comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nullo existĩauerĩ modo ut fortuita temeritate tã t̾ta
moueant um oꝑi suo conditorẽ p̃sidere deũ scio net
umqͣ fuĩt dies qui me ab hac sinẽ ꝟitate depellat Ita
est inquit Nam id etiã paulo ante cecm̃isti homĩesꝙ
tĩ dme exortes cure esse deplorasti Nam de ceteris
quin roẽ reg̾ent᷑ nichil mouebare Pape aintẽ uehemẽt
admiror Cur ta tã salubri snã locatꝰ egrotes Um
altiꝰ ꝑscrutem᷑ nestio quid abesse ꝯietto s dic mithi
qm̃ a deo mõdũ regi nõ ãbigis quibꝰ etiã gubnatulis
regat᷑ aduertis Uix in quã rogationis tue sniã ag̃ sco
Necdñ ad inquisita rñdere que ã Non me inquit fefellit
abeẽ aliquid per quod belut hyante ualli robore ĩ ñ
Andierã in quã s mẽoriã meror ebetauit At qui sctis
unde tũita processerĩt. Noui inquã. deũq esse rñdi

Expanded text:
nullo existimauerim modo ut fortuita temeritate tam certa nullo existimauerim modo ut fortuita temeritate tam certa moueantur, uerum operi suo conditorem praesidere deum scio nec umquam fuerit dies qui me ab hac sententiae ueritate depellat. Ita est, inquit. Nam id etiam paulo ante cecinisti, hominesque tantum diuinae exortes curae esse deplorasti. Nam de ceteris quin ratione regerentur, nihil mouebare. Papae autem! Vehementer admiror cur in tam salubri sententia Iocatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum regi non ambigis, quibus etiam gubernaculis regatur aduertis? – Vix, inquam, rogationis tuae sententiam nosco, nedum ad inquisita respondere queam. – Num me, inquit, fefellit abesse aliquid, per quod uelut hiante ualli robore in ani– Audieram, inquam, sed memoriam maeror hebetauit. – Atqui scis unde cuncta processerint. – Noui, inquam, deumque esse respondi.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑturbationibꝰ influẽtibꝰ indaruerũt ad acrioris uim
meditamũs recipiendã tattu blandiore mollescat̃
uin phebi radiis gͣue Cancri sidus ĩ estuat
Tũ qui larga negãtibꝰ Sultis semiã credidit
Eli sus cereris fide Suernas ꝑgat ad arbores
Nũ quã purpureũ nemꝰ Lecturꝰ uiolas petas
Cũ seuis aquilonibꝰ Sscridẽs campꝰ inhorrint
Nec queras auida manu uernos stringe palmites
Unis si libeat frni autõpno potiꝰ sua
Bochus munera ꝯtulit ezignat tprã propriis
Aptans officiis deus Nec quas ipse cohercuit
Misteri patit᷑ uites dic qui p̃cipiti uia
Certũ deserit ordinẽ Letos nõ h exitus./ pla 6ᵒ¬
Niniĩ igit᷑ Pateris ne me pancułi ogationibus
statũ tue mentis attingere atq temptare ut qui
modus sit tue curationis intelligã. Tuuo arbitratu
iqͣ tuo que uoles rñsurũ roguto Tũ illa Hũtine
In nullũ ei regimẽ tredu in esse rõnis At qui in quã

Expanded text:
perturbationibus influentibus induruerunt ad acrioris uim perturbationibus influentibus induruerunt ad acrioris uim medicaminis recipiendam tactu blandiore mollescant. Cum Phoebi radiis graue Cancri sidus inaestuat, tum qui larga negantibus sulcis semina credidit elusus Cereris fide quernas pergat ad arbores. Numquam purpureum nemus lecturus uiolas petas cum saeuis Aquilonibus stridens campus inhorruit; nec quaeras auida manu uernos stringere palmites uuis si libeat frui; autumno potius sua Bacchus munera contulit. Signat tempora propriis aptans officiis deus nec quas ipse cohercuit misceri patitur uices. Sic quod praecipiti uia certum deserit ordinem laetos non habet exitus. Primum igitur paterisne me pauculis rogationibus statum tuae mentis attingere atque temptare, ut qui modus sit tuae curationis intellegam? – Tu uero arbitratu, inquam, tuo quae uoles ut responsurum rogato. – Tum illa: Huncine, an ullum credis ei regimen inesse rationis? Atqui, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
at uitro parietes qͣ tue mentis sedẽ requiro In qua non
libros s id quod libris p̃ciũ facit libroꝵ quõdã me oꝵ sm̃ãt
tollocani / Et tu quidẽ de tuis in cõẽ bonũ meritis uera
quidẽ sed pro m̃lritudine gestoꝵ tibi pauca dixisti De cb
iectorũ tibi uel falsitate uel honestate tuc̃tis nota mẽo¬
rasti / de steleribꝰ frandibꝰ q delatoꝵ ycẽ tu quidẽ stritti
attingendũ putastiꝙ ea melus uberiusq recognoscẽtis
õmnia uulgi ore celebrent᷑/ Increpiusti etiã uehementer
ĩusti frm̃ senatꝰ. De nr̃a etiã criminatione doliusti
L ese quoq opĩonis dapna fleuisti Postremo adu̾sus
fortunã dolor incãduit ꝯquestusq non eqͣ n̾itis ꝑ̃ia
pensari In extremo muse seuiẽtis uti que celũ fras
distr ahũt uti nc̃ mentis es nõdũ te ualidiora remedia
ꝯtingũt Itaq lemoribꝰ paulisꝑ utem᷑ ut que ĩ tũorẽ

Expanded text:
ac vitro 5 parietes, quam tuae mentis sedem requiro. In qua non ac vitro 5 parietes, quam tuae mentis sedem requiro. In qua non libros, sed id quod libris pretium facit, librorum quondam meorum sententias collocavi. 75 Et tu quidem de tuis in commune bonum meritis vera quidem, sed pro multitudine gestorum tibi pauca dixisti. De objectorum tibi vel honestate vel falsitate, cunctis nota memorasti. De sceleribus fraudibusque delatorum recte tu quidem strictim attingendum putasti, quod ea melius uberiusque recognoscentis omnia uulgi ore celebrentur. Increpuisti etiam uehementer iniusti factum senatus. De nostra etiam criminatione doluisti, laesae quoque opinionis damna fleuisti. Postremus aduersum fortunam dolor incanduit conquestusque non aequa meritis praemia pensari in extremo musae saeuientis, uti quae caelum terras distrahunt, uti nunc mentis es, nondum te ualidiora remedia contingunt. Itaque lenioribus paulisper utemur, ut quae in tumorem
Abbreviated transcription (Latin):
Et quo telũ celit̃ regis ĩmensũ Farma stabiles federe tras
R ubi ꝯtinuato dolore delatraui illa uultu plaçido
nichalq meis questibꝰ meta Cũ te inquit mestũ la¬
trimantẽq uidissẽ ilico miserũ exulẽq rognoni ded ꝙ
id longin quũ ess exiliũ nsi tua ꝓdidiss or̃o nesciebam
M tu ꝙͣ ꝓͥcul a priã nõ quide pulsus es s aberrasti at¬
si te pulsum pulsum exis timari in auiste potuis ipse re
pepulisti. Nam io quide de te nũquã tuiꝙͣ fas fuisset
Es anĩ tuiꝰ oriũdus sis priẽ remĩstare nõ uti atheniẽsĩ
Quiꝰ agi frenis atq obtemperare iustitie sũma libtas ẽ
An ignoras illã tue tĩtatis antiquissimã lege̾ qua santtitũ est
ei ius exulare nõ esse qiusquis in es sedẽ fundare malũt
Nam qͥ uallo eiꝰ ac munimĩe ꝯtinet᷑ nullꝰ metꝰ est ne
exui esse mereat᷑ At quisquis inhĩtare eã desierit uelle¬

Expanded text:
et quo caelum regis immensum firma stabiles foedere terras. et quo caelum regis immensum firma stabiles foedere terras. Haec ubi continuato dolore delatraui, illa uultu placido nihilque meis questibus mota: Cum te, inquit, maestum lacrimantemque uidissem ilico miserum exsulemque cognoui; sed quam id longinquum esset exsilium, nisi tua prodidisset oratio, nesciebam. Sed tu quam procul a patria non quidem pulsus es ssi te pulsum existimari mauis, te potius ipse pepulisti. Nam id quidem de te numquam cuiquam fas fuisset. Si enim cuius oriundo sis patriae reminiscare, non uti Atheniensium cuius agi frenis atque obtemperare iustitiae summa libertas est. An ignoras illam tuae ciuitatis antiquissimam legem, qua. sanctum est ei ius exulare non esse quisquis in ea sedem fundare maluerit? Nam qui uallo eius ac munimine continetur, nullus metus est ne exul esse mereatur. At quisquis eam inhabitare
Abbreviated transcription (Latin):
phebi pallens lutifer ortu/ Tu frondiflue tempore brume
Strigis lutẽ breuiore mora Tu cũ feruida uenerit estas
Agiles noctis diuidis horas Tua uis uariũ temperat ã nũ
Ut quas boree spiritus anfert Reuehat mitis zephirꝰ frõdes
iuess arturꝰ semina uidit Syrius altas urat segetes
Nichil antiq̃ lege solutũ Linquit proprie stationis opis
Merito rcõr colnbere modo Nam tur tantas lubrica ꝟsat
Fortuã uites p̃mit in sontes debita sceleri noxia płena
At ꝑuersi restent celso Mores solio scãq caltant
Iniusta uice colla nocentes Latet ebsturis tondita utus
Clara tñbris Instusq tulit Crimen miqui
Nil ꝑiuria nil nocet ipsis fraus mendatii compta colore¬
d cum libuit uiribꝰ uti Quos ĩnumeri metiuit᷑ pp̃si
Sũmos gaudet sub dere reges/ Oiam miseras respite tras
Quisquis rerũ federa nectis Operis tantiꝑs nõ uilis
Homñes quatim᷑ fortunesalo fapidos tector rcor ꝯpͥme fluit

Expanded text:
Phebi pallens Lucifer ortu. Tu frondiflue tempore brume Phebi pallens Lucifer ortu. Tu frondiflue tempore brume stringis lucem breuiore mora; tu cum feruida uenerit estas agiles noctis diuidis horas. Tua uis uarium temperat annum, ut quas Boree spiritus aufert referat mitis Zephirus frondes, queque Arcturus semina uidit, Syrius altas urat segetes: Nichil antiqua lege solutum linquit proprie stationis opus. merito rector cohibere modo. Nam cur tantas lubrica uersat Fortuna uices? Premit insontes debita sceleri noxia pena, at peruersi resident celso mores solio sanctaque calcant iniusta uice colla nocentes. Latet obscuris condita uirtus clara tenebris iustusque tulit crimen iniqui. Nil periuria, nil nocet illis fraus mendacii compta colore, sed cum libuit uiribus uti, quos innumeri metuunt populi gaudent summos subdere reges. O iam miseras respice terras, quisquis rerum federa nectis! Operis tanti pars non uilis homines quatimur fortunae salo. Rapidos, rector, comprime fluctus
Abbreviated transcription (Latin):
sarcmã Ea dũ miteris aliquod crimẽ affĩgit᷑ que ꝑfert̃
meruisse eredũt᷑. Et ego quidẽ bonis onũbꝰ pulsus digni¬
tatibꝰ exutꝰ existimatione fedatus. ob bñficiũ tuli suppłitiũ
Uidere antẽ mͥ uideor nefarias psteleratoꝵ officmas gau¬
dio letitiaq fluitantes ꝑ ditissimũ quẽq ⁊ nouis delationũ
fraudibꝰ ĩminentẽ lacerire bonos nr̃i distrimĩs terrore pro¬
stratos Fligitiosũ quẽq ad audendũ quidẽ fatmnꝰ inpuni¬
tate / ad efficiendũ xo p̃miis incitari. In sontes autẽ nõ
mo securitate. Um etiã ipsa defensione pͥuatos Itaq
telliferi conditor orbis Qͥ ꝑpetuo nixus solio
Rapido celũ turbine usas Legẽꝙ pati sidera togis
Ut nũc pleno lucida cornu Totis fratris obuia flãmis¬
Condat stellas luna minores Nuc̃ cbscuro pallida cornu
Agit algentes hesperꝰ ortus molitas iterũ nuutat habenas

Expanded text:
sarcinam quod, dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferunt sarcinam quod, dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferunt meruisse creduntur. Et ego quidem bonis omnibus pulsus, dignitatibus exutus, existimatione foedatus ob beneficium supplicium tuli. Videre autem uideor nefarias sceleratorum officinas gaudio laetitiaque fluitantes, perditissimum quemque nouis delationum fraudibus imminentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendum quidem facinus impunitate, ad efficiendum uero praemiis incitari, insontes autem non modo securitate uerum ipsa etiam defensione priuatos. Itaque telliferi conditor orbis, qui perpetuo nixus solio rapido caelum turbine uersas legemque pati sidera cogis, ut nunc pleno lucida cornu totis fratris obuia flacondat stellas Luna minores, nunc obscuro pallida cornu agit algentes Hesperus ortus, solitas iterum mutet habenas
Abbreviated transcription (Latin):
sacrilegio Iotũ esse fas nõ erat instillabas en ĩ auribus
cogira tionibusq meis quotidie pitagoritũ illuda ferteũdit̃¬
taptare quẽ tu in hat̃ in excellentiã conponeba At eẽst¬
mllẽ consilem deo fateres ꝑreter ea penetral mocens
domꝰ honescissimoꝵq cetus amitoꝵ socer etiã scũs et
eque actu ipse reuerendꝰ ab oĩ nos huiꝰ t̾mĩs suspicione
tuis insatuti moribꝰ sumꝰ Ita nõ est satis nichil unchi tuial
ꝓfiusse reuerentiã mli ultro tu mea potꝰ offensione la rereris¬
At Uo hic etiã cumulꝰ nr̃is malis accedit ꝙ existimatio
płimoꝵ nõ rerũ merita s fortune spectat euentum
ea qpe tñ iuditat elle ꝓuisa que felicitas ꝯmẽdauĩt
Sulo fit ut existimatio bona prima omĩ deserat ĩfelices
Snc̃ pplĩ riunores q dissone młtiplicesq sententie
piget remĩsti Hoc tm̃ dixerĩ. Ultimã esse ãdũse formẽ

Expanded text:
sacrilegio locum esse fas non erat. Instillabas enim auribus sacrilegio locum esse fas non erat. Instillabas enim auribus cogitationibusque cotidie meis Pythagoricum illud ἕcaptare quem tu in hanc excellentiam componebas ut consimilem deo faceres. Praeterea penetral innocens domus, honestissimorum coetus amicorum, socer etiam sanctus et aeque ac tu ipsa 2 reuerendus ab omni nos huius criminis suspitione tuis instituti moribus sumus. Ita non est satis nihil mihi tuam profuisse reuerentiam, nisi ultro tu mea potius offensione lacererisAt uero hic etiam nostris malis cumulus accedit quod existimatio plurimorum non rerum merita sed fortunae spectat euentum eaque tantum iudicat esse prouisa quae felicitas commendauerit; quo fit ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. Qui nunc populi rumores, quam dissonae multiplicesque sententiae, piget reminisci; hoc tantum dixerim ultimam esse aduersae fortunae
Abbreviated transcription (Latin):
Mmuit enĩ quodãmõ se probantis constĩ secretũ quo¬
nens ostentmido quis fem̃ recipit fame prui. cetisr̃ mi¬
m̃itentiã quis extepit euentꝰ uites pro de ututis pamos
falsesceleris penas iubmmꝰ Et cuiꝰ uinqͣ fatinoris maĩfesta
contessio ita indices hũit in seueritate ꝯcordesnt nõ
alignos uel ipse ingenii error hũani uel fortuẽ conditio
cunttis mortilib ꝰ incerta submitteret / diinflãmore
satras edes uolunsserꝰ di sacerdotes inpio iugular egla¬
milibꝰ protul moti atq indefensi ob stidiũ ꝓpensins inise¬
natũ morti ꝓ̃scriꝑtioniq dãpnam᷑. O meritos de simili
tͥmiẽ nemine posse ꝯuĩci cuiꝰ dignitatẽ reatus ipsi etiã
qui detulere uidert̃./ Iuã uti alituiꝰ sceleris admixtioẽ
fustarent ob ambitũ dignitatis sacrilegio me tonstiam
polluisse mentiti sunt At qui et tu insita nobil oem̃ reꝵ
mortaliũ cupsdinẽ de sede nrĩ aĩ pellebas et sub tiusetuł

Expanded text:
ut certum est, se probantius conscientie secretum, quotiens ostentando factum recipit fame pretiume uirtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus. Et cuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in seueritate concordes ut non aliquos uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalibus incerta submitteret? Si inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare glamilibus procul muti atque indefensi ob studium propensius in senatum morti proscriptionique damnamur. O meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt, quam uti alicuius sceleris admixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse mentiti sunt. Atqui et tu insita nobis omnem rerum mortalium cupidinem de nostri animi sede pellebas et sub tuis oculis
Abbreviated transcription (Latin):
barorũ semꝑ auaritia uexabat obietta ꝑitiil auttoritate
ꝓtexi Nũquã enĩ me ab iure ad nũr i quisquã detxit
ꝑiitialiũ fortiuas tũ pͥnatis ẜrapinis tũ publitis uecti¬
galibꝰ pessũdati nõ aliter qͣ qui patiebantͤ indolui. Cum¬

Expanded text:
barorum semper auaritia uexabat, obiecta periculis auctoritate barorum semper auaritia uexabat, obiecta periculis auctoritate protexi! Numquam me ab iure ad iniuriam quisquam detraxit. Prouincialium fortunas tum priuatis rapinis tum publicis uectigalibus pessu
Abbreviated transcription (Latin):
publicas si eas uel studiosi sapiẽ regerẽt uel earaliertores
studore sapiẽ ꝯtigiss Tu eiusdez uiri ore har sapientbors
capestende rei publice netiã causã esse moniusti ne ĩprobis
flagitiosisq ciubꝰ urbiũ reluta gubnacła pestẽ bonis at
pnitiẽ in terrent hanc igit᷑ anttoritatẽ setutꝰ quod la
peinter secreta ocia diditerã transferre mͥ atũ publite
admũstrationis optaui Tu mꝰ et qui te sapientiũ mentibus
inseruit deus constii estis. nullũ me ad ingr̃ãtũ iusi cõẽ bonoꝵ
orĩ stndiũ detulisse Inde cũ inprobis graues mexorabilesq
discordie et quod tonsciẽ libertas hab pro tuendo Iure spieta
prtentiũ semꝑ est offensio Quotiens ego ꝯugastũ ibecillis
tumsq fortunahmpetũ fatientẽ obuꝰ excepi Quuotiẽs tͥguuillã
regie p̃positũ domꝰ.ab incepta ꝑpetrataꝙ ia ĩuriadeiecor
Quotiens miseros quos infrĩtis calũpniis mpinita ban¬

Expanded text:
publicas si eas uel studiosi sapientiae regerent uel earum rectores publicas si eas uel studiosi sapientiae regerent uel earum rectores studere sapientiae contigisset. Tu eiusdem uiri ore hanc sapientibus capessendae rei publicae necessariam causam esse monuisti, ne improbis flagitiosisque ciuibus urbium relicta gubernacula pestem bonis ac perniciem ferrent. Hanc igitur auctoritatem secutus quod a te inter secreta otia didiceram transferre in actum publicae amministrationis optaui. Tu mihi et qui te sapientium mentibus inseruit deus conscii nullum me ad magistratum nisi commune bonorum omnium studium detulisse. Inde cum improbis graues inexorabilesque discordiae et, quod conscientiae libertas habet, pro tuendo iure spreta potentiorum semper offensio. Quotiens ego Conigastum in imbecilli iusque fortunas impetum facientem obuius excepi, quotiens Trigguillam regiae praeposquotiens miseros quos infinitis calumniis inpunita bar
Abbreviated transcription (Latin):
Non illũ rabies mineq ponti. X sũ fũditꝰ exagitãtis estũ
Het ruptis quotiens uagus camimis Torquet fuĩficos uelen
Aut celsas soliti ferire turres ardẽtis uia fulmĩs mouebit
Qͥd ñ miseri seuos tirãnos mirant᷑ sme uiribꝰ furẽtet
Nec speres aliquid nec extimescas Ex armauĩs ĩpotẽtis irã
It quisquis trepidꝰ pauet uel optat Ꝙ nõ sit stabił suiq
Tũ ego collecto in uires aiõ an ne eget adhuc admõitioẽ
nec per se satis eminet fortuẽ in nos seuiẽtis asperitai
Nicdiil ne te ipsa lon faties mouet Hecrine est biblio¬
theca qua certissimã tibi setẽ nrĩs in laribꝰ ipsa delegeras
nature setreta rmarer Cũ mͥ siderũ uias radio descͥberes
cã mores mĩos totiꝰq uite rõnes ad gelestisi se dise erẽlar
reformares hettine p̃mia referimꝰ tibi obsequenteo:
At qui tuhanc snĩa płonis ore sanxisti Btãs fore res

Expanded text:
non illum rabies minaeque ponti uersum funditus exagitantis aestum non illum rabies minaeque ponti uersum funditus exagitantis aestum nec ruptis quotiens uagus caminis torquet fumificos Vesaeuus ignes aut celsas soliti ferire turres ardentis uia fulminis mouebit. Quid tantum miseri saeuos tyrannos mirantur sine uiribus furentes? Nec speres aliquid nec extimescas, exarmaueris impotentis iram; at quisquis trepidus pauet uel optat, quod non sit stabilis – Tum ego collecto in uires animo: Anne adhuc eget ammonitione nec per se satis eminet fortunae in nos saeuientis asperitas? Nihilne te ipsa loci facies mouet? Haecine est bibliotheca, quam certissimam tibi sedem nostris in laribus ipsa delegeras,naturae secreta rimarer, cum mihi siderum uias radio describeres, cum mores nostros totiusque uitae rationem ad caelestis ordinis exempla formares? Haecine praemia referimus tibi obsequentes? Atqui tu hanc sententiam Platonis ore sanxisti beatas fore res
Abbreviated transcription (Latin):
scire potiuisti Quos nichil aliud in cladem traxit nisi ꝙ mo
ribus nrĩs instituti studiis inproboꝵ dissiłimi uidebantur
Itaq nichil est ꝙ admirere sim hoc uite salo cirtũ flantibꝰ aga¬
tem᷑ ꝓcellis.Nquibꝰ hoc max ͤ ꝓpositũ est pessimis displicere
Quoꝵ quidẽ tam et li est nũosus excitꝰ sꝑnẽdus tamẽ est
qrã nullo duce regit᷑ s errore tñ temere ac passim lĩphãte
raptat᷑. Qui si qñ contra nos aciẽ extruẽs ualentior intu¬
buerit nra quide dux copias suas in artẽ ꝯͣhit. Illi ꝟ̾o t̾ta
diripiendas ĩ utiles fareralis sarcinulas occupãt: At nos
desuꝑ irridemꝰ eos uilissima rerũ quęq rapiẽtes. securi totiꝰ
furidsi tumultus. eoq u allo muniti quo grassãti sculticie
aspirare fas nõ sit eit¬
uisquis conposito serenꝰ euo fatũ sub pedibꝰ egit suꝑbũ
Fortunãq tues utrãq rcũs Inuictũ potuit tenẽ uultũ

Expanded text:
est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nisi quod est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nisi quod nostris moribus instituti studiis improborum dissimillimi uidebantur. Itaque nihil est quod admirere, si in hoc uitae salo circumflantibus agitemur procellis, quibus hoc maxime propositum est pessimis displicere. Quorum quidem tametsi est numerosus exercitus, spernendus tamen est, quoniam nullo duce regitur, sed errore tantum temere ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens ualentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendam inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper inridemus uilissima rerum quaeque rapientes securi totius furiosi tumultus eoque uallo muniti quo grassanti stultitiae adspirare fas non sit. Quisquis composito serenus aeuo Fatum sub pedibus egit 1 superbum Fortunamque tuens utramque rectus Inuictum potuit tenere uultum,
Abbreviated transcription (Latin):
apud inprobos morẽs latessitã ꝑituł esse sapĩa Nonne
apud ueteres quoq urĩ platonit añ nrrĩ platonis etatẽ
magnũ sepe certamẽ cũ stulticie temeritate tertauimꝰ¬
Eodemq suꝑstite p̃cepto eiꝰ socrates uuste uirtoriã mortisme
astante ꝓm̾eruit Cuiꝰ hereditatẽ cũ deinceps epycureñ uulgꝰ
ac stoycũ cet̾iq pro sua quisq parte raptũ ire molirentur
meq reclamãtẽ renitentẽq uelut in ꝑte prede traherẽt. uestẽ
quã meis texuerã maĩbꝰ discidert abreptisq ab ea pãnicũs
habitus uestigia uidebant᷑. meos esse familiares inprudẽtia
rata nõ nullos eorũ prophane mititudinis errore peruertit
Ꝙ si nec anaxagore fugã nec secratis uenenũ nec xenonis
tormenta qm̃ sunt ꝑegͥna nonisti At canios et senecas ac
soranos quoꝵ nec ꝑuetusta nec illecebris incelebris ẽ mẽoria

Expanded text:
apud inprobos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne apud inprobos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne apud ueteres quoque ante nostri Platonis aetatem magnum saepe certamen cum stultitiae temeritate certauimeodemque superstite praeceptor eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus, disciderunt abreptisque ab ea panniculis habitus uestigia uidebantur, meos esse familiares inprudentia rata nonnullos eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quod si nec Anaxagorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis tormenta quoniam sunt peregrina nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos quorum nec peruetusta nec incelebris memoria
Abbreviated transcription (Latin):
Ut tũ p̃cipiti glomerant᷑ sidera choro
Nimbosisq polus stetit ymbribꝰ
Sol latet et nõdũ celo uemẽtibꝰ astriz
Desuꝑ in terrã nox funditur
Hãt si treiceo boreas emissus ab antro
Uerberet et tlausũ reseret diem
Emitat et sub ito uibratꝰ luiẽ phebus
Mirãtesq eculos radii ferit
Aud iliter tristitie nebulis dissolutis hausi rełi et
ad cognostendã medicãtis fatiẽ mentẽ recepi.
Itaq ubi mn eam deduxi oculos intuitũq defixi respitio
nutritẽ meã Cuiꝰ ab adolescentia laribꝰ obuersatus fuerã
philosophiã Et quid inqͣ tu m has exilii nrĩ solitudines¬
part o omĩ magistra ututũ supero tardine delapsa ue¬
illa te alũpne desererẽ nec sarcinã quã mei noĩs nũdia
substulisti coĩcato tetũ labore ꝑtirer. At qui phĩe fas non
nocentis m eã stilicet cͥminationẽ uererer et qͣiͣ nouũ
aliquid actiderit sic ꝑhorrescerẽ Nuc̃ enĩ pͥmũ censes

Expanded text:
um praecipiti glomerantur sidera Coro Nimbosisque polus stetit imbribus. Sol latet ac nondum caelo uenientibus astris, Desuper in terram nox funditur; Hanc si Threicio Boreas emissus ab antro Verberet et clausam reseret diem, Emicat ac subito uibratus lumine Phoebus Mirantes oculos radiis ferit. Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in eam deduxi oculos intuitumque defixi, respicio nutricem meam cuius ab adulescentia laribus obuersatus fueram Philosophiam. Et quid, inquam, tu in has exilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa ueilla, te alumne desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia sustulisti, communicato tecum labore partirer? Atqui Philosophiae fas non nocentis; meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid acciderit, perhorrescerem? Nunc enim primum censes
Abbreviated transcription (Latin):
Quẽ admodũ castia debeant ordinari
Que et mãta ꝯsider anda hut ut intelligat᷑ utũ suꝑuẽtibꝰ
et sub insidiis an publito debeat marte ꝯfligi.
Qũd oporteat fieri si quis duissuetũ a pugna ex̃titũ hẽat
uel tyronem.
Que ipso die ꝓturãda sĩt quo publita ꝯmittit᷑ pugna:
Inuestigandũ quid sentiãt milites pugnatuiri:
Quẽ admodũ ydonens lonis eligat᷑ ad pugnã:
Quẽadmodũ aties debeat ordinari ut ĩ ꝯ flictu reddat̃
faatio podismi quãtũ spatiũ in acie inter singłos hores¬

Expanded text:
dmodum castra debeant ordinariVIIII Quae et quanta consideranda sint ut intellegatur utrum superventibus et insidiis an publico debeat Marte confligiX Quid oporteat fieri si quis desuetum a pugna exercitum habeat vel tironemXI Quae ipso die procuranda sint quo publica committitur pugnaXII Investigandum quid sentiant milites pugnaturiXIII Quemadmodum idoneus locus eligatur ad pugnamXIIII Quemadmodum acies debeat ordinari ut in conflictu reddatur Ratio podismi, quantum spatium in acie int
Abbreviated transcription (Latin):
lentore nũpat nõ sentiũt/ S adest inquies opulentis q famẽ
satient quo frigns sitĩq depellant/  hoc mõ ꝯsolari quide
diuiciis indigentia põt anferri penitꝰ nõ potest Nam si hecchea
hyans semꝑ atq aliquid poscens opibus explet᷑ maneat nitẽ ẽ
QXre si opes nec submoie̾ indigentiã possut et ipse suã etiã¬
faciut quid est quod eas suffitientiã prestare credatis.
uãius fluente diues auri guigite
Non expleturas cogat auarꝰ opes

Expanded text:
membra non sentiunt? Sed adest, inquies, opulentis quo famem membra non sentiunt? Sed adest, inquies, opulentis quo famem satient, quo sitim frigusque depellant. Sed hoc modo consolari quidem diuitiis indigentia potest, auferri penitus non potest; nam si haec hians semper atque aliquid poscens opibus expletur, maneat necesse est ae nihil satis est. Quare si opes nec summouere indigentiam possunt et ipsae suam faciunt, quid est quod eas sufficientiam praestare credatis? Quamuis fluente diues auri gurgite non expleturas cogat auarus opes
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uellet noluisses/ Ita est inquã. Illius igit᷑ pñtiã hurs
absentiã desiderabas Confiteor inquã ⁊ get ue inquit eo
quod quisq desicerat/ Eget inquã / Qu xo egir aliq
nõ est usq quaq sibi ipse sufficiens minime inqqũ lu
facere nequt et hoc erat quod ꝓmitte̾ uidebant at qui
hoe quoq maxnne considerandũ puto ꝙ niechil haleat
tis nequeat auferri. Fateor inq Eiuidur fateaseñ eã
cotidre ualentior aliquis eripiat iuito unde enĩ forenses
suã pecuĩa quisq tueat / Quis id inqͣ neget Atqui nõ egeret
eo msi possider et peciũq quã posset amittere dubitari inq neqͥt
putant᷑ alieno potius p̃sidio faciut̃ indigentes: Quis aut̃ modꝰ
est quo pellat᷑ diuiciis indigentia Num em̃ diuites esur irene¬
queũt Nũ sitire nõ pñt Nlum frigus hybernũ petiĩosoꝵ mẽbra

Expanded text:
e noluisses? – Ita est, inquam. – Illius igitur praesentiam, huius e noluisses? – Ita est, inquam. – Illius igitur praesentiam, huius absentiam desiderabas? – Confiteor, inquam. – Eget uero, inquit, eo quod quisque desiderat? – Eget, inquam. – Qui uero eget aliquo non est usquequaque sibi ipse sufficiens. – Minime, inquam. – Tu facere nequeunt, et hoc erat quod promittere uidebantur. – Atqui hoc quoque maxime considerandum puto quod nihil habeat tis nequeat auferri. Fateor, inquam. Quidni fateare, cum eam quotidie valentior aliquis eripiat invito? Unde enim forenses suam pecuniam quisque tueatur. – Quis id, inquam, neget? – Atqui non egeret eo nisi possideret pecuniam, quam possit amittere. – Dubitari, inquam, netabantur opes alieno potius praesidio faciunt indigentes. Quis autem modus est quo pellatur diuitiis indigentia? Num enim diuites esurire nequeunt, num sitire non possunt, num frigus hibernum pecuniosorum
Abbreviated transcription (Latin):
mĩme ꝑspitaci qualicũq tamẽ cogitatione ꝓspititis. Eoq
uos at ad um bonũ nãlis duçit intentio et ab eod multi
exror abducit/ Considera nãq an per ea quibꝰ se honies
adepturos btĩtudinẽ putãt ad destiñatũ finẽ ualeãt ꝑuẽire
Si enĩ uel petuiã uel honores ceteraq ⁊ alequid afferunt
cui nichil bonoꝵ abesse uideat᷑ nos quoq fatemͦ fieri aliq̾s
horũ xdeptione felices Ex si neq id qͥ ualent efficẽ quod
ꝓmittũt bonisq pluribꝰ carent/ nõne liquido falsa in eis
bnĩtudinis species teprehendit᷑. Primũ igit᷑ teipsũ qui
paulo ante diuiciis affluebas in terrogo Inter illas babũ¬
danssimas opes nũquã ne am̃i tuũ tencepta ex qualib
ũnria confũdit inxietas. At qui inqͣ libero me fuisse aĩo
quin aliquid semꝑ ingerer remĩsci nequee. Nonne qr
uel aberat quod abesse nõ uelles uel aderat quod adesse¬

Expanded text:
minime perspicaci qualicumque tamen cogitatione prospicitis, eoque minime perspicaci qualicumque tamen cogitatione prospicitis, eoque uos et ad uerum bonum naturalis ducit intentio et ab eodem multiplex error abducit. Considera namque an per ea quibus se homines adepturos beatitudinem putant ad destinatum finem ualeant peruenire. Si enim uel pecunia uel honores ceteraque tale quid afferunt cui nihil bonorum abesse uideatur, nos quoque fateamur fieri aliquos horum adeptione felices. Quodsi neque id ualent efficere quod promittunt bonisque pluribus carent, nonne liquido falsa in eis beatitudinis species deprehenditur? Primum igitur te ipsum, qui paulo ante diuitiis affluebas, interrogo: inter illas abundantissimas opes numquamne animum tuum concepta ex qualibet iniuria confudit anxietas? – Atqui, inquam, libero me fuisse animo quin aliquid semper angerer reminisci non queo. – Nonne quia uel aberat quod abesse non uelles uel aderat quod adess
Abbreviated transcription (Latin):
fremituq gui meminere sui Laxant nodis colla solutis
Primꝰ q later dente cruento Domitor rabidas ibuit iras
Quecanit altis garrula ranis Ales cauee clandit᷑ antro
Huit licet illita potula melle Largasq dapes studio dulti
Ludens hom̃ cura mĩstret si tamẽ arto saliens terto
Aemo ⁊ gratas uiderit umbras Spaarsas pedibꝰ ꝓterit estas
Siluas tantũ mesta requiret Silnas dulti uoce susurrat
Ualidis quondã uiribꝰ acta Pronũ flectit uga cacumen
H ane si turuãs rextra remiserit Recto spectat ꝟtitecełu
Cadit hesꝑias phebus in undas/ SSed secreto tramite ruisꝰ
Currũ solitos utit ad ortus Repetũt ꝓpͥos queq ret̾ lus
fedituq suo singula gadent Nec mãnet ulli traditꝰ ordo
Aisi quod fini iux̃erit ortũ Stabilẽq sui fecerit orbem
no quoq e frena mãbia tenui licet ymagmne uestouz
pricipiũ sompniatis. mq illũ bñtudiis finẽ licet

Expanded text:
fremituque gravi meminere sui, laxant nodis colla solutis fremituque gravi meminere sui, laxant nodis colla solutis primusque lacer dente cruento domitor rabidas iQuae canit altis garrula ramis ales caueae clauditur antro; huic licet inlita pocula melle largasque dapes dulci studio ludens hominum cura ministret, si tamen arto saliens texto nemorum gratas uiderit umbras, sparsas pedibus proterit escas, siluas tantum maesta requirit, siluas dulci uoce susurrat. Validis quondam uiribus acta pronum flectit uirga cacumen; hanc si curuans dextra remisit, recto spectat uertice caelum. Cadit Hesperias Phoebus in undas, sed secreto tramite rursus currum solitos uertit ad ortus. Repetunt proprios quaeque recursus redituque suo singula gaudent nec manet ulli traditus ordo nisi quod fini iunxerit ortum stabilemque sui fecerit orbem. Vos quoque, o terrena animalia, tenui licet imagine uestrum tamen principium somniatis uerumque illum beatitudinis finem licet
Abbreviated transcription (Latin):
btĩtudinẽ nec doloribꝰ molestiisq subuitã quid attmet ditẽ¬
qũ mĩmis quoq rebus id appetit᷑ quod hrẽ fruiq delettet
Atqui hec sunt que adipisci homines uolũt eaq de causa di¬
uicias dignitates regna gła uoluptatesq desider ãt ꝙ per
hec sibi sufficientiã reuerentiã potentiã celebutatẽ letitiã¬
homines petũt In quo quãta sit nature uis facile mõstratur
tũ litet uarie dissidentesq sententie tamẽ m diligendo boni
finẽ consentuit.
ntas rerũ flectat habenas Natã potẽs quibꝰ inmensũ
Legibꝰ orbẽ ꝓuida seruet s trĩgatq ligãs ꝑ ĩresoluto¬
Singula nexu plãtet arguto fidibus lentis ꝓmere cantu
Sua̾nis penis pultͣ leones Uintula gestent m aĩbꝰq datas
Captent esras metuãt q trucẽ soliti ꝟbera ferre̾ magiseꝵ
Si truor horrida tinxerit ora Resioes olim redeũt mimi

Expanded text:
beatitudinem nec doloribus molestiisque subiectam quid attinet dicebeatitudinem nec doloribus molestiisque subiectam quid attinet dice minimis quoque rebus id appetitur quod habere fruique delectet? Atqui haec sunt quae adipisci homines uolunt eaque de causa diuitias, dignitates, regna, gloriam uoluptatesque desiderant quod per haec sibi sufficientiam, reuerentiam, potentiam, celebritatem, laetitiahomines petunt; in quo quanta sit naturae vis, facile monstratur, cum licet variae dissidentesque sententiae tamen in diligendo boni fine consentiunt. uantas rerum flectat habenas natura potens, quibus immensum legibus orbem provida servet stringatque ligans inresolutosingula nexu, placet arguto fidibus lentis promere cantu. Quamvis Poeni pulchra leones vincula gestent manibusque datas captent escas metuantque trucem soliti verbera ferre magistrum, si cruor horrida tinxerit ora, resides olim redeunt animi
Abbreviated transcription (Latin):
Que quidẽ sola considerans epyturꝰ corr sibi sũmũ bonĩ
ueluptates esse constituit ꝙ retera omiã iotũditatẽ uident
afferre animo Sed ad hom̃ studia reuertor Quoꝵ animꝰ
et si taligante meoria sũmũ tamẽ bonũ repetit. sed uelut e
inthuilo indigere nitũtur At qui nõ est aliud qd̾ eque ofitẽ
btĩtudinẽ possit q̃ copiosus bonoꝵ om̃i status nec aliẽni egẽs
sed sibi ipse suffitiens Num uo labunt᷑ hi qui quod sit op¬
timũ id etiã reuentie cultu dignissimũ putẽt Mmime ł eq
enĩ uile quiddã ꝯtẽpnendñq est quod adipisci om̃ fere
mõrliũ laborat intẽtio An in bonis nõ est nũanda potentrar
Quid igit᷑. Num in betille at sine uiribꝰ estimandũ est quod
dĩbus rebus constat esse p̃stantiꝰ An claritudo inchilipẽdend
est S sequestrari nequit quin omẽ quod excellentisim̃
sit io etiã uideat᷑ esse clarissim̃ Nam nõ esse anxiã tristẽq

Expanded text:
i summum bonum uoluptatem esse constituit, quod cetera omnia iucunditatem animo uideantur afferre. Sed ad hominum studia reuertor, quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit, sed uelut ebi nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud quod aeque perficere beatitudinem possit quam copiosus bonorum omnium status nec alieni egens sed sibi ipse sufficiens. Num uero labuntur hi qui quod sit optimum id etiam reuerentiae cultu dignissimum putent? Minime; neque enim uile quiddam contemnendumque est quod adipisci omnium fere mortalium laborat intentio. An in bonis non est numeranda potentia? Quid igitur, num imbecillum ac sine uiribus aestimandum est quod omnibus rebus constat esse praestantius? An claritudo nihili pendenda est? Sed sequestrari nequit quin omne quod excellentissimum sit id etiam uideatur esse clarissimum. Nam non esse anxiam tristemque
Abbreviated transcription (Latin):
que uident᷑ quãdã claritudinẽ conꝑare/. Uxor ac liberi
iotũditatis gratia petũt᷑ Amitori uo quod scĩssimũ
quide genꝰ est nõ in fortuna sed in tute numerat᷑
Leliquũ xo uel potentis causa uel delectationis assu¬
mitur iam uo corporis tona ꝓmptũ ost ut ad suprora
referant᷑/ Nobur enĩ magnitudoq uident᷑ prestare
balentiã puleritudo atq uelocitas celebritatẽ salubritas uolup¬
tatẽ Qiubus om̃ibꝰ solã bt̃tudinẽ desiderari liquet ħam qd
quisq pre cetĩs petit id sũmũ esse inditat bonũ sSed sũĩ bonũ
bñtudinẽ esse diffiiuimꝰ Quare btm̃ esse iuditat statũ ꝙ̃

Expanded text:
quae uidentur quandam claritudinem comparare, uxor ac liberi, quae quae uidentur quandam claritudinem comparare, uxor ac liberi, quae iucunditatis gratia petuntur; amicorum uero quod sanctissimum quidem genus est non in fortuna sed in uirtute numeratur, reliquum uero uel potentiae causa uel delectationis assumitur. Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur; robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas celebritatem, salubritas uoluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desiderari liquet; nam quod quisque prae ceteris petit id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum
Abbreviated transcription (Latin):
insita cupiditas sed ad falsa deuiꝰ error ab ducit Quor
quidẽ alii sũmũ bonũ esse nichil indigere tredentes ut
diuiciis affluant elaborant Alii xo bonũ quod sit dignis¬
simũ ueneratione iudicãtes adeptis honoribꝰ reuerendi
tiuibꝰ suis esse nitũt᷑ Sũt qui sũmũ bonũ in summa
potentia esse constituant hi uel regnare ipsi uolunt
uel regnãtibꝰ adherere conant᷑ At quibꝰ optimũ qͥddã
claritas uidetꝰ hi uel belli uel pacis artibꝰ głosũ nomen
ꝓpagare festinãt/ Plurimi uotoni frurtũ gaudio leti¬
tiaq metiũt᷑ hi felicissim̃ putant uoluptate difluere¬
diffluere/. Sunt etiã qui horũ fines causasq alt̾u̾tro p
rãt. uel qui potentiã seu peciuẽ causa. seu ꝓferendi noĩs
petũt In his igit᷑ ceterisq talibꝰ huãnoꝵ actuũ uotorũ¬
q uiatur intentio ueluti nobilitas fauorq popularis

Expanded text:
inserta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum inserta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes, ut diuitiis affluant elaborant, alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituant; hi uel regnare ipsi uolunt uel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas uidetur, hi uel belli uel pacis artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni fructum gaudio laetitiaque metiuntur; hi felicissimum putant uoluptate diffluere. Sunt etiam qui horum fines causasque alterutro pque desiderant uel qui potentiam seu pecuniae causa seu proferendi nominis petunt. In his igitur ceterisque talibus humanorum actuum uotorumque uersatur intentio ueluti nobilitas fauorque popularis,
Abbreviated transcription (Latin):
Gratiꝰ astra nitent ubi nothꝰ desinit ỹbriferos dare sonoi
Lutifer ut daff tñbras pepulerit Pultra dies roseos agit equos
Tu quoq falsa tuẽs bona prius Incipe colla iugo retrahere
Uera dehinc animũ subierint :¬
um defixo paulũ uisu et uelut in augustã sue mẽtis
sedẽ recepta sic ceꝑit Omis mortaliũ cura qͣ multiplitiũ
studioꝵ labor ex̾cet diu̾so quide calle ꝓcedit s ad unũ tñ
bñtudinis fine nitit᷑ ꝑuenre Id autẽ est bonũ quo quisq ad¬
epto nichil de siderare queat Qd̾ quidẽ est oĩ sũmũ bonoꝵ
cunttaq intra se continẽs bona. Cui si quid afforet abforet¬
sũmũ esse nõ posset qm̃ relinq̃ret᷑ extrinsecus quod posset
optari Liquet igit᷑ esse bñtudinẽ statũ om̃i bonoꝵ cõgrẽ¬
gatione ꝑfectũ Hans uti diximꝰ diuerso tramite morles
hoiẽs conant᷑ adipisci Est emĩ mẽtibꝰ hom̃ ui boni nalit᷑

Expanded text:
Gratius astra nitent ubi Notus desinit imbriferos dare sonos. Gratius astra nitent ubi Notus desinit imbriferos dare sonos. Lucifer ut tenebras pepulerit pulchra dies roseos agit equos. Tu quoque falsa tuens bona prius incipe colla iugo retrahere: uera dehinc animum subierint. Tum defixo paululum uisu et uelut in augustam suae mentis sedem recepta sic coepit: Omnis mortalium cura quam multiplicium studiorum labor exercet diuerso quidem calle procedit, sed ad unum tamen beatitudinis finem nititur peruenire. Id autem est bonum quo quis adepto nihil ulterius desiderare queat. Quod quidem est omnium summum bonorum cunctaque intra se bona continens; cui si quid aforet summum esse non posset, quoniam relinqueretur extrinsecus quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diuerso tramite mortales omnes conantur adipisci: est enim mentibus hominum ueri boni naturaliter
Abbreviated transcription (Latin):
est dius ipsa ꝑferi Talia sut̃ quippe q̃restant Ut de¬
gustata quide mordeat interiꝰ aut̃ recepta dulte scant
si ed quoditu te audiendi cupidũ dicis quanto ardore flagͣres
si quonã tedutera aggrediam᷑ agnosceres. Quonã in quã
dd iai inquit felicitatẽ quã tuꝰ quoq sõpniat anim ꝰ 
enqupato osermagmes usu ipsã illã nõ potes intueri ł ũ ego¬
iq fras obsetro et q̃ illa ꝟa sit sme cũctatione demonsera
facid inquit illa tui causa libenter S que tibi causa nonor est¬
paufaeã prius designare xbis atq informare conabordt ea
pspetta cũ si oiiq̃ partẽ flexeris oculos xe spetimẽ brini dũ
possis ꝯgnoscere ⁊¬
Ui serere ĩgenuũ uolet agrñ Liberat arna pͥus fructicibꝰ
Falte rubos filitẽq resecat ut nona fruge gͥuis teres ait ent
dulcior ẽ apiũ mãge labor ssi malꝰ ora prius sapor edat

Expanded text:
est uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut deest uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut degustata quidem mordeant, interius autem recepta dulcescant. Sed quod tu te audiendi cupidum dicis, quanto ardore flagrares si quonam te ducere aggrediamur agnosceres! – Quonam? inquam. – Ad ueram, inquit, felicitatem, quam tuus quoque somniat animus, sed occupato ad imagines uisu ipsam illam non potest intueri. – Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa uera sit sine cunctatione demonstra. – Faciam, inquit illa, tui causa libenter; sed quae tibi causa notior est, eam prius designare uerbis atque informare conabor, ut ea perspecta cum in contrariam partem flexeris oculos uerae specimen beatitudinis possis agnoscere. Qui serere ingenuum uolet agrum liberat arua prius fruticibus, falce rubos filicemque resecat, ut noua fruge grauis Ceres eat. Dulcior est apium mage labor si malus ora prius sapor edat.
Abbreviated transcription (Latin):
Et telo inperitãs amor. Hit si frenaremiserit
Qiudꝗuid nut̃ amat ĩuitẽ Bellũ ꝯtinuo geret
Et ꝙͣ nũc socia fide P ultris motibꝰ incitant
Sertant solueꝰ machinã hic scõ ppłos quoq
Iunctos federe continet Hit et ꝯugii sacrũ
Castis nectit amoribus Hit fidis etiã sua
Dictat iura sodalibꝰ O felix hom̃ genus
Si urõs animos amor Quo celũ regit᷑ regat¬
Am cantũ illa fmierat tũ me audiendi auidũ stupẽtẽ¬
M arrep̾tis adhuc auribꝰ carmĩs miltedo defixer. at
quãtũ me uel sniaꝵ pondere uel canendi etiã iocũditate
refouisti Adeo ut iã me post hec mparẽ fortune ittibus
esse nõ arbizor Itaq remedia que paulo acriora ẽẽ dite¬
bas niõ mẽ nõ ꝑhorresco sed audiendi auidus uehementer ef¬
Pagito Tũ uła Sensi in quit tũ xba nrã tatitꝰ attẽtusq
rapiebas eũq tue mentis h abitũ uel expectaui uel quod

Expanded text:
Et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, Et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, Quidquid nunc amat inuicem Bellum continuo geret Et quam nunc socia fide Pulchris motibus incitant, certent soluere machinam. Hic sancto populos quoque iunctos foedere continet, hic et coniugii sacrum castis nectit amoribus, hic fidis etiam sua dictat iura sodalibus. O felix hominum genus, si uestros animos amor quo caelum regitur regatam cantum illa finiuerat, cum me audiendi auidum stupentemque arrectis adhuc auribus carminis mulcedo defixerat. quam tu me uel sententiarum pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti, adeo ut iam me posthac imparem fortunae ictibus esse non arbitrer! Itaque remedia quae paulo acriora esse dicebas non modo non perhorresco, sed audiendi auidus uehementer efflagito. – Tum illa: Sensi, inquit, cum uerba nostra tacitus attentusque rapiebas, eumque tuae mentis habitum uel exspectaui uel, quod
Abbreviated transcription (Latin):
briã suceic̃tãq et in ipsius adnͣsitatĩs ox̾citatioẽ pru¬
dentẽ postremo felix a xo bono deuios blandiciis trahit
aduersa plerũq ad ꝟa bona reducens unco tͤrahit An hoc inter
mĩma estimandũ putes ꝙ amicori tibi fideliũ mentes hec aspera
hec horribilis fortuna detexit Hec tibi tertos sodaliũ ãbiguosq¬
uultus secreuit discedẽs suos abstulit tuos reliquit Quãti ħ
integꝰ ut uidebaris tibi fortunatus emisses desine nẽ aĩssal¬
paes nite rꝑ quod p̃ciosissimũ diuitiaꝵ genꝰ est imitos
inuenisti.
Uod mũdus stabili fede Contordes uariat uires
pugnãtia semma fedus ꝑpetuũ tenent
E⁊ phebꝰ roseñ diẽ Currui prouehit aureo
Ut quas duxerit hesꝑus phebe nomtibꝰ inperet
Ut fluctꝰ auidũ mare Certo fiñe toherceat
Ne terris liteat bagis Latos rendere ter minos
Hanc rerũ seriẽ ligat Terras at pelagns regens

Expanded text:
briam succinctamque et ipsius aduersitatis exercitatione prubriam succinctamque et ipsius aduersitatis exercitatione prudentem. Postremo felix a uero bono deuios blanditiis trahit, aduersa plerumque ad uera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit, haec tibi certos sodalium uultus ambiguosque secreuit, discedens suos abstulit, tuos reliquit? Quanti hoc integer, ut uidebaris tibi fortunatus, emisses! Nunc et amissaquerere; quod pretiosissimum diuitiarum genus est amicos inuenisti. Quod mundus stabili fide Concordes uariat uices, Quod pugnantia semina Foedus perpetuum tenent, Quod Phoebus roseum diem Curru prouehit aureo, Vt quas duxerit Hesperos Phoebe noctibus imperet, Vt fluctus auidum mare Certo fine coerceat, Ne terris liceat uagis Latos tendere terminos. Hanc rerum seriem ligat Terras ac pelagus regens
Abbreviated transcription (Latin):
Pudebit aucti nominis¬
Quid o suꝑbi colla mortali ugo
Frustra leuare gestiñt
Licet remotos fama ꝑ ppłos meani
diffusa linguas explicet
Et magͣ tituł fulgeat claris tomꝰ
Mors sꝑuit altã głam
Inuolũit hũle parit̾ et celsũ caput
Equatq sũmis infima
Ubi nũc fidelis ossa fabricii manent
Quid brutꝰ aut rigidꝰ catho
Signat suꝑstes fama tenius pautulil
In ane nomen bonis lr̃is
Sed ꝙ decora nomĩs nouimꝰ uocabula
Nũ scire consũptos datur
Iacetis ergo prorsus ignorabiles
Nec fama notos efficit
Cũ sera uob rapiat ħ etiã dies
Iam uos sedꝰ mors manet.
Ed nemexorabile cont fortunã gererebellũ pu¬
Nondũ forte ques loquar intelligis mirũ est qͣuod ẜ
est tũ se instabilẽ mutatione demõstrat Illa fallit hec
instruit Illa mẽdatiũ spẽ bonoꝵ mentes fruentiu
ligat hec cognitionẽ fragilis felicitatis absoluit Itaq
illã uideas uentosã fluentẽ suiq semꝑ ignarã hãc so¬

Expanded text:
Pudebit aucti nominisQuid o superbi colla mortali iugo Frustra, leuare gestiunt? Licet remotos fama per populos means Diffusa linguas explicet Et magna titulis fulgeat claris domus, Mors spernit altam gloriam, Inuoluit humile pariter et celsum caput Aequatque summis infima. Vbi nunc fidelis ossa Fabricii manent, Quid Brutus aut rigidus Cato? Signat superstes fama tenuis pauculis Inane nomen litteris. Sed quod decora nouimus uocabula, Num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles Nec fama notos efficit. Cum sera uobis rapiet hoc etiam dies, Iam uos secunda mors manet. ed ne me inexorabile contra fortunam gerere bellum puNondum forte quid loquar intellegis. Mirum est quod diest, cum se instabilem mutatione demonstrat. Illa fallit, haec instruit, illa mendacium specie bonorum mentes fruentium ligat, haec cognitione fragilis felicitatis absoluit. Itaque illam uideas uentosam, fluentem suique semper ignaram, hanc so
Abbreviated transcription (Latin):
oua liteor bider at hospes Tuc̃ classita seua tatebãt
Odiis neq fusus a terbis Eruor horrida tinxerat arna
Quid eni furor hosticꝰ ulla ueller prior arma mouere
Cã uulnera seua uideret Nec p̃mia sanguinis ulla
utinã modo nrã redirent In mores tempora priscos
Sed fent seuior ignibꝰ ethne feruẽs amor ar det hñdi
Heu pͥmꝰ quis fuit ille iuri qͥ pondera tecti
Gẽmasq latere uolentes p̃ciosa ꝑitula fodit. ꝓsa¬
uid antẽ de dignitatibꝰ potentiaq disserã quas uos

Expanded text:
Noua litora uiderat hospes. Tunc classica saeua tacebant, Noua litora uiderat hospes. Tunc classica saeua tacebant, Odiis neque fusus acerbis Cruor horrida tinxerat arua. Quid enim furor hosticus ulla Vellet prior arma mouere, Cum uulnera saeua uiderent Nec praemia sanguinis ulla? Vtinam modo nostra redirent In mores tempora priscos! Sed saeuior ignibus Aetnae Feruens amor ardet habendi. Heu primus quis fuit ille Auri qui pondera tecti Geminasque latere uolentes Pretiosa pericula fodit? Quid autem de dignitatibus potentiaque disseram quae