comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qđ colligã. Genꝰultiõis ẽ. pascere nec
misereri. Si tam̃ iud̾ fas ẽ ĩpietatis huiꝰ
ullas acciꝑe causas. ⁊ filiũ qͥñalit puta¬
tis redde posse rationẽ: estimate ꝑfidẽ
qd̾ sit facinꝰ uld̾. cuiꝰ ultionẽ. debeat exi¬
gere aliqͥs de faine patris. Captũ me in¬
qͥt ñ redemisti: qͥ ñ put& q̃ri de filio
patre. Quenꝗͣne dicentẽ feras nicħ tͥ
debeo qr mͥuitȩ lucisq b̃nficiũ semel
p̃stitisti. qr hc sp̃m ħ corpꝰ ñ ex indul¬
gentia tua rursus accepi: Iniqͥssima
fuerit adiectũ de pͥorib ꝑit. & pessi¬
moerẽplo grãm p̃t̃itis aufer̃. reliqͣ
cessantia. ⁊ͦs redemi: ñ tam̃ idõminꝰ
c̃spectũ de nr̃a ꝓtulimꝰ aĩa. Maria.
t̃rasq infatigabiles sidũ curs. & cun
cta sacro fulgore lucentia nosut fru¬
uiscerib hausisti. Gaude potiꝰ. exulta.
qd̾tͥ patris asꝑitas p̃stat boni filii ia
& pascit. Quã multa iud huic q̃rele

Expanded text:
quod colligam. genus ultionis est pascere nec quod colligam. genus ultionis est pascere nec misereri. Si tamen, iudices, fas est impietatis huius ullas accipere causas, et filium, qui non alit, putatis reddere posse rationem, aestimate per fidem, quod sit facinus illud, cuius ultionem debeat exigere aliquis de fame patris. 'captum me,' inquit, 'non redemisti.' quis non putet queri de filio patrem? quemquamne dicentem feram: 'nihil tibi debeo, quia mihi vitae lucisque beneficium semel praestitisti, quia gentia tua rursus accepi'? iniquissima fuerit adiectum, de prioribus perit, et pessimo exemplo gratiam praeteritis auferunt reliqua cessantia. non redemi? non tamen ideo minus conspectum de nostra protulimus anima. maria terrasque, infatigabiles siderum cursus et cta sacro fulgore lucentia nos, ut fruvisceribus hausisti. gaude potius, exulta, quod tibi patris asperitas praestat boni filii iac pascit. Quam multa, iudices, huic querelae
Abbreviated transcription (Latin):
fer querelas. Tcͣ irasceris tc̃ obi¬
cies mͥ cũ ꝓsꝑitatiũ. cũ serundoꝵ
officia deposcã. Non tał ad tua
genua ꝓ uoluor. ut estimand̾
sim. Nulli malus ẽ pat̃. cũ eẽ
cȩpit ĩfelix. Aspicis collapsũ. &
ex õicalamitatiũ genere miserũ.
& ultra qđ accientiũ m̃sura ñ
erit i norbitate m̃dicũ. Ridet
sualidi capitis ẽcreta canities.
uigor pͥstim uultꝰ uacuis lu¬
minib intacuit. & ꝑ obstanti¬
ũ eriniũ illuuiẽ tenius arentiũ
iactꝰ oculoꝵ heret astricta nu¬
datis ossib cutis ⁊ ĩ famiȩ sua
homine consũto iã m̃bra sine
corpore. Iterũ bonꝰ sũ. ĩ pͥstinã
religionẽ decalamitatiũ houon
restituor. Adeone ñ hñt ħ ipsa sup¬
plicia pęnas. qd̾ posco. qd̾ rogo qd̃ m̃dicꝰ
sũ filii mei: & q̃multa diideeq ñ poss̃
ꝓ nob̾ ĩpetrare leges: Qnto plura s̃
q̃ negant᷑ cũ p̃stant inuiti. N exigo
ut tius manib: porrigascibos. ut c̃so¬
leris ut foueas. Sice qd̾ rapiã. abice

Expanded text:
fer querelas; tunc irasceris, tunc obicies mihi, cum prosperitatium, cum secundorum officia deposcam. non talis ad tua genua provolvor, ut aestimandus sim. nulli malus est pater, cum esse coepit infelix: aspicis collapsum et ex omni calamitatium genere miserum et, ultra quod accidentium mensura non exit, in orbitate mendicum. riget squalidi capitis concreta canities, vigor pristini vultus vacuis luminibus intabuit, et per obstantium crinium inluviem tenuis arentium iactus oculorum. haeret adstricta nudatis ossibus cutis, et, in fame sua homine consumpto, iam membra sine corpore. iterum bonus sum, in pristinam religionem de calamitatium honore restituor. adeone non habent haec ipsa supplicia poenas, quod posco, quod rogo, quod mendicus sum filii mei? et quanta, dii deaeque, non possunt pro nobis impetrare leges! quanto plura sunt, quae negantur, cum praestant inviti! non exigo, ut tuis manibus porrigas cibos, ut consoleris, ut foveas; proice, quod rapiam, abice,
Abbreviated transcription (Latin):
hunc uide̾m. solaq suꝑstitiᷤ
exspectatioẽ suspensus auidiꝰ¬
siuiã moriendi cupiditatẽ. ẽ¬
tentiosa mdicitate fallebã.
Pud& ꝑsuasionis redisse se ui¬
uenis affirmat. ut uindicare¬
t᷑ morte fratris. ut patris orbi¬
tate gaudẽt. nec ĩ telligit ma¬
iorẽ se factis auctoritatẽ hac
ĩdignatione c̃ferre. Nc̃ magiꝰᷤ
sentio. ꝗͣntũ facinꝰ fuerit. egr¬
ũ ñ redimere. Querit᷑ se relic¬
tũ. qͥ potuit euadẽ ut cũiq
Q iudices poterã redẽptiõis
iuiꝰ redde de p̃senti iuuenis
impietate rationẽ. & mn crude¬
litas ista p̾stabat ut filiũ ui¬
der elegisse meliorẽ. Non utor
tam̃ occasioĩs huiꝰ inuidia.
nec qͥcqͥd miserȩ pietatis ĩ pati¬
entia feci querela malo defen¬
tesq tͣctaui. nec mͥ in illa tristis¬
sima ẽditioe̾ succurrit de cõpara¬
tione c̃siliũ. Sola ꝗd facerẽ ne¬
cessitas. sola iuiuenũ meoꝵ ad¬
uersa suasert̃. Ex duob lib̾is ue-¬

Expanded text:
hunc viderem, solaque superstitis hunc viderem, solaque superstitis expectatione suspensus avidissimam moriendi cupiditatem contentiosa mendicitate fallebam. pudet persuasionis! redisse se iuvenis adfirmat, ut vindicaretur morte fratris, ut patris orbitate gauderet, nec intellegit maiorem se factis meis auctoritatem hac indignatione conferre; nunc magis sentio, quantum facinus fuerit aegrum non redimere: queritur se relictum, qui potuit evadere. utcumque igitur, iudices, poteram redemptionis illius reddere de praesenti iuvenis impietate rationem, et mihi crudelitas ista praestabat, ut filium viderer elegisse meliorem, non utor tamen occasionis huius invidia, nec quicquid miserae pietatis inpatientia feci, querela malo defenntesque tractavi, nec mihi in illa tristissima condicione succurrit de conparatione consilium. sola, quid facerem, necessitas, sola iuvenum meorum adversa suaserunt. ex duobus liberis ne
Abbreviated transcription (Latin):
Yultis scire ꝗͣtũ debeã timere uic¬
turꝰ: Metuo ne patrẽ dũ morior
occidã.
weni parentes. in egestate.
aut̃ alant aut uinciant᷑. Quidã
duos silios habebat. frugi & luxu¬
riosũ. ꝑegre ꝓfeclist̃. Capti apy¬
ratis. luxuriosus languere
cȩpit. ãbo de redẽptioẽ scripser̃.
Pat᷑ unilisis bonis in unũ redactiᷤᷤ
tulisse illũ nͥ uniꝰ p̃ciũ & elige¬
ret utrũ uell&. Egrũ redemit.
qui dũ reu̾tit᷑ mortuus ẽ. Alt̃.
ruptis uincuł fugit. Alum̃ta
poscit᷑ c̃tͣdicit
Uam uis iupices intarita
maloꝵ c̃tinuatione iã po¬
terã nĩchil ex accidentiũ meoꝵ
nouitate mirari. nullũq mͥ
reliq̃rint ĩpatientiȩ genꝰ adu̾¬
sa quȩ desolatꝰ remedusq cre¬
uerint: c̃siteor tam̃ hoc solũ
me ꝓspicere nullo metu. nul¬
la t̾ris tiũ recordatioẽ po¬
tuisse. ut pꝰ pyratas. orbitatẽ
fam̃. hinc quoq cal amitatib
nr̃is pondꝰ acced̾et. qđ reu̾sus
ẽ siliꝰ meus. Uiuebã miser ut

Expanded text:
ultis scire, quantum debeam timere victurus? metuo, ne patrem, dum morior, occidam. Liberi parentes in egestate aut alant aut vinciantur. Quidam duos filio habebat, frugi et luxuriosum. peregre profecti sunt capti a piratis. luxuriosus languere coepit. ambo de redemptione scripserunt. pater universis bonis in nummum redactis tulisse illum nisi unius pretium, et eligeret utrum vellet. aegrum redemit. qui, dum revertitur, mortuus est. alter ruptis vinculis fugit. alimenta poscitur. contradicit. Quamvis, iudices, in tanta malorum continuatione iam poteram nihil ex accidentium meorum novitate mirari, nullumque mihi reliquerint inpatientiae genus adversa, quae de solaciis remediisque creverunt, confiteor tamen hoc solum me prospicere nullo metu, nulla tristium recordatione potuisse, ut post piratas, orbitatem, famem hinc quoque calamitatibus nostris pondus accederet, quod reversus est filius meus. vivebam miser, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ aliqͦ plerũq ꝓpͥas indulgentiȩ causas.
Csalua caritatis eqͣlitate. ẽ qͥddã ꝑ qd̾ taci¬
tom̃tis instinctu singłos rursus tanqͣm
unicos amemꝰ. I c̃ pꝰmꝰ nascendilocꝰ
illũ gratiorẽ pͥor fecit infantia.
aliũ lȩtior uultus. & blandor oscuł
c̃plexcib q facies. Esdã mag̃ seũitas
ꝓbitasq cõm̃dat. in qͥbdã diligunt᷑
ĩpatientis calamitates. & dãpna cor¬
poꝵ debilitatesq m̃broꝵ notabilius
miseratiõe cõplectim᷑. Salua ẽ tam̃
uniũsitas. cũ qͥcqͥd in alio cessare credit᷑.
in alt̾no restituit alti uinc̃t affectus.
Securꝰ sis ñ int̾cidunt᷑ ista ñ ꝑeunt. s
inuicẽ iunc̃t. p̃ualent. cedt̃: filio
tanqͣm ap̃ pẏratas inuenerĩ utrunq
sanũ. aituli sine dubio p̃ciũ duoꝵ s
utrunq p̃doñ redd̾. offert electionẽ.
suadete qͥd faciã. Qͥddicitis: Ita pietas
ẽ abire. discede. irasci. scł q̃ri& ĩuidiã

Expanded text:
iquo plerumque proprias indulgentiae causas, et salva caritatis aequalitate est quiddam, per quod tacito mentis instinctu singulos rursus tamquam unicos amemus: hunc primus nascendi locus, illum gratiorem propior fecit infantia; alium laetior vultus et blandior osculis amplexibusque facies; quosdam magis severitas probitasque commendat; in quibusdam diliguntur impatientius calamitates, et damna corporum debilitatesque membrorum notabilius miseratione complectimur. salva est tamen universitas, cum, quicquid in aliquo cessare creditur, in altero restituit alter affectus. securus sis: non intercidunt ista, non pereunt, sed invicem vincunt, praevalent, cedunt. filio tamquam apud piratas invenerim utrumque sanum. attuli sine dubio pretium duorum, sed utrumque praedo non reddit: offert electionem. suadete, quid faciam; quid dicitis? ita pietas est abire, discedere, irasci scilicet,
Abbreviated transcription (Latin):
Ut̃q captꝰ ẽ. ambo de redẽptiõe
scripsert᷑. Uissimules lic&. iterũ
tam̃ & int̾ adu̾sa ꝑsuasionẽ
carioris inuenio. In captiuitate
cõmuni. puto muiꝰ sꝑaũ ille de
patre. qͥ languere cȩpit. Tu mͥ
nc̃ ĩpotentissime iuuenis. tuq̃so
responde qͥd aliud facere debue¬
rit pat̾ duos redẽpturos. Qunc¬
tas facultates ĩp̃tia collegi.rut.
seruulos. penates. & omĩa utili¬
tis ad dixi. & ultͣ ꝗ ñ potest ex¬
cogitare sũmꝰ affertꝰ iuichil se¬
nec luti meȩ. nichil dubis casi
iudices ad pẏratas tulerĩ scire po¬
testis exhac fame. Fuerit p̃tiũ lic&
exiguũ paruũq dũ totũ. fingite
ꝗlib& diuitẽ quãlib& pauꝑẽ. nemo¬

Expanded text:
uterque captus est, ambo de redemptione uterque captus est, ambo de redemptione scripserunt. dissimules licet, iterum tamen et inter adversa persuasionem carioris invenio: in captivitate communi, puto, minus speravit ille de patre, qui languere coepit. Tu mihi nunc, impotentissime iuvenis, tu, quaeso, responde, quid aliud facere debuerit pater duos redempturus. cunctas facultates in pretia collegi; rus, servulos, penates et omnia vilitis addixi, et, ultra quam non potest excogitare summus adfectus, nihil senectuti meae, nihil dubiis casibus . quantum, iudices, ad piratas tulerim, scire potestis ex hac fame: fuerit pretium licet exiguum parvumque, dum totum. fingite quamlibet divitem, quamlibet pauperem
Abbreviated transcription (Latin):
q resolutꝰ. alienꝰ acuris. sollici¬
tudinib impar. delicatꝰ impati¬
ens etiã simił egro. S apud pa¬
tris affectꝰ hec ipsa lib̾os dissi¬
militudo iungebat. ⁊ erat quȩ¬
dã uĩ eqͣlitate caritatis eqͣlitas.
qđ hunc serie laudatũq sẽꝑillũ.
iã qͣdã miseratiõe diligerẽ.
&d ꝓfuit ĩ diuidua pietas. e¬
rat etiã me uolente manifestũ.
utriꝰ magis colloqͥis. magis le¬
tarer aspectui. Uelit nolit. iũd
ipsa qͦq q̃rela iuuenis. qđ de
patris fateat᷑ animo ꝓbat.Ira¬
sci. qđ ñ sit fr̃i p̃latꝰ ẽgro imꝑa¬
tientia ẽ hõis qͥ magis amet᷑.
accipite. iũd. maiorẽ pietatis
ȩquȩ ꝓbationẽ. filiũ nec ꝑegre
dimissurꝰ elegi. iunxi frẽm ar¬
tauiq comitatũ. Et utroq pa¬
tris latere nudato. uisus sũmͥ
magis habiturꝰ. utrũq metũ.
si parit᷑ eẽnt. Hanc apud me
uiuenũ eqͣlitatẽ etiã incala¬
mitatib fortuna seruauit.

Expanded text:
sque resolutus, alienus a curis, sollicisque resolutus, alienus a curis, sollicitudinibus impar, delicatus, impatiens, et iam similis aegro. sed apud patris affectus haec ipsa liberos dissimilitudo iungebat, et erat quaedam in inaequalitate caritatis aequalitas, quod hunc ~serie~ laudatumque semper, illum iam quadam miseratione diligerem. quid profuit individua pietas? erat etiam me nolente manifestum, utrius magis colloquiis, magis laetarer aspectu. velit nolit, iudices, ipsa quoque querela iuvenis, quid de patris fateatur animo, probat: irasci quod non sit fratri praelatus aegro, impatientia est hominis, qui magis ametur. accipite, iudices, maiorem pietatis aequae probationem: filium nec peregre dimissurus elegi; iunxi fratrum artavique comitatum, et utroque patris latere nudato visus sum mihi magis habiturus utrumque mecum, si pariter essent. hanc apud me iuvenum aequalitatem etiam in calamitatibus fortuna servavit:
Abbreviated transcription (Latin):
cla dissitat ne uoluisset alit̾ re¬
uerti. ex qͦ se nob̾ tanto uiriũ la¬
bore restituit. poterat eiꝰ qͦq ãmi¬
rationẽ mereri qͥ p̃cio paulo an¬
te cessiss. Uii in mortales quã la¬
udẽ. quẽ głȩ fauorẽ impleuerat.
si pasceret patrẽ redimerat srẽm.
qͥ se q̃rit᷑ ĩ frĩs cõparatione dãpna¬
tũ secreti doloris in dignatioẽ
c̃uenio. Ꝙd agis impotens. suꝑ¬
be. tu nescis utrũ suerĩ redẽptu¬
rus ex duob sanis. ex duob egriꝰ.
habui n. iũd. filios diusissimam̃¬
tiũ corpoꝵq qͣlitate cõpositos ⁊
sicut mox ꝓbaũ seua captiuitas
ĩ totã dissimilitudinẽ uitȩ qͦq
gnr̃e diclucbos. Hic nãq robus¬
tus ac patiens. ñ molliri ꝓsꝑis
facile. non accedentib frangu&
quẽ de uoluptatũ gaudioꝵq
cõtẽptu scires parẽ. qͣndoq for¬
tuitis tͣxerat ex sirmitate m̃ti
magnã ꝓtinꝰ & ĩ m̃bra constan¬
tiã. Illeuero parit̃ ĩ letitiã metꝰ¬

Expanded text:
 decuerat, ne voluisset aliter reverti. ex quo se nobis tanto virium labore restituit, poterat eius quoque admirationem mereri, qui pretio paulo ante cessisset. dii immortales, quam laudem, quem gloriae favorem inpleverat, si pasceret patrem, qui redemerat fratrem! Rqui se queritur in fratris comparatione damnatum, secreti doloris indignatione convenio. quid agis, impotens, superbe? tu nescis, utrum fuerim redempturus ex duobus sanis, ex duobus aegris? habui enim, iudices, filios diversissima mentium corporumque qualitate compositos, et, sicut mox probavit saeva captivitas, in totam dissimilitudinem vitae quoque genere diductos. hic namque robustus ac patiens, non molliri prosperis facile, non accidentibus frangi, et quem de voluptatium gaudiorumque contemptu scires parem quandoque fortuitis; traxerat ex firmitate mentis magnam protinus et in membra constantiam. ille vero pariter in laetitiam metu
Abbreviated transcription (Latin):
patrẽ uł solꝰ ipler&. Pessimꝰ ẽ mortaliũ:
qͥ amari frem suũ sine caritate sui putat.
Tu custodiesutrũ freq̃ntiꝰ osculer. utrũ
etatis ẽtentiõe rixa : Cũ tantũ frempu¬
tes amarimag̃ quẽ ñ ames. łalleris
iuuenis. longeq te ab intellectu rerũ
nat᷑e seposuit p̃ua ꝑsuasio. qͥ putas
exe pat̾nis affectib filio ꝑire. qͥcqͥd
in att̾o de necessitate p̾pond̾at.

Expanded text:
patrem vel solus impleret. pessimus est mortalium, patrem vel solus impleret. pessimus est mortalium, qui amari fratrem suum sine sui caritate putat. tu custodies, utrum frequentius osculer, utrum etatis contentione rixa; eum tantum fratrem putes amari magis, quem non ames. Falleris, iuvenis, longeque te ab intellectu rerum naturae seposuit prava persuasio, qui putas ex paternis affectibus filio perire quicquid in altero de necess
Abbreviated transcription (Latin):
recepi. N fortunã tͥ debeo s affectum:
ꝓ duob maria c̃scendi ꝓduob genua
tenu .i. Rogo ut̃ mag̃ amaret᷑. simͥ py¬
rate duos reddidissent : Age tunc iuue¬
nis ad faciendã in opie patris inuidiã si
udet᷑ exclama. Famẽ obtendis ad qͣm
luxuria ꝓdigaꝵ q uoluptatũ c̃tinua¬
tiõe uenisti : Ex hausisti senex censꝰ in
sitati pietas ur̃a succurrere. & lex q̃ in¬
opẽ q̃ patrẽ nominare c̃tentaẽ : filiũ ñ
remisit ad causas. Qduͦ si ĩ educationẽ.
ĩ discursus. ĩ p̃cia uacuat᷑ sũ : Excedit
omnẽ scelerũ c̃parationẽ. patrẽ m̃dicũ
facere. nec pascere. Tẽptat iud ħ qd̾ ñẽ
agnoscamꝰ ħ nefas. Ipudentissime gnris
humanituñ feras ut fr̃ tuus ł mag̃ amet᷑e
Uides enĩ. p̃latꝰ ẽtͥ. Nescio qͥs affectꝰ e. Pos¬
sident caritatis tuȩ locũ pignora de mi¬
norib sũpta nominib. Illũ nẽpe. cuiꝰ
eq̃ sp̃s de uiscerib histhebat ortũ. qͥ

Expanded text:
 debeo sed affectum, pro duobus maria conscendi, pro duobus genua tenui. rogo, uter magis amaretur, si mihi piratae duos reddidissent? Age tu nunc, iuvenis, ad faciendam inopiae patris invidiam, si videtur, exclama: 'famem obtendis, ad quam luxuria prodigarumque voluptatium continuatione venisti. exhausisti senex census insitati pietas vestra succurrere, et lex, quae inopem, quae patrem nominare contenta est, filium non remisit ad causas. quid vero, si in educationem, in discursus, in pretia vacuatus sum? excedit omnem scelerum comparationem patrem mendicum facere nec pascere. Temptat, iudices, hoc, agnoscamus hoc nefas: impudentissime generis humani, tu non feres, ut frater tuus vel magis ametur? vides enim, praelatus est tibi nescio quis affectus, possident caritatis tuae locum pignora de minoribus sumpta nominibus; ille nempe, cuius aeque spiritus de visceribus his trahebat ortum, qui
Abbreviated transcription (Latin):
beo inmorib meis qđ ñ meliꝰ.
iũd. sciant. Scilic& capit na¬
tura rerũ ut futurꝰ parricida
ñ p̃miserit notas. nullis aute sit
maximi sceleris immanitas tu¬
multuata flagitũis. & qͣndoq
culleo serpentib exspiranda fe¬
fauore dimittit᷑. Absoluer̃ me
abdicarer. Proclames gͥ lic&
sub inde detuli. sepe questꝰ sũ
ter abdicare uolui. Hoc tam̃
res ista deb& efficere. ut tͥ non
oporteat credi qͥcqͥd aliud ob¬
ieceris. Non enĩ seqͥt᷑ pat᷑ ut
me tuis criminib accuses.
qł nocentẽ tuis morib ꝓbes
filiũ. Parricidiã ñ fac̾ seueri¬

Expanded text:
beo in moribus meis, quod non melius beo in moribus meis, quod non melius iudices sciant. scilicet capit natura rerum, ut futurus parricida non praemiserit notas, nullis ante sit maximi sceleris inmanitas tumultuata flagitiis, et quandoque culleo, serpentibus expianda fefavore dimittitur: absolverunt me abdicarer. Proclames igitur licet: 'subinde detuli, saepe questus sum, ter abdicare volui!' hoc tamen res ista debet efficere, ut tibi non oporteat credi, quicquid aliud obieceris. Non enim sequitur, pater, ut me tuis criminibus accuses, quod nocentem tuis moribus probes. filium parricidam non facit severi
Abbreviated transcription (Latin):
sic blandiunt᷑: ut sibi affuis¬
se credant miscđiam fauorẽ.
filiũ a patre delatꝰ nũꝗͣ pote¬
rit suꝑior eẽ nͥ causa. Sane
tam̃ feramꝰ ut pͥma abclica¬
tione ñ egesseris totũ clolorẽ.
Multa tͥ de criminib meisue¬
recundia querendi multa
pat̾nȩ pietatis abstulerit in¬
sirmitas. Ed ñ implet repe¬
tita delatio: Reuersus es in
forũ iã ad. iũd. iratos. Quan¬
to t̾rore cuncta ꝑtulit pu¬
dor ille iã uicti & redeuntiᷤ
in dãnatã colluctationẽ: acri¬
or sẽꝑ ex uerecundia dolor.
S ut iudiciũ cura: ꝗͣnta
malignior circa redditurũ
c& illa de similitudine ꝓñtiatio¬
nis auctoritas. & seuerior uidet᷑
diu̾sa sententia. Tercia uͦ abdica¬
tio dũ inmortales quẽ apparatũ
quẽ mouit ãbitũ. Ego iniror qđ
mͥ licuit audiri qd ñ statĩ pͥmis
querelarũ tumultꝰ opp̃ssit. Ꝙd pꝰ
ista noui pat᷑ obici potest. Inter
leges int̾ iura c̃senui. Non ha¬

Expanded text:
sic blandiuntur, ut sibi adfuissic blandiuntur, ut sibi adfuisse credant misericordiam, favorem; filius a patre delatus numquam poterit superior esse nisi causa. sane tamen feramus, ut prima abdicatione non egesseris totum dolorem, multa tibi de criminibus meis verecundia querendi, multa paternae pietatis abstulerit infirmitas; quid non implet repetita delatio? reversus es in forum iam ad iudices iratos. quanto terrore cuncta perculit pudor ille iam victi et redeuntis in damnatam conluctationem! acrior semper ex verecundia dolor. sed et iudicum cura quanto malignior circa redditum cet illa de dissimilitudine pronuntiationis auctoritas, et severior videtur diversa sententia! Tertia vero abdicatio, dii inmortales, quem adparatum, quem movit ambitum! ego miror, quod mihi licuit audiri, quod me non statim primus querelarum tumultus oppressit. quid post ista novi, pater, obici potest? inter leges, inter iura consenui, non ha
Abbreviated transcription (Latin):
tates. Om̃is citra desꝑationẽ
dolor ira languescit. Et qͣto
& animũ filii poscat & manꝰ.
Mem̃to cuiꝰ obicias ĩmanitatis
horrorẽ patrẽ occidere uelle
Hinc tantũ accipis uires: ut
mori possis dep̃hensus. Ut sciati
inqͥt uerũ eẽ qđ obicio: & abdi¬
care uolui. Non potest pat̾ effi¬
cere ꝑtinatia: que rendi genus
ꝓbationis. Tu cũ dicis. filius me
uoluit occidẽ. uiđis tͥ facere
porib iudicib inuidiã. excla¬
mare uos faciles uos misericor¬
des. hunc mͥ redditis. S iniqͥs¬
simũ ẽ: ut abdicatio quȩ nec
in sui ualuit effectũ: sidẽ ma¬
iori crimini p̾stet. Non sũ reꝰ
in explorati pudoris: nec ante
acta uitȩ meȩ sub hodierna pͥ¬
mũ lite tractant᷑. Felicior inuo¬
centia ẽ citͣ suspiciones. certior
pͦ reatũ. Et qͣntũ infamie p̃sta¬
nt obiecta dũ nutant. tantũ¬
dẽ auctoritatis absoluta re¬
parentes auctoritate p̃ualus
Uiderint qͥ calamitatib suis

Expanded text:
tates, omnis citra desperationem tates, omnis citra desperationem dolor, ira languescit. et quantet animum filii poscat et manus! memento, cuius obicias immanitatis horrorem; patrem occidere velle hinc tantum accipit vires, ut mori possis deprehensus. 'Ut sciatis,' inquit, 'verum esse quod obicio, et abdicare volui.' non potest, pater, efficere pertinacia querendi genus probationis. tu, cum dicis 'filius me voluit occidere,' videris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: 'vos faciles, vos misericordes, hunc mihi redditis?' sed iniquissimum est, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maiori crimini praestet. non sum reus inexplorati pudoris, nec ante acta vitae meae sub hodierna primum lite tractantur. felicior innocentia est citra suspiciones, certior post reatum, et quantum infamiae praestant obiecta dum nutant, tantundem auctoritatis absoluta reparentes auctoritate praevalui? viderint, qui calamitatibus suis
Abbreviated transcription (Latin):
abicientis genua teneo. & ad
patrẽ qͥ me tã notabilit̾ odit.
ñ habeo cur uelĩ redire. Si non
amor p̃ualer& nominis tui:
fortassis auctoritas. si contentio
nr̃a coepiss a ueneno. Consũpsi¬
sti qͥcqͥdẽ qđ parentes ab omiũ
scelerũ suspicione defendit. ñ
habeat pat̾ unde parricidiũ de
silio credat: nͥ quẽ poss occidere.
Ae qͥdẽ pat̾ infelicis huiꝰ ꝑsuasi¬
onis simplicitatẽ siqͥs in t̾rog&:
nec ate parricidiũ sieri posse
nͥ in meo ueneno. facinꝰ tam̃
in om̃ib in credibile pignorib:
nullis difficiliꝰ ꝗͣ liberis puto.
Yos adhuc in sup̃ma nr̃a p̃cipi¬
tat auctoritas: qͥ siliũ occide
uocatis. plerũq grauitatẽ. sic̃
abdicationis em̃dationẽ. sic̃ reli¬
qua supplicia nr̃a. rationis fron¬
te ꝓtegitis cuncbosq ꝑ̃rigidȩ
m̃tis affectꝰ uocabulo molliore
lenitis. Nos nec felices facmꝰ istud
possumꝰ cõcipe. nec miseri. ñ ꝑue¬
niunt ad nefas istud. nec necessi¬

Expanded text:
abicientis genua teneo, et ad abicientis genua teneo, et ad patrem, qui me tam notabiliter odit, non habeo, cur velim redire, si non amor. Praevaleret nominis tui fortassis auctoritas, si contentio nostra coepisset a veneno. consumpsisti quicquid est, quod parentes ab omnium scelerum suspicione defendit. non habet pater, unde parricidium de filio credat, nisi quem posset occidere. me quidem, pater, et infelicis huius persuasionis simplicitatem si quis interroget, nec a te parricidium fieri posse credo nisi meo veneno, facinus tamen in omnibus incredibile pignoribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema nostra praecipitat auctoritas, qui filium occidere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis emendationem, sicut reliqua supplicia nostra rationis fronte protegitis, cunctosque praerigidae mentis adfectus vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud possumus concipere nec miseri. non perveniunt ad nefas istud nec necessi
Abbreviated transcription (Latin):
totũ facinꝰ meũ. uiuo respon¬
deo. ñ sugio.iũd. ñ cedo crimi¬
uhib. Iã ñ miror qͥd sit circai
patientia deceptȩ crudelitatiᷤ
ex estu& plusꝗ orbitatis gau
rat ut occidere me poss& meo
ueneno. S quatenꝰ inuenisse
se putat qđ crederetis. Ut c̃ten¬
tionib subinde dãnatis aucto¬
ritas de nouo dolore circũdar&
inusitata cõm̃tꝰ ẽ. Que sola mͥ
supẽ ratio uiuencli facinꝰ ea sĩplitate
eafide denego ꝗͣ confessus sũ de ue¬
ueno. Parricidu agis. Abstuli¬
sli qͥdẽ mͥ partẽ ut ex clamarẽ.
hoc loco fieri ñ potest. Scio ꝗͣtũ
defensioni meȩ difficultatis ad¬
iecerit: qđ iã pridẽ in domo nr̃a
humanoꝵ pignorũ ratio ñc̃¬
stat. S ꝓnuntiatũ liquet uti
ex nob facilior sit impietas: uter
alteriꝰ languorẽ sup̃ma ñ fecerit.
Tuunicũ cotidie ꝑturbare cona¬
ris edomo. Selles in opiã meam
uelles aspicere squalorẽ. Ego oscu¬
lor illas expellentis manus ego

Expanded text:
totum facinus meum: vivo, respontotum facinus meum: vivo, respondeo, non fugio iudicem, non cedo criminibus. iam non miror, quid sit, circa quod inpatientia deceptae crudelitatis exaestuet: plus quam orbitatis gaudrat, ut occidere me posset meo veneno. sed quatenus invenisse se putat, quod crederetis, et, ut contentionibus subinde damnatis auctoritatem de novo dolore circumdaret, inusitata commentus est, quae sola mihi superest ratio vivendi, facinus ea simplicitate, ea fide denego, qua confessus sum de veneno. Parricidii agis. abstulisti quidem mihi partem, ut exclamarem hoc loco: 'fieri non potest'. scio, quantum defensioni meae difficultatis adiecerit, quod iam pridem in domo nostra humanorum pignorum ratio non constat; sed pronuntiatum liquet, utri ex nobis facilior sit inpietas, uter iuxta alterius languorem, suprema ~non fecerit: tu unicum cotidie proturbare conaris e domo, velles inopiam meam, velles aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, ego
Abbreviated transcription (Latin):
pui. facinꝰ me tacente: ñ pallor
ñ ẽ confessa trepidatio neo sicut
accicłe nocentib sol& illa obiuua
sẽꝑ errantiũ. patrocinioꝵ uer¬
ba uariaui. cũ me repente int̃¬
rogatione subita auocauit ab¬
duxit quȩsiuit qđ tererẽ. cui
pararẽ. S ego sine cunctatiõe.
sine tarclitate responsi: & me
mori uelle eadẽ ueritate & con¬
fessũ sũ uenenũ eẽ qd terebat᷑.
Date.iud. patrẽ qͥ filiũ morino¬
lit: & credit. Quis habeat. iũd.
Stetit quiu immo intrepiduᷤ.
arrogans iuxta orbitatẽ quã
uidebat. Et mͥ mortẽ ꝗͣ ꝓmi¬
serã: ꝗͣ iniuabar ingessit.
tat. ut continuo pareã iuben¬
ti. Ita demũ mͥ ñẽ aliud relic¬
tũ: si patri parui. Auclite nẽ
dii parit̾ atq homines qͥd pͦ treᷤᷤ
abdicationes & querelas totienꝰ
iudiciũ gͣuitate ꝑcussas uelud
attonitꝰ amens nunti& scło pa¬
ter parricida seuus parricida
crudeł. ñ bibi uenenũ. hoc est

Expanded text:
pui, facinus me tacente non pallor, pui, facinus me tacente non pallor, non est confessa trepidatio, nec, sicut accidere nocentibus solet, illa obvia semper errantium patrociniorum verba variavi, cum me repente interrogatione subita avocavit, abduxit, quaesivit, quid tererem, cui pararem. sed ego sine cunctatione, sine tarditate respondi; et me mori velle eadem veritate et confessus sum venenum esse, quod terebatur. date, iudices, patrem, qui filium mori nolit et credit; quis habeat, iudicestetit quin immo intrepidus, adrogans iuxta orbitatem, quam videbat, et mihi mortemseram, quam minabar, ingessit. tat, ut continuo paream iubenti? ita demum mihi non est aliud relictum, si patri paravi. Audite nunc, dii pariter atque homines, quid post tres abdicationes et querelas totiens iudicum gravitate percussas velut attonitus, amens nuntiet saeculo pater: parricida saevus, parricida crudelis non bibi venenum! hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
nimia simplicitus: Nonputat
se posse dep̃hendi: qͥsqͥs uenenũ
parat ipse poturꝰ. Totꝰ oculis ani¬
moq conuersus: herebã miser
in oꝑe uocendi. uec dissimulo
cũ qͣdã cunctatione. cũ mora
sicuti bonȩ c̃scientiȩ lentamors.
nec p̃cipiti ꝑsup̃ma trepidati¬
one festinant: qͦs hoc solũ qđ
sui miscerent occidit. Ab ut ꝑ
tacitas c̃questiones. mens in obit
contẽplatione posita. Et hausurꝰ
potionẽ quã renuntiarẽ reb hu¬
manis totã apud se repetebat
animꝰ inuocentiã suã: cũ pat̾
secretũ qđ ꝑ impatientiã suã.¬
peuntis impleuerã quantũ cẽdo
lacrimis meis gemitꝰq pcluctꝰ
intrauit. Non potest uideri. ũdi.
suspicatꝰ aliqͥd de parricidio.
Sd tererẽ cui pararẽ: nesciebat
qͥ in t̾rogauit. Nuntio uob̾ scĩs¬
simi uiri nichil a morientib
fiugi: nichil uita laborante
simpliciꝰ. Ad subitũ int̾uentũ
patris: ñ tãꝗ dep̾hensus obstu¬

Expanded text:
nimia simplicitas? non putat nimia simplicitas? non putat se posse deprehendi, quisquis venenum parat ipse poturus. totus oculis animoque conversus haerebam miser in opere moriendi, nec dissimulo, cum quadam cunctatione, cum mora, sicuti bonae conscientiae lenta mors, nec praecipiti per suprema trepidatione festinant, quos hoc solum, quod sui miserentur, occidit. abiit per tacitas conquestiones mens in obitus contemplatione posita, et hausurus potionem, qua renuntiarem rebus humanis, totam apud se reputabat animus innocentiam suam, cum pater secretum, quod per inpatientiam pereuntis impleveram, quantum credo, lacrimis meis gemituque perductus, intravit. non potest videri, iudices, suspicatus aliquid de parricidio: quid tererem, cui pararem, nesciebat, qui interrogavit. Nuntio vobis, sanctissimi viri, nihil a morientibus fingi; nihil vita laborante simplicius. ad subitum interventum patris non tamquam deprehensus obsti
Abbreviated transcription (Latin):
msertꝰ mei. misertꝰ patris cũ
de p̃terias ꝓspicerẽ iurgia tã
longa ꝗͣ uitã: captaui fateor
omnẽ occursũ quẽ mͥ uidebar
ex asꝑasre p̾sentia. ex orare
dũ morior. & tãꝗͣ noiussimi
ambitꝰ genꝰ excogitaui ut me
inhonorẽ sui reuerentiãq ꝑ.¬
euntẽ sic odisse desinerq. qͦ mͦ
parcere sol& iracedenti. Non
hab& aliũ qua mortis exitũ:
filiꝰ qͥ nec reconciliari potest
nec abdicari. Erat in domo
nir̃a locꝰ inquẽ sede cedebã sẽꝑ
reus. inquẽ reuertebar abso¬
lutꝰ. reus querelis meis lacri¬
misq iã consciꝰ inquẽ se ferani
in hunc si tãꝗͣ custodiȩ patriᷤᷤ
imponere. Nã qͥd possit inue¬
niri qͦ ñ me captantis. aliqͥd
dep̃hendẽ cura sequeretur:
Sedl sieut solent qͥ immori uolunt
pudore ũ ira ab om̃ib quȩ uide¬
bant᷑ a uocatura secessi. Nã nec
placuerat exitꝰ genꝰ querulũ tu¬¬
multuosũ: aud qdđ faceret inui¬
diã. S qͥd mͥ tecũ ẽ iutegritatis

Expanded text:
patris, cum de praeteritis prospicerem iurgia tam longa quam vitam, captavi, fateor, hominis ~occursum~ quem mihi videbar exasperare praesentia, exorare, dum morior, et tamquam novissimi ambitus genus excogitavi, ut me in honorem sui reverentiamque pereuntem sic odisse desineret, quomodo parcere solet ira cedenti. non habet alium quam mortis exitum filius, qui nec reconciliari potest nec abdicari. Erat in domo nostra locus, in quem secedebam semper reus, in quem revertebar absolutus, querelis meis lacrimisque iam conscius in quem se ferant. in hunc, non tamquam custodiae patris inponerem, nam quid posset inveniri, quo non me captantis aliquid deprehendere cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, quae videbantur avocatura, secessi. nam nec placuerat exitus genus querulum, tumultuosum aut quod faceret invidiam. sed quid mihi tecum est, integritatis
Abbreviated transcription (Latin):
in secreta domꝰ parte: medicam̃¬
tũ terentẽ. in terro gauit qͥd
eẽt. cui parassa.Ille dix̃. uene¬
nũ. & seniori. iussit pat̾ bib̾e.
Ille effudit medicam̃tũ. Accu¬
sator a patre parricidii.
re semꝑ qđ impulerit abdu¬
cat. & ĩ ꝑtinaciã desꝑationẽ¬
q neutrã mͥ lic& ꝑferre patien¬
tiã hoc pͥmũ a notissima clem̃¬
tia ur̃a peto ne miremini qđ
int̾ tã uaria trislissimaq fac¬
ta consilio dicluctꝰ sũ nec ꝓin¬

Expanded text:
in secreta domus parte medicamentum terentem. interrogavit, quid esset, cui parasset. ille dixit venenum et se mori velle. iussit pater bibere. ille effudit medicamentum. accusatur a patre parricidii. re semper quod inpulerit, abducat, et inter pertinaciam desperationemque neutram mihi liceat perferre patientia, hoc primum a notissima clementia vestra peto, ne miremini, quod inter tam varia tristissimaque fata consilio diductus sum; nec
Abbreviated transcription (Latin):
fectib. & ne pudorẽ patientiãq
fateammi: contumacia uindicati
errorẽ. Calamitatib meis acceᷤ¬
sit: ut ter absoluerer. Nãq ut
erat insuꝑuacuo odio meise¬
nex. pͥma luce dep̃usus: ferre
ñ potuit qđ reddebar inuito.
Et qͥa a rudicib ñ impetraue¬
rat ut abdicar&: apud se te¬
nuit ne desineret hoc uelle.
Credidit tam̃ aliqͥd ꝑfecturũ¬
ruxta c̃tentionẽ suã ut lasse¬
reret aliqͣndo ꝑme iusta mi¬
seratio. Ad facerẽ gͥ qͦ ueterẽ
iã fatigatã in nocentiã: Nec
exire me decebat ex domo ne
uiderer qͥ cqͥd uos ñ credidatis
agnoscere. nec exspectare pote¬
rã cũ mͥ rursus aliã seriẽ ma

Expanded text:
fectibus, et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis accessit, ut ter absolverer. namque ut erat in supervacuo odio mei senex prima lite deprensus, ferre non potuit, quod reddebar invito, et, quia a iudicibus non inpetraverat, ut abdicaret, apud se tenuit, ne desineret hoc velle. credidit tamen aliquid profecturuuxta contentionem suam ut lassesceret aliquando pro me iusta miseratio. quid facerem igitur, quo verterem iam fatigatam innocentiam? nec exire me decebat ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare poteram, cum mihi rursus aliam seri
Abbreviated transcription (Latin):
iã ambitu qͥb possẽ conuenire
p̃cib: Ille ur̃ infelix ille ur ab¬
solutꝰ: flere uetitꝰ ẽ. Non hab&
grãm suã totiens genua cõplecti
& ad fatigatã misciam noui dis¬
criminis pondus attulimꝰ. Omors
semꝑ imꝑata mseris negata cupi¬
entib quando succurres. Me in¬
felicẽ ꝑdidi uenenũ. S quatenꝰ
aliqͥd pat̾ exspectationi tuȩ reꝓ¬
nusi. uolo desꝑes. fruere qͥn inmo
ante sup̃ma. aute exitũ meum
hac uoce uicisti. Nescio qͥdẽ qđ rur¬
sus eligã obitꝰ genꝰ. an placeat re¬
parare uirus infelix. S p̃dico.
testor quecũq sederit traditio
locti miserere ne iubeas miserere
ne cogas. Faciliꝰ me occiderent ge¬
mitꝰ tui lacrimȩ tuȩ. Et ne mͥ
pittetis illã secreti nr̃i excidisse
uocẽ. Senenũ qͥdẽ te iubente bib̾e
ñ potui: qͣndoq tam̃ hoc occid&
ꝗđ bib̃e iussisti.

Expanded text:
iam ambitu, quibus possim convenire iam ambitu, quibus possim convenire precibus? ille vester infelix, ille vester absolutus flere vetitus est, non habet gratiam suam totiens genua complecti et ad fatigatam misericordiam novi discriminis pondus attulimus. o mors semper imperata miseris, negata cupientibus, quando succurres? me infelicem, perdidi venenum! sed quatenus aliquid, pater, expectationi tuae repromisi, nolo desperes. fruere quin immo ante suprema, ante exitum meum hac voce: vicisti. nescio quidem, quod rursus eligam obitus genus, an placeat reparare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit ratio leti, miserere, ne iubeas, miserere, ne cogas. facilius me occiderent gemitus tui, lacrimae tuae. et, ne mihi putetis illam secreti nostri excidisse vocem, venenum quidem te iubente bibere non potui, quandoque tamen hoc occidet, quod bibere iussisti.
Abbreviated transcription (Latin):
ret᷑ dep̃hensũ nemo ideo bibis¬
se crederet᷑ quia sibi parauerat.
Dic nẽ ñ fui passurꝰ si bibere uolu¬
tabã me iuberi facinꝰ ẽ si morior
rit postea querat᷑ anuolueris occi¬
dere. Tu lice inuidiã uocis illius
alt̾ius mĩtis simulatione defendas.
occisuri tam̃ fuit ipsũ exꝑim̃tũ.
Nec int̾ ẽ rigoris quedã patiari
an tẽptes. Nũ ꝗ mouebit patrẽ
siliꝰ hoc qđ morit᷑ quẽ ñ mouit
hoc qđ paratꝰ ẽ mori. Ad nẽ faciã
iũd. ꝑtinacissimo rigori. inqđ
me cõponã patientiȩ genꝰ: Side¬
tis hominẽ quẽ nullus animi
mei status mutat. quẽ constan¬
tia nr̃a quẽ offendit insirmtas.
Uiuere uolo. ꝓturbat expellit.
Alori couor. int̾pellat exagitat.
Iam fortassis aliquid si nobis hodie¬
q clem̃tia nr̃a succurrerit. para¬
uit inuenit. qͥs sinis qͥs exitꝰ in¬
credibiliũ maloꝵ. de filio absoluto
fec̃ ut mori mall&. de moriente
ut uiueret. Ios uͦ scĩssimr uiri qͦ

Expanded text:
retur deprehensum, nemo ideo bibisretur deprehensum, nemo ideo bibisse crederetur, quia sibi paraverat. dic nunc: 'non fui passurus, si bibere volutabam me iuberi? facinus est, si morior, ut postea quaeratur, an volueris occidere. tu licet invidiam vocis illius alterius mentis simulatione defendas, occisuri tamen fuit ipsum experimentum, nec interest rigoris, quaedam patiaris an temptes. numquam movebit patrem filius hoc, quod moritur, quem non movit hoc, quod paratus est mori. Quid nunc faciam, iudices, pertinacissimo rigori? in quod me conponam patientiae genus? videtis hominem, quem nullus animi mei status mutat, quem constantia nostra, quem offendit infirmitas. vivere volo; proturbat, expellit. mori conor; interpellat, exagitat. iam fortassis aliquid, si nobis hodieque clementia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, quis exitus incredibilium malorum? de filio absoluto fecit, ut mori mallet, de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo
Abbreviated transcription (Latin):
rari. qͥd facis. Iã desino irasci.
Iã reu̾tor in grãm. ꝓperabo ut
hoc secũ aures ferant. ut impa¬
tientia tua fruant᷑ oculi tibi
imputes qđ me retorsisti. qđ
ablata sunt sacram̃ta ꝑeundi
innocenti faciliꝰ ẽ mori. si rogit᷑
ut uiuat. sidẽ eorũ inꝗͣ me con¬
tumaciã pat̾ inquẽ tc̃ impuli¬
sti contentiones ardorẽ cũ dice¬
res bibe. Nec uuiere mͥ libuit nec
mori. Ereptꝰ sũ miser animo
meo. & imꝑuisa uoce ꝑculsus
sbeti sine affectu sine negotiati¬
one attonitꝰ amens. & me pene
alit̾ occidi. Nichilẽ ꝓfecto mm¬
prouisorũ dolore torrentiꝰ. &
fractȩ malorũ contentione men¬
tes ad in exspectata caligant.
ñ querelas pͦ hoc inuenio. non
uerba. ñ lacrimas. ad nulliꝰ rei
conatũ sufficit mori alterius
erat. negare ñ poterat. Esse nc̃
t̃ abdicatꝰ. & me conteder& ad
iudices meos redire ñ ausũ. Be¬
ne qđ sic effudi tanꝗ rursus
uita placiuss uenenũ qđ uide¬

Expanded text:
rari, quid facis? iam desino irasci, rari, quid facis? iam desino irasci, iam revertor in gratiam!' properabo, ut hoc secum aures ferant, ut inpatientia tua fruantur oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta pereundi; innocenti facilius est mori, si rogetur, ut vivat. fidem deorum, in quam me contumaciam, pater, in quem tunc inpulisti contentionis ardorem, cum diceres 'bibe'! nec vivere mihi libuit nec mori, ereptus sum miser animo meo, et inprovisa voce percussus steti sine affectu, sine necogitatione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est profecto inprovisorum dolore torrentius, et fractae malorum contentione mentes ad inexpectata caligant. non querelas post hoc invenio, non verba, non lacrimas. ad nullius rei conatum sufficit mori alterius erat, negare non poterat.' essem nunc ter abdicatus, et me contenderet ad iudices meos redire non ausum. bene quod sic effudi, tamquam rursus vita placuisset; venenum, quod vide
Abbreviated transcription (Latin):
potioni uirꝰ aptatũ ẽ. sed me ideo
dep̃hendisti qͥa adhuc terebatur.
Aulta tam̃ mͥ pat̾ ante facienda
sunt: uolo pͥus conuocare seruu¬
los. contrahere lib̾tos. cõplorare.
conqueri mandare defendi. Bibe.
Michi uͦ tc̃ ad iecisse uisus es. teneriᷤ
heres eamꝰ adiudicẽ. Bibe. Si hoc
iubes. tãꝗͣ negẽ uenenũ Int̾ro¬
gare uos uelut milla in illa secre¬
ti nr̃i p̃sentia lib&. quẽ nͥi pͦ hauc
uocẽ animũ datis: Dicit hoc accu
uolo & hoc ꝗͣ maxime paro: Sed
totũ hunc animũ senex tua aui¬
ditate mutasti. Bibȩ qͥd restat ali¬
ud ꝗͣ ut recusantis ora diducas ut
infundas ꝑ oppositas manꝰ. Alichi
uͦ tc̃ excidit qͥd uelĩ qui pararẽ.
Sidi truces loquentis oculos. uultꝰ
parricidari ardore suffusos.
Iuberi mͥ uidebar ut bibere tliũ
uenenũ. Nescisti pat ꝑtinaciã
meã seruare nescisti. filiũ ꝓpt̃
occidere: Ueta. Inuade poculũ
ne hauriã. bibã. Exclama te mi¬

Expanded text:
potioni virus aptatum est, sed me ideo potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehendisti, quia adhuc terebatur. multa tamen mihi, pater, ante facienda sunt: volo prius convocare servulos, contrahere libertos, complorare, conqueri, mandare, defendi. 'bibe.' mihi vero tunc adiecisse visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' 'bibe.' sic hoc iubes, tamquam negem venenum. interrogare vos velut in illa secreti nostri praesentia libet: quem mihi post hanc vocem animum datis? dicit hoc accusvolo, et hoc cum maxime paro, sed totum hunc animum, senex, tua aviditate mutasti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut infundas per oppositas manus? mihi vero tunc excidit, quid vellem, quid pararem. vidi truces loquentis oculos, vultus parricidali ardore suffusos. iuberi mihi videbar, ut biberem tuum venenum. nescisti, pater, pertinaciam meam servare, nescisti. filium propter occidere? veta; invade poculum, ne hauriam; bibam. exclama: 'teme
Abbreviated transcription (Latin):
uidendũ sit. statĩ me hercule
arrogans inta dissimulabit᷑
statĩ contumax dolorcũ dẽp̃¬
hensa morte dissenti&. Nesciᷤꝗͣtũ
mͥ hesitationis paraueris cũ
interroges dũ respondẽ cogis.
S quẽ & creclere iterũ litigare
defeudi. Me uͦ tẽ parit̾ om̃s tenu¬
istis affectꝰ indignatio. pietas.
reuerentia. dolor. Ego ꝓpt᷑ patrẽ
mori possũ. corã pat̾re ñ possũ.
Adice nc̃ qđ & dixisti bibe. Si me¬
hercule sauciũ palpitantĩq ius¬
sisses adigere ferrũ p̾merẽ clusis
uulnerib animã stringerem
aptatos ad colla uexꝰ. conarer ab¬
rupto desilire laq̃o.Si ñ inicereᷤ
manũ ad p̾cipitia ꝓꝑanti: flecte¬
rẽ in plana cursũ. Merito ꝓrsus
anima secretũ sollicitudinẽq
captaueras. Int̾uenit pat̾. actũ ẽ.
ꝑit ille susceptȩ mortis ardor. &
utroq nos resoluit affectu. Mori
ñ debeo si uetuerit: ñ potero si
iusserit. Bibe inqͥt. Nondũ qͥdẽ

Expanded text:
videndum sit? statim mehercules videndum sit? statim mehercules adrogans vita stimulabitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte dissentiet. Nescis, quantum mihi haesitationis paraveris, cum interroges, dum respondere cogis ~setis quem et~ reddere, iterum litigare, defendi. me vero tunc pariter omnes tenuistis, adfectus, indignatio, pietas, reverentia, dolor. ego propter patrem mori possum, coram patre non possum. adice nunc, quod et dixisti: 'bibe!' si mehercules saucium palpitantemque iussisses adigere ferrum, premerem clausis vulneribus animam; si stringere aptatos ad colla nexus, conarer abrupto desilire laqueo; si non iniceres manum ad praecipitia properanti, flecterem in plana cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. intervenit pater, actum est, perit ille susceptae mortis ardor et utroque nos resolvit adfectu: mori non debeo, si vetuerit, non potero, si iusserit. 'bibe', inquit. nondum quidem
Abbreviated transcription (Latin):
uitã tam̃ ab ipsa desꝑatione
redeuutẽ: Strebos cirea colla
laqueos aut nexꝰ aut ipsius cor
ruina decepit. rotatos ꝑ ab rup¬
ta molis iactꝰ explicuit. Tam
consentaneũ ẽ ne moriat᷑ qui
uelit. ꝗͣ qđ morimͣ inuiti.
Sed malo sicut cepi simplici
tecũ ratione consistere. Nichil
ȩquȩ pat̾ impetu constat ꝗͣ
mori uelle: necqͥcꝗͣ res huma¬
nȩ impatientiꝰ habent ꝑeuntiᷤᷤ
affectu. hunc si retinere uelleᷤᷤ.
qͦq homini mortis eripi& si
quis abstulerit ardorẽ. Pran¬
git anuũ qͥsqͥs int̾uenit. ab¬
ducit. auocat. quisqͥs alloqͥt᷑
Ambiunt᷑ cuncta moriendi
spatia: ꝓuita. Ideo nos me her¬
cule crediderĩ eiꝰ modi exitũ
eligere secretũ. Alinimũ ẽ qđ
confundat hominẽ insirmita¬
tate morientẽ & exiguis cau¬
sis opo̾sẽ: ut displiceat obitus.
quẽ misero suasit integritas.
Ed si int̾ueniat aliqͥs qui ga¬
udeat. qͥ uindicare se putoe.
si testes ad hibeat oculos qͥb in¬

Expanded text:
vitam tamen ab ipsa desperatione vitam tamen ab ipsa desperatione redeuntem; strictos circa colla laqueos aut nexus aut ipsius corporis ruina decepit; rotatos per abrupta mollis iactus explicuit. tam consentaneum est, ne moriatur qui velit, quam quod morimur inviti. sed malo, sicut coepi, simplici tecum ratione consistere. nihil aeque, pater, impetu constat, quam mori velle, nec quicquam res humanae inpatientius habent pereuntis adfectu. hunc si retinere velis, suuoque homini mortis eripiet, si quis abstulerit ardorem. frangit animum quisquis intervenit; abducit, avocat, quisquis adloquitur. ambiuntur cuncta moriendi spatia pro vita. ideo nos mehercules crediderim in eiusmodi exitum eligere secretum. minimum est, quod confundat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat obitus, quem misero suasit integritas. quid, si interveniat aliquis, qui gaudeat, qui vindicari se putet, si testis adhibeat oculos, quibus in
Abbreviated transcription (Latin):
hendo te int̾rogo pat̾. Ita parri¬
cida sũ ego. qͥ uenenũ affero indo¬
mũ tuã imparatũ. rude terendũ.
cui tã multa restant. ante ꝗͣ dari
possit. Ita parricida sũ. qͥ iuxta
te quero secretũ. qͥ de potione tͥ
incerta ꝗͣ nemo detulit ꝗͣ simpli¬
cit̃ tã facile respondi. secedo in
medios penates. nullos ab introi¬
tu p̃pono custodes. ñ euito tran¬
situs. ñ excludo uenturos. Rogo
utrũ hȩc omĩa st̃ occidẽ uolentis
au mori: Uenenũ qđ tͥ pararet᷑
inuenisses absconsũ. reconditũ.
multũ circa illud palloris. at¬
toniti concisa uerba. trepida
suspiria. & me uegantẽ. Parrici¬
da dep̃hensiis: effudiss uenenũ
ne fateret᷑. Cur gͦ inqͥt si tͥ pa¬
in potestate miseroꝵ ꝗͣ ut mori
uelint. Ego cũ dico mori uolo¬
ñ hoc loco dico moriturꝰ sũ. de
animo meo respondeo. ñ ꝑmit¬
to de fato. Miraris qđ ꝗuis ian
teneã uenenũ multũ tam̃ ad

Expanded text:
hendo, te interrogo, pater: ita parrihendo, te interrogo, pater: ita parricida sum ego, qui venenum adfero in domum tuam inparatum, rude, terendum, cui tam multa restant, ante quam dari possit? ita parricida sum, qui iuxta te quaero secretum, qui de potione tibi incerta, quam nemo detulit, tam simpliciter, tam facile respondi? secedo in medios penates, nullos ab introitu praepono custodes, non evito transitus, non excludo venturos. rogo, utrum haec omnia sunt occidere volentis an mori? venenum, quod tibi pararetur, invenisses absconsum, reconditum; multum circa illud palloris attoniti, concisa verba, trepida suspiria et me negantem. parricida deprehensus effudisset venenum, ne fateretur. 'Cur ergo,' inquit, 'si tibi pain potestate miserorum, quam ut mori velint. ego cum dico 'mori volo', non hoc dico 'moriturus sum'; de animo meo respondeo, non promitto de fato. miraris! quod, quamvis iam teneam venenum, multum tamen adh
Abbreviated transcription (Latin):
b ȩtas: ex acti sordib dies. an¬
xietate noctes. Ad mͥ contͣ tã
inligna tã gͣuia ꝓmitat in¬
tegritas: Abdicari deb& quẽ
nocentẽ pat᷑ odit. mori quem
innocentẽ. S ut credamꝰ inqͥt
uoluisse te iori cur potissimũ
ueneno. Possis qͥdẽ pat̾ hanc de om̃i
sup̃moꝵ genere litẽ facere morien¬
tib. Et quia rerũ natura uarias
fatoꝵ uias indulsit animȩ. in nullo¬
ñ exitu simili ratione dep̾hendas
qͥicqͥd esectũ ẽ. Sic suꝑ strictũ nu¬
datũq mucronẽ ꝓclamares. cur
ñ inuenio : S nichil delicatius
exitu quẽ ñ supplicia. ñ metus s
collecta de calamitatib cõm̃dat
isirmitas. Michi tam̃ p̃cipue cũ
hoc mortis instrum̃to ꝓpͥa c̃cordia ẽ.
Monspargit cruorẽ. nec trucẽ ca¬
daueris relinqͥt aspectũ. placida ẽ
qͥeta ẽ. Ingͣtissime senex ego & hoc
sic moriendo ꝓspexerã: ne me occi¬
disse aliꝰ uideretur. Te nẽ appre¬

Expanded text:
bus aetas, exacti sordibus dies, anbus aetas, exacti sordibus dies, anxietate noctes. quid mihi contra tam indigna, tam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentem pater odit, mori, quem innocentem. 'Sed, ut credamus,' inquit, 'voluisse te mori, cur potissimum veneno?' possis quidem, pater, hanc de omni supremorum genere litem facere morientibus, et, quia rerum natura varias fatorum vias indulsit animae, in nullo non exitu simili ratione reprehendas, quicquid electum est. sic super strictum nudatumque mucronem proclamares: 'cur non veneno?' sed nihil est delicatius exitu, quem non supplicia, non metus, sed collecta de calamitatibus commendat infirmitas. mihi tamen praecipue cum hoc mortis instrumento propria concordia est: non spargit cruorem, nec trucem cadaveris relinquit aspectum; placida est, quieta est. ingratissime senex, ego et hoc sic moriendo prospexeram, ne me occidisse alius videretur. Te nunc adpre