comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ost hec paulisꝑ obticuit. atq ubi
attentionẽ meã modesta taciturnitate
collegit: sic exorsa est. Si penitꝰ egͥtudinis
tuȩ causas habitũq cognoni. fortie pͥoris
affectu desiderioq tabescis Ea tantũ am¬
mi tui statũ sicuti tu tibi fingis mutata.
ꝑuertit. In telligo multiformes il liꝰ ꝓdigu
fucos Et ccͣusq cũ his quos elucde nititur
blanclissimã famili iritatẽ ht̃. dũ intolera¬
bili dolore cõfundat quos inspfrata reliq̃rit.
Cuiꝰ sinat᷑am moces ac meritũ reminisoare.
nec habuisse te in ea pulcrũ aliqͥd nec a¬
mifisse cognosces. S ut arbitror. haut
młtũ tͥ ħ ĩmemoriã reuocare laborau̾imi.
Solebas .N. p̾scutẽ qͦr blandientẽq uirilibꝰ
lacessere u̾bis. eãq de nr̃o adituꝓlatis in¬
sectabare sencentus. Uerũ omis sub ita
mutatio rer᷑. ñ sine quodã qͣsi fluctu con¬
tẽpꝰ est harire te aliqͥd ac degustare mol¬
le atq iocundũ. Qd adinteriora tͣnsmis¬

Expanded text:
ost haec paulisper obticuit atque ubi attentionem meam modesta taciturnitate collegit, sic exorsa est: Si penitus aegritudinis tuae causas habitumque cognovi, fortunae prioris affectu desiderioque tabescis. Ea tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutata peruertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat quos insperata reliquerit. Cuius si naturam mores ac meritum reminiscare, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces, sed ut arbitror haud multum tibi haec in memoriam reuocare laborauerim. Solebas enim praesentem quoque blandientemque uirilibus incessere uerbis eamque de nostro adytsectabare sententiis. Verum omnis subita mutatio rerum, non sine quodam quasi fluctu contempus est, haurire te aliquid ac degustare molle, atque jucundum, quod ad interiora transmis
Abbreviated transcription (Latin):
tatis. sacietas u ͦ ͤ ͥ tentie. quantos ille morbos
quam intollerabiles dolores. quasi quendam
fruetũ. nequicies fruenciũ solent refferre cor¬
poribꝰ. quãꝵ mot̾is quid habeant iocunditatis
iglioo. Tristes uͦ e̾e uoluptatũ exitus. quisquis
reminisci libidinũ suaꝵ uolet intelliget. Que
si beatos ex plicare possunt. nichil cause est quin
pecudes quoq beate ẽe dicantur. quareͭ om̃is
ad explendam corporalẽ lacunã festinat intẽ¬
cio. honestissima quidẽ cõiugis feret liberoꝵ q¬
quẽ filios inuenisse torpores. quoꝵ quã sit mei¬
da̾t quecũq cõdicio neq alias exꝑtũ te. neq nẽ
anxiũ necesse est ãmonere. In quo euripidis¬
ill mei senteneiam ꝓbo. qui carentẽ lberis iͥnfor¬
tunio dixit. e̾e felicẽ.

Expanded text:
tatis, satietas uero paenitentiae? Quantos illae morbos, tatis, satietas uero paenitentiae? Quantos illae morbos, quam intolerabiles dolores quasi quendam fructum nequitiae fruentium solent referre corporibus! Quarum motus quid habeat iucunditatis ignoro; tristes uero esse uoluptatum exitus, quisquis reminisci libidinum suarum uolet intelleget. Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est quin pecudes quoque beatae esse dicantur, quarum omnis ad explendam corporalem lacunam festinat intentio. Honestissima quidem coniugis foret liberoores; quorum quam sit mordax quaecumque condicio, neque alias expertum te neque nunc anxium necesse est ammonere. In quo Euripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortunio dixit esse felicem.
Abbreviated transcription (Latin):
Q uod si claritudinẽ p̾dicacio facit. illi sin̾t
clari necesse est. qui p̃dicantur. Quare splendi¬
dum te si tuã nõ habes. aliena clarido nõ
efficit. Quod si quid estꝰ in nobilitate bonũ
id e̾e arbitror solũ. Ut inposita nobilibꝰ ne
cessitudo uideatur. ne amaioꝵ uirtute.
nẽ hominũ genus in terris. Simili surgit ab ortu.
bonus st rerũ. pater̃ est. Unꝰ qͥ ceta ministrat̃.
sle dedit phebo radios. Deilit ⁊corniia lune.
Ille homines etiã terris. Medit n sida celo.
h ie clausit membrer al gx. &alsa. fede. missos.
Mortaleᷤᷤ gͥ ciunctos. E didit nobile germ̃.
Qiud genus ⁊ ꝓauos strepitis ͤ Si pͥmordia ur̃a
a uoborẽq am spertes. Nullꝰ aͥgener extat.
N i uiciis peiora fouẽs. Propũ d̾serat ortũ.
Nullus degener extat
Ni uieus peiora fauens
R. aqpͥum deserat ortum
iud̃ autẽ de corporis uoluptatibꝰ loquar:
quaꝵ appetentia quidẽ plena est anrie¬

Expanded text:
Quod si claritudinem praedicatio facit, illi sint Quod si claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est, qui praedicantur. Quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit. 15 Quod si quid est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, cessitudo uideatur ne a maiorum uirtute ne hominum genus in terris simili surgit ab ortu Vnus enim rerum pater est, unus cuncta ministrat. Ille dedit Phoebo radios dedit et cornua lunae, Ille homines etiam terris dedit ut sidera caelo, Hic clausit membris animos celsa sede petitos. Mortales igitur cunctos edit nobile germen. Quid genus et proauos strepitis? Si primordia uestra Auctoremque deum spectes, nullus degener exstat, Ni uitiis peiora fouens proprium deserat ortum. nullus degener exstat ni uitiis peiora fouens proprium deserat ortum. Quid autem de corporis uoluptatibus loquar, quarum appetentia quidem plena est anxie
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ magnũ sepe nom̃ falsis uulgi opiioibꝰ
abstulerunt. Quoqͥd turpius exrogitari pot̃:
Namqui falło peicãtur sius ipsi ne¬
cesse est laudibꝰ erubescant. Que si eciã
meritis cõquisite sint. quid tñ sapientis adiece¬
runt cõscientie. qui bonũ suũ nõ populari rumo¬
re s cõsciencie ueritate mentitur. Quod si hoe
ipsũ ꝓpagasse nom̃ pulcritudinis uidetur. ꝯse¬
quens est ut fedũ nõ extendisse uidicetur. do
cũ uti paulo ante disserui plures gentes ẽe
necesse sit. ad quas unuis fama hominis ne¬
queat ꝑuenire. fit ut quẽ estimas esse gloriosũ
ꝓ naͣxima parte terraꝵ iudeatur inglorius. Intͥ s
hoc uͦ popularẽ głam nec cõmemoratiõe. dig¬
nam quidem puto. que nec uidicio ꝓuenit:
nec unquam firma ꝑdurat. Iam uͦ quam sit
in ane quã futile nobilitatis nom̃ quis non
uideat : cͦue si ad claritudinẽ reffertur
aliena est. Uidetur namq e̾ei nobilitas que¬
dam de meritis ueniens baus ꝑen itum:

Expanded text:
enim magnum saepe nomen falsis vulgi opinionibus abstulerunt, quo quid turpius excogitari potest? 5 Nam qui falso praedicantur, suis ipsi necesse est laudibus erubescant. 205 Quae si etiam meritis conquisitae sint, quid tamen sapientis adjecerint conscientiae, qui bonum suum non populari rumore, sed conscientiae veritate metitur? Quod si hoc ipsum propagasse nomen, pulchrum videtur; consequens est, ut foedum non extendisse judicetur. 5 Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit, ad quas unius fama hominis nequeat pervenire, fit, ut quem tu aestimas gloriosum, pro maxima parte terrarum videatur inglorius. Inter haec vero popularem gratiam, nec commemoratione quidem dignam puto, quae nec judicio provenit, nec unquam firma perdurat. Jam vero 10 quam sit inane, quam futile nobilitatis nomen, quis non videat? quae si ad claritudinem refertur, aliena est. Videtur namque esse nobilitas, quaedam de meritis veniens laus parentum.
Abbreviated transcription (Latin):
celi spaciũ. firmitudinẽ. celeritatẽ. ⁊ aliqñ
desinite uilia mirari. Quod quidẽ celũ nõ his
pocius est quã sua qua regitur racione miran¬
dũ. fenne uͦ nitor ut rapidus est. ut uelox. et
uernaliũ floꝵ mutabilitate fugacior. Quod si
ut aristotiles ait linceis ocłis homines ut̾entur.
ut eoꝵ uisus obstantia penetraret. nõne intros¬
pectis iusceribꝰ illud alcipiadis suꝑficie pul¬
cherrimũ corpus tͣpissimũ uideretur. Igͥ te
pulcrũ uideri. nõ tua nat᷑a s ocłoꝵ spectan¬
tiũ reddit infirmitas. S estimate quã uulus
nimio corꝑis bona. dũ sciatis quod cũq mira¬
mini tͥduane febris ignicło posse dissolui. Ex
oũiũ bonoꝵ cõgregatioẽ ꝑfecta sũt. Ea nec ad
beatitudinẽ quasi quidã calles ferũt nec

Expanded text:
caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quodsi, ut Aristoteles ait, Lyncei oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium rnimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcunque miramini, triduanae febris igniculo 5 posse dissolvi. Ex omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem, quasi quidam calles, ferunt, nec
Abbreviated transcription (Latin):
abet hoc uoluptas om̃is
Sotimulis agͥ fruentes.
a pͥum q par uolantiũ
U bi grata mella fudit
F ugit ⁊ nimis tenaci.
Fͦ erit ista corda morsu
ichil gͥ dubiũ est. quin he ad beatitudinẽ
uie deuia quedam sint. nec ꝑducͥe quẽq
eo ualent ad qd̃ se ꝑducturas ee̾ ꝓmittunt.
Quantis uͦ implicite malis sint breuissime mõ¬
strabo. Quid eni : pecuniam nec̨ cõgregare
conaberisc d eripies habenti: dignitatibus
fulgure uelis: Danti suplicabis. X qui p̃ire
cet̾os honores cupis. poscendi humilitate
ulesces. Potentiã ne desideras: Subiec toꝵ
in sidus obnoxiꝰ ꝑicłis subiacebis. Gloriam pe¬
tas s ꝑ asꝑa queq distractus securus e̾e desistis.
uoluntariã uitã degas. sed quis nõ sꝑnat atq
obiciat uilissime fragilissime q rei corpis
seruũ. Iã uͦ qui bona p̾se corpaus ferunt.
quã exigua. quã fragili possesione nituntur.
Nũenĩ elefantos mole. tauros roborare suꝑare
potĩtĩ : Ilñtigres uelocitate p̃ibitis: Respicite

Expanded text:
abet hoc uoluptas omnis: stimulis agit fruentes apiumque par uolantum ubi grata mella fudit fugit et nimis tenaci ferit icta corda morsu. Nihil igitur dubium est quin hae ad beatitudinem uiae deuia quaedam sint nec perducere quemquam eo ualeant ad quod se perducturas esse promittunt. Quantis uero implicitae malis sint breuissime monstrabo. Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros honore cupis poscendi humilitate uilesces. Potentiamne desideras? Subiectorum insidiis obnoxius periculis subiacebis. Gloriam petas? Sed per aspera quaeque distractus securus esse desistis. Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat atque abiciat uilissimae fragilissimaeque rei, corporis, seruum? Iam uero qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare poteritis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite
Abbreviated transcription (Latin):
futura que ex arbitͥi lib̾tate ꝓuenuit
p̃sentia ꝯtuetur. Hec gͥ ad intuitum
raelata diuinũ. necessarua fiũt ꝑ
ꝯditiõẽm diume notionis. ꝑ se uͦ ꝯsi¬
derataꝰ ab soluta nature sue lib̾tate
ñ desinũt. Fu̾it gͥ ꝓeuldubio cuncta
que futura as̃ ee p̃noscit. S eoꝵ

Expanded text:
futura quae ex arbitrii libertate proueniunt futura quae ex arbitrii libertate proueniunt praesentia contuetur. Haec igitur ad intuitum relata diuinum necessaria fiunt per conditionem diuinae notionis, per se uero considerata, absoluta nnon deserunt. Fient igitur proculdubio cuncta que futura Deus esse prenoscit; set eorum
Abbreviated transcription (Latin):
potiꝰ nixa cognitio cũ natitaꝑ quidẽ
ẽẽ cognoscit. quod idẽ existendi necessi¬
tate carere nõ nesciat. Hic si dicas
quod euenturuni As uidet. id nõ eueni¬
re nõ posse. quod autẽ nõ potest nõ eue¬
nire. id ex necessitate ꝯting̾e.nnq ad
hoc nẽ necessita̾s astriuigas. fatebr rem
quidẽ solidissime ueritatis. s cui uix¬
aliquis nͥ diuins speculator accesserit.
Respondebo nãq idẽ futurũ cũ ad diumã
sitates. Simplex una ueluti quod neces
re scias. eũ ambulare necesse est. Quod
enĩ quisq nouit. id e̾e alit̃ ac notum
est nequid. s ħ hditio minime secum
illã simplicẽ tͣhit. hanc enĩ necessitatẽ.
nõ ꝓpͥa fac̃ natura s ꝯdictonis adiectio.
Uulla enĩ necessitas cog̾ incedere uo¬
luntate gradientẽ. quãuis eũ tũ cum
gͣditur iicedere necessariũ sit. Eddẽ
gͦ mͦ si quid ꝓuidentia p̃sens uidet.¬
id e̾e necesse est.tã ⁊ si nullã natu¬
re habeat necessitatẽ. Atqui ds ea

Expanded text:
potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit, quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas, quod eventurum deus videt, id non evenire non posse. quod autem non potest non evenire, id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstrin- gas, fatebor rem quidem solidissimae veritatis, saliquis nisi diuini speculator accesserit. Respondebo namque idem futurum, cum ad diuinam  etenim necessitates, simplex una, ueluti quod necessre scias, eum ambulare necesse est; quod enim quisque uouit, id esse aliter ac notum est nequit, sed haec condicio minime secum illam simplicem trahit. Hanc enim necessitatem non propria facit natura sed condicionis adiectio; nulla enim necessitas cogit incedere uoluntate gradientem, quamuis eum tum cum graditur incedere necessarium sit. Eodem igitur modo, si quid prouidentia pid esse necesse est, tametsi nullam naturae habeat necessitatem. Atqui deus ea
Abbreviated transcription (Latin):
agnose. ⁊ quid ꝯuenire nouit acomodat.
hĩc iã fit illuo fatał ordinis insigne mira¬
łm cũ absciente gitur.q. stupeãt ignorã¬
tes. Nlã ut pauca que ratio ualet huma¬
na de diuna ꝓfunditate ꝑstringã: de
hoc quẽ tu iustissimũ ⁊ equi seruantis¬
simũ putas. omĩa scienti ꝓuidentie di¬
u̾sũ uidetur. ⁊ uictricẽ ꝙ causã dus
uictã uͦ catoni placuisse familiaris nr̃
lucanꝰ admonuit. hic gͥ quieqͥd eitͣ spem
uideas geri: rebus quidẽ rectus ordo est.
opiniomi uͦ tue ꝑlu̾sa ꝯfusior.S siraliquis
ita bñ moratus: ut de eo diuinũ iudiciũ
parit᷑ ⁊ hunianũ q ꝯsẽtiat. s est animi
uribꝰ infirmꝰ. Cui siquid eueniat adu̾si:
quẽ detĩorẽ facture poffit ad u̾sitas: ne
eui nõ ꝯueniat laborare patiatur. Est aliꝰ
cunctis uirtutibꝰ ab solictus sẽs q ac deo
ꝓrimꝰ. hc̃ ꝯtigi quibꝰ libet ad u̾sis nephas

Expanded text:
agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, eum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca quae ratio ualet humana de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur; et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus admonuit. Hie igitur quidquid citra spem uideas geri, rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut de eo diuinum iudicium pariter et humanum consentiat, sed est animi uiribus infirmus; cui si quid eueniat aduersi, quem deteriorem facere possit aduersitas, ne cui non con- uenit laborare patiatur. Est alius cunctis uirtutibus absolutus sanctusque ac deo proximus; hunc contingi quibuslibet aduersis nefas
Abbreviated transcription (Latin):
nũ dirigens: cuncta disponit. Nichil
fiat. quos ut ibrime demostratũ est.
bonũ querentes pͣuus eiror au̾tit. ne¬
dũ ordode sũmi boni cardine ꝓficis¬
cens a suo qͦꝙ deflectat exordio. Que
uͦ inquies potest ulla iniquier ẽẽ ꝯfu¬
tũ optata tũ odiosa ꝯtingãt. Nũ gͥ ea
ñts integͥtate homines. degũt. ut qͦs
inꝓlios ꝓbos ue censaerĩt. eos quoq uti
existimãt ed necesse sit. Atqui in hoc
hominũ iudicia depugnat. et quos alii
p̃mio alu supliceo dignosi arbitrantur.
S ꝯcedamꝰ ut aliquis possit bonos ma¬
los ue disc̾ñe. Nũ gͥ pot̾it intueri illã
nescienti eur sinis ebheporibus his ꝙͣ¬
quidã lenibus quidã uͦ a eribꝰ adiuuantur
At hoc medicus qui sanitatis ipsius atq
egͥtudinis modũ tẽꝑat᷑ũ q disnocit. mi¬
mine miratur. Quio uͦ aliud animoꝵ
salus uidetur e̾e̾ quã ꝓbitas: Quid egͥtu¬
do quã uitia: Iuis aũ alius seruator

Expanded text:
num dirigens cuncta disponat. Nihil num dirigens cuncta disponat. Nihil  improbis fiat; quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiscens a suo quoquam deflectat exordio. Quae uero, inquies, potest ulla iniquior esse confutum optata. tum odiosa. contingant? Num igitur ea mentis integritate homines degunt, ut, quos probos improbosve censuerunt, eos quoque, uti existimant, esse necesse sit. Atqui in hoc hominum iudicia, depugnant et, quos alii praemio, alii supplicio dignos arbitrantur. oed concedamus, ut aliquis possit bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri illam nescienti, cur sanis corporibus his ququidam lenibus, quidam vero acribus adiuvantur. At hoc medicus, qui sanitataegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidetur esse quam probitas? Quid aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator
Abbreviated transcription (Latin):
heserit firmitati. motu carens fati qͦ.
suꝑg̾ditur neceffitatẽ.G. uti est ad intel¬
lectũ ratioriuatio. ad id ꝗẽ id ꝙ. gignit᷑.
ad et̃nitatẽ tẽpꝰ. ad punctũ mediuĩ circu¬
lus: ita est fati series mobilis ad ꝓuidẽ¬
tie stabilẽ simplicitatẽ. Ea series cȩlũ
ac sidera mouet. elem̃ta in se uiucẽ
tẽꝑat. ⁊ alt̾na ꝯformatiõe transformat.
Eadẽ nascentia occidentiaq omĩa ꝑ
similes fetuũ seminũ q renouat ꝓgres¬
sus. hec actus ⁊̃ fortunas q hom̃iũ
indissolubili causaꝵ conexiõe ꝯstring̃.
Que cũ ab inmobilis ꝓuidentie ꝓficiscã¬
tur ex ordus: ipsas qͦ inmutabiles ee
necesse est. Ita enĩ resoptune regunt᷑.
si manens in diuina mente simplicitas
indeelinabilẽ causaꝵ ordinẽ ꝓmat:
h ic uͦ ordo res mutabiles ⁊ alioquin
tem̾e fluituras ꝓͥa in ꝯmutabilitate
coherceat. Quo fit ut tãcesi nobis hẽ
ordinẽ nunime ꝯsiderare ualentibꝰ

Expanded text:
haeserit firmitati, motu carens fati quoque haeserit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad proui- dentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renouat progressus. Haec actus etiam fortunasque hominum indissolubili causarum conexione constringit, quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur, si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem premat. Hic uero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coerceat. Quo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus
Abbreviated transcription (Latin):
mobilẽ nexũ atq orainẽ tẽporalẽ. Iuo
fit ut om̃ia que fato subsũt. ꝓuidẽtie
qͦ subiecta sint. curipsũ ⁊̃ subiacet fatũ.
quedã uͦ que sub ꝓuidentia locata sut̃.
fati seriẽ suꝑẽt. Ea uͦ sũt que pͥme ppin¬
qua diuinitati stabilit̃ sira: fatał ordinẽ
mobilitatis excedũt. Nã ut orbiũ cirea
eundẽ cardinẽ sese u̾tenciũ. qui est in
timꝰ ad simplicitatẽ medietatis accedit.¬
⁊ cet̾oꝵ. extͣ locatoꝵ ueluti cardo quidã
cirea quẽ u̾sentur eristit. Estimꝰ uͦ maio¬
re ambitu rotatus quinto apuncti media
in diuiduitate discedit. tanto amplioribꝰ
spacus explicatur. siquid uͦ se illi medio
conectat ⁊ societ. in simplicitatẽ cogit᷑.
diffundiq ac diffluere cessat. simili
ratiõe quod lõgus a pͥma mẽte discedit.
maioribꝰ fati neribꝰ implicatur. ac tanto
aliquid fato lib̾ũ est. ꝗnto illaͣ rerũ car¬
dinẽ uiciniꝰ petit.q. si suꝑne mentis.

Expanded text:
mobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo mobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit, ut omnia, quae fato subsunt, providentiae quoque subiecta sint, cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam vero, quae sub providentia locata sunt, fati seriem superent; ea vero sunt, quae primae propinqua. divinitati stabiliter fixa fatalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa. eundem cardinem sese vertentium, qtimus ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum ueluti cardo quidam circa quem uersentur exsistit, extimus uero maiore ambitu rotatus quanto a puncti media indiuiduitate discedit tanto amplioribus spatiis explicatur, si quid nero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione quod longius a prima mente discedit maioribus fati nexibus implicatur ac tanto aliquid fato liberum est quanto illum rerum cardinem uicinius petit. Quod si supernae mentis
Abbreviated transcription (Latin):
duune mẽtis ad unata ꝓspecta ꝓuidentia
sit. eadẽ uͦ adunatio. digesta atq explica¬
ta tẽporibꝰ fatũ uocetur. Que licet diu̾sa
fint. alt̾um tñ pendet ex alto. Qrdo nãq
simplicitate. sic̃ enĩ artifex faciende rei
formã mente ꝑcipiens. mouet oꝑis effec¬
tũ.⁊ qd̾. simplicit̾ p̃sentarieq ꝓspexerat.
ꝑ tẽporales ordines aucit. Ita dis ꝓuidẽtia
ꝙ singularit̃ stabilit̾ q facienda disponit.
fato uͦ hec ipsa que disposuit: multiplicit᷑.
ac tẽporalit᷑ administrat. Siue gͥ famulã¬
tibꝰ quibusdã ꝓuidentie diuinis sp̃ibꝰ fatũ
exercetur. seu amina seu tota inseruiẽ¬
te natura. seu celestibꝰ siderũ motibꝰ. seu
angelica uirtute.seu demonũ uaria
solercia. seu aliquibꝰ hoꝵ seu om̃ibus
fatalis series texitur. Illud e̾te manifes¬
tũ est. inmobilẽ simplicẽ q geraendaꝵ
que diuna simplicitas g̾enda disposuit.

Expanded text:
diuinae mentis adunata prospectum prouidentia diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero. Ordo namque e procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum, et quod simpliciter praesentarieque prospexerat, per temporales ordines ducit, ita deus prouidentia quidem singulariter stabiliterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit multipliciter ac temporaliter administrat. Siue igitur famulantibus quibusdam proui- dentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inseruiente natura seu caelestibus siderum motibus seu angelica uirtute seu daemonum uaria sollertia seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gerendam quae divina simplicitas gerenda, disposuit,
Abbreviated transcription (Latin):
ita disseruit. Om̃iũ generatio rerũ eũc¬
tus q mutabiliũ naturaꝵ ꝓgressus. ⁊
quidquid aliquo mouetur modo: causas
ordinẽ. farmas. ex diuina m̃tis stabilitate
sertitur hec in sue simplicitatis arce ꝯpo¬
fita : multiplicẽ rebus regendis modum
statuit. Qui modus cum in ipsa diume
intelligentie puritate ꝯspicitur: ꝓuiden¬
tia nominatur. Cũ uͦ ad ea. que mo¬
uet. atq disponit refertur. fatũ a uete¬
ribꝰ appellatũ est. ue adu̾sa ẽe facile
liquebit siquis utriusq uĩ mente
ꝯspex̾it. Nã ꝓuidentia est: ipsa diuina
ratio in sũmo om̃ium pͥncipe ꝯstituta:
rebus mobilibus dispositio ꝑ quã ꝓuidẽ¬
tia suis que q neccit ordinibus. ludẽtia
nãq cuncta parit᷑ ꝗͣuis diu̾sa quãuis
infinita ꝯplectitur. Fatũ uͦ sĩgula dege¬
rit in motu locis farmis ac tẽporibꝰ distri¬
buta: ut hec tẽporał ordinis explicatio in

Expanded text:
ita disseruit: Omnium generatio rerum cuncita disseruit: Omnium generatio rerum cunctisque mutabilium naturarum progressus et quidquid aliquo mouetur modo, causas, ordinem, formas ex diuinae mentis stabilitate sortitur. Haec in suae simplicitatis arce compositamultiplicem rebus regendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa diuinae intellegentiae puritate conspicitur, prouidentia nominatur; cum uero ad ea quae mouet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appellatum est. Quae diuersa esse facile liquebit, si quis utriusque uim mente conspexerit. Nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta rebus mobilibus dispositio per quam prouidentia suis quaeque nectit ordinibus. Prouidentia namque cuncta pariter quamuis diuersa quamuis infinita complectitur; fatum uero singula digerit in motum locis formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in
Abbreviated transcription (Latin):
decͥnas. ⁊ qm̃ hoc me miracłm marime
ꝑturbat: edisseras. Tũ illa paulisꝑ arri¬
dens: ad rẽ me inquid omĩ quesitu ma¬
ximã uocas: eui uix exhauti sit quicquã satis sit.
T̃ alis nãq mat̾i̾a est: ut una dubitatiãe
suecisa innumerabiles alie uelud are
capita suecrescãt. Nlec ullus fuerit aodꝰ.
nͥ quis eas uiua cissimo mẽtis igne coher¬
ceat. In hac enĩ ꝓuidentie simplicitate.
de fati serͥe. de repentinis casibus de
cogitatioẽ. ac p̃destinatiõe diuina. de ar¬
bitru lib̾tate queri solet: que quanti¬
ꝗnti honeris sint ipse ppendis. S qm̃ hec
quoq te nosse. quedã medicine tue portio
est. quãꝙ. angusto limite tpr̃is septi. tñ
aliquid delib̾are conabim᷑. Quod si te musi¬
ci carminis oblectam̃ta delectant. hanc
oportet paulisꝑ differas uoluptatẽ: dum
nexas sibi erdine ꝯtexã ratioẽs. Ut libet
inquã. Tunc uł ut ab alio orsa pͥncipio

Expanded text:
decernas, quoniam hoc me miraculum maxime decernas, quoniam hoc me miraculum maxime perturbat, edisseras. Tum illa paulisper arridens; Ad rem me, inquit, omnium quaesiti, maximam uocas, cui uix exhausti quicquam satis sit. Talis namque materia est ut una dubitatione succisa innumerabiles aliae uelut hydrae capita succrescant, nec ullus fuerit modus, nisi quis eas uiuacissimo mentis igne coerceat. In hac enim de prouidentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione ac praedestinatione diuina, de arbitrii libertate quaeri solet, quae quanti oneris sint ipse perpendis. Sed quoniam haec quoque te nosse quaedam medicinae tuae portio est, quamquam angusto limite temporis saepti tamen aliquid delibare 1 conabimur. Quod si te musici carminis oblectamenta delectant, hanc oportet paulisper differas uoluptatem, dum nexas sibi ordine contexo rationes. Vt libet, inquam, Tunc uelut ab alio orsa principio
Abbreviated transcription (Latin):
causã tante aispositionis ignores: tñ qm̃
bonus mundĩt rector tẽꝑat. recte fieri
cuncta ne dubites.
iquis arturi sidera nescit
ꝓpinqua sũmo cardine labi
Cur legat tardus plaustra boetes.
Mergat q seras equore flãmas
Cũ ninis celeres explicet artus.
Legẽ muratur heteris alti¬
ꝓ alleant plene cornua lune.
Infecta metis noctis opace
Queq fulgenti tererat orbe.
Cofusa phebe detegat astra
Cõmouet gentes publicus erro¬
U assant q crebris pulsibꝰ aera.
Nemo mirantur. flamina eari
Litus frem̃ti tunde siuctu
Nec nuus durã fring̾e molem
Feniente phebi soluier estu.
h ic enĩ causas e̾nere: ꝓnitũ est
Illie latentes pectora turbãt
Cuncta q raro ꝓuehit etas.
S tupet q subitis mobile uulgus
Cedat inscicie nubilis error
Cessent ꝓfecto mira inderi
ta est in quã. S cũ cui mun̾is sit. latẽ¬
tiũ rerũ eausas euolile. uelatas q cali¬
gine explicare ro̾es queso uti hinc

Expanded text:
causam tantae dispositionis ignores, tamen quoniam causam tantae dispositionis ignores, tamen quoniam bonus mundum rector temperat, recte fieri cuncta ne dubites. Si quis Arcturi sidera nescit Propinqua summo cardine labi, Cur legat tardus plaustra Bootes Mergatque seras aequore flammas, Cum nimis celeres explicet ortus, Legem stupebit aetheris alti. Palleant plenae cornua lunae Infecta metis noctis opacae Quaeque fulgenti texerat ore Confusa Phoebe detegat astra, Commouet gentes publicus error Lassantque crebris pulsibus aera. Nemo miratur flamina Cori Litus frementi fundere fluctu Nec niuis duram frigore molem Feruente Phoebi soluier aestu. Hic enim causas cernere promptum est, Illic latentes pectora turbant. Cuncta quae rara prouehit aetas Stupetque subitis mobile uulgus, Cedat inscitiae nubilus error, Cessent profecto mira uideri. Ita est, inquam; sed cum tui muneris sit latentium rerum causas euoluere uelatasque caligine explicare rationes, quaeso uti quae hinc
Abbreviated transcription (Latin):
nõ nichil boni mali ue in e̾e ppendo¬
Neq enĩ sapientũ quisquã exul inops ig¬
nominiosus q ee̾ malit. potuis quam
pollens opibus. honore reu̾endo. potentia
ualide̾. in sua ꝑmanens urbe florere. Sic
enĩ clarius testantius ꝙ sapientie tcͣtat᷑
officiũ. cũ in ꝯtingentes ppłos regentium
quoddãmͦ beatitudo transfertur. cum
p̃sertĩ carcer lex cet̾a q legaliũ torm̃ta
uice mutẽtur . sipplicia bonos p̃mant.
p̃mia uirtutũ mali rapiant: uehem̃t᷑
admiror. Iue q tã inuste ꝯfusionis ro
udeatur ex te scire desidero. Mmꝰ enĩ
mirarer si misceri om̃ia fortuitis casibꝰ
crederẽ. Nluno stuporẽ meũ dł rector exag¬
gerat. qui cũ sepe bonis iocunda. malis
asꝑa. ꝯtͣq bonis dura tribuat. malis opta¬
ta ꝯcedat. Nisi causa dep̾hendatur: quid
est ꝯd̾. a fortuitis casibus differre uideatur:
Nec mirũ inquit: siquid ordinis ignorata rõe
temer ariũ ꝯfusũq credatar. S tu quãuis

Expanded text:
non nihil boni maline inesse perpendoNeque enim sapientum quisquam exul inops ignominiosusque esse malit, potius quam pollens opibus, honore reuerendus, potentia ualidus, in sua permanens urbe florere. Sic enim clarius testatiusque sapientiae tractatur officium, cum in contingentes populos i egentium quodam modo beatitudo transfunditur, cum praesertim carcer, nex 1 ceteraque legalium tormenta uice mutentur scelerumque supplicia bonos premant, praemia uir- tutum mali rapiant, uehementer admiror, quaeque tu in iniustae confusionis ratio uideatur ex te scire desidero. M in us etenim mirarer, si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum deus rector exaggerat. Qui cum saepe bonis iucunda, malis aspera contraque bonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehenditur, quid est quod a fortuitis casibus differre uideatur? Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione temerarium confusumque credatur. Sed tu quamuis
Abbreviated transcription (Latin):
cendi ue bonos. tũ puniendi corrigendi¬
ue in ꝓbos causa deferatur: Om̃is bona ẽ.
ti ꝓuidentiã fatũ ue ꝯsiderẽ.sirmis
iuribus nixa sententia. s eã si placet
int̃ eas quas inopinabiles paulo ante
posiusti. numeremꝰ. Qudd inquit: quia id
homniũ sermo comunis usurpat. ⁊ ꝙ̃
crebro queꝵdã malã ee fertunã. uisne
gͥ inquit paulisꝑ uulgi sermonibꝰ acce
damus. ne nimiũ uelud ab humanitatis
usu recessise uideam᷑. Ut placet inquam.
Nonne gͥ bonũ censes quod ꝓdest: Ita ẽ
inquã. Que uͦ aut exercet aut corrigit.
pdest fireor inq̃. lena g. qus ni dit

Expanded text:
cendiue bonos tum puniendi corrigendicendiue bonos tum puniendi corrigendiue improbos causa deferatur, omnis bona quamti prouidentiam fatumue considerent, firmis uiribus nixa sententia. Sed eam si placet inter eas quas inopinabiles paulo ante posuisti numeremus. Qui? inquit. Quia id hominum sermo communis usurpat et quidem crebro quorundam malam esse fortunam. Visne igitur, inquit, paulisper uulgi sermonibus acce- damus, ne nimium uelut ab humanitatis usu recessisse uideamur? Vt placet, inquam. Nonne igitur bonum censes esse Quod prodest? Ita est, inquam, Quae uero aut exercet aut corrigit, prodest? Fateo
Abbreviated transcription (Latin):
Elemĩta modis. ut pugnãtia
uicibꝰ cedãt. humida ficcis
Iungant q fidẽ frigera flãmis
Pendulus ignis surgat in altũ
hisdẽ causis u̾e tepẽti
s pirat florifer annꝰ bdores
Estas c̾erẽ: feruida siccat
Remeit pomis gͣuis autũpnꝰ
hiemẽ defluus urigat imb̾
hec tẽꝑies alit ac ꝓfert.
quicqͥd uitã spirat in orbe
Cadẽ rapiens ꝯdit ⁊ aufert
Obitu mergens &a sup̃mo
s edet int̾ẽa ꝯditor aptus
Rerũq regens flectat habenas
Riex ⁊ añs. fons ⁊ origo
Lex ⁊ sapiens arbit᷑ equi
Et que motu ꝯcitatire
s istit retͣhens ac uaga firmat
Nã nisi rectos reuocans ictus
flexos itũm cogat in orbes.
Que nunc stabił ꝯtinet ordo
d issepta suo fonte fatileãt
h ic est cunctis ꝯmunis amor¬
Repetũt q boni fine ten̾i
Qiua nõ alit̾ durare queat
Nisi ꝯu̾so rursus amore
Refiuãt cause que dedit ẽẽ
potest : Aitende inquit. Eũ omes fortu¬
na uł iocũda.uł asꝑa. tũ remeãdi exẽr¬

Expanded text:
Elementa modis, ut pugnantia Elementa modis, ut pugnantia Vicibus cedant umida siccis Iungantque fidem frigora flammis Pendulus ignis surgat in altum Isdem causis uere tepenti Spirat florifer annus odores, Aestas Cererem feruida siccat, Remeat pomis grauis autumnus, Hiemem defluus inrigat imber Haec temperies alit ac profert Quidquid uitam Eadem rapiens condit, et aufert, Obitu mergens orta supremo. Sedet interea conditor altus, Rerumque regens flectit habenas, Rex et dominus fons et origo Lex et sapiens arbiter aequi Et quae motu concitat ire. Sistit retrahens ac uaga firmat. Nam nisi rectos reuocans itus Flexos iterum cogat in orbes, Quae nunc stabilis continet ordo Dissaepta suo fonte fatiscant. Hic est cunctis / repetuntque boni finem teneri, / quia non aliter durare queant / nisi converso rursus amore / refluant cause que dedit esse, potest? Attende, inquit. Cum omnis fortuna uel iucunda uel aspera tum remunerandi exer
Abbreviated transcription (Latin):
fatał seriẽ necessitatis eliminat. quo fit
ut que inteni s habundare creduntur.
si disponẽtẽ ꝓuidentiã spectes. nichil
usq. mali ee̾ ppenlas. S iudeo te iã du¬
dũ ⁊ põde questionissonatũ. ⁊ rationis¬
ꝓlixitate fatigatũ. aliꝗͣ. carminis expec¬
tare dulcedinẽ. Accipe gͥ haustũ. quo re-¬
fectꝰ firmior in ult̾iora ꝯtẽdas.
i us celsi uira tonãtis¬
S
Pura sollers c̾ne mente
Aspice sũmi culmina egli
Illic iusto federe rerũ
Ueterẽ seruãt sidera pacẽ
Nõ sol rutilo ꝯcitus igne:
Gelidũ phebes mpedit axẽ
Nec que insũmo u̾tice m̃di
Flectat rapidos ursa meatus
Nũꝗͣ occiduo lota ꝓfimdo
Cet̃a c̾nens sidera m̾gi
Cup̃ occeano tinguere flãmas.
S ẽꝑ uicibꝰ tẽporis eͥquis
Uesꝑ seras nuntiat u̾bras
Reuehit q diẽ lucifer almũ
Sic et̾nos refic̃ cursus
alt̾tuiᷤ amar. sic astrigeris
b̾ellũ disces exulat oris.
hec ꝯcordia tẽꝑat equis

Expanded text:
fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit, fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit, ut, quae in terris abundare creduntur, si disponentem providentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed video te iam dudum et pondere quaestionisprolixitate fatigatum aliquam carminis exspectare dulcedinem. Accipe igitur haustum quo refectus firmior in ulteriora, contendas. Si uis celsi iura tonantis Pura sollers cernere mente, Aspice summi culmina caeli. Illic iusto foedere rerum Veterem seruant sidera pacem. Non sol rutilo concitus igne Gelidum Phoebes impedit axem Nec quae summo uertice mundi Flectit rapidos Vrsa meatus. Numquam occiduo lota profundo Cetera cernens sidera mergi Cupit oceano tingere flammas. Semper uicibus temporis aequis per seras nuntiat umbras Reuehitque diem Lucifer almum. Sic aeternos reficit cursus Alternus amor, sic astrigeris Bellum discors exulat oris. Haec concordia temperat aequis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯscientia uitus quisq dissentiat. faciant¬
q sepe que cũ gesserint. nõ fuisse gerẽda
dee̾nãt. Ex quo sepe sũma illa ꝓuiden¬
tia ꝓtulit insigne miraculũ. ut males
mali bonos fac̾ent. Nlã dũ iniqua sibi
apessimis quidã ꝓpeti uide ntur. noxioꝵ
odio flagrantes. ad uirtutis frugẽ redie¬
re.dũ se eis dissimiles studẽt ẽe quos
oderãt. Sola est enĩ diuina ius ciui ma¬
la qͦ bona sint. cũ eis ꝯpetent̃ utendo
alicuiꝰ boni effic̃ effectũ. Qdo enĩ quidam
&dinis ratioẽ discesserit. hoc licet in
aliũ tñ ordinẽ relabatur. ne quid in reguo
ꝓuidentie liceat ten̾itati Aps aeo
machuias uł ingenio ꝯp̃heude. uł explica¬
re sermone. hoc tñ ꝓspexise sufficiat.ꝙ
naturaꝵ om̃iũ ꝓditor as̃ idẽ ad bonũ diri¬
gens cuncta disponat.Dũ q ea que ꝓtu¬
lit in sui similitudinẽ retin̾e festinat.
Malũ om̃e de rei publice sue tͥminis. ꝑ

Expanded text:
conscientiam uitiis quisque dissentiat faciantconscientiam uitiis quisque dissentiat faciantque saepe quae cum gesserint non fuisse gerenda decernant? Ex quo saepe summa illa prouidentia protulit insigne miraculum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio flagrantes ad uirtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse quos oderant. Sola est enim diuina uis cui mala quoque bona sint, cum eis competenter utendo alicuius boni elicit effectum. Ordo enim quidam ordinis ratione discesserit, hoc licet in alium tamen ordinem relabatur, ne quid in regno providentiae liceat temeritati; unde icare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat, quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat dumque ea, quae protulit in sui similitudinem, retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tulerut᷑. inuictã malis ee̾ uircutẽ. Iue
ꝙͣ recte atq disposite. ⁊ ex eoꝵ bono quibꝰ
accid̾e uide ntͣ fiãt. nulla dubitatio est.
extimãt. Iuoꝵꝑ supplicia tũ cetõs ab
sceleribꝰ det̾rẽt. tũ ipsos quibꝰ inughiũtur
emĩdãt. leta uͦ magnũ bonis argum̃tũ
loquũtur. quid de eiꝰ modi felicitate de¬
beant uidicare quã famulari sepe inpł¬
ꝙ est forsitã aliciuꝰ tã p̃ceps. atq inportu¬
na natura. ut eũ inscelera potiꝰeracu¬
bare possit rei familiaris in opia. huiꝰ
morbo ꝓuidentia collate pecinie reme¬
tͥstis amissio. mutabit gͥ mores. de dũ
fertunã metuit amittẽ. nequitiã derelĩ¬
quid. alios meladẽ m̃itã pric ipiũ indig¬
ne acta felicitas. Abꝰ dã ꝑmissũ est iꝰ puni¬
endi. ut exercitii bonis. ⁊ malis eet causa
supplicu. llã ut ꝓb̾ atq inpb nullũ feous
est. ita ipsi inꝓbi int̾ se nequeũt ꝯueni¬
re. Quid nis cũ a semetipsis discerpentibꝰ

Expanded text:
is esse virtutem. Quae quam recte atque disposite et ex eorum bono, quibus accidere videntur, fiant, nulla dubitatio est. em supplicia, tum caeteros ab sceleribus deterrent, tum ipsos, quibus invehuntur, emendat: laeta vero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de hujusmodi felicitate debeant judicare, quam famulari saepe impquod est forsitan alicuius tam praeceps atque importuna natura ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia; huius morbo prouidentia collatae pecuniae remetristis amissio; mutabit igitur mores ac dum fortunam metuit amittere nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitauit indigne acta felicitas; quibusdam permissum puniendi ius ut exercitii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis atque improbis nullum foedus est ita ipsi inter se improbi nequeunt conuenire. Quidni, cum a semet ipsis discerpentibus
Abbreviated transcription (Latin):
uł in ade̾ptioẽ uirtutis. omnẽ quecũq sit
bonã. in inpbitice uͦ manẽtibꝰ onnẽ pessi¬
niã eẽ fortuna. hoc inquã u̾um est tam¬
⁊ si nemo audeat ꝯfiteri. Ir̃ inquit ita
uir sapiens moleste feire nõ debet. quo¬
tiens infortune c̾tam̃ aduehitur. ut ui¬
rũ fortẽ nõ decet indignari quotiens
inerepuit bellicus tumultus. Utͥq enĩ
quo ⁊̃ uirtus uocatur. ꝙ suis uiribꝰ m¬
tens nõ suꝑetur adu̾sis. Neq enĩ uos in
ꝓuectu positi uirtutis. Aiffluere delitus
⁊ emarcesc̾e uoluptate uenistis. ꝓreliũ
cũ om̃i fortuna nimis aere ꝯseritis. ne
uos aut tristis opͥmat aut iocũda corrũpat.
firmis mediũ uiribꝰ oocupate. Quic quid
aut infra subsistit aut ultra ꝓgreditur.
ht̃ ꝯtẽptũ felicitatis nõ ht̃ p̃miũ laboris.
In ur̃a enĩ situm manu. qualẽ uob foctu¬
nã formare uelitis. Om̃is enĩ que iudetur

Expanded text:
ecumque sit bonam, in improbitate uero manentibus omnem pessimam esse fortunam. – Hoc, inquam, uerum est, tametsi nemo audeat confiteri. – Quare, inquit, ita uir sapiens moleste ferre non debet quotiens in fortunae certamen adducitur, ut uirum fortem non decet indignari quotiens increpuit bellicus tumultus. Vtrique eniquo etiam uirtus uocatur, quod suis uiribus nitens non superetur aduersis; neque enim uos in prouectu positi uirtutis diffluere deliciis et emarcescere uoluptate uenistis. Proelium cum omni fortuna animis acre conseritis ne uos aut tristis opprimat aut iucunda corrumpat. Firmis medium uiribus occupate; quicquid aut infra subsistit aut ultra progreditur habet contemptum felicitatis, non habet praemium laboris. In uestra enim situm manu qualem uobis fortunam formare malitis; omnis enim quae uidetur
Abbreviated transcription (Latin):
fit aũ sepe uti bouis sũma rerũ geren¬
da deferatur: ut exub̾ans retundatur
inꝓbitas. Alis mirta quedã ꝓ animoꝵ
qualitate distribuit. quosdã remordet ne
longa felicitate luxurient. alios duris
agitari ut uirtutes animi patientie usu
atq erercitatioẽ ꝯfirmet. Alu plus equo metuũt. qd s¬

Expanded text:
Fit autem saepe, uti bonis summa rerum gerenda deferatur, ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mista quaedam, pro animorum qualitate, distribuit: quosdam remordet, ne longa 5 felicitate luxurient: alios duris agitari sinit, ut virtutes animi, patientiae usu atque exercitatione, confirment. Alii plus aequo metuunt, q
Abbreviated transcription (Latin):
asꝑa bellũ g̾ũt: uł auicus declinãtes
uirtutis it̃ amripuit. Hagare inquam
neques. Quid uͦ iocundã que inp̃miũ tri¬
buitur bonis nũ uulgus malã ee dec̾nit:
Nequagͣ. uerũ uti est ita quoq obtimã¬
ee censet. Iuid reli quã que cũ sit asꝑa
iusto suplicio malos coherçet. nũ bonã
ppłs putat: Immo omniũ inquã que
excogitari possũt iudicat e̾e̾ miseirinã.
uide gͥ ne oprnionẽ ppłi sequẽtes quiddã

Expanded text:
 uitiis declinantes uirtutis iter arripiunt. – Negare, inquam, nequeo. – Quid uero iucunda, quae in praemium tribuitur bonis, num uulgus malam esse decernit? – Nequaquam, uerum uti est ita quoque esse optimam censet. – Quid reliqua, quae cum sit aspera iusto supplicio malos cohercet, num bonam populus putat? – Immo omnium, inquam, quae excogitari possunt iudicat esse miserrimam. – Vide igitur ne opinionem populi sequentes quid
Abbreviated transcription (Latin):
omĩnõ gła. cũ is cuiꝰ ea ẽẽ dicit᷑. nõ exto oĩno.
Sin uͦ bene sibi mens conscia terreno carc̾e re¬
soluta. cęlũ lib̾a petit. nõne omẽ t̾renũ negociũ
spnat q̃ se cȩlo fruens terenis guaudet exemptã:
uicũꝙ solã m̃te p̃cipiti poeit
Sumũqͣͤ credit głam :
Late patentes &heris cͥnat plagas
Breuẽ replere nõ ualentis ambitũ
Pudebit aucti nominis:
Qo o suꝑbi colla suꝑb mortali iugo
Frustra leuare gestiunt:
Lic remotos fama ꝑ ppłos means.
Diffusa linguas explic&.
Et magna titulis fulgeat daris domꝰ.
Mors sꝑnit altã głam.
In uoluit humibe parit̾ & celsũ cap̃.
A equat ꝙ sũmis ĩfima.
Ubi nũc fidelis ossa fabricu man&e.
Qd brutꝰ aut rigidꝰ cato
Signat suꝑstes fama tenuis pauculis
In ane nomen litt̾is:
S ed qͦd de cora nonimus uocabula
Nunc scire cõsuptos datur.
Iacetis gͦ prorsus ignor abiles.
N ec fama notos effic̃

Expanded text:
omnino gloria, cum is cuius ea esse dicitur non exstet omnino. omnino gloria, cum is cuius ea esse dicitur non exstet omnino. Sin uero bene sibi mens conscia terreno carcere resoluta caelum libera petit, nonne omne terrenum negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam? Quicumque solam mente praecipiti petit summumque credit gloriam, late patentes aetheris cernat plagas breuem replere non ualentis ambitum pudebit aucti nominis. Quid, o superbi, colla mortali iugo frustra leuari gestiunt? Licet remotos fama per populos means diffusa linguas explicet et magna titulis fulgeat claris domus, mors spernit altam gloriam, inuoluit humile pariter et celsum caput aequatque summis infima. Vbi nunc fidelis ossa Fabricii manent, quid Brutus aut rigidus Cato? Signat superstes fama tenuis pauculis inane nomen litteris. Sed quod decora nouimus uocabula num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles nec fama notos efficit.
Abbreviated transcription (Latin):
fac̾e nescitis. Er relic̾ta conscientiȩ uirtutisq
p̃stantia de olienis p̃mia sermiincu iltꝰ postulatis.
Accipe in huiꝰmodi anogantiȩ leuitate quã feftine
aliqͥs illuserit. Nã cũ qͥdã ad orsus ẽe̾̃t hominẽ
cõtumeliis: qui ñ ad uere uirtutis usũ s ad
suꝑbã głam falsũ sibi philosophi nom̃ in du¬
erat: ad ieciss&ꝙ iã se scit᷑um an ille philosophꝰ
eet. si quidẽ illatas miurias lenit̾ patient̃q to.¬
lerasset: ille patienciã paulis ꝑ assupsit. acceptaq
cõtumelia uelut insultans iã tandẽ inqͥd intelli¬
gis me e̾ẽ philosophũ : Tũ ille nimiũ mͣdacit᷑
Intellexerã in qͥd si tacuisses. No aut̃ ẽ qͥd ad p̾ci¬
puos uiros. de his enĩ sermo ẽ qͥ uirtute głam
petũt: Qd in quã ẽ qͦd ad hos de fama pꝰ resolutũ
morte sup̃ma corpꝰ attineat: Nã si qͦd nr̃ȩ ratio¬
nes credi uetant toti moriunt᷑ homines. nulla

Expanded text:
facere nescitis et relicta conscientiae uirtutisque facere nescitis et relicta conscientiae uirtutisque praestantia de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in huius modi arrogantiae leuitate quam festiue aliquis illuserit. Nam cum quidam adortus esset hominem contumeliis, qui non ad uerae uirtutis usum sed ad superbam gloriam falsum sibi philosophi nomen induerat, adiecissetque iam se sciturum an ille philosophus esset si quidem inlatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper assumpsit acceptaque contumelia uelut insultans: “Iam tandem,” inquit, “intellegis me esse philosophum?” Tum ille nimium mordaciter: “Intellexeram”, inquit, “si tacuisses”. Quid autem est quod ad praecipuos uiros - de his enim sermo est - , qui uirtute gloriam petunt, quid, inquam, est quod ad hos de fama post resolutum morte suprema corpus attineat? Nam si, quod nostrae rationes credi uetant, toti moriuntur homines, nulla est
Abbreviated transcription (Latin):
tpuibꝰ uiros scͥptoꝵ in ops deleuit obliuio. ꝗͣ quã
qͥd ipsa sc̃pta ꝓficiant. que cũ suis actoribꝰ p̃mit
longior atq obscura uetustas. Uos uͦ in mortali¬
tatẽ uob̾ ꝓpagare uidemini. cũ futi famã tp̃ris
cogitatis. Qdsi ad ȩt̾nitatis in finita spatia ꝑtractes:
qͥd habes qͦd de nominis tui diuturnitate lȩteris.
Uniꝰ & enĩ mua momĩti si decẽ milibꝰ cõferat᷑ annis.
qm̃ utrũq spaciũ definitũ ẽ minimã lio&e ht̃
tm̃ aliquã portionẽ. At hic ipse num̾us annoꝵ.
eiꝰq quãlib& multiplex: ad int̾minabilẽ diutur¬
niatẽ ne cõꝑari qͥdẽ potest. & enĩ finitis ad se
ĩuicẽ fuerit quedã infmitiꝰ uͦ atq finitiꝰ nulla
umqͣm pot̾it e̾e collatio. Ita fit ut quelib&
ꝓlixi tp̃ris fama si cũ in ex hau̾ta ȩt̾nitate cogitet᷑.¬
nõ parua si plane . iił.a c indeat᷑. nos aut̃ nisi
id populares auras in auesq rumores recte

Expanded text:
temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam quid ipsa scripta proficiant, quae cum suis auctoribus premit longior atque obscura uetustas? Vos uero immortalitatem uobis propagare uidemini cum futuri famam temporis cogitatis. Quod si ad aeternitatis infinita spatia pertractes, quid habes quod de nominis tui diuturnitate laeteris? Vnius etenim mora momenti si decem milibus conferatur annis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam licet. habet tamen aliquam portionem; at hic ipse numerus annorum eiusque quamlibet multiplex ad interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se invicem fuerit quaedam, infiniti vero atque finiti nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit, ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetunon parva, sed plane nulla esse videatur. Vos autem nisi ad Po
Abbreviated transcription (Latin):
ferendo nomine cogitatis: At qͣuid habeat ãplũ
magnifieũq gła. tã angustis exiguisq limitibꝰ
artata: Adde qͦd ħ ipsũ breuis habitacłi septũ
plut es in colunt nationes. lingͣa moribꝰ tociꝰ uitȩ
ratione distantes. Ad qͣs tũ difficultate itinerũ
tũ loquendi diu̾sitate tũ com̃cii in solentia nõ
mͦ fama hoĩum singłꝵe s ne urbium quidem
ꝑuenire queat. Aetate deniq m̃. tullii fic̃ ipse
quodã loco significat nõdũ caucasũ montẽ ro-¬
mane rei publice fama tͣnscendat. & erat tũc¬
ad ulta Parthis &̃. cetisq id locoꝵ gentibꝰ formi¬
dolosa. Uideᷤᷤ ne igit᷑ quã sit angta quã cõpressa
gła. quã ꝓpagare ac dilatare laboratis: An ubi
romani nominis transire fama nequit romani
nom̃ proferre nullomodo cõducat. E rit gͥ
ꝑuagata inter suos gła quisq cõtent. & notra
uniꝰ gentes terminos p̃clara illa fame in mor¬
talitas coartabit᷑.S ꝗͣ multos clarissimos suis

Expanded text:
ferendo nomine cogitatis? Aut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc ipsum breuis habitaculi saeptum plures incolunt nationes lingua, moribus, totius uitae ratione distantes, ad quas tum difficultate itinerum tum loquendi diuersitate tum commercii insolentia non modo fama hominum singulorum sed ne urbium quidem peruenire queat. Aetate denique Marci Tullii, sicut ipse quodam loco significat, nondum Caucasum montem Romanae rei publicae fama tgentibus formidolosa. Videsne igitur quam sit angusta, quam compressa gloria, quam dilatare ac propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit Romani nomen proferre nullo modo conducat. Erit igitur peruagata inter suos gloria quisque contentus et intra unius gentis terminos praeclara illa famae immortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis