comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
contai solebat dic ingr̃ tot int̾ disci ᷝ ͦ ͦ tuos megnos quos utstio dilig
est ne aliꝙs francisto nto loca Ille cõfestim lac̾mis alortꝰ aut tacfut
aut int̾dum abscedebat uut si laqui possẽt ꝑfecte iuraibãt ułłm sẽtm
exoĩb dilexisse hunc talem doi homũtan pr̃ meꝰ dĩ uixit liberalt᷑
satis aduuit Innasetãt eñ eũ pauꝑies at senectꝰ comites ĩportut
at diffi ᷝ ͤ ᷤ post obitum pr̃is om̃e ĩme spem posuerat ego aute
impar licet me illi tr̃ et fide ⁊ obsequio obligatũ sencies aderã
oĩ ope qua potetã ac deficiẽte pecciuã qd c̾brum erat egestatẽ
suã apud amicos nũt fideiussion nũc p̃tib apud feuerãtorẽ uõ
pignoib sublenatẽ milies dhũc usum libros et res alias afpor¬
tauit et retul ͭ donͭ fidem expulit pauptas graniore si quid
pressꝯ iopia duo illa ẽicedius uolinã unũ pr̃is alteꝵ aĩti libs¬
qr alios me tradente abstulit ꝑtendẽs nccios sibi in oꝑe qͣuodã

Expanded text:
quos, ut scio, diligis, est ne aliquis Francisco nostro locus? Ille confestim lacrimis obortis aut tacebat, aut interdum abscedebat, aut si loqui posset, persancte iurabat, nullum se tantum ex omnibus dilexisse. Hunc talem homunculum Pater meus dum vixit liberaliter satis adiuvit, invaserat enim eum pauperies ac senectus, comites importune ac difficiles. Post obitum patris, omnem in me spem posuerat. Ego autem impar licet, me illi tamen et fide et obsequio obligatum sentiens, aderam omni ope qua poteram, ut deficiente pecunia, quod crebrum erat, egestatem suam apud amicos, nunc fideiiussione, nunc precibus apud feneratorem vero pigneribus. 3 Millies in hunc usum libros et res alias asportavit et rettulit, donec fidem expulit paupertas. Graviore siquidem pressus inopia, duo illa Ciceronis volumina, unum patris, alterum amici, librosque alios me tradente abstulit, pretendens necessarios sibi in opere suo quodam.
Abbreviated transcription (Latin):
ne ꝑta nõ mẽdar dedit et malit ͫͫ Ipne̾ nulgꝰ sept quid  qnc ͤ¬
monẽ ti pamuitte habui et quid dice̾ solẽa mit st bo si ntrtũ diues
aliqras forte ciꝰ pra pncino ad obsequiũ deuemse . den

Expanded text:
ne Parca non mendax dedit et malignum spernere vulgus. Sepe quidem hunc sne Parca non mendax dedit et malignum spernere vulgus. Sepe quidem hunc sermonem cum amicis habui et quid dicere soleam nunc scribo. Si virtutum dives aliquis forte cuiuspiam principis ad obsequium devenisset, et
Abbreviated transcription (Latin):
rasso Melles ⁊ st pancissumos aut si ulley d̃uem cõgmeste ac so¬
late anim illi gras ag̃es qui dat om̃il affliẽt᷑ nͭ ⁊̃ꝓperat s ed
cũ cib oĩa larg̃iti nollet meliora largitꝰ ẽ. In hͨ em̃ fallim᷑ qd
dũ uitũ uirtutib ac ltis insignem cetera reꝵ c̾muꝰ indigetẽ
mitam᷑ nascini᷑ indigftuut idq sibi ⁊̃ uiste q̃rimꝰ accide̾ quẽ
maiorib dignũ reniut qd tũc recte dice̾t᷑/ qñ ea quibornat
est a se ip̃o il ab alio sibi ceñt nõ ab illo qui nõ onĩa un dat¬
sed h  tibi illud ałri sicud scp̃tũ ẽ diudes fuiglis ꝑut iuilt Sat is
sit ig̾ accipisse cariora q̃uis negata suit iulia illi aut̃ quisqe
erit caduces opib gloriati tu phĩto pierioꝙ locupͦ ẽhosauro dic
fident᷑ illiud flacti ẽe greges centũ siculeq cirtũ mugint uat ¬
ce tibi tollit huntũ ã̧pta quadrigis equa te bis affio mutice
tuncte nestint laue nichi ꝑua rura et spum gcie tenuẽ came¬

Expanded text:
issimos aut si nullos invenis, conquiesce ac solare animum, Illi gratias agens qui dat omnibus affluenter nec improperat; sed cum tibi omnia largiri nollet meliora largitus est. In hoc enim fallimur quod, dum virum virtutibus ac literis insignem ceterarum rerum cernimus indigentem, miramur, irascimur, indignamur, idque sibi iniuste querimur accidere, quem maioribus dignum remur. Quod tunc recte diceretur quando ea, quibus ornatus est, a seipso vel ab alio sibi essent, non ab Illo qui non omnia uni datsed hoc tibi illud alteri, sicut scriptum est, «dividens singulis prout vult». Satis sit igitur accepisse cariora quamvis negata sint vilia. Illi autem, quisquis erit, caducis opibus glorianti tu, philosophico pyerioque locuplex thesauro, dic fidenter illud Flacci: Te greges centum siculeque circum mugiunt vacce, tibi tollit hinnitum apta quadrigis equa, te bis afro murice tincte vestiunt lane; michi parva rura, et spiritum graie tenuem Came
Abbreviated transcription (Latin):
te ip̃u tũ qui me ad ociũ scilo inpellis quasi aliᵈ nestio quid cogitae
laborriosissimes quosdã senes profete Coctem Sophocleq et e nr̃is ec̃¬
soriũ catonẽ ⁊ qͣt posses alios s iuxdiu qui aꝙp̃ stiens cont̾ se loquitut
hic tu tñ ⁊ ꝯsili tui et mee in becilliͭ excusticioes huic iude conqres dicꝭ
ꝑtes tprum sub obsequio pͥncipũ ꝑdidisse hic ne etres ueꝵ accipe
noie ego c̃d p̾ncipib fui de aut̃ ꝑnͣtipes mecũ fuert nũq me illo
consilĩa et ꝑ raro cõnunia tenuert nulla mͦ unꝙ̃ condicio ꝓbaret᷑

Expanded text:
teipsum tamen, qui me ad otium stilo impellis, quasi aliud nescioquid cogitans, laboriosissimos quosdam senes profers: Socratem Sophoclemque et, e nostris, Censorium Catonem et quot posses alios, sed vix diu quisquam sciens contra se loquitur. Hic tu tamen et consilii tui et mee imbecillitatis excusationes hinc inde conquirens, dicis partes temporum sub obsequio principum perdidisse. Hic, ne erres, verum accipe. Nomine ego cum principibus fui, re autem principes mecum fuerunt. Nunquam me illorum consilia e
Abbreviated transcription (Latin):
obtẽtu qua plumũ polles in h ͨ te intiũ labi sias inquodclari
et̃ pñcipes lapsi sũt et si eñi uiri oms Illustres ĩ mtedi nor¬
iste homo ingratitudine me docet quõ en bene mĩtos mee
ꝓsꝑitatis exortes sina: tu ne id iubes: absit nichł ẽ mitius pñ¬
cipis minus uiri quã ingratitudo oñus u̾tꝰ h aliqs detractoes
omẽ uiciũ h aliquos defensores sola ingratido ulli unꝙ̃ pla¬
cuit nłla displicuit gratitudo S sũt alia młta ⁊ magꝰ qb
hos meltos ꝑsequaris equi uestes adma uasa / pccuit domꝰ

Expanded text:
obtentu, qua plurimum polles, in hoc te vitium labi sinas, in quod clari etiam principes lapsi sunt. Etsi enim viri omnes illustres imitandi, noiste homo ingratitudinem me docet; quomodo enim bene meritos mee prosperitatis exortes sinam? Tune id iubes? Absit. Nichil est minus principis, minus viri, quam ingratitudo. Omnis virtus habet aliquos detractores, omne vitium habet aliquos defensores; sola ingratitudo nulli unquam placuit, nulli displicuit gratitudo. Sed sunt alia multa et magna, quibus id meritos prosequaris: equi, vestes, arma, vasa, pecunie, domus,
Abbreviated transcription (Latin):
otãs ne sibi hac ĩ famiã ĩmuerẽ ego ⁊ si uł dicto fiderẽ nolens
tñ quẽ amabã confstaiꝰ subticia Ip̃e intmm pauꝑtate ꝑiihr̃ to¬
Tuscĩa solitudiẽ latitãn iuit unde sibi e̾at origo me tũt ad fate
sorgo mea trasalpina ĩ solitudine latitan ut solekã n p̃ꝰ eniã
abisse ꝙ̃ obiysse cogui Otatꝰ a ciuib suis qui ad sepultã illio seta
quidẽ santeatũ tuletãt ut memorie eiꝰ honoificũ aliqd epig̃¬
ma cõponem nec deinceps ulla unꝙ̃ diligẽtia uł nĩinũ amisi
diced̾ius indiciũ nã de aliis nõ curassem ĩuenire qui ita sĩł li

Expanded text:
ens tamen quem amabam contristare, subticui. Ipse interim paupertate pulsus in Tusciam ivit, unde sibi erat origo, me tunc ad fontem Sorgie, mea transalpina in solitudine latitante, ut solebam, nec prius eum abiisse quam obiisse cognovi. Oratus a civibus suis, qui ad sepulturam illum sero quidem laureatum tulerant, ut memorie eius honorificum aliquod epigramma componerem. Nec deinceps alia umquam diligentia vel minimum amissi Ciceronis indicium, nam de aliis non curassem, invenire qu
Abbreviated transcription (Latin):
ciosos no callidos nõ ad malũ consc̃tiẽtes non bonoꝵ minul
nõ libiduroses non cͣdeles nõ cͣcũnc̃toeͬs sin nõ i tiser eo nõ q
eales gͦ amici optaendi p̾ncipib querẽdiq alii aut̃ ut et pupñ
pestis et pu ᷝͥ quasi hosces excludendi intandiq sũt malaꝵ attiũ
doctoreo ut qui bonas et nescĩs et odorũt in pnns eã qua ip̃ĩes¬
cuãt aualtua dños suos docẽt ut si psuasermtꝭ dist les ⁊ pet sfcer

Expanded text:
sos non callidos non ad malum consentientes non bonorum inimicos non libidinosos non crudeles non circumventores sui non irrisores non qui Tales ergo amici optandi principibus querendique. Alii autem ut et principum pestis et publica quasi hostes excludendi vitandique sunt. Malarum artium doctores, ut qui bonas et nesciunt et oderunt, in primis eam, qua ipsi estuant, avaritiam dominos suos docent; ut, si persuaserint, discipulos
Abbreviated transcription (Latin):
Oltas tuas il rũdere decͤuetam continebãt eim utiles licet
michi int̾im dolutas de te alia nõ ꝑuãtibi eplam sc̃bẽdi ꝙ̃ cũ lre
obsitã rescbe  pararẽ amicꝰ quidã pene iugit᷑ egtatẽ miẜatꝰ hũc
michi absculit labotẽ/ illo aut̃ sc̃b̃en cogitae̾ cepi quid nũt dc̃ur᷑ ꝰ¬
⁊isd pene mag̃ᵘᵘ inqua tue rñdeo ambes aũt ꝓpe dios mĩses
exquo sipte etãt᷑ nĩcao nõ occ̾tẽte detiiu nĩs tandem cũ hat ꝑua
dib passuũ ru̾ntta᷑ legãt qui uolẽt modo integres eseituat stẽt
nchil nos de bellis agere ut̃ nõ psꝰ alii cẽt em̃ pax nobtum que
nĩt culat Illa gͦ ałtam manu mea sc̃pita pus leges illa alie¬
ne manꝰ posdea hñc eis orẽ dedi cũ ad fĩe uenetis fessꝰ dices
ust ne hit auncꝰ mens eger ille senex occupatꝰ An nestio quis

Expanded text:
as tuas respondere decreveram. Continebant enim utiles licet michi interim voluntas de re alia non parvam tibi epystulam scribendi, quam cum lituris obsitam rescribere pararem, amicus quidam, pene iugiter egrotantem miseratus, hunc michi abstulit laborem. Illo autem scribente cogitare cepi: «Quid nunc dicturus edeo. Ambas autem prope duos menses ex quo scripte erant, nuntio non occurrente, detinui; nunc tandem cum hac parva dibus passuum remittatur. Legant qui volent, modo integras restituant. Scient nichil nos de bellis agere; utinam non plus alii: esset enim pax nobiscum que nunc exulat. Illam ergo alteram manu mea scriptam prius leges, illam aliene manus postea: hunc eis ordinem dedi. Cum ad finem veneris, fessus dices: «Est ne hic amicus meus, eger
Abbreviated transcription (Latin):
Erita de te mea amice que ml̃ta ꝯmemoras pace tua dixim ulłast̃
penitꝰ iusi ꝙ ab ip̃a tua puitia te dilexi nescio qd Iamiti᷑ p̃sagres
q unt mag̃ ac mag̃ iudies diligo cito iã quãłe ĩ te cupio uiꝵ sperãs
libellum tibi quẽ postis libes dono donarẽꝙ libẽtiꝰ si eẽt quał ẽãt dĩ
eũ adolescẽti michi douauit dyonisiꝰ ille cui ordis sactaꝵ ꝓfessr eg̃giꝰ¬

Expanded text:
erita de te mea, amice, que multa commemoras, pace tua dixerim, nulla sunt penitus, nisi quod ab ipsa tua pueritia te dilexi nescioquid iam tunc presagiens, et nunc magis ac magis in dies diligo, cito iam qualem in te cupio virum sperans. Libellum tibi quem poscis libens dono, donaremque libentius si esset qualis erat, dum eum adolescenti michi donavit Dyonisius ille tui ordinis, sacra
Abbreviated transcription (Latin):
iti̾tatẽ inlta ei mĩabilia itũtas fecit ꝙ nã nõ fecerat roos
aut̃ bouos ait Satiritꝰ poeta ⁊ iioͬ uix septem ẽc̃ cõfirinat
quos ad unĩi regius ꝓpħa estringit Sed sequam᷑ cõminã eto
quotcꝙq sunit boni pancissimos esse nemo ẽ qui neftiat hec c̃ admi¬
randi tã de qua Satiricꝰ adem ait nũt si depoĩtũ nõ inficie᷑
amicꝰ si reddat nete̾m cũ tota erugne folle ꝓdigiosa fides et
tuscis digna libelli Suoq coronata lusttrai deãt agna Et que

Expanded text:
aritas fecit, que natura non fecerat: raros autem bonos ait satyricus poeta et numero vix septem esset confirmat, quos ad unum regius propheta restringit. Sed sequamur communia: certe quotcumque sunt boni, paucissimos esse nemo est qui nesciat. Hec est admirandi causa: de qua satyricus idem ait. Nunc si depositum non inficietur amicus, si reddat veterem cum tota erugine follem, prodigiosa fides et tuscis digna libellis queque coronata lustrari debeat agna et que
Abbreviated transcription (Latin):
quẽã aut offendi ꝑinde tibi ꝑsuade qd pͥmũ ĩ łris tus ea̾t dixisse
laurẽtũ nescio quẽ uiꝵ ut tu as doctũ l ꝓfectond ne᷑ mearq
reꝵ penitꝰ inscĩu me audita illoꝵ sma qua de me tuletãt sb̃ito i
firtorem usuũ calamũ accipuisse ac uñdisse pace sit dcm suaꝙtul
a uero ẽẽ forsitan sit audunt sed qui p̃mꝰ hoc dix ͭ aut ettauit
mediꝰ fidius aut fefelsͭ nõ infucorẽ s in tisũ egit me meorũ
liqn t tibi cui clanculir digresso mescus ⁊ q̃rusꝰ / qr ipẽ litigãs

Expanded text:
queam aut offendi. Proinde tibi persuade, quod primum in literis tuis erat — dixisse queam aut offendi. Proinde tibi persuade, quod primum in literis tuis erat — dixisse Laurentium nescio quem virum, ut tu ais doctum, sed profecto nature mearumque rerum penitus inscium, me, audita illorum sententia quam de me tulerant, subito in furorem versum calamum arripuisse ac respondisse — pace sit dictum sua, procul a vero esse. Forsitan sic audivit, sed qui primus hoc dixit aut erravit, me Dius Fidius, aut fefellit. Non in furorem sed in risum egit me meorum liquum est ut tibi, cui clanculum digresso mestus et querulus mecumque ips
Abbreviated transcription (Latin):
quã libẽa ꝰtaciuisss ne aureo atꝙ arum trĩ dacdi rumor anspide
pungetẽ nisi qd h ͨ ip̃m ie ab aliis audiuise uł audituꝵ cc̃ nõ dubi¬
to tecũ ig̾ a me falꝰ abit nũqd postea sanꝰ fui mĩꝙ ut aiqͥ uror
sanꝰ erd ita morbũ etas sanitatẽ inch ͭ adiuuat insi forte mepiatao
aut medices ꝯsult aut plꝰ illis fidei hr̃e ꝙ̃ soleo ego nõ indies
mag̃ mag̃ q mõstꝵ illud horreo arceoq ut hoscis a limine nꝰ qd
int̾dum nõ medixine ẜ aĩticie ius admitti Iubet ea lege ut ot m
que dixerũt nicħ faciũ aut paciat ¶ Nũc tande amno altro mł
eoꝵ que decͤuetã s hͨ unũ scbo apologetitũ tñũ qd ita uo
dictante miesores mee effudisti ualde michi platuit et asst tuo
et scilo et sinis delcatꝰ sum et stio illos hec ⁊ gramiota ꝑ meitos nol
tñ gn̾osum ingẽtum ꝑ illoꝵ mitꝭ ĩ ardeste̾ n ͨ tuo Iudicio nł tusia
pũgat amẽtia ꝙ̃ me qui ea prcipałt contingot ꝙ̃ usine te tãgi ne¬

Expanded text:
quam libentius tacuissem ne aures atque animum tuum invisi rumoris cuspide pungerem nisi quia hoc ipsum te ab aliis audivisse vel auditurum esse non dubito. Tecum igitur a me salus abiit; nunquam postea sanus fui; nunquam, ut auguror, sanus ero: ita morbum etas sanitatem nichil adiuvat; ni forte me putas aut medicos consulere aut plus illis fidei habere quam soleo; ego vero in dies magis magisque monstrum illud horreo arceoque ut hostes a limine nisi quos interdum non medicine sed amicitie ius admitti iubet, ea lege ut omnium que dixerint nichil faciam aut patiar. 2 Nunc tandem, anno altero, nil eorum que decreveram sed hoc unum scribo. Apologeticum tuum quod ira nobili dictante in censores meos effundisti, valde michi placuit, et affectu tuo et stilo et sententiis delectatus sum; et scio illos hec et graviora promeritos. Nolim tamen generosum ingenium pro illorum meritis inardescere: nec tuo iudicio nec tua paliter contingor, quamvis sine te tangi ne
Abbreviated transcription (Latin):
uti ot ꝙ pͥucti de picĩms ꝑ indusca᷑m lucrũ captãt que apud unũ ⁊d
nisi mers pondꝰ et ĩ utile ꝑ auac̾tĩa acceruãt᷑ diuicias aut̃ płoꝵ
pñcipũ esse diuitias quis nõ indet Sicud incen̾sa ut ait ille nõsib.
ẜ dũs grauis ẽ que ẜuit egestas Eunt ⁊ alia lemora ad captadũ
amorẽ ⁊ñ efficatia supdis faceot dura pn̾cipib ẜ ubi se ad quł̃¬
lurs iueliuat. et facilia et Iocũda Ea nõ sũt ꝯuioi compat cõso¬
lari usitare alloqui hee Adtiam̃ rei quiꝰ autore de quo ita ss
eset teges o ssĩs auit terindie et nõ nlłos equites romanoo at li

Expanded text:
apud unum quid nisi iners pondus et inutile per avaritiam acervantur. Divitias autem populorum principum esse divitias quis non videt? Sicut vice versa, ut ait ille, non sibi sed domino gravis est que servit egestas. 23 Sunt et alia leviora ad captandum amorem tamen efficacia, superbis fateor dura principibus, sed, ubi se ad huus inclinavit, et facilia et iocunda. Ea vero sunt huiusmodi, consolari, visitare, alloqui, Habes Adrianum rei huius autorem, de quo ita scriptum est: «egros bis aut ter in die et nonnullos equites romanos ac lib
Abbreviated transcription (Latin):
paĩas aĩtiçias ꝑ diu̾sa cõtraxea q eem̃ ĩ lots ad quẽ fiẽt ex oĩ regiõe
concursꝰ abeuntib demũ aĩtis. et ut fit petẽtib nuĩꝙͦ e prĩa sua uẽllẽ
eñdeba mih ͤ p̃t̾ libros sicetõis añ alios dabã memorialia sep̾toꝵ et
u̾bis Inscabã ⁊ quoties putas p̃cẽs quo ͥ ͦ pcciũa misi nõ ꝑ ytaliã nõ
ubi erã nocior E ꝑ Sallias atq germanaꝵ et usq hispamas atq bᵒ

Expanded text:
itias per diversa contraxeram, quod essem in loco, ad quem fieret ex omni regione concursus. Abeuntibus demum amicis, et ut fit petentibus, numquid e patria sua vellem, respondebam: nichil preter libros Ciceronis. Ante alios dabam memorialia, scriptoque et verbis instabam. Et quotiens putas preces, quotiens pecuniam misi, non per Italiam modo, ubi eram no
Abbreviated transcription (Latin):
at liberali ͭ ͤ in amicos dixi aliqd unũ q ͨ iam dictis addicia ꝙ̃̃ius spo ͤ
max ͤ uerũ sit quod ait ille datut opes ulłi nñc insi diuitib mlti¬
ꝙ id faciant calidi illi quid̃ ⁊ uersuti et ut u̾bo utar euliao bñfi ͫ
fenerãtes in ees maxͦ ͤ libetales qui maxͦ ͤ sut potẽ ͦ ad gr̃a ⁊̾fe¬
tendã en tñ qui de tuis bñficiis nich ͭ aliud petis nisi benefacere
et ꝑcedentẽ inde letitiã aĩ bñ sibi cõscii cõtrai in motẽ ẜua Erga
mag egentes nõ tm̃ de pps  libetalior ẜ sine ĩ unã a diuitib accipĩes
ꝙ paupib largiais hes rĩ hũt autorem allexandrũ ip̃m de qͦ
dixi adolescentem eqgium at pntipem Sic enĩ ipẽ faciebat uͭ
sum nescius adu̾sꝰ me ip̃m cẽ posse qd loquor qui et si nõ ad ĩ¬
me diuitie iudicio meosũt at nõ me neq alios sed te rnũt̃ q¬

Expanded text:
ac liberalitate in amicos dixi aliquid, unum tamen hoc adiciam. Quamvis hodie ac liberalitate in amicos dixi aliquid, unum tamen hoc adiciam. Quamvis hodie maxime verum sit quod ait ille, dantur opes nulli nunc nisi divitibus, multique id faciant, callidi illi quidem et versuti, et, ut verbo utar tulliano, beneficium fenerantes, in eos maxime liberales, qui maxime sunt potentes ad gratiam referendam, tu tamen, qui de tuis beneficiis nichil aliud petis nisi benefacere, et procedentem inde letitiam animi bene sibi conscii, contrarium morem serva, erga magis egentes non tantum de proprio liberalior, sed sine iniuria a divitibus accipiens quod pauperibus largiaris. Habes rei huius autorem Alexandrum ipsum, de quo dixi, adolescentem egregium ac principem; sic enim ipse faciebat. Nec sum nescius adversum me ipsum esse posse quod loquor, qui, etsi non ad inme divitie iudicio meo sunt. At non me neque alios, sed te unum
Abbreviated transcription (Latin):
q̃uun qui nõ est es cõtenti sumꝰ quẽ feit hñana condicio et int cles
cẽ illam de qua loquor amicicia dissimurd cuiꝰ cõsuate quidt̃ ac ꝑfecte
et si pancissuma mirent᷑ cnicoꝵ paria In quib p̃claissimũ nõm hñt
Affricanꝰ mĩõr et lelius Est tñ ⁊ hec apã cõis bonoꝵ hoĩum aĩcicia diolcꝭ
la discordia ulla discepͦ nisi de ãĩci cõmodis aut honore sed pax et cõso
puta omiã atq simpli ͣ et apta cũ tłĩ aruito cõitanda omia dixetim
et consilia et actꝰ et honores et diuicias et poscͤmo spnm sagnẽ uctã
ip̃am quod plerosꝙ et fecisse d libetalit᷑ et huic laudates nutes fuisse
cogͦnimꝰ de quib nũc agc longũ ẽ/ de fictis eñm uetisq dĩcis sat mlta
ꝑtprẽ dc̃a sũt ꝓcedo itaq n ͭ ordiuẽ sequor insi quẽ cas ob̾tulit᷑ ut
cogitatꝰ ĩ mentẽ ueniũt ita eos ad colamũ deduco. Qñi gͣ de pie ͭ ͤ

Expanded text:
querimus qui non est, eo contenti sumus quem fert humana conditio, et inter tales esse illam, de qua loquor, amicitiam diffinimus. Cuius consumate quidem ac perfecte, etsi paucissima numerentur amicorum paria, in quibus preclarissimum nomen habent Africanus minor et Lelius, tamen est et hec ipsa communis bonorum hominum amicitia dulcis nulla discordia, nulla discrepatio, nisi de amici commodis aut honore, sed pax et consolpura omnia atque simplicia et aperta. Cum tali amico comunicanda omnia dixerim et consilia et actus et honores et divitias et prostremo spiritum sanguinem vitam ipsam, quod plerosque et fecisse liberaliter, et hinc laudatos merito fuisse cognovimus. De quibus nunc agere longum est, de fit. 31 Procedo itaque nec ordinem sequor, nisi quem casus obtulerit: ut cogitatus in mente veniunt, ita eos ad calamum deduco. Quoniam ergo de pietate
Abbreviated transcription (Latin):
lic maxͨ ͦ ᷤ siłea nõ ałt alloquaui᷑ utq iã huit qd olimcũ atiqͣ
feci nouo glorier cũ ãĩco stili huiꝰ ꝑ ytaliam nõ autor quidẽ se
inscaurator ip̃e michi iundeor quo cũ uti inciperẽ adolestes a
cortaneis irridebat qui ilͭ ip̃o certatim me pꝰ ͤa st̃ secuti / nũc
incipio młtos dies in itine̾ posuit epła tua hec nouissimasi qd
iii ͦ noñ febarii ad leuã rodam ripam data decimo bł Apłis¬
sero admoum pma facie ꝑueĩt ĩ hoc colles Euganege ubi nũc
secꝰ intimũ sinũ maris didriaci senex infinus a Iunẽtu ͤ delecta
solitariã iult̃i dego amator dutis osot urbiũ pecieras exine
ut de libris Cicd̾onio si quos ĩusitatos et ex̃neos haberem tibi
tuoq quid cuidã iꝑ cepto operi subuenitẽ tua .s. impensa q iuscior
peticio tua esset spans credo nͭ ⁊̃ mi̾to me facie lic incõg̾tũ hõestis
p̃cibꝰ haud difficilem fote seu ꝑꝑ respectũ fametue lõge ec̃ r̾delentis

Expanded text:
licet maximos sileam, non aliter alloquamur. Utque iam hic, quod olim cum antiquo feci, novo glorier cum amico, styli huius per Italiam non auctor quidem, sed instaurator ipse mihi videor, quocum uti inciperem, adolescens a coetaneis irridebar, qui in hoc ipso certatim me postea sunt secuti. Nunc incipio: Multos dies in itinere posuit epistola tua hec novissima, siquidem III Nonneos, ubi nunc secus intimum sinum maris Adriatici, senex et infirmus, a iuventute dilectam, solitariam vitam dego, amator ruris, osor urbium. Petieras ex me, ut de libris Ciceronis, si quos inusitatos et extraneos haberem, tibi quoque cuidam nuper cepto operi subvenirem, tua scilicet impensa, quo iustior petitio tua esset, sperans credo, nec immerito, me facie licet incognitum, honestis precibus haud difficilem fore, seu propter respectum fame tue, longe etiam redolentis
Abbreviated transcription (Latin):
ffectum grauit᷑ ⁊ pene me tedio rerum pñtiũ confopitũ unatua
uit inclite et b̃nissua ⁊ sual doctissima uox exciit ea nõ fuit
hiiꝰcemõi que ĩ mũdo fuĩt seu cõtingũt oĩa seu bona illasenma¬
la sint et mi̾ari te ⁊ nõ mĩati Idq te michi cen taliũ cogͦtori ubis
utor tuis ac ingc̃o tei huiꝰ iuditiũ deliqud ego in hỹo ingenum
tuũ dłi michi notissumd ⁊cognosto et gn̾osi euiginatꝭ rn ꝓpendoi fis

Expanded text:
ffectum graviter et pene me tedio rerum presentium consopitum una tua, vir inclite, et brevissima et simul doctissima vox excivit. Ea vero fuit huiuscemodi: Que in mundo fiunt seu contigunt omnia, seu bona illa seu mala sint, et mirari te et non mirari; atque te michi ceu talium cognitori — verbis utor tuis — ac magistro rei huius iudicium relinquere. Ego in his ingenium tuum olim michi notissimum recognosco, et generosi
Abbreviated transcription (Latin):
fideliũ consultoꝵ inq h ͨ ingemo uteis atq acte mitaᷝ  dic̃is
eñ me iã scꝑtis meis satꝭ cõgtũ qui ut̃ bñ cogta ac ꝓbatq ui¬
cue mee essem addis quo insi me młtũ amae̾s et insi te peita
altam me nouisse falli credem ⁊ illudi nũt nõ me abote s
te ab amoẽ falli sentio qui mltos doctis i ͤᷤ. iã fefellit dias aut
me ⁊ orieti notũ ⁊ occasu di ⁊ meditanei mai̾s omia litora
et quod tidicłim om̃e trãstet ypboreos addis ⁊ ethrores mr
ualde si ꝑsuadeĩ tibi hoc potuit tali uiro miaᷝͥꝰ si ꝑfuadeĩ nci
posse credidistr nisi eo mõ forsitan quo in una eadꝙ domo q̃ ͦ exi¬
gna ouis quaͦ. mũdi ꝑteo designaiͦ possũt auster et boteas ort
et ocades iuxq uł dsic domi mee ad plenĩo nota dẽ ẽdidemm n  scio
an quisꝙ̃ sit hodie in itio qui Anguscioe̾s sib. de se fingat opioes

Expanded text:
o uteris atque arte mirabili. Dicis enim me iam scriptis meis late cognitum, qui utinam bene cognitus ac probatus vicinie mee essem. Addis quod, nisi me multum amares et nisi te penitus alterum me novissem, falli crederem et illudi — nunc non me abs et sed te ab amore falli sentio qui multos doctissimos iam fefellit — dicis autem me et orienti notum et occasui; his et Mediterranei maris omnia litora et, quod ridiculum omne trascendit, Yperboreos addis et Ethiopes. Mirum valde si persuaderi tibi hoc potuit tali viro, mirabilius si persuaderi michi posse credidisti; nisi eo modo forsitan quo, in una eademque domo quamvis exigua omnes quattuor mundi partes designari possunt: auster et boreas, ortus et occidens. Vixque vel sic domi mee ad plenum notus esse crediderim, nec scio an quisquam sit hodie in terris, qui angustiores sibi de se fingat opiniones.
Abbreviated transcription (Latin):
ỹmuio nõ mea ẜ diocliciam qui nuisi tũ Impiꝰ fuisset ĩteligio mti
asc̾bi/ nõ ĩ mito claĩs p̃ncipib potuisset Eiuis nõ de hiis uba sunt
het mẽora ᷝia insi fallor sit ad lt̃am desc̾pta in liͦ de uita Aureliãd
Colligũt se inquit quatiior ũ ꝙiꝙ atq unũ consilũd ad decipid
Imꝑatotẽ capuit dicut quid ꝓband̃ sit Imꝑatot qui domi tlansꝵ e
ueranio nourit tegit᷑ ꝯi tũ scire ꝙ illi loquur facit iudices po sse
tũ iam deposuiss Inꝑim conceudebat intił ¶se dipfsiis q  etꝰ ꝯdipti

Expanded text:
qui, nisi tam impius fuisset in religionem ascribi non immerito claris principibus potuisset. Eius ergo de his verba sunt hec, memorabilia nisi fallor, sic ad literam descripta in libro de vita Aureliani. «Colligunt se», inquit, «quatuor vel quinque atque unum consilium ad decipiendum imperatorem capiunt: dicunt quid probandum sit. Imperator, qui domi clausus est, vera non novit; cogitur hoc tantum scire quod illi loquuntur; facit iudices quos ficum iam deposuisset i
Abbreviated transcription (Latin):
iusto quid fluctuas quid augetis quid solicit ꝰ eg nestis p iots
dicat aliquis nõ pħcipum sunt ista consilla qui hͭ dicit nõ milłigͭ eoplꝰ
pnͣtepo tenet et deĩo diligc᷑ ⁊ de deosꝑate quo abipõ maiota ⁊ płuã
recipunt nõ spare emi iminota a quo maiora ꝑceꝑis spẽs ẽ ingrati
Ipo is qui t̾e pauit ab infancia te pascet ad ultimũ n ͨ inse spartẽ
deseti qui dum spate in eũ nõ dum scires nuo ad quc mr̃is ruteto
latitantẽ nõ destituit Et si cupiditas uelicat quã tadicitꝰ amasisꝵ

Expanded text:
iusto». Quid fluctuas? quid angeris? quid solicitus es? nescis quia Dominus dicat aliquis, non principum sunt ista consilia. Qui hoc dicit non intelligit eo plus principes teneri et Deum diligere et de Deo sperare, quo ab ipso maiore et plura receperunt. Non sperare enim minora, a quo maiora perceperis, species est ingrati. Ipse igitur qui te pavit ab infantia, te pascet ad ultimum, nec in se sperantem deseret qui, dum sperare in eum nondum scires, imo adhuc matris in utero latitantem non destituit. Quod si cupiditas vellicat, quam radicitus avulsisse
Abbreviated transcription (Latin):
fluet/ nõ dũ sane sc̃õꝵ libtos attingerã et exroc cecus et tipo
tundꝰ etatꝭ inꝭ in fere nͨ unꝰ ẽ icẽro sapiebat p̃cipue exqͦ intili¬
ani iusritucões oratoias legi quaꝵ quodã loco hec plac̃ suasiña est
nã ⁊ liber abest et uba nõ teo bene de seispet quists eit Cui uas¬
de Ciceo placeb ͭ Et h ͭͨ in eo lib ͦ dicit in qͦ de elaꝙ̃ ͣ de ꝙ orato̾ib¬

Expanded text:
t. Nondum sane sanctorum libros attigeram, et errore cecus et typo tumidus etatis. Nil mihi fere, nisi unus Cicero sapiebat, precipue ex quo Quintiliani Institutiones Oratorias legi, quarum quodam loco, hec plane sententia sua est nam et liber abest, et verba non teneo: Bene de se speret, quisquis erit, cui valde Cicero placebit; et hoc in eo libro dicit, in quo de eloquentia, deque orato
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmone nõ cũ praitrib mõ sed cũ parib cũq minorib nctum
demq quo nnch ͤ hũiliꝰ nõ nos inquis ut cetiꝰ s ego hͭ uoło ꝯc
p̃tor h Iubeo qd ego ꝑlegẽs exulto et tacitꝰ meci dico uit hic
⁊ tume̾t ão et uobis eciã tumeret ut isti qui indei̾ uolũt młti
n ͨ sũt singłi n ͨ sũt quitꝙ bñ quid hͨ facis ẜ magrifice ⁊ mp̃

Expanded text:
rmone, non cum maioribus modo, sed cum paribus cumque minoribus, mecum denique, quo nichil humilius: non nos, inquis, ut ceteri, sed ego hoc volo, hoc precor, hoc iubeo. Quod ego perlegens exulto, et tacitus mecum dico: vir hic, si tumeret animo, et verbis etiam tumeret, ut isti qui videri volunt multi nec sunt si
Abbreviated transcription (Latin):
Iuscitui derbum pnũ Ciceduis ipius tibi ut arbitot nõ igtã iseta
quo audius audias qual ẽ debeat rei pub ͭ ͤ gubnator cũ pus au¬
dieĩs q̃ et ipe deo carꝰ ꝙ̃q deo cara fit ip̃ã rẽs pub ͭ ͣ Ille gͦ re pi.
li ii. suo sis affricane mꝗt alacõr ad tutanda tem pubcãsit spto
cum ubi bei euosempit̾uo fruãt᷑ Nichͭ est eim illi pn̾cipi deo qui de
uire socrati que cruitates appłłant᷑ haꝵ rcõtes et cõẜnatoẽs hu
ꝓfecti huc reuertũt᷑ Etat aũt fictũ illud in celi arce colloquut
Quis ig nisi ualde dure cordis ⁊ uictutis osot felicitat ꝙy cõt̃¬
cot nõ hos aꝑpetit labores et hec p̃mia que ꝙ̃ in pagani fit

Expanded text:
institui, verbum unum Ciceronis ipsius tibi, ut arbitror, non ignotum inseram, quo avidius audias qualis esse debeat rei publice gubernator, cum prius audieris quam et ipse deo carus quamque deo cara sit ipsa res publica. Ille ergo Re «Quo sis, Africane, inquit, alacrior ad tutandam rem publicam, sic hcum, ubi beati evo sempiterno fruantur. Nichil est enim illi principi deo qui omnem iure sociati, que civitates appellantur. Harum rectores det conservatores hinc profecti huc revertuntur». Erat autem fictum illud in celi arce colloquium. Quis igitur nisi valde duri cordis et virtutis osor felicitatisque contemptor non hos appetat labores et hec premia? Quamvis enim paganus sit
Abbreviated transcription (Latin):
ac t̾bulos et uetitas ẜ iactã ͣ uanissimã gẽtisĩ util et ad
pdicandum de se mẽtiendq ꝑmptissmie nllo mo fateor
pati possum it ne nouã litem cũ abñtib ordiar / cuertor
adorduie post hos dexclicianꝰ adoraũ uoliit / et nõ nestis
tõ si calciam̃tis in ctis gõus Romanũ sesaeũꝙ ꝯtei¬
etruita ͭ ingenti pouitatẽ in dico alioqi graui nͨ Dcondito
at qui Amꝑ ᵐ candem quietis amor dinuseit as sũmã ueo
sic exscimo suꝑdiã et pompas nõ a mag naniuntat᷑ ẜab ã
benitis exelleuore uacti sũt od celum astendisse ut subctosla

Expanded text:
ac tribulos et urticas, sed iactantiam vanissimam gentis inutilis et ad ac tribulos et urticas, sed iactantiam vanissimam gentis inutilis et ad predicandum de se mentiendumque promptissime nullo modo, fateor, pati possum. At, ne novam litem cum absentibus ordiar, revertor ad ordinem. Post hos ergo Dioclitianus adorari voluit, et non vestibus tantum, sed calciamentis insertis gemmis romanum tavit ingenti novitate in viro alioquin gravi nec incondito et qui imperium tandem quietis amore dimiserit. Ad summam vero sic extimo superbiam et pompas non a magnanimitate sed ab animi lenti
Abbreviated transcription (Latin):
putipũ ludibria Gallus caligula uilissimꝰ pncipũ huans sibi
prsꝰ indebitis nõ ꝯtentꝰ honoib diuinos uoluit seq statius
intemplo positis ut deũ adotas et coli indignꝰ eciã salutari
ꝙu ⁊ mumꝰ suo templũ ꝓpum et hostras et sacer dotee ĩstitu ͭ
et aueum sumilac ͫ m̃lta p̃tea que ꝓ sequi tediosũ ẽ flens¬
s. h ͨ mag̃ ᷝ augeͦ quo sculti ͣ detegebat/ Euid cõmode s¬
cõmodosus quid t̾piꝰ/ et huic tñ pessimo filio pr̃is optimi ĩ mo ⁊¬
latũ est ut adeo et in hitu gerculis oblate sũt seatue qui nõ
no nõ deꝰ s ne homo quide ecat mĩo fẽda prs et ĩ mitis
belua/ Quin ⁊ eliogabalus ip̃e nõ pn̾cipũ mõ ẜ hõmispur¬
cissinꝰ adotai cepĩt qui om̃s illico trucidandi e inC̃iberim
qͦ quod sencio int̾dum loquor uitate suadẽte nõ odio nõ
enn hoies odi ẜ uicia / eaq nõ minꝰ m̃o quidẽ młto mag
in nr̃is ꝙ̃ in aliis sicud ppo̾ in agro. quẽ in aliens ĩ lãppas

Expanded text:
principum ludibria. Gaius Caligula, vilissimus principum, humanis sibi prorsus indebitis non contentus honoribus, divinos voluit, seque statuis in templo positis ut deum adorari et coli, indignus etiam salutari, quin et numini suo templum proprium et hostias et sacerdotes instituit et aureum simulacm augere quo stultitiam detegebat. Quid Comodo incommodius, quid turpius? et huic tamen, pessimo filio patris optimi, immolatum est ut deo et in habitu Herculis oblate sunt statue, qui non modo non deus sed ne homo quidem erat, imo feda prorsus et immitis belua. Quin et Heliogabalus ipse, non principum modo sed hominum spurcissimus, adorari cepit, qui omnes ilico trucidandi et in Tiberim quoque quod sentio interdum loquar, veritate suadente non odio. Non enim homines odi, sed vitia, eaque non minagro quam in alieno lappas
Abbreviated transcription (Latin):
seustas ⁊ drbanus et obsinsceret siccone inte leges salubtias Rr¬
bentẽ in eo ser ddio septẽnnũ iot᷑. ꝓdid dicã ueriꝰ p̃eregi  ⁊tdest¬

Expanded text:
rusticis et urbanis, et obliviscerer Ciceronem vite leges saluberrimas descrrusticis et urbanis, et obliviscerer Ciceronem vite leges saluberrimas describentem. In eo studio septennium totum perdidi, dicam verius quam exegi. Ut
Abbreviated transcription (Latin):
aut esopo Ego libres lucorus incubui seu natẽ inseictu sepatẽt
hortatu qui antor illiꝰ nenecator igeus fuit fatile in altieua¬
sureꝰa iisi octupatio eci famuliars nobiłe diseraxissẽt ingẽdm ⁊ i
prĩa pulsĩ omustũ ꝓ familia cutis aliis intonidẽ coegissẽt  it ilta qe
etate nit lmalligte potam sola me uboꝵ dulceꝰ quedã ⁊ sonoritas
dissonũ indẽtur erat h at fateor ĩ te puei nõ puelle i dicll hdi
dici d q̃d ulla rõe subsistẽt Illud iniꝵ nichᵗ intlligẽtẽ id fetitre q̃o
tanto post aliqd lic modicũ intlliges sencio/ Crestebat in dies desi¬
cedinẽ degustatẽ nichł unꝙ̃ de contĩgentib int̾misi patꝰ sponte
meũ icteim fraudare quo eicc̾oins libros undẽcꝙ rẽquie̾te Dit
cepto ĩ seudio ulłis oxt̾ius egẽs scmiłis ꝓcedeba don  uctx induste̾
cupiditas uiris eiuilis ad scudiũ me de trusit᷑ ut si dñs plareret
adisc̾em quid ut de ꝯmodato ⁊ mutuo de testam̃t ⁊ codiclllis de r̃duis

Expanded text:
aut Esopo, ego libris Ciceronis incubui, seu nature instinctu, seu parentis hortatu, qui auctoris illius venerator ingens fuit, facile in altum evasurus, nisi occupatio rei familiaris nobile distruris aliis intendere coegisset. Et illa quidem etate nichil intellegere poteram, sola me verborum dulcedo quedam et sonoritas dissonum videretur. Erat hac, fateor, in re, pueri non puerile iudicidebet, quod nulla ratione subsisteret. Illud mirum, nichil intelligentem id sentire, quod tanto post aliquid, licet modicum intellegens sentio. Crescebat in dies desicedinem degustarem, nichil unquam de contingentibus intermisi, paratus sponte meum genium fraudare, quo Ciceronis libros undecumque conquirerem. Sic cepto in studio, nullis externis egens stimulis, procedebam, donec victrix industrie cupiditas, iuris civilis ad studium me detrusit, ut si dis placeret, addiscerem, quid iuris de commodato et mutuo, de testamentis et codicillis, de prediis
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ libellos cũ ad me usendũ tũc uenisses quẽ houore mochi ĩ dig
le dignacio sua p̃stat ante ocłos aũt res etat unde eblata matia¬
corũ et uetustate uenerał/ et ipã ec̃ urbe romia secłis młtis atiq̃or
demq ⁊ scudio ornata et cleri ac teligioib et sacoͣ ⁊ insiguis loci
et ad ulrimũ ptosdocinioq ponti ͭ ͤ et antonio Iunore et Iustina
uirgine quodq nͭ egoreot cotenẽdi n ͨ tu reĩ debes et te dñõ at
⁊cõre et onrgiliano tandem carmine nobil hec urbs inꝙ̃ talis
tot p̃clara fulgoib te suspectante nͭ obstam ͤ cũ possis seu rus hor¬
ridum / eptũq porcoꝵ ggl deformat᷑ passim quotq te uerteis gru¬
mẽtes audias / solũq suffo fodietes aff aspicias fedum spectatłm tͦsr̃
sonꝰ que nos ut cũq iã loiga ꝯsuetudine tolleremꝰ aduene sũt ꝙ
argunt et mitãt᷑ quod cũ mito oĩb odiosum sit silli tñ odiosius

Expanded text:
libellos, cum ad me visendum tunc venisses, quem honorem michi indigno se dignatio tua prestat. Ante oculos autem res erat, unde oblata matlocorum et vetustate venerabilis et ipsa etiam urbe Roma seculis multis antiquior, denique et Studio ornata et clero ac religionibus et sacris et insignibus locis, et ad ultimum Prosdocimoque pontifice et Antonio iuniore et Iustina virgine, quodque nec ego reor contemnendum nec tu reri debes, et te domino ac rectore, et virgiliano tandem carmine nobilis; hec urbs, inquam, talis, tot preclara fulgoribus, te spectante nec obstante cum possis, ceu rus horridum ineptumque, porcorum gregibus deformatur: passim, quocumque te verteris, grunnientes audias solumque suffodientes aspicias. Fedum spectaculum, tristis sonus. Que nos utcumque iam longa consuetudine toleramus, advene sunt qui arguunt et mirantur. Quod cum merito omnibus odiosum si
Abbreviated transcription (Latin):
assenuꝰ simadar ent uiclite qui tc̃ tantã dare nõ potes hoc salte
p̃scabiõ it doctos honestis ꝙ senduo claros intos loro tuiũ muotim
heas et ciuili dorbauitate ꝑsequaris sic ut urbẽ tuã uitoꝵ Illustł
incolatu serddĩꝙ uetustum renoues et exornes nichͭ eim eque eiii.¬
ditos sounes allicit et ꝓ ncipũo familialtus atq digno famalr icta

Expanded text:
u, vir inclite, qui rem tantam dare non potes, hoc tantum prestabis, ut doctos honestique studiis claros viros loco civium tuorum habeas, et civili urbanitate prosequaris sic, ut urbem tuam virorum illustrium incolatu Studiumque iam vetustum renoves et exornes. Nichil enim eque eruditos homines allicit ac principum familiaritas atque dignatio. Familia
Abbreviated transcription (Latin):
est penitꝰ ubi nõ satis possum Romanoꝵ uet̾m sapła adiati qu¬
co uestetes. 4e ranitalẽ ut ꝑ ambicio ppło cari esset nõ uetetet.
iu hac abiem uertẽs i ałios uisꝰ etatiũ ex hantite de quã re
si loquiuicebm et qui duces in ꝯł lubrico sino tpris larsi sut t fu¬
pores suigloꝵ requi longa nuis et a ppofita se mõta eĩt historia

Expanded text:
est penitus. Ubi non satis possum romanorum veterum sapientiam tatem, ut per ambitionem populo cari essent, non vererentur in hanc rabiem, vertendum in alios usus, erarium exhaurire; de qua re si loqui velim, et qui duces in hoc lubrico suis temporibus lapsi sunt, et furores singulorum exequi, longa nimis et a proposito semota erit historia.
Abbreviated transcription (Latin):
et prĩa fit pietate quod in ip̃o Aug̃o clate patuit qui cũ ppłm fame
labot̃ate nĩt ut dixi leui p̃oio m̃c gratuita libera ͭ ͤ tlenasẜ de
dii ĩ opia lamẽtantes acti ⁊ sobria otõe redarguit ut cõscae̾t
nõ blandum p̾ncipẽ ẜ salubrem esse et amãtẽ p̃płi dixit em̃ urbem
pomanã aqued uctib abindare quib siti hom esset occurs̃ say
a marto agrippa gud suo scm ait ⁊ siluĩt ẽibetim menib illabentoi
et te uera nõ est par fu̾iti ratio ⁊ uiui tidillud inte ncc̃m sĩt seͥ

Expanded text:
et patria fit pietate. Quod in ipso Augusto clare patuit, qui cum populum fame laborantem nunc, ut dixi, levi pretio nunc gratuita liberalitate relevasset, de vini inopia lamentantes acri et sobria oratione redarguit, ut constaret non blandum principem sed salubrem esse et amantem populi. Dixit enim urbem Romam aque ductibus abundare quibus siti hominum esset occursum: idque a Marco Agrippa genero suo factum ait, et siluit Tiberim menibus illabentem. Et revera non est par f
Abbreviated transcription (Latin):
seto ⁊ e irissu spetcła urci glim obstutatet Ille n ͨ ferio n ͭ salte ulo
ustꝰ iilric ꝓͥropto aĩo cõmissũ mure extipies Eurabo atꝭ nto
mnichi delati musceris absit indignctas ꝙ̃ ut mea illi digt̾as ꝓsit ut ex
abiecto atꝙ ignobili meas int᷑ maꝰ iulissim̃o fiat / id ẽm ueto spledidi
mox admm̃setation sic p̃scitit ut despectũ ꝑlebis quo negotiũ illis¬
tb eciã ex optãd suqret Idem ud nũc cutq mdustõ ac fideltꝰ

Expanded text:
t. Ille nec ferro nec saltem verbo ultus iniuriam prompto animo commissum munus excipiens: «Curabo, ait, ne tam michi delati ministerii obsit indignitas, quam ut mea illi dignitas prosit, ut ex abiecto atque ignobili meas inter manus nobilissimum fiat». Id enim vero splendida mox administratione sic prestitit, ut despectum plebeis quoque negotium illustribus etiam exoptandum linqueret. Idem ego nunc cuicumque industrio ac fideli
Abbreviated transcription (Latin):
biuole ciũ septãto esse nõ armis/ eos aut̃ Cies mlłigo qti
Ciuitatis amat statũ nõ eos qui quotidianas mictaᵈ ͤ ᷤᷤ reꝵ qrt
Augustum ip̃a ĩ iediũ res adducit huiꝰ duotissimũ illud Cuissp
dignꝰ aͤ consorcio hns te aut̃ actib nã tua Insełt abunde qmbatãt
et bñiuoletia queri possunt he sũt aut̃ nõ ad gliam mõ sꝰ ad tell
scale Unde ille bonꝰ pt optimũ filĩ allaꝙ̃s / Cole inꝙͣ iustia et pie¬

Expanded text:
ium septum oportet esse non armis». Eos autem cives intelligo qui civitatis amant statum, non eos qui quotidianas mutationes rerum queAugustum ipsa in medium res adducit. Huius est notissimum illud: «Quisquis dignus aut consortio. His te autem artibus nature tua instruit abunde, quibus amor et benivolentia queri possint. He sunt autem non ad gloriam modo sed ad celum scale, unde ille bonus pater optimum filium alloquens: «Cole», inquit, «i
Abbreviated transcription (Latin):
qui in aliqͦ Imꝑio iita agũt ut mors s eoꝵ secura illis et fełio so ͤ¬
dicis nõ forundabił ⁊ dãpnosa sit quo ml̃ti cõt̾rio labotãt sane
qua in urbe hni quos mẽoro młtiq alii ĩermes trãqlle ac falitꝰ
obie̾ ⁊ honescissima monim̃ta celebetrimãq meõtiã suoꝵ nõi ͫ ee¬
liquẽ in eadem ⁊ domitianꝰ eiti ft int̾fectꝰ ab eod senatu con¬
tumeliosissimis ut st̃p ͫ iudeo atꝙ acerbissins acclamatioib lac̾atꝯ
ymagnesq eiꝰ decracte et solo abiecte nouissie etadendos titlos
abolendãq mẽoria dec̾tũ et Galle capud hosti ablatũ suffirũd abste
alixis et carbonib totis casc̾o hosdilib crrtũlatũ spectało sudibiioa
fuit omib ⁊ ritellus apud Recinamas inimitissiuus ictib extarnfe¬

Expanded text:
qui in aliquo imperio vitam aguunt ut mors scilicet eorum secura illis et felix, subditis vero formidabilis et damnosa sit. Quorum multi contrario laborant. Sane qua in urbe hi quos memoro multique alii inermes tranquille ac feliciter obiere et honestissima monimenta celeberrimamque memoriam suorum nominum reliquere, in eadem et Dominitianus Titi frater interfectus ab eodem senatu contumeliosissimis, ut scriptum video, atque acerbissimis acclamationibus laceratus, imaginesque eius detracte et solo abiecte, novissime eradendos titulos abolendamque memoriam decretum. Et Galbe caput hosti oblatum suffixumque haste a lixis et calonibus totis castris hostilibus circumlatum spectaculo ludibrioque fuit omnibus. Et Vitellius apud Gemon
Abbreviated transcription (Latin):
nõ amaret/ M male aut̃ malos et ĩiustes pncipes ab oppressis cuil
arma defenderit ĩ mĩa᷑ ᷝ i a sũt e ͣ s potetissimos ac pessimos attiꝰ¬
gisse suffeceit Nam quid Gaio cuscodes corporis gernam ꝙͣu accͣ re¬
rẽt profuerũt: a a nerone eñ in exłus cãib stacionem mlitũ
ns honorib cumlatũ consectãꝙ mẽoriam respasianꝰ dum Ipaẽ¬

Expanded text:
 Quod male autem malos et iniustos principes ab oppressis civibus arma defenderint, innumerabilia sunt exempla, sed potentissimos ac pessimos attigisse suffecerit. Nam quid Gaio custodes corporis Germani, quamvis accurrerent, profuerunt? A Nerone enim in extremis casibus stationem militum nis honoribus cumulatum consecratamque memoriam. Vespasianus, dum i
Abbreviated transcription (Latin):
ambigũa ⁊ biuio matorem /huic ctebea niuus in me libcͣa ͭ ͤ
tua ad ageday gtãs scilu nocat / et est sane mos ꝑcelebris
susceptis amicoꝵ et max pncipid iuorib gr̃as age̾ quẽ
aliꝙ̃ dm̃ ipẽ tetid tenui donec ppetius et in dies auctis bñ
eupplecti mẽor iq silencio mẽtrri potius quã ubis ĩ auib
consiliuã cepi / huit eocluss uertor ad amplissimã ꝓnãd mã

Expanded text:
ambiguum in bivio viatorem. Hinc crebra nimis in me liberalitas tua ad agendas gratias stilum vocat, et est sane mos percelebris, susceptis amicorum et maxime principum muneribus, grates agere, quem aliquandiu ipse tecum tenui, donec perpetuis et in dies auctis benecomplecti memorique silentio metiri potius quam verbis inanibus consilium cepi. 2 Hinc exclusu
Abbreviated transcription (Latin):
dico quib pax ac requies prĩe grata est qui te alt aspiciat᷑ alit
cogitet ꝙ parẽtẽ D ut factis metitũ euoq ꝑpetiũd sic entĩdt̃s
⁊ facies spero facies admonitꝰ orataq quod iam p̃dem ꝑte ip̃m facis
Scito aũt p̃stare hͭ tibi p̃scare solam posse Iustitiã et eliuũ caitate
uis eẽ nerꝰ diuiũ p̃r quod filio tuo ie ⁊ cuuib tuis uelis nõ in¬
beo ut tãtumdẽ unũquẽꝙ cruũ ames ꝙ̃tũ filiũ ẜ ut filium nã
sed sicud te ip̃m hõc est purre sine futiõn sine utili ͭ aut p̃umi e̾spc̃io
uda ⁊ gͣtiita caĩtate Aardebo tñ dice̾ sine p̃rdicio uorioiẽ sinẽ¬

Expanded text:
dico quibus pax et requies patrie grate sunt, qui te aliter aspiciat, aliter cogitet quam parentem. Ut id factis meritum evoque perpetuum sit, eniti debes: et facies spero, facies admonitus oratusque quod iampridem per te ipsum facis. Scito autem hoc tibi prestare solam posse iustitiam et civium caritatem. Vis esse verus civium pater? Quod filio tuo vis, et civibus tuis velis. Non iubeo ut tantundem unumquemque civium ames quantum filium, sed ut filium. Namsed «sicut te ipsum», hoc est pure, sine fictione, sine utilitatis aut premii respectu, nuda ac gratuita caritate. Audeo tamen dicere sine p
Abbreviated transcription (Latin):
exties quã se dignã iuliꝰ Cesat optimnauit de quõ sepn est ꝙ
ad ultimũ int̾ mułta pccrtibat siccare proptiuas paludes istimuĩq
ꝑfade mõtem in qͦ eotinthus sita ẽ ut ad oi̾ente dlrchon q nauĩ¬
gantib iter compẽdiosiꝰ reddetẽ Cuperem tãta ed̃s ut ea cuta
te tangeret nũc paludes tm̃ prĩas non discãto ut prorup̃tiue eant
ẜ contiguas poĩtas q sub ocłis dũ et uita. et sospitas et etas ĩtegꝰ
est tuo iussu ac scudio expurg̃adas siccandasi denũtio utq te in
itisum cogam ne nł aliud quã uerba ponere dicat in hãc reu
arculam ip̃e mẽã aliemgena in ꝑticulã inpẽse huiꝰ offeo quid
ciuib debitum qd dño At si forsitaꝵ noĩatuꝵ auxiliais ꝙ̃titas
collaciois exigit᷑ Eties in tpre Nũc ilłd rũdebo quod auusto
qͣndã eesari libertꝰ sis confero tibi dne ad noui operis Iupẽsã
qd indebit᷑ Eane ꝙ ad uiaꝵ cutã de qua p᷑ ꝯ agebat᷑ actinet

Expanded text:
extimes quam se dignam Iulius Cesar extimavit, de quo scriptum est quod ad ultimum inter multa parabat siccare Pomptinas paludes Istmumque perfodere montem, in quo Corinthus sita est, ut ad orientem arthonque navigantibus iter compendiosius redderetur. Cuperem tantus esses ut ea cura te tangeret. Nunc paludes tantum patrias non distantes ut pomptine erant, sed contiguas positasque sub oculis, dum et vita et sospitas et etas integra est, tuo iussu ac studio expurgandas siccandasque denuntio. Utque te in risum cogam, ne nil aliud quam verba ponere dicar in hanc rem, arculam ipse meam alienigena in particulam impense huius offero. Quid civibus debitum? quid domino? Ac si forsitan nominatim auxiliaris quantitas collationis exigitur, scies in tempore. Nunc illud respondebo quod Augusto quondam Cesari libertus suus: «Confero tibi, domine, ad novi operis impensam quod videbitur». Sane, quod ad viarum curam de qua prius agebatur attinet,
Abbreviated transcription (Latin):
sũt maloꝵ p̾mã ut indes ultͦ fatoot morbos ml̃tes dnũ michi
intp̃ris iutidisse. Euis uõ nrici alto᷑m ꝑsiet. Illas quas medici uo¬
lũt cas hec i cõmoda michi ante tp̃us actulisse et nõ pocius
in longĩ ixeis fo sitan distulisse occulto quid et ꝓfinda ucaile st̃
tꝰ eo sac ut libet inquies serto tñ quia medi noe ndos¬

Expanded text:
m, ut vides, ultro fateor, morbos multos unum michi in tempus incidisse. Quis michi vero alteram probet, illas quas medici volunt causas, hec incommoda michi ante tempus attulisse, et non potius in longum tempus forsitan distulisse? Occulta quidem et profunda valde sunt tus es: «Fac ut libet, inquies; scito tamen, quia medicis no
Abbreviated transcription (Latin):
opunoibe ẽ artib quid p̃c̃io aliq ͦ aut labore Gratuta tᵈ orͣ
solo querit᷑ quit᷑ amore quis tam ferrei poctoris ĩ ueniri potest
quẽ honeste amãti uicẽ cedde̾ pigeat In hoẽstꝰ eñn amior nõ est
amor ẜ honesco noĩe uelatum edium nõ amore ẜ odio conpc̃sam
nã turꝑit amãtẽ redamae̾ quid ẽ alius ꝙͣ scelete scaa  cõfone et

Expanded text:
opus est artibus? quid pretio aliquo aut labore? Gratuita res est amor, solo queritur amore. Quis tam ferrei pectoris inveniri potest, quem honeste amanti vicem reddere pigeat? Inhonestus enim amor non est amor, sed honesto nomine velatum odium, non amore sed odio compensandum. Nam turpit