comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
F urca thori furtiq locũ mõstrauit. at illi
⁊ mens ⁊ qd opus fabrilis dextra teubat
Excidit. ex timplo graciles ex ere cathenas¬
Retiaq ⁊ laq̃os q̃ lumina fallere possent
Glimat. nõ illud opus tenuisfima uincãt
s tamina. nec sũmo q̃ pendet arauea tigno
Utq leues tactus mom̃taq ꝑua sem̃at᷑
Efficit. ⁊ lecto circondata collocat apte
U t uenere thoꝵ conulx ⁊ adult̾ in unũ
Arte uiri uinolisq noua ratione ꝑatis
In mediis ambo dep̃nsi amplexib herẽt
Lynnius extimpls ualuas patefecit iburnaᷤ
Admisit ꝙ deos. illi iacuere ligati
T urpit̾. atq aliqͥs de diis nõ tͥstib optat
Sic fieri turpis. suꝑi risere. diuq
H ec fuit in toto notissima fabula celo
E rigit indicii memorã cythereia penã
Inq uices illũ tec̾tos qui lesit amores
Ledit amore pari qͥd nũc yꝑione nate
Forma colorq tͥ radiataq lumina ꝓsũt
Nempe tuis om̃s qui t̾ras ignib uris

Expanded text:
Furta tori furtique locum monstrauit. At illi Furta tori furtique locum monstrauit. At illi Et mens et quod opus fabrilis dextra tenebat Excidit; extretiaque et laqueos, quae lumina fallere possent, elimat non illud opus tenuissima vincant stamina, non summo quae pendet aranea tigno, utque leves tactus momentaque parva sequantur efficit et lecto circumdata collocat arte. Ut venere torum coniunx et adulter in unum, arte viri vinclisque nova ratione paratis in mediis ambo deprensi amplexibus haerent. Lemnius extemplo valvas patefecit eburnas admisitque deos: illi iacuere ligati turpiter; atque aliquis de dis non tristibus optat sic fieri turpis: superi risere, diuque haec fuit in toto notissima fabula caelo. Exigit indicii memorem Cythereia poenam, inque vices illum, tectos qui laesit amores, laedit amore pari. Quid nunc, Hyperione nate, forma colorque tibi radiataque lumina prosunt? Nempe tuis omnes qui terras ignibus uris,
Abbreviated transcription (Latin):
H eu sola pot̾as pot̾is nec morte reuelli
Hiis tñ amboꝵ uerbis estote rogati
O multũ miseriq mei illiusq parentes
Ut quos certus amor qͦs hora nouissima iũxit
Componi tumulo nõ miudeatis eõdem
At tu q̃ ramis arbor miserabile corpus
N ũc tegis unius mox es testura duoꝵ
S igna tene cedis. pullosq ⁊ luctib aptos
S emꝑ habe fctus gemini monum̃ta cruoris
Dixit. ⁊ aptato pectus mucrone sũb imũ
I ncubuit ferro qd̃ adhuc a cede tepebat
Uota tñ tetig̾e deos tetigere parentes
N am coler in ponio ẽ ubi ꝑmaturuit ater
Q d̾q rogis suꝑest una requieuit in urna
Hesierat mediũq fuit breue tẽpꝰ. ⁊ orsa ẽ
Dicere leucotoe. uocem tenuers sorores
Hunc qͦ siderea qui temꝑat om̃ia luce
Cepit amor solem. solis referamus amores
Primꝰ adulteriũ uen̾is cũ mattẽ putat᷑
H ic undisse deus. udet hic d̾s om̃ia primus
Indoluit fc̃o iunonigeneq marito

Expanded text:
Heu! sola poteras, poteris nec morte reuelli. Heu! sola poteras, poteris nec morte reuelli. His tamen amborum uerbis estote rogati, O multum miserique, meus illiusque parentes, Vt quos certus amor, quos hora nouissima iunxit, Componi tumulo non inuideatis eodem. At tu, quae ramis arbor miserabile corpus Nunc tegis unius, mox es tectura duorum, Signa tene caedis pullosque et luctibus aptos Semper habe fetus, gemini monumenta cruoris.” Dixit et aptato pectus mucrone sub imum Incubuit ferro, quod adhuc a caede tepebat. Vota tamen tetigere deos, tetigere parentes; Nam color in pomo est, ubi permaturuit, ater, Quodque rogis superest, una requiescit in urna.” Desierat; mediumque fuit breue tempus et orsa est Dicere Leucothoe; uocem tenuere sorores. “Hunc quoque, siderea qui temperat omnia luce, Cepit amor Solem; Solis referamus amores. Primus adulterium Veneris cum Marte putatur Hic uidisse deus; uidet hic deus omnia primus. Indoluit facto Iunonigenaeque marito
Abbreviated transcription (Latin):
Dũ dubitat ⁊ remebunda uidet pulsare tͧentũ
Membra solũ. retroq pedẽ tulit. oraq buro
Pallidiora gerens exhorruit eq̃ris instar
Q d̃ fremit exigua cũ sũmũ stringit᷑ aura
Sed postqͣm memorata suos cognouit amores
ꝑ cutit indignos duro plaugore lacertos
⁊ laniata comas amplexan corpus amatũ
Uulnera suppleuit lacrimis fletũq cruori
Miscuit ⁊ gelidis in mullib oscula figens
P iranie clamauit qͥs te mͥ casus ademit
P irame responde tua te karissina disbe
N ominat exaudi. uultusq attolle iacentes
Ad nomẽ tisbes oculos iã morte grauatos
ꝑ tinus erexit. uisaq recondidit illa
Q̾ postqũa uestemq suã cognouit. ⁊ ense
Uidit ebur uacuũ. tua te manus inqͥt amor q
ꝑ didit infelix est ⁊ mͥ fortis in unum
H ec manus. ẽ ⁊ amor dabit hic in uuln̾e uires
ꝑ senuar extinctũ. letiq miserrima dicar
Causa comesq tui. quiq a ms morte reuelli

Expanded text:
Dum dubitat, tremebunda uidet pulsare cruentum Dum dubitat, tremebunda uidet pulsare cruentum Membra solum retroque pedem tulit oraque buxo Pallidiora gerens, exhorruit aequoris instar, Quod fremit, exigua cum summum stringitur aura. Sed postquam remorata suos cognouit amores, Percutit indignos claro plangore lacertos Et laniata comas amplexaque corpus amatum Vulnera suppleuit lacrimis fletumque cruori Miscuit et gelidis in uultibus oscula figens: “Pyrame” clamauit “quis te mihi casus ademit? Pyrame, responde; tua te carissima Thisbe Nominat; exaudi uultusque attolle iacentes.” Ad nomen Thisbes oculos iam morte grauatos Pyramus erexit uisaque recondidit illa. Quae postquam uestemque suam cognouit et ense Vidit ebur uacuum: “Tua te manus” inquit “amorque Perdidit, infelix! est et mihi fortis in unum Hoc manus, est et amor; dabit hic in uulnera uires. Persequar extinctum letique miserrima dicar Causa comesque tui; quique a me morte reuelli
Abbreviated transcription (Latin):
E quib illa fuit longa dignisfiia uuta
= r̃a nocẽs anima ẽ. ego re miscunida ꝑemi
In loca pleua metu qͥ uissi nocte uenires
N ec pͥor huc ueni nr̃m diuellite corpus
Tollit. ⁊ ad pacte secum fert arboris umbr̃a
Utq dedit latrimas note de dit oscula uesti
Accipe nũc iniͥit nr̃i qͦ sanguinis haustus
Quoq erat acuinctus dimisit in ylia ferrũ
N ec mora feruenti moriens e uuln̾e traxit
Et iacuit resupinus humo. cruor emicat alte
N on alit̾ qͣm cum uiciato fistula plumbo
S ciudit᷑. ⁊ tenui stridente foramiia longas
Eiaculatur aquas. atq icttib aera rumpit
Arborei fetus asꝑgine cẽdis in atrani
U̾ tut᷑ faciẽ. madefc̃aq sanguine radix
Purpureo tinxit pendentia mora rubore
Ecce metu posito nondũ ne fallat amartẽ
Illa redit. inuenẽq oculis aĩoq requirit
Qnͣtaq uitarit narrare ꝑucula geftit¬
U tq locũ ⁊ formã cognouit in arbore uisam
S ic fatit inc̾tam pomi color heret an h̾ sit

Expanded text:
t longa dignissima uita, Nostra nocens anima est; ego te, miseranda, peremi, In loca plena metus qui iussi nocte uenires Nec prior huc ueni. Nostrum diuellite corpus Tollit et ad pactae secum fert arboris umbram Vtque dedit notae lacrimas, dedit oscula uesti: “Accipe nunc” inquit “nostri quoque sanguinis haustus.” Quoque erat accinctus, demisit in ilia ferrum, Nec mora, feruenti moriens e uulnere traxit Et iacuit resupinus humo; cruor emicat alte, Non aliter quam cum uitiato fistula plumbo Scinditur et tenui stridente foramine longas Eiaculatur aquas atque ictibus aera rumpit. Arborei fetus aspergine caedis in atram Vertuntur faciem madefactaque sanguine radix Purpureo tinxit pendentia mora colore. Ecce metu nondum posito, ne fallat amantem, Illa redit iuuenemque oculis animoque requirit Quantaque uitarit narrare pericula gestit; Vtque locum et uisam cognoscit in arbore formam, Sic facit incertam pomi color; haeret, an haec sit.
Abbreviated transcription (Latin):
R estabam solus pauidus gelidusq trementi
Corpore. uixq meũ firniat d̾s. extute dicẽs
Corde metũ. chiamq tene. delatus in illam
Accessi sacris. ⁊ bachica sacra freq̃nto
rebuimus longis pentheus ambagib aures
nquit. ut ira mora uires assumere posset
recipitẽ famuli rapite hũc. cruciataq duris
Corꝑa tormentis sugie dimittite morti
ꝑ tinus abstractus solidis tirrenus acestes
laudns᷑ in tectis. ⁊ dum crudelia uisse
Inseruũta necis sirrũq ignesq pantͦ
S ponte sua patuisse fores. lapsasq lacertis
S ponte sua fama est nullo soluente cathenas
ꝑ stat echionides nec iã iubet ire. s ip̃e
U adit. ubi festus facienda ad sacra cytheron
Cantib ⁊ iclara bachautũ uoce sonabat
Ut fremit acer enꝰ cũ hellicus ore canoro
S igna dẽdis tubicen pugneq assumit amorẽ
P enthea sic longis ululatibus ether
Mouit. ⁊ audito clamore recanduit ira
M onte fere medio ẽ cingentib ultima siluis

Expanded text:
Restabam solus; pauidus gelidusque trementi Restabam solus; pauidus gelidusque trementi Corpore uixque meum firmat deus: “Excute” dicens “Corde metum Chiamque tene.” Delatus in illam, Accessi sacris Baccheiaque sacra frequento.” “Praebuimus longis” Pentheus “ambagibus aures” Inquit, “ut ira mora uires absumere posset, Praecipitem, famuli, rapite hunc cruciataque duris Corpora tormentis Stygiae dimittite morti.” Protinus abstractus solidis Tyrrhenus Acoetes clauditur in tectis; et dum crudelia iussae instrumenta necis ferrumque ignesque parantur, sponte sua patuisse fores lapsasque lacertis sponte sua fama est nullo solvente catenas. Perstat Echionides. Nec iam iubet ire, sed ipse vadit, ubi electus facienda ad sacra Cithaeron cantibus et clara bacchantum voce sonabat. Ut fremit acer equus, cum bellicus aere canoro signa dedit Penthea sic ictus longis ululatibus aether Mouit et audito clamore recanduit ira. Monte fere medio est, cingentibus ultima siluis,
Abbreviated transcription (Latin):
Qmͣ circa tigres simulatra q ĩ ania liicũ
P ictaꝵq iacent fera corꝑa pentherari
Triliere uiri. siue hoc insaniã feoit
Siue timor. pͥmusq medon nigpesc̾e cepit
Corpore. dep̃sso spine curuamine flecti
Incipit. huic licabas in q̃ miracula dixit
U ert̾ia. ⁊ lati rictus. ⁊ panda loquenti
N aris erat. scamãq cutis durata fhebat
At libis obstantes dũ uult adu̾tere remos
In spaciũ resilere manus breue. uidit ⁊ illas
am nõ ẽẽ manus.Iam spinas posse uocari
Alt̾ ad intortos cupiẽs dare brachia funes
Brachia nõ huit. t̾ncoq repandus in undas
Corꝑe dissiluit. falcata nouissima cauda est
Qualia dimidie sinuantur cormua lune¬
U ndiq dãt saltus multaq asꝑgine rorant
niergũt q iterũ. redeũt q sub eqͦre rursus
Inq chori speciẽ ludũt. lasciuaq iactant
CTorꝑa. ⁊ acceptũ patulis mare narib efflãt
De mͦ uiginti tot enĩ ratis illa ferebat

Expanded text:
Quem circa tigres simulacraque inania lyncum Quem circa tigres simulacraque inania lyncum Pictarumque iacent fera corpora pantherarum. Exiliere uiri, siue hoc insania fecit Siue timor primusque Medon nigrescere coepit Corpore depresso spinae curuamine flecti. Incipit huic Lycabas: “In quae miracula” dixit “Verteris?” et lati rictus et panda loquenti Naris erat squamamque cutis durata trahebat. At Libys, obstantes dum uult obuertere remos, In spatium resilire manus breue uidit et illas Iam non esse manus, iam pinnas posse uocari. Alter, ad intortos cupiens dare bracchia funes, Bracchia non habuit truncoque repandus in undas Corpore desiluit; falcata nouissima cauda est, Qualia dimidiae sinuantur cornua lunae. Vndique dant saltus multaque aspergine rorant Emerguntque iterum redeuntque sub aequora rursus Inque chori ludunt speciem lasciuaque iactant Corpora et acceptum patulis mare naribus efflant. De modo uiginti, tot enim ratis illa ferebat,
Abbreviated transcription (Latin):
Nr̃a salus posita ẽ dixit. subit ip̃e meũq
Erplet opus. naxoq petit diu̾sa relicta
Iũ d̾s illudens tanquã mͦ deniq fraudem
S ensit. e puppi pontũ ꝓspectat adunca
Et flenti similis. nou hec mͥ litora naute
ꝑ misistis ait. non hec mͥ terra rogata est
Quo merui penã fc̃o. que gloria ur̃a est
⁊i puerũ iuuenes. si multi fallitis unũ
am dudũ flebam lacͥmas manꝰ impia nr̃as
Sidet. ⁊ impellit ꝓperantib eiͦra remis
ꝑ tͥ nũc ip̃m neq eĩ presentior illo
E st ds adiuro. tam me tͥ uera referre
Qmͣ ueri maiora fide. stetit equore puppis
A ut alit̾ qm si ficoum nauale beneret
I p̃i admirantes remoꝵ in uerb̾s ꝑstant
U elaq deducũt. geminaq ope curr̾e tẽptãt
Impediũt hedere remos. neyuq recuruo
⁊erpũt. ⁊ gͣuidis distingũt uela corimbis
p̃e racemiferis frontẽ cͥcundatus uuis
Pampineis. agitat uelatã froudib hastã

Expanded text:
Nostra salus posita est” ait et subit ipse meumque Nostra salus posita est” ait et subit ipse meumque Explet opus Naxoque petit diuersa relicta. Tum deus illudens, tamquam modo denique fraudem Senserit, e puppi pontum prospectat adunca Et flenti similis: “Non haec mihi litora, nautae, Promisistis,” ait “Non haec mihi terra rogata est. Quo merui poenam facto? quae gloria uestra est, Si puerum iuuenes, si multi fallitis unum?” Iamdudum flebam. Lacrimas manus impia nostras ridet et impellit properantibus aequora remis. Per tibi nunc ipsum nec enim praesentior illo est deus adiuro, tam me tibi vera referre, quam veri maiora fide: stetit aequore puppis haud aliter quam si siccum navale teneret. Illi admirantes remorum in verbere perstant velaque deducunt geminaque ope currere temptant. Impediunt hederae remos nexuque reSerpunt et grauidis distinguunt uela corymbis. Ipse racemiferis frontem circumdatus uuis Pampineis agitat uelatam frondibus hastam;
Abbreviated transcription (Latin):
Impia turba ꝓbat fcm. tũ demq bachus
B achus enĩ fuerat. ueluti clamore solutus
S it sopor atq mero redeant in pectora sensus
Qͥ d facitis: qͥs clamor ait. qua dicite naute :
H uc ope ꝑueni. quo me deferre paratis :
P one metũ ꝓtheus. ⁊ quos conting̾e portus
⁊ de uelis dixit. terra sistere petita
N aron ait liber cur sus ad u̾tioe ur̃ds
Illa mͥ domus est. uobis erit hospita tellus
ꝑ mare fallaces ꝑq omnia numina iurant
S ic fore. meq iubent picte dare uela carine
Dertera naxos erat. dextra mͥ lintea danti
Qͥd facis o deniens qͥs te furor inqͥt ofeltes
ꝑ se quisq timet. pete leuã maxima nutu
ꝑ smͥ significat ꝑs qͥd uelit aure susurrat
Obstupui capiatq alius moderamina dixi
M eq ministerio scełisq artisq remoui
Increpor a cunctis totũ qͦ murmurat agmẽ
E quib oethalion te scilicet om̃is in uno

Expanded text:
Impia turba probat factum. Tum denique Bacchus Impia turba probat factum. Tum denique Bacchus Bacchus enim fuerat, ueluti clamore solutus Sit sopor aque mero redeant in pectora sensus: “Quid facitis? Quis clamor?” ait “Qua, dicite, nautae, Huc ope perueni? quo me deferre paratis?” “Pone metum, ”Proreus“ et quos contingere portus Ede uelis; ”dixit “terra sistere petita.” “Naxon” ait Liber “cursus aduertite uestros. Illa mihi domus est; uobis erit hospita tellus.” Per mare fallaces perque omnia numina iurant Sic fore meque iubent pictae dare uela carinae. Dextera Naxos erat; dextra mihi lintea danti: Quid facis, o demens? Quis te furor” inquit “Opheltes? Pro se quisque timet; “Laeuam pete” maxima nutu Pars mihi significat; pars quid uelit aure susurrat. Obstupui: “Capiat” que “aliquis moderamina” dixi Meque ministerio scelerisque artisque remoui. Increpor a cunctis totumque immurmurat agmen. E quibus Aethalion: “Te scilicet omnis in uno
Abbreviated transcription (Latin):
Ille mero sompuoq grauis titubare uidet᷑
Uixq sequi. specto cultũ faciemqp gradũq¬
N il ibi quod crdi posset mortale uidebam
⁊ sensi ⁊ dixi sociis. quod numen in isto
Corpore sit dubito. s corpore numen in isto ẽ
Qͥsqͥs es o faueas nr̃isq laboribus assis
Hiis h des ueniam. ꝓ nobis mitte precari
D itis ait. quo non aalius conscendere sũmas
Occior autennas. pressoq rudente relabi
Hoc libis. hoc flauos hoc p̃tutela melampus
H oc ꝓbat alchimedon. ⁊ qui uehẽq modũq
Uoce dabat remis aĩoꝵ ortator enopeus
Hoc om̃s alii. prede tam cecca cupido est
Non tñ hanc sacro uiolari pondere pinũ
ꝑ peciar dixi. ꝑs hic michi maxinia iuris
Inq aditu obsisto. furit audacissimꝰ om̃i
De nu̾o licabas. tusca qui pulsus ab urbe
Exiliũ dira penam ꝓ cede luebat.
si dumn resto iuuenili guttura pugno
Rupit. ⁊ excussum misisset in equora. si non
H esissem. qũauis amens in fune retentus

Expanded text:
Ille mero somnoque grauis titubare uidetur Ille mero somnoque grauis titubare uidetur Vixque sequi; specto cultum faciemque gradumqnil ibi quod credi posset mortale videbam. Et sensi et dixi sociis: “Quod numen in isto cQuisquis es, o faueas nostrisque laboribus adsis; His quoque des ueniam.” “Pro nobis mitte precari Ditis ait, quo non alius conscendere summas Ocior antemnas prensoque rudente relabi. Hoc Libys, hoc flauus, prorae tutela, Melanthus, Hoc probat Alcimedon et, qui requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus, Hoc omnes alii; praedae tam caeca cupido est. “Non tamen hanc sacro uiolari pondere pinum Perpetiar;” dixi “pars hic mihi maxima iuris.” Inque aditu obsisto. Furit audacissimus omni De numero Lycabas, qui Tusca pulsus ab urbe Exilium dira poenam pro caede luebat. Is mihi, dum resto, iuuenili guttura pugno Rupit et excussum misisset in aequora, si non Haesissem, quamuis amens, in fune retentus.
Abbreviated transcription (Latin):
Ars illi sua census erat. cum trad̾et artẽ
Accipe quas habeo studii successor ⁊ heres
Dirit opes. moriensq mͥ nul ille reliqͥt
P ret̾ aquas. solũ hoc possum apellare pat̾nũ
Mox ego ne scopulis hererẽ semꝑ in hisdem
Ad didici regimẽ dextra mod̾ante carine
Flectere. ⁊ oelenie sidus pluuiale capelle
Taigetẽq hiadas oculis arthonq not aui
Ueutoꝵq domos. ⁊ portus puppib aptos
Forte petens de lon chie telluris ad horas
A plicor. ⁊ dextͥs adducor littora remis
Doq leues saltus uden inimittor harene
Nor ubi consũpta est aurora rubesc̾e pͥmo
Ceꝑat. ex urgo laticesq inferre recentes
Admoneo. monstroq uiam q̃ ducit ad undas
Ip̃e qͥd aura mͥ tumulo ꝓmittat ab alto
P rospicio. comitesq uoco. repetoq carinam
Adsumtus en inqͥt socioꝵ primus ofeltes
Utq putat p̃dam deserto nactus in agro¬
U irginea puerũ duoit ꝑ littora forma

Expanded text:
Ars illi sua census erat. Cum traderet artem: Ars illi sua census erat. Cum traderet artem: “Accipe quas habeo, studii successor et heres,” Dixit “opes;” moriensque mihi nil ille reliquit Praeter aquas; unum hoc possum appellare, paternum. Mox ego, ne scopulis haererem semper in iisdem, Addidici regimen dextra moderante carinae Flectere et Oleniae sidus pluuiale Capellae Taygetenque Hyadasque oculis Arctonque notaui Ventorumque domos et portus puppibus aptos. Forte petens Delon Chiae telluris ad oras Applicor et dextris adducor litora remis Doque leues saltus udaeque immittor harenae. Nox ubi consumpta est aurora rubescere primo Coeperat, exsurgo laticesque inferre recentes Admoneo monstroque uiam quae ducit ad undas. Ipse, quid aura mihi tumulo promittat ab alto, Prospicio comitesque uoco repetoque carinam. “Adsumus en!” inquit sociorum primus Opheltes; Vtque putat, praedam deserto nactus in agro, Virginea puerum ducit per litora forma.
Abbreviated transcription (Latin):
Et crescit rabies moderanunaq ip̃a nocebant
Sic ego torrentẽ qua nil obstabat eunti
L enius ⁊ modico strepitu decurrere uidi
At quacunq trabes obstructaq saxa tenebãt
Spumeus ⁊ feruens ⁊ ab obice seuior ibat
Ecce cruentati redeunt ⁊ hachus ubi eẽt
Querenti dño bachum uidisse negarunt
Hunc dixere tñ comitẽ fanulũq sacroꝵ
Cepimus ⁊ tradũt manib post terga ligatis
Satra dei qͦndam tirrena gente setutum
Aspicit hunc pentheꝰ oculis quos ira trem̃dos
Opiture tua q aliis document a dature
Morte ait. ede tuũ nomen. nomẽq parentũ
Et patriã. morisq uoui cur sacra freq̃ntes
Ille metu uacuus nomen mͥ dixit acestes
Patria meonia est humili de plebe parentes
N on mͥ q̃ duros colent pater arua iuuencos
Lanigeros ue greges nõ ulla arm̃ta reliquit
P auꝑ ⁊ ip̃e fuit. linoq solebat et hamis
Deciꝑe ⁊ calamo salientes ducere pisces

Expanded text:
Et crescit rabies moderaminaque ipsa nocebant. Et crescit rabies moderaminaque ipsa nocebant. Sic ego torrentem, qua nil obstabat eunti, Lenius et modico strepitu decurrere uidi; At quacumque trabes obstructaque saxa tenebant, Spumeus et feruens et ab obice saeuior ibat. Ecce cruentati redeunt et Bacchus ubi esset Quaerenti domino Bacchum uidisse negarunt: “Hunc” dixere “tamen comitem famulumque sacrorum Cepimus;” et tradunt manibus post terga ligatis Sacra dei quondam Tyrrhena e gente secutum. Aspicit hunc Pentheus oculis quos ira tremendos “O periture tuaque aliis documenta dature Morte,” ait “ede tuum nomen nomenque parentum Et patriam morisque noui cur sacra frequentes.” Ille metu uacuus: “Nomen mihi” dixit “Acoetes, Patria Maeonia est, humili de plebe parentes. Non mihi quae duri colerent, pater arua iuuenci, Lanigerosque greges, non ulla armenta reliquit; Pauper et ipse fuit linoque solebat et hamis Decipere et calamo salientes ducere pisces.
Abbreviated transcription (Latin):
Ille dedit leto fortes uos uinoite molles
Et patͥum retinete detus. si fata uetarẽt
S tare diu thebas. utinã torm̃ta uiriq
Menia diruerẽt. ignis ferrũq sonarent
Essenius miseri sñ crimine. sors q q̃renda
Non celanda foret. lacrimeq pudore carerẽt
At nũc a puero thebe capientur inhermi
Q ũe neq bella iuuãt. nec tela nec usus eqͦꝵ
Sed madidꝰ crinis mirra. mollesq corone
Purpuraq ⁊ pictis intertũ uestib aurũ
Qũe eqͥdem ego attutũ mͦ uos assistite cog̃a
Assũptũq pr̃em. cõmentaq sacra fateri
In satis acrisio est animi. contẽpn̾e uanũ
N umen. ⁊ argolicas uenienti claud̾e portas
P enthea terrebit cũ totis aduena thebis
I te citi famulis hoc imꝑat. ite duoemq
Attrahite huc uĩctũ. iussis mora segnis ab esto
Hũc auus hũc athamas. hũc cet̾a turba suoꝵ
Corripiũt dcls. frustraq inhib̾e laborant
Acrior ãmonitu ẽ. irritaturq retenta¬

Expanded text:
Ille dedit leto fortes, uos uincite molles Ille dedit leto fortes, uos uincite molles Et patrium retinete decus si fata uetabunt Stare diu Thebas, utinam tormenta uirique Moenia diruerent ignis ferrumque sonaret! Essemus miseri sine crimine sorsque querenda, Non celanda foret, lacrimaeque pudore carerent. At nunc a puero Thebae capientur inermi, Quem neque bella iuuant nec tela nec usus equorum, Sed madidus myrrha crinis mollesque coronae Purpureaeque et pictis intextum uestibus aurum. Quem quidem ego ac tutum, modo uos absistite, cogam Assumptumque patrem commentaque sacra fateri. An satis Acrisio est animi contemnere uanum Numen et Argolicas uenienti claudere portas, Penthea terrebit cum totis aduena Thebis? Ite citi famulis hoc imperat, ite ducemque Attrahite huc uinctum iussis mora. Segnis abesto.” Hunc auus, hunc Athamas, hunc cetera turba suorum Corripiunt dictis frustraque inhibere laborant. Acrior admonitu est irritaturque retent
Abbreviated transcription (Latin):
Dc̃a fides sequit᷑. responsaq uatis agunt᷑
L iber ad est. festisq tremũt ululatib agri
Turba ruit mixteq uiris mr̃esq nurꝰqͦ
Uulgusq ⁊ ꝓceres ignota ad sacra ferunt᷑
Qͥs furor anguigene ꝓles mauortia ur̃as
Atcollit mentes pentheus ait. era ne tm̃
Ere repulsa ualent. ⁊ adunco tibia cornu
Et magice fraudes. ut qͦs nõ bellicus ensis
Non tuba terruerit. nõ strictis agmina telis
Feminee uoces ⁊ mota insania uino
Obsceniq greges ⁊ mnania timpana uincãt
Uos ne senes mirer qͥ longa ꝑ equoia uecti
A tyro. hac ꝓfugos posuistis sede penates
Nũc siuitis sñ marte capi. uos acrior etas
Oiuuenes ꝓpriorq mee. quos arma tenere
Non tirsos. galeaq tegi. nõ fronde decibat
Este p̃cor memores qua sitis stirpe creati
Illiusq animos qͥ multos ꝑdidit unus
S umite serpentis. ꝓ fontib ille lacuq
Interiit. sed uos ꝓ fania uinoite ur̃a

Expanded text:
Dicta fides sequitur responsaque uatis aguntur; Dicta fides sequitur responsaque uatis aguntur; Liber adest festisque fremunt ululatibus agri; Turba ruit mixtaeque uiris matresque nurusque Vulgusque et proceres ignota ad sacra feruntur. Quis furor, anguigenae, proles Mauortia, uestras Attollit mentes? ”Pentheus ait “aerane tantum Aere repulsa ualent et adunco tibia cornu Et magicae fraudes ut quos non bellicus ensis, Non tuba terruerit, non strictis agmina telis, Femineae uoces et mota insania uino Obscenique greges et inania tympana uincant? Vosne, senes, mirer, qui longa per aequora uecti A Tyro, hac profugos posuistis sede Penates, Nunc sinitis sine Marte capi? Vosne, acrior aetas, O iuuenes, propiorque meae, quos arma tenere, Non thyrsos, galeaque tegi, non fronde, decebat? Este, precor, memores, qua sitis stirpe creati Illiusque animos, qui multos perdidit unus, Sumite serpentis; pro fontibus ille lacuque Interiit, at uos pro fama uincite uestra.
Abbreviated transcription (Latin):
Iãq rogũ. quassasq faces feretrũq ꝑabant
Nusqͣm corpus erat. croceũ ꝑ corꝑe florem
Inueniũt foliis mediũ cingentib albis
Cognita res nu̾tam uati ꝑ achaidas urbes
Attulerat famã. nomẽq erat augͦis ingens
S ꝑuit echionides tñ hũe. ex om̃ib unus
Contẽptor suꝑum pentheꝰ. pre sagaq ridet
Uerba senis. teuebrasq ⁊ cladẽ lucis adempte
O bicit. ille mouẽs albentia tẽpora canis
Q mͣ felix eẽs si tu quoq luminis huius
Orbus ait fieres net bachica sacra uideres
N ãq dies aderit qũe nõ ꝓcul auguror ẽẽ
Qua nouus huc ueuiet ꝓles semeleia liber
Qũe nisi temploꝵ fu̾is dignatus honore
M ille lacer spargere locis. ⁊ sang̾ne siluas
Fedabis. matr̃e q ruã mr̃isq sorores
⁊ ueniet nec enĩ dignabere nunen honore
M eq sub hiis tenebris nimiũ uidisse q̃reris
Malia dicentẽ ꝑturbat echione natus

Expanded text:
Iamque rogum quassasque faces feretrumque parabant; Iamque rogum quassasque faces feretrumque parabant; Nusquam corpus erat; croceum pro corpore florem Inueniunt foliis medium cingentibus albis. Cognita res uatis meritam per Achaeides urbes Attulerat famam nomenque erat auguris ingens. Spernit Echionides tamen hunc ex omnibus unus, Contemptor superum, Pentheus praesagaque ridet Verba senis tenebrasque et cladem lucis ademptae Obicit. Ille mouens albentia tempora canis: “Quam felix esses, si tu quoque luminis huius Orbus” ait “fieres, nec Bacchica sacra uideres! Namque dies aderit, quam non procul auguror esse, Qua nouus huc ueniet, proles Semeleia, Liber; Quem nisi templorum fueris dignatus honore, Mille lacer spargere locis et sanguine siluas Foedabis matremque tuam matrisque sorores. Et ueniet; neque enim dignabere numen honore Meque sub his tenebris nimium uidisse quereris.” Talia dicentem perturbat Echione natus.
Abbreviated transcription (Latin):
Igne leui cere matutineq pruine
Sole tepente solent. sic attenuatꝰ amore
Liquit᷑. ⁊ tecto paulatim carpitur igne
Et neu iam color est mirto candore rubori
N et uigor. ⁊ uires ⁊ q̃modo uisa placebant
N ec corpus renianet qͦndani qd̾ amau̾at eccho
Q tñ ut uidit qũauis irata. memor q¬
F ndoluit. quociẽsq puer miserabilis heu heu
Direrat. hec resonis itembat uocib heu heu
Cũq suos manib ꝑcusserat ille la certos
Hec qͦ reddebat sonitũ plangoris eiuidem
Ultima uox solitã fuit hec spectantis in undã
H eu frustra dilecte puer. totidẽq remisit
U erba locus dc̃oq uale. ualt inqͥt ⁊ eccho
Ille caput iuridi fessũ submisit in herba
Lumina mors clausit dñi mirantia forniã
Tũc qͦ se postqmͣ ẽ inferna sede receptus
In stigia spectabat aqua plaurere sorores
N aides. ⁊ sectos fr̃i imposuere capillos
P lanxerũt driades plangiartib assonat eccho

Expanded text:
Igne leui cerae matutinaeque pruinae Igne leui cerae matutinaeque pruinae Sole tepente solent, sic attenuatus amore Liquitur et tecto paulatim carpitur igni. Et neque iam color est mixto candore rubori, Nec uigor et uires et quae modo uisa placebant, Nec corpus remanet, quondam quod amauerat Echo. Quae tamen ut uidit, quamuis irata memorque, Indoluit, quotiensque puer miserabilis “heu heu!” Dixerat, haec resonis iterabat uocibus “heu heu!” Cumque suos manibus percusserat ille lacertos, Haec quoque reddebat sonitum plangoris eundem. Vltima uox solitam fuit haec spectantis in undam: “Heu frustra dilecte puer! ”totidemque remisit Verba locus; dictoque “Vale!”, “Vale!” inquit et Echo. Ille caput uiridi fessum summisit in herba; Lumina mors clausit domini mirantia formam. Tum quoque se, postquam est inferna sede receptus, In Stygia spectabat aqua. Planxere sorores Naiades et sectos fratri imposuere capillos; Planxerunt dryades; plangentibus assonat Echo.
Abbreviated transcription (Latin):
Uotũ in amante nouũ. uellẽ qd̾ amamꝰ abeẽt
Iamq dolor uires adimit. nͨ tempora uite
Longa mee suꝑant pͥmoq extingor in euo
Net mͥ mors graius est posituro morte dolores
Hic qui diligitur uellẽ diuturnior eẽt
Nũc duo concordes anima moriemur in una
Dixit. ⁊ ad faciem rediit male sanus eandeni
Et lacrimis turbauit aqͣs. obscuraq moto
Beddita forma lacu ẽ. qũa cũ uidisset abire
Quo refugis remaue nec me crudelis amãtẽ
Desere clamauit. liceat quod tangere nõ est
Aspicere. ⁊ misero p̃bere alimenta furori
Dĩq dolet. sũmo uestem dedurit ab ore
Nudaq marmoreis ꝑcussit pectora palmis
P ectora traxerũt tenuẽ ꝑcussa rubor̃s
Non alit̾ qͣm poma solent. q̃ candida ꝑte
Parte rubent. aut ut uariis solet nua racemiᷤ
Tucere purpureũ nõdũ matura ruborẽ
Q simul aspexit liq̃fc̃a rursus in unda
Non tulit ult̾ius. s ut intabescere flaues

Expanded text:
Votum in amante nouum, uellem quod amamus abesset. Votum in amante nouum, uellem quod amamus abesset. Iamque dolor uires adimit nec tempora uitae Longa meae superant primoque extinguor in aeuo. Nec mihi mors grauis est posituro morte dolores; Hic, qui diligitur, uellem diuturnior esset. Nunc duo concordes anima moriemur in una. Dixit et ad faciem rediit male sanus eandem Et lacrimis turbauit aquas obscuraque moto Reddita forma lacu est. Quam cum uidisset abire: “Quo refugis? remane nec me, crudelis, amantem Desere; ”clamauit “liceat quod tangere non est Aspicere et misero praebere alimenta furori.” Dumque dolet, summo uestem diduxit ab ore Nudaque marmoreis percussit pectora palmis. Pectora traxerunt tenuem percussa ruborem, Non aliter quam poma solent, quae, candida parte, Parte rubent aut ut uariis solet uua racemis Ducere purpureum nondum matura colorem. Quae simul aspexit liquefacta rursus in unda, Non tulit ulterius; sed, ut intabescere flauae
Abbreviated transcription (Latin):
Quoq magis doleam. nõ nos mare seꝑat ingens
N et uia nec montes. nec clausis menia portis
E rigua ꝓhibemur aqua. cupit ipse teneri
Nam quociens liquidis porreximus oscula limphis
H ic tociens ad me resupino nititur ore
P osse putes tangi minimũ ẽ qd̾ amãtib obstat
Qͥ squis es huc exi. quid me puer unice fallis
Quo ue petitus abis. certe nec forma nec etas
E st mea qũa fugias. ⁊ amarũt me qͦ uimphe
S pem mͥ nescio qua uultu ꝓmittis amico
Cũq ego porrexi tͥ brachia porrigis ultro
Cũ risi arrides. lacrimas qͦ sepe notaui
Me latrimante tuas. nutu qͦ signa remittis
Et qnͣtũ motu formosi suspicor oris
Uerba refers. aures non ꝑuenientia nr̃as¬
I pse ego sũ sensi. nũc me mea fallit ymag
Uror amore mei flamnias moueoq feroq
Qͥ d faciam uoger an ne rogẽ. qͥd deinde rogabo
Quod cupio metũ est. inope̾ nie copia fecit
Outina nr̃o secedere corpore possem

Expanded text:
Quoque magis doleam, non nos mare separat ingens Quoque magis doleam, non nos mare separat ingens Nec uia nec montes nec clausis moenia portis; Exigua prohibemur aqua. Cupit ipse teneri; Nam quotiens liquidis porreximus oscula lymphis, Hic totiens ad me resupino nititur ore. Posse putes tangi; minimum est quod amantibus obstat. Quisquis es, huc exi; quid me, puer unice, fallis? Quoue petitus abis? Certe nec forma nec aetas Est mea quam fugias et amarunt me quoque nymphae. Spem mihi nescio quam uultu promittis amico; Cumque ego porrexi tibi bracchia, porrigis ultro; Cum risi, arrides. Lacrimas quoque saepe notaui Me lacrimante tuas; nutu quoque signa remittis; Et, quantum motu formosi suspicor oris, Verba refers aures non peruenientia nostras. Iste ego sum; sensi nec me mea fallit imago; Vror amore mei, flammas moueoque feroque. Quid faciam? roger anne rogem? Quid deinde negabo? Quod cupio mecum est; inopem me copia fecit. O utinam a nostro secedere corpore possem!
Abbreviated transcription (Latin):
Irrita fallaci quociens dedit oscula fonti
In medus quociens uisũ captantia collũ
B rachia m̾sit ahͥs. nec se deprendit in illis
Quid uideat nescit. s quod uideatur in illo ẽ¬
Atq oculos isdem qͥ decipit incitat error
Credule quid frustra simulacra fugatia captas
Quod petis est nusqũa qd̾ amas auert̾e ꝑdes
I sta reꝑcusse qũa cernis ymaginis umbra ẽ
N il ht̃ ista sui. tecũ uenitq mauet q
Tecum discedet si tu discedere possis
N on illum cereris nõ illũ cura quietis
Ertrahere iude potest. s opaca fu sus in herba
S pectat in expleto mendacem lumine formã
ꝑq oculos perit ip̃e suos. paulũ q leuatus
Ad cirtũstantes tendens sua brachia siluas
Heqͥs io silue crudelius inquit amauit
Scitis enĩ. ⁊ multis latebra oportuna fuistis
Et qũe cum ur̃e tot agant᷑ secula uite
Q ui sic tabuerit longo meministis in euo
Et placet ⁊ udeo. s quod uideoq placet q
N on tñ inuenio. tantus tenet error amantẽ

Expanded text:
Irrita fallaci quotiens dedit oscula fonti! In medias quotiens uisum captantia collum Bracchia mersit aquas nec se deprendit in illis! Quid uideat, nescit; sed quod uidet, uritur illo Atque oculos idem, qui decipit, incitat error. Credule, quid frustra simulacra fugacia captas? Quod petis est nusquam; quod amas, auertere, perdes. Ista repercussae, quam cernis, imaginis umbra est. Nil habet ista sui; tecum uenitque manetque; Tecum discedet, si tu discedere possis. Non illum Cereris, non illum cura quietis Abstrahere inde potest; sed opaca fusus in herba Spectat inexpleto mendacem lumine formam Perque oculos perit ille suos; paulumque leuatus, Ad circumstantes tendens sua bracchia siluas: “Ecquis, io siluae, crudelius” inquit “amauit? Scitis enim et multis latebra opportuna fuistis. Ecquem, cum uestrae tot agantur saecula uitae, Qui sic tabuerit, longo meministis in aeuo? Et placet et uideo; sed quod uideoque placetque Non tamen inuenio; tantus tenet error amantem.
Abbreviated transcription (Latin):
Expectare sonos ad qͦs sua uerba remittat
F orte puer comitũ seductus ab agmĩe fido
Dixerat he qͥs adest. ⁊ ad est respond̾at etcho
H ic stupet. ac atiem ꝑtes dimisit in om̃s¬
U oce ueni clamat magna. uocat illa uocãtẽ
R espicit ⁊ rursus nullo ueniente. qͥd inqͥt
Me fugis. ⁊ totidẽ quot dixit u̾ba recepit
P estat. ⁊ alterne deceptus ymagĩe uocis

Expanded text:
ba remittat. Forte puer, comitum seductus ab agmine fido, Dixerat: “Hic quis adest?” et “Adest” responderat Echo. Hic stupet atque aciem partes dimisit in omnes, Voce “Veni” magna clamat; uocat illa uocantem. Respicit et rursus nullo ueniente: “Quid” inquit “Me fugis?” et totidem, quod dixit, uerba recepit. Perstat et alternae deceptus imagine uocis
Abbreviated transcription (Latin):
M ater. ⁊ o gemine clamauit adeste sorores
Ille aꝑ in nr̃is errat qͥ maximus agris
Ille mͥ feriendus aꝑ. ruit om̃is in unum
T urba furens. cuncte coeũt trepidũq seqũt᷑
Iam trepidũ. iã u̾ba minus uiolent a loq̃ntẽ
I am se dãpuantẽ iã se peccasse fatentẽ
S aucuis ille tñ fer opem mat̾tera dirit
Antonoe moueãt aĩos antheonis umbre

Expanded text:
eminae” clamavit “adeste sorores! ille aper, in nostris errat qui maximus agris, ille mihi feriendus aper.” Ruit omnis in unum turba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur, iam trepidum, iam verba minus violenta loquentem, iam se damnantem, iam se peccasse fatentem. Saucius ille tamen “fer opem, matertera” dixit “Autono
Abbreviated transcription (Latin):
Cogitat. ⁊ dubitat de te babilama narr
Dirce. qũa uersa scamis uelantib artus
S tagna palestini credũt celebrasse fig
An magis ut sũptis illius filia pemus
Extremos altis in turrib eg̾it annos
N ais an ut cantu ninuũq potentib herbis
U ert̾it in tacitos iuuenilia corꝑa piscu

Expanded text:
cogitat et dubia est, de te, Babylonia, narret, Derceti, quam versa squamis velantibus artus stagna Palaestini credunt motasse figura; an magis, ut sumptis illius filia pennis extremos albis in turribus egerit annos; nais an ut cantu nimiumque potentibus herbis verterit in t
Abbreviated transcription (Latin):
S ed fuit in tenera tã dira suꝑbia forma
Nulli illũ iuuenes nulle titigere puelle
spicit hunc trepidos agitantẽ in retia c̾uos
Uocalis nimphe. q̃ nou reticers loquenti
N et pͥor ip̃a loqͥ didicit resonabilis ercho

Expanded text:
Sed fuit in tenera tam dura superbia forma Nulli illum iuuenes, nullae tetigere puellae. Aspicit hunc trepidos agitantem in retia ceruos Vocalis nymphe, quae nec reticere loquenti Nec prior ipsa loqui didicit resonabilis E
Abbreviated transcription (Latin):
Sed neq iam fetus desiderat arbore dẽptos
Nec qͣs ortus alit cũ succis mittib herbas
N et quicqͣm nͥ te. miserere ardentis ⁊ ip̃m
Q d petit ore neo presentẽ crede p̃cari
Ultoresq deos ⁊ pectora dura ꝑosam
ꝓ daliã memorẽ q time rannu sidis ir̃a
Quoq magis caueas. ⁊ enĩ mͥ multa uetꝰtas
Scire dedit. referã toto not issima cypro
Luctatusq diu postqm rõne furorẽ
Uinc̾e non potutt supler ad lumna uenit

Expanded text:
Sed neque iam fetus desiderat arbore demptos, Sed neque iam fetus desiderat arbore demptos, nec, quas hortus alit, cum sucis mitibus herbas, nec quicquam, nisi te; miserere ardentis et ipsum, quod petit, ore meo praesentem crede precari ultoresque deos et pectora dura perosam Idalien memoremque time Rhamnusidis iram! Quoque magis timeas etenim mihi multa vetustas scire dedit, referam tota notissima Cypro luctatusque diu, postquam ratione furorem vincere non potuit, sup
Abbreviated transcription (Latin):
Nil preter frondes quare pet̾etur hab̾et¬
Tu tñ eremplo nõ tang̾is arboris huius
Concubitusq fugis. nec te cõiũg̾e curas
Atq utinã uelles. helene nõ plurib eẽt
Sollicitata ꝓcis. nec q̃ laphiteia mouit
Prelia. nec cõiunx timidi aut audacis ulixiᷤ
Nũc qͦ cũ fugias aduerserisq petentes
Mille uiri cupiũt. ⁊ semideiq deiq
⁊ q̃cunq tenẽt albanos numina mõtes
Sed tu si fapias si te bñ iungere. anũq
Hanc audire uoles. q̃ te plus om̃ib illis
Plus qͣm credis amo uulgares reice tedas.
Uertũnũ q thori sociũ tͥ dilige. ꝓ quo
Me qͦ pignus habe. neq enĩ sibi nocior ip̃e ẽ.¬
Ardor eris. soliq suos tͥ deuouet annos
Adde quod est iuuenis. qd̾ naturale decoris
Munus ht̃. formasq apte finget᷑ in om̃s
Et quod erit iussus iubeas licet oĩa. fiet
Qͥd quod amatis ĩdẽ. qͥd qd̾ tͥ poma colũt᷑
P inus ht̃. letaq tenet tua mun̾a dextͣ

Expanded text:
nil praeter frondes, quare peteretur, habenil praeter frondes, quare peteretur, habeexemplo non tangeris arboris huius concubitusque fugis nec te coniungere curas. Atque utinam velles! Helene non pluribus esset sollicitata procis nec quae Lapitheia movit proelia nec coniunx nimium tardantis Ulixei. Nunc quoque, cum fugias averserisque petentes, mille viri cupiunt et semideique deique et quaecumque tenent Albanos numina montes. Sed tu, si sapies, si te bene iungere anumque hanc audire voles, quae te plus omnibus illis, plus quam credis, amo, vulgares reice taedas Vertumnumque tori socium tibi selige! pro quo me quoque pignus habes neque enim sibi notior ille eardor eris, solique suos tibi devovet annos. Adde, quod est iuvenis, quod naturale decoris munus habet formasque apte fingetur in omnes, et quod erit iussus, iubeas licet omnia, fiet. Quid quod amatis idem? quod, quae tibi poma coluntur, primus habet laetaque tenet tua munera dextra?
Abbreviated transcription (Latin):
Hos qͦ uertũuus. nec erat felicior illis
O quociens habitu duri messoris aristas
C orbe tulit. ueriq fuit messoris ymago
T emꝑa sepe gerens feno religata recenti
Desectum pot̾at gramen uersare uideri
Sepe manu stimulos rigida portabat. at illũ
Iurares fessos dñi iunxisse iuuencos
Falce data frondator erat. uittisq putator
I nduerat scalas lecturũ poma putares
M iles erat gladio piscator ar uudine sũpta
Deniq ꝑ multas ad itũ sibi sepe figuras
Reꝑꝑit. ut caꝑet spectate gaudia forme
Ille etiã picta redimitus tẽpora mitra
I nnitens baculo positis ꝑ tempora caiis
Assimilauit anũ. cultosq intrauit in ortos
Paucaq laudate dedit oscula. qͣlia nõ qmͣ
Uera dedisset anus. glebaq mourua resedit
Suspiciens pandos au tõpni poud̾e ramos
Ulmus erat contra speciosa tum̃tib uius
Qͣm socia postqmͣ ꝑiter cũ uitte ꝓbauit
At si staret ait celebs sũ palmite troncꝰ

Expanded text:
hos quoque Vertumnus neque erat felicior illis. hos quoque Vertumnus neque erat felicior illis. O quotiens habitu duri messoris aristas corbe tulit verique fuit messoris imago! Tempora saepe gerens faeno religata recenti desectum poterat gramen versasse videri; saepe manu stimulos rigida portabat, ut illum iurasses fessos modo disiunxisse iuvencos. Falce data frondator erat vitisque putator; induerat scalas: lecturum poma putares; miles erat gladio, piscator harundine sumpta. Denique per multas aditum sibi saepe figuras repperit, ut caperet spectatae gaudia formae. Ille etiam picta redimitus tempora mitra, innitens baculo, positis per tempora canis, adsimulavit anum cultosque intravit in hortos aucaque laudatae dedit oscula, qualia numquam vera dedisset anus, glaebaque incurva resedit suspiciens pandos autumni pondere ramos. Ulmus erat contra speciosa nitentibus uvis: quam socia postquam pariter cum vite probavit, “at si staret” ait “caelebs sine palmite truncus,
Abbreviated transcription (Latin):
Monte iacet positus tribuit q uocabula monti¬
N aniqi palatinus sũme loca gentis habebat
Rege sub hoc pomona fuit. qua nulla latinas
I nt̾ amadriades coluit sollercius ortos
N ec fuit arborei studiosior altera fetus
Unde tenet nomẽ. non siluas illa nec aunes
Rus aniat. ⁊ ramos felicia poma ferentes
N ec iaculo grauis est. s adunca dextera falce
Qua mͦ luxuriẽ p̃mit. ⁊ spaciantia passim
Brachia cõpescit. fixo mͦ cortice lignũ
I userit. ⁊ succos alieno prebet alũpno
Nec sentire sitim patit᷑. bibule q returuas
Radicis fibras labentib irrigat undis
Hic amor. hoc ftudiũ. uen̾is quoq nulla cupido ẽ¬
U im tñ agrestum metuẽs. pomeria claudit
I ntus. ⁊ accessus ꝓhibet refugitq uiriles
Quid nõ ⁊ satiri saltatib apta iuuentus
Fecere. ⁊ pinu precincti cornua panes
S illenusq suis somꝑ iuuenilor annis
Quiqz deus fures uel falce uel inguine t̾ret
Ut potirent᷑ ea. s enim fuꝑabat amando

Expanded text:
monte iacet positus tribuitque vocabula monti. Iamque Palatinae summam Proca gentis habebat. Rege sub hoc Pomona fuit, qua nulla Latinas inter hamadryadas coluit sollertius hortos nec fuit arborei studiosior altera fetus. Unde tenet nomen: non silvas illa nec amnes, rus amat et ramos felicia poma ferentes. Nec iaculo gravis est, sed adunca dextera falce, qua modo luxuriem premit et spatiantia passim bracchia compescit, fisso modo cortice lignum inserit et sucos alieno praestat alumno; nec sentire sitim patitur bibulaeque recurvas radicis fibras labentibus inrigat undis: hic amor, hoc studium; veneris quoque nulla cupido est. Vim tamen agrestum metuens pomaria claudit intus et accessus prohibet refugitque viriles. Quid non et satyri, saltatibus apta iuventus, fecere et pinu praecincti cornua Panes Silenusque, suis semper iuvenalior annis, quique deus fures vel falce vel inguine terret, ut poterentur ea? Sed enim superabat amando
Abbreviated transcription (Latin):
Sollicita peciit ppensũ uoce fauorẽ
Sepe ferenda dedit blandis sua u̾ba tabellis
Int̾dũ madidas lacrimaꝵ rore coronas
Postib intendit. posuit q in limine duro
Molle latus. multisq sere cõuicia fecit
Seuior illa freto surgente cadentib austͥs
Durior ⁊ ferro qd̃ doricus erqͦquit ignis
Et saro qd̃ adhuc uiua radice tenetur
Sꝑuit. ⁊ irridet. fc̃isq ĩmttib addit
Uerba suꝑba feror. ⁊ spe qͦ fraudat amãtẽ
Non tulit impaciẽs longi torm̃ta doloris
Yphis ⁊ aute fores ħ u̾ba nouissima dixit
Uincis anararete. nec erũt tͥ tedia tandr̃
Ulla ferenda mei. letos molire tͥumphos
⁊ peana uoca. nitidaq incingere lauro
Uincis enĩ. moriorq libens. age ferrea gaude
Certe aliqͥd laudare mei cogeris. erit q¬

Expanded text:
sollicita petiit propensum voce favorem; saepe ferenda dedit blandis sua verba tabellis, interdum madidas lacrimarum rore coronas postibus intendit posuitque in limine duro molle latus tristisque serae convicia fecit. Saevior illa freto surgente cadentibus Haedis, durior et ferro, quod Noricus excoquit ignis, et saxo, quod adhuc vivum radice tenetur, spernit et inridet factisque inmitibus addit verba superba ferox et spe quoque fraudat amantem. Non tulit impatiens longi tormenta doloris Iphis et ante fores haec verba novissima dixit: “Vincis, Anaxarete, neque erunt tibi taedia tandem ulla ferenda mei: laetos molire triumphos et Paeana voca nitidaque incingere lauru! Vincis enim, moriorque libens: age, ferrea, gaude! Certe aliquid laudare mei cogeris
Abbreviated transcription (Latin):
iide sub ascanu dicione bmominis alba
Resq latina fuit successit siluius illi
Quo satus autiquo tenuit repetita latuiꝰ
Nomiua cũ sceptris. claruis subit etro latino
Epitus ex illo ẽ. post hũc capetusq capis qr
Sed capis aute fuit. regnũ tibernꝰ ab illis
Cepit. ⁊ in tusci dimersus fluminis uudis
A crota sũt geuiti. rõmulus mat᷑ͣior aunis
Fr̃e suo sceptrũ moderatior acrota forti
T radit aueutino. qui quo reguarat eodeui¬

Expanded text:
Inde sub Ascanii dicione binominis Alba Inde sub Ascanii dicione binominis Alba resque Latina fuit. Succedit Silvius illi. Quo satus antiquo tenuit repetita Latinus nomina cum sceptro. Clarus subit Alba Latinum. Epytus ex illo est; post hunc Capetusque Capysque, sed Capys ante fuit. Regnum Tiberinus ab illis cepit et in Tusci demersus fluminis undis Acrota sre suo sceptrum moderatior Acrota forti tradit Aventino, qui, quo regnarat, eode
Abbreviated transcription (Latin):
Fecit auũ. qnͣuis ꝑuũ des optime munꝰ
Dũ mͦ des aliquid. satis est in amabile regnũ
sperisse semel. stigios se mel isse ꝑ aunes
ssensere dei nec cõiuux regia uultus
I mmotos tenuit. placcatoq annuit ore
T ũe pat̾ est is ait celesti mun̾e dignus
Q d̃q petis ꝓ quoq petis cape nata qd optas
Fatus erat. gaudet. gratesq ait illa ꝑenti
ꝑq leues auras iunctis inuecta colunbis
Littus adit laurens. uir tectus arũdine serpit
In freta flumineis uicina mi nuc ius. undis
Hũc iubet euee q̃cunq obnoxia morti
Abluere. ⁊ tacito deferre sub equora cursu
Cornig̾ exenuit᷑ uen̾is mandata. suisq
Qͥcquid in enea fuerat mortale repurgat
Et resꝑsit aquis. ꝑs optima restitit illi
Lustratũ genitͥx diuino corpus odore
Uuxit. ⁊ ambrosia cum dulci nectare mixta
Contigit os. fecitq deũ qũe turba qͥrini
Noncupat indigetẽ temploq arisq recepit

Expanded text:
fecit avum, quamvis parvum des, optime, numen, fecit avum, quamvis parvum des, optime, numen, dummodo des aliquod: satis est inamabile regnum adspexisse semel, Stygios semel isse per amnes.” Adsensere dei, nec coniunx regia vultus immotos tenuit placatoque adnuit ore; tum pater “estis” ait “caelesti numine digni, quaeque petis, pro quoque petis: cape, nata, quod optas!” Fatus erat: gaudet gratesque agit illa parenti, perque leves auras iunctis invecta columbis litus adit Laurens, ubi tectus harundine serpit in freta flumineis vicina Numicius undis. Hunc iubet Aeneae, quaecumque obnoxia morti, abluere et tacito deferre sub aequora cursu; corniger exsequitur Veneris mandata suisque, quidquid in Aenea fuerat mortale, repurgat et respergit aquis: pars optima restitit illi. Lustratum genetrix divino corpus odore unxit et ambrosia cum dulci nectare mixta contigit os fecitque deum, quem turba Quirini nuncupat Indigetem temploque arisque recepit.
Abbreviated transcription (Latin):
Instar hñt auimos. nec iani dotalia regna
Nec sceptrũ soceri. nec te lauinia uirgo
Sed uicisse petũt. deponendiq pudore
Bella gerũt. tandẽi uenus uictricia nati
Arma uidet. turuꝰq cadit. cadit ardea tͣno
Hospite dc̃a potens. qũa postqͣmͣ barbarꝰ iguis
Abstulit. ⁊ tepida latuerunt tecta fauilla
Congerie in media tũ pͥmũ coguita p̃p̃es
Subuolat. ⁊ cin̾es plausis euerberat alis
Et sonus ⁊ macies ⁊ pallor ⁊ om̃ia captã
Q̃ decorant urbẽ. nomen qͦ sisit in illa
Urbis. ⁊ ip̃a suis deplangitur ardea pẽnis
I aniz deos om̃s ip̃amq eneia uirtus
Iunonẽ uet̾es finire coegerat iras
Cũ bñ fundatis opib crẽscentis yuli
T empestiuus erat celo cythereius herox
A mnbierat q uenus suꝑos. colloq parentis
C ircũfusa sui. nũqũa mͥ dixerat ullo
Temꝑe dure pat̾ nũc sis mit tissimꝰ opto
E nee uz meo qui te de sanguine nr̃o

Expanded text:
instar, habent animos; nec iam dotalia regna instar, habent animos; nec iam dotalia regna nec sceptrum soceri, nec te, Lavinia virgo, sed vicisse petunt deponendique pudore bella gerunt, tandemque Venus victricia nati arma videt, Turnusque cadit, cadit Ardea, Turno sospite dicta potens. Quem postquam barbarus ensis abstulit et tepida latuerunt tecta favilla, congerie e media tum primum cognita praepes subvolat et cineres plausis everberat alis. Et sonus et macies et pallor et omnia, captam quae deceant urbem, nomen quoque mansit in illa urbis; et ipsa suis deplangitur Ardea pennis. Iamque deos omnes ipsamque Aeneia virtus Iunonem veteres finire coegerat iras, cum, bene fundatis opibus crescentis Iuli, tempestivus erat caelo Cythereius heros: ambieratque Venus superos, colloque parentis circumfusa sui “numquam mihi” dixerat “ullo tempore dure pater, nunc sis mitissimus, opto, Aeneaeque meo, qui te de sanguine nostro