comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
d ⁊ eaa emita Romani nominis inimitũ inter denandie suaulos¬
uictli ⁊coim mans uefecit aloquis. S̃ic Iliꝰ Cesar Amiclani algris
⁊ equorems pumis aspsum nudiq et ⁊ inopem pistatore tam
beniter fands crpit ⁊ ills Cesaree facundie ⁊etibꝰ ceumuosiut uit pos¬
audtee sieboros puo⁊ ignot sospitis as miratione sus peusa confes¬
tm iubente ilo fragile atq iprre pelagi nimis eibam detutilito

Expanded text:
d etiam immitem Romani nominis inimicum, inter cenandum suavi convictu et comi mansuefecit alloquio. 2 Sic Iulius Cesar Amiclam algis et equoreis spumis aspersum nudumque et inopem piscatorem tam leniter fando cepit et illius cesaree facundie retibus circumvolvit, ut inaudito verborum sono et ignoti hospitis admiratione suspensus, confestim iubente illo fragilem atque imparem pelagi minis cimbam de tuti lito
Abbreviated transcription (Latin):
as in regno fortune bonos oppͥmi pessimos accola intligẽs
ut dit psalmista in nouissis eoꝵ memorq uiã łiac laboꝵ eẽ
ptelun sum delliberano sup eleccione loci ad hitandum
em pͥma fronte mirabile sc̾bam tibi ẜ ẜ iᵈ ad p̾t̾itũ t̃pa
aĩo reflexus mores meos a pͥma etate tibi cognitos ꝓpo¬
sitũq respicias nͣ admiraconis hĩcurã Sũm̃a est ꝑs
mudi mnͥ nlła placet quocũq fessũ latus uerto uepricosa oĩa et
dura ceꝑio credo iam tp̃o eẽr ad alterã uicã ꝯmigͣndi hic .m. fa¬
teor male sum siue hec mea siue locoꝵ siue hominũ sine oui
culpa ẽ de hoc autẽ laciꝰ Srephano nr̃o c̾larissio uiro scͥps. / ꝓdeo¬

Expanded text:
as in regno fortune bonos opprimi, pessimos attolli, “intelligens”, as in regno fortune bonos opprimi, pessimos attolli, “intelligens”, ut ait Psalmista, «in novissimis eorum», memorque viam hanc laborum esse elium suum, deliberatio super electione loci ad habitandum em prima fronte mirabilem scribam tibi, sed si ad preteritum tempus animo reflexus mores meos a prima etate tibi cognitos propositumque respicias, nichil admirationis habituram. Summa est: pars mundi michi nulla places; quocunque fessum latus verto, vepricosa omnia et dura reperio; credo iam tempus esset ad alteram vitam commigrandi; hic enim, fateor, male sum, sive hec mea sive locorum sive hominum sive omnium culpa est. 2 De hoc autem latius Stephano nostro clarissi
Abbreviated transcription (Latin):
no es et si in ppło sucris solus exis fat tibi in medio cũĩ tui lo¬
eum ubi laceais ubi gaudeas ubi ullo incerpellante req̾escas
ubi tẽcu xp̃s habitet qui te inuenẽ secretariũ atq ꝯuĩna sua
sacerdocio sancto fecit Et quilib inquies id artibꝰ efficiã u̾to
cola potens est hec omia prestare ꝑ illam assequeris ut ubio
letus ac felix iuas et in medio maloꝵ nlłꝰ ad ce additꝰ mali
nichil tuũ ecipi que uice cursum elligas pi tua mano
ni esse fugiendas opimones ppłoꝵ et pancors sequendas dẽ¬
nias despicienda alto aĩo fortunã sciendũ q plq illa ipet᷑
here qͣ uirũ et mirari sepiꝰ qͣ ferire et rariꝰ obesse qͣ strepere
nich̃ illa inꝓpiis tuis bonis posse in suis no fidendũ blandiciis
et quitquis illa donau̾it p̾cario possidendũ ad hec ut si unqͣr al¬
ciꝰ ascenderis diuine clemẽcie ast̾bas si ininus equo aĩo aspici/¬

Expanded text:
non es, etsi in populo fueris, solus eris. Fac tibi in medio animi tui locum, ubi lateas ubi gaudeas ubi nullo interpellante requiescas ubi tecum Cristus habitet, qui te iuvenem secretarium atque convivam suum sacerdotio sancto fecit. 21 ‘Et quibus’ inquies, ‘id artibus efficiam?’ Virtus sola potens est hec omnia prestare; per illam assequeris ut ubique letus ac felix vivas et in medio malorum nullus ad te aditus malo nichil tuum eripi; quem vite cursum eligas in tua manu situm esse; fugiendas opiniones populorum et paucorum sequendas essntias; despiciendam alto animo fortunam sciendumque plus illam impetus habere quam virium et minari sepius quam ferire et rarius obesse quam strepere; nichil illam in propriis tuis bonis posse, nichil non posse; in suis non fidendum blanditiis et quicquid illa donaverit precario possidendum; 23 ad hec ut si unquam altius ascenderis, divine clementie ascribas; si minus, equo animo aspici
Abbreviated transcription (Latin):
nitꝰ uł iniusꝰ est / Ciprus armato hoste cares inermi mol¬
liq ocio uoluptate luxuria malis hostiba opugnatur
iuiro forti sedes inabilis / a Sinor armenia undiq crucis
ab hostibus obsessa iuter tẽporalis et ecerne mortis ꝑicu/¬
requies/ canũ pedibus ꝯculcatur / nec tutꝰ aut liber ca lo/¬
ca petentibꝰ accessus patet inges secub nr̃i crum̃e pudorq
ppetus noue nisi mortui esfemus mors huis ig̃nomime
preserenda ẽt Taceo. lsiam tota arq africa quelibr istoriar
fide ac sc̃õp testimonio ꝓbentur xp̃i iugo fuisse subiecte ͣ ᷤᷤ damnã
tũ tratti cõporis in dissimulaconem atq q̃tetã uenit qdq arm
ulcisti decuit obluone leuiꝰ et silencio ꝯsolamuir uitimis guiꝰ¬

Expanded text:
nitus vel invisus est. Cyprus armato hoste carens, inermi molnitus vel invisus est. Cyprus armato hoste carens, inermi mollique otio voluptate luxuria, malis hostibus, oppugnatur, viro forti sedes inhabilis; minor Armenia, undique crucis ab hostibus obsessa, inter temporalis et eterne mortis pericu portus ac requies, canum pedibus conculcantur, nec tutus aut liber ea loca petentibus accessus patet, ingens seculi nostri crimen pudorque perpetuus: nonne nisi mortui essemus, mors huic ignominie preferenda esset? Taceo Asiam totam atque Africam, que licet historiarum fide ac sanctorum testimonio probentur Cristi iugo fuisse subiecte, damnum tamen tractu temporis in dissimulationem atque contemptum venit, quodque armis ulcisci decuit, oblivione lenimus et silentio consolamur. 16 Vi
Abbreviated transcription (Latin):
atq Raborat huit equide orbis ille suũ silem Robertute sut¬
mu lał i uiru et Reg̃e qui quo die rebus huoube xce ssu
regnicolas iroga q̃ longua de regno eebipsis ꝙy feda passu en
tstia multa ꝑ teneoras Ram de ppa qua in habitas ꝑua ut
auĩt Roma ut ego nocitare soleo Babillone nouissima/ ne loqͥ
Bellis sese g̃ubo accenuãt / Germania nõ mins qͣs Italia pi¬
cestinis motibꝰ egrotat et ꝓpiis flamis arder Ispardie reges
in se arina uerterũt Malearis maior regem sum̃ imꝑ exu-¬
ldda iinores q alie nr̃i maris insule piratars incursibus
rifames atq suspecte sũt Trinacłia tora etline silis estũãti
magnis odioꝵ flamis urit᷑ et an Icalia ẽe malit auͭ Ispa-¬
ma deliberas intẽr. uentra est aioꝵ statu dubio ẜuitute cer¬
super sticionũ domꝰ aliis uiuit/ Grecia sibi errat sibi om/¬
bulat sibi triturat sibi pascit cibuq salutꝭ male ruminãs
nostrũ presepe deseruit In reliquis scope xp̃us uł incog¬

Expanded text:
 Habuit equidem orbis ille suum solem, Robertum summum illum et virum et regem, qui “quo die rebus humanis excessiregnicolas interroga quam longa de regno eclipsis, quam feda passim et tristia multa per tenebras. 11 Nam de ipsa quam inhabitas, parva ut aiunt Roma, ut ego vocitare soleo Babilone novissima, ne loquibellis se se gravibus attenuant; Germania non minus quam Italia intestinis motibus egrotat et propriis flammis ardet; Hispanie reges in se arma verterunt; Balearis maior regem suum nuper exualida minoresque alie nostri maris insule pyratarum incursibus infames atque suspecte sunt; Trinacria tota, Etne similis estuanti, magnis odiorum flammis uritur et an Italia esse malit an Hispania deliberans, interim neutra est, animorum statu dubio, servitute cersuperstitionum domus, aliis vivit; Grecia sibi errat, sibi ambulat, sibi triturat, sibi pascit cibumque salutis male ruminans nostrum presepe deseruit; in reliquis Europe Cristus vel incog
Abbreviated transcription (Latin):
selent nt homines tm̃ si candida quedam aiałia sordes q tr¬
mencia q̃ ubi cauernubis egͦssa loca cͥcũ ceno obsita ꝯspexe¬
eiut pedem rethunt et intra latibulũ suũ se recipiũt tu quoq
ull quiet ꝭ ac solacii locũ toto orbe reꝑiens pnter cubiculi cr¬

Expanded text:
solent, nec homines tantum sed candida quedam animalia sordesque tisolent, nec homines tantum sed candida quedam animalia sordesque timentia, que ubi cavernulis egressa loca circum ceno obsita conspexerint, pedem retrahunt et intra latibulum suum se recipiunt. 20 Tu quoque nullum quietis ac solatii locum toto orbe reperiens, intra cubiculi
Abbreviated transcription (Latin):
iam queso tuta mora ẽ enecia et Pariseos Tiutõtũ oiũ
datũ est/ Caus unq̃ diuinasset galliors regem inbritaiuto car/¬
cere micturũ forte ecia moritaꝵ ecce iam certi de carcere de fi¬
ne suspensi sumꝰ quis diinasset ad pariseoꝵ portas nentu¬
ru ꝯpercitu scitanoꝵ Ecte iom uenit ꝙ̃rqͣr quis oĩo nͥ ignara
reꝵ aut regis carcere aut uruis obsidione scuptat Romianꝰ
uirb̾s. Roma aute colliña portã in sostum cũ ex̾citu idit
Ambałe idipm in maiore ꝯꝑacionẽ latura modestiꝯ ut q̃ ago¬
tis mbt̃is post seculis capienda et iam a Senonibꝰ capta ec̃t
Qubꝰ exemplis omibꝰ uñũ ago in his rebus mortalibus
uc eẽ tam iniserũ q̃ in his qui felicissum dicuntur ño pos¬
sit acctaere Que c̃u ita sunt uir optime quio agerdũ tibi si
luudes ieoq suꝑuatiꝰ forsitam ẜ fidelis ꝯfultor aduemio tibi¬
ꝙ suadeo qd ꝑsuadisse mͥ iã ue̾li fac ꝙ nitidi quida boniiũs

Expanded text:
iam, queso, tuta mora est? Venetia et Parisius civitatum omnium datum est. 17 Quis unquam divinasset Galliarum regem in britannico carcere victurum, forte etiam moriturum? ecce iam certi de carcere, de fine suspensi sumus. Quis divinasset ad Parisiorum portas venturum exercitum Britannorum? ecce iam venit, quanquam quis omnino nisi ignarus rerum, aut regis carcurbs Roma ante Collinam portam infestum cum exercitu vidit Hanibalem; id ipsum in maiorum comparationem latura modestius, ut que et a Gothis multis post seculis capienda et iam ante a Senonibus capta esset. Quibus exemplis omnibus unum ago: in his rebus mortalibus nichil esse tam miserum quod etiam his qui felicissimi dicuntur, non possit accidere. 19 Que cum ita sint, vir optime, quid agendum tibi sit vides; ideoque supervacuus forsitan sed fidelis consultor advenio tibique suadeo quod persuasisse michi iam velim. Fac quod nitidi quidam homines
Abbreviated transcription (Latin):
dũ sponte exule et qd̾ forte miraberis nisi quia nẽ id pp̃m
noulã auddis nc ẽt ut sepe aliis ad fontẽ Sor respirẽ rure
mopi et Alugusto s solitario et tͣnqͥllo et si cũ multis opi¬
momibus ꝯferas in pͥmis optabili studia honesto et ociosa
tissime nͥ externis quaterer uentis in ip̃o agitire portu ci¬
mes mlta cͥcuspicio sed ante omĩa incina babillone dete/¬
rior q̃ romaña curiam dicũt cũ nichil minꝰ q̃ Nomana¬
nichil illi usꝙͣ inuisius Roma sit huiꝯ certe uiciuitas oc ꝓstecis
dorq t̾ribiłis et fclicitati nimis infestus ẽ Ille me uł solus hĩc
peseet ur obmicta p̃teritaꝵ religas tempestatũ que deta ꝓꝑua

Expanded text:
uia nec id ipsum novum audis — nec etiam, ut sepe alias, ad fontem Sorgie respirem, rure inopi et angusto sed solitario et tranquillo et, si cum multis opimioribus conferas, in primis optabili studia honesta et otiosa tissime, nisi externis quaterer ventis. In ipso igitur portu timens multa circumspicio, sed ante omnia vicina Babilone deterreor, quam romanam curiam dicunt; mirum, cum nichil minus quam romananichil illi usquam invisius Roma sit. Huius certe vicinitas ac prospectus odorque terribilis et felicitati nimis infestus est; ille me vel solus hinc pelleret, ut omittam preteritarum reliquias tempestatum, que de ta
Abbreviated transcription (Latin):
tat. dum scͥbere cogitaui nõ locũ p̾scͥpsi uͥ nccͣio sedere debeat
qui oui dñs est locoꝵ Et qͣrq̃ decretoꝵ eius riuulos nõ actĩga
haustu tu hos de fonte Ieronuii teneo qm̃ si auccoritas que
ritur orbis maior ẽ urbe uͥcũq fuerit ep̃s sine Boma sine
engubii siue ꝯstanti nopoli siue regii siue Alexandrie sine
cii hoꝵ gͥ nõ ignarꝰ huiqdi deliramẽtꝭ abstineo hoc dicere
nolui et boc dixi magnũ in sede Pet̾ sedere uͥcũq sedes illa
sit neq id pp̃m ex ꝓposito s incidenter dixi de Cesare .anr
no Netei sede sermo in erat ut nosti scito aũt nr dubie ne¬
nenosi mãg qͣi ingeniosi .n. fuisse calunam latret lris
quide morderet q libenciꝰ sidentibꝰ no careret᷑ Tu iuue fele et

Expanded text:
tat, dum scriberem cogitavi; non locum prescripsi, ubi necessario sedere debeat qui omnium dominus est locorum, et quanquam Decretorum rivulos non attingam, haustum tamen hoc de fonte Ieronimi teneo, quoniam «si autoritas quritur, orbis maior est urbe. ubicumque fuerit episcopus, siue Romae siue Egubii siue Constantinopoli siue Regii siue Alexandriae siue itur non ignarus, huiuscemodi deliramentis abstineo. Hoc dicere volui et hoc dixi: magnum esse in sede Petri sedere, ubicunque sedes illa sit; neque id ipsum ex proposito sed incidenter dixi; de Cesaris enim, non Petri sede sermo michi erat, ut nosti. Scito autem indubie venenosi magis quam ingeniosi animi fuisse calumniam; latrat is quidem morderetque libentius si dentibus non carer
Abbreviated transcription (Latin):
ptuesu sinlis effocia ẽ ut qui sacrẽs auide gbi erat ardo
liberes Ego uno ip̃ie adi̾sis accessor aciiz soliator nã et Nlea¬
polim uocor ad Reg̃e Siculu s sustc̃tꝰ ẽ aer bonus forte In¬
iñ aucicũ Regẽ meniori sꝑ mẽte suspiro Cetera qͥd facile
conuenirẽt nã et pulc̾rmnia plaga ẽ et in qu uulgãtũ est
ine in pͥnus Illus appet̾e̾ ociũ Ingens ac soliiado ꝓuiitcit᷑
ab uiis qui et p̾stare q̃s polecentũs possuunt ⁊ quoꝵ uerbis
fides m̃to debeatur Et Marisius uocor ad ffranquoꝵ Regẽ
optimũ illũ quid acuucissinũ yͥncipe nũq ut scis plꝯꝙ ignati¬

Expanded text:
et illa talis effecta est ut qui hactenus avide ibi erant, avidius  maturius deliberes, ego uno tempore a diversis accersor atque solicitor. Nam et Neapolim vocor ad regem Siculum; sed suspectus est aer, bonus forte intamen antiquum regem memori semper mente suspiro. Cetera quidem facile convenirent, nam et pulcerrima plaga est et michi, quia vulgatum est me in primis illud appetere, otium ingens ac solitudo promittitur ab his qui et prestare quod pollicentur possunt et quorum verbis fides merito debeatur. 13 Et Parisius vocor ad Francorum regem, optimum illum quidem ac mitissimum principem meiqu
Abbreviated transcription (Latin):
Illant quo qua locor Italie ꝑt̃e Intħ alpes ⁊ appeninũ
expiar siqua ul fortuna uel rõ tranquillũ ꝓ̃stare pos¬
sit In pelago fi peuitꝰ auceps nauigacio uideat᷑ hic uͥ
sum nõ m̃o Authorã iacia aut alligabo nausculũ s
subducã ⁊ quod solent quos naufrãgia iruerũt quo¬
usq ꝑcesum maris ẽ sub tecco ponã seu forfassis exu-
optata fruar solitudĩe ⁊ siq̃s Ind̾e Suc q̃d uetara ne¬
queo turbator accesẜit senciet me in filuis urbanoꝵ o
blitũ atq Inmemore curaꝵ surdo se locutũ dicet Ita
nichil oĩo audiã inichil loquar ex̃ ꝑꝑoitĩ nũ fines.
uagabor solus ⁊ libere ut nũs facio Illud Interit ꝙmie
ex his locis tibrĩ padũq cogito Aruũ ꝙͦ ⁊. Ichesim et ntinũ

Expanded text:
qua loquor Italie partem, interque Alpes et Apenninum experiar siqua vel fortuna vel ratio tranquillum prestare possit in pelago. Si penitus anceps navigatio videatur, hic ubi sum, non modo anchoram iaciam aut alligabo naviculam, sed subducam et quod solent quos naufragia terruerunt quosque pertesum maris est, sub tecto ponam seu fortassis exuraoptata fruar solitudine. Et siquis inde huc, quod vetare nequeo, turbator accesserit, sentiet me in silvis urbanarum oblitum atque immemorem curarum; surdo se locutum dicet; ita nichil omnino audiam, nichil loquar extra propositi mei fines; vagabor solus et liber ut nunc facio; 17 illud intererit, quod ex his locis Tybrim Padumque cogito Arnum quoque
Abbreviated transcription (Latin):
betlee initituq stilencũ laudas gracioreq deo uoles ostẽde
inop̃e illum locũ ꝙͣ capitolii arcem tot irunphis insignẽ
Sicit arte ip̃am sepe fulinibꝰ de celo cactã nc̃ fallitur q̃s
istorras ꝑcurrẽti ꝓmptu e. agnostert̾ neq illã mͦo s In re¬
licas arces roman̾as pari infamia pͥmi posse nõ nego ce¬
luiq conspcciꝰ monte nõ surpte quid̃ infortio neq odio ful¬
ininatis ẜ claritate pãciẽt q̃ sepe futinã In altoͬ mediar̃e
cladem Insigñs fecit in alto medisec̃e illum ig̾ de quo logͦi
collem infamasse pocuit uł unus Sñude mestꝰ ⁊ Sorrisu
Tulii Sostilii Romani Regis enẽtus quẽ post inperuosam
uereq fuliuinẽa uitã usq ad ext̾iuũ iiuo tenoris iradiutr̃ã e uice¬

Expanded text:
Bethleemiticumque silentium laudans gratioremque Deo volens ostendere inopem illum locum quam Capitolii arcem tot triumphis insignem, dicit arcem ipsam sepe fulminibus de celo tactam, nec fallitur; quod historias percurrenti promptum est agnoscere. Neque illam modo sed et reliquas arces romanas pari infamia premi posse non nego, Celiumque conspectius montem, non suopte quidem infortunio neque odio fulminantis, sed claritate patientis, que sepe futuram in altero mediocrem cladem, insignem fecit in altero. Illum igitur de quo loquor collem, infamasse potuit vel unus abunde mestus et horrificus Tulli Hostilii romani regis eventus, quem post impetuosam vereq
Abbreviated transcription (Latin):
in Iralia tnsitu ꝙ ꝓximũ arbitrabar cercior bris tuis fio por¬
sam in spem prerepta gaudeo s fuisse falsam doleo gliosã tr
iter udebatur et in labor mudõ utilis sed fata obitas obstãt
ut poete u̾bo uttr uerchorq necessari nr̃o uiue sit satis et sa¬
ero uͥtis ũtici debitũ diadema despiciens nc̃ inpn cura ñe cla¬
rioris fame sentiat appetitũ qͥd .n. agit seu quid cogitat. Cer
s. Germania sua et menbris inꝑii ꝯtẽtꝰ rer capud linqͥt Itali¬
Re meis germania exhortatione quã sibi ullas quidẽ arte il̃ta
sed fide mlto q ardore ꝯsepserã monisse ne dica inflamasse auĩz
ad qũe ne insigius głia nec nt᷑ ingẽa nec facił maximaꝵ reꝵ
tangit occasiõ quid̃ niꝵ si lemia uerba nõ cangũt deiterer aio
ñ meta expientia didicissem detͣnsitoriis nõ curandũ om̃is fere ͥ¬
no solum meas sed oĩĩ spes curasq mortaliũ ing hr̃ exitꝰ in
nlu desiuũt similliũq est talis quitquid sub sole rexit᷑ Quid¬

Expanded text:
nsitu, quem proximum arbitrabar, certior literis tuis fio, falsam michi spem prereptam gaudeo, sed fuisse falsam doleo. Gloriosum enim iter videbatur et labor mundo utilis, sed «fata obstant», ut poete verbo utar, vereorque ne Cesari nostro vivere sit satis et sacro vertici debitum dyadema despiciens, nec imperii curam nec clarioris fame sentiat appetitum. 7 Quid enim agit, seu quid cogitat? certe si Germania sua et membris imperii contentus, rerum caput linquit, Italidemens gemina exhortatione, quam sibi nulla quidem arte multa sed fide multoque ardore conscripseram, movisse ne dicam inflammasse animum. At quem nec insignis gloria nec meritum ingens nec facilis maximarum rerum tangit occasio, quid mirum si levia verba non tangunt? 8 Deicerer animo nisi multa experientia didicissem de transitoriis non curandum; omnes fere non solum meas sed omnium spes curasque mortalium unus habet exitus: in nichilum desinunt; simillimumque est telis aranearum
Abbreviated transcription (Latin):
sentire q̃ sencio qd sepe utile sen necessariũ extremũq reme¬
diũ maloꝵ ẽ Quidar ineluecabili faco iuuaa obluetai᷑ et
in pasciencia fastidioq ãi spã locoꝵ mltiplicare fastidia
Re aũt uera scis aĩuĩ incũ si quid ẽ qd mͥ placeat in t̾ris
m Italia est nũe miraberis nã et ibi pat̾a ẽ nra et ca con-¬
dic̃o locoꝵ ut aliengenas et barbarosq deleccet ex duĩso¬

Expanded text:
 necessarium extremumque remedium malorum est. Quid enim ineluctabili fato iuvat obluctari et impatientia fastidioque animi ipsa locorum multiplicare fastidia? 4 Re autem vera scis animum meum: siquid est quod michi placeat in terris, in Italia est; nec miraberis, nam et ibi patria est nostra et ea conditio locorum ut alienigenas etiam barbarosque delectet
Abbreviated transcription (Latin):
crecius as remicte doñch stiamꝰ qͥd nudo dñ aut fortuna. pa¬
rauerit Tunc consulcũbiꝰ quid huic fiat Ep̃łe an dõnãda su
flanũs au sororibꝰ ascribenda Intim saco r diue fidem moate
mcã nullis me occłis dãc aliis ostensurũ fuisse ꝙͣ tuis uale
decꝯ mẽu eAd fontẽ Sorgie xixͦ hpłus ianuarii saleuao noe¬
ns intenpeste.

Expanded text:
cretius, ac remitte donec sciamus quid mundo Deus aut fortuna paraverit; tunc consultabimus quid huic fiat epystole, an donanda sit flammis an sororibus ascribenda. Interim scito, et hinc fidem metire meam, nullis me oculis hanc aliis ostensurum fuisse quam tuis. Vale, decus meum. Ad fontem Sorgie, XIX Kal. Ianuarias, silentio noctis intempeste.
Abbreviated transcription (Latin):
dũ calcatur ab omibꝰ q om̃s t̾ras ac maria iutcͥti qͦ
calłee caltuut / et si q̃n forsam in cubitũ erectã spem surget᷑ꝭ
exibuit᷑ / mox nõ michi suoꝵ manibꝰ inpulsa relabitur ⁊ ꝓtaq
ut nł ꝓrsus ue si quid et spei uerehor uolde nõ totũ huuid etat
illa i sedem suecessoribꝰ deputabun et qña ep̃łe caꝑut oẽb
efecerat rekigionis noluit fundãmẽtũ imẜebit᷑ aliq̃ñ s ẜius
guriã omiłia uenecia uocant / et quitquid alpes alppẽniũq
et antitĩ Italie t̾minũ rubicõne int̾iacet tota pene qͣ magͣ

Expanded text:
s terras ac maria victrici quondam calce calcavit; et siquando forsan in cubitum erecta speciem surgentis exhibuit, mox nonnisi suorum manibus impulsa relabitur. 2 Itaque vel nil prorsus vel siquid est spei, vereor valde ne totum huius etatis illam sedem successoribus deputavit et quam temporale caput orbis effecerat, religionis esse voluit fundamentum; miserebitur aliquando, sed serius guriam Emiliam Venetiam vocant, et quicquid Alpes Apenninumque et antiquum Italie terminum Rubiconem interiacet, tota pene quam magna
Abbreviated transcription (Latin):
Ria tibi ueniũt pat̃̾ multi diu̾sa Miniuscula uuica
auxo uĩtes pistis ⁊ scanus maculosꝰ argenteis tõrre¬
nosse ꝙ̃ nom̃e Nũc uillici mei filiꝰ fuius tuus In uiis dedie
luaidissiiis undis cepit Item puiguis Anas amem dũdie fontꝭ
nicola eu adũsus rayã indolem eg̾gii cenis ãc liberas aer
mas nũt nitas fluuiꝯ latebras dedit nũc natãti fuga patust
nũs uolaun Ad dec Epła quẽda recens quã qn rure mo imꝑ
amo debilis ingemi int aupimi mĩ fluccꝰ u rep scõpłos ip̃e qͦ

Expanded text:
ria tibi veniunt, pater, multum diversa munuscula. Unicus auro nitens piscis et squamis maculosus argenteis: torrennosse quam nomen. Hunc villici mei filius servus tuus in his hodie lucidissimis undis cepit. Item pinguis anas ameni dudum fontis incola, cui adversus raram indolem egregii canis nec liberas aer vias nec tutas fluvius latebras dedit, nec natanti fuga patuit nec volanti. Ad hec epystola quedam recens, quam in rure tuo nuper hamo debilis ingenii inter animi mei flu
Abbreviated transcription (Latin):
fornma sua. bñe conueuit illud̃ et obstat ꝙ qui illuc ocħi euo¬
cimnis ad ꝑapieda laurẽa nõ ꝑui si nũc eã aliene uite tẽ¬
poribi uideri possim bis uecatus iom̃ł nñ audiuisse nõ qͥs
dum illiꝰ urbis si qua ẽẽ poss ex me głia s dũ illa ex
urbe nr̃a Ie signis unlitas agcretur et de nouis confilius
Sactenꝰ. Que secũtut antiqua sunt In illa eñĩ ꝑte yta¬
lie nũs expector in qua et multos olim annos egi᷑ et
foynnaꝵ mãꝵ ma̧ena ꝑrs latuit eñ uͦ ubi om̃ia de/¬
leciãt si tm̃ cuislibꝰ odiis nõ liceret reuoco ad uianam

Expanded text:
obstat quod qui illuc olim evocatus ad percipiendam lauream non parui, si nunc eam, aliene vite censoribus videri possim bis vocatus semel tantum audivisse, non quidem dum illius urbis, siqua esse posset, ex me gloria, sed dum illa ex urbe mea insignis utilitas ageretur. Et de novis consiliis hactenus; que sequuntur antiqua sunt. 14 In illa enim parte Italie nunc expector in qua et multos olim annos egi et fortunarum mearum magna pars latuit; enimvero ibi omnia delectant, si tantum civilibus odiis non liceret. Revocor ad vicinam
Abbreviated transcription (Latin):
mc̃a ad illos nr̃i tẽporis galienos quoꝵ ingenio ut ipi uolut fs¬
ditͦ Ialo langor mors et ita hõnĩ destinato serꝰ ꝑuentura in¬
ruto audio noui n omecia uident᷑ sibi magnͣ ãd doxisse et faci¬
e sibi ꝑ fuadebt me in respondẽdo dui młtu q desudasse uento¬
su et paane peus aĩaliũ ꝓnũ q sibi de se credere oppinions q imi¬
uificos de se pp̃is ꝯciꝑe ac nut̾re quid aũt nẽ suitꝰ quotidie ureẽ

Expanded text:
meam ad illos nostri temporis Galienos, quorum ingenio, ut ipsi volunt, smeam ad illos nostri temporis Galienos, quorum ingenio, ut ipsi volunt, subditur salus languor mors et vita hominum, destinato serius perventuram, invitus audio. Novi enim amentiam; videntur sibi magnum aliquid dixisse et facile sibi persuadebunt me in respondendo diu multumque desudasse, ventosum et inane genus animalium pronumque sibi de se credere opinionesque mirificas de se ipsis concipere ac nutrire; quid autem vere sint, quotidie vite
Abbreviated transcription (Latin):
quo m cũ hoste bellu et nłũt in tendoris ꝑcussꝰ aiiso sc̾cto ca¬
lamo in euriabñ ne potera ignorãs uaticinabar nec fallebar¬
angurio uñ in me illa u̾boꝵ iacula mit̾entur demũ patefaet
isidiis cõra iudũ male dissimilãti hostis effigĩe et diligenteri¬
spicies signa queda ꝑtinacis atq arogãtꝭ in sacie in uultu hois
legi iam nosse michi uideor id ferreũ capud/ scio quosda młto
ciciꝰ frangi posse qͣ flecti linguo gͥ ilłu sibi eͦ mẽu moren
ẜuabo nequid teniere a ficie ille siui ut cupide litiger et fiden¬
dem hie ille cũ sibi epłam ostendere õudisses obstrepuit Qurid
gͥ falsu ne dixi interogentur qui in sedibꝰ illis sedent fa/
trahit dicit me dicere uoluisse sedem Pecri nõ alibi qͣ Ro-
successor sedet nc̃ sum nesciꝰ pͥmũ authioche ꝑccͣͫ sedisse
qͣr Rome qͣrius aut cortũ sit multu unũ locũ altero saneio

Expanded text:
quo michi cum hoste bellum esset et velut in tenebris percussus a Niso, stricto calamo “in Eurialum ire” poteram ignorans; vaticinabar augurio, unde in me illa verborum iacula mitterentur; demum patefactis insidiis coram vidi male dissimulati hostis effigiem et diligenter inspiciens signa quedam pertinacis atque arrogantis inscitie in vultu hominis legi. Iam nosse michi videor illud ferreum caput et scio quosdam multo citius frangi posse quam flecti; linquo igitur illum sibi; ego meum morem servabo nequid temere affirmem, ille suum ut cupide litiget et fidendere». Hic ille, cum sibi epystolam ostendisses, obstrepuit. Quid ergo? falsum ne dixi? interrogentur qui in sedibus illis sedent: fatsimus quo rem trahit? dicit me dicere voluisse sedem Petri non alibi esse quanque Petri successor sedet; nec sum nescius prius Antiochie Petrum sedisse quam Rome. Quamvis autem certum sit multum unum locum altero
Abbreviated transcription (Latin):
nobilioribꝰ aĩs preserti iusond est noua loca et mũtadaꝵ est
innata cupiditas quã rõnis freno cohibenda temꝑandaq nõ
nego Crede aũt mͥ credes q faciliꝰ exꝑtus dulce labor iosuq nes-¬
cio quia h̃t i ta curiofitas ꝓnũcias ambiẽ̾d una a̾ũt sede sedenti¬
bus peculiare semꝑ cũ quiere fastidiũ ꝓ iñ quid in hoc ĩq aliis
hominu curis optiũ deo soli nõtũ puco si quis ẽ sane qͥu̾tũte
nõ in aĩo ẜir s in locis poat et inmobilitãtẽ ꝯstanciã nocet ual
citato me aꝑꝑet eger sum fac me gͥ sanũ feram forciꝰ s nõ iõ
mollis aut equꝰ lecculꝰ ñꝰ erit lecculꝰ uite huiꝰ in quo fessi

Expanded text:
nobilioribus animis presertim, visendi nova loca et mutandarum regionum est innata cupiditas, quam rationis freno cohibendam temperandamque non nego. Crede autem michi, credesque facilius expertus, dulce laboriosumque nescio quid habet ista curiositas provincias ambiendi; una autem sede sedentibus peculiare semper cum quiete fastidium; proinde quid in hoc inque aliis hominum curis optimum, Deo soli notum puto. Siquis est sane qui virtutem non in animo sed in locis ponat et immobilitatem constantiam voctacito me apparet: eger sum; fac me autem sanum, feram fortius; sed non ideo mollis aut equus lectulus meus erit — lectulus vite huius in quo fessus
Abbreviated transcription (Latin):
fabulantes ull momietũ tp̃ris pire sinũt sic in rebus sut om̃ibꝰ
inuemes a maniꝰ bona nr̃a dum ad exitũ precipitata festinat
idem senescentibꝰ euc̃tis n semo debais euenire noueris ep̃ꝯ a-¬
mãt et cuiꝰ pͥmitias effudeeũt reliquias legũt Et mͥ quoq tp̃ꝯ
ẽ cariꝰ ꝙͣ solebat et cũ uelociꝰ cũ iurepabiliꝰ apparet uidro fu¬
ga sine redditu agnosco fallacias ulandicias ꝑmetuo/ Sencio
me ꝑ singulas horas ad extremã ire iitor q qd reliquã es
in meliores usꝰ utere / idq me tande effecturu młto l labore nõ¬

Expanded text:
fabulantes, nullum momentum temporis perire sinunt. Sic in rebus fere omnibus fabulantes, nullum momentum temporis perire sinunt. Sic in rebus fere omnibus invenies: 4 amamus bona nostra dum ad exitum precipitata festinant; idem senescentibus cuntis, nisi senio deliris, evenire noveris: tempus amant et cuius primitias effuderunt, reliquias legunt. Et michi quoque tempus est carius quam solebat, et cum velocius tum irreparabilius apparet; video fugam sine reditu, agnosco fallacias blanditiasque permetuo; sentio me per singulas horas ad extremam ire nitorque quod reliquum est, in meliores usus vertere idque me tandem effecturum, multo licet labore, no
Abbreviated transcription (Latin):
uu exortacio ad susteptu rei .p. regim̃ẽ fõrtiter exequẽ¬
uaius antiqua imo semꝑ reces et nũqͣ inter nos senes¬
tere ualens amor qui nos a ten̾a ctate iudissolubili¬
bus modis iunexut sepe his teporibus hortarecur
ut scͥberẽ moreq cepetere int̾missu retebar tñ hinc
curaꝵ laqueis meaꝵ/ illic tui recordacione silentu
Quis in nisi ames surdo loquitur Sñt quos no pigeat uerba
ꝓhicere et quiba ualde ꝓbetur Quidianu id ꝑdere uerba lene est
At qͥs qͥs ad tẽporis breuitatẽ celeritatẽq ꝯspexerit intlliget q̃r ꝑte
inpausis mnutilibꝰ pede refert inclinãta diem cernes g̾ssũ ma¬
tor ingeminat instat atͥtis bobus et obnoxia solito sultũ ur /¬
get arator ꝙ̃ pendula nabes uẽti imbris admonint pent
aure flatus ambignos ꝯrͣctosim carbasi sedulꝰ nauta recolli¬
git et dig̾ssuri ꝓperant aĩci młtaq sub extremũ ꝯtinua orone

Expanded text:
suum, exhortatio ad susceptum reipublice regimen fortiter exequenmvis antiquus, imo semper recens et nunquam inter nos senescere valens amor, qui nos a tenera etate indissolubilibus nodis innexuit, sepe me his temporibus hortaretur ut scriberem moremque repeterem intermissum, retrahebar tamen hinc curarum laqueis mearum, illinc tui recordatione silentii: quis enim nisi amens surdo loquitur? 2 Sunt quos non pigeat verba proicere et quibus valde probetur ovidianum illud: perdere verba leve est; at vero quisquis ad temporis brevitatem celeritatemque respexerit, intelliget quam parce impensis inutilibus pedem refert; inclinatam diem cernens, gressum viator ingeminat; instat attritis bobus et obnixius solito sulcum urget arator quem pendula nubes venturi imbris admonuit; pereuntis aure flatus ambiguos contracto sinu carbasi sedulus nauta recolligit; et digressuri properant amici multaque sub extremum continua oratione
Abbreviated transcription (Latin):
domiũ inpleniar bellũ quordã alꝑinaꝵ gentiu ad inccã uari decen¬
disse et iam lare nagis excuesoriba feaçiꝯ iter fabulam pͥmũ ab iudl¬
gintissimo pr̃ẽ ficta credidi qua me ab incepio ret̾heret Est .n. mag¬
nꝯ amor ingemossissiꝯ ut expri scuit duissis gͥ ex meis qui rem
taret ur si eũ meq saluos cuꝑẽ ceptis absisterẽ Ego aut̃ eñd ꝓpoĩto
hereba q̃ ius mutare̾ inter facile induceror qͦ co .s. in comodiore mlt᷑¬
sem qͥq secus inter iᵈ xp̃o uiuit desideriũ induxerat dũ ħ mecũ et
cũ opto illo pre agerem assidue dilumrũ cressebat fessꝰ cuĩ in cubiculũ
ꝯcessirats et iux ut extimo horã una integrã dormiera raptiz ex
more ad matutinas de laudes solito ciciꝯ exꝑgistor cũ omiã male res¬
tentib̃ꝰ regulis inuaderent Bursꝰ ad ep̃m nsone atq iteꝵ et itep ad¬

Expanded text:
cendisse et iam late vagis excursoribus fractum iter. 6 Fabulam primum ab indulgentissimo patre fictam credidi, qua me ab incepto retraheret; est enim magnus amor ingeniosissimus, ut experti sciunt. Dimissis igitur ex meis qui rem taret ut si eum meque salvos cuperem, ceptis absisterem. Ego autem eundi proposito herebam, quamvis mutare iter facile inducerer, quod eo, scilicetsem quique secus iter illud Cristo vivit, desiderium induxerat. 8 Dum hec mecum et cum optimo illo patre agerem, assidue diluvium crescebat; fessus animi in cubiculum concesseram et vix, ut extimo, horam unam integram dormieram; raptim ex more ad matutinas Dei laudes solito citius expergiscor, cum iam omnia male resistentibus tegulis inundarent; rursus ad ep
Abbreviated transcription (Latin):
si om̃is labor om̃is qr difficultas qͦ sim ꝑxinnor eo g̃uier pba¬
ris hac binĩse morã ꝙ̃ anni spacui eisdem mͥ acc̾ in locis exti
actitabas ꝑua n. ño soles g̃rissuma mͥ rem feceris si quitqd iᵈ erat
destinatũ n uchi ad illos uẽniat ut dũ te p̾senci hũt me ab nõ absen
ẽ ninus ẽ młq amplio reqͥto Tu mitissime p̃e ignosce obseteo
si forsam ut tibi uoles letusq ꝑuidũ potui sic tandẽ uccͣitati cuu
reges as pͥncipes colla submtũt tͥstis et inuictꝰ parẽa et uolle decꝰ
ecclia ad fonc̃e Sorgie .uiͦ qdo Nouebris As Ponau samy¬
sonem pp̃esitũ Ccaualliceñ Epła .s.
arcat in queso tua dultis humanitas optieuure site qd p¬
sasutato obn qd et deuõconis antique et noue ꝑssiori de

Expanded text:
si omnis labor omnisque difficultas quo fini proximior eo gravior, plusi omnis labor omnisque difficultas quo fini proximior eo gravior, pluris hanc bimenstrem moram quam anni spatium eisdem michi actum in locis extimactitabas — parva enim non soles — gratissimam michi rem feceris, si quicquid id erat destinatum michi, ad illos veniat ut dum te presentem habent, me abesse est, nimis est, nilque amplius requiro. Tu, mitissime pater, ignosce, obsecro, si forsitan ut tibi volens letusque parui dum potui, sic tandem necessitati, cui reges ac principes colla submittunt, tristis et invitus paream. Vale, decus Ecclesie. Ad fontem Sorgie, VI Idus Novembris. 8 Ad Pontium Samsonem prepositum Cavallicensem. 1 Parcat michi, queso, tua dulcis humanitas, optime vir, si te insalutato abii; quod et devotionis antique et novi promissi de
Abbreviated transcription (Latin):
gressũ tenm nͥ ing̃ expectando queres q̃ te icep utdere ꝙ̃ semp
uideo si qd̵ ad cupidos occłos siderũq nultũ tũu actinet᷑ cũ se¬
mel abiere dui ce nͥ fallor augurio int̾uisurꝰ sum libens itaq
uetero desiderio ꝓuideba/ Quid aũt Rex ille regũ maxus et eu
dior Tu te ꝓmissionis minemõre ultra p̾stitutũ reditꝰ cp̃s te¬
nẽt me tͥstis auimo et moletus Rodanns egre hactenꝯ tenue
re fesso tande plenꝯq rer cuului et expectare ampłiꝯ nõ ualẽs¬
hoc pp̃o die inter arripu nõ tũ longiꝰ itura nã quo addabitur ad
foñte Sorgie subsistam si quis forte interi redita trui felix rumor
desideriis ꝓpiis inẜuiũt me nõ uident quoꝵ me caritas mł̃ta pa¬
ti ꝑꝑulit adq ullã umõr ambicio ꝯpulisset illa manũ imecit et
fatigatũ corꝰ du tenuit nͥ aiꝯ non erat nouissime aut ut dixi
iusionis tue pondus accessit motũq iam uniclis stͥuxit pedi et

Expanded text:
semper video; sed quod ad cupidos oculos meos sidereumque vultum tuum attinet, cum semel abiero, diu te, nisi fallor augurio, intervisurus sum; libens itaque venturo desiderio providebam. 5 Quid autem? Rex ille regum maximus et tdior tue te promissionis immemorem ultra prestitutum reditus tempus tenent; me tristis Avinio et violentus Rodanus eum et expectare amplius non valenshoc ipso die iter arripui, non tamen longius iturus; nam quoad dabitur, ad fontem Sorgie subsistam, siquis forte interim reditus tui felix rumor desideriis propriis inserviunt, me non vident; quorum me caritas multa pati perpulit, ad que nulla unquam ambitio compulisset; illa manum iniecit et fatigatum corpus diu tenuit ubi animus non erat. 7 Novissime autem, ut dixi, iussionis tue pondus accessit motumque iam vinculis strinxit pedem, et
Abbreviated transcription (Latin):
tuis corne delegit uł incͣnsitu inderem lustͦ int̾rupt̃a reꝑꝑi al¬
alpinis quibusdam gentibꝰ armaris ad licꝰ effusis his ego rumo
tui iamq Sebena peciturꝰ no ũtebar ad lenandũ ecce et op̃e¬
tinꝰ inber om̃ia ꝯpleuit qͣrus ance et post canta celi t̾re q si

Expanded text:
tus carne delegit, vel in transitu viderem lustro integro tus carne delegit, vel in transitu viderem lustro integro alpinis quibusdam gentibus armatis ad litus effusis. 3 His ego rumortui, iamque Gebennam petiturus animo vertebar ad levam, dum ecce repentinus imber omnia complevit, quamvis ante et pos
Abbreviated transcription (Latin):
ep uerbis utar utere cepat uisũ est nõ placere ꝑfectone mea a deo
te ostabat Eensi libertati ob diicias oneri times ut ait ADaro qͥ
corpori nõ timeba Issem ꝑfecto si nacus fuissem ne masi mutatis
gie redii pene solus hic sum no desꝑas morã al aliciuꝯ isꝑati bonii
nequit uale ad fontẽ Sergie xiiii ͦ hobis deceribris Ad zenobiũ
Gramaticũ florennũ de cade re Epła .3.
cio te mirari et tecum dicere quibꝰ hic t̾raꝵ militat oris nisi
forte ille nr alter ego ie et noiẽ qui nb lace uagatibꝰ prie in¬
dũ fonet bras ad se meas huiꝰ ꝑpe modũ sũcie tibi efloren¬
audieras et fama fuir me ꝓcellas curie fugiente Italia repe¬
tere Sedes ubi faca quietes ondere iudebantur dũ ego iam incer
capẽ Ianua usꝰ nlla a ͣ ob cam nͥ ut germanũ unita u̾tute
m ꝙͣr sangne cariorẽ qui preter ma illam locum solitorciũ atq
filuestre ẽ moraui xiui nome est ad famulandu xp̃o cũsa pemi¬

Expanded text:
 verbis utar, vertere ceperat: visum est non placere profectionem meam Deo. arte constabant; sensi libertati obesse divitias, “honeri timens”, ut ait Maro, qui corpori non timebam. Issem profecto si vacuus fuissem; nunc mansi. 10gie redii. Pene solus hic sum, non desperans moram vel alicuius insperati boni ale. Ad fontem Sorgie, XIV Kal. Decembris. 3 Ad Zenobium grammaticum florentinum, de eadem materia. 1 Scio te mirari et tecum dicere: ‘“Quibus hic terrarum militat oris?”‘, nisi forte ille noster alter ego re et nomine, qui nobis late vagantibus patrie nidum fovet, literas ad se meas huius propemodum sententie tibi e Florenaudieras, et fama fuit me procellas curie fugientem Italiam repetere, “sedes ubi fata quietas ostendere” videbantur. Dum ergo iam iter carperem Ianuam versus nullam aliam ob causam nisi ut germanum unim sanguine cariorem, qui preter viam illam locum solitarium atque silvestrem, cui Montani Rivi nomen est, ad famulandum Cristo tunsa peni
Abbreviated transcription (Latin):
uũ p̾ssi fessa q uite turbinba caruiã donec ꝑta appareat hos
inter scopulos allegam nõ redditurꝰ ad curiã neq n ã audiero
ꝙͣ domi studie cogito lego scͥbo sonu qͣrtũ ficri p̃t ab occłis ns
arceo cor ͤ mollatie ab aĩo uoluptats ol ab oꝑacione torporẽ
tis diebꝰ aridos montes roscidas ualles atqr autͣ ecũ ncho utn¬
q Sorgie rip̃a sepe remorio nlłi qui obstrepat obio ulło cõite
ullo duce nͥ curis meis iniuꝰ inidies ae̾bꝰ ante ret᷑q tusitẽt
tu est pn liuẽ tus indimꝰ limẽ sine quo frustra ꝑ tenebras
huaanitas bppa cͥcũspitit in illio ducatu om̃is spes ẽ mea ẽ¬
te qd pa me ẽ nicor ut sostem nõ rebuptatẽ aui utq cũ apło
qta possum ꝑret̾ita obluuscens in ea q̃ sunt ante extendor
unũ mͥ solamẽ inges in omi exilio datũ est ꝙ et ht locu iam
feti et omer si res tulerit familiarẽ mͥ uideõr fgur̃ꝯ modoil¬

Expanded text:
vum pressi, fessamque vite turbinibus carinam, donec portus appareat, hos vum pressi, fessamque vite turbinibus carinam, donec portus appareat, hos inter scopulos alligavi, non rediturus ad curiam, neque nisi aliud audiero,quam domi studeo cogito lego scribo, somnum quantum fieri potest ab oculis meis arceo, a corpore mollitiem, ab animo voluptates, ab operatione torporem. 11 Totis diebus aridos montes, roscidas valles atque antra circumeo, utranque Sorgie ripam sepe remetior, nullo qui obstrepat obvio, nullo comite, nullo duce, nisi curis meis minus in dies acribus ac molestis. Illas tum est: «In lumine tuo videbimus lumen», sine quo frustra per tenebras humanitas lippa circumspicit. 12 In Illius ducatu omnis spes est mea; certe quod in me est, nitor  possum preterita “obliviscens”, in ea que sunt ante “extendor”. Unum michi solamen ingens in omni exilio datum est, quod et hunc locum iam feci et omnem si res tulerit, familiarem michi videor facturus, modo il
Abbreviated transcription (Latin):
niei orã maidisse Sic gͦ choibitꝰ ad fontẽ Sorgie diebus pancis pͭ¬
q̃z in discesserã reuertor huc pͥꝯ qͣ bis iter iumensũ uelex luna ꝑ¬
agerer uuiꝰ epueris quos pu p̾missis audisti ad me rediit Et heo
inqͥt qͥd moliris dum caribdim fugis ꝓrã agis ĩ silla Curie euras
uorrestꝭ ne in m̾ito nescis aut que ce curap moles maneat si pe¬
dem in Italia posueris quos redicus cui famã iã ne aicõꝵ cime¬
os crexit quor in ꝑtes distͣ hendũ aĩꝯ ꝙ colligere meditaris quot
et si nõ tuꝯ certe tuoꝵ negociis estuandũ sit qͣrtũq ꝑdendũ tp̃is
ciuo modicũ hes egẽs mlt̃so quid paciendũ tibi molestiaꝵ aut
mltoꝵ desideriis saris faciat ħ cũ ꝑfuctorie dixisser singla dilige¬
ter explicait rones afferens sole lucidiores mlt᷑a ecia addidit ꝯ-¬
crediderã suis flacribus undosum mare ꝯspitĩes moderatis ex
pa reꝵ tempestate nauigiũ ai legi rudentes ioci ancõra cla¬

Expanded text:
diebus paucis postquam inde discesseram, revertor. Huc priusquam bis iter immensum velox luna perageret, unus e pueris quos premissos audisti, ad me rediit. 8 «Et heus» inquit, «quid moliris? dum Caribdim fugis, proram agis in Scyllam: curie curas horrescis, nec immerito, nescis autem que te curarum moles maneat si pedem in Italia posueris; quos reditus tui fama iam nunc amicorum cuneos erexerit; quot in partes distrahendus animus quem colligere meditaris; quot etsi non tuis, certe tuorum negotiis estuandum sit, quantumque perdendum temporis, cuius modicum habes egens multo; quid patiendum tibi molestiarum ut multonter explicuit, rationes afferens sole lucidiores; multa etiam addidit cocredideram, suis fluctibus undosum mare conspiciens, moderatus ex ipsa rerum tempestate navigium animi, legi rudentes, ieci anchoram, cla
Abbreviated transcription (Latin):
tia denlippo quo nemo rurmeror ulls nõ ego ꝓpe comedis et honorir
mes amicioret ꝙ̃ egrare no sensera no ut ho si huie semꝑ soles rit au¬
mes deims atq hits sum lacͥmis pgandio ꝑpemanatios credereue
e io sdesrbe falute ipm et om̃is morbi remedũ uria mecy dorio
suio u nee ꝓpucit ue suo suo nio at dicie semꝑ rebus ꝙ ꝓdat mo la¬
ee cosisterem ii q notre illam darem tedii ut es ut ꝓpr agebat io me

Expanded text:
i Philippo, quo nemo vir melior, nullus — non ego ipse — commodis et honoribus meis amicior, et quem egrotare non senseram, non ut homo sed sicut semper soleo, ut angelus Dei visus atque habitus sum, lacrimis pe se ferre salutem ipsam et omnis morbi remedium una mecum domusure perpulit ut sub suo, imo, ut dicit semper rebusque probat, meo lare consisterem sibique noctem illam darem, tedii ut ego, ut ipse aiebat ex me
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ suppmũ forsita iute die tt̃ saltẽ ut sꝑo sequatissi liiore a
sepulcri limmne pudor arcebit Agis gͦ int̾im aĩce fam̃a meam
no sine tua głia defendes ꝙ tui aĩ ardore et si no egẽre laudarẽ
tñ ne eges ut dixi potentes colere mulgaxis e fauõ ea demiũ
u̾a maguitudo cũ est opẽ ferre debilibꝰ destitutꝰ reꝰ maion lau¬
de ꝓcegit ᷑ insignuis patroni eloquc̃ia maxĩe in ancipitꝭ cãe de¬
fensione cognoscit᷑ uñ nõ sine audienciũ asresu ꝑ gͣmaticorũ
testudines sonat ille u̾siculꝰ. Addidit in ualide robur facũdia
cae q̃zius a Rucano tota illa res ficta sit neq .a. Tulliꝯ tessa¬
licis cõpis incerfuit S ad ꝓferendũ uoces ac nota aures pn

Expanded text:
nisi supremum forsitan vite diem; tunc saltem, ut spero, sequacissimum livorem a nisi supremum forsitan vite diem; tunc saltem, ut spero, sequacissimum livorem a sepulcri limine pudor arcenon sine tua gloria defendens; quem tui animi ardorem, etsi non egerem, laudarem tamen; nunc egeo, ut dixi. Potentes colere vulgaris est favor; ea demum vera magnitudo animi est opem ferre debilibus; destitutus reus maiori laude protegitur et insignis patroni eloquentia maxime in ancipitis cause defensione cognoscitur. Unde non sine audientium assensu per grammaticorum testudines sonat ille versiculus Addidit invalide robur facundia cause; quamvis a Lucano tota illa res ficta sit; neque enim Tullius thesalicis campis interfuit, sed ad perferendum voces ac vota omnium in
Abbreviated transcription (Latin):
ul egoid monuisse i te tale sare in eo sane ꝙ te reꝵ meaꝵ defen¬
drom ac preconẽ exhibes rem facis et mͥ nccĩa et honestã tibi
si michi crede non facile multũ negocii sbis s ꝑge q̃so et ita fac
ꝙrius .ir tu contͣeiũ dicas et qm̃ ꝑsuasoͫ optumꝰ est amor forte
et sencias ego tñ ita sencio mea omia et amicoꝵ presidio egere
et auditoꝵ paciã na et fragilia et inculta sũt et sepe occupatissio
tes adiuna iuculta excole sꝑsa ꝯglutina pͥmũ ingemi iuribus
scdm eloquio et uł suauitate uł acmonia uecis efficies Tartificio
disponẽdum arma tibi quibꝰ me adiunes ondo nũc tibi nc michi¬
⁊ suadcas nõ opus auxilio nñqͣ ar defucos arbitror qui ad hoc unũ
ingenos suit ut alienis insidient᷑ ingeniis certe ego nec latebris
ne solitudine iocio ne erga alios accata modestia mereri potu
ut luioͣ hactenꝰ oblicos occłos ab itinibꝰ mĩs adu̾tere et feci oi

Expanded text:
o sane quod te rerum mearum defensorem ac preconem exhibes, rem facis et michi necessariam et honestam tibi, sed, michi crede, non facilem; multum negotii subis; sed perge queso et ita fac. Quamvis enim tu contrarium dicas et, quoniam persuasor optimus est amor, forte etiam sentias, ego tamen ita sentio mea omnia et amicorum presidio egere et auditorum patientia; nam et fragilia et inculta sunt et sepe occupatissimotes adiuva, inculta excole, sparsa conglutina; primum ingenii viribus, secundum eloquio et vel suavitate vel acrimonia vocis efficies, tertium artificio disponendi. Arma tibi tua quibus me adiuves, ostendo, nec tibi nec michi suadeas non esse opus auxilio; nunquam enim defuturos arbitror qui ad hoc unum ingeniosi sint, ut alienis insidientur ingeniis. 7 Certe ego nec latebris nec solitudine et otio nec erga alios accurata modestia mereri potui ut livor hactenus obliquos oculos ab itineribus meis averteret, et feci omnia
Abbreviated transcription (Latin):
ut someriti car̾iuis suiam̃ soquẽs mores Som̃i nulioꝵe.
urbesq conspitere nouas t̾ras aluissimos mõtes foniosa
marp lautatos lacus abditos fontes insignia flumina lu-¬
riosq locoꝵ fitus curiosissime cõntẽplarer Ita eũi exꝑe¬
Diteꝰ compedioseq ac sine studio Ino uͦ młta cũ uolũproati
posse nio doctũ fieri rebar q̃s int̃ pͥa inͥ uotoꝵ om̃̃z sꝑ

Expanded text:
am sequens, “mores hominum multorum urbesque” conspicerem, novas terras altissimos montes famosa maria laudatos lacus abditos fontes insignia flumina variosque locorum situs curiosissime contemplarer. 8 Ita enim expedite compendioseque ac sine fastidio, imo vero multa cum voluptate, pos
Abbreviated transcription (Latin):
usqr a deo no sum qͣnus eger ualde qm quin quiescore n me re
aut locoꝵ aspitas agitaret unu ad me dietatũ aliis remedii ge¬
nꝯ p mcos lisas utere si potuen bene erit ut pace ext̾iꝯne pn
uenta mtus quera et qd in locis nõ possũ in aĩo uuo certe in dño
acq intusitore anrmii ꝯgͥesca di hoc plura alias Tibi uͦ dũca pru¬
dentissimeque sola caritas cogicare de rebus mĩs miraq ꝯpulit

Expanded text:
usqueadeo non sum, quamvis eger valde sim, quin quiescerem nisi me ac locorum asperitas agitaret. Unum a me dictatum aliis remedii genus in meos usus vertere si potuerim, bene erit, ut pacem exterius non inventam intus queram, et quod in locis non possum, in animo, imo certe in domino atque illustratore animi, conquiescam. De hoc plura alias; tibi vero, ducum prudentissime, quem sola caritas cogitare de rebus meis mirarique compulit
Abbreviated transcription (Latin):
ne peniter offendisse et ꝓfecto si i̾utas parnicos facit aut
sano medico inscͥbunt᷑ quisqͥs in curbatur ꝓcax et insanꝰ ⁊ ille
pre est ꝙ̃ alloquor no uno solus talio sit sed quia singłis nuim̾oꝰ
fepe fignificancior ẽ et unꝰ se uessanie dũte ex illo grege p̾stictas
lao castiganda sant .n. qui de adusaru moderatione iuꝑbiat or de ⁊¬
asieno scilencio did loquendũ aĩos acciꝑiat inportunũ geno
sustans si scirs cupis possum tibi clate dicere q uecasts iis

Expanded text:
nec penitet offendisse; et profecto si veritas inimicos facit, aut  procaci enim et insano medico inscribuntur; quisquis inde turbatur, procax et insanus et ille ipse est quem alloquor, non quod unus solus talis sit, sed quia singularis numerus sepe significantior est et unus se vesanie ducem ex illo grege prestiteratas castiganda. Sunt enim qui de adversarii moderatione superbiant et de alieno silentio status? si scire cupis, possum tibi clare dicere quid in castri