comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nosea qͥ ꝓuidentia futa esse p̃noscit. ñ esse euentã credamꝰ
t nonillud potiꝰ arbit᷑m̃. licet eueniant. nicħ̃ tñ ut euenuẽt
sui natã necc̃itatis ħabuisse. Qd̾ hinc facile ꝑpendas licebit.
plura penĩ dũ fiũt subiecta ocłis intuem᷑. ut ea qͣ in qͣdrigis
mõd̾andis atq fiectendis facere spectant᷑ aurige. atq ad hc̃
tate sitã sunt. Qͦẜe sũt q̃oã euentã quor exitꝰ ab orĩa necã

Expanded text:
nos ea quae prouidentia futura esse praenoscit non esse euentura credamus ac non illud potius arbitremur, licet eueniant, nihil tamen ut euenirent sui natura necessitatis habuisse. Quod hinc facile perpendas licebit: Plura etenim dum fiunt subiecta oculis intuemur, ut ea quae in quadrigis moderandis atque flectendis facere spectantur aurigae, atque ad hunc tate futura sunt. Quare sunt quaedam eventura, quorum ex
Abbreviated transcription (Latin):
ligta intiutu specres÷ aut mat̾ie nat᷑am autingeni sł roira¬
bor artificis. An ie de longꝰ ordo famuloꝵ faatesse felicems
Qĩ si inciosi morib sint ꝑniciosa domꝰ sartiua ⁊ rp̃i dño ue¬

Expanded text:
si grata intuitu species est, aut materiae naturam, aut ingenium mirasi grata intuitu species est, aut materiae naturam, aut ingenium mirabor artificis. An vero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si vitiosi moribus sunt, perniciosa domus sarcina, et ipsi domino ve
Abbreviated transcription (Latin):
urãm excellentiã collocate ãmirationẽ urãm nullo mͥ
merebant᷑. An uos agroꝵ pulchͥtudo delectati Qiũd ni:
Est .it. pulcħrimi oꝑis pulchͣ portio. Sic qͦndã serenina¬
ris facie gaudemꝰ. sic celũ. syd̾a. lunã. solemq miram᷑
Nlũ te boꝵ aliqͥd attingit: Qñ audes alicuꝰt aliũ splendore
głari: Anĩmis fiorib ipẽ distinguens: Antua in estiuios fni¬
ctus intumescit ub̃tas: Qdinanib gaudiis raꝑis: Qͥo
ext̾na bona ꝓ tui samplexaris: Iumꝙͣ tua faciet eẽ fornĩ¬
na qd̾ a te nat᷑areꝵ facit aliena. Terrarũ quidẽ fructꝰa
nimantiũ ꝑcul dubio debent᷑ alim̃tis. s si qd̾ nat᷑e satis
replere indigentiã uelis. nich ÷ qo̾ fortine asfiuentiã pe¬
tas. Paucis enĩ minimisq nat᷑a ꝯtenta÷. Cuiꝰ sacietatẽ si
suꝑfiuis urgere uelis: ant ĩ ocundũ qd̾ infudis fiet. aut
noxium. Iaruꝰ pulchiũ uariis uestib fulose puctasi. Eniũ¬

Expanded text:
ram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis. Sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est, cuius satietatem si superfluis urgere uelis, aut iniucnndum quod infuderis fiet aut noxium. Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas, qu
Abbreviated transcription (Latin):
Mtudinis. qͥd÷: ꝙ uł amussis doleas. uł leteris retentis:
anufnare maliusti. Qd aũ cũ tanto fortune strepitu desid̃a¬
tis⁊ Sigare tredo in digentiam coꝑia q̃yitis. Atqui. hoc nob

Expanded text:
d est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? annumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fugare, credo, indigentiam copia quaeritis. Atqui hoc uob
Abbreviated transcription (Latin):
.. ceruando meliꝰ nitent. Siquidẽ auaritia semꝑ odioso s. laiᷤ
largitas facit. Qd̾ si mane ap̃qͣmq ñ potest. gd tͣusfert᷑ in al¬
t̾m. tũc  p̾ciosa pecunia. cũ tuslata in alios largiendi usit
desuut possideri. At eadẽ si ap̃iinũ qͣnta ÷ ubiq gentiũ ꝯg̾at᷑.
cetͥos sininopes fec̾it. Et uox quidẽ tota ꝑit̾ multoꝵ repletau¬
ditũ. ur̃e u̾o druitie nͥ cõminute in płes tͣnsire ñ possũt. E¬
cũ fciñ ÷: pauꝑes neccẽ ÷ faciant qͦs relinquũt. O igit᷑ angtas¬
.. inopesq diuitias. ꝙͣͣ i hrẽ cotas płib licet: ⁊ ad quẽ libet
sine cet̾oꝵ pauꝑtate ñ ueniũt. Angẽmaꝵ fulgorocl̃os tͣhitꝰ
S si quid÷ in hoc spłendore p̃cipui.: gẽmaꝵ. ÷ lux illa. ñ ho

Expanded text:
coaceruando melius nitent, si quidem auaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quod si manere apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uox quidem tota pariter multorum replet auditum j uestrae uero diuitiae nisi comminutae in plures transire non possunt. um est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuitias, quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt. – An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemma
Abbreviated transcription (Latin):
reb constat esse p̃stantiꝰ: An claritũdo nich impendenda ÷:
s seq̃stran neqͥt. aͥn om̃ẽ qt extellentissimũ sit: io ĩ udeat᷑
esse clarissimũ. Nã nõ esse anxiã t̾stẽq beatitudinẽ nͨ dolorib
molestusq subiectã quid attinet dr̃e. qm̃i minimis qͦ reb
ĩdappetit᷑ ꝙ hrẽ fruiq delectet: Atq ħ sũt q̃ adipisci homineᷤᷤ
uolũt. eãq de causa. diuitias. dignitates. regna. glam. uo¬

Expanded text:
rebus constat esse praestantius? An claritudo nihili pendenda est? Sed sequestrari nequit, quin omne, quod excellentissimum sit, id etiam videatur esse clarissimum. Nam non esse anxiam tristemque beatitudinem nec doloribus molestiisque subiectam quid attinet diceid appetitur quod habere fruique delectet? Atqui haec sunt quae adipisci homines uolunt eaque de causa diuitias, dignitates, regna, gloriam uo
Abbreviated transcription (Latin):
heredi. Aliꝰ ꝓle letatꝰ: fili filie ue delictis mestꝰ illacͥmat.
Iccuto: nemo facile cũ fortune sue cõdit̾one ꝯcordat. In est.it.

Expanded text:
heredi. Alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae exemplo concordat; inest
Abbreviated transcription (Latin):
emmnent. Sicit enĩ eñ qui pedib incdens. ad eũ locũ usq ꝑ¬
uentre potiuss: qͥ nicħ ult̾uis ꝑuiũ iaceret incessu. amibi¬
landi potentissimũ. ẽe. censeres. ita eũ qͥ expetendoꝵ finẽ qͦ
nicħ ułtͣ a pp̾hendit. potentissimũ nec̃e ÷ udices. Ex qͦ fit
qd huic obiacẽt. ut idẽ scelesti uirib om̃ib uideant᷑ ẽẽ. deser¬
ti. Cur enĩ relicta untute nitia sectant᷑. Insciciane bonoꝵ
S qͥd eneruatiꝰ ignor antieꝰ tecitate : An sectanda nouerñt:
S tͣnsusos eos libido p̾cipitat. Sic qͦ intẽꝑantia fragiles qͥ
obsuctari uitio neq̃unt. An scientes nolentesq bonũ desert̃.¬
⁊ ad uitia deflectũt: S hoc mͦ ñ solũ potentes. ẽẽ. s om̃ino
esse desinũt. Nã qͥ ꝯmunẽ om̃iũ qͦ sũt finẽ relinquũt ꝑit̾

Expanded text:
ent. Sicut enim eum qui pedibus incedens ad eum locum usque peruenire potuisset, quo nihil ulterius peruium iaceret incessui, ambulandi poten- tissimum esse censeres, ita eum qui expetendorum finem quo nihil ultra est apprehendit, potentissimum necesse est iudices. Ex quo fit quod huic obiacet, ut idem scelesti, idem uiribus omnibus uideantur esse deserti. Cur enim relicta uirtute uitia sectantur? Inscitiane bonorum? Sed quid eneruatius ignorantiae caecitate? An sectanda nouerunt? Sed transuersos eos libido praecipitat. Sic quoque intemperantia fragiles qui obluctari uitio nequeunt. An scientes uolentesque bonum deserunt, ad uitia deflectunt? Sed hoc modo non solum potentes esse sed omnino esse desinunt. Nam qui communem omnium quae sunt finem relinquunt
Abbreviated transcription (Latin):
ges ioisenis. Miles cͥorusa sydis. uł qͦũq micans nox pingi¬
t Retiuat ast cuculũ Atq ub̾i iã exhausti fiuit satis. Dolũ
relinqͣt extiniũ. Porsaq uelocis p̃mat etheris Coposueren
di luminis. Hit regũ sceptoꝵ dñs tenet. Orb̃q habenas sẽ¬
ꝑ at łt uolutrẽ currũ sͥabi ł regit. Rere choruseꝰ arbitꝰ hui
plateat tͥ Noctẽ relictam uisere. Qs miseri toruos popłi
timent: Cernes tyrannos exule s.
unc ego p apo mꝙͣ uit magia ꝑmittis nͨ dubito qͥn posseᷤ

Expanded text:
gelidi senis Miles corusci sideris, Vel quocumque micans nox pingigelidi senis Miles corusci sideris, Vel quocumque micans nox pingitur, Recurrat astri circulum Atque ubi iam exhausti fuerit satis, Polum relinquat extimum Dorsaque uelocisominus tenet Orbisque habenas temperat Et uolucrem currum stabilis regit Rerum coruscus arbiter. Huc placeat tibi Noctem relictam uisere, Quos miseri toruos populi timent Cernes tyrannos exules. Tum ego: Papae, inquam, ut magna promittis! Nec dubito quin possis
Abbreviated transcription (Latin):
. Nã si ea q̃ paulo añ ꝯclusa sũt inꝯuulsa seruant᷑. ip̃o¬
decisꝰ nũc reguo loquim̃: anuttore ognosces. Semꝑ qͥdẽ porẽts
e uonos i nalos u abiectoi semꝑ. atq imbecilles. nec sine pena
unꝙ esse uicia. nͭ sine p̾mio iurtrites. bonis felicia mał sꝑ
infortunata ꝯtingere. mustaꝙ cogenꝰ q̃ sospitis qͦteł firma
da soltorate conroborent. Et q̃m u̾e formã beatipadins medu¬
dũ monstrare utoisti qͦ ⁊̃ sita sit agnoiusti. decursis omĩbe ꝙͦ
⁊̃ tue menti qͥb se iñ altũ tolle possit. affigã. ut ꝑtͦbatione
depiasꝗ sospes in patam meo ductu mea semita. meis ⁊ uchiai¬
Ipoli. ¶ s cũ uelox mens induit. Tertas ꝑosa despicit.
Heris ĩensi suꝑat głobũ uibesq pꝰt̾gũ uidẽt. Qꝙ agile
motu calet etheris Pranscendit ignis ĩticẽ Ponͨ in astͥ fe¬
ras sũrgat dõmos. Pheboq ꝯiungat uias. Aut cõmitet᷑ itͤ

Expanded text:
est; nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipsoest; nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipsouius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque imbecilles, nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quetiam tuae menti quibus se in altum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiaibi cum uelox mens induit, Terras perosa despicit, Aeris inmensi superat globum, Nubesque postergum uidet, Quique agili motu calet aetheris, Transcendit ignis uerticem, Donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias Aut comitetur iter
Abbreviated transcription (Latin):
ec Cum philosophia dignitate uultꝰ ⁊ oris gͣuitate
seruata. leuit̾ suanit̃q cecinisset: tũ ego nondũ
penitꝰ insiti meroris oblitꝰ. uitentionẽ dicẽ adhuc
auquid parantis: abrupi. BEt o inꝙͣ ueri p̾m aluminis
que usq adhuc tua fudit or̃o. cũ sui speculatione dnima. tũ
tius rõnib inuicta patnerunt: ⁊ ea mͥ. ⁊ si obiniurie dolorẽ
nuꝑ oblita ñ tũ añ hac ꝓrsus ignorata dixisti S ea ip̃a ut
omino mala possuit. uł impunita p̃t̾eant. Ꝙ solũ qnͣta di¬
gnũ sit amuatione ꝑfecto osid̾as. At huic aluso maiꝰ adiũ¬
git᷑. Nam imꝑante florenteq neqͥtia. uirtꝰ ñ solũ p̾miis ca
s bona tm̃ mͦ tolentis dei nemo satis potest. nͨ ãmirari nͨ ꝯq̃ri.
Tũ illa. F⁊ esset inqͥt infiniti stuporis. om̃ib^ horribiliꝰ mõ¬
stͥs. si uti tuestimas intanti uelut patͥsfamilias dispositis¬
sima domo uilia uasa colerent᷑. p̃ciosa sordescerent. S ñ ita

Expanded text:
EC cum Philosophia dignitate uultus et oris grauitate seruata leniter similiterque cecinisset, tum ego nondum penitus insiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi. Et: O, inquam, ueri praeuia luminis quae usque adhuc tua fudit oratio, cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus iomnino mala possint uel impunita praetereant; quod solum quanta dignum sit ammiratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur; nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis carsed bona tantummodo uolentis dei nemo satis potest nec ammirari nec conqueri. – Tum illa: Et esset, inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris si, uti tu aestimas, in tanti uelut patris familias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita
Abbreviated transcription (Latin):
metu Nltes sceleꝵ dee Ĩ mete labrus madet Nõ yxionũ caput.
uelox p̾cipitat roca. Et longa siti ꝑditꝰ. Sꝑnit flumina tãtalus.
Ult᷑ oñ sat᷑ modis Nõ tͣxit tytii ieciu landẽ iuncim᷑ arbitei¬
Umbraꝵ miserãs ait Donamꝰ comitẽ uiro smptã carmĩe ꝯiugẽ.¬
S lex dona coerceat Nedũ tartara liqͣrit fas sit lumina flecte.
ͥs legẽ det amãtib: Maior lex amor ÷ sibi Hen noctis ꝑpe t̾minos
Orpheꝰ euridicẽ suam uidit. ꝑdidit. occidit᷑. Uos ħ fabu la respicit
Qͥ cũq in suꝑũ diem Mentẽ duc̃e q̃ritis. Nã qͥ ĩ thartareos specꝰ.
uictꝰ lumĩa fiexent. Qͥcqͥd p̃cipuũ tͣhit. ꝑoit. dũ indet inferos:

Expanded text:
metu ultrices scelerum deae iam maestae lacrimis madent; non Ixionium caput uelox praecipitat rota et longa site perditus spernit flumina Tantalus; ultur dum satur est modis non traxit Tityi iecur. Tandem “Vincimur” arbiteumbrarum miseraSed lex dona coerceat, Ne, dum Tartara liquerit, Fas sit lumina flectere. Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu, noctis prope terminos Orpheus Eurydicen suam Vidit, perdidit, occidit. Vos haec fabula respicit Quicumque in superum diem Mentem ducere quaeritis. Nam qui Tartareum in specus Victus lumina flexerit,
Abbreviated transcription (Latin):
re qͦunt. ad qd̾ eos nat᷑ał ducit ac pene cõpeslit intẽtio. Eõqͥo ⁊
si hoc tã magno ãc pene inuuicto p̃euntis nat᷑e deserent᷑ auxilio
Consid̾a uͦ qͣnta sceleratos homines habeat ĩpotentia. sleq enĩ

Expanded text:
re queunt, ad quod eos naturalis ducit, ac pene compellit intentio. Et quid? re queunt, ad quod eos naturalis ducit, ac pene compellit intentio. Et quid? si hoc tam magno ac pene invicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera vero quanta sceleratos homines habeat impotentia. Neque enim
Abbreviated transcription (Latin):
osid̾are rõnum. R Rursus inqͥt. Si duõ sint qͥb soẽ scd̾
nat᷑am ꝓpositum sit: eoꝵ unꝰ nat᷑ali officio io ipm̃ agat atq
ꝑficiat᷑. Alt̾ uͦ nat᷑ale illud officiũ mini me Aministrare queat.
qͥt motũ scdm̾ natãmesse hominib nũ negesbis. B Eiime
inꝙͣ. Ei liusq rei pedũ officiũ esse nat᷑ale nũ dubitas U Ne
q au hoc nat᷑ale bonũ pedũ desit officiũ manib nitens ãbula¬
re conet᷑. qͥs hoꝵ iure ualentior existimari potest: B. Contere
inqͣm ceta Nam qͥn nat᷑alis officii potens eo qͥd̾ nequeat
tum petũt. mali uͦ uariã ꝑ cupiditatẽ qd̾ adipi sceñdi boni
enĩ qd̾ concesserim. bonos quidẽ potentes: malos uͦ esse neccẽ
 imbecilles. E Recte inqͥt p̾eurris. toq uti medici sꝑare solẽt
ꝓmptissimũ esse cõspicio trebras coac̃uabo rõnes. Nide enĩ qͣnta
uiciosoꝵ hominũ pateat infirmitas. qui ne ab hoc qͥ dẽ ꝑuent¬

Expanded text:
siderare rationum. Rursus, inquit, si duo sint quibus idem secundum naturam propositum sit eorumque unus naturali officio id ipsum agat atque perficiat, alter uero naturale illud officium minime administrare queat, quit, motum secundum naturam esse hominibus num negabis? Minime, inquam. Eiusque rei pedum officium esse nsque, cui hoc naturale pedum desit officium, manibus nitens, ambulare conetur, quis horum jure valentior existimari potest? Contexe, inquam, caetera: nam quin naturalis officii potens, eo, qui idem nequeat, tum petunt: mali vero variam per cupiditatem, quod adipiscendi boni enim quae concesseram, bonos quidem potentes, malos vero esse necesse est imbecilles. Recte, inquit, praecurris, idque, uti medici sperare solenpromptissimum esse conspicio, crebras coacervabo rationes. 10 Vide enim quanta vitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem perveni
Abbreviated transcription (Latin):
tortiinꝰ q tuẽs utmq rectꝰ. Ininctũ potuit tenere uultu.
Non illũ rabies mineq porit Uersũ fintot exagitantis estũ
Nlecruptis qͣciens uagꝰ caminis Torq̃t fumi ficos uesenꝰ ĩgues.
Aut celsas solita ferire tͣres Ardentis uia fulminis mouẽbit.
Qͥ d trñ miseri seuos tyrãnos Mirant᷑. sñ iurib furantes.¬
t slec sꝑe⁊ alicͥo. pͭ extimescas: Exarmai̾us ĩ potentis uam.
At quisqͥe tͣpidꝰ pauet ułoptat. Ꝙ ñ sit stabił suiq̃ iuris.
Abiecait clipet̃. lotoq motꝰ. Nectit qͣ italeat tͣhi cathenã

Expanded text:
Fortunamque tuens utramque rectus Inuictum potuit tenere uultum, Fortunamque tuens utramque rectus Inuictum potuit tenere uultum, Non illum rabies minaequc ponti Versum funditus exagitantis aestum Nec ruptis quotiens uagus caminis Torquet fumificos Vesaeuus ignes Aut celsas soliti ferire turres Ardentis uia fulminis mouebit. Quid tantum miseri saeuos tyrannos Mirantur sine uiribus furentes? Nec speres aliquid nec extimescas, Exarmaueris impotentis iram. At quisquis trepidus pauet uel optat, Quod non sit stabilis suique iuris, Abiecit clipeum locoque motus Nectit qua ualeat trahi catena
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃i habitꝰ uestigia uidebant᷑: meos esse familiares ĩpru¬
dentia rata. ñ nullos eoꝵ ꝓfane multitu dinis errm ꝑuer¬
tit. Qd̾ si nec anaxagore fugã. nͨ socͣtis uenenũ. n ⁊ eno¬
nis tormenta: qm̃ sũt ꝑegͥna nouisti: at canios. at se¬
necas: at soranos. quoꝵ nͦ ꝑuetusta nͦ incelebͥs memoria
est: scrre potursti. quos nicħ aliud in cladẽ decͣcit.: ñ qd̾ no¬
agiter᷑ ꝑcellis. quib hoc maxime ꝑpositũ ÷ pessimis displi
: qm̃ nullo duce regit᷑. serrore tantũ tem̃e ac passi lim¬
phante raptat᷑. Qui si qñ cort᷑ nos aciem struens ualenti¬
or incubuerit: nr̃a quidẽ copias suas in aitẽ ꝯchit. illi
uͦ cuta diripiendas mutiles sareinulas dccupanͣ. Atno
desuꝑmnidemꝰ inlissima rerumq̃q rapientes. Iecuta cote
furiosi tumultꝰ. ẽoq uallo muniti: quo gͣssanti stula¬
cie: aspicare fas non sit.¬
uisquis ꝯposito sereñ eno fatũ sub pedib egĩt suꝑbum.

Expanded text:
dam nostri habitus uestigia uidebantur, meos esse familiares inprudentia rata nonnullos eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quod si nec Anaxagorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis tormenta quoniam sunt peregrina nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nisi quod noagitemur procellis, quibus hoc maxime propositum est pessimis displics tamen est, quoniam nullo duce regitur, sed errore tantum temere ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens ualentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendam inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper inridemus uilissima rerum quaeque rapientes securi totius furiosi tumultus eoque uallo muniti quo grassanti stultitiae adspirare fas non sit.uisquis composito serenus aeuo Fatum sub pedibus egit 1 superbum
Abbreviated transcription (Latin):
inmittcum. S abite portuis syrenes usq in exiciciuin dulces.
mes q eumꝰ musis curando umi sanandumꝙ rel inqurte. hus
me choi as i rrepttus: deiect humi mestior nultum. con fessusq
msoro ue caradiam limen tstis excessit. at ego ain aces
iabmis mersa caligarãt nes dinoscere posem quenã ħͥ essett
huie: temimꝑiose auctortatis. obftrepui uisuq in t̾ram
Q antu as idoertĩ ucctu graueraꝰ atq in himũ menoe deu

Expanded text:
innutritum? Sed abite potius Seirenes usque in exitium dulces, meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus, dejecit humi moestior vultum, confessusque rubore verecundiam, limen 5 tristis excessit. At ego, cujus acies lacrymis mersa caligarat, ne dignoscere possem quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstipui uisuque in terram que intuens uultum luctu grauem atque in humum maerore de
Abbreviated transcription (Latin):
ñ exͣ ceni . Si oꝑam medicantis expectas: oportet uuluꝰ¬
⁊ decegas B Tum ego coslecto in uires animo. Anne adb
eget aminonitione. n ꝑse satis erinet. fertune in nos

Expanded text:
 νόῳ. Si operam medicantis exspectas, oportet uul detegas. – Tum ego collecto in uires animo: Anne adhuc eget ammonitione nec per se satis eminet fortunae in nos
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ contͣriũ cedit. Płib qͥppe adiminicuł opꝰ÷ ad tuendã p̃ciose
sipeslectił uarietatẽ. Uerũq illud. ꝑmultis eos indigere
qui ꝑ multa possideant. Cont᷑q minimũ qͥ habũdeantiã suã
tis beb bona ur̃a q̃ratis: Sic rei uersa oditio÷: ut diunũ
ĩ̾ito rõnis animal ñ alit̃ sibi splend̾e nͥ manimate supelle¬
etił possessione uideat᷑: Et alia qͥdẽ suis ꝯtenta sũt: uos aut̃
deo m̃te ssimiles. ab reb ĩ fimis excellentis nate ceuamĩta¬
captatis. nͨ intelligitis qͣntã conditori ur̃o faciatis siuriã.
Isle grnꝰ humanũ t̾ienis om̃ib p̃stare uoluit. Uosuigni¬
esse indicatis. isdẽ uosmet ip̃õs ur̃ã exstimatẽe sũmitita.
Qe quidẽ pant inmerito cadit. Hamane quitre nate isla soit̾o

Expanded text:
rium cedit, pluribus quippe amminiculis opus est ad tuendam pretiosae supellectilis varietatem verumque illud est permultis eos indigere, qui permulta possideant, contraque minimum, qui abundantiam suam tis rebus bona vestra quaeratis? Sic rerum versa condicio est, ut divinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione videatur? Et alia quidem suis contenta sunt, vos autem deo mente captatis; nec intelligitis, quantum conditori vestro faciatis injuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare esse judicatis, eisdem vosmetipsos vestra existimatione submittitis quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista conditio
Abbreviated transcription (Latin):
ec ubi ꝯtinuato dolore delatͣui. illa nultu placido. nich̃q
meis q̃stib mota: Cum te inqͥt mestũ lacͥmantẽ q iudisse.

Expanded text:
ec ubi continuato dolore delatravi, illa vultu placido nihilque meis questibus mota: Cum te, inquit, maestum lacrimantemque vidisse
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ atq ꝯfluere causas facit ille ordo. ineitabili cõnexione ꝓce¬
dẽs. qͥ de ꝓuidẽtie fonte descendẽs: eñcta suis locis temꝑib q
Dectorib figit spicula pugna fugax.
Tygris ⁊ eufrates uno se fonte resoluunt.
oner ahunctis oisaciant᷑ aqie
di corant cursũq iteꝵ reuocent᷑ in unũ.¬
Confluat alt̾ni qd̾ tͣhit unda uadi.

Expanded text:
uero atque confluere causas facit ordo ille ineuitabili conexione proceuero atque confluere causas facit ordo ille ineuitabili conexione procedens qui de prouidentiae fonte descendens cuncta suis locis temporibusqectoribus figit spicula pugna fugax, Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt et mox abiunctis dissociantur aquis. Si coeant cursumque iterum reuocentur in unuconfluat alterni quod trahit unda uadi
Abbreviated transcription (Latin):
bula ista cõueniant: E aristotiles meus id inqͥt ĩ physi
causis ꝙͣ qd̃ intendebat᷑ obtingit: casus uocat᷑. ut siqͥs colẽdi
agͥ causa fodiens humũ defossi auri pondꝰ inueniat. Hoc gͥ. for¬
tuitii qͥdẽ credit᷑ actidisse. uerũ ñ de nichilo÷. slã ꝓpͥas cansas ht̃
ꝗͣrũ imꝑiusꝰ inopinatꝰq cõcursus casũ uidet᷑ oꝑatꝰ. Nlã nͥ cultor
agͥ humũ fod̾et. nͥeo loco petuniã suã depositor obruisset. au¬
tũ ñ esset inuertũ. Hec sũt gͥ fortuiti cause cõpendii. qd̾ ex
obuis sͥ ex cõfluentib causis. ñ ex gerentis intentione ꝓ ue¬
nit. seq enĩ uł qͥ aurũ obruit. uł qͥ agrũ exercuit. ut ea pecu¬
mã reꝑiret᷑ intendit. s uti dixi. qͦ ille obruit: hũc fodisse cõne¬
nit atq cõcurrit. Licet gͥ defimre. casũ esse inopinatũ ex cõ¬
fiuentib causis. inhiis q̃ ob aliqͥd gerunt᷑ euentũ. Concurrere

Expanded text:
bula ista conueniant? – Aristoteles meus id, inquit, in Phybula ista conueniant? – Aristoteles meus id, inquit, in Phycausis quam quod intendebatur obtingit casus uocatur, ut si quis colendi agri causa fodiens humum defossi auri pondus inueniat. Hoc igitur fortuitu quidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam proprias causas habet, quarum inprouisus inopinatusque concursus casum uidetur operatus. Nam nisi cultor agri humum foderet, nisi eo loci pecuniam suam depositor obruisset, aurum non esset inuentum. Hae sunt igitur fortuiti causae compendii, quod ex obuiis sibi et confluentibus causis, non ex gerentis intentione prouenit. Neque enim uel qui aurum obruit uel qui agrum exercuit ut ea pecunia repperiretur intendit, sed, uti dixi, quo ille obruit hunc fodisse conuenit atque concurrit. Licet igitur definire casum esse inopinatum ex confluentibus causis in his quae ob aliquid geruntur euentum. Concurrere
Abbreviated transcription (Latin):
lector agnoscere. Simul cũ om̃e disputatõis tue latꝰ. indubita¬
ta fide cõstiterit. nicħ de seq̃ntib ambigat᷑. Tũ illa. H morẽ
inqͥt gerã tͥ. Simulq sic orsa℥. Siqͥdẽ inqͥt aliqͥs euẽ¬
tũ temerario motu. nullaq causaꝵ cõnexione ꝑ ductũ casũ
esse definiat. nicħ casũ om̃ino. eẽ. cõfirmo. ⁊ p̾t̾ subiecte rei sig¬
nificatõem in anẽ ꝑrsus uocẽ esse dec̾no. Qͥs enĩ coercente in or¬
dinẽ cuncta deo locꝰ esse ullus temeritati reliquus potest: Nich̃
ex nichilo existere: uera sententia ÷. cui nemo un ꝙͣ ueter̃ refra¬
gatꝰ ℥. qͣmꝙͣ i dilli ñ de oꝑande pͥncipio. s de mat̾iali subiecto
hoc ÷ om̃iũ de nat᷑a rõnũ. qͣi qd̾dam iecerint fundam̃tũ. At si
nullis ex causis aliqͥo oriat᷑. id de nichilo ortũ esse uidebit᷑. Qd̾̃¬
si hoc fieri neqͥt. nͨ casĩ uͦ huiꝰ modi esse possibile ÷ qͣlẽ paulo

Expanded text:
lector, agnoscere. Simul, cum omne disputatioms tuae latus indubitalector, agnoscere. Simul, cum omne disputatioms tuae latus indubitata fide constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. Tum illa: Morem, inquit, geram tibi, simulque sic orsa tum temerario motu nullaque causarum conexione productum casum esse definiat, nihil omnino casum esse confirmo et praeter subiectae rei significationem inanem prorsus uocem esse decdinem cuncta deo locus esse ullus temeritati reliquus potest? Nam nihil ex nihilo exsistere uera. sententia, est cui nemo umquam ueterum refraam id illi non de operante principio sed de materiali subiecto hoc omnium de natura rationum quasi quodam iecerint fundamentum. At si nullis ex causis aliquid oriatur, id de nihilo ortum esse uidebitur; quodsi hoc fieri nequit, ne casum quidem huius modi esse possibile est qualem pau
Abbreviated transcription (Latin):
Uumnꝰ celũ labor nreffrçxo. Snstulit collo p̾cuimq rursus.
Utami telũ meruit ĩaboris. Ite nc̃ fortes ubi celsa magnite
Duatietam pluia. dur mertis. Terga ñt̃ dartis siuẽata teluis.
ixerat. or̃onisq cursũ ad alia qͤdã tctanda atq ex¬
pedienda u̾tebat t Lum ego. Recta qͥ dẽ inꝙͣ exhor-¬
tatio. tuaq ꝓrsus auctoritate dignissima. S qd̾ tu
dudũ de ꝑuidentia q̃stionẽ płib aliis implicitã esse dixisti. re
exꝑior. Quero enĩ. An esse aliqd om̃ino.⁊ qͥd nã esse casũ arbi¬
trere. Lum illa. Nfestino inqͥt debitũ ꝑmissionis absoluere.
iuãq tͥ qͣ patͥam reueharis aꝑire. Hec aũ ⁊ si ꝑutilia cognitu
tñ a ꝓpositi nr̃i tͣmite. paułper aũsa sũt: uerendũq ÷: ne deiuis
fatigatus. ad emetiendũ rectũ it̾ sufficere ñ possis. O sle id
inꝙͣ prorsus nereare. Nã qͥetis mͥ loco fu̾it. ea qͥb maxime de¬

Expanded text:
ultimus caelum labor inreflexo sustulit collo pretiumque rursus ultimus caelum labor inreflexo sustulit collo pretiumque rursus ultimi caelum meruit laboris. Ite nunc, fortes, ubi celsa magni ducit exempli uia. Cur inertes terga nudatis? Superata tellus Dixerat orationisque cursum ad alia quaedam tractanda atque expedienda uertebat. Tum ego: Recta quidem, inquam, exhortatio tuaque prorsus auctoritate dignissima, sed quod tu dudum de prouidentia quaestionem pluribus aliis implicitam esse dixisti re experior. Quaero enim an esse aliquid omnino et quidnam esse casum arbitrere. – Tum illa: Festino, inquit, debitum promissionis absoluere uiamque tibi qua patriam reueharis aperire. Haec autem etsi perutilia cognitu tamen a propositi nostri tramite paulisper auersa sunt, uerendumque est ne deuiis fatigatus ad emetiendum rectum iter sufficere non possis. – Ne id, inquam, prorsus vereare; nam quietis mihi loco fuerit ea, quibus maxime de
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑet᷑ ⁊coũio. Aiq eñ uos i ꝓiectu posita uittitis defluere
libituis nao astescerie uoiuptate uenistis preliũ cũ om̃i firu¬
pamunis aue tonsentis. ne uos aut łstis oppͥmat. aut iorc̃toa
corumpat firmis mediũ mirib occupate. Auigͥodut infia
subsistit aut it᷑ ꝑgredit᷑. ht ꝯtẽptũ felictans. ihs p̃mũi¬
em̃ qͥ uũdet᷑ asꝑa. n aut ex̾cit. aut corigit. punit
missos halamos piauit. Iuledum graue dare uela el esti
Ees ferus uasto recuibans ⁊̃ ant. Mersit ĩman polipbemꝰ. duo.
Q tã caco furibim d̾ ore. Gaudiũ mestis iarrum s aeet sonb
horiseni ⁊ours celelunnt labores. Inle cent auros domunit sipbes
Abstulit seuo spolis̃ seoni. sicit ⁊ certis uoluares sagadlo.
Doma cetuenti rapuit draconi. Aureo leuã gͣuor metalo.
Cerberã traxit tplici catena. Uitor immitẽ posuisse ferẽ.
Dabulũ seuis dñm quadrigis. Pora cõbusto ꝑut ueneno.
fonte tp̃atꝰ achelous annis. Dã dem̾sit pudibunda ripis.

Expanded text:
uersis; neque enim uos in prouectu positi uirtutis diffluere deliciis et emarcescere uoluptate uenistis. Proelium cum omni fortuna animis acre conseritis ne uos aut tristis opprimat aut iucunda corrumpat. Firmis medium uiribus occupate; quicquid aut infra subsistit aut ultra progreditur habet contemptum felicitatisenim quae uidetur aspera nisi aut exercet aut corrigit punit. missos thalamos piauit; Ille dum Graiae dare uela classi es Quos ferus uasto recubans in antro Mersit inmani Polyphemus aluo;  tamen caeco furibundus ore gaudium maestis lacrimis rependit. Herculem duri celebrant labores: ille Centauros domuit superbos, abstulit saeuo spolium leoni, fixit et certis uolucres sagittis, poma cernenti rapuit draconi aureo laeuam grauior metallo, Cerberum traxit triplici catena, uictor immitem posuisse fertur pabulum saeuis dominum quadrigis, Hydra combusto periit ueneno, fronte turpatus Achelous amnis ora demersit pudibunda ripis,
Abbreviated transcription (Latin):
Stͥngis lucẽ breuiore mora.
Tucũ feruida ueni̾t estas:
agiles noctis diuidis horas.
Tua uis uariũ tẽꝑat anũ.
Nt qͣs boree sp̃s aufert᷑.
Reuebat mitis ⁊ ephirꝰ frõdes.
ẽq arcturꝰ semina uidit:
Synꝰ altas urat segetes.

Expanded text:
stringis lucem breuiore mora; tu cum feruida uenerit estas agiles noctis diuidis horas. Tua uis uarium temperat annum, ut quas Boree spiritus aufert referat mitis Zephirus frondes, queque Arcturus semina uidit, Syrius altas urat segetes
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃is ÷ ratio. in ⁊̃ uolendi nolendiq lib̃tas. S hãc ñ ĩ om̃ũb
eqͤ. esse constituo. sam suꝑnis diuinisq substantus ⁊ ꝑspicax
iudiciũ. ⁊ incorrupta uolũtas. ⁊ efficax optatoꝵ p̃sto ÷ potestas.
humanas uͦ aĩas lib̾iores qͥdẽ eẽ. nectẽ ÷. cĩ se ĩ m̃tis diuine sp̾ecu¬
latõe conseruat. minꝰ uͦ cũ dilabunt᷑ ad corꝑa. minꝰq ĩ cũ t̾renᷤᷤ

Expanded text:
di nolentuque libertas, sed hanc non in omnibus aequam esse constituo. Nam supernis divinisque substantiis et perspicax iudicium et incorrupta voluntas et efficax optatorum praesto est potestas. Humanas vero animas liberiores quidem esse necesse est, cum se in mentis divinae specul
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cara tͥ÷ fortuma p̃sens. nͥ manendi fida. ⁊ cũ discesserit
allata merorẽ. Q si ñ ex arbitͥo retineri potest. ⁊ calanu¬
calamitatis indicũ. Neq eñ qd̾ anteocl̃os sitũ: susfecit
intueri. Rerũ exitꝰ pridentia metit᷑. eadẽ q in altutro
mutabilitas: ñ formidandas fortune minas. nͨ exop¬
tandas facit esse blandicias. Postͤmo eqͦanimo toleres
oportet q̃uitqͥd int᷑ fortune areã gerit᷑. eñ semeliugo eiꝰ

Expanded text:
 est fortuna praesens nec manendi fida, et cum discesserit, allatura moerorem? Quod si nec ex arbitrio retineri potest, et calamicalamitatis indicium? Neque enim quod ante oculos situm est, suffecerit intueri; rerum exitus prudentia metitur eademque in alterutro mutabilitas nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blanditias. Postremo aequo animo toleres oportet quidquid intra fortunae aream geritur, cum semel iugo ei
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ om̃nogła. cũ is cuiꝰ ea esse dicit᷑. ñ extet om̃tuo Siuu̾
bene sibimens conscia t̾reño carcere resoluta. celũ lib̃a
petit. nõne om̃e t̾renũ negociũ ꝑ deͤt. que se celo fruens:
terrenis gandet exemptamͦ

Expanded text:
est omnino gloria, cum is cuius ea esse dicitur non exstet omnino. Sin uero bene sibi mens conscia terreno carcere resoluta caelum libera petit, nonne omne terrenum negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam?
Abbreviated transcription (Latin):
Ic q enũ uile qͥddã cõtẽpnendũq ÷ qd̾ adipisci om̃iũ fere mor¬
c̃aliũ laborat ĩntentio. An in bonis ñ num̃anda potentia :

Expanded text:
 enim uile quiddam contemnendumque est quod adipisci omnium fere mortalium laborat intentio. An in bonis non est numeranda potentia
Abbreviated transcription (Latin):
pedisse criminam᷑. Qͥd gͥ o magistra censes: Inficiabnu᷑ cri¬
men ne tͥ pudori simꝰ. At uolui. nec unꝙͣ uelle desistã. Fa¬
tebim᷑. s impedieñ di delatoris oꝑa cessabit. An optasse isliꝰ
ordinis salutẽ nefas uocabo: Ille qͥ dẽ suis de me detrets ut
hoc nefas esset: effecerat. S sibi semꝑmentiens ĩ prudẽtia:

Expanded text:
pedisse criminamur. Quid igitur, o magistra, censes? infitiabimur crimen, ne tibi pudori simus? At volui, nec unquam velle desistam. Fatebimur? sed impediendi delatoris opera 5 cessabit. An optasse illius Ordinis salutem nefas vocabo? Ille quidem suis de me decretis, uti hoc nefas esset, effecerat. Sed sibi semper mentiens imprudentia
Abbreviated transcription (Latin):
Q siunum̃i metuũt popłi:
Sũmos̃ gaudẽt subd̾e reges.
Qiam miseras respite t̾ras:
Qͥ sqͥs perĩ fed̾a nectis.
O ꝑis tanti ꝑs non uilis:

Expanded text:
 innumeri metuunt populi summos subdere reges. O iam miseras respice terras, quisquis rerum federa nectis! Operis tanti pars non uilis h
Abbreviated transcription (Latin):
rent᷑. Qͥo huic seueritati posse astriu ui det᷑ : Atqͥ in eodẽ die defe¬
rentib eis dẽ noĩs nr̃i delatio suscepta ÷. Qͥd gͥ: Qrẽ ne artes

Expanded text:
rentur. Quid huic seueritati posse astrui uidetur? Atqui in eo die deferentibus eisdem nominis nostri delatio suscepta est. Quid igitur? Nostrae
Abbreviated transcription (Latin):
tũ uderi. Due sũt ⁊ enĩ necc̃ĩtates. simplex una n eluti qd̾ neccẽ
om̃s homines cẽ mortales: alt̾a conditõnał: ut si aliquẽ ambi¬
Hanc enĩ necc̃itatẽ ñ ꝑpͥa facit nat᷑a. s condicious adiectis. Nlul¬
la enĩ neccĩtas cogit incedẽ uolũtate gͦoientẽ qͣmuiseñ tũ cũ
idesse nectẽ÷ tã ⁊ si millã nafe habeat nicĩtatẽ. Atqͥ d̃ ea futã
relata diumũ neccĩa fiũt ꝑ conditionẽ dmiie motionis. ꝑse
uͦͥ cõsid̾ata ab absoluta nate᷑ sue lib̾tate ñ desinũt. fient gͥ ꝑ
cul dubid cũcta q̃ fut᷑a ds̃ esse p̃nosat. seoꝵ g̃dã delib̃o ꝑficiscũ¬

Expanded text:
 simplex una, veluti quod necesse est omnes homines esse mortales; altera conditionis, ut si aliquem ambuHanc enim necessitatem non propria facit natura, sed conditionis adjectio. Nulla enim necessitas 15 cogit incedere voluntarie gradientem, quamvis eum tamen, cum id esse necesse est, tametsi nullam naturae habeat necessitatem. Atqui Deus ea futura, relata diuinum necessaria fiunt per condicionem diuinae notionis, per se uero considerata ab absoluta naturae suae libertate non desinunt. Fient igitur procul dubio cuncta quae futura deus esse praenoscit, sed e
Abbreviated transcription (Latin):
uinam noticiã referant᷑ nectĩa. si ꝑ se consid̾ent᷑. necc̃tatis eẽ:
nexib absoluta. siciti omẽ qd̾ sensib patet. si ad rõnẽ referas
imuisale ÷. si ad se respicias singulare. S si in mea inqͥespo
testate sim̃ ÷ mutare ꝓpositũ. euacuabo ꝑnidentiã : ũ qͥissa
p̃noscit forte mutau̾o. respondebo ꝓpositũ te qͥdẽ cuũ possede¬
flectere. s qm̃ ⁊ id te posse ⁊ anfaciał. que cõuertas. p̃sensꝑ
uidentie ueritas intuet᷑. dminã te p̃sentiã ñ posse nitare. sicu¬
ti p̃sentis oculi effugere ñ possis intuitũ. qͣmuis in uarias
actiones lib̃a uoluntate cõuerteris. Ctͥo gͥ inqͥes: Ex mea ne
dispositione scientia diuina mutabit᷑. ut cũ ego nc̃ aliud uelt.

Expanded text:
am referantur necessaria, si per se considerentur necessitatis esse nexibus absoluta; sicuti omne quod sensibus patet, si ad rationem referas, uniuersale est, si ad se ipsa respicias, singulare. ' Sed si in mea,' inquies,' potestate situm est mutare propositum, euacuabo prouidentiam, cum quae illa praenoscit forte mutauero.' Respondebo: propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam et id te posse et an facias quoue conuertas praesens prouidentiae ueritas intuetur, diuinam te praescientiam non posse uitare, sicuti praesentis oculi effugere non possis intuitum, quamuis te in uarias actiones libera uoluntate conuerteris. Quid igitur inquies? Ex meane dispositione scientia diuina mutabitur, ut cum ego nunc hoc nunc aliud uel
Abbreviated transcription (Latin):
noscit. ñ esse p̃sentiã qͣi fut᷑i. s scĩam nũꝙͣ deficientis instantie.
rectiꝰ estimabis. Unde ñ p̃uidentia s ꝓiudentia potiꝰ dr̃. qd̾ porro
abreb infimis cõstituta qͣi ab excelsorr̃ cacumine cũcta ꝓspici¬
at. Quid gͥ postulas ut necessaria fiant. qͦ dinino lumine lu
tio nat᷑am rere ꝓpetatẽq ñ mutat. laliaq ap̃ se p̾sentia spectat.
qͣlia in temꝑe olĩ fut᷑ã ꝑuenient. Nec r̃ uidicia ꝯfundit. unoq
uos cũ ꝑit̾ ambulare in t̾ra hõem ⁊ orii in celo solẽ iidetis.
ꝙ̃eͣ simulutrũq cõspectũ. tñ disc̾nitis. ⁊ hoc uolũtarũ illud¬

Expanded text:
noscit, non esse praescientiam quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae noscit, non esse praescientiam quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae rectius aestimabis. Unde non praevidentia,, sed providentia potius dicitur, quod porro a rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas, ut necessaria. fiant, quae divino lumine lustio naturam rerum pro- prietatemque non mutat taliaque apud se praesentia spectat, qualia. in tempore olim futura provenient. Nec rerum iudicia confundit unoque vos, cum pariter ambulare in terra hominem et oriri in caelo solem videtis, quamquam simul utrumque conspectu
Abbreviated transcription (Latin):
ris tͥ forumat emisses: Desine nũc amisas opes q̃tere. qd̾ p̃¬
ciosissimũ diuitiaꝵ genꝰ ÷: amicos inuenisti.
uodinũs stabili fide Cõcordes uariat uices Ꝙ pugnania
semĩa fedꝰ ꝑpetuũ teuẽti Q phebꝰ roseũ diẽ. Curru ꝓuehit
aures ut ꝙͣ dixit hesꝑus Phebe nocab ĩꝑet ut fluciꝰ aiuidũ
mare Certo sine coberceat Nlet̾ris liceat uagis latos tend̾e tmi¬
nos hãc rer seriẽ ligat Terras ac pelagꝰ regẽs Icelo imꝑitãs
amor Hie si fiena remiserit Q cqͥd ñc̃ amat ĩuicẽ Dellũ ꝯtinuo
gerit Et qͣm ũc socia fide Pnulehͥs moibicnãt Cerẽt soluere

Expanded text:
ris tibi, fortunatus emisses? Nunc amissas opes querere: quod pretiosissimum diuitiarum genus est, amicos inuenisti. Quod mundus stabili fide concordes uariat uices, quod pugnantia semina foedus perpetuum tenent, quod Phoebus roseum diem curru prouehit aureo, ut quas duxerit Hesperos Phoebe noctibus imperet, ut fluctus auidum mare certo fine coherceat, ne terris liceat uagis latos tendere terminos, hanc rerum seriem ligat terras ac pelagus regens et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, quicquid nunc amat inuicem bellum continuo geret et quam nunc socia fide pulchris motibus incitant certent soluere
Abbreviated transcription (Latin):
rege cognoscente ꝯtndi ⁊ ne coẽptio exigeret᷑: euici. Paulinũ ꝯsu¬
larẽ uirum. cuꝰ opes palatine canes iũ spe atoꝵ ambitone de¬
uorassent: ab ip̃is hyantiũ fautib tͣci. Nealbinũ osularem
uirũ pͥuidisate accusetionis pena corriꝑet: Odus me cỹpͥam de
latous opposiu. Satis ne in me magnas uideor exaterbasse dis¬
cordias. S esse aput cet̾os tutior debiu: qͥ mͥ amore iusti cie nich̃
aput aulitos qͦ magis essem tutior: reseruami. Qͥ b aũ deferen¬
tib ꝑculsi sumꝰ: Eͦꝵ basiliꝰ olim regio minitio degulsꝰ. in dela¬
toẽm m̃i nõis alieni eris necessitate apulsus÷. Opilionẽ uͭ are
qia censura decͤuisset. cũq illi parere nolentes sacraꝵ sese ediũ
defensione tuerent᷑ oꝑtũꝙ to regi foret. ediat. utiͥ int᷑ pscͥptũ

Expanded text:
rege cognoscente contendi et ne coemptio exigeretur euici. Paulinum consularem uirum, cuius opes Palatinae canes iam spe atque ambitione deuorassent, ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis poena corriperet, odiis latoris opposui. Satisne in me magnas uideor exaceruasse discordias? Sed esse apud ceteros tutior debui qui mihi amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus autem deferentibus perculsi sumus? Quorum Basilius olim regio ministerio depulsus in delationem nostri nominis alieni aeris necessitate compulsus est. Opilionem uero atque gia censura decrevisset cumque illi-parere nolentes sacrarum sese aedium defensione tuerentur compertumque id regi foret, edixit, uti, ni int
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sari ac repugnare uider᷑. p̃nosce̾ uniu̾sa d̾m. ⁊ esse ullũ lib̾ta¬
tis arbitum. Dã si cũcta ꝑspicit d̾s. neq falli ullo mͦ potest: eue ni¬
re nectẽ÷ qd ꝓꝑuidentia futurũ esse p̃uidit. Quare si abet̾uo
ñ fasta pominũ mͦ s ⁊̃ cõsilia uoluntatesq p̃noscite nullaerit
arbiti lib̵tas. seq enã uł fcm̃ aliud ullũ uł q̃libet existere pot̾it
uoluntas. ñ quã nescia falli ꝓiidentia diuma p̃sensertt. sia si
alorsũ qmͣ ꝑiuse sut̃ decor̃ri ualent. ñ iã enit fucĩ firia p̃scien¬
tia s opinio potiꝰ incerta. qd de deo crẽde nefas iudico. Aleq eñ
ilã pͥbo tõnẽ. q̃ se quidã credũt hũc q̃sionis nodũ posse dissol¬
ũs. Qiũt enĩ ñ ideo qͥo esse uenturũ. qm̃ id ꝑuidentia fut̾m eẽ.¬

Expanded text:
nare uidetur praenoscere uniuersa deum et esse ullum libertatis arbitrium. Nam si cuncta prospicit deus neque falli ullo modo potest, euenire necesse est quod prouidentia futurum esse praeuiderit. Quare si ab aeterno non facta hominum modo sed etiam consilia uoluntatesque praenoscit, nulla erit arbitrii libertas; neque enim uel factum aliud ullum uel quaelibet exsistere poterit uoluntas nisi quam nescia falli prouidentia diuina praesenserit. Nam si aliorsum quam prousisae sunt detorqueri ualent, non iam erit futuri firma praescientia. sed opinio potius incerta, quod de deo credere nefas iudico. Neque enim illam probo rationem qua se quidam credunt hunc quaestionis nodum posse dissoluere. Aiunt eni
Abbreviated transcription (Latin):
illo ridiculoso tyresie. & eqͥt dicam autt erit aut nõ : Qͥd ⁊̃
firmitꝰ ille p̃scierit. Qͣre nulsa: humanis consiliis actõibq
lib̃tas. qͣs diuina mẽs sine falsitatiserrore cũcta ꝓspiciẽs
ad umũ alligat ⁊ astringit euentũ. Qͦ semel recepto. qͣntꝰ
p̃mia peneue ꝑponint᷑. q̃ nullus m̃uit lib̾ ac uoluntariꝰ
motꝰ aĩoꝵ. Idq om̃iũ uidebit᷑ iniqͥssimũ. qd̾ ñc eqͥssimũ ui
dicat᷑. Puniri ĩpbos uł remuñari ꝓbos. qͦ ad alc̾utrũ ñ ꝓpͥa
mittit uolũtas s fut᷑i cogit certa necc̃itas. Nec uitia gͥ nͨ
un tutes qͥcꝙͣ fu̾int. s omĩũ m̾itoꝵ potiꝰ mixca atq ĩdiscta
confusis. Qͦq nich scełatiꝰ excegitari potest. cũ ex ꝓuidentia
ũ om̃is ordo ducat᷑. nicħq cõsiluis liceat humanis fit. ut
uitia qͦs nr̃a ad fonoꝵ omũiũ referant᷑ auctorẽ. Igit᷑. i sꝑandi
illud int᷑ homines dm̃q cõm̃ciũ. sꝑandi scił. ac dẽp̃candi.

Expanded text:
illo ridiculo Tiresiae? Quidquid dicam, aut erit aut non. Quid etiam firmi ter ille praescierit. Quare nulla est humanis consiliis actionibusque libertas quas diuina mens sine falsitatis errore cuncta prospiciens ad unum alligat et constringit euentum. Quo semel recepto quantus praemia poenaeue proponuntur quae nullus meruit liber ac uoluntarius motus animorum. Idque omnidicatur uel puniri improbos uel remunerari probos quos ad alterutrum non propria mittit uoluntas, sed futuri cogit certa necessitas. Nec uitia igitur nec uirtutes quidquam fuerint, sed omnium meritorum potius mixta atque indisereta confusio. Quoque nihil sceleratus excogitari potest, cum ex prouidentia rerum omnis ordo ducatur nihilque consiliis liceat humanis, fit ut uitia quoque nostra ad honorum omnium referantur auctorem. Igitur nec sperandi illud inter homines deumque commercium sperandi scilicet ac deprecandi.
Abbreviated transcription (Latin):
It quisqͥo uera reqͥrit. Nlent̾ ⁊ habitu. ũa neꝙ nouit. Sec peui
e ti mĩia uescit: d ꝙͣ retiens menunit sũmã. Colulit alte ui¬
cum diuinationẽ distͥbuit uehem̃t agitata. tͥq ip̃i res diu ꝓrsus
multũq q̃sita. s haut qͣqͣm ab ullo ur̃m hactenꝰ satis diligent̾¬

Expanded text:
rit neutro est habitu; nam neque nouit nec penitus tamen omnia nescit, sed quam retinens meminit summam consulit alte uie Tullio, cum diuinationem distribuit uehementer agitata tibique ipsi res diu prorsus multumque quaesita, sed haudquaquam ab ullo u
Abbreviated transcription (Latin):
mo isli et pͥncipio cõnecti atqi adherere posimꝰ: Ere neccẽ erit
humanũ genꝰ im ꝑauso añ cantabas disseptĩ atq disumdũ
suo fonte fatiscere.
uonõ orscoes feda rere. Cautsa tesoluit. qͥ tl̃ta deus ueris
Raturo bela duob t qͥ carpti singła cõstent. ladẽ nolĩt mirxa
iugari: An nulla  discordia ueris. Semꝑꝙ s̾ certa eobertent.
Si mensceais obrita m̃bris Neqͥt op̃si lumiis igue Rerũ e¬

Expanded text:
mo illi rerum principi conecti atque adhaerere possimus? Quare necesse erit humanum genus, uti paulo ante cantabas, dissaeptum atque disiunctum suo fonte fatiscere. Quaenam discors foedera rerum causa resoluit? Quis tanta deus ueris statuit bella duobus ut quae carptim singula constent eadem nolint mixta iugari? An nulla est discordia ueris semperque sibi certa cohaerent, d mens caecis obruta membris nequit oppressi luminis igne rerum
Abbreviated transcription (Latin):
puplice fama tͣnscend̾at. ⁊ erat tũc adialta. parchis ⁊̃ cet̾iso
id locoꝵ gentib forpudolosa. uides ne gͥ qͣm sitangusta. qp
cõpressa gła qͣm dilatare ac ꝑpagare laboratis:. Añ ubi Romani
nominis tͣnsire fama neqͥt. Romani hominis gła ꝓgrediet᷑ꝰ
ut ꝙ ap̃alios laude. ap̃ alios supolicio dignũ indicet᷑: Q fit:
ut si quẽ fame p̃dicatio delectat. huit in płimos popłos suum¬
quisq cõtentꝰ. ⁊ intͣ untiꝰ gentis t̾minos preclara illa fame
immortalitas: coartabit᷑. S qmͣ młtos clarissimos sius tem¬
ꝑib uuros scͥptoꝵ mops delenit obluo. qmͣqͣm qͣuid ip̃ascͥpta
ꝑficiant. qͦ cũ suis auctorib p̃mit longior atq obscura uettas:

Expanded text:
a transcenderat, et erat tunc adulta Parthis etiam ceterisque id locorum gentibus formidolosa. Videsne igitur quam sit angusta, quam compressa gloria quam dilatare ac propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit, Romani hominis gloria progrediut quod apud alios laude apud alios supplicio dignum iudicetur. Quo fit ut si quem famae praedicatio delectat, huic in plurimos populos nomquisque contentus et intra unius gentis terminos praeclara illa famae inmortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam quid ipsa scripta proficiant, quae cum suis
Abbreviated transcription (Latin):
ren̾endꝰ. ab om̃i nos huiꝰ cͥnunis suspicione defendũt. S o
nefas. illi uͦ de te tanti cͥminis fidẽ capiũt. atq hoc ip̃o uidem᷑
affines fuisse Et tlẽficio: qd̾ tus imbuti disciplinis: tius institu¬
ti moribi sumꝰ. Ita ñ ⁊ satis nicħ mͥ tuã ꝓfuisse reu̾entiã. nͥ ultͦ
ti mea potiꝰ offensione lacereris. At uͦ hic ⁊̃ cimulꝰ nr̃is mał

Expanded text:
rendus ab omni nos huius criminis suspicione defendunt. Sed - O nefas! Illi uero de te tanti criminis fidem capiunt atque hoc ipso uidebimur affines fuisse maleficio quod tuis imbuti disciplinis, tuis instituti moribus sumus. Ita non est satis nihil mihi tuam profuisse reuerentiam nisi ultro tu mea potius offensione lacereris. At uero hic etiam nostris ma
Abbreviated transcription (Latin):
ere sũ Regem lydoꝵ cym paulo añ formidabilẽ. mox deiide
tnseransoũ rogi fãmis tͣditũ muisso celitꝰ yͥmbre defensĩ

Expanded text:
regem Lydorum Cyro paulo ante formidabilem, mox deinde miserandum rogi flammis traditum, misso coelitus imbre defensum?
Abbreviated transcription (Latin):
inftrut̃. Isla meitoatiũ spetie bonoꝵ m̃tes fruentiã ligat
tosam. Riuentẽ. suiq semꝑ ignarã. hanc sobriam succinccã
uero bono demos blartoitus tchit. adũsa płmꝙ: ad u̾a bona
rediices unco rethit. Anhoc int̾ minima estimartoũ putas
qd̾ amitoꝵ tͥ fideliũ mentes hec asꝑa. hec horribł fortuna
detexit: Hec tͥ certos sodaliũ ambiguosq uultꝰ secieuit.
Discidens suos abstulit. tuos reliqͥt. Cͣti hoc integ̃ ut usdela

Expanded text:
instruit; illa mendacium specie bonorum mentes fruentium ligat, instruit; illa mendacium specie bonorum mentes fruentium ligat, tosam, fluentem, suique semper ignaram; hanc sobriam, 5 succinvero bono devios blanditiis trahit; adversa plerumque ad vera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas, quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit, haec tibi certos sodalium vultus, ambiguosque 10 secrevit; discedens, suos abstulit, tuos reliquit? Quanti hoc integer, e