comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tite non posuit : sollicitus est & incertus sui quẽ spes aliqua ꝓritat. lic& admanũ sit. lic& non
ex dificilip&atur. lic& nũ quã illum sperata deceperint: Hoc anteo miã facmilucilidis ce
guidere : Existimas nunc mede trahere tibimulta s uoluptates quifor tuita sũmo ueo qui
esdulcissim as oblectamenti deuitandas existimo : immo contra nolo tibiunquã decele
ticiam : uolo illam tibidominasci: nascitur. sido musintra te ipsũ sit: Caeterũ hilaritates non
implent pectus f rontẽ remit tunt leuessunt: uisifortetuiudicas eũ gaudere quirid&: animus eẽ
deb& ala cer& fidens & super omĩa erectus: mihicredeuerũ gaudium resseuera est tanti
euistimas quẽ quã soluto uultu & ut ista delictia locuntur hilariculo mortẽ contẽp¬
nere pauꝑtatidomũ apperireuo luptates teneri sub freno. meditaridolor ũpatientiã:

Expanded text:
tate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non tate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante omnia fac, mi Lucili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates, qui fortuita summoveo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitandas existimo? Immo contra nolo tibi umquam deesse laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu et, ut isti delicati locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum aperire, voluptates tenere sub freno, meditari dolorum patientiam ?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑceoricabientiam siquistã securus morietur quã nascitur : nuncuero trepidan
cupericulũ ac cersit : ñ animus nobis non coloa constat la crime nibil ꝓfutpre c¬
dunt quid est turpius quã in ipsolimine securicatis eõsollicitum: causa aut em
ullas ub sedit trans missa est & effluxit: nemoquam beneuiuat sed quam di
rat. cum omnibus possit contingero utbenc uiuant : ut diunulli : une
uis: quama lignũuersit quã preposterũ friguit alias in eptias uerba querentium
ego uero aliquid quod & mihi & tibi ꝓdesse possit. scribã : Quid aut̃ id erit nisiut te ex hor¬
ter adbonã mentem : huius fundam̃tum quodsit queris negaudeat uanis. funda mentum
hoc eẽ dixicul menest: Ad sũma ꝑuenit quis cit quogaudeat. quifelicitatẽ sũa in aliena potes¬

Expanded text:
exite." Percepit sapientiam, si quis tam securus morietur quam nascitur; nunc vero trepidamus, exite." Percepit sapientiam, si quis tam securus morietur quam nascitur; nunc vero trepidamus, cum periculum accessit, non animus nobis, non color constat; lacrimae nihil profuturae cadunt. Quid est turpius quam in ipso limine securitatis esse sollicitum ? Causa autem haec ulla subsedit; transmissa est et effluxit. Nemo quam bene vivat, sed quam diu, curat, cum omnibus possit contingere, ut bene vivant, ut diu, nulli. VALvis, quam malignum ver sit, quam praeposterum frigus, et alias ineptias verba quaerentium ? Ego vero aliquid, quod et mihi et tibi prodesse possit, scribam. Quid autem id erit, nisi ut te exhorter ad bonam mentem? Huius fundamentum quod sit quaeris ? Ne gaudeas vanis. Fundamentum hoc esse dixi; culmen est. Ad summa pervenit, qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potes
Abbreviated transcription (Latin):
sednonsic quomodontis propitusunt quibus bono acbenigno uuliti maleni agni¬
datas uribuer unt : adhoc unũ excusat quo distique uruins qucanttu riort aoptrtis
detisunt lam in primelam epistale signũre s oluendũ est ut cũ seollepni audte o iaucus¬
uenitet & ali quã magnifica uocem ferrat secũ & occurrit mihi et cenes tisutru sun¬
eo aneloquentior cuius inquis epicuri ad huceni alienas sarcinas aefers rie no
sonora ecuit eurtaeta quã modo in trauerit: que cũ queuis occupt ad bolescenter
senẽm ediũ inuenies equetimidũ mortis eque in stcũ uite nemo quicquã haba
fatiln suturũ enimnrã distulimus: nibil eni memagis in ista uocedelectat q̃ua ot
falsu est peiores morimur quã nascimur : nrũm istud non na tureui tunce
illa mobis conquerideb& & dicerequidhoc est si necupiditatibus uosgenui sinet¬
moribus sine suꝑstitutione si neꝑfidia caeteris qua epestibus quilus neras ssee

Expanded text:
, sed non sic, quomodo istis propitii sunt, quibus bono ac benigno vultu mala magnifica tribuerunt, ad hoc unum excusati, quod ista, quae urunt, quae excruciant, optantibus data sunt. Iam inprimebam epistulae signuveniat et aliquam magnificam vocem ferat secum, et occurrit mihi ecce nescio utrum verior an eloquentior. "Cuius?" inquis; Epicuri, adhuc enim alienas sarcinas adsero ; "Nemo non ita exit e vita, tamquam modo intraverit." Quemcumque vis occupa, adulescentem senem medium; invenies aeque timidum mortis, aeque inscium vitae. Nemo quicquam habet facti, in futurum enim nostra distulimus. Nihil me magis in ista voce delectat quam quod it e vita." Falsum est; peiores morimur quam nascimur. Nostrum istud, non naturae vitium est. Illa nobiscum queri debet et dicere: " Quid hoc est ? Sine cupiditatibus vos genui, sine timoribus, sine superstitione, sine perfidia ceterisque pestibus; quales intrastis
Abbreviated transcription (Latin):
manuũ artuulorũ omniũ de prauationes : pauꝑ fiã interplures hero exulfiã bin
natum pri abodomittar: alligabor quid enĩnunc soletus sum : ad hocmenaturag¬
uecerporus mes pondus ad striuit moriar hocdicis desina cgro tare posse desinã a¬
gant posse. desi nã moriposse : non sutã ineptus ut epicurea cantilena hocdo copsequ
drdica ia oset in ferconũ iatus nec ixione rota uolui. nec e te su limeris si seph¬
trudi mad uorsũ nec ullius uiscera & reinas ciposse cotidie & carpi nemo tãpucres
ut cerberũ timeat & tenebras & larualem abitũ nudis bossibus coherentiu mes
nos aut consumit aut exuit: emissis meliora restant honere detrac ta. consin¬
tis nbilrestat bona pariter malai que sub mota submosunt ꝑmit temin boc locoref¬
reuer sumtuũ siprius admonuero ut teiudices non alis scripsisse ista se&c &ia ne
tur peestaliudlo qui aliud sentire: quan totur pius aliudi scribere aliudsenma¬
re meminiteillũ locum aliquando tractasse non repentenos in mor temin¬

Expanded text:
manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec scarpi; nemo tam puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum aliquando tractasse, non repente nos in mortem in
Abbreviated transcription (Latin):
ad ftrã mihi manus ꝓpt̃ dolorem simoriuinciest: Hunc tamensisciero ꝑp&uo
mili es sepaciendum exibo nonꝓ pt̃ ipsum sed quia in pedimentũ smihi futur usest
ad omneꝓpt̃ quoduiuitur. Inbecillus est & ignauus quiꝓpt̃ doloremmoritur
stultus quido loris causauiuit. sed in longumexeo est pretersa materia quedu¬
cerediẽpossit: & quo modo finem in ponera euitae poterit qui epistule ñ potest:
uileer go qudlibentius quammor tes meras lecturuses, VALe
SE NECA Lucilio

Expanded text:
adferam mihi manus propter dolorem; sic mori vinci est. Hunc tamen si sciero perpetuo adferam mihi manus propter dolorem; sic mori vinci est. Hunc tamen si sciero perpetuo mihi esse patiendum, exibo, non propter ipsum, sed quia inpedimento mihi futurus est ad omne, propter quod vivitur. Inbecillus est et ignavus, qui propter dolorem moritur, stultus, qui doloris causa vivit. Sed in longum exeo. Est praeterea materia, quae ducere diem possit. Et quomodo finem imponere vitae poterit, qui epistulae non potest ? Vale ergo. Quod libentius quam mortes meras lecturus es. VALE. Seneca Lucilio
Abbreviated transcription (Latin):
pus est quidin oporteat educere anmũ laborantẽ: & fortassepaulo antequã
deb& faciendũ est necũ ficridebebit facero nonpossis: & cũmaaius pcriculũ sit
male uiuendiquã cico moriendi stultus est quinon exigua tẽporis mnecede magnaerei
aliam redimitꝰ Paucos longissima senectus ad mortem si nemiuri a pertulit mul¬
tis inersuita sinc ususui iacuit: quanto de inde crudelius iudicas aliquid ex uita ꝑ¬
didisse quamius finiende: Nolimeinuitus audire tamquã adte iamꝑtineat ista senten¬
tia & quid quid dicam aestima: non relinquã senectute sime totumimihi referuabit
totum autẽ ab illa par temeliorae. atsicoeperit concuter ementem si partes eius
conualere simihi nonuitam relinquerit sianimã ꝓsiliam ex hedifi: oputriacru¬
entimior bõmorte non fugia dum taxat sanabilem nec officientemanimo: non

Expanded text:
pus est, quidni oporteat educere animum laborantem ? Et fortasse paulo ante quam pus est, quidni oporteat educere animum laborantem ? Et fortasse paulo ante quam debet, faciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. Et cum maius periculum sit male vivendi quam cito moriendi, stultus est, qui non exigua temporis mercede magnae rei aleam redimit. Paucos longissima senectus ad mortem sine iniuria pertulit, multis iners vita sine usu sui iacuit; quanto deinde crudelius iudicas aliquid ex vita perdidisse quam ius finiendae ? Noli me invitus audire, tamquam ad te iam pertineat ista sententia, et quid dicam aestima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non
Abbreviated transcription (Latin):
nem: Ideo magi que forte athenis erant immola uerunt defuncto apliori fuis¬
se sortisquambimana cratiquia consumas. i pfectissimunumirum. qua noue
ma& sacrificium remitterepotese frugalitas ꝓducere senec tutem qua ut nontuto
concoriscendim itanerecus andumquidem iucundum esti secum c̃ẽ quanidutis¬
sime cumquis sedignum quo fr ueretur efficit: Itaqued eis coseremus sente n tiam an
oporteat fastidir esenectutis extrema & infineno noperire sed manufacere. prope
estatimerate qui fatu segnis expectat: sicut ille ultra modũ deditus uino est qui am¬
phorã exicat & faccẽ quoque exorb& : de hoc tam̃ queremus purssuma uitae utrũ
eabaecsit añliquidissimũ apurissimũ quiddã simodo mens sine ĩ iuria est & in¬
tegris ensus anim ũ iuuant: Nec defectum & premortuũ corpus est. pluri¬
mum enĩ refertuitã aliquis extendat anmortem. Atsiin utilemims teruscor¬

Expanded text:
magi, «qui tum forte Athenis erant, immolaverunt defuncto, amplioris fuismagi, «qui tum forte Athenis erant, immolaverunt defuncto, amplioris fuisse sortis quam humane rati, quia consummasset perfectissimum numerum, quem novem mma et sacrificium remittere. Potest frugalitas producere senectutem, quam ut non puto concupiscendam, ita ne recusandam quidem. Iucundum est secum esse quam diutissime, cum quis se dignum, quo frueretur, effecit. Itaque de isto feremus sententiam, an oporteat fastidire senectutis extrema et finem non opperiri, sed manu facere. Prope est a timente, qui fatum segnis expectat, sicut ille ultra modum deditus vino est, qui amphoram exiccat et faecem quoque exorbet. De hoc tamen quaeremus, pars summa vitae utrum faex sit an liquidissimum ac purissimum quiddam, si modo mens sine iniuria est et integri sensus animum iuvant nec defectum et praemortuum corpus est. Plurimum enim refert, vitam aliquis extendat an mortem. At si inutile ministeriis cor
Abbreviated transcription (Latin):
ad modũ quein mortalia facere non potuit quia quiamateriaproibebat defen¬
dat camorste asgacion euitium corporis uincat : manent enim cunc ta nonquia
a& ernasunt sed quia defenduntur cura regentis inimo calia tt coregerem
orionsiuat artifex fragilita tẽ materiae uisuauincens: contemnamus
omia que adeopatio sanon sunt ut ansit omnino dubiusit : illud simulco¬
gitemnis simundũ ip sũ nonminus mortale quemnossumus prouidendia
porieuliseximit pessc aliquacenus noscraquoquepro uidenua longiore
progati huic corpusculo morã si ue lupta ces quibus pars malor periiepetu¬
erimus rogere &cer cercplata ipse ndienet tute sedilige nacprnppaeteragu¬
neuiga donses ac peri cula multã de traxerant uribas pars imomatamen &corqua
ia uiditatem eao cant mundus & diligens suit ut eelaꝑebipat illu a sen gucoqua¬
enspibior ciens causiołi ambio sois put platom diligentiesꝰ uac benefiuio contigise ques

Expanded text:
admodum quae inmortalia facere non potuit, quia materia prohibebat, defenadmodum quae inmortalia facere non potuit, quia materia prohibebat, defendat a morte ac ratione vitium corporis vincat. Manent enim cuncta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia tutore non egerent. Haec conservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Contemnamus omnia, quae adeo pretiosa non sunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem quam nos sumus, providentia periculis eximit, posse aliquatenus nostra quoque providentia longiorem prorogari huic corpusculo moram, si voluptates, quibus pars maior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat qunavigationes ac pericula multum detraxerant viribus; parsimonia tamen et eorum, quae aviditatem evocant, modus et diligens sui tutela perduxit illum ad senectuem
Abbreviated transcription (Latin):
lxxare & quibusdã oblectamentis reficere : sed ipsaoblectamenta operannt:
exis quo quesi obseruaueris sumes quod possitfieri salutare: hoc egolucibi
facer esoleo ex omninatione &iamsi apbilosophia a longissimae auersacst
es uere aliquiconor & utile efficere quidistis que quodinodotractamus remo¬
tis are formantionemorum quo modo meliorem mefacere idac ac plato nice
possunt quid existis traam quod cupidita tes in cas comprimat. uel hoc ipsum
quodomĩa istaquesensibus seruiunt quenos accidunt & ĩ ritant negit plato
exis es sequeueresint. Er goista imaginari sunt & ad tep̃us aliquã faciast
rture nibil orum stabile nec solidumest: & nostamencupimus tamquã auit
sẽp futura aut sẽꝑ habituri : inbecilli fluuidi queinter ualla constituimus ad
illamittamus animũ quea &ernasunt Miremur in sublime uolutantes te¬
ruonnium formas deum que inter illauersantem & hoc prouidentẽ quem¬

Expanded text:
elaxare et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. elaxare et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. Ex his quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc ego, Lucili, facere soleo: ex omni notione, etiam si a philosophia longissime aversa est, eruere aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae modo tractavimus, remotius a reformatione morum ? Quomodo meliorem me facere ideae Platonicae possunt? Quid ex istis traham, quod cupiditates meas conprimat ? Vel hoc ipsum, quod omnia ista, quae sensibus serviunt, quae nos accendunt et inritant, negat Plato ex his esse, quae vere sint. Ergo ista imaginaria sunt et ad tempus aliquam faciem ferunt, nihil horum stabile nec solidum essemper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in sublimi volitantes rerum omnium formas deumque inter illa versantem et hoc providentem, quem
Abbreviated transcription (Latin):
curute pontte ecsplia tiossra apiunt ur sluminummoro quiẽ quadindes
lescenas muis mane& com iedefluminis omen a quotransemisea es Rocdinans eno¬
risestius it  ielen inbomine sed nos quo que noniminus uelox cursiuiprect achnt a
des ad ruute dementiam nostram quod cant opere amanis e fuga cissim a cor¬
pustimemus que ne quandomoriamut cũ omnemomen tummors prioris habitus
sit. Uis tunontmere nescmel fiat quod cotidiae fit debominedexi fluuudamut¬
ria o caduca & omnibus obnoxia causis mundus quoque a& ernares a in uicrama¬
tatur ned idem manee: Qua uis eni om̃ia in sebabeat quehabuit. aliter ab & quei
habuit a dinemmutat᷑: Cindista inquis imibi subtilitas proderie sinadinte hoguis
nbnl: S ed quem ad modumille celator oculos diuintentos ac futigatosrent¬
tit ue que auocat & ut dicisolet pascitsic nos ammnũ aliquando deberus i¬

Expanded text:
qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, descendimus." Manet enim idem fluminis nomen, aqua transmissa est. Hoc in amne manifestius est quam in homine. Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror dementiam nostram, quod tantopere amamus rem fugacissimam, corpus, timemusque, ne quando moriamur, cum omne momentum mors prioris habitus sit. Vis tu non timere, ne semel fiat, quod cotidie fit! De homine dixi, fluvida materia et caduca et omnibus obnoxia causis; mundus quoque, aeterna res et invicta, mutatur nec idem manet. Quamvis enim omnia in se habeat, quae habuit, aliter habet quam habuit; ordinem mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me interrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos animum aliquando debemus r
Abbreviated transcription (Latin):
cies futurioperis exempar: Ex hacquod artif extrait & operisuo imposuit idos est
uid inter sicqueris. alteru exemplar est alterũ sorma ab exẽplari s ũpta& operumpo¬
sita: Alterã artifeximitatur altera facit: ab & aliquã faciestatua haet est idos
hab& aliquã facia exemplar ipsum quodintuens opifex statua mfigurauit hecidea
est: & iã nuncsi aliadesideras distioctionem idos inopereest: ideiȩx trahopus nec tan¬
cum ex tralopus est sed antcopus: Qumcũgenis estatum que communiter suntinci¬
piunt ad nos ꝑtinere, hic sunt omĩa hominespeccatores: sex tumgenus corum quequa¬
si sunt in eanetam quam in eanetã quam tẽpus: quecum que uidemus aut tangimusplato
in illis nonnumerat que essepprieputat fluunt enĩm a sidia deminutione atq ad iecti¬
onesunt: Nemonrũm idem est in senec tute quifiu it iuuenis. nemonestrum est idemma ne

Expanded text:
cies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. cies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma ab exemplari sumpta et operi inposita. Alteram artifex imitatur, alteram facit. Habet aliquam faciem statua; haec est idos. Habet aliquam faciem exemplar ipsum, quod intuens opifex statuam figuravit; haec idea est. Etiamnunc si aliam desideras distinctionem, idos in opere est, idea extra opus nec tantum extra opus est, sed ante opus. Quintum genus est eorum, quae communiter sunt; haec incipiunt ad nos pertinere; hic sunt omnia, homines, pecora, res. Sextum genus eorum, quae quasi sunt: tamquam inane, tamquam tempus. Quaecumque videmus aut tangimus, Plato in illis non numerat, quae esse proprie putat. Fluunt enim et in assidua deminutione atque adiectione sunt. Nemo nostrum idem est in senectute, qui fuit iuvenis; nemo nostrum est idem mane,
Abbreviated transcription (Latin):
biis omiã quecũ queui demus fiunt & atquas cunctaa formantur: hec in mortales in mu¬
tabiles in uio labiles sunt: quid sit idea id est quid platoniesse uideatur audi. id ea esteoꝵ
quenatura fiunt exemplar a&ernum ad iciem definitioni inter pretationem quo
tibires aꝑtior fiat: uolo imaginemtuã facere exemplar picturae ta chabeo ex quo
capit aliquem habitũ mens nostra quem operisuo imponat ita illaquemedoca & ins¬
truit facies equapetitur imitatio id ea est: Tali aergo exemplaria infinitaha betrerũ
natura hominũ pisciũ arborũ adque quod cumquefieri ab illad eb & exprimitur: quartũ
ocum ha bebit idos quid sit hocidos attendas oport& & placoni inputes non mih hancre¬
rũ difficultatẽ: nulla aut̃ sine difficultate subtilitas. paulo antepictoris imagine ute¬
bir illecũreddere uergilium coloribus uell& ipsũ intuebatur idea erat uergiluifa¬

Expanded text:
bus omnia, quaecumque videmus, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae inmortales, inmubus omnia, quaecumque videmus, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae inmortales, inmutabiles, inviolabiles sunt. Quid sit idea, id est, quid Platoni esse videatur, audi: " Idea est eorum, quae natura fiunt, exemplar aeternum." Adiciam definitioni interpretationem, quo tibi res apertior fiat: volo imaginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. Ita illa, quae me docet et instruit facies, a qua petitur imitatio, idea est. Talia ergo exemplaria infinita habet rerum natura, hominum, piscium, arborum, ad quae quodcumque fieri ab illa debet, exprimitur. Quartum locum habebit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii fa
Abbreviated transcription (Latin):
quaecũ que sunt in sexmodosplato parciatur: primũ illud quod est nec uisuneo tactunec
ullo sensu conprenditur cogitabileest. quod generaliter est : tam quã homo generalis
sub oculos nonuenit sed speciali suenit ut cicero & cato: animal non uidetur cogita¬
tur: uidetur aut̃ species cius equus & canis: secundũ exbisquae sunt ponitplato quod
emin& & exuperat omia : hoc cut ꝑecilentiam esse poeta communiter dicitur omni¬
bu senimuer sus facientibus nomen est sediam apud grecosinuni usnotã cessit home¬
rum intellegascũ audieris poctã : quider go hocest deusscilic& malor ac potentior cunc¬
tis: Terciumgenu sest eatum quȩ pprie sunt innumerabilia hec sunt sedex tranostrũ
posita conspectum: que sint inter rogas ꝓpriaplatonis supplex est ideas uocat exqui¬

Expanded text:
quaecumque sunt, in sex modos Plato partiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec quaecumque sunt, in sex modos Plato partiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec ullo sensu conprenditur; cogitabile est. Quod generaliter est, tamquam homo generalis, sub oculos non venit; sed specialis venit, ut Cicero et Cato. Animal non videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum ex his, quae sunt, ponit Plato quod eminet et exsuperat omnia. Hoc ait per excellentiam esse. Poeta communiter dicitur, omnibus enim versus facientibus hoc nomen est, sed iam apud Graecos in unius notam cessit; Homerum intellegas, cum audieris poetam. Quid ergo hoc est ? Deus scilicet, maior ac potentior cunctis. Tertium genus est eorum, quae proprie sunt; innumerabilia haec sunt, sed extra nostrum posita conspectum. Quae sint, interrogas. Propria Platonis supellex est; ideas vocat, ex qui
Abbreviated transcription (Latin):
primam ponido cuero cũ sereru momnium capax: quod est in has species diui¬
do : ut sintcorporalia aut incorporalia nihil tertium est: corpus comodo
diuido ut dicam aut animantia sunt autno anima: rursus animantia quẽ¬
ad modum diuido ut dicam quaedum animũ habent quaedã tantũ anꝰm&
aut sic quaeda impe tum habent in caedunt transeunt quaedã solo ad fra
radicibus aluntur crescunt: rursus animalia in quas species seco. autmor¬
talia sunt aut inmortalia: primũ genus stoicis quibus da muide tur quid
quareuideatur subiciamꝰ. in rerum inquiunt natura queda sunt quaedi nonsunt: &
baet autem que non sunt rerumnatura conplectitur: que animo succurrunt tã quamcen¬
tauri gigantes & quic quid aliquidfal sa cogitatione formatuhabereali quã imaginẽ
ciepit quamuis non habeat sustantiã ⁊ nuncadid quod tibi promis ireuertor quomodo

Expanded text:
primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species diviprimum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus animantia quemadmodum divido ? Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tantum animam. Aut sic: quaedam inpetum habent, incedunt, transeunt, quaedam solo adfixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut mortalia sunt aut inmortalia. Primum genus Stoicis quibusdam videtur " quid." Quare videatur, subiciam: " In rerum," inquiunt, "natura quaedam sunt, quaedam non sunt. Et haec autem, quae non sunt, rerum natura conplectitur, quae animo succurrunt, tamquam Centauri, Gigantes et quicquid aliud falsa cogitatione formatum habere aliquam imaginem coepit, quamvis non habeat substantiam." Nunc ad id, quod tibi promisi, revertor, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
cuus eni quȩ dam corporaliaesse quaedã in corporalia: quid ergoerit ex quohec
diducantur illud cuin omenmodo parum proprium in posuimus quod sist nsic enim
inspecies s ec abitur utdicamus quod est aut corporale est. aut incorporale:
Hoc ergo est genus primum & antiquissimũ. & ut itadicã generale : Caetera quidẽ¬
genera funde sunt sed specialiia taquam homogenus est hab& eni insenationu
species greco romanos paꝑthos: colorũ albos nigro flauos ab & singulos catonẽ
ciceronẽ lucretium : Ita qua multa continex ingenus cad& squasub alio est
speciem: illud genus quod est generabile supse nihilhab& iniciurerũ est
omia sub illo sunt: Sco iciuolunt suꝑ ponerebuic & iã nunc aliut genus ma¬
gis principalidequo statim dicam spirius illud genus dequolo cutus sumerito

Expanded text:
cimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec cimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec deducantur ? Illud, cui nomen modo parum proprium inposuimus," quod est." Sic enim in species secabitur, ut dicamus: " quod est" aut corporale est aut incorporale. Hoc ergo est genus primum et antiquissimum et, ut ita dicam, generale. Cetera genera quidem sunt, sed specialia. Tamquam homo genus est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catonem, Ciceronem, Lucretium. Ita qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, in speciem. Illud genus " quod est " generale, supra se nihil habet; initium rerum est; omnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito
Abbreviated transcription (Latin):
citur omnis diuigio quo uniuersa conpraensa sunt: inueniaetur autc̃sico ꝙerimus
singular&erolegere sic enĩꝑducemur ad primum: homo species est. ut aristotelesto
aeqͣus specis est : canis species est. etgo commune ali quod quaeredum esthis lomnibus
uinculum quodilla complectatur & sib sebab eat boc quid est animal: Ergo genus
es secepit horum ommũ quemodor & tuli hominis sequicanis animal sed quedi¬
que animam habent nec sunt animalia: placet enim satis & arbus tis anima ines se
ita que & uiuere illa& moridicimus : ergo animantia superiorem tenebunt locum
quia & animalia in hacformasunt sccta sed quedamanima carent ut sax aita que
erit aliquid animantibus antiquius corpusscilic&: hoc sidiuidã ut dicam corpora
omĩa aut animalia es seaut in anima & ianunc est aliquas uperius quã corpus de¬

Expanded text:
citur omnis divisio, quo universa conprensa sunt. Invenietur autem, si coeperimus citur omnis divisio, quo universa conprensa sunt. Invenietur autem, si coeperimus singula retro legere; sic enim perducemur ad primum. Homo species est, ut Aristoteles ait; equus species est; canis species est; ergo commune aliquod quaerendum est his omnibus vinculum, quod illa conplectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, quae modo rettuli, hominis, equi, canis, animal. Sed quaedam animam habent nec sunt animalia. Placet enim satis et arbustis animam inesse. Itaque et vivere illa et mori dicimus. Ergo animantia superiorem tenebunt locum, quia et animalia in hac forma sunt et sata. Sed quaedam anima carent, ut saxa. Itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet. Hoc sic dividam, ut dicam corpora omnia aut animantia esse aut inanima. Etiamnunc est aliquid superius quam corpus. Di
Abbreviated transcription (Latin):
quo modo dicetur: uiares neces saria natura continens fundamen tum
omnium: Rogo itaqueꝑ mittas mibi hoc uerbo uti nibil hominis dabo
operã utiusate datum parcissime exerceam: fortasse contemptus. eromibi
licer equid proderit facilicas tua cum ec ceidnullo modolatino ex primere pos¬
sim. propt quod linguenostre conuicium feti: magis datinabis angusdas
suucris tosscois una syllabam essequamimut are non pos sum : quem sit hec
quaeris toeñ duritibiuideor ingenu inmediopositam pos sesictrans ferieuis didãquo
est. sed multũinter esscuidio cogor uerbum ꝓ uo cabulo poneres seriiiatilics quo
at poonẽi quo dest : sex modis hoc aplatone diciami cus noster homo heruditissimus hodi¬
ot nodiedicaebatꝰ om̃stib exponam si ante indica uero esse aliquid genus cist aenpec lor
Nunc autẽ primũ illud genus querimus ex quo cae teraespecieossus pense sunt aquonas¬

Expanded text:
? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum ? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum omnium ? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere. Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere possim, propter quod linguae nostrae convicium feci ? Magis damnabis angustias omanas, si scieris unam syllabam esse, quam mutare non possum. Quae sit haec, quaeris ? τὸ ὄν. Duri tibi videor ingenii; in medio positum, posse sic transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor verbum pro vocabulo ponere. Sed si ita necesse est, ponam "quod est." Sex modis hoc a Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid genus, esse et speciem. Nunc autem primum illud genus quaerimus, ex quo ceterae species suspensae sunt, a quo nas
Abbreviated transcription (Latin):
tibi ingentis genito diuersispar tibus orbis intersec oiseuir os & cer nereserro
Quod nunedecer neredicimus: simplicis illius uerbi usus amis sus est: Dicebant an¬
tiqui siuissu id est iussero. hoc nolo mihicredas sed fidem uergilio. Cae teraque
iussom&cũmanus inferat arma. Non idago nunic hacdiligentia ut osten¬
dam quantum tẽpus apud gramaticum ꝑdiderim sed ut hoc intellegas quan¬
tum apud ennium & actium uerborumsitus occupauerit.: cũ apudbunc quoque
qui cotidie excuditur aliquanobis subducta sint: quid sibiinquis ista preparatio
uult quospectat: noncelabote: cupio sificripotest ꝓpicus auribustuis quid¬
sentiam discere. siminus dicam &iratis: Ciceronem aciorem huius uerbi ab¬
ab eo puto locupletem si recentiorem queris fabianum diseruim & elegan¬
te horationis &iam & ad nostrum fastidiumntidae: quideni fi& milutili

Expanded text:
tibi: Ingentis genitos diversis partibus orbis Inter se coiisse viros et cernere ferro. tibi: Ingentis genitos diversis partibus orbis Inter se coiisse viros et cernere ferro. Quod nunc decernere dicimus. Simplicis illius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio: Cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma. Non id ago nunc hac diligentia, ut ostendam, quantum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie excutitur, aliqua nobis subducta sint. " Quid sibi," inquis, " ista praeparatio vult ? Quo spectat ? " Non celabo te; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum et elegantem, orationis etiam ad nostrum fastidium nitidae. Quid enim fiet, mi Lucili
Abbreviated transcription (Latin):
se: hoc quidem certũ babe sisuꝑstes est corpori preter illũ nullo generepossepp̃t
no est uale. Sene caluci lio Suo Saluitema
uanta uerborum nobis paupertas immo egestas sit nũ quammagis quãbodier¬
nodie intellexiꝰ milleres inciderunt cũ forte depla coneloqueremur que nomi¬
ꝑdidis sent: Quis autemferat in aegestate fastidium bunc quem greci destron
uocant pecora pera gendatem & totis saltibus dissipantem asylũ nostriuo cabant:
hocuergilio lic& crodas. est locũsi lari iuxtailicibus que uirentem pluribus albur¬
num uelanscuinomen cui nomen iasylans romanũ est. oestrũ graiuer tereuotan¬
tes asꝑ acerua sonatis quotota exterrita siluis. diffugiunt arm̃ta: Puto
intelligiistud. uerbum in terisse nete longe difseram quaed amsimpliciamn
usuerant sicut cernereferro incer se dicebantur: Idẽ uergilius hoc ꝓbabit

Expanded text:
se. Hoc quidem certum habe: si superstes est corpori, praeteri illum nullo genere posse, se. Hoc quidem certum habe: si superstes est corpori, praeteri illum nullo genere posse, eterno est. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomiperdidissent. Quis autem ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idem Vergilius hoc probabit
Abbreviated transcription (Latin):
quauis utraquemor tifera aequesit: ad eononeffectus sedefficientiatimor spec
Nuncmeputes destoicis dicere quid existimant animã magnoponderis ex triti
ꝑmanere non posse & tatim spargi quia non fuerit illi exitus liber: egouento non
facio qui hoc dicunt undentur mihi errare quem ad modumflama non potesto¬
mi namcir caid effugit quo urgetur : quemad modum aer uerbere at que iccu
nonle ditur ne scinditur quidem seder caid cui cessit refunditur: sic animus qui
x aeniuis simo constat de prehiendino npotest nec intra corpus efrligis cdbenericio
subtilitatis sucꝑ ips a quibus premitur erũpit: quo modo fulmini &ia cumlauin¬
meꝑ cussit acsul sit ꝑ exiguũ fora menest seditus sic animo qui ad huc tenui&
est igne ꝑ omne corpus fuga ast. Itaque querendum eit anpossit inmor talises¬

Expanded text:
quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non potest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quomodo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum est, an possit immortalis es
Abbreviated transcription (Latin):
talitatis suae: Ita que & uultũ ad duc& a tristiciam & in hor resc& ad subita & colligabi
siuastam altitudinẽ in crepidinem eius constitutus despexerit: non esthoctimor sednan¬
ralis ad fectione in expugnabilis rationi: Ita quefortesquidã & paratis simi funderi
suum sanguinem alienum uider enompossunt: quidam ad uulneris noui quidã adue¬
teris & purulenti traxtationẽ in spȩctionẽq: succedunt aclinguntur animo aliigladi¬
um faclius recipiunt quemuidunt sensi ergo ut dicebam quandam non quidem ꝑturba¬
tionẽ sed mutationem rursus ad primũ conspectũ redditelucis alacritas reddiit inco¬
gitata & ĩ iussa illud deindemec ũloqui coepi quam in eptae quaeda mmagis aum
nus cimeremus cumomniumidem finis ess& : quid en iminte est utrum supra aliquẽ
uigiliarum ruat aut mons nihil inuemes : erunt tamen quihancruinãm agistencoro

Expanded text:
talitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, talitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem alienum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, quidam ad veteris et purulenti tractationem inspectionemque succidunt ac linquuntur animo. Alii gladium facilius recipiunt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non quidem perturbationem, sed mutationem. Rursus ad primum conspectum redditae lucis alacritas rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut minus timeremus, cum omnium idem finis esset. Quid enim interest, utrum supra aliquem vigilarium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant,
Abbreviated transcription (Latin):
ta nea politana nin lillo carcerelongius nibi lillis facibus obscurũ que nobis prestant nonut
ꝑtenebras uid eamus sed ut ipsas cae terum & iamsi locus habendiucem pulus auferrerpa
ꝑto quoqueres grauis & molesta quid illicubiin se uolutatur & cũsincillospiramento sit indu¬
sus in ipsos a quibus ex ercitatus est recadit: duo in cõmod ainter secontitiria si mulꝑtulims
ea dẽua eodemdie & luto & puluere laborauimus: ali quid ta menmihi illa obscurita s quod
cogitarem dedit sensi quend a mictiam animi & sine metumutationem quã in solraerei
nouitassimid acfeditas fecerat: non demenunc tecũ loquor quimultum abbomi netolgab¬
linedũ aꝑfecco ab sum sed deillo :̃ quem fortuna ius perdidit huius quoquefcrietur a nms
mutabitur color: quend ammilucili nulla effugereuir cus postest ad mon& illt̃ natura mor¬

Expanded text:
ta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut ta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mor
Abbreviated transcription (Latin):
degeris multa trahentibus multapor tantibus uidebis illum comiti quehoneri quitimentem:¬
ł une ergo tescito esse compositum cum adte mullus damor ꝑtinebit cuinte nulla uex tibiex¬
cutur i nonsi bł auidietur non siminabitur nonsimani sonouana circũ stre pitꝰ quid ergononi¬
quando cõmodiusest & carere conincto fateor itaque cgo ex hoclo comigiti bo experiri& exerto¬
reneuo lui quidneten se est diutiustor queri cũ tam facileremedium ulx esso cus&iã adutr sus
renas inuenerit uale÷ Seneca lucilio suontei luten
um abais deberem nea polimrep& erefacile credidi tẽpestatem esse nerter umnauo
xperiree & tantũ lutt totauia fuit ut possi muideri nibil ominus nauigasse: totũ
athletar um factũmhillo die ꝑp&iendum fuit ac eromatenos haphe ex cepit incrro¬

Expanded text:
elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem.elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid ergo? Non aliquando commodius est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri, cum tam facile remedium Vlixes sociis etiam adversus Sirenas invenerit ? VALE. Seneca Lucilio suo salutem Cum a Bais deberem Neapolim repetere, facile credidi tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in cryp
Abbreviated transcription (Latin):
nterrũ p& cogitationesbonas solidas que iam &certas: L. eueillud in geniũ est nec sesead hucrediã
ntrosus quod ad uocẽ & accidentia erigitur hab& intus aliquid sollicitudinis & hab& aliquid cor¬
cepti pauoris quodillum curiosũ facit. ut ait uergilius noster & mequemdudũ non ulla ĩ iecta moue¬
bant tela neque aduersoglomerati ex agmine grainuncomnes terrent auresonus excitat om¬
nis suspensum & pariter comitiqueo neri que timentem: prior ille s apiens est quem nontela uibra¬
tia non ariaetata inter arma agminis densi non urbis inpulsefragor territat hicalter imperi¬
nis est rebus suistim& ad omiem crepitũ expauescens cum unai quelib& uox profremiti accep
deicit quẽmotus leuis simi ex aminantꝰ timidum illũ sarcinefaciunt quem qumque existis felicib:

Expanded text:
interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis et habet aliquid concepti pavoris, quod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, quem dudum non ulla iniecta movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus
Abbreviated transcription (Latin):
xinfelicis atquemngnate :stationis penitentia secessisse . ta menmn illa latebra inquã nostimor
aclassitudo coniecit interdũ recrudes cit ãbitio non enim excis ades sed fatigata aut &iã
obrata rebus parũ sib icedentibus idem de luxuria dico queuidetur aliquando cessisse deinde
frugalita tẽ ꝓfessos sollicitat at que in media parsimonia uolupta tes nondamnatas sed reli¬
qua sp&it & quid ẽ eo uehementius quo occultius om̃ia enimuitia in aꝑtoleniora sunt mor¬
bi quoque tunc ad sanitatem inclinant cũ ex abdito erũpant acuim sui ꝓferunt & a uaritiamita
& ambitionem & caetera malamentis bumane tunc ꝑniciosissima scias eẽ cum simulata sanitate
subsidunt Otiosiuidetur & non sumus: Nam sibona fidesumus sireceptui caecinimus sispeci¬
sicon tẽp̃nimus ut paulo ante dicebam. nullares nosa uo cabit nullus homo auiũ que contẽptus

Expanded text:
infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae tunc perniciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumus. Nam si bona fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus
Abbreviated transcription (Latin):
somnus laxedomus silentia queritur cuius aures nequis agit& sonus om̃is seruorũ turba c̃¬
acu it & suspensũ accedentium propius uestigium ponitur: huc nẽ ꝑ uersatur at que illuc sonum int̃
aegritudines leuem captans que non audit audis sesequeritur : quid in causaputas cẽ anmusilo
obserapit᷑ hicpla candus est uius conpescenda seditio est : quẽ non est quod existimes placidũ suacetcor¬
pus interdũ qui es inquueta est & ideo adrerum actus excitandi ac tractione bonarũ artiumoc cu¬
pandisumus. quociens nos male hab& in aertiasui in patiens magnum peratores cũmale pare¬
remilitẽ uident aliqualabore conpescunt & expedicionibus detinentꝰ nũ quam uacat lasciuire
destrictis nibilque tam certũ est quã otii uitiane gotio discutitꝰ saepe uidemur tȩdiorerũ ciuilũ

Expanded text:
somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba cosomnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba conticuit et suspensum accedentium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium
Abbreviated transcription (Latin):
ex clamat : & iam nunc molestior estmihisonus qui intermittitur sub inde quã quicos¬
tinuatur : sed iam mesic ad om̃ia istaduraui ut audire uel pausiriũ possim uoce acd¬
bissima remigibus modosdantem: animũ enim cogo sibi intentumesse nec auocari externa
omia lic& foris resonent dũ incusnibilresonent multũ sit : dum inter senon rixentur cup¬
dita tes & timor. dum a uaricia luxuria que non dissideant nec altera alterã uex et: nam qid
prod est totius regionis silentium si ad fectus fremunt omĩa noctis erant tacita com¬
posita quia&e falsum est nulla placida est qui es nisiquãracio composuit. nox exib & mole¬
ciã non tollit & sollicitudines non mutat nã dormientium quoque in somnia tã turbulen¬
a sunt quã dies illa tranquillitas uera est in quambo namens explicatur aspiceillũ cui

Expanded text:
exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui conexclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acbissima remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui