comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
S que ñ ꝓsunt singła multa uiuãt.
ꝑ uauetat morsu spatiosũ iuꝑa tauñ
Acane nõ magno sepe tenetur aper
Tu tm̃ nun̾io pugna p̾ceptaq in unũ
Contrahe. de multis magnꝰ aceruꝰ erit.
S qm̃ totidẽ mores tetidẽq figure.
Non sunt inditiis oĩa digna meis
Qͦ tua ñ posst̃ offendi pectora facto.
Forsitan ħ aliqͦ uidite crimen erit
Iue qͥdẽ ubscruas in aꝑto corꝑe ꝑtes.
U id̾at in cursu qui fu̾it hesit amor.
I lle qͣuidẽ areb uen̾is surgͣnte puella.
U idit in inmuido signa pudñda thoro.
Luditis o siqͦs potuert᷑ ista mouere
Afflart̃ tepide pectora ur̃a faces
Attrahit ille pͥuer otẽptos fortiꝰ arcus.
Sautia maiorẽ curba peteris opem.
Qͥd ꝙ clam lacuit reddẽte obscena puella.
Et uidit q̃ mos ip̃e uidere uetat
¶Hortor ⁊ ut biuas ꝑit habeatis amiias.
Fortior .ẽ. plures siqͥs habere potest.
Secta biꝑtito ẽ meus disc̾rit utro ꝙ
Alt̾ius uires subtrahit alter amor.

Expanded text:
se quae non prosunt singula multa iuuant Parua necat morsu spatiosum uipera taurum A cane non magno saepe tenetur aper, Tu tantum numero pugna, praeceptaque in unum Contrahe; de multis grandis aceruus erit. Sed quoniam totidem mores totidemque figurae, Non sunt iudiciis omnia danda meis. Quo tua non possunt offendi pectora facto, Forsitan hoc alio iudice crimen erit. Ille quod obscenas in aperto corpore partes Viderat, in cursu qui fuit, haesit amor: Ille quod a Veneris rebus surgente puella Vidit in inmundo signa pudenda toro. Luditis, o siquos potuerunt ista movere: Adflarant tepidae pectora vestra faces. Adtrahat ille puer contentos fortius arcus: Saucia maiorem turba petetis opem. Quid, qui clam latuit reddente obscena puella, Et vidit, quae mos ipse videre vetat? Hortor et, ut pariter binas habeatis amicas Fortior est, plures siquis habere potest: Secta bipertito cum mens discurrit utroque, Alterius vires subtrahit alter amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Pix̾it ut uenias pactatͥ nocte uenito.
Uen̾is ⁊ fuerit ianua clausa trribi.
Net chit blanditias nec dit conuitta posti.
Nec latꝰ induro liiue pone cir um.
P ostaluix a derit careant tua u̾ba qͣrelis.
Et nulla in uultu signa dolentis habe.
Ia nꝰ p᷑duet fastꝰ cũ te languere uidebit.
Hoc ⁊ nr̃a nuriius ab arte fereo
Te qͦ fallat amor dũ sit tͥ finis amandi.
Prepositis frenis sepe repugnat equ.
Utilitas latrat qd non ꝓfitebe fiet ⁊
Que ninus apparent retia uitat aius.
Nec tͥ tã ꝓlacͥeat ue te ꝯñꝑn̾e possit
Sũme aĩos aninus cedat ut illanus.
Iauia forte patet qͣmuis iruocabe tͥnsi.
Est data nox dubita nocte ueire data.
Posse pati facile. ẽ. tͥ ni pacĩa desit
ꝑ tinus ex facili gaudia ferit licer
Hec qͥsqͣm p̾cepta potest mea siua uoca.¬

Expanded text:
enias: pacta tibi nocte venito; Veneris, et fuerit ianua clausa: feres. Nec dic blanditias, nec fac convicia posti, Nec latus in duro limine pone tuum. Postera lux aderit: careant tua verba querellis, Et nulla in vultu signa dolentis habe. Iam ponet fastus, cum te languere videbit: Hoc etiam nostra munus ab arte feres. Te quoque falle tamen, nec sit tibi finis amandi Propositus: frenis saepe repugnat equus. Utilitas lateat; quod non profitebere, fiet: Quae nimis apparent ree possit; Sume animos, animis cedat ut illa tuis. Ianua forte patet? quamvis revocabere, transi. Est data nox? dubita nocte venire data. Posse pati facile est, ubi, si patientia desit, Protinus ex facili gaudia ferre licet. Et quisquam praecepta potest mea dura voca
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ C orꝑa uix ferro q̃dam sanantur acuto.
Auxiliũ uiultis succus ⁊ herba tuli
Mollior es nͨ abire potes iunctꝰq teneris.
Et tua seuus amor sub pede colla tenct
Desine luctari refant tua carbasa uẽti.
Q uaq uocant fluctꝰ hartͥ remꝰ eat.
E xplenda . ẽ. sitis ista tͥ qͣ ꝑditꝰ artes:
C eouꝰ e media iam licet ainne bibas.

Expanded text:
ferro quaedam sanantur acuto: Auxilium multis sucus et herba fuit. Mollior es, neque abire potes, vinctusque teneris, Et tua saevus Amor sub pede colla premit? Desine luctari: referant tua carbasa venti, Quaque vocant fluctus, hac tibi remus eat. Explenda est sitis ista tibi, quo perditus ardes; Cedimus; e medio iam licet amne bibas:
Abbreviated transcription (Latin):
Sic faties uẽ qd̾ medicatrs erig
Sere ego ne bib̾eni uolui dormire uid̾i.
Dũ uideor sop̃no lumitia uicta dedi.
Deceptũ risi qͥ se simłabat amare
In laq̃os aũilpdᷤ decideratq suos
Iutrat amor m̃ted ͤ nsu dedisat᷑ usu
Qui pot̾it sauũ fing̾e sauus erit
Dix̾̃it ut uenias pactatͥ nocte uenito.

Expanded text:
c facies vere, quod meditatus eris. Saepe ego, ne biberem, volui dormire videri: Dum videor, somno lumina victa dedi: Deceptum risi, qui se simularat amare, In laqueos auceps decideratque suos. Intrat amor mentes usu, dediscitur usu: Qui poterit sanum fingere, sanus erit. Dixerit, ut venias: pac
Abbreviated transcription (Latin):
u tile mortales ꝑ docet ore me
Q muis infelie media tortebis ethua.
Fugidior dño fac uideare tue
Et sanũ simula ne si qͥd forte dolebis:
S entiat. ⁊ rsde cũ tͥ flendꝰ erig
Nõ ego te iubeo medias abrũꝑe flãmaᷤ.
Nõ sunt imꝑii tam fera ussa mei.
Qd nõ.ẽ. simula positosꝙ imitare furoreᷤᷤ
Sic faties nẽ qd̾ medicatus exig

Expanded text:
ore meo, Quamvis infelix media torreberis Aetna, Frigidior glacie fac videare tuae: Et sanum simula, ne, siquid forte dolebis, Sentiat; et ride, cum tibi flendus eris. Non ego te iubeo medias abrumpere curas: Non sunt imperii tam fera iussa mei. Quod non es, simula, positosque imitare furores: Sic f
Abbreviated transcription (Latin):
Quañ blanditias uerbaq murm᷑ ħt.
Prima fuit rerũ confusa sñ ordie mole ᷤᷤ.
Uuaq erant faties sidera terra fictum.
Mox celũ impositũ t̾ris. humꝰ eqͦre cincta.
Iuq suas ꝑtes cessit inane chaos
Silua feras aer uolucres ꝯcepit habñdas.
In liqͥda pisces delitiustis aqreoa.
T c̃ genus humanũ solis errabat ĩ agris.

Expanded text:
Quarum blanditias verbaque murmur habet. Quarum blanditias verbaque murmur habet. Prima fuit rerum confusa sine ordine moles, Unaque erat facies sidera, terra, fretum; Mox caelum impositum terris, humus aequore cincta est Inque suas partes cessit inane chaos; Silva feras, volucres aer accepit habendas, In liquida, pisces, delituistis aqua. Tum genus humanum solis errabat in agris,
Abbreviated transcription (Latin):
Sic uͥ pigͣ situ socuraq pectora torpẽt.
Acrib .ẽ. stimulis eltciendus amor
Fac timeat de te tepidãq recalficem̃tẽ.
Palleat inditio cͥminis uia t iii.
F elicẽ de quo lesa puella dolet
Q̾ simul inuitus cͥmẽ ꝑuenit ad aureᷤ.
Excidit. ⁊ misere uoxꝙ colorq fugit.
Ille ego sĩ cuiꝰ lauiat furiosa capillos
Ille ego sĩ ten̾as cui petat ũgue genaᷤᷤ
Q̾ uideat latͥmans ꝙ̃ toruis spͣtet ocełł.
Quo sũ ñ possit uiuere posse uelit.
Si spatiũ qͣras b̾ue sit qͥ lesa q̃rat᷑.
Ne lenta uires colligat ira mora
Caudida iai dudũ cingant᷑ colla lac̾tis.
Inq tuo fleus est accipienda suro.
Oscłada flenti. ueners dagaudia flenti.
Paxent. hoc uno soluit᷑ ira modro.
Cũ b̾n seiuerit cũ certa uidebit᷑ hostis.
T unc pete contubitꝰ federe uutis ent.
Il lic depositis habitat ꝯcordia telis
I uo crede mͥ gratia nata loco est
Que mͦ pugnar̃t uingt̃ sua rostͣ colũbe.

Expanded text:
Sic, ubi pigra situ securaque pectora torpent, Sic, ubi pigra situ securaque pectora torpent, Acribus est stimulis eliciendus amor. Fac timeat de te, tepidamque recalface mentem: Palleat indicio criminis illa tui; Felicem, de quo laesa puella dolet: Quae, simul invitas crimen pervenit ad aures, Excidit, et miserae voxque colorque fugit. Ille ego sim, cuius laniet furiosa capillos: Ille ego sim, teneras cui petat ungue genas, Quem videat lacrimans, quem torvis spectet ocellis, Quo sine non possit vivere, posse velit. Si spatium quaeras, breve sit, quo laesa queratur, Ne lenta vires colligat ira mora; Candida iamdudum cingantur colla lacertis, Inque tuos flens est accipienda sinus. Oscula da flenti, Venersolvitur ira modo. Cum bene saevierit, cum certa videbitur hostis, Tum pete concubitus foedera, mitis erit. Illic depositis habitat Concordia telis: Illo, crede mihi, Gratia nata loco est. Quae modo pugnarunt, iungunt sua rostra columbae,
Abbreviated transcription (Latin):
Candidꝰ alcatre qͥ mittit᷑ urbe pelasga
Bullus ⁊ exorto q̃ uenit herba salax.
Ouaq sumant᷑. sumant᷑ hymetia mella.
Quasq tulit filio pinus acuta nuces.
Docta qͥd ad magicas erato diu̾teriᷤ aites.
Int̾ior curru meta terenda meo est:
Quimͦ celabas mouitu tua crimiã m̃o
Plecte iter ⁊ monitu decege furta inmo.
Hec leuitus culpanda mea. ẽ iñ sẽꝑ eod
Impositos uento pauda caruia uehit.
Ham mͦ treitio borea mͦ c̾rimꝰ eur..
Sepe tument zephiro lurthea. sepenotho.
Aspice ut in cursu mͦ dot fluitantia rͨtor.
Lora mͦ adinissos arte recẽptat equos.
Sũt quib ingrate tunida ĩdulgñtia suto.
Et si nulla subẽ emula languet amor.
Luxͦiant animi reb płii secundis.
Nec facile.ẽ. equa comoda mente parti
Ut leuis absũtis paulatĩ iurib iguis:
Ipse latet sũmo est qui calet igne ciniͤ
S tũ excinctas ad moto sulphe flãmaᷤ.
Inuenit ⁊ lumen ꝙ fuit aũ redit.

Expanded text:
Candidus, Alcathoi qui mittitur urbe Pelasga, Candidus, Alcathoi qui mittitur urbe Pelasga, Bulbus et, ex horto quae venit, herba salax Ovaque sumantur, sumantur Hymettia mella, Quasque tulit folio pinus acuta nuces. Docta, quid ad magicas, Erato, deverteris artes? Interior curru meta terenda meo est. Qui modo celabas monitu tua crimina nostro, Flecte iter, et monitu detege furta meo. Nec levitas culpanda mea est: non semper eodem Impositos vento panda carina vehit. Nam modo Threïcio Borea, modo currimus Euro, Saepe tument Zephyro lintea, saepe Noto. Aspice, ut in curru modo det fluitantia rector Lora, modo admissos arte retentet equos. Sunt quibus ingrate timida indulgentia servit, Et, si nulla subest aemula, languet amor. Luxuriant animi rebus plerumque secundis, Nec facile est aequa commoda mente pati. Ut levis absumptis paulatim viribus ignis Ipse latet, summo canet in igne cinis, Sed tamen extinctas admoto sulpure flammas Invenit, et lumen, quod fuit ante, redit:
Abbreviated transcription (Latin):
Dũ fuit atudes una ꝯtentus ⁊ illa
Casta fuit. uitio . ẽ. improbafc̃ã uin.
Audierat laurũq manũ uittasq fe̾ntẽ.
Pronata crisen nil ualuisse siua.
Audierat leruesi tuos adducta dolores
Bellaq ꝑturpe longius isse moras.
ħ tñ audierat pͥameida uiderat ipsam.
Uictor eras prede predapudenda tue.
Inde thiestiade aĩo thalamoq recepit.
Et male pectantẽ tuidaris ulta uirũ.
Que bn celans qͣmuis tũ acta patebũt.
Illalicet pateant tu tñ usq nega.
Tc̃ ueq subiectꝰ. solito nͥ blandior esto.
ħ animi multũ signa nocentis ħnt.
S lateri ne ꝑte tuo pax omĩs ĩunoẽ.
Concubitu. prior .ẽ. infitienda uenus.
St̃ qͥ p̃cipiunt ħbas satcia nocentes.
Suniere. iuditiis ista ueuena ieigr
Aut piꝑ uitice moidacis semine miscẽt.
Tritaq ii annoso flaua phiret᷑ mero.
S dea non patit᷑ sic ad sua gaudia cogi.
Colle sub umbroso qͣm tenet altꝰ erxx.

Expanded text:
Dum fuit Atrides una contentus, et illa Dum fuit Atrides una contentus, et illa Casta fuit: vitio est improba facta viri. Audierat laurumque manu vittasque ferentem Pro nata Chrysen non valuisse sua: Audierat, Lyrnesi, tuos, abducta, dolores, Bellaque per turpis longius isse moras. Haec tamen audierat: Priameïda viderat ipsa: Victor erat praedae praeda pudenda suae. Inde Thyestiaden animo thalamoque recepit, Et male peccantem Tyndaris ulta virum. Quae bene celaris, siqua tamen acta patebunt, Illa, licet pateant, tu tamen usque nega. Tum neque subiectus, solito nec blandior esto: Haec animi multum signa nocentis habent: Sed lateri ne parce tuo: pax omnis in uno est; Concubitu prior est infitianda venus. Sunt, qui praecipiant herbas, satureia, nocentes Sumere; iudiciis ista venena meis; Aut piper urticae mordacis semine miscent, Tritaque in annoso flava pyrethra mero; Sed dea non patitur sic ad sua gaudia cogi, Colle sub umbroso quam tenet altus Eryx.
Abbreviated transcription (Latin):
S neq fuluus aꝑ mediatã seuꝰ in ira.
Fulmineꝰ rapidos c̃ rotat ore caneg
Hec lea c̃ catulis lactentib ubera p̃bet.
Necbreuis ignaro iupeu lesa pede
Femina qͣm sotii deprensa pelice lerecti.¬
Ardet ⁊ in uiritu ꝑignora mentis ħt
In feriũ flãmãq iuit positoq decoro.
Fertͣ ut aonii comubusicta dei.
Conuigis amissũ iuolataq iura mariti.
Barbara ꝑ uatos phasias uita suos
Alr̃a diraparens ħ .ẽ. qͣm cers humuido.
Aspice signatũ sanguine pectꝰ habet.
ħ b̃n ꝯpositos ħ fmͥos soluit amores .
Crimma sunt cautis ista timenda uri.
Nec mea uos uni donet censura puelle.
D ii meliꝰ. uix hec uupta ten̾e potest.
L udite s furto celet᷑ culpa modesto.
G ła peccati nulla petenda tui est
Nec ded̾is muꝰ cognosse qd̃ alt̾a possit.
Nec sint nequitie tempora certa tue.
Et ne te capiat la tebͥs sͥ femina notis.
Hec iuio ueuꝰ est conuenienda oco.
Et qͦtiens scͥbos illi pͥus ipso tabellas.
Inspice plus multe qͣm sͥ missa legt

Expanded text:
 est fuluus aper media tam sevus in ira, Fulmineo rapidos dum rotat ore canes. Nec lea, cum catulis lactantibus ubera prebet; Nec brevis ignaro vipera lesa pede, Femina quam soArdet et in vultu pignora mentis habet. In ferrum flammasque ruit, positoque decore Fertur, ut Aonii cornibus icta dei. Coniugis admissum violataque iura marita est Barbara per natos Phasias ulta suos. Altera dira parens haec est, quam cernis, hirundo: Aspice, signatum sanguine pectus habet. Hoc bene compositos, hoc firmos solvit amores; Crimina sunt cautis ista timenda viris. Nec mea vos uni damnat censura puellae: Di melius! vix hoc nupta tenere potest. Ludite, sed furto celetur culpa modesto: Gloria peccati nulla petenda sui est. Nec dederis munus, cognosse quod altera possit, Nec sint nequitiae tempora certa tuae. Et, ne te capiat latebris sibi femina notis, Non uno est omnis convenienda loco; Et quotiens scribes, totas prius ipse tabellas Inspice: plus multae, quam sibi missa, legunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ocłos ocłis spͨtare fatentib igne̾.
Sepe tacens uocẽ u̾baq uultꝰ habet.
Fac̾ pͥmits rapias illiꝰ tactalabellis:
Pocła. qͣ bibat ꝑte puella bibe
⁊ q̃nicũq cibũ digitis libau̾it ill a:
Tu pete. dũq petes sit tͥ tacta manus.
S ĩtq ⁊̃ tua uota uiro placuisse puelle.
Utilior uob̾ factus amicus e
Huic si forte bibes sortẽ ꝯtede priorem.
Huic det᷑ capiri missa coronaii.
Suue erit infi̾or sen par pͥor oĩa sumati
Ne dubites illi uerba secunda loq Roi.

Expanded text:
Atque oculos oculis spectare fatentibus ignem: Atque oculos oculis spectare fatentibus ignem: Saepe tacens vocem verbaque vultus habet. Fac primus rapias illius tacta labellis Pocula, quaque bibet parte puella, bibas: Et quemcumque cibum digitis libaverit illa, Tu pete, dumque petis, sit tibi tacta manus. Sint etiam tua vota, viro placuisse puellae: Utilior vobis factus amicus erit. Huic, si sorte bibes, sortem concede priorem: Huic detur capiti missa corona tuo. Sive erit inferior, seu par, prior omnia sumat: Nec dubites illi verba secunda loqui.
Abbreviated transcription (Latin):
Iam d̾s ĩ cuni ꝙ̃ sũmũ texerat uius.
Tignb adiunctis aurea lora dabat
⁊ color ⁊ theseꝰ ⁊ nox abiere ꝑuelle.
T eiq fugã petiit terq retenta met ii.
Horiuit ut st̃iles agirat qͣs uentꝰ aristas.
Ut leuis in madida cannia palude tͤinit.
Cui d̾s en assũ tͥ cura fidelior inquit.
Pone metũ bachi gnosias upor ens:
Munꝰ habe celũ. celo spectabere sidus.
Sepe reges dubiã cressa corona ratem.
Dixit ⁊ e curm ne tigͤs il la tumere
Defilit. imposito cessit harena pede
Implicitãq sini nͥ .ii. pugnare tialebat.
Abstulit ut facile ẽ. om̃ia posse de.
Gͦ uͥ ꝯtig̾nit positi tͥ munera bach .℥.
Atq erto in sotii fenuna ꝑte thor:
Nictiliũq prẽm noctniaq sacra precare.
Ne iubrãt capiti uina nocere tuo.
H tͥ multalicet smone latentia tect o:
Dicere. q̃ dici sentiat illa sib
Blanditiasq leues tenui ꝑscriłe uino.
U t dñam ui m̃sam se legat . eẽ. tuã.

Expanded text:
Iam deus in curru, quem summum texerat uvis, Iam deus in curru, quem summum texerat uvis, Tigribus adiunctis aurea lora dabat: Et color et Theseus et vox abiere puellae: Terque fugam petiit, terque retenta metu est. Horruit, ut graciles, agitat quas ventus, aristae, Ut levis in madida canna palude tremit. Cui deus 'en, adsum tibi cura fidelior' inquit: 'Pone metum: Bacchi, Cnosias, uxor eris. Munus habe caelum; caelo spectabere sidus; Saepe reges dubiam Cressa Corona ratem.' Dixit, et e curru, ne tigres illa timeret, Desilit; inposito cessit harena pede: Implicitamque sinu neque enim pugnare valebat Abstulit; in facili est omnia posse deo. tigerint positi tibi munera Bacchi, Atque erit in socii femina parte tori, Nycteliumque patrem nocturnaque sacra precare, Ne iubeant capiti vina nocere tuo. Hic tibi multa licet sermone latentia tecto Dicere, quae dici sentiat illa sibi: Blanditiasque leves tenui perscribere vino, Ut dominam in mensa se legat illa tuam:
Abbreviated transcription (Latin):
G nosis ĩ iguotis demẽs errabat hacenis
Q bͤuis equoreis uidia fertur aquis
Utq euit ẽ sop̃no tunica uelata recuicta
Nuda pedẽ croceas ureligata comas
Thesea crudelẽ surdas clamabat ad undaͤ.
Indigno teu̾as imbre rigante comas.
Clamabat flebatq simł s utĩq decebat.
Nõ fcã .ẽ. lacrimis tupior illa suis.
Iamq tt̾̃m tunderis mollissua p̾tora plmiᷤ.
ꝑ fidꝰ ille abiit qͥd mͥ fiet ai
Qͥ d mͥ fiec ait sonuert̃ cunbaia toto:
Litore. ⁊ attonita timpana płsamanu.
Excidit illa metu mpitq noui ssima u̾ba.
Nullus in exanimi corpore sang̾a erut.
Eccs ininulloides sꝑsis in t̃ga capillis.
Ecte leues satin pͥmua turba de.
Ebriꝰ ecce senex pando silientꝰ asel¬
U ix sedet. ⁊ p̃ssas continet arte iubas.
Dũ sequit᷑ bachas bache suguitq petũtq
Quadrpedẽ ferua dũ malus urget eq̃s.
In caput aunte cecidit dilapsꝰ a sellee.
Clamart̃ satin surge age surge pr

Expanded text:
Cnosis in ignotis amens errabat harenis, Cnosis in ignotis amens errabat harenis, Qua brevis aequoreis Dia feritur aquis. Utque erat e somno tunica velata recincta, Nuda pedem, croceas inreligata comas, Thesea crudelem surdas clamabat ad undas, Indigno teneras imbre rigante genas. Clamabat, flebatque simul, sed utrumque decebat; Non facta est lacrimis turpior illa suis. Iamque iterum tundens mollissima pectora palmis 'Perfidus ille abiit; quid mihi fiet?' ait. 'Quid mihi fiet?' ait: sonuerunt cymbala toto Litore, et adtonita tympana pulsa manu. Excidit illa metu, rupitque novissima verba; Nullus in exanimi corpore sanguis erat. Ecce Mimallonides sparsis in terga capillis: Ecce leves satyri, praevia turba dei: Ebrius, ecce, senex pando Silenus asello Vix sedet, et pressas continet ante iubas. Dum sequitur Bacchas, Bacchae fugiuntque petuntque Quadrupedem ferula dum malus urget eques, In caput aurito cecidit delapsus asello: Clamarunt satyri 'surge age, surge, pater.'
Abbreviated transcription (Latin):
Et faueas illi quisqͥs agat᷑ amang
Cũ surget siuges. donec sedet illa sedeto.
Net tua mordaci pumice crura teras.
I sta iube factãt quoꝵ cibeleia inater
Conainit᷑ frigiis exululata modis
Forma niros neglecta decet minoidatheseꝰ.
Abstulit a nlło tumpora comptꝰ acu.
Cura dee siluis aptꝰ a donis ertr
Mituditie placeãt fuscetit᷑ corꝑa tampo.
Sit b̾u conueniens ⁊ sine labe toga.
Liuguaq ne nigeat. careãt rubigine deinteᷤ.
Hec uagus uilaxa pes tͥ pelle uate
Het male de formet rigidos tousura capillo ᷤ.
S it coria sit docta luirba resccta manu.
Et nicħ emmeãt ⁊ sĩt sũ sordib ungͦs.
Inq caua nlłs stet tͥ uare pilus
Hec miale odorati sit tͥstis hanelitꝰ oris.
Hec lodãt uares uiiqi pr̃q gregis
Cet̾a la sciue faciant concede puelle.
Et si qͥs male uir quent ħre uirum.
Ecce suũ uatẽ lib̾ uocat. ħ qͦ amanteᷤ.:
A diuuat. ⁊ flãnie qͣ calet ipse faueti

Expanded text:
Et faveas illi, quisquis agatur amans. Et faveas illi, quisquis agatur amans. Cum surgit, surges; donec sedet illa, sedebisNec tua mordaci pumice crura teras. Ista iube faciant, quorum Cybeleïa mater Concinitur Phrygiis exululata modis. Forma viros neglecta decet; Minoida Theseus Abstulit, a nulla tempora comptus acu. Cura deae silvis aptus Adonis erat. Munditie placeant, fuscentur corpora Campo: Sit bene conveniens et sine labe toga: Lingula ne rigeat, careant rubigine dentes, Nec vagus in laxa pes tibi pelle natet: Nec male deformet rigidos tonsura capillos: Sit coma, sit trita barba resecta manu. Et nihil emineant, et sint sine sordibus ungues: Inque cava nullus stet tibi nare pilus. Nec male odorati sit tristis anhelitus oris: Nec laedat naris virque paterque gregis. Cetera lascivae faciant, concede, puellae, Et siquis male vir quaerit habere virum. Ecce, suum vatem Liber vocat; hic quoque amantes Adiuvat, et flammae, qua calet ipse, favet.
Abbreviated transcription (Latin):
Ferreꝰ assiduo ꝯsumit᷑ anulus ufo.
Interit assidua uonier adũeus humo.
Duia tñ molli saxa cauant᷑ aqoa.
Capta uids sero ꝑgama capta tameni.
Legerit ⁊ nolit rescłe. cogere uol.
Tu mͦ blanditias fac legat usq tuas.
Que uoluit legisse uolet rescbere lectis
ꝑ num̾os ueniũt ista grad̾q suo
Forsitan ⁊ pͥmo ueniet tͥ lit̾a tristis
Q ueq ioget ne se sollicccare uelis
Q̾ irgait illatimet. q̃ ñ rogat optat uͭ ĩste ᷤ.
Inseq̃re ⁊ uoti post mͦ compos eris
Int̾ea siue illa foro resupina feretur.
Lecticã dñe dissimulanteadi.
Neue aliqͥs u̾b̾ odiosas afferat aurez.
Qͣ ni potes ambignis callidꝰ adde notis.
Seu pedil uacuis isti spatiosa teratus
Porticꝰ. ħ sotias tu qͦ iunge moras.
Sit pudor aut lati̾ continuasse latus.
Nec sñ te curuo sedeat spatiosa theatꝰ.
Qd spectes hum̾is afferat illa suig
Illã respicias illã mirare licebi
Multa suꝑcilio mutta loqͣre notis
Et plaudas aliqͦ mimo sattante puelle.

Expanded text:
anulus usu, Interit adsidua vomer aduncus humo. Dura tamen molli saxa cavantur aqua.Capta vides sero Pergama, capta tamen. Legerit, et nolit rescribere? cogere noli: Tu modo blanditias fac legat usque tuas. Quae voluit legisse, volet rescribere lectis: Per numeros venient ista gradusque suos. Forsitan et primo veniet tibi littera tristis, Quaeque roget, ne se sollicitare velis. Quod rogat illa, timet; quod non rogat, optat, ut instes; Insequere, et voti postmodo compos eris. Interea, sive illa toro resupina feretur, Lecticam dominae dissimulanter adi, Neve aliquis verbis odiosas offerat auris, Qua potes ambiguis callidus abde notis. Seu pedibus vacuis illi spatiosa teretur Porticus, hic socias tu quoque iunge moras: Sit pudor, aut lateri continuasse latus; Nec sine te curvo sedeat speciosa theatro: Quod spectes, umeris adferet illa suis. Illam respicias, illam mirere licebit: Multa supercilio, multa loquare notis. Et plaudas, aliquam mimo saltante puellam:
Abbreviated transcription (Latin):
E xige qd̾ tantet si qͣ. ẽ. sũ uoce puella.
F ac saltet nescit si qͣ mou̾e pedem.
Barbara seruione. ẽ. fac tecũ młta loqͣt᷑
N ondidicit cordã tang̾e posce liram.
Dunt̾ inecdit fac ãbulet õe papille:
Pectꝰ ħut. uitiũ fascia nulla tegat.
Si male deutata .e̾. narra qd̾ rideat illa.
Mollib .ẽ. oculis qd̾ fleat illa refer
Ad dũam subito mane tulisse grad
Auferuñ cultugẽmis auroq regunt᷑
Oñia. pars minima.ẽ. ipsa puella siu.
Sepe nͥ sit qd̾ ames int̾ ta mlta reqͥres
Decipit hac ocłos ogide diues amor
In puisus ades dep̃ndes tutꝰ merinem.
I n fetix uitiis decidet ipsa suig.
Pixidas ĩuenies ⁊ rerũ mille colores.
⁊ fluere in tepidos esopa lapsa sinus.
I na tuas redolẽt phineu mebicamãam̃t iꝰ
N on seuiel hĩc stomim nausea fc̃a meo

Expanded text:
Exige uti cantet, siqua est sine voce puella: Exige uti cantet, siqua est sine voce puella: Fac saltet, nescit siqua movere manum. Barbara sermone est? fac tecum multa loquatur; Non didicit chordas tangere? posce lyram. Durius incedit? fac inambulet; omne papillae Pectus habent? vitium fascia nulla tegat. Si male dentata est, narra, quod rideat, illi; Mollibus est oculis? quod fleat illa, refer. Ad dominam celeres mane tulisse gradus. Auferimur cultu; gemmis auroque teguntur Omnia; pars minima est ipsa puella sui. Saepe ubi sit, quod ames, inter tam multa requiras; Decipit hac oculos aegide dives Amor. Improvisus ades, deprendes tutus inermem: Infelix vitiis excidet illa suis. Pyxidas invenies et rerum mille colores, Et fluere in tepidos oesypa lapsa sinus. Illa tuas redolent, Phineu, medicamina mensas: Non semel hinc stomacho nausea fa
Abbreviated transcription (Latin):
Nec potes ⁊ uelles posse docendꝰ eri
S epe refer tecũ scełate uerba puelle.
⁊ pone añ ocłos onũa dãpna tuog:
I llud ⁊ illud ħt uec ea ꝯtenta rapina. ẽ.
Sub ercło nr̃as misit auara lares
S ic mͥ iurauit. sic me iurata fefallit.
Añ suas qͦtieus passa iacere fores
Diligit ipã alios a me fastidit auiari.
e sse dole tm̃ sponte disertꝰ eris
Heserat in qͣdã nuꝑ meacura puella.
Conueuieus animo n̾erat illa me o.
Curabar ꝓpͥis eger polidariꝰ herbis.
Et fatror medicꝰ turpit̾ eger eram.
Pfuit assidue uitiis iusist̾e amice.
Idq mͥ ft̃m sepe salubre fuit
Brachia qͣni nõ sunt nr̃e formosa puelle.
Et mala st̃ uitina bonis errore sb̃ illo.
Puinio uirtꝰ crimina sepe tuli¬
Qͣ in potes in peiꝰ doces deflecte puelle.
Iuditiũq breui lunite falle tuum.
E t pot̾it dicipetulans qͣ rustica nõ est.
Et pot̾it dici rustica si qua ꝓbaest
Hauc moueat blandis usq p̾cair soui.

Expanded text:
Nec potes, et velles posse, docendus eris. Nec potes, et velles posse, docendus eris. Saepe refer tecum sceleratae facta puellae, Et pone ante oculos omnia damna tuos. 'Illud et illud habet, nec ea contenta rapina est: Sub titulum nostros misit avara lares. Sic mihi iuravit, sic me iurata fefellit, Ante suas quotiens passa iacere fores! Diligit ipsa alios, a me fastidit amari; IEsse! dole tantum, sponte disertus eris. Haeserat in quadam nuper mea cura puella: Conveniens animo non erat illa meo: Curabar propriis aeger Podalirius herbis, Et, fateor, medicus turpiter aeger eram. Profuit adsidue vitiis insistere amicae, Idque mihi factum saepe salubre fuit. 'Brachia quam non sunt nostrae formosa puellae!Et mala sunt vicina bonis; errore sub illo Pro vitio virtus crimina saepe tulit. Qua potes, in peius dotes deflecte puellae, Iudiciumque brevi limite falle tuum. Et poterit dici petulans, quae rustica non est: Et poterit dici rustica, siqua proba eHanc moveat, blandis usque precare sonis.
Abbreviated transcription (Latin):
U̾ tere tũ pot̾as ħoies in nulle figuras.
Non pot̾as anui uertere iuratu
Disceris hiis ⁊̃ cũ iam discedeir uellet:
Dulichiũ uerbis detiuuisse ducem.
Nõ ego qd̾ pͥmo meiini sꝑare solebam.
Iam precor ut ꝯiunx tu nicꝰ. eẽ. uelis.
Q d dea qd̾ mnagui filia solis cim.
Ne ꝓperes oro spatiũ pro uiuu̾e posco.
Qͥ d iuniꝰ optari ꝑ mea uota potestr:
E t freta mota uides ⁊ debes illa tim̾e.
N on aliqͥs sotios rursus ad arnia uocat.
H anior ħͥ pax . ẽ. ĩ qͣ male uulu̾or una.
Totaq sub regno terra fut᷑aͣ tuo est.
Iua loq̃bat᷑ nauẽ soluebat ulixes.
I ritta cũ uelis uerbatulere uot hi.
A idet ⁊ assuetas cirre detͣrit ad aites.
Non tñ. ẽ. illis attenuatuo amor.
gͦ quisqͥs opem nũã tͥ poscio Ab aite:
Deme uenefitiis carmimbusq fidem.
S i te cã potens dñe retinebit ui urbe:
Accipe consiliũ qd̃ sit in urbe meumi
Optimꝰ ille fuit uindex ledentia pectꝰ.

Expanded text:
Vertere tu poteras homines in mille figuras, Vertere tu poteras homines in mille figuras, Non poteras animi vertere iura tui. Diceris his etiam, cum iam discedere vellet, Dulichium verbis detinuisse ducem: 'Non ego, quod primo, memini, sperare solebam, Iam precor, ut coniunx tu meus esse velis; Quod dea, quod magni filia Solis eram. Ne properes, oro; spatium pro munere posco: Quid minus optari per mea vota potest? Et freta mota vides, et debes illa timere:Non aliquis socios rursus ad arma vocat. Hic amor et pax est, in qua male vulneror una, Tutaque sub regno terra futura tuo est.' Illa loquebatur, navem solvebat Ulixes: Inrita cum velis verba tulere noti. Ardet et adsuetas Circe decurrit ad artes, Nec tamen est illis adtenuatus amor. Ergo quisquis opem nostra tibi poscis ab arte, Deme veneficiis carminibusque fidem. Si te causa potens domina retinebit in Urbe, Accipe, consilium quod sit in Urbe meum. Optimus ille sui vindex, laedentia pectus
Abbreviated transcription (Latin):
Q d nisi fiata ꝓperaris m̃te reuerti.
Iuftret arma tͥ seua rebelł amor.
Qͥ cqͥd ⁊ ab fuers auidꝰ sirieusq redibis.
Et spatiũ dãpuo cessennt om̃e trruo.
Fallit̃. heuionie si qͥs mala pabulaterie.
Et magicas artes posse uiuare putat.
I sta ueuefitii uetꝰ ẽ. uia. uoster. apollo
Innocuã sacro carmiue mousit᷑ ope̾.
Me duce ũ tumło prodire indebit᷑ umb.
Nec anus unifaii carmine rũpet hunnuĩ.
Nec seges ex aliis alios tnͣsibit ui agros.
N ec subito phebi pallidꝰ orbis erit
Ut solet eqͦreas ibit tiberuiꝰ in iuidas.
U t solet in niueis luua uehet᷑ equis.
Nulla recantatas depouẽt p̾tora curas.
N ec fugiet niuo sulphe uictꝰ amor.
¶Qͥ d te phasiace iuuert̃ gͣmina terRe
Cum cuꝑes pr̃ĩa colchi mauere domo.
C ũ sua uantias abstulit aura rates.
Om̃ia fecisti ue callidꝰ hospes abiret
I ile dedit certe luithea pleua fuge
Omĩa fecisti ne te ferus ureret iguis.
Longꝰ ⁊ iuuito pectore se dit amor.

Expanded text:
i firmata properaris mente reverti, Inferet arma tibi saeva rebellis Amor. Quidquid et afueris, avidus sitiensque redibis, Et spatium damno cesserit omne tuo. Viderit, Haemoniae siquis mala pabula terrae Et magicas artes posse iuvare putat. Ista veneficii vetus est via; noster Apollo Innocuam sacro carmine monstrat opem. Me duce non tumulo prodire iubebitur umbra, Non anus infami carmine rumpet humum; Non seges ex aliis alios transibit in agros, Nec subito Phoebi pallidus orbis erit. Ut solet, aequoreas ibit Tiberinus in undas: Ut solet, in niveis Luna vehetur equis. Nulla recantatas deponent pectora curas, Nec fugiet vivo sulpure victus amor. Quid te Phasiacae iuverunt gramina terrae, Cum cuperes patria, Colchi, manere domo? Cum sua Neritias abstulit aura rates? Omnia fecisti, ne callidus hospes abiret: Ille dedit certae lintea plena fugae. Omnia fecisti, ne te ferus ureret ignis: Longus in invito pectore sedit amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ mubet inuenias inqͥtua pͥma uo hupta.
Sesiult a pͥtua pytima sognis ant
Sole uiuant ũbre gta fit unda siti.
Et pudet ⁊ dicã ueneris qͦ iuuge fig̾am.
Qua munme iungi qͣq detere putas
Nec labor efficere .ẽ. raro tͥ uem fatent᷑:
Et nichil . ẽ. qd̾ se dedecusse purent.
Tc̃ ⁊̃ iubeo totas aperire fenestras
Turpiaq admisso memibra notare die.
At simul ad metus ueuit finita uoluptaᷤ.
L assaq cũ toto corꝑe membͣ iacent
Dum pige ⁊ nlłam malles tetigisse puellã.
Tacturͦq tibi non uideare du.
Tunc aĩo signa q̃cũq in corpe mĩda .ẽ.
Luminaq in uitiis illuis usq tene:

Expanded text:
uptas Desinat: a prima proxima segnis erit. Sole iuvant umbrae, grata fit unda siti. Et pudet, et dicam: venerem quoque iunge figura, Qua minime iungi quamque decere putas. Nec labor efficere est: rarae sibi vera fatentur, Et nihil est, quod se dedecuisse putent. Tunc etiam iubeo totas aperire fenestras, Turpiaque admisso membra notare die. At simul ad metas venit finita voluptas, Lassaque cum tota corpora mente iacent, Dum piget, et malis nullam tetigisse puellam, Tacturusque tibi non videare diu, Tunc animo signa, quaecumque in corpore menda est, Luminaque in vitiis i
Abbreviated transcription (Latin):
S abata. nͦ dãpnis alea nota suig
Milia nͦ maueas nͨ ꝓpe finge moras.
Temꝑanͦ numera s cͤbro respice roniã.
S fuge tutꝰ adhuc ꝑthꝰ ab hoste fuga ẽ.
Esse. s ut ualeas multa dolenda fereᷤ.
Sepe uibi succos ꝙuis inuitꝰ amare
Egei ⁊ orairti mensa negata mich .ẽ.
U t corpꝰ redimas fenũ patiens ⁊ iguõ.
Audanec sitieus ora lauabis ao ua.
Ut ualeas auimo qͥcqͣn colerare uegb̾.
An p̾tiũ pars ħ corꝑe mauis habet.

Expanded text:
Sabbata, nec damnis Allia nota suis. Sabbata, nec damnis Allia nota suis. Milia; nec, maneas ut prope, finge moras: Tempora nec numera, nec crebro respice Romam, Sed fuge: tutus adhuc Parthus ab hoste fuga est. Esse; sed ut valeas, multa dolenda feres. Saepe bibi sucos, quamvis invitus, amaros Aeger, et oranti mensa negata mihi. Ut corpus redimas, ferrum patieris et ignes, Arida nec sitiens ora levabis aqua: Ut valeas animo, quicquam tolerare negabis? At pretium pars haec corpore maius habet.
Abbreviated transcription (Latin):
U erbaq dent cauto qͣlibet arte uiro.
Et mͦ blanditias rigido mͦ uirgia posti.
Dicat ⁊ exclusus flebile tantet amãs.
Hiis lacmis contentꝰ eris sũ dͥm̃e mottĩ.
Nec tua fax auidos digna subire rogoꝰ.
s mea decẽpti uiuenes p̾cepta uenite.
Qs suus ex om̃i ꝑte fesalit amior.
D iscite sanari ꝑ qͣm didicistes amarez
U namauꝰ uobis uranꝰ opemq feret.
Terra salutifãs ħbas eadeq notie:
Nutͥt. ⁊ intice ꝓxima sepe rosa esti
U uln̾is auzciliũ pelias hasta tulit.
Atere sup̾nus era recurua eibi
Aut hiis aut aliis donec dediscis amare.
I p̃ẽ tͥ fuitĩ decipiendus crismt
Tu tñ ⁊ qͣmius firmis retiueb̾e uĩcliᷤ.
I ꝑtul ⁊ longas carꝑe ꝑge uias
Flebis ⁊ occurret de̾serte uom̃ amice.
S tabit ⁊ in media pes tͥ sepebia.
S qͣnto minꝰ ire uoles mag̾ ire meiũto.
ꝑ fer ⁊ inuitos curiere coge pedes᷑.
Hec pluinas opta nͨ te ꝑegͥna morent᷑:

Expanded text:
Verbaque dent cauto qualibet arte viro: Verbaque dent cauto qualibet arte viro: Et modo blanditias rigido, modo iurgia posti Dicat et exclusus flebile cantet amans. His lacrimis contentus eris sine crimine mortis; Non tua fax avidos digna subire rogos.'Ad mea, decepti iuvenes, praecepta venite, Quos suus ex omni parte fefellit amor. Discite sanari, per quem didicistis amare: Una manus vobis vulnus opemque feret. Terra salutares herbas, eademque nocentes Nutrit, et urticae proxima saepe rosa est; Vulneris auxilium Pelias hasta tulit. Abdere sub parvis aera recurva cibis. Aut his aut aliis, donec dediscis amare, Ipse tibi furtim decipiendus eris. Tu tantum quamvis firmis retinebere vinclis, I procul, et longas carpere perge vias; Flebis, et occurret desertae nomen amicae, Stabit et in media pes tibi saepe via: Sed quanto minus ire voles, magis ire memento; Perfer, et invitos currere coge pedes. Nec pluvias opta, nec te peregrina morentur
Abbreviated transcription (Latin):
dexemedio amori.
¶GRat huius
amor titłm nom̃q
libolli. Bella mͥ iudeo
bella parant᷑ ait
P arte cuũ uarẽ sceleris dampnaro eupido.
Eradita qͥ totiens te duce signa tul .
Nõ ego nades a qͦ te sauna mater
I n liqͥdũ rediit erbera martis equis.
G auitat ⁊ uento naiuiget ille Emoo.
At siqͥs male fert indigne regna puelle
Atrabe sublini triste pependit honꝰ.
Cur aliqͥs irgndo fodiat sua pͤtora ferto.
Inuidiã cedis pacis amator habes:
Qui nͥ desierit misero ꝑiturꝰ amore .ẽ.
D esinat ⁊ nulli fiñis auctor eris
Iuet decent annos mollia regna tuoᷤ.
Non pot̾is uti nudis ad bella sagatis.
S tua mortifero sangͥne tela carent.¬
U ustritꝰ ⁊ gladiis ⁊ acuta dimicet hasta
Et uictor multa cede cruentꝰ eat
Tucole mirnas tuto qͥb ntim᷑ artes.
Et quatũ iuitio nlła fit orba parẽs.
E ffice noctłia frangat᷑ ianua riica.
Et tegat ornatas multa corona fores
F ac coeant furtĩ iuuenes timideq puelle.

Expanded text:
emedia amoris Legerat huius Amor titulum nomenque libelli: 'Bella mihi, video, bella parantur' ait. 'Parce tuum vatem sceleris damnare, Cupido, Tradita qui toties te duce signa tuli. Non ego Tydides, a quo tua saucia mater In liquidum rediit aethera Martis equis. Gaudeat, et vento naviget ille suo. At siquis male fert indignae regna puellaeA trabe sublimi triste pependit onus? Cur aliquis rigido fodit sua pectora ferro? Invidiam caedis, pacis amator, habes. Qui, nisi desierit, misero periturus amore est, Desinat; et nulli funeris auctor eris.re oportet: Lude; decent annos mollia regna tuos. Nam poteras uti nudis ad bella sagittis: Sed tua mortifero sanguine tela carent. Vitricus et gladiis et acuta dimicet hasta, Et victor multa caede cruentus eat: Tu cole maternas, tuto quibus utimur, artes, Et quarum vitio nulla fit orba parens. Effice nocturna frangatur ianua rixa, Et tegat ornatas multa corona fores: Fac coeant furtim iuvenes timidaeque puellae,
Abbreviated transcription (Latin):
Et tita sacrilege laniart̃ carmĩa lĩgͤ.
P trilit hui uiats qͦ duce tia deas:
S ũma petit liuor ꝑslant altissima uẽti.
Sũma petunt dextͣ fulmĩa missa iout.
At tu quit̾q es q̃m nr̃a licentia ledit
Si sapis ad num̾os exige queq suas.
Fortia meonio gaudẽt pede bella rotn.
D elitiis illic qͥs locꝰ. ex̃. potest
¶ nde sonãt tͣgici. tͣgicos decet na cot᷑noᷤ.
U̾ sib e mediis soccus ħudus euit
Liber u adu̾sos hostes stͥngat᷑ iambꝰ
Seu teler extmũ seu tͣhat ile pedem.
Blanda pharettos elegia cantet amorc.
Et leiuis arbitno plaudat amica suo.
Callimachi num̾is uͭ . ẽ. dicendꝰ achille.
Cidippe ñ. ẽioris homere tu
P eciat in audmache thaida qͥsqͥsagat.
Thais in airemea .ẽ. lasciuia liba ña.ẽ.
Nil mͥ cũ nuta thais marte mea . c̃.
Si mea mat̾ie respondr᷑ musa iocase.

Expanded text:
 carmina linguae, Pertulit huc victos quo duce Troia deos. Summa petit livor; perflant altissima venti: Summa petunt dextra fulmina missa Iovis. At tu, quicumque es, quem nostra licentia laedit, Si sapis, ad numeros exige quidque suos. Fortia Maeonio gaudent pede bella referri; Deliciis illic quis locus esse potest? Grande sonant tragici; tragicos decet ira cothurnos: Usibus e mediis soccus habendus erit. Liber in adversos hostes stringatur iambus, Seu celer, extremum seu trahat ille pedem. Blanda pharetratos Elegia cantet Amores, Et levis arbitrio ludat amica suo. Callimachi numeris non est dicendus Achilles, Cydippe non est oris, Homere, tui. Peccet, in Andromache Thaida quisquis agat. Thais in arte mea est; lascivia libera nostra est; Nil mihi cum vitta; Thais in arte mea est. Si mea materiae respondet
Abbreviated transcription (Latin):
In seqͣr ⁊ faisi mun̾is instar erit.
Si tũ iu meclia dep̾nsa teneb̾e culpa.
Et fueruit ocłis probra uidendameiᷤ:
Que b̾n uisa mͥ fuerint b̾n iusa uegato.
Concedent u̾bis lumina nr̃a tius.
ꝓ natͥ uinci cupienti uinc̾e palma. ẽ.
S it tͥ ñ feci dr̃e Lngua memor
Cũ tͥ ꝯtingat u̾bis suꝑare duobus
Qͦ sego ꝯposin peligni ruus alũpnus
N ec me delitie de decuere mee
Non mͦ militie turbiue factꝰ eques.
Mentua uͥgilio gauder u̾ona catullo.
Peligne dicor gła gentis
Quẽ sua lib̾tas ad honesta coeg̾it arma.
Cum timuit sotias anxia roma maitꝰ.
Atq aliqͥs spͤtans hospes sul moniᷤ aqͦsi:
Mena q̃ campi iug̾a pauca denent
Que tm̃ dicet potustis ferre poetam:
Quantilac̾q estis uos ego magnauoco.
Aurea de campo uellite signa meo.
Coring̾ increpuit tẏrso guiore lieus.
Pulsanda. ẽ. magnis area maior eqͥs.
In belles elegi gemał musa ualete.

Expanded text:
Insequar, et falli muneris instar erit. Insequar, et falli muneris instar erit. Si tamen in media deprensa tenebere culpa, Et fuerint oculis probra videnda meis, Quae bene visa mihi fuerint, bene visa negato — Concedent verbis lumina nostra tuis. Prona tibi vinci cupientem vincere palma est, Sit modo 'non feci!' dicere lingua memor. Cum tibi contingat verbis superare duobus, Quos ego conposui, Paeligni ruris alumnus — Nec me deliciae dedecuere meae Non modo militiae turbine factus eques. Mantua Vergilio, gaudet Verona Catullo; Paelignae dicar gloria gentis ego, Quam sua libertas ad honesta coegerat arma, Cum timuit socias anxia Roma manus. Atque aliquis spectans hospes Sulmonis aquosi Moenia, quae campi iugera pauca tenent, 'Quae tantum' dicat 'potuistis ferre poetam, Quantulacumque estis, vos ego magna voco.' i. Aurea de campo vellite signa meo! Corniger increpuit thyrso graviore Lyaeus: Pulsanda est magnis area maior equis. Inbelles elegi, genialis Musa, valete,
Abbreviated transcription (Latin):
Absit. ⁊ in lecto cͥmina poue uo.
Illuc nͨ tunicã tͥ sit posuisse pudori:
Nec femori ĩpositũ sustinusse fem᷑.
Illic ppureis condat᷑ lingͣ labellis.
In modos uen̾em mille figͣet amor.
Illic nͨ uoces nͥ uerba iuuancia tessẽt.
Spondaq lasciua mobilitate tremat.
Indue c̾ cunicis metuentẽ cͥminauultũ.
Et pudor obsitnũ diffiteat᷑ opus.
Da popłoda u̾ba mͥ sñ uescius errem.
Et liceat stulta credulitate fru.
Cur totiens uideo mitti recipiq tabellaᷤs.
Curp̾ssus pͥor . ẽ. int̾iorq chonus
Cur płqͣm solito tͣbatos eẽ. capillos:
Collaq ꝯspitio dentis ħre notuo:
Tm̃ ñ ocłos cͥm̃ deducis ad ipsogr
Si dubitas fame ꝑcere parce michi.
Mens abit ⁊ monior qͦtiens p᷑casse fat̾iᷤ.
ꝑq meos artꝰ frigida gueta fluit
Tc̃ amo tẽ odi frustͣ ꝙ amare necesse. ẽ.
Tunc ego s tecũ mortuꝰ. eẽ. uelion.
Nil eqͥdẽ inqͥrã nͨ q̃ celare parabis

Expanded text:
Absit, et in lecto crimina pone tuo. Absit, et in lecto crimina pone tuo. Illic nec tunicam tibi sit posuisse pudori Nec femori inpositum sustinuisse femur; Illic purpureis condatur lingua labellis, Inque modos Venerem mille figuret amor; Illic nec voces nec verba iuvantia cessent, Spondaque lasciva mobilitate tremat! Indue cum tunicis metuentem crimina vultum, Et pudor obscenum diffiteatur opus; Da populo, da verba mihi; sine nescius errem, Et liceat stulta credulitate frui! Cur totiens video mitti recipique tabellas? Cur pressus prior est interiorque torus? Cur plus quam somno turbatos esse capillos Collaque conspicio dentis habere notam? Tantum non oculos crimen deducis ad ipsos; Si dubitas famae parcere, parce mihi! Mens abit et morior quotiens peccasse fateris, Perque meos artus frigida gutta fluit. Tunc amo, tunc odi frustra quod amare necesse est; Tunc ego, sed tecum, mortuus esse velim! Nil equidem inquiram, nec quae celare parabis
Abbreviated transcription (Latin):
Argua . ẽ. põpe facies agamĩnone ceso:
Et scelus ⁊ pñas fugit alesꝰ opes:
M enia felici condidit apta mam.
Ille suos docuit umonia sacͤ faliscoᷤ.
Suit mͥ sint popło semꝑ amica suo.
õ ego ne pectes c̾ sis formosa retuso:
S ne sit init̾o scire necesse mͥ.
Nec te nĩa iubet fi̾ ceusura pudicam:
Ss tñ ut temptes dissimulare rogat.
Nõ peccat q̃ cũq pͥ pettasse negae.
Solaq de formẽ culpa ꝓfessa facit
Quiꝰ furor . ẽ. q̃ nocte latẽt ĩ luce fatĩ:
Et q̃ clã facias facta referre palam:
Ignoto m̾etͥx corpus iunctaͣ quint:
Opposita popłm subinouet añ serra
Tutua ꝓstitues fame peccata sinist᷑
Cõmissi ꝑages iuditiumq tui
Sit tͥ mens melior saltẽ ne unitare pudi.
Que fatis ħ facito tand̾ fecisse negato:
N e pudeat corã uerba modesta loqui.
Est qͥ neqͥtiã locꝰ exig̃. om̃ibus illũ:
Delitiis imple sit ꝓcul inde pudor.
Huic simł exieris lacuua ꝓtinus oĩs:

Expanded text:
Argiva est pompae facies; Agamemnone caeso Argiva est pompae facies; Agamemnone caeso Et scelus et patrias fugit Halaesus opes Moenia felici condidit alta manu. Ille suos docuit Iunonia sacra Faliscos. Sint mihi, sint populo semper amica suo! o, ne pecces, cum sis formosa, recuso, Sed ne sit misero scire necesse mihi; Nec te nostra iubet fieri censura pudicam, Sed tamen, ut temptes dissimulare, rogat. Non peccat, quaecumque potest peccasse negare, Solaque famosam culpa professa facit. Quis furor est, quae nocte latent, in luce fateri, Et quae clam facias facta referre palam? Ignoto meretrix corpus iunctura Quiriti Opposita populum summovet ante sera; Tu tua prostitues famae peccata sinistrae Commissi perages indiciumque tui? Sit tibi mens melior, saltemve imitare pudicas, Quae facis, haec facito; tantum fecisse negato, Nec pudeat coram verba modesta loqui! Est qui nequitiam locus exigat; omnibus illum Deliciis inple, stet procul inde pudor! Hinc simul exieris, lascivia protinus omnis
Abbreviated transcription (Latin):
Stat uetꝰ ⁊ densa p̾nubił arbore lucꝰ.
Aspice concedes numinis esse locũ.
Actipit ara p̃ces uotiuaq thura pioꝵ.
Ara ꝑ antiqͣs fcã sũ arte manus.
Hĩt u ꝑsonuit sollep̃ui tibia cantu:
It ꝑ uelatas aunua põpauias.
Ducͥunt᷑ iuee popło plaudente iuũte.
Qͣ saluit cãpis herba falisca suis
T uitłi nõ dũ metuenda fronit minactͤ.
Et minor ex humili uictima porcꝰ aia.
Duxq gͦgis cornu ꝑ tꝑ̃a dura retuo.
Inuisa .ẽ. dñc sola cãpelLa des:
Illiꝰ indicio silius inuenta sub altiᷤ
Et pirtiũ actoris uulu̾is ipsabat᷑.
Q ua uent᷑a dea .e̾. iuuenes timideꝰ puelle.
Prebuant latas ueste iacente uras.
Uirginei cͥnes auro gẽmaq p̾munt᷑.
Et tenit auratos palla suꝑba pedes.
More patr̾ sc̃e uelate uestib aibis:
U̾tice supposito tradita sacra ferunt.
Ore fauent popłi tc̃ cũ uen̾ aurea põpa.
Ip̃a sac̾dotes subseqͥt᷑q suos

Expanded text:
Stat vetus et densa praenubilus arbore lucus; Stat vetus et densa praenubilus arbore lucus; Adspice — concedas numen inesse loco. Accipit ara preces votivaque tura piorum — Ara per antiquas facta sine arte manus. Hinc, ubi praesonuit sollemni tibia cantu, It per velatas annua pompa vias; Ducuntur niveae populo plaudente iuvencae, Quas aluit campis herba Falisca suis, Et vituli nondum metuenda fronte minaces, Et minor ex humili victima porcus hara, Duxque gregis cornu per tempora dura recurvo. Invisa est dominae sola capella deae; Illius indicio silvis inventa sub altis Et pretium auctori vulneris ipsa datur. Qua ventura dea est, iuvenes timidaeque puellae Praeverrunt latas veste iacente vias. Virginei crines auro gemmaque premuntur, Et tegit auratos palla superba pedes; More patrum Graio velatae vestibus albis Tradita supposito vertice sacra ferunt. Ora favent populi tum cum venit aurea pompa, Ipsa sacerdotes subsequiturque suas.
Abbreviated transcription (Latin):
Fecimꝰ encheladũ iacłantẽ mille lac̾ciᷤ
Ambigue captos uͥginis ore uiros.
Polios ithacis inclusimꝰ utͥb euros.
ꝓ ditor in medio tantalus a̾ne sitit.
De miobe silicẽ. de uͥgine fecunꝰ ursã.
Conciuit otͥsiũ cicͦpis alos itm
Iupit̾ auͭ ĩ aues auͭ se tnͣsformat ĩ aur̃.
Aut secat iuposita uͥginetamiꝰ aqͣs.
Q ui nom̾ent flaĩnas ore fuisse boues⁊
Flere genis electͣ tuas auriga sorores
Queq rates fuint nc̃ maris. eẽ. deas :
A dũsũq diẽ m̃sis furialib ateei:
Buraq ꝑcussas saxa secuta lerag
Exit ĩ inm̃sũ focunda licentia uatũ.
Obligat historica n sua uerba fide
Et inca debuãt falso laudata uiden.
uin uͥipomusi̾s ꝯtuĩx foiet orta falisci:
Menia contigimꝰ iuncta camillet᷑.
Casta sac̾dotes iuuoni festa parabãt
Et celebres ludos indigenamq bouẽ.
Grande more p̾tiũ ritꝰ ꝯgnosce. ꝙͣui᷑.
Difficił cliuis hac uia prebet ittr

Expanded text:
Fecimus Enceladon iaculantem mille lacertis, Fecimus Enceladon iaculantem mille lacertis, Ambiguae captos virginis ore viros. Aeolios Ithacis inclusimus utribus Euros; Proditor in medio Tantalus amne sitit. De Niobe silicem, de virgine fecimus ursam. Concinit Odrysium Cecropis ales Ityn; Iuppiter aut in aves aut se transformat iAut secat inposita virgine taurus aquas. Qui vomerent flammas ore, fuisse boves; Flere genis electra tuas, Auriga, sorores; Quaeque rates fuerint, nunc maris esse deas; Aversumque diem mensis furialibus Atrei, Duraque percussam saxa secuta lyram? Exit in inmensum fecunda licentia vatum, Obligat historica nec sua verba fide. Et mea debuerat falso laudata videri mihi pomiferis coniunx foret orta Faliscis, Moenia contigimus victa, Camille, tibi. Casta sacerdotes Iunoni festa parabant Et celebres ludos indigenamque bovem; Grande morae pretium ritus cognoscere, quamvis Difficilis clivis huc via praebet iter.
Abbreviated transcription (Latin):
Q d ue putẽ sidus nr̃is occuriere fati.
Q sue dos in me uella mou̾e querore
Que nͦ icdcã mea .ẽ. ꝙͣ cepi solus amare:
Cum młtis uereor ne sit ħ̾uda michi.
Fallim an m̃is uunotuit illa libellis:
Sic tũ ingruio ꝑ sticit illa meo.
Et m̾ito qͥd .n. forme p̾conia fe ciꝰ
U endibilis culpa fcã puella mea.ẽ.
Me leuone placz duce me ꝓductꝰ amator.
An ꝓsint dubiũ. ẽ. nocuert̃ carmĩa seꝑ.
Iuiuidie nr̃is illa fuere bons
Cñ thebe c̾tia foret cũ cesans arma.
Ingeniũ mouit sola coruuia meũ
Adũsis utinã terigissẽ carmina musiᷤ
Pheb ⁊ inceptũ destituiss opus
Nec tñ uͭ testes mos. ẽ. audire potetas.
Maluerã uerbis pondꝰ ab ẽc̃ meis
ꝑ nos silla pr̃i caros furata capillos:
Pube p̾unt rapidos ĩguinibq caneᷤ.
Nos pedib pẽnas dedimꝰ. uos cͥnib angueᷤ.
Uictor abantiades alite fertur equo.
I dẽ ꝑ spatiũ tition porreximꝰ ingẽs.
Et tͥa iꝑeo fecimus ora caN

Expanded text:
e putem sidus nostris occurrere fatis, Quosve deos in me bella movere querar? Quae modo dicta mea est, quam coepi solus amare, Cum multis vereor ne sit habenda mihi. Fallimur, an nostris innotuit illa libellis? Sic erit — ingenio prostitit illa meo. Et merito! quid enim formae praeconia feci? Vendibilis culpa facta puella mea est. Me lenone placet, duce me perductus amator, An prosint, dubium, nocuerunt carmina semper; Invidiae nostris illa fuere bonis. Cum Thebae, cum Troia foret, cum Caesaris acta, Ingenium movit sola Corinna meum. Aversis utinam tetigissem carmina Musis, Phoebus et inceptum destituisset opus! Nec tamen ut testes mos est audire poetas; Malueram verbis pondus abesse meis. Per nos Scylla patri caros furata capillos Pube premit rabidos inguinibusque canes; Nos pedibus pinnas dedimus, nos crinibus angues; Victor Abantiades alite fertur equo. Idem per spatium Tityon porreximus ingens, Et tria vipereo fecimus ora cani;