comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Actenꝰ mẽdacis formã felititatis estendisse suffecĩt
quã si ꝑspitatiter intueris ordo est deiceps que sit ua
monstrare At qui uideo inq nec opibus suffirientiã nec
regnis potentiã nec reue̾ntiã dignitatibꝰ nec telebritatẽ gła
nec leticiã uoluptatibꝰ posse confingere an etiã tausas cur
id ita sit deprehendisti. Tenui quidẽ ueluti rimula y m uideor
intueri Sed ex te aꝑtins cognoscere malim atqui ꝓmptis¬
sĩma ratio est Qnod eñ simplex est indimiũq natura
id error hũanꝰ seꝑat et a uo atq ꝑfecto ad fallũ ĩꝑfem̃¬
q trãdutit An nñ arobitraris ꝙ nichulo indigeat egẽre po/
at alieno Ita est inquã Igitur sufficientie potentuq uira

Expanded text:
Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse suffecerit; Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse suffecerit; quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. – Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluptatibus posse contingere. – An etiam causas cur id ita sit deprehendisti? – Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere malim. – Atqui promptissima ratio est. Quod enim simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potenat alieno. – Ita est, inquam. – Igitur sufficientiae potentiaeque una
Abbreviated transcription (Latin):
in sũmã licet ꝙ hec que nec p̃stare que poslicentur tona
possũt nec om̃i bonoꝵ congregatione ꝑfecta sunt Ra nec¬
ad bt̃tudinẽ quã quidẽ quasi quidã talles ferũt nec btõs
ipsa ꝑficiuĩt.
heu que miseros tramite deuios ab ducit ignorantia
Nẽ aurũ in uiridi queritis arbore Nec uite gr̃m as rarpitis
Non altis laq̃os mõtibꝰ abditis Ut piste ditetis d apes
Nec uob̾ tapreas sĩ libeat seqͥ Tyrrena captatis uada
Ipsos qͥnetiã fluttibꝰ abditos Norũt recessus equoris
Que gẽmis niũeis unda feratior uel q̃ rubentis purpure
Necnõ que tenero piste uel asꝑis p̾stent eschins litora
S quonã lateat quod cupint bonũ Nestre teti sustment
Et quod stellifer m̃s abiit polũ Tellure demersi petunt
Qd dignũ stolidis m̃tibꝰ ĩpreter Opes hõres ambiant
ut tũ falsa grani mole ꝑauerĩt Tũe un ꝯgnostãt tona .

Expanded text:
in summam licet quod haec quae nec praestare quae pollicentur bona in summam licet quod haec quae nec praestare quae pollicentur bona possunt nec omnium bonorum congregatione ad beatitudinem quasi quidam calles ferunt nec beatos ipsa perficiunt. Eheu, quae miseros tramite deuios abducit ignorantia! Non aurum in uiridi quaeritis arbore nec uite gemmas carpitis, non altis laqueos montibus abditis ut pisce ditetis dapes nec uobis capreas si libeat sequi Tyrrhena captatis uada; ipsos quin etiam fluctibus abditos norunt recessus aequoris, quae gemmis niueis unda feracior uel quae rubentis purpurae nec non quae tenero pisce uel asperis praestent echinis litora. Sed quonam lateat quod cupiunt bonum nescire caeci sustinent et quod stelliferum transabiit polum tellure demersi petunt. Quid dignum stolidis mentibus imprecer? Opes honores ambiant et cum falsa graui mole parauerint tum uera cognoscant bona.
Abbreviated transcription (Latin):
atq abitiat uilissime fragilissimeq rei corporif ẜmt seruitiũ
Iam uo que bona pre se corporis ferũt ꝙ exigna ꝙͣ fragilipos¬
sessione nitũt᷑ Nũ enĩ elephantes mole itauros rotore supare
potĩtis. Num tygres uelocitate p̃ibitis Respitite celi spac̾iũ¬
siunt firmitudinẽ cełitatẽ et aliqñ desiite uilia mir ar
Qd̾ quide celũ nõ his potius est qͣ sua qua regit᷑ ratione
mirandũ Forme uo nitor ut rapidus est ut uelox et unaliũ
homiẽs uterent᷑ ut eoꝵ uisus obstantia penetrarit None
introspectis uisteribꝰ illud althibiadis suꝑficie pultħrimũ
corpus turpissimũ uideret᷑ Igit ͤ te pulcꝵ uideri nõ tua nã
sed otuloꝵ spectantiũ reddit infirmitas S estimate q̃ uultis
niu corporis bona dũ sciatis hoc quodtũq mirami triduane
febris ignitulo posse dissolui Ex quibꝰ om̃ibus illud redigẽ

Expanded text:
atque abiciat uilissimae fragilissimaeque rei, corporis, seruum? atque abiciat uilissimae fragilissimaeque rei, corporis, seruum? Iam uero qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare poteritis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernaliuncei oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimate quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui. Ex quibus omnibus illud redigere
Abbreviated transcription (Latin):
conditio neq alias exꝑtũ te neq nũc axiũ intẽ est admonẽ
In quo enripidis mei sententiã probo / qui carentẽ liberis ĩfor¬
tunio dixit esse felitem:
bet hoc uoluptas om̃is timuł agit fruentes
apĩq par uolantũ ubi grata mella fudit
fugit et nimis tenati ferit ita corda morsu/ꝙla d̾¬
Ichil ggitur dubiũ est quin hee ad btĩtudinẽ uie. que do¬
dema sint nec ꝑdut̾e eo quẽquã ualenit ad qued se per¬
ducturas isse ꝓmittũt Quantil xo inplicite sut malii
breuissime hemõstrabo Quid enĩ peciũa ne congregane
conaberis sed eripies hñti Dignitatibus fulgere uelis
danti supplicab̾ Et qui p̃ire ceteros honore tupis postendi huilit e
uilescis Potentiã ne desideras subiectoꝵ pitu mudiis obnoxins
ꝑitulis inbiacebis Gloriã petss S per aspera queq distrattꝰ
Recurꝰ esse desistis/ uoluptariã uitã uiligis s quis nõ sꝑnat

Expanded text:
conditio, neque alias expertum te, neque nunc anxium necesse est admonere. conditio, neque alias expertum te, neque nunc anxium necesse est admonere. In quo Euripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortunio dixit esse felicem. Habet hoc uoluptas omnis: stimulis agit fruentes apiumque par uolantum ubi grata mella fudit fugit et nimis tenaci ferit icta corda morsu. Nihil igitur dubium est quin hae ad beatitudinem uiae deuia quaedam sint nec perducere quemquam eo ualeant ad quod se perducturas esse promittunt. Quantis uero implicitae malis sint breuissime monstrabo. Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros honore cupis poscendi humilitate uilesces. Potentiamne desideras? Subiectorum insidiis obnoxius periculis subiacebis. Gloriam petas? Sed per aspera quaeque distractus securus esse desistis. Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat
Abbreviated transcription (Latin):
Quid genꝰ et ꝓ auos strepitis edi p̾mordia urã
Antorẽq deũ spectes Nullus degener extat
A uiciis perora fonems p opriũ deserat ortũ:/ ꝓla e¬
Uid autẽ de corporis uoluptatibꝰ Ioquar quaꝵ appetẽ¬
tia quidẽ plena est mxietatis satietas uo penitentie
Quãtos ille morbos q intoller abiles ale dolores quasi quẽdã
frnctũ nequitie fruẽtiũ solent referre corporibꝰ Quarũ
motus quid habeat iocũditatis ignoro Tristes uo uoluptatũ
exitiis quisquis remĩsci uelet libidmũ suaꝵ uolet ĩtelliget
Que si btõi explicare possunt nichil cause est quin petudes
quoq btẽ esse dicant᷑/ quarũ om̃is ad explendã corporale
iascuna festinat intentio honestissima quidẽ ꝯuigis
foret liberorũq iotũditas S nimis enata dcm̃ est Nescio
quẽ filios ĩenisse tortores Quoꝵ q̃ sit mordaꝵ quetũꝙ

Expanded text:
Quid genus et proauos strepitis? Si primordia uestra Quid genus et proauos strepitis? Si primordia uestra auctoremque deum spectes, nullus degener exstat ni uitiis peiora fouens proprium deserat ortum. Quid autem de corporis uoluptatibus loquar, quarum appetentia quidem plena est anxietatis, satietas uero paenitentiae? Quantos illae morbos, quam intolerabiles dolores quasi quendam fructum nequitiae frumotus 5 quid habeat jucunditatis, ignoro. Tristes vero esse voluptatum exitus, quisquis reminisci libidinum suarum volet, intelliget. 210 Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est quin pecudes quoque beatae esse dicantur, quarum omnis ad explendam corporalem lacunam festinat intenlio. Honestissima quidem conjugis foret, liberorumque jucunditas, sed nimis e natura dictum est, nescio quem filios 5 invenisse tortores: quorum quam sit mordax quaecunque
Abbreviated transcription (Latin):
ingloriꝰ inter hec xo ppłarẽ grãm nec ꝯmemoratione
quidẽ dignã puto que nec iuditio ꝓueĩt nec umquã firma
ꝑdurat Iarn uoo q sit ĩ me qͣ futibe nobilitatis nomẽ quis nõ
uidiat Que si ad claritudinẽ referat᷑ aliena est Uidet᷑ nãꝙ.
nobilitas esse quedã de meritis ueniẽs laus parẽtũ et si clari¬
tudinẽ pdicatio facit illi sint clari nccẽ est qui p̃dicantur
Qͣͣre splendidũ te si mã nõ hẽs aliena claritudo nõ efficit E¬
si quid est in nobilitate bonũ id esse arbitror solũ ut ĩposita
nebilibus nctĩtudo uideat᷑. ne a maioꝵ u̾tute degenerent:
Mne homĩ gemus in terris diłi surgit ab ortu
Unus enĩ rerũ pr̃ est unus cutta ministrat
Ille dedit phebo radios dedit et cormia lune
Ille hoiẽs etiã terrisdedit et sydera celo
Hic clausit mẽbris aiõs Celsa sede petitos
Mortales git᷑ cuctos edit nobile germen

Expanded text:
inglorius. Inter haec uero popularem gratiam ne commemoratione inglorius. Inter haec uero popularem gratiam ne commemoratione quidem dignam prdurat. Iam uero quam sit inane, quam futtile nobilitatis nomen, quis non uideat? Quae si ad claritudinem refertur, aliena est; uidetur namque esse nobilitas quaedam de meritis ueniens laus parentum. Quodsi claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est qui praedicantur; quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit. Quodsi quid est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut imposita nobilibus necessitudo uideatur ne a maiorum uirtute degeneret. Omne hominum genus in terris simili surgit ab ortu. Vnus enim rerum pater est, unus cuncta ministrat. Ille dedit Phoebo radios, dedit et cornua lunae, ille homines etiam terris dedit ut sidera caelo; hic clausit membris animos celsa sede petitos; mortales igitur cunctos edit nobile germen.
Abbreviated transcription (Latin):
fortuna conciliat d quẽ felicitas aĩtũ fecit ĩfortuniũ faciet
ñmitũ Que uo pestis efficatior ad notendũ qͣ faĩharis ũmitꝰ
ui se uolet esse petentẽ Animos domet ille feroces
Nec uitta libidine colla Fedis submittat habenis
Et licet indica longe Tellus tua aure rura tremiscat
Et seruiãt ultima thile Tamẽ atras pellere turas
Miserasq fugare q̃relas Non posse potentia nõ est
Loua uo q fallax sepe qͣ turpis est unde nõ q̃uria tra¬
sepe nomẽ falsis uulgi opmionibꝰ abstulerũt Quo quid t᷑puis
excogitari potest Nam qui falso p̃ditant᷑ snis ipsi necẽ est lau¬
dibus erubestant Que si etiã meritis conquisite sint quid tamẽ
sapientis abiecerĩt consciẽ qui bonũ suũ nõ ppłari rumore s ꝯscrẽ
gentes esse nec̃e sit ad quas uniꝰ hom̃ĩs fama nequeat ꝑuenr e
fit ut quẽ tu estimas esse glosũ pro maxima ꝑte traꝵ uidet

Expanded text:
fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum fecit, infortunium faciet fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum fecit, infortunium faciet inimicum. Quae vero pestis efficacior ad nocendum quam familiaris inimicus? Qui se volet esse potentem, animos domet ille feroces nec victa libidine colla foedis summittat habenis: etenim licet Indica longe tellus tua iura tremescat , et serviat ultima Thyle, tamen atras pellere curas ; miserasque fugare querelas non posse potentia non est. Gloria vero quam fallax saepe, quam turpis est.I Unde non iniuria trasaepe nomen falsis uulgi opinionibus abstulerunt. Quo quid turpius excogitari potest? Nam qui falso praedicantur suis ipsi necesse est laudibus erubescant. Quae si etiam meritis conquisitae sint, quid tamen sapientis adiegentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum proxima parte terrarum uideatur
Abbreviated transcription (Latin):
an tu potentẽ censel quẽ uideas uelle quod nõ possit efficere po¬
tentẽ censes qui satellite latus ambit / qui quos terret ipse plus
metuit / qui ut potẽs esse uideat᷑ in sermẽtiũ manibꝰ situs est Ilã
quid de regũ familiaribꝰ disserã tũ regna ipsa tãte ĩbecillita
tis plen a demõstrẽ quos quidẽ regia potestas sepe ĩcolumis sepe
autẽ lapsa prosternit/ Nero senetã familiarẽ p̃ceptorẽq siuĩ ad
eligende mortis toegit arbitriũ. Papinianũ diu inter aulicospo¬
renũciare uoluerũt Quoꝵ seneta opes etiã suas tradere nerõi
seq m ociũ conferre conatꝰ est / Ded dũ riuituros moles ips ã thit
nenter quod uoluit effecit/ Que est igit᷑ ista potentia quã ꝑti¬
mescũt hñtes quã nec cũ hrẽ uelis tutus sis et tũ depone p̃ssit
cupias uitare nõ possis an p̃sidio sũt nĩti quos nõ utus sed

Expanded text:
An tu potentem censes quem uideas uelle quod non possit efficere, poAn tu potentem censes quem uideas uelle quod non possit efficere, potentem censes qui satellite latus ambit, qui quos terret ipse plus metuit, qui ut potens esse uideatur in seruientium manu situm est? Nam quid ego de regum familiaribus disseram, cum tis plena demonstrem? quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosternit? Nero Senecam familiarem, praeceptoremque suum ad eligendae mortis coegit arbitrium. Papinianum 5 diu inter aulicos porenuntiare voluerunt, quorum Seneca opes etiam suas tradere Neroni seque in otium conferre conatus est; sed dum ruituros moles ipsa trahit, neuter, quod voluit. effecit. Quae est igitur ista potentia. quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere velis. tutus sis et, cum deponere cupias, vitare non possis? An praesidio sunt ci, quos non virtus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
N uo regna regũq familiaritas effitere potentẽ ualẽt
Quidni Enãdo eoꝵ felicitas ꝑpetuo durat At q̃ plena
est oxemploꝵ uetustas plena etiã presens etas. qui rege
felicitatẽ calamitate mutauerũt O preclara potentia q̃ nec
ad cõseruationẽ quidẽ sui satis efficax m̃ienit ꝭ Eꝑ si hec res¬
norũ potestas bt̃itudinis auctor est nõne si qua ꝑte defuerit
felititatẽ minuat miseriã inportet S ꝙuis lãte hiunena
tendint᷑ inperia plures ntẽ est gentes relinqui quibꝰ regũ
quisq nõ inperet Eua xo ꝑte bertos fatiens desinit ꝓtas
hant inpotentia subitrat q̃ue miseros fatit hoc git᷑ mõ¬
maiorem regibus messe nccẽ est miserie portionẽ. Expertus
gladii terrore. qusimulauit. Que est igit᷑ hec ptãs que solliti¬
tudinũ morsus expellere que formidinũ aculeos uitare nequit
At qui uellent ipsi uixisse securi sed neqͣnt dehãc de ptãte głant ᷑

Expanded text:
n uero regna regumque familiaritas efficere potentem ualet? n uero regna regumque familiaritas efficere potentem ualet? Quidni, quando eorum felicitas perpetuo perdurat? Atqui plena est exemplorum uetustas, plena etiam praesens aetas, qui reges felicitatem calamitate mutauerint. O praeclara potentia, quae ne ad conseruationem quidem sui satis efficax inuenitur! Quodsi haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne, si qua parte defuerit, felicitatem minuat, miseriam importet? Sed quamuis late humana tendantur imperia, plures necesse est gentes relinqui quibus regum quisque non imperet. Qua uero parte beatos faciens desinit potestas hac impotentia subintrat, quae miseros facit; hoc igitur momaiorem regibus inesse necesse est miseriae portionem. Expertus gladii terrore simulauit. Quae est igitur haec potestas, quae sollicitudinum morsus expellere, quae formidinum aculeos uitare nequit? Atqui uellent ipsi uixisse securi, sed nequeunt; dehinc de potestate gloriantur.
Abbreviated transcription (Latin):
s hoc apud exteras nationes inter eos xo apud quos orte
sut ꝓpetuo iss ꝑdurãt/ At qui p̃tectura/magna elim ꝓtass
nẽ intme n om̃en et senatorii census grauis harcimna di qͥl
quondã ꝓpħ curass ãonã magnꝰ habebat᷑ nũt ea p̃fecta
quito abaectiꝰ ut enĩ paulo ante diximꝰ ꝙ̾ nichil hab ꝓprii
dicoris opinione utentiũ nũc splendorẽ amnitit arcipit᷑ nc̃
attit Si igit᷑ reuerendos fatere neq̃ant dignitates si
ultro in proboꝵ ꝯtagione sordestũt si mutatione tẽꝑorñ
splendere desmũt sĩ gentiũ existimatione uilestũt quid
est quod in se expetende pultritudinis habeant nedũ aliis
prestent
Uanis se tyrus tirio suꝑbus ostro Comeret ⁊ mneis lapiłlis¬
Inuilus tñ omibus uigebat Luxurie ners seuientil
S quond ã dabat ĩprob  uendis Patribꝰ indecores curules
Qsignt illos putet btos Quos miseri tribuut̃ hores Asa h¬

Expanded text:
Sed hoc apud exteras nationes: inter eos uero apud quos ortae Sed hoc apud exteras nationes: inter eos uero apud quos ortae sunt num perpetuo perdurant? Atqui praetura magna olim potestas, nunc inane nomen et senatorii census onam magnus habebatur, nunc ea praefectura quid abiectius? Vt enim paulo ante diximus, quod nihil habet proprii decoris, opinione utentium nunc splendorem accipit, nunc amittit. Si igitur reuerendos facere nequeunt dignitates, si ultro improborum contagione sordescunt, si mutatione temporum splendere desinunt, si gentium aestimatione uilescunt, quid est quod in se expetendae pulchritudinis habeant, nedum aliis praestent? Quamuis se Tyrio superbus ostro comeret et niueis lapillisn omnibus uigebat luxuriae Nero saeuientis; sed quondam dabat improbus uerendis patribus indecores curules. Quis illos igitur putet beatos quos miseri tribuunt honores? A
Abbreviated transcription (Latin):
radignũ putare Minime. In est enĩ dignitas ꝓpria uirtuti
quã protmnꝰ in eos quibꝰ fuerit adiũcta ⁊ anstñdit Quod
qr pplares fate̾ hõres neqͣnt̃ liquet eos ꝓpriã dignitatis
pultritudinẽ nõ hrẽ In quo illud est aiadũtendũ magis
flam si eo abiectior est quo magis a pluribꝰ quisq ꝯtẽꝑ¬
nit᷑ tũ reuẽndos fate̾ neq̃at quos pluribꝰ estentat despec̃¬
mprobi parẽ dignitatibꝰ uicẽ quas sua ꝯtagione ourrt¬
cnlant Atq ut agnostas uam illã reue̾ntiã ꝑ has umb¬
tiles dignitates nõ posse ꝯtinge᷑ /. Si quil młtiplici ꝯsulatu
fũttus in barbaras nationes forte deuenerit uenerãdũ¬
ne barbaris honor faciet atqui het naͣlemunꝰ dignitatibꝰ
foret ab ꝯfficio suo quoquogentiũ ꝓãdimõ cessarent sicut
ignis ubĩq trarũ. nũquã tñ calere desistit / S qm̃ id eis
c̃ ad eos uenerint qui dignitates ens esse nõ estinant

Expanded text:
dignum putare? Minime. Inest enim dignitas propria uirtuti, dignum putare? Minime. Inest enim dignitas propria uirtuti, quam protinus in eos quibus fuerit adiuncta transfundit. Quod queunt honores, liquet eos propriam dignitatis pulchritudinem non habere. In quo illud est animaduertendum magis: nam si eo abiectior est quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reuerendos facere nequeat quos pluribus ostentat, despecem dignitatibus uicem, quas sua contagione commaculant. Atque ut agnoscas ueram illam reuerentiam per has umbratiles dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte deuenerit, uenerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturale munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam tamen calere desistit. Sed quoniam id cunt ilico cum ad eos uenerint qui dignitates eas esse non aestimant.
Abbreviated transcription (Latin):
Oneretq battis colla rubr lictoris
Quraq centeno sem̃dat opima  boue
Ner cura mordax deserit suꝑstitem
Defũttũq leues nõ comitant᷑ opes¬
Ed dignitateshonorabiłe reuerendũq cui ꝓuenerint reddñt
Num enĩ uis ea est magrãtibꝰ ut utentiũ mentibꝰ ꝟtutes
inserant uicia depessant Atqui nc̃ fugare sed illustrare potiꝰ
nequitiã solent Sno fit ut indignem᷑ eas sepe ne quissmis
homibus ꝯtigisse Unde catullꝰ liret in curuli sedentẽ noniũ
dignitates at qui miꝰ eoꝵ patebit indignitas si nũłł hõribus
inclarescant / Tn quoq nũ tandẽ tot ꝑituł adduci potuisti
ut tũ decorato gereri magistratũ putares tũ in eo mẽtẽ
nequissimi scurre delatorisq respiteres. Noui enĩ possumꝰ
ob honores reuerentia dignos iuditare quos ipsis hõribꝰ
iudicamꝰ indignos atsiquẽ sapientia p̾̃ditũ uideres nĩ
posses eñ uel reue̾ntia uel ea qua p̃ditus est sapiẽtia nõ

Expanded text:
Oneretque bacis colla rubri litoris Ruraque centeno scindat opima boue, Nec cura mordax deseret superstitem, Defunctumque leues non comitantur opeed dignitates honorabilem reuerendumque cui prouenerint reddunt. Num uis ea est magistratibus ut utentium mentibus uirtutes inserant uitia de- pellant? Atqui non fugare sed illustrare potius nequitiam solent; quo fit ut indignemur eas saepe nequissimis hominibus contigisse, unde Catullus licet in curuli Nonium sedentem dignitates? Atqui minus eorum patebit indignitas, si nullis honoribus inclarescant. Tu quoque num tandem tot periculis adduci potuisti ut cum Decorato gerere magistratum putares, cum in eo mentem nequissimi scurrae delatorisque respiceres? Non enim possumus ob honores reuerentia dignos iudicare quos ipsis honoribus iudicamus indignos. At si quem sapientia praeditum uideres, num posses eum uel reuerentia uel ea qua est praeditus sapientia non
Abbreviated transcription (Latin):
uel ymagines xi bon uel inꝑfecta quedã dare bõ mortalibꝰ¬
Aunc supest ut unde uam hanc petẽ possis agnostas Id quide ĩꝙͣ
iã dudu aaq̃ꝵ uehementer expecto ded qm̃ uti in thymeo
platoni inquit nrõ placet In mĩmis quoq rebus dm̃ũ p̃sidiũ
debeat inplorari Qiuid nñt fatiendũ tenses ut alius sũmi boĩ¬

Expanded text:
uel imagines ueri boni uel imperfecta quaedam bona dare mortalibuel imagines ueri boni uel imperfecta quaedam bona dare mortalibnunc superest ut unde ueram hanc petere possis agnoscas. – Id quidem, inquam, iam dudum uehementer exspecto. – Sed cum, ut in Timaeo Platoni, inquit, nostro placet, in minimis quoque rebus diuinum praesidium debeat implorari, quid nunc faciendum censes ut illius summi bo
Abbreviated transcription (Latin):
uelit S nũ in his reꝑiet que demr̃ auimꝰ id quod pollitent ͦ uist
nõ posse conferre/ minime inqͣ In his igit᷑ que singula expeten¬
dorũ prestare credunt᷑ btĩtudo nllo mõ uestiganda est. fateor
inꝙͣ et hoc nichil dici u̾ius potest / Habes igitur inquit et forͣm
false felititatis et tausas deflecte nut̃ in adu̾sũ mẽtis ũturtũ
Ibi enĩ uam quã ꝓmisimꝰ statĩ uidebis. Atqui ħ inquã uł ceco
ꝑspitua est/ eãq pauloante u mrasti dũ false causas aꝑire cona¬
baris. Nam nisi fallor ea ꝟa est et ꝑfetta felicitas que sufficiẽtẽ
potentẽ reue̾ndũ telebrẽ letũq ꝑficiat atq ut me in teriꝰ aĩad
O te alũpne hac opmione felitẽ si quidẽ inquit ħ adieceris
Qudnã inquã. Essene aliquid in his morlibꝯ radutisq reb
putas quod hiuõi statũ pessit afferre mmime inquã pnto
idq a te nithil ut ampliꝰ desideret᷑ ostensũ est hec igit᷑

Expanded text:
id quod pollicentur non posse conferre? – Minime, inquam. – In his igitur quae singula quaedam expetendorum praestare creduntur beatitudo nullo modo uestiganda est. – Fateor, inquam, et hoc nihil dici uerius potest. – Habes igitur, inquit, et formam falsae felicitatis et causas. Deflecte nunc in aduersum mentis intuitum; ibi enim ueram quam promisimus statim uidebis. – Atqui haec, inquam, uel caeco perspicua est eamque tu paulo ante monstrasti dum falsae causas aperire conaris. Nam nispotentem, reverendum, celebrem, laetumque perficiat. Atque ut me interius animad– O te, alumne, hac opinione felicem, si quidem hoc, inquit, adieceris! – Quidnam? Inquam. – Essene aliquid in his mortalibus caducisque rebus putas quod huius modi statum possit afferre? – Minime, inquam, puto idque a te, nihil ut amplius desideretur, ostensum est. – Haec igitur
Abbreviated transcription (Latin):
mordeat᷑ . Cũ hec depellere neq̃at etiã id quod maxiẽ petebat potẽs eẽ
unũquodq horũ idem quod teta sĩt quisquis hdrũ aliquid sie
teteris petit necillud quidẽ quod desiderat app̃hendit Rund igit

Expanded text:
mordeatur, cumque haec depellere nequeat etiam id quod maxime petebat, potens essmordeatur, cumque haec depellere nequeat etiam id quod maxime petebat, potens essunumquodque horum idem quod cetera sit, quisquis horum aliquid sine ceteris petit ne illud quidem quod desiderat apprehendit. – Quid igit
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ esle diũsa muillo uo modo distrepare subaz Netesse
es inquã Hoc igitur quod est unũ simplexq natã pͣuitas
huãna d isꝑtit Et dũ rei q̃ ꝑtibꝰ caret ꝑtẽ conat᷑ adipisci adiꝑ
net portĩonẽ que milla est nec ipsã ꝙͣ aĩ mĩme affectat
assequit᷑. Quonã mnqͣ modo. Qiui dĩctias inquit petit pe¬
nuirie fuga de potẽtia nichil laborat uilis obscurꝰ qr esse
manult Multas etiã sibi naturales queq subt̾hit uolup¬
tates ne pecuniã quã parauit amittat o hor mõones
sufficiẽtia quidẽ ꝯtingit ei quẽ ualentiꝰ deserit quẽ molestid
puͣgit quẽ uilitas abitit quẽ recondit obsturitas. Suu do solũ
posse descderat ꝓfligit opes despitit uoluptates honoremq
potentia carente gloriãquoq nichilipendit /ed hiuc quoq¬
ꝙͣ multa deficiant uides. Fit enĩ ut aliqñ nccis egeat ut anxietatibus

Expanded text:
quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Necesse quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Necesse est, inquam. Hoc igihumana dispertit et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec portionem, quae nulla est, nec ipsam, quam minime affectat, assequitur. – Quonam, inquam, modo? – Qui diuitias, inquit, petit penuriae fuga, de potentia nihil laborat, uilis obscurusque esse mauult, multas etiam sibi naturales quoque subtrahit uoluptates, ne pecuniam quam parauit amittat. Sed hoc modo ne sufficientia quidem contingit ei quem ualentia deserit, quem molestia pungit, quem uilitas abicit, quem recondit obscuritas. Qui uero solum posse desiderat profligat opes, despicit uoluptates honoremque potentia carentem, gloriam quoque nihili pendit. Sed hunc quoquuam multa deficiant uides; fit enim ut aliquando necessariis egeat, ut anxietatibus
Abbreviated transcription (Latin):
neconbitari quidẽ potest addamꝰ git᷑ sufficiẽtie potẽtieꝙ
reuentiã ut hec tria unũ esle iuiditemꝰ Addamꝰ siquidẽ Ra
uolumꝰ confiteri Suid ꝟo in quit Obscurũ ne atq igno¬
bue censes esse an onmi celebritate clarissĩm Considera
uo ne qued tchilo indigere quod potentislm̃ qd honore
dignissmm esse cõcessũ est egere claritudiẽ quã sibi p̃¬
stare nõ possit Atq ob id aliqua ex ꝑte uideatur abiettiꝰ
Non possũ inꝙ quin hoc uti est ita etiã celebrimũ esse
cõfitear / Conseques igitur est ut claritudinẽ suꝑioribꝰ
nribus nichil differre fatram ͦ Consequit᷑ inqͣ Queo gr̃¬
msliꝰ egeat aliens. quod suis uiribꝰ cũcta poslit. qd̾ sit
tarũ atq reue̾ndũ nõne hoc etiã constat esse letissmũ
SS unde huic in qͣ tali meror ullus obrepat nec tesup¬
tare quide possũ Quare plemĩ esse letitie siquidẽ suꝑi¬
oia manebũt nttẽ est ꝯ fiteri Atqui illud quoꝙ attm est

Expanded text:
tiae potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus. – Addamus, si quidem uera uolumus confiteri. – Quid uero, inquit, obscurumne hoc atque ignobile censes esse an omni celebritate clarissimum? Considera uero, ne quod nihilo indigere, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse concessum est, egere claritudine, quam sibi praestare non possit, atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius – Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum esse confitear. – Consequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. – Consequitur, inqus egeat alieni, quod suis cuncta viribus possit, quod sit clarum, atque reverendum, nonne hoc etiam constat esse laetissimum? Sed unde huic, inquam, tali moeror ullus obrepat, ne cogitare quidem possum; quare plenum esse laetitiae, si quidem superiora manebunt, necesse est confiteri. Atqui illud quoque per eade
Abbreviated transcription (Latin):
hostes a ppło ro. ãnis ꝓpe oĩbus pugnaret Ideo sufficiebãt
militũ opie quia utilius inditibant nõ tã grandes ex̃titus¬
nõ tam grandes ex̾titu hrẽ ꝙͣ plures/ Illa tñ rõe seruata ne
uiꝙͣ amplior multitudo sotialiũ auxiliariũ ue esset ĩ castris

Expanded text:
hostes a populo Romano annis prope omnibus pugnaretur, ideo sufficiebant hostes a populo Romano annis prope omnibus pugnaretur, ideo sufficiebant militum copiae quia utilius iudicabant non tam grandes exercitus habere quam plures, illa tamen ratione servata ne umquam amplior multitudo socialium auxiliarium esset in castris
Abbreviated transcription (Latin):
nitẽ est m̃łtos cadere de młti/ Et illos qui effugiut semel
territos postea formidare ꝯfluctũ U etcs ant̃e quiremedia
diffiniltatũ exꝑimẽtis didicerũt nõ tã nũosos ꝙ̃ eruditos
armis extitus habere uoluerũt Itaq in lemoribus bellis unã
legionẽ mixtis auxilis hoc est detẽ milia peditũ et duo mi¬
lia equitũ trediderũ posse suffite̾ quã manũ p̃tores ueluie
minores dutes ad expeditionẽ sepe ducebant E limagne
hostiũ topie equitũ ducent᷑ ꝯsularis potestas cũ de milibꝰ
peditũ et qatuor milibꝰ equitũ tamꝙ̃ comes maior mittee¬
batur Ꝙ ̃ infmita młntudo ex gentibus feroti ssimis ie¬
bellasset tunt nimia ncaĩtate cogente duo ducesiet duo
mittebant᷑ exͣtitus tũ eiusmodi p̃tepto ut ꝓuideant ne qͥde
res pos capiat detruimenti Con sules ambo. ue alter uelalter
ambo ue. Deniq tũ in diuisis regionibus contra diuersos

Expanded text:
necesse est multos cadere de multis et illos qui effugerint ut semel necesse est multos cadere de multis et illos qui effugerint ut semel territos postea formidare conflictum. Veteres autem qui remedia difficultatum experimentis didicerant non tam numerosos quam eruditos armis exercitus habere voluerunt. Itaque in levioribus bellis unam legionem mixtis auxiliis, hoc est decem milia peditum et duo milia equitum, crediderunt posse sufficere, quam manum praetores vel minores duces ad expeditionem saepe ducebant. Quod si magnae hostium copiae dicerentur, consularis potestas cum viginti milibus peditum et quattuor milibus equitum tamquam comes maior mittebatur. Quod si infinita multitudo ex gentibus ferocissimis rebellasset, tunc nimia necessitate cogente duo duces et duo mittebantur exercitus cum eiusmodi praecepto: "provideant ne quid res publica detrimenti capiat consules ambo alterve" vel "alter ambove". Denique, cum in diversis regionibus contra diversos
Abbreviated transcription (Latin):
equitũ ad gerendũ bellũ młtitudo colletta Huiꝰ modus
amagistris q̃ritur armoꝵ Nam cũ xersesiet dari uel
metadatis teterorũq regũ qui ĩmimerabiles armauer ant
ppłos exempla relegũt᷑ euident᷑ apparet nimũ cepiosos
extitus magis ꝓpria multitudine ꝙͣ hostũ dtute dep̃llos
Ham pluribus casibus subiacet amplior multitudo ar aut¬
neribusipro mole sua semꝑ est tardior in longiore aũt
agmineietia a paucis. suꝑuẽtũ assolet pati In locis aut̃
apis ues fliũbus tãsendis pp̃r inpedimentorũ morass se¬
pe decipitur. Preterea ingenti labore numerosis aialibꝰ
equuisq pabnla colligñt. Rei quoq fuimẽtarie difficultas
que an omni expeditione uitanda est nito maiores fati¬
gat ixtitus Nam quãto libet studio pp̃aret᷑ annoriso r̃to
maturiꝰ defit quãto pluribus erogat᷑/ Aqua deniq iplamninie
maltitudins ałn uix sufficit Ꝙsi tasu aties Uterĩt tergũ

Expanded text:
equitum ad gerendum bellum multitudo collecta. Huius modus a magistris quaeritur armorum. Nam cum Xersis et Darii vel Mitridatis ceterorumque regum qui innumerabiles armaverant populos exempla releguntur, evidenter apparet nimium copiosos exercitus magis propria multitudine quam hostium virtute depressos. Nam pluribus casibus subiacet amplior multitudo. In itineribus pro mole sua semper est tardior; in longiore autem agmine etiam a paucis superventum adsolet pati; in locis autem asperis vel fluminibus transeundis propter impedimentorum moras saepe decipitur; praeterea ingenti labore numerosis animalibus equisque pabula colliguntur. Rei quoque frumentariae difficultas, quae in omni expeditione vitanda est, cito maiores fatigat exercitus. Nam quantolibet studio praeparetur annona, tanto maturius deficit quanto pluribus erogatur. Aqua denique ipsa nimiae multitudini aliquando vix sufficit. Quod si casu acies verterint tergum,
Abbreviated transcription (Latin):
rei militaris periti plus totidiana armoꝵ ex̾citia ad saĩtatẽ
militũ putauerũt prodesse ꝙͣ meditos. Itaq pedites sine
int̾missione ymbribꝰ uel niuibꝰ sub tetto reliquis diebus
exceri in campo uoluerũt Et silr̃ equites nõ solũ in pla¬
nis s etiã in abruptis et fossarũ hyatu difficilimis semi¬
tilꝰ seq et equol snos assidue ex̾cere iusserũt ut nicħ hil
in ntcĩtate plii accidere possit intognitũ Ex quo ĩtelligit᷑
quãto studiosius st armoꝵ arte docendus lit sꝑ excitul
cũ ei laboris ꝯsuetudo /et in tastris sanitatẽ et in ꝯflictu
posset prestare uittoriã di antũpnali estinoq tẽpore diutiꝰ
in hisdem lotis militũ młtitudo ꝯsistat / ex ꝯtagione aqͣr
et odoris ipsius feditate uitiatis haustibus et aere torrupto
ꝑnitiosissimꝰ nascit᷑ morbus. qui prohiberi nõ pt̃ aliter
nisi frequenti mutatione castroꝵ.¬

Expanded text:
rei militaris periti plus cotidiana armorum exercitia ad sanitatem rei militaris periti plus cotidiana armorum exercitia ad sanitatem militum putaverunt prodesse quam medicos. Itaque pedites sine intermissione imbribus vel nivibus sub tecto, reliquis diebus exerceri in campo voluerunt; similiter equites non solum in planis sed etiam in abruptis et fossarum hiatu difficillimis semitis seque et equos suos assidue exercere iusserunt, ut nihil his in necessitate proelii accidere posset incognitum. Ex quo intellegitur quanto studiosius armorum arte docendus sit semper exercitus, cum ei laboris consuetudo et in castris sanitatem et in conflictu possit praestare victoriam. Si autumnali aestivoque tempore diutius in hisdem locis militum multitudo consistat, ex contagione aquarum et odoris ipsius foeditate vitiatis haustibus et aere corrupto perniciosissimus nascitur morbus, qui prohiberi non potest aliter nisi frequenti mutatione castro
Abbreviated transcription (Latin):
sanitas tustodiat᷑ ex̾citus admonebo. hoc est locis aquis
tempore medicina ex̃titio Lotusne in pestilenti regione
iuxta morbosas paludes/ ne aridis et smne opacitate arborũ
Ne gressi tardius/ et talore soli et fatigatione itmeris ton¬
tra hat̃ morbũ s potius ĩestuãte lute cepto itinere / ad de¬
stinata ꝑueniat᷑ Ne steua hyma iter per niues ac priu¬
nas nottibus fatiãt / aut lignoꝵ patiant᷑ inopiã Aut minor
illis uestiũ suppetat topia Net sanitati enĩ nec expeditiõi
ydonens miles est qui algere ꝯpellit᷑/ Nec ꝑuiciosil uelplluf.¬
gribus aquif palustribus aquis utat᷑ ex̾citus. Nam male aq̃
potus ueneno siles pestilentiã bibentibꝰ generat Iam uo
hoc tasu egri ꝯtubnales oportunis cibis refitiant ac medi¬
corũ arte turent᷑. pͥncipioꝵ tribunoꝵq et ipsius comitis
qui maiorẽ sustmnet potestatẽ/ iugis q̃rit diligentia/ Male enĩ
tũ his agit᷑ quibus nitĩtasiet belli in cũbit et morbi ͤSed

Expanded text:
Sanitas custodiatur exercitus locis, aquis, tempore, medicina, exercitio. Locis, ne in pestilenti regione iuxta morbosas paludes, ne aridis et sine opacitate arborum ur; ne egressi tardius, calore solis et fatigatione itineris contrahant morbum, sed potius in estate, luce cepto itinere, ad destinata perveniant. Ne seva hyeme iter per nives ac pruinas noctibus faciant aut lignorum patiantur inopiam aut minor illis vestium suppetat copia; nec sanitati enim nec expeditioni idoneus miles est qui algere compellitur. Nec perniciosis vel palustribus aquis utatur exercitus; nam malae aquae potus, veneno similis, pestilentiam bibentibus generat. Iam vero ut casu aegri contubernales oportunis cibis reficiantur ac medicorum arte curentur principiorum tribunorumque et ipsius comitis qui maiorem sustinet potestatem iugis quaeritur diligentia; male enim cum his agitur quibus necessitas et belli incumbit et morbi. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
quos etiã ꝯstitute sũt debeant᷑. Cur̃ het igit᷑ usa uitemu/¬
tent᷑ scelerũq supplicia bonos p̃mãt. p̃mia dtutũ inali
rapiant Uehementer admiror / queq tã uuste ꝯfusiẽil
ratio uideat᷑ ex te scre desidero minꝰ etenĩ mirarer si
misceri omĩa fortintis casibꝰ crederẽ nus̃ stuporẽ meũ de
rcõr exagger at Qui cũ sepe bonis iocũda mal asꝑa et eꝯ̃
bonis dura mał tribuat mał optata ꝯcedat nisi tausa de¬
phendit᷑ quid est ꝙ a fortuitis casibus differre uideat᷑. Netͥ
mirũ inquit si quid ordinis gnorata rõne temerariũ ꝯfue¬
sũq tredat S tu quãius causã tante disposmonis enore
tamẽ quĩ tonꝰ mõdũ rcõi tẽperat rcẽ fieri cũtta ne dubites¬
Iquis arturi sidera nescit propinꝗͣ sũmo cardine labi
Cnr legat tardus pl austia boetes mergatq seras eqͣre tlãmas¬

Expanded text:
quos etiam constitutae sunt, debeantur. Cur haec igitur uersa uice muquos etiam constitutae sunt, debeantur. Cur haec igitur uersa uice mutentur scelerumque supplicia bonos premant, praemia uirtutum mali rapiant, uehementer ammiror, quaeque tam iniustae confusionis ratio uideatur ex te scire desidero. Minus etenim mirarer si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum deus rector exaggerat. Qui cum saepe bonis iucunda, mabonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehenditur, quid est, quod a fortuitis casibus differre videatur? — Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata. ratione temerarium confusumque credatur; sed tu quamvis causam tantae dispositionis ignores, tamen, quSi quis Arcturi sidera nescit Propinqua summo cardine labi, Cur legat tardus plaustra Bootes Mergatque seras aequore flammas
Abbreviated transcription (Latin):
Pro tlarũ Iniẽ phebũ melliflui canit oris homex
infirma prũꝑe lute haud sic magni ꝯditor orbis
Nuit ex alto cucta tuenti Nulla terre mole resistũt
Nos met scers imbibus obstat Que sut que fint uẽĩantq q̃
Uero trẽlis ternit inntu Quẽ qr respint om̃ia sohis¬

Expanded text:
ro clarum lumine Phoebum Melliflui canit oris HomeruInfirma perrumpere luce. Haut sic magni conditor orbis Huic ex alto cuncta tuenti Nulla terrac mole resistunt, Non ex atris nubibus obstat. Quae sint, quae fuerint ueniantque- Uno mentis cernit in ictu, Quem, quia recipit omnia sol
Abbreviated transcription (Latin):
repiret᷑ intendit s uti dixi quo ille obruit hũc fodisse ꝯuẽit
ãtq ꝯturrit Licet igit᷑ definire casũ esse ĩopinatũ ex con¬
fluentibꝰ tausis in his que ob aliquid gerũt᷑ euẽtũ Concurrere
atq ꝯ fluere causas facit ille ordo ĩeuitabili ꝯ nexione procedens
qui de prouidentie fonte descẽdens cuc̃ta suis locis tpr̃ibꝰ q dispoĩt
upis achemenie scopulis ubi ꝟsa sequẽtũ
Pettoribꝰ ꝙ figit spicula pugna fugax
Tygris et entrates uno se fonte resoluũt
Et mox abiuĩtis dissotiant᷑ aquil
Si coeant cursũq iterũ reuotent᷑ in unũ
Confluat alterni quod tralat unda uadi
Cõuement puppes et uulsi flumine trũci
Mixtaq fortuitos inplicet unda modos
Quos tamẽ ipsa uagos terre decliuia calul
Gurgitis et lapsi defluus ordo regit
Sicq̃ ꝑmissis fluitare uidet᷑ habenis
Fors patit᷑ frenos ipsaq lege meat:

Expanded text:
reperiretur intendit; sed uti dixi, quo ille obruit hunc fodisse conuenit reperiretur intendit; sed uti dixi, quo ille obruit hunc fodisse conuenit atque concurrit. Licet igitur definire casum esse inopinatum ex confluentibus causis in his quae ob aliquid geruntur euentum; concurrere atque confluere causas facit ordo ille ineuitabili conexione procedens, qui de prouidentiae fonte descendens cuncta suis locis temporibusque disponit. Rupis Achaemeniae scopulis ubi uersa sequentum Pectoribus figit spicula pugna fugax, Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt Et mox abiunctis dissociantur aquis. Si coeant cursumque iterum reuocentur in unum, Confluat alterni quod trahit unda uadi; Conuenient puppes et uulsi flumine trunci Mixtaque fortuitos implicet unda modos, Quos tamen ipsa uagos terrae decliuia casus Gurgitis et lapsi defluus ordo regit. Sic quae permissis fluitare uidetur habenis Fors patitur frenos ipsaque lege meat.
Abbreviated transcription (Latin):
tam etsi uulgus lateat cui uocabula ista ꝯueniant Aristotiles
inquit meus id in phisitis et breui ⁊ xi ꝓpiqua rõne definiuit
Quonã in quã modo Quotiens in quid aliquid tuiuspiãrei grã
geritur aliudq quibusdã decansis ꝙͣ quod intendebat᷑ obtingit
tasus uadet᷑ uotat᷑ ut siquis tolendi agri causa fodiẽs humũ
defossi auri pondus ĩueniat hoc igit᷑ fortuim quidẽ credit᷑ atti¬
disse. Uerũ nõ de nichilo est Nam ꝓprias causas habet. quarũ in¬
prouisus ĩ opinatusq ꝯcursus. calũ uidet᷑ oꝑatus. Nam nͥ cultor
agri humũ foderet nisi eo locopecinã suã depositor obriuss et
aurũ nõ esset uĩentũ. Hee sut igit᷑ fortuiti cause ꝯpendii qd̾ ex
obuiis sibi et ꝯfluentibꝰ tausis nõ ex gerentis intentione ꝓuẽit
Neq enĩ uel qui aurũ obrut uel qui agrũ ex̾tuit ut en penna

Expanded text:
tametsi uulgus lateat, cui uocabula ista conueniant? Aristoteles tametsi uulgus lateat, cui uocabula ista conueniant? Aristoteles meus id, inquit, in Physicis et breui et ueri propinqua ratione definiuit. Quonam, inquam modo? Quotiens, ait, aliquid cuiuspiam rei gratia geritur aliudque quibusdam de causis quam quod intendebatur obtingit, casus uocatur, ut si quis colendi agri causa fodiens humum defossi auri pondus inueniat. Hoc igitur fortuito quidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam proprias causas habet quarum inprouisus inopinatusque concursus casum uidetur operatus. Nam nisi cultor agri humum foderet, nisi eo loci pecuniam suam depositor obruisset, aurum non esset inuentum. Haec sunt igitur fortuiti causa compendii, quod ex obuiis sibi et confluentibus causis, non ex gerentis intentione prouenit. Neque enim uel qui aurum obruit uel qui agrum exercuit ut ea pecunia
Abbreviated transcription (Latin):
locs sĩt / ea quibꝰ max ͤ deltõr agnoscere Simul tũ omẽ dispura¬
Nonis tue latus indubirta fide constitĩt nithil de seqitibꝰ ãbigat᷑
iãillꝰ morẽ inquit gerã tib simłq sic orsa est Si quide
iquit aliquis euẽtũ temerario motu nullaq causaꝵ ꝯnexione
ꝓduetũ casũ esse definiat nichil casũ esse oĩo ꝯfirmo Et pte
cohes cente m rdiẽ tutta deo lotus põt ullus temeritati resi¬
Omis esse peest Nichil ex nichilo existere ua sniã est Cui nemo
umo mã treter refragatꝰ est p̃q d illi nõ de oꝑante pͥmiepio
tño mẽtũ tsi nullis excansis aliquid oriat d de nichila ortar
esse uidebit᷑ Ꝙ si hot fieri nequit nec tasũ quidẽ huiõĩ es posle¬
est. qualẽ pauloante definiuimꝰ. Quid igit᷑ inq̃ Nichil ne est
quod uel casus uel fortuitũ cure appellari queat An est aliquid

Expanded text:
loco fuerit ea quibus maxime delector agnoscere. Simul, cum omne disputaloco fuerit ea quibus maxime delector agnoscere. Simul, cum omne disputationis tuae latus indubitata fide constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. – Tum illa: Morem, inquit, geram tibi, simulque sic orsa est: Si quidem, inquit, aliquis euentum temerario motu nullaque causarum conexione productum casum esse definiat, nihil omnino casum esse confirmo et praeter cohercente in ordinem cuncta deo locus esse ullus temeritati reliquus potest? Nam nihil ex nihilo exsistere vera sententia est, cui nemo umquam veterum refragatus est, quamquam id illi non de operante principio, fundamentum. At si nullis ex causis aliquid oriatur, id de nihilo ortum esse videbitur; quodsi hoc fieri nequit, ne casum quidem huius moest qualem paulo ante definiuimus. Quid igitur, inquam, nihilne est quod uel casus uel fortuitum iure appellari queat? An est aliquid,
Abbreviated transcription (Latin):
faciatq sepe que cũ gesserint nõ fuisse gerenda deternant
Ex quo sepe sũma illa ꝓudẽtia ꝓtulit insigne miracalu
Ut malos mal bonos facẽnt Nam dũ miqua sibi a pessimis
quidã ꝑpeti unr̃ noxioꝵ odio flagrantes ad ututis frugẽ
rediere dũ se eis dissimiles student esse quol oderant/
Sola est enĩ dina uis cui mala quoq bona sint cũ eis con¬
petenter utendo alitꝰ boni elicit effcm̃ Ordo eĩ quidã
tũtt ꝯplectit᷑ ut quod ab assignata ordinis rõne decesse¬
rit hoc litet in aliũ tamẽ ordinẽ relabat᷑ nequid in regno

Expanded text:
faciantque saepe, quae, cum gesserint, non fuisse gerenda, decernant? faciantque saepe, quae, cum gesserint, non fuisse gerenda, decernant? Ex quo saepe summa illa. providentia, protulit insigne miraculum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti videntur, noxiorum odio flagrantes ad virtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse, quos oderant. Sola est enim divina. vis, cui mala. quoque bona. sint, cum eis competenter utendo a.Iiemus boni elicit effectum. Ordo enim quidam cuncta. eomplectitur. ut, quod adsignata ordinis ratione decesserit, hoc licet in alium, tamen ordinem relabatur, ne quid in regno
Abbreviated transcription (Latin):
ipsos quibꝰ iuehũt᷑ emẽdãt Leta uͥo magnũ bonis arguintũ
loquuñt᷑ quid de huioĩ felicitate debeant u̾idicare quã famłari
sepͥe mprobis cernãt In qua re illud etiã dispensari tredo ꝙy
qr s est forsitan nlitꝰ tã p̃ceps atq inportuna naturtu
Ut eũ in sceła potiꝰ exaterbare possit rei familiaris ĩopia
Huiꝰ morbo ꝓuidentia collate pecinẽ remedio medet᷑. Hu
fedatã prebrisꝰ consciã spectans et se cũ fortuna sua ꝯꝑãs
forsita ꝑtimescit ne tuiꝰ rei iocũdus est ulus sit triltil a¬
missio mutabit git᷑ mores at dũ fortunã mnitte̾ metuit
nequiti ã derelinquit Alios i cladẽ meritã p̃cipitauit ĩdigne
acta felicitas Qiubusdã ꝑmissũ puniẽdi ius ut excicii bonis
et mal ess cã supplitii Nãm ut probis atq inprobis nullumm
fẽdus est Ita ipsi inter se inprobi nequeñt ꝯuẽire Qauidni
tũ ⁊ semetipsss discerpentibꝰ conscĩa uiciis quisq dissẽtiãt

Expanded text:
o magnum bonis argumentum loquuntur, quid de huius modi felicitate debeant iudicare, quam famulari- lari saepe improbis cernant. In qua re illud etiam dispensari credo, quod est forsitan alicuius tam praeceps atque importuna natura, ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia; huius morbo providentia collatae pecuniae remedio medetur. Hic foedatam probris conscientiam spectans et se cum fortuna sua comparans forsitan pertimescit, ne, cuius ei iucundus usus est., sit tristis amissio; mutabit igitur mores ac, dum fortunam metuit amittere, nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitavit indigne acta felicitas, quibusdam permissum puniendi ius, ut exercitii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis atque improbis nullum foedus est, ita ipsi inter se improbi nequeunt convenire. Quidni, cum a semet ipsis discerpentibus conscientiam vitiis quisque dissentiat
Abbreviated transcription (Latin):
timef uel illi sese estiment carituros. Neq enĩ est aliquid ĩ
tam breuibꝰ uite metis ita serũ quod expcare longũ ĩmor¬
talis p̾sertĩ animꝰ putet Quoꝵ magna spes et excelsa
facinoꝵ machina repentino atq insperato sepe fine destruit
Q. d̾ quidẽ illis miserie modũ statuit Nam si nequicia miseꝵ
facit miserior sit nirẽ est duit mor nequã Quos infehassiõs
esse iuditarẽ si nõ eoꝵ malitiã saltẽ mors extrema fmiret
etenĩ si de prauitatis infortunio ua conclusimꝰ infinitã
nimiũ ꝯuenire ꝯgnosto. Nette inquit astimas Sed qui
Ansionis ostendat Alioquin ꝯtessis p̃cedentibꝰ nehil ꝓrsus
est quod de illatione causetͣllam hoc quoq qd̾ dicã nõmimis¬

Expanded text:
lis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in lis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur. Quod quidem illis miseriae modum statuit; nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam. Quos infelicissimos esse iudicarem si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret; etenim si de prauitatis infortunio unimium convenire cognosco. Recte, inquit, existimas: sed qui clusionis ostendat; alioquin concessis praecedentibus nihil prorsus est quod de inlatione causetur. Nam hoc quoque quod dicam non mi