comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uõ que mn quitei qui illu amo. sũt io ip̃ie malie ini quis sum misiora no sut ab obise qo trles
quo ille me e̾tiore uult eo ee mag tumeo ne ĩ eu erista crudelior. S antont̾ueĩt heĩ
uespi iaz fortasse adme ueiet aut ne id quite qm̃ scripsit quid ficĩ uellet s scio ꝯtin¬
no quis actu sit nos ia nich nͥ occulte de pueĩs quid aga paruo me nauigio omittã
quio mñ aĩ nauiganto censes fore recordor eĩ estate cu illoi: odior. AOpattiol. no¬
uigãs qua fũi solicit᷑ quio duro tp̃re anni actuai̾a fore censes. Oie undiq misa. treba¬
nus eiat mecu iui plane ⁊ cuis bon que ille mõstra dii Inmortales ⁊t̃ ne balb insenatu
⁊ felitior s ian q tuipior noĩati de me sibi ĩ petintũ dicit antoniꝰ nec me tñ ip̃e adbuc
niterat s lec trebatio narmuit quid aga mĩc cui nich ꝓcedit cadũtq ea q̃ diligetissi¬

Expanded text:
 quae mihi quidem qui illum amo sunt his ipsis malis in quis sumus miseriora, non sunt ab obsequio nostro. quo ille me certiorem vult esse eo magis timeo ne in eum exsistam crudelior. sed Antonius venit heri vesperi. iam fortasse ad me veniet aut ne id quidem, quoniam scripsit quid fieri vellet. sed scies continuo quid actum sit. nos iam nihil nisi occulte. de pueris quid agam? parvone navigio committam? quid mihi animi in navigando censes fore? recordor enim aestate cum illo Rhodiorum ἀφράκτῳ navigans quam fuerim sollicitus; quid duro tempore anni actuariola fore censes? o rem undique miseram! Trebatius erat mecum, vir plane et civis bonus. quae ille monstra, di immortales! etiamne Balbus in senatum infelicior sed iam etiam turpior? nominatim de me sibi imperatum dicit Antonius nec me tamen ipse adhuc viderat sed hoc Trebatio narravit. quid agam nunc quoi nihil procedit caduntque ea quae diligentissi
Abbreviated transcription (Latin):
płib reb cu ad me bñ mae̾ dyonisiꝰ fuit cui quide ego nõ mõ placable me p̾buisse s toͫ
ꝑmisisse si uei̾ssi qua mẽte tu adme scͥpsus erat eĩ sic ĩ tus lr̃is quas arpini acceꝑa eu uetũ
facturo q ꝙ ego uelle ego uoleba aũt uł cupieba poti eẽ eu nob̾tu ꝙ quia plane cu ĩ formi¬
anu ueĩss p̃ciderat asperiꝰ ad te de eo scribẽ soleba at ille ꝑ pauca locutꝰ hĩc ei sũma habuit
or᷑ois ut sibi ig̾scẽt se reb suis ĩ peditu nobiscu ꝙ qr plane ue nõ posse pauca rñdi magꝰ accepi do¬
lore ĩ tellexi fortuna ab eo nĩa despecta eẽ quid quei̾s forrasse mirabei̾s ĩ maxis horo tp̃ru do¬
lorib hũc mͥ scito ẽẽ uelli ut tͥ aĩcus sit. hoc cu tͥ opto opto ut bt̃us sis eĩt eĩ tu diu ꝯsilium
nĩm spero uacuu piculo fore na ⁊ dissimłauimꝰ ut oppinor acerrune ad fuabimus nauigatõ¬

Expanded text:
mane Dionysius fuit. quoi quidem ego non modo placabilem me praebuissem sed totum remisissem, si advenisset qua mente tu ad me scripseras. erat enim sic in tuis litteris quas Arpini acceperam, eum venturum facturumque quod ego vellem. ego volebam autem vel cupiebam potius esse eum nobiscum. quod quia plane, cum in Formianum venisset, praeciderat, asperius ad te de eo scribere solebam. at ille perpauca locutus hanc summam habuit orationis ut sibi ignoscerem; se rebus suis impeditum nobiscum ire non posse. pauca respondi, magnum accepi dolorem, intellexi fortunam ab eo nostram despectam esse. quid quaeris? fortasse miraberis in maximis horum temporum doloribus hunc mihi scito esse. velim ut tibi amicus sit. hoc cum tibi opto, opto ut beatus sis; erit enim tam diu. consilium nostrum spero vacuum periculo fore. nam et dissimulavimus et, ut opinor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙo ĩ telleti te ad eu ueisse ut ciꝰ aĩu erga me ꝑspicẽs. hox mͥ inꝙ accidit iccudissimu de tumpo
aute nllã me cupiditas umꝙ̃ tenuit anbibuli imputẽtissimas l̃s quas amplisime supplicatõ
osecurt ẽ a quo si ca gesta sũt que sc̾psit gaudere ⁊ bonore fauerem. N uic illts ꝗ pede porti quo¬
asseriui qui dedecus ẽ nr̃m nostiu ĩ qua te ouiges umq omĩa crpiar et ut speto assequai. q si ta
ualeres iam ini quedas erplorata eent. s ut spero ualebis de muousculo numeriano te multui amo

Expanded text:
lexi te ad eum venisse ut eius animum erga me perspiceres. hoc mihi, inquam, accidit iucundissimum. de triumpho autem nulla me cupiditas umquam tenuit ante Bibuli impudentissimas litteras quas amplissime supplicatio consecuta est. a quo si ea gesta essent quae scripsit, gauderem et honori faverem; nunc illum qui pedem porta quoadsequi dedecus est nostrum, nostrum, inquam, te coniungens. itaque omnia experiar et, ut spero, adsequar. quod si tu valeres, iam mihi quaedam explorata essent; sed, ut spero, valebis. de raudusculo Num
Abbreviated transcription (Latin):
comes e ydone. si te pͥma pensi &e ante uideamꝰ adest ei dies ⁊ ille cuint soribe queso dͥo reser¬
rat celer egisse cesare cu candidatis utiu ipx in feniculatiu an ĩ marciu cãpu cogitet
n⁊ scire id sane uelli nũgo ncc̃e sit comitiis eẽ rome na. ⁊ pͥlec satisfaciend ẽ ⁊⁊ utiq acci¬
ce ne ego ec hic libentꝰ ad q̃ id cottidie mag̾ ĩ ess ea cã qua tͥ supiorib lr̃s scͥpsi nich hac soli

Expanded text:
comes est idoneus. sed de prima pensione ante videamus. adest enim dies et ille currit. scribe, quaeso, quid refecomes est idoneus. sed de prima pensione ante videamus. adest enim dies et ille currit. scribe, quaeso, quid referat Celer egisse Caesarem cum candidatis, utrum ipse in fenicularium an in Martium campum cogitet. et scire sane velim numquid necesse sit comitiis esse Romae. nam et Piliae satis faciendum est et utique Atticae. ne ego essem hic libenter atque id cotidie ma
Abbreviated transcription (Latin):
asso sole ꝙ tu abusus es ĩ nĩo pratulo ate nitidu sole unctu querẽ petem. S go pͥma redeo
ĩ tuis libris. s ĩ ĩ alioꝵ plibraĩs tug aristophane reposue̾is ꝓ eupoliicesar autẽ michi
uridẽ uis. ẽ queso illud tuu qd̾ erat et EYTINEC. ⁊ urbanu ita porro te sine cũa cẽ
iussit ut mͥ quide dubitatõe ome tolleret actica doleo ta di. S qm̃ om̃a iai sine to¬
lore horiore ẽ sꝑo eẽ ut uolumꝰ que desideras omĩa scripsi ĩ codicilis cosq eroti dedi bieuitꝰ
detullisses nquid uellet ⁊ quid requiet uelle hyspaiq requirẽ lib̾tate te liba litate dint
quãtu publiꝰ quãtu flamẽ lentulus filio de hysp̃a duo attulli pͥmu ide ꝙ tͥ me uereri i¬
uetuꝑatõe nõ satis ẽ si bec arma relĩquis sumꝰ ⁊ ꝯtraria deinde fore ut angeiet᷑ cu a fre fa¬
ẽ manẽ illd̾ anceps uer iudebimt᷑ de balbo ⁊⁊ ĩcodicillis scripsu ⁊ ita cogito simula credierit

Expanded text:
asso sole quo tu abusus es in nostro pratulo a te nitidum solem unctumque repetemus. sed ad prima redeo.  etiam in aliorum per librarios tuos Aristophanem reposueris pro Eupoli. Caesar autem mihi inridere visus est quaeso illud tuum, quod erat et εὐπινὲσ et urbanum. ita porro te sine cura esse iussit ut mihi quidem dubitationem omnem tolleret. Atticam doleo tam diu; sed quoniam iam sine horrore est, spero esse ut volumus. quae desideras omnia scripsi in codicillis eosque Eroti dedi; brevitedetulisse et quid vellet et quid requireret. velle Hispaniam, requirere liberalitatem. de liberalitate dixi, quantum Publilius, quantum flamen Lentulus filio. de Hispania duo attuli, primum idem quod tibi, me vereri vituperationem. non satis esse si haec arma reliquissemus? etiam contraria? deinde fore ut angeretur cum a fratre faest manere, illud anceps. verum videbimus. de Balbo et in codicillis scripseram et ita cogito, simul ac redierit.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ spicia cu uenõ. ¶ De epicuro ut uoles et si me sapMo zomai. ĩ postero gen hoc ꝑsonaro
ĩardibile ẽ qua mea quis̃ requirãt ad ant qͦs ig̾. ANEMECEIT ONT B. lich̾ heo ad te

Expanded text:
inspiciam cum venero. de Epicuro, ut voles; etsi μεθαρμόσομαι. in posterum genus hoc personarum. inspiciam cum venero. de Epicuro, ut voles; etsi μεθαρμόσομαι. in posterum genus hoc personarum. incredibile est quam ea quidam requirant. ad a
Abbreviated transcription (Latin):
lor huanus is quite. s mag̾pere maderandꝰ ꝯsultatõu aute młte me. S illa rectissima ĩpe¬
tiet so ꝙ dies impet̾tura ẽ alexs uõ curem ymagĩe tyronis que egiu roma remisi et
puto ualte ad re ꝑtinẽ. de scio. d omĩa huana tollerabilia dicẽda ip̃i eĩ quid simiꝰ aut
ꝙ duũ hec ciuratuui sumꝰ ca uit̾am que ad nos mag̾ ꝑtinet nec tñ młto quid agamꝰ de sena¬
tu q ut nequid p̃emictu cesoniꝰ ad me lr̃as misit postu ia suppliai domu aose uenisse
te pompeĩ magni filici rescͥpsi me nicb hoc tp̃re cogitarie alta̾ uo̾ illa qua tu scribis puto no¬
sti nicħ ẽ uidi foedi s aosu cora ig̃ obsignata epła accepi tuas actice hyllaritate libentꝰ
audio omotucul. ErRCIACXU. de tote tãto mas̾ pro purga balbi regio elitio ẽ delgandi
qͣ q̃ mo ꝯfice tuipe ẽ re umpedita iace̾ insula aipinas hĩe põt g̾mana. asidOSIUCIN.¬

Expanded text:
lla rectissima: impetret ratio quod dies impetratura est. Alexin vero curemus, imaginem Tironis, quem aegrum Romam remisi, etputo valde ad rem pertinere. male de Seio. sed omnia humana tolerabilia ducenda. ipsi enim quid sumus aut quae ad nos magis pertinent, nec tamen multo, quid agamus de senatu. et ut ne quid praetermittam, Caesonius ad me litteras misit Postumiam Sulpici domum ad se venisse. de Pompei Magni filia tibi rescripsi nihil me hoc tempore cogitare; alteram vero illam quam tu scribis, puto, nosti: nihil vidi foedius. sed adsum. coram igitur. obsignata epistula accepi tuas. Atticae hilaritatem libenter audio. commotiunculis συμπάσχω. de dote tanto magis perpurga. Balbi regia condicio est delegandi. quoquo modo confice. turpe est rem impeditam iacere. Insula Arpinas habere potest germana
Abbreviated transcription (Latin):
qs me ĩ citãt quedar spe no dubia nee hoe collogi nĩ ab actico. Si illa platois de tprãnie nllo ẽ mõ
posse uideo staẽ istui dutiꝰ quin ip̃e pse ⁊̃ languẽtib nob̾ ꝯidat quippe qui florẽtis ac nouo uti ut
dieb ip̃i illi egenti ac ꝑdite multitudiẽ ĩ odius accibissimu uelret qui duar rero simulatõe tam̃
cito amisit masuetudĩs ĩ metello diuitiaꝵ ĩ afframo iai quib utatꝰ uł sotiis uł mistris si u piũtias
tissime pspicis s tam̃ ea pone ante oclo̾s ia ĩ elliges regnu ux semestre ce posse ꝙ si me fesellerit fera
sicut młti clarissimi hoĩes ĩ re .p.extelẽtes tullerũt nͥ forte me sardanapalli uice ĩsuo lectulo moi ma¬
le censueuit quar exilio chemestoleo qui cu fiuiss ut ait tuthidides. tonmesi apoN taaiearie¬

Expanded text:
la Platonis de tyrannis. nullo enim modo posse video stare istum diutius quin ipse per se etiam languentibus nobis concidat, quippe qui florentissimus ac novus vi, vii diebus ipsi illi egenti ac perditae multitudini in odium acerbissimum venerit, qui duarum rerum simulationem tam cito amiserit, mansuetutissime perspicis, sed tamen ea pone ante oculos; iam intelleges id regnum vix semenstre esse posse. quod si me fefellerit, feram, sicut multi clarissimi homines in re publica excellentes tulerunt, nisi forte me Sardanapalli vicem in suo lectulo mori malle censueris quam in exsilio Themistocleo. qui cum fuisset, ut ait Thucydides, τῶν μὲν
Abbreviated transcription (Latin):
de ut tẽses nͥ cuiꝰ gni̾s ꝑͦ suscipiẽde spes eĩt añ oblata. S iuxei̾t ta cito alienꝰ aut p̾tor pu¬
tabat aliquei si ego nõ excollegiis suis qui uis licet dũ mõ aliqͦs de sorore laudo dacque pue¬
ro dat᷑ oꝑa spero eẽ meliora. ¶De quĩto frẽ scito eu nõ mediocrit̾ laborare de ufa s adhuc
nich̾ alucio egnatio expressit anxius te .xii. milib pudẽs saepe eĩ ad scͥpsit ut gallio quãtu
is uellet dare ꝙ si nõ scripsiss posse ne aliter ⁊ quid̾ sepe su pollicieꝰ s tãtu uoluit cito me
uõ adiuuaret his ĩ angustiis s ustos uero alios te a quartana lib̾atu gnudeo itẽq pillia ne¬
go du pauescet ceta̾ innaue parant᷑. excũro ĩ pompeianu ut tieno uelli gr̃as ꝙ studiosꝰ sit

Expanded text:
cuius gravioris personae suscipiendae spes erit ante oblata. sed vix erit tam cito. Allienus autem praetor putabat aliquem, si ego non, ex conlegis suis. quivis licet dum modo aliquis. de sorore laudo. de Quinto puero datur opera; spero esse meliora. de Quinto fratre scito eum non mediocriter laborare de versura sed adhuc nihil a L. Egnatio expressit. Axius de duodecim milibus pudens! saepe enim ad me scripsit ut Gallio quantum is vellet darem. quod si non scripsisset, possemne aliter? et quidem saepe sum pollicitus sed tantum voluit cito. me vero adiuvarent his in angustiis. sed di istos! verum alias. te a quartana liberatum gaudeo itemque Piliam. ego, dum panis et cetera in navem parantur, excurro in Pompeianum. Vettieno
Abbreviated transcription (Latin):
E si nil hẽba sane noui qd̾ accidiss qua dedisse adte philogeni lib̾to tuo lr̃as
tñ quin philotimu roma temittẽ scubend aliquid adte fuit. ac pͥmu illico¬
ꝙ me maxie angebat. nõ quo me aliquid uiuare posses quippe res ei ẽ i maib tu au

Expanded text:
m novi quod post accidisset quam dedissem ad te Philogeni liberto tuo litteras, m novi quod post accidisset quam dedissem ad te Philogeni liberto tuo litteras, tamen cum Philotimum Romam remitterem, scribendum aliquid ad te fuit. ac primum illud quod me maxime angebat—non quo me aliquid iuvare posses; quippe; res enim est in manibus, tu au
Abbreviated transcription (Latin):
ob ẽtns ceras salamini nos ĩ celu decretis suis sustullerũt. S ia quit opꝰ eꝗtutꝰ soluut
ei salamini ñ forte id uolumꝰ armis effice̾ ut faenꝰ qut̾is cẽtesimis ducat. ut ego au¬
tebo legẽ nũꝙ̃ aũt attĩgere eos libios quos tu lautus. si tale quid ferro ninus i ꝙ̃ in isto
brutu amasti dulcissiẽ actice nõ uereor ne paꝵ atq ego scripsi hec ao brutu scripsise. te
ad me cognosce uũc cet̾a pro appio nos hic omĩa facimꝰ hoeste tñ s plane libenier. ñ ip̃
Ego me spero atheis fore mẽse septẽbri tuoꝵ itineꝵ tp̃re scire sane uelli. Eyse iad
sempioni rusi cognoui ex epła tua corcinta quit queris ĩ uideo potẽtie q̃ stoui uestorii¬
cupiebas ⁊ nũc ia pliua guinie. s lucet urget tuba festinat philogenes ualebis s̃ ⁊ ualẽ
pillia ⁊ cecilia nĩa iubebis lñs ⁊ saluebis ameo ciceione. M. ad acticu Epła secuiren.¬

Expanded text:
in caelum decretis suis sustulerunt. sed iam quid opus equitatu? solvunt enim Salaminii; nisi forte id volumus armis efficere ut faenus quaternis centesimis ducant. et ego audebo legere umquam aut attingere eos libros quos tu dilaudas, si tale quid fecero? nimis inquam in isto Brutum amasti, dulcissime Attice, nos vereor ne parum. atque haec scripsi ego ad Brutum scripsisse te ad me. cognosce nunc cetera. pro Appio nos hic omnia facimus honeste tamen sed plane libenter. nec enimego me spero Athenis fore mense Septembri. tuorum itinerum tempora scire sane velim. εὐήθειαν Semproni Rufi cognovi ex epcupiebam etiam nunc plura garrire sed lucet; urget turba, festinat Philogenes. valebis igitur et valere Piliam et Caeciliam nostram iubebis litteris et salvebis a meo Cicerone. etsi nil sane habeba
Abbreviated transcription (Latin):
tracraba de qͦ añ adte scͥpsi qiͣ̃ fouela dolores meos nũc omĩa respitio nec quicꝙͣ heo tollera¬
biliꝰ ꝙͣ solitu dine naq erat ueritꝰ nõ obtubauit phillippꝰ na ut heĩ me salutauit stati ro
ei ꝰ tñ misi adte exemplu ut si minus place̾t ne imittẽs domestica ꝙ ais ordine ad mistraĩ

Expanded text:
tractabam de quo ad te ante scripsi, quasi fovebam dolores meos; nunc omnia respuo nec quicquam habeo toleratractabam de quo ad te ante scripsi, quasi fovebam dolores meos; nunc omnia respuo nec quicquam habeo tolerabilius quam solitudinem; quam, quod eram veritus, non obturbavit Phieius tamen misi ad te exemplum ut, si minus placeret, ne mitteres. domestica quod ais ordine administrari
Abbreviated transcription (Latin):
mecus cẽt qr̾nũo ñ ĩ pedit mͥ nich̾ adbuc apti: fuit hac solitudiẽ qua uereor ne phillippꝰ
tollat. beri eĩ uespeti uenerat me scͥptio ⁊ lix no leniũt s obturbãt ¶ Martianꝰ ad me sep¬
sit me ectusatu ee̾ apud apuleiu alterensi nasone lenate torquatꝰ straboneus uelli meo
spospondisse dicit flaui ⁊ si reus locuplex ẽ. ⁊ appulleiꝰ p̃cliator. libali tñ uelli des opa ut ĩ¬
uestiges ex ꝯsponsoꝵ tabulis sine ita mͥ ante ei edilitate mea nich̾ eãt cu cornificio põt
tñ ⁊ heĩ s scĩc ctu uelli ⁊ appelles ꝓturatr̃ee si t̾ uitet᷑ ꝙꝙ quid adme uerũtamẽ pe̾se pfectio¬
ne scribes cu scies actica saluere iubet ea cura ob secro diligentꝰ pillie salute du recorda¬
tecu egi .⁊q. ate approbari uolo de fano illo dico de q̾ tãtu ꝙͣtur me amas uelli cogitos eq¬

Expanded text:
c etiam impedit. mihi nihil adhuc aptius fuit hac solitudine; quam vereor ne Philippus tollat. heri enim vesperi venerat. me scriptio et litterae non leniunt sed obturbant. Marcianus ad me scripsit me excusatum esse apud Appuleium a Laterense, Nasone, Laenate, Torquato, Strabone. iis velim meo spopondisse dicit Flavius, etsi reus locuples est et Appuleius praediator liberalis, tamen velim des operam ut investiges ex consponsorum tabulis sitne it quamquam quid ad me? verum tamen—Pansae profectionem scribes cum scies. Atticam salvere iube et eam cura, obsecro, diligenter. Piliae salutem. dum recordatecum egi et quod a te approbari volo, de fano illo dico, de quo tantum quantum me amas velim cogites. eq
Abbreviated transcription (Latin):
nũc eu iuuare qua re possu scio noc si posse cu ta pestiferu bellu paret ad uuãd puttue tm̃
offendẽ aĩu eiꝰ hic mane̾s nolo nec me hercule ista uideqre que tu potes ia aĩo ꝓuidere nec¬
nõ int̾essos istis malis posse. s eo cardior ad adiscend fui ꝙ difficile ẽ de discessu uolũtão sine ulla
spe redlitus cogitare na ego hũc ita patu uideo pecdetu equi tatu classib auriliis gallor quos mna¬
tius. CaasizEN ut puto s certe dicebat copias ⁊ he̾bit peditu equitu si pollicea sũptus suoes

Expanded text:
io nec, si possem, cum tam pestiferum bellum pararet, adiuvandum putarem. tantum offendere animum eius hic manens nolo nec me hercule ista videre quae tu potes iam animo providere, nec interesse istis malis possem. sed eo tardior ad discedendum fui quod difficile est de discessu voluntario sine ulla spe reditus cogitare. nam ego hunc ita paratum video peditatu, equitatu, classibus, auxiliis Gallorum quos Matius ἐλάπιζεν, ut puto, sed certe dicebat peditum, equitum se polliceri sumpt
Abbreviated transcription (Latin):
nics ei te meiore minuendo scnptu ab ullo ẽ ꝙ ego nõ domi tue legerir. S ome ꝯsolato¬

Expanded text:
nihil enim de maerore minuendo scriptum ab ullo est quod ego non domi tuae legerim. sed omnem consolationihil enim de maerore minuendo scriptum ab ullo est quod ego non domi tuae legerim. sed omnem consolatio
Abbreviated transcription (Latin):
ulat ꝙ̃ ista celebritas te unu desidero s silũs nõ difficiliꝰ tor ꝙͣ si domi ee ardor tamen ille
ide inget ⁊ manet nõ me her cule ł dulgente me s repngnãte. ¶ Q scribis de apuleio ni
se molestu oĩo no futũ. S cuia ut excuser morbi cã in singlo diee lenas hoc receꝑat prede.
C. septinur .I. staciliu beni q̃ nemo negabit se uiratuꝵ que roguis ꝙ si eĩt durius uenia
⁊ ire ipetuu moribu ĩuiabo tu eĩ m carendu sit cu uiuis malo id lege uideu face̾ ꝙͣ dolã
Coceiu uellu aupellas qs ei dixãt nõ facit ego aut uolo aliqõ emẽ lacibulu ⁊ ꝑfugiu do¬
loris mei te me excusando apud epulei dedeia adte p̾die lĩãs nich̾ et negotii aubitior ꝙ¬
cũq appellais nemo negabit. s septiu uide ⁊ leuauemet statiliu trib eiz opus e s mͥ lenas
totu recerat. ¶ Q scribis aiunio te appellatu oĩo cornufitiꝰ locuplex ẽ s tñ scire uelli qñ di¬

Expanded text:
ulat quam ista celebritas. te unum desidero; sed litteris non difficilius utor quam si domi essem. ardor tamen ille idem urget et manet non me hercule indulgente me sed tamen repugnante. quod scribis de Appuleio, nse molestum omnino non futurum. sed cura ut excuser morbi causa in dies singulos. Laenas hoc receperat. prende C. Septimium, L. Statilium. denique nemo negabit sc iuraturum quem rogaris. quod si erit durius, veniam et ipse perpetuum morbum iurabo. cum enim mihi carendum sit conviviis, malo id lege videri facere quam dolore. Cocceium velim appelles. quod enim dixerat non facit. ego autem volo aliquod emere latibulum et perfugium doloris mei. de me excusando apud Appuleium dederam ad te pridie litteras. nihil esse negoti arbitror. quemcumque appellaris nemo negabit. sed Septimium vide et Laenatem et Statilium; tribus enim opus est. sed mihi Laenas totum receperat. quod scribis a Iunio te appellatum, omnino Cornificius locuples est; sed tamen scire velim quando di
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ te pueio alter adte scripsit ⁊ ad mĩc de filio nõ rephento. deitine. roesorore que seribua mo¬
lesta sũt eoq mag̾ e ea tp̃ra nĩa sũt. ut ego is mederi nõ poss nas e̾te medeier s. quib in maliꝰ
⁊ aua despatãe reꝵ simus uides illa de it̃e nũmai̾a uo sũt ei modi scpe eu audlo eripo ut noliꝰ
⁊ utit̾ extusa toe tp̃rs si lepta si cetis soleo muaĩ te nescio quis. No & cus audio etilio se uata¬
ri uides cũ ꝓfecto angustias cuiari tñ ea tͥ ubiq uibet an existimas illu listo gne lentulur
aus restictu nemo e min de frẽ satis de eĩ filio ĩ dulsit illi quite suus p̃r semp si nõ sacit
idulgẽna mentace aut auaro aut nõ amanter suoro ferte fortasse hee arrgantes. ⁊i festus

Expanded text:
 non reprehendo. de Quinto et de sorore quae scribis molesta sunt eoque magis quod ea tempora nostra sunt ut ego iis mederi non possim. nam certe mederer; sed quibus in malis et qua in desperatione rerum simus vides. illa de ratione nummaria non sunt eius modi saepe enim audio ex ipso ut non et utitur excusatione temporis, si Lepta, si ceteri, soleo mirari de nescio quis HS X_X_ cum audio ex illo se urgeri. vides enim profecto angustias. curari tamen ea tibi utique iubet. an existimas illum in isto genere lentulum aut restrictum? nemo est minus. de fratre satis. de eius filio indulsit illi quidem suus pater semper sed non facit indulgentia mendacem aut avarum aut non ama
Abbreviated transcription (Latin):
sigo suspicabere maxiẽq quid nob̾ fficiẽo aut nõ fuciemꝰ putus. na ꝙ regas cuie ut scias ꝗo
pompetꝰ agat ne ip̃ quide scr̃e puto ñm quide nemo uidi lentulu ꝯsule formiis .x. hł. ui¬
di libonez plena timoris ⁊ eiroris omĩa ille it̾ larinu. ibi eĩ cohortes ⁊ lucerie. ⁊ teani reliqua¬
q ĩ apulia ł̃te ntru ꝯsistẽ uspia uellit aut mare transire nescit᷑. Si manet uerieor ne ex̾citu
fumu hie nõ possit sin discedit quo aut quai aut quid nob̾ agendu ẽ nescio na istu quide ĩ¬
quoius Dda aPICMON. times omĩa aceume factux puto ne eu reꝵ platio nee senatus ma¬
gũtuu q discessꝰ nec ennuu el ausu tartabit. S hec ut scribis cito scicmꝰ Inteu uelli m ig¬

Expanded text:
um putes. nam quod rogas curem ut scias quid Pompeius agat, ne ipsum quidem scire puto; nostrum quidem nemo. vidi Lentulum consulem Formiis x Kal., vidi Libonem; plena timoris et erroris omnia. ille iter Larinum; ibi enim cohortes et Luceriae et Teani reliquaque in Apulia. inde utrum consistere uspiam velit an mare transire nescitur. si manet, vereor ne exercitum firmum habere non possit; sin discedit, quo aut qua, aut quid nobis agendum sit nescio. nam istum quidem quoius Φαλαρισμὸν times omnia taeterrime facturum puto. nec eum rerum prolatio nec senatus magistratuumque discessus nec aerarium clausum tardabit. sed haec, ut scribis, cito sciemus. interim velim mi
Abbreviated transcription (Latin):
risre ¶Qe scubis irentia de ob signatoriba mei testi loqui pmui t̾ ꝑsuate me istuc nõ cuiare
ns eẽ quicq̃ aut paruie care aut noue loti. S cñ quio siłe illa quos uõ adhibuit quos existi¬
testii legenro cui uolũit intelliget nõ potiusse honorificẽtiꝰ ame fiei de nepote qua fec̃i
na ꝙ no ad uocaui ad ob signand pͥmu mͥ nõ ueĩt ĩ mẽte : oeinte eare nõ ueit quia nichꝰ
aatinuit tiute scis si mo memasti mem t̾ tu dixisse ut te tius aliqͦs e atducẽs quid eũ ope̾¬

Expanded text:
e me istaec non curare neque esse quicquam aut parvae curae aut novae loci. sed tamen quid simile? illa eos non adhibuit quos existitestamentum legendum cui voluerit; intelleget non potuisse honorificentius a me fieri de nepote quam fecerim. nam quod non advocavi ad obsignandum, primum mihi non venit in mentem, deinde ea re non venit, quia nihil attinuit. tute scis, si modo mem
Abbreviated transcription (Latin):
aspettis essugia cu dissimilinis nr̃is cẽ cupio quid eĩ cui illic scipione quis eniustu quid
libones pͥmissuꝵ celeĩs putas quoꝵ crditoẽs cu ꝯuel̾e dicuit᷑. quid eos aut cu uiceu̾t incilus

Expanded text:
has pestis effugiam, cum dissimillimis nostri esse cupio! quid enim tu illic Scipionem, quid Faustum, quid has pestis effugiam, cum dissimillimis nostri esse cupio! quid enim tu illic Scipionem, quid Faustum, quid Libonem praetermissurum sceleris putas quorum creditores convenire dicuntur? quid eos autem, cum vicerint, in civis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ad eu lins uuc̃tus ẽ uix i ortis sius otultãs hasq m̃ remisit muifice gn̾s agens cesaui de suoi
aute ꝯsilio .c. cecio mãdeta ad me dedisse eu ego hodic erpectaba .i. xmii. lil. apͥles. uelt ⁊ ad
me matiꝰ quin quatrib homo me hercule ut m̃ uisus ẽ tẽpat᷑ ⁊ prudes eristimat quides ẽ semp
autor oti ꝙͣ ille hoc nõ ꝓbaie mͥ quid̾ uis e ꝙͣ illas. NEkEIAN. ⁊ tu appellas time huic ego sanł¬
brũdusio. ꝓfectu atq sibi pompeiu reliquisse dicebat. qd qui. um̃ ydue ilĩc profecti
eiant nũtiabãt illa uõ om̃e ĩ quib ⁊̃ crassipes qui prutẽtia poti attedeie smoee minates ini¬
micos optimatiu municipior hostes meras ꝓscnptões meras si illas q̃ luceiui: loq q̃ drtã gtia¬
q̃ uõ tehophũne / ⁊ tamẽ omis spes salutis i illis ẽ ⁊ego extubo aio ñ pter ulla capio qetis. ⁊ ut

Expanded text:
occultans litterasque mihi remisit mirifice gratias agens Caesari; de suo autem consilio C. Caesio mandata ad me dedisse. eum ego hodie exspectabam, id est xiii K. Aprilis. venit etiam ad me Matius Quinquatribus, homo me hercule, ut mihi visus est, temperatus et prudens; existimatus quidem est semper auctor oti. quam ille hoc non probare miprofectum atque ibi Pompeium reliquisse dicebat, quod etiam qui viii Idus illinc profecti erant nuntiabant; illa vero omnes in quibus etiam Crassipes qui pro prudentia potuit attendere, sermones minacis, inimicos optimatium, municipiorum hostis, meras proscriptiones, meros Sullas; quae Lucceium loqui, quae to nec partem ullam capio quietis et, ut
Abbreviated transcription (Latin):
de niõ osilio ꝙͣ ad ide uidẽt᷑ qrͣ in hoc nõ multu ẽ nos ate ad moi̾ti de caelio cogitabim¬
¶ Serui cu eẽt aput me cephalio cu tius lrĩs.ui. ulus ueĩt q̃ nob̾ magna spe attulerũt
melioro rezo de octo cohortib. ⁊ cĩ hec q que ĩ hi locis sũt labare dicũt᷑ eode die funisulanus
ate attullit lr̃as ĩ quib eiat ꝯfirmatꝰ ide illud ei de suo negotio rñdi cumulate cu omĩ tua
stullerit mora tabellariꝰ si apud te ẽẽ qͣs̃ satisfecisses dares quãtu siteros philotimi tͥ dicet
S ad maiora redeamue. Q̾ optas coeclianu illud matiuescit itaq torqueor ut ᷑ uẽtus ex¬
pecte. ueloxilo opue ẽ ouolabũt ꝙ suades ut pala prorsꝰ assentior itnq me ꝑfutũ puto.
tuas tamẽ in teu lins erpecto. ẜ ui ꝯsilio nichꝰ expeditꝰ om̃s captoes ĩ omi siũa aturiut unui

Expanded text:
d id adhibendus videretur. qua re in hoc non multum est. nos a te admoniti de Caelio cogitabimus. Servius cum esset apud me, Cephalio cum tuis litteris vi Idus venit; quae nobis magnam spem attulerunt meliorum rerum de octo cohortibus. etenim eae quoque quae in his locis sunt labare dicuntur. eodem die Funisulanus a te attulit litteras in quibus erat confirmatius idem illud. ei de suo negotio respondi cumulate cum omni tua tulerit morari; †tabellarius si apud te esse quas satis fecissest dares. quantum sit Eros Philotimi tibi dicet. sed ad maiora redeamus. quod optas, Caelianum illud maturescit. itaque torqueor utrum ventum exspectem. vexillo opus est; convolabunt. quod suades ut palam, prorsus adsentior itaque me profecturum puto. tuas tamen interim litteras exspecto. Servi consilio nihil expeditur. omnes captiones in omni sententi
Abbreviated transcription (Latin):
set .l. cesaxi debuit ẽẽ paulo q̃o quietior du responsa referentur. Dicit᷑ aũt nũc ẽẽ acerimus
trebatiꝰ quite scribit se ab illo .uiiii. kl. feb̾r.rogatu eẽ ut scribẽt ex dieꝵ rr̃e adme ut esse ad
iube nich̾ ei me gratiꝰ face̾ posse. bec ueibis pluumis ĩ tellexi ex dieꝵo rõe ut pͥmũ de discessu ⁊¬
nĩo cesar audiss laboraẽ eu cepisse ne oẽs ab eẽmus itaq nõ dubito quin ad pisone quin ad
ẜuiu scripsit illud ad miror nõ ip̃m ad me scripsisse nõ ꝑdolabella nõ ꝑ celiu egisse ꝙ̃ꝙͣ nõ
aspernor trebati lr̾as a quo me unice diligi scio rescripsi ad trebatiu na ad ip̃m cesare ꝗ nicb̾ mͥ¬

Expanded text:
set L. Caesari, debuit esse paulo quietior dum responsa referrentur; dicitur autem nunc esse acerrimus. Trebatius quidem scribit se ab illo viiii Kal. Febr. rogatum esse ut scriberet ad me ut essem ad urbem; nihil ei me gratius facere posse. haec verbis plurimis. intellexi ex dierum ratione, ut primum de discessu nostro Caesar audisset, laborare eum coepisse ne omnes abessemus. itaque non dubito quin ad Pisonem, quin ad Servium scripserit; illud admiror non ipsum ad me scripsisse, non per Dolabellam, non per Caelium egisse. quamquam non aspernor Trebati litteras, a quo me unice diligi scio. rescripsi ad Trebatium nam ad ipsum Caesarem qui m
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ m fuand ad ĩ mortalitate quãtur ĩnob̾ eẽt putaba ⁊ tñ spes quedan me obtẽtabat fore
ẽ alia mes mea sol ut ẽ ĩ tua quada epła extidisse mͥ emũdo uidet᷑ ut egroto duz aĩa est
spes eẽ dicit᷑ sic ego go pompei i ytalia fuit spare nõ testiti. hec me fefellerũt ⁊⁊ ut ueru¬
lequar etas iar adut̾nis laborib deuera ad ociu domesticar me reꝵo delectatõe moluit i
nũe sine picłose erpiend eĩt expiar cte ut hinc auole ante oportuit fortasse. S ea que
scripsisti me tardarut ⁊⁊ auc̾tas mariẽ tua na cu ad hũc locu uenisse euolui uolumen

Expanded text:
ervandum ad immortalitatem, quantum in nobis esset, putabam, et tamen spes quaedam me sustentabat fore est, alia mens mea. sol, ut est in tua quadam epistula, excidisse mihi e mundo videtur. ut aegroto, dum anima est, spes esse dicitur, sic ego domesticarum me rerum delectatione mollivit. nunc si vel periculose experiundum erit, experiar certe ut hinc avolem. ante oportuit fortasse; sed ea quae scripsisti me tardarunt et auctoritas maxime tua. nam cum ad hunc locum venissem, evolvi volumen
Abbreviated transcription (Latin):
cignitm ut s̃ alterutru cu utriq sis maxie neccessauꝰ arma feras ⁊ hoc no dubitamus
quin cesar ꝑ sua huanitate maxie sit ꝓbaturus nos tñ sipͥ uitebit̾ ad cesare serbemus
ut noc certiores faciat quio hac re actuius sit aquo si erit nobis rescriptu stati quo sẽ¬
tianuus ad te scribemꝰ ⁊tͥ fidei faciemꝰ uos ea suatde̾ que nobic uident᷑ tue dignitati¬

Expanded text:
cognitam ut contra alterutrum, cum utrique sis maxime necessarius, arma feras, et hoc non dubitamus cognitam ut contra alterutrum, cum utrique sis maxime necessarius, arma feras, et hoc non dubitamus quin Caesar pro sua humanitate maxime sit probaturus. nos tamen, si tibi videbitur, ad Caesarem scribemus ut nos certiores faciat quid de hac re acturus sit. a quo si erit nobis rescriptum, statim quae sentiemus ad te scribemus et tibi fidem faciemus nos ea suadere quae nobis videntur tu
Abbreviated transcription (Latin):
certe scio me ab singłari amore ac be̾olẽtia qͥtũq scribo tͥ scribe̾ q te ita ĩ columi cesare i¬
moriar tanti facio ut paucos eque ac te caros hẽa de hac re cu aliquid ꝯstituei̾s uelli mi¬
chi scribas na nõ mediocrit laboro utͥq ut uis tua bei̾uolẽtia prestare possis ꝙͣ me heicule
te prestaturum cõfido. Fac ut ualeas  Marci ad acticum epistola duodecima.
Alb ⁊ oppiꝰ salute dicũt . M. ciceioni nedu hominu humiliu ut nos summꝰ. s etia
amplissimoꝵ uiroro osilia ex euentu nõ exuolũtate aplerisq pbarei solent tñ fieĩ tua
huanitate qd̾ uerissimu nob̾ uideb̾it᷑. de eo qd̾ ad nos scripsisti tͥ osiliu dabimꝰ ꝙ si nõ fuit
qui utrisq es ꝯuĩctus res tota cõfieret aut si ex cõtrauo putures cesare id nõ facturo ⁊ etia
meritu arma feires sicuti te semꝑ orauimꝰ ne ꝯ̃ cesare pugnarer s cu ⁊ nc qͥb facturus¬

Expanded text:
certe scio, me ab singulari amore ac benevolentia quaecumque scribo tibi scribere, quod te ita incolumi Caesare moriar! tanti facio ut paucos aeque ac te caros habeam. de hac re cum aliquid constitueris, velim mihi scribas. nam non mediocriter laboro ut utrique, ut vis, tuam benevolentiam praestare possis quam me hercule te praestaturuerunt nedum hominum humilium, ut nos sumus, sed etiam amplissimorum virorum consilia ex eventu, non ex voluntate a plerisque probari solent. tamen freti tua humanitate quod verissimum nobis videbitur de eo quod ad nos scripsisti tibi consilium dabimus. quod si non fuerit qui utrique es coniunctus res tota confieret, aut si ex contrario putaremus Caesarem id non facturum et meritum arma ferres, sicuti te semper oravimus ne contra Caesarem pugnares. sed cum et
Abbreviated transcription (Latin):
arpini potissimui tegus puar dedi idq mucipibus nũs fuit gratu ⁊ si om̃es ⁊illoc ⁊ q̃ inter
feci mestos afflictosq uidi ta tristis nta atrox e. atIaSEMIΡEIC TE. buiꝰ ingentie mali ⁊¬
dilcus hẽns̾ in hibera dedutũr ea q ⁊̃ cu abonis uirs cu iusto ĩ bello cu modeste fuit tam̃
ip̃a ꝑ se molesta sũt q censes acciba nũc eẽ cu aplitis ĩ ciuili nefalo bello petulãtissune fiãt
cauie aũt putẽs quẽ qua hoie ĩ ytalia tuibe ee qui hine absit uidi ip̃e formis unu̾so neq
ĩ maxia six mic ego quite ł nlła nec pret̾ me quisq ytalia gessit nͥ qui bũc iuimicu sibi
gritu eu qui me leuauit iis ĩ cõmodis quib ide affecerat ⁊ simul ꝙ aque fuit. Itaq
que ete futã sũt uidẽ nõ pͥnt ⁊̃ equidei.S̾.c. stã queda ia puto ũt ĩ uolcati snĩa seo qui

Expanded text:
Arpini potissimum togam puram dedi, idque municipibus nostris fuit gratum. etsi omnis et illos et qua iter feci maestos adflictosque vidi. tam tristis et tam atrox est deducuntur. ea quae etiam cum a bonis viris, cum iusto in bello, cum modeste fiunt, tamen ipsa per se molesta sunt, quam censes acerba nunc esse, cum a perditis in civili nefario bello petulantissime fiant! cave autem putes quemquam hominem in Italia turpem esse qui hinc absit. vidi ipse Formiis universos neque in maxima spe, nunc ego quidem in nulla; nec praeter me quisquam Italia cessit nisi qui hunc inimicum sibi gratum in eum qui me levavit iis incommodis quibus idem adfecerat, et simul quod ea quae fiunt aut quae certe
Abbreviated transcription (Latin):
hũc mͥ dolore aut mĩme salte aut osolatẽ aut ꝯsilio aut ꝙ̃tu ie potes quio tu aunte: possix
aut quid hõ quisꝙͣ uix ia deus equite illuo molłor qo tu mones sperasq fici posse ut mi cesar
quio aũt me rget paucis ille quite u̾bis s. ErLArNAUST. cegnosce ex ip̃is epla me mriseu qx tu
reliqua paremus me apbuc hec duo fefellerũt i iio spes ꝯpositois que ftã uolebis ut populaniut¬
ea soli citudiẽ senectute nĩa liba̾. teinde bellu crutele ⁊ eritiosu sus cipi aporapeio ĩ telligelam
melioris medius fidius cuuis ⁊ biti putabu quonis supplitio affici ꝙͣ lli citelitati nõ solus pesse

Expanded text:
 quacumque re potes. quid tu autem possis? aut quid homo quisquam? vix iam deus. equidem illud molior quod tu mones sperasque fieri posse, ut mihi Caesar me roget paucis ille quidem verbis sed ἐν δυνάμει, cognosce ex ipsius epistula. me miserum quod tu  ne agamus, reliqua paremus. me adhuc haec duo fefellerunt, initio spes compositionis, qua facta volebam uti populari vita, sollicitudine senectutem nostram liberare; deinde bellum crudele et exitiosum suscipi a Pompeio intellegebam. melioris medius fidius civis et viri putabam quovis supplicio adfici quam illi crudelitati non solum praeesse
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝓuntia pompeiu nͥ forte iste sumari. ⁊ pot ꝑ suatere ut du oratores cantet redeãt qescãt nich ui¬
euenĩt ut accersam̃ qd̾ equrd̾ nõ curo quid ei eẽ de pace dict᷑us dixi ip̃e ualte repudiauit. S tamen
siquid accioe̾i̾t quid cẽseas mͥ faciend utiq scribito. nich̾ eũ mͥ adhuc accidit ꝙ maiois osilii eẽt tre¬
bati boĩ uiri ⁊ cuus u̾bis te gaudeo delectatu tu que ista crebra.E. MCONNCICsI EꝑEI. me sola adhe
delectabit tuas lm̾s uehemẽt expecto quas quide credo ia datas ẽe tu cu sexto fuasti grauitate eãde q

Expanded text:
es eant redeant, quiescat. nihil vievenerit ut arcessamur quod equidem non credo. quid enim essem de pace dicturus? dixi, ipse valde repudiavit, sed tamen si quid acciderit, quid censeas mihi faciendum utique scribito. nihil enim mihi adhuc accidit quod maioris consili esset. Trebati, boni viri et civis, verbis te gaudeo delectatum, tuaque ista crebra ἐκφώνησισ ὑπέρευ me sola adhuc delectavit. litteras tuas vehementer exspecto; quas quidem credo iam datas
Abbreviated transcription (Latin):
no potuerũt posse licẽtia cupiditaꝵ suaro quoꝵ societatis ⁊ scelerate conscesionis fides qͦ eiupent
uites alt̾ artet fuiore.⁊ sceleie nec remitnt aliquid s in dies i guescit mo ytalia expulit nuc

Expanded text:
non putaverunt posse licentiam cupiditatum suarum. quorum societatis et sceleratae consensionis fides quo eruperit non putaverunt posse licentiam cupiditatum suarum. quorum societatis et sceleratae consensionis fides quo eruperit vides. alter ardet furore et scelere nec remittit aliquid sed in dies ingravescit; modo Italia exp
Abbreviated transcription (Latin):
id accipe dicit facile patior qd̾ diait scribit secu tullu ⁊ fuiu q̃stos eẽ qr no ide sibi ꝙ in remisiss
hoĩes ridiculos qui cu filiq misissẽt. ad. CR. pompei cucũsedend ip̃i ĩ senatu uelre dubitaret. S
Ultas ate accepi epłas eode die om̃s diligenter scriptas ea ud̃ qͥ uolumꝰ instar eiat sepe le¬
genda sicuti facio ĩ quas nõ fiustra labore suscepisti mͥ quide pgnitu fecisti qͣr ut id qͦ ad
licebit .i. quo adscies uͥ simꝰ ꝙͣ sepissime facias te uebemẽter rego id deplorandi quide ꝙ cottidie faci¬
mus sit ia nob̾ aut finis oĩo si po̾t aut moderatio queda ꝙ prosto po̾t nõ ei tãꝙͣ digͥtate qͥs bonde̾s¬
que uite stat amiseu cogito. s quid osecutꝰ si quid p̾sticeri qua ĩ laude uixeri hiş deĩq ĩ malis
quid int̾sit ĩter me ⁊istos quos pp omĩa amisimꝰ hii sũt qui nͥ me ciuitate expullissẽt optinere se

Expanded text:
re dicit. facile patior, quod scribit, secum Titinium et Servium questos esse quia non idem sibi quod mihi remisisset. homines ridiculos! qui cum filios misissent ad Cn. Pompeium circumsedendum, ipsi in senatum venire dubitarint. sed ultas a te accepi epistulas eodem die omnis diligenter scriptas, eam vero quae voluminis instar erat saepe legendam, sicuti facio. in qua non frustra laborem suscepisti, mihi quidem pergratum fecisti. qua re ut id, quoad licebit, id est quoad scies ubi simus, quam saepissime facias te vehementer rogo. ac deplorandi quidem, quod cotidie facimus, sit iam nobis aut finis omnino, si potest, aut moderatio quaedam, quod profecto potest. non e vitae statum amiserim cogito, sed quid consecutus sim, quid praestiterim, qua in laude vixerim, his denique in malis quid intersit inter me et istos quos propter omnia amisimus. hi sunt qui, nisi me civitate expulissent, obtinere se
Abbreviated transcription (Latin):
ad me tullia mea scripsit s ⁊ tp̃s alienu ẽ ⁊ homĩ nõ amico mã ĩ comoda tata p̾stũ spectado ce nolle.¬

Expanded text:
ad me Tullia mea scripsit. sed et tempus alienum est, et homini non amico nostra incommoda, tanta praesertim, spectaculad me Tullia mea scripsit. sed et tempus alienum est, et homini non amico nostra incommoda, tanta praesertim, spectacul
Abbreviated transcription (Latin):
at hoc qd̾ agimꝰ nec turpe nec tam̃ tutu istũ ꝗ filiu brũdusiu de pace misit: de pace ite sentio q tu
simłatoe ee aꝑtaz. pari aũt acceuime bellu elegatu in nõ arbitior quib adbuc s sactũs ut oftabi
mẽtio ftã nlla sit eo minꝰ hẽo ncc̃e scribe̾ ant nꝰ agitare quid si factu̾s si acciderit ut legerer ast eato tu
accepisse tuas lĩns nonis ap̾lib quas cepbalio attullerat. cem q mint̾mis postndie masutus. ⁊ ĩte pro¬
tinus sustinu me ĩ archano frĩs ut du aliquid cͥti afferret᷑ accultiore ĩ loco eemis ageiet᷑ q nichulo
minus que sine nob̾ agi possit. Maaterca ia adest ⁊ aius ardet neq ẽ quicꝙͣ q̃ et q̃ si hec nr̃a ett
cura ⁊ pitor tu tamñ qõ potis ut adhuc fccisti nos ꝯsilis inuabis. res sut ĩ erplicabiles fortue sut dmit¬
tenda omĩa sine spe conamꝰ ulla meli: siquid accidẽt mirabimꝰ dyonisu noli ĩ eprio ꝓfectu de quo

Expanded text:
at hoc quod agimus turpe nec tamen tutum. istum qui filium Brundisium de pace misit de pace idem sentio quod tu, simulationem esse apertam, parari autem acerrime bellum, me legatum iri non arbitror, cuius adhuc, ut optavi, mentio facta nulla sit. eo minus habeo necesse scribere aut etiam cogitare quid sim facturus, si acciderit ut leger. ego cum accepissem tuas litteras Nonis Aprilibus quas Cephalio attulerat, essemque Menturnis postridie mansurus et inde protinus, sustinui me in Arcano fratris, ut, dum aliquid certius adferretur, occultiore in loco essemus agerenturque nihilo minus quae sine nobis agi possunt. λαλαγεῦσα iam adest et animus ardet, neque est quicquam, quo et qua. sed haec nostra erit cura et peritorum. tu tamen quod poteris, ut adhuc fecisti, nos consiliis iuvabis. res sunt inexplicabiles. fortunae sunt committenda omnia. sine spe conamur ulla. melius si quid acciderit, mirabimur. Dionysium nollem ad me profectum; de quo
Abbreviated transcription (Latin):
niobil preter fuga quereret᷑ fugisse libentissime s genus belli ctudelisĩm ⁊maxim qõ nodur
urae tehoies quale futiz sit ꝑ hortii q̃ mine municipis qͥ noia ⁊ iuris boms que denuq. omabu
aui octnuu mamiliu õ pria impie corriolanꝰ auxiliu petit anob reete tensteles a moi mals¬
it nepbauꝰ ipias pisistrati filiꝰ qui ł̃ rarehonia pugna cecidit arma d̾ priq ferles at silla rat aalo
at cinas eete ymo uue fortasse.s quid eor uicioia adel quio fumest hus telli glea ai guar¬

Expanded text:
nihil praeter fugam quaereretur, fugissem libentissime, sed genus belli crudelissimi et maximi quod nondum vident homines quale futurum sit perhorrui. quae minae municipiis, quae nominatim viris bonis, quae denique omnibus tra patriam, impie Coriolanus qui auxilium petiit a Volscis, recte Themistocles qui mori maluit, nefarius Hippias Pisistrati filius qui in Marathonia pugna cecidit arma contra patriam ferens; at Sulla, at Marius, at Cinna recte, immo iure fortasse; sed quid eorum victoria crudelius, qu
Abbreviated transcription (Latin):
liu. cirde ien cetestiũis he diligent᷑ xi. hł. mare. Ego uõ nlla epla significaui si. En. utalia cetẽt
ut cu una ce dẽs aut si signisicaui no dico fiui i costãs si demiee ĩ eatei epla alio loco nich reli quit
nͥ fuga cuite sotius ne utiq puto ee oportẽ nec umꝙͣ putnui totu aũt hanc delibatõe euolius
acuiatiꝰ in lr̃s . umi. lił mait dat Sin leprous. ⁊ .l. uolcati bemanẽt dur putoata ut si saluus¬
sit pomipeuis ⁊ ostitit alicubi hanc.NEHiE I Na. ieliquas nte . i e̾tamie uici cu illo fuciliꝰ pati¬
auc ꝙͣ cur bioe ĩ ea que pspicit᷑ futã colluuie regnare multa disputas buie snĩe ꝯuenietia inde
ad extcenu si iniquis lepidus ⁊ uoleati discedũt plane. acipoio. qd̃ euenẽt ig̾ ⁊ qd egeĩs io¬
Et eplet s̃ dn. putabo si tu dubitare nũc c̾te nõ dubitas istis dubitantib manẽtib deinde i
ip̃a fugo.u.sił. mait᷑ intẽa ño. dubito quin i forniano mãsurus sic comodissime ci. t onea a od

Expanded text:
taris hoc diligenter xi K. Mart., ego vero nulla epistula significavi, si Gnaeus Italia cederet, ut tu una cederes, aut si significavi, non dico fui inconstans sed demens. in eadem epistula alio loco, nihil relinquitur nisi fuga, cui te socium neutiquam puto esse oportere nec umquam putavi. totam autem hanc deliberationem evolvis accuratius in lrelinquas et te in certamine vinci cum illo facilius patiaris quam cum hoc in ea quae perspicitur futura colluvie regnare. multa disputas huic sententiae convenientia. inde ad extremum, quid si inquis Lepidus et Volcacius discedunt? plane ἀπορῶ. quod evenerit igitur et quod egeris id στερκτέον putabo. si tum dubitaras, nunc certe non dubitas istis manentibus. deinde in ipsa fuga v Kal. Martias, interea non dubito quin in Formiano mansuru
Abbreviated transcription (Latin):
inte atq ego cu exip̃a re magna capio uoluptate tu meu ftũr ꝓbari abste tͥumpho¬
⁊ gaudeo n illud me mouet ꝙ hii qui ame dimissi sũt discessisse dicũt᷑ ut mͥ rurs bellu ĩ fer¬
rent nicb̾ cĩ malo ꝙͣ ⁊ me mei simile eẽ ⁊ illos sui tu uelli mͥ ad uibe presto sis ut tus osiliis
atq opib ut cõsucui ĩ omib reb utar. ¶ Dolobella tuo nich̾ scito mͥ eẽ iocũdiꝰ hãc adeo ha¬
bebo grã. illi ei n aliter face̾ potit tãta eiꝰ hucũras is sensꝰ ea ĩ me ẽ beĩuolẽtia. ¶Trebati¬
u .ui. kł. quo die hac liñs dedi expectaba ex eiꝰ nũtio maliq lris meditabor qu̾o cu illo loqͣr.
Otẽpus miser nec dubito quin aie otendat ad uibe ueĩa senatu tũ kł. uelle se frequẽte¬

Expanded text:
 atque ego cum ex ipsa re magnam capio voluptatem tum meum factum probari abs te triumpho gaudio. neque illud me movet quod ii qui a me dimissi sunt discessisse dicuntur ut mihi rursus bellum inferrent. nihil enim malo quam et me mei similem esse et illos sui. tu velim mihi ad urbem praesto sis ut tuis consiliis atque opibus, ut consuevi, in omnibus rebus utar. Dolabella tuo nihil scito mihi esse iucundius. hanc adeo habebo gratiam illi; neque enim aliter facere poterit. tanta eius humanitas, is sensus, ea in me est benevolentia. Trebatium vi Kal., quo die has litteras dedi, exspectabam. ex eius nuntio Matique litteris meditabor quo modo cum illo loquar. o tempus miserum! nec dubito quin a me contendat ad urbem veniam. senatum enim Kale
Abbreviated transcription (Latin):
eade solicitãt scribe aliquid ⁊ maxic si pompei utalia cedit quid nob̾ agend putes.N. quid
lepidue na fuimꝰ una cu fine statuit.l. orquatꝰ eũde me cu multa tu ⁊̃ lictorer. Impeduit
nichꝰ uidi umꝙ̃ ꝙ minꝰ eiplicari poss ataq ate nichꝰ du cͥti exquiao. s quid uideat᷑ reĩq ipa
asipiati. tua cupio cognosce̾.labienu ab illo discessisse ꝓpe modu ostat si ita fcũ cẽt ut ille
romai ueniẽs magr̃tu ⁊ senatu rome offendẽt magꝰ usu suo nr̃e cãe fiuss. tãpnasse ẽ sce¬
lens boĩe amicu iri .p. causa uideret᷑. qd̾ nuic q uidet᷑. s minꝰ prodest. nõ en het ꝗprosit eũ q

Expanded text:
eadem sollicitant, scribe aliquid et maxime, si Pompeius Italia cedit, quid nobis agendum putes. M'. quidem Lepidus nam fuimus una eum finem statuit, L. Torquatus eundem. me cum multa tum  minus explicari posset. itaque a te nihildum certi exquiro sed quid videatur. denique ipsam ἀπορίαν tuam cupio cognoscere. Labienum ab illo discessisse prope modum constat si ita factum esset ut ille Romam veniens magistratus et senatum Romae offenderet, magno usui causae nostrae fuisset. damnasse enim sceleris
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmia d silus ẽ sust cire uilt et ytalie fame teurte agrg uastaie utere pectuniis locupletu abst¬
neie s cu ende metua ab hac puite si illinc beneficiu nõ sit rectiꝰ pute quio uis domi ꝑpeti. Sed ita
moriuisse illus de neputo ut Ix a pictias. crimen subie nõ audea qͣ ꝙ̃ ate eius qͣ rei iusta defen¬
sio e erplicita te t̾umnpbs t̾ assentior que quide totu facile et libenter abicere egͥregie probo fore ut
du agum si aoo lopaios obrepat. si mõ inquis satis ille eĩt firmꝰ ẽ fumior ⁊̃ q̃ putabam de isto l¬
tollerabillo insanias nec uni medi fore ⁊ si quid te hor fugit legib uiditiis senatu sublato libitñes
culloctias sumptis egestates tort egentisi morꝰ hoĩu nec pͥuatis posse ies noc res ꝑ sustinẽ abeamurẽ

Expanded text:
abstinere. sed cum eadem metuam ab hac parte, si illim beneficium non sit, rectius putem quidvis domi perpeti. sed ita meruisse illum de me puto ut ἀχαριστίασ crimen subire non audeam, quamquam a te eius quoque rei iusta defensio est explicata. de triumpho tibi adsentior quem quidem totum facile et libenter abiecero. Egregie probo fore ut, dum vagamur, πλόος ὡραῖοσ obrepat. si modo inquis satis ille erit firmus. est firmior etiam quam puttolerabilis horum insanias nec unius modi fore. etsi quid te horum fugit, legibus, iudiciis, senatu sublato libidines, audacias, sumptus, egestates tot egentissimorum hominum nec privat