comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bit ille ꝯsul factꝰ ille ⁊̃ refectꝰ uidebẽis
quociẽs aliquẽ ĩ fustis sepiꝰ legeris tãtꝰ
erit ãbitionis furor ut memo tͥ post te
uideat᷑ si aliꝗs añ te fu̾t maximũ malũ
uidicabis mortẽ cũ illa nichil sit mala nͥ
qd̾ añ ip̃a ẽ timeri. exterrebũt te nõtiñ
ꝑicula s suspiciones uanis sc̃ꝑ agitabẽis
Quid enĩ ꝓderit euasisse tot urbes argo¬
licas mediosq fugã cenuisse ꝑhostes.
ip̃a pax timores submĩstrabit ne tutis
quidẽ hẽbit᷑ fides ꝯsternata semel mẽts
que uͥ ꝯsuctudinẽ pauoris ĩprouidi fecit
⁊̃ ad tutelã salutis siie ĩhabilis esi non
enĩ uitat s fugit magis aũt ꝑiculio:
latemꝰ au̾si. Grauissimũ iudicabis ma¬
lũ aliquẽ ex hiis quos amabis ainictẽ
die casus excutiet. s ꝙ̃ adm̃ frõdiũ tectu¬
ra facilis ẽ q̃ renascũt᷑. sic istoꝵ qͦs amar
quosq oblectam̃ta uite pucas ẽẽ dãpnũ¬

Expanded text:
bit ille consul factus, ille etiam refectus, invidebis, quotiens aliquem in fastis saepius legeris. Tantus erit ambitionis furor, ut nemo tibi post te videatur, si aliquis ante te fuerit. Maximum malum iudicabis mortem, cum in illa nihil sit mali, nisi quod ante ipsam est, timeri. Exterrebunt te non tantum pericula, sed suspiciones; vanis semper agitaberis. Quid enim proderit evasisse tot urbes Argolicas mediosque fugam tenuisse per hostis ? Ipsa pax timores sumministrabit. Ne tutis quidem habebitur fides consternata semel mente; quae ubi consuetudinem pavoris inprovidi fecit, etiam ad tutelam salutis suae inhabilis est. Non enim vitat, sed fugit. Magis autem periculis paternus aversi. Gravissimum iudicabis malum, aliquem ex his, quos amabis, amitteredie casus excutiet. Sed quemadmodum frondium iactura facilis est, quia renascuntur, sic istorum, quos amas quosque oblectamenta vitae putas esse, damnu
Abbreviated transcription (Latin):
dit cũ illũ tuba ꝑlongi canalis angustias
traccũ potẽtiorẽ nouissiẽ exitu effudit sit
sensls nr̃os claniores carnũs acta ncãtas
nui ⁊ egregiũ sensũ astrĩeere c̾ti pedes fadẽ
illa siña uelut lacerto excussa retorquet᷑
de ꝯtẽptu peciũe młta dicũt᷑ ⁊ lõgissimis
orõnib hoc p̃cipit᷑ ut hoĩes ĩ aĩo nõĩ pat

Expanded text:
ddit, cum illum tuba per longi canalis angustias tractum patentiore novissime exitu effudit, sic sensus nostros clariores carminis arta necessitas numeri et egregium sensum adstrinxere certi pedes, eadem illa sententia velut lacerto excussiore torquetur. De contemptu pecuniae multa dicuntur et longissimis orationibus hoc praecipitur, ut homines i
Abbreviated transcription (Latin):
phĩe ꝑtẽ statĩ expediã Illud tñ p̾us st̾¬
ba quẽ admodũ tibi ista cupiditas dis¬
cendi qua flagrare te uideo digerẽda sic
ne ip̃ã se ĩpediat nec passim carpeda sũt
nec auide ĩuadenda uniu̾sa ꝑ ꝑtes uemet᷑¬
ad totũ. Aptaꝵi uirib onus debet. n pło
occupari ꝙͣ cui suffice̾ possims nõ ꝙͣtũ uis
s ꝙͣtũ cupis hauriendũ ẽ Ronũ tñ habe
aĩnz. capies ꝙͣtũ uoles. quoplus recipit
ãius hoc se magis laxat. hoc nobis p̾cipere
aitalũ memini cũ scolã eiꝰ obsideremꝰ et
pͥmi ueniremo ⁊ nouissum exiremꝰ ambu¬

Expanded text:
phiae partem. Statim expediam, illud tamen prius scribam, quemadmodum tibi ista cupiditas discendi, qua flagrare te video, digerenda sit, ne ipsa se inpediat. Nec passim carpenda sunt nec avide invadenda universa; per partad totum. Aptari onus viribus debet nec plus occupari quam cui sufficere possimus. Non quantum vis, sed quantum capis, hauriendum est. Bonum tantum habe animum; capies quantum voles. Quo plus recipit animus, hoc se magis laxat. Haec nobis praecipere Attalum memini, cum scholam eius opsideremus et primi veniremus et novissimi exirem
Abbreviated transcription (Latin):
erit ꝑegͥnari s errare. nullã opẽ tͥ feret᷑
iste discursus. ꝑegͥnaris enĩ cũ affectibꝰ tu¬
is ⁊ mala te tua sequũt᷑. utinã quidẽ nõ¬
seq̃rent᷑ s lõgius abrisẽt. nũc fero illa nõ
ducis itaq ubiq te premũt ⁊ paribꝰ ĩco¬
modis urũt. Medicina egro nõ regio q̃rẽ¬
da ẽ. Fregit aliꝗs crus aut extorsit ar¬
ticulũ nõ uchiculũ nauẽq ꝯscendit s
aduocat medicũ ut fracta ꝑs iũgat᷑. ut
laxata in locũ reponat᷑. Q uid gꝰ ã tot
locis fractũ ⁊ excortũ aedis locoꝵ muta¬
tione posse sanari. Maiꝯ ẽ istud malũ .g
ut gestaciõe curet᷑. ꝑeg̾nacio nõ facit me¬
dicũ nõ oratorẽ. nułla ars loco discit᷑. d
tes extͣ iras extͣ metus sistat. aut si qd̾
ẽẽt aguime fc̃c gens illuc hũana ꝑge̾t
tã diuisa urgebat ista mala macera¬
bũt q ꝑ terras ac maria tẽpꝰ nagũ qͣdu
maloꝵ gestaui̾s causas. fugãt̾ nõ pdẽe

Expanded text:
peregrinari, sed errare. Nullam tibi opem feret iste discursus, peregrinaris enim cum adfectibus tuis et mala te tua sequuntur. Utinam quidem sequerentur. Longius abessent; nunc fers illa, non ducis. Itaque ubique te premunt et paribus incommodis urunt. Medicina aegro, non regio, quaerenda est. Fregit aliquis crus aut extorsit articulum: non vehiculum navemque conscendit, sed advocat medicum, ut fracta pars iungatur, ut luxata in locum reponatur. Quid ergo ? Animum tot locis fractum et extortum credis locorum mutatione posse sanari ? Maius est istud malum, quam ut gestatione curetur. Peregrinatio non facit medicum, non oratorem, nulla ars loco discitur. Qtes, extra iras, extra metus sistat; aut si quod esset, agmine facto gens illuc humana pergeret. Tamdiu ista urguebunt mala macerabuntque per terras ac maria vagum, quamdiu malorum gestaveris causas. Fugam tibi non prodesse
Abbreviated transcription (Latin):
ris ꝯtubermo pones Inçẽdẽt libidĩes tuas
adult̾oꝵ sodalicia si uelis diciis exiii. lõ¬
ge auicioꝵ exẽplis recedẽdũ ẽ. auarus
corruptor senus fraudulẽto młtũ noci¬
turi si ꝓpe a te fiussẽt. Iutra te sũt. ad me¬
liores trãsi cũ catonib uine cũ lelio cũ
tuberone. qd̾ si ꝯuiue̾ ⁊̃ cũ gitcis uuiat

Expanded text:
ris contubernio pones. Incendent libidines tuas adulterorum sodalicia. Si velis vitiis exui, longe a vitiorum exemplis recedendum est. Avarus, corruptor, saevus, fraudulentus, multum nocituri, si prope a te fuissent, intra te sunt. Ad meliores transi: cum Catonibus vive, cum Laelio, cum Tuberone. Q
Abbreviated transcription (Latin):
tib iratissums poterãt perit itaq ex de¬
creto suo. uides posse hoies labore pati ꝑ
medias affrice solitudines pedes duxit
exccitũ. Uides posse tollerare sitĩ ⁊ ĩ coslib
arẽtib sine ullis ĩpednuẽtis uicti ex̾citus
et quociẽs aque fuerat ocrasio nonissima
bibit. uides honorẽ ⁊ notã posse ꝯtẽpni eo¬
dẽ quo repulsus ẽ die ĩ comicio pila lusit
uides posse nõ timeri potẽtia supior et
põpeiũ ⁊ cesarẽ. quoꝵ nemo alteꝵ offedẽ
audebat nͥ ut alteꝵ demerx̾t᷑ simił utͣq¬

Expanded text:
tibus iratissimis poterant ? Periit itaque ex detibus iratissimis poterant ? Periit itaque ex decreto suo. vides posse homines laborem pati: per medias Africae solitudines pedes duxit exercitum, vides posse tolerari sitim: in collibus arentibus sine ullis inpedimcntisinpedimentis et, quotiens aquae fuerat occasio, novissimus bibit, vides honorem et notam posse contemni: eodem quo repulsus est die in comitio pila lusit, vides posse non timeri potentiam superiorum: et Pompeium et Caesarem, quorum nemo alterum offendere audebat n
Abbreviated transcription (Latin):
gneũ põpeĩi ⁊ cesarẽ ⁊ crassũ putas ub̾tatis
socios fuisse. nemo mutatũ catonẽ tociẽs
mutata republica uidit eũdẽ se ĩ oĩ statu
p̃stitit ĩ p̃tura ĩ republica i actusacioe
ĩ piuĩcia ĩ contione in ex̾citu ĩ morte dẽĩq
ĩ illa reipubꝰ trepidatiõe cũ illĩc cesar eẽt
decẽ legionib pugnatissimis subnixus
totis ex t̾raꝵ gẽtiũ p̾sidiis. hĩc gneus põ¬
peis satis unꝰ adu̾sus oĩa cũ alii ad cesa¬
rẽ melinarẽt alii ad põpeiũ. solus cato fe
linc plebe̾ ⁊ om̃e erectũ ad res nouas uul¬
gus huic optimates ⁊ eq̾sti ẽ ordinẽ ꝗtid
erat in ciitate scĩ ⁊ elci duos ĩ medio ir¬
lictos rẽpublicũ ⁊ catonẽ nurabe̾is inquã
cũ aĩadu̾teris atride̾ pͥamũq ⁊ seuum
ambob achile̾. Utrũq eĩ ĩprobat utrũq
ex armat. hãs fert de utroq siña. ait s
si cesar uicerit morituꝵ. si põpeis exula¬
⁊ uictori ꝯstituerat que ꝯstituta ẽẽ ab hos¬

Expanded text:
Cn. Pompeium et Caesarem et Crassum putas libertatis socios fuisse. Nemo mutatum Catonem totiens mutata re publica vidit: eundem se in omni statu praestitit, in praetura, in repulsa, in accusatione, in provincia, in contione, in exercitu, in morte. Denique in illa rei publicae trepidatione, cum illinc Caesar esset decem legionibus pugnacissimis subnixus, totis exterarum gentium praesidiis, hinc Cn. Pompeius, satis unus adversus omnia, cum alii ad Caesarem inclinarent, alii ad Pompeium, solus Cato feclinc plebem et omne erectum ad res novas vulgum, hinc optumates et equestrem ordinem, quicquid erat in civitate sancti et electi, duos in medio relictos, rem publicam et Catonem. Miraberis, inquam, cum animadverteris Atriden Priamumque et saevom ambobus Achillen. Utrumque enim improbat, utrumque exarmat. Hanc fert de utroque sententiam: ait se, si Caesar vicerit, moriturum, si Pompeius, exulaet victori constituerat, quae constituta esse ab hos
Abbreviated transcription (Latin):
mmas erige̾. unꝰ ẽ enĩ hꝰuite fluctuãtis
⁊ turbide portus euẽtura ꝯtẽpne̾ sture fi¬
dent̾ ad portũ. tela fortune adu̾so pectore
excipe nõ latitãtẽ n ͨ t̾giu̾santẽ magnam¬
mes uos nat᷑a ꝓduxit. et ut quibdã aĩa¬
lib ferrũ dedit quib dã subdolũ qbusda
paiudũ ita nobis głiosũ ⁊ excelsu sp̃m.
querẽtẽ ubi honestissie nõ ubi tutissime
uiuat. similiũ mũdo ꝙ̃ ꝙͣtu mortaliu
oĩa ẽ. ĩtaq nulliꝰ se rei submttat. inqͣ
illi uidet᷑ graue nichilq aspeꝵ qd̾ iurũ in

Expanded text:
 vitae fluctuantis et turbidae portus eventura contemnere, stare fidenter ac paratum tela fortunae adverso pectore excipere, non latitantem nec tergiversantem. Magnanimos nos natura produxit et ut quibusdam animalibus ferum dedit, quibusdam subdolum, quibusdam pavidum, ita nobis gloriosum et excelsum spiritum, quaerentem ubi honestissime, non ubi tutissime vivat, simillimum mundo, quem quantum mortalium omnia est; itaque nulli se rei summittat, nihil illi videatur grave, nihil quod
Abbreviated transcription (Latin):
hic diu̾sa dissiłui iudicia sũt difficiles
affectus dubia oĩa ĩuemes leuia sus¬
tis una uis una facies ẽ aput hes falsa
sũt quib assentiũt᷑. nũꝙͣ aũt falsis sẽ¬
tẽtia ẽ uariãt᷑ ⁊ dissidẽt. o laus met

Expanded text:
hic diversa dissimilium iudicia sunt. Difficiles adfectus, dubia omnia invenies, levia, sustis una vis, una facies est; apud hos falsa sunt, quibus adsentiuntur. Numquam autem falsis constantia est: variantur et dissident.
Abbreviated transcription (Latin):
attigit ĩ pascuũ tonssus cibũ meũ ĩuasi
corporis dubii ⁊ male cogitãtis . Inçipio
toto aĩo stude̾. nõ młtũ ad hoc locꝰ ꝯfert᷑
nisi se sibi p̾stat aĩus qui ħ sec̾tũ ĩ occus¬
pacioĩb mediis si uolet he̾bit at ille qui
religiones eligit ⁊ ociũ captat ubiq qͣ
a se aberrarẽt. nũc pͥmũ seipos sollici¬
tãt corrũpũt t̾ritãt Quid pdẽ mare
traice̾ ⁊ urbes mutare. si uis ista quibꝰ
urgeris effuge̾ nõ alibi sis oportet s
alius. putas uenisse te athenas puta
rodon elige arbico tuo ciuitatẽ. Quid
ad rẽ ꝑcinet quos ille mores hẽat tu¬
os. afferes diuicias. indicabis bonũ tor

Expanded text:
attigi ? In pascuum emissus cibum meum invasi. corporis dubii et male cogitantis. Incipio toto animo studere. Non multum ad hoc locus confert, nisi se sibi praestat animus, qui secretum in occupationibus mediis, si volet, habebit; at ille, qui regiones eligit et otium captat, ubique, a se aberrarent! Nunc premunt se ipsi, sollicitant, corrumpunt, territant. Quid prodest mare traicere et urbes mutare ? Si vis ista, quibus urgueris, effugere, non aliubi sis oportet, sed alius. Puta venisse te Athenas, puta Rhodon; elige arbitrio tuo civitatem: quid ad rem pertinet, quos illa mores habeat ? Tuos adferes. Divitias iudicabis bonu
Abbreviated transcription (Latin):
dirgit᷑ quẽ cleantes nii. u̾sib disertissĩs
alloquit . quos mͥ ĩ nr̃m ẜmonẽ nutare
ꝑmictit᷑ ciceronis diẜtissimi uiri exẽplo
si placuerĩt bom ꝯsules si displicuerint
scies me i hoc secutũ ciceronis exẽplũ
Duc oparẽs celsiq dñator poli qc̃q placu¬
it nulla paredi mora c̃. adsũ ĩpiger fac
nolle comitabor gemes malusqr paçi¬
ar face̾ qd̾ licuit. dona ducũt uolentẽ
fata nolentẽ trahũt. Sic uiuamꝰ sic lo

Expanded text:
us disertissimis adloquitur, quos mihi in nostrum sermonem mutare permittitur Ciceronis, disertissimi viri, exemplo. Si placuerint, boni consules; si displicuerint, scies me in hoc secutum Ciceronis exemplum: Duc, o parens celsique dominator poli, Quocumque placuit; nulla parendi mora est. Adsum inpiger. Fac nolle, comitabor gemens Maiusque patiar, facere quod licuit bono. Ducunt volentem fata, nolentem trahunt. Sic vivamus, sic lo
Abbreviated transcription (Latin):
ncͣcͣiis qr coheͣbit alienꝰ tũ hĩc alcis aliꝗd
subluiꝰ q meditare. aliqñ nature tͥ archa¬
na retegent᷑. discuciet᷑ ista caligo ⁊ lix
undiq elara ꝑcuciet. Imagmare tecũ ꝙͣͣ¬
tus ille sit fulgor tot siderib int̾ se lum̃
miscẽtib nulla serenũ ũbra turbabit
equalr splendebit om̃e celi latus dies ⁊
nor aeris nifimi mors sũt. tũe ĩ tene¬
bris iuxisse te dices cũ totã lucẽ ⁊ totus
aspexeris ꝙͣ nũc ꝑ angustissimas ocłõ
⁊uias obscure nni tueris ⁊ tñ admiraĩs
illã iã ꝓcul. Quid tͥ uidet᷑ diuina lux
cũ illã suo loco uideris. hec cogitatio nich
sordidũ aĩo subside̾ sinit nichil huile.
nichil crudele deos oĩu rez eẽ testes aic
Illis nos approbari illis in futuꝵ parai
pit nullos horret ex̾citꝰ nõ terret᷑ tuba
nullis ad timorẽ minis agit᷑. qͥdm nõ
diu iudicat mane̾ ꝙͣdiu retinet᷑ corꝑis
mortẽ ĩucilis ẽẽ possit. ꝙͣuis eiñ ip̃e erep¬

Expanded text:
iisque cohaerebit; alienus iam hinc altius ab quid sublimiusque meditare. Aliquando naturae tibi arcana retegentur, discutietur ista caligo et lux undique clara percutiet. Imaginare tecum, quantus ille sit fulgor tot sideribus inter se lumen miscentibus; nulla serenum umbra turbabit. Aequaliter splendebit omne caeli latus; dies et nox aeris infimi vices sunt. Tunc in tenebris vixisse te dices, cum totam lucem et totus aspexeris, quam nunc per angustissimas oculorum vias obscure intuens. Et tamen admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo loco videris ? Haec cogitatio nihil sordidum animo subsidere sinit, nihil humile, nihil crudele. Deos rerum omnium esse testes ait. Illis nos adprobari, illis in futurum parapit, nullos horret exercitus, non ferretur tuba, nullis ad timorem minis agitur. Quidni non um tamdiu iudicat manere, quamdiu retinetur corporis mortem utilis esse possit. Quamvis enim ipse erep
Abbreviated transcription (Latin):
licet em̃ uir bonꝰ taceat. s aliquẽ uidi¬
cet dignũ laude ẽẽ laudatus ẽ p̃tcͣa
aliud ẽ laus. aliud laudatio ħ⁊ uocer
minũ s iudicia ꝓmitumnꝰ si golaus
⁊̃ taciti ẽ bñ sentr̃tuis ac bonũ uiru
apud se laudãtis. dem̃ ut dixi ad ãiu
refert᷑ laus nõ ad u̾ba q̃ ꝯceptã laudẽ
egerũt ⁊ m̃ocẽtiã płiu emictũt. lau¬
det qui laudandũ ẽẽ uidicat cũ tragieꝰ
apud nos ille ait maginficũ eẽ lauda¬
ri a landato uiro laude digno ait.⁊ cã
eloquẽtiã ⁊ om̃e aliud studiũ aurious
deditũ uiciauit ꝙͣ populai̾s assc̃̾sio famã
uocẽ utiq deside. at l aritas põt eĩ citra
tacẽtis. s ⁊̃ int̾ reclamãtis. Quid int̾sit
Utrũ laudati an laudãtis ut̾ͥusq meũ
qui laudor qr nat᷑a mea amãtr̾ õuir
genuit ⁊ bñ fecisse gaudeo ⁊ gͣtos me
ĩuenisse uͥtutũ int̾pretes letor. hoc pli

Expanded text:
Licet enim vir bonus taceat, sed aliquem iudicet dignum laude esse, laudatus est. Praeterea aliud est laus, aliud laudatio, haec et vocem minum, sed iudicia promittimus. Ergo laus etiam taciti est bene sentientis ac bonum virum apud se laudantis. Deinde, ut dixi, ad animum refertur laus, non ad verba, quae conceptam laudem egerunt et in notitiam plurium emittunt. Laudat qui laudandum esse iudicat. Cum tragicus ille apud nos ait magnificum esse " laudari a laudato viro," laude digno ait. Et cum eloquentiam et omne aliud studium auribus deditum vitiavit quam popularis adsensio. Fama vocem utique desiderat, claritas potest etiam citra tacentis, sed etiam inter reclamantis. Quid intersit Utrum laudati an laudantis ? " Utriusque, Meum, qui laudor; quia natura me amantem omnium genuit, et bene fecisse gaudeo, et gratos me invenisse virtutum interpretes laeto
Abbreviated transcription (Latin):
cuitu suo cingit᷑. hoc onĩe ꝯuexũ intra qd̾
iacẽt maria cũ terris intͣ qd̾ aer hũans
duuna secernẽs iã ꝯũgit in qd̾ dispõĩta tot
mĩma in actus suos excubat. demnde acta
ille qui mixtũ hoc diuini hũãiq secernat
tp̃s hic ubi ĩenire inꝙͣ ipẽ me diei reddã
nec nũc sine illis sũ. s granit̾ regnoq
detincor ꝑ has mortalis eii moras Ili

Expanded text:
d iacent maria cum terris, intra quod aer humanis divina secernens etiam coniungit, in quo disposita tot lumina in actus suos excubant. Deinde artam nerit dies ille, qui mixtum hoc divini humanique secernat, corpus hic, ubi inveni, relinquam, ipse me dis reddam. Nec nunc sine illis sum, sed gravi terrenoque detineor." Per has mortalis aevi moras illi
Abbreviated transcription (Latin):
obẜuãt q̃ captãt pares sũt casus ⁊̃ si
graues. nanfragiu fuce̾. uchiclõ eu̾ti
ab hoĩe hoi cotidianũ ꝑiculũ adu̾su
hoc te expedi hoc intẽtis ocłis ĩtuere
nullũ e̾ malũ frequẽtis nullũ ꝑematiꝰ
nullũ blandiꝰ. Tempestas minat᷑ añqͣ
suigat. crepãt edificia añꝙͣ coriuãt
p̾nũciat fumꝰ ĩcendiũ. subita ẽ ex hoĩeł
puicies ⁊ eo dilige̾tiꝰ tegit᷑ q̃ ꝓpr accedit¬

Expanded text:
es sunt casus, etiam si graves, naufragium facere, vehiculo everti; ab homine homini cotidianum periculum. Adversus hoc te expedi, hoc intentis oculis intuere. Nullum est malum frequentius, nullum pertinacius, nullum blandius. Ac tempestas minatur antequam surgat, crepant aedificia antequam corruant, praenuntiat fumus incendium; subita est ex homine pernicies et eo diligentius tegitur, quo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑseu̾auit. Illud mͥ ĩ ore erat dñ mei gali¬
nauẽ a scẽdit clamitãs nõ cors ẽẽ mor
mͥ ualitudinẽ mea comẽdabat. nã cũ
scias spm̃ illis ĩ meo u̾ti incipio ut illi
ꝯsulã mͥ ꝯsulẽ̾. et cũ me fortiorẽ senec¬
tus ad młta reddidi̾t hoc bñficiũ eta¬
tis amutto. uenit eĩ mͥ ĩ mẽtẽ ĩħ sene

Expanded text:
eravi; illud mihi ore erat domini mei Gallinavem ascendit clamitans non corporis esse,mihi valitudinem meam commendat. Nam cum sciam spiritum illius in meo verti, incipio, ut illi consulam, mihi consulere. Et cum me fortiorem senectus ad multa reddiderit, hoc beneficium aetatis amitto,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃diccͣ uelĩ. nullũbonũ putamꝰ eẽ qd̾ ex
distãtib ꝯstat. Unde eni spiritũ bonũ ꝯti¬
neri ac regi debet unũ eẽ uniꝰ bõi pͥnci¬
pale. hoc si qñ desiderauis ꝑ se probacur
ritas au̾t ista bonoꝵ iuroꝵ scda opino
ẽna quomõ fama nõ ẽ uinꝰ ẜino. nec
ĩ famia uiꝰ existimatio. sic nec clautas
un bono placuisse ꝯsentire i hoc ples
insignes et spectãtes uiri debẽt ut clari¬
tas sit. hec aũt ex iudiciis płiu efficit᷑
idest distantiũ.ergo nõ ẽ bonũ claritas
mat laus ẽ a boms bono reddrta. laus
orõ uox ẽ aliꝗd significãs. uox ẽ aũt lic¬
uiroꝵ sit bonũ nec eĩ ꝗt ꝗd uir bonꝯ fut
bonũ ẽ nã ⁊ plaudit ⁊ sibilat. s n ͨ plausũ
quisꝙͣ nec sibilũ licet oĩa eiꝰ admiret᷑¬
⁊ laudet bonũ dicit nõ magis ꝙͣster nu¬
tamẽtu aut tussĩ. gͦ claritas bonũ nõ
ẽad sũmã dicite nobis utrũ laudãtis
an laudãti bonũ sit. si laudãtis bonũ

Expanded text:
dicere velim ? Nullum bonum putamus esse, quod ex distantibus constat. Uno enim spiritu unum bonum contineri ac regi debet, unum esse unius boni principale. Hoc si quando desideraveris, per se probatur; ritas autem ista bonorum virorum secunda opinio est. Nam quomodo fama non est unius sermo nec infamia unius mala existimatio, sic nec claritas uni bono placuisse. Consentire in hoc plures insignes et spectabiles viri debent, ut claritas sit. Haec autem ex iudiciis plurium efficitur, id est distantium; ergo non est bonum. Claritas," inquit, " laus est a bonis bono reddita; laus oratio, vox est aliquid significans; ir bonus facit, bonum est. Nam et plaudit et sibilat, sed nec plausum quisquam nec sibilum, licet omnia eius admiretur et laudet, bonum dicit, non magis quam sternumentum aut tussim. Ergo claritas bonum non est. Ad summam dicite nobis, utrum laudantis an laudati bonum sit: si laudati bonum
Abbreviated transcription (Latin):
alteꝵ intuere ne ledaris/ altm ne ledas
comodis õiui litis mouearis ĩ comodis
⁊ memineris q̃ p̃stare debeas q̃ caue̾ sic
niuẽdo ꝗd ꝯsequaris. nõ te ne noceant
illa te ixu suo proteget. ĩ hꝰ sacrario eris
aut tutus aut tucior. nõ arietãt int̾ se
tã insolent̾ tractata ⁊ ꝯtumacit᷑. tibi di¬
cia detrahat nõ aliis expeobret. nõ ab¬
horreat a publicis morib. nec hoc agat
ut ꝗcꝗd nõ facit dãpnare uideat᷑.licet
saꝑe sine pompa. sine ĩuidia. uale

Expanded text:
as. Commodis omnium laeteris, movearis incommodis et memineris, quae praestare debeas, quae cavere. Sic vivendo quid consequaris ? Non te ne noceant,illa te sinu suo proteget, in huius sacrario eris aut tutus aut tutior. Non arietant inter secausa insolenter tractata et contumaciter. Tibi vitia detrahat, non aliis exprobret. Non abhorreat a publicis moribus nec hoc agat, ut quicquid non facit, damnare videatur. Licet sapere sine pompa, sine invidia. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
die̾ curas tnͣsmittẽ̾. an cadãt bona ur̃a
nobiscũ. nichilq sit eiꝰ qui nullꝰ ẽ anex
iro spectãt. itaq suo loco poĩta sũt. atq
a dyaletitis ꝯtͣ hãc opĩonẽ dicũt᷑ segre¬
gunda fuerũt.⁊ iõ sepoĩta sũt nũc quia
oĩa exigis oĩa q̃ dicũt ꝑseqͣr. deinde singu¬
lis occurrã nͥ aliꝗd pdixero intelligi non
poter̾t q̃ refellent᷑. Nuid ẽ qd̾ p̃dicẽ̾ ueliꝰ
quedã ꝯtinua ẽẽ corpora ut honĩe. q̃dã esse

Expanded text:
diem curas, transmittere, an cadant bona nostra nobiscum nihilque sit eius, qui nullus est, an ex res spectant; itaque suo loco posita sunt. At quae a dialecticis contra hanc opinionem dicuntur, segreganda fuerunt et ideo seposita sunt. Nunc, quia omnia exigis, omnia quae dicunt persequar, deinde singulis occurram. Nisi aliquid praedixero, intellegi non poterunt quae refellentur. Quid est, quod praedicere velim ? Quaedam continua corpora esse, ut hominem; q
Abbreviated transcription (Latin):
donei spm̃ trahe̾ ⁊ ĩ aꝑte durare sic ꝑ hoc
spaciũ qd̾ ab infancia pr ĩ senectutẽ ĩ alnũ
mature sumꝰ ꝑtũ. alia origo nos exspectat
aliꝰ roꝵ statꝰ nũdũ celũ nͥ ex int̾uallo pati
possuma ꝓuide intrrpidꝰ horã illã decertoi̾a
ꝓspice nõ ẽ aĩo sup̾ma s corpor Quitquid
circa te iocet roꝵ tãꝙͣ hospitalis loci sarci¬
nas spectat trãscũdũ c̃. xcucit rdeũte
nat᷑a sicut mirãte nõ licet peiꝰ efferre ꝙͣ
intulei̾s ymo ⁊̃ ex eo ꝙ ad uitã acculisti¬
ꝑs magna ponẽda ẽ det̾hẽt᷑ tͥ hec cͥcũiecta
nouissimũ uelamẽtũ ui cutis detͣhet᷑ caro
⁊ suffusꝰ sangius disturrẽsq ꝑ totũ detͣhẽt᷑
ossa neruiq firmanita fluidoꝵ ac labẽtiũ

Expanded text:
ahere et in aperto durare; sic per hoc spatium, quod ab infantia patet in senectutem, in alium maturescimus partum. Alia origo nos expectat, alius rerum status. Nondum caelum nisi ex intervallo pati possumus; proinde intrepidus horam illam decretoriam prospice: non est animo suprema, sed corpori. Quidquid circa, te iacet rerum, tamquam hospitalis loci sarcinas specta: transeundum est. Excutit redeuntem natura sicut intrantem. Non licet plus efferre quam intulerispars magna ponenda est: detrahetur tibi haec circumiecta, novissimum velamentum tui, cutis; detrahetur caro et suffusus sanguis discurrensque per totum; detrahentur ossa nervique, firmamenta fluidorum ac labe
Abbreviated transcription (Latin):
ni natalis ẽ deiore onus ꝗd cũctaris tã¬
ꝙͣ nõ pͥus q relicto ĩ quo latibos. corpore
exteris heres reluctoris tũ qͦ magno ngu
mat̾s expulsus ẽ gemis ploras ⁊ hoc ip̃
flere nascẽtis ẽ s tũc dẽbat igͦsti rudis ⁊
lido molliq fomẽto eimissus afflauit au¬
ra liberior deinde offerdit dura manꝰ tac
ꝯt̾staris ita solet sĩ pereũt sepe uelam̃ta
nascẽtiũ. ꝗd ista sic diligis qͣiͣ tua. istis o¬
ꝑtus ẽ. ueniet dies qui te reuellet ⁊ ex¬

Expanded text:
ni natalis est. Depone onus; quid cunctaris, tamquam non prius quoque relicto, in quo latebas, corpore exieris ? Haeres, reluctaris; tum quoque magno nisu matris expulsus es. Gemis, ploras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc debebat ignosci: rudis et lido mollique fomento emissum adflavit aura liberior, deinde offendit durae manus tactcontristaris ? Ita solet fieri: pereunt semper velamenta nascentem. Quid ista sic diligis quasi tua ? Istis opertus es. veniet, qui te revellat die
Abbreviated transcription (Latin):
S puta eẽ. nũc potissimũ eruit᷑ ⁊ ip̃m
dolorẽ scrutam̃ an aliꝗd hẽat iocũdu
cͥcu se ⁊ uoluptariũ. Quedã remedia ali¬
is ꝑtib cor̾s salutai̾a uelut feda ⁊ i¬
decora adhiberi aliis neq̃ũt eo ꝙ alii ꝓ
luptate sanare. seueriꝰ ista plaga cu
illi male eẽ qui nullꝰ ẽ. an ꝗ ẽ adłuc a¬
liꝗs. at qui nec ex eo põt ei tormẽtũ õẽ
qd̾ nõ ẽ quis enĩ nulliꝰ sensus ẽ. nec ex
eo qd̾ ẽ. effugit eĩ maximũ ĩcomodu¬

Expanded text:
unc potissimum eruitur ? Et ipsum dolorem scrutamur, an quid habeat iucundum circa se et voluptarium ? Quaedam remedia aliis partibus corporis salutaria velut foeda et indecora adhiberi aliis nequeunt, et quod alluptate sanare ? Severius ista plaga curilli male esse, quod nullus est, an quod est adhuc aliquis ? Atqui nec ex eo potest ei tormentum esse, quod non est; quis enim nullius sensus est ? Nee ex eo, quod est; effugit enim maximum
Abbreviated transcription (Latin):
ph̾ia ni has angustias ex sua maie¬
state retrahe̾. ꝙͣto saciꝰ ẽ ire aꝑta uia
⁊ recta ꝙͣ s̾ ip̃m flexus dispone qͦs cu
magna molestia debeas relige̾ neq
nale sit ĩ ĩmẽsuͣ̃ mẽsẽ mẽtẽ suã extendẽ
Magna ⁊ gn̾osa res ẽ hũans aĩus. nullꝰ¬

Expanded text:
phiam in has angustias ex sua maiestate detrahere; quanto satius est ire aperta via et recta quam sibi ipsum flexus disponere, quos cum magna molestia debeas relegere ? Nenaturale sit in inmensum mentem suam extendere. Magna et generosa res est humanus animus: null
Abbreviated transcription (Latin):
uiuat.s ꝙͣ du oportet. Ille qui nõ uyorẽ
nõ amicu tanti putat ut duici ĩ uita
comoret᷑ qui ꝑseu̾abat mori delicatꝰ ẽ
hoc qͦ ĩꝑet sibi aĩus ubi ucilitas sũo¬
⁊ exigit nec tñi si uult mori s st̃ cepit
nit̾mictat ⁊ sius comẽdet. Ingẽtis aĩ ẽ
alicnã cam ad uitã reu̾ti qd magni
uiri sepe fecerũt. S hoc qͦ sũme huaitatis
existimo senectutẽ suã cuiꝰ maxinꝰ
fructꝰ ẽ securior sui tutela ⁊ uite usus
mediocre ista res gaudiũ ⁊ mercedẽ. ed
tibi carior fias. pot̾ati q paulia mea nõ
tm̃ suũ michi timorẽ ĩputare s ĩ meũ.

Expanded text:
i. oportet. Ille, qui non uxorem, non amicum tanti putat, ut diutius in vita commoretur, qui perseverabit mori, delicatus est. Hoc quoque imperet sibi animus, ubi utilitas suorum exigit, nec tantum, si vult mori, sed si coepit, intermittat et suis se commodet. Ingentis animi est aliena causa ad vitam reverti, quod magni viri saepe fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam, cuius maximus fructus est securior sui tutela et vitae usumediocre ista res gaudium et mercedem; quid tibi carior fias ? Potest itaque Paulina mea non tantum suum mihi timorem inputare, sed etiam meum.
Abbreviated transcription (Latin):
lignũ iã debilis iã prauus ⁊ ĩfedus scã¬
pulaꝵ acceptoris tub̾ elisus cui młte mo¬
riendi cãe ⁊̃ citra crucẽ fuerãt trahe̾ aĩq
tot tormẽta tracturã nega nũc magnũ
bũficiũ ẽẽ nature qd̾ ncc̃e ẽ mori. multi
peiora adhuc pacisti ꝑati sũt ⁊̃ amicu
pdeͬe ut diuciꝰ uiuant ⁊ liberos ad stupr
manu sua trade̾ ut ꝯtĩgat lucẽ uidere
Tot ꝯstia sceleꝵ excuciẽda uite cupido ẽ
discẽdũq nichil int̾ẽe qñ paciai̾s qd̾ qm̃¬

Expanded text:
lignum, iam debilis, iam pravus et in foedum scalignum, iam debilis, iam pravus et in foedum scapularum ac pectoris tuber elisus, cui multae moriendi causae etiam citra crucem fuerant, trahere animam tot tormenta tracturam ? Nega nunc magnum beneficium esse naturae, quod necesse est mori. Multi peiora adhuc pacisci parati sunt: etiam amicum prodere, ut diutius vivant, et liberos ad stuprum manu sua tradere, ut contingat lucem videre tot consciam scelerum, Excutienda vitae cupido est discendumque nihil intere
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ nõ recusat ⁊ deformitatẽ ⁊ nouissiẽ
acutã cruce̾ dũmõ int̾ hec mala sp̃s pro¬
roget᷑. debilẽ facito manu debilẽ pede coxo
Tube: astrue giberũ lubricos quate dẽ
si sedeã cruce abstine qd̾ mmẜrimũ erat si
incidiss optat᷑ ⁊ tãꝙͣ uita petit᷑ supplici
l dũ sp̃s in cor ͤ fracto ⁊ ĩutili maneat
patibulo pende̾ destrictũ dũ differat id
qd̾ ẽ in malis oꝑtimũ supplici finẽ. est
tanti hr̃e aĩa ut aga. ꝗd huic optes insi
deos faciles. ꝗd s̾ uiilt ista carmuĩs effeĩa¬
ti turpitudo. ꝗd timoris demẽtissimi pac¬
cio. ꝗd tã feda uite emẽdatio. Cui putas
ũꝙͣ recitasse uirgiliũ usq adeo ne mori
grauissimũ ẽ extẽdi ac sustineꝵi cupit
ẽ ẽ du mori. Inuẽit᷑ aliꝗs qui uelit int̾
supplicia tabesce̾ ⁊ ꝑire miẽbratĩ ⁊ tociẽs
ꝑ stillicidia mitte aĩa ꝙ semel exalãe
Inuenit᷑ qui uelit ad actꝰ ad illud ĩfelix

Expanded text:
non recusat et deformitatem et novissime acutam crucem, dummodo inter haec mala spiritus prorogetur: Debilem facito manu, debilem pede coxo, Tuber adstrue gibberum, lubricos quate dentSi sedeam cruce, sustine. Quod miserrimum erat, si incidisset, optatur et tamquam vita petitur supplici licet, dum spiritus in corpore fracto et inutili maneat.patibulo pendere districtum, dum differat id, quod est in malis optimum, supplicii finem ? Est tanti habere animam, ut agam ? Quid huic optes nisi deos faciles ? Quid sibi vult ista carminis effeminati turpitudo ? Quid timoris dementissimi pactio ? Quid tam foeda vitae mendicatio ? Huic putes umquam recitasse Vergilium: Usque adeone mori gravissimum est extendi ac sustineri cupit; e est diu mori ? Invenitur aliquis, qui velit inter supplicia tabesceper stilicidia emittere animam quam semel exhalare ? Invenitur, qui velit adactus ad illud infelix
Abbreviated transcription (Latin):
neba ĩ ĩmẽsu illud tp̃s ⁊ ĩ posẜionẽ oĩs
eui trãsituꝵ. cũ subito exꝑrectꝰ sua epła
tua accepta ⁊ tã bellũ sõpniũ ꝑdidi qd̃
tatẽ q̃ post mortẽ ꝯtigit bonũ eẽ Id enĩ
me nõ soluisse qd̾ opponit᷑ nobis nullu¬

Expanded text:
is aevi transiturus; cum subito experrectus sum epistula tua accepta et tam bellum somnium perdidi. Quod tatem, quae post mortem contingit, bonum esse. Id enim me non solvisse, quod opponitur nobis: " Nullu
Abbreviated transcription (Latin):
hãc uoluptationẽ uuo si uita na nõ
mẽs scit nichil int̾ce̾ int̾ diẽ ⁊ scłm.¬
to ꝓspicit ⁊ cũ młto risu souẽ seriẽ tẽ¬
poꝵ cogitat oriuid ẽ uarietas mobilitas¬
ꝙ casuũ ꝑtubabit si cͥtus sit adu̾s mc̾ta
Ideo ꝓpera lucilli mi uiue̾ ⁊ singulos dies
singulas uitas puta. qui hoc mõ se ap¬
tabit cui uita sua cotidie fuit tota se¬

Expanded text:
hanc volutationem ? Uno, si vita nostra non hanc volutationem ? Uno, si vita nostra non mens scit nihil interesse inter diem et sto prospicit et cum multo risu seriem temporum cogitat. Quid enim varietas mobilitasque casuum perturbabit, si certus sis adversus incerta ? Ideo propera, Lucili mi, vivere et singulos dies singulas vitas puta. Qui hoc modo se aptavit, cui vita sua cotidie fuit tota, se
Abbreviated transcription (Latin):
net᷑ ꝑ manꝰ exit ⁊ ip̃a quã p̃mimꝰ
horã casus icidit. uoluit᷑ tp̃s rata
quidẽ lege s ꝑ obscuꝵ. quid aũt ad ime
an nature certũ sit qd̾ mͥ inc̾tũ sit. na¬
iugationes lõgas ⁊ ꝑerratis litoribꝰ
alienis seros in pacriã reditꝰ ꝓpõmiᷤ
miliciã ⁊ castroꝵ laboꝵ tarda manu¬
p̃cia. ꝓcurationes officioꝵ q̃ ꝑ officia
ꝓcessus cũ interĩ ad latus mors ẽ que
ngorũt᷑. anortalitatis exꝰ nõ diuciꝰqͣ
dũ miram᷑ hesura Qusd aũc stultiꝰ ꝙͣ
ꝙͣ ꝓpe uerset᷑ t̾mmꝰ. sic itaq formemꝰ
aĩu tãꝙͣ ad extrema uentũ sit. ichil
differamꝰ cotidis cũ uita paria faciaꝰ
uite sue sũmã manũ ĩposuit. nõ ĩdi¬
get i prͣe Ex hac aũt indigẽtia timor
Nascit̾ ⁊ cupiditas futi᷑ excedẽs aĩu
Nichil ẽ imseriꝰ dubitatiõe uemẽtiu
quorsus euadũt. Q uãtũ sit illico qd̾ re¬
stat ant quali collecta mẽs explica¬
bili formidĩe agitat᷑. quõ effugiemus

Expanded text:
er manus exit et ipsam, quam premimus, horam casus incidit, volvitur tempus rata quidem lege, sed per obscurum; quid autem ad me, an naturae certum sit quod mihi incertum est ? Navigationes longas et pererratis litoribus alienis seros in patriam reditus proponimus, militiam et castrensium laborum tarda manipretia, procurationes officiorumque per officia processus, cum interim ad latus mors est, quingeruntur mortalitatis exempla non diutius quam dum miramur haesura. Quid autem stultius quam pe versetur terminum. Sic itaque formemus animum, tamquam ad extrema ventum sit. Nihil differamus. Cotidie cum vita paria faciamusvitae suae summam manum inposuit, non indiget tempore. Ex hac autem indigentia timor nascitur et cupiditas futuri exedens animum. Nihil est miserius dubitatione venientium quorsus evadant; quantum sit illud quod restat aut quale, sollicita mens inexplicabili formidine agitatur. Quo modo effugiemus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ nichil sumꝰ oũdit ⁊ aliquo
argumẽto recẽti admonet fra¬
gilitatis oblicos cũ et̾na medi¬
tatos respice̾ coegit ad mortẽ. elidsibi
istud pͥncipiũ uelit qris. Benetionẽ corne¬
liũ equitẽ romanũ splendidũ ⁊ officiosũ
noueras ⁊ tenui pͥncipio se ipẽ ꝓmouera
⁊̃ illi decluus erat cursus ad ceca facisio
enĩ crescit dig̾tas ꝙͣ mapit. pecuuia uero
circa pauꝑtatẽ płimũ amorẽ ht dũge
illa ereptat. hic ⁊̃ senetio diuiciis m̃ine

Expanded text:
m nihil simus ostendit et aliquo argumento recenti admonet fragilitatis oblitos; tum aeterna meditatos respicere cogit ad mortem. Quid sibi istud principium velit quaeris ? Senecionem Cornelium, equitem Romanum splendidum et officiosum, noveras: ex tenui principio se ipse promoverat et iam illi declivis erat cursus ad cetera. Facilius enim crescit dignitas quam incipit. Pecunia quoque circa paupertatem plurimum morae habet, dum ex illa
Abbreviated transcription (Latin):
manis desit sane uarietas marmoꝵ ⁊
uria nõ ꝯtenta decore simplici mscet qd̾¬
dici solet domꝰ recta ẽ adice nũc ꝙ de c̃¬
poĩtione nõ ꝯstat. eruidã illũ uolũt esse
ex horrido comptũ. quidã usq eo aspera
gaudẽt ut ⁊̃ q̃ mollis casus explicuit
ex industria dissipẽt ⁊ clausulas abrũ¬
pant ne ad spectatũ respõdeãt. lege cicõnẽ
ꝯpõitio eiꝰ una ẽ. seruat pedẽ. curuat len¬
ta ⁊ sine infamnia mollis. at ꝯt̾ poloniꝰ
asuiꝰ salebrosa ⁊ exiliẽs ⁊ ubi mime exsp̾¬
tes relictura. demq oĩa apud ciceronẽ de¬
sinũt apud polionẽ cadũt. exceptis pau¬
cissinus q̃ ad c̾tũ modũ ⁊ ad unũ exẽplar

Expanded text:
inanes. Desit sane varietas marmorum inanes. Desit sane varietas marmorum uria non dici solet, domus recta est. Adice nunc, quod de compositione non constat. Quidam illam volunt esse ex horrido comptam, quidam usque eo aspera gaudent, ut etiam quae mollius casus explicuit, ex industria dissipent et clausulas abrumpant, ne ad expectatum respondeant. Lege Ciceronem: compositio eius una est, pedem curvat lenta et sine infamia mollis. At contra Pollionis Asinii salebrosa et exiliens et ubi minime exspectes, relictura. Denique omnia apud Ciceronem desinunt, aput Pollionem cadunt exceptis paucissimis, quae ad certum modum et ad unum exemplar
Abbreviated transcription (Latin):
tiõe nõ sine cursu tñ uemẽs illud plane
fatet᷑ ⁊ p̃fert nõ ẽẽ tractatã nec diu tor¬
tã s ita ut us ẽẽ credã. Mores ille non
u̾ba ꝯposuit ⁊ ãĩus scͥpsit ista nõ auribꝰ
p̃te̾a ip̃o dicẽ̾te nõ uacasset tͥ ꝑtes ĩtue¬
ri adeo te sũma rapiusset ⁊ fere q̃ ĩpetu pla¬
cent ninꝰ p̾stãt ad manũ relata. s illut
qͦ młtũ ẽ pͥmo aspectu ocłos occupasse
⁊̃ si ꝯtẽplatio diligẽs ĩue̾tura ẽ qd̾ arguat
Si me int̾rogas maior ẽ ille qui uidiciũ
abstulit ꝙͣ qui meruit ⁊ sciohũc tuciorẽ
u̾bis. Fabianꝰ nõ erit negligẽs ĩ orõne
s socurꝰ itaq nichil ĩuemies sordidũ. e¬
lecta u̾ba sũt nõ captata. nͨ hꝰ scłi more
ꝙͣuis sumant᷑ a medio sensus honestos ⁊
magnificos hẽs nõ coactos in sm̃a s la
ciꝰ dictos. Uidebimꝰ quid paꝵ recisũ sit. qd
paꝵ structũ. ꝗd nõ hꝰ recẽtis prliture cũ
circũspexis oĩa nullas iudebis angustias

Expanded text:
tione, non sine cursu tamen veniens. Illud plane fatetur et praefert, non esse tractatam nec diu tortam. Sed ita, ut vis, esse credamus; mores ille, non verba conposuit et animis scripsit ista, non auribus. Praeterea ipso dicente non vacasset tibi partes intueri, adeo te summa rapuisset; et fere quae inpetu placent, minus praestant ad manum relata. Sed illud quoque multum est primo aspectu oculos occupasse, etiam si contemplatio diligens inventura est quod arguat. Si me interrogas, maior ille est, qui iudicium abstulit quam qui meruit; et scio hunc tutiorem verbis ? Fabianus non erat neglegens in oratione, sed securus. Itaque nihil invenies sordidum: electa verba sunt, non captata nec huius saeculi more quamvis sumantur e medio. Sensus honestos et magnificos habes, non coactos in sententia quod parum recisum sit, quod parum structum, quod non hujus recentis politurae. Cum circumspexeris omnia, nullas videbis angustias
Abbreviated transcription (Latin):
dis speccasse tũc seuerio hoĩes ꝙ̃ uidicasse
disciplma metuq nũꝙͣ sponte ꝯside̾t. nõ
ẽ ita ꝙ credas nõ plurimũ libidmi piniꝰ¬
sisse legib nũmũ. lõge enĩ frugalior hec
iuẽtus ẽ ꝙͣ illa cũ reus adulteriũ ap̃
iudices negaret iudices aput eũ ꝯfitent᷑
ex̾cẽt in ip̃a cã ediciõe credat hoc quisꝙͣ
ad detiora faciles sumꝰ qr nec due põt
nec comes deesst ⁊ res ip̃a ⁊̃ sine duce
smme comite ꝓcedit. nõ p̃nũtiꝰ tnĩ ad uicia

Expanded text:
edis spectasse tunc severius homines quam iudicasse. edis spectasse tunc severius homines quam iudicasse. disciplina metuque, numquam sponte considet. Non est itaque quod credas nos plurimum libidini permisisse, legibus minimum. Longe enim frugalior haec iuventus est quam illa, cum reus adulterium apud iudices negaret, iudices apud reum confiterexerceret in ipsa causae dictione. Credat hoc quisquaAd deteriora faciles sumus, quia nec dux potest nec comes deesse, et res ipsa etiam sine duce, sine comite procedit. Non pronum est tantum ad vitia
Abbreviated transcription (Latin):
illa famosa quã desideras
Illiꝯ tͥ noctẽ ꝓmicto n ͨ aet ĩ i diffẽs
intra ꝯꝑandi nationẽ.fidesꝰ dole ꝓmissa
me extabit. plus ẽ distribue̾ adulteĩa
ꝙͣ facẽ. hoc uo mat̾b faĩlie denũciare ẽ
bn uidices clodiam a senatu petierant
p̃sidiũ qd̾ nõ erat nͥ dãpnaturis nccͣiu
absoluco reo ꝙ uos inꝗt p̾sidiũ a nobis
petebatis an ne uobis nũmi eripient᷑.
Inter hos tñ iocos ĩpune tulit añ iudiciũ
adulter ĩ iudicio bono. leno qui dãꝑnatõ
peius effugit ꝙͣ meruit. ꝗtꝙͣ fuisse cor¬
ruptiꝰ illis morib credis quib libido
nõ sacris ĩhiberi nõ udiciis nõ poterat
quib ĩ ea ip̃a q̃one qua extͣ ordinẽ se¬
natꝰ cõsulto ex̾cebat᷑ plꝰꝙ q̃rebat᷑ adinis
sui ẽ. qrebat an post adulciu aligo poss¬
int ẽẽ appariũt sine adultio tutũ ẽẽ
nõ posse. hoc int̾ põpenĩ ⁊ cesarẽ incer
florales iocos nudandaꝵ meretricũ. Si cc¬

Expanded text:
ras, Illius tibi noctem promitto nec differo; intra comperendinationem fides promissi mei stabit. " Plus est distribuere adulteria quam facere; hoc vero matribus familiae denuntiare est. Hi iudices Clodiani a senatu petierant praesidium, quod non erat nisi damnaturis necessarium, absoluto rpetebatis ? An ne nummi vobis eriperentur ? " Inter hos tamen iocos inpune tulit ante iudicium adulter, in iudicio leno, qui damnationem peius effugit quam meruit. Quicquam fuisse corruptius illis moribus credis, quibus libido non sacris inhiberi, non iudiciis poterat, quibus in ea ipsa quaestione, quae extra ordinem senatuaerebatur, an post adulterium aliquis possetus esse; apparuit sine adulterio tutum esse non posse. Hoc inter Pompeium et Caesarem, inter Florales iocos nudandarum meretricum, si cr
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ lugẽt. quociẽs cogitau̾is pueꝵ fuisse
cogita ⁊ hoĩe cui nichil certi ꝓmittit᷑ quẽ
fortuna nõ utiq ꝑducit ad senectutẽ uñ
repete potuisse illũ ĩplere spes cuas qͣs
paterna mẽte ꝯceꝑas audact̾ affirma
oblirusci qdẽ suoꝵ ac mẽoriã cũ corpoibꝰ
efferre ⁊ effusissime flere menũsse ꝑcis¬
sime ĩhũam aĩ ẽ. sic aues sic fere suos
diligũt quaꝵ ꝯͣrius ⁊ ꝯcitatꝰ ẽ amor ⁊
pene rabidꝰ s cũ amissis totus extĩgut̃
hec prudẽtẽ uirũ nõ decet. memĩsse ꝑse¬
uẽt luge̾ desmnat Illud nullo mõ ꝓbo
qd̾ ait netro urꝰ eẽ aliquã cognatam
tristis e uoluptatẽ hãc ip̃a captãdã ĩ
ciꝰ mõi tpr̃e ĩpã metrodori u̾ba subscͥpsi

Expanded text:
 Quotiens cogitaveris puerum fuisse, cogita et hominem, cui nihil certi promittitur, quem fortuna non utique perducit ad senectutem; unde repete; potuisse illum implere spes tuas, quas paterna mente conceperas, audacter adfirma. Oblivisci quidem suorum ac memoriam cum corporibus efferre et effusissime flere, meminisse parcissime,—inhumani animi est. Sic aves, sic ferae suos diligunt, quarum concitatus est amor et paene rabidus, sed cum amissis totus extinguitur. Hoc prudentem virum non decet; meminisse perseveret, lugere desinat. Illud nullo modo probo, quod ait Metrodorus: esse aliquam cognatam tristitiae voluptatem, hanc esse captandam in eiusmodi tempore. Ipsa Metrodori verba subscripsi
Abbreviated transcription (Latin):
abiam papiri libros qui ĩscͥbũtur᷑
auiliũ legisse te cupidissime scͥbis
⁊ nõ respõdisse expeditiõi tue. dem̃
ẽẽ qd̾ dicis ⁊ effundi u̾ba nõ figi. pͥmũ ht̃
ista res suã gr̃a ⁊ ẽ decor ꝓpͥus orõnis
leuit̾ lapse. Multũ enĩ int̾eẽ existĩo. utꝵ
excide̾it an fluxei̾t nũc qd̾ in hoc qͦ qd̾ dic

Expanded text:
abiani Papiri libros, qui inscribuntur Civilium, legisse te cupidissime scribis, et non respondisse cxpectationi tuae, deinde esse quod dicis et effundi verba, non figi; primum habet ista res suam gratiam et est decor proprius orationis leniter lapsae. Multum enim interesse existimo, utrum exciderit an flux
Abbreviated transcription (Latin):
nalis noci̾tas ex pͥmit ⁊ spus ictu dolo¬
ris ĩpulsus ꝙ̃ adm̃ totũ corpꝰ quatit.
ita oculos quib adiacẽte humorẽ p̃¬
mit ⁊ expellit. hec lacͥie ꝑlisionẽ cadt̃
nolẽtib nobis. alic sũt quib exitum
damꝰ cũ meõria eoꝵ qͦs amisimꝰ rettͣ¬
dio relaxant᷑. hiis indulgeniꝰ. illis uĩ
nec cessãt nͨ fluũt ũꝙͣtã turipit̾ ꝙͣ fin¬
gũt᷑. eũt sua sponte. ire aũt possũt pla¬
adis atq cõsitis sepe salua sapiẽtis
auẽte fluxer̾t tanto tẽꝑamẽto ut illis
nec hũanitas nec digintas deesset. l
nꝙͣ nature obsequi grauitate ẜuata
uide gͦ in fime̾ suoꝵ uerendos ĩ quoꝵ
ora mors eminebat remota oĩ lugen¬
tiũ scena. nichil erat nͥ qd̾ u̾sis dabat᷑
affectib. est aliꝗd ⁊ dolendi decor. hic sa

Expanded text:
alis necessitas exprimit et spiritus ictu doloris inpulsus quemadmodum totum corpus quatit, ita oculos, quibus adiacentem umorem perpremit et expellit. Hae lacrimae per elisionem cadunt nolentibus nobis; aliae sunt, quibus exitum damus, cum memoria eorum, quos amisimus, retradio relaxantur. His indulgemus, illis vincnec cessant nec fluunt umquam tam turpiter quam fmguntur; eant sua sponte. Ire autem possunt placidis atque compositis. Saepe salva sapientis auctoritate fluxerunt tanto temperamento, ut illis nec humanitas nec dignitas deesset. Licet, inquam, naturae obsequi gravitate servata. Vidi ego in funere suorum verendos, in quorum ore amor eminebat remota omni lugentium scaena, nihil erat nisi quod veris dabatur adfectibus. Est aliquis et dolendi decor; hic sa
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ ꝙ iubet q̃reͣ. hii sũt qui nobis obiciũt
nimiũ rigorẽ ⁊ infamãt p̾cepta nra
duricia. ꝙ dicamꝰ dolorẽ aut admictẽd̾
in aiu nõ ẽẽ aut cito expellẽdũ. Utru
tandẽ ẽ aut incredibiliꝰ aut ĩhumamꝰ
nõ sentire amisso amico delorẽ an uolu¬
ptatẽ ĩ ip̃o dolore aucupari. nos qd̾ p̃ci:¬
piiꝰ honestũ ẽ cũ aliꝗd lac̾iaꝵ affc̃s
effudi̾t. ⁊ ut ita dicã despumauĩt nõ
ẽẽ tradendũ aĩu dolori Quid tu dicis
mistẽdã ip̃i dolori uoluptatẽ. sic ꝯsolam᷑
det aut amicus exspirat cessare patei̾o
inꝗt uoluptas cognata t̾sticie istuc nob̾
licet dice̾ uobis quidẽ nõ licet. Unũbo¬
nũ nostis uoluptatẽ. unũ malũ dolorẽ

Expanded text:
iciunt nimium rigorem et infamant praecepta nostra duritiae, quod dicamus dolorem aut admittendum in animum non esse aut cito expellendum. Utrum tandem est aut incredibiles aut inhumanius non sentire amisso amico dolorem an voluptatem in ipso dolore aucupari ? Nos quod praecipimus, honestum est; cum aliquid lacrimarum adfectus effuderit et, ut ita dicam, despumaverit, non esse tradendum animum dolori. Quid, tu dicis miscendam ipsi dolori voluptatem ? Sic consolamur det aut amicus expirat, cessare pateris ' inquit' voluptas cognata tristitiae.' Istuc nobis licet dicere, vobis quidem non licet. Unum bonum nostis voluptatem, unum malum do
Abbreviated transcription (Latin):
galitatis nõ nimꝰ patͥmonii ꝙͣ corporis
diligẽs. cũ me ex osuetudĩe mane uidiss
cũ ꝑ totũ dic̃ amico grauit̾ affecto ⁊ sine
spe iacenti usq ĩ noctẽ assediss cũ hilaĩs
cenasset gn̾e ualitudĩs p̃cipiti areptus
anguia uix ꝯp̃ssũ artacis faucib spiri¬
tũ traxit ni luce̾ intra paucssimas cigo
horas postqiͣ oĩb er at sam ac ualetis officais
functus decessit. Ille qui ⁊ mari ⁊ t̾ra
pecumã agitabat qui ad publica qͦr
nullũ relinquẽs mexꝑtu genꝰ q̃stꝰ
accesẜat ĩ ip̃o actu bene cedẽtiũ roꝵ
ĩ op̃o pro currẽtis peciũe ĩpetu raptꝰ ẽ
Insere nũc melibee piros pone ordĩe
uites. exͣstaltũ ẽ etatẽ dispone̾ nͨ cras¬
tim quidẽ dñm O ꝙͣta demẽtia ẽ spes
logas ĩchoantiũ oĩa. edificabo creda
exiga honores gerã cũ deinde lassam
⁊ plenã senectutẽ in otiũ referã. Oĩa
mͥ crede ⁊̃ felicib dubia sũt. nichil sͥ¬

Expanded text:
ii quam corporis diligens, cum me ex consuetudine mane vidisset, cum per totum diem amico graviter adfecto et sine spe iacenti usque in noctem adsedisset, cum hilaris cenasset, genere valitudinis praecipiti arreptus, angina, vix conpressum artatis faucibus spiritum traxit in lucem. Intra paucissimas ergo horas, quam omnibus erat sani ac valentis officiis functus, decessit. Ille, qui et mari et terra pecuniam agitabat, qui ad publica quoque nullum relinquens inexpertum genus quaestus accesserat, in ipso actu bene cedentium rerum, in ipso procurrentis pecuniae impetu raptus est. Insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine vites. Quam stultum est aetatem disponere ne crastini quidem dominum ! O quanta dementia est spes longas inchexigam, honores geram, tum demum lassam et plenam senectutem in otium referam. Omnia mihi crede felicibus dubia sunt; nihil s
Abbreviated transcription (Latin):
ac inali locus ẽ itu nchil ꝑdidit ille insi
aleã ĩ dãpnũ c̾tiorẽ potuit euade̾. mode¬
stus ⁊ prudẽs pocuit subscuia tua ĩ me¬
liora formari.s qd̾ iustius tumet᷑ potuit
fĩ plib siłis. aspice illos uiuenes qͦs ⁊
ex nobilissimis domibꝰ ĩ arenã luxuria
piecit. aspice illos qui suã alienãq libi¬
dinẽ ex̾cent mutuo ĩpudici quoꝵ nullꝰ
sine ebrietate. millꝰ sine aliqͦ insigin
flagitio dies exit. plus timeri ꝙͣ sperare
potiusse maĩfestũ erit. nõ debes itaq cãs
doloris accersere nec lema incomoda m¬
dignado cumulare nõ horror ut uitares
exurgas. nõ tm̃ male de te iidico ut ad
u̾sus hoc totã putemꝰ uirtutẽ aduorãdã
nõ c̾ dolor iste s morsus tu illũ dolorẽ
pueꝵ nurti adhuc ꝙͣ patri notiorẽ aĩo
forti desideras Quid nũc ego duricia
suadeo ⁊ in fimẽ ip̃o rige̾ uultũ uolo ⁊
aĩu. ne contͣ hii quidã pacior nĩme. In¬

Expanded text:
didit nisi aleam in damnum certiorem. Potuit evadere modestus et prudens, potuit sub cura tua in meliora formari, sed, quod iustius timetur, potuit fieri pluribus similis. Aspice illos iuvenes, quos ex nobilissimis domibus in harenam luxuria proiecit; aspice illos, qui suam alienamque libidinem exercent mutuo inpudici, quorum nullus sine ebrietate, nullus sine aliquo insigni flagitio dies exit; plus timeri quam sperari potuisse manifestum erit. "Non debes itaque causas doloris accersere nec levia incommoda indignando cumulare. Non hortor, ut nitaris et surgas; non tam male de te iudico, ut tibi adversus hoc totam putem virtutem advocandam. Non est dolor iste, sed morsus; tu illum dolorem puerum nutrici adhuc quam patri notiorem animo forti desideras. Quid ? Nunc ego duritiam suadeo et in funere ipso rigere vultum volo et animum ne contrahi quidem patior ? M