comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
postꝙ̃ philotam torqueri fama uulgaueratꝰ legem macedonm uenti
qua eautiĩ erat ut propinqui eorum qui regi insidiati erant eu ip¬
sis neccarent᷑ alni se interficiunt. alii in dem̾ios montes uastasq so¬
litudines fugiñt. Ingenti per tota castia teriore diffuso donce ren
tumultu cogito legemn se supplicio cõiunctoꝵ sontib remitte̾ cdix̃
philotas uero ne an mendatio liberare se a erutiatu uoluerit anceps
comectina c̃: Quoniam et uera dicentibus et falsa dicentibus
idem doloris fiins ostenditur: Ceterum pater inquit mens Egho¬
locho ꝙ familiariter usus sit non ignoratis. ilum dico ẽ ghelochũ
qui m acie occidit omniu maloꝵ nõbis fuit causa. Iam cum pͥmũ
Iouis filium se salutari iussit rex. id indigne ferens ille. hunc ugit̃
regem agnosciinꝰ inquit qui philippimi dedignatur patiem: Ectũ
est de nobis si ista ppeti possimius non homines solum s et deor

Expanded text:
postquam Philotan torqueri fama vulgaverat, legem Macedonum veriti, postquam Philotan torqueri fama vulgaverat, legem Macedonum veriti, qua cautum erat, ut propinquieorum, qui regi insidiati essent, cum ipsis necarentur, alii se interficiunt, alii in devios montes vastasque solitudines fugiuntingenti per tota castra terrore diffuso, donec rex tumultu cognito legem se de supplicio coniunctorum sontibus remittere edixit. Philotas verone an mendacio liberare se a cruciatu voluerit, anceps coniectura est, quoniam et vera confessis et falsa dicentibus idem doloris finis ostenditur. Ceterum: “Pater,” inquit, “meus Hegelocho quam familiariter usus sit, non ignoratis: illum dico Hegelochum, qui in acie cecidit: omnium malorum nobis is fuit causa. Nam cum primum Iovis filium se salutari iussit rex, id indigne ferens ille: “Hunc igitur regem agnoscimus,” inquit, “qui Philippum dedignatur patrem? Actum est de nobis, si ista perpeti possumus. Non homines solum, sed etiam deos
Abbreviated transcription (Latin):
in tormentis qͦ diceretꝰ: dum corupit et dim obligant᷑ ocłi dum
uestis exiutur deos patuos. gentiũ inra neꝗeꝙ ap̃ sindas anres ĩ¬
uocabat. Pultimos demde crutiatꝰ ut pote et dãnatꝰ. et inimicis
ĩgiã regis torq̃ntib lacerat᷑. Ne primo q̃ꝙͣ hine ignis illic̃ u̾bera
iam non ad q̃one sed ad penam ĩgerebarit᷑: non uocem modo s ẽt gemi
midis ossib incussos feue non poterat. Si tormẽtis adhibiti mõ cẽnt
dictinũ se que seret expeterẽt pollicet᷑. S fine q̃oni fore iuare eos ꝓ
Alexandri salutem nolebat remoneriq tortores: Et utioq impeͬtto
Crateio inquit dic quid mne uelis dicẽ Illo indignante ludificari eñ
rinsusq reuocante tortores tp̃s petere cepit dum̃ iccipet sp̃ũ cuncta
que scuet indicaturus. Interim equites nobilissimis quisq et ꝙ
maxime qui Parmeronem propinqua cognitione contingebant

Expanded text:
in tormentis quoque diceret. Tum corripitur et, dum obligantur oculi, dum in tormentis quoque diceret. Tum corripitur et, dum obligantur oculi, dum vestis exuitur, deos patrios, gentium iura nequiquam apud surdas aures invocabat. Per ultimos deinde cruciatus, utpote et damnatus et inimicis in gratiam regis torquentibus, laceratur. Ac primo, quamquam hinc ignis, illinc verbera iam non ad quaestionem, sed ad poenam ingerebantur, non vocem modo, sed etiam gnudis ossibus incussos ferre non poterat, si tormentis adhibituri modum essent, dicturum se, quae scire expeterent, pollicetur. Sed finem quaestioni fore, iurare eos per Alexandri salutem volebat removerique tortores. Et utroque inpetrato: “Cratere,” inquit, “dic, quid me velis dicere.” Illo indignante ludificari eum rursusque revocante tortores tempus petere coepit, dum reciperet spiritum, cuncta, quae sciret, indicaturus. Interim equites, nobilissimus quisque et ii maxime, qui Parmenionem propinqua cognatione contingebant,
Abbreviated transcription (Latin):
ut diligentius concta cognosce̾t consilium in posterum diẽ oistu¬
lit: Et ꝗꝙ in uesperam̃ inclinabat dies tnĩ omicos cõnocari inbet
Et ceteris ꝗdem placebat macedonũ more obri saxis. E phestio ãt
et Craterꝰ et cenus tormentis u̾itatem expͥmendam cẽ dixerũt
Et illi qͦ qui aliud suaserant ĩ hoꝵ srĩtiam transcunt. Cõsilio gͦ
dimisso. Ephestion cum Cratero et ceno ad qͥonem de Philota
hnda consiugunt. Rex Crarero accersito et smorie hĩto cuiꝰ sũma
non edita est in mtimam diu̾soru partem secessit. Et remotrd
arbitus in multam noctem qoms expectaint enentu. Cortores
in conspectũ philote oĩa erudelitatis instrum̃ta proponũt. Et ille
ultio quid cessatis inꝗt regis inimicu ĩterfectorẽ cofitẽtẽ occide̾.
uid q̃one opꝰ est. cogitaui. uolui. Craterꝰ exigere ut q̃ confiteretur

Expanded text:
ut diligentius cuncta cognosceret, concilium in posterum diem distuut diligentius cuncta cognosceret, concilium in posterum diem distulit et, quamquam in vesperam inclinabat dies, tamen amicos convocari iubet. Et ceteris quidem placebat, Macedonum more obrui saxis, Hephaestio autem et Craterus et Coenos tormentis veritatem exprimendam esse dixerunt: et illi quoque, qui aliud suaserant, in horum sententiam transeunt. Consilio ergo dimisso Hephaestion cum Cratero et Coeno ad quaestionem de Philota habendam consurgunt. Rex Cratero accersito et sermone habito, cuius summa non edita est, in intimam deversorii partem secessit et remotis arbitris in multam noctem quaestionis expectavit eventum. Tortores in conspectum Philotae omnia crudelitatis instrumenta proponunt. Et ille ultro: “Quid cessatis,” inquit, “regis inimicum, interfectorem confitentem occidere? Quid quaestione opus est? cogitavi, volui.” Craterus exigere, ut, quae confiteretur,
Abbreviated transcription (Latin):
tem audire: Ne cum amonẽ cõsuli uellet. eundem Iouis arguisse
mendatin Alexandum filiũ non agnoscctis. Scil ueritumꝰ ne ĩ¬
uidiosu eẽt qđd du offeriẽt. Cum insidiaret᷑ capiti regis et amici
non cõsuluisse eum Ioue mĩc ad oraculum mitte dum pater cius
sollicitet᷑ qui p̃sit in media et peccunia cuiꝰ sibi custodia cõmiss
sit ꝑditos honnes ad societatẽ scelens ĩpellat. Ipsos missios adora¬
culum qui regem inteuogent non ꝗd ex rege cognonerit. S ꝗ gr̃as
agant. qui uota pro ĩ columitate regid optimĩ ꝑsoluant: Tum u̾ero
uniu̾sa contio accensa est et a corporis custodib mnitin factiĩ cla¬
mantib discerpendum ẽẽ paracidam manib coꝵ: Id quidem phi¬
lotas qui gramora supplicia metueret hand sane imqno aĩo audi¬
ebat. Rex ĩ cõtione reuersus siue ut in custodia ꝙͦ torq̃ret siue

Expanded text:
tem audire. Nunc eum Hammonem consuli velle: at eundem Iovis arguisse tem audire. Nunc eum Hammonem consuli velle: at eundem Iovis arguisse mendacium Alexandrum filium agnoscentis, scilicet veritum, ne invidiosum esset, quod dii offerrent. Cum insidiaretur capiti regis et amici, non consuluisse eum Iovem: nunc ad oraculum mittere, dum pater eius sollicitet, quibus praesit in Media, et pecunia, cuius custodia commissa sit, perditos homines ad societatem sceleris impellat. Ipsos missuros ad oraculum, non qui Iovem interrogent, quod ex rege cognoverint, sed qui gratias agant, qui vota pro incolumitate regis optimi persolvant. Tum vero universa contio accensa est, et a corporis custodibus initium factum clamantibus, discerpendum esse parricidam manibus eorum. Id quidem Philotas, qui graviora supplicia metueret, haud sane iniquo animo audiebat: at rex in contionem reversus, sive ut in custodia quoque torqueret, sive
Abbreviated transcription (Latin):
Itaqi si insidiatus sum penam non dep̃cor et finem facio dicendi
qm ultima ueiba graia sut iusa anrib. Abdncit᷑ deinde ab his
qui custodiebant cum: Erat inter duces mam stiemiꝰ bolon qui¬
dam patis artium. et ciuilis artium endis. uetus miles. ab humi¬
li ordine ad cum gradum in quo tunc erat promotꝰ. qui tacẽtibꝰ
cotens stolida andatia ferox admonere eos cepit quotiens sins as q
rent᷑ co unole cõmilitones expulissẽt. Auto argentoq uehicula eiꝰ onus¬
ta totis uicis stetisse. At ne in uicunã quidem diu̾sorii q̃nꝙ̃ cõmilito¬
mi receptum ẽẽ s ꝑ dispositos quos supͣ sõmi hẽbat õs procul rele¬
gutos ne feĩna ilia muinnirantiũ iter. se silẽtio n̾iꝰ ꝙ sono excitaiet᷑
Ludibrio ei fuisse rusticos hoĩes phagasq et plaphagonas appella¬
tos: qui non crubesceret Maccdo natꝰ hoĩes lingue sue ꝑ inter pie¬

Expanded text:
Itaque si insidiatus sum, poenam non deprecor et finem facio dicendi, Itaque si insidiatus sum, poenam non deprecor et finem facio dicendi, quoniam ultima verba gravia sunt visa auribus.” Abducitur deinde ab iis, qui custodiebant eum. Erat inter duces manu strenuus Bolon quidam, pacis artium et civilis habitus rudis, vetus miles, ab humili ordine ad eum gradum, in quo tunc erat, promotus: qui tacentibus ceteris stolida audacia ferox admonere eos coepit, quotiens suis quisqrentur eo, unde commilitones expulissent. Auro argentoque vehicula eius onusta totis vicis stetisse, ac ne in viciniam quidem deversorii quemquam commilitonum receptum esse, sed per dispositos, quos supra somnum habebat, omnis procul relegatos, ne femina illa murmurantium inter se silentio verius quam sono excitaretur. Ludibrio ei fuisse rusticos homines Phrygasque et Paphlagonas appellatos, qui non erubesceret, Macedo natus, homines linguae suae per interpre
Abbreviated transcription (Latin):
Ego tibi iutam adimo. ẽgo senoctutem tuam extinguo. Qiia eͦ
mepioc ieobas infelicen aducisantib diis: an ut hos ex me fiuetꝰ
ꝑciperes qui te manent: Nescio adolescentia mea mniserior sit. an
sencet tua. Ego in ip̃o robore eratis eupior. ⁊t ibi carifex spiritĩ
adimet. Quem si fortiuia expectare uoluisset nat᷑a poscebat: Ad¬
monint me pr̃is inci menno ꝙ timide et coneranter que cebaliꝰ
detlerat ad me indicare debueum. Parmenio enĩ cum audisset
uenemim a philippo medico regi parari deteriere eum uoluit epla
scripta quominꝰ medicamentium biberet qđ medicꝰ dare cõstitue¬
uat. Num creditum c̃ patu meo: Num ullam auctoritatẽ cins littẽ
repulsiis sum Si ei indicanis innisi et cum facemꝰ sispecti simiꝰ
quid facere nos oporter: Eumq unus ecitcums tantũ tiriba exela¬
masset bĩmentis non insidiari. Philotas recte inꝗt quisq es diçis

Expanded text:
ego tibi vitam adimo, ego senectutem tuam extinguo. Quid enim ego tibi vitam adimo, ego senectutem tuam extinguo. Quid enim me procreabas infelicem adversantibus diis? an, ut hos ex me fructus perciperes, qui te manent? Nescio, adulescentia mea miserior sit an senectus tua: ego in ipso robore aetatis eripior, tibi carnifex spiritum adimet, quem, si fortuna expectare voluisset, natura poscebat. Admonuit me patris mei mentio, quam timide et cunctanter, quae Cebalinus detulerat ad me, indicare debuerim. Parmenio enim, cum audisset venenum a Philippo medico regi parari, deterrere eum voluit epistula scripta, quo minus medicamentum biberet, quod medicus dare constitueret. Num creditum est patri meo? num ullam auctoritatem eius litterae repulsus sum! Si et, cum indicamus, invisi et, cum tacemus, suspecti sumus, quid facere nos oportet?” Cumque unus e circumstantium turba exclamasset: “Bene meritis non insidiari!” Philotas: “Recte,” inquit, “quisquis es, dicis.
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ morienduz ẽ: Qd si cquum est cur tam di nino: Si ĩ iustũ
me decepistis uos que senriebam ne reticerẽ impulistis. Scripsisse me
hoc fateor regi nõ de rege scripsisse. Non eͥ facieba ĩiudiam s pio
eo timebani. dignior michi. Ilexander uidebatur. ꝗ iouis stirpem
tacitus agnosceret ꝙ qui pdicatiõe iactinet: S qm̃ oracłi fides ẽta
est sit deꝰ canse mee testis. Hetinete me ĩ iñculis dum cõsulit̃ ad
Siceitiora or acłis creditis ẽẽ torm̃ra ne hanc odem ex hibende i̾ntis¬
u̾tatis fidem dep̃cor solent rei capitis alhibere nobis parentes
uo fiẽs ego imper amnisi: patiem nec oñdere possum nec ĩ uocare
andeo cimi et ip̃e tanti cͥnnims reꝰ sit. Parum est eͥ tot mõ libeꝵ.
parentem ĩ unico filio acquiescentẽ eo qͦ orbari nisi ip̃e ĩ iogum
meum imponit᷑:. Ergo harime pater et ꝑꝑ me morieris et mẽcu

Expanded text:
quoque moriendum est? Quod si aequum est, cur tam diu vivo? si iniustum, quoque moriendum est? Quod si aequum est, cur tam diu vivo? si iniustum, me decepistis! vos, quae sentiebam, ne reticerem, inpulistis! Scripsisse me haec fateor regi, non de rege scripsisse. Non enim faciebam invidiam, sed pro eo timebam. Dignior mihi Alexander videbatur, qui Iovis stirpem tacitus agnosceret, quam qui praedicatione iactaret. Sed quoniam oraculi fides certa est, sit deus causae meae testis: retinete me in vinculis, dum consulitur HSi certiora oraculis creditis esse tormenta, ne hanc quidem exhibendae veritatis fidem deprecor. Solent rei capitis adhibere vobis parentes. Duos fratres ego nuper amisi, patrem nec ostendere possum nec invocare audeo, cum et ipse tanti criminis reus sit. Parnm est enim tot modo liberum parentem, in unico filio adquiescentem, eo quoque orbari, nisi ipse in rogum meum inponitur. Ergo, carissime pater, et propter me morieris et mecum:
Abbreviated transcription (Latin):
solus intrani ferro quidem eyntus. cin distuli facmꝰ: an sine
dymno non sum ansus: Ille igit᷑ princeps cõiuratiois fuit. Sub
illius umbra philotas latebam qui regnũ maccdonũ affecto
Ecquis e nobis corruptus c̃ donis: quem ducem quẽ p̃fectum
impensins colui: Michi quidem obiicit᷑. ꝙ societatẽ prii ẜmoĩs
asprier:  macedonĩ mores fastidiam. Sic ego imperio quod
dedignor iminco. Iam pͥder natiiis ille ẜmo cõmertio aliaru
gent̾ium exolcuit. Tam uictorib ꝙͣ nictis pegima lingna di¬
scenda est. Non me hercule ista me magis leołunt ꝙ̃ ꝙ Annĩthas
pdicce filius insidiatꝰ est regi. cum quo ꝗd amicitia fuerit michi
non recuso defendere. si fre̾m regis non oportuit diligi a nobis
Sin aũt in illo fortine gradu positimi. et nenerari necesse eiat.
Utru q̃so ꝙ non diuinani rens sum an impioꝵ anncis ĩ sontib

Expanded text:
solus intravi, ferro quidem cinctus. Cur distuli facinus? An sine solus intravi, ferro quidem cinctus. Cur distuli facinus? An sine Dymno non sum ausus? Ille igitur princeps coniurationis fuit! sub illius umbra Philotas latebam, qui regnum Macedonum adfecto! Ecquis e vobis corruptus est donis? Quem ducem, quem praefectum inpensius colui? Mihi quidem obicitur, quod societatem patrii sermonis asperner, quod Macedonum mores fastidiam. Sic ego imperio, quod dedignor, immineo! Iam pridem nativus ille sermo commercio aliarum gentium exolevit: tam victorious, quam victis peregrina lingua discenda est. Non, mehercule, ista me magis laedunt, quam quod Amyntas, Perdiccae filius, insidiatus est regi. Cum quo quod amicitia fuerit mihi, non recuso defendere, si fratrem regis non oportuit diligi a nobis. Sin autem in illo fortunae gradu positum etiam venerari necesse erat, utrum, quaeso, quod non divinavi, reus sum, an impiorum amicis insontibus
Abbreviated transcription (Latin):
deĩde tua dextra obtulerat. Non timi ne plus alione crudelitati ap̃
te liceret ꝙ̃ clemenne tue. S ne te michi credidisse penteat res ad
me deferebat̃ a puero. ꝗ nõ teste ñ pignꝰ inditii exhibere poterat.
ĩpletuiꝰ onmes metu si cepisset andirĩ. Amatoris et scorti inigio
interpom aures meas credidi infelix et fidem eiꝰ suspectam habin
qđ non ip̃e defeuet s fiẽm potius subornaret: Timui ne negaret
lacesissem: At e̾ dymnꝰ se occidit. Num igit̃ factinũ cu dininare
potui : minime. Ita qđ solum niditio fid̾em fecit. id me cum a
Cebalino ĩ terpellatꝰ sum mouere non poterat. At herculeᷤ si cõ¬
sciꝰ dinmo tanti scelens fussem biduo illo proditos cẽ nos dissim¬
nlare nõ debin: Cebalmꝰ ip̃e tolli de medio muilloq negocio potu¬
it. deniq post delati ĩditiũ quid opiturꝰ era. Cubiculũ regiᷤᷤ

Expanded text:
deinde tua dextera ob tul erat: non timui, ne plus alienae crudelitati apud deinde tua dextera ob tul erat: non timui, ne plus alienae crudelitati apud te liceret quam clementiae tuae. Sed ne te mihi credidisse paeniteat, res ad me deferebatur a puero, qui non testem, non pignus indicii exhibere poterat, inpleturus omnes metu, si coepisset audiri. Amatoris et scorti iurgio interponi aures meas credidi infelix et fidem eius suspectam habui, quod non ipse deferret, sed fratrem potius subornaret. Timui, ne negaret lacessissem? At enim Dymnus se occidit! Num igitur facturum eum divinare potui? Minime. Ita, quod solum indicio fidem fecit, id me, cum a Cebalino interpellate sum, movere non poterat. At heris cules, si conscius Dymno tanti sceleris fuissem, biduo illo, proditos esse nos, dissimulare non debui: Cebalinus ipse tolli de medio nulloque negotio potuit. Denique post delatum indicium, quod operturus eram, cubiculum regis
Abbreviated transcription (Latin):
nec in eculeum quidem impositi. uierum fatebunt᷑. Atqui nemo
peit morituro nec cuiꝙ̃ moriturꝰ ut opinor. Ad unum crimen
et ad unum teuertendum michi ẽ. Ecur rem delatam ad te ta¬
cuisti: Curtam secuiꝰ audisti: hoc qualecimq est confesso michi
bbicunq es alexander iemisisti: dextiam tuam amplexꝰ recon¬
ciliati pignus animi cõuiuio quoq inter fui. Si credidisti michi
absolntis sum si pepercisti dĩmissus ul iuditium tun seia:
Quid hac ꝓxima nocte qua digressꝰ su a mensa tua feci. Quod nonu
facinꝰ delatu ad te mutant aum tini. Gram sopore acquiesceba
cum me malꝰ indoriientẽ inimici uinciendo excitauert. Unde et
pricide et proditori tam alti quies sonmi Scelerati ꝯscĩa obstrepẽte
cum dormĩe non possut agitant cos fuie non cogitato modo s et
cõsinnato parucidio: At m̾ichi securritatẽ primu ĩnocentia mea

Expanded text:
ne in eculeum quidem inpositi verum fatebuntur? Atqui nemo ne in eculeum quidem inpositi verum fatebuntur? Atqui nemo parcit morituro nec cuiquam moriturus, ut opinor. Ad verum crimen et ad unum revertendum mihi est: cur rem delatam ad te tacuisti? cur tam securus audisti? Hoc, qualecumque est, confesso mihi, ubicumque es, Alexander, remisisti: dexteram tuam amplexus, reconciliati pignus animi, convivio quoque interfui. Si credidisti mihi, absolutus sum, si pepercisti, dimissus: vel iudicium tuum serva. Quid hac proxima nocte, qua digressus sum a mensa tua, feci? quod novum facinus delatum ad te mutavit animum tuum? Gravi sopore adquiescebam, cum me malis indormientem mei inimici vinciendo excitaverunt. Unde et parricidae et prodito tam alti quies somni? Scelerati conscientia obstrepente condormire non possunt: agitant eos Furiae non cogitato modo, nedum consummato parricidio. At mihi securitatem primum innocentia mea,
Abbreviated transcription (Latin):
indeo. Inter cõiuratos nemo me nominar: de me Nicomachꝰ nichil
dixit. Cebalinꝰ plusq audierat scue non potuit. Atqui cõiia¬
tionis capiit mefecisse credit rex. Potuit eigo dymnꝰ eum p̃teri¬
ic queni sequebat᷑: p̾sertim cum querenti socios. uel falso fuerĩ
noianddus quo facilius qui temptabat᷑ posset impelli. non enĩ
detento facinore non meum pteriit ut posset uideri socio peper¬
cisse. Niconiacꝰ quem tacituꝵ archana de sęmet ip̃o credebat
confessꝰ aliis nominatis me unum subtiahebat: Queso cõmili¬
tones si Eebalinꝰ me non adisset nichil me de cõimatis scire
noluisset. num hodie dicerem cam nullo me nominante.: dininꝰ
sane et unne̾t adhuc. et uelut michi parceret. Qind ceteri ꝗ de se
confitebimt̃ me uidelicet subtiahent: Maligna ẽ calamitas. et
fere noxiꝰ cum suo supplitio crutietur acquiescir alieno: Tot socii

Expanded text:
video: inter coniuratos nemo me nominat, de me Nicomachus nihil video: inter coniuratos nemo me nominat, de me Nicomachus nihil dixit, Cebalinus plus, quam audierat, scire non potuit. Atqui coniurationis caput me fuisse credit rex! Potuit ergo Dymnus eum praeterire, quem sequebatur, praesertim cum quaerenti socios vel falso fuerim nominandus, quo facilius, qui temptabatur, posset inpelli? Non enim detecto facinore nomen meum praeteriit, ut possit videri socio pepercisse: Nicomacho, quem taciturum arcana de semetipso credebat, confessus aliis nominatis me unum subtrahebat. Quaeso, commilitones, si Cebalinus me non adisset, nihil me de coniuratis scire voluisset, num hodie dicerem causam nullo me nominante? Dymnus sane ut vivat adhuc et velit mihi parcere, quid ceteri? Qui de se confitebuntur, me videlicet subtrahent! Maligna est calamitas, et fere noxius, cum suo supplicio crucietur, adquiescit alieno. Tot conscii
Abbreviated transcription (Latin):
plinibus: Tum rex eqnid nidetis adeo enam sermonis patui Philo¬
tam tedere: Solus quippe fastidit enin disce̾. S dieat sane utĩq
ci cordi ẽ diun memineritis eque illum a m̃o more quo aẜmone ab¬
horiere. Atq it a contione excessit: Tum philotas uerba inquit
ĩnocenti ⁊eperue facile ẽ. Motium u̾borum miseio tenere difficĩ¬
le Itaq inter optimam conscĩam et iniquissimam fortimã desti¬
tutus ignoro etiam quo aio meo et tp̃ri paream. Abest ꝗde optisꝰ
cause mee molex qui cur me ip̃e auolire noluerit non me herele
excogito cum illi itunq cognita c̃a tam dañare me liceat ꝙ̃ absol¬
uere non cognita ueio liberari absente non posum. quia pute dã
defensio ẽ omi indicem non docere indeti s aiguere: tum utirĩq
licet me diceͣ memet ip̃e non deseiam riec omittani ut dãnat᷑
etiam mea sntia indear: E quidem cuins cumĩs reus sim non

Expanded text:
pluribus.” Tum rex: “Ecquid videtis adeo etiam sermonis patrii Philopluribus.” Tum rex: “Ecquid videtis adeo etiam sermonis patrii Philotan taedere? Solus quippe fastidit eum discere. Sed dicat sane, utcumque ei cordi est, dum memineritis aeque illum a nostro more quam sermone abhorrere.” Atque ita contione excessit. Tum Philotas: “Verba,” inquit, “innocenti reperire facile est, modum verborum misero tenere difficile. Itaque inter optimam conscientiam et iniquissimam fortunam destitutus ignoro, quomodo et animo meo et tempori paream. Abest quidem optimus causae meae iudex: qui cur me ipse audire noluerit, non, mehercule, excogito, cum illi utrimque cognita causa tam damnare me liceat quam absolvere, non cognita vero liberari absenti non possum, qui a praesendefensio est, qui iudicem non docere videtur, sed arguere, tamen, utcumque licet me dicere, memet ipse non deseram nec committam, ut damnatus etiam mea sententia videar. Equidem, cuius criminis reus sim, non
Abbreviated transcription (Latin):
in philotam inuectꝰ ẽ. Paricidam ẽẽ regi prie ex̾citꝰ clamitãs
Saxumq qđ forte ante pedes iacebat euipint einissurꝰ in cum
ut pleuq crediderunt toimentis subtrahe̾ cupiens S rex ma¬
num eius inhibuit. dicendi priꝰ cansam debe̾ fieri reo potatẽ
nee aliter iudicari passuꝵ se affirmam: Tum dicere orsus
Philotas. siue conscĩa scelens. siue pienli magnitudine amiens et
attonitus non attolere oenlos. non hiscere andet. Lacuinis deĩ¬
de manantibus linqnte aĩo in cum a quo tenebat᷑ menbuit
Abstersisq amicło ciꝰ ocłis paulatim recipiens sp̃um ac noce
dictuiꝰ iudebat᷑: Iamq rex intuens eum hacedones inquit de
te iuditaturi sunt. Quero an pato sermone sis aput cos usnr
t um philotas p̾ter macedonas inquit pleriq adsinit. quos
facilius que dicam ꝑceptirros arbitior. si eadem lingua fuero
usus qua tu egisti non ob aliud credo ꝙ̃ ut oro tua intelligi posset a

Expanded text:
in Philotan invectus est parricidam esse regis, patriae, exercitus clamitans saxumque, quod forte ante pedes iacebat, corripuit emissurus in eum, ut plerique crediderunt, tormentis subtrahere cupiens. Sed rex manum eius inhibuit dicendae prius causae debere fieri potestatem reo nec aliter iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere iussus Philotas, sive conscientia sceleris sive periculi magnitudine amens et attonitus, non attollere oculus, non hiscere audebat. Lacrimis deinde manantibus, linquente animo in eum, a quo tenebatur, incubuit abstersisque amiculo eius oculis paulatim recipiens spiritum ac vocem dicturus videbatur. Iamque rex intuens eum: “Macedones,” inquit, “de te iudicaturi sunt: quaero, an patrio sermone sis apud eos usurus.” Tum Philotas: “Praeter Macedonas,” inquit, “plerique adsunt, quos facilius, quae dicam, pereepturos arbitror, si eadem lingua fuero usus, qua tu egisti, non ob aliud, credo, quam ut oratio tua intellegi posset a
Abbreviated transcription (Latin):
deiet singlis talẽtis emi. plenũ cẽ belluaꝵ mare estu scđo eas
ferii mag̾ꝵ naniñ corꝑa eqͣntes tiuci cantu det̾rtas. seꝗ elassem
cum mag̾ eqͦris strepitu. uelut dem̾sa nauigia subisse aonas. se¬
tera Incolis crediderãt inter q̃ rubriĩ mare. non a colore undaꝵ nt
pleuio credeiet s ab eutho ⁊ ege appellari. Esse haua penil a cõ¬
tinẽti Insulã palimis ficꝗntibꝰ consitã & ĩ medio fere nemore colũã ei¬
lam ec̃ tͣrsmissa nͨ oenide ab iis postea uisa. Rex cogͦscen pliria cu¬
pidine accensꝰ ruitsꝰ cos teriã lege̾ ibet. donec ad enfratis appel¬
lcient classem. Inde aduerso am̃me babilona subitos. Ip̃e aĩo ĩfi¬
uita ꝯplexꝰ statuerat oĩ ad oriẽte maritiã regioẽ pdonnta. ex sinia
peteic afucam catagim ĩ fensꝰ Inde mimidie solitndunbꝰ pacᷤ

Expanded text:
. plenum esse beluarum mare: aestu secundo eas ferri magnarum navium corpora aequantes, tubae cantu deterritas sequi classem cum magno aequoris strepitu velut demersa navigia subisse aquas. Cetera incolis crediderant, inter quae: Rubrum mare non a colore undarum, ut plerique crederent, sed ab Erythro rege appellari: esse haud procul a continenti insulam pal- metis frequentibus consitam et in medio fere nemore columnam emilam esse transmissa nec deinde ab iis postea visa. Rex cognoscendi plura cupidine accensus rursus eos terram legere iubet, donec ad Euphratis os adpellerent classem: inde adverso amne Babylona subituros. Ipse animo infinita conplexus statuerat omni ad orientem maritima regione perdomita ex Syria petere Africam, Carthagini infensus, inde Numidiae solit
Abbreviated transcription (Latin):
statuera. tam illos acclamantes uideo qui abiti st ꝙ hos cũ quib
p̃missos soseq statin. &uid hoc ẽ ici: dispari ĩ cã idẽ oĩum clamor
deres uno ore õs sustulisse clamorẽ. Ita piter ex tota cõtione ⁊nsuz ẽ õs

Expanded text:
statuerim, tam illos adclamantes video, qui abituri sunt, quam hos, cum quibus statuerim, tam illos adclamantes video, qui abituri sunt, quam hos, cum quibus praemissos subsequi statui. Quid hoc est rei? dispari in causa idem omnium clamor deres uno ore omnes sustulisse clamorem: ita pariter ex tota contione respons
Abbreviated transcription (Latin):
ex asia. Ceterñ nt cognitũ ẽ. alios miti domñ alios retineri ꝑ¬
pemam eum ⁊egͥ sede̾m ĩ asiam hĩtinum rati. necordes et disci¬
plinc militaris ĩmemores seditiosiss nocib castia cõplent. Regẽqͣ
ferociꝰ. ꝙͣ ahas adorti om̃s simnil missionẽ postulare cepert̃. defor¬
mia ora cicattib. camtiẽq capitũ oñtantes nec ant p̃fectoru
castigatõe. ant uerceñdia regis det̾riti tumiltuoso clamore et
militari molentia uolentẽ loqm ĩhibebant. Polam ꝓffessi nusꝙ
inde nisi ĩ pata uestigiũ ẽẽ motinos. Tandẽ silentio fc̃o mag̃ qr motũ eẽ¬
hec ĩquit iepens ꝯst̾natio. et tam procax atq effusa licẽtia denũtiat
eloqi timeo palã certe rupistis impiũ. et p̾cauo rex sum cui non
alloq̃ndi nõ noscendi monendiq ant ĩtuendi nos ins ⁊eliꝗstio.
s ꝗde cum alios dimittẽ ĩ pr̃iam alios mecũ paulo post deportare

Expanded text:
ex Asia. Ceterum ut cognitum est alios remitti domos, alios retineri, pex Asia. Ceterum ut cognitum est alios remitti domos, alios retineri, perpetuam eum regni sedem in Asia habiturum rati vaecordes et disciplinae militaris inmemores seditiosis vocibus castra conplent regemque ferocius quam alias adorti omnes simul missionem postulare coeperunt deformia ora cicatricibus canitiemque capitum ostentantes. Nec aut praefectorum castigatione aut verecundia regis deterriti tumultuoso clamore et militari violentia volentem loqui inhibebant, palam professi nusquam inde nisi in patriam vestigium esse mothaec,” inquit, “repens consternatio et tam procax atque effusa licentia denuntiat? Eloqui metuo, palam certe: rupistis imperium, et precario rex sum, cui non adloquendi, non noscendi monendique aut intuendi vos ius reliquistis. Equidem cum alios dimittere in patriam, alios mecum paulo post deportare
Abbreviated transcription (Latin):
ribq patͥis regi assueti. Prohibue̾ igit᷑ exnles fimb oĩa põtius to
retineret. eligi iussit. existimãs modico ex̾cim ꝯtinere posse asiam
qr płib locis p̃sidia disposuisset: mipq cõditas irbos colonis re¬
plesset res renouare cupiẽtib. Ceteri prnisq secerneret quos erat
retent᷑us. edixit ut õs milites es alienĩ ꝓfiterent᷑. Grane plerisq
Illi tentari ip̃os iati. quo faciliꝰ ab integis supniosos disceineret.
Prolatando aliꝙtu ex̃xerant tp̃ris. Et rex satis gnarꝰ ꝓfessiõi eris
pudorẽ non cõtumatiã obstare mẽsas totis castr̃is pom iussit. et
xͫ. talentũ proferri Tum demñ fide facta professio ẽ. nec ampliꝰ
ex tanta peccuma ꝙͣ.c. et xxxͫ. talenta suꝑfuere. Adeo ille excitꝰ
tot dinitissimaꝵ gẽtiu uictor. plus tñ nictorie ꝙ p̾de depoitamt

Expanded text:
ribusque patriis regi adsueti: prohibuere igitur exules finibus omnia potius toribusque patriis regi adsueti: prohibuere igitur exules finibus omnia potius toretineret, eligi iussit existimans modico exercitu continere posse Asiam, quia pluribus locis praesidia disposuisset unperque conditas urbes colonis replesset res retinere cupientibus. Ceterum priusquam excerneret, quos erat retenturus, edixit, ut omnes milites aes alienum profiterentur. Grave plerisque Illi temptari ipsos rati, quo facilius ab integris sumptuosos discerneret, prolatando aliquantum extraxerant temporis. Et rex satis gnarus, professioni aeris pudorem, non contumaciam obstare, mensas totis castris poni iussit et X milia talentum proferri. Tum demum cum fide facta professio est. Nec amplius ex tanta pecunia quam C et XXX talenta superfuere. Adeo ille exercitus, tot divitissimarum gentium victor, plus tamen victoriae quam praedae deportavit
Abbreviated transcription (Latin):
Ig̃. xxxͫ. nauib suniu tͣnsimttũt. promontoriũ ẽ attice t̾re uñ portũ
uribis petere decreuat. His cognitis rex arpalo athemẽsib ꝙ uix̃ in¬
festꝰ classe parari inbet. athenas protinꝰ petituꝵ. Qd ꝯsilĩ cum
clam agitat kẽ ei reddunt᷑ Aapalũ intiasse ꝗde athenas. pecenia
cõciliasse sͥ pͥcipum aĩos. Mox cõsilio plebis hĩto iuissu ibe exce¬
auctore interẽptum ꝑ ĩsidias. his letꝰ ĩ eirropa rͣuicien ꝯsiliũ õi¬
sit. S exules p̃ter eos. qui ciuili sangume aspsi erant recipi ab oĩ¬
b g̾coꝵ cinitatib qͥs płsi erat iussit. Et gieci haud ansi ĩpĩ asp
nari ꝙͣꝙͣ solidarum legũ id pͥcipiñ ẽẽ censebat᷑. bona qͦ q̃ extarẽt
restinie̾ dãnatis. Soli athemẽses nõ suo mõ. s etiã priblice iñdices
coluiuõez ordmẽ hõĩu qr egre ferebant. non regio ĩpio s legib mo¬

Expanded text:
itur XXX navibus Sunium transmittunt — promuntorium est Atticae terrae —, unde portum urbis petere decreverant. His cognitis rex Harpalo Atheniensibusque iuxta infestus classem parari iubet Athenas protinus petiturus. Quod consilium clam agitanti litterae redduntur Harpalum intrasse quidem Athenas, pecunia conciliasse sibi principum animos: mox concilio plebis habito iussum urbe excemico quodam auctore interemptum per insidias. His laetus in Europam traiciendi consilium omisit, sed exules praeter eos, qui civili sanguine aspersi erant, recipi ab omnibus Graecorum civitatibus, quis pulsi erant, iussit. Et Graeci haud ausi imperium aspam solvendarum legum id principium esse censebant, bona quoque, quae extarent, restituere damnatis. Soli Athenienses, non sui modo, sed etiam Graeciae vindices, colluvionem ordinum hominumque aegre ferebant non regio imperio, sed legibus mo
Abbreviated transcription (Latin):
rat orsinem mo auaritie ĩ terdũ q̃ defectioĩs arguebat. Iam mat᷑a
eiant ĩ pitiẽ ĩnocẽtis mẽdatia et fatũ ciꝰ ĩcuitabilis sors ẽ appe¬
tebat. forte eͥ sepulcrũ cyu alexander iussit apri ĩ qͦ erat ꝯditu
eiꝰ corpꝰ cui dare uolebat ĩ fcuas auio argẽtoq conditũ. ⁊epletũ ẽẽ
ẽ dideiat. Eppe ita fama perse uulgan̾ant. S p̃ter clipeũ eiꝰ pu¬
tre et aicꝰ duos seythicos et acmaẽ nichil reppit. Ceteꝵ corona
amiea ĩposita amiculo ci assuerat ip̃e soluĩ in qͦ corpꝰ iacebat
uelauit pinriatꝰ tãti nom̃is iege tantis peditũ opib haud p̃tiosiꝰ

Expanded text:
rat, Orsinen modo avaritiae, interdum etiam defectionis arguebat. Iam matura rat, Orsinen modo avaritiae, interdum etiam defectionis arguebat. Iam matura erant in perniciem innocentis mendacia, et fatum, cuius inevitabilis sors est, adpetebat. Forte enim sepulchrum Cyri Alexander iussit aperiri, in quo erat conditum eius corpus, cui dare volebat inferias. Auro argentoque conditorium repletum esse crediderat — quippe ita fama Persae vulgaverant —, sed praeter clipeum eius putrem et arcus duos Scythicos et acinacem nihil repperit. Ceterum corona aurea inposita amiculo, cui adsuerat ipse, solium, in quo corpus iacebat, velavit miratus tanti nominis regem tantis praeditum opib
Abbreviated transcription (Latin):
donis suꝑ ĩp̃oꝵ uota coliisset: Bagoe spadom ꝗ alexͫ obseqo cõpis
deui̾xͥat sͥ nullum hõre hũit. admõitꝰͦq a qnibꝰdam ꝙ̃ alcxan
cordi eeͬt rndit amicos regis non scorta se colere. nec moris esse
psis mares dncere ꝗ stup᷑ efemĩant᷑. his anditis spado potẽtia
flagitio ⁊ dedecore qͣsitam. ĩ capͭ nobilissnm ẽt ĩ sontis excut.
nanq gt̃is eiusde leuissimos falsis cͥmĩb astruxit monitos tũ
demn c̃a deferre eu ip̃e iussisset. Int̾im qͦtic̃s sine aribitͥ erat cie¬
dulas regis amtes ĩplebat dissimũlãs cãm ire. quo gͣiuor cͥmĩant
anct᷑as ẽẽt. Nundnm suspectꝰ erat or sines. iam t̾ñ mlior. Reus
e in secrto agebat᷑. latẽtis pidi ignarꝰ. et ĩportimissimñ scortũ ne ĩ stupꝰ
qdẽ ⁊ dedecoris patiẽtia fiaudis oblitũ qͦtiẽs amorẽ regis ĩ se accẽde¬

Expanded text:
obsequio corporis obsequio corporis devinxerat sibi, nullum honorem habuit admonitusque a quibusdam Bagoam Alexandro cordi esse respondit, amicos regis, non scorta se colere nec morís esse Persis, mares ducere, qui stupro effeminarentur. His auditis spado potentiam flagitio et dedecore quaesitam in caput nobilissimi et insontis exercuit. Namque gentis eiusdem levissimos falsis criminibus clam struxit, monitos tum demum ea deferre, cum ipse iussisset. In- terim, quotiens sine arbitris erat, credulas regis aures inplebat, dissimulans causam irae, quo gravior criminantis auctoritas esset. Nondum suspectus erat Orsines, iam tamen vilior: reus enim in secreto agebatur latentis periculi ignarus. Et inportunissimum scortum ne in stupro quidem et dedecoris patientia fraudis oblitum, quotiens amorem regis in se accende
Abbreviated transcription (Latin):
poneie Septerens õs ẽẽ deduciq babilonã. Eypͥoꝵ regibꝰ ĩpatu
ut es scuppãq et uela p̃berẽt. Hec agẽti: pori et taxił ⁊egũ kc̃
opp̃ssosq qui uulnerassẽt eu. Iõ philippo substituit Eodemõe
dux erat thacũ. Abiasaus regnñ filio eiꝰ attͥbint. Uẽtu ẽ dem
ꝑsagara. Psica ẽ gens cuiꝰ sãtrapes orsines erat. nobilitate ac di¬
intiis inter õs barbaros emines. Genꝰ ducebat a cyro ꝯda rege
psarĩ. opes et a maiorib tͣlitas hẽbat et ip̃e longa ĩꝑii posẜioe
cumulau̾at. Iͥs regi cum oĩs ginͣs donis nõ ip̃i mõ ea. s ẽt aĩciᷤ
eiꝰ datuꝰ ꝯfũgit. equoꝵ domiti greges scq̃bant᷑. entiꝰq argento et
anro adornati. p̃tiosa suppellex et nobiles ge̾me anrea magni põ¬
d̾uis nasa. nestesq pinpinee et sigͣti argenñ talenta. imiͫ Ceteui
tanta bñgͥtas barbaio ca mortis fuit. Na cu os amicos regio¬

Expanded text:
ptemremis omnes esse deducique Babylona. Cypriorum regibus imperatum, ut aes stuppamque et vela praeberent. Haec agenti Pori et Taxilis regum lioppressosque, qui vulnerassent eum. Igitur Philippo substituit Eudaemonem — dux erat Thracum —, Abisaris regnum filio eius attribuit. Ventum est deinde Parsagada: Persica est gens, cuius satrapes Orsines erat, nobilitate ac divitiis inter omnes barbaros eminens. Genus ducebat a Cyro, quondam rege Persarum: opes et a maioribus traditas habebat et ipse longa imperii possessione cumulaverat. Is regi cum omnis generis donis, non ipsi modo ea, sed etiam amicis eius daturus, occurrit. Equorum domiti greges sequebantur currusque argento et auro adornati, pretiosa supellex et nobiles gemmae, aurea magni ponderis vasa vestesque purpureae et signati argenti talentum Ш milia. Ceterum tanta benignitas barbaro ca
Abbreviated transcription (Latin):
ex Iudia sospitẽ ant optassẽt ren̾ti. aut cͥdidisset̃ reu̾suꝵ. Igitia
hos qdeni iunxit. dc aũt militum ꝯm seuitie eorũ minĩstͥ fuc¬
rat᷑ int̾fici iussit. Eodẽ dic sumptũ c̃ supplitiũ de his qͦ quos auc¬
tores defectiõns psaꝵ craterꝰ addux̾at. hand multo post. Nearchꝰ
et omsictꝰ qͦ lõgiꝰ ĩ occeanũ ꝓcedere insẜat supuei̾ũt. mĩtiabat
aũt q̃da anditã alia cõpta. Insulã hostio anmis snbiectã amo

Expanded text:
idissent reversurum. Igitur hos quidem vinxit, DC autem militum, qui saevitiae eorum ministri fuerant, interfici iussit. Eodem die sumptum est supplicium de iis quoque, quos auctores defectionis Persarum Craterus adduxerat Haud multo post Nearchus et Onesicritus, quos longius in Oceanum procedere iusserat, superveniunt. Nuntiabant autem quaedam audita, alia c
Abbreviated transcription (Latin):
uerat. signnesq ⁊ pͥncipes feriaꝵ stupͣ ppesse corporñ ludibuia
defiebat. Ininsu macedonĩ nomẽ auaritia eoꝵ ac libido barbãs
fecerat. Inter õs tn eminebat cleandri furor.qui nobilẽ u̾gine
cõstupratã ẜno suo pellicẽ dederat. Pleriq amicoꝵ alexͥ ñ tareri¬
minũ q̃ palã obiiciebãt atͦcitatẽ ꝙͣ memoriã occisi ꝑ eos pine¬

Expanded text:
 principes feminarum stupra perpessae corporum ludibria deflebant. Invisum Macedonum nomen avaritia eorum ac libido barbaris fecerat. Inter omnes tamen eminebat Cleandri furor, qui nobilem virginem constupratam servo suo pelicem dederat. Plerique amicorum Alexandri non tam criminum, quae palam obiciebantur, atrocitatem, quam memoriam occisi per il
Abbreviated transcription (Latin):
ĩsontes passus ab solui. hostib inctis regnare duxerat. Ad ultimũ
tiaiectꝰ ab semet ip̃o degͣnauit ut ĩ quodã adnͥsꝰ libidĩe aĩ aibi¬
tũo scorti aliis regna daret aliis admeret intã. Isdez fere dieb
has a cenõ accepit. de reb in Einopa. et asia gestis dum ipse
Indiam subegit. z opyiio thracie p̃positꝰ. dum expeditiõe ĩ getas
facẽt tẽpestatib procelisq subito cohortis. cu toto ex̾citu oyp̃ssꝰ

Expanded text:
na reddiderat: ad ultimum vitae tantum ab semetipso degeneravit, ut invicti quondam adversus libidinem animi arbitrio scorti aliis regna daret, aliis adimeret vitam. Isdem fere diebus litteras a Coeno accipit de rebus in Europa et Asia gestis, dum ipse Indiam subegit. Zopyrio, Thraciae praepositus, cum expeditionem in Getas faceret, tempestatibus procellisque subito coortis c
Abbreviated transcription (Latin):
aiuũ i egestum cape nõ possint Ad aol me attinet. Ip̃e hoc bꝰ¬
tuim ana nõ uidera s ex dario ita accepi .iͦ. talentũ ꝯdita ẽẽ cñ
cyro. hic illa bĩgtas in te ut q̃d ĩpime hẽre nõ pot̾at Orsines
donan ẽt gi̾a ĩrẽt. Cõcitanat iã ain ĩ ra. cu i quibꝰ negotiũ
doem dedeiat supuenint. hinc bagoas. hinc ab eo subornati falsis
dm̃ib occupant aires. Ante ꝙ̃ accnsari se suspicaiet᷑ orsines m
umenla ẽ tͣditꝰ Non cõtentꝰ supplitio ĩ sontis. spado ip̃e morit᷑o
mnanũ ĩ iecit. Quẽ orsines intuens audieram ĩ ꝗt in asia olim reg¬
nasse femĩas hoc nͦ nouñ ẽ regie castiatũ. hic fuit exitꝰ nobilissi
psaini nec ĩsontis mõ s exmnẽ qͦ bñignitatis ĩ rege. Eodẽ tp̃r phia

Expanded text:
aurum inde egestum capere non possint? Quod ad me attinet, ipse hoc bustum antea non videram, sed ex Dareo ita accepi in milia talentum condita esse cum Cyro. Hinc ilia benignitas in te, ut, quod inpune habere non poterat Orsines, donando etiam gratiam iniret.” Concitaverat iam animum in iram, cum ii, quibus negotium idem dederat, superveniunt. Hinc Bagoas, hinc ab eo subornati falsis criminibus occupant aures. Antequam accusari se suspicaretur Orsines, in vincula est traditus. Non contentus supplicio insontis spado ipse morituro manum iniecit. Quem Orsines intuens: “Audieram,” inquit, “in Asia olim regnasse feminas: hoc vero novum est regnare castratum!” Hic fuit exitus nobilissimi Persarum nec insontis modo, sed eximiae q
Abbreviated transcription (Latin):
dimiseũ ꝙ̃ retẽtinrꝰ sum. Sub c̃ nimitũ altiꝰ malum qd os aneitit a
me. Qn eͥ regem unin̾sus deẜunt ex̾citꝰ: ne ẜui ꝗde imo grege pro¬
fuguĩt ddonnos: s ẽ quidem ĩ illis pudor a ceteris destitutoꝵ resĩ qndi
be Onnẽ heicule sꝑem quã ex nobis cõceperã dãno. Nec ut cũ militibꝰ
meis iam ẽ ẽẽ desistis s ut cum ĩgratissimis ut op ageͣ decreui. Sedis

Expanded text:
Subest nimirum altius malum, quod omnes avertit a me. Quando enim regem universus deseruit exercitus? Ne servi quidem uno grege profugiunt dominos, sed est quidam in illis pudor a ceteris destitutos relinquendibere. Omnem, hercule, spem, quam ex vobis conceperam, damno nec ut cum militibus meis — iam enim esse desistis —, sed ut cum ingratissimis operis agere decrevi. Secundis
Abbreviated transcription (Latin):
comitate celebraret introduci .xxx. nobiles urigines iussit. Inter
quas eiat filia ip̃ins Roaxene nomine exnina corporis spe. et deco¬
rehitus in barbaus iaro. Que ꝙꝙ inter electas processerat ouiz tñ
oculos cõuertit in se maxime regis minus iam cupiditatibus sius unpe¬
uantis inter obsequia fortime contia quam non satis cauta mortalitas
est. Itaq ille qui uxorem dar. qui duas filias uirgines quib forma
pieter ioxanez comꝑari milla poterat haua alio an̾imo q pertus aste¬
peiat tumc ĩ amore uginicule si regie stripi comparet᷑ ĩgnobils ata
effusus ẽ. uit dicciet ad stabilieñ ⁊egnum ꝑtinere. persas et arace dac¬
nes combio iungi: hoc uno modo et pudorem iuctis et suꝑbiem nc¬
rorio ortiahi posse. echilem qͦ a quo genꝰ ip̃e deducet cinnc aplie¬

Expanded text:
comitate celebraretur, introduci xxx nobiles virgines iussit. Inter comitate celebraretur, introduci xxx nobiles virgines iussit. Inter quas erat filia ipsius, Roxane nomine, eximia corporis specie et decore habitus in barbarie raro. Quae quamquam inter electas processerat, omnium tamen oculos convertit in se, maxime regis minus iam cupiditatibus suis imperantis inter obsequia fortunae, contra quam non satis cauta mortalitas est. Itaque ille, qui uxorem Darei, qui duas filias virgines, quibus forma praeter Roxanen conparari nulla potuerat, haud alio animo quam parentis aspexerat, tunc in amorem virgunculae, si regiae stirpi conpararetur, ignobilis ita effusus est, ut diceret ad stabiliendum regnum pertinere Persas et Macedones conubio iungi: hoc uno modo et pudorem victis et superbiam victoribus detrahi posse. Achillem quoque, a quo genus ipse deduceret, cum cap
Abbreviated transcription (Latin):
regt uiuatis. Illis eͥ in sela regis consedisse capitale foret tibi salu¬
tĩ fuit. postero die cõnocatis amicis copiarumq dncib promi¬
tiari iussit ip̃m oĩa que amissa ce̾nt redditurum. et promisso fi¬
des extitit. Nam Sysimithies multa iumẽta. et cameloꝵ. nͫ.
ad duxit peccoraq. et armenta. Que distubuta. parit̾ militẽ et
danmo et fame liberanerunt. Rex gram sibi relatam a Sysimithre
p̃fanis sex dicium coocta cibara fc̾ue milites inssit. Sagos petens
totam hanc regionem depopulatꝰ.xxxͫ. pecudum ex p̃da sysimeth
dono dat.Indẽ puenit in regionem cui cohortandꝰ Sathrapes nobi¬
lis p̾erat. Qin se regis põtãti fideiq p̾misit. Ille imperio ei reddito
Haud amplius ꝙ uͤt duo ex tribus filiis secum militarẽt exegit.
Satrapes etiam cum qui penes ip̃m relinq̃bat tradit. barbarã opu¬
lentia cõuiuiu quo regem accipiebat instiuxerat ꝯd cum multa

Expanded text:
rege vivatis? Illis enim in sella regis consedisse capital foret, tibi salurege vivatis? Illis enim in sella regis consedisse capital foret, tibi saluti fuit.” Postero die convocatis amicis copiarumque ducibus pronuntiari iussit, ipsum omnia, quae amissa essent, redditurum. Et promisso fides extitit. Nam Sisimithres multa iumenta et camelorum 11 milia adduxit pecoraque et armenta: quae distributa pariter militem et damno et fame liberaverunt. Rex gratiam sibi relatam a Sisimithre perlaetus sex dierum cocta cibaria ferre milites iussit, Sacas petens. Totam hanc regionem depopulatus XXX milia pecorum ex praeda Sisimithri dono dat. Inde pervenit in regionem, cui Oxyartes, satrapes nobilis, praeerat, qui se regis potestati fideique permisit. Ille imperio ei reddito haud amplius quam, ut duo ex tribus filiis secum militarent, exegit. Satrapes etiam eo, qui penes ipsum relinquebatur, tradito barbara opulentia convivium, quo regem accipiebat, instruxerat: id cum multa
Abbreviated transcription (Latin):
ultimo saltui abdita necessitas ĩuestigauerat. Alios castia q̃ ĩ hu¬
mido quidem s etiam celi imitescentẽ seuitia locanerunt.XXͭ.
militum atq lixaꝵ calonũq pestis illa cõsumpsit Memorie pro¬
ditum ẽ. quosdam applicatos arborum tumeis et non solum ui¬
uentib s ẽt interse colloq̃ntibus similes ẽẽ conspectos. diante
adhuc hĩtu. in quo mors quẽq dep̾henderat. Forte macedo gre¬
gariꝰ miles. seq et arnia sustentans tandem in castia puenerat.
Quo uiso rex ꝙꝙ̃ ip̃c tunc maxime ad modo igne refouebat artꝰ
ex sella sua exilunt torpentẽsq militem et uix̃ compotem mẽtis
demptis armis in sua sede iussit considere. Ille din nec ubi requiesce¬
ret. nec a quo ẽeͣt exceptꝰ agnouit. Tandem recepto calore uitali
ut regiam sedem regeniq uidit. terutꝰ surgit. Quem intuens
alexͥ Ecquid intellig̾is miles inquit. ꝙto meliore sorte ꝙͣ peisc sub

Expanded text:
ultimo saltu abdita necessitas investigaverat, alios castra, quae in huultimo saltu abdita necessitas investigaverat, alios castra, quae in humido quidem, sed iam caeli mitescente saevitia locaverunt. Duo milia militum atque lixarum calonumque pestis illa consumpsit. Memoriae proditum est quosdam adplicatos arborum truncis et non solum viventibus, sed etiam inter se conloquentibus similis esse conspectos durante adhuc habitu, in quo mors quemque deprenderat. Forte Macedo gregarius miles seque et arma male sustentans tamen in castra pervenerat: quo viso rex, quamquam ipse tum maxime admoto igne refovebat artus, ex sella sua exiluit torpentemque militem et vix compotem mentis demptis armis in sua sede iussit considere. Ille diu nec, ubi requiesceret, nec, a quo esset exceptus, agnovit. Tandem recepto calore vitali, ut regiam sedem regemque vidit, territus surgit. Quem intuens Alexander: “Ecquid intellegis, miles,” inquit, “quanto meliore sorte quam Persae sub
Abbreviated transcription (Latin):
ptinax uix mali insistebat. lucẽq natirale solatiũ pter tẽpestatẽ
Hand disparem nocti siluarum qͦ umbra supp̃ssciat. Rex imꝰ
tanti mah patiens cricũ ire milites contͣhere dispersos. allemiare
prostiatos ondeie procul euolutum ex tugntus funiñ hoctariq
ut pioxima queq suffugia ocenparẽt᷑ nec ulla ies magis saluta
fint ꝙ q multiplicato labore sufficientem malis cui ip̃i cesseiãt
Rege deseiẽ erubescebant. Ceterum efficatior ĩ diu̾sis necessitas. ꝙ
ratio frigoris remediũ ĩuenit. dolabuis eͥ siluas stein̾e̾ aggiessi: pas¬
sim aceinos struesq accenderunt. Continenti incendio ardere cie¬
deies saltum et uix inter flãmas agminib relictum locum. hic
calor stupentia membra cõmonit paulatimq spũs. quẽ cõtume¬
rat rigor meare libere cepit Excepere alios tecta baibaroꝵ q̃ in

Expanded text:
pertinax vis mali insistebat, lucemque, naturale solacium, praeter tempestatem pertinax vis mali insistebat, lucemque, naturale solacium, praeter tempestatem haud disparem nocti silvarum quoque umbra suppresserat. Rex unus tanti mali patiens circumire milites, contrahere dispersos, adlevare prostratos, ostendere procul evolutum ex tuguriis fumum hortarique, ut proxima quaeque suffugia occuparent. Nec ulla res magis saluti fuit, quam quod multiplicato labore sufficientem malis, quis ipsi cesserant, regem deserere erubescebant. Ceterum efficacior in adversis necessitas quam ratio frigoris remedium invenit: dolabris enim silvas sternere adgressi passim acervos struesque accenderunt. Continenti incendio ardere crederes saltum et vix inter flammas agminibus relictum locum. Hic calor stupentia membra commovit, paulatimque spiritus, quem continuerat rigor, meare libere coepit. Excepere alios tecta barbarorum, quae in