comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
randum fuit. Ut Iter hoc uite parite⁊
ngertinus. quod Ille cũ prĩb nr̃is egit
Et ꝙ̃brem spacio tpris ꝑ om̃e italie
tractum usq̃ ad alpes. quod ab eodem
nstituti ordinis conuẽtus sacri. Iamq
Ut audio. alpes ipãs deuotio ꝓpagata
transtend. durat Religiosa sincessio.
durabit ꝙ. et quos in solitudine genuis
.uiuũt nati. Cum in palacio genite. qͦsq
uel ad eccłie cardinẽ uel ad alios q̃dus
extubit. Iam pridõ onres obrerint. tanto
stabiliora sunt sacre solitudinis fundameta.
ꝙ sẽculi. Nrrideat licet igr̾ qui uiderũt q̃b
Epre fulgore auri et purꝑure. stalidus opũ
spretor. et pauꝑtas setã sordebat. Nos
h omne hunc mirem᷑. int̾q Rarissimos
muiremus. dapͥnũ qz uocemus non uidisse.
.cuius uisio lucrum ingens. exẽplum q.
clarissimũ prestare poͬterat. alcioris uite
confragosa temptãtib. Ceterũ presens
fuma. consetratum q uire nomẽ. et lauda¬

Expanded text:
randum fuit, ut iter hoc vite pariter randum fuit, ut iter hoc vite pariter ageremus, quod ille cum patribus nostris egit. Et quam brevi spatio temporis, per omnem Italie tractum usque ad Alpes, quot ab eodem instituti ordinis conventus sacri! Iamque, ut audio, Alpes ipsas devotio propagata transcendit. Durat religiosa successio durabitque et, quos in solitudine genuit, vivunt nati, cum in palatio geniti, quosque vel ad Ecclesie cardinem vel ad alios gradus extulit, iampridem omnes obierint: tanto stabiliora sunt sacre solitudinis fundamenta quam seculi. Irrideant licet igitur qui viderunt, quibus pre fulgore auri et purpure squalidus opum spretor et paupertas sancta sordebat; nos hominem hunc miremur interque rarissimos numeremus, damnumque vocemus non vidisse, cuius visio lucrum ingens exemplumque clarissimum prestare poterat altioris vite confragosa tentantibus. Ceterum presens fama consecratumque viri nomen et lauda
Abbreviated transcription (Latin):
mtstus hopq cont. m̃m̃ suũ esset destẽsq
Petus et spõtantus declau  Aandiu
narrãtes qui uiderũt. tanto ilum fugisse
rui gaudio ta ꝙ signa letine spiritãbis
occulis. ac fronte gestantẽ. dũ A cõspectu
consilu Iam tamdem sibi redditus aclibe¬
ł abscediret. q̃si non humerũ blando oneri.
sed collum diris securibꝰ subduxissẽt
Ut q cuis in uultu. nestio quid ñgłicũ
Relureret. Net ĩmerito. norat eni. quid
Repeteret. nec quid dimietẽt ignorabat¬
.Certe a laboribꝰ ad Requiem/. et ab isams
disteptatiombꝰ. ad dñna colloqͥa rtmeabat.
inq̃bat urbem. Ibat ãmio. et infi sutres¬
soris hastus obstaret. pedibꝰ ibat ĩ mõtẽ
luspidum. fateor ac pruptũ. scd unde sibi
planũ iter esset ad suꝑos. Cumaͦ dtma
uixissemus. Quodidarco pͥcipus de hoc
dñso inter tot solitarios optauerim. quia
nusꝙ̃ rei eptate ꝓpinquus uotũ erat
Neq tnm magno distinguimi᷑ int̾uallo.
modicũq. uel cunitand̃ illi. uel nõb accele¬

Expanded text:
 animum suum esset, descensus letus et spontaneus declaravit. Audivi narrantes, qui viderunt, tanto illum fugisse cum gaudio, eaque signa letitie spiritalis oculis ac fronte gestantem, dum a conspectu concilii iantandem sibi redditus ac liber abscederet, quasi non humerum blando honeri sed collum diris securibus subduxisset, utque eius in vultu nescio quid angelicum reluceret. Nec immerito; norat enim quid repeteret, nec quid dimitteret ignorabat. Certe a laboribus ad requiem, ab insanis disceptationibus ad divina colloquia remeabat, linquebat urbem, ibat animo et, nisi successoris astus obstaret, pedibus ibat in montem, hispidum fateor ac preruptum, sed unde sibi planum iter esset ad superos. Cum quo utinam vixissemus! Quod idcirco precipue de hoc uno inter tot solitarios optaverim, quia nusquam rei optate propinquius votum erat; neque enim magno disiungimur intervallo, modicumque vel cuntandum illi, vel nobis accele
Abbreviated transcription (Latin):
regileẜat. longũq solitudinie moreno
pitirlosa etse anit pe ii turbida poircat
alcitudo. Nam qd xppo uisum sit mra
quod per eum deus estendit. die q̃ post
Renũiationẽ pͥmus aluxit indicio est
quod ꝓfecto nõ fieret. si quod gestumr
erat diuinitas non ꝓbaret. Ego prsus
altissimi cuiusd et liberrimi / et Iugũ
nestientꝭ uereq celestꝭ ar̃i setm deor.
Atas ĩea semis nõ potuissẽ ꝑ ab homit
fieri misi qui les hũanas Iusto precis
extimasset / quiq tu nudũ fortue caput
pedib subiecisset ambrosũ patrocimo
lotus eget ¶Ex eo p̾situm libro quoad
qrere ubi laudał pctor in desidirus are
sus et qui liniqͥ ꝯcrit benedicit᷑. pnde s
Uere intelliga᷑ ꝯtemptus iste Rerũ pñc̃

Expanded text:
 solitudinis amorem, periculosa esse anceps et turbida poterat altitudo. Nam quid Cristo visum sit, miraculum quod per eum Deus ostendit, die qui post renuntiationem primus illuxit, indicio est; quod profecto non fieret, si quod gestum erat divinitas non probaret. Ego prorsus altissimi cuiusdam et liberrimi et iugum nescientis vereque celestis animi factum reor; atque ita sentio: non potuisse id ab homine fieri, nisi qui res humanas iusto precio extimasset, quique tumidum fortune caput pedibus subiecisset. Ambrosii patrocinio locus eget, ex eo presertim libro, quo aquerere, ubi laudatur peccator in desideriis anime sue et qui iniqua gerit benedicitur; unque si vere intelligatur contemptus iste
Abbreviated transcription (Latin):
amici dei ⁊ papatũ uero qͦ milul est
alcius. Rem tam exoptatã tam q mira¬
bilem ut ab admiratioẽ ac scupore dccã
ferãt. quis ull a ttate. p̾fitimi uex quo
tanto in ptio esse cepit. tã mirabłi et
excelso aĩo cõtempset. ꝙ̃ cel estinꝰ Iste
pristinũ et nonr̃e. et locũ Et anitam
bonis moribꝰ egestatẽ appetẽs. Atq dũ
celum suspiat terre ĩmemor Qus̃ in
statu quolibet. eque deo placitũ equis
non uidet. qui mira cuis opera. Ses
alio digna scillo. trifariã distmita pleg̾it
q̃ gessit aut miteꝙ astenderet. aut postꝙ̃
Aestendit aut itetre. dum sedit. Quid mrri
autem se uirtus operũ non defuit. Cuius
et am̃ni tenor unus. et qͣ licuit. uite
mutatio nulla fuit. Si quid̃ in sũmo
rerumculiũre et intra angust issimũ ac
paxalem thalamũ. angristã sibi he̾mtirã¬
q camerulam meditatus. in alto huilie.
inter turbas solitaruis. inter diuicias pauꝑ
uixit. dedde ꝙ et statim ab hnto teptauit

Expanded text:
amici Dei, papatum vero quo nichil est altius, rem tam exoptatam tamque mirabilem ut ab admiratione ac stupore dictam ferant, quis ulla etate, presertim ex quo tanto in precio esse cepit, tam mirabili et excelso animo contempsit quam Celestinus iste, pristinum et nomen et locum et amicam bonis moribus egestatem appetens, atque dum celum suspicit, terre immemor? Quem in statu quolibet eque Deo placitum quis non videt, qui mira eius opera, sed alio digna stilo, trifariam distincta perlegerit, que gessit aut antequam ascenderet, aut postquam descendit, aut dum sedit? Quid miri autem, si virtus operum non defuit, cuius et animi tenor unus et qua licuit vite mutatio nulla fuit? Siquidem in supremo rerum culmine et intra augustissimum ac papalem thalamum, angustam sibi heremiticamque camerulam meditatus, in alto humilis, inter turbas solitarius, inter divitias pauper vixit. Adde quod et statim ab initio tentavit
Abbreviated transcription (Latin):
glorie ꝑticipẽ uelis. quod ⁊ fitm̃ est.
Dubftitit em̃ ꝙpr̃e romã pre ab eunte.
Tuius nõ multo post. aĩa e carcere gemii
ad sidereas standentẽ sedes. cõspexisse
Dicitur. Ignarus Rerũ miracło scupens.
atq interrogans. An se tũc enã sequi.
an quid clud age̾ iuberet. Tm̃e Ille
Dt in solitũdine perstaret admonuit
sit celum petens inter uerba dispariut.
gsuiscipulut aũt Ille consibi memgtnosq

Expanded text:
icipem velis». Quod et factum est. Substitit enim, patre Romam abeunte, cuius non multo post animam e carcere gemino ad sidereas scandentem sedes conspexisse dicitur, ignarus rerum et miraculo stupens atque interrogans an se tunc etiam sequi, an quid aliud agere iuberet. Quem ille ut in solitudine perstaret admonuit, et sic celum petens inter verba disparuit. Discipulus autem ille, consilii memor, usque
Abbreviated transcription (Latin):
substultat. Nullũ sane locũ odiosiorẽ
Illiiỹ bethleẽ fuisse coniecto. Tacuisse
ãũt nomen illud homniẽm illud licet ĩdoceũ
natiua tr̃i ingenii calliditatẽ ufutum
.Ne inu̾us apertas odiecm̃neat cãs expͥmẽ
uideret᷑ hactenus gͣtum in iet litõri nõ
ing̃tum puto. diuertidũ pͥbuerim. fempꝰ
est ut unde distessimus reuertam. Ego
Itaq mestine stimĩus impulsus qͦs solum
potui candẽti et Iginta biteraꝵ acie.
indelebilem hanc infanne notã/ ppłis
Inutitibꝰ ymo dãpnosis et impus̾ curis.
impliciti honestã hanc et debitã pcipuã¬
q curã. ptĩe igligũt. prĩe inꝙͣp eterne

Expanded text:
sustulerit. Nullum sane locum odiosiorem sustulerit. Nullum sane locum odiosiorem illi quam Bethleem fuisse coniecto; tacuisse autem nomen illud, hominem licet indoctum, nativa tamen ingenii calliditate versutum, ne nimis apertas odiorum causas exprimere videretur. Hactenus gratum michi et lectori non ingratum puto diverticulum prebuerim. Tempus est ut unde discessimus revertamur. Ego itaque mestitie stimulis impulsus, quod solum potui, candenti et ignita literarum acie indelebilem hanc infamie notam populis inutilibus imo damnosis et impiis curis impliciti, honestam hanc et debitam precipuamque curam patrie negligunt: patrie, inquam, eterne
Abbreviated transcription (Latin):
Anthonios atq macharios tot muracla
cot uirtutes solo xp̃i nom̃e ꝑegissẽ. n ͣ
dubito et illas odisse eum mãg̾rm uolup¬
tatum et tocius obscent libidinis intẽtotẽ
Illud aĩ tangit uñ uel aor Ihbsoline
uel anthiochie odiũ. Sed inducor ut su¬
spicer cuitatem ubi adu̾sariũ tuis xpm
aduersariũ plane sp̃ius forte de ip̃o ꝓpt̃
marestatẽ et głia nom̃is tuis. palam
ob loqui non. auderet tot ꝯtumelias tot
fiagella tam crudelem morte ꝓtulisse
memmerat et gaudebat amasse Ilum.
qͣse locum odñ sui in xpm̃. In iudie q
partiapem et si amorẽ quẽ fetino in
extiuxisse debuerit. Sed illã hõ isensatus.
et impuis et cecus regnãdi cupidine
non uidebat Anthiochiã ueroodissẽ
cohortis. Illic pͥmã pontificii cathedrã.
cõstendisset qͣsi harũ altera sp̃tũ in ẽa
fuit . et xpm et xpi nomẽ opsserit. Alta.
uyõi e t nomẽ et uitariũ celebri uentrãtõe

Expanded text:
Antonios atque Macharios tot miracula, Antonios atque Macharios tot miracula, tot virtutes solo Cristi nomine peregisse; nec dubito et illas odisse eum, magistrum voluptatum et totius obscene libidinis incentorem. Illud animum tangit unde vel amor Ierosolime vel Antiochie odium. Sed inducor ut suspicer, civitatem ubi adversarium eius Cristum — adversarium plane, quamvis forte de ipso propter maiestatem et gloriam nominis eius palam obloqui non auderet — tot contumelias, tot flagella, tam crudelem mortem pertulisse meminerat et gaudebat, amasse illum, quasi locum odii sui in Cristum invidieque participem; etsi amorem quem ferino in extinxisse debuerit; sed illam homo insensatus et impius et cecus regnandi cupidine non videbat. Antiochiam vero odisse, cohortis, illic primam pontificii cathedram conscendisset, quasi harum altera, quantum in ea fuit, et Cristum et Cristi nomen oppresserit; altera Cristi et nomen et vicarium celebri veneratione
Abbreviated transcription (Latin):
eum constat multis qui qmũa pos¬
se uidebantur ue hoc unũpossent . o¬
pum potentieq maginitudinem
obstitisse. Tibi inhil obstat insi od̾
numie suspicor: ip̃i libi obstes
potes equidem potes moclo. non
singulos nodos soluere. ꝙ simul
oṁes amputare malueris. Aduer¬
sus idͥram est res nob̾: nullus erit
fuus. nisi re pululantia copra m¬
genio precidamus herculeo. Ego
solus esse non trñ possun: s ia
cepi facile ꝑseueraturus: si tan¬
tis nuchi uite solitarie dur ⁊ co¬
mes accesẜit. Non modo eĩ mee
quoda in ⁊nodo solitudo mea eris.
tũtip uere pleneq solitarius uide¬
bor. dum tecum ero. precessi ego
te: temptam uaclum. sequere sal¬
ten. qui preçedere debuisti. En
quasi dubio torrente transmisso
ripa clamans ab aduorsa ut intre¬
pide transeas edito: ihilonim no
ꝑiculi est: et ubi primo pedes te¬
hic amena et secura denntio. S
dubitas si contaris. ip̃e retransco
et uestigia retro obẜnata sequor.

Expanded text:
cum constet multis, qui omnia poscum constet multis, qui omnia posse videbantur, ne hoc unum possent opum potentieque magnitudinem obstitisse. Tibi nil obstat nisi, quod minime suspicor, ipse tibi obstes; potes equidem, potes, modo non singulos nodos solvere quam simul omnes amputare malueris; adversus ydram res est nobis; nullus erit finis, nisi repullulantia capita ingenio precidamus herculeo. Ego solus esse non tantum possum, sed iam cepi, facile perseveraturus, si tantus michi solitarie vie dux et comes accesserit. Non modo enim mee quodammodo solitudo mea eris; tunc vere pleneque solitarius videbor, dum tecum ero. Precessi ego te tentavique vadum; sequere saltem qui precedere debuisti. En quasi dubio torrente transmisso, ripa clamans ab adversa, ut intrepide transeas edico. Nichil omnino periculi est, et ubi primo pedes tehic amena et secura denuntio. Si dubitas, si cuntaris, ipse retranseo et «vestigia retro observata sequor»,
Abbreviated transcription (Latin):
intas rei est. hoꝵ oĩium una espre¬
gula. Siquicderi his implendis
cogitatio inipenditur: minqͣ dee¬
rusit mestitie numortalis. ⁊ maloꝵ
cause ut euadas bint. ut letus ac
liber sis contemptus ip̃e prestabit.
hoc potis Cogitandum est igitur
qualiter difficultates has effug̾ias.
ꝙ qualiter explices. Uideniquã
dirllem sententiarn puerile dictur
trahi põt. Sed obmissis aliis quod
nunt unu agitur. auaritiam hoc ar¬
lficio uncamus. Necessarias ub̾
ael hoc oçium maguas opes osten¬
tantem speruendo mortalia. fre¬
nendoq cupidines. ⁊ nature mo¬
destiaNi estimando: compendiarũ
iter ad ueras diuitias condiscam
re em̃ uera eum om̃ib ad urtutẽ
nitentib. cũ uel maxime proposito
p̾ro umuimica cupiditas est. Na nec
fruem habet ullum. et cumulando
suꝑ uacua mapelimentum querit
huic uite. cui presidium pollicet᷑.
quam non omistam s expedita
atq agilem eẽ oportet. Nempe

Expanded text:
nitas rei est! Horum omnium una est renitas rei est! Horum omnium una est regula: siquidem his implendis cogitatio impeditur, nunquam deerunt mestitie immortales et malorum cause; ut evadas hinc, ut letus ac liber sis contemptus ipse prestabit. Hoc potius cogitandum est igitur, qualiter difficultates has fugias, quam qualiter explices. Vide in quam virilem sententiam puerile dictum trahi potest. Sed omissis aliis, quod nunc unum agitur, avaritiam hoc artificio vincamus necessarias nobis ad hoc otium magnas opes ostentantem, et spernendo mortalia frenandoque cupidines et nature modestiam extimando, compendiarium iter ad veras divitias condiscamus. Re enim vera cum omnibus ad virtutem nitentibus tum vel maxime proposito nostro inimica cupiditas est; nam nec finem habet ullum et cumulando supervacua impedimentum querit huic vite, cui presidium pollicetur, quam non honustam sed expeditam atque agilem esse oportet; nempe
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ atixia atq incrastinũ pro¬
uemens. non est uita. S uite
mectitatio iute nũquam forte
uenture. Et qd̾ cõstat ambigue
iter multa quidem hoc a płebeio
poeta non ignobiliter dictum
tenes. Crede unchi non est sapi¬
entis oitere Uiuam. sera minis
uita est crastina uiue hoclie. Est
uero consiliuĩ Alcihiadis late pa¬
tens et ad musta uersadile. Ultio
stimulat: gula sollicitat. suspen¬
dit amhitid. in cendit amor dif¬
ficilmia exequendo: contemp¬
tiendoq facilima. loec ammu
doceamua. ut aucepa et peritu¬
losa ad notendum uia. ltaq sepe
dicitur ultisci uolens ĩuiriam acer¬
uabis. et uilis gule ẜuitus. ⁊ solliciti
apparatus turpissimus exitus. ut
uentosa semꝑ ambrtio supplicãdu
populo: quo nihil est durmna. ut i¬
iprobus suꝑbusq amor ẜuien¬
dum mulierculis. quo inhil indi¬
gnius uiro forti rdendum mait
sugenclumq. et sepe non mimis
le fis ꝙ mestis euentibus tanta ua¬

Expanded text:
semper anxia atque in crastinum prosemper anxia atque in crastinum prominens non est vita, sed vite meditatio nunquam forte venture et, quod constat, ambigue. Inter multa quidem hoc a plebeio poeta non ignobiliter dictum tenes: crede michi, non est sapientis dicere: vivam; sera nimis vita est crastina, vive hodie. Est vero consilium illud Alcibiadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula solicitat, suspendit ambitio, incendit amor: difficillima exequendo contemnendoque facillima. Hec animum doceamus: ut anceps et periculosa ad nocendum via — itaque sepe dum ulcisci voles iniuriam acervabis —, ut vilis gule servitus et soliciti apparatus turpissimus exitus, ut ventosa semper ambitio — supplicandum populo, quo nichil est durius — ut improbus superbusque amor — serviendum mulierculis, quo nichil indignius viro forti ridendum inaniter lugendumque, et sepe non minus letis quam mestis eventibus, tanta va
Abbreviated transcription (Latin):
tuna impetrem ut der quam ame
non petam: Itaq reni difficile.
et euentus ambigni. puto prestat
in temptatam luiquere: que et cex¬
te si utilis foret.eet tamen in tem¬
pestiua et sera. Ecce enim sudabi¬
mus. arhelabimus. torquebun
ne desut uite breuis ac fragili
alimenta. Que ut dici iam̾ pri¬
dem cumirlate.etusq ad ĩudiam
et delicias assunt.uerum esto. de¬
sit aliquid: Quis est em̃ regu
cui non aliquid desit. Iic ma¬
gno insu assurgendum dicet a¬
liquis. ut om̃em prorsus uidige¬
tiam futuri diis similes prope¬
lamus: que nec penitus pelli põt.
et a tempus pulsa pedit acrior
sicut sepe antea cohorta et cõsi¬
ris ad ambitionem et labo liu¬
rem. fatiam equidom sed qña
uiuienus: O breuis questio dño
erit hortatori nostro das duuci¬
apte ne satis. et grauter re as¬
sponderi potest: placet a ince
qd̾ sugeria: si modo possibile
est. S qũ yuiere incipiemus:
s iuxisse iam deceat. Nam hec

Expanded text:
tuna impetrem ut det, quam a me tuna impetrem ut det, quam a me ne petam?». Itaque rem difficilem et eventus ambigui puto prestat intentatam linquere, que etsi certe utilis foret, esset tamen intempestiva et sera. Ecce enim sudabimus, anhelabimus, torquebimur, ne desint vite brevis ac fragilis alimenta que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad invidiam ac delitias assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet aliquis, ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior. sicut sepe antea cohortaris ad ambitionem et laborem, faciam equidem, sed quando vivemus?». O brevis questio, erit, hortatori nostro apte ne satis et graviter responderi potest: placet, amice, quod suggeris, si modo possibile est; sed quando vivere incipiemus, vivere sed vixisse iam deceat? Nam hec
Abbreviated transcription (Latin):
non facti miustitiam. s acumẽ
ingeni et celeritatem: Hoc est
illud pueri senile consilui: qd
in usos nr̃os uertere moneo.
Seclin alios terimnos ante u̾¬
sum. Ecce eñ uenidut qui ura
nobis ad magnas diuiciar osten¬
dant: qd̾ inhil est alui ꝙ aua¬
ritiam docere: pestilenꝰ sane
stola et operosa admodu dif¬
ficilisq doctrina miulto uigi¬
liaꝵ ac la borum mipendio di¬
scenda et uel effectu caritim
uel notitura successibus. Iu
his cogitatiomb occupato aĩo
dicamus. Cogita potius qua¬
liter ista non cupias. Fa enĩ
utilior et certe facilior aryest
Ql quam si acdhuc lentus ⁊
indocilis est ammꝰ aclelitis ur¬
geudus est stumilus. Osten¬
damius ei preter mala diuici¬
az de quib et a nobis modo.
et multa cotidic dicimtur a
multis ẽẽ artemhant ĩ manibrs
m̃ĩs: illam alteram in arbitrio for¬
tune. Spernere opes potest quisq
consequi non ita: scifũ est illud
amiti. Quare inquit potius a for¬

Expanded text:
non facti iniustitiam, sed acumen non facti iniustitiam, sed acumen ingenii et celeritatem, hoc est illud pueri senile consilium, quod in usus nostros vertere moneo sed in alios terminos ante versum. Ecce enim venient qui viam nobis ad magnas divitias ostendant, quod nichil est aliud quam avaritiam docere, pestilens sane scola et operosa admodum difficilisque doctrina, multo vigiliarum ac laborum impendio discenda et vel effectu caritura vel nocitura successibus. In his cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus est stimulis. Ostendamus ei preter mala divitiarum, de quibus et a nobis modo aliquid et multa quotidie dicuntur a multis, esse artem hanc in manibus nostris, illam alteram in arbitrio fortune. Spernere opes potest quisque, consequi non ita, scitumque est illud Annei: «Quare» inquit «potius a for
Abbreviated transcription (Latin):
exemplum. Nuic anũculus pree¬
ricteꝵ fuit uir et ip̃e rarus ãnume¬
randus in prinus eloquio potens.
et cui ad magnim iꝑiu fuerat
lingua pro gladio. ad huuc ergo
cum puer Acihiacles ex more ue¬
mentis: senem solito tristiorem
offenclisset: motus qd̾ nor solitis
forte blancliciis exceptus eet. per¬
cunctatus fertur que causa tristĩe
seu quid incidiss noui: et cum
senex puerili reor ingenio delec¬
tatus. beram rei causam non ce¬
lass: dixissetq se umensam pe¬
cumam expendisse in usus reipu¬
blice. Cuuis impense ratignem
qualiter redderet non posset a¬
puel se cogitando reperire: tum
puer suꝑ etatem. Tu uero ĩquit
cogita potus qualiteꝵ nõ reodas
Callidum nempe consilin: uel
si a sene datum eẽt inagnu. qd̾
et eniderio plenamq presaguz
etatis. Quo fretus auunculus
conçitato bello externo ciuillez
difficultatem reddende ratio¬
ins euafit. U aqdͥ consiliu re¬
uertor. Iu quo laudare soleo

Expanded text:
exemplum. Huic avunculus Peexemplum. Huic avunculus Pericles fuit, vir et ipse raris annumerandus, in primis eloquio potens, et cui ad magnum imperium fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, senem solito tristiorem oflendisset, motus quod non solitis forte blanditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset novi. Et cum senex puerili reor ingenio delectatus veram rei causam non celasset, dixissetque se immensam pecuniam expendisse in usus rei publice, cuius impense rationem qualiter redderet non posset apud se cogitando reperire, tum puer supra etatem: «Tu vero» inquit «cogita potius qualiter non reddas». Callidum nempe consilium vel si a sene datum esset, magnumque et evidens plene presagium etatis. Quo fretus avunculus, concitato bello exterpo, civilem difficultatem reddende rationis evasit. Sed ad consilium revertor, in quo laudare soleo
Abbreviated transcription (Latin):
ditis malis infectus est. Numꝙ
sole ueniunt duuitie.multa et
Maria mala socum uehunt. et
inumeros labores. causasq dil¬
criminu. Si michi non satis
est fider. quere ab his quos fe¬
lices uotant. et adiura ut ueri
nihil occultant. inuemes eoꝵ
uitam supplicra plenam siua ut
quam inirabaria ab horreas auit
chntempnas et infelligas huic
uite: ad quam te hortor magnas
duncias uil prodesse. sepe ae abce
quã plurimu: uł nec duu nõ¬
non tanto stucdio conquerende
sint: s abiiciendo potiua si ul¬
tro adessent. Bonec ad eum
que ii natura et uirtus statuũt
modum. more uautaꝵ graui
tempestate laborantiũ: iactu dã¬
noq rerum salua puppe ꝑuen¬
tum esset. Mrra res nnt aĩuz
subit. Ut te pater. meq tecu
rogem et oꝑtester. ut unius
piseri consiliu uin datum se¬
in. duobus esse utile patiamur.
Ia puer Alcihiades fuit. post¬
ca uir et forma notus. et ĩgemo
alternantisq fortune c larissmu

Expanded text:
ditis malis infectius est. Nunquam ditis malis infectius est. Nunquam sole veniunt divitie, multa et varia mala secum vehunt et innumeros labores causasque discriminum. Si michi non satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil occultent, invenies eorum vitam suppliciis plenam suis, ut quam mirabaris exhorreas aut contemnas, et intelligas huic vite ad quam te hortor magnas divitias nil prodesse, sepe autem obesse quam plurimum, ut nedum non tanto studio conquirende sint, sed abiciende potius si ultro adessent, donec ad eum quem natura et virtus statuunt modum, more nautarum gravi tempestate laborantium, iactu damnoque rerum salva puppe, perventum esset. Mira res nunc animum subit, ut te, pater, meque tecum rogem et obtester, ut unius pueri consilium uni datum seni duobus esse utile patiamur. Is puer Alcibiades fuit, postea vir et forma notus et ingenio alternantisque fortune clarissimum
Abbreviated transcription (Latin):
uaꝵ scopulis allidamur. Deniq
qs ꝑ robanius id agamur nequi
mor bus est publicua. quodq ma¬
liis sepe reprehendimus cõmit¬
ranius. et ichieia ẜmonesq no¬
ꝑ suadeat ĩ hoc ru.¬
aniplosropes expe¬
tendas non adiu¬
uant s impediũt.
presintq. Non subleuant.acd
hanc uitam ascensus est. Nemo
in altum asçensurus super uacus
sponte ponderibus aut laquers
implicatur. Nichil auro grauius.
nnchilq tenacuua ad nisi quo ad
necessitate subuenit nec optan¬
dum nec amandum quidem.
Ubi em̃ auaritie obsequitur in¬
chil est quod ferentem magis m¬
curuet at deiiciat et interramco¬
gat. Neq id iiurum si e terra
ortumad eanclem suo pondere
feitur. ⁊Non conuenit aĩam
celestis ougenia terrestruĩ cau̾¬
iuilaꝵ sarcims obrui: fecibua
inquinari. Prefert quidem splen¬
dorem et bonitatem sensibus allu¬
dontem. amnio &e affert te nebras
et spinas.et tribulos curarum
torrestrum atq pungentium.
et quo purgatio uidefur/ eo al¬

Expanded text:
ur, scopulis allidamur. Denique quod probamus id agamus, ne, qui morbus est publicus quodque in aliis sepe reprehendimus, committamus, ut iudicia sermonesque noersuadeat in hoc amplas opes expetendas: non adiuvant sed impediunt, premuntque non sublevant. Ad hanc vitam ascensus est; nemo in altum ascensurus supervacuis sponte ponderibus aut laqueis implicatur. Nichil auro gravius nichilque tenacius; id nisi quoad necessitati subvenit, nec optandum nec amandum quidem; ubi enim avaritie obsequitur, nichil est quod ferentem magis incurvet ac deiciat et in terram cogat, neque id mirum si e terra ortum ad eandem pondere suo fertur. Non convenit animam celestis originis terrestrium cavernularum sarcinis obrui, fecibus inquinari; prefert quidem splendorem et levitatem sensibus illudentem, animo autem affert tenebras et spinas et tribulos curarum tristium atque pungentium, et quo purgatius videtur eo ab
Abbreviated transcription (Latin):
atq ortulo contentus et flumine
Postremo procul hs moiena
huc referri. atq hic sopeliro uolu¬
ib. Ut nosci tam elaro stupendoq
mraculo ut ꝙ olim intransitu
maris rubri yuentis morsta uit¬
ga potuerat. Noc si qua fides ĩ trã¬
ruris tui landibus multa dicipos¬
sunt. sea et multa sepe dixupu
et hodie uno colloquꝯdandus est
mus que una libertas honore cuia¬
est atq una felicitas. siue libet¬
artibus bonis ingemũ extoller
qui prorumia egregius labor est
siue aliquid meditando et scribẽ¬
do nostri memoriam posterra re¬
linquere atq dierimi fugam sil¬
tere ⁊ hoc breuissimũ uite tp̃sex¬
tendere : sine simul hec oĩa pre¬
stare propositum est nob̾. Fugia¬
mus oro lam tandem. et hric quã¬
tuluncunq quod suꝑest n solitu¬
dine transianius ostrn stueuo
cauentes: ne duni opem ferie nou

Expanded text:
atque ortulo contentus et flumine. atque ortulo contentus et flumine. Postremo procul hinc moriens, huc referri atque hic sepeliri voluit, ut nosti, tam daro stupendoque miraculo, ut quod olim in transitu Maris Rubri viventis Moyseos virga potuerat, hoc, siqua fides, in tranruris tui laudibus multa dici possunt, sed et multa sepe diximus et hodierno colloquio dandus est mus, que una libertas est atque una felicitas; sive artibus bonis ingenium excolere, qui proximus egregius labor est; sive aliquid meditando et scribendo nostri memoriam posteris relinquere, atque ita dierum fugam sistere et hoc brevissimum vite tempus extendere; sive simul hec omnia prestare propositum est nobis, fugiamus, oro, iantandem et id quantulumcunque quod superest in solitudine transigamus, omni studio caventes,
Abbreviated transcription (Latin):
tum s dilatum est. ut in extre¬
mo positum tenatius hereret me¬
morie non tam tue. U ncle illd
euelli cõmemoratio cotidiana
non sunt. et presens semper
irena sub oculis fidei tue testis
inquam preciosis scĩ uiri reli¬
quiis exequenclam: omue tu
studiũ omnes opes ut dici solet
uentre fraudato. omne deniq qd̾
tibi usquã erat argentum atq ali¬
ꝵ uirũ optime contulisti. ꝙͣ ceto¬
roꝵ qui fortassis hec legentib hlic
equidem habitauit ille dum uixit.
priusꝙͣ ad statum cure pontificał
muitum spectata uirtus altolleret
hic uelut in terta hostili.s a se per¬
domita ao parata et culti hoĩum
acquisita cristo cuius auspicira si¬
gnoq uicerat. Crophenis e rexit
Ritulo uirgius genitricia i sigue
templũ exignu. s de corũ et ualidũ
Nunc ip̃e montem paruũ fecital
hant mnontanam ꝑdurãq silicom
ꝑforauit sius arunt manib opus
paruor Satq ocii ingentis.hio ĩ
ripa cellam habuit cristo diues.

Expanded text:
tum sed dilatum est, ut in extretum sed dilatum est, ut in extremo positum tenacius hereret memorie, non tam tue unde illud avelli commemoratio quotidiana non sinit, et presens semper urna sub oculis fidei tue testis, in quam preciosis sancti viri reliquiis exequandam omne tu studium, omnes opes, ut dici solet, ventre fraudato, omne denique quod tibi usquam erat argentum atque aurum, virum optime, contulisti quam ceterorum, qui fortassis hec legent. Hic equidem habitavit ille dum vixit, priusquam ad statum cure pontificalis invitum spectata virtus attolleret; hic velut in terra hostili, sed a se perdomita ac pacata et cultui hominum acquisita, Cristo, cuius auspiciis signoque vicerat, tropheum erexit titulo Virginis genitricis insigne, templum exiguum sed decoontem pervium fecit et hanc montanam preduramque silicem perforavit suis, ut aiunt, manibus, opus fervoris atque otii ingentis. Hic in ripa cellam habuit, Cristo dives,
Abbreviated transcription (Latin):
si qua uoto facultas effulserit. il¬
lic in ortulo meo qui fontibus ĩ¬
minet ac rupibus subiacet.eri¬
gere mediter. Non nmphya.
ut seneca sentiebat neqr ullis
cumꝰ portus in effabilis et fecũ¬
da uirgintas. omnes deoꝵ aras
ac tem̾pla subuertit. aderit ip̃a
fortassis. ut qd̾ diu iani et insi
follor piecupio. Aliq̃n perfitiar
Nunc ceptum sequor: poteris
ne igitur tuum locum spernere
q̃ alienge ne uenerantur locur
lsbertati et quieti et ocio et scĩe
et uirtuti. ac ne n singulis ĩmo¬
rer. Ad sumnam ominb qbꝰ
studes amicissimum locum ut
cetera sileam tanto olim et tibi
tam culto habitatore dignatu.
Scis ꝙ u eranus tinis cristi con¬
fessor exiuus: qui secdem tuam
nuut solito duribrem nescio quo¬
tus arite ante tetenuit querens
locum pacis: hic demũ substitit
pulsoq dracone terribili sanctã
ac solitariam iutam his duxit in
locis Euius nomen int̾ famose
solitudumns amicos non preteri¬

Expanded text:
siqua voto facultas affulserit, ilsiqua voto facultas affulserit, illic in ortulo meo, qui fontibus imminet ac rupibus subiacet, erigere meditor, non Nimphis, ut Seneca sentiebat, neque ullis cuius partus ineffabilis et fecunda virginitas omnes deorum aras ac templa subvertit. Aderit ipsa fortassis, ut quod diu iam et, nisi fallor, pie cupio aliquando perficiam. Nunc ceptum sequor. Poteris ne igitur tuum locum spernere, quem alienigene venerantur? locum et libertati et quieti et otio et scientie et virtuti ac, ne in singulis immorer, ad summam omnibus quibus studes amicissimum: locum, ut cetera sileam, tanto olim et tibi tam culto habitatore dignatum. Scis quod Veranus tuus, Cristi confessor eximius, qui sedem tuam nunc solito duriorem nescio quotus ante te tenuit, querens locum pacis hic demum substitit; pulsoque hinc dracone terribili, sanctam ac solitariam vitam his duxit in locis. Cuius nomen, inter famose solitudinis amicos, non preteri
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uocanit ncole. sic uocare uo¬
luit natura. qñ illam circũ duc¬
tis collibus acdoidit extra omne
iter. omeniq concarsum. Iuderi¬
q in si aib incolis non ꝑmisit hic
tu quoq quod rarum et liber
et drĩs et p resul et solitarius eẽ
potes. poferas ne tuum locũ sper¬
uere qui aduenis et reuerẽtia
micit et stuporem. Si quis spe¬
cus inquit Seneca saxis pemitirs
exesis montem suspenderit: nõ
manu factis s naturalib causis
intantam laxitatem excauatue
auimũ tuu quadam religioĩs
suspitione ꝑcutiet. Si hoc uerũ
est. ubi queso religiosior usquã
sꝑecus: et si qd̾ sequitur ẽ ueꝵ.
Magnorum enĩ inquit capita
ior ueneratio flumina quidẽ ma¬
iora longe uie spacio. ⁊ congestu
aquarũ multaꝵ no uiniuã fon¬
tem nullum. Ruesus si tertiu
est uerum. Subclita inquit erab¬
dito uasçi animuis cruptio aras
habet ubi oro dignius are fuernit
Quas ego iam pridem xp̃mtestor

Expanded text:
enim vocant incole, sic vocari voenim vocant incole, sic vocari voluit natura, quando illa circumductis collibus abdidit extra omne iter omnemque concursum, viderique nisi ab incolis non permisit. Hic tu quoque, quod rarum, et liber et dominus et presul et solitarius esse potes. Poteris ne tuum locum spernere, qui advenis et reverentiam inicit et stuporem? «Siquis specus» inquit Seneca «saxis penitus exesis montem suspenderit, non manufactis sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet». Si hoc verum est, ubi queso religiosior usquam specus? Et si quod sequitur est verum: «Magnorum» enim inquit «fluminum ior veneratio? Flumina quidem maiora longe vie spatio et congestu aquarum multarum novimus, fontem nullum. Rursus si tertium est verum: «Subita» inquit «ex abdito vasti amnis eruptio aras habet», ubi, oro, dignius are fuerint? Quas ego iampridem, Cristum testor,
Abbreviated transcription (Latin):
ego si rite computo annis eircit
quinquaginta ante diĩ aduen¬
tum. Iulio cesare britaniã oppu¬
gnante in auctenticia scriptia. ĩt̾
antiquas iam tunc yrbes memio¬
riam inuenio. Aspectus loci talis
est. ut non mueliganter idem ip̃e
Socrates nr̃r quotiens illic ad te
unsenflum conuenumua dicere
sed honesta. quani Abagarus
rex ihesu saluçitori ohtulisse le¬
gitur in ecesastiçis hystoriis Illi
in medio tibi solitudmnen face.
si uelis potes. non eges ad hanc
rem peregrinationẽ longrinqua
ad quam multi eorum confugi¬
erunt quos supra cõmemora¬
iii.ea lodoꝵ conclicio est ut in
patria tua inq tuor gremio so¬
litarius̾ ẽẽ possis: haua spernen¬
da quidẽ oportuntas domi ha
ramũ. ⁊ supra uicinũ fontem ame
u autem inclus tuus
sordet. aut quiel forte liberi
sistere⁊ Ad est tibi tuus Gorgia rex
fontiũ. ad cuius tibi imuxiuur hec
scribo. Adest liberrimũ gratissi¬
mũq ꝑ fugium clause uallis. Sic

Expanded text:
ego, si rite computo, annis circiter ego, si rite computo, annis circiter quinquaginta ante Domini adventum, Iulio Cesare Britanniam oppugnante, in autenticis scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus loci talis est, ut non ineleganter idem ipse Socrates noster, quotiens illic ad te visendum convenimus, dicere sed honesta, quam Abagarus rex Iesu Salvatori obtulisse legitur in ecclesiasticis historiis». Illius in medio tibi solitudinem facere si velis potes; non eges ad hanc rem peregrinatione longinqua, ad quam multi eorum confugerunt, quos supra commemoravi. Ea locorum conditio est, ut in patria tua, inque tuorum gremio solitarius esse possis, haud spernenda quidem oportunitas: domi habes, ramum et supra vicinum fontem ame autem tibi nidus tuus sordet, aut quid forte liberiusistere. Adest tibi tuus Sorgia, rex fontium, ad cuius tibi murmur hec scribo; adest liberrimum gratissimumque perfugium Clause Vallis; sic
Abbreviated transcription (Latin):
est ergo tibi prederare¬
terea sine quo semꝑ.¬
felix: s ne uita de¬
quidem est. loco
cum naturalceius
odium. et bonarum amor: uir¬
tutum culturde bone fame: pul¬
cra cupiclitaꝰ: houesti studu
con temptua suꝑuacui. Quod si
unũ e solitarie uite fuda ment
dixero. uerum dixisse me dicar
d̃ est corpus laborib obemdis
idoneum: nondum fidigile iam
maturum. Adest etas ahuc
uirens. s iam adole scentie ma¬
lis explicita. que optime uite pars
nec expers actiu. nec consilii
mopo est. Aecl ad magnas res
audendas aggrediendasq suffi¬
tiens. Ad est deuiq patria ubi cuuii
ac presul hinc amoriꝰ in populo:
huic reuerentie arcem tenes. Illud
tibi uatura prestat hoc dignitas.
utrũq uixtus ac meritum. Fan
quoq sortitus es patriam : qua
licet episcopatus tuus ciuitatis ap¬
pellatione nobilitet : ip̃a tamen
preter uetustatem et nomen de
citate inchil habet : non luxũ
non frequentiani:. non tumul¬
tum. singula ad eam uitam de
qua loquor aptissima. Cuius

Expanded text:
est ergo tibi preterea, sine quo felix, sed ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que optima vite pars, nec expers actuum, nec consilii inops est, et ad magnas res audendas aggrediendasque sufficiens. Adest denique patria, ubi civis ac presul hinc amoris in populo, hinc reverentie arcem tenes: illud tibi natura prestat, hoc dignitas, utrunque virtus ac meritum. Eam quoque sortitus es patriam, quam licet epyscopatus tuus civitatis appellatione nobilitet, ipsa tamen preter vetustatem et nomen de civitate nichil habet, non luxum, non frequentiam, non tumultum, singula ad eam vitam, de qua loquor, aptissima. Cuius
Abbreviated transcription (Latin):
tibi mũdus agno scas. uñ se pre¬
d̾icaturu at miracula facturu
suscepille deu nõ ignorał. O he¬
reinus f̾ribile malignis spiritib
hobitatulu. ubi celle monachoꝵ
uelut tentoria ordinata castroꝵ
dũ u. hic psallitur. illic oratur
in alia scribitur ĩ aliis uõ uarri
manuũ oꝑib insudabir. Quis

Expanded text:
tibi mundus agnoscat, unde praedicaturum, ac miracula facturum suscepisse se Deum non ignorat. O eremus terribile malignis spiritibus habitaculum! ubi cellae monachorum, velut tentoria ordinata castrorudum videlicet hic psallitur, illic oratur, in alia scribitur, in aliis vero variis manuum operibus insudatur; quis
Abbreviated transcription (Latin):
cxedrã gẽmaꝵ celestiũ. curia de¬
lestiu senatoꝵ. odor tuus cunc¬
toꝵ aromatum fragrantia su¬
perat. Sapor tuus suꝑdistillates
fuuos. suꝑ omĩa mella guttur
illumĩati cordis indulcat. atq iõ
quicquid est qd̾ de te dr̃. dignitat᷑
tue meritis nõ equatur. Q nulla
caris lingua expͥmẽ sufficit. qd̾ de
te sp̃s ĩisibilif sentit. Et qd̾ tu sa¬
pis interiori gustu arq medulla
diligunt. Illi preconia tue lou¬
dis agno scu̾nt. qui ĩ tiu amoris
amplexib fideliter requiescunt.
te. ue ⁊̃ fue laudis imparẽ fateor.
s unũ pro çerto scio. o uita be¬
nedicta qd̾ indubitanter affrrmo.
quia quisquis ĩ amoris tui deside
temptabonib ẜuit. atq illue eũ
tendere unde deiectus est gemit.
ictor itaq de monũ fotius ef¬
ficitur angeloꝵ. exul mũli.
heres efficitur paradisi. abnc¬
gator sui. sectator est xp̃i. Et
qui mĩc ꝑ cius uestigia grãdit᷑.
fideurer dicam.qui singularez
uiram usq ad finẽ iute pro

Expanded text:
exedra gemmarum coelestium, curia spiritualium senatorum! Odor tuus cunctorum aromatum fragrantiam superat, sapor tuus super distillantes favos, super omnia mella guttur illuminati cordis obdulcat: atque ideo quidquid est, quod de te dicitur, dignitatis tuae meritis non aequaatenus exprimere sufficit, quod de te spiritus invisibiliter sentit, et quod tu sapis in interiori gustu, atque in medulla diligunt: illi praeconia tuae laudis agnoscunt, qui in tui amoris amplexibus delectabiliter requiescunt. tuae laudis imparem fateor, sed unum pro certo scio, o vita benedicta, quod de te indubitanter affirmo: quia quisquis in amoris tui desidertentationibus servit, atque illuc eum tendere, unde ipse dejectus est, gemit. Victor itaque daemonum, socius efficitur angelorum; exul mundi, haeres est paradisi; abnegator sui, sectator est Christi. Et qui nunc per ejus vestigia graditur, fidenter dicam, qui singularem hanc vitam usque ad finem vitae suae pro
Abbreviated transcription (Latin):
colligitur. in ip̃a humidi cordis
flere non possit. Cella ẽ ergaste¬
riu. ubi preciosi lapides poli
la dince sepulture propemodũ
enula. que in pcc̃o mortuos sꝰ¬
cipis. et ꝑ afflatu sc̃ sõs dõ rem
iuiscere facis. Tu es ab huiꝰ ite
turbida uexatione sepulcrum.
s celestia uite pandi introitu.
Te portu tranquillitatis ĩuem¬
unt. qui naufragiu mñdam
fluctus euadunt. Ee potentis me¬
dici cõclaue decerir̃t. qui uul¬
nerati ĩ p̃lio hostiles inqnus ef¬
fugit. Mox eĩ ut culm̃s um

Expanded text:
colligitur, in ipsa humidi cordis colligitur, in ipsa humidi cordis flere non possit. Cella est ergastulum, ubi pretiosi lapides poliula Dominicae sepulturae propemodum aemula, quae in peccato mortuos suscipiviscere facis! 239 Tu es ab hujus vitae turbida vexatione sepulcrum, sed coelestis vitae pandis introitum. Te portum tranquillitatis inveniunt, qui naufragium mundani fluctus evadunt. Te potentis medici conclave decernunt, qui vulnerati in praelio hostiles manus effugiunt. Mox enim ut in tui
Abbreviated transcription (Latin):
tes ac subsequentes stelle ad dic
suas ucissitudines alt̾nando
ꝑuenunt. ita psalmi qui ex ore
cius tanꝙ ex quocdani oriente
proceaniis ad suu finem paulatĩ
uelud ꝑili cerm syderib cõmatioe
decurrũt. Iste sue ẜuitutia exhi¬
bet mĩst̾inz. illa delegatu sibi erse¬
cuntur oifficiũ. Iste psallendo ĩ trĩ¬
secus ad lucem tendit ĩ marcessibi¬
lem. illa sibi ĩuicem succe dendo eiꝰ
exteriorib oculis uisibilem repa¬
ratũ dieni. Et dum utraq ad sim̃
finem diu̾so tramite properant.
la siquidem testis est ꝙͣto duura
amoris igne cor ardeat. et utrũ
ꝑ fecte deuotionis instantia quis
dei faciem querat. Nouit cu mes
homũs celestis gr̾e rore ꝑfuditur
et ꝑ compunctionis fletu lacri¬
maꝵ in unclantiũ imbrib irri¬
gatur.Ubi et si ex carneis o¬
culis la crime nõ erumpant. ip̃a
tñ amaritudo cordis asaerimaꝵ
fructib non elongat. Q d̾u ex
ramo exterioria accidentie non

Expanded text:
tes ac subsequentes stellae ad diem tes ac subsequentes stellae ad diem suas vicissitudines alternando perveniunt, ita psalmi, qui ex ore ejus tanquam ex quodam oriente procedunt, ad suum finem paulatim velut parili cum sideribus conviatione decurrunt. Iste suae servitutis exhibet ministerium; illae delegatum sibi exsequuntur officium: iste psallendo intrinsecus ad lucem tendit inaccessibilem, illae sibi invicem succedendo, ejus exterioribus oculis visibilem reparant diem. Et dum utraque ad suum finem diverso tramite properant, la siquidem testis est, quando divini amoris igne cor ferveat: et utrum perfectae devotionis instantia quis Dei faciem quaerat. Novit cum mens hominis coelestis gratiae rore perfunditur, et per compunctionis fletum lacrymarum inundantium imbribus irrigatur: ubi et si ex carneis oculis lacrymae non erumpant, ipsa tamen amaritudo cordis a lacrymarum fluctibus non elongat; quia quod ex ramo exterioris incidentiae non
Abbreviated transcription (Latin):
conem suũ tui accolam fecit. qua¬
tenus sub ip̃a iam aduenientis se¬
culi aurora ex te luciferuerita¬
tid erumperet. post ꝙ ueniens
plenius sol mũdi caligine splen¬
doris sui raliis illustraret. Tu
scala illa iacob̾ que honñes uehis
ad celũ. et angelos ad humanu
de ponis auxiliuz. Tu uia aurca
que honũes ducis ad patriam. tu
stadiũ qd̾ bñ currentes pronehis
ad coronau. O uita heremitica
balncum aĩaꝵ. mors criminũ. pur¬
gatorui sordidoꝵ. Tu mentium
secreta purificas. scalores dilius
scelerum. atq ad angelice intorẽ
la nempe est cõnciliabulũ dei et
sine uocis strepitu facunda mẽ¬
tiũ archana patescunt. Cella
qd̾ habet cu homĩb ds̃. Quam
pulcra rerum spẽs.cu fr̾ in cella
constitutus nocturnas ꝑagit
psalmodias. et qiͣ pro diuinis
castris mlitares custodit excu¬
bias̃. Contemplatur in celo cur¬
sus syderu decurrit ⁊̃ ꝑ os euis
ordopsalmoꝵ. Et sicũt p̾̃cedẽ¬

Expanded text:
conem suum tui accolam fecit: quaconem suum tui accolam fecit: quatenus sub ipsa jam saeculi venientis aurora ex te lucifer veritatis erumperet: post quem plenus sol veniens, mundi caliginem splendoris sui radiis illustraret. Tu scala illa Jacob , quae homines vehis ad coelum, et angelos ad humanum deponis auxilium. Tu via aurea, quae homines reducis ad patriam. Tu stadium, quod bene currentes provehis ad coronam. O vita eremitica, balneum animarum, mors criminum, purgatorium sordidorum. Tu mentium secreta purificas, squalores diluis scelerum, atque ad angelicae nitorem la nempe est conciliabulum Dei et ine vocis strepitu fecunda mentium arcana patescunt. Cella quod habet cum hominibus Deus. O quam pulchra rerum species, cum frater in cellula constitutus nocturnas peragit psalmodias, et quasi pro divinis castris militares custodit excubias: contemplatur in coelo cursus siderum, decurrit etiam per os ejus ordo psalmorum. Et sicut praeceden
Abbreviated transcription (Latin):
O cella mere militie tab̾naculũ
proctinctus. triumphatoria ex¬
citus. Castradei. turrisdauid.
que edificata es cum pro pugna¬
culis e Aille eliper pendent ex
le. om̃is armatura fortiu. Tu
campus diuini ꝑ delii spirctał
arena certamimis. Angłoru
spectaculum. palestra for̾titer di¬
uncantiũ luctatoꝵ. Ubi sp̃s cũ
carne congreditur. et fortis ab
infiruntabe suꝑatur. Tn uallũ
ĩ expeditione currentiũ. tu mu¬
hostuiz crecũfusa barbaries ubrã
qui in te sunt. lorica fidei p̃mu¬
niti sulit imperatoris siu inmc¬
ta protectione tapudiant. et de
triunphant. Quibus minirũ
culdubio fomes et uita uirtutu.
te lex attollit. te prophetia mirat᷑
et quicũq ad ꝑfectionẽ ꝑuene¬
Porro moyses deb bis accepte
legis decalogura. ꝑ te helyas no¬
uit deuni ꝑfranseuntis excursu.
ꝑ te heliseus duplicẽ magr̃i sortitꝰ
qñ quide saluator mũdi ĩ ip̃o re¬
demptioms humane pͥmordio pre¬

Expanded text:
O cella sacrae militiae tabernaculum, O cella sacrae militiae tabernaculum, procinctus triumphatoris exercitus, castra Dei, « turris David, quae aedificata est cum propugnaculis; mille clypei pendent ex te, omnis armatura fortium! » Tu campus divini praelii, spiritualis arena certaminis, angelorum spectaculum, palaestra fortiter dimicantium luctatorum, ubi spiritus cum carne congreditur, et fortis ab infirmitate non superatur. Tu vallum in expeditione currentium, tu muhostium circumfusa barbaries, accedqui in te sunt, lorica fidei praemuniti sub imperatoris sui invicta protectione tripudiant, et de i triumphant. Quibus nimirum cul dubio fomes, et vita virtutum! Te lex attollit, te prophetia miratur: et quicunque ad perfectionis cutibi Moyses debet bis acceptae legis Decalogum ; per te Elias cognovit Domini pertranseuntis excursum ; per te Eliseus duplicem magistri sui soQuandoquidem Salvator mundi in ipso redemptionis humanae primordio prae
Abbreviated transcription (Latin):
Felices nũdiroe ubi uenalis eter¬
na uita proponitur. ad quam
tiꝯ carms. emit celeste cõuiuiũ.
et erigue lacrime xisum capiũt
sempiternũ.Possessio terrena
dstrahitur. et ad et̾ne hexedicalis
patrimomu ꝑuenitur. D cella
spiritalis ercitii mirabilis ꝯfficina
i qua certe humana aĩa creato¬
ris stu ymaginem in se restaurat.
et ad suc redit origiis puritatẽ.
Sbi sensus obtusi. ad sb̾cilitatẽ
sui acum̃is recdeunt. et uiciate
nature azuna sincera reꝑat᷑
Tu das ut ieuimis indeantur
ora pallentia. et incus diuine
gr̃e sit pinguedine sagmata.
A u das ut homo mũdo corde
deum a sꝑiciat. qui sius̃ obuolu¬
tus tenebrrs deum et seip̃m pͥ
ignorabat. Tu homĩe facis¬
acł suũ redire pͥncipiu. et de
exilii de iectione. ad antiq̃ dig¬
nitatis reuocas celsitudinem
Tu facis ut homo in mẽtis arce
constitutus cuncta sub se uide¬
at te rrena defluere. se metip̃
quoq inip̃a rerum labentiu
prospiciat decursione transire.

Expanded text:
 nundinae, ubi venalis aeterna vita proponitur, ad quam tio carnis emit coeleste convivium, et exiguae lacrymae risum pariunt sempiternum; possessio terrena distrahitur, et ad aeternae haereditatis patrimonium pervenitur. O cella spiritualis exercitii mirabilis officina, in qua certe humana anima Creatoris sui in se restaurat imaginem, et ad suae redit originis puritatem! Ubi sensus obtusi ad subtilitatem sui acuminis redeunt, et vitiatae naturae azyma sincere reparantur. Tu das, ut jejuniis videantur ora pallentia, et mens divinae gratiae sit pinguedine saginata: tu das, ut homo mundo corde Deum conspiciat, qui suis involutus tenebris, seipsum prius ignorabat. Tu hominem ad suum facis redire principium, et de exilii ejectione ad antiquae dignitatis revocas celsitudinem. Tu facis, ut homo in mentis arce constitutus, cuncta sub se videat terrena defluere, semetipsum quoque in ipsarum rerum labentium prospiciat decursione transire.