comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ars cafũ simulet. sic captauidit ĩ urbe.
Alcide yolem. hanc ego dixitiit amo.
Talẽ te bachꝰ satins clamantib eoe.
Sustulit in crus gnosi relictasuos.
O qͣntũ iidulget ur̃o uat᷑a deios I.
Q uarũ sunt muttis dãp̃na pianda modiᷤ.
Nos male detegim᷑ ruptiq etate capilli.
Ut borea frundes excutiente cadunto.
Femina canitiẽ g̾manis inficit ħ̾bis.
Et melior uero quent᷑ arte color
Femina ꝓcedit densissima tͥnib epͣtis
Proq suis alios efficit ere suog:
Nõ rubor. ẽ. emisse palã uerure uidemꝰ.
ħculis añ ocłos. uirgnieũq chorum.
Qͥ d de ueste loqͣr ñ uos segm̃ta requiro
Nec q̃ de tino munce lana ruber
Cũ tot ꝓdier̃t precio leuiore colores.
Qͥ s furt᷑r . ẽ. tensus corꝑe ferre fuos.
Aeris ecce color t̃c cũ sine nubib aeR
Hec tepidꝰ pluiuas ꝯ citet aust̾ aqͣ¬

Expanded text:
Ars casum simulat; sic capta vidit ut urbe Ars casum simulat; sic capta vidit ut urbe Alcides Iolen, 'hanc ego' dixit 'amo.' Talem te Bacchus Satyris clamantibus euhoe Sustulit in currus, Cnosi relicta, suos. O quantum indulget vestro natura decori, Quarum sunt multis damna pianda modis! Nos male detegimur, raptique aetate capilli, Ut Borea frondes excutiente, cadunt. Femina canitiem Germanis inficit herbis, Et melior vero quaeritur arte color: Femina procedit densissima crinibus emptis, Proque suis alios efficit aere suos. Nec rubor est emisse; palam venire videmus Herculis ante oculos virgineumque chorum. Quid de veste loquar? Nec vos, segmenta, requiro Nec te, quae Tyrio murice, lana, rubes. Cum tot prodierint pretio leviore colores, Quis furor est census corpore ferre suos! Aëris, ecce, color, tum cum sine nubibus aër, Nec tepidus pluvias concitat auster aq
Abbreviated transcription (Latin):
Qͦ s legit in uiridi decolor indus aqua.
Nec ꝓdire gͣues unsuto uestibus auro.
ꝑ qͣs nos petitis sepe fugatis opes
Munditiis capim̾ nõ sĩt sñ lege capilli
Eligat ⁊ specłm ꝯsuiat ip̃a suun.
Louga ꝑbat faties capitis discͥmina p̾i
Sic erat ornatis la odouua conu
Exiguũ sũuia nodũ sͥ fronte relinqͥ:
Ut pateant aures ora rotunda uolũt.
Alt̾us cͥues hum̾o iactent᷑otroq
Talis es assũpta phebe canore Lira.
Alt̾a suctincte religet᷑ more diane
Ut solet attronitas cũ petio ille feras.
Hanc decet inflatos laxe iacuisse capiuo.
Illa sit astrictis impedienda comis.
Hanc placet ornari testudĩe cillenea.
Sustineat similes fluctib illa sinus.
S neq iamosa nunm̾abĩ illite glandes.
Nec qͦt apes yble nec qͦt in alpe fere.
Nec mͥ tot positꝰ nũo ꝯp̾nd̾e fas estr
Adicit ornatꝰ pui ama queq dies
Et neglecta decet młtas coma. sepe iace.
Hest̾nam credas illa repexa mͦ est

Expanded text:
Quos legit in viridi decolor Indus aqua, Quos legit in viridi decolor Indus aqua, Nec prodite graves insuto vestibus auro, Per quas nos petitis, saepe fugatis, opes. Munditiis capimur: non sint sine lege capilli:Eligat, et speculum consulate ante suum. Longa probat facies capitis discrimina puri: Sic erat ornatis Laodamia comis. Exiguum summa nodum sibi fronte relinqui, Ut pateant aures, ora rotunda volunt. Alterius crines umero iactentur utroque: Talis es adsumpta, Phoebe canore, lyra. Altera succinctae religetur more Dianae, Ut solet, attonitas cum petit illa feras. Huic decet inflatos laxe iacuisse capillos: Illa sit adstrictis impedienda comis; Hanc placet ornari testudine Cyllenea: Sustineat similes fluctibus illa sinus. Sed neque ramosa numerabis in ilice glandes, Nec quot apes Hyblae, nec quot in Alpe ferae, Nec mihi tot positus numero conprendere fas est: Adicit ornatus proxima quaeque dies. Et neglecta decet multas coma; saepe iacere Hesternam credas; illa repexa modo est.
Abbreviated transcription (Latin):
Foruia dei nmus forma qͦta queq suꝑbit.
Pars iũm tali mun̾e magna caret
Cura dabit fatiẽ. faties neglocta ꝑibit.
I dalie si milis sit licet ila de
Corꝑa si uetẽs ñ sic coluere puelle
Nec ueteres cultꝰ sic habuereuiri.
Si fint andromache tunicas indinta ualcte.
Qͥ d mrũ dim militis uicor erat
Scilicet a iaci ꝯuiux oruata uenirt
Cui tegimen septẽ terga dedere boum.
Simplicitas nidis añ fuit uẽ auiea rõa ⁊.
Et domiti tuagnas possidet orbis opes.
Aspice q̃ nc̃ st̃ capitolia queq fuerunt:
Alterius dices illa fuisse iouis
Cuna consilio q̃ ũc dignissima tanto. ẽ.¬
De stipła taceo regna tenente fuit.
Prisca uiuẽt alias ego nc̃ me deniq natũ.
Gratulor. ħ etas morib apta uieis.
Hõ qr ñc terre lentũ subducit᷑ aurũ
Lectaq diũso litore conchauenit
Nec qu decresc̃t effosso marmore moutes.
Rusticitas. pͥscis illa suꝑstet auis
Uos qͦ ñ caris aures honerate lapillis.

Expanded text:
Forma dei munus: forma quota quaeque superbit? Forma dei munus: forma quota quaeque superbit? Pars vestrum tali munere magna caret. Cura dabit faciem; facies neglecta peribit, Idaliae similis sit licet illa deae. Corpora si veteres non sic coluere puellae, Nec veteres cultos sic habuere viros; Si fuit Andromache tunicas induta valentes, Quid mirum? duri militis uxor erat. Scilicet Aiaci coniunx ornata venires, Cui tegumen septem terga fuere boum? Simplicitas rudis ante fuit: nunc aurea Roma est, Et domiti magnas possidet orbis opes. Aspice quae nunc sunt Capitolia, quaeque fuerunt: Alterius dices illa fuisse Iovis. Curia, concilio quae nunc dignissima tanto, De stipula Tatio regna tenente fuit. Prisca iuvent alios: egoGratulor: haec aetas moribus apta meis. Non quia nunc terrae lentum subducitur aurum, Lectaque diverso litore concha venit: Nec quia decrescunt effosso marmore montes, Rusticitas, priscis illa superstes avis. Vos quoque nec caris aures onerate lapillis,
Abbreviated transcription (Latin):
Et piit nitido qui fuit ore color
Qsqͦ fuisse tͥ canas a uirgine iuns
Sꝑgant᷑ subito ꝑ caput onĩe come.
Anguib exuit᷑ tͥrinu cũ pelle uec̾tas.
Net fatiunt c̾uos cornua iacta senes
Uestra sũ auxilio fugi ũt bona carpite flocẽ.
Q ui nͥ caiptꝰ erit turpit̾ ip̃e cader
Adde qd̾ ⁊ partꝰ fatiũt breuiora uuiẽte
T emꝑa. continua messe senescit ager.
Nec tephalus roscẽ preda pudenda dee.
I te ꝑ exemplũ genꝰ. o mortale dearũ.
Gaudia uͨ cupidis ur̃a negate uiris.
U t iã decipiant qͥd ꝑditis oĩa restant
M ille licet sumant deꝑit inde uichil.
Cout̾it᷑ ferrũ. silices temiant᷑ ab usu.
S ufficit ⁊ dãpni pars caret illametu.
Q̾ s uecet aposito lum̃ de lumiue sumi.
Qͥ s ue cauu̾ uastas in mare suat aqͥs.
Attñ ulla uiro mulier ñ expedit inqͥt
Nec uos ꝓstituit mea uox. s uanatim̾e.
Dampna uetat. dãpius inuila ur̃a carẽt.
S  me flaminib uenti maioris iturũ

Expanded text:
Et perit in nitido qui fuit ore color. Et perit in nitido qui fuit ore color. Quasque fuisse tibi canas a virgine iuras, Spargentur subito per caput omne comae. Anguibus exuitur tenui cum pelle vetustas, Nec faciunt cervos cornua iacta senes: Nostra sine auxilio fugiunt bona; carpite florem, Qui, nisi carptus erit, turpiter ipse cadet. Adde, quod et partus faciunt breviora iuventae Tempora: continua messe senescit ager. Nec Cephalus roseae praeda pudenda deae.Ite per exemplum, genus o mortale, dearum, Gaudia nec cupidis vestra negate viris. Ut iam decipiant, quid perditis? omnia constant; Mille licet sumant, deperit inde nihil. Conteritur ferrum, silices tenuantur ab usu: Sufficit et damni pars caret illa metu. Quis vetet adposito lumen de lumine sumi? Quisve cavo vastas in mare servet aquas? Et tamen ulla viro mulier 'non expedit' inquit? Nec vos prostituit mea vox, sed vana timere Damna vetat: damnis munera vestra carent. Sed me flaminibus venti maioris iturum,
Abbreviated transcription (Latin):
Mox cecinit laudes ꝓsperiore lu ira
S i bn te noui cuit᷑as ne lede puellas.
Grã dũ uiuis ista petonda tͥ est
D ixto ⁊ emirto nurto nã iũcta capaloᷤ.
Constit̾at foliũ granaq pauca dedit.
Sensimꝰ acceptũ numen ꝙͣ purior ether.
F ulsit ⁊e toto pectore cessit honus.
Dũ facit ingeniũ petite hĩc preceptapualle.
Qs pudor ⁊ leges ⁊ sua iira sinunt.
Ueuture meniores iã nẽ estote senecte.
Iudite eunt anni more fluentis aq̃
Nec q̃ pret̾iit rursus reuocabit᷑ unda.
N ec q̃ preteriit hora redire potest
U tendũ. ẽ. etate cito pede labit᷑ etas.
N et bona tã sequit᷑ ꝙͣ bona pͥma fuit.
Hos ego qͥ canẽt frutices iuiolaria uidi.
Hac mieli de spiua gͣta coroua clata. ẽ.
T empꝰ erit qͦtu q̃ nẽ exeludis amantes
Frigida descita uocte iacrbis amig:
Hec tua franget᷑ nocturna iaunarixa.
S ꝑsa nec inuenies luiuna mane rosa.
Qͥ i cito me miserũ laxant᷑ corꝑa rugi.

Expanded text:
Mox cecinit laudes prosperiore lyra. Mox cecinit laudes prosperiore lyra. Si bene te novi cultas ne laede puellas! Gratia, dum vives, ista petenda tibi est.' Dixit, et e myrto myrto nam vincta capillos Constiterat folium granaque pauca dedit; Sensimus acceptis numen quoque: purior aether Fulsit, et e toto pectore cessit onus. Dum facit ingenium, petite hinc praecepta, puellae, Quas pudor et leges et sua iura sinunt. Venturae memores iam nunc estote senectae:ucitis annos, Ludite: eunt anni more fluentis aquae; Nec quae praeteriit, iterum revocabitur unda, Nec quae praeteriit, hora redire potest. Utendum est aetate: cito pede labitur aetas, Nec bona tam sequitur, quam bona prima fuit. Hos ego, qui canent, frutices violaria vidi: Hac mihi de spina grata corona data est. Tempus erit, quo tu, quae nunc excludis amantes, Frigida deserta nocte iacebis anus, Nec tua frangetur nocturna ianua rixa, Sparsa nec invenies limina mane rosa. Quam cito me miserum! laxantur corpora rugis,
Abbreviated transcription (Latin):
N õ tñ heẽ mentes nr̃a poscunt᷑ ab aite.
Conuetuũt eimbe uelaminom mee.
H il nͥ lascini ꝑ me discunt amoirs
Femina precipiam quo sit amanda modo.
F emina nec flãmas nͨ seuos discutit arcꝰ.
ꝑ tius ħ uideo tela nocere uiris⁊ elle¬
Sepe uii fallunt tenere ñ sepe puelle.
P aucaq si q̃tas tͥmina fraudis habent.
P hasideã iuiẽm fallax dimisit iag on.
U euit in esomos altera nupta sinus
Q ntũ inte theseu uolucres adagna marmꝰ.:
P auit ⁊ ignoto solarelictaoco.
Depositis siluas phillida flesse comis.
⁊ famã pietatis ħt tñ hospes ⁊ ensem
O rebuit ⁊ cãm mortis elissa ue.
Q uid uos ꝑdid̾it dicam nescistis amare.
Defuit ars uob̾. arte ꝑhennat amos
Nc̃ ꝙͦ nescurrut. s me citharea docere
Iussit. ⁊ añ ocłos constitit ip̃a meos.
Tunc mnͥ qͥd misere dixit m̾uert puelle.
Tradit᷑ armatis uulgꝰ merme uiris:
Illos artifices genuni fecere libell.
Hec qͦ pars monitis erudienda tius:
ꝑbra tiranneẽ quidix̾at añ marite

Expanded text:
ra poscuntur ab arte: Conveniunt cumbae vela minora meae. Nil nisi lascivi per me discuntur amores; Femina praecipiam quo sit amanda modo. Femina nec flammas nec saevos excutit arcus; Parcius haec video tela nocere viris. Saepe viri fallunt: tenerae non saepe puellae, Paucaque, si quaeras, crimina fraudis habent. Phasida iam matrem fallax dimisit Iason: Venit in Aesonios altera nupta sinus. Quantum in te, Theseu, volucres Ariadna marinas Pavit, in ignoto sola relicta loco! Depositis silvas Phyllida flesse comis. Et famam pietatis habet, tamen hospes et ensem Praebuit et causam mortis, Elissa, tuae. Quid vos perdiderit, dicam? nescistis amare: Defuit ars vobis; arte perennat amor. Nunc quoque nescirent: sed me Cytherea docere Iussit, et ante oculos constitit ipsa meos. Tum mihi 'Quid miserae' dixit 'meruere puellae? Traditur armatis vulgus inerme viris. Illos artifices gemini fecere libelli: Haec quoque pars monitis erudienda tuis. Probra Therapnaeae qui dixerat ante maritae,
Abbreviated transcription (Latin):
F allat ⁊ ĩ tenues euanidꝰ exeat auras:
P erq gradꝰ molles emod̾at᷑ amor.
¶ S mͦ dilectã scelus .ẽ. odisse puellam.
Exitꝰ ingeniis conuenit iste feris:
N õ curaudꝰ ode̾ odio qͥ finit amorem.
Aut amãt aut egre desinat . eẽ. miser.
T iupe uir ⁊ mulier iũcti mͦ ꝓtinꝰ hostes.
Nõ illas lites appias ipsa ꝓbat
Sep reas fatiunt ⁊ am̾̃at uͭ ulła sincłiaᷤ.
I ncidit. ammouitu lib̾ oberrat amor.
Frece aderat iuuenis dũam lectica tenebat.
Horrebant seius om̃ia uerba minis.
Iamq uadaturꝰ lectica ꝓdoat in qͥt

Expanded text:
Fallat, et in tenues evanidus exeat auras, Perque gradus molles emoriatur amor. Sed modo dilectam scelus est odisse puellam: Exitus ingeniis convenit amorem, Aut amat, aut aegre desinet esse miser. Turpe vir et mulier, iuncti modo, protinus hostes; Non illas lites Appias ipsa probat. Saepe reas faciunt, et amant; ubi nulla simultas Incidit, admonitu liber aberrat amor. Forte aderam iuveni; dominam lectica tenebat: Horrebant saevis omnia verba minis. Iamque vadaturus 'lect
Abbreviated transcription (Latin):
Dũ uires aĩq sinũt tol̾ate labores
Iam ueniet tacito curua senecta pede.
Aut mare remigiis aut nom̾e findite t̾rã.
Aut fera bellig̾as ad dite ĩ armamanꝰ.
ħ qͦ militia .ẽ. ħ qͦ querit opes
Adde qd̾ .ẽ. illis oꝑum pͥdentia maior.
Solus ⁊ aitifices qui facit usꝰ adest.
Ille munditiis annoꝵ dap̃na repẽdt̃.
Et fatiunt cura neuibeant᷑ anus.
Inuenit ples nlła tabella modos.
Illis sentit᷑ ñ irritata uoluptas
Q d iuuuat ex eqͣ femina uirq ferant.
Odi concubitꝰ qͥ nõ utͥmq resoluũt.
ħ. ẽ. cur pueri tangar amore nuuiꝰ.
O di q̃ p̾bet qr sic p̾bere necesse est.
S iccaq de lana cogitat ipsa frria.
Q̾ dat offitio ĩ. ẽ in grata uoluptas
Offitiũ fatiet nulla puella michi.
Me uoces audire uiuat sua gaudia fassaᷤ.
U tq morer meme sustincãq roget.
Aspiciã dñe iuctos amtis otellos.
Langueat ⁊ tangi se uetet illa diu.
ħ bona ñ pͥme tbuit narͣa iuuente.

Expanded text:
Dum vires annique sinunt, tolerate labores: Dum vires annique sinunt, tolerate labores: Iam veniet tacito curva senecta pede. Aut mare remigiis, aut vomere findite terras, Aut fera belligeras addite in arma manus, que militia est, hoc quoque quaerit opes. Adde, quod est illis operum prudentia maior, Solus et artifices qui facit, usus adest: Illae munditiis annorum damna rependunt, Et faciunt cura, ne videantur anus. Invenit plures nulla tabella modos. Illis sentitur non inritata voluptas: Quod iuvet, ex aequo femina virque ferant. Odi concubitus, qui non utrumque resolvunt; Hoc est, cur pueri tangar amore minus. Odi quae praebet, quia sit praebere necesse, Siccaque de lana cogitat ipsa sua. Quae datur officio, non est mihi grata voluptas: Officium faciat nulla puella mihi. Me voces audire iuvat sua gaudia fassas, Quaeque morer meme sustineamque rogent. Aspiciam dominae victos amentis ocellos: Langueat, et tangi se vetet illa diu. Haec bona non primae tribuit natura iuventae,
Abbreviated transcription (Latin):
Oĩb andromache iusa .ẽ. spatiosior eqͦ.
Unus qui modicã diceret ħtor erat.
Ꝙ male fers assuesce feres bn mł̾ta uetꝰtaᷤᷤ:
Leuit. ⁊ incipiens omĩa sentit amor.
Dũ nouus ĩ uiridi coalescit cortice ramꝰ
Concutiat ten̾um q̃ lib aura cader.
Mox ⁊̃ uentis spatio durata resistitt
Firmaq adoptiuas arbor h̾ebit opes.
Exuit ip̃a dies om̃s ẽ corꝑe mendas.
Ꝙ q fuit uitiũ desinet. eẽ. moRa.
Ferre noue uares tauroꝵ t̾ga recusãt.
Assiduo domitas tempore fallit odor
Nominib mollire licet mala fusca nocit
Nignor illinca cui pice sangius erat
Sit gͣulis matie q̃ male iuua sua est.
Et lateat uitui proximitate bot li.
Nec quotꝰ annꝰ eat nec qͦ sit uata reqͥie:
Confule. que rigidus mnun̾a ceusor ħt.
Precipue si flore caret meliꝰq ꝑactũ:
Tempꝰ. ⁊ albeutes iamligat illa comas.
Utił o iuuenis aut ħ aut serior etas.
Iste feret segetes iste serendꝰ age

Expanded text:
Omnibus Andromache visa est spatiosior aequo: Omnibus Andromache visa est spatiosior aequo: Unus, qui modicam diceret, Hector erat. Quod male fers, adsuesce, feres bene; multa vetustus Leniet, incipiens omnia sentit amor. Dum novus in viridi coalescit cortice ramus, Concutiat tenerum quaelibet aura, cadet: Mox eadem ventis, spatio durata, resistet, Firmaque adoptivas arbor habebit opes. Eximit ipsa dies omnes e corpore mendas, Quodque fuit vitium, desinit esse mora. Ferre novae nares taurorum terga recusant: Adsiduo domitas tempore fallit odor. Nominibus mollire licet mala: fusca vocetur, Nigrior Illyrica cui pice sanguis erit: Sit gracilis, macie quae male viva sua est; Et lateat vitium proximitate boni. Nec quotus annus eat, nec quo sit nata, require, Consule, quae rigidus munera Censor habet: Praecipue si flore caret, meliusque peractum Tempus, et albentes iam legit illa comas. Utilis, o iuvenes, aut haec, aut serior aetas: Iste feret segetes, iste serendus ager.
Abbreviated transcription (Latin):
Pars qͦ subiecta ueste pudenda latet:
Et si nõ tenebͣs at qͥddã mibis opace.
Querimꝰ atq aliqͥd luce patente nuus.
Tegła. s quertꝰ tecta cibumq dabat
In ueniore atq autͥs ñ sub ioue iũcta uolupi
T auta rudi popło cura pudoris erat
Atuc̃ noct̃nis titłos imponimꝰ actis.
Atq enut᷑ magno uil nisi posse loqui.
S eslicet excuties om̃s ubitũꝙ puella ẽ.
Cuilibet ut dicas ħ qͦ nostra fuit
Nec desuit qͣs tu digitis ostend̾e possis.
U qͣmqͣm attigeris fabula t᷑pis erit
Et ulli non se concubuisse ferunt.
Corꝑa sineq̃unt q̃ posst̃ nomunia tangͣt.
Famaq ñ tacto corꝑe cͥmen habet
I ñc claude fores custos odiose puellez.
Et centũ duris postib obde seras
T ectaq sunt solida mustica ft̃a fide.
ꝑcite p̾cipue uitia eꝓbare puelle
U tile qͣm multis dissimulasse fert̃
Hec suꝰ andmade color . ẽ. obiectꝰ ab illo.
Mobił ingemino cui pede penna fuit.

Expanded text:
Parsque sub iniecta veste pudenda latet: Parsque sub iniecta veste pudenda latet: Et si non tenebras, ad quiddam nubis opacae Quaerimus, atque aliquid luce patente minus. Tegula, sed quercus tecta cibumque dabat, In nemore atque antris, non sub Iove, iuncta voluptas; Tanta rudi populo cura pudoris erat. At nunc nocturnis titulos inponimus actis, Atque emitur magno nil, nisi posse loqui! Scilicet excuties omnes, ubi quaeque, puellas, Cuilibet ut dicas 'haec quoque nostra fuit,' Nec desint, quas tu digitis ostendere possis? Ut quamque adtigeris, fabula turpis erit? Et nulli non se concubuisse ferunt. Corpora si nequeunt, quae possunt, nomina tangunt, Famaque non tacto corpore crimen habet. I nunc, claude fores, custos odiose puellae, Et centum duris postibus obde seras! Tectaque sunt solida mystica furta fide. Parcite praecipue vitia exprobrare puellis, Utile quae multis dissimulasse fuit. Nec suus Andromedae color est obiectus ab illo, Mobilis in gemino cui pede pinna fuit.
Abbreviated transcription (Latin):
Nec uos riuali laq̃ꝯs disponite. nͨ uos:
Excipite archana u̾ba notatamanu.
I sta iuiri captẽt si iã captanda putabt᷑
Qͦ s fatient iustos ignis ⁊ undauiros.
En it̾a testor nil hic nͥ lege remissum.
Ludit᷑ in nr̃is iustita nulla ioci
Qͥ s cereus ritꝰ ausit uulgare ꝓphanus.
Magnaq treitia sacra reꝑta sam .
Exigua. ẽ. uirtꝰ p̾stare suentia rebus.
Et contͣ gͣuis .ẽ. culpa tacenda loqui
Ob̾n ꝙͣ frustra captatis arbore poms.
Garulus in media tantalus aret aqͣ
Precipue sua sacra iibet citharea taceri.
Precipio ueniat neqͥs ad illa loquax.
Condita si ñ sũt ueneris mist̾i̾a cistis.
Hec caua uesanis ictib era souaut
Attñ int̾ nos medio u̾sant in usrro.
S sic int̾ nos ut la tuisse uelut
Ipsa tenꝰ pubẽ qͦtiens uelamina ponit.
ꝓtegit᷑ leua semireducta mairo.
In medio passĩq choit pecꝰ. ħ qͦ iuso:
Auertit uultus sepe puella suosr
Conueniunt thalami furtis ⁊ ianuam̃tͤ.

Expanded text:
Nec vos rivali laqueos disponite, nec vos Nec vos rivali laqueos disponite, nec vos Excipite arcana verba notata manu. Ista viri captent, si iam captanda putabunt, Quos faciet iustos ignis et unda viros. En, iterum testor: nihil hic, nisi lege remissum Luditur: in nostris instita nulla iocis. Quis Cereris ritus ausit vulgare profanis, Magnaque Threïcia sacra reperta Samo? Exigua est virtus praestare silentia rebus: At contra gravis est culpa tacenda loqui. O bene, quod frustra captatis arbore pomis Garrulus in media Tantalus aret aqua! Praecipue Cytherea iubet sua sacra taceri: Admoneo, veniat nequis ad illa loquax. Condita si non sunt Veneris mysteria cistis, Nec cava vesanis ictibus aera sonant, At sic inter nos medio versantur in usu, Se tamen inter nos ut latuisse velint. Ipsa Venus pubem, quotiens velamina ponit, Protegitur laeva semireducta manu. In medio passimque coit pecus: hoc quoque viso Avertit vultus nempe puella suos. Conveniunt thalami furtis et ianua nostris,
Abbreviated transcription (Latin):
Muiteq cũ forma gr̃ã mixta fuit
S b̃n concubitꝰ pͥmos celare solebat.
Pleua ueretundi culpa pudoris erat.
Cognita uulcano coniugis acta sue.
Qm mala sol exẽpla moues pecc iumꝰ ab ip̃a.
Et bñ sitaceas qd dait possit habetr.
Mulcif̾ obscuros lectũ cutaq superq
Disposit laq̃os lumina fallit opus
Fingit it̾ lemnõ ueniũt ad fedꝰ amãtes
Impliciti laq̃is midus utesq iacent.
Conuocat ille deos. prebẽt spͨtacła capti.
Uix latͥmas uen̾em continusse putũt.
Non uultꝰ texisse suos ñ deniq possũt.
ꝑtibus obsceuis opposinsse manus
Hic aliqͥs rideus ĩ me forrissime mauors
Si tͥ sunt hon̾i uincła tnͣster aitr:
Uix precib neptune tiuis captiua resoluit:
Lib̾ius fatiũt ⁊ pudor om̃is ab est
Sepe tũ demens stulte fecisse fateris.
Tcq ferunt ire peuituisse tue
Huetui. uos ecce uetat dep̾nsadioue.
Iusidias illas qͣs tulit ipsa dare

Expanded text:
Multaque cum forma gratia mixta fuit. Multaque cum forma gratia mixta fuit. Sed bene concubitus primos celare solebant. Plena verecundi culpa pudoris erat. Cognita Vulcano coniugis acta suae. Quam mala, Sol, exempla moves! Pete munus ab ipsa Et tibi, si taceas, quod dare possit, habet. Mulciber obscuros lectum circaque superque Disponit laqueos: lumina fallit opus. Fingit iter Lemnon; veniunt ad foedus amantes: Impliciti laqueis nudus uterque iacent. Convocat ille deos; praebent spectacula capti: Vix lacrimas Venerem continuisse putant. Non vultus texisse suos, non denique possunt Partibus obscenis opposuisse manus. Hic aliquis ridens 'in me, fortissime Mavors, Si tibi sunt oneri, vincula transfer!' ait. Vix precibus, Neptune, tuis captiva resolvit Liberius faciunt, ut pudor omnis abest: Saepe tamen demens stulte fecisse fateris, Teque ferunt artis paenituisse tuae. Hoc vetiti vos este; vetat deprensa Dione Insidias illas, quas tulit ipsa, dare.
Abbreviated transcription (Latin):
U ñ uolet ueniat. quaq libebit eat
Hoc in legitima p̃stant uxore mariti.
Cum tener ad ꝑtes tu qͦ somne uenis.
Hac ego confiteor ñ sũ ꝑfectus in arte.
Qͥ d faciã monitis sũ minor ip̃e meis.
Me ne palã nr̃e det qͥsqͣm signa puelle
ñ patiar. nec me qͦlibet ira feret
Quo ueniant a lii concilianteoiri.
S  meliꝰ nescire fuit. sine furta tegãt.
Ne fugia  iuicto fassus ab ore pudor
Q̾ magi o iuuenes dep̾nde ꝑcite ur̃as:
Peccent peccantes u̾ba dedisse putent.
Crescit amor p̃nssis uͥ par fortuna duoꝵ
Fabulanairat᷑ toto notissima cel.
Mulciferi capti marsq uenꝰq doli
Mais pr̃ insano uen̾is turbatꝰ amore.
De duce terubili factꝰ amator erat
Nec uenꝰ oranti ueq .n. ẽ. dea mollior ulla.
Rustica gradiuo difficilisq fuit
Ha qͦtiens lasciuia pedes risisse mariti:
Dictt᷑ ⁊ duras igne uł arce manus.
Marte palã sunł. ẽ. uulcañ inutata decebat.

Expanded text:
Unde volet, veniat; quoque libebit, eat. Unde volet, veniat; quoque libebit, eat. Hoc in legitima praestant uxore mariti, Cum, tener, ad partes tu quoque, somne, venis. Hac ego, confiteor, non sum perfectus in arte; Quid faciam? monitis sum minor ipse meis. Mene palam nostrae det quisquam signa puellae, Et patiar, nec me quo libet ira ferat? Quo veniunt alii conciliante viri. Sed melius nescisse fuit: sine furta tegantur, Ne fugiat ficto fassus ab ore pudor. Quo magis, o iuvenes, deprendere parcite vestras: Peccent, peccantes verba dedisse putent. Crescit amor prensis; ubi par fortuna duoruFabula narratur toto notissima caelo, Mulciberis capti Marsque Venusque dolis. Mars pater, insano Veneris turbatus amore, De duce terribili factus amator erat. Nec Venus oranti neque enim dea mollior ulla est Rustica Gradivo difficilisque fuit. A, quotiens lasciva pedes risisse mariti Dicitur, et duras igne vel arte manus. Marte palam simul est Vulcanum imitata, decebat,
Abbreviated transcription (Latin):
Dicta erit isse foras ꝙ tu fortasse uidebis:
Isse foras. ⁊ te falsa tudere pata.
Clausatͥ fuĩt promissa iamia nocte:
Perfer ⁊ in munda pon̾e corpus humo.
Forsitan ⁊ uultu mendax ancuia suꝑbo.
Dicet. qͥo ur̃as obsidet iste fores
P ostib ⁊ dure suplex blandire puelle.
Et capiti dẽptas in fore pone rosaz
Cũ uolet accedes c̾ te uitabit abibis
Dedecet ingenuos tedia ferre sui.
Effuge ⁊ hinc ñ .ẽ. qͣre tͥ possit ainica:
Dicere nõ om̃i temꝑe sensus abest
Hec maledca puta nͨ uerb̃a ferre puelle:
Tuipe. uec ad ten̾os oscła ferre pedes.
Qͥd moror in ꝑuis aiꝰ maiorib instat.
Magua cauã. toto pectore nulgꝰ ade
Ardua mollim᷑. s nulla nͥ aroua urtꝰ.
Difficilis nra poscit᷑ arte lꝵabos
Riuialẽ patient̾ habe. uictona tecum
S tabit eris magni uictor in arceiouis.
Dicere. uil istis ars mea maius ħt
Innuet illa feras. scribet. nͨ tange tabellaᷤ.

Expanded text:
Dicta erit isse foras: intus fortasse videre est: Dicta erit isse foras: intus fortasse videre est: Isse foras, et te falsa videre puta. Clausa tibi fuerit promissa ianua nocte: Perfer et inmunda ponere corpus humo. Forsitan et vultu mendax ancilla superbo Dicet 'quid nostras obsidet iste fores?' Postibus et durae supplex blandire puellae, Et capiti demptas in fore pone rosas. Cum volet, accedes: cum te vitabit, abibis; Dedecet ingenuos taedia ferre sui. 'Effugere hunc non est' quare tibi possit amica Dicere? non omni tempore sensus obest. Nec maledicta puta, nec verbera ferre puellae Turpe, nec ad teneros oscula ferre pedes. Quid moror in parvis? Animus maioribus instat; Magna canam: toto pectore, vulgus, ades. Ardua molimur, sed nulla, nisi ardua, virtus: Difficilis nostra poscitur arte labor. Rivalem patienter habe, victoria tecum Stabit: eris magni victor in arce Iovis.Dicere: nil istis ars mea maius habet. Innuet illa, feras; scribet, ne tange tabellas:
Abbreviated transcription (Latin):
Littra. cognosci quesͥ quemq iubet
Q ui sͥ notꝰ erit solus sapient amabit.
Atqp opus ad uices exiget om̃e suag
Cui faciõ nͥ dedit specteturab illa.
Cui color est humoro sepe patente cubet.
Qui serinone placet tacit̾ua silentia uitet.
Qui cauit arte canat. qͥ bibit aite bibat.
S neq declamãt medio s̾mone diserti.
Nec suañ saiꝰ scͥpta poetalegat
Sic mouuit pheb. phebo parete monẽti.
Certa di sacro est huiꝰ inore fide
Ad ꝓꝑiora uocor qͥsqͥs sapient̾ amabit.
Uincet. ⁊ ẽ nr̃a ꝙ petet arce feret
Cirdita ñ semꝑ sulci cũ fenore reddunt.
Nec semꝑ dubias aduuiat aura rates.
Q d uiuat exiguũ . ẽ. plus ẽ. ꝙ ledat am̃ateᷤ
ꝑ ponant aĩo multa ferenda Eo.
Qͦ t lepores iuatho qͦt apes pascũt᷑ ĩ ybia.
Cerula qͦt bactas palladis arbor ht
Litore qͦt conche tot fc̃ ĩ amore dolores.
Que patasi multo spicła felle madent.

Expanded text:
Littera, cognosci quae sibi quemque iubet. Littera, cognosci quae sibi quemque iubet. Qui sibi notus erit, solus sapienter amabit, Atque opus ad vires exiget omne suas. Cui faciem natura dedit, spectetur ab illa: Cui color est, umero saepe patente cubet: Qui sermone placet, taciturna silentia vitet: Qui canit arte, canat; qui bibit arte, bibat. Sed neque declament medio sermone diserti, Nec sua non sanus scripta poeta legat!' Sic monuit Phoebus: Phoebo parete monenti; Certa dei sacro est huius in ore fides. Ad propiora vocor. Quisquis sapienter amabit Vincet, et e nostra, quod petet, arte feret. Credita non semper sulci cum faenore reddunt, Nec semper dubias adiuvat aura rates; Quod iuvat, exiguum, plus est, quod laedat amantes; Proponant animo multa ferenda suo. Quot lepores in Atho, quot apes pascuntur in Hybla, Caerula quot bacas Palladis arbor habet, Litore quot conchae, tot sunt in amore dolores; Quae patimur, multo spicula felle madent.
Abbreviated transcription (Latin):
Blanda truces aĩos fert᷑ mollisse uoluptas.
Constit̾ant uuo femuia uirq thorro.
Qͥ d facerent ip̃i nullo didiccre magistͦ.
Aite uenus ulła dulce ꝑegit opus.
Ales ħt qd̃ amet cũ qͦ sua gaudia iũgat.
I nuenit in media femina piscis aqua.
Cerua parẽ sequit᷑ seipens serpente tenẽt᷑.
Heret adult̾io cũ caue nexa canis
Leca salit᷑ oius. taurũ ꝙ̾ leta iuuenca
Sustinet ĩinundũ sima capella capr̃.
In furias agitant᷑ eque. spatioq irinoto.
ꝑloca diuiduos ãne sequunt᷑ equos.
Gͦ age ⁊ irate medicamina fortia prebe.
Illa feri reqͥem sola doloris ħnt
Illa machaonios suꝑãt medicamĩa succoᷤᷤ.
Hiis uͥ peccaris restituendus eri
H ogo cũ can̾em subito manifestꝰ aposlo
M ouit mnaurate pollice fila liee.
In manib laurꝰ sacͥs inducta capillis.
Laurus erat uates ille uidendus adit.
Is mͥ lasciu dixit preceptor amonis.
Duc age discipłos ad mea templa tuns.
Est uͥ diu̾sũ fama celebrata ꝑ orbem:

Expanded text:
Blanda truces animos fertur mollisse voluptas: Constiterant uno femina virque loco; Quid facerent, ipsi nullo didicere magistro: Arte Venus nulla dulce peregit opus. Ales habet, quod amet; cum quo sua gaudia iungat, Invenit in media femina piscis aqua; Cerva parem sequitur, serpens serpente tenetur, Haeret adulterio cum cane nexa canis; Laeta salitur ovis: tauro quoque laeta iuvenca est: Sustinet inmundum sima capella marem; In furias agitantur equae, spatioque remota Per loca dividuos amne sequuntur equos. Ergo age et iratae medicamina fortia praebe: Illa feri requiem sola doloris habent: Illa Machaonios superant medicamina sucos: His, ubi peccaris, restituendus eris. Haec ego cum canerem, subito manifestus Apollo Movit inauratae pollice fila lyrae. In manibus laurus, sacris inducta capillis Laurus erat; vates ille videndus adit. Is mihi 'Lascivi' dixit 'praeceptor Amoris, Duc, age, discipulos ad mea templa tuos, Est ubi diversum fama celebrata per orbem
Abbreviated transcription (Latin):
Finis adẽ oꝑi palmã date grata iuiuẽtꝰ.
S eitaq odorate mirtea ferte come.
Q ntꝰ ap̃ danaos polidanꝰ arte medendi
Ea cides dextin pectore nestor eut
Quautꝰ erat caicas extis. telamoruꝰ aiis.
Andromedon currii tantꝰ amator ego.
Me uatẽ telebinte uiri. m dicite laudes.
C autet᷑ toto uomen in orbe meom
Arma dedi uob̾. ded̾at uulcanꝰ achilli.
Uincite niuu̾b uicit ut ille datis.

Expanded text:
mam date, grata iuventus, Sertaque odoratae myrtea ferte comae. Quantus apud Danaos Podalirius arte medendi, Aeacides dextra, pectore Nestor erat, Quantus erat Calchas extis, Telamonius armis, Automedon curru, tantus amator ego. Me vatem celebrate, viri, mihi dicite laudes, Cantetur toto nomen in orbe meum. Arma dedi vobis: dederat Vulcanus Achilli; Vincite muneribus, vicit ut i
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tͥ iã ueuient cani formose capil
Iam uenient ruge q̃ tͥ corpꝰ areut
Iã mollire aũ qͥ duiet ⁊ astrue formã.
Solus ad extremos ꝑmauet ille rogos.
Nec leuis ĩgenas pectꝰ coluisse ꝑartes.
Cura sit i luigͣs edidicisse duag
Ñ formosꝰ erat s erat facundꝰ ulixes.
Et tũ eqͦreas torsit amore dais
O qͦriens illũ doluit ꝓperare calipno.
R emigioq aptas. ẽẽ. nogauit aq
ħ troie ca sus tt̾mq tt̃mq rogabar:
I lle tefcite alit̾ sepe solebat ide in.
L itora ꝯstit̾ant illic qͦ płcra calips o:
Exigit gtͥsii fcã cruenta ducis
Ille leui uͥga uͥgã nã forte tenebar.
Q t̾ rogat ĩ spisso litore pingit opus.
Hic inqͥt troia .ẽ. mnuros ĩ litore fecit.
H tͥ sit simois. hecͥ mea castra put a.
Ii le sichonii fuant tentoria resi.
Hic ego sum captis nocte rreuectus equis:
Pluraq pingebat subitꝰ cũ ꝑgama fuictꝰ
Abstiit ⁊ resi cum duce castra fr uo.

Expanded text:
Et tibi iam venient cani, formose, capilli, Et tibi iam venient cani, formose, capilli, Iam venient rugae, quae tibi corpus arent. Iam molire animum, qui duret, et adstrue formae: Solus ad extremos permanet ille rogos. Nec levis ingenuas pectus coluisse per artes Cura sit et linguas edidicisse duas. Non formosus erat, sed erat facundus Ulixes, Et tamen aequoreas torsit amore deas. A quotiens illum doluit properare Calypso, Remigioque aptas esse negavit aquas! Haec Troiae casus iterumque iterumque rogabat: Ille referre aliter saepe solebat idem. Litore constiterant: illic quoque pulchra Calypso Exigit Odrysii fata cruenta ducis. Ille levi virga virgam nam forte tenebat Quod rogat, in spisso litore pingit opus. 'Haec' inquit 'Troia est' muros in litore fecit: 'Hic tibi sit Simois; haec mea castra puta. CIllic Sithonii fuerant tentoria Rhesi: Hac ego sum captis nocte revectus equis.' Pluraque pingebat, subitus cum Pergama fluctus Abstulit et Rhesi cum duce castra suo.
Abbreviated transcription (Latin):
Icare clamabat pnnas aspenit ĩ undio.
Ossa tigit tellus eqͦra nomeu habent.
Hec pocuit minos ħois ꝯpescere peuuas.
pse dm uolucre decinuisse par
Fallit᷑ hemonias siqͥs deciunt ad artes.
Datq qd̃ a teneri fronte rruellit equi.
Nec fatient ut duret amor medeides h̾be.
M ixtaq cum magicis mnarsa uenena soni.
Phasias hesonidẽ. cure tenuiss ulipem.
Si mͦ s̾uar carmine posset amor
nͭ data ꝓsiũnt pallentia fatra puelliet.
Filtra nocent aĩs uimq furoris h̾nt.
Sit ꝓcul om̃e nephas ut am̾is a mabił esto.
Q d tͥ ñ faties sola ue forma dabi
Sit licet autiqꝰ neirꝰ ad amatꝰ homes
Naiadũq teuer trimine raptus ilas.
Ut dñam teneas nͨ te nurere relictum
Ingeuii doces corꝑis adde bouis
F crmabonũ stagile. ẽ. qͣnͣtũq acce̾ ad ãnoᷤ.
Fit minor ⁊ spatio carpit᷑ ip̃asuo.
Nec uiole samnꝑ uͭ hiantia lilia florent
⁊ riget admissa spina relicta rosrra.

Expanded text:
'Icare' clamabat, pinnas aspexit in undis. 'Icare' clamabat, pinnas aspexit in undis. Ossa tegit tellus: aequora nomen habent. Non potuit Minos hominis conpescere pinnas; Ipse deum volucrem detinuisse paro. Fallitur, Haemonias siquis decurrit ad artes, Datque quod a teneri fronte revellit equi. Non facient, ut vivat amor, Medeïdes herbae Mixtaque cum magicis nenia Marsa sonis. Phasias Aesoniden, Circe tenuisset Ulixem, Si modo servari carmine posset amor. Nec data profuerint pallentia philtra puellis: Philtra nocent animis, vimque furoris habent. Sit procul omne nefas; ut ameris, amabilis esto: Quod tibi non facies solave forma dabit: Sis licet antiquo Nireus adamatus Homero, Naïadumque tener crimine raptus Hylas, Ut dominam teneas, nec te mirere relictum, Ingenii dotes corporis adde bonis. Forma bonum fragile est, quantumque accedit ad annos Fit minor, et spatio carpitur ipsa suo. Nec violae semper nec hiantia lilia florent, Et riget amissa spina relicta rosa.
Abbreviated transcription (Latin):
Hec prĩe lacͥmas continuere gene
Monte minor collis cãpis frut altior eqͥs.
Hĩc data st̃ misere corꝑa bina fuge.
⁊ mouet ip̃e suas ⁊ nati respicit alas.
Dedalus ⁊ cursus deciuet usq suos.
Iãq nous̃ delectat it̾ positoq timore:
Icarꝰ audaci fortius aite uolat
Hos aliqͥs tͤmula dũ captat hardĩe piste.
Uidit ⁊ ĩceptũ deinde reiqͥt ops tt
Ia samos a leua fũat naxosq relicte.
Et pharos ⁊ clauo delos amata deo.
Dextralibintꝰ erat siluis ũbroia palinue.
Cuictaq piscosis astiphalea uadis
Cũ puer incautis nĩmiũ tem̾ariꝰ annis
Altius egit it̾ des̾uitq patrem.
Uinclalabant ⁊ cera dõ ꝓpiore liq̃sait.
Hec tenues uenti lrachia mota tenẽt.
Territꝰ a sũmo despexit in eqͦra cel.
Hox ocłis pauidis uenit aborta metu.
Tabuerãt cere iuidos qͣtit ille lac̾tos.
Et trepidat nͨ qͦ sustineat᷑ habet
Icare clamat uͥ es quoue sub axe uolas.

Expanded text:
Nec patriae lacrimas continuere genae. Nec patriae lacrimas continuere genae. Monte minor collis, campis erat altior aequis: Hinc data sunt miserae corpora bina fugae. Et movet ipse suas, et nati respicit alas Daedalus, et cursus sustinet usque suos. Iamque novum delectat iter, positoque timore Icarus audaci fortius arte volat. Hos aliquis, tremula dum captat arundine pisces, Vidit, et inceptum dextra reliquit opus. Iam Samos a laeva fuerant Naxosque relictae Et Paros et Clario Delos amata deo Dextra Lebinthos erat silvisque umbrosa Calymne Cinctaque piscosis Astypalaea vadis, Cum puer, incautis nimium temerarius annis, Altius egit iter, deseruitque patrem. Vincla labant, et cera deo propiore liquescit, Nec tenues ventos brachia mota tenent. Territus a summo despexit in aequora caelo: Nox oculis pavido venit oborta metu. Tabuerant cerae: nudos quatit ille lacertos, Et trepidat nec, quo sustineatur, habet. 'Icare,' clamat 'ubi es, quoque sub axe volas?'
Abbreviated transcription (Latin):
Et leue ꝑ lini uincla nectit opus
I maq paus ceris ꝯstͥngit᷑ igne solutis.
Emitͦq noue iam labor artis erat.
Tractabatq puer cerã pĩnasq renidens.
Nestiꝰ hec huñtis arina parata suis
Cui pr hiis inqͥt pr̃a .ẽ. a deunda carinis.
Hac nob̾ minos effugiendus ope est
Aera ñ potuit minos alia oĩa clausit.
Q nilibet inuentis acra rumpe meis.
S  tͥ ñ uirgo tegea comesq boetes
Ensi fer orion aspiciendus erit
Me pennis secstare tuis. ego preuiꝰ ibo.
Sit tua cura sequi me duce tutus er.
Ham fiue ech̾eas uicino sole ꝑauras
Ibiiꝰ. inpatiens cem caloris er ao.
Siue humiles ꝓpiore freto iactabimꝰ a las:
Mobilis equortis penna madescet aquis.
Quaq ferrtnt aure uela secunda dato.
Dũ monet aptat opꝰ pũo mõ stͣtq mou̾e
Erudit infiͥnas ut sua mat̾ aue
I ui sͥ fcãs hum̃is accomodat alag
Inq nouũ timide corꝑa libint iter
Iãq nolat᷑us ꝑuo dedit oscła nato.

Expanded text:
Et leve per lini vincula nectit opus, Et leve per lini vincula nectit opus, Imaque pars ceris adstringitur igne solutis, Finitusque novae iam labor artis erat. Tractabat ceramque puer pinnasque renidens, Nescius haec umeris arma parata suis. Cui pater 'his' inquit 'patria est adeunda carinis, Hac nobis Minos effugiendus ope. Aëra non potuit Minos, alia omnia clausit; Quem licet, inventis aëra rumpe meis. Sed tibi non virgo Tegeaea comesque Bootae Ensiger Orion aspiciendus erit: Me pinnis sectare datis; ego praevius ibo: Sit tua cura sequi; me duce tutus eris. Nam sive aetherias vicino sole per auras Ibimus, impatiens cera caloris erit: Sive humiles propiore freto iactabimus alas, Mobilis aequoreis pinna madescet aquis. Quaque ferent aurae, vela secunda dato.' Dum monet, aptat opus puero, monstratque moveri, Erudit infirmas ut sua mater aves. Inde sibi factas umeris accommodat alas, Perque novum timide corpora librat iter. Iamque volaturus parvo dedit oscula nato,
Abbreviated transcription (Latin):
Nc̃ erato nã tu nom̃ amons haber.
Magna paro nã qͣs possit reman̾e ꝑ artes:
Dicere tam uasto ꝑtiagus orbe puer
⁊ leuis .ẽ. ⁊ h̾t gẽmias quib auolet alas.
Difficile. ẽ. illis imposuisse mod uini.
Hospitis effugio p̾cluserat om̃ia minos.
Audacẽ penius repꝑit illee uiam.
Dedalus ut clausit ꝯceptũ cͥmine matͥs.
Sit modꝰ cxilio dixit iustissime minos.
Accipiat cineres teira paterna meogt
Et qm̃ n pũa fatis agitatꝰ iuiquis
Uiuere ñ potui da mͥ posse mo
Da reditũ puero senis . ẽ. sigr̃a uilis
Dicere. ⁊ egressus ñ dabat ille uteo
Q d̾ simłac sensit nc̃ nc̃ o dedale dixit.
Mat̾ĩam qua sis iugeuiosus habeg
Possidet ⁊ t̾ras ⁊ possidet eqͦra minos.
Hec tellꝰ nr̃e uec patet unda fuge.
Restat it̾ celi celo temptabunua i.
Da ueriiã cepto iupit̾ ipse me.
Non ego sid̾eas affecto tangere sedes.
Aerias hoies carꝑe posse uiastert
Remigiũ uolucrũ disponit ĩ ordine pẽnaᷤ.

Expanded text:
nc Erato, nam tu nomen amoris habes. Magna paro, quas possit Amor remanere per artes, Dicere, tam vasto pervagus orbe puer. Et levis est, et habet geminas, quibus avolet, alas: Difficile est illis inposuisse modum. Hospitis effugio praestruxerat omnia Minos: Audacem pinnis repperit ille viam. Daedalus ut clausit conceptum crimine matris 'Sit modus exilio,' dixit 'iustissime Minos: Accipiat cineres terra paterna meos. Et quoniam in patria, fatis agitatus iniquis, Vivere non potui, da mihi posse mori. Da reditum puero, senis est si gratia vilis: Dicere: regressus non dabat ille viro. Quod simul ut sensit, 'nunc, nunc, o Daedale,' dixit: 'Materiam, qua sis ingeniosus, habes. Possidet et terras et possidet aequora Minos: Nec tellus nostrae nec patet unda fugae. Restat iter caeli: caelo temptabimus ire. Da veniam coepto, Iupiter alte, meo: Non ego sidereas adfecto tangere sedes: Aërias hominem carpere posse vias? Remigium volucrum disponit in ordine pinnas,
Abbreviated transcription (Latin):
Tał ab armifi̾s pͥamenis hospe ᷤᷤ amidiᷤ.
Candida c̃ rapta coniuge uela dabat.
Tał erat qui te curru uictore ferebat.
Uecta ꝑeg̾nis ipodomiarotis:
Qͥd ꝓꝑas uiuenis mediis tua pinꝰ ĩ undiᷤ:
Hauigat ⁊ longe q̃i peto portꝰ abest.
Hõ satis .ẽ. uenisse tͥ me uate puellan.
Aite mea capta . ẽ. arte tenenda mea.ẽ.

Expanded text:
Talis ab armiferis Priameïus hospes Amyclis Talis ab armiferis Priameïus hospes Amyclis Candida cum rapta coniuge vela dedit; Talis erat qui te curru victore ferebat, Vecta peregrinis Hippodamia rotis. Quid properas, iuvenis? mediis tua pinus in undis Navigat, et longe quem peto portus abest. Non satis est venisse tibi me vate puellam: Arte
Abbreviated transcription (Latin):
Prebebit u̾os hec tͥ turba netus
¶Finit᷑us erã s sunt diu̾sa puellism sio¬
Pectom. mille aĩos excipe mille modis.
Net tellus ead̾ parit oĩa. uitibus illa.
Conuenut. ħ oleia. hac łn farra uirent.
Pectoub mores tot st̃ qͦt in orbe sigẽ.
Qui sapit innum̾is morib aptꝰ enti
Nt̃ leo nẽ arbor nẽ erathyirus aper
Hic iacło pisces illic capiunt᷑ ab hamis.
Hic caua contento retia fune trahunt.
Nec tͥ conueniet cunctos modꝰ itiꝰ in annoᷤ.
Longiꝰ insidias curna uidebit auua.
Si doctꝰ uideare indi petulans ue pudertii.
Diffidet misere protinus illa sib.
Iñ fit ut q̃ se timuit ꝯmitt̾e honesto.
Uił ad amplexꝰ infi̾oriseat
Pars suꝑat cepti. pars. ẽ. exhausta laboris.
Hic teneat nr̃as auchora iacta rates¬
rcITE io pean ⁊ io bis dici¬
ce pean. Decidit in casses pre¬
da petcca meos. Letꝰ amãs do¬
nat uindi mea tĩꝑa palme.
Preferor ascreo meonioq enii.

Expanded text:
Praebebit veros haec tibi turba metus. Praebebit veros haec tibi turba metus. Finiturus eram, sed sunt diversa puellis Pectora: mille animos excipe mille modis. Nec tellus eadem parit omnia; vitibus illa Convenit, haec oleis; hac bene farra virent. Pectoribus mores tot sunt, quot in ore figurae; Qui sapit, innumeris moribus aptus erit, Nunc leo, nunc arbor, nunc erit hirtus aper. Hi iaculo pisces, illi capiuntur ab hamis: Hos cava contento retia fune trahunt. Nec tibi conveniet cunctos modus unus ad annos: Longius insidias cerva videbit anus. Si doctus videare rudi, petulansve pudenti, Diffidet miserae protinus illa sibi. Inde fit, ut quae se timuit committere honesto, Vilis ad amplexus inferioris eat. Pars superat coepti, pars est exhausta laboris. Hic teneat nostras ancora iacta ratesDicite 'io Paean!' et 'io' bis dicite 'Paean!' Decidit in casses praeda petita meos; Laetus amans donat viridi mea carmina palma, Praelata Ascraeo Maeonioque seni.
Abbreviated transcription (Latin):
Palleat oĩs amans hiciẽ. color aptꝰ amãti.
Hoc decet ħ multi ñ ualuisse putãt.
P allidꝰ in linca siluis errabat oriori.
Pallidꝰ in leuta naide daphis erat
Arguat ⁊ maties fatiẽ. nͨ tpͣe putaris
Pilliolũ tutidis imposuisse comis.
Attenuẽt inutuũ iugilate corꝑa nocteᷤ.
Citraq ⁊ magno qͥ fic amore dolor
Ut uoto potiare tuo iusabilis esto.
Ut qͥ te uideat dicere possit amas
O q̃rar an monca̾ mixtũ fas õe nepha̾q
Nom̃ amicitie nom uiane fides
Cñ tͥ laudanti credidit ille subio.
¶At ũ accorides lectũ ten̾auit achillis.
¶Qntũ ad pirithoũ phedͭ pudica fuit:
¶ ħ mionẽ pilades qͦ pallada phebꝰ amauit.
¶ Ꝙ q tͥ geminꝰ tindan castor eRat.
Siqͥs idẽ sꝑat laturas poma miricas
Sꝑet. ⁊ e modio flumine mella petat.
Heu facinꝰ ñ .c̃. hostis metuẽdꝰ amãt.
Quos cicclis fidos effuge tutus engrir.
Cognatũ fir̃mq caue carũq sodalem.

Expanded text:
Palleat omnis amans: hic est color aptus amanti; Palleat omnis amans: hic est color aptus amanti; Hoc decet, hoc stulti non valuisse putant. Pallidus in Side silvis errabat Orion, Pallidus in lenta naïde Daphnis erat. Arguat et macies animum: nec turpe putaris Palliolum nitidis inposuisse comis. Attenuant iuvenum vigilatae corpora noctes Curaque et in magno qui fit amore dolor. Ut voto potiare tuo, miserabilis esto, Ut qui te videat, dicere possit 'amas.' Conquerar, an moneam mixtum fas omne nefasque? Nomen amicitia est, nomen inane fides. Cum tibi laudanti credidit, ipse subit. At non Actorides lectum temeravit Achillis: Quantum ad Pirithoum, Phaedra pudica fuit. Hermionam Pylades quo Pallada Phoebus, amabat, Quodque tibi geminus, Tyndari, Castor, erat. Siquis idem sperat, laturas poma myricas Speret, et e medio flumine mella petat. Heu facinus! non est hostis metuendus amanti; Quos credis fidos, effuge, tutus eris. Cognatum fratremque cave carumque sodalem:
Abbreviated transcription (Latin):
Ha uimia ẽ. iuueni ꝓpͥe fidutia forme.
Expectet si qͥs dum prior illa roget
U i pͥor accedat uir u̾ba p̾cantia dicat.
Extipiat blandas mollit̾ illa preces:
Ut potiare roga ctm̃ cupit illa rogar.
Da cãm uoti principiumq errirrui.
Iupit̾ ad ueceres suplex heroidas ibat.
Corripit magnũ nulla puella iouem.
Sitñ a p̾cib tuundos accesere fastus
Senseris incepto paire refem pede .m.
Q d̃ resugit multe cupiũt odere ꝙ iustati
Leuius instando tedia tolleui.
Hec semꝑ uen̾is spos .ẽ. ꝓfitenda roganti.
Iutret amitie nomine tectꝰ amor
Haditu uidi tetͥce data uerba puelle.
Qui fuãt cultor factꝰ amieus erat
Candidꝰ in nauta tͣpis color eqͦris. unda
Debet ⁊ aradiis si deris esse iuges
Tupis ⁊ agͥcole qͥ uom̾e semꝑ adunco:
Et gͣnib rastͥs sub ioue u̾sat humũ.
Et tu palladie petit᷑ cui palma corone.
Candida si fũint corꝑa turpis eris.

Expanded text:
A! nimia est iuveni propriae fiducia formae, A! nimia est iuveni propriae fiducia formae, Expectat siquis, dum prior illa roget. Vir prior accedat, vir verba precantia dicat: Excipiet blandas comiter illa preces. Ut potiare, roga: tantum cupit illa rogari; Da causam voti principiumque tui. Iuppiter ad veteres supplex heroïdas ibat: Corrupit magnum nulla puella Iovem. Si tamen a precibus tumidos accedere fastus Senseris, incepto parce referque pedem. Quod refugit, multae cupiunt: odere quod instat; Lenius instando taedia tolle tui. Nec semper veneris spes est profitenda roganti: Intret amicitiae nomine tectus amor. Hoc aditu vidi tetricae data verba puellae: Qui fuerat cultor, factus amator erat. Candidus in nauta turpis color, aequoris unda Debet et a radiis sideris esse niger: Turpis et agricolae, qui vomere semper adunco Et gravibus rastris sub Iove versat humum. Et tibi, Palladiae petitur cui fama coronae, Candida si fuerint corpora, turpis eris.
Abbreviated transcription (Latin):
Iam dea laudate ded̾at sua p̾mia forme.
Colle sub ideo uincere digna uenus.
I am nurꝰ ad pͥamũ diu̾so uen̾at orbe.
Grataq iliacis menib uxor erat
Iurabant om̃s in lesi uerba manti.
Nam dolor uniꝰ publica causa fuit :
Qͥd facis eacide ñ st̃ tua mun̾a lane.
Tutitłos alia palladis arte petis
Qͥd tͥ cũ calathis : clipeo manꝰ apta ferõo. ẽ. snd
Pensaqͥd in dextͣ ꝗͣ cadet hector habea:
R cice succinctos oꝑoso stamiue fusos.
Qͣssanda.ẽ. ista pelias hasta man.
Forte erat ĩ thalamo uͥgo rogał epdem
Hillũ stupio comꝑit. eẽ. uirum.
Uuib illa quid̾ uicta . ẽ. ita cͤde oꝑtet.
Sa uoluit uinci uinbus illa tamen.
Sepe uiane dix̾ c̾ iam ꝓperaret achilles
Fortia deposito sũpscint arma col
Uis uͥ tt̃ illa .ẽ. qͥd blanda uoce moraris:
Autorẽ stupri deidamiau
Scilicet ut pudor .ẽ. qͣndã cepisse pͥoren: so¬
Sic alio gͣtum. ẽ. incipiente pat.

Expanded text:
Iam dea laudatae dederat mala praemia formae Iam dea laudatae dederat mala praemia formae Colle sub Idaeo vincere digna duas: Iam nurus ad Priamum diverso venerat orbe, Graiaque in Iliacis moenibus uxor erat: Iurabant omnes in laesi verba mariti: Nam dolor unius publica causa fuit. TQuid facis, Aeacide? non sunt tua munera lanae; Tu titulos alia Palladis arte petas. Quid tibi cum calathis? clipeo manus apta ferendo est: Pensa quid in dextra, qua cadet Hector, habes? Reïce succinctos operoso stamine fusos! Quassanda est ista Pelias hasta manu. Forte erat in thalamo virgo regalis eodem; Haec illum stupro comperit esse virum. Viribus illa quidem victa est, ita credere oportet: Sed voluit vinci viribus illa tamen. Saepe 'mane!' dixit, cum iam properaret Achilles; Fortia nam posita sumpserat arma colo. Vis ubi nunc illa est? Quid blanda voce moraris Auctorem stupri, Deïdamia, tui? Scilicet ut pudor est quaedam coepisse priorem, Sic alio gratum est incipiente pati.