comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gula prope genera ditendi: Quid non tam fatileĩ nr̃is
oratoribꝯ possumꝰ iudicare qr scripta ex quibꝰ indicũ
fieri posset non multa sane uelinquerũt qua in grecis
ex quoꝵ scriptis cuiꝯq etatis q̃ dicendi xacio uoluptasq
fuerit intelligi põt. ¶Antiquissimi fere sunt quoru
quidẽ scripta. constant ꝑicles atq alcibiades et cade
etate tuchiclides. subtiles acuti brenes sentenciisq ma¬
gis ꝙͣ uerbis habundantes non potiusse accid̾e. ut unũ
genus eẽt ommiũ uͥ. aliquem sibi proponexẽt ad imi¬
tandũ ¶ Consecuti sunt hos crinas teramenes lsias mł¬
ta. Isxe scripta sunt nõ nulla tritie de terame¬
ne auduumꝰ omnes et tũ retinebãt illũ ꝑiclis succũ
s erant paulo uberiore filo ¶ Ecte tibi ẽ exortatus
ysocrates magr̃ istoꝵ ominũ ciuꝰ eludo tanꝙͣ ex equo
troiano ninumeri principes exierũt. Sed eoꝵ partĩ

Expanded text:
gula prope genera dicendi? Quod non tam facile in nostris gula prope genera dicendi? Quod non tam facile in nostris oratoribus possumus iudicare, quia scripta, ex quibus iudicium fieri posset, non multa sane reliquerunt, quam in Graecis, ex quorum scriptis, cuiusque aetatis quae dicendi ratio voluntasque fuerit, intellegi potest. Antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent, Pericles atque Alcibiades et eadem aetate Thucydides, subtiles, acuti, breves, sententiisque magis quam verbis abundantes: non potuisset accidere, ut unum genus esset omnium, nisi aliquem sibi proponerent ad imitandum. Consecuti sunt hos Critias, Theramenes, Lysias: multa Lysiae scripta sunt; non nulla Critiae; de Theramene audimus; omnes etiam tum retinebant illum Pericli sucum, sed erant paulo uberiore filo. Ecce tibi est exortus Isocrates, magister istorum omnium, cuius e ludo tamquam ex equo Troiano meri principes exierunt; sed eorum partim
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid amputẽ. Non eĩ põt ĩ eo succꝰ ẽẽ diuturnus
qd̾ nimis celexit̾ ẽ maturitatẽ exccutũ. uidi statim
aut ꝙ̃ uellet eligere. me quidẽ si audixet .L. crassu
qd̃ iste arxipuit᷑ et ita se se fcũeum cõfirmauit atq
tum iste accusauit.C. norbanumm defendẽte meiõ
ẽ credibile quiud interesse mͥ sit uisum nit̾ eun q
tum erat et qui anno ante fuerat. onmino in illud
genꝯ eũ erassi magnificũatq preclarum natuxa ip̃a
ducebat. Sed ad ea non satis profic̾e potuiss nisi eõdẽ
studio atq imitacione incidiss atq ita dice̾ cõsuesciet
ut tota mente crassum atq õi studiͦ intueretur. atq¬
ita ut que maxiͦs excellent in eo quẽ ĩmitabitur ea dili¬
gentissime prosequat᷑ cũ accedat ex̾citatio qua illũ quẽ¬
ante delegerit imitando effinguat atq exprimat
Quid eĩ cẽ censetis ẽẽ cur etates extulexĩt singule sin¬

Expanded text:
aliquid amputem; non enim potest in eo sucus esse diuturnus, aliquid amputem; non enim potest in eo sucus esse diuturnus, quod nimis celeriter est maturitatem exsecutum. Vidi statim uem vellet, eligeret; me quidem si audiret, L. Crassum: quod iste adripuit et ita sese facturum confirmavit atquecum iste accusavit C. Norbanum, defendente me: non est credibile quid interesse mihi sit visum inter eum, qui tum erat et qui anno ante fuerat. Omnino in illud genus eum Crassi magnificum atque praeclarum natura ipsa ducebat, sed ea non satis proficere potuisset, nisi eodem studio atque imitatione intendisset atque ita dicere consuesset, ut tota mente Crassum atque omni animo intueretur. ita, ut, quae maxime excellent in eo, quem imitabitur, ea diligentissime persequatur; tum accedat exercitatio, qua illum, quem delegerit, imitando effingat atque exprimatQuid enim causae censetis esse cur aetates extulerint singulae sin
Abbreviated transcription (Latin):
et quã possit hõis est. ut tu catule de quodã declama¬
igitur qui exit talis ut sit cohortãdꝰ adiuuãdꝰq ita
loquaniur ut ei tradamꝯ ea dum taxat q̃ nos usus do¬
cuit ut nb ducib ueniat eo quo sine duce ip̃i ꝑueni¬
mus qm̃ meliora doc̾e nõ possumꝰ¶Atq ut a familiar
nr̃o exordiar hunc ego catule sulpiciũ primũ in causa
ꝑuula adolescentulũ audiui uoce et forma et motu cor-¬
poris et reliquis ueb aptis ad hoc munꝯ de qͦ q̃rimꝮ¶Ora¬
cione aũt celeri et cõcitata qd̾ erat ĩgenii s uerbis ex¬
feruescẽtibꝰ et paulo nimiũ redundãtib ꝙ erat etatis
nõ solum aspernatꝰ uolo eĩ se efferat iadolescente
fecunditas. Nam faciliꝯ sicut ĩ uitib reuocatur ea q̃
se nimiũ prodiderũt ꝙ̃ si nichil ualet mat̾ies noua sar¬
mẽta cultura extidant᷑. Ita uolo eẽ ĩ adolescẽte unde

Expanded text:
et quam possit, hominis est, ut tu, Catule, de quodam clamaet quam possit, hominis est, ut tu, Catule, de quodam clamaigitur, qui erit talis, ut cohortandus adiuvandusque sit, ita loquamur, ut ei tradamus ea dumtaxat, quae nos usus docuit, ut nobis ducibus veniat eo, quo sine duce ipsi pervenimus, quoniam meliora docere non possumus. Atque ut a familiari nostro exordiar, hunc ego, Catule, Sulpicium primum in causa parvula adulescentulum audivi voce et forma et motu corporis et reliquis rebus aptis ad hoc munus, de quo quaerimus, oratione autem celeri et concitata, quod erat ingeni, et verbis effervescentibus et paulo nimium redundantibus, quod erat aetatis. Non sum aspernatus; volo enim se efferat in adulescente fecunditas; nam facilius sicut in vitibus revocantur ea, quae se nimium profuderunt, quam, si nihil valet materies, nova sarmenta cultura excitantur; item volo esse in adulescente, unde
Abbreviated transcription (Latin):
uare ego tibi oratorẽ sic iam instituã si pot̾o¬
Hut quic ꝗd efficexe possit ante prospiciam.
Si eĩ mͥ tinctus literis audierit aliꝗd leg̾es
ista ip̃a precepta accepit. Tentabo quid deceat ꝗd
intelligam posse ad sumos peruenire nõ solũ ortabor
uexlaboret. s ecĩa si uir qͦ bonus mͥ uidebitur esse ob¬
secrabo ¶Tantũ ergo in excellẽte orator̃ et eodem
bonꝯ uiro pono ẽẽ ornamiẽti uinuerse cuutatis sin
uidebitur inpar ei qui oĩa sum̃a fecexit tamen ad
tam sibi quid uelit molestꝰq magnoꝑe nõ ero ¶ Sinpla¬
ne abhoruerit et erit absurdꝰ ut se contineat aut ad
aluid studiũ tranferat admonebo ¶Iam neq is qui
optime potest differendꝮ ullo modo ẽ acohortacõe m̃a
neq is qui aliquid põt deterrendꝰ est. quod alterum
diuinitatis michi cuiusdã uidet̾ altexũ uł nõ facere
qd̾ non oꝑtime possis uel facere ꝙ nõ pessiẽ facias hũa¬
nitatis ¶ Terciũ uero illud. clamare cõtra quẽ deceat

Expanded text:
ua re ego tibi oratorem sic iam instituam, si potuerout quid efficere possit ante perspiciam: sit enim mihi tinctus litteris; audierit aliquid, legerit, ista ipsa praecepta acceperit; temptabo quid deceat, quintellegam posse ad summos pervenire, non solum hortabor, ut elaboret, sed etiam, si vir quoque bonus mihi videbitur esse, obsecrabo; tantum ego in excellenti oratore et eodem bono viro pono esse ornamenti universae civitati; sin videbitur, cum omnia summe fecerit, tamen ad tam ipsi quid velit; molestus magno opere non ero; sin plane abhorrebit et erit absurdus, ut se contineat aut ad aliud studium transferat, admonebo; nam neque is, qui optime potest, deserendus ullo modo est a cohortatione nostra neque is, qui aliquid potest, deterrendus: quod alterum divinitatis mihi cuiusdam videtur, alterum, vel non facere quod non optime possis, vel facere quod non pessime facias, humanitatis, tertium vero illud, clamare contra quam deceat
Abbreviated transcription (Latin):
defendutur que st̃ eiꝯ genexis ut aut opportuerit aut
licuerit auti ncc̃e fuerit aut inprudẽcia aut casu fc̃a ẽẽ
uideantur ¶Im tũ ꝗd uocetur quexitur cũ quo uerbo
ꝗd appłlandũ sit contendit᷑ ut mͥ ip̃i cũ hoc sulpicio fuit
in norboni cã sũma contẽtio pleraq eĩ de hus q̃ abisto ob¬
⁊ tiebantur cũ conficerer tũ abillo maxestatẽ inmimitã
negabam ex quo uerbolege apia tota illa cõ pendebat atq
in hoc genere caꝵ nõ mulli precipiunt ut uerbũallud
ꝙ causam fecit lucide breuiterq difimat ¶ Quodm
quidem ꝑ ꝙ̃ puerile uideri solet. alia ẽ eĩ cũ interdo¬
ctos homines de ip̃is hiis reb q̃ uersant᷑ in artibus
disputatur uerboꝵ diffincõ. ut cũ quexit᷑ quid sit
ars ꝗd sit lex ꝯuid sit cuutas ĩ ꝗbꝯ hoc precipit rõ et
doct rina ut nus eiꝯ rei ꝙͣ diffiniat exprimatur ut neq

Expanded text:
defenduntur, quae sunt eius generis, ut aut oportuerit aut defenduntur, quae sunt eius generis, ut aut oportuerit aut licuerit aut necesse fuerit aut imprudentia aut casu facta esse videantur. Iam quid vocetur, quaeritur, cum quo verbo quid appellandum sit, contenditur; ut mihi ipsi cum hoc Sulpicio fuit in Norbani causa summa contentio; pleraque enim de eis, quae ab isto obiciebantur, cum confiterer, tamen ab illo maiestatem minutam negabam, ex quo verbo lege Appuleia tota illa causa pendebat. Atque in hoc genere causarum non nulli praecipiunt ut verbum illud, quod causam facit, breviter uterque definiat, quod mihi quidem perquam puerile videri solet: alia est enim, cum inter doctos homines de eis ipsis rebus, quae versantur in artibus, disputatur, verborum definitio, ut cum quaeritur, quid sit ars, quid sit lex, quid sit civitas, in quibus hoc praecipit ratio et doctrina, ut vis eius rei, quam definias, si
Abbreviated transcription (Latin):
Ui rem penitꝰ causamq cognoni statĩoctͬrit
aĩo que sit cã ambigẽdi ¶ Nichil eĩ ẽ ꝙ int̾
hõmines ambigatur siue excrimine cã ꝯstat
ut facinoris. sine excõtrou̾sia ut hereditatis. siue ex.
uiuendi in quo nõ aut ꝗd fc̃m sit aut fiat. futireũq
sit q̃rat᷑ aut quale sit aut quid uocetur ¶Ac nr̃e fere
cause queꝗdẽ sunt criminũ plerũq inficiaciõẽ defẽ¬
duntur. Nam et depecumis repetẽdis q̃ maxime sũt
neganda fere sũt oĩa et ambitu raxo illud dat᷑ ut possis
racionibꝰ ploꝵq ex futuri raro ẽ ex ĩstãtis aut fc̃i sepe
ecĩa ues ne sit nec ne. sed qualis sit quexitur ut cũ .l. opti¬
ni causam deffedebat apud populũ audientẽ .C. carbo
consul nichil de .C. garchi neçe negabat s id uire pro sa¬
lute patrie fcm̃ ẽẽ dicebat ut eidẽ carboni te ple. alia
cum mẽte reni .p. capescenti. P. affricanꝰ de .C. garcho in¬
terrogãti respondebat iuire cessum uidexi. Iuxe autẽ oĩa

Expanded text:
um rem penitus causamque cognovi, statim occurrit animo, quae sit causa ambigendi; nihil est enim, quod inter homines ambigatur, sive ex crimine causa constat, ut facinoris, sive ex controversia, ut hereditatis, sive ex vivendi, in quo non aut quid factum sit aut fiat futurumve sit quaeratur aut quale sit aut quid vocetur. Ac nostrae fere causae, quae quidem sunt criminum, plerumque infitiatione defenduntur; nam et de pecuniis repetundis quae maximae sunt, neganda fere sunt omnia, et de ambitu raro illud datur, ut possis rationibus plerumque ex futuri, raro ex instantis aut acti. Saepe etiam res non sit necne, sed qualis sit quaeritur; ut cum L. Opimi causam defendebat apud populum, audiente me, C. Carbo consul, nihil de C. Gracchi nece negabat, sed id iure pro salute patriae factum esse dicebat; ut eidem Carboni tribuno plebis alia tum mente rem publicam capessenti P. Africanus de Ti. Graccho interroganti responderat iure caesum videri; iure autem omnia
Abbreviated transcription (Latin):
exponexẽtur in quo uicium ẽ sigenꝯ ullum pret̾¬
mittitur. demũ singuloꝵ partis generũ in quo et
de esse aliꝙͣ partẽ et superare mendosum est tũ
uerboꝵ omnũ diffimciones inquib neq ab eẽ
quicꝙͣ decet nec redundare ¶Sed hoc si ĩ iuixe ciui¬
li si eoam inparuis aut mediocrib reb doctores
assequi possunt non idem sencio tanta. hac ĩ re tãꝙͣ
in mensa posse sieri. Sin autẽ ꝗ arbitrantur dedu¬
cendi sunt ad eos qui huc docent oĩa iam explicata
ad ludendũ ne an ad pugnandũ arma sint sumpt
aliud eͥ pugne faties aliud ludus campꝯq noster.
prodeẽ aliquid. sed aĩꝯ acer et pñs et acutus idem
atq uersutus inuictos uros efficit nõ difficiliꝰ arte cõ¬

Expanded text:
exponerentur, in quo vitium est, si genus ullum praetermittitur; deinde singulorum partes generum, in quo et deesse aliquam partem et superare mendosum est; tum verborum omnium definitiones, in quibus neque abesse quicquam decet neque redundare. Sed hoc si in iure civili, si etiam in parvis aut mediocribus rebus doctiores adsequi possunt, non idem sentio tanta hac in re tamque immensa posse fieri; sin autem qui arbitrantur, deducendi sunt ad eos, qui haec docent; omnia iam explicata ad ludendumne an ad pugnandum arma sint sumpturi; aliud enim pugna et acies, aliud ludus campusque nosterprodest aliquid; sed animus acer et praesens et acutus idem atque versutus invictos viros efficit non difficilius arte con
Abbreviated transcription (Latin):
crrbis atq magnis tũ scribendo maxime ꝑrosequat᷑ qd si
hic nost᷑ sculpiciꝰ fac̾et multis eiꝰ ox̃o eẽt presidio inqͦ
nunt intexdũ ut in herbis rustici solent dic̾e ĩ sumina
ubextate sum̃a mest luxuxies quedã questio depascẽda
est ¶ Hic sulpiciꝰ me quidẽ inquit recte moẽs idq
mͥ gratũ ẽ s rec̾te quidẽ anthon multũ sceiptitasse

Expanded text:
maxime persequatur; quod si haec noster Sulpicius faceret, multo eius oratio esset pressior; in qua nunc interdum, ut in herbis rustici solent dicere in summa ubertate, inest luxuries quaedam, quae stilo depascenda est.' Hic Sulpicius 'me quidem' inquit 'recte mones, idque mihi gratum est; sed ne te quidem, Antoni, multum scriptitasse
Abbreviated transcription (Latin):
collocant alii iubent ante ꝙͣ prooret᷑ orandi aut augẽdi
tã digredi. Demim conclud̾e ac proorare nec h quidẽ
rep̾hendo. Sunt eĩ continue distributa. Sed tamẽ id qo
ucc̃e fuit ab hõmib expertis ueritatis non. peti. que
eĩ precepta principioꝵ et narraconũ ẽẽ uoluexunt
oĩa sunt inaudita. docilem autẽ non tã polliceor me de¬
nu̾atireũ. s tamẽ cũ doceo et explano. Attentũ uero
exedo tota actione excitandis mentib udicũ non pri¬
ma denunciacõe efficere possumꝯ ¶Iam uero narracõe
ꝙ iubet uerisimułe ẽẽ et apextã et breuem rec̾te nos
ad monet. Sed qui hec narracõis magis putant eẽ pͥpa
ẽ erxor ꝙ existimãt artisiciũ eẽ hoc qddã nõ dissimile¬

Expanded text:
conlocant, alii iubent, ante quam peroretur, ornandi aut augendi conlocant, alii iubent, ante quam peroretur, ornandi aut augendi causa digredi, deinde concludere ac perorare. Ne haec quidem reprehendo; sunt enim concinne distributa, sed tamen, id quod necesse fuit hominibus expertibus veritatis, non perite: quae enim praecepta principiorum et narrationum esse voluerunt, omnia sunt inaudita; docilem autem non cum polliceor me demonstraturum, sed tum, cum doceo et explano; attentum vero crebro tota actione excitandis mentibus iudicum, non prima denuntiatione efficere possumus. Iam vero narrationem quod iubent veri similem esse et apertam et brevem, recte nos admonent: quod haec narrationis magis putant esse propria est error, quod existimant arti
Abbreviated transcription (Latin):
sitam in discipacõe reꝵ et controuersia ⁊ questionem
autẽ rem poĩta infinitã diuisionis dubitacione. De cã
precepta daot de altexa percte dicendi mirũ silencium
est ¶ Demũq quinq faciunt quasi menbra eloquentiẽ
inuenre quid dicas in uenta disponere demũ ornare
uerbis post memorie mandare tum ad extremũ agexe ac
pronutiare rem sane non re conditã ¶ Quis eĩ hec nõ
ĩua sponte uidexit neminẽ posse dic̾e insi et qui dicet
et quibꝰ uerbis et quo ordine diceret haberet et caq̃
menimiss ¶Atq hec ego nõ rephendo s ante oculos
buta ¶ Iubent eĩ exordixi ita ut eum qui andiat be¬
niuolũ nobis facianiꝰ et docilem et attentũ ¶ demde
rem narrare ut ita ut uerisimilis narracio sit ut apta
et breuis  Post autẽ diuid̾e cãm aut propon̾e nostra
confirmare argum̃ẽtis et xõnibꝰ demum contraria re¬
futare ¶Tum aut̃ alii ꝯclusionẽ or̃onis et quasi ꝑ oroe

Expanded text:
 quaestionem autem rem positam in infinita dubitatione; de causa praecepta dant; de altera parte dicendi mirum silentium est. Deinde quinque faciunt quasi membra eloquentiae, invenire quid dicas, inventa disponere, deinde ornare verbis, post memoriae mandare, tum ad extremum agere ac pronuntiare; rem sane non reconditam; quis enim hoc non sua sponte viderit, neminem posse dicere, nisi et quid diceret et quibus verbis et quo ordine diceret haberet et ea meminisset? Atque haec ego non reprehendo, sed ante oculos buta: iubent enim exordiri ita, ut eum, qui audiat, benevolum nobis faciamus et docilem et attentum; deinde rem narrare, et ita ut veri similis narratio sit, ut aperta, ut brevis; post autem dividere causam aut proponere; nostra confirmare argumentis ac rationibus; deinde contraria refutare; tum autem alii conclusionem orationis et quasi perorationem
Abbreviated transcription (Latin):
ex̾citacione cõium hc̃aꝵ et polit̾oi̾s hũamtatis in erꝑto.
In caꝵ contẽcionib magnũ ẽ ꝙdã opus atq haud scia
de huamtatis operibꝰ longe maximũ in ꝗbus uis ora¬
toris plerũq ab imꝑis exitu et uictoria uidicatur
ubi adest armatꝰ aduersariꝯ qui sit feriendꝰ et ue¬
pellendꝮ ubi sepe is qui rei dñs futurꝮ ẽ alienꝯ atq
iratus aut eciam amuicus aduexsario et inimicus tibi ẽ
cũ autẽ docendꝰ aut dedocendꝰ is ẽ aut repͥmẽdo
aut intitandꝰ aut onni xõne ad tp̃ꝯ ad cãm or̃one
modexandꝯ est in quo sepe bñuolencia ad odium

Expanded text:
humanitatis experti; in causarum contentionibus magnum est quoddam opus atque haud sciam an de humanis operibus longe maximum; in quibus vis oratoris plerumque ab imperitis exitu et victoria iudicatur; ubi adest armatus adversarius, qui sit et feriendus et repellendus; ubi saepe is, qui rei dominus futurus est, alienus atque iratus aut etiam amicus adversario et inimicus tibi est; cum aut docendus is est aut dedocendus aut reprimendus aut incitandus aut omni ratione ad tempus, ad causam oratione moderandus in quo saepe
Abbreviated transcription (Latin):
uiditaret. hic penꝯ non optie grece sed tamẽ libere̾
respondisse fextur multos deliros senes sepe uidisse
sed qui magis ꝙ̃ phornuo delitaret uidisse neminẽ
¶eq me hercule in miuria. quid enim aut arrogã¬
cĩꝯ aut loquaciꝰ fieri potuit ꝙͣ hambali qui tot anius
de imperio cũ populo romano omniũ genciũ uictore
ta de re militari dare. ¶ Noc mͥ face̾ omnesisti ꝗ de arte
dicendi precipiunt uñr. quod eĩ ip̃i experti nõ sunt id.
¶Erras catule inquit anthomꝰ nã egomet in multosĩa
phomĩoes incidi. Quis eĩ ẽ istoꝵ grecoꝵ ꝗ quẽ ꝙͣ nostrũ¬
ꝗt ꝙ intellig̾e axbitretur at mͥ quidẽ ne ita molesti sint
facile om̃s ꝑpecior et perfero. nam aut aͥd affexunt qd̾
m displiceat aut efficiunt ut me non didicisse iuinus pe¬
niteat. dimitto ãt eos non tam contumeliose ꝙͣ phum
illum hãibal et eo fortasse plures habeo etĩa negnocii sed¬

Expanded text:
iudicaret: hic Poenus non optime Graece, sed tamen libere iudicaret: hic Poenus non optime Graece, sed tamen libere respondisse fertur, multos se deliros senes saepe vidisse, sed qui magis quam Phormio deliraret vidisse neminem. Neque me hercule iniuria; quid enim aut adrogantius aut loquacius fieri potuit quam Hannibali, qui tot annis de imperio cum populo Romano omnium gentium victore ta de re militari dare? Hoc mihi facere omnes isti, qui de arte dicendi praecipiunt, videntur; quod enim ipsi experti non sunt, id 'Erras, Catule,' inquit Antonius 'nam egomet in multos iam Phormiones incidi. Quis enim est istorum Graecorum, qui qu intellegere arbitretur? Ac mihi quidem non ita molesti sunt; facile omnis perpetior et perfero; nam aut aliquid adferunt, quod mihi non displiceat, aut efficiunt, ut me non didicisse minus paeniteat; dimitto autem eos non tam contumeliose quam philosophum illum Hannibal, et eo fortasse plus habeo etiam negoti. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
um catulꝯ quo ista memoria maiora ac mi¬
rabiliora fecisti eome maior expectacio tẽet
quibꝯ na rõnibꝰ quibꝯq preceptis ea tanta
uis conꝑetur. non ꝙ mea quidẽ iam intersit neq ẽĩ
etas id mea desiderat et aliud genꝮ qd̾dã dicendi
ammis tm̃i quantũ ip̃i paciebantur accepimiꝰ. sed
tũ ista tua nullũ ad usum meũ tm̃ cognoscend studio
adductꝰ requiro nec in opus ẽ greco alico doctor̃
ꝗ mͥ proniulgata precepta de cantet cũ ip̃e nunqã
forũ iumꝙͣ ullũ iudiciũ aspexerit. Ut ꝑypatheticꝰ
ille dicitur phornuo tũ hanibal cartagine expul¬
sus ephesum ad anthiotum ueniss exul proq o.
ꝙ eiꝰ nomen exat magna apud õs gloria iuitatꝰ¬
ẽẽt ab hospitibꝰ sius ut eum ꝙ̃ dixi si uellẽ audiret
cũ q is se non nolle dixiss locutus ẽẽ dicitur hõ copio¬
¶ Tum ceteri qui illũ audierant cũ uehemẽt̾ essent
delectati querebãt ab hanbale ꝗd nam ip̃e de illophi

Expanded text:
um Catulus 'quo ista maiora ac mirabiliora fecisti, eo me maior exspectatio tenet quibusnam rationibus quibusque praeceptis ea tanta vis comparetur; non quo mea quidem iam intersit—neque enim aetas id mea desiderat et aliud genus quoddam dicendi animis tantum, quantum ipsi patiebantur, accepimus—sed tamen ista tua nullum ad usum meum, tantum cognoscendi studio adductus requiro. Nec mihi opus est Graeco aliquo doctore, qui mihi pervulgata praecepta decantet, cum ipse numquam forum, numquam ullum iudicium aspexerit; ut Peripateticus ille dicitur Phormio, cum Hannibal Karthagine expulsus Ephesum ad Antiochum venisset exsul proque eo, quod eius nomen erat magna apud omnis gloria, invitatuset ab hospitibus suis, ut eum, quem dixi, si vellet, audiret; cumque is se non nolle dixisset, locutus esse dicitur homo copio militari. Tum, cum ceteri, qui illum audierant, vehementer essent delectati, quaerebant ab Hannibale, quidnam ipse de illo philosopho
Abbreviated transcription (Latin):
generibꝰ reꝵ ꝙͣ de singuloꝵ causis ac multo ẽt maiꝯ
de natura deoꝵ ꝙͣ de hominũ litibꝰ dicere ¶Non
est ita inquit anthomꝰ dicani tibi catulle non tã do¬

Expanded text:
generibus rerum quam de singulorum causis ac multo etiam maius generibus rerum quam de singulorum causis ac multo etiam maius de natura deorum quam de hominum litibus dicere.' 'Non est ita,' inquit Antonius; 'dicam enim tibi, Catule, non tam do
Abbreviated transcription (Latin):
entur siłr̃ arbitror ĩ hac siue racione siue excitacõe
ditendi ꝗ illam uini adeptus sit ut coꝵ mentes qui
aut de re .p. aut de ip̃iꝯ rebꝰ aut de hus contra quos
aut pro quibꝰ dicat cũ aliqua statuendi potestate audi¬
ant ad suũ arbitriũ inouere possit illum de toto gen̾e iͦ¬
relicaꝵ or̃ꝯnũ quesitaꝵ ẽẽ quid dicat ꝙͣ policletũ illũ
cum herculẽ fingebat ꝙ̃ admodũ pellem aut ydram
fingeret / ecĩa si hoc nunꝙͣ sepaxatĩ fac̾e didicisset/
Tum cacullꝰ preclare m uideris anthoni possiusse ĩ ꝗt
ante ocłos ꝗd disc̾e opportet eũ ꝗ orator ẽẽt futurꝯ
quid eciã si non didiciss ex eo ꝙ didiciss assumeret ⁊.
innumerabilia exercitacõi et silitudin ueliquisti¶S ed
uide ne istis duobꝯ generibꝰ. hudra tibi sit et pellis her¬
culis et alia opera maiora ĩ illis rebꝰ quas pretermittis
relinquamq. non eĩ minꝯ operis uidetur de uniuersis

Expanded text:
er arbitror in hac sive ratione sive exercitatione dicendi, qui illam vim adeptus sit, ut eorum mentis, qui aut de re publica aut de ipsius rebus aut de eis, contra quos aut pro quibus dicat, cum aliqua statuendi potestate audiant, ad suum arbitrium movere possit, illum de toto i plus quaesiturum esse, quid dicat, quam Polyclitum illum, cum Herculem fingebat, quem ad modum pellem aut hydram fingeret, etiam si haec numquam separatim facere didicisset.' Tum Catulus 'praeclare mihi videris, Antoni, posuisse' inquit 'ante oculos, quid discere oporteret eum, qui orator esset futurus, quid, etiam si non didicisset, ex eo, quod didicisset, adsumeret; deetera innumerabilia exercitationi et similitudini reliquisti: sed videto ne in istis duobus generibus hydra tibi sit et pellis, Hercules autem et alia opera maiora in illis rebus, quas praetermittis, relinquantur; non enim mihi minus operis videtur de universis
Abbreviated transcription (Latin):
omniũ generum atq dirtiũ consecuntur. Sed qd̾ cuꝯq sit
eloquencia suum mimꝰ prestare possunt. orator autẽ¬
sine ea nomen obtinere suũ non põt ut ceteri si diserti
sint aliquid ab hac habeant. hic eĩ domesticis se instxu¬
xexit copus aliunde dicendi copiã pet̾e nõ possit

Expanded text:
omnium generum atque artium consequuntur; sed, quid cuiusque sit omnium generum atque artium consequuntur; sed, quid cuiusque sit eloquentia suum munus praestare possunt, orator sine ea nomen obtinere suum non potest; ut ceteri, si diserti sint, aliquid ab hoc habeant, hic, nisi domesticis se instruxerit copiis, aliunde dicendi copiam petere non possit
Abbreviated transcription (Latin):
uita quemorie magr̃a uite nuncia uetustatis. qua uoce
alia nisi orratoris imorta litate comẽdat᷑ ¶ Ham si qua
aut si quisꝙͣ dicitur msi orator fornare oracionẽ atq na
teamur aut hoc ꝗdem ꝙ hec ars profiteatur alienũ ẽẽ aut
cum alica alia arte ẽẽ comune et si in hac una ẽ or̃o atq
doctrina. non siqui aliaꝵ arcium bene locuti sunt es mi¬
nis id est uniꝰ huiꝯ propuim ¶ Sed ut orator de his
reb q̃ cet̾aꝵ arcium sunt si modo eas cognouit ut heri
crassꝰ dicebat optie põt dic̾e̾. sic ceteraꝵ arcium hoĩes
ornaciꝯ illa sua dicunt siꝗd ab hac arte didicerunt.
¶Neq enim si dexusticis reb agricola quispram aut etiam
id ꝙ multi medici demorbis. aut side pigendo pictor
aliquis aliquid disexte seripserit aut disserit ¶Id c̾co
illiꝯ artis putanda est eloquencia in qua quia uis magna
ẽ ni hominũ ingemis emolumenti eciam sme doctrinad

Expanded text:
vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis, qua voce vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis, qua voce alia nisi oratoris immortalitati commendatur? Nam si qua aut si quisquam dicitur nisi orator formare orationem eamque vteamur aut hoc, quod haec ars profiteatur, alienum esse aut cum alia aliqua arte esse commune: sed si in hac una est ea ratio atque doctrina, non, si qui aliarum artium bene locuti sunt, eo minus id est huius unius proprium; sed ut orator de eis rebus, quae ceterarum artium sunt, si modo eas cognovit, ut heri Crassus dicebat, optime potest dicere, sic ceterarum artium homines ornatius illa sua dicunt, si quid ab hac arte didicerunt. Neque enim si de rusticis rebus agricola quispiam aut etiam, id quod multi, medicus de morbis aut si de pingendo pictor aliquis diserte scripserit aut dixerit, idcirco illius artis putanda est eloquentia; in qua quia vis magna est in hominum ingeniis, eo multi etiam sine doctrina aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
Unt propono hoc ꝙ mͥ ꝑsuasi quaniuis ars nõ¬
sit tñ nichil eẽ perfecto oratore preclarius
Nam ut usum dicendi omittam ꝗ in oĩ pacata
et libera cintate dnatur tanta oblectaçio ẽ in ip̃a faculca¬
te dicendi ut nichil hominũ aut auxiba aut mentibus
iocundiꝰ percipi possit ¶ Quisenim cantus moderata
oracione dulcior ẽẽ põt: Quod carmen artisiciosa
uerbo consusione apciꝰ qui auctor imitanda ꝙͣ oia¬
trata uerboꝵ: Quid pleniꝰ ꝙͣ onni genere reꝵ cu¬
mulata or̃o: Neq ulla non propia oratoris ues est que
quidẽ ornate dici grauiterq debeat. huiꝯ ẽ indando.
tate et fraus hominũ ad pernciem et intregritas ad sa¬
lutem uocatur ¶ Quis cohortari ad uixtutẽ ardencius.
ꝗs auicus atriꝯ renocare: ꝗs uituperare improbos asꝑu
qͥs laudare bonos ornacuis: ꝗs cupiditate uehemencia
frangere acusando põt: ꝗs merorẽ leuare miciꝰ con¬
solando : ¶Historia uero testis temporũ lux ueritatis.

Expanded text:
 propono, quod mihi persuasi, quamvis ars nosit, tamen nihil esse perfecto oratore praeclarius; nam ut usum dicendi omittam, qui in omni pacata et libera civitate dominatur, tanta oblectatio est in ipsa facultate dicendi, ut nihil hominum aut auribus aut mentibus iucundius percipi possit. Qui enim cantus moderata oratione dulcior inveniri potest? Quod carmen artificiosa verborum conclusione aptius? Qui actor imitanda quam oratrata verborum? Quid plenius quam omni genere rerum cumulata oratio? Neque ulla non propria oratoris res est, quae quidem ornate dici graviterque debet. Huius est in dando ctate et fraus hominum ad perniciem et integritas ad salutem vocatur. Quis cohortari ad virtutem ardentius, quis a vitiis acrius revocare, quis vituperare improbos asperius, quis laudare bonos ornatius, quis cupiditatem vehementius frangere accusando potest? Quis maerorem levare mitius consolando? Historia vero testis temporum, lux veritatis,
Abbreviated transcription (Latin):
gitata. Itaq herodoctꝰ et eadẽ suꝑiorq etas nuño
placuit s insi ꝙͣdã tenere ac fortuto et scriptores
perueteres de nuñio nich aĩo. de or̃one precepta
multa nobis reliquerũt nam qd̾ et faciliꝯ ẽ eti magis
netessariũ id semel ante cognoscit᷑. Itaq translata
ac fc̃a cuit cõiuncta uerba facile sunt cognita qr sũma¬
dantur cõsuetudiẽ coctidia no q sermone. Numerꝰ
autẽ non modo depromebatur neq habebat aliquã
necessitudinẽ aut cognationẽ cũ or̃onẽ. Itaq seriꝰ
alñ notatꝰ et cogintꝰ qiͣ quedã palestͣm et extrema
liniamenta or̃omi attulit ¶Q si angusta quedã atq
cõcissa. et alia est dilatata et fusa or̃o notẽ est/ nõ id

Expanded text:
itaque et Herodotus et eadem superiorque aetas numero caruit nisi quando temere ac fortuito, et scriptores perveteres de numero nihil omnino, de oratione praecepta multa nobis reliquerunt.—nam quod et facilius est et magis necessarium, id semper ante cognoscitur—ita translata aut facta aut coniuncta verba facile sunt cognita, quia sumebantur e consuetudine cotidianoque sermone. Numerus autem non domo depromebatur neque habebat aliquam necessitudinem aut cognationem cum oratione. Itaque serius aliquanto notatus et cognitus quasi quandam palaestram et extrema liniamenta orationi attulit. quod si et angusta quaedam atque concisa et alia est dilatata et fusa oratio, necesse est id
Abbreviated transcription (Latin):
as uid̾i. Nec in hac modo re que ad uulgi assensu spec-¬
tet et ad auxiũ uoluptatẽ que duo sunt ad iuidicã¬
dum leuissia s ne in maximus quidẽ reb quicꝙͣ ad¬
huc inueni firmiꝯ qd̾ tenerẽ aut quo uidiciũ mou
ip̃m illud uerum tam̃ in octulto tenexet lat̾et. Tũ
autẽ uelim si tibi ea que disputata sunt minus proba¬
buntur ut aut maiꝯꝰ opꝰ nstitutũ putes ꝙͣ officii po¬
tuexit aut dum tibi roganti uoluerm obsequi ue¬
xe cundia negandi scribendi me inp̾dẽcia suscepi¬

Expanded text:
as videri. Nec in hac modo re quae ad vulgi adsensum specas videri. Nec in hac modo re quae ad vulgi adsensum spectet et ad aurium voluptatem, quae duo sunt ad iudicandum levissima, sed ne in maximis quidem rebus quicquam adhuc inveni firmius, quod tenerem aut quo ipsum illud verum tamen in occulto lateret. tu autem velim, si tibi ea quae disputata sunt minus probabuntur, ut aut maius opus institutum putes quam effici potuerit, aut, dum tibi roganti voluerim obsequi, verecundia negandi scribendi me impudentiam suscepi
Abbreviated transcription (Latin):
s hũilib dictũ est scopas ut ita dicam mͥ uidẽtirrdi¬
sloluere. Atq ut plane genus hac dotempsi sse
re uł quo e schines aut demostenes utiturn
isios erstimabo nõ desꝑacõe reforindauisse geno
hoc si uidicio refugisse aut reperiã ip̃e cadẽ egdi¬
coom̃ qui uti uolit uo añ aut dicat aut sixicbat ut̃
uolo linga cogene quo illi uolunt faciliꝯ est. eñ
berboꝵ et ordine et modo infançia si hiuamõl
infancia ut ea qui uocantur nõ stulti homines br̃a
possiit eciã pleuũq prudetes. Quo qs cõrento
ocatur Elloquẽs uero qui non aprobaciones so¬
ei turpe sit quicꝙͣ aut spectari aut audixi libentiꝯ.
habes meumde oratore brute uidiciũ qd̾ aut seq̃re
si qua probab̾ aut tu stabis si alluid quoddã ẽ tuũ ĩ quo
neq pugnabo tetũ neq hoc meuni de quo cantopere
hoc libro asseuerani unꝙͣ affirmabo ẽẽ ueriꝯ ꝙͣ cuũ
põti eĩ non solũ aliud mͥ ac tibi s mͥ met ip̃i aliud ali¬

Expanded text:
simile est —, scopas ut ita dicam mihi videntur dissolvere. Atque ut plane genus hoc, quod ego laure vel quo Aeschines aut Demo- sthenes utitur, tum illos existimabo non desperatione reformi- davisse genus hoc, sed iudicio refugisse; aut reperiam ipse eadem condicione qui uti velit, ut aut dicat aut scribat utra voles lingua eo genere quo illi volunt; facilius est enim verborum et ordine et modo infantia, sed eius modi tamen infantia, ut.ea qui utantur non stulti homines haberi possint, etiam plerumque prudentes; quo qui est contentus utatur. Eloquens vero, qui non approbationes soei turpe sit quicquam aut exspectari aut audiri libentius. habes meum de oratore, Brute, indicium; quod aut sequere, si probaveris, aut tuo stabis, si aliud quoddam est tuum. In quo neque pugnabo tecum neque hoc meum, de quo tanto opere hoc libro adseveravi, umquam adfirmabo esse verius quam tuum. Potest enim non solum aliud mihi ac tibi, sed mihimet ipsi aliud ali
Abbreviated transcription (Latin):
potuerĩt. Ita fcĩ sunt uepente actici quasi uexo
fcallianius fuoxit demostenes ciuꝯ nõ tani uibrarẽt
fulmĩa illa in si numeris cꝯntͣta ferrẽt ¶ Dod sq̃
iam magis dolectant soluta sequat᷑ cam sane mo¬
dositut siꝗis fide clipcũ dissoluerit. collocatiors
unuicrsam saẽm sustulerit nõ singuloꝵ opeꝵuen

Expanded text:
unt repente Attici; quasi vero Trallianus fuerit Demosthenes ! cuius non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur. sed si quem magis delectant soluta, sequatur ea sane, modo sic ut, si quis Phidiae clipeum dissolverit, conlocationis universam speciem sustulerit, non singulorum operum
Abbreviated transcription (Latin):
sialitꝰ inconditi axxipias dissipatã aliꝙͣ sentencia
eamq ordine uerboꝵ paululũ comutato inquadra¬
riũ uedigas. Efficiatur aptũ illud ꝙ fuerit defluens ac
solutũ ¶ age sũme de gͣciap̃censores illud hñs se. No
põt quin eiꝯdẽ hominis sic probos inprobare qui im¬
probos improbet. Quanto apciꝯ si ita dixiss ꝗn eiqdẽ
honũs sit ꝗ inprobos probet probos improbare hec
modio dice uemo unꝙͣ uoluit uenio qui ꝑotitit qu¬

Expanded text:
si alicuius inconditi arripias dissipatam aliquam sententiam si alicuius inconditi arripias dissipatam aliquam sententiam eamque ordine verborum paululum commutato in quadrum redigas, efficiatur aptum illud, quod fuerit antea diffluens ac solutum. Age sume de Gracchi apud censores illud: Abesse non potest quin eiusdem hominis sit probos improbare qui improbos probet; quanto aptius, si ita dixisset: Quin eiusdem hominis sit qui improbos probet probos improbare! hoc modo dicere nemo u
Abbreviated transcription (Latin):
in fabulis ꝙ ille dactilica numerꝰ exametroꝵ magni¬
dactilum fugit eĩ spondeum et trocheũ. Qui eĩ ꝑ¬
uersetur in genere numexoꝵ is oĩa fere uitiauerit
nani de laudib multa diximꝰ quib sunt alia ꝑspicue ui¬
cia contraria ¶Quantũ sit aptedice̾ experra licet si
autẽ cõpositi oratoris bñ steuctã collocationẽ diss¬
eluas pexmutatione uerboꝵ corrumpet᷑ ẽĩ tota res
ut hec nostra corneliana et deinceps oĩa neq me di¬
uicie mouent quib omnes affricanos et lelios mła
stros ueteres marellos maximosq multi eunuchi esp¬
ria egiptoq uicerunt uerba pexinuta sit ut uicexũt
eunuchi e srria egiptoq ¶Adde texciũ neq uexo or¬
nameta ista uillaꝵ quib .l. paulũ et .l. enuu quire
reb his urbem italiãq oninem referserunt ab ali¬
quo iudeo fatile delraco aut syro potuisse suꝑaxi
uerboꝵ paululũ comutato husdẽ tñ uerbis stante suũ
ad nchilũ oĩa recidant cũ sit exaptis dissluta aut

Expanded text:
in fabulis, quod ille dactylicus numerus hexametrorum magnidactylum, fugit autem spondeum et trochaeum. Quod enim nere numerorum, is omnia fere vitia vitaverit. Nam de laudibus multa diximus, quibus sunt illa perspicue vitia contraria. quantum autem sit apte dicere, experiri licet, si aut compositi oratoris bene structam conlocationem dissolvas permutatione verborum;— corrumpatur enim tota res, ut et haec nostra in Corneliana et deinceps omnia: Neque me divitiae movent, quibus omnis Africanos et Laelios multi stros veteres Mar- cellos Maximosque multi eunuchi e Syria Aegyptoque vicerunt; verba permuta sic, ut sit vicerunt eunuchi e Syria Aegyptoque: adde tertium: Neque vero ornamenta ista villarum, quibus L. Paullum et L. Mummium, qui rebus his urbem Italiamque omnem referserunt, ab aliquo video perfacile Deliaco aut Syro potuisse superarverborum paululum commutato, isdem tamen verbis stante sententia, ad nihilum omnia recidant, cum sint ex aptis dissoluta? Aut
Abbreviated transcription (Latin):
ad inueniendũ difficilior in or̃one numerꝰ ꝙͣ in uer¬
sib ¶ Oĩo duo sunt que candiant or̃one uorborũ
numeroꝵq iocunditas. In uorbis in est qiͣ materia
quedã in num̾o aũt expolicio. Sedut certis in rebus
necessitatis ĩ uenta antiquiora sunt ꝙͣ uoluptatis. Ita

Expanded text:
ad inveniendum difficilior in oratione numerus quam in verad inveniendum difficilior in oratione numerus quam in versibus. omnino duo. sunt quae condiant orationem, verborum numerorumque iucunditas. In verbis inest quasi materia quaedam, in numero autem expolitio. Sed ut ceteris in rebus necessitatis inventa antiquiora sunt quam voluptatis. ita
Abbreviated transcription (Latin):
rum quam est numero qr per se plerũq perfectu
est. Conpoĩcio aut ab utroq differt que tota sexuit
grauitati aut suauitati ¶Hec igit᷑ fere sunt in quib
rei natura quexenda sit. Esse ergo in or̃one nume¬
rum quendã nõ est difficile cognoscere Iudicat eĩ
sensus in quo ẽ iniquũ quod accidit non agnoscere
it qũid actiderit. Ita notacio nature et a iaduersio
peperit artem ¶Sed in uersib res est aꝑcior ꝙͣ qͣ
eciã ad modis ꝯuibusdã cantu remoto soluta ẽẽ uideat᷑
or̃o maximeq id in optĩo qͦ eoꝵ poetaꝵ quilirici agre¬
cis nonuantur eos cũ cantu spoliaueris cuda pene ue¬
maneti or̃o. Quoꝵ siłia sunt quedã eciã apud illos uł¬
ut illa in thieste. Quem nam te ẽẽ dicam qui tarda
in senectute et que secuntur que mũ cũ thybicen
accessit or̃onis sunt solute siliã ¶ At comicoꝵ seruari
propt̾ siłitudinẽ sermonis sic sepe sunt adiecti ut nõ
nunꝙͣ uixĩ eis numerꝰ et uersq intelligi possit ꝙ ẽ

Expanded text:
perfectum est; compositio autem ab utroque differt, quae tota servit gravitati vocum aut suavitati. Haec igitur fere sunt in quibus rei natura quaerenda sit. esse ergo in oratione numerum quendam non est difficile cognoscere. Iudicat enim sensus; in quo est iniquum quod accidit non agnoscere, it quid accideret. Ita notatio naturae et animadversio peperit artem. Sed in versibus res est apertior, quamquam etiam a modis quibusdam cantu remoto soluta esse videtur oratio maximeque id in optimo quoque eorum poetarum qui lurikoi\ a Graecis no- minantur, quos cum cantu spoliaveris, nuda paene remanet oratio. quorum similia sunt quaedam etiam apud nostros, velut illa in Thyeste: quemnam te esse dicam? qui tarda in senecta et quae sequuntur; quake, nisi cum tibicen accessit, orationis sunt solutae simillima. At comicorum senarii propter similitudinem sermonis sic saepe sunt abiecti, ut non numquam vix in eis numerus et versus intellegi possit. Quo est
Abbreviated transcription (Latin):
Biciossum. s non atendimꝰ neq exauduumꝗ nosmet
iposo ¶Senaios uero et hympoateon effugere uixpo
cumꝙ Magna ẽi parte exiambis nr̃a constat or̃o sa
psitatos s tñ uersa uiciosum genus et longabr̃ proni¬
sona fugiendũ. Elegit ex multis rlocrat s libi ndure

Expanded text:
 exaudimus nosmet ipsos; senarios vero et Hipponacteos effugere vix possu- mus; magnam enim partem ex iambis nostra constat oratio. usitatos, sed tamen versus: vitiosum genus et longa animi provisione fugiendum. elegit ex multis Iso- crati libris triginta
Abbreviated transcription (Latin):
bił est tũ uolubilis ncc̃e est eiꝰ modi ut natur̃a num̃ꝯ
cõtineri. Nam cre ciuita ille ꝙ̃ sepe iam diximꝰ incita¬
cio num̃o ip̃o fertur et labitur quo ad perueniat ad
finẽ et sistat ¶ Porspicuũ est igitur numeris astric¬
tamor̃onẽ ẽẽ dobere carere uersib sed hi numeri
poetici ne sint an ex alio gen̾e quodã deinceps esti
uidendũ. Nullꝯ est igitur numerꝰ extra poeticos.
proptea ꝙ deffinta sunt gen̾a numeroꝵ. Nam
rem. Ita sit equalis dactilꝰ duplex iamb sseque suiõ
qui pedes in oracionõ non cadexe quipossunt quib
ordme locatis qd efficitur numexosum sucinanuã et
Sed queritur quo numero auti inquib aotissinũ utẽ¬
dum ut Incidere uero oĩs in or̃onem et exhotuinte¬

Expanded text:
bilis est tum volubilis, necesse est eius modi vi naturam numeri contineri. Nam circuitus ille, quem saepe iam diximus, incitatior numero ipso fertur et labitur, quoad perveniat ad finem et insistat. Perspicuum est igitur numeris astrictam orationem esse debere, carere versibus. sed hi numeri poeticine sint an ex alio genere quodam deinceps est videndum. Nullus est igitur numerus extra poeticos, propterea quod definita sunt genera numerorum. Nam rem. Ita fit aequalis dactylus, duplex iambus, sesquiplex paean; qui pedes in orationem non cadere qui possunt? quibus ordine locatis quod efficitur numerosum sit necesse est. sed quaeritur quo numero aut quibus potissimum sit utendum. Incidere vero omnis in orationem etiam ex hoc inte
Abbreviated transcription (Latin):
bitus aliquid uoluptatis afferat Sed ut in plerisq re¬
bus sis in hac duplex est cõsid̾andi uia quaꝵ alt̾a est
longior brenior altexa ut eadẽ eciã plamor Est aũt
longioris prima illa questio. Sit ne oĩo nulla nim̾osa
tionẽ cur sint nequeant redd̃e deinde si sit num̾us
in r̃one qualis is sit aut qualis est ex poetitis ne numi¬
exis an ex alio genere quodã. Et si poeticis quis eoꝵ
sit aut qui nam qr aliis unꝯ modo alus plures alus om¬
iiumero solum efficiatur an ecĩa uł cõpoiciõe quadam
uel gen̾e uerboꝵ an est suũ cuiꝯq ut numerꝰ in t̾ua¬

Expanded text:
bitus aliquid voluptatis adferat. sed ut in plerisque rebitus aliquid voluptatis adferat. sed ut in plerisque rebus sic in hac duplex est considerandi via quarum altera est longior, brevior altera, eadem etiam planior. est autem longioris prima illa quaestio sitne omnino ulla numerosa tionem cur sint non queant reddere. Deinde, si sit numerus in oratione, qualis sit aut quales, et e poeticisne numeris an ex alio genere quodam et, si e poeticis, quis eorum sit aut qui; namque aliis unus modo aliis plures aliis omnumero solum efficiatur, an etiam vel compositione quadam vel genere verborum; an sit suum cuiusque, ut numerus interva
Abbreviated transcription (Latin):
cipes autoresq quos diximꝗ origo inuenta est causa
queratur que sic aperta est ut mirer ueteres nõ el̃
motos presertĩ cum sit fortuito sepe aliꝙͥ cõcluse
aperte q dicerent ¶Qr cũ aĩos hominũ auxeis q pe
tandũ certe genus atq sibi ip̃i iitandi fuereunt. Ip̃e
cat et perfecta ac mod̾ata semꝑ expectat. multa sentit
quedã quasi et decurtata quib tanꝙͣ debito fundetur
offenditur producciora aliqua et qr in mod̾aciꝯ cur
est termiatione auxiũ obseruacione prudẽciũ sic
in or̃one aiaduersum est multo illud quidẽ seruis¬
mus naturã nunc id eĩ erat tertiũ si placet exp¬
licemꝰ ¶Que disputacio non hiuꝰ instituti ẜmonis
est s artis intie. Queri eĩ põt qui sit or̃onis num¬
exꝯ et ubi sit põitus et natu. ¶Ex quo ẽt̃ et isunꝯ¬
ue sit anduo an plures quaq or̃one conponatur et
ad qũã rem et qño et quo laco et ꝙ̃adiodũ adhy¬

Expanded text:
ncipes auctoresque quos diximus et origo inventa est, causa ncipes auctoresque quos diximus et origo inventa est, causa quaeratur. Quae sic aperta est, ut mirer veteres non esse com- motos, praesertim cum, ut fit, fortuito saepe aliquid concluse apteque dicerent. Quod cum atandum certe genus atque ipsi sibi imitandi fuerunt. Ipsae cat et perfecta ac moderata semper exspectat; mutila sentit quaedam et quasi decurtata, quibus tamquam debito fraudetur offenditur, productiora alia et quasi immoderatius excurrest terminatione aurium, observatione prudentium, sic in oratione animadversum est, multo illud quidem seriumus, naturam nunc—id enim erat tertium—si placet explicemus; quae disputatio non huius instituti sermonis est, sed artis intimae. Quaeri enim potest, qui sit orationis numerus et ubi sit positus et natus ex quo, et is unusne sit an duo an plures quaque ratione componatur et ad quam rem et quando et quo loco et quem ad modum adhi
Abbreviated transcription (Latin):
scienciꝰ uexrsatũ r socratẽ cõfitendũ est ¶ Sed prm¬
ceps inuemendi fuit trasimacus cius oĩa nimis eciam
extant scripta numerose. nam ut paulo ante dixi pa¬
ria parib adiuncta et siłr difinita itemq cõtrariis
relata contraria que sua sponte ecĩa si id non agas ca¬
dunt pleruq numerose gorgias primũ inuenut s hus
est usus intenꝑant̾iꝰ ¶ Id autem est genus ut ante dic¬
tum est ex tribus partib collocationis alterum. hoꝵ
ut᷑ q ysocratẽ etate per curxrit ut eos ille mod̾aciõe
non inuencione uicerit. Est eĩ ut intransferendis
uerbis faciendisq tranquilior sic in ip̃is numeris soda¬
cior. Gorgias eĩ auidior est generis e̾nꝰ et hus festi¬
uitatib sic eĩ ip̃e censet insolenciꝯ abutitur ¶Quasyso¬
xarat aninua necessitate nimeroꝵ ¶Ꝙ decbarat i
eo libro quẽ ad phrlippũ macedonẽ sceipsit cũ ad iã
ad modũ eẽt senex in quo dicit sese iam nnuis seruire

Expanded text:
atum Isocrate confitendum est, sed princeps inveniendi fuit Thrasymachus, cuius omnia nimis etiam exstant scripta numerose. Nam, ut paulo ante dixi, paria paribus adiuncta et similiter definita itemque contrariis relata contraria, quae sua sponte, etiam si id non agas, cadunt plerumque numerose, Gorgias primum invenit, sed eis est usus intemperatius. Id autem est genus, ut ante dictum est, ex tribus partibus conlocationis alterum. horum uterque Isocratem aetate praecurrit, ut eos ille moderatione, non inventione vicerit. Est enim, ut in transferendis faciendisque verbis tranquillior sic in ipsis numeris sedatior. Gorgias autem avidior est generis eius et his festivitatibus—sic enim ipse censet—insolentius abutitur; quas Isoxabat a nimia necessitate numerorum, quod declarat in eo libro quem ad Philippum Macedonem scripsit, cum iam admodum esset senex; in quo dicit sese minus iam servire
Abbreviated transcription (Latin):
iam accuraciꝰ ¶ Quis ergo istos feret qui hos aucto¬
res non prohet nusi oĩo non ẽẽ. ab hiis precepta nescia̾
.Q si ita est nec uere alit̾ exͥtimo ꝙ ip̃i sius sensibus
non mouent᷑. Nicħ hiis in ane uidetur nch incõditũ
micħ incultũ incħ claudicãs ncħ redundãs. In uersu
quidẽ theatͣ tota exclamant si fit una sillaba anbre¬
iuor an longior ¶Nec uero multitudo pedes nouit
nec ullos numeros tenet nec illud cur offendit aut
curat ut in quo offendit intelligat. Et tñ omnui
longitudinũ et breuitatũ in sonis sic̃ actutaꝵ gra¬
uiumq uocũ uidiciũ̃ ⁊p̃a natua in auxib nostris

Expanded text:
iam accuratius. Quis ergo istos ferat, qui hos auctoiam accuratius. Quis ergo istos ferat, qui hos auctores non probent? nisi omnino haec esse ab eis praecepta nesciunt. quod si ita est—nec vero aliter existimo— quid, ipsi suis sensibus non moventur? nihilne eis inane videtur, nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans, nihil redundans? in versu quidem theatra tota exclamant, si fuit una syllaba aut brevior aut longior; nec vero multitudo pedes novit nec ullos numeros tenet nec illud quod offendit aut curat aut in quo offendit intellegit; et tamen omnium longitudinum et brevitatum in sonis sicut acutarum graviumque vocum iudicium ipsa natura in auribus nostris
Abbreviated transcription (Latin):
neq secuntur nos ausi reserare legi eĩ audiuiq non
nullos quoꝵ prope modũ absolute cõclud̾etur or̃o
quiꝰ non possunt non est hiis satis sat non cõtenni lau¬
dari eciam uolunt. Ego autẽ illos ip̃os laudo idq
merito quoꝵ se isti inutatores ẽẽ dicunt et si ĩhis
ciliꝗd desid̾o hos uero minime qr nich̾ illoꝵ mũ uitiũ
secuntur cũ a nobis absit longissime ¶Q si aures tã
inhũanas tãq agrestes hñt ne doctissimoꝵ quidem
uiroꝵ eos mouerit auctoritas ¶Omicto ysocrat
ip̃i orato res eẽ debeant sed ꝗs omniũ doctior in¬
reb uel muemendis uel iuidicandis atrior aristo¬
tile fuit quis poro ysocrati ẽ aduersatꝯ ĩ pẽnsius
Is igitur uersum in or̃one uetat ẽẽ numerum iubet. E¬
ius auditor theodectꝰ in primis ut aristotiles sepe sig¬
inficat policiꝰ seiptor atq artifex hoc idem et sen¬
tit et precipit. Teho fastrus uero isdem de rebus et¬

Expanded text:
nec quae sequuntur: Nos ausi reserare;—egi enim audivique non nec quae sequuntur: Nos ausi reserare;—egi enim audivique non nullos, quorum prope modum absolute concluderetur oratio. Quod qui non possunt, non est eis satis non contemni, laudari etiam volunt. Ego autem illos ipsos laudo idque merito, quorum se isti imitatores esse dicunt, etsi in eis aliquid desidero, hos vero minime, qui nihil illorum nisi vitium sequuntur, cum a bonis absint longissime. quod si auris tam inhumanas tamque agruirorum eos mouebit auctoritas. omitto Isocrateipsi oratores esse debebant. sed {si} quis rebus vel inveniendis vel iudicandis acrior Aristotele fuit? quis porro Isocrati est adversatus infensius? is igitur versum in oratione vetat esse, numerum iubet. Eius auditor Theodectes in primis, ut Aristoteles saepe significat, politus scriptor atque artifex hoc idem et sentit et praecipit; Theophrastus vero eisdem de rebus et