fontem lustrare boni, da luce reperta in te conspicuos animi defigere uisus. Dissice terrenae nebu
Abbreviated transcription (Latin):
meaui modesta tacituruitate collegit sic exor¬
sa est. Si peuitus egrituduns tne causas
ĩtum q aoguoui fortane prioris affectu desid̾io q tabe¬
scis. E a tñ statum auimi tui sicuti tutibi fiuigis statum

Expanded text:
meam modesta taciturnitate collegit sic exorsa est: Si penitus aegritudinis tuae causas habitumque cognoui, fortunae prioris affectu desiderioque tabescis; ea tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutat
Abbreviated transcription (Latin):
ueautur. Uerum oꝑi suo conditorez p̾sidere deũ scio. n ͨ iunꝙ̃
fu̾it dies qui me ab hac sĩe ueritate depellat. phib. Y ta ẽ¬
niquis. dami id ii paulo aute ceaiisu houmies ꝙ tautũ

Expanded text:
ueantur, uerum operi suo conditorem praesidere deum scio nec umquam fuerit dies qui me ab hac sententiae ueritate depellat. Ita est, inquit. Nam id etiam paulo ante cecinisti, hominesque tantu
Abbreviated transcription (Latin):
it. Qui nt potens esse uideatur ĩ ẜmencun maru sitꝰ⁊
est. Nam ꝙ ego de regum fauliarib disseram. cum re¬
gua ipã tante milrcillitatis plena demonstrez: Quos
quidem regia potestas sepe nicolumis. sepe autem lapsa
ꝓsteruit. Nezo senecam faniliarez p̾ceptoiez q suum
ad eligende mortis cregit arbitrium. Papimanuĩ du ĩ¬
ter aulicos potentem. militum gladis antonius obie¬
cit. at qui uterq potencie sue renũciare uoluerunt. Qͦ¬
umis seneca opes eciam tradere ueroni se q ĩ ociuz cõ¬
ferre conatus est. S dum iuituros moles ipã trahit
nenter qd̃ uoluit effecit. Que est igitur ista potẽcia qm̃
ꝑtunescunt habentes quĩ uec cum hr̃e uel̾tutus sis ⁊
cum depõne cupias uitare non possis: an p̾sidio sũt
aunci quos cui non uirtus s fortuna conciliat: S ꝙ̃
felicitas amicũ fecit. infortuuiũ faciet inimicũ. Q̃
uero pestis efficacior ad uccendum qm familiaris

Expanded text:
it, qui ut potens esse uideatur, in seruientium manu situm it, qui ut potens esse uideatur, in seruientium manu situm est? Nam quid ego de regum familiaribus disseram, cum regna ipsa tantae inbecillitatis plena demonstrem? Quos quidem regia potestas saepe incolumis saepe autem lapsa prosternit. Nero Senecam familiarem praeceptoremque suum ad eligendae mortis coegit arbitrium. Papinianum diu inter aulicos potentem militum gladiis Antoninus obiecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare uoluerunt, quorum Seneca opes etiam suas tradere Neroni seque in otium conferre conatus est; sed dum ruituros moles ipsa trahit, neuter quod uoluit effecit. Quae est igitur ista potentia quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere uelis tutus sis et cum deponere cupias uitare non possis. An praesidio sunt amici quos non uirtus sed fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum iecit, intortunium faciet inimicum. Quae uero pestis efficacior ad nocendum quam familiaris
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdurat. at qui plena ẽ exemplorum uetustas. plena eciam
p̾sens etas qͥ reges felicitatez calamitate uiutau̾unt. O pre¬
clara potencia que nec conseruacionẽ quidem sui satis effi¬
cax iuenitur. Q si hec regnorum potestas bratituduns auc¬
tor est. nonne si parte defuerit. felicitatem minuat.misĩa ꝙ ĩ¬
portet: S qmͣuis late humana tendantur nuꝑia. Płes
neccesse est gentes relinqui quib regum quisq non ĩpãret
Qua uero parte leatos faciens desunt potestas. hac impo¬
tencia sb̃mtrat que miseros facit. H̾ igitur mõ maioren
regibus messe neccesse est mniẜie porcionem. Exꝑtus sortis
sue ꝑiculum tỹramnis regin uictumi pedentis sup̃ u̾ticem¬
gladii terrore similaint. Que est igitur hec potestas que
sollicitudinim morsus expellere. que formidinũ aculeos
uitare uequit. at qui uellent ip̃i uixisse securi s neque¬
unt. De hic de potestate gli̾antur. An potentez censes:
qui satellite latus ambit qui quos terret ip̃ẽ plus metu¬

Expanded text:
durat? Atqui plena est exemplorum uetustas, plena etiam praesens aetas, qui reges felicitatem calamitate mutaueruit. O praeclara potentia quae ne ad conseruationem quidem sui satis efficax inuenitur! Quod si haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne si qua parte defuerit, felicitatem minuat, miseriam inportet? Sed quamuis late humana tendantur imperia, plures necesse est gentes relinqui quibus regum quisque non imperet. Qua uero parte beatos faciens desinit potestas, hac inpotentia subintrat quae miseros facit; hoc igitur modo maiorem regibus inesse necesse est miseriae portionem. Expertus sortis suae periculorum tyrannus regni metus pendentis supra uerticemgladii terrore simulauit. Quae est igitur haec potestas quae sollicitudinum morsus expellere, quae formidinum aculeos uitare nequit? Atqui uellent ipsi uixisse securi, sed nequeunt; dehinc de potestate gloriantur. An tu potentem qui satellite latus ambit, qui quos terret ipse plus metu
Abbreviated transcription (Latin):
ra tenebris iustusq tulit. Crimen iiqui. nil ꝑuira ml nocet
ip̃is. Fraus mendaci compta colore. S tu libuit uiribus uti.
Quos in numeri uetuunt populi. Sũmos gaudent subd̾e
Rabrdos rector comprime fluctus. Et quo celum regis ũnen¬
sum. suma stabiles federe terras:

Expanded text:
ra tenebris iustusque tulit crimen iniqui. Nil periuria, nil nocet ra tenebris iustusque tulit crimen iniqui. Nil periuria, nil nocet illis fraus mendacii compta colore, sed cum libuit uiribus uti, quos innumeri metuunt populi gaudent summos subdere rtune. Rapidos, rector, conprime fluctus et quo celum regis inmensum firma stabiles federe terras
Abbreviated transcription (Latin):
stelliferi conditor orbis. Qui ppetuo uirus solio. Rapido ce¬
luui turbine uersas. Legeniq pati sỹdera cogis. Ut mĩc ple¬
no lucida cormi. Totis fratris obuia flaminis. Condat stellas
luna minores. Nunc obscura pallida cormi. Phebo ꝓpior lu
mina ꝑdat. Et qui primo tempe noctis. Agit algentes hespus
ortus. Solitas iterum mutat habenas. Phebiq palleus luci¬
fer ortu. Tu froudiflue fugore brume Stringis lucẽ brenio¬
re mora. Cu cum feruida uei̾nt estas. Agiles uoctis diusdis ho¬
ras. Tua ius uarium temꝑat annun. Ut quas boree spũs
auffert. Reuehat iutis zephirus frondes. Queq arturus
semma uidit. Sirius altas urat segotes. Nichil antiq̃
lege solutum. Luiquit ꝓprie stacionis opus. Ouima certo
tor cohibere modo. Nancurtantas lubrica uersat. Fortu¬
ua uices p̾ut iusontes. Debita sceleri noxia pena. At
ꝑuersi resident cello. Mores solio sancca q calcant. In u¬
sta uice colla nocentes. Dater obsciuus coudita untus. Ma¬

Expanded text:
stelliferi conditor orbis, qui perpetuo nixus solio rapido celum turbine uersas legemque pati sydera cogis, ut nunc pleno lucida cornu totis fratris obuia flammis condat stellas Luna minores, nunc obscuro pallida cornu Phebo propior lu179rmina perdat, et qui primo tempore noctis agit algentes Hesperus ortus, solitas iterum mutet habenas Phebi pallens Lucifer ortu. Tu frondiflue tempore brume stringis lucem breuiore mora; tu cum feruida uenerit estas agiles noctis diuidis horas. Tua uis uarium temperat annum, ut quas Boree spiritus aufert referat mitis Zephirus frondes, queque Arcturus semina uidit, Syrius altas urat segetes: Nichil antiqua lege solutum linquit proprie stationis opus. Omnia certo tor cohibere modo. Nam cur tantas lubrica uersat Fortuna uices? Premit insontes debita sceleri noxia pena, at peruersi resident celso mores solio sanctaque calcant iniusta uice colla nocentes. Latet obscuris condita uirtus cla