comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inquis me expediã: effugere non potes necessitates. potes uincerȩ: sit uia. &
hanc tibi uiã dabit philosophia. Ad bancte confer. siuis saluus eẽ. siscrurꝰ : si
beatus. Demiq siuis ẽẽ qđ ẽ maximũ liber: hoc contingere alit̃ ñ pot est:
Humilis res ẽ stulatia abiecta sordida seruilis multis affectib & seiussims
subiecta hostã graues dominos intdũ altnis imperantes uit dũ pariter dimuttit ate sapien¬
da quȩ sola libtas ẽ. una adhanc feruia & quidẽ rerta: Nonaberraibis uade certo grisir
Sisis omĩa tibi subicere :te subice rationi illultos regis siratiote rexerit: Abilla dis¬
ces quid: & quẽ ad modũ aggredi debeas ñ incides reb Nemine m dabis quisciat quo¬
mͦ qđ uult cȩperit uelle : non consilio Adductus illo. s& in pacu inpactus ẽ: Nonminꝰ

Expanded text:
inquis, " me expediam ?" Effugere non potes necessitates, potes vincere. Fit via vi. Et inquis, " me expediam ?" Effugere non potes necessitates, potes vincere. Fit via vi. Et hanc tibi viam dabit philosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; non incides rebus. Neminem mihi dabis, qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus
Abbreviated transcription (Latin):
gitur. Seniq sine faciã si hoc unu adiecero nec infantes nec pueros nerm̃te
lapsos timere mortẽ : & eẽ turpissimu̾ si eã securitatẽ nob ratio non p̃st
ad quã stultitia ꝑducit. CALE
Quod marimũ uinculũ ẽ. Ad bonã m̃te ꝓmissisti uirũ bonũ. sacram̃to
rogatus es. Deridebit se siquis tͥ dixerit. mollẽ eẽ. miliciã & facilẽ: Nolo
te deripi Cadẽ honestissimo huiꝰ & illiꝰ curpissimi auctor am̃tis uerba sut .I.
ueri uinciri. ferroque necare ab illis qui manꝰ harenȩ locant. & ediuit acbi¬
bunt. quȩ ꝑ sanguinẽ reddanc. Cauaꝰ ut ista uel inuiti paciantur ate : ut uole
libensq patiaris: Illis lic& arma sũ mittere. miscđiam popłi teptare. tuneq sũ¬
mittes nec uitã rogabis: Recto tibi in uictoq: moriendũ ẽ. Quid porro ples
paucos dies aut annos lucrifacere sine missione nascim᷑ Quomͦ ergo

Expanded text:
gitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente gitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nobis ratio non praestat, ad quam stultitia perducit. VALEQuod maximum vinculum est ad bonam mentem, promisisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens libensque patiaris. Illis licet arma summittere, misericordiam populi temptare; tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest paucos dies aut annos lucrificare ? Sine missione nascimur. " Quomodo ergo,"
Abbreviated transcription (Latin):
aliquis cuiꝰ sit in cõmodũ. qđ sit ante: Cupiditas te longioris aeui cena Cogita
nihil eoꝵ quȩ aboculis abeunt. & inrerũ naturã exqua ꝓdier ac mor ꝓcessuras.
rerunduntur cõsumi: Desinunt ista non pereunt & mors quã ꝑtimescimꝰ ac recu¬
samꝰ. int̃ initat uitã: Neripit. Ueni& iterũ: quinos inlucẽ reponat dies. Quam
multi rerusarent nisi oblitos reducera: Sa post ea diligentꝰ docebo omiã que
uidentur. perire. mutari Aequo animo. deba redituru̾s exire: Obserua or¬
bẽ rerũ insere meantiũ idebis. nihil in hoc mundo extingui s& uicib desceꝵ¬
dere ac surgere: aestas abit. s& alter illã tnnꝰ adducit. Hiemps cetidit. re¬
ferent illã sui menses. Solem nox obruit. s& ipsã statĩ dies abig&. Scellarũ
iste discursus. quicquid p̃tertit repp&it. Pars cȩli leuatur assiduȩ: pars mer¬

Expanded text:
aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogita aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogita nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconduntur, consumi; desinunt ista, non pereunt. Et mors, quam pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mer
Abbreviated transcription (Latin):
aggeruntur uulgaria bona. supra res suas emin&: siue aliqͥd ex istis. uel om̃a
cassus excussit : minor non sit: Simnparchia natus e&ẽ. arcũ uifans statim ten¬
gentis suȩ suad& atq imꝑat Quid ergo huic meditandũ ẽ. qđ adũsus omĩa
tela qđ ad uersus omẽ hostiũ genus bene facit. mortẽ cõtẽpnere: quȩ quip
habeat aliqͥd inse t̾ribile. ut̃ & animos pirc̃s. quos in amorẽ sui natura for¬
mauit. offendat. nemo dubitat. Neceni opus ẽa. in id cõparari & acui in qđꝰ
int̾incꝰtu quodã uoluntario iremꝰ sicut feruntur om̃s ad obseruationẽ sui
emo discit ut sine cesse suerit. ȩquo animo inrosa iaceat. sec in hoc duratur
ut torm̃tis non sũ mitat sidẽ ut si necesse suerit. Stans &iam aliquando
in aliquod adminiculũ reclinatis. Mors. nullũ hab& in cõmodũ. Esse enĩ deb&

Expanded text:
adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tengentis suae suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquando in aliquod adminiculum reclinatis. Mors nullum habet incommodum; esse enim debet
Abbreviated transcription (Latin):
annis studere honestũ ẽ : ita non omib institiui: Iurpis & ridicularis ẽ. elim̃tariꝰ senex
uueni parandũ. seni utendũ ẽ. Facies ergorẽ uailissimã tibi. si illũ quã tiltimũ fecer
Hȩc aiunt. bene ficia ẽẽ ex p& enda tribuendaq ñ dubiȩ primȩ fortis. quȩ candare
ꝓdest quã accipere. Deniq uiil illi iã liberi ẽ. spopondit. Minꝰ aut̃ turpe ÷
credicori. quã sperbone dequoquere. Ad illud es alienũ soluendũ Opus e neg¬
tianti. nauigatione ꝓsꝑa. Agrũ colenti ubertate eiꝰ quã colit. t̾rȩ cęlifauorẽ
Ille qđ debet̾ sola potest uolu̾ntate ꝑ solui in mores fortuna uisñ hab&. hosdis¬
ponat. ut quã tranquillisimꝰ ille animꝰ adꝑfeciũ ueniat: qui nec oblatũ sibi
quicquã sentit nec adiecꝰtũ. s& in eo habitus ẽ: quomͦ cũq res cędunt. Cuisiue

Expanded text:
annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopondit. Minus autem turpe est creditori quam spei bonae decoquere. Ad illud aes alienum solvendum opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eodem habitu est, quomodocumque res cedunt. Cui sive
Abbreviated transcription (Latin):
ant. eũ eẽ. felicẽ qͥ amultis obsida᷑. Sic ad illũ quẽ ad modũ adlacũ concurritur. qũẽ
er hauriunt & turbant. nugatoriũ & mertẽ uocant. Scis quosdã ꝓuerse loqui .&¬
a significare contraria: felicẽ uocabant. Quidergo: erat ne illus quide : curo. qđ
quibdĩ nimis horridi animi uidaꝰ &tetrici Ariston diebat malle se. uadlescente tristẽ
quã hilarẽ & amabilẽ turbȩ. Uinũ eni bonũ sieri. qđ recens durũ a sperũ uisũ
ẽ non paciecatẽ. qđ indolio placuit. Sineũ tr istẽ appellent & immicũ. ꝓcełsib sius
bene se dabit. inuetustate ipsa: tristicia ꝑ seuer&. inodo colere untutẽ. ꝑhibere
liberalia studia non illa qͥb ꝑfundi sadis ẽ s& hȩc quib tingendus: animꝰ. hocẽ discen¬
ditẽpus. Quid ergo aliquod ẽ. quo nonsit discendũ. minimẽ. S& quẽ adinodũ. omĩb

Expanded text:
ant cum esse felicem, qui a multis obsidetur; sic ad illum, quemadmodum ad lacum concurritur, quem ant cum esse felicem, qui a multis obsidetur; sic ad illum, quemadmodum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent et inimicum processibus suis; bene se dabit in vetustate ipsa tristitia, perseveret modo colere virtutem, perbibere liberalia studia, non illa, quibus perfundi satis est, sed haec, quibus tingendus est animus. Hoc est discendi tempus. " Quid ergo ? Aliquod est, quo non sit discendum ? " Minime. Sed quemadmodum omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
s&e ad te p̾riꝰ ꝓfice. & ante omĩa hoc cura: ut constes tibi. quotiens ex periri uiola¬
Analiqͥdadisit Ob serua eadẽ hodie uelis qua heri Mlucatio uoluntatis in¬
dicit animũ rature aliubi atq aliubi apprere ꝓut culit uents. Honuigatꝰ
ied firũ atq suncũtũ e: Istud : sapienti ꝑfecto conangit: Iliqua tenis.¬
petierit. qd dignicatẽ suã destituerit & cũplus conseqͥ possa p̃tulerit quiae om̃ib quã
utiliter suũ negotiũ gesserit cotidie illis ostens&: Hii quib in uid&c nondesinent transire
lu lidentur Aiicadent. Res: inqͥ&a felicitas. Ipsa se exagitat. moua cerebrũ hori
uno genere alios in alius irritat hosinꝑ otentiã. illos in luxuriã Hos inflat. illos mollit¬
& totos resoluit: At bene aliquis illã fert: sĩ quomꝰ uinũ. Itaq non ẽ qđ tibi isti ꝑsuaa e¬

Expanded text:
sed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri volsed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri volactum sit, observa, an eadem hodie velis, quae heri. Mutatio voluntatis indicat animum natare, aliubi atque aliubi apparere, prout tulit ventus. Non vagatur, quod fixum atque fundatum est. Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenuspetierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuade
Abbreviated transcription (Latin):
congruant ac respondeant sibi: & una forma ꝑcussa sint. Non: huiꝰ animꝰ in
tingere mͥ. nisi ꝑgis ut cȩpisti: ex colere ce̾ri potest. Nc̃ enĩ amas me: amicus nes
utiq Amicus ẽ. Itaq amicitia sẽꝑ ꝓdest. amor aliquando & ia noc&. Sinihil al¬
ud. obhoc ꝓfice: ut amare dic̾as. F estina ergo. dũ mͥꝓsicis: ne istuc alceri
didiceris E go qͥdẽ ꝑcipio iam fructũ cũ mͥ fingo uno nof inmo fuaros oq
quic ȩtatimee uigoris abscessit. id ame extua quaquã ñ mult̃ ab est rediturũ
sa tam re quoq ip̃sa ei. letus uolo Vienit ad nos: exibit: Quos amamꝰ a iam
absentib. guduĩ sed idlene & euanidũ. Conspertus & p̃sentia. & c̃uersatio haba
aliqͥd uiuȩ uoluntatis utq siñ tantũ que uelis sa qualẽ uelis uideas: Affer
itaq mͥ ingens munꝰ & quo magis instes cogtat mortalẽ ẽẽ me senẽ Proꝑa ad me:

Expanded text:
congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animucongruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animutingere mihi, nisi pergis ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es.utique amicus est. Itaque amicitia semper prodest, amor aliquando etiam nocet. Si nihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non multum abest, rediturum. Sed tamen re quoque ipsa esse laetus volo. Venit ad nos ex iis, quos amamus, etiam absentibus gaudium, sed id leve et evanidum; conspectus et praesentia et conversatd vivae voluptatis, utique si non tantum quem velis, sed qualem velis, videas. Adfer itaque te mihi ingens munus, et quo magis instes, cogita te mortalem esse, me senem. Propera ad me,
Abbreviated transcription (Latin):
resco & exulto & discusia seneitute recalȩsco: quotiens ex his que agis ac
scribis intelligo quants ceipse. nã curbã oli reliqueras suꝑtegeris Sĩ agri¬
colã arbor ad fr̃uctũ ꝑducta delectat. sipastor exfextus gregis suĩ capit uolũpta¬
tẽ sialimũ suũ nemo aliter intu& quã ut adolescentia illiꝰ suc iudic& qͥ deueni¬
re credisus qui ingenia educauer. & quȩ tenera formauer̃. adulta subito uideNt:
didistimulos. neclente ĩre passussũ: s& subinde incitaui & nunc idẽ facio s& iam
currentẽ hortor ⁊ inuicẽ hortantẽ. Quid alud inqͥs adhuc uolo in hocꝰ
plurimũ : Nonsic quomꝰ priucipia totiꝰ oꝑis dimidiũ occupare dicuntur. itarȩs animo
constat : Itaq pars magna bonitatis ẽ uelle ficribonũ. Scis que bonũ dicã: ꝑfec¬
tũ ab solucũ quẽ malũ facere. nulla uis.: Nulla necessitas possit Hunc inte ꝓs¬
pitio siꝑseueraueris & incubueris. & idegeris. ut omĩa facta dictaq tua. int̾ se

Expanded text:
resco et exulto et discussa senectute recalesco, quotiens ex iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet; quid evenire credis iis, qui ingenia educaverunt et quae tenera formaverunt adulta subito vident ?didi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." In hoc plurimum est, non sic quomodo principia totius operis dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se
Abbreviated transcription (Latin):
quo ledit Doce quẽ ad modũ hnc similitudinẽ possim dinoscere. Uenit idme ꝓaii¬
coblandus inmicus. Uitia nob sub uirtutũ nomine obripiui̾t temeritas subaitulo
foratudinis lat& moderatio uocatur ignauu. ꝓcauto tumidus accipitur. Inhis magno
periculo erramꝰ. hiscertas nocas inprime: Ceterũ qui introgatur an cornua hubert
nonẽ ta staltus ut srontẽ suã cẽpta. nec rursustã incptus. lut hebes: ut nescut Puilli
ubcilliss collechone piuaseris. Sic ista sine nori decipiunt: quo mocio prestiui¬
neminẽ uida cũ quo se cõmutatũ uelit q hominẽ easola parte estunat qua homo c
qͥnatura macstra utitur ad illiꝰ leges cõponitur. Sic uuut quom illa p̃scripst ciu
bonasua mulla un ercutit. qui mila inboniu uerat Cerdis uichicu in coneus sur
intrepidus que aliqua uis moua: nulla ꝑtubait. quẽ fortimna eũqđ habuit celum

Expanded text:
quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amiquo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigineminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum ntrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum
Abbreviated transcription (Latin):
uenissent forsitan necessaria. nisi & suꝑ uacua quesissent. Multũ illis tẽporis
uerboꝵ cauilliͣtio eripuit. Captiose disputationes. quȩ acum̃ irritũ exercent
ner cumnꝰ nodos & ambiguã significationẽ uerbis in ligamꝰ ac de inde dissoluimꝰ:
Tantu nob uacat: Ia uiuere: iãmori scimꝰ cota illo m̃te ꝓgendue: ubi ꝓuideri deba
neres nos non uerba deripiant Quid mͥ uocũ simibrudines distiqius: qͥb nemo
uquã nisi dũ disputat captus ẽ : resstillant illas discerne Pro bonis iala am¬
plectim᷑ optamꝰ contra id qđ optauimꝰ Pugnant uota nra cũ uotis consilia cũ
consiliis Adulatio quã similis ẽ amiciaȩ̃ Hon imittatur tancũ illa s&c uincit
& p̃cerit apertis decꝓpitus aurib reripitur & iupcordia ima descendit eo ipso gratiosa

Expanded text:
s reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis s reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa,
Abbreviated transcription (Latin):
quis. magis consiliũ mihi quã libros dires Ego uero quoscũq habeo. mittere
paratus sum & totũ horreũ excutere. Me quoq isto siposse: trans ferrẽ & nisi matu¬
re te sine̾ officii sperarẽ inpetraturũ hanc senilẽ ex pedictionẽ indixis sem mibi:
nec merarybdis & Ccylla & fabulosũ istut fretũ deterrere potuissent Tranasse
ista. non solũ traiecissẽ : dũ modote complecti posse. & p̃sens estimare quantũ ani¬
mo creuisses Cȩterũ. qđ libros meos tibi mitti desideras non magis ideo me di¬
sertũ puto. quã formosũ putarẽ : si imaginẽ meã peteres Indulgentię scio istud
eẽ. non udicii & simꝰ iudicu ẽ. indulgentia tibi in posuit S& qͣles cũq suNi:
tu illos sic lege. tãquã uerũ quęrã ddhuc nonsciã & cõtumaciter querã: Non
enĩ merusquame mancipaui. nulliꝰ nom̃ fero mnultũ magnoꝵ uiroꝵ iudico

Expanded text:
quis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere quis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio
Abbreviated transcription (Latin):
endũ ẽ: nunde ueniant s& qđ eant. Siquid ẽ qđ uitã beatã potest facere. id bo¬
nũ ẽ. suo iure. Deprauari enĩ in malũ non potest. Quid ẽ ergo in quo erratur.
cũ om̃s beatã uitã optent. qđ instrum̃ta eius proipsa habent. & illã dupetun
fugiunt: Nã cũ sũma. uitȩ beatȩ sit solida securitas. & eiꝰ in concussa fidutia
sollicitudinis colligunt causas. & ꝑinsidiosũ iter uitȩ. non tartũ ferunt sarcinas
sa trahunt: ita longuis. abeffertu eiꝰ. qđ petunt sẽꝑ abscedunt. & quoplus opere
inpender. hoc se magis impediunt. & feruntur retro: qđ euenit in laberintho:
roperantib. ipsa illos uelocitas inplicat. UA Le
as Lcctio certa ꝓdest: uaria delectat. Qui quo destinauit. ꝑuenire uule:
unã sequatꝰ uiã. non ꝑmultos uagetur. Honre istuc: s& errare ẽ uellẽ in¬

Expanded text:
endum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id boendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunproperantibus; ipsa illos velocitas inplicat. VALE. as; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," in
Abbreviated transcription (Latin):
Sipse ꝓsuaserif. a nullote nobilitate suꝑari: Omib nobtotidẽ ante nossunt
Nulliꝰ non origo ultta memoriã iac& platon dit. nemine̾ rege: non exseruis
eẽ ordinandũ. neminẽ nonseruũ : ex regib Omĩa ista longa uariȩtas miscuit
& sursũ. deorsũ. fortuna uersauit. Quis ẽ generosus: Aduirtute̾ bene anatura con¬
primo mundi ortu usq in hoc tẽpiis ꝑdix̃ nos explendidis sordidisq alt̾nata series
Hon facit nobilẽ atriũ. plenũ fumosis imagib. Nlemo in nrãm głam uix̃. nec qđ ante
nos suit. Nrm ẽ. Animꝰ facit nobilẽ. ciu exquacũq conditione. supra fortimã lic& sur¬
gere . Puta itaqͥte non equitẽ romanũ eẽ. sed lib̾ainũ. Potes hoc consequi. ut solussis
libuit̾ ingenuos Quomͦ inqͥs. simalabonaq non populo auctore dis tinxeris Intu¬

Expanded text:
ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura cone quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intu
Abbreviated transcription (Latin):
terũ cumꝰ tepus illũ facis aedicis malienꝰ tecũ egisse natura pͥus. deinde fortu¬
nã cupossis etimere te uulgo & ad felicitatẽ hominũ maxima emergere Siqu
dẽ aliud inphilosoplia bom hoc ẽ qđ stemina nonnispicit. Oĩs siaciorigene pri¬
mã ireuocontur. Adissunt eques romanꝰ es & id hunc ordinẽtuate ꝑdux̃ incdustria
at me hercules. multis quatuorderim clausas. Hon om̃s curia admitit Castra
quoq quos ad laborẽ &e periculũ recipiant fastidiose legunt. Bona mens omib
pata: Om̃s ad hoc sumꝰ nobiles. ner reicit quẽ qua pbilosophia net eligit omĩb licae:
atriciꝰ socrates non fuit. ceanthes aquã trax̃. & rigando horco locauit manꝰ Plato¬
nẽ ñ accepit nobilẽ philosophia: s& fecit. Quit̃ ẽ quare desperes. histe posse fie¬
ri parẽ : Om̃s himaiores tui sunt: Site illis geris dignũ. geres aut̃. si hoc ꝓtinꝰ tibi

Expanded text:
te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortute pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid est aliud in philosophia boni, hoc est, quod stemma non inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosophia, sed fecit. Quid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi
Abbreviated transcription (Latin):
magna ẽ inmari part ͫ ẽ. Gubernaculũ. qđ alceri naui magni: alteri exiguu est
modũ dormias quȩritur scit᷑ : Fotͥ die diligentiꝰ uiuendũ ẽ Tunc aut felice cẽte iud¬
ca cũ poceris in publico uiuere. cũte parietes tutegent ñ abscondent: quos plerũq
citũdatos nob udicamꝰ non ut cutiꝰ uiuamꝰ s& ut peccemꝰ occulaĩ Remdicã exqua
mores estimes uros. Un quemquã inuemes qui possit apto hostio uueri. linitores
conscientia nrã ñ suꝑbia opposuit. Sic uuumꝰ ut dephendi uic subito aspici Quidaut
ꝓdet retondere se & oculos hominũ. auresq uitare: Bona conscientia turbu Auo¬
cait: in ala diam in solitudine anxia tq sollicita ẽ. Sihonestas̃ quȩ facis.: om̃s sci¬
ant. Si turpa. quid refert neminẽ scire cũ cuscus: Ote miseru. si contẽpinis
hunc testem UALE¬

Expanded text:
magna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri exiguum estmagna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri exiguum estmodum dormias, quaeritur, scitur; eo tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invenies, qui possit aperto ostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE
Abbreviated transcription (Latin):
rgo tecũ ipse uersa nonsolũ ubi deincrim̃to agetur s& &iam ubi de ictura
ec̃periturũ ẽ nempe aduentitiũ fuit. Tĩ facile sine isto uuesquã iussisti
Sidiu illud habusti ꝓdis postquã saciatus ẽ: si nondiu ꝑdis antequã assuesca
Pecuniã minorẽ habebis. nempe & inolestiã. gra m minorẽ nẽpe & inuidiam:
ncũ spice ista que posagunt in insamã. qͣuȩ cũplurunis lacrinus ananttimꝰ
Scies nondãnũ inhis molestũ eẽ s& opinionẽ dãpri. Hemo illa perisse sentit sa.
cogitat. Qui se hab& nibil ꝑdidit : saquoti cuiq habere se contingit. U ALC
narraueras: Is qui scit plurimũ rumor. Quid ergo inquis cintussũ ut possum
ercitare rumorẽ : None qđ ce ad hunc locũ respiciens metiaris: Ad istũ respice inqi
moraris. Quic quid int̾ uicina emin&: magnũ ẽ. illic: ubi emina. Ham magnicudo
hab& modũ cercũ coparatio. illa aut tollit: aut deprimit Nauis quȩ influmim

Expanded text:
non solum ubi de incremento agetur, sed etiam ubi de iactura. " Hoc periturum est." Nempe adventicium fuit; tam facile sine isto vives quam vixisti. Si diu illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non damnum in is molestum esse, sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet, nihil perdidit. Sed quoto cuique habere se contigit ? VALE. narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum certum; comparatio illam aut tollit aut deprimit. Navis, quae in flumine
Abbreviated transcription (Latin):
Uirga murmur om̃e cõpestitur & ne fortuita quidẽ uerberib excepta suN:
tusiis stermicam̃ta singultus Magno malo. ulla uoce int̾pellatũ silentiũ luit᷑ Nocłe
cita uimi utiq p̃stant. Sic sit. ut istidedño loquant᷑: qͥb cora dno loqui uonlica. Ac
illi. quib non tantu corã dominis. s& cũ ipsis erat sermo quoꝵ os non consucbat᷑: paraci

Expanded text:
Virga murmur omne conpescitur, et ne fortuita quidem verberibus excepta sunt, Virga murmur omne conpescitur, et ne fortuita quidem verberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic fit, ut isti de domino loquantur, quibus coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum coram dominis, sed cum ipsis e
Abbreviated transcription (Latin):
tauero Nunc parũ mͥ s& & udiciũ tãquã dudieri illa ñlegerim. Sine me & in¬
quirere. Non ẽ. qđ uerearis : uerũ audies : Ote bominẽ felice qđ nibil habes ꝓpt̃
qđ qͥsquã mͥ tibi talonge mentiatur. isi qđ iam &iã. ubi causa sublata : : mentim᷑
dentiã tuã. hoc eruditionẽ dec&. Ceruis̃ : immohomines. Seruis: unmo contu¬
bernales: Seruis: immo humiles amici Serui s̃: un mo conserui. Si cogitaueris
tantumde in utrosq licere fortune. Itaq rideo istos. quiturpe existimant cũ
seruo suo cenare. Quare. Nisiqr superbissima consududo. cenananti dño stan¬
tiũ seruoꝵ curba cir cũdedit: Est ille plusꝗ capit. & ingentiauiditate. onerat
distentũ uentrẽ. ac desua ũ iã uentris officio. ut maiore oꝑa. omĩa egerat qua
ingessit. At infelicib seruis. mouere labra. ne in hoc quide ut loqu̾ant᷑ licae

Expanded text:
tavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non legerim. Sine me et intavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non legerim. Sine me et inquirere. Non est quod verearis; verum audies. O te hominem felicem, quod nihil habes, propter quod quisquam tibi tam longe mentiatur! Nisi quod iam etiam ubi causa sublata est, mentimudentiam tuam, hoc eruditionem decet. " Servi sunt." Immo homines. "Servi sunt." Immo contubernales. " Servi sunt." Immo humiles amici. " Servi sunt.'' Immo conservi, si cogitaveris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qui turpe existimant cum servo suo cenare. Quare, nisi quia superbissima consuetudo cenanti domino stantium servorum turbam circumdedit ? Est ille plus quam capit, et ingenti aviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam ingessit; at infelicibus servis movere labra ne in hoc quidem, ut loquantur, licet.
Abbreviated transcription (Latin):
ibrũ tuũ quẽ inͥ ꝓmiseras accepi. & tãquã lecturꝰ ex comodo idaperui. ac tantum
degustare uolui. Deinde blanditus ẽ ipse ut ꝓcederẽ longiꝰ qͥqua disertus suerit
ex hoc intelligas lic& Leuis mͥ uisus ẽ: cũ dẽ ner inei nec tui corporis. s& qͥprimo Aspettu
aut tialiuii. Aut epicuri possẽ uideri. Tanta aut dulcedinetenuit itrax̃. ut illum
sine ulla dilatione ꝑlegerim. Soline inuitabat. fames ad monebat. nubes minabaNꝰ
tam̃ ex hausi totũ. Nontantũ delecfatus: s& gauissussũ. Quid ingenii iste habuit
s& tenor. Cõpositio
urilis & sancta. nilominꝰ int̾ ueniebat. Suce illud & loco
leni. grandis erectus es hocte uolo tenere sic ire fecit aliqͥd & materia ideo eligen¬
da ẽ: fertilis quȩ capiat ingeniũ. quȩ uicita libro Plura scribã cũ illũ retrãc¬

Expanded text:
ibrum tuum, quem mihi promiseras, accepi et tamquam lecturus ex commodo adaperui ac tantum ibrum tuum, quem mihi promiseras, accepi et tamquam lecturus ex commodo adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delectatus, sed gavisus sum. Quid ingenii iste habuit, sed tenor, conpositio virilis et sancta; nihilominus interveniebat dulce illud et loco lene. Grandis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retrac
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑuacua ẽ &ĩ que nonẽ. suꝑ uacua nibil inse momĩa hiba in hos ut possi
fortimã beitũq p̃stare. Honenĩ statim bonũ÷ siqui neces sirus est
Aut proicimꝰ bonũ: sihoc nom̃ pami & polente damiis &cetris sine quibus
ignorat. ut illud adhȩx. indiẽ utilia demittat. Quid ergo: non eo potiꝰcurã transferes
ut ostendas omib magno teporis ipendio quȩri suꝑ uacua . a multos traussisse
uitã dũ uitȩ instrum̃ta conqͥrunt Rerognosce singulos considera uniũsos. nulliꝰ
non uita spectat incrastiuũ. Quid in hoc sit mali quęris: infinitũ. Honenĩ uiuuN T
s& uicturi s̃. Vnũt differ̃. &iam si ad tenderemꝰ. cam̃ nos uita p̃currera. Hunc uero
cunctantes. qͣsi aliena transcurrit & ultimo die sinitur omi perit. Sed ne epłe modũ
excedã quȩ non deb& sinistra manũ legentis inplere. in aliũ die. hanc litẽ cũdialeticis
differam. nimiũ subtilib & hoc solũ curantib: pon & hoc UAL E

Expanded text:
quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae damus et ceteris, sine quibusignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
aleq uran dofacere: ꝗđd diu didicerant memoriã in alienis eierciuer: liud ausos
menunis se aliud scire: Neminis se ẽ re comusam mnemoriȩ custodiri. At con¬
oraseire. a sua ficere queq piec adciẽplari pendar i. as totiens respicere. Id magistrũ¬

Expanded text:
aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ uiniusa facus ad miratione partib singulis Abstullꝰ. Sibrm iuug foriuli
er non colligenda N on eniercidunt sa fluuit ꝓpaua ⁊ int se contertus. Pec
dubitaꝰ qͥmultũ conferant rudib adbuic: & extr insecus aui.ulcantib Ficilius
cui sinenda insidiun circũ scripta & carminim ircuus. Idoqadr ⁊ł. & lente¬
tios etliscendas dimꝰ & has quas greci chrias uocint q coplẽa illu pueriente
& sulcĩre se notissimis de paucissimis uocib & memoriastare. Sibia mnttet
dicat isti nonteneat: Iuir per̾. enĩ seni dut ꝓipicinti sener tutẽ. et com̃tario sipert
Noc exiondi ⁊̃ uqͥd hoc deanthes tuquid. quousq subalio moueris ⁊e impera ⁊ dic
cid memoriȩ tradatur. Aliqͥd a detuo ꝓfer: Omsitiq istosimouenu. un poret
sep intp̃tes sub alieua ubra latentes nihil existimno habe generosi nũquã ausos

Expanded text:
cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis s ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni  quid ? " Hoc Cleanthes"; tu quid ? Quousque sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos
Abbreviated transcription (Latin):
cerpit. Non habem itaq ista oclifera. necemptorem decipimꝰ. N ilil inuenturatũ
intrauerit pter illa quȩ infronte suspensasunt. Ipsis ꝑ mittimus. unde uelit sumere
eremplaricd ꝓutanos uelle singulares sententias ex turba separare. Ci illas
ad signabimꝰ: ⁊ enoni. ancleanthi. anchrisippo. anpanaetio enpossidomo
Non sumis subrege. sibi quisq se uindicat. A pudistos quiqͥd hermarcus dix̃. quic qͥd
metoe dorus. e dunũ refercur. Om̃it que quisquc̃ in illo contubnio locietus.: unuis
ducꝰtu aiuspicus dicta s̃. Non posumꝰ inquã lic& tẽptemꝰ educere. Aliq extan¬
ca rerũ e⁊ liũ mulatudine: Fauperis: numerare: periis. NSuocuq miseris ocu¬
luidt occurrae qđ emiuere posia pisi iut paria legeretiur cuti nuseriseci
ipso homine c̃sideres Non: for mosa cuiꝰ crus łaudatu. ut brachu sa. illa

Expanded text:
cerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum cerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum intraverit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia quae quisquam in illo contubernio locutus est, unius ductu et auspiciis dicta sunt. Non possumus, inquam, licet temptemus, educere aliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone ra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa,
Abbreviated transcription (Latin):
ratus. ac liber qͥuuit uita ꝑacta. Uale¬
esideras his quoq epłis sicut priorib asscribi aliqͣs uoces nr̃oꝵ ꝓcerũ. Non fuor circa
flosculos occupati : totus contextus illoꝵ uirilis ÷. Inȩqͣlitate scias eẽ. ubiquȩ eminen
notabilia sunt Non ÷ admirationi unci arbor. ubiieandem altitudinẽ tota silua sur¬
rexit. Liusmodi uodib referta sunt carmina. refert&e historiȩ. Itas nolo illas epi¬
curi existumes eẽ. P ublicesunt : & maximȩ nr̃ae. sedillo magis adnotant. quie rare
interim int uenunt. quic inspectate: quia mirũ ÷: fortic̃ aliqͥd dici. ab homine molli¬
ciã ꝓfesso. Itaeni pleriq iudicant apudme: epicurus: & fortid. lic& manulatus fit:
foraitudo & industric. & edbellũ promptamens: tã inpsas. quã malte einctos edit.
Non ÷ ergo qͥde cigas. ex certa & repectia. Continiũ : apudnros quicqd apud alios x¬

Expanded text:
ratus ac liber, qui vivit vita peracta. VALEratus ac liber, qui vivit vita peracta. VALEDesideras his quoque epistulis sicut prioribus adscribi aliquas voces nostrorum procerum. Non fuerunt circa flosculos occupati; totus contextus illorum virilis est. Inaequalitatem scias esse, ubi quae eminent, notabilia sunt. Non est admirationi una arbor, ubi in eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historiae. Itaque nolo illas Epicuri existimes esse; publicae sunt et maxime nostrae. Sed in illo magis adnotantur, quia rarae interim interveniunt, quia inexpectatae, quia mirum est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetita; continuum est apud nostros quicquid apud alios ex
Abbreviated transcription (Latin):
considera quo pulchra res sit consummare uitã ante mortẽ. deinde ex pectare securũ.
reliquã temporis sui partem. nihil sibi mposses sione beatȩ uitȩ positũ. quebectinr
nonfit: silongior. Oquondo illud uidebis tempus. quoscies tempus aͣit non ꝑanere
quo tran quilus pacidusq eris & crastim negligea. insũma tiuis acietate.Uisscire
quidsit : qd facuit homines auidos futuri. Nemo sibi contingit. Optauer̃ itaq. tibi
alici parentes tui : sedego contra om̃ium tibi eoꝵ contẽptũ opto quoꝵ illi copiam.
ota illoꝵ multos conpilant. utte locu plecent: quic qͥd cidte trans fer̃. alicui detra¬
hen dũ: Opto cibiui faculttẽ: ut ucigis cogitationib agitata mens: tandem
resiftat: & certasit ut placcat sibi. Q intellectis uerbis bonis. quȩ simul intellecta sunt.
possident᷑ etatis adiectione. nonegeat ille demũ necessitatis. suꝑ gressus. & ex aucto¬

Expanded text:
considera, quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare securum considera, quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare securum reliquam temporis sui partem, nihil sibi, in possessione beatae vitae positum, quae beatior non fit, si longior. O quando illud videbis tempus, quo scies tempus ad te non pertinere, quo tranquillus placidusque eris et crastini neglegens ut in summa tui satietate ! Vis scire, quid sit, quod faciat homines avidos futuri ? Nemo sibi contigit. Optaverunt itaque tibi alia parentes tui; sed ego contra omnium tibi eorum contemptum opto, quorum illi copiam. Vota illorum multos conpilant, ut te locupletent. Quicquid ad te transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et certa sit, ut placeat sibi et intellectis veris bonis, quae, simul intellecta sunt, possidentur, aetatis adiectione non egeat. Ille demum necessitates supergressus est et exaucto
Abbreviated transcription (Latin):
tãꝗ quid facias auditurussim: immo tamꝗ uisurus. Queris. quid me
maxime ex his quȩdete audio delect&: qđ nihil audio. Qđ pleriq
ex his quos in t̾rogo. nesciunt quidagas. hoc ÷ salutare non conuersari
dissimilib. & diuersa cupiertibus. Habeo quidem fiduciã. ñ possede¬
tor queri: mainsurũq inproposito. ȩtic̃ sisollicitantiũ turba circu ea
Quid ergo ÷: non timeo ne mutent te: timeo. ne impediant.
AA ultũ ciut nocet etum quimorat᷑. Vtiq in tonta breuitate uitae. quã breiuorem
iconstantia facimꝰ: alpadeuis subinde. atq aliud facientes initiũ. Deducim illam
inparticulas. aclancinamꝰ. Propera ergo lucili karissie. & cogita: quantũ caditur᷑
celeriticti fueris. sia cergo hostis instaret: si equitem eduentareꝰ suspicareris ac fugien¬
tiũ pͥmere uestigia ł it hoc. ꝑmeris. adcelera: & euade. ꝑduc̃ te intutũ. & subinde

Expanded text:
tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. Habeo quidem fiduciam non posse te detorqueri mansurumque in proposito, etiam si sollicitantium turba circumeat. Quid ergo est ? Non timeo, ne mutent te, timeo, ne inpediant. Multum autem nocet etiam qui moratur, utique in tanta brevitate vitae, quam breviorem inconstantia facimus aliud eius subinde atque aliud facientes initium. Diducimus illam in particulas ac lancinamus. Propera ergo, Lucili carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo hostis instaret, si equitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera et evade, perduc te in tutum et subinde
Abbreviated transcription (Latin):
nec ostentatio tui : & mnpopłos nominis dimissa notitia. Nemo: nouit
dm̃. Multi de illo male exiftimant: & inpune. N on turba seruor
lectict̃ tuc̃ ꝑ itinera urbanci. ac peregrina portantium dm̃. Ille maxin
potentissimusq: ipse uehit om̃ia. Ne forma quidem & uires: beatũ
e facere possunt. Nihil horũ: patitur uetustatem. Quȩrendũ ÷
qđ non fiat in dies eius. quonon possit obstari. Quidhoc ÷ Animus.
sedhic rectus. bonus. magnus. Quid aliud uoces hunc. quã dm̃ incorpor
iumano hospitantẽ. c Hicanimus tã mequitẽ romanũ. quã in libtinũ.
omina exambitione aut in iuric nata. Subsilire incęlũ ex angulo
licet. Exurge modo. & te quoq dignũ finge deo finges autẽ: non
auro aut argento. N on potest ex hac materia: imago dõ ex primi
similis. Cogita illos. cum propici essent.: fictiles fuisse. Vale
ubi & cum quib moreris. Verba dare non potes. tecũsũ. Sic uiue.

Expanded text:
nec ostentatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit nec ostentatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires beatum te facere possunt; nihil horum patitur vetustatem. Quaerendum est, quod non fiat in dies eius, quoi non possit obstari. Quid hoc est ? Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humano hospitantem ? Hic animus tam in equitem Romanum quam in libertinum, Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, fictiles fuisse. VALE.ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic vive,