comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
possis uer alciꝯ aspirare suadco qutõ quibo io ex alto ꝑmissu est ui¬
des exlibris maioꝵ ingenia pieriaq de illoꝵ arboriba flam̃a cõ¬
cipis ostendete uicisim / posc̾is illos acrende hoc ingeno tuo debi /¬
tũ hoc age Pierios doccant q̃ maiora nõ p̃ñt quibꝰ sedulitas oꝑ¬
osa mes cardioͣ udum cerebrũ ingeniũ inplume Sangius gelid
Corꝰ labor paties aĩĩs głie ꝯtẽtor lucelli appetes necligens fastidii
Cerut ꝙ̃r ꝓcul ħ a moribꝰ tius absint hi pueoꝵ mano instabils
occlos nagos et ꝯfusum murmur obẜuẽt quos labor ille delectat
et pulius et strepitꝰ et sus feriia geniciũ clamor p̾cibꝰ mist̾ ac
lacmis quibꝰ reꝑueristere dulte ẽ quos pudet inter uiros u̾saꝵ
ant quos cͣcient quos afligãt quiba iuꝑent qui eos oderĩt dum
metũat Tir̃anica i ͭ ͣ noluptas ẽ et que ferote siracusi seuis aũĩr

Expanded text:
possis; verum altius aspirare suadeo quibus id ex alto permissum est: vipossis; verum altius aspirare suadeo quibus id ex alto permissum est: vides ex libris maiorum ingenia pyeriamque de illorum ardoribus flammam concipis; ostende te vicissim posteris et illos accende: hoc ingenio tuo debitum, hoc age. 15 Pueros doceant qui maiora non possunt, quibus sedulitas operosa, mens tardior, udum cerebrum, ingenium implume, sanguis gelidus, corpus laborum patiens, animus glorie contemptor, lucelli appetens, negligens fastidii; cernis quam procul hec a moribus tuis absint. 16 Hi puerorum manus instabiles, oculos vagos et confusum murmur observent, quos labor ille delectat et pulvis et strepitus et sub ferula gementium clamor precibus mixtus ac lacrimis, quibus repuerescere dulce est, quos pudet inter viros versari, ant, quos crucient, quos affligant, quibus imperent, qui eos “oderint dum metuant”. 17 Tyrannica ista voluptas est et que ferocem siracusii senis animum
Abbreviated transcription (Latin):
subsistere licicũ aut nagari aut du̾itere ꝓpirsq uix usibꝰ sufpectu¬
ru ingͣcis pu̾is cp̃o inpendere cũ molesto cũ infinito negocio additꝰ
es ubi istos erudieris emerget alii ulłꝯq unqͣ erit finis in nra ur¬
be priserti om̃is sexꝰ et etatꝭ moiẽ q pueroꝵ feracissia ut saxis
trucisq seu uẽtu genitos aut Italos dicas mir mdonas Exede in¬
ad aᵈͦ nͥ dissimłas natꝰ eras maiꝯq tͥ clariꝯq negociũ debebat᷑ ut
pueros doceres forͣ ͣ quide potuit tua noͣ ꝑfecto dũ ceiuluce ederet
te adiᵈ cogitat illi parendũ ut duci aut genit̾ci oꝑte forͣ ͤ ut hosci li-¬
bera cõtumacia resistendũ dicer aũt quispĩa ingͣte agis qui exudic̃o¬
nem a patͥba accepta poscis refundẽdam neges et qñ in eisde iudiui¬
duꝰ nõ licer in eõdĩ g̃ne humano gͣritudinẽ ex̾ciudã Ego añt nͥ nu-¬
nꝰ hõis puto ꝙͣ amoris aut benificii obliiici uitẽq nõ reddere cũ

Expanded text:
aut vagari aut divertere propriisque vix usibus suffecturum ingratis pueris tempus impendere? 12 Cum molesto tum infinito negotio addictus es; ubi istos erudieris emergent alii nullusque unquam erit finis, in nostra urbe presertim omnis sexus et etatis maximeque puerorum feracissima, ut saxis truncisque seu vento genitos aut Italos dicas esse Mirmidonas.  nisi dissimulas, natus eras maiusque tibi clariusque negotium debebatur; ut pueros doceres, fortuna quidem esse potuit tua; natura profecto, dum te in lucem educeret, de te aliud cogitabat; illi parendum ut duci ut genitrici optime; fortune ut hosti libera contumacia resistendum. 14 Dicet autem quispiam: ‘Ingrate agis, qui eruditionem a patribus acceptam posteris refundendam neges; et quando in eisdem individuis non licet, in eodem genere humano gratitudinem exercendam’. Ego autem nnis puto quam amoris aut benificii oblivisci vicemque non reddere cum
Abbreviated transcription (Latin):
lesti nõ ta gandeces illa assẽqui q̃ mieri ꝑati eade semꝑ e qͥssio
ais carere m mt sibi sĩt ꝯscii quo successꝰ infelacior carpi q̃at qui
ut interdũ fame desiderio sereq postioritatꝭ restimonio cãgat ͣ
sic intlligãt nͣ ad se ꝑtiu̾e si eoꝵs nõia sequetes taceãt cũ tacu¬
erit p̾cedentes ñc pauciores ut ait Cacero et certe melior̃s
iri qui nũditias suꝑnacuas mulieribꝰ liguẽtes honestis
atq iuribꝰ delectẽtur quibꝰ nõ sorbeat uł ad umibr̃a arboris
cil ad rip̃a fluiuiuis qui leri põssir boña diei ꝑte in erbosis

Expanded text:
lesti, non tam gaudentes illam assequi quam mereri, parati eadem semper equissimo animo carere, modo nil sibi sint conscii quo successus infelicior carpi queat; qui ut interdum fame desiderio sereque posteritatis testimonio tangantur, sic intelligant nichil ad se pertinere si eorum nomina sequentes taceant cum tacuerint precedentes, «nec pauciores» ut ait Cicero, «et certe meliores viri»; 22 qui munditias supervacuas mulieribus linquentes, honestis ac virilibus delectentur; quibus non sordeat vel ad umbram arboris vel ad ripam
Abbreviated transcription (Latin):
u Bnesem Oratorẽ de Soc ip̃o Epła 3.¬
iiꝰ adoloscentis pngenĩri Raynaldo nr̃o ꝑcolendũ tͣdid mo¬
res tibi qͣrius utͣq sibi qͥsq urm̃ uire sũo uendicet s ita
illũ inter duos amitos ꝑtroi uisum ẽ incunbe illi orote
bona indole si reꝑis adiuua si m̃is insere qͣ ad iũcã adiaues in
qua tͥ placeas qd tuar manuũ opꝰ noces cen̾o speccatulo facile
qd libet inp̾sseris discat te amare te colere te uereri demũ et u¬
giliono confilio pͥs et te miretur ab aicis Quid młta sime
semꝑ frer extimasti fili hue he et uale iiͦ idus han

Expanded text:
nsem oratorem, de hoc ipso. 1 Huius adolescentis ingenium Rainaldo nostro percolendum tradidi, mores tibi, quamvis utrunque sibi quisque vestrum iure suo vendicet, sed ita illum inter duos amicos partiri visum est. Incumbe illi, oro te; bonam indolem si reperis, adiuva; si minus, insere quam adultam adiuves, in qua tibi placeas, quod tuarum manuum opus voces. Tenero pectusculo facile quidlibet impresseris; discat te amare, te colere, te vereri; demum virgiliano consilio primis et te miretur ab annis. Quid multa? si me semper fratrem extimasti, filium hunc habe et Vale. V Idus Iun
Abbreviated transcription (Latin):
ut oiõs pͥñs horis meq ꝯdiconis sue admoues ac tacitꝰ pit̾¬
cui pula debet putricia rudimẽta Excipe illũ queso huaũtate
illa tua notissia et insiste si qua ma ẽ ut tarde surgeciũ matore
more matutin tẽꝑoris iaccurã merediana festinatone restau¬
ret Quid alr̾is dica dono hũc hominẽ cibi que meliore mͥ resti¬
fnuigilo tũctaq c̾tũ spicio mł mag q te tuas q u̾tutes intueter
tn auia posse uerone se illi hitatulũ elegisse uale ad fonte Sorgie

Expanded text:
us presens horis meque conditionis sue admonens ac tacitus intecui prima debet pueritie rudimenta. Excipe illum, queso, humanitate illa tua notissima et insiste, siqua via est, ut tarde surgentium viatorum more, matutini temporis iacturam meridiana festinatione restauret. 7 Quid ulterius dicam? dono hunc hominem tibi, quem “meliorem” michi restiinvigilo cuntaque circumspicio, nil magis quam te tuasque virtutes intuentem, cum alia possem, ver
Abbreviated transcription (Latin):
extant aliquot mẽ ad illu eple quoꝵ me hodie ño penita pu¬
det diuinare .ii. nõ soleo atq ũt ñc ip̃e ẽc diuinaset ꝓfecto aũt qd
dũ scͥ̾berem agebat accurꝰ q uidebatur nõ mea tͣm s tociꝯ h¬
maui g̃uis laude et admirãtõne dig̾ssimũ erat an tũ ob hocꝰ
unũ eradende sit nescio ꝙ tirepiter uiue maliit ꝙ̃ honeste mo¬
ri s de inporribllbꝰ nõ est ꝯsultaco et si n delere illas ualde ue¬
li nõ pot̾o in publicũ egresse mei uiris desierũt Itaq ceptu

Expanded text:
Extant aliquot mee ad illum epystole, quarum me hodie non penitus puExtant aliquot mee ad illum epystole, quarum me hodie non penitus pudet; divinare enim non soleo, atque utinam nec ipse etiam divinasset! profecto autem quod, dum scriberem, agebat acturusque videbatur, non mea tantum sed totius humani generis laude et admiratione dignissimum erat; an tamen ob hoc unum eradende sint, nescio, quod turpiter vivere maluit quam honeste mori; sed de impossibilibus non est consultatio; etsi enim delere illas valde velim, non potero; in publicum egresse mei iuris esse desierunt. Itaque ceptum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ teporis tantꝰ ẜmo deuatibꝰ fuit ꝙͣcꝯ e ad ripa rodam etate bac
cu cn ulło unqͣ loco auc tp̃e ta midla rei huris noticia fuisse arbi¬
trer uolo uile uisu lenias et discas inter tͥstia iocari uenit ad cu¬
ria nuip uo noͣ nõ ueit s captinꝰ duccꝰ e Nicolaus lauretiꝰ
osim late formidatꝰ tͥbunꝯ urbis Bome nũc oii hominũ nuẜ¬
unꝰ et qd extremiu mali genꝯ ẽ nescio an ut ulde miser sic mi¬
mine miẜabil qui c̃ã in capitolio tanta cu glia mori posser
boemicu ẽt mox lemoniense carcere sub iretanto suo et R. noĩs
calamus fuerit nociꝰ ẽ forte qͣr uelle amaba u̾tute laudaba ppo¬
sicum mirabar q aĩu mei gͣculabar Italie alme urbis imꝑ¬
meis accutissimos sentiebat tãto ego magis ardeba acuebaq au
si quid excogitare possem qͦ feruẽs iᵈ ingeniũ inflamaret et qͥ
ꝓbe nossem illa rs magis ꝙ̃ glia et laudibꝰ g̃nosum pecrꝰ in¬
ardescere inẜeba laudes magnificas et ml̃toꝵ forte iudico in

Expanded text:
dani etate hac, cum tamen nullo unquam loco aut tempore tam nullam rei huius notitiam fuisse arbitrer. Volo bilem risu lenias et discas inter tristia iocari. 5 Venit ad curiam nuper, imo vero non venit sed captivus ductus est, Nicolaus Laurentius, olim late formidatus tribunus urbis Rome, nunc omnium hominum us, et quod extremum mali genus est, nescio an, ut valde miser sic minime miserabilis, qui cum in Capitolio tanta cum gloria mori posset, bohemicum et mox lemovicensem carcerem subire tanto suo et romani nocalamus fuerit, notius est forte quam vellem. Amabam virtutem, laudabam propositum, mirabarque animum viri; gratulabar Italie, alme Urbis impmeis acutissimos sentiebat. 7 Tanto ego magis ardebam acuebamque animum siquid excogitare possem quod fervens illud ingenium inflammaret, et qui probe nossem nulla re magis quam gloria et laudibus generosum pectus inardescere, inserebam laudes, magnificas et multorum forte iudicio
Abbreviated transcription (Latin):
et et sũa ẜenissima uoluptãtẽ meror tibi aute tp̃a exiꝑeir
uña cibi q̃ sultꝰ noctẽ tͥomi q̃ cũ auxilio dext̾e excelsi lacennas
tuas absterget quos ut dixi nõ modo arguo s ẽc̃ uehemẽter lau¬
do du tn eis ur cupio et modu posueris et finẽ s qm̃ sc̾bend mi¬
ta q̃ res exbugit tys no heo merues nõ forte secda tͥ nor in la¬
tͥmis ducat  ut fostinate eple fine facia / oro puuctissiu auum
tnũ ut ipe sibi ꝓuiribꝰ op̃e ferat et appetitũ fłend qͥ ꝙͣ sit ue¬
hemẽs ex me scio iurili meditacõne renciat / Sumi et illũ oro qͥ
ꝑ pcc̃is nris moriẽs de cruce mestissimã solabat᷑ iur̃ẽm et se¬
cadum in gohausta ꝯsolacõnis et imiẜicordie sue fontẽ tue
uerõnesem poeta comedaao adolostentꝭ ad se adistendi grã

Expanded text:
 et suam sed miseram voluptatem meror — tibi ante tempus eriperem; unam tibi consulto noctem tribui que cum auxilio dextere Excelsi lacrimas tuas abstergeret, quas, ut dixi, non modo non arguo sed etiam vehementer laudo, dum tamen eis, ut cupio, et modum posueris et finem. 16 Sed n lacrimis ducatur, ut festinate epystole finem faciam, oro invictissimum animum tuum ut ipse sibi pro viribus opem ferat et appetitum flendi, qui quam sit vehemens ex me scio, virili meditatione reiciat; simul et Illum oro qui pro peccatis nostris moriens de cruce mestissimam solabatur matrem, ut secundum inexhaustum consolationis et misericordie sue fontem, tue Veronensem poetam, commendatio adoles
Abbreviated transcription (Latin):
uce nocie no hostis insidias nõ nadimoͣ no domũ aut aupiudut
hesaneu suñ coguter et sal̾ti dũ segit uolo metiai sit. Si negi¬
ciis urgetur leccone differat i ad legendũ accesserit negocior
pondos et cura cen famiriaris abiciar inq eaq sub occłis sart
aum iutendat s ꝯdicio nõ placet p utilibꝰ scͥꝑtis abstineat
nõlo rgo pit᷑ negotiet᷑ et studeat nolo sine ulło labore ꝑcipiate
sine labore no scripsi S expectas finẽ iux tande g obtent a l¬
dentia ẽut in res meas agã q̃ sic uti cogito ut de sinua xeꝵ pest¬
hac nemiñe mͥ peefera ulłis aicoꝵ precibꝰ inflectar ulla iꝙ̃ͣi
pe ullo precio ꝯmittã ut ꝑeclitãda iteꝵ sit libetas hoc t ami
De no ͥta uobiii ut stãti rero pͥñciũ et imẜcaris et rideas smi
ut idli gras metu agas qui me opuleto ae splendido si g̃ui młt
Rites obrato puitio liberauit uale sͦ ⁊dus ⁊lugustos ꝯsanan¬

Expanded text:
on vadimonium non domum aut agrum aut thesaurum suum cogitet, et saltem dum legit, volo mecum sit. Si negotiis urgetur, lectionem differat; ubi ad legendum accesserit, negotiorum pondus et curam rei familiaris abiciat, inque ea que sub oculis sunt, animum intendat. Si conditio non placet, inutilibus scriptis abstineat; nolo ego pariter negotietur et studeat, nolo sine ullo labore percipiat que sine labore non scripsi. 24 Sed expectas finem? vixtandem igitur obtenta licentia est, ut michi res meas agam, qua sic uti cogito ut de summa rerum posthac neminem michi preferam, nullis amicorum precibus inflectar, nulla unquam spe, nullo precio committam ut periclitanda iterum sit libertas. Hoc tinotum volui, ut statum rerum presentium et miserearis et rideas; simul ut Illi gratias mecum agas qui me opulento ac splendido sed gravi, multis licet optato, servitio liberavit. Vale. V Idus Augustas. 6 A
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sus idre dimũtãt q̃ cu credit᷑ defecisse capitu fecunidia re-¬
nastit a hec inter ãni fuguit dulcis inuera di labit᷑ senectꝰ
actelerat mors illa precedit aut seͬ Quid faciãt auxni qͦ se
u̾tant quibs se arciba expedĩãt oia in dies euanescere seqr euz
uniu̾so sencĩt iumiuni sola occupato mortal iuimnortał quoti¬
dieq crescit inter manꝰ fenstra lima queritur ac calprũ ada¬
mãtina ẽ dũ młta quidẽ congregẽt occupati ldĩt tp̃s effundũt
tu agere omia nõ iudeantũr unu idq opt sem ꝑ omittũt in

Expanded text:
fecunda renascitur. 6 Hec inter anni fugiunt, dulcis iuventa dilabitur, senectus accelerat, mors illam aut precedit aut sequitur. Quid faciant anxii, quo se vertant, quibus se se artibus expediant? omnia in dies evanescere seque cum universo sentiunt imminui; sola occupatio immortalis est quotidieque crescit inter manus; frustra lima queritur aut scalprum: adamantina est. 7 Cum multa quidem congregent occupati homines, tempus effundunt, et cum agere
Abbreviated transcription (Latin):
pe dixi it plura dicere murerer nõ cã huio paludis ħĩtato¬
qͣ me ip̃m offendere qui indigñacem stomacũ gͣui ꝯmerno¬
racone et idigestis noib̃ꝰ exarcebo Illud silisse noluẽri qͣr
n lnal illone has no alcis ascendisti mag ͫͫ cioi diuine gr̃e
si mestis indiciu Iscendisses i nͥ presidẽnciũ moriba dissiłis
uideris quo quĩdẽ puco n feliciꝰ Si gͥ ad salũte spectas l

Expanded text:
pe dixi et plura dicerem ni vererer non tam huius paludis habitatope dixi et plura dicerem ni vererer non tam huius paludis habitatoquam me ipsum offendere, qui indignantem stomacum gravi commemoratione et indigestis nominibus exacerbo. 5 Illud siluisse noluerim, quod in Babilone hac non altius ascendisti, magnum tibi divine gratie, si nescis, indicium; ascendisses enim nisi presidentium moribus dissimilis videreris, quo q
Abbreviated transcription (Latin):
seito fiuffe nõ ces qui ut ait adaro luccãtes uẽtos tepes¬
tate ꝙ fonaras iꝑio pͥmit ac inculis et carcere frenat
aut neptumi cui inꝑiũ pelagi seuũq t̾dente sorte datum
rex et młtere dedit fluctꝰ et collere uento qui uere dicto cicio tu¬
mida equora platat nõ tm equora s celu reg ͭ ac t̾ras et qͣ nlla gͣ¬
nes eliminas er sereni reuehes no inꝑp̾e ut e apud poẽtã collec¬
ras fugit nubes fugat nubes solemq reducit mltaꝵ illi rer e de¬
uitor in quibꝰ aut excͥmã dixeri modestiã illã q ex literis tuis m¬
des et infine alto nͥ me amor fallit aĩo subiuigis ñe mĩs ue q̃ͣ ad
mẽa stuam accomodissie nusqͣ te longe meliꝰ q̃r Habillone mc¬
turu preciare quide ac magͥfite/ na cͥ rer optia mediocͥtas non
sufficit nlle sufficiẽt opis et qͥ semł fastidia limio sacre urbis
expta ẽ nͥ forte longa ꝯsuerudine in his medullis Babillomi¬
cuiiuirꝰ iisederit quos excep̾tõne hac notare ueli intlligis.

Expanded text:
scito fuisse non Eoli qui, ut ait Maro, Luctantes ventos tempestatesque sonoras Imperio premit ac vinclis et carcere frenat, aut Neptuni, cui imperium pelagi sevumque tridentem ”sorte datum”rex Et mulcere dedit fluctus et tollere vento, qui vere dicto citius tumida equora placat, nec tantum equora sed celum regit ac terras et, qua nulla grnes eliminans et serenum revehens, non improprie, ut est apud poetam, Collectasque fugat nubes solemque reducit. 3 Multarum Illi rerum es debitor, in quibus haud extremam dixerim modestiam illam que ex literis michi tuis turum spondes et in finem alto, nisi me amor fallit, animo subiungis, nec minus vere quam ad meam sententiam accommodatissime, nusquam te non longe melius quam Babilone ac magnifice; nam et cui rerum optima mediocritas non sufficit, nulle sufficient opes, et qui semel fastidia huius sacre urbis expertus est, nisi forte longa consuetudine imis medullis babilonicum virus insederit — quos exceptione hac notare velim, intelligi
Abbreviated transcription (Latin):
solito augustior. ułtuq szenior auito solio residens pulsis lacio
mestiae nubibꝰ atq ibib iubriba lac̾maꝵ orbe nr̃m frona ⁊de¬
ra et stillati diademate fonaibit crepta restitnẽs regꝭ pãce tͣnq̾lli¬
tate ꝓpłis exoptata in quã rem ut fecisti hactens mido notissur
desteq reg̃ rogere ꝙͣ feliciter adipisti. Nec siquidẽ tp̃a est. ut oc
cesarei moris ħes tũ et mltã suꝑsit et sup̃ma tua celebris głia ma¬
ñi posent᷑ Uidimiꝰ te adu̾se fortune magͥficẽtissime reluctate ĩa
ceruimꝰ te uictore S en tocies uicta reuertit᷑ aspeccu initio et an-¬
rate casfidis ut ita dixeri fulgore suauior uicisti adusaur ꝓsꝑa re¬
dit in prelui quid putas: a ducata sũt arima no hostis et tibi quoc
arcto quidi egregie cum gessisti quale te in aꝑto exbibeas ex pectanio¬
a ulcos mangustiis pidefensos cãpests pug lapsauit a du̾tos

Expanded text:
solito augustior multumque serenior, avito solio residens, pulsis Latio solito augustior multumque serenior, avito solio residens, pulsis Latio mestitie nubibus atque imbribus lacrimarum, orbem nostrum fronte siderea et stellanti dyademate serenabit, ereptam restituens regno pacem, tranquillitatem populis exoptatam. 3 In quam rem ut fecisti hactenus, mundo notissdesteque regnum regere quam feliciter adipisci. Nunc siquidem tempus est ut omnes Cesarei moris habes, cum et multa supersint et supremam tua celebris gloria manum poscat. 4 Vidimus te adverse fortune magnificentissime reluctantem; iam cernimus te victorem; sed en totiens victa revertitur aspectu mitior et aurate cassidis, ut ita dixerim, fulgore suavior. Vicisti adversam; prospera redit in prelium: quid putas? mutata sunt arma, non hostis, et tibi quoquarcto quidem egregie rem gessisti; qualem te in aperto exhibeas expectamus. Multos in angustiis indefessos campestris pugna lassavit, multos
Abbreviated transcription (Latin):
trio nlłꝰ statꝰ ulla facies reꝵ durat nõ cuide semꝑ eris nemõ ħ tͥ occa¬
sio Intlligis ꝓuĩdẽtissie pͥnceps no tm̃ quid loquar s quid cogitẽ pre¬
sencie tue statũ uides ubi plurimũ rebelonis auo trio aͥ ͤq recͦ pͥn¬
cipibo fuit illic tͥ pluri erit obsequi uecer reꝵ mutacone felicissi¬
ma sorte tua neclexeris breuitate ac fugã iite morcalis an occłos
cũq hid brem loquio facrũ e. uale magͣnime Cesar et ꝓpera¬
cosan aha eolu magnũ Rrgni gricles a e rescaldũ pistitii¬
cio Regia. Epła
amn tande uix clarissime ꝑfidiam fides/ auaricia lorgitas/ saꝑ¬
biam iicit humilitas iom caritati odiũ desꝑaĩo spei cessit
tio uotꝰ/ cii obstandiũ fracta e/ inmortale bellũ est inter in¬
siculi regis uertex negatos honores inuito liuore susaipiet pecta¬
tores iudebũt et ĩrascent᷑ dentibꝰ suis fremẽt et tabescit ĩpe ãut

Expanded text:
trio; nullus status, nulla facies rerum durat, non tu idem semper eris, non hectrio; nullus status, nulla facies rerum durat, non tu idem semper eris, non hecsio. 10 Intelligis, providentissime princeps, non tantum quid loquar sed quid cogitem; presentem Tuscie statum vides: ubi plurimum rebellionis avo tuo aliisque retro principibus fuit, illic tibi plurimum erit obsequii. Utere rerum mutatione felicissima sortemque tuam ne neglexeris; brevitatem ac fugam vite mortalis ante oculos tcunque hoc breviloquio satisfactum est. Vale, magnanime Cesar, et prolaum Azarolum, magnum Regni Sicilie senescallum, institutio regia. 1 Iantandem, vir clarissime, perfidiam fides avaritiam largitas superbiam vicit humilitas; iam caritati odium, desperatio spei cessit,tio votis tuis obstantium fracta est. Immortale bellum est inter inSiculi regis vertex negatos honores invito livore suscipiet; “peccatores videbunt et irascentur, dentibus suis frement et tabescent”; ipse autem
Abbreviated transcription (Latin):
ul ꝯsultu ixi scio nõ n. id ago ut docẽa ẜ ut inea fides suo fuga¬
tur officio ĩoq rem nõ incoͣ adhõnare coloribꝰ soes ut coloratis
desolatissime sꝑonse cue et ꝑ aucor gandio ꝓ subiectoꝵ comodis ꝓ qua¬
laboraciũ xpañaꝵ/ ꝑ maturãdo negocio t̾re sc̃e / ꝑadipiscendo in
t̾ris preclarissime et inmortalis fame preconio ꝙ etherna ueciti ͤ
post huiꝯ fugacissime uite iiẜias ꝓmerenda precor oro ossecro to¬
to nc cio genibo cius affussis q̃tr occasione res maxas atq optias
gͦendi celitꝰ oblaca in cuctater er ipias eciectis q curis omibꝰ q̃ g̃sso
tuos ãta pio itin̾e rẽchũt morã collas claris semꝑ exordiis notitu¬
ra atq tui egẽtem q̃rqͣ pͥmũ in isere uelis ausonia optato succidũt
isses tam facile fati uia putas ne ꝑpeci hũc fauore ut uehemẽs
sit uolubile factũ e no humano quĩde ingemo si suos te uoluit ᷑ arbi/¬

Expanded text:
sultum iri scio; non enim id ago ut doceam, sed ut mea fides suo fungatur officio ideoque rem non nitor adornare coloribus, sciens ut coloratis desolatissime sponse tue, pro amicorum gaudio, pro subiectorum commodis, anorum, pro maturando negotio Terre Sancte, pro adipiscendo in terris preclarissime et immortalis fame preconio, pro eterna beatitudine post huius fugacissime vite miserias promerenda, 8 oro precor obsecro, toto nunc animo genibus tuis affusus, quatenus occasionem res maximas atque optimas gerendi celitus oblatam incuntanter arripias, reiectisque curis omnibus que gressus tuos a tam pio itinere retrahunt, moram tollas claris semper exordiis nocituram ac tui egentem quamprimum invisere velis Ausoniam. 9 Optato succedunt isses tam facilem fati viam. Putas ne perpetuum hunc favorem? ut vehemens sic volubile fatum est; non humano quidem ingenio sed suopte volvitur arbi
Abbreviated transcription (Latin):
re suo linga tateat res loquãt  et et calamo qͥescete in clarissior oꝑũ
fama respondeat neq n id ad scbendo egi ut eloqncia urri illio s ut
magͥficẽciã excitare altera erat ut te memõee iam tande scolas gma¬
tice dinutt̾es neq tõta uĩta in donati ułis ut u̾bo eiꝰ utar amittes du

Expanded text:
re suo lingua taceat, res loquantur et calamo quiescente michi clarissimorum operum re suo lingua taceat, res loquantur et calamo quiescente michi clarissimorum operum fama respondeat; neque enim id scribendo egi ut eloquentiam viri illius, sed ut magnificentiam excitarem. 4 Altera erat ut te monerem iantandem scolas grammatice
Abbreviated transcription (Latin):
des ctsorcast ꝑ uolabit uale prĩe decꝰ ac nrũ xͦ holus Marcias
Auinione d. Cenobiũ gramaticũ florẽnnũ ꝯfilium
uti scolis gramaticis dimissis alcuis aspiret ꝓpla
Ae uir clarus que incertat gaudẽs et geuuisse glorençia et
Neapolis posside̾ cuiꝰ hoitiinis ad głrĩa ut herculeo ꝙͦ uel
athalateo ecłũ ntici nõ ad pẽna gigantis ethuaᷤ curibꝰ ĩncu¬
buit ñt iñgẽs tͥnaci regis moles ille inq̃ momui sua mirifice humi
sentecia scͥpta erat ut post dicta mͥ honorificetissimã salutẽ suꝑ co
qd ad lras meas nõ respondisset urbana excusaco sequeret᷑ cubpa ome
in Richolau alifienise barbatũ ꝙ meu roflectes qui sepe requisiti
auxiliare sibi calamũ denegasset atq ego as hõie mag̃s res agete u̾ba
mag᷑pe nõ req̾ro scio tñ ꝙͣuus ip̃e de se humilibo senciat eñ si respon¬
dere uelit aliena ope ño egere michi aũt fateor mlto gͣtiꝰ fuerit suno¬

Expanded text:
 Vale, patrie decus ac nostrum X Kal. Martias, Avinione. 3 Ad Zenobium grammaticum florentinum, consilium ut scolis grammatice dimissis, altius aspiret. 1 Ille vir clarus quem certatim gaudent et genuisse Florentia et Neapolis possidere, cuius humeris ad gloriam ut herculeo quondam vel atlanteo celum vertici, non ad penam ut giganteis Ethna cervicibus, incumbit nunc ingens Trinacrii regni moles, ille, inquam, manu sua mirifice humilsententiam scripta erat ut post dictam michi honorificentissimam salutem, super eo quod ad literas meas non respondisset, urbana excusatio sequeretur, culpam omnem in Nicolaum Alifiensem Barbatumque meum reflectens, qui sepe requisiti auxiliarem sibi calamum denegassent. 3 Atqui ego ab homine magnas res agente verba magnopere non requiro; scio tamen, quamvis ipse de se humilius sentiat, eum si respondere velit, aliena ope non egere. Michi autem, fateor, multo gratius fuerit si mo
Abbreviated transcription (Latin):
famuiter Id cupend̃ qͥd cu quter scos et istoritos interq phat
et poetas nobilissiu i ᵈ cũũ u̾sat᷑ ingeniũ tanta ius amoris ẽ opa¬
cula siue ut dic̃a inꝰ migas meas singli quoda desiderio flagita
filios diligamꝰ nec inepte ab in laudatol poeta dr̃ ẽ suã cͥq sp̃o¬
ex libellis memoratis optarete s in usu meo ualde eos asportare
u̾illicꝰ mã refert nescio quẽ cõporẽ ardori tuo nixtũ indicat ut̾e
q̃so inme ĩq meis reculis iire tuo Post̾mo nõuis me cõe do¬
miũ albanesem cũ cuis bas adisse cuis responsio ẽ gͣcũ se ħere¬
qd scõis ceteꝵ eose aio ut unqͣ Re pontifice in rebꝰ ꝓpiis nor
fatiget uidit᷑ mnͥ humãis cupiditatibꝰ excessior uõtis suis ne¬
bũ potuisse nc̃ tam fortune sue ꝙͣr aĩo gͣtulandũ Rumores
abios nosti Rex siculꝰ dialat᷑ diademã ꝑcipit᷑ intecq eum

Expanded text:
 Id stupendum, quod cum inter sanctos et historicos interque philosophos et poetas nobilissimum illud tuum versaretur ingenium, — tanta vis amoris est — opuscula sive, ut dicam verius, nugas meas singulari quodam desiderio flagitarfilios diligamus, nec inepte ab illaudato licet poeta dictum est: Suam cuique sponex libellis memoratis optare te, sed iniussu meo nolle eos asportare villicus meus refert, nescio quem teporem ardori tuo mixtum indicat; utere, queso, in me inque meis reculis iure tuo. 7 Postremo noveris me comunem dominum Albanensem cum tuis literis adiisse, cuius responsio est gratum se cem in rebus propriis non fatiget; videtur michi humanis cupiditatibus excelsior votis suis modum posuisse, nec tam fortune sue quam animo gratulandum. 8 Rumores alios nosti: rex Siculus dilatum dyadema percepit interque eum
Abbreviated transcription (Latin):
culos rex tuꝯ nõ ꝑegͥnũ uerustũq sed retẽs ad domesticũ u̾tutu
oiuz n me amor fallit exẽplar rdoueũ illustre et diuinũ eis pa¬
tͦu Robertũ cuiꝰ qͣ regno utilis iita mors danosissima de¬
clarauit illu intrieatur ad illis regula se oformet in illo se in¬
ridissimo speculo ꝯtẽplet ᷑ ille sapiẽs ille magͣnimꝰ ille mitis
fuit iam uouꝰ ẽ qui simil fieri scudet a dulta dixi S ꝓ mogͥ¬
tudine reꝵ panca plura et enĩ sunt q̃ restãt cu quide ꝓpe oĩa
pͥclarissime iur hueris tius sentis picubere uer magͦ amori nͥ¬

Expanded text:
culos rex tuus non peregrinum vetustumque sed recens ac domesticum virtutum culos rex tuus non peregrinum vetustumque sed recens ac domesticum virtutum omnium, nisi me amor fallit, exemplar ydoneum: illustrem ac divinum eius patruum Robertum, cuius quam regno utilis vita esset, mors damnosissima declaravit. Illum intueatur; ad illius regulam se conformet; in illo se nitidissimo speculo contempletur; ille sapiens, ille magnanimus, ille mitis, fuit; iam bonus est qui bono similis fieri studet. 37 Multa dixi, sed pre magnitudine rerum pauca; plura etenim sunt que restant. Tu quidem prope omnia, preclarissime vir, humeris tuis sentis incumbere; verum magno amori n
Abbreviated transcription (Latin):
hac ĩta alea magni discͥminis nõ ad uidũ iocũq nõ ad ineris ociũ
no ad degen̾em luxũ ad nͥ aᵈ demũ hominibꝰ datã qͣ ut brera mito
ec hermitati aditũ pendat et fame mͣi senpit̾ne Iraq iter se bonaꝵ
docile plebeat cupide legat atq audiat maior gesta nr̃or et exeplor
ilusieui sit strrietatõr sellicito et feeuido punitator Illud nomina¬
tum
Doni teneat ꝙ oli ab illo magnifico inriiicoꝵ urbiũ elsore ẜuatũ
Ii excitu nuimatino multꝭ dein Ro. ducibꝰ discipline militaris e¬
xempłũ fuit ut sĩc ille castris sic iste urbibꝰ ac Regno iustrã luxit
Depellat ⁊. mores longa licẽcia deꝑrauatos corrigat suit quo
spe salur ne dicã uĩctorie nulla ẽ hoc ab illo ałia sumat ab
pnterdu accendũt gͣnosos aĩos exempła q̃ premia nc mĩa u̾ba
q̃ statue iuuat laudatis sese ꝯferre noib̃ꝯ et pulcra emulacõ est
q̃ de u̾tute suscipit᷑ ac ne curiosa inquisicione tp̃s tera ħr aute oc¬

Expanded text:
s otium, non ad degenerem luxum, ad nichil aliud demum hominibus datam quam ut brevi merito eternitatis aditum pandat et fame materiam sempiterne. Itaque rerum se bonarum docilem prebeat, cupide legat atque audiat maiorum gesta nostrorum et exemplorum illustrium sit scrutator solicitus et fervidus imitator. 34 Illud nominatim  teneat quod olim ab illo magnifico inimicarum urbium eversore servatum in exercitu numantino, multis deinde romanis ducibus discipline militaris exemplum fuit, ut sicut ille castris sic iste urbibus ac regno instrumenta luxurie depellat et mores longa licentia depravatos corrigat, sine quo spes salutis, ne dicam victorie, nulla est. 35 Hoc ab illo, alia sumat ab interdum accendunt generosos animos exempla quam premia, nec minus verba quam statue; iuvat laudatis se se conferre nominibus et pulcra emulatio est que de virtute suscipitur. 36 Ac ne curiosa inquisitione tempus teram, habet ante o
Abbreviated transcription (Latin):
tu fugies secess unaq tuꝰ Cicero actõito nouitate logi
fassoꝙ nũqr se mãg in arpinate suorit ũbo eiꝰ ucar ge¬
lidꝰ c̾cũsectũ flu sudo fiusse q̃ ad fonce Sorgie men fuit oli
puto narboni pẽtes loco illa no uiderat q̃rs q̃q et si pliuio c̃¬
ipłie nͥ fallor ne sicule cessutꝰ arctusse repomq ruris diu̾ce
silenar ac solitudo iocũdissima setꝰ iter publacũ eñtibo ad dex¬
tẽra redentibꝯ ad sinistre st̃ qd̾ idio dixeri ne mireris si tñ u

Expanded text:
tum fugiens secessi, unaque tuus Cicero attonitus novitate loci fassusque nunquam se magis “in Arpinate” quo, ut verbo eius utar, “gelidis” circumseptum “fluminibus” fuisse quam ad fontem Sorgie mecum fuit. Olim, puto, Narbonem petens loca illa non viderat, quanquam si Plinio crnimphe, nisi fallor, nec sicule cessurus Arethuse, repositique ruris dulce silentium ac solitudo iocundissima secus iter publicum euntibus ad dexteram, redeuntibus ad sinistram sunt; quod ideo dixerim ne mirer
Abbreviated transcription (Latin):
dines uł t̾ras dñi interdũ foncis interdũ qd gliari tecu no pri¬
debis me insendu gra fuerĩt aut qd cogitare malueri neq ege
uegͣrns uetimꝯ nẽ fõns̃ nͥ fallor inter cuẽtos pͥmꝰ diguin
simꝰ sumꝰ quos modico iue flexu et ix tͥbꝰ passun nuliba exti¬
maret atq et si ego tato hospite indigno ipe tam fide ẜuare dig¬
no erat Sane dũ liuc sc̾bendo ꝑuenisse et longio eueherer in¬
gres clamor iu foribꝰ et ep̃s ipe adest ut cotidiẽ disca exꝑiniẽra

Expanded text:
um domini interdum fontis, interdum — quod gloriari tecum non pudebit — me visendi gratia fuerunt; aut, quod cogitare maluerim, nec ego mei generis ultimus, nec fons, nisi fallor, inter cuntos primus digni visi sumus quos modico vie flexu et vix tribus passuum milibus extimaret. Atqui etsi ego tanto hospite indignus essem, ipse tamen fiSane dum huc scribendo pervenissem et longius eveherer, ingens clamor in foribus et epyscopus ipse adest, ut quotidie discam, experentia
Abbreviated transcription (Latin):
efacaili supnoris er Ceberii glaci msa qͥ quos hostes ceperat
no tm̃ aĩcicia ueteri s noua et affinitate ꝯuictos reddidir ꝙr
mor iusti odn duxissis et adũsariis suis fauit Quid młtoꝵ
qͥ sepe seuissis ex cois gͣuissimos iiicicias exuerũt nob ulłe
immicitie deponede si pͥste du taxat acicie memoria renoua
no ⁊ cogitate quid nõ mali in discordia ẽ ut magͣ ołi fregit i

Expanded text:
oris et Tiberii Gracchi mensa, que quos hostes acceperat non tantum amicitia veteri sed nova etiam affinitate coniunctos reddidit, qumor iusti odii durissimis etiam adversariis suis favit? quid multorum, qui sepe levissimis ex causis gravissimas inimicitias exuerunt? Vobis nulle inimicitie deponende, sed prisce duntaxat amicitie memoria renovanda est. 10 Cogitate quid non mali in discordia est, ut magna olim fregit i
Abbreviated transcription (Latin):
Ri set dmib et qui m cari sũt et quibꝰ ego su carꝰ aederissia car¬
cati ꝯpbetteris neq pose alpes ac maria plaqͣ lniceis occłis
płisq̃ apͥms auribꝰ insigni quoda et uulgato amatũ pͥiulegio
a snt mn inuat tñ audire nec ꝑuñi ꝑsꝑitati me cumilũ accessisse
arditror exes die quo me sic amãre pn ãiu ꝑndroristi sub epletue
guiteo fine gͣunter ad modu u̾eciuideq scͥpta erat te ułgo uidde l¬
cias et nostas et calces illĩ ipeudẽcia hoc nobilitatẽ cũ tra
decer uno ⁊ ħ̃ quoq maior res e qͣ ut a pret̾eunte t̃ctanda sit et
modesto nͥ fallor e obruenda silencio nec ut oci nrm iactareue¬
deamsir aut igͦrantiba in sabutare Restat ut aicos saluere iube

Expanded text:
 sed omnes et qui michi cari sunt et quibus ego sum carus, ardentissima caritate complecteris, meque post Alpes ac maria plusquam linceis oculis, plusquam aprinis auribus insigni quodam et vulgato amantum privilegio ta sunt, michi iuvat tamen audire, nec parvum prosperitati mee cumulum accessisse arbitror ex eo die quo me sic amare in animum induxisti. 9 Sub epystole tue finem graviter admodum verecundeque scriptum erat te vulgo vitias et noscas et calces; illud prudentiam, hoc nobilitatem animi tui decet. Verum et hec quoque maior res est quam ut a pretereunte tractanda sit, et modesto, nisi fallor, est obruenda silentio, ne aut otium nostrum iactare videamur aut ignorantibus insultare. 10 Restat ut
Abbreviated transcription (Latin):
dii leniora malo in celu ascendãt p̾ces tue qñ ut soles deũ quite
add suꝑos redeuud opto aut ut quitqd de me ft̃a decͣuerĩt ma¬

Expanded text:
ns”. 6 Dii letiora; malo in celum ascendant preces tue; quando, ut soles, “Deum” qui te ns”. 6 Dii letiora; malo in celum ascendant preces tue; quando, ut soles, “Deum” qui te ad superos redeundi. Opto autem ut, quicquid de me fata decreverint, ma
Abbreviated transcription (Latin):
Tande gͥ in hs rebꝰ magͣdiei pre ꝯsuta surressera ferias accurꝯ ad
uespam du ecce xepente tua me dulcis epla mañ p̾hensũ qᵈ dici
ponso magͦ ꝑe nõ egere s iuuabat colloqͥ et hor̃a fandot᷑ duce¬
re illa quide totã ẽ amor et caricas et fides urbanitas et lepos
multa fsũt quibꝰ melis tacedo respondeas Quid .ir. ut omĩtta cẽ¬
tera illi facia ꝑricle uͥ te felicẽ uocas qui meo tepore iuita frue¬
ris quis suam ͦ quid aiciciꝰ dici p̃t Id sane Socͣte suo dic̾e solita
fert᷑ plato atqͥ ut mlto Socͣtes felicior Platonis qͣ Plato Socͣ¬
tis ꝯuictũ sit ego tua mltu aicicia felicior q̃ tri ina uor ita p̾tͦco
q̃nullu nͥ te unũadu̾sariũ inuenirẽt Ad suma rei uenio sensi
fateor nescio quid inue dulcedinis eꝑle illm aduẽtu ułut ip̃e affo¬
res qͦ nͣ aĩo meo gͣtiꝰ posset nͥ quia nõ sum usq a deo aut mei a¬
mas aut tui necligens ut qd Eneas prĩe piecati orphans ꝯ¬

Expanded text:
Tandem igitur in his rebus magna diei parte consumpta, surrexeram ferias acturus ad vesperam, dum ecce repente tua me dulcis epystola manu prehensum, quod dici ponso magnopere non egere, sed iuvabat colloqui et horam fando traducere; illa quidem tota est amor et caritas et fides et urbanitas et lepos; multa sunt quibus melius tacendo respondeas. 4 Quid enim, ut omittam cetera, illi faciam particule ubi te “felicem” vocas “qui meo tempore vita frueris”? quid suavius, quid amicius dici potest? id sane de Socrate suo dicere solitus fertur Plato; atqui ut multo Socrates felicior Platonis quam Plato Socratis convictu, sic ego tua multum amicitia felicior quam tu mea. Verum ista pretereo, que nullum nisi te unum adversarium invenirent. Ad summam rei venio. 5 Sensi, fateoeo gratius esse posset, nisi quia non sum usqueadeo aut mei amans aut tui negligens, ut quod Eneas patrie pietati, Orpheus c
Abbreviated transcription (Latin):
nur̃duxerit nlla ꝯsilii ꝑre iubmõueat Sequẽsq senece ꝯsiluũ
oi cũ amico delliberet ẜ de spo p̾ͥꝰ multũ fidat ẜ no młtꝭ et in¬
sistat uerũ aicũ ablando hoste discnere ueras laudes accipiar
et u̾tutũ strmmulos. Blandicias horreat ut uenenũ Tarde eat
in aiciciam cardiꝯ in discedat / et si fieri pt̃ nũiꝙ id ipr nõ pre¬
enoitãter ẜ pedeceum faciat et ut ẽ in antiquo plibio dissuat
a icia no discindat. Quale p̾stat tale ab aliis anitũ sꝑet ñc̃ a
qͦ ꝙr disigi sibi fingat ꝙ ip̃e nõ diligit exror ite patetit ẽ libẽ¬
iemi oret̃ scit affecto iug̃n nõ ferut dũ nõ agnostũt nuqͣ amor
teriu die cͥõi ẽdat pellat suspitones de latoribo am alegetr

Expanded text:
e submoveat sequensque Senece consilium, “omnia cum amico deliberet, sed de illo prius”; multum fidat sed non multis, et insistat verum amicum a blando hoste discernere; veras laudes accipiat ut virtutum stimulos, blanditias horreat ut venenum. 17 Tarde eat in amicitiam, tardius inde discedat et si fieri potest nunquam; id ipsum non precipitanter sed pedetentim faciat, et ut est in antiquo proverbio, “dissuat amicitiam non discindat”. Qualem prestat, talem ab aliis animum speret, nec a quoquam diligi sibi fingat quem ipse non diligit: error iste potentum est; liberrimi autem sunt affectus, iugum non ferunt, dominum non agnoquam credat; pellat suspitiones, delatoribus aurem neget,
Abbreviated transcription (Latin):
is isistes se̾pture suꝑuatua ẜuite utile beãm in iuaide iugeng
mallearet er bicorius et exeplaris bra destͦ coruu arecioͣ tendit ad
sidera leuolacioͣ in t̾ram curuata reflectitur ea ut auĩt ad inferos
mã ẽ et ilła quide in cessu lenoͣ ac dulcioͣ exitu mestissima atoꝵ
tate ꝑicli tor passiui horrenda tot pplexa tor lubrica ca ml̃te de /¬
hortaciũ tã młte decinẽciũ ac rerͣhenciũ reꝵ for᷑ atq ũt uł suma

Expanded text:
 vite utilem literam in incude ingenii mallearet. 7 Bicornis et exemplaris litera dextro cornu arctior tendit ad sidera, levo latior in terram curvata reflectitur; ea, ut aiunt, ad inferos est via, et illa quidem incessu letior ac dulcior, exitu mestissima atquetate periculi: tot passim horrenda, tot perplexa, tot lubrica, tam multe dehortantium, tam multe detinentium ac retrahentium rerum forme. Atque utina
Abbreviated transcription (Latin):
bicune et f es cune nite me modu cerneret Sus tñ conuenis pee
redditu ie infuro Anchom domu pecit Et ego quia festindẽe
iclua nonẽra uus pẽcii niã antea quidquid na loci patit sn
dio moriba mĩs adũso ꝯqͥsinera ut eñ lonciꝰ excipere ꝙ minore
amicos soleo Nud te mer̾o aut poetitu orxut ille ꝯnimuenͤ
menior fuit illia poetici dci aude ospes ꝯtene opes et te quoq
digmo finge deo rebaq ueni nõ aspegenis ñe dignatae uͥ rex¬

Expanded text:
me et in eo rure vite mee modum cerneret. 2 His conventis, in reditu me visurus Antonii domum petiit; et ego quia festinare illum noveram, rus petii, ubi iam antea quicquid natura loci patitur, studio moribus meis adverso, conquisieram, ut eum lautius exciperem quam minores amicos soleo. 3 Quid te moror? aut poeticum horruit ille convivium, nec memor fuit illius poetici dicti Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge Deo rebusque veni non asper egenis, nec dignatus e
Abbreviated transcription (Latin):
n᷑ tñ ad unũ siñe redigat᷑ in infinta quidda et inanee po¬
teras sane si tarditatꝭ me meniuisses iñtie angurio ꝓuide¬
re qs me Rło. nõ iabilei pͥnipiũ s finis adduceret Quod pe¬
ricomtue responsu sir ut scias mẽ de affeica mea qͣ uaretuo
postułas ño mutasse ꝯsilui si n. unqͣ i luce ueniet noli de

Expanded text:
num verum finem redigatur, infinitum quiddam et inane est. Poteras sane, si tarditatis mee meminisses, mentis augurio providere quod me Romam non iubilei principium sed finis adduceret. i tue responsum sit, ut scias me de Africa nostra, quam iure tuo postulas, non mutasse consilium; si enim unquam in lucem veniet, noli de
Abbreviated transcription (Latin):
idiculũ stomacło insides qd umbrose uallis arbit᷑ insta¬
ẜabile spectaculũ me solicudinis auidũ atq ocii et in siliuis erra¬
re solitũ mutatꝭ repete studiis cũ ingẽti curialiũ cat̾ua dies
totos pontificũ suꝑbꝰ liminiba oberrate miratibꝰ amicis sto-¬
macantibꝰ mecu musis Quid multa icit tande labor inpor¬
nꝰ obstinata duricie pͥdieq holũs a ꝯaias du in solio ex more pis¬

Expanded text:
idulum stomaculo insidens, quod Umbrose Vallis arbiter instaserabile spectaculum: me solitudinis avidum atque otii et in silvis errare solitum, mutatis repente studiis, cum ingenti curialium catherva dies totos pontificum superbis liminibus oberrantem, mirantibus amicis, stomacantibus mecum Musis. 2 Quid multa? vicit tandem labor importunus obstinatam duritiem pridieque Kalendas Maias, dum
Abbreviated transcription (Latin):
mor ꝑfecto aũt qui głẽ ꝑtẽ petit oseques ẽ ut solicudius ꝑte
ferat Iutũ ꝓfinidi foditire de longiiͦ ueluitur aromata Tha
sabeis sudat arboribꝰ murice Sidon ebur Ebur pudia aar¬
earitas mittit occeanꝰ difficile ꝑat᷑ om̃e qd in precid e nouẽ
guesitus fatilis prcciosissima rer u̾ta auro splendidior sa ma

Expanded text:
autem qui glorie partem petit, consequens est ut solicitudinis partem ferat. Aurum profunde foditur; de longinquo vehuntur aromata; thus sabeis sudat arboribus; muricem Sidon, ebur India, margaritas mittit occeanus; difficile paratur omne quod in precio est; non est quesitu facilis preciosissima rerum virtus; auro splendidior
Abbreviated transcription (Latin):
xdicos ño disimuẽ renasdẽti Prester atmoria ingemio debitã uecũ¬
diam etati utũtẽ g̃ui imꝑio magestatẽ pur pura sꝑuat ꝯtẽnat gẽ¬
mas despiciat uoluptaces et irrideat / unu̾isaq fugiĩt echerna sola
suspiciat et miret᷑ / arma / eq̃ ucce suppho regia pox et bellũ ex̾citacõ
regis sic utrobiq Ei arribꝰ regnet q̃ sut ut aaro menuruit paci

Expanded text:
rimoniam ingenio debitam, verecundiam etati, virtutem generi, imperio maiestatem; purpuram spernat, contemnat gemmas, despiciat voluptates et irrideat universa que fugiunt, eterna sola suspiciat ac miretur. Arma equi litere supellex regia, pax et bellum exercitatio regis sint; utrobique r
Abbreviated transcription (Latin):
.n. mͥ ẽ et n qd̾utiq mõuẽdũ est Iegua licet Seneca qͥ in sili Cice¬
rone arguit in eode me grege reꝑiõ quos statu liberos nocant
uc uiuõ uc ualeo nec morior no egto cũ demũ unuere et nale¬
re meipĩa cũ inuen̾o huiꝰ exitũ laberithi in hoc modo su to-¬
tꝯ hoc nñũ ago uale quitquid hes incomodũ hinc collatu exi¬
lio dulce puta hołus Aprilis

Expanded text:
nisi quod utique moriendum est? Arguat licet Seneca, qui in simili Ciceronem arguit, in eorum me grege reperio quos statuliberos vocant, nec vivo nec valeo nec morior nec egroto; tum demum vivere et valere incipiam cum invenero huius exitum labyrinthi. In hoc modo sum totus, hoc unum ago. Vale et quicquid habes incommodi huic collatum exilio dulce puta. Kal. Aprilis
Abbreviated transcription (Latin):
req̃ba i nõ hitaba tẽcoria fixera in nob̃ ego głiam nobis ad¬
dider̃a nos inͥ quis me de medio irem expulit quis disiuxit
unanm̃s et ut ppiedica de uno aĩo duos fecit redite in uos et
ad me reddite meq ad uos redenudũ admitite sine quo iusqͣ bñ
erit Nedite in gram in colleqͥũ in amplexa destras aios qi ꝯũ¬
gice iteꝵ eduob̃a unũ ꝯflate aii Hoc uͥtute uram decet hoc ali¬
ena delectat hot prue expedit hoc bonos lenficat hoc t̾rificat sce¬
leratos qui de ur̃o distidio spes nefãrias ꝯceꝑũt ꝯcipiet de ur̃a¬

Expanded text:
bis habitabam, tentoria fixeram in vobis; ego gloriam vobis addideram, vos michi; quis me de medio vestrum expulit? quis disiunxit unanimes et, ut proprie dicam, de uno animo duos fecit? redite in vos et ad me redite meque ad vos redeuntem admittite, sine quo nusquam bene erit. 5 Redite in gratiam in colloquium in amplexus, dextras animosqugite, iterum e duobus unum conflate animum; hoc virtutem vestram decet, hoc alienam delectat, hoc patrie expedit, hoc bonos letificat, hoc terrificat sceleratos; qui de vestro discidio spes nefarias conceper
Abbreviated transcription (Latin):
Contra ẽc ca se iacet cũ laudare se ipñ. rebo deciat ñõ u̾is Cai
minetur cũ solum ualeat fronte t̾rere Cur in ꝙͣ pia excandestat¬
ee Caueat pretra nimoderacis exultari occupatones eͥcuspites mmor¬
tales desimat tstari honores suos et diuina eg̃a se munificẽcia recos¬
mosees Rulli se negcree audeat cũ nõ sibi soli s reiꝓ. natꝰ sit Comꝑtũ¬
cos fit fenitas mista elemecie prudecie insit alactas maturitas cele¬
con secloritan caucio modestie iocꝰ auccoritas leuitati Sic in gustri¬
raro iuqurmo sobrietas sa suauitas in ẜmone in ꝯphensione caritas
Touts ad hoc pĩges accedar alio uultu suxbu hõste aliocure piexii

Expanded text:
contra etiam cur se iactet, cum laudare se ipsum rebus deceat non verbis? cur minetur cum sola valeat fronte terrere? cur in quempiam excandes Caveat preterea immoderantius exultare, occupationes circumspiciens immortales; desinat tristari, honores suos et divinam erga se munificentiam recognoscens; nulli se negare audeat cum non sibi soli sed reipublice natus sit; comsit severitas mixta clementie, prudentie insit alacritas, maturitas celeritati, securitati cautio, modestie iocus, autoritas lenitati. Sit in gestio sobrietas, suavitas in sermone, in reprehensione caritas, denter, ad hoc pigrius accedat. Alio vultu superbum hostem, alio civem noxi
Abbreviated transcription (Latin):
gat dunciis regm dñm pauꝑẽ no posse Calamitatui seiux me¬
miit ac labor quos calamitosa t̾ra laboris his tp̃oribꝰ possae
tut se felite m̃e se non ꝯpotem tũc se uere regẽ purer q̃n cͥnriiba
aliens inriectas imẜrias ꝓpia ũtute discusserit / dãna restituerit
euinas erexerit pace formau̾it tir̃anide oppsserit reddit᷑ librra¬
te iudicat iudicat in cuo amare quos regit Nami et am̃ado amor
regni s amicos eosq nc̃ armis cogi nc̃ pccia ꝑari s officio et fi/¬

Expanded text:
gni dominum inopem esse non posse; calamitatum semper meminerit ac laborum quos calamitosa Terra Laboris his temporibus passa est; tunc se felicem, tunc se voti compotem, tunc se vere regem putet quando criminibus alienis invectas miserias propria virtute discusserit, damna restituerit, ruinas erexerit, pacem reformaverit, tyrannidem oppresserit, reddiderit libertatem; inducat in animum amare quos regit, nam et amando amor regni esse” sed “amicos” eosque nec “armis cogi nec” pecunia “parari” sed “officio et fi
Abbreviated transcription (Latin):
medicu dari muu̾ibꝰ expurgãtu ñce eio hosti ꝓmuisisse Itaq cauedat
in sidias et morciseram. pociorem pocione has licet iłl ꝓlectas occu¬
lric dissimulas qr subticim donec ing̾sso ad se medico et oblatũ poculu
ex hansit et tũ denu ꝯucris in illu occłs acusacõne sibi sua octu̾it
ꝑ cans qi mecitos/ memoras Augustu rest isisse Tiberio nõ indignã

Expanded text:
medicum, Darii muneribus expugnatum, necem eius hosti promisisse; itaque cavendas insidias et mortiferam potionem. Has ille perlectas occuluit dissimulansque subticuit, donec, ingresso ad se medico, et oblatum poculum exhausit et tum demum coniectis in illum oculis accusationem sibi suam obtulit:probetque mentitos, memorans Augustum rescripsisse Tiberio non esse “ind
Abbreviated transcription (Latin):
racio postulat qui disi discipliã suam no ostentacone
scie s legem iice pntet qui obtemꝑat pp̃e sibi et detre¬
tis fuis pareat uidere licet ut eis fuerit no didicisse me¬
liꝯ alios pcͣcie cupidos glie nõ nullos multos bibidim
seruos ut cũ coꝵ ica mirabiliter puguet or̃o qd quide
fchi iudetur esse curpissimũ ut ar. si g̃macitum se
cans hoc turpior ẽ qd in ospicio cuiꝰ magister ẽẽ uult
labitur aete oruite ꝓfesso delinquit inr ica in quibꝰ cul¬
te nõ nosti quena pħia uera sit ut melligens quatum
iu ea breui tempore ꝓfecior ꝓfeceris a lacrior ꝑgas as
reliqua uis om̃ib̃ꝰ̃ qui falso pħĩe nõĩe cimestũt nega¬
tas aures michi prebere meq unũ hic audire imio m¬

Expanded text:
ratio postulat, qui disciplinam suam non ostentationem ratio postulat, qui disciplinam suam non ostentationem scientie sed legem vite putet, qui obtemperet ipse sibi et decret iactatione, ut iis fuerit non didicisse melius, alios pecuniae cupidos, gloriae non nullos, multos libidinum servos, ut cum eorum vita mirabiliter pugnet oratio. quod quidem mihi videtur esse turpissimum. ut enim si grammaticum se e ratione peccans hoc turpior est quod in officio cuius magister esse vult, labitur artemque vite professus delinquit in vita». In quibus Tulte non nosti, quenam philosophia vera sit ut intelligens quantum in ea brevi tempore profeceris, alacrior pergas ad reliqua? vis omnibus qui falso philosophie nomine tumescunt negatas aures michi prebere meque unum hic audire, imo