comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
seu mulier omĩb exposita mortalib uanitatẽ fastidio mei despectuq
captauit: ei fama inde quȩsita ẽ. ut asolis uidet᷑ amari deb̾e diuitib
Non erat ꝓfecto qđ paulo ante paciebar iã tc̃ nr̃ affectꝰ: qđ scortoꝵs
forib herebã. Qđ si istis creditis pauꝑtatẽ inlupanariũ obseqͥa tͣnstulerã¬
fremo. Nũ ꝗͣ hoc tantũ meretrix scit: quẽ admodũ ñ amet᷑. Qđ negari gͥ¬
.uiõ. ñ potest. uirꝰ hoiẽ firmiꝰ. m̃te c̃stantiꝰ. qđ immodico ardoris aestu
& exsudante impacientia possit etiã recusantis animi dolorẽ cõpescere.
diris utiq carmuub & feraliũ p̃cationũ t̾rore ꝑnuxtũ: lenitate uultꝰ
& blanda porrigentis dissimulatione ꝓtectũ. iã ꝑustis. iam laborantib
uscerib infudit. & honunẽ solatus potiꝰ ac mnolliũ remedioꝵ ratione tracꝰ.¬

Expanded text:
seu mulier omnibus exposita mortalibus vanitatem fastidio mei despectuque seu mulier omnibus exposita mortalibus vanitatem fastidio mei despectuque captavit, et fama inde quaesita est, ut a solis videretur amari debere divitibus, non eram profecto, qui paulacie notabilis paupertatem in lupanarium obsequia transtulerfremo. numquam hoc tantum meretrix scit, quemadmodum non ametur. Quod negari on potest, virus homine firmius, mente constantius, quod inmodico ardoris aestu et exundante inpatientia possit etiam recusantis animi dolorem conpescere, diris utique carminibus et feralium precationum terrore permixtum, lenitate vultus et blanda porrigentis dissimulatione protectum iam perustis, iam laborantibus visceribus infudit et hominem solaciis potius ac mollium remediorum ratione trac
Abbreviated transcription (Latin):
qͥb nobiles opes. affiuentes indulsit fortuna diuitias: quoꝵ felicitas
cipe possit in amore luxuriã. Habui tam̃ unde ad uitȩ necessitates
c̃cessa gaudia parca mediocritate sufficerent. Ideoq meretrice tantũ
& quȩ certissima ẽ inuoluntate frugalitas. una fiussẽ ꝑ eandemq
c̃tentꝰ. At ista seriae grauis. quȩ nc̃ amari recusat: oqͣ uoluit amari
qͥb artib qͣ calliditate miserã simplicitatẽ meã sollicitauit pͥmũ. Demde
tenut: donec qͣntulã cũq substantiã in huiꝰ siniꝰ eredulus iã iãq securꝰ
amator egererẽ. Iam frustra captauit uidi miserari conditionẽ : inquã
nos ipsa de traxit. Preuit̾ totũ nocentissimȩ mulieris: accipite facmꝰ.
ad corrũpendas expugnandasq m̃tes excogitant ingenia meretricũ
placuit exꝑim̃tũ & in ie tẽptatũ ẽ qͣntũ qͥs amare qͣntũ qͥs posset odisse

Expanded text:
quibus nobiles opes, adfluentes indulsit fortuna divitias, quorum felicitas quibus nobiles opes, adfluentes indulsit fortuna divitias, quorum felicitas capere possit in amore luxuriam. habui tamen, unde ad vitae necessitates concessa gaudia parca mediocritate sufficerent. ideoque meretrice tantum, et, quae certissima est in voluptate frugalitas, una fui semper eademque contentus. at ista seria, gravis, quae nunc amari recusat, o quam voluit amari! quibus artibus, qua calliditate miseram simplicitatem meam sollicitavit primum, deinde tenuit, donec quantulamcumque substantiam in huius sinus credulus iam iamque securus amator egererem! iam frustra captavit videri miserari condicionem, in quam nos ipsa detraxit. breviter totum nocentissimae mulieris accipite facinus: ium~ quae ad corrumpendas expugnandasque mentes excogitant ingenia meretricum, placuit experimentum, et in me temptatum est, quantum quis amare, quantum quis posset odisse,
Abbreviated transcription (Latin):
iuri: ut calamitatis meȩ penitꝰ uelitis existimare iñ surã ꝑdidi infelix
qđ qͣ idoq patui amare. Desinere. patior necessitatẽ rei: q̃ breuit̾ utiq
nouussẽ. Excogitat᷑ cont᷑ animũ futurãq rationẽ: ne qđ relinqueret᷑
nĩs esset affectꝰ. It ĩ cũ meretrice cõpositꝰ sũ: rursꝰ inse cogitationes
icas r. s retorsit oculos. Et hominẽ quẽ a iucõmoda carttate u sacietis
uel aetas. uel fortunȩ sue fuit dimissura c̃ditio: ad ꝑpetuã in pacien¬
tiã uirib nimiȩ diuersitatis implicunit. Hoc solũ in sanabile genus
mortis ẽ: ut odisse cogaris. Festina ad cõplorationẽ p̃sentis doloris
anime: festina. Sed te apͥorib malis recens abducit indignitas: altiꝰ
gemitꝰ. altiꝰ querela repetenda ẽ. Cũ meretricis sit qđ amator odi
ciuꝰ putatis esse qđ pauꝑ ad amauiꝰ. Non qͥdẽ ego. iud̃. exillis uinꝗͣ fui

Expanded text:
viri, ut calamitatis meae penitus velitis aestimare mensuram: perdidi infelix, viri, ut calamitatis meae penitus velitis aestimare mensuram: perdidi infelix, quod quandoque potui amare desinere, patior necessitatem rei, quam ~breviter utique noluissem. excogitatur contra animum futuramque rationem, ne, quod relinqueretur, meus esset adfectus. iterum cum meretrice compositus sum, rursus in se cogitationes meas, rursus retorsit oculos, et hominem, quem ab incommoda caritate vel satietas vel aetas vel fortunae suae fuit dimissura condicio, ad perpetuam inpatientiam viribus nimiae diversitatis inplicuit. hoc solum insanabile genus amoris est, ut odisse cogaris. Festinas ad complorationem praesentis doloris, anime, festinas, et te a prioribus malis recens abducit indignitas; altius gemitus, altius querela repetenda est: cum meretricis sit, quod amator odi, cuius putatis esse, quod pauper adamavi? Non quidem ego, iudices, ex illis umquam fui,
Abbreviated transcription (Latin):
briũ maloꝵ euade tẽptet meoꝵ: sea qđ hodie meto: ⁊ aclacerat
qđ ate t̃rimȩ mulieris caritate discessi sed qũ:emedii mei patior dolorẽ
ui deor explicatꝰ. ꝓme forsitan fuerit ut amare desinerẽ: contͣ me inuentũ
est ut inuitꝰ odissem. Hoc pͥmũ itaq utõ. aclem̃tia publica peto: ne qđ
uidetis trist̃ habitu dirũq c̃spectu. uerb̾ asꝑũ. c̃tentione t̾ribilem:
morei putetis. ł lȩx ẽ illa sanitas mea hic omĩũ in hac corporis m̃tisq dieru
noctũq furtate : illem lȩtus illesi creditis nimiũ remissꝰ amator
excandui. Miseremini. iud̃. ne uob uenena sic imiponat: tamꝗͣ hoc mei
caritate cõm̃ta sit. Suũ animũ. suũ tantũ secuta fastidiũ ẽ. Odis potionẽ
cit᷑ se ncmno dabit hõi: ñ quẽ odit. Queso itaq obtesterq uos scñ s. ni

Expanded text:
brium malorum evadere temptet meorum, sed quod hodie me torquet ac lacerat, brium malorum evadere temptet meorum, sed quod hodie me torquet ac lacerat, quod a taeterrimae mulieris caritate discessi, sed quod remedii mei patior dolorem, — ricatione videor explicatus! pro me forsitan fuerit, ut amare desinerem; contra me inventum est, ut invitus odissem. Hoc primum itaque, iudices, a clementia publica peto, ne, quod videtis tristem habitu dirumque conspectu, verbis asperum, contentione terribilem, mores putetis. haec est illa sanitas mea, hoc odium, in hanc corporis mentisque dierum noctiumque feritatem ille modo laetus, ille, si creditis, nimium remissus amator excandui. miseremini, iudices, ne vobis venefica sic imponat, tamquam hoc mei caritate commenta sit; suum animum, suum tantum secuta fastidium est. odii potionem contra se nemo dabit homini, nisi quem oderit. Quaeso itaque obtestorque vos, sanctissimi
Abbreviated transcription (Latin):
melle ꝑmiscuit. Quȩ tam in humana crudelitas: Quis tam in¬
uditꝰ liuor: Nichil eiĩ ẽ qđ utaris patrocinio tuo diues. Paucoꝵ
damno foliorũ : doluisse te simulas. Dũ meas apes occiđdẽ uis. flores
tuos inutiles fecisti.
retrix amatori suo pauꝑi : dedit odii potionẽ. Adolescens:
desut amatre. Accusat illã ueneficii.
Entio. iud̃. hanc qͦq calamitatib meis accessisse nouitatt̃: ut uob̾
nondũ udear odisse. Nec me p̃terit. pluriũ ꝑire de nocentissimȩ
potionis iuidia: dũ me putatis adhuc impacientia pͥore miserũ. Quȩso
tam̃ uł hinc totã delati sceleris ꝓbationẽ grauitas ur̃a ꝓspiciat: quod
dolori meo querelȩq ñ credit᷑. Nec amo qͥ accusare possũ: nec odi qui
amare mallẽ. Qd ẽ aliud qđ bibi ꝗͣ uenenũ Licet gͥ nocentissiria
feminarũ rideat qđ accuso. & inmanifestissimi sceleris c̃fessione ꝑ ludi

Expanded text:
melle permiscuit? quae tam inhumana crudelitas, quis tam inmelle permiscuit? quae tam inhumana crudelitas, quis tam inauditus livor! nihil est enim, quod utaris patrocinio tuo, dives: paucorum damno foliorum doluisse te simulas? dum meas apes occidere vis, flores tuos inutiles fecisti. Meretrix amatori suo pauperi dedit odii potionem. adolescens desiit amare. accusat illam veneficii. Sentio, iudices, hanc quoque calamitatibus meis accessisse novitatem, ut vobis nondum videar odisse, nec me praeterit plurimum perire de nocentissimae potionis invidia, dum me putatis adhuc inpatientia priore miserum. quaeso tamen vel hinc totam delati sceleris probationem gravitas vestra prospiciat, quod dolori meo querelaeque non creditur; nec amo, qui accusare possum, nec odi, qui amare mallem. quid est aliud quod bibi quam venenum? Licet igitur nocentissima feminarum rideat quod accuso, et in manifest
Abbreviated transcription (Latin):
sibi inuicẽ anguli hierent & ita mutuo uinciunt᷑ atq illigant᷑. ut qđ uoles
id mediũ sit : his textis ne uniuersi mellis effluat pondꝰ int̾ septa honera
eludunt᷑. Quis ñ stapeat hoc fieri posse sine manib nulla iut̾uemente doctrina
hanc artẽ nascis Qad ñ diuinũ habent nͥ quod moriunt᷑: Anuͦꝰ auctorẽ
uini liberũ colimꝰ. pͥmitiȩ frugũ cereri referunt᷑. inuentrix oleae
menerua narrat᷑. mella genuisse minꝰ ẽ. &i. ⁊ c̃ponenda gustꝰ uoluptate
tantũ effecisse. qͣntũ ne ipsa qͥdem reric̃ natura ꝑse potuit.s Adpluri¬
marũ incurs ualitudinũ remediũ ẽ. p̾sentissima medicina. Nã qđ ad cibos
qͥdem ꝑtinent : du tes uidint. His ammalib aliqͥs insidiari potuit. & in-¬
sidiari quare mella facerent: Hȩc pestiferis sucis exqͥsita ꝑfraudem
morte confecit. & qđ sit in dignuisimũ qꝰ faciliꝰ decipet. fortasse uenenĩ

Expanded text:
sibi anguli haerent, et ita mutuo vinciuntur atque alligantnr, ut quod voles, sibi anguli haerent, et ita mutuo vinciuntur atque alligantnr, ut quod voles, id medium sit his textis ne universi mellis effluat pondus, intersepta onera luduntur. Quis non stupet haec fieri posse sine manibus? nulla interveniente doctrina hanc artem nasci? quid non divinum habent, nisi quod moriuntur? An vero auctorem vini Liberum colimus, primitiae frugum Cereri referuntur, inventrix oleae Minervanarratur. mella genuisse minus est, et, interponenda gustus voluptate, tantum effecisse, quantum neipsa quidem rerum natura per se potuit? Ad plurimarum incursus valetudinum remedium est, et praesentissima medicina. Nam quod ad cibos quidem pertinet, divites viderint. his animalibus aliquis insidiari potuit, et insidiari qua re mella facerent, haec pestiferis sucis, exquisita per fraudem morte confecit, et, quod sit indignissimum, quo facilius deciperet, fortasse venena
Abbreviated transcription (Latin):
librare pennas. illas maioꝵ pectoꝵ totis ꝓrege castris ꝓcurrere. & inin
bela mortẽq honestã ꝓduce oppetere. Adice qđ sicͥs aut actas
longiorꝰ aut morb oppssit: efferunt᷑ pͥus corpora. posteriorq opũ qͣ¬
funerũ cura ẽ. Quid illigare crurib flores. qͥd ore sucos in publicũ
farces Ae tam̃ ipstꝰ oꝑis p̾cipua admiratio subit. Non ẽ temere
nec fortuitam figurã & sedes m̃ reponendiscibis quesisse credas Rudis
cera cõponit᷑: accedit usib inenarrabilis decor. Nã pͥmũ tenacib uincuł
fundam̃ta suspend. nt: cũ ab exordio iomnẽ partẽ opꝰ ȩq̃lit̾ crescit.
nec qͥcꝙͣ ex inchoatis parũ ẽ. qđ ñ sua portione ꝑfectũ sit iã nec alia
parte opꝰ esiet. Gemina frons cȩris imponit᷑. Et cũ foraminib tantũ
spaciũ det᷑. q̃ntũ ad generanda examina purã spem capiat. ipsi enĩ

Expanded text:
librare pinnas. illa maiorum pectorum: motis pro rege castris procurrere et inire librare pinnas. illa maiorum pectorum: motis pro rege castris procurrere et inire bella mortemque honestam pro duce oppetere. adice quod, si quas aut aetas longior aut morbus oppressit, efferuntur pfunerum cura est. Quid illigare cruribus flores? quid ore sucos in publicum ferre? Me tamen ipsius operis praecipua admiratio subit. Non temere, nec fortuiram figuram et sedes modo reponendis cibis quae sisse credas-Rudis cera componitur. Accidit usibus inenarrabilis decor. Nam primum tenacibus vinculis fundamentasuspendunt. tum ab exordio in omnem partem opus aequaliter crescit, nec quic quam ex inchoatis parvum est, quod non sua portione perfectum sit, utiam nec alia parte opus esset. Gemina frons ceris imponitur, et cum foraminibus tantum spatium detur, quantum ad generanda examina spes pura cupiat: psi enim
Abbreviated transcription (Latin):
sed tutas sedes continent. Urbes tectis: t̾ba popłos imtant᷑. Norꝗit
ferȩ. uolucres. ñ p̃sentis mͦ cibi memores: indiẽ uiuunt. Duraturus
hiemi reponit᷑ uictꝰ : & repletis uere cellis tutꝰ annꝰ ẽ. Etiã cũ ad huma-¬
nos usꝰ oꝑa subducta st̃: reparare amissa c̃tendunt. & labor damno
tanta difficillimȩ rei laboris c̃cordia÷ Non humano uicio iuxinos¬
quȩq: us lacrũ ducit. In publicũ uuntt̾: & cõmunes opes ẽgerunt
in iediuꝰ. Nec fas ẽ delibare gustu: pͥusꝗͣ plena horrea securor ipon¬
acant menses. Qs porro tantꝰ ardor opis quȩ ue officiors parereto
ie alie egerant honcra aliȩ accipiant. aliȩ linant u Que seueretas¬
incastiganda inercia : Aulta dictu uisuq miranda: piude tepestates
noc dubio sẽ cglo trałe. nec ultra iucmã nubilo tendẽ. Nã sileues
miqor iura rapuit: addirigendos indestimata curi modico lapilliponde

Expanded text:
sed tutae sedes continent; urbes tectis, turba populos imitantur. non ut sed tutae sedes continent; urbes tectis, turba populos imitantur. non ut ferae volucres, non praesentis modo cibi memores in diem vivunt; duraturus hiemi reponitur victus, et repletis vere cellis tutus annus est. etiam cum ad humanos usus opera subducta sunt, reparare amissa contendunt, et labor damno tanta, difficillimae rei, laboris cquaeque usus lucrum ducit; in publicum vivitur, et communes opes congeruntur in medium, nec fas est delibare gustu prius quam plena horrea securos spondeant menses. quis porro tantus ardor operis quaeve officiorum partitio, ut aliae congerant onera, aliae accipiant, aliae linant! qua inertia! multa dictu visuque miranda: praevidere tempestates nec dubio se caelo tradere nec ultra viciniam nubilo tendere. iam si levis iniquior aura rapuit, ad dirigendos in destinata cursus modico lapilli pondere
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptas: castis sine labe corporib. Solȩ omniũ: ñ edt̃ fetꝰ sed facuint.
Ipsae paulatĩ sic̃ stipatȩ st̃ : ꝑmella uiuiscunt. Et ut oportet animal
laboriosũ : ex oꝑe nascit᷑. Inde ut adoleuit iuuentꝰ & ad similes labore
aetas roborata c̃ualuit: relinqͥt᷑ liber parentib locꝰ. Et ne coacta
mangustũ multitudo noua t̾ba laboret: qͣsi habita uerecundiȩ ratione
cedit popłs minor. suspensũq ꝑximis ramis exam̃ humanas manꝰ expectat
Acceptas cũ fide colit sedes. Et cũ ingenia nr̃a quȩ nos scilicet ãbitiosi
nr̃i estimatores ꝑxima diuinis credimiꝰ. ad ꝑcipiendas disciplinas multo
labore desudent: nulla apis nͥ artifex nascit᷑. Qd credas aliud ꝗͣ diuinȩ
partẽ m̃tis his animis inesseꝰ Quid p̃cipuũ referas Non ut cȩt̾a animaliu
ꝑpastꝰ uaga incercũ qͥeti capiunt cubile. noctis arbitrio semꝑ habitatura:

Expanded text:
voluptas castis sine labe corporibus: solae omnium non edunt fetus sed faciunt. voluptas castis sine labe corporibus: solae omnium non edunt fetus sed faciunt. ipsae paulatim, sicut stipatae sunt per mella, vivescunt, et, ut oportet, animal laboriosum ex opere nascitur. inde ut adolevit iuventus, et ad similes labores aetas roborata convaluit, relinquitur liber parentibus locus, et, ne coacta in angustum multitudo nova turba laboret, quasi habita verecundiae ratione cedit populus minor, suspensumque proximis ramis examen humanas manus expectat; acceptas cum fide colit sedes. et, cum ingenia nostra, quae nos scilicet ambitiosi nostri aestimatores proxima divinis credimus, ad percipiendas disciplinas multo labore desudent, nulla apes nisi artifex nascitur. quid credas aliud quam divinae partem mentis his animis inesse? quid praecipuum referas? non, ut cetera animalia per pastus vaga, incertum quieti capiunt cubile noctis arbitrio semper habitaturae,
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ uł scindendo solo uel maturando itineri cõparamꝰ multꝰ ante re. d
insumit᷑ labor. Et cũ ꝑdomanda cũ alenda sint: nichil tam̃ posst̃ sine
hoĩe & tantũ coacta ꝓst̃. Apes faciunt iniussȩ Fa ᷝ ͦ sine ullo rationis hun
aut uitib nocent: primaq ut fama ẽ hostiȩ causa pecudi fuit: lesa
fruges. Harũ ita innoxiꝰ ꝑ pͣta siluasq discurrit labor: ut tantũ factũ
opꝰ appareat. Qsatis digna ꝓseqͣr laude Dicã animal ꝗd ammodo
paruũ hoĩs exẽplar: Hoc humana excogitare ñ potuit sollertia. & iã
ratio nrã quȩ subt̾ris lucrũ inuenit. quȩ maria inqͥsitione sua siđib:
immiscuit: hoc tam̃ efficere. c̃seqͥ imitari ñ potuit. Uenena potiꝰ inuenim
Iã pͥmũ futurae laudabilis uitȩ digna pͥncipia. Non illas libido ꝓgenerat
domitrixq omĩũ animaliũ uenꝰ. Utq hoĩes in excusationẽ sui fabulis
tͣdider̃: etiã deoꝵs posteritas has regnis suis excepit. Ab ẽ inimica uirtut

Expanded text:
quae velscindendo solo, vel maturando itineri comparamus, multus ante redditus in sumitur labor: et cum perdomanda, cum alenda sint, nihil tamen possunt sine homine, et tautum coacta prosunt. Anes faciunt iniuslae favos, sine ullo rationis humanae aut vitibus nocent, primaque, ut fama est, hostiae causa pecudi fuit laesa fruges. Harum ita innoxius per prata silvasque discurrit labor, ut tantum factum opus appareat. Qua satis digna prosequar laude? dicam animal quodammodo parvum hominis exemplar? hoc humana excogitare non potuit sollertia. etiam ratio nostra, quae sub terris lucrum invenit, quae maria inquisitione sua sideribus inmiscuit, hoc tamen efficere, consequi, imitari non potuit. venena potius invenimus. iam primum futurae laudabilis vitae digna principia: non illas libido progenerat, domitrixque omnium animalium Venus, utque homines in excusationem sui fabulis tradiderunt, etiam deorum potens, has regnis suis excepit. abest inimica virtutium
Abbreviated transcription (Latin):
imisit. Oblata ẽ auiuenib tyranno conditio. ut dimitt̾et alterũ ad
uisendã matrẽ. addiẽ p̃stitutã reũsurũ : ita ut nͥ occurrisset addiem.
de eo qͥ restit̾at pęna sumeret᷑. Et iureiurando asstrictꝰ ẽ. Uenit iuuenis
in cuitatẽ. Mat̃ detinet exlege: qͣ parentes in calamitate deserere
non licebat.
⁊si scĩssimi uiri olim om̃s uideor humanoꝵs pectoꝵ affectꝰ insolã
amiciciã c̃tulisse. & patior iuidiã hominis qͥ sibi ñ reliquerit ut
amaret & matrẽ : q̃tiens tam̃ uiũsã pietatis meȩ c̃scientiã intueor.

Expanded text:
amisit. oblata est a iuvenibus tyranno condicio, ut dimitteret alterum ad amisit. oblata est a iuvenibus tyranno condicio, ut dimitteret alterum ad visendam matrem ad diem praestitutam reversurum, ita ut, nisi occurrisset ad diem, de eo, qui restiterat, poena sumeretur. et iureiurando adstrictus est. venit iuvenis in civitatem; mater detinet ex lege, qua parentes in calamitate deserere non licebat. Etsi, sanctissimi viri, olim omnes videor humanorum pectorum adfectus in solam amicitiam contulisse, et patior invidiam hominis, qui sibi non reliquerit, ut am
Abbreviated transcription (Latin):
an & sequeris dũ carnifex tͣhit: Int̾eris dũ hos oculos occisura contingit
manꝰ. dũ hȩc ãplexib tuis nota cerux ad sup̃mos nudat᷑ ictꝰ: Non exilies.
ñ pectꝰ opuones: Non fidẽ hominũ deoꝵq clamab Accipies ꝑcuisã¬
nuꝑ palpitartia meri ad c̃sistentes. Potes hoc uide. potes hoc ferre :
sanatꝰ es qđ siqͥd tristiꝰ iudicii huiꝰ attulerit euentꝰ: diripite ꝑeuntiũ
beneficioꝵ semꝑ ult ores deiqͦs iste crudelis in amplexib puells freqͤnt̃
mȩrore lacrimis aut finẽ amoris rogauit aut mortẽ. date nobis
iustã de iigrato iuuene uidictã. Non inp̃cam᷑ debilitatis naufragia
morbi pa. ꝑ sit. & amet ꝗͣcũq meretricẽ: & amare non desinat:
Uo amici exqͥb uni mat̾ erat ꝑegre ꝓfecti: ad tyrannũ appliciti
sunt. Mat̃ cognito qđ filiꝰ hab̾et᷑ a tyranno: flendo oculos

Expanded text:
an et sequeris, dum carnifex trahit, intereris, dum hos oculos occisura contingit an et sequeris, dum carnifex trahit, intereris, dum hos oculos occisura contingit manus, dum haec amplexibus tuis nota cervix ad supremos nudatur ictus? non exilies, non pectus oppones, non fidem hominum deorumque clamabis? aspicies percussa palpitantia membra consistens? potes hoc videre, potes hoc ferre? sanatus es. Quodsi quid tristius iudicii huius attulerit eventus, di ~ripite pereuntium beneficiorum semper ultores, di, quos iste crudelis in amplexibus puellae frequenter maerore, lacrimis aut finem amoris rogavit aut mortem, date nobis iustam de ingrato iuvene vindictam. non inprecamur debilitates, naufragia, morbos: pauper sit et amet quamcumque meretricem et amare non desinat! Duo amici, ex quibus uni mater erat, peregre profecti ad tyrannum appliciti sunt. mater cognito, quod filius haberetur a tyranno, flendo oculos
Abbreviated transcription (Latin):
te sciemꝰ amare. desisse : cũ desieris odisse. Et innocentiã qͥdẽ puellȩ
satis ut sꝑo defendimꝰ. Magnitudo ꝑiculi uocet p̾ces c̃surge agedũ
miserrima feminarũ. reliꝗͣ defensionis tuȩ partẽ tuere lacrimis. Accusator
qͥd sꝑas. qͥd expectas. adgenua tua ñ mittimꝰ eã. toto licet infelicem
t̃rore c̃uenias. Non ex osculabit᷑ manꝰ. mortẽ. su prema. denuncies:
te ñ rogabit. frustra tͥ aliqͥd deꝑiculo nr̃o metuq ꝓmittis. Nes cispuella
ñ ht̃ odii remediũ. Sane tam̃ uirib potionis effectũ sit: ut accusaueris
innocentẽ: sufficit ultioni iudisse pallentẽ. satis ẽ audisse gemitꝰ. memi¬
neris hanc esse ꝗͣ tu ñ uuenis odisti. Qd agis. etiãne ꝑferes illud
ꝓnunciationis anceps. illud humanȩ salutis incertũ: Numerabis gͦ
sententias. & si damnaueris exultab̾ nefande. gaudebis : Puto ñ ad amasti.

Expanded text:
te sciemus amare desisse, cum desieris odisse. Et innocentiam quidem puellae te sciemus amare desisse, cum desieris odisse. Et innocentiam quidem puellae satis, ut spero, defendimus; magnitudo periculi ~vocet~ preces. consurge agedum, miserrima feminarum, reliquam defensionis tuae partem tuere lacrimis. accusator, quid speras, quid expectas? ad genua tua non mittimus eam. toto licet infelicem terrore convenias, non exosculabitur manus; mortem, suprema denunties, te non rogabit. frustra tibi aliquid de periculo nostra metuque promittis, nescit puella, non habet odii remedium. sane tamen viribus potionis effectum sit, ut accusaveris innocentem; sufficit ultioni vidisse pallentem, satis est audisse gemitus. memineris hanc esse, quam tu non, iuvenis, odisti. quid ais? etiamne perferes illud pronuntiationis anceps, illud humanae salutis incertum? numerabis ergo sententias, et, si damnaveris, exultabis, nefande, gaudebis? puto, non adamasti.
Abbreviated transcription (Latin):
odĩ tiuũ ẽ. Quid qđ furis conuiciaris. exclamas: Non ẽ haustꝰ
Ib affectꝰ sed amor. Talis fuisti. Aliud st̃ aliud ili: qͦs inuoluptates
suꝑ fluentiũ facultatiũ mitit secura felicitas. Imꝓbius pauꝑes amant.
Sie tiamultuabaris admissꝰ. sic maras sic impedim̃ta ferre ñ pot̾as.
Adedicebas popło. conuiciabaris intrantib. Cuiꝰ unꝗͣ feliciꝰ cõmutata
fortuna ẽ. si tc̃ om̃s ocđas. nunc unã pauꝑ odistie Qumpotiꝰ iuuenis
adinettis consilii rationẽ: Quid agis infelix. cur redditã modo sanitetẽ
rigore iimiş c̃tentionis exaspasꝰ Praedico. testor. consuinis ocdiũ.
nondũ totã mentẽ uis ꝑfusa possedit. adhuc circa te duo maximi
rixant᷑ affectꝰ. adiuua potiꝰ. adiuua potionẽ. Contͣ dic agedũ qͥcqͥd ẽ
aliud qđ tumultuat᷑. ex aestuat. totũq sanitas cõponat hominẽ. Tc̃

Expanded text:
odium tuum est. quid? quod furis, conviciaris, exclamas, non est haustus odium tuum est. quid? quod furis, conviciaris, exclamas, non est haustus illius adfectus; et amator talis fuisti. aliud sunt, aliud illi, quos in voluptates superfluentium facultatium mittit secura felicitas. inprobius pauperes amant. sic tumultuabaris admissus, sic moras, sic inpedimenta ferre non poteras. maledicebas populo, conviciabaris intrantibus. cuius umquam felicius commutata fortuna est, si tunc omnes oderas, nunc unam, pauper, odisti? quin potius, iuvenis, admittis consilii rationem? quid agis, infelix, cur redditam modo sanitatem rigore nimiae contentionis exasperas? praedico, testor, consumis odium; nondum totam mentem vis perfusa possedit, adhuc circa te duo maximi rixantur adfectus. adiuva potius, adiuva potionem. contradic agedum quicquid est illud, quod tumultuatur, exaestuat, totumque sanitas componat hominem. tunc
Abbreviated transcription (Latin):
senti uiuienis affectu. ꝓhoĩe qͥ post odiũ querit᷑ qđ ñ amet : parũ
fuit si amare desmeret. Audi igit ingratissime qͣtenꝰ adpublicas aures
secreta ura pferre uoluisti: dedi. Quid enĩ inqͥt facerẽ quȩ remedia
tua multa ꝑdiderã: Ferre misera ñ poterã: qđ te iã ceper̃ om̃s
ndere meretrices. R epete agedũ ilarũ colloqͥa noctĩ qͥb te freqͣnt̃
alterꝰ & fortasse duutis amatoris inuria. receptũ unit̃ oscula ã plext
monuiꝰ. Qd miser cũ fortuna. qͥd cũ mea c̃ditione rixarise Parre necensi¬
tatib meis. duo pauꝑes sumiꝰ: sedet tu qͣtieris insinꝰ meod lacrimis ecuq
resolut ex clamasti. Sentio fuorẽ. sed mpe rare oculis. sed amimũ regere
ñ ponũ.: qͣ libent te mulier odissẽ. Uon ẽ gͥ ingratissune mortalium
qđ ueneficiũ nrm̃ nomine potionis infames. Remediũ bibisti. sed ilud

Expanded text:
senti, iuvenis, adfectu: pro homine, qui post odium queritur, quod non amet, parum senti, iuvenis, adfectu: pro homine, qui post odium queritur, quod non amet, parum fuit, si amare desineret. audi, igitur, ingratissime, quatenus ad publicas aures secreta vestra proferre voluisti. 'dedi. quid enim,' inquit, 'facerem, quae remedia tam multa perdideram? ferre misera non poteram, quod te iam coeperunt omnes ridere meretrices.' repete agedum illarum conloquia noctium, quibus te frequenter alterius et fortasse divitis amatoris iniuria receptum inter oscula amplexusque monui: 'quid, miser, cum fortuna, quid cum mea condicione rixaris? parce necessitatibus meis, duo pauperes sumus.' sed et tu quotiens in sinus meos lacrimis fletuque resolutus exclamasti: 'sentio furorem, sed imperare oculis, sed animum regere non possum! quam libenter te, mulier, odissem!' Non est igitur, ingratissime mortalium, quod beneficium nostrum nomine potionis infames. remedium bibisti, sed illud
Abbreviated transcription (Latin):
qđ te maluit remedio ꝗͣ dolore sanari: Mulier cui addimittendũ
amorẽ sufficiebat ut odisset: ipsa ꝓ te cõm̃ta ẽ. ut illã tu potius
odisses. T inge te tam̃ aliqͣ̃ remedii tui sentire torm̃ta. arrogantisime
miseroꝵ: Tu aut̃ sꝑabas ardoris imimodici felicẽ statĩ santatẽ nal si
grassata st̃. &x quȩ fuissent mala santatis. ingr̃am remedioꝵ demaioris
ꝑicili cõparatione redier᷑. Uix mehercule ẽtingere potest iͥ it llareit
abhiac impacientia lȩtiq discedant. qͦs pudor. qͦs satietas. qͥs pententiae
patio cdimittit. lec sine aliqͥ morsu resilitur amalis: quȩ uolur rare
tenuer Iterũ materia amoris ẽ. desinere nec queris. Quꝰ fur moria
duisttate iurib qͥntis a damasti: ne resipisceres. ne freqͣnt̾ in media
santate subsisteres. Qle tͥ remediũ debuerit aahiberi: uł exhodieruo

Expanded text:
quod te maluit remedio quam dolore sanari? mulier, cui ad dimittendum quod te maluit remedio quam dolore sanari? mulier, cui ad dimittendum amorem sufficiebat, ut odisset, ipsa pro te commenta est, ut illam tu potius odisses. finge te tamen aliqua remedii tui sentire tormenta; adrogantissime miserorum, tu autem sperabas ardoris inmodici felicem statim sanitatem? quid, si grassata sunt, et quae fuissent mala sanitatis, in gratiam remediorum de maioris periculi comparatione redierunt. vix mehercule contingere potest, ut hilares ab hac inpatientia laetique discedant, quos pudor, quos satietas, quos paenitentiae ratio dimittit, nec sine aliquo morsu resilitur a malis, quae voluptate tenuerunt. ~iterum materia amoris est desinere nec queri. opus fuit pari diversitate, viribus, quantis adamasti, ut resipisceres, neque frequenter in media sanitate subsisteres. quale tibi remedium debuerit adhiberi, vel ex hodierno
Abbreviated transcription (Latin):
uientis adhuc ȩtatis instinctu: tu multuosꝰ ac petulans. telis funereis
facibusq armatꝰ. Pstat igit᷑ ille mortalib lib̾os hac usitata c̃iugii
pietate : hic incesta. libitlines. ad ulteria meretrices. Referã nunc
fabulosas immodici furoris ꝓdigiosasq nouitates. c̃ceptũ nescientib
oculis ignoti hoĩs aspectũ. formas. suis inse luminib ardentẽ uirginũ
partũ. senectute flagrantes mortaliũ ferarũq uultꝰ usq in monstruosa
fecunditatis honera ꝑlatos: Ex om̃ib tam̃ quȩ nob̾ pacientibus
extorquet affectꝰ. hoc seuissimũ patim᷑ : qđ nemo uult mamore sanar
agebant castigationes nec p̃ces. c̃silia ꝑdebant. Odio debet amator
explicari: quẽ sanat ad amata. Int̾rogare te hoc loco libet. nũqͥd
accusare posses si qđ fecit medicam̃to puella. fecisset animos licuit te
reposcere qͣntũ numerare ñ poteras. fastidire. c̾tẽnere. Iam indignaris

Expanded text:
vientis adhuc aetatis instinctu tumultuosus ac petulans, telis, funereis vientis adhuc aetatis instinctu tumultuosus ac petulans, telis, funereis facibus armatus. praestat igitur ille mortalibus liberos ac duratura coniugia pietate, hic incesta, libidines, adulteria, meretrices. referam nunc fabulosas inmodici furoris prodigiosasque novitates, conceptum nescientibus oculis ignoti hominis affectum, formam suis in se luminibus ardentem, virgines patrum senectute flagrantes, mortalium ferarumque coitus usque in monstruosa fecunditatis onera perlatos? ex omnibus tamen, quae nobis patientibus extorquet affectus, hoc saevissimum patimur, quod nemo vult in amore sanariagebant castigationes et preces consilia perdebant. odio debet amator explicari, quem sanat adamata. interrogare te hoc loco libet: numquid accusare posses, si, quod fecit medicamento puella, fecisset animo? licuit te reposcere, quantum numerare non poteras, fastidire, contemnere. iam indignaris,
Abbreviated transcription (Latin):
impendis: ut qͣndo ꝓstituta pauꝑi uacet. Contentione numerantiũ
dilatꝰ. exclusꝰ : otiũ meretricis expectas. Negat᷑ tͥ cõplexꝰ : indignatione
ꝑsequeris. Contingit: uerũ felicitate corrũꝑis. Spem gaudia narant:
adũsa contritionẽ. Exutraq fortuna : desiđia coalescunt. Nob crede
pudenda tristicia. qͦtiens tu uenenũ bib̾e uoluisti. Non ẽ igit᷑ iuuenis:
qđ tͥ queraris illã mitissimã partẽ humanȩ m̃tis ablatã. Non caritatẽ
sed impacientiã : ñ uoluptatẽ sed torm̃ta. ñ amorẽ sed qđ ad amaueras
ꝑdidisti. Amoris si sapientiȩ seqͣm̾ auctores. antiqͥssimũ num̃: & cui se
naturȩ debet aec̾nitas. Sed ille mitis. & seriꝰ. honestis cupiditatib & uirib
sacre caritatis exultans: ut qͥ cuncta pͥscȩ noctis oꝑta caliginȩ diduxerit
pͥmũ. deinde miscuerit. Hic uͦ qͦ ꝑditis uiscerib adheremꝰ inqͥeti. lasci¬

Expanded text:
inpendes, ut quando prostituta pauperi vacet, et contentione numerantium inpendes, ut quando prostituta pauperi vacet, et contentione numerantium dilatus, exclusus otium meretricis expectas. negatur tibi complexus: indignatione persequeris; contingit vero: felicitate corrumperis. spem gaudia parant, adversa contentionem; ex utraque fortuna desideria coalescunt. nobis credmiserabilis, quam pudenda tristitia! quotiens tu venenum bibere voluisti! Non est igitur, iuvenis, quod tibi queraris illam mitissimam partem humanae mentis ablatam; non caritatem, sed inpatientiam, non voluptatem, sed tormenta, non amorem, sed quod adamaveras, perdidisti. amoris, si sapientiae sequamur auctores, antiquissimum numen, et cui se naturae debet aeternitas, sed ille mitis et serius, honestis cupiditatibus et viribus sacrae caritatis exultans, ut qui cuncta priscae noctis operta caligine diduxerit primum, deinde miscuerit. hic vero, cui perditis visceribus adhaeremus inquieti, lasci
Abbreviated transcription (Latin):
intelligere possumꝰ te: ñ solã fuisse pauꝑtatẽ. Iterũ ñ opes tantũ tͥ
ñ facultates defuer̃. Non erant q̃ntiũ udeo ꝓpinqͥ ñ amici. Alioqͥn: illi
te potiꝰ nrã potione sanassent. Uel si ignorassent huiꝰ graminis uires.:
unculis nexibusq tenuissent. Quid blandis affectib impotentisimũ
el udis affectũ : Datũ ẽ remediũ dolori. qͥ sepe egit inlaqueos. inp̃cipitia
cõpulit qͥ criciatꝰ laborantis animȩ uulnerib emisit. ¶ntũ amori in hominẽ
liceat: illi magis scunt qͥ amant᷑. Iunge nẽ cũ fortuna tua. c̃ditionẽ
mulieris adamate. In cidas qͥdem miser: inpuellã mimime suꝑbam.
muuneq difficilẽ. Qsdã tam̃ ñ possumꝰ circũire meretrices. ꝗͣ multa
ꝓillis exigit sexꝰ. actas poscit. semꝑ necessitas petit corpoꝵ. cultꝰ poscit
tristissimȩ stationis impacientia. Totos infelix dies lupanariũ forib

Expanded text:
intellegere possumus te non sola fuisse paupertate miserum; non opes tantum tibi, intellegere possumus te non sola fuisse paupertate miserum; non opes tantum tibi, non facultates defuerunt: non erant, quantum video, propinqui, non amici. alioquin illi te potius nostra potione sanassent, vel, si ignorassent huius graminis vires, vinculis nexibusque tenuissent. quid? blandis adfatibus inpotentissimum eludis adfectum? datum est remedium dolori, qui saepe egit in laqueos, in praecipitia compulit, qui cruciatus laborantis animae vulneribus emisit. quantum amori in homine liceat, illi magis sciunt, qui non amantur. Iunge nunc cum fortuna tua condicionem mulieris adamatae. incideras quidem, miser, in puellam minime superbam minimeque difficilem; quaestum tamen non possumus circumire meretricis. quam multa pro illis exigit sexus, aetas! poscit semper necessitas, petit corporum cultus, poscit tristissima stationis inpatientia. totos infelix dies lupanarium foribus
Abbreviated transcription (Latin):
& impotentissimi Mali difficultates illi fortasse ñ sentiant: qͦs contͣ
fastidia cȩt̾osq ẽtẽptꝰ explicat felicitas magna ꝑeundi. Felix ꝓfecto:
qͥ ñ facultates in lupanari effudit. Iu ꝑdis animũ: ille ȩs. Tu bibis uxoria.
tu lacrimis rogas. pallore blandiris. & qđ adpęssimũ spectat euentũ.
miserabilis sis oportet: ut amator esse uidearis. Fingȩ ⁊t nullũ huiꝰ affectꝰ
sentire cruciatũ. Id amare te pauꝑ saltẽ ñ pudet Flõ cui ñ uacaret agere
longa languoriᷤ. ȩgrũq ñ deceret totarũ noctiũ qͥes: excusare ñ possis
si tantũ ꝑdidis dies. cuiꝰ census exinanib ex laborib substantiã. quẽ
uenia contingere: de uoluptate miser es. Expectandũ udelicet qͣndo te
fames. inopia. castiget: sed int̾ ista coepisti. Qd iã facere potest ratio.
consiliũ: Odio sanand̾ ẽ: quẽ ñ explicat qđ pauꝑ adamauit. Non tam̃

Expanded text:
et inpotentissimi mali difficultates illi fortasse non sentiant, quos contra et inpotentissimi mali difficultates illi fortasse non sentiant, quos contra fastidia ceterosque contemptus explicat felicitas magna perdendi. felix profecto, qui modo facultates in lupanari effudit; tu perdis animum. ille fastum opibus exorat, tu lacrimis rogas, pallore blandiris, et, quod ad pessimum spectat eventum, miserabilis sis oportet, ut amator esse videaris. finge te nullum huius adfectus sentire cruciatum; sed amare te, pauper, saltem non pudet? homo, cui non vacaret agere longa languoris, aegrumque non deceret totarum noctium quies, excusari non possis, si tantum perdideris dies. cuius census ex manibus, ex laboribus substantia, quem venia contingere, de voluptate miser es. expectandum videlicet, quando te famis, inopia castiget? sed inter ista coepisti; quid iam facere potest ratio, consilium? odio sanandus est, quem non explicat, quod pauper adamavit. nunc tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ferarũq c̃cubitꝰ. ferrũ. ignes. claustra laxabat. ꝑint̾rita late maria
fugiebat: uetat᷑ perit. Accipite qđ magis debeatis stupe. mirari.
Remediũ amoris: mulier inuenit. Desinite nc̃ incestũ timere mortales.
Nulla pietas horreat nefandȩ cupiditatis instinctũ. Qcqͥd ñ parentiũ¬
mirae castigationes. ñ serii ꝓpinqͥ. ñ pauꝑtas. ñ necessitas. pot̾at efficere:
haustꝰ breuis. facilis. unꝰ extorquet. O siqͥs odiũ posset omniũ bib̃e uicioꝵ.::
Felix ꝓfecto mortalitas : si reliqͦs lapsꝰ incõmodosq m̃tis erroris fas essec
infusa potione cõpescere. Facinꝰ ẽ qđ maximũ remediũ: gram siu uocabulo
ꝑdit auctoris. Airarem̃ hominẽ qͥ illud c̃t᷑ meretricẽ dedisset. libi tam̃
ult᷑ om̃s immodica cupiditate flagranti. tͥ p̃cipue succurrendũ uiuienis.
Cutꝰ hõ c̃ditionis ad amaueras: Diuitiis opꝰ ẽ: ne simꝰ in amore miseri

Expanded text:
ferarumque concubitus, ferrum, ignis, claustra laxabat, per interiecta late maria ferarumque concubitus, ferrum, ignis, claustra laxabat, per interiecta late maria fugiebat, vetatur, perit. accipite, quod magis debeatis stupere, mirari: remedium amoris mulier invenit. desinite nunc incestum timere, mortales, nulla pietas horreat nefandae cupiditatis instinctum. quicquid non parentium irae, castigationes, non serii propinqui, non paupertas, non necessitas poterat efficere, haustus brevis, facilis, unus extorquet. o si quis odium posset omnium bibere vitiorum! felix profecto mortalitas, si reliquos lapsus incommodosque mentis errores fas esset infusa potione compescere. facinus est, quod maximum remedium gratiam sui vocabulo perdit auctoris. miraremur hominem, qui illud contra meretricrendum, iuvenis. cuius homo condicionis adamaveras! divitiis opus est, ne simus in amore miseri,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdefensione si sficeret.qł nichil fect causa sua: Amatorẽ d st
cuit illa: quȩ captire licit᷑ ut amet᷑ q iȩ sollicitat uȩ corrĩ t sfea.
Ingrate. qͣnta de te potuerit gła frui. Non qͥdẽ confers p̃cia ĩ. ipes.
sed assides. quereris. heres p̃stas comitatũ. fiuorẽ. laulas.¬
mira is. Hlinc engo iã meretricib q ił is etiã pauꝑes an ent .q: facile
c̃tingant. qđ laborib ex rent᷑ ad euntiũ si cies: hinc an ator ut diutes
ament incrim̃ maximũ capa s tͣnsferre beneficiĩ : Ut aliqͥs amare desinar
ñ nͥ ab amante p̃stat᷑. Quid ais iuuenis : Itabihisti potionẽ quȩ finẽ
cupiditatib c aret. p̃meret ardo. ẽ. desidia restingueret: Abi. receo e:
dũ puellȩ publico generis hum: i naũe gras agimꝰ qđ hoc fieri posse
monstrauit. Fui ille qͥ si credimꝰ nununa qͦq detracta siđib misit mt̾ras
q̃ desacris uenerandisq pignorib monstra cõm̃tꝰ ẽ : ardor qͥ miscuit homrnũ

Expanded text:
defensione sufficeret, quod nihil fecit causa sua? amatorem dimisit, explicuit illa, quae captare dicitur, ut ametur, quae sollicitat, quae corrumpit adfectus. ingrate, quanta de te potuerit gloria frui! non quidem confers pretia, non stipes, sed adsides, sequeris, haeres, praestas comitatum, favoreiam pauperes ament, quod facile contingant, quod laboribus exorentur adeuntium: faciet hic amator, ut divites ament. in crimen maximum captas transferre beneficium: ut aliquis amare desinat, non nisi ab amante praestatur. Quid ais, iuvenis? ita bibisti potionem, quae finem cupiditatibus daret, premeret ardorem, desideria restingueret? abi, recede, dum puellae publico generis humani nomine gratias agimus, quod hoc fieri posse monstravit. furor ille, qui, si credimus, numina quoque detracta sideribus misit in terras, qui de sacris venerandisque pigneribus monstra commentus est, ardor, qui miscuit hominum
Abbreviated transcription (Latin):
filiꝰ me uoluit occidẽ: uidis tͥ facere pͥorib iudicib inardiã. exclamare
uos faciles. uos miscricordes hunc mͥ redditis. Sed iniqͥssimũ ẽ: ut
abdicatio. quȩ nei insiu ualuit efsectũ: fidẽ maiori erimini p̃stet. Noitii
reus mexplorati pudoris: nec ante acta uitȩ meȩ subhodierna pͥn.ũ
Ate tͣctant᷑. Felicior innocentia ẽ cit᷑ suspiciones: certior post reatũ.
Et qͣntũ in famię p̾̃stant obiecta dũ nutant: rantundẽ auctorita. is
parentes auctoritate p̃ualui. RU. derint q̃ ndanit t siuis sas
blonduntꝰ.: ut sibi asfuate eredlot iusebã suoten. falus apatre

Expanded text:
filius me voluit occidere,' videris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: filius me voluit occidere,' videris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: 'vos faciles, vos misericordes, hunc mihi redditis?' sed iniquissimum est, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maiori crimini praestet. non sum reus inexplorati pudoris, nec ante acta vitae meae sub hodierna primum lite tractantur. felicior innocentia est citra suspiciones, certior post reatum, et quantum infamiae praestant obiecta dum nutant, tantundem auctoritatis parentes auctoritate praevalui? viderint, qui calamitatibus suis blandiuntur, ut sibi adfuisse credant miserico
Abbreviated transcription (Latin):
dibile pignorib : nullis difficillius ꝗͣ libis puto. Uos adhuc insup̃ma
nra p̃cipitat auctoritas: qͥ filiũ occiđe uocatis plerũq graut atẽ.
sic̃ abdicationis em̃dationẽ. sic̃ reliqͣ supplicia. nr̃a. rationis frerte
ꝓtegitis. cunctosq p̃rigidȩ m̃tis affectꝰ uocabulo molliore leutis.
Nos nec felices facinꝰ istud possumꝰ c̃ciꝑe: nec miseri. Nor ꝑueniuat
adnefas istud: nec necessitates. Omũ citͣ desꝑationẽ dctor. ira: in¬
guesscit. Et qͣnto diidexq difficiliꝰ si pateret᷑ sine c̃scio. sine mutꝰ ro.
totũq facinꝰ & animũ filii poscat & manꝰ. Mem̃to cuiꝰ ꝯoicias inmant¬
tatis horrorẽ. patrẽ occidẽ uelle. Hinc tantii accipis uires: ut mori
possis dep̃hensꝰ. Ut sciatis inqͥt uęrũ ẽẽ qđ obicio: & abcica: e uolui.
Non potest pat̾ efficere ꝑtinacia querendi genꝰ ꝓbatioas. Iucũ dicis

Expanded text:
dibile pignoribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema dibile pignoribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema nostra praecipitat auctoritas, qui filium occidere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis emendationem, sicut reliqua supplicia nostra rationis fronte protegitis, cunctosque praerigidae mentis adfectus vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud possumus concipere nec miseri. non perveniunt ad nefas istud nec necessitates, omnis citra desperationem dolor, ira languescit. et quanto, dii deaeque, difficilius, si paretur sine conscio, sine ministro, totumque facinus et animum filii poscat et manus! memento, cuius obicias immanitatis horrorem; patrem occidere velle hinc tantum accipit vires, ut mori possis deprehensus. 'Ut sciatis,' inquit, 'verum esse quod obicio, et abdicare volui.' non potest, pater, efficere pertinac
Abbreviated transcription (Latin):
lagstiuastin ÷ i inna tẽ. it  cdam arẽ hoc loco ẜ eri ñ potest. Sxioqͣntũ
ec ensioni meȩ difficultatis adiecerit: qđ iã pͥdẽ indon .o nr̃a humanoꝵ
pignoꝵ ratio ñ c̃stat. Sed ꝑnunciatũ liquet utri ex nob̾ facilior sit
impietas: ut̃ iuxta alteriꝰ languorẽ sup̃ma ñ fecerit. Tu unicũ cotidie
ꝑt̾bare conaris edomo. Uelles inopiã meã. uelles aspicere squalorẽ.
Ego asculor illas expellentis manꝰ. ego abicientis genua teneo.
& ad patrẽ qͥ me tã notabilit̃ odit: ñ habeo cur uelĩ redire. Si ñ amor
p̃ualeret nõĩs tui: fortassis auctoritas. si c̃tentio nr̃a cȩpisset aueneno.
Consũpsisti qͥcqͥd ẽ qđ parentes ab omñĩ scelerũ suspicione defendit.
ñ ht̃ pat̾ unde parricidũ de filio credat: nͥ quẽ posset occiđe. Me
qͥdẽ pat̾ infelicis huiꝰ ꝑsuasionis simplicitatẽ siqͥs int̾roget: nec a te
parricidiũ fieri posse credo nͥ meo ueneno. Facinꝰ tam̃ inomib incre¬

Expanded text:
listi quidem mihi partem, ut exclamarem hoc loco: 'fieri non potest'. scio, quantum defensioni meae difficultatis adiecerit, quod iam pridem in domo nostra humanorum pignorum ratio non constat; sed pronuntiatum liquet, utri ex nobis facilior sit inpietas, uter iuxta alterius languorem, suprema ~non fecerit: tu unicum cotidie proturbare conaris e domo, velles inopiam meam, velles aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, ego abicientis genua teneo, et ad patrem, qui me tam notabiliter odit, non habeo, cur velim redire, si non amor. Praevaleret nominis tui fortassis auctoritas, si contentio nostra coepisset a veneno. consumpsisti quicquid est, quod parentes ab omnium scelerum suspicione defendit. non habet pater, unde parricidium de filio credat, nisi quem posset occidere. me quidem, pater, et infelicis huius persuasionis simplicitatem si quis interroget, nec a te parricidium fieri posse credo nisi meo veneno, facinus tamen in omnibus incre
Abbreviated transcription (Latin):
plames. mi seremini mei. adiuuate. succurrite. bibi medicam̃tũ. crudele.
saeuũ. desi pauꝑ amare meretricẽ. Iam iã ñ inqͥetis noctib uagus
uilissimi cutꝰq ꝑditos patior ictꝰ: nec exdusꝰ inte lupanariũ fores
posterũ diẽ ꝑugil amator expecto Pos ũ. aui are olere t̾ras: sufficio
militiȩ. redditꝰ ẽ mͥ animꝰ qͦ fierẽ maritꝰ. qͦ senectiti bisq ꝓspicirem.
Quantũ diideieq rem ediũ conditioni libentis ualuit. Fecerat te.¬

Expanded text:
proclames: 'miseremini mei, adiuvate, succurrite! bibi medicamentum crudele, proclames: 'miseremini mei, adiuvate, succurrite! bibi medicamentum crudele, saevum: desii pauper amare meretricem! iamiam non inquietis noctibus vagus vilissimi cuiusque perditos patior ictus, nec exclusus ante lupanarium fores posterum diem pervigil amator expecto. possum navigare, colere terras, sufficio militiae, redditus mihi est animus, quo fierem maritus, quo senectuti liberisque prospicerem.' quantum, dii deaeque, remediu
Abbreviated transcription (Latin):
ali olip de mestat accusat: amare mallet. Onĩa uito. facmora a falore
rausar uel decupiditate uł desimiltatib traluint. Qđ oliũ de anatore
me cont̾ infamiã ueneni. uł solũ medicam̃ti nom̃ absolueret Nec inuenio
cur deb at idẽ udi: qđ ñ potest idẽ uocari. Agedũ iuuenis potionis impiȩ
huiꝰ immanitatẽ dic: odiũ accepi c̃tͣ ciugẽ c̃t᷑ libos meos. ut a sacris auo¬
carer affictib ut pignora scã despicerẽ. Illud odiũ inmeretrice facinꝰ ẽ.
qͦutit̾ insui caritatẽ. Ita uł hoc solũ sufficit excusationi: qđ ila c̃t᷑ se tam ĩ
dedit. Odiũ inqͥt accepi. Nc̃ te hic reposco iuuenis inuidiã: ꝗͣ fort ire
nẽ paulo ante faciebas. Dic meretrix dedit ꝓstituta porrexit. Nq̃ timuerã
ne diceres amatoriã sibi. Consurge agedũ iiuenis: & totis corpo is as imiq
urib imple suscepte accusationis horrorẽ. Est qđ audiente tota cuutate

Expanded text:
auper detestatur, accusat, amare mallet. Omnia, iudices, facinora, ni fallor, causas vel de cupiditate vel de simultatibus trahunt. quod odium de amatore m contra infamiam veneni vel solum medicamenti nomen absolveret? nec invenio, cur debeat idem videri, quod non potest idem vocari. agedum, iuvenis, potionis inple huius inmanitatem, dic: 'odium accepi contra coniugem, contra liberos meos, ut a sacris avocarer adfectibus, ut pignora sancta despicerem.' illud odium in meretrice facinus est, quo utitur in sui caritatem. ita vel hoc solum sufficit excusationi, quod illa contra se tantum dedit. 'Odium,' inquit, 'accepi.' nunc te hic reposco, iuvenis, invidiam, quam fortunae nostrae paulo ante faciebas. dic: 'meretrix dedit, prostituta porrexit'; o quam timueram, ne adiceres 'amatorium sui'! consurge agedum, iuvenis, et totis corporis animique viribus inple susceptae accusationis horrorem. est quod audiente tota civitate
Abbreviated transcription (Latin):
Icaqy iuuenis qđ adsolaciũ ꝑtinere credidit: cõm̃ dauit amicis etodiã
matris. sustifuit uic cure suȩ ꝓpinqͦs. Neq enĩ alit̃ usq adreditũ
nicũ cȩca uixiset: quieqͥd humana ratio ualet contulit. Si potuisset
redimnere oculos matris: qua pietate fuit uicarios suos dediset . Iose
pfcetꝰ ẽ solo comitat᷑ꝰ animo. Nec se pitaut ire sine p̃cio: quãius

Expanded text:
itaque iuvenis, quod ad solacium pertinere credidit, commendavit amicis custodiam itaque iuvenis, quod ad solacium pertinere credidit, commendavit amicis custodiam matris, substituit vici curae suae propinquos: neque enim aliter usque ad reditum meum caeca vixisset. quicquid humana ratio valet, contulit. si potuisset redimere oculos matris, qua pietate fuit, vicarios suos dedisset. ipse profectus est solo comitatus animo, nec se putavit ire sine pretio, quamvis