comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
honeste fit nͥ cui totꝰ aĩmꝰ ĩcubuit atq ad¬
fuit. cui nulla sui ꝑte repugnauit. ubi aũt
ad malũ accedit᷑ aut peioꝵ metu aut spe
te fortuna sinct. Nõ ibis audẽtior si mala
ula ẽẽ credidi̾s. eximẽdũ ħ e pectore ẽ aliqͥ
hesitabit ĩpetũ morit᷑a suspicio Trudet᷑ ĩ
id qd̾ ĩuadendũ ẽ nr̃i qͥdẽ iuderi uolũt ze¬
noms int̾rogationẽ uaͣ eẽ fallacẽ aũt alt̾a
⁊ falsã q̃ illi opponit᷑. Ego nõ redigo istu ad
legẽ dyaleticã ⁊ ad illos artifici uet̾nosis¬
simi nodos. Totũ geno istud exturbãdũ uidi

Expanded text:
honeste fit, nisi cui totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe te fortuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in id, quod invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram esse, fallacem autem alteram et falsam, quae illi opponitur. Ego non redigo ista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudi
Abbreviated transcription (Latin):
eripe̾. ⁊ nos ex hac cui assueiumꝰ rex copia edu¬
oeͣ. Illa qͦ res nos morti alienat ꝙ ħ iã no
⁊̃ si indiffens mors ẽ nõ tũ ea ẽ q̃ facile nog¬
ligi possit Magna ex̾citatiõe durãdꝰ ẽ aĩmꝰ
ut ꝯspectũ eiꝰ accessũ q paciat᷑. Mors ꝯtẽp¬
in debet magis ꝙͣ solet. Multa enĩ de illo
credimꝰ młtoꝵ ingeiriis certatũ ẽ ad augẽ¬
dã eiꝰ ĩfamiã. descͥptꝰ ẽ carcer. inferno ⁊ in¬
ꝑpetua nocte opp̃ssa regio in qua ingens
iamtor orci ossa suꝑcũbẽs antro se mesa ciu¬
ento et̾ͥnũ latrãs exangues t̾reat ũbeas
et iã cũ ꝑsuasis istas fabulas ẽẽ nͨ qͥtꝙͣ
defũctis suꝑẽe qd̾ timcãt subit aliꝯ metꝰ
et qͣ enĩ timẽt ne apud inferos sinc. ꝙͣ ne
nusꝙͣ. Hiis adu̾sãtib q̃ nobis offẽdat lõga
ꝑsuasio fortit̾ pati mortẽ ed nͥ głosũ sit
⁊ int̾ maxĩa oꝑa mẽtis hũ ane q̃ nũꝙͣ ad¬

Expanded text:
eripere et nos ex hac, cui adsuevimus, rerum copia educere. Illa quoque res morti nos alienat, quoetiam si indifferens mors est, non tamen ea est, quae facile neglegi possit. Magna exercitatione durandus est animus, ut conspectum eius accessumque patiatur. Mors contemni debet magis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad augendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse nec quicquam defunctis superesse, quod timeant, subit alius metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His adversantibus, quae nobis offundit longa persuasio, fortiter pati mortem quidni gloriosum sit et inter maxima opera mentis humanae ? Qua
Abbreviated transcription (Latin):
ssime usus ẽ. turpissiẽ brutꝰ oĩs res q̃ non
hũic decus uͥtute addica siuint. Cubialũ
luadũ dicimꝰ hoc idẽ obsturissimũ ẽ nocte
dies illi luce̾ ĩfũdit. nox eripit. Sic istis q̃ a
nobis indifferẽtia ac media dicũt. diuitus
urib forme honorib regno. et ꝯtͣ morti ex¬
nio male ualitudimi dolorib q̃q alia aut
urnꝰ aut miagis ꝑtimuimꝰ. aut malicia aut
utus dac bom ui mali nomẽ. massa ꝑ se nec
calida nͦ fugida ẽ ĩ fornace̾ ꝯiecta ꝯcaluit. in
aquã remissa refrix̃. mors hõesta ẽꝑ illud qd̾

Expanded text:
is res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honoribus, regno et contra morti, exilio, malae valetudini,doloribus quaeque alia aut minus aut magis pertimuimus, aut malitia aut virtus dat boni vel mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit. Mors honesta est per illud, quod
Abbreviated transcription (Latin):
sũt honesta nec gliosa. s qͥtqͥt ex illis u̾tꝰ
adiit tractauitq honestũ ⁊ głosũ facit ila
ĩ medio poĩtu sũt. Int̾ ẽ utrũ malicia aut
uirtus manũ admou̾i̾t. moes emĩ illa q̃ ĩ

Expanded text:
sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus adiit tractavitque, honestum et gloriosum facit; illa in medio posita sunt; interest, utrum malitia illis an virtus manum admo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ẽẽ. libet enĩ lucilli iuroꝵ optĩe ride̾ ĩepti¬
as g̾cas qͣs nũdũ qͣnus nurer excussi. zenõ
libatus sũ metu. post ħ nõ dubitabo p̾bere
ceruicẽ. nõ uis seueriꝰ loqͥ nec moritorisu
mou̾e̾. nõ meh̾cules facile tͥ dixissẽ utrũ ĩepti¬
nichil inqͥt indifferẽs. ħ int̾rogatio uides
ubi obreꝑat. mors nõ ẽ głiosa fortit̾ mori
głiosũ ẽ. et cũ dicis indiffe̾ns nichil głosũ
ẽ. ꝯcedo tͥ ita ut dicã. nichil głiosũ ẽẽ nͥ circa
indifferẽtia. tãꝙͣ indifferc̾tia ẽẽ dico .i. nec
bona nec mala. morbũ delorẽ pauptatẽ exili¬
ũ mortẽ nichil hoꝵ ꝑ se głiossi ẽ nichil tñ
sinc hiis. laudat᷑ enĩ nõ pauptas nõ subiit¬
sset. laudat᷑ nõ dolor. s ille quẽ nichil cepit
dolor. Nemo mortẽ laudat s cuis mors añ
abstulit aĩu ꝙͣ ꝯturbauit. oĩa ista ꝑ se ñ

Expanded text:
non esse. Libet enim, Lucili virorum optime, ridere ineptinon esse. Libet enim, Lucili virorum optime, ridere ineptias Graecas, quas nondum, quamvis mirer, excussi. Zenon liberatus sum metu; post hoc non dubitabo porrigere cervicem. Non vis severius loqui nec moritura risum movere ? Non mehercules facile tibi dixerim, utrum ineptin est indifferens." Haec interrogatio vides ubi obrepat: mors non est gloriosa, sed fortiter mori gloriosum est. Et cum dicis: " indifferens nihil gloriosum est," concedo tibi ita, ut dicam nihil gloriosum esse nisi circa indifferentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bona nec mala, morbum, dolorem, paupertatem, exilium, mortem. Nihil horum per se gloriosum est, nihil tamen sine his. Laudatur enisset. Laudatur non dolor, sed ille, quem nihil coegit dolor. Nemo mortem laudat, sed eum, cuius mors ante abstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non
Abbreviated transcription (Latin):
da sũt Ĩnexpugnabił muiꝰ quẽ fortuna
młtis machins lacessitũ nõ trãsit. In ĩsu¬
ꝑabili loco stat aĩmꝰ qͥ ext̾na deseruit et
arce sua se iũdicat. Infra illũ oẽ telũ cadit
Nõ ht̃ ut putamꝰ fortuna lõgas manus
neminẽ occupat nisi herẽtẽ sibi. Itaq ĩꝙͣ¬
tũ possumꝰ ab illa resiliamꝰ Qd̾
sola p̾stabit sui nẽ qr ꝯditio. sciat
quo iturꝰ sic uñ ortus qd̾ illi bonũ qd̾ ma¬
lũ sit qͥd petat qͥd deuitet. Que sit ula rõ
q̃ appetenda ac fugiẽda discernat. qua cu
securos aliqͥs cas ͦ exꝑtus ẽ. expͥmit᷑ sera cõ¬
fessio. magna u̾ba excidũt. cũ tortor postit
manũ cũ mors pociꝰ accessit. possis illi dicẽ.
facile ꝓuocubas mala absẽtia. ecce dolor q̃
cat. Nũc aĩs opus enea nũc pectore firmo.
faciet aũt illud firmũ assidua meditatio si
adu̾sus quã nõ exhortabit᷑ nec attollat qͥ ca
qullatioĩb tͥ ꝑsuade̾ tẽptanit mortẽ malu

Expanded text:
da est, inexpugnabilis murus, quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fortuna longas manus; neminem occupat nisi haerentem sibi. Itaque quantum possumus, ab illa resiliamus; quod sola praestabit sui naturaeque cognitio. Sciat, quo iturus sit, unde ortus, quod illi bonum, quod malum sit, quid petat, quid evitet, quae sit illa ratio, quae adpetenda securos aliquis casus expertus est, exprimitur sera confessio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum, cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; ecce dolor, quem cat: Nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Faciet autem illud firmum adsidua meditatio, si adversus quam non exhortabitur nec adtollet, it mortem malum
Abbreviated transcription (Latin):
lit. aĩu recti ac bomi amatorẽ. In tuto pstu
melior ẽ. põt fortuna tͥ ĩiuriã face̾ qd adn¬
magis ꝑtinet. nõ timeo ne tu facias tͥ¬
Qua ire cepisti uade. ⁊ ĩ isto te inte hĩtu c¬
pone placide nõ mollit̾. Male mͥ ẽẽ malo qͣ
mollit᷑. nũc sic excipe p̃adĩn a ppło soli dici
dure aspe laboriose. Audurr solemꝰ qͥrdar¬

Expanded text:
em. In tuto pars melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod admagis pertinet, non timeo, ne tu facias qua ire coepisti et in isto te vitae habitu conpone placide, non molliter. Male mihi esse malo quam molliter; male nunc sic excipe, quemadmodum a populo solet dici: dure, aspere, laboriose. Audire solem
Abbreviated transcription (Latin):
tũc tibi audebo mãdare ut ĩ honorẽ meũ
ethnã q ascõdas quã ꝯsumi ⁊ sensim.
subside̾ ex hoc colligũt qͥdã ꝙ aliꝙͣrto lõ¬
gius nauigãtib solebat ostẽdi. põt hõc
acade᷑ nõ qr mõtis altitudo descẽdit. s qr
igius euanuit aut ni uehemẽs ac largus

Expanded text:
tunc tibi audebo mandare, ut in honorem meum Aetnam quoque ascendas, quam consumi et sensim subsidere ex hoc colligunt quidam, quod aliquando longius navigantibus solebat ostendi. Potest hoc accidere, non quia montis altitudo descendit, sed quia ignis evanuit et minus vehemens ac lar
Abbreviated transcription (Latin):
ne ꝯscia ꝑde̾t. Itaq ut dixi maiore tuo qͣ
altiꝰ bono gratus es. Illi enĩ uulgais ⁊ co¬
tidiana res otingit. recipe̾ qd̾ ded̾at. tͥ magͦ
⁊ exbeatissio aĩ statu ꝓfecta gͣtũ fuisse. nã
si malicia miseros facit. uͥtus beatos. gͣtũ aũt

Expanded text:
ntiam perderet. Itaque, ut dixi, maiori tuo quam alterius bono gratus es. Illi enim vulgaris et cottidiana res contigit, recipere, quod dederat, tibi magna et ex beatissimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia m
Abbreviated transcription (Latin):
nichil uiliꝰ cũ accepimꝰ. Queris qͥd sit qd
obluuonẽ nobis acceptoꝵ faciat cupiditas
accapiẽdoꝵ. Cogitamꝯ nõ qd ĩpet̾tũ. s qͥd ÷
petendũ sit. Abstrahũt a recto diuicie ho
nõ ũ fuma s cũ reꝵ ña deliberãdũ ẽ. Nich
enĩ qr ꝯcupiscẽda sũt laudãt᷑ s ꝯcupiscũ¬

Expanded text:
nihil vilius, cum accepimus. Quaeris quid sit, quod oblivionem nobis acceptorum faciat ? Cupiditas accipiendorum. Cogitamus non quid inpetratum, sed quid petendum sit. Abstrahunt a recto divitiae, hnon cum fama, sed cum rerum natura deliberandum est; nihil enim, quia concupiscenda sunt, laudantur, sed concupiscu
Abbreviated transcription (Latin):
Sfuit retulisse iocũdũ ẽ. ñale ẽ mali sui fi¬
ne gaudẽ. Circũcidẽda gͦ duo sũt. ⁊ futuri
timor et uetĩs ĩcomodi mẽoria. ħad me
iã nõ ꝑtinet. illud nũdũ. ĩ ip̃is poĩtꝰ difsi eł¬
tatib dicat. forsã ⁊ ħ olĩmentisse uiuabit
toto ꝯͣ illũ repugnet aĩo uĩcet. si se ꝯtia¬
dolorẽ suũ ĩtẽdĩt. nũc ħ pleriq faciunt
accͣhũt ĩ se ruinã. cui obstandũ ẽ Istud qd̾
p̾mit qd̾ ĩpẽdet qd̾ urget. si subduoe̾ re ceꝑis
sequet᷑ ⁊ grauiꝰ ĩcũbet. si ꝯtͣstrtis ⁊ obinti
uoliũs repellet᷑. athlete ꝙͣtũ plagaꝵ ore¬

Expanded text:
fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fifuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumcidenda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, sidolorem suum intenderit. Nunc hoc plerique faciunt, ad trahunt in se ruinam, cui obstandum est. Istud quod premit, quod inpendet, quod urget, si subducere te coeperis, sequetur et gravius incumbet; si contra steteris et obniti volueris, repelletur. Athletae quantum p
Abbreviated transcription (Latin):
signa p̾mittit. utiq qͥ ex solito ieu̾tit᷑. Tollã¬
bilis ẽ morbi paciẽtia si ꝯtẽpẜis id qd̾ ex¬
tremũ minat᷑. noli mala tua face̾ t̾ ip̃i
grauiora ⁊ te q̃relis onerãe. Leuis ẽ dolor
si nichil illi opĩo adiec̾it. ꝯtͣ si erhortari
te ceꝑis ac dice̾. nichil c̾. auc c̾te exiguũ ẽ
duremꝰ iã desmet. leuẽ illũ dũ putas fa¬
cies. oĩa ex opĩõe suspẽsa sũt. nõ amibitio
tm̃ ad illũ respicit. ⁊ luxuria ⁊ auaricia ad
opimonẽ dolemꝰ. Tã miser ẽ qͥsq ꝙͣ cuoidͭ
⁊ illa u̾ba. nulli ũꝙͣ fuit peiꝰ qͦs cruciato
ꝙͣta mala ꝑtuli. nemo me surrectuꝵ
putauit. quociẽs deploratꝰ sũ a meis qͣti¬
ens a medicis relictus. ĩ eculeũ ĩpõiti nõ
sic detrahũt᷑. etiã si st̃ uaͣ ista trãsierũt
Qͥd iuuiat p̾titos dolores retractare. ⁊ mi
seꝵ eẽ qr fui̾s. Qd ꝙ nemo nõ młtũ mal
sius adicit ⁊ s̾ ip̃e mẽtit᷑. dem̃ qd̾ acerbũ

Expanded text:
 utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia, si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinet illa verba: " Nulli umquam fuit peius. Quos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis relictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeteritos donon multum malis suis adicit et sibi ipse mentitur ? Deinde quod acerbum
Abbreviated transcription (Latin):
sulũ erit qd̾ int̾sit. dissiłabit ⁊̃ si młtu
fu̾it. s si id donari salua pietate ac fide po¬
tit remitet .i. si ad ip̃m tota ꝑtinebit ĩura¬
a. Sũma iri hec ẽ. fucilis erit ĩ cõnutãdo.
paaet᷑ plꝰ ĩputar sibi. Inuitꝰ bñficiũ ꝑ ꝯpe̾¬
sationẽ ũurie soluet. In hãc ꝑtẽ inclinabit
huc u̾get ut cupiat debẽ gra cupiat reftrte
Errat enĩ siqͥs bñficiũ accipit libẽtis ꝙͣ redot
eruãto hilorior ẽ qͥ soluit ꝙͣ qͥ mutuat᷑. tãto
deb letior eẽ qͥ se maxĩo erc alieno actepit

Expanded text:
sillum erit, quod intersit, dissimulabit. Etiam si multum fuerit, sed si id donari salva pietate ac fide poterit, remittet; id est, si ad ipsum tota pertinebit iniuria. Summa rei haec est: facilis erit in conmutando. Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit. Quanto hilarior est, qui solvit quam qui mutuatur, tanto debet laetior esse, qui se maximo aere a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑacta reliqͥe cͥcũstãtib diuidũt. sic ꝑacta
Uita aliqͥd porrigi hiis qui tocis uite mĩst᷑
fuissẽt. erat marcellinꝰ facił aĩ ⁊ liberalis
ĩ ⁊̃ cũ de suo sie̾t. minutas itaq sũnulas dist̾¬
biit flẽtib serius ⁊ illos ultꝰ ꝯsolat ẽ. non
fuit illi opꝰ ferro. nõ sãgiũe. t̾duo abstinuit
⁊ ĩ ip̃o cubiculo poni tab̾naculũ iussit. soliũ
demide illatũ ẽ in qͦ diu iacuit ⁊ calda subm̃
suffusa paulatĩ defecit ut aiebat. nõ sine
quadã uoluptate quã afferie solet lenis
dissolutio nõ exꝑta nobis qͦs aliqñ aliqͥd
ai̾mꝰ ĩ fabellã excessi nõ ingratã tͥ. exitũ eĩ
amici tui agnosces nõ difficilẽ uec miseru

Expanded text:
cta reliquiae circumstantibus dividantur, sic peracta vita aliquid porrigi iis, qui totius vitae ministri fuissent. Erat Marcellinus facilis animi et liberalis, etiam cum de suo fieret. Minutas itaque summulas distribuit Sentibus servis et illos ultro consolatus est. Non fuit illi opus ferro, non sanguine; triduo abstinuit et in ipso cubiculo poni tabernaculum iussit. Solium deinde inlatum est, in quo diu iacuit et calda subinde suffusa paulatim defecit, ut aiebat, non sine quadam voluptate, quam adferre solet lenis dissolutio non inexperta nobis, quos aliquando liquit animus. In fabellam excessi non ingratam tibi. Exitum enim amici
Abbreviated transcription (Latin):
fidẽ nͥ ĩ sapiẽte no̾ ẽẽ. tãꝙͣ nõ ip̃e idẽ dicat
an tͥ uidet᷑ fidẽ hĩc. qui referre gr̃a nestit
desmãt itaq infirmare nos tãꝙ mardibi¬
lia iactãtes et sciãt aput sapiẽtẽ eẽ ip̃a
honesta. aput uulgũ. simulacra ieꝵ hõe¬
staꝵ ⁊ effigies. Nemo referre gr̃a scit msi
referat. scĩa illi pociꝰ ꝙͣ uolũtas desit. uelle
nõ discit᷑. s apiẽs int̾ se oĩa oꝑabit. maiꝰ eiꝰ
aut nimꝰ sit. ꝙͣuis idẽ sit tp̃e loco causa
Sepe ciũ hoc potuere diuicie in domũ ĩfuse
qd oportune dati mille denarii. multũ enĩ
int̾est. dõnaui̾s an succurre̾is seruaĩt illũ
tua liba̾litas an instruxi̾t. Sepe qd̾ dat᷑ ex¬
iguũ ẽ. qd̾ sequit᷑ ex eo magnũ. Quãtũ aũt
existimas int̾est utrũ aliqͥs qd̾ dederat. s qd̾
p̾stabat sũpẜit. an bñsiciũ accepit ut daret
S ne ĩ eadẽ q̃ satis cruciati sumꝰ reuoluam̃
in hac ꝯꝑatiõe bñficii ⁊ ĩurie uirbonꝰ uidi¬

Expanded text:
fidem nisi in sapiente non esse, tamquam non ipse idem dicat. An tibi videtur fidem habere, qui referre gratiam nescit? Desinant itaque infamare nos tam quam incredibilia iactantes et sciant apud sapientem esse ipsa honesta, apud vulgum simulacra rerum honestarum et effigies. Nemo referre gratiam scit nisi as desit. Velle non discitur. Sapiens inter se omnia conparabit, maius enim aut minus fit, quamvis idem sit, tempore, loco, causa, Saepe enim hoc non potuere divitiae in domum infusae, quod opportune dati mille denarii. Multum enim interest, donaveris an succurreris, servaverit illum tua liberalitas an instruxerit. Saepe quod datur, exiguum est, quod sequitur ex eo, magnum. Quantum autem existimas interesse, utrum aliquis quod derat a se, quod praestabat, sumpserit an beneficium acceperit ut daret? Sed ne in eadem, quae satis scrutati sumus, revolvamur. In hac conparatione beneficii et iniuriae vir bonus iudi
Abbreviated transcription (Latin):
t tp̃e aut quo nõ debet loco. reddit id qd re¬
e ferendũ c̃ effũdit atq cibicit. Mira ĩ qͥb
antiqͥ. q̃dã esficacissims ⁊ officia docẽtibꝰ
notis signat. Sic corte solemꝰ loqui. ille a¬
li grã retulit. Referre ẽ ultro qd̾ debeas
afferre. nõ dins gram reddidit Rddũt
enĩa qͥ repõscũt᷑ ⁊ qͥ ĩuiti ⁊ qͥ ubilib ⁊ qui

Expanded text:
empore aut quo non debet loco reddit. Id quod referendum est, effundit atque abicit. Mira in quibuantiqui quaedam efficacissimis et officia docentibus notis signat. Sic certe solemus loqui: "ille illi gratiam rettulit." Referre est ultro, quod debeas, adferre. Non dicimus " gratiam reddidit," reddunt enim et qui reposcuntur et qui inviti et qu
Abbreviated transcription (Latin):
si se nõ exornauit ⁊ pr̃eit. s idc̃ fuit fiuo ex
denũciate uidebat᷑. siue ĩꝑatꝰ ac subito. nichil
simłatio ꝓficit. pauos ĩpoint leuit᷑ ex tnse¬
tiũ. plucet si diligẽt᷑ nisperĩs. nale. Epła ⁊o de¬
cheiã aduocauit. nemo irrũpit. nemo cogi¬
tatonc̃ meã ĩpediet q̃ hac ip̃a fiducia ꝓaedit exciud¬

Expanded text:
si se non exornavit et pinxit, sed idem fuit, sive ex si se non exornavit et pinxit, sed idem fuit, sive ex denuntiato videbatur, sive inparatus ac subito. Nihil simulatio proficit. Paucis inponit leviter extrinsecium; perlucet, si diligenter inspexeris. VALE. Sechian avocavit. Nemo inrumpet, nemo cogitionem meam impediet, quae hac ipsa fiducia
Abbreviated transcription (Latin):
Rutilii ĩnocẽtia ac uͥtus lateͣt nͥ accepiss ĩui¬
riã. dũ uiolat᷑ effulsit. nũqͥd nõ sorti sue gr̃as
egit ⁊ exiliũ suũ ꝯplexꝰ ẽ. dehiis loqͦr qͦs illu¬
strauit fortuna dũ uexat. Quãmłtor pfectꝰ
ĩnocẽtiã euasere post ip̃os. ꝙͣmłtos fama nõ
excepit s eruit. uides epycur ꝙͣ tope nõ tm̃
itaq iã ãmis met᷑doro suo suꝑstes ĩ qͣdã epła
cũ amiciciã suã ⁊ metꝰdori gratã ꝯmeor atioẽ
ceciniss. ħ nouissiẽ adiecit. nichil s̾ ⁊ metͦdoro
gr̃a nõ ignotos solũ hũiss si perie iauditos
nũꝙͥ gͦ nõ postea ꝙͣ eẽ desierat ĩuẽnis est
mẽ habituros qui ucliliisẽt ꝑ eadc̃ irc uesi¬
posm etatis suc eogitat anłta ãnoꝵ imlia
sine offr̃sa sine gr̃a uidẽt si qd̾ ẽ p̃tiũ u̾ͥtutis
ex fama. nec ħ int̾i̾t ad nos qͥdẽ nchil ꝑtine¬
bit posteroꝵ sermo. tamẽ ⁊̃ nõ sẽciẽ̾tes colet

Expanded text:
Rutili innocentia ac virtus lateret, nisi accepisset iniuRutili innocentia ac virtus lateret, nisi accepisset iniuriam; dum violatum effulsit. Numquid non sorti suae gratias egit et exilium suum complexus est? De his loquor, quos inlustravit fortuna, dum vexat; quam multorum profectus in notitiam evasere post ipsos ! Quam multos fama non excepit, sed eruit! Vides Epicurum quantopere non tantum itaque iam annis Metrodoro suo superstes in quadam epistula, cum amicitiam suam et Metrodori grata commemoratione cecinisset, hoc novissime adiecit, nihil sibi et Metrodoro Graecia non ignotos solum habuisset, sed paene inauditos. Numquid ergo non postea quam esse desierat, inventus est men habituros, qui voluissent per eadem ire vestipopulum aetatis suae cogitat. Multa annorum milia, sine offensa, sine gratia iudicent. Si quod est pretium virtutis ex fama, nec hoc interit. Ad nos quidem nihil pertinebit posterorum sermo; tamen etiam non sentientes colet
Abbreviated transcription (Latin):
bonitas ẽ pessimis ẽẽ meliorẽ. es oculis
głiet᷑. qͥs suspicet᷑ diẽ cui sol ꝑ caligiẽ splẽ¬
det Licet ꝯtẽtus inti sit effugisse teneb̃s
ad huc nõ fruit᷑ bono lucis. Tũc aĩmꝰ nost᷑
hẽbit ꝙ gͣtulet᷑ sibi cũ emissus hiis teneb̾s
in qͥbo uolutat᷑ nõ teniu uisu clara ꝓspexĩt
s totũ diẽ admiẜit ⁊ redditꝰ celo suo fũit. cũ
receꝑit locũ quẽ octupauit sorte nascendi
Sursũ illũ uocãt uicia sua. erit aũt illic
⁊̃ añꝙͣ hac custodia exsoluat᷑ cũ uicia disie¬
cerit. purꝰ q ac leius ĩ cogitatioẽs diuinas
emicu̾it. ħ nos agc̾ lucilli carissĩe ĩ ħ ire ĩ¬
petu toto licet pauci sciãt. licet nemo uiuat
glia aliqñ añ nos ẽ usẽdãq se p̃bet. aliqñ se¬
ꝗt᷑ in adu̾so ẽ maiorq quo infĩor. ubi ĩuidia
secessit. Quãdiu uidebat᷑ fure̾ democ̾tus uis
recepit socͣtẽ fama. ꝙͣdu cuitonẽ cuutas
ignorauit. respuit nec intellexit nͥ cũ ꝑdidit

Expanded text:
e meliorem. Quis oculis glorietur, qui suspicetur diem ? Cui sol per caliginem splendet, licet contentus interim sit effugisse tenebras, adhuc non fruitur bono lucis. Tunc animus noster habebit, quod gratuletur sibi, cum emissus his tenebris, in quibus volutatur, non tenui visu clara prospexerit, sed totum diem admiserit et redditus caelo suo fuerit, cum receperit locum, quem occupavit sorte nascendi. Sursum illum vocant initia sua. Erit autem illic etiam antequam hac custodia exsolvatur, cum vitia disiecerit purusque ac levis in cogitationes divinas emicuerit. Hoc nos agere, Lucili carissime, in hoc ire impetu toto, licet pauci sciant, licet nemo, iuvat. gloria aliquando ante nos est visendamque se praebet, aliquando in averso est maiorque quo serior, ubi invidia secessit. Quamdiu videbatur furere Democritus ! Vix recepit Socraten fama. Quamdiu Catonem civitas ignoravit! Respuit nec intellexit, nisi cum perdidit.
Abbreviated transcription (Latin):
malũ ⁊ expende̾ ut ꝑsuadea nõ ut ĩpona
In aciẽ educturꝰ ex̾cicũ. pro ꝯuigib ac libĩs
mortẽ obituꝵ. quomͦ exhortabit᷑: do tibi
fabios totũ reipublice bellũ i unã tnͣsfe¬
rentes domũ. laconas tͥ oñdo ĩ ip̃is thermo¬
pylaꝵ angustiis poĩtos nec uictoriã sperãt
nec reditũ. Ille locus illis sepulcrũ fucurꝰ ẽ
obiectis corporib excipiãt ⁊ uita pocio ꝙͣ
loco cedãt. dices qd̾ malũ ẽ głosũ nõ ẽ mõs
głosa ẽ mors gͦmalũ nõ ẽ o efficacẽ ꝯclu¬
sionẽ. Q̾ͥs post hãc dubitet se ĩfestis ĩgerẽ
mucronib ⁊ stans mori : at ille leomidas
qͥ fortit̾ illos allocutꝰ est. Sic inqͥt ꝯmili¬
tones prãdere tãꝙͣ aput inferos cenaturi
Nõ ĩ ore creuit cib nõhesit ĩ faucib nõ
elapsus ẽ manib: alacres ⁊ ad prandiu¬
ꝓmiserãt ⁊ ad cenã. er̾d dux ille romanꝰ
qui ad occupãdũ locũ mulites missos cu

Expanded text:
non ut inponam. In aciem educturus exercitum pro coniugibus ac liberis mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus eobiectis corporibus excipiant et vita potius quam loco cedant ? Dices: " quod malum est, gloriosum non est; mors gloriosa est; mors tionem ! Quis post hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et stans mori ! At ille Leonidas quam fortiter illos adlocutus est! "Sic," inquit, "commilitones, prandete tamquam apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandiumiserunt et ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m ex ẽẽ. s in aliqͣ inferna ualle ꝯceptꝯ
exestuat ⁊ alus pascit᷑. ĩ ip̃o mõte nõ alim̃¬
tu ht s uiã In licya regio notissiã ẽ ephe¬
stion incole uocãt foratũ płib locis solũ
ꝙ sine ullo nascẽtiũ dãpno ignis m̃oxiꝰ
circũ iit. leta ituq regio ẽ ⁊ herbida ml
flãmis adurẽtib s tm̃ in remissa ac lã¬

Expanded text:
n aliqua inferna valle conceptus exaestuat et aliis pascitur. In ipso monte non alimentum habet, sed viam. In Lycia regio notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, quod sine ullo nascentium damno ignis innoxius circumit. Laeta itaque regio est et herbida nihil flammis adurentibus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mo ab altoͣ põt uĩci nͥ dũ ascẽdit᷑.du ad
sũnũ ꝑueñs paria sũt. nõ ẽ ĩ cremto locꝰ
stat᷑. nũꝙͥ sol magnitudim sue adicit. nũꝙͣ
ult᷑ ꝙͣ solet luna ꝓcedit. Maria nõ crescunt
Mũdꝰ eũdẽ habitũ ⁊ modũ seruat. Extollere
se q̃ ustã mag̾tudinẽ ĩpleue̾ nõ possũt. Qui¬
cũq fuerĩt sapiẽtes pares erũt ⁊ eqͣles ha¬
bebit unꝰ qͥsq ex hiis ꝓpͥas dotes. aliꝯ erit
affabilior aliꝰ expeditior.aliꝰ ꝓmptior ĩ elo¬
quẽdo. aliꝰ facũdior Illud de quo agit᷑ qd̾ be¬
atũ facit eqͣle in om̃ib. an ethna tua po¬
ssit sublabi ⁊ in se ruere. an hoc excelsũ ca¬
cumẽ ⁊ ꝯspicuũ ꝑ uasti maris spacia detra¬
hat assidua uis igniũ. nescio. urtutẽ nõ flã¬
ma. nõ ruina inferiꝰ adducet. hec una ma¬
iestas depͥmi nescit. nec ꝓferri ult̾. nͨ referii
põt sic hꝰ ut celestiũ stata magnitudo est
ad hãc nos conem̃ educe̾. Iam młtũ effecti

Expanded text:
o potest vinci, nisi dum ascenditur. Cum ad summum perveneris, paria sunt, non est incremento locus, statur. Numquid sol magnitudini suae adicit ? Numquid ultra quam solet, luna procedit ? Maria non crescunt. Mundus eundem habitum ac modum servat. Extollere se, quae iustam magnitudinem implevere, non possunt. Quicumque fuerint sapientes, pares erunt et aequales. Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: alius erit adfabilior, alius expeditior, alius promptior in eloquendo, alius facundior; illud, de quo agitur, quod beatum facit, aequalest in omnibus. An Aetna tua possit sublabi et in se ruere, an hoc excelsum cacumen et conspicuum per vasti maris spatia detrahat adsidua vis ignium, nescio; virtutem non flamma, non ruina inferius adducet. Haec una maiestas deprimi nescit. Nec proferri ultra nec referri potest. Sic huius, ut caelestium, stata magnitudo est. Ad hanc nos conemur educere. Iam multum operi
Abbreviated transcription (Latin):
uẽtus inc̾tus ẽ ĩd ut aliqn ꝓcedat sepe
tẽptandũ ẽ s de isto satis młta ĩhus libs
locuti sumꝰ qui de beneficus inscͥbũtnd
explicatũ ẽ. an id qd̾ ꝓfuit nobis si postra
nocuit paria feci̾t ⁊ nos debito solucit
adice si uis ⁊ illud. multoplꝰ postea nocuit
ꝙͣ ante ꝓfu̾at. si rectã illã rigidi iudicio
sentẽtia q̃ris. alteꝵ ab alt̾o ab soluet ĩ dit
qd̾ ex ĩuiria suꝑest. plus nocuit. s plus
stiora sũt. quã admoneri debeas q̃rẽdu¬

Expanded text:
ventus incertus est, id ut aliquando procedat, saepe ventus incertus est, id ut aliquando procedat, saepe temptandum est. Sed de isto satis multa in iis libris locuti sumus, qui de beneficiis inscribuntuexplicatum est, an is, qui profuit nobis, si postea nocuit, paria fecerit et nos debito solverit. Adice, si vis, et illud: multo plus postea nocuit quam ante profuerat. Si rectam illam rigidi iudicis sententiam quaeris, alterum ab altero absolvet et dicet: quod ex iniuria superest." Plus nocuit; sed prius stiora sunt, quam ut admoneri debeas quaerendu
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m corpits ostendi pides illũ seithie sarma¬
cie ue rege̾ ĩsigni capicis decore. si us illũ estiꝰ¬
mare totũe scrre qͣlis sit. fasciã soluc młtũ
miali stibilla. litet. qd̾ de aliis loqͦr si ꝑ¬
pendẽ te uoles sepone pecumã doniũ dig̾¬
tate intite ip̃e ꝯsidera. nũc qͣlia sis alus
uereĩo mcidisse ee m hõie ingratĩ ciurata
Si hec nũc pͥmũ. age aut fortune s ⁊
uiture uoliũs nõ dabis bñficia. itane aptrco
aliũ peant apudte ꝑibũt. nõ respondẽat pͥ¬
otiꝰ q̃r nõ dent̾. et post mala segetẽ serẽ ns. et tp̃e aut quo nõ de¬
soli sterilitate. uiuiꝰ ãm restituit ubertas
nemo ht tã etã m beneficus manũ. ut nõ
sepe fallat̾. ab errẽt ut aliqũ hereat. qo
naufragio maria tẽptãt feneratorẽ nõ
fugat. a foro coctor ato mherti otio. uita
torpebit. si relĩquẽdũ ẽ qͥt qͥd offeridit. Te uõ
beniginorẽ hec ip̃a res faciat. nã cius rei e :¬

Expanded text:
des illum Scythiae Sarmatiaeve regem insigni capitis decorum ? Si vis illum aestimare totumque scire, qualis sit, fasciam solve; multum mali sub illa latet. Quid de aliis loquor ? Si perpendere te voles, sepone pecuniam, domum, dignitatem, intus te ipse considera. Nunc qualis sis, aliis uerens incidisse te in hominem ingratum. Si hoc nunc primum, age aut fortunae autvitare volueris, non dabis beneficia; ita ne apud alium pereant, apud te peribunt. Non respondeant potius quam non dentur. Et post malam segetem serendum est; saepe quicquisoli sterilitate, unius anni restituit ubertas. Nemo habet tam certam in beneficiis manum, ut non saepe fallatur; aberrent, ut aliquando haereant. Post naufragium maria temptantur. Faeneratorem non fugat a foro decoctor. Cito inerti otio vita torpebit, si relinquendum est, quicquid offendit; te vero benigniorem haec ipsa res faciat. Nam cuius rei e
Abbreviated transcription (Latin):
neruoꝵ q mitescit. cũ illa q̃ torq̃bat hebe¬
tabit. oĩu istoꝵ pͥma u̾minatio uexat
nascit᷑. nõminꝰ mehcule ꝙͣ capitis ip̃is si
incitatior ẽ ĩ alienationẽ soporẽq ꝯu̾tit᷑.
hoc itaq solatiũ uasti doloris ẽ ꝙ noc̃e c̃
desinas illũ sẽtire si nimis sẽseris Illud
nõ assueuerũt aĩo eẽ ꝯtenti multi st̃ illis
cũ corpe fuit. iõ uir magnꝰ ac prudẽs cĩm
deducit a corpoẽ. ⁊ młtũ cũ meliore ant diui

Expanded text:
erquiescit, cum illa, quae torquebat, hebetavit ; omnium istorum prima verminatio vexat, nascitur, non minus, mehercule, quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti doloris est, quod necesse est desinas illum sentire, si nimis senseris. Illudnon adsueverunt animo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit
Abbreviated transcription (Latin):
c̃niec enĩ ullo efficacio expͥmit᷑. ħ hũane
uito mimꝰ qͥ nobis ꝑtes qͣs male agamo
assignat. ille qui ĩ scena laciꝰ incedit. et
pelops qua põto ab helles atq ab yomo
menelae hac dexta occides. duirnũ accipitꝰ
ĩ cẽtuculo dormit. Idẽ de istis licet oib dicis
qͦs sup̃ capita hõiu sup̃q turbã suspendit¬
tas ẽ. ꝯtẽpnes illos si despoliaiũs equu
ẽpturꝰ solui uibes stratũ. det̾his uestimĩta
uenalib ne q̃ uitia cors lateãt hoĩe ĩuo

Expanded text:
est, nec enim ullo efficacius exprimitur hic humanae est, nec enim ullo efficacius exprimitur hic humanae vitae mimus, qui nobis partes, quas male agamus, adsignat. Ille, qui in scaena latus incedit et hPelops, Qua ponto ab Helles atque ab Ionio Menelae, hac dextra occides, diurnum accipit, in centunculo dormit. Idem de istis licet omnibus dicas, quos supra capita hominum supraque turbam tas est. Contemnes illos, si despoliaveris. Equum empturus solvi iubes stratum, detrahis vestimenta venalibus, ne qua vitia corporis lateant; hominem
Abbreviated transcription (Latin):
mãcipia qͦ ꝯdicioĩs extreme ⁊ ĩ hus sordibꝰ
nata oĩ mõ exue̾ conãt᷑. peculiũ fuũ qd̾ cõ¬
ꝑauerũt uẽtre fraudato ꝓ capite nũant
Tu nõ ꝯcupisces ꝙͣticũq ad lib̾tatẽ ꝑuenue
qui te in illa putas natũ. Qd ad archa
tuã respicis. emi nõ põt Itaq in tabellas
uanũ coicit᷑ nomẽ lib̾tatis. quã nͦ qͥ emer̃t
hñt nec qͥ uẽdider̾t Tiba des oportet istud
bonũ a te petas. libera te pͥmũ metu mortis
Ila nobis iugũ ĩponit. deide metũ pauꝑ¬
tatꝰ. Si uis scire ꝙ̃ nichil in illa sit mali¬
ꝯꝑa int̾ se paupeꝵ ⁊ diuitũ uultus sepio
pauꝑ ⁊ fidelis ridet. nulla sollicitudo m÷
alto ẽ etiã si qua madit cura uelut nubes
leuis trãsit. hoꝵ qui felices uocãt᷑ hilaritas
ficta ẽ. aut gͣuis ⁊ suꝑata tsticia . eo qͥdem
grauior ꝙ int̾dũ nõ licet palã ec̃ mifos
s int̾ erũpnas cor ip̃m exedẽtes ncce ẽ a¬
tẽ ⁊ felicẽ. Scpiꝰ mͥ hoc exẽplo utendũ

Expanded text:
dicionis extremae et in his sordibus nata omni modo exuere conantur ? Peculium suum, quod conparaverunt ventre fraudato, pro capite numerant; tu non concupisces qualiacumque ad libertatem pervenire, qui te in illa putas natum ? Quid ad arcam tuam respicis ? Emi non potest. Itaque in tabulas vanum coicitur nomen libertatis, quam nec qui emerunt, habent nec qui vendiderunt. Tibi des oportet istud bonum, a te petas. Libera te primum metu mortis: illa nobis iugum inponit; deinde metu paupertatis. Si vis scire, quam nihil in illa mali sit, compara inter se pauperum et divitum vultus; saepius pauper et fidelius ridet; nulla sollicitudo in alto est; etiam si qua incidit cura, velut nubes levis transit. Horum, qui felices vocantur, hilaritas ficta est at gravis et subpurata tristitia, eo quidem gravior, quia interdum non licet palam esse miseros, sed inter aerumnas cor ipsum exedentes necesse est agere felicem. Saepius hoc exemplo mihi utendum
Abbreviated transcription (Latin):
paꝵ ẽrisit. ⁊ qͥdẽ ex aĩo. uis tupost ħ dolorẽ
oĩb abduxit officiis. corp tñ ualitudo ten
nõ et aiui. Itaq cursoris moeat᷑ pedes. sucoris
aut fabri inanꝰ ĩpediet. si aĩꝰ tͥ ct̃ ĩ usu
solet suadebis docebis audies dices q̃res ie¬
cordabis. qͥd porro: nichil agẽ te credis si cẽ¬
pans eget sis. ostedes morbũ posse suꝑaꝵ uł
c̾te sustineri. Est mͥ crede uͥtuti ⁊̃ ĩ lectulo
lecus nõ tm̃ ĩ atma ⁊ acies dãt argumẽta
alacres aĩ ĩdomitiq t̾rorib. et ĩ uestimẽns¬
uii fortis apparet. habes qd̾ agas. bñ luctas
cũ morbo Si nchil te coegĩt nnchul exor aũit
isgne ꝓdis exeplũ. oq̃magna erat gsie ma¬
tĩa si spectarem̃ egri spete erspeatas ipe ma
lauda. p̾rẽa duo gña sũt uoluptatũ. corpo¬
rales morbꝰ ihibet ihbet nõ tnĩ tollt ymo
si uer estimes incitat magis Iuilat bibr
siciẽtẽ gͣtior ẽ esuric̃ti cib ecͥtqͥd ex abstie¬

Expanded text:
risit et quidem ex animo. Vis tu post hoc dolorem omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitiq luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex absti
Abbreviated transcription (Latin):
saciabu̾t᷑. Rursuis si mors accedit ⁊ uocat
licet. ĩ macura sit. licet mediã p̃cidat etatẽ
ꝑceptꝰ lõgissi̾e sogissie̾ fruc̃tu e. Tognita ẽ
illi ex magna ꝑte nat᷑a. scit tpͣa honesti
qͥ illã uoluptatib uanis ⁊ iõ infantis me

Expanded text:
satiabunt. Rursus si mors accedit et vocat, licet inmatura sit, licet mediam praecidat aetatem, perceptus longissimae fructus est. Cognita est illi ex magna parte natura. Scit tempore honesta qui illam volupta
Abbreviated transcription (Latin):
da iefectiõi locũ. młtũ tpis donat. nac̃e e̾ ut
exuegat ⁊ desmas. breuis morbus ac p̃ceps
adu̾trͣ᷑ aĩu ⁊ adolore discede cogita qͥd ho¬
neste. qͥd fortit᷑ fecis. bonas ꝑtrs trai ũe trac¬
ta. memoriã ĩ ea q̃ maxĩe miratꝰ es sꝑge.
Tũc tͥ fortissimꝰ qͥsq ⁊ uuctor doloĩs ocurrat
Ille qͥ dũ uarices excecãdas p̃bet legẽ libr

Expanded text:
dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris; bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. Tunc tibi fortissimus quisque et victor doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere libr
Abbreviated transcription (Latin):
ista paciũt᷑. s ut ĩpugnẽt. exc̾cintio ip̃a
miũ nõ corona n ͨ palma ẽ. nec tubicen
p̃dicatiõi noĩs nr̃i silẽtiũ faciẽs. s u̾tus ⁊
firmitas aĩ ⁊ pax mcertũ parta. Si semel in
aliquo c̾tamne̾ debellata fortuna ẽ dolore
grauẽ sentio. ei̾d gͦ nõ sẽtis si illũ młiebrit᷑

Expanded text:
ugnent. Exercitatio ipsa mium non corona nec palma est nec tubicen praedicatum! nominis nostri silentium faciens, sed virtus et firmitas animi et pax in ceterum parta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ peiꝰ. nec qͥrit cui ĩputet casũ ⁊ pcc̾a hõiu
ad fortunã pocio refert. nõ calũpniat᷑ u̾ba
nec uultus. etqͥd accidit. benigne int̾p̃tã
Nec mutat aĩu adu̾sus bñ meritos isi
maiore ĩuiriã qualis ante beneficiũ. nã cũ
bnfo par ẽ ĩuiria aliqͥd in aĩo bẽiuolẽtie
remanet ꝙ̃ adm̃ reus senatꝰ pat̾b ab

Expanded text:
rit, cui inputet casum, et peccata hominum rit, cui inputet casum, et peccata hominum ad fortunam potius refert. Non calumniatur verba nec vultus; quicquid accidit, benigne interpretanec mutat animum adversus bene meritos, nisi maiorem iniuriam qualis ante beneficium. Nam cum beneficio par est iniuria, aliquid in animo benivolentiae remanet. Quemadmodum reus sententiis
Abbreviated transcription (Latin):
mĩmũ ex neqͥtia leuissimũ qr ad alios redũ¬
dat. qd̾ pessimũ ẽ ex illa ⁊ ut ita dicũ spis¬
sissimũ domi remanet ⁊ p̾mit hñte. ꝙ̃ ad¬
modũ attalus nr̃ dic̾e̾ solebat. malicia ip̃a
maxiã ꝑtẽ ueneni sui bibit. Illud uene¬
nũ qd̾ serpẽtes ĩ alienã ꝑniciẽ ꝓferũt. sinc
sua ꝯtinẽt. nõ huic siłe hoc. hñtibꝰ pessim̃
ẽ. Torquet ingͣtus se ⁊ maorrat. odit que
accepit qr redditurꝰ ẽ ⁊ extenuat. ũiurias
rõ dilatat ⁊ auget. Quid aũt eo miseriꝯ̃
cui bñficia excidũt herẽt u̾urie. at contͣ
sapientia exornat om̃e bñficiũ ac sͥ ip̃a
coniẽdat. et se assidua ci ꝯ cõmemoraciõe
delectat. Malis una uoluptas ẽ ⁊ hec bre¬
ius dũ accipiũt. bñficia ex quib sapiẽti ⁊¬
lõgũ gaudiũ manet ac ꝑhẽne. nõ eĩ uid
accipẽ s accepisse delectat. qd̾ ĩ mortale
ẽ ⁊ assiduũ Illa ꝯcẽpnit qͥb lesus ẽ nec

Expanded text:
imum ex nequitia levissimumque ad alios redundat. Quod pessimum ex illa est et, ut ita dicam, spississimum, domi remanet et premit habentem, quemadmodum Attalus noster dicere solebat: "malitia ipsa maximam partem veneni sui bibit." Illud venenum, quod serpentes in alienam perniciem proferunt, sine sua continent, non est huic simile; hoc habentibus pessimum est. Torquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia redditurus est, et extenuat, iniurias vero dilatat atque auget. Quid autem eo miserius, cui beneficia excidunt haerent iniuriae ? At contra sapientia exornat omne beneficium ac sibi ipsa commendat et se adsidua eius commemoratione delectat. Malis una voluptas est et haec brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum gaudium manet ac perenne. Non enim illum accipere, sed accepisse delectat, quod inmortale est et adsiduum. Illa contemnit, quibus laesus est, nec
Abbreviated transcription (Latin):
erũt qͥ dolorẽ maximũ malũ dicãt erũt
qͥ ne malũ qͥde̾ appellãt diuicias. aliqͥs
locupletiꝰ cui qd̾ d̾oceat fortuna ñ ĩuc̃it
In tãta uidicioꝵ diu̾sitate referẽdã bene
merẽtib gr̃a om̃s tͥ uno qd̾ auĩt ore¬
affirmabũt. In ħ tã discors t̾ba ꝯse̾tiet
cũ nniterĩ ĩuirias ꝓ bñficiis redomiꝰ et
pͥma cã ẽ cur qͥs ingͣtus sit si satis gͣtus
ẽe potuit eo ꝑductꝰ ẽ furor ut pielosissĩa
res sit beneficia ĩ aliquẽ magna ꝯferre.
Nã qr putat turpe nõ redde̾ nõ uolũt ẽẽ cui
reddãt. eibi habe qd̾ accepisti nõ repeto nõ
exigo ꝓfuisse tutũ sit. Nullũ ẽ odiũ ꝑnicio¬
sius ꝙͣ me bñficii uolati pudẽ uale Epła ur¬

Expanded text:
qui dolorem maximum malum dicant, erunt qui ne malum quidem appellent; divitias aliquis locupletius, cui quod donet fortuna non invenit. In tanta iudiciorum diversitate referendam bene merentibus graIn hoc tam discors turba consentiet; cum interim iniurias pro beneficiis reddimus, et prima causa est, cur quis ingratus sit, si satis gratus esse non potuit. Eo perductus est furor, ut periculosissima res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum sit. Nullum est odium perniciosius
Abbreviated transcription (Latin):
habuisse. In remediũ cedũt honesta solatia
minꝰ debeo. multũ mͥ ꝯtuler̾t ad bonã ua¬
litudinẽ amici. quoꝵ adhortatiõibꝰ uigili¬
is ẜmoĩb alleuabor. Nichil eque lucilli ui
roꝵ optĩe egrũ reficit atq aduuiat ꝙͣ a
micoꝵ affectꝰ. nichil eq̃ exspectatiõe mor¬
tis ac metũ subripit. nõ uidicabãt me cũ
illis suꝑstites reliq̾re. mori putabã in quã
me uictuꝵ nõ cũ illis s ꝑ illos. nõ effũdeͣ

Expanded text:
habuisse. In remedium cedunt honesta solacia,minus debeo. Multum mihi contulerunt ad bonam valetudinem amici, quorum adhortationibus, vigiliis, sermonibus adlevabar. Nihil rorum optime, aegrum reficit atque adiuvat quam amicorum adfectus; nihil aeque expectationem mortis ac metum subripit. Non iudicabam me, cum illos superstites relinquerent mori. Putabam, inquam, me victurum non cum illis, sed per illos. Non effundere
Abbreviated transcription (Latin):
uiuẽdi. ad hec gͦ remedia te ꝯfer.medic
tͥ ꝙͣtũ ambules ꝙͣcũ exc̾cearis mõstrabit
nec indulgeas otio id qd̾ u̾git mers uali¬
tudo. ut legas clariꝰ. et sp̃m cuiꝰ iter ac re¬
ceptaculũ laboras excͥceas ut nauiges. et
iuscera molli iactatiõe ꝯcutias. Quibꝰ cibis
int̾mittas. ne irritet ⁊ exaspet esũ. egot̾
ulud p̃cipio qd̾ nõ tm̃ hꝰ morbi s ⁊̃ tocius
uite remediũ ẽ Cõtẽpm mortẽ nchil e̾ste
ẽ. cũ hꝰ metũ effugimꝰ. Tna hec ĩ oĩ mor¬
bo grauia sũt. metus mortis. dolor corpis
int̾missio uoluptatũ. De morte satis dcm̃
ẽ. hoc unũ dicã. nõ morbi hũc eẽ s natẽ
metũ. multoꝵ metũ distulit morbꝰ.⁊ salu¬
ti illis fuit uideri ꝑire. moricris nõ qr eg̃¬
tas s qr uiuis. Ista te res ⁊ sanatũ manet
cũ ꝯualiu̾s nõ mortẽ s ualitudinẽ effugi¬
es. Ad ulud nũc ꝓpͥũ ĩcomodũ reu̾tam̃
Magnos cruciatus ht̃ morb s hos ĩtolle¬

Expanded text:
vivendi. Ad haec ergo remedia te confer. Medicus tibi quantum ambules, quantum exercearis, monstrabit; ne indulgeas otio, ad quod vergit iners valetudo; ut legas clarius et spiritum, cuius iter ac receptaculum laborat, exerceas; ut naviges et viscera molli iactatione concutias; quibus cibis intermittas, ne inritet et exasperet tussim. Ego tibi illud praecipio, q contemne mortem. Nihil triste est, cum huius metum effugimus. Tria haec in omni morbo gravia sunt: metus mortis, dolor corporis, intermissio voluptatum. De morte satis dictum est; hoc unum dicam, non morbi hunc esse sed naturae metum Multorum mortem distulit morbus et saluti illis fuit videri perire. Morieris, non quia aegrotas, sed quia vivis. Ista te res et sanatum manet; cum convalueris, non mortem, sed valetudinem effugies. Ad illud nunc proprium incommodum revertamur: magnos cruciatus habet morbus. Sed hos tole
Abbreviated transcription (Latin):
diuis ficri optauim ħ nobis magis ꝙ̃ ꝓmifi¬
p̾octupati sumꝰ .io u̾tutẽ ꝯtẽdimi int̾ uitia di¬
stricti. pud dice honesta colunꝰ ꝙͣtũ uacat
at ꝙͣgrãde p̾miũ exspectat. si occupationes
nr̃as ⁊ mala tenacissima abrũpim ⁊ nõ cu¬
piditas nos. nõ timor ĩpellet. inagitat t̾rõibꝰ
incorrupti uoluptatib. nͨ mortẽ horrebim
ñ deos. Sciemꝰ mortẽ nalũ nõ cẽ.dos malos

Expanded text:
dinis fieri." Optaverim hoc nobis magis quamdinis fieri." Optaverim hoc nobis magis quamoccupati sumus. Ad virtutem contendimus inter vitia districti. Pudet dicere: honesta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expectat, si occupationes nostras et mala tenacissima abrumpimus. Non cupiditas nos, non timor pellet, Inagitati terroribus, incorrupti voluptatibus nec mortem horrebimus nec deos; sciemus mortem malum non esse, deos malo
Abbreviated transcription (Latin):
uł i nullo. Qui frequẽtes neglecti q fecere
morbũ sic̾ distillatio una nec adhuc in miorẽ
Ceor qͥ ⁊ iaxĩa aĩ mala ⁊ affecto deposuerũt
sita ut nõ sit illis securitatis sue c̃ta possio
possũt enĩ in eadẽ ielabi Tertiũ illud genꝰe
mlta ⁊ magna uitia ẽ.s nõ exͣ oĩa. effugit᷑
auariciã s irã adhuc sentit. Iã nõ sollicitat᷑
libidine. ht ĩ nũc ambicionẽ. ĩã nõ ꝯcupiscit
s adliuc tiniet ⁊ ĩ ip̃o metie id q̃dã satis firui
ẽ ad q̃dã cedit. mortẽ ꝯtẽpnit. dolorẽ refor mi¬
dat de hoc loco aliqͥd cogitemꝯ bene nołtũ agit̾
si in hũc admittuũ nĩm magna felicitute na¬
ture magna ꝙ ⁊ assidua intẽtiõe studi scdus
occupat᷑ gradꝰ. s ne hic qͥdẽ ꝯtẽpnẽosꝰ ẽ colo
truo. Cogita ꝙ̾tũ cͥca te uideas maloꝵ aspice
qr nullũ sit nefas sinc exẽplo. qͣtũ cotidie ne¬
liges satis nos ꝯsequi si int̾ pessimos nõ su

Expanded text:
i, qui frequentes neglectique fecere morbum, sicut destillatio una nec adhuc in morem et maxima animi mala et adfectus deposuerunt, sed ita, ut non sit illis securitatis suae certa possessio. Possunt enim in eadem relabi. Tertium illud genus extra multa et magna vitia est, sed non extra omnia. Effugit avaritiam, sed iram adhuc sentit; iam non sollicitatur libidine, etiamnunc ambitione; iam non concupiscit, sed adhuc timet. Et in ipso metu ad quaedam satis firmus est, quibusdam cedit. Mortem contemnit, dolorem reformidat. De hoc loco aliquid cogitemus. Bene nobiscum agetur, si in hunc admittimur numerum. Magna felicitate naturae magnaque et adsidua intentione studii secundus occupatur gradus; sed ne hic quidem contemnendus est color tertius. Cogita, quantum circa te videas malorum, aspice, quam nullum sit nefas sine exemplo, quantum cotidie neleges satis nos consequi, si inter pessimos non sum
Abbreviated transcription (Latin):
fert᷑. gr̃a ac dignitus fortasse ingerẽt᷑ tibi
uirtus in te nõ incidet. ne leui qͥdẽ oꝑa aut ꝑ¬
uolabore cognoscit᷑. s ẽ tanti laborare oĩa brã
simł occupatuo. Unũ ẽ enĩ bonũ qd̾ hoc̃stũ
In illis nichil ĩuemies uer nnichil certi. q̃cũq

Expanded text:
feretur, gratia ac dignitas fortasse ingerentur tibi; virtus in te non incidet. Ne levi quidem opera aut parvo labore cognoscitur; sed est tanti laborare omnia bona semel occupaturo. Unum est enim bonum, quod honestum; in illis nihil invenies veri, nihil cert
Abbreviated transcription (Latin):
deo: qͥd fles. qͥd optas. ꝓdis oꝑa desme fata
dñi flecti spare p̃cando rata ⁊ fixa sũt mas
gna atq et̾na noc̃itate ducũt᷑. Eo ibis quo
oĩa eũt. Qd tͥ nomi ẽ ad hãc legẽ natus et
nuitabił ope illigauit ac trahit cũcta. ꝙͣt
te ppłs moricuroꝵ sequet᷑. ꝙͣitꝰ comitabit᷑. foꝵ¬
tior ut opmnor eẽs si mlta milia tͥ ꝯmorurt¬
atq młta milia ⁊ hõiu ⁊ aĩaliũ hoc ip̃o mo¬
mẽto quo tu mori dubitas. aĩa uariis gmͣb
emittũt. tu aũt nõ putabas te aliqũ ad id
puẽtur ad qd̾ sẽꝑ ibas. nullũ sine exitu ite
pueroꝵ referã. lacon Ille mẽorie tradit᷑
ĩpubes adhuc qͥ captꝰ clamabat nõser iua
sua illa dorica lingua ⁊ u̾bis fidẽ ĩposuit ut

Expanded text:
is operam. Desine fata deum flecti sperare precando. Rata et fixa sunt et magna atque aeterna necessitate ducuntur. Eo ibis, quo omnia eunt. Quid tibi novi est ? Ad hanc legem natus es. mutabilis ope inligavit ac trahit cuncta. Quantus te populus moriturorum sequetur? Quantus comitabitur ? Fortior, ut opinor, esses, si multa milia tatqui multa milia et hominum et animalium hoc ipso momento, quo tu mori dubitas, animam variis generibus emittunt. Tu autem non putabas te aliquando ad id perventurum, ad quod semper ibas ? Nullum sine exitu iter Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non serviam" sua illa Dorica lingua, et verbis fidem inposuit; ut