comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
alicuiꝰ oraculi operiẽtib uocẽ ꝗs autẽ
negauit feriri quibdã p̃ceptis effica¬
cit̾ ⁊̃ ĩꝑitissimos uelut hiis breuissimis
auarꝰ ãius nullo saciat᷑ lucro. ab alio
exspectas alti qd̾ fecis. ħ cũ ictu quoda
audimꝰ nec ulli licet dubitare aut int̾ro
cit cur nõ amonicio ide̾ possit. Si ĩponit pu¬
dorẽ castigatio cur ãmoiicionẽ faciat ⁊̃
si nudis p̾ceptis utit᷑ illa uo efficatior
p̃cipit q̃ adicit qͣre ꝗtq faciendũ sit ⁊¬
quis facientẽ obedientẽq p̃ceptis fructi
ꝯtẽplationẽ institutio tradit accionẽ ad¬
moĩcio uirtutẽ ⁊ exc̾cet ⁊ oñdit recta ac¬
tio. acturo aũt si ꝓdẽ qui suadet ⁊ qͥ mo¬
net ꝓderit. gͦ si recta accio uirtuti nccͣia
c̃. rectas au̾t actiões admoĩtio demõsit᷑

Expanded text:
alicuius oraculi opperientibus vocem. Quis autem negabit feriri quibusdam praeceptis, efficaciter etiam inperitissimos ? Velut his brevissimis Avarus animus nullo satiatur lucro. Ab alio exspectes, alteri quod feceris. Haec cum ictu quodam audimus, nec ulli Meet dubitare aut interrogcit, cur non et admonitio idem possit ? Si inponit pudorem castigatio, cur admonitio non faciat, etiam si nudis praeceptis utitur ? Illa vero efficacior praecipit, quae adicit, quare quidque faciendum sit et quis facientem oboedientemque praeceptis fructus Contemplationem institutio tradit, actionem admonitio. Virtutem et exercet et ostendit recta actio. Acturo autem si prodest qui suadet, et qui monet proderit. Ergo si recta actio virtuti necessaria est, rectas autem actione
Abbreviated transcription (Latin):
suũ reddidit ⁊ ad se potãtẽ sui tnͣstulit
Quid illũ octuagnita anni uiuãt ꝑ
mherciã exacti. nõ uixit iste s ĩ uita
moratus ẽ. nec sero mortuus ẽ s dui
octuagĩta ãnis uxit int̾e̾st mortẽ eiꝰ
ex quo die mues. at ille obiit uiridis s
officia boni cuus bom amici filui secutꝰ
ẽ In nulla ꝑte cessauit l etas eiꝰ ĩꝑfcã¬

Expanded text:
suum reddidit et ad se potestatem sui transtulit. Quid illum octoginta anni iuvant per inertiam exacti ? Non vixit iste, sed in vita moratus est, nec sero mortuus est, sed diu. Octoginta annis vixit. Interest, mortem eius ex quo die numeres. At ille obiit viridis. Sed officia boni civis, boni amici, boni filii executus est; in nulla parte cessavit. Lieetlicet a
Abbreviated transcription (Latin):
tanda ꝑcipit nũdũ sapiẽs ẽ nͥ ĩ ea que
didicit ãius eiꝰ tnͣsfiguratꝰ ẽ. t̾cia ista
ꝑs p̃cipiendi ex utraq ẽ ⁊ ex decretis ⁊ ex
habitu itaq suꝑuacua ẽ ad ĩplendam
uirtutẽ cui illa duo sufficiat. isto mõ¬

Expanded text:
tanda percepit, nondum sapiens est, nisi in ea, quae didicit, animus eius transfiguratus est. Tertia ista pars praecipiendi ex utroque est, et ex decretis et ex habitu. Itaque supervacua est ad implendam virtutem, cui duo illa sufficiunt." Isto
Abbreviated transcription (Latin):
s nõ põt stare nõ alit̾ ꝙͣ ĩpreceps deiec¬
ta pondera quib eũdi fuis ẽ iacuisse
Nec gͣmaticꝰ gneo ꝗdẽ põpeio externa bel¬
la aut domesticu uirtiis aut ratio sua¬
ad colligendos piratas ac maria pacã
sit głia ⁊ ambitio et nullus supͣ cet᷑os ẽ¬
ninẽdi modus. Uno mõte se ferre nõ po¬

Expanded text:
sed non potest stare, non aliter quam in praeceps deiecsed non potest stare, non aliter quam in praeceps deiecta pondera, quibus eundi finis est iacuisse. Ne Gnaeo quidem Pompeio externa bella ac domestica virtus aut ratio suaad colligandos piratas ac maria pacandsit ? Gloria et ambitio et nullus supra ceteros eminendi modus. Unum ante se ferre non po
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ ꝑfusi cede gẽtiũ ueniãt s hii
qͦ ut uincerẽt hostẽ cupiditate uicti sũt
nenio illis uemẽtib restitit s nec ipsi
ambitioĩ crudelitati restiterãt tũc cu
age̾ uisi sũt alios agebant᷑. Agebat in¬
felicẽ alexandrũ furor aliena uastãdi
⁊ ad ignota mittebat. an tu putas sa¬
nũ qui a gretia pͥmũ cladib ĩ qͦ erudi¬
tus ẽ incipit qui qd̾ cuiq optimũ ẽ eri¬
pit. lacedemonã seruire iubet achenas
⁊ ace̾ nõ ꝯtentus tot ciuitatũ stare qͦs
aut uicerat philippus ant emerat. ali¬
as alio loco ꝓicit. ⁊ toto orbe arma cͥtũ¬
ferti. nec subsistit ũꝙͣ lassa crudelitas
ĩmaniũ foraꝵ mõ q̃ plus ꝙͣ exigit fa¬
mos mordẽt Iã ĩ unũ regnũ młta regꝰ
⁊̃ a dario libere nationes uigũ accipiñt
id tũ ultra occeanũ solẽq indignatur
ab herculis liberiq uestigiis uictoria
flecte̾ ip̃i nate uĩ parat. nõ ire ille uult

Expanded text:
tium veniant; sed hi quoque, ut vincerent hostem, cupiditate victi sunt. Nemo illis venientibus restitit, sed nec ipsi ambitioni crudelitatique restiterant; tunc, cum agere alios visi sunt, agebantur. Agebat infelicem Alexandrum furor aliena vastandi et ad ignota mittebat. An tu putas sanum, qui a Graeciae primum cladibus, in qua eruditus est, incipit ? Qui quod cuique optimum est, eripit, Lacedaemona servire iubet, Athenas tacere ? Non contentus tot civitatium strage, quas aut vicerat Philippus aut emerat, alias alio loco proicit et toto orbe arma circumfert, nec subsistit usquam lassa crudelitas immanium ferarum modo, quae plus quam exigit fames mordent. Iam in unum regnum multa regna  a Dareo liberae nationes iugum accipiunt: it tamen ultra oceanum solemque, indignatur ab Herculis Liberique vestigiis victoriam flectere, ipsi naturae vim parat. Non ille ire vult,
Abbreviated transcription (Latin):
Cogitãt enĩ carios casus ⁊ ĩ sublimi mar ͤ
lubricos. tũc appetita formidãt ⁊ que illq
graues aliis reddit grauior ip̃is felicitus
ĩ cubat Tũc allaudãt hostiũ lene ⁊ sui uirꝰ
odio ẽ fulgur ⁊ fuga a reb adhuc stãcibꝰ

Expanded text:
Cogitant enim varios casus et in sublimi maxime Cogitant enim varios casus et in sublimi maxime lubricos. Tunc adpetita formidant et quae illos graves aliis reddit, gravior ipsis felicitas incubat. Tunc laudant otium lene et sui iuris, odio est fulgor et fuga a
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ. ne paucoꝵ quidẽ aut familiaru¬
s apꝑatũ uicioꝵ suoꝵ pro mõ turbe spec¬
tãtiũ expandit Itaq irritamẽtũ ẽ õiu
in qua insanimꝰ adinirator ⁊ ꝯsciuis.
ne ꝯcupiscamꝰ efficiẽs. si nõ ostendamꝯ
effeceris. ambitio luxuria ⁊ ĩpocẽtia scenã
deside:ãt.Sancibis ista si abstõderis.Itaq
si ĩ medio urbiũ fremitu collocati sumꝰ
stet ad latus monitor ⁊ ꝯtͣ laudatores
ingẽtiũ pat̾moĩoꝵ laudet ꝑuo diuitẽ ⁊
usu opes mẽtientẽ contͣ illos qui gr̃a ac
potẽtia accollũt ociũ ip̃e suscipiat tͣditũ
litiͣs ⁊ aĩu ab externis ad sua reu̾sũ os¬
tendat. ex ꝯstitutõe uulgi beatos ĩ illo
ĩiuidioso fastigio suo tremẽtes ⁊ atconitos
lõge ueq de se opiõnẽ hũtes ꝙͣ ab aliis
ta sũt. Itaq examinãt᷑ ⁊ trepidãt quociẽs
despexerũt ĩ illud magͥtudĩs sue p̃ceps

Expanded text:
tus est, ne paucorum quidem aut familiarium,tus est, ne paucorum quidem aut familiarium,-sed apparatum vitiorum suorum pro modo turbae spectantis expandit. Ita est: inritamentum est omnium, in quae insanimus, admirator et conscius. Ne concupiscamus efficies, si ne ostendamus effeceris. Ambitio et luxuria et inpotentia scaenam desiderant: sanabis ista, si absconderis. Itaque si in medio urbium fremitu conlocati sumus, stet ad latus monitor et contra laudatores ingentium patrimoniorum laudet parvo divitem et usu opes metientem. Contra illos, qui gratiam ac potentiam attollunt, otium ipse suspiciat traditum litteris et animum ab externis ad sua reversum. Ostendat ex constitutione vulgi beatos in illo invidioso fastigio suo trementes et adtonitos longeque aliam de se opinionem habentes quam ab aliis ta sunt. Itaque exanimantur et trepidant, quotiens despexerunt in illud magnitudinis suae praeceps.
Abbreviated transcription (Latin):
ceteros rapuit cũ teutonos cymbrosq
cõcideret cũ uigur tã ꝑ affrice deserta se¬
q̃ret᷑ tot ꝑicula putas appetisse uirtutis
instĩctu. marius ex̾citũ. mariũ ambicio
ducebat. isti cũ oĩa ꝯcuterẽt ꝯcutebãt᷑
turbiũ more qui rapta ꝯuoliũt s ip̃i
ante uoluũt᷑ ⁊ ob hoc maiore ĩpetu ĩcrũt
tate felice̾. oĩa ista exẽpla que oculis atq
aurib nr̃is ingerũt᷑ reicienda sũt ⁊ plenũ
malis smoĩb pectus exhauriendũ indo¬
cenda in occupatũ locũ uirtusq mẽdatia
⁊ cõtra ueꝵ placẽtia exstirpet que nos a
pplo̾ cui nimis credimiꝰ separet ac sinceris
magna ꝑs santatis ẽ hortatores ĩsame
reliꝗsse ex isto coytu ĩuice̾ noxia ꝓcul
docẽt rura. s ubi testis ac spectator accessit
uicia subsidũt quoꝵ mõstraĩ ⁊ ꝯspici fructo
ẽ Quis eã quã nulli oñdeͣt induit purpu¬
ra. ꝗs posuit secretã in auro dapẽ. ꝗs sub
pa solus explicuit. nemo oculis suis lau¬

Expanded text:
ceteros rapuit—cum Teutonos Cimbrosque concideret, cum Iugurtham per Africae deserta sequeretur, tot pericula putas adpetisse virtutis instinctu ? Marius exercitus, Marium ambitio ducebat. Isti cum omnia concuterent, concutiebantur turbinum more, qui rapta convolvunt, sed ipsi ante volvuntur et ob hoc maiore impetu incurruntate felicem. Omnia ista exempla, quae oculis atque auribus nostris ingeruntur, retexenda sunt et plenum malis sermonibus pectus exhauriendum. Inducenda in occupatum locum virtus, quae mendacia et contra verum placentia exstirpet, quae nos a populo, cui nimis credimus, separet ac sinceris Magna pars sanitatis est hortatores insaniae reliquisse et ex isto coitu invicem noxio procul docent rura, sed ubi testis ac spectator abscessit, vitia subsidunt, quorum monstrari et conspici fructus est. Quis eam, quam nulli ostenderet, induit purpuram ? Quis posuit secrctamsecretam in auro dapem ? Quis sub ae suae pompam solus explicuit ? Nemo oculis suis lau
Abbreviated transcription (Latin):
faciendũ sapiẽte sola sufficiat. huic qõi
suũ diẽ dabimꝰ interĩ omissis argum̃tis
nõne apparet opus eẽ nobis aliqͦ aduo¬
cato qui ꝯtͣ pplĩ p̃cepta p̃cipiat. nulla.
ad aures nr̃as uor ĩpune ꝑ̃fert᷑. nocẽt
qui optãt nocẽt qui exequũt᷑. nã ⁊ hor.
ĩprecatio falsos nobis metus inserit
⁊ illoꝵ amor male docet bñ oꝑtãdo mit
tit nos ad longĩq̃ bona ⁊ mc̾ta ⁊ errãtia
cũ possimꝰ felicitatẽ domo prome̾. nõ h¬

Expanded text:
faciendum sapientem sola sufficiat. Huic quaestioni suum diem dabimus; interim omissis argumentis nonne apparet opus esse nobis aliquo advocato, qui contra populi praecepta praecipiat ? Nulla ad aures nostras vox inpune perfertur; nocent qui optant, nocent qui execrantur. Nam et horum inprecatio falsos nobis metus inserit et illorum amor male docet bene optando. Mittit enim nos ad longinqua bona et incerta et errantia, cum possimus felicitatem domo promere. Non l
Abbreviated transcription (Latin):
sicũ s res idẽ ⁊ inexcc̾itatũ ad ĩueniẽdã
officioꝵ uiã quã admõicio demõstrat. ee¬
pelle iqͥt falsas opiõnes de bonis et
malis in locũ aũt caꝵ ueras repone ⁊
nichil hẽbit admoĩtio qd̾ agat. ordinatur¬

Expanded text:
 sed residem et inexercitatum ad inveniendam officiorum viam, quam admonitio demonstrat. " Expelle," inquit, " falsas opiniones de bonis et malis, in locum autem earum veras repone, et nihil habebit admonitio, quod agat." Ordinatur
Abbreviated transcription (Latin):
inꝙͣ ueras opĩones hñti de bomo malis¬
q sũt nccͣia an nõ hñti. qui nõ ht̃ nchil
a te adiuabit᷑. aures eiꝰ qͣria monitioĩb
tius fama possedit. Qui nõ ht̃ exactũ udi¬
cii de fugiẽdis petẽdis q scit sͥ faciẽd̾. scit¬

Expanded text:
 veras opiniones habenti de bonis malisque sunt necessaria an non habenti ? Qui non habet, nihil a te adiuvabitur; aures eius contraria monitionibus tuis fama possedit. Qui habet exactum iudicium de fugiendis petendisque, scit, quid si
Abbreviated transcription (Latin):
gatioẽs ⁊ laudatioẽs/ oĩa ista moĩtionũ
gnͣa sũt ꝑ ista ad ꝑfectũ aĩ statũ per¬
uenit᷑. Nulla res magis aĩos honesta
ꝯu̾satio. paulatĩ enĩ descẽdit ⁊ ĩ peccoͬa
⁊ uini p̃ceptoꝵ obtinet freꝙ̃t̾ aspici fre¬
quẽt̾ audiri. Occursus mehercules ip̃e
ꝓfuisse minuta quedã ut ait fedron
Aĩolia cũ mordẽt nõ sentiũt᷑ adeotenꝰ

Expanded text:
tiones. Omnia ista monitionum genera sunt. Per ista ad perfectum animi statum pervenitur. Nulla res magis animis honesta rorum conversatio. Paulatim enim descendit in pectora, et vim praeceptorum obtinet frequenter aspici, frequenter audiri. Occursus mehercules ipse ofuisse. " Minuta quaedam," ut ait Phaedon, " animalia cum mordent non sentiuntur; adeo ten
Abbreviated transcription (Latin):
prude̾tia ⁊ iusticia officus ꝯstat. officia p̾¬
iudiciũ ꝯfirmat᷑ officioꝵ executioẽ ad quã
p̃cepta ꝑducũt᷑. utraq enĩ int̾ se ꝯsẽtũt¬
sũt Falsũ c̃. nã de maemus ac ncͣciis rebꝰ
nõ sũt funta tenues aũt diffẽntias hñt
quas exigũt tpra loca ꝑsone. s hus q dũ
tur p̾cepta gn̾alia. nemo inqͥt p̃ceptis cu¬
rat insamã. gͦ ne malicia qͥdẽ dissiłe est
nã si insamã sustule̾i̾s sanitas reddica ẽ
si flas opĩones exclusmmiꝰ nõ statĩ seꝗt᷑

Expanded text:
prudentia et iustitia officiis constat, officia praeiudicium confirmatur officiorum exsecutione, ad quam praecepta perducunt. Utraque enim inter se consentsunt." Falsum est. Nam de maximis ac necessariis rebus non sunt infinita. Tenues autem differentias habent, quas exigunt tempora, loca, personae, sed his quoque dantur praecepta generalia. " Nemo," inquit," praeceptis curat insaniam; ergo ne malitiam quidem." Dissimile est. Nam si insaniam sustuleris, sanitas redit, at si falsas opin
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ĩuoluta ceno suo iacẽt fediꝰ ichil
demq ip̃os opifices intuere ꝑ quoꝵ
aduocatũ bone mẽtis e tanto fremitu
surret u̾ba q̃ dicãt nõ ẽ q̃ ĩiudeas istis
quos magnos felices q ppłs uocat.
tue fastidiũ faciat ille sub illis fustib
mita deicit. si uis excerceri tͥ utile. nlli̾
aũt graue ĩperiũ submone uicia młti
ĩueniũt᷑ qui ignẽ inferãt urbib qui ĩ

Expanded text:
et involuta caeno suo iacent, foedius, nihil et involuta caeno suo iacent, foedius, nihil Denique ipsos opifices intuere, per quadvocatum bonae mentis et in tanto fremitu surret verba, quae dicat: non est quod invideas istis, quos magnos felicesque populus vocatuae fastidium faciat ille sub illis fascibus mita deicit. Si vis exercere tibi utile, nulli autem grave imperium, summove vitia. Multi inveniuntur qui ignem infera
Abbreviated transcription (Latin):
scit᷑. sic gͦ aliꝗs custos ⁊ aure̾ subinde ꝑ¬
uellat. abigat q rumores ⁊ reclamẽt
ppłis laudãtib Erras enĩ si existimas
nobiscũ uicia nasti suꝑuenerũt ĩgestu
nichil quo auariciã niͣn irritaret po¬
suit ĩ aꝑto pedib auꝵ argẽtũq subie¬
erexit ad celũ ⁊ qͥtqͥd mag̾sicũ mirũq
fecerat iuideri a suspiciẽtib uoluit lort
occãsusq ⁊ ꝓper ãtis mũdi uolubiles
cursũ inter diu terrena apcrientẽ nocte
celestia tardos sydeꝵ incessus si ꝯpares
toti. Citatissimos aũt si cogites qͣta spa¬
tia nõ ꝙͣnit̾iissa uelocitate circueant
defectus solis ac lune ĩuicẽ obstãtiũ alia
deinceps digna miratu siue ꝑ ordinor
subeũt siue subitis cãis mota prosiliũt
⁊ nocturui igniũ tractus ⁊ sine ullo iccu
mala nr̃a tradimꝰ nec erubescimiꝰ
sũma aput nos hri que fuerãt yma
terraꝵ. Illis scire ꝙͣ flos ocłos tuos de¬
ceꝑit fulgor. Nichil ẽ istis ꝙͣdiu mersa

Expanded text:
is custos et aurem subinde pervellat abigatque rumores et reclamet populis laudantibus. Erras enim, si existimas nobiscum vitia nasci; supervenerunt, ingesta Nihil quo avaritiam nostram inritaret, posuit in aperto. Pedibus aurum argentumque subieerexit ad caelum et quidquid magnificum mirumque fecerat, videri a suspicientibus voluit. Ortus occasusque et properantis mundi volubilem cursum, interdiu terrena aperientem, nocte caelestia, tardos siderum incessus si conpares toti, citatissimos autem si cogites, quanta spatia numquam intermissa velocitate circumeant, defectus solis ac lunae invicem obstantium, alia deinceps digna miratu, sive per ordinem subeunt sive subitis causis mota prosiliunt, ut nocturnos ignium tractus et sine ullo ictu mala nostra tradidimus nec erubescimus summa apud nos haberi, quae fuerant ima terrarum, vis scire, quam falsus oculos tuos deceperit fulgor ? Nihil est istis, quamdiu mersa
Abbreviated transcription (Latin):
ĩtaq ĩ unũ ꝯferẽda sũt ⁊ iũgẽda ut plo
ualeãt ãiuq magis alleuẽt. aut si p̃¬
cepta nichil adiuuẽt oĩs institutio tol¬
lenda ẽ ĩp̃a na ꝯtenti ẽẽ debemꝰ hoc qui
dicũt nõ uide̾t aliud eẽ ĩgenũ hoĩs ⁊ erecti
aliud tardi ⁊ hebetis utiq alius utiq in¬
gemosior ẽ. ngenii uis p̾ceptis alit et
crescit. nouasq ꝑsulasiones adicit ĩna¬
ht̃ recta decreta ꝗd illũ admoĩtiones ui¬
liberet. nõ eĩ extĩcta ĩ illo ĩdoles naͣlis est
s obscurata ⁊ opp̾ssa. sic qͦ tẽptat resur
fecit nec enecuit. hãc enĩ ue disciplina ꝯdẽ

Expanded text:
renda sunt et iungenda, ut plus valeant animumque magis adlevent. Aut si praecepta nihil adiuvant, omnis institutio tollenda est, ipsa natura contenti esse debemus. Hoc qui dicunt, non vident alium esse ingenii mobilis et erecti, alium tardi et hebetis, utique alium alio ingeniosiorem. Ingenii vis praeceptis alitur et crescit novasque persuasiones adicit innait, " non habet recta decreta, quid illum admonitiones iliberetur; non enim extincta in illo indoles naturalis est, sed obscurata et oppressa. Sic quoque temptat resurgfecit nec enecuit; hanc enim ne disciplina quide
Abbreviated transcription (Latin):
repetenda siña ẽ factũ ẽẽ ambitũ scitis
⁊ hoc uos scire om̃s scuit. scis amicicias
scãs colendas eẽ s nõ facis scis ĩprobu
ẽẽ qui ab uxore pudiciciã exigit. ip̃e alic̃ã¬
⁊ corruptor uxoꝵ scis ut illi ml cũ adus¬
tero sit tibi nil ẽẽ debe̾ cũ pelice. nõ facis

Expanded text:
 scitis, et hoc vos scire omnes sciunt." Seis amicitias sancte colendas esse, sed non facis. Seis inprobum esse, qui ab uxore pudicitiam exigit, ipse alienarum corruptor uxorum; scis ut illi nil eum adultero, sic tibi nil esse debere cum paelice, et non facis.
Abbreviated transcription (Latin):
me exit ne uelut ꝑ tenebras euũ igno¬
bile emetiar. ut aga uitã ut nõ p̃terear
Queris ꝗd sit amplissimũ uite spaciũ. us¬
ꝙ ad sapĩa uiue̾. qui ad illã ꝑueĩt atci¬
git nõ lõgissimũ finẽ s maxiy Ille uero
głiet᷑ audact̾ ⁊ diis agat grͣas. int̾qr eos

Expanded text:
me exige, ne velut per tenebras aevum ignobile emetiar, ut agam vitam, non ut praetervehar, Quaeris quod sit amplissimum vitae spatium ? Usque ad sapientiam vivere. Qui ad illam pervenit, attigit non longissimum finem, sed maximum. Ille vero glorietur audacter et dis agat gratias in
Abbreviated transcription (Latin):
nos ꝓfice̾ p̃cepta. nã ꝙ̃ adm̃ sola nõ pro¬
quib mẽ̾s mota ẽ nõ erepta. leges iꝗt
mũ õiu ob hoc ille nõ ꝑsuadẽt qr im
nãt᷑ ad hoc nõ cogũt s exorãt deide
rãt s docẽt. in hac re dissentio a possi
uelut enussa diuunitꝰ uox sit. iubeat
nõ disputet. Nichil uidet᷑ mͥ frigidiꝰ
nichil meptiꝰ ꝙͣ lex cũ ꝓlogo me ne dic
uitates usas malis legib. At nõ aput

Expanded text:
nos proficere praecepta. Nam quemadmodum sola non proquibus mens mota est, non erepta. " Leges," Primum omnium ob hoc illae non persuadent, quia minantur, at haec non cogunt, sed exorant. Deinde rant, sed docent. In hac re dissentio a PosidVelut emissa divinitus vox sit; iubeat, non disputet. Nihil videtur mihi frigidius, nihil ineptius quam lex cum prologo. Mone, dic, i videbis civitates usas malis legibus. " At non apud
Abbreviated transcription (Latin):
paucis ꝓmictit p̾stare oib nõ põt. Sapi¬
det quomõ loqui debeat. quomõ ꝑcede̾
quomõ ĩ publico se gerẽ quomõ ĩ pͥuato
erit ip̃o quẽ monebit insamor. Si bilis in¬
gra curanda ẽ ⁊ ip̃a furõis cã remouẽda
Idẽ ĩ hoc alio aĩ furore faciendũ ẽ ip̃i di¬
scuti debet. alioqu abibũt ĩ uanũ monẽ¬
tiũ u̾ba. ħ ab aristone dicũt᷑. cui rũdebimꝰ
ad singła pͥmũ adu̾sus illud qd̾ agit. si
ꝗd obstat octo̾ ⁊ ĩpedit uisũ debe̾ moue̾i
dio quo pniget᷑ acies ⁊ officiẽte sibi mora¬
effugiat. nat᷑a enĩ uitemꝰ cui usũ sin
reddit qui remonit obstãtia. quid autẽ
cuiq debeant᷑ officia na nos docet. deinde
cuiꝰ curata suffusio ẽ. hic nõ ꝑtinꝰ cum
uisũ recepit aliis q᷑ põt redde̾ inalicia libe¬

Expanded text:
paucis promittit, praestare omnibus non potest; sapidet, quomodo loqui debeat, quomodo procedere, quomodo in publico se gerere, quomodo in privato, erit ipso, quem monebit, insanior. Ei bilis nigra curanda est et ipsa furoris causa removenda. Idem in hoc alio animi furore faciendum est. Ipse discuti debet; alioqui abibunt in vanum monentium verba." Haec ab Aristone dicuntur; cui respondebimus ad singula. Primum adversus illud, quod ait, si quid obstat oculo et inpedit visum, debere removeri. dio, quo purgetur acies et officientem sibi moraeffugiat. Natura enim videmus, cui usum sui reddit qui removet obstantia. Quid autem cuique debeatur officio, natura non docet. Deinde cuius curata suffusio est, is non protinus eum visum recepit, aliis quoque potest reddere; malitia libe
Abbreviated transcription (Latin):
utẽdũ sit ex audiet nͨ tudꝰ quomodo
ꝑiculosa ꝯtẽpnat. efficias oportet ut
sciat peciunã nec bonũ nec malũ ẽẽ. os¬
tẽdas illi miẜrimos diuites. efficias ut
sepe in dolore ꝙ pati lex ẽ magnũ esse
solatiũ qd̾ ad uenimẽ redit. In dolore
ꝓ remedio futurã obstinationẽ aĩ qui

Expanded text:
utendum sit, exaudiet, nec timidus, quomodo utendum sit, exaudiet, nec timidus, quomodo periculosa contemnat. Efficias oportet, ut sciat pecuniam nec bonum nec malum esse; ostendas illi miserrimos divites. Efficias, utsaepe in morte, quam pati lex est, magnum esse solacium, quod ad neminem redit; in dolore pro remedio futuram obstinationem animi, qui
Abbreviated transcription (Latin):
nacius sit an oẽs faciat suꝑuacuos.
qui hãc ꝑtẽ uideri uolũt suꝑuacuã hoc
aũt. Si ꝗd oculis oppõitã morat᷑ aciẽ
emouẽdũ ẽ illo quide obiecto oꝑa ꝑdi¬
dit qui p̃̾cipit sic ambulabis illo ma¬
nũ porriges. eodẽ mõ ubi aliqͣ res obte¬
cat aĩu ⁊ ad officioꝵ despiciẽdũ ordĩe
ĩpedit. nichil agit qͥ p̃cipit. sic uiues
cũ pr̃e sic cũ uxore.nichil eĩ ꝓficiẽt p̾¬
cepta ꝙͣdiu mẽti error offusus ẽ. sic il¬
le discutit᷑. appebit ꝗd utiq debeat᷑ offi¬
tio. alioqu doces illo ꝗd sano faciẽd̾ sit
nõ efficis sanũ pauꝑi ut agat. diuite.
mõstras. hoc quomõ manẽte pauptate
fieri põt ostẽdis esuriẽti ꝗd tãꝙͣ satur
faciat. fixã pociꝰ medullis famẽ det̾he
¶Idẽ tͥ de oĩb uicuis dico. ip̃a remouẽda st̃
nõ p̾cipiẽdũ qd̾ sĩ illis manẽtib non
põt. nͥ opimões falsas quib labor amiꝯ
expuleris. nec auarꝰ quomꝰ de pecuma

Expanded text:
acuus sit an omnes faciat supervacuos. Qui hanc partem videri volunt supervacuam, hoc aiunt: " Si quid oculis oppositum moratur aciem, removendum est. Illo quidem obiecto operam perdit qui praecipit: sic ambulabis, illo manum porriges. Eodem modo ubi aliqua res occaecat animum et ad officiorum dispiciendum ordinem inpedit, nihil agit qui praecipit: sic vives cum patre, sic cum uxore. Nihil enim proficient praecepta, quamdiu menti error offusus est; si ille discutitur, apparebit, quid cuique debeatur officio. Alioqui doces illum, quid sano faciendum sit, non efficis sanum. Pauperi ut agat divitem monstras; hoc quomodo manente paupertate fieri potest ? Ostendis esurienti quid tamquam satur faciat; fixam potius medullis famem detrahe. " Idem tibi de omnibus vitiis dico: ipsa removenda sunt, non praecipiendum quod fieri illis manentibus non potest. Nisi opiniones falsas, quibus laboramus, expuleris, nec avarus, quomodo pecunia
Abbreviated transcription (Latin):
poꝵ nr̃oꝵ hĩtus erigit᷑ ⁊ spectat in celu
iter nactus ẽ. uadit audaciter ꝯtẽptor oĩu
n ͨ ad pecumã respicit aurũq ⁊ argẽtu
illis in quib latuere tenebris dig̾ssiã
nõ adhuc estimat splẽdorẽ ꝙ ĩpitior u̾
berat oculos s adu̾tero a celo ex quo illa
secreuit cupiditas nra ⁊ effodit. Scit ĩꝙ
alibi põĩtas eẽ diuicias ꝙͣ quo ꝯgerũt
ãiu ĩpleri debe̾ nõ archã. hũc ĩponere

Expanded text:
orum habitus erigitur et spectat in caelum, hoc iter nactus est, vadit audaciter contemptor omnium nec ad pecuniam respicit aurumque et argentum illis, in quibus iacuere, tenebris dignissima, non ab hoc aestimat splendore, quo inperitorum verberant oculos, sed a vetere caeno, ex quo illa secrevit cupiditas nostra et effodit. Scit, inquam, aliubi positas esse divitias quam quo congeruntur; animum impleri debere, non arcam. Hunc inponere
Abbreviated transcription (Latin):
quã qui bñ intellexit ac didicit ꝗd ĩ qͣq
re faciendũ sit sibi ip̃e p̃cepit. Quẽadm
qui iaculari discit destinatũ locũ captat
⁊ manũ format ad dirigẽda q̃ mittit. cũ
hũc uiꝵ ex disciplina ⁊ ex̾atutioe p̃cepit
Quocũq uult illa utit᷑. didicit eñ nõ ħ
aut illud fac̾e̾ s qͥcũq uolũit. Sic qui se
ad totã uitã instruxit nõ desidat ꝑticłatĩ
admone᷑ doctꝰ indoctũ. nõ eĩ quoniõ cũ
uxore aut cũ filio uiue̾t s qͦmõ bñ uiue̾t¬

Expanded text:
Quam qui bene intellexit ac didicit, quid in quaque re faciendum sit sibi ipse praecipit. Quemadmodum qui iaculari discit, destinatum locum captat et manum format ad derigenda quae mittet, eum hanc vim ex disciplina et exercitatione percepit, quocumque vult illa utitur, didicit enim non hoc aut illud ferire, sed quodcumque voluerit: sic qui se ad totam vitam instruxit, non desiderat particulatim admoneri, doctus in totum, non enim quomodo cum uxore aut cum filio viveret, sed quomodo bene vive
Abbreviated transcription (Latin):
Scimꝰ ꝙ̃ adñ solẽ luna p̾teͣat qͣre tãdior
uelociorẽ post se relĩqͣt quõ luce̾ accipiat
aut ꝑdat q̃ cã reducat noctẽ q̃ reducat
diẽ. illuc eũdũ ẽ ubi ista ꝓpius aspicias
nec hac spe inꝗt sapiẽs ille forciꝰ ex eo
ꝙ patrͣ mͥ ad deos meos iter iudico me¬
rui quidẽ admitti ⁊̃ int̾ illos fui aĩu qr
illo ineũ usi ⁊ ad me illi suũ miserãt
s tollũt de medio puta ⁊ post mortẽ inch
ex hoĩe restare. Eque magnũ ãĩu hẽo
ĩ si nusꝙͣ trãsiturꝰ excedo. nã tã młtis
iuxit ãnis ꝙͣ potuit ⁊ paucoꝵ u̾suũ liber
ẽ ⁊ quidẽ laudãdꝰ atq utilis. annales
aunales. nũꝗd feliciorẽ iudicas eũ ꝗ sũ¬
tas ut uigulari ĩ spoliario ꝙͣ ĩ arena ma¬
lit. nõ maiore spacio alter alt̾m p̾cedimꝰ
nũniu ẽ de quo solicitissie agit᷑. ꝗd ad rr̃¬

Expanded text:
 solem luna praetereat, quare tardior velociorem post se relinquat, quomodo lumen accipiat aut perdat, quae causa inducat noctem, quae reducat diem. Illuc eundum est, ubi ista propius aspicias. " Nec hac spe," inquit sapiens ille, " fortius exeo, quod patere mihi ad deos meos iter iudico. Merui quidem admitti et iam inter illos fui animumque illo meum misi et ad me illi suum miserant. Sed tolli me de medio puta et post mortem nihil ex homine restare; aeque magnum animum habeo, etiam si nusquam transiturus excedo." "Non tam multis vixit annis quam potuit." Et paucorum versuum liber est et quidem laudandus atque utilis; annales annales. Numquid feliciorem iudicas eum, qui sumtas, ut iugulari in spoliario quam in harena malit ? Non maiore spatio alter alterum praeeedMinimum est, de quo sollicitissime agitur. Quid a
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩe. s marito suadet q̃o se ge
ros dño quo mõ seruos rogat. Quidã solã
receper̃t cet᷑as qͣiͣ extͣ utilitatẽ nr̃am
uagantes reliq̃rt tãꝙͣ quis possec de ꝑ¬
te sua dice̾ nͥ qui sũmã pͥus tociꝰ uite
ꝯplexus ẽ. S aristõ stoicꝰ ꝯͣrio hãc ꝑtẽ

Expanded text:
hominem, sed marito suadet quomodo seros, domino quomodo servos regat, quidam solam receperunt, ceteras quasi extra utilitatem nostram vagantes reliquerunt, tamquam quis posset de parte suadere nisi qui summam prius totius vitae complexus est. Sed Ariston Stoic
Abbreviated transcription (Latin):
eũ cui ꝙͣtulũcũq tpr̃is ꝯtĩgit bñ collo¬
catũ ẽ uidit em̃ uerã lucẽ nõ fuit unꝰ
e młtis ⁊ iuxit ⁊ uiguit. aliqñ sereno
usus ẽ. aliqũ ut solet ualidi syderis
fulgur ꝑ nubila emicuit. ed q̃ris ꝙͣͣ¬
diu uixit. uxit ad posteros usq trãsi¬
luit ⁊ se ĩ mẽoriã dedit. n ͨ iõ mͥ plures
annos accede̾ recusauerĩ.nichil tũ mͥ
ad beatã uitã defuisse dicã si spaciĩ eiꝰ
nicidat᷑. nõ eĩ ad eũ diẽ me aptaui quẽ

Expanded text:
ris contigit, bene conlocatum est. Vidit enim veram lucem. Non fuit unus e multis. Et vixit et viguit. Aliquando sereno usus est, aliquando, ut solet, validi sideris fulgor per nubila emicuit. Quid quaeris quamdiu vixerit ? Vivit; ad posteros usque transiluit et se in memoriam dedit. Nec ideo mihi plures annos accedere recusaverim, nihil tamen mihi ad beatam vitam defuisse dicam, si spatium eius inciditur. Non enim ad
Abbreviated transcription (Latin):
p̾occupare. Utrũq decreta phĩe faciũt
a si p̃cepta singłis damꝰ ĩ ꝯp̃hẽsibile
opus c̃ alia eiĩ dare debeniꝰ feneranti
alia colenti agrũ alia negocianti alia
regũ amicicias sequẽti alia pares alia¬
 inferiores amaturo in mat̾ moĩo p̃cipi¬
as quom̃o uiuat cũ uxore aliqͥs quã
uirginẽ duxit quomõ cũ ea q̃ alicꝰ añ

Expanded text:
occupare. Utrumque decreta philosophiae faciunt;ea si praecepta singulis damus, inconprehensibile opus est. Alia enim dare debemus faeneranti, alia colenti agrum, alia negotianti, alia regum amicitias sequenti, alia pares, alia inferiores amaturo. In matrimonio praecipies, quomodo vivat eum uxore aliquis, quam virginem duxit, quomodo eum ea, quae alicuius ante
Abbreviated transcription (Latin):
sic socio qͣre qr iustũ ẽ. Oĩa ista mͥ dẽ
iusticia locutus tradis illic ĩuemo e¬
ꝗtatẽ ꝑ se expetẽda nec metu nos ad
illã cogi nͤ mercede ꝯduci nec ẽc̃ iustũ
cui ꝗtꝙͣ in hac iurtute placet p̾t̾ ip̃a¬

Expanded text:
 Quia iustum est. Omnia ista mihi de iustitia locus tradit. Illic invenio aequitatem per se expetendam, nec metu nos ad illam cogi nec mercede conduci, non esse iustum, cui quidquam in hac virtute placet praeter ipsam
Abbreviated transcription (Latin):
ullas post mortẽ minas eoꝵ quib us
me nec uncus nec ꝓiecti ad ꝯtumelia
cadau̾is laceratio fed̾a iusurs. neminẽ
de sup̾mo officio rogo nulli reliqͥas me¬
as comẽdo ne ꝗs ĩsepultꝰ eẽt reꝵ nat᷑a
dit diẜte micenas ait. nec tumulũ curo
sepelit na relictos alte putas dixise.
huĩt eĩ ĩgeniũ ⁊ grãde ⁊ uirile nͥ illud se¬
cũdis cinxisset. Uale. Incip̃ lib̾ xuͦ Eplã¬

Expanded text:
ullas post mortem minas eorum, quibusme nec uncus nec proiecti ai contumeliam cadaveris laceratio foeda visuris. Neminem de supremo officio rogo. nulli reliquias meas commendo. Ne quis insepultus esset, rerum natura det. Diserte Maecenas ait: Nec tumulum curo. Sepelit natura relictos. Alte cinctum putes dixisse. Habuit enim ingenium et grande et virile, ruri illud secundis discinxisset. VALE. Seneca L
Abbreviated transcription (Latin):
pħi q̃reba̾i̾s tãꝙͣ ⁊ potuiss diutiꝰ
Uiu̾e ⁊ debuiss equitatẽ utã de¬
q̃rit᷑ ille ĩ medio cursu raptus ẽ q̃r ille
nõ rapit᷑ q̃r senectutẽ sͥ ⁊ aliis grauẽ
extẽdit. utrũ obsecro te eꝗus uidicas tẽ
ut dui uiuamꝰ curãdũ ẽ s ut satis. nõ
ut dui uiuas fcõ opꝰ ẽ ut satis aĩo. lõ

Expanded text:
 potuisset diutius vivere et debuisset, aequitatem tuam de" quare ille in medio cursu raptus est ? Quare ille non rapitur ? Quare senectutem et sibi et aliis gravem extendit ? " Utrum, obsecro te, aequius iudicas te ut diu vivamus curandum est, sed ut satis; nam ut diu vivas, fato opus est, ut satis, a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗs deinde relicti eiꝰ futurꝰ sit exitꝰ qͣrit
S ut ex baiba capillos detonsa negli¬
gimꝰ ita ille diumꝰ aĩus eg̾isurꝰ hoĩe
qd̾ recepta culũ suũ ꝯferat᷑ illud exclu:¬
dat an terra ꝯtegat an ferre distrahãt
nõ magis ad se uidicat ꝑtine̾ ꝙͣ scd̾as

Expanded text:
s deinde relicti eius futurus sic exitus quaerit. Sed ut ex barba capilloque tonsa neglegimus, ita ille divinus animus egressurus hominem. quo receptaculum suum conferatudat an terra conterat an ferae distrahant. non magis ad se iudicat pertinere quam secundas
Abbreviated transcription (Latin):
pidũ ẽ. sic aliꝗs beatus ẽ aliꝗs miser aliꝗs
n ͨ beatꝰ nͨ miser. uolo hãc ꝯtͣ nos poĩtu
ymaginẽ excutẽ̾. si tepido illi plus frigidi
ingessero fiet frigidũ. si plus calidi af¬
fudero fiet nouisse calidũ. at hiuc nec
misero nec beato ꝙͣ tũcũq ad miẜias adie¬
cero miser nõ erit. ꝙ̃ adm̃ dicitis gͦ ĩ agro
ista dissilis ẽ demnde trado tͥ hoĩe nͨ mist¬
rũ nͨ beatũ. huic adicio cecitatẽ uõ fit mi¬
ser adicio debilitatẽ nõ fit miser. adicio
dolores ꝯtinuos ⁊ graues miser nõ fit
quãtã młta mala in miseriã uitã non
tnͣsferũt nec ex beata quidẽ educũt. si nõ
põt ut dicitis sapiẽs ex beato ĩ miseꝵ de¬
cide̾ ñ põt ĩ nõ beatũ. qͣre eĩ qͥ illa cepit a¬

Expanded text:
 sic aliquis beatus est, aliquis miser, aliquis nec beatus nec miser." Volo hanc contra nos positam imaginem excutere. Si tepido illi plus frigidi ingessero, fiet frigidum. Si plus calidi adfudero, fiet novissime calidum. At huic nec misero nec beato quantumcumque ad miserias adiecero, miser non erit, quemadmodum dicitis; ergo imago ista dissimilis est. Deinde trado tibi hominem nec miserum nec beatum. Huic adicio caecitatem; non fit miser. Adicio debilitatem; non fit miser. Adicio dolores continuos et graves; miser non fit. Quem tam multa mala in miseram vitam non transferunt, ne ex beata quidem educunt. Si non potest, ut dicitis, sapiens ex beato in miserum decidere, non potest in non beatum. Quare enim qui labi coepit, a
Abbreviated transcription (Latin):
nã. cũ uirtutẽ unicũ bonũ hoĩs ada¬
maui̾t. turpitudinẽ solũ malũ fug̾ĩt
montorẽ nõ desid̾auit ad singła ꝗ dicat
sic incede. sic cena hoc uiro hoc feĩe ħ
marito hoc celibi ꝯuẽit.Ĩta enĩ ꝗ dili¬
gẽtissiẽ monuerĩt ip̃a face̾ nõ possunt
hec pedagogꝰ puero hec auia nepoti p̃

Expanded text:
am, cum virtutem unicum bonum hominis adamaverit, turpitudinem solum malum fugerit, monitorem non desiderant ad singula, qui dicat: sic incede, sic cena. Hoc viro hoc feminae, hoc marito hoc caelibi convenit. Ista enim qui diligentissime monent, ipsi facere non possunt. Haec paedagogus puero, haec a
Abbreviated transcription (Latin):
Incredibilia nobis hoc uident᷑ ⁊ supͣ hũanã
nãm excurrẽtia. maiestatẽ eĩ eiꝰ ex mͣai
ĩbecillitate metim̃ ⁊ uitiis nr̃is nomẽ uir¬
tutis ĩponimꝰ Quid porro nõ eque ĩcirdi¬
bile uidet᷑ aliquẽ ĩ sũmis cruciatib poĩtꝰ

Expanded text:
Incredibilia nobis haec videntur et supra humanam naturam excurrentia. Maiestatem enim eius ex nostra inbecillitate metimur et vitiis nostris nomen virtutis inponimus. Quid porro ? Non aeque incredibile videtur aliquem in summis
Abbreviated transcription (Latin):
uiro. huic malicie uis q̃dã ĩest qr aĩ
ht̃ ĩmobilẽ ad pͥua illa agitare malicia
⁊ ca agitata abest. de bono nõ ẽ adhuc
bonꝰ s in bonũ fingit᷑. cuicũq añt decet᷑
aliqͥd ad bonũ malus ẽ. s si cur uirtꝰ aĩ¬
mꝰ q ĩ corͤ p̃sẽs hic deos equat illo tẽdit
orignus sue memor nemo ĩprobe conat᷑¬
eo asce̾de̾ unde descẽderat. Quid ẽ aũt cir
nõ existimes ĩ eo diuini aliqͥd e̾xiste̾ qd¬

Expanded text:
viro huic malitiae vis quaedam inest, quia animum habet mobilem ad prava. Illa apparens malitia et exagitata abest ; non est adhuc bonus, sed in bonum fingitur. Cuicumque autem deest aliquid ad bonum, malus est. Sed Si cui virtus animusque in corpore praesens, hic deos aequat, illo tendit originis suae memor Nemo inprobe eo conatur ascendere, unde descenderat. Quid est autem cur non existimes in eo divini aliquid existe
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ẽ qui nͣalib boĩs destituit᷑. ut ualitu¬
dine ut iẽbroꝵ integ̾tate qd̾ inc̾dibiliꝰ
uidet᷑ id ꝯcedis aliquẽ ĩ maxĩs ⁊ ꝯtimus
dolorib nõ eẽ miserũ ẽẽ ⁊̃ ⁊ beatũ qd̾ le¬
uiꝰ ẽ negas beatissimũ ẽẽ. atqͥ si põt u̾ts
ẽẽ effice̾ ne miser aliqͥs sit faciliꝰ effi¬
ciet ut beacissimꝰ sit. ninꝰ enĩ int̾ualli¬
hẽto abeato ad beatissimũ restat ꝙͣ a
misero ad beatũ. an qr res tm̃ ualet ut
ter ceptũ calamitatib int̾ beatos locet
nõ põt adice̾ qd̾ suꝑest ut beatissimũ fa¬
ciat in sũmo deficit cliuo. comoda sũt
ĩuicta ⁊ incomoda. ut̾q exͣ nos. si nõ ẽ
miser uir bonus ꝙͣuis oĩb p̃mat᷑ ĩcomo

Expanded text:
on est, qui naturalibus bonis destituitur ut valitudine, ut membrorum integritate." Quod incredibilius videtur, id concedis, aliquem in maximis et continuis doloribus non esse miserum, esse etiam beatum; quod levius est, negas, beatissimum esse. Atqui si potest virtus efficere, ne miser aliquis sit, facilius efficiet, ut beatissimus sit. Minus enim intervalli a beato ad beatissimum restat quam a misero ad beatum. An quae res tantum valet, ut ereptum calamitatibus inter beatos locet, non potest adicere quod superest, ut beatissimum faciat ? In summo deficit clivo? Commoda sunt in vita et incommoda, utraque extra nos. Si non est miser vir bonus, quamvis omnibus prematur inc
Abbreviated transcription (Latin):
nisi qd honestũ ẽ. q̃ nec hõis uͨ fortune
munerib deleri pot̾. cuiꝰ hoc p̃ciũ ẽ nõ
posse p̃cio copi. hãc pħia fuisse illo ru¬
di seculo quo ad huc artisia a deerant
⁊ ip̃o usu discebãt utilia nõ credo sic̃ aut
fortiata tpr̃a cũ in medi. Iacẽne bnfa¬

Expanded text:
nec hominis nec fortunae muneribus deleniri potest, cuius hoc pretium est, non posse pretio capi. Hanc philosophiam fuisse illo rudi saeculo, quo adhuc artificia deerant et ipso usu discebantur utilia, non credo. Secutast fortunata tempora,cum in medio iaceren
Abbreviated transcription (Latin):
dis deficit᷑. nã ꝙ̃adm̃ incomodoꝵ onere
qs a misero nõ depͥmnt᷑. sic comodoꝵ n
opia nõ deducit᷑ abeatissio. s tñ sine in¬
comodis beatissimꝰ ẽ qui nõ ẽ sub inco¬
modis miser aut põt illi eripi bonũ suũ
si põt minui paulo añ diceba igniculũ
nichil ꝯferre lumini solis. claritate eĩ
int̾ oppõĩta. ⁊ ꝙͣuis aliqͥd int̾iacet qd̾
nos ꝓhibeat eiꝰ aspectu in ope ẽ cursu
offe.t᷑ quociẽs int̾ nubila luxit. nõ est
sereno niuor nec tardior quidẽ ꝯm̃
młtu int̾est utrũ aliqͥd obstet tnĩ an
ĩpediat. eodẽ mõ uirtuti oppõita meħ
detrahũt. nõ ẽ minor s minꝰ fulget
nobis forsitã nõ eque apparet ac intet
sibi eadẽ ẽ. ⁊ more solis obscuri ĩ occulto
possũt calamitates ⁊ dãpna ⁊ ĩuirie. qd̾
adu̾sus solẽ põt nebula. ĩuenit᷑ qͥ dicat¬

Expanded text:
odorum onere usque ad miserum non deprimitur, sic commodorum inopia non deducitur a beatissimo, sed tam sine commodis beatissimus est, quam non est sub incommodis miser; aut potest illi eripi bonum suum, si potest minui. Paulo ante dicebam igniculum nihil conferre lumini solis. Claritate enim inter opposita, et quamvis aliquid interiacet, quod nos prohibeat eius aspectu, in opere est, cursu suo fertur. Quotiens inter nubila eluxit, non est sereno minor, ne tardior quidem, quoniam multum interest, utrum aliquid obstet tantum, an inpediat. Eodem modo virtuti opposita nihil detrahunt; non est minor, sed minus fulget. Nobis forsitan non aeque apparet ac nitet, sibi eadem est et more solis obscuri in occulto possunt calamitates et damna et iniuriae, quod ad
Abbreviated transcription (Latin):
mora. ⁊ egrotes ⁊ ꝑdas aliqͥd ⁊ pereas
nõ ẽ tũ ꝙ istis qui te circũstrepũt credas
nichil hor malũ ẽ nichil intollerabile
aut duꝵ. ex ꝯsensu istis metus ẽ. sic
mortẽ times qũo famã. Qud aũt stul¬
tiꝰ hoĩe u̾ba metuẽte. elegant̾ demetria
nr̃ solet dic̾e eadẽ loco sibi ẽẽ uoces ĩꝑi¬
coꝵ quo uẽtre redditos crepitus. quid ẽ
ĩqͥt mea refert sursũ isti an deorsũ so¬
uent qͣta demẽtia ẽ uereĩ ne ĩfameris
ab infamib ꝙ̃ adm̃ famã extimuisti

Expanded text:
mora, et aegrotes et perdas aliquid et pereas. mora, et aegrotes et perdas aliquid et pereas. Non est tamen quod istis, qui te circumstrepunt, credas; nihil horum malum est, nihil intolerabile aut durum. Ex consensu istis metus est. Sic mortem times quomodo famam. Quid autem stultius homine verba metuente ? Eleganter Demetrius noster solet dicere eodem loco sibi esse voces inperitorum, quo ventre redditos crepitus. "Quid enim," inquit, "mea, susum isti an deosum sonent ? " Quanta dementia est vereri, ne infameris ab infamibus ? Quemadmodum famam extimuistis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uiris hũam qr nõ talib nos nec noiu
claritate distinxit nͥ dũ sumꝰ ubi uoͣ ad
finẽ mortaliũ uentũ ẽ discede in qͥt am¬
bicio õiui que terra p̾mũt sere miles es¬
to. ad oĩa pacienda pares sumꝰ nemo al¬
to fragilior ẽ aiemo ĩ crastiñ sui certior
Alexander macedonũ rex disce̾ geomet᷑a.
ceꝑat infelix sciturꝰ ꝙͣ pusilla terra ẽẽt
ex qua mĩmũ occupau̾at. ita infelix
ꝓb hoc dico ꝙ intellige̾ debrat falsũ se
gere̾ cognomiẽ. quis enĩ ẽẽ magnꝰ in
pusillo põt. erãt illa q̃ tradebãt᷑ subti¬
łia ⁊ diligenti intẽtioẽ discẽda nõ que
p̃cipeͣ posset uesanꝰ hõ ⁊ tnͣs occeanũ
cogitatioẽs suas unctẽs facilia inquit
quib q̃rẽis oĩb eadẽ sũt. nulli dare fa¬
ciliora possũt.s qͥsqͥs uolet s̾ͥ ipĩ illa
reddet faciliora quo equanimicate ⁊
doleas oportet ut scias ⁊ esuries ⁊ si¬
nescias si tibi lõgior ꝯtigit nnt̾ hoĩes

Expanded text:
ani non natalibus nos nec nominum claritate distinxit, nisi dum sumus. Ubi vero ad finem mortalium ventum est, "discede," inquit, "ambitio! omnium, quae terram premunt, siremps lex esto." Ad omnia patienda pares sumus; nemo altero fragilior est, nemo in crastinum sui certior. Alexander Macedonum rex discere geometriam coeperat, infelix, sciturus, quam pusilla terra esset, ex qua minimum occupaverat. Ita dico: infelix ob hoc, quod intellegere debebat falsum se gerere cognomen. Quis enim esse magnus in pusillo potest? Erant illa, quae tradebantur, suptilia et diligenti intentione discenda, non quae perciperet vesanus homo et trans oceanum cogitationes suas mittens. " Facilia," inquit, quibus querelis, omnibus eadem sunt. Nulli dare faciliora possum, sed quisquis volet, sibi ipse illa reddet faciliora." Quomodo ? Aequanimitate. Et doleas oportet et sitias et esurias et senescas, si tibi longior contigerit inter homines
Abbreviated transcription (Latin):
demq ut breuit̾ tibi formulã secbã. tał
ãuis ẽẽ sapiẽtis uiri debet qͣl deũ deceat
Quid põt desid̾are is cui oĩa honesta ꝯti¬
gũt. nã si possũt aliꝗd nõ honesta oferre
ad optimũ statũ. in ħus erit beata uita
se tribue̾ dicit exterius s exiguũ ad mod̾
uides aũt quale sit te nõ ẽẽ ꝯtentũ mũ
aliꝗs igniculꝰ alluxe̾i̾t qd̾ põt ĩ hac cla̾i¬

Expanded text:
Denique ut breviter tibi formulam scribam, talis animus esse sapientis viri debet, qualis deum deceat. Quid potest desiderare is, cui omnia honesta contingunt ? Nam si possunt aliquid non honesta conferre ad optimum statum, in his erit beata vita,se tribuere dicit externis, sed exiguum admodum. Vides autem quale sit die non esse contentum, nisi aliquis igniculus adluxerit. Q
Abbreviated transcription (Latin):
ppłos ⁊ situs ⁊ deẜracorruꝑit. enu̾are
om̃es facor uias lõgũ ẽ hoc unũscio ⁊¬
Dĩa mortaliũ oꝑa mortalitate dãpna¬
ta sũt. Int̾ ꝑitura uiumꝰ. hec gͦ atu
eramoi solatia admoneo liberali m̃o
incredibili quodã pat̾e sue amore fra¬
ganti que for̾tasse ꝯstipta ẽ ut ĩ mẽ¬
lius exc̃itaret᷑. sepe maiori fortu̾e legũ
frcit ĩ iuria. młta cecider̃t ut altius
ti urbis ĩnicus alleuat rome s̾ ĩcẽdia
ab hoc unũ dolori ẽẽ ꝙ sciret melior a
taturos om̃es ut maiora c̾cioraq ꝙͣ
amisere restituant᷑. sint utinã diur na
⁊ moliorib aispiciis in euũ lõgia
ꝯdita. nã hinc colonie ab origie sua cẽ¬
tesimꝰ ãnus etas ne hor quidẽ extrema
a plauco deducta ĩ hac frequẽtia luci
casus int̾ spaciũ hũane senectutis.
itaq formet᷑ aĩus ad intellectũ pacĩa¬
q sortis sue ⁊ sciãt nchil ĩ usũ ẽẽ for¬

Expanded text:
os et situs deserta corruperit. Enumerare omnes fatorum vias longum est. Hoc unum scio: omnia mortalium opera mortalitate damnata sunt, inter peritura vivimus. Haec ergo atque eiusmodi solacia admoveo Liberali nostro incredibili quodam patriae suae amore flagranti, quae fortasse consumpta est, ut in melius excitaretur. Saepe maiori fortunae locum fecit iniuria. Multa ceciderunt, ut altius ti urbis inimicus aiebat Romae sibi incendia ob hoc unum dolori esse, quod sciret meliora staturos omnes, ut maiora certioraque quam amisere restituantur. Sint utinam diuturna et melioribus auspiciis in aevum longius condita! Nam huic coloniae ab origine sua centensimus annus est, aetas ne homini quidem extrema. A Planco deducta in hanc frequentiam loci casus intra spatium humanae senectutis tulit. Itaque formetur animus ad intellectum patientiamque sortis suae et sciat n
Abbreviated transcription (Latin):
renda uelocia adistis sapĩa ex quib
huic comittit᷑ ĩutilis caro ⁊ fluida re¬
ceptãdis tm̃i ⁊ bis habilis ut illait pos¬
sidomꝰ uirtus illa diuina ĩ lubricũ desiit
⁊ suꝑiorib eiꝰ ꝑtib uenerãdis atq ce¬
lestib aĩal mhers ac marcidũ attexit᷑
Illa ut cũq alt᷑a ꝗes nichil ꝗde̾ ip̃a p̃s¬
tabit aĩo s ĩpediniẽta remouebat. uo¬
luptas ultro dissoluit ⁊ õe robur emol

Expanded text:
nda, velocia; at isti sapientiam ex quibus huic committitur inutilis caro et fluida, receptandis tantum cibis habilis, ut ait Posidonius. Virtus illa divina in lubricum desinit et superioribus eius partibus venerandis atque caelestibus animal iners ac marcidum adtexitur. Illa utcumque altera quies nihil quidem ipsa praestabat animo, sed inpedimenta removebat; vol
Abbreviated transcription (Latin):
uos noceat ⁊ s mala mollicionẽ hñt
nemo eoꝵ qui illũ accusãt exꝑtus ẽ ĩtiͣ
temeritas ẽ dãpnare qd̾ nestias. at illud
tis egestate q̃relis suppliciis tedio non
sumꝰ ĩ illiꝰ pot̾ate cũ mors ĩ mea potãte¬

Expanded text:
 malam olitionem habet. Nemo eorum, qui illam accusant, expertus est. Interim temeritas est damnare, quod nescias. At illud eret tormentis, egestate, querellis, suppliciis, taedio. Non sumus in ullius potestate, cum mors in nostra pote
Abbreviated transcription (Latin):
si noliniꝰ oppͥmi nec illis ĩuisitatis
uelut nobis obstupefĩ in plenũ cogitã¬
da fortuna ẽ quociẽs asie quociens
achaie urbes uno tremore ceciderũt.
quot opida in syria qͦt ĩ macedona
deuorata sũt Cipron quociẽs uastabat
ħ clades quociẽs ĩ se paphus conuit
freꝙ̃t̾ nobis nũciati sũt totaꝵ urbiũ
interita ⁊ nos me̾ quos ista fixquẽter
miꝰ itaq adu̾sus fortuita ⁊ ꝗtꝗd ĩci¬
deit sciamꝰ nõ ẽẽ tã magnũ ꝙͣ rumo¬
ix iactet᷑. Quitas arsit opulenta or¬
⁊ excepta un tñ ĩpõita ⁊ huic nõ altis¬
simo mõti oĩu istaꝵ cintatũ qͣs nũc
magnnficas ac nobiles audis uestigia
ĩ achaia clarissiaꝵ urbiũ iã fũdam̃ta
ꝯsũpta sint nec qͥtꝙͣ exstet. ⁊ qͣ apparet
uertit dies Iuga motiũ defluĩt. tota¬
ede sede̾ regioes. operta sũt fluctibꝰ q̃
altissimos u̾tices solata nanigãtui
oĩs exitus manet siue in terra nisx
flatus qr p̾clusa iuolenti pondꝰ sub qͦ

Expanded text:
llis inusitatis velut novis obstupefieri; in plenum cogitanda fortuna est. Quotiens Asiae, quotiens Achaiae urbes uno tremore ceciderunt ? Quot oppida in Syria, quot in Macedonia devorata sunt ? Cypron quotiens vastavit haec clades ? Quotiens in se Paphus corruit ? Frequenter nobis nuntiati sunt totarum urbium interitus, et nos inter quos ista frequenter mus itaque adversus fortuita et quicquid inciderit, sciamus non esse tam magnum quam rumore iactetur. Civitas arsit opulenta or excepta, uni tamen inposita et huic non latissimo monti; omnium istarum civitatium, quas nunc magnificas ac nobiles audis, vestigia in Achaia clarissimarum urbium iam fundamenta consumpta sint nec quicquam extet, ex quo appareat vertit dies; iuga montium diffluunt, totae desedere regiones, operta sunt fluctibus qualtissimos vertices, solacia navigandum Omnes hic exitus manet, sive interna vis flatusque praeclusa via violenti pondus, sub quo
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sus ea que possũt euenire firmã¬
dus exilis tormẽta morbi bella nauf¬
gia medit̾uri. põt te pat̾e põt pat̾a t̾
casus eripe. põt te in solitudr̃e ab icere
põt hoc ip̃m in quo turba suffocat᷑ fi̾
solitudo. tota ante ocłos sortis hũane
ꝯditio ponat᷑ nec ꝙͣtũ frequẽt̾ euenit

Expanded text:
adversus ea, quae possunt evenire, firmandus. Exilia, tormenta morbi, bella, naufragia meditare. Potest te patriae, potest patriam tibi casus eripere, potest te in solitudines abigere, potest hoc ipsum, in quo turba suffocatur, fieri solitudo. Tota ante oculos sortis humanae condicio ponatur, nec quantum frequenter evenit
Abbreviated transcription (Latin):
festinãt᷑ ĩ dãpnũ. nichil pͥuatũ nichil
publicũ stabile ẽ tã hõui ꝙͣ urbuĩ fata
uoluũt᷑. int̾ placidissiã terror existit.
nichilq exͣ tumltuantib crũs mala uñ
mĩme exspectabãt᷑ erũpũt q̃ domesti¬
cis bellis stentãt regna que ext̾ius ĩ¬
pellente nullo ruũt ꝙ qͦ felicitatom¬

Expanded text:
num. Nihil privatim, nihil publice stabile est; tam hominum quam urbium fata volvuntur. Inter placidissima terror existit nihilque extra tumultuantibus causis mala, unde minime exspectabantur, erumpunt Quae domesticis bellis steterant regna, quae externis, inpellente nullo ruunt. Quota