comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nõ aliqũ ferire nõ d. s aliqũ aberrare. nõ
ẽ ars q̃ ad effc̃m̃ casu ueĩt. sapĩa ars ẽ certũ
petat. eligut ꝓfutos. Ab hiis qͦs desꝑauit re¬
cedat. nõ tũ cito relĩquat. ⁊ ip̃a desꝑatione
extrema remedia tẽptet. m arcelliuũ nr̃m
porrigit᷑. ẽ ꝗde̾ ꝑiculũ ne porrigẽtẽ trahat
Magna ĩ eo ĩgenii uis ẽ.s ⁊̃ tẽdẽtis ĩ prauũ
nichuoꝰ adibo hos ꝑiculũ ⁊ audebo illi mala
sua oñde̾. faciet qd̾ solet. ad uocabit illas fa¬
cetias.q̃ risũ euocare lugẽtibꝰ possũt ⁊ in se
seruttbit᷑ scolas nr̃as. ⁊ obiciet pħis cõgiatia
aristonẽ qͥ ingestatiõe disserebat. ħ enĩ ad edẽ¬
das oꝑas tp̃s acceꝑat. de ciuꝰ secca ꝯq̃rẽt᷑ squaur

Expanded text:
. Non est ars, quae ad effectum casu venit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Marcellinum nostruporrigitur. Est quidem periculum, ne porrigentem trahat; magna in illo ingenii vis est, sed iam tendentis in pravum. Nihilominus adibo hoc periculum et audebo illi mala sua ostendere. Faciet quod solet; advocabit illas facetias, quae risum evocare lugentibus possunt, et in se Scrutabitur scholas nostras et obiciet philosophis congiaria,Aristonem, qui in gestatione disserebat. Hoc enim ad edendas operas tempus acceperat. De cuius secta cum quaer
Abbreviated transcription (Latin):
uationẽ sui. nemo discit. ut si noc̃e fu̾it eqͣ aĩo
qr solet obrepe̾ int̾mi sõpnꝰ in aliqd̾ admĩculũ
te lõgioris eui tenet. Cogita nichil eoꝵ q̃ ab o¬
culis abeũt ⁊ in reꝵ naͣm ex qua ꝓdierũt ac
mox ꝓcessura sũt recondũt᷑ ꝯsumi. desinãt is¬
ta nõ ꝑeũt. et mors quã ꝑtimescimꝰ ac recusa¬
niꝰ interunt uitã nõ eripit. ueniet iteꝵ qui
nos in lucẽ repenat dies. ꝙͣ msti recusarẽt uͥ
oblitos reducẽt s postea docebo oĩa diligẽtia¬
nichil ni hoc mũdo extĩgui. s in cibis descendẽ
ac surge̾.estas abit. s alt̾ illã ãnꝰ adducit. hi¬
enis cecidit referẽt illã sin uẽses. sole̾ noy
obruit s ip̃m statĩdies ãbiget. stellaꝵ iste disꝰ¬
cursus qͥtqͥd p̃tit repetit. ꝑs celi leuat᷑ assidue

Expanded text:
vationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo vationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo quia solet obrepere interim somnus in aliquod adminiculum te longioris aevi tenet, cogita nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconduntur, consumi; desinunt ista, non pereunt. Et mors, quam pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligenti hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue,
Abbreviated transcription (Latin):
soluẽdũ opus ẽ negõniãti nauigatiõe ꝓspera.¬
 agrũ cole̾ti ub̾tate eiꝰ quẽ colit terre celi fauo¬
re. illa qd̾ debet sola põt uolũtate ꝑsolui/ i
mores fortua ius nõ hc̃.hos disponat ut ꝙͣ
trͣquillissims ille aĩmꝰ ad ꝑfectũ ueniat. qui
nec oblatũ sibi quitꝙͣ sencit nͨ adiectũ s ineo¬
hĩtu ẽ quõcũq res cedũt. Cui siue aggerunt᷑
uulgnria bona supͣ res suas emmet siue ad¬
tͥstis ex istis. uł oĩa casus excussit. nñor nõ fit
Si in parthia natus ẽ. arcũ infans statĩtendẽt
gentis sue suadet atq ĩꝑat. Qͥd gͦ huic meditã¬
dũ ẽ: qd̾ adu̾sus oĩa tela. qd̾ adu̾sus oẽ hostiũ¬
genus bñ facit mortẽ ꝯtẽpne̾. q̃ qͥn hẽat aliꝗd
ni se t̾ribile ut aĩos nr̃os quos in amorẽ sui
natura formauit offendat nemo dubitat. Nec¬
itatõ enĩ opus eẽt in id ꝯꝑari ⁊ acui in qd̾ instiuctu¬
dn quodã uolũtiũo irem s sic̃ ferũt᷑ om̃s ad obser¬

Expanded text:
 negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectuitu est, quomodocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; gentis suae suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostiugenus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctuquodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conser
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾ius ĩꝑantes. int̾dũ parit̾ dimittit᷑ te sapĩa
q̃ sola lib̾tas. una adhãc fert uia ⁊ quidẽ recta
nõ aberrabis ualde çerto gradu/Si uis oĩa t̾
subice̾ te subice rõni młtos regis si rõ terexe¬
rit. ab illa disces quid ⁊ quomͦ aggredi debeas
ĩpetus ĩpactus c̃. nõ minꝰ sepe fortuua ĩ nos
incurrit ꝙͣ nos in illã. Turpe c̃ nõ ire s fieri
⁊ subito in medio turbine reꝵ stupẽtẽ q̃re huc

Expanded text:
alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc
Abbreviated transcription (Latin):
uod maximũ uinculũ ẽ. ad bonã mẽte¬
ꝓunsisti uirũ bonũ. sacram̃to rogatus es
Deridebit te siꝗs tͥ dix̃ĩt. mollẽ ẽẽ mlitiã ⁊ faci¬
lẽ. nolo te decipi. eadẽ honestimo huiꝰ ⁊ illis tur¬
pissum auctor amẽtis u̾ba ferũit. ueri uĩciri
ferro q necare. ab illis qui manꝰ arene locant
⁊ edũt ac bibũt q̃ ꝑ sangͥnẽ reddãt. Cauetur ut
ista uł ĩuiti paciant᷑ a te. ut uolẽs libẽs q paci¬
aris. Illis licet arma subinittẽ. miẜicordiã ppli
tẽptare. tu neq subuuuttes nec uitã rogabis
Recto tͥ ĩuctoq monend ẽ. Eͥd porro ꝓdest
paucos dies aut annos lucͥfac̾e sinc missiõe
dabit pħia. ad hãc te confer. si uis saluus ẽe
si securꝰ. si beatus. deniq si uis ẽẽ qd̾ maxuũ
liber. hoc ꝯtinge̾ alit̾ nõ põt. hiũlis res ẽ stulti¬
tia. ab iccta. sordida. seruilis. ilt̾is affectibꝰ et
seussmus subiecta. hos tã gͣues dnos nicdũ

Expanded text:
uod maximum vinculum est ad bonam menteisisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens libensque patiaris. Illis licet arma summittere, misericordiam populi temptare; tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest paucos dies aut annos lucrificare ? Sine missione hilosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum
Abbreviated transcription (Latin):
tumultũ. ac uidẽ ꝗd in quaq re sit. Scies nich
ẽẽ in istis t̾ribile nisi ip̃m tiniorẽ. qd̾ uides acci¬
de̾ pueris. hoc nobis qͦ mauistulis pueris eueĩt
Illi qͦs amãt quib assueuer̃t cũ quib ludũt si
ꝑsonatos uidẽt expauescũt nõ hõĩb tm̃ s rebꝰ¬
ꝑsona demẽda ẽ ⁊ reddenda facies sua eo mͥ
gladios ⁊ ignes ostendis ⁊ turbã carnificũ cͥca
te fremẽtẽ. tolle istã põpã sub qua lates. ⁊ stul¬
tos t̾ritas. Mors ẽ quã nꝑ seruus meus quã
ancilla ꝯtẽpsit. Q̾d tu rursus flagella ⁊ cculeos
magno apꝑatu explicas ꝗ singłis ar tiesis sĩgla̾
machinamẽta quib extorq̃ant᷑ aptata ⁊ nulle
alia inistr̃a excarnificandi ꝑticłatĩ hõĩs. põe ista
q̃ nos obstupxfaciũt iubx ꝯticesce gemitꝰ ⁊ exda¬
mationes ⁊ uocũ int̾ lacerationẽ elisaꝵ ac̾bitatẽ¬

Expanded text:
tumultum ac videre, quid in quaque re sit; scies nihil esse in istis terribile nisi ipsum timorem. Quod vides accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos amant, quibus adsueverunt, cum quibus ludunt, si personatos vident, expavescunt. Non homifacies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos territas! Mors es, quam nuper servus meus, quam ancilla contempsit. Quid tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu explicas ? Quid singulis articulis singula machinamenta, quibus extorqueantur, aptata et mille alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum int
Abbreviated transcription (Latin):
ret. nõ repente auullsũ uite s minutatĩ subdu¬
ciatus ad requiẽ hoĩ nccͣiariã lasso gratã per¬
ductus ẽ uides quosdã optãtes mortẽ. ⁊ ꝗdẽ
magis ꝙͣ rogari solet uita. nescio utros exis¬
timẽ maiorẽ nobis ãiu dare qui deposterũt
illud ex rabie int̾dũ ac repentina indignatioe
fit ħ ex iudicio cͥta cnͣqllitas ẽ uenit aliqs ad
inortẽ iratꝰ morti ueniẽtẽ nemo hilã̾i̾s cxcip̃
nisi qui se ad illã du ꝯposũat. fateor gͦ ad ho¬
ininẽ mͥ carũ ex plurib caĩs me frequẽtius
uenisse ut scirẽ an illũ tociẽs eũcẽ ĩuenirẽ
nũꝙͥ cũ corpis uirib minueret᷑ ãmii uigor
Qui sic crescebat illi quomõ in aĩfestior notãi
solet agitatoꝵ letitia cil septĩo spacio paline
appniq̃bãt dicebat ille epycuri p̃ceptis obse¬
quẽs. pͥmũ spare se. nullũ delorẽ ẽẽ i illoex¬

Expanded text:
et non repente avolsum vitae, sed minutatim subdutiatus ad requiem homini necessariam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem maiorem nobis animum dare, qui deposcunt illud ex rabie interdum ac repentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum totiens eundem invenirem, numquid cum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri praeceptis obsequens, primum sp
Abbreviated transcription (Latin):
admiratiõi una arbor uͥ ineandẽ altitudinẽ
tota siluo surrexit eiꝰ mõi nocib referta sũt
carmĩa referte historie ⁊t q uolo illas epycũ
existimes eẽ Publice sũt ⁊ maxĩe nr̃e. s illo
qr mirũ ẽ fortit᷑ aliꝗd dici ab hoĩe molliciar
ꝓ fesso. Ita cmĩ pleriq uidicãt apud iue. epycurꝰ
ẽ ⁊ fortis licet manulcatꝰ sit fortitudo ⁊ ĩdustͥa
⁊ ad bellũ ꝓmꝑta mẽs tã in ꝑsas ꝙͣ in abõe
custos cadit. Nõ ẽ gͦ ꝯd̾ exigas excerpta ⁊ irꝑ¬
tita. Cõtinuũ ẽ apud ur̃ns qͥtqͥr apud alios
excerpit᷑. nõ hẽmꝰ itaq ita odifera n ͨ ẽptorem
in frõte suspẽsa sũt lpĩs ꝑirutimꝰ uñ uelint
sine̾ exẽplaria. puta nos uelle singulares
sentẽtias ee turba separe. Cui illas assigͦbini
zenom an cieanti. an crissippo. au panetio
an possitrins nõ sumꝰ sub rege. sibi quisq se
uindicit. aipud istos qͥtqͥt hermacꝰ dix̃. qͥtiͥd

Expanded text:
eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historiae. Itaque nolo illas Epicuri existimes esse; publicae sunt et maxime nostrae. Sed in illo est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetita; continuum est apud nostros quicquid apud alios excerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ turbãt. nugatoriũ ⁊ mertẽ uocãt. scis qͣsdã
ꝑu̾se loqui ⁊ significare ꝯͣria. felicẽ uocubãt
Qd gͦ. erat ne illud quidẽ. curo qd̾ qbdã in¬
mis horrida animi uidet᷑ ⁊ tecͥci. ariston aic¬
bat. Malle se adolescẽtẽ t̾stem ꝙͣ hilarẽ et
amabilẽ turbe. Uniũ enĩbonũ fieri qd̾ recẽs¬

Expanded text:
 Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod rece
Abbreviated transcription (Latin):
biũ aut locoꝵ. In irritũ cedit ista iaccatio q̃ris
inducit iã ꝯcitatũ ⁊ instigatũ młtũ q hñtis
in se sp̃s nõ sui. Bachat᷑ uates magnũ si
pectore poss. excussisse deũ. Uadis huc illuc ut
excucias insidẽs pondꝰ. qd̾ ip̃a iaccatiõe incomo¬
diꝯ fit. sic̃ in naui onera ĩmota minꝰ urgent
Inequalit̾ cõuoluta ciciꝰ eã ꝑtẽ ĩ quã incubue̾¬
noces tͥ. Egrũ enĩ ꝯcutis. at cũ istud exemeris
gulo collocens hospitulis tͥ illa qͣliscũq sedes
eut. Magis ꝗs ueneris ꝗ qͦ int̾ẽ. et iõ ulłi loco
adicẽ debemꝰ ãui cũ hac ꝑsuasioẽ uiuẽdũ ẽ
nõ sũ un angulo natus. ꝑat̾ͥa mea totꝰ hic
te regionũ uarictutib ĩ qͣs subiũ pͥoꝵ cedro
migras. Poma emĩ q̃cũq placuus si oẽ tua
cred̾es. nõ peg̾naris s erras ⁊ ageris ac locu¬

Expanded text:
bium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, innoces tibi: egrum enim concutis. At cum istud eximis exemeris gulo colloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris, quam quo interest et ideo nulli loco adiicere dNon sum Uni angulo natus, patria mea totus hicte regionum varietatibus, in quas subinde priorum taedio migras. Prima enim quaeque placuisset, si omnem tuam crederes. N
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ ex oĩ domo ꝯclamabũt. ꝑ ipathenici. achadeici
stoyti. cynici ꝗs enĩ place̾ ppło põt cui plac
uirtus. malis artib ppłaris staior q̃rit᷑. silem
te illis facias oportet. nõ ꝑbabũt ñ agnoue¬
rint. nulto aũt ad rẽ magis ꝑtinet qͣlis tͥ
uidearis ꝙͣ qualis aliis. laudata ⁊ oĩb p̃r̃e

Expanded text:
ex omni domo conclamabunt, Peripatetici, Academici, Stoici, Cynici. Quis enim placere populo potest, cui placet virtus ? Malis artibus popularis favor quaeritur. Similem te illis facias oportet. Non probabunt, nisi agnoverint. Multo autem ad rem magis pertinet, qualis tibi videaris q
Abbreviated transcription (Latin):
licet. exurge mõ ⁊ te ꝙͦ dignũ finge deo. finges &
nõ auro aut argento. Nõ põt ex hac matia yia¬
go deo erpͥim siłis. Cogita illos cũ ꝓpicii essent
scissitor qui ex ista regione ueniũt. ꝗd agas
tibi ⁊ cũ quib more̾is. u̾ba dare nõ potes. tecũ
audio deleccet. ꝙ uichil audio ꝙ. pleriq ex his
qͦs int̾rogo nesdiũt ꝗd agas. hoc ẽ salutare. nõ

Expanded text:
licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, itor, qui ex ista regione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ tũ oĩa tnͣsisti ꝓcuratͥũ aule p̾cio tutĩe est Iter
locũdũ ẽ ad qd̾ nat̃a te instrurit. dedit t̾ illa
q̃ si nõ desueris par deo surges. parẽ aũt te
deo peciũa nõfaciet. Deus nichil hc̃. p̃texta nõ
faciet. d̾s nudꝰ ẽ fama nõ faciet. nec ostẽtatio
tui ⁊ in ppłos nõis dimissa noticia. nemo no¬
uit deũ. Multi de illo male estumãt ⁊ ĩpime. nõ
turba seruoꝵ lecticã f tuã ꝑ itinera urbana
ac peg̾na portãtiũ. eeus ille maximio potẽtissi¬
nͦ qr ip̃e uehit oĩa. ne forma quidẽ ⁊ iures beꝰ¬
atũ te face̾ possũt uichil hor patit᷑ uetustatẽ
Querẽdũ ẽ qd̾ nõ fiat ĩ dies peiꝰ qd̾ cui nõ posꝰ¬
sit obstari. Qͥd hoc ẽ aĩmꝰ. s hic rectꝰ bonus.
magnus. Quid aluid uoces hũc ꝙͣ deũ ĩ core
hũano hospitũtẽ. hic aĩmꝯ tã ĩ equitẽ rõanũ
romanꝰ. aut lib̾tinꝰ. aut seruus. noĩa ex ãbi¬
tiõe. aut ĩuria nata subsilurx in celũ ex ãgulo

Expanded text:
ratiunculae pretio; tutum iter est, iucundum est, ad quod natura te instruxit. Dedit tibi illa, quae si non deserueris, par deo surges. Parem autem te deo pecunia non faciet; deus nihil habet. Praetexta non faciet; deus nudus est. Fama non faciet nec ostentatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires beatum te facere possunt; nihil horum patitur vetustatem. Quaerendum est, quod non fiat in dies eius, quoi non possit obstari. Quid hoc est ? Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humano hospitantem ? Hic animus tam in equitem Romanum Romanus aut libertinus aut servus ? Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo
Abbreviated transcription (Latin):
ua uidebis cosdẽ intͣ exiguũ tp̃s acerriẽ ridẽ
acerrĩe rube̾. ꝓpoĩtũ ẽ agg̾di illũ. ⁊ ostendẽ ꝙͣto
mittẽt. fortasse aũt ⁊ desmẽt si int̾nuitẽdi cõ¬
suetudinẽ fecĩt. nõ c̃ ħ ipm fastiendũ qm̃ꝗd̾¬
grauit̾ affectis sanitatis loco ẽ bona remisno
dũ me illi paro. tu intrm qui potes ꝗ intelligis
Unde quo euaseĩs ⁊ ex eo suspicaris qͥusq sis
euasurꝰ. ꝯpone mores tuos accolle aĩm. adu̾¬
sus formidata asiste. Nõ errare eos noli qui
t̾ mecũ facũt. nõne uidet᷑ stultus siꝗs młtitũ¬
dinẽ eo loco timeat ꝑ quẽ tnͣsitus singulis est
eque ad tuã mortẽ młtis aditus nõ ẽ licet illã
młti minẽt᷑. Si istud nã disposuit. sp̃m tͥ tã
unꝰ eripiet ꝙͣ unꝰ dedit. Si pudorẽ hc̃s ultĩa
mͥ pẽsionẽ remisisses. sed ne ego quidẽ mosor¬
di degerã in finẽ aeris aliem. ⁊ tͥ qd̾ debeo
ĩpingã. Nũꝙͣ uolui ppło place̾. nã q̃ ego scio

Expanded text:
ebis eosdem intra exiguum tempus acerrime ridere et acerrime rabere. Propositum est adgredi illum et ostendere, quanto mittent. Fortasse autem et desinent, si intermittendi consuetudinem fecerint. Non graviter adfectis sanitatis loco est bona remissio. Dum me illi paro, tu interim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam unus eripiet quam unus dedit. Si pudorem haberes, ultimam mihi pensionem remisisses. Sed ne ego quidem me sordide geram in finem aeris alieni et tibi quod debeo, inpingam. " Numquam volui populo placere. Nam quae ego scio,
Abbreviated transcription (Latin):
dat᷑ n ͨ enit᷑. Et puto si uenalis eẽt nõ hr̃et ẽptoꝰ
ħ sepe dic̃ epycurꝰ alit̾ atq alit̾. s nũꝙͣ minis
dĩ. Quibdã remedia mõstrãda. ꝗbdã iculcã
da sũt . Uale. Or nõ loci mucatõe s aĩ pristicia tolit̾. ⁊ d
nõ ꝓuo
oc tͥ soliputas accidisse ⁊ admir̾ais qi rẽ
ãui debes mutare nõ telũ. l uastũ tͣieteris i¬
pe. licet ut ait uirgilis nr̃ t̾req urbesq recedãt

Expanded text:
itum adrosor, et quod sequitur, adrisor, et quod duobus his gulos servos; "Minoris," inquit, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satellius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. oc tibi soli putas accidisse et admirans quasi rAnimum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant,
Abbreviated transcription (Latin):
uetul ꝰ nom̃ cultor. qui noĩa nõ redoit s ĩponit
tã ꝑperã tͥb ꝙͣ ille troianos ⁊ achianos ꝑsulta¬
bat. nichilommnꝰ eruditꝰ uolebat uideri. hãs itaqi
ꝯpẽdiariũ ex cogitauit. magna sũma enut ẜuos
unũ qui homeꝵ tenẽt. alteꝵ qui hesiodũ. nouẽ
p̾tẽa liricis singulos assignauit/ Magno einis¬

Expanded text:
etulus nomenclator, qui nomina non reddit, sed inponit, tam perperam tribus quam ille Troianos et Achivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat videri. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summa emit servos, unum, qui Homerum teneret, alterum, qui Hesiodum; novem praeterea lyricis singulos adsignavit. Magno emis
Abbreviated transcription (Latin):
lobor ⁊ in eoꝵ nũo hĩtus q̃ neq bona sũt n
mala. fieri enĩ nõ põt ut una res mõ mala
sit mõ bona. mõ leuis ⁊ ꝑferẽda. mõ expa¬
uescẽda. labor bonũ nõ ẽ. er̾d gͦ bonũ est.
laboris ꝯtẽptio. Itaq manũ oposos culpauerĩ
Rursus ad honesta nitẽtes ꝙ̈to magis ĩ¬
cubuerũt nimꝰq sibi iĩciꝰ aẽ restͥgare
ꝑmiscrĩt. adirabor ⁊ clamabo. tanco
melior surget ⁊ inspira ⁊ in cliuũ istũ uno¬

Expanded text:
labor et in eorum numero habitus, quae neque bona sunt neque mala. Fieri enim non potest, ut una ulla res modo mala sit, modo bona, modo levis et perferenda, modo expavescenda. Labor bonum non est. Quid ergo est bonum ? Laboris contemptio. Itaque in vanum operosos culpaverim. Rursus ad honesta nitentes, quanto magis incubuerint minusque sibi vinci ac strigare permiserint, adprobabo et clamabo: " Tanto melior, surge et inspira et clivum istum uno
Abbreviated transcription (Latin):
sibi ĩuenit. Sola uͥtus p̾stat gaudiũ ꝓpetuũ se ⁊¬
curũ ⁊̃ si qd̾ obstat nubiũ mõ int̾ueit q̃ infra
ferũt᷑. nec ũ ꝙͣ diẽ iuĩcũt. qñ ad hoc gaudiũ puc¬
nire ꝯtinget. nõ qd̾ cessat᷑ ad hoc s festinat᷑.
Multũ restat oꝑis ĩ qd̾ ip̃e ncc̃e ẽ uigiles ip̃e
laborẽ tiũ ĩpẽdas. si effici cupis delegntionẽ ies
ista nõ recipit. aliud licrͣaꝵ gn̾s adiutoriũ ad¬
mitat. Caluisiꝰ sabnis mẽoria nr̃a fuit diues
⁊ pat̾moniũ hẽbat libeꝵ ⁊ ingenuũ. nũꝙͣ uidi¬

Expanded text:
sibi invenit. Sola virtus praestat gaudium perpetuum, securum; etiam si quid obstat, nubium modo intervenit, quae infra feruntur nec umquam diem vincunt." Quando ad hoc gaudium pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et patrimonium habebat libe
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sũ tũ ĩprobꝰ. ut curationes eger moneã s tã¬
ꝙͣ in edẽ ualitudmaĩo i aceã. de coĩ trcũ malo
collocor ⁊ remedia comuico. Sic itaq me audi
tãꝙͣ mecũ loqͣr. In secretũ te meũ admitto. ⁊ te
adhibito mecũ exigo. clamo mͥ ip̃e. nuera ã
nos. ⁊ pudebit ea uelle que uolueras puer. eadẽ
ante te uitia. dimute istas uoluptates tuibidas

Expanded text:
iones aeger obeam, sed tamquam in eodem valitudinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas,
Abbreviated transcription (Latin):
originẽ hẽ at ac suã ille uitet alieno. ħ inter
hãc uitã ⁊ illã ħ fulgore extnsecꝰ ueniẽte pauis
sa. crassã illi statĩ ũbrã faciet. ꝗsꝗs obstiterit
Illa suo lumine illustͥs ẽ. Scudia te tua claꝵ et
nobilẽ efficiẽt. Ee c̃plũ epycuri referã cũ idomo¬
nẽo scͥbe̾t. ⁊ illũ a uita speciosa ad fidele̾ sp̃alẽq
gloriã reuocaret rigide tũc potẽtie mĩstrũ ⁊ ma¬

Expanded text:
originem habeat ac suam ille niteat alieno, hoc inter hanc vitam et illam; haec fulgore extrinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua clarum et nobilem efficient. Exempiumexemplum Epicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae tunc potentiae ministrum et ma
Abbreviated transcription (Latin):
reb aut u̾bis exhibium. leuia sũc ista ⁊ falla¬
tia pignora oĩ młtisꝙ ĩ uoluta lenociuniis qd̾
ꝓfecerĩ morti creditꝰ sũ. nõ trinde itaq ꝯponor
ad illũ dic̃ quo remotis strophis ac facis de
me usdicaturꝰ sũ. utrũ loqͣr fortia ansentiã
iaccauit uboꝵ ꝯtumaciũ. Remoue existĩa¬
tĩonẽ hõiu. duhia sc̃ꝑ ẽ ⁊ in ꝑtẽ utrãq diui¬
dit. Remoue studia cota uita tracta. Mors
de te ꝓnũtiatura ẽ. Ĩta dico disputationes
⁊ litt᷑ata colloga. ⁊ ex p̃ceptis sapiẽtiũ u̾ba
collectare. ruditꝰ seruo nõ oñdit robur aĩ¬

Expanded text:
rebus aut verbis exhibuimus. Levia sunt ista et fallacia pignora animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiamiactavi verborum contumacium. Remove existimationem hominum; dubia semper est et in partem utramque diviium Remove studia tua, vitam tracta, mors de te pronunciatura est. Ita dico, disputationes et litere, colloquia et ex preceptis sapientum verba collecta et eruditus sermo, non ostendu
Abbreviated transcription (Latin):
nec uires ũꝙͣ opimi bouis. nec pondꝰ eq̃bio adice
nũc qd̾ maiore cors sarcina ãnis elidit᷑ ⁊ mino
agilis ẽ Itaq ꝙͣtũ potes cͥcũs cͥte corpꝰ tuũ ⁊ aĩo
locũ laxa. multa sequũt᷑ incomoda hiic deditõs
⁊ in habilẽ intẽtioĩ ac studiis acͥorib redditꝰ. dm̃

Expanded text:
nec vires umquam opimi bovis nec pondus aequabis. Adice nunc, quod maiore corporis sarcina animus eliditur et minus agilis est. Itaque quantum potes, circumscribe corpus tuum et animo locum laxa. Multa secuntur incommoda huic deditos et inhabilem intentioni ac studiis acrioribus re
Abbreviated transcription (Latin):
odo diceba t in ospectu ce̾ mescnectutio
iã uereor ne senectutẽ post me rel inqua
Uat dectepitos me numiera ⁊ extrenia tangentis
uiriã cũ sentiã in corꝑe t antũ iutia ⁊ uido.
minstĩa senuerũt uiget aĩus ⁊ gudet nõ mł

Expanded text:
odo dicebam tibi, in conspectu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me reliquerimter decrepitos me numera et extrema tangentis.niuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; vig
Abbreviated transcription (Latin):
quo soles ore sẽꝑ quidẽ magnꝰ nũꝙͣ tñ acrior
ꝙ̃ uͥ uitati comẽdãs u̾ba dixisti. mors nõ ulnĩa
uenit s q̃ ropit ultĩa mors ẽ. Malo telegas ꝙͣ
epłam meã. appebit cnĩ tͥ hãc quã timemꝰ mor¬
tẽ extremã ẽẽ nõ solã. uideo quo spectes. ꝗd hiuc
utile ex hac ip̃a m̃a que in manib fuit mittet᷑
currẽ ad mortẽ tedio ute. cũ gn̾e uite ut cur

Expanded text:
quo soles ore, semper quidem magnus, numquam tamen acrior quam ubi veritati commodas verba, dixisti: Mors non una venit, sed quae rapit, ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. Video quo spectes; quaeris,utile. Ex hac ipsa materia, quae in manibus fuit, mittetur currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut cur
Abbreviated transcription (Latin):
tũs p̾cipue ĩ te ip̃e secede cũ eẽ ceg̾is in tuiba. dis¬
sise te fi młtis oportet. dũ tͥ tutũ nõ sit ad te ie¬
cedẽ cͥcũspice singulos. Nemo ẽ cui nõ sati sit cũ
quoli ẽẽ ꝙͣ secũ. tũc p̃cipue ĩ te ip̃c se̾cede cuc̃e
cogeris in turta a bonͦ si quietas tepãs. alio¬

Expanded text:
Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba." Dissimilem te fieri multis oportet. Dum tibi tutum non est ad te recedere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in tur
Abbreviated transcription (Latin):
gnus. cetm succursurũ s̾ ⁊̃ in ip̃a distc̃tiõe
aĩe ac corꝑis sicut crurriatu id fieret. post illũ
dolorẽ se dolẽ nõ posse. nõ dubitare aũt se qu
semel aĩa in pͥmis labris erat nec magna ui
distrabe̾t᷑ a corpe. Ignis ꝗ ualẽtẽ ña occupaũ¬
aqua ⁊ interĩ runa extinguendꝰ ẽ. Ille qui ali¬
mẽtis deficit᷑ sua sponte subsidit. Libent̾ hec mi
lucilli audio nõ tũꝙͣ nouã s tãꝙ̃ in rẽ p̃sente
ꝓductus. Quid gͦ nõ młtos spectaui abrũpen¬
tes uitã. gͦ uͦ uidi. s plus momẽti aput me
hñt qui ad mortẽ ueniũt sine odio uite ⁊ ad¬
nuttũt illã nõ attͣhũt. Illud quidẽ alebat tor¬
mẽtũ nr̃a nos senture oꝑa. ꝙ tũc trepidamꝰ cũ ⁊̃

Expanded text:
. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere non posse. Non dubitare autem se, quin senilis anima in primis labris esset nec magna vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupaviaqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subsidit." Libenter haec, mi Lucili, audio non tamquam nova, sed tamquam in rem praesentem perductus. Quid ergo ? Non multos spectavi abrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra no
Abbreviated transcription (Latin):
epycureã cãtilenã hoc loco ꝑseqͣr et dicã uanos
ẽẽ inferoꝵ metus nec isionẽ i uta uolui. nͨ saxũ
humc̃is sisiphi trudi in adu̾sũ. nec ulliꝰ iuscẽa
⁊ renasci posse cocidie ⁊ carpi/ nemo tã puer est
ut cerbeꝵ timeat ⁊ tenebras ⁊ laruale̾ habitu
nudis ossis coherẽtiũ. Mors aut nos ꝯslimit
aut exuit. enussis meliora restãt onẽ detracto
ꝯsũptis nichil restat. bona ꝑit̾ malo q submo¬
ta sũt ꝑmitte mͥ hoc loco referie u̾sũ tuũ.si pͥꝰ
I aliudscbeͣ. aliud sentire. menũ te illũ locũ alñ
tractasse. nõ repente nos ni mortẽ icide̾. s mi¬
nutatĩ ꝓcede̾ Cocidic mormm̃i. cocidie eiĩ demicur

Expanded text:
nam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius s aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minutatim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur
Abbreviated transcription (Latin):
ciendũ ẽ cũ quib edas ⁊ bibas. ꝙͣ ꝗd edas aut̃
bibas. nã sine amico usceratio leomis ac lupi
uitanda ẽ. hoc nõ otĩget tͥ nͥ secesseĩs. alicqnꝰ
hẽba̾s ꝯuiuas qͦs ex turba salutãtiũ nomen¬
crat̾ digesẜit. Errat aũt qui amicũ in atͥo q̃rit
ĩ ouiuio ꝓbat. nullũ ht̃ maiꝰ malũ occuꝑatꝰ hõ
⁊ boius suis obsessus ꝙͣ ꝙ amicos sibi putat
quib ipẽ nõ ẽ ꝙ beneficia sua efficatia udicatꝰ
ad ꝯciliandos aĩos. cũ quidã quo plꝰ debent
magis oderĩt Leue es alienũ debitorẽ facit gͣ¬

Expanded text:
ciendum est, cum quibus edas et bibas, quam quid edas e bibas. Nam sine amico visceratio leonis ac lupi vita est." Hoc non continget tibi, nisi secesseris; alioqui habebis convivas, quos ex turba salutantium nomenclator digesserit. Errat autem, qui amicum in atrio quaerit, in convivio probat. Nullum habet maius malum occupatus homo et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est, quod beneficia sua efficacia iudicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit, gr
Abbreviated transcription (Latin):
orabili lege fatu ꝯstn̾gũt. siued̾s arbit̾ uniũsi
cũ ta disposuit. siue casus res hũanas sinc or¬
dine ĩpellit ⁊ iactat. phia nos tueri ueb. et hec
ꝯtumacit᷑ resistamiꝰ. hec docebit ut deũ seqͣris
ac subita dñat᷑. Ilo nũc reu̾tor. ut te moneã
⁊ exhorter ne patiaris ĩpetũ aĩ tui delabi et
refii gesce̾. ꝯtine illũ ⁊ ꝯstitue ut hĩtꝰ aĩ fiat
qd̾ ẽ ĩpetus Iam ab mitio si te bene noui cͥcũspe¬
xisti. ꝗd hec epła munusduli attuli̾t. excute illã
⁊ ĩuenies. nõ ẽ ꝙ nure̾is aĩmiũ meũ ⁊ adhue
de alieno libãlis sũ. Quare aũt alienũ dixi.

Expanded text:
orabili lege fata constringunt, sive arbiter deus universi cuncta disposuit, sive casus res humanas sine ordine inpellit et iactat, philosophia nos tueri debet. Haec contumaciter; haec docebit, ut deum sequaris,ac subita dominantur; illo nunc revertor, ut te moneam et exhorter, ne patiaris inpetum animi tui delabi et refrigescere. Contine illum et constitue, ut habitus animi fiat, quod est inpetus. Iam ab initio, si te bene novi, circumspicies, quid haec epistula munusculi attulerit. Excute illam, et invenies. Non est quod mireris animum meum; adhuc de alieno liberalis sum. Quare autem alienum dixi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ultĩora uitaris aut ꝑdes excusationẽ ⁊ apparebit
te nõ uicidisse. I stu enĩ q̃ dici solẽt falsa sũt nõ po¬
tui ali. ꝗd si nollẽ. ncc̃e erat nulli noc̃e ẽ felicitutẽꝰ
cursu sequi. ẽ aliꝗd ⁊̃ si nõ repugnare subsistẽ nec
instare fortunc ferẽti. ñ ꝗd offeudi̾s si ĩ ꝯsiliũ non
uenio tĩ si aduoco et quidẽ prude̾tior es ꝙ̃ ip̃e sum
uichil eẽ tẽptandũ. nͥ cũ apte potĩt tẽpestiue q tip¬
tari. s cũ illud tp̃s captutũ du uen̾ĩt exilẽd̾ ait.
dormiture de fuga cogitũtẽ uetat. ⁊ sperat salutarẽ
cede̾ one̾ri. Lucture cũ officio qd̾ recepisti. Nõ ẽ iiii. ⁊¬
fortis ac strẽnus qui laborẽ fugit. nͥ cresat ei aĩmꝰ¬

Expanded text:
 ulteriora nitaris; aut perdes excusationem et apparebit te non incidisse. Ista enim, quae dici solent, falsa sunt: " Non potui aliter. Quid, si nollem ? Necesse erat." Nulli necesse est felicitatem cursu sequi; est aliquid, etiam si non repugnare, subsistere nec instare fortunae ferenti. Numquid offenderis, si in consilium non venio tantum, sed advoco, et quidem prudentiores quam ipse sum, nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam cedere oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi crescit
Abbreviated transcription (Latin):
istud int̾rogas aut unde subeas. dicã ex bõa cõ¬
scĩa. ex honestis ꝯsiliis. ex irccs accionib. ex cõ¬
tẽptu fortuitoꝵ ex placico uite ⁊ ogruo tenore
unã p̃m̃tis uiã. nã illi qui ex aliis ꝓpoĩtis ĩ alia
tñsiliũt. aut ne tnͣsiliũt quidẽ s cassi quodam

Expanded text:
istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conistud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt aut ne transibunt quidem, sed casu quodam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ paciẽtiã. nec qui apud se u̾sat ĩ magno gnu¬
dio ẽ s paꝵ blãdo. In hꝰ gaudii possessioẽ ec̃ te
uolo. nũꝗd deficiet cũ seniel petat᷑. In uen̾is leuiꝰ
metalloꝵ fructꝰ i sũmo ẽ. ⁊̃lla opille̾tissĩa sũt¬
quoꝵ i alto latet uena. assiduo plemꝰ respõsia
fodienti. ħ quib delectat᷑ uulgus tenuẽ hũt
ac pfusoriã uoluptatẽ. et qd̾cũq mẽticiũ gau¬
diũ ẽ fũdamẽto caret. hoc de quo loqͦr ad qd̾ co¬
nor ꝑduce̾ solidũ ẽ ⁊ ꝙ plus pateat introrsũ fac
oro te lucilli carissiẽ qd̾ uiuũ te põt p̃stare felicẽ
Dissice ⁊ oculca ista q̃ extͥusecus splendẽt q̃ tibi
ꝓmittũt᷑ ab alio uł ex alio. ad uer bonũ specta
pot magis necia tene crede ꝙͣ magnã. uanas
suggr̾ir nol iptates breues penitẽdas. ac nsi
Ita dico in p̃cipiti uoluptas ad dolorẽ mergit
nͥ modũ teneat. modũ tene̾ ni eo difficile ẽ qd̾ bo¬

Expanded text:
rum patientiam ? Haec qui apud se versat, in magno gaurum patientiam ? Haec qui apud se versat, in magno gaudio est, sed parum blando. In huius gaudii possessione esse te volo; numquam deficiet, cum semel unde petatur inveneris. Levium metallorum fructus in summo equorum in alto latet vena adsidue plenius responsura fodienti. Haec, quibus delectatur vulgus, tenuem habent ac perfusoriam voluptatem, et quodcumque invecticium gaudium est, fundamento caret. Hoc, de quo loquor, ad quod te conor perducere, solidum est et quod plus pateat introrsus. Fac, oro te, Lucili carissime, quod unum potest praestare felicem: dissice et conculca ista, quae extrinsecus splendent, quae tibi promittuntur ab alio vel ex alio, ad verum bonum specta potest, magis necessariam rem crede quam magnam; vanas suggerit voluptates, breves, penitendas; et nisi Ita dico in precipiti voluptas ad dolorem verget, nisi modum tenuerit: modum autem tenere in eo difficile est, quod bo
Abbreviated transcription (Latin):
aũt id erit nͥ ut te exhorter ad bonã mẽtẽ. ꝙ si hͥmõi
hoc ẽẽ dixi culiuẽ ẽ ad sũmã ꝑuenit qui scit qͦ
guudeat qui felicitatẽ suã in aliena potãte nõ
posuit. Sollicitꝰ ẽ ⁊ inc̾tus su quẽ spes aliqua
prurit. licet ad manũ sit. licet nõ ex difficili pe¬
tat᷑. licet nũꝙͣ illũ sperata deceꝑint. hoc añ oĩa
ueo. qui spes dulcissima obleccamẽta deuitãdas
existimo. ymo ꝯtͣ. nolo tͥ ũꝙͣ deeẽ leticiã. uolo
illã domi tͥ nasci. nascit᷑ si mõ intͣ teipñ sit. cete
hilaritates nõ ĩplicẽt pectus frõtẽ remittũc. le¬
ues faciũt nisi forte tu iudicas eũ gaude̾ qui
ridet. aĩmꝰ eẽ debet alacer ⁊ sidens. ⁊ supͣ oĩa erec¬
tus. anchi crede. ueꝵ gaudiũ res seuera ẽ. an tu
existimas quẽꝙͣ soluto uultu. ⁊ ut ip̃i delicati
loquũt᷑ hilariculo mortẽ ꝯtẽpne. pauꝑtati doniũ
aꝑire. uoluptates tenẽ sub freno. medicaꝵ dolo¬

Expanded text:
autem id erit, nisi ut te exhorter ad bonam mentem? Huius fundamhoc esse dixi; culmen est. Ad summa pervenit, qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante omnia veo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitandas existimo? Immo contra nolo tibi umquam deesse laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu et, ut isti delicati locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum aperire, voluptates tenere sub freno, meditari dolo
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ip̃i steterũt. post ip̃os cito memoi̾a defecit
Ingenoꝵ crescit dignatio nec ip̃is tñtũ honor
ydomeneꝰ in ep̃sa nr̃a uen̾it. ipe eã de suo re¬
dimet. ad ħ epyciuuꝰ illã nobilẽ siũa scͥpsit. qͣ
hortat᷑ ut phitoclea locupletẽ nõ publica nec
ancipiti uia faciat. si ius inꝗt pytheclea diui¬
tẽ face̾ nõ peciũie adiciẽdũ s cupiditati detͣhẽd̾¬

Expanded text:
dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. Ingeniorum crescit dignatio nec ipsis tantum honor Idomeneus in epistulam meam venerit ipse eam de suo redimet. Ad hunc Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non publica nec ancipiti via faciat. "Si vis," inquit, " Pythoclea divitem facere, non pecuniae adiciendum, sed cupiditati det
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ mẽtitꝰ c̃ Q̾s idononienea nosset. nͥ epycurꝰ
illũ litis sus incidiss. ⁊ ões illos magis thanas
⁊ satͣpas ⁊ regẽ ipm ex quo ydomenei titulꝰ pete¬
bat᷑ obluno alta supp̃ssiss. nomẽ atcici ꝑure tice¬
ronis epłẽ nõ suũt. nichil illi ꝓfuiss gener agp¬
pa. ⁊ tiberis ꝓgener. ⁊ drusꝰ cesar ꝓnepos nit̾ mic¬
tã magna noĩa tacẽt᷑ nͥ cioero illũ applicuiss
excͥce̾t. ⁊ in idẽ qñ silẽtiũ obitura oblunoi resi¬
stent. ac sediu iudicabũt qd̾ epycurꝰ amiico
posteros gr̾a. possũ mecũ durat᷑a noĩa educ̾e
stat. forturiati ambo si ꝗd mea carum̃a possunt
Nulla dies ũꝙͣͣ memori uos eximet euo dũ
domꝰ ence capitolii ĩmobile saxũ. accob. ĩpiũ¬
q pr̃ romanꝰ he̾bit. Quoscũq ĩ mediũ fortu¬
na ꝓtulit. Q̾ cũq mẽbra ac ꝑtes aliene potẽ¬
tic fuerãt. hoꝵ grͣa uguit. doniꝰ freqũtata ẽ

Expanded text:
sset, nisi Epicurus illum litteris suis incidisset ? Omnes illos megistanas et satrapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, oblivio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. Nihil illi profuisset gener Agrippa et Tiberius progener et Drusus Caesar pronepos; intexerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resstent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico posteros gratiam, possum mecum duratura nomina educere. aestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt. Nulla dies umquam memori vos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiumque pater Romanus habebit. Quoscumque in medium fortuna protulit, quicumque membra ac partes alienae potentiae fuerunt, horum gratia viguit, domus frequentata est,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ iudices. publice sũt. Qd̾ fĩ in senatu solet. fa
isti qui ad illa ꝯfugiẽt spe mala inducti. ꝗ uela¬
mẽtũ ip̃os uitioꝵ suoꝵ habituros existimaui
bene manebis hic sũmũ bonũ uoluptas ẽ ꝑatꝰ s
erit istiꝰ douncilii. custos hospitał humanꝰ ⁊ te
polẽta excipiet. ⁊ aquã qͦ large mĩstbit. ⁊ dicet
mẽ s extĩgũt nͣ maiorẽ ip̃is potiõib sitĩ fuciũt
s n̾ali ⁊ gͣtuto remedio sedãt. In bac uolũtate
ꝯsenui. de hus tecũ desideriis loqͦr q̃ ꝯsolatiõez ñ
recipiũt ꝗb dadr̃ ẽ aliꝗd ut desiuãt. nõ de illis
exͣordinariis. ꝙ̃ l differre.l castiga̾e ⁊ oppͥnie

Expanded text:
e iudices; publicae sunt. Quod fieri in senatu solet, facistis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velamentum ipsos vitiorum suorum habituros existimant,s, hic bene manebis, hic summum bonum voluptas est, paratus erit istius domicilii custos hospitalis, humanus, et te polenta excipiet et aquam quoque large ministrabit et dicetm, sed extinguunt. Nec maiorem ipsis potionibus sitim faciunt, sed naturali et gratuito remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desideriis loquor, quae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut desinant. Nam de illis extraordinariis, quae li
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ dictũ ẽ si ad nãn uiues. nũꝙͣ eris pauꝑ
si ad opinoẽs nũꝙͣ eris diues. exiguũ naca
desid̾at. opĩo ĩmẽsũ. cõgerat᷑ in re ꝗt ꝗd multi
locupletes possidẽt. ultͣ pͥuatũ p̃cipue modu
fortuna te ꝓuehat. auro tegut. purp̾a uestiat¬
⁊ adħ deliciaꝵ opũ q ꝑducat ut t̾rã marmõibꝰ¬
abscõdas. ac nõ tm̃i hĩc tͥ liceat s calcare diui

Expanded text:
is pauper; si ad opiniones, numquam eris dives." Exiguum natura desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra privatum pecuniae modum fortuna te provehat, auro tegat, purpura vestiato deliciarum opumque perducat, ut terram marmoribabscondas,
Abbreviated transcription (Latin):
s ferũt᷑. ex quib alia lemor unda detinuit ac
mollus uerit alia uehem̃tior rapuit. alia ꝓrĩe
rixe ausui languescere terposuit alia tonrs ĩre¬
tus in mare eiocit. Iõ ꝯsticuẽdũ ẽ quid uelimꝰ
⁊ in eo ꝑseuerandũ. hic ẽ locus soluẽdi aeris
aliem. possũ enĩ uocẽ epycuri tui redde̾ ⁊ hanc
epłã liberare. Molestũ ẽ sc̃ꝑ uitã inchoare. aut

Expanded text:
sed feruntur. Ex quibus alia lenior unda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseverandum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epicuri tui reddere et hanc epistulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃. an alit̾ debebat ĩpẽ. ⁊ quidẽ catoĩs mori nõ
reuoes te ad historias nec ex omĩb scłis ꝯtẽp¬
tores mortis qui sũt plurimi colligo. Respice
rimꝰ oĩs ordinis hoĩes succurrẽt. oĩs fortune
oĩs etatis qui morte mala sua morte p̃cesser̃t
michi crede lucilli. adeo mors timẽda nõ ẽ. ut
securꝰ itaq inimici uias ⁊ ꝙͣuis ꝯsciẽtia t̾

Expanded text:
t." An aliter debebat imperator, et quidem Catenis, mori ? Non revoco te ad historias nec ex omnibus saeculis contemptores mortis, qui sunt plurimi, colligo. Respice erimur; omnis ordinis homines suggerent, omnis fortunae, omnis aetatis, qui mala sua morte praeciderint. Mihi crede, Lucili, adeo mors timenda non est, ut Securus itaque inimici minas audi.
Abbreviated transcription (Latin):
placuit: In hoc aũt uno aduocationẽ petis. ut sine
ꝑpetua sollicitudine id t̾ face̾ ꝯtĩgut. &ͥdn tota
te cohors stoicoꝵ ꝓbatũ sit. om̃es zenones ⁊ c̃sippi
mioderata ⁊ honesta tua suadebũt s ꝑphoc t̾giusa¬
ris ut cͥcũaspicias ꝙͣtũ feras tecũ. ⁊ ꝙͣmagna peciũa
nistruas otiũ. nũꝙͣ exitũ ĩuenies. nemo cũ sarci¬
nis enatat emerge ad meliorẽ ucũ ꝓpiciis diis.
uultu mala magnifica tͥbuerũt ad ħ unũ excusa

Expanded text:
placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit ? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honesta, tua suadebunt. Sed sris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge ad meliorem vitam propitiis disvultu mala magnifica tribuerunt, ad hoc unum excusa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑseueratia. si nichil bono uiro indignũ faciendu
paciendũ ue erit. alioqn sordidose ⁊ atumelioso la¬
bore nõ ꝯteret. nec ĩ negotiis erit negocii cã uenid
quidẽ qd̾ estimas eũ factuꝵ nõ fuciet ut ãbitiosis:
reb ĩplicitus semꝑ estus eaꝵ ferat s cũ uidĩt gͣuia
in quib uolutat᷑. mcerta ancipicia referet pedem
nõ u̾tet terga. s sensim recedet in tutũ. facile ẽ aũt.
mi lucilli occupatiões euade̾. si occupationũ p̾tia
no ꝗ hã queer it latus iniconuituta lectica acriũssacuĩ al hnis
uiti hoĩes iecedũt ⁊ mercedes nusiu amiato
ip̃as execrãt᷑. dic de ambitiõe quoniõ de anici que¬
tigãt. Ee cute istos qui que cupiere deplorãt. ⁊ de car
scder loquũt fga quib carẽ nõ possũt uidehis uolũ¬
tarã ẽc̃ illis in eo morã.ꝙ egre ferre ip̃os ⁊ ist
loqu̾ut᷑. Ita ẽ ni lucilli. paucos fuitus ples suitu¬
tẽ tenẽt. s si deponẽ illã in aĩo ẽ ⁊ lib̾tas tona fide

Expanded text:
severantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat. Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, referet pedem, non vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia ta lectica, atrium vacuum ?" Ab his inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Sic de ambitione quomodo de amica quetigant. Excute istos, qui, quae cupiere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram, quod aegre ferre ipsos et misere locuntur. Ita est, Lucili; paucos servitus, plures servitutem tenent. Sed si deponere illam in animo est et libertas bona fide
Abbreviated transcription (Latin):
Putu me nõ dice̾ uñ sũpturꝰ sũ nuituũ. scis̾
ciuiꝰ archa xtar. exspecta me pusillũ ⁊ d̾ do¬
nio fiet aũatio. Intim copiodauit epycruꝰ
qui ait Mediiue mortẽ uł simmodis sit
trãsire ad nos hic patet sẽsus eggia res estͣ
mortẽ od isce̾. suꝑuacuũ forsitã putas id distẽ

Expanded text:
Puta me non dicere, unde sumpturus sum mutuum: scis cuius arca utar. Expecta me pusillum, et de domo fiet numeratio; interim commodabit Epicurus, qui ait: " Meditare mortem " vel si commodius sit " transire ad deos ." Hic patet sensus: egregia res est mortem condiscere. Supervacuum forsitan putas id discere,