comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uidibarꝙ michi totius gle particeps si currenti sibi stimlos addidissem. quos ut
nũcii eius testabantur ⁊ u̾e in uerbis meis acutissimos sentiebat. canto eho magis
ardebam acuebamq aim si quid excogitare possem quod feruens illud ingemũ
inflamaret ⁊ qui probe nossem nulla re magis ꝙ̃ gla ⁊ laudib generosu pectꝰ
mardescere inserebam laudes magnificas. ⁊ multotũ forte uidicio nimias sed
mea opimione uerissimas. preteritũq comendans hortablurad reliqua. Excant ali¬
quot mee ad illũ ople quarũ me hodie non penitas prdet diuinare eñno soles
atq ueniã nec ip̃e eciam diuinasset profecto autem quod dũ scuberem agebat
accurusq uidebatur no mea tantũ sed totius humam gnis laude ⁊ adimratoe
dignissimũ erat an tñ ob hoc unũ eiadende sint nescio ꝙ curpiter uiuere maluit

Expanded text:
videbarque michi totius glorie particeps, si currenti sibi stimulos addidissem, quos, ut videbarque michi totius glorie particeps, si currenti sibi stimulos addidissem, quos, ut nuntii eius testabantur et litere, in verbis meis acutissimos sentiebat. 7 Tanto ego magis ardebam acuebamque animum siquid excogitare possem quod fervens illud ingenium inflammaret, et qui probe nossem nulla re magis quam gloria et laudibus generosum pectus inardescere, inserebam laudes, magnificas et multorum forte iudicio nimias sed mea opinione verissimas, preteritumque commendans hortabar ad reliqua. 8 Extant aliquot mee ad illum epystole, quarum me hodie non penitus pudet; divinare enim non soleo, atque utinam nec ipse etiam divinasset! profecto autem quod, dum scriberem, agebat acturusque videbatur, non mea tantum sed totius humani generis laude et admiratione dignissimum erat; an tamen ob hoc unum eradende sint, nescio, quod turpiter vivere maluit
Abbreviated transcription (Latin):
cepit nichil est quod indignantius feram cu annice si stomachũ tuũ noui ferre indignita¬
tem hanc nullo posses modo rrũꝙͣ achenis nut Rome mũ homea ungiln qr tẽpib
tantus ẜmo de uacibus fuit quantus est ad Rpam rodam etate hac cũ tamẽ nlłoonꝙ̃
loco aut tempe tam milla Rei huos noticia fuisse aubitrer. Dolo bilem risu lemas et
discas inter tustia iocari. Ueiie ud curiam nup mio uero no uẽnt sed captius ductꝰ
bilis qui cũ in capitolio canta cum gla mori posset. ⁊boemicũ ⁊ mox leouicenso car¬
cerem subne tanto suo et Romani nors ac Rer p. ludibrio fustimut. In quo laudãdo
monendoq quantus hic calamus fuerit notius est forte ꝙ uelle. amabam untũte
laudabam propositũ. muabarq aĩm uui graculabar Italie alme urbis impiã
mũdi totius Requiẽ piouidebam cot ex iadicib ouens gaudiũ dissimulare ñ potera

Expanded text:
cepit; nichil est quod indignantius feram; tu, amice, si stomacum tuum novi, ferre indignitacepit; nichil est quod indignantius feram; tu, amice, si stomacum tuum novi, ferre indignitatem hanc nullo posses modo. 4 Nunquam Athenis aut Rome, nunquam Homeri Virgiliique temporibus tantus sermo de vatibus fuit quantus est ad ripam Rodani etate hac, cum tamen nullo unquam loco aut tempore tam nullam rei huius notitiam fuisse arbitrer. Volo bilem risu lenias et discas inter tristia iocari. 5 Venit ad curiam nuper, imo vero non venit sed captivus ductus bilis, qui cum in Capitolio tanta cum gloria mori posset, bohemicum et mox lemovicensem carcerem subire tanto suo et romani nominis ac reipublice ludibrio sustinuit. 6 In quo laudando monendoque quantus hic calamus fuerit, notius est forte quam vellem. Amabam virtutem, laudabam propositum, mirabarque animum viri; gratulabar Italie, alme Urbis imperium, mundi totius requiem providebam; tot ex radicibus oriens gaudium dissimulare non poteram
Abbreviated transcription (Latin):
uid eopectas uudire insi reliquũ proximne suꝑioris eple uñde flras et Raris:
⁊al certe muno mauio habeo quos agam imio bero multa ẜ maioubus
ncumbere breue tempris uetas idꝙ ño fat libeiũ ẜ obicib inus iplicitũ. nã et ego
totus in motu ⁊ multa encũstirepunt. simulq hic ⁊ alibi att ita misꝙͣ sum famm¬
uare malli loca mutantia Rabilone ultiã digiessus ad fontem Sorgie substar
notissimo mearũ procellarũ portu. hic uie comites oꝑior ⁊ antũm̃ exitũ aut
illus falcem a marone desemptũ tempus qn Iam ⁊preiuorq dies ⁊ molłor estas
Incerim euo ne maior rusticatio mea sit cogitatioñ consumptarũ fragmeta
recolligo ut om̃is dies si fieri possit aut aliquid̃ maiorib ceptis adiciat ut
imuitũ aliquid absoluat quod hodiernũ est hiond̃ te ꝓpsatũ lis aicorpies qaesie
diuinũ mimus ⁊ pauartũ hom̃. iam builgau mne prephanau dicam ae prostictiuo

Expanded text:
ioris epystole, unde fleas et rideas? nil certe nunc maius habeo quod agam; imo vero multa, sed maioribus incumbere breve tempus vetat idque non sat liberum sed obicibus miris implicitum; nam et ego totus in motu et multa circumstrepunt simulque hic et alibi atque ita nusquam sum; familiare malum loca mutantium. 2 Babilone ultima digressus ad fontem Sorgie substiti, notissimo mearum procellarum portu. Hic vie comites opperior et autumni exitum aut illud saltem a Marone descriptum tempus, quando iam breviorque dies et mollior estas. Interim ergo ne inanis rusticatio mea sit, cogitationum consumptarum fragmenta recolligo, ut omnis dies, si fieri possit, aut aliquid maioribus ceptis adiciat aut minutum aliquid absolvat. 3 Quod hodiernum est, his ad te prolatum lidivinum munus et paucorum hominum, iam vulgari, ne profanari dicam ac prostitui,
Abbreviated transcription (Latin):
fecit. Inuemes alia que mortem nati usq ad extremũ uĩte sue diẽ luxit eqͣliter
nec ullas unꝙͣ consolationũ uõces obẜatis aurib admisit. Par est illustriũ feĩã¬
rũ liuia augusti comuno ⁊ soror octauia. quaiũ simul geneca menuint ad
ihartiam suam scribens. Cicero quidem suam tullla steuit ĩmodice sey ip̃m
Ia moras filie tam dilete itegio doliue consolatus et quos postmodũ i morte fintus mi¬
tatus ambrosius ⁊ ape consolatoriũ edidit colime. neutiu ctti noui aint insolitĩ nit
et m natoru uut fiatiũ mortib gemant ⁊ sese doct hores suis n merot ibn sobsaletur¬

Expanded text:
fecit; invenies aliam que mortem nati usque ad extremum vite sue diem luxit equaliter fecit; invenies aliam que mortem nati usque ad extremum vite sue diem luxit equaliter nec ullas unquam consolantium voces obseratis auribus admisit. Par est illustrium feminarum Livia Augusti coniux et soror Octavia, quarum simul Seneca meminit ad Martiam suam scribens. 13 Cicero quidem suam Tulliam flevit immodice seque ipsum in morte filie tam dilecte integro volumine consolatus est; quod postmodum in morte fratris imitatus Ambrosius et ipse consolatorium edidit volumen; neutrum certe novum aut insolitum, ut et in natorum aut frat
Abbreviated transcription (Latin):
comptũ est. ut optantib consequendi spem. sic consecutis annitendi formidinem
inherere. sic itaq sentio nuillo melius tempe mr̃em tuã ad suꝑos migraturam
ꝙͣ dũ ⁊ supstite ⁊ te felicẽ linqueret duplex parentũ uotũ ⁊ esẜ precarissimo fil̃io
corpis atq cĩ plemũ robur solida etas status in gla felicitas in ascensu. noli gͥ
inconsolabilicer illam flere ne natiue ordinẽ accusare uidearis. Ita necesse fuit uel ut
illa tibi uel tu illi suꝑuiueres hoc ulcimũ illa optauerat hoc nature lege dignum
menauabili illam mesticia confecisset Utinã tã bene ẜuet in Reliquis Rectũ or dine
natura. ut ẜuauit in uobis Sepe quide matres in natorũ fumib grarussime
lugentes ⁊ legina ⁊ uidemꝰ tariꝰ autem ac moderatius e comuerso. Inuemes
matrẽ que filiũ mortuũ cũ fleuiss materno impetu ip̃a dolori propiio fine

Expanded text:
compertum est ut optantibus consequendi spem, sic consecutis amittendi formidinem compertum est ut optantibus consequendi spem, sic consecutis amittendi formidinem inherere. 10 Sic itaque sentio nullo melius tempore matrem tuam ad superos migraturam, quam dum superstitem te et felicem linqueret, duplex parentum votum, et esset precarissimo filio corporis atque animi plenum robur, solida etas, status in gloria, felicitas in ascensu. Noli igitur inconsolabiliter illam flere, ne nature ordinem accusare videaris; ita necesse fuit ut vel illa tibi vel tu illi superviveres; hoc ultimum illa optaverat, hoc nature lege dignum inenarrabili illam mestitia confecisset. Utinam tam bene servet in reliquis rectum ordinem natura, ut servavit in vobis; sepe quidem matres in natorum funeribus gravissime lugentes et legimus et videmus, rarius autem ac moderatius e converso. 12 Invenies matrem que filium mortuum cum flevisset, materno impetu ipsa dolori proprio finem
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatẽ translata. nuc in telo uite mortalis supatis casib triũphat. urũ secuta
fillos pregiessa. illuc quoq ꝑactis feliciter eui spatus ꝑuentiuros ⁊ si quo forsan
fasce corporeo turdatur nec adhue celu tenet deuotis est magis precib adiuuãda
ꝙ lacrimis hoc illa de te spat hoc illi gratia dom̃i dabis ora nelugeas atꝙ illa
si uiuentẽ hic amasti: patere equo aio gloriosissime. pater ex alto licz terrene con¬
ditionis gradu ad sũmũ culimẽ celestis felicitatis ascendere. Nuid enĩ amplius
hic agebat: quẽ ce aspicere que optare iam poterat: insi forte ut Romanũ põti ficẽ
te uideres/ Derũ hac opimone sũ. ut tunc feliciꝰ mori putẽ qn de presenti gau¬
diũ adest ⁊ de futuro spes. ꝙͣ q̃n consũmata spe acq omib habitis que spantiu
uel optantur in terris. iã sensim spei tinor obrepẜit natura enĩ demonstrante

Expanded text:
felicitatem translata, nunc in celo, vite mortalis superatis casibus, triumphat, virum secuta, felicitatem translata, nunc in celo, vite mortalis superatis casibus, triumphat, virum secuta, filios pregressa illuc quoque, peractis feliciter evi spatiis, perventuros. 8 Et siquo forsan fasce corporeo tardatur nec adhuc celum tenet, devotis est magis precibus adiuvanda quam lacrimis; hoc illa de te sperat, hoc illi gratius donum dabis. Ora, ne lugeas, atque illam si viventem hic amasti, patere equo animo, gloriosissime pater, ex alto licet terrene conditionis gradu ad summum culmen celestis felicitatis ascendere. 9 Quid enim amplius hic agebat? quem te aspicere, quem optare iam poterat, nisi forte ut romanum pontificem te videret? Verum hac opinione sum ut tunc felicius mori putem, quando de presenti gaudium adest et de futuro spes, quam quando consummata spe atque omnibus habitis que sperantur vel optantur in terris, iam sensim spei timor obrepserit; natura enim demonstrante
Abbreviated transcription (Latin):
blando murmure suasit. ip̃a molli fascia obuolutũ Gagientẽq dulce omiora
plexa est. ip̃a reptantẽ sedula ip̃a gressus ambiguos tentantem tieprda ip̃a
coetaneis colluidente anuia. ipa petente scolas puerũ solicita ipa reducẽ adolescenteleta con¬
sperit. Sibi iã uiuenis sam dn Iam sapiens ia doctus ia deo ⁊ hominb acceptus ĩces̃
gaudiũ. Sibi mox legitimũ tempus anticipante merito luidimensis eccle presul
singlaris gla. Sibi tandem Romane sedis pb̃i cardinalis sũma felicitas ⁊ noiuissiẽ
portuensis epus pene uotorũ oimi portus ac requies fiusti. Ciuib ita se habentibus
de hoc longeue matus eritu quid opiner: profecto cũ suis dotib. cũ uni claritate cũ
filiorũ mimero ⁊ gĩa. tũ precipue tius titulis tuaq pretate felis mulier adeo felis
ut̃ hie uix iã felicior esse poss oportunissimo tepe ab hac caduca ⁊ breui ad eternam

Expanded text:
blando murmure suasit, ipsa molli fascia obvolutum vagientemque, dulce honus, blando murmure suasit, ipsa molli fascia obvolutum vagientemque, dulce honus, amplexa est, ipsa reptantem sedula, ipsa gressus ambiguos tentantem trepida, ipsa coetaneis colludentem anxia, ipsa petentem scolas puerum solicita, ipsa reducem adolescentem leta conspexit. 6 Sibi iam iuvenis, iam vir, iam sapiens, iam doctus, iam Deo et hominibus acceptus, ingens gaudium; sibi mox, legitimum tempus anticipante merito, Lugdunensis ecclesie presul, singularis gloria; sibi tandem romane sedis presbiter cardinalis, summa felicitas, et novissime Portuensis epyscopus, pene votorum omnium portus ac requies fuisti. Quibus ita se habentibus, de hoc longeve matris exitu quid opiner? 7 Profecto cum suis dotibus cum viri claritate cum filiorum numero et gratia, tum precipue tuis titulis tuaque pietate felix mulier, adeoque felix ut hic vix iam felicior esse posset, oportunissimo tempore ab hac caduca et brevi ad eternam
Abbreviated transcription (Latin):
accepto rumore proꝑante ꝙͣ agitatio illa retraxerit demꝯ onã poc̃te iustiffig̃
dolori. demus pietati spatiũ. friat nocturnus lacriiatũ imber quo seremor
crastiꝰ dies aduemat. Cuuid uero minc ditam  unde potiuis Recentissinm
cũ uulna attingam. Mater tibi dulcissima ꝓnt que si nchis alld fello aut
iocũdũ habiussi in bita ꝙͣ ꝙ te tale filiũ ge̾mut. nemo michi felicissimã negabt̃
Cornelia illustris feiã a fucam filla gracchorũ mate. dũ filios acrrba morte ᷤᷤ¬
mactatos cerneret complorantib mulierib que aderant ⁊ illa miser̃ identi¬
de feminea uociferatõe iactatib. go sero miꝙͣ me inquit unserã fatetod nt
dicere potuit mater tua. Ip̃a te aluo grauida usꝙ in decimũ mense cũ fasidio
at labore gestauit. ip̃a cum gaudio ut dolore peꝑit / ip̃a in cuns posito sonte

Expanded text:
accepto rumore properantem, quam cogitatio illa retraxerit: demus unam noctem iustissimo accepto rumore properantem, quam cogitatio illa retraxerit: demus unam noctem iustissimo dolori, demus pietati spatium, fluat nocturnus lacrimarum imber, quo serenior crastinus dies adveniat. 4 Quid vero nunc dicam? unde potius recentissimum animi tui vulnus attingam? Mater tibi dulcissima periit, que si nichil aliud felix aut iocundum habuisset in vita quam quod te talem filium genuit, nemo michi felicissimam negabit. Cornelia, illustris femina, Africani filia, Gracchorum mater, dum filios acerba morte mactatos cerneret, complorantibus mulieribus que aderant et illam miseram identidem feminea vociferatione iactantibus: «Ego vero nunquam me» inquit, «miseram fatebor, que dicere potuit mater tua? ipsa te alvo gravida usque in decimum mensem cum fastidio ac labore gestavit, ipsa cum gaudio ac dolore peperit, ipsa in cunis posito somnum
Abbreviated transcription (Latin):
Sxero te illu intelligere ⁊ persuasui tibi te mesco letũ illa esse nõ posseꝵ lcciat
ꝙ om̃e fere mẜiatũ genus exptus fidentior ad calamũ del festinꝯ demo. nlła
michi laborũ muilla dolorũ facres occurrit inaognita. Indoctũ natura fortuna
taliũ doctũ fecit. hoc unũ nõ dolori meo deerat sed falo. ut filiomm matrio obitu
consolator existerem ea michi fateor ssq in presentem die luctuose mmaterie ꝑos
intentata permanẜat. Id em̃ nuilli eorũ quos amo aut ueneroi mecesserum
hactenuo fuerat obsequii gems insi michi bulnꝯ ullicd pͥma seih. dolestentie
parte pperro. Sr ut ad Rem uema pater Nudiui hen cũ Iam aduespastertru¬
more mestũ ae frebile. Audiui merore tuũ. ⁊ testes pietatis exnme lacrimas
quas non modo no improbo sed balde etia probo. itatn si breueo. si sobrie s
modeste fuerut. Usqadeo certe no improbo ut no tambicma noy ad te confestim

Expanded text:
ntelligere et persuasum tibi, te mesto, letum illum esse non posse. Accedit ntelligere et persuasum tibi, te mesto, letum illum esse non posse. Accedit quod omne fere miseriarum genus expertus, fidentior ad calamum vel festinus venio. 2 Nulla michi laborum, nulla dolorum facies occurrit incognita; indoctum natura, fortuna talium doctum fecit. Hoc unum non dolori meo deerat sed stilo, ut filio in matris obitu consolator existerem; ea michi, fateor, usque in presentem diem luctuose materie pars intentata permanserat; id enim nulli eorum quos amo aut veneror, necessarium hactenus fuerat obsequii genus, nisi michi vulnus illud prima scilicet adolescentie parte perpesso. 3 Sed ut ad rem veniam, pater, audivi heri, cum iam advesperasceret, rumorem mestum ac flebilem; audivi merorem tuum et testes pietatis eximie, lacrimas, quas non modo non improbo sed valde etiam probo, ita tamen si breves si sobrie si modeste fuerint; usqueadeo certe non improbo ut non tam vicina nox ad te confestim
Abbreviated transcription (Latin):
necessauo conent quod si uotiue succesẜit gratu quiddã ac magnificũ rap.
presticisse glonalor. ⁊ mulcũ semper huic calamo debebo. EEplam ⁊p̃am ad te
misi. ot per manus illuc tuas propet ⁊ securior coĩa illio tuo etiam fauore
fulta compareat ꝑmitto autem tibi quod in suyscriptione eius om̃ib interdyxi. Et illam
aperias ⁊ si quid detrahendũ Gel addendũ duxeris facias qui naturã ielia atq ãm
⁊ quib facile tangi soleat/ quiq uiri molles aditus ⁊ temꝑa nosti. uale ip ꝰ Rae Iuñ
portuensom cardinalem consolatoria suꝑ matris obitu
scio ciuloquor eiq que ⁊ propitũ ingennii mei arbitiũ ⁊ ebengnũ
semꝑ interprẽte habiu. Qui preterea fidem anceam notissimã esse nõ
dubito stilũ studiosius comendare s nequeam reiutate temporiae
arctatuo nõ magnope curabo Auinis ipe meus teciũ etiam silentio loqui solet

Expanded text:
o coirent. Quod si votive successerit, gratum quiddam ac magnificum reipublice o coirent. Quod si votive successerit, gratum quiddam ac magnificum reipublice prestitisse gloriabor, et multum semper huic calamo debebo. 5 Epystolam ipsam ad te misi ut per manus illuc tuas properet et securior coram illis tuo etiam favore fulta compareat. Permitto autem tibi, quod in superscriptione eius omnibus interdixi, ut illam aperias et siquid detrahendum vel addendum duxeris, facias, qui naturam illius atque animum et quibus facile tangi soleat, quique viri molles aditus et tempora nosti. Vale. IX Kal. Iunias, Portuensem cardinalem, consolatoria super matris obitu. 1 Scio cui loquor; eique quem et propitium ingenii mei arbitrum et benignum semper interpretem habui, cui preterea fidem meam notissimam esse non dubito, stilum studiosius commendare, si nequeam brevitate temporis arctatus, non magnopere curabo; animus ipse meus te
Abbreviated transcription (Latin):
ma status tui attinet sacis in epla quam ad te ulenno misi disserusse bidcor
meis uerbis sed aliena sententia. Scripsi em tibi illius un optimi. et excellẽtis
consiliũ secutus. quod te legisse ⁊ probasse iam Reꝙ apa probaturũ esse confido
Cui uiro ut tuo noĩe grates agam iuibes quasi meu nome tibi in illius gram
assurgenti aliqua. et ut ipe ais nõ parua ex parte profuerit. Uide aute oro
ne si paream uel arrogantie michi uel insaitie uertatur. cũ te potus illi pro
me ignoto homine iure tuo gratias agere par sit/ Ee si multũ uoles Reprehẽ¬
sioms proprie securus petitioni tue obsequar. Nempe mic eide illi de Rema¬
unna. quid enĩ inter hoĩes post uirtute amcicia maiꝰ est. De hac igitur illi
scriosi. hoctatus ut amic ueteris ac spectati beniuolentiã reuertatur ⁊ hac
usus arto. ut ambos una eadẽq claudere epła quo se inter legendũ saltem¬

Expanded text:
mam status tui attinet, satis in epystola quam ad te ultimo misi, disseruisse videor mam status tui attinet, satis in epystola quam ad te ultimo misi, disseruisse videor meis verbis sed aliena sententia. Scripsi enim tibi illius viri optimi et excellentis consilium secutus, quod te legisse et probasse iam, reque ipsa probaturum esse confido; cui viro ut tuo nomine grates agam iubes, quasi meum nomen tibi in illius gratiam assurgenti, aliqua et ut ipse ais, non parva ex parte profuerit. Vide autem, oro, ne si paream, vel arrogantie michi vel inscitie vertatur, cum te potius illi, pro me ignoto homine, iure tuo gratias agere par sit; quodsi multum voles, reprehensionis proprie securus petitioni tue obsequar. Nempe nunc eidem illi de re maxima. 4 Quid enim inter homines post virtutem amicitia maius est? de hac igitur illi scripsi, hortatus ut in amici veteris ac spectati benivolentiam revertatur, et hac usus arte, ut ambos una eademque clauderem epystola, quo scilicet inter le
Abbreviated transcription (Latin):
ix amncorũ lras aliquot un in dĩe conglobatas absoluera. dũ ecce tua nr̃m
Alinen pressit ep̃ła que lete uisam se si iuuas uoces habeat non negabit
Ueint cũ illa carmen exinnũ quod mnor ⁊ laudo. Serũ er ea caritate q̃ te mͥ
meq tibi conciliat in primis admoneo ut pͥus ꝙͣ alienas ueniat manꝰ. ĩtendcis
bbi uni uersicło que longiusculũ offendi nicubente obelũ aspereris fidei mee ĩdi¬
ce abscindasq quod suꝑfluit. neue tibi forsan idcuro displiceas sc̃is maite poeti
b fatigato. opus auxilio meo dicis facis huiliter ut Reliqua. Atq utina in inge¬
nio meo cuius ⁊ imploras ope ⁊ dilatam doles aliquis tuis idoneꝰ tempestatib
portus esẜ. profecto nõ snere ce duitius Iactari. Spero autẽ no in thetide uel
fluctus ex humanarũ Rerũ perpetius flatib agitatos salutifero tudẽte compe¬
scet. Uia idem ac terminus dux ⁊ comes labor ac primũ Equide quod ad sum¬

Expanded text:
ix amicorum literas aliquot unum in diem conglobatas absolveram, dum ecce tua nostrum limen pressit epystola, que lete visam se, si vivas voces habeat, non negabit. Venit cum illa carmen eximium quod miror et laudo; verum ex ea caritate que te michi meque tibi conciliat, in primis admoneo ut priusquam ad alienas veniat manus, intendas ubi uni versiculo quem longiusculum offendi, incumbentem obelum aspexeris, fidei mee indicem, abscindasque quod superfluit. Neve tibi forsan idcirco displiceas, scis in Arte poetribus fatigato, opus auxilio meo dicis, facis humiliter ut reliqua; atque utinam in ingenio meo, cuius et imploras opem et dilatam doles, aliquis tuis ydoneus tempestatibus portus esset: profecto non sinerem te diutius iactari. Spero autem non in Thetide velfluctus et humanarum rerum perpetuis flatibus agitatos salutifero tridente compescet, via idem ac terminus, dux et comes, labor ac premium. 3 Equidem quod ad sum
Abbreviated transcription (Latin):
questus eram. excutere iisus suma precũ ui. quod michi nuĩꝙͣ fueram. fuia
alteri. ambitiosus. sedulus. solicitus. uidisse iocundũ simul sr misaibile sperta¬
cl̃m. me solicudimo auidũ acq otii ⁊ in siliuo eriuie sositũ. mutatio repõte
sard̃io cum inoenti cuinsiũ caterua. diec totos pontificũ superbis simnb oleurice
mrantid amicis. stomachantib metũ musis. Cuuud mustal diaetandr̃ saeuurmipor¬
tunas obstmatam diuiciem puedieq Ras maias dũ ex more m sollo pissutoror¬

Expanded text:
questus eram, excutere nisus summa precum vi, quod michi nunquam fueram, fui questus eram, excutere nisus summa precum vi, quod michi nunquam fueram, fui alteri, ambitiosus sedulus solicitus. Vidisses iocundum simul et miserabile spectaculum: me solitudinis avidum atque otii et in silvis errare solitum, mutatis repente studiis, cum ingenti curialium catherva dies totos pontificum superbis liminibus oberrantem, mirantibus amicis, stomacantibus mecum Musis. 2 Quid multa? vicit tandem labor importunus obstinatam duritiem pridieque
Abbreviated transcription (Latin):
uem. no asper egems nec dignatus est esse uõi Rex oli Siculus Robertꝯ eui mã
dũ ꝙ glari tecũ non pudebit me iusendi gr̃a fuerunt aut ꝙ cogitare malueiĩ
nee ego mei gnia ultimuo nec fono insi fallor inter cunctos primuo digni Gisi fumq
quos modioo uie stexu. ⁊ uio trib passium milib ertimaret. Itqui eisi ego tanto
hospite andignus essem ope tamen fidem ẜuare digns erat. Sane du hue saibedo
puemissem ⁊ longius eueherer. angeno clamor in forib ⁊ eps ip̃e adest. ut qͥtidie
discam expientia magr̃a. curas ⁊ querelas hõm uanas esso. quod ⁊ tu oculas
ut uideris hanc iam suꝑuacuam licet ad te licterula mifi uale᷑ /ls fontem
Gorgie. ioͦ lal Iumi. hora diei rona Ad eundem
idiculũ rancidulũ stomact̃o insidens quod umbrose uallis arbitrer ista¬
bisi nichi uotorũ alcernatione peperat. de quo tecũ sepe si memimi

Expanded text:
veni non asper egenis, nec dignatus est esse ubi rex olim Siculus Robertus, evi noveni non asper egenis, nec dignatus est esse ubi rex olim Siculus Robertus, evi no— quod gloriari tecum non pudebit — me visendi gratia fuerunt; aut, quod cogitare maluerim, nec ego mei generis ultimus, nec fons, nisi fallor, inter cuntos primus digni visi sumus quos modico vie flexu et vix tribus passuum milibus extimaret. Atqui etsus essem, ipse tamen fidem servare dignus erat. 4 Sane dum huc scribendo pervenissem et longius eveherer, ingens clamor in foribus et epyscopus ipse adest, ut quotidie discam, experentia magistra, curas et querelas hominum vanas esse; quod et tu oculis ut videres, hanc, iam supervacuam licet, ad te literulam misi. Vale. Ad fontem Sorgie, IX Kal. Iunias, hora diei nona. 13 Ad eundem. 1 Ridiculum rancidulum stomaculo insidens, quod Umbrose Vallis arbiter instabili michi votorum alternatione pepererat, de quo tecum sepe, si memini,
Abbreviated transcription (Latin):
pollicitus est ad fontem Gorgie poetico excipiendus prandio mecũ eut uale
usquam tuta fides inquit maro. quod uerbũ quo magis cogito. magi
intelligo. ⁊ quo longius in etate progiedior couerius expior. fefellit me
que ninime putabam florentinus presul quo ml sincerius sol bidet sed hec
mea soro est nemo nõ satis idoneq ad fallendũ me. dixerat se ad fontem Gorgrie
uenturũ. simul ut locũ toto orbe nnabile. simul ut me ⁊ an eo Rure mee modũ
cerneret uite. his conuentis in reditu me uisurus. Antomi dom̃ũ petnt. et ego
quia festmare illũ noueram. rus petii. ubi iam antea quicquid natiua soci patr̃
studio morib meis aduerso conquisieram. ut eum lautius excrpem. ꝙͣ minores
amnioos solco. Caud te moror aut poeticũ horruit ille cõiuuũ. nec memor fuit
illus poetia dicti. Lude hospes contenere opes ⁊ ce quoq dignũ finge deo. Rob ꝙ

Expanded text:
ut pollicitus est, ad fontem Sorgie poetico excipiendus prandio mecum erit. Valut pollicitus est, ad fontem Sorgie poetico excipiendus prandio mecum erit. Valpostolorum. 1 «Nusquam tuta fides», inquit Maro; quod verbum quo magis cogito magis intelligo, et quo longius in etate progredior eo verius experior. Fefellit me quem minime putabam, Florentinus presul, quo nil sincerius sol videt; sed hec mea sors est, nemo non satis ydoneus ad fallendum me. Dixerat se ad fontem Sorgie venturum simul ut locum toto orbe mirabilem, simul ut me et in eo rure vite mee modum cerneret. 2 His conventis, in reditu me visurus Antonii domum petiit; et ego quia festinare illum noveram, rus petii, ubi iam antea quicquid natura loci patitur, studio moribus meis adverso, conquisieram, ut eum lautius exciperem quam minores amicos soleo. 3 Quid te moror? aut poeticum horruit ille convivium, nec memor fuit illius poetici dicti Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge Deo rebusque
Abbreviated transcription (Latin):
no ante reuertentem audies: ꝙͣ reuersum Si uincor. quod no insi negãdi
ooretundia puto posse contingere. tñ extia semirameos muros ero ẽ sbiuã
inquies: nulła copotiraphia opus est. Siuersoriũ gneũ nosti. Scio obi gas¬
licas estates agere obi lemre soleam trao salpia suspiria. Postremo uni iliꝯ
qui magni cognomen habet cũ sit marinꝰ meo noie Part henope maus¬
in littore magnificus appatus que suis primu mor tius etiã lus edidici. cus non
aminũ delectet ac mulceat. Apud quem ꝙ mearu ut scribis precũ fauore senserio
nõ muoi. Gciebam aliter esse non posse. ciuꝯ em̃ faciem ignoro. gioui ammum
Baudeo sane. ⁊ sibi uel an lr̃s gras agam. uel uiuis uõcib frorentini presulls qui
uix tandem his uniclis clapsus iñ Italiam Redit. ante tame Ilncomi egiptu uienẽ¬
se limen adiit. ⁊ condicto uisurus in Redicu mĩ ruuris angustias. Crastmo igitu

Expanded text:
non ante revertentem audies quam reversum; si vincor — quod nonnisi negandi non ante revertentem audies quam reversum; si vincor — quod nonnisi negandi verecundia puto posse contingere — tamen extra Semirameos muros ero. ‘Ubinam?’ inquies. Nulla topographia opus est; diversorium meum nosti; scis ubi gallicas estates agere, ubi lenire soleam transalpina suspiria. 9 Postremo viri illius qui magni cognomen habet, cum sit maximus meo nomine, parthenopei marin litore magnificus apparatus, quem suis primum, mox tuis etiam literis edidici, cuius non animum delectet ac mulceat? Apud quem quod mearum, ut scribis, precum favorem senseris, non miror; sciebam aliter esse non posse; cuius enim faciem ignoro novi animum. 10 Gaudeo sane et sibi vel in literis gratias agam vel vivis vocibus Florentini presulis, qui vixtandem his vinclis elapsus in Italiam redit. Ante tamen Antonii Egiptii viennense limen adiit, ex condicto visurus in reditu nostri ruris angustias; crastino igitur,
Abbreviated transcription (Latin):
freno ac sedens/ montẽ syon cũ desiderio Recordatiu si qua uero facultas aẜ¬
fuert. cupide inde se pronpit. ut redeat quo suspirat. De Reliquo aute quid̃
nisi ⁊ ĩpe post te tacitus suspirem. ꝙ nos qui tui sumꝰ dm̃s pñti solutos el¬
gascuso cupis an Italia bidere ⁊ profecto si boto meo xps annueret in Italia
uiuerẽ ac morerer. nunc uero quid sit futurũ nestio . Ille quid cupĩa expeͫ
diat bĩdes ⁊ potens est utrũq prestare. Illi Res foccunasq mneas commisi.
hoc te ño ignore nõ sum nescius. male michi essem dum hie sum. S quid
iterũ faciam: magni nnc motus utuides iñ Italia ꝑantur. Sn illus ꝙͦ
uerũ est malle mem Itrilia laborare.ꝙͣ ubi sum quiescere.Isti quidẽ losacide
quorũ no milłis me cbeneficnis obnoxiũ non nego uel Babilbẽ uel ĩ Par.¬
thia sastem Retmere moliũtur. obluctor ⁊ adhuc fiis in dubio est Cebias

Expanded text:
flens ac sedens” montem “Sion” cum desiderio “recordatur”; siqua vero facultas afflens ac sedens” montem “Sion” cum desiderio “recordatur”; siqua vero facultas affuerit, cupide inde se proripit ut redeat quo suspirat. 7 De reliquo autem quid nisi et ipse post te tacitus suspirem? quod nos, qui tui sumus, omnes presenti solutos ergastulo cupis in Italia videre, et profecto si voto meo Cristus annueret, in Italia viverem ac morerer; nunc vero quid sit futurum nescio. Ille quid cupiam et quid expediat videt et potens est utrunque prestare; Illi res fortunasque meas commisi; hoc te non ignorare non sum nescius, male michi esse dum hic sum. 8 Sed quid iterum faciam? Magni nunc motus, ut vides, in Italia parantur, sed illud quoque verum est, malle me in Italia laborare quam ubi sum quiescere. Isti quidem Arsacide, quorum nonnullis me benificiis obnoxium non nego, vel Babilone vel in Parthia saltem retinere moliuntur; obluctor et adhuc finis in dubio est; si vinco,
Abbreviated transcription (Latin):
quos exceptione hac notare uelum intelligis. millũ toto unꝙͣ ocbe uidebit ma¬
menũ locũ. de quo ⁊ multa sepe dixi. ⁊ plura dicerem ni uererer. no tam hunis
paludis hitatores uulzo magnos at felices. michi autem prorsus iẜabłles
ac pusidlos ꝙͣ me ip̃m offendere qui indignatõe scomacũ graru comemo¬
ratione. ⁊ indigestis nomĩb exarcebo. Illud siluisse noluerim ꝙ iebabile
hac no altius ascendisti. magnũ tibi diuine gre si nestis iudiciũ. Ilscendisses
eni. nisi presidentiũ morib dissimilio uidereris. quo quidẽ puto uichil ẽẽ
folicius Si igͥ ad falutem spectas. libenter hinc exulabis nnio uero libẽter.
in patriam ab hoc exilio redieris. ⁊ quisquis ad supnã ꝓtinet ielm. dum
captiuus dermetur suꝑ fliuã Babildins ad amartio salicẽs suspensis orgais

Expanded text:
— quos exceptione hac notare velim, intelligis — nullum toto unquam orbe videbit ina— quos exceptione hac notare velim, intelligis — nullum toto unquam orbe videbit inamenum locum. De quo et multa sepe dixi et plura dicerem ni vererer non tam huius paludis habitatores, vulgo magnos ac felices, michi autem prorsus miserabiles ac pusillos, quam me ipsum offendere, qui indignantem stomacum gravi commemoratione et indigestis nominibus exacerbo. 5 Illud siluisse noluerim, quod in Babilone hac non altius ascendisti, magnum tibi divine gratie, si nescis, indicium; ascendisses enim nisi presidentium moribus dissimilis videreris, quo quidem puto nichil esse felicius. 6 Si igitur ad salutem spectas, libenter hinc exulabis, imo vero libenter in patriam ab hoc exilio redieris; et quisquis ad supernam pertinet Ierusalem, dum “captivus” detinetur “super flumina Babilonis”, ad amaras “salices suspensis organis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ collere bento qui bere dicto citiꝰ tumida equora placat. nec tantũ equora
si celũ regit ac tenras. et qua nulla est grauuioi. procella mitu solo compͥ¬
mit animorũ fautantiũ tempestates uc passiones eliminans.: ⁊ serem̃i Reue¬
hens non impp̾e. ut est apud poetam. collectas ꝙ fugat nubes solemꝙ reducit. ml
tarũ illi rerũ es debitor in quib haud extiema duxerim modestiã ilła. que ex
lus michi tius coginta. magno me gaudio affecit. Ubi et ep̃atu tuũ cibi suf¬
fecturũ spondes. ⁊ in fiem alto insi me amor fallit aĩo subiũgis. nec minus
uere ꝙͣ ilo meam sententiã accomodatissime. nusꝙ̃ te nõ longe aelius ꝙͣ sbabiloe
uicturũ preclare quidem ac magnfice. nã ⁊ cui Rerũ optima ouediocitas nõ¬
est insi forte longa consuetudine imis medullis Bhabilomcuã uirus onsederie

Expanded text:
et tollere vento, qui vere dicto citius tumida equora placat, nec tantum equora et tollere vento, qui vere dicto citius tumida equora placat, nec tantum equora sed celum regit ac terras et, qua nulla gravior est procella, nutu solo comprimit animorum fluitantium tempestates, ac passiones eliminans et serenum revehens, non improprie, ut est apud poetam, Collectasque fugat nubes solemque reducit. 3 Multarum Illi rerum es debitor, in quibus haud extremam dixerim modestiam illam que ex literis michi tuis cognita, magno me gaudio affecit, ubi et epyscopatum tuum tibi suffecturum spondes et in finem alto, nisi me amor fallit, animo subiungis, nec minus vere quam ad meam sententiam accommodatissime, nusquam te non longe melius quam Babilone victurum. 4 Preclare quidem ac magnifice; nam et cui rerum optima est, nisi forte longa consuetudine imis medullis babilonicum virus insederit
Abbreviated transcription (Latin):
in amicotũ luo inseruĩ. ⁊⁊si quecunꝙ fert animꝰ explitare delim deficiet stilꝰ
ioide diea u̾ectero. ticubabat oro. Quid enim michi est corti. insi ꝙ utiꝙ
mouendum est. Iiguat les Geneta qui mn simisi uiccioñe aiguit. in eorũ me
orege Repeno/ quos statuliberos uotant. nec uiuo net uales. net morior nec
eglots tũ demĩ uiuere ⁊ ualere incipiam. cũ inuenero huiꝰ exitũ labernchi.
i hoc modo sum totus hoc unuĩ ago. Uale ⁊ quicquid habes inc̃õmodi huic oce¬
satum coilio dulce puta Ras upulis Ild sintrem baattholomeum ep̃m the atiuũ
uod natura procellosum uer tebi se tumquillie prebuit suꝑamabitis
pater/ scito fiusse ño coli. qui ut ait maro luctantes uentos tepesta¬
tesq sonoras. Imperio premit ac biclio et cartere frenat nut neptum.
ciu empiũ pelagi seuũq tudentẽ sorte datũ illusa pritauit antiquitas¬
S upĩ donũ ciu uere duũ pater atꝙ hom̃ Reo ⁊⁊ mustere dedit faietĩs

Expanded text:
si quecunque fert animus explicare velim, deficiet stilus; si ad mea me vertero, titubabit oratio. Quid enim michi est certi nisi quod utique moriendum est? Arguat licet Seneca, qui in simili Ciceronem arguit, in eorum me grege reperio quos statuliberos vocant, nec vivo nec valeo nec morior nec egroto; tum demum vivere et valere incipiam cum invenero huius exitum labyrinthi. In hoc modo sum totus, hoc unum ago. Vale et quicquid habes incommodi huic collatum exilio dulce puta. Kal. Aprilis. 11 Ad fratrem Bartholomeum epyscopum Theatinum. 1 Quod natura procellosum ver tibi se tranquillum prebuit, superamabilis pater, scito fuisse non Eoli qui, ut ait Maro, Luctantes ventos tempestatesque sonoras Imperio premit ac vinclis et carcere frenat, aut Neptuni, cui imperium pelagi sevumque tridentem ”sorte datum” illusa puta 2 cui vere divum pater atque hominum rex Et mulcere dedit fluctus
Abbreviated transcription (Latin):
iugendi Subet em̃ ci suam. sed iseum coluptate meror tibi anle tenpus et ppeim
oñã tibi con sulto noctem tubiu. que cũ auilio dectocreo ctis autn tampus errpem
geret quas bt dioi nõ modo no iugio ẜ etiam bchementer laudodaũ tamen oid ut
metuens ne forte seda tibi nor in lacrimis ducatu ut festmate eole furo tatia oto
ĩuetissinũ ai tuũ ut ipe sibi pro unib opem ferat . appetitu ftendis facã sort

Expanded text:
lugendi — habet enim et suam sed miseram voluptatem meror — tibi ante tempus eriperem; unam tibi consulto noctem tribui que cum auxilio dextere Excelsi lacrimgeret, quas, ut dixi, non modo non arguo sed etiam vehementer laudo, dum tamen eis, umetuens ne forte secunda tibi nox in lacrimis ducatur, ut festinate epystole finem faciam, oro invictissimum animum tuum ut ipse sibi pro viribus opem ferat et appetitum f
Abbreviated transcription (Latin):
cormi arctior tendit ad sidera. leuo latior in terrã curuata Repfectitur ea ut auĩt
ad inferos est uia. ⁊ illa quidẽ incessu letior ac dulcior. exitu mestissima ac
amarissima est. ⁊ euꝰ omĩno ml possit mmiẜie suꝑaddi. dextiũuero iter ingͥs¬
⁊ pene quicquid cautionis aut diligentie adhibetur. minus est ꝙͣ ꝓ qualitate
picli cot passim horrenda. tot pplexa cot lubrica. cãmulte dehortantiũ. tãmlte
detinẽtiũ ac Retrahentiũ Recũ formeᷤ. ltq utmã uel sũma tempis pcitate
⁊ iutilib sareinio abiectis. inter tot aduersa. midi expeditiq. quẽ destina¬
uimꝰ termim̃ apprehendamꝰ. Mnaris quid ita belim te notissimorũ eoag¬
geratione discrimunũ deteraere. Ego uero ꝙͣ longissime teriores cunctos a meo
meorũq pectorb abesse cupio. idq om̃ib modis ago. ⁊ ob eam cãm ̃ pͥmis

Expanded text:
cornu arctior tendit ad sidera, levo latior in terram curvata reflectitur; ea, ut aiunt, cornu arctior tendit ad sidera, levo latior in terram curvata reflectitur; ea, ut aiunt, ad inferos est via, et illa quidem incessu letior ac dulcior, exitu mestissima atque amarissima est, et cuius omnino nil possit miserie superaddi; dextrum vero iter ingreset pene quicquid cautionis aut diligentie adhibetur, minus est quam pro qualitate periculi: tot passim horrenda, tot perplexa, tot lubrica, tam multe dehortantium, tam multe detinentium ac retrahentium rerum forme. Atque utinam vel summa temporis parcitate et inutilibus sarcinis abiectis, inter tot adversa nudi expeditique quem destinavimus terminum, apprehendamus! 9 Miraris quid ita velim te notissimorum exaggeratione discriminum deterrere. Ego vero quam longissime terrores cuntos a meo meorumque pectoribus abesse cupio; idque omnibus modis ago et ob eam causam in primis
Abbreviated transcription (Latin):
alterũ michi dictũ. alterũ ad te presenti calamo. cui hac in sre plurimũ sidit
ꝓferendũ legi. de quo licz in Reb humanis ml difficilius sciam ꝙ consuetudiẽm
Radicatã Repente conuelle. sententiã tam̃ meã cuo utendã arbitrio pauias acci¬
pe. Sencis acutissime un. quis emĩ nõ sentiat quo assidue premitur. Sẽtio
illud grande distrimẽ. illud graue nogotiũ. quod incumtib uiã bĩte hiuꝰ obici᷑.
longũ iter aspumq. Bieue tempus ⁊ aduersũ. deterior trames. ardus angu¬
stus uepricosus scruperis. ea nobis ad uerã uitam semnita est. at leua maloꝵ
excercet penas ⁊ ad impia tartara mittit. quod nec maro nr̃ ignorat nc̃
pitagoras ignorabat. dũ cadmi bestigiis insistens scripture suꝑuacuã. sed
uite utilẽ lram in meude ingemi mallearet. Bicorno et exemplauis łra. dextro

Expanded text:
alterum michi dictum, alterum ad te presenti calamo, cui hac in re plurimum fidit, alterum michi dictum, alterum ad te presenti calamo, cui hac in re plurimum fidit, perferendum legi; de quo licet in rebus humanis nil difficilius sciam quam consuetudinem radicatam repente convellere, sententiam tamen meam tuo utendam arbitrio paucis accipe. 5 Sentis, acutissime vir, — quis enim non sentiat quo assidue premitur? — sentis illud grande discrimen, illud grave negotium quod intrantibus viam vite huius obicitur: longum iter asperumque, breve tempus et adversum; dexterior trames arduus angustus vepricosus scrupeus; 6 ea nobis ad veram vitam semita est, at leva malorum Exercet penas et ad impia tartara mittit; quod nec Maro noster ignorat, nec Pythagoras ignorabat, dum Cadmi vestigiis insistens, scripture supervacuam sed vite utilem literam in incude ingenii mallearet. 7 Bicornis et exemplaris litera dextro
Abbreviated transcription (Latin):
penam Et giganteio ethna ceruicib. incuibit nĩc ingens trmacrn Regni molea
una ꝑo in hanc ferme sentencia senpta erat. Ut post deam̃ michi honocificẽtsi¬
mã sasute suꝑ eo ꝙ ad aias meas nõ respondisset. Gibana excusatio sequeti
auspam dem̃ on nicholaũ alifiensẽ. Baibatũq meũ Refactens. qui sepe re qiti
aurnliarẽ sibi calaũ denegassent. IIt qui ego ab hoĩe magnao Reo acente uuitu
magnope or̃o Requus. scio taniẽ ꝙͣuis ap̃e de se sumilis sentiat. eũ se reppres
uelit aliena ope non cgere nichi autem faiteor musto guatius fuit si more suo lingua
daceat res soquantu. ⁊ calamo quiescente. michi clarissimorũ opum fama Resp̃o¬
deat. neꝙ eĩ id scubendo egi. ut eloquentiã uni illius s st magnficentiã excita¬
rem. Illtera erat ut te monerẽ iã tandẽ scolas grãmatice dimtteres neq totã utũ
in donati Regtio ut uerbo eius utar antteroo. Duo hec oñ illius tanti amici lr̃o.

Expanded text:
penam ut giganteis Ethna cervicibus, incumbit nunc ingens Trinacrii regni moles,  2 cuius una pars in hanc ferme sententiam scripta erat ut post dictam michi honorificentissimam salutem, super eo quod ad literas meas non respondisset, urbana excusatio sequeretur, culpam omnem in Nicolaum Alifiensem Barbatumque meum reflectens, qui sepe requisiti auxiliarem sibi calamum denegassent. 3 Atqui ego ab homine magnas res agente verba magnopere non requiro; scio tamen, quamvis ipse de se humilius sentiat, eum si respondere velit, aliena ope non egere. Michi autem, fateor, multo gratius fuerit si more suo lingua taceat, res loquantur et calamo quiescente michi clarissimorum operum fama respondeat; neque enim id scribendo egi ut eloquentiam viri illius, sed ut magnificentiam excitarem. 4 Altera erat ut te monerem iantandem scolas grammatice dimitteres neque totam vitam in Donati regulis, ut verbo eius utar, amitteres. Duo hec in illius tanti amici literis,
Abbreviated transcription (Latin):
Illa grato aio ꝓcipia. et nichil Ideo plus sperem ꝙͣ si iichal ꝑcepis¬
sem. atq hec mͥ cũ amicis una lis maneat qui monturo longas
spes obiciunt quas ut dixi uiuere incipiens respuelam. as Mhiee ue
sen de bilitas seu bonitas nature a cõnigio in pͥmis atq ab alus bite
difficustatib mn quas me parentũ amor et amicorũ consilia urgebat᷑
liberũ et ĩmunem tenuit. Ne tñ ad bnũ cunta parentib negarem
desperante nichil milta sperantibus nno me passus fui cuulis stu¬
dn fasce curuart. oñde magui ꝓuẽtus preter me solũ ab si bruce
speraluntur. Ego in ea facultate quid possem et quid uellem sentie

Expanded text:
illa grato animo percipiam et nichil ideo plus sperem quam si nichil percepisilla grato animo percipiam et nichil ideo plus sperem quam si nichil percepissem atque hec michi cum amicis una lis maneat, qui morituro longas spes obiciunt, quas, ut dixi, vivere incipiens respuebam. 19 Hec me seu debilitas seu bonitas nature a coniugio in primis atque ab aliis vite difficultatibus, in quas me parentum amor et amicorum consilia urgebant, liberum et immunem tenuit. Ne tamen ad unum cunta parentibus negarem de sperante nichil multa sperantibus, uno me passus fui civilis studii fasce curvari, unde magni proventus, preter me solum, ab omnibus sperabantur; ego in ea
Abbreviated transcription (Latin):
uemlis altercacio. in qua senuĩ p̾ponderabat autoritas. et ego ꝓpe Iam a¬
mencie suspectus eraom. nã nec qd̾ in aio erat expͥmere noueram. et st
nossem noua etas noua opuno parĩ fider merebantur. Ittaq fando uictus
mͥ artem silencii confugeram. Tacitis tñ ex actibue quenã essent utronĩq
sentencie apparebat. Ilis eni nõ pueris modo s semib lone spes ouero sa
cõmigia laboriosa milicia. anceps nauigacio. auara studia instituebã¬
tur. anichi rursus in testiõmũ xp̃m uoco. iam ab illa etate nulla feme
spes. Icon tũc teneros cogitatus fallere mcipĩente fortiua. Ita quitquid
fortunatuis accidit qd deo p̾stante multũ est nõ speraniti accidit. si¬
qud mntdũ aiõsus spaui credo ut sperare dediscerem nõ accidit. Et
fane dudici usq adeo ut licet mn diẽs auctus fortime muneribus et

Expanded text:
venilis altercatio, in qua senum preponderabat autoritas, et ego prope iam avenilis altercatio, in qua senum preponderabat autoritas, et ego prope iam amentie suspectus eram. Nam nec quod in animo erat exprimere noveram, et si nossem, nova etas, nova opinio parum fidei merebantur; itaque fando victus in arcem silentii confugeram; tacitis tamen ex actibus quenam essent utrorumque sententie apparebat. 17 Illis enim, non pueris modo sed senibus, longe spes, honerosa coniugia, laboriosa militia, anceps navigatio, avara studia instituebantur; michi — rursus in testimonium Cristum voco — iam ab illa etate nulla ferme spes, iam tunc teneros cogitatus fallere incipiente fortuna. Ita quicquid fortunatius accidit, quod Deo prestante multum est, non speranti accidit; siquid interdum animosius speravi, credo ut sperare dediscerem, non accidit. 18 Et sane dedidici usqueadeo ut licet in dies auctus fortune muneribus, et
Abbreviated transcription (Latin):
longe autem si consisterent. fugit ac rapitur etas oĩs nilla cõsistit.
oĩõ inꝙͣ etas fugit equis passib. s non eque ꝑpenditur. ꝙ ascendẽ¬
cium destendenciũ q conspectior motus est. Etgo hec q̃ oli opmalun¬
scis. et iuideo. et uos si non obftrutis oculos uidetis. quis eĩ nõ uideat uite
cursum p̾sertim ex quo bie medium transuit. Certe ego tũc memini
ante dũcaxat intendebam oculos minimũ retro eiat. qd restabat
plustulũ ut res docuit. s incertum. et expositum in fiitis casibue
inter quos fessus itinere ac dimissis medio calle comitib sepe me solũ
circũspectans. nõ sine gemitib ad hũc diem uent. hoc inter me et coeque¬
nos meos. qͥn eciam senes nostros intererat ꝙ id ip̃m illis certũ et ĩmensũ.
m̾ ut erat exigiũ atq ambignũ uidebatur. de q hoc crebu ẜmones et iu¬

Expanded text:
longe autem si consisterent; fugit ac rapitur etas omnis, nulla consistit; longe autem si consisterent; fugit ac rapitur etas omnis, nulla consistit; omnis, inquam, etas fugit equis passibus sed non eque perpenditur, quod ascendentium descendentiumque conspectior motus est. 15 Ego hec, que olim opinabscio et video, et vos, si non obstruitis oculos, videtis. Quis enim non videat vite cursum, presertim ex quo vie medium transivit? Certe ego tunc — memini — ante duntaxat intendebam oculos; minimum retro erat; quod restabat plusculum, ut res docuit, sed incertum et expositum infinitis casibus, inter quos, fessis itinere ac dimissis medio calle comitibus, sepe me solum circumspectans, non sine gemitibus ad hunc diem veni. 16 Hoc inter me et coequevos meos, quin etiam senes nostros intererat, quod id ipsum illis certum et immensum, michi, ut erat, exiguum atque ambiguum videbatur; deque hoc crebri sermones et iu
Abbreviated transcription (Latin):
qd̵ Iam tũc dum adolestere bidebar inceꝑam quotidie monĩor et panĩ
abest qͥn iam michi pretento sit utendũ. magna eĩ ex ꝑte accum est
qd̾ agendũ erat. At qd̾ suꝑest̃ mininũ id quidẽ ut anguror. nũc dum
tecum loquor agitur. uetus sentencia mea est. fallũt aut fallũtmm ꝓcud¬
dubio qui nestio quã etatem consistentem dicũt. O uos qui huic cor¬
pusculo tam multa ꝓmittitis ut liber in reliquis unũ hoc nolite ꝑuit¬
tere instabilis rei st̾atum. Curate fideliter solicite ꝓuidenter. p̾state
qd in uebis est. pellite morbos. e uestigio reuersmos. differte semũ
qd̃ auferri. nͥ mortis ope non potest. obstate morti mox uenture.
frenate unnidem etatem. s frena morsurã. interq maiues frenãcuã
abiturã. Cauete neqñ stare Illã extimetis Si eĩ uita brenis est q̃¬
pͥma nr̃e ꝓfessiõnis est uox quomodo uitẽ partes longe sunt. essent

Expanded text:
— quod iam tunc dum adolescere videbar inceperam — quotidie morior et parum — quod iam tunc dum adolescere videbar inceperam — quotidie morior et parum abest quin iam michi preterito sit utendum: magna enim ex parte actum est quod agendum erat, at quod superest minimum; id quidem, ut auguror, nunc dum tecum loquor agitur. 13 Vetus sententia mea est: fallunt aut falluntur proculdubio qui nescio quam etatem consistentem dicunt. O vos qui huic corpusculo tam multa promittitis, utlibet in reliquis; unum hoc nolite promittere, instabilis rei statum. Curate fideliter solicite providenter, prestate quod in vobis est, pellite morbos e vestigio reversuros, differte senium quod auferri nisi mortis ope non potest, obstate morti mox venture, frenate viridem etatem sed frena morsuram interque manus frenantium abituram; cavete nequando stare illam extimetis. professionis est vox, quomodo vite partes longe sunt? essent