comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
atq ac̾or succesfore suo Romłs. ⁊ ip̃ẽ tñ in¬
⁊ dencior. filuis ĩ ꝙ pastorali casa tãtis affuefecit
anmĩ reb. uc fũim imꝑii fũdam̃to nõ nͥ soletariꝰ archi¬
tector. ydoneꝰ hrẽtur. Cogitatu arduũ. solicudo om̃i asprĩa re¬
tudĩe didicisse legimꝰ qd eũ mox ⁊ iibib asie t̾r illem̃ et

Expanded text:
atque acrior successore suo Romulus, et iptamen in silvis inque pastorali casa tantis assuefecit animum rebus, ut summi imperii fundamento nonnisi solitarius architector ydoneus haberetur. Cogitatu arduum: solitudo omnium asperrima ret
Abbreviated transcription (Latin):
iret. ĩgressusq edẽ cõsede̾t. ⁊ plerũq tẽpꝰ połus ĩsecietum
ibi tereret. hic mos ꝑ eem uitã ẜuabatur.. Ita ille uii. uincꝰ
n grecoꝵ fablis ac suꝑsticõnib s rõanis udiciĩs celebiatꝰ
⁊ ipẽ qͦq uii tutis admiratõe diuine stui pis opiõem tr̃secutꝰ
yncipĩa gendaro reꝵ a religiõe poscebat. ⁊ eligiomi sedẽ optia
mana fiducia. ⁊ ꝓsꝑrimos fibi ac suis ceꝑtoro exitꝰ pollicer
⁊ͣ̃ ut muĩqͣ passẽt. detero ne tã uicoos ⁊ tã par es separem

Expanded text:
iret, ingressusque edem consederet, et plerunque tempus solus in secretum ibi tereret». Hic mos per omnem vitam servabatur. Ita ille vir unicus, neque Grecorum fabulis ac superstitionibus sed romanis iudiciis celebratus, et ipse quoque virtutis admiratione divine stirpis opinionem consecutus, principia gerendarum rerum a remana fiducia et prosperrimos sibi ac suis ceptorum exitus polliceri, ita ut nunquam falleret. Ceterum ne tam iunctos et tam pares separem,
Abbreviated transcription (Latin):
cidam et ludibriũ ꝑsecutorib meis ero S̾cio et exꝑtus metuo
oꝑuit me iam silis ruina Et adhuc exiu g̾ẽ non ualui sed
in enar rablibus uigeor. miseriis Etaindiu fedus uer sor. in
sanguinib et in luco cõcupiaium meaꝵ iaceo Eripe me
xp̃e ihũ et mifacordicer. sustenta ne coriuã sub extiemisi

Expanded text:
cidam, et ludibrium persecutoribus ero. Scio et expertus metuo; cidam, et ludibrium persecutoribus ero. Scio et expertus metuo; operuit me iam similis ruina. Et adhuc exsurgere non valui; sed inenarrabilibus urgeor miseriis. Tamdiu fedus versor in sanguinibus, et in luto concupiscentiarum mearum iaceo. Erige me, Christe Iesu, et misericorditer sustenta, ne corruam sub extremis.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ eti rcessi ꝑ inextricables anfractus Sencio nrĩc infidias ubilib
piget eiroris tam longeui nec ꝓpẽa subsistoubi fit r equies mea
O dio michi sum et ago cuncta ꝯ fastidio uim pacior. et aliud
non licet Nomen ppositũ mos uecustus opprimit et tũ recta
placuerũt ⁊ elabor. ad solica Quociens iam oscitans ad uomi
cuĩ insolentis scio quid me ꝑdidit nichil eram et fuꝑtiliũ er exi
Agnosto nillam hõĩ fiduciam insi in deo ⁊ si parũ uideo illuces¬
cacclarus Aufer a me dñe p̾sumptõnis sp̃m ⁊ huilitatem
tr ibue placõtẽ tibi ¶ e quando extossar incõfulte et michi de me
menciar sed ꝑseuerem in tremore tuo Elnmus ⁊ umbra tenu¬
is sum et fumꝰ ante impetũ uencoꝵ ita michi uideor. uideri
Ita michi uidear. semꝑ ⁊ in hac opiõne ꝑmaneã sobrie et
salubriter. sub umbra tua Quociens huic pedem mouero cõ¬

Expanded text:
, retrocessi per inextricabiles anfractus. Sentio nunc insidias ubilibet. , retrocessi per inextricabiles anfractus. Sentio nunc insidias ubilibet. Piget erroris tam longevi; nec propterea subsisto ubi sit requies. Odio michi sum, et ago cunta cum fastidio; vim patior, et aliud non licet. Novum propositum mos vetustus opprimit; et cum recta placuerint, relabor ad solita. Quotiens iam oscitans ad vomitanimi insolentis; scio quid me perdidit nichil eram et supercilium erexi. Agnosco nullam homini fiduciam nisi in Deo; et si parum video, illucescat clarius. Aufer a me, Domine, presumptionis spiritum, et humilitatem tribue, placentem tibi. Nequando extollar inconsulte, et michi de me mentiar, sed perseverem in tremore tuo. Limus et umbra tenuis sum, et fumus ante impetum ventorum, ita michi videor videri. Ita michi videar semper, et in hac opinione permaneam sobrie ac salubriter, sub umbra tua. Quotiens hinc pedem movero, con
Abbreviated transcription (Latin):
Caput et pertus meũ tranfixerut et fubt̾ precor dia mea
debachaci funtacerbiuis llit uulmis fit putruit illic me
tor. mi hoc aspiciens ex alto taciusti et passus es quia ego y¬
merui Misereberis fõr tasse nec pacieris in finẽ qm̃ tu so¬
lus potens es prestribere leges mortis Ipĩ acer bi car infi¬
ces abinteritu meo qm̃ ini te spes mea magna est ip̃e saluũ
me facies de mambus impioꝵ O loria patri
sus sum Quo et unde redactus sum horresto dñ me¬
mini et contr emuisco grauit̾ Sper abam de uirib me¬
is et michi quedã magna ymiẜam Sompnia michi fin¬
gebam et gaudebam mĩc delusus exꝑgistor lacimus
Securus in ꝑiclis fui letus in eri omis mediis positũ in tempe¬
statibus putaui Csn cũspexi ꝑ nebulas secutus sum trans¬
uer sas et tor tuosas uiuend mas ⁊ infelicicer. mulcentes Dosti
qm̃ tu semꝑ michi fueras finis sed ad te ꝑ me ipm̃ uenire credens¬

Expanded text:
Caput et pectus meum transfixerunt, sed subter precordia mea Caput et pectus meum transfixerunt, sed subter precordia mea debacchati sunt acerbius. Illic vulnus situ putruit; illic vis enim, salvator mi, et hec aspiciens ex alto, tacuisti; et passus es, quia ego promerui. Misereberis fortasse, nec patieris in finem, quoniam tu solus potens es prescribere leges morti. Ipse arcebis carnifices ab interitu meo, quoniam in te spes mea magna est. Ipse salvum me facies de manibus impiorum. Gloria Patri sus sum. Quo et unde redactus sum horresco dum memini, et contremisco graviter. Sperabam de viribus meis, et michi quedam magna promiseram. Somnia michi fingebam, et gaudebam; nunc delusus expergiscor cum lacrimis. Securus in periculis, letus in erumnis; mediis portum in tempestatibus putavi. Circumspexi per nebulas; secutus sum transversas et tortuosas vivendi vias, et infeliciter mulcentes. Nosti, quoniam tu semper michi fueras finis; sed ad te per me ipsum venire credens
Abbreviated transcription (Latin):
cos ĩneni qui me pessum dederuc Per secutorib aliem¬
gonis patuit ingi essus et muroꝵ custodia deiecta est
Et ego sompno grauis atq incautus int̾ tenebras no¬
noctis oppressus sum Pulla nichi spes salucis ullm̃ michi p̃sidi
etamserere mei G loria patii
pide mulciplici Obtor pui infelix et conci enui uehe¬
menter. horror. mor tis asticitanichi Incubui in ba¬
alnĩmeũ et dixi certe ꝑferam nec subcũbam on respexi ad
orientẽ nec unde debuor aon auxiliũ expectaui nec sicut dignũ
fũat sꝑaut Proptea firmamĩtũ cui innixus eraam me desti¬
tuit repente/ ⁊ ego pronus in t̾ram sũ ystratus Agnoui ca¬
dons ꝙͣ de blr̃ stenssem predones in sultauer ũt coriuenti Spo¬
liauerunt me diuitus multis quesitis mͥ de longinquo tabe
et ciuore de for mauerunr me Uulner ibus gi auissimis ꝯ fece¬
runt me semianimẽ ac nudũ relinq̃iunt me in deser to

Expanded text:
cos inveni, qui me pessundederunt. Persecutoribus aliencos inveni, qui me pessundederunt. Persecutoribus alienigenis patuit ingressus, et murorum custodia deiecta est. Et ego somno gravis atque incautus, inter tenebras noctis oppressus sum. Nulla michi spes salutis, nullum presidiuet miserere mei. Gloria Patri pide multiplici. Obtorpui infelix et contremui vehementer: horror mortis superastitit michi. Incubui in baculum meum et dixi: ecce perferam, nec succumbam. Non respexi ad orientem, nec unde debueram auxilium expectavi; nec sicut dignum fuerat, speravi. Propterea firmamentum cui innixus eram me destituit repente, et ego pronus in terram sum prostratus. Agnovi cadens quam debiliter stetissem. Predones insultarunt corruenti. Spoliarunt me divitiis multis, quesitis michi de longinquo. Tabe et cruore deformarunt me. Vulneribus gravissimis confecerunt me. Semianimem ac nudum reliquerunt in deserto.
Abbreviated transcription (Latin):
Monuisti quid cauendum sit atqr inde declinandũ sit e¬
putasti truntẽ ꝑpetuũ ac ducẽ gresfus om̃is spelũcas cõtem¬
platus es et error es effugasti Cadentẽ sustencasti labentẽ
fu masti eri antẽ du existi prostratũ fustulisti sustitast
mor tuuĩ Mi seracus es labores meos trtiens ubi non mseri¬
cordia sed odio dignus eram Equibus mers mericis tam
multa tam grandia gratis ⁊ ndignus accepi Prohus
om̃b quid tibi retribuer im uides uerũptam̃ mifere iterũ
⁊ succiure qr sine te morior. Ingratudinũ meaꝵ ne remi¬
sperantem G loria patri.
octes mee in merore transeunt et terrorib agirãt
non mnichi quietẽ a feres sedlaborẽ Signũ pestiferi euẽ¬
tus plube dñe et occurre qui aduenientis mortis ẽ iudicium
defessus ⁊ curuatus ingredior. et terrã inuitus aspiaio Tntꝰ
⁊ extra michi ip̃e sum molestatus utrobiq hostes domesti¬

Expanded text:
monuisti quid cavendum atque unde declinandum sit. Demonuisti quid cavendum atque unde declinandum sit. Deputasti comitem perpetuum ac ducem; gressus omnes e specula contemplatus es, et errores meos observasti. Cadentem sustentasti, labentem firmasti, errantem direxisti, prostratum sustulisti, suscitasti mortuum. Miseratus es labores meos totiens ubi non misericordia sed odio dignus eram. Et quibus meis meritis tam multa, tam digna, tam grandia, gratis et indignus hec accepi? Pro his omnibus quid tibi retribuerim vides; verumtamen miserere iterum et succurre, quia sine te morior. Ingratitudinum mearum ne remiriis viribus sperantem. Gloria Patri octes mee in merore transeunt et terroribus agitant , non michi quietem afferens, sed laborem. Signum pestiferi eventus prohibe, Domine, et occurre, quoniam adventantis mortis est indicium. defessus ac curvatus ingredior, et terram invitus aspicio. Intus et extra michi ipse sum molestus; utrobique hostes domesti
Abbreviated transcription (Latin):
cisti ⁊ uentos ⁊ plunias Teriam aquis inuoluisti fecisti mon¬
tibus uestisti campos distinxisti colles floribus ⁊ filuas ra¬
moꝵ folus Natigato requiẽ sꝑasti/ estuanti umbras ar bor
et ad ociũ recessus amenissimos Dicienti fontes lucidos, esu¬
rienci bacchas om̃ĩs gn̾is ⁊ refeccõnis ꝙͣ mulciplicis alimẽ¬
ta Quã mulciformibus aiãntib terras erpelagus im¬
plesti et cirtũ fusos tr actus aeris quis cũcta dimimẽt
Het oiã pedib homĩs subiecisti usq ad oblecta cõnes uarias
I masti hoiem̃ net menimꝰ ideo quia cum multis quin ⁊
singlaria q̃dam p̃biusti michi Tu corpus homĩs p̾cũctis
imperiosum ac serenũ spm̃ q tui capatẽ et contẽplator ẽ celesti¬
um staciust Ad didisti ar tes ĩnuimeras quib uita hec foret
or nacior. eter ne quoq uite spem dedist Ostendisti uiã qua
gradiendũ foret aper iusti adicum in taber nacula tua

Expanded text:
cisti, et ventos et pluvias. Terram aquis involvisti, fecisti moncisti, et ventos et pluvias. Terram aquis involvisti, fecisti montibus vestisti campos; distinxisti colles floribus et silvas ramorum foliis. Fatigato requiem preparasti, estuanti umbras arborum, et ad otium secessus amenissimos; sitienti fontes lucidos, esurienti baccas omnis generis, et refectionis quam multiplicis alimenta. Quam multiformibus animantibus terras et pelagus implesti, et circumfusos tractus aeris: quis cunta dinumeret? Hec omnia pedibus hominum subiecisti. Usque ad oblectationes varias amasti hominem. Nec me minus ideo quia cum multis; quin et singularia quedam prebuisti michi. Tu corpus hominis pre cuntis imperiosum ac serenum, spiritumque tui capacem et contemplatorem celestium statuisti. Addidisti artes innumeras quibus vita hec foret ornatior: eterne quoque vite spem dedisti. Ostendisti viam qua gradiendum foret; aperuisti aditum in tabernacula tua;
Abbreviated transcription (Latin):
uetuste ue placere tibi possit hĩtacliñ in me dũ michi di ppli¬
spes saluris aꝑpeat Temperem leca tũ tustibus sedmmiẜa
et utaiãm meam non deserueris in ꝑiculis multis Lu¬
geam penitẽs de cõmissis ad feliciora fuspir em deme ip̃o
metuam semꝑ de te mĩꝙͣ de sperem Eiat michi thalannis pu¬
gator iũ meum et lectulus meus lati miaꝵ constius meaiũ
Et in corꝑe meo doleam priusꝙͣ pr eceps corruam in tartara
Mi sercre dñe miserere ⁊ opus tuũ ne destituas liberator
yieus et spes ultima G loria patri
sio ance oclõs ⁊ rubor. in genis mers Sit enĩ forte¬
⁊ misereber is ubi non prorsus uideris oblitũ om̃i q̃
michi tribiusti largitor optime Eu michi celum ⁊ stellas
quid enm hoꝵ indigebas tu michi uiciffitudines tẽporũ crea¬
sti Au solem ⁊ lunã tu dies noctesq tu lucẽat tenebras dis¬
cr euisti Aer opus est digitoro tuoꝵ serenitates ⁊ mibes tu se¬

Expanded text:
vetuste, ut placere tibi possit habitaculum in me, dum michi displivetuste, ut placere tibi possit habitaculum in me, dum michi displispes salutis appareat. Temperem leta cum tristibus, sed miseet ut animam meam non deserueris in periculis multis. Lugeam penitens de commissis, ad feliciora suspirem, de me ipso metuam semper, de te nunquam desperem. Fiat michi thalamus meus purgatorium meum, et lectulus meus lacrimarum conscius mearum. Et in corpore meo doleam, priusquam corruam in tartara. Miserere, Domine, miserere, et opus tuum ne destituas, liberator meus et spes ultima! Gloria Patrsio ante oculos, et rubor in genis meis. Sic enim forte misereberis, ubi non prorsus oblitum videris omnium que michi tribuisti, largitor optime. Tu michi celum et stellas, — quid enim horum indigebas? —, tu michi vicissitudines temporum creasti. Tu solem et lunam, tu dies noctesque, tu lucem ac tenebras discrevisti. Aer opus digitorum tuorum; serenitatem ac nubes tu fe
Abbreviated transcription (Latin):
enuocabo quẽ offendi net tiebo reuccabo quẽ abieti¬
nec ei ubestam Spem ꝑditam restituã audebo r iu¬
sum ex hus tenebris in celũ ocłos atrollere Allic hñ¬
tat᷑ ⁊ edempcor. meus qui potens est ab infer is auellere
Et gelidis ar tubus spm̃ infundere/ ⁊ exti ahe̾ iacentẽ
de sepulcro Ego in me perii sedmillo michi uita ꝑmanet
et salus in etermĩ Ipẽ imꝑat morti ille uitã prestat
et ⁊ estaurat quis yhibet sperar e meliora uolent qui
me terrificãt pocm̃ meũ grande sedmiseratõ dm̃i ĩmẽ su
est Deccaui infelix mala peioribus accumlans et michi¬
met hostis a ceri miis ¶erũ est dero om̃s sordes meas una
guta uel temus sacri sanguims absterget. Attane unde mͥ
gentus siange saxũ hoc dñe et fontes porruãt ex adamãce
durissimo Eontes limpidi stacuriant ⁊ destendãt in uollita¬
brũ ubi assidue trux aper ĩmergicur Et diluant᷑ maclẽ

Expanded text:
endi, nec timebo; revocabo quem abieciendi, nec timebo; revocabo quem abiecinec erubescam. Spem perditam restituam; audebo rursum ex his tenebris in celum oculos attollere. Illic habitat redemptor meus, qui potens est ab infernis evellere, Et gelidis artubus spiritum infundere, et extrahere iacentem de sepulcro. Ego in me perii, sed in illo vita michi permanet, et salus in eternum. Ille imperat morti; ille vitam prestat et restaurat. Quis prohibet sperare meliora? Avolent qui me terrificant; peccatum meum grande nimis; sed miseratio Domini immensa est. Peccavi infelix, mala peioribus accumulans, et michimet hostis acerrimus. Verumenimvero omnes sordes meas una gutta vel tenuis sacri sanguinis absterget. Attamen unde michi gemitus frange saxum hoc, Domine, et fontes proruant ex adamante durissimo! Fontes limpidi scaturiant et descendant in volutabrum ubi assidue trux aper immergitur. Et diluantur macule
Abbreviated transcription (Latin):
consensi. labore tor queor dignissimo Quid michi ꝓcuraui de¬
mens cathenã meam ip̃e conterui et incidi uolens eciam in
insidias mortis Retia michi dispofuit hostis quatũq ibã
⁊ pedibus meis laqueos tetendit Ego aucẽ despexi et inceff.
securus iter lubricũ ⁊ in pcc̃is michi blandicus sum redidi
iuiuentute decus aberrare ⁊ secutus sum qua me tulit ĩpetꝰ
Et dixi metũ quid ante mediũ de exti emis cogitas h̃t etas
quelib suos fines Tidet ista deus sed i i idet facillimus
erir ad ueniã conuer ti poteris cũ uoles ħdunt confuetudo
pessuma suũ uendicat mancipiũ et uinct manus frustͣ
reluctanti QQuo fugiam non habeo/ nam ⁊ ego uictus sum
et refugiũ meũ longe est Moriai. in pcc̃is meis n si michi¬
auxilui ueniat ex astr in pon mer ui fateor. sed tu dñẽ mi ẜhe¬
re ⁊ extende manũ per eunti  It memor. ꝓmissienũ tuaꝵ
eripe me de faucibus inferi O loria patri.¬

Expanded text:
consensi. Labore torqueor dignissimo. Quid michi procuravi deconsensi. Labore torqueor dignissimo. Quid michi procuravi demens? Cathenam meam ipse contexui, et incidi volens in insidias mortis. Retia michi disposuit hostis, quacumque ibam; et pedibus meis laqueos tetendit. Ego autem despexi, et incessi securus inter lubrica, et in peccatis michi blanditus sum. Credidi iuventutis decus non aberrare, et secutus sum qua me tulit impetus. Et dixi mecum: quid ante medium de extremis cogitas? Habet etas quelibet suos fines. Videt iste Deus, sed irridet; facillimus erit ad veniam. Converti poteris cum voles. Nunc consuetudo pessima suum vindicat mancipium, et vincit manus frustra reluctanti. Quo fugiam non habeo, nam et ego vinctus sum, et refugium meum longe est. Moriar in peccatis meis, nisi auxilium michi veniat ex alto. Non merui, fateor; sed tu, Domine, miserere, et extende manum tuam pereunti. Et, memor promissionum tuarum, eripe me de faucibus inferni! Gloria Patri
Abbreviated transcription (Latin):
Ater rectum sponte de serui ⁊
penetiaui et ubiq labor. et
angustie Umis autẽ alter
ex gregibus brutoꝵ et inter lustra ferar ũ habitacio mea
In anpietatib cũ uoluptate uersatus sũ ⁊ in sentibus
cubile meũ straui Et obdormiui in interitũ et sperauire¬
quiem in tor mẽtis Bunc gͣ quid agam quo me in tãtis
ꝑiclis uer tain spes a dolestencie mee cor ruer ũt om̃s Et
seus̃ sum naufrago similimꝰ qui mercibus amissis nu¬
dus enatat iactatus uentis et pelago Elongatus sũ a
por tu ⁊ uiam salutis nõ apphendo sed r apior. smistior¬
sum Tideo tenuiter. quidẽ s huic michi giauiꝰ duellum
quia nascor. michimet ⁊ aiẽ mee sum infestus Traistor.
prãs meis sed ingenti miseriaꝵ mole de pressus fũ nec
est respirand locus Sepe fugã ⁊ etemptaui et uetustũ
excidat a collo meo excidet cõfestim si tu iusseris altissiẽ
Os michi sic nastar ut te diligam uel sero sedmultũ
timeo quia liber tas meis manibus labe facta est Tuste ti ucior

Expanded text:
sponte deserui; et penetravi; et ubique labor et angustie. Unus aut alter ex gregibus brutorum; et inter lustra ferarum habitatio mea. In anxietatibus cum voluptate versatus sum; et in sentibus cubile meum stravi. Et obdormivi in interitum; et speravi requiem in tormentis. Nunc igitur quid agam? Quo me in tantis periculis vertam? Spes adolescentie mee corruerunt omnes. Et factus sum naufrago simillimus, qui, mercibus amissis, nudus enatat, iactatus ventis et pelago. Elongatus ego sum a portu, et viam salutis non apprehendo, sed rapior sinistrorsum. Video tenuiter quidem; sed hinc michi gravius duellum, quia irascor michimet, et anime mee sum infestus. Irascor peccatis meis, sed ingenti miseriarum mole depressus sum; nec est respirandi locus. Sepe fugam retentavi, et vetustum excidat a collo meo! Excidet confestim, si tu iusseris, Altissime. O si michi sic irascar ut te diligam, vel sero! Sed multum timeo, quia libertas mea meis manibus labefacta est. Iuste crucior:
Abbreviated transcription (Latin):
E ⁊ Litor quippe sed qii hu mane condiconis concucit nctitas
muitus auellor nec eñ sie causa ueter es poetas geminũ per¬
nasi collem duob dus de dicasfe fuspicor. S ucas a poline quẽ
dñi ingemi uocabant int̾mĩ ar̃ presidiũ a batho autẽ reꝵo ext̾¬
naꝵo sufficiam implorar ẽt in quã sm̃am me nõ modoreꝵ ex¬

Expanded text:
? Nitor quippe, sed quoniam humane conditionis concutit necessitas, ? Nitor quippe, sed quoniam humane conditionis concutit necessitas, invitus avellor. Nec enim sine causa veteres poetas geminum Parnassi collem duobus diis dedicasse suspicor, sed ut ab Apolline, quem deum ingenii vocabant, internum animi presidium, a Bacho autem rerum externarum sufficientiam implorarent. In quam sententiam me non modo re
Abbreviated transcription (Latin):
usibus suis ncͣcuis si tu ip̃e tibi suffecisses ñc aatẽ ip̃e ꝙͣ pace¬
⁊is indigenciã pepist emulacõem em̃ opũ ntãtutẽ sollicitu¬
diẽq tumulare/ ⁊am totiens dispucatũ est ut ampliorib
nõ egeat argumẽtis mirus error. acmiseranda cetitas pre¬
clarissime natiue/ at celestis originis humanũ animũ ce¬
lestibus negleetis metallis inhiare terrestibus/ Cogica q̃so¬
a saci iter atq ottõs mentis intende nec eos cu tũradiantis
aiui fulgor impediat quotiens uncis auaricie tractus ab
altissimis turis ad hec inferiora diuerteris ⁊onne de ce¬
lo in terras pcipitem corruisse/ e mediis si derbus in pro¬
fundisfiam uor aginẽ demer fum te erre cognoscis L Co¬
gnosco equidẽe ⁊ dici nõ posset ꝙͣ grauiter p̃cipi¬
tatus allidor. I Eiuis g̾ totiens ex ꝑta nõ metuis
et tum fudo erectus ad suꝑa non tenatius pedem figis¬

Expanded text:
usibus necessariis, si tu ipse tibi suffecisses; nunc autem ipse quam pateusibus necessariis, si tu ipse tibi suffecisses; nunc autem ipse quam pateris indigentiam peperisti. Cumulationem enim opum necessitatem ac solicitudinem cumulare, iam totiens disputatum est, ut amplioribus non egeat argumentis. Mirus error et miseranda cecitas, preclarissime nature ac celestis originis humanum animum, celestibus neglectis, metallis inhiare terrestribus. Cogita, queso, acriter atque oculos mentis intende, nec eos circumradiantis auri fulgor impediat: quotiens uncis avaritie tractus ab altissimi scuris ad hec inferiora diverteris, nonne de celo in terras precipitem corruisse, et e mediis sideribus in profundissimam voraginem demersum te esse cognoscis? Cognosco equidem, et dici non posset quam graviter precipitatus allidor. Quid ergo totiens experta non metuis? et cum fuens erectus ad supera, non tenacius pedem figis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ de semli pauꝑtate clipeũ queris euori inhesit, Crede
tibi uir gilianuĩ illud atq inopis metuens sor mita senecte
Itaq illam tibi uite magistram delegisti exeusabilior. diconte satui¬
co frigusq famẽq formita tandem quidã expauere magistia
atsi non totuein formice magistrum abiisti reꝑies ichil mi
res humanas miscens for tuna coegerit mediocritatẽ sane ĩ
om̃i statu. expectandã censeo/ ron g ad illoꝵ statuta te r euoco
qui aiut̃ satis est uite hom̃i panis ⁊ aqua nemo adhuc pauꝑ
est intͣ est/ quo quisquis defider iũ suũ claufit cũ ip̃o ioue de
felicitate concendet nec modũ uite hom̃i fluuiũ cererẽ qcõ¬
stituo/ Sunt enĩ ut magnifice sic aurib hom̃i impor tune pri¬
dem odiose q sinẽ itaq ut infirmitati tue morẽ gerã exia¬
nire naturam non doceo sedfrenare/ Dufficiebant tua quidẽ

Expanded text:
quod de senili paupertate clipeum queris errori, inhesit, credo, quod de senili paupertate clipeum queris errori, inhesit, credo, tibi virgilianum illud atque inopis metuens formica senecte. Itaque illam tibi vite magistram delegisti, excusabilior dicente Satyrico: frigusque famemque formica tandem quidam expavere magistra. At si non totus in formice magisterium abiisti, reperies nichil misres humanas miscens fortuna coegerit. Mediocritatem sane in omni statu expetendam censeo. Non igitur ad illorum statuta te revoco qui aiunt: "Satis est vite hominum panis et aqua; nemo ad hec pauper est, intra que quisquis desiderium suum clausit, cum ipso Iove de felicitate contendet"; nec modum vite hominum "fluvium Cereremque" constituo. Sunt enim ut magnifice sic auribus hominum importune pridem odioseque sententie. Itaque, ut infirmitati tue morem geram, exinanire naturam non doceo, sed frenare. Sufficiebant tua quidem
Abbreviated transcription (Latin):
uidisti ꝑtinacissimꝰ adu̾sus infeliciter experta et adhuc
hesitas pccõꝵ forsã illigatus nexibus/ ac paciẽte deo/ ut
ubi sub aliena ferula puericiã exegisti ibidẽ tui iuris e fectus
miserablem̃ conteras senectutem / Cer teego pñs aderam
cum adhuc adolescentulũ te nilla cupiditas, millus yrsus
tangebat ambicio cum cuiusdã magni uiri fucui ⁊ speciniẽ
preferebas. ⁊ runcmutatis moribus infelix quo magis
et ycul ꝓfecto esse non pt̃ auiũ siciens kalendario semnu¬
adiuuam̃ta dõquiro quid hic tamrephensible est A Ot¬
diculas curas in sanãq negligẽtiã/ id anpie togitare quo
uel mĩꝙͣ for te ꝑuenturꝰ certe uel ubi bi euissimo tꝑẽ per¬
mansurus fis illius autẽ obliuisti. quo ⁊ ꝑuenire nẽcetrã¬
riũ fit ⁊ irremeablẽ ꝑuenisse Sedille mos ur̃ execla¬
dus est transitoria curatis/ eterna negligitis In eo quide

Expanded text:
vidisti, pertinacissimus adversus infeliciter experta! et adhuc vidisti, pertinacissimus adversus infeliciter experta! et adhuc hesitas, peccatorum forsitan illigatus nexibus, ac favente Deo ut, ubi sub aliena ferula pueritiam exegisti, ibidem, tui iuris effectus miserabilem conteras senectutem. Certe ego presens aderam, cum adhuc adolescentulum te nulla cupiditas, nulla prorsus tangebat ambitio, cum cuiusdam magni futuri viri specimen preferebas. Nunc mutatis moribus, infelix, quo magis et profecto procul esse non potest, aurum sitiens kalendario semivadiumenta conquiro, quid hic tam reprehensibile est? O ridiculas curas insanamque negligentiam, id anxie cogitare, quo vel nunquam forte perventurus, certe vel ubi brevissimo tempore permansurus sis; illius autem oblivisci, quo et pervenire necessarium sit, et irremeabile pervenisse. Sed ille mos vester execrandus est; transitoria curatis, eterna negligitis. In eo quidem
Abbreviated transcription (Latin):
plo/. Qui regum equabat opes aiõ ser aq reuer tens/ ⁊ rocte do¬
mir̃ dapibus mensas oner tibat ineptis. Sub occasũ solis angustã
donẽrepetens. et tuis tontentus bonis ⁊ ũquid nõ tibi oñ mor¬
taliũ longedicissimus ⁊ plane felicissimus uidebaris  heu mͥ
ñc r ecolo atq illius temꝑis cõmemoracõne fuspiro AQuid
suspiras aut quid demens tibi horo maloꝵ mat̾iam p̃buit sarẽ¬
pe anuꝰ ip̃e tuus que puduit taidiu nacure fue legibus parere
ꝙq frenũ non fiegise credidit seruitutẽ Is te modo r uptat iuolẽtꝰ
et insi habenas conci ahis precipitatuus in mortẽ Ex quo pͥmũ
cepisti ⁊ amoro tuoꝵ bachas fastidire/ amictusq simplicior. et
agi estiũ hom̃i sorduit tõuittus in medios urbiũ tumultus ur¬
gente tupiditate ⁊ elapsus es/ nis ꝙͣ lece ꝙͣq tͣnͣquille degas fiõ¬
tis tue hĩtus et uerba testantu. Quid eñĩ ibi miseriaꝵ non

Expanded text:
plo qui regum equabat opes animo, seraque revertens nocte doplo qui regum equabat opes animo, seraque revertens nocte domum, dapibus mensas onerabat inemptis sub occasum solis angustam domum repetens et tuis contentus bonis, nunquid non tibi omnium mortalium longe ditissimus et plane felicissimus videbaris? Hei michi! nunc recolo, atque illius temporis commemoratione suspiro. Quid suspiras, aut quis tibi, demens, horum malorum prebuit matepe animus ipse tuus, quem puduit tam diu nature sue legibus parere quique frenum non fregisse credidit servitutem. Is modo te raptat violentus, et, nisi habenas contrahis, precipitaturus in mortem. Ex quo primum cepisti ramorum tuorum bachas fastidire, amictusque simplicior et agrestium hominum sorduit convictus, in medios urbium tumultus, urgente cupiditate, relapsus es, ubi quam lete quamque tranquille degas frontis tue habitus et verba testantur. Quid enim ibi miseriarum non
Abbreviated transcription (Latin):
am̃i resperit poeta dum diceret. uictum infelicẽ lapidosaq cei.¬
ua dant rami eiuilsis pastunt ⁊ adicibus her be Cibi
contia facearis oportet in chil tali uictu diclcius, nichilq suauiꝰ
si tuis, et non insamentis iulgi legibus uiuas/. Quider gote cru¬
cias/ si ad naturã tuã te metris iam pridem diues eras Si ad
pplĩ plausum diues eẽ nũꝙͣ poteris semꝑq aliud ⁊ estabit qd̾
sequar is ꝑ cuptoitatũ abi uta rapiar is/ meministi ꝙͣta tũ uolup¬
tate ⁊ eposto quõdã r iue uagabaris/. ⁊ mĩt uer bosis pratoꝵ thoris
accubans iiu miu a que suctantis hauriebas m̃c aꝑtis collibus
residens subiectam plainciem libero meciebaris intuitu nunc
inaprice uallis umbr a culo dulci sopore correptus/ optatosilencio
fiuebaris nõ mĩꝙͣ ociosus mence aliquid altũ semꝑ agitans et
solis musis comitancibus nusꝙͣ solus deniq iurgiliam fenis exẽ¬

Expanded text:
animum respexit poeta dum diceret: victum infelicem tellus lapidosaque cornanimum respexit poeta dum diceret: victum infelicem tellus lapidosaque corna dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbe. Tibi contra fatearis oportet nichil tali victu dulcius nichilque suavius, si tuis et non insanientis vulgi legibus vivas. Quid ergo te crucias? Si ad naturam tuam te metiris, iampridem dives eras; si ad populi plausum, dives esse nunquam poteris, semperque aliud restabit, quod sequens per cupiditatum abrupta rapiaris. Meministi quanta cum voluptate reposto quondam rure vagabaris, et nunc herbosis pratorum thoris accubans murmur aque luctantis hauriebas, nunc apertis collibus residens subiectam planitiem libero metiebaris intuitu; nunc in aprice vallis umbraculo dulci sopore correptus optato silentio fruebaris; nunquam otiosus, mente aliquid altum semper agitans, et, solis Musis cornitantibus, nusquam solus? Denique virgiliani senis exem
Abbreviated transcription (Latin):
ris int̾fero/ uerũ id ago tam segniter. ut euident̾ appar eat
me trattũ adista descende̾ EIn celligo ꝙͣ alte in cor tuũ ista
penetrar int quibus exeusacio quer etur amencie Curautẽ
non eq̃ satu icũ illud prordiis in hesic. ¶ Des quo diuicias hec
ꝑ tormẽta cractas/ Cum furor aut dubius cum sic maiifesta
fienesis. Ut lotu pley mor iaris egenti uiuere faro ¶ Ciedo¬
quia p̃clarum estmmas piu piueis stratis obfitũ mor⁊ sepularr iact̃
mar moreo linquẽ successorib de opulenta hẽditate cer tume Illas¬
qz ideo quibus ista parancur diuicias concupiscis suꝑuacuus labor.
et si quid michi credis insanus Iam si ad cõem hom̃i respitis natu¬
rum nosti eam pautis eẽ contentã. Sin ad ꝓpuã cogitando r eflec¬
teris uix natus est cui paucior a suffic̾ent in si publicus error.
obsti epeiet Ad pplãnes mores uel ad ipĩus forte qui loqueba tur.

Expanded text:
ras intersero; verum id ago tam segniter ut evidenter appareat ras intersero; verum id ago tam segniter ut evidenter appareat me coactum ad ista descendere. Intelligo quam alte in cor tuum ista penetrarint, quibus excusatio quereretur amentie. Cur autem non eque satyricum illud precordiis inheserit: sed quo divitias hec per tormenta coactas, cum furor haud dubius cum sit manifesta phrenesis, ut locuples moriaris egenti vivere fato? Credquia preclarum extimas purpureis stratis obsitum mori, sepulcro iacere marmoreo, linquere successoribus de opulenta hereditate certamen. Illasque ideo, quibus ista parantur, divitias concupiscis. Supervacuus labor et, siquid michi credis, insanus. Iam si ad comunem hominum respicis naturam, nosti eam paucis esse contentam; sin ad propriam cogitando reflecteris, vix natus est cui pauciora sufficerent, nisi publicus error obstreperet. Ad populares mores vel ad ipsius forte, qui loquebatur,
Abbreviated transcription (Latin):
cis tam longa spes or diri uite sũma breuis spem nos uetat
nichoare longã legis semꝑista sed negligis Respondebis ut
abitior amncoꝵ couitate te compelli et pulciũ eurri nomẽ
inuenies atqz demencia ꝙͣta est ut alteri sis amitus tibi ipĩ
bellum ⁊ inmicicias indiceris E Non sum tam illiberalis
et inhumanus ut nõ me contingat amicoꝵ tura/ eoro p̃ser.¬
tim quos uirtus michi meritũq consiliat Sunc enĩ quos fus¬
piciam quos uenerer quos amem quos me misear/ Ex di¬
uerso autẽ nec a deo liberalis sum ut pp̃amitos me ꝑdicum
elipeus tegat. Sit bona libroꝵ et yuise frugis in am̃ĩ. Co¬
pia ne fluitem dubie spe pendulus hore. Et quia ypositum ẽ
michi ut aic idem nec turpẽ senectã degere aut eichara ca¬
rentẽ/ et multũ uerror uite ylixioris insidias longe in u¬
tiũq michi ip̃e prouideo et muisaꝵ studis rei familiar is cu¬

Expanded text:
tiis tam longas spes ordiri? Vite summa brevis spem nos vetat tiis tam longas spes ordiri? Vite summa brevis spem nos vetat inchoare longam. Legis semper ista, sed negligis. Respondebis, ut arbitror, amicorum te caritate compelli, et pulcrum errori nomen invenies. Atqui dementia quanta est, ut alteri sis amicus, tibi ipsi bellum et inimicitias indicere! Non sum tam illiberalis et inhumanus ut non me contingat amicorum cura; eorum presertim, quos virtus michi meritumque conciliat. Sunt enim quos suspiciam, quos venerer, quos amem, quos ve miserear. Ex diverso autem nec adeo liberalis sum, ut propter amicos me perditum clipeus tegat sit bona librorum et provise frugis in annum copia, ne fluitem dubie spe pendulus hore. Et quia propositum est michi, ut ait idem, nec turpem senectam degere nec cithara carentem, et multum vereor vite prolixioris insidias, longe in utrunque michi ipse provideo, et Musarum studiis rei familiaris cu
Abbreviated transcription (Latin):
sacõne tur baueris, dic ingenne quitquid est qs me tnsuer¬
sum agat AReꝵ temꝑaliũ appetitus El a page obsecro
nichil unꝙͣ abfurdius audiui ARepence tur batus ⁊ yye
ymissionis oblicus es, iam inuidie mẽcio milla est N ast
auaricie a quo trimuĩẽ nestio an remocior. quismͣ sit Amul¬
tum te iustificas sed michi trede, non es ab hac peste ue tibi
uideris aliemuis F Ego ne ab auaricie labe nõ imunis fũ
Ane abambirõne quidẽ R age iam iuge ingemina/
accusatoris officiũ imple quid iam noui uulneris infli̾ẽ
uelis expecto ¶Hroprie quidem ueritatis testimomũ accusa tõnem
et uulmis appellasti uerũ est em̃ illud sacuitũ accusator erit
qui uerũ dixerit nec minꝰ ⁊ comitũ illudobse quiũ amitos ue¬
ritas odiũ parit/ Sz dicoro quor fum hee sollicitudines, et ex¬
cedentes animũ cure quid ncrẽ erat in tam breuibus uite spa¬

Expanded text:
satione turbaveris. Dic ingenue quicquid est, quod me transversatione turbaveris. Dic ingenue quicquid est, quod me transversum agat. Rerum temporalium appetitus. Apage obsecro; nichil unquam absurdius audivi. Repente turbatus et proprie promissionis oblitus es! Iam invidie mentio nulla est! At avaritie, a quo crimine nescio an remotior quisquam sit. Multum te iustificas. Sed michi crede, non es ab hac peste, ut tibi videris, alienus. Ego ne ab avaritie labe non immunis sum? Ne ab ambitione quidem. Age, iam urge, ingemina, accusatoris officium imple; quid iam novi vulneris infligere velis expecto. Proprie quidem veritatis testimonium accusationem et vulnus appellasti. Verum est enim satyricum: accusator erit qui verum dixerit. Nec minus et comicum illud: obsequium amicos veritas odium parit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines et exedentes animum cure? Quid necesse erat in tam brevibus vite spa
Abbreviated transcription (Latin):
lud amamus / preclare quidẽ modo qd alios dicẽ facis ip̃e tibi
dit̾es unũ uero qd̵ ex om̃i ẜmone tuo tibi for tassis huillimũ
michi autẽ arrogantissimũ uidetui disfilãre non ualeo ¶doleo
si suꝑbe aliquid dixi at si fcõꝵ dictoꝵ ue moderator. est anmus
nichil me ar rogans dixisse ip̃e michi testis est AMulto quidẽ
ris anteferies ꝙͣ calcatis om̃idus ex alieno contẽptui suꝑbissi¬
me tibi elipeum humilicatis asfumẽs E ue noles a ccrpe/ ega
nec michi nec aliis multũ tribuo pigecreferre, quid de ma¬
iore parte hom̃i senciã ex ꝑtus Ade ip̃m spernere tucissimũ
est / alios uero ꝑiculosum acq uanissimũ s progi ediamur.
adreliqua Scis quid te uel aliud aduer tit E Quicquis libu¬
erit ditito modo ne accuses inuidie Autinã non tibi magis
inuidia ꝙͣ suꝑbia nocuisset hoc enĩ crimĩe me iudite liber
es Sz alia quedã diccurus sum L Nulla me deinceps accu¬

Expanded text:
lud amamus. Preclare quidem, modo quod alios dicere facis ipse tibi lud amamus. Preclare quidem, modo quod alios dicere facis ipse tibi diceres. Unum vero, quod ex omni sermone tuo tibi fortassis humillimum michi autem arrogantissimum videtur, dissimulare non valeo. Doleo si superbe aliquid dixi; at si factorum dictorum ve moderator est animus, nichil me arrogans dixisse ipse michi testis est. Multo quidem ris anteferres, quam, calcatis omnibus, ex alieno contemptu superbissime tibi clipeum humilitatis assumeres. Ut voles accipe. Ego nec michi nec aliis multum tribuo; piget referre quid de maiore parte hominum sentiam expertus. Se ipsum spernere tutissimum est; alios vero periculosissimum atque vanissimum. Sed progrediamur ad reliqua. Scis quid te aliud avertit? Quicquid libuerit dicito, modo ne accuses invidie. . Utinam non tibi magis superbia quam invidia nocuisset. Hoc enim crimine me iudice liber es. Sed alia quedam dicturus sum. Nulla me deinceps accu
Abbreviated transcription (Latin):
gentiũ corpus aut ⁊ in quibus habitant mẽdra cõmẽfurã¬
ciũ. Si quis in carce̾m tenebrosum/ atq humẽtẽ olẽtẽq
pestifere, ad breue tempus intrufus sit/ mõne ⁊ si non de¬
sipiat intactũ se ꝙͣtũ possibłe fuĩt ab om̃i parietũ ⁊ soli
contagione seruabit/ eti ã iã ingressuiꝰ intentis aurib
liberatoris sui expertabit adieuentũ/ O si hus curis ab¬
iectis/ cenoq ⁊ horrore carceris delibutus exire metuat
ac pu gendis or nandisq cir ca se membus omẽm turam
studiosus impendat/ loci stillantis naturã fiusti a suꝑare
meditans mĩquid nõ merito insanus uideatur et miser
mox uel edurendi terte, uel exti ahend̃ heretis in eo exor-¬
nando sollititi qd odiffe decueiat: sicur tu ip̃e i astica
tua sapionis illius magni prem loquẽtem induxisti. Odmꝰ ⁊ la¬
queos et uincula nota timemꝰ libertatis homis qd nũc sumus il¬

Expanded text:
gentium, corpus autem et, in quibus habitant, membra comengentium, corpus autem et, in quibus habitant, membra comentium. Siquis in carcerem tenebrosum atque humentem olentemque pestifere ad breve tempus intrusus sit, nonne, si non desipiat, intactum se, quam possibile fuerit, ab omni parietum et soli contagione servabit et, iamiam egressurus, intentis auribus liberatoris sui expectabit adventum? Quodsi, his curis abiectis cenoque et horrore carceris delibutus, exire metuat, ac pingendis ornandisque circa se menibus omnem curam studiosus impendat, loci stillantis naturam frustra superare meditans, nunquid non merito insanus videatur et miser?mox vel educendi certe vel extrahendi heretis in eo exornando soliciti quem odisse decuerat. Sicut tu ipse in Africa tua Scipionis illius magni patrem loquentem induxisti: odimus et laqueos et vincula nota timemus libertatis onus: quod nunc sumus il
Abbreviated transcription (Latin):
domiciani principis qui in eplã ad amicũ de se ip̃o scribens que¬
rensq corꝑe᷑ pulciitudinis pre rapidam fugam/ Scias in¬
quit il gracius decore ml breuius ACopiose porrẽ adũsꝰ
ista disserere malo tñ tibi tonstiã tua ꝙͣ sei mo meus incuci¬
ac pudorem Non agam ꝑtinaciter. neq tor mẽtis uer ũ
extor quebo/ qd generosi solent ultores simpliti negaciõe
contentus/ precabor. ut post hat om̃i studio declines qd hactenꝰ
te non adiuisse contendis/ Si qñ autẽuultus tui spẽs tempta¬
re aii forte ceꝑit/ occurrat qualia mox eadẽ fucura sint
membra que nũc placent ꝙͣ feda ꝙͣ tristia ꝙͣ tibi ipi si re¬
uidere possis horrenda/ terũq hoc int̾ phỹcũ illud freꝙ̃ter.
ingemina/ ad maiora sum genitus ꝙͣ ut sim mãcipiũ cor.¬
poris mei/ profecto enĩ fũma in sama est hom̃i se se negli¬

Expanded text:
Domitiani principis, qui in epystola ad amicum de se ipso scribens queDomitiani principis, qui in epystola ad amicum de se ipso scribens querensque corporee pulcritudinis prerapidam fugam: "Scias" inquit "nil gratius decore, nil brevius". Copiose possem adversus ista disserere; malo tamen tibi conscientia tua quam sermo meus incutiat pudorem. Non agam pertinaciter, neque tormentis verum extorquebo; quod generosi solent ultores, simplici negatione contentus precabor ut post hac omni studio declines quod hactenus te non admisisse contendis. Siquando autem vultus tui species tentare animum forte ceperit, occurrat qualia mox eadem futura sint membra que nunc placent, quam feda, quam tristia, quam tibi ipsi, si revidere possis, horrenda; tecumque hec inter philosophicum illud frequenter ingemina "Ad maiora sum genitus quam ut sim mancipium corporis mei". Profecto enim summa insania est hominum, se se negli
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse, Et si quid michi force iisus/ potuit hoc int̾ dũ alieneru¬
ditatis consideracõne continge̾/ ad hoc enĩ qd se pe dicẽ poleo ꝑ¬
uentũ est ut iuxta nulgatũ ciceronis dcm pocius alioꝵ ii¬
becillitate ꝙͣ nr̃a ui tute ualeannis Quid autẽ ⁊ si habunde
contigissent ista que narras/ quid michi tam magnificum
contulissent ut hme suꝑbiendũ foret Non sum tam mei
ipĩs ĩmenor. neqz tam leuis/ ut hiis me curis agitandũ
prebeam. Qͣntulum em̃ uł ingeniũ uel sciã uel eloquẽcia
yfuĩt nullum lac̾antibus añn morbis fuit affer ens reme
mini Iam qd de cor peis bonis quas serio dixisti pene ĩrisiĩ
extitauit/ me in hoc mortali ⁊ caduco cor puscło spem pofui¬
sfe cotidianas eius r uinas senciẽtẽ/ deus, melior fuit hec
puero cura fateor. pectend̃ capitis uultus or nand̃ derũ
hec tum p̾mis annis simł euanuit Req ipã mĩt experier. illde

Expanded text:
fuisse, et siquid michi forte visus sum, potuit hoc interdum aliene rufuisse, et siquid michi forte visus sum, potuit hoc interdum aliene ruditatis consideratione contingere. Eo enim, quod sepe dicere soleo, perventum est ut, iuxta vulgatum Ciceronis dictum, potius "aliorum imbecillitate" quam "nostra virtute valeamus". Quid autem, etsi abunde contigissent ista que narras, quid michi tam magnificum contulissent, ut hinc superbiendum foret? Non sum tam mei ipsius immemor, neque tam levis, ut his me auris agitandum prebeam. Quantulum enim vel ingenium vel scientia, vel eloquentia profuerit, nullum lacerantibus animum morbis afferens remedimini. Iam quod de corporeis bonis quasi serio dixisti pene in risum excitavit. Me ne in hoc mortali et caduco corpusculo spem posuisse, quotidianas eius ruinas sentientem? Deus meliora. Fuit hec puero, fateor, cura plectendi capitis, vultus ornandi; verum hoc cum primis annis simul evanuit, reque ipsa nunc experior illud
Abbreviated transcription (Latin):
mors sola fatetur quantula sint homi coi pusclã. hec
insi fallor funt que te suꝑbis flatibus elatũ humilitacẽ rondici¬
om̃s tue considera.e prohibent mortisq non remuinisci Sunt
⁊ alia que iam hmne exequi fert animus ¶Subsiste paululum
queso ne tanta mole reꝵ obr utus neq̃am responsurus assurge
dicage subfistam libens in admiratõnẽ me non modicã coegi¬
sti multa michi obiciens que nũꝙͣ in añ meu̾ descendisse sũ
constiꝰ Nax ne fisum ais ingemo at ꝓfecto nullũ ingemoli
mei signũ est/ insi hoc unũ mllã me in eo pofiusse fiduciam
Ego ne libroꝵ ex lectione suꝑior fierem, que michi ficut sciẽ mo¬
di cum inuexit sic ciuaꝵ  tuateriã multaꝵ An lingue gliam
sectatus diror. que ut tu ip̃e memorasti / nichil magis in dig¬
ner. ꝙͣ conceptibus illam meis non porre sufficẽ in si tẽptã¬
di ꝓposicũ tibi sit Stis iee ꝑuitatis mee michi consciũ semꝑ

Expanded text:
... Mors sola fatetur quantula sint hominum corpuscula... Hec, ... Mors sola fatetur quantula sint hominum corpuscula... Hec, nisi fallor, sunt que te superbis flatibus elatum humilitatem conditionis tue considerare prohibent, mortisque reminisci. Sunt etiam alia, que iam hinc exequi fert animus. Subsiste paululum, queso, ne tanta mole rerum obrutus nequeam responsurus assurgere. Dic age: subsistam libens. In admirationem me non modicam coegisti, multa michi obiciens, que nunquam in animum meum descendisse sum conscius. Me ne fisum ais ingenio? At profecto nullum ingenioli mei signum est, nisi hoc unum, nullam me in eo posuisse fidutiam. Ego ne librorum ex lectione superbior fiam, que michi sicut scientie modicum invexit, sic curarum materiam multarum? An lingue gloriam sectatus dicor qui, ut tu ipse memorasti, nichil magis indigner, quam conceptibus illam meis non posse sufficere? Nisi tentandi propositum tibi sit, scis me parvitatis mee michi conscium semper
Abbreviated transcription (Latin):
sis obrepens ⁊ insultus mor boꝵ uarii/ ⁊ uer micłoꝵ mor¬
fus, seu leuissimus afflatus Atqz huiꝰ gener is mulca
confirmant An for me for san fulgore deciperis ⁊ ꝓprii
uilcus colorẽ seu liniamẽta conspiciẽs habes cui in hies
qd mireris qs mulceat/ quod delectet/ neq te naitisi cer¬
int fabella/ net quid eẽs intror fus uuilis confideiatio cor¬
poree feditatis amonuit/ exterioris cutis tõtentꝰ aspectu
ocłos mentis ulti u non porrĩgis, atq huiꝰ quoq caducũ
fore/ precipitẽq flosculũ/. Et si alia que ĩmimablia st̃
ar gum̃ta cesfaient/ ip̃e tibi etatis ir iequietis cur sus
ꝑ singlõs aliquid de sei pens dies, luce clarius ostendere
debuisset/ et si forte qd dicere non audebis aduer fus eta¬
indomitus / ac illius saltẽ cũcta subruentis non decuit
obliui sti/ fixũq alta sub mẽte geri deb̾uit illud saciricũ

Expanded text:
sis obrepens, et insultus morborum varii, et vermiculorum morsis obrepens, et insultus morborum varii, et vermiculorum morsus, seu levissimus afflatus, atque huius generis multa consternant. An forme forsan fulgore deciperis, et proprii vultus colorem seu lineamenta conspiciens, habes cui inhies, quod mireris, quod mulciat, quod delectet? Neque te Narcissi terruit fabella, nec quid esses introrsus virilis consideratio corporee feditatis admonuit? Exterioris cutis contentus aspectu, oculos mentis ultra non porrigis. Atqui huius quoque caducum fore precipitemque flosculum, etsi alia, que innumerabilia sunt, argumenta cessarent, ipse tibi etatis irrequietus cursus, per singulos aliquid decerpens dies, luce clarius ostendere debuisset. Etsi forte quod dicere non audebis adversus etadereris indomitus, at illius saltem cunta subruentis extremi non decuit oblivisci, fixumque alta sub mente geri debuit illud satyricum:
Abbreviated transcription (Latin):
tencio. Inq lyns castris est qui illis faueat sicut ĩ illis
for fitan qui nob̃ qd de pulcãtho illustri phõ quidam
referunt / deniq seneca noster. ⁊ si ciceromi de ferat
ut dixi/ coactus marestate tam p̃dulcis eloquii/ in
⁊eliquis tam̃ grecie palmã defert/ Ciceromi contir ariũ
uidetu. Si dero meũ his de rebus iudiciũ expectas
Utiũq hendicũ promĩcio et qui greciã ⁊ qui ytaliã ueiborũ
dixit mopẽ Ee si dehus duabus tam famosis regiomibus
recte dicitu. quis pñt sper ar e alie/ Quatenus tibi pret̾ea ĩ
hacre fiendũ uir ibus tiuis fit ubi toti prouĩtie tiuꝰ per exi¬
gua por tiũclã es hanc sei monis uides eẽ penuriã tecũ
bonis extolleris/ necq̃te tu tũstent deinde ꝑiclã cer nis
Quid autem tuo tibi placet in cor ꝑe. Robur ne an ualitu¬
do prospior: at nichil imbecilliꝰ. fatigatio ex leuibus tau¬

Expanded text:
tentio; inque his castris est qui illis faveat, sicut in illis tentio; inque his castris est qui illis faveat, sicut in illis forsitan qui nobis; quod de Plutarcho, illustri philosopho, quidam referunt. Denique Seneca noster, etsi Ciceroni deferat, ut dixi, coactus maiestate tam predulcis eloqui, in reliquis tamen Grecie palmam defert. Ciceroni contrarium videtur. Si vero meum his de rebus iudicium expectas, utrunque veridicum pronuntio, et qui Greciam et qui Italiam verborum dixit inopem. Quod si de his duabus tam famosis regionibus recte dicitur, quid possunt sperare alie? Quatenus tibi preterea in hac re fidendum viribus tuis sit, ubi toti provincie, cuius perexigua portiuncula es, hanc sermonis vides esse penuriam, tecum bonis extolleris? Nec que te circumstent deinde pericula cernis? Quid autem tuo tibi placet in corpore? robur ne an valitudo prosperior? At nichil imbecillius. Fatigatio ex levibus cau
Abbreviated transcription (Latin):
penuiã soletis obicere/ Seneca quidẽ illos uer bis diciores
estimat. At .m. tulliꝰ in pͥmor dio oꝑis qd̾ de bonoꝵ et
maloꝵ fimibus edidit/ ego inquit mirar/ nõ queo unde
hoc sic tam insolens domesticaro ⁊ eꝵ fastidiũ/ nõ est oĩo
Inc docendi locus sed ista sencio et sepe disserui larmam
lingã nõ modo mopẽ ut ungo pucarẽt ses locupletio
no suo disputans ex clamauit O uer boꝵ mops quib
habundare te semꝑ putas g̾cia / dixit hec iuii ille si dẽ¬
tissime ut qui se latme eloquẽtie principẽ/ audiretq dũ
huiꝰ ⁊ei gliã iam tunc bellum grecie monẽ iuxͣid qd
est. Quidquid h in quid romana facundia ꝙ in solenti
grerie/ aut opponat aut p̃fer ac ctͣ ciceronẽ esflor uit
magna laus sed sine ulla dubitatõne uerissima/ Est
gͦ ut uides de eloquẽcie prinapatu non intancũ inter.
nos ⁊ graios ses int̾ mõꝵ eciã doctissimos magna cõ¬

Expanded text:
penuriam soletis obicere. Seneca quidem illos verbis ditiores penuriam soletis obicere. Seneca quidem illos verbis ditiores extimat; at M. Tullius in primordio operis quod De bonorum et malorum finibus edidit: "Ego" inquit "satis mirari non queo unde hoc sit tam insolens domesticarum rerum fastidium. Non est omnino hic docendi locus, sed ita sentio et sepe disserui, latinam linguam non modo non inopem, ut vulgo putarent, sed locupletiorno suo disputans exclamavit: "O verborum inops, quibus abundare te semper putas, Grecia". Dixit hec vir ille fidentissime, ut qui se latine eloquentie principem sciret, auderetque de huius rei gloria iam tunc bellum Grecie movere; iuxta id quod est. "Quicquid habet" inquit "romana facundia, quod insolenti Grecie aut opponat aut preferat, circa Ciceronem effloruit". Magna laus, sed sine ulla dubitatione verissima. Est ergo, ut vides, de eloquentie principatu non tantum inter nos et Graios, sed inter nostrorum etiam doctissimos magna con