comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
palleo. pallesco. marceo. marcesco. areo. aresco.luceo. lucesco. pateo. patesco.
lo aũt diximꝰ plerũq qr inueniunt᷑ etiã ex alus u̾b̵. s raro. ut cupio. cupisco.
cicero in oratore. Diuino aliqͦ animi motu maiora ẽcupiscit. Uirg̃ in .iiii.
georg̃. Animosa ꝙ regũ corda lic&. longe psciscere. Dormio. dormisco. sen.¬
tio. sentisco. Ter̃ in adelpħ. Noc uilli edormiseã. Idẽ in eautontimorumeñ.
Ne tu id p̾sentisceres. Labo. labasco. Idẽ in eunucho. Labaseit uictꝰ uno u̾bo.
integro. integrasco. Idẽ in andria. Uah peru. ħ malũ integrascit. Et notandr̃.
qđ in passiua sig̃catiõẽ positũ ẽ in choatiuũ. cũ pͥmitiuũ eiꝰ actiuũ sit. Simi¬
lit̃ hio. hisco. amo. amasco. misereor. misereseo s magis a misereo ẽ. quo
uetustissimi st̃ usi. ut supͣdictũ ẽ. Enniꝰ in .u.annaliũ. Cogebant hostes
lacrimantes ut misererent. Ex qͦ ĩꝑsonale ẽ. miser& .&. miseret᷑. Luciꝰ

Expanded text:
palleo pallesco, marceo marcesco, areo aresco, luceo lucesco, pateo patesco. ideo autem diximus plerumque, quia inueniuntur etiam ex aliis uerbis, sed raro, ut cupio cupisco Cicero in oratore : «diuino aliquo animi motu maiora concupiscat». Virgilius in IIII georgicon : «animosaque regum / corda licet longe praesciscere», dormio dormisco, sentio sentisco Terentius in adelphis : «hoc uilli edormiscam». idem in heautontimorumeno : «ne tu id persentisceres», labo labasco idem in eunucho : «labascit uictus uno uerbo», integro integrasco idem in Andria : «uah perii, hoc malum integrascit». et notandum, quod in passiua significatione positum est inchoatiuum, cum primitiuum eius actiuum sit. similiter hio hisco, amo amasco, misereor miseresco sed magis a misereo est, quo uetustissimi sunt usi, ut supra dictum est. Ennius in V annalium : «cogebant hosteis lacrimantes, ut misererent». ex quo impersonale est miseret et miseretur. Lucius
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ dubitatio ante se e̾e indicat̾m cłitet᷑. Nã si tollas dubiationẽ. ñ est
opꝰ subiunctiuo in re certa.s indicat᷑o. Ergo ñ aliꝰ modꝰ iure pͣponitur
om̃ibꝰ. quã indieat̾s. Sic̃ enĩ in nõie si qͥs ꝓferat gn̾tm. ł aliũ post hunc

Expanded text:
enim dubitatio ante se esse indicatiuum confitetur; nam si tollas dubitationem, non opus enim dubitatio ante se esse indicatiuum confitetur; nam si tollas dubitationem, non opus est subiunctiuo in re certa, sed indicatiuo. ergo non alius iure praeponeretur omnibus quam indicatiuus. sicut enim in nomine, s
Abbreviated transcription (Latin):
doctissimoꝵ tradidit modũ in declinatioe u̾boꝵ: Seiendũ tñ qđ qͥdã
ausi s̃ infinita ponere pͥma s male. N enĩ oportet statĩ a re ĩꝑfecta ⁊
dubia inciꝑe. Qͥdã enĩ dubitauer̾t an u̾ba sint hȩc & int̾ adu̾bia
magis ponenda censuert᷑. qiͣ nec nũos. nec ꝑsonas. nec affectꝰ animi
certos hñt. & egent sẽꝑ aliis u̾b. sic̃ ad ũbia. Dm̃s enĩ legere studeo. studeᷤ.
studet. sic̃ dm̃s bene studeo. studes. stud&. S ħ postea refutent᷑. Hẽ hoc
sufficiat ostendisse. ñ bene ab infinitis qͦsdã cepisse. S neq ab ĩꝑatiuis
neq ab optatiuis erat incipiendũ. cũ ħ ĩꝑamꝰ. illo optamꝰ. ut sit indicãts.
Q nͥ priꝰ sit notꝰ. ñ possumꝰ scire. qͥd ĩꝑemꝰ. ł optemꝰ. Subiunctuꝰ uͦ quem
quidã dubitatiuũ appellauert᷑. manifestã ht indicatiui cognitionẽ. Ipsa

Expanded text:
doctissimorum tradidit modum in declinatione uerborum. sciendum tamen, quod quidam doctissimorum tradidit modum in declinatione uerborum. sciendum tamen, quod quidam ausi sunt infinita ponere prima, sed male; non enim oportet statim a re imperfecta aut dubia incipere. quidam enim dubitauerunt, an uerba sint haec, et inter aduerbia magis ponenda censuerunt, quod nec numeros nec personas nec affectus animi certos habent et egent semper aliis uerbis, sicut aduerbia. dicimus enim legere studeo, studes, studet, sicut dicimus bene studeo, studes, studet. sed haec postea refutentur, nunc hoc sufficiat ostendere, non bene ab infinitis quosdam coepisse. sed neque ab imperatiuis neque ab optatiuis erat incipiendum, cum hoc imperamus, illo optamus, ut sit indicatiuus, qui nisi prius sit notus, non possumus scire, quid imperemus uel optemus. subiunctiuus uero, quem quidam dubitatiuum appellauerunt, manifestam habet indicatiui cognitionem. ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
deficiunt fut̾o. ut discere. didicisse. poscere. poposcisse. cõpescere. cõpeseu¬
isse Qm̃ de ficientibꝰ ꝑ tempora sufficient᷑ dictũ ẽ. nunc de mutli trac-¬
temus. De modis.
I odi stͣ aiu̾isȩ inelinationes animi. uarios eiꝰ affectꝰ demonstranteᷤ.
tiuus. infinit̃s. Indicars: q̾ indicamꝰ ł definimꝰ. qd agi᷑ a nob̃. ł ab alui. Qui. De iditas¬
om̃s modi accipiunt regłam a. deriuatiua nõia siue u̾ba ł participia
intelligo. intelligens. intellexi. intellecꝰtꝰ. ledo. ledens. lesi. lesus. lesio.
bt q p̾ma posino ũbi. quȩ uidet᷑ ab ipsa natura e̾ẽ. plata. in hoc ẽ mͦ.¬
rei sigͣcat. qđ in aliis modis ñ ẽ. Neq enĩ qͥ ĩꝑat. neq qͥ optat. neꝙ qͥ dubi¬
tat in subiunctiuo. substantiã actꝰ ł passionis sig̃cat. s tanto mͦ uarias ani.¬
mi uoluntates. de re carente substantia Deinde hc̃ pͥmũ auctoritas

Expanded text:
deficiunt futuro, ut discere didicisse, poscere poposcisse, compescere compescudeficiunt futuro, ut discere didicisse, poscere poposcisse, compescere compescuisse. quoniam de deficientibus per tempora sufficienter dictum est, nunc de modis tractemus. de modis modi sunt diuersae inclinationes animi, uarios eius affectus demonstrantes. tiuus, infinitus. indicatiuus, quo indicamus uel definimus, quid agitur a nobis uel ab aliis, qui idomnes modi accipiunt regulam et deriuatiua nomina siue uerba uel participia intellego intellegens intellexi intellectus, laedo laedens laesi laesus laesio, et quia prima positio uerbirei significat, quod in aliis modis non est. neque enim qui imperat neque qui optat neque qui dubitat in subiunctiuo substantiam actus uel passionis significat, sed tantummodo uarias animi uoluntates de re carente substantia. deinde hunc primum auctoritas
Abbreviated transcription (Latin):
sol& demonstrari. quȩ neutro passiua scriptores artiũ nominant. St̃
aũt ħ sola. Gaudeo. gauisus sũ. audeo. ausus sũ. soleo. solitꝰ sũ. fido. fisus sũ
Inquio ꝗq̃ etiã u̾bũ in multis deficit. Itẽ ĩꝑsonalia quȩ a se nascunt᷑
deficiunt ꝑ tp̃s fut̾m in mͦ infinitiuo. ut penitere. penituisse. pudẽ.
puduisse. quãuis antiqͥ puditũ ire dicebant. & puditꝰ participium.
Ut plautꝰ in bachidibꝰ. Neq me neq te tui intus puditũ ẽ factis quȩ
facis. Necñ metuere. metusse. futo defic̃. & timere. timuisse. latere.
latuisse. apparere. apparuisse. obedire. obedisse. Et pleraq neutra
scdȩ c̃iugationis. horrere. horruisse. tepere. tepuisse. rubere. rubuisse.
pauere. pauisse.In choatiuoꝵ qq̃ & medtatiuoꝵ. in infintuus ñ slũ pt̃m.¬
s etiã fut̾m defic̃ tẽpꝰ. ut horrescere. tepescere.feruescere. parrurire.
lecturire. esurire. Necñ ꝑfecta. si sint eiꝰdẽ formȩ inchoatiuoꝵ plerũq

Expanded text:
solet demonstrari, quae neutropassiua artium scriptores nominant. sunt autem haec sola: gaudeo gauisus sum, audeo ausus sum, soleo solitus sum, fido fisus sum, inquio etiam uerbum in multis deficit. item impersonalia uerba, quae ex se nascuntur, deficiunt per tempus futurum in modo infinito, ut paenitere paenituisse, pudere puduisse, quamuis antiqui puditum ire dicebant et puditus participium, ut Plautus in Bacchidibus : «neque mei neque te tui intus puditum est factis, quae facis». nec non metuere metuisse deficit futuro et timere timuisse, latere latuisse, apparere apparuisse, oboedire oboedisse et pleraque neutra secundae coniugationis: horrere horruisse, tepere tepuisse, rubere rubuisse, pauere pauisse. inchoatiuorum quoque et meditatiuorum in infinitis non solum p etiam futurum deficit tempus, ut horrescere, tepescere, feruescere, parturire, esurire, lecturire. nec non perfecta, si sint eiusdem formae inchoatiuorum, plerumque
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ido sed̾m tenuit locũ. qđ ĩpseᷤ absolutꝰ quẽ ad modũ indicat̾s. ñ indigae.
anaturalit̾ Solemꝰ tñ ñ solũ ĩꝑantes s etiã orantes sepissime eo uti. Ut uirg̃
qui optat inferior uidet᷑ e̾e̾ ĩꝑanti. Itaq iure pꝰ ĩꝑat̾m ponit᷑. Quartꝰ
subiunctuꝰ. qͥppe iure. qͥ ega. ñ mͦ adu̾bio ł c̃iunctioẽ. uerũ etiã alt̾o

Expanded text:
qui ideo secundum tenuit locum, quod per se absolutus, quemadmodum indicatiuus, non indiget qui ideo secundum tenuit locum, quod per se absolutus, quemadmodum indicatiuus, non indiget naturaliter. solemus tamen non solum imperantes, sed etiam orantes saepissime eo uti, ut: «Musaqui optat, inferior uidetur esse imperante: itaque iure post imperatiuum ponitur. quartus est subiunctiuus quippe iure, qui eget non
Abbreviated transcription (Latin):
ut si uideã scribentẽ in p̾senti. ex ħ ẽcipio &. fut̾i tpris seripturã. Natura.
ut c̾ũ uideã solẽ occidentẽ in p̾senti. possũ scire naturali motu reu̾surum.
qđ ẽ fut̾i. Cogiatioẽ uͦ ut si cogitẽ diluuiũ quale sit in p̃senti. ex ħ notionẽ
c̃cipio fut̾i. Similit̃ pͥma ꝑsona p̾ponit᷑ aliis. quia ipsa loquit᷑.&. ꝑ eã osten.¬
sermonẽ. aliȩ e̾e ñ posst᷑. Et qđ ista sine illis potest in ueniri. eũ scum
aliquis loquit᷑. ille aut̃ sine ista inueniri ñ posst̃. &. qđ causa nat᷑aliter
ante caũsatiua. quã ielci ad. g̃ei uocant. eẽ sols. Causa eͥ niͣfit sedȩ &¬
t̃eiȩ ꝑsone. pͥma ꝑsona lure gͥ illis p̃ponit᷑. quȩ st̃ eausatiuȩ. a singłari qqͣ¬
num̃o incipimꝰ. qł hic naturalit᷑ pͥmꝰ ẽ numeroꝵ. qͥ duplieatꝰ ł mul¬
st᷑ ut p̃dicꝰtũ ẽ diu̾sȩ inelinatioẽs animi. quas uaria c̃seqͥt᷑ declinatio u̾bi

Expanded text:
em in praesenti, ex hoc concipio et futuri temporis scripturam; natura, ut, cum uideam solem occidentem in praesenti, possum scire naturali motu reuersurum, quod est futuri; cogitatione uero, ut, si cogitem diluuium quale sit in praesenti, ex hoc notionem concipio futuri. similiter prima persona praeponitur aliis, quia ipsa loquitur et per eam ostensermonem, aliae esse non possunt; et quod ista sine illis potest inueniri, cum secum aliquis loquitur, illae autem sine ista non inueniuntur; et quod causa naturaliter ante causatiua quam αἰτίαν Graeci uocant esse solet. causa autem fit seersonae prima persona; iure igitur illis praeponitur, quae sunt causatiuae. a singulari quoque incipimus, quod hic naturaliter primus est numerorum, qui duplicatus uel mulsunt, ut praedictum est, diuersae inclinationes animi, quas uaria consequitur declinatio uerbi.
Abbreviated transcription (Latin):
necñ etiã fut̾i subiunctiui. quia ex supͣdictis naseit᷑ ipribꝰ st̃ in
sco. desinentia inchoatiua. Nec meditatiuoꝵ tñ supͣdicꝰta tpra memini
me inuenisse. ut feruesco. calesco. horresco. tabeseo. esurio. lecꝰturio. micꝰ¬
ut ferio. sisto. tollo.fero. aio. furo. qđ uarro ponit. Ergo alioꝵ u̾boruos
ꝑfectis. quȩ uident᷑ eandẽ sig̃cationẽ hab̃e. ꝓ his utimͣ in qͥbꝰ inuenimꝰ.
ut ꝑcutio. ꝑcussi. ferio. ꝑcussi. staruo. statui. &. sisto. statui. ł ut quidã
steti. qđ ẽ asto.S iuuenał in.iii. uaudentis fedo peregrina ad pulpita
tuli. fero. tuli. insanio. insaniui. furo. insaniui. Meto etiã. qͥdã messui.
ostendet᷑. Cerno. creui. &. cresco. creui. ap̃ uetustissimos inuenit᷑. A me¬
reo. uñ meror: merui. deb& facere. s in usu ñ ẽ merui. Mlando. man
alii stridi. ꝓtulert̃. Enniꝰ in annaliũ.xi. Missa ꝙ ꝑ pectꝰ dũ transit
stridat hasta. In passiuis &. cõmunibꝰ .&. deponentibꝰ iđ in om̃ibꝰ u̾b in

Expanded text:
non etiam futuri subiunctiui, quia ex supra dictis nascitur temporibus, sunt in sco desinentia inchoatiua. nec meditatiuorum tamen supra dicta tempora memini me inuenisse, ut feruesco, calesco, horresco, torpesco, tepesco, esurio, lecut ferio, sisto, tollo, fero, aio, furo, quod Varro ponit. ergo aliorum uerborum perfectis, quae uidentur eandem significationem habere, pro his utimur: in quibus inuenimus percutio percussi, ferio percussi; statuo statui, sisto statui, uel, ut quidam, steti, quod est a sto sed Iuuenalis in III: «gaudentis foedo peregrina ad pulpita tuli, fero tuli; insanio insaniui, furo insaniui. meto etiam quidam messui, ui apud uetustissimos inuenitur. a maereo unde maeror maerui debet facere, sed in usu non est maerui; mando mandialii stridi protulerunt. Ennius in annalium XI: «missaque per pectus, dum transit, striderat hasta». in passiuis et communibus et deponentibus, id est in
Abbreviated transcription (Latin):
amandũ. iđ qͥł quȩ ł qđ deb& amari. Et qđ supina cũ sint gnris neutri.
ꝙ sẽꝑ singłaria. c̃iungunt᷑ diu̾sis gnr̾ibꝰ & numeris. ut amando uirũ. &
t Qđ aũt p̃positionibꝰ seꝑatis c̃iungunt᷑. qđ u̾bi ñ ẽ. ostendit usꝰ. ciceroꝓ uent iãr¬
milone. Nuiꝰ gͦ int̾fector si e̾e̾t in c̃fitendo. Ide in.iuii uerrinarũ. a quo
pecuniã ob absoluendũ acceꝑas. Uirg̃ in bucolieo. Et potũ pastas age
titire & int̾agendũ Occursare capro cornu ferit ille caueto. Idẽ in .ui.
georg̃. Nãq ante domandũ. Ingentes tollunt animos. Et ostendt̃ ipse
p̃positioes suie adũbia p̃positiua: in o qͥdẽ t̾minationẽ ablatiui ẽe calłꝰ
in um. uͦ ace̾ti. qͥbꝰ & adiungunt᷑ in .i. uͦ gn̾ti. cui nũquã p̃ponuntur psti
sepataesuua tñ sciendũ. qđ in.o. supina. tã eorripiunt quã ꝓducunt
auctores more ũboꝵ ł adũbioꝵ. in .o. t̾minantiũ. alpͥiꝰ auitꝰ. in .ii. excel.¬

Expanded text:
 φιλητέον; et quod supina, cum sint generis neutri et semper singularia, coniunguntur diuersis generibus et numeris, ut amando uirum et iunguntur, quod uerbi non est, ostendit usus. Cicero pro Milone : «huius ergo interfector si esset, in confitendo». idem in IIII Verrinarum : «a quo pecuniam ob absoluendum acceperas». Virgilius in bucolico : «et potum pastas age, Tityre, et inter agendum / occursare capro, cornu ferit ille, caueto». idem in III georgicon : «namque ante domandum / ingentes tollent animos». et ostendunt ipsae praepositiones siue aduerbia praepositiua, in o quidem terminationem ablatiui esse, in um uparatae. illud tamen sciendum, quod in o supina tam corripiunt quam producunt auctores more uerborum siue aduerbiorum in o terminantium. Alphius Auitus in II excel
Abbreviated transcription (Latin):
dic̾ti modi sigͣcationes inueniri. Infinit̃s ẽ. qͥ & ꝑsonis et nũis deficit.
uñ .&. nom̃ accepit infiniti. qd nec ꝑsonas nec num̃os definit. & eg&. uno ex
& sols ł a neutris actiuã ł absolutã uĩ habentibꝰ ñ tñ passiuã plerũq
nasei. ut stat᷑. currit᷑. uiuit᷑. abulat᷑. ł ab actiuis. ut amat᷑. legit᷑. a passi.¬
uis uͦ ł cõmunibꝰ ⁊ deponentibꝰ nũquã nͥ ab uno. ut misereor. miser et.
s magis id qq̃ a misereo.ẽ. Uetustissimi enĩ ꝓ misereor. misereo dicebant.

Expanded text:
dicti modi significationes inueniri. infinitus est, qui et personis et numeris deficit, dicti modi significationes inueniri. infinitus est, qui et personis et numeris deficit, nomen accepit infiniti, quod nec personas nec numeros definit et eget uno ex  absolutam uim habentibus, non tamen passiuam, plerumque nasci, ut statur, curritur, uiuitur, ambulatur, uel ab actiuis, ut amatur, legitur, a passiuis uero uel communibus uel deponentibus numquam, nisi ab uno misereor miseret, sed magis id quoque a misereo est. uetustissimi enim pro misereor misereo dicebant,
Abbreviated transcription (Latin):
ipse uenito. Et sciendũ qdđ om̃ibꝰ modis aliis sociari potest subiunctiuus.
Qͥ cũ diu̾sas hãt sigcationes. ñ ab una sig̃eatioẽ earũ. s a c̃structiõe nom̃
accepit. ueluti denominatiua. quȩ diu̾sas habentia sigeationes. gene.¬
rale tñ nom̃ multarũ specierũ sibi defendt᷑. Est enĩ qñ dubitanonẽ
sig̃eat. ut si uideã intelligo. Est qñ ẽfirmationẽ. ut uirg̃ in .i. eñ. Certe
hinc romanos olĩ uoluentibꝰ annis. Hinc fore ducꝰtores reuocato a san¬
guine teuchri. Qui mare. qͥ tͣras om̃i ditione tenerent. Pollicitꝰ. Tene¬
rent enĩ. c̃firmatiue dix̃. Est qnͣ suadentes ħ utim. ut si dicã. ꝓdest ut
legas. Est qñ ĩꝑantes. ut ne dicas. ne facias. in qͦ ñ eg&. alio u̾bo. Est qnͣ
ostendentes potuisse fieri. nͥ qͥd ĩpedim̃to fuiss&. ut facerẽ si placuiss&.
dicerẽ si licuiss&. fosst̃ fortassis p̃tͣ eas ꝑspicacit᷑ inqͥrentibꝰ & aliȩ pre¬

Expanded text:
subiunctiuus, qui cum diuersas habeat significationes, non ab una earum, sed a constructione nomen accepit, ueluti denominatiua, quae diuersas habentia significationes generale tamen nomen multarum specierum sibi defendunt. est enim quando dubitationem significat, ut si uideam, intellego; est quando confirmationem, ut Virgilius in hinc Romanos olim, volventibus annis, hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri, qui mare, qui terras omni dicione tenerent, pollicitrent enim confirmatiue dixit; est quando suadentes hoc utimur, ut si dicam prodest ut legas; est quando imperantes, ut ne dicas, ne facias, in quo nec eget alio uerbo; est quando ostendentes potuisse fieri, nisi quid impedimento fuisset, ut facerem, si placuisset, dicerem, si licuisset. possunt fortassis praeterea perspicaciter inquirentibus et aliae prae
Abbreviated transcription (Latin):
ouis. bouis sssoo iñ etiã ꝑ alias quasdas esonantes hiatꝰ ł euphoniȩ causa
sol^ fieri. ut pdest. e oburo. sic ubi: neincubi. Qđ gei qq solent sacere. e

Expanded text:
ouis, bouis. hoc tamen etiam per alias quasdam consonantes hiatus uel euphoniae causa solet fieri, ut prodest, comburo, sicubi, nuncubi, quod Graeci quoque solent
Abbreviated transcription (Latin):
habent aspirationẽ. &. qͥ carent ea aliȩ aut ꝑ c̃iugatioñe łeognationẽ
ut s.ẜ s. neeñ .&c cũ aspiratiõe. siue sine ea. ⁊. qͦꝙͦ duplex. Similit᷑ d .s.
t cu aspiraratiõe. ⁊ sine ea. Et cũ his ⁊. duplex. uñ sepe d. seribentes
latini. hane ex pͥmunt sono. ut meridies. hodie. antiquissimi q̃ꝗ meden¬
tiꝰ dicebant ꝓ me geniꝰ. Quin etiã.s. siplex hab aliquã cũ supdictis¬
cognanionẽ. uñ sepe ꝑ &. ea solemꝰ geminatõ ponere. ut patriso. ꝑ patri

Expanded text:
ea, aliae autem per coniugationem uel cognationem, ut b p f nec non g c cum aspiratione uel sine ea, x quoque duplex, similiter d et t cum aspiratione siue sine ea et cum his z duplex, unde saepe d scribentes Latini hanc exprimunt sono, ut meridies, hodie; antiquissimi quoque Medentius dicebant pro Mezentius. quin etiam s simplex habet aliquam cum suprcognatio
Abbreviated transcription (Latin):
e. s .i. hab⁊ cognationẽ. ut arceo. coerceo. facio. inficio Neeñ aliȩ eũ aliiꝰ
¶Et quia freq̃nt᷑ hȩ in oĩbꝰ pene litt̾is mutatiões ñ solũ ꝑ ealus & repora

Expanded text:
e cum e et i, arceo coerceo, facio inficio, nec non aliae cum aliis. et quia frequenter hae in omnibus paene literis mutationes non solum per casus uel tempora
Abbreviated transcription (Latin):
ipsis nascunt᷑. qđ inuenis in om̃ibꝰ mediatiuis & in choatiuis in quibꝰ deficiunt
supina duo extrema. quibꝰ deficientibꝰ supradictoꝵ qq tẽpoꝵ deficiunt par ticipia.
Barissime inueniunt᷑ supradicta supina in usu a neuiris scde ẽiugationis ꝓ t̾eie

Expanded text:
ipsis nascuntur, quod inuenis in omnibus meditatiuis et inchoatiuis, in quibus deficiunt ipsis nascuntur, quod inuenis in omnibus meditatiuis et inchoatiuis, in quibus deficiunt supina duo extrema, quibus deficientibus supra dictorum quoque temporum deficiunt participia. rarissime inueniuntur supra dicta supina in usu a neutris secundae coniugationis ue
Abbreviated transcription (Latin):
se abeunt lauatũ. ꝑstrepunt. Unde ouidius in iiii. fastoꝵ. siliua uestalis quid
enĩ uerat inde moueri. sacra lauaturas mane potebat aquas. Querit᷑ ortum.
ortu. unde ortus. an oritũ. oritu. unde oriturus. horatiꝰ in .i. epłarũ. Nil
oriturũ alias. nil ortũ tale fatentes. Parͣtũ. partu. unde partus. an paritum.
paritu. unde pariturꝰ. Erutũ. erutu. unde erutꝰ. an eruitũ. eruitu. unde
eruiturꝰ. Queanꝰ in iiii. ruitura q sẽꝑ stat mirũ moles. cͥessũ. cassu. uñ cassus.
lugent. Quibꝰdã tam̃ hoc idest cassus magis nom̃ e̾ẽ uidet᷑ ut lastꝰ. In anomalis
qͦq supradictȩ regłȩ seruantur. latu. laturus. latus. ferens. ferentis. ferendus.
esu. esurus. esus. edens. edentis. edendus. Et sciendũ qđ si deficiant supina. defi-¬
ciunt etiã participia. tã futuri tp̃ris in rus. desinentia. quã p̃teriti quȩ ex

Expanded text:
se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia Vestalis quid se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia Vestalis quid enim uetat inde moueri? / sacra lauaturas mane petebat aquas» quaeritur ortum ortu, unde ortus, an oritum oritu, unde oriturus, Horatius in II epistularum : «nil oriturum alias, nil ortum tale fatentes»; partum partu, unde partus, an paritum paritu, unde pariturus, erutum erutu, unde erutus, an eruitum eruitu, unde eruiturus, Lucanus in IIII: «ruituraque semper / stat, mirum, moles»; cassum cassu, unde cassus, lugent?». quibusdam tamen hoc, id est cassus, magis nomen esse uidetur, ut lassus. in anomalis gulae seruantur: latu laturus latus, ferens ferentis ferendus, esu esurus esus, edens edendus. et sciendum, quod, si deficiant supina, deficiunt etiam participia tam futuri temporis in rus desinentia quam praeteriti, quae ex
Abbreviated transcription (Latin):
amatꝰ. domitu. domitꝰ. doctu. doctꝰ. deletu. deletꝰ. mersu. mersus. pexu. pexus. auditu.
auditꝰ. a cõmunib: eriminatii. eriminatꝰ. osculatu. osculatꝰ. a deponentibꝰ for. satu.
fatus. reor. ratu ratus. uereor. ueritu. ueritus. loquor. locutu. looutꝰ. molio. molito.
molitꝰ. a neutro passiuis: gauisu. gauisus. factu. factꝰ. a neutris uͦ paucis p̃teriti
naseit̃. cenatu. cenatꝰ. pransu. pransus. placitu. placitꝰ. nuptu. nuptꝰ. Exipitur
mortiuis. a morior. cuiꝰ supinũ cũ scđdm analogiã moritii. hinc uͦ moriturus.
bitat᷑. utrũ potatii. porarurus. & potatus. sedm analogiã an potu pottrus.
potus. ꝑ sincopã meliꝰ dicat᷑. quȩ in usu st̃. uirł in buc̃. huc ipsi potũ uenient
ꝑ prata iuuenci. Idẽ in .iiii. geo̾r. Quoq mͦ potis gaiderent in tiba fibris.
Lueanꝰ in .u. strimona sic gelidũ bruma pellente. relinquunt poturȩ tenile
qui supinũ ptulit lauatũ in eunuco. uix elocuta ÷ h foras simul om̃s ꝑruunt.

Expanded text:
amatus, domitu domitus, doctu doctus, deletu deletus, mersu mersus, pexu pexus, auditu auditus; a communibus: criminatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu fatus, reor ratu ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutropassiuis: gauisu gauisus, factu factus; a neutris uero paucis praeteritum nascitur: caenatu caenatus, pransu pransus, placitu placitus, nuptu nuptus. excipitur mortuus a morior, cuius supinum cum secundum analogiam moritu et hinc moriturus fbitatur, utrum potatu potaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius di agendum. Et idem in Georg.: Quoque modo potus gauderent intiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum bruma pellente relinquunt Poturae te, Nile, qui supinum protulit lauatum in eunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt
Abbreviated transcription (Latin):
pluribꝰ aliis inuenit᷑. St̃ quedã quȩ cũ formã habent participioꝵ. tam̃ carentia
tẽpore nomina ee ostendunt᷑. ut galeatꝰ. scutatus. pilleatus. tunicatus. manuleat᷑.
caligatꝰ. bacchatꝰ. paludatꝰ. togatus. p̃textatus. trabeatus. comatꝰ. bracatiis. penulatꝰ.
soleatus. cristatꝰ. hastatꝰ. lunatꝰ. stellatus. litteratꝰ. turritꝰ. cerriꝰ. pellitus. cornutꝰ.
astutꝰ. hirsutꝰ. Quȩdã enĩ primȩ c̃iugationis participioꝵ. formã optinent. idẽ in
atus. desinentia. quȩdã uͦ t̾ciȩ: idẽ. in itus. łutus. t̾minantia. St̃ aũt alia eadẽ

Expanded text:
plurimis aliis inuenies. sunt quaedam, quae cum formam habeant participiorum, tamen carentia plurimis aliis inuenies. sunt quaedam, quae cum formam habeant participiorum, tamen carentia tempore nomina esse ostenduntur, ut galeatus, scutatus, pilatus, tunicatus, manuleatus, caligatus, baccatus, paludatus, togatus, praetextatus, trabeatus, comatus, braccatus, paenulatus, soleatus, cristatus, hastatus, lunatus, stellatus, literatus, cerritus, turritus, pellitus, cornutus, astutus, hirsutus. quaedam enim primae coniugationis participiorum formam obtinent, id est in atus d
Abbreviated transcription (Latin):
ex illis nacunt᷑. St̃ tn queda participia quoꝵ quauis deficiant u̾ba in usu. ratio tam̃
analogiȩ qđ dici posst̃ ostendit. ut triumphatꝰ. erratꝰ. regnatꝰ. laboratꝰ. decursus.
eoꝵ uti nͥ auetoritas deficera : Nec mirũ hoc feriaii perncupiis. cu in nominib
qq̃ inueniunt᷑. &. in u̾b quȩdã deriuatiua. ł cõposita. quoꝵ primitiua ł siplicia
in usu ñ st̃. Ut dicimꝰ puella. diminutiuũ qd uidet᷑ a puera nosci. ut eni tener.
tenera. tenella. sic puer. puera. puella. debuit dici. q tam̃ qr auctores quorũ
maxime usus regnauit ñ ft̃ usi: nec nos utimͣ. lie& inueniant᷑ uetustissimi. ꝓtu¬
lisse. ut hȩc puera. ⁊ hie ⁊ hec puer. Ocior quasi ab oco. qđ in usu ñ ÷. le  a
greco. oł e oc. offendo. quasi a u̾bofendo. cõponit᷑ qđ ñ ẽ lectũ. sic̃ aspicio. iusei¬
cio. despicio. suspicio. ẽspicio. respicio. a u̾bo spicio. qđ ñ ẽ in usu. Similit ħ idẽ in

Expanded text:
ex illis nascuntur. sunt tamen quaedam participia, quorum quamuis deficiant uerba in usu, ratio tamen analogiae quod dici possunt ostendit, ut triumphatus, erratus, regnatus, laboratus, decursus. iis: in nominibus quoque inueniuntur et in uerbis quaedam deriuatiua uel composita, quorum primitiua uel simplicia in usu non sunt, ut dicimus puella diminutiuum, quod uidetur a puera nasci ut enim tener tenera tenella, sic puer puera puella debuit dici, quo tamen, quia auctores, quorum maxime usus regnauit, non sunt usi, nec nos utimur, licet inueniantur uetustissimi protulisse et haec puera et hic et haec puer; ocior quasi ab oco, quod in usu non est, licet a Graeco est ὠκέως; offendo quasi a uerbo fendo componitur, quod non est lectum, sicut aspicio, inspicio, despicio, suspicio, conspicio a sp
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sens noseo: noscens facit. Similit̃ ĩꝑsonalia deficiunt in supinis. ⁊ participiis. q̃
in bechidibꝰ. neq me mei. neq tui te intꝰ puditũ ÷ factis quȩ facis. teds. penit&
lie&. liquet. lib&. oport&. s cõpositũ ꝑtesũ inuenit᷑. Et penitens. unde penitentia.
nẽ habentia in usu ueterũ teste capro. Pigeo. tedeo. pudeo. peniteo. liceo. liqueo.
libeo. oporteo. quom placeo. ẽtingo. euenio. uaco. atineo. accido. uiuo. delecto. qusꝵ
t̃eiȩ ꝑsonȩ ĩ ꝑsonaliũ uice sungunt᷑. Plac& c̃tingit. euenit uacat. artins. uiuat. de¬

Expanded text:
s: nosco, noscens facit. Similiter impersonalia deficiunt in supinis et participiis quae  factis, quae facis», taedet, paenitet, liquet, licet, libet, oportet; sed compositum pertaesum inuenitur et paenitens, unde paenitentia, fectorum declinationem habentia in usu ueterum teste Capro: pigeo, taedeo, pudeo, paeniteo, liqueo, liceo, libeo, oporteo, quomodo placeo, contingo, euenio, uaco, attineo, accido, iuuo, delecto, quorum tertiae personae impersonalium uice funguntur: placet, contingit, euenit, uacat, accidit,
Abbreviated transcription (Latin):
imobile doctrine. siuie ꝙͣ nec alit᷑ a p̃latinos porerant ee. cũ asuis uocibus
uocales nominent᷑ semiuocates uͭ in se desinant. mũtȩ a se incipientes. uoca¬
li t̃minent᷑. & ulas ũ fͣłee ias. significatio qqͣ noinũ una euanescit. Scales gͣ

Expanded text:
immobile, siue quod nec aliter apud Latinos poterant esse, cum a suis uocibus uocales nominentur, semiuocales uero in se desinant, mutae a se incipientes uocali terminentur, quas si flectas, significatio quoque nominum una euanescit. uocales
Abbreviated transcription (Latin):
corncen areꝰ. arcitenens. fluctus. fluctiuagꝰ. currus ł cursus. eurriculus.
łeurriculũ. In .o. nemꝰ. nemoris. ebur. eboris. robur. roboris. Ponit᷑ hȩc

Expanded text:
cornicen, arcus arcitenens, fluctus fluctiuagus, currus uel cursus curriculus cornicen, arcus arcitenens, fluctus fluctiuagus, currus uel cursus curriculus uel curriculum; in o, nemus nemoris, ebur eboris, robur roboris. ponitur haec
Abbreviated transcription (Latin):
murabant silłis. ut gungrũ. ꝓ gongrũ. eunchin. ꝓ conchin. huminẽ pro
hominẽ ꝑferentes. funtes. ꝓfontes. frundes. ꝓfrondes. Uñ lucretiꝰ in i.
libro. Atigusto ꝙ fretu rapidũ mare diuidit undis. ꝓ frero. Idẽ in ui.
At ꝙ ea nimirũ quecũꝙ acherunte ꝓfundo. ꝑ acheronte. In eodẽ. Nec
tnon uolueres meunt acherunte iacentẽ. Quȩ tmn a iuinioribꝰ repudiata
ft̃. quasi rustico more dicta.. qq multis ualiȩ popłis in usu ñ erat. sed
cẽtrario .a. utebant᷑. Unde romanoꝵ qͦ uetustissimi in multis dicꝰtionibꝰ
loco eiꝰ.o. posuise inuemunt᷑. ut poblicõ. ꝓ publicũ. qdł testat᷑ papirianus
de orthog̃phia. polchrum. ꝓ pulchrũ. colpã ꝑ culpã dicentes. s. heredẽ
ꝑ hereudẽ. Et maxime digama añcedente hoc saciebant. ut seruos. ꝓseruꝰ
ponderis. deierat. peierat. ꝓ deiurat. peiurat. labrũ. labellũ sacrũ. sacel¬
lũ. antiqͥ auger: ⁊ augeratꝰ. ꝓ augur. & auguratꝰ dicebant. In .i. ut corno.

Expanded text:
mutabant syllabis, gungrum pro gongrum, cunchin pro conchin, huminem pro hominem proferentes, funtes pro fontes, frundes pro frondes, unde Lucretius in libro primo: «angustoque fretu rapidum mare diuidit undis», pro freto; idem in tertio: «atque ea nimirum quaecumque Acherunte profundo», pro Acheronte; in eodem: «nec Tityon uolucres ineunt Acherunte iacentem», quae tamen a iunioribus repudiata sunt, quasi rustico more dicta. u quoque multis Italiae populis in usu non erat, sed e contrario o, unde Romanorum quoque uetustissimi in multis dictionibus loco eius o posuisse inueniuntur, poblicum pro publicum, quod testatur Papirianus de orthographia, polchrum pro pulchrum, colpam pro culpam dicentes et Hercolem pro Herculem. et maxime digamma antecedente hoc faciebant, ut seruos pro seruponderis, deierat peierat pro deiurat peiurat, labrum labellum, sacrum sacellum, antiqui auger et augeratus pro augur et auguratus dicebant; in i, ut cornu
Abbreviated transcription (Latin):
inueniunt᷑. Orior: deponens. & similit᷑ partior ẜ ex his eõposita tã deponentia
quã neutra inueniunt᷑. adorior .&. adorio. ĩꝑtior: & ĩptior. & imptio. Neuius

Expanded text:
inueniuntur. orior deponens, similiter partior, sed ex eis composita tam deponentia inueniuntur. orior deponens, similiter partior, sed ex eis composita tam deponentia quam neutra reperiuntur, adorior et adorio, impertio
Abbreviated transcription (Latin):
faciunt actiua in cõpositioẽ. adeo. & adeor. subeo. &. subeor. ineo. & in eor.
Ouidiꝰ in .ii. fastoꝵ. Sol aditꝰ quã queris ait ne uana labores. Nupta iouis¬
fr̃i tͣcia regna ten&. luuenalis in .u. Qđsi subeant᷑ ꝓsꝑa castra. Uirgͣ in x.
luuenał in .iii. Sic matho deftc̃. a uenio qq̃. c̃uenio. & c̃uenior: inuenio.
& inuenior: in passiuã transeunt sĩgcationẽ. A sedeo qq̃ obsideo. & obside.¬
or: Sentio neutrũ. ł ex eo. assentio. & assentior. dissentio. &. dissentior.
sollicitã &. ꝑiculosã iustitiã ñ ẽẽ sapientis. Luciliꝰ in xii. assensus sũ homini.
ceciliꝰ in.i. E ñ intelligunt. qͥd faciant. dissentiunt᷑. Ex aliis qq̃ sig̃eatioĩbꝰ
plurima sĩplicia in alias  cũ cõponunt᷑ transire inuenies. ut plecto actiux̃.
Uñ ter̃. Ego plectar pendens. S ab eo cõposita. tã deponentia ꝗͣ cõmunia

Expanded text:
faciunt actiua: adeo et adeor, subeo et subeor, ineo et ineor. faciunt actiua: adeo et adeor, subeo et subeor, ineo et ineor. Ouidius in IIII fastofratri tertia regna tenet». Iuuenalis in V: «quod si subeuntur prospera castra». Virgilius in X: Iuuenalis in III: «Matho deficit». a uenio uero conuenio et conuenior, inuenio et inuenior in passiuam transeunt significationem, a sedeo quoque obsideo et obsideor. sentio neutrum: ex eo assentio et assentior, dissentio et dissentior isollicitam et periculosam iustitiam non esse sapientis». Lucilius in XII: «assensus sum homini». Caelius in I: «qui intellegunt quae fiant, dissentiuntur». ex aliis quoque significationibus plurima simplicia in alias, cum componantur, transire inuenies, ut plecto actiuum, unde Terentius: «ego plectar pendens»; sed ab eo composita tam deponentia quam communia
Abbreviated transcription (Latin):
ros ad uulnera durat. Idẽ in .i. ȩñ. Durate &. uosm&. rebꝰ seruate sedis. lento.
lentor &. lenteo.Uirg̃ in .ii. georg̃. Ad digitos lentescit habendo. Nã alenteo.
lentet opꝰ ꝓtulit. humecto qqͣ & humector. &. humeo. uñ & humesco. Noto
qqͣ & notor. a noteo. uñ notesco. Lucanꝰ in .u. Notescent littoraᷤ lari. nominis
exilio. liquo. liquas. unꝰ eliquo. eliquas. ꝑsiꝰ. Phillidas hisiphidas uatũ & plorabi¬
le si quid Eliquat ac tenero supplantat u̾ba palato. lucanꝰ in uii. Crepta ꝙ
tela liquauit. Ex eo liqueo. & liquesco. uirg̃ in bucolico. limꝰ ut hic durescit.
cis. ut pendo. pendis. pendor. & pendeo. pendes. iacio. iacis. iacior. & iaceo.aeuo.
nt acuis. & acuor. & aceo. ex quo acesco: Et̃ alia quȩ in cõpͣsitioe mutant sigͣea¬
tionẽ. ut eo. neutrũ. & similit᷑ facio. quãus uetustissum etiã passiue hoc

Expanded text:
ros ad uulnera durat». idem in I Aeneidos : «durate et uosmet rebus seruate secundis». lento, ros ad uulnera durat». idem in I Aeneidos : «durate et uosmet rebus seruate secundis». lento, lentor et lenteo. Virgilius in II georgicon : «ad digitos lentescit habendo». nam a lenteo«lentet opus» protulit. umecto quoque et umector et umeo, unde umesco; noto quoque et notor et noteo, unde notesco. Lucanus in V: «notescent litora clari / nominis exilio». liquo liquas, unde eliquo eliquas Persius: «Phyllidas, Hypsipylas, uatum et plorabile si quid, / eliquat ac tenero supplantat uerba palato». Lucanus in VII: «ereptaque tela liquauit»; ex eo liqueo et liquesco Virgilius in bucolico : «limus ut hic durescit cis, ut pendo pendis pendor et pendeo pendes, iacio iacis iacior et iaceo iaces, acuo acuis acuor et aceo, ex quo acesco. sunt alia, quae in compositione mutant significationem, ut eo neutrum, similiter facio, quamuis uetustissimi etiam passiue hoc
Abbreviated transcription (Latin):
secto. & sector. sequo. & sequot: sortio. & sortior: scisco. & sciscor. tumultuo.¬
& tumultuor. tuto .&. tutor uilico. & uilicor. uelito. & uelitor. uto. & utor.
uocifero. & uociferor. uago. & uagor. ulcisco. & ulciseor. murmuro & mur.¬
muror. mandd :&. manducor. mando. & mandoroscito & oscitor: palpo. et
palpor ꝑtesto. & ꝓtestor: rumino. & ruminor. telero & toleror soleb̃ ⁊ soleb.
p̃sagio. & p̃sagior. opino. &. opinor: St̃ alia quȩ eũ sint actiua pͥmȩ c̃iugatiõis
sordido. sordidas. actiuũ pͥmȩ c̃iugatiõis. fac̃ enĩ sordidor. ex qͦ sordidatꝰ. Fine
ingentes ossibꝰ albent. Dr̃ tñ etiã albico. ꝓ albesco. Noratiꝰ in .i. carminũ. Nec
prata canis albicant pruinis. Duro qq̃.&. duror. & dureo. & eiꝰ inchoatiuũ du-¬
resco. Uñ lucanꝰ in.iiii. Totos ꝙ induruit artꝰ. Idẽ in .u. Nã cetera dãpna. Dura.¬
ta iã m̃te malis firma ꝙ tulert̃. Uirgͣ in .iii. georgͣ. Atq hinc atꝙ illine hume¬

Expanded text:
secto et sector, sequo et sequor, sortio et sortior, scisco et sciscor, tuto et tutor, tumultuo et tumultuor, uilico et uilicor, uelito et uelitor, uago et uagor, uocifero et uociferor, ulcisco et ulciscor, uto et utor, murmuro et murmuror, manduco et manducor, mando et mandor, oscito et oscitor, palpo et palpor, protesto et protestor, rumino et ruminor, tolero et toleror, soleo et soleor, praesagio et praesagior, opino et opinor. sunt alia, quae, cum sint actiua primae coniugationis, sordido sordidas actiuum facit enim sordidor ex quo sordidatus: hinc tur tamen etiam albico pro albesco. Horatius in I carminum : «nec prata canis albicant pruinis». duro quoque et duror, dureo et eius inchoatiuum duresco. unde Lucanus in IIII: «totosque induruit artus». idem in V: «nam cetera damna / durata iam mente malis firmaque tulerunt». Virgilius in III georgicon : «atque hinc atque illinc hume
Abbreviated transcription (Latin):
fut̾m subiunctiu. tulero. In participiis qqͣ ex pt̾o passiui naseit᷑ fũtm ae̾ti.¬
ui. ut latꝰ. laturꝰ Ex pͣsenti actiuo. sut̾m passiui. ut ferens. ferendꝰ. S
tñ quãuis penitꝰ mutent om̃s sylłas in qͥbꝰdã anomał u̾b supͣdicta tp̃ra.¬
sig̃catio tñ integra man& eoꝵ & cognatio tp̃rm. ut sũ. erã. ero Nec miruos.
cũ alis qqͣ partibꝰ oratioĩs ħ inueniat᷑. ut cognata sigͣeatio in diu̾sis uocibꝰ¬
inueniat᷑. ut puta in nominibꝰ pat᷑ masculinũ ẽ. eiꝰ femininũ mat̾. Similit᷑
frͣ soror. pͣatruuꝰ. amłtsa. auunculus. mat̾tera. Bonꝰ eiꝰ cõparatiuus melior.

Expanded text:
futurum subiunctiui tulero. in participiis quoque ex praeterito passiui nascitur futurum actiui, ut latus laturus, ex praesenti actiuo futurum passiui, ut ferens ferendus. sed tamen quamuis penitus mutent in quibusdam anomalis uerbis supra dicta tempora et cognatio temporum, ut sum eram ero; nec mirum, cum in aliis quoque partibus orationis hoc inueniatur, ut cognata significatio in diuersis inueniatur uocibus, ut puta in nominibus pater masculinum est, eius femininum mater; similiter frater soror, patruus amita, auunculus mater
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ dixisse. dictũ ire. lesisse. lesũ ire. mersisse. mersũ ire. flurisse. fluruor
ire. Sic̃ enĩ participia pr̃i tpr̃is. rationẽ regulş sumunt a u̾bo pt̃i ꝑfecti.¬
sie eoꝵ formã sequit᷑ infintũ fut̾i: Infinitiua au̾t dicta st̃ ut dictũ ẽ.
ab eo qd carent sigͣcatiõe definita. tã ꝑsonarũ. quã numeroꝵ. sicut
neutra qq̃ noĩa appellamꝰ ab eo qđ carent utroq gnr̾e. De defectiuis

Expanded text:
nem: dixisse, dictum ire, laesisse, laesum ire, mersisse, mersum ire, fluxisse, fluxum ire. sicut enim participia praeteriti temporis rationem regulae sumunt a uerbo psic eorum formam sequitur infinitum futuri. infinita autem nominata sunt, ut dictum est, ab eo, quod carent significatione definita tam personarum quam numerorum, sicut neutra quoque nomina appellamus ab eo, quod carent utroque genere. defectiua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfectũ sig̃cat. sic ap̃ nos ħ id pt̾m ꝑfectũ potest & mͦ & multo ante intelligi
ꝑfecꝰtũ. Et ap̃ auctores ħ exẽplis cõpbat᷑. łuander enĩ ap̃ uirgłm in uuii.
de matre sua dic̃. Cecinit q̃ pͥma fut᷑os. Aeneadas magnos & nobile pal¬
lanteũ. Cecinit dix̃. ꝓcecherat. Multo enĩ ante illã cecinisse intelligit.
Et ipse poeta ex sua dir̃ ꝑsona. Troiȩ qͥ pͥmꝰ ab horis. ltaliã fato. ꝓfugꝰ laui¬
na ꝙ uenit lutora. Uenit posuit. ꝓ uenerat. Nic enĩ qqͣ multo ante in¬
telligit uenisse enean ad italiã. Ergo ꝓpͥe si quis ẽrẽplet᷑ uĩ pti ꝑfecti. ñ¬

Expanded text:
multo ante intellegi perfectum, et apud auctores hoc exemplis comprobatur. Euander enim apud Virgilium in VIII de matre sua dicit: «cecinit quae prima futuros / Aeneadas magnos et nobile Pallanteum»; cecinit dixit pro cecinerat, multo enim ante illam cecinisse intellegit. et ipse poeta ex sua persona: «Troiae qui primus ab oris / Italiam fato profugus Lauinaque uenit / litora», uenit posuit pro uenerat; hic enim quoque multo ante intellegit uenisse Aenean ad Italiam. ergo proprie si quis contempletur uim praeteriti
Abbreviated transcription (Latin):
ł similiũ passius Similẽ uĩ huic hñt etiã uocatiua. ut p̾seianꝰ. nomino¬
adhue ad finẽ eiꝰ ñ ꝑuenerĩ. & eũ pars eiꝰ iã sit scripti. pars eiꝰ seribenda¬
transacta ẽ. deest au̾t sequens id futura. ut si in medio u̾su dicã. seribo
u̾sũ pͥore eiꝰ parte scripta. cui adhuc de ẽ. extrema pars. p̃senti utor u̾bo di.¬
cendo.seribo u̾sũ. s ĩꝑfectũ ẽ. qđ deest adhuc u̾sui qd scribat᷑. Ex hoc gͥ iã¬
sedi.do. dedi. domo. domui. Ex eo iterũ id pt̾o ꝑfecto. nascit᷑ plusquã ꝑfectỹ
si inueterauerit res a nob ꝑfecta Mox enĩ seripto u̾su. recenti adhuc ꝑfecti¬
one dico seripsi ꝓpͥa sig̃catioẽ. Sin dudũ fit ꝑfectũ. incipit transire in

Expanded text:
uel similium passiuis. similem huic uim habent etiam uocatiua, ut Priscianus adhuc ad finem eius non peruenerim et cum pars eitransacta est, deest autem sequens, id est futura, ut, si in medio uersu dicam scribo uersum priore eius parte scripta, cui adhuc deest extrema pars, praesenti utor uerbo dicendo scribo uersum, sed imperfectum est, quod deest adhuc uersui, quod scribatur. ex hoc igsedi, do dedi, domo domui. ex eo iterum id est praeterito perfecto nascitur plusquamperfectum, si inueterauerit res a nobis perfecta. mox enim scripto uersu, recenti adhuc perfectione, dico scripsi propria significatione; sin dudum sit perfectum, incipit transire in
Abbreviated transcription (Latin):
Supina uͦ nominant᷑. quia a possiuis participus quȩ qͥdã supina nomina¬
uert nascunt᷑: Nom̃i aũt tpr̃e infinitiui ũbi solent accipi. Dm̃s enĩ. Le¬
Qđ aut a actiuis s cõmunibꝰ uenientia cõmunẽ hobent sigeationẽ. us qͣqͣ
pbat. uirg̃ in bucolieo Camtandotu illũ : haud ũ quã ł fitula cera. uinetał
iuneta fiut. Actiue ꝓrulit.ldẽ in eodẽ. frigidus in patris cantando rũpitur
anguis sassine posuit. ldẽ in .ii. eñ. Rius talia fando mirmidonũ. deture dit̃.
lde in eodẽ passiue. fando aliquid si forte tuas ꝑuenit ad aures. Solebant enĩ
paritꝰ meminisse nec herbȩ. Passiuie ptulit. Et uiuendo perit. Ae hiue iđ dũ¬

Expanded text:
supina uero nominantur, quia a passiuis participiis, quae quidam supina nominauerunt, nascuntur. pro omni autem tempore infiniti uerbi solent accipi; dicimus enim leab actiuis et communibus uenientia communem habent significationem, usus quoque probat. Virgilius in bucolico : «cantando tu illum? aut umquam tibi fistula cera / iuncta fuit?» actiue protulit. idem in eodem: «frigidus in pratis cantando rumpitur anguis», passiue posuit. idem in II Aeneidos : «quis talia fando / Myrmidonum», actiue dixit. idem in eodem passiue: «fando aliquod si forte tuas peruenit ad aures». solebant enimpatitur meminisse nec herbae», passiue protulit. et uidendo perit actiue, id
Abbreviated transcription (Latin):
uenatũ eneas unaꝙ miserrima dido. In nemꝰ ire parant. ld̃ ad uenandum.
Idẽ in uiiii. Si fortuna ꝑmittitis uti. Quesitũ ȩnean & moenia pallantea. id ad
quasi ad locũ habeat sig̃cationẽ quẽ ad modũ ꝓpͥa nõia ciuitatũ. quȩ eũ. ad
locũ sigͣcant. carent p̃positiõẽ. Sequens qqͣ forma quȩ in .u. t̾minat᷑. ablt̾s mͥ
uidet᷑ ipsiꝰ nominis. qͦ ipsa res sig̃cat᷑. carens similit̾ p̃positiõe. Quid ẽ enim
mirabile uisu. nͥ uisioẽ: Uisio enĩ. tã ex actiõe quã ex passiõe potest fieri.
ł .t. ł.x. hab̾e. sic hñt & ista. ut lesũ. lesu. morsũ. morsu. amatũ. amatu. doctỹ.
docꝰtu. captũ. captu. flurũ. fluru. firũ. firui. Sic̃ aũt supͣdociumꝰ. cõmunem¬

Expanded text:
uenatum Aeneas unaque miserrima Dido / in nemus ire parant», id est ad uenandum. idem in VIIII: «si fortuna permittitis uti, / quaesitum Aenean et moenia Pallantea», id esquasi ad locum habet significationem, quemadmodum propria nomina ciuitatium, quae cum ad locum significant, carent praepositione. sequens quoque forma, quae in u terminat, ablatiuus mihi uidetur ipsius nominis, quo ipsa res significatur, carens similiter praepositione. quid est enim mirabile uisu nisi uisione? uisio enim tam ex actione quam ex passione potest fieri. uel t uel x habere, sic habent et ista, ut laesum laesu, morsum morsu, amatum amatu, doctum doc
Abbreviated transcription (Latin):
dicebant. Dico enĩ bonũ ẽ legere. ut si dicã bona ẽ lectio. ltaq om̃is modus
finitꝰ potest ꝑ hunc int̾piari. ut si dicã lego. qͥd indicaui : legere me. lege.
Quid ĩꝑaui : legere te. utinã legerẽ. Quid optaui: legere. cũ legã uenio.
Qͥd adiunxi: Prius legere. post uenire: Gerundia qqͣ ł participialia cũ par¬
ap̃ gͣcos. nos in di. t̃minatiõe utim quȩ similis ẽ gn̾to nominis legendi. Toi.¬

Expanded text:
 uerbi hoc esse dicebant; dico enim bonum est legere, ut si dicam bona est lectio. itaque omnis modus finitus potest per hunc interpretari, ut si dicam lego, quid indicaui? legere me; lege, quid imperaui? legere te; utinam legerem, quid optaui? legere; cum legam, uenio, quid iunxi? prius legere post uenire. gerundia quoque uel participialia, cum parapud Graecos, nos utimur in di terminatione, quae similis est genetiuo nominis, legendi,
Abbreviated transcription (Latin):
a ea a a aaxeu. elausus sit ł esto. lcebea ie⁊ co. Qđ autꝰ ui pͣt̃iti habeat. huiꝰce¬
modi c̃structio. ostendt̃ subiunctiua pt̾i ꝑfecti. quȩ similit᷑ ꝓferunt᷑ in passiua
declinatiõe. ut amatꝰ sĩ. amatꝰ sis. Ergo si amatꝰ sit in subiunctiuo pñ ẽ tp̾ris.
ĩꝑatĩ tͣcia ꝑsona similis ẽ. in om̃i ẽiugatioẽ tͣciȩ ꝑsonȩ subiunctiui. ut am&.
doceat. legat. amet᷑. doceat᷑. legat᷑. Et in passis quidẽ &. in similibꝰ ħ possuoꝰ
dr̃e. In actiuis uͦ ł neutris nullomͦ nisi participia pt̃i habeant: Optat̾s aũt
ignotis rebꝰ pͣcari. ut facta ante nob̃ possint in noticiã uenire. ut si filio meo
rome in pͣsenti degente optans dicã. utinã rome filiꝰ meus legiss& aucto.¬
res. ꝓpt᷑ qͦs nẽ ibi morat᷑. Utinã ꝓfectꝰ e̾et romã. ante.xxx.dies. Possumꝰ tñ h

Expanded text:
uim praeteriti habet huiuscemodi constructio, ostendunt subiunctiua praeteriti perfecti, quae similiter proferuntur in passiua declinatione, ut amatus sim sis sit. ergo si amatus sit in subiunctiuo praeteriti est temporis, i tertia persona similis est in omni coniugatione tertiae personae subiunctiui, ut amet, doceat, legat, ametur, doceatur, legatur; et in passiuis quidem uel similibus hoc possumus dicere, in actiuis uero uel neutris nullo modo, nisi participia praeteriti habeant. optatiuus autignotis rebus precari, ut facta esse ante nobis poterint in notitiam uenire, ut si, filio meo Romae in praesenti degente, optans dicam utinam Romae filius meus legisset auctores, propter quos nunc ibi moratur; utinam profectus esset Romam ante triginta dies. possumus tamen hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tũ fuit. Et indicats qͥdẽ modꝰ om̃ia ht̃ tp̃ra. quippe eomͦ om̃ia quȩ egimꝰ. ł
agimꝰ. ł acturi sumꝰ. absq ullo ĩpedim̃to indicamꝰ: Imꝑats uͦ p̃sens. & futurũ

Expanded text:
tum fuit. et indicatiuus quidem modus omnia habet tempora, quippe eo modo omnia, quae egimus uel tum fuit. et indicatiuus quidem modus omnia habet tempora, quippe eo modo omnia, quae egimus uel agimus uel acturi sumus, absque ullo impedimento indicamus. imperatiuu
Abbreviated transcription (Latin):
Nec mirũ tã late patereꝰ pͥtͣm̃ tẽpꝰ. cũ in noticiã nr̃am nichil sic naturaliter.
diuisert̃ in qͥbꝰdã u̾b. in futurũ insinitũ. ut Zioo caie. ⁊ioreai. & paulo
fu̾ti nat᷑a. ꝗ̃ om̃ino incerta ẽ. sĩplici in eo uoce utunt᷑ neo finiunt fpatium
fut̾i. Est aũt supͣdictoꝵ tp̃rũ q̃dã cognatio int̾ se. S antequã de ea dicamꝰ.
partim᷑ . Nichil enĩ certꝰ ut dictũ ẽ ad notitiã nr̃am potest uenire. quã gesta ꝑ
diu̾sũ tp̃ris spaciũ p̃rĩtis facile enĩ dinoscit᷑. utrũ multo ante an nuꝑ sint fac̾ta.
an cẽꝑint qͥdẽ. nec dũ tñ sit ꝑfecta. ltaq qđ accidit ipsis rebꝰ quas agimꝰ. nom̃ tpri
res ꝑfecta ostendit᷑. Instans aũt indiuiduũ ẽ. qđ uix stare potest. Unde a qͥbꝰdam
ñ potest. fut̾m qqͣ cũ incertũ sit ut ostendimꝰ &. infinitũ. utrũ paulo post an
multo erit ñ potuit discretis qͥbꝰdã finibꝰ declinatiõis uti. ltaq una uoce ẽten¬

Expanded text:
nec mirum tam late patere praeteritum tempus, cum in notitiam nostram nihil sic naturaliter diuiserunt in quibusdam uerbis in futurum infinitum, ut τύψομαι, et paulo futuri natura, quae omnino incerta est, simplici in eo uoce utuntur nec finiunt spatium futuri. est autem supra dictorum temporum quaedam cognatio inter se: sed antequam de ea dicamus partimur. nihil enim certius, ut dictum est, ad notitiam nostram potest uenire, quam gesta per diuersum temporis spatium praeteriti. facile enim dinoscitur, utrum multo ante an nuper sint facta an coeperint quidem, necdum tamen sint perfecta. itaque res perfecta ostenditur. instans autem indiuiduum est, quod uix stare potest. unde merito a qllegi non potest. futurum quoque cum incertum sit, ut ostendimus, et infinitum, utrum paulo post an multo erit, non potuit discretis quibusdam finibus declinationis uti. itaque una uoce conten
Abbreviated transcription (Latin):
aĩ quȩ occurrert᷑ memorie de uaria u̾boꝵ sigͣcatiõe tractata st̃. nc̃ de
tp̃re dicamꝰ. Tẽpꝰ accidit u̾bo. ad diu̾si actꝰ sig̃cationẽ accõmodatũ qd̃ sa
plerũq ostendit᷑ ł in pͥncipalibꝰ E in penultimis declinatiõis litteris
litt̾is. tp̃ra uͦ ut dictũ ẽ. in pͥncipalibꝰ & in penutumis. laq cũ nõis declinafis
in fine solo moueat᷑. u̾bi. & in fine & in medio plerũq &. in pͥncipio inuenit᷑

Expanded text:
am quae occurrerunt memoriae am quae occurrerunt memoriae dit uerbo ad diuersi actus significationem accommodatum, quod plerumque ostenditur uel in principalibus uel in paenultimis declinationis literis, literis, tempora uero, ut dictum est, in principalibus uel in paenultimis. itaque, cum nominis declinatio in fin