comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Iustant officio nonĩa bina tuo.
Me tͥ tindareꝰ uita gͣuis aftor et ãnis.
Tradidit. arbitrium neptis habebat auꝰ.
Cum tͥ nubebam nlłi mã teda nocebat.
Si iungar pirro tu mͥ lesus eris.
Et pr̃ ignoscet nr̃o menelaus amori.
Succubuit tedis p̃petis ip̃e dei.
Ꝙ sibi promisit gen̾o conceclet amorẽ.
ꝓ d̾it exemplo mr a mata suo.
Tu mͥ quod mr̃i p̃r est. quas gesserat olĩ.
Bardaniꝰ ꝑtes ad uena pirrus agit.
Ille licet patriis sũ fine sr̃biat astis.
Et tu que referas fc̃a ꝑentis hs̃.
Tantalidos os ip̃mq regebat achitiẽ
H ic ꝑs milicie duxerat ssle ducum.
Tu quoq hs̃ proauũ pesopẽ paopisq ꝑentẽ
Si meluis num̾es aione quintꝰ eris.
Nec uirtute cares arma ĩ iudiosa tusisti.
S tu quid faceris: induit illa patrem.
Mat̾ia uellem fortis meliore fuisses.
Non lesta est oꝑi sed data causa tuo.
H anc tñ ĩ plesti. iugł̃oq egistus aꝑto.

Expanded text:
Instant officio nomina bina tuo. Instant officio nomina bina tuo. Me tibi Tyndareus, vita gravis auctor et annis, Tradidit; arbitrium neptis habebat avus.Cum tibi nubebam, nulli mea taeda nocebat; Si iungar Pyrrho, tu mihi laesus eris. Et pater ignoscet nostro Menelaus amori — Succubuit telis praepetis ipse dei. Quem sibi permisit, genero concedet amorem; Proderit exemplo mater amata suo. Tu mihi, quod matri pater est; quas egerat olim Dardanius partis advena, Pyrrhus agit. Ille licet patriis sine fine superbiat actis; Et tu, quae referas facta parentis, habes. Tantalides omnis ipsumque regebat Achillem. Hic pars militiae; dux erat ille ducum. Tu quoque per proavum Pelopem Pelopisque parentem, Si medios numeres, a Iove quintus eris. Nec virtute cares. arma invidiosa tulisti, Sed tibi — quid faceres? — induit illa pater. Materia vellem fortis meliore fuisses; Non lecta est operi, sed data causa tuo. Hanc tamen inplesti; iuguloque Aegisthus aperto
Abbreviated transcription (Latin):
Inclusam ꝯtͣ iusq piumq tenet.
Ꝙ potui feci ne nõ in uita ten̾er.
Cct̾a feminee nõ ualuere manꝰ.
Quid facis eacide non sum sni uĩdice dixi.
H ac tͥ sub dño est pirre puella suo.
Surdior itie freco clamãtẽ nom̃ horestis.
Traxit ĩ ornatis in sua testa comis.
Quid gͣuius capta lacecdemone sua tusissẽ.
Si caꝑet graias barbara turba mirꝰ.
ꝑtiꝰ aindromache uerauit a caia iustrix.
Cum dauaus phrigias ureret ignis opes.
At tu cura mei si re pia tangit horestes.
Inice. non tumdas intua iura manus.
An siquis rapiat stabulis arm̃ta reclusis.
Arma feras : rapta coniuge sentus eris.
Sit socer exempso nupte repecitor ad ẽp̃te.
Nupta foret ꝑidi mat ÷ ut ante fuit.
Non tu mille rates simosaq ucla ꝑabis.
Nec numeꝵ danai misitis: ip̃e ueni.
Sic quoq eram repetenda tñ. nec tͣpe marito.
Asꝑa pro caro balla tulisse thoro
Q uid quod auus nobis idem pelopeiꝰ atreus.
Et si non cẽs uir mͥ. frat̾ cras.
Uir precor uxori fr̃ succurre sorori.

Expanded text:
iusque piumque tenet. Quod potui, renui, ne non invita tenerer; Cetera femineae non valuere manus. 'Quid facis, Aeacide? non sum sine vindice,' dixi: 'Haec tibi sub domino est, Pyrrhe, puella suo!' Surdior ille freto clamantem nomen Orestae Traxit inornatis in sua tecta comis. Quid gravius capta Lacedaemone serva tulissem, Si raperet Graias barbara turba nurus? Parcius Andromachen vexavit Achaia victrix, Cum Danaus Phrygias ureret ignis opes. At tu, cura mei si te pia tangit, Oreste, Inice non timidas in tua iura manus! An siquis rapiat stabulis armenta reclusis, Arma feras, rapta coniuge lentus eris? Sit socer exemplo nuptae repetitor ademptae, Nupta foret Paridi mater, ut ante fuit. Nec tu mille rates sinuosaque vela pararis Nec numeros Danai militis — ipse veni! Sic quoque eram repetenda tamen, nec turpe marito Aspera pro caro bella tulisse toro. Quid, quod avus nobis idem Pelopeius Atreus, Et, si non esses vir mihi, frater eras. Vir, precor, uxori, frater succurre sorori!
Abbreviated transcription (Latin):
Qui cum triste asiquid statuit fit tͥstis ⁊ ip̃e.
C uiq fere penam summ̾e pena sua est.
Uista tam̃ uicio est huiꝰ clementia nr̃o.
Uenit et ad uires ira coacta suas.
Q ui qm̃ patͥa toto sumus orbe remoti.
Nec sicer ante ip̃os protubiusse deos.
Q uos cosis ad suꝑos hec fer mandata sacerdos.
A dde s et ꝓprias ad mea uerba preces.
Sit tam̃ hec tempta si nõ notitura putab̃.¬
Ignoscas timco naufragꝰ om̃e fretum.

Expanded text:
qui cum triste aliquid statuit, fit tristis et ipse, qui cum triste aliquid statuit, fit tristis et ipse, cuique fere poenam sumere poena sua est. victa tamen vitio est huius clementia nostro, venit et ad vires ira coacta suas. qui quoniam patria toto sumus orbe remoti, nec licet ante ipsos procubuisse deos, quos colis, ad superos haec fer mandata sacerdos, adde sed et proprias ad mea verba preces. sic tamen haec tempta, si non nocitura putabisignosces. timeo naufragus omne fretum.
Abbreviated transcription (Latin):
Terraq patis ĩ ops. undaq uinsta gelu.
Si tam̃ hec audis et uor mea ꝑutnit istut.
Sit tua mitando gr̃a blanda soło.
H oc pr̃ illo tuus primo mͥ cultꝰ abeuo.
Si quid ht̃ sensus umbra deserta peciti
Hoc petit et fr̃ quaiuis fortasse uerer᷑.
Seruandi noceat ne tͥ tura mei.
Tota domus rogat hoc. nec tu potes ip̃e negare.
Et nos inturbe parte fuisse tue.
Ingenii certe quo nos male sensimꝰ usos.
Artiy exceptis sepe probator eras.
Net mea si tantum peccata noiuissima demas.
Esse potest domui uita pudenda tue.
Sic gͥ ur̃e iugeant penetrasia gentis.
Curaq sit suꝑis cesarib q tui.
Mite s iratum merito mͥ num̃ adora.
Erimar ut scitici de feritare loci.
Difficile est fatcor s tendit in ardua uirtꝰ.
Et tasis meriti gr̃a maior erit.
Net tam̃ ethneus uasto polifemus ĩ antro.
Actipiet uoces antiphates ne tuas.
Et qui fulmineo sepe sine igne tonat.

Expanded text:
terraque pacis inops undaque vincta gelu. terraque pacis inops undaque vincta gelu. si tamen haec audis et vox mea pervenit istuc, sit tua mutando gratia blanda loco. hoc pater ille tuus primo mihi cultus ab aevo, siquid habet sensus umbra diserta, petit. hoc petit et frater, quamvis fortasse veretur servandi noceat ne tibi cura mei. tota domus rogat hoc, nec tu potes ipse negare et nos in turbae parte fuisse tuae. ingenii certe, quo nos male sensimus usos, Artibus exceptis, saepe probator eras. nec mea, si tantum peccata novissima demas, esse potest domui vita pudenda tuae. sic igitur vestrae vigeant penetralia gentis, curaque sit superis Caesaribusque tui . mite, sed iratum merito mihi, numen adora, eximat ut Scythici me feritate loci. difficile est, fateor, sed tendit in ardua virtus, et talis meriti gratia maior erit. nec tamen Aetnaeus vasto Polyphemus in antro accipiet voces Antiphatesve tuas, et qui fulmineo saepe sine igne tonat,
Abbreviated transcription (Latin):
Uret̾it ip̃e suos aĩo gͥmanitus annos.
Nit uigor est drusi nobisitate minor.
Adde miiꝵ. neptesq pias natosq nepotum.
C eteraq auguste m̃sna uasere domus.
Ad de triumphatos modo penos. ad de quieg.
Subdita montane brachia dalmatie.
Nec dedignata est abiectis illiris armis.
C esareum famuso uertice ferre pedem.
I p̃e suꝑ currum placido spectabisis ore.
T empora phebea uirgine nexa tusit.
Q uem pia nobiscum proles comitauit eũtẽ.
Signa parente suo nõib q datis.
Fr̃is assimisis quos proxima templa tenẽtes.
Diuus abexcelsa iusius ede uidet.
His messalinus quibz omĩa ced̾e debent.
Quicquid abhis suꝑ est uenit ĩ certam̃ amoris.
Hat hominũ nulli parre scdͥs ceit.
Hanc cosit ante diem quamꝙͣ decrera mͥenti.
Uenit honoratis laurea digna comis.
Fesices quib hos licuit spectare tͥumphos:
Et ducis ore deos equi ꝑante frui.
At mͥ sauromate procesaris ore iuidench.

Expanded text:
praeterit ipse suos animo Germanicus annos, praeterit ipse suos animo Germanicus annos, nec vigor est Drusi nobilitate minor, adde nurus neptesque pias natosque nepotum ceteraque Augustae membra valere domus; adde triumphatos modo Paeonas, adde quieti subdita montanae brachia Dalmatiae. nec dedignata est abiectis Illyris armis Caesareum famulo vertice ferre pedem, ipse super currum placido spectabilis ore tempora Phoebea virgine nexa tulit. quem pia vobiscum proles comitavit euntem, digna parente suo nominibusque datis, fratribus adsimiles, quos proxima templa tenentis divus ab excelsa Iulius aede videt. his Messalinus, quibus omnia cedere debent, quicquid ab his superest, venit in certamen amoris: hac hominum nulli parte secundus erit. hanc colet ante diem qua, quae decreta merenti, venit honoratis laurea digna comis. felices, quibus, o, licuit spectare triumphos et ducis ore deos aequiperante frui! at mihi Sauromatae pro Caesaris ore videndi
Abbreviated transcription (Latin):
N unc tibi et eloquii nitor ille domestitꝰ accit.
Quo poteras trepidis utilis cẽ reis.
Uiuit eñi inuobis facundi lingua parentis.
Et dos heredem repꝑit illa suum.
Hant quoq non ut me defend̾e temptet adoro.
Non est confessi cã tuenda rei.
Net tam̃ excuses erroris origine fc̃m.
An nichil erpediat tale mouere uide.
Uusu̾is id genus est quod cum sanabile si sit
Non contrestari tutius esse puto..
L ingua sile. non est ultͣ narrabile quicꝙͣ.
Posse uelim cin̾es obruere ip̃e meos.
Sic gͥ quasi me nullus deceꝑit exror
Uerba face. ut utra quam dedit ip̃e fruar.
Cumq serenus erit uuldꝰq remiserit illos.
Q ui secum terras imꝑiumq mouent.
Exiguam ne me p̃dc̃a sinat eẽ getħaꝵ.
D ecq solum misere mite p̃care fuge.
Tempus ad est aptum pretib uaset ip̃e uidem¬
Q uas fecit uires roma uasere suas.
Incolumis coniũr sua puluinaria seruat.
Dromouet ausonium filius imperium.

Expanded text:
nunc tibi et eloquii nitor ille domesticus adsit, nunc tibi et eloquii nitor ille domesticus adsit, quo poteras trepidis utilis esse reis. vivit enim in vobis facundi lingua parentis, et res heredem repperit illa suum. hanc ego, non ut me defendere temptet, adoro; non est confessi causa tuenda rei. num tamen excuses erroris origine factum, an nihil expediat tale movere, vide. vulneris id genus est quod, cum sanabile non sit, non contrectari tutius esse puto. lingua, sile! non est ultra narrabile quicquam. posse velim cineres obruere ipse meos. sic igitur, quasi me nullus deceperit error, verba fac, ut vita, quam dedit ipse, fruar; cumque serenus erit vultusque remiserit illos, qui secum terras imperiumque movent, exiguam ne me praedam sinat esse Getarum, detque solum miserae mite, precare, fugae, tempus adest aptum precibus, valet ille videtque quas fecit vires. Roma, valere tuas. incolumis coniunx sua pulvinaria servat; promovet Ausonium filius imperium;
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfuit et miso pelias hasta duti.
Confugit int̾dum tempsi uosator ad aram.
Nec petere offensi numinis horret opem.
Dixerit hec aliquis. tutũ nõ c̃ẽ fatemur.
& non ꝑ placidas it mea nauis aquas
Tuta petant alii fortuna miserruna tuta esti
Nam timor euentus deterioris ab est.
Porrigit ad spinas duraq sara manus.
Accipitrem metuens pennis trepidantily ales.
Audet ad humanos fessa uenire sinus.
Nec se uitino dubitat committe recto.
Que fugit infestos territa c̾ua canos.
Da precor accessum lacrimis mitissime nr̃is.
Net rigidam timidis uotib obde forem.
Uerbaq nr̃a fauens romana ad numina ꝑfer.
N on tͥ tarpeio culta tonante minus.
Mandatiq mei legatus suscipe causam.
Nulla meo quamuis nomine cã bona est.
I am ꝓpe depositus certe iam frigidꝰ eg̾.
Seruatus ꝑte si modo seruor ero.
N unt tua prolapsis nitat᷑ gr̃a reb.
Printipis eterni quam tͥ prestat amor

Expanded text:
profuit et Myso Pelias hasta duci. profuit et Myso Pelias hasta duci. confugit interdum templi violator ad aram, nec petere offensi numinis horret opem. dixerit hoc aliquis tutum non esse. fatemur. sed non per placidas it mea puppis aquas, tuta petant alii: fortuna miserrima tuta est, nam timor eventus deterioris abest, dens porrigit ad spinas duraque saxa manus, accipitremque timens pennis trepidantibus ales audet ad humanos fessa venire sinus, nec se vicino dubitat committere tecto, quae fugit infestos territa cerva canes, da, precor, accessum lacrimis, mitissime, nostris, nec rigidam timidis vocibus obde forem, verbaque nostra favens Romana ad numina perfer, non tibi Tarpeio culta Tonante minus, mandatique mei legatus suscipe causam: nulla meo quamvis nomine causa bona est. iam prope depositum, certe iam frigidus aeger, servatus per te, si modo servor, ero. nunc tua pro lassis nitatur gratia rebus, principis aeterni quam tibi praestat amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Pulsus ad eximii naso sinistra freti.
M ittit ab in domitis hant messaline sasutẽ
Quam solitus presens est tͥ ferre gethis.
Neu mͥ silesto uultus tͥ nõie non est.
Q ui fuit et dubitas ret̾a ꝑlegere.
P lege nec metum parit̾ mea u̾ba relega.
Urbe licet nr̃a uersib ẽẽ meis.
Non ego concepi si pelion ossa tulisset.
Clara mea tangi sid̾a posse manu.
Nec nos encheladi dementia castͣ secuti.
In reix dños mouimus arma deos.
Nec qd̾ tiride tem̾aria dextͥa fecit.
Numina sunt telis ulla petita meis.
Est mea culꝑa gͣuis s que me ꝑd̾e solum.
Ausa sit. et nullum maius ad orsa nephas.
Nil nisi non sapiens possum timid̃q uocari.
Hec duo sunt animi nomina uera mei.
Esso quidem fatror meritam post cecaris iram
Difficilem precib te quoq iure meis.
Queq tua est pietas ⁊ totum nom̃ uili.
Te ledi cum quis ledit᷑ ip̃o putas.
S licet arma feras et uuln̾a seua mineris.
Non tam̃ efficies ut tueare mͥ.
Puppis achimenidem grauim troiana recepit.

Expanded text:
pulsus ad Euxini Naso sinistra freti, mittit ab indomitis hanc, Messaline, salutem, quam solitus praesens est tibi ferre. Getis. ei mihi, si lecto vultus tibi nomine non est qui fuit, et dubitas cetera perlegere! perlege, nec mecum pariter mea verba relega: urbe licet vestra versibus esse meis. non ego concepi, si Pelion Ossa tulisset, clara mea tangi sidera posse manu, nec nos Enceladi dementia castra secuti in rerum dominos movimus arma deos, nec, quod Tydidae temeraria dextera fecit, numina sunt telis ulla petita meis. est mea culpa gravis, sed quae me perdere solum ausa sit, et nullum maius adorta nefas. nil nisi non sapiens possum timidusque vocari: haec duo sunt animi nomina vera mei. esse quidem fateor meritam post Caesaris iram difficilem precibus te quoque iure meis; quaeque tua est pietas in totum nomen Iuli, te laedi, cum quis laeditur inde, putas, sed licet arma feras et vulnera saeva mineris, non tamen efficies ut timeare mihi. puppis Achaemeniden Graium Troiana recepit,
Abbreviated transcription (Latin):
Optabo tñ ut partes expellar ĩ itias.
Et tencant portus naufraga subra tuos.
Flebis er̃u tactuq meũ dignabere corpus
Et mortis dices huio ego causa fui.
Seilicet int̾itus offenderis homine nr̃i.
I tt̾aq ĩ uisa est hac mea parte tͥ.
Desine ꝑte queri s ut ⁊ mare finiat iram.
Accedant queso fac tua uota meis.
Paece breui nobis opus est dum tnͣfferor istuc.
Cum tua contingã litora prestet hiemps.
Istic est aptũ nr̃e nauale carine.
Et mesius nusla stat mea puppis aqͣ.
Tunc pig̾ ad nand̾ tt̃ ego cautꝰ ero.
Nec faciam surdis ꝯuitia fsuctib ulla.
Triste nataturo nec querar ẽẽ fretum.
Me parit̾ uenti teneant ten̾iq lacerti.
Pcausas istit ĩ pecłiar ꝙ duas.
¶um patict᷑ hiemps remis ego corꝑis utar.
L um̃ ĩ aspolu tu modo semꝑ habe.
Intͤea prome ꝑ noctet epła tecum

Expanded text:
Optabo tamen ut partis expellar in illas, Optabo tamen ut partis expellar in illas, Et teneant portus naufraga membra tuos; Flebis enim tactuque meum dignabere corpus Et 'mortis,' dices, 'huic ego causa fui!' Scilicet interitus offenderis omine nostri, Litteraque invisa est hac mea parte tibi. Desino — parce queri! sed uti mare finiat iram, Accedant, quaeso, fac tua vota meis. Pace brevi nobis opus est, dum transferor isto; Cum tua contigero litora, perstet hiemps! Istic est aptum nostrae navale carinae, Et melius nulla stat mea puppis aqua. Tunc piger ad nandum, tunc ego cautus ero, Nec faciam surdis convicia fluctibus ulla, Triste nataturo nec querar esse fretum. Me pariter venti teneant tenerique lacerti, Per causas istic inpediarque duas! Cum patietur hiemps, remis ego corporis utar; Lumen in adspectu tu modo semper habe! Interea pro me pernoctet epistula tecum
Abbreviated transcription (Latin):
Cum dña songe sp̃e quoq hr̃e meam
Quõ ꝓpriꝰ nsit est flamina ꝓpriore calesco.
Et res non semꝑ spes mͥ semꝑ ad est.
Pene manu qd̃ amo ranta est uicinia tãgo.
Sepe s heu lacrimas ħ mͥ pene nocet.
Uesle quid est aliud fugiencia prend̾e poma.
Spemq suo refrigi fluminis ore sequi.
Ergo ego te ñꝙͣ nisi cum uolet ũda tenebo.
Et me felicẽ nusia uidebte hiens iu ĩ sun
Cumq minꝰ firmum uil sit ꝙͣ uentͤ ⁊ unda.
Inuentis ⁊ aqͣ spes mea semꝑerit.
Estus ad huc tñ est. ꝙͥ cum mͥ leserit equor.
Pleias. ⁊ arthophuax oleniũq pecus.
Aut ego nõ noui ꝙͣ uĩ tem̾ariꝰ. aut me̾
Infreta non cautus tñ qͦ muttet amor
Neue putes id me quod ab est promitt̾e tẽpꝰ.
Pignora posliciti nõ tͥ tarda dabo.
Sit tumidum pautis ⁊̃ ñt nostib equor
Ire ꝑ inuitas erpienur aquas.
Aut mͥ continget felix audacia saluo
Qut mors solliciti finuis amoris erit.

Expanded text:
Cum domina longe spem quoque habere meam. Cum domina longe spem quoque habere meam. Quo propius nunc es, flamma propiore calesco, Et res non semper, spes mihi semper adest. Paene manu quod amo, tanta est vicinia, tango; Saepe sed, heu, lacrimas hoc mihi 'paene' movet! Velle quid est aliud fugientia prendere poma Spemque suo refugi fluminis ore sequi? Ergo ego te numquam, nisi cum volet unda, tenebo, Et me felicem nulla videbit hiemps, Cumque minus firmum nil sit quam ventus et unda, In ventis et aqua spes mea semper erit? Aestus adhuc tamen est. quid, cum mihi laeserit aequor Plias et Arctophylax Oleniumque pecus? Aut ego non novi, quam sim temerarius, aut me In freta non cautus tum quoque mittet amor; Neve putes id me, quod abest, promittere, tempus, Pignora polliciti non tibi tarda dabo. Sit tumidum paucis etiamnunc noctibus aequor, Ire per invitas experiemur aquas; Aut mihi continget felix audacia salvo, Aut mors solliciti finis amoris erit!
Abbreviated transcription (Latin):
Est aliud lumẽ nuissto mͥ c̾ciꝰ istis.
Non erit ĩ tenebris quo duce nr̃amor
Hoc ego dum spestem colchos atq ułtuna põti.
Q uaq uiã fecit thessala punꝰ eam.
Et iuuenẽ possem suꝑare pasemona nãdo.
Miraq quẽ subito reddidit ħba dm̃i.
Sepe ꝑassiduos languẽt mͥ brachia motꝰ.
Uixq ꝑ ĩ mensas fessa trabunt᷑ aquas.
Nis ego cum dixi p̃cium nõ uise laboris.
I amn dñe uobis colla tenenda dabo.
Protinus illa uasent atq ad sua p̃mia tend̃t.
Ut ceser eleo carcere missus equus.
Ip̃e meos gͥ seruo quib uror amores.
Teq magis telo digna puella sequor.
Digria quidem ceso s ad huc tellure morare.
Aut dic ad supos hĩc mͥ qua sit iter.
H ic es et exiguo misero ꝯtãgis amanti.
Cumq mea fiunt turbida m̃te freta.
Q uid mͥ quod lato nõ seꝑor equore ꝓdest.
Non minus hec nobis tam breuis obstataqͣ.
An malim dubcto toto procus orbe remotꝰ.

Expanded text:
Est aliud lumen, multo mihi certius istis, Est aliud lumen, multo mihi certius istis, Non errat tenebris quo duce noster amor; Hoc ego dum spectem, Colchos et in ultima Ponti, Quaque viam fecit Thessala pinus, eam, Et iuvenem possim superare Palaemona nando Morsaque quem subito reddidit herba deum. Saepe per adsiduos languent mea bracchia motus, Vixque per inmensas fessa trahuntur aquas. His ego cum dixi: 'pretium non vile laboris, Iam dominae vobis colla tenenda dabo,' Protinus illa valent, atque ad sua praemia tendunt, Ut celer Eleo carcere missus equus. Ipse meos igitur servo, quibus uror, amores Teque, magis caelo digna puella, sequor. Digna quidem caelo es — sed adhuc tellure morare, Aut dic, ad superos et mihi qua sit iter! Hic es, et exigue misero contingis amanti, Cumque mea fiunt turbida mente freta. Quid mihi, quod lato non separor aequore, prodest? Num minus haec nobis tam brevis obstat aqua? An malim, dubito, toto procul orbe remotus
Abbreviated transcription (Latin):
Iam patet atritus solitarum limnos aqͣm.
Non alit̾ multa quod uia pssa rota.
Quod mͥ non ẽẽt nisi sic intrare querebar.
At nc̃ ꝑ uentos hoc quoq dece queroi
Flustib in moditis athamantidos eqͦra canẽt.
Uixq manet portu tuta carina suo.
H oc mare cum primũ de uirgine nõia m̃sa.
Que tenet est nastum: tale fuisse puto.
Et satis amissa locus hic ĩ famis abhelle ẽ
Utq mͥ parcat nomine crimen habet.
Inuideo frixo quem ꝑ freta iͥstia tutum.
Aurea lanigero uellere uexit ouis.
Net tñ officium petoris. nauisq requiro.
Dum modo quas findam corꝑe dent᷑ aque.
ꝑte egeo nulia fiat mͦ copia nandi.
Idem nauiguim nauita uoltor ero.
Net sequar aut elicen aut qua tirꝰ utit᷑ arton.
Publica non turat sidera nr̃ amor.
Andromedam aliꝰ spetet claram ue coronã.
Queq midat gelido parcasis iuisa poso.
At mͥ quod ꝑseus et cum ioue liber a marunt
Iudiciũ dubie ñ placet ẽẽ uie.

Expanded text:
Iam patet attritus solitarum limes aquarum, Iam patet attritus solitarum limes aquarum, Non aliter multa quam via pressa rota. Quod mihi non esset nisi sic iter, ante querebar; At nunc per ventos hoc quoque deesse queror. Fluctibus inmodicis Athamantidos aequora canent, Vixque manet portu tuta carina suo; Hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa, Quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto. Est satis amissa locus hic infamis ab Helle, Utque mihi parcat, nomine crimen habet. Invideo Phrixo, quem per freta tristia tutum Aurea lanigero vellere vexit ovis; Nec tamen officium pecoris navisve requiro, Dummodo, quas findam corpore, dentur aquae. Parte egeo nulla; fiat modo copia nandi, Idem navigium, navita, vector ero! Nec sequor aut Helicen, aut, qua Tyros utitur, Arcton; Publica non curat sidera noster amor. Andromedan alius spectet claramque Coronam, Quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo; At mihi, quod Perseus et cum Iove Liber amarunt, Indicium dubiae non placet esse viae.
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc magis est cautum ne foret illud ĩ hers.
Iamq fugatura tithoni ꝯiuge nostẽ.
Preuius aurore lucifer ortus erat.
Oscusa cumgerimus ꝓpata sñ ordine raptĩ.
Et querimur paruas nostib̾z ẽe moras.
Atos ita cuntatus monitu nutricis amaro.
Trigida deserta lcͦtora turre peto.e
Digrelimur fientes repetoq ego uirginiseqͦ.
Respitiens disãm dum licet usq meam.
Si qua fides uera est ueniens huc cẽ natator.
Cum redes uideor naufragꝰ cẽ michi.
Hoc quoq si credis adteuia prona uider᷑.¬
Atetum redeo. diuis ĩ hertis aque.¬
¶  nuitꝰ repeto patͥam. quis crede possit.
Inuitus certe ñt moror urbe mea.
Ei mͥ cur animis uinsti se cernimͣ ũdis
Unaq mens tellus ñ ht̃ una duos.
U ł tua me sestos uł te mea sumat habidos.
Cur ego confundor quociens ꝯfundit᷑ equor.
Cut mͥ cã leuis uentus ob eẽ potest.
Iam nr̃os turui norunt delphines amores:
Ignotum nec me piscib eẽ req

Expanded text:
Hoc magis est cautum, ne foret illud iners. Hoc magis est cautum, ne foret illud iners. Iamque fugatura Tithoni coniuge noctem Praevius Aurorae Lucifer ortus erat; Oscula congerimus properata sine ordine raptim Et querimur parvas noctibus esse moras. Atque ita cunctatus monitu nutricis amaro Frigida deserta litora turre peto. Digredimur flentes, repetoque ego virginis aequor Respiciens dominam, dum licet, usque meam. Siqua fides vero est, veniens hinc esse natator, Cum redeo, videor naufragus esse Hoc quoque, si credes: ad te via prona videtuum redeo, clivus inertis aquae. Invitus repeto patriam — quis credere possit? Invitus certe nunc moror urbe mea. Ei mihi! cur animis iuncti secernimur undis, Unaque mens, tellus non habet una duos? Vel tua me Sestos, vel te mea sumat Abydos;  placet. Cur ego confundor, quotiens confunditur aequor? Cur mihi, causa levis, ventus obesse potest? Iam nostros curvi norunt delphines amores, Ignotum nec me piscibus esse reor.
Abbreviated transcription (Latin):
U isaq ꝙͣ fuerat inollior unda mͥ mu
Frigora ne possim gelidi sentire ꝓfundi.
Qui caset incupido pestore p̃stat amor.
Q uo magis accedo ꝓprioraq litora fiunt.
Q uoq minus restat plus siber ire mͥ.
Cum uͦ possum cerni qͦ protinus addis.
Spestatrix aĩos ut uaseam q facis.
Tunc ⁊̃ mando dñe placuisse laboro.
Atq oculis iasto brachia nr̃a tuis.
Te tua uix prohibet nutrix descendere ĩ altũ.
Hec qͦ eñi uidi nec mͥ u̾ba dabas.
Nec tñ effetit qͣmͣuis retinebat euntẽ.
Ne fieret prima pes tuus udus aqua.
Excipis amplexu fesiciaq oscła iungis.
Oscula dus magnis tnͣsinare digna peti.
Eq tius demptos humeris mͥ tradis amictꝰ.
Et madidã sictas equoris imbre comas.
Ceca nos et nox et turris ꝯscia nouit.
Q uõoq mͥ lumen. ꝑ uada monstͣ iter.
Non magis illius num̾ari gaudia noctis.
Bellos pontiati qmͣi maris aiga potest
Quo breuius spacium nobis ad furta dabat᷑

Expanded text:
Visaque, quam fuerat, mollior unda mihi. Visaque, quam fuerat, mollior unda mihi. Frigora ne possim gelidi sentire profundi, Qui calet in cupido pectore, praestat amor. Quo magis accedo propioraque litora fiunt, Quoque minus restat, plus libet ire mihi. Cum vero possum cerni quoque, protinus addis Spectatrix animos, ut valeamque facis. Nunc etiam nando dominae placuisse laboro, Atque oculis iacto bracchia nostra tuis. Te tua vix prohibet nutrix descendere in altum — Hoc quoque enim vidi, nec mihi verba dabam. Nec tamen effecit, quamvis retinebat euntem, Ne fieret prima pes tuus udus aqua. Excipis amplexu feliciaque oscula iungis — Oscula, di magni, trans mare digna peti! — Eque tuis demptos umeris mihi tradis amictus, Et madidam siccas aequoris imbre comam. Cetera nox et nos et turris conscia novit, Quodque mihi lumen per vada monstrat iter. Non magis illius numerari gaudia noctis Hellespontiaci quam maris alga potest; Quo brevius spatium nobis ad furta dabatur,
Abbreviated transcription (Latin):
Fleste precor uultꝰ ad mea furta tuos.
T u dea mortalẽ celo dilapsa petebas.
Uera loqui liceat. qmͣ sequor ip̃a dea estz
Neu referam mores celesti ꝓestore dignos.
Forma nisi inu̾as nõ cadit illa deas.
Aueneris facie nõ est prior ulla tuaꝙ
N eue meis treclas uocib ip̃a uide.
Q uantũ cum fulges radiis argẽtea puris.
Concedunt flamirus sidera cuncta tius.
Tanto formosis formosior om̃ib illa est.
Si dubitas tecum tuchia lum̃ ħ̃s.
Hec ego uł certe non his diu̾sa locutꝰ.
ꝑ mͥ cedentes noste ferehar aquas.
Unda reꝑcusse radiab̾at imagĩe lune.
Et nitor in tatita noste diurnus erat.
Pret᷑ diimoie corꝑe murmur aque.
Alciones sose memores ceitis amati.
Nescio quid uise sunt mͥ dulce loqui.
Iamq fatigatis hum̾o sub utroq lacͥtis.
Fartit᷑ in summas c̾rigor altꝰ aquas.
U tꝰ procul aspexi lumen m̃s ignis ĩsłio estͤ
Illa incum dixi litora lumen habent.
Et subito sasuis uires redicre lacertis.

Expanded text:
Flecte, precor, vultus ad mea furta tuos! Flecte, precor, vultus ad mea furta tuos! Tu dea mortalem caelo delapsa petebas; Vera loqui liceat! — quam sequor ipsa dea est. Neu referam mores caelesti pectore dignos, Forma nisi in veras non cadit illa deas. A Veneris facie non est prior ulla tuaque; Neve meis credas vocibus, ipsa vide! Quantum, cum fulges radiis argentea puris, Concedunt flammis sidera cuncta tuis, Tanto formosis formosior omnibus illa est. Si dubitas, caecum, Cynthia, lumen habes.' Haec ego, vel certe non his diversa, locutus Per mihi cedentes sponte ferebar aquas. Unda repercussae radiabat imagine lunae, Et nitor in tacita nocte diurnus erat; Praeter dimotae corpore murmur aquae. Alcyones solae, memores Ceycis amati, Nescio quid visae sunt mihi dulce queri. Iamque fatigatis umero sub utroque lacertis Fortiter in summas erigor altus aquas. Ut procul aspexi lumen, 'meus ignis in illo est: Illa meum,' dixi, 'litora lumen habent!' Et subito lassis vires rediere lacertis,
Abbreviated transcription (Latin):
I gnib acteis ĩ caluisse negas.
G audia rapturo si quis tibi claude uellet.
Acrios ad itus quo paterere modo.
ꝑce precor facilem q moue moderãtiꝰ aurã.
Imꝑet ypotades sic tͥ triste nichil.
Uana peto precib qr meis obinurmurat ap̃e.
Q uasq quatit nulla ꝑte cohercet aquas.
Nunc daret audaces ut mͥ dedalus asas
Icareum quamuis hic ꝓpe situs ad est.
Quicquid erit patiar liceat mͦ corpꝰ ĩ auras.
Tolłe quod dubia scpe pependit aqua.
Inr̾ea dum cunsta negant uentiq fretũq.
Mente agito furti tempora pͥma mei.
N ox erat i cipiens namqr est meminisse uolup
Cum farib patriiz egredicbar a maus.
Nec mora deposito parit̾ cum ueste timore.
Iastabam liquido brachia lenta mari.
Luna fere tremulum prebebat lum̃ eũti.
Ut comes in nr̃as officiosa uias.
Hant ego sustipiẽs faueas mͥ candida dixi.
Et subeant aio iammea saxa meo.
Non siit emidion te pestoris cẽ seueri.

Expanded text:
Ignibus Actaeis incaluisse negas? Ignibus Actaeis incaluisse negas? Gaudia rapturo siquis tibi claudere vellet Aerios aditus, quo paterere modo? Parce, precor, facilemque move moderatius auram — Imperet Hippotades sic tibi triste nihil! Vana peto; precibusque meis obmurmurat ipse Quasque quatit, nulla parte coercet aquas. Nunc daret audaces utinam mihi Daedalus alas — Icarium quamvis hinc prope litus abest! Quidquid erit, patiar, liceat modo corpus in auras Tollere, quod dubia saepe pependit aqua. Interea, dum cuncta negant ventique fretumque, Mente agito furti tempora prima mei. Nox erat incipiens — namque est meminisse voluptas — Cum foribus patriis egrediebar amans. Nec mora, deposito pariter cum veste timore Iactabam liquido bracchia lenta mari. Luna fere tremulum praebebat lumen eunti Ut comes in nostras officiosa vias. Hanc ego suspiciens, 'faveas, dea candida,' dixi, 'Et subeant animo Latmia saxa tuo! Non sinit Endymion te pectoris esse severi.
Abbreviated transcription (Latin):
Cetͥa cum carta dextra locuta mea est.
Ha quanto mallem ꝙͣ scriberet illa nataret.
Meq ꝑ assuetas sedula ferret aquas.
Aptior illa quidẽ placido dare u̾b̾a põto.
Est tñ et sensus apta ministra mei.
Septima nox agit᷑ spacium mͥ longiꝰ annõ.
Sollicitum raucis ut mare feruet aquis.
Sis ego si uidi muscentẽ pestora sompnũ.
Noctib in sani sit mora longa freti.
Ruꝑe sedens aliqua spesto tua litora tͥstis.
Et quo nõ possum corꝑe m̃te feror.
Lumina quin ⁊ summa iugilancia tre.
Aut uidet autacies nr̃a uidere putat.
Ter mͥ deposita est ĩ sicca uestis harena.
Ter graue temptaui carꝑe nudꝰ cter.
Obstitir in ceptis tumidum iuuenilib aquor.
Mersit erad u̾sis ora natantis aquis.
At tu de rapidis ĩ mansuetissime uentis.
Quid mecum certa p̃sia mente geris
In me si nescis boreas non equora seuis.
Quid faceres ẽẽt intibi notus amor
Tam gaidus cum sis nõ te tñ ĩ ꝓbe quondã

Expanded text:
Cetera cum charta dextra locuta mea est. Cetera cum charta dextra locuta mea est. At quanto mallem, quam scriberet, illa nataret, Meque per adsuetas sedula ferret aquas! Aptior illa quidem placido dare verbera ponto; Est tamen et sensus apta ministra mei. Septima nox agitur, spatium mihi longius anno, Sollicitum raucis ut mare fervet aquis. His ego si vidi mulcentem pectora somnum Noctibus, insani sit mora longa freti! Rupe sedens aliqua specto tua litora tristis Et, quo non possum corpore, mente feror. Lumina quin etiam summa vigilantia turre Aut videt aut acies nostra videre putat. Ter mihi deposita est in sicca vestis harena; Ter grave temptavi carpere nudus iter — Obstitit inceptis tumidum iuvenalibus aequor, Mersit et adversis ora natantis aquis. At tu, de rapidis inmansuetissime ventis, Quid mecum certa proelia mente geris? In me, si nescis, Borea, non aequora, saevis! Quid faceres, esset ni tibi notus amor? Tam gelidus quod sis, num te tamen, inprobe, quondam
Abbreviated transcription (Latin):
S nimiũ ꝓꝑas et ad huc tua messis ĩ ħba est.
Nec mora fit uoto forsan amica tuo.
Hastenus archanũ furtiue ꝯstia m̃tis.
Li t̾a iam lasso pollice sistat opus.
Cet̾a ꝑ socias climenẽ ethrã qr loquam̃
Que mͥ sunt comites consiliumq due.
Si mͥ dii fatises. uł sint ĩ amore scdͥi.
Inuitis oculis hec mea u̾ba leges
S non sunt facises nam quid mea uora morãt᷑.
Currere me nota non paciunt᷑ aqua.
Ip̃a uides cełum pite nigriꝰ et freta uentis.
Turbida. ꝑq cauas uix ad cunda rates.
U nus et hic audax a quo tͥ lit̾ͥa nr̃a.
Redditur eportu nauita mouit it̾.
Ascensurus erara. nͥ quod c̃ uincła prore:
Solueret in spetusis oĩs abidos erat.
Non pot̾am celare meos uesut ante parẽtes.
Q uemq tegi uolumus non latuisset amor.
ꝓtinus hec scribens felix .i. lit̾a dixi.
Iam tͥ formosam porriget illa manum.
F orsitan ad motis ⁊̃ tangͥe libellis.
Rumꝑe dum tueo uincła dante uoset.
Talib eriguo dictis mͥ murmure u̾bis.

Expanded text:
 nimium properas, et adhuc tua messis in herba est. Et mora sit voto forsan amica tuo. Hactenus; arcanum furtivae conscia mentis Littera iam lasso pollice sistat opus. Cetera per socias Clymenen Aethramque loquamur, Quae mihi sunt comites consiliumque duaeSi mihi di faciles, si sunt in amore secundi, Invitis oculis haec mea verba leges. Sed non sunt faciles; nam cur mea vota morantur Currere me nota nec patiuntur aqua? Ipsa vides caelum pice nigrius et freta ventis Turbida perque cavas vix adeunda rates. Unus, et hic audax, a quo tibi littera nostra Redditur, e portu navita movit iter; Adscensurus eram, nisi quod, cum vincula prorae Solveret, in speculis omnis Abydos erat. Non poteram celare meos, velut ante, parentes, Quemque tegi volumus, non latuisset amor. Protinus haec scribens, 'felix, i, littera!' dixi, 'Iam tibi formosam porriget illa manum. Forsitan admotis etiam tangere labellis, Rumpere dum niveo vincula dente volet.' Talibus exiguo dictis mihi murmure verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
Si potuit meruisse necẽ meruisse putet᷑.
Na miser a misso plestit᷑ ille meo.
Nate par fausti miserabłe pignꝰ amoris.
H et tͥ pͥma dies hec tͥ sũma fuit.
N on mͥ tesicuit lacͥmis ꝑfund̾e uistis.
In tua non tonsas feris sepultra comas.
Non suꝑ incubui ñ oscła frigida carpsi
Siripiunt auide uiscera nr̃a fere.
Ip̃a quoq ĩ fantis cum uuln̾e ꝑseqͣr sibras.
Nec matͥ fuero dista nec orba diu.
Tu tñ o frustra mise sperate sorori.
S parsa precor nati collige m̃bra tui.
Et refer ad matrẽ socioq ĩ pone sepulcro.
Urnaq nos hãt quamlib arca duos.
Uiue memor nr̃i lacͥmas ĩ funͥe funde.
Neue reformida corpꝰ amantis amans.

Expanded text:
Si potuit meruisse necem, meruisse putetur Si potuit meruisse necem, meruisse putetur — A, miser admisso plectitur ille meo! Nate, parum fausti miserabile pignus amoris — Haec tibi prima dies, haec tibi summa fuit. Non mihi te licuit lacrimis perfundere iustis, In tua non tonsas ferre sepulcra comas; Non super incubui, non oscula frigida carpsi. Diripiunt avidae viscera nostra ferae. Ipsa quoque infantis cum vulnere prosequar umbras Nec mater fuero dicta nec orba diu. Tu tamen, o frustra miserae sperate sorori, Sparsa, precor, nati collige membra tui, Et refer ad matrem socioque inpone sepulcro, Urnaque nos habeat quamlibet arta duos! Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde, Neve reformida corpus amantis amans.
Abbreviated transcription (Latin):
Quaq suum pot̾at uoco rogabat auum.
Quid mͥ tunc aĩmi tredis g̾mane fuisse.
Nam potes ex animo collig̾e i p̃e tuo.
Cum mea me corã siluas ĩinnicꝰ ĩ altas.
Uiscera montanis ferret edenda lupis.
Exierat thalamo tc̃ demũ pestora plauxi.
Contigit inq meas unguibz ire genas.
Int̾ea patruus uultu merente satelles.
Uenit. et ĩdignos edidit ore sonos.
Colus hc̃ ensem mitit iͥ. tradidio ensem.
Et iubet ex merito scire quid iste uelit.
Scimus et utemur uiolento fortit̾ ense.
Destorib conclam dona pat̾na meis.
His mea mun̾ib genitor conubia donas.
Hac tua dore pat filia diues erit.
Toule procul himines faces decepte malignas.
Et fuge turbato tecta nephanda pede.
Ferte faces ĩ me qiͣ fertis herenides atre.
Et meus ex isto luceat igne rogus.
Nubite felites parca meliore sorores.
A missi memores s tñ este mei
Q uid puer ad misit tam paucis editꝰ horis.
Quo lesit fc̃o uix bñ natus anum

Expanded text:
Quaque suum poterat voce rogabat avum. Quaque suum poterat voce rogabat avum. Quid mihi tunc animi credis, germane, fuisse — Nam potes ex animo colligere ipse tuo — Cum mea me coram silvas inimicus in altas Viscera montanis ferret edenda lupis? Exierat thalamo; tunc demum pectora plangi Contigit inque meas unguibus ire genas. Interea patrius vultu maerente satelles Venit et indignos edidit ore sonos: 'Aeolus hunc ensem mittit tibi' — tradidit ensem — 'Et iubet ex merito scire, quid iste velit.' Scimus, et utemur violento fortiter ense; Pectoribus condam dona paterna meis. His mea muneribus, genitor, conubia donas? Hac tua dote, pater, filia dives erit? Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas Et fuge turbato tecta nefanda pede! Ferte faces in me quas fertis, Erinyes atrae, Et meus ex isto luceat igne rogus! Nubite felices Parca meliore sorores, Amissae memores sed tamen este mei! Quid puer admisit tam paucis editus horis? Quo laesit facto vix bene natus avum?
Abbreviated transcription (Latin):
Et positum est uteri cͥnẽ honus q mei
Q uid t̾ grataris mocdia secĩet eosus ausa.
Crimina sunt ocissis surripienda pr̃ts.
Frondib in fantẽ ramisqr albentis oliue.
Et leuib̾ uitis sedula celat anus.
Fistaq sacra facit. dixitq p̃cantia u̾ba.
D ant pplĩ sacris dat p̃r̃ ip̃e uiam.
Iam ꝓpe limen erat. patrias uagitꝰ ad aures
Cum uenit. indicio proditꝰ ille suo est.
Eripit in fantẽ mentita q sacra reuesat.
Folus. ĩ sana regia uoce sonat.
Ut mare fit tremussum tenui cũ strĩgit᷑ aura.
Ut quatit᷑ repido fraxina uirga noibo.
Sit mea uibrari pallancia m̃bra uideres
Q uassus ab inposito corꝑe lectus erat.
Irruit et nr̃m uusgat clamore pudorẽ.
Et uix a misero coitinet ore manus.
I p̃a nicħ pret̾ iacrimas pudibũda ꝓfudi.
Torpuerat gelido lingua retenta metu.
Iamq dari ꝑuum canib qi auisq nepotẽ.
Iusserat. in solis destituiqz locis.
Uagitus dodit isie miser. sensisse putares.

Expanded text:
Et positum est uteri crimen onusque mei. Et positum est uteri crimen onusque mei. Quid tibi grataris? media sedet Aeolus aula; Crimina sunt oculis subripienda patris. Frugibus infantem ramisque albentis olivae Et levibus vittis sedula celat anus, Fictaque sacra facit dicitque precantia verba; Dat populus sacris, dat pater ipse viam. Iam prope limen erat — patrias vagitus ad auris Venit, et indicio proditur ille suo! Eripit infantem mentitaque sacra revelat Aeolus; insana regia voce sonat. Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura, Ut quatitur tepido fraxina virga Noto, Sic mea vibrari pallentia membra videres; Quassus ab inposito corpore lectus erat. Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem, Et vix a misero continet ore manus. Ipsa nihil praeter lacrimas pudibunda profudi; Torpuerat gelido lingua retenta metu. Iamque dari parvum canibusque avibusque nepotem Iusserat, in solis destituique locis. Vagitus dedit ille miser — sensisse putares —
Abbreviated transcription (Latin):
Uicerib crescens excict̾et᷑ honus.
Na nimiũ uiuar ad motis restitit ĩ fans.
Artib. et testus tutus abhoste fuiti
Iam nouies erat orta soror pulch̾runa phebi.
Penaq Iuciferos luna mouebat equos.
Nescia que faceret subitos mͥ cã dolores.
Et rudis ad partus et noua nsses. eram.
Nec tenui uoce quid eñi tua cͥmina ꝓdis
Oraq clamantis concia clausit anus.
Q uid faciam in felix gemitꝰ dolor ed̾e cogit.
S pudor et nutrie et tuor ip̃e uetat.
Continuo gemitꝰ elapsaꝙ u̾ba reprendo.
Et cogor lacͥiuas cohibere ip̃a incas.
Mors erat asi oculos et opẽ lutina negabat.
Et graue si moriar mors qͦq cͥmẽ erit.
Cum suꝑ ĩcumbens cusa tunicaq comaq
Pressa refoisti pestora nr̃a tuis.
Et mͥ iiue soror soror okarissima disti.
Uiue. nec unius corꝑe ꝑde duos.
Spes bona dat uires. germano nupta fut᷑aos
Illius de quo mat̾ et uror eris.
Mortua crede mͥ ⁊ñ ad tua u̾ba reuiri.

Expanded text:
Visceribus crescens excuteretur onus? Visceribus crescens excuteretur onus? A, nimium vivax admotis restitit infans Artibus et tecto tutus ab hoste fuit! Iam noviens erat orta soror pulcherrima Phoebi, Et nova luciferos Luna movebat equos. Nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores, Et rudis ad partus et nova miles eram. Nec tenui vocem. 'quid,' ait, 'tua crimina prodis?' Oraque clamantis conscia pressit anus. Quid faciam infelix? gemitus dolor edere cogit, Sed timor et nutrix et pudor ipse vetant. Contineo gemitus elapsaque verba reprendo Et cogor lacrimas conbibere ipsa meas. Mors erat ante oculos, et opem Lucina negabat — Et grave, si morerer, mors quoque crimen erat — Cum super incumbens scissa tunicaque comaque Pressa refovisti pectora nostra tuis, Et mihi 'vive, soror, soror o carissima,' dixti; 'Vive nec unius corpore perde duos! Spes bona det vires; fratri nam nupta futura es. Illius, de quo mater, et uxor eris.' Mortua, crede mihi, tamen ad tua verba revixi:
Abbreviated transcription (Latin):
Possidet et uiciis regna minora suis.
Quid iuuat ad motam ꝑauoꝵ nomĩa celo.
Int̾ cognatos posse referre iouem.
Non mminus ĩ festum funebria mun̾a fruo.
Feminea tenco non mea tela manu.
Nũt machareu que nos fomisit ĩ unus.¬
Uenisseo leto serior hora meo.
Et tͥ nõ debet qd̾ soror cẽ fui.
Ip̃a quoq ĩ calui qͣlẽq audire solebã.
Nescio q̃. sensi corde tepente deum.
Fugerat ore color macies q obdux̾at artꝰ.
Sumebant minimos ora coasta cibos.
Nec sompni facises et nox erat ãnua nob̃.
Et gemitũ nullo lesa dosore dabam.
Nec norã quid amans cẽt. et illud eram.
Prima masum nutxix a ĩo p̃sensit hanili.
Prima mͥ nutrix eoli dixit amas.
E rubui. grenoq pudor deiecit ocellos.
Het satis intacita signa fatentis erant.
Iamq tu mescebant uiciati pond̾a uẽtris.
Egraq frustiuũ menbra grauabat honꝰ
Quas mͥ non h̾bas que non medicamia nitͥe.
Attuliti audaci supposuit q manu.
Ut penitus nr̃is hoc te celauimꝰ unum.

Expanded text:
Possidet et vitiis regna minora suis. Quid iuvat admotam per avorum nomina caelo Inter cognatos posse referre Iovem? Num minus infestum, funebria munera, ferrum Feminea teneo, non mea tela, manu? O utinam, Macareu, quae nos commisit in unVenisset leto serior hora meo! Et tibi, non debet quod soror esse, fui? Ipsa quoque incalui, qualemque audire solebam, Nescio quem sensi corde tepente deum. Fugerat ore color; macies adduxerat artus; Sumebant minimos ora coacta cibos; Nec somni faciles et nox erat annua nobis, Et gemitum nullo laesa dolore dabam. Nec noram, quid amans esset; at illud eram. Prima malum nutrix animo praesensit anili; Prima mihi nutrix 'Aeoli,' dixit, 'amas!' Erubui, gremioque pudor deiecit ocellos; Haec satis in tacita signa fatentis erant. Iamque tumescebant vitiati pondera ventris, Aegraque furtivum membra gravabat onus. Quas mihi non herbas, quae non medicamina nutrix Attulit audaci supposuitque manu, Ut penitus nostris — hoc te celavimus unum —
Abbreviated transcription (Latin):
S iue tenes lato uenabusa cornea ferro.
Deniq nr̃a iuuat lumina quicꝙͣ agas.
Tu mͦ duriciam siluis depone iugosis.
Non sum mat̾ia digna ꝑire tua.
Quid iuuat ĩ custe studia ex̾cere diane.
Et uen̾i num̾os ir eripuisse suos.
Quod caret alt̾na requie durabłe ñ est.
Hec repat uires fessaq m̃bra nouat.
Arcus et arma tue tͥ sĩt imitanda diane.
Si si ꝙͣ cesses tend̾e mosus crit.
I bat ad hũc saꝑiẽs a sene diua uiro.

Expanded text:
Sive tenes lato venabula cornea ferro. Sive tenes lato venabula cornea ferro. Denique nostra iuvat lumina, quidquid agis. Tu modo duritiam silvis depone iugosis; Non sum militia digna perire tua. Quid iuvat incinctae studia exercere Dianae, Et Veneri numeros eripuisse suos? Quod caret alterna requie, durabile non est; Haec reparat vires fessaque membra novat. Arcus — et arma tuae tibi sunt imitanda Dianae — Si numquam cesses tendere, mollis er/ ibat ad hunc sapiens a sene diva viro
Abbreviated transcription (Latin):
Efidus egides ducentia fila secutꝰ.
Curua mee fugit testa sororis ope.
En ego ne forre paix minor acreclar.
In socias loges ultima gentis co.
Hoc qͦr fatale est placutt dom̃ una duob.
Me tua forma capit capta ꝑente soror.
T hesides. theseusq duas rapuere sorores.
Ponite de nĩa bina trophea domo.
T empoe quo nobis uisa est tercal eleusis
Gnosia me uellem destituisset humus.
Tunc mͥ p̃cipue nec non tñ aute placebas.
A cer ĩ extremis ossib hesit amor.
Candida uestis erat pretinsti more capilli.
Elaua u̾etundus tinxerat ora cosor.
Quemq uocant asie uultum rigidũq tͣcẽꝙ
Sint ꝓcul a nob̾ iuuenes ut femĩa cõfti.
Fine coli modico forma uirisis amat.
Te tuus iste rigoi põiti sñ arce sapilli.
Et leuis egregio pusuis ĩ ore decet.
Siue ferotis equi lustantia colla retorqͦs.
Exiguo fsexos miror ĩ orbe pidos.
Seu uastum ualido torquens hastile lac̾to.
Ora ferox in se uersa lacertus haberz

Expanded text:
Perfidus Aegides, ducentia fila secutus, Perfidus Aegides, ducentia fila secutus, Curva meae fugit tecta sororis ope. En, ego nunc, ne forte parum Minoia credar, In socias leges ultima gentis eo! Hoc quoque fatale est: placuit domus una duabus; Me tua forma capit, capta parente soror. Thesides Theseusque duas rapuere sorores — Ponite de nostra bina tropaea domo! Tempore quo nobis inita est Cerealis Eleusin, Gnosia me vellem detinuisset humus! Tunc mihi praecipue nec non tamen ante placebas Acer in extremis ossibus haesit amor. Candida vestis erat, praecincti flore capilli, Flava verecundus tinxerat ora rubor, Quemque vocant aliae vultum rigidumque trucemSint procul a nobis iuvenes ut femina compti! — Fine coli modico forma virilis amat. Te tuus iste rigor positique sine arte capilli Et levis egregio pulvis in ore decet. Sive ferocis equi luctantia colla recurvas, Exiguo flexos miror in orbe pedes; Seu lentum valido torques hastile lacerto, Ora ferox in se versa lacertus habet,
Abbreviated transcription (Latin):
Si mͥ. ꝯcedat iuno frẽmq uirũq.
Y positum iuideor spositura ioui.
Iaiqͦz uix credes ignotas initor ĩ artes.
Est mͥ ꝑ seuas impetus ire feras.
Iam mͥ pͥma d̾a est artu p̃signis ad sico.
Belia. iudicium subsequor ip̃a tuum.
In uemus ire libet p̃ssisq ĩ recia c̾uis
Hortari sceleres ꝑ uga summa canes.
A ut tremulum extusto iaclm uibrare lacͥro.
Aut ĩ graminea pon̾e corpus humo.
Sepe iuuat u̾sare leues ĩ pulu̾e curiͤ
Torquentẽ frenis ora fugatis equi.
Nunc feror ut bachi furis eleydes aste.
Q̾q sub ideo tipana colle mouent
Aut quas semidee drriades fauniqz bicornes
Nu mine ꝯtastas atronuere suo.
Namq mͥ referũt tum se furor ille remisit.
Omĩa. meracitam ꝯ sciꝰ urit amor
F orsitã hc̃ gen̾is fata reddamꝰ amorẽ:
Et uenus ex tota gente tributa petit.
Iupitͥ europam prima est ea gentis origo
Dilexiti tauro dissimulãin te deum.
Pa siphe mr̃ decepto subdita tauro.
E nixa est utero tͥmen honusq suo.

Expanded text:
i concedat Iuno fratremque virumque, Hippolytum videor praepositura Iovi! Iam quoque — vix credes — ignotas mittor in artes; Est mihi per saevas impetus ire feras. Iam mihi prima dea est arcu praesignis adunco Delia; iudicium subsequor ipsa tuum. In nemus ire libet pressisque in retia cervis Hortari celeris per iuga summa canes, Aut tremulum excusso iaculum vibrare lacerto, Aut in graminea ponere corpus humo. Saepe iuvat versare leves in pulvere currus Torquentem frenis ora fugacis equi; Nunc feror, ut Bacchi furiis Eleleides actae, Quaeque sub Idaeo tympana colle movent, Aut quas semideae Dryades Faunique bicornes Numine contactas attonuere suo. Namque mihi referunt, cum se furor ille remisit, Omnia; me tacitam conscius urit amor. Forsitan hunc generis fato reddamus amorem, Et Venus ex tota gente tributa petat. Iuppiter Europen — prima est ea gentis origo — Dilexit, tauro dissimulante deum. Pasiphae mater, decepto subdita tauro, Enixa est utero crimen onusque suo.
Abbreviated transcription (Latin):
Adde fidem dictis auxssiumq refer.
Non ego te ĩ ploro cont᷑ taurosq uirosq.
Utq tua serpens uista qui estat ope.
Te peto quem merui quem nob̃ ip̃e dedisti.
Cum quo sum parit̾ fc̃a parente parens.
Dos nͥ si queris. campo num̾auimus illo.
Q ui tͥ iaturo ueslus arandus erat.
Aureus ille aries uislo spectabilis auro.
Dos mea. quam dicam si tͥ redde: neges.
Dos mea tu sospes. dos est mea graia iuuẽtꝰ
.I.ñc sisiphyas improbe confer opes.
Q uiuis. quod habes nuptam. soceꝵꝵq nepotẽ.
Hoc ip̃m ingratus quod potes eẽ meũ est.
Q uos equidem actutum. s quid p̃dicere penã.
Attinet. ingentes ꝑturit ira minas.
Quo ferat ira sequar fc̃i forrasse pigebit
Et piget infido ꝯsusuisse uiro.
Uid̾it ista deꝰ qui ñc mea pectora u̾sat.
Nescio quid certe mẽs mea maiꝰ agit.

Expanded text:
Adde fidem dictis auxiliumque refer! Adde fidem dictis auxiliumque refer! Non ego te inploro contra taurosque virosque, Utque tua serpens victa quiescat ope; Te peto, quem merui, quem nobis ipse dedisti, Cum quo sum pariter facta parente parens. Dos ubi sit, quaeris? campo numeravimus illo, Qui tibi laturo vellus arandus erat. Aureus ille aries villo spectabilis alto Dos mea, quam, dicam si tibi 'redde!,' neges. Dos mea tu sospes; dos est mea Graia iuventus! I nunc, Sisyphias, inprobe, confer opes! Quod vivis, quod habes nuptam socerumque potentis, Hoc ipsum, ingratus quod potes esse, meum est. Quos equidem actutum — sed quid praedicere poenam Attinet? ingentis parturit ira minas. Quo feret ira, sequar! facti fortasse pigebit — Et piget infido consuluisse viro. Viderit ista deus, qui nunc mea pectora versat! Nescio quid certe mens mea maius agit