comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aut stulticia ꝯsument᷑ ⁊ recte dicunt᷑ transire ꝑ gladi¬
ũ nõ fniri. eo ꝙ gladius quasi quidem transitus est
eis ad locũ ubi secundũ multitudinẽ iiquitatũ suarũ
potentes potenter puniunt᷑ Sied ⁊ stulticia osuit
impios quia in depressione populi robur em̾at᷑ ¶Qͣ
si inquit qui nuctit lapidem in aceruũ mercurii sic
qui dat insppienti houorem hoc a diuersis diuerso mõ
exponitur Ego sapienciorũ uemia impetrata aceruũ
credo merturii in quo consistit racio calculandi quia
mercurius numem eorũ ẽ qui negociaciones ex̾cent
et qui raciocinis suis diligenter iugilant Sute
ergo lapidem in alceruũ quo regit᷑ racione caltulandi
ẽ totam turlare calculi iõnem. ⁊ honorem conferre
ius ipienti ẽ reipublice subuerte̾ uitam ⁊ inpossibile
ẽ ut alios utiliter regat quem ꝓprius subuertit er¬
est cum subditos oppriit magr̃atus ac si caput corpis

Expanded text:
aut stultitia consumuntur. Et recte dicuntur transire per gladiaut stultitia consumuntur. Et recte dicuntur transire per gladium, non finiri, eo quod gladius quasi quidam transitus est eis ad locum, ubi secundum multitudinem iniquitatum suarum, potentes potenter puniuntur. Sed et stultitia consumit impios, quia in depressione populi robur principis si, inquit, qui mittit lapidem in acervum Mercurii, sic qui dat insipienti honorem. Hoc a diversis diverso modo exponitur. Ego, sapientiorum venia impetrata, acervum credo Mercurii, in quo consistit ratio calculandi, quia Mercurius numen eorum est qui negotiationem exercent, et ratiociniis suis diligenter invigilant. Mittere ergo lapidem in acervum, quo regitur ratio calculandi, est totam turbare calculi rationem: et honorem conferre insipienti, est reipublicae subvertere vitam. Et impossibile est, ut alios utiliter regat, quem proprius subvertit erest cum subditos opprimit magistratus, ac si caput corporis
Abbreviated transcription (Latin):
deflent si fructus enis ꝯmedi absq pecuma ⁊ ant̃m
agricolaꝵ enis afflixi ꝑ friuẽto oriat᷑ michi tribulꝰ
et ꝓ ordeo spina An nõ credis eũ ambulare ĩ latitudiẽ
deliçiar dei qui de corde puro ⁊ ꝯsciençia bona et fide
nõ ficta sub interp̾tatõne tanta de se ista sateat᷑ Quis
istorũ uerborũ desiderat interp̾tacom̃ aut in tanta uir¬
tutũ luce non uidet. Ninnũ plane hebes ẽ ⁊ obtusi
iugenii cui isba ꝑ se nõ lucent In unũ ħ płima ꝯgerunt᷑
quorũ uel unũ orbem quoddam illustrare suffice̾t Si priu¬
ceps plura leg̾e uel audire aastiduit saltem hoc cantil¬
lum legant audiant ⁊ inquisiconẽ diligenti excuciãt
dũ nuitent᷑ Sequitur enĩ in eodem Si audierunt reges
et obseruanerunt uocem dñ ꝯplebunt dies in botio ⁊
annos suos in gloria Si alitem non audierint trausi¬
bunt ꝑ gladiũ ⁊ consimiẽtur stulticia Dides ne in utili¬
un regũ duplicem exitũ Aut enĩ ꝑ gladiũ transeunt

Expanded text:
ructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi, pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina . Annon credis eum ambulare in latitudine deliciarum Dei, qui de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, sub imprecatione tanta de se ista fatetur? Quis istorum verborum desiderat interpretationem, aut in tanta virtutum luce non videt? Nimium plane hebes est, et obtusi ingenii, cui per se ista non lucent. In unum hic plurima congeruntur, quorum vel unum, orbem quemdam illustrare sufficeret. Si principes plura legere, vel audire fastidiunt, saltem hoc tantillum legant, audiant, et inquisitione diligenti discutiant dum imitentur. Sequitur enim in eodem: Si audierint reges, et observaverint vocem Domini, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria. Si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur stultitia . Videsne inutilium regum duplicem exitum? Aut enim per gladium transeunt,
Abbreviated transcription (Latin):
non extorquebis amari Moc alterna fides h simplex
gracia douat. Alerand̾ cum hyeme ducens excitũ reside̾t
ad ignẽ recognosce̾ p̾tenntes copias cepit Cũq cõspex¬
isset quendam ꝓpe exanimatũ frigore nissit eũ sedere ĩ
loco suo dicens Si ni ꝑsis natus esses in regia sella rese¬
dis Si capitale foret sed maceddina nato concedit᷑ Ffer¬
tur et aliud de eodem Q cũ dirgo exmue pulchritudi¬
nis Einitane gentis prinape desponsata uiter captiuas
ad esse nĩtiaret᷑ ei abstinenca sũma peꝑcit. ut ne illam

Expanded text:
non extorquebis amari: Hoc alterna fides, hoc simplex non extorquebis amari: Hoc alterna fides, hoc simplex gratia donat. Alexander cum hieme ducens exercitum, resideret ad ignem, recognoscere praetereuntes copias coepit, cumque conspexisset quemdam prope exanimatum frigore, jussit eum sedere in loco suo, dicens: « Si in Persis natus esses, in regia sella resedisse capitale foret, sed in Macedonia nato conceditur. » Fertur et aliud de eodem, quod cum virgo eximiae pulchritudinis, finitimae gentis principi desponsata, inter captivas adesse nuntia
Abbreviated transcription (Latin):
uidetur cohe̾ucia fidelis ⁊ firma ẽẽ nõ poteit ubi
nõ ẽ tenax uio uoluntatũ. ⁊ quasi ip̃arũ ammarum
ꝯglutinacio Quia si defuerit hom̃a frustra sͥ ꝯgruũt
operai cũ dolus in ꝑmaem ꝑgat sine affectu ꝓficiendi.
Simulatores uocant inquit Nob ⁊ callidi ꝓuocant
tram dei neq clamabunt cũ uincti fuerint Moriet᷑
iunctura illa solidiss mia ẽ que ex ad ype fidei ⁊ dilcõnis
ꝓcedit ⁊ in sola uirtutis fundamento consistit Operti
tamẽ quia morũ sunt argumenta grãm ꝑrunt quia¬
nil utluis nil efficatus ẽ ad statũ magr̃̾atuũ ⁊ ꝓcessu¬
uni Nñ ẽ illud imꝑator aͥ simanis uersificator egregii
dũ tamen idem eõs sensisse non ambigas Sus puis
in primis̃ nam cũ unicam̃ in onĩ Simera sola deos
equat clemencia nobis Hen dubie suspectꝰ agas ne
falsus amicus Rumorũ ue aidus qui talia iurat
manis Horrebit strepitꝰ nolla nõ anxius hora Nõ
sic excubie nec cirtũstancia pila Quam utatur amor

Expanded text:
firma esse non potest, ubi non est unio tenax voluntatum, et quasi ipsarum animarum conglutinatio. Quae si defuerit, hominum frustra sibi congruunt opera, cum dolus in perniciem pergat, sine affectu proficiendi. Simulatores, inquit Job, et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt, cum vincti fuerint. Morietujunctura illa solidissima est, quae ex adipe fidei et dilectionis procedit, in solo virtutis fundamento subsistit. Opera tameus est ad statum magistratuum, et processum. Inde est illud imperatoris, aut si mavis versificatoris egregii, dum tamen idem eos sensisse non ambigas. Sis pius in primis, nam cum vincamur in omni Munere, sola deos aequat clementia nobis. Neu dubie suspectus agas, neu falsus amicis, Rumorumve avidus: qui talia curat, inanes Horrebit strepitus, nulla non anxius hora. Non sic excubiae, nec circumstantia pila, Quam tutatur amor;
Abbreviated transcription (Latin):
natura nuc̃ ab officio nuc̃ a moribꝰ ẽ mũc a uariis fi¬
guris euentuũ. fortia semp consistit in hus que uppiusa
emergunt eam usque quaq uitit᷑ enacuare plutharchus
et ex p̾missis quaquatuor locis nature officii morũ ꝯditõ¬
ins tocius reueune manare credit originem Amꝑsticiosus
tamen h ͨ infidelinm more exsequit᷑ ¶ Quilegerat cõ¬
bustos esse libeos pħi̾ pictagore ⁊ ipm̃ actũ ẽẽ in exiliũ
ab athemensibꝰ eo ꝙ dubitauerat an de duis uera essent
que uolgo dicebant ¶Quid ergo ꝯtrariũ auderet
asser̾e qui nec ipãm dubitacionem erroris nouerat
iupinutam. Est itaq u̾smule ꝙ morẽ auditoribꝰ ges¬
serit  ut eos ab illicitis reuocaret aͥd inclusisse en¬
ut Ieren̾e eti Iohannes sanctificati iũquã nati et gẽ¬
ma saoerdo aũ Micholaus quarta ⁊ sexta feria semel
lactilus mnitinius Aut mĩtis ex gracia ut qui facili mabo¬
norum oꝑnr sicut penitens latro nel difficili ⁊ felia tran¬

Expanded text:
natura, nunc ab officio, nunc a moribus est, nunc a variis figuris eventuum. Fortuna semper consistit in his quae improvisa emergunt. Eam usquequaque nititur evacuare Plutarchus, et ex praemissis quatuor locis, naturae, officii, morum, conditionis, totius reverentiae manare credit originem. Superstitiosius tamen hoc infidelium more exsequitur. Unde noPythagorae, et ipsum actum esse in exsilium ab Atheniensibus, eo quod dubitaverat, an de diis vera essent, quae vulgo dicebantur. Quid ergo contrarium auderet asserere, qui nec ipsam dubitationem erroris noverat impunitam? Est itaque verisimile quod morem auditoribus gesserit, et ut eos ab illicitis revocaret, aliquid indulsisse erut Jeremias, et Joannes sanctificati antequam nati, et gemma sacerdotum Nicolaus quarta et sexta feria semel lactens, in cunis; aut meritis ex gratia, ut qui facili via bonorum operum, sicut poenitens latro, vel difficili et felici tran
Abbreviated transcription (Latin):
ut euis mutantes uestigia de menibris reipublice ispiciaꝰ
Dictũ ẽ autem prmapeni locũ capitis optiun̾e̾ ⁊ qui solius
mentis regatur arbitrio Hunc itaq ut iam dictũ ẽ dispo¬
sicõ diuna in arce reipublice collocauit ⁊ eũ mĩt archauo
ꝓuidenae sue misterio cet̾i̾s prefert nunt quasi suorũ iudicõ
sacerdotũ mĩt ad eũ ꝑficendũ tocius ppłi̾ uota ꝯturrunt.
Wnde ⁊ in ueti cestamento legit᷑ quia moyses ordinatuas
eũ qui preesset in populo ꝯuocatuit õnem synagogã ut eli¬
get᷑ astante populo ne qua pꝰmodũ retractõ anquã ne qͥs

Expanded text:
ut ejus imitantes vestigia de membris reipublicae despiciamus. Dictum est autem principem locum obtinere capitis, et qui solius mentis regatur arbitrio. Hunc itaque, ut jam dictum est, dispositio divina in arce reipublicae collocavit, et eum nunc arcano providentiae suae mysterio, caeteris praefert, nunc quasi suorum judicio sacerdotum, nunc ad eum praeficiendum totius populi vota concurrunt. Unde et in Veteri Testamento legitur, quia Moyses ordinaturus eum, qui praeesset in populo, convocavit omnem synagogam, ut eligeretur astante populo, ne qua postmodum retractatio cuiquam, ne quis
Abbreviated transcription (Latin):
etate ⁊ affectu prño p̾cedebant penes istos consilior erat
anctoritas ⁊ om̃i publice gendori. ¶Ceterũ licet ab etate
nonus indeatͭ ẽẽ origo hanc ẽẽ arbitror tam corpis ego
quã mentis¶Edas nctmq mentis sapiencia ẽ in qua om̃i
officiorũ ꝯsiatit distribuno ⁊ artificiũ tocuis uite Ars nãsp¬
recte uiuendi ut stoyas placet ars araũ ẽ Ut ergo¬

Expanded text:
nes istos consiliorum erat auctoritas, et omnium publice gerendorum. Caeterum licet ab aetate nominis videatur esse origo, hanc ego arbitror tam corporis esse quam mentis. Aetas namque mentis sapientia est, in qua omnium officiorum consistit distributio, et artificium totius vitae. Ars namqrecte vivendi ut Stoicis placet ars artium e
Abbreviated transcription (Latin):
gentis ꝑ hoc beneficiũ sͥ mentes ꝯcilictuit Ant hũa¬
iutate suorũ alienoꝵ aniuos sͥ nsticia deuiuxit Bi¬
nule ẽ ꝙ scpio affricanus in hispama gessisse Legit᷑ ciũ
cũ u̾go nobilis om̃i in se decoris ãmiracõne conuertens
oculos adducta esset. eam sponte nomuẽ abicio reddidit
adiciens ⁊ aurũ quod ꝑentes in redempcõnẽ captiue at¬
tulerant ut esset uirgini in dotem ã marito ĩ mumus
nupciale Itaq mulupluci magnifentia uniu̾sa gens uicta
que forte alias cessura nõ fuerat racione imꝑii populo
accessit Camillo falistos obsidenti magr̃ ludi lib̾os falis¬
corũ tanquam adulandi causa extra muros eductos tra¬
didit dicens reteatis obsidibus auitatẽ nectio facturã
ĩpata Canullus no̾ nõ solũ spreuit ꝑfidiam sed restrictis
manibꝰ pꝰ terga magistrũ uirgis agendis ad ꝑentes
pueris tradidit Adeptus bñficio uictoriã quã fraude nõ
ꝯcupierat ¶Nam falisci ob hanc iusticiam sponte se

Expanded text:
 mentes reconciliavit. Sic humanitate suorum, alienorum animos sibi justitia devinxit. Simile est quod Scipio Africanus in Hispania egisse legitur, cui cum virgo nobilis omnium in se decoris admiratione convertens oculos, adducta esset, eam sponso nomine Alicio reddidit, adjiciens et aurum, quod parentes in redemptionem captivae attulerant, ut esset virgini in dotem, aut marito in munus nuptiale. Itaque multiplici magnificentia universa gons victa, quae forte alias cessura non fuerat, Romani imperii populo accessit. Camillo Faliscos obsidenti, magister ludi liberos Faliscorum tanquam ambulandi causa, extra murum eductos, tradidit, dicens retentis obsidibus, civitatem, necessario facturam imperata. Camillus vero non solum sprevit perfidiam, sed restrictis manibus post terga, magistrum virgis agendum ad parentes pueris tradidit, adeptus beneficio victoriam, quam fraude non concupierat. Nam Falisci ob hanc justitiam sponte se
Abbreviated transcription (Latin):
consuenciã demulcente uoti sui licenciam in futura ꝓten¬
dit ficis itaq ⁊ spes muitant᷑ quidem sensũ subsis.¬
dunt cũ atra agentes int̾n̾u quasi ꝑ speculũ ⁊ĩ eiug¬
mate donec earũ spem̃ ĩ mutata uitatis substanca
plenanie illucescant. Qii uo̾ nulło postest sensu ꝑfpi¬
die bideri facile nequit agnosi Quod autem nõ cog¬
noscit᷑ daligent coli nõ potest isi ꝑ mediũ donde et
mima aoi paladiũ sacra quedã mꝑn pignora Atud
bitrous belsi ⁊ pacis arbiter focus ueste ꝓrreruabuso
conseubes quo in honore selestu siderũ flama custo
nmes nugiter uigilaret S ed et anuus ĩ mens de dett
disata tus sesto rnuefactorũ dierũ iutaetate depictꝰ
ita barlariem occipauit aut ut ab nuriis temparent

Expanded text:
 voti sui laetitiam in futura protendit. Fides itaque et spes imitantur quidem sensum, subsistunt tamen citra, agentes interim quasi per speculum, et in aenigmate, donec earum species, immutata veritatis substantia, plenarie illucescat. Qui vero nullo potest sensu perspicue videri, facile nequit agnosci. Quod autem non agnoscitur, diligenter coli non potest, nisi per medium. Unde et ancilia atque Palladium, sacra quaedam imperii pignora, Janus bifrons, belli et pacis arbiter, focus Vestae virginibus consecratus, quo in honore coelestium siderum flamma, custos imperii, jugiter vigilaret. Sed et annus in menses duodecim dilatatus, fastorum et nefastorum dierum varietate depictus, ita barbariem occupavit, ut ab injuriis t
Abbreviated transcription (Latin):
ri eo ꝙ carnem suam odio hũit sed nec uxorẽ propter
quã homo pa relinquit ⁊ ma adhereus urori sue ut
suit due in carne una Non tamẽ in hac ꝑte diume le¬
gis mandata desunt ⁊ si ꝑpter nature stimulũ qui satis
urget rarius inserantur ꝓtendunt tamẽ ad cog ua¬
tos ⁊ affmes quos ꝑse natura qmendat Officũ uero ẽ
debitũ exsequendi que uiucuiq ex nillitutis n moribꝰ at¬
cũ alia ad suũ amisb ꝑtinent statũ E x quo liquet officõ¬
rũ quedam publica quedam pͥnata ꝯuementer dici. Pri¬
uatorũ nõ tanta multiplictas ẽ quanta fere ẽ di̾silas ꝓ¬
sonaꝵ Publica quidem omĩa referit ad duas specese
aut enĩ a diuino a ab humano nire desçendũt ¶Hec
ttutem ex libi̾s officioꝵ lanus patent sed ꝑtinent ad pñ¬
tem articulũ ut publicis officiis reuerentia inpendatur
Tanta namq debet᷑ eis quanta ẽenmenna cunslib ma¬
giscratꝰ ¶ Hanc quidem a fatit a̾ indicit uniusturꝰ ꝙ

Expanded text:
o carnem suam odio habuit . Sed nec uxorem, propter quam homo patrem relinquit et matrem, adhaerens uxori suae, ut sunt duo in carne una . Non tamen in hac parte divinae legis mandata desunt, etsi propter naturae stimulum, qui satis urget, rarius inserantur, protenduntur tamen ad cognatos et affines, quos per se natura commendat. Officium vero est debitum exsequendi quae unicuique ex institutis, aut moribus acum, alia ad suum cujusque pertinent statum. Ex quo liquet officiorum quaedam publica, quaedam privata convenienter dici. Privatorum vero tanta multiplicitas est, quanta fere est diversitas personarum. Publica quidem omnia referuntur ad duas species, aut enim a divino, aut ab humano jure descendunt. Haec autem ex libris officiorum latius patent, sed pertinent ad praesentem articulum, ut publicis officiis reverentia impendatur. Tanta namque debetur eis, quanta est eminentia cujuslibet magistratus. Hanc quidem aut facit, aut indicat uniuscujusque
Abbreviated transcription (Latin):
reqpblice prmapibꝰ incultare R euenuamdei culectio
sup disspiman officaliũ ⁊ potestatũ affectũ Dꝑtectio¬
nem subditorũ Dum ergo in pritis asserit honorand̾
licet isse apłm nõ agnoscat unus quisq uas suũ possi¬
lbrorũ de capitis ⁊ p̾positorũ sͥ incolunuitate letetue
agnorũ quoq imorũ stradegemimantibꝰ ⁊ stradege¬
nmatias utit que si ꝑ singula inseraut᷑ tediosa erũt

Expanded text:
are: reverentiam Dei, cultum sui, disciplinam officialium et potestatum, affectum et protectionem subditorum. Deum ergo in primis asserit honorandumlicet ille Apostolum non agnoscat, unusquisque vas suum possisubjectorum, de capitis praepositorum sibi incolumitate laetetur. Magnorum quoque virorum strategematibus et strategematicis ut
Abbreviated transcription (Latin):
ad uentris ⁊ intestinorũ refert ymagnẽ Que si ĩmẽ¬
sa a iudicate ꝯgesserunt et congesta tenacius reserua¬
uerunt ĩ mimerabiles ⁊ in currabiles generant mor¬
bos ut icio eoꝵ tocius corꝑis ruma ĩmumneat ¶Pedi¬
bus uo solo igiter inh̾e̾ntibꝰ agricole coaptant᷑. Qui

Expanded text:
ad ventris et intestinorum refert imaginem. Quae si immenad ventris et intestinorum refert imaginem. Quae si immensa aviditate congesserint et congesta tenacius reservaverint, innumerabiles et incurabiles generant morbos, ut vitio eorum totius corporis ruina immineat. Pedibus vero solo jugiter inhaerentibus, agricolae coaptantur, q
Abbreviated transcription (Latin):
corpore reipublice optiuent Illos uero qui religionis pre¬
sunt quasi aiam̃ corꝑis suspic̾e̾ et uenerari oportet.
Quis enĩ sãtitatis dei miuistios ipĩus bicarios eẽ am¬
bigit Porro sicut anma tocus ht̃ corꝑis prinapatum
ita et hni quos religionis ille p̾fectos uocat toti corpori
presunt Augustus cesar eo usq sacrorũ pontificibꝰ sub¬
iectus fuit donet ⁊ pp̃ẽ ne cui om̃o subeẽt uestat et
creatus ẽ pontifer ⁊ paulo pꝰ ad deos relatus ẽ unius
Princeps nõ capitis in republica obtinet locũ um sub¬
ditus deo et hus qui uices illius agunt in terris quõ ⁊
in humano corde corpore ab amina uegetatur caput et
regit᷑ Cordis locũ senatus optinet it quo bonorũ oꝑi
cia sibi uendicant Iudices et p̾sides ꝓmuciarũ Officales
milites manibꝰ coaptant᷑. Qui semꝑ assistunt prinpi¬
lateribꝰ assmrulant᷑. Questores et cõmentarienses illoᷤᷤ¬
nõ dico qui carceribus presuit sed comitis rerũ pͥuataꝵ

Expanded text:
corpore Reipublicae obtinent. Illos vero, qui religionis cultui praesunt, quasi animam corporis suspicere et venerari oportet. Quis enim sanctitatis ministros Dei ipsius vicarios esse ambigit? Porro sicut anima totius habet corporis principatum: ita et hi, quos ille religionis praefectos vocat, toti corpori praesunt. Augustus Caesar eo usque sacrorum pontificibus subjectus fuit, donec et ipse, ne cui omnino subesset, Vestalis creatus est pontifex, et paulo post ad deos relatus est vivus. Princeps vero capitis in Republica obtinet locum, uni subjectus Deo, et his qui vices illius agunt in terris, quoniam et in humano corpore, ab anima vegetatur caput et regitur. Cordis locum senatus obtinet, a quo bonorum operum cia sibi vendicant iudices et presides provinciarum; officiales et milites manibus coaptantur. Qui semlateribus assimilantur. Quaestores et commentarienses, non illos dico qui carceribus praesunt, sed comites rerum privatarum,
Abbreviated transcription (Latin):
alii qd fauendorũ uesset ab alio fieri sibi ipĩ. ¶ Bet st̃
quatuor untutes quas phy cardiuales appellant eo ꝙ a
primo fonte honestatis quasi pͥmi riuli memtre credant
et de se bonorũ ommũ fluenta ꝓpagare. ¶Hec forte sũt
quatbor fluima q̃ de ꝑadiso deliçiarũ dei egrediant ait
irigent omnẽ terrã quo fructũ desiderabilem afferat i

Expanded text:
alii, quod faciendorum vellet ab alio fieri sibi ipsi. Hae sunt alii, quod faciendorum vellet ab alio fieri sibi ipsi. Hae sunt quatuor virtutes, quas philosophi cardinales appellant, eo quod a primo fonte honestatis, quasi primi rivuli emanare credantur, et de se bonorum omnium fluenta propagare. Haec forte sunt quatuor flumina, quae de paradiso deliciarum Dei egrediuntur, ut irrigent omnem terram, quo fructum desiderabilem afferat in
Abbreviated transcription (Latin):
melia qñ tumorẽ mentis in lesione alternis nuliufestu
oꝑis sequela comitat᷑ Eo q iquitati seruit ꝙ in eo cui
reue̾ntia ꝓ ꝯdicione officii uł natũe ꝯsorcio debet iusolent
consurgit Dolus autem ẽ cũ diffmit aquilmꝰ cum alud
agit᷑ et aliud simulat᷑ Malus utus quociens fit intencõ¬
ne nocendi Differt antem płimũ dolus a contumelia. quõ
hic suꝑbe ⁊ maifeste ille fraudulent̾ ⁊ iiuasi ad insidis no¬
cet ¶ Hec sunt que aĩ inturrunt. cathedras subu̾tunt
om̃i potestatũ quia a ꝯtrariis. ꝑpetuat᷑ prmapũ gloria.
Dolus namq ex tamditatis ymagine infirmitatis notam
habet ⁊ fortitudim płimũ aduersarũ aduersatur ꝯtimue¬
liam prudencia repemt ingenimãs iugiter ꝙ in terrem
et cinerem suꝑbit terra ⁊ aus Imuriam tempania u on
adunttit nolens inferre alii qd sibi nollet ab aliruo tio¬
gari ⁊ in iustiniam nstica exludit usquequas saciene

Expanded text:
melia, quando tumorem mentis in laesione alterius manifesta melia, quando tumorem mentis in laesione alterius manifesta operis sequela comitatur. Eoque iniquitati servit, quod in eum, cui reverentia pro conditione officii vel naturae consortio debetur, insolenter insurgit. Dolus autem est, ut diffinit Aquilius, cum aliud agitur, et aliud simulatur. Malus utique, quoties fit intentione nocendi. Differt autem plurimum dolus a contumelia, quoniam haec superbe et manifesto, ille fraudulenter et quasi ab insidiis nocet. Haec sunt, quae cum incurrunt, cathedras subvertunt omnium potestatum, quia a contrariis perpetuatur principum gloria. Dolus namque ex timiditatis imagine infirmitatis notam habet, et fortitudini plurimum adversatur. Contumeliam prudentia reprimit, ingeminans jugiter, quid in terram et cinerem superbit terra et cinis? Injuriam temperantia non admittit, nolens inferre alii, quod sibi nollet ab alio irrogari. Et injustitiam justitia excludit, usquequaque faciens
Abbreviated transcription (Latin):
alexandro maior in grecia. Ei tamẽ nõ suus legitur
successisse sed filius saltatricis Quis eesazee domꝰ seiem
uesat Warus eorũ a nullus filiũ reliquit heredem et
onues in brem post naria ꝑicula et cedes sin ⁊ suorũ pli¬
mas diuersis motibus ⁊ fere ignomĩosis quasi in io mento
deleti sunt ⁊ desçendentes ad inferos successores huerunt
aut hostes ã ignotos ¶Quid obsetio tam potentia reg¬
na tam ato subuertit et transtulit Certe indignacio dei ꝙͣ
in se multiplex in nisticia ꝓuocabat Est autem ut staycis
placet in isticia mentis hĩtus que a regione morũ. exte¬
niat equitatem anmm namq pͥuare iusticia audex¬
pͥuatam piulo nomis declaratͭ In eo tlntem maxune coͣ¬
stat iusticia sinon noceas ⁊ ex officio humanitatis ꝓhi¬
beas nocentes Cum u̾o̾ noces attedis ad ĩ iruam cũ no¬
centis non impedis in iusticie famularis Et autẽ contu¬

Expanded text:
Alexandro major in Graecia? Et tamen non suus legitur Alexandro major in Graecia? Et tamen non suus legitur successisse, sed filius saltatricis. Quis Caesareae domus seriem nescit? Rarus eorum, aut nullus filium reliquit haeredem, et omnes in brevi post varia pericula, et caedes sui, et suorum plurimas diversis mortibus, et fere ignominiosis, quasi in momento deleti sunt, et descendentes ad inferos, successores habuerunt aut hostes aut ignotos: « Quid, obsecro, tam potentia regna, tam cito subvertit et transtulit? » Certe indignatio Dei, quam in se multiplex injustitia provocabat. Est autem, ut Stoicis placet, injustitia mentis habitus, quae a regione morum exterminat aequitatem. Animam namqparticula nominis declaratur. In eo autem maxime justitia constat, si non noceas, et ex officio humanitatis prohibeas nocentes. Cum vero noces, accedis ad injuriam. Cum nocentes non impedis, injustitiae famularis. Est autem contu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qui cũ obsecrante senatu ut filiũ cesarẽ quem habebat
angustũ appelaret sufficere inquit debet ꝙ ego ip̃e inuita
regnauermm tũ nõ mererer ¶ Prmapatus enĩ nõ san¬
guim me debet᷑ sed meritis et mutiliter regnat qui rex
nasat᷑ nõ me̾tur ⁊ ꝓculdubio ꝑentis affectũ exint qm ꝑ¬
uulos suos inꝑtabili mole supiecta extinguit hoc quidem
ẽ susfõcare libõs nõ ꝓmou̾e Alendi prius sunt ⁊ in uar¬
tutibꝰ ex̾cendi ⁊ cũ ineo ꝓfecerint ut ꝓbentͭ illos uir¬
tutibus aũcede̾ quos debent honoribꝰ ammare inuitati as¬
cendãt ⁊ se cum̃ suorũ nequaquam subtrahant uocis
Quis eñ illos ambigit aliis preferendos qui quasi ꝓ
tutes ⁊ eormdem bñfino futine bontatis aliis facuĩt
fidem Mec ille ⁊ quidem eleganter pͥulegiũ expressit
prmcpis cui ex antiquo munere dei succedunt filii indu¬
bitater insi iiquitas subuertat princiꝑatũ ¶ Quis

Expanded text:
est: qui, eum obsecrante senatu, ut filium Caesarem, quem habebat, est: qui, eum obsecrante senatu, ut filium Caesarem, quem habebat, Augustum appellaret: « Sufficere, inquit, debet, quod ego ipse invitus regnaverim cum non mererer. Principatus enim non sanguini debetur, sed meritis: et inutiliter regnat, qui rex nascitur, non meretur. Et procul dubio parenti: affectum exuit, qui parvulos suos importabili mole superjecta exstinguit. Hoc quidem est suffocare liberos, non promovere. Alendi prius sunt, et in virtutibus exercendi; et cum in eo profecerint, ut probentur illos virtutibus antecedere, quos debent honore anteire, invitati ascendant, et se civium suorum nequaquam subtrahant votis. Quis enim illos ambigit aliis praeferendos, qui quasi nrtutem, et eorumdem beneficio futurae bonitatis aliis faciunt fidem? » Haec ille. Et quidem eleganter privilegium expressit principis, cui, ex antiquo munere Dei, succedunt filii indubitanter, nisi iniquitas subvertat principatum.
Abbreviated transcription (Latin):
ad fratudes ⁊ ꝑ uarias in iusticie semitas sandunt᷑ ĩ se¬
metipĩs statũ uel fastũ romanũ uel finorẽ. theutonitũo
aliud ne flagellũ inducit dominus suꝑ eos ⁊ ꝑmanet
manus eiis extenta donec ip̃ĩ ab iquitate ꝑ peruteciã
reuertant᷑. Quo solo remedio apud illos omĩs cessat
tempestas Adiciebat eciam ꝙ mĩta populi omẽũ euacuãt
prmcipatũ aut eũ faciunt eẽ mitissimũ cũ eꝯtrario certũ
sit ꝙ propter pccã populi ꝑmittit deus regnare ypocri¬
̾er ⁊ inpossibile eẽ ut diu regno gaudeat qui in populi
hittriliacione ⁊ ꝓprio fastigio suꝑbe minꝰ exultat Sed illiꝰ
dicebat ꝓtendi prinupatũ qui apud se de ꝯsciencia huim¬
litatis semꝑ inse augit᷑ quasi regnat muitꝰ Hec mͥ
placentimis hospes ⁊ ut credo fidei ꝯsentaneũ ẽ. tale ali¬
quid iuenit᷑ inscriptis maiorũ Cum enĩ helius Rome
p̾fecturã splenddius age̾t ex senuatore imperator creatus

Expanded text:
itas, scinduntur in semetipsis, statim vel fastum Romanum, vel furorem Teutonicum, aliudve flagellum inducit Dominus super eos, et permanet manus ejus extenta, donec ipsi ab iniquitate per poenitentiam revertantur. Quo solo remedio apud illos omnis cessat tempestas. Adjiciebat etiam quod merita populi omnem evacuant principatum, aut eum faciunt esse mitissimum, cum econtrario certum sit quod propter peccata populi permittit Deus regnare hypocritam, et impossibile esse ut diu regno gaudeat qui populi humiliatione et proprio fastigio superbe nimis exsultat. Sed illius dicebat protendi principatum, qui apud se de conscientia humilitatis semper in se angitur quasi regnaret invitus. Haec mihi Placentinus hospes, et, ut credo, fidei consentaneum est. Tale aliquid invenitur in scriptis majorum. Cum enim Helius Romae praefecturam splendidius ageret, ex senatore imperator creatus
Abbreviated transcription (Latin):
gloriam se ⁊ subditos diuine legis ueribꝰ inuorarent ⁊ ne
ulorũ remota iideant exempla ⁊ ex eo sequenide⁊ e sado
a sege corũ ⁊ rit oꝑm̃ ⁊ religioras ultu e fider ꝓfesicẽ
sit  ta ttmuẽ ut quod illi futurũ expectalant nos ex pte
magna gaudeamꝰ ⁊ reuerem mplerĩ Abiectis tanaspa
figerns timbrs ex quo ueritas de terra erta ẽ ⁊raspũ

Expanded text:
gloriam, se et subditos divinae legis nexibus innodarent. Et ne illorum remota videantur exempla, et ex eo sequenda minus, quod a lege eorum, et ritu operum, et religionis cultu, et fidei professione, sit, ita tamen ut quod illi futurum exspectabant, nos ex parte magna gaudeamus et veneremur impletum, abjectis tantum umbris figurarum ex quo veritas de terra orta est,
Abbreviated transcription (Latin):
priẽ laudũ q ininensa cppido. Sed ne quis anuũo brucuĩ
mutetur ppłm sidis preferens frustra solsiatabis anm uł
uia liborũ saluti reipublice p̾ferant᷑ licet certũ sit pos
salatem ⁊opuili libis omuoꝰ oporteat antefers ¶tos¬

Expanded text:
patriae, laudumque immensa cupido. Sed, ne quis amodo Brutum patriae, laudumque immensa cupido. Sed, ne quis amodo Brutum imitetur, populum liberis praeferens, frustra sollicitaberis, cum vel vitia liberorum salutem populi liberis omnibus oporteat antefer
Abbreviated transcription (Latin):
cidiũ auderet absolue̾ uel uindictam que in mpios et
patricdias ꝓcesserat ꝯdempnare Rem itaq ad ariopagi¬
tas athemensiũ tanquã ad iudices grauiores ex̾citaciores¬
q ieient at illi causa cognita auctores ⁊ ream mulierẽ
centesmo anno ad ẽẽ nisserunt Bit antem neq bñficũ
quod de lege nõ liuit absolutũ ẽ neq nocens ꝓuinta mu¬
lier an ex smã multorũ uemia poterat indulg̾i ¶ Hoc
itaq fuisse nomis liber memorabiliũ dictorũ uel ftoru
ualerii maxum docet Ceterũ ⁊ brutũ et mulierẽ deliqus¬
pͤunt uuina p̾stancius fuerat eadem sine pumentis
cͥmine uidicari Dñ ⁊ in feliatatis testimoniũ ꝓhibet¬
tos q pr̃ noua belła mouentes ad penã pulchea peo li¬
bertate uocabit IIn felix utrumq ferent ea facta nano¬
res at infortuũ patriadii sic uersu seguenti excusat
ut mams glorie arguat uanitatem dicẽs Dmat amor

Expanded text:
cidium auderet absolvere, vel vindictam, quae in impios, et cidium auderet absolvere, vel vindictam, quae in impios, et parricidas processerat, condemnare. Rem itaque ad areopagitas Atheniensium, tanquam ad judices graviores exercitatioresque rejecit. At illi, causa cognita, actores et ream mulierem centesimo anno adesse jusserunt. Sic autem neque veneficium, quod de lege non licuit, absolutum est, neque nocens punita mulier, cui ex sententia multorum venia poterat indulgeri. Hoc ita fuisse, nonus liber memorabilium dictorum vel factorum Valerii Maximi docet. Caeterum et Brutum, et mulierem deliquisrint crimina, praestantius fuerat eadem sine punientis crimine vindicari. Unde et infelicitatis testimonium r nova bella moventes, Ad poenam pulchra pro libertate vocabat Infelix, utcunque ferent et facta minores. At infortunium parricidii sic versu sequenti excusat, ut inanis gloriae arguat veritatem, dicens: Vincet amor
Abbreviated transcription (Latin):
populi Necte ne feceruit iudicent sapientes Ego nuquit¬
emĩ campũ istũ oratoribꝰ late pat̾e̾ cognoui ⁊ in eo decla¬
cidii fides laborat ⁊ patricidialis inpietas meritũ fidei
couat᷑ extrugu̾e Ꝙ sime ad sentenciam urges Rñdeo ꝙ
disse ad queni ꝓmuciam asyam ꝓ consulari imꝑio optinẽ¬
teu mulier smiruensis adducta ẽ confitens se maritũ
et filiũ datis clcera uenenis occidisse eo ꝙ iłłi filiũ etus
ex alio matrimomio optinnũ ⁊ inuocentissũ iuuenẽ excep¬
tũ msidiis nequiter occidiss ent sibi licitũ alsserens ex ĩ¬
dulgencia legũ ⁊ ius ignorare et suam ⁊ suorũ ⁊ tociꝰ
rerpublice sue tam atrocem mindriã m̃dicare Ilis extra
causam erat aĩ de facto ꝯstaret ⁊ de nre quereretur¬
¶ Qin ergo dolo besia in ꝯsiliũ rẽ deduxisset nõ fuit qͥ
in ausa ut putabat᷑ ancipiti manfestũ ueneficiũ ⁊ patri¬

Expanded text:
populi. Recte ne fecerit, judicent sapientes. Ego populi. Recte ne fecerit, judicent sapientes. Ego enim campum istum oratoribus late patere cognovi, et in eo declaolutione parricidii fides laborat, et parricidalis impietas meritum fidei conatur exstinguere. Quod si me ad sententiam urges, respondedisse. Ad quem, provinciam Asiam proconsulari imperio obtinentem, mulier Smyrnensis adducta est, confitens se maritum, et filium, datis clam venenis, occidisse, eo quod illi filium ejus ex altero matrimonio optimum, et innocentissimum juvenem exceptum insidiis nequiter occidissent, sibi licitum esse asserens ex indulgentia legum, et jus ignorare, et suam, et suorum, et totius reipublicae suae, tam atrocem injuriam vindicare. Jus extra causam erat, cum de facto constaret, et de jure quaereretur. Cum ergo Dolabella rem in concilium deduxisset, non fuit qui, in causa, ut putabatur, ancipiti, manifestum veneficium, et parri
Abbreviated transcription (Latin):
dinata quẽ poetarũ doctissimꝰ prudenter expressit Benẽ
namq anchisem euersa troya in humis pn filii collocauit
pentis enee dexteram dedit ascamo/⁊ marito comunx
creusa cohesit aũcedenaũ ꝓ muliebre̾ infirmitate legens
uestigia. Compatriotis omnibꝰ ducem dedit iirũ armis
et pietate presignẽ Alias eiũ dux eẽt in utilis atm siue
suit diuiciis ⁊ honoribꝰ pocius ꝙͣ uͥtutibꝰ insignire Negli¬
gitur ⁊ enĩ ꝙ omis recpublice inponatur Expulso suꝑbo
tranquillimo qui regnituit in urbe nouissimus sũ brutis
primus consul liberos suos de reuotandos in brbẽ regibꝰ
age̾ ꝯgnouisset eos ꝓtraxit in forũ ⁊ in media contione
nirgis cesis tandem securi ꝑcussi iussit ut plane publica
parens in locũ liberorũ uideret᷑ populũ adoptasse Ego qui¬
dem ⁊ si patriadiũ ꝑ horrescam consulis non possũ non
appbare fidem qui maluit salutem liberorũ suorũ ꝑiclitari ꝙͣ

Expanded text:
dinata, quem poetarum doctissimus prudenter expressit. Senem dinata, quem poetarum doctissimus prudenter expressit. Senem namque Anchisen eversa Troja in humeris pii filii collocavit, parentis Aeneae dextram dedit Ascanio, et marito conjux Creusa cohaesit, antecedentium pro muliebri infirmitate legens vestigia. Compatriotis omnibus ducem dedit, virum armis, et pietate praesignem. Alias enim dux esset inutilis, cum sine sint, divitiis et honoribus potius, quam virtutibus insignire. Negligitur etenim quod onus reipublicae imponatur. Expulso Superbo Tarquinio, qui regnavit in Urbe novissimus, cum Brutus primus consul liberos suos de revocandis in Urbem regibus agere cognovisset, eos protraxit in forum, et in media concione virgis caesos, tandem securi percuti jussit, ut plane publicus parens, in locum liberorum videretur populum adoptasse. Ego quidem, etsi parricidium perhorrescam, consulis non possum non approbare fidem, qui maluit salutem liberorum suorum periclitari, quam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ nisticia sed ꝓ nobilitate ꝯseruanda Quem em̃ locũ hrẽt
bindicta ubi nusticia fit in iusticia L iis uerbis motus a¬
lerand̃ nullam zatus uictoriam si eorũ patem ppetuam
turbazet in quiete sua ꝑmisit et forte si bello eos fuisset
aggressus nunine p̾ualuisse aduersus innocentes eo ꝙ
inuocentes non faale suꝑatur ⁊ ueritas siis uiribus cõ¬
stans de malicia quitutũ uis armata triumphat Bed ꝙ
habeant filios successores et qui ꝓpriam ex ꝯdictõne pes¬
indent mortem. in ꝓpagme carnis sue ꝑpetuant uitam.
de statu filiorũ ẽẽ iugiter sollicitos In eo niniũ stritatis
ordo seruatur ꝙ amorẽ qui prĩẽ parentibꝰ precipue debe¬
batur pater trausfundit in filios dũ filialis affectꝰ pr̃iu
pectoris cellam solus exhaurit Condigna quoq inte Rũ¬
dent pentibus filii euudem suis inꝑtientes affectũ quo a
pentibus accepti sunt licet aliũ ordinẽ exigat caritas or¬

Expanded text:
pro justitia, sed pro nobilitate conservanda. Quem enim locum haberet pro justitia, sed pro nobilitate conservanda. Quem enim locum haberet vindicta, ubi nulla fit injustitia? » His verbis motus Alexander, nullam ratus victoriam, si eorum pacem perpetuam turbaret, in quiete sua dimisit. Et forte si eos bello fuisset aggressus, minime praevaluisset adversus innocentes, eo quod innocentia non facile superatur, et veritas suis viribus constans, de militia quantumvis armata triumphat. Sed qhabeant filios successores, ut qui propriam ex conditione praevident mortem, in propagine carnis suae perpetuent vitam. de statu filiorum jugiter esse sollicitos. In eoque nimium charitatis ordo servatur, quod amorem, qui patriae parentibus praecipue debebatur, pater transfundit in filios, dum filialis affectus paterni pectoris cellam solus exhaurit. Condigna quoque vice respondent parentibus filii, eumdem suis impartientes affectum, quo a parentibus accepti sunt, licet alium ordinem exigat charitas or
Abbreviated transcription (Latin):
tabo .in. mͥ .ñ eorũ ut translato regno de gente in gentẽ
et deletis hus heredibus qui secundũ sazrnẽ uident᷑ eẽ i
semniẽ transferat᷑ sugessio ad illos qui fidei ⁊ iusticie mue¬
ulturũ litis occeam plustraret brag manoꝵ insulam de¬
bellare pabat Ad quem illi in hus uerbis epistola miserũt
Audiuimius muictissime Rex prelia tua ⁊ feliatatẽ uicto¬
rie ubiq subsecitam Bed quid erit hoĩ satis au totꝰ non
suffiat orbis Ducicias nõ hẽmꝰ quarũ cupiditate nos debe¬
as expugnare om̃a bona om̃ibꝰ ꝯmumia sunt Esca est
nobis ꝓ diuitus ꝓcultibus ⁊ auro. uilis ⁊ rara uestis
fenuẽ autẽ nr̃e nõ ornant᷑ ut placeãt quemquidẽ oruamẽ¬
torũ cultũ ponus oneri deputant quam honori Et enim
uesturt in augenda pulchritudine plus affectare quam
ad ꝙ nate sunt Rut᷑ nobis duplicem modũ uel usũ p̾stant
tegimientũ in uita in morte sepulturã Regem hẽmus nõ

Expanded text:
a iniquitates eorum , ut translato regno de gente in gentem, et deletis his haeredibus, qui secundum carnem esse videntur in semine, transferatur successio ad illos, qui fidei et justitiae inveultimum littus Oceani perlustraret, Brachmanorum insulam debellare parabat. Ad quem illi in his verbis epistolam miserunt: « Audivimus, invictissime rex, praelia tua, et felicitatem victoriae ubique subsecutam. Sed quid erit hujusmodi satis, cui totus non sufficit orbis? Divitias non habemus, quarum cupiditate nos debeas expugnare, omnium bona omnibus communia sunt. Esca est nobis pro divitiis, pro cultibus et auro, vilis et rara vestis. Feminae autem nostrae non ornantur, ut placeant; quem quidem ornamentorum cultum, potius oneri deputant, quam decori. Etenim nesciunt in augenda pulchritudine plus affectare, quam quod natae sunt. Antra nobis duplicem usum praestant, tegumentum in vita, in morte sepulturam. Regem habemus, non
Abbreviated transcription (Latin):
equidem tante supiencie fuisse salomon ut miquã bimuet
ueututũ en fargentũ uilesteret posteris quogis naturar
uidebat esse famelitam ⁊ ꝓ ꝑte maxima iul aliud quã
pecumam esurire Dñ ꝑ iuspirantitm sapienciam hanc
rubigmẽ ꝯtempsit rex egregius ut ad ꝯtemptũ peciie
sin ip̃nis exemplo posteros inuitaret Pdretea expedit
Non hẽbit ergo diuiuas quas nomĩe possidebit alieno¬

Expanded text:
equidem tantae sapientiae fuisse Salomonem, ut nunquam timuerit ne aurum et argentum vilesceret posteris, quorum naturam videbat esse famelicam, et pro parte maxima nihil aliud quam pecuniam esurire. Unde per inspiratam sapientiam, hanc rubiginem rex contempsit egregius, ut ad contemptum pecuniae sui ipsius exemplo posteros invitaret. Praeterea regemNon habebit ergo divitias, quas nomine alie
Abbreviated transcription (Latin):
¶Dat̾ temꝑaliter succedit filius si patris iusliciã
mũtatur Aufer nnifuit salomon impietatem de iiltu
regis ⁊ ꝯfirmabitur iusticia thronus eꝰ Sn enĩ a nultu
id ẽ a uoluntate recedit impietas tocius regni opera uir¬
ga equitatis ⁊ cultu iusticie dirigunt᷑ Nñ illud Rex
qui sedet in solio idicii dissiꝑat omne nuallĩ in tui tu
suo Ecce quanto preuilegio gandent prinçipes quibꝰ
ut de eterna beatitudinẽ taceam ꝑpetuat᷑ regni gła¬
etiam in carne ⁊ sanguiẽ suo ¶Gloriat᷑ dommnꝰ se urũ
iuenisse secuudũ cor suũ et cũ eũ in regni apicem pꝰ mod̾
sublimasset succedentiũ Sibi filiorũ urriculo regnũ ei ppe
Et si custodierunt filii tun mandata tuil que iam dedi ⁊ testi¬
monia mea que ꝑ me uł uicarios meos ip̃i ⁊ filii eorimm¬

Expanded text:
 temporaliter succedit filius, si patris justitiam imitatur. Aufer, inquit Salomon, impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus . Si enim a vultu, id est a voluntate recedit impietas, totius regni opera, virga aequitatis, et cultu justitiae diriguntur. Unde illud: Rex qui sedet in sole judicii, dissipat omne malum intuitu suo . Ecce quanto privilegio gaudeant principes, quibus ut de aeterna beatitudine taceam, perpetuatur regni gloetiam in carne et sanguine suo. Gloriatur Dominus se virum invenisse secundum cor suum, et cum eum in regni apicem postmodum sublimasset, succedentium sibi filiorum curriculo, regnum ei peret si custodierint filii tui mandata mea, quae jam dedi, et testimonia mea quae per me vel vicarios meos docebo illo
Abbreviated transcription (Latin):
dem tanto dignor indicaris quanto a cͥmiue ambicõnis bide¬
ris eẽ remonor Que itaq unr tuti ꝯgratulor et fortune
mee si tamẽ recte gesseris quem ꝓbe meriusti Alioqum te
ꝑicliteris et me detrahenciũ lingnis subiectũ tri nõ dubi¬
to Cum ⁊ ignamam imꝑatorũ roma nõ ferat ⁊ sermo
publicus delicta discpulorum solet infind̾e̾ in p̾ceptores
Bi seneca neroms su m̾to detrahenciũ carpit᷑ linguis
adolescentiũ suorũ temeritas in quintiliamĩ refuditur et
socrates in pupillũ sũ fuisse clemennor omituat᷑ Tu
uero quid ins rectiss io geres si nõ recesseris aterpõ Ai pͥ
Politice ꝯstitucionis inttiorũ tibi inres exscriosi an si obtem¬
ꝑas plutharchũ umendi habes auctorem Alioquin pñtena

Expanded text:
dem tanto dignior judicaris, quanto a crimine ambitionis videris esse remotior. Tuae itaque virtuti congratulor, et fortunae meae, si tamen recte gesseris, quem probe meruisti. Alioquin te periculis, et me detrahentium linguis subjectum iri non dubito, cum et ignaviam imperatorum Roma non ferat, et sermo publicus delicta discipulorum refundere soleat in praeceptores. Sic Seneca Neronis sui merito detrahentium carpitur linguis, adolescentium suorum temeritas in Quintilianum refunditur, et Socrates in pupillum suum fuisse clementior criminatur. Tu vero quidvis rectissime geres, si non recesseris a te ipso. Si Politicae constitutionis majorum vires tibi expressi, cui si obtemperas, Plutarchum vivendi habes auctorem. Alioquin pra
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑticeps est que uoluit emendare. Cum enĩ potestas publica
sit nt prediximus om̃ ines exhaurit et ne inise deficiat
icolpmitatem omniũ debet prouurare membrorum
Did suꝑ hoc
plutharchus sen¬
ciat audiatur Ram
deducta suꝑsticione genbiliũ
fidelis ẽ in sentenais in uerbis
uculentus ⁊ in sacrario morũ tantus
arbiter ut faule preceptorem fraiam possis agnoscere Bi
quid atutem apud eum a fide dissentit a̾ moribꝰ tempori
pocus quani uio ascrilant᷑ Si em̃ uirgilio licuit auum
sapiençie in luto eniui quere que muidia ẽ ea que ad erudicõ¬
nem nostram a gentibus scripta sunt mĩs ꝯmunicare Hiis
ergo obmissis ad reliqua procedamus
E

Expanded text:
ticeps est, quae noluit, cum potuit, emendare. Cum enim potestas publica sit, omnium vites exhaurit, et ne in se deficiat, incolumitatem omnium debet procurare membrorumid super hoc Plutarchus ceneat audiatur. Nam, deducta superstitione gentilium, fidelis est in sententiis, in verbis luculentus, et in sacrario morum tantus arbiter, ut facile praeceptorem Trajani possis agnoscere. Si quid autem apud eum a fide dissentit, aut moribus, tempori potius, quam viro ascribatur. Si enim Virgilio licuit aurum sapientiae in luto Ennii quaerere, quae invidia est ea, quae ad eruditionem nostram a gentilibus scripta sunt, nostris communicare! His ergo omissis ad reliqua procedamus. e
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Optinet enĩ ꝑpetuo quia qui se humiliat exalta¬
biti et uiceuersa quise exaltat humiliabitꝰ uel de¬
primet᷑ Regẽ romanorũ nouiss mũ tarquinũ fecit
esse suꝑbia ⁊ ei ab himilitate magis nectios substi¬
tuit magistratꝰ Demq quem suꝑborũ legisti regna¬
re diuaus Eorum namq qui ꝑ suꝑbiam deaderunt
historia coprosa ẽ Rec tamen eatenꝰ suꝑbiã intet
ut madat in ꝯtemptũ quia sicut elacio itã ⁊ abiectio
declinanda ẽ Dñ et in nire romano cautũ ẽ ut q̃ nis
reddit se quidem in adeundo fasilem prebeat ꝯtẽp̃n
tamẽ nõ paciat᷑ Mandatis quoq adiut᷑ ne presides
ꝓuinciarũ in ulteriorem familiaritatẽ ꝓuinaales ad¬
mittant eo ꝙ ex quersacione equali ꝯtemptio nascitur¬
dignitatis Deneretar ergo in publico populi maiessa¬
tem ⁊ apud se priuate ꝯtradictõnis statũ ꝑiter meciã.

Expanded text:
. Obtinet enim perpetuo, quia qui se humiliat exalta. Obtinet enim perpetuo, quia qui se humiliat exaltabitur, et vice versa, qui se exaltat deprimetur. Regem Romanorum novissimum Tarquinium fecit esse superbia, et ei ab humilitate magis necessarios substituit magistratus. Denique quem superborum legisti regnare diutius? Eorum namque qui per superbiam ceciderunt, historia copiosa est. Nec tamen eatenus superbiam vitet, ut incidat in contemptum, quia sicut elatio, ita et abjectio declinanda est. Unde et in jure Romano cautum est, ut qui jus reddit, se quidem in adeundo facilem praebeat, contemni tamen non patiatur. Mandatis quoque adjicitur, ne praesides provinciarum in ulteriorem familiaritatem provinciales admittant, eo quod ex conversatione aequali contemptio nascitur. Veneretur ergo in publico populi majestatem
Abbreviated transcription (Latin):
ponenda ¶In hiis itaq dimitaxat que mobilia sunt
dispensacio uerlorũ admitti ita tamen ut ꝯpensacõne uti¬
litatis a honestatis mend̃̾ legis integra conseruet᷑ Ret
satis uidet᷑ ꝯmendata princpibꝰ et difficiłsimũ ẽ ut gͣ¬
dus honoris tumoren nõ pariat in animo inprudentis
Bupbis utu resistit deus. et humilibus dat graciam
Piude rex ergo orat ne ueniat e pes suꝑbie quia ieo
cecidorunt qui operantur muruitatem expulsi sunt et
nõ potuerunt stare. Non itaq suꝑbiat suꝑ frẽs sed
cĩ fratiẽ memimerit fraternũ subiectis onubꝰ iupen¬
dat affectũ Et quidem prudenter humilitatem cũ discͤ¬
cione ⁊ caritate indicit prinopibꝰ quia sine illis oĩo
subsictore nõ ualet principatus Qsquis ergo gradũ
ꝓprie celsinidins amat humilitatis cultũ in moribus
dilgentiss mie teneat. Nam qui ab humilitatis opibꝰ
recedit a dignitans sue fastigio tumoris ponde̾ cadit¬

Expanded text:
ponenda. In his itaque duntaxat quae mobilia sunt, ponenda. In his itaque duntaxat quae mobilia sunt, dispensatio verborum admittitur; ita tamen ut compensatione honestatis aut utilitatis, mens legis integra cosatis videtur commendata principibus, et difficillimum est ut gradus honoris tumorem non pariat in animo imprudentis. Superbis utique resistit Deus, et humilibus dat gratiam . Proinde rex orat ne veniat ei pes superbiae, quia in eo ceciderunt, qui operantur iniquitatem, expulsi sunt, nec potuerunt stare. Non utique superbiat super fratres; sed cum fratrum meminerit, fraternum subjectis omnibus impendat affectum. Et quidem prudenter humilitatem cum discretione et charitate indicit principibus, quia sine istis omnino subsistere non potest principatus. Quisquis ergo gradum propriae celsitudinis amat, humilitatis cultum in minoribus diligentissime teneat. Nam qui ab humilitatis operibus recedit, a dignitatis suae fastigio, tumoris pondere cadit
Abbreviated transcription (Latin):
tibi nõ bis fiori alii ne feci̾s. ⁊ quod tibi uis fieri faciendã
hoc facias alii P cedant niñc dealbatores potenciũ susur¬
runt ant si hoc parũ ẽ publice preconent᷑ princpẽ non
esse legi subiectũ ẽt quod ei placet nõ mõ iniure secũ¬
dum formã equitatis condendo sed qualitertũq legis hrẽ
uigoreni Regem quem legis neribus subtrahunt si uo¬
lunt ⁊ audent ex lege faciant ego nõ mõ hus reitentibꝰ
sed mũdo reclamante ipõs hac lege tem̾ ꝯfirmo In quo
enĩ inquit qui nec fallit uec fallicit᷑ iudicio iudictu̾it
iudicabimĩ ⁊ certe iudiciũ grauiss miũ in hns qui presũt
fiet eo ꝙ mensura bona ⁊ ref̾ta coagitata ⁊ suꝑeffluẽs
refundet᷑ in sinis eorũ Net tamen dispensacõnem
legis subtraho manibꝰ potestatũ sed ppetuã p̾cepconem
aut ꝓhibicionem hũcia libito eoꝵ nequaquã arbitror sus¬

Expanded text:
tibi non vis fieri, alii ne feceris ; et quod tibi vis fieri faciendum, tibi non vis fieri, alii ne feceris ; et quod tibi vis fieri faciendum, hoc facias aliis. Procedant nunc dealbatores potentum, susurrent, aut si hoc parum est, publice praeconentur principem non esse legi subjectum, et quod ei placet, non modo in jure secundum formam aequitatis condendo, sed qualitercunque legis habere vigorem. Regem quem legis nexibus subtrahunt, si volunt, et audent, exlegem faciant, ego non modo his renitentibus, sed mundo reclamante, ipsos hac lege teneri confirmo. In quo enim, inquit, qui nec fallit nec fallitur, judicio judicaveritis, judicabimini . Et certe judicium gravissimum in his qui praesunt fiet, eo quod mensura bona, conferta, et coagitata, et superfluens refundetur in sinus eorum. Nec tamen dispensationem legis subtraho manibus potestatum, sed perpetuam praeceptionem, aut prohibitionem habentia, libito eorum nequaquam arbitror sup