comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtũ alt̾u ꝑxũ. fimũt Texũ. sexũ. uñ uirgł in .xiii. Et elipei ñ enarrabile textudoẽ in .u.
sui primus nodos ⁊ uincła linea rupit. quis iñexa pedẽ pendebat ab alto
Sans e iugatiois u̾lu. oĩa actiua łneutlia ĩ .o. desinut. exceptis. eo. ⁊ queo ⁊ ueneo i¬
⁊ exeis ꝓpositis. In .cio. gͥ desinentia duar excedñtu num̾ũ silłarũ sĩplicia ncoñcedneo
ꝓferelut. Poponiꝰ secdłs ad thraseã. Sancierat iuis utile cuutati. Sin. aũ .n. ñ habuerit. cio ĩsi.
ꝗuis alii diffre causa fulu ꝓtuler ł posuer. Eicero in .ii. Deoratore.: At esopͥti si paulullumn
irauserit explodi. Aneod Panguste refersit ĩ oratioe sua Idꝰ ꝓcornelio libro. ⁊c Iui eis rebus

Expanded text:
erum per xum finiunt: textum, nexum. unde Virgilius in VIII: «et clipei non enarrabile textum». idem in V: «qui primus nodos et uincula linea rupit, / quis innexa pedem malo pendebat ab altoniugationis uerba omnia actiua uel neutralia in io desinunt, exceptis eo et queo et ueneo et ex eis compositis. in cio igitur desinentia duarum excedentia numerum syllabarum simplicia n antecedente raseam : «sancierat ius utile ciuitati»; sin autem n non habuerint, cio in si placet, quamuis alii differentiae causa fulxi posuerunt. Cicero in I de oratore : «at Aesopum, si paulum inrauserit, explodi». in eodem: «peranguste refersit in oratione sua». idem pro Cornelio libro II: «qui eis rebus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ecerii ecertũ faciũt supina. Iue uͦ dupplicãt .s. añ .i. nuitãt .s. in .tũ insupino. Sesi est
uisi ustũ. Pupplicantia ũ .r. añ .o. mnp̃senti .Ro. in .sũ. qutentia faciũt supinũ ut surro
uetꝰ ile cato lacessisse appellari. q̃ ꝯscius ñ erat ipse sͥ. S pot̃ lacess. sse ꝑsincopã eẽ ꝓlatũ
.iii. scđe. ut cupissȩ petisse. dm̃s ꝓcupuusse ⁊ petiuisse. Salustiꝰ ĩ.ii. hstoriar̃. Du̾sa uti
solet reb̾ ꝑditis licessiuit. Id̾ in .iiui. Agit᷑ legioes pͥdie imõte positas lacessiuit. facesso uͦ ⁊ capeso
⁊ uiso. qͣ posiumꝰ desid̾atiui dic̾o significat .N. facesso desido fac̾e. ⁊ capesso desido caꝑe.⁊ iuuso

Expanded text:
cant s ante i, mutant si in tum in supino: gessi gestum, ussi ustum. duplicantia uero r ante o in praesenti ro in sum conuertentia faciunt supinum, ut curro uetus ille Cato lacessisse appellari quod / conscius non erat ipse sibi?». sed potest lacessisse per syncopam esse prolatum ui syllabae, ut cupisse, petisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiarum : «diuersa, uti solet rebus perditis, capessiuit». idem in IIII: «igitur legiones pridie in monte positas arcessiuit». facesso uero et capesso et uiso, quae possumus desideratiua dicere significat enim facesso desidero facere et capesso desidero capere et uiso
Abbreviated transcription (Latin):
coliocatã filia. Ric enĩ quoq adueniẽs. n a sariuo aunoe. signifioit. Stat̾ ina.
e baidꝰ. Et caligantes abrupto sole micenas. Caligantes ꝓcaligatas dixit
recipit. Pronomini accidũt .ui. Sp̃es. ꝑ sona. Genus. Numerꝰ fĩgura. Casus Sp̃es
ꝓnoĩnũ biꝑtitaẽ. Alia enĩ pͥmitiuaᷤᷤ. alia diriuatuia. Primitiua. Ego. Mei.
tu .diii. Suĩ. iriuatiua. Meus duus. Suus. Et pͥme qͥdẽ ꝑsone pͥmituuũ ẽ. ego. ⁊ re¬
liqͥ casus seqñt̃s. Scde: lu. ⁊ eiꝰ obliqͥ. Teroie. uͦ. Ille. Ipse. Iste. Hic.Is. siu. q̃ nomũto¬

Expanded text:
collocatam filiam», hic enim quoque adueniens παραγενόμενος significat. Statius in I Thebaidos : «et caligantes abrupto sole Mycenas», caligantes pro caligatas dixitrecipit. pronomini accidunt sex: species, persona, genus, numerus, figura, casus. species pronominum bipertita est; alia enim sunt primitiua, alia deriuatiua. primitiua: ego, mei, tu, tui, sui; deriuatiua: meus, tuus, suus. et primae quidem personae primitiuum est ego et reliqui casus sequentes; secundae tu et eius obliqui; tertiae u
Abbreviated transcription (Latin):
fac. sic̃ oĩa in .psi ꝑp̃titũ exeũtia. In.iuiiͦ syłła desinentia mutãt eã intũ. scdm p̃dictã regłam
estentas. Et sciendũ qͥ tã litũ ꝗͣ sitũ ⁊ itũ. qͥtũ. citũ. satũ. corripũt penultimis. q maliis supini

Expanded text:
facit, sicut omnia in psi per praeteritum exeuntia. in ui uero syllabam desinentia mutant eam ifacit, sicut omnia in psi per praeteritum exeuntia. in ui uero syllabam desinentia mutant eam iostentas». et sciendum, quod tam lĭtum quam sĭtum et ĭtum, quĭtum, cĭtum, sătum corripiunt paenultimas, quod in aliis supini
Abbreviated transcription (Latin):
te amaui mea antiphila ⁊ mͥ amicã ẽẽ creui.similit̾ ꝓuidi. Sꝑno qͦ sp̃ui fac. ⁊ linoliui.
⁊ magis diffrẽ causa. ad nom̃. liui.leui. qđ aleo qͦ siplici nascit᷑ quod in usu ñ ẽ. ex qͦ deleo
ĩeantontinorumeno releui dolia oĩa om̃s serias. Seustissimi tñ ⁊ͥ lini ĩptito ꝓtulisse ĩueniũt᷑¬
ut uarro rer rusticar̃. c̃ abliner̃ uasa. Supina ĩ u.i. qd diuisis tminãtiũ p̃titũ. subt̾eta u. ⁊ addita
tũ ꝓferut correpta tñ penultima ut posui. positũ. genugenitũ. a cano tñ iposita pͥmitiui
seruat insupino t̾minationẽ. Pantũ .N. ⁊ succentũ dins ꝗͣuis in ipso u̾bo.a.in .i. qu̾tũt exipso
ꝯposita.: S insupino itm .i. in .e. tͥnsfer̃. Succino Succentũ occino occentũ.Tepsi uͦ tẽptum

Expanded text:
te amaui, mea Antiphila, et mihi amicam esse creui», similiter pro uidi. sperno quoque spreui facit et lino liui te amaui, mea Antiphila, et mihi amicam esse creui», similiter pro uidi. sperno quoque spreui facit et lino liui uel magis differentiae causa ad nomen Liui leui, quod a leo quoque simplici nascitur, quod in usu non est, ex quo deleo in heautontimorumeno : «releui dolia omnia, omnes serias». uetustissimi tamen etiam lini inuasa». supina in ui quidem diuisas terminantium praeteritum subtracta u et addita tum proferuntur, correpta tamen paenultima, ut posui posĭtum, genui genĭtum. a cano tamen composita primitiui seruant in supino terminationem; cantum enim et succentum dicimus, quamuis in ipso uerbo a in i conuertunt ex eo composita, sed in supino iterum i in e transferunt: succino succentum, occino occentum; tempsi uero temptum
Abbreviated transcription (Latin):
faciũt p̃t̃itũ. ut Pono fosui. ⁊ ab eo ꝯposita suppono supposui. Cõpono ꝯposui. Antiqͥ tñ ⁊ posui pro¬
tulisse ĩueniũt᷑. Plautꝰ inuidularia. Nũc ap̃d sequestrũ uitulũ posiuimꝰ. Apuleiꝰ ĩ .i. hermagore
Et cibatũ quẽ iocũdũ eẽ nob̾ aĩad̾u̾ter̃ añ eũ apposiuer. Bigno. benui. ꝓquo geno uetustissimi pro
similit p̃t̃itũ in.u.i. diuisas finiũt. Succino. Succinui. Iccino Occinui. Siudã aũ ⁊ hoc cano ocoa¬
nu ꝓ̃tuler̃. ut Salustiꝰ in .i. historiar̃. Iussu metelli cornicines occanuere. S ꝓbꝰ oceii quoq existi¬
mat posse dici. c̃ sinplex cano cecini faciat. qͦmͦ a cado cecidi Ancido incidi ⁊ atango. tetigi. lo¬
creui. Nõsolũ.i ꝗ oHΟΕ RINEiTON. RUINC. sic fac̃ p̃t̃itũ.s. ⁊ cũ ꝓuideo accipit itĩniꝰ
ĩgemina. Simul ut pueras hac nocte suspirare creui ꝓuidi. Plautꝰ ĩ cistellaria. Sũ ego

Expanded text:
faciunt praeteritum, ut pono posui et ab eo composita, suppono supposui, compono composui. antiqui tamen et posiui protulisse inueniuntur. Plautus in uidularia : «nunc apud sequestrum uidulum posiuimus». Apuleius in I Hermagorae : «et cibatum, quem iucundum esse nobis animaduerterant, eum adposiuerunt». gigno genui, pro quo geno uetustissimi protsimiliter praeteritum in ui diuisas finiunt: succino succinui, occino occinui. quidam autem et occano occanui protulerunt, ut Sallustius in I historiarum : «iussu Metelli cornicines occanuere». sed Probus occini quoque existimat posse dici, cum simplex cano cecini faciat, quomodo a cado cecidi: incido incidi et a tango tetigi: cocipitur. Titinius in gemina : «simul ut pueras / has nocte suspirare creui», pro uidi. Plautus in cistellaria : «cum ego
Abbreviated transcription (Latin):
ut dero triui. Quero quesiui. Sero Seuis Seui. Qĩseroseras asera obdita natũ. Seraui fac̃
asero seris seui tñ ꝯposita qñ mutãt simplicis significationẽ. ꝑ .ii. useꝑatas ꝓferc̃ pcitum
inseua fac ⁊ participiũ insitus ñ insertus. Sirgił inbucolico Ansere nc̃ me libee piros pone
cepine uites I i .ii. georg̾. Mutatãq insita mala ferre pirrũ. decustisimi tñ. ⁊ uł pbocie
sere .i. ꝓtulisse mueniut ᷑ ꝓ ordimnaui ⁊ ꝓseui. Enniꝰ inpceptis. Ubi indet auenã loliũ gris¬
iuenũit᷑ supͣdiete t̾minatiõis u̾ba q̃ dupplicãt .s. añ .i. ĩptĩto. Bero kessi ⁊ dro u̾ssi. deno
.N. scđ̾m seruũ uersi fac̃. scđm chariũ aũ uerri. q̃ ⁊usus ꝓpbat. licinniꝰ macer ꝓtuscis.
quos oportuit amissa restituere. hsce reliqͥas auerrer. Publĩ inmuro munthone cellas

Expanded text:
ut tero triui, quaero quaesiui, sero seris seui, nam sero seras, a sera obdita natum, seraui facit. a sero seris tamen composita, quando mutant simplicis significationem, per ui separatas proferunt inseui facit et participium insitus, non insertus. Virgilius in bucolico : «insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine uiuntur, pro ordinaui et pro seui. Ennius in praeceptis : «ubi uidet auenam lolium cresinueniuntur supra dictae terminationis uerba, quae duplicant s ante i in praeterito: gero gessi et uro ussi; ndum Seruium uersi facit, secundum Charisium autem uerri, quod et usus comprobat. Licinius Macer pro Tuscis : «quis oportuit amissa restituere, hisce etiam reliquias auerrerunt». Publius in Murmidone : «cellas
Abbreviated transcription (Latin):
scđm utrũq ꝓtulit. in turba horesti. Cognita agnotae. soror. Pasco saui. seruaũ in. supinum
i. solui pastũ. Conpesco ꝯpescui. Et depesco depescui. ⁊ posco. poposci. ⁊ disco didici. Ap̃sñti tp̃re faciũe
dictũ. Duxi Buctũ. seꝑci ł parsi. parsũ. facit supinũ scđ̾m in.si. t̾minãtiũ regła. Uñ pasurꝰ
participiũ futi. Sarro in laterensi parsurꝰ pecuni is bene partis. Liuuꝰ inarxu. ab urbe condita. Aedũ
cos capue parsuros credã. Senesco inchoatuũ ẽ. Nã positiuũ eiꝰ. sine. s inuenit᷑ in.usu. actiꝰ ĩtelegho
rẽ uiriũ ut te ara arceã. Aseneo gͥ nõ a senesco fit p̃t̃icũ senui. Salustiꝰ in. uͦhistoriar̃. Aisi cum
senecto corꝑe aĩmꝰ militaris erat. Aec mirũ cũ in aliis quoq ołimis eiꝰd significatiõis u̾bis inue

Expanded text:
secundum utrumque protulit: «in turba Oresti cognĭta agnōta est soror». pasco paui seruauit in supino secundum utrumque protulit: «in turba Oresti cognĭta agnōta est soror». pasco paui seruauit in supino s solum: pastum. compesco compescui et dispesco dispescui et posco poposci et disco didici a praesenti tempore faciductum; peperci uero uel parsi parsum facit supinum secundum in si terminantium regulam, unde parsurus participium futuri. Varro in laterensi : «parsurus pecuniis bene partis». Liuius in XXVI ab urbe condita : «nedum eos Capuae parsuros credam». senesco inchoatiuum est: nam positiuum eius seneo inuenitur in usu. Accius in Telepho m uirium, ut te ara arceam». a seneo igitur, non a senesco fit praeteritum senui. Sallustius in I historiarum : «nisi cum senecto corpore animus militaris erat»; nec mirum, cum in aliis quoque plurimis eiusdem sig
Abbreviated transcription (Latin):
bernt̾ modelplus. Ignatũe. Tacitũ ẽ. Oreditũ ẽ. Uñ participiũ fut᷑ĩ ignotur: Dicero incatone maiore
hnoturũ alt̾i q patrẽ alt̾i quod tutorẽ secutꝰ eẽt. Lato in .. originũ. Id eoꝵe nemo quisꝗ qͥc ꝙͣ¬
mͥ ignotur ẽ. Suidã tñ ꝯtͣ regulã ap̃sñti tpre hoc diriuatũ ꝓtiler. Ignoscolgnoscitũ E sistug
im .ii. annaliũ. Qđcũq deliqͥss ignoscit᷑m affirmabat. Notandũ uͦ qͦ cognosco cognoui. cognitũ
F agnosco agnoui. agnitũ In freqñtiore usu faciũt ꝓ .s. penultima ꝓducta q uetustissimi
seruabãt analogiã seqñts. i. correptã adhibentia. Uñ iuuaenalis in .⁊ agnitꝰ accipies ubet ap̃cone
nocari. ipsos trouigenas. Aucanꝰ in .iii.Lalida mͥ cognitꝰ axis egypto. atq u̾bras nusꝗͣ flectẽte
sene. Salustiꝰ tñ scđm analogiã in .uͦ historiar̃. Neq ĩ ermo sex ꝓelio uiros. queꝗͣ agnot̾ũ. Lacuuiꝰ

Expanded text:
in adelphis : «ignotum est, tacitum est, creditum est», unde et participium futuri ignoturus. Cicero in Catone maiore : «ignoturum alteri, quod patrem, alteri, quod tutorem secutus esset». Cato in V originum : «quod eorum nemo quisqe hoc deriuatum protulerunt, ignosco ignosciturum. Piso Frugi in II annalium : «quodcumque deliquisset, ignosciturum adfirmabat». notandum tamen, quod cognosco cognoui cognĭtum et agnosco agnoui agnĭtum in frequentiore usu faciunt, pro o paenultima producta, quam uetustissimi seruabant analogiam sequentes, i correptam adhibentia. unde Iuuenalis in I: «agnĭtus accipies, iubet a praecone uocari / ipsos Troiugenas», Lucanus in II: «calida mihi cognĭtus axis / Aegypto atque umbras numquam flectente Syene». Sallustius tamen secundum analogiam in II historiarum : «neque inermos ex proelio uiros quemquam agnōturum». Pacuuius
Abbreviated transcription (Latin):
cenaiusti. cenauit. Penãs fuerã. fueras fuerat. ꝓcenauerã. cenaueras. cenau̾at
pot̾as accipi. Itaq qd̾ deẽ latinitatis linguȩ: naturalit̃ ꝯplet᷑ uinct᷑ȩ rõne. Multa
tñ mhis quoq q̃ regula exgit dici. siue euphoĩe rausa deficuĩt. siue q̃ inusu
ñ sũt. sic̃ ⁊ inaliis partibꝰ oratiõĩs. Aneutris ut deximꝰ sic̃ ab actuus duũ tp̃rum
participia ueniũt.p̃sentis: ut stans futiͣ. ut staturꝰ. Inueniũt᷑ tñ quedã ex eis
⁊̃ p̃t̾iti tpris. ut leno senat᷑ꝰ. Endeo tͥnsus. Placeo Nlacitus. Nubo. Nupta. Patro sassꝰ.
⁊ apatior tñ pass fac̃. assuesco assuetꝰ q̃ qͥb̾dam nom̃ eẽ. magis iudet᷑: sic qͥes co

Expanded text:
caenauisti, caenauit, caenans fueram, fueras, fuerat pro caenaueram, caenaueras, caenauerat potest accipi. itaque quod deest Latinitatis linguae naturaliter, completur iuncturae ran his quoque, quae regula exigit dici, siue euphoniae causa deficiunt siue quod in usu non sunt, sicut et in aliis partibus orationis. a neutris, ut diximus, sicut ab actiuis, duum temporum participia ueniunt, praesentis, stans, futuri, staturus. inueniuntur tamen quaedam ex eisiti temporis, ut caeno caenatus, prandeo pransus, placeo placitus, nubo nupta, pateo passus et a patior tamen passus facit, assuesco assuetus, quod quibusdam nomen esse magis uidetur, sicut quiesco
Abbreviated transcription (Latin):
leuo inlittore. Lucanꝰ in .. suffic̃ ad faccũ belli fauor iste laborq fortune q̃ ce nr̃is ĩpegre
harenis. Siplex tñ pango i pepigi fac̃ scđm diarisiũ. ⁊ panxi. S antiqͥ pago quoq dicebat¬

Expanded text:
laeuo in litore». Lucanus in V: «sufficit ad fatum belli fauor iste laborque / fortunae, quod te nostris inpegit laeuo in litore». Lucanus in V: «sufficit ad fatum belli fauor iste laborque / fortunae, quod te nostris inpegit arenis». simplex tamen pango etiam pepigi facit secundum Charisium et panxi. s
Abbreviated transcription (Latin):
mersi. spargo sparsi. ĩgo tersi. Dr̃ tñ ⁊ t̃geo. Alia uͦ inxi ꝯu̾tunt .go. p̃sntis ⁊ faciunt
supdictũ tẽpꝰ. ut Rego. Rexi. singo sinxi. ango. anxi. Eingo tuxi. Pingo łixi. aregñ
ꝯposita quis ip̃senti syncopã .e. penultimȩ paciant᷑: tñ in p̃t̃ito ꝑf.eam euphoĩe causa¬
seruãt. ut porigo porrexi. surgo surrexi. ꝑgo ꝑrexi. Qã porrigo. ⁊ corrigo. ⁊ arrigo
.e.in.uꝯu̾tñtia aptissime seruãt scđm ꝓporcionẽ sĩplicis dedinationẽ. Excipit᷑. Rango
fregi ago. Egi. lego legi quorũ iposita sequũt᷑ simpliciũ declinationẽ. Ponfringo ꝯfregi
ꝑfringo ꝑfregi. sxigo exegi subigoꝰ subegi. logo coegi.ꝑlego. plegͦi. relego relegi.
Excipiũt ex hoc ꝯposita. Aegligo. neglexi ⁊ intelligo q̃ antiqͥ interligo ꝓferelut̃ intellem
i diligo dilexi. Pongo quoq pegi ⁊ exeo inpingo ĩpegi fac̃. Pacuuiꝰ in medoton salla pegi.

Expanded text:
 tergeo. alia uero in xi conuertunt go praesentis et faciunt supra dictum tempus, ut rego rexi, cingo cinxi, ango anxi, tingo tinxi, pingo pinxi. a regendo composita, quamuis in praesenti syncopam e paenultimae patiantur, tamen in praeterito perfecto easeruant, ut porgo porrexi, pergo perrexi, surgo surrexi. nam porrigo et corrigo et arrigo e in i conuertentia aptissime seruant secundum proportionem simplicis declinationem. excipiuntur frango fregi, ago egi, lego legi, quorum composita sequuntur simplicium declinationem: confringo confregi, perfringo perfregi, exigo exegi, subigo subegi, cogo coegi, perlego perlegi, relego relegi. excipiuntur ex hoc composita: neglego neglexi et intellego, quod antiqui interlego proferebant, intellexi et diligo dilexi. pango quoque pegi et ex eo impingo impegi facit. Pacuuius in Medo : «tonsillam pegi
Abbreviated transcription (Latin):
piũ. aũ si ꝓferas ꝓ aliquo u̾bo ⁊ adiungas ei u̾bũ bene sine quictiõẽ ꝓfers. ut legñs. disco
ꝓlego ⁊ disco. ⁊ docente medibis ꝑ doceo ⁊ discis. Dõtͣ aũ noĩa diu̾sa si adunũ reftrantur
sine. nũctiõẽ oportet ea ꝓferre. nͥ adiectiua geminent᷑. ut piꝰ eneas. marcꝰ tullius
Dicero. Si enĩ dicas piꝰ ⁊ eneas ł marcꝰ ⁊ tulliꝰ. ⁊ cicero qͣsi de alio ⁊ de alio dicis. Accidñcia
uͦ si e adiect᷑a .iii. si geminent᷑ nece̾e̾ ẽ. int̃pꝰna iunctionẽ. ut bonꝰ ⁊ piꝰ.⁊ iꝰcꝰ ⁊ forti¬
eneas. Eba qͦ ⁊ participia si seqͥnt᷑ lese: egent quĩccioẽ. ut legit ⁊ scribit. doctor laqñs ce

Expanded text:
pium autem si proferas pro aliquo uerbo et adiungas ei uerbum, bene sine coniunctione profers, ut legens disco pro lego et disco et docente me discis pro doceo et discis. contra autem nomina diuersa, si ad unum referantur, sine coniunctione oportet ea proferre, nisi si adiectiua geminentur, ut pius Aeneas, Marcus Tullius Cicero; si enim dicas pius et Aeneas uel Marcus et Tullius et Cicero, quasi de alio et alio dicis. accidentia uero siue adiectiua si geminabuntur, necesse est interponi coniunctionem, ut bonus et pius et eneas. uerba quoque et participia si sequantur sese, egent coniunctione, ut legit et scribit doctor, loquens et
Abbreviated transcription (Latin):
suo adquẽ salliti pumiliones afferebant᷑.: Ambio ab eo ꝯpositũ solũ mutauit penultimã
.e. ĩ.i.łtaq in .io. quidẽ desinentiũ regłam seruauit in participio ⁊ insupino. Sppe ꝓducta
penultima ambitus ambita ãbitũ. Ennomine aut̃ scue uocabulo rei diffr̃e causa in . eo. t̃mi¬
nãtiũ regłam seruas. corripuit. penultimã abitꝰ ãbita ãbitũ ut. Ouidiꝰ in .i. metamor
pħ Iussit ⁊ ãbite circũdare littora t̃rȩ. Lucanꝰ ĩ.i.letalisq ambitꝰ. urbi annua uenali
referẽs certamina cãpo. Iuãuis scaurꝰ inutroq similẽ eẽ tenerẽ putauit S ueliꝰ celer
aparticipio ostñdit discerni. qusu qͦ ut ostndimꝰ ꝯf i ⁊m a U:¬

Expanded text:
suo : «ad quem salliti pumiliones afferebantur». ambio ab eo compositum solum mutauit paenultimam suo : «ad quem salliti pumiliones afferebantur». ambio ab eo compositum solum mutauit paenultimam e in i; itaque in io quidem desinentium regulam seruauit in participio et in supino, quippe producta paenultima: ambītus ambīta ambītum, in nomine autem siue uocabulo rei, differentiae causa in eo terminantium regulam seiussit et ambītae circumdare litora terrae». Lucanus in I: «letalisque ambĭtus urbi / annua uenali referens certamina campo», quamuis Scaurus in utroque similem esse tenorem putauit. sed Velius Celer a participio ostendit discerni, quod usu quoque, ut ostendimus, confirmatu
Abbreviated transcription (Latin):
auro dapibꝰ. Et̃ea notandũ q̃ sepelio sepeliui ł sepelii. seputũ infreqñtiore.
farduao
uenit ꝑgama. Id̾ ĩ xi. at medis int̾cedes exultatamazon. Solent .u. freqñtatua plerũq
asupinis ł participiis p̃tͥia nasci. Sallio sallitũ fac̃. Sallo salsũ. qͦmͦ uello uulsũ. disenna.
Sic ineã paludẽ multi pisciũ saluendoꝵ causa a nauibꝰ semi onustis comeãt. Asallio salliẽdoꝵ
dix ñ sallendoꝵ. Salustĩ uͦ in .iii. historiar. Parce ꝯsũpta reliqͥ cadauerũ ad duturnitatẽ usu
sallerẽt. Salleret̃ dix̃ asallo ñ a sallio. Similit̃ Luciliꝰ ĩ. uau.Sallere murenas mercẽ infrigi¬
daria ferre. dñ ͥ participia futi salliturꝰ ⁊ salsur. Aucilꝰ. Salliturꝰ istet ẽ. mutã slẽ. Numiꝰ.
Istec sũ multo sale salsurꝰ. S. ⁊ p̃c̃iti participiũ sallit̾ ⁊ salsus. Corneliꝰ. seuerꝰ in. uiii destitu

Expanded text:
auro dapibus». praeterea notandum, quod sepelio sepeliui uel sepelii sepultum in frequentiore uardua uenit / Pergama». idem in XI: «at medias inter caedes exultat Amazon»; solent enim frequentatiua plerumque a supinis uel participiis praeteritis nasci. sallio sallitum facit, sallo salsum, quomodo uello uulsum. Sisenna: «sic in eam paludem multi piscium salliendorum causa a nauibus semionustis commeant», a sallio salliendorum dixit, non sallendorum. Sallustius uero in III historiarum : «parte consumpta reliqua cadauerum ad diuturnitatem usus sallerent», sallerent dixit a sallo, non a sallio. similiter Lucilius in VIII: «sallere muraenas, mercem in frigdaria ferre». inde etiam participia futuri salliturus et salsurus. Nouius: «salliturus istaec est, mittam salem». Mummius: «istaec sum multo sale / salsurus». sed et praeteriti participium sallitus et salsus. Cornelius Seuerus in VIII de statu
Abbreviated transcription (Latin):
simiꝰ ingoinficio eiues que me fortuna fero sic. ẽtudit indigno bello ꝯfecit acerbo. Ecee
hic corripuit aAdẽ in xauIngenio forti dextͣ lat̾ ꝑtudit hasta Id in annalib. Diresq ualentes
itudit erudelis hiẽps. hic ꝓdux penultimã. Qido quoq cecidi. ne si cadi dicamꝰ nom̃ eẽ putetur.
bposita tñ ñ dupplicat penultimã silłam. ut ꝑ pendo ꝑpendi. Extendo extendi. ꝑtundo ꝑtun di
hcido Incidi. Concido Concidi. Exceptis ado. ⁊ asto. ꝯpositis ⁊ adisco. Posco ut ꝓdo. ꝓdidi. Resto Restii
Iedisco dedidici. Deposco depoposci. Acurro ꝯposita utͦq mͦ plata ĩueniũt ab auctoribꝰ ut decurro
.i.i. ocorreptã ⁊ assumũt.tũ. ut reddo reditũ. Predio creditũ. ꝑ do Editũ. Alia uͦ oĩado .ĩ. sũ¬

Expanded text:
II: «infit: o ciues, quae me fortuna ferox sic / contŭdit, indigno bello confecit acerbo». ecce hic corripuit. idem in XVI: «ingenio forti dextra latus pertŭdit hasta». idem in annalibus : «uiresque ualentes / contūdit crudelis hiems». hic produxit paenultimam. cado quoque cecidi facit, ne, si cadi dicamus, nomen esse putetur. composita tamen non duplicant paenultimam syllabam, ut perpendo perpendi, extendo extendi, pertundo pertudi, incido incidi, concido concidi, exceptis a do et a sto compositis et a disco, posco, ut prodo prodidi, resto restiti, dedisco dedidici, deposco depoposci. a curro composita utroque modo prolata inueniuntur ab auctoribus, ut decurro o in i correptam et assumunt tum, ut reddo redditum, credo creditum,
Abbreviated transcription (Latin):
Iuidẽ. enĩ alud pars oratiõis nͥ uox indicas m̃tis ⁊ceptũ .i. cogitationẽ : Quecq gͥni etatiois
uex litt᷑ata ꝓferat᷑ significãs aliquid iure pars oratiõis ẽ. dicenda. Iđ si ñ eẽt partes nũ quã
eoꝵ loco nomina ponerẽt᷑: cũ loco cerȩ łstupe innaui. tabula fungi nõ pot. Inuenimꝰ a loco
qͣre iõ ⁊ adu̾biũ loco nominis ut mane nouũ. ⁊ sponte sua ⁊ euge tuũ. ⁊ belle.⁊: ras
alt̾m. S si qr c̃paginẽ uidñt p̃stare nomini ⁊ u̾bo ns̃ partes oratioĩs dicende. E nec partes
corꝑis debemꝰ acciꝑe neruos ql lĩgãt m̃bra. ⁊ articłos. q̃ penitꝰ uidet᷑ absurdũ. Multomeluis¬

Expanded text:
uox indicans mentis conceptum, id est cogitationem? Quaecumque igitur uox literata proferatur significans aliquid, iure pars orationis est dicenda. Quod si non essent partes, nunquam loco earum nomina ponerentur, cum loco cerae uel stuppae in naui tabula fungi non potest. Inuenimus enim loco eo, et aduerbium loco nominis, ut mane nouum et sponte sua et euge tuum et belle et cras alterum. sed si, quia compaginem uidentur praestare nomini et uerbo, non sunt partes orationis dicendae, ergo nec partes corporis debemus accipere neruos, quia ligant membra et articulos, quod penitus uidetur absurdum. multo meli
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯrorencis ⁊ ĩ affrica psylli quoꝵ oplnogenistũ arbitͥnt᷑ suppositũ eẽ instirpe alique si
glauconia q̃ de obsonio stilo mͥ imanũ pupug̃. Expugno uͦ expũxi dmñs at repugno repupus
sylła. Iontingo itigi attinȩo at tigi. Inquib notandũ s penultima p̃ti corripit᷑ p̃sentis pouet᷑
abago ⁊ fiungo ⁊ lego ꝯposita seruat sũpliciũ ꝓtitũ ut sirigo exegi. Prodigo ꝓdegi. Aogi Agi
abigo abesi Infrigo infregi. ⁊ frigo efregi. Tolligo Collegi. Melego Relegi. qͥ difre caua ur

Expanded text:
et in Africa Psylli, quorum ophiogenis cum arbitrantur subpositum esse in stirpe aliquem, ei glaucoma : «quod de opsonio / stilo mihi in manum pupugit». expungo uero expunxi dicimus, at repungo repupugi syllabam: contīngo contĭgi, attīngo attĭgi, in quibus noab ago et frango et lego composita seruant simplicium praeteritum, ut exigo exegi, prodigo prodegi, dego degi, abigo abegi, infringo infregi, perfringo perfregi, colligo collegi, relego relegi, quod differentiae
Abbreviated transcription (Latin):
erutũ eruiturũ. Nortuũ. Noriturũ ꝗͣcũ in p̃t̃ito ñ bant i infutõ hnt in uo.i. loco isonantis posita. in .i. qͥdẽ
desinete penultima .s. extremã in .i⁊uͥtunt ⁊ faciũt p̃t̃itũ ut soluo solui. uoluo uolui. caluo calui.
Un salust ĩ qthistorłarũ infinitũ passiui ꝓtulit. ꝯtͣ ille calui ratꝰ. calui ꝓdecipi. Uocali uͦ nat᷑a lõga
ĩ uocale redeunte. solui solutũ. Solui. Solutũ. sic debet ⁊̃ calui. caluturũ. fac̾e. qd tñ inusu ñ iueni
Et putõ dilũpnas exheẽ diriuatu. Uoci aut inxi. t̾minatiũ regulã insupino seruat. Uictũ. An bo
desinetia u̾ła tiõcali songua añcedñte .bo. in.psi. qu̾tntia faciũt p̃t̃itũ ꝑf. ut seribo. Seripsi. Qubo¬

Expanded text:
erutum eruiturum, mortuum moriturum, quae cum in praeterito non habeant i, in futuro habent. in uo, u loco consonantis posita, in i quidem erutum eruiturum, mortuum moriturum, quae cum in praeterito non habeant i, in futuro habent. in uo, u loco consonantis posita, in i quidem desinente paenultima, o extremam in i conuertunt et faciunt praeteritum, ut soluo solui, uoluo uolui, caluo calui, unde Sallustius in III historiarum infinitum passiui protulit: «contra ille calui ratus», calui pro decipi. uocali uero natura lonin uocalem redeunte, solui solutum, uolui uolutum. sic debet etiam calui calutum facere, quod tamen in usu non inueni, et puto calumnias ex hoc esse deriuatum. uixi autem in xi terminantium regulam in supino seruat uictum. in bo desinentia uerba uocali longa antecedente b in ps conuertentia faciunt praeteritum
Abbreviated transcription (Latin):
Aec mͥ cũ teueris ullũ pꝰeruta bellã ꝑgama. Et uide cur hoc ꝑsincopã. nuocalis in p̃t̃ito platum
erutꝰ ꝓeruit᷑us. Idõq tẽpꝰ ꝑfecti. sinplex qͥ habuit .ii. añ . i seruasse .a. spuo ⁊ metuo ⁊ pluo. scđm ana¬
logiã sputũ. ⁊ metutũ. ł metuitũ. Et pluitii apliuu ł ut adiitũ ab adiuui. debet fac̾e.s ĩ usuea ñ
ĩueni. alia uͦ supͣdicte t̾minatiõis u̾ba extremã siłłam p̃t̃iti in ctũ .u̾tut. ut struxi structũ unxi
unctũ. liqͥ lictũ. Excipitꝰ fluxũ ut iã supͣdictũ ẽ. Deponẽtia in quor mutãt eã. in .cu. ⁊ assum̃tia tũ
faciũt supinũ loquor locutũ. sequor secutũ . ERuor uͦ fructũ facit. sic̃ struo structũ licero ĩ hortẽ su.
łt amenitate sũma ꝑfructꝰ ẽ. alpianꝰ cñ ad sauinũ. flit᷑m fruiturũ dix̃. nõ fructurũ. suomͦ ortũ oriturũ

Expanded text:
ec mihi cum Teucris ullum post erŭta bellum / Pergama». et uidetur hoc per syncopam i uocalis in praeterito prolatum, erutus pro eruitus, ideoque tempus perfecti simplex, quod habuit u ante i, seruasse. a spuo et metuo et pluo secundum analogiam sputum et metutum uel metuitum et plutum a pluui, uelut adiutuinueni. alia uero supra dictae terminationis uerba extremam syllabam praeteriti in ctum conuertunt, ut struxi structum, unxi unctum, liqui lictum; excipitur fluxum, ut iam supra dictum est. deponentia in quor mutant eam in cu et assumentia tum faciunt supinum: loquor locutum, sequor secutum; fruor uero fructum facit, sicut struo structum. Cicero in Hortensio : «et amoenitate summa perfructus est». Vlpianus tamen ad Sabinum futurum fruiturum dixit, non fructurum, quomodo ortum oriturum,
Abbreviated transcription (Latin):
Ec pͥma potest ⁊̃ ⁊ seda ⁊ t̃cia ꝑsona absentibꝰ ꝑse loqͥ ut sepissime ap̃ comicos uidemꝰ induci ꝑsonas
q̃ ipse adse loqͣnt᷑: ut simo in andria. Nõ dubiũ ẽ. qͥnioxore nobt filius. Scđars uͦ ł t̃cia: sine pͥma¬
Est enĩ ubi ipsa pͥma ꝑsona ad se quasi adscdã loquit᷑ ꝑsonã.s figurate ut dido inqͣrto uit¬
gilii. Infelix dido nũc te fata impia tangunt. Tunc decuit cũ regna dabas. Et qm̃ st̃ quedã
u̾la in qiubꝰ nat᷑alit̃ ł om̃s. ł quedã deficiũt ꝑsone dehis breuit̃ dicamꝰ. In imꝑatiuiis pͥma ꝑsona¬

Expanded text:
em potest etiam secunda et tertia absentibus per se loqui, ut saepissime apud comicos uidemus induci personas, quae ipsae ad se loquantur, ut Simo in Andria : «non dubium est, quin uxorem nolit filius». secunda uero uel tertia siest enim ubi ipsa prima persona ad se quasi ad secundam loquitur personam, sed figurate, ut Dido in IIII Virgilii: «infelix Dido! nunc te facta impia tangunt? / tunc decuit, cum sceptra dabas». et quoniam sunt quaedam uerba, in quibus naturaliter uel omnes uel quaedam deficiunt personae, de
Abbreviated transcription (Latin):
penultimã : tñ uetustissimi ĩuenũtꝰ ⁊ꝰ ꝓdioxisse eandẽ penultimã. in his maximeq apsenti in. ue
desinente. diusas ꝓficiscunt᷑. St eruo erui. arguo argui. annuo annui. Enniꝰ in .u. Ennuit sese mecu
decernere ferro. Supina eor. np̃t̾iti in.tũ. ⁊u̾tũt ⁊ ꝓducũt .i. penultimã ut acui acutũ. Hibiu inbutũ
ĩpseudulo. argutꝰ maloꝵ facinoꝵ ⁊ fut᷑m arguturꝰ. ⁊ diriuatũ ex hoc u̾bũ. Argutor argutaris. Iue¬
nit᷑ tñ in usu ⁊i arguiturꝰ parguturꝰ. Salusti ĩ i historiar. Iuos adusũ multi ex bit̾ima uolentes¬

Expanded text:
paenultimpaenultimdesinente diuisas proficiscuntur, ut eruo erūi, arguo argūi, annuo annūi. Ennius in II: «adnūit sese mecum decernere fin Pseudulo : «argutus malorum facinorum» et futurum arguturus et deriuatiuum ex hoc uerbum argutor argutaris. inuenitur tamen in usu etiam arguiturus pro arguturus. Sallustius in II historiarum : «quod aduersum multi ex Bi
Abbreviated transcription (Latin):
liqui dinguo łtinguo tinxi. ħ tñ ñ uidñt᷑ in .u .s. duusas t̃minare in qͥbꝰ.u.iuĩ ltt̾e mitt̾it Añ ĩguo. qͥ dẽ
siłam t̾minãtia huicemodi seruãt regłim. ingo. t̃minatoꝵ sic̃ ⁊ ꝙͣ inquofiniũt rationẽ sequunt᷑ ĩ. co.
desinẽtiũ. Dĩs gͥ ungo ũxi. ⁊ lingo lixi. ut pingo pinxi. ⁊ lincqͦ liqͥ. ut uinco uici. Ainguo qͥ nixi. Uñ
⁊nixisic̃ adioci dux. arexi :. rex. Sirgłs in .iiii. georgꝰ. Int̾ea toto nͥse cui equore ningit. Ati i andro¬
meda. Iũ imnxerĩt celestiũ molẽ mole mͥ extingo ⁊ extinxi. Qũ sĩplex in raro ẽ usu: tingo. Uirgi
i. mieneyd. Iũ gen̾e extinxẽ memet suꝑ ipsa dedissẽ. Pro extinxissẽ ꝓtidit. bicero uͦ morato. Stiges
participio usus ẽ. q aubo stinguo nascit᷑. Quẽ neq tẽpestas ꝑimet neq longua uetustas int̾imet. stigẽs
radii ceca caligine tecti. Ilud guoq seiendũ ẽ. qͥ in.ii .i. diuisas t̃minãtia pt̃icũ ꝑfectũ. ẽ soleat corripe

Expanded text:
identur in uo diuisas terminare, in quibus u uim literae amittit, unde in guo quidem syllabam terminantia huiuscemodi seruant regulam in go terminatorum, sicut et quae in quo finiuntur, rationem sequuntur in co desinentium: dicimus igitur unguo unxi et linguo linxi, ut pingo pinxi, et linquo liqui, ut uinco uici, ninguo quoque ninxi, unde et nix, sicut a duxi dux, a rexi rex. Virgilius in III georgicon : «interea toto non setius aequore niuguit». Accius in Andromeda : «cum ninxerintin IIII: «cum genere extinxem, memet super ipsa dedissem» pro extinxissem protulit. Cicero tamen in Arato stinguens participio usus est, quod a uerbo stinguo nascitur: «quem neque tempestas perimet neque longa uetustas / interimet stinguens radii caeca caligine tecti». illud quoque sciendum, quod in ui diuisas terminantia praeteritum perfectum cum soleant corripere
Abbreviated transcription (Latin):
natae. sponsus penas łau ł nega .s. ꝙͦ añcedñte m.g to. unũ ĩuenio meio ttͦ. inqͦ simulit̃ . tloco
ssonãtis e duuenał eiꝰ infinitũ ꝓfert in .i. suiꝰ adeffigiẽ ñ tñ meiere fas ẽ Esius Pingue duos angus
nascitũ supinũ mietũ horat᷑ in .iͦ. sermonũ. Oentior at si qͥd merdis capud capus inquine¬
lartũ. Parturio Esũ esurio. A supinis enĩ meditatiua solent fieri In .to. quoq .i. añce dnte
unũ inueni inqͥo d̃ pleriq artiũ seriptores putant in usu ñ eẽ. S cicero ponit ħ in tͦ deora¬
tore. Attende ⁊ aucupari uͥba oportebit ĩ quio ut ea quȩ sĩt frigidiora uitemꝰ In eodẽ. du
uͦ inqͥsti molestus ñ eris. Ioẽ inuerrẽ designis qͥ me uͥ uidnt uͭ st̃ parĩ phele inqͥũt scy phis¬

Expanded text:
iae, in quo similiter i loco consonantis est. Iuuenalis eius infinitum profert in I: «cuius ad effigiem non tantum meiere fas est». Persius: «pinge duos angues: nascitur supinum mictum. Horatius in I sermonum : «mentior at si qpartum parturio, esum esurio; a supinis enim meditatiua solent fieri. in io quoque u antecedente unum inuenio inquio, quod plerique artium scriptores putant in usu non esse. sed Cicero ponit hoc in secundo de oratore : «adtendere et aucupari uerba oportebit, inquio, ut ea quae sunt frigidiora uitemus». in eodem: «tu uero, inquisti, molestus non eris». idem in Verrem de signis : «qui me ubi uiderunt, ubi sunt, Pamphil
Abbreviated transcription (Latin):
dulcis leuis unda sciporis. Supina ex illis quidẽ que .a.h̃t añ .cio. fiũt ap̃senti .to. ⁊u̾sa in .tũ. ut
facio factũ. Iaciolactũ. In om̃i .n. u̾bo siue penultima siue añ penultima sit .a. seruat᷑ ⁊̃ insupino
qͥuis mutet᷑ in p̃tito ꝑfcõ. ut facio feci factũ. Iacio Iaeci Iaccũ. lapio lepi saptũ. Ago Egi actũ. frãgo
fregi ffactũ. lado fecidi sassũ. Ex his ꝯposita q̃ in p̃sñti mutant .a. in .i.ut facio. Inficio. Lapio ĩcipio.
qͥriis mutãt .a. in .a. ut faua inficio tñ insupino ĩ mutabilẽ seruãt eã. ut ago Exigo. E xactũ
frago infringo infractũ. Tango ꝯtingo. Itactũ. Pango ĩpingo. inpactũ. Iue uͦ in.xi. t̾minãt
lectũ. Elicui uͦ elicitũ fac. Uñ lucanꝰ in.uiiii.Uirus ⁊ elicitũ uissũq exire repugnat. Et Sta¬

Expanded text:
dulcis leuis unda saporis». supina ex illis quidem, quae a habent ante cio, fiunt a praesenti io conuersa in tum, ut dulcis leuis unda saporis». supina ex illis quidem, quae a habent ante cio, fiunt a praesenti io conuersa in tum, ut facio factum, iacio iactum. in omni enim uerbo, siue paenultima siue antepaenultima sit, a seruatur etiam in supino, quamuis mutetur in praeterito perfecto, ut facio feci factum, iacio ieci iactum, capio cepi captum, ago egi actum, frango fregi fractum, cado cecidi casum. ex his composita, quae in praesenti mutant a in i, ut facio inficio, capio incipio, quamuis mutent a in i, tamen in supino immutabilem seruant eam, ut ago exigo exactum, frango infringo infractum, tango contingo contactum, pango impingo impactum; quae uero in xi terminant illectum; elicui uero elicitum facit, unde Lucanus in VIIII: «uirus et elicitum iussumque exire repugnat», et Sta
Abbreviated transcription (Latin):
.ẜ. analogiã ii pͦ quigatiõis inuenit᷑ eiꝰ tota fere decłiatio u̾bi. Supinũ u̾ abeo ñ inueni. neo gũe solẽt
abeo nasci. In. cio.a. añced̃te mutãt eã ĩ. s. ꝓductã ⁊ abiecta. & ꝓductaq ⁊ faciũt p̃t̾itũ ꝑfectũ
ut facio feci. Iacio leci. Ex his ꝯposita c̃p̃posicio ẽ ꝙius in p̃senti mutãt .a. ĩ. ⁊tñ pt̃iti regłam ser
alia parte.⁊ ponãt᷑ seruãt .a. ut calefacio. lalefeci. Tepefacio. Tepefeci. Premofacio t̃remefeci. Stup¬
⁊ cio. inxi. ut aspicio: aspexi. Põspicio ⁊spexi. IllicioIllexi. Pellicio fellexi. Excipit᷑ elicio flicuił iuiꝰ
aburbe ꝯdita: libro .u. adcolloquiũ uatẽ elicuit. ⁊ puto idõ nesi elexi dic̾emꝰ necessario participiuã
edectus fieret. ⁊ ẽet dubitatio significatiõĩs. Pellicui quoq ꝓpellex uet̾es ꝓtuler. Liuiꝰ in laodomia
Aut nc̃ quepiã ilia te illo. asiatico ornata fluẽs aut sardias ac lydio fulgẽs decore ⁊ głia pellicuit.

Expanded text:
secundum analogiam tertiae coniugationis inuenitur eius tota fere declinatio uerbi; supinum uero ab eo non inueni nec quae solent ab eo nasci. in cio a antecedente mutant eam in e productam et abiecta o productaque i faciunt praeteritum perfectum, ut facio falia parte componantur, seruant a, ut calefacio calefeci, tepefacio tepefeci, tremefacio tremefeci, stupe cio in xi, ut aspicio aspexi, conspicio conspexi, illicio illexi, pellicio pellexi; excipitur elicio elicui Liuius ab urbe condita libro V: «ad colloquium uatem elicuit», et puto ideo, ne, si elexi diceremus, necessario participium electus fieret et esset dubitatio significationis. pellicui quoque pro pellexi ueteres protulerunt. Laeuius in Laudamia : «aut nunc quaepiam alia te illo / Asiatico ornatu affluens, / aut Sardiano ac Lydio / fulgens decore et gratia / pellicuit».
Abbreviated transcription (Latin):
tursa ssergeoł tgo. ẽsi. qͥ ⁊ ꝓbꝰ. ⁊ carisus. ⁊ celsus ⁊ diomedes. probat. ⁊ ipse om̃ib ualidicr usus duue¬
nalis in.a.S. mex ⁊ pocula torques sauciꝰ ⁊ rubra detges uulnera in appa. Ic. in .⁊. Rasa aꝑa tgeat alt
Herati. in at sermonũ. folito pauone uelis qͥn ħ pocius ꝗ̃ galima t̾gere palati Terntiꝰ ineumucho: Ego¬
ne: imꝑatoris uirtute nouerã. ⁊ ii militũ sine sangiune s nõ posse fieri. qͥ abstergere uuilnera. bst¬
horisq durnis nocte p̃mut. Enniꝰ in.uit. annaliu. Oulserat huc naũc ⁊pulce fiactib᷑ ꝑ̃dntus. Is in riiu
Welops uent uelut olim turserat alti carnib humanis distñt᷑. Leueliꝰ in eex Eurꝓuteo t̃st latas gu¬
indulsi indulsũ ł indultu. Sñ marcellinꝰ rerũ gestarũ. xiiiNsanq̃ licentia credũlitate indulta
Easi fulsũ. als alsũ. t̃si t̃sũ. arsi arsũ. Lesi lesũ lusi lusũ. Nulsi mulsũ. ⁊ Mulctũ. Un cicero inꝯcione

Expanded text:
Probus et Charisius et Celsus et Diomedes comprobant et ipse omnibus ualidior usus. Iuuenalis in I: «sed mox et pocula torques / saucius et rubra deterges uulnera mappa». idem in V: «uasa aspera tergeat alter». Horatius in II sermonum : «posito pauone uelis quin / hoc potius quam gallina tergere palatum». Terentius in eunucho : «egone? imperatoris uirtutem noueram et uim militum, / sine sanguine hoc non posse fieri: qui abstergērem uulnerahorisque diurnis, / nocte premunt». Ennius in VII annalium : «mulserat huc nauem conpulsam fluctibus pontus». idem in VIIII: «Ciclopis uenter uelut olim turserat alte / carnibus humanis distentus». Lucilius in XX: «purpureo tersit tunc latas gauindulsi indulsum uel indultum, unde Marcellinus rerum gestarum XIIII: «tamquam licentia crudelitati indulta», fulsi fulsum, a
Abbreviated transcription (Latin):
Mansũ. hesi hesũ. Absorbui sorbitũ. Absorbi uͦ sorbitũ debec fieri supinũ ut ab habeo habitũ. ⁊̃
bui ẽbitũ ⁊ ascripsi scriptũ. ⁊ Aupsi luptũ. quoꝵ neutrũ adhuc inusu nõ inueni. id nec sorbitũ
nec sorbtũ. Aluxi qͦ luctũ. ⁊ apolluxi polluctũ. exigit rõ insi t̾minatis pͥti.s auccoritas deficit¬

Expanded text:
mansum, haesi haesum. a sorbui sorbitum, a sorpsi uero sorptum debet fieri supinum, ut ab habeo habitum et pmansum, haesi haesum. a sorbui sorbitum, a sorpsi uero sorptum debet fieri supinum, ut ab habeo habitum et praebeo praebitum et a scripsi scriptum et nupsi nuptum, quorum neutrum adhuc in usu inueni id est nec sorbitum nec sorptum. a luxi quoque luctum et a polluxi polluctum exigit ratio in xi terminantis praeteriti, se
Abbreviated transcription (Latin):
mas. Supina ĩ .ii.a. qͥdẽ diuisas facientia neut᷑ p̃t̃itũ. deficiũt sic̃ sup̾diximꝰ ut saniui. Stupui
tepui horriu. Parui bgui. Deficit ⁊ͥ metui. diiniu. Rĩ acariuł caritũ ł cassũ uidr̃ posse dici qua
fut᷑i participiũ cariturꝰ p̃t̃iti casus inuenit᷑. Iuuenał in . uͦ. qͦmꝰ añ platũ ẽ Tollere dulce ag
tat herede cariturꝰ turture magno. Sirgiliꝰ in .tͦ. eneyd̾. Demisere nesci nũc cassũ lumine lu¬
gent. Actiua uͦ plerũq .n. uocales in .i. correptã ꝯu̾tñtia assumũt tũ ut habeo habuu. habitũ
Eñhibeo. In hibu inhibctũ. Prebeo Prebui. ẽbitũ. Noneo. Nonui. Monitũ. sauoi aũ. ixt. intũ ꝯtũt
nucuatã regulã ĩ si ꝓferñtiũ p̃t̃itũ .⁊ in .ũ. ntñtia faciũt supinũ. Iussi Iussit̃. Mulsi Mulsũ nus

Expanded text:
mas». supino in ui quidem diuisas facientia praeteritum neutra deficiunt, sicut supra diximus, ut canui, stupui, mas». supino in ui quidem diuisas facientia praeteritum neutra deficiunt, sicut supra diximus, ut canui, stupui, tepui, horrui, parui, egui; deficit etiam metui, timui; nam a carui uel caritum uel cassum uidetur posse dici, quia futuri tat heredem cariturus turture magno». Virgilius in II Aeneidos : «demisere neci, nunc cassum lumine lugent». actiua uero plerumque ui uocales in i correptam conuertentia assumunt tum, ut habeo habui habitum, inhibeo inhibui inhibitum, praebeo praebui praebitum, moneo monui monitum. pauca autem ui in tum uertunt, itum i in um conuertentia faciunt supinum: iussi iussum, mulsi mulsum, mansi
Abbreviated transcription (Latin):
ruptas atq intlittas ẽẽ clamãt. Acciꝰeꝰ inatreo epular fictor sceler̃ fr̃is delitor. Supina scđm iã
sinentia .eo. in.ui. diuisas tnfferentia faciũt p̃titũ ut doleo solui. Calleo callui. Palleo pallui. Excelleo
ceolacui. Deneo tenii. Laneo lanni. Landeo Cindiui. Stupeo Stupiu. Tepeo tepui. fareo parui. dir eo
odore. Aliceo ꝙͦ lieui fac̃. Exxipiũt᷑ hec. Iubeo Iussi. Sorbeo ł ⁊ sorbo ut ꝓbo placet sorbsi ł sorbu
Lucanꝰ ĩ.eiii. absorbsit penitꝰ rupes ⁊ tectaferar. licero ĩ ix philipicar. In sargumẽ euulc
ex hausit ł potiꝰ exorbuit. Idẽ ꝓmurena. difficultatẽ exorbuit. Nulceo Mulsi. Maneo orãs. Neo. le¬
ui. hereo hesi Luceo luxi. Polluce. polluxi. faitꝰ in stico. Et decimã partẽ perculi pollpccã. le¬
iiꝰ in. colace. Iui decimas partes qͥntũ alieni fu̾it: polligat. Tibi apublicando epulo hereulis deci¬

Expanded text:
ruptas atque interlitas esse clamant». Accius in Atreo : «epularum fictor, scelerum fratris delitor». supina secundumsinentia eo in ui diuisas transferentia faciunt praeteritum, ut doleo dolui, calleo callui, palleo pallui, excelleo iaceo iacui, teneo tenui, caneo canui, candeo candui, sodore». a liceo quoque licui facit. excipiuntur haec: iubeo iussi, sorbeo uel etiam sorbo, ut Probo placet, sorpsi uel sorbui Lucanus in IIII: «absorpsit penitus rupes et tecta ferarum». Cicero in II Philippicarum : «sanguinem ciuilem exhausit uel potius exsorbuit». idem pro Murena : «difficultatem exsorbuit», mulceo mulsi, maneo mansi, neo neui, haereo haesi, luceo luxi, polluceo polluxi. Plautus in Sticho : «ut decimam partem Herculi polluceam». Naeuius in colace : «quid decimas partes? quantum mi alieni fuit, / polluxi tibi iam publicando epulo Herculis / deci
Abbreviated transcription (Latin):
Supinũ in .sũ. fac̃ geminata .s. ut fodi fossũ. Diã. N u̾ba q̃ii.di. finiut p̾citũ ꝑfectu. in .su. fa¬
cuit supina. ut frandi. Pransũ. Nomordi. Norsũ. Tetendi tensũ. fandi. Pansũ. Defendi. defesũ¬
datũ. Reddo Redidi. Redditũ. ẜdo ꝑdidi ꝑditu. Uendo uendidi. Uenditũ. Iredo Rredidi Preditum
londo. londidi londitũ. in. dior quoq deponetia ĩ. sũ. faciut supinũ. Ordior. Or sũ. Ingredie
ingressu. Ingio. similit ꝓducta añ penultima. ⁊ ablata .o. extrema. facuit pc̃itũ ꝑfectũ

Expanded text:
fectum, in sum faciunt supina, ut prandi pransum, momordi morsum, tetendi tensum, pandi pansum, defendi datum, reddo reddidi redditum, perdo perdidi perditum, uendo uendidi uenditum, credo credidi creditum, condo condidi conditum. in dior quoque deponentia in sum faciunt supinum: ordior orsum, ingredior ingressum. in gio similiter producta antepaenultima
Abbreviated transcription (Latin):
inchoatiuũ ẽ. Salustĩ in.auhistoriarũ. Omibꝰ quibꝰ senecto corꝑe aiiꝰ militariserat. Reli in .aui
Eupidꝰ miserulo obito. Luciliꝰ in .ri. que horis sublatis duabꝰ oĩas̃ sole occiso. ductoq: a de cresco qͦ decr¬
tũ liuiꝰ ꝓtulit iii .i. eretopegmon erentꝰ in edͥnra. Iiud ais: Su uirgineuna ad olescẽs. cubuerit¬
tã actiue ꝙͣ passiue ꝓfert᷑: Licero in .it. uerrinar. Salo ei iurato alioꝵ tabellas comitt̾e Aucanus
Auc cassu lumine iugent.: Iuãuis a careo futĩ participiũ ñ cassur s caritur: faciat ut sup̃ ostũdimꝰ
iuuenale in .ii. ꝓtulisse. Apateo ꝙͦ pass nascit᷑: t este uirgilio qͥ ponit in .imeneis. E pat anchises

Expanded text:
e animus militaris erat». Caelius in IIII: in Protesilao : «cupidius miserulo obito». Lucilius in II: «quae horis sublata duabus / omnia sunt sole occaso ductoque». a decresco quoque decretum Laeuius protulit in III erotopaegnion tam actiue quam passiue profertur. Cicero in II Verrinarum : «malo ei iurato suam quam iniurato aliorum tabellas committere». Lucanus lumine lugent», quamuis a careo futuri participium non cassurus, sed cariturus faciat, ut supra ostendimus Iuuenalem in II protulisse. a pateo quoque passus nascitur teste Virgilio, qui ponit in III Aeneidos : «et pater
Abbreviated transcription (Latin):
studitũ fronditũ splenditũ Rarissime tñ ab oibꝰ neutͥs scđ̾e. iiugaciõis q̃ in .i. ⁊duusas faciũt pt̃itũ
ĩuenio ł huꝰcemodi suppinũ ł participiũ fut᷑i. laleo calui. c̃epeo repui. horreo horrui. Langeo lãgu
reo carui .iii.iiollere dulcẽ cogitat heredẽ caritur turture magno. ⁊ cicero ualiturꝰ aualeo. Exciptꝰ
p̃ndeo pͣndiu. Nlautꝰ in mechinis. Erandi ⁊ sotaui scortũ accubui. Id tñ quoq musũ fac suppinũ q̃ mͥ
suꝑiora ut pͥnsũ. Qd tñ ꝗͣuis neutrũ sit: ht̃ participiũ p̃t̃iti pͣns. ut seno cenatꝰ. Qurolurat᷑. Pareo

Expanded text:
studitum, fronditum, spstuditum, fronditum, spinuenio uel huiuscemodi supinum uel participium futuri, ut caleo calui, tepeo tepui, horreo horrui, langueo langui, careo carui in II: «tollere dulcem / cogitat heredem carĭturus turture magno», et Cicero ualĭturus a ualeo. excipitur prandeo prandi. Plautus in Menaechmis : «prandi et potaui, scortum accubui». id tamen quoque in sum facit supinum, quomodo superiora, ut pransum, quod tamen, quamuis neutrum sit, habet participium praeteriti pransus, ut caeno caenatus, iuro iuratus, careo
Abbreviated transcription (Latin):
tñ ⁊ ausi ꝓansus sũ rugnuis ꝓgauis sũ ꝓtuler̃. lito censoriꝰ inoratiõe plucio antonio beneficui.
hemuina insado. anñiliũ. Iq admiratũ eẽ. gauis. In hoc u̾bo &ẽ ilłd̃ auĩadĩatendu quad ausi
ausis ausit ꝓsubuinctiuo. audeã auoeas: audeat inuenumꝰ. Dirgł in .iꝰ georgꝰ. Ausi ł teniu uitẽ co.¬
mitt̾e sulco. Duidĩ in .. met amorpħ. Et nicħẽ. qͥ ñ incipio captꝰ amore ausit. Qec capũt inclisois patora
flamas. Dĩa aũ supͣdicta u̾ba. deo insũ. iu̾tentia facũt suppina ut Rideo a sũ. ardeo arsũ. Sidco usu
sordeo morsũ. Pendeo pensũ. Tondeo tonsũ. Respondeo responsũ. audeo ausũ. Raudeo uͦ ⁊. npꝰ .i. ascuipsit
euphoiȩ causa gauisũ. Asedeo p̃tea geminauit.s. censũ. ⁊ fortasse diffr̃ȩ causa. nesi sensũ dic̾et:. c.
frodeo frondui. Spledeo splendui. quoꝵ suipina mutatiõe eo. in .i. ⁊ assũptiõe .tũ. debẽt fieri. ut oanditũ

Expanded text:
tulerunt. Cato censorius in oratione pro Lucio Autronio : «beneficii Emina in II annalium : «idque admiratum esse gauisi». in hoc uerbo etiam illud animaduertendum, quod ausim ausis ausit pro subiunctiuo audeam audeas audeat inuenimus. Virgilius in II georgicon : «ausim uel tenui uitem committere sulco». Ouidius in VI metamorphoseon ia autem supra dicta uerba deo in sum conuertentia faciunt supina: rideo risum, ardeo arsum, uideo uisum, mordeo morsum, pendeo pensum, tondeo tonsum, respondeo responsum, audeo ausum: gaudeo uero etiam i post u assumpsit euphoniae causa gauisum. a sedeo praeterea geminat s sessum, et fortasse differentiae causa, ne, si sesum diceretur, duae frondeo frondui, splendeo splendui, quorum supina mutatione eo in i et assumptione tum debent fieri, ut canditum,
Abbreviated transcription (Latin):
acum̃. Idẽ in .xiiii. littora lata sonũt. Aceiꝰ ineho m estra. Si ualde resonũt regie domus
lueretiꝰ laligare ocł as. Sonere aures regie. Steti uͦ statũ suppinũ penultima ꝓducta
debet fac̾e. Un lucunꝰ in .ui. lonstatura fides supũ. Cũ aitũ ⁊ datꝰ sic̃ suꝑi ostndimus
corripiat .a. penultimã. Est tñ in ħ quoq notandũ q oĩa ab eo diriuata .a. penultimã cor¬
Idẽ ineede .u. suã nõ ẽ. stabili tremulo s culmine eueta despiceroe. Cõposita ab eo uarie
uetꝰtissimi ꝓtuler. asto astitũ.⁊ astatũ. Esto p̃stitũ. ⁊ p̃statũ. Aemiliꝰ porcina orator ĩora.¬
tioẽ. uti lex ȩnulia abrogaret᷑ tpre astiturũ atq petiturũ me e̾e. Brutꝰ inepłis. Scciso¬

Expanded text:
acumen». idem in XIIII: «litora lata sonunt». Accius in Clytaemnestra : «sed ualuae resonunt regiae». acumen». idem in XIIII: «litora lata sonunt». Accius in Clytaemnestra : «sed ualuae resonunt regiae». Lucretius: «caligare oculos, sonere aures». steti uero stātum supinum paenultima producta debet facere, unde Lucanus in II: «constātura fides superum», cum dătum et dătus, sicut superius ostendimus, corripiant a paenultimam. est tamen in hoc quoque notandum, quod nomina ab eo deriuata a paenultimam coridem in V: «quam non e stăbili, tremulo sed culmine cuncta / despiceret». composita ab eo uarie uetustissimi protulerunt, asto astitum et astatum, praesto praestitum et praestatum. Aemilius Porcina orator in oratione, uti lex Aemilia abrogetur : «tempore adstiturum atque petiturum me esse». Brutus in epis