comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ copiosa: multa undiq appoetans: multis sñ uanitate ĩ¬
ꝑciens: non ẽ admodũ iutuꝑ anda. Agricultura nicħ mehꝰ.
nicħ ub̾i̾us. nicħ hoĩe libero digniꝰ. hanc laudat poeta:
liũ. pat̾na rura bob ex̾cet suis. solutꝰ omĩ fenore. u̾ecir¬
namq nrãm in qua est honesta spẽs: in aꝑto posuit.
partes ã ad necessitatẽ urẽ nature datas iõ abdidit: qr
deformẽ aspectũ habiture erãt. hac̃ diligñtẽ fabricã
nature. iitata ẽ hũana uecũdia. Q̃ i natura occul
q seruanda ẽ u̾ecundia. Quarũ it partiũ usus sũt ne¬
cessarii: neq eas partes: neq ear usus: suis nõib appel¬
lant. uiciosum ẽ ⁊̃ in re seuera delicatũ inferre sm̃o
sẽt̃ ⁊ casu formosus puer tnsiret: dix̃ sofocles. o pulchrũ¬

Expanded text:
a et copiosa multaque undique apportans multisque sine vanitate impertiens, non est admodum vituperanda. Agricultura nil melius, nil uberius, nil libero homine dignius. » Hanc laudat poeta Hlium  Paterna rura bobus exercet suis, Solutus omni fenore. Deenim nostram, in qua est honesta species, in aperto posuit; partes autem ad necessitatem naturae datas ideo abdidit, quia deformem aspectum habiturae erant. Hanc diligentem fabricam naturae imitata est verecundia. Quod enim natura occultetiam servanda est verecundia. Quarum enim partium usus sunt necessarii, neqlant. Vitiosum quoque est in re severa delicatum inferre sermoficio convenissent et casu formosus puer transiret, dixit Sophocles: O Per
Abbreviated transcription (Latin):
ge̾ siln̾tiũ: si tͥ non p̾stit̾i̾s. Si it garrulũ accusas: pꝑdet.¬
Plenꝰ sũ rimarx hac ⁊ illac effluo. Icoͥco in ħ incõbe: ut
libñtius audias quã loquaris. Sũmoꝑe ã iurgia fri

Expanded text:
gere silentium, si tibi non praestiteris. Si enim garrulum accuses, regere silentium, si tibi non praestiteris. Si enim garrulum accuses, re sum, hac atque illac perfluo. Idcirco in hoc incumbe ut libentius audias quam loquaris. Summo autem opere fugi
Abbreviated transcription (Latin):
nus. s ⁊̃ ocłõs ꝯtinentes.Si sofocles in ꝯiuiuo idẽ dixiss:
narũ. ludentẽ lasciua. seueru̾ seria dictu. format ir na¬
tura: peius nos intꝰ ad omnẽ foctunarũ habitũ. iuuat
aut ĩpellit ad iram. aut ad humũ meroee graui deduꝗit.
⁊ angit. pꝰ offert aĩ motꝰ int̾prete lingua. sidicñtis erũt
fortunis absona dicta: Romani tollẽt eqͥtes. pedites q ca¬
chumũ. Int̾erit multũ dauꝰ ne loquat᷑. an heros. matu
rus ne senex. ad anhuc florente uiuenta: feruoris an
matͦna potens. an sedula nutͥ. m̾caide ne uagꝰ. cultorre
neq tu scrutab̾is ulliꝰ unquã. Quintũ uͦ: statĩ cũ subdit.
ꝯmissum ꝙ teges ⁊ uino tortꝰ ⁊ ira. Quid de quoq ui¬
ro ⁊ cui dicas: sepe uideto. ꝑcunctatorẽ fugito. nã gar¬
rulus idem ẽ. Non retinent patule omissa fidelit̾ au¬
res ⁊ uolat emissũ semel irreuocabile u̾bũ. Iccͥco gar¬
rulo archanũ minime aꝑies. Nou i potes ab alio exi¬

Expanded text:
ulos habere abstinentes. Si Sophocles in convivio id dixisset narum, ludentem lasciva, severum seria dictu. format enim natura prius nos intus ad omnem fortunarum habitum: iuvat aut inpellit ad iram aut ad humum maerore gravi deducit et angit: post effert animi motus interprete lingua. si dicentis erunt fortunis absona dicta, Romani tollent equites peditesque cachinnum. intererit multum, Davusne loquatur an heros, rusne senex an adhuc florente juventa Fervidus; an matrona potens, an sedula nutrix; Mercatorne vagus cultorne neque tu scrutaberis illius unquam. 985 Quintum vero subdit: Commissumque teges et vino tortus et ira . . . Quid de quoque viro, et cui dicas, saepe videto. Percontatorem fugito, nam garrulus idem est. Nec retinent patulae commissa fideliter aures: Evolat emissum semel irrevocabile verbum. Idcirco garrulo arcanum minime aperies; non enim potes ab alio exi
Abbreviated transcription (Latin):
amͦ. aut in festirationib ne suscipiamꝰ iuimias celitates. Que c̃
fiunt: anhelitꝰ mouet᷑. uultꝰ mutat᷑. ora torquent᷑. Ex quib¬
o rõnis. i appetitꝰ uoluntatis. Cogitatio uͦ: in exqͥrendo ꝯsilio¬
ex̾cetur.appetitꝰ.: ĩpellit ad agñdũ. curandũ gͥ ẽ: ut rõ pre
status: mutant᷑. Nam ire stimuł cor accensum: palpitat.
corpus tͤmit. lingua se p̃pedit. facies ignescit. exasꝑant᷑ ocłi.

Expanded text:
amur: aut in festinationibus suscipiamus nimias celeritates, quae cum fiunt, anhelitus moventur, vultus mutantur, oratorquentur: ex quibuo rationis et appetitus. Voluntatis cogitatio in vero exquirendo exercetur, appetitus impellit ad agendum. Curandum igitur est ut ratio praesstatus mutantur. » Nam irae flammis cor accensum palcorpus tremit, lingua se praepedit, facies ignescit, exasperantur oculi,
Abbreviated transcription (Latin):
dissimilitudines: cũ alios iudeas uelocitate ad cͣsum. alios
iurib ad luctandũ uale̾: sic in aĩs maiores sut moꝵ uari¬
etates. Quibdã ir inẽ lepos.i. fandi urbantas. ilł: hylaritaᷤ.
Sut alii simplices ⁊ aꝑti.qͥ nich̃ exocculto. nicħ in ĩsidiis
agñdũ putãt. uitatis cultores. fraudis inmici. quid enu

Expanded text:
dissimilitudines; nam alios videres velociores ad usum, alios viribus ad luctandum valere, sic in animis majores sunt morum varietates. Quibusdam enim lepos inest, et fandi urbanitas; his hilaritas, sunt alii simplices et aperti, qui nihil in occulto, nihil insidiis agendum putant; veritatis cultores, fraudis inimici. Quid sin
Abbreviated transcription (Latin):
offiñ sit: studia multitudinis ad suas utilitates
dunt reges. ⁊ sic ca moete tyrann. Cotra: beniuolentia¬
fideł custos ẽ. ⁊̃ ad ppetuitatẽ. p̃como u laudis defũctũ
ꝑhẽnẽ facit. Qͥ se metui uolẽt: a quib timent᷑ eosoem
tros metuens tonsceios: candente carbone sibi adure¬
bat capillos. Alexand̾ ferꝰ ex epuł ĩ cubicłm̃ ueniens:
ad uxorẽ p̾mutebat: stipatores suos. qͥ scrutarent᷑ ar¬
chas muliebres. ne in uestib relũ absconde̾t᷑. m emu¬
nit p̾latꝰ: se pͥuatũ fuisse. Nã sepe spes ĩpbissimas ã¬
laq̃ata cͥcũ tecta uolantes. ⁊ qua ñ gͣuioe moetalibus
addira cura ẽ. spes uͥ longa uenit.
De gloria

Expanded text:
fati officium sit studia multitudinis ad suas utilitates dunt reges, et sicca morte tyranni. TULLIfidelis custos est etiam ad perpetuitatem; praeconio enim laudis defunctum perennem facit. Qui se metui volunt a quibus timentur, eosdem tros metuens tonsorios candente carbone sibi adurebat capillos, Alexander Cheraeus ex epulis in cubiculum veniens ad uxorem praemittebat stipatores suos qui scrutarentur arcas muliebres, ne aliquod in vestibus telum absconderent. » Meminerit praelatus se privatum esse; nam saepe spes improbissimas amlaqueata circum Tecta volantes. Et quos non gravior mortalibus addita cura est Spes ubi longa venit. De Gloria
Abbreviated transcription (Latin):
sic tueant᷑: ut q̃cũq agunt: ad eã referant. oblici omo¬
doꝵ suoꝵ. Alteꝵ: ut totũ corpus cruitatis curet̃. Ne dũ
aliquã partem tuent᷑: reliquas deserant. Q it parti cõ¬
sulunt. ⁊ partẽ relinquũt. ꝑniciosissimã sedicionẽ
in cuiitatẽ inducũt. Caueant ⁊̃ ꝯtentionẽ. Dicit ii pla
to. simiłr facẽ eos qͥ int̾ se ꝯtendut᷑. uter potius quita

Expanded text:
sic tueantur ut, quicquid agant, ad eam referant obliti commodorum suorum; alterum ut totum corpus rei publice curent ne, dum aliquam partem tuentur, reliquas deserant». Item em inducunt . . . . Caveant et contentionem. Dicit enim Plato, eos similiter facere, qui inter se contendunt uter potius civita
Abbreviated transcription (Latin):
meditando. cͦ circa: si qͥs ẽ ad uoluptates paulo ꝓpensior: mͦ
non sit ex pecudũ gn̾e. Ex hoc quid̃ intelligr̃ uoluptatem¬
ñ satis dignã eẽ hõis p̃stantia. qr latebras q̃rit. Si quis it
paulo erectioe quãius uoluptate capiat᷑: occultat appeti
uoluptatũ dm̃ĩ. Nam uoluptates blandissime dñe.: inar¬
imas partes a uͥtute detorquent.

Expanded text:
meditando. Quocirca si quis est ad voluptatem propensior, caveat ne sit ex pecudum genere. Ex quo intelligitnon esse dignam hominis praestantia, quia latebras quaerit. Si quis enim paulo erectius quavis voluptate capiatur, occultat appetitvoluptatum dominium. Nam voluptates blandissimae, dominae, maximas partes a virtute detorquent.
Abbreviated transcription (Latin):
sari soleas ⁊ uexari. b̃uit̾ respondeo. qr si pugna ñ eẽt:
uictoria nlła eẽt. Ed aũ subiunxisti malle te alio gen̾e
deo. q si nlła delectatio eẽt in cogitatiõe: nlłꝰ oĩo labor in
contͣdictiõe eẽt. qr animꝰ om̃e qđ ñ delectaret facile re-¬
futaret. Hic u̾o labor ẽ cũ eo pugnare qd̾ placet. ħ ẽ pa
b ꝑtͣbatiõis qͥ ñnũquã occasionil incͣrentib qͥetẽ m̃tis
ꝯcutiunt. u̾bis psalmiste respondeo. Irascimini ⁊ nolite pec¬

Expanded text:
sari soleas et vexari. Breviter respondeo quod, si pugna non esset, victoria nulla esset. Quod autem subjunxisti malle te alio genere si nulla delectatio esset in cogitatione, nullus omnino labor esset in contradictione, quia animus omne quod non delectaret, facile refutaret. Hic vero labor est cum eo pugnare quod placet, hoc estbus perturbationis, qui nonnunquam, occasionibus incurrentibus, quietem mentis concutiunt, verbis Psalmistae respondeo: Irascimini, et nolite pec
Abbreviated transcription (Latin):
t̾itoꝵ ꝯmissoꝵ tuoꝵ menioriã succedeis obliuio in multis
ꝯfudit uͥ ñ possis sic̃ dignũ fu̾at eoꝵ in qͥb offendisse d̃m̃
te doles reminisci. ⁊ ħ qͥdẽ tanto mag̃ tͥ fiunt suspecta:
pecẽm ñ cau̾e.⁊ successit alia culpa. ꝑpetta malicia ꝑicłm
ñ tim̾e.⁊ au̾tere ocłos ne malũ suũ uideat hõ. ⁊ ut nõ
intelligat qͥd patiat᷑. S tñ pꝰ ħ omĩa adhuc uiuit nũa
et̾na. cui ille clamauit. ab occultis meis munda me¬
añe. & ab alienis parce seruo tuo. Et iterũ. Oculi mei sẽꝑ¬
ad dñm qm̃ ip̃e euellet de laq̃o pedes ineos. ꝑpt̾ea ad illũ
respicio qͥ iudet qd̾ ego uid̾e ñ pꝰsũ. ut mundet me ⁊̃ ab
his sordib uͥ sũ macłatꝰ ꝑ culpã. nͨ illuminatꝰ ꝑ scientiam.
meũ eogitare ⁊ cognosc̾e neglexi. ꝓpt̾ea ad illũ miãm ĩplo
ro. ut manu pietatis sue t̾gat macłas ignorantie meȩ.qui
⁊ si ignoro qͥd feci. ñ tñ ignoro q male feci. Qd̾ postea dixi

Expanded text:
ommissorum tuorum memoriam succedens oblivio in multis confudit, ut non possis sicut dignum fuerat, eorum, in quibus offendisse Deum te doles, reminisci. Et haec quidem tanto magis tibi fiunt suspecta, peccatum non cavere et successit alia culpa, perpetrata malitia, periculum non timere, et avertere oculos ne malum suum videat homo et ut non intelligat quid erna, cui ille clamavit: Ab occultis meis munda meet ab alienis parce servo tuo . Et iterum, Oculi mei sem ipse evellet de laqueo pedes meos . Propterea ad illum respicio, qui videt quod ego videre non possum, ut mundet me etiam ab his sordibus, ubi sum maculatus per culpam, nec illuminatus per scientiam. meum cogitare et cognoscere neglexi. Propterea ad illum intendo misericordiam implorans, ut manu pietatis suae tergat maculas ignorantiae meae; qui, et si ignoro quid feci, non tamen ignoro quod male feci. Quod postea
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a de ip̃a desꝑamꝰ. Qñ peccas tolł tͥ bonitatẽ tuã. qñ u̾oti¬
mes ne forte ñ ignoscat tͥ ds̃. tollis illi bonitatẽ suã. Hec ẽ
maior iniqͥtas. Plus ĩpiꝰ efficis si ꝓ tua iqͥtate aliqͥd minꝰ
senseris de ip̃iꝰ bonitate. Demꝰ gͦ ꝯfusionẽ nob̃ pecc̃ã nr̃a
ꝯfitendo. demꝰ głam illi de ip̃iꝰ miscdĩa nullatenꝰ diffidẽ¬
necessaria ẽ. qr ex oꝑe suo ñ iustificabit᷑ hõ corã illo. Hon¬

Expanded text:
a desperamus. Quando peccas, tollis tibi bonitatem tuam; quando vero times, ne forte tibi non ignoscat Deus, tollis illi bonitatem suam. Haec est major iniquitas. Plus impius efficeris, si pro tua iniquitate aliquid minus senseris de ipsius bonitate. Demus ergo confusionem nobis peccata nostra confitendo, demus gloriam illi de ipsius misericordia nullatenus diffidennecessaria est,
Abbreviated transcription (Latin):
theoderico: hugo. Munusculum hoc
dilectionis meȩ ea uos p̾cor benignita¬
te suscipite: qua me scio illud deuo¬
tione obtulisse. Dictatum breuẽ de uirtute ora¬
tionis inelmato licet sermone conscͥptum misi
caritatiurẽ: in qͦ distinctum habetis. quib mo¬
dis orantis animꝰ int̾ p̃cum u̾ba ꝑ compuno¬
tionẽ accendit᷑ de monstratũ eciam cur illȩ a
nob̾ scͥpture que petitionis formã non habent.
ꝓ nr̃a suie alioꝵ salute postulantib int oran¬
dum ꝓferuntur. De oratione gͦ orationẽ postula-¬
turꝰ scͥpsi: cuiꝰ dulcedine̾ quantũ iam longo
pietatis studio ꝑfectius gustastis. tanto libenti
donum acciꝑe. & donum impendere debetis.

Expanded text:
charissimo H. Munusculum hoc dilectionis meae ea vos precor benignitate suscipite, qua me illud scio devotione obtulisse. Dictatum brevem de virtute orationis inelimato licet sermone conscriptum misi charitati vestrae, in quo distinctum habetis quibus modis orantis animus inter precum verba per compunctionem accenditur; demonstratum etiam cur illae a nobis Scripturae, quae petitionis formam non habent, pro nostra sive aliorum salute postulantibus inter orandum proferuntur. De oratione ergo orationem postulaturus scripsi, cujus dulcedinem quanto jam longo pietatis studio perfectius gustastis, tanto libentius donum accipere et donum impendere debetis.
Abbreviated transcription (Latin):
rebq sit utile nr̃is. Nã ꝓ iocũdis aptissima queq dabũt
dii. carior ẽ illis hõ quã sibi. Orandũ est ut sit mens sa¬
cordie. atq igna uie te tͣdidĩs: ne quicquã dõs ĩplores.
Sunt it irati ⁊ infesti. Tunc saito te omnib cupitatib
soluitũ: cum eo ꝑuenis: ut nicħ dm̃ roges. nisi qd̃ roga¬
uiue cũ hominib tanꝙͣ. deus uideat. Sic loquere cumi
deo: quasi homines audiant. Quartũ religionis offm̃

Expanded text:
rebusque sit utile nostris. Nam pro jucundis aptissima quaeque dabunt dii Charior est illis homo, quam sibi . . . . . Orandum est, ut sit mens sacordiae atque ignaviae te tradideris, nequaquam deos implores; sunt enim tunc irati et infesti. » -- « Tunc scito. te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil Deum roges, nisi quod rogaic vive, tanquam Deus videat; sic loquere cum Deo, tanquam homines audiant. » Quartum religionis officium
Abbreviated transcription (Latin):
ciasq nou ex re s ex ꝯmodo estimare. mag̃ꝙ uul
potũtie cupiditas. magnanimitas ã: ꝓmptiores fac̃
ad inpuguand̃. munificũtia u̾o: plura dat illis auxi
om̃is qr potestas: Ipatiens ꝯsoetis erit. ⁊ alibi. ꝓħ oetꝰ ⁊¬
am̃s ãbitione furce. Nulla fides pietas q uiris qui
castra sequunt᷑. uenales ꝙ manꝰ. Ibi fas uͥ maxuna
nĩces. Nuidit᷑ truculentia in uim ⁊ fraudẽ. fraus¬
trũq ab hoĩe alienissimũ ẽ. s fraus: odio dignã
aes aiõs. fronti nulla fides. Quis ir non uicus habũ¬
dat tristibus obscenis:¬

Expanded text:
tiasque non ex re, sed ex commodo, aestimare; magisque vpotentiae cupiditas. Magnanimitas autem promptiores facit ad impugnandum, munificentia vero plura dat illi auxiliomnisque potestas Impatiens consortis erit. Proh! caecus et amens Ambitione furor! Nulla fides, pietasque viris, qui castra sequuntur, Venalesque manus: ibi fas, ubi maxima merces. Dividitur autem truculentia in vim et fraudem. Fraustrumque ab homine alienissimum est: sed fraus est odio digna mt atrocem animum. Fronti nulla fides. Quis enim non vicus abundat Tristibus, obscenis
Abbreviated transcription (Latin):
te. Multi it patͥmonia effuderũt. in ꝯsulte largiẽdo.
possis: ꝙ. libñt̾ facias. s equiuit᷑ ⁊̃ largitionẽ rapine
cũ it dando egere cepint: alienis bonis manꝰ infre
genã largorũ. quorũ. alii dissipatores: alii libale
¶Dissi patores: qui epuł ⁊ munĩb hystͥonũ ⁊ lenonũ
collocationẽ iiuãt. uł in alia reqͥyenda. ł augenda. Bũ¬
lios offendat̃. Sepe it aut eos ledũt qͦs ñ debẽt. aut
eos qͦs ñ expedit.si ĩprudũtes: negligũtie ẽ. Si pruden¬
ces. tem̾itatis. utñdum ẽ aũ excusatioe ad u̾sus eos. qͦs ĩ

Expanded text:
e. Multi enim patrimonia effuderunt inconsulte largiendo. possis? 3. Atque etiam sequuntur largitionem rapinae. Cum enim dando egere coeperunt, alienis bonis manus affergenera, nam alii dissipatores et alii liberales. Dissipatores, qui epulis et muneribus histrionum et lenonum collatione adjuvant, aut in alia re quaerenda vel augenda. velint, alios offendant. Saepe enim aut eos laedunt quos non debent, aut eos quos non expedit. Si imprudenter, negligentiae est; si prudenter, temeritatis. Utendum est etiam excusatione quacunque poss
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce timnor ab offoꝰ iusticie faciet te cessare. Ruus
sit aliqͥs erga quẽ debeam esse munificꝰ. tuc̃ si cu¬
pio seruare quod habeo. uł qͥa utile mͥ uidet᷑. uł
quia ñ facile recuꝑo: cupiditas iusticie obuiat.
Id cͥco iusticiã duab qͣi colũpnis fulciri oportet.
scił foetitudĩe ꝯtra tunorem. ⁊ tẽꝑantia contra
cupiditatẽ.

Expanded text:
ecce timor ab officio justitiae faciet te cessare. Rursus sit aliquis erga quem debeas esse munificus, tunc si cupis servare quod habes, qua tibi utile videtur, et quia non facile recuperatur, cupiditas justitiae obviat; idcirco justitiam duabus columnis fulciri oportet, scilicet fortitudine contra timorem, temperantia contra cupiditatem.
Abbreviated transcription (Latin):
inserta narratio. Nnsinuatio ẽ. sine petitione
ꝑ solam narrationẽ uoluntatis facta fignifica¬
tio. Eria sunt genera supplicationũ: captatio. ex¬
actio. pura oratio. Captatio ẽ. qd̾ fit ante postula¬
tionẽ ad p̃ꝑandum & melinandũ animũ audi¬
toris: qd̵ trib modis facimꝰ. Erimo cũ aliqͥo facimꝰ¬

Expanded text:
narratio. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem, voluntatis facta significatio. Tria sunt genera supplicationum, captatio, exactio, pura oratio. Captatio est id quod fit ante postulationem ad praeparandum et inclinandum animum auditoris, quod tribus modis facimus. Primo cum aliquid dicim
Abbreviated transcription (Latin):
tur humilis. Que omnino ab oratione dunã
excludit᷑. apud homines aũ maxime suꝑbos &
potentes magno studio exercetur. Et sicut in supͣ¬
dictis ostendimꝰ. ita qͦ in his t̾b differentiã in¬
uenimꝰ. Insinuatio enĩ ex fiducia ꝑfectis conue¬
nit: ex timore incipientib. ex contemptu malis.
De hinc reliqua que de oratione tractare ꝓposui¬
mꝰ: adnectenda sunt :¬

Expanded text:
tur humilis. Quae omnino ab oratione divina tur humilis. Quae omnino ab oratione divina excluditur, apud homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, adnectenda sunt
Abbreviated transcription (Latin):
insinuatio: qñ uł de facilitate cause. uł de be¬
niuolentia sua ꝑsone confidimꝰ. & ido deside¬
rium nrm̃ patent̾ expͥmere negligimꝰ. qͥa nos
optinere posse. sela insinuationẽ speramꝰ: sic̃ ẽ
ild̃ qd̾ in nuptiis deficiente uino dno mat᷑
dicit. Uinũ ñ hñt. Non dixit. peto ut defectum
poculi uinũ exereando aut cõmutando supple¬
as. s hoc mat̾ne reuerentie pͥuilegiũ deberi
existimauit. ut quicqͥd uł inuendo se uelle
significaret : pati ã filio repulsã nͨ debuisset
Et hoc quidẽ iustũ fuerat. si tale ab eo aliquid
petiusset. qd ille facere posset. scõm naturã quã
hominis: & ido cum ã matre xp̃e homo mi
racłm requirit᷑. idem ñ quasi ho. s quasi ds̃
mulierẽ ñ matrẽ de p̃sumptione causatur.
Maria enĩ a xp̃o ñ quasi mat̾ exigere a filio¬
s quasi mulier si necesse fuisset. miracłm hu¬
milit̾ postulare debebat a dõ. Contempti fit in¬
sinuatio: qñ uel causa uilis ẽ. uel ꝑsona que roga¬

Expanded text:
 de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam hominis, et ideo cum a matre Christus homo de miraculo requiritur, idem non quasi homo, sed quasi Deus mulierem non matrem de praesumptione causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filiosed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatio quando vel causa vilis est, vel persona quae roga
Abbreviated transcription (Latin):
festinũ atcendamꝰ : d̾i magnificentiã contͣ
eoꝵ suꝑbiam frangenda opponamꝰ: cũ om̃i
reuerentia animũ nrm̃ ad obseqͥum uliꝰ su¬
biciamꝰ: semꝑ supra nos admirantes eiꝰ potentia.
infra nos despicientes eoꝵ in solentia. Hicẽ af¬
fect᷑ admirationis. indignationi mixtꝰ : ex lau¬
datione surgens. Dequencis psalmi series non
scd̃m unũ affectum texitur: s sepe de affectu
in affectũ transit. Uerbi grã. In angustiis consti¬
tutꝰ. quantũ semꝑ in d̾i miscdia considãbã. co¬
gitare incipio: quia tam̃ qͣdammꝰ me ab eo¬
derelictũ uideo. ex affectu doloris in hec u̾ba
prumpo. Dnẽ quid multiplicatisunt qͥ tͥbulant
ex asfectu doloris. in affectum bone p̾sum ptionis
recurrens aio. Cu aũ dne susceptor m̃s es. ut ꝙ
merorẽ ꝑ fiduciã releuem: & fiduciã ꝑ merorẽ
castigem. Et quis om̃s uirtutes psalmoꝵ. quis
illas ignitas compunctiones scoꝵ affectuuĩ enu¬

Expanded text:
festinum attendamus. Dei magnificentiam contra festinum attendamus. Dei magnificentiam contra eorum superbiam frangendam opponamus, cum omni reverentia animum nostrum ad obsequium illius subjiciamus semper supra nos admirantes ejus potentiam, infra nos despicientes eorum insolentiam. Hic est affectus admirationis indignationi mistus ex laudatione surgens. Sequentis psalmi series non secundum unum affectum texitur, sed saepe de affectu in affectum transit, verbi gratia: In angustiis constitutus; ; quantum semper in Dei misericordia confidebam cogitare incipio, quia tamen quodammodo me ab eoderelictum video, ex affectu doloris in haec verba prorumpo. Domine, quid multiplicati sunt qui tribulant ex affectu doloris in affectum bonae praesumptionis recurrens aio: Tu autem, Domine, susceptor meus es . Ut et moerorem per fiduciam relevem, et fiduciam per moerorem castigem. Et quis omnes virtutes psalmorum, quis illas ignitas compunctiones sanctorum affectuum enu
Abbreviated transcription (Latin):
nolo. qͣntũ longe sũ.redire cupio. Utinã ad il
ẽ. surgens ex laudatione. Item exemplũ altesiꝰ.
Cogitaui mecũ quanta eet potentia d̾i. ac dem¬
de admirari cepi uesaniã hominũ qͥ mortales
sunt. & tam̃ uoluntati eiꝰ obuiare ñ ꝑtimeset᷑.
Ex hac itaq admiratione compuls sũ exola¬
mare ce dicere. Quare fremuert gentes o¬
mixta indignationi. qua uesaniã adiniram.
p̃sumptioni indignam᷑. Uel certe in nob̾met¬
ipsis dũ foris asfultꝰ uicioꝵ. crebros & impor¬
tunos aspicimꝰ. & intͥnsec̃ de di adiuitorio
p̾sumimꝰ. ipsã temptationũ nostrarũ molestiã
cũ quad̾a indignatione arguimꝰ. dicentes :
quare fremuert̾ gentes & cet̾a. Et est sumina
totꝰ psalin ad hoc tendens. ut ꝑdi potentiã con¬
firmati insolentes adũsitates contẽpnamꝰ.
& tanto nos adũsariis nr̃is fortiores. quanto
di uicimores sumiꝰ p̾sumamꝰ. Illoꝵ interitũ

Expanded text:
nolo, quantum longe sum redire cupio, utinam ad illnolo, quantum longe sum redire cupio, utinam ad illlectionis est surgens ex laudatione. Item exemplum alterius. Cogitavi mecum quanta esset potentia Dei, ac deinde admirari coepi vesaniam hominum, qui mortales sunt, et tamen voluntati ejus obviare minime pertimescunt. Ex hac itaque admiratione compulsus sum exclamare et dicere: Quare fremuerent gentes mista indignationi, quia vesaniam admiramur, praesumptioni indignamur, vel certe in nobismetipsis dum foris assultus vitiorum crebros et importunos aspicimus, et intrinsecus de Dei adjutorio praesumimus, ipsam tentationum nostrarum molestiam cum quadam indignatione arguimus dicentes: Quare fremuerunt gentes? Et est summa totius psalmi ad hoc tendens, ut per Dei potentiam confirmati, insolentes adversitates contemnamus, et tanto nos adversariis nostris fortiores, quanto Deo viciniores sumus, praesumamus. Illorum interitum
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝑ cotam seriẽ unus affectꝰ extendatur. s
sepe de alio affectu transitur in aliũ. sed̃m qd̾
mentes orantiũ diu̾sis modis affici solent. Hoc
aũ qualit̾ ꝑ singulos psalmos cognosci possit :¬
explanare plixioris oꝑis tractatũ expetit. Uolum᷑
tom̃ hoc in aliquib exempli causa. demonstra¬
re. forte cogitare cepi. quanta sit felicitas eẽ
cũ do. quanta item miseria sit uiuere in hoc
selo. quanta demũ calamitas semꝑ cruciari
in inferno: & ex hac meditatione mea subito
amore celestis patͥȩ actacttis. ipso affectu ducen¬
te in hec u̾ba decurro: beatꝰ uir qͥ non abiit
in consilio impioꝵ. Huiꝰ psalmi totã serie᷑ si
sed̾m intimũ cõpunctionis sensũ inqͥrimꝰ
quid aliud ñ hoc ubiq dicentẽ inuenimꝰ:
Felices qui nunquã a do recesserunt: felices
illo ꝑseuerare noluert̾. uł post ad illũ ñ redi¬
erunt. Grãs illi quantũ ꝑstiti: confusio mͥ qͣn¬
tum discessi. Nc̃ aũ qͣntũ ppe sum elongare

Expanded text:
ut per totam seriem unus affectus extendatur, sed saepe de alio affectu fit transitus in alium, secundum quod mentes orantium diversis modis affici solent. Hoc autem qualiter per singulos cognosci possit explanare, prolixioris operis tractatum expetit. Volumus tamen hoc in aliquibus exempli causa demonstrare. Forte cogitare coepi quanta sit felicitas esse cum Deo, quanta item sit miseria vivere in hoc saeculo, quanta demum calamitas semper cruciari in inferno, et ex hac meditatione mea subito amore coelestis patriae attractus, ipso affectu ducente in haec verba decurro. Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum , cujus psalmi totam seriem si secundum intimum compunctionis senquid aliud, nisi hoc ubique dicentem invenimus: Felices, qui nunquam a Deo recesserunt! felices,illo perseverare noluerunt, vel qui post ad illum non redierunt. Gratias illi qui quantum perstiti, confusio mihi quantum discessi. Nunc autem quantum prope sum elongare
Abbreviated transcription (Latin):
tione potentie & fortitudinis: surgit affectꝰ ora¬
tionis. admirationis. Ex cõmemoratione aũ ali¬
cuiiꝰ prosꝑi euentus. & facti felicis: affectus con¬
gratulationis. Eres sequentes ad illb̃ genꝰ ꝑtinent.
in quo fit cõmemoratio infelicitatis & miserie:
quia uidelicet affectꝰ humilitatis surgit ex cõme¬
moratione ꝓpͥe infirmitatis. Affectꝰ doloris sargit
ex cõmemoratione maloꝵ p̃sentium : uł ex recor¬
uatione p̾ceritoꝵ. Affectꝰ timoris: ex p̃iusione fu¬
sarios. uidelicet contra neqͥtiã illoꝵ indignatio.
contͣ mniuriã zelus. ꝓpt̾ malitiã maior de dei
miscłia p̃sumptio. Erempla singłoꝵ hec sunt.
Ex affectu dilectionis canitur psalmꝰ. diliga̾ te dñe.
Ex affectu congratulationis canit᷑ ꝑsalmꝰ. omnes
gentes: & in his oĩb ẽ landacio. Et affectu huini¬
litatis canitur ꝓsalmꝰ: ii te domine sꝑaui. Ex af¬

Expanded text:
tione potentiae et fortitudinis surgit affectione potentiae et fortitudinis surgit affectus admirationis, ex commmemoratione autem alicujus prosperi eventus et facti felicis surgit affectus congratulationis. Tres sequentes ad illud genus pertinent, in quo fit commemoratio infelicitatis et miseriae. Quia videlicet affectus humilitatis surgit ex commemoratione propriae infirmitatis, affectus doloris surgit ex commemoratione malorum praesentium, vel ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione fursarios videlicet contra nequitiam illorum, indignatio contra injuriam, zelus propter malitiam, major de Dei misericordia praesumptio. Exempla singulorum haec sunt, ex affectu dilectionis canitur psalmus: Diligam te, Domine .  noster . Ex affectu congratulationis canitur psalmus: Omnes gentes . Et in his omnibus est laudatio. Ex affectu humilitatis canitur psalmus: In te, Domine, speravi . Ex af
Abbreviated transcription (Latin):
affectꝰ congratulationis. cũ aliqͥd acceptabile
& beneplacitũ uidens. quadam hylaritate
ꝑfunditur. Est affectꝰ humilitatis: qñ ex consi¬
deratione infirmitatis sue ab elatione sua spon¬
te compͥmit᷑. Est affectꝰ meroris. qñ ex considã¬
tione maloꝵ suoꝵ qͦͣdaminꝰ contabescens infir¬
mat᷑. Est affectꝰ timoris. qñ ex consideratione
imminentiu penarũ coneutit᷑. Est affectꝰ indig¬
nationis. qñ odiũ adũsarioꝵ ex ipsa magnitu
dine iniqͥtatis eoꝵ infłamatur. Est affectꝰ zeli.
qñ ex amore iusticie ad desicdrũ ultionis accen¬
ditur. Est affectꝰ bone p̾suptionis. qñ ex noua
aliqua & singulari fiducia ad iundicandũ plꝰ so
lito quippiã auimat᷑. De istis affectib pͥmitres
ad ulud p̾cipue genus scͥpturarum ꝑtinent in qͦ
fit laudatio: quia scilicet ex cõmemoratione bo¬
nitatis surgit affectus dilectionis. Ex cõmemora¬

Expanded text:
affectus congratulationis, cum acceptabile affectus congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus humilitatis, quando ex consideratione infirmitatis suae ab elatione sua sponte comprimitur. Est affectus moeroris, quando ex consideratione malorum suorum quodammodo contabescens infirmatur. Est affectus timoris, quando ex consideratione imminentium poenarum concutitur. Est affectus indignationis, quando in odium adversariorum ex ipsa iniqudine inflammatur. Est affectus zeli quando ex amore justitiae ad desiderium ultionis accenditur. Est affectus bonae praesumptionis, quando ex nova aliqua et singulari fiducia ad vindicandum plus quidpiam animatur. De istis affectibus primi tres ad istud praecipue genus Scripturarum pertinent, in quo fit laudatio. Quia scilicet ex commemoratione bonitatis, surgit affectus dilectionis, ex commemora
Abbreviated transcription (Latin):
uersant᷑ qͥ nos ꝑsequuntur. qd̾ nob̾ hostes sunt.
qͥ ei contradict: qd̾ odimꝰ qd̾ odit: qd̾ diligimꝰ
quẽ diligit. male nos ꝓpt̾ eum odia ininicoꝵ
eiꝰ ꝑpeti. quam contra eũ hab̾e paceẽ eoꝵ. Om̃s
gͥ scripture eiꝰmodi. que ad captationẽ facien¬
uam congruunt. siue ipsa captatio ꝑ supplica¬
tionẽ siue ꝑ postulationẽ siue ꝑ insimiatio¬
nẽ fiat: aliene ab orationis usu habende ñ st̃.
quia licet alique illarũ narrationes petitiones
ñ habeant. habent tanĩ om̃s affectus uirtu¬
tum. qͦs in nob̾ accendunt: ꝑ quos oxantes
citꝰ quã ꝑ uocis petitionẽ inpetrant. Quid¬
meremꝰ aliquot ex ipsis. & exemplis demonstre¬
mꝰ. ut quia om̃s enumerare ñ possumꝰ. infinigi
enĩ sunt affectus: qͥd tam̃ in oĩb laudabile sit
cens id quod amat. subito amoris igne corripit᷑.
Est affectꝰ admirationis. cũ aliqͥd nouũ & admi¬
rabile condẽplans: in stuporẽ conũtitur. Est

Expanded text:
nobis hostes sunt, ui ei contradicunt, quod odimus quae odit, quod diligimus quae diligit. Malle nos propter eum odia inimicorum ejus perpeti, quam contra eum habere pacem eorum. Omnes igitur Scripturae ejusmodi, quae ad captationem faciendam congruunt, sive ipsa captatio per supplicationem, sive per postulationem, sive per insinuationem fiat, alienae ab orationis usu habendae non sunt, quia licet aliquae illarum narrationes petitionem non habeant, habent tamen omnes affectus virtutum, quos in nobis accendunt, per quos qui orant citius, quam per vocis petitionem, impetrant. meremus aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut, quia enumerare non possumus infiniti enim sunt affectus quod tamen in omnibus laudabile sit, cens id, quod amat, subito amoris igne corripitur. Est affectus Admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ ineptum facimꝰ : & ꝑ pium affectũ quẽ
ipsa in nob̾ u̾ba excitant ubiq orantes sumꝰ.
Ut enim breuit̾ cuncta complectar: qͦtienscũq
iaudem dei narramꝰ. quecũq sint u̾ba. quantũ¬
cumq ꝓlixa. quid in his om̃ib tam̃ int̾ cor
nrm̃ nisi hoc unũ loquit᷑: qd̾ eũ & admirans
amat. & amando admirat᷑. Similit̾ qñ de nra
miseria corã eo orantes aginꝰ quecũq sint u̾ba.
quancũcũq ꝓlixa. quid in his co̾r nrm dicit.

Expanded text:
nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramus, quaecunque sint verba quantumcunque prolixa, quid in his omnibus tamen intus cor nostrum nisi hoc unum loquitur, quod eum admirans amat, et amando admiratur? Similiter quando de nostra miseria coram eo orantes agimus, quaecunque sint verba, quantumcunque prolixa, quid in his cor nostrum dicit
Abbreviated transcription (Latin):
ad dep̾ssionẽ adũsarioꝵ nr̃oꝵ spectat. in medi¬
um adducimꝰ. Dicamꝰ gͥ om̃s illas scͥpturas. quas
qͦrũdam opinio ad orationis usum ñ ẽẽ assum̾¬
das existimat. idcirco utilit̾ debere & conueni¬
ent̾ posse int̾ uota p̾cum nr̃aru ab orantib re¬
citari᷑ quia & in nob̃ affeclũ pie deuotionis ex¬
citant. & cor nrm uł narrando laudẽ di ad eiꝰ
amorẽ ꝓuocant. uł nr̃am miseriã ꝯmemoran
licitudinẽ & fiduciã coram ipso ampliorẽ p̾stant.
Laudeꝰ dĩ in potentia & bonitate eiꝰ cognoscimꝰ.
miseriã nr̃am in hoc qd̾ fragiles & peccatores
sumꝰ: malitiã adũsarioꝵ nr̃oꝵ quia & ad di¬
ripiendũ sunt astuti: & ad oppͥmendũ impii.
Siue gͥ laudẽ dei in bonitate eiꝰ & potentia. si¬
ue miseriã nram in infirmitate & culpa nr̃a.
siue malitiã adũsarioꝵ nr̃oꝵ in tyramnide
eoꝵ & astutia. ad exercitatione mentis & ag¬
mentũ bone deuotionis orantes ꝯmemorem.

Expanded text:
ad depressionem adversariorum nostrorum spectat, in medium adducimus. Dicamus igitur omnes illas Scripturas, quas quorumdam opinio ad orationis usum non esse assumendas existimat, idcirco utiliter debere, et convenienter posse inter vota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excitant, et cor nostrum vel narrando laudem Dei ad ejus amorem provocant, vel nostram miseriam commemorandlicitudinem et fiduciam coram ipso ampliorem praestant. Laudem Dei in potentia et bonitate ejus cognoscimus. Miseriam nostram in hoc, quod fragiles et peccatores sumus. Malitiam adversariorum nostrorum quia et ad diripiendum sunt astuti, et ad opprimendum impii. Sive igitur laudem Dei bonitate ejus et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus,
Abbreviated transcription (Latin):
S sciendũ priꝰ. qd̾ fere om̃e genus orandi qd̾
qͥbdam prsꝰ ab orationis usu exeludendũ ui¬
decur: ad captationẽ ꝑtinet. Quã iudelicet cap¬
tationẽ quauis suꝑiꝰ quasi speciẽ supplicationis
annumeraũimꝰ. scd̃m qͣndã tam̃ largiorẽ con¬
suecudinẽ. ñ solũ supplicando. s etiã postulando
& insinuando captare solemꝰ. Incaptatione auꝰ
beniuolentia auditoris comꝑat᷑. Qd̾ tͥb modis
fit. suie qñ aliqͥd in laudẽ eiꝰ dicimꝰ. siue qnͣ ali¬
qͥd de nr̃a miseria ꝯmemoramꝰ. uł etiã qnͣ aliqͣd qd̾¬

Expanded text:
Sed sciendum primum, quod fere omne hoc genus orandi, quod quibusdam prorsus ab orationis usu excludendum videtur, ad captationem pertinet, quam videlicet captationem, quamvis superius quasi speciem supplicationis annumeravimus, secundum quamdam tamen largiorem consuetudinem non solum supplicando, sed etiam postulando et insinuando captare solemus. In captatione autem benevolentia auditoris comparatur. Quod tribus modis fit, sive quando aliquid in laudem ejus dicimus, sive quando aliquid de nostra miseria
Abbreviated transcription (Latin):
puoluunt᷑. ex antiqͥs hystoriis magnalia pa¬
trũ replicant. & si in eis non inueniunt
qd laudent. pͥoꝵ facta ad eoꝵ laudẽ retor¬
quent: se deuotos. se fidos. ñ solum dicunt.
s urant: & qd̾ eẽ nolunt. hoc omĩ studio
nideri laborant. Nunqͥd putatis uiste rep̾hendi pos¬
sent.si eent quod non sunt. S eẽ se fingunt:
Si hoc malũ eet̾ ut tales ẽẽnt. our tantoꝑe tales
uideri student:Immo u si tales eẽnt quales
se fingunt. & ñ sunt: uere laudabiles ẽẽnt.
Hec ob aliam causã eoꝵ petitio ab hominib
sepe respuitur. nͥ qͥa tales ñ eẽ. quales se fingt̃
eẽ. sciunt᷑. Si gͥ uli iuste in sius p̾cib repellunt.
quia sciunt᷑ tales ñ eẽ. quales se ẽẽ fingunt:
ut nos meream᷑ qd̾ petimꝰ a dõ ꝑciꝑe. quales
illi se simulant. tales studeamꝰ in ueritate nos
dõ exhib̾e. Ostendamꝰ foris ũbis hab̾e nos int̾
erga diñ affectũ deuotionis: & non soluꝰ osten

Expanded text:
provolvuntur. Ex antiquis historiis magnalia paprovolvuntur. Ex antiquis historiis magnalia patrum replicant, etsi in eis non inveniunt quid laudent, priorum facta ad eorum laudem retorquent, se devotos, se fidos non solum dicunt, sed jurant, et quod esse nolint, hoc omni studio ideri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi possent, si essent quod non sunt, sed esse se fingunt? Si hoc malum esset ut tales essent, cur tantopere tales videri student? Imo vero si tales essent quales se fingunt et non sunt, vere laudabiles essent. Nec ob aliam causam eorum petitio ab hominibus saepe respuitur, nisi quia tales non esse, quales se fingunt esse, sciuntur. Si ergo illi juste in suis precibus repelluntur, quia sciuntur tales non esse quales se esse fingunt: ut nos mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se simulant, tales studeamus in veritate Deo nos exhibere. Ostendamus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis.
Abbreviated transcription (Latin):
iudicio libent̾ relinquimꝰ. qͥd ẽ quod ꝓ hac
trare non debeamꝰ. Unꝰquisq gͦ. cũ in ora¬
tione uł psalmos. uł alias quaseu̾q sõptu¬
ras decantat. diligent̾ consideret cui affectus
seruiant.&. ad illũ affectũ doto nisu cor suũ
excitet. ad quem id quod loquit magis ꝑtinere
uidet. quia si rĩboꝵ que loquit᷑ affectum ha¬
buerit. ꝑ affectũ ipsũ meliꝰ u̾boꝵ iurtutẽ cog¬
noscet. & intelligentiai capiet. & ꝑ u̾boꝵ in
dec. Quantũ aũ affectꝰ cordis bonꝰ do̾ placeat:
humana etiã nob̾ consuecudo quãuis uiciosa
quadã tam̃ uirtutis imitatione demonstrat.
Certe uidemꝰ adulatores qualit̾ se erga illos
a quib aliquid expetunt deuotos simulant:
sepe ꝓcedentib obuiant. in turba constitutos.
pomposis salutationib honorant. tran sire
uolentib uiã p̾ꝑant. alios loeum dare ubent.
dominos aduentare pclamant. cathedras in
medio ꝯsticuunt. pusuinaria sternune. pedib

Expanded text:
arbitrio libenter relinquimus, quid est quod pro hac trare non debeamus? Unusquisque ergo cum in oratione vel psalmos vel alias quascunque scripturas decantat, diligenter consideret cui affectui serviant, et ad illum affectum toto nisu cor suum excitet, ad quem id quod loquitur magis pertinere videt, quia si verborum quae loquitur affectum habuerit, per affectum ipsum melius verborum virtutem cognoscet, et intels. Quantum autem affectus cordis bonus Deo placeat, humana nobis etiam consuetudo, quamvis vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione demonstrat. Certe videmus adulatores qualiter se erga illos, a quibus aliquid expetunt, devotos simulant. Saepe procedentibus obviam eunt, in turba constitutos pomposis salutationibus honorant, transire volentibus viam praeparant, alios locum dare jubent, dominos adventare proclamant, cathedras in medio constituunt, pulvinaria sternunt, pedibus
Abbreviated transcription (Latin):
absurda non sunt. si tantũmꝰ ad hoc competent
ꝓferri possunt. ut uł orantis affectũ ad amorẽ
diͦ excitent. uł qd̾ ampliꝰ ẽ. si iam amore eius
flagrat. excitatũ demonstrent. Demonstrent aũ
nͨ ut dm̃ occulta nr̃a quasi nescientẽ doceant.
sut nos dum internũ nrm̃ desidium foris
loquim᷑. ex ipsis nr̃is ũbis ampliꝰ ad amore infła¬
mem᷑. Sola gͥ cordis deuotio quantũ ad dm̃ suẜ¬
ficere poterat. nisi ad hoc etiam in uoce forma¬
retur oratio. ut mente̾ orantis ad maiorẽ deuo¬
tionẽ accendat. Nam sic̃ diximꝰ si petitioni inser¬
ta narratio ẽ. non ds docecur. s orans admo¬
netur considerare qͥd petat: ut deuoqꝰ oret. Si
uͦ sola supplicatio ẽ. qͥa deuotionẽ intꝰ in corde
significat. ad maiorẽ deuotionẽ animũ infła

Expanded text:
absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis amplius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad Deum suficere poterat, nisi ad hoc etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitioni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid petat, ut devotius oret. Si vero sola supplicatio est, quia devotionem intus in corde esse significat, ad majorem devoti
Abbreviated transcription (Latin):
minẽ. & qñ oramꝰ diñ. qd̾ homo necessitatẽ nrãm
scire non potest. nͥ ab alio doctus fuerit: d̾s aũ scit
etiã añquã petatur. quid nobie necesse sit̃. homo
gͥ qui rogatur. ꝑ narratione nrãm docetur.
ut sciat quio uelimꝰ: ꝑ supplicatione̾ nrñ
pulsatur. ut annuat qd pecimꝰ. S in ula
que ad dm̃ fic oratione narratio necessaria
non ẽ. nisi forde homo ad hoc narret ut ipse
suã petitionẽ meliꝰ intelligat ut & ꝑ narra¬
tionẽ suã admonitꝰ. qͥd petat consideret. &
ꝑ con siderationẽ petitionis sue excitat᷑. deuoqͥ
oret. Sane quantũ ad diñ ꝑtinet. sola supplicã¬
tio sufficit : qͥa ut diximꝰ. d̾s non necesse ht do¬
ceri. ut sciat. s supplicandꝰ ẽ ut annuat.
nullo alio mͦ citꝰ d̾s ad annuendũ flectitꝰ.
quã si p̾eantis animꝰ toto deuotionis affectu
ãd ipsum conũtat᷑. Quecũq gͦ sunt u̾ba orantis.

Expanded text:
minem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram minem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit, etiam antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis,
Abbreviated transcription (Latin):
postulare: Non orat. s subsannat. potius &e ad
iracundiã ꝓuocat dm̃. qui cum ante conspecdũ
enis quasi  postulaturꝰ uenerit. subito se ad alia que
nich ad rem ꝑtinere uidentur: replicanda cenũtit.
fremuert̃ gentes. uel attendite popule m̃s. uel
aliũ huiꝰcemodi psalmu decantamꝰ. Nonne ridieu¬
lũ ẽ. ut talia cantantes orare nos credamꝰ : Illd̃ fortas¬
se aliquidicant: & existiment nicħ utilitatis ẽẽ.
quotiens talia nr̃is orationib admiscemꝰ.S qͥsq
supradictas orationis spẽs diligent̾ ꝑspex̾it: qualit̾
etiam ista in orationib dicta ualeañt facile discer¬
nit. Nom hoc genꝰ orandi sepe impetrandũ inuenit
efficatꝰ: quã illd̃ etiam in quo manifeste petitio¬
nis nr̃e modũ orantes explicomꝰ. Et licet hoc ut dixi¬
mꝰ ex his que suꝑuis memorata sunt. satis euident
intelligi possit. si tam specialit̾ uemonstretur. qͥd
nisi ampliꝰ ueritas patescit: hoc int̾ ẽ qnͣ oramꝰ ho¬

Expanded text:
 est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit.fremuerunt gentes , vel: Attendite, popule meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus ho
Abbreviated transcription (Latin):
quam mala sua diligeret. nequaquã illa fugiens.
refugiũ sibi in ipso elig̾et. Credit gͦ. sꝑat & diligit.
Credit potentiã. sꝑat niscdiam: ꝯmat custodiã.
Nich gͦ aliud ẽ oratio quã mentis deuotio: id est
conũsio in onĩ. ꝑ pium & humilẽ affectũ. ade.
spe. & caritate subnixa. S quia multis modis
mens ꝑ deuotionẽ accendit᷑: rursũq ipsa deuo¬
tio mentis uariis modis uoce ꝓmitur: debemꝰ si

Expanded text:
quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, refugium sibi in ipso eligeret. Credit ergo, sperat et diligit. Credit potentiam, sperat misericordiam, amat custodiam. Nihil ergo aliud est oratio quam mentis devotio, id est conversio in Deum per pium et humilem affectum, fide, spe, charitate subnixa. Sed quia multis modis mens per devotionem accenditur, rursum quia ipsa devotio mentis variis modis voce promitur, debemus al
Abbreviated transcription (Latin):
suũ exercuit: nec inpuidꝰ fortassis. nec tepidꝰ ad
orationẽ uenit. Meditatio namq assidua scien¬
tiam parit: scientia uͦ parta ignorantia pellit: &
compunctionẽ parit. Compunctio aũ parta
desidiam fugat. & deuotionẽ parit: deuotio
uͦ orationẽ ꝑficit. Scientia ẽ qñ homo ad ag¬
nitionẽ sui illuminat᷑. Compunctio ẽ. qnͣ ex
considatione maloꝵ suoꝵ cõr interno dolore
tangit᷑. Deuotio ẽ piꝰ & humilis affectꝰ in dnĩ :
prus uirib. ad dm̃ se conu̾tit: & tanto ardenti
Deuotio gͥ est conũsio in dnĩ ꝑio & humili affec¬
tu. humilis enĩ ẽ ex conscientia infirmitatis sue:
piꝰ ẽ. ex consideratione diuinȩ clemendiȩ. Hȩe
in se tres pͥncipales uirtutes habet: fidem. spem.
caritatẽ. Neq enĩ homo ꝑ deuotionẽ se ad dñi cõ¬
uerteret. nisi  crederet se ab eo saluari posse.
&e sꝑaret eum misereri uelle. Postremo nͥ eum plus

Expanded text:
suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et compunctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui illuminatur. Compunctio est, quando ex consideratione malorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio est pius et humilis affectus in Deum, priis viribus, ad Deum se convertit. Et tanto ardentius Devotio igitur est conversio in Deum pio et humili affectu. Humilis enim est ex conscientia infirmitatis suae, pius est ex consideratione divinae clementiae. Haec in se tres principales virtutes habet, fidem, spem, charitatem. Neque enim homo per devotionem se ad Deum converteret, nisi crederet se ab eo salvari posse, et speraret eum misereri velle. Postremo nisi eam plus
Abbreviated transcription (Latin):
to ampliꝰ suspirat & gemit. Postremo suꝑ est.
ut in memoria maloꝵ nr̃oꝵ. etiam mi sedĩȩ¬
uĩ nrĩ recordemur. qͥa fiduciahꝰ de futuro eius
miserationes requirimꝰ. si quẽ admodu in p̃¬
terito nr̃i misertꝰ sit cogitemꝰ. Reuocemꝰ ad
menioriã bona quȩ tͥbuit. & qd̵ in ꝑiculis
sepe constitutos clement̾ eripuit: nec unqua
peccatis nr̃is qͦ minꝰ misereretur uinci potuit.
oblitos sui de se admonuit. aũsos a se reuo¬
cauit: uenientes ad se benigne suscepit: peniten¬
tib indulsit. ꝑseuerantes custodiuit̃. stantes te¬
nuit: lapsos erexit. Malas uelectationes in ama¬
ruudines commnutauit: s rursum salubrit̾
amaricatis consolationes suas tͥbuit: postremo
aũ tͥbulatione purgatis quietẽ & pacem ꝑfectã
restituit: qui nec peccantib unqua defuit. ut
corrigeret: nec iustis ut custodiret. Quisqͥs huiꝰ¬
modi meditationib ante orationis tempꝰ ammũ

Expanded text:
to amplius suspirat et gemit. Postremo superest to amplius suspirat et gemit. Postremo superest ut in memoria malorum nostrorum etiam misericordiae Dei recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in praeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum