comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
an spectasse. facit cãpatius dubitationẽ eius stultiorẽ
dictndo: sei in orchestra pila lusi. Refutatio cũ sit ĩ negñdo
ĩ arguẽdo defendedo: el euado : ridicule negauit Maniꝰ cunus
Nã  cũ eiꝰ accusator in si pario om̃ib locis aut nudũ cũ in
neruo aut ab amicis redmptũ exile pinxissa̧. Ergo ego
ĩꝗt nũꝗͣ uici. Redarguimꝰ ĩt̾im aꝑte ut Cicͦ uibiũ cumiũ
multũ de annis ȩtatis suȩ m̃tiẽtem. Tum gͦ cũ una declama¬
bamꝰ : nõ eras natus . Int̾im ut simulata assẽsione : ut idem fa-¬
big dolobellȩ dñti triginta se ãnos hĩt. Uerũ ẽ inꝗt. Nã hoc
aliud morclacius. Ut Iuniꝰ dassus quģrẽte domitia passians ꝙ
incusans eius sordes icalceos ĩa ueteres dicẽt uendere solẽ : nõ
me herđes inꝗt hoc ũꝗͣ dixi : sed emere te soleit. Defensiõ
imitatꝰ est eques ro. ꝗ obiicic̃ti augusto: ꝙ pr̃imoniũ comedis¬

Expanded text:
an spectasset? fecit Campatius dubitationem eius stultiorem an spectasset? fecit Campatius dubitationem eius stultiorem dicendo, Non , sed in orchestra pila lusi. refutatio cum sit in negando, redarguendo, defendendo, elevando, ridicule negavit Manius Curius; nam, cum eius accusator in sipario omnibus locis aut nudum eum in nervo aut ab amicis redemptum ex alea pinxisset: ergo ego, inquit, nunquam vici? Redarguimus interim aperte, ut Cicero Vibium Curium multum de annis aetatis suae mentientem, tum ergo, cum una declamabamus, non eras natus; interim et simulata assensione, ut idem Fabia Dolabellae dicente triginta se annos habere, verum est, inquit; nam hoc aliud mordacius: ut Iunius Bassus, querente Domitia Passieni, quod incusans eius sordes calceos eam veteres diceret vendere solere, Non mehercules, inquit, hoc unquam dixi; sed dixi emere te solere. defensionem imitatus est eques Romanus, qui obiicienti Augusto, quod patrimonium comedis
Abbreviated transcription (Latin):
feit cicꝰ le hoĩe lengo prȩlongo caput eũ ad fornicẽ fabium
oñdisse: e qđ .p.oppiꝰ dixit de gnẽ lentuloꝵ : cũ assidue mi¬
nores paoẽtib libeti essa in nascendo intim utnĩq Qd ironia
sus ẽ a fercũ Didio Gallo: ꝗ prouĩciã ambitiosissime petie¬
rat: deiñ impetrata ea tãꝗͣ coactus querebat᷑. Age ĩ ꝗt alii
Idem ꝑ allegoriã .M. Cȩliũ melius obuciẽtẽ crimina ꝗ̃de
fendentt̃ : bonã dextrã malã sinistram habert dicebat En¬
phasia iulius dixit ferrum intactum incidisse. figurasq:
in quas nõ nłłi diuiserũt spẽs dc̃ẽ ꝵ. Nã int̾rogamꝰ  dubit¬
mus & affirmamus & minamur: e optamꝰ queda ut mise¬
rantes : & q̃dã ut irascentes dicimꝰ. Ridiculũ aũt ẽ om̃e qđ
aꝑtt fingit᷑. Stulta reprehendert facillimũ ẽ. Nã ꝑsest̃ ridi¬
cula. Sed rẽ urbanã facit aliqua eat nob adiectio. Stulit ĩ¬
terrogau̾at exeũtem de theatro cãpatiu Ttꝰ maximus

Expanded text:
fert Cicero de homine praelongo, caput eum ad fornicem Fabium offendisse; et quod P. Oppius dixit de genere Lentulorum, cum assidue minores parentibus liberi essent, nascendo interiturum. quid ironia?sus est Afer, cum Didio Gallo, qui provinciam ambitiosissime petierat, deinde, impetrata ea, tanquam coactus querebatur, age , inquit, idem per allegorian M. Caelium, melius obiicientem crimina quam defendentem, bonam dextram, malam sinistram habere dicebat. emphasi A. Villius dixit, ferrum in Tuccium incidisse. figuras quin quas nonnulli diviserunt species dictorum. nam et interrogamus et dubitamus et adfirmamus et minamur et optamus, quaedaascentes dicimus. ridiculum est autem omne, quod aperte fingitur. stulta reprehendere facillimum est, nam per se sunt ridicula; sed rem urbanam facit aliqua ex nobis adiectio. stulte interrogaverat exeuntem de theatro Campatium Titius Maximus,
Abbreviated transcription (Latin):
tũpitudine. Quȩ cũ in alis demõstrant᷑: urbanitas tũ in
ip̃os dñtis recidũt : stultitia uocatur. Cũ uidt̃ adũe resleuis
E quȩ a scurris mimis : insipientib deniq sȩpe moutat᷑
tum ht̃ iuim inescio an imꝑiosissimã : e cui repugnari minine
uotis expͥmit ꝯfessionẽ : sed torũ corpus ui sua ꝯcutit. Rcu¬

Expanded text:
antur, urbanitas, cum in ipsos dicentes recidunt, stultitia vocatur. cum videatur autem res levis et quae ab scurris, mimis, insipientibus denique saepe moveatur, tamen habet vim nescio an imperiosissimam et cui repugnari minime vocis exprimit confessionem, sed to
Abbreviated transcription (Latin):
ueras sibi fingẽ: hoc magis: ꝙ illic ut litigatores logm̃
freq̃ntius ꝗ̃ ut aduacati. Orbũ agimꝰ: e naufragũ s&
ꝑiclitãtem: qꝵ induere ꝑsonã ꝗd antine: nisi asfectũ as
sumimꝰ: Nee dissimulãda m nõ fuent̃. ꝗb ip̃e quãtus cũq
sũ : ac fui i nã ꝑuenisse me ad aliquod nom̃ ingenii
credo  freq̃nter motus sũ : ut me nõ lachrimȩ solũ depre¬
hẽ derẽ sed pallor euensiłis dolor: De Risu¬
Vic diuersa uirtus : quȩ risũ iudicis mouẽdo & illos
tristes soluit affectus : E aiũm ab ĩtentione reꝵ
duo max oratores alter grȩcȩ alier latinȩ eloq̃ntȩ pñ¬
cupes docẽ. Nã pleriq De mostheni facultatt de fuisse
huiꝰ rei credũt. Ciceroni mõim Hec uiaen p̃t̃ noluse u¬
sthenes cui pauca adm̃o dc̃a i ñ sane cȩtis esꝰ ũtuthit¬
spmetia pelã oñdũt nõ displiciusse illi iocos q nõ ꝯtigisse

Expanded text:
veras sibi fingere, hoc magis quod illic ut litigatores loquimur veras sibi fingere, hoc magis quod illic ut litigatores loquimur frequentius quam ut advocati. orbum agimus et naufragum et periclitantem, quorum induere personas quid attinesumimus? haec dissimulanda mihi non fuerunt, quibus ipse, quantuscunque sum aut fui, pervenisse me ad aliquod nomen ingenii credo; frequenter motus sum, ut me non lacrimae solum deprehenderent, sed pallor et veri similis dolor. huic diversa virtus, quae risum iudicis movendo et illos tristes solvit adfectus et animum ab intentione reruduo maxime oratores, alter Graecae alter Latinae eloquentiae principes, docent. nam plerique Demostheni facultatem defuisse huius rei credunt, Ciceroni modum. nec videri potest noluisse Demosthenes, cuius pauca admodum dicta nec sane ceteris eius virtutitia palam ostendunt, non displicuisse illi iocos, sed non contigisse.
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ał q̃ si rebus ip̃is int̾simus sequentꝰ. An nõ ex his
usionib illa st̃ : excussi manib radii reuolutaq
pensa : leuiq patẽs in pectore uulnꝰ & equus ille ĩ
funere pallantis positis in signib. Qo nõ ille pocta pe¬
ni ultimi faci cepit imaginẽ : ut dicere : & dulcis
mories reminiscit argos. ubi uõ mifatione opꝰ erit: no¬
bis ca:de ꝗb querimur: accidisse credamꝰ : atq ĩ aĩo
nr̃o ꝑsuadeamꝰ nos illi simus: quos grauia indigna in¬
stia passos queramur: nec agamꝰ rem qi alienã: sed
asumamꝰ parũpet illũ dolorẽ: ita dicemus : quȩ ĩ nr̃o
simili cau dc̃un essemus. Uidi ego sȩpe hystriones
atq comoedos : cũ ex aliquo grauiore actu ꝑsonã de¬
posuissaẽ flentes adhuc egredi. Ꝙ si ĩ alienis scriptis
sola ꝓnũtiatio ita falsis accẽdit affectib: ꝗd nos facei
ꝗilla cogitare debemus: ut mouen ꝑiclitantum uice
possimus: Sed ĩ schola qͦ. reb ĩpis affici ꝯuenit: easq

Expanded text:
am si rebus ipsis intersimus, sequentur. An non ex his visionibus illa sunt; excussi manibus radii, revolutaque pensa? — levique patens in pectore vulnus? equus ille in funere Pallantis,—positis insignibus? quid ? non idem poeta penitus ultimi fati concepit imaginem, ut diceret: et dulces moriens reminiscitur Argos? Ubi vero miseratione opus erit, nobis ea, de quibus queremur, accidisse credamus atque id animo nostro persuadeamus. nos illi simus, quos gravia, indigna, tristia passos queremur, nec agamus rem quasi alienam, sed adsumamus parumper illum dolorem. ita dicemus, quae in nostro simili casu dicturi fuissemus. vidi ego saepe histriones atque comoedos, cum ex aliquo graviore actu personam deposuissent, flentes adhuc egredi. quodsi in alienis scriptis sola pronuntiatio ita falsis accendit adfectibus, quid nos faciemus, qui ilia cogitare debemus ut moveri periclitantium vice possimus? Sed in schola quoque rebus ipsis adfici convenit easque
Abbreviated transcription (Latin):
utiqi ip̃e aut habeat: aut hr̃e credat᷑. Sic ꝓderit p̃łimũ
cãis : ꝗb ex sua bonitate facie fidẽ . Nã qui : dum dicit :
sblime desidene: propͥe iucũ de credibiłr dr̃e satis est
ideoq e medius ille or̃õis mous maxĩe ꝯuenit. Diu̾sum ẽ¬

Expanded text:
utique ipse aut habeat aut habere credatur. sic proderit plurimum utique ipse aut habeat aut habere credatur. sic proderit plurimum causis, quibus ex sua bonitate faciet fidem. nam qui, dum dicit, msublime desiderat; proprie, iucunde, credibiliter dicere sat est, ideoque et medius ille orationis modus maxime convenit. diversum e
Abbreviated transcription (Latin):
unt : ꝗ ꝙ amare ip̃i uident᷑ : alia cũ senex adulescẽtis
alia cum uitiũ honestus inferioris fert. Hic .n. tm̃ ꝯcitari:
illic ẽ affici debs. St̃  illa ex ead̃ ña ised moꝵ ad huc
minoris : ueniã petere adulescẽtiã  defendert amores
ei qđ dicit : intellestum petit. Hinc ẽ ille maior ad
citandũ odiũ nasci astũs sole cũ hoc ip̃o quo nos adu̾saris
sũmittimꝰ ĩtelłr tacita ĩ porẽtiȩ ex pbratio. Nãq eosgrauesi g
ĩ talenabiles id ip̃m de mõsitat : qđ cedimꝰ E ignorãt cupidi ma¬
ledñdi aut affectatores lib̵tatis plus ĩuidiã ꝙͣ ꝯuiciũ posse.
Nã inuidia adu̾sarios ꝯuitiũ nos iniuisos facit . Ile iã pene
rer ẽ illa ĩ scholis iea dixerimꝰ ꝗb plerũq rusticos suꝑsbi¬
Nã si u̾ea mores st̾. Cũ hos imitamur: ex his ducimꝰ oroc
cum ẽ in litigatore debeat orator : si fien p̃t : approbare :

Expanded text:
unt quam quod amare ipsi videntur, alia, cum senex adolescentis unt quam quod amare ipsi videntur, alia, cum senex adolescentis alieni convicium, honestus inferioris fert; hic enim tantum concitari, illic etiam adfici debet. sunt et illa ex eadem natura, sed notus adhuc minoris, veniam petere adulescentiae, defendere amores.ei quod dicit intellectum petit. hinc etiam ille maior ad citandum odium nasci adfectus solet, cum hoc ipso, quod nos adversariis summittimus, intellegitur tacita impotentiae exprobratio. namque eos graves et intolerabiles id ipsum demonstrat, quod cedimus, et ignorant cupidi maledicendi aut adfectatores libertatis plus invidiam quam convicium posse; nam invidia adversarios, convicium nos invisos facit. ille iam paene ter etiam illa in scholis ἤθη dixerimus, quibus plerumque rusticos, superstinam si ἤθη mores sunt cum hos imitamur, ex his ducimus oratcum etiam in litigatore debeat orator, si fieri potest, approbare,
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽdis dr̃ hoc uocari p̃t. Qdam cõmendationẽ : atq ex tu¬
sationẽ ꝓͥa huiꝰ officii putauert̃. Nec abnuo ẽẽ istas hac ꝑit:
sed non cõcedo ut sola sit̃. Qn illo adhuc adiicio trot̃boo at¬
u̾too : sed int̾imer eadẽ nã utaut illud maiussit : hoc minꝰ
ut amor iraeoo caritas utoo intoũ diuisa ĩfse sicut ÷̃
tñ mihi uis nõis: E expͥmenda nã ẽ : quatenꝰ appellatione
ip̃a nõ satis sigͥficare uidr̃ u̾too . qđ intelligimꝰ: qd̃q a do¬
cẽtib desidenimus. Id erit : qđ añ oĩa bonitate cõmendabr.
Nõ solũ mite ac placidũ sed plgrũq blãdũ E humanũ er
audiẽtib amabile : atq iucũdũ. in quo ex pͥmẽdo sum̃a
uirtus eaẽ : ut fluere oĩa ex nã reꝵ: hõiumq uueant᷑:
ẽ sñ dubio inter ꝯiũctas matiẽ ꝑsonas : quotiens ferimigno¬
scimꝰ satisfacimꝰ: mouemus ꝓcul ab ira ꝓcul ab odio. S tñ
alia pr̃is ad ulsus filium tutoris adũsus pupillũ p̃ mariti ad¬

Expanded text:
dicitur, Ἦθος vocari potest. quidam commendationem atque excusationem propria huius officii putauerunt, nec abnuo esse ista in hac parte; sed non concedo ut sola sint. quin illud adhuc adiicio, πάθος atque Ἦθος esse interim ex eadem natura, ita ut illud maius sit, hoc minus, ut amor πάθος caritas Ἦθος interdum diversa inter se, sicut in enus appellatione ipsa non satis significari videtur. Ἦθος quod intelligimus quodque a dicentibus desideramus, id erit, quod ante omnia bonitate commendabitur, non solum mite ac placidum, sed plerumque blandum et humanum et audientibus amabile atque iucundum, in quo exprimendo summa virtus ea est, ut fluere omnia ex natura rerum hominumque videantur est sine dubio inter coniunctas maxime personas, quotiens ferimus, ignoscimus, satisfacimus, monemus, procul ab ira, procul ab odio. Sed tamen alia patris adversus filium, tutoris adversus pupillum, mariti ad
Abbreviated transcription (Latin):
lius ꝗd reuci ꝗͣ ꝗd abiici possit inueniẽ. Affeit aũt sumã
rei cdifficultatem. pͥmũ ꝙ ridiculũ deũm plerũq falũ est
Hoc sꝑ humile: seꝑe ex industria deprauatũ : prerea nũq̃ hons¬
rificũ. Tum uaria hoiũm iudicia in eo ꝗ non rõe aliquas
metu c̃i quodã nescio an enã rabib iudicat᷑. Neq hoc ab ulo
satis explicar puto : l m̃łei temtauerit. Vñ risus ꝗđ non
solũ st̃e deõq aliqͣuo seid interdũ quodĩ c̃t̃ corꝑis t tactu¬

Expanded text:
autem summam rei difficultatem primum, quod ridiculum dictum plerumque falsum est hoc semper humile, saepe ex industria depravatum, praeterea nunquam honorificum; tum varia hominum iudicia in eo, quod non ratione aliqua sed motu animi quodam nescio an enarrabili iudicatur. neque enim ab ullo satis explicari puto, licet multi temptaverint, unde risus, qui non solum facto aliquo dictove, sed interdum quodam
Abbreviated transcription (Latin):
in qđ ip̃a reinã ducitur : sed aut : qui nõ ẽ : aut maioñ
indignis a spis inuidiosis addens uim or̃o. Qua u̾ tute p̃r
alias płimũ De mosthenes ualuit. Ꝙ si tradita m sea pẽ¬
cepta sufficere : satissecerã huic ꝑti nihil eoꝵ : q̃ legi nł
diditi. qđ m̃o ꝓbabile fuit omitendo Sed m in dĩo ẽ. quȩ

Expanded text:
in quod ipsa rei natura ducetur, sed aut, qui non est, aut maiorem in quod ipsa rei natura ducetur, sed aut, qui non est, aut maiorem indignis, asperis, invidiosis addens vim oratio; qua virtute praeter alias plurimum Demosthenes valuit. quodsi tradita mihi sequi praecepta sufficeret satisfeceram huic parti, nihil eorum quae legi vel didici, quod modo probabile fuit, omittendo; sed eruere in animo est quae
Abbreviated transcription (Latin):
in qͦ e plus ht̃ oꝑis or̃o. Nã quȩdã iudent grauia ꝑ se pã¬
ricidium: cȩdes ueneficiũ. Quȩdam efficienda st Id ãt cõ¬
tingit: cum malis alioqui malis grauius eẽ id qđ passi
sumus oñditur. Quale ẽ ap̃ uirgilium. O felix una
añ alias priameĩa uirgo Nostilem ad tumulũ troiȩ
sb moenibus altis Iussa mori. Qͣ miset .n casus an¬
dromache: si comparata ei felir polyxena: a ut cũ
ita exaggeramꝰ iniuriã nr̃am : ut ẽ q̃ m̃łto minora st:
ĩ toletania dicamꝰ. Si pulsasses : defendi nõ poteras : uulne¬
rasti. S het dilgẽtius cũ ad eam amplificationt̃ ueneniꝰ
dicemꝰ. Intim notasse ꝯtentus sum nõ id solũ id agere ist¬
ctus. ut. q̃ suit ondantur acerba ac luctuosa : sed t̃ ut quȩ
toleranda hri solẽ grauia uideant᷑ : ut cũ ĩ maledc̃o płis
iniuriȩ :  in manu : in infamia plus poenȩ dicimꝰ : q̃ i÷ nõt
Namq: in hoc eloq̃ntis uis: ut iubicẽ nõ ad id tm̃ cõpellir

Expanded text:
in quo et plus habet operis oratio. nam quaedam videntur gravia per se, parricidium, caedes, veneficium; quaedam efficienda sunt. id autem contingit, cum magnis alioqui malis gravius esse id quod passi sumus, ostenditur; quale est apud Virgilium: O felix una ante alias Priameïa virgo, hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis iussa mori— quam miser enim casus Andromachae, si comparata ei felix Polyxena; aut cum ita exaggeramus iniuriam nostram, ut etiam quae multo minora sunt intoleranda dicamus: si pulsasses, defendi non poteras; vulnerasti. Sed haec diligentius, cum de amplificatione dicemus. Interim notasse contentus sum, non id solum agere adfectus, ut, quae sunt, ostendantur acerba ac luctuosa, sed etiam ut, quae toleranda haberi solent, gravia videantur: ut cum in maledicto plus iniuriae quam in manu, in infamia plus poenae dicimus quam in morte. namque in hoc eloquentiae vis est, ut iudicem non in id tantum compellat,
Abbreviated transcription (Latin):
coꝵ: ꝗ uẽ patiũtur. asft̾ib: E a tali aĩo ꝓficiscatur or̃o : qua¬
lẽ facẽ iudic̃e uole. An ille dolebit ꝗ audis me :cũ hȩc di¬
cã. nõ dolentẽ: Irascetur : si nł ip̃e ꝗ in inã ꝯcitat : idq exi¬
git siłe patiatꝰ : Siccis agẽtis oculis lachiimas dabit : fieri nõ
pt̃. Nec incẽdit inis ignis: nec malesaimꝰ nisi humore : nec res
ulla dat alt̾i colorẽ : quẽ ip̃a nõ h. Primũ ẽ ig̃ ut ap̃ nos
ualeãt ea : quȩ ualere ãp̃ iudic̃e uolumꝰ: afficiamꝰq aute¬
ꝗ afficere conemur. At quo fie ut afficiamur : Neq.o E
suoiuo grexi uocãt : nos sanȩ uisiones appellemꝰ ꝑ quas
imaginesreꝵ abseniũ ita represẽtant᷑ dĩo : ut eas cernẽ oculs¬

Expanded text:
 vere patiuntur adfectibus, et a tali animo proficiscatur oratio qualem facere iudicem volet. An ille dolebit, qui audiet me, qui in hoc dicam, non dolentem? irascetur, si nihil ipse, qui in iram concitat se idque exigit, similia patietur? siccis agentis oculis lacrimas dabit? fieri non potest. nec incendit nisi ignis nec madescimus nisi humore nec res ulla dat alteri colorem quem non ipsa habet. primum est igitur, ut apud nos valeant ea quae valere apud iudicem volumus, adficiamurque antequam adficere conemur. ad quomodo fiet, ut adficiamur? neque eniτασίας Graeci vocant, nos sane visiones appellemus, per quas imagines rerum absentium ita repraesentantur animo, ut eas cernere ocul
Abbreviated transcription (Latin):
ita facile cõteminẽ. Nihil in. sibr adu̾sus me reliꝗt & ĩ fe¬
lict̃ ꝗdẽ s certissimã tñ attulit m ex his malis securita-¬
tem. Bonis at ꝯsulere nostrũ laborẽ: uł ꝑꝑ hoc certũ
cura ad alienos ut alienis utilis : si mõ quid utile scribi¬
mus: spectat. Nos miseti sic̃ facłtates pr̃imonii nr̃i ita hoc
Froratio seq̃batur: quã cumulũ ꝗdam ꝯdu cõclusioe¬
sionem alii uocãt. Eius duplex rõ ẽ poĩta aut ĩ reb¬

Expanded text:
facile contemnere. nihil enim sibi adversus me reliquit et infelicem quidem, sed certissimam tamen attulit mihi ex his malis securitatem. boni autem consulere nostrum laborem vel propter hoc aequum cura aliens utilitates si modo quid utile scribimus spectat. nos miseri sicut facultates patrimonii nostri, ita hoc roratio sequebatur, quam cumulum quidam, conclusionem alii vocant. eius duplex ratio est posita aut ira reb
Abbreviated transcription (Latin):
bo prĩ meo: dic me tibi displicusse. Quo Galba pẽnulã
rogãti: Nõ possum cõmodare. Domi maneo cũ coenaculũ
eius ꝑpluene. Tertiũ adhuc illud Siꝗd̃ : ut ne auctorem
ponã uerecũdia ip̃ius facit : Libidinosior es: ꝗ ullus ꝯpado
Quo sñ dubio e opĩo decip̃t.: sed ex ꝯͣno u hoc ex eode
atũ essȩ : ałñ desine putert. Onerabo librũ ex similẽq
us: ꝗue risus gr̃a cõponũt᷑: efficiã si ꝑseꝗ uoluero singula
ueteꝵ Ex oĩb argum̃toꝵ locis eadm occasio ẽ. Nã q
finitione usus ẽ Augustꝰ de pantomimis duob: ꝗ alt̾nis
gestib ꝯtt̃debat: cũ eoꝵ alt̾um saltatorẽ dixit: alt̾u intꝰ¬
pellatont: es ꝑtitiõe Galba: cũ pẽnulã rogãti rñdit: nõ plu¬

Expanded text:
s, quid respondebo patri meo? dic , me tibi displicuisse; quo Galba penulam s, quid respondebo patri meo? dic , me tibi displicuisse; quo Galba penulam roganti: Non possum commodare, domi maneo, cum cenaculum eius perplueret. tertium adhuc illud: nisi quod, ut ne auctorem ponam, verecundia ipsius facit libidinosior es quam ullus spado; quo sine dubio et opinio decipitur sed ex contrario. et hoc ex eodem atum esse, aliquando desinet putere. onerabo librum exemplis similemque iis, qui risus gratia componuntur, efficiam, si persequi voluero singula veterum. Ex omnibus argumentorum locis eadem occasio est. nam et finitione usus est Augustus de pantomimis duobus, qui alternis gestibus contendebant, cum eorum alterum saltatorem dixit alterum interpellatorem; et partitione Galba, cum paenulam roganti respondit, Non plu
Abbreviated transcription (Latin):
candidũ edo. Aohuc ẽ subtilior illa e siłi tm̃slatio : cũ qđ ĩ
alta re fieri sola. ĩ aliã mutuam. Ea dicat᷑ sane fictio :
Vt chrysippus cũ in triũpho cȩsaris eborea opida esse tras¬
lata: & post dies paucos fãbu maximi lignea thetas eẽ opi-¬
doꝵ cȩlaris ditit. Et pedo de Mirmillone : ꝗ retiariũ ꝯse¬
quebat᷑. net feriebat : uiuũ in ꝗt caꝑe uult. iũgit᷑ Amphibo¬
lit siłitudo. ut .A. Galba: ꝗ pilã negligẽter petẽti. sic ĩ ꝗt pe¬
tis tanꝗ cȩsaris cãdidatus Nã illiud petis ambiguũ ẽ secu-¬
ritas nłis : qđ hactenꝰ oñdisse satis ẽ. Cȩtum freq̃ntissi ma
alior gnũm cũ aliis mixtura ẽi eaq optima: quȩ ex płi¬
b ꝯstat. Fadem dissimiliũ rõ est. Hinc eques ro: ad quẽ
spectaculis bibẽtem cũ misislae augustus: ꝗ ei dicene: ego
si prãdere uolo domũ eo. Tum. inꝗe nontimes: ne locũ
ꝑdas. Ex ꝯͣrio nõ una spẽs. Neq n. eodẽ mõ dixit augu

Expanded text:
candidum edo. adhuc est subtilior illa ex simili translatio, cum, quod in alia re fieri solet, in aliam mutuamur. ea dicatur sane fictio: ut Chrysippus, cum in triumpho Caesaris eborea oppida essent translata, et post dies paucos Fabii Maximi lignea, thecas esse oppidorum Caesaris dixit. et Pedo de mirmillone, qui retiarium consequebatur nec feriebat, vivum , inquit, capere vult. iungitur amphiboliae similitudo, ut a Galba, qui pilam negligenter petenti, sic , inquit, petis, tamquam Caesaris candidatus. Nam illud petis ambiguum est, securitas similis Quod hactenus ostendisse satis est. ceterum frequentissima aliorum generum cum aliis mixtura est, eaque optima, quae ex pluribus constat. eadem dissimilium ratio est. hinc eques Romanus, ad quem in spectaculis bibentem cum misisset Augustus, qui ei diceret, ego si prandere volo, domum eo: Tu enim, inquit, non times, ne locum perdas. Ex contrario non una species. neque enim eodem modo dixit Augus
Abbreviated transcription (Latin):
nã: net in trasitu tractanda : quo nł afferre maius uis or̃ã¬
di p̃t. Nã cȩta forsitã tenius q: & angusta ĩgenis uena:
si mõ uł doctrina uł usu sit adiuta gñare/ atq ad frugem
aliquã ꝑduct᷑ que at. Certe st sem̃ꝑq fuerũt nõ paꝵ mlti:
cõtemno : s hactenus utiles credo neꝗd ꝑ eos iudici sit igͦ¬
tum. Atq ut dicã : ꝗd sentio : dignos a qb cãs disti docerẽt:

Expanded text:
maius vis orandi potest. nam cetera forsitan tenuis quoque et angusta ingenii vena, si modo vel doctrina vel usu sit adiuta, generare atque ad frugem aliquam perducere queat; certe sunt semperque fuerunt non parum multi, contemno, sed hactenus utiles credo, ne quid per eos iudici sit ignotum, atque ut dicam, quod sentio dignos, a quibus causam diserti docerentur.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯste asst̃ib : & aliqua ceiis necio dixerim: nõ tñ potu
ac ne debui qd istũ locũ in unã spem ꝯcludere. Qt̃ adhuc op
suꝑẽ icũ adoptinẽda : q̃ uolumꝰ potentissimũ : tũ sup̃dc̃is młto
difficilꝰ mouẽdi iudicũ aĩos at ĩ eũ : quẽ uolumꝰ: habitũ for¬
mãdi: e uelut trasfigunadi. Qua de re pauca: quȩ postulabat¬
mat̾ia sic attigi: ut magis ꝗd oportene fien: ꝙ quo id mõ ꝯse¬

Expanded text:
constet adfectibus, et aliqua de iis necessario dixerim, non tamen potui ac ne debui quidem istum locum in unam speciem concludere. Quare adhuc opus superest, cum ad obtinenda quae volumus potentissimudifficilius, movendi iudicum animos atque in eum quem volumus habitum formandi et velut transfigurandi. qua de re pauca, quae postulabatmateria, sic attigi, ut magis quid oporteret fieri quam quo id mo
Abbreviated transcription (Latin):
talis: ut illi debeat᷑ reuerentia: aut cũ amice aliꝗd cõmone¬
mus: e ad cõcordĩa hortam᷑. Qd ẽ genꝰ egregie trastatũ a pis¬
sieno: cũ Domitie urori suȩ peciũatia lite adu̾sus frem eiꝰ
Henobarbũ adesse. Nã cũ de nẽtitudine mlłta dixisse : & for¬

Expanded text:
talis, ut illi debeatur reverentia, aut cum amice aliquid commonetalis, ut illi debeatur reverentia, aut cum amice aliquid commonemus et ad concordiam hortamur. quod est genus egregie tractatum a Passieno, cum Domitiae uxoris suae pecuniaria lite adversus fratrem eius Ahenobarbum ageret; na
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ: ne plone & cõpulẽto litigatori : cuiꝰ adu̾sariꝰ iitẽ puer
circa iudices erat: ab aduocato latus. Quid faciã ego te
pueris ⁊̃ epilogũ ꝓductis talosietit ĩ mediũ : quos illi diri-¬
pere coeperũt. Nãq het ip̃a discriminis sui ignorãtia
potuit ẽẽ miẜabilis. Neq illũ :ꝗ : cũ esse cruenn gledus¬
eiꝰ ab accusatore ꝓlatꝰ : quo is hoĩem ꝓbabat occisum :
sibito ex subselliis iut territus fugit: ꝙ capite ex ꝑte¬
uelato cũ ad agẽdũ ex tͥba ꝓspexisse introgauit: an
iã ille cũ gladio recessisse Fecit n .risũ S ridiculus fut
Discuniẽde tñ orõe ei mõi scene. Egrogieq catꝰ. ꝗ cõtra ima¬
ginẽ Satnini ꝓ Rabirio grauiter e ꝯ̃ iuuenẽ : cuiꝰ sbim̃ uul¬
nus ĩ iudicꝰ resoluebat᷑ : ꝓ uareno m̃łta dixit urbane Sũt e
illi leuiores epilogi: ꝗb adu̾sario satisfacimꝰ : si forte sit eiꝰ p̃

Expanded text:
nem, ne ploret; et corpulento litigatori, cuius adversarius, item puer, nem, ne ploret; et corpulento litigatori, cuius adversarius, item puer, circa iudices erat ab advocato latus: quid faciam? ego te pueris ira epilogum productis talos iecit ira medium, quos illi diripere coeperunt; namque haec ipsa discriminis sui ignorantia potuit esse miserabilis; neque illum, qui, cum esset cruentus gladius ab accusatore prolatus, quo is hominem probritus fugit et, capite ex parvelato cum ad agendum ex turba prospexisset, interrogavit, an iam ille cum gladio recessisset. fecit enim risum, sed ridiculus fuit. discutiendae tamen oratione eiusmodi scenae, egregieque Cicero, qui contra imaginem Saturnini pro Rabirio graviter et contra iuvenem, cuius subinde vulnus ira iudicio resolvebatur, pro Vareno multa dixit urbane. sunt et illi leniores epilogi, quibus adversario satisfacimus, si forte sit eius persona
Abbreviated transcription (Latin):
tit hoc idem uentas. Egregieq Cassius dñti adulescentu¬
lo. Qd me toruo uultu stueris seuere : Nõ me herđe
Quidni faciebã. S sic scripsisti. Ecce & ꝗͣ potuit trucu-¬
lẽtissime eũ aspexit. Illud prȩcipue monẽdũ: neꝗd nisi
sumis ĩgenii uirib ad mouẽdas lachrymas aggredi auitat.
Nõ: ut ẽ lõge uehem̃tissimꝰ hic: cũ inualuit. afscũs: ita:
si nł efficit tepae : quẽ melius infirmus actor tacitis iudi¬
cũ cogitatiõib reliꝗsse. Nã & uultꝰ E uor E ipsa illa
excitati rei facies iudibrio ẽ plerũq st hõib : quos non
ꝑmouent. Et̃ metiat᷑ ac dligenter ȩstime uins suas
actor: e ꝗͣtũ onus sbiturꝰ sit intelligat. Nibil h ista res
mediũ S aut lachrymas meret : aut risum. Nõ at̃ cõmo¬
uere tm̃ miserationẽ : sed ẽ discutere epilogi ẽ ꝓpriũ:
cũ or̃oe ꝯtinua: quȩ motos lachrymis iudices ad iustitiã
reducat : tũ ẽ ꝗbdã urbane dictis: quale ẽ: date puero pa¬

Expanded text:
Cassius dicenti adolescentulo: quid me torvo vultu intueris, Severe? Non mehercule, inquit, faciebam, sed si sic scripsisti, ecce! et quam potuit truculentissime eum aspexit. illud praecipue monendum, ne quis nisi summis ingenii viribus ad movendas lacrimas aggredi audeat; nam ut est longe vehementissimus hic, cum invaluit, adfectus, ita, si nihil efficit, tepet; quem melius infirmus actor tacitis iudicum cogitationibus reliquisset. nam et vultus et vox et ipsa illa excitati rei facies ludibrio etiam plerumque sunt hominibus, quos non permoverunt. Quare metiatur ac diligenter aestimet vires suas actor et quantum onus subiturus sit intelligat; nihil habet ista res medium, sed aut lacrimas meretur aut risum. Non autem commovere tantum miserationem sed etiam discutere epilogi est proprium cum oratione continua, quae motos lacrimis iudices ad iustitiam reducat, tum etiam quibusdam urbane dictis, quale est date puero pa
Abbreviated transcription (Latin):
pandum fibulã ferream dicit. Qđ nũc risus petendi genꝰ
frequẽtissimũ ẽ Adhibet᷑ aũe siłitudo inr̾im palã in̾im serio
solȩ parabole cuiꝰ ẽ genus id augusti : qui militi libelium
timide porrigẽti. Noli iꝗt dubitare tanꝗ̃ assem elephanto
des. Sunt quȩdã uerisiłiã. uñ uatiniꝰ dixit hoc dc̃um̃ cũ
reus agẽtt ĩ eũ caluo candido frontẽ sudario tergene Idq

Expanded text:
pandum, fibulam ferream dixit. quod nunc risus petendi genus frequentissimum est. Adhibetur autem similitudo interim palam, interim inseri solet parabolae; cuius est generis illud Augusti, qui militi libellum timide porrigenti, noli , inquit, tanquam assem elephanto des. sunt quaedam vi similia; unde Vatinius dixit hoc dictum, cum reus, agente in eum Calvo, fron
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtes recipiũt. sed breuiores : ut ex iis płima sit res eruẽda
Ad het si cuiusꝗ  totos eloq̃ntiȩ aꝑire fontes lica : Nã ex is
si bñ diximꝰ reliqua possidebimꝰ iam iudicũ ãĩos & ꝯfragosis
at asꝑis euecti tuto pandere possumus uela. Et cũ sit max̧
ꝑs cpilagi amplificatio u̾bis atq sñiis uti lice magͥficis at
ornans : suc̃ ẽ cõmouẽdũ thearrũ : cũ uẽtũ ẽ ad ip̃m illo.
quo uetes magoediȩ: comoediȩq claudũt᷑ : plaudire . In alis

Expanded text:
tes recipiunt, sed breviores, ut cum ex iis plurima sint reservanda. At hic, si usquam, totos eloquentiae aperire fontes licet. nam et, si bene diximus reliqua, possidebimus iam iudicum animos, et e confragosis atque asperis evecti tota pandere possumus vela, et, cum sit maxima pars epilogi amplificatio, verbis atque sententiis uti licet magnificis et ornatis. tum est commovendum theatrum. cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoed
Abbreviated transcription (Latin):
&e in uitacũq lingua tã ꝗͣ ad eã demũ natus essa : ex p̃ssa
ꝓͥetas oiũm lr̃aꝵ. Sed hȩc spes adhuc. Illa maiora : cõstã¬
tia i grauitas: cõtra dolores : ac metꝰ robur. Nã quo ille
animo qua medicoꝵ admiratione m̃siũ octo ualitudinẽ

Expanded text:
et in utracunque lingua, tanquam ad ear demum natus esset, expressaet in utracunque lingua, tanquam ad ear demum natus esset, expressaetas omnium litterarum. Sed hae spes adhuc; illa maiora, constantia, gravitas, contra dolores etiam ac metus robur. nam quo ille animo, qua medicorum admiratione mensium octo valetudinem
Abbreviated transcription (Latin):
menses ceperã : gratulor. Minus .n.ẽ. qđ flendũ meo nõie
ꝗ̃ qdͣ illius gaudendum est. Una posthȩc Entiliani mei
spe ac uoluptate nitebar: ꝙ pot̾at sufficere solatio. Nona.
flosculos sicut pͥor : sed ẽ detimũ ȩtans ingressus annum
certos atq deformatos stuctus onderat. Iuro ꝑ mala mea
ꝑ infelicem ꝯsciãm: ꝑ illos manes nuĩa doloris mei: has
me ĩ illo uidisse iurtutes ingenii: nõ m̃õ ad ꝑcipiẽdas disci-¬
plinas : quo nł prȩstãtiꝰ cognoui płima ex ꝑtus : studiiq iã tũ
nõ coacti. sciut̃ prȩteptores: sed ꝓbitatis pictans: humani-¬
tatis: libalitatis : ut ꝓrsus possit hic ẽẽ tanti fulminis me:¬
tus: ꝙ obẜuatũ fere est celeriꝰ occidere festinatã maturi¬
tatem: g ẽẽ nescio quã: quȩ spes tantas decerpat inuidiã.
ita aderãt oĩa uocis iucũditas: claritasq : oris suauitas :¬

Expanded text:
menses ceperam, gratulor. minus enim est, quod flendum meo nomine menses ceperam, gratulor. minus enim est, quod flendum meo nomine quam quod illius gaudendum est. una post haec Quintiliani mei spe ac voluptate nitebar, et poterat sufficere solacio. Non enim flosculos, sicut prior, sed iam decimum aetatis ingressus annum, certos ac deformatos fructus ostenderat. iuro per mala mea, per infelicem conscientiam, per illos manes, numina mei doloris, eas me in illo vidisse virtutes ingenii, non modo ad percipiendas disciplinas, quo nihil praestantius cognovi plurima expertus, studiique iam tum non coacti sciunt praeceptores, sed probitatis, pietatis, humanitatis, liberalitatis, ut prorsus posset hinc esse tanti fulminis metus, quod observatum fere est celerius occidere festinatam maturitatem et esse nescio quam, quae spes tantas decerpat, invidiam,ita aderant omnia, vocis iucunditas claritasque, oris suavitas
Abbreviated transcription (Latin):
tim meȩ cõparata: põt & ip̃a nũari ĩter uulnema orbititis
liberis tñ suꝑstitib oblectabas. & qđ nefas erat serasscd
optabat ipsa me saluo marie cruciat ue pręcipiti
uia. Effugit mihi filius minor ꝗntum egressus annũ.¬
in malis nec agere prior: alteꝵ ex duob eruit lument
Non sum ambitiosus in malis: nec augere lachrymar c̃as
uolo : ut inãq esse rõ minuendi. Sed dissimulare ꝗ possũ
Qd illi gratiȩ in uultu: Qd iucũditatis in ẜmnone : Quos in¬
genio igniculos: quã sb̾am placide: q quã scio uie posse cre.¬
di tantũ alte m̃tis ostenderit: qualis amorẽ : ꝗcuẽq alienꝰ
in fans mereret᷑. Illud uõ insihantis : quo me ualidius cruci-¬
ane : fortunȩ fuit : ut ille mihi blandissimus me suis nu-¬
tricibus: me auis educanti me om̃ib: ꝗ solicitare sola
illas ȩtates anteferrae. Qua propter illi dolori: quẽ ex

Expanded text:
ertim meae comparata, potest et ipsa numerari inter vulnera orbitatis. ertim meae comparata, potest et ipsa numerari inter vulnera orbitatis. liberis tamen superstitibus et, quod nefas erat, sed optabat ipsa, me salvo maximos cruciatus praecipiti via effugit. mihi filius minor quintum egressus annum prior alterum ex duobus eruit lumen. Non sum ambitiosus in malis nec augere lacrimarum causas volo, utinamque esset ratio minuendi. Sed dissimulare qui possum, quid ille gratiae in vultu, quid iucunditatis in sermone, quos ingenii igniculos, quam substantiam placidae et quod scio vix posse credi iam tum altae mentis ostenderit; qualis amorem quicunque aliens infans mereretur. illud vero insidiantis, quo me validius cruciaret, fortunae fuit, ut ille mihi blandissimus me suis nutricibus, me aviae educanti, me omnibus, qui sollicitare illas aetates solent, anteferret. quapropter illi dolori, quem ex
Abbreviated transcription (Latin):
Num igitur optimũ fuit in faustũ opus: & ꝗcꝗd hoc est
ĩ me ĩ felicium lrãꝵ suꝑ ĩmaturũ funus ꝯsumpturus
iustera mea flamis iniicere : nec hãc impĩa uiuacita¬
tem nouis insuꝑ curis fatigare. Quis .n. mihi bonꝰ
parẽs ignoscat : si studere amplius possum : ac nõ ode¬
rit hanc animi mei firmitatẽ : siꝗs in me ẽ alius
usus uocis: ꝗͣ ut incusem deos suꝑstes om̃ium meorũ :
Nullã terras despicere prouidentiã testor: si nõ meo ca-¬
su: cuitñ nihil obuci: nisi ꝙ uiuã: potest. At illorum
certe quos utiq ĩmeritos mors a cerba damnauit: ere
deugesimo año duos enixa filios qͣuis ace̾bissimis rapta
fatis infelie detessit. Ego uł hoc uno malo sie erã affli¬
ctus: ut me iã nłła fortuna posse efficere felicẽ. Nã
cũ om̃i uirtute: quę ĩ feminas cadit functa sit: ĩsana¬
bilẽ attulit marito dolorẽ. tũ gtate ea puellari prȩs¬

Expanded text:
nonne igitur optimum fruit, infaustum opus et quidquid hoc est nonne igitur optimum fruit, infaustum opus et quidquid hoc est in me infelicium litterarum super immaturum funus consumpturis viscera mea flammis iniicere neque hanc impiam vivacitatem novis insuper curis fatigare? quis enim mihi bonus parens ignoscat, si studere amplius possum, ac non oderit hanc animi mei firmitatem, si quis in me alius usus vocis, quam ut incusem deos superstes omnium meorum, nullam in terras despicere providentiam tester, si non meo casu, cui tamen nihil obiici, nisi quod vivam, potest, at illorum certe, quos utique immeritos mors acerba damnavit, erep undevicesimo anno duos enixa filios, quamvis acerbissimis rapta fatis, non infelix decessit? ego vel hoc uno malo sic eram adflictus, ut me iam nulla fortuna posset efficere felicem. nam cum omni virtute, quae in feminas cadit, functa insanabilem attulit marito dolorem, tum aetate tam puellari, praes
Abbreviated transcription (Latin):
Ec M. Uigori et tua uoluntate maxime
ingressus sum: siqua ex nobis ad iuuenes bonos
ꝑuenire possȩ utiltas. Nouissime pene e ne¬
cessitate quadam officii delegati mihis sedulo
laborabam respiciens tñ illã curã meg uo¬
luptatis: ꝗ filio cuiꝰ eminẽs ingeniũ solicitã
qͦ: parẽtis diligentiã merebatur. hanc opti¬
mã partem relidurus hereditatis uidebat : ut si me quod
ꝑ equũ ĩ e optabile fuit : fata in t̾cepissẽ : preceptore
tñ patre uteretur. At me fortuna id agentem dieb
ac noctibus festinãtemq metu mee mortalitatis : ita
subito ꝓsirauit: ut laboris mei fructus ad neminem
minus ꝗͣ ad me ꝑtinerae. Illum nide quo sũma cõce¬
ꝑam : e in quo spem unicã senectutis reponebã : repẽ¬
tino uulnere orbitatis amisi. Qd nunc agã : aut quem
ultta esse usum mei diis repugnãtib credam : Nã ita
forte accidit: ut eũ qͦ librum : quẽ de cãis corrupte
elaq̃ntiȩ emisi: iam scribere aggressus istu sił ferirer

Expanded text:
e Victori, ex tua voluntate maxime ingressus, tum si qua ex nobis ad iuvenes bonos pervenire posset utilitas, novissime paene etiam necessitate quadam officii delegati mihi sedulo laborabam; respiciens tamen illam curam meae voluptatis, quod filio, cuius eminens ingenium sollicitam quoque parentis diligentiam merebatur, hanc optimam partem relicturus hereditatis videbar ut, si me, quod aequum et optabile fuit, fita intercepissent, praeceptore tamen patre uteretur. At me fortuna id agentem diebus ac noctibus festinantemque metu meae mortalitatis ita subito prostravit, ut laboris mei fructus ad neminem minus quam ad me pertineret. illium enim, de quo summa conceperam et in quo spem unicam senectutis reponebam, repetito vulnere orbitatis amisi. quid nunc again? aut quem ultra esse usum mei, diis repugnantibus, credam? nam ita forte accidit, ut eum quoque librum, quem de causis corruptae eloquentiae emisi, iam scribere aggressus ictu simili ferirer.
Abbreviated transcription (Latin):
n. iudicũ ao nos petit᷑ inino: partimtũ admuti sans ẽ :e
orõ tota suꝑest. In epilogo uo̾ est: qualẽ aiuim̃ iudex in
ꝯsiliũ ferat: E iã nł amplius dicturi sumꝰ : nec restat: quo
ẜuemur. Est igit᷑ utrisꝗ cõe conciliare sibi au̾tere ab adusa¬
rio iudict̃ ꝯcitare affectus e cõponẽ: E breussimum ꝗde¬
hoc prȩceptũ dari utriq ꝑti pt̃. ut totas c̃g̃ suȩ unes ora-

Expanded text:
ti satis est et oratio tota superest; ira epilogo vero est, qualem animum iudex ira consilium ferat, et iam nihil amplius dicturi sumus nec restat quo reservemus. est igitur utrisque commune, conciliare sibi, avertere ab adversario iudicem, concitare adfectus et componere. et brevissimum quihoc praeceptum dari utrique parti potest, ut totas
Abbreviated transcription (Latin):
ut maderẽ eã . ignari qui esse cpilogus. quonies rsperisse
patronꝰ offerebat palã : & ꝓlata nouissime de formãte
dit. Nec ignotũ ꝗd Gliconi: cui spiridon fut cogͣmen acti-¬
derit. Nuic puer: quẽ is ꝓdustũ : ꝗd flere strogabat et
pȩdagego se uellicari rndit. S nł illa ꝯ̃ cepasios cicero¬
nis fabula efficaciꝰ ad ꝑicula epilogoꝵ. Oĩa tñ hec tole¬
tabilia: ꝗb actionẽ mutare facile ẽ. Atꝗ a stilo nõ re-¬
cedunt a ꝯticescũt ad hos cãus a freqntissime falsa di-¬
cũt. Im̃ ẽ .n. Tendit ad genua ur̃a supplices manꝰ. ehȩ¬
ra ĩ cõplexu liberoꝵ miser : E reuocat ecce me:  si

Expanded text:
ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens respexisset ut traderent eam, ignari, qui esset epilogus, quotiens respexisset patronus, offerebant palam, et prolata novissime deformitate dit. nec ignotum, quid Glyconi, cui Spiridion fuit cognomen, accident. huic puer, quem is productum quid fleret interrogabat, a paedagogo se vellicari respondit. Sed nihil illa circa caepasios Ciceronis fabula efficacius ad pericula epilogorum. omnia tamen haec tolerabilia iis, quibus actionem mutare facile est; at, qui a stilo non recedunt, aut conticescunt ad hos casus aut frequentissime falsa dicunt. inde est enim, tendit ad genua vestra supplices manus, et haeret ira complexu liberorum miser, et revocat ecce me, eti
Abbreviated transcription (Latin):
mouẽ talt ẽ: quale si ꝑsonã hercilis & coturnos aptare
infantib uelis. Illud ne ĩ dignũ ꝗđ ẽ ad miratiõe ĩgens in
epilogis meo iudicio u̾ti discrime̾: quõ se dñti ꝗ excitat᷑¬
accomode. Nã & imꝑitia & rusticitas: e rigon & defor¬
mitas afferũt int̾im frigus. Diligẽterq heç st actor pro-¬
uidenda Eꝗđ repugnates eos patrono e nł uultu cõmotos
& ĩ tẽpestiue residentes : E ft̃o aliquo uł ip̃o uultu risũ ȩ̃
mouẽtes sȩpe uidi. Prȩtipue uõ cũ aliqua uelut scenice
fiũt alia cadũt. Trãstulit ałn patronꝰ puellã: q̃ soror ẽe al.¬
u̾sarii dicebat᷑. Nã de hͨ lis erat ĩ adu̾sa sb̃sellia tanꝗ ĩ grenio
fr̃is relicturꝰ. At is a nob pͣmõit discesserat: cũ ille alioqui
uir facũdus ĩopinate rei calu cõmutuit. Eĩ fantẽ suai
frigidissime reportauit. Alius imagiat̃ mariti ꝓ rea ꝓfẽre
magͥ putauit. At ea sepiꝰ risũ fecit. Nã ii. quort officii etat

Expanded text:
movere tale est, quasi si personam Herculis et coturnos aptare infantibus velis. ne illud quidem indignum est admonitione, ingens ira epilogis meo iudicio verti discrimen, quomodo se dicentaccommodet. nam et imperitia et rusticitas et rigor et deformitas adferunt interim frigus, diligenterque sunt haec actori providenda. equidem repugnantes eos patrono et nihil vultu commotos et intempestive renidentes et facto aliquo vel ipso vultu risum etiam moventes saepe vidi; praecipue vero cum aliqua velut scenice fiunt, alio cadunt. transtulit aliquando patronus puellam, quae soror esse adversarii dicebatur nam de hoc lis erat, ira adversa subsellia, tanquam ira gremio fratris relicturus, at is a nobis praemonitus discesserat. tum ille, alioqui vir facundus, inopinatae rei casu obmutuit et infantem suam frigidissime reportavit. alius imaginem mariti pro rea proferre magni putavit, et ea saepius risum fecit. nam et ii, quorum officium erat
Abbreviated transcription (Latin):
młn dicaces. S ꝗa ĩ hoc usu quotidia no ꝓficimꝰ: oratora
urbanitas rara nec ex ꝑte ꝓͥa sed adhãc ꝯsuetudinẽ cõ¬
mẽdata. Nihil aũt uetabit & ꝯponi mat̾ies in hoc idone¬
as : ut ꝯtrou̾siȩ ꝑmixtis salib fingerẽt : uł resꝓponi sin¬
gła ad iuuenũ talem ex̾citationẽ. En illȩ ip̃s dc̃ẽ st:
ac uocantur : quas certis dieb festȩ licẽtiȩ dice᷑ solebamꝰ
si paululũ adhibita rõe fingerẽt᷑. aut aliꝗd ĩ iis serium
qͦ esse admixtũ : płimum pot̾unt : unlitatis afferre: ꝗͣ
nc̃ iuuenũ uł sibi ludentium ex̾citano ẽ. Płibus at̃ noib
in cadẽ re uulgo utim᷑ : q̃ tñ si diducas: suã ꝓͥam quãdã iũ¬

Expanded text:
multi dicaces, quia in hoc usu cotidiano proficimus. oratoria urbanitas rara nec ex arte propria sed ad hanc consuetudinem commodata. nihil autem vetabat et componi materias in hoc idoneas, ut controversiae permixtis salibus fingerentur, vel res proponi singulas ad iuvenum talem exercitationem. quin illae ipsae  dicta sunt ac vocant aut aliquid in his serium quoque esset admixtum, plurimum poterant utilitatis adferre; quae nunc iuvenum vel sibi ludentium exercitatio est. pluribus autem nominibus in eadem re vulgo utimur; quae tamen si diducas, suam quandam
Abbreviated transcription (Latin):
mut aspect lachrymas moua: ꝗ̃toq essẽ mifabiliora si ea
dicenẽ ip̃i. tãto st̃ quadũ portione ad efficiẽdũ potẽtioni: cũ
uelut ip̃oꝵ ore dicuntur. Et scenicis astorib cadem uox
lachrymas marescere. Nã cũ ẽ ueros dolores mitge
tp̃us citius euanestat: nẽce ẽ : illa : quã dnãdo effintimꝰ
ig̃ frigescere hoc opus : ꝙ affectũ : cũ ad sũmum ꝑduxꝰimꝰ :
telinquamꝰ : nec speremꝰ fare : ut aliena ꝗsꝗͣ diu plore
Idoq cũ i aliis: tũ max᷑ ĩ hac ꝑte debe crescere or̃o Ra

Expanded text:
a dicerent ipsi, tanto sunt quadam portione ad adficiendum potentiora, cum velut ipsorum ore dicuntur, ut scenicis actoribus eadem vox lacrimas inarescere. nam cum etiam veros dolores mitiget tempus, citius evanescat necesse est illa, quam dicendo effinximus, igitur frigescere hoc opus, et adfectum, cum ad summum perduxerimus, relinquamus nec speremus fore ut aliena quisquam diu ploret. ideoque cum ira aliis tum maxime ira hac parte debet crescere ora
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ uelut ĩ rem p̃ntem aios hoium ducẽtiũ. Et ppłum
Ro. egit ĩ furorẽ prȩtexta .c. Cȩlaris ꝓlata ĩ foro
cruenta. Sciebat᷑ int̾scũm cũ. Corpus deniq ip̃m impo¬
sitẽ lecto erat. Uestis tñ illa sanguine mades: ita rep̃sen.¬
tauit imaginẽ sceleris: ut nõ occisus et̃ cȩsar : s tum
marĩẽ occidi uideret᷑. S nõ iõ ꝓbauerim qdđ̵ ftũm e lego
⁊ ip̃e ałn uidi: depictã tabulã supͣ iouẽ in imaginẽ resꝰ cuiꝰ
atrocitate iudex erat cõmouendus. Qug n. actoris infa¬
tia. quę murã illã effigiẽ: magis ꝗͣ orõem ꝓse pute locuti¬
fuisse: & magnũ ad salutẽ mom̃tum preces attulisse Q
e obsecratio illa iudicũ: ꝑ cariͫpignora utiq si e reo sir̃
liberi ꝯuenxi ꝑentes unlis erit : & deoꝵ ẽ inuocatio uelut
nua complecti. nisi tñ ꝑsona nosi e añ acta iuta. & rei
ꝯdicio ꝓhibebit. Quȩdã .n. tã fortiter tuenda  ꝗͣ ficto sꝑ

Expanded text:
rem praesentem animos hominum ducentium, ut populum Romanum egit ira furorem praetexta C. Caesaris praelata ira funere cruenta. sciebat interfectum eum, corpus denique ipsum impositum lecto erat, at vestis tamen illa sanguine madens ita repraesentavit imaginem sceleris, ut non occisus esse Caesar sed tum maxime occidi videretur. Sed non ideo probaverim, quod factum et lego et ipse aliquando vidi, depictam ira tabula sipariove imaginem rei, cuius atrocitate iudex erat commovendus. quae enim est actoris infantia, qui mutam illam effigiem magis quam orationem pro se putrofuisse, et magnum ad salutem momentum preces attulisse. Quare et obsecratio illa iudicum per carissima pignora, utique si et reo sint liberi, coniux, parentes, utilis erit; et deorum etiam invocatio velut nua complecti, nisi si tamen persona nos et anteacta vita et rei condicio prohibebit; quaedam enim tam fortiter tuenda quam facta sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
sarẽ timere. Sũma tãdẽ ꝯcitãdi afftũs accusator ĩ hoc ẽ¬
ut id: qđ obiecit: ã ꝗͣ atrocissimũ : aut ẽ si fieri p̃t : gͣma
xime miẜabile ẽẽ uideat᷑. Atrocitas crescit ex his. Qd fa-¬
ctu sit: a quo: ĩ qut̃. qͦ aĩo: quo tpr̃e s qͦ loco : quõ. Qus
oĩa infinitos anfractus hñt. Pulsatũ querimur. De re pͫ
uł ex ꝯͣrio. a potenit nimiũ : uł ab eo : quo minime
oportuit. ee si die forte solẽni ã iis tp̃rib : cũ iudicia eiꝰ
rei max ᷑ ex̾cerẽt᷑ a in solicito ciuitatis statu . Item ĩ thea¬
tro ĩ tpło ĩ cõcione crescit ĩ uidia : ꝙ si nõ errore: nec
ira uł ẽ si forte iras seo iniqua: ꝙ pr̃i affuisse: ꝙ rñ¬
disse : ꝙ honores ꝯͣ petere : & si plus ẽ uideri p̃t uoluisse :¬
ꝗͣ fecit. płimũ tñ affert atrocitatis modus: si grauitto: si cõ¬
tumeliose: ut de mosthenes ex ꝑte ꝑcussi corꝑis: et uultu

Expanded text:
sarem timere. summa tamen csarem timere. summa tamen cut id, quod obiecit, aut quam atrocissimum aut etiam, si fieri potest, quam maxime miserabile esse videatur. atrocitas crescit ex his, quid factum sit, a quo, ira quem, quo animo, quo tempore, quo loco, quo modo; quae omnia infinitos tractatus habent. pulsatum querimur: de re primum vel ex contrario a potente nimium vel ab eo, quo minime oportuit, et si die forte sollemni aut iis temporibus, cum indicia eius rei maxime exercerentur, aut ira sollicito civitatis statu; item ira theatro, ira templo, ira contione, crescit invidia; et si non errore nec ira vel etiam, si forte ira, sed iniqua, quod patri adfuisset, disset, quod honores contra peteret, et si plus etiam videri potest voluisse quam fecit. plurimum tamen adfert atrocitatis modus, si graviter, si contumeliose: ut Demosthenes ex parte percussi corporis, ex vultu
Abbreviated transcription (Latin):
uisũ miẜabile aͭ sit ĩ reb: aut uideri possit: ea dicat. ꝗb si
iudex essae : ip̃e max᷑ moueret. Sed cernus ire ꝑ singula:
⁊ q̃ ꝯciliãt ꝗdẽ accusatorẽ ĩ preceptis exordii iã diximus.
Quȩdã tñ: quȩ illic oñde᷑ satis t̃: in ꝑoratione ĩplenda sunt
magis: si ꝯtra ĩpotẽtem ĩ uisum ꝑniciosũ suscepta cã ẽ:
si iudicib ip̃is agłȩ damnatio rei aut deformati futura
unũ ex supradictis. Metus si est adhibendus ut faciat idẽ
hũc haba locũ fortiorẽ ꝗͣ in ꝓoemio. Qua de re ꝗd sẽnnt̃:
alio libroiã exposui. Cõcitare q: ĩuidiã odiũ irã liberiꝰ in
ꝑoratione ꝯtingit. Quoꝵ ĩuidiã gr̃a: odiũ turpitudo iram
offensio iudicis facit. Si ꝯtumax arrogãs: securꝰ sit: ꝗa
nõ et scõ mõ: dicto ue aliqͦ: si uultuhitu aspectu moueri so-¬
le : egrgieq: nob adulescẽtib dixisse accusator Cossutians
Capitonis uidebat᷑: grexe ꝗqđ sed in hũc sensũ Erubescis cȩ¬

Expanded text:
 si iudex esset, ipse maxime moveretur. Sed certius est ire per singula. et quae concilient quidem accusatorem, ira praeceptis exordii iam diximus. quaedam tamen, quae illic ostendere sat est, ira peroratione implenda sunt magis, si contra impotentem, invisum, perniciosum suscepta causa est, si iudicibus ipsis aut gloriae damnatio rei aut deformitati futura unum ex supra dictis. metus etiam, si est adhibendus, ut faciat idem, hunc habet locum fortiorem quam ira prooemio. qua de re quid sentirem, alio iam libro exposui. concitare quoque invidiam, odium, iram, liberius ira peroratione contingit; quorum invidiam gratia, odium turpitudo, iram offensio iudici facit, si contumax, arrogans, securus sit, quae non ex facto modo dictove aliquo sed vultu, habitu, aspectu moveri solet. egregieque nobis adolescentibus dixisse accusator Cossutiani Capitonis videbatur, Graece quidem, sed ira hunc sensum, erubescis Cae