comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rustitꝰ se negat daturũ non euĩ nulitrẽ se¬
subagitasse si se ab ea compressũ dixit / Ig̃i
dintegrara pugna mime̾ sessoris fũgr̃ adolestẽs
It erũ ex conuie̾to mulier cũ auserem postulasset
duunt adolestens pari iatione secũ ille esse
asserens non enĩ se p̾ciũ accepisse s ⁊pulisse
miriã illatam nam se p̃us a muliẽ subactum

Expanded text:
rusticus se negat daturum: non enim se mulierem subagitasse, sed se ab ea compressum dixit. Igitur, reintegrata pugna, munere sessoris fungitur adolescens. Iterum ex conventu mulier cum anserem postulasset, renuit adolescens, pari ratione se cum illa esse asserens: non enim se pretium accepisse, sed repulisse iniuriam illatam; nam se prius a muliere subactum
Abbreviated transcription (Latin):
iquam profisaceba᷑ Tũ quid̃ adiuiratꝰ cum
deoisum secũd̃ aque cuosum illam queri admone̾t
et bite incultus / quid qui ei smebat et se
nobilem face̾t Id fit apud gallos/ emptis
possesfior̃b ex quib polis iuri uitã nobiluã
ducat̃ Tum dux qmi nam hod̃s callebat

Expanded text:
aquam profiscebatur. Tum quidam admiratus cum deorsum secundum aquae cursum illam quaeri admonereet vita incultus quidam, qui ei serviebat, ut se nobilem faceret. Id fit apud Gallos emptis possessionibus, ex quibus solis ruri vitam nobiles ducant. Tum dux, qui naturam hominis callebat:
Abbreviated transcription (Latin):
Mecaenas atauis edite regibus.
O et praesidium et duler decus meum:
sunt quos curriculo puluerem olympicum
Collygisse iuuat: meta que feruidis
Tuitata rotis. palnaqͥ nobilis
Terrarum dominos euehit ad dios.¬

Expanded text:
ecenas atavis edite regibus, o et praesidium et dulce decus meum: sunt quos curriculo pulverem Olympicum collegisse iuvat metaque fervidis evitata rotis palmaque nobilis terrarum dominos evehit ad deos
Abbreviated transcription (Latin):
Continuo nunqguan direxi carmina dueni
Quꝙ̃ tanitum sergit: plus mihi comna placet.
X. ciuilis belli libro ueluti catenata in eo
Ur priurs arras Coapen colla squutis
Atigie. et diras calcauir sęsar arinas.
Pugnauit fortuna ducis: fatumꝙ noientis
Agypa regnum lcigi romana sub arna
Inet. an enpperit numero alemptitiius ensis
Uichtoris: uichiq caput: tua profuit umbra
Nlayni. tui socerum rapuen: a saguint marti¬

Expanded text:
Continuo numquam direxi carmina ductu, Quae tractim serpant plus mihi comma placet. Quae tractim serpant plus mihi comma placet. Ut primum terras, Pompeii colla secutus, Adtigit, et diras calcavit Caesar arenas: Pugnavit Fortuna ducis fatumque nocentis Aegypti, regnum Lagi Romana sub arma Iret, an eriperet mundo Memphiticus ensis Victoria victique caput. Tua profuit umbra, Magne, tui socerum rapuere a sanguine ma
Abbreviated transcription (Latin):
Eisi uercor iudites ne furpe sit pro for¬
tisino lurs diens: incipenta timer e
minimeque deceat. quum contra ħ. Amicus
ipsi magis de reip. saluti quuam de sua
ꝑturbatur. me ad eius causam paren a nini
magnituidinem afiree nos posse tamen haet
noui iudici noua forna trrret oculos. qui
quocunque inciderint. utterem consuctudine
fori: et prissinun morem iudicioruem mini¬

Expanded text:
etsi vereor, iudices, ne turpe sit pro fortissimo viro dicere incipientem timere minimeque deceat, cum T. Annius ipse magis de rei publicae salute quam de sua perturbetur, me ad eius causam parem animi magnitudinem adferre non posse, tamen haec novi iudici nova forma terret oculos qui, quocumque inciderunt, veterem consuetudinem fori et pristinum morem iudiciorum
Abbreviated transcription (Latin):
Pnna fero Lachess danabas tiia regi
Incultas dispeissa conas. o mixine nutii
Arbifer. unbrarumq potins: cio nr̃a laborane
Stamina. qui finer cuncas et semina prebes.
Mascendiq uiies altrria mort̃ rependis
Qui uitam lethiuam qus regis. nan gequid ubiq
Gignistar materies. hor tr donate iraatur.
Debeturq tibi cunls ambagibus aui
A ursus corporeos anim& mutantur in artus.
Ne peti firmatas pacis disolurre leges
Quas dedimus. neuirqui colus nea prelia patu
rrminaler fresan debet ue sensun concla¬
dat¬
dat. sic aperta or̃o ut intriligi possit. sie¬
non inmodica ut menoria contineri. fit tame¬

Expanded text:
a fero Lachesis clamabat talia regi Incultas dispersa comas: 'O maxime noctis Arbiter umbrarumque potens, cui nostra laborant Stamina, qui finem cunctis et semina praebes Nascendique vices alterna morte rependis, Qui vitam letumque regis nam quidquid ubique Gignit materies, hoc te donante creatur Debeturque tibi certisque ambagibus aevi Kursus corporeos animae mittuntur in artus: Ne pete firmatas pacis dissolvere leges, Quas dedimus nevitque colus, neu foedera fratrum terminatur. praestare debet ut sensum concludat; sit aperta, ut intelligi possit, non immodica, ut memoria contineri. me
Abbreviated transcription (Latin):
soluitur aquis acuis hiemrs grata uiu uuis d faciori
tialiunt ꝙ sicias madiini carinas
At ieq iani stabulis gaudit pecus aut arator ignii
ues prata canrs abbicant piuinis
iam çithero. choros ducit uenus iumiinente limci
nuẽte q nnmp his gratię decintes
alteruo pebe ferrani quituit pede dum graues eydopus
Uul canus ardeus urit officinas.

Expanded text:
Solvitur acris hiems grata vice veris et Favoni trahuntque siccas machinae carinas ac neque iam stabulis gaudet pecus aut arator igni nec prata canis albicant pruinis. iam Cytherea choros ducit Venus imminente luna iunctaeque Nymphis Gratiae decentes alterno terram quatiunt pede, dum gravis Cyclopum Volcanus ardens visit officinas.
Abbreviated transcription (Latin):
admisit. nͥ postꝙͣ cesar ex ducali sanguĩe uginem
sibi tũ formosã tũ castissimã atq prudentẽ mrionio
coniuxii ¶Habes amoris exitũ Mariane mi amã¬
tissime non ficti neq felicis quem qui legerĩt ꝑiculu
ex aliis faciãt quod sibi ex usu fiet. nec amatoriũ
bibere poculũ studeãt quod longe plus aloes habet
ꝙͣ mellis Cuale ex uienna ͦ nonas iul ãno dñi¬

Expanded text:
admisit, nisi postquam Cesar ex ducali sanguine virginem admisit, nisi postquam Cesar ex ducali sanguine virginem sibi, tum formosam, tum castissimam atque prudentem matrimonio iunxit. Habes amoris exitum, Mariane mi amantissime, non ficti neque felicis, quem qui legerint periculum ex aliis faciant, quod sibi ex usu siet, nec amatorium bibere poculum studeant quod longe plus alos habet quam mellis, Vale. Ex Vienna, 5 nonas iulii, an
Abbreviated transcription (Latin):
purpureasq et oem̃ leticie exclusit ornatũ pullisq
tunicis usa nũꝙ̃ post hac cantare audita est. nũꝙ
iuisa ridere. nullis faceciis nullo gaudio nullisq
Umꝙͣ iocis ĩ leticiã potuit adduci reuocari. quo ĩ sta¬
tu dũ aliꝙͣ du ꝑseuaret egrtudinem maidit. ei quia
cor suũ aberat nullaq dari menti consolacio poterat
ĩter multũ plorãtis brachia ig mr̃is ac collacrima¬
tis et rrustra consolatoriis uͥbis utentis necessario
indignãtem aĩam exalauit ¶ Eiuialus postꝙͣ ex
oculis nũꝙͣ̃ ãplius uisurus abiit. nulli inter eũdu
locutus solã ĩmente lucretiã gerebat Et an umꝙͣ
reu̾ti poss meditabatur. uenitq tandem ad cesarẽ
ꝑusii manentem. quen dem̃ ferraria mantuã triden¬
tũ constantiã et basileã secutus est ac demũ ĩ unga¬
uiã atq bohemiã. sut ipẽ cesarem sie eũ lucretia se
lore ꝑmotus lugubrẽ uestem recipit. nec consolacor

Expanded text:
purpureasque et omnem letitie reclusit ornatum pullisque purpureasque et omnem letitie reclusit ornatum pullisque tunicis usa nunquam posthac cantare audita est, nunquam visa ridere, nullis facetiis, nullo gaudio nullisque unquam iocis in letitiam potuit revocari. Quo in statu dum aliquandiu perseverat, egritudinem incidit et, quia cor suum aberat nullaque menti dari consolatio poterat, inter multum plorantis brachia matris ac collacrimantes et frustra consolatoriis verbis utentes necessarios indignantem, animam exalavit. Eurialus, postquam ex oculis nunquam se amplius visuris abiit, nulli inter eundum locutus, solam in mente Lucretiam gerebat et an unquam reverti posset meditabatur venitque tandem ad Cesarem, Perusii manentem, quem deinde Ferrariam, Mantuam, Tridentum, Constantiam et Basileam secutus est ac demum in Hungariam atque Bohemiam. Sed, ut ipse Cesarem, sic eum Lucretia seqlore permotus, lugubrem vestem recepit, nec consolationem
Abbreviated transcription (Latin):
spũs duo s quemad mod̾ ĩter aĩcos putat aris topho¬
nes unus uniꝰ aĩ duo corpora ftã erãt Itaq nõ rece¬
debat aĩs ab aĩo s anici unicus aĩꝯ scindebat in duo
Cũ corĩ ꝑtes diuidebatur mentis pars ibat et pars
retinebat remanebat. et cẽs ĩuicem sensus disgrega¬
bãtur.et a seipĩs discedere flebãt. non mãsit in ama¬
tiũ faciebꝰ sangiũs gutta. nisi lacrime et genutus.
de poss illarũ mentiũ molestias nisi qui aliqñ insa¬
nuit. Laodomia recedente protheselao et ad sacras
ilii pugnas eũte exangius cecidit. postꝙͣ uiri mor¬
tem agnouit ãplius uiuere mĩme potuit Dydo phe¬
nissa post fatulem enee recessũ seipam interẽmu
Nee porcia post bruti necem uoluit superesse ¶Hec
nostra postꝙͣ euualus ex uisu recessit in terram
collapsa per famulas recepta est cubiliq data do¬
nec resumẽt sp̃m. ut uero ad se rediii uestes aurcas

Expanded text:
spiritus duo, sed, quemadmodum inter amicos putat Aristophaspiritus duo, sed, quemadmodum inter amicos putat Aristophanes, unius anime duo corpora facta erant. Itaque non recedebat animus ab animo, sed unicus animus scindebatur in duos. Tum cor in partes dividebatur, mentis pars ibat, pars remanebat et omnes invicem sensus disgregabantur et a se ipsis discedere flebant. Non mansit in amantum faciebus sanguinis gutta; nisi lacrime fuissent et re posset illarum mentium molestias, nisi qui aliquando insanivit? Laodamia recedente Protesilao et ad sacras Ilii pugnas eunte exanguis cecidit. Eadem, postquam viri mortem agnovit, vivere amplius minime potuit. Dido Phenissa, post fatalem Enee recessum, seipsam interemit, nec Porcia, post Bruti necem, voluit superesse. Hec nostra, postquam Eurialus ex visu recessit, in terram collapsa, per famulas recepta est cubilique data donec resumeret spiritum. Ut vero ad se rediit, vestes aureas
Abbreviated transcription (Latin):
uenit ꝙͣius adhuc debilis extenuatusq faciem s
ĩtueri potuit non alloqui lucretiã. Epłe plures utrĩq
misse sũt rursus de fuga tctatũ est Biduo illic m̃a¬
sit eurialus. demũ cũ sibi oẽs aditus uidẽt ereptos
recessũ eius amati nũciaui. Nũq tanta dulcedo in
conu̾sando fuit ꝙͣta in reddendo reçedendo mestitudo
Erat in fenestra lucretia. per uicũ iam eurialus eqͥ¬
tabat. huidos oculos alter ĩ alterũ iecerat. flehat unꝯ
flebat alter. ambo doloribꝰ urgebãtur ut qui suis ex
dolor ignorat. duorũ amãtu sepacioẽm conside̾t ꝙͣuis
amor et anxietas mest et cruciatus ingentior. dol
d̾niꝰ ĩ morte qr corpꝰ relinquit amatũ. corpꝰ absẽte
spũ. nec dolet nec sentit ac cũ duo ĩuice conglutĩati
ꝑ amorem sũt cũ tanto penosior est sepatio ꝙ to sen¬
sibilior estuterq dilectus Et hic sane iã non erani

Expanded text:
venit, quamvis adhuc debilis extenuatusque faciem, sed venit, quamvis adhuc debilis extenuatusque faciem, sed intueri potuit, non alloqui Lucretiam. Epistole plures utraque misse sunt rursusque de fuga tractatum est. Triduo illic mansit Eurialus, demum, cum sibi aditus omnes videret ereptos, recessum eius amanti renuntiavit. Nunquam tanta dulcedo in conversando fuit quanta in recedendo mestitia. Erat in fenestris Lucretia, per vicum iam Eurialus equitabat, humidos oculos alter in alterum iecerat. Flebat unus, flebat alter. Ambo doloribus urgebantur ut qui suis ex dolor ignorat, duorum amantum separationem consideret, quamvis maior hic anxietas inest et cruciatus ingentior. Dolet animus in morte quia corpus relinquit amatum: corpus absente spiritu nec dolet nec sentit; at cum duo invicem conglutinati per amorem sunt animi, tanto penosior est separatio quanto sensibilior est uterque dilectus. Et hic sane iam non erant
Abbreviated transcription (Latin):
nem putato mĩorem. aut me non iuitissuu hĩc ab¬
cedere Iterũ uale mea suauitas et aĩe cibus mee
A
facturã rescpsit Paucis post diebꝰ eurialus
cũ cesare Roma prexit. nec diu moratus illie febriba
ẽ incensus Infelix penitus qui cũ ardẽt amore febriu
quoq cepit ignibꝰ estuare cũ iam iures amor exte¬
nuass. adiectis morbi dolorib parũ superat uite. te¬
nebaturq sp̃us medicoꝵ remediis potius ꝙͣ mane¬
bat. Cesar ad eũ dietim ueniebat et quasi filiu sola¬
batur. oẽsq curas appollinis adhiberi iubebat. s
nulla ualentior fuit medela ꝙͣ lucretie sc̃ptũ quo
uiuentem illã ei fospitem agnouit q̃ res febres ali¬
quãtisꝑ ĩminuit. eurialũq surgere ĩ pedes fecit qui
et coron acioni cesaris interfuit ac ibid̾ miliciã acce¬
pit et aureũ calcar. Poschee cũ cesar perusiuĩ petẽt
Is rome mãsit nond ex integro lanus Eeinde Renas

Expanded text:
nem putato breviorem, aut me non invitissimum hinc absnem putato breviorem, aut me non invitissimum hinc abscedere. Iterum vale, mea suavitas et anime cibus mee. ta facturam rescripsit. Paucis post diebus Eurialus cum Cesare Romam perrexit, nec diu moratus illic, febribus est incensus. Infelix penitus qui, cum arderet amore, febrium quoque cepit ignibus estuare cumque iam vires amor extenuasset, abiectis morbi doloribus, parum supererat vite tenebaturque spiritus medicorum remediis potius quam manebat. Cesar dietim ad eum veniebat et, quasi filium, solabatur omnesque curas Apollinis adhiberi iubebat. Sed nulla valentior fuit medela quam Lucretie scriptum quo viventem illam et sospitem cognovit. Que res febres aliquantisper imminuit Eurialumque surgere in pedes fecit qui et coronationi Cesaris interfuit ac ibi militiam suscepit et aureum calcar. Post hec, cum Cesar Perusium peteret, is Rome mansit nondum ex integro sanus, exinde Senas
Abbreviated transcription (Latin):
quirem te decenter habẽ.si curiã seqrer. nulla requi¬
es ess. oĩ dic castra mouemus. nuscꝙͣ cesari tanta
mora fuit ꝙͣta nũc senis Idq belli nocĩtas fecit. ꝙ hi
te circũduce̾m et quasi publicã feiãm ĩ castris habe̾m
uide ꝙͣ ess tibi mq dedecori. his ex rebꝯ obsecro te mi
lucretia mentem ut istam exuas. honoriq consulas
nec furori magis ꝙ tibi blandiaris Alius fortassis
amator aliter suadet. et ultro te fugere pcaret᷑ / ut te
ꝙͣ diu poss abute̾tut uichil futuri prouidus dũ pnti
satiffacẽt egutudini sis non ess amator uerus qui
libidmi magis ꝙ̃ fame consulẽt Ego mea lucretia
quod frugi est moneo. mane hic te rogo nec me dubi¬
ta rediturũ. quicquid apud etrustos in cũbit agendũ¬
cesari.mͥ coĩtti ciuabo. daboq oꝑam ut te frui ab tuc
ĩomodo possem uale uiua ama nec meũ ꝙͣ tua ẽ ig¬

Expanded text:
quirem te decenter habere. Si curiam sequerer, nulla quiquirem te decenter habere. Si curiam sequerer, nulla quies esset, omni die castra movemus. Nusquam Cesari tanta mora fuit quanta nunc Senis idque belli necessitas fecit. Quod si te circumducerem et quasi publicam feminam in castris haberem, vide quam esset tibi et mihi dedecorum. His ex rebus obsecro te, mea Lucretia, mentem ut istam exuas bonique consulas, nec furori magis quam tibi blandiaris. Alius fortassis amator aliter suaderet et ultro te fugere precaretur ut te, quamdiu posset, abuteretur, nil futuri providus, dum presenti satisfaceret egritudini. Sed is non esset amator verus qui libidini magis quam fame consuleret. Ego, mea Lucretia, quod frugi est moneo. Mane hic te rogo, nec me dubita rediturum. Quicquid apud Hetruscos incumbet Cesari mihi committi curabo daboque operam ut te frui abs tuo incommodo possim. Vale, vive, ama, nec meum quam tuus est ig
Abbreviated transcription (Latin):
et quod in rem si tuã. Tu te scis ꝑ nobilem esse et ĩ clã
faĩlia nuptã. nomen habes tu pulchrime tũ pudicissiẽ
muliers. nec apud ytalos solũ tua fama clauditur. s
decus meũ quod tui cã flocciface̾m. qua ignominia
tuos afficẽs necessarios. quibꝰ doloribꝰ tuã mrẽm pũ¬
geres. quid de te dicẽtur quis rumor exiret in uibem
Ecce lucretia q̃ conuige bruti castior/ penelopeq melior
et parentũ et prĩe Non lucretia s ippia est uel medea
secuta iasonem. heu me quantus meror habe̾t cum
de te talia dici sentirem. amor nr̃ clam est. nemo te
non laudat. rapina turbaret oĩa. nec ũꝙͣ tã laudata
fiusti ꝙͣ tũc uitupareris. s mictamꝰ famã. quid ꝙ
amore nostro ꝑfrui non ualẽmꝰ Ego cesari seruio. is
me uirũ fecit potentem diuitem. nec ab eorecedere
possem sine mei status ruina. ꝙ sieũ desere̾m non

Expanded text:
et quod in rem sit tuam. Tu te scis prenobilem esse et in clara et quod in rem sit tuam. Tu te scis prenobilem esse et in clara familia nuptam: nomen habes tum pulcerrime tum pudicissime mulieris, nec apud Italos solum tua fama clauditur, sed dedecus meum, quod tui causa floccifacerem, qua ignominia tuos afficeres necessarios, quibus doloribus tuam matrem pungeres, quid de te diceretur, quis rumor exiret in urbem? Ecce Lucretiam que Bruti coniuge castior Penelopeque melior  parentum et patrie. Non Lucretia, sed Hippia est, vel Iasonem secuta Medea. Heu, me quantus meror haberet cum de te talia dici sentirem! Nunc amor noster clam est, nemo te non laudat. Rapina turbaret omnia, nec unquam tam laudata fuisti quam tunc vituperareris. Sed mittamus famam, quicquid amore nostro perfrui non valeremus: ego Cesari servio; iis me virum fecit potentem, divitem, nec ab eo recedere possum sine mei status ruina. Quod si eum desererem, non
Abbreviated transcription (Latin):
maneas s ut tollas me tecũ.fingam me uesperi beth¬
em petere uelle. unicãq recipiã unu anũ Adsint il¬
lic duotres ue famuli extius.meq rapiat. nichil
negocii est uoletem cupe. nec tibi dedecori puta. nã
filius priami coniugem sua raptu pauit Non ĩuiria¬
beris iuro meo Is eĩ me est oĩo perditurus Nãq nisi
me abducas mors illi me aufert. s noli tu esse crude¬
lis ineq moriturã relinq̃re q̃ te pluris sꝑ ꝙͣ me feci.
¶Ad hec eurialus ĩ hũc modũ rescͥosit
Elaui te usq nũc mea lucretia ne te nimui
afflictares añꝙͣ tempus ess. scio mores tu¬
os noui quia te nimis crucias. nee cesar sie recedit
ut non sit reu̾lurus Ex urbe postꝙ uenĩmꝰ haciter
eigo mi aĩe. sumeq iures noli te macare quin uiue
est magis honori tuo ꝙ mee cupiditati Seigit nãq fi¬
des qua me complera es tibiut consilĩ fidele p̃beam

Expanded text:
maneas, sed tolle te mecum. Fingam me vesperi Betlmaneas, sed tolle te mecum. Fingam me vesperi Betleem petere velle unicamque recipiam anum. Assint illic duo tresve famuli ex tuis meque recipiant. Nihil negotii est volentem eripere, nec tibi dedecori puta. Nam et filius Priami coniugem sibi raptu paravit. Non iniuriaberis viro meo, is enim omnino me perditurus est: nanque, nisi me abducas, mors illi me auferet. Sed nolis tu esse crudelis meque morituram relinquere que te pluris semper quam me feci. Ad hec Eurialus in hunc modum scripsit: Celavi te usque nunc, mea Lucretia, ne te nimium afflictares antequam tempus esset. Scio mores tuos, novi quia te nimis crucias. Nec Cesar sic recedit ut non sit reversurus. Ex urbe postquam revenerimus hac iter ergo, mi anime, sumeque vires, noli te macerare, quin vive est magis honori tuo quam mee cupiditati: exigit nanque fides tua qua me complexa es,tibi ut consilium fidele prebeam
Abbreviated transcription (Latin):
uenerem lassi iacebãt. l ut antheus ex terra ualidior
resugebat. sic post bellũ alacriores isti robustioresq
fiebant ¶Nocte ꝑacta cu crines suos ex occeano tolle¬
ret auiora discessũ est. nec post multes dies redeũdi
copia fuit. crescentibꝰ dietĩ custodiis s oĩa suꝑauit
tus fuat romã petẽ destinãt. sensit hoc lucretia. quid
enĩ non sentit amor aut quis fallẽ possit amatem
Sic igitur lucretia sepsit eurialo
poss anuꝰ meus rasci tibi iã iuccenserem
us. nullaq põt ex cã adu̾sus te moueri. hen meior quid
estꝙ me cesarem abite non dicisti Ille itineri se parat nec
tuhie manebis scio. quid obsecro de me fiet. quid agã
misera ubi quiescã. si me relinquis non uiuo biduũ
Peregi has lrãs meis lacrimis madidas per tuã dexte¬
rã et datã fidem. si de te quicꝙͣ merui aut fuit tibi quie¬
ꝙ dulce meu misere infelicis amantis. non peto ut

Expanded text:
Venerem lassi iacebant, sed, ut Antaeus ex terra validior Venerem lassi iacebant, sed, ut Antaeus ex terra validior resurgebat: sic post bellum alacriores isti robustioresque fiebant. Nocte peracta, cum crines suos ex Oceano tolleret Aurora, discessum est, nec post multos dies redeundi copia fuit, crescentibus dietim custodiis; sed omnia superavit tus erat, Romam petere destinavit. Sensit hoc Lucretia; quid enim non sentit amor? aut quis possit fallere amantem? Sic igitur Lucretia scripsit Euryalo: "Si posset animus meus irasci tibi, iam succenserem,us, nullaque potest ex causa adversus te moveri. Heu mi cor! quid est, quod mihi Caesarem non dixisti tu hic manebis, scio. Quid, obsecro, de me fiet? Quid agam misera? Ubi quiescam? Si me relinquis, non vivo biduum. Per ergo has litteras, meis lacrimis madidas, per tuam dexteram et tuam fidem, si de te quicquam merui, aut fuit tibi quicquam dulce meum, miserere infelicis amantis. Non peto ut
Abbreviated transcription (Latin):
Iam redemi ꝑicula. quid est quod ꝑꝑter te non debeat
sustineri o pectus decoru. o papille p̃mende. uos ne
habeo uos ne tango. uos ne manꝰ inadistis meas O
teretes artus. oredolens corpꝰ. te ne ego possideo. nũc
emori satius est qñ hoc gaudiũ recens est ne qua in¬
terueniat calaĩtas. aĩe mi teneo te ansomnio. uera¬
ne ista uoluptas est. auextra mente positus sim. sic
reor. non somnio certe uera res agitur o suauia hasia
o dulces ãplexus. o melliflui morsus. nemo me feli¬
cius uiuit. nemo beatius.s heu ꝙ ueloces hore ĩuida
nox cur fugis. mane appollo mane apud inferos diu
cur equos tã cito in iugũ trahis. sine plus gramĩs e¬
dant. da mͥ noctem ui alcumene dedisti Cur tã repẽte
titãnis tui cubile relinquis aurora. si tam illi grata
apud britanos dacosq fuerĩ. sic euriala nec mĩora di¬
cebat lucretia. nec osculũ nec u̾bũ irre compensatu¬
fuit aut p̃teriit. Itn̾gebat hie stngebat illa. nee post

Expanded text:
t sustineri? O pectus decorum, o papillae praenitidae! Vosne tango, vosne habeo, vosne meas incidistis manus? O teretes artus! O redolens corpus! Tene ego possideo? Nunc mori satius est, quando hoc gaudium est recens; ne qua interveniat calamitas." "Anime mi! teneo te an somnio? Verane ista voluptas est, an extra mentem positus, sic reor? Non somnio, certe vera res agitur. O suavia basia, o dulces amplexus, o melliflui morsus! Nemo me felicius vivit, nemo beatius." "Sed heu, quam veloces horae! Invida nox, cur fugis? Mane Apollo, mane apud inferos diu! Cur equos tam cito in iugis trahis? sine ut plus graminis edant. Da mihi noctem, ut Alcmenae dedisti. Cur tu tam repente Tithoni tui cubile relinquis, Aurora? Si tam grata illi apud Britannos Dacosque fuerim". Sic Euryalus; nec minora dicebat Lucretia. Nec osculum, nec verbum irrecompensatum praeteriit. Stringebat hic, stringebat illa. Nec post
Abbreviated transcription (Latin):
tes ꝓcul sũt quib cũ bella geriꝰ florentini si fures
timeas sat clausum est. si hostes nichil ẽ qd̾ ĩ hac
domo te possit tueri Ego hac nocte non subibo hoc
onus quia scapulos doleo et infra sũ fractus nec ges
satis est inquit agamẽnon dormitũq cessit ¶Cu
achatem more tacitusq maledicebat euualo qui
se tã diu retineret insomnem. nec du mansũ ẽ tũ
per riuulũ iuisa est lucretia parũ quid liũs ferens¬
dixit atq illa exterrita fugẽ pͥmũ uoluit. exinde
recogitans quis tu es uir ait Eurialus tuus iquit
furialus aperi mea uoluptas iã mediã noctẽ te
operiar. Agnouit lucretia uoce s quia silacioem̃
timebat non prius ausa est apire ꝙ secreta ĩter
se tantũmodo nota ꝑceꝑit Post hec magno cum¬
labore ceras remouit s quia plum ferramenta

Expanded text:
tes procul sunt, quibuscum bella gerimus, Florentini. Si fures tes procul sunt, quibuscum bella gerimus, Florentini. Si fures times, sat clausum est: si hostes, nihil est, quod hac in domo te possit tueri. Ego hac nocte non subibo hoc onus, quia scapulas doleo et infra sum fractus, nec gestsatis est", inquit Agamemnon "dormitumque cessit". – Tum Achatem morae tacitusque maledicebat Euryalo, qui se tamdiu retineret insomnem. Nec diu mansum est, tum per rimulam visa est Lucretia, parvum quid lumindixit. At illa, exterrita, fugere primum voluit. Exinde recogitans: “Quis tu es vir?” ait. “Eurialus tuus” inquit Eurialus. “Aperi, mea voluptas, iam mediam noctem te hic operior”. Agnovit Lucretia vocem sed, quia simulationem timebat, non prius ausa est aperire quam secreta inter se tantum nota percepit. Post hoc magno labore seras removit, sed quia plu
Abbreviated transcription (Latin):
Iam nox mediũ poli tnͣscendit axem et grauis mẽ¬
occupat somnus. miror te cũ uiuenis sis senis habẽ
naturã quibꝰ siccitas somnũ aufert nec umꝙͣ dor¬
nuũt nisi paululũ ꝓpediem dũ currus uoluitur sẽp¬
tentrionalis elices cũ iã tempus ess surgendi ea¬
si tibi sic uidetur antea tñ inspiciende sũt fores
an satis firmate sint ne furibꝰ pateat. ueniensqzad
hostiũ nũc unã nũe aliã cerã admouit et pessulũ ad¬
didit. erat illic ingens ferrũ quod uix duo eleuare
poterãt quo non nũꝙ hostiũ elaudebatur. qd̾ postq
agamẽnon moue non potut Iuua me ĩquit pandole
aurem ociose potiꝰ Audiebat hos sermones eiualus
Et actu est racitus ait si hoc ferramentũ adiũgitur
Tũpandalus quid tu paras agamẽnon an domus
oblidenda sit firmare hostiũ tep̃tas. antuta sumꝰ
ĩ cuutate lib̾tas hic est et quies oĩbꝰ eadem tũ hos¬

Expanded text:
Iam nox medium poli transcendit axem et me gravis Iam nox medium poli transcendit axem et me gravis occupat somnus. Miror te, cum iuvenis sis, senis habere naturam quibus siccitas somnum aufert, nec unquam dormiunt nisi paululum prope diem, dum currus volvitur septentrionalis Elices, cum iam tempus esset surgendi. Ea“si tibi sic videtur: antea tamen inspiciende sunt fores an satis firmate sint, ne furibus pateant”. Veniensque ad hostium nunc unam nunc aliam seram admovit et pessulum addidit. Erat illic ingens ferrum quod vix duo poterant elevare, quo nonnunquam hostium claudebatur, quod postquam Agamemnon movere non potuit: “Iuva me,” inquit “Pandale, aurem otiose poterimus." Audiebat hos sermones Euryalus et: "actum est", tacitus ait, "si hoc ferramentum adjungitur." Tum Pandalus: "Quid tu paras, Agamemnon? Tanquam domus obsidenda sit firmare ostium paras. An tuti sumus in civitate? Libertas hic est et quies omnibus eadem, cum hos
Abbreviated transcription (Latin):
On multis post dieba rure ĩter mene laa seruos¬
tui giauiter incedũt: qm̃ potius gradariũ aliquem
recipies ꝯmodatu. Cũq ille ꝑcũctaretur ubinã esset
aliquis optimũ inquit pandol ni fallor euralꝯ ht̃¬
ł et tibi libens concedet sime uis petẽ. pete ĩquit me¬
nelaus Rogatus eurialꝰ mox equũ iussit adduci. id¬
q sui gaudii signũ accepit secũq tacite dicit. tu equũ
meũ ascendes menelae/ ego tuã uxorem equitabo. cõ¬
uentũ erat ut noctis ad horã quĩtam eurialus ĩ uico
ess. spectaretq bñ si cantãtem pandolũ audiret abieãt
mene laus iaq celũ noctis obduxerãt tenebre. mulier
ĩ cubili tempꝰ manebat. eurialus añ fores erat. sig¬
nũq p̃stolabatur nec cantũ audiebat nec screatum
iã precierat hora. etut abiret euria lus suadebat a
lai fr̾ domi mãferat et oẽs aditus scrutabatur/ ne
quid insidiarũ fieret noctemq trahebat ĩsompnem
Cui pandolus nũꝙͣ nemquit hac nocte cubatũ ibis

Expanded text:
on multis post diebus rure, inter Menelai tui graviter incedunt; quare gradiarium aliquem recipe commodatum". Cumque ille percunctaretur ubinam esset aliquis: – "Optimum", inquit Pandalus, "nisi fallor, Euryalus habet et tibi libens concedet, si me vis petere". "Pete", inquit Menelaus. Rogatus Euryalus, mox equum iussit adduci, idque signum sui gaudii recepit; secumque tacite dixit: "Tu meum equum ascendes, Menelae, ego tuam uxorem equitabo". Conventum erat, ut noctis ad horam quintam in vico Euryalus esset, speraretque bene si cantantem Pandalum audiret. AbieMenelaus iamque celum noctis obduxerant tenebre. Mulier in cubili tempus manebat. Eurialus ante fores erat signumque morabatur, nec cantum audiebat, nec screatum. Iam preterierat hora et ut abiret Eurialus suadebat Aclai frater domi manserat et omnes aditus scrutabatur ne quid insidiarum fieret noctemque trahebat insomnem. Cui Pandalus: “Nunquamne” inquit “hac nocte cubitum ibimus?
Abbreviated transcription (Latin):
¶Crax puer astucto glacie dũ ludit i hebio
fugore coneretus pondere rupit aquas
dũq ime partes iapido tiaherentur ab amni
p̃secuit tenerũ lubuca tectu caput
Siba quod ĩuentũ mt̃ dũ conderet igni
hoc peperi fiãmis cetera dixit aqus¬

Expanded text:
rax puer adstricto glacie dum ludit in Hebro, Frigore concretas pondere rupit aquas. Dumque imae partes rapido traherentur ab amni, Presecuit tenerum lubrica testa caput. Orba quod inventum mater dum conderet urna, ‘Hoc peperi flammis, cetera’, dixit, ‘aqu
Abbreviated transcription (Latin):
iecils aut infamem cesari tradidiss dicaꝰ et illius
manus me effugere potiusse qr mermis erat inq fi¬
dus ensis herebat lateri At uir comitatus erat / et
arma ex pariete pendebãt captu facilia In domo lõga
famuloꝵ ordo clamores mox iualuissent et ostia
fuissent clausa tũ de me suppliciũ sũptũ fiuils. heu
me dementem. nulla me prudentia libauit hoe discrĩe

Expanded text:
iecisset aut infamem Cesari tradidisset? Dicamus et illius iecisset aut infamem Cesari tradidisset? Dicamus et illius me manus effugere potuisse quia inermis erat mihique fidus ensis herebat lateri: at vir comitatus erat et arma ex pariete pendebant captu facilia. In domo longus famulorum ordo, clamores mox invaluissent et hostia fuissent clausa, tum de me supplicium sumptum fuisset. Heu me dementem, nulla m
Abbreviated transcription (Latin):
p̃textaq sũp̃ta rerũ pandit euentũ. dũq quis ti¬
moret quod gaudiũ intercessit memoriter narrat
nũc timenti siłis nũc exultãti fit Inter timendũ
sic me pater admonuit dũ me nulliq feĩẽ fidem se¬
qui debere dicebat Ille feiãm aial dicebat esse indo¬
nutũ infidũ mutabile crudele nille passionibus
deditũ. ego pr̃ne ĩmemor discipline uitã meam
muliercule tradidi. quid si me fiumento onãtum
aliquis agnouiss quod dedecus que ue infaĩa mͣ
et meis posti̾s eueniss Alienũ me cesar fecilset tꝙͣ
leuem et insariũ potiuss hic me contepnẽ. quid
aũt si me uir dũ scrinia u̾sat latentem ĩueniss alie
Seua ẽ lex iulia mechis exigit tñ dolor mariti maio¬
res penas ꝙ lex ulla concesserit Necet hec ferro necat
ille cruentis uberibꝰ quo salã mechos et muguł ĩtrat
S puteꝰ uirũ peꝑcisse uite mee. nũ me ĩ uĩculis con¬

Expanded text:
pretextaque sumpta, rerum pandit eventum. Dumque quis tipretextaque sumpta, rerum pandit eventum. Dumque quis timor et quod gaudium intercessit memoriter narrat, nunc timenti similis, nunc exultanti fit. Inter timendum sic me pater admonuit, dum me nullius femine fidem sequi debere dicebat. Ille feminam animal esse dicebat indomitum, infidum, mutabile, crudele, mille passionibus deditum. Ego paterne immemor discipline vitam meam muliercule tradidi. Quid si me frumento oneratum aliquis agnovisset? Quod dedecus, quenam infamia mihi et meis posteris evenisset? Alienum me Cesar fecisset tanquam levem et insanum. Potuissem hec contemnere? Quid autem si me vir, dum scrinia versabat, latentem invenisset? Seva est lex Iulia mechis. Exigit tamen dolor mariti maiores penas quam lex ulla concesserit. Necat hic ferro, necat ille cruentis verberibus, quosdam mechos et mugilis intrat. Sed putemus virum pepercisse vite mee. Num me in vinculis con
Abbreviated transcription (Latin):
nãtem feiãm q̃ iuĩcere nolebat abs negocio uicit
Nec ueneris hec sacietatem ut amoni cognita thamar
peperit s maiorem sitim excitauit amoris. Memor
tñ discrĩs eurialus postꝙͣ uini cibiq paulisper hausit
repugnante lucretia recessit. nec sinistre quispiã sus¬
picatus est ꝙ unus ex bauilis putabatur
Dratrabatur seipm̃ eurialus dũ uã pergeret
agnosteret quã illi habitus hic suspicioem̃ faceret
ꝙͣ me ridẽt. oĩbꝰ fabula essem et illi iocus. nũqͣ
me missũ facẽt donec sciret oĩa dicendũ ess quid
hec sibi rustioa uestis uell.fingerem non hãc s aliã
dicerem me adiisse mrona. nã et ipẽ hãc amat. nec
ex usu est meũ sibi patere amorẽ. lucretiã nũꝙͣ ꝓ
derem q̃ me suscepit seruauitq. dũ sic loquitur
nisũ achatẽ palinurũq ceruit. eosq preit. nec priꝰ
ab his cognitus est ꝙͣ domi fuit. ubi positis saccis

Expanded text:
nantem feminam, que vincere nolebat, abs negotio vicit. nantem feminam, que vincere nolebat, abs negotio vicit. Nec Venus hec satietatem, ut Amoni cognita Thamar, peperit, sed maiorem sitim excitavit amoris. Memor tamen discriminis Eurialus, postquam vini cibique paulisper hausit, repugnante Lucretia, recessit. Nec sinistre quisquam suspicatus est quod unus ex baiulis putabatur. Admirabatur seipsum Eurialus, dum viam pergeret,agnosceret, quam illi habitus hic suspitionem faceret, quam me rideret? Fabula omnibus essem et illi iocus, nunquam me missum faceret donec sciret omnia, dicendum esset quid sibi hec rustica vestis vellet. Sed fingerem, non hanc, sed aliam me dicerem adisse matronam. Nam et ipse hanc amat, nec ex usu est meum sibi amorem patere. Lucretiam nunquam proderem que me suscepit servavitque”. Dum sic loquitur, Nisum, Achaten Palinurumque cernit eosque preit, nec prius ab his cognitus est quam domi fuit ubi, positis saccis
Abbreviated transcription (Latin):
letus.facies alacris. gene ueluti lilia purpureis mix¬
ta rosis. risus in ore luauis atq modestus. pectus
amplũ. papille quasi duo punica poma ex utroq la¬
tere tumescebãt pruitũ q palpitãtes mouebat. nõ
potuit eurialus ultra stimulũ cohibere s oblitus
timoris modestiã quoq ab se repulit. aggressꝰ̃q fe¬
minã. iã inquit fuictũ suãꝰ amoris. rem u̾bis iun¬
gebat Obstabat mlt̾ curãq sibi honestatis et fame
fore dicebat nec aliud eiꝯamorẽ ꝙͣ u̾ba et oscula
petere Ad que subridens eurialꝰ Aut scitũ est inqͥt
me huc uenisse aut nescitũ. si scitũ nemo ẽ qui nõ
cet̾a suspicetur. et stultũ est infamiuã sine re subire
sinescitũ et hoc quoq sciet nemo. hoc pignus ẽ amo¬
Lucretia. scelus est refert eurialus bonis non uti
cũ possis an ego occasioem in concessã tã quesitam
tã optatã amittem. acceptaq mulieris ueste pug¬

Expanded text:
letus, facies alacris, gene veluti lilia purpureis mixletus, facies alacris, gene veluti lilia purpureis mixta rosis, risus in ore suavis atque modestus, pectus amplum, papille quasi duo Punica poma ex utroqtere tumescebant pruritumque palpitantibus movebant. Non potuit Euryalus ultra stimulum cohibere sed, oblitus timoris, modestiam quoque abs se repulit aggressusque feminam: "Iam", inquit, "fructum sumamus amoris", remque verbis iungebat. Obstabat mulier curamque sibi honestatis et famae fore dicebat; nec aliud eius amorem quam verba et oscula poscere. Ad quae subridens Euryalus: "Aut scitum est", inquit, "me huc venisse aut nescitum. Si scitum, nemo est qui non caetera suspicetur et stultum est infamiam sine re subire. Si vero nescitum et hoc quoque sciet nullus. Hoc pignus amot!" inquit Lucretia. "Scelus est", refert Euryalus, "bonis non uti cum tam optatam, amitterem?”. Acceptaque mulieris veste, pug
Abbreviated transcription (Latin):
nec tã fidoe amãtes deserẽ uoluerũt. ueni iã meas
ĩ ulnas. nichil est quod ap̃lius uereare. meũ liliũ
rosarũq cumulꝯ. quid stas quid tunes. tua hic sũ
lucretia. quid cũctaus lucretiã amplexari Eurialꝯ
uix tandem formidĩe posita sese recipit complexusq
mulie̾m. nũꝙͣ me inquit tãtus ĩuasit timor. s tu
et tam dulces amplexus obuenire tiupia gratis de¬
bent nec egout uerũ fatear satis emi tantũ bonũ
si post mortem rinsus uiuere possem teq perfrui emo¬
ri milies uellem. si hoc p̃cio tui possent amplexꝰ coe¬
mi O mea felicitas o mea bt̃ĩtudo iusũ uideo anita
est teneo te an sop̃niis illudor uanis Tu certe hie es
ego te habeo Erat lucretia leui uestita palla q̃ mem¬
bris absq ruga hebat. nec uel pectus uel elunes
menciebatur. ut erãt artus sic se ostentabãt. gule
candor niualis oculoꝵ lumen tꝙͣ solis iubar intuito

Expanded text:
nec tam fidos amantes deserere voluerunt. Veni ianec tam fidos amantes deserere voluerunt. Veni iain ulnas, nihil est quod amplius vereare, meum lilium rosarumque cumulus. Quid stas, quid times? Tua hic sum Lucretia. Quid cunctaris Lucretiam amplexari?”. Eurialus, vix tandem formidine posita, sese recepit complexusque mulierem: “Nunquam me” inquit “tantus invasit timor, sed diet tam dulces amplexus obvenire cuipiam gratis debent. Nec ego, ut verum fatear, satis emi tantum bonum. Si post mortem vivere possem teque perfrui, emori millies vellem, si hoc pretio tui possent amplexus coemi. O mea felicitas, o mea beatitudo, visum video an ita est? Teneo te an somniis illudor vanis? Tu certe hic es, ego te habeo”. Erat Lucretia levi vestita palla que membris absque ruga herebat, nec vel pectus vel clunes mentiebatur: ut erant arctus sic se ostentabant: gule candor nivalis, oculorum lumen tanquam solis iubar, intuitus
Abbreviated transcription (Latin):
taxat non fuit illusus quem coniũx fallẽ non tẽp¬
tauit. Plus fortuna ꝙͣ ingenio suꝰ felices Motus
hoc facto menelaus britusq una repente in uiculũ
se p̃cipitant. domus etrusco more altior fuit multi¬
q gradus descendendi erãt. hinic datũ est eurialo
spatiũ mutadi locũ qui ex monitu lucretie ĩ nouas
latebras serecepit Illi collectis iocalibꝰ atq scriptur
quia cyrographa quib opgerat non zepererãt ad scri¬
nia iuxͣ que latuat eurialꝰ tnͣseũt ibiq uoti com¬
potes facti consalutata lucretia recesserũt Illa obduc¬
to foribꝯ pessulo Eximi auriale eximi aie ĩquit ueni
gaudiorũ suma meoꝵ ueni fons delcãcionũ meaꝵ
Icaturigo leticie fauũ mellis ueni dulcedo ĩcompa¬
bilis mea Iam tuta sũt oĩa Iam nr̃is sermonibꝯ̃ lib̾
cãpꝰ patet Iã locus est amplexib tutus Adu̾sari os¬
culis nris fortũ uoluit. s aspiciũt dii nr̃m̃ amorẽ

Expanded text:
taxat non fuit illusus, quem coniunx fallere non temptaxat non fuit illusus, quem coniunx fallere non temptavit. Plus fortuna quam ingenio sumus felices. Motus hoc facto Menelaus Bertusque una repente in viculum se praecipitant. Domus, etrusco more, altior fuit multique gradus descendendi erant. Hinc datum est Euryalo spatium mutandi locum, qui ex monitu Lucretiae in novas latebras se recepit. Illi, collectis iocalibus atque scripturis, quia chirographa quibus opus erat, non repererant, ad scrinia, iuxta quae latuerat Euryalus, transeunt ibique voti compotes facti, consalutata Lucretia recesserunt. Illa obducto foribus pessulo: "Exi, mi Euryale! exi, mi anime!" inquit. "Veni gaudiorum summa meorum. Veni fons delectationum mearum, scaturigo laetitiae, favum mellis. Veni, dulcedo incomparabilis mea. Iam tuta sunt omnia, iam nostris sermonibus liber campus patet, iam locus est amplexibus tutus. Adversari osculis nostris fortuna voluit, sed aspiciunt dii nostrum amorem;
Abbreviated transcription (Latin):
meus audierã ego sepe mlerũ fallacias nec decliãre
sciui. at sinũc euasero: nulla me umꝙͣ mulieris
regna deludet G nec lucretia minoribꝰ irgebat
molestiis q̃ non solũ sue s amãtis quoq saluti ti¬
mebat. At ut est in ꝑiculis subitaneis mulierum
ꝙͣ uiroꝵ promptius ingeniũ ⁊eꝑto remedio age
ĩquit uir Cistella illic super fenestra est ubi te me¬
mini munimenta non nulla recondisse. uideamꝰ
an illic cirographa sint redufa. subitoq discurres
tꝙͣ uellet apire sistellã latenter illã deorsũ ĩpulit
et quasi casu cecidils proch mi uir ait adesto ne
quid dap̃m senciaꝰ uistella ex fenestra decidit ꝑge
ocius ne iocalia aut scripture dispareãt Ite ite ãbo
quid statis ego hĩc ne quis furtũ faciat oculis ob¬
seruabo. uiden audatiã młeris I nũc et feĩs credi¬
to Nemo tã oculatus est ut falli non possit Is dũ¬

Expanded text:
meus. Audieram ego saepe mulierum fallacias; nec declinare meus. Audieram ego saepe mulierum fallacias; nec declinare scivi. At, si nunc evasero: nulla me unquam mulieris techna deludet". Sed nec Lucretia minoribus urgebatur molestiis, quae non solum suae, sed amantis quoque saluti timebat. At, ut est in periculis subitaneis, mulierum quam virorum promptius ingenium, excogitato remedio: "Age", inquit, "mi vir! Cistella illic super fenestra est ubi te memini monimenta nonnulla recondidisse. Videamus an illic chirographa sint reclusa". Subitoque decurrens, tamquam vellet aperire cistellam, latenter illam deorsum impulit et, quasi casu cecidisset: "Proh! mi vir", ait, "adesto ne quid damni sentiamus. Cistella ex fenestra decidit, perge ocius! ne iocalia vel scripturae dispereant. Ite, ite ambo! Quid statis? Ego hinc, ne quis furtum faciat, oculis observabo". Vide audaciam mulieris! I nunc et feminis credito. Nemo tam oculatus est, ut falli non possit. Is dum
Abbreviated transcription (Latin):
nisi leuitas mea nũc dep̃hensus sũ nũc infamis
fio nũc cesaris gram ꝑdo. quid grã: utinã mͥ uita
suꝑsit. quis me hinc uiuũ eupiet. emori certũ est
Ome uaniũ et stultorũ om̃i stultissimũ in hãc senti¬
nã uolens cecidi. quid hec amoris gaudia si tanti
emãtur. breuis illa uoluptas dolores longissimi O
sinos hec pro regno celori subiremꝰ Mira est hoi in
sicia. labores breues noluꝰ pro longissĩs tollare gau¬
nitis nos obiectaꝰ angustiis. ecce meip̃m iam ego
exemplũ iã fabula oim ero nec quis exitus pateat
scio. hinc si me deorũ quis quiã traxi̾t nusꝙͣ me rursq
amor illaq̃ abit O deus eripe me hinc parce iuuẽtũti
mee. noli meas metiri ignorãtias. reserua me ut
horũ delictorũ pniã agam. non me amauit lucre¬
tia s quasi ceruũ ĩ casses uoluit dep̃henders Ecte
uenit dies meus. nemo me adiuuare põt nisi tu deꝰ

Expanded text:
nisi levitas mea? Nunc deprehensus sum, nunc infamis nisi levitas mea? Nunc deprehensus sum, nunc infamis fio, nunc Caesaris gratiam perdo. Quid gratiam? utinam mihi vita supersit! Quis me hinc vivum eripiet? Emori certum est". "O me vanum et stultorum omnium stultissimum! In hanc sentinam volens cecidi. Quid haec amoris gaudia, si tanti emuntur? Brevis est illa voluptas, dolores longissimi. O si nos haec pro regno coelorum subiremus! Mira est hominum stultitia. Labores breves nolumus pro longissimis tolerare gaunitis nos obiectamus angustiis." "Ecce me ipsum! Iam ego exemplum, iam fabula omnium ero, nec quis exitus pateat, scio. Hinc si me deorum quispiam traxerit, nusquam me rursus amor illaqueabit. O Deus! eripe me hinc, parce iuventuti meae! Noli meas metiri ignorantias! Reserva me, ut horum delictorum poenitentiam agam!" "Non me amavit Lucretia, sed quasi cervum in casses voluit deprehendere. Ecce! venit dies meus. Nemo me adiuvare potest, nisi tu Deus
Abbreviated transcription (Latin):
concedito Iam ille depositis soidibꝰ ostro fulgebut et
amoris in officiũ pronꝯibat. tũ sosias ante hostim
pulsitans Lauete in quit amãtes nescio quid rerũ
q̃rens menelaus huc festinat. tegite furta urã dolisq
uirũ fallite. nichil est ꝙ egredi putetis Tũ lucretia
latibulũ inquit paruũ sub strato est Illic p̃ciose res
sũt. scis quid tibi sc̃pserĩ. si te mecũ exñte uir aduẽ¬
taret ĩgredere huc. tutus his tenebris eris /neq te
mouis neq screatũ dederis Anceps quid agat eulꝰ
mulieus imperiũ subit Illa foriba patefactis adse¬
uicũ redit Tũ menelaus et una britus asfũt cirogͣ¬
menelaus erũt forsitan i lucretia lumẽq affer huc
ĩtus q̃rendũ est. his exterritus euriala uocibꝰ exõ¬
gius fit Iamq odisse lucretiã mcipit Atq ĩter se
heume fatuũ inquit quis me hue uenire compulu

Expanded text:
concedito". Iam ille, depositis sordibus, ostro fulgebat et auro et concedito". Iam ille, depositis sordibus, ostro fulgebat et auro et amoris in officium pronus ibat. Tum Sosias ante ostium pulsitans: "Cavete", inquit, "amantes; nescio quid rerum quaerens, Menelaus huc festinat, tegite furta vestra dolisque virum fallite. Nihil est quod egredi putetis". Tum Lucretia: "Latibulum parvum sub strato est, illic pretiosae res sunt. Scis, quid tibi scripserim, si te mecum existente, vir adventaret. Ingredere huc, tutus his tenebris eris. Neque te moveris neque screatum dederis". Anceps quid agat, Euryalus mulieris imperium subit. Illa, foribus patefactis ad sericum redit. Tum Menelaus et una Bertus assunt, chirograMenelaus, "forsitan erunt. I, Lucretia, lumenque affer, hic intus quaerendum est". His exterritus Euryalus vocibus exsanguis fit iamque Lucretiam odisse incipit atque inter se: "Heu, me fatuum", inquit, "quis me huc venire compulit
Abbreviated transcription (Latin):
arbitris te ãplectar. nullo iã paries nulla distantia
meis obstat osculis Lucretia ꝙͣuis ordiẽm ip̃a dedis¬
set p̾mo congressu stupuit nec eurialũ s spm̃ se uidẽ
es inquit pauꝑcule: tu ne hic ades euriale: et rubore
per genas fuso complera est hoiẽm artius hoiem et me¬
dia fronte dissamata moxq repetens sermonem. heu
quanto te ait discrimini subiecisti Quid amplius dĩca
Iam me tibi carissimã scio. iã tui amoris feci periculũ
s neq tu me aliã ĩuenies dii tantũ fata secundent/ et
amori nr̃o prosperũ uentũ dent. dũ sp̃s hos regit artus
p̃ter te nemo lucretie potens erit. nec maritus quidẽ
siute maritũ appello qui mͥ ĩuite datus es et in quom
nũꝙͣ aĩa consensit meus. s age mea uoluptas meũ
deliciũ abicito saccũ hũc teq ut uulti es ostende. exue
uectoris spẽm hos funes milsos face. eurialũ me udẽ

Expanded text:
arbitris, te amplector. Nullus iam paries, nulla distantia arbitris, te amplector. Nullus iam paries, nulla distantia meis obstat osculis". Lucretia, quamvis ordinem ipsa dedisset: primo congressu stupuit, nec Euryalum, sed spiritum se videre  ait: "Tune hic es", inquit, "paupercule? Tune hic ades, Euryale?", et rubore per genas fuso, complexa est arctius hominem et media fronte dissaviata. Moxque repetens sermonem: "Heu! quanto te", ait, "discrimini subiecisti! Quid amplius dicam? Iam me tibi charissimam scio; iam tui amoris feci periculum, sed neque tu me aliam invenies. Dii tantum fata secundent et amori nostro prosperum eventum dent. Dum spiritus hos reget artus, praeter te nemo Lucretiae potens erit, ne maritus quidem, si rite maritum appello qui mihi invitae datus est et in quem numquam animus consensit meus. Sed age, mea voluptas, meum delicium, abiicito saccum hunc teque mihi, ut es, ostende. Exue vectoris speciem. Hos funes missos fac, Euryalum me videre
Abbreviated transcription (Latin):
hoc et poetarũ exinuꝰ maro sentit dũ crtes amato¬
res ĩ terga ferarũ u̾ti cãtauit Nã ita est ex amoris
flãma sic mens hom̃i alienat ut parũ a bestiis dif¬
ferãt ¶Linquens croceũ titãnis amora cubile
iã diem referabat optatũ. moxq suũ rebq colorem
appollo reddens exspcantem recreat eurialũ qui tũc
se fortuͣtũ beatũq censuit cũ admixtũ se uilibꝯ ser¬
uis nulli noscendũ udit. Pergit igitur ingressusq
lucretie domũ frumento se onauit. positoq in horreũ
tritico ultiꝯ destendentiũ fuit atq ut erat perdoctus
hostiũ maritalis thalami quod ĩ medio scularũ dau¬
sũ uidebatur ĩpellit.seq intro recipit Et reclusis foribꝰ
solã lucretiã cerico intentã uidet atq accedens ꝓpuis
Saluemi aĩe inquit. salue unicũ uite płidiũ spesq
mee. nũc te solã offendi. nũc quod sꝑ optaui semotis

Expanded text:
Hoc et poetarum eximius Maro sensit, dum Circes amatoHoc et poetarum eximius Maro sensit, dum Circes amatores in terga ferrarum verti cantavit. Nam ita est: ex amoris flamma sic mens hominis alienatur ut parum a bestiis differat. Linquens croceum Titoni Aurora cubile iam diem referebat optatum moxque suum rebus colorem Apollo reddens expectantem recreat Eurialum qui tunc se fortunatum beatumque censuit, cum admixtum se vilibus servis nulli noscendum vidit. Pergit igitur ingressusque Lucretie domum frumento se oneravit positoque in horreum tritico ultimus descendentium fuit atque, ut erat perdoctus, hostium maritalis thalami quod in medio scalarum clausum videbatur, impellit seque intro recepit et, reclusis foribus, solam Lucretiam serico intentam videt atque accedens propius: Salve, mi anime», inquit, "salve, unicum vitae praesidium, spesque mea! Nunc te solam offendi. Nunc, quod semper optavi, semotis