comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tabo qui multis amns pt̾ fint ar¬
chimedẽ. auꝰ ego questor ignoritu
ab syratusams. Cum eẽ õio negan
septitũ undiq ⁊ uestitũ uepribꝰ ⁊di
metis indagimi sepulchrum. Tene¬
bã enĩ quosdam senariolos quos
sꝑam ẽẽ positam cũ cłmdro. ego ał
cũ om̃ia olustͣrem ocłis ẽ em̃ ad po̾¬
tas ag̃giãnas magna frequa. ne
spere figura ⁊ cilindri acor eo sncmm
syracusanis. erant aut principas
metũ dixione illud ip̃m arbitrar

Expanded text:
tabo, qui multis annis post fuit, Artabo, qui multis annis post fuit, Archimedem. cuius ego quaestor ignoratum ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos sphaeram esse positam cum cylindro. ego autem cum omnia conlustrarem oculis—est enim ad portas Agragantinas magna frequentia sphaerae figura et cylindri. atque ego statim Syracusanis— erant autem principes mecum—dixi me illud ipsum arbitrar
Abbreviated transcription (Latin):
pitagoriis duob illis. quoꝵ cum
alt̾m uadẽ mortis accepiss alt̾ ut
uadem suũ lib̾aret p̃sto fuss ad ho¬
ram mortis destinatam. utinã c̃
inquit t̾cius uob̾ amicus asscribet
qm hinc erat miseꝵ carẽ ꝯsuetu¬
dine amicoꝵ societate uictꝰ smoẽ
oĩno familiari hõi p̾ẜtim docto
apuo ⁊ artib ⁊ ingeniis erudito.
gicũ ꝙͣ bonũ nchil adrem. Inhxc eĩ
gen̾e nescio quo pc̃o mag̾̃ ꝙͣ in alis
siũ cuiq pulchꝵ ẽ adhuc neminẽ
ꝯgnoui poetam. ⁊ m̾ fiuit cũ aquimo¬
S ut ad dyonisiũ redcamꝰ oĩ culcu
⁊ uictu humano carebat iuucbat cũ
fugitiius cũ facinorosis cũ bãbais.
neminẽ qui aut lib̾tate dignꝰ ess
aut uell õmo lib̾ esse s anncũ ar¬
bit᷑batꝰ. nõ ego iam cu huiꝰ uica q̃
decius miseriꝰ detestabiliꝰ excogita¬
re nichil possum. platoins aut ar¬
chite uitam ꝯpabo doctoꝵ hominũ
⁊ plane sapientiũ ⁊ cadem urbe humi¬
lẽ honiuncłm apulue̾ ⁊ radio erci¬

Expanded text:
obus illis, quorum cum alterum vadem mortis accepisset, alter, ut vadem suum liberaret, praesto fuisset ad horam mortis destinatam, utinam ego inquit tertius vobis amicus adscriberer! quam huic erat miserum carere consuetudine amicorum, societate victus, sermone omnino familiari, homini praesertim docto a puero et artibus ingenuis erudito, gicum—quam bonum, nihil ad rem; in hoc enim genere nescio quo pacto magis quam in aliis suum cuique pulchrum est; adhuc neminem cognovi poëtam Sedut ad Diony sium redeamus: omni cultu, et victu humano carebat. Vivebat cum fugitivis, cum facinorosis, cum barbaris, neminem qui autirbertate dignus esset, aut vellet omnino liber esse; sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius detestabilius excogitare nihil possum, Platonis aut Archytae vitam comparabo, doctorum hominum et plane sapientium: ex eadem urbe humilem homunculum a pulvere et radio exci
Abbreviated transcription (Latin):
sinc metu sine egrritudine. sme ala¬
critate ulla sine libidine nõne be¬
atus. at semp sapiens tal ẽ semp
ig̾ beatus. iã uo̾ qd pot uur bonus
nõ ad io qd̾ landabile sit oĩ ref¬
re que agit que sentit. Refert aut
omnia ad beate uiuendu. beata is̾
uita landabił nec quiçꝙ̃ fa e mr¬
głandũ nec in eã que nũc misera
sit nec beata. Et ẽ in aliqua uita
epaminondas ⁊ silus nris laus
ẽ attonsa laconi. Ut asfricanus
asole ex oriente supra mcontis
quid sequat᷑ Et quitẽ insi canita
berta ẽ. que ẽ eadem honesta sit
aliud necesse ẽ incliꝰ uita beata.
Qd erit enĩ honestũ cte fatebun¬
t̾ esse meliꝰ. Ita erit beata uita me¬
lius aliquid auo qd pot̾ dicipu¬

Expanded text:
sine metu, sine aegritudine, sine alacritate futtili, sine libidine nonne beatus? at semper sapiens talis; semper igitur beatus. Iam vero qui potest vir bonus non ad id, quod laudabile sit, omnia referre, quae agit quaeque sentit? refert autem omnia ad beate vivendum; beata igitur vita laudabilis; nec quicquam sine virgloriandum nec in ea, quae nec misera sit nec beata. et est in aliqua vita Epaminondas: Consiliis nostris laus est attonsa Laconum, ut Africanus: A sole exoriente supra Maeotis quid sequatur. Et quidem, nisi ea vita beata est, quae est eadem honesta, sit aliud necesse est melius vita beata; quod erit enim honestum, certe fatebuntur esse melius. ita erit beata vita melius aliquid; quo quid potest dici
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsequet. Nam mꝙ̃ cadit egͥtuto.
in eund̃e metũ cate̾ netesses s
eñ metus future eg̃tuors ol¬
cita expectatio. Inquẽ aut ni cis
menntẽ formito timnditas ꝓno
ignania Ergo ut ide uincm t m¬
dũ nec putet adse p̃ceptũ illito

Expanded text:
sequetur. nam in quem cadit aegritudo, in eundem metum cadere necesse est est enim metus futurae aegritudinis sollicita expectatio; in quem autem metus, in eundem formido timiditas pavor ignavia; ergo, ut idem vincatur interdum nec putet ad se praeceptum illud
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ si iubet ꝑicitatem ⁊ uelocitatẽ
da duuçias. honores. mipi opes
tempans tunid hebeti ingemo
atq millo. dubitas ne eũ miset
dicere. qualia ig̾ bona sut ista que
qui hat mi serrimꝰ esse possit. Cui¬
deamꝰ ne ut acrius ⁊ sii gms gns
sic beata uita exsin similib ꝑtib
effici debeat. Ꝙ si ita ẽ ex bomis q̃
so la honesta sunt efficiendꝰ ẽ batus
Ea mixta ex dissimilib si eĩt hone¬
ꝙ n̾o aꝓpbaris ad gͣcum acceptũq
hũdum. Ergo ⁊̃ dignitas ei actͣbu¬
enda ẽ qd̾ suta ẽ landabile sit ncc̃e
efficit᷑ ut ꝙ sit honestũ ł sit solut

Expanded text:
elocitatem, da divitias, honores, imperia, opes, temperans, timidus, hebeti ingenio atque nullo, dubitabisne eum miserum dicere? qualia igitur ista bona sunt, quae qui habeat miserrimus esse possit? Videamus ne, ut acervus ex sui generis granis, sic beata vita ex sui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex dissimilibus si erunt, honeo adprobaris, id gratum acceptumque habendum; ergo etiam dignitas ei tribuenda est. quod si ita est, laudabile sit necessefficitur, ut, quod sit honestum, id sit solum
Abbreviated transcription (Latin):
qui cũ diem quo morit᷑ beatũ ap¬
penat maxĩs q dolorib effettus
eos ipos inuentoꝵ suor memoĩa
recordacc̃e ꝯ futat. Nec ħ sic igit.
ut extempe qĩ effutire uidert᷑. de
morte emista sentit ut dissolu¬
to aiante sensũ extinctũ putet qd̾
aut̃ sensu careat ñladnos id ui¬
dicet ꝑtin̾e̾.Itẽdolore cͥta ht que

Expanded text:
appellat maxumisque doloribus adfectus eos ipsos inventorum suorum memoria et recordatione confutat? nec haec sic agit, ut ex tempore quasi effuttire videatur. de morte enim ita sentit, ut dissoluto animante sensum extinctum putet, quod autem sensu careat, nihil ad nos id iudicet pertinere. item in dolore
Abbreviated transcription (Latin):
ficũ t̾n nat᷑a ⁊ in iustũ. Ex quo õi¬
b bñ u̾itatẽ intuentib indi nccẽ
ẽ miyrimũ. Ea enĩ ip̃a que cõcu¬
pierat ne tũ quidẽ cũ omĩa se po
bundaret q equaliũ ĩ firmitatib

Expanded text:
atura et iniustum; ex quo omnibus bene veritatem intuentibus videri necesse est miserrimum. ea enim ipsa, quae concupierat, ne tum quidem, cum omnia se posbundaretque et aequalium familiaritatibus
Abbreviated transcription (Latin):
cutib adiũge fructũ amiciciaꝵ in qͦ
doctis positũ est. Cũ ꝯsiluĩ oĩs uite
consenciens ⁊ bñ ꝯspirans. tũ sũ¬
ma iocunditas ecottidiano cultu
atq uictu. Qd̾ ħ tandẽ uita desid¬
rat ꝙ sit beatior. cui rei ꝑ fecte ⁊ tot
tantisq ganduis fortuna ipsa ce¬
dat nc̃ce ẽ. ꝙ si gauteͣ talib bõis
aĩ idẽ uirtucib beatũ est om̃es q
sapientes hiis gandiis ꝑfriumt᷑
q̃ ne in cruciatu atq in tormẽtis.
an tu muiola putas aut mrosa.
sapienti esse tempꝰ. ⁊̃ si uirat᷑ tor¬
queat᷑ secet᷑ qn possit ex clamare
lu dolore defiiat. bonũ uolupta¬
te ħ nr̃a honesta turpia irrideat di¬
catqr nos in uocib occupatos ma¬
nes sonos fundẽ neq qcꝙͣ ad nos
ꝑtinẽ nisi ꝙ aut lene aut asper i
corpe sencia t᷑ huic gͦ ut dixi non
multas diffenti auidicio ferarur
oblusci licebit sui. ⁊ cũ fortinar
ꝯtempne̾ cũ sit omẽ ⁊ bonũ es et

Expanded text:
rtutibus? adiunge fructum amicitiarum, in quo rtutibus? adiunge fructum amicitiarum, in quo doctis positum est cum consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans, tum summa iucunditas e cotidiano cultu atque victu. Quid haec tandem vita desiderat, quo sit beatior? cui refertae tot tantisque gaudiis Fortuna ipsa cedat necesse est. quodsi gaudere talibus bonis animi, id est virtutibus, beatum est omnesque sapientes is gaudiis perfruuntur, se est. Etiamne in cruciatu atque tormentis? An tu me in viola putabas aut in rosa sapienti esse tempus, etiamsi uratur torqueatur secetur, quin possit exclamare: lum dolore definiat bonum voluptate, haec nostra honesta turpia inrideat dicatque nos in vocibus occupatos inanis sonos fundere, neque quicquam ad nos pertinere nisi quod aut leve aut asperum in corpore sentiatur: huic ergo, ut dixi, non multum differenti a iudicio ferarum oblivisci licebit sui et tum fortunam contemnere, cum sit omne et bonum eius et
Abbreviated transcription (Latin):
intuens atq suspiciens ł potius
oṁ̃es ꝑtes horasq circũspiciens
qnͣta rursus aĩ tͣnquillitate hu¬
mana ⁊ citiora considat. hinc illa
ꝯgnicio uuitutis existit. efflorescut
genera ꝑtesq nirtutũ inuenit᷑
quid sit ꝙ natura spectet extremũ
mbonis. ꝙ in malis ultimũ. quo
referenda sut officia que degente
etatis rõ diligenda ¶quib ⁊ tali¬
b reb exquisitis. ħ uł maxĩe effici¬
tur ꝙ hac disputacõe agimꝰ ut uͥtus
ad beate uiuendũ sit se ip̃a ꝯtenta.
manat. ⁊ fundit que rem desunt
gnͣa disptit. sequenciã adingit
ꝑfecta concludit uã ⁊ fła diuidi¬
cat.disserendi rõ ⁊ scia. Exqua cũ
sũma utilitas existit ad respondẽ¬
das cũ maxime ingema delecta¬
cio ⁊ digna sapĩa. s h ocii. Transeat
idem iste sapiens ad rẽ p̃tuendam
quid eo possit eẽ p̃stantia cũ ꝯtim̃
prudencia utilitatẽ cuuũ c̾nat iusti¬
cia nichil insuã domũnide driuet
Reliquis utat᷑. tot tam uarnsq u̾¬

Expanded text:
intuens atque suspiciens vel potius omnis partis orasque circumspiciens quanta rursus animi tranquillitate humana et citeriora considerat! hinc illa cognitio virtutis existit, efflorescunt genera partesque virtutum, invenitur, quid sit quod natura spectet extremum in bonis, quid in malis ultumum, quo referenda sint officia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus rebus exquisitis hoc vel maxime efficitur, quod hac disputatione agimus, ut virtus ad beate vivemanat et funditur, quae rem definit, genera dispertit, sequentia adiungit, perfecta concludit, vera et falsa diiudicat, disserendi ratio et scientia. ex qua cum summa utilitas existit ad res ponderandas, tum maxume ingenua delectatio et digna sapientia. Sed haec otii. transeat idem iste sapiens ad rem publicam tuendam. quid eo possit esse praestantius, cum †contineri prudentia utilitatem civium cernat, iustitia nihil in suam domum inde derivet, reliquis utatur tot tam variisque vi
Abbreviated transcription (Latin):
nib gͣuib tãq ip̃is int̾ se dissen¬
cientib atq distractis quẽ uacaũ
solutua lib̃m uidis hunc dubitab̾
beatũ diccͣ. at qui sapiens sempita
affectus ẽ. Semp igͥ sapiens beatus
ẽ. At qui ⁊̃ om̃e bonũ letabile est
Ꝙ aut let.abile id p̃dicandũ ⁊ p̃se

Expanded text:
nibus tamque ipsis inter se dissennibus tamque ipsis inter se dissentientibus atque distractis quem vacuum solutum liberum videris, hunc dubitabis beatum dicere? atqui sapiens semper ita adfectus est; semper igitur sapiens beatus est. Atque etiam omne bonum laetabile est; quod autem laetabile, id praedicandum et prae se
Abbreviated transcription (Latin):
qmͣ appello uacuitatẽ egͥtudis in
qua uita beata posita ẽ hrẽ quisqmͣ
pot̾ cuiant assit. aut a deẽ possit
multitudo maloꝵ. qui aut̃ poteĩt
esse celsus ⁊ erectus. ⁊ ea que hõmi
accidere possunt omĩa pua ducẽs
qualem sapientẽ eẽ uolumꝰ nͥ õia
sibi in se posita censebit. An lace¬
domonii philippo militanti ꝑlit¬
teris se omia que conarent᷑ prohi¬
tix quesiucrũt nũ se ess ⁊̃ mori¬
limiusa. Quid adhanc fortitud̾ier
dequaloquimꝰ tp̃rantia aduicta
qle sit moditrix oi ꝯmocionũ¬
Quid potest ad beate muendũ d̾ ẽẽ
ei quẽ fo titudo ab eg̾cudine ⁊ ame¬
tu uindicet temꝑantia. tũ alibrd̃ie
auocet tu insolenti alacritate ge¬
stire nõ sinat᷑. ħ eff̾icere iitutẽ os ẽ¬
derẽ nis supiorib dieb ceñt expli¬
cata at quecumq ꝑturbationes
aĩ iniẜiam sedaciones aut̃ uitam
bonoꝵ aut̃ errore leticia gestiens li¬
bitoq u̾setur cũ omĩa cũ ꝯsilio et

Expanded text:
nunc appello vacuitatem aegritudinis, in qua vita beata posita est—habere quisquam potest, cui aut adsit aut adesse possit multitudo malorum? qui autem poterit esse celsus et erectus et ea, quae homini accidere possunt, omnia parva ducens, qualem sapientem esse volumus, nisi omnia sibi in se posita censebit? an Lacedaemonii Philippo minitante per litteras se omnia quae conarentur prohibiturum quaesiverunt, num se essuniversa? quid? ad hanc fortitudinem, de qua loquimur, temperantia adiuncta, quae sit moderatrix omnium commotionumquid potest ad beate vivendum deesse ei, quem fortitudo ab aegritudine et a metu vindicet, temperantia cum a libidine avocet, tum insolenti alacritate gestire non sinat? haec efficere virtutem ostenderem, nisi superioribus diebus essent explicata. Atque cum perturbationes animi miseriam, sedationes autem vitam bonorum autem errore laetitia gestiens libidoque versetur, quae omnia cum consilio et
Abbreviated transcription (Latin):
necet sic sine metiis had ẽ non
qui parua metuit s qua õino me¬
ci uacat. Quẽ ẽ enĩ alia fortitudo
nisi aĩ affectio. cũ mademido pi¬
culo ⁊ in labore at dolore paciens
tuptul abonim metu atqr hoc ñ¬

Expanded text:
nocet, sic sine metu is habendus est, non nocet, sic sine metu is habendus est, non qui parva metuit, sed qui omnino metu vacat. quae est enim alia fortitudo nisi animi adfectio cum in adeundo periculo et in labore ac dolore patiens, tum procul ab omni metu? atque haec
Abbreviated transcription (Latin):
iuendũ ei qui ꝯfidit suis boms.
aut qui diffidit beatus ẽẽ ꝗ pot̃.
aut diff̾idat ncc̃e ncc̃e ẽ qui bono
diudit criꝑtito. qui em̃ poti̾t aut
corpis firmi tate aut fortime stãbi¬
litate ꝯfidẽ. At qui nisi stabili ⁊ fixo
⁊ꝑmanẽte bono beatus ẽẽ nemo
potest. Quid ego eimoĩ istoꝵ ẽ. ut
m̃ laconis iluid dẽm ios cadeͣ n¬
teatur. qui głam cuidã m̾catori ꝙͣ¬
multas naues m oem horã matu¬
tinam dimisiss. nõ sane ob tabił
quidẽ ista inquit tudentib apta.
fortuna. An dubiũ est qu nichil sit
hñdum in eo gne quo uita beata.
plectitur si id possit amicti. Nichit
enĩ int arescere nichil extingri m¬
chil catere debet coꝵ in quib uita
beataꝯsiscit. Nam qui tumebit ne
quid exhiis de ꝑdat beatus esse nõ
potit. Uolum enĩ eñ qui beatus
sit tutũ esse in expugnabilẽ septu
atq munitũ ut nõ pano metu p̃¬
ditus sit s ut nullo. ut em̃ inocẽs
is d̾r nõ qui leuit̾ nocet. s ꝗ nichui

Expanded text:
ivendum ei, qui confidit suis bonis? aut, qui diffidit, beatus esse qui potest? at diffidat necesse est, qui bona dividit tripertito. qui enim poterit aut corporis firmitate aut fortunae stabilitate confidere? atqui nisi stabili et fixo et permanente bono beatus esse nemo potest. quid ergo eius modi istorum est? ut mihi Laconis illud dictum in hos cadere videatur, qui gmultas navis in omnem oram maritimam demisisset, non sane optabilis quidem ista inquit rudentibus apta fortuna. an dubium est quin nihil sit habendum in eo genere, quo vita beata compleatur, si id possit amitti? nihil enim interarescere, nihil extingui, nihil cadere debet eorum, in quibus vita beata consistit. nam qui timebit ne quid ex is deperdat, beatus esse non poterit. volumus enim eum, qui beatus sit, tutum esse, inexpugnabilem, saeptum atque munitum, non ut parvo metu praeditus sit, sed ut nullo. ut enim innocens is dicitur, non qui leviter nocet, sed qui nihil
Abbreviated transcription (Latin):
origo. Que uita qui int̾itus queq
exalio in aluid uicissitudo acq mu¬
tatio. Unde t̾ra ⁊ quibꝰ libͣca pon¬
derib quib cauernis maria susti¬
neant in quo omĩa delata guita¬
te mediũ mundi locũ semꝑ expe¬
tant. qui ẽ idẽ infimꝰ in rocundo.
hec tractanti aĩo ⁊ noctes et dies
cogitanti existit in illa de delfis.
p̃cepta cognicio.ut ip̃a se mẽs ag¬
noscat ꝯnictamq cũ diuina mẽte
se sentiat ex quo insaciabili gaudiͦ
ꝯpleat᷑. Ipã enĩ cogitatio d̾ ui ⁊ nã
deoꝵ scudiũ incend̾ illiꝰ et̾nitatis
nutandi. n se in b̾uitate uite col

Expanded text:
origo, quae vita, qui interitus quaeque ex alio in aliud vicissitudo atque mutatio, unde terra et quibus librata ponderibus, quibus cavernis maria sustineantur, qua omnia delata gravitate medium mundi locum semper expetant, qui est idem infimus in rutundo. haec tractanti animo et noctes et dies cogitanti existit illa a deo Delphis praecepta cognitio, ut ipsa se mens agnoscat coniunctamque cum divina mente se sentiat, ex quo insatiabili gaudio compleatur. ipsa enim cogitatio de vi et natura deorum studium incendit illius aeternitatem imitandi, neque se in
Abbreviated transcription (Latin):
nere ꝑfectum eẽ uoluit. Itaq ⁊ ar¬
bores ⁊ uites ⁊ ea que sunt hũilioã
n se toslere a t̾ra altius possũt a
semp uirent alia byeme nudata ĩ¬
mo temꝑe cepe fc̾a frondescũt. neq
ẽ ullũ ꝙ nõ ita uigeat intiore qͣd̾a
motu ⁊ suis quoq semĩb ĩchusis.
ut aut flores. aut fruges finidat.
sensus anatura ẽ datus. ius ip̃us
nature ꝑspici pot̾. Namq alias.
traq tectas. atip eaꝵ queq siuite¬
nens munꝰ cũ in disparis aiantis
uitã tñsite nõ possit manet inlede
discedit a beo. sic hõim multo qd¬
dã p̃stantiꝰ. ⁊ si p̃stancia debent eao¬

Expanded text:
nere perfectum esse voluit. itaque et arbores et vites et ea, quae sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt, alia semper virent, alia hieme nudata verno tempore tepefacta frondescunt, neque est ullum quod non ita vigeat interiore quodam motu et suis in quoque seminibus inclusis, ut aut flores aut fruges fundat sensus a natura est datus, vis ipsius naturae perspici potest. namque alias bterraque tectas. atque earum quaeque suum tenens munus, cum in disparis animantis vitam transire non possit, manet in lege discedit ab eo, sic homini multo quiddam praestantius; etsi praestantia debent ea
Abbreviated transcription (Latin):
ig̾ idhonestũ. at qui isti bona nu¬
merant. ne ip̃i qui dẽ honesta dñt
Solũ ig̾ bonu ꝙ honestũ. Exquo
efficit᷑ronestate una nitã ꝯtineri
brata. Non sũt ig̾ ca bona dict̃da
nec h̃nda quib habundantẽ lit
esse mi ẜrimũ. An dubitas qu p̃s

Expanded text:
id honestum. at quae isti bona numerant, ne ipsi quidem honesta dicunt; solum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur honestate una vitam contineri beatam. Non sunt igitur ea bona dicenda nec habenda, quibus abundantem licet esse miserrimum.
Abbreviated transcription (Latin):
cutus sũ. an cũ an aut̾ id scire nõ
potes m. Nullo mõ .d. tu igͥ ne de
psaꝵ quidem regne magno pot̾
dicere beatus ne sit m. an ego possi
ꝓrsus existimo bonos beatos imꝓ¬
bos miẜos. Miser gͦ achelans Mete
tam uitã in una uirtute ponẽ Qͥdẽ
uomepithaphio quomõ id̃ Hã
cui iuro ait eẽ ipẽ aꝑta sũt omĩa
que ad beate niuerdũ funͣt hec sus¬
pensa alioꝵ. aut bono casu aut ꝯͣrio
pñtere exalt̾ius euẽtis ⁊ errare co¬
gunt᷑. huic optime iuuendi rõ cõ¬
pata ẽ. ħ ẽ ille mod̾atus hic fortis
hic sapiens hic ⁊ nascentibꝰ et ca¬
tentib cu reliquis ꝯmodis cũ marͤ¬
lib̾is parebit ⁊ obediet p̃cepto illi
uetĩ. neq enĩ lactabit᷑ unꝙͣ nec
ip̃e spem reponet sui. ¶ Ex hoc igit᷑
platomis qiͣ quoda sco angusto q
fonte nra omĩs manebit orõ. uñ

Expanded text:
um.—ain tu? an aliter id scire non potes?—nullo modo.—tu igitur ne de Persarum quidem rege magno potes dicere, beatusne sit?—an ego possimprorsus existimo, bonos beatos, improbos miseros.—miser ergo Archelaus?—certe, tam vitam in una virtute poneEpitaphio quo modo idem? nam cui viro inquit ex se ipso apta sunt omnia, quae ad beate vivendum ferunt, nec suspensa aliorum aut bono casu aut contrario pendere ex alterius eventis et errare coguntur, huic optume vivendi ratio comparata est. hic est ille moderatus, hic fortis, hic sapiens, hic et nascentibus et cadentibus cum reliquis commodis, tum maxliberis parebit et oboediet praecepto illi veteri: neque enim laetabitur umquam nec e ipso omnem spem reponet sui. ex hoc igitur Platonis quasi quodam sancto augustoque fonte nostra omnis manabit oratio. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
etelo ⁊ in urbib collocauit ⁊ indo¬
mos q̃ introduxit ⁊ coegit de uita
⁊morib reb q bonis ⁊ malis q̃rẽ
Eni muitiplex rõ disputandi reꝵ¬
ꝙ uarietas ⁊ ingeni magnitudo.
platonis memoria ⁊ litt̾is ⁊ sec̃ta
plura genera estĩcit dissentic̃am
consetuti s̃m. quo socͣtem usui
arbitͣmur. ut nr̃am ip̃i siñam te¬
geremꝰ errore alios leuarem ⁊ m

Expanded text:
it et in domus etiam introduxit et coëgit de vita et moribus rebusque bonis et malis quaerere. cuius multiplex ratio disputandi rerumque varietas et ingenii magnitudo Platonis memoria et litteris consecrata plura genera effecit dissentientiuconsecuti sumus, quo Socratem usum arbitrabamur, ut nostram ipsi sententiam tegeremus, errore alios levar
Abbreviated transcription (Latin):
temꝑe eẽ possit. Nõ ig̾ facile sceto
neq bruto meo. n cõmuib m¬
gistris. nec uet̾ib illis a ⁊stotili
spensippo ⁊ enocrati palamom ut cũ
ca que sup̃ enumari in malis nu¬
merent idẽ dicant semꝑ beatũ esse
sapientem. Q si titulus ħ delectat
in signis ⁊ pulch̾ pitagori socrate
platone dignissim. inducint ami
illa quoꝵ splendore capiunt᷑ ires
ualitudinẽ pulcritudine duua
runt clarissima uoce ꝓfiti se neq
fortune impetu.nec multitudis
opimione nec dolore nec pom¬
te t̾reri omĩa q sͥ in se se cẽ posi¬
ta nec esse quicꝙͣ exͣ suã potater¬

Expanded text:
tempore esse possit? non igitur facile concedo tempore esse possit? non igitur facile concedo neque Bruto meo neque communibus magistris nec veteribus illis, Aristoteli Speusippo Xenocrati Polemoni, ut, cum ea quae supra enumeravi in malis numerent, idem dicant semper beatum esse sapientem. quos si titulus hic delectat insignis et pulcher, Pythagora Socrate Platone dignissimus, inducant animum illa, quorum splendore capiuntur, vires valetudinem pulchritudinem divitias runt clarissima voce profiteri se neque fortunae impetu nec multitudinis opinione nec dolore nec paupertate terreri, omniaque sibi in sese esse posita, nec esse quicquam extra suam pote
Abbreviated transcription (Latin):
rib ac̾rimis. tu cu maxime ꝯtͣ
fortunã głictur ꝙ idẽ meliorib
fortuna atq accepi onuĩsq adit
cuos int̾clusi ut ad me aspirare
nõ posses. Preclire si ristochiꝰ aut
sistochi. ⁊ enon diceret. qui nͥ qd̾
turpe esset incħ malũ ducẽt. Tu
enĩ bona iam expoliari potest. at¬
multitudo acute aut̃ disputan¬
tis illud. nõ q quisq dicat. s qr
cuiq dicendu sit uidẽ uelut in
ea ip̃a sm̃a.qmͣ in hac disputacõe
suscepin omẽs bonos sẽp ber¬
ꝓspicuũ ẽ omĩb enĩ uͥtutib ĩstruc¬
tes ⁊ ornatos cũ sapientes.tum
uiros bonos dicimꝰ uideamus
qui dicendi sint beati. c̃quidẽ hos
etistimo qui sint in boms nullo
adiuncto malo. Neq ulla aꝰ huic
lbo cũ beatũ dicimꝰ. sbiecta nouo
c̃ uisi secretis malis onũb cumu¬
uti bonor opletio. hinc assequi
illa duciniꝰ turbi qued̾a pauꝑtas
ignobilitas. humilitas. solitudo.
cisus in portat. qui insapientẽ be¬
atu fore cũ ł in omĩb hiis uno

Expanded text:
 acerrumis tum, cum maxime contra fortunam glorietur? quod idem melioribus Fortuna, atque cepi omnisque aditus tuos interclusi, ut ad me adspirare non posses. praeclare, si Aristo Chius aut si Stoicus Zenon diceret, qui, nisi quod turpe esset, nihil malum duceret; tu enim bono iam exspoliari potes. Atmultitudo; acute autem disputantis illud est, non quid quisque dicat, sed quid cuique dicendum sit, videre. velut in ea ipsa sententia, quam in hac disputatione suscepimus, omnis bonos semper beaperspicuum est; omnibus enim virtutibus instructos et ornatos tum sapientis, tum viros bonos dicimus. videamus, qui dicendi sint beati. equidem eos existimo, qui sint in bonis nullo adiuncto malo; neque ulla alia huic verbo, cum beatum dicimus, subiecta notio est nisi secretis malis omnibus cumulata bonorum complexio. hanc assequi illa ducimus, turba quaedam: paupertas, ignobilitas, humilitas, solitudo, casus importat, qui in sapientem fore, cum vel in omnibus is uno
Abbreviated transcription (Latin):
osulatus uni ante ponẽ. s umim
diem came multoꝵ ⁊ claroꝵ iuro¬
⁊ totis etatib. Leui quẽ si digito
attigiss penas dedisset. at cuma
college sui ꝯsulis Gnci octaui p̃¬
milicieq ꝯgiita.Mi. antonii oĩ¬
um eloqñtisimi quos ego audi¬
erĩ s.cesaris in quo uidr speciem
fuisse humanitatis salis. suaui¬
tatis leporis. Beatus ne igͥ qr eos
licet. s ẜmonis errore labim̃. Ideĩ
auili bello uictor iratus nccͣiis ci¬
tli dp̃cantib nõ seł respondsse
pe moriat᷑. in quo beatior ille qui
huic nefane uoci paruit. qũa is
quitam celate ĩperanit. Nam cu
actipe ꝙͣ fatere prestat ĩiuriam
tu merti iã ip̃i aduentati paulu
ꝓcetere obuuam qd fecit catulus
ꝙͣ q marius talis uiri inti̾tu sex
suos obrucre ꝯsulatus ⁊tamiã¬
re extͥmũ tempꝰ etatis..Suo de q̃¬
dragnita annos trramiꝰ soracusa¬
tenuit ciuitatẽ. at qui d̾hoc hõie
abonis anctorib sic scͥptũ accepi¬
mꝰ sumã fuisse cius in uictu tem

Expanded text:
i anteponere, sed unum diem Cinnae multorum et clarorum virorum totis aetatibus. Laelius si digito quem attigisset, poenas dedisset; at Cinna collegae sui consulis Cn. Octavii prmilitiaeque cognita, M. Antonii, omnium eloquentissimi quos ego audierim, C. Caesaris, in quo mihi videtur specimen fuisse humanitatis salis suavitatis leporis. beatusne igitur, qui licet; sed sermonis errore labimur; id enim civili bello victor iratus necessariis Catuli deprecantibus non semel respondit, sed saepe: moriatur? in quo beatior ille, qui huic nefariae voci paruit, quam is, qui tam scelerate imperavit. nam cum accipere quam facere praestat iniuriam, tum morti iam ipsi adventanti paulum procedere ob viam, quod fecit Catulus, quam quod Marius, talis viri interitu sex suos obruere consulatus et contaminare extremum tempus aetatis. Duodequadraginta annos tyrannus Syracusatenuit civitatem! atqui de hoc homine a bonis auctoribus sic scriptum accepimus, summam fuisse eius in victu tem
Abbreviated transcription (Latin):
que genere nõ minic̃o cnerentur.
ita beiti uitam ⁊ si et aliquã parte
c lautẽt. tñ exmulto maiore pate
optmẽ nomẽ suũ .M. hec nc̃ enu¬
sime dici mͥ uidet᷑. Nam ⁊ qui beatꝰ
ẽ. nõ intelligo ꝙ requirat ut sit be¬
atior. Si ẽ enĩ ꝙ desit ne beatꝰ quidẽ
appellari spectariq dicunt. ẽ ñ id
isto mõ ualcat. Cu u̾o tria gu̾a
maloꝵ eẽ dicunt qui duoꝵ gener
malis omiĩb urgeat᷑. ut omĩa ad¬
u̾sa sint infortua omib opp̃ism
corpꝰ ⁊ conspectu dolorib hiucp
paulũ ne ad beatam uit̾a dicem
ꝙ cheo frastũs sustine̾ nõ potuit
siam cũ statuiss u̾b̾a cormẽt ⁊ cru¬
ciatus. patrie eũsiones exila or¬
bitates. Magnauim hr̃e ad male
misereq uiuendũ nõ est aus: eli¬
te ⁊ ample loqui cũ humilit d̾nis¬
seq sentiret. Quã bñ nõ qr ꝯstant¬

Expanded text:
quae genere, non numero cernerentur; item beatam vitam, etiamsi ex aliqua parte clauderet, tamen ex multo maiore parte optinere nomen suum. haec nunc enusime dici mihi videntur. nam et, qui beatus est, non intellego quid requirat, ut sit beatior—si est enim quod desit, ne beatus quidem appellari spectarique dicunt, est ubi id isto modo valeat; cum vero tria genera malorum esse dicant, qui duorum generum malis omnibus urgeatur, ut omnia advorsa sint in fortuna, omnibus oppressum corpus et confectum doloribus, huic paulumne ad beatam vitam deessequod Theophrastus sustinere non potuit. nam cum statuisset verbera, tormenta, cruciatus, patriae eversiones, exilia, orbitates magnam vim habere ad male misereque vivendum, non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret. quam bene, non qua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ requiram ego eĩ assentior eor
que posuist altr̃ alteri conseqñt
ta uo ut indet᷑ nã pfimire ñ est me
nam ista michi ⁊ cũ anthiocho sepe
⁊ cũ aristone nuꝑ cũ athens ĩpator
apud eũ diu̾sater dissensio fuit. mͥ
emĩ nõ indebat᷑ quisꝙͣ eẽ beat᷑ posse
cũ in malis ess. In malis autẽ sapi¬
entẽ esse posse. si eẽnt uila corporis

Expanded text:
 requiram. ego enim adsentior eorum quae posuisti alterum alteri consequensvero, ut videtur; nam praefinire non est menam ista mihi et cum Antiocho saepe et cum Aristo nuper, cum Athenis imperator apud eum deversarer, dissensio fuit. mihi enim non videbatur quisquam esse beatus posse, cum in malis esset; in malis autem sapientem esse poss
Abbreviated transcription (Latin):
ls ulla frandi rõ ẽ. nec sors nͨ ira
celitũ iuentũ malũ qui ñ natura
himana paciendo efferat. Est aut̃
utilis ad ꝑsuadendũ ea que accide¬
rint ferri ⁊ posse ⁊ oportẽ enum̾a¬
tio eoꝵ qui tulerunt. ⁊ si egritudis
sedatio ⁊ hest̾na disputaccẽ expli¬
cata ẽ ⁊ in cõsolacõis libro quẽ m
medio. nõ eñ sapientes eramꝰ me¬
rore ⁊ dolore ꝯsc̃psimꝰ. qd̾ꝙ uetat c̾¬
sippus. adrecentes qiͣ cumores aĩ
remediũ adhibẽ id nos fecimꝰ natẽ¬
q iñ attulimꝰ ut magnitudini me¬
dicine doloris magnitudo ꝯcedẽt
S egritudim dequa ẽ satis dispu¬
tatu fmitimꝰ ẽ metus d̾ quo pauca
dicenda sunt. Est cm̃ metus ut egͥ¬
tudo p̃sentis sic ille futuri mali Ita¬
q nõ nulli eg̾tudinis ꝑtem qnͣda
metũ eẽ dicebant. Alii aut̃ metum
p̃molestia appellabant ꝙ ẽ qiͣ dux¬

Expanded text:
lis u/lla fando ora/tio est, Nec fo/rs nec ira lis u/lla fando ora/tio est, Nec fo/rs nec ira cae/litum invectu/m malum, Quod no/n natura huma/na patiendo e/cferat. est autem utilis ad persuadendum ea quae acciderint ferri et posse et oportere enumeratio eorum qui tulerunt. etsi aegritudinis sedatio et hesterna disputatione explicata est et in Consolationis libro, quem in medio—non enim sapientes eramus—maerore et dolore conscripsimus; quodque vetat Chrysippus, ad recentis quasi tumores animi remedium adhibere, id nos fecimus naturaeque vim attulimus, ut magnitudini medicinae doloris magnitudo concederet. Sed aegritudini, de qua satis est disputatum, finitimus est metus, de quo pauca dicenda sunt. est enim metus, ut aegritudo praesentis, sic ille futuri mali. itaque non nulli aegritudinis partem quandam metum esse dicebant, alii autem metum praemolestiam appellabant,
Abbreviated transcription (Latin):
humana oĩa p̾̃mentẽ/ illũ eẽ. quẽ
magnanimu ⁊ fortẽ uiru dicimꝰ.
tilis aut̾ nec merẽs. nec timẽs
nec cupiens. nec gestiens ẽẽ qs¬
tus humanos supiores ꝙ̃ suos
ut uichil quale sit illud ꝙ ptũ¬
bit aĩmũ s de ip̃a sit ꝑturbacõe
dicendũ. Itaq primiu in ip̃a cu¬
ƿiditate cũ id so lũ agit᷑. nt ea col¬
latur. nõ ẽ querendũ bonũ illud
nec ne sit ꝙ libidinẽ in oueat. s
libido ip̃a tollenda ẽ ut suie ꝙ ho¬
nestũ est. id sit sũmũ bonu siue
nobuptas sinc hoꝵ utrũq ꝯiũctu
siñ tria illa gn̾a bonot tñ ⁊ iam si
sit eadem sit omĩb ad decrendu
ad hibenda orõ. Continet aut̃cẽ
sedacionẽ animi humana in con¬
spectu poĩta nã. que qͦ faciliꝰ exp̃s¬
sa c̾natur. explicanda ẽ rõne ꝯtãs¬
coĩs condicio lexꝙ uite.Itaq nõ
smne causa cũ orestis fabuła ditet
enripides. p̾mos tris uersos reuo¬
sasse dicit᷑ socͣtes. neq tam t̾ribi

Expanded text:
a omnia spernentem illum esse, quem magnanimum et fortem virum dicimus. talis autem nec maerens nec timens nec cupiens nec gestiens esse quistus humanos superiores quam suos ut nihil, quale sit illud quod perturbet animum, sed de ipsa sit perturbatione dicendum. itaque primum in ipsa cupiditate, cum id solum agitur ut ea tollatur, non est quaerendum, bonum illud necne sit quod lubidinem moveat, sed lubido ipsa tollenda est, ut, sive, quod honestum est, id sit summum bonum sive voluptas sive horum utrumque coniunctum sive tria illa genera bonorum, tamen, sit, eadem sit omnibus ad deterrendum adhibenda oratio. continet autem omnem sedationem animi humana in conspectu posita natura; quae quo facilius expressa cernatur, explicanda est oratione communis condicio lexque vitae. itaque non sine causa, cum Orestem fabulam doceret Euripides, primos tris versus revocasse di
Abbreviated transcription (Latin):
ħ̾ si socͣtes aut anthistenes dicẽt
nõ is qui finẽ bonoꝵ uoluptate
eẽ dixerit. negat ꝙ̃ qmͣ iocunde
posse uiuere. nisi idem honeste sa¬
pient̾ iusteq uiuat. inchil gͣmius

Expanded text:
sed si Socrates aut Antisthenes diceret, non is qui finem bonorum voluptatem esse dixerit. negat quemquam iucunde posse vivere, nisi idem honeste sapienter iusteque vivat. nihil gravius,
Abbreviated transcription (Latin):
ueri querẽmus. quẽ morẽ cum car¬
neates a cutissimie coplosisime ꝙ
temusset. fecimꝰ ⁊ alias sepe q nuꝑ
intusculano ut ad cã ꝯsuetudinemn
disputaremꝰ. ⁊ quadridui quidẽ ẜ¬
monẽ supiorib adte psqtũ libris
meode loco ꝯ sedissem. sic ẽ ꝓposi

Expanded text:
eremus. quem morem cum Carneades acutissime copiosissimeque tenuisset, fecimus et alias saepe et nuper in Tusculano, ut ad eam consuetudinem disputaremus. et quadridui quidem sermonem superioribus ad te perscriptum libris eodem in loco consedissemus, sic
Abbreviated transcription (Latin):
⁊tine̾ gestiens nõ ne tanto nũ¬
ut hii miscti. sic S illi beati quos
nulli metus tertent niuse etiritui¬
dines eredunt nulie ubitines i¬
citaut nae tutiles letitie etusta¬
tes languidis liqueracuit uolur¬
tatib ut maris ig tnquillitas in¬
telligit᷑. nulla ne numa quideau¬
ra fluctus ꝯmonente sic ai quiet
⁊ placitus itatus cinit̾ cũ ꝑcur b¬
cio nulla ẽ qua moueri queat. At
siẽ qui uini fortaue qui omiatr¬
mana quecũq accdere possut cor¬
labilia ducat erquo nec timor ei
net auzo. attingat idẽq ñ inch
uoluptate. quid est cur io nõ be¬

Expanded text:
mere gestiens, nonne tanto misut hi miseri, sic contra illi beati, quos nulli metus terrent, nullae aegritudines exedunt, nullaelibidines incitant, nullae futiles laetitiae exsultantes languidis liquefaciunt voluptatibus. Ut maris igitur tranquillitas intelligitur. nulla ne minima quidem aura fluctus commovente: Sic animi quietus et placatus status cernitur, cum perturbatio nulla est, qua mo veri queat. Quod st qui vim fortunae, qui omnia humana, quae cuique accidere possunt, tolerabilia ducat, ex quo nec timor eum, nec angor attingat, idemque si nihil voluptate, quid est cur be
Abbreviated transcription (Latin):
untutes aut̃ noli ueren ne expostu¬
lent ⁊ querant se abeata iuta eẽ ic¬
lictas Si eni nlłauitus prutẽcia
uacat pententia ip̃a h uitet ñ omes
bonos esse ⁊̃ beatos maulcaꝙ d ma¬

Expanded text:
tutes autem noli vereri ne expostulent et querantur se a beata vita esse relictas. si enim nulla virtus prudentia vacat, prudentia ipsa hoc videt, non omnis bonos esse etiam beatos, multaque
Abbreviated transcription (Latin):
qui archelauit anaxagore discipu¬
in audierat. numeri motusꝙ tcͣ¬
tabant᷑ ⁊ und̾ omĩa orirent̾ quo¬
ue recede̾nt. studioseq ab hnissy¬
dex magnituemes int̾uala curs

Expanded text:
qui Archelaum, Anaxagore discipulum, audierat, numeri motusque tractabantur et unde omnia orirentur quove recederent, studioseque ab iis siderum magnitudines, interva
Abbreviated transcription (Latin):
mund s potentio popuł sepe ꝯtĩ¬
git suitutẽ pot̾ ea times ẽẽ qsqͣ
lratus. Quid qui nõ mõ ea futura
quireb hiis fractus egritudine
eliditur pot̾ tandẽ eẽuoniis rim

Expanded text:
us, sed potentibus populis saepe contigit, servitutem? potest ea timens esse quisquam beatus? quid, qui non modo ea futura qui rebus his fractus aegritudine eliditur, potest tandem esse non miserrim
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ herdicis et atib ult̾c q̃ et nesiorẽ
tes. Nec u̾o athlas sustine celu nͨ
ꝓmetheus affixus caucaso. ner ste¬
latus ⁊ zepheus cũ uxore genero
filia traderet᷑. nisi celestiũ dima
coginçio non cor aderrorẽ fabule
tagore mananit ecatẽ. ꝯuent ĩ carit
auditor ꝑlaconis pocars peracitor
ferunt uenise ermq cum bonte
pũcipe phitianoꝵ docte ⁊ ceproser
disseruisse quedã Cui mauium
⁊ eloquentiam cũ Diunatus ⁊s¬
icon. que fuisse er eo qua maxnne
arte ofitẽt. At iuũ artẽ quidẽ sesti¬

Expanded text:
 et Nestorem tis. nec vero Atlans sustinere caelum nec Prometheus adfixus Caucaso nec stellatus Cepheus cum uxore genero filia traderetur, nisi caelestium divina cognitio nomen eorum ad errorem fabulae thagorae manavit aetatem. quem, ut scribit audferunt venisse eumque cum Leonte, principe Phliasiorum, docte et copiose disseruisse quaedam; cuius ingenium et eloquentiam cum admiratus esLeon, quaesivisse ex eo qua maxima arte confide
Abbreviated transcription (Latin):
si del q iñ dixi uideri quale sit de
quo ate disputari uolo ai. Ncmpe
negas ad beate uiuendũ satis pesse
untutẽ d ꝓrsus nego &. quidad
recte honeste laudabilit pestremo

Expanded text:
d mihi dixi videri, quale sit, de quo a te disputari volo. Nempe negas ad beate vivendum satis posse virtutem? Prorsus nego. Quid? ad recte honeste laudabiliter, postremo
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ inpulsu existit ⁊̃ int̾ fres tale
uirgi̾. Quis hõ te exsuꝑanit unqͣ
genciuĩ inprudentia. Quis aut̃ ma¬
litia te Nosti que secunt᷑. alt̾iuus enĩ
u̾sib intorquet᷑ int̾ frẽs gͣuissime
ꝯtumelis ut facile appeat atrei filios¬

Expanded text:
cuius inpulsu existit etiam inter fratres tale iurgium: Qui/s homo te exsupera/vit usquam ge/ntium impu/dentia? Quis au/tem malitia/ te?— nosti, quae secuntur; alternis enim versibus intorquentur inter fratres gravissimae contumeliae, ut facile appareat Atrei
Abbreviated transcription (Latin):
Idẽ censeat ꝙͣ ħ suanc ẽ. tũ cũ doloeͣ
cruciet᷑ dictuꝵ cẽ sapientẽ. Non igͥ
⁊ singuł uocib philosophi spectã¬
di sunt s exppetuitate.atq ꝯitan¬
cia .d. adducis me ut t̾ assentiar.
S tua qͦr ind̾ nedesidet᷑ ostancia cu.
quonã mõ ar qr legi tuũ imp qrtũ

Expanded text:
em censeat quam hoc suave est! tum, cum dolore crucietur, dicturum esse sapientem? non igitur ex singulis vocibus philosophi spectandi sunt, sed ex perpetuitate atque constantia. Adducis me, ut tibi adsentiar. sed tua quoque vide ne desideretur constantia. Quonam modo? Quia legi tuum nuper quartum
Abbreviated transcription (Latin):
exrõnũ collacione constet. ab ea
cit ad bene beateq unendum.
Uintus hicdies
brute finc̃ facit tis¬
culanaꝵ disputaco¬
nũ quo die ẽano¬
omib maxie pdais
disputatu place enitibi ro odl
sensi ⁊ er eo libro anẽ adme actio¬
tissine sc̃psisti ⁊ exmulis ẜ mo

Expanded text:
onum conlatione constet, ab ea, bene beateque vivendi. Quintus hic dies, Brute, finem faciet Tusculanarum disputatinum, quo die est a noomnibus maxime probas, disputatum. placere enim tibi admodum sensi et ex eo libro, quem ad me accurati
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse mollicia. nõ ex ip̃a urtute
uirtutis robore existimo. illa eñ
anunculꝰ cuus brite sustulit orã
que cate in hom̃e possunt sb̃t̃ se
ht̃ eaq despiciens. casus ꝯtep̃nit
hamanos culpaq omi carens pret̾
se ip̃am nichil censet ad se pertinẽ
Nos autẽ omĩa adu̾sa tũ uemẽ¬
cia motu augentes. tũ merore pre¬
sencia reꝵ natura ꝙͣ errorẽ nr̃m

Expanded text:
fortasse mollitie, non ex ipsa virtute, de virtutis robore existimo. Illa enim, avunculustuus, Brute, sustulit omnia quae cadere in hominem possunt, subter se habet; eaque despiciens, casus contemnit humanos: culpaque omni carens, praeter se ipsam, nihil censet ad se pertinere. 3. Nos autem omnia adversa, tum venientia metu augentes, tum maerore praesentia; rerum naturam, quamerro
Abbreviated transcription (Latin):
clarã enĩdat̾tem uite poeticã. que
amorẽ flagicii ⁊ lenitatis auctorẽ
inꝯcilio deoꝵ collocandũ putet
De comedia loquor.que si ħ flagi¬
cia nos ꝓbaremꝰ. nullaess om̃ino
qd ait extͣgoedia pnceps ille ar¬
gonautaꝵ du me amoris magie
poet̾a patri dice̾ audet se ꝯingem
huisse ulũ amor quẽ dederat qm
plus pollet pocior q ẽ patre. S po¬
etas ludere sinamꝰ. quo fabus m
chil flagitio u̾sari ip̃m uidemꝰ io¬
esse. ⁊ in eo litigant cũ epicuro ñ
multũ ut opinio mea fert m̃tiẽte
Quis ẽ eñ iste amor amicitie en
n deformẽ adolescentẽ quisqũ
amat neq formosũ senẽ mͥ quid
ħ mg̾toꝵ gynasiis nata ꝯsuenuto
uidet᷑ inquib isti hb̾i ⁊ cessi sũt
amores. Beneergo ennꝰ flagici
principiũ ẽ nudare int̾uices cor¬
tu dubitat quid poete uelme au
nõ intlłigit qd apud euripitem
hominũ doctissimi ⁊ sium poett̃
d̾ se ip̃is ⁊ carminibedant acant¬
b fortis uir in sua re p. cognitus

Expanded text:
laram emendatricem vitae poëticam, quae amo- rem flagitii et levitatis auctorem in concilio deorum conlocandum putet! de comoedia loquor, quae, si haec flagitia non probaremus, nulla esset omnino; quid ait ex tragoedia princeps ille Argonautarum? Tu/ me amoris ma/gispoëtam patri dicere audet se coniugem habuisse illum, Amor quem dederat, qui plus pollet potiorque est patre. Sed poëtas ludere sinamus, quorum fabulis in hoc flagitio versari ipsum videmus Ioesse et in eo litigant cum Epicuro non multum, ut opinio mea fert, mentiente. quis est enim iste amor amicitiae? cur neque deformem adulescentem quisquam amat neque formosum senm gymnasiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Fla/giti princi/pium est nudare i/nter civis co/rtu dubitat, quid poëtae velint, aut non intellegit, quid apud Euripidem homines doctissimi et summi poë- tae de se ipsis et carminibus edunt et cantibus? fortis vir in sua re p. cognitus
Abbreviated transcription (Latin):
quer morn ⁊ me diseutm uelis
s quard utrualiqd actũ supiorib
dicb an nichil arbicitiiur Actũ
lõ ⁊ aliqnͣtur quider.M.atqui si
ita ẽꝓfligata im ħ ⁊ pene aderi¬
cum adducta q̃o est .d. quo tandẽ
mõai.qi motus turbulenti iacta¬
nonesq animoꝵ incitate ⁊ ĩpetu
lentes ute beate nllam ꝑtẽ itlin

Expanded text:
 velis. sed quaero, utrum aliquid actum superioribus diebus an nihil arbitremur. Actum vero, et aliquantum quidem. Atqui, si ita est, profligata iam haec et paene ad exitum adducta quaestio est. Quo tandem modo? Quia motus turbulenti iactationesque animorum incitatae et impetu lentes vitae beatae nullam partem
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝑ curbata mens melius possit
tacrre ꝙͣ censtaris. an quisꝙͣ pot̃
sine ꝑtirbact̃e mentis irasci. bene
a ꝙ nullũ erat iacundia fedius
iracundos solos morbosos nõia¬
uerunt. Oratorem u̾o irasci nũme
⁊ uehe m̃cius dicimꝰ. Quid cũ iam
reb transactis ⁊ p̃titis oraciones
scribimꝰ. Nñ irati sc̾bii ⁊ quis hoc
aĩaduertit. incite nñi aut egisse
un ꝙͣ iratũ esopum aut scripsisse ex¬
istimamꝰ iracum accitũ. agunt᷑ ista
p̃cdare ⁊ ab oratore quidẽ melus.
si mõ ẽ orator qua abullo hitrio¬
ne. S agunt᷑ leinit̾ ⁊ mente tͣnqi¬
la ¶libidmnẽ no laudare cui ẽ libi¬

Expanded text:
quod perturbata mens melius possit facere quam constans? an quisquam potest sine perturbatione mentis irasci? bene quod nullum erat iracundia foedius, iracundos solos morosos nominaverunt. Oratorem vero irasci minime et vehementius dicimus? quid? cum iam rebus transactis et praeteritis orationes scribimus, num irati scribimus? ecquis hoc animadvertit? vincite!—num aut egisse umquam iratum Aesopum aut scripsisse existimas iratum Accium? aguntur ista praeclare, et ab oratore quidem melius, si modo est orator, quam ab ullo histrione, sed aguntur leniter et mente tranquilla. Libidinem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfertis. addicis pitagoram. democri¬
cum. platonẽ. quid uos stutũ libi¬
dinẽ uocatis. que uł optimaꝵ rerũ
ut ea que suat ꝓfertis sedata tam̃
⁊ tranquilla ẽe debent. Iam egritu¬
leat aliquid doleat ꝗdlib. dixit eĩ
d̾ adolescente ꝑdito ac dissoluto.
Nos aut̃ d̾ constanti niro ac sapiẽ¬
ti qͥrimꝰ. Et quidẽ ip̃am ilła iramcẽ¬
turio heat aut signifer. ł cetĩ d̾ qb
dici nõ ncc̃e ẽ. ne rethoꝵ aꝑiamus
mistia. Utile ẽ enĩ uti motu aĩ ꝙ
uti rõne ñ pot.sios aut̃ ut testificor
sepe dsapiente querimꝰ. at q̃ emula¬
ri utile est. obtrectare misereni. Cur
miser care pocius qmͣ feras opez
si id facere possis. Ansme nũa li
pere ip̃a egricudines ꝑꝑalios de be¬
mꝰ s alios si possumꝰ leuare egri¬
tudine. obtrectare noͣ alt̾i aut illa
uiciosa emulaccẽ que uanitati si¬
mile ẽ. Emulari quid ħt utilitatiᷤᷤ
cũ sit emulantis angi alieno bono

Expanded text:
an Democritum Platonem. quid? vos studia libidinem vocatis? quae vel optimarum rerum, ut ea sunt quae profertis, sedata tamen et tranquilla esse debent. Iam aegrituleat aliquid, doleat quidlibet. dixit enim de adulescente perdito ac dissoluto, nos autem de constanti viro ac sapienti quaerimus. et quidem ipsam illam iram centurio habeat aut signifer vel ceteri, de quibus dici non necesse est, ne rhetorum aperiamus mysteria. utile est enim uti motu animi, qui uti ratione non potest. nos autem, ut testificor saepe, de sapiente quaerimus. At etiam aemulari utile est, obtrectare, misereri. cur misereare potius quam feras opem, si id facere possis? an sine miseripere ipsi aegritudines propter alios debemus, sed alios, si possumus, levare aegritudine. obtrectare vero alteri aut illa vitiosa aemulatione, quae rivalitati similis est, aemulari quid habet utilitatis, cum sit aemulantis angi alieno bono
Abbreviated transcription (Latin):
ea est enĩ fons miseriaꝵ ⁊ caput.
s egͥcudinis ⁊ reliquoꝵ aĩ mor¬
boꝵ una sanacio ẽ. oṁes opmabi¬
les eẽ uoluntarios ea req suscipi
ꝙ ita rectũ ẽẽ uid̾at᷑. hunc erto¬
rem qiͣ radicem maloꝵ õiumstir¬
pitus pħiam se extorturã pollite¬
tur. decuiꝰ igͥ nos excolendos piti¬
aniq nos sanari. hiis em̃ malis
insidentib nõ mõ berti s ne sam
quidẽ esse possimꝰ. aut gͥ negem

Expanded text:
fons miseriarum et caput. sed et aegritudinis et reliquorum animi morborum una sanatio est, omnis opinabilis esse et voluntarios ea reque suscipi, quod ita rectum esse videatur. hunc errorem quasi radicem malorum omnium stirpitus philosophia se extracturam pollicetur. demus igitur nos huic excolendos patiamurque nos sanari. his enim malis insidentibus non modo beati, sed ne sani quidem esse possumus. aut igitur negem
Abbreviated transcription (Latin):
qnͣtus sit turor amoris. omĩbus
to nulla uehem̃cior ut si iam ip̃a
illa accusare nolis stupͣ dico ⁊ coͣ¬
ruptelas ⁊ adult̾ia. incesta. d̾mq
quoꝵ oĩum accusabilis ẽ turpido.¬
dut ħ omittas ꝑ turbacio ipa mẽ¬
tis mamore feda ꝑse ẽ. ilam ut il¬
a p̃teream que sũt furoris hec ip̃a¬
tuar eẽ mediocria in urie. suspici
mentis quẽ nõ ip̃a p̃uitate detreat.

Expanded text:
ntus sit furor amoris. omnibus to nulla vehementior, ut, si iam ipsa illa accusare nolis, stupra dico et corruptelas et adulteria, incesta denique, quorum omnium accusabilis est turpised ut hec omittas, perturbatio ipsa mentis in amore feda per se est. Nam, ut hec preteream, que sunt furoritur esse mediocria, iniurie, / suspicmentis quem non ipsa pravitate deterreat?
Abbreviated transcription (Latin):
ĩnoco.nosq adeouenti. Mundũ
totũ se ad amorẽ suũ sb̾lenandur
oñsuru putat uenerẽ unã erclud̃
ut iniqͣ. Nã quid ego te appellem
uenꝰ. Eam p̃libidine negat curaẽ
affecto. hec adhibenda curacio est
ut ⁊ illud qui cupiat ostendat qmͣ
dus ⁊̃ est nõ nunꝙ̃ adalia studia
sollicitudines curas negocia lo¬
a demq mutacõe tanꝙͣ egroti ñ

Expanded text:
enti! mundum totum se ad amorem suum sublevandum conversurum putat, Venerem unam excludit ut iniquam: nam quid ego te appellem, Venus? eam prae lubidine negat curare adfecto haec adhibenda curatio est, ut et illud quod cupiat ostendatur quam dus est etiam non nunquam ad alia studia, sollicitudines, curas, negocia; loci denique mutatione, tanquam egroti non
Abbreviated transcription (Latin):
glecta. a multis q̃ uituꝑet᷑. uitupẽ
quisqͣ iite parentẽ ⁊ ħ parricitio
se in quinare audet ⁊ tam ĩꝑie ingͣ¬
tus eẽ ut cam accus qmͣ uereti dede¬
offusa caligo ẽ qui tam longeret᷑
respice nõ possunt. nec eos aquib
uita hõmu instructa p̾mũsit fur¬

Expanded text:
glecta a multis etiam vituperetur. vituperare quisquam vitae parentem et hoc parricidio se inquinare audet et tam impie ingratus esse, ut eam accuset, quam vereri debeoffusa caligo est, quod tam longe retro respicere non possunt nec eos, a quibus vita hominum instructa primis sit, fu
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝯspetie defimunt¬
Di siquis ẽ in reꝵ nͣa sine solli¬
atudine. siue d̾siderio sine cura.
sme suspirio sit sane. uacat omĩ
uibidine. ħ̾ ant̃ d̾ libidine orõ est.
ain aut̃ est aliquis amor ut ẽ c̾te
qui nichil absit. aut nõ multum
ab insama quał inlencadia ẽ siq¬
dem sit qui ꝙͣ d̾s. ci ego simcure
ꝙ̃adm hic frueret᷑ uoluptate ama¬
toria. heu me infelicem. Ilichil ue¬
rius ꝓbe. ⁊ ille sanꝰ ne es qui temẽ
lamentare.Sic insanus uid̾r q̃ su¬
is. at quas tͣgoedias effecit ⁊ scẽ¬

Expanded text:
is specie definiuntui si quis est in rerum natura sine sollicitudine, sine desiderio, sine cura, sine suspirio, sit sane; vacat enim omni libidine; haec autem de libidine oratio est. sin autem est aliquis amor, ut est certe, qui nihil absit aut non multum ab insania, qualis in Leucadia est: si quidem sit quisquam deus, cui ego sim curae— quem ad modum hic frueretur voluptate amatoria! heu me infelicem!—nihil verius. probe et ille: sanusne es, qui temere lamentare? sic insanus videtur etiam suis. at quas tragoedias efficit! Te