comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
piciendi camĩ sunt. & ritu colendi. Quid ni ego magnoꝵ uiroꝵ & imagines
babeã. incitam̃ta anini & natalos celebrẽ: Qutõ ni ego illos honoris causa
sep appelle: q̃uã ueneratione p̃ceptorib meis debeo. eandẽ illis p̃ceptorib gene¬
ris humani. a quib tanti boni inicia fluxerunt Siconsulẽ uidero aut prȩto¬
rem. omiã quib bonor haberi. honori sol& faciã: equo desilia. caput ad ape¬
riã. senita cȩdã. Quid ergo: in arcũ caconẽ utrũq & leliũ sapientẽ. & soci¬
tẽ cũ platone.& henone. cleantithenq in animũ meũ. sine dignatone suma¬

Expanded text:
piciendi tamen sunt et ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni ego illos honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, eandem illis praeceptoribus generis humani, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, quibus honor haberi honori solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone
Abbreviated transcription (Latin):
Sesternũ diem diuisi cũ mala ualitudine: Ante meridianũ illa sibi uin¬
dicaũ post meridiano mͥ cessit: Itaq lectione pͥmũ tẽptaui animum.
deinde cũhanc reripiss&. plus illi inperare ausus sũ. immo ꝑmittere aliqͥs
Seripsi. & quide intentiꝰ quã soleo. du materia difficili contendi & uincipolo
donet inter ueuer amici qͥmͥ ium afferrent. & tãquã egru intẽperamtẽ co¬
ercerent: In locũ stili sermo successit. ex quo eam parte adte ꝑferã quȩ.
inlici ẽ de arbiru ad dipximꝰ. Plus negotii habes quã existimas. Triple
causa ẽ: Dicunt ut scis stoici pr̃i. duo er̃ inrerũ natura exquib onua fianł.
causa & materiã. Materia iac&: inersres: ad omĩa parata cessatura si nemo
moueuat: Causa autem idẽ ratio materia format & quocũq uult uersat.
ixilla uari a opera producit: eẽ ergo deb& unde aliquid. demnde aquo fiat.
Soc causut. illud materia: Omis ars nature imitatio ẽ Itaq qđ deuniũ so

Expanded text:
Hesternum diem divisi cum mala valetudine; antemeridianum illa sibi vindicavit, postmeridiano mihi cessit. Itaque lectione primum temptavi animum. Deinde cum hanc recepisset, plus illi imperare ausus sum, immo permittere; aliquid scripsi et quidem intentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo esse in rerum natura, ex quibus omnia fiant, causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam format et quocumque vult versat, ex illa varia opera producit. Esse ergo debet, unde fiat aliquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est, illud materia. Omnis ars naturae imitatio est. Itaque quod de universo
Abbreviated transcription (Latin):
quis eeat qui putaiet ao eu amore que eiga illu: bxbum posse aliqurd accedere. tmn accessit ut
m̃ nũs temq amare uitear antea dilexisse qr̃ quid ẽ ꝙ ego te horter ut digͥtati iglie ẜiuas¬
ꝓponas t᷑ cdaros iuros qd facẽ solent qui bortant᷑ nemĩ e hẽo elauore ꝙ̃ te ip̃m ĩ mitaĩ oportet
tecu ip̃e certes ne licet quide tͥ ia tatis reb gestis nõ tui simile eẽ ꝙ tu ita sit hortatio nõ ẽ
tuna quadm otigiss gratularer felicitati tue. S otigit magͥtudiẽ cu aĩ tu ⁊̃ ingenii atq cõ¬
silii : legi eniz ꝯtione tua nich illa sapientiꝰ ita pededẽti tu accessus ate ad ca facti tu re

Expanded text:
quis erat qui putaret ad eum amorem, quem erga te habebam, pesse aliquid accedere? tantum accessit ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse. qua re quid est quod ego te horter ut dignitati et gloriaponam tibi claros viros, quod facere solent qui hortantur? neminem habeo clariorem quam te ipsum. te imitere oportet, tecum ipse certes. ne licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similem esse. quod cum ita sit, hortatio non est tuna quadam contigisset, gratularer felicitati tuae, sed contigit magnitudine quom animi tum etiam ingeni atque consili. legi enim contionem tuam. nihi
Abbreviated transcription (Latin):
actu uniꝙͣ nich̾ iei p. salutariꝰ atq bec una uox oiu ẽ. Ate aut peto ut me banc qiͣ fiam breditate
aliene glie sinas cernẽ meq aliqua exꝑte ĩ sotietate tuaꝵ laudu uei̾re patiare ꝙꝙͣ mi dolabella hec

Expanded text:
e salutarius. atque haec una vox omnium est. a te autem peto ut me hanc quasi falsam hereditatem e salutarius. atque haec una vox omnium est. a te autem peto ut me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare. quamquam, mi Dolabella haec
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tea ex municipiis frequẽtes nc̃cii mei qui om̃s cu te sũmis laudib ad celu extullerut mn ꝯtinuo ma¬
ximas giĩs agũt. negut ei se dubitnẽ quin tu meis p̾ceptis ⁊ ꝯsiliis obtemꝑans p̾statissimu te ciuem
⁊ singularei ꝯsulez p̃beas quib ego ꝙͣꝙͣ uei̾ssime possu rndere que fucias tuo uiditio ⁊ tua spote facere
regu regi fuit hoestu alique ĩ osiliis capiendis nestore br̃ẽ mͥ uõ gliosu te uiuene ꝯsule fiorẽ landi¬
b qͣi alũpnu discipline mec. ¶L. quide cesar cu adeu egiotu neapoli ueisse ꝙ̃ꝙ eiat oppressꝰ totus¬
corpoĩs dolorib tñ añꝙͣ me plane salutauit. Omi cicero inquit gratulor tͥ qui tm̃ uales apd dolabella
ꝙͣtu si ego apud sororis filiu ualere salui ẽẽ possemꝰ. dolabelle uo̾ tuo ogintulor ⁊ giñs ago que quide

Expanded text:
ea ex municipiis frequentes necessarii mei quin omnes; cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant. negant enim se dubitare quin tu meis praeceptis et consiliis obtemperans praestantissimum te civem et singularem consulem praebeas. quibus ego quamquam verissime possum respondere te quae facias tuo iudicio et tua sponte facere  regi fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Coribus, tamen, ante quam me plane salutavit, 'O mi Cicero,' inquit, 'gratulor tibi, cum tantum vales apud Dolabellam, quantum si ego apud sororis filium valerem, iam salvi esse possemus ; Dolabellae vero tuo et gratulor et gratias ago, quem quidem
Abbreviated transcription (Latin):
liaritate ꝯiũxi atq ut̾q ñrm ĩ sua rr̃e munitior ⁊ ĩre .p. firmior hac ꝯiũctõe eẽ possit
olia aũt illa libidinose ⁊ delicate inuẽtutis que erãt ĩ me ĩ citata sic mitigata sũt ꝯmi¬
tate quada mea me unu ut om̃s illi colãt nich̾ ia deniq ame asperu ĩ quẽꝙͣ sit
nec tñ quisꝙ̃ poflulare ac dissolutu. s ita tẽpata tota rõ ẽ ut rei.p. ꝯstãtia p̾ste pͥua

Expanded text:
liaritate coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit. liaritate coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit. odia autem illa libidinosae et delicatae iuventutis quae erant in me incitata sic mitigata sunt comitate quadam mea me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec t
Abbreviated transcription (Latin):
cutꝰ su nõ destitiᷤ a i magͥtudĩe ĩ re .p. u̾sari ⁊ illa ĩstituta ac suscepta digͥtate tueĩ. S
postea ꝙ̃ pͥmu clodi absolutõe̾ leuitate ĩ firmitatẽq uiditõr ꝑspexi. deinde uidi nr̃os
publicanos facile asenatu disiũgi qͣꝙͣ ameip̃o nõ diuellerent tu aũt btõs hoĩes hos
pisinarios dico amicos tuos nõ obscure nob̃ ĩ uide̾ putaui iͥ maioris quafoa opes
⁊ furmiora presidia cẽ quẽnda. Itaq pͥmu cũ ꝗnimiu diu de reb nãs tacuerat pom
peiu atdluxi ĩ ea uolũtate ut ĩsenatu nõ semel s sepe młtisq u̾bis suis mͥ salutem
ĩpii atq orbis ti̾m adiudicarit. ꝙ nõ ta ĩ t̾fuit mea n illaͤ res aut ita sũt obscure ut
testimoiu aut ita dubie ut laudatoe desiderẽt qua rei .p.ꝙ erãt quida ĩ prebi ꝗ ꝯten
tiõe fore aliꝙ̃ mͥ cu põpeio ex rero illaꝵ dissensiõe arbitrarent᷑ cu hoc ego me tãta fami¬

Expanded text:
i magnitudine in re publica versari et illam institutam ac susceptam dignitatem tueri, sed postea quam primum Clodi absolutione levitatem infirmitatemque iudiciorum perspexi, deinde vidi nostros publicanos facile a senatu diiungi, quamquam a me ipso non divellerentur, tum autem beatos homines, hos piscinarios dico amicos tuos, non obscure nobis invidere, putavi mihi maiores quasdam opes et firmiora praesidia esse quaerenda. itaque primum, eum qui nimium d eam voluntatem ut in senatu non semel sed saepe multisque verbis huius mihi salutem imperi atque orbis terrarum adiudicarit; quod non tam interfuit mea neque enim illae res aut ita sunt obscurae ut testimonium, aut ita dubiae ut laudationem desiderent quam rei publicae, quod erantionem fore aliquam mihi cum Pompeio ex rerum illarum dissensione arbitrarentur. cum hoc ego me tanta fami
Abbreviated transcription (Latin):
ui te retinuisse ⁊̃ ato ⁊̃ cicero cogita ne te tuosq omĩes funditus eutas ne te sciens prudens ꝙ
eo dimittas. Unde exitu uides nll eẽ ꝙ site auc uaes optimatiu omouet qut nõ ulłoꝵꝰ aĩ¬
nu ĩ solentia ⁊ iactatõe ferre nõ potes eligas cẽseo aliꝙ oiprou nacuu abello du ue deenũt᷑
ue ia erũt ofecta id si fecĩs ⁊ ego te sapient fecisse iudi cabo ⁊ cesaier no offenter. M ao ac. ep¬
S cetu qui ante hec nõ uiteri misi ad te epłar antoni. ⁊ cur ego sepissime scpsissea. Uᵈ¬
nich me õ cesaris ibes cogitaue memisse ne generi mei memisse amicitie potuisse si alit̾
sentiae ee cui pompxio me aũt qr cu lictorib ĩ uict᷑ cuesate ab et uelle nec id ip̃ i etiu ⁊ nẽ¬

Expanded text:
atque etiam, Cicero, cogita ne te tuosque omnis funditus evertas, ne te sciens prudensque eo demittas unde exitum vides nullum esse. quod si te aut voces optimatium commovent aut non nullorum hominum insolentiam et iactationem ferre non potes, eligas censeo aliquod oppidum vacuum a bello, dum haec decernuntur; quae iam erunt confecta. id si feceris, et ego te sapienter fecisse iudicabo et Caesarem non offendes. me caecum qui haec ante non viderim! misi ad te epistulam Antoni. ei cum ego saepissime scripsissem nihil me contra Caesaris rationes cogitare, meminisse me generi mei, meminisse amicitiae, potuisse, si aliter sentirem, esse cum Pompeio, me autem, quia cum lictoribus invitus cursarem, abesse velle nec id ipsum certum e
Abbreviated transcription (Latin):
ĩp̃ns sceleratos ciues timore ab ĩpugnãda prĩa deterrere ut ĩposterũ docum̃tũ
ꝙͣ oĩu. In qua uidet᷑ illd̾ cẽ crudele ꝙ ad lib̾os qui nich̾ meruerũt pena ꝑuei̾t. S ⁊ ro
antiquũ ẽ. ⁊ oĩu ciuitatu siquidẽ. ⁊ themistodis liberi eguer̾t.⁊ si udicõ damnatos
eadez pena sẽ ciues qui potuimꝰ leuiores ẽẽ ĩ hostes: Quid aũt queri quisꝙͣ potest
de me qui si uiciss acerbiore se ĩ me futuꝵ fuisse ꝯfiteat᷑ noce ẽ hẽs rõe m̃aꝵ siũmo
de hoc gnͣe du tuxat honoris. ⁊ pene na de cet̾is reb quid senẜi quidq cẽsueri
audisse te arbitror. S hec ꝗde nõ ita nccͣia illud ualde nec̃iu brute te ĩ ytalia

Expanded text:
i sceleratos civis timore ab impugnanda patria deterrerem et in posterum documentum os qui nihil meruerunt poena pervenit. sed id et antiquum est et omnium civitatum, si quidem etiam Themistocli liberi eguerunt; et si iudicio damnatos eadem poena sequitur civis, qui potuimus leniores esse in hostis? quid autem queri quisquam potest de me, qui si vicisset acerbiorem se in me futurum fuisse confiteatur necesse est? habes ratiode hoc genere dumtaxat honoris et poenae; nam de ceteris rebus quid senserim quidque censuerim audisse te arbitror. sed haec quidem non ita necessaria, illud valde necessarium, Brute, te in Italiam
Abbreviated transcription (Latin):
d ⁊ hec ⁊ młta alia cora cupio. idq qua pͥmu de sororis tue filuis nõ expectaui bru¬
te du scribẽs omĩo ip̃a tꝑra bellu eũ ducet᷑ ĩ tegra tͥ cã resuãt S ego aprincipio
cu diuiare de belli diu̾nitate possez ita cãz egi pueror ĩ senatu ut te arbitior ema¬
tris lr̃is potuisse cogͦscẽ. Nec uõ ulla res eut ũ ꝙͣ ĩ qua ego nõ uł uite ꝑidõ ea dicam
ea q facia que te uelle. q̃q ad te ꝑtinẽ arbitror. Sexto kł sextilis. Glia tͥ tͥnitas

Expanded text:
sed et haec et multa alia coram cupio idque quam primum. de sororis tuae filiis non exspectavi, Brused et haec et multa alia coram cupio idque quam primum. de sororis tuae filiis non exspectavi, Brute, dum scriberes. omnino ipsa tempora bellum enim ducetur integram tibi causam reservant. sed ego a principio, cum divinare de belli diuturnitate non possem, ita causam egi puerorum in senatu ut te arbitror e matris litteris potuisse cognoscere; nec vero ulla res erit umquam in qua ego non vel vitae periculo ea dicam eaque faciam quae te velle quaeque ad te pertinere arbitrabor. vi Kal. Sextilis. LIBER S
Abbreviated transcription (Latin):
maxio aũt cu h scribeba afficiebar dolore. ꝙ cu me ꝓ adolesce̾tulo ac pene puero .i.
to aciei boni igenii p̾str̃gi posse ꝯfioũt. itaq ad reliquos hic ꝙͦ mͥ labor accessit. ut
om̃s adhibea machiãns ad tenẽdu adolescẽte ne fama subea iũtatis temĩtatis
ꝙ̃ꝙͣ que temeritas ẽ mag̃ eĩ illu pro quo spopõdi ꝙͣ me ip̃ dligaui. nec uõ peni¬
tere põt. re .p. me pro eo spopõdisse ꝗ fuit ĩ reb gerẽdis cu suo ĩ geĩo tũ mea ꝓmissi¬
one ostantior. Maximꝰ aũt nͥ me forte fallis ĩ re .p. nodus ẽ. ĩ opia rei pecciũarie
cboirescũt eĩ cottioie boni uui ad uoce tributi ꝙ excẽtisima collatu ĩpudẽti censu
locuplectiu ĩ duaro legionu p̾miis omẽ ꝯsumit᷑ ĩ pentẽt aũt ĩfiniti sũptꝰ cu ĩ hos
ex̾titꝰ quib nũc deffendim̃ tu uõ ĩ tuur. Na cassi ur uroet̾ posse satis ornatꝰ uerre

Expanded text:
maximo autem, cum haec scribebam, adficiebar dolore quod, cum me pro adulescentulo ac paene puero res to aciem boni ingeni praestringi posse confidunt. itaque ad reliquos hic quoque labor mihi accessit ut omnis adhibeam machinas ad tenendum adulescentem ne famam subeam temeritatise temeritas est? magis enim illum pro quo spopondi quam me ipsum obligavi; nec vero paenitere potest rem publicam me pro eo spopondisse, qui fuit in rebus gerendis cum suo ingenio tum mea promissione constantior. maximus autem, nisi me forte fallit, in re publica nodus est inopia rei pecuniariae. obdurescunt enim magis cotidie boni viri ad vocem tributi; quod ex centesima conlatum impudenti censuautem infiniti sumptus cum in hos exercitus quibus nunc defendimur tum vero in tuum. nam Cassius noster videtur posse satis ornatus venire.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ tu nũc stom acaris. amatissimꝰ cũ tuoro oĩu tu ciceronis. S ꝑsuade tͥ de uolũtate
ꝓpͥa mea nichꝰ eẽ remissu de urditõ largitꝰ. n eĩ ĩ petrari põt. quin quale quioq urdat᷑
Um sepe te lr̃is hortatꝰ c̃e. ut ꝙͣ pͥmu rei .p. subue̾i̾res ĩ ytaliãq ex̾citu adducẽs
n io arbitrarer dubitare tuos ncc̾ios rogatus su aprutẽtissia ⁊ diligẽtissima
tilis ꝙ ego ut debui sene mora feci. Cu aũt uei̾sse casta aderat ⁊ labeo ⁊ scaptiꝰ at

Expanded text:
is; sed persuade tibi de voluntate propria mea nihil esse remissum, de iudicio largiter. neque enim impetrari potest quin quale quidque videatur Cum saepe neque id arbitrarer dubitare tuos necessarios, rogatus sum a prudentissima et diligentissima III Kal. Sextilis. quod ego, ut debui, sine mora feci. Cum autem venissem, Casca aderat et Labeo et Scaptius. at
Abbreviated transcription (Latin):
tate ꝯtetu negligere hũana. S certe nõ suecuba succubetib nec uicar ab iis ꝗ se ui
fuit q̃ d fortuna gaudebimꝰ om̃s. si minꝰ tn ego gaudebo. quib eĩ potiꝰ ħ uita fcs
aut cogitatõib trtoucat᷑ q̃ his q̃ ptinueũt adlib̾andos ciues meos. te cicero irco¬

Expanded text:
tattatfuerit quae debet fortuna, gaudebimus omnes; si minus, ego tamen gaudebo. quibus enim potius haec vita factis aut cogitationibus traducatur quam iis quae pertinuerint ad liberandos civis meos? te
Abbreviated transcription (Latin):
Dignus sit honorib q cu antoĩo bellu gerat iis qui illud malũ excidei̾t cuiꝰ iste re¬
liquie sũt nich̾ quo exꝑlen possit eoro m̃ĩtu tͥbutũ ũꝙ̃ pr si oĩa simł ꝯgesẜit at ui
de ꝙͣto diligẽtius hoĩes metuat ꝙ̃ memieũt: qr antoniꝰ uiuat atq ĩ armis sit. De
cesare uõ qd̾ fieri potuit ac debuit io trãsactu ẽ n ia ꝓuocari ĩ in tegiu põt. Oitauiꝰ
rogandus ut̾at᷑. ego uõ ut istic reu̾tar is su qui nõ mõ nõ supplice s ⁊̃ coherceã po¬
stulates ut sibi supplicet᷑ aut lõge afuiẽtib ab exo mͥq eẽ iudicabo romã ubicũq li¬
ber ẽẽ licebit ac ur̃i misebor quib nec etas nec honores nec uirtꝰ aliena dulcedinez
uiuẽdi minu̾e̾ potu̾it mͥ quid̾ itabt̃s ẽẽ uid̾bor si mõ ꝯstanter ac ꝓpetuo placebit h
ꝯsiliu ut relata putẽ gr̾a pietati mee. quid eĩ ẽ meliꝰ ꝙͣ memoria rõe fc̃oꝵ ac liber¬

Expanded text:
dignus sit honoribus quia cum Antonio bellum gerat, iis qui illud malum exciderint cuius istae reliquiae sunt nihil quo expleri possit eorum meritum tributurum umquade quanto diligentius homines metuant quam meminerint, quia Antonius vivat atque in armis sit, de Caesare vero quod fieri potuit ac debuit transactum est neque iam revocari in integrum potest. Octavius rogandus videatur? ego vero, ut istoc revertar, is sum qui non modo non supplicem sed etiam coerceam postulantis ut sibi supplicetur. aut longe a servientibus abero mihique esse iudicabo Romam ubicumque liberum esse licebit, ac vestri miserebor quibus nec aetas neque honores nec virtus aliena dulcedinem vivendi minuere potuerit. mihi quidem ita beatus esse videbor, si modo constanter ac perpetuo placebit hoc consilium ut relatam putem gratiam pietati meae. quid enim est melius quam memoria recte factorum et liber
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ouibi n fortasse utruq tu ꝙ si it ẽ utriusq rei. meu uiditiu studeotͥ ee notissi¬
mu n solu ut solonis drũ usuepẽ. ꝙ ⁊ sapiẽs unus fuit ex septer:⁊ legu scriptor
sicut reliquar: ⁊ queda ĩ utq gn̾e medicͥtas. S nõ tãta de re ꝓpoĩtu ẽ hoc loco dispu¬
tare. quid ego aũt secutꝰ hoc bello su ĩ sentẽtus dicẽdis aꝑur nõ alienu puto. pꝰ ĩ t̾itu
cesans ⁊ ur̃as memorabłes ydus martias brute/ quid ego pret̾missu auobis quãtãq
ĩpenoẽ rei .ꝓ. tẽpestate duxi nõ es cblitꝰ magna pestis erat depulsa ꝑuos. magna.po. ro¬

Expanded text:
nisi forte utrumque tu. quod si ita est, utriusque rei meum iudicium studeo tibi esse notissimum †neque solum ut Solonis dictum usurpem† qui et sapientissimus fuit ex septem et legum scriptor sicut reliquarum et quaedam in utroque genere mediocritas. sed non tanta de re propositum est hoc loco disputare; quid ego autem secutus hoc bello sim in sententiis dicendis aperire non ahenum puto. post interitum Caesaris et vestras memorabilis Idus Mart., Brute, quid ego praetermissum a vobis quantamque impendere rei publicae tempestatem dixerim non es oblitus. Magna pestis erat depulsa per vos, magna po
Abbreviated transcription (Latin):
es alienu acesare dicũt. noli pati a neccessariis tus ncc̃io meo ĩ uiria fieri.
Bibulus ꝙ̃ carus mͥ eẽ debeat. nemo meliꝰ uidicare põt ꝙͣ tu cuiꝰ tante
pro. re . p. ꝯtẽtioẽs solicitudinesq fuẽit. Itaq uel ip̃iꝰ uirtus ułnr̃a ne¬

Expanded text:
aes alienum a Caesare dicunt. noli pati a necessariis tuis necessario meo iniuriam fieri. aes alienum a Caesare dicunt. noli pati a necessariis tuis necessario meo iniuriam fieri. quam carus mihi esse debeat, nemo melius iudicare potest quam tu cuius tantae pro re publica contentiones sollicitudinesque fuerunt. itaque vel ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ut mͥ iheracłea occureret. cu eu uidero. q̃m nobis ꝑmittis coĩter consti¬
emus de redlitu eiꝰ ad petitiõe aut ꝯmẽdatõe honoris. Tibi dicona medi¬
cuz panse qui sororẽ achilleos nr̃i ĩ mr̃imoĩo hẽt diligẽtissime ꝯmendo. i¬
Audimꝰ eu uenisse ĩ suspitiõe torquato de morte panse custodiri ꝙ̃ ut pa¬
ricida nichil minus credendu ẽ quis ẽĩ maiore calamitatẽ mõte pãse
accepit. proptea ẽ honestus homo ⁊ frugi.quẽ nẽ utilitas quidẽ uideatur
ĩ pulsura fuisse ad facinus. Rogo te et quide ualde rogo. na achilleus
ro dolabella cesu fugatũq eẽ. Greta epla tͥ misi cicerei curꝰda ad satiru
missaz. Eauiꝰ ñr̃ de ꝯtrouersia qua hẽt cu dirachinis hr̃editaria. Iũ¬
sit te iudice. Rogo te cicero ⁊ flauiꝰ rogat rez ꝯfitias ei qui flauu fecit hr̃e.
tei. peccuĩa debuit cuuias nõ ẽ dubiu neq dirachi ĩfitiant᷑. s sibi donatũ

Expanded text:
Cum eum videro, quoniam nobis permittis, communiter constituemus de reditu eius ad petitionem aut commendationem honoris. tibi Glycona, medicum Pansae, qui sororem Achilleos nostri in matrimonio habet, diligentissime commendo. audimus eum venisse in suspicionem Torquato de morte Pansae custodirique ut parricidam. nihil minus credendum est; quis enim maiorem calamitatem morte Pansae accepit? praeterea est modestus homo et frugi quem ne utilitas quidem videatur impulsura fuisse ad facinus. rogo te et quidem valde rogo nam Achilleus ro Dolabellam caesum fugatumque esse. Graecam epistulam tibi misi Cicereii cuiusdam ad Satrium missam. Flavius noster de controversia quam habet cum Dyrrhachinis hereditariam sumpsitcuniam debuerit civitas non est dubium; neque Dyrrhachini infitiantur sed sibi donatum
Abbreviated transcription (Latin):
s quicꝙ̃ ĩ extrema ac mifima ꝯtumelia põt honorificu ẽẽ. l gͦ pr̃e appellet oc¬
tauiꝰ aceione omĩa ad eũ refferat omĩa laudet gr̃as agat tñ iltõ appebit u̾ba
reb eẽ ꝯtraria. ꝗo eĩ alienu ab hũanis sẜib est ꝙ eu pr̃is hr̃e loco ꝗ ne libeu
quis̃ hoĩs nũo sit. atqui eo tendit id agit ad eũ exitũ ipat uir optimꝰ ut sit il¬
li octaurꝰ ꝓpitius ego uõ hiis artib nichil tribuo quib ciceronẽ scio ĩstructis¬

Expanded text:
si quicquam in extrema ac miserrima contumelia potest honorificum esse. licet ergo patrem appellet Ocsi quicquam in extrema ac miserrima contumelia potest honorificum esse. licet ergo patrem appellet Octavius Ciceronem, referat omnia, laudet, gratias agat, tamen illud apparebit verba rebus esse contraria. quid enim tam alienum ab humanis sensibus est quam eum patris habere loco qui ne liberi quidem hominis numero sit? atqui co tendit, id agit, ad eum exitum properat vir optimus ut sit illi Octavius propitius. ego vero iam iis artibus nihil tribuo quibus Ciceronem scio instructis
Abbreviated transcription (Latin):
citeronis ẽ. qm mͥ tacẽ nõ licuit leges que tͥ nc̃ce ẽ molesta eẽ. Et ei ip̃e sentio ꝙͣ¬
putes posse. Nec me hertule te attice reprehento Etas eĩ mores libeu sogniẽ esfi¬
cuit. qõ quis̾ ÷ ex flauio nr̃o ꝓspexi. S redeo ad cicerone quio ĩter saluidenũ et
eu ĩ ter ẽ. quid aũt ampliꝰ ille decerñet. timet ĩ quies. ⁊̃ nũc reliquias belli ciui¬
lis quisꝙ̃ gꝰ ita timet ꝓfligatu ut n potẽtia eiꝰ ꝗei̾titu uictore hẽat u teme¬
ritate pueu putet extimescenta eẽ an hoc ip̃m ea res facit ꝙ illi ꝑꝑ ampltuꝰ
omĩa ia ut ꝯq defferiẽda putat. Omagpa stultitia timoris id ip̃ ꝙ uẽaris
ita cau̾e ut cu uitare fortasse potiũs ultro accersas ⁊ atrahas. nimuĩ tunemꝰ
ĩ petret q̃ uellit ⁊ aquib colat᷑ ac laudet᷑. fuitute honorifica mo nõ asꝑnatur

Expanded text:
licuit, leges quae tibi necesse est molesta esse. etenim ipse sentio quputes posse. nec me hercule te, Attice, reprehendo. aetas enim, mores, liberi segnem efficiunt; quod quidem etiam ex Flayio nostro perspexi. sed redeo ad Ciceronem. quid inter Salvidienum et eum interest? quid autem amplius ille decerneret? timet, inquis, etiam nunc reliquias belli civilis. quisquam ergo ita timet profligatum ut neque potentiam eius qui exercitum victorem habeat neque temeritatem pomnia iam ultroque deferenda putat? 0 magnam stultitiam timoris, id ipsum quod verearis ita cavere ut, cum vitare fortasse potueris, ultro arcessas et attrahas. nimium timemus impetret quae velit et a quibus colatur ac laudetur, servitutem, honorificam modo, non aspernatur,
Abbreviated transcription (Latin):
salui sit. hãc gͦ cĩtate uide̾ uelli. aut pute illa que ne tracdita quide atq ĩculta¬
ta lib̾tate recipe possit: plusq tuncat ĩ puero nomẽ sublati regis ꝙͣ ꝯfidat sibi
cu illuz ip̃m qui maxcĩas opes hũit paucor urtute. sublatu uideat: me uõ post¬
hac ne comẽdaiuĩs cesari tuo ne te quide ip̃m si me audies ualde carũ extimas
cisti ac facis ĩ antoĩo uide ne ꝯu̾tat᷑ alaude maxi̾ anini ad opĩone formidĩs. Nam si
ottauiꝰ tͥ placet a quo de nr̃a salute petendu sit nõ dñ fugisse. s amitiore dñ qͥsisse
uid̾bers. quẽ qd̾ laudas ob ea q̃ adhuc fecit plane ꝓbo. sũt c̃i laudãda s mõ sͣ alienã
potẽtiar nõ pro sua suscepit cas actões cu uõ iudicas tm̃ illi nõ m̃o lice̾ s ⁊̃ ate ip̃o

Expanded text:
c ego civitatem videre velim aut putem ullam, quae ne traditam quidem atque inculcatam libertatem recipere possit plusque timeat in puero nomen sublati regis quam confidat sibi, cum illum ipsum qui maximas opes habuerit paucorum virtute sublatum videat? me vero posthac ne commendaveris Caesari tuo, ne te quidem ipsum, si me audies. valde care aestimas cisti ac facis in Antonio vide ne convertatur a laude maximi animi ad opinionem formidinis. nam si Octavius tibi placet, a quo de nostra salute petendum sit, non dominum fugisse sed amiciorem dominum quaesisse videberis. quem quod laudas ob ea quae adhuc fecit plane probo; sunt enim laudanda, si modo contra alienam potentiam non pro sua suscepit eas actiones. Cum vero iudic
Abbreviated transcription (Latin):
quos bello deuicisti clem̃tia tua uelle laudari. Existimo equide nil ate nͥ sapiẽt
oĩu ꝙ̃ memoi̾a mea fuẽrt ĩ quo bello nõ ut̃cũq ꝑs uiciss tñ aliqua forma ess fu¬

Expanded text:
quos bello devicisti clementiam tuam velle laudari. existimo equidem nihil a te nisi sapienter; quos bello devicisti clementiam tuam velle laudari. existimo equidem nihil a te nisi sapienter; nium quae memoria mea fuerunt, in quo bello non, utracumque pars vicisset, tamen aliqua forma esset fu
Abbreviated transcription (Latin):
xime delectẽt. nich̾ mͥ uideor hoc bello sensisse prudẽtiꝰ cur aũt ita sit apiend ñ ẽ.
ne mag̃ uidear ꝓuidus fuisse ꝙ̃ gratꝰ. hoc ip̃m nimiũ qr alia uid̾amꝰ.d. bruto decre¬
iii. honores decitui.P. planco. p̃clara illa quide ĩ geĩa q głia ĩuitant᷑. S senatus ⁊̃
sapiẽs qui qua rõe quẽq reputat mõ honesta ad re .p. iuuãda posse adduci hac
utit᷑. at ĩlepido rep̃hendim᷑ cui cu statua ĩrostris statuissemꝰ ꝗde illã auertimus
nos illu honore stiduimꝰ a furore reuocare. Uicit amẽtia leuissimi hõis nr̃a pru¬
dentia nec tñ tm̃ ĩstatuẽda lepidi statua fcu̾ ẽ mali quãtũ ĩeuertẽdaboni. Sa¬
tis młta de honorib nũc depena pauca st̃ dicẽda. Intellexi eĩ extius sepe lñs te ĩ is

Expanded text:
xime delectent nihil mihi videor hoc bello sensisse prudentius. cur autem ita sit aperiendum non est, xime delectent nihil mihi videor hoc bello sensisse prudentius. cur autem ita sit aperiendum non est, ne magis videar providus fuisse quam gratus. hoc ipsum nimium; qua re alia videamus. D. Bruto decrevi honores, decrevi L. Planco. praeclara illa quidem ingenia quae gloria invitantur, sed senatus etiam sapiens qui qua quemque re putat, modo honesta, ad rem publicam iuvandam posse adduci hac utitur. at in Lepido reprehendimur; cui cum statuam in rostris statuissemus, idem illam evertimus. nos illum honore studuimus a furore revocare. vicit amentia levissimi hominis nostram prudentiam; nec tamen tantum in statuenda Lepidi statua factum est mali quantum in evertenda boni. satis multa de honoribus; nunc de poena pauca dicenda sunt. intellexi enim ex tuis saepe litteris te in iis
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt. decreui ut ĩfastis ad eu die bruti nomẽ ascribẽt᷑. In eo q su maioꝵ exem¬
plu secutꝰ. qui hũc honore mulieri laurẽtie tͥbuerũt. uos cuiꝰ põtifices ad ara
ĩ uelabro sacrifitiu facẽ soletis ꝙ ego cu daba bruto nota eẽ ĩ fastis gratissime
uictorie sempit̾na uoleba. Atq illo die cognoui paulo pluris ĩsenatu mali¬
uolos eẽ ꝙ̃ gratos eos ꝑ ip̃os dies effudi si ita uis honores ĩ mortuos hirtiũ et
cedebat ad bñfitii memoria grata rõ illa que .÷̃ posteris ess salutaris. Extare
cĩ uoleba ĩ ciudelissios hostes moĩmẽta odii publici sempit̾na. suspicor illd̾ tͥ minus
ꝓbari. ꝙ̾ atius familiarib optĩs illis quid̾ uuis s ĩ re .p. rudib nõ ꝓbat᷑ ꝙ ut oũa¬
ti ĩtroue cesari licẽt decreuera. Ego aũt si erro fortasse. nec tñ is su ut mea me ma¬

Expanded text:
 in eoque sum maiorum exemplum secutus qui hunc honorem mulieri Larentiae tribuerunt, cuius vos pontifices ad aram in Velabro sacrificium facere soletis. quod ego cum dabam Bruto, notam esse in fastis gratissimae victoriae sempiternam volebam. atque illo die cognovi paulo pluris in senatu malevolos esse quam gratos. per eos ipsos dies effudi, si ita vis, honores in mortuos, Hirtium etcedebat ad benefici memoriam gratam ratio illa quae etiam posteris esset salutaris. exstare enim volebam in crudelissimos hostis monimenta odi publici sempiterna. suspicor illud tibi minus probari quod a tuis familiaribus, optimis illis quidem viris sed in re publica ruti introire Caesari liceret decreverim. ego autem sed erro fortasse nec tamen is sum ut mea me ma
Abbreviated transcription (Latin):
q uniꝰ uix ⁊ nũc uiri tutos fore nos haud ulla aliare. ꝙ si romanos nos ce memisss¬
mus. nõ audatiꝰ dñari cuꝑent postremi hoies: qua ro nos ꝓbaberemꝰ n magis
uritatus ẽẽt antoius regno cesaris ꝙ d eiusde morte decitus tu quide osularies
⁊ tantor sceler iũdex quib oppressis uereor ne ĩ breue ꝙp̃s dillata sit abste ꝑnities
qui potes ĩ tueri que gesseris simul. ⁊ ista uł ꝓbare uł ita demisse ac facile pati ut

Expanded text:
 vix etiam nunc viri tutos fore nos, haud ulla alia re. quod si Romanos nos esse meminissemus, non audacius dominari cuperent postremi homines quam id nos prohiberemus, neque magis inritatus esset Antonius regno Caesaris quam ob eiusdem mortem deterritus. tu quidem consularis et tantorum scelerum vindex, quibus oppressis vereor ne in breve tempus dilata sit abs te pernicies, qui potes intueri quae gesseris, simul et ista vel probare vel ita demisse ac facile pati ut
Abbreviated transcription (Latin):
dica pro lib̾atõib orbis t̾raro. Iuuat eĩ magͥfice loqui. certe deced adu̾s ignorãtes.
quit ꝓ quo timẽd aut a quo petend sit. hoc tu cicero posse fateris octauiũ ⁊ illi
amicus es. aut si me caꝵo hes. uis noͣme uit̾ẽ. cu ut ibi ec̃ posse ꝯmẽdãdꝰ puero illi
fiũ.cui ꝗd agis grãs si ut nos saluos ẽẽ uellit ⁊ patiat᷑ rogand putas an hoc pro
dñatõis nõ uicaĩo. Et ꝗs supplicat ut optime mĩtis de re ꝓ liceat cẽ saluoᷤ ista uo̾
ĩ becillitas. ⁊ despato cuiꝰ culpa nõ mag̾ ĩ te residet ꝙ ĩ om̃ib aliis ⁊ cesare ĩ cupidita

Expanded text:
 iuvat enim magnifice loqui et certe decet adversus ignorantis  iuvat enim magnifice loqui et certe decet adversus ignorantis quid pro quoque timendum aut a quoque petendum sit. hoc tu, Cicero, posse fateris Octavium et illi amicus es? aut, si me carum habes, vis Romae videre, cum ut ibi esse possem commendandus puero illi fuerim? cui quid agis gratias, si ut nos salvos esse velit et patiatur rogandum putas? an hoc prodominationis, non vicario, ecquis supplicat ut optime meritis de re publica liceat esse salvis? ista vero imbecillitas et desperatio, cuius culpa non magis in te
Abbreviated transcription (Latin):
tuu curq de salute m̃a nlła noua me uoluptate affecit. nõ solũ eͥ usitatũ
ris aut feceris. at dolcẽ ꝙͣtu maxĩu cape nõ possu. eade illa pars epłe scͥpta ad oc¬
tauiu dencb̾ affecit sic eĩ illi gr̾̃as agis de re pita supplitit̾ ac demisse. quid scri¬
bar: pudet ꝯlitõis ac fortune. s scribendu ẽ. ꝯmẽtas nr̃a salutẽ illi q̃ morte qua
nõ ꝑnitiosior ut ꝓrsus pra: te feras nõ sublata dñatõe s oñ ꝯmutatu ee u̾ba
tua recognosce. ⁊ aude negare ẜuiẽtis ao u̾sꝰ regez istas eẽ p̃ces: unu ais cẽ qd̾ ab eo
postulet᷑ ⁊ expectet᷑. ut cos ciues de quib uiri boni ppłĩ qͦ ro. bñ existimet saluos uellit
ꝗd si nolu̾it. nõ eumꝰ. at qui nõ ẽẽ ꝙͣ eẽ ꝑ illu prestat. ego mediꝰ fidius nõ existimo
ta om̃s decs au̾sos eẽ asalute .p. R. ut octauiꝰ orãdus sit ꝓsalute cuiꝰꝙ cuus. non

Expanded text:
curaque de salute mea nulla me nova voluptate adfecit. non solum enim usitatum ris aut feceris. at dolore quantum maximum capere animo possum eadem illa pars epistulae scripta ad Octavium de nobis adfecit. sic enim illi gratias agis de re publica, tam suppliciter ac demisse—quid scribam? pudet condicionis ac fortunae sed tamen scribendum est: commendas nostram salutem illi, quae morte qua non perniciosior? ut prorsus prae te feras non sublatam dominationem setua recognosce et aude negare servientis adversus regem istas esse preces. Vnum ais esse quod ab eo postuletur et exspectetur, ut eos civis de quibus viri boni populusque Romanus bene existimet salvos velit. quid si nolit? non erimus? atqui non esse quam esse per illum praestat. ego medius fidius non existimo tam omnis deos aversos esse a salute populi Romani uaude negare servientis adversus regem istas esse preces. Vnum ais esse quod ab eo
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa dii deeq eripuerũt q̃ illud iuditiu quo nõ mo hr̃di eiꝰ que occidi nõ ꝯcesserim
qd̾ ĩ illo nõ tulli. S ne pr̃i quid̾ meo si reuiuiscat. ut patiẽte me plus legib ac senatu
possit. an hoc tͥ ꝑsuasu ẽ fore cet̾os ab eo lib̾o̾s quo ĩ uitio nob̾ ĩ ista cĩtate locus nõ sit
qui porro io qd̾ petis fieri p̃ot ut ĩpetres: rogas eĩ uellit nos saluos c̃e uidemur gͦ tibi
accepturi salute cu uita acceꝑimꝰ qua si prius dimittimꝰ digͥtatẽ ⁊ lib̾tates qui
possumꝰ accipe: an tu rome hĩtare id putas cẽ ĩ columẽ eĩ res nõ locus o p̃stet istuc
mͥ. n eĩ ĩ columis cesare uiuo fui nͥ pe̾a qua illud ꝯsciui facimꝰ n us exul eẽ possu¬

Expanded text:
quo non modo heredi eius quem occidi non concesserim quod in illo non tuli, sed ne patri quidem meo, si revivescat, ut patiente me plus legibus ac senatu possit. an hoc tibi persuasum est, fore ceteros ab eo liberos quo invito nobis in ista civitate locus non sit? qui porro id quod petis fleri potest ut impetres? rogas enim velit nos salvos esse. videmur ergo tibi salutem accepturi cum vitam acceperimus? quam, nisi prius dimittimus dignitatem et libertatem, qui possumus accipere? an tu Romae habitare, id putas incolumem esse? res non locus oportet praestet istuc mihi. neque incolumis Caesare vivo fui, nisi postea quam illud conscivi facinus, neque usqu
Abbreviated transcription (Latin):
plane urĩ ei hec sũt ꝓp̾a sangũs iri .p. lib̾ande. longa sũt q̃ restãt. pret̾eũtu sũt cu. de me¬
tm̃ dico. cesare huc adolescẽter ꝑ quẽ adhuc sumꝰ si uiꝵ fateri uolumꝰ fluxisse ex fonte
to scire possemꝰ atq om̃e presidiu ẽẽt ĩ puero quia ceruicib nr̃is au̾tiss antoĩu. quis
honos ei nõ fuit decernẽdus ꝙꝙ ego illi tũ u̾boꝵ laude tribui cũ q modica decteui: ⁊̃¬

Expanded text:
plane vestri enim haec sunt propria sanguplane vestri enim haec sunt propria sangutantum dico, Caesarem hunc adulescentem, per quem adhuc sumus si verum fateri volumus, fluxisse ex fonte id scire possemus, atque omne praesidium esset in puero qui a cervicibus nostris avertisset Antonium, quis honos ei non fuit decernendus? quamquam ego illi tum verborum laudem tribui eamque modicam, decrevi
Abbreviated transcription (Latin):
rei .p. cupiditate qd̾ opponi poss presidiu nõ hẽaͥmꝰ crexerat eĩ se ciuitas ĩ retinẽda lib̾¬
tate ꝯsentiẽs. nos tu nimis acres uos fortasse sapiẽtiꝰ excessistis urbe ea quã liharatis.
Italio sua uob̾ studia ꝓfitẽti remisistis. Ita cu tenĩ uibe aparricidis uide̾ nec te ĩ ea nec
cassurtuto ẽẽ posse eãq armis oppressa ab antoĩo. mͥ qͦ ip̃i ce̾ excedend putaui. tetaĩ ei
spectacłm oppressa ab ĩpiis cuutas opitulandi potãte p̾cisa. S aĩus toe ꝗ semꝑ in firus
iprie caritate discessu ab eiꝰ ꝑiclis fcrie nõ potuit. Ita ĩ medio achayto cursu cũ ethe¬
siaru dieb. auster me ytalia qĩ dissuasor mei ꝯsilii retulliss te uidi ueliae. doluiq ue¬
hem̃ter. Cecebas eĩ brute cedebas. qm̃ stoyti nr̃i negãt fuge̾ sapiẽtis. Roma ut ueĩ sta¬
ti me optulli antonii sceleri atq demẽtie quẽ cu ĩ me ĩ citauisse ꝯsilia ure cepi brutiã

Expanded text:
poni posset praesidium non habebamus; erexerat enim se civitas in retinenda libertate consentiens, nos tum nimis acres, vos fortasse sapientius excessistis urbe ea quam liberaratis, Italiae sua vobis studia profitenti remisistis. itaque cum teneri urbem a parricidis viderem nec te in ea nec Cassium tuto esse posse eamque armis oppressam ab Antonio, mihi quoque ipsi esse excedendum putavi; taetrum enim spectaculum oppressa ab impiis civitas opitulandi potestate praecisa. sed animus idem qui semper infixus in patriae caritate discessum ab eius periculis ferre non potuit. itaque in medio Achaico cursu cum etesiarum diebus auster me in Italiam quasi dissuasor mei consili rettulisset, te vidi Veliae doluique vehementer. cedebas enim, Brute, cedebas, quoniam Stoici nostri negant fugere sapientis. Romam ut veni, statim me obtuli Antoni sceleri atque dementiae. quem cum in me incitavissem, consilia imre coepi Brutina
Abbreviated transcription (Latin):
aut cesaris qui erat optimus nõ m̃o nichil ꝓdest S ⁊̃ cogit ex̾citu tuum
flagitari. qui si ytalia attigerit. erit ciuis nemo quẽ quide ciuie appellari fas sit
qui se nõ ĩ tua castra ꝯferrat si brutũ preclare cu plãcho ꝯiũctu hẽmꝰ. S nõ
ignoras ꝙͣ sint incerti aĩmi hoĩu ⁊ ĩꝑfecti ꝑtib ⁊ exitus p̃lioꝵ qn ⁊̃ si ut spo uice

Expanded text:
autem Caesaris, qui erat optimus, non modo nihil prodest sed etiam cogit exercitum tuum autem Caesaris, qui erat optimus, non modo nihil prodest sed etiam cogit exercitum tuum flagitari. qui si Italiam attigerit, erit civis nemo quem quidem civem appellari fas sit, qui se non in tua castra conferat. etsi Brutum praeclare cum Planco coniunctum habemus; sed non ignoras quam sint inc
Abbreviated transcription (Latin):
Quid sis facturus uellim michi quam plurimu rescribas kallendis quintilibus
Reues lĩr tue. breues dico. ymo nlle. tͥb ne u̾sicłis hiis tꝑrib brutꝰ ad me
nichil scripsisse potiꝰ ⁊ requiris meas ꝗs ũꝙͣ ad te tuor sine meis uenit᷑. que
aut epła nõ pondus hũit. q̃ si adte perlate nõsũt. ne domisticas quide tuas ꝑlatus
arbitror. ciceroni scribis te lõgiore daturũ epła. recte id quide. S hec qͦ debuit esse
plenior ego aũt cu adme de ciceronis abste discessu scripsisses.stati extruxi ta¬
ĩ alt̾u ãnu ẽẽ reiecta. Ꝙ ego cu ciceronis cã elaboraui tu domitii cathonis lẽ
bas. nõdu erat tͥ ronotu. quare omĩ studio ate mi brute ꝯtendo. ut cicerone
meu ne dimittas.tecũq ducas. qd̾ ip̃m si rem .p. cui susceptus es respicis tͥ
ia iãq faciendu est. renatu ẽ bellu eni.toq nõ ꝑuo scelere lepidi. exͥcitus

Expanded text:
quid sis facturus velim mihi quam primum rescribas. Kal. Quintilibus rae tuae—breves dico, immo nullae. tribusne versiculis his temporibus Brutus ad me? nihil scripsisses potius. et requiris meas! quis umquam ad te tuorum sine meis venit? quae autem epistula non pondus habuit? quae si ad te perlatae non sunt, ne domesticas quidem tuas perlatas arbitror. Ciceroni scribis te longiorem daturum epistulam. recte id quidem, sed haec quoque debuit esse plenior. ego autem, cum ad me de Ciceronis abs te discessu scripsisses, statim extrusi tain alterum annum esse reiecta— quod ego cum Ciceronis causa elaboravi tum Domiti, Catonibas, nondum erat tibi id notum. qua re omni studio a te, mi Brute, contendo ut Ciceronem meum ne dimittas tecumque deducas; quod ipsum, si rem publicam cui susceptus es respicis, tibi iam iamque faciendum est. renatum enim bellum est idque non parvum scelere Lepidi. exercitus
Abbreviated transcription (Latin):
S. or. lepido uereu me cogit reliquoꝵ timor. ꝗsi eripuit se nob̾ uelli te¬
mẽ atq ĩ iuriose de illo sint suspicati hoĩes. oro atq obsecro te cicero ncci¬
tudinẽ nr̃a tuaq ĩ me beniuolẽtia obtestãs sororis mee lib̾os obliuscãis ẽe lepi¬
di filios meq iis ĩ pris locu successisse existimes. hoc si ate ĩpetro. nichil prostõ
dubitab̾ pro his susciꝑe. alit̾ alii cu sius iuuũt. nichil ego possu ĩsororis mee li¬
beris face̾. quo possit expleri uolũtas mea aut offm̃. Quid uo aut mͥ tͥbuere boni
post̾ si m̃o digni sumꝰ quib aliꝗd tribuat᷑. aut ego mri ac sorori puersq illis pre¬
staturus su. si nichil ualu̾it apud te reliquũq senatũ ꝯ̃ pr̃e leprou brutꝰ auuels
Scribere mlta ad te n possu pre solicitudĩe ac stomaco n debeo. Na si ĩ tanta re

Expanded text:
de M. Lepido vereri me cogit reliquorum timor. qui si eripuerit se nobis, quod velim temere atque iniuriose de illo suspicati sint homines, oro atque obsecro te, Cicero, necessitudinem nostram tuamque in me benevolentiam obtestans, sororis meae liberos obliviscaris esse Lepidi filios meque iis in patris locum successisse existimes. hoc si a te impetro, nihil profecto dubitabis pro iis suscipere. aliter alii cum suis vivunt; nihil ego possum in sororis meae liberis facere quo possit expleri voluntas mea aut officium. quid vero aut mihi tribuere boni possunt, si modo digni sumus quibus aliquid tribuatur, aut ego matri ac sorori puerisque illis praestaturus sum, si nihil valuerit apud te reliquumque senatum contra patrem Lepidum Brutus avunculus? scribere multa ad te neque possum prae sollicitudine ac stomac
Abbreviated transcription (Latin):
seea ti scusaie pntes eus nccios. qui eiꝰ cupiditati suffragari uidebant᷑. nec ĩ
senatꝰ sceleratissimoꝵ ꝯsilioꝵ fontes apperire dubitani. nec uo ulla ĩ re me¬
mini aut senatus meliorẽ aut magrãtꝰ. nũꝙͣ c̃i ĩ honcẽ ex orcdinario potentis
homis uł potẽtissim potius q̃n quid̾ potẽtia ia ĩ iuĩ posita ẽ. ⁊ aimis actidit
ut nemo tr .pł. nemo alio magrãtu nemo pͥuatꝰ auctor existe̾t. S ĩhac ostãtia
ati tuntute. eiat tam̃ solicita ciuitas. Illudim̃ eĩ brute tñ militu delitiis tus

Expanded text:
sentis eius necessarios qui eius cupiditati suffragari videbantur, nec in senatu sceleratissimorum consiliorum fontis aperire dubitavi. nec vero ulla in re memini aut senatum meliorem aut magistratus; numquam enim in honore extraordinario potentis hominis vel potentissimi potius quando quidem potentia iam in vi posita est et armis accidit ut nemo tribunus plebis, nemo alio magistratu, nemo privatus auctor exsisteret. sed in hac constantia atque virtute erat tamen sollicita civitas. inlu
Abbreviated transcription (Latin):
bente. quis adire picłm ex ĩsidiis patissimi ad omĩa latronis maliu̾t ꝙͣ uid̾ri
aut coactꝰ ẽẽ peccuĩa dare aut libenter dedisse homĩ nequissiõ aut ĩ ꝓbissimo
is ncbis ultro ⁊ pollicitus ẽ. ⁊ dedit sestercia .xx. ex sua pectũa.⁊ ꝙ młto cariꝰ est
se ip̃m ꝯtullit.⁊ ꝯũixit huic ꝑsuadere cupiuimꝰ. ut ĩꝑator ĩ castris remanẽt. rez

Expanded text:
bente quodvis adire periculum ex insidiis paratissimi ad omnia latronis maluerit quam videri bente quodvis adire periculum ex insidiis paratissimi ad omnia latronis maluerit quam videri aut coactus esse pecuniam dare aut libenter dedisse homini nequissimo atque improbissimo, is nobis ultro et pollicitus est et dedit HS xx ex sua pecunia et, quod multo carius est, se ipsum obtulit et coniunxit. huic persuadere cupimus, ut imperator in castris
Abbreviated transcription (Latin):
ũ q euis arma nefanda p̃sidia q̃ oblata sũt cesaris ꝯsilio ⁊ auc̃te firmari qui
si stetit ide mͥ q pariũt. satis uidem̃ hĩturi p̃sidi. sin aut ĩpior ꝯsilia plue
ualuẽat ꝙͣ m̃n aut ĩ becillitas etatis nõ potũ̾it grauitatẽ reꝵ sustine. spes omis¬
magis ꝙͣ euẽtis reꝵ lib̾austi exitu libera om̃is omĩucursus adte futurus est
adhuc fumu ẽẽ ꝯfido. s ita mlti labefactãt ut ne moueãt ĩ terdũ estimesca
hẽs totu iri .p. statu. qui quide tu erat cu has lins daba. uelli deincepe¬
meliora sit sin aliter fũit qd̾ dii auertãt rei .p. uicẽ dolebo. que ĩ mortalis esse
Eteus antisti talis aĩis ẽ ĩ re .p. ut nõ dubitẽ quin ⁊ ĩ cesare ⁊ anto¬
nio se prestaturus fuit acerimu ꝓpugnatorẽ coĩs lib̾tatis si occasioni
potuiss occurrere. na qui ĩ achaia ogressus .p. dolobella. milites atq eꝗtos ha¬

Expanded text:
contraque eius arma nefanda praesidia quae oblata sunt Caesaris consilio et auctoritate firmavi. qui si steterit fide mihique paruerit, satis videmur habituri praesidi; sin autem impiorum consilia plus valuerint quam nostra aut imbecillitas aetatis non potuerit gravitatem rerum sustinemagis quam eventis rerum liberavisti, exitu libera. omnis omnium concursus ad te futurus est. adhuc firmum esse confido, sed ita multi labefactant ut ne moveatur interdum extimescam. habes totum rei publicae statum, qui quidem tum erat, cum has lidolebo quae immortalis esse ris Antisti talis animus est in rem publicam ut non dubitem quin et in Caesare et in Antonio se praestaturus fuerit acerrimum propugnatorem communis libertatis, si occasioni potuisset occurrere. nam qui in Achaia congressus cum Dolabella milites atque equites ha
Abbreviated transcription (Latin):
ditõe cicero pulcẽiu fcũ uituꝑauit ꝙ̃ bestia. ⁊ clodius iephendẽ illiꝰ ciceronus¬
ꝯsulatu soliti sũt sustinuisse mn gliat᷑ bellui antonii. Rogatꝰ cicero ñr: ꝗo ħ mnͥ ꝓ

Expanded text:
ondicione Cicero pulcherrimum factum vituperabit quam Bestia et Clodius reprehendere illius conondicione Cicero pulcherrimum factum vituperabit quam Bestia et Clodius reprehendere illius consulatum soliti sunt? sustinuis
Abbreviated transcription (Latin):
qr nemie mag̾ decet re .p. amare lib̾tatisq defensore eẽ uł ingeio uł reb gestie
uł studio atq efflagitatde oĩui. qr nõ ottautꝰ ẽ reginoꝰ ut pelld nos saluos esse
mag̾ tute te exsuscita ut cũ cutaiter ĩ qua maxiã gessisti lib̾a atq lxnesta fore putes
⁊ p̃o sint ppło duces ad resistend ĩ ꝓboru ꝯsiliis. Buitus actico solutem¬
Cribis m mirari ciceaꝗne ꝙ nichil significe ũ qi d sidactis. qui pe flo¬
gitas coactu tuo scriba q̃ sentio omĩa fecisse aguenes optĩo c̃o saq. qd en
tart inimicu. Nescio quid scriba tͥ nͥ unu pueri ⁊ cuproitatẽ ⁊lice̾tiã potius cẽ
uritata ꝙ̃ repiessa acicerone tm̃ q eu tͥbuere huic ĩ dulgẽtie ut se maledictis
o fateat᷑ siccaĩu ꝙ̃ l obitiat cascae obĩe. ⁊ mutat᷑ ĩ casca bestia an qr nõ oĩb hañs
lactat᷑ yous martias Simłr atq ille nonas decẽbris suas ĩore hẽt eo melioẽ ꝯ¬

Expanded text:
gestis vel studio atque efflagitatione omnium. qua re non Octavius est rogandus ut velit nos salvos esse, magis tute te exsuscita, ut eam civitatem in qua maxima gessisti liberam atque honestam fore putes, si modo sint populo duces ad resistendum improborum consiliis. scribis mihi mirari Ciceronem quod nihil significem umquam de suis actis. quoniam me flagitas, coactu tuo scribam quae sentio. omnia fecisse Ciceronem optimo animo scio; quid enim tarit inimicum. nescio quid scribam tibi nisi unum, pueri et cupiditatem et licentiam potius esse inritatam quam repressam a Cicerone, tantumque eum tribuere huic indulgentiae ut se maledictis oportet fateatur sicarium quam obiciat Cascae quod obicit et imitatur in Casca Bestiam. an quia non omnibus horis iactamus Idus Martias similiter atque ille Nonas Decembris suas in ore habet, eo meliore c