comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ublium scipionẽ. Marce fili eu ꝗ pͥmũ
asfricinus appellatũ ẽ. dicere solitũ scrip¬
sit cato.qui fere fuit eius equalis.
nũꝙͣ semius oxciosum eẽ ꝙͣ cũ exciosus nec mi
solum. quã cũ solus eẽt. Magnifica uͦ uox ⁊
magno uiro ac sapiente digna. que declarat
illũ. et in occio de negoriis cogitare. et ĩ soli¬
tudine secũ loqui solitum. ut neq cessaret unꝙͣ.¬
et interdũ coloquio altius nõ egeret. Itaq due
res que langorẽ afferrũt ceteris. illũ accuebãt
octiũ ⁊ solitudo. uellem nobis hoc idẽ uere dicẽ
liceret. Sed simuis ĩmitatione tantã ĩgenii p̃¬
stantiã ꝯsequi possumus uolũtate certe ꝓxiẽ
armis ĩpiis inq prohibiti occisi ꝓsequimur. et
ob eam cãm urbe relicta iura pagnͣtes sepe so¬
li sumus. Sed nec occiũ hoc cum affricani octio.
nec hec solitudo cũ illa ꝯpanda. ẽ. Ille eĩ reges¬
scens a rei .p. pulcerimis munerib octiũ sibi

Expanded text:
us P. Scipionem, M. fili, eum, qui primus Africanus appellatus est, dicere solitum scripsit Cato, qui fuit eius fere aequalis, numquam se minus otiosum esse, quam cum otiosus, nec minus solum, quam cum solus esset. Magnifica vero vox et magno viro ac sapiente digna; quae declarat illum et in otio de negotiis cogitare et in solitudine secum loqui solitum, ut neqet interdum colloquio alterius non egeret, itaque duae res, quaelanguotem afferunt ceteris, illum acuebant, otium et solitudo. Vellem et nobis hoc idem vere dicere liceret: sed, si minus imitatione tantam ingenii praestantiam consequi possumus, voluntate armis impiis vique prohibiti otium persequimur et ob eam causam urbe relicta rura peragrantes saepe soli sumus. Sed nec hoc otium cum Africani otio nec haec solitudo cum illa comparanda est. Ille enim requiescens a rei publicae pulcherrimis muneribus otium sibi
Abbreviated transcription (Latin):
cere ar lutror talib aures mas uocib undiq
cr cũsonare. nec eas si fieri posset quicꝙͣ aliud au¬
dire. Quod cum oĩb sit faciendũ. qui uitã ho¬
nestam ingredi cogitãt. tũ haud scio an nemi¬
ni poꝰ quã tibi. Sustines eĩ nõ paruã expectati¬
onẽ imitande industrie nr̃e. magnã honoꝵ nõ
nullã fortasse noĩs. Suscepisti onus p̃ter ea ge¬
nerãde ⁊ athenaꝵ ⁊ cratippi. Ad quos cũ taz¬
ꝙͣ admercaturã bonaꝵ artium sis profectus
ĩ anem te redire turpissimũ ẽ. dedecorãtẽ et
poꝰ quã uolũtas. tũc fac ut efficias. Neue ꝯmit¬
tas. ut cũ oĩa suppeditata sint tbi a nobis. tu¬
te tibi defuisse uideare. Sed hoc hactenus.
Multa eĩ sepe ad te tohorrandi grã scripxini
nũc ad reliquã ꝑtem ꝓpoĩte diuissioĩs reu̾tam᷑.

Expanded text:
cere arbitror talibus aures tuas vocibus undique circumsonare, nec eas, si fieri possit, quicquam aliud audire. Quod cum omnibus est faciendum, qui vitam honestam ingredi cogitant, tum haud scio an nemini potius quam tibi; sustines enim non parvam exspectationem imitandae industriae nostrae, magnam honorum, non nullam fortasse nominis. Suscepisti onus praeterea grave et Athenarum et Cratippi; ad quos cum tamquam ad mercaturam bonarum artium sis profectus, inanem redire turpissimum est dedecorantem et potius quam voluptas, tantum fac ut efficias neve committas, ut, cum omnia suppeditata sint a nobis, tute tibi defuisse videare. Sed haec hactenus; multa enim saepe ad te cohortandi gratia scripsimus; nune ad reliquam partem propositae divisi
Abbreviated transcription (Latin):
hoc mõ ꝯpantur. ualere ut malis. ꝙͣ diues esse.
glia diuitiis. Uecrigalia urbana rusticis. Ex quo
gne̾ ꝯpationis istud ẽ senis catonis. Aquo cum
quereretur. quid maxime in ce familiari expe¬
diret. Respondit. bñpascere. Quid ẜm. satis bene
pascere. E iud tertiũ. bene uestire. Quid quartũ
arare. Et cũ ille qui q̃sierat dixisset. Quid fene
ris aliis intelligi debet utilitatũ ꝯpaniones fieri so¬
lere. Recteq adiũctũ ẽẽ quartũ exquirẽdoꝵ ex¬
quirẽdoꝵ officioꝵ genus. Sed toto hoc de genere
de querẽda. de colocanda pecuma. etiã de utẽda.
ꝯmodius aquibusdã optimis uiris ad ianue me¬
dium sedentib. quã ab illis phys ĩ scola dispu

Expanded text:
hoc modo comparantur, valere ut malis quam dives esse, gloria divitiis, vectigalia urbana rusticis. Ex quo genere comparationis illud est Catonis senis: a quo cum quaereretur, quid maxime in re familiari expediret, respondit: Bene pascere; quid secundum: Satis bene pascere; quid tertium: Male pascere; quid quartum: Arare; et cum ille, qui quaesierat, dixisset: Quid faeneltis aliis intellegi debet utilitatum comparationes fieri solere, recteque hoc adiunctum esse quartum exquirendoum convertimus. Sed toto hoc de genere, de quaerenda, de collocanda pecunia vellem etiam de utenda, commodius a quibusdam optimis viris ad Ianum medium sedentibus quam ab ullis philosophis u
Abbreviated transcription (Latin):
boraret. sequereturq ⁊ illud forẽse dicendi
et hoec quierũ disputandi genus. nisi forte de¬
metrius phalerius in hoc nu̾o hr̃i põt disputa¬
tor subtilis orator paꝵ uehemẽs dulcis tñait
theo frasti discipulũ possis agͦscere. Nos aũtem
ꝙͣtũ in utroq profecerimus alioꝵ sit iuditiu.

Expanded text:
boraret sequereturque et illud forense dicendi et hoc quietum disputandi genus, nisi forte Demetrius Phalereus in hoc numero haberi potest, disputator subtilis, orator parum vehemens, dulcis tamen, ut Theophrasti discipulum possis agnoscere. Nos autem quantum in utroque profecerimus, aliorum sit iudiciu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃tũ uoles. Cum intellexero te ħ sciẽ gn᷑e ga¬
udere. tum ⁊ pñs tecũ propediẽ ut spero et
dũ habebis abscẽs loquar. Uale igit᷑ mi cice
to fore cariorẽ si talib ornam̃tis p̃ceptis le

Expanded text:
quantum voles. Cum vero intellexero te hoc scientiae genere gaquantum voles. Cum vero intellexero te hoc scientiae genere gaudere, tum et praesens tecum propediem, ut spero, et, dum aberis, absens loquar. Vale igitur, mi Cicerto fore cariorem, si talibus monitis praeceptisque
Abbreviated transcription (Latin):
state uoluptatẽ. tamꝙͣ cũ hoĩe pecudem
copulauissẽt. Non ⁊ecepit istã ꝯiuĩctionẽ
honestas. asꝑuatur. repellit. Non uͦ finis
bonor ⁊ maloꝵ qui siplex ẽẽ debet ex dissimili¬
bus reb misceri ⁊ tpr̃ari pot. Sed de hoc magͣ
eĩ res ẽ. alio loco plurib. Nũc ad ꝓpositũ. Quẽ
ad modũ igit᷑ si qñ ea q̃ uidẽtur utilitas ho¬
nestati repugnat. diiudicãda res sit. satis
ẽ supra dispuratũ. Sĩ aut̃ spẽm utilitatis etiã
uoluptas hr̃e diceret᷑. Nulla pot̾ eẽ cũ honesta¬
te ꝯiũctio. Nam ut tribuamꝰ aliud uoluptati
Habes a prẽ munus. M. fili. mea ꝗdẽ snĩa ma¬
bri inter cratippi ꝯm̃tarios tamꝙ̃ hospites
erũt recipiendi. Sed ut ip̃e uenissẽ athenas
qd̾ ꝗdẽ eẽt fcm̃. nisi me emedio cursu clara
qm̃ his uoluminib ad te profecta uox ẽ mea.
tribuas his tprib ꝙͣtũ poteris. Poteris autẽ

Expanded text:
state voluptatem tamquam cum homine pecudem state voluptatem tamquam cum homine pecudem copulavissent. Non recipit istam coniunctionem honestas, aspernatur, repellit. Nec vero finis bonorum et malorum, qui simplex esse debet, ex dissimillimis rebus misceri et temperari potest. Sed de hoc magna enim res est alio loco pluribus; nunc ad propositum. Quem ad modum igitur, si quando ea, quae videtur utilitas, honestati repugnat, diiudicanda res sit, satis est supra disputatum. Sin autem speciem utilitatis etiam voluptas habere dicetur, nulla potest esse ei cum honestate coniunctio. Nam, ut tribuamus aliquid voluptati, Habes a patre munus, Marce fili, mea quidem sententia mabri inter Cratippi commentarios tamquam hospites erunt recipiendi; sed, ut, si ipse venissem Athenas quod quidem esset factum, nisi me e medio cursu clara quoniam his voluminibus ad te profecta vox est mea, tribues iis temporis quantum poteris, poteris autem,
Abbreviated transcription (Latin):
qui põt tẽpãtiã laudare. is ꝗ ponat sũmu
bonũ ĩ noluptate. Et eĩ tẽpãtia libidinũ ini¬
mica. libidinis aũt ꝯsectatrices uoluptates.
callide tregiu̾sant᷑. prudẽtiã intraducũt sci¬
entiã suppedicatẽ uoluptates. depellẽtẽ dolo¬
res. Fortitudinẽq aliquo mõ expediunt cũ
tradũt zoẽ negligẽde mortis. perpeciendi¬
q doloris. Enã tẽpantiã ĩducũt. nõ facili¬
me illi ꝗdem. s tñ quo quõ possũt. Dicũt
ei uoluptatis magnitudine. doloris detrac
re gnis humani. neq eĩ bonitas. nec libe¬
ralitas. nec coĩtas eẽ põt. nõ plusꝙͣ amici¬
tia. si ħ nõ ꝓse expetũtur. s ad uoluptate
utilitatẽ ue referant᷑. Conferamꝰ gͥ ĩ pau¬
ca. Nam ut utilitatẽ nullã ẽẽ docuimus q̃
dos califonẽ ⁊ dinomachũ iudico. qui se
direptos ꝯtrouersiã putauerũt. si cũ hone¬

Expanded text:
qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate? est enim temperantia libidinum inimica, libidines autem consectatrices voluptatis. callide tergiversantur; prudentiam introducunt scientiam suppeditantem voluptates. depellentem dolores; fortitudinem quoque aliquo modo expediunt, cum tradunt rationem neglegendae mortis, perpetiendi doloris; etiam temperantiam inducunt non facillime illi quidem, sed tamen quoquo modo possunt; dicunt enim voluptatis magnitudinem doloris detractte generis humani. Neque enim bonitas nec liberalitas nec comitas esse potest, non plus quam amicitia, si haec non per se expetantur, sed ad voluptatem utilitatemve referantur. Conferamus igitur in pauca. Nam ut utilitatem nullam esse docuimus, quados Calliphontem et Dinomachum iudico, qui se dirempturos controversiam putaverunt, si cum hone
Abbreviated transcription (Latin):
cẽsuerũt ob eã rẽ eẽ laudandã.ꝙ efficiẽs
ee̾t uoluptatis. Quib obsolẽs floret epy¬
curus. eiusdem fere auditor auctorq suĩe.
Cũ his ueris equis ut dicitur. si honesta¬
tẽ tueri ac retinere snĩa ẽ. Detrahẽdũ ẽ.
Nã si nõ mõ utilitas. s uita oĩs beata. cor¬
poris firma ꝯstitutione eiusdẽq qõis spe
explorata ut ametodoro scriptũ ẽ. ꝯtinet᷑.
certe hec utilitas. et quidẽ sũma sit eĩ cẽ¬
sẽt. cum honestate pugnabit. Nam ubi p¬
mũ prudentie locus dabitur. an ut ꝯꝗat᷑
undiq suauitates. Q̾ mis uirtutis famltꝰ
an legere ĩtelligeretur uoluptates. fac
nichil isto eẽ iocũdiꝰ. ꝗd excogitari potest
turpiꝰ. Nam qui dolorẽ sũmũ malũ dicat.
epycurus. sic̃ hic dic̃. satis fortiter de dolore
neũ sit ei dicere. qui bona terminauerit
multis locis. Sed a qua heret ubi auĩt. Nam

Expanded text:
censuerunt ob eam em esse laudandam, quod efficiens censuerunt ob eam em esse laudandam, quod efficiens esset voluptatis. Quibus obsoletis floret Epicurus, eiusdem fere adiutor auctorque sententiae. Cum his viris equisque, ut dicitur, si honestatem tueri ac retinere sententia est, decertandum est. Nam si non modo utilitas, sed vita omnis beata corporis firma constitutione eiusque constitutionis spe explorata, ut a Metrodoro scriptum est, continetur, certe haec utilitas, et quidem summa sic enim censent, cum honestate pugnabit. Nam ubi primum prudentiae locus dabitur? an ut conquirat undique suavitates? Quam miser virtutis famulatus an legere intellegenter voluptates? Fac nihil isto esse iucundius, quid cogitari potest turpius? Iam, qui dolorem summum malum dicat, Epicurus, sicuti dicit, satis fortiter de dolore, neum sit ei dicere, qui bona voluptate termultis locis, sed aqua haeret, ut aiunt; nam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ erat castris egressus. qi aliud eẽt oblit.
rome ⁊emãsisse. Re ditũ eĩ ĩ castra lib̾atũ
se ẽẽ iure iurãdo int̾petrabat᷑. nõ recte. Fraus
eĩ distĩguit. nõ disoluit ꝑiuriũ. Igit᷑ fuit stul¬
ta calliditas. puerse imitata prudẽtiã. Itaq
decreuit senatus ut ille uẽtator ⁊ calidus.
iũctus ad anibalẽ duceretur.Sed illud maxi¬
mũ octomilia hoĩum tenebat anibal. nõ qͦs
in acie cepisset. aut ꝗ ꝑiculo mortis diffugis
fuisset. Sic honestatis ꝯpatione. ea q̃ uidẽt᷑
utilia uĩcũtur. Acilius aũt ille ꝗ grece scrip¬
sit ystoriã. plures ait fuisse ꝗ ĩ castra ⁊eu̾tis¬
sẽt eadẽ frande ut iure iurãdo liberarẽt᷑. eos¬
q acẽsorib oĩb ignominiis notatos. Sit iã
huiꝰ loci finis. ꝑspicuũ ẽ eĩ ea q̃ timido aĩo.
humili dimisso fractoq fiãt. quale fuisset re¬
manere uoluisset nõ ẽẽ utilia qr sĩt flagi¬
tiossa et fetida ⁊ turpia.

Expanded text:
 e castris, redisset, quasi aliquid esset oblitus, Romae remansisse; reditu enim in castra liberatum se esse iure iurando interpretabatur, non recte; fraus enim astringit, non dissolvit periurium. Fuit igitur stulta calliditas perverse imitata prudentiam. Itaque decrevit senatus, ut ille veterator et callidus vinctus ad Hannibalem duceretur. Sed illud maximum: octo hominum milia tenebat Hannibal, non quos in acie cepisset, aut qui periculo mortis diffugissfuisset. Sic honestatis comparatione ea, quae videntur utilia, vincuntur. C. Acilius autem, qui Graece scripsit historiam, plures ait fuisse, qui in castra revertissent eadem fraude, ut iure iurando liberarentur, eosque a censoribus omnibus ignominiis notatos. Sit iam huius loci finis. Perspicuum est enim ea, quae timido animo, humili, demisso fractoque fiant, quale fuisset Remanere voluisset, non esse utilia, quia sint flagitiosa, foeda, turpia.
Abbreviated transcription (Latin):
amoe gallũ ꝗdam ab eo ꝓuocatus occide¬
rat. Torq̃ detracto. cogͦm̾ ĩuenit. Cuius
terno ꝯsulatu. latini adueseim. fusi fu
gatiq st̃. Magnus uir ĩ pͥmis ⁊ ꝗ nuꝑ
indulgẽs in pr̃em.idẽ acerbe seuerus ĩ filiũ.
Sed ut laudãdus regulus ĩ ꝯẜuãdo iure iu¬
rãdo. sic .x. illi quos post canẽsẽ pugnam
De quib nõ oẽs uno mͦ. Nam polibiꝰ bonꝰ
auctor scribit ĩ pͥmis ex .x. nobilissimis. ꝗ

Expanded text:
m Galli, quem ab eo provocatus occidem Galli, quem ab eo provocatus occiderat, torque detracto cognomen invenit, cuius tertio consulatu Latini ad Veserim fusi et fugati, magnus vir in primis et, qui perindulgens in patrem, idem acerbe severus in filium. Sed, ut laudandus Regulus in conservando iure iurando, sic decem illi, quos post Cannensem pugnam De quibus non omnes uno modo; nam Polybius, bonus auctor in primis, ex decem nobiliss
Abbreviated transcription (Latin):
bunus pleb̾ diẽ dix̃. ꝗd is paucos sibi dies
ad dictaturã gerẽdã addisset. Criminabat᷑
⁊̃ qd̾ titũ filiũ. ꝗ postea torquat appellatus¬
ẽ ab hõĩb relegasset. ⁊ zure habitare iusi¬
sset. E d̾ cũ audisset adolescẽs filiꝰ. negotiũ
exiberi pr̃i accurrisse romã. et cũ pͥma lu¬
ce põponii domũ uenisse dicitur. Cui cuz
eẽt nũtiatũ. qr illũ iratũ alituꝵ ad se aliud ꝯͦ
prem arbitraretur.surex elctulo remotisqr ar¬
bitris. adolescẽtẽ iussit uenire. At ille ut ĩgres¬
sus ẽ. ꝯfestĩ glidium distraxit. iurauitq
se illũ statĩ ĩterfectuꝵ. nisi iusiurãdũ sibi
dedisset. se prẽm missũ fcũꝵ. Iurauit hoc
terrere coactus põponiꝰ. Rem ad ppł detu¬
lit. docuit cur sibi cã desistere ncce eẽt.
Maniliũ missũ fecit. Tantũ tpr̃ib illis ius
uirãdũ ualebat. Atq hͥ.t̾.Mꝰ is ẽ. ꝗ ad¬

Expanded text:
. pl. diem dixit, quod is paucos sibi dies . pl. diem dixit, quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset; criminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Torquatus appellatus, ab hominibus relegasset et ruri habitare iussisset. Quod cum audivisset adulescens filius, negotium exhiberi patri, accurrisse Romam et cum primo luci Pomponi domum venisse dicitur. Cui cum esset nuntiatum, qui illum iratum allaturum ad se aliquid contra patrem arbitraretur, surrexit e lectulo remotisque arbitris ad se adulescentem iussit venire. At ille, ut ingressus est, confestim gladium destrinxit iuravitque se illum statim interfecturum, nisi ius iurandum sibi dedisset se patrem missum esse facturum. Iuravit hoc terrore coactus Pomponius; rem ad populum detulit, docuit, cur sibi causa desistere necesse esset, Manlium missum fecit. Tantum temporibus illis ius iurandum valebat. Atque h
Abbreviated transcription (Latin):
ximũ ĩ eo ẽ.id rep̃henditis. Nõ eĩ iuditõ¬
suo sterit. sed suscepit cãm ut eẽt iuditiũ
senatus. Cui nͥ auctor fuisset. captiui ꝓfc̃o
penis rediti eẽnt.ita ĩcolonus ĩ prĩa regłs
restitisset. Qd̾q prĩe nõ utle putauit. id¬
circo sibi honestũ ⁊ sentire illa ⁊ pan credi¬
dit. Nam qd̾ aiũt. ꝙ ualde utille sit. id fieri
honestũ. ĩmo uo̾ eẽ. nõ fieri. Est eĩ nichil
utile qd̾ id nõ honestũ. nec qr unle hone¬
stiũ. sed qr honestũ utile. Quare ex multis
mirabilib exẽplis. haud facile ꝗs dixerit.
hoc exẽplo. aut laudabiliꝰ aut p̾stãtius. s
ex tota hac laude regłi. illud unũ ẽ admi¬
ratione dignũ. ꝙ captiuos retinẽdos cẽ¬
eẽ uoluerũt actiꝰ. Id indicãt leges. in .xii.
onesq censoꝵ. ꝗ nulla de re religiossius
quã de iure iurãdo iudicabãt. lucio maĩlio
auli filio. cũ dictator fuisset.m. põponiꝰ tri¬

Expanded text:
ximum in eo est, id reprehenditis. Non enim suo iudiximum in eo est, id reprehenditis. Non enim suo iudicio stetit, sed suscepit causam, ut esset iudicium senatus; cui nisi ipse auctor fuisset, captivi profecto Poenis redditi essent; ita incolumis in patria Regulus restitisset. Quod quia patriae non utile putavit, idcirco sibi honestum et sentire illa et pati credidit. Nam quod aiunt, quod valde utile sit, id fieri honestum, immo vero esse, non fieri. Est enim nihil utile, quod idem non honestum, nec, quia utile, honestum, sed, quia honestum, utile. Quare ex multis mirabilibus exemplis haud facile quis dixerit hoc exemplo aut laudabilius aut praestantius. Sed ex tota hac laude Reguli unum illud est admiratione dignum, quod captivos retinendos cenesse voluerunt. Id indicant leges in duodecim onesque censorum, qui nulla de re diligentius quam de iure iurando iudicabant. L. Manlio A. f., cum dictator fuisset, M. Pomponius tr
Abbreviated transcription (Latin):
nõꝙͣ claros uiros senatus uictos hostib
postum.cũ it̾m ꝯsules eẽnt.a quib tũ male
pugnatũ apud caudiũ eẽt legionib nr̃is sb̾
iugũ missis.pacẽ cũ senatib fecerãt. dediti st̾
his. In uissu eĩ ppli senatusq fecerãt. Eodẽ¬
ni erãt plebis. qd̾ eoꝵ auctoritate pax erat
fcĩ dediti st̾ ut pax sãnit̾ repudiaret᷑. Atq
hui deditoĩs postumus ꝗ dedebat᷑ suasor et
actor fuit. Qd̾ idem multis añis.p̾.c. mã¬
cinus ut ꝗ nũniatinis qb ei sine senatus
auctoritate fedus fecerat dederetur. Roga¬
tionẽ suasit eã.qͣ.l. furiꝰ senatus attiliꝰ ex
senatus ꝯsulto ferebãt. Qua accepta ẽ ho¬
uidebant᷑ utilitas plus ualuit ꝙ honestas.
Apud suꝑiores utilitatis spẽs fła honesta auc¬
toritate suꝑata ẽ. At nõ debuit ratũ eẽ.ꝙ
erat actũ ꝑ uiz. Quasi uo̾ forti uiro. ius pos¬
sit adhiberi. Cũ gͥ ad senatũ proficiscebatur
cũ p̃ẜtim de captiuis dissuar̾ eẽt. Qd̾ ma¬

Expanded text:
tibus Postumius cum iterum consules essent, quia, cum male pugnatum apud Caudium esset, legionibus nostris sub iugum missis pacem cum Samnitibus fecerant, dediti sunt iis; iniussu enim populi senatusque fecerant. Eodemni pl. erant, quod eorum auctoritate pax erat facta, dediti sunt, ut pax Samnitium repudiaretur; atque huius deditionis ipse Postumius, qui dedebatur, suasor et auctor fuit. Quod idem multis annis post C. Mancinus, qui, ut Numantinis, quibuscum sine senatus auctoritate foedus fecerat, dederetur, rogationem suasit ear, quam L. Furius, Sex. Atilius ex senatus consulto ferebant; qua accepta est hovidebatur utilitas, plus valuit quam honestas, apud superiores utilitatis species falsa ab honestatis auctoritate superata est. At non debuit ratum esse, quod erat actum per vim.—Quasi vero forti viro vis possit adhiberi. Cur igitur ad senatum proficiscebatur, cum praesertim de captivis dissuasurus esset? Quod ma
Abbreviated transcription (Latin):
maiꝰ malũ turpitudine. Que si ĩ de formi¬
tate corporis habeat aliud offẽsionis. ꝙͣta
illa depͣuatio et feditas turpificati aĩ deb
uideri. Itaq nͥ uosi ꝗ ista dissũt solum
malũ audẽt dicere id qd̾ turpe sit. Qd̾ autẽ
remissiꝰ. hi tñ nõ dubitãt sũmũ malũ dice̾.
Nã illud ꝗdẽ neq dedi neq do fidẽ infideli cui¬
ꝙͣ id circo recte apoeta dicitur. qr cũ tracta¬
retur atteus. ꝑsone ẜuiẽdus fuit. Sed si
ħ sibi sumt̃. nullã ẽẽ fidẽ q̃ ĩfideli data sit.
uideãt ne q̃ratur lacebra ꝑ uu̾o. Est aũt uis
etiã bellicum. fidesq iuris iurãdi sepe cum
hoste suãda. Qd̾ eĩ ita iuratũ ẽ ut mẽs
ꝯtipet fieri oportere. id ẜuãdũ ẽ. Qd̾ alit̾
id si nõ fecit nullũ ꝑuriũ ẽ. Ut si p̃donib
pactũ ꝓ capite p̃ciũ nõ attuleris nulla fra¬
us ẽ. ne si iuratus ꝗdẽ. id non feceris. nã
pirata nõ ẽ ꝑ duelliũ ĩ nuo diffinitꝰ. sed

Expanded text:
lum turpitudine? quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas turpificati animi debet videri! Itaque nervosius qui ista disserunt, solum udent malum dicere id, quod turpe sit, qui autem remissius, ii tamen non dubitant summum malum dicere. Nam illud quidem: Néque dedi neque do ínfideli cuíquam idcirco recte a poeta, quia, cum tractaretur Atreus, personae serviendum fuit. Sed si hoc sibi sument, nullam esse fidem, quae infideli data sit, videant, ne quaeratur latebra periurio. Est autem ius etiam bellicum fidesque iuris iurandi saepe cum hoste servanda. Quod enim ita iuratum est, ut mens conciperet fieri oportere, id servandum est; quod aliter, id si non fecerit, nullum est periurium. Ut, si praedonibus pactum pro capite pretium non attuleris, nulla fraus sit, ne si iuratus quidem id non feceris; nam pirata non est ex perduellium nurnero definitus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
On fuit iupiter meniẽdus. ne uatus
noceret. qui nec irasci solet. nec nocere. ħ
ius iurãdũ ualet. sed in iure uirãdo nõ q
metus s q̃ uis sit debet intelligi.
St eĩ ius iurãdũ affirmatio religiossa.
Qd̾ aut̃ affirmatiue qi deo teste pro¬
miẜis id tenẽdũ ẽ. Iam eĩ ad irã dei que
nulla ẽ. s ad iustitiam et ad fidẽ ꝑtiuet.
ioris nri eẽ uoluere. At eĩ nec iritus ꝗde
iupiter plus regulo nocuisset. ꝙͣ nocuit ipẽ¬
sibi regłs. certe si nichil malũ eẽt nisi do¬
lere. Id at̾ nõ mõ sumũ malũ. sed nec ma¬
lum ꝗdẽ ẽẽ sũma auctoritate phy affirmãt.
Q uoꝵ quidẽ testẽ nõ mediocrẽ. s haud

Expanded text:
on fuit Iuppiter metuendus ne iratus noceret, qui neque irasci solet nec nocere. Haec ius iurandum valet. Sed in iure iurando non qui metus, sed quae vis sit, debet intellegi; est enim ius iurandum affirmatio religiosa; quod autem affirmate quasi deo teste promiseris, id tenendum est. Iam enim non ad iram deorum, quae nulla est, sed ad iustitiam et ad fidem pertinetiores nostri esse voluerunt. At enim ne iratus quidem Iuppiter plus Regulo nocuisset, quam sibi nocuit ipse Regulus. Certe, si nihil malum esset nisi dolere. Id autem non modo non summum malum, sed ne malum quidem esse maxima auctoritate philosophi affirmant. Quorum quidem
Abbreviated transcription (Latin):
Huic ueꝵ uidendi cupiditati adiũcta ẽ ap¬
peticio qͥdã pͥncipatꝰ ut nemini parere aĩs
bñ informatus a na uelit. nisi precipienti
aut docenti. aut utilitatis cã iuste ⁊ legiptiẽ
ĩꝑãti.ex quo mn ignitudo aĩ existit humanaꝵ

Expanded text:
Huic veri videndi cupiditati adiuncta est appetitio quaedam principatus, ut nemini parere animus bene informatus a natura velit nisi praecipienti aut docenti aut utilitatis causa iuste et legitime imperanti; ex quo magnitudo animi exsistit humana
Abbreviated transcription (Latin):
existimo si genus forẽse dicendi tractare uolu¬
isset grauissime copiosissime q potusse dicereᷤ
Et demostenẽ si illa que a platone didicerat
tenisset ⁊ pronũtiare uoluisset ornate splẽ¬
dideq facere potuisse. Eodẽ mͦ de aristotile et
socrate iudico quoꝵ ut̾q suo studio delectatus
cõtẽpsit alteꝵ. Sed cum statuissem scribere ad
te aliꝗd hoc tpr̃e ⁊ multa post hac ab eo ordiri
maxime uolui qd̾ etati tue̾ eẽt aptissimũ et¬
auctoritati mee.Nam cũ multa sint ĩ pħia
et grauia. et utilia accurrate cõpiõse q aphis.¬
disputata. latissime patere uidetur ea q̃ de offiĩs
tradita ab illis ⁊ p̃cepta sunt.Nulla ei uite ꝑs
neq pͥu. neͣq priuatis. neq forẽsib neq dome
sticis in reb neq si tecum ag̾as ꝗdi neq si cũ
altero ꝯtrahas/ uacare offiõ põt. in eõ qr colẽdo
sita ẽ uite honestas oĩs. et in negligẽdo turpi¬

Expanded text:
existimo, si genus forense dicendi tractare voluisset, gravissime et copiosissime potuisse dicere, et Demosthenem, si illa, quae a Platone didicerat, tenuisset et pronuntiare voluisset, ornate splendideque facere potuisse; eodemque modo de Aristotele et Isocrate iudico, quorum uterque suo studio delectatus contempsit alterum. Sed cum statuissem scribere ad te aliquid hoc tempore, multa posthac, ab eo ordiri maxime volui, quod et aetati tuae esset aptissimauctoritati meae. Nam cum multa sint in philosophia et gravia et utilia accurate copiosequdisputata, latissime patere videntur ea, quae de officiis tradita ab illis et praecepta sunt. Nulla enim vitae neque privatis neque forensibus neque dsticis in rebus, neque si tecum agas quid, neque si cum altero contrahas, vacare officio potest, in eoque excolendo sita est vitae honestas omnis, et negligendo turpi
Abbreviated transcription (Latin):
Namꝙͣ adarce fili ani̾um i am
audientem Cratipũ id q arhe¬
nis habundare oportet p̃ceptis
potest alterã exemplis tñ ut ip̃ẽ ad meã utilita¬
tem semꝑ cum grecis latina ꝯiũxi. neq id in
phia solum sed etũ in dicendi exercitationeni

Expanded text:
 Marce fili, annum iam audientem Cratippum, idque Athenis, abundare oportet praeceptipotest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina coniunxi neque id in philosophia solum, sed etiam in dicendi exercitatione
Abbreviated transcription (Latin):
ceat prouidendũ ẽ. Qd̾ multis rõib caueri
põt. si ħ̾ non fuerit. ubi locupletes sũ ꝑdant.
debitores lucrẽtur alienũ. Nec eĩ ulla res ue¬
põt. nisi erit necessaria solutio reꝵ creditarũ.
Nũꝙͣ eĩ uehementius actũ ẽ. ꝙͣ me ꝯsule ne
soluerẽtur. Armis ⁊ castris tẽptata res ẽ ab
omĩ gn̾e hoĩum et ordine. Quib ita restiti.
ut totũ hoc malũ de re .p. tolleretur. Nũꝙͣ nec
ẽ fraudandi eĩ spe sublata soluẽdi neccessiras
que cogitaret ea ꝑfecit. cũ eius iam nichil ĩ¬
teresset. Tanta peccãdi ĩ eo libido fuit. ut hoc
ipm̃ eũ delecraret peccare.et̃ si cã nõ esset.
Ab hoc igitur gn̾e largitionis. ut aliis det᷑. aliis
teneat. Et neq teniuores ꝓp humilitatẽ ciicũue¬
mant᷑. neq laupletib ad sua uł tenẽda uł recu¬
ꝑanda obsit inuidia. Preterea quibuscũq reb
uel bellis uel domi potuerũt rẽ.p. augeãt.ĩpio.

Expanded text:
ceat, providendum est, quod multis rationibus caveri ceat, providendum est, quod multis rationibus caveri potest, non, si fuerit, ut locupletes suum perdant, debitores lucrentur alienum; nec enim ulla res ve esse nulla potest, nisi erit necessaria solutio rerum creditarum. Numquam vehementius actum est quam me consule, ne solveretur; armis et castris temptata res est ab omni genere hominum et ordine; quibus ita restiti, ut hoc totum malum de re publica tolleretur. Numquam nec s dissolutum est; fraudandi enim spe sublata solvendi necessitas quae cogitarat, ea perfecit, cum eius iam nihil interesset. Tanta in eo peccandi libido fuit, ut hoc ipsum eum delectaret, peccare, etiamsi causa non esset. Ab hoc igitur genere largitionis, ut aliis detur, aliis teneat et neque tenuiores propter humilitatem circumveniantur neque locupletibus ad sua vel tenenda vel recuperanda obsit invidia, praeterea, quibuscumque rebus vel belli vel domi poterunt, rem publicam augeant imperio,
Abbreviated transcription (Latin):
Aluis ut ꝯmodius putarẽt mirari sibi ꝙ rãti
eẽt. ꝙͣ suũ recupare. Ita ꝑfectũ ẽ ut oẽs ꝯcor¬
dia ꝯstinata sine q̃rella disscederẽt. O uirũ
magnũ dignũ qui in ze .p. nr̃a natus esset.
Sic par ẽ agere cũ ciuib. Non ur bis iã uidi¬
mus astã ĩ foro ponere ⁊ bona ciuiũ uocibus
subiacere preconis. At ille grachus id quod
fuit sapiẽtis ⁊ p̃stantis uiri oĩb ꝯsulendum
putauit. Eaq suma rõ et sapientia boni cius cõ¬
moda ciuium nõ diuelere. aiq omẽs equirate
eadẽ ꝯtinere habirãt gratis ĩ alieno. Quid ita ut
cum ego emerim. hedificauerĩ. tuar. ĩpendam.
tu me inuito fruere meo. Quid est aliud ꝙͣ a¬
liis sua empe̾. aliis dare aliena. Tabule uͦ no¬
uem quid hñt argum̃ti.nisi ut emas mea pe¬
cunia fundũ. et eum tu habeas. ego nõ habeã
pecuniã. Ꝙͣ obrẽ ne sit es alienũ. ꝙ rei.ꝑ. no¬

Expanded text:
aliis, ut commodius putarent numerari sibi, quod tanti aliis, ut commodius putarent numerari sibi, quod tanti esset, quam suum recuperare. Ita perfectum est, ut omnes concordia constituta sine querellgnumque, qui in re publica nostra natus esset! Sic par est agere cum civibus, non, ut bis iam vidimus, hastam in foro ponere et bona civium voci subicere praeconis. At ille Graecus, id quod fuit sapientis et praestantis viri, omnibus consulendum putavit, eaque est summa ratio et sapientia boni civis, commoda civium non divellere atque omnis aequitate eadem continere. Habitent gratis in alieno. Quid ita? ut, cum ego emerim, aedificarim, tuear, impendam, tu me invito fruare meo? Quid est aliud aliis sua eripere, aliis dare aliena? Tabulae vero novae quid habent argumenti, nisi ut emas mea pecunia fundum, eum tu habeas, ego non habeam pecuniam? Quam ob rem ne sit aes alienum, quod rei
Abbreviated transcription (Latin):
rat. quoꝵ bona alii posiderãt egere iniꝯssimũ
eẽ arbitrabatur. Et quĩquagĩta añoꝵ possessiones
mouere nõ nimis equũ purabat. propterea
qd̾ tã longo spatio multa hereditatib multa
ẽptionib multa dotib tenebant᷑. Sine iniuria
iudicauit. neq illis adimi.nec his nõ satisfie̾i̾.
quoꝵ illa fuerãt opte̾. Cũ igit᷑ statusset opus
ẽẽ ad eam rẽ ꝯstinuẽdã pecunia alexãdriã se
proficisci uelle dixit rẽq integrã ad redditũ
suũ iussit ẽẽ. Isq celeriter ad tholomeũ suũ
hospitẽ uenit. qui tũ regnabat. alt̾ post alexã¬
driã ꝯditã. Qui cũ exposuisset patriã se libera¬
le uelle. causãq docuisset. rege ab epulẽto
uir sũmus facile ĩpetrauit. ut generãdi adiu¬
uaretur pecunia. Ꝙ̾ cũ sitione attulisset ad¬
cognouit eoꝵ qui sua amisẜãt. Per fecitq
extimãdis posessionib ut ꝑsuaderẽt aliis ur
pecunã accipe malẽt posessionib cederent.

Expanded text:
rat, quorum bona alii possederant, egere iniquissimum esse arbitrabatur et quinquaginta annorum possessiones moveri non nimis aequum putabat, propterea quod tam longo spatio multa hereditatibus, multa emptionibus, multa dotibus tenebantur sine iniuria, iudicavit neque illis adimi nec iis non satis fieri, quorum illa fuerant, oportere. Cum igitur statuisset opus esse ad eam rem constituenda integram ad reditum suum iussit esse, isque celeriter ad Ptolomaeum, suum hospitem, venit, qui tum regnabat alter post Alexandream conditam. Cui cum exposuisset patriam se liberare velle causamque docuisset, a rege opulento vir summus facile impetravit, ut grandi pecunia adiuvaretur. Quam cum Sicyonem attulisset, adorum, qui sua amiserant, perfecitque aestimandis possessionibus, ut persuaderet aliis, ut pecuniam accipere mallent, possessionibus cederent,
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝑsequẽtur cũ sũma utilitate rei.p. magnã
ipĩ adipiscẽtur grãm .⁊ gloriam.
Nhis aũt utilitatũ p̃ceptis antipat᷑ tyrus sto
rita censer eẽ apanetio ualitudinis curationẽ
et pecunie. Quas res a sũmo pḣo p̃teritas arbi¬
tror. qd̾ eẽnt faciles. stͥ certe utiles. Sed ualitu¬
do sustentatur notitia sui corporis. ⁊ obẜuatio ne
eaꝵ reꝑ que aut prodesse soleãt aut obesse. Et
ꝯtinentia inuictu oĩ atq cultu. corporis tuẽdi
cã.et ĩ p̃termittendis uoluptatib. Postremo ar

Expanded text:
tur, cum summa utilitate rei publicae magnam ipsi adipiscentur et gratiam et gloriam. n his autem utilitatum praeceptis Antipater Tyrius Strita censet esse a Panaetio, valetudinis curationem et pecuniae; quas res a summo philosopho praeteritas arbitror, quod essent faciles; sunt certe utiles. Sed valetudo sustentatur notitia sui corporis et observatione, quae res aut prodesse soleant aut obesse, et continentia in victu omni atque cultu corporis tuendi causa praetermittendis voluptatibus, postremo ar
Abbreviated transcription (Latin):
ppłi multitudinis leuitatẽ uoluptate titillam¬
cium.
Onueniet aut̃ tũ indando munificum
rente. Est eĩ nõ mõ liberale paulũ nõ nũꝙͣ de
de suo iure cedere sed interdũ ⁊ fructuosũ. hñda
aũt rõ ẽ rei familiaris. ꝙͣ quidẽ delabi sinere
fligitiosum ẽ. sed ita ut illiberalitatis auaritieq
ab sit suspino. Posse eĩ liberalitate uti nõ spoliantẽ
se patrimonio nimirum ẽ pecunie maximus
Ecte enã atheo frasto ẽ laudanda hospitali
tum uolũt ꝑ hospites apud ex̾neos pplo̾s ua¬
lere opib ⁊ grã. Te ofrastus quidẽ scribit
Sy monẽ athenis q̃ in suos curiales latiadas
hospitalẽ fuisse. Ita eĩ dicitur instituisse et
uitilł ĩpasse ut oĩa p̾berent᷑ quicũq lacia¬
des in uillam suam deuertisser.

Expanded text:
populi multitudinis levitatem voluptate quasi titillanpopuli multitudinis levitatem voluptate quasi titillantium. onveniet autem cum in dando munificum rentem. Est enim non modo liberale paulum non numquam de suo iure decedere, sed interdum etiam fructuosum. Habenda autem ratio est rei familiaris, quam quidem dilabi sinere flagitiosum est, sed ita, ut illiberalitatis avaritiaeque absit suspicio; posse enim liberalitate uti non spoliantem se patrimonio nimirum est pecuniae fructus Recte etiam a Theophrasto est laudata hospitalittum volunt, per hospites apud externos populos valere opibus et gratia. Theophrastus quidem scribit Cimonem Athenis etiam in suos curiales Laciadas hospitalem fuisse; ita enim instituisse et vilicis imperavisse, ut omnia praeberentur, quicumque Laciades in villam suam deve
Abbreviated transcription (Latin):
Quod aut̃ tributũ ẽ bono uiro ⁊ grato ĩ eo tũ
ex ip̃o fructus ẽ. tũ et̃ ex ceteris. Temerirate
eũ remota gratissima ẽ liberalitas. Eoq ẽt
eam studiosius pleriq laudãt. ꝙ sim̃i cuiusq
bonitas cõe profugium ẽ oĩu. danda igitur
oꝑa ẽ ut his bñfitiis ꝙͣ plurimos afficiamus.
quoꝵ memoria liberis posterisq prodat᷑. ut
his iugratis eẽ nõ liceat. Omẽs eĩ ĩmemorẽ
beneficii oderũt. eamq iniuriã inde terẽda
liberalitate sibi et̃ fieri. eũq. quid faciat coẽ
hostẽ teniuoꝵ putant. Atq hec benignitas et¬
rei p. ẽ utilis redimi eẜuitute captiuos lacuple¬
tari tenuiores. Quod quidẽ uulgo solitũ fieri
ab ordine nr̃o in oratione crassi scriptũ copios¬
se idimus. Hac̃ gͦ ꝯsuetudinẽ benignitatis
largitioni muneꝵ ante pono. Hoc igit᷑ grauius
hoĩu atq magnoꝵ. illa uõ quasi assentatoru

Expanded text:
Quod autem tributum est bono viro et grato, in eo cum Quod autem tributum est bono viro et grato, in eo cum ex ipso fructus est, tum etiam ex ceteris. Temeritate enim remota gratissima est liberalitas, eoque eam studiosius plerique laudant, quod summi cuiusque bonitas commune perfugium est omnium. Danda igitur opera est, ut iis beneficiis quam plurimos afficiamus, quorum memoria liberis posterisque prodatur, ut iis ingratis esse non liceat. Omnes enim immemorem beneficii oderunt eamque iniuriam in deterrenda liberalitate sibi etiam fieri eumque, qui faciat, communem hostem tenuest utilis, redimi e servitute captos, locupletari tenuiores; quod quidem volgo solitum fieri ab ordine nostro in oratione Crassi scriptum copiose videmus. Hanc ergo consuetudinem benignitatis largitioni munerum longe antepono; haec est gravium hominum atque magnorum, illa quasi assentatorum
Abbreviated transcription (Latin):
theat᷑. portus. noua. tẽpla. Uerecũdiꝰ rep̃hẽdo
ꝑp pompeiũ. sed docnssimi nõ probant. ut hic
ipẽ panenꝰ quẽ multũ ĩ his libris secutus sũ
nõ interpẽtatus. Et phalerius de metrius.
qui piclem prĩcipem grecie uituꝑat qd̾ tãtã
tpr̃ib necessaria. Et tũ ip̃a et ad facultates
accomodãda.⁊ mediocritate moderãda est.
N illo aũt altero gne̾ largiendi qd̾ alibe¬
ralitate proficiscitur nõ uno mõ indispa¬
rib sausis affecti ẽẽ debemus. Alia eĩ cã ẽ
eius qui calamitate p̃mitur. er eiꝰ qui rez
querit meliores. Nullis sius rebus aduersis. Propẽ¬
sior gͦ benignitas eẽ debet in calimitossos. nisi fõ¬
te erũt digni calimitate. In his tñ qui se adiuuaͣ
uolent ne affligant᷑ sed altiorẽ gradũ asscẽdãt. re¬
stricti oĩo ẽẽ nullo mõ debemus. sed ĩdeligendis
ydoneis iudiciũ ⁊ diligentiã adhibere. Nã p̃clare
Enmiꝰ. Senefacta male locata malefacta arbitroᷤ.

Expanded text:
pla verecundius reprehendo propter Pompeium, sed doctissimi non probant, ut et hic ipse Panaetius, quem nultum in his libris secutus sum, non interpretatus, et Phalereus Demetrius, qui Periclem, principem Graeciae, vituperat, quod tantam temporibus necessaria, et tum ipsum et ad facultates accommodanda et mediocritate moderanda est. In illo autem altero genere largiendi, quod a liberalitate proficiscitur, non uno modo in disparibus causis affecti esse debemus. Alia causa est eius, qui calamitate premitur, et eius, qui res meliores quaerit nullis suis rebus adversis. Propensior benignitas esse debebit in calamitosos, nisi forte erunt digni calamitate. In iis tamen, qui se adiuvari volent, non ne affligantur, sed ut altiorem gradum ascendant, restricti omnino esse nullo modo debemus, sed in deligendis idoneis iudicium et diligentiam adhibere. Nam praeclare Ennius: Bene fácta male locáta male facta árbitror.
Abbreviated transcription (Latin):
mũtur aliis ꝯdonãtur pecunie. Deinde e¬
quitatẽ q̃ tollitur oĩs. si habere suũ cuiq nõ¬
licet. Id eĩ ẽ propriũ ut supra dixi ciuitatis
dia. atq in hac puitie rei.p. Ne illã ꝗdẽ ꝯse
immicus ẽ. Cui data ẽ er̃ disimulat se accipe¬
uoluisse. Et maxime ĩ pecuniis creditis ocultat suũ
gaudiũ. ne uideatur nõ fuisse soluẽdo. at uõ ille ꝙ
accipit inuiriã ⁊ meminerit p̃fert suũ dolorẽ. Nec
ste adeptũ ẽ. id circo plus et̃ ualet. Nõ eĩ nũo hec
iudicãtur s pandere. Ꝙ̾ at̃ ht equitatẽ ut agrũ
multis aĩis aut et̃ seculis añ possessũ. qui nullũ¬

Expanded text:
muntur, aliis condomantur pecuniae; deinde aequitatem, quae tollitur omnis, si habere suum cuique nonlicet. Id enim, et proprium, ut supra dixi, civitatisdia. Atque in hac pernicie Reipublicae neinimicus; cui data est, etiam si dissimulat se accipevoluisse, et maxime in pecuniis creditis, occultat suum gaudium, ne videatur non fuisse solvendo. At vero ille qui accipit injuriam, et meminste ademptum est, iccirco plus etiam valent. Non enim numero haec iudicantur, sedpondere Quam autem habet aequitatem, ut agrum, multis annis, aut et
Abbreviated transcription (Latin):
unle. In his aut̃ ipĩs medio critatis ⁊egula
optima ẽ. lucius quidẽ phylipus. Q. fabii fili¬
magni iur ingenii ĩprimisq clariꝰ gloriari
solebat. se sine ullo munere adẽptũ eẽ oĩa q̃
haberentur ãplissima. Dicebat idem coita curio.
Nobis licet qͣ ĩ ħ quodã mõ gloriari. Nã pro
amplitudine honoꝵ. quos cũctis suffragiis
adepti sumus nrõ quidẽ anno. ꝙ ꝯtĩgit eoꝵ
nemini quos mõ noĩaui. sane exigius sũp¬
tus ediliratis fuit. Atq et̃ ille ĩpense melio¬
res. miii. Naualia. portus. aquaꝵ ductus. oĩa¬

Expanded text:
utile. In his autem ipsis mediocritatis regula utile. In his autem ipsis mediocritatis regula optima est. L. quidem Philippus Q. f., magno vir ingenio in primisque clarus, gloriari solebat se sine ullo munere adeptum esse omnia, quae haberentur amplissima. Dicebat idem Cotta, Curio. Nobis quoque licet in hoc quodam modo gloriari; nam pro amplitudine honorum, quos cunctis suffragiis adepti sumus nostro quidem anno, quod contigit eorum nemini, quos modo nominavi, sane exiguus sumptus aedilitatis fuit. Atque etiam illae impensae meliores, muri, navalia, portus, aquarum ductus omnia
Abbreviated transcription (Latin):
ac.p. filius multi post lucilli orm̃siꝰ sillanꝰ. Dẽs̃
aut̃ .p. lentulus me ꝯsule uicit suꝑiores hunc
ẽ scaurus iutatus. Magnificẽtissima uͦ nri
pompeii munera scdõ ꝯsulatu. In quib om̃ib
quid michi placeat uides. Uitanda tũ ẽ suspi
tio auaritie. Nam marco hoĩ diuitissimo edi¬
litans p̃termisso repulsam attullit ꝯsulatus.
Quare ẽr si postuletur applło bonis uiris si
nõ desiderãtib at nĩ approbantib faciẽdũ ẽ.
Modo pro facultatib nos ipĩ ut fecimus. er
si qñ aliqua res maior atq melior populari
largitoẽ acquiritur. Ut horesti nuꝑ prãdia ĩ
semins decuiue magno honori fuerũt. Ne
Marco quidẽ seio uitio datũ ẽ qd̾ ĩtaritate¬
se.⁊ deuerere inuidia nec turpi iactura qũ
erat edilus. maxima liberauit. Sed honori
sũmo nuꝑ nr̃o miloni fuit. qui gladiatorib
igitur largitionis ẽ si aut necoesse ẽ aut

Expanded text:
App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes autem P. Lentulus me consule vicit superiores; hunc est Scaurus imitatus; magnificentissima vero nostri Pompei munera secundo consulatu; in quibus omnibus quid mihi placeat, vides. Vitanda tamen suspicio est avaritiae. Mamerco, homini divitissimo. Quare et, si postulatur a populo, bonis viris si non desiderantibus, at tamen approbantibus faciundum est, modo pro facultatibus, nos ipsi ut fecimus, et, si quando aliqua res maior atque utilior populari largitione acquiritur, ut Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt. Ne M. quidem Seio vitio datum est, quod in caritatese et inveterata invidia nec turpi iactura, quando erat aedilis, nec maxima liberavit. Sed honori summo nuper nostro Miloni fuit, qui gladiatoribusigitur largitionis est, si aut necesse est aut
Abbreviated transcription (Latin):
nitudinẽ delimẽdã. At hi qui ab hoste obsidẽ¬
tur. si emere aque sextariũ mina cogerent᷑.
Sed cũ attẽderĩt ueniã necessitati dari ĩ his
ĩ manib iacturis ĩfinitisq sũptib nichil
nos magnope nurari cũ p̃ẜtĩ nec necessitati
subueniatur. nec dignitas augeat᷑. Ipãq illa
delecratio multitudinis ad breue exignũq ips̃
tans. Bene et̃ colligit᷑ ħ pueris ⁊ muliercuł¬
ẜis ẜuoꝵ similib liberis eẽ grata. Graui uͦ
hoĩ ⁊ ei que fiunt iuditio certo ponderanti ꝓ¬
bari posse nullo mõ. Ꝙ ꝙͣ intelligo ĩ nr̃a ciui¬
rate iiueterasse iam bonis tpr̃ib ut splẽdor
e dilitatũ ab optimis uiris postuletur. Itaq ⁊ publi
Crassus. tũ cognomine diues tũ copus functꝰ est
edilitio maximo munere. ⁊ paulo post lucius Cra¬
ssus. cũ oĩum hõium moderatissimo mutõ magͥfi¬
centissima edilitate fuc̾tus ẽ. Deinde .C. claudi

Expanded text:
ltitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidenltitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina,sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mirari, cum praesertim neque necessitati subveniatur nec dignitas augeatur ipsaque illa delectatio multitudinis ad breve exiguumque temptatis. Bene etiam colligit, haec pueris et muliercuum simillimis liberis esse grata, gravi vero homini et ea, quae fiunt, iudicio certo ponderanti probari posse nullo modo. Quamquam intellego in nostra civitate inveterasse iam bonis temporibus, ut splendor aedilitatum ab optimis viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, tum copiis functus est aedilicio maximo munere, et paulo post L. Crassus cum omnium hominum moderatissimo Q. Mucio magnificentissima aedilitate functus est, deinde C. Claudius
Abbreviated transcription (Latin):
Muino duo st̃ gn̾a largoꝵ. quoꝵ alteri ꝓdi¬
gi alteri liberales. prodigi qui epulis ⁊ ui¬
scerationib ⁊ gladiatoꝵ munerib luduoꝵ uena¬
tionũq apartu pecunias profundũt ĩ eas res.
Quaꝵ memoriã aut breuẽ aut nullã oĩo st̃ re¬
licturi. Liberales aut̃ qui sius facultanb aut cap¬
tos a p̃donib redimũt. aut es alienũ suscipiũt
amicoꝵ cã. aut in filiaꝵ collocatione adiuuãt.
aut opitulant᷑ inre q̃renda uel augẽda. Itaq¬
miror ꝙͣ ĩ mente uenerit teo frasto ĩ eo libro
quẽ de diuitus scripsit. in quo multa p̃clare
illud abẜde. Est eĩ multus ĩ laudanda magͥfi¬
sũptũ fructũ diuitiaꝵ putat. Michi at ille fruc¬
tus liberalitatis. cuiꝰ pauca exẽpla posui multo
maior uidetur ⁊ certior. Mto aristotillex gra¬
uius ⁊ uerius nos rep̃hendit. qui has pecu¬
naꝵ effusiones nõ amiramur. que fiũt ad mł¬

Expanded text:
Omnino duo sunt genera largorum, quorum alteri prodiOmnino duo sunt genera largorum, quorum alteri prodigi, alteri liberales: prodigi, qui epulis et viscerationibus et gladiatorum muneribus, ludorum venationumque apparatu pecunias profundunt in eas res, quarum memoriam aut brevem aut nullam omnino sint relicturi, liberales autem, qui suis facultatibus aut captos a praedonibus redimunt aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum collocatione adiuvant aut opitulantur in re vel quaerenda vel augenda. Itaqumiror, quid in mentem venerit Theophrasto in eo libro, quem de divitillud absurde. Etenim multus in laudanda magnifim fructum divitiarum putat. Mihi autem ille fructus liberalitatis, cuius pauca exempla posui, multo et maior videtur et certior. Quanto Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has pecuniarum effusiones non admiremur, quae fiunt ad mu
Abbreviated transcription (Latin):
et ad opes augendas ꝑtinet. ⁊ ad grãm. Itaq
cum multa p̃clara maioꝵ tũꝙ̃ optime ꝯstituta
nũs ciiuilis sũmo sẽꝑ in honore fuit cognitio
tẽpoꝵ in possessione sua prĩcipes nr̃i ⁊etinuerũt.
Nec uõ̾ honores ut oĩs dignitatis gradus. sic
huiꝰ sciẽ splendor deletus ẽ. Idq eo indignius.¬
quib honore par eẽt facille sciã uicisset. ħ
igitur opa grata multis ad beneficiis ⁊estrin¬
gendos hoĩes accomodata. Atq huic arti fi¬
nitima ẽ dicendi graluor facultas ⁊ granor
⁊ ornatior. Quid eĩ eloquentia p̃stabilius
uel admiratione audientiũ uł spẽ iudigẽ¬
a maiorib nrĩs ẽ in tota dignitate pͥnci¬
patus datus. Diẜti igit᷑ hoĩs ⁊ facille labo¬
rantis qd̾q in patriis ẽ morib multoꝵ cãs
⁊ nõ grauirate ⁊ gratuito defendentis. bũfi¬
cia ⁊ patiocinia late patẽt. Ad monebat me
res ut hoc loco in trãsmissionem eloquentie.
ne dicam interitũ deplorarẽ ni uererer ne

Expanded text:
tinet et ad gratiam. Itaque cum multa praeclara maiorum, tum quod optime constituti iuris civilis summo semper in honore fuit cognitio temporum in possessione sua principes retinuerunt, nunc, ut honores, ut omnes dignitatis gradus, sic huius scientiae splendor deletus est, idque eo indigniusquibus honore par esset, scientia facile vicisset. Haec igitur opera grata multis et ad beneficiis obstringendos homines accommodata. Atque huic arti finitima est dicendi gravior facultas et gratior et ornatior. Quid enim eloquentia praestabilius vel admiratione audientium vel spe indigena maioribus nostris est in toga dignitatis principatus datus. Diserti igitur hominis et facile laborantis, quodque in patriis est moribus, multorum causas et non gravate et gratuito defendentis beneficia et patrocinia late patent. Admonebat me res, ut hoc quoque loco intermissionem eloquentiae, ne dicam interitum, deplorarem, ni vererer, ne
Abbreviated transcription (Latin):
chilo locuplennor uersa cartagine. Cuid
qui eiꝰ collega fuit inoẽẜa lucius nũmins
ssent. Italiam ornare quã domũ suã maluit.
Ꝙͣꝙͣ italia ornata domus ipã michi uidetur
ornatior. Nullũ igitur uitiũ tertius ẽ. ut¬
culũ edidit. spaͣtã nulla re alia nisi auaritia
ꝯciliare facilius beniuolẽtiã multitudinis
possũt. hi qui ⁊ei .p. p̃ssũt. ꝙͣ abstinentia et
ꝯtinentia.

Expanded text:
hilo locupletior Carthagine eversa. Quid? hilo locupletior Carthagine eversa. Quid? qui eius collega fuit in censura. L. Mummius, sustulisset? Italiam ornare quam domum suam maluit; quamquam Italia ornata domus ipsa mihi videtur ornatior. Nullum igitur vitium taetrius eculum edidit, Spartam, nuconciliare facilius benevolentiam multitudinis possunt ii, qui Reip praesunt, quam abstinentia, et continentia.