comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Atq hec in celebri carmina fronte notet.
Lig damus hic situs est. dolor huic ex causa neera¬
Did ꝓdest celũ uotis implesse neera ⁊
Blanda ꝙ cũ multa thura tulisse prece.
Non ut marmorei ꝓdirem e limine tecti
Insignis clara cõspieuusq donio.
Qut ut multa mei renouarent iugera tauri.
fet magnas messes terza benigna daret.
Sed tecũ ut longe sociorẽt gaudia uite.
Inq tuo cadet᷑ nr᷑a senecta sinu.
Tuẽ cũ ꝑmenso defuc̃tus tpr̃e lucis
Uudus lethea cogerer ire rate.
Nam graue quid ꝓdest pondus mihi diuitis auri:
Aruaꝙ si findat pinguia mille boues :
Quid ue domas ꝓdest phrigiis innixa columuis
Trenare sine tius/ siue thariste tuis:
lt nemora in donb sacros imitãtia lucos :¬
Qurateq trabes: marmoreũq solum:
Quid ue in erithreo logit᷑ que in littore concha/
Iinctaq sydonio murice laua iuuat.
Et que p̃t̾ea populus mirat᷑ in illis
Inuida que falso plurima uulgus amat:

Expanded text:
atque haec in celebri carmina fronte notet: atque haec in celebri carmina fronte notet: Lygdamus hic situs est: dolor huic et cura Nead prodest caelum uotis implesse, Neaera, blandaque cum multa tura dedisse prece, non ut marmorei prodirem e limine tecti, insignis clara conspicuusque domo, aut ut multa mei renouarent iugera tauri et magnas messes terra benigna daret, sed tecum ut longae sociarem gaudia uitae inque tuo caderet nostra senecta sinu, tum cum permenso defunctus tempore lucis nudus Lethaea cogerer ire rate? Nam graue quid prodest pondus mihi diuitis auri, aruaque si findant pinguia mille boues? Quidue domus prodest Phrygiis innixa columnis, Taenare siue tuis, siue Caryste tuis, et nemora in domibus sacros imitantia lucos aurataeque trabes marmoreumque solum? Quidue in Erythraeo legitur quae litore concha tinctaque Sidonio murice lana iuuat, et quae praeterea populus miratur? In illis inuidia est: falso plurima uulgus amat.
Abbreviated transcription (Latin):
Di pͥmus carã iuueni crarũq puelle
Erripust inuenem ferreus ille fuit.
Diuere Ex errepta coiuge qui potuit.
Nec mihi uera loqui pudor est. uiteq fateri
Tot mala ꝑpesse tedia nata mee.
Ergo cũ tenuem fuero mutatus in umbram
Candidaq ossa supͣ nigra fauilla teget
Aute meũ ueniat longos incõpta capillos.
Et fleat ante meũ mesta neera ⁊ogiom.
Sed ueniat care matrus comutata dolore
Mereat hec genero. mereat illa uiro.
srefate ante meos manes animãq rogate
Perfuseq pias ante liquore manus.
Pars que sola mei suꝑabit corporis ossa
Incincte nigra caudida ueste legent.
Et pͥmũ annoso spargẽt collecta lieo.
Hlox ex̃ niueo fundẽ lacte parẽt̃.
Post hec garbaseis humorẽ tollẽ uentis.
Atq in marmorea pone̾ sieca domo.
Illie quas mttit diues panchaicha merces
Foiq arabes. diues & assiria.
Et nostri memores lacrime fundantͣ eodem
sic ego ꝯponi uersus in ossa uelit.
Sed tristem mortis demõstuet littera causam.

Expanded text:
i primus caram iuueni carumque puellae eripuit iuuenem, ferreus ille fuit; iuere et erepta coniuge qui potuit. nec mihi uera loqui pudor est uitaeque fateri, tot mala perpessae, taedia nata meae. Ergo cum tenuem fuero mutatus in umbram candidaque ossa supra nigra fauilla teget, ante meum ueniat longos incompta capillos et fleat ante meum maesta Neaera rogum; sed ueniat carae matris comitata dolore: maereat haec genero, maereat illa uiro. Praefatae ante meos manes animamque precatae perfusaeque pias ante liquore manus, pars quae sola mei superabit corporis, ossa incinctae nigra candida ueste legent et primum annoso spargent collecta lyaeo, mox etiam niueo lacte parent, post haec carbaseis umorem tollere uelis atque in marmorea ponere sicca domo. Illic quas mittit diues Panchaia merces Eoique Arabes, diues et Assyria, et nostri memores lacrimae fundantur eodem: sic ego componi uersus in ossa uelim. Sed tristem mortis demonstret littera causam
Abbreviated transcription (Latin):
Tesyphoneq impexa feros pr̃o crinib angues
Seuit ex hue illuc impĩa turba fugit.
Tuẽ niger in porta ẜpentũ cerbarus ore
Srrdet. & eratas excubat ante fores
Illic iunonem temptare ysionis auli
Dersantͣ celeri noxia membra rota.
Uorrectusq nouẽ tycios ꝑ igera terre
assiduas atuo usseere pascit aues.
fr danai ꝓles/ ueneris ꝙ numina lesit
yn caua letheas dolia portat aquas
Illic sit quiꝯq meos uiolauit amores.
Optauit lentas & mihi militias
At tu casta p̃cor maneas. sanctiq pudoris
Assideat custos sedula semꝑ anus.
Nec tibi fabellas referat. positaq lucerna
De ducat plena stamina longa colo.
Re circha grauib pensis affixa puella
Daulatim somno fessa ⁊ emittat opus.
Tuẽ ueniam subito/ nec quisqͣ nuntiẽt ante/
Sed uidear celo missus adesse tibi.
uẽ mihi qualis eris longos turbata capillos
Obuia midato delia curze pede.¬
¶ Noc precorhũc illum nobis aurora intentem¬

Expanded text:
Tisiphoneque inpexa feros pro crinibus angues Tisiphoneque inpexa feros pro crinibus angues Saevit, et huc illuc inpia turba fugit. Tum niger in porta serpentum Cerberus ore Stridet et aeratas excubat ante fores. Illic Iunonem temptare Ixionis ausi Versantur celeri noxia membra rota, Porrectusque novem Tityos per iugera terrae Adsiduas atro viscere pascit aves. Et Danai proles, Veneris quod numina laesit, In cava Lethaeas dolia portat aquas. Illic sit, quicumque meos violavit amores, Optavit lentas et mihi militias. At tu casta precor maneas, sanctique pudoris Adsideat custos sedula semper anus. Haec tibi fabellas referat positaque lucerna Deducat plena stamina longa colu, At circa gravibus pensis adfixa puella Paulatim somno fessa remittat opus. Tum veniam subito, nec quisquam nuntiet ante, Sed videar caelo missus adesse tibi. Tunc mihi, qualis eris, longos turbata capillos, Obvia nudato, Delia, curre pede. Hoc precor, hunc illum nobis Aurora nitentem
Abbreviated transcription (Latin):
Non acies non ira fuite nou bella nec ensem
Immiti seuus duxerat arte faber.
Nuẽ ioue sub dño cedes & uuluera semꝑ.
Auc mare / nuc leti nulle repente uie.
Darce pater. tinudũ non me ꝑiuria terrẽt.
on dicta in sanctos impiã uerba deos.
Ꝙ si fatales iam nũc expleuimus annos
fac lapis inscͥptis stet suꝑ hossa notis.
Rlic iacet immuti ꝯsumptus morte tibullus
Messalam terra dũ sequitͣq mari.
Sed me ꝙ facilis tenero sum semꝑ amori
Yp̃a uenus campos ducet in elysios.
INic choree cantusq uigent. passimq uagantes
¶Dulce sonãt tenui guture carmen aues.
fert casiam non culta seges. tetosq ꝑ agnos
Floret odoratis terra benigna rosis.
Nac iuuenũ series teneris immixta puellis
dudit.  assidue prelia mscet amor.
Ilis est cuioq rapax mors uenit amanti.
Et gerit insigui mirtea serta coma.
¶A sorlerata iacet sedes in nocte ꝓfunda
Abdita quã circũ flumina nigra sonant.

Expanded text:
Non acies, non ira fuit, non bella, nec ensem Non acies, non ira fuit, non bella, nec ensem Inmiti saevus duxerat arte faber. Nunc Iove sub domino caedes et vulnera semper, Nunc mare, nunc leti mille repente viae. Parce, pater. timidum non me periuria terrent, Non dicta in sanctos inpia verba deos. Quodsi fatales iam nunc explevimus annos, Fac lapis inscriptis stet super ossa notis: ‘Hic iacet inmiti consumptus morte Tibullus, Messallam terra dum sequiturque mari.’ Sed me, quod facilis tenero sum semper Amori, Ipsa Venus campos ducet in Elysios. Hic choreae cantusque vigent, passimque vagantes Dulce sonant tenui gutture carmen aves, Fert casiam non culta seges, totosque per agros Floret odoratis terra benigna rosis; Ac iuvenum series teneris inmixta puellis Ludit, et adsidue proelia miscet Amor. Illic est, cuicumque rapax mors venit amanti, Et gerit insigni myrtea serta coma. At scelerata iacet sedes in nocte profunda Abdita, quam circum flumina nigra sonant:
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ue pie deũ que sacra colis. pureq lauari
Te menuni. ex puro secubuisse thoro.
Nuc̃ dea nũo succurre nhi. nam posse
Pdicta docet templis multa tabella tuis.
Ut mea uotiuas ꝑfoluẽs delia uoces
Ante sacras lino tecta fores sedeat
Bisq die resoluta comas tibi dicere laudes
Insignis turba debeat in pharia.
At mihi ꝯtingat patrios celebrare penares
Reddẽ x antiquo mascula tura lari
¶D ͣ bͦne saturno uiuebãt rege pͥusꝙͣ
Nellus in longas est patefacta uias:
Uundũ ceruleas pinus ꝯspexerat unddas
Effussum uentis prebueratq sinũ.
Nlec uagus ignotis repetẽs ꝯpendia terris
Presẜat externa nauita merce ratem.
Ullo non ualidus subiit iuga tompore trurus
Non domto frenos ore momordit equus.
Non domus ulla fores habuit. non fixus in agris
Qui regẽt certis finib arua lapis
Up̃e mella dabãt quercus. ultroq ferebãt
Obuia securis ubera lactis oues .¬
.I

Expanded text:
Quidve, pie dum sacra colis, pureque lavari Quidve, pie dum sacra colis, pureque lavari Te—memini—et puro secubuisse toro? Nunc, dea, nunc succurre mihi—nam posse mederi Picta docet templis multa tabella tuis—, Ut mea votivas persolvens Delia voces Ante sacras lino tecta fores sedeat Bisque die resoluta comas tibi dicere laudes Insignis turba debeat in Pharia. At mihi contingat patrios celebrare Penates Reddereque antiquo menstrua tura Lari. Quam bene Saturno vivebant rege, priusquam Tellus in longas est patefacta vias! Nondum caeruleas pinus contempserat undas, Effusum ventis praebueratque sinum, Nec vagus ignotis repetens conpendia terris Presserat externa navita merce ratem. Illo non validus subiit iuga tempore taurus, Non domito frenos ore momordit equus, Non domus ulla fores habuit, non fixus in agris, Qui regeret certis finibus arva, lapis. Ipsae mella dabant quercus, ultroque ferebant Obvia securis ubera lactis oves.
Abbreviated transcription (Latin):
Witis egeas sine me messala per undas
Aut̃ memiores ip̃e cohorsq mei.
Ae tenet ignotis egrum pheatia terris.
Abstineas auidas mors modo nigra manus
Abstineas mors atra precor. non hic mihi mater
Que legat in mestos ossa ꝑusta sinus.
Non soror assirios cineri que dedat odores
Et fleat effusis ante sepulera comis
Delia non usꝙͣ que me cũ nittẽt ut be
Dicit᷑ ante omẽs cõsuluisse deos.
Ila sacras pueri sortes ter substulit. illi
Retulit e triuiis omina certa puer.
Quc̃ta dabãt reditus. tñ est deterrita: nũqͣ
Sum flerer nostras r espicẽtq uias.
Ip̃e ego solator cũ iam mandata dedissem
Querebam tardas anxius usq moras.
Aut ego sum cansatus aues. dant omina dira
Sarurni laeram me tenuisse diemi
O quonies ingressus iter nuhi tristia dixi
Offensum in porta signa dedisse pedem.
Audeat inuito neu ques discedẽ amore.
Aut sciat egressum se ꝓhybente deo.
Quid tua nũc ysis mihi delia: quid mihi ꝓsũt
Illa tua tonẽs era repulsa manu:

Expanded text:
itis Aegaeas sine me, Messalla, per undas, utinam memores ipse cohorsque mei. Me tenet ignotis aegrum Phaeacia terris, Abstineas avidas, Mors, modo, nigra, manus. Abstineas, Mors atra, precor: non hic mihi mater Quae legat in maestos ossa perusta sinus, Non soror, Assyrios cineri quae dedat odores Et fleat effusis ante sepulcra comis, Delia non usquam; quae me cum mitteret urbe, Dicitur ante omnes consuluisse deos. Illa sacras pueri sortes ter sustulit: illi Rettulit e trinis omina certa puer. Cuncta dabant reditus: tamen est deterrita numquam, Quin fleret nostras respiceretque vias. Ipse ego solator, cum iam mandata dedissem, Quaerebam tardas anxius usque moras. Aut ego sum causatus aves aut omina dira, Saturni sacram me tenuisse diem. O quotiens ingressus iter mihi tristia dixi Offensum in porta signa dedisse pedem! Audeat invito ne quis discedere Amore, Aut sciat egressum se prohibente deo. Quid tua nunc Isis mihi, Delia, quid mihi prosunt Illa tua totiens aera repulsa manu,
Abbreviated transcription (Latin):
I merito qm̃i potui fugisse puellam
Nuẽ ego deẜtas alloquor aleyonas
sleo mhi crisiope solito uisura carmana
Duinia q ingrato littore uota cadũt.
Aspice ꝙͣr seuas increpet aura minas.
Nulla ne placrite ueniẽt fortima ꝓcelle.
peccme pariia meũ funus arena teget.
Tu tũ in melius seuas conũte querelas.
Sat tibi sit pene nox & iniqua uada.
Au poteris siccis mea fata reponẽ occellis.
Ossaq nulla tuo nr̃a tenere sinu.
Ah ꝑeat quiꝯq rates & uela parauit
somus. e̾ inuito gurgite fecit iter.
Q sic ignotis circũdata littora siluis
sernẽ & optatos quere tindaridas.
Illie si qua meu peꝑissent fata doloren/
Uitimus ex poĩto staret amore lapis.
illa meo curos donasset donasset funẽ cͥnes
Mollit ee tenera ponet ossa rosa.
Illa meũ extremo clamasset pulue̾ nomen
Ut mhi non ullo pondere terra foret
Ai uos equoree formosa doride nate
landida felici soluite uela choro.
siquãdo ur̃as labens amor attigit undas

Expanded text:
 merito, quoniam potui fugisse puellam, nunc ego desertas alloquor alcyonas. nec mihi Cassiope salvo visura carinam, omniaque ingrato litore vota cadunt. aspice, quam saevas increpat aura minas. nullane placatae veniet fortuna procellae? haecine parva meum funus harena teget? tu tamen in melius saevas converte querelas: sat tibi sit poenae nox et iniqua vada. an poteris siccis mea fata reposcere ocellis, ossaque nulla tuo nostra tenere sinu? ah pereat, quicumque rates et vela paravit primus et invito gurgite fecit iter! quam sic ignotis circumdata litora silvis cernere et optatos quaerere Tyndaridas? illic si qua meum sepelissent fata dolorem, imus et posito staret amore lapis, illa meo caros donasset funere crines, molliter et tenera poneret ossa rosa; illa meum extremo clamasset pulvere nomen, ut mihi non ullo pondere terra foret. at vos, aequoreae formosa Doride natae, candida felici solvite vela choro: si quando vestras labens Amor attigit undas,
Abbreviated transcription (Latin):
Nomen ab extrenus fontib aura refert.
glis o galle tuos monitus ẜuabis amores /
Formosu nimphis crede̾ uisus eilam.
Iu qui cõsortẽ ꝓperas euadere erisum
Miles ab etruscis saucĩus aggerib
Quid nostro gentu turgentia lumina torques
Pars ego sum uestre ꝓxima mititiẽ.
Sit te ẜuato ut possint gaudeͬ parentes
sle soror acta tuis sentiat e lacriius
Ballum ꝑ medios erreptũ cesaris enses
Eftugẽ iguotas non potuisse manus.
Et queꝯq suꝑ dispersa inuenerit ossa
Montibꝰ etruscis hrc sciat esse mea¬
Dalis & unde genus qui sunt mihi tulte penates¬
Queris pro nostra semꝑ amtercia.
Si pusina tibi patre sũt nota sepulena
Iralie duris funera temporib /
Dum romana suos egit discordia qiues
Sit mihi p̃cipue puliuis etrusca dolor
Iu ꝓiecta mei ꝓpessa es membra ꝓpinqui/
Ii nullo miẜi contegis ossa solo.
Droxima suppõto contingẽs umbria eampo
Ne geniut terris fertilis uberib ⁊ Uersus ix¬

Expanded text:
nomen ab extremis montibus aura refert. nomen ab extremis montibus aura refert. his, o Galle, tuos monitus servabis amores, formosum ni vis perdere rursus Hylan. Tu, qui consortem properas evadere casum, miles ab Etruscis saucius aggeribus, quid nostro gemitu turgentia lumina torques? pars ego sum vestrae proxima militiae. sic te servato possint gaudere parentes, haec soror acta tuis sentiat e lacrimis: Gallum per medios ereptum Caesaris enses effugere ignotas non potuisse manus; et quaecumque super dispersa invenerit ossa montibus Etruscis, haec sciat esse meaalis et unde genus, qui sint mihi, Tulle, Penatesquaeris pro nostra semper amicitia. si Perusina tibi patriae sunt nota sepulcra, Italiae duris funera temporibus, cum Romana suos egit discordia cives— sic mihi praecipue, pulvis Etrusca, dolor, tu proiecta mei perpessa's membra propinqui, tu nullo miseri contegis ossa solo— proxima suppositos contingens Umbria campos me genuit terris fertilis uberibus.
Abbreviated transcription (Latin):
Nuno duo sectati fratres / aquiloma prales
Ascula suspẽsis instabãt carpere palnus
oscula cy alterua ferre supina fuga
Ille sub extrema pendens secludit᷑ ala.
Et uolueres ramo sũmouet insidas.
Iam pandionie cesset genus oriꝯthie
Mh. dolor ibat ilas ibat amadrias hine.
Hic erat arganto phege sub uertice montis/
brata domus nimphis humida thiniasuge.
Quã suꝑͣ mille pendebãt debita cure/
Roscida deẜtis poma sub arborib.
Et circũ irriguo surgebãt lilia prato
Candida purpureis mixta papauerib.
Que modo decerpẽs tenero puerilit̃ ungui
Pr oposito florẽ p̃tulit officio.
It modo formosis incumbẽs neseiũs undis
frrorem blandis tardat ymaginib.
lande aurire parat demussis flumine palmiis
Iuuixus dextro plena trahẽs humero.
Cuius ut accẽse driades candore puelle
Mlirate solitos destituere choros.
Srolapsu leuit facihi traxere liquore.
Tum sonitũ ⁊aꝑto corpore fecit ilas.

Expanded text:
hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles oscula suspensis instabant carpere plantis, oscula et alterna ferre supina fuga. ille sed extrema pendentes ludit in et volucris ramo summovet insidias. iam Pandioniae cessit genus Orithyiae: ah dolor! ibat Hylas, ibat Hamadryasin. hic erat Arganthi Pege sub vertice montis, grata domus Nymphis umida Thyniasin, quam supra nulli pendebant debita curae roscida desertis poma sub arboribus, et circum irriguo surgebant lilia prato candida purpureis mixta papaveribus. quae modo decerpens tenero pueriliter ungui proposito florem praetulit officio, et modo formosis incumbens nescius undis errorem blandis tardat imaginibus. tandem haurire parat demissis flumina palmis innixus dextro plena trahens umero. cuius ut accensae Dryades candore puellae miratae solitos destituere choros prolapsum et leviter facili traxere liquore, tum sonitum rapto corpore fecit Hylas.
Abbreviated transcription (Latin):
Ie pro cõtinuo te galle monemꝰ amore
Is tibi ne uacuo defluat ex onimo.
Sepe imprudenti fortuna currit aman
Trudelis minys dixerat ascamiũs
Est tibi non infra speciem non nomine dispar
Therodomanteo ꝓximus ardor hale
Nũc tu siue leges umbrose flumina silue
siue amena tuos tinxerit unda pedos
Iiue gigantea spaciabẽ littoris ora
Niue ubiꝯq uago fluminis hospicio/
Nimphaꝵ semꝑ cupidas defende rapinas
Non ninor ausoniis est amor adriacis.¬
Nle tibi sint duri montes/ ꝵ  frigida sara
balle. neq exꝑtos semꝑ adire lacus.
Que miẜ ignotis error ꝑpessus incoris
Merculis in domito flenerat ascamo
Namq olim fuerũt pagase naualib argon
E guessam longe phasidos isse uiam.
gr iam p̃t̾itis labentẽ athamantidos undis
Misora scopulis applicuisse ⁊ atem
Hic manus heron placidis ut consatit oris
Mollia compoĩta littora fronde tegit.
Et comes inuicri inuenis ꝓcesserat ultra
Rarã sepositi querẽ fontis aquam.

Expanded text:
 pro continuo te, Galle, monemus amore, quod tibi ne vacuo defluat ex animo: saepe imprudenti fortuna occurrit amanti: crudelis Minyis sic erat Ascanius. est tibi non infra specie, non nomine dispar, Theiodamanteo proximus ardor Hylae: huic tu, sive leges Umbrae rate flumina silvae, sive Aniena tuos tinxerit unda pedes, sive Gigantei spatiabere litoris ora, sive ubicumque vago fluminis hospitio, Nympharum semper cupidas defende rapinas non minor Ausoniis est amor Adryasinne tibi sit duros montes et frigida saxa, Galle, neque expertos semper adire lacus. quae miser ignotis error perpessus in oris Herculis indomito fleverat Ascanio. namque ferunt olim Pagasae navalibus Argo egressam longe Phasidos isse viam, et iam praeteritis labentem Athamantidos undis Mysorum scopulis applicuisse ratem. hic manus heroum, placidis ut constitit oris, mollia composita litora fronde tegit. at comes invicti iuvenis processerat ultra raram sepositi quaerere fontis aquam.
Abbreviated transcription (Latin):
Illic quicꝗd ero semꝑ tua dicar imago.
Tuaieit & fati littora magnus amor.
Illie formose ueniãt chorus heroine
Quas dedit argiuis dardana preda uiris.
Quaꝵ nulla tua fuerit mihi cinthia forma
Branior. E tellus hoc ita iusta sinat.
Q zuis re longe ⁊ emorent᷑ fata senecte
sara tñ lacriniis ossa futura meis.
Que tu uiua mea possis sentire fauilla.
Ium nihi non ullo mors sit amara loco.
Qz uereor ne te ꝯpenito cithia busto
Abstrahat e nr̃o puluẽ iniquus amor.
sogat & inuitam lacrimas siccrire cadentes
Flectit᷑ assiduis certa puella minis.
Quare dum licet int̾ nos letemur amantes
Non satis est ullo tempore longus amor ⁊ Ue¬

Expanded text:
illic quidquid ero, semper tua dicar imago: traicit et fati litora magnus amor. illic formosae veniant chorus heroinae, quas dedit Argivis Dardana praeda viris: quarum nulla tua fuerit mihi, Cynthia, forma gratior et Tellus hoc ita iusta sinat quamvis te longae remorentur fata senectae, cara tamen lacrimis ossa futura meis. quae tu viva mea possis sentire favilla! tum mihi non ullo mors sit amara loco. quam vereor, ne te contempto, Cynthia, busto abstrahat a nostro pulvere iniquus Amor, cogat et invitam lacrimas siccare cadentis! flectitur assiduis certa puella minis. quare, dum licet, inter nos laetemur amantes: non satis est ullo tempore longus amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Que q diirachiu hadrie tabernam.
acceptũ face reditumq uotum
Dicta lumine luna.
Tu cursu dea menstrua
Metiens iter ãnuum
Rustica agracole bonis
Tecta frugibꝰ exples.
Sis quecũq ribi placet
Sancta noĩe romuliq
Antiqua ut solita es ibona
Sospites ope gentem. ⁊ Mersꝰ /xxiiĩ¬

Expanded text:
quaeque Durrachium Hadriae tabernam, quaeque Durrachium Hadriae tabernam, acceptum face redditumque votumdicta lumine Luna. tu cursu, dea, menstruo metiens iter annuum rustica agricolae bonis tecta frugibus exples. sis quocumque tibi placet sancta nomine, Romulique, antique ut solita es, bona sospites ope gentem. Poetae
Abbreviated transcription (Latin):
Dete tenero meo sodali
Uelim cecilio papire dicas
Ueronam ueniat/ noui relinquẽs
lonu menia Lariuzq littus.
Nam quasdam uolo cogitatioẽs
Anuci accipiat sui meiq.
Quare si sapiet uiam uorabit.
Mzuis candida millies puella
funtem ⁊ euocet manusq collo
Anbas inicies ⁊ oget morari.
Qũe nũc mihi si uera nũciant᷑
Ilum deperit impotente amore.
Nam quo tempore elegit indotãta
Dindimi dñam/ ex eo miselle
Ignes int̾iorem edũt medullam.
Ignosco tibi saphicra puella¬
Musa doctior. est eĩz uenuste
Magua cecilia ineohãta mater
Nnuales suo lusieacata carta¬
Norum soluite pro mea puella/
am sancte ueneri cupidiniq
Douit. si silu restitutus essem/
Dedissemq tuces uibrare yambos
E lectissima pessimi poete
Scripta tardipedi deo daturã
Infelicib ustalanda lignis.
Et hoc pessima se puella uidit
Iocose lepide nouere se diuis.
¶Nũc o ceruleo creata ponto
Que sanctũ idaliu uriosq aꝑtos
Que q auchona guidonq arũdinosam

Expanded text:
etae tenero, meo sodali velim Caecilio, papyre, dicas, Veronam veniat, Novi relinquens Comi moenia Lariumque litus: nam quasdam volo cogitationes amici accipiat sui meique. quare, si sapiet, viam vorabit, quamvis candida milies puella euntem revocet manusque collo ambas iniciens roget morari, quae nunc, si mihi vera nuntiantur, illum deperit impotente amore: nam quo tempore legit incohatam Dindymi dominam, ex eo misellae ignes interiorem edunt medullam. ignosco tibi, Sapphica puellMusa doctior: est enim venuste Magna Caecilio incohata Mater. Annales Volusi, cacata chartavotum solvite pro mea puella: nam sanctae Veneri Cupidinique vovit, si sibi restitutus essem desissemque truces vibrare iambos, electissima pessimi poetae scripta tardipedi deo daturam infelicibus ustilanda lignis. et hoc pessima se puella vidit iocose lepide vovere divis. nunc, o caeruleo creata ponto, quae sanctum Idalium Uriosque apertos, quaeque Ancona Cnidumque harundinosam
Abbreviated transcription (Latin):
Furũ optime balnearioꝵ¬
dibenni p arer & cinede fili
Nam dextra pater inquinatiore
Culo filius est uolantiore uoritiore
fur non exliũz malas q in oras
Itis. quãdo quide patris ⁊ apine
Mote sũt populo. & natos pilosas
filiis non põfesasse uenditare ⁊¬
Iaue sumus infide
Magna progenies iouis
Qũa mater prope deliam
Deposuit oliuam.
Montiu dña ut fores /¬
salnuiq recõditoꝵ/
Amiu sonantiu/q¬

Expanded text:
furum optime balneariorVibenni pater, et cinaede fili, nam dextra pater inquinatiore, culo filius est voraciore cur non exsilium malasque in oras itis, quandoquidem patris rapinae notae sunt populo, et natis pilosas, fili, non potes asse venditae sumus in fidemagna progenies Iovis, quam mater prope Deliam deposivit olivam, montium domina ut fores saltuumque reconditorum amniumque sonantu
Abbreviated transcription (Latin):
ulunq uenales essent ad munus amice.
Ata una fieret cana puella domo
Hlon qr seprenas noctes seuiẽta cubaris
sandida rrm fedo brachia fusa uiro.
Non qr perearim testor te sed qr uulgo
formosis le uitas semꝑ amica fuit.
Barbarus exelusis agitat uestigia lumbis.
Et subito felix nũc mea regua tenet.
Aspice quid donis eriphila inuenit amiaris
Arserit & quãtis nupra creusa malis.
Nulla ne sedabit nostros iniuria fletus:
An dolor hic uiciis neseit abesse suis:
Tor iam abiere dies cũ me nec cura theatri.
soc tetigit campi. nec mea musa iuuat¬
Ac pudeat pudeat certe nisi forte quod aiun
Turpis amor surdis aurib esse solet.
Perne ducem modo qui fremitu complauit inani
Actia damnatis equora mlitib.
Nlune insemus amor uersis dare terga carnis
Iussit. & extremo querẽ in orbe fugam.
sesaris hec uirtus. Ex gloria cescris hec est
Illa qua uicit condidit arma manu.
sed quasꝯq tibi uestes quosꝯq smaragdos

Expanded text:
numquam Venales essent ad munus amicae, numquam Venales essent ad munus amicae, atque una fieret cana puella domo; numquam septenas noctes seiuncta cubares, candida tam foedo bracchia fusa viro, non quia peccarim testor te, sed quia vulgo formosis levitas semper amica fuit. barbarus exclusis agitat vestigia lumbis, et subito felix nunc mea regna tenet! aspice quid donis Eriphyla invenit amaris, arserit et quantis nupta Creusa malis. nullane sedabit nostros iniuria fletus? an dolor hic vitiis nescit abesse tuis? tot iam abiere dies, cum me nec cura theatri nec tetigit Campi, nec mea mensa iuvat. at pudeat certe, pudeat! nisi forte, quod aiunt, turpis amor surdis auribus esse solet. cerne ducem, modo qui fremitu complevit inani Actia damnatis aequora militibus: hunc infamis arnor versis dare terga carinis iussit et extremo quaerere in orbe fugam. Caesaris haec virtus et gloria Caesaris haec est: illa, qua vicit, condidit arma manu. sed quascumque tibi vestis, quoscumque smaragdos,
Abbreviated transcription (Latin):
Ac ueluti folia arentes liquere corolas/
Que passim calathis strata natare uides.
sic nobis qui nũc magnũ speramus amantes
forsitan moludet crastina fata dies⁊ Uersus¬
Maxmia p̃da tibi maxima cura mihi.
Non potuit saxo uitam posuisse cerauno :
Ah neuptũne tibi qualia dona darem.
Nũc sine me plena fĩt cõuiuia mensa.
Nuc̃ sine me tota ianua nocte patet.
Quare si sapis oblatas ne desere messes.
Et stolidu pleno uelere ccape pecus.
Deinde ubi consũpto restabit munere pauper/
Die alias iteꝵ nauiget illirias.
Cinthia nan sequitͣ fasces. non curat honores.
Iemꝑ amatoꝵ ponderat uria sinus.
At tu nũc nostuo uenus o/ succurre dolori.
Rumpat ut assiduis membra libidinib.
Ergo muneriliꝰ quiuis mercat᷑ anucrim.
Iupit indignõ merce puella perit.
semꝑ in occeanũ me mittit querẽ genimas
Et iubet ex ip̃o tollere dona tyro.
Atq ut rome nemo esset diues. & ip̃e
d̾inaminea posset dux halutare casa.

Expanded text:
ac veluti folia arentis liquere corollas, ac veluti folia arentis liquere corollas, quae passim calathis strata natare vides, sic nobis, qui nunc magnum spiramus amantes, forsitan includet crastina fata dies. Prmaxima praeda tibi, maxima cura mihi. non potuit saxo vitam posuisse Cerauno? a, Neptune, tibi qualia dona darem! nunc sine me plena fiunt convivia mensa, nunc sine me tota ianua nocte patet. quare, si sapis, oblatas ne desere messis et stolidum pleno vellere carpe pecus; deinde, ubi consumpto restabit munere pauper, dic alias iterum naviget Illyrias! Cynthia non sequitur fascis nec curat honores, semper amatorum ponderat una sinus. at tu nunc nostro, Venus, o succurre dolori, rumpat ut assiduis membra libidinibus! ergo muneribus quivis mercatur amorem? Iuppiter, indigna merce puella perit. semper in Oceanum mittit me quaerere gemmas, et iubet ex ipsa tollere dona Tyro. atque utinam Romae nemo esset dives, et ipse straminea posset dux habitare casa!
Abbreviated transcription (Latin):
Masculus & tutum femina cõiugium.
Frrat qui finem uesant querit amoris.
Nerus amor nullum nouit hre modum.
Terra pͥus falso partu deluddet arantes.
Et cieius nigros sol agitabit equos.
Fluminaq ad caput incipiẽt reuocare liquores
Arridus eꝵ sicro gurgite piscis erit.
Q possim nostros alio tũasferre dolores
fuius ero uiuus mortuus huiꝰ ero.
Q uuhi si fecũ tales cõcedde̾ noctes
Illa uelit / uite longus & annus erit.
Si dabit hec multas fiani unmortalis in illis.
Nocre una quiuis uel deus esse potest.
Qualem si cuncti uellem decurre̾ uitam.
Et p̃ssi multo membra iacẽ mero.
Non ferrũ crudele/ neq essẽt bellica nauis.
Nee nostra attiacũ uerterẽt ossa mare
Nec tociẽs ꝓpͥis circumoppugnatra rͥumphis
dassa foret crines solueͬ roma suos
Nec certe merito poterũt laudare ninores.
Leserũt nullos pocula nr̃a deos.
Tu modo dũ licetũ estͥ fuuctũ ne desere uite.¬
Omnia si dederis oscula paucri dabis.

Expanded text:
masculus et totum femina coniugium. masculus et totum femina coniugium. errat, qui finem vesani quaerit amoris: verus amor nullum novit habere modum. terra prius falso partu deludet arantis, et citius nigros Sol agitabit equos, fluminaque ad caput incipient revocare liquores, aridus et sicco gurgite piscis erit, quam possim nostros alio transferre dolores: huius ero vivus, mortuus huius ero. quod mihi secum talis concedere noctes illa velit, vitae longus et annus erit. si dabit haec multas, fiam immortalis in illis: nocte una quivis vel deus esse potest. qualem si cuncti cuperent decurrere vitam et pressi multo membra iacere mero, non ferrum crudele neque esset bellica navis, nec nostra Actiacum verteret ossa mare, nec totiens propriis circum oppugnata triumphis lassa foret crinis solere Roma suos. haec certe merito poterunt laudare minores: laeserunt nullos pocula nostra deos. tu modo, dum lucet, fructum ne desere vitomnia si dederis oscula, pauca dabis.
Abbreviated transcription (Latin):
Me felicem. o nox mhi candida. & o tu
dectule deliciis facte beate meis
Q multa ꝯpposita narramus uerba lueerna :
Quãtaq sublato lumme rixa fuitr
Nam modo nudatis mecũ est luctata papillis.
Int̾dum tunica duxit oꝑta moram.
Illa meos somo lassos patefecit ocellos
Dre suo. ex dixit sicome lente iaces.
Q uario amplexu nultamus brachia: quãtũ
Oscula sut labros nostra morata sius
Non iuuat ni cuco uenẽm corrumpẽ moru.
Sinescis oculi sunt in amore duces.
Ip̃ẽ paris nudda fertͣ ꝑiisse lacena/
Cum menelaneo surgẽt e talanio.
Nudus & endimion phebi cepisse sororem
Dicit᷑. & nude concubuisse dee.
Ꝙ si ꝑtendẽs animo uestitra cubares /
scissa ueste meas experie manus.
Qũi &r si me ult̾iũs ꝓuexerit ira
Ostendes matra brachia lesa tue.
Nec dũ inclinare ꝓybentes ludẽ mamme
Diderit hoc. si quã iam ꝑeꝑisse pudet
Nõs dũm fata sinũt oculos satiemus amore.
Exemplo iuẽte tibi sint in amore columbe.

Expanded text:
me felicem! o nox mihi candida! et o tu lectule deliciis facte beate meis! quam multa apposita narramus verba lucerna, quantaque sublato lumine rixa fuit! nam modo nudatis mecum est luctata papillis, interdum tunica duxit operta moram. illa meos somno lapsos patefecit ocellos ore suo et dixit 'Sicine, lente, iaces?' quam vario amplexu mutamus bracchia! quantum oscula sunt labris nostra morata tuis! non iuvat in caeco Venerem corrumpere motu: si nescis, oculi sunt in amore duces. ipse Paris nuda fertur periisse Lacaena, cum Menelaeo surgeret e thalamo; nudus et Endymion Phoebi cepisse sororem dicitur et nudae concubuisse deae. quod si pertendens animo vestita cubaris, scissa veste meas experiere manus: quin etiam, si me ulterius provexerit ira, ostendes matri bracchia laesa tuae. necdum inclinatae prohibent te ludere mammae: viderit haec, si quam iam peperisse pudet. dum nos fata sinunt, oculos satiemus amore: exemplo iunctae tibi sint in amore columbae,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ q̃ in precipiti ⁊es humane essent uario ẜmone gurimus. ita inꝗt tͥmalchio
in oportet hũc casu sine sinscͥptiõe trãsire statiniq codieillos poposcit
diu cogitatõe distorta hec recitauit
Uod non expectes ex trãsuerso fit.

Expanded text:
et quam in praecipiti res humanae essent, vario sermone garrimus. Ita inquit Trimalchio et quam in praecipiti res humanae essent, vario sermone garrimus. Ita inquit Trimalchio non oportet hune casum sine inscriptione transire statimque codicillos poposcit et non diu cogitatione distorta haec recitavit: "Quod non expectes, ex transverse fit
Abbreviated transcription (Latin):
lienũ mortuũ plorare. ip̃e tͥ malehio cũ grauit᷑ ingemuisset suꝑq brachiũ
tãqͣ lesu incubusset cõcurere medicil ⁊ int̾ pͥmos fortunata cͥnib passis eũ
seypho mihamq se atq infelicẽ proclamauit. Na puer ꝗde qui ceciderat cirꝯ¬
ibat iar dudu pedes ur̃os ⁊ uissioẽ ⁊ ogabat. pessime nuhi erat nehis precib
aliꝗd critastropha querẽt᷑. Nec eĩ adhuo excidorat cocus ille qui obliti
fuerat porcũ exinterare.itaq rotũ circũspicẽ tͥcliniu cupisue per parietem
automatũ aliquod exiret. unq postq̃ seruus uerberari cxpit qui brachiu dñi con-¬
tusu alba potius q conchiliata inuoluerat laua. nee longe aberrauit suspi-
mea. in uite eĩ cene uenit decretũ tͥmalchioĩs quo puerũ iussi
esse nequis posset dicere tantũ uiruz esse a huo liberatũ. Comprobamꝰ nos factũ

Expanded text:
lienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset superque brachium lienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset superque brachium tanquam laesum incubuisset, concurrere medici, et inter primos Fortunat a crinibus passis cum scypho, miseramque se atque infe licem proclamavit. Nam puer quidem, qui ceciderat, circumibat iam dudum pedes nostros et missionem rogabat. Pessime mihi erat, ne his precibus per ridiculum aliquid catastropha quaereretur. Nec enim adhuc exciderat cocus ille, qui oblitus fuerat porcum exinterare. Itaque totum circumspicere triclinium coepi, ne per parietem automatum aliquod exiret, utique postquam servus verberari coepit, qui brachium domini contusum alba potius quam conchyliata involverat lana. Nec longe aberravit suspicio mea; in vicem enim poenae venit decretum Trimalchionis, quo puerum iussit liberum esse, ne quis posset dicere, tantum virum esse a servo vulneratum. Comprobamus nos factum
Abbreviated transcription (Latin):
balneatoris contubernio deprehensa. ⁊ atriensis baias relegatus siaz reus.
facrus dispensotor ⁊ iudiciu int̾ culucularios actu petauristarii aũt rande
uenerũt baro insulsissimus eũ scalis cõstitit puerũq iussit per gradus. ⁊ in
sũma parte odaria saltare circulos deinde ardentes trãsire ⁊ dentib amph¬
az sustine̾. mirabat᷑ hec solus trimalchio. dicebatq ingratu artis
esse. ceteꝵ duo esse mreb humanis que li bẽtissime spectaret/ petauristarios
⁊ cornices. reliqua animalia cromataricas meras esse. Nant ⁊ comedos
quit emeram ⁊ malui illos atellanfacere ⁊ choraulen maũ iussi
cantare. cu maxime hec dicente gaio puer tͥmalchionis delaplas est cõctam¬
auit familia. nec minus cõuiue. non propt̾ ħaie tam p̾uditu. cuius ⁊̃ cer¬
uces fractas libenst̃ uidissent. sed propt malũ exitũ cene ne necesse herẽt a¬

Expanded text:
balneatoris contubernio deprehensa et atriensis Baias relegatus; iam reus balneatoris contubernio deprehensa et atriensis Baias relegatus; iam reus factus dispensator et iudicium inter cubicularios actum. Petauristarii autem tandem venerunt. Baro insulsissimus cum scalis constitit puerumque iussit per gradus et in summa parte odaria saltare, circulos deinde ardentes transilire et dentibus amphoram sustinere. Mirabatur haec solus Trimalchio dicebatque ingratum artificium esse. Ceterum duo esse in rebus humanis, quae libentissime spectaret, petauristarios et cornicines; reliqua animalia acroamata tricas meras esse. Nam et comoedos inquit emeram, sed malui illos Atellaniam facere, et choraulen meum iussi Latine cantare. Cum maxime haec dicente Gaio puer Trimalchionis delapsus est. Conclamavit familia, nec minus convivae, non propter hominem tam putidum, cuius et cervices fractas libenter vidissent, sed propter malum exitum cenae, ne necesse haberent a
Abbreviated transcription (Latin):
citauit. Unͦ lrł̃as sextiles in predio cumano quod est tmalchionis. nati
sũt pueri xxxͣ. puelle xl. sublata in orreum ex area tritici nullia mo¬
diũz quĩgenta. bones daniit quĩgẽti. eoder die mitradate seruus inerucẽ
tus est qr gai ur̃i genio maledixerat. eodez die marçã rela
quod collocari nõ potut sexterciu centies. eode die incendiu factũ est
in ortis pompeianis ortuz ex edib naste uillici. Quid inꝗt tͥmalchio
quãdo mihi pompeiani orti empti sũt: anuo pͥore inquit actuarius. ⁊i¬
deo in ratioẽ nũdu uenerũt. excanduit tͥmalchio. ⁊ quiꝯq inquit nuhi fun¬¬
di empti fuerĩt nisi intra sextiz mẽsem sciero iratioẽs meas inferra uetu¬
o iant enã edicta edilius ⁊ecitabãt᷑ͣ ⁊ saltuarioꝵ testamẽta quib tͥmalchio cũ
elegio exheredebatͣ. Iam noia uillicoꝵ ⁊ repudiata a circumitore. liberta in

Expanded text:
citavit: “VII. kalendas sextiles: in praedio Cumano, quod est Trimalchionis, nati citavit: “VII. kalendas sextiles: in praedio Cumano, quod est Trimalchionis, nati sunt pueri xxx, puellae XL; sublata in horreum ex area tritici millia modium quingenta; boves domiti quingenti. Eodem die: Mithridates servus in crucem actus est, quia Gai nostri genio male dixerat. Eodem die: in arcam relatum est, quod collocari non potuit, sestertium centies. Eodem die: incendium factum est in hortis Pompeianis, ortum ex aedibus Nastae vilici. Quid? inquit Trimalchio quando mihi Pompeiani horti emptisunt? Anno priore inquit actuarius et ideo in rationem nondum venerunt. Excanduit Trimalchio et Quicunque inquit mihi fundi empti fuerint, nisi intra sextum mensem sciero, in rationes meas inferri vetuo. Iam etiam edicta aedilium recitabantur et saltuariorum testamenta, quibus Trimalchio cum elogio exheredabatur; iam nomina vilicorum et repudiata a cilcitore Iiberta in
Abbreviated transcription (Latin):
puer calice prolecit. ad quẽ respiciẽs tͥmalehio: cito inquit reip̃m cedesqr nugaꝵ
is. stanm puer demsso labrore. at ille quid me inquit ⁊ ogas / tanqͣ ege
lestus sim. suadeo a te impetres ne sis nugax. tander ergo exoratꝰ a nolus mis¬
lamauit. Excipimus urbanitate iocantis. ⁊ ante omẽs agamenon
qui sciebat quib meritis reuocaret ad cenam. ceteꝵ laudatus tͥmalchio
ilarius bibit enã ebrio proximus. Nemo inquit uru rogat fortunatã mea
ut saltet. credite mihi. cordaeem nemomelius ducit. atq ip̃e erectis supͣ
frontez manib sirum histrionẽ exhibebat cõciuẽte tota familia madeia
perimadeia: ⁊ prodisset in mediu nisi fortunata ad aure accessisset. ⁊¬
credo dixerit/ non decere grauitater eius tam humiles ineptias. nihil aũt

Expanded text:
puer calicem proiecit. Ad quem respiciens Trimalchio “Cito” inquit “te ipsum caede, quia nugax puer calicem proiecit. Ad quem respiciens Trimalchio “Cito” inquit “te ipsum caede, quia nugax es.” Statim puer demisso labro orare. At ille “Quid me” inquit “rogas? Tanquam ego tibi molestus sim. Suadeo, a te impetres, ne sis nugax.” Tandem ergo exoratus a nobis misas, vinum intro” clamavit ” excipimus urbanitatem iocantis, et ante omnes Agamemnon, qui sciebat, quibus meritis revocaretur ad cenam. Ceterum laudatus Trimalchio hilarius bibit et iam ebrio proximus “Nemo” inquit “vestrum rogat Fortunatam meam, ut saltet? Credite mihi: cordacem nemo melius ducit.” Atque ipse erectis supra frontem manibus Syrum histrionem exhibebat concinente tota familia: ma/deia perima/deia. Et prodisset in medium, nisi Fortunata ad aurem accessisset; et credo, dixerit non decere gravitatem eius tam humiles ineptias. Nihil autem
Abbreviated transcription (Latin):
fabri sustulerũt ⁊ fecerũt catilla ⁊ paropsides statũcula sic corinthea na¬
ta sunt ex onĩb muũ nec hoc nec illud ignoscetis nuhi quid dixero/ ego
tͣ. admissus ergo cesare est cũ suomunere. deinde fecit reporrige̾ cesari/ ⁊
illa in pauimẽtu proiecit. Cesar non pote ualidius q expauit. at ille sustidit
alam de terra. collisa erat tamq uasum aeneum. deude martiolur
sinu protulit. ⁊ fialam otio belle correxit. hoc facto putabat se coleum iouis
luto heremus IIu argento plane studiosus sum habo seyphos urnales plus mi
que admõmi cassandra occidit filios suos:⁊ pueri mortui iacẽt sicun
re putes. ħeo capide quas reliquit patronoꝵ meus ubi dedalus nyobam in
equũ troianũ includit. Nam henierotis pugnasset petraitis in poculis. ha¬¬
beo omĩa ponderosa. meũ eĩ intellige̾ nulla pecimia uendo. Hec dũ refert¬

Expanded text:
fabri sustulerunt et fecerunt catilla et paropsides et statuncula. Sic Corinthea nafabri sustulerunt et fecerunt catilla et paropsides et statuncula. Sic Corinthea nata sunt, ex omnibus in unum, nec hoc nec illud. Ignoscetis mihi, quod dixero: ego batur. Admissus ergo Caesarem est cum suo munere, deinde fecit reporrigere Caesarem et illam in pavimentum proiecit. Caesar non pote valdius quam expavit. At ille sustulit phialam de terra; collisa erat tanquam vasum aeneum; deinde martiolum de sinu protulit et phialam otio belle correxit. Hoc facto putabat se solium Iovis luto haberemus. In argento plane studiosus sum. Habeo scyphos urnales plus minus C: quemadmodum Cassandra occidit filios suos, et pueri mortui iacent sic ut vivere putes. Habeo capides M, quas reliquit patrono meo Mummius, ubi Daedalus Niobam in equum Troianum includit. Nam Hermerotis pugnas et Petraitis in poculis habeo, omnia ponderosa; meum enim intelligere nulla pecunia vendo.” Haec dum refert
Abbreviated transcription (Latin):
scẽtib thumatula eũ botulius efusa sũt splausu post hoc automatum¬
familia dedit ⁊ gaio felicit conelamauit. nec non cocus potioẽ oneratꝰ
est. etiaz argentea corona. poculuq in lance accepit corinthia. quã
cũ agamenon propius cõsideratet / ait tͥ malchio solus sum qui uera cori¬
thia ħeam. expectabam ut pro reliqua insolentia dicẽt sibi uasa corintho af¬
ferri. sed ille melius ⁊ forsitan inquit queris quare solus coriuthea uera possi¬
deaz qr scilicet erarius a quo emo coriithus uocat᷑. quid est aũt corratheũ
nisi quis corithu heat. et ne me putetis nesapiũ esse ualde benescio un¬
de pͥmũ corintheanata sint. cũ ilium captu est anibal homo uafer ⁊ ma¬
gnus scelio omes statuias ceneas ⁊ aureas ⁊ argenteas munũ rogunicõ.¬
gessit/ ⁊ eas incendit facte sũt in unũ era muscillania: ita ex hac massa

Expanded text:
scentibus tomacula cum botulis effusa sunt. Plausum post hoc automatumscentibus tomacula cum botulis effusa sunt. Plausum post hoc automatumfamilia dedit et Gaio feliciter conclamavit. Nec non cocus potione honoratus est et argentea corona, poculumque in lance accepit Corinthia. Quam cum Agamemnon propius consideraret, ait Trimalchio: Solus sum qui vera Corinthea habeam. Expectabam, ut pro reliqua insolentia diceret sibi vasa Corintho afferri. Sed ille melius:Et forsitan inquit quaeris, quare solus Corinthea vera possideam: quia scilicet aerarius, a quo emo, Corinthus vocatur. Quid est autem Corintheum, nisi quis Corinthum habet? Et ne me putetis nesapium csse, valde bene scio, unde primum Corinthea nata sint. Cum Ilium captum est, Hannibal, homo vafer et magnus stelio, omnes statuas aeneas et aureas et argenteas in unum rogum cogessit et eas incendit; factae sunt in unum aera miscellanea. Ita ex hac massa
Abbreviated transcription (Latin):
noca cocũ in medio. cũ cõstitisser ad mensa cocus tristis ⁊ dicẽt se oblitũ
ex interara. quid oblitus ⁊ͥmalchio exclamat putes illu piper ⁊ cur
non cõiecisse despolia. non fit mora despoliat᷑ cucus.atq int duos torto¬
res mestus cõsistit/ deprecari m̃ omẽs ceperũt/ ⁊ dice̾ solet fieri ⁊ ogani
tres / postea si fecerit/ nemo ur̃u pro illo ⁊ꝯgabit. Ego crudelissin
ueritatis non potui me tenere/ sed melmatꝰ ad aur̃e agoͣnonis plane in¬
qua hic debet ẜuus esse nequissimus. aliquis obliuisce̾t᷑ porcũ exinterare.
ercules illi ignoscerem si piscez p̃tisset. at non tͥmalchio qui ⁊elaxa¬
to inilaritater nultu ergo inet qr taz malememorie es/ palaz nobis illu ex¬
intera. recepta cocus tunica eultru arripuit: poreiq uentre hine atq
iuda manu secuit. nec mora ex plagis ponderis meliatoe e¬

Expanded text:
voca cocum in medio. Cum constitisset ad mensam cocus tristis et diceret se oblitum voca cocum in medio. Cum constitisset ad mensam cocus tristis et diceret se oblitum esse exinterare, quid? oblitus? Trimalchio exclamat Putes ilium piper et cuminum non coniecisse. Despolia. Non fit mora, despoliatur cocus atque inter duos tortores maestus consistit. Deprecari tamen omnes coeperunt et dicere: Solet fieri; rogamus, mittas; postea si fecerit, nemo nostrum pro illo rogabit. Ego, crudelissimae severitatis, non potui me tenere, sed inclinatus ad aurem Agamemnonis plane inquam hic debet servus esse nequissimus; aliquis oblivisceretur porcum exinterare? Non mehercules illi ignoscerem, si piscem praeterisset. At non Trimalchio, qui relaxato in hilaritatem vultu Ergo inquit quia tam malae memoriae es, palam nobis ilium exintera. Recepta cocus tunica cultrum arripuit porcique ventrem hinec atque illinc timida manu secuit. Nec mora, ex plagis ponderis inclinatione cre
Abbreviated transcription (Latin):
ueũ nouendialem seruo suo msello faciebat. quẽ mortuũ manunuẜat.⁊ pi¬¬
to eũ iucensimariis magnã mantissam habet. quĩ quagĩta eĩ millib exti¬
mant mortuũ. fed tñ suauit̾ fuit etiã si coacti simus diuiidias potiones supra
sucula eius effundere.Tamen inquit tͥmalchio quid ħuistis in cenã.d
inquit si potuero. nam tam bone memorie sum ut freqñt̾ nomen meũ obliuis¬
ar. habuimꝰ tñ in pͥmo porcũ poculo coronatũ.⁊ circa saucunculu.
ria optime facta. ⁊ certe betam/ ⁊ panẽ autopirũ de suo sibi quẽ ego mialo

Expanded text:
utum novendiale servo suo misello faciebat, quem mortuum manu miserat. Et puutum novendiale servo suo misello faciebat, quem mortuum manu miserat. Et puto, cum vicensimariis magnam mantissam habet; quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter fuit,etiam si coacti sumus dimidias potiones super ossucula eius effundere. Tamen inquit Trimalchio quid habuistis in cena? Dicam inquit si potuero; nam tam bonae memoriae sum, ut frequenter nomen meum obliviscar. Habuimus tamen in primo porcum poculo coronatum et circa saviunculum et gizeria optime facta et certe betam et panem autopyrum de suo sibi, quem ego malo
Abbreviated transcription (Latin):
q ueste alba cũ ingenti frequẽtia cõmissator intrauit. ego matestate cõt̾itus
pretorẽ putabã uenisse. itaq tentaui assurgeͬ. ⁊ nudos pedes interrã deferre.risit
hanc trepidationẽ agamenon. ⁊ cõtiue te inquit homo stultissime. habinnato
seuir est. idez q lapidarius qui uideret᷑ moniẽta optime facere.
Reneatus hoc ẜuone reposui eubitu. habiua q iutrãte cũ adnuratõẽ in¬¬
gentispectaba.ille aũt iam ebrius uxoris sue humeris imposuerat manis
oneratusq aliquot coronis/ ⁊ unguento per frontẽ in oculos fluente p̃torio loco
e posuit. cõtinuoq uinũ ⁊ calda poposcit. delectatus hac trimalchio hilaritabe
⁊ ip̃e capaciorẽ poposeit seyphum: quesiuitq quomodo acceptus esset: omĩa
inquit ħuimus pret̾ te. oculi eĩ mei hie erãt ⁊ me hercules bene fuit scissa la.¬

Expanded text:
que veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit. Ego maiestate conterritus que veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit. Ego maiestate conterritus praetorem putabam venisse. Itaque temptavi assurgere et nudos pedes in terram deferre. Risit hanc trepidationem Agamemnon et Contine te inquit homo stultissime. Habinnas sevir est idemque lapidarius, qui videtur monumenta optime facere. Recreatus hoc sermone reposui cubitum, Habinnamque intrantem cumadmiratione ingenti spectabam. Ille autem iam ebrius uxoris suae umeris imposuerat manus, oneratusque aliquot coronis et unguento per frontem in oculos fluente praetorio loco se posuit con tinuoque vinum et caldam poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et ipse capaciorem poposcit scyphum quaesivitque, quomodo acceptus esset.Omnia inquit habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et mehercules bene fuit. Scissa la