comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cuuaret cũ ob id ip̃ fractũ fuisse ĩ quo cũ oĩe hõies tõ marcũ illi scaur
suigulore uixũ ꝯstantia et grauitate suꝑasset.S quod de illo accepar
uit ẽt fuspicabant᷑ de me iđe cogitabãt abiectiore ato menis futuru¬
se se nõ petuisse me uno cui core. Cũq metelłũ uniꝰ tibuni plebis
xogatio me uniu̾sa res .p. duce senatu comitante. Italia promulgãtib

Expanded text:
curarit, eum ob id ipsum fractum fuisse, in quo cum omnis homines tum M. illum Scaurum, singularem virum, constantia et gravitate superasset !—sed, quod de illo acceperant aut etiam suspicabantur, de me idem cogitabant, abiectiore animo me futuru se non potuisse me uno civi carere, cumque Metellum unius tr. pl. rogatio, me universa res publica duce senatu, comitante Italia, promulgantib
Abbreviated transcription (Latin):
passent Reercatis eĩ bonis uiris ꝯsulatu tuo:⁊ ꝯstantissis atq optĩs
actioib tuis excitatis. Gneo pompeio p̃ẜti ad cã adiñcto cũ et cesar¬
cũ reb maxĩs gestis singularib ornatꝰ et nonĩs honorib ac iudiciis
senatꝰ ad anctoritatẽ eiꝰ orłĩs aduĩgeret᷑ nulli ĩprobo cui locus ad re
pu. uolandã esse putauiss. S attende quelo q̃ sint ꝯsecuta pͥmũ illa
futura iliebriũ religionũ: ꝗ nõ pluris fecerat bonã dea q tris sorores

Expanded text:
atque optimis actionibus tuis excitatis, Cn. Pompeio praesertim ad causam adiuncto, cum etiam Caesar rebus maximis gestis singularibus ornatus et novis honoribus ac iudiciis senatus ad auctoritatem eius ordinis adiungeretur, nulli improbo civi locus ad rem publicam violandam esse potuisset. sed attende, quaeso, quae sint consecuta. primum illa furia muliebrium relig
Abbreviated transcription (Latin):
te eneo popeis cũ ut landaret popeiũ sextius ĩ troĩss ĩ urbez. dixisset¬
q festis uatinunt me fortuia ⁊ felicitate. G. Celaris ꝯmotu illi aĩcum
ee cepisse dixi me cã bibuli fortuna quã ille laflicta putarret uꝙ ibu
uphiue iuctoriis q an ferre dixiq codes teste alio loto eolee cible qsbili¬
Iuoxi e dorpo phibuissent et qui me coccisset. Tota uo lrtoritio nenit

Expanded text:
set in urbem dixissetque testis Vatinius me fortuna et felicitate C. Caesaris commotum illi amicum esse coepisse, dixi me M. Bibuli fortunam, quam ille adflictam putaret, omnium triumphis victoriisque anteferre, dixique eodem teste alio loco eosdem esse, qui Bibulum exire domo prohibuissent et qui me coegissent; tota vero int
Abbreviated transcription (Latin):
que antea tm̃ mõ conofto ciuiu nõ aliqͦ exga me singłario bñficro
debitus p̃stitisses hac ma mente fiusse et senatꝰ ex mete ꝗsule andinit
tuiĩ nostris ẜmonibus collocutionibus q ip̃e uidisti. Et si
cdienitate aut ocũlte nõ nulloꝵ olia aut obscuxa t̃mne studia cerneba.
sf nq de uoiuiiuẽtis meis abiis ad intꝰ es siquib delrrs neq duc
rxpectare p̃stiterũt que cũ uilerẽ ⁊ n õs er̃at obscueano tame tar
brificio s amore et ⁊ ppetuo quoda indicio meo cliligebia ꝑã s eqputãs¬

Expanded text:
 officio civium, non aliquo erga me singulari beneficio debitum praestitissem. hac me mente fuisse et senatus ex me te consule audivit et tu in nostris sermonibus conlocutionibusque ipse vidisti. etsi idignitate aut occulta non nullorum odia aut obscura in me studia cernebam; nam neque de monimentis meis ab iis adiutus es, a quibus debuisti, neque de exspectaram, praestiterunt. quae cum viderem neque erant obscura, non tamen tam beneficio, sed amore etiam et perpetuo quodam iudicio meo diligebam, ta
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ: quid cĩ dicã beni uolentiã: cũ iłłd ip̃ grauissimũ et sanctis
nõm pietatis leuis mͥ m̾itis erģa me tuis esse iuoleat᷑ Nud aũ
tibi grata mea erģa te studia socibis este facis tu quidẽ abũdantia quada
amoris: ut et grãta sint ea quę p̃t̾mitti sine nefarioscelere nõ possunt.
ũt multo notior atq illusteior meus in te aũis ess: si hoc tp̃te
oĩ quo scaũcti fuimꝰ et una et rome fuissemꝰ. Nã uẽo ip̃o quod te oñodis
esse factuxũ: ꝙq et ĩ primis potes et ego a te uehemt̾ expcto ĩ sñiis sena

Expanded text:
atem; quid enim dicam benevolentiam, cum illud ipsum gravissimum et sanctissimum nomen pietatis levius mihi meritis erga me tuis esse videatur? quod autem tibi grata mea erga te studia scribis esse, facis tu quidem abundantia quadam amoris, ut etiam grata sint ea, quae praetermitti sine nefario scelere non possunt. tibi autem multo notior atque inlustrior meus in te animus esset, si hoc tempore omni, quo diiuncti fuimus, et una et Romae fuissemus. nam in eo ipso, quod te ostendis esse facturum quodque et in primis potes et ego a te vehementer exspecto, in sententiis sena
Abbreviated transcription (Latin):
lã desidero. tu aũt ignarus instituti mei quanti ego geni
bachas istas cũ musis metelli compas. quid simile: primũ ip̃a ego
musas nunquã tanti putassem. Atq id fecissem musis oĩbus ap̾po¬
pebantibus. S tũ erat aptũ bibliotece studiis q nr̃is congruens bac¬
his põ ubi est apud me locus: at pulchelle sunt noui optime & sepe
idi noĩatu tͥ sigra ni nota Mandasse. s probasse: ea que
ego emẽ solco Cue ad similitudinẽ eyesioꝵ exornẽt inͥ in
palestra locũ Martis uõ signũ. Cuo mͥ pacis autoi̾ gaudeo: nullu
itierni signũ fuisse. Hec ẽ duo signa putarẽ mͥ es alier
lisse mercurii malle aliq fuisset. felitius puto cũ auiano transige.
possemus quͦd ⁊ destinaras tarpereforũ. si te delectat. hobis. sin aũt̾¬

Expanded text:
nullam desidero. tu autem ignarus instituti mei, quanti ego genusnullam desidero. tu autem ignarus instituti mei, quanti ego genusBacchas istas cum Musis Metelli comparas. quid simile? primum ipsas ego Musas numquam tanti putassem atque id fecissem Musis omnibus approbantibus, sed tamen erat aptum bybliothecae studiisque nostris congruens; Bacchis vero ubi est apud me locus? at pulchellae sunt. Novi optime et saepe vidi. nominatim tibi signa mihi nota mandassem, si probassem. ea eego emere soleo quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum. Martis vero signum quo mihi pacis auctori? gaudeo nullum Saturni signum fuisse; haec enim duo signa putarem mihi aes alienum attulisse. Mercuri mallem aliquod fuisset; felicius, puto, cum Avianio transigere possemus. quod tibi destinaras trapezophorum, si te delectat, habebis; sin aut
Abbreviated transcription (Latin):
luserat heri me schifos Quod doca controu̾sia esse posset¬
Ne heres quães furtũ eñi factũ esset furti rege agẽ posse
Itaq et si domũ bñ potus sero es redierã. tãm id capuo uli
controu̾sia est. Notaui: et descriptũ tibi nusnt sares ie quod
tu neminẽ sensisse clicebas. Sg. Eliũ .m. manuliũ .M. Bũtum
sensisse. Erotũ stacule & teste assentior.¬
dẽ q accepi Auianii hr̃as in quib hocĩerat libalissimũ noĩas
se facturũ cũ uenisset: qua ego uelles elie fac q̃so qui ego su essete.
est Ne aut cui pudoris aut nr̃i Primũ xogare de die: de inde phus
ñua postularert: S& essent mi galle oĩa facilia si et ea n
nõ solu rata iͥ erunt S ẽt grata. Plans eĩ intelligo te nõ modo
tudio s ẽt amore usu. Quę delecta ^ͬiut hoĩe. ut edo sen
ui in oĩ iudicio ellegantissimũ: quę me digna putaris. Remiste. S ue¬
li ad moneat damassiptis ui sententia. prorsus eĩ existis emptionibus

Expanded text:
luseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, possetne heres, quod furtum antea factum esset, furti recte agere. itaque etsi domum bene potus seroque redieram, tamen id caput, ubi haec controversia est, notavi et descriptum tibi misi, ut scires id, quod tu neminem sensisse dicebas, Sex. Aelium, M'. Manilium, M. Brutum sensisse. ego tamen Scaevolae et Testae adsentior.demque accepi Aviani litteras, in quibus hoc inerat liberalissimum, nomina se facturum, cum venisset, qua ego vellem die. fac, quaeso, qui ego sum esse estne aut tui pudoris aut nostri primum rogare de die, deinde plus annua postulare? sed essent, mi Galle, omnia facilia, si et ea mnon solum rata mihi erunt sed etiam grata; plane enim intellego te non modo studio sed etiam amore u in omni iudicio elegantissimum, quae me digna putaris, coemisse. sed velim maneat Damasippus in sententia; prorsus enim ex istis emptionibus
Abbreviated transcription (Latin):
deo esse culpa cui plans res certas mancdaram. Itẽ q funii. Quẽ puto
bi notu esse Auianũ familiarẽ. ex adria Quedi mͥ Noi
in stituta in porticula tusculaui ea uolebam tabellis ornare & eĩ sĩquid
puz uel comectura reperinuis. Quoet rid me de domo scribis. iam nteru
iel ego proficiscens mandalu Meę tulligiea eĩi ip̃a hora accepãs tu¬
as lr̃as egerã et cus tuoiutu Quoel si utituͣ ut sis familiaries cassio
Ut redii ciũt prius ꝙ tuas legi has prossimas lr̃s euessiut de tua
tulia Quid egissent ꝑ licimũ se egisse dicebat s oppinor casus
uti nõ ita
muttũ sororẽ eã potro negare se aude
cũ isi ab esset est eĩ profectus in hyspaniã: dexiꝰ illo ab sentela
insciente miagrite est in gratissiiũ tanti ate existima nĩ consuetu¬
dinẽ inte uictusq nr̃a Srimũ ut eã domiũ sinues ut nõ m̃o pro¬
pe me soe plane nieçũ hĩtare posses de inde it migrare tanto opo

Expanded text:
video esse culpam, cui plane res certas mandaram, itemque Iuni, quem puto tibi notum esse, Aviani familiarem. Exhedria quaedam mihi nova sunt instituta in porticula Tusculam. ea volebam tabellis ornare; etenim si quid pum vel cum iactura reperiemus. quod ad me de domo scribis iterum, iam id ego proficiscens mandabam meae Tulliae; ea enim ipsa hora acceperam tuas litteras. egeram etiam cum tuo Nicia, quod is utitur, ut scis, familiariter Cassio. ut redii autem prius quam tuas legi has proximas litteras, quaesivi de mea Tullia quid egisset. per Liciniam se egisse dicebat sed opinor Cassium uti non ita multum sorore; eam porro negare se audere, cum vir abesset est enim profectus in Hispaniam Dexius, illo et absente et insciente migrare. est mihi gratissimum tanti a te aestimatam consuetudinem vitae victusque nostri, primum ut eam domum sumeres, ut non modo prope me sed plane mecum habitare posses, deinde ut migrare tanto oper
Abbreviated transcription (Latin):
nas poẜiones tenebis. Nescio quid ci uelicnses uerebant᷑ ueq haletẽ
excideris mnultũ prespexeris. S in primus oportunũ idet his preẜtis
tẽpo ribus hr̃e ꝑfugiũ primũ eoꝵ urbe Quibus carus sis deinde tri¬
am domũ tuosq agros eaq eemoto salubri ameno loco iolq ẽt inca
intesse int̾bati arbetror s ualebis ineaq negocia uidebis meq dix
iuuantibus añ brunia expectabis ego asextaclio nũcõis discipulo

Expanded text:
nas possessiones tenebis nescio quid enim Velienses verebantur neque Haletem, tum prospexeris. sed in primis opportunum videtur, his praesertim temporibus, habere perfugium primum eorum urbem quibus carus sis, deinde tuam domum tuosque agros, eaque remoto, salubri, amoeno loco; idque etiam mea interesse, mi Trebati, arbitror. sed valebis meaque negotia videbis meque dis iuvan
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ feceris si ad me ĩ ciliciã ꝙ primũ ueneris. Na quod adme cur¬
ius consobrinus tiuus ut scis mͥ maxime nocessarius qđ inte. Cauis
Uirginiꝰ propinquus tuus familarissimꝰ ñe de te accuratissime scrip¬
sit Ualit id Quidẽ apud me multũ. sicuti debet hoĩis amicissimoꝵ
diligẽs comẽdatio. S tue lre de tua preẜti dignitate et de nr̃a
ꝯiuctiõe maxĩ sẜ tapud me ponderis. Nihi questor optatior obtige re
ncmo potuit. Quãobrẽ queꝯq ame ornamenta ate proficisce̾nt᷑
ut oc̃s intelligant/ ame hĩta esse rõne tue maiorũ tuoꝵ digͥtatis

Expanded text:
mihi feceris, si ad me in Ciliciam quam primum veneris. nam, quod ad me Curmihi feceris, si ad me in Ciliciam quam primum veneris. nam, quod ad me Curius, consobrinus tuus, mihi, ut scis, maxime necessarius, quod item C. Vergilius, propinquus tuus, familiarissimus noster, de te accuratissime scripsit, valet id quidem apud me multum, sicuti debet hominum amicissimorum diligens commendatio, sed tuae litterae de tua praesertim dignitate et de nostra coniunctione maximi sunt apud me ponderis. mihi quaestor optatior obtingere nemo potuit. quam ob rem, quaecumque a me ornamenta †ad te proficiscentur, ut omnes intellegant a me habitam esse rationem tuae m
Abbreviated transcription (Latin):
Uin optatissimũ nũciũ accepisse te mͥ suestorẽ obtigille.
eo ioꝯdiore mͥ eã sortẽ sperabã fore quo diuitius In
ãcia mecũ fuisses. Magͣcĩ uidebat᷑ int̾esse ad eã necessit¬
dinẽ quã nobis sors tribuisset ꝯsuetudinẽ Quoq accede̾ postea
Q̃ mͥ nihil neq ate ĩp̃o neq abillo de aduentu tue seriberet᷑.
rebar ne ita caderet quoel ẽt nũc uereor: ne auteq tu
prouicia uenisses. Ego de proiĩcia decederẽ: accepi autẽ ate mi¬
ssas lẽas in cilicia cu esses in castris: ad .x. bł quintił scriptas
manissime/ quib facile et otfus et in geniũ tuũ ꝑspici po
S neq unde neq quo die date essent rĩtq quo tp̃re te expec¬
tarẽ significabãt. N ec his qui attulerat ate acceꝑat. Ut ex
co scirẽ quo tp̃re atq de loco essent date q̃ cu essent incerta exi¬
stimaui tamẽ facieñ esse ut ad te statores meos et lictoras ã
br̃is mitterẽ euas si satis oportuno tp̃re accepisti geatissinum

Expanded text:
um optatissimum nuntium accepissem te mihi quaestorem obtigisse, eo iucundiorem mihi eam sortem sperabam fore, quo diutius in provincia mecum fuisses; magni enim videbatur interesse ad eam necessitudinem, quam nobis sors tribuisset, consuetudinem quoque accedere. postea, quom mihi nihil neque a te ipso neque ab ullo alio de adventu tuo scriberetur, verebar ne ita caderet, quod etiam nunc vereor, ne, ante quam tu in provinciam venisses, ego de provincia decederem. accepi autem a te missas litteras in Cilicia, cum essem in castris, a. d. x K. Quintilis scriptas humanissime, quibus facile et officium et ingenium tuum perspici posset, sed neque unde nec quo die datae essent aut quo tempore te exspectarem significabant, nec is, qui attulerat, a te acceperat, ut ex eo scirem, quo ex loco aut quo tempore essent datae. quae cum essent incerta, existimavi tamen faciundum esse ut ad te statores meos et lictores cum litteris mitterem. quas si satis opportuno tempore accepisti, gratissimum
Abbreviated transcription (Latin):
turmor crat Quã putara. et nica e ucoła tibi nõ uinota dubitãtõ
aut impedue profectionẽ ncã iudebat᷑ aut certe tarclare ⁊ ide ꝗd
aine neq hcule minus ei prolixe de tua uoluntate ꝑ promisi qͣ
cũ solitus cle mea pollicere casus uõ mirificus Quila int̾ueuit: qiͣ
uel testis opinionis mee uel stonsor humanitatis tug. nã cũ de hoc
ipo teebatio cu Balbo nr̃o loque̾r accuratius domi iice littere mihi
dant ate Quibus in exrrenus scciptũ erat. I. it fiu Quẽ inͥ ꝯate¬
neas uł regẽ galliȩ̨ faciã uel hũc lepte ole logãt si uis tu ad uic¬

Expanded text:
rat quam putaram, et mea quaedam tibi non ignota dubitatio aut impedire profectionem meam videbatur aut certe tardare vide quid a me, neque me hercule minus ei prolixe de tua voluntate promisi quam eram solitus de mea polliceri. Casus vero mirificus quidam intervenit quasi vel testis opinionis meae vel sponsor humanitatis tuae. nam cum de hoc ipso Trebatio cum Balbo nostro loquerer accuratius domi meae, litterae mihi dantur a te, quibus in extremis scriptum erat: M. †itfiuium, quem mihi commendas, vel regem Galliae faciam, vel hunc† Leptae del
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc ciu̾q est ẽt in meis esse malui Quę acciolerũt oĩa clixi futura uo¬
n clomũ nõ quod optina iuuendi ꝯdictio esset s tñ si sseraliqua foruia¬

Expanded text:
nunc cuiusquam est, etiam in meis esse malui. quae acciderunt,omnia dixi futura. venunc cuiusquam est, etiam in meis esse malui. quae acciderunt,omnia dixi futura. veni domum, non quo optima vivendi condicio esset, sed tamen, si esse
Abbreviated transcription (Latin):
expugna cepisset suis militibus confidere: ex co tp̃r uir ille sũmꝰ Nullus
Imꝑator fuit ligna tirone & colecte exatti cũ legionibus robustissimis
contulit uretus turpissinie amssir ẽt castais solus fugit. hũc ego n
belli fiuẽ fea nec putaui cũ in tegĩ pares nõ fuissemus Reactor̾ suꝑ¬
ioris fore / disscessi ab co bello inquo aut in atie cadendu fuit riut in
quat̾ iicidias incidendũ aut deuciuenelũ ĩuictoris manꝰ aut
ba ꝯfugienẽlũ ⁊ uit capiendus tanq exilio locus aut cõsciscenda mors
uoluntaria cẽte Nihil fuit pret̾ea si te uictori nollos aut nõ aueles
conute exoĩbus aũt his euę dixi in comodis nihil tolleRabilius exilio.
Prestiz indocenti tibi. Nulla adiũcta est turpitudo. acddo ẽt cũ ca urbe cu¬
treas in qua nibil sit Qđ uidere possis sine dolore Fgo cũ meis si euitꝙ

Expanded text:
ex pugna coepisset suis militibus confidere. ex eo tempore vir ille summus nullus ex pugna coepisset suis militibus confidere. ex eo tempore vir ille summus nullus imperator fuit. signa tirone et collecticio exercitu cum legionibus robustissimis contulit; victus turpissime amissis etiam castris solus fugit. hunc ego mihi belli finem feci nec putavi, cum integri pares non fuissemus, fractos superiores fore; discessi ab eo bello, in quo aut in acie cadendum fuit aut in aliquas insidias incidendum aut deveniendum in victoris manus aut ad Iubam confugiendum aut capiendus tamquam exsilio locus aut consciscenda mors voluntaria. certe nihil fuit praeterea, si te victori nolles aut non auderes committere. ex omnibus autem iis quae dixi incommodis nihil tolerabilius exsilio, praesertim innocenti ubi nulla adiuncta est turpitudo; addo etiam, cum ea urbe careas in qua nihil sit quod videre possis sine dolore. ego cum meis, si quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
ER lepe mihi cogitanti le cõibus misiis in quibus tot años
uersamur et ut uĩcleo rersabimiur solet in mentẽ uonire illius
tp̃rie/ quo proxie fuimus uona Ruinẽt ip̃s euẽ memoria tenco. Ia
ꝑiculi mei si mauerẽ in ytalia uereboe no õfto desto si proficiscorer achꝑi abellũ
ciłũ te acũ cõmouebat Quo tp̃r uiclisti profectõ me Ruoq ita cõtutba
ut nõ explicar̃e Riud esset optinũ factu. pudori tuũ malłũ fameq m̃ mali¬
hus loquar/ reliqui primũ in ip̃o bello xapaces. de moeni orone ita ceude¬
les it ip̃a uictoriã ortarent maximũ aũt es alicnũ amplissimoꝵ ui
uied Queris: hilal boni pret̾ cãs. que cũ uiclisse despans uicto
primũ cx̨pi suaclere pacẽ cuiꝰ fuerã semꝑautor. Dem̃ au ab ea suam sentẽta
Pompeius ualde ab horreret suacdere in stitui ut bellu duce ret hoc int̾
robabat et inca sũa uilebat᷑ fore et fuisset fortasse nisi e

Expanded text:
ersaepe mihi cogitanti de communibus miseriis, in quibus tot annos versamur et, ut video, versabimur, solet in mentem venire illius temporis, quo proxime fuimus una; quin etiam ipsum diem memoria teneo; nam i tum etiam periculi mei. si manerem in Italia, verebare ne officio dessem; si proficiscerer ad bellum, periculum te meum commovebat. quo tempore vidisti profecto me quoque ita conturbatum ut non is explicarem quid esset optimum factu. pudori tamen malui famaeque incipibus loquor reliqui primum in ipso bello rapaces, deinde in oratione ita crudeles ut ipsam victoriam horrorem; maximum autem aans victoriam primum coepi suadere pacem cuius fueram semper auctor; deinde, cum ab ea sententia Pompeius valde abhorreret, suadere institui ut bellum duceret. hoc interdum probabat et in ea sententia videbatur fore et fuisset fortasse, nisi quadam
Abbreviated transcription (Latin):
ste tñ ruieret arm̃is c̃i in feriores nõ causa fuissent habes ep
& bosiorẽ fortasse quã relles/ quod tilu ita uideri putabo nͥ iͥi longiorez
xcmisscrt ego si que uolo expediero breui p̃r te ut stero uedeto:
D uiui kIn cumanũ ueui cũ liboue tuo uł nr̃o potiꝰ inpõ¬
peianũ stati cogito l faciã añ te cerciorẽ te cũ semꝑ ualere

Expanded text:
neste tamen viverent; armis enim inferiores, non causa fuissent. habes epistulam neste tamen viverent; armis enim inferiores, non causa fuissent. habes epistulam verbosiorem fortasse quam velles; quod tibi ita videri putabo, nisi mihi longiorem remiseris. ego si quae volo expediero, brevi tempore te, ut spero, iii K. in Cumanum veni cum Libone tuo vel nostro potius; in Pompeianum statim cogito, sed faciam ante te certiorem. te cum
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ preẜmꝰ cũ hc̃a duas res quibus me sustentẽ optimaꝵ artiũ scie
mortuo Quiclo Hec ad te scripsi uerbosus et tilui molestus fui Quodte tum
meytũ rey .p. cognoui ennantissimiis Notũ tibi õẽ in eũ osiliũ esse nolui
ut primũ scires menũꝙͣ uo luisse plusquẽꝙ posse ꝙ uniu̾sa rẽ .p. postea
aũt ꝙͣ aliciuꝰ culpa tantũ ualeret unus ut obsisti nõ posset me no¬
luisse pacẽ amisso ercitu et eo cuce in quo spes fucrat iu me noluisse
ẽt reliquis õibus postꝙͣ nõ potueri mnͥ ip̃e finẽ fecisse bellii Nũc aũt
Si hec ciitas est ciũẽ esse me sinõ crulẽ esse nõ in annoclore loco
ꝙͣ si chaclũ aut mithilenas ꝯtualisse. Hec tecũ corã malicerãs Quia¬
longius ficbat yolui ꝑ lr̃as eacło ut hẽres quid diceres S qñ inuitͦ
ꝑro futurriͥs crimũs loco putent esse quoes unia Quĩbus ego certo scio nõ
rilcu sacis multos ꝑ isse Qui si me auchlent ꝙͣ uis iniqua paco ho¬

Expanded text:
cium, praesertim cum habeam duas res quibus me sustentem, optimarum artium sciemortuo quidem. haec ad te scripsi verbosius et tibi molestus fui, quod te cum mei tum rei p. cognovi amantissimum. notum tibi omne meum consilium esse volui, ut primum scires me numquam voluisse plus quemquam posse quam universam rem p., postea autem quam alicuius culpa tantum valeret unus ut obsisti non posset, me voluisse pacem; amisso exercitu et eo duce, in quo spes fuerat uno, me voluisse etiam reliquis omnibus, postquam non potuerim, mihi ipsi finem fecisse belli; nunc autem si haec civitas est, civem esse me, si non, exsulem esse non incommodiore loco quam si Rhodum aut Mytilenas me contulissem. haec tecum coram malueram; sed quialongius fiebat, volui per litteras eadem, ut haberes quid diceres, si quando in profuturus, criminis loco putent esse quod vivam; quibus ego certo scio non videri satis multos perisse. qui si me audissent, quamvis iniqua pace, ho
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ acessio cõc clamnatiõs tue nͨ ea ułgaris ẜ cũ aliquo ĩsigni en¬
ditio ince erga te bĩiuolentis tu mõ ineptias istas & desideria urbis
te ꝑꝯseque̾: hoc tibi tam ignoscezꝰ anuci erã ignouerĩt medes eus
corinthu arcẽ alt̾a hebant matrone opulente optiinates. Quibus
illa manibus al citatilsimis gipsatissimis ꝑsuasit nesibi uitio ille ue¬
terent ꝙͣ abesset aprĩa. Nam multi sua eẽ bũ gestre &̾ publica
patcia procal multi qui domi etatẽ agerẽt. ꝓpea sunt in proꝑaiti gͦ
ni nũo tu certe fuisses nisi extcussissemus: S plura sceibemus dli¬
as: tu qui cetis caue̾ didicisti in britania ne alpesa elariis ccipi

Expanded text:
sio commendationis tuae, nec ea vulgaris sed cum aliquo insigni indicio meae erga te benevolentiae. tu modo ineptias istas et desideria urbis equere. hoc tibi tam ignoscemus nos amici, quam ignoverunt Medeae, quaé Corinthum arcem áltam habebant mátronae opulentae, óptimates, quibus illa manibus gypsatissimis persuasit ne sibi vitio illae verterent, quod abesset a patria; nam Múlti suam rem béne gessere et públicam patriá procul; Múlti, qui domi aétatem agerent, própterea sunt ímprobati. quo in numero tu certe fuisses, nisi te extrusissemus. sed plura scribemus alias. tu, qui ceteris cavere didicisti, in Britannia ne a
Abbreviated transcription (Latin):
sciã: Huic ego neq T̃ribunatũ neq prefecturã neq ulliuis bñfi¬
cii certũ nom̃e peto: beniuolentiã et lib̾alitatẽ peto/ncq in pedio
Quo minus si tibi ita placuerit õthute cũ ornes. Nlerie in signib
totũ demiq hõĩe tibi iateado de manu ut aũt ĩmanũ tũa istas aut¬
et uietoru et uidoo presta ntẽ sumus aũt eĩ puti distuli q ꝑropt᷑¬

Expanded text:
uram neque ullius benefici certum nomen peto, benevolentiam tuam et liberalitatem peto neque impedio quo minus, si tibi ita placuerit, etiam hisce eum ornes gloriolae insignibus; totum denique hominem tibi ita trado, 'de manu,' ut aiunt, 'in manum' tuam istam et victoria et fide praestantem. simus enim putidiusculi,
Abbreviated transcription (Latin):
Tsi exmandatis que Balbe poluminio ꝙ ad senatu decdisti quid ti¬
mendu suspicañ q pattares. suspicabamur tã timidiora mandata
debant᷑ ꝙr̃ erat dignũ tua ppłi ꝙ xoͥ. uictoria. Senatus aũt brute fortis
est et ht̃ fortis duces. Itaq moleste ferebat se ate quẽ oĩm qui ꝯq fussent
fortissimu uidicaret timdũ atq ignauiũ iudicari. Et ꝙ. cu te in cluso
spei max̃a oĩs habuissent in tua uixtutt florentẽ Antonio. Qiuis erat
ꝗceqr timeret profugato illo te libato. Nec uoͬ lepiołu tunebamꝰ. Quis eĩ
esset qui illũ ta furiosu arbitearef᷑ ut ꝗ in maxĩo bello pace uelle sedixiss
in optatissima pace belłũ rei.p. indicerit. Hec dubito ꝗn tu plus prouide
S uĩ tazrecenti gratulatiõe quã tuo nõie ad oĩa deoro tẽpla fecim. Reno¬
sentiet ne senatui ꝯsciliũ nec ppb̃o .xo. uirtute deẽe uͦ reip. te uiuo¬

Expanded text:
tsi ex mandatis, quae Galbae Volumnioque ad senatum dedisti, quid timendum putares suspicabamur, tamen timidiora mandata videbantur quam erat dignum tua populique Romani victoria. senatus autem, mi Brute, fortis est et habet fortis duces. itaque moleste ferebat se a te, quem omnium quicumque fuissent fortissimum iudicaret, timidum atque ignavum iudicari. etenim cum te incluso spem maximam omnes habuissent in tua virtute florente Antonio, quis erat qui quicquam timeret profligato illo, te liberato? nec vero Lepidum timebamus. quis enim esset qui illum tam furiosum arbitraretur ut, qui in maximo bello pacem velle se dixisset, is in optatissima pace bellum rei p. indiceret? nec dubito quin tu plus provideas ; sed tamen tam recenti gratulatione quam tuo nomine ad omnia deorum templa fecimus, renosentiet nec senatui consilium nec populo Romano virtutem deesse
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcenationes. Nos ꝯuiuia ꝙ tũ maxĩe sil uiruit. Uides autte phulosophan
reuocare coner ad ceuas: Cura ut ualcas: Id foris cenitando facillie ꝯseq̃re
S caue si me amas existies me ꝙ iocosus scriba abiccsse curã rei.p. Sic i
mi pete ꝑsuade me dies ⁊ noctes nih ailiud age̾ ñ aliud curare nͥ ut mei aues
salu libi q sint. Nullu locu p̃t̾mitto monẽla ageneli prouiden. Hoc deniq

Expanded text:
convivia,' quod tum maxime simul vivitur. vides ut te philosophando revocare coner ad cenas. cura ut valeas ; id foris cenitando facillime consequere. sed cave, si me amas, existimes me, quod iocosius scribam, abiecisse curam rei p. sic tibi, mi Paete, persuade, me dies et noctes nihil aliud agere, nihil curare, nisi ut mei cives salvi liberique sint. nullum locum praetermitto
Abbreviated transcription (Latin):
datiõe. ut̃ ea fartuna rei.p. sit ut ille me q gratissimũ possit cognoscere
⁊ hec hactenus. Te tid cenas ita redisse mioleste fero. Mag .q. te dolecta¬
qđ̃ solebas dediscas et obliuiscare cenulas face̾. Na si nĩ cu hẽbas qͦs
nutare nõ multu ꝓficiebas. Quid nc̃ te factuꝵ putẽ. Spurina ꝗdem
cũ cĩ rẽ demõstrasse et ruta tuuã suꝑiore exposuisse magnũ ꝑ ĩculum
lum̃e xeip. demõsteabat / nisi add supĩore ꝯsue tudinẽ tu cu fauonius
flazet reu̾tisses hoc tp̃r ferri posse si forte ta frigus ferre nõ posses sr
me hcule mi pete exꝰ iocũ nemo to qd̃ ꝑtinera ad heate uiuẽdus abitior
it cũ uiris boĩs igꝯdis amantib tuisiuas. Niħ ẽ apt̾ꝰ uite nͥ tidbaa

Expanded text:
datione non eget. utinam ea fortuna rei p. sit, ut ille me unum gratissimum possit cognoscere! sed haec hactenus. te ad cenas itare desisse moleste fero ; magna enim te delectacio quid illud, quod solebas, dediscas et obliviscare, cenulas facere. nam si tum, cum habebas quos imitarere, non multum proficiebas, quid nunc te facturum putem? Spurinna quidem, cum ei rem demonstrassem et vitam tuam superiorem exposuissem, magnum periculum summae rei p. demonstrabat, nisi ad superiorem consuetudinem tum, cum Favonius flaret, revertisses ; hoc tempore ferri posse, si forte tu frigus ferre non posses. sed me hercule, mi Paete, extra iocum moneo te, quod pertinere ad beate vivendum arbitror, ut cum viris
Abbreviated transcription (Latin):
ualde cu diligo tu ꝑꝑ suma probitatẽ eiꝰ at singularẽ modestia tũ ꝙ in his
trou̾sis quas hec̃o cũ tuis ꝯbibonib epicureis optima oꝑa ciꝰ uti soleo. Is cu
ad me laodicca ueĩess: Mccũq ego ce̾ eñ uelles repente ꝑcussus est atrocis¬
simis hẽis in quib seriptũ erat fundu herculanẽse. a .A. fabio fẽe proscriptu
hõici nõ sapiente impulsu iuimicoꝵ suoꝵ eo gressu c̾e̾. Nũc si mea¬
mas mi pete/ negociuiꝰ totũ suscipe. molestia fabiu liba. Auctoritate tua nob̾
nob̾ est opꝰ ꝯsilio & ẽt gr̃a: Noli pati litigare fees eNudiciis tur pib ꝗflu¬
ri. Nathonẽ oe polionẽ inimicos ht̃ fabiꝰ. Qiud nilta: Nõ nieh̾cale tã ꝑscribeͫ
possi ꝙ in gratũ feceris si oçiosu fabiũ reddidẽis. I ille inte positũ esse putat mnꝑ¬

Expanded text:
singularem modestiam, tum quod in iis controversiis, quas habeo cum tuis combibonibus Epicuriis, optima opera eius uti soleo. is cum ad me Laudiceam venisset mecumque ego eum esse vellem, repente percussus est atrocissimis litteris, in quibus scriptum erat fundum Herculanensem a Q. Fadio fratre proscriptum hominem non sapientem, is impulsu inimicorum suorum eo progressum esse. nunc si me amas, mi Paeto, negotium totum suscipe ; molestia Fadium libera. auctoritate tua nobis opus est et consilio et etiam gratia. noti pati litigare fratres et iudiciis turpibus conflictari. Matonem et Pollionem inimicos habet Fadius. quid multa? non me hercule tam perscribere possum quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadium reddideris. id ille in te positum esse putat m
Abbreviated transcription (Latin):
in mẽtes Cued ad te portinere arbitraba̾t᷑ Quod in ciliciã pro¬
iscebar existimaui me ad te oporte̾ scribẽ Tu Q uod egei
id ueli dii appxobẽt. S sinc audies uitabis ĩ imicicias et po¬
steritatis ocio ꝯsules.

Expanded text:
in mentem, quae ad te pertinere arbitrabar, quod in Ciliciam proficin mentem, quae ad te pertinere arbitrabar, quod in Ciliciam proficiscebar, existimavi me ad te oportere scribere; tu quod egeris, id velim di adprobent; sed, si me audies, vitabis inimicitias et posteritatis otio consules.
Abbreviated transcription (Latin):
magis magis q quottidie de xõnub tius cogitanti placet illud meũ
cõtiliũ quod inicio Aristoni nr̃o ut ad me uenit oñdi. Exaues
te susçe ptuminimicicias si adoloscens potẽs & nobilis̨ ate ignomi¬
na affrctꝰ esset et hcile sine dubio erit ignonũã. Hẽc cĩ heie
honoris Eraclu suꝑiorẽ. Ille tuit ut omittas nobilitatẽ. hoc ipso
uincit urros eptimos. hoĩesq innocentissimos/ legatos tuos. Qugod
& Questor est: & questor tiuis. Nocere tibi reatũ nemũe possẽ ꝑ̃¬
icio. S tam̃e tres fratros sum̃o loco natos promptos unu
indiptos te nolo hr̃e ixatos. uire preẜtii. e uos uideo deinceps. te
Quide uidentirr turebulenta fore. Cure ego te ueli incidei
ter erxores tribunicios. preẜtis cũ sine cuiꝰ q  rcp̃hensiore &uesto¬
ris / legatis quęstorẽ possis ã ferre. Qui si dignũ se maioribus
Sin Quid offenderit sibi totũ nihil tͥ offenderit. q̃ nuhi ueniebãt

Expanded text:
magis magisque cotidie de rationibus tuis cogitanti placet illud meum consilium, quod initio Aristoni nostro, ut ad me venit, ostendi, gravis te suscepturum inimicitias, si adulescens potens et nobilis a te ignominia adfectus esset. et hercule sine dubio erit ignominia; habes enim neminem honoris gradu superiorem; ille autem, ut omittam nobilitatem, hoc ipso vincit viros optimos hominesque innocentissimos, legatos tuos, quod et quaestor est et quaestor tuus. nocere tibi iratum neminem posse perspicio, sed tamen tris fratres summo loco natos, promptos, non indisertos, te nolo habere iratos, iure praesertim; quos video deinceps tribmihi quidem turbulenta videntur fore. cur ego te velim incidere in terrores tribunicios, praesertim cum sine cuiusquam reprehensione quaestoriis legatis quaestorem possis anteferre? qui si dignum se maioribus sin quid offenderit, sibi totum, nihil tibi offenderit. quae mihi veniebant
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗaꝵ n hremꝰ At nũc cũ his tr̃ negociis stut nẽ illud diuinu
In xẽp̃. bñ ficiũ nõ ulla hcãt quęxela. Quod uo̾ atẽ uiro optimo sedu¬
post antonii fedissimu aiscessu. Senatꝰ hri libe potuit. At illũ aui
icu reu̾ti pristinu quẽ tu cũ ciue acerimo pr̃s tuo inoia et amore
sciuꝑ hiusti. Ha cu senatu aclxiui kł Iañ tr .pł. reuo cauissent deq

Expanded text:
tum negoti est, ut vestrum illud divinum in rem p. beneficium non nullam habeat querelam. quod vero a te, viro optimo, sedupost Antoni foedissimum discessum senatus haberi libere potuit, ad illum animum meum reverti pristinum, quem tu cum civi acerrimo, patre tuo, in ore et amore semper habuisti. nam cum senatum a. d. xiii K. Ian. tr
Abbreviated transcription (Latin):
Uod mͥ prosumaerga te beniuolentia magne ciree est utqͣr amplis¬
sima dagiutate sis moleste tuli et senatiu grãs non egisse. cũ es qͦt¬
tidie aib eo ordine ornatꝰ sum̃is honorib. Patis int̾ ciues ꝯciliande te
cupiduz ee̾ letor. Pcioẽ carsi a ẜuitute seũgis osules et reip. ⁊ dignitati tuę¬
in ista pax ꝑditũ hoĩc in possessione ĩ potentissinu dñatus restititura el
Noc aĩo sato oẽs sanos et mortez ẜuituti añ ponãt: Itaq sapiẽtius meo ꝗde
n auq̃ bono probatur. S hec audies ex aliis aut cortior fier l
Tu pro tua piudencia quiol optimũ factu sit uicdebis. uale¬

Expanded text:
uod mihi pro summa erga te benevolentia magnae curae est, ut quam amplissima dignitate sis, moleste tuli te senatui gratias non egisse, cum esses ab eo ordine ornatus summis honoribus. pacis inter civis conciliandae te cupidum esse laetor. eam si a servitute seiungisra est, hoc animo scito omnis sanos, ut mortem servituti anteponant. itaque sapientius meo quidem ue populo nec cuiquam bono probatur. sed haec audies ex aliis aut certior fies litteris ; tu pro tua prudentia quid optimum factu sit videbis. qua
Abbreviated transcription (Latin):
Cosulires ꝑtiz timuidos ꝑtis male sentiẽtes. Magnũ dãnu factũ est
sules egregis p̃clarus.d. brut egregius puer cesar. de qͦ spoequidẽ ecliqua
hoc uõ certu hc̃o nisi ille ueteranos celorit ꝯseripsiss. legionesq duc̃ de ex̃¬
citu antonii ad ciꝰ se auc̾tes os tulissent. Arq his opsitus esset fror Antonio
Hih antoniu seelerius nͥ crudelitatis p̃titurũ fuisse. hec tibi et si audita
esse tirbitrabaꝵ. uolui tñ notiora esse. Plura seriba s. plus ocii habuero.

Expanded text:
im timidos, partim male sentientis; magnum damnum factum est sules egregii, praeclarus D. Brutus, egregius puer Caesar, de quo spero equidem reliqua ; hoc vero certum habeto, nisi ille veteranos celeriter conscripsisset legionesque duae de exercitu Antoni ad eius se auctoritatem contulissent atque is oppositus esset terror Antonio, nihil Antonium sceleris, nihil crudelitatis praeteriturum fuisse. haec tibi, etsi audita esse arbitrabar, volui tamen notiora esse. plura scribam, si plus oti habuero.
Abbreviated transcription (Latin):
mordi Et .q. qui te in cluso oẽz spe habueris in te. Quid nc̃ putas. Ci
i iugilia ui meã brutẽ tibi tradere: sita utne desi ꝯstancię mẽȩ
& scubis in atalia te moratuꝵ dũ tibi br̃e meę ueniãt si ꝑ hoste licet
iõ crraris. multa.q. rome.Si in aduentu tuo bellu ꝯ fici potest nͥ sit
tiquus. Peccuma expedicissinta que erat tibi dececta est: hes amantissi¬
mu. Ss uiliũ. Nos nẽ desumꝰ. Uiii. iclus iunias

Expanded text:
mordi' ; etenim qui te incluso omnem spem habuerim in te, quid nunc putas? cupio iam vigiliam meam, Brute, tibi tradere, sed ita ut ne desim constantiae meae. quod scribis in Italia te moraturum dum tibi litterae meae veniant, si per hostem licet, non erraris multa enim Romae, sin adventu tuo bellum confici potest, nihil sit antiquius. pecunia expeditissima quae erat tibi decreta est. habes amantissimum Servium ; nos non desumus. viii Idus Iunias
Abbreviated transcription (Latin):
Erellie necessano mȩo rem nõĩa possessioes assiaticas ꝯm̃daui tibi p̃ns in or¬
tis tuis ꝙ potu diligentissime. Tuq mibi protua ꝯsuctiidine proq tus
ni me ꝑpetuis maxĩs ꝙ ofłis oĩã te facturũ libalissinẽ rccepisti meminise t
id sꝑo. Scio q. sole. S tũ cerellis proaratores scripserũt te ꝑꝑ magnituo¬
menuneris te oiaque tua fides pafet᷑ mͥ aunulate xecepisse. Equidẽ existi

Expanded text:
 necessariae meae, rem, nomina, possessiones Asiaticas commendavi tibi praesens in hortis tuis quam potui diligentissime, tuque mihi pro tua consuetudine proque tuis in me perpetuis maximisque officiis omnia te facturum liberalissime recepisti. meminisse te id spero ; scio enim solere. sed tamen Caerelliae procuratores scripserunt te propter magnitudm
Abbreviated transcription (Latin):
ia pricdłe cumulatũ ẽt udebat᷑. Quis erat ꝗ pirtaret ad eũ amorẽ que
erga te hełr posse ailiꝗd ciccedere tñ accessit. ut inͥ nc̃ deniq timare ui¬

Expanded text:
iam pridem cumulatum etiam videbatur. quis erat qui putaret ad eum amorem quem iam pridem cumulatum etiam videbatur. quis erat qui putaret ad eum amorem quem erga te h
Abbreviated transcription (Latin):
iuenẽ flore laudib qrͣ alĩnu disiplinę mec ⁊ L. quiđ̾ cesar cũ ad cũ g
salutauerit. O mi. Ciccre Inꝗt gratulor tibi cũ t̃ uales tip̃ dolobellarit
quantũ si ego ap̃ sororis filiũ ualerẽ salui esse possemꝰ. Nolobelle u̾o tue
ut me hãc qiꝰ falant heditatẽ ailiene glie sinas cerne̾ meq ex aliqua
ꝑte in societate tuaꝵ laudũ ueĩere patiare. Quãqͣ mi dolobellashec
q. iocatus su libẽtius õs meas si m̃õ st aliq̃ mȩe laudes ael te trãsfa¬
deri: q aliquã partẽ exhausy ex tius. Nam cũ te semꝑ tr̃ dilex̾i qͥn¬
tũ tu intellige̾ potiuissi. tũ his tuis factis sic incẽsus su ut nͥ unqr̃iu
suauissimos mores: singularẽ probitatẽ atq ꝯstantiã. Iantũ idibus
marciis tñi accessit ad amorẽ/ ut mirarer locũ fuisse augeñ in co ꝙ in

Expanded text:
consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum adconsulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum adsalutavit, 'O mi Cicero,' inquit, 'gratulor tibi, cum tantum vales apud Dolabellam, quantum si ego apud sororis filium valerem, iam salvi esse possemus ; Dolabelut me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare. quamquam, mi Dolabella haec enim iocatus sum, libentius omnis meas, si modo sunt aliquae meae laudes ad te transfaliquam partem exhauserim ex tuis. nam cum te semper tantum dilexerim, quantum tu intellegere potuisti, tum his tuis factis sic incensus sum, ut nihil umqu ingenium, suavissimos mores, singularem probitatem atque constantiam; tamen Idibus Martiis tantum accessit ad amorem ut mirarer locum fuisse augendi in eo quod mihi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩo gaudio ꝙ uulgo hoĩu opĩo sociu me ascabat nuis laudibus. Ncien
cõuemi guenio aũt quotidie płimos / Sũt .n. ꝑ multi optini uiri qui
ualitudis causa in hȩc loca ucĩãt: Pect̾ea ex̃municipiis frequẽtesne¬
cessarii mei. Qui oẽs as te sum̃is laudib ad cełũ extulexũt m ꝯtinuo
maxĩas gr̃as agãt. Negãt .n. se dubitare ꝗn tu incis p̃ceptis et ꝯsiliis
optẽꝑans p̃stantissimũ te euẽ et singularõ ꝯsule prebẽas: quib ego
syq uerissime possi eñdere te q̃ facias tuo iudicio & tua sponte facere
uec cuisq egẽ ꝯsilio. tñ u plane assentior ne ĩ minuã laucie tuanr
sioĩs amcis ꝯsiliis profecta iudeat: neq ualde nego. Sũq. auidior ẽt̃ q satis̃
est glorie. Est nĩ nõ alienũ adignitate tua qdđ ip̃i agamẽnoni regũ regi fuit
honestu hr̃e aliquẽ in ꝯsiliis capiendis: Nestore mͥ uõ gloriosu te osiłe

Expanded text:
tuis laudibus. neminem conveni convenio autem cotidie plurimos. sunt enim permulti optimi viri qui valetudinis causa in haec loca veniant; praeterea ex municipiis frequentes necessarii mei quin omnes; cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant. negant enim se dubitstantissimum te civem et singularem consulem praebeas. quibus ego quamquam verissime possum respondere te, quae facias, tuo iudicio et tua sponte facere nec cuiusquam egere consilio, tamen neque plane adsentior, ne imminuam tuam laudem, si omnis a meis consiliis profecta videatur, neque valde nego ; sum enim avidior etiam quam satis est gloriae ; et tamen non alienum est dignitate tua, quod ipsi Agamemnoni, regum regi, fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem
Abbreviated transcription (Latin):
te ip̃ te nuitere . o tecu ip̃e certes Nõ l quidẽ tͥ ia tãtis reb gestis nõ
tut siłes esse qđ cu ita sit hortatio nõ est necessaria gratulatione mag̃
utẽdui est: Contigit .t. tͦ qđ haudscio an nẽmi ut sum̃a seueritas cũad¬
usiõis / nõ mẽ non ĩ rudiosa. s et popularis ess. et cũ bõĩs oĩb tũ in¬
fimo cuiq gratissima. hoc si tibi fortuna quacda ꝯtigiss gratu larer feli-¬
citati tut s ꝯtigit magnitudłie tũ aĩ tũ ẽt ingonii atqͣ ꝯsili legi .n. ꝯcionẽ¬

Expanded text:
te imitere oportet, tecum ipse certes ; ne licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similem esse. quod cum ita sit, hortatio non est necessaria, gratulatione magis utendum est ; contigit enim tibi quod haud scio an nemini, ut' summa severitas animadversionis non modo non invidiosa sed etiam popularis esset et cum bonis omnibus tum infimo cuique gratissima. hoc si tibi fortuna quadam contigisset, gratularer felicitati tuae ; sed contigit magnitudine cum animi tum etiam ingeni atque consili. legi enim con
Abbreviated transcription (Latin):
copiar et eligenela partẽ prope oblitus su quo maxĩe fuit sca¬
bendũ. scis Appiu consorẽ hic ostenta facere designis et tabulis:
de agas mõ de eagre alieno acerrine age. ꝑsuas u est ei censurã
lomentũ aut ntrũ Esse: errare in iuolet᷑. Nam sordes el uere.
uultulenas sibi om̃is et uescera aꝑtit: curre ꝑ deos ał ꝑde atq
homines et ꝙs̃ primũ hec risu uẽnis leges scantine iuditiũ aup̃ ap¬
drussõ ficti Appiũ detabulis t signis age̾ exede mͥ ost prore indu
urio nr̃ sapient̾ iel quod romĩsit destipemio Pompei fec
matur. at sumã queris ꝗd quod pute futurũ si ałr ut coꝵ ad
ꝑticũ bellu nõ eat uidẽo magnas in pendere discordias. Quas ferru
et bis iudicabit utq et aĩo et copiis est ꝑatus: si sine suo

Expanded text:
partem. prope oblitus sum quod maxime fuit scrpartem. prope oblitus sum quod maxime fuit scribendum. scis Appium censorem hic ostenta facere, de signis et tabulis, de agri modo, de acre alieno acerrime agere? persuasum est ei censuram lomentum aut nitrum esse. errare mihi videtur ; nam sordis eluere vult, venas sibi omnis et viscera aperit. curre, per deos atque homines! et quam primum haec risum veni, legis Scantiniae iudicium apDrusum fieri, Appium de tabulis et signis agere ; crede mihi, est monerandum. Curio noster sapienter id, quod remisit de stipendio Pompei, fecmatur. ad summam, quaeris quid putem futurum. si alter uter eorum ad thicum bellum non eat, video magnas impendere discordias, quas ferrum et vis iudicabit ; uterque et animo et copiis est paratus. si sine summ
Abbreviated transcription (Latin):
it᷑ sunt dimitaturi q. ¶n. Pompeuis constituit nõ pat
Cesarẽ. cons. alitẽ ficri nisi ex̾atu et prouincias tradiderit. Eesa
rinẽ condictionẽ amabo exatũs tradant. ałr sic illi dinores s¬
ciltam mores oe iudes conũctio nõ ad ocultã recedit obtrectatioẽ
rererio. quod ne dubito Quin te qͦ hec oleliberatio si
turbatas. nam mͥ cu hominib hiis &̾ gr̃a et necessitudint̾ cũ cã
illas unde homines odralluq te nõ arbitrõ. fugere Quiu homines
dessẽssione domestica debeant q̃ dui cuuuilit sine ari
ceruere honestiorẽ sequi parte ubi ad bellu gtͣcastra uentũ
sit firmiorẽ. et iol meluis statuere. Quod tũtius sit. in hac dis¬
dia udeo Ac ¶n. Pompciũ senatu Quiqres iudit
secũ hĩtaru acesare ad çesare om̃s Qui cũ tiiore aut mala
spe uiuãt accessuros ex̃citũ conferencdu nõ esse. onũo satis
spatii sit cid cõsiderandas utusq copias et eligendas utusq¬

Expanded text:
unt dimicaturi, quod Cn. Pompeius constituit non pati C. Caesarem consulem aliter fieri nisi exercitum et provincias tradiderit, Caesatamen condicionem, ut ambo exercitus tradant. sic illi amores et invidiosa coniunctio non ad occultam recidit obtrectationem, reperio ; quod non dubito quin te quoque haec deliberatio sit perturbatura. nam mihi cum hominibus his et gratia et †necessitudinem cum causam illam unde homines odi. illud te non arbitror fugere quin homines in dissensione domestica debeant, quam diu civiliter sine armis certetur, honestiorem sequi partem, ubi ad bellum et castra ventum sit, firmiorem et id melius statuere quod tutius sit. in hac discordia video Cn. Pompeium senatum quique res iudicant secum habiturum, ad Caesarem omnis qui cum timore aut mala spe vivant accessuros ; exercitum conferendum non esse. omnino satis spati est ad considerandas utriusque copias et eligendam
Abbreviated transcription (Latin):
gntaq miliũ passuũ spacio xelicto ꝯseli eo ꝯsilio at uel celerit̾ accede
Pcũ salute reciꝑe me posse. Adiũxi hec in loco eligẽdo flumẽ oppositu
ut hr̃e. In quõ mora trasit Ec̃t docoonii sb̃ mãu ut cẽnt ꝑ quoꝵ loça
fidelit iͥ pateret it̾. lepidus desꝑato ad uentu meo quẽ nõ mediocriꝵ ca¬
ptabat se cũ Antonio ꝯiĩxit ad .iiii. kl Iuñ Eodẽq die ad nie castia uener̃t
Uiginti milia passuũ cũ abessent res mͥ np̃ciata est dedi oꝑa deũ benigͥ¬
tate ut celcrit me recipe et hic discessus nͥ fuge simile hr̃et Hno muiles
ulus / nõ eques / nõ ꝗcq̃ in pedimẽtoꝵ amitteref᷑. aut ab illis feruẽtib la¬
nib int̾cipet. Itaq pridie nonas iuñ õĩs copias Isara traiea põtesq qͦs
fecerã int̾rupi / ut spaciũ ad se colligendũ hoĩes hr̃oit: et ego menit̾ea cu

Expanded text:
assuum spatio relicto consedi eo consilio ut vel celeriter accedere vel salutariter recipere me possem. adiunxi haec in loco eligendo, flumen oppositum ut haberem, in quo mora transitus esset, Vocontii sub manu ut essent, per quorum loca fideliter mihi pateret iter. Lepidus desperato adventu meo, quem non mediocriter captabat, se cum Antonio coniunxit a. d. iiii K. Iun., eodemque die ad me castra moverunt. viginti millia passuum cum abessent, res mihi nuntiata est. dedi operam deum benignitate ut et celeriter me reciperem et hic discessus nihil fugae simile haberet, non miles ullus, non eques, non quicquam impedimentorum amitteretur aut ab illis ferventibus latronibus interciperetur. itaque pridie Nonas Iunias omnis copias Isaram traieci pontisque quos feceram interrupi, ut spatium ad colligendum se homines haberent et ego me inte
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ colloquia facta ã probaba. Ꝙ legatos fide lepidi dimissos ad me ĩꝯspectu
uenire uetuera: Ꝙ.C. Catinu. Uestinũ .Tr. nuł nussu ab antoni
tiuerũt/ tanto maiore his frustratio dolore attulit. Tu Mi cicero ꝗđ
d huc fecisti iele p̃sta: ut iugilant̾ neruoseq nos ꝗ stamꝰ macie lus¬
nes. deĩat Cesar cũ copiis qͣs hab firmissimas. Aut si ip̃ aliquares ĩ

Expanded text:
quod conloquia facta improbabam, quod legatos fide Lepidi missos ad me in conspectum venire vetueram, quod C. Catium Vestinum, tr. mil., missum ab Antonio tiverunt, tanto maiorem iis frustratio dolorem attulit. tu, mi Cicero, quod adhuc fecisti, idem praesta, ut vigilanter nervoseque nos, qui stamus in acie, subornes. veniat Caesar cum copiis quas habet fir
Abbreviated transcription (Latin):
Pariũ uoluntariũ ꝙ ꝯꝑami. his hr̃is scriptis milites circitor ili
quor dolabella ex asia ꝯscripẜate syria fugienti. Pam plislamuo¬
ncentinũciaucrũt clolabellaz Anthiochiãq in syriã est uenisse
nõ receptũ conatũ esse aliquotions ui introiert repulsu ser eslacũ
magno suo derximento Itaq .s. ciecit᷑ anissis egris q relietis nocti

Expanded text:
ariumque comparavi. his litteris scriptis milites circiter xxx, quos Dolabella ex Asia conscripserat, ex Syria fugientes in Pamnuntiaverunt Dolabellam Antiocheam quae in Syria est venisse, non receptum conatum esse aliquotiens vi introire ; repulsum semper esse cum magno suo detrimento itaque DC circiter amissis, aegris relictis noctu
Abbreviated transcription (Latin):
Cele̾ dolibelle op̃p̃ssia Asia in proxia prouĩcia. MNacedoniã presidia¬
q reiꝑ. q̃ . M. Eeutꝰ uir clarꝰ tenebat: me ꝯtuli.: et iel egi sut ꝑ quos
celerime possent. Asia prouĩcia uetigalia ꝙͦ in ur̃a potestate redigexẽtur
d̾ cũ ꝑtimuisset dolabella. uastata prouicta coreptis uetigalib p̾a¬
put ciuib romaĩs oĩbus erudelissimẽ denudatis celexiusq gsia excelliss¬

Expanded text:
Macedoniam praesidiaque rei p. quae M. Brutus, v. c., tenebat me contuli et id egi ut, per quos celerrime possent, Asia provincia vectigaliaque in vestram potestatem redigerentur. quod cum pertimuisset Dolabella vastata provincia, correptis vectigalibus, praecipue civibus Romanis omnibus crudelissime denudatis ac divenditis celerius