comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Redd̃it᷑. e portu hauita mouit it̃
Solu̾et in speculis oĩs abidoc erat.
N õ potam celare meos uelud añ parẽtes
Q̃ q tegi uolumꝰ ñ latuiss amor.
so tͥ formosã porriget illa manũ.
Forsitan admotis ⁊̃ tang̾e labellis
Rũpe dũ niueo uincłã dence uoler
Ha ꝗͣto mallẽ ꝗͣ scber illa nataret
Meq ꝑ assuetas sedula ferret aqͣs.
Aptior illa gindã ꝑ lacido dare t̾ib̾a ponto
÷ tñ ⁊ sens ⁊ apra ministͣ᷑ mei
Septima nox agit᷑ spatiũ in lõgiꝰ anuo
Sollicitũ naucis ut mare feruet aqͥs.
hisego si uidi młcentẽ pectora sõnũ
Noctibꝰ insani sit mora lõga freti.
Rupe sedõs aqͥla specto tua litera tͥstis
⁊ iua ñ poss im conge mente fermr.
Termͥ deposita÷ in sicca uestis harena.
tex griue tẽptaui caiꝑe nudus ter
Obstitit iiceptis tumidũ uiueuilibꝰ eqͦr
Mersit ⁊ aduersis ora natantis aqiis
A tu de tapidis iansuetissime uentis
Quid mẽc eta p̾lia mente geris:

Expanded text:
Redditur, e portu navita movit iter; Solveret, in speculis omnis Abydos erat. Non poteram celare meos, velut ante, parentes, Quemque tegi volumus, non latuisset amor.  formosam porriget illa manum. Forsitan admotis etiam tangere labellis, Rumpere dum niveo vincula dente volet.' uanto mallem, quam scriberet, illa nataret, Meque per adsuetas sedula ferret aquas! Aptior illa quidem placido dare verbera ponto; Est tamen et sensus apta ministra mei. Septima nox agitur, spatium mihi longius anno, Sollicitum raucis ut mare fervet aquis. His ego si vidi mulcentem pectora somnum Noctibus, insani sit mora longa freti! Rupe sedens aliqua specto tua litora tristis Et, quo non possum corpore, mente feror. Ter mihi deposita est in sicca vestis harena; Ter grave temptavi carpere nudus iter — Obstitit inceptis tumidum iuvenalibus aequor, Mersit et adversis ora natantis aquis. At tu, de rapidis inmansuetissime ventis, Quid mecum certa proelia mente geris?
Abbreviated transcription (Latin):
astis erit calidonis aꝑ. nã scimꝰ ut illo
sit mag̃ ĩnatũ seua reꝑta parens
Testis ⁊ acteon qͦndã fera c̾dit᷑ illis
Ipẽ dedit leto cũ qͥbꝰ ante feras
Queq suꝑba parẽs soro ꝑ corpꝰ aborto
Nc̃ q migdonia flebił astat humo.
Hei i cidiꝓpe. tͥmeo tͥ dic̾e̾ uerũ
qe uidar causa falla mouere mea.
C ensulit ip̃a tibs neu sis ꝑiura labocat
i salu̾a salua te cup̃ ẽẽ fide.
INdee ut quoti dite ꝑlco. tiiuor

Expanded text:
stis erit Calydonis aper, sic saevus, ut illo Sit magis in natum saeva reperta parens. Testis et Actaeon, quondam fera creditus illis, Ipse dedit leto cum quibus ante feras; Quaeque superba parens saxo per corpus oborto Nunc quoque Mygdonia flebilis adstat humo. Ei mihi! Cydippe, timeo tibi dicere verum, Ne videar causa falsa monere mea; Consulit ipsa tibi, neu sis periura, laborat, Et salvam salva te cupit esse fide. Inde
Abbreviated transcription (Latin):
Q ui sibi notꝰ erieł solus sapsent amabit
atq opꝰ adñites exigẽt oẽ sitas¬
O ui fãciẽ nat̾a dẽdit spectes dab illa ⁊̃ stas fait¬
cui tolor:. hui̾o si pe parẽte itubeta
Qui sermone placet ta cit᷑na silẽtia uitetns
ꝯui canit Apte canat qͥ bibita ad̾te bibat
s neq declamẽt iedio smone dis i
nec sua ñ san scͥpta poeta legat
Sie monunit phebꝰ. phebo paretẽ moẽti
certa dei sacro ÷ ħ in ore fides
Ad pͥora uocor. qͥsqͥs sapier̃ amabituit nili¬
^uincet. ⁊ e nr̃a ꝗd petiti arce feretus I un

Expanded text:
Qui sibi notus erit, solus sapienter amabit, Qui sibi notus erit, solus sapienter amabit, Atque opus ad vires exiget omne suas. Cui faciem natura dedit, spectetur ab illa: Cui color est, umero saepe patente cubet: Qui sermone placet, taciturna silentia vitet: Qui canit arte, canat; qui bibit arte, bibat. Sed neque declament medio sermone diserti, Nec sua non sanus scripta poeta legat!' Sic monuit Phoebus: Phoebo parete monenti; Certa dei sacro est huius in ore fides. Ad propiora vocor. Quisquis sapienter amabit Vincet, et e nostra, quod petet, arte f
Abbreviated transcription (Latin):
tmere uires ⁊ rude corpꝰ erat
Silua domꝰ fuãt. cibꝰ ħba. cubilia frõdes
Iã q du nulli cognitꝰ alt̃ erat
blanida trunes aios fert᷑ mollisso uoluptas
cõstetãnt uno femiã uirq loco.
Q uid facen̾t ip̃i nłło didice magistos
Arte uenꝰ nulla dulce ꝑegit opꝰ.
Ales ht qd̾ amat. cũ ͦ sua gaudia ũgat
Inuenit ĩ media semĩa piscis aq
Cerua parẽ segt. serpens serpẽte tenet᷑
heret adult̾io cũ cane nexa canis.
L eta salit᷑ ouis. tauro q leta iuuẽca ÷
Sustin. ĩmũdũ sima capella. marem.
n furias agitant᷑ eq̃ spatio q remore
ꝑ loca. diuiduos ãne secũt᷑ equos
G age ⁊ irate medicͤamia fartia p̃be ant
illa feri requiẽ sola doloris hñt
I lla machaonios suꝑant medicamĩa suecos
his ubi pecearis restituendus erie
¶Hec ego cũ canem subito manifestus apallo
Mõuit maurate pollice fila Nre
Itnanib laurꝰ sacrisiceueta inpillico
laurꝰ harat uates. ille uidẽsꝰ erat adit

Expanded text:
merae vires et rude corpus erat; Silva domus fuerat, cibus herba, cubilia frondes: Iamque diu nulli cognitus alter erat. Blanda truces animos fertur mollisse voluptas: Constiterant uno femina virque loco; Quid facerent, ipsi nullo didicere magistro: Arte Venus nulla dulce peregit opus. Ales habet, quod amet; cum quo sua gaudia iungat, Invenit in media femina piscis aqua; Cerva parem sequitur, serpens serpente tenetur, Haeret adulterio cum cane nexa canis; Laeta salitur ovis: tauro quoque laeta iuvenca est: Sustinet inmundum sima capella marem; In furias agitantur equae, spatioque remota Per loca dividuos amne sequuntur equos. Ergo age et iratae medicamina fortia praebe: Illa feri requiem sola doloris habent: Illa Machaonios superant medicamina sucos: His, ubi peccaris, restituendus eris. Haec ego cum canerem, subito manifestus Apollo Movit inauratae pollice fila lyrae. In manibus laurus, sacris inducta capillis Laurus erat; vates ille videndus adit.
Abbreviated transcription (Latin):
ominea tardas fallimꝰ arte moras
ud loquar intẽa tã lõgo tẽpore qsris
il nͥ leandri nom̃ in ore mẽo est
ue putes exisse domo m̾a gaudia nutrix
Nuigilant õs. ⁊ timet ill e suos
ne suis hũ̾is illũ depone uestes
gade iã pingui tingu̾e m̃bͣ putas:
nuit illa fore ñ nr̃a qd̾ oscła curet

Expanded text:
Feminea tardas fallimus arte moras. Feminea tardas fallimus arte moras. Quid loquar interea tam longo tempore, quaeris? Nil nisi Leandri nomen in ore meo est. 'Iamne putas exisse domo mea gaudia, nutrix, An vigilant omnes, et timet ille suos? Iamne suas umeris illum deponere vestes, Pallade iam pingui tinguere membra putas?' Adnuit illa fere; non nostra quod oscula curet
Abbreviated transcription (Latin):
A ut fora uos retinẽt aut uncte dona pabestre
flectitis aut freuo colla seqͥcis equi
N t̃ uolucre laq̃o ht̃ piscẽ ducius hamis
diluit᷑ posito serior hora mero
his ih sumotis. ł si minꝰ acͥt̃ urar
Quid faciam᷑ suꝑ p̃t̃ amare nichil
Qd suꝑ÷ facio teq o m̾a sola uoluptas
Aut ego cũ rara de te nutͥce susurro
Q tuũ miror causa moret᷑ it̃
Aut mare prospitiẽs odioso ꝯoita uẽto
Corripio u̾b equora pene cuis
aut iͥ seuitiã pailũ grauis unda remisit
posse qͥdẽ s te nolle uenire q̃ror
Dũq q̃ror lacme ꝑ amãtia lumia manãt
posice qͥs tremulo ꝯscia siccat anꝰ
Sepe tui specto si sit̃ ĩ litore passus
Ĩpositas taꝗ seruet harena noras
Ut ue rogem dete: scribã tͥ siqͥs abido
Uenĩt. aut q̃ro siqͥs abidon eat
Quid refam atiens de uestib oscła as tu
ttortit acra ⁊ noctis amatior hora
eribuit pulso sid̾a elara die
itaq u̾sato ducentes stamina fuso

Expanded text:
Aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrae, Aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrae, Flectitis aut freno colla sequacis equi; Nunc volucrem laqueo, nunc piscem ducitis hamo; Diluitur posito serior hora mero. HQuod faciam, superest praeter amare nihil. Quod superest facio, teque, o mea sola voluptas,Aut ego cum cana de te nutrice susurro, Quaeque tuum, miror, causa moretur iter; Aut mare prospiciens odioso concita vento Corripio verbis aequora paene tuis; Aut, ubi saevitiae paulum gravis unda remisit, Posse quidem, sed te nolle venire, queror; Dumque queror lacrimae per amantia lumina manant, Pollice quas tremulo conscia siccat anus. Saepe tui specto si sint in litore passus, Inpositas tamquam servet harena notas; Utque rogem de te et scribam tibi, siquis Abydo Venerit, aut, quaero, siquis Abydon eat. Quid referam, quotiens dem vestibus oscula, quta est et noctis amicior hora Exhibuit pulso sidera clara die, ae, Tortaque versato ducentes stamina fuso
Abbreviated transcription (Latin):
Istic ÷ aptũ nr̃e nauale carine
⁊ meliꝰ nłła stat ma puppis aqͣ
Illic me claudat boreas. nͥ dulce morari
tẽ pig̾ ad nandũ tẽ ego cautꝰ ero.
N ec faciã surdis ꝯuitia fluctibꝰ ulla
t riste natat᷑o nͨ q̃rar ẽẽ fretũ
Me parit̃ uenti teneãt teneriq lac̾ti
ꝑ cãs istic ĩpediar duas
Cũ patief hiep̃s remis ego corꝑis utar
lumen ĩ aspectu tu mͦ senꝑ habe
Iterea ꝓ me ꝑ noctet epła tecũ
Quã pretor ut minima ꝑseqͣr ip̃e mota.
HeRO Le Andro
Uam mͥ misisti u̾b leandre salutem
Ut possim missam rebꝰ hr̃e. Ueni
L onga mora ÷ nob̵ oĩs q̃ gaudia differt
da ueniã fasse ñ patienter amo.
Urimͣ igne pari s sũ tͥ uribꝰ ĩpar
fortꝰ ingeniũ suspicor ẽẽ uiris.
Ut corpꝰ tenis ita mẽs infirma puellis
desfitiã. ꝑui tenꝑis adde moram
Uos mͦ uenando mͦ ius geniale colendo
ponitis ĩ uaria tenꝑa lõga mora.

Expanded text:
Istic est aptum nostrae navale carinae, Istic est aptum nostrae navale carinae, Et melius nulla stat mea puppis aqua. Illic me claudat Boreas, ubi dulce morari est! Tunc piger ad nandum, tunc ego cautus ero, Nec faciam surdis convicia fluctibus ulla, Triste nataturo nec querar esse fretum. Me pariter venti teneant tenerique lacerti, Per causas istic inpediarque duas! Cum patietur hiemps, remis ego corporis utar; Lumen in adspectu tu modo semper habe! Interea pro me pernoctet epistula tecum, Quam precor ut minima prosequar ipse mora! Hero Leandro Quam mihi misisti verbis, Leandre, salutem Ut possim missam rebus habere, veni! Longa mora est nobis omnis, quae gaudia differt. Da veniam fassae; non patienter amo! Urimur igne pari, sed sum tibi viribus inpar: Fortius ingenium suspicor esse viris. Ut corpus, teneris ita mens infirma puellis — Deficiam, parvi temporis adde moram! Vos modo venando, modo rus geniale colendo Ponitis in varia tempora longa mora.
Abbreviated transcription (Latin):
Uelle quid÷ aliud fugientia prẽd̾e portia
spẽ q suo refugi fluminis ore sequi
⁊ me felicem ułłã uidebit hiẽps
Cũ q mirꝰ fumũ nil sit ꝗͣ uentus ⁊ unda
In uentis ⁊ aqͦ spes mã senꝑ erit
Estus adhue tũ÷. quid cũ m leserit equor
plias ⁊ arthophilax oleniũq pecꝰ¬
A. ut ego ñ noui ꝗͣ sũ tem̾ari. aut me
in freta ñ cautus tũ qͦ mitet amor
pignora polliciti ñ tͥ tar̃da dabo
Sit cumidũ paucis etiãnc̃ noctibꝰ equor
Ibe ꝑ inuitas exꝑiem aquas
A ut mͥ ꝯtinget felix audatia saluo
aut mors solliciti finis amoris erit
Optabo tñ uͥ ꝑtes expellat in illas
⁊ tenoãt por̾t᷑ naufraga m̃bra tuos
Flebis  tactuq meũ dignab̾e corpꝰ
⁊ mortis dices ħ ego cͥa fui
S cilicet ĩ teritꝰ offend̾is omine nr̃i
Desine. parde q̃ri. s ħit mare finiat irã
accedãt qͣso fac tua uota meis
Parce b̾ui nob̾ opꝰ÷ dũ tͣnfferor istuc
cũ tua ꝯtigero litora ꝑstet hiẽps

Expanded text:
elle quid est aliud fugientia prendere poma Spemque suo refugi fluminis ore sequi?Et me felicem nulla videbit hiemps, Cumque minus firmum nil sit quam ventus et unda, In ventis et aqua spes mea semper erit? Aestus adhuc tamen est. quid, cum mihi laeserit aequor Plias et Arctophylax Oleniumque pecus? Aut ego non novi, quam sim temerarius, aut me In freta non cautus tum quoque mittet amor; re, tempus, Pignora polliciti non tibi tarda dabo. Sit tumidum paucis etiamnunc noctibus aequor, Ire per invitas experiemur aquas; Aut mihi continget felix audacia salvo, Aut mors solliciti finis amoris erit! Optabo tamen ut partis expellar in illas, Et teneant portus naufraga membra tuos; Flebis enim tactuque meum dignabere corpus Et 'mortis,' dices, 'huic ego causa fui!' Scilicet interitus offenderis omine nostri, Desino — parce queri! sed uti mare finiat iram, Accedant, quaeso, fac tua vota meis. Pace brevi nobis opus est, dum transferor isto; Cum tua contigero litora, perstet hiemps!
Abbreviated transcription (Latin):
parce p̃cot teños corruꝑe febb artꝰ
Seruet facies ista pudenda in
hostibo nsiqͥs ne fias nt̃a repugnat
Sit q sit ut ualido re solet ẽẽ ma
t orqor er equo ł te nubt̃teł egra

Expanded text:
Parce, precor, teneros corrumpere febribus artus; Servetur facies ista fruenda mihHostibus et siquis, ne fias nostra, repugnat, Sic sit ut invalida te solet esse mihi! Torqueor ex aequo vel te nubente
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ego dũ specto colchos atq ultima põti
⁊ iuuenẽ possim suꝑare palemona nãdo
Mira q ꝗͣ subito reddidit ħba deũ
S epe ꝑ assiduos lãguẽt mã bͣchia motꝰ
UIxq ꝑ ĩmensas fessa tͣhunt᷑ aqͥas.
his ego cũ dixi p̃tiũ ñ uile laboris
Iã dñe uob̃ cosia tenẽda dabo.
ꝑtinꝰ illa ualẽt atq ĩ sua p̾mia tendũt
Ut celer eleo carce̾ missus equs
Ipse meos gͥ seruo qͥbꝰ uror amores
teq mag̃ celo digna puella sequor
Digna quidẽ celo s adhuc tellure morare.
Aut dit ad suꝑos hĩc mͥ qͦ sit iter cec̃
Nãq hic exigue misero ꝯtĩgis amanti
cũq mea fiũt tͣbida m̃te freta.
Non mmꝰ ħ nob̃ tã buis obstat aqua
An malĩ dubito toto ꝓcul orbe remotos
Quo ꝓpiꝰ nc̃ ⁊ flama ꝑpiore calesco

Expanded text:
ma Ponti, t iuvenem possim superare Palaemona nando Morsaque quem subito reddidit herba deum. Saepe per adsiduos languent mea bracchia motus, Vixque per inmensas fessa trahuntur aquas. His ego cum dixi: 'pretium non vile laboris, Iam dominae vobis colla tenenda dabo,' Protinus illa valent, atque ad sua praemia tendunt, Ut celer Eleo carcere missus equus. Ipse meos igitur servo, quibus uror, amores Teque, magis caelo digna puella, sequor. Digna quidem caelo es — sed adhuc tellure morare, Aut dic, ad superos et mihi qua sit iter! Hic es, et exigue misero contingis amanti, Cumque mea fiunt turbida mente freta. nus haec nobis tam brevis obstat aqua? An malim, dubito, toto procul orbe remotus Quo propius nunc es, flamma propiore calesco
Abbreviated transcription (Latin):
entaq dimotis brachia iactat aquis.
ꝑauea ꝙ c̃tacta ꝑfeci stamĩa t̾ra
an medio possis q̃rimꝰ eõ freto
⁊ m prospicmꝰ timidamͦ uoce p̾camͦ
U tibi det faciles utilis aura uias
Aurib int̾dũ uoces captamꝰ. ⁊ om̃em
aduentus strepitũ credimꝰ ẽẽ tui
Sic uͥ decepte pars ÷ mͥ maxͦ noctis
acta subit furti lumia fessa sopor
Forsitan ĩuitꝰ mecũ tñ ĩpbe dormis
Iã mͦ te uideor ꝓpe iã spectare natãtẽ
bͣchia nõ humis humida ferre meis
Ic̃ dare q̃ soleo madidis uelamĩa mẽbris
pectora nc̃ uicto nr̃a fouere sinu
ultaq p̾t̃ea lĩga reticent̾e nodesta
⁊ fecisse iuuat facta referre pudet
irimꝰ ocupidi tãdẽ coeamꝰ amãtes
Ne careãt uera gaudia nr̃a fide.
Cego tot uiduas exegi frigida uoctes
totiens ame lente natator ab es:
Est mare ꝯfiteor ñdũ tͣctabłe nanti
Nocte s ȩsterua lenior aura fuit

Expanded text:
entaque dimotis bracchia iactat aquis.' Paucaque cum tacta perfeci stamina terra, An medio possis, quaerimus, esse freto. Et modo prospicimus, timida modo voce precamur, Ut tibi det faciles utilis aura vias; Auribus incertas voces captamus, et omnem Adventus strepitum credimus esse tui. Sic ubi deceptae pars est mihi maxima noctis Acta, subit furtim lumina fessa sopor. Forsitan invitus mecum tamen, inprobe, dormisNam modo te videor prope iam spectare natantem, Bracchia nunc umeris umida ferre meis, Nunc dare, quae soleo, madidis velamina membris, Pectora nunc nostro iuncta fovere sinu Multaque praeterea linguae reticenda modestae, Quae fecisse iuvat, facta referre pudet.Firmius, o, cupidi tandem coeamus amantes, Nec careant vera gaudia nostra fide! Cur ego tot viduas exegi frigida noctes? Cur totiens a me, lente morator, abes? Est mare, confiteor, non nunc tractabile nanti; Nocte sed hesterna lenior aura fuit
Abbreviated transcription (Latin):
Sct bñ qͦfrendẽs ualle moret᷑ aꝑ
Iucupib noti frutices qui sꝰtins hamos
houit q̃ multo pisce natent᷑ aque
T u qͦ matĩam lõgo qͥ q̃ris amor i
Ante frequẽs quo sit q̃re puella loco
rapta q sic phrigio gͣia prella uiro ÷
t ot tibi tãq i dabit fortiosas roma puellas
hec ht̃ ut dicas qͥcqͥd ĩ orbe fuit
Gargara got segetes qͦt ht̃ methĩna racemos
equore eot. pistes. frõde tegũt᷑ aues
Quot celũ stpllas tot ht̃ tra roma ꝑuellas
Dat̃ ⁊ enẽẽ ꝯstat in urbe .ui.
S eu caꝑis pͥmis ⁊ adhuc crescentib annis
ante ocłos ueniet uera puella tuos
Siue cupis uiuenẽ. uuenes t mille placebũt
cogeris ⁊ uoti nescrꝰ eẽ tur
S eu te forte uiuat. sera ⁊ sapiẽtior etas

Expanded text:
Scit bene, qua frendens valle moretur aper; Scit bene, qua frendens valle moretur aper; Aucupibus noti frutices; qui sustinet hamos, Novit quae multo pisce natentur aquae: Tu quoque, materiam longo qui quaeris amori, Ante frequens quo sit disce puella loco.Raptaque sit Phrygio Graia puella viro, Tot tibi tamque dabit formosas Roma puellas, 'Haec habet' ut dicas 'quicquid in orbe fuit.' Gargara quot segetes, quot habet Methymna racemos, Aequore quot pisces, fronde teguntur aves, Quot caelum stellas, tot habet tua Roma puellas: Mater in Aeneae constitit urbe sui. Seu caperis primis et adhuc crescentibus annis, Ante oculos veniet vera puella tuos: Sive cupis iuvenem, iuvenes tibi mille placebunt. Cogeris voti nescius esse tui: Seu te forte iuvat sera et sapientior aetas
Abbreviated transcription (Latin):
hoc melior facti uului̾s auctor ero
Non ego phebe datas a te mͥ m̃tiar artes
dec nos aerie uoce mouem᷑ auis
Nec in sut uise. clio. clios q sorores
Seruanti petudes uallibꝰ ascra tuis
Usus opꝰ monet h. nati parete perito
era canã. ceptis mater amoris ades.
Este ꝑcul uitte tenues. ĩsigne pudoris
Q tegis medios instita lõga pedes
Nos uenerẽ tutã ꝯcessaq furta canemꝰ.
In q meo nullũ carmine cͥmen erit
Rancipio qd amare uelis reꝑire labora
Qui noua nc̃ pͥmũ miles ĩ dooma uenis
proximꝰ ħ labor ÷ placidã exorare puellã
tertiꝰ ut lõgo tenꝑe duret amor.
hic mod̾. ħ nr̃o signabit᷑ area curru
ħ erit admissa meta terenda rota.
Dũ licet ⁊ loris passim potes ire solutis
elige cui dicas tu mͥ sola places
H tibi r̃ tenues ueniet delapsa ꝑ auras
q̃renda ⁊ocłis apta puella turo
Scit bñ uenator c̾uis uͥ retia tendat

Expanded text:
Hoc melior facti vulneris ultor ero: Hoc melior facti vulneris ultor ero: Non ego, Phoebe, datas a te mihi mentiar artes, Nec nos aëriae voce monemur avis, Nec mihi sunt visae Clio Cliusque sorores Servanti pecudes vallibus, Ascra, tuis: Usus opus movet hoc: vati parete perito; Vera canam: coeptis, mater Amoris, ades! Este procul, vittae tenues, insigne pudoris, Quaeque tegis medios, instita longa, pedes. Nos venerem tutam concessaque furta canemus, Inque meo nullum carmine crimen erit. Principio, quod amare velis, reperire labora, Qui nova nunc primum miles in arma venis. Proximus huic labor est placitam exorare puellam: Tertius, ut longo tempore duret amor. Hic modus, haec nostro signabitur area curru: Haec erit admissa meta terenda rota. Dum licet, et loris passim potes ire solutis, Elige cui dicas 'tu mihi sola places.' Haec tibi non tenues veniet delapsa per auras: Quaerenda est oculis apta puella tuis. Scit bene venator, cervis ubi retia tendat,
Abbreviated transcription (Latin):
Utq cupis credi iemori te uĩdicat ira
talis in ypolito uix fuit illa suo
At melꝰ uirgo fauiss uirginis antis
Qͥs uieor parucos ne uelt eẽ mͥ Explicit¬
Iouis in ħoc ate poplo n nou amano
bie legat. et lecto carmi̾e doctꝰ amet
u leuis ciborus. Arte regendꝰ ãmor
nrib antomedon lentisq erat aptꝰ habenis
rehis in hemonia pupe magister erat
uen̾ artificẽ tenero p̾fecit amor
ciphis ⁊ antomedon dicar amoris ego
psilirtes puerũ tichara p̾fec̃ achillem.
aui ałos placida ꝯtudit arte feros
Qucotseuẜ sotios. totiẽs ext̾ruit hostes
credit᷑ ainosũ ꝑtimuisse Seneo.
Nuas ħ tori sensurus erat. posscẽte mag̃tro
yberib iuissas p̾buit ille mandys.d
achide chiron. ego sũ p̾ceptor amoris
Seuus ut̃q puer. natꝰ ut̃q dea est.
S tñ ⁊ tauri ceruix honeratur aratro
frena q inagnanimi dẽte terũ tur egui
pectora iactatas excutiat q faces
Quo me fixit amor q̃uo me uiolẽtiꝰ ubit.

Expanded text:
Utque cupis credi, memori te vindicat ira; Utque cupis credi, memori te vindicat ira; Talis in Hippolyto vix fuit illa suo. At melius virgo favisset virginis annis, Quos vereor paucos ne velit esse mihiiquis in hoc artem populo non novit amandi, Hoc legat et lecto carmine doctus ametArte leves currus: arte regendus amor. Curribus Automedon lentisque erat aptus habenis, Tiphys in Haemonia puppe magister erat: Me Venus artificem tenero praefecit Amori; Tiphys et Automedon dicar Amoris ego.Phillyrides puerum cithara perfecit Achillem, Atque animos placida contudit arte feros. Qui totiens socios, totiens exterruit hostes, Creditur annosum pertimuisse senem. Quas Hector sensurus erat, poscente magistro Verberibus iussas praebuit ille manus. Aeacidae Chiron, ego sum praeceptor Amoris: Saevus uterque puer, natus uterque dea. Sed tamen et tauri cervix oneratur aratro, Frenaque magnanimi dente teruntur equi; Pectora, iactatas excutiatque faces. Quo me fixit Amor, quo me violentius ussit,
Abbreviated transcription (Latin):
noĩa. despectis arguor ortus auis
St̃ ⁊ opes nob̾. St̃ ⁊ sñ cͥmi̾e mores¬
I anplius ytq nichil me tͥ inget. amor
A ppetẽs talẽ ł ñ iurata maritum
ħ tibi me in sonis iaculatͥx scribe phebe
ħ tibi me uigilans scrib̾e iussit amor
e quibꝰ altiꝰ mͥ iã nacuere sagite
alterꝰ noceat ne tͥ tela caue
Iũcta salus nra ÷ miserere mei q tui
ꝯuid dubitas unã ferre duobꝰ opem.
d̃ si ꝯtigerit cũ iã data signa sonabt̃
tinctaq uotiuo sanguie delos erit
a urea ponet᷑ mali felicis ymago
caq uersicłis scripta duobꝰ erit
Esfigie pomi testat᷑ acõtiꝰ hꝰ
qͣ fun̾it ĩ eo scripta fuisse. rata
Loñgior ĩfirmũ ne lass epła corsꝰ
clausa ꝙͦ cõsueto sit tibi fine. uale.
Csdipe AcoNCO¬
raret ne qͦs inscia lingua deos.
⁊ puto captasses itm̃ nͥ tit tu ip̃e fateris
pmissam scires me satis tẽ semel
Oinĩa cũ faciam. cũ deni pia tͦa diane
Illa tibi iusta plus tibi ꝑte fanet

Expanded text:
Nomina, despectis arguor ortus avis. Sunt et opes nobis, sunt et sine crimine mores; Amplius utque nihil, me tibi iungit Amor. Appeteres talem vel non iurata maritum;dus eram. Haec tibi me in somnis iaculatrix scribere Phoebe; Haec tibi me vigilem scribere iussit Amor; E quibus alterius mihi iam nocuere sagittae, Alterius noceant ne tibi tela, cave! Iuncta salus nostra est — miserere meique tuique; Quid dubitas unam ferre duobus opem? Quod si contigerit, cum iam data signa sonabunt, Tinctaque votivo sanguine Delos erit, Aurea ponetur mali felicis imago, Causaque versiculis scripta duobus erit: Effigie pomi testatur Acontius huius Quae fuerint in eo scripta fuisse rata. Longior infirmum ne lasset epistula corpus Clausaque consueto sit sibi fine: vale! Cydippe Aconraret ne quos inscia lingua deos. Et, puto, captasses iterum, nisi, ut ipse fateris, Promissam scires me satis esse semel. Omnia cum faciam, cum dem pia tura Dianae, Illa tamen iusta plus tibi parte favet,
Abbreviated transcription (Latin):
N e fieret pͥma pes tuiꝰ udus aqua
Excipis anplexii. feliciaꝙ oscła iũgis
O scła dis magnis tͣns mare digna peti.
be q tuis dẽptos humeris m tͣdis amictꝰ
⁊ madidã siccas equoris ĩbre comam
ꝯd̾ q in lum̃ ꝑ uada mõstrat ic.
Nõ maꝗ̃ illꝰ numari gaudia nocts
elles spõtiaci ꝙͣ maris alga potell
Quo buiꝰ spatiũ nob ad furta dabat᷑
hͦ mag̾ o aapiũ nie foret ilid inhers
Iuq fugat᷑a tithoni ꝯuige noctẽ.
p̃uꝰ aurore lucifer ortꝰ erat
⁊q̃ rim᷑ paruas noctib eẽ moras
a tqͦ ita cuetat monitu nitͥas amato
frigida deserta litora tͣre peto
d isgdum̃ flentes. repeto q ego uginis eqͦr
respitiẽs dñam dũ licet usq meã.
Sis fides uero ÷ ueniẽs huc et̃ natator

Expanded text:
Ne fieret prima pes tuus udus aqua. Excipis amplexu feliciaque oscula iungis — Oscula, di magni, trans mare digna peti! — Eque tuis demptos umeris mihi tradis amictus, Et madidam siccas aequoris imbre comam mihi lumen per vada monstrat iter. Non magis illius numerari gaudia noctis Hellespontiaci quam maris alga potest; Quo brevius spatium nobis ad furta dabatur, Hoc magis est cautum, ne foret illud iners. Iamque fugatura Tithoni coniuge noctem Praevius Aurorae Lucifer ortEt querimur parvas noctibus esse moras. Atque ita cunctatus monitu nutricis amaro Frigida deserta litora turre peto. Digredimur flentes, repetoque ego virginis aequor Respiciens dominam, dum licet, usque meam. Siqua fides vero est, veniens hinc esse natator
Abbreviated transcription (Latin):
Fluctib ĩmodicis athamãtidos eqͥra canẽt
Uixq man portu tuta carina suo.
h mare cũ pͥmũ de uirgine noĩa m̾sa
q̃ tenꝰ ẽ nauctũ tale fuisse puto
⁊ satis amissa locꝰ hic ĩfamis ab elle ÷
I nuidio phrrxo quẽ ꝑ freta tͥstia tutũ. piꝑi en¬
aurea lanigero uelle uexit oins
Nec tñ offm̃ petoris nauis q requiro
dũ mͦ qͦs fitidam corꝑe dentur aque.
a rte egeo nlłã det᷑ m copia nandi.
Idẽ nauigii nauita uector ero.
N on seqͣr aut elicen autiqͣ tixꝰ utit᷑ artois
publita ñ fat sid̾a noster amor.
Andromedon aliꝰ spectet clarã ue coronã
Queq mitat gelido parrasis ursa polo.¬

Expanded text:
Fluctibus inmodicis Athamantidos aequora canent, Vixque manet portu tuta carina suo; Hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa, Quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto. Est satis amissa locus hic infamis ab Helle, Invideo Phrixo, quem per freta tristia tutuAurea lanigero vellere vexit ovis; Nec tamen officium pecoris navisve requiro, Dummodo, quas findam corpore, dentur aquae. Parte egeo nulla; fiat modo copia nandi, Idem navigium, navita, vector ero! Nec sequor aut Helicen, aut, qua Tyros utitur, Arcton; Publica non curat sidera noster amor. Andromedan alius spectet claramque Coronam, Quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo
Abbreviated transcription (Latin):
N ec ꝑauo stigia nr̃o captant᷑ in unda
poma. nec ĩ mediis q̃rit᷑ humor aqͥs
Q uid tñ ħ refert si te ten ortꝰ ab ił
Cogit᷑ huic donui iupit̃ eẽ socet
H eu facinꝰ totis ĩ dignꝰ noctibꝰ ille
te tenz. anplexu ꝑfouit᷑q tuo¬

Expanded text:
Nec proavo Stygia nostro captantur in unda Nec proavo Stygia nostro captantur in unda Poma, nec in mediis quaeritur umor aquis. Quid tamen hoc refert, si te tenet ortus ab illis, Cogitur huic domui Iuppiter esse socer? Heu facinus! totis indignus noctibus ille Te ten
Abbreviated transcription (Latin):
Oecurrẽt donso tͥ t᷑ades ordie matres
Nec capient phrigias atͥa nr̃a nurꝰ
Net mͥ fas fuit spartei ꝯtẽpne urãm
Inqua tu nata es terra beata m̃
Ad talem formã ñ fac̃ iste lod
h anc faciẽ largis sine fine paratib uni
delitis q decet luxuriare nouis
C ũ uideas cultꝰ nr̃a de gente uiroꝵ
Qualẽ dardanidas credis hr̃e nuꝰ¬
D amͦ te facilẽ. nec dedignare marituor
Rure teraptaneo nata puella uirũ phrigẽ
UPhrix erat ⁊ nr̃o genitꝰ de sangui̾e̾. qui nc̃
cũ diis potando nectare miscet aquas¬
a p hrix erat aurore ꝯiũꝵ tñ abstulit illũ
extremũ noctis que d̾a finit iter
Phrix ⁊̃ anchises uolucrũ cͥ mat̃ amoꝵ
gaudet in ideis ꝯcubuisse iugis
N ecͦ puto collatis forma menelaꝰ ⁊ armis
Iudice te nob̾ añ ferendus erit
N ondabimꝰ certe socerũ tͥ clara fugantẽ
lumia qui t᷑pidos a dape u̾tat equos¬
ħ ec pͥamo pat̃ ÷ soceri de cede cruentꝰ

Expanded text:
Occurrent denso tibi Troades agmine matres, Occurrent denso tibi Troades agmine matres, Nec capient Phrygias atria nostra nurus. Nec mihi fas fuerit Sparten contemnere vestram; In qua tu nata es, terra beata mihAd talem formam non facit iste locus. Hanc faciem largis sine fine paratibus uti Deliciisque decet luxuriare novis. Cum videas cultus nostra de gente virorum, Qualem Dardanias credis habere nudo te facilem, nec dedignare maritum, Rure Therapnaeo nata puella, Phrygem. Phryx erat et nostro genitus de sanguine, qui nunc Cum dis potando nectare miscet aquas. Phryx erat Aurorae coniunx, tamen abstulit illum Extremum noctis quae dea finit iter. Phryx etiam Anchises, volucrum cui mater Amorum Gaudet in Idaeis concubuisse iugis. Nec, puto, conlatis forma Menelaus et annis Iudice te nobis anteferendus erit. Non dabimus certe socerum tibi clara fugantem Lumina, qui trepidos a dape vertat equos; Nec Priamo pater est soceri de caede cruentus
Abbreviated transcription (Latin):
Nec uenꝰ extoo nr̃a fuiss inhers
Uel mͥ uirg̾itas eẽt libata. ꝑ illud
qd̃ pota̾t salua airginitate rapi
Da m te q̃ sit paridis ꝯstantia nosces
Flãma rogi flãmas finet una mas
p̾pasui reginis ego te. q̃ max̾a quõdã
pollicita ÷ nob nupta soror ꝙͥ iouis
N ec piget aut unꝗͣ stulte elegisse udeba
ꝑmant ĩ uoto mens m̾a firma suo
s ꝑem mͦ ne nr̃am fieri panare caducã
dep̾cor. O tanto digna labore pet
Non ego ꝯiugiũ generose degener opto
Nec m̾a c̾de mͥ tpit̾ uxor eris
P lerida si q̃ris in nr̃a gente iouem q
Inuenies medios ut taceamꝰ auos
Scept parens asie qua nlła beatior hora ÷
finib ĩmensis uix su̾beunda denet
Innua̾s urbes atq aurea tecta indebis
Queq suos dicas tenpla decere deos
I lion aspities. firmataq t᷑rib altis
Menia. phebȩe facta canore lyrȩ.
Q uid tͥ de turba narrẽ nũo q uiroꝵ
Uix popłm tellus sustin illa Suuor

Expanded text:
Nec Venus ex toto nostra fuisset iners. Nec Venus ex toto nostra fuisset iners. Vel mihi virginitas esset libata, vel illud Quod poterat salva virginitate rapi. Da modo te, quae sit Paridis constantia, nosces; Flamma rogi flammas finiet una meas. Praeposui regnis ego te, quae maxima quondam Pollicita est nobis nupta sororque Iovis; Nec piget, aut umquam stulte legisse videbor; Permanet in voto mens mea firma suo. Spem modo ne nostram fieri patiare caducam, Deprecor, o tanto digna labore peti! Non ego coniugium generosae degener opto, Nec mea, crede mihi, turpiter uxor eris. Pliada, si quaeres, in nostra gente Iovemque Invenies, medios ut taceamus avos; Regna parens Asiae, qua nulla beatior ora est, Finibus inmensis vix obeunda, tenet. Innumeras urbes atque aurea tecta videbis, Quaeque suos dicas templa decere deos. Ilion adspicies firmataque turribus altis Moenia, Phoebeae structa canore lyrae. Quid tibi de turba narrem numeroque virorum? Vix populum tellus sustinet illa suum.
Abbreviated transcription (Latin):
A ttulimꝰ flãmas. ñ hic ĩuenimꝰ illas.
he mͥ tam lõge ca̾ fuere Uie
Sisueq tͥstis hiẽp̃s. s nos huc appulit error
tenaris ÷ classi t̾ra petita meẽ
Hec me crede fretũ merces portante carina
fuid̾e. quas habeo dii tueant᷑ opes.
N et uenio gͣias ueluti spectator ad uobes
opida sũt regni diuitiora mei.
t e peto quã pepig̃ le cit uenꝰ aurea nr̃o
te priꝰ optaui ꝗͣ it nota fores
ante cuos aĩo uidi ꝗͣ lumĩe uultꝰ.
prima fuit uultꝰ ñtia fama tui
C redis ⁊ ħ nob̾ minor ÷ tua gła uero.
famaq de fornia pene maligna fuit
⁊ uisa ÷ tanto digna rapina uiro
More tue gentis nitida dũ nuda palest᷑
ludis ⁊ es nudis femia mixta uiris
Q d rapuit laudo miror ꝙ reddidit ũꝗͣ
ta bona ꝯstant᷑ p̾da tenenda fuit.
Añ recessisset capͥ ħ c̃uice cruẽta
Qͣ tu de thalamis ext̾herere in eis
Te ne manꝰ unꝗͣ nr̃e dimite̾ uellẽt
tene meo pate ruuius abire Sinu

Expanded text:
Attulimus flammas, non hic invenimus, illas. Attulimus flammas, non hic invenimus, illas. Hae mihi tam longae causa fuere viae, Nam neque tristis hiemps neque nos huc appulit error; Taenaris est classi terra petita meae. Nec me crede fretum merces portante carina Findere — quas habeo, di tueantur opes! Nec venio Graias veluti spectator ad urbes — Oppida sunt regni divitiora mei. Te peto, quam pepigit lecto Venus aurea nostro; Te prius optavi, quam mihi nota fores. Ante tuos animo vidi quam lumine vultus; Prima tulit vulnus nuntia fama tuic nobis! — minor est tua gloria vero, Famaque de forma paene maligna tua eEt visa es tanto digna rapina viro, More tuae gentis nitida dum nuda palaestra Ludis et es nudis femina mixta viris. Quod rapuit, laudo; miror, quod reddidit umquam. Tam bona constanter praeda tenenda fuit. Ante recessisset caput hoc cervice cruenta, Quam tu de thalamis abstraherere meis. Tene manus umquam nostrae dimittere vellent? Tene meo paterer vivus abire sinu?
Abbreviated transcription (Latin):
anc tibi pͥamides mito ledea salutẽ
Quȩ tridui sola te in dante potest¬
⁊ loquar: an flãme ñ ÷ apꝰ indice note:
⁊ plusꝗͣ uellem iã m̃s extat amor.
Ille quidẽ lateat malim dũ tẽꝑa dont᷑
letitie iꝑetos ñ habit᷑a metus
S ⁊ male dissimulo qͥs ⁊ celaui̾t iguem
lumĩe qui senꝑ ꝑdit᷑ ip̃e uo
Si tã expedas uocem qͦ rebꝰ ut addam
uror habes aĩ ñtia u̾ba mei
S̾pem fac̃ h recipi me q posse modo
Q ue rata sit. nec te frustra ꝓmisit̾ opto
ħ mͥ qd̾ suasit mat̾ amoris iter
Namq ego diuino monitu. ne nescia petces
Ad uehor. ⁊ cepto ñ leue num̃ ad est
pͥ mia magna quidẽ s ñ ĩdebtta posco
pollicita ÷ thalamo te citherea meo
hac duce sigeo dubias alitore feri
lõga feraclea ꝑ freta pupͤ uias.
Illa dedit faciles auras. uentosq scd̾os
In mare ii mirũ Ius ht̃ orta mari
ꝑstet ⁊ ut pelagi sic pectoris adui.et estum
deferat in portꝰ ⁊ mã uota suos

Expanded text:
anc tibi Priamides mitto, Ledaea, salutem, Quae tribui sola te mihi dante potest. Eloquar, an flammae non est opus indice notae, Et plus quam vellem iam meus extat amor? Ille quidem lateat malim, dum tempora dentur Laetitiae mixtos non habitura metus, Sed male dissimulo; quis enim celaverit ignem, Lumine qui semper proditur ipse suo? Si tamen expectas, vocem quoque rebus ut addam — Uror! habes animi nuntia verba mei. Spem facit, hoc recipi me quoque posse modo. Quae rata sit, nec te frustra promiserit, opto, Hoc mihi quae suasit, mater Amoris, iter; Namque ego divino monitu — ne nescia pecces — Advehor, et coepto non leve numen adest. Praemia magna quidem, sed non indebita, posco; Pollicita est thalamo te Cytherea meo. Hac duce Sigeo dubias a litore feci Longa Phereclea per freta puppe vias. Illa dedit faciles auras ventosque secundos — In mare nimirum ius habet orta mari. Perstet et ut pelagi, sic pectoris adiuvet aestum; Deferat in portus et mea vota suos.
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ ma rusticitas excutienda foret.
Utilis int̃dũ ÷ ip̃is ĩiuria passis
sic c̾te felix eẽ coacta forem
Cũ nouus ÷ potiꝰ cepto pugnemꝰ amori
Flãma retens parua spausa resedit aqͦ.
Cextꝰ in hospit̾ib ñ ÷ amor. errat uͥ ĩpe
cũ ꝙ nich speres firmꝰ eẽ. fugit.
U siphile testis. testis minoia uirgo ÷
In ñ exibitis utͣq iusta thorit
T u qͦ dilectã młtos infide ꝑ annos
diceris oenonen destituisse tuam
N ec tñ ip̃e negas. ⁊ nob oĩã de te
gre̾ si nescis max cura fuit
Adde qd̃ ut cupias astã ĩ amore man̾e
hͣ potes. expediut iã tua uela phriges
D ũ loq̃ris metͣ dã nox sͦꝑata parat᷑
Qui ferats ĩ patͥã iã ł uentus erit
C ursibꝰ in mediis nouitatis pleuarelĩques
gaudia. cũ uẽtis nr̃ abibit amor.
A n seqͦr ut suades: laudataq ꝑgama uisã
ꝑnurꝰ ⁊ magui laꝯmodoutisero.
N on ita ꝯtẽptio uolucͥs p̾conia fame
Uͥ ꝑbris t̾ras ĩpleat illa meis

Expanded text:
Vi mea rusticitas excutienda fuit. Vi mea rusticitas excutienda fuit. Utilis interdum est ipsis iniuria passis. Sic certe felix esse coacta forem. Dum novus est, potius coepto pugnemus amori! Flamma recens parva sparsa residit aqua. Certus in hospitibus non est amor; errat, ut ipsi, Cumque nihil speres firmius esse, fugit. Hypsipyle testis, testis Minoia virgo est, In non exhibitis utraque lusa toris. Tu quoque dilectam multos, infide, per annos Diceris Oenonen destituisse tuam. Nec tamen ipse negas; et nobis omnia de te Quaerere, si nescis, maxima cura fuit. Adde, quod, ut cupias constans in amore manere, Non potes. expediunt iam tua vela Phryges; Dum loqueris mecum, dum nox sperata paratur, Qui ferat in patriam, iam tibi ventus erit. Cursibus in mediis novitatis plena relinques Gaudia; cum ventis noster abibit amor. An sequar, ut suades, laudataque Pergama visam Pronurus et magni Laumedontis ero? Non ita contemno volucris praeconia famae, Ut probris terras inpleat illa meis.
Abbreviated transcription (Latin):
In nr̃i s ocłos uultio ẽs reor
At tu dissimula n si desiste mauis
S cͦ desistas dissimulare potes
ꝙͣ pͥmũ dixi. fac redit᷑us eas
Uir denui risũ quẽ dũ ꝯpesce̾ luctor
Nil illi potui dic̾e̾. p̾ter erit
Uela qd cretens uentis dedit ille scdis
S tu ũ io eũcta plicere puta
⁊ meliꝰ fame u̾ba dedisse fuit
Nec qd̵ ab est hͥ me tet̾ mirare relictam
Moribꝰ ⁊ uite credidit ip̃e meẽ
De facie metuit. uite ꝯfidit. ⁊ illũ
securũ ꝓbitas. forma timere fac̃.
t enꝑa ne ꝑeant ult᷑ data p̾cipis. Utq
sinplicis utam᷑ ꝯmoditate uirs
⁊ lib ⁊ timeo. nͥ adhuc exacta uoluptas
est satis. Iu dubio pectora nr̃a labant.
I uir abest nob̾ ⁊ tu sñ ꝯuige dornis
Inq uicẽ tua me. te ma forna capit
⁊ lõge noctes ⁊̃ sermone coimus.
⁊ tu me misam blaudꝰ. ⁊ una domꝰ
⁊ pereã si ñ ĩutant omĩa culpao
Tescio qͦ tardor s tñ ip̃a metu
Qd̾ male ꝑsuades. utiuã bñ coge posses

Expanded text:
ris oculos vultibus esse reor. At tu dissimula, nisi si desistere mavis! Sed cur desistas? dissimulare potes. m,' dixi, 'fac rediturus eas!Vix tenui risum, quem dum conpescere luctor, Nil illi potui dicere praeter 'erit.' Vela quidem Creten ventis dedit ille secundis; Sed tu non ideo cuncta licere puta! melius famae verba dedisse fuit. Nec, quod abest hic me tecum, mirare, relicta; Moribus et vitae credidit ille meae. De facie metuit, vitae confidit, et illum Securum probitas, forma timere facit. Tempora ne pereant ultro data praecipis, utque Simplicis utamur commoditate viri. Et libet et timeo, nec adhuc exacta voluntas Est satis; in dubio pectora nostra labant. Et vir abest nobis, et tu sine coniuge dormis, Inque vicem tua me, te mea forma capit; Et longae noctes, et iam sermone coimus, Et tu, me miseram! blandus, et una domus. Et peream, si non invitant omnia culpam; Nescio quo tardor sed tamen ipsa metu! Quod male persuades, utinam bene cogere posses!
Abbreviated transcription (Latin):
Qxbibulũ cͦuo ꝓscind̾e litꝰ arat᷑
pẽ q seqͥ coner. quã los ip̃e negat
dũ rudis ad uenis furtĩ. ułła q fidesẽ
fungitur olfitio lita nr̃a nouo
felices qͥbꝰ uxꝰ ad ego nescia renꝰ

Expanded text:
itus aratro, Spemque sequi coner quam locus ipse negat? Sum rudis ad Veneris furtum, nullaque fidelem Fungitur officio littera nostra novo. Felices, quibus usus adest! ego nescia rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Lec tn succense nimiuͣ mͥ c̾ditꝰ egre
larda sol magnis rebꝰ inẽẽ fides
priua mea ÷ gͥ uen̾iꝰ plaouisse uoluptas
proxima me uisã p̾mia sũma tibi¬
ł et te palladios nͦ de uinonis honores
auditis helene p̾posuisse bonis
Ergo ego sũ utꝰ. ego sũ tͥ nobile bellũ
ferrea sũ siñ h ego pectꝰ amem.
farea cde mͥ ñ sũ s amare recuso pugno¬

Expanded text:
succense, nimium mihi creditus aegre; Tarda solet magnis rebus inesse fides. Prima mea est igitur Veneri placuisse voluptas; Proxima, me visam praemia summa tibi, Nec te Palladios nec te Iunonis honores Auditis Helenae praeposuisse bonis. Ergo ego sum virtus, ego sum tibi nobile regnum! Ferrea sim, si non hoc ego pectus amem. Ferrea, crede mihi, non sum; sed amare
Abbreviated transcription (Latin):
O decus. O p̾sens geminoꝵ gła fũm
Aut ego sigeos repetã te ꝯuige portꝰ
aut ego cenaria ꝯtegar exul humo.
Non ma̾ st̃ sũma leuiter districta sagita
pectora. descendit uulnꝰ ad ossa meũ
H m nã repeto foreu celeste sagita
figar. erat uerax uaticiata soror
Parce datũ fatii hꝰclene ꝯtẽpn̾e amorẽ
Sic ħas faciles ĩ tua uota deos
excipe me lecto nocte silẽte tuo
An pudet: ⁊ metius uenem cemã remaritã
casta q legitimi fałłe iura thor
hanimiũ siplex helene ne pꝰtica dicã
hanc faciẽ sũlpa posse carere putas:
Aur faciẽ mutes. Aut sis ñ dura neceẽ ÷
lis ÷ cũ forma magua puditicie
upic̃ his gaud gau̾d uenꝰ aurea furtis
ħ cibi nẽp̾e patrẽ furta ded̾e iouẽ
Uix fieri si sit ures ĩ semĩe amoꝵ  auoꝵ
⁊ iouis ⁊ lede filia casta potest
Casta tñ tũ sis. cũ te ma tͦia tenebit
⁊tua sim q̃so cͥmia solus ego
Nc̃ ea peceomꝰ q̃ coprigͣ horã iugał¬

Expanded text:
O decus, o praesens geminorum gloria O decus, o praesens geminorum gloria Aut ego Sigeos repetam te coniuge portus, Aut hic Taenaria contegar exul humo! Non mea sunt summa leviter destricta sagitta Pectora; descendit vulnus ad ossa meum! Hoc mihi — nam repeto — fore, ut a caeleste sagitta Figar, erat verax vaticinata soror. Parce datum fatis, Helene, contemnere amorem — Sic habeas faciles in tua vota deos! Excipe me lecto nocte silente tuo. An pudet et metuis Venerem temerare maritam Castaque legitimi fallere iura tori? A, nimium simplex Helene, ne rustica dicam, Hanc faciem culpa posse carere putas? Aut faciem mutes aut sis non dura, necesse est; Lis est cum forma magna pudicitiae. Iuppiter his gaudet, gaudet Venus aurea furtis; Haec tibi nempe patrem furta dedere Iovem. Vix fieri, si sunt vires in semine morum, Et Iovis et Ledae filia casta potest. Casta tamen tum sis, cum te mea Troia tenebit, Et tua sim, quaeso, crimina solus ego. Nunc ea peccemus quae corriget hora iuga
Abbreviated transcription (Latin):
Non semei ebrietas ÷ simulata michi
ꝑ dita st̾ memini tunica tua pectora scissa
atq acłis aditũ nuda dedere meis
ꝑ ectora ł puris nuubꝰ ł lacte. tuãq
ꝯplero matrẽ candidiora ioue.
Dũ stupeo uisis. Nã pocła forte teuebam.
tortilis a digitis excidit ansa meis.
Oscła si nate dedas. ego ꝑtinꝰ illa
heriniones tenero letuis ab ore culi
Et mͦ cantabam uetẽs resupinꝰ amores
⁊ mͦ ꝑ nutũ signa degenda dabam.
E t comitũ pͥmas climoneii. ethr̃ãq tuar̃
Ausus cũ blandis nuꝑ adire sonis
Que mͥ ñ aluid ꝗͣ formidare locute
Grantis medias deseruere p̾ces.
Ut tulit hypomenes ceneia p̾mia oͣsus
Uenit ut in phrigios hipodamia sinus¬
It ferus alcides acheloia cõrnua fregit
dũ pent anpleẜ deianira uos
Nrã ꝑ has leges audatia fortit̾ iss
to q mei scires ẽẽ laboyis. opꝰ.
N c̃ micħ nil suꝑest. nͥ te farmosa p̾cari
anꝑlecti q tuos si patiare pedes

Expanded text:
Non semel ebrietas est simulata mihi. Non semel ebrietas est simulata mihi. Prodita sunt, memini, tunica tua pectora laxa Atque oculis aditum nuda dedere meis — Pectora vel puris nivibus vel lacte tuamve Complexo matrem candidiora Iove. Dum stupeo visis — nam pocula forte tenebam — Tortilis a digitis excidit ansa meis. Oscula si natae dederas, ego protinus illa Hermiones tenero laetus ab ore tuli. Et modo cantabam veteres resupinus amores, Et modo per nutum signa tegenda dabam. Et comitum primas, Clymenen Aethramque, tuarum Ausus sum blandis nuper adire sonis, Quae mihi non aliud, quam formidare, locutae Orantis medias deseruere preces.— Ut tulit Hippomenes Schoeneida praemia cursus, Venit ut in Phrygios Hippodamia sinrus Alcides Acheloia cornua fregit, Dum petit amplexus, Deianira, tuos. Nostra per has leges audacia fortiter isset, Teque mei scires esse laboris opus. Nunc mihi nil superest nisi te, formosa, precari, Amplectique tuos, si patiare, pedes.
Abbreviated transcription (Latin):
Hostib eueniãt ꝯmunia talia nobtris
exꝑior posito qͣlia sepe mero.
Menbͣ suꝑiecta c̃ tua ueste fouer
O scła dã uero corã ñ dura daretis
Añ ocłos posui pocła sũpta meos
l umĩa depono cũ te tenet artiꝰ ille
crescit ⁊ in into lentꝰ in ore cibꝰ
Sepe dedi gemitꝰ. ⁊ te lascuia notaas
In gemitu risũ ñ tenuisse meo
S epe meã flãmã uolui ꝯpesce̾. at illa
creuit.⁊ hebrietas ignis in igne fuit
M łta q ne iudeã u̾sa c̃uice recũbo
S reuocas ocłos ꝓtinꝰ ip̃a ineos.
Q uid faciã dubito dolor ÷ m̃s illa uidere
S dolor a facie ÷ maior abrẽ ⁊ia
Qua licet ⁊ possũ uitor celare furere
S cũ apparet dissiiulatꝰ amor
N ec tͥ u̾ba damꝰ. sentis ma uuln̾o. sentis
atq utiuã soli sint ea nota tibi
ha quotiens lacͥmis uerientib orarefleꝯ¬
Ha quotiẽs alique narraui pet̾ amorẽ
Indeciũ q mei ficto sub uoĩe feg
ille eg si nescis ueiꝰ amator erã
Q uiti q ut possem u̾b petulantiꝰ uti

Expanded text:
Hostibus eveniant convivia talia nostris, Experior posito qualia saepe mero! Membra superiecta cum tua veste fovet. Oscula cum vero coram non dura daretis, Ante oculos posui pocula sumpta meos; Lumina demitto cum te tenet artius ille, Crescit et invito lentus in ore cibus. Saepe dedi gemitus; et te — lasciva! — notavi In gemitu risum non tenuisse meo. Saepe mero volui flammam compescere, at illa Crevit, et ebrietas ignis in igne fuit, Multaque ne videam, versa cervice recumbo; Sed revocas oculos protinus ipsa meos. Quid faciam, dubito; dolor est meus illa videre, Sed dolor a facie maior abesse tua. Qua licet et possum, luctor celare furorem; Sed tamen apparet dissimulatus amor. Nec tibi verba damus; sentis mea vulnera, sentis! Atque utinam soli sint ea nota tibi! A, quotiens lacrimis venientibus ora refle quotiens aliquem narravi potus amorem, Indiciumque mei ficto sub nomine feci! Ille ego, si nescis, verus amator eram. Quin etiam, ut possem verbis petulantius uti,
Abbreviated transcription (Latin):
Ne tu rapta time. ne nos fera bella seqͣnt᷑
ꝯcitet ⁊ iures g̾cia magna suas
T ot pꝰ adductis ⁊ q̃ repetita ꝑ arma ÷
Ii c̾de mͥ uanos ues ht̃ ista metꝰ.
N oĩe ceperũt aqͥlonis ericlida tͣtes
⁊ tuta a bello bistonis hora fuit.
P hasida pupe noua uex̾ pega seꝰ iason
lesa nͦ ÷ colcha tessala t̃ra many
Te qͦ qui rapint. rapuit minoida theseꝰ
Nulla tñ mitos c̾tas ad anma uocat
Terror in his ip̃o maior sol ẽẽ ꝑiclo
Finge tñ siuis ingens ꝯsurg̾e̾ bellũ
⁊ mͥ sũt uires ⁊ mã tela nocent
N ec plus atͥdes aĩ menelaus habebit
ꝙͣ paris. aut armis añferendꝰ erit
Pene puer çesis abducta arm̃ta recepi
hostib ⁊ cãm noĩs inde tuli

Expanded text:
Nec tu rapta time, ne nos fera bella sequantur, Concitet et vires Graecia magna suas. Tot prius abductis ecqua est repetita per arma? Crede mihi, vanos res habet ista metus. Nomine ceperunt Aquilonis Erechthida Thraces, Et tuta a bello Bistonis ora fuit; Phasida puppe nova vexit Pagasaeus Iason, Laesa neque est Colcha Thessala terra manu. Te quoque qui rapuit, rapuit Minoida Theseus; Nulla tamen Minos Cretas ad arma vocat. Terror in his ipso maior solet esse pericFinge tamen, si vis, ingens consurgere bellum — Et mihi sunt vires, et mea tela nocent.Nec plus Atrides animi Menelaus habebit Quam Paris aut armis anteferendus erit. Paene puer caesis abducta armenta recepi, Hostibus et causam nominis inde tuli;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ dabo quictas cenꝑe uicta manus
Qd petis ut furtĩ p̾sentes ista laqͥnicie
Scimꝰ. qͦd captes. colla quiũꝙ uoces
S nimiũ ꝓꝑas ⁊ adbuo tua messis ĩ ħba ÷¬
ħ mora fit uoto forsan amica tuo
le aNder hesto ꝰ
Icit abidemis quã mall here salutẽ
Si cadat ua maris sesta puella tibi
S i michi dii faciles ł st̃ ĩ amore scd̾i sra
Inuitis ocłis ħ ma u̾ba leges.

Expanded text:
Et dabo cunctatas tempore victa manus. Et dabo cunctatas tempore victa manus. Quod petis, ut furtim praesentes ista loquamur, Scimus, quid captes conloquiumque voces; Sed nimium properas, et adhuc tua messis in  mora sit voto forsan amica tuo.Leander Heroni Mittit Abydenus, quam mallet ferre, salutem, Si cadat unda maris, Sesti puella, tibi. Si mihi di faciles, si sunt in amore secundi, Invitis oculis haec mea verba leges.
Abbreviated transcription (Latin):
pussa÷ esonia ñ mĩnꝰ illa donio
I en erat oestes ad qũe despecta ueniret nm
ħipsea ꝑares calliopeꝙ soror
t ale nich timeo. s nec medea cimebat
fallit᷑ augurio spes bona sepe duo
O m̃ilꝰ ĩ uenies q̃ nc̃ iactant᷑ in alto
Nauibꝰ a porni lene fuisse fretũ
Fax qͦ me t̾ret. quã se popisse cruentã
ante diẽ partꝰ ÷ tua insa parens
I uacũ timeo noiitꝰ qͦs iqne pelasgo
Iliois arsurũ p̾monuisse ferut̃.
An fera centauris in dic̾e bella ioegirt
atͣcis emonios hipodamia uiros
Tu fore cã iusta lencũ menelaon inura
⁊ geminos fres tindareũq putas
Q uid bñ te iactas ⁊ fortia facta recenses
A u̾b̾ facies dissidet ista tuis
Apta magis ueni ꝗͣ st̃ tua corꝑa marti¬
⁊ b ella gerãt Alii tu pari senꝑ ama.
ħ tora quẽ laudas ꝑ te pugnare iubero
Militia ÷ oꝑis alta digna tui
h is ego si saꝑem pauloq audation eẽo
uterer. utat᷑ siq̃ puella Sapit
Aut ego deposito sapiã forrasse pudar

Expanded text:
st Aesonia num minus illa domo? Non erat Aeetes, ad quem despecta rediret, Non Idyia parens Chalciopeve soror. Tale nihil timeo — sed nec Medea timebat! Fallitur augurio spes bona saepe suo. Omnibus invenies, quae nunc iactantur in alto, Navibus a portu lene fuisse fretum. Fax quoque me terret, quam se peperisse cruentam Ante diem partus est tua visa parens; Et vatum timeo monitus, quos igne Pelasgo Ilion arsurum praemonuisse ferunt. An fera Centauris indicere bella coegit Atracis Haemonios Hippodamia viros — Tu fore tam iusta lentum Menelaon in ira Et geminos fratres Tyndareumque putas? Quod bene te iactes et fortia facta loquaris, A verbis facies dissidet ista tuis. Apta magis Veneri, quam sunt tua corpora Marti. Bella gerant fortes, tu, Pari, semper ama! Hectora, quem laudas, pro te pugnare iubeto; Militia est operis altera digna tuis. His ego, si saperem pauloque audacior essem, Uterer; utetur, siqua puella sapit — Aut ego deposito sapiam fortasse pudore