comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Inhac ille prȩcoriꝰ diues. nulla aliare quamotio notus consenuit & obhoc unum
felix habelatur Nã quotiens aliquos amicitie. asinu galli. quotiens seiani odium.
Acnđ amor merserat. eque eni offendisse illu quã amasse. periculosũ suit.
cedamabant homines. Ouatia solus scis uiuere: At ille latere sciebat ñ uiuere
Aultũ aut̃ int̃ est utru uita tua otiosasit anignaua. Nũquã aliter hanc uillam
uatia uiuo preteriba. quã ut dicere. uatia hic̃ situs ẽ. Sedadeo milxcili. philosophia
sacr ũ quidda. eã uenerabile. ut &iam siquid illi simile:. mñdatio placeat
iosũ enĩ hominẽ seductũ existima uulgus. & securus & se contentũ. sibi uiuentẽ¬

Expanded text:
In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille latere sciebat, non vivere. Multum autem interest, utrum vita tua otiosa sit an ignava. Numquam aliter hanc villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem: " Vatia hic situs est." Sed adeo, mi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, ut etiam, si quid illi simile est, mendacio placeat. Otiosum enim hominem seductum existimat vulgus et securum et se contentum, sibi
Abbreviated transcription (Latin):
inuenies Frunt tam̃ qui hanc runã magis timeant qua ius utraq morafera
enuie sit: deo n esferdus. sa efficitia cimor spectat Nunc me putas dlestoicu
uicere qui eristirunt animã hominis magno pondere excria ꝑmanere non
posse atatim spargi. ge nsuerit illiexitus liber ego ũ non fatio Iui bocdiour .
uidentur mͥerrare. quẽ ad modũ flãma ñ potest opprimi Nã circa iđ disuo
quo urgetur. quẽ ad modu der. uerbere atq icti ñ lȩditur nascuiditur qde. l& cIr¬
e id eũi cessit refunditur sic annuꝰ qui ȩxtinuissimo constat dep̃hendi nou
pocest. net intiu corpus afligi s&e beneficio subtilitatis suȩ pipsa quib p̃inte
erupit. Quom̃ fluminiiam cũ latissime ꝑ cussit acflux̃ ꝑexiguũ forameri¬

Expanded text:
tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non potest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quomodo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum fo
Abbreviated transcription (Latin):
ongum mihi comitatui dederat mala ualitudo. repetence me inuasit: Quogenero. in¬
quis: prorsus merico int̾rogas. adeo nullũ mibi ignotũ. ẽ unitamen morbo quasi
ad signatus suni: quẽ quare̾ grero nomine. appellẽ nescio. Satis cui apte. dici sus¬
piriũ pocist. Breuis aute ualde. & ꝓcelle similis: impae᷑. Intra horã: fere desinit.
Auis eni dna expirat: Oma corporis aut uicõmode auc inpericula ꝑ me. transier᷑.

Expanded text:
nte me invasit. " Quo genere ? " inquis. Prorsus merito interrogas; adeo nullum mihi ignotum est. Uni tamen morbo quasi adsignatus sum, quem quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium potest. Brevis autem valde et procellae similis est impetus; intra horam fere desinit. Quis enim diu e
Abbreviated transcription (Latin):
en quã in hornine. Sed nos quoque ñminꝰ uel or cursus p̃ter uehit. Et sceoas¬
mirot dementiam nram. qd tanto percaman rem uga sissima corpus. dmanꝰ

Expanded text:
est quam in homine. Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo adest quam in homine. Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror dementiam nostram, quod tantopere amamus rem fugaciss
Abbreviated transcription (Latin):
st ce iam nunc si aliã desideras. distintione idos inopere ẽ : idea extra opius.i
tantũ extra opusẽ. s& aute opus. Qiunctũ genus ẽ. eoꝵ. que cõmunicer sut ł.
hex incipiunt ad nos ꝑtinere. hic sunt omĩa. homines. perora. res. Sextum
genꝰ eor quȩ quasi sunt: tãquã in ane. tãquã tepus querũquȩ iudemus
aut tangimus plato in illis non numerat. quȩ eẽ ꝓpͥe putat. Eluunt
enim. & inassidua diminutione. atq adiectione sunt. Nemo prm idei
est insenerdute. qui fuit uiuenis. Nemo ur̃m idẽ est mane. qui suit pridie.
orpora nra rapiuntur. fluminũ more: Quicquuid uides. currie. cũ epore
nibil exbis quȩ uidemꝰ man&. Ego ipse dũ loquor. mutari ista: mutatus.
sum: hoc ẽ qł ait heraclitus. inidem fluinenbis discedimꝰ & non descendimꝰ.
ane enĩ idẽ fluinis nomen. Aqua transmissa ẽ. hoc inanine manifestius

Expanded text:
est. Etiamnunc si aliam desideras distinctionem, idos in opere est, idea extra opus nec est. Etiamnunc si aliam desideras distinctionem, idos in opere est, idea extra opus nec tantum extra opus est, sed ante opus. Quintum genus est eorum, quae communiter sunt; haec incipiunt ad nos pertinere; hic sunt omnia, homines, pecora, res. Sextum genus eorum, quae quasi sunt: tamquam inane, tamquam tempus. Quaecumque videmus aut tangimus, Plato in illis non numerat, quae esse proprie putat. Fluunt enim et in assidua deminutione atque adiectione sunt. Nemo nostrum idem est in senectute, qui fuit iuvenis; nemo nostrum est idem mane, qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, currit cum tempore. Nihil ex iis, quae videmus, manet. Ego ipse, dum loquor mutari ista, mutatus sum. Hoc est, quod ait Heraclitus: " In idem flumen bis descendimus et non descendimus." Manet enim idem fluminis nomen, aqua transmissa est. Hoc in amne manifestius
Abbreviated transcription (Latin):
ginẽ cuã facere. exẽplar picture te habeo. ex quo capitali quẽ habitũ mens
nrã quẽ operi suo inponat. lte illa que me doc&. & instruit facies: aqua pe¬
titur imitatio ide a est Talia ergo exẽplaria insinita hab& rerũ natura.
hominũ. pisciũ arborũ. atq qđ cũq fieri. ab illa deb& ex primitur. Quarc
locũ habebit idos quid sit hoc idos actendas oporta. & platoni inputes ñ mͥ
hanc rerũ difficultatẽ. Nulla ẽ. aut̃ sine difficultate subtilicas. Paulo ante
piccoris imagine utebar. ille cũ reddere uirgiliũ colorib uell&. ipsũ intue¬
batur: Idea erat uirgilu facies. suturi operis exẽplar ex hac qđ artifex trahit.¬
& operi suo inposuit: idos ẽ. Quid inter sit queris: alterũ exẽplar ẽ. alte
forma abexẽplari sũpca & operi inposita. altera artifex imitatur alterã facit

Expanded text:
ginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo capit aliquem habitum mens ginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. Ita illa, quae me docet et instruit facies, a qua petitur imitatio, idea est. Talia ergo exemplaria infinita habet rerum natura, hominum, piscium, arborum, ad quae quodcumque fieri ab illa debet, exprimitur. Quartum locum habebit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma ab exemplari sumpta et operi inposita. Alteram artifex imitatur, alteram facit
Abbreviated transcription (Latin):
soe specialis uenit. ut cicero & cato aniimal ñ uidetur cogitatur: uidetiu.
aut̃ speries eiꝰ equus & canis. scđm ex his quȩ sunt: ponit plato qđ emi¬
n&.&. ex superat onnã hoc ait ꝑ excellentiam eẽ. poeta cõmunit̃ dr̃
omĩb uersus facientibus hoc nomenẽ : s& iam apud greros. iuniꝰ notã cessit
humerũ intelligas. cũ audieris poetã. Qiud ergo hoc est: dehis scilic& maior
ae potentior cunctis. Ter ciũ genus ẽ eoꝵ que ꝓprie sunt: In numerabilia hȩx
sunc : P&excra nr̃m posita conspectũ. Quȩ sunt interrogas ꝓpria. platonis sup¬
plex est: idieus uocat. ex quib omĩa quexũque uidemꝰ sĩunt & adquas cunta
for mantur. hȩ in mortales. in mut abiles. in uiolabiles sunt. Quid sit idea
idẽ. quid platoni eẽ uideatur: andi: idea ẽ eorũ quȩ natura fiunt. exeplar
eternũ adiciã definitioni interp̃tationẽ. quo tibi res aptior fiat. Volo in ina¬

Expanded text:
sed specialis venit, ut Cicero et Cato. Animal non videtur; cogitatur. Videtur sed specialis venit, ut Cicero et Cato. Animal non videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum ex his, quae sunt, ponit Plato quod eminet et exsuperm versus facientibus hoc nomen est, sed iam apud Graecos in unius notam cessit; Homerum intellegas, cum audieris poetam. Quid ergo hoc est ? Deus scilicet, maior ac potentior cunctis. Tertium genus est eorum, quae proprie sunt; innumerabilia haec sunt, sed extra nostrum posita conspectum. Quae sint, interrogas. Propria Platonis supellex est; ideas vocat, ex quibus omnia, quaecumque videmus, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae inmortales, inmutabiles, inviolabiles sunt. Quid sit idea, id est, quid Platoni esse videatur, audi: " Idea est eorum, quae natura fiunt, exemplar aeternum." Adiciam definitioni interpretationem, quo tibi res apertior fiat: volo ima
Abbreviated transcription (Latin):
ut dicam quȩdã animũ habent. quedã tantũ animã: aut si quędã inpetum
babent. incendunt. transeunt. quȩdã solaͦ a fbxa. radicib aluntur. crescunt
Rusus animalia in quas speries sero. aut mortalia sunt : aut in mortalia.
Primũ genus seoicis quib dã uidetur. quid quare indetur subiciam
Inrerũ inqui unt natura. quȩdã sunt: quędã non sunt Et hec autem
que non sunt. rerũ natura conplectitur quȩ animo succurrunT. tamqu
centauri. ggantus. & quicquid aliud. falsa cogitatione formatu m habe
aliquã imaginẽ cȩpit. quãuis nõ habeat substantiam. Nunc ad to
qdđ tibi ꝓ misi reuertor. quomͦ que cũque sunt : in sex modos plato płatiatu
Primũ illuo qđẽ : nec uisu nertactu. nec ullo sensu cõp̃henditur. cogita¬
bile ẽ. Qd generaliter ẽ. tam quã homo generalis. sub occulos ñ uenit

Expanded text:
Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tantum animam. Aut sic: quaedam inpetum Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tantum animam. Aut sic: quaedam inpetum habent, incedunt, transeunt, quaedam solo adfixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut mortalia sunt aut inmortalia. Primum genus Stoicis quibusdam videtur " quid." Quare videatur, subiciam: " In rerum," inquiunt, "natura quaedam sunt, quaedam non sunt. Et haec autem, quae non sunt, rerum natura conplectitur, quae animo succurrunt, tamquam Centauri, Gigantes et quicquid aliud falsa cogitatione formatum habere aliquam imaginem coepit, quamvis non habeat substantiam." Nunc ad id, quod tibi promisi, revertor, quomodo quaecumque sunt, in sex modos Plato partiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec ullo sensu conprenditur; cogitabile est. Quod generaliter est, tamquam homo generalis, sub oculos non venit;
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc ergo genꝰ ẽ. primũ & antiquissimũ. & ut ita dicã generale. Cȩtera genera
quidẽ sunt: sed sperialia tamquã homo genus est: Hab& enĩ in se nationũ species.
grecos romanos parthos: Color albos. nigros. flauos. Hab&e singulos. catonẽ.
ciceronẽ. lucretiũ: it a qua multa contin&. ingenus cadit Iua sub alio ẽ. ua
sperien. Illud genus qđ ẽ. generale. supra se nibil hab&. initiũ rerũ ẽ: omiã
illo sunt: Stoici uolunt suꝑ ponere. huic &iam nunc aliud genus. magis pru¬
cipale. de quo statĩ dicã. sipriꝰ illud genus dequo locutus sũ merito primũ
ponioocuero. cũ sit rerũ omiũ capax. qđẽ in has species diutoo. ut suit
corporalia. aut in corporalia. nhil terciũ ẽ Corpus quomͦ diuido. ut dicam
aut animantia sunt. aut in animata. Rusus animantia quẽ ad modũ diuido.

Expanded text:
Hoc ergo est genus primum et antiquissimum et, ut ita dicam, generale. Cetera genera Hoc ergo est genus primum et antiquissimum et, ut ita dicam, generale. Cetera genera quidem sunt, sed specialia. Tamquam homo genus est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catonem, Ciceronem, Lucretium. Ita qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, in speciem. Illud genus " quod est " generale, supra se nihil habet; initium rerum est; omnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus animantia quemadmodum divido ?
Abbreviated transcription (Latin):
illa coplectatur & subse habert: hoc quid ẽ: animal. Ergo genꝰ eẽ cepit hoꝵ onũ
quȩ mͦ retuli. hominis. equi. canis. animal. s& quedã quȩ animã habent. ner
sunt animalia. ꝑlac& enĩ satis & arbustis. animã ineẽ ltaq & uiuere illa.
& mori dicimꝰ Ergo animantia superiorẽ tenebunt locũ. quia & animalia
inbae forma s̃: isata S& quedã anima carent : ut saxa itaq eric aliquio
animantib li ntiquis: corpius scilic& hoc sic diuidã. ut dicam corponi omia
aut ani i alia eẽ aut in animalia. &iam nuncẽ. aliqua superiꝰ quã corpus
dicimꝰ enĩ quedã corporalia eẽ quȩdã incorpolalia Quid ergo erit. ex quo hȩc
deducantur. Illud cui nom̃ modo. parũ ꝓpriũ inposuins qđ est sic enĩ in
species secabitur. ut dicamꝰ. qđ est: aut corporale est: Aut incorporale:

Expanded text:
illa conplectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, illa conplectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, quae modo rettuli, hominis, equi, canis, animal. Sed quaedam animam habent nec sunt animalia. Placet enim satis et arbustis animam inesse. Itaque et vivere illa et mori dicimus. Ergo animantia superiorem tenebunt locum, quia et animalia in hac forma sunt et sata. Sed quaedam anima carent, ut saxa. Itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet. Hoc sic dividam, ut dicam corpora omnia aut animantia esse aut inanima. Etiamnunc est aliquid superius quam corpus. Dicimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec deducantur ? Illud, cui nomen modo parum proprium inposuimus," quod est." Sic enim in species secabitur, ut dicamus: " quod est" aut corporale est aut incorporale.
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ꝓderit facilitas tua. cũ erte id nullo mͦ latinȩ exprimere possĩ Proptir
qđ luiguȩ nr̃ȩ conuitiũ feri. Magis dãpnabis angustias romonas siscieris unam
syllaba: eẽ. quã mutare nonpossum. Quȩ sit hȩx queris: tooia duritibi uideor
ingenu. umetio positã. posse sic tranferri. ut dicã qđ ẽ: s& multu int̾ ẽẽ uideo
tõne dici amicus pr homo eruditissimꝰ hodiernodie dicebat. Oñs cibi ex po¬
nã si ante indicauero er̃. Aliquid. genus eẽ & speciem. Nunc aut̃ primu illi
genꝰ querimꝰ ex quo cetere: species suspensȩ sunt: aquo nascitur omĩs diuisio.
quo inu ũsa s̃ conpensa sunt. Inuenietur aut̃ si cęperimꝰ singula retro legere.
sicenĩperducenur ad primũhomo species ẽ. ut at istoteles dit ȩquus
species ẽ. canis species : E rgo cõmune aliqđ querendũ ẽ. hisomĩb uinculũ. qđ

Expanded text:
Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere possim, propter Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere possim, propter quod linguae nostrae convicium feci ? Magis damnabis angustias Romanas, si scieris unam syllabam esse, quam mutare non possum. Quae sit haec, quaeris ? τὸ ὄν. Duri tibi videor ingenii; in medio positum, posse sic transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; tone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid genus, esse et speciem. Nunc autem primum illud genus quaerimus, ex quo ceterae species suspensae sunt, a quo nascitur omnis divisio, quo universa conprensa sunt. Invenietur autem, si coeperimus singula retro legere; sic enim perducemur ad primum. Homo species est, ut Aristoteles ait; equus species est; canis species est; ergo commune aliquod quaerendum est his omnibus vinculum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
e. Dicebant Antiqui si uisso. idẽ iussero: hoc nolo incredas sed fidsus alas
Cetera qua iusso. mecũ manꝰ inferat arma. Non id ago nunc hac dilengitia
u ostendã quantũ tepus apuo eũmaticũ ꝑdideri s& ut exhoc intelligas quantu
apud en niũ & acciũ uerboꝵ situs occupauerit. Cũ apud hunc quoq qui cotidie
excutitur. aliqua nob̾ subducta sinc Qud sibi inquis ista p̃paratio nult
quospectat. nonce labote: Cupio sifieri potest ꝓpiti is aurib tuis. quid sentiã di¬
cire si minꝰ dicam & iratis: Ciceronẽ auctore huiꝰ uerbi habeo. puto locuplete:
sire centorẽ queris fabianũ disertũ & elegantẽ. orationis &iam Ad prin fastidiũ
uradȩ. Quid enĩ si& milucili. quomͦ dicetur usiares necessaria. patura con¬
tenens. fundam̃tũ omĩũ: rogo itaq ꝑmutas mͥ hoc uerbo ut. nihil ominꝰ dabo
operam: ut uis ate datũ parcissime exerceum. Fortasse cõtẽptus ero. inͥ licere

Expanded text:
. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio: Cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma. Non id ago nunc hac diligentia, ut ostendam, quantum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie excutitur, aliqua nobis subducta sint. " Quid sibi," inquis, " ista praeparatio vult ? Quo spectat ? " Non celabo te; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum et elegantem, orationis etiam ad nostrum fastidium nitidae. Quid enim fiet, mi Lucili ? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum omnium ? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere.
Abbreviated transcription (Latin):
quid cristis craham qđ cupiditates meas cõprimat. uł hoc ipsũ qđ omia ista quę
sensib seruiunt. que nos accẽduist & irritant: uegat plato ex his ẽe. quȩ uere siu
Eret ista uagi naria sunt : & ad tepus aliqua faciem ferunt. Nibil hoꝵ st abile.
et solidue. & nos tanĩ cupimꝰ tãquã aut sc ꝑ fuura aut sc̃per habituri Inbetili
fluuidiq int̾ ualla consticuimꝰ ad illa mittamꝰ animũ quȩ cterna surt̃ Illiri¬
mur insuliumi uolitantes rerũ omĩũ formas. dm̃q irter illa uersantem & hoc
ꝓuidentẽ. que ad modũ quȩ in mortalia facere non potuit quia maciria
ꝓhibibat. defindot amorte de rutione intiũ corporis uncat Alauent eiu cuncta
non quta eto mna stuua: sed quua defendunturcura regruas: In mortulia ucotun
enerent: bee conseruat arcifex srugilitate̾ macerie in sua iuncans. Coutepuansomi¬

Expanded text:
es meas conprimat ? Vel hoc ipsum, quod omnia ista, quae sensibus serviunt, quae nos accendunt et inritant, negat Plato ex his esse, quae vere sint. Ergo ista imaginaria sunt et ad tempus aliquam faciem ferunt, nihil horum stabile nec solidum est; et nos tamen cupimus, tamquam aut semper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in sublimi volitantes rerum omnium formas deumque inter illa versantem et hoc providentem, quemadmodum quae inmortalia facere non potuit, quia materia prohibebat, defendat a morte ac ratione vitium corporis vincat. Manent enim cuncta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia tutore non egerent. Haec conservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Conte
Abbreviated transcription (Latin):
Quanta ũboꝵ nob pauptas. immo egestassit: nũqua magis. quã ho¬
diernodie intellexi. Alille res inciderunt cũ force deplatone loquer eĩ
quȩ nomina desiderarent. nec haberent quȩdã uero cũ habuissint. fastit io
uit perdidissent. Quis aut ferat in egestate fastidiũ huinc que greri. oestrori
uocant pecora pagentẽ. & totis saltib dissipantẽ. asilũ nr̃i uocabant᷑. hoc urgil
licce endas ẽ lucũ silari iurta ilicibq uirentẽ plurib alburnum uditans
cui nomen asy lo romanũ est: oestrũ greci uertere uocantes asperacerba sonai
quo toca ixt̾rita siluis diffuguint arinta Puto intelligi istud uerbum int isse
Hert longe differa queda siplicia musu erant sicut cernere ferro int se dice

Expanded text:
Quanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomina desiderarent nec haberent, quaedam vero, quae cum habuissent, fastidio nostro perdidissent. Quis autem ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dice
Abbreviated transcription (Latin):
onfames nob̾ uentris prĩ magno constat. s& ambitio. Hos itaq ut ait salustiꝰ uentri
obedientes animalu loco numeremꝰ ñ hominu. Quosdã uero. ne aminaliũ quidem.
sunt quoiͦ inconditiuo. horũ lic& inlumine ipso nom̃. marmori inscribas
mortẽ suã ante cesserunT. UALE

Expanded text:
Non fames nobis ventris nostri magno constat, sed ambitio. Hos itaque, ut ait Sallustius, " ventri Non fames nobis ventris nostri magno constat, sed ambitio. Hos itaque, ut ait Sallustius, " ventri oboedientes" animalium loco numeremus, non hominum, quosdam vero ne animalium quidem, sunt, quomodo in conditivo. Horum licet in limine ipso nomen marmori inscribas, mortem suam antecesserunt. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
unde q nonẽ. alien muneris ne arbicrii quide. alieni ẽ. Qđ ndedit fortupia.
non eripit. UALE
pedagecais ant mater: Nondũ intelligis. quantu miali optauerir Oquã
inimico nobis s̃ uota nroꝵ. eo quidẽ in imiciora quo cessere felici: lam pon
nsq poscemꝰ Aliquid deos. quasi iti nondũ ip̃si alere nos possimꝰ qia diui rai¬
nib inꝑlebimꝰ magnarũ urbiũ capos quã du nobis popłs icta: quã dĩu
unꝰ mense srunẽritũ multa nauigia i quidem pȩcuno mari subuehenT
taurus. pancissimoꝵ iugerũ pascuo inpla Ulna silua. elephantis plurib sufficit.
homo: a terra puscitur & inari Quid ergo: tam insatiabilẽ. nobis uatura alium d¬
dit. cũ tã modica corpora dodissa. ut uastissimoꝵ edacissimoꝵ q animaliũ Auidi¬
tate uinceremꝰ minime Quanculũ ẽ enĩ qđ nature datur. paruo illa dimittimur:

Expanded text:
est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortuna, est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortuna, non eripit. VALE.paedagogus aut mater ? Nondum intellegis, quantum mali optaverint ? O quam inimica nobis sunt vota nostrorum! Eo quidem inimiciora quo cessere felicius. Iam non usque poscemus aliquid deos ita quasi nondum ipsi alere nos possimus ? Quamdiu sationibus inplebimus magnarum urbium campos ? Quamdiu nobis populus metet ? Quamdiu unius mensae instrumentum multa navigia et quidem non ex uno mari subvehent Taurus paucissimorum iugerum pascuo impletur; una silva elephantis pluribus sufficit; homo et terra et mari pascitur. Quid ergo ? Tam insatiabilem nobis natura alvum dedit, cum tam modica corpora dedisset, ut vastissimorum edacissimorumque animalium aviditatem vinceremus? Minime. Quantulum est enim, quod naturae datur? Parvo illa dimittitur.
Abbreviated transcription (Latin):
pensit sicut plausus & adelamationis secunde fauor. qui magna solliciaisi¬
ne & parcus ẽ & erpiandus. hoc ergo cogita hunc eẽ sapientie esfectũ gaudii
dual erate. ualis c̃ sapientis animꝰ qualis iuudi: suꝑlina sẽꝑ illic serenũ ẽ.¬
nascitũr pusi er uirtutũ consciencia. Non potelt gaudere. nsi forts nsi uadne
nisi cẽperans. Quidergo inquis. stulti acmali nongaudent: non magis quam
pdã nacdi leonos. Cũ fatigauer̃ seuino delibi dinil: cũ illos nox intiruetis
crpeũ uoluptu angusto corporis ultra quã capiebat ingeste suppurare
ceper: cunc ex lamant miseri uirgilianũ illũ uersũ Nãq nt sup̃mam falsa
iẽ gaudia nordẽ egerimꝰ Nosti omne lixuriari noctẽ uit falit gaudiua
quide tanq supͥma agunt: Illud guidiu qđ deos deorũq einulos sequitaur.
ñ inter rũpitur. non desinit. desinera: si suptũ eã aliunde quii nonẽ ali¬

Expanded text:
pensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudipensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudine et partus est et expiandus. Hoc ergo cogita, hunc esse sapientiae effectum, gaudii aequalitatem. Talis est sapientis animus, qualis mundus super lnascitur nisi ex virtutum conscientia. Non potest gaudere, nisi fortis, nisi iustus, nisi temperans. " Quid ergo ? " inquis, "Stulti ac mali non gaudent?" Non magis quam praedam nancti leones. Cum fatigaverunt se vino ac libidinibus, cum illos nox inter vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter gaudia noctem Egerimus, nosti. Omnem luxuriosi noctem inter falsa gaudia et quidem tamquam supremam agunt; illud gaudium, quod deos deorumque aemulos sequitur, non interrumpitur, non desinit; desineret, si sumptum esset aliunde. Quia non
Abbreviated transcription (Latin):
pectatione sollicitat. siꝑdies noctesq par & equalis animi genor. ereiꝰti
& placentis sibe. ꝑuenisti adhumani boni sunã. S& si ad petis uolupeates. & undiq
& onĩs scito tancu tibi exsapienti.a. quantu ex gaudio de et̃. Adboc cupis peruenire
sederras. qui inter diuicias illuc uenturũ te ce speras. int̾ honoras. ide gauoiũ
int sollicitudines queris. Ista quesic pais. tanqua datura letoa ac uoluptatẽ.
canse dolorũ sunt. Om̃s inquã illitendunt ad gaudiu sed unde stibile ma¬
nũq consequantur ignorant Ille xconuiis & luxuria ille ex ambicione .&.
circũ fulsa clientiũ turba. ille examica. alius ex tudioꝵ liberaliũ uana osten¬
tatione & nihil sanantib licceris Om̃s istos. oblectanita fallatia & breuia
deripiunt. Sicut ebrictas. que uniꝰ hore hilare insaniam. longit eporis tȩdio

Expanded text:
xspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti xspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti et placentis sibi est, pervenisti ad humani boni summam. Sed si adpetis voluptates et undique et omnes, scito tantum tibi ex sapientia, quantum ex gaudio deesse. Ad hoc cupis pervenire, sed erras, qui inter divitias illuc venturum esse te speras, inter honores, id est, gaudium inter sollicitudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam ac voluptatem, causae dolorum sunt. Omnes, inquam, illi tendunt ad gaudium, sed unde stabile magnumque consequantur, ignorant. Ille ex conviviis et luxuria, ille ex ambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos oblectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio
Abbreviated transcription (Latin):
iam in uidia uagaretur. & gentes nesinitimus quidẽ satis notas. bello uastare
in obsidione cuidã urb circuit muros. & mbrrillissima moeniũ querit: sa¬
guta ictus. diu ꝑ sedere & incepta agere ꝑseuerauit. Deinde cũrip̃sso sangui¬
ne sicci uulneris. dolor crescer&. & crus supensũ equo. paulatun opcorpius
ẽẽ. me clamat. Idẽ nos faciamꝰ: ꝓsua queque portione. adulatio infatuat
dicamꝰ uos quidẽ dicits me eẽ. prudente. eggo aut̃ iudeo. quã multa inuti¬
tilia concupiscam. Nocitura opteni: Nec hoc quidẽ intelligo. qđ animalib
sacictas monstrat. quis cibo deberit ee. quis potioni modus. quantũ capin
ad huc nestio. Iam docebo quẽ. ad iuodũ intelligas te ñ eẽ. sapientẽ. Sapi¬
ens ille penꝰ ẽ. gaudio. hilaris & placidus. in concius sus. cumdis expari uunt:
Nunc ipsete consule. sinuquã mestus es: nulla spes animũ tuũ. futuri e¬

Expanded text:
iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum equo paulatim optorpuisseesse me clamat." Idem nos faciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vos quidem dicitis me prudentem esse, ego autem video, quam multa inutilia concupiscam, nocitura optem. Ne hoc quidem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri e
Abbreviated transcription (Latin):
quantũ satis sit adũsus uitia discere. qui quantũ auitiis uacat: discit. Nemo
nr̃m in altũ descendit. suma tantũ decerpsimꝰ. Et exiguũ deporis inpedisse. phi¬
losophiȩ satis abundeq occupaas suit. illud p̃cipue: inpedic qđ cito nobis placemꝰ
Siin ueniꝰ qui nos bonos uiros dicat. qui prudentes. qui scõs ad noscinꝰ. ñ sumꝰ
modica laudatiore contenti. Quequid innos adultdo sine pudore congesist
ñ quã debitu prendimꝰ. Optimos noseẽ: sapientissimos. adsir mantib as sentiñ
cũsciamꝰ illos sepe multa m̃tiri. Adeo quoq indulgemꝰ nob. ut laudari uelimꝰ.
iuid cui contraria tũ maxime facimꝰ. Nittissimũ ille se in ipsis supplicus au¬
dit in rapinis liberalissimũ. & inebriȩtatib ac libidinib teperantissmũ. S¬
tur. itaq ut ideo mutari nolinꝰ. quia nos optimos eẽ credimiꝰ. Alexander cũ

Expanded text:
quantum satis sit, adversus vitia discere, qui quantum a vitiis vacat, discit? Nemo quantum satis sit, adversus vitia discere, qui quantum a vitiis vacat, discit? Nemo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis fuit. Illud praecipue impedit, quod cito nobis placemus; si invenimus, qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum
Abbreviated transcription (Latin):
Acrem. greris ũbis. romanis morib philo sophantt̃: moui me imago abillo po¬
sita: ĩre quadrato aꝯmine exercitũ. ubi osti abomĩ parte suspesbus est. pug¬
ne paraetũ Idem inquid sapiens facere deba. om̃s uirtuces suas. undiq ex¬
pandat. ut ubicũq infesti aliquid oriȩtur. illic parata p̃sidia sunt. & adnu¬
apiens aut̃. adomem incursũ munitus uitentꝰ. Nonsipauꝑtas. ñ siluctus. non si
ignominia. ñ sidolor inpcrũ faciat pedẽ refer&: interritus & contra illa ibit:
& iuter illa Nos multa alligant. multa clebilitant. Diu in istis uitus iacuimꝰ¬
teneat. Primo. quia ñ forater illã repellimꝰ nec toto ad salute imp&i nitin¬
transeamꝰ. Hoc querã qđ sepe merũ despitio. quid ita nos stulcitia. tam perainaciter.
torib haurins. leuiterq tam magnȩ rei insitimꝰ. Quẽ ad modũ aut̃ pocest Aliquis

Expanded text:
acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo poacrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspectus est, pugnae paratum; " Idem," inquit, " sapiens facere debet; omnes virtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nuSapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit e inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimteneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nititranseamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter tetoribus haurimus leviterque tam magnae rei insistimus. Quemadmodum autem potest aliquis,
Abbreviated transcription (Latin):
destinasti trahit Multi sunt qui adid qđ ñ ꝓposuerant scribere. Aliciuus
uerbi pla centis derore uocentur. qđ tibi ñ euenit. Pressa sunt omĩa.&i
aptaca lo queris quantũ uis. & plus significas quã loqueris: hoc maiorisrei
mdicini est ati Apare animũ quoq nib i habere suꝑ uatuu niħil cu¬
unde in uenio tam̃ trans lationes uerbor. ut nontemerarias. itaq pericus
sui fecer int. Inuenio imagines quib siqiuis nos ua uetat & poetis illat solis iu¬
dicit eẽ. concessas. Neminẽ mͥ uidetur exanaiquis legisse: apua quos ñdum
captabitur pͥausibilis oratio. Illi qui simpliciter & demonstrande rei causa
eloquebantur. parabolis refertisurat. Quas existimo neressarias. ñ exeadem
causa qua poetis. s& ut in becillitatis pr̾e ad ininicula sint & ut dicentem
& audientẽ. in rem p̃sentem adducant. Sextium exce cũ maxime leno. uirũ

Expanded text:
destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id, quod non proposuerant scribere, alicuius destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id, quod non proposuerant scribere, alicuius verbi placentis decore vocentur, quod tibi non evenit; pressa sunt omnia et rei aptata. Loqueris quantum vis et plus significas quam loqueris. Hoc maioris rei indicium est; apparet animum quoque nihil habere supervacui, nihil tumidi. Invenio tamen translationes verborum ut non temerarias ita quae periculum sui fecerint. Invenio imagines, quibus si quis nos uti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpliciter et demonstrandae rei causa eloquebantur, parabolis referti sunt, quas existimo necessarias, non ex eadem causa qua poetis, sed ut inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum
Abbreviated transcription (Latin):
aut ex partu uxoris ꝓcepisse Quȩ adeo non surt gaudia ut sepe nitia future cristtie liN
Uaudio aut̃ uinctũ est. non desinere. nei incontrariũ uerti. Itaq cũ dicit uirgiliꝰ pr
& mala mentis gaudia. diserte quidẽ dicit. seilparu̾ ꝓ priȩ. Nullũ enĩ malum
giudiũ ẽ. Uosuptatib hoc nomeu in posuit. & qđ uoluit ex pressit. Significaui
enĩ homines. malo suo loctos: lam̃ ego ñ im merito dixerã. cepisse me magnã
exepistola tua uoluptatẽ. Quã uis enĩ ex bomine. ista causa. inperitus homo
gaudent. tam̃ affectũ eiꝰ in potentem & indiuersam statim inclinaturum n¬
luptatem uoluptatẽ. uoco opinione falsi boni motã in moderatã. & in mo¬
dicum. Sed ut adꝓpositum reuertar. audi quid me inepistolatua delec¬
Fauerit habes uerba in potestate: Noneffercte ortio. nec longius quã

Expanded text:
aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est non desinere nec in contrarium verti. Itaque cum dicit Vergilius noster Et mala mentis gaudia, diserte quidem dicit, sed parum proprie. Nullum enim malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in diversum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius quam
Abbreviated transcription (Latin):
endũ. exibo Non ꝓpter ipsum. s& quia inpeclim̃to mihi suturus est. ad om ne
ꝓpter qđ uiuitur : Inbexillus ẽ & ignauus. qui ꝓpt̃ dolort̃ moritur. Stultus.
qui doloris causa uiuit. Sed inlongũ exet: ẽ. pterea materia. que ducere diem possit
& quomodo fine inponere uite poterit. qui ȩpistole ñ pocest: uale ergo. qđ libentius
quã mortis moras lucturus es: U le¬
Lagnã epistola  tua percepi ucluptatẽ ꝑmitte eni mihi ita uerbis publicis.
net illa ad signisicationẽ stoicã reuoca. uitiũ er̃ uoluptatum. Credimus sit sanȩ
ponere tamen illam solemꝰ. ad demonstrandã animi hilarem affectionem: Scio ip¬
quam & uoluptatr̃. si ad pr̾m alium uerba dirigimus. rem in fainem eẽ. & gladium
nisi sapienti ñ contingere: Est eni animi elatio. suis bonis uerisquę fidentis Uulgu
amen sic loquimur ut dicamꝰ magnũ gaudiun. nos ex illius consulatu au exuũpaiu

Expanded text:
iendum, exibo, non propter ipsum, sed quia inpedimento mihi futurus est ad omne, iendum, exibo, non propter ipsum, sed quia inpedimento mihi futurus est ad omne, propter quod vivitur. Inbecillus est et ignavus, qui propter dolorem moritur, stultus, qui doloris causa vivit. Sed in longum exeo. Est praeterea materia, quae ducere diem possit. Et quomodo finem imponere vitae poterit, qui epistulae non potest ? Vale ergo. Quod libentius quam mortam ex epistula tua percepi voluptatem; permitte enim mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam solemus ad demonstrandam animi hilarem adfectionem. Scio, inquam, et voluptatem, si ad nostrum album verba derigimus, rem infamem esse et gaudium nisi sapienti non contingere. Est enim animi elatio suis bonis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis
Abbreviated transcription (Latin):
Efortasse paulo antequã oeb&. faciendũ ẽ. nerũ fieri debebit. facere ñ possis
& cũ maius periculu sit male uiuendi. quã cito moriendi Stulcus ẽ : qui nexigua
teporis marcede. magne rei aleã redunit. Pau.cos longissima senectus. ad morte
sine in uiria ꝑtulit. multis uers uita. sine usu lasuilacuit. Quanto deuide cride¬
lius iudicas. aliquid exuita ꝑdidisse. quãuis finiende: noli me in uitus audire tãq.
aclteiam ꝑcineat ista sententia. & quid dicã estima Non relinquã senec tutem. sime
tocũ mͥ reseruabit. totũ aut̃ ab illa parte meliore: At si cęperi concutere intem.
sipartes eiꝰ conuaelle si mibi ñ uitam reliquerit s& animã. ꝓsiliam exedifitio putr
acruenti Morbũ morte ñ sugiã dũ taxat sanabilẽ. nec officientẽ animo. Non affe¬
rant mihi manꝰ ꝓpt dolorẽ: Sic moni: uinci ẽ: hunc tam̃. si sciero ꝑ petuo mihi eẽ pac¬

Expanded text:
? Et fortasse paulo ante quam debet, faciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. ? Et fortasse paulo ante quam debet, faciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. Et cum maius periculum sit male vivendi quam cito moriendi, stultus est, qui non exigua temporis mercede magnae rei aleam redimit. Paucos longissima senectus ad mortem sine iniuria pertulit, multis iners vita sine usu sui iacuit; quanto deinde crudelius iudicas aliquid ex vita perdidisse quam ius finiendae ? Noli me invitus audire, tamquam ad te iam pertineat ista sententia, et quid dicam aestima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non adferam mihi manus propter dolorem; sic mori vinci est. Hunc tamen si sciero perpetuo mihi esse pat
Abbreviated transcription (Latin):
aiuiss& paucos dies ixista suma & sacrificiũ remittere. Potest fragilitas ꝓducere. sencitute
qua ut non puto cacupiscenda. ita neretus anda quide locudu ẽ secũ ee. quadiutissime.
Cũ quisse dignui quo srueretur efferit. Itaq deisto feremꝰ sententiã. an oporteat fastidir e
senec tucis excrema. & fine ñ operiri: s& manu facere. Prope e. aamente. qui factum
sennis ex pectat sicut ille ulta modu deditus uno ẽ: qui amphora exsiccat. & fexem
quoq ex orba De hoc tamen queremꝰ parssuma uitȩ utru ea hec sit. anliquidissimũ
ac pucriliimũ quiddã. Si modo mens sue in iuria ẽ. & integrisensus animũ uiuat
ner defectũ & p̃inortuũ corpus ẽ. plurinu enĩ refert. uitã aliquis extendat an mor¬
te: At si inutile minsterus ẽ. corpus. quid ni orporteat educere. animũ laborant

Expanded text:
et paucos dies ex ista summa et sacrificium remittere. Potest frugalitas producere senectutem, et paucos dies ex ista summa et sacrificium remittere. Potest frugalitas producere senectutem, quam ut non puto concupiscendam, ita ne recusandam quidem. Iucundum est secum esse quam diutissime, cum quis se dignum, quo frueretur, effecit. Itaque de isto feremus sententiam, an oporteat fastidire senectutis extrema et finem non opperiri, sed manu facere. Prope est a timente, qui fatum segnis expectat, sicut ille ultra modum deditus vino est, qui amphoram exiccat et faecem quoque exorbet. De hoc tamen quaeremus, pars summa vitae utrum faex sit an liquidissimum ac purissimum quiddam, si modo mens sine iniuria est et integri sensus animum iuvant nec defectum et praemortuum corpus est. Plurimum enim refert, vitam aliquis extendat an mortem. At si inutile ministeriis corpus est, quidni oporteat educere animum laborantem
Abbreviated transcription (Latin):
aũ ipsũ. ñ minꝰ mortale quã nossumꝰ ꝓuidenti periculis exunit. locest tamu¬
Aliqua tenus. pirã quoq ꝓ uidentia. longiore ꝓrogare huic corpufulo moran
si uoluptates quib pars maior periit. potuerimꝰ rigere & coercere. Plato ipse ad senerꝰ¬
tuce sic diligentia ꝓculit. Erat quidẽ corpꝰ ualioũ acforte sor acus & illi nomen lac¬
cudo peitoris fererat. s& nauigationes de pericula. mulrũ detraxerant uirib Par¬
simoruia tamen. et eiꝵ quȩ auiditatẽ euocant modus & diligens sui tucela: pduy
illũ ad senertutẽ. multis ꝓhibentib causis Nam hoc scis puto. placopi diligentie
suȩ benesitio contigis se. qđ natali suo deressit & anpũ unũ atq octogesunum
inpleuit. sine ulla deduchone. Ideo magis qui forte athenis erant immoliuq
defuncto. amplioris fiusse sortis. quã humane rat: quia cõsũmasse ꝑfcrdissimu
tuimerũ que noue nouies multiplicata cõponunt. Nondubreo quimpaintt

Expanded text:
n minus mortalem quam nos sumus, providentia periculis eximit, posse aliquatenus nostra quoque providentia longiorem prorogari huic corpusculo moram, si voluptates, quibus pars maior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen latitudo pectoris fecerat, sed navigationes ac pericula multum detraxerant viribus; parsimonia tamen et eorum, quae aviditatem evocant, modus et diligens sui tutela perduxit illum ad senectutem multis prohibentibus causis. Nam hoc scis, puto, Platoni diligentiae suae beneficio contigisse, quod natali suo decessit et annum unum atque octogensimum inplevit sine ulla deductione. Ideo magi, qui forte Athenis erant, inmolaverunt defuncto, amplioris fuisse sortis quam humanae rati, quia consummasset perfectissimum numerum, quem novem novies multi
Abbreviated transcription (Latin):
a omib ol noria causis. Niuidus quoq eterna res. & in uicta. mutatur : nec idem
mana. Quã iuis enĩ omia inse. habeat quȩ habuit. aliter hab& quã habuit. Ordin
riutat. Quid ista inquis m subtilitas ꝓderit. si me int̾rugas. nihil. Sed que admidũ
ile celator occulos: intencos diu. Acfatigatos remitat acq auocat & ut dici sol&
spacit sic nos animũ aliquando debamꝰ relaxire.⁊ quib da oblectam̃tis reficere
Sed ipsa obleccaments opera suit. Ex his quoo: si obseruaueris. sames qđ possit fieri
salutare. Hoc ergo lucili facere solco. exomĩ nacione: & iamsi aphiloso plia longis¬
sime ausa ẽ. eruere aliquid conor & uale efficere. Quid istis qđ mͦ dactauim

Expanded text:
et omnibus obnoxia causis; mundus quoque, aeterna res et invicta, mutatur nec idem manet. Quamvis enim omnia in se habeat, quae habuit, aliter habet quam habuit; ordinem mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me interrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos animum aliquando debemus relaxare et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. Ex his quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc ego, Lucili, facere soleo: ex omni notione, etiam si a philosophia longissime aversa est, eruere aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae modo tractavim
Abbreviated transcription (Latin):
factĩ meũ dãpno. & intelligo maxiniã mibi causam. sic lugenoi fusse.
qđ nunquã cogitauerã. mori eũ ante meposse: Hoc unũ mͥ occurrebat. muorẽ. c̃e &
multo nunorẽ tãquã ordinẽ facta seruarent. Itaq assiduȩ cagitemꝰ t̃de. nra. quã
omuũ quosdiligimꝰ mortalitate: Iunc ego debui dicere minor ẽ serenꝰ meus: Quid
drem ꝑtin&: post meuori deb&. saantime potest. quia nonferi inparatum subito
fortuna ꝑcussit: Nunc cogito omia & mortalia cẽs&e incerta Lege mortalia: hooie
sieri potest: quicquid umquã porest. Cogitemꝰ ergo locib carissime: cito noseo
ꝑuenturos. quo illũ ꝑuenis se mereinus & fortasse: sisi uera sapientiũ fama ẽ: ret¬
es ducer uenerant Quedã Amiti ꝓpter quos maior sumꝰ siera. nonhic quierum¬
siquifica. Alrꝰ noba fiuit sermo ut inconuiuo nulla pem l qua hos pit es ueni¬

Expanded text:
factum meum damno et intelligo ut maximam mihi causam sic lugendi fuisse factum meum damno et intelligo ut maximam mihi causam sic lugendi fuisse quod numquam cogitaueram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata seruarent. Itaque assidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: 'Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest, quicquid umquam potest. Cogitemus ergo, Lucili carissime, cito nos eo perventuros, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sapientium fama est reces. Intervenerant quidam amici, propter quos maior fumus fieret, non hic, qui erumsignificet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum ad