comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cras erunꝰ. fuit illa dies qua semina tantũ
S pesq homiuũ. pͥme matͥs habit auimmꝰ aluo
Artifices natura manus admouit. ⁊ angi
Corꝑa inscerib distente condita mat̾s
N oluit eq domo uacuas enusit in auras
Editus in lucẽ iacuit sine uirib infans
Mox quadrupes rituq tulit sua m̃bra feraꝵ
P aulatimq tremens ⁊ nondũ poplite. firmo
Constitit aduitis aliquo conamine neruis
Iude ualens uelox q fuit. spatiũq iuuente
Transit. ⁊ em̾itis medii q̃ temporis annis
Labit᷑ occidue ꝑ iter detliue seuecte
Subruit. hec eui demoliturq prioris
Robora. flet q milon senior cũ spectat manes
Illos qui fuerant solidarui more feraꝵ
Herculeis similes fluidos pendere lacertos
Flet q ut in speculũ rugas aspexit aniles
Tnidaris. ⁊ secũ cur sit bis rapta reqͥrit
Tempus edax rerum tuq inuidiosa uetustas
Om̃ia detrahitis. uiciataq dentib eui
P aulatim lenta cõsumtis om̃ia morte

Expanded text:
cras erimus; fuit illa dies, qua semina tantum cras erimus; fuit illa dies, qua semina tantum spesque hominum primae matrisque habitavimus alvo. Artifices natura manus admovit et angi corpora visceribus distentae condita matris noluit eque domo vacuas emisit in auras. Editus in lucem iacuit sine viribus infans; mox quadrupes rituque tulit sua membra ferarum, paulatimque tremens et nondum poplite firmo constitit adiutis aliquo conamine nervis. Inde valens veloxque fuit spatiumque iuventae transit et emeritis medii quoque temporis annis labitur occiduae per iter declive senectae. Subruit haec aevi demoliturque prioris robora, fletque Milon senior, cum spectat inanes illos, qui fuerant solidorum mole tororum Herculeis similes! fluidos pendere lacertos; Flet quoque, ut in speculo rugas adspexit aniles, Tyndaris et secum, cur sit bis rapta, requirit. Tempus edax rerum, tuque, invidiosa vetustas, omnia destruitis, vitiataque dentibus aevi paulatim lenta consumitis omnia morte.
Abbreviated transcription (Latin):
Esse põt. nũqũa semꝑ q hodierua seq̃nti
S i crescit minor est. maior si conbͣhit orbẽ
Qͥd non in species seced̾e quatuor annũ
Aspicis. etatis ꝑ agentem imit amina nr̃e
Nam tener ⁊ lactens pueriq similimꝰ euo
Uere nouo tũc herba uirens ⁊ roboris exꝑs
Turget. ⁊ insolida est.⁊ spe delectat agrestes
O m̃ia tunc florent. floꝵ q colorib almus
L udit ager. nec adhuc uirtus in frõdib ulla e
Transit in estatẽ post uer robustior aimus
F it q ualeus iuuenis. neq enĩ robustior etas
Ulla nec uberior uec q̃ magis ardeat ulla
Excipit autõpnus posito feruere iuuentẽ
M aturus mittisq inter iuuenẽ q senẽ q
Temꝑie medius. sꝑsus qͦ tempora canis
Indeq seuit hiems tremulo uenit horrida passu
Aut spoliata suos aut qͦs ht̃ alba capillos
Nr̃a qͦ ip̃oꝵ semꝑ requie q sine ulla
Corꝑa uertunt᷑. nec qd̾ fuimus ue sumꝰ ue

Expanded text:
esse potest umquam, semperque hodierna sequente, esse potest umquam, semperque hodierna sequente, si crescit, minor est, maior, si contrahit orbem. Quid? non in species succedere quattuor annum adspicis, aetatis peragentem imitamina nostrae? Nam tener ac lactens puerique simillimus aevo vere novo est: tunc herba nitens et roboris expers turget et insolida est et spe delectat agrestes. Omnia tunc florent, florumque coloribus almus ludit ager, neque adhuc virtus in frondibus ulla est. Transit in aestatem post ver robustior annus fitque valens iuvenis: neque enim robustior aetas ulla nec uberior, nec quae magis ardeat, ulla est. Excipit autumnus, posito fervore iuventae maturus mitisque, inter iuvenemque senemque temperie medius, sparsus quoque tempora canis. Inde senilis hiems tremulo venit horrida passu, aut spoliata suos, aut quos habet, alba capillosque ipsorum semper requieque sine ulla corpora vertuntur, nec, quod fuimusve sumusve,
Abbreviated transcription (Latin):
Uela dedi. nichil est toto qd̾ ꝑstat iu orbe
Cuncta fluũt. om̃isq uagans format᷑ ymago
I p̃a qͦ assiduo labuntur tẽpora motu
N on secus ac flumẽ. neq eiũ cõsift̾e flumen
Net leuis hora põt. s ut unda repellit᷑ unda
Urgetur q eadẽ ueniens. urgetq priorẽ
Temꝑa sic fugiũt ꝑit̾ ꝑiterq sequnt᷑
Et noua sũt semꝑ. nã qd̾ fuit ante relictũ ẽ
Fitq qd̾ haut fu̾at mom̃taq cũcta nouant᷑
Cernis ⁊ imm̃sas in lucẽ tendere noctes
Et iubar hoc nitidũ nigre succed̾e nocti
Nec color est idem celi cũ lassa quiete
Tuucta iacẽt media cũq abbo lucifer exit
Clarus equo. rursusq alius cũ p̃uia lucis
Tradendũ phebo pallanoias inficit orbem
Ip̃e dei dipeus terra cũ tollitur ima
Mane rubet. terraq uubet cũ condit᷑ ima
Candidus in sũmo melior natura qd̃ illic
Aeris est. terreq ꝓcul contagia uittat
Nec par aut eadẽ nocturne forma diaue

Expanded text:
vela dedi: nihil est toto, quod perstet, in orbe. vela dedi: nihil est toto, quod perstet, in orbe. Cuncta fluunt, omnisque vagans formatur imago; ipsa quoque adsiduo labuntur tempora motu, non secus ac flumen, neque enim consistere flumen nec levis hora potest, sed ut unda impellitur unda urgeturque eadem veniente urgetque priorem, tempora sic fugiunt pariter pariterque sequuntur et nova sunt semper; nam quod fuit ante, relictum est, fitque quod haud fuerat, momentaque cuncta novantur. Cernis et emensas in lucem tendere noctes, et iubar hoc nitidum nigrae succedere nocti. Nec color est idem caelo, cum lassa quiete cuncta iacent media, cumque albo Lucifer exit clarus equo rursusque alius, cum praevia lucis tradendum Phoebo Pallantias inficit orbem. Ipse dei clipeus, terra cum tollitur ima, mane rubet, terraque, rubet cum conditur ima, candidus in summo est, melior natura quod illic aetheris est terraeque procul contagia fugit. Nec par aut eadem nocturnae forma Dianae
Abbreviated transcription (Latin):
Abstulerit mala posse pati nõ ulla putetis
Morte carẽt anime. semꝑq pͥore relicta
Sede. noius domib uiuũt. habitãt q recepte
I p̃s ego nã memini t̾iam tẽpore belli
Panthorides euphorbꝰ erã. cui pͣtore qͦndã
Hesit in adu̾so grauis hasta minoris atride
Cognoui clipeũ leue gestamina nr̃e
Nuꝑ abantheis templo inuonis in agͥs
Om̃ia mut aut᷑ nichil interit. errat ⁊ illĩc
Huc uenit. hinic illuc. ⁊ qͦslibet occupat artͥ¬
S piritꝰ. eq feris humana in corꝑa tr̃asit
Inq feras nr̃. nec tẽpore deperit ullo
Utq nouis facilis signatur cera figuris
N ec manet ut fuerat nͨ formas seruat easdẽ
S ed tñ ip̃a eadẽ ẽ. auias sic semꝑ eas dẽ
Esse. s in uarias doceo trausire figuras¬
Ergo ne pietas sit uicta cupidiue uentͥs
ꝑ cite uaticinor cognatas cede uefanda
Ertirpare auinas. nͨ sangͥne sanguis alatꝰ
Et qũi magno feror equore. plenaq uẽtis

Expanded text:
abstulerit, mala posse pati non ulla putetis! abstulerit, mala posse pati non ulla putetis! Morte carent animae, semperque priore relicta sede novis domibus vivunt habitantque receptae. Ipse ego nam memini Troiani tempore belli Panthoides Euphorbus eram, cui pectore quondam haesit in adverso gravis hasta minoris Atridae: cognovi clipeum, laevae gestamina nostrae, nuper Abanteis templo Iunonis in Argis. Omnia mutantur, nihil interit: errat et illinc huc venit, hinc illuc, et quoslibet occupat artus spiritus eque feris humana in corpora transit inque feras noster nec tempore deperit ullo; utque novis facilis signatur cera figuris nec manet ut fuerat nec formas servat easdem, sed tamen ipsa eadem est: animam sic semper eandem esse, sed in varias doceo miErgo, ne pietas sit victa cupidine ventris, parcite, vaticinor, cognatas caede nefanda exturbare animas, nec sanguine sanguis alatur! Et quoniam magno feror aequore plenaque ventis
Abbreviated transcription (Latin):
Protinꝰ ereptas uiuenti pectore fibras
Inspiciũt. mentesq deũ scrut ant᷑ iuillis
Unde fames homini uetitoꝵ tanta ciboꝵ
Audetis uesci genus o mortale. quod oro
Ne facite. ⁊ monitis aĩos adu̾tite nr̃is
Cũq boũ dabitis cesorũ in embra palato
Mand̾e uos ur̃os scite ⁊ sentite colonos
Et qͣm deus ora mouet. seqͣr ora mouẽtẽ
R ite deũ delphosq meos. ip̃mq recludam
E thera. ⁊ auguste reserabo oracula mentis
Magna. nec iugeniis inuestigata pͥorum
Q q diu latuere canã. iuuat ire ꝑ alta
Astra. iuuat t̾ris ⁊ inherti sede relicta
Nube uehi. ualidiq hum̾is insistere athbautis
P allentesq homines passini rationis egentes
Despectare ꝓcul trepidosq obitũq timentes
S ic exortari. seriẽq euoluere fati
Igenus attonitũ gelide formidĩe mortis
Q d stiga. quid tenebras. ⁊ nõia uana timetis
Materiã uatũ falsiq ꝑicula mundi
Corꝑa siue rogꝰ flãma. seu tabe uetustas

Expanded text:
Protinus ereptas viventi pectore fibras Protinus ereptas viventi pectore fibras inspiciunt mentesque deum scrutantur in illis: unde fames homini vetitorum tanta ciborum! audetis vesci, genus o mortale? Quod, oro, ne facite, et monitis animos advertite nostris! Cumque boum dabitis caesorum membra palato, mandere vos vestros scite et sentite colonos. Et quoniam deus ora movet, sequar ora moventem rite deum Delphosque meos ipsumque recludam aethera et augustae reserabo oracula mentis. Magna nec ingeniis investigata priorum quaeque diu latuere, canam; iuvat ire per alta astra, iuvat terris et inerti sede relicta nube vehi validique umeris insistere Atlantis palantesque homines passim ac rationis egentes despectare procul trepidosque obitumque timentes sic exhortari seriemque evolvere fati: O genus attonitum gelidae formidine mortis, quid Styga, quid manes et nomina vana timetis, materiem vatum, falsique pericula mundi? Corpora, sive rogus flamma, seu tabe vetustas
Abbreviated transcription (Latin):
Quid meruistis oues placidũ petꝰ. inq tuẽ dis
N atũ homines. pleno q̃ fertis in ub̾e nectar
Mollia q̃ uestras nobis uelamina lauas
Prebetis. uit aq magis qm morte iuuatis
Quid meruere boues aĩal sũ fraude dolis ue
In nocuũ simplex. natũ tolerare laborẽ
Ĩ memor est demũ nec frugũ nuin̾e dignꝰ
Qui potuit curui dẽpto mͦ pond̾e aratri
Ruricolã mactare suũ. ⁊ qͥ tricta labore
Illa quib tociens durũ renouau̾at aruũ
Tot ded̾at messes ꝑ cussit colla securi
Nec satis est qd̾ tale nefas cõmittit᷑. ip̃os
Inscͥpsere deos sceleri. numẽq suꝑnũ
Cede laboriferi credũt gaud̾e iuuenci
Uictima labe carẽs. ⁊ p̃stantissima forma
Nã placuisse nocet. uittis in signis ⁊ auro
Sistit᷑ante aras. audit q ignara p̃cantẽ
Imponiq sue uidet int̾ cornua fronti
Quas coluit fruges ꝑcussaq sangͥne cultꝰs
Inficit. in liquida p̃uisos forsitan unda

Expanded text:
Quid meruistis oves, placidum pecus, inque tuendos Quid meruistis oves, placidum pecus, inque tuendos natum homines, pleno quae fertis in ubere nectar, mollia quae nobis vestras velamina lanas praebetis vitaque magis quam morte iuvatis? Quid meruere boves, animal sine fraude dolisque, innocuum, simplex, natum tolerare labores? Inmemor est demum nec frugum munere dignus, qui potuit curvi dempto modo pondere aratri ruricolam mactare suum, qui trita labore illa, quibus totiens durum renovaverat arvum, tot dederat messes, percussit colla securi. Nec satis est, quod tale nefas committitur: ipsos inscripsere deos sceleri, numenque supernum caede laboriferi credunt gaudere iuvenci. Victima labe carens et praestantissima forma nam placuisse nocet vittis insignis et auro sistitur ante aras auditque ignara precantem imponique suae videt inter cornua fronti, quas coluit, fruges percussaque sanguine cultros inficit in liquida praevisos forsitan unda.
Abbreviated transcription (Latin):
A t uetus illa etas cui fecimus aurea nomen
Fetib arboreis ⁊ quas humꝰ educat herbis
Fortuuata fuit. nec polluit ora cruore
T ũc ⁊ aues tutas mouere ꝑ aera penuas
⁊ le pus im pauidus medus errauit in aruis
N ec sua credulitas piscẽ suspend̾at hamo
C uncta sñ insidiis. nullã q timentia fraudẽ
P lenaq pacis erãt. postqũa nõ utilis auctor
Uitib inuidit qͥsquis fuit ille deoꝵ
Corporeasq dapes auidã dem̾sit in aluũ
Fecit iter sceleri. primoq e cede feraꝵ
In caluisse potest maculatũ sangͥne ferrũ
Idq satis fuerat. nr̃mq petentia letũ
Corpora missa neci salua pietate fatemur
S ed qũa danda ne ci tã nõ epulanda fuert
Longius inde nefas abiit. ⁊ pͥnia putatꝰ
Hostia sus meruisse mori. quia semina pãdo
Eruerit rostro. spemq int̾ceꝑit anui
Uitte caꝑ morsa bachi mactatꝰ ad aras
Ducitur ultoris. nocuit sua culpa duob

Expanded text:
At vetus illa aetas, cui fecimus aurea nomen, At vetus illa aetas, cui fecimus aurea nomen, fetibus arboreis et, quas humus educat, herbis fortunata fuit nec polluit ora cruore. Tunc et aves tutae movere per aera pennas, et lepus impavidus mediis erravit in arvis, nec sua credulitas piscem suspenderat hamo: cuncta sine insidiis nullamque timentia fraudem plenaque pacis erant. Postquam non utilis auctor victibus invidit, quisquis fuit ille, deorum corporeasque dapes avidam demersit in alvum, fecit iter sceleri, primoque e caede ferarum incaluisse potest maculatum sanguine ferrum idque satis fuerat, nostrumque petentia letum corpora missa neci salva pietate fatemur: sed quam danda neci, tam non epulanda fuerunt. Longius inde nefas abiit, et prima putatur hostia sus meruisse mori, quia semina pando eruerit rostro spemque interceperit anni. Vite caper morsa Bacchi mactatus ad aras dicitur ultoris; nocuit sua culpa duobus!
Abbreviated transcription (Latin):
arcite mortales dapib temerare nefandis
Torꝑa. sũt fruges sunt educentia ramos
P ond̾e poma suo. tumide q in uittib uue
Sũt herbe dulces. sũt que mittesc̾e flamina
M olliriq q̃ant. net uobis lacteus humor
Eripit᷑. nec mella thuni redolentia flore
Prodiga diuicias alimenta q mictia tellus
Suggerit. atq epulas sũ cede ⁊ sanguine p̃bet
Carne fere sedant ieiunia. nec tũ om̃s
Quippe tiius ⁊ petudes arm̃taq gramina pascũt
A t quib ingeniũ est inm̃suetumq ferũq
Armenie tigres. iracundiq leones
Cũq lupis ursi. dapib cũ sanguine gaudẽt
H eu quantũ scelus est in uiscera uisc̾a condi
Congesto q auidũ pinguesc̾e corꝑe corpus
Alt̾iusq animantẽ animautis uiu̾e leto
Scilicet in tantis opib quas aptina matrũ
Terra creat. nil te nisi tristia mand̾e seuo
Uulu̾a dente iuuat. ritusq referre cyclopũ
N et nisi ꝑdid̾is alium placcare uoracis
⁊ male morati pot̾is ieiunia uentris

Expanded text:
arcite, mortales, dapibus temerare nefandis corpora! Sunt fruges, sunt deducentia ramos pondere poma suo tumidaeque in vitibus uvae, sunt herbae dulces, sunt quae mitescere flamma mollirique queant; nec vobis lacteus umor eripitur, nec mella thymi redolentia flore: prodiga divitias alimentaque mitia tellus suggerit atque epulas sine caede et sanguine praebet. Carne ferae sedant ieiunia, nec tamen omnes: quippe equus et pecudes armentaque gramine vivunt. At quibus ingenium est inmansuetumque ferumque, Armeniae tigres iracundique leones cumque lupis ursi, dapibus cum sanguine gaudent. Heu quantum scelus est in viscera viscera condi congestoque avidum pinguescere corpore corpus alteriusque animantem animantis vivere leto! Scilicet in tantis opibus, quas optima matrum terra parit, nil te nisi tristia mandere saevo vulnera dente iuvat ritusque referre Cyclopum, nec, nisi perdideris alium, placare voracis et male morati poteris ieiunia ventris?
Abbreviated transcription (Latin):
Q uideam natũ longis errorib sictũ
I actariq freto sedesq intrare silentũ
B ellaq cũ turno ger̾ẽ. aut si uera fatem̃
Cũ iunone magis. quid nũc antiqͣ recordor.
Dampna mei gn̾is. timor hic meminisse pͥoꝵ

Expanded text:
quae videam natum longis erroribus actum quae videam natum longis erroribus actum iactarique freto sedesque intrare silentum bellaque cum Turno gerere, aut, si vera fatemur, cum Iunone magis? Quid nunc antiqua recordor damna mei generis? Timor hic meminisse p
Abbreviated transcription (Latin):
Qũa sua ꝓgenies. neq enĩ de cesaris actis
Unũ mauis opus quã qd̵ pat̾ extitit huiꝰ¬
ꝯ cilicet enͦreos plus est domuisse britãnos
Q̃ q papiriferi septẽflua flumina nili
U ictrices egisse rates. numidasq rebelles
Cyniphilũq iubã mitridatisq camentes
Nominib pontũ ppło adiecisse quir mi
Et multos meruisse aliqͦs egisse tͥumphos
Qũa tantũ genuisso uirũ. quo p̃side reꝵ
Humano gen̾i suꝑi faustis habunde
Ni foret hic gͥ mortali semine cretus
Ille d̾s faciendus erat. qd̃ ⁊ aurea uidit
E nee genitͥx. uidit qͦ triste pari
Pontifici letũ. cõmuniaq arma mou̾i
Palluit. ⁊ cunctis ut cuiq erat obuia diuis
Aspice dicebat. qũata mͥ mole parent᷑
I nsidie. qũataq capit cũ fraude petat᷑
Quod de dardamo solũ mͥ restat yulo
Sola ne semꝑ ero iniustis exercita curis
Qmͣ mͦ tytide calidonia uulu̾et hasta
Nũc male defense confundãt menia tͦie

Expanded text:
quam sua progenies; neque enim de Caesaris actis quam sua progenies; neque enim de Caesaris actis ullum maius opus, quam quod pater exstitit huius: scilicet aequoreos plus est domuisse Britannos perque papyriferi septemflua flumina Nili victrices egisse rates Numidasque rebelles Cinyphiumque Iubam Mithridateisque tumentem nominibus Pontum populo adiecisse Quirini et multos meruisse, aliquos egisse triumphos, quam tantum genuisse virum? Quo praeside rerum humano generi, superi, favistis abunde! Ne foret hic igitur mortali semine cretus, ille deus faciendus erat. Quod ut aurea vidit Aeneae genetrix, vidit quoque triste parari pontifici letum et coniurata arma moveri, palluit et cunctis, ut cuique erat obvia, divis “adspice” dicebat, “quanta mihi mole parentur insidiae quantaque caput cum fraude petatur, quod de Dardanio solum mihi restat Iulo. Solane semper ero iustis exercita curis, quam modo Tydidae Calydonia vulneret hasta, nunc male defensae confundant moenia Troiae,
Abbreviated transcription (Latin):
C esariẽ longe dextra deducere barba
Et placide tales emitt̾e pestore uoces
Pone metus. ueniã. simulatraq nr̃a relinqũa
H ũc mͦ serpentẽ baculũ qͥ nexib ambit
ꝑ spice. ⁊ usq nota uisu. ut cognosc̾e possis¬
U ertar in hũc. s maior ero. tantus q uidebor
I n qũatũ uerti celestia corꝑa debent
Erigitur serpens sũmoq acoliuia malo
C olla mouet. sedesq sibi cͥcũspicit aptas
S cindit᷑ in geminas ꝑtes cͥcũ fliuis annis
Insula nomẽ ht̃. laterũq e ꝑte duoꝵ
Porrigit equales media tellure lac̾tos
Huc se de lata pinu phebeius anguis
Contulit. ⁊ finem specie celeste resũpta
Luctib imposuit. uenit q salutif̾ urbi
H ic tñ accessit delubris aduena nr̃ is
Cesar in urbe sua d̾s ẽ. qũe marte togaq
P̾ cipitũ non bella magis finita t̾umphis
Resq domi geste ꝓperataq gloria reꝵ
In sidus uertere nouũ. stellãq comãtẽ

Expanded text:
caesariem longae dextra deducere barbae caesariem longae dextra deducere barbae et placido tales emittere pectore voces: “Pone metus! Veniam simulacraque nostra relinquam. Hunc modo serpentem, baculum qui nexibus ambit, perspice et usque nota visu, ut cognoscere possis! Vertar in hunc, sed maior ero tantusque videbor, in quantum verti caelestia corpora debenterigitur serpens summoque acclinia malo colla movet sedesque sibi circumspicit aptas. Scinditur in geminas partes circumfluus amnis Insula nomen habet, laterumque a parte duorum porrigit aequales media tellure lacertos. Huc se de Latia pinu Phoebeius anguis contulit et finem, specie caeleste resumpta, luctibus imposuit venitque salutifer urbi. Hic tamen accessit delubris advena nostris: Caesar in urbe sua deus est; quem Marte togaque praecipuum non bella magis finita triumphis resque domi gestae properataque gloria rerum in sidus vertere novum stellamque comantem,
Abbreviated transcription (Latin):
Intremuere simul. cortinaq reddidit imo
Hanc aditu uocẽ pauefc̃aq pectora mouit
Quod petitis ꝓpriore loco neo apolliue uobis¬
Qͥ minuat luctus opus est. s apolline nato
I te bonis auib ꝓlemq accessite nr̃aui¬
ussa dei prudens post qm acceꝑe senatus
Qmͣ colat explorãt iuuenis phebeius urbẽ
Qͥ q petant uentis epidaurea littora mittũt
Q̃ postqũa curua missi tetigere cariua
Consiliũ graiosq pr̃es adiere. darent q
Orauere deũ. qui p̃sens funera gentis
F iniat ausonie. certant abdice sortes
Dissidet. ⁊ uarias sentencia. ꝑsq negandũ
N on putat auxiliũ. multi retmn̾e. suãq
N on emitt̾e op̃ẽ. nec numina trad̾e suadẽt¬
O̾ ũ dubitant serã pepulere crepuscła noctẽ
Umbraq telluris tenebras indux̾at orbi
Cũ d̾s iu sompnis opifer cõsistere uisus
Ante tuũ romant thorũ. s qualis in ede
Esse solet. baculũq tenens agrestre sinistra

Expanded text:
intremuere simul, cortinaque reddidit imo intremuere simul, cortinaque reddidit imo hanc adyto vocem pavefactaque pectora movit: “Quod petis qui minuat luctus, opus est, sed Apolline nato. Ite bonis avibus prolemque accersite nostram!” Iussa dei prudens postquam accepere senatus, quam colat, explorant, iuvenis Phoebeius urbem, quique petant ventis Epidauria litora mittunt. Quae simul incurva missi tetigere carina, concilium Graiosque patres adiere, darentque, oravere, deum, qui praesens funera gentis finiat Ausoniae: certas ita dicere sortes. Dissidet et variat sententia, parsque negandum non putat auxilium, multi retinere suamque non emittere opem nec numina tradere suadent: dum dubitant, seram pepulere crepuscula lucem, umbraque telluris tenebras induxerat orbi, cum deus in somnis opifer consistere visus ante tuum, Romane, torum, sed qualis in aede esse solet, baculumque tenens agreste sinistra
Abbreviated transcription (Latin):
I nuitti uid̾e caput. nec honore careret
Ulterius passii festam imposuere coronã
At ꝓc̾es qũi muros intrare uetaris
R urris honorati tm̃ tibi cype decere
Qnͣtũ dep̃sso subiectis bobus aratro
Compleri posses ad finẽ luc is ab ortu
Cornuaq auratis mirã referentia formã
P ostib iusculpũt longũ m̃sura ꝑ euũ
Iaudite nũc muse p̃sentia numina uatũ
Scitis enĩ. nec uos fallit spaciosa uetustas
Unde cionide circũ flua tibrdis alti
Insula. romulee sacris accesserit urbis
Dira lues qͦndam lacias uiciauat auras
P allidaq exangui squalebant corꝑa morbo
Fun̾ib fessi posqũa mortalia cernũt
Temptam̃ta nichil. nichil artes posse medentũ
Auxiliũ celeste petũt. mediãq tonentes
Orbis humũ delphos adeunt oracula phebi
Utq salutifera miseris succurr̾e rebus
Sorte uelit. tante q ur̃bis mala finiat orãt
⁊ locus ⁊ laurus. ⁊ quas ht̃ ip̃a p̾haretras

Expanded text:
inviti videre caput; nec honore carere inviti videre caput; nec honore carere ulterius passi, festam imposuere coronam. At proceres, quoniam muros intrare vetaris, ruris honorati tantum tibi, Cipe, dedere, quantum depresso subiectis bubus aratro complecti posses ad finem lucis ab ortu, cornuaque aeratis miram referentia formam postibus insculpunt, longum mansura per aevum. Pandite nunc, Musae, praesentia numina vatum scitis enim, nec vos fallit spatiosa vetustas, unde Coroniden circumflua Thybridis alti insula Romuleae sacris adiecerit urbis. Dira lues quondam Latias vitiaverat auras, pallidaque exsangui squalebant corpora morbo. Funeribus fessi postquam mortalia cernunt temptamenta nihil, nihil artes posse medentum, auxilium caeleste petunt mediamque tenentes orbis humum Delphos adeunt, oracula Phoebi, utque salutifera miseris succurrere rebus sorte velit tantaeque urbis mala finiat, orant: et locus et laurus et, quas habet ipse, pharetras
Abbreviated transcription (Latin):
Insistit. pͥscoq deos est more precatus
Est ait hic uiius. qũe uos uͥ pellitis urbe
R ex erit. is qui sit signo nõ nomine dicã
Cornua fronte gerit. qũe uobis in dicat augͤ
Si romã intrarit famularia iura daturũ
Ille quidẽ potuit portas irrũꝑe aꝑtas
Sed nos obstitimꝰ. qũauis cõiunctior illo
Nemo mͥ est. ꝓhibete uiri ꝓhibete quirites
Uel si dignus erit grauib uincite cathenis
A ut fiuite metũ fatalis morte tiranni
Qualia succinctis ubi trur nisibilat eurus
Murmura spinetis fũit. aut qualia fluctus
Equorei faciũt si quis ꝓtul siudiat illos
Tale sonat ppłs. s ꝑ confusa trementis
Uerba tñ uulgi uox einiet una. qͥs ille ẽ
Et spectant frontes. p̃dc̃aq cornua q̃runt
Rursus ad hos cẏpus qũe poscitis inqͥt h̃etis
Et dempta capiti ppło ꝓhibente corona
Exibuit gemino p̃signia tẽpora cornu
Demisere oculos om̃s. gemitũq ded̾e

Expanded text:
insistit priscosque deos e more precatus insistit priscosque deos e more precatus “est” ait “hic unus, quem vos nisi pellitis urbe, rex erit. Is qui sit, signo, non nomine dicam: cornua fronte gerit. Quem vobis indicat augur, si Romam intrarit, famularia iura daturum. Ille quidem potuit portas inrumpere apertas, sed nos obstitimus, quamvis coniunctior illo nemo mihi est. Vos urbe virum prohibete, Quirites, vel, si dignus erit, gravibus vincite catenis, aut finite metum fatalis morte tyranni!” Qualia succinctis, ubi trux insibilat eurus, murmura pinetis fiunt, aut qualia fluctus aequorei faciunt, siquis procul audiat illos, tale sonat populus; sed per confusa frementis verba tamen vulgi vox eminet una “quis ille est?”, et spectant frontes praedictaque cornua quaerunt. Rursus ad hos Cipus “quem poscitis” inquit, “habetis” et dempta capiti, populo prohibente, corona exhibuit gemino praesignia tempora cornu. Demisere oculos omnes gemitumque dedere
Abbreviated transcription (Latin):
Seu letũ ẽ patrie letũ pplõ q quirini
Siue minax. mͥ sit uiridi q ex cespite fc̃as
Placcat odoratis herbosas ignib aras
U inaq dat pat̾is mactatarũq bidentũ
Qͥ d sibi significent trepidantia cõsulit exta
Q simul aspexit tirrene gentis aruspex
Magna quidẽ reꝵ molumina uidit in illi
N õ manifesta tñ. cũ uero sustulit acre
Apecudis fibris ad cypi cornua lumen
Rex ait o salue. tͥ enĩ tibi cype. tuisq
H ic locus. ⁊ lacie parebũt cornib auces
Tu mͦ rũpe moras portasq intrare patẽtes
Aꝓpera. sic fata iubent. nãq urbe recoptus
Rer eris ⁊ sceptro tutus pociere penui
Retulit ille pedẽ. toruãq a menib ur̃bis
Auerteus faciẽ. ꝓcul ha ꝓtul omina dixit
Talia dii pelsant. multoq ego iustiꝰ euũ
Exul agã. qũa me uideant capitolia regem
Conuocat. aute tñ paccali cornua lauro
Uelat. ⁊ aggerib fc̃ls a milite forti

Expanded text:
seu laetum est, patriae laetum populoque Quirini, seu laetum est, patriae laetum populoque Quirini, sive minax, mihi sit!” viridique e caespite factas placat odoratis herbosas ignibus aras vinaque dat pateris mactatarumque bidentum, quid sibi significent, trepidantia consulit exta. Quae simul adspexit Tyrrhenae gentis haruspex, magna quidem rerum molimina vidit in illis, non manifesta tamen. Cum vero sustulit acre a pecudis fibris ad Cipi cornua lumen, “rex” ait, “o salve! Tibi enim, tibi, Cipe, tuisque hic locus et Latiae parebunt cornibus arces. Tu modo rumpe moras portasque intrare patentes adpropera! sic fata iubent; namque urbe receptus rex eris et sceptro tutus potiere perenni.” Rettulit ille pedem torvamque a moenibus urbis avertens faciem “procul a! procul omina” dixit “talia di pellant! Multoque ego iustius aevum exsul agam, quam me videant Capitolia regem!” convocat, ante tamen pacali cornua lauro velat; et aggeribus factis a milite forti
Abbreviated transcription (Latin):
Fecit. ⁊ eteruas artus tenuauit in undas
Et nĩphas tetigit noua res. ⁊ amazone natꝰ
Haut alit̾ stupuit. qũa cũ tyrrenus arator
F atalẽ glebã mediis aspexit in aruis
S ponte sua pͥmũ. nulloq agitante mou̾i
Sum̾e mox hõis t̾req amitt̾e formã
Oraq uenturis aꝑire recentia fatis
Indigone direre tagẽ. qui pͥmus emscã
E docuit gentẽ casus aꝑire futuros
Ut ue palatinus herentẽ collib olim
Cũ subito uidit frondesc̾e̾ romulus hastã
Q̾ radice noua nõ ferro stabat adacto
Et iam nõ telũ sed leuti uiminis arbor
Non expectatas dabat admirantib ũbras
Aut sua fluminea cũ uidit cypus in uuda
Cornua iudit enĩ falsãq in ymagĩe credẽs
Esse fidẽ. digitis ad frontẽ sepe relatis
Q uidit tetigit nec iã sua lumina dãpuãs
Restitit. ut uictor domito ueniebat ab hoste
Ad celũq oculos. ⁊ eodem cornua tollens
Qͥ cqͥd ait suꝑi mõstro portendit᷑ isto

Expanded text:
fecit et aeternas artus tenuavit in undas. fecit et aeternas artus tenuavit in undas. Et nymphas tetigit nova res, et Amazone natus haud aliter stupuit, quam cum Tyrrhenus arator fatalem glaebam mediis adspexit in arvis sponte sua primum nulloque agitante moveri, sumere mox hominis terraeque amittere formam oraque venturis aperire recentia fatis indigenae dixere Tagen, qui primus Etruscam edocuit gentem casus aperire futuros; utve Palatinis haerentem collibus olim cum subito vidit frondescere Romulus hastam, quae radice nova, non ferro stabat adacto et iam non telum, sed lenti viminis arbor non exspectatas dabat admirantibus umbras; aut sua fluminea cum vidit Cipus in unda cornua vidit enim falsamque in imagine credens esse fidem, digitis ad frontem saepe relatis, quae vidit, tetigit, nec iam sua lumina damnans restitit, ut victor domito veniebat ab hoste, ad caelumque manus et eodem lumina tollens “quiquid” ait, “superi, monstro portenditur isto,
Abbreviated transcription (Latin):
Non potes aut audes. cladi cõpon̾e nr̃e
Nimpha tuã. iudi qͦ luce carentia regna
Et lacerũ foui flegetontide corpus in unda
N ec nͥ apollinee ualido medicamine ꝓlis
R eddita uita foret qui postqũa fortib herbis
A tq ope peonia dite iudignaute recepi
T ũ mͥ ne p̃sens augerem niuiu̾s huius
I nuidiã dempsas obiecit cinthia nubes
Utq forẽ tutis possemq impuns uidi
Addidit etatẽ. nec cognoscenda reliquit
Ora nͥi. cretãq diu dubitauit hũdam
T̾ rad̾e̾t au delon. delo cretaq relictis
H ic posuit. nomẽ q simul qd̵ possit eqͦꝵ
Admonuisse iubet depon̾e. quiq fuisti
Npolitus dixit. nũc idem uirbius esto
H oc nenius iude colo. de diisq minorib amꝰ
N umine sub dñe lateo. atq asse̾ntib illis
N on tñ egerie luctus aliena leuare
Danpna ualẽt mõtisq iacẽs radicib imis
L iͥtur in lacrimas. donec pietate dolentis
Mota soror phebi gelidũ de corpe fontẽ

Expanded text:
Num potes aut audes cladi componere nostrae, Num potes aut audes cladi componere nostrae, nympha, tuam? Vidi quoque luce carentia regna et lacerum fovi Phlegethontide corpus in unda, nec nisi Apollineae valido medicamine prolis reddita vita foret; quam postquam fortibus herbis atque ope Paeonia Dite indignante recepi, tum mihi, ne praesens augerem muneris huius invidiam, densas obiecit Cynthia nubes, utque forem tutus possemque impune videri, addidit aetatem nec cognoscenda reliquit ora mihi Cretenque diu dubitavit habendam traderet an Delon: Delo Creteque relictis hic posuit nomenque simul, quod possit equorum admonuisse, iubet deponere, “qui” que “fuisti Hippolytus” dixit, “nunc idem Virbius esto!” Hoc nemus inde colo, de disque minoribus unus numine sub dominae lateo atque accenseor illi.” Non tamen Egeriae luctus aliena levare damna valent, montisque iacens radicibus imis liquitur in lacrimas, donec pietate dolentis mota soror Phoebi gelidum de corpore fontem
Abbreviated transcription (Latin):
Et dare mugitus sũmoq cacumine fuidi
C oruigͥ hinc taurꝰ ruptis expellit᷑ iidis
Pectorib q tenus molles erectus in auras
Narib ⁊ patulo ꝑtem maris euomit ore
Corda pauẽt comitũ. mͥa mens int̾rita m̃sit. Iuuci¬
Eriuiis contenta suis tũc colla feroces
Ad freta conu̾tũt arrectisq aurib horrẽt
Q uadrupedes mõstriq metu turbãtur. ⁊ altis
p̃ cipitant currũ scopulis. ego duoe̾ uana
F reua manu spuniis albentib oblita luctor
Et retro lentus tendo resupimis habenas
N ec uires tñ has rabies suꝑasset enuorũ
Ni rota ꝑpetuũ q̃ circũ uoluitur axeni
S tipitis occursu fracta ac disiecta fuisset
Ercucior curru. lorisq tenentib artus
Uiscera uiua tͣhi neruos in stirpe teneri
M embra rapi ꝑtim. ꝑtĩ rep̃hensa relinqͥ
Ossa grauẽ dare fracta sonũ. fessãq uid̾es
⁊ xalari animã nullasq in corꝑe ꝑtes
N osc̾e quas posses. unũq erat om̃ia nuliuis

Expanded text:
et dare mugitus summoque cacumine findi. et dare mugitus summoque cacumine findi. Corniger hinc taurus ruptis expellitur undis, pectoribusque tenus molles erectus in auras naribus et patulo partem maris evomit ore. Corda pavent comitum. Mihi mens interrita mansit exsiliis contenta suis: cum colla feroces ad freta convertunt adrectisque auribus horrent quadrupedes monstrique metu turbantur et altis praecipitant currum scopulis; ego ducere vana frena manu spumis albentibus oblita luctor et retro lentas tendo resupinus habenas. Nec vires tamen has rabies superasset equorum. ni rota, perpetuum qua circumvertitur axem, stipitis occursu fracta ac disiecta fuisset. Excutior curru, lorisque tenentibus artus viscera viva trahi nervosque in stipe teneri, membra rapi partim, partim reprensa relinqui, ossa gravem dare fracta sonum fessamque videres exhalari animam nullasque in corpore partes, noscere quas posses; unumque erat omnia vulnus.
Abbreviated transcription (Latin):
Sacraq horestee genitu q̃stuq diane
Impedit. ha qͦciens nĩphe nemorisq lacꝰq
Ne face̾t monuere. ⁊ consolantia uerba
G ierunt. qͥciens flenti theseius herox
Siste modũ dixit. neq enĩ fortuna q̃renda
Sola tua ẽ. simles alioꝵ respice casus
Mittius ista feres utinãq exempla doleutẽ
N on mea te possent releuare. s ⁊ mea possũt
Fando aliꝙ̃ ypolitũ itr̃as qͦ contigit aures
Credulitate pr̃is scelerate fraude nou̾ce
Octubuisse neci mirabere. uixq ꝓbabo
Sed tñ ille ego sũ. me pasipheia qͦndam
Temptatũ frustra patͥum temerasse cubile
Q uod uoluit uoluisse infelix crimins u̾so
In dicu ne metu magis offensa ue repulsa
Dampnauit. meritũq nichil pat̾ eicit urbe
Hostiliq caput p̃ce detestatur euntis
P hiteam ꝓfugo curru troezena petebam
I aniq chorintiaci carpebã littora ponti
C ñ mare surrexit. cumiulꝰ q ĩmanis aquaꝵ
In montis spetiẽ curuari ⁊ cresc̾e uisus

Expanded text:
aque Oresteae gemitu questuque Dianae impedit: a! quotiens nymphae nemorisque lacusque, ne faceret, monuere et consolantia verba dixerunt. Quotiens flenti Theseius heros “siste modum!” dixit, “ne que enim fortuna querenda sola tua est; similes aliorum respice casus: mitius ista feres, utinamque exempla dolentem non mea te possent relevare! Sed et mea possunt. Fando aliquem Hippolytum vestras puto, contigit aures credulitate patris, sceleratae fraude novercae occubuisse neci: mirabere, vixque probabo, sed tamen ille ego sum. Me Pasiphaeia quondam temptatum frustra patrium temerare cubile, quod voluit, voluisse, infelix crimine verso indiciine metu magis offensane repulsae? damnavit, meritumque nihil pater eicit urbe hostilique caput prece detestatur euntis. Pittheam profugo curru Troezena petebam, iamque Corinthiaci carpebam litora ponti, cum mare surrexit, cumulusque inmanis aquarum in montis speciem curvari et crescere visus
Abbreviated transcription (Latin):
Nec formi dantes ceruos illudite penms¬
Q ut celate cibis uncos fallacib hamos
ꝑ dite si qua nocent. uerũ hec qͦ ꝑdite tantũ¬
E ra uacent epulis. aliĩta q mittia carpant
T alib atq aliis instructo pectore dcĩs
In patͥam remeasse ferũt. ultroq petitũ
Accepisse numã populi lacialis habenas
Coninge qui felix nimpha. ducib qz camenis
Sacrificos docuit ritus. gentẽq feroci
Assuetam bello pacis trausduxit ad artes
Qͥ post qͣm seuior regnũq euũq pegit
Ertinctũ laoisq nurꝰ pplsq patresq
De fleuere numã. nã cõm̃x urbe relicta

Expanded text:
nec formidatis cervos includite pennisnec formidatis cervos includite pennis, nec celate cibis uncos fallacibus hamos! Perdite, siqua nocent, verum haec quoque perdite tantum: ora vacent epulis alimentaque mitia carpant!” Talibus atque aliis instructum pectora dictis in patriam remeasse ferunt ultroque petitum accepisse Numam populi Latiaris habenas. Coniuge qui felix nympha ducibusque Camenis sacrificos docuit ritus gentemque feroci adsuetam bello pacis traduxit ad artes. Qui postquam senior regnumque aevumque peregit, exstinctum Latiaeque nurus populusque patresque deflevere Numam;
Abbreviated transcription (Latin):
Ne tũ oblitis ad metã tendere longe
E rpaciemur ehͥs. celũ ⁊ quodcũq sub illo ẽ
Imutat formas. tellusq ⁊ qͥcquid in illa ẽ
P ossumꝰ ire domos. petudũ q in corꝑa sondi
Forꝑa q̃ possunt aĩas habuisse parenttũ
Aut fratrũ. aut aliqͦ iũctoꝵ federe nobis
Aut homiũ certe tuta eẽ ⁊ honesta siuamiꝰ
N eue thiesteis cumulemꝰ uistera mensis
Qm̃ male consuescit. qmͣ se pat ille cruori
Impus humano. uituli qͥ guttura ferro
Arripit. ⁊ immotas p̃bet mugrtib aures
Qut qui uagitus sinules puerilib ẽdumn
Edentẽ iugulare põt. aut alite uesu
Tui dedit ip̃e cibos. qnͣtũ ẽ qd̾ desit in istis
Ad plenũ facinus. qmͣ transituis uidee ꝑ ad
Mos aret aut morte semorib ĩputetu ani
Horriferũ contra boreã ouis arma minest̃t
Ubera dent sature maiub p̃ssanda capelle
R etia cũ pedicis laq̃os artesqr delosal
Tollite. nec uolucre uniscata fallite uirga

Expanded text:
Ne tamen oblitis ad metam tendere longe Ne tamen oblitis ad metam tendere longe exspatiemur equis, caelum et quodcumque sub illo est, inmutat formas tellusque et quidquid in illa estpossumus ire domos pecudumque in corpora condi, corpora, quae possunt animas habuisse parentum aut fratrum aut aliquo iunctorum foedere nobis aut hominum certe, tuta esse et honesta sinamus neve Thyesteis cumulemus viscera mensis! Quam male consuescit, quam se parat ille cruori impius humano, vituli qui guttura cultro rumpit et inmotas praebet mugitibus aures, aut qui vagitus similes puerilibus haedum edentem iugulare potest, aut alite vesci, cui dedit ipse cibos! Quantum est, quod desit in istis ad plenum facinus? Quo transitus inde paratur? Bos aret aut mortem senioribus imputet annis, horriferum contra borean ovis arma ministret, ubera dent saturae manibus pressanda capellae! Retia cum pedicis laqueosque artesque dolosas tollite nec volucrem viscata fallite virga,
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc qͦ dardauiã fama est cõsurg̾e romã
Apenuinigene q̃ ꝑxima tibridis undis
Mole sub ingenti reꝵ fundamina ponit
Hec igit᷑ formã crescendo mutat. ⁊ oliui
Imũsi caput orbis erit. sic dicere uates
Fatitinando ferũt sortes. qnͣtũq recordor
Threrat enee cũ res troiana labaret
Pamides helenus flenti dubio q salutis
Nate dea si nota satis p̃sagia uostre¬
Mentis habes. nõ tota cãdet te sospite troia¬
ꝑ lania tͥ ferrũq dabũt it. ibis ⁊ ma
ꝑ gama rapta feres. donec trcue i tͥ q
Ex t̾uũ patria continget amicuis aruũ
Urbeni etiã ceruo frigios debere nepotes
Qñta nec est nec erit. nec uisa pͥorib annis
H anc alii ꝓces ꝑ secula longa potentẽ
S ed dñam uoꝵ de sanguine natus yuli
Efficiet. quo cũ tellus erit usa. fruent᷑
E theree sedes. celũ q erit exitus illi
Hoc helenũ cecinisse penatigero enee
Mente memior refo̾ cognataq meuia letor
Cresc̾e. ⁊ utilit̾ frigios uicisse pelasgos

Expanded text:
uoque Dardaniam fama est consurgere Romam, Appenninigenae quae proxima Thybridis undis mole sub ingenti rerum fundamina ponit: haec igitur formam crescendo mutat et olim immensi caput orbis erit. Sic dicere vates faticinasque ferunt sortes quantumque recordor, dixerat Aeneae, cum res Troiana labaret, Priamides Helenus flenti dubioque salutis: “Nate dea, si nota satis praesagia nostmentis habes, non tota cadet te sospite Troia! Flamma tibi ferrumque dabunt iter: ibis et una Pergama rapta feres, donec Troiaeque tibique externum patrio contingat amicius arvum. Urbem etiam cerno Phrygios debere nepotes, quanta nec est nec erit nec visa prioribus annis. Hanc alii proceres per saecula longa potentem, sed dominam rerum de sanguine natus Iuli efficiet; quo cum tellus erit usa, fruentur aetheriae sedes, caelumque erit exitus illi.” Haec Helenum cecinisse penatigero Aeneae mente memor refero, cognataque moenia laetor crescere et utiliter Phrygibus vicisse Pelasgos.
Abbreviated transcription (Latin):
M e pͥarat. hec isli placet expientia ueri
N ec cõtentus eo missi de gente molosa
O bsidis unus iugulum mucrone rͥesoluit
Atsꝑ ita semiueces partim feruentib artus

Expanded text:
Me parat; haec illi placet experientia ueri. Nec contentus eo est; missi de gente Molossa Obsidis unius iugulum mucrone resoluit Atque ita semineces partim feruentibus artus
Abbreviated transcription (Latin):
Cenopiam thamos petit. eacideia regna
Cenopiam ueteres appellauere. sed ip̃e
Eacus. egiuam genitricis nomine dixit
T urba ruit. tantem uirũ cognosc̾e fame
Erpetit. occurrũt illi thelamon q minorqz
Q mͣ thelamon peleus ⁊ ꝓles tercia phocus
Ip̃e qͦ egredit᷑ tardus grauitate senili
E acus. ⁊ que sit ueniendi causa requirit
Animointꝰ patrii luctus suspirat. et illi
D c̃a refert rector ppłoꝵ talia cent uin
Arnia iuiues oro ꝓ nato sũpta. pie q
ꝑs sis nulicie. tumulo solatia posco
Huic asopiades petis irrita dixit. ⁊ urbi
Non facienda mee. neq enĩ cõminctior ulla
Eycropidis hac est tellus. ea federa nobis
T ristis abit. stabũt q tͥ tua federa magno
Dirit. ⁊ utilius bellũ putat ẽẽ minari

Expanded text:
Oenopiam Minos petit, Aeacideia regna: Oenopiam Minos petit, Aeacideia regna: Oenopiam veteres appellavere, sed ipse Aeacus Aeginam genetricis nomine dixit. Turba ruit tantaeque virum cognoscere famae expetit. Occurrunt illi Telamonque, minorque quam Telamon Peleus, et proles tertia Phocus. Ipse quoque egreditur tardus gravitate senili Aeacus, et quae sit veniendi causa requirit. Admonitus patrii luctus suspirat et illi dicta refert rector populorum talia centum: “Arma iuves oro pro gnato sumpta piaeque pars sis militiae; tumulo solacia posco.” Huic Asopiades “petis inrita” dixit “et urbi non facienda meae: neque enim coniunctior ulla Cecropidis hac est tellus: ea foedera nobis.” Tristis abit “stabunt” que “tibi tua foedera magno” dixit et utilius bellum putat esse minari
Abbreviated transcription (Latin):
Si titulos annosq tuos numerare ueliims
F c̃a p̾mũt annos. ꝓ te fortissime uota
P ublica suscipimus. bachi tͥ sumimus haustꝰ
C onsonat assensu ppłi p̃cib q fauentũ
Regia. nec tota tͥstis locus ullus in urbe ẽ
N ec tñ usq adeo. nulla est sincera uoluptas
s ollicitũq aliqͥd letis nit̾uenit. egeus
G audia ꝑcepit nato secura recepto
Bella parat minos qui qnͣqũa milite qnqͣm
Classe i acet. patria tñ est fir missimus ira
Androgeiq necẽ iustis ulciscitur armis
Ante tñ bello uires acquirit amicas
Quaq patent aditꝰ uolucͥ freta classe ꝑerrat
H inc humilẽ michonõ cretosaq rura thimoli
Marmoreamq pharõ. qũaq impia ꝑdidit arnẽ
S ithonis. accepto quod auara poposc̾at auro
Mutata est in auẽ q̃ nũc qͦ diligit aurum
At non eliaros didime q ⁊ senos. ⁊ andros
Et giaros. nitideq ferax paretos oliue
G nosiacas iuuere rates. latere inde sinistro

Expanded text:
Si titulos annosque tuos numerare velimus, Si titulos annosque tuos numerare velimus, facta premant annos. Pro te, fortissime, vota publica suscipimus, Bacchi tibi sumimus haustus.” Consonat adsensu populi precibusque faventum regia, nec tota tristis locus ullus in urbe est. Nec tamen usque adeo nulla est sincera voluptas, sollicitumque aliquid laetis intervenit Aegeus gaudia percepit nato secura recepto. Bella parat Minos. Qui quamquam milite, quamquam classe valet, patria tamen est firmissimus ira Androgeique necem iustis ulciscitur armis. Ante tamen bello vires adquirit amicas, quaque potens habitus, volucri freta classe pererrat.hinc humilem Myconum cretosaque rura Cimoli marmoreamque Paron, quaque impia prodidit Arnen Sithonis accepto, quod avara poposcerat, auro mutata est in avem, quae nunc quoque diligit aurum, At non Oliaros Didymaeque et Tenos et Andros et Gyaros nitidaeque ferax Peparethos olivae Gnosiacas iuvere rates. Latere inde sinistro
Abbreviated transcription (Latin):
Cõmitti potuisse nefas.fouet ignib aras
Muuerib q deos implet. feruint q fecur es
Colla thorosa boũ uinctoꝵ cornua uittis
Nullus eritheis fertur celebratior illo
Illuxisse dies. agitant conuiuia prẽs
Et mediũ uulgus. nec nõ ⁊ carmina uino
Ingeniũ faciente canũt. te maxime theseu
Mirata est marathon cretei sanguine tauri
Quodq suam securus arat cremona colonus
Munus opusq tuũ ẽ. tellus epidauroa ꝑ te
Clauigerã uidit uulcani ociũbere ꝓlem
Uidit ⁊ immittẽ cepheias hora ꝓcristem¬
G erionis letum uidit cerealis eleusis
Occidit ille semis magnis male uiribz usus
Qͥ pot̾at curuare trabes. ⁊ agebat ab alto
Ad terrã late sꝑsuras corpora pinus
Tutus ad alcat hoem lelogia msnia limes
Composito chirone patet. sꝑsisq latrouis
Terra negat sedom. sedem nogat ossib unda
Q actata diu fertur durasse uetustas
I n scopulos. scopulis nomen chironis inheret

Expanded text:
committi potuisse nefas. Fovet ignibus aras committi potuisse nefas. Fovet ignibus aras muneribusque deos implet, feriuntque secures colla torosa boum vinctorum corpora vittis. Nullus Erechthidis fertur celebratior illo inluxisse dies. Agitant convivia patres et medium vulgus, nec non et carmina, vino ingenium faciente, canunt: “Te, maxime Theseu, mirata est Marathon Cretaei sanguine tauri; quodque suis securus arat Cromyona colonus, munus opusque tuum est. Tellus Epidauria per te clavigeram vidit Vulcani occumbere prolem, vidit et inmitem Cephisias ora Procrusten, Cercyonis letum vidit Cerealis Eleusin. Occidit ille Sinis, magnis male viribus usus, qui poterat curvare trabes et agebat ab alto ad terram late sparsuras corpora pinus. Tutus ad Alcathoen, Lelegeia moenia, limes composito Scirone patet, sparsisque latronis terra negat sedem, sedem negat ossibus unda; quae iactata diu fertur durasse vetustas in scopulos: scopulis nomen Scironis inhaeret.
Abbreviated transcription (Latin):
Huius in exiciũ miscet medea. quod olim
Attulerat setũ sciticis acomthon ab horis
Illud ethinee memorãt e dentib ortum
Esse canis. spetus est ceco tenebrosus hiatu
Est uia decliuis ꝑ qũa tyrucius herox
R estantẽ contraq diẽ radiosq micantes
Obliquãtem otulos nexis ad amante cathenis
C erberon attͣxit. rapida qͥ concitus ira
Impleuit ꝑit̾ ternis latratib auras
Et sꝑsit uirides spumis albentib agͦs
H as concresse putãt nactasq alim̃ta feratis
Fecondiq soli uires cepisse nocendi
Q̾ quia nascunt᷑ dura uiuatia caute
Agrestes aconita uocãt. in coniugis hastu
Ip̃e parens egeus nato porrexit ut hosti
Sũpserat ignara theseus data pocula dex tͣ
Tũ pr in scapulo gladii cognouit eburno
Signa sui gen̾is. facinusi ex cussit ab ore
Effugit illa necẽ nebulis ꝑ carmina motis
At genitor qũ aqͣn letatur sospite nato
Attonitus tñ est leti discrimine par uo

Expanded text:
Huius in exitium miscet Medea quod olim Huius in exitium miscet Medea quod olim attulerat secum Scythicis aconiton ab oris. Illud Echidneae memorant e dentibus ortum esse canis. Specus est tenebroso caecus hiatu, est via declivis, per quam Tirynthius heros restantem contraque diem radiosque micantes obliquantem oculos nexis adamante catenis Cerberon abstraxit; rabida qui concitus ira implevit pariter ternis latratibus auras et sparsit virides spumis albentibus agros. Has concresse putant nactasque alimenta feracis fecundique soli vires cepisse nocendi. Quae quia nascuntur dura vivacia caute, agrestes aconita vocant. Ea coniugis astu ipse parens Aegeus nato porrexit ut hosti. Sumpserat ignara Theseus data pocula dextra, cum pater in capulo gladii cognovit eburno signa sui generis facinusque excussit ab ore. Effugit illa necem nebulis per carmina motis. At genitor, quamquam laetatur sospite nato, attonitus tamen est ingens discrimine parvo
Abbreviated transcription (Latin):
nde calauree latoydos aspicit arua
n uolucr̃e uersi cũ cõiuge conscia regis
Dextra cillene est in qua cũ mr̃e menephr̃o
Concubiturꝰ erat. seuarũ more feraꝵ
Cephison ꝓcul hinc de flentẽ fata ne potis
R espicit. in tumidã phocã ab apolline uersi
E umeleiq domũ lugentis iu aere natam
T andem uiꝑeis epiren phirenida pennuis
C ontigit. hic euo ueteres mortalia pͥmo
Corpora uulgarũt pluuialib edita fungis
S ed postqͣm colchis arsit noua nupta uenenis
Flagrantẽq domũ regis male uidit. utroq
Sanguine natoꝵ ꝑfunditur impius ensis
Ultaq se mater male iasonis effugit arma
Hinc tẏtaniatis ablata draconib intrat
Palladias arces. que te iustissime phineu
T eqz senex ꝑipha ꝑiter uidere uolantes
Innexamq nouis natã poliphemonis alis
Excipit hanc egens. fc̃o dampnandꝰ in uno
N et satis hospitiũ ẽ. thalami qͦ fed̾e iuuxit
I amq aderat theseus ꝓles ignara ꝑenti
Et uirtute sua bimnarẽ paccauat hismon

Expanded text:
nde Calaureae Letoidos adspicit arva, in volucrem versi cum coniuge conscia regis. Dextera Cyllene est, in qua cum matre Menephron concubiturus erat saevarum more ferarum Cephison procul hinc deflentem fata nepotis respicit, in tumidam phocen ab Apolline versi, Eumelique domum lugentis in aere natum. Tandem vipereis Ephyren Pirenida pennis contigit. Hic aevo veteres mortalia primo corpora vulgarunt pluvialibus edita fungis. Sed postquam Colchis arsit nova nupta venenis, flagrantemque domum regis mare vidit utrumque, sanguine natorum perfunditur impius ensis, ultaque se male mater Iasonis effugit arma. Hinc Titaniacis ablata draconibus intrat Palladias arces, quae te, iustissima Phene, teque, senex Peripha, pariter videre volantes innixamque novis neptem Polypemonis alis. Excipit hanc Aegeus, facto dammandus in uno; nec satis hospitium est: thalami quoque foedere iungit. Iamque aderat Theseus, proles ignara parenti, et virtute sua bimarem pacaverat Isthmon.