comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ti quecũq fama placẽt. Qr̃e io
unũ sit bonũ. qd̃ honestũ dicã.
qm̃ parũ me executũ pͥore epła
idicas. Magisq hanc rem tibi
landatã ꝙͣ probatã putas. et in
artũ q̃ dc̃a sũt cõtrahã. Oĩa suo
lono constãt. Uitẽ fertilitas co¬
mendat. et sapor uinũ. Helocita
ccruũ. Qeͣ fortia dorso iumenta
sint q̃us. quoꝵ hic unus ẽ usus
sarcinã serre In cane sagacitas
pma ẽ u inuestigare debet fera
cursus si consequi. audacia si
mordere et inuadere. Ad id qͦq
optimũ ẽẽ debet cui nascitur. quo
censetur. In hoĩc quidẽ optimũ ẽ
ratio. Has añcedit aĩalia. deos
ẽ. et pauones. Uelox ẽ. ⁊ equi. Nõ
dico in hiis oĩbꝰ uincitur. Nõ q̃ro
Corpo h̃t. et arbores. Habet ĩpetũ
ac motũ uolũtariũ. et bestie et nͥ¬
mes. H̾t uocẽ. set qͣnto clariorem
canes. acutiorẽ aquile. gramorẽ
tauri. dulciorẽ mobiliorẽq luci
ta et cõsumata. felicitatẽ hõĩs im¬

Expanded text:
ecumque famae placent. Quare autem unum sit bonum, quod honestum, dicam, quoniam parum me exsecutum priore epistula iudicas magisque hanc rem tibi laudatam quam probatam putas, et in artum, quae dicta sunt, contraham. Omnia suo bono constant. Vitem fertilitas commendat et sapor vini, velocitas cervum. Quam fortia dorso iumenta sint quaeris, quorum hic unus est usus, sarcinam ferre. In cane sagacitas prima est, si investigare debet feras, cursus, si consequi, audacia, si mordere et invadere. Id in quoque optimum esse debet, cui nascitur, quo censetur. In homine optimum quid est ? Ratio; hac antecedit animalia, deos est; et pavones. Velox est; et equi. Non dico, in his omnibus vincitur. Non quaero, Corpus habet; et arbores. Habet impetum ac motum voluntarium; et bestiae et vermes. Habet vocem; sed quanto clariorem canes, acutiorem aquilae, graviorem tauri, dulciorem mobilioremque luscinii ecta et consummata felicitatem hominis im
Abbreviated transcription (Latin):
illi ꝓpuum ẽ. Ergo in hõie qͦ incħ
ad rem ꝑtinet qͣntũ aret ꝙͣtur fe¬
neret. a ꝙͣmultis salutetur. ꝙͣ p̾¬
cioso incũbat łcto. ꝙͣ plucido pocu
nature sue uoluntatẽ accomoda¬
ta. Hec uocatur u̾tus. H ẽ hõestur
et unũ hoĩs bonũ. Nã cũ sola rato

Expanded text:
illi proprium est. Ergo in homine quoque nihil ad rem pertinet, quantum aret, quantum faeneret, a quam multis salutetur, quam pretioso incumbat lecto, quam perlucido poculnaturae suae voluntatem accommodata. Haec vocatur virtus, hoc est honestum et unicum hominis bonum.
Abbreviated transcription (Latin):
Si bona. puto ꝓbabit. Io ergo in
hoĩe pͥmũ solumq ẽ. quo ⁊ ꝓbatur
et ĩprobat᷑. Nõ dubitas an hoc sit
Siquis oĩa alia habeat. ualitudiẽ.
diuicias ymagines multas. fre¬
quẽs atriũ. set malus ex cõfesso
sit: improbabis illũ. Itẽ siqͥs rcħ

Expanded text:
si bonus, puto probabitur. Id ergo in homine primum solumque est, quo et probatur et inprobatur. Non dubitas, an hoc sit Si quis omnia alia habeat, valetudinem, divitias, imagines multas, frequens atrium, sed malus ex confesso sit, inprobabis illum. Item si quis nihil
Abbreviated transcription (Latin):
hec unũ ẽ bonũ hois. qd̾ qui habrt
etiã  ai descituitie laudur
c̃. Qd̃ qui nõ habet. ĩ õiũ aliorũ
copia/ dãpnatur ac reicitur. Qͦ
condicio rerũ: eadẽ hõiũ ẽ. Nanis
bona dr nõ que p̾ciosis coloribus
picta ẽ. nec cui argenteũ aut au¬
reũ rostrũ ẽ. nec ciuꝰ tutela ebore
celuta ẽ. nec q̃ fiscis atq ꝯpibii re¬
giis p̾sĩa ẽ: set stabilis ⁊ firma. ⁊
uincturis aquã ercludẽtibꝰ spissa.
ad ferendũ incursũ maris solida.
gubrnaculo parens uelor ⁊ nõ sen¬
tiens uentũ. Gladiũ bonũ dices
nõ cui auratus ẽ baltheus. nec cinꝰ
uagina gẽmis distĩgint᷑. s cui ad
secandũ subtilis ẽ acies. ⁊ mucro

Expanded text:
is, quod qui habet, etiam si aliis destituitur laudandus est, quod qui non habet, in omnium aliorum copia damnatur ac reicitur. Quae condicio rerum, eadem hominum est. Navis bona dicitur non quae pretiosis coloribus picta est nec cui argenteum aut aureum rostrum est nec cuius tutela ebore caelata est nec quae fiscis atque opibus regiis pressa est, sed stabilis et firma et iuncturis aquam excludentibus spissa, ad ferendum incursum maris solida, gubernaculo parens, velox et non sentiens ventum. Gladium bonum dices non cui auratus est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum subtilis acies est et mucro
Abbreviated transcription (Latin):
unũ introitũ nob̃ ad uitã dedit:
exitus multos. Ego expectẽ uł mor¬
bi crudelitatẽ uel hoĩs. cũ possim
ꝑ media exire tormẽta.⁊ aduersa
discutere: Hoc ẽ unũ cur de uita
nõ possumꝰ quer neminẽ tenet.
Bono loco res hũane site sũt. ꝙ ne¬
mo nisi uicio suo miser ẽ. Placet
uiue. Nõ placet. licet eo reu̾ti und̃
ueisti. Ut dolorẽ capitis leuares.
sanguinẽ sepe emisisti. Ad extemi¬
andũ corpa uena ꝑcutitur. Nõ opo
ẽ uasto nuln̾e diuid̾e̾ p̾cordia. scar¬
pello apiũtur. liͦ.x. epła. lxxͣ.¬

Expanded text:
unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur
Abbreviated transcription (Latin):
Quid eĩ stultius ꝙͣ aliꝙ̃ Seneca
eo sibi plac̾e̾ qd̃ ip̃c ñ fecit: Om̃ia
ista nobis accedant. nõ hereant.
ut si adducerẽtur: sine ulla nostͥ
laceratiõe discedãt. ut tñ ilł uta¬
depositis apd̃ nos ⁊ abituris. Qͥs¬
quis illa sine ratiõe possedit. nõ
diu tenuit. Ip̃a eĩ felicitas. nͥ tẽpe¬
retur p̾mit. Si fugacissimis boĩs
credidit. cito deseritur. ⁊ ut deẜcat
affligitur. Pancis depon̾e felicita¬
tem molliter licuit. Cet̾i cũ hiis
int̾ que eminuere labũtur. ⁊ illos
degrauãt ip̃a q̃ extulerãt. Ideo ad¬
hibebitur prudẽtia. q̃ modũ illis
ac parsimoniã imponat. qm̃ qͥdẽ
licencia opes suas p̾cipitat atq
urget. nec unꝙͣ in modica dura¬
uerint. nͥ illa moderatrix racio cõ¬
pescuit. Hoc multarũ tibi urbiũ
oñdit euẽtus. quarũ in ip̃o flore
lururiosa impia ceciderũt. ⁊ qͥcqͥ
uͥtute partũ erat: intẽpancia cor

Expanded text:
Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere, quod ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non haereant, ut si abducentur, sine ulla nostri laceratione discedant. Utamur illdepositis apud nos et abituris. Quisquis illa sine ratione possedit, non diu tenuit, ipsa enim se felicitas, nisi temperatius premit. Si fugacissimis bonis credidit, cito deseritur et, ut non deseratur, adfligitur. Paucis deponere felicitatem molliter licuit; ceteri cum iis, inter quae eminuere, labuntur et illos degravant ipsa, quae extulerant. Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis aut parsimoniam imponat, quoniam quidem licentia opes suas praecipitat atque urget. Nec umquam inmodica durarunt, nisi illa moderatrix ratio conpescuit. Hoc multarum tibi urbium ostendet eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia ceciderunt et quicquid virtute partu
Abbreviated transcription (Latin):
cuit. Ob hoc ip̃m se suaq miret᷑
ꝙ nõ pot̾ uinci. ꝙ mala ip̃a sb̾ se
tenet. ꝙ rone qua nalẽtius nilẽ.
casum dolorẽq ⁊imuriã subigit.
Ama rationẽ. Hinꝯ te amor d̃ du
ussima armabit. Catuloꝵ amor
in uenabula inpĩgit feras. qͣs fe¬
ritas et incõsultus impetus p̃stat
indomitas. Iuuenilia nõnũꝙͣ in¬
genia cupido głie in ꝯtẽptũ tã fer¬
ri ꝙͣ igniũ misit. Sp̃es quosdã atq
umbra uͥtutis ĩ mortẽ uoluntariã¬

Expanded text:
hoc ipsum se suaque miretur, quod non potest vinci, quod mala ipsa sub se tenet, quod ratione, qua valentius nihil est, casum doloremque et iniuriam subigit. Ama rationem ! Huius te amor contra durissima armabit. Feras catulorum amor in venabula inpingit feritasque et inconsultus impetus praestat indomitas; iuvenilia nonnumquam ingenia cupido gloriae in contemptum tam ferri quam ignium misit; species quosdam atque umbra virtutis in mortem voluntaria
Abbreviated transcription (Latin):
Seq̃tur quocũq fugeris. multũ
pustine lucis. Quietẽ potes uen¬
dicare sine ullius odio. sine desi¬
denio. aut morsu aĩ tin. Qd eĩ:
Relĩques qd̾ inuitus relictũ ate
possis cogitare. clientes quoꝵ nẽo
tabũt testam̃ta destituti senes.
Aigrabit ad aliud limẽ saluta¬
tor. Nõ pot̃ res magna ꝑuo cõsta¬
re. Estima utrũ te relinq̃re. an ali¬
ꝙͥ ex tuns malis. Utinã quidẽ t̾ se¬
nesc̾e ꝯtigisset. intra nataliũ tuoꝵ
modũ. noc te in altũ fortua misis¬
sec. Tulit te longe a cõspã iute
salubuis rapida felicitas. puicia ⁊
ꝓcuratio. ⁊ qͥcꝙͣ ab istis. ꝓmittitur.
Axaiora dem̃ officia te excipiẽt. ⁊¬
ex aliis alia. Qͥs exitus eut: E
expectas donec desinas hab̾e qd̃

Expanded text:
sequetur, quocumque fugeris, multum sequetur, quocumque fugeris, multum pristinae lucis. Quietem potes vindicare sine ullius odio, sine desiderio aut morsu animi tui. Quid enim relinques, quod invitus relictum a te possis cogitare? Clientes ? Quorum nemo tabunt testamenta destituti senes, migrabit ad aliud limen salutator. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te relinquere an aliquid ex tuis malis. Utinam quidem tibi senescere contigisset intra natalium tuorum modum, nec te in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu vitae salubris rapida felicitas, provincia et procuratio, et quicquid ab istis promittitur; maiora deinde officia te excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec desinas habere, quod
Abbreviated transcription (Latin):
Exulto quotiẽs epłas tuas accipiͦ.
Implent eĩ me bona spe.⁊ iã nõ pro¬
mittũt de te: set spondẽt. Ita fac
oro atq obsecro. Qͥ eĩ h̾eo melius
ꝙ amicũ rogem. ꝙͣ ꝙ pro ip̃o roga¬
turus sum: Si potes subduc te in¬
istis occupatioĩb. Si minꝰ eripe.
Satis multũ tpr̃is sparsimꝰ. Inci¬
piamus uasa in senectute collig̾e.
moriamur in portu. Neqr ego sua¬
senĩ tibi nomẽ ex ocio petẽ. Quad
nec iactare debes nec abscondere.
Nũꝙͣ eĩ usq eo te am̃bigã gen̾is
hũam furore dãpnato. ut latebrã
Id age ut ociũ cuũ nõ emineat. s
appareat. Deiñ uidebũt te isti quib
incegra sũt ⁊ pͥma cõsila. an uelĩt
uitã ꝑ obscurũ tͣnsmict̾e. tibi libeꝵ
nõ ẽẽ. In mediũ te ꝑtulit ingenii
uigor. scuptoꝵ elegãcie. clare et
nobiles amicicie. Tã noticia te ĩ¬
uafit. ut si in ertrema m̃gans ac
pẽitus recõdans. tñ pͥora mõstra¬
bunt. Denebras habere nõ potes

Expanded text:
Exulto, quotiens epistulas tuas accipio. Inplent enim me bona spe et iam non promittunt de te, sed spondent. Ita fac, oro atque obsecro. Quid enim habeo melius, quod amicum rogem, quam quod pro ipso rogaturus sum ? Si potes, subduc te istis occupationibus; si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. moriamur in portu. Neque ego suaserim tibi nomen ex otio petere, quod nec iactare debes nec abscondere. Numquam enim usque eo te abigam generis humani furore damnato, ut latebram id age, ut otium tuum non emineat, sed appareat. Deinde videbunt de isto, quibus integra sunt et prima consilia, an velint vitam per obscurum transmittere; tibi liberum non est. In medium te protulit ingenii vigor, scriptorum elegantia, clarae et nobiles amicitiae. Iam notitia te invasit. Ut in extrema mergaris ac penitus recondaris, tamen priora monstrabunt. Tenebras habere non potes;
Abbreviated transcription (Latin):
tus ꝯtẽplationẽ suã mittẽs.cogita¬
tioĩb acciõibusq intẽtus. ex eqͦ
magnus ac uehemẽs. aspis blan¬
disq perit ĩuictus. neutri se fortu¬
ne submittens. supͣ oĩa q̃ cõtigũt
accidũtq eminens pulchumꝰ
ordiãtissimꝰ cũ decore cũ iribꝰ
sanus et siccus. in ꝑturbatꝰ ĩtre¬
pitꝰ. quẽ nulla ius frãgat. quẽ
nulla attollãt fortuita nec depri¬
mant. Talis ã̾iuis uͥtus ẽ. Hec eiꝯ
ẽ facies si sub unũ uẽiat aspectũ.
et semel totã se oñdat. Ceteꝵ mł¬
te eius sp̃es sũt. Puite uarietate
et ꝓ acciõili explicãtur. nͨ minor
sit ac maior ip̃a. Decresc̾e eĩ sũmũ
bonũ nõ pot̾. nec uͥtuti ire retro li¬
cet. Set ĩ alias atq alias qͣlitates
conu̾titur ad rerũ q̃s accura ẽ. Hi¬
tũ figurata. Qͥcꝙͥ attĩgit ĩ sisitu¬
dinem sir adducit ⁊ tangit. Actio¬
nes amicicias int̾dũ domos tota
q̃s intrauit disposuitq cõdecorat.
Qͥcꝙͣ tcͣtauit. id amabile cõspi¬

Expanded text:
tus contemplationem suam mittens, cogitationibus actionibusque intentus, ex aequo magnus ac vehemens, asperis blandisque pariter invictus, neutri se fortunae summittens, supra omnia quae contingunt acciduntque eminens, pulcherrimus, ordinatissimus cum decore tum viribus, sanus ac siccus, inperturbatus, intrepidus, quem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec deprimant; talis animus virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel tota se ostendat. Ceterum multae eius species sunt. Pro vitae varietate et pro actionibus explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspi
Abbreviated transcription (Latin):
de uͥtutii dico. Idem de bomis di¬
co. Om̃s nature assẽtiunt. Alzer
adolescẽs decessit. alt̃ serier. aliqͥs
p̃t̾ hos infans. cui nil aliud ⁊ tĩgit
re mortales. etiã si mors alioꝵ lon¬
gius uitã passa ẽ ꝓcedere. Aliorur
aliꝙ̃ cõcubitus ertinxit. hiis opyo¬
ne ferro tnsfossos. aut eraminaits
ẜpentiũ morsu. aut fractos ruma
aut ꝑ longã neruoꝵ ꝯtc̃tionẽ extor¬
tos minutatim. Aliquoꝵ melior di
iutã. Idem t̾ de bonis dico. Hoc bo¬
nũ inter meras uoluptates ẽ. Hoc
int tristia et acerba. Illud fortune
indulgẽciã rexit. hoc muolenciã uo¬
lud plena emolliant. hoc asrera¬

Expanded text:
. Idem de bonis dico: omnia naturae adsentiuntur. Alter adulescens decessit, alter senex, aliquis praeter hos infans, cui nihil amplius contigit re mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum Aliquem concubitus extinxit. His oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem extortos minutatim. Aliquorum melior dicvitam. Idem tibi de bonis dico: hoc bonum inter meras voluptates est, hoc inter tristia et acerba. Illud fortunae indulgentiam rexit, hoc violentiam doillud plana et molli
Abbreviated transcription (Latin):
am bonos lib̾os salutem patrie.
Quedã secũda q̃ nõ apparẽt nͥ ĩ
reb adu̾sis. tãꝙͣ equo aĩo paci
morbũ magnũ exiliũ. Quedam
ambulare. cõposite sedere. Nõ eĩ
minus ẜm naturã ẽ sedere ꝙͣ sta¬
re. aut ambulare. Duo illa bona
supiora diu̾sa sũt. Prima eĩ ẜm
naturã sũt. gaudere lib̾oꝵ pietate.
patrie incolumitate. Sa d̃ naturã

Expanded text:
e. Quaedam secunda, quae non apparent nisi in rebus adversis, tamquam aequo animo pati morbum magnum, exilium. Quaedam ambulare, conposite sedere. Non enim minus secundum naturam est sedere quam stare aut ambulare. Duo illa bona superiora diversa sunt. Prima enim secundum naturam sunt: gaudere liberorum pietate, patriae incolumitate. Secunda contra
Abbreviated transcription (Latin):
̃ponitur ulud. ut corpa sine do¬
lore fit: et ãius sine ꝑturbatione.
hec una nõ crescunt si plẽa sũt.
Quo enĩ crescet qd̾ plenũ ẽ: Do¬
lore corpa caret. Quid ad hanc ac¬
cedere indolentiã pot̾: Aĩus ꝯstat.
si et placida ẽ. Quid ad hãc acce
dere cranquillitait̾ pot̃: Quẽad¬
modũ serentas celi sĩ recipit ma¬
iorẽ adhuc claritatẽ ĩ serenssĩu
nitorẽ repurgata: sic hoĩs corpus
aiũq curantis et bonũ sim̃ ex utͦ¬
q nectẽtis ꝑfectus ẽ status. et sũ¬
iã uoti si ĩuenit. sic nec estus
aĩo ẽ nec dolor corꝑi. Siq̃ extra
blandimẽta cõtingunt. ñ augẽt
sũmũ bonũ. set ut ita dicã condi¬
unt et obłctant. Absolutũ eĩ illd̃
hũane nature bonũ corpis ⁊ ã pa¬

Expanded text:
ponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim crescet, quod plenum est ? Dolore corpus caret; quid ad hanc accedere indolentiam potest ? Animus constat sibi et placidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, sic hominis corpus animumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, si nec aestus animo est nec dolor corpori. Si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed ut ita dicam, condiunt et oblectant. Absolutum enim illud humanae naturae bonum corporis et animi pa
Abbreviated transcription (Latin):
q̃dã ⁊̃ pacĩa ⁊ ucca. Eo dẽ mͦ ñ erit
duhium qͥn mans honũ sit gan¬
cruciatus nulnerũ aut igmum
Minime. Illa eĩ q̃ fortuita sũc. płi¬
mũ discͥmims recipiũt. Estima¬
tur eĩ utilitate sumentiũ. Bonoꝵ¬
eĩ unũ ꝓpositũ ẽ cõsẽtire natẽ. Hoc
ĩ senatu sm̃am sequimur. nõ pot̃

Expanded text:
n erit dubium, quin maius bonum sit gaucruciatus vulnerum aut ignium." Minime. Illa enim, quae fortuita sunt, plurimum discriminis recipiunt; aestimantur enim utilitate sumentium. Bonorum unum propositum est consentire naturae; in senat
Abbreviated transcription (Latin):
nichil ħt. p̾cexta nõ faciet. Deus
tatio tui. ⁊ in ppłos noĩs dimissa
noticia. Nemo nouit deũ. Multi
de illo male existimãt et ĩpime.
Nõ curba ẜuoꝵ lecticã tuã ꝑ itin̾a
urbana ac pegrina portãtiũ. Deꝯ
ille maxĩꝰ potẽtissimusq ille ue¬
hic oĩa. Nec forma qͥdẽ ⁊ uires te¬
patit᷑ uetustatẽ. Querercoũ est
ꝙͥnã fiat in dies cui non possit
obstan. Quro hoc ẽ :aĩus. S hic
rectus bonus magnus. Qͥ aliud
uoces hunc. ꝙͣ deum ĩ corꝑe huma¬
aut lib̾rtinus. aut ẜuus: Noĩa ex
ambitiõe aut inuria nata. Sb̃si¬
lire in celũ ex angelo licet. Cesur¬
gere mͦ et te dignũ fing̾e deo. fin¬
ges at̃ nõ auro aut argẽto. Nõ pt̃
exhac materia ymago deo expͥmi
siłis. Cogita illos cum ꝓpicii essẽt.

Expanded text:
nihil habet. Praetexta non faciet; deus tatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires bepatitur vetustatem. Quaerendum est, quod non fiat in dies eius, quoi non possit obstari. Quid hoc est ? Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humaaut libertinus aut servus ? Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent,
Abbreviated transcription (Latin):
sensus nõ iudicat. Ꝙͥ utile sit
inutile ignorat. Nlon pot̃ ferre sẽ¬
teciã. nͥ in rẽ p̃sentẽ ꝑuctus est.
Nec futim ꝓuidꝰ ẽ. nec p̾titi me¬
mor. Quid sit cõseq̃ns nescit.
Ex hoc ãt rerũ ordo seriesq conte¬
ritur. et unitas uite ad ꝑfc̾m itu¬
ra. Ratio gͦ arbit̾ ẽ bonoꝵ ac ma¬
loꝵ. Aliena ⁊ ext̾na ꝓ uilibus ht̃.
Et ea que neqz bona sũt neq: ma¬
la. accessic̃es mĩmas ac leuissĩas

Expanded text:
sensus non iudicat; quid utile sit, quid inutile, ignorat. Non potest ferre sententiam, nisi in rem praesentem perductus est. Nec futuri providus est nec praeteriti memor; quid sit consequens, nescit. Ex hoc autem rerum ordo sedesque contexitur et unitas vitae per rectum itura. Ratio ergo arbitra est bonorum ac malorum; aliena et externa pro vilibus habet et ea, quae neque bona sunt neque mala
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq magna pars bonitatis est.
uelle fieri bonũ. Scis ꝙ̃ bonũ di¬
cã: Perfectũ absolutũ. ꝙ̃ malũ
facere nuilla uis nulla necessitaᷤ
possit. Hũc in te ꝓspicio si ꝑseu̾a¬
ueris et incubueris. ⁊ id egeris:
ut fc̃a oĩa dc̃aq tua int̾ se cõgru¬
ant. ac respõdeant sibi: ⁊ una for¬
ma ꝑcussa sint. Nõ ẽ h̾modi ãĩus
in recto. cuius acta discordant.

Expanded text:
onitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animus in recto, cuius acta discordant.
Abbreviated transcription (Latin):
Dĩs ĩ modo est uirtus. Modi c̾ca
mẽsura ẽ. Cõstancia ñ ht quo ꝓ¬
cedat. nõ magis ꝙ̃ frducia aut in¬
tas aut fides. Quid acced̾e ꝓfecto
pt : nichil. Aut ꝑft̾m nõ erat cui ac¬
cessit. Ergo nec uͥtuti quidẽ. Cu
siꝙͥ adici pot̾ defuit. Honestũ qͦ
nullã accessionẽ recipit. Honestũ
eĩ ẽ. ꝓpt̾ ista q̃ retuli. Qͥ porro de¬
coꝵ ⁊ iustũ ⁊legitimũ ñ eiusdẽ for
me ẽẽ putas. certis t̾minis cõp̾hen¬
sum. Cresc̾e posse inpfc̃e rei signũ
ẽ. Bonũ om̃e in casdẽ cadit leges.

Expanded text:
 modo est virtus; modo certa mensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut veritas aut fides. Quid accedere perfecto potest ? Nihil, aut perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestum est enim propter ista, quae rettuli. Quid porro ? Decorum et iustum et legitimum non eiusdem esse formae putas, certis terminis conprensum ? Crescere posse inperfectae rei signum est. Bonum omne in easdem cadit leges;
Abbreviated transcription (Latin):
fac te ip̃e felicẽ. facies at̾. si intł¬
lexens bõa ẽẽ quib admixta u̾tꝰ
ẽ: tipia quib malicia iuĩcta est.
Quẽadmodũ sine mixtura luciꝰ
nichil splendidũ ẽ. nichil atrũ
igins nichil calrdũ ẽ. nichil sine
aere fuigidũ: ita honesta et tur¬
pia. uͥtutis ac malicie societas
efficit. Qxͥ gͦ bonũ est : Rerũ scĩa.

Expanded text:
autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum,ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid ergo est bonum ? Rerum scientia.
Abbreviated transcription (Latin):
let aut eliget. Set qr nec repellit¬
nec timet nec miratur q̃ eligit.
si mͦ magnus ille ⁊ ĩuictꝰ ẽ aĩus.
Subinitti te ac depͥmi ueto. Labo¬
cuus ẽ: Quẽ hũiles cause uocaue¬
rũt. nõ ẽ malus. nõ magis ꝙͣ ille
um timere sudorẽ. Huic etiã illud.
accedat. ut ꝑfc̃a uͥtus sit eqͣlitas.
ac tenor uite ꝑ ꝯĩa cõsonãtis sibi
Qd nõ pot̾ eẽ nͥ rerũ scĩa ꝯtĩgat.

Expanded text:
ed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Labocuus et quem humiles causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, viri timere sudorem." Huc et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, q
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc primũ quesitũ est. Seneca.¬
quõ possint tria bona ẽẽ: si triplex
coꝵ cõdicio ẽ. Quedã ut nris uide¬
tur pͥma bõa sũt tãꝙͣ gaudiũ. pax.
salus patrie. Quedã secũda ĩ mate¬
ria infelici exp̾ssa. tãꝙͣ tormẽtorũ
pacĩa.⁊ ĩ morbo gram tẽꝑancia. Illa
erit. Sũt ad hec t̾cia. tãꝙͣ modesto
incessus et cõpositꝰ. ac ꝓbꝯ uulta.
et cõueĩens prudenti uiro gestus.
Qnͣdo ista int̾ se tria ẽẽ possũt. cũ
alia obtẽta sint. alia adũsanda :
quale sit. Aĩus intuẽs uaria pericꝰ
fugiendoꝵ ac petendoꝵ. nõ oppĩo¬
ne s ex natura p̾cia rebi imponẽs

Expanded text:
Hoc primo die quaesitum est: quomodo possint paria bona esse, si triplex eorum condicio est. Quaedam, ut nostris videtur, prima bona sunt, tamquam gaudium, pax, salus patriae; quaedam secunda, in materia infelici expressa, tamquam tormentorum patientia et in morbo gravi temperantia. Illa erit. Sunt adhuc tertia, tamquam modestus incessus et conpositus ac probus voltus et conveniens prudenti viro gestus. Quomodo ista inter se paria esse possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? quale sit: animus intuens vera, peritus fugiendorum ac petendorum, non ex opinione, sed ex natura pretia rebus inponens
Abbreviated transcription (Latin):
eg̾gia illis uita fi̾it ⁊ carẽs frau¬
de. nõ fuere sapiẽtes qũ ħ iam ĩ
oꝑe maxĩo nomẽ est. Nõ tñ nega¬
uetĩ fuisse alti sp̃s uiros. ⁊ ut ita
dicã a diis recẽtes. Neq eĩ dubiũ
ẽ qͥn meliora mundꝰ nõdũ effc̃s
ediderit. Q̾admodũ at oĩbꝯ ĩdo¬
les fortior fuit ⁊ ad labores ꝑatior.
ita nõ erant ingenia oibꝰ consu¬
mata. Nõ eĩ dat natura uirtutẽ.
Ars ẽ bonũ fieri. Illi quidẽ ñ auꝵ
nec argentũ nec lucidos lapides.
ỹma t̾rarũ fece q̃rebant. Partebãt¬
q adhuc eciã multis aĩalibꝰ tãtũ
aberat. ut h̃o hoĩem nõ iratus nõ
timẽs tm̃ spectat᷑us occit̾et. Nõdũ
uestis illis erat picta. Nõdũ texe¬
batur aurũ: adhuc nõ eiuebatur.
Qͥ ergo : Ignorãcia rerũ ĩnocẽtes
erant. Multũ aut̃ inc̾est utrũ pec¬
care aliqͥs nolit. an nesciat. De¬
erat illis iusticia. deerat prudẽcia

Expanded text:
egregia illis vita fuerit et carens frauegregia illis vita fuerit et carens fraude, non fuere sapientes, quando hoc iam in opere maximo nomen est. Non tamen negaverim fuisse alti spiritus viros et, ut ita dicam, a dis recentes. Neque enim dubium est, quin meliora mundus nondum effetus ediderit. Quemadmodum autem omnibus indoles fortior fuit et ad labores paratior, ita non erant ingenia omnibus consummata. Non enim dat natura virtutem; ars est bonum fieri. Illi quidem non aurum nec argentum nec perlucidos lapides in ima terrarum faece quaerebant parcebantque adhuc etiam mutis animalibus; tantum aberat ut homo hominem non iratus, non timens, tantum spectaturus occideret. Nondum vestis illis erat picta, nondum texebatur aurum, adhuc nec eruebatur. Quid ergo est ? Ignorantia rerum innocentes erant. Multum autem interest, utrum peccare aliquis nolit an nesciat. Deerat illis iustitia, deerat prudentia,
Abbreviated transcription (Latin):
bebãtur. ⁊ in signo spectaculũ noc¬
ciũ mũdꝯ ĩ p̃ceps agebatur. silen¬
cio tm̃ ẽẽ opus dicens. Dam int̾¬
dic̃ illis ꝙ̃ noctẽ patebãt ꝓspectus
huiꝰ pulcherme domus. Libebat
intuen signa ex modia celi parte
u̾gẽtia. rursus ex occulto alia sur¬
gẽtia. Ꝙͥm inuaret uagare inter
tã late sparsa miracula: At uos
ad om̃ẽ tectoꝵ pauetis sonũ. ⁊ ĩt̾
picturas ur̃as siꝙͥ increpint fu¬
gitis acconiti. Nõ h̾ebãt domos
instar urbiũ. sp̃s ac liber int̾ aꝑta
flatus.⁊ leuis umbra rupis aut
arboris. ⁊ ꝑlucidi fõtes runq nõ
oꝑe noc fistula. nec ullo coactoi¬
tinere obsolefci. s spõte currẽtes.
et prata sine arte formosa. Inter
hec agreste domiciliũ iustica poli¬
tũ mani. Hoc erat ẜm naturã do¬
mus. in qua libebat h̾itare. nec ip¬
sã nec ꝓ ip̃a timentẽ. Nũs magñ
pars nũ metus tecta st̃. S ꝙͣius

Expanded text:
bebantur et insigne spectaculum nocbebantur et insigne spectaculum noctium mundus in praeceps agebatur silentio tantum opus ducens. Tam interdiu illis quam nocte patebant prospectus huius pulcherrimae domus. Libebat intueri signa ex media caeli parte vergentia, rursus ex occulto alia surgentia. Quidni iuvaret vagari inter tam late sparsa miracula ? At vos ad omnem tectorum pavetis sonum et inter picturas vestras, si quid increpuit, fugitis adtoniti. Non habebant domos instar urbium. Spiritus ac liber inter aperta perflatus et levis umbra rupis aut arboris et perlucidi fontes rivique non opere nec fistula nec ullo coacto itinere obsolefacti, sed sponte currentes et prata sine arte formosa, inter haec agreste domicilium rustica politum manu. Haec erat secundum naturam domus, in qua libebat habitare nec ipsam nec pro ipsa timentem; nunc magna pars nostri metus tecta sunt. Sed quamvis
Abbreviated transcription (Latin):
cet ꝑ suã lõgam pegrinationem:
nulla nos fimũ ꝓragatio co redu¬
cet. unde discessimus. Cum oĩa
fec̾imus multũ hebimus. uniu̾sũ
hebamus. Derra ip̃a fertilior erat
inlaborata.⁊ in usus ppłoꝵ ñ di¬
ripientiũ larga. Qͥcꝙ natura ꝓ¬
tulit id nõ minus ĩuenisse ꝙͣ in¬
uentũ mõstrare. ałn noluptas e¬
rat. Nil ulli aut suꝑc̃e potãt aut
dec̃e. Int̾ cõcorres diuidebatur.
Nõcum ualẽtior imposũat infir
cura. Arma cessabãt. in cͥruẽteq
hũano sanguinc manus. Odium
õc in feras u̾terant illi qͦs nemꝰ
aliqd̃ densum a sole ꝓter̾at. qui
adusus seuiciã yemis aut ymbͥs
uili receptaculo tuti sub fronde
uiuchant. Placidas tñsigebant
sine suspirio noctes. Sollicitudo
nõs in nr̃a purpura u̾sat.⁊ acer¬
umis excitat stimulis. Ha ꝙͣ mol¬
lem sõpnũ illis dura tellꝰ dabat.
Nõ impediebãt celata laq̃aria.
set in aꝑto iacentes sỹdera suplã¬

Expanded text:
cet per sua longam peregrinationem, cet per sua longam peregrinationem, nulla nos finium propagatio eo reducet unde discessimus. Cum omnia fecerimus, multum habebimus; universum habebamus. Terra ipsa fertilior erat inlaborata et in usus populorum non diripientium larga. Quidquid natura protulerat, id non minus invenisse quam inventum monstrare alteri voluptas erat. Nec ulli aut superesse poterat aut deesse; inter concordes dividebatur. Nondum valentior inposuerat infirmcura. Arma cessabant incruentaeque humano sanguine manus odium omne in feras verterant. Illi quos aliquod nemus densum a sole protexerat, qui adversus saevitiam hiemis aut imbris vili receptaculo tuti sub fronde vivebant, placidas transigebant sine suspirio noctis. Sollicitudo nos in nostra purpura versat et acerrimis excitat stimulis; at quam mollem somnum illis dura tellus dabat! Non inpendebant caelata laquearia, sed in aperto iacentes sidera superla
Abbreviated transcription (Latin):
Statũ quidẽ gen̾s hũam ñ aliũ
qͥsꝙͣ suspererit magis nͨ si cui ꝑmit¬
illos fuisse memorat᷑. apud quos
nulli subigebãt arna coloni. nec
sꝑare quidẽ aut ꝑtiri limite cãpum
fas erat. in mediũ q̃rebant. ip̃aq
tellus oĩa liberiꝰ nullo posçente fe¬
rebat. Ꝙͥ hoiũ illo genere felicius:
In cõe rerũ natura fruebatur. Suffi¬
ciebat illa ut parẽs in tutela õiu.
Lec erat publicarũ opũ secura pos¬
sessio. Qͥm ego illud locupletissiu
mortaliũ genus dix̾im: in qͦ pan¬
perẽ inuenire nõ posses: In rupit ĩ
res optime positas auaricia. ⁊ dũ
seducere aliꝙͥ cupit atq ĩ suũ ut̾e.
oĩa fecit aliena. ⁊ in angustũ ex im¬
menso redacta auaricia. pauꝑtatẽ
intulit. ⁊ młta cõcupiscendo omĩa
amisit. Licet itaq uelit dcurrere ⁊¬
reꝑare qd̃ ꝑdidit. licet agros agriᷤ
adiciat. uicinũ uł p̃cio pellat eris
uł imuria. licet in ꝓũciarũ spaci¬
um rura dilatet. ⁊ possessione no¬

Expanded text:
Statum quidem generis humani non alium quisquam suspexerit magis, nec si cui permitillos fuisse memoratur, apud quos Nulli subigebant arva coloni, Ne signare quidem aut partiri limite campum Fas erat; in medium quaerebant, ipsaque tellus Omnia liberius nullo poscente ferebat. Quid hominum illo genere felicius ? In commune rerum natura fruebantur; sufficiebat illa ut parens ita tutela omnium, haec erat publicarum opum secura possessio. Quidni ego illud locupletissimum mortalium genus dixerim, in quo pauperem invenire non posses ? Inrupit in res optime positas avaritia et, dum seducere aliquid cupit atque in suum vertere, omnia fecit aliena et in angustum se ex inmenso redegit. Avaritia paupertatem intulit et multa concupiscendo omnia amisit. Licet itaque nunc conetur reparare quod perdidit, licet agros agris adiciat vicinum vel pretio pellens vel iniuria, licet in provinciarum spatium rura dilatet et possessionem vo
Abbreviated transcription (Latin):
¶Ite nemo tam imꝑitus ut nesciat
quo oĩa eunt ad hanc legẽ natus
es hoc patri tuo accidit hoe matri
hoc maiorib hoc om̃ib añce ħ̾i
Itẽ tm̃ mortem desinamus horrẽ
desinemus aũc si sines bonorũ ac

Expanded text:
 Nemo tam imperitus est, ut nesciat novi est ? Ad hanc legem natus es. Hoc patri tuo accidit, hoc matri, hoc maioribus, hoc omnibus ante te, hoc tum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac
Abbreviated transcription (Latin):
laudant: Quid eo demẽtius qui
ea miratur. q̃ in aliũ tͣnsfem ꝓti¬
nus rossũt: sion faciũt meliorẽ
equm autei fier. Alit̾ leo aura¬
ta iuba demittitur. dñ cõtͣctatur.
et ad paciẽtiã recipiendi ornamẽ¬
ti cogitur fatigatus. Alit̾ incultꝰ
integri sp̃s hic scil⁊ impetu acer
qualẽ illũ natura uoluit ẽe specio¬
sus erhorudo. ciis hic decor ẽ quẽ
nõ sine timore aspicio. p̃̾fert᷑ illi
langudo ⁊ bracceato. Nemo gsia
n msi de suo debet. uitẽ laudemꝰ
ñ fructu palunces honerat. si ipsa

Expanded text:
laudare ? Quid eo dementius, qui laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur fatigatus, aliter incultus, integri spiritus; hic scilicet inpetu acer, qualem illum natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmite
Abbreviated transcription (Latin):
Si hominẽ inderis int̾ritũ piculis.
intactũ cupiditatib. int̾ adũsa
felicẽ. in mediis tẽpestatibꝰ placi¬
dũ. ex supiore loco hoiẽs uidentẽ.
ex equo deũ. nõ subibit te uenera¬
cio eius: Non dices ista res ma¬
ior ẽ altiorq. ꝙͣ ut credi similis
huic in quo ẽ corpusculo possit:
uis istuc diuina descẽdit. Aĩũ ex¬
cellentẽ moderatũ. om̃ia tãꝙͣ mi¬
nora transeuntẽ. qͥcꝙ timema op¬
tamusq ridentẽ. celestis potencia
agitat. Non pot̾ res tãta sine ãmi¬
inculo num̃ĩs stare. Itaq maiore
sin ꝑte illuc ẽ. unde descẽdit. Quẽ¬
ad modũ radii solis ꝯtingũt qͥdem
t̾rã. set ibi sũt unde mittũtur: sic
ãius magnus ac sacer ⁊ ĩ ħ dimis¬
mus. Comĩsatur quidẽ nobiscũ.
set adheret origim sue. Illic pẽdet
illuc spectat. ac intitur. Nostus tã¬
ꝙͣ melior int̾est. Quis ergo ẽ hic
aius. qui nullo bono nͥ suo intitur:
Quid eĩ stultius.ꝙͣ in hoĩe aliẽa

Expanded text:
Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare. Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demismus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostris tamquam melior interest. Quis est ergo hic animus ? Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena
Abbreviated transcription (Latin):
intem cin auree unie aurea folia
dependent: Propa uirtus ẽ in in¬
te fertilitas. In hoĩe ꝙr io laudã¬
dũ ẽ. qo̾ ip̃us est. familiã formo
samħt et domũ pulchrã. multũ
serit multũ fenerat. Nichil horũ
in np̃o ẽ. set circa ip̃m. Lauda ĩ il¬
lo qd̾ noc cripi potest nec dan. Qd
ratio in aĩo ꝑfecta. Rationale eĩ
aĩal hõ ẽ. Consumatur itaq bo¬
nũ eius. si adimplenit cui nascit᷑.
Quid ẽ ant̃ qd̾ ab illo racio hec eri¬

Expanded text:
vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec dari, quratio in animo perfecta. Rationale enim animal est homo. Consummatur itaque bonum eius, si id inplevit, cui nascitur. Quid est autem, quod ab illo ratio haec exi
Abbreviated transcription (Latin):
pars m̃gitur. Cõtrariis rerũ eter¬
nitas constat. Ad hanc legẽ aĩꝯ
nr aptandꝯ ẽ. Hanc seq̃tur. huic
pareat. et quecũq fiunt debinsse
fier pucet. nec uelit obiurgare

Expanded text:
pars mergitur. Contrariis rerum aeternitas constat. Ad hanc legem animus noster aptandus est; hanc sequatur, huic pareat. Et quaecumque fiunt, debuisse fieri putet nec velit obiurgare
Abbreviated transcription (Latin):
lumi. cetera manent ĩ officio. pa¬
rent obtẽꝑant. Cum ille paulu¬
lum uacillauit. simul dubitant.
Cũ u̾o cessit uoluptati: artes qͦ
eius accusq marcent. ⁊ om̃is ex
languido fluidoq conatus est.
Qm̃ hac sisitudine usus sum ꝑ¬
tirãpnus. Eex enĩ honesta intu¬
etur. salutẽ comissi sibi corporis
curat. et illi nichil imꝑat turpe.
nichil sordidum. Ubi uo ĩpotens
cupitꝰ dilicatus ẽ. transit ĩ no¬
men deresrabile / ac dixũ ⁊ fit ti¬
rãpnus. Tunc illũ excipiũt af¬
Sectus inpotantes. inscanto qu
inuo quidẽ gaudent. ut solet po¬
pulus largitic̃e nocitura. frusira
plenus et q̃ nõ possũt hamire cõ¬
trectat. Cum u̾o mogis ac magi
ires morb accendit.t ĩ medul¬
las neruosq descendere delicie
ct̃spectũ eoꝵ quibꝰ se minia am¬
ditote imutilem redt idit. leti ꝓ
suns uoluptatibꝰ habet alien arũ
spectaculũ subim̃strator librdinũ
destisq q̃rũ sibi usum ingerendo
abstulit. Nec illi tã gratum ẽ ha¬

Expanded text:
lumi cetera manent in officio, parent, optemperant; cum ille paulum vaccillavit, simul dubitant. Cum vero cessit voluptati, artes quoque eius actusque marcent et omnis ex languido fluidoque conatus es. Quoniam hac similitudine usus sum, ptyrannus. Rex, cum honesta intuetur, salutem commissi sibi corporis curat, et illi nihil imperat turpe, nihil sordidum. Ubi vero inpotens, cupidus, delicatus est, transit in nomen detestabile ac dirum et fit tyrannus; tunc illum excipiunt adfectus inpotentes et instant, qui initio quidem gaudent, ut solet populus largitione nocitura frustra plenus, et quae non potest haurire, contrectat. Cum vero magis ac magis vires morbus exedit et in medullas nervosque descendere deliciae, conspectu eorum, quibus se nimia aviditate inutilem reddidit, laetus, pro suis voluptatibus habet alienarum spectaculum, sumministrator libidinum festisque, quarum usum sibi ingerendo abstulit. Nec illi tam gratum est a
Abbreviated transcription (Latin):
cessitas expͥmit et sp̃s ictu dolo¬
ris impulsus ꝙ̃ admodũ tõe cor
quatit: ita ocłos quib ad iacẽtẽ
hum oẽm premit et expellit ⁊i hec¬
lacrime ꝑ ellisioẽm cadũt nolẽcib
quib etitum damus cura memoĩa
eoꝵ quos amisimus retractatur et
in est qͥddã dulce custitie cũ oocurũt
seimones eoꝵ iocundi ꝯu̾satio yla¬
ns officiosa pietas tũc oculi uels
ingaudio relaxantur. codẽ.tẽ. ⁊cͦ¬

Expanded text:
cessitas exprimit et spiritus ictu doloris inpulsus quemadmodum totum corpus quatit, ita oculos, quibus adiacentem umorem perpremit et expellit. Halacrimae per elisionem cadunt nolentibus quibus exitum damus, cum memoria eorum, quos amisimus, retractatur. Et inest quiddam dulce tristitiae, cum occurrunt sermones eorum iucundi, conversatio hilaris, officiosa pietas; tunc oculi velut in gaudio relaxantur. His
Abbreviated transcription (Latin):
Audicina qͦndã paucarũ fuit scĩa
herbarũ. quib sisteretur fluens
sanguis. nuln̾a cohirẽt paulatĩ.
Deinde in hanc ꝑuenit tã młtipli¬
cẽ naretatẽ. Nec ẽ mirũ tunc illa
minus negocii habuisse. firmis
adhuc solrdisq corꝑibꝰ ⁊ facili ci¬
bo. nec ꝑ artẽ uoluptate corrupto.
Ꝙ postꝙͣ cepit nõ ad tollendam
set ad irritandã famẽ q̃ni.⁊ inuẽ¬
te sũt mille dliture quibꝯ auidi¬
tas ercitaretur. Q desid̾antibus
alimẽta erant. onera sunt plenis.
Inde pallor et ĩmoꝵ uino maden¬
tiũ tremor.⁊ miẜabilior ex crudi¬
tatibꝰ ꝙͣ ex fame macies. Inde in¬
certi labentiũ pedes. ⁊ sẽp qualis
in ip̃a ebuetate ticubatio. Inde ĩ
totã cutẽ humor admissus. distẽ
ude bilis. ⁊ decolor uultus tabesq
pitatio corpoꝵ sine int̾missione
iubrantiũ. Ꝙͥ capitis u̾tigĩes di¬
cam: Ꝙ oculoꝵ auriũq torm̃ta.
et cerebri exestuãtis u̾minatiões.
et oĩa ꝑ que exoneram᷑ int̾ius ul

Expanded text:
dicina quondam paucarum fuit scientia herbarum, quibus sisteretur fluens sanguis, vulnera coirent; paulatim deinde in hanc pervenit tam multiplicem varietatem. Nec est mirum tunc illam minus negotii habuisse firmis adhuc solidisque corporibus et facili cibo nec per artem voluptatemque corrupto, qui postquam coepit non ad tollendam, sed ad inritandam famem quaeri et inventae sunt mille conditurae, quibus aviditas excitaretur, quae desiderantibus ali menta erant, onera sunt plenis. Inde pallor et nervorum vino madentium tremor et miserabilior ex cruditatibus quam ex fame macies. Inde incerti labantium pedes et semper qualis in ipsa ebrietate titubatio. Inde in totam cutem umor admissus distenturidae bilis et decolor vultus tabesquepitatio sine intermissione vibrantium. Quid capitis vertigines dicam ? Quid oculorum auriumque tormenta et cerebri exaestuantis verminationes et omnia, per quae exoneramur, internis ul
Abbreviated transcription (Latin):
ca natura. ut cum oĩli aliis aĩali¬
ci. Ad parata nati sumus. Nos oĩa
nob̾ difficilia. faciliũ fastidio fe¬
cimus. Decta tegumẽtaq. et fog¬
mẽta corpoꝵ.⁊ cibi.⁊ que minc in¬
gens negociũ fc̃a sunt. obina erãt
et gratuita. ⁊ oꝑa lem yabilia. Ox¬
cessitas erat. Nos ita p̾ciosa. nos
mira. nos magnis multisq conqͥ¬
renda. artib fecimus. Suffic̃ ad
rdo natura qd̾ poscit. A natura luxu¬
ua desciuit. Que cotidie seip̃am in¬
citat. ⁊ tot seculis crescit. ⁊ ingemo
adimat uicia. Pmo supuacua ce¬
pit acupisc̾e. In de dͣria. nouissime¬
corpi ãium addirit. ⁊ illiꝯ deẜuire
libidim iussit. Om̃s iste artes qͥli
aut circitatur ciuitas aut strepit.
corporũ negociũ gerunt. Cui om̃ia
dño parãtur. Itaq hinc textorum.
hinc fabroꝵ officine sunt. Hĩc odo
tus docentiũ. mollesq cãtus et ĩ¬
fractos. Recessit eĩ ille naturalis
modus. desideria ope ncc̃ia fimc̃s.
Iã rusticitatis et miẜic ẽ uelle qnͣ¬

Expanded text:
ca natura, ut, cum omnibus aliis animalici. Ad parata nati sumus; nos omnia nobis difficilia facilium fastidio fecimus. Tecta tegimentaque et fomenta corporum et cibi et quae nunc ingens negotium f gratuita et opera levi parabilia. Mocessitas erat; nos ista pretiosa, nos mira, nos magnis multisque conquirenda artibus fecimus. Sufficit ad id natura, quod poscit. A natura luxuria descivit, quae cotidie se ipsa incitat et tot saeculis crescit et ingenio adiuvat vitia. Primo supervacua coepit concupiscere, inde corpori addixit et illius deservire libidini iussit. Omnes istae artes, quibus aut circitatur civitas aut strepit, corporis negotium gerunt, cui omnia domino parantur. Itaque hinc textorum, hinc fabrorum officinae sunt, hinc odortus docentium mollesque cantus et infractos. Recessit enim ille naturalis modus desideria ope necessaria finiens; iam rusticitatis et miseriae est velle, qua
Abbreviated transcription (Latin):
natura nõ patit᷑. qr oĩs uͥtus ⁊ op
om̃e uͥtutis incorruptũ manet.
Dem̃ etiã si amici ꝑierũt. eciã si ꝓ¬
bati respõdẽtesq uoto prĩs lib̾i. ẽ
net. defideriũ õiũ tollit. Sola satiᷤ
ẽ. Om̃iũ eĩ bonoꝵius ⁊ origo in
ip̃a ẽ. Quid refert an aqͣ decurrẽs
int̾cipiatur atq abiat. si fons ex
quo flur̾at saluus ẽ: Nõ dices
uirũ iustiorẽ saluis lib̾is ꝙͣ amis¬
sis. nec ordinatiorẽ. nec pruden¬
ciorẽ. nec honestiorẽ. ergo nec me
decͣctio. ergo nec beatiorẽ aut mi¬
ẜiorẽ. Qͣdin uͥtus salua fuerit:
ẽ beatior amicoꝵ ⁊ lib̃oꝵ turba su¬
cĩctus: Q̾m nõ sit: Sũmũ eĩ bo¬
nũ nec infrĩgitur nͨ augetur. In
suo mͦ ꝑmanet. ut cũq fortuna
se gessic. Siue illi senectus lõga
cõtigit. siue citra senectutẽ finitꝯ
ẽ. Eadẽ mẽsura sũmi bõi ẽ: ꝙͣuis
etas diu̾sa sic. Utrũ maiorẽ aut

Expanded text:
natura non patitur, quia omnis virtus et opus natura non patitur, quia omnis virtus et opus omne virtutis incorruptum manet. Deinde etiam si amici perierunt, etiam si probati respondentesque voto patris liberi, est net, desiderium omnium tollit; sola satis est, omnium enim bonorum vis et origo in ipsa est. Quid refert, an aqua decurrens intercipiatur atque abeat, si fons, ex quo Auxerat, salvus est ? Non dices vitam iustiorem salvis liberis quam amissis nec ordinatiorem nec prudentiorem nec honestiorem; ergo ne melidetractio, ergo nec beatiorem aut miseriorem. Quamdiu virtus salva fuerit, est beatior et amicorum et liberorum turba succinctus?" Quidni non sit? Summum enim bonum nec infringitur nec augetur; in suo modo permanet, utcumque fortuna se gessit. Sive illi senectus longa contigit sive citra senectutem finitus est, eadem mensura summi boni est, quamvis aetatis diversa sit. Utrum maiorem an
Abbreviated transcription (Latin):
lũ ẽẽ aliud ab honesto bonũ. Non
faciet uos hoc municio tutos a for¬
tuna et ĩmumes. Dicitis eĩ int̾ bo¬
na ẽẽ liberos pios.⁊ bñ moratam
patuã.⁊ parẽtes bonos. Horũ peri¬
cula nõ pocestis spͤtare secun. P¬
turbabit uos obsidio patͥe. liboꝵ
mors. parentũ ẜuitus. Qͥ adũsꝰ
hos ꝓ nob̾ respõderi soleat ponã.
dũ putem. Alia cõdicio ẽ ĩ hiis q̃
ablata in locũ suũ aliꝙͣ ĩcomodi
substicuũt. tãꝙͣ bõa ualitudo uci¬
ata ĩ malã transfert᷑. Acies ocłoꝵ
extĩcta. cecitate nos affecit. Nõ tm̃
uelocitas perit poplicibꝰ incisis. s
debilitas ꝓ illa subit. Hoc nõ ẽ ꝑi¬
culũ in hiis q̃ paulo añ retulimꝰ.
Qr̃e si amicũ bonũ amisi. ñ ẽ mͥ
ꝓ illo ꝑfidia faciẽda. nec si bonos
liberos extuli ĩ illoꝵ locũ ĩpietas
succedit. Dem̃ nõ amicoꝵ illis au
lib̾oꝵ int̾ĩtus set corpoꝵ ẽ. Bonũ ã
uno mͦ perit. si in malũ tnͣsit. qd̾

Expanded text:
lum esse aliud honesto bonum; non faciet vos haec munitio tutos a fortuna et inmunes. Dicitis enim inter bona esse liberos pios et bene moratam patriam et parentes bonos; horum pericula non potestis spectare securi. Perturbabit vos obsidio patriae, liberorum mors, parentum servitus." Quid adversus hos pro nobis responderi soleat, ponam;spondendum putem. Alia condicio est in iis, quae ablata in locum suum aliquid incommodi substituunt; tamquam bona valitudo vitiata in malam transfertur; acies oculorum exstincta caecitate nos adficit ; non tantum velocitas perit poplitibus incisis, sed debilitas pro illa subit. Hoc non est periculum in iis, quae paulo ante rettulimus. Quare ? Si amicum bonum amisi, non est mihi pro illo perfidia patienda, nec si bonos liberos extuli, in illorum locum impietas succedit. Deinde non amicorum illic aut liberorum interitus, sed corporum est. Bonum autem uno modo perit, si in malum transit; quod
Abbreviated transcription (Latin):
matũ. nec nũo nec tp̃r. Nõ mag̃
peluci ꝙͣ̃ otrahi pot̾. Honestã in¬
tã et centũ ãnoꝵ nũo in qͣntum
uoles corripe ⁊ in unã diẽ coge.
Honesta ẽ eq. Myodo latiꝯ mirtꝰ
funditur. Regna urbes ꝓuicias
tẽꝑat. fert leges. colit ainicicias.
int̾ poĩquos liberosq dispensat
officia. Apodo arto fine circũdat᷑.
pauptatis. exilii. orbitatis. Non
tñ minor ẽ. set ex altiore fastigi
in p̾natũ. ex regio ĩ hũile subdũ¬
citur. Ex publico ⁊ spacioso iure
ĩ angustias domꝰ uł anguli co¬
hit. Eq magna ẽ eciã si in se re¬
cessit undiq reclusa. Nichilom̃iꝰ
eĩ magna sp̃s ẽ ⁊ erecti. exacte pru¬
dẽcie. indeclinabilis iusticie. Er¬
go eq bt̃a c̃. Beatũ eĩ illud imno
loco positũ ẽ in ip̃a mẽte stabile.

Expanded text:
nec numero nec tempore; non magis produci quam contrahi potest. Honestam vitam ex centum annorum numero in quantum voles corripe et in unum diem coge; aeque honesta est. Modo latius virtus funditur, regna urbes provincias temperat, fert leges, colit amicitias, inter propinquos liberosque dispensat officia, modo arto fine concluditur paupertatis exilii orbitatis. Non tamen minor est, si ex altiore fastigio in privatum, ex regio in humile subducitur, ex publico et spatioso iure in angustias domus vel anguli coit. Aeque magna est, etiam si in se recessit undique exclusa. Nihilominus enim magni spiritus est et erecti, exactae prudentiae, indeclinabilis iustitiae. Ergo aeque beata est. Beatum enim illud uno loco positum est, in ipsa mente, grande,