comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
magnus ille & inuictus animꝰ ÷. sũmitate ac deprimiueto. laborem
quẽ humiles caiusȩ uocauer.: Non ÷ malus. non magis quã ille qui
hortat acdicit. Quidcessas Non ÷ uiri timere sudorem. Huic. & illio
accedat. In ꝑfecta uircussit aequalitad actenor uitae ꝑ om̃iti consonans
sibi: ꝗd non potest eẽ nisirerum scientia contingit. & ars: ꝑ quc̃i humcin
ac diuinai nosccnt᷑. Hoc ÷ sũmũ bonũ. Qd sioccupcns. incipis deoꝵ socius
eẽ : non supplex. Quomͦ in quis iste ꝑ uenitur.& non ꝑ poeninũ grauim
montẽ. nec ꝑ deserta canda uiȩ. nec syrtes tibi. nec scylla. aut carridis
ideundae sunt: quȩ tam̃ om̃ia transisti procuratiunculȩ. Prȩcio tutu
nit̃ ÷ : iocundum ÷. ad qđnatura te instrux̃. Dedit tibuilla. quȩsinor
descrueris. ꝑ deos surges. Parem autẽ te dõ : pecuniai non faciet. Ds.
nihil habet. P recexta non faciet. deus nudus est. fama non faciet.

Expanded text:
magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem quem humiles causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui hortatur ac dicit: " Quid cessas ? Non est viri timere sudorem." Huc et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest esse, nisi rerum scientia contingit et ars, per quam humana ac divina noscantur. Hoc est summum bonum. Quod si occupas, incipis deorum socius esse, non supplex. "Quomodo," inquis, "isto pervenitur?" Non per Poeninum Graiumve montem nec per deserta Candaviae, nec Syrtes tibi nec Scylla aut Charybdis adeundae sunt, quae tamen omnia transisti procuratiunculae pretio; tutum iter est, iucundum est, ad quod natura te instruxit. Dedit tibi illa, quae si non deserueris, par deo surges. Parem autem te deo pecunia non faciet; deus nihil habet. Praetexta non faciet; deus nudus est. Fama non faciet
Abbreviated transcription (Latin):
merior surget & inspira & cluum iftũ. uno si potes spũ exupera. Gene¬
rosos animos labor nutrit. Non ÷ ergo. qđ ex illo uetere parentũtuor
eligas. quid contingere tibi uelis. quid optis. & in totũ iam ꝑmaxim
acto uiro. Turpe ÷ cꝰtiaminunc : deos fatigare. Quiduotis opus ÷
ac te ipse felicem. facies autẽ. suntellexeris bona eẽ quib admixta
uirtus ÷ turbida. quib malicia coniuncta ÷: quẽ ad modu sine mix¬
tura lucis nihil splendidũ ÷: nihil atrũ. nisi qđ cenebras habet. aut
aliquid inse traxit obscuri : quẽ admodũ adiutorio ignis nihil calidũ :
nihil sine acre frigidũ ÷. ita honesta & turpiar: uirtutis ac maliciȩ
societas efficit. Quidergo ÷ bonũ : rerũ scientia. Quid malum :
impericia rerũ. Ille prudens atq artifex. ꝓ tempore quęd repellet aut
eliget: sed quȩ nec repellit timet. nec miratur quȩ elegit. Simodo

Expanded text:
melior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Genemelior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Generosos animos labor nutrit. Non est ergo, quod ex illo voto vetere parentum tuorum eligas, quid contingere tibi velis, quid optes; et in totum iam per maxima acto viro turpe est etiamnunc deos fatigare. Quid votis opus est ? Fac te ipse felicem. Facies autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid ergo est bonum ? Rerum scientia. Quid malum est ? Rerum imperitia. Ille prudens atque artifex pro tempore quaeque repellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ publica. Ad hec quȩ tĩda ÷: non exuno scopulo. sed exom̃i cerrarũ
parte circũ sonat. Preter uehere itaq non unũ locũ insidiosa uoluptati
sus pectũ : sed om̃s urbes. Surdũte amantissimis tuis p̃sta: bono animo
male p̾cant᷑. & sicẽ uis felix: deos ora. neqͥd tibi ex his quę optant̃ cueni¬
ant. Non sunt istabona. quȩ inistius uolunt cõgeri. Unubonũ : qđ
beatȩ uicę causa & firmamentũ ÷ sibi fidere. Hoc autẽ contingere
non potest: nisi contẽptus : labor. & in eoꝵ numero habitus. quȩ neq
bonasunt: neq mala. Fierienĩ non potest. ut unares: modo malasit
modo bona. modo leuis & ꝑferenda: modo ex pauescenda. Labor
bonũ ÷. Quidergo ÷ bonũ. : laboris contẽptio. Itaq mucinũ operosos
cul pauerim. Rursus adhonesta nitentes. quanto magis incubuerint.
minusq sibiuinci ac strigare ꝑ miserint: admirabor & clamabo. cant

Expanded text:
tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni terrarum tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni terrarum parte circumsonat. Praetervehere itaque non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista bona, quae in te isti volunt congeri; unum bonum est, quod beatae vitae causa et firmamentum est, sibi fidere. Hoc autem contingere non potest, nisi contemptus est labor et in eorum numero habitus, quae neque bona sunt neque mala. Fieri enim non potest, ut una ulla res modo mala sit, modo bona, modo levis et perferenda, modo expavescenda. Labor bonum non est. Quid ergo est bonum ? Laboris contemptio. Itaque in vanum operosos culpaverim. Rursus ad honesta nitentes, quanto magis incubuerint minusque sibi vinci ac strigare permiserint, adprobabo et clamabo: " Tanto
Abbreviated transcription (Latin):
moriendi uidetur accedere quanto alię ꝓpiores sint: quȩ non timit
Hostis alicui mortẽ minabat᷑.: hanc cruditas occupauit. Si distinguere
timemꝰ: sed cogitationẽ mortis. Abipsa enĩ semꝑ tantũdẽ absum.
ita situm̃da mors est: semꝑ tim̃do :. Qd enĩ morti tẽpus exemptũ ÷.
Sed uereri debeo: netam longas eplas. peius quã mortẽ oderis. Itac
Gnosco lucilium meũ. Incipit. quẽ promiserat exhibere. Sequere
Uillum impetũ animi. quoidoptima: quȩd. calcatis popularib bonis
ibas. Nondesidero maiorem. melioremq tefieri: quã moliebaris
Fundai m̃ta tuai. multũ loci occupauerant. Iantũ effice: quantũ conate
& illa quȩ tetũ menimo tulisti cracta. & diumma sapiens eris. siduscris ⁊¬
aures quib caeram parũ ÷ obdere. firmiore spissamento opus ÷ : quã
insociis usũ ulixem ferunt. Illauox quȩ cimebatur. crat blanda. non

Expanded text:
moriendi videtur accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." moriendi videtur accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." Hostis alicui mortem minabatur, hanc cruditas occupavit. Si distinguere timemus, sed cogitationem mortis. Ab ipsa enim semper tantundem absumus. Ita si timenda mors est, semper timenda est. Quod enim morti tempus exemptum est ? Sed vereri debeo, ne tam longas epistulas peius quam mortem oderis. Itaque gnosco Lucilium meum; incipit, quem promiserat, exhibere. Sequere illum impetum animi, quo ad optima quaeque calcatis popularibus bonis ibas. Non desidero maiorem melioremque te fieri quam moliebaris. Fundamenta tua multum loci occupaverunt; tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad summam sapiens eris, si cluseris aures, quibus ceram parum est obdere; firmiore spissamento opus est quam in sociis usum Vlixem ferunt. Illa vox, quae timebatur, erat blanda, non
Abbreviated transcription (Latin):
qui magnꝰ ẽ. Ceterũ succursurũ sibi. &iã in ipsa distractione. anĩme
corporisq sicũ cruciatu idsiera Post illũ dolorẽ : sedolore non poss
Non dubitare aut̃ se. quinsenilis anima in primis labris e&. nec magna
uidis trahero: a corpore: Ignis qui ualente materiã occupauit. aqua.
& int̃ dũ ruina extinguendus ÷ ille qui alim̃tis deficit᷑. sua sponte
subsidit. Libent̾ hȩc mi lucili audio. non tãquã noua: sedtãꝗ in rem
p̃sentem ꝑ ductus. Quid ergo: non multos spectaui abrum pentes
uitã: ego uͦ uidi. sed plus mom̃ti apudme habeN. quiad mortẽ ueni¬
unt sine odio uitȩ: & admittunt illam non adtrahunt. Illud quidẽ
alebat torm̃tũ. nr̃anos sentire oꝑa. qđ tunc trepidamus. cũ prope
anob eẽ credidimꝰ mortem. A quo enĩ prope non ÷ parata om̃ib
locis. om̃ibq mom̃tis.: Sed consideremus inqͥdtunc. cũ aliqͣ causa

Expanded text:
qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere non posse. Non dubitare autem se, quin senilis anima in primis labris esset nec magna vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupavit, aqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subsidit." Libenter haec, mi Lucili, audio non tamquam nova, sed tamquam in rem praesentem perductus. Quid ergo ? Non multos spectavi abrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus mortem. A quo enim non prope est, parata omnibus locis omnibusque momentis ? " Sed consideremus," inquit, " tunc, cum aliqua causa
Abbreviated transcription (Latin):
quosdã optantes mortẽ & qͥdẽ magis quãm rogari sol& uita Hes¬
io utros existimẽ maiorẽ nob animu̾dare. qui deposuer mortem
anqui hilares eã. quietiq operiuntr : qm̃ illud ex rabie intoũ. Ac
repentina indignatione sic : hȩc ex iuditio certo tranqͥllitas ẽ. Uent
aliquis ad mort̾em iratꝰ mortis. Veniertẽ nemo hilaris excipio
nisi quiie Ad illã du coposuerat. Fateor ergo ad homine̾ in cari. expluri¬
b me causis frequentiꝰ uenisse: ut scire̾ an illũ totiens eundẽ inuenire
Nũ quid cũ corporib uirib minueretur animi uigor. Qui sic cres¬
cebat illi. quomͦ manifestior notarisol&. agicatoꝵ letitia cũ sept¬
mo spatio palmȩ ad ꝓpinquatł. Dicebat ille̾ epicuri p̃ceptis obsequens
Primũ sꝑare se . nullũ dolore ẽẽ. in illo extremo anhelitu. sitam̃ eã ha¬
ber& aliquantũ in ipsa breuitate solatii Hullũ: enĩ doloꝵẽ longu e

Expanded text:
quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescquosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem maiorem nobis animum dare, qui deposcunt mortem an qui hilares eam quietique opperiuntur, quoniam illud ex rabie interdum ac repentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum totiens eundem invenirem, numquid cum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri praeceptis obsequens, primum sperare se nullum dolorem esse in illo extremo anhelitu; si tamen esset, habere aliquantum in ipsa brevitate solacii. Nullum enim dolorem longum esse,
Abbreviated transcription (Latin):
tã stultũ eẽ qͥ morte̾ timeat quã qui fenectutẽ. Nã quẽ ad modum
necꝰtus. ad olescentiã seqͥtur: ita mors senetaite᷑ Uiuere noluit. qui
morinuult. Vita eniꝰ cũ excepaone mortis ataẽ Adhanc itur qua
ideo timere dem̃tis ẽ: quia certa expectantur. Dubia mauunt᷑. Hors
nctessitatẽ hab&: &quã & inictã. Quiꝰqueri potest in ea conditione
sc eẽ. in qua nemo nonẽꝰ Prima aut pͥars e. eqͥtatis eqͣlitas. S& nunc
suꝑ uacuũ ẽ: nature causã agere que nõ aliã uoluit lege nrãm eẽ
quã suã. NIuic qͥd cõposuit resoluit & quic qd resoluit: cõposuit iter
Iã uero sicui c̃agit ut illũ senectus leuit̃ emicter&. non repente auul¬
sũ uite sa minucat̃ subductũ onc illu agere grãs diis omib deba
qđ satiatꝰ ad reqͥẽ homini ne cessariã. lasso gratã ꝑductus ẽ. iuides

Expanded text:
tam stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmodum tam stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmodum senectus adulescentiam sequitur, ita mors senectutem. Vivere noluit, qui mori non vult. Vita enim cum exceptione mortis data est; ad hanc itur. Quam ideo timere dementis est, quia certa expectantur, dubia metuuntur ! Mors necessitatem habet aequam et invictam. Quis queri potest in ea condicione se esse, in qua nemo non est ? Prima autem pars est aequitatis aequalitas. Sed nunc supervacuum est naturae causam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, et quicquid resolvit, conponit iterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum agere gratias dis omnibus decet, quod satiatus ad requiem homini necessariam, lasso gratam perductus est. Vides
Abbreviated transcription (Latin):
plurimũ apud ine ductoritatis habuit cũloquera᷑ demorte uicina.
icã &ram quid sentiã: Puto fortior ẽ eĩ ẽẽ qͥ in ipsa morte ẽ quã qͥcirca.
mortẽ Mlors enuĩ ad mota arã imperias. Amiũ dedit: Nuitandi in eiu¬
tabilia Sic gladiator tota pugna timidissimꝰ. uigulũ adusario p̾stat:
& errantẽ gladiũ sibi adteperat. Acilla que in ꝓpinquo ẽ: utiq uentura
desiderat. lentã animi firmitatẽ. que ẽ rarior nec potest nisi asapi¬
ente p̃stari Libentissime itaq illũ audieba quasiferentẽ demort
sententa : ⁊ qͣlis eã eiꝰ natura uelud ppiꝰ inspecte indicantẽ : Plus
ut puto fidei habera apuote plus ponderis. siqͥs reuixiss&. & in mort
nihil mali eẽ. narrara exꝑtus Accessus mortis. quã ꝑcurbationẽ af¬
ferat optime tibi hidicent qͥ scđm illã steter̃ qͥ uenentẽ & uide ruNT
& reciper. Int̾hos: bassũ lic& numeres quinos decipi noluit Isa

Expanded text:
plurimum apud me auctoritatis habuit, cum loqueretur de morte vicina. plurimum apud me auctoritatis habuit, cum loqueretur de morte vicina. Dicam enim quid sentiam: puto fortiorem esse eum, qui in ipsa morte est quam qui circa mortem. Mors enim admota etiam inperitis animum dedit non vitandi inevitabilia. Sic gladiator tota pugna timidissimus iugulum adversario praestat et errantem gladium sibi adtemperat. At illa, quae in propinquo est utique ventura, desiderat lentam animi firmitatem, quae est rarior nec potest nisi a sapiente praestari. Libentissime itaque illum audiebam quasi ferentem de morte sententiam et qualis esset eius natura velut propius inspectae indicantem. Plus, ut puto, fidei haberet apud te, plus ponderis, si quis revixisset et in morte nihil mali esse narraret expertus; accessus mortis quam perturbationem adferat, optime tibi hi dicent, qui secundum illam steterunt, qui venientem et viderunt et receperunt. Inter hos Bassum licet numeres, qui nos decipi noluit. Is ait
Abbreviated transcription (Latin):
facit bassus pir̾ et eo animo uultuq finẽ suu spectat: quo alienu̾ specta¬
re nimis securi putares Alagna rese: Lucilihȩr & diudiscenda cuad¬
uencut hora illa in cuitabilis ȩ quo animo abire. Alia genera moras
speiniuta s̃. Desinit morb incendiũ ex tinguitur .r̾uina quos uide¬
batur oppressura deposuit: mare quos hauserat. cadẽ i ui qua
sorbebat uctit in colunes. Gladiũ miles ab ipsa perituri ceruice
reuocaũ. Nihil hab& qđ spera quẽ senectus ducit ad morte
.uni. int̾ cedi ñ potest. Uullo genere homines molliꝰ mor iuntur
S& nec duitiꝰ bassus pr. uidebatur mͥ ꝓsequise & cõponere. & uiucre
tãquã suꝑ stes sibi & sapient̃ ferre desideriũ sii Nã de morir mula
loquicr & idagit sedulo ut nob̵ ꝑsuadeat siquid in cõmodi aut
maus in hoc nẽgotio ẽ morientis uitiũ eẽ non moras Non magis

Expanded text:
facit Bassus noster et eo animo vultuque finem suum spectat, quo alienum spectafacit Bassus noster et eo animo vultuque finem suum spectat, quo alienum spectare nimis securi putares. Magna res est, Lucili, haec et diu discenda, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina quos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserat, eadem vi, qua sorbebat, eiecit incolumes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet quod speret, quem senectus ducit ad mortem. Huic uni intercedi non potest. Nullo genere homines mollius moriuntur sed nec diutius. Bassus noster videbatur mihi prosequi se et conponere et vivere tamquam superstes sibi et sapienter ferre desiderium sui. Nam de morte multa loquitur et id agit sedulo, ut nobis persuadeat, si quid incommodi aut metus in hoc negotio est, morientis vitium esse, non mortis; non magis
Abbreviated transcription (Latin):
assũ aufidiũ uirũ optimũ uidi quassu : exati obluctantẽ. Sediaplu
illũ dcgrauat : quã qđ possit actolli. Magno senertus & uniuso pon¬
dere incubuit. Scis illũ seꝑ infirmi corporis & ex sucti suis se. diuillos
c̃anuit. & ut ueriꝰ dicã concinnaũ Subito defecit. Quẽ ad modũ innu
que sentinã trabit unirimȩ aut alteri obsistitur ubi plurumi locis laxa¬
N cepit &cedere succurrin potest nauigio dehiscent. ita insenili corꝑe
aliquatenꝰ in becillitatis sustineri a fulciri potest Ubi cãquã inputri :¬
edificio. omis iuncꝰtura deducitur & dũ alia excipitur alia discinditun
encũ spiciendũ ẽ quomͦ excas. Bassus tam pr alacer anino ẽ hoc pbil¬
sophia prestat: In conspectu morais hilare & inquocuq corꝑis babiti
forte letuq nec de siciente : quauis deficiatur: Magnꝰ gubnacor a scisso
naingat uelo : & si ex armauit tam̃ reliqͥas nauigii. aptat adcursũ ł loc

Expanded text:
assum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, aetati obluctantem. Sed iam plus illum degravat quam quod possit attolli; magno senectus et universo pondere incubuit. Scis illum semper infirmi corporis et exsucti fuisse. Diu illud continuit et, ut verius dicam, continuavit ; subito defecit. Quemadmodum in nave, quae sentinam trahit, uni rimae aut alteri obsistitur, ubi plurimis locis laxari coepit et cedere, succurri non potest navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustineri et fulciri potest. Ubi tamquam in putri aedificio omnis unctura diducitur, et dum alia excipitur, alia discinditur, circumspiciendum est, quomodo exeas. Bassus tamen noster alacer animo est. Hoc philosophia praestat, in conspectu mortis hilarem et in quocumque corporis habitu fortem laetumque nec deficientem, quamvis deficiatur. Magnus gubernator et scisso navigat velo, et, si exarmavit, tamen reliquias navigii aptat ad cursum. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
nis ẽ queris quid sic animꝰ &e ratio in animo ꝑfecto rationale eniꝰ animale hon
Cosumatur itaq bonũ eiꝰ sid inpleuit cui nascicur. Quide: aut qđ abillo rido
her exigat Remfacillimã scđm naturã suã uiuere. S& hanc difficillẽ facie
cõmunis insana. Inuiti Alt̃ alterũ trudimꝰ. Quomodo aut̃ reuocari ad salutẽ
possunt: Vuos nemo retina. popłs inpellit: s¬

Expanded text:
nis est. Quaeris quid sit ? Animus et ratio in animo perfecta. Rationale enim animal est homo. nis est. Quaeris quid sit ? Animus et ratio in animo perfecta. Rationale enim animal est homo. Consummatur itaque bonum eius, si id inplevit, cui nascitur. Quid est autem, quod ab illo ratio haec exigat ? Rem facillimam, secundum naturam suam vivere. Sed hanc difficilem facit communis insania; in vitia alter alterum trudimus. Quomodo autem revocari ad salutem possunt, quos nemo retinet, populus inpellit?
Abbreviated transcription (Latin):
qui nullo bono nisi suonita: Iuid enĩẽ. stultius. :e quã in homine ali¬
ena laudare: Quid eodem̃tius. qui ea miraturq ad aliũ transferri ꝓtimis
possunt: Nonfaciunt meliorẽ equũ. aurei frena. Aliter leo durata iuba
mittitur.dũ cũ tractat᷑ & ad pacientiã reripiendi ornam̃ti cogiur fatigatus:
aliter incultus integrisp̃c. hic scilic& in p&uacer. qualẽ illũ natira eẽ uoluit
spetiosus exorrido: Cuiꝰ hic decor ẽ nonsine aimore. aspici: p̃ fertur illo lan¬
guido & bratteato Nemogloriari. nisi suo deba. Uitẽ laudamꝰ. si fructu palmi¬
tes onerat. supsa pondera. adtr̃ã eoꝵ quȩ tulit ad miniculo deiucit. Nũquis
huic illũ pferae iutẽ. cui auree uuȩ aurea folia dependent: Propria⁊ uir¬
fos enoiuite fercilicas. in homine quoq id laudandũ est : qđ ipsius e Familiam
ipso ẽ s& circa ipsũ. Laudi in illo qđ nec eripi potest necdari. Qđ ppriũ homi¬

Expanded text:
Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliQui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur fatigatus, aliter incultus, integri spiritus; hic scilicet inpetu acer, qualem illum natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec dari, quod proprium homi
Abbreviated transcription (Latin):
ditatibus int̾ diũsa felicẽ in mediis tẽpestatib placidũ. exsuperiore loco homines
uidentẽ exȩ quo deos. non subibit ce ueneratio eius. nondices. istares. maiorẽ. altiorq
quã ut credi similis huic inquo ẽ corpuscylo possit. uis istuc diuina descendĩt. Ani¬
mu̾ excellentẽ moderatũ. omiã tãquã minora transeuntẽ. Quic quid aiemꝰ obtamꝰ¬
q ridentẽ cȩlestis potentia agitat. Honpotest rescanta sine adminiculo numinis
stare. Itaq maiore sui parte. illicẽ unde descendit quẽ ad modũ radii solis contingiui
quidẽ terrã. s& ibis unde mittuntur: sic animꝰ magnꝰ ac sacer & in hoc demissus. ut ꝑ¬
pius quide diuina nossemꝰ conũsatur quidẽ nobiscũ. sedher& originis sue illinc pen¬
d&. illuc spectat ac intitur: ñrĩs tamquã melior int̃ est. Quisẽ ergo hic dramus.

Expanded text:
ditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines ditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare. Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostris tamquam melior interest. Quis est ergo hic animus ?
Abbreviated transcription (Latin):
a nobis cractadis ẽ: ita nos ipse tractat : Bonus uero uir: sine do nemoe : An
pocest aliquis supra fortunã. nisi ab illo. Ad ui tus exurgere: Ille dat con¬
silia magnifica & erecta. In uno quoq uiroꝵ bonoꝵ. quis ds̃ incertũ ẽ ha¬
bitat. ds̃: Sitͥ occurrit uetustis arborib & solitã Altitudinẽ egressis fre¬
quens lucus. & conspectũ cęli ramoꝵ alienoꝵ alios ꝓte gentiũ. sub mouens
illa ꝓceritas siluȩ & secr&ũ loci & ad miratio unbre maꝑto tandense atq
continue sidẽ cibi nominis facit. & siquis spe: cus saxis penitus exesis mon¬
tẽ suspenderit non manu factũ. s& naturilib causis. in tantam laxitatẽ
ex cauatus. Animũ cuũ quadã religionis suspitione ꝑcuti&. Magnoꝵ
fluminũ capita ueneramͦ subita ex abdito uastiamnis eruptio. Aras hab&
Colunturaquarũ calentiũ fontes & stagna quedã uelo pacitas. uel
in iñsa altitudo sacrauit. Si hominẽ uideris intuitũ periculis. intactũ cupi¬

Expanded text:
a nobis tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitudinem egressis frequens lucus et conspectum caeli ramorum aliorum alios protegentium summovensritas silvae et secretum loci et admiratio umbrae in aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupi
Abbreviated transcription (Latin):
in obseruatus ille cursus feru quȩ rep̃hendere uelis. Non pot est inquã tibi con-¬
tingere res ista salua uererundia p̃terea exercitatione opus: cotidiana : & arebus
studiũ transferendũ ẽ. ad uerba Hȩc Aut̃ &ĩam si ader̃. & poter̃ sine ullo tuo labo
decurrere : tam̃ tẽperanoa sunc. Nan quẽ ad modũ sapienti uiro. in cessus modestior
conuenit: ita oratio p̃ssa non audax. Sũma ergo sũmarũ hȩc erit: Tardi locum
escece iubeo. UALE

Expanded text:
inobservatus ille cursus feret, quae reprehendere velis. Non potest, inquam, tibi coninobservatus ille cursus feret, quae reprehendere velis. Non potest, inquam, tibi contingere res ista salva verecundia. Praeterea exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Summa ergo summarum haec erit: tardilocum esse te iubeo. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ab homine sano uolo. Nũquã dubitauit. nuniquã int̾ misit. semel incipiebat:
senel desinebat. Quȩdã tam̃ & nationib puto magis aut ininus conuenire. in
greris hanclicentiã tuleris. Hos&lam cũ scribimꝰ. inter pungere assueumꝰ. Cicero
quoq nr̃ a quo romana eloquenaa exiluit. gradariꝰ suit . Romanus sermo. magis
se circũspicit destimat p̃b&q estimandũ. Fabianꝰ uir egregiꝰ. & uita & scientia & qđ
post ista ÷ eloquentia quoq dis putabat expedite magis quã conciate. ut
posses dicere. facilitatẽ eẽ. illã non celeritatẽ. hanc ego uu̾iro sapiente recipio:
non exigo: ut oratio eiꝰ sine inpedim̃to exeat. ꝓferatur tam̃ malo: quã ꝓfluat. Co
dũt magis te deterreo ab isto morbo. qđ non potest tibi ista res contingere aliter.
quã site pudere desierit persices frontẽ oport& : &te ipso non audias. Multa enini

Expanded text:
ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et scientia et, quod post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa enim
Abbreviated transcription (Latin):
mĩserĩ tale dicendi uelocitatẽ in reuocabilẽ ac sine lege uadentẽ. Quem a¬
modũ enĩ iudex sub sequi poterit aliquando &iã inperitꝰ errudis: Tum
quoq cũ illũ aut ostentatio abstulerit aut effertus inpe:tus sui. tantũ fes¬
an& atq ingerat. quantũ aures pati possunt. Recte ergo facies si ntinuioe¬
ris istos: qui quantũ dicant. nonquẽ adinodũ quer̃. Q ipse malueris. sine¬
cesse ẽ. uel .p. uinitiũ dicere. qui itiq cũ quercredir. quomͦ .p. uinitius
dicer&: aselliꝰ dit. Tractim: Ham geminus uarius ait. Quomͦ istũ disertũ
dicatis: nescio Tria uerba non pocest iungere. Quidni malis tu sic dicere.
quomo do uimicius: Aliquis tam insulsus int̃uerit. quã qui illi. sulli su¬
gula uerba uellenti tãquã dicta & nondicer&. ait dic. nũquã dicas:
Hãq hereri cursũ suisteporibus oratoris celeb er rime & longe ab eẽ

Expanded text:
miserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmodum enim iudex subsequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, et ipse malueris, si necesse est, ut P. Vinicius dicere, qui titubat. Cum quaereretur, quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam dictaret, non diceret, ait: " Dic, numquid dicas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus oratoris celeberrimi, longe abesse
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ quidẽ ullã hab& talis uerborũ. sine dilectu ruentiũ strepits s& ut pleriq
quȩ fieri posse noncrederis. cognouisse satis ẽ : ita istos qui uerba exercuerun
abunde ẽ. semel audisse. Quid enĩ quis dicere. quid unitari uelit. quid deoꝵ
Animo udic&. quoꝵ oratio ꝑcurbata & in iissa ẽ:: Nec potest reprimi. quem¬
ad modũ ꝑ ꝑcriue currentiũ nou ubi uisũ ẽ. gradus sistitur : s& incitato corpori
pondere serpit. ac longuis quã uoluit effertur: sic ista dicendi celeritas. nec
insua potestate. c̃. net satis derora philosophie: que ponere deb& uerba r̃pice¬
re. & pede tẽptim ꝓcedere. Quidergo non aliquando & insurg& : Quid ni:
Sed salua dignitate morũ quã uolenta ista & nunia uis exuit:. Habeat uires
magnas. moderatas tam̃. Per hennis sit uuda : nontorrens. Ux oratori per¬

Expanded text:
tem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, tem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum oratio perturbata et inmissa est nec potest reprimi ? Quemadmodum per proclive currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae ponere debet verba, non proicere, et pedetemptim procedere. " Quid ergo ? Non aliquando et insurget ?" Quidni ? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori per
Abbreviated transcription (Latin):
docentiq: acue sullare illũ nolo quã cut rere neextendit aures pec obruac
ha illa queq inopia eexillitas mtꝰ interuũ uditert̃ heb& tȩdio int ruptȩ
carditatis Facilius tam̃ insidit qł expectatur . quã qđ p̃ter uolat. deniq tra¬
dere homines discipłis. prȩrepta dicuntur. Hontraditur: qđ suꝗit Adice nc̃
quoq ueritati operã dat Oratio in cõposita deb& eẽ & simpler. hȩc popula¬
res. nihil hab& ueri. Mouere uult curbã. & in consultis aures. in pau rapere
actandã se non p̃b&: aufertur. Quomꝰ aut̃ regere potes queremi non pot
quid qđ hȩc oratio quȩ sanandis m̃tib adhiba᷑ descendẽre in nos
deb&: remedia non ꝑsunt. nisi in morantur. Multũ p̃ta hab& manitaas & ua¬
ni.plus sonat quã ual&. Lenienda s̃ quȩ me exteͬrent. Conpescenda que irritar
discutienda quȩ fallunt. inhibenda luxuria corripienda auaritia: Quid hoꝵ
raptĩ pot est ficri quis medicus ȩgros intransitu curat: quid qđ ne uolupta¬

Expanded text:
ndat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit, quod exspectatur, quam quod praetervolat. Denique tradere homines discipulis praecepta dicuntur; non traditur quod fugit. Adice nunc, que veritati operam dat oratio, incomposita esse debet et simplex; hec popularis, nihil habet veri; movere vult turbam et inconsultas aures impetu raperetractandam se non praebet, aufertur. Quomodo autem regere potest, quae regi non potest ? Quid, quod haec oratio, quae sanandis mentibus adhibetur, descendere in nos debet ? Remedia non prosunt, nisi inmorantur. Multum praeterea habet inanitatis et vani, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne volupta
Abbreviated transcription (Latin):
aliquod fructuosũ ue prȩdiũ. Ad ea paratissimi sumꝰ ꝑ uenire cũ sollicitudine: Cũ
periculo cũ iactura pudoris & lib̾tatis & tẽporis : adeo nihil ẽ cuiq seuiliꝰ. Idem
itaq: in omib consiliis. rebq faciamꝰ: qđ solemꝰ facere. quotiens ad insti¬
torẽ alicuius mercis accessimꝰ Vide imꝰ hoc qđ concupiscimꝰ. quantideferatur.
Sepe maximũ p̃ciũ ẽ: ꝓquo nullũ datur. Nult᷑u posium tibi ostendere. quȩ ad¬

Expanded text:
aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitudine, cum aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitudine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nihil est cuique se vilius. Idem itaque in omnibus consiliis rebusque faciamus, quod solemus facere, quotiens ad institorem alicuius mercis accessimus; videamus, hoc quod concupiscimus, quanti deferatur. Saepe maximum pretium est, pro quo nullum datur. Mult
Abbreviated transcription (Latin):
fauore desicitur. Eadẽ uelle sub audis cognosces. da posse quantũ uolunt. Mlemi¬
nisti. cũquendã adsirmares eẽ. intua potestate. dixisse me uolati cũ eẽ. dc leuen
&te non pedẽ eiꝰ tenere. s& pinnã. Alentitus sũ: pluma tenebatur : quã remisit
a fugit. Scis quos postea tibi exibuerit ludos. quã multa in capud suu̾ casura
tẽptauerit. Non uidebat se ꝑ alioꝵ pericula in suũ ruere. Hon cogitabat. qua
oncrosi essent quȩ petebit. & iam si suꝑ uacua Nessent. Hoc itaq in hisq ffectamus
Atq labore maguo concendimꝰ inspicere debemꝰ Aut nihil in illis cõmodi ẽẽ.
aut plus in cõmodi. Quedã suꝑ uacua sunt: quedã tanci ñs̃ s& hoc non ꝑuidemꝰ.
& gratuita nob̾ identur. quȩ carissima constant. Exeo lic& stupor ur̃ Apparea
qđ ea solaputamꝰ eii ꝓqͥb pecuniã soluimꝰ. Ea gratuita uocimꝰ ꝓquib nos

Expanded text:
favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Memifavore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postea tibi exhibuerit ludos, quam multa in caput suum casura temptaverit. Non videbat se per aliorum pericula in suum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae petebat, etiam si supervacua non essent. Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debemus, aut nihil in illis commodi esse aut plus incommodi. Quaedam supervacua sunt, quaedam tanti non sunt. Sed hoc non pervidemus, et gratuita nobis videntur, quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat, quod ea sola putamus emi, pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus, pro quibus nos
Abbreviated transcription (Latin):
fortas se tanquã phoenix. semel anno quingentesimo nascit᷑:. Hec ẽ mirum
Et int uallo magno genera mediocri.i. & inturbã nascentia. Sepe forturia
ꝓducit. Exinua uero. ipsa raritate cõmendat: Sa iste. multũ adhuc abẽ. ab eo qđ
ꝓfitetur: Et siscir& quid eã uir bonus: nondũ eẽ se credera fortasse & lanifieri
posse de speraret. At male existunat demalis. hoc &iam inali faciunt. Hec ulla
maior pena nequitiȩ ẽ quã ꝗđ sibi ac suis displic&. At odit cos. qui subita a inaꝗ¬
ia potentia. in potenter utuntur: Idem facient cũ idẽ potuer̃. Multoꝵ qr inbe¬
cilla s̃: latent uitia non muiꝰ dusura. cũ illis uires sue placuer̃: quã illa que lam
felicitas aperuit: Instrunita illis explicande neqͥtię desunt. Sictutus serpens.
&iam pestifera tractatur dũ rig& frigore. Hondesunt tunc illi uenena: sator¬
pent. Multoꝵ crudelitas & ambicio & luxuria: ut paria pessimꝰ audeat. fortunȩ

Expanded text:
mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna oducit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior poena nequitiae est quam quod sibi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae
Abbreviated transcription (Latin):
Mͥ lcpidũ philosophũ aristoriẽ : qui ingestatiorie disserebat. hoc enĩ do eden¬
das operas tẽpus acceperat: de cuiꝰ secta cu queretur. squorꝰ auo senipe io¬

Expanded text:
M. Lepidi philosophum Aristonem, qui in gestatione disserebat. Hoc enim ad edenM. Lepidi philosophum Aristonem, qui in gestatione disserebat. Hoc enim ad edendas operas tempus acceperat. De cuius secta cum quaereretur, Scaurus ait:
Abbreviated transcription (Latin):
sa minꝰ obsole facta corrigere. Sagitariꝰ non aliquando ferire deba
sae aliquando de errare: None: ars: quę ad effectũ casuuenit. Sapien
ars .ẽ. Certũ paat. eligat ꝓfecturos abhis quos desperauit recedat: hon
tam̃ cito relinquat & ipsa desperatione. excrema remedia tepta Mlaa¬
cellinũ pirm ego nondũ despero & ĩam nunc seruari pocest s& sicito illi manꝰ
porrigitur Est quidẽ periculũ ne porrigentẽ trabat illagna in illo iNge¬
nii uis e s&e iam tendentis in prauũ. Nihil ominꝰ adhibo boc periculũ. & audeb
illi mala sua ostendere Faci& qđ sol& aduocabit illas facetias. quȩ risu euo¬
care lugentib possunt: & in se primũ deinde innos iocabitur. Omiã quę dic¬
turꝰ sũ occupabit scrutabitur scholas nr̃as. & obicia philosophis. cogaria. ami¬
cas gultim Ostenda maliũ inadulterio. Aliũ inpopina aliuĩ maulã ostendos

Expanded text:
set minus obsolefacta corrigere. Sagittarius non aliquando ferire debet, set minus obsolefacta corrigere. Sagittarius non aliquando ferire debet, sed aliquando deerrare. Non est ars, quae ad effectum casu venit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Marcellinum nostrum ego nondum despero. Etiamnunc servari potest, sed si cito illi manus porrigitur. Est quidem periculum, ne porrigentem trahat; magna in illo ingenii vis est, sed iam tendentis in pravum. Nihilominus adibo hoc periculum et audebo illi mala sua ostendere. Faciet quod solet; advocabit illas facetias, quae risum evocare lugentibus possunt, et in se primum, deinde in nos iocabitur. Omnia, quae dicturus sum, occupabit. Scrutabitur scholas nostras et obiciet philosophis congiaria, amicas, gulam. Ostendet mihi alium in adulterio, alium in popina, alium in aula. Ostendet mihi
Abbreviated transcription (Latin):
gere. Quid int̾ẽ qđ dominis: seruitꝰ una ẽ hanc qui cõcepsit. in quan¬
aliba curba dominantiũ lib̾e. Tepus ẽ desinere s& si priꝰ portariũ sol¬
ĩqͥpeccare se nescit. corrigi non uult. Dep̃hendaste oporcorante¬
quã emides. Quidã uitus głoriantur. T̃uexistimas aliꝗd deremidio
cogitare: qui mala sua uirtucũ loco numerant: toco quantũ poceste
ipse coargue. inqͥre. Inte acusatoris primũ partib fungere. deinde
iudicis nouissime dep̃catoris. Aliquando te offende . ALE
alia excausa quã qđ audire uerũ tim&. A quo periculo: iam ab est
ulli enĩ nisi auoituro. dicendũ ẽ. Ido dedio gene. net minꝰ dealiis cxn
si multosao monuero. Spargenda manꝰ ẽ. Nonpotest fieri. ut non aliquan¬
do succedat malta cep̃tanti: hoc mi Lycili. non estimo magno uiro fa¬
ciendũ Diluit᷑ eꝰ ductoritas nec hab& apud cos satis ponde̾ris. quos pos¬

Expanded text:
gere." Quid interest, quot domini sint ? Servitus una est. Hanc qui contempsit, in quangere." Quid interest, quot domini sint ? Servitus una est. Hanc qui contempsit, in quantalibet turba dominantium liber est. Tempus est desinere, sed si prius portorium solEpicurus. Nam qui peccare se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Quidam vitiis gloriantur; tu existimas aliquid de remedio cogitare, qui mala sua virtutum loco numerant ? Ideo quantum potes, te ipse coargue, inquire in te; accusatoris primum partibus fungere, deinde iudicis, novissime deprecatoris. Aliquando te offende. VALE.alia ex causa quam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi audituro dicendum est. Ideo de Diogene nec minus de aliis Cynicis, si multos admonuero. Spargenda manus est. Non potest fieri, ut non aliquando succedat multa temptanti." Hoc, mi Lucili, non existimo magno viro faciendum; diluitur eius auctoritas nec habet apud eos satis ponderis, quos pos
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsuasione uiuendũ .ẽ. Nonsũ uni angulo natus. patria mea totus hic ẽ:¬
mundus. Quod siliquer& tibi. fiadmireris. nil ad uiuarite regionu
iariaatib inquas sub inde prioꝵ tedio migras. Prima enĩ quẽq pla¬
cuissa. si onĩem tuã crederes. Nc̃ perigrinaris. s& erras. & ageris ac locũ
ex loco mutas. cũ illud qđ queris bene̾ iuiuere: omi loco positũ sit. Nũqͥd
tã turbidu sieri pot est. quã forũ: ibi quoq lic& qui&e uiuere sine¬
cesse sit: s& siliceat disponere se Consper tũ quoq & uiciniã fori ꝓcul
fugiã Nã ut loca grauia. &iam firmissimã ualitudine ceptant. Ita
bonȩ quoq ĩtinetdũ ao huc ꝑferte & conualescena. sunt aliqua
parũ salubria. Pissensio abhis qui infructus medios eunt: & cum ulcuo¬
sã ꝓbantes uita: cotidie cũ difficultatib rerum magno animo
conluctantur. Sãpiens fer& ista ñ eliga & mall& inpace. eẽ. quũ

Expanded text:
persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic mundus est." Quod si liqueret tibi, non admirareris nil adiuvari te regionum varietatibus, in quas subinde priorum taedio migras. Prima enim quaeque placuisset, si omnem tuam crederes. Nunc non peregrinaris, sed erras et agens ac locum ex loco mutas, cum illud, quod quaeris, bene vivere, omni loco positum sit. Num quid tam turbidum fieri potest quam forum ? Ibi quoque licet quiete vivere, si necesse sit. Sed si liceat disponere se, conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam. Nam ut loca gravia etiam firmissimam valitudinem temptant, ita bonae quoque menti necdum adhuc perfectae et convalescent! sunt aliqua parum salubria. Dissentio ab his, qui in fluctus medios eunt et tumultuosam probantes vitam cotidie cum difficultatibus rerum magno animo conluctantur. Sapiens feret ista, non eliget, et malet in pace esse quam
Abbreviated transcription (Latin):
inu&. tecu̾ fugis Onus animi deponendũ. ẽ non ante ibi u̾llus placeb
locus. Talẽ nunc eẽ. animu̾tuũ cogita qualẽ uirgiliꝰ nr̃ uatis induc̃
iã concitatã & instigatitꝰ multũq habentis inse sp̃c ñ sui. Bachatur uato
magnũ sipetꝰtore possit excussisse deu̾ Uadis huc illuc: ut excutias ipsi¬
denꝰ pondus. qđ ipsa iactatione in cõmodiussit: sicut in naui onera if i¬
mota minꝰ urgent: In eqͣlit̃ conuoluta citiꝰ cãpartẽ in quã in cubere
demergunt. Quic quid facis contrate facis & motu ipso nocestibi
Aegrũ enĩ concutis At cũ istuc exemeris malũ. Omis mutatio loci io¬
cunda fi& In ulomas expellaristras licebit in quo lib& barbariȩ an¬
gulo conloceris. hospitalis tibi illa qͣliscũq sedescrit. Nagis quis uene¬
is quanquo: int̃ẽ. & idõ nulli loco aodicere debemꝰ animũ: Cũ hac

Expanded text:
iuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit iuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac
Abbreviated transcription (Latin):
lius illũ ortari cepit. ut luc tarctur hominẽ egrũ pallidũ gracilẽ: Cum
sabinꝰ respondiss& & quomͦ possũ uix uiuo. Noli obserro inquit istuc dic¬
re: Nouides quã mulcos seruos ualentissimos. habeas bona mens. nec cõmoda¬
tur nec emitur: E. puto siuen alis eẽt. n̾haber& emptorẽ: Amalo cotidie
emitur Sac accipe ũ qđ debeo & uale. Diuitic s̃ Adlege nacure cõposicu
nacione ca lonza a cot locoꝵ uarictatib non oiseussisti cristici¬
ã. grauitatt̃q ments Anmiu̾ debes mutare pͥcelũ: lic& uastũ craiceris
cũq ꝑueneris uitia. hoc ibidẽ q̃renti ciidã socrates ait. Quid muaris
nhil tibi perogrinationes ꝓdisse. cũte circũ feras: Premitte eadẽ cau
q̃ expulit quit̾rarũ iurare nouitas potest. Quid cognitio urbiũ aut
locoꝵ inirritũ cedit ista iactatio Queris. quare te fuga ista p̾ad¬

Expanded text:
lius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. Cum lius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. Cum Sabinus respondisset: " Et quomodo possum ? Vix vivo," " Noli, obsecro te," inquit, " istuc dicere; non vides, quam multos servos valentissimos habeas ? " Bona mens nec commodatur nec emitur. Et puto, si venalis esset, non haberet emptorem. At mala cotidie emitur. Sed accipe iam quod debeo et vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita natione tam longa et tot locorum varietatibus non discussisti tristitiam gravitatemque mcumque perveneris, vitia. Hoc idem querenti cuidam Socrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae expulit." Quid terrarum iuvare novitas potest ? Quid cognitio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non ad