comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa illiꝰ. dicimꝰ. Cũ ad hoc uis cotidianũ. si tra res tulerit. ca¬
pite censebit᷑. multũ int̾ ẽ. possessio eiꝰ aĩo ac magnitudine
estimet᷑ an censu. Hec uinu̾sa hr̃e de quib loq̃ris ab homi¬
nabit᷑. ñ refem̃ tͥ socratẽ. crisippũ. ⁊ enonẽ. & cet̾os maguos
qͥdem uiros. maiores qͥdem qͥa in laudẽ uecustoꝵ inuidia
ũ obstat. Paulo añ demetͥũ retuli: quẽ mͥ uidef᷑ rerũ na¬
tura nr̃is tulisse oꝑib. ut ostendet nec illũ a nob̾ corrũpi.
nec nos ab illo corripi posse. uirsi exacte licet neget ipse
que res fortissimas deceat. ñ concumate uet inu̾ba sollici¬
tate. s ingenti aĩo ꝓut impetꝰ tulit res suas ꝓseq̃ntis. Hiuc
ñ dubito qui ꝓuidentia. & talẽ uitã. & talẽ dicendi fa¬
cultatẽ decłit: ne aut exemplũ scło nr̃o aut conuitiũ de¬
ẽẽt. Demetrio si res nr̃as aliqͥs deoꝵ possidendas uelit tra¬

Expanded text:
omnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, caomnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, capite censebitur. Multum interest, possessio eius animo ac magnitudine aestimetur an censu. Haec universa habere, de quibus loqueris, abominabitur. Non referam tibi Socraten, Chrysippum, Zenonem et ceteros magnos quidem viros, maiores quidem, quia in laudem vetustorum invidia non obstat. Paulo ante Demetrium rettuli, quem mihi videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi nec nos ab illo corripi posse, virum exactae, licet neget ipse,quae res fortissimas deceat, non concinnatae nec in verba sollicitae, sed ingenti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis. Huic non dubito quin providentia et talem vitam et talem dicendi facultatem dederit, ne aut exemplum saeculo nostro aut convicium deesset. Demetrio si res nostras aliquis deorum possidendas velit tra
Abbreviated transcription (Latin):
lali ce suꝑiũ solũ quidẽ amplitudine uloꝵ at magnificen¬
sua diuinitas posuit. s puuit᷑: qͥa tanqͣ deo fecit. Opinio il¬
lũ nr̃a ac sua: obligat pene. Quomͦ gͦ sacrilegꝰ uidet᷑ qui
aliqͥd aifert sacri. et̃ si qͦtumq tͣnstulit qd̃ fubripuerat:
int᷑ t̾minos ẽ. mundi. sic & sapienti furtũ potẽ fieri. Aufe¬
ret᷑ enĩ illi ñ ex his que uniu̾sa hõ. s ex his quib dñs instͥp¬
tus ẽ. que uiritim ei seruiunt. Illam alt̾am possessionẽ ag¬
noscet. hac uolet hr̃e si pot̾it. Emnictitq illã uotẽ qͣm roma¬
uiis imꝑator emisit cũ illi obuͥtutẽ & bñgestam rem .p. tm̃
agri decerneret᷑ qͣntũ arando uno die cͥcumire potiuss. Fi¬
opꝰ ÷ inquit uob̾ eo ciue. tui plus opꝰ sit qͣm uni cuii. Qnͣto
maioris uiri putas respusse hoc munꝰ. qͣm meruisse: Mul¬
ti enĩ fines aliis abstulert̃. sibi nemo constituit. G cũ am¬
iũ sapientis urcuem᷑ potentẽ omniũ. & ꝑ uiiu̾sa duissũ.

Expanded text:
lium templum, solum quidem amplitudine illorum ac magnificensua divinitas posuit, sed punitur, quia tamquam deo fecit : opinio illum nostra ac sua obligat poenae. Quomodo ergo sacrilegus videtur, qui aliquid aufert sacri, etiam si, quocumque transtulit, quod surripuerat, intra terminos mundi est, sic et sapienti furtum potest fieri ; auferetur enim illi non ex iis, quae universa habet, sed ex iis, quibus dominus inscriptus est, quae viritim ei serviunt. Illam alteram possessionem adgnoscet, hanc nolet habere, si poterit, emittetque illam vocem, quam Romanus imperator emisit, cum illi ob virtutem et bene gestam rem publicam tantum agri decerneretur, quantum arando uno die circumire potuisset  inquit, " vobis eo cive, cui plus opus sit quam uni civi." Quanto maioris viri putas respuisse hoc munus, quam meruisse ! Multi enim fines aliis abstulerunt, sibi nemo constituit ! Ergo cum animum sapientis intuemur potentem omnium et per universa dimissum,
Abbreviated transcription (Latin):
etiã dũ negas ꝑuenit. cuiꝰq bñficioꝵ uł hoc maximũ ẽ
qd̵ etiam q̃renti daturꝰ ẽ: Non uides qͦͣmadinodũ tenerã
lib̾oꝵ infantiã parentes ad salubriũ rerũ patientiã cogant:
ffentiũ corꝑa ac repugnantiũ diligenti cura fouent. &
ne m̃bra lib̾tas ininatura decorq̃at in rectũ extcura constͥn¬
gunt. & mox lib̾alia studia inculcant ad hibito timore no¬
lentib: ad ultimũ audacẽ iiuentã frugalitati. pudori. mo¬
rib bonis. si parũ seqͥt᷑: coactam applicant. Adalescentib
qͦ ac iam potentib sui. si remedia metu. Aut intemꝑantia
reicunit : uis ad hibet᷑ ae seruitꝰ. Itaq bñficioꝵ marima
st̃. que a parentib accepimꝰ. dũ aut nescimꝰ aut nolumꝰ.¬

Expanded text:
etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, quod etiam querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant. Adulescentibus quoque ac iam potentibus sui, si remedia metu aut intemperantia reiciunt, vis adhibetur ac severitas. Itaque beneficiorum maxima sunt, quae a parentibus accepim
Abbreviated transcription (Latin):
hum ani imꝑii conditio sit. Uide inqͣntũ corꝑib uagari
liceat. que cohercure fine t̾rarũ. s in omnẽ parcẽ sui nn¬
sit. Uide auimi qͣntũ audeant. quẽadmodũ soli aut no¬
uerint deos. aut q̃rant. iẜ mente in altũ clata: diuina
comitent᷑. Scies ñ ẽẽ. hominẽ tumultuariũ & in cogita¬
tũ opꝰ. Int̾ inaxia rerũ suarũ natura uich̾ ht̃ qͦ magis
gloriet᷑. aut certe cui gloriet᷑. Qnͣtus iste furor ẽ. contͥuersiã
diis muñis sui facẽ: Quomͦ adu̾sus eos hic erit gratꝰ quib
gr̃ã referri sine impendio ñ pot̾: Qui negat se abhis ac¬
inficianti benignꝰ ẽ. & continuationẽ ipsam seriẽq bñfi¬
tiũ arguĩtũ uocare necessario dantis. nolo sibi habeat.
Qis illũ rogat: & om̃s alias impudentis animi uoces his
adstrue. Non ideo de te minus meret᷑. is cuiꝰ lib̾alitas ad te

Expanded text:
humani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari humani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fine terrarum, sed in omnem partem sui misit ; vide, animi quantum audeant, quemadmodum soli aut noverint deos aut quaerant et mente in altum elata divina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogitatum opus. Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab iis acinfitianti benignus est, et continuationem ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi habeat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te
Abbreviated transcription (Latin):
opꝰ fuũ. quia pars oꝑis sumꝰ & nos. Debemꝰ gͦ & soli &e lune¬
& cet̾ĩs celestib bñficiũ. quia eciã si potiora illis st̃ in que¬
oriunt᷑. nos tam̃ inmaiora ttura iuuant. Adice qd̾ exdesti¬
nato uiuant. ideoq obligati sumꝰ. qͥ ñ in bñficiũ ignor anti
um intidimꝰ. S hec que accipimꝰ accepturos suert̃.⁊ qͣmẽ¬
mauis illis ꝓpositũ sit maiorq actꝰ sui fructꝰ. qͣm seruare
mortalia: tñ in nr̃as qͦ utilitates apͥncipio rerũ p̃missa
mensẽ. & is ordo mundo datꝰ. Aͣppareat curã nr̃i ũit
uttima habitã. Debemꝰ parentib nr̃is pietatẽ. Emulir ñ
ut gigñent. eoequt. Dũ ñ postc̃ uid̃ĩ uescisse. qͥ eftesturi¬
essent. cũ ommib alim̃ta ꝓtinꝰ & exilia ꝓuidure. nec eos ꝑ
negligentiã genuere. quib tã multa geu̾abunt. Cogitauit
uos ante naturã qͣm fecte. nec tã leue opus suũ: it illi po¬
tuerimꝰ extide. Uide qͣntum nob̾ ꝓmiserit qͣm ñ int᷑ hoĩes

Expanded text:
genti; si necesse est illi velle ob hoc, quia nihil habet melius, quod velit, ipse se cogit ; ita, quod tamquam coacto non deberem, tamquam cogenti debeo. " Desinant," inquit, " velle." Hoc loco tibi illud occurrat : Quis tam demens est, ut eam neget voluntatem esse, cui non est periculum desinendi vertendique se in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri demaius illis propositum sit maiorque actus sui fructus, quam servare mortalia, tamen in nostras quoque utilitates a principio rerum praemissa mens est et is ordo mundo datus, ut appareat curam nostri non inter ultima habitam. Debemus parentibus nostris pietatem, et multi non, ut gignerent, coierant. Di nessent, eum omnibus alimenta protinus et auxilia providerint, nec eos per neclegentiam genuere, quibus tam multa generabant. Cogitavit nos ante natura, quam fecit, nec tam leve opus sumus, ut illi potuerimus excidere. Vide, quantum nobis permiserit, quam non intra homines
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. quicqͥd cupiditati contingit: penitꝰ haurcc̃ & donlit. Ioi
unter ẽ. q̃ntũ eo qd̾ implebile ẽ. congeras. Unꝰ ẽ. sapiens ciꝰ oĩs
s⁊ ec ex difficili tuenda. Non ht̃ mtitendos tuamaria legatos
uec mecendia inripis hostilib castra. ñ oportuis caftelis dis¬
ponenda p̃ndia. ñ opꝰ ẽ. legione: nec equestrib curmis. Quẽ¬
admodũ dii in mortales regnũ in ermes regunt. Et illis rer̃
suarũ exedito tranquilloq tuttela ẽ: Ita hic officia sua q̃ua¬
is latissime paceant siune tiniltu obit. & õẽ humanũ. ge¬
miis poteinissimꝰ eiꝰ optimꝰq infra se uidet. Derideas. Pceti

Expanded text:
est ; quidquid cupiditati contingit, penitus hauritur et conditur, nec est ; quidquid cupiditati contingit, penitus hauritur et conditur, nec interest, quantum eo, quod inexplebile est, congeras. Unus est sapiens, cuius omnia sunt nec ex difficili tuenda. Non habet mittendos trans maria legatos nec metanda in ripis hostilibus castra, non opportunis castellis disponenda praesidia ; non opus est legione nec equestribus turmis. Quemadmodum di immortales regnum inermes regunt et illis rerum suarum ex edito tranquilloque tutela est, ita hic officia sua, quamvis latissime pateant, sine tumultu obit et omne humanum genus potentissimus eius optimusque inf
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa illtꝰ sunt. Non sic quẽadinodũ alexandri fuert̃. cuiq̃ in
littore rubri maris steterat. plus de erat. qͣm qͥuia uenerat. Illiꝰ
ne ea quidẽ erant q̃ ceuebat aut uiterat: cũ in octeano ouesi¬
critus p̃missus explorator erraret. & bella inignoto mari
qͣreret. ñ satis apparebat mopẽ ẽẽ. qui excra uature t̾miuos
arina ꝓferret. qui se iꝓfundũ inexploratũ & inm̃sũ auidi¬
tate ceca ꝓrsus inmitt̾et. Quid int̾ est qͦt eripuit regua. qͦt
dedit. qͣntũ termrũ tributo p̾mat: lantũ illi de ẽ. qͣieũ
cupit. Nec alexandri tautũ uiditiũ fuit. quẽ ꝑ lib̾i hereu¬
lisq uestigia felix ten̾itas egit. s omiũ quos fortuna urita¬
uit implendo. Cyrum & cambisen & tocũ regni ꝑsici stemina
ꝑcense. Quẽ unueuies cui modũ imꝑii satieras fecerit. Q ũu
tam in aliqͣ uiteriꝰ ꝓcedendi cogitatione: fimerit: Nec id irũ

Expanded text:
omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quaomnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus deerat, quam qua venerat. Illius ne ea quidem erant, quae tenebat aut vicerat, cum in oceano Onesicritus praemissus explorator erraret et bella in ignoto mari quaereret. Non satis apparebat inopem esse, qui extra naturae terminos arma proferret, qui se in profundum inexploratum et immensum aviditate caeca prosus immitteret ? Quid interest, quot eripuerit regna, quot dederit, quantum terrarum tributo premat ? Tantum illi deest, quantum cupit. Nec hoc Alexandri tantum vitium fuit, quem per Liberi Herculisque vestigia felix temeritas egit, sed omnium, quos fortuna irritavit implendo. Cyrum et Cambysen et totum regni Persici stemma percense. Quem invenies, cui modum imperii satietas fecerit, qui non vitam in aliqua ulterius procedendi cogitatione finierit ? Nec id mirum
Abbreviated transcription (Latin):
neteẽ. ẽ. aut peniteat aut pudeat. Inqua nnch ẽ. iagnificũ.
aut qd̃ naturã hoĩs diis ꝓximi deceat. Res humilis m̃broꝵ
turpiũ aut uiliũ ministerio ueniens exitu feda. Illa ẽ. uo¬
luptas & homine: & iuiro digna t̃i implere corpꝰ. nec sagina¬
re. nec cupiditates irritare. qͣrũ tittissima ẽ. quies. s ꝑturba¬
tione carere. & ea qͣm hominũ int̾ se rixantiũ Ambitꝰ coueutie.
& ea que intolerabilis exalto uenit. Ubi dediis fame creditũ
ẽ: uiti usq illos nr̃is estimauimꝰ. hanc uoluntatẽ equalem.
intrepidã. muꝗͣ sensurã sui tediũ ꝑcipit hic quẽ deforma¬
tus. Hic p̃sentib gaudet. ex fut᷑o ñ peudet. Nich̃ emĩ firmi
ht̃. qui inincerca ꝓpensus ẽ. Magnis itaq curis exemptꝰ &
decorq̃utib mentẽ: nicħ sꝑat aut cupit. uec semitite in du¬
biũ: suo contentꝰ. Ne & illũ existimes paruo eẽ. contẽptũ:

Expanded text:
necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda. Illa est voluptas et homine et viro digna non implere corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum tutissima est quies, sed perturbatione carere et ea, quam hominum inter se rixantium ambitus concutit, et ea, quae intolerabilis ex alto venit, ubi de dis famae creditum est vitiisque illos nostris aestimavimus." Hanc voluptatem aequalem, intrepidam, numquam sensuram sui taedium percipit hic, quem deformatus. Hic praesentibus gaudet, ex futuro non pendet ; nihil enim firmi habet, qui in incerta propensus est. Magnis itaque curis exemptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus. Et ne illum existimes parvo esse contentum,
Abbreviated transcription (Latin):
sereno stecit. consũnauit scĩam utilem ac uecessariã. Reli¬
qua oblectam̃ta otii sunt. Licet eiñ iam intutũ recracto
amnio ad hec quoq excurrẽ. cultũ non robur ingemĩs
afferentia. Hec demetriꝰ ur̃ utinq manu tenere ꝓficientẽ
iubet. Hec nusꝙͣ dimitt̾̃e ĩmno ad ficere. ⁊ po̾cẽ sui fateri.
eoq cotidiaua meditatioue ꝑduci. ut sua sponte octͣrant
salutaria. & ubiq ac statim desicdata presto suit. & sine ulla.
mora uemiat illa turpis honestiq distinctio. Sciat nec malũ
ẽe. ullum nͥ turpe nec bonũ. inisi houestum. Hac regula: in¬
te oꝑa distribuat. Ad hanc legem & agat cuncta & exigat
miserͣmosq mortaliũ iudicet. inqͣntiscumq opib resulgebt̃
uentri ac libidiui deditos. quoꝵq animꝰ merci otio torpet.
Dicat sibi ipse. Uoluptas fragilis ac breuis. fastidio obiecta.
qͣ auidiꝰ hausta ẽ: cicius in contrariũ recidens. Cuiꝰ sub inde

Expanded text:
sereno stetit consummavitque scientiam utilem ac necessariam. Relisereno stetit consummavitque scientiam utilem ac necessariam. Reliqua oblectamenta otii sunt ; licet enim iam in tutum retracto animo ad haec quoque excurrere cultum, non robur, ingeniis adferentia." Haec Demetrius noster utraque manu tenere pro fidentem iubet, haec nusquam dimittere, immo adfigere et partem sui facere eoque cotidiana meditatione perduci, ut sua sponte occurrant salutaria et ubique ac statim desiderata praesto sint et sine ulla mora veniat illa turpis honestique distinctio. Sciat nec malum esse ullum nisi turpe nec bonum nisi honestum. Hac regula vitae opera distribuat; ad hanc legem et agat cuncta et exigat miserrimosque mortalium iudicet, in quantiscumque opibus refulgebunt, ventri ac libidini deditos quorumque animus inerti otio torpet. Dicat sibi ipse : " Voluptas fragilis est, brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde
Abbreviated transcription (Latin):
nec demalignitate: nat᷑e queri possumꝰ. qͥa nulliꝰ rei difficił
inuentio ẽ. nisi cuiꝰ hic unꝰ inuente : fructꝰ ẽ. inuenisse. Quic¬
qͥd nos meliores beatosq facturũ ẽ. aut in aꝑto aut inꝓri¬
mo posuit.Si animꝰ fortutoa contepͣsit. si se supra mecum
sustulio. nec auida spe infiuita compͥectit᷑. s didicit. a se
pet̾e diuitias. si deoꝵ hominũq forudinẽ eiecte. & scit ñ mul¬
tũ eẽ. abhoĩe timendũ. adeo uich̾ si contẽptor omuiũ quib
torquet᷑ uita dũ ornat᷑. eo ꝑductꝰ est ut illi liqueat mortem
uulliꝰ mali mat̾iam eẽ. multoꝵ finẽ si amniũ uͥtuti couse¬
crauit. & quacũq uocat illa plauũ putat. si sotiale. aĩal
incõmune genitꝰ. mundũ ut unã domũ spectat. & con¬
scĩam suam diis aꝑuit. semꝑq tanqͣm iupublico uiuit. se
magis uerieꝰ qͣm alios. seductꝰ ille tempestatib in solidogde

Expanded text:
Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est invenisse ; quidquid nos meliores beatosque facturum est, aut in aperto aut in proximo posuit. Si animus fortuita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita complectitur, sed didicit a se petere divitias ; si deorum hominumque formidinem eiecit et scit non multum esse ab homine timendum, a deo nihil; si contemptor omnium, quibus torquetur vita, dum ornatur, eo perductus est, ut illi liqueat mortem nullius mali materiam esse, multorum finem ; si animum virtuti consecravit et, quacumque vocat illa, planum putat ; si sociale animal et in commune genitus mundum ut unam omnium domum spectat et conscientiam suam dis aperuit semperque tamquam in publico vivit se magis veritus quam alios : subductus ille tempestatibus in solido ac
Abbreviated transcription (Latin):
inquit magnꝰ luctator ẽ. ñ qui om̃s nim̾os uexusq ꝑdi¬
dicto. quoꝵ usus sub adu̾sario uarus ẽ: s qͥ iuno se dunt.
S
altero bene ac diligent̾ exercuit. Et eorũ occasiones intentus
exspectat. Non enĩ refert qͣm multa sciao: si scit quantũ uic̃¬
torie satis ẽ. Si in hoc studio multa delectant: pauca uinet̃.
Licet uescias q̃ rõ occeansĩ effiudat ac reuocet. qͣre septimꝰ
qͥsq annus etati signũ impͥmat. quare latitudo portitꝰ ex
remoto spectantib ñ seruet portionẽ suã. s ultima in an¬
ꝯustias coeant. & colupnarũ. nouissime int̾ualla uingant᷑.
qͥd ste qd̾ geminoꝵ conceptũ separet. parcũ uingat. utrũ
unꝰ contubitꝰ spargat᷑ induos. an totiens concepisset. cur pa-¬
riter natis fata. diu̾sa suit. mariisq rerũ spatiis distent.
quoꝵ inter ortus: minimũ int̾ ẽ. ñ uniltũ tͥ nocebio tͣnsisse:
que nec licet sciret nec ꝓdest. Inuoluta uertcas in alto latec.

Expanded text:
os nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed se altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis est, sic in hoc studio multa delectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare septimus quisque annus aetati signum imprimat, quare latitudo porticus ex remoto sperantibus non servet portionem suam, sed ultima in angustiis coeant et columnarum novissime intervalla iungantur, quid sit, quod geminorum conceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet.
Abbreviated transcription (Latin):
emitẽe hanc d ei uocẽ. Hec oĩa mea st. dic fte ut uich cupl¬
at. qͥa nicħ est excm oĩa. Hoc ipsũ inqiuis uolui. tenes te⁊ uolo
uidere. qͥm̃ ex his laqueis inquos tua sponte decidisti expli¬
terqs. Dic in quẽadmodũ pot̾ aliquis dondre sapienti. si oĩa
sapientis st̃÷ Nlam id qͦ qd̾ illi donat: ipsiꝰ ẽ. Itac ñ uorẽ.
dari bñficiũ sapienti. cui quicqͥd dat᷑. desuo datur. Aet quidi¬
citis. sapienti posse donari. Idem autẽ me scito & de amtis
nit̾rogare. Omina dicitis illis. eẽ. cõmunia. Sͦ nemo qcqͣm do¬
nare amico potẽ. Donat eñ illi cõmunia. Nich̾ ꝓhibet aliqͥd
& sapientis ẽẽ. etiã euis qui possidet. cui datũ ⁊ aslignatũ ẽ.
Iure eiuili. oĩa regis st̃. & tñ illa quoꝵ adregẽ ꝑcinec unĩ¬
sa poffessio. insingłos dnõs descripta st̃. & imna queq res ht̃¬

Expanded text:
c fit, ut nihil cupiat, quia nihil est extra omnia. " Hoc ipsum," inquis, " volui! teneo te ! Volo videre, quomodo ex his laqueis, in quos tua sponte decidisti, expliceris. Dic mihi. Quemadmodum potest aliquis donare sapienti, si omnia sapientis sunt ? Nam id quoque, quod illi donat, ipsius est. Itaque non potest beneficium dari sapienti, cui, quidquid datur, de suo datur ; atqui dicitis sapienti posse donari. Idem autem me scito et de amicis interrogare. Omnia dicitis illis esse communia ; ergo nemo quicquam donare amico potest ; donat enim illi communia." Nihil prohibet aliquid et sapientis esse et etiam eius, qui possidet, cui datum et adsignatum est. Iure civili omnia regis sunt, et tamen illa, quorum ad regem pertinet universa possessio
Abbreviated transcription (Latin):
hausta mat̾ia. Circũspicio ũ qͥddicã. s qͥd ñ dixe¬
rim. Boni tñ consules qͥcqͥd tͥ suꝑ ẽ. cũ tibi suꝑfuerit. di
uoluissẽ leuotinari mͥ: debuit paulatĩ opꝰ crescere. & ea parͤ
infinẽ reseruari: qͣm quilibet etiã saciatꝰ appet̾ee. d qͥeqͥd
rotelligo. Non me hercule sime urce ͭ ͣ ges nunis adrem exis¬
timo ꝑtiñe. uͥ dicta st̃ que regunt mores: ꝓsequi cet̾a ũ cũ
remediũ animi. s in exercitationẽ ingenũ inuenta. E gregie
enĩ hoc dic̃e demetꝰ cinitꝰ uir meo iuditio magnꝰ. etiã si
inarimis comparet᷑. Solet plus ꝓdeẽ: si pauca p̃cepta sa¬
pientie teneas. si illa in ꝓmptu tͥ & musu sint. qͣm si mul

Expanded text:
hausta materia circumspicio, non quid dicam, sed quid non dixehausta materia circumspicio, non quid dicam, sed quid non dixerim ; boni tamen consules, quidquid ibi superest, cum tibi superfuerit. Si voluissem lenocinari mihi, debuit paulatim opus crescere et ea pars in finem reservari, quam quilibet etiam satiatus appeteret. Sed quidquid recolligo. Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa. Egregie enim hoc dicere Demetrius Cynicus, vir meo iudicio magnus, etiam si maximis comparetur, solet plus prodesse, si pauca praecepta sapientiae teneas, sed illa in promptu tibi et in usu sint, quam si m
Abbreviated transcription (Latin):
sit par ẽ. ñ ininoris ẽ. amini bũficiũ deb̾e: qͣm dare. Eo qͥdem
oꝑiostꝰ hoc qͣm illud qͦ maiore diligentia custodiunt᷑ accepta:
qͣm dant᷑. Itaq ñ est trepidandũ: qͣm tito reponamꝰ. nec ꝓ¬
currendũ intempestiue. quia eque delinqͥt qui ad referen᷑¬
dam gr̃am suo tp̃r cessat: qͣm qͥ malieno ꝓꝑat. Lositũ ẽ. illi
apud ine. nec illiꝰ nomine nec meo timeo. Bñ illi cautũ ẽ.
ego illi gr̃as .i. retuli. Qui nimis de reddendo bñficio cogi¬
tat: minus cogitare alt̾m de recipieudo putat. Frestec se
in utrũq facilẽ. Si uult reciꝑe bñfitiũ: referamꝰ redda¬
mꝰq leti. Illi apud nos custodiri mauult. Qd thesaurũ eiꝰ
eruimiꝰ. qͥ custodiã recusamꝰ: Dignꝰ est cui utrũq uolet
liceat. Opinionẽ quidẽ & famã eo loco habeamꝰ tanqͣm ñ
orom mͥ liberał habeas animũ uolo. In manib
t̾re ñ hic te caruine longo. atq ꝑ ambages & lon¬
ga exorsa tenebo. Reliqua hic liber cogie & ex¬

Expanded text:
m dare ; eo quidem operosius hoc quam illud, quo maiore diligentia custodiuntur accepta, quam dantur. Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui alieno properat. Positum est illi apud me ; nec illius nomine nec meo timeo. Bene illi cautum est ;  id est, rettuli. Qui nimis de reddendo beneficio cogitat, nimis cogitare alterum de recipiendo putat. Praestet se in utrumque facilem. Si vult recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ; si illud apud nos custodiri mavult, quid thensaurum eius eruimus ? Quid custodiam recusamus ? Dignus est cui, utrum volet, liceat. Opinionem quidem et famam eo loco habeamus, tamquam non onum, mi Liberalis, habeas animum volo : In manibus terrae ; non hic te carmine longo atque per ambages et longa exorsa tenebo. Reliqua hic liber cogit, et ex
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ bñficiũ incipit stare : ortes enĩ ille inexplicabilis subit.
ciu difficile ẽ. modũ impoñe. qͥa paulatun subrepit. & noui
dessit serꝑe:. Illud solet q̃ri. fr̃s duo dissideite. i alterũ ser¬
uo. an dem bñficiũ ei qui fre̾m iniisũ non pille moleste lai¬

Expanded text:
ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste la
Abbreviated transcription (Latin):
& animal. & lapis. & herba. nec bñficiũ dant. qd nitmnqͣ da¬
tur. nͥ auolente. Iu autẽ non uis patͥ s filio dare. & int̾tm
ne nosti quidẽ patrẽ. Itaq cũ dix̾is. patͥ gͦ bñficiũ ũ dedi.
filiũ eiꝰ seruando: cont᷑ oppone. Patri gͦ bñficiũ dedi. quẽ
ũ noui. quẽ ñ cogitaui. Et qͥd qd̾ aliqñ eueniet ut patrẽ ode¬
ris filiũ serues: bñficiũ ei uideb̾is dedisse. eui nc̃ uitiuicissimꝰ
eras cũ dares. S ut dialogoꝵ alc̾catione se posita tanqͣ uiris
consultꝰ respondeam. meus spectanda ẽ. Santis. Bñficiũ ei
iñ cicasione h abuerit uolec & ipse p̾stare aliquidiũ tanꝗ soluẽ¬
di necesitatẽ hat. s tanꝗ incipiendi causam reperi dpatre he¬
uefiiũ ñ debet. Si quid ꝓ hoc benigne facic: iunstus ñ oxatꝰ ẽ.
Nami illud finuiri ñ pot̾. si parri do bnficiũ & matri. d auo

Expanded text:
amen beneficium dant, quod numquam daamen beneficium dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum dixeris: ' Patri ergo beneficium non dedi filium eius servando ? ' contra oppone : ' Patri ergo beneficium dedi, quem non novi, quem non cogitavi ? ' Et quid quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei tamen occasionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo
Abbreviated transcription (Latin):
longiꝰ positus. ñ querit᷑ qͦ bñificiũ ab eo cui datũ ẽ. tranffert.
s uͥ pͥmo collocet᷑. Areo tͥ ipso & a capite: repeticio ẽ. Quid gͦ
oro te ñ dicis filiũ uͥ donasti. & si hic ꝑissec uicturꝰ ñ fui. ꝓ¬
eiꝰ uita bñficiũ ñ debes. cuiiꝰ uitã tue p̾fers: Etiã nc̃ cũ filiũ
tuũ seruaui ad genua ꝓcumbis. diis uota soluis: tanqͣm ip̃e
seruatꝰ. ille uoces exeunt tͥ. Nicħ mea int̾ ẽ. an me seruau̾is.
duos seruasti immo me magis. Quare ista dicis. si ñ accipis
bñficiũ: Quia ⁊ si filiꝰ m̃s pe cuniã mutuã sumpserit. cre¬
gatũ ꝓfilio. ñ quia sũ. s quia uolo me offerre tͥ debitorẽ uo¬
luntariũ. At ꝑuenit ad me sũma ex incolumitate eiꝰ uo¬
luptas. sũma utilitas. & orbitatis granissimũ iulnꝰ esfugi.
Non querit᷑ nc̃ an ꝓfueris mͥ: s an bñficiũ ded̾is: ꝓdẽ. enĩ¬

Expanded text:
longius positos ; non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, longius positos ; non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi donasti, et, si hic perisset, victurus non fui  Etiamnunc, cum filium tuum servavi, ad genua procumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pecuniam mutuam sumpserit, cregatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficiu
Abbreviated transcription (Latin):
sine sensu ẽ : debitorẽ me habet. quia nullũ ht̃. Et qͥagrũ
mesĩ colit: ñ illũ s me demereri uult. Idem deferuo dicãm.
Mei mancipĩ resẽ. mͥ̃ seruat᷑. ideo ego ꝓ ilo debeo. flꝰ ipse
bñficii capax ẽ. Itaq ille accipit: ego bñficio letor & contin¬
gor. ñ obligor. Uelim tñ tu qui debere te ñ putas respondeas
mͥ. Filii bona ualitudo felicitas patͥmoniũ ꝑtinet ad patrẽ:
flicior futurꝰ ẽ. si saluũ filiũ habuerit. Infelicior: si amise¬
rit. Quid gͦ: Qui & flicior fit ame. & infelicitatis maxime
ꝑiculo lib̾atur. ñ accipit bñficiũ: Non inquit. Quedã enim
in alios conferunt᷑. s ad nos usq ꝑinandut. ab eo autẽ exigi
quidq debet. in quẽ confert᷑ sic̃ pectunia ab eo petit᷑ cui credi¬
taẽ. qͣmuis adme illa aliquo mͦ uenerit. nullũ bñfi¬
ciũ ẽ. cuiꝰ cõmodũ non & ꝓximos tangat. Non numq eciã

Expanded text:
sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse eneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatur, non accipit beneficium ? " Non," inquit ; " quaedam enim in alios conferuntur, sed ad nos usque permanant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, cuius non commodum et proximos tangat, non numquam etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ħ songiori. Qͣto satiꝰ ẽ. guatũ. adũsus ꝑceptas nolupt hi n alio¬
oꝵ annos coputare. s suos benignos estrmdre. &in luero po¬
nere. hoc me dignũ iudicauit ałs. hoc satis ẽ. potuit plus. sed
hoc quoq bñficiũ ẽ. G̃ratissimꝰ adũsus deos. gratti adũsus. ho¬
mines. ꝯiati a dũsus eos qͥ aliqͥd nob̃ p̃stitert̃. Ininsinitũ eiꝰ i
deiñ illud utiq mn det̾miari uolo. si & ꝑatͥ bũficiũ das. Iĩ¬
ri & socero: Dic mͥ ubi debeam desiñe. quousq ꝑsonarũ se¬
riem sequar. Si agrũ tuũ coluero. tͥ bñficiũ dedero. Di do¬
mũ tuã ardentẽ restinxero. aut ne ñ cadat excepo. bͥ bñfici¬
ĩi dabo. Si seruũ tuũ sanauero tͥ imputabo. Sifiliũ tuum
seruauero: ñ habebis bñficiũ meũ. Dissimilia ponis exem¬
pla. quia qͥ agrũ meũ tolit. agro bñficiũ non dat: s michi.
Et qͥ domũ meã qͦ minꝰ ruat fulcit: p̃stat mͥ. Ipsa enĩ domꝰ

Expanded text:
 longior. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui aliqDeinde illud utique mihi determinari volo : si et patri beneficium datur, numri et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praestat mihi, ipsa enim domus
Abbreviated transcription (Latin):
cũ pͥmũ tp̃s ad̾uen̾it. Int̾ĩm dii testes st̃. Soleo mͥ libabie no¬
tare ht̃ ad ce qffectũ. & quasi manu ꝑendde uerentis d ettu¬
antis. ne in nullo officio sis tardior. Non decet gratũ deuimũ
dit. Ae uereor ne homines de me sequiꝰ loquant. Male agt.
qͥ fame ñ conscientie gratꝰ ẽ. Duos isttꝰ reruidices habes. alũ¬
quẽ ñ potes. Quid gͦ. Sinula int̾ueu̾te otcasio semꝑ bebeo:
Debebis. s palani debebis. s libenter debebis. s cũ magnsi
uoluptate apudte depositũ intueb̾is. Pentee accepti bniti¬
eũ quẽ ñ dũ redditi piget. Quare. qͥt dignus insus ẽ. a cͦ acti¬
pes. indignꝰ uideat᷑ cui dui debeas. Iumaguis ertorib s̃ aias

Expanded text:
im di testes sunt." Soleo, mi Liberalis, notare hunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo officio sis tardior. Non decet gratum animum sdit. " At vereor, ne homines de me sequius loquantur." Male agit, qui famae, non conscientiae gratus est. Duos istius rei iudices habes, ilquem non potes. " Quid ergo ? Si nulla intervenerit occasio, semper debebo ? " Debebis ; sed palam debebis, sed libenter debebis, sed cum magna voluptate apud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ? In magnis erroribus s
Abbreviated transcription (Latin):
erꝓbuando. Non est qd̵ frontem eiꝰ indures. sine si qͥd ẽ. pucloris
residui seruet. Sepe dubiã uerecundiã coͣnuttiantis clarior uu¬
pit. Nlemo id eẽ. qd̾ eciã uidet᷑ timet. Dep̃sso pudore emit᷑

Expanded text:
exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior rupit. Nemo id esse, quod iam videtur, timet ; de
Abbreviated transcription (Latin):
ficioꝵ memoria comitet᷑. Uidebis que puero data st̃: aute
ad olescentiam elapsa. Que inuiuenẽ collata sc̃: ñ ꝑ durasse
in senectutẽ. Quedam ꝑdidimꝰ. q̃dam ꝓiecimꝰ. q̃dam econspec¬
tu nr̃o paulatĩ exiert̃. aquib ocłos auertimꝰ. Ut excusẽ tͥ im¬
becillitatẽ tuã impͥmis. fragile ẽ. memoria. & rerũ turbe ñ
sufficit. Neceẽ. ẽ. qͣntũ retipit emittat. & antiqͥssima recentis¬
simis obruat. Sic fc̃m ẽ. utt nunia aput te nutͥcis ẽẽt. Aucto¬
ritas. qͥa bñficiũ eiꝰ longiꝰ etas seq̃ns posuit. Sic fẽm ẽ. utt
p̃ceptoris tͥ ñ eẽt ulla uenentio. Si euenit. ut cͥca consula¬
ria occupato. aut sacerdocioꝵ candidato q̃sture suffragator
excidat. Fortasse uitiũ de qͦ q̃reris si te diligent̾ excusseris.
in sinu inuenies. Iniq publico cͥmini irasceris. stulte tuo itt
absoluaris ignosce. Meliorẽ illũ facies ferendo. utiq peiurẽ

Expanded text:
ficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante ficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in senectutem. Quaedam perdidimus, quaedam proiecimus, quaedam e conspectu nostro paulatim exierunt, a quibusdam oculos avertimus. Ut excusem tibi imbecillitatem, imprimis vas fragile est memoria et rerum turbae non sufficit ; necesse est, quantum recipit, emittat et antiquissima recentissimis obruat. Sic factum est, ut minima apud te nutricis esset auctoritas, quia beneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praeceptoris tibi non esset ulla veneratio ; sic evenit, ut circa consularia occupato comitia aut sacerdotiorum candidato quaesturae suffragator excideret. Fortasse vitium, de quo querens, si te diligenter excusseris, in sinu invenies. Inique publico crimini irasceris, stulte tuo ; ut absolvaris, ignosce. Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tũ ẽ. ruentiũ inp̃dam. Hic expͥuato. hic ex publico. hit ex
ꝓfano. hic sacra rapit. hic effringit. hic Ensilit. hic ñ concentͤ
angusto itiu̾e. ipsa quib arcet᷑ eũtie. & in lucrũ riuna uenit.
Hic sine cede popłatur. hic spolia cruenta mami gestat.
nemo sĩ fert aliqͥd ex alt̾o. In hac auiditate gũs humam.
one tu minis forcune cõmunis oblitꝰ es. qͥ queris int̾ referen¬
tẽ rapientes: Diindignaris ingratos eẽ. in dignare lixxurio¬
sos. indignare auaros. uidignare impudicos. indignare egͦs.
deformes. senes pailidos. Et istud graue uiciũ ẽ. intolerabile.
& qd̾ dissotiet hoĩes qͦ contordiam qͣ imbecillitas nr̃a fuleit.
scĩdat ac dissipat. S usq eo uulgare ẽ. ut illud. nec qͥ q̃rit᷑
qͥdem effiig̾et. Cogita tecũ an quib cũq debuisti grãm recu¬
leris. an nullũ unꝗͣ apud te ꝑierit officiũ. an omniũ te bñ¬

Expanded text:
mentum est ruentium in praedam. Hic ex privato, hic ex publico, hic ex mentum est ruentium in praedam. Hic ex privato, hic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit ; hic non contentus angusto itinere ipsa, quibus arcetur, evertit et in lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui quaeris inter rapientes referentem ! Si indignans ingratos esse, indignare luxuriosos, indignare avaros, indignare impudicos, indignare aegros deformes, senes pallidos! Est istuc grave vitium, est intolerabile et quod dissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindat ac dissipet, sed usque eo vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita tecum, an, quibuscumque debuisti, gratiam rettuleris, an nullum umquam apud te perierit officium, an omnium te bene
Abbreviated transcription (Latin):
hietit semꝑ & poscant. Non mirab̾is ibi neminẽ reddere:
uͥ nemo satis accepit. Quis ẽ. istoꝵ tam firme ñr̃tis ac soli¬
de ut tuto aput eũ bñficia deponas: Aliꝰ libidine insa¬
spectat. Aliꝰ inudia laborat. Aliꝰ ceca ambitione. & ingla¬
dios ruente. Adice torporẽ mentis & semũ. & contͣram hu¬
ic inquieci pestoris agitationẽ. tumultꝰq ꝑpetuos. Adice es
dele consiliũ daturꝰ timor. & mille errores quib uolumi.
Audatia timmidissimoꝵ. discordia familiarissimoꝵ & pub¬
lieũ małã incertissimis. fid̾e. fastidire possessa : qur̃ꝯseqͥ
posse spes ñ fuit. Int̃ affest̃ inqͥecisunos rem qͥetisundmn¬
respettu: iures in concilio st̃. uelut signo adꝑiniscenda oĩa
dato. ñ igni. ñ ferro abstinet᷑. Soluta legib scelera st̃. ne re¬
ligio quidẽ q̃ int̾ arma hostilia simplices. texit. ullũ impedi¬

Expanded text:
hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insaspectat ; alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aesdele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimrespectu vires in concilio sunt velut signo ad permiscenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus scelera sunt ; ne religio quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedi
Abbreviated transcription (Latin):
ingratũ eẽ. aut libeat aut iuuet.Satis habundeq ẽ. sum¬
missis & familiarib uerbis. memoriã reuocare. Si bñ quid
de te merui fuit aut tͥ quicqͣm dulce mesi. Ille inuitẽ di¬
necessariam & inqua hanc mat̾iam consũmari decet. Quẽad¬
modũ ingrati ferendi siit placido aĩo. magno. mansueto.
Numꝗ te tam in manꝰ. & inmemor. & ingratꝰ offendat. ire
ñ tam̃ dedisse delectet. Numqͣm in has uoces inuiria im¬
pellat. Uellem ñ fecissem. Bñficii tui tͥ etiã infelicitas pla¬
ceat. Semꝑ illũ penitebit. si te ne nc quidẽ penitet. Non
ẽ. qd̾ indigñis. tanqͣ aliqͥd noui accidĩt. Magis mirari de.¬
b̾es: si non accidisset. Alũ labor. aliũ impensa det̾ret. Ali¬
um ꝑicłm. aliũ turpis ueretundia. ne dũ reddit: fateat᷑ ac¬
cepisse. Aliũ ignorantia officii. Aliũ pigritia. aliũ occu¬
patio. Aspice quẽ admodũ inm̃se hominũ cupiditates

Expanded text:
ingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est subingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare : si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in vicem dinecessariam et in qua hanc materiam consummati decet, quemadmodum ingrati ferendi sint. Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat ; semper illum paenitebit, si te ne nunc quidem paenitet. Non est, quod indigneris, tamquam aliquid novi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, alium occupatio. Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates
Abbreviated transcription (Latin):
it. Aquo actiꝑ et. ambitꝰ fuit. Quid n eẽt. qͣntulũ enuim
erat. qd sõctes accipiebat: Aut multũ erat eũ fuisse a qͦ
saerates acciꝑet. Nlũ illos castigare molliꝰ potuit: Emus
rit: se rodat. Iam socrati Sfuit. Fropt̾ acerbos exactores.
repetẽ ꝓhibemꝰ. ñ ut numqͣm fict: s ut parce. Arstippꝰ
aliq̃n delectatꝰ unguento. male inqͥt istis effeminatis eue¬
niat. qͥ rem tã bellã Famauert̃. Idem dicendũ ẽ. Male istis
imꝓbis & importunis bñficioꝵ suoꝵ quadruplatorib eue¬
niat. qͥtam bellã ammonitionẽ int̾ amicos iustulert̃. Ego
tñ utar hoc uire amicicie & bñficiũ abeo repetã. a qͦ pe¬
tissem qͥ alt̾uis bñficũ loco accepturꝰ ẽ. patuiss reddere.
Nlumꝗͣ ne q̃rens qͥd dicam. Eiectũ littore egentẽ. excepirt
regni demens inparte lordui. Non ẽ sta ad monttio t̃no¬
comittiuĩ est. Hoc ẽ. in odiũ bñficia ꝑduce. hoc ẽ. effic̾e itt

Expanded text:
Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare mollius potuit ? " Erit, sero dat ; iam Socrati defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est potuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, covicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est efficere, ut
Abbreviated transcription (Latin):
medico s tanqͣm amico obligatꝰ sũ. Alter rursus docen¬
do ad laborẽ & tediũ tulit. Pret̃ illa que ap̃cipientib in
cõmune cdãr : aliq̃n instillauit ac tiadidit. hortando bonã
indolẽ erexit. & mͦ laudib adfecit diiũ. inͦ am monitio¬
nib dicussit desidiam. Lũ ingenũ latens & pigrũ iuecta
ut ita dicã manu excrax̃. nec que sciebat maligne dispen¬
sauit. qͦ diutiꝰ ẽẽt. necessariꝰ. s cupit si posset umũsa duffũ¬
dere. Ingratꝰ sũ. uisi illũ int̾ gratissimas necessitudines dili¬
go. Sord̃idissimoꝵ qͦ arcificioꝵ institittorib supͣ tonstitutũ

Expanded text:
medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docenmedico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessitudines diligo. Sordidissimorum quoque artificiorum institoribus supra constitutum
Abbreviated transcription (Latin):
nũ tangit. & me ineos quos ꝑ ambulat ponit. sine ullo af¬
fectu facienda uitanda ue p̃cipiens. Nich ampliꝰ debeo.
quia me ũ tanqͣm ainicũ uidit: s tamꝗͣ unꝑatorẽ. Non
p̃ceptorẽ qͥdem habeo cur uenerer. sime iagrege discipłaꝵ
habuit. si ñ putaut dignũ ꝓͥa & petulari cura. si numꝙͣ
in me direr̃. amimũ. & cũ in inediũ effund̾et q̃ sciebat. ñ di¬
dici s excepi. Quid gͦ ẽ: qͣre istis debeamꝰ multũ: Non
qr pluris ẽ. qd uendidert̃ qͣm eiiuiꝰ. s quia nob̾ ipsis ali¬
fama arcis extimuit. Non fuit contentꝰ remedia monstͣ¬
re & admouit. Int̾ea sollicitꝰ ad sedit ad suspecta t̾pra oc¬
currit. Nullũ ininisteriũ illi oneri nullũ fastidio fuit.
Geniitꝰ meos: ñ securꝰ audiuit. In turba multoꝵ inuocan¬
tiũ ego illi potissima curatio fui: tm̃ aliis uo¬
cauit qͣntũ mea ualitudo ꝑmiserat. Huic ego ũ tanqͣm

Expanded text:
num tangit et me inter eos, quos perambulat, ponit sine ullo adnum tangit et me inter eos, quos perambulat, ponit sine ullo adfectu facienda aut vitanda praecipiens, nihil amplius debeo, quia me non tamquam amicum videt, sed tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me derexit animum, et, cum in medium effunderet, quae sciebat, non didici, sed excepi. Quid ergo est, quare istis multum debeamus ? Non quia pluris est, quod vendiderunt, quam emimus, sed quia nobis ipsis alifama artis extimuit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓspiciendi fitt᷑as tempestates. & securis oĩb subito iubenti
gore balneũ. aut ignẽ : Dcio tñ quanti ista consecuturꝰ di¬
uersoꝵ subeam. qͣntũ nob̃ prestat qui labentẽ domũ sus¬
pic̃. & egentẽ ex imo riunas insulã in credibili arce suspen¬
dit. cerco tñ & leui p̃cio fult᷑a conducit᷑. Murꝰ nos abhosti¬
b tutos. & a subitis latronũ incursionib p̾stat. Norũ est
tũ illis turpes ꝓsecuritate publica ꝓpugnacła habuimꝰ ex¬
citaturꝰ faber qͥd indiẽ mereat. Infinitũ erit si latiꝰ exempla
conqͥrã quib appareat paruo magna coustare. Quid gͦ qͣ
re & medico & p̃ceptori plus qͥddã debeo nec adu̾sus illos
m̃cede defungor: Quia ex medico ac p̃ceptore: in amicũ
tͣuseunt. & nos ñ arce. qͣm uendunt ñ obligant. s benig¬
na & familiart uoluntate. Itaq medicꝰ uicħ ampliꝰ ꝗͣ ma

Expanded text:
prospiciens futuras tempestates et securis omnibus subito iubenti prospiciens futuras tempestates et securis omnibus subito iubenti gore balneum aut ignem ? Scio tamen, quanti ista consecuturus deversorium subeam! Quantum nobis praestat, qui labentem domum suscipit et agentem ex imo rimas insulam incredibili arte suspendit ! Certo tamen et levi pretio fultura conducitur. Murus nos ab hostibus tutos et a subitis latronum incursionibus praestat ; notum est tamen, illas turres pro securitate publica propugnacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constare. Quid ergo ? Quare et medico et praeceptori plus quiddam debeo nec adversus illos mercede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam vendunt, obligant, sed benigna et familiari voluntate. Itaque medi