comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
abet p̃terea legio tabros lignariosstrutores
carꝑentariol terrarios pictores reliquos ꝑ arti¬
ficel ad hibnorũ edifitia tabritãda ad machanas
turres Iigneas teter aꝰ quibꝰ expugnãt aduersarie¬
tiuntates uel defendũt ꝓprie Reparatores qͥ arma
quassata repararent Hahebantatia fabritas stuta¬
us lota quaria artuarias in qunbꝰ sagite missilia cal¬
sides omiãq armoꝵ gnã formabant᷑. Het enĩ erat cura p̃¬
cipua ut quidquid ex̾citui nccͣm uidebat᷑ nũquã deesset in
tastris as eo ut etiã runicularies haberent qͥ ad morem
belloꝵ ducto sub terris cunitulo murisq inter fũdamẽta
ꝑfossis inprouisi emergerent ad uibes hostiuĩ tapiendas.
Horũ index ꝓpriꝰ erat p̃fectus fabroꝵ.
De offitio tribuni militu..12

Expanded text:
abet preterea legio fabros tignarios, structores, carpentarios, ferrarios, pictores, reliquosque artifices, ad hyberna edificia fabricanda, ad machinas, turres ligneas, ceteraque, qucivitates vel defenduntur propriae praeparatos, qui arma quassata repararent. Habebat etiam fabricas scutarias loricarias arcuarias, in quibus sagittae missibilia casides omniaque armorum genera formabantur. Haec enim erat cura praecipua, ut quicastris, usque eo ut etiam cunicularios haberent qui ad morem Bessorum ducto sub terris cuniculo murisque intra fundamenta perfossis inprovisi emergerent ad urbes hostium capiendas. Horum iudex proprius erat praefectus fabrorum. XII DE OFFICIO TRIBVNI MILIT
Abbreviated transcription (Latin):
mens ad tuiisq suꝑioꝵ landẽ subiertoꝵ redũdare utũte
de officio p̃fet castror.¶ .i0.¬
fat ctiã castioꝵ p̃fettus licet iñferior dignitatẽ
ocrupatus tamen nõ mediotribus tausis ad quẽ
tastron positio ualli et tosse estuã ͦ ꝑtinebut laber¬
natiia uel tase militũ cũ inpedimẽtił omĩbus titu apiuꝰ
tarabant᷑ Preterea egrii ꝯmũbnales et medici a quibꝰ
tur ab ant expense etiã ad eius industriã ꝑtinebant
uehitla sagmarii netnõ etiã ferramenta quibꝰ mai¬
teeres secatur ues teditur quibusq aꝑitur tolsa ꝯtexit¬

Expanded text:
i laudem subiectorum redundare virtutem. X DE OFFICIO PRAEFECTI CASTRORVM Erat etiam castrorum praefectus, licet inferior dignitate, occupatus tamen non mediocribus causis, ad quem castrorum positio, valli et fossae aestimatio pertinebat. Tabernacula vel casae militum cum impedimentis omnibus nutu ipsius curabantur. Praeterea aegri contubernales et medici a quibus curabantur, expensae etiam, ad eius industriam pertinebant. Vehicula sagmarii nec non etiam ferramenta quibus materies secatur vel caeditur quibusque aperiuntur fossae
Abbreviated transcription (Latin):
Nstituta maioꝵ ꝑtis ar mate plenisliẽ tlemẽtiã
ur̃am ꝑatissimeq retinere ꝯtinuus declaratur
uictoriis ic tauphis. Siquide indubitata appro¬
batio artis sit rerũ semper effectus. uerũ trãsquillitas
ꝯnꝑe ex libris antiqua ꝯ deliderat / cũ ipsam ãtiq̃tate
factis recentibꝰ antetedat Igitur tũ hec lrĩs breniter
ꝯprehende̾ maiestati ur̃e nõ tã diltenda ꝙͣ recognos

Expanded text:
tis armatae plenissime clementiam vestram peritissimeque retinere continuis declaratur victoriis ac triumphis, siquidem indubitata adprobatio artis sit rerum semper effectus. Verum tranquillitas t terrena concipere ex libris antiqua desiderat, cum ipsam antiquitatem factis recentibus antecedat. Igitur cum haec litteris breviter comprehendere maiestati vestrae non tam discenda quam recognos
Abbreviated transcription (Latin):
eui panlisꝑ oblitus est Recordabit᷑ facile siquidẽ nos añ
cognouit. Quod ut possit panlisꝑ luiã eius mortaliũ reru
nube taligantia tergamꝰ. Hec dixit. oculosq meos fletibꝰ
undantes ꝯtracta in rugã ueste sutanit.
Um me distussa liquerũt notte m̃bre
Lumibꝰ q prior rediit uigor

Expanded text:
Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae luminibusque prior rediit uigor
Abbreviated transcription (Latin):
Quis uoluat stabilẽ spus̃ orbes uel cur hespias sidꝰ in undas
Casurũ rutilo surgit ab ortu Qͥd ueris placidas tẽpet /orai¬
Ut terrã floribꝰ roseis ornet Quis dedit ut pleno fertilis m̃ño
Antũpnꝰ gͣuidis influat uuis Rimari solitꝰ atq latentis
Nature uarias reddere cansas Nũc̃ iacet effete luẽ mẽtis
Et p̃isus gͣnibꝰ tolla cathenis Decliuẽq gerẽs pondẽ uultũ
Cogitur heu stolidam cernere terram
Ed meditine in quit tempꝰ est potiꝰ ꝙͣ querele Tũ uo
seras at qui talia tibi ꝯtuleramꝰ arma que nii p̾or abie¬
cisses mcta te firmitate tuerent᷑ agnostis ne me.Siud
tates pudore an stupore Mallem pudore. s te ut uideo
stupor opp̃ssit. Cũq me nõ mõ tacitũ s prorsus elinguẽ
mutũq uidiss admouit pettori meo lenter manũ. Nichil
inquit ꝑiculi est Letargũ patit᷑ coem illusarũ mẽtiũ morbũ

Expanded text:
Quis uoluat stabilem spiritus orbem Vel cur hesperias sidus in undas Quis uoluat stabilem spiritus orbem Vel cur hesperias sidus in undas Casurum rutilo surgat ab ortu, Qut terram roseis floribus ornet, quis dedit ut pleno fertilis anno autumnus grauidis influat uuis rimari solitus atque latentis naturae uarias reddere causas: nunc iacet effeto lumine mentis et pressus grauibus colla catenis decliuemque gerens pondere uultum cogitur, heu, stolidam cernere terram. Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae. Tum uero seras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum.
Abbreviated transcription (Latin):
rubore betundia limen tristis excessit. At igo cuiꝰ aties la¬
trimis mersa caligauerat ne dignosce̾ possem quenã esset¬
hec młier tam inꝑiose auctoritatis obstupui uisuq in tra
de fixo quidnã esł deinceps actura expcãre tacitus cȩꝑi
Tuc illa propiꝰ accedẽs in extrema lcũli mei ꝑte consedit
meñq intuẽs uultũ luctuq grauẽ atq in humũ merore
deiettũ his u̾bis de nrẽ mentis ꝑturbatione cõquesta est.
Su qͣ p̃cipiti mersa prefũdo mes ebet ⁊ ꝓpa luce relita
Tendit in ext̾nas ire tñbras Terreis quotiẽs flatibꝰ atra
Crestit m ñnẽsũ noxia tura hic quondã celo liber aperto.
Suetus in ethereos mre meatꝰ Texnebat ros ei lumina solis
Uisebat gelida sidera lune Et que qͣ uagos stella recursus
Ecet uarios flexa per orbes Conp̃nsã nus uictor habebat
Quĩetiã causas unde sonora flamina sollicitet equora ponti

Expanded text:
rubore uerecundiam limen tristis excessit. At ego, cuius acies larubore uerecundiam limen tristis excessit. At ego, cuius acies lacrimis mersa caligaret nec dinoscere possem quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstupui uisuque in terram defixo quidnam deinceps esset actura exspectare tacitus coepi. Tum illa propius accedens in extrema lectuli mei parte consedit meumque intuens uultum luctu grauem atque in humum maerore deiectum his uersibus de nostrae mentis perturbatioHeu quam praecipiti mersa profundo Mens hebet et propria luce relicta Tendit in externas ire tenebras, Terrenis quotiens flatibus aucta Crescit in inmensum noxia cura. Hic quondam caelo liber aperto Suetus in Aetherios ire meatus Cernebat rosei lumina solis, Visebat gelidae sidera lunae Et quaecumque uagos stella recursus Exercet uarios flexa per orbes, Comprensam numeris uictor habebat. Quin etiam causas unde sonora Flamina sollicitent aequora ponti,
Abbreviated transcription (Latin):
quorũdã m anꝰ scrnderant. et ꝑticulas quas quisq potuit alstu¬
lerant. Et dextra quidẽ eius libellos. scepirũ uͦ sinistra gestabat
Que ubi poeticas musas nr̃o uidit assistentes thoro fletibusq
meis u̾ba dictantes ꝯmota paulisꝑ ac toruis inflãmata lu¬
minibꝰ Quis inquit has scenicas meretriculas ad huc̃ egrũ ꝑ¬
misit accedere que dolores nõ modo eius nulł remediis fouerẽt
affectuũ spinis bberẽ fructibꝰ roĩs segetẽ necant. hom̃q mẽtes
assuefaciuĩt morbo uõ liberant. At si quẽ ꝓphnũ iti uulgo solitũ
nobis blandicie urẽ detraherent minꝰ moleste ferẽdũ putarẽ
Nichil quippe in eo nr̃e oꝑe le derent᷑. Hũc uõ eleatitis atq acha¬
demicis studiis ĩnutritũ. S abite potius syrenesusq in exitiũ
dultes meisq musis turandũ sanandũq relinquite. His
ille chorꝰ increpitus deiecit humi mestior uultũ confessusq

Expanded text:
quorumdam sciderant manus, et particulas, quas quisque potuit, abstuquorumdam sciderant manus, et particulas, quas quisque potuit, abstulerant. 12 Et dextera quidem ejus libellos, sceptrum vero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas vidit, nostro assistentes toro, fletibusque meis verba dictantes, commota paulisminibus: Quis, inquit, has scenicas meretriculas ad hunc aegrum permisit accedere, quae dolores eius non modo nullis remediis fouerent,affectuum spinis uberem fructibus rationis segetem necant hominumque mentes assuefaciunt morbo, non liberant. At si quem profanum, uti uulgo solitum uobis, blanditiae uestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe in eo nostrae operae laederentur; hunc uero Eleaticis atque Academicis studiis innutritum – Sed abite potius, Sirenes usque in exitium dulces, meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus deiecit humi maestior uultum confessusque
Abbreviated transcription (Latin):
ardentibus et ultra comunẽ hoĩm ualentiã ꝑspicacibꝰ
colore uiuido atq in exhausti uigoris qͣ uĩs ita eiu
plena foret ut nullo modo nr̃e crederet᷑ etatis .Sota¬
nura discretionis ãbigne. Nam nũc quide ad comunẽ
sese hoĩm mensurã cohibebat. Nũc uoͣ pulsare celũ sũmi
uerticis cacumine uidebat᷑. Que cñ altius caput extu¬
lisser ipsu etiã celũ penetrabat. respicientiũq hominũ
frustabat᷑ intuitũ. Uestes erant tenuissimis filis sub¬
tili artificio in dissolubili materia ꝑfecte. Quas uti
post eade prodente cognoui suis manibꝰ ipsa texuerat
Quarũ speciss ueluti fumosas ymagines solet. caligo
queda neglecte uetustatis obduxerat. Harũ i ext̾mo¬
margine.p. grecũ In sup̃mo uõ ⁊ legebat intextũ Atq int̾ utͣsq
riore ad suꝑius elementũ ess astensus Eamde tñ ueste uiolentoꝵ

Expanded text:
ardentibus et ultra communem hominum ualentiam perspicacibus ardentibus et ultra communem hominum ualentiam perspicacibus colore umido atque inexhausti uigoris, quamuis ita aeui plena foret ut nullo modo nostrae crederetur aetatis, statura discretionis ambiguae. Nam nunc quidem ad communem sese hominum mensuram cohibebat, nunc uero pulsare caelum summi uerticis cacumine uidebatur; quae cum altius caput extulisset, ipsum etiam caelum penetrabat respicientiumque hominum frustrabatur intuitum. Vestes erant tenuissimis filis subtili artificio, indissolubili materia perfectae quas, uti post eadem prodente cognoui, suis manibus ipsa texuerat. Quarum speciem, ueluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae uetustatis obduxerat. Harum in extremmargine Π Graecum, in supremo uero θ, legebatur intextum. Atque inter utrasque riore ad superius elementum esset ascensus. Eamdem tamen vestem violentorum
Abbreviated transcription (Latin):
Et ueris elegi fletibus ora rigant.
Has saltem nullus potuit ꝑuincere terror
Ne nrm̃ comites prosequerentur iter.
Gloria felicis olim uridisq iuuente
Solantur mesti nuc̃ mea fata senis
Uenit enĩ properata malis iõpina senectus
Et dolor etatez iussit inesse suam
Intempestiui fundunt᷑ uertice cani¬
Et tremit effeto corpore laxacuris
Mors hom̃ felix q̃ se nõ dulcibꝰ anuis
Inserit. et mestis sepe uocata uenit
E heu qͣ surda miseros auertit᷑ aure
Et flentes oculos claudere seua negat
Dũ leuibꝰ malefida bonis fortũa faueret
Pene caput tristis merserat hora meũ
Nunc quia fallacẽ mutauit nubila uultũ
Protrahit ingratas inpia uita moras
Quid me felice totiens iactastis amici
Qui cecidit st abili nõ erat ille gradu.
ec dũ ego metĩ tacituꝰ ipie reput arẽ. q̃rimoniãq
batͥmabile stili officio signare. astitisse mͥ ñiprã
uertirẽ iusa est mulier ad reuerendi admodũ uultus. gcuł

Expanded text:
Et ueris elegi fletibus ora rigant Has saltem nullus potuit peruincere terror, Ne nostrum comites prosequerentur iter. Gloria felicis olim uiridisque iuuentae Solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus Et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestiui funduntEt tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix quae se nec dulcibus annis Inserit et maestis saepe uocata uenit. Eheu quam surda miseros auertitur aure Et flentes oculos claudere saeua negat. Dum leuibus male fida bonis fortuna falleret, Paene caput tristis merserat hora meum. Nunc quia fallacem mutauit nubila uultum, Protrahit ingratas impia uita moras. Quid me felicem totiens iactastis amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu. ec dum mecum tacitus ipse reputarem querimoniamque lacrimabilem stili officio signarem, adstitisse milli supra uerticem uisa est mulier reuerendi admodum uultus, oculis
Abbreviated transcription (Latin):
Liquido rõfundere melle Nec lutida bellera serũ
Ririo miscere ueneno Sõpnos dabat ħba salubres
Potũ quoq lubritꝰ ĩpnis umbras altissima pmꝰ
Nondũ maris alta secabat Nec mercib ꝰ undiq lectis
oua liteor bider at hospes Tuc̃ classita seua tatebãt
Odiis neq fusus a terbis Eruor horrida tinxerat arna
Quid eni furor hosticꝰ ulla ueller prior arma mouere
Cã uulnera seua uideret Nec p̃mia sanguinis ulla
utinã modo nrã redirent In mores tempora priscos
Sed fent seuior ignibꝰ ethne feruẽs amor ar det hñdi
Heu pͥmꝰ quis fuit ille iuri qͥ pondera tecti
Gẽmasq latere uolentes p̃ciosa ꝑitula fodit. ꝓsa¬
uid antẽ de dignitatibꝰ potentiaq disserã quas uos

Expanded text:
Liquido confundere melle Nec lucida uellera Serum Liquido confundere melle Nec lucida uellera Serum Tyrio miscere ueneno. Somnos dabat herba salubres, Potum quoque lubricus amnis, Vmbras altissima pinus. Nondum maris alta secabat Nec mercibus undique lectis Noua litora uiderat hospes. Tunc classica saeua tacebant, Odiis neque fusus acerbis Cruor horrida tinxerat arua. Quid enim furor hosticus ulla Vellet prior arma mouere, Cum uulnera saeua uiderent Nec praemia sanguinis ulla? Vtinam modo nostra redirent In mores tempora priscos! Sed saeuior ignibus Aetnae Feruens amor ardet habendi. Heu primus quis fuit ille Auri qui pondera tecti Geminasque latere uolentes Pretiosa pericula fodit? Quid autem de dignitatibus potentiaque disseram quae
Abbreviated transcription (Latin):
Quod quidẽ haud ĩmerito cadit Humane qiuppe nẽ
ista conditio est ut tũrtantũ teteris rebꝰ cũ se cognosipt̃
excellat. Eadẽ iñ infia bestias redigat᷑ si se nosse desierit
aliquid ornamẽtis ex istimatis alienis At id fieri nequit
Nam si quid ex apposits luceat ipsa quitẽ que apposita st̃
laudant᷑ Illud doo his tectũ atq uelatũ in sua nichilomiꝰ
feditate ꝑdurat Ego xonego ullũ esse bonũ qd̾ noceat
hũti Num id mẽtior minime in quis Atqui dĩcie posside᷑¬
tibus ꝑsepe notuerũt cũ pessimꝰ quisq eoq magis alieĩ
auidusiquidquid usꝙͣ auri gẽmarũq est se solũ qui hab¬
torã latrone cantares. O p̃clara opũ morliũ btĩtudo quã
cũ adeptus fueris secur ꝰ esse desistis.
Eix nimiũ prior etas Contenta fidelibꝰ aruis
Nec ĩerti ꝑ dita luxu fatilique sera solebat
Ieumia soluerẽ glande Nõ bachita munera norãt

Expanded text:
quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista conditio est, ut tum tantum caeteris rebus, cum se cognoscit, excellat: eadem 10 tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit.aliquid ornamentis existimatis alienis. At id fieri nequit. Nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem, quae sunt apposita, laudantur: illud vero his tectum, atque velatum in sua nihilominus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mentior? ' Minime,' inquis. Atqui diuitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis auidus quidquid usquam auri gemmarumque est se solum qui coram latrone cantares. O praeclara opum mortalium beatitudo quam cum adeptus fueris securus esse desistis! Felix nimium prior aetas Contenta fidelibus aruis Nec inerti perdita luxu, Facili quae sera solebat Ieiunia soluere glande. Non Bacchica munera norant
Abbreviated transcription (Latin):
uobis in contͣriũ cedit Pluribꝰ quippe admĩtulis opus est
ad tuendã p̃ciose suppellectilis uarietatẽ xmq id est ꝑ
multis eos indigere qui ꝑmłta possident. Contͣq mĩnũ
qui habũdantia suã nature ntr̃tate nõ ab itꝰ sr̃fluitate
atq insitet insitũ bonũ ut in externis atq sepositis reblis
bona urã queratis Sic rerũ ꝟsa conditio est ut dia
merito rõis mal nõ aliter sibi splendere nisi in animate
suppeslectilis possessione uideat᷑ et ałia quidẽ sus ꝯtẽta
sut uos autẽ deo mente ꝯsiłes ab rebus infimis excellẽtis
nature ornamẽta taptatis Nec intelligitis quãtã tondi¬
tori uĩõ facitis m̃iriã Ille genꝰ huãnũ terrenis om̃ibus
p̃stare uoluit / uos dignitatẽ urã infra infima queq de¬
truditis Nam si om̃e quod tuiꝰ q bonũ est id eo cuiꝰ est
constat esse p̃ciosius cũ uilissima rerũ urã bona ẽẽ indi¬

Expanded text:
uobis in contrarium cedit. Pluribus quippe adminiculis opus est uobis in contrarium cedit. Pluribus quippe adminiculis opus est ad tuendam pretiosae supellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitateatque insitum bonum, ut in externis, ac sepositis rebus bona vestra quaeratis? Sic rerum versa conditio est, ut divinum merito rationis animal, non aliter sibi splendere 10, nisi inanimatae supellectilis possessione videatur? 136 Et alia quidem suis contenta sunt: vos autem Deo mente consimiles, ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis; nec intelligitis, quantum conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona e
Abbreviated transcription (Latin):
uariis fulgere uestibꝰ putas Quaꝵ si grata ĩtuitu spẽs est
aut materie naturã aut ingẽiũ mirabor artificis. An ꝟo
te longus ordo famuloꝵ fatit felicẽ Qͥ si uitiosi moribꝰ
sint ꝑniciosa domꝰ sarcina et ipsi dnõ uehement᷑ ũmita
Si uero probi quon ã mõ in tuis opibus aliena ꝓbitas
nũabit᷑ Ex quibꝰ om̃ibꝰ nichil horũ que in tuis ꝯputas
bonis tuũ esse bonũ liquido monstrat᷑ Qubꝰ si nichil ĩest
appetende pultritudiis quid est ꝙ uel amissis doleas uel
leteris retentis & si natura pultra sũt quid id tua refert
Nam hec per se a tuis quoq bonit opibus seq̃strata platu¬
issent Neq enĩ idtirco sunt p̃ciosa ꝙ in mas uenere
diuitias sed qm̃ p̃ciosa uidebant᷑ tuis ea dĩciis ãnuãre
Ymaluisti Quud autẽ tanto fortune strepitu delide¬
ratis fugare credo indigentiã copia q̃ritis At qͥ hot

Expanded text:
uariis fulgere uestibus putas, quarum si grata intuitu species est, uariis fulgere uestibus putas, quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino uehementer inimica; sin uero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum quae tu in tuis conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa quod in tuas uenere diuitias, sed quoniam pretiosa uidebantur, tuis ea diuitiis adnumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fugare credo indigentiam copia quaeritis. Atqui hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tamẽ urãm excellentiã collocate admiratiõ urã nullo
modo merebint/ An uos agroꝵ pulcritudo delectat¶ Qd¬
ni Est enĩ pulcerrimi operis pulcra portio dic quondã
sereni maris fatie gaudemꝰ Sit telũ sidera lumẽ lunã
solẽq miramͦ Num te horũ aliquid attingit Nũ audes
alicuiꝰ taliũ splendore głari an unis floribꝰ ipẽ disti¬
gueris An tua in estiuos frnctus intumescit ubertas/ Qd
ĩ mibꝰ gaudiis raperis Quid extn̾a bona pro tuis ãplexaris
Nũquã tua faciet esse fortuna que a te rerũ natura facit
aliena Terrarũ quidẽ fruttꝰ aiantiũ ꝓcul dubio debentur
alimentis Sed si quod nature sans est replere indigentiã
uelis nichil est ꝙ fortue affluẽtiã petas pautis enĩ mĩmis¬
q natã ꝯtenta est Cuiꝰ sacietatẽ ñ suꝑflius urgere uelis.
aut uocũdũ quod infuderis fiet. aut nõxiũ/ Iam uo puliꝵ

Expanded text:
uestram tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo uestram tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis. Sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est, cuius satietatem si superfluis urgere uelis, aut iniucnndum quod infuderis fiet aut noxium. Iam uero pulchrum
Abbreviated transcription (Latin):
nõ potest quod tñsfertur in alterũ tuc̃ est p̃nosa petuna
cũ bũ iti in alios largiendi usu desmit possideri. At eadẽ
i apue unũ quãta est ubiq gentiũ congerat᷑ ceteros sui
ĩõpes fatit feterit. Et uox quidẽ tota parater multoꝵ replet
auditũ Urẽ ꝟo diuicie nsi ꝯminute in plures tñsire nõ
possũt Ed̾ cũ strĩ est pauꝑes nccẽ est fatͣał quos relĩqnũt
Digit᷑ angustis mopesq diuitias quas nec hrẽ totas plu
ribus licet et. ad quẽlib sine ceteroꝵ pauꝑtate nõ uẽnĩt
ingẽmaꝵ fulgor oculos trahit Sed siquid est in hoc
splendore p̃cipui gẽmarũ est lux illa nõ hom̃ / quas qͥde
mirari homĩes uehementer admiror Qud enĩ carens
aiẽ motu atq conpage quod mãte rõnabiliq nate puliꝵ¬
esse iure uideat᷑ Que tã etsi conditoris opera sint suiq
distinctione postreme aliquid pulcritudinis trahũt infra

Expanded text:
non potest, quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia, non potest, quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia, cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem, si apud unum, quanta est ubique gentium, congeratur, ceteros sui inopes fecerit; et vox quidem tota pariter multorum replet auditum, vestrae vero divitiae nisi comminutae in plures transire non possunt; quod cum factum est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt.s o igitur angustas inoperibus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt. – An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa, non hominum; quas quidem mirari homines uehementer ammiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulesse iure uideatur? Quae tametsi conditoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra
Abbreviated transcription (Latin):
et fluctibꝰ minantẽ curat Curat sꝑnere pontẽt
Montis tacumẽ alti Bibulas uitet arenas
Illud proteriuus auster Totis uiribꝰ urget
Hee pendulũ solute ꝑ ondus ferre recusant
Fugiens ꝑiculosã fort dortẽ sedis amene
Huili domũ memento certo figere saxo
Quãuis tonet ruinis miscens equora uentus
Tu conditꝰ quieti felix robore ualli
Duces serenus enũ Ridens etheris mas.
Ed qm̃ rõnũ iam in temeaꝵ fomẽta descendunt
paulo ualidioribꝰ utendũ puto Age enĩ si iã caduta
et momentanea fortune dona nõ essent quid in eis est
quod ant uañ umq fieri q̃at anit nõ ꝓspectũ ꝯsidatũ
uilescat Diuicie ne uel unr̃auel sui natura p̃ciose sut. Qie
earũ potiuis aurũ ne an uis ꝯgeste᷑ peciñe. atqui hic effim¬
dendo magis q coateruãdo melius nitẽt Siquidẽ auaria
semꝑ odiosos laros largitas facit & si manere apud q̃ ꝙ

Expanded text:
Et fluctibus minantem Curat spernere pontum, Et fluctibus minantem Curat spernere pontum, Montis cacumen alti, Bibulas uitet harenas. Illud proteruus Auster Totis uiribus urget, Hae pendulum solutae Pondus ferre recusant. Fugiens periculosam Sortem sedis amoenae Humili domum memento Certus figere saxo. Quamuis tonet ruinis Miscens aequora uentus, Tu conditus quieti Felix robore ualli Duces serenus aeuum Ridens aetheris iras. Sed quoniam rationum iam in te mearum fomenta descendunt, paulo ualidioribus utendum puto. Age enim si iam caduca et momentaria fortunae dona non essent, quid in eis est quod aut uestrum umquam fieri queat aut non perspectum consideratumque uilescat? Diuitiaene uel uestra uel sui natura pretiosae sunt? Quid earum potius, aurumne ac vis congesta pecuniae? Atqui haec effundendo magis quam coacervando melius nitent, si quidem avaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quodsi manere apud quemque
Abbreviated transcription (Latin):
eã uel nescit eã ẽẽ mutabilẽ / Si nescit Quenã beata
sors potest elle ignorãtie cecitati ͦi scit metuat intẽ
est ne amittat quod amitti polle nõ dubitat Quare
ꝯtinuꝰ timor nõ smit esse felicẽ/ Uel si amiserit negli¬
gendũ putat. Sic quoq ꝑ exile bonũ est quod equo aĩmo
ferat᷑ ꝯmissũ Et qm̃ in idem es tui ꝑsuasũ atq insitũ ꝑmłtis
demrãtionibꝰ stio mentes hom̃ nullomõ esse mõrles Cũq
clarũ sit fortuitã felicitatẽ corporis morte tiniri dubitaris
nequit si hec auferre btĩtudie potest quĩ omẽ mo̾rte genꝰ
in iseriã mortis fine labat᷑ & si młtos scimꝰ btĩtudinis
fiem̃ nõ morte solũ Rm etiã doloribꝰ suppliciisq q̃sisse¬
quonã ruõ pñs uita facere btõs potest que miseros ns¬
acta nõ efficit/
uisquis uolet ꝑhennẽ Cautus ponere sedem
Stabilisq nec sonori Sterni flatibus euri

Expanded text:
eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum permultis demonstrationibus scio mentes hominum nullo modo esse mortales, cumque clarum sit fortuitam felicitatem corporis morte finiri, dubitari nequit, si haec afferre beatitudinem potest, quin omne mortalium genus in miseriam mortis fine labatur. Quodsi multos scimus beatitudinis fructum non morte solum uerum etiam doloribus suppliciisque qquonam modo praesens facere beatos potest quae miseros transacta non efficit? Quisquis uolet perennem Cautus ponere sedem Stabilisque nec sonori Sterni flatibus Euri
Abbreviated transcription (Latin):
beros ꝯsulares quoꝵ iã ut mt id etatis pueris uel pa¬
tera uel auici spetimẽ elutet ingeni Cũ igit p̃cipua sit
mortalibꝰ uite tura retmende cura O te si ma tona ꝯgͦscas
telitẽ Cui suppetũt etiã nũt que uita nemo dubitat ẽẽ cari¬
ora Quare sita iã lac̾mas Nondũ est ad unũ omis forturi
eaosai fortuma Nec tibi nimiũ ualida tẽpestas incubuit quãdo
fenaces herent anchore que nec pñtis solamnẽ ned futꝰ ꝓpã
possũ qui abesse abquid tue bñtdini tã iuttssirs etque
mixius ꝯquereris: Qius est enĩ tã ꝯposite fehritatis ute
nõ aliqua ex parte tũ statas si qualitate rixet anxia eĩ¬
res est huãnoꝵ ꝯ ditio bonoꝵ que uel nũquã tota ꝓue¬
niat uel nũqͣ ꝑpetua sũbsistat Huic sensus exuberat s
estpudori degener sanguis. Huc̃ nobilitas notũ facit s
angustia rei famibiaris melusuffesse mallet ignotꝰ Ilłe

Expanded text:
beros consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem possum, qui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia res est humanorum condicio bonorum et quae uel numquam tota proueniat uel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille
Abbreviated transcription (Latin):
nũ adreisitate fortune Infelicissimũ est senꝰ infortumi
fuisse felicẽ e ed quid tu inquit false opmionis snppitu
luas ad rebus iure inputare nõ possis. Nam si te hoc ĩane
fortuite felicitatis nomẽ mouet qͣ płinis maximisq abetedit
habũdes metũ reꝑutes licet Igit᷑ łi quod in oĩ fortũe tue
tensu p̃tiosissimũ possidebas id tibi d̾imitꝰ illesũ adhuc
nuc latͥũq seruat᷑ Poteris ne meliora queq retmẽs de
in fortumo iure causari At qui uiget incolumis illud pnio¬
sissimũ gr̃is huãni decus symachus soter et quod uite p̃nio
nõ segnis emeres un iotus ex sapiã ututibꝰ q tatt ꝰ su¬
rerͣ securꝰ tiuis ingemistit m̃riis Uiuit uxorꝰ ingeĩo mo¬
desta pudiciere ꝑudore p̃cellens et ut omẽs dotes eius buit᷑
Includã prĩ siłis uiuit in quã Tibiq tm̃. uite huiꝰ exosa t¬
serĩ. tui desiderio lacͥmis ac dolore tabescit. Quid dirõ li¬

Expanded text:
omni aduersitate fortunae infelicissimum est genus infortunii omni aduersitate fortunae infelicissimum est genus infortunii fuisse felicem. – Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum possidebas id tibi diuinitus inlaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora quaeque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum generis humani decus Symmachus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus: suarum securus tuis ingemescit iniuriis. Viuit uxor ingenio modesta, pudicitia pudore praecellens et, ut omnes eius dotes breuiter includam, patri similis; uiuit, inquam, tibique tantum uitae huius exosa sserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid dicam li
Abbreviated transcription (Latin):
hospesq uenisti ullã ne huãnis rebus messe cõstantiã reris
tũ ipsũ sepe hoĩem uelex hora dassoluat Nam et si rara
ost fortuitis manẽdi scoes ultimꝰ tñ uite dies mors quedã
fortune est etiã manẽtis. Eiud igit᷑ referre putas Tu ne
illã moriendo deseras an te illa fugiendo.
Um polo phebus roseis quadrigis Lutẽ sparge̾ ceꝑit
Paliet albẽtes ebetata uultꝰ flãmis stella p̃mentibꝰ
Cũ nemꝰ flatu zephiri tepentis Uernis irubuit rosis¬
piret insanĩ nebulosus auster Iam spinis abeat decul¬
Sepe tanquillo radiat sereno Inmotis mare flutibꝰ
depe fluẽtes aquilo ꝓellas uerso ꝯcitat equore
Sara si cõstat sua forma mõto si tãtas uariat uices
Credo fortunis hom̃ taducis Bonis trede fugatibus
Cõstat et̾na positũq lege est Ut constet. genituĩ nichil: ꝓs
s⁊ ed hoc est quod retolentẽ uehemẽtus toquit Nam m

Expanded text:
hospesque uenisti? Vllamne humanis rebus inesse constantiam reris, hospesque uenisti? Vllamne humanis rebus inesse constantiam reris, cum ipsum saepe hominem uelox hora dissoluat? Nam etsi rara est fortuitis manendi fides, ultimus tamen uitae dies mors quaedam fortunae est etiam manentis. Quid igitur referre putas tune illam moriendo deseras an te illa fugiendo? Cum polo Phoebus roseis quadrigis lucem spargere coeperit, pallet albentes hebetata uultus flammis stella prementibus. Cum nemus flatu Zephyri tepentis uernis inrubuit rosis, spiret insanum nebulosus Auster, iam spinis abeat decuSaepe tranquillo radiat sereno immotis mare fluctibus, saepe feruentes Aquilo procellas uerso concitat aequore. Rara si constat sua forma mundo, si tantas uariat uices, crede fortunis hominum caducis, bonis crede fugacibus! Constat aeterna positumque lege est ut constet genitum nihil. – Tum Sed hoc est quod recolentem uehementius coquit; nam in
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ duos pariter cõsules liberos tuos domo ꝓuehi sub freq̃tia
pr̃m sub plebis alacritate uidisti cũ eisde ĩcuria turules
insidentibꝰ tu regie laudis orator ingenii głam fatũdieq
meriusti Cũ ĩgcirco duoꝵ medius consulũ tircũfuse młtitu¬
dinis expectationẽ triũphali largitione satiasti Dedisti
ut opinor ꝟba fortuẽ dũ te illa demultet dũ te ut delicias
suas fouet munꝰ quod nulli umiqͣ priuato cõmodauerat
abstulisti. Uis ne igit᷑ cũ fortua calculũ ponere Nũt te
ꝑm siuenti oculo ꝑstrinxit Si num modũq letorũ t̾stiũ¬
ue consideres adhũc te felitẽ negare nõ possis Ꝙsi idtirce
te fortunatũ esse nõ extimas qm̃ que tuc̃ leta uidebant᷑
abierũt. nõ est ꝙ te miserũ putes. qm̃ que nũc tredunt᷑
mesta p̃tereũt. An tu in hanc uite scenã nut pmͫ subitus

Expanded text:
cum duos pariter consules liberos tuos domo prouehi sub frequentia cum duos pariter consules liberos tuos domo prouehi sub frequentia patrum sub plebis alacritate uidisti, cum eisdem in curia curules insidentibus tu regiae laudis orator ingenii gloriam facundiaeque meruisti, cum in circo duorum medius consulum circumfusae multitudinis exspectationem triumphali largitione satiasti? Dedisti, ut opinor, uerba Fortunae dum te illa demulcet, dum te ut delicias suas fouet. Munus quod nulli umquam priuato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum Fortuna calculum ponere? Nunc te primum liuenti oculo praestrinxit. Si numerum modumque laetorum tristiumue consideres, adhuc te felicem negare non possis. Quodsi idcirco te fortunatum esse non aestimas, quoniam quae tunc laeta uidebantur abierunt, non est quod te miserum putes, quoniam quae nunc creduntur maesta praetereunt. An tu in hanc uitae scenam nunc primum subitus
Abbreviated transcription (Latin):
meror p̃grauat Et illa It ⁊ est inquit Hec enĩ nonduz
morbi tui remedia sed adħ ꝯ tuãtis aduersꝰ turationem
doloris fomẽta quedã sut̃ Nam que in ꝓfũdũ sele penetrẽt
cũ tempestinũ fuerit admouebo. Uitamẽ ne te existi¬
marimiseꝵ uelis an numeꝵ modũq tue felicitatis
oblitus es Tateo ꝙ desolatũ parente sũmoꝵ te uirorũ
cura suscepit delectusq in affinitatẽ ꝑn̾cipũ ciuitatil
qd̾ p̃ciosissimũ ꝓpinquitaitis genꝰ est pͥus carus ꝙͣ pximꝰ
esse cepisti Quis nõ felitissim̃ cũ tanto splendore soce
tũ ꝯugis pudore cũ mastule quoq prolis oportuitate
p̃ditauit pretereo/ Libet enĩ p̃terire toĩa sũptas in ado¬
lestentia negatas sembꝰ dignitates ad singularẽ feliri¬
tatis tue tumulũ uẽire delectat S quis rerũ mortaliũ
faictꝰ ulũ btĩtudinis pondus habet poterit ne illius lucis
memoria lucit quãtalib ingruẽtiũ maloꝵ mole deleri/

Expanded text:
maeror praegrauat. Et illa: Ita est, inquit. Haec enim nondum morbi tui remedia sed adhuc contumacis aduersum curationem doloris fomenta quaedam sunt. Nam quae in profundum sese penetrant, cum tempestiuum fuerit admouebo. Verumtamen ne te existimari miserum uelis, an numerum modumque tuae felicitatis oblitus es? Taceo quod desolatum parente summorum te uirorum cura suscepit delectusque in affiniatem principum ciuitatis, quod pretiosissimum propinquitatis genus est, prius carus quam proximus esse coepisti. Quis non te felicissimum cum tanto splendore socerorum cum coniugis pudore tum masculae quoque prolis oportunitate praedicauit? Praetereo - libet enim praeterire communia - sumptas in adulescentia negatas senibus dignitates; ad singularem felicitatis tuae cumulum uenire delectat. Si quis rerum mortalium fructus ullum beatitudinis pondus habet, poteritne illius memoria lucis quantalibet ingruentium malorum mole deleri
Abbreviated transcription (Latin):
y q̃sita uorans sena rapacitas alios pandit hyattil
Taue iõ p̃tipitẽ frena tupioiẽ Certo sine retentent
Haozã dũposꝯ muneribꝰ fluens ditis artesit fñgen
Aũquã diues agt qͥn trepidꝰ gemẽs dese tredit egentẽ.

Expanded text:
sed quaesita uorans saeua rapacitas alios pandit hiatus. sed quaesita uorans saeua rapacitas alios pandit hiatus. Quae iam praecipitem frena cupidinem certo fine retentent, largis cum potius muneribus fluens sitis ardescit habendi? Numquam diues agit qui trepidus gemens sese cred
Abbreviated transcription (Latin):
hedorñ iyro paulo ante formidabile mox deinde miserandũ
passi flẽmispsr adicũ misso telitꝰ pmbie tefensi. Nse taĩerit
panlũ regis psi a se capt colamitatibꝰ pias inpendisse latost
fortso d aegediaꝵe lamor aliud deflet nisi indiscreto ictu
bont unã fenis regna xtentẽ Nõne adolestentii y duo tolia¬
unũ quidẽ malũ altm aũt bonũ amius̃ In iouis himĩe iacere
nõ seta discessrad si hec ipsa mei mutabilitas iusta tibi
causa sꝑredn ẽ ⁊ sꝑandi meliora. tñ ne aio ꝯtabescas et int
coẽ oĩbꝰ regnũ locatus ꝓprio uiue᷑ iure desideres.
quãtas iꝑidis tlatibꝰ incitꝰ pontus usat arenas¬
Aut quot stelliferis edita noctibꝰ Celo sidera fulgẽt
Tantis fũsat opes noc rethat manũ pleno tapia tornu
Hiãnũ miseros h and ideo genꝰ Cesset fere q̃relas
tuis uota bibens excipiat dens multi ꝓdigusꝰ ari
Et claus auidos ornat honoribꝯ Nliã parta bident

Expanded text:
Lydorum Cyro paulo ante formidabilem mox deinde miserandum Lydorum Cyro paulo ante formidabilem mox deinde miserandum rogi flammis traditum misso caelitus imbre defensum? Num te praeterit Paulum Persi regis a se capti calaas? Quid tragoediarum clamor aliud deflet nisi indiscreto ictu fortunam felicia regna uertentem? Nonne adulescentulovis limine iacere non tota discessi, quid si haec ipsa mei mutabilitas iusta tibi causa est sperandi meliora, tamen ne animo contabescas et intra commune omnibus regnum locatus proprio vivere iure desideres?\' Si quantas rapidis flatibus incitus pontus versaut quot stelliferis edita noctibus caelo sidera fulgent, tantas fundat opes nec retrahat manum pleno Copia cornu, humanum miseras haud ideo genus cesset flerQuamuis uota libens excipiat deus multi prodigus auri et claris auidos ornet honoribus, nil iam parta uidentur,
Abbreviated transcription (Latin):
querele tqͣ tua prorsus ꝑdideris. E iud igit᷑ ingemiscis
nulla tibi a nobis est illata ãiuria uiolentia Opes honores
cetaq taliũ mei sũt iuris dnam famule ꝯgnosaĩt mecũ
ueniũt meq abeũte discedũt Audacter affirmẽ di tua¬
forent q̃ amissa cõquẽris nullo mõ ꝑdidisses An ego sola
meñ lus excere ꝓhibeor Litet telo ꝓferre lucidos dies gosde¬
P tũbrosis condere noctibꝰ Licet m̃o t̾re uiultũ nc̃ florib
trugbꝰ q redimire nĩ nibis frigoribꝰ q cõfundeꝰ inset
mari nt̃ strato e quore blandiri nuc̃ procellis at fhutibꝰ m¬
horrestere nos ad constantiã mr̃is moribꝰ aliena mexpleta
tupiditas hionũ cupiditas allig abit Hec nr̃a uis est hũt
ntinis ̃ indũ ludimꝰ Notã uolubili orbe xsamꝰ infmuã
sũmis sũma in fimis mitare gaudemꝰ Ascende sĩ phater sed
ua lege ne uti cũ hiditri mei rõ poscet descendere ĩuriã

Expanded text:
querelae tamquam prorsus tua perdideris. Quid igitur ingemescis? querelae tamquam prorsus tua perdideris. Quid igitur ingemescis? Nulla tibi a nobis est allata uiolentia. Opes, honores ceteraque talium mei sunt iuris. Dominam famulae cognoscunt: mecum ueniunt, me abeunte disceduntforent, quae amissa conquereris, nullo modo perdidisses. 102 An ego sola meum jus exercere prohibebor? Licet coelo, proferre lucidos dies, eosdectibus condere, licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire nunc nimbis frigoribusque confundere, ius est mari nunc strato aequore blandiri nunc procellis ac fluctibus inhorrescere: nos ad constantiam nostris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas alligabit? Haec nostra uis est, hunc continuum ludum ludimus: rotam uolubili orbe uersamus, infima summis, summa infimis mutare gaudemus. Ascende si placet, sed ea lege, ne uti cum ludicri mei ratio poscet descendere iniuriam
Abbreviated transcription (Latin):
dudũ tremẽdos seua proterit reges
Huilẽq uicti subleuat fallax unltũ
Non illa miseros audit haud curat fletꝰ¬
Ultroq gemitꝰ dura quos fecit ridet¬
Sie illa ludit sic suas probat uires
Magnũq suis monstiat ostentũ
Si quis uisat᷑ unastratus ac felix hora:
Ellem autẽ pauta tecũ fortue ipsius xbis agitare Tu
igit᷑ an iul postulet aiadũte Quid tu hõ reã me coti¬
dianis agis querelis Quã tibi fecimꝰ ñuriã Que tua tibi
detraximꝰ bona kiuo uis iudice de opũ dignitatũq mecũ
possessione contende Et si cuiusqͣ mortaliũ ꝓpriũ quid horũ
esse mõstraueris ego iã tua fuisse que repetis sponte ꝯ cedã
Cũ te mrĩs utero natura ꝓduxit nudũ rebus omĩbꝰ ĩopẽq
suscepi meis opibus foui Et qd̾ te nuc̃ inpatientẽ reddit m̃
facit. fauore ꝓna indulgentiꝰ educaui Dim̃ que mei iuiris
sunt affluentia et splendore circũdedi Nuc̃ mͥ retrahere
manũ lib et habes gram̃ uelut usus alienis. Nõ habes ius

Expanded text:
dudum tremendos saeua proterit reges humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletultroque gemitus, dura quos fecit, ridetSic illa ludit, sic suas probat uires magnumque subitis monstrat ostentum, si quis uisatur una stratus ac felix hora. Vellem autem pauca tecum Fortunae ipsius uerbis agitare; tu igitur an ius postulet animaduerte. “Quid tu, homo, ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tibi tua detraximus bona? Quouis iudice de opum dignitatumque mecum possessione contende, et si cuiusquam mortalium proprium quid horum esse monstraueris ego iam tua fuisse quae repetis sponte concedam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi, meis opibus foui et, quod te nunc impatientem nostri facit, fauore prona indulgentius educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore circumdedi. Nunc mihi retrahere manum libet: habes gratiam uelut usus alienis, non habes ius
Abbreviated transcription (Latin):
strã considerãdũ puto et nemo dubitat esse forte t̾us
foruitudinẽ messe conspexerit Et tuitũq uelotitas adest
muusustũ est esse uelotẽ Sit musita quidẽ ninsicos medit¬
mara meduos pethorta rethores facit Agit enĩ minsq rei
natura qd ꝓptiũ est nec ꝯriarũ rerũ mistet ffettibis
ultro qure ũt ⁊dũsa depellit atqui nec opes mexpleta
extinguere maritiã queñt nec potestas sui conpore fecit
quẽ uitiose libidines m̃solubilibꝰ astrictũ retmnẽt cathẽis
es coslata inprobis dignitas nõ moto nõ effirit dignos s
ta enuĩ res sese aliter hñtes falsis conpellai. e nomos qee
fatide ip sarũ rerũ redarguũt᷑ effectu Itaq nec ille di¬
uitie nec illa potentia nec hec dignitas ire appellari pt
Destremo de tota fortuna contludȩre licet In qua itfi
enpeterdũ pobil uatiue bonĩtatis messe mãitestñ eit
que mee se bonis semꝑ adiugit et bonos quidꝰ fuĩt ad¬
mutta nõ efficit:

Expanded text:
tiam considerandum puto, quod nemo dubitat esse fortem, cui fortitudinem inesse conspexerit, et, cuicumque velocitas adest, manifestum est esse velocem. Sic musica quidem musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit; agit enim cuiusque rei natura, quod proprium est, nec contrariarum rerum miscetur effectibus et ultro, quae sunt adversa, depellit. Atqui nec opes inexpletam restinguere avaritiam queunt nec potestas sui compotem fecerit, quem vitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et collata improbis dignitas non modo non efficit dignos, stis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu: itaaue nec illae divitiae nec illa potentia nec haec dignitas iure appellari potest. Postremo idem de tota concludere fortuna licet, in qua nihil expetendum, nihil nativae bonitatis inesse manifestum est. quae nec se bonis semper adiungit et bonos, quibus fuerit adiuncta., non efficit.
Abbreviated transcription (Latin):
loca ferre fnfferre conet᷑ arescãt s dat cinq nã qued¬
ꝯueĩt et nedũ mane̾ possũt int̾cant elaborãt Quid ꝙ cẽs
uelut iñ t̾ris ore dem̾so trahũt alimẽta radiribꝰ at ꝑ me¬
dullas robur corticẽq diffũdũt Eiud quod mollissimũ
quoq sieut medulla est intͣiore sꝑ sede recondit᷑ extͣ xo
adũsũ celi intẽperiẽ quasi mali panẽs defensor opponit Iam
uo quãta est nature diligentia ut cucta seiẽ młtiplicato ꝓpa¬
gent᷑ que omĩa nõ modo ad ep̃ñs manẽdi xm grãtim quoq
quasi inꝑpetuũ manẽdi ueluti quasdã machinas esse quis ne¬

Expanded text:
loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique natuloca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique natuconuenit, et ne, dum manere possunt, intereant elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semine multiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi, uerum generatim quoque quasi in pe
Abbreviated transcription (Latin):
toeñt ac ꝑmanẽt aiã corpusq id aial uecat᷑ Cũ hec unnitai¬
enoq cõtꝑus cũ m una forma m̃broꝵ ꝯnĩttione ꝑman huãna
uisit᷑ spẽs At si distribute segregateq ꝑtes corporis distaxerst
unitatẽ desmit esse quod fuerat Eo mõ ꝑturrenti cetera
ꝓcul dubio patebit subsistere unũquodq que dũ unũ est
relitta subsistendi appetentia uenire ad intĩtĩ corruptiõꝙ
nã nicħ ĩnenio quod millis exͣ cogentibꝰ abitiat᷑ manãdi ĩtẽ¬
arboribꝰ q quid de iq̃nimatis oĩo ꝯsentiã rebꝰ ꝓrsus dubito
Atqui Non est ꝙ de hoc possis ãbige̾ cũ ħbas at arboresin¬
tucaris ꝑm sibi ꝯueĩentibꝰ masci locis/ ubiquãtũ eaꝵ nata
tampis alie mõtibꝰ oriũtͦ Alias ferut̃ paludes alie saxis
herent Aliaꝵ sũt fetũde stiles arene Quas si in alia qͥspoiã

Expanded text:
coeunt ac permanent acoeunt ac permanent aquoque corpus cum in una forma membrorum coniunctione permanet humana uisitur species, at si distributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem desinit esse quod fuerat; eoque modo percurrenti cetera procul dubio patebit subsistere unumquodque dum unum est, cuter agat, relicta subsistendi appetentia uenire ad interitum corruptionemque am, nihil invenio, quod, nullis extra cogentibus, abjiciat manendi intenarboribusque, quid de inanimatis omnino consentiam rebus, prorsus dubito. Atqui non est quod de hoc possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis, primum sibi convenientibus innasci locis, ubi quantum earum natura campis, aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundae sunt steriles arenae, quas si in alia quispiam
Abbreviated transcription (Latin):
lentissimũ dignissime cõfitem Qd̾ si natã quidẽ mest s est
dulla ꝯuũerit Postremo qd̾ a qual re diu̾lũ est id nõ ẽ illud
a que intelligit᷑ esse diu̾sũ quare quod a sũmo bono diu̾sũ est
sui nã id sũmũ bonũ nõ est Quod nefas est de illo togitar e
suo pncipio melior poti̾t existere Qͣre quod om̃i pncipiũ sit¬
etii sut̾ sui substantia sũmũ esse bonũ uissima nõne conchu
serm Ncĩssime in quã Et illa s sũmũ bonũ btĩtudinẽ esse
ꝯtessũ est Ita est inꝙͣ Igitur inquit deñ eẽ iplã btĩtudinẽ ncr̃e
est ꝯfiteri Nec ꝓpositis iqͣ prioribꝰ refragari queo et illis
firmiꝰ approbet᷑ ꝙ̃ duo sũma bona q̃ a se duisa sunt esse nẽ
possunt. Etenĩ que discrepant bon ainõ esse altm̃ quod sit
alteꝵ liquet Quare nentrũ poterit esse perfrm̃ cũ alter utrs

Expanded text:
lentissimum dignissime confitemur. Quod si natura quidem inest sed est lentissimum dignissime confitemur. Quod si natura quidem inest sed est onjunxerit? Postremo quod a qualibet re diversum est, id non est 5 illud, a quo intelligitur esse diversum. Quare quod a summo bono diversum est sui natura, id summum bonum non est: quod nefas est de Deo cogitare, qsuo principio melior poterit existere, quare quod omnium principium sit, id etiam sui substantia summum esse bonum 10 serim. – Rectissime, inquam. – Sed summum bonum beatitudinem esse concessum est. – Ita est, inquam. – Igitur, inquit, deum esse ipsam beatitudinem necesse est confiteri. – Nec propositis, inquam, prioribus refragari queo et illis firmius approbetur, quod duo summa bona quae a se diuersa sint esse non possunt. Etenim quae discrepant bona non esse alterum quod sit alterum liquet; quare neutrum poterit esse perfectum, cum alterutri