comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quam ercludentib spissa. ad ferendum incursum maris solida. guberuaculo pare
uelot. et non sẽtiens uentum. Gladiũ honum dices ñ cui auratus ẽ. baltheus. nec
cuius uagina geminis distinguitur. s cui et ad secandum subtilis acies ẽ. et mucro
muninentũ. om̃e rupturus. Regula uumꝙ formosa. s quam recta sit queritur.
Coquidq laudatur. cui comꝑatur. quod illi ꝓprium ẽ. Ergo in homine quoq ni¬
chiladrem ꝑtiet. quantum aret. quantum feueret. aquam multis salutetur
quam p̃cioso incumbat lecto quam ꝑlucido poculo bibat. s quam bonus sit. Ho¬
nus autẽ ẽ. siratio ei plicita et recta ẽ. et ad nature sue uoluintatem accõmoda¬
ta. hec uocatur uirtus. hoc est honestum. et unicum hominis bonum. Nam cũ
sola ratio ꝑficiat hominem. sola ratio ꝑfecta beatum facit. hoc aut̃ unũ bonũẽ.

Expanded text:
quam excludentibus spissa, ad ferendum incursum maris solida, gubernaculo parens, quam excludentibus spissa, ad ferendum incursum maris solida, gubernaculo parens, velox et non sentiens ventum. Gladium bonum dices non cui auratus est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum subtilis acies est et mucro munimentum omne rupturus. Regula non quam formosa, sed quam recta sit quaeritur. Eo quidque laudatur, cui comparatur, quod illi proprium est. Ergo in homine quoque nihil ad rem pertinet, quantum aret, quantum faeneret, a quam multis salutetur, quam pretioso incumbat lecto, quam perlucido poculo bibat, sed quam bonus sit. Bonus autem est, si ratio eius explicita et recta est et ad naturae suae voluntatem accommodata. Haec vocatur virtus, hoc est honestum et unicum hominis bonum. Nam cum sola ratio perficiat hominem, sola ratio perfecta beatum facit; hoc autem unum bonum est,
Abbreviated transcription (Latin):
t finem nature sue tetigit. hec racio ꝑfecta uirtus uocatur. eadẽq hone
querimus quid sit bonũ. s quid sit hominis honũ. Sinullum aliud ẽ. hominis
quam ratio. hec erit iuium eius bonum s pensandum cum omĩb. Si sit aliquis
malus puto inꝓbabitur. Sibonus puto ꝓbabitur. Id gͦ in homine. primum solũ¬
q ẽ. quo et ꝓbatur. et imꝓbatur. Non dubitas an hoc sit bonum. dubitas an
solum bonum sit: Siquis omuia alia habeat. ualitudinem diuicias immagi-¬
nes multas frequens atrium. s malus exconfesso banus sit. ꝓbabis illum. Item si
quis nichil quidẽ. eoꝵ que rutili habeat. deficiat pecunia. cliencium turba.
reicitur. Que condicio rerum. eadẽ hominũ ẽ. Nauis bana ar. nõ que p̃ciosis co¬
lorib picta ẽ. nec cui argenteuin. aut aureum rostrum. ẽ. nec cuiꝰ tutela ebore.
celata est. nec que fiscis atq opibus regiis pressa ẽ. s stabilis et firma et uincturis a¬

Expanded text:
t finem naturae suae tetigit. Haec ratio perfecta virtus vocatur eademque honequaerimus, quid sit bonum, sed quid sit hominis bonum. Si nullum aliud est hominis quam ratio, haec erit unum eius bonum, sed pensandum cum omnibus. Si sit aliquis malus, puto improbabitur; si bonus, puto probabitur. Id ergo in homine primum solumque est, quo et probatur et inprobatur. Non dubitas, an hoc sit bonum; dubitas an solum bonum sit. Si quis omnia alia habeat, valetudinem, divitias, imagines multas, frequens atrium, sed malus ex confesso sit, inprobabis illum. Item si quis nihil quidem eorum, quae rettuli, habeat, deficiatur pecunia, clientium turba, reicitur. Quae condicio rerum, eadem hominum est. Navis bona dicitur non quae pretiosis coloribus picta est nec cui argenteum aut aureum rostrum est nec cuius tutela ebore caelata est nec quae fiscis atque opibus regiis pressa est, sed stabilis et firma et iuncturis a
Abbreviated transcription (Latin):
dõ sapiens assuescit futuris malis. et que alii dui paciendo leuia faciunt. Iie ls¬
leuia facit dui cogitando. Audunꝰ aliquãdo uoces imꝑitoꝵ dicencium. Sciebã
hoc michi restare. Sapiens sit sibi omĩa restare. Quicquid factũ ẽ. dicit. Sci

Expanded text:
Ideo sapiens adsuescit futuris malis et quae alii diu patiendo levia faciunt, hic Ideo sapiens adsuescit futuris malis et quae alii diu patiendo levia faciunt, hic levia facit diu cogitando. Audimus aliquando voces imperitorum dicentium: " sciebam hoc mihi restare "; sapiens scit sibi omnia restare. Quicquid factum est, dicit: " sci
Abbreviated transcription (Latin):
cũ uoles ueram hominis estimationem mire et scire qualis sit nudum
inspice. Ponat patrimonũ. ponat honores. et alia fortune mendatia. eor¬
pus ipsum exuat. amiinum intuere qualis quãtusq sit. alieno an suo maguus. sie¬
rectis oculis gladios micantes uidet. st si scit sua nichil inter ẽẽ. utrũ anina ꝑ os.
aut ꝑuigulum exeat beatum uoca. Si cum illi deniuitiata sunt corꝑis tormenta¬
et que casu uenuuit. & que potentioris inuiria. si uincula et exilia. et uanas hu¬
manarum fortitudines mentiũ securus audit. et dicit. Non ulla la borũ. o iur¬
go noua mi facies inopina ue surgit. omĩa p̃cipiatq annno mecũ ipse pegi. bu
Hodie ista. deniuicias. ego semꝑ denunciaui mͥ. et hominem paraui ad humana.
Precogitati mali. molis ictus uenit. At stultis et fortune credentib omius uide¬
tur. noua rerum et inopinata facies. Magna aut̃ pars ẽ. apud imperitos. ma¬
li nouitas. hoc ut scias. ea que putauerant asꝑãa. fortus cum assuere paquint᷑.

Expanded text:
Cum voles veram Hominis aestimationem inire, et scire, qualis sit; nudum inspice. ponat patrimonium, ponat honores, et alia fortunae mendacia. CORPUS IPSUM EXUAT: Animum intuere, qualis quantusque sit, alieno an suo magnus. Si erectis oculis gladios micantes videt: et si scit sua nihil interesse, utrum Anima per os, an per iugulum exeat, beatum et quae casu veniunt et quae potentioris iniuria, si vincula et exilia et vanas humanarum formidines mentium securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, nova mi facies inopinave surgit; Omnia praecepi atque animo mecum ipse peregi. Tu hodie ista denuntias; ego semper denuntiavi mihi et hominem paravi ad humana." Praecogitati mali mollis ictus venit. At stultis et fortunae credentibus omnis videtur nova rerum et inopinata facies; magna autem pars est apud imperitos mali novitas. Hoc ut scias, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
ta. existimacio cuuium. respondebit cibi. Ista omnia extra o
Ergo ipsum contemplor hoc ẽẽ. honestum scio. Itaq quocũq dueit. ac uocat
uenio. hoc gͦ unũ bonum est. qd̾ non cautũ ꝑfectus animus. s generosus.
q ⁊ udolis bonene sentif. cetera leuia sunt mutabilia. It
incubant grauia. et illos semꝑ p̃munt. aliquando et illudiuit. ⁊lemo existis¬
irpuratos uides. felir est non magis quam exillis quib se
clamidem inscena fabule fabule assiguant. Cum p̃sente ppło lati iucesserũt.¬
et coturnati. sinul exierunt. ex calceantur. et ad staturam suam redeunt.
io istoꝵ quos duuitie. honores: in altiore fastigio ponunt
cet ininunte constiterit. Colosus magnitud inẽ suam seruabit. etiam si

Expanded text:
grata existimatio civium"; respondebit tibi: "ista omnia extra opgrata existimatio civium"; respondebit tibi: "ista omnia extra opus meum sunt. Ego ipsum contemptor. Hoc esse honestum scio. Itaque quocumque ducit ac vocat, venio." Hoc ergo unum bonum est, quod non tantum perfectus animus, sed generosus quoque et indolis bonae sentit; cetera levia sunt, mutabilia. Itaincubant gravia et illos semper premunt, aliquando et inlidunt. purpuratos vides, felix est non magis quam ex illis quibus sceptrum et chlamidem in scena fabule assignant, cum presenti populo elati incesseret coturnati, simul exierunt, excalceantur et ad staturam suam redeunt. Nemo istorum, quos divitiae honoresque in altiore fastigio ponunt,cet in monte constiterit; colossus magnitudinem suam servabit, etiam si
Abbreviated transcription (Latin):
latuis. executus eẽm. priore epła construixi. et breuiter ꝑcuturri. Numꝗͣ
autem uera tibi opuo talis udebitur. nisi animũ alieuas. et ceipse inter¬
inas. An porrecturus sis ceruicem. non tantum pacient̃ sed etiam libenter.
Si hoc facturus es. nullum. aliud bonũ ẽ. Omna enĩ relunuis. ut hoc ha-¬
beas. Uide quanta uis honesti sit. ꝓre .p. morieris. etiam si statim factu¬
rus hoceris. eui scieris tibi eẽ. faciendum. Interdum ex re pulcerruna
magnum gaudiũ. etiam exiguo demꝑe. ac breui capitur. Et quãuis fructus
oꝑis ꝑacti nullus ad defuẽtũ. exep̃tumq rebus humanis ꝑtineat. ipsa ca-¬
p̃cia aute se posuit. libertatem patrie. salutem omniũ ꝓquib dependit a¬
nimam. insupama uo luptatem. ẽ. et ꝑiculo suo fruitur. S ille qͦ cui etiam hoc
desiliet in mortem. facere recte pieq contentus. Oppane etiam nunc illi mul¬
ta que dehortentur. Dic factum tuum matura sequetur obliuo. et parũ

Expanded text:
us exsecutus essem priore epistula, constrinxi et breviter percucurri. Numquam autem vera tibi opinio talis videbitur, nisi animum adleves et te ipse interivium tua redimas, an porrecturus sis cervicem non tantum patienter, sed etiam libenter. Si hoc facturus es, nullum aliud bonum est. Omnia enim relinquis, ut hoc habeas. Vide quanta vis honesti sit: pro re publica morieris, etiam si statim facturus hoc eris, cum scieris tibi esse faciendum. Interdum ex re pulcherrima magnum gaudium etiam exiguo tempore ac brevi capitur, et quamvis fructus operis peracti nullus ad defunctum exemptumque rebus humanis pertineat, ipsa tam cum mortis suae pretia ante se posuit, libertatem patriae, salutem omnium, pro quibus dependit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quoque, cui hoc , nihil cunctatus desiliet in mortem facere recte pieque contentus. Oppone etiamnunc illi multa quae dehortentur, dic: "factum tuum matura sequetur oblivio et parum
Abbreviated transcription (Latin):
tatem hominis iupleuit. Ergo si omnis res bonũ suum. ꝑfecit laudabilis ẽ. et
ad finem nature sue ꝑuenit. homini aut̃ suũ bonũ ratio ẽ. si hanc ꝑfecit lauda

Expanded text:
tatem hominis implevit. Ergo si omnis res, cum bonum suum perfecit, laudabilis est et tatem hominis implevit. Ergo si omnis res, cum bonum suum perfecit, laudabilis est et ad finem naturae suae pervenit; homini autem suum bonum ratio est; si hanc perfecit, lauda
Abbreviated transcription (Latin):
tum que dicta sunt. contraham. Omnia suo houo constant. Uitem fertilitas
iendat. et sapor uini. uelocitas ceruum. Quam forcia dorso
queris. quorum hic unus ẽ. usus sarcinam ferre. Incarne sagacitas pͥma est.
si inuestigare debes fures. feras. cursus siconsequi. audatia si mordere et inua¬
dere. Id inquo optimum eẽ debet. cui nascitur. quo censetur. In honune optim̃
quid est : Ratio hac ante cedit. animalia deo sequitur. Hacio gͦ ꝑfecta ꝓprium
bonum est. cetera illi cumanimalib satisq cõmunia sunt. Ualet̾ et leoues. for¬
inse maximum habeat. s quid suum corpus habet. et arbores. ha¬
bet impetũ ac motum uoluntarium et bestie et uermes. habet uocem. Sed qͣ¬
to clariorem canes: acutiorem aquile. grauiorem cauri. dulciorem mobilio
I. Quid in homine ꝓpͥum : Ratio. hec recta et consũmata et felici¬

Expanded text:
tum, quae dicta sunt, contraham. Omnia suo bono constant. Vitem fertilitas tum, quae dicta sunt, contraham. Omnia suo bono constant. Vitem fertilitas commendat et sapor vini, velocitas cervum. Quam fortia dorso iumenta sint quaeris, quorum hic unus est usus, sarcinam ferre. In cane sagacitas prima est, si investigare debet feras, cursus, si consequi, audacia, si mordere et invadere. Id in quoque optimum esse debet, cui nascitur, quo censetur. In homine optimum quid est ? Ratio; hac antecedit animalia, deos sequitur. Ratio ergo perfecta proprium bonum est, cetera illi cum animalibus satisque communia sunt. Valet; et leones. Foron quaero, quid in se maximum habeat, sed quid suum. Corpus habet; et arbores. Habet impetum ac motum voluntarium; et bestiae et vermes. Habet vocem; sed quanto clariorem canes, acutiorem aquilae, graviorem tauri, dulciorem mobilioremque luscinii ? Quid in homine proprium ? Ratio. Haec recta et consummata felici
Abbreviated transcription (Latin):
iillo loco inquo uir bonus queritur. in quo iir bonus discitur. paucissimi se¬
dent. et hi pleris q iudentur nichil boni negocii habere quod agant. inepti et
uocantur. Michi contuigat iste derisus. E quo aninio aut̃ die
imꝑitorum conuitia. et ad honesta uadenti contempnendus ẽ. ipse est contẽptꝰ.
ꝑge lucili. et ꝓpera tibi ne tibi contingat quod mͥ. ut senęr discas. Iinmo ideo
Pecunia ueniet. ultro honor effertur. grã ac diguitas fortasse ingentur tibi. uir
de non incidet. Ne leui quidẽ oꝑa. aut paruo labore cognosc
tanti labarare omnia bona semel occupaturo. Unum est enim benum ꝗd ho¬
nestum. In illis uichil inuenies ueri. nichil certi quecumq fame placẽt. Qua-
unum sit bonum. qd̾ honestum dicam. quoniam parum me
pͥore eplã. iudicas. magisq hac rem tͥ laudatam quam ꝓbatam putas. et inar¬

Expanded text:
in illo loco, in quo vir bonus quaeritur, in quo vir bonus discitur, paucissimi sein illo loco, in quo vir bonus quaeritur, in quo vir bonus discitur, paucissimi sedent, et hi plerisque videntur nihil boni negotii habere quod agant; inepti et inertes vocantur. Mihi contingat iste derisus; aequo animo audienda sunt inperitorum convicia et ad honesta vadent! contemnenda est ipse contemptus. Perge, Lucili, et propera, tibi ne et ipsi accidat, quod mihi, ut senex discas; immo ideo Pecunia veniet ultro, honor offeretur, gratia ac dignitas fortasse ingerentur tibi; virtus in te non incidet. Ne levi quidem opera aut parvo labore cognoscitur; sed est tanti laborare omnia bona semel occupaturo. Unum est enim bonum, quod honestum; in illis nihil invenies veri, nihil certi, quaecumque famae placent. Quare autem unum sit bonum, quod honestum, dicam, quoniam parum me exsecutum priore epistula iudicas magisque hanc rem tibi laudatam quam probatam putas, et in ar
Abbreviated transcription (Latin):
.et quidẽ quintũ iam diem habeo. ex quo inscolam eo. et ab
octaua disputantem audio. Bona imquis etate quid in bona: Quid autẽ stul¬
tuis est. quam quia du non didiceris non discere:. Quid gͦ: Idem faciam
trossuli et iuuenes: B ene mecum agitur. si hoc unum
ut iuuenes sequamur. Intheatrũ senex ibo. et incircum deferar. et nulliua
me depugnabit. ad philosophum ire erubescam: sam dii discẽdi
est. quam dui nescias. et si ꝓuerbio credimus. quamdui uiuas. Nec ulli
hoc rei magis conuenit quam huic. Tamdui dicendum ẽ. quem ad modũ
s. quam du uiuas. Ego camen aliquid illic. et doceo. ¶¬
doccam: Etiam seni eẽ. discendum. Pudet aut̃ me gen̾is humani. Quoci¬
ens scolam in traui. Preter ipsum theatrum neapolitanoꝵ ut scis transeundũ
est. metronactis. petentes domum. Illud quidem fartuni ẽ. et ingenti studio qͥs
sit. pythaules bonus iudicatur. Habet tubicen quoq grecus et p̃eo concursũ. at

Expanded text:
et quidem quintum iam diem habeo, ex quo in scholam eo et ab octava disputantem audio. "Bona," inquis, "aetate." Quidni bona? Quid autem stultius est quam, quia diu non didiceris, non discere ? " Quid ergo ? Idem faciam, quod trossuli et iuvenes?" Bene mecum agitur, si hoc unum ut iuvenes sequamur ? " In theatrum senex ibo et in circum deferar et nullum par sine me depugnabit ad philosophum ire erubescam ? Tamdiu discendum est, quamdiu nescias; si proverbio credimus, quamdiu vivas. Nec ulli hoc rei magis convenit quam huic: tamdiu discendum est, quemadmodum vivas, quamdiu vivas. Ego tamen illic aliquid et doceo. doceam ? Etiam seni esse discendum. Pudet autem me generis humani, quoens scholam intravi. Praeter ipsum theatrum Neapolitanorum, ut scis, transeundum est Metronactis petenti domum. Illud quidem fartum est et ingenti studio, quis sit pythaules bonus, iudicatur; habet tubicen quoque Graecus et praeco concursum. At
Abbreviated transcription (Latin):
deridetur. Nec inmerito. Aut enim simulatus aut stuldus ẽ. Hȩc cibi scribo is
lim inter exempla sim eorum quos dolor uicit. Hodie tamen factum meum
dampno et intelligo maximam michi carisam sic lugendi fuisse. qd̾ nunquam
cogataueram mori eum ante ine posse. Hoc uuuni michi occurrebat minorẽ
esse et muldo minorẽ. canquam ordinem facta seruarent. Itaq assidue cogite¬
mus tam de nrã quam omĩum quos diliginus mortalitate. Tunc ego debiu
dicere. Quior est seremis mneus. Quid ad rem ꝑtinet: Post me mori debet
s ante me potest. Quia non feci imparatum subito fortuna ꝑcussit. Nunc
cogito omnia et mortalia eẽ. et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest
recipitq nõs locus aliquis quem putamus ꝑisse premissus est. Ua lez

Expanded text:
deridetur, nec inmerito. Aut enim simulatus aut stultus est. Haec tibi scribo is, deridetur, nec inmerito. Aut enim simulatus aut stultus est. Haec tibi scribo is, inime velim, inter exempla sim eorum, quos dolor vicit. Hodie autem factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adsidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest, recipitque nos locus aliquis, quem putamus perisse, praemissus est. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
Siquis despoliatus amissa unica tunica complorare se malit quiam circũspi¬
cere quo modo fĩgus effugiat. et aliquid inueniat. quo cegat scapulas. Nõ
ames. Satius est amicum reꝑare quam flere. Scio ꝑtritum iam hoc eẽ qd̃
ndi etiam qui consilio non fecerat tempore inuenit. Tui
autem ẽ. in homine prudente remediũ memoris lassitudo merendi. Malo re-¬
linquas dolorem quam ab illorelinquaris. Et quam primum id facere de
od etiam si uoles dui facere non poteris. Annum feminis
diun constituete maiores non ut cam dui lugerent. s ne auitius. Urris nul¬
lum legitimum cempus ẽ. quia millum honestum. Quam tamen micħ
ex illis mulierculis dabis. uir recractis arogo uix a cadauere reuulsis cui
lacrime incocum mensem durauerint: Ilulla res citius modium uenit.
quam dolor qui recens consolatorem inuenit. et aliquos ad se adducit. in ueteratus uͦ¬

Expanded text:
non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspinon potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspicere, quomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonnames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod ndi etiam qui consilio non fecerat, tempoautem est in homine prudenti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus u
Abbreviated transcription (Latin):
Si illi credimus amicos incolumes togitare melle ac placenta frui ẽ. Coꝵ qui
hec acria quoq et habentia austeritatis aliquod stomachum aexcitare: Ego
non idem sentio. Michi amicoꝵ defũctoꝵ cogitacio dulcis et blanda est. Habui
los tamquam amissurus. amisi caiquã habeam. Fac gͦ n
equitatem tuam decet. desiue benefitium fortune male inderpretari. Abstulit.
s dedit. Ideo amicis auide fruamur quia quam diu contigere hoc possit
intel ligemus plus nos cemꝑis inuiuis ꝑdidisse. Feras aut̃ hos qui negligentis¬
e amicos habeant. miserrime lugent. nec amant quẽqua
mauerunt. Sera inditia affectus sui querunt. Si habemus alios amicos ma-
solatium. Si non habemus maiorem inuriam nobis ipsi fecimus. quam
afortuna accepiuiꝰ. Illa unum abstulit. nos quẽcumq non fecimus. deinde
in quidem nimis amauit. qui plus quam unum amare

Expanded text:
Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, egaverit haec aeria quoque et habentia austeritatis aliquid stomachum excitare ? " Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, intellegemus plus nos temporis in vivis perdidisse. Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime lugent, nec amant quemquammaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. Si habemus alios amicos, male de ius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare
Abbreviated transcription (Latin):
tem ad risum quelibet fortiuta res transferet. Non differo in longinquũ tempꝰ.
quo desiderium om̃e mnulcetur. quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primũ
ce obseruare desieris. imago ista tristicie discedet. Nunc ipse custodis dolorem
tuum s custodienti quoq elabitur. eoq citius quo est acrior desinit. Id aga¬
mus ut iocunda nobis amissoꝵ fiat recordacio. Nemo libenter adid redit qd̾
non sine cormento cogitaturiis est. Sic illud fieri neccesse ẽ. et cum aliquo no¬
bis morsu amissorum quos amauimus nomen occurrat. S hic quoq morsus
habet suam uoluptatem. Nam ut docere solebat attalus nr̃. sic amicoꝵ de fũc¬
toꝵ memoria iocunda ẽ. quomodo poma quedam suauiter aspera. quomͦ
in uno uimis ueteri ipsa nos amaritudo delectat. Cum uero int
tium. omne quod augebat extinguitur. et pura ad nos uoluptas uenit.

Expanded text:
tem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, tem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mulcetur, quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis amissorum fiat recordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento cogitaturus est. Sic et illud fieri necesse est, ut cum aliquo nobis morsu amissorum, quos amavimus, nomen occurrat. Sed hic quoque morsus habet suam voluptatem. Nam, ut dicere solebat Attalus noster, "sic amicorum defunctorum memoria iucunda est, quomodo poma quaedam sunt suaviter aspera, quomodo in vino nimis veteri ipsa nos amaritudo delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit."
Abbreviated transcription (Latin):
nacta est.Ua le. Seneca lucilio suo salutem.
este fers. decessisse flaccum amicum tuum: plus tamen equo dole-
te nolo. Illud ut non doleas uix audebo erigere et eẽ melius scio.
S cui ista firmitas animi contingit. nisi iam suꝑ fortunm elato:
Illum quoq ista res uellicabit. s canitũ uellicabit. Ilobis autẽ ignos¬
ci podest ꝓ lapsis ad lacrimas sinõ nimie decurrerint sinos illas depressimꝰ.
Lecͥ sicci sinͣt oculi amisso amico nec fluant. Duram tibi legem uideor po¬
nere. cum poetarũ grecoꝵ maximus iis flendi dederit. in unum dum caxat
diem. cumi dixerit etiam mobem de cibo cogitasse. Queris unde sint lanẽ¬
taciones unino immodici fletus : ꝑlacrimas argumenta desiderii querimꝰ.
et dolorem non sequimur s ostendimus. Nemo tristis sibi ẽ. O in felicem
stulticiam. Est aliqua et doloris ambitio. Quid gͦ inquis. obliuiscar amici:
Breuem illi apud te memoriam ꝓmittis sicum dolore mansura est. Iam istam frõ¬

Expanded text:
t. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Moleste fero decessisse Flaccum, amicum tuum, plus tamen aequo dolere te nolo. Illud, ut non doleas, vix audebo exigere; et esse melius scio. Sed cui ista firmitas animi continget nisi iam multum supra fortunam elato ? Illum quoque ista res vellicabit, sed tantum vellicabit Nobis autem ignosci potest prolapsis ad lacrimas, si non nimiae decucurrerunt, si ipsi illas repressimus. Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant. Lacrimandum est, non plorandum. Duram tibi legem videor ponere, cum poetarum Graecorum maximus ius flendi dederit in unum dumtaxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? Quaeris, unde sint lamentationes, unde inmodici fletus ? Per lacrimas argumenta desiderii quaerimus et dolorem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloris ambitio. "Quid ergo?" inquis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam fron
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ lucissi obscurissimum ẽ. nocte. Hies illi lucẽ infundit̾. nor eripit. Sic
istis que anobis indifferentia. ac media diciuitur. diuiciis iurib forme. honorib¬

Expanded text:
idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honorib
Abbreviated transcription (Latin):
abstulit aniium. ꝗͣ conturbauit. Omĩa ista. ꝑse ñ sunt honesta. nec głosa. ẜ quic¬
quic ex illis urtꝰ adiit tractauitq honestum et głosum facit. Illa in medio posita sc̃.
Inter ẽ. utrũ malicia illis. an uirt manum admouerit. Mors enim illa que incato
głosa ẽ. mbruto statĩ turpis ẽ. et erubescenda. Hic ẽ. enim b
turus mortis moras quereret. ad exouerandum uentrẽ seccessit. et euocatus ad
mortem. uissus q p̃bere ceruicẽ. p̃bebo unquit. ita iuuam. Que demẽtia ẽ. fuge̾
etro ire ñ possis: Prebebo uquit. ita uiuam. Pene adiecit.
Ohonnuem dignum. qui uite dederet᷑. Sed ut ceꝑam dicere uides ipsam mortẽ.
nec malũ. eẽ. nec bonũ. Cato illa honestissie inus ẽ. turpissune brutꝰ. Omĩs
quod ñ habuit decus. uirtute addita sumit. Cubiculũ lũdũ diciuiꝰ. hoc

Expanded text:
abstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non sunt honesta nec gloriosa, sed quicabstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus adiit tractavitque, honestum et gloriosum facit; illa in medio posita sunt; interest, utrum malitia illis an virtus manum admoverit. Mors enim illa, quae in Catone gloriosa est, in Bruto statim turpis est et erubescenda. Hic est enim Brutus, qui cum periturus mortis moras quaereret, ad exonerandum ventrem secessit et evocatus ad mortem iussusque praebere cervicem: "praebebo," inquit, "ita vivam." Quae dementia est fugere, cum retro ire non possis ? "Praebebo," inquit, "ita vivam." Paene adiecit' "vel sub Antonio." O hominem dignum, qui vitae dederetur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc
Abbreviated transcription (Latin):
cule facile tibi dixerun. utrum meptior fuerit. qui se hac int̾rogatione iudicauit.
mortis mecum extinguere. anqui hoc tanquam ad rem ꝑtiuet conatꝰ est soluere.
Ilam et ipse interrogationem cont̾riam opposuit. ereo natã. qd̾ mortem inter indif¬
ferentia ponimꝰ. que. aata Sopa. greci uocant. Nichil inquit. idifferens głosũ.
est. Ergo mors non ÷. indifferens. hec interrogatio uides ubi oprepat. Mors ñ ẽ.
głosa. s fortiter mori głosum est. Et cum dicis in differens. nichil głosũ ẽ. cõce¬
do cͥ. ita ut dicam. nichil głosum eẽ. nͥ circa indifferencia. tanꝗ̃ indifferenciam
eẽ. dico.i. nec bona nec mala. morbũ dolorẽ. pauꝑtatẽ exilrũ. mortem. Hichil
hoꝵ ꝑse głosum est. nichil cam sine his . I audatur enĩ non pauꝑdas. Nũ suntt
lor. s ille quem nichil coegit dolor. Nemo mortem laudat. s eum cuł iorsañ

Expanded text:
cules facile tibi dixerim, utrum ineptior fuerit, qui se hac interrogatione iudicavit cules facile tibi dixerim, utrum ineptior fuerit, qui se hac interrogatione iudicavit mortis metum extinguere, an qui hoc, tamquam ad rem pertineret, conatus est solvere. Nam et ipse interrogationem contrariam opposuit ex eo natam, quod mortem inter indifferentia ponimus, quae ἀδιάφορα Graeci vocant. " Nihil," inquit, " indifferens gloriosum est; mors autem gloriosum est; ergo mors non est indifferens." Haec interrogatio vides ubi obrepat: mors non est gloriosa, sed fortiter mori gloriosum est. Et cum dicis: " indifferens nihil gloriosum est," concedo tibi ita, ut dicam nihil gloriosum esse nisi circa indifferentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bona nec mala, morbum, dolorem, paupertatem, exilium, mortem. Nihil horum per se gloriosum est, nihil tamen sine his. Laudatur lor, sed ille, quem nihil coegit dolor. Nemo mortem laudat, sed eum, cuius mors ante
Abbreviated transcription (Latin):
cum mors ꝓpius accessit. possis illi dicere. facile ꝓuocabas mala absencia. Eo¬
cedolor que tolerabilem eẽ. dicebas. Ecce mors quam cantra aiimose mul¬
ta locutus es. Sonant flagella gladius nuicat. Nunc animis opus ẽ. enea.
nunc pectore firmo. faciet autẽ. illud firmum assidua meditacio. fiñ u̾ba.
exercueris s animũ. si contra mortem te p̃paraueris. adu̾sus quam ñ ex hortabitur. nec
attollet. qui cauillatianb tibi ꝑsuadere temptauerit. mortem malũ non eẽ. Li bet enĩ
lucili uiroꝵ optime ridere ineptias grecas. quas ñdũ quamius nurer excussi. Le¬
non nr̃ hac collectione utitur. Nullum malum głosum ẽ. Mors aut̃ głisa est.
Nors gͦ non est malum. ꝑfecisti. Iiberatus sum mẽtu. Post hoc uon dubitabo por¬
rigere ceruicem. Nonius seuerius loqui. nec morituro risũ mouere. Nonme her-¬

Expanded text:
cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; eccum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa animose locutus es; sonant flagella, gladius micat: Nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Faciet autem illud firmum adsidua meditatio, si non verba exercueris, sed animum, si contra mortem te praeparaveris, adversus quam non exhortabitur nec adtollet, qui cavillationibus tibi persuadere temptaverit mortem malum non esse. Libet enim, Lucili virorum optime, ridere ineptias Graecas, quas nondum, quamvis mirer, excussi. Zenon noster hac collectione utitur: "nullum malum gloriosum est; mors autem gloriosa est; mors ergo non est malum." Profecisti; liberatus sum metu; post hoc non dubitabo porrigere cervicem. Non vis severius loqui nec moritura risum movere ? Non meher
Abbreviated transcription (Latin):
iortis: Que cam emunta et in altum subducta uite qͥ es. qu
territet: Quacũq ce abdideris. mala humana cir constrepent. Multa extra sũt.
que circumeunt nos. que aut fallant. aut urgeant. Multa intꝰ que in media
fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuꝑabili loco stat animus.
qui externa deseruit. et arce se sua uiudicat. Infra illum celũ om̃e cadit. Non
ut putamus fortuna longas manus. neminem occupat n
ditio. Sciat quo ituriis sit. unde ortus. qd̾ illi bonum. qd̾ malum sit. qͥd petat
quid euicet. que sit illa ratio. que appetenda ac fugienda discernat. qua cupi¬
ditatum mansuescit in sania. timorũ seuicia conpescitur. Hec quidam putant.
ipsos etiam sine philosophia rep̃ssisse. s cum securos aliquis casus exptus est.
expͥmitur sera confessio. magna uerba excidunt. Cum cortor poposscit manũ.

Expanded text:
mortis ? Quae tam emunita et in altum subducta vitae quies, qumortis ? Quae tam emunita et in altum subducta vitae quies, quam non dolor territet ? Quacumque te abdideris, mala humana circumstrepent. Multa extra sunt, quae circumeunt nos, quo aut fallant aut urgeant, multa intus, quae in media bilis murus, quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fortuna longas manus; neminem occupat ninitio. Sciat, quo iturus sit, unde ortus, quod illi bonum, quod malum sit, quid petat, quid evitet, quae sit illa ratio, quae adpetenda ac fugienda discernat, qua cupiditatum mansuescit insania, timorum saevitia conpescitur. Haec quidam putant ipsos etiam sine philosophia repressisse. Sed, cum securos aliquis casus expertus est, exprimitur sera confessio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum,
Abbreviated transcription (Latin):
esu iam dete eẽ. sollicitus. Quem inquis deoꝵ splendorem accepisti: Eñ
scilicet quineminẽ fallit. animum recti ac boni amatorem. Intuto pars
tui melior ẽ. Potest fortuna tͥ inuiriam facere. qd̾ ad rem magis ꝑtinet.
ñ cineo netu facias tͥ. Qua ire cepisli uade. et in isto de uite habitu cõ-¬
pone placide non mollit̾. Male michi. ẽẽ. malo. quam molliter. Nunc sic exci-¬
pe quem ad modum appło solet dici. dure aspere. laboriose. Audire solemꝰ
lis est. Paulatim enim effeminatur anumus. atq insimilitudinem otii sui et pi¬
gritie inqua iacet soluitur. Quid gͦ uiro. nõ uł obrigescere sacius ẽ : Heinde
delicati tunent morti. cui uitam suam fecere similem. Mi
fficioꝵ uerticib uolutari : Utraq res detestabilis ẽ. Et contractio. et torpor. Pu
e. qlu inodorib iacet mortuus ẽ. quam qui rapitur unco. Otiũi
ria nos sollicitudinum cause ꝓsequantur: Que latebra ẽ. inquam non intret

Expanded text:
esii iam de te esse sollicitus. "Quem," inquis, "deorum sponsorem accepisti?" Eum scilicet, qui neminem fallit, animum recti ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod ad rem magis pertinet, non timeo, ne tu facias tibi. I, qua ire coepisti et in isto te vitae habitu conpone placide, non molliter. Male mihi esse malo quam molliter; male nunc sic excipe, quemadmodum a populo solet dici: dure, aspere, laboriose. Audire solemusoc dicunt: " mollis est." Paulatim enim effeminatur animus atque in similitudinem otii sui et pigritiae, in qua iacet, solvitur. Quid ergo? Viro non vel obrigescere satius est? Deinde idem delicati timent, cui vitam suam fecere similem. Mulfficiorum verticibus volutari ?" Utraque res detestabilis est, et contractio et torpor. Puto, aeque qui in odoribus iacet, mortuus est quam qui rapitur unco. Otium sria nos sollicitudinum causae persequantur ! Quae latebra est, in quam non intret metus
Abbreviated transcription (Latin):
quicnmane corserant manus reiceret molarib demũ fracta saris e. et di̾sus
mortem totam minita iacularis subula leonẽ. ercipis : Accura sut ista quedi¬
cis. Ilichil ẽ. acuciuis arista. Quedam in utilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit.
Seneca lucilio suo salutem

Expanded text:
quid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus quid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit. Seneca Lucilio suo salutem
Abbreviated transcription (Latin):
qui nũqͥuã minus contrahendus est. et inuuiuta ac spinosa cogendus. quam cũ
aliquid grande componit᷑. Non crecensis s omĩb mortalib mortis cimor detͣhi
debet. Quo modo illos doces malũ non eẽ. quomodo opiniones dotus eui qui¬
b ꝓtimis infantia iubuitur. eiuncis. qd̾ auxilium inuenis: Quid dicis imbe¬
cillitate humane. quid dicis. quo inflaminati i media ꝑicula irruant. Qua ratiõe.
hunc tumdum cũ sensũ quib ingenii uirib obnxam̃ ꝯtͣ ce ꝑsuasionem humani
genis a uertis: Uerba michi captiosa conponis. int̾rogadumculas nectis. Magius
delis. magna portenta feruuitur. Serpentem illam inaffrica seuã. ⁊ romanis le-¬
gionib bello ipso ceribiliorem. frustra sagitis. fundisq pecierunt. Nepbitio qͥd ẽ.
iuilnerabilis erat. Cimingens magnitudo. ꝓuastitate corꝑis solida ferrũ et quio¬

Expanded text:
unt animum, qui numquam minus contrahendus est et in minuta ac spinosa cogendus, quam cum unt animum, qui numquam minus contrahendus est et in minuta ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi debet. Quomodo illos doces malum non esse ? Quomodo opiniones totius aevi, quibus protinus infantia inbuitur, evincis ? Quod auxilium invenis inbecillitati humanae ? Quid dicis, quo inflammati in media pericula inruant ? Qua oratione hunc timendi consensum, quibus ingeni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida ferrum et quic
Abbreviated transcription (Latin):
contra nietũ forcius. hec ipsa que uoluunt̾ ab illis. soluere malĩ. et expendere. ut
mortem obiturũ. quo modo exhortabitur : Dotͥ fabios. totũ. t .p. bellum uninã
transferentes doniũ.I.aconas tͥ ostendo. in ispsis thermoplatrũ. angustiis positos.
Nec uictoriam sperant. nec reditum. Ille locus illis sepulcrũ futurus ẽ. Qũeadino
Defficacem contionem. Quis post hanc dubitet. se infestis ingerere. inucronib et
non elapsus ẽ. manib. A lacres. et ad prandium illi ꝓmiserunt. ⁊ ad cenam. Quid
e romanus. qui ad occupandum locum. milites missos. cũ ꝑ in
iun exercitum ituri ẽẽnt. sic allocutꝰ ẽ. Ire cũ militoues illo neccesse ẽ. unde
redire uon ẽ. neccesse. Uides quam simplex et imꝑiosa uirtus sit. quẽ mortaliũ.
riptiones uestre forciorẽ facere. quẽ erectione possunt: Franc

Expanded text:
contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur ab illis, solvere malim et expendere, ut contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur ab illis, solvere malim et expendere, ut mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus est. Quemadmodum um " ? O efficacem contionem ! Quis post hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi promiserunt et ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum per ingentem hostium exercitum ituri essent, sic adlocutus est: " ire, commilitones, illo necesse est, unde redire non est necesse." Vides, quam simplex et imperiosa virtus sit; quem mortalium circumscriptiones vestrae fortiorem facere, quem erectiorem possunt ? Frang
Abbreviated transcription (Latin):
autem aduulum acceditur. aut peioꝵ metu. aut spe bonoꝵ ad que ꝑuenire tã-¬
ti sit. de uorata unius mali patiencia. pdissident. int̾ se uidicia facientis. hinc ẽ.
qd̃ ubeat ꝓposita ꝑficere. illinc quod retrahat. et ab re suspecta ac ꝑiculosa fu-¬
giat. Igitur indiuersa distrahit᷑. Si hoc est ꝑit gła. Uirtus enĩ concordi animo.
decreta ꝑagit. non timet quod facit. Tu ne cede malis. s cont̾ audentior ito. q̃
tua de fortuna sinet. Non ibis audencior. simala illa eẽ. credideris. Eximendum
hoc epectore ẽ. aliquis hesitabit. impetum moratura suspicio. Trudetur in id
qd inuadendum ẽ. Nr̃i quidem uideri uolunt. zenonis intetrogationem uerã.
gem dialecticam. et ad illos artificii uet̾uosissimi nodos. Totum genus istud
exturbandum iudico quo circũscribi se qui iuterrogatur existimat. et ad confes-
ꝑ ductus. aliud respondet. aliud putat. Pueritate smplicius ac¬

Expanded text:
autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanautem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanti sit devorata unius mali patientia, dissident inter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, illinc, quod retrahat et ab re suspecta ac periculosa fugiat. Igitur in diversa distrahitur; si hoc est, perit gloria. Virtus enim concordi animo decreta peragit. Non timet, quod facit. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Qua tua te fortuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in id, quod invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram eista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudico, quo circumscribi se, qui interrogatur, existimat et ad confessionem perductus aliud respondet, aliud putat. Pro veritate simplicius a
Abbreviated transcription (Latin):
magis quã solet. Multa enim. de illacredidimꝰ. multoꝵ ingenis certatum ẽ. ad au¬
gendam eius infamiam. Descriptus ẽ. carcer infernus. et ꝑpetua nocta opp̃sta re¬
gio inauam ingens iantor orci. ossa suꝑ recunbens antro semesa cruento. eternũ
latrans exaugues terreat unibras. Et iam cum ꝑsuaseris istas fabulas eẽ. nec qͥc
functis suꝑ eẽ. quod timeant. subit alius metus. Eque enim cun
imferos suit. quam ne nusꝗ his auersantib que nobis offendit. longa ꝑsuasio. fortit̃
pati mortem. Qud in głosum sit. lut̾ inaruna oꝑa mentis humane. que ñquam ad
uirtutem erurget simortem malum eẽ. crediderit exurget. si putabit ind
uidicat. Pigre ueniet. et cunc tant̾. Nonẽ. aut̃ głosum qd ab iniuto et tͥgiuer¬
sante fit. Nichil facit uirtus. quia neccesse ẽ. Adice nũc qd̾ nichil

Expanded text:
magis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad aumagis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad augendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse nec quicquam defunctis superesse, quod timeant, subit alius metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His adversantibus, quae nobis offundit longa persuasio, fortiter pati mortem quidni gloriosum sit et inter maxima opera mentis humanae ? Quae numquam ad virtutem exsurget, si mortem malum esse crediderit; exsurget, si putabit indiiudicat; pigre veniet et cunctanter. Non est autem gloriosum, quod ab invito et tergiversante fit; nihil facit virtus, quia necesse est. Adice nunc, quod nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Massa ꝑse. nec calida nec frigida ẽ. Infornacem coniecta cõ caluit. inaquam remis
strema contẽpnẽs. Sunt. et holum lucili que appellant᷑ media. grande discͥm̃.
Non enĩ sic mors indifferens ẽ. quomͦ utrum capillos pares habeas. Mors qͥdẽ.
ie mala quidẽ nõ sunt. tamẽ habent mali speciem sui. Sui amor̾
⁊ ꝑmanendi cõseruandiq se insita uoluntas. atq asꝑnatio dissolucionis. quiaui¬
detur multa nobis bona eriꝑe.⁊ nos ex hac cui assueiumꝰ rerũ copia educẽ.
÷ tes morti nos alienat. quod hec iam nouimus. illa ad que transitur¬
risumus nescimur. qualia sint. ⁊ horremꝰ ignota. Ilaturalis p̃terea tenebra¬
rum metus. ẽ. iniquas ad ductura mors creditur. Itaq etiam si indifferens
s ẽ. ñ cam̃ ea est. que facile negligi possit. Magna exer
dus ẽ animus ut conspectũ eus accessũq paciatur. Mors concep̃ni debet.

Expanded text:
Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa tus et animus extrema contemnens. Est et horum, Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens est, quomodo utrum capillos pares an inpares habeas. Mors inter illa est, quae mala quidem non sunt, tamen habent mali speciem; sui amor est et permanendi conservandique se insita voluntas atque aspernatio dissolutionis, quia videtur multa nobis bona eripere et nos ex hac, cui adsuevimus, rerum copia educere. Illa quoque res morti nos alienat, quod haec iam novimus, illa, ad quae transituri sumus, nescimus, qualia sint, et horremus ignota. Naturalis praeterea tenebrarum metus est, in quas adductura mors creditur. Itaque etiam si indifferens mors est, non tamen ea est, quae facile neglegi possit. Magna exercitatione durandus est animus, ut conspectum eius accessumque patiatur. Mors contemni debet
Abbreviated transcription (Latin):
magna pars suꝑuacua est. etiam que nõ ẽ. suꝑuacua. Ni chil in se
habet momenti in hoc. ut possit fortunam beatumq prestare. Non enim statĩ
bonum ẽ. si quid neccessarium est. aut ꝓicimus bonum si hoc nomen pani et
polente damus. et ceteris sine quibus uita nonducitur. Quod bonum est utiq.
siuut.quedam eadem iulissima. Nemo usq eo dignitatem boni ignorat ut iuis
ad hec iudiem utilia demitat. Quid gͦ: Non eo potius curam cransferes ut
dum uite instrum̃ta canquirunt: Recognosce singulos considera uniuersos.
nullius nonuita spectat incrastinum. Quid in hoc sit mali queris: infinitum. Non
enun uiuunt ẜuicturi sunt. onnua differunt. Etiam si attenderemꝰ tamen nos u¬
ca precurreret. Nunc uͦ cunctantes quasi aliena transcurrit. et ultimo die fini¬
mplere. inalium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibꝰ

Expanded text:
magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae damus et ceteris, sine quibus vita non ducitur. Quod bonum est, utiqusunt quaedam eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, utdum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finim legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus
Abbreviated transcription (Latin):
eum eẽ. quem uulgus appellat. ad quen pecunia magna confluxit. s illũ
cui bonum omẽ inanimo est erectum ⁊ excisum ⁊ mirabilia calcantẽ qui
neminem uidet cum quo se conmutatum uelit. qui hominem easola par-
imat. qua homo ẽ. qui natura magistra utitur. ad illi
qui mala inbonum uertit. Certus iuditii. in concussus intrepidus quẽ
aliqua uis mouet. nulla ꝑturbat. quem forcuna cum quod habuit
telum nocentissimũ ui maxima intorsit. pungit non uulnerat. I hoc
rato. Nam cetera eius tela quib genus humanũ debellatur. grandinis
more disultant. que incussa cectis sine nullo habitatoris inconmodo
crepitat ac soluitur. Quid me detines in eo quem du ipse eudomenon qͥ
tantum librorum conpositum ẽ. Ecce tota michi uita mentitur. hanc
coargue. hanc aduersum si acutus es redige. Neccessaria iudicat. ꝙͣ

Expanded text:
eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illiuqui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de quo tantum librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum