comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bilẽ ꝯsequtus es ꝯscĩam grati. q̃
nisi in aĩum diuinũ fortunatũq
nõ puenit. In uuũ at huic affec¬
tum sũma infelicitas urget. Ne¬
mo sibi gratus ẽ: miser erit. Non
ex illa c̃. ⁊ ut ita dicã spississimu
domi remaneat ⁊ p̾mit ħntẽ. que¬
admodũ athalus nr̃ dice̾ solebat.
Malicia ip̃a marimã partẽ sin ne
nem bibit. Illud uenenũ qd ẜpen¬
tes in alienã ꝑniciẽ. ꝓferunt: sine
sua continent. Non ẽ hinc siłe ħ:

Expanded text:
iam grati, quae nisi in animum divinum fortunatumque non pervenit. Contrarium autem huic adfectum summa infelicitas urget; nemo si ingratus est, miser erit. Non ex illa est et, ut ita dicam, spississimum, domi remanet et premit habentem, quemadmodum Attalus noster dicere solebat: "malitia ipsa maximam partem veneni sui bibit." Illud venenum, quod serpentes in alienam perniciem proferunt, sine sua continent, non est huic simile;
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯscĩa ꝓdire uult ⁊ cõspici. ip̃a neqͥ¬
cia tenebras timet. Elegãt̾ itaq
ab epicuro dictũ puto. Pot̃ nocẽti
cõting̾e ut lateat. latendi fides ñ
pot̾. aut si mͦ ħ meliꝯ hũc explica¬
ri posse iudicas sensũ. ⁊do nõ pot̃
latere peccãtib. qr latendi eciã si
repugnare secte nr̃e. si sic erpedia¬
tur nõ iudico. Qr̃e:. Qͥa pͥmo illa
et maxĩa peccãtiũ ẽ pena. pcassẽ.
Noc ullum scelus licet illud fortu¬
na exornet mum̾ib suis liceat. tue¬
atur ac uindicet. inpuitũ ẽ. S¬

Expanded text:
ia prodire vult et conspici; ipsas nequitia tenebras timet. Eleganter itaque ab Epicuro dictum puto: " potest nocenti contingere, ut lateat, latendi fides non potest," aut si hoc modo melius hunc explicari posse iudicas sensum: " ideo non prodest latere peccantibus, quia latendi etiam si repugnare sectae nostrae, si sic expediatur, non iudico. Quare ? Quia prima illa et maxima peccantium est poena peccasse, nec ullum scelus, licet illud fortuna exornet muneribus suis, licet tueatur ac vindicet, inpunitum es
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ: Illic dissẽtiama cũ epicuro. nͥ
dicit nichil iustũ ẽẽ natura. ⁊ cri¬
mina uitãda ẽẽ.qr euitan metus
nõ posse. Hic cõsẽtiamꝯ mala faci¬
spõsorib secuntatis sue ñ pot̾ cre¬
dere. Hoc eĩ ip̃m argumẽtũ epicu¬
ri ẽ. natura nos a scełe abhorrere.
ꝙ nlłi nõ etiã int̾ tuta timor est.
Multos fortuna lib̾at pena. metu
neminẽ. Qre : Nͥa infixa nob̾ eiꝰ
rei adũsatio ẽ. quã natura dãpna¬
uit. Ideo nũꝙͣ fides lacedi fit eciã
latentib. qr coarguit illos ꝯscĩa:
et ip̃os sibi ostendit. Propͥũ ẽ ãt
nocẽtium trepidare. Male de nob
actũ erat. ꝙ multa scelera legẽ ⁊
iudicẽ effugiũt. ⁊ scͥpta smplicia.
nͥ illa naturalia ⁊ grauia de p̾sen¬
tib solu̾ent. ⁊ ĩ locũ pacĩe timor

Expanded text:
tiamus cum Epicuro, ubi dicit nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non posse; hic consentiamus mala facisponsoribus securitatis suae non potest credere. Hoc enim ipsum argumentum est, Epicure, natura nos a scelere abhorrere, quod nulli non etiam inter tuta timor est. Multos fortuna liberat poena, metu neminem. Quare nisi quia infixa nobis eius rei aversatio est, quam natura damnavit ? Ideo numquam fides latendi fit etiam latentibus, quia coarguit illos conscientia et ipsos sibi ostendit. Proprium autem est nocentium trepidare. Male de nobis actum erat, quod multa scelera legem et vindicem effugiunt et scripta supplicia, nisi illa naturalia et gravia de praesentibus solverent et in l
Abbreviated transcription (Latin):
que premũt. Et sepius oppĩone
ꝙͣ re laboramus. Non loqͣr tecum
stoica lingua. set hac submissi c̃e.
Non eĩ dicimus oĩa ista q̃ gemita
mugitusq expͥmũt. leuia ẽẽ ⁊ con¬
tẽpnenda. Omittamus hec mag̃

Expanded text:
quae premunt, et saepius opinione quam re laboramus. Non loquor tecum Stoica lingua, sed hac submissiore. Nos enim dicimus omnia ista, quae gemitus mugitusque exprimunt, levia esse et contemnenda; omittamus haec magna
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ip̃m nichil bom putare. qd̃ en¬
pi posset. Oiramͣ aĩalia q̃dam q̃t
ꝑ medios ignes sinc noxa corpoꝵ
trãscunt. Qͣtohic mirabilior qui
ꝑ ferrũ ⁊ minas ⁊ ignes illesus ⁊ĩ¬
dẽpis euasit: irdes qͣnto faciliꝰ
sit totã gentẽ ꝙͣ unũ hõiem um¬

Expanded text:
hoc ipsum est nihil bonum putare, quod eripi possit. Miramur animalia quaedam, quae per medios ignes sine noxa corporum transeant; quanto hic mirabilior vir, qui per ferrum et ruinas et ignes inlaesus et indemnis evasit! Vides, quanto facilius sit totam gentem
Abbreviated transcription (Latin):
Qualis futa est unta sapi neca.¬
entis si sine amicis relĩquat᷑. in
custodia cõiectus uł in aliqͣ gẽte
aliena destitutus uł in naugato¬
mundo et diis in unũ confusis
paulisꝑ cessante natura acquies¬
cit sibi cogitatiõib sius traditꝰ.
Tale qͥdaam sapiens facit. In se
recõditur. Eccum ẽ qͣu qͥdẽ ili
licet suo arbitrio suas res ordina¬
re. Se cõtentus ẽ sapiẽs. et aucit
uxorẽ. Se ꝯtẽtus ẽ: et lib̾os tollit.
de cõtẽtus ẽ. et tñ nõ uiiet si fuc

Expanded text:
Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatiomundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ordinare, se contentus est et ducit uxorem; se contentus est et liberos tollit; se contentus est et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
Quibꝯdã egris gratulatio fit. cũ
ip̃i egros se ẽe senfinic. Cuperem
itaq tecũ cõicare tã subita mei
mutationẽ. Sũc amicicie nr̃e cer¬
ciorẽ fiduciã hab̾e cepissẽ̾ illiꝯ u̾e¬

Expanded text:
Quibusdam aegris gratulatio fit, cum ipsi aegros se esse senserunt. Cuperem itaque tecum communicare tam subitam mutationem mei; tunc amicitiae nostrae certiorem fiduciam habere coepisse
Abbreviated transcription (Latin):
tos tibi dabo qui nõ amico set a¬
micicia caruerũt. Hoc nõ pt acci¬
dere cũ aios in societatẽ honesta
cupiendo pura uolu̾̃tas trahit.
Qͥdm nõ possit: Sciũt em̃ ipsos

Expanded text:
tos tibi dabo, qui non amico, sed amicitia caruerunt. Hoc non potest accidere, cum animos in societatem honesta cupiendi par voluntas trahit. Quidni non possit? Sciunt enim ipsos
Abbreviated transcription (Latin):
Nec sicci sint oculi. Sencca.¬
amisso amico nec fluãt. lacͥran¬
dũ est nõ ĩplorandũ. Durã tibi
legẽ uideoꝵ ponere cũ poetarum
grecoꝵ maxĩꝰ ius flendi dederit
in unũ dũ tarat diẽ. cũ dixerit
etiã mobam de cibo cogitasse. Qͤ¬
ris unde sint lam̃tationes. unde
ĩmodici fietus: Per lacrimas
argumẽta desideni q̃rimꝰ.⁊ do¬
lorem nõ seqͥmur set ostẽdimꝰ.
Nemo tristis sibi ẽ. O infelicem
stulticiã. Est aliq̃ et doloris am¬
bitio. Q ergo inquis: Obliuis¬
car amici: Breuẽ illi apd̾ te me¬
moriã ꝓmitris: si cũ dolore man¬
sura e .⁊. Iam istã frontẽ ad risũ
q̃libet fortuna res tnsferet. Non
disfero in lõgis tp̃s quo deside¬
um õc mulcetur. quo etiã acerri¬
ini luctus residũt. Cũ pͥmũ te ob¬
seruare desieris.y. nago ista tris¬
ticie discedet. Nunc ip̃e custodis
dolorẽ tini. set custodiẽti quoq¬
clabit᷑. eoq citius quo ẽ acrior de¬
sinit. Id agama ut iocunda nob̾

Expanded text:
Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant. Lacrimandum est, non plorandum. Duram tibi legem videor ponere, cum poetarum Graecorum maximus ius flendi dederit in unum dumtaxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? Quaeris, unde sint lamentationes, unde inmodici fletus ? Per lacrimas argumenta desiderii quaerimus et dolorem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloris ambitio. "Quid ergo?" inquis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mulcetur, quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoqlabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Qũo hoĩem hõi natura cõcili¬
at: sic mest huic qͦr rei stimulus.
qui nos amiciciarũ appetẽtes faci¬
at. Ilichominꝰ cũ sit amicorũ a¬
mantissimo cũ illos sibi cõparet.
sepe p̾ferat õe intra se bonum ⁊ t̾¬
minabit ⁊ dicet qd̾ stilbon ip̃e di¬
rit. Stilbon quẽ epsa epicuri inse¬
quitur. Hic enĩ capra patua amis¬
sis libens amissa urore cũ ex incẽ¬
dio publico solus ⁊ tñbt̃s eriret:
int̾roganti demetrio cui cognom̃
abexitio urbiũ poliortices funt nũ
git an uicisset. Oĩa mea mecũ sũt.¬

Expanded text:
tis, quomodo hominem homini natura conciliat, sic inest huic quoque rei stimulus, qui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos sibi comparet, saepe praeferat, omne intra se bonum terminabit et dicet, quod Stilbon ille dixit, Stilbon quem Epicuri epistula insequitur; hic enim capta patria, amissis liberis, amissa uxore cum ex incendio publico solus et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio, cui cognomen ab exitio urbium Poliorcetes fuit, numegit, an vicisset. "Omnia mea mecum sunt
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ad illam qͦ de qua loq̃batur
int̾ orem societatẽ amicicie colen¬
dã ꝓficit. Omĩa eĩ cũ amico coĩa
habebit. qui multa cũ hoĩe. Hoc
lucili uuroꝵ optime mͥ ab istis
modis amicus dicatur. ⁊ hõ qͣm
multa significet ĩ diu̾sũ. Ecte
sapĩa et stulticia discedũt. Ei
accedam: In utrãq ire ꝑtẽ i

Expanded text:
mum ad illam quoque, de qua loquebar, interiorem societatem amicitiae colendam proficit. Omnia enim cum amico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Lucili virorum optime, mihi ab istis modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? I
Abbreviated transcription (Latin):
effusiꝯ merẽt. qr uerẽtur ne dubiũ
sit an amau̾int. Sera uidicia af¬
fectꝰ sui q̃runt. Si h̾emus alios
amicos male de hiis ⁊ memur. et
existimamꝯ qr parũ ualẽt ĩ unio
elati solaciũ. Si nõ hemꝰ maio¬
rem imuniã ip̃i nob̃ facimus ꝙͣ
a fortima accepimꝰ. Illa unum
abstulit. nos quẽtuq nõ fecimꝰ.
Dem̃ quidẽ ne unũ ninis ama¬
uit. qui plusꝙͣ unũ amare ñ po¬
tuit. Siquis dispoliatꝰ amissa
una tumca cõplorare se malit ꝙͣ
circũspicere quo frigus effugiat.
et aliꝙͥ inuemiat quo tegat sca¬
pulas. nõne tͥ indcatur stultus:
Quẽ amabas extulisti. q̃re quẽ
ames. Satius est amicũ recupa

Expanded text:
effusius maerent, quia verentur, ne dubium effusius maerent, quia verentur, ne dubium sit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. Si habemus alios amicos, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspicere, quomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum repa
Abbreviated transcription (Latin):
umo nimis ueteri ip̃a nos aman¬
tudo desctat. Cum uero int̾uenit
spacium om̃e qd̾ angebat extin¬
guitur. et pura ad nos uoluptas
uenit. Si ulli credimꝰ amicos in¬
coluines cogitare. melle ac placẽ¬
tractio nõ sine acerbitate quadã
iuet. Qͥs aut̃ negaũit hec acria
quoq et habẽcia aust̾itatis aliꝙͥ
stomachũ ercitare: Ego nõ idem
sentio. Michi amicoꝵ defũctorũ
cogitatio dulcis ac blandis ẽ. Ha¬
bui enĩ illos tanꝙͣ amissum: am¬
si tãꝙͣ ħ̾cam. Fac ergo mi lucili qd̃
cquitatẽ decet. Desinc bñficiũ for¬
tunc male int̾pretan. Abstulit. s
dedit. Ideo amicis auide fruamur.
qr ꝙͣdmi cõtingere hoc possit inc̾cũ
est. Cogitemo ꝙͣ sepe illos reliq̾ri¬
mus in aliꝙͣ pegrnationẽ longĩ¬
quã erituri. ꝙ̃ sepe codẽ morãtes
loco nõ uiderimꝰ. Intlłigima plus
nos tpr̃is in uiuis pardisse. feras
aut̾ hos qui cũ negligẽtissĩe amn¬
cos habrãt. miẜume lugẽt. nec a¬

Expanded text:
vino nimis veteri ipsa nos amaritudo delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit." Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placetractatio non sine acerbitate quadam iuvat. Quis autem negaverit haec aeria quoque et habentia austeritatis aliquid stomachum excitare ? " Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, incertum est. Cogitemus, quam saepe illos reliquerimus in aliquam peregrinationem longinquam exituri, quam saepe eodem morantes loco non viderimus; intellegemus plus noe amicos habent, miserrime lugent, nec a
Abbreviated transcription (Latin):
te penitebit tui. Ad hãc tã solidã
felicitatẽ. quã tẽpestas nulla ꝯcu¬
ciat. nõ pducant te apte u̾ba con¬
texta. ⁊ orõ flue̾s. leint̾ eant ubi

Expanded text:
te paenitebit tui. Ad hanc tam solidam felicitatem, quam tempestas nulla concutiat, non perducent te apte verba contexta et oratio fluens leniter. Eant, u
Abbreviated transcription (Latin):
cebit ut deu̾ seqͣus. feras casũ. S
tos trahit. aut si repẽtina ius aut
subita dñatur. Illo nũc reu̾tor ut
te moneã. ⁊ exhorter ne patians aĩ¬
mũ tuũ dilabi ⁊ refrgesce̾. Conti¬
nue illũ cõstitue. ut ai ħ̾itus fiat.
culi actulerit. Ercute illã ⁊ inuem¬
es. Non ẽ ꝙ mireris aĩũ meũ. Adh
de alieno lib̾alis sum. Qre at̾ alie¬

Expanded text:
cebit, ut deum sequaris, feras casum. Sedcebit, ut deum sequaris, feras casum. Sedtos trahit, aut si repentina ac subita dominantur; illo nunc revertor, ut te moneam et exhorter, ne patiaris imi tui delabi et refrigescere. Contine illum et constitue, ut habitus animi fiat, culi attulerit. Excute illam, et invenies. Non est quod mireris animum meum; adhuc de alieno liberalis sum. Quare a
Abbreviated transcription (Latin):
ppsare artificiũ. nec obstẽtatiõi ꝑa¬
tũ. Nõ in u̾bis s in rebꝯ ẽ. Nec ĩ hoc
adhibetur ut cũ aliq̃ obsctatiõe cõ¬
sumatur dies.⁊ dematur ocio nau¬
sea. ãiũ format ⁊ fabrcat. uitã diᷤ¬
ponit. actiões regit. agẽda ⁊ obiit¬
tenda demõstrat. set gub̾rnacłm
ẽ.⁊ ꝑ ancipicia fluctuãtiũ dirigit
cursũ. Sine hac nemo securus est.¬
Innũabilia accidũt singłis horis
q̃ cõsiliũ exigãt. qd̾ ab hac peten¬
dũ ẽ. Dicet aliqͥs. Qxͥ mͥ prodest
cor ẽ: Qͥ ꝓdest si casus ĩpat: Nã
et c̾ta mutar nõ possũt: et nichil
ĩparari pot̾ adũsus inc̾ta. Si aut
cõsiliũ meũ deus occupauit. decre
fortuna pmictit. qͥcꝙͣ ẽ ex hiis lucili
Siue nos inexorabili lege fata cõ¬
stringũt. siue arbit̾ deus umũsi
cũcta disposuit. siues casus res hu¬
manas sine ordine impellit ⁊ iac¬
tat: pħia nos tuen debet.Hec ex¬
hortabit᷑ ut deo libent᷑ pareamꝰ. ut

Expanded text:
pulare artificium nec ostentationi paratum. Non in verbis, sed in rebus est. Nec in hoc adhibetur, ut cum aliqua oblectatione consumatur dies, ut dematur otio nausia. Animum format et fabricat, vitam disponit, actiones regit, agenda et omittenda demonstrat, sedet ad gubernaculum et per ancipitia fluctuantium derigit cursum. Sine hac nemo intreInnumerabilia accidunt singulis horis, quae consilium exigant, quod ab hac petendum est. Dicet aliquis: " Quid mihi prodest tor est ? Quid prodest, si casus imperat ? Nam et mutari certa non possunt et nihil praeparari potest adversus incerta; sed aut consilium meufortuna permittit" Quicquid est ex his, Lucili, sive nos inexorabili lege fata constringunt, sive arbiter deus universi cuncta disposuit, sive casus res humanas sine ordine inpellit et iactat, philosophia nos tueri debet. Haec adhortabitur, ut deo libenter pareamus, ut
Abbreviated transcription (Latin):
confer si ius saluus c̃ẽ. si secum si
bt̃s. Deniq si us eẽ qd̾ ẽ maximũ
liber. hoc contĩgere nõ potest alit̾.
Humilis res ẽ stulticia. abiecta.
sordida. ẜuilis. multis affectili ⁊
seuissimis subiecta. Hos tñ graue
tes. int̾dũ parit᷑ dimittit a te sapi¬
encia. q̃ ẽ sola librtas.Una adhac̃
feret uia. et quidẽ recta. Nõ aberra¬
bis. uade çerto gradu. Si is oiã
tibi subic̾e. te subice rõi. Młtos re¬
ges: si rõ te rexerit. Ab illa disces
ꝙͥ et ꝙ̃adinodũ aggredi debeas.
Nõ incides rebii. Neminẽ mͥ dabis
qui sciat quõ qd̾ uult. cepit uelle.
Non cõsilio adductus ullo. set im¬
in medio turbine rerũ stupẽtẽ q̃¬
rere. huc ego ꝙadmodum uẽi: Hͦ¬

Expanded text:
confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves tes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; non incides rebus. Neminem mihi dabis, qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inin medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc ego quemadmodum veni
Abbreviated transcription (Latin):
et latuisse nõ ip̃ius ẽ dãpinĩ. Ue¬
met qui cõdita ⁊ scłi sin maligni¬
tcitẽ cõp̃ssam dies publicet. Pau¬
do etatis sue cogitat. Multa an¬
noꝵ milia. multa ppłoꝵ sr̃ueĩent.
Ad illa respice. eciã si oĩb tecum
uiuentibꝰ silentiũ liuor indix̃it.
hemẽt qui sine offensa sine grã
iudicẽt. Si qd̾ ẽ p̾ciũ uͥtutis ex fa¬
ma. nec hoc int̾erit. Ad nos quidẽ
q̃ntabit. Nulla nõ uͥtus ⁊ uino ⁊
mortuo retulit gr̃am. si mͦ illã bo¬
na sequtus ẽ fide. si se nõ exorna¬
uit. ⁊ pmxit. s idẽ fuit. siue ex de¬
nũciato uidebat᷑. siue ĩꝑatus ac
subito. Nichil simłatio ꝓfic̃. Pau¬
cis ĩponitur leuit᷑ extrĩsecus indu¬
ta facies. ueritas in om̃e sin eadẽ
Tenue ẽ mendaciũ. ꝓlucet si di¬

Expanded text:
et latuisse non ipsius est damnum. Veniet qui conditam et saeculi sui malignitate conpressam dies publicet. Pauaetatis suae cogitat. Multa annorum milia, multa populorum supervenient; ad illa respice. Etiam si omnibus tecum viventibus silentium livor indixerit, venient qui sine offensa, sine gratia iudicent. Si quod est pretium virtutis ex fama, nec hoc interit. Ad nos quidem quentabit. Nulli non virtus et vivo et mortuo rettulit gratiam, si modo illam bona secutus est fide, si se non exornavit et pinxit, sed idem fuit, sive ex denuntiato videbatur, sive inparatus ac subito. Nihil simulatio proficit. Paucis inponit leviter extrinsecus inducta facies; veritas in omnem partem suTenue est mendacium; perlucet, si di
Abbreviated transcription (Latin):
Et qr facta ẽ auni mẽtio. accipe
ꝙadinodũ usus fructusq eius tͥ
gratior ẽẽ possit. Is marĩe dunciis
fruitur. qui mĩme diuiciis ĩdiget.
Ede inquis anctorẽ. Ut scias ꝙͣ be¬
ngni suma. ꝓpositũ ẽ aliena lau¬
dare. Epicuri ẽ aut metrodori. aut
alicuiꝰ ex illa officina. Et ꝙͥ inter¬
est quis dixerit: Oĩbꝰ dixit. Qui
eget diuiciis. timet ꝓ illis. Nemo
aut̃ sollicito bono frint᷑. Adic̾e illis
aliꝙͥ studet. Dũ de increm̃to cogi¬
tat. oblitus ẽ usus. rõnes accipit.
foꝵ cõterit. bealendariũ u̾sat. fit

Expanded text:
 facta est auri mentio, accipe quemadmodum usus fructusque eius tibi esse gratior possit. " Is maxime divitiis fruitur, qui minime divitiis indiget." "Ede," inquis, "auctorem." Ut scias quam benigni simus, propositum est aliena laudare; Epicuri est aut Metrodori aut alicuius ex illa officina. Et quid interest quis dixerit ? Omnibus dixit. Qui eget divitiis, timet pro illis. Nemo autem sollicito bono fruitur; adicere illis aliquid studet. Dum de incremento cogitat, oblitus est usus. Rationes accipit, forum conterit, kalendarium versat; fit
Abbreviated transcription (Latin):
Credamus itaq sertio mõstranti
pulch̾rimũ iter et clamãti. Hac itͦ
Admittũt et ascendẽtib mamur
poruigũt. Miraris hõĩem ad deos
Nulla sine deo mens bõa est. Semi¬
na in corꝑibꝯ hũams diuina dis¬
psa sunt. Que si bonus cultor ex¬
cipit: similia origini ꝓdeũt. ⁊ pa¬
riã hiis ex quib orta st̃. surgunt.
Si malus. nõ alit̾ ꝙͣ humus st̾ilis
ac palustris necat. ac deĩde creat
purgamẽta ꝓ fiugibus. libͦ. xi.¬

Expanded text:
Credamus itaque Sextio monstranti pulcherrimum iter et clamanti: "hac 'itur admittunt et ascendentibus manum porrigunt. Miraris hominem ad deos nulla sine deo mens bona est. Semina in corporibus humanis divina dispersa sunt, quae si bonus cultor excipit, similia origini prodeunt et paria iis, ex quibus orta sunt, surgunt; si malus, non aliter quam humus sterilis ac palustris necat ac deinde creat purgamenta pro frugibus. VALE. Sen
Abbreviated transcription (Latin):
excauatus ãium tuũ qͣdã religio¬
nis suspitiõe ꝑcuciet. Magnoꝵ flu¬
minũ capita uen̾amur. Subita ⁊¬
ex ablito uasti ãnis erupcio aras
lit. Colũtur aqͣrũ calentiũ fõtes.
et stagna. q̃ uel opacitas uł ĩmẽ¬

Expanded text:
excavatus, animum tuum quadam religioexcavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmen
Abbreviated transcription (Latin):
facis rem optimã et tibi sa neca.¬
lutarẽ: si ut scribis ꝑseueras ire
ad bonã mentẽ. Qͣ stultũ ẽ opta¬
re. cũ possis a te impetrare. Nõ sũt
ad celum eleuãde manus nec exo¬
randꝯ edicicius ut nos ad aurem
simulacri. qͣi magis exaudin possiꝯ
adimitat. Prope ẽ a te deus. ĩ xcui
ẽ. Intus ẽ. Ita dicolucili. Sac̾ int̾
tͣcͣtus est. ita nos ip̃e traccat. Bonꝰ
uero uir sine deo nemo ẽ. An pot̃
aliqͥs supͣ fortunã. nͥ ab illo adin¬
tus exsurgere: Ille dat consilia
magnifica et erecta. In uno qͦr in¬
boriba et solitã altitudinẽ egressa
freq̃ns lutus. ⁊ cõspectũ celi dẽpsi¬
tate ramoꝵ alioꝵ aliosq ꝓtegen¬
tiũ submouẽs. Illa ꝓceritas silue
et secretũ luci. ⁊ ãmiratio umbre.
In aꝑto tam dẽpse silue atq cõti¬
nue. fidẽ t̾ͥ nuiminis facit. Et siqͥs¬
specus saxis penitus excesis suspẽ¬
derit. montem nõ manu fc̃s s na¬
turalib caĩs in tantã lassitatem

Expanded text:
Facis rem optimam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lucili: sacer intra tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque viboribus, et solitam altitudinem egressis frequens lucus, et conspectum coeli, densitate ramorum aliorum alios protegentium submovens: illa proceritas silvae, et secretum loci, et admiratio umbrae, in aperto tam densae, atque continuae; fidem tibi Numinis facit. Et sispecus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem
Abbreviated transcription (Latin):
Deum colit qui nouit. Uetemꝰ lĩ¬
tea ⁊strigiles iom ferri. ⁊ speculũ
tenere uinoni. Nõ q̃rit mĩstros deꝰ.
Qͥdnii: Ip̃e hũano gem̾ iimistrat
ubiq. et oĩba p̾sto est. Audiat lic
ꝙ̃udinodũ ẜuire ĩ sacrificiis debea ͭ
ꝙͣ ꝓcul resilire a molestiis a suꝑsti¬
tioĩla. Nunꝙͣ satis ꝓfectum erit.
nisi qualẽ debet deum mẽte ꝯceꝑit
oia habentẽ. oĩa cribuentẽ. bñficiũ
gratis dantẽ. que cã ẽ diis bñfa¬
ciendi. Natura errat. siquis illos
putat nocẽ uelle. nõ possũt. nec ac¬
cipe iniunã q̾unt nec fac̾e. Ledere
et eĩ lediq ꝯiunctũ ẽ. Sũma illa
ac pulch̃uma õiũ natura qͦs peri¬
culo exemit. ne ꝑiculosos qͥdẽ fex̃.
Puimus ẽ deoꝵ cultus deos crede.
deinde redde illis maiestatẽ suã.
red dere bonitatẽ.sine q̃ nlła ma¬
iestas ẽ. scire illos ẽẽ qui p̾sident
mundo. qui unu̾sa ut sua tem¬
perant. qui hũam gems tutelã
gerunt. int̾dũ curosi singuloꝵ.

Expanded text:
deum colit qui novit, vetemus lintea et strigiles Iovi ferre et speculum tenere Iunoni; non quaerit ministros deus. Quidni ? Ipse humano generi ministrat, ubique et omnibus praesto est. Audiat licet, quem modum servare in sacrificiis debeat, quam procul resilire a molestis superstitionibus, numquam satis profectum erit, nisi qualem debet deum mente conceperit, omnia habentem, omnia tribuentem, beneficum gratis. Quae causa est dis bene faciendi ? Natura. Errat, si quis illos putat nocere nolle; non possunt. Nec accipere iniuriam queunt nec facere; laedere etenim laedique coniunctum est. Summa illa ac pulcherrima omnium natura quos periculo exemit, ne periculosos quidem fecit. Primus est deorum cultus deos credere; deinde reddere illis maiestatem suam, reddere bonitatem, sine qua nulla maiestas est. Scire illos esse, qui praesident mundo, qui universa vi sua temperant, qui humani generis tutelam gerunt interdum incuriosi singulorum.
Abbreviated transcription (Latin):
uem. Dunc scito te õĩbꝰ cupidi¬
tatib ẽe solutũ. cũ eo ꝑueneris
ut nichil deũ roges. nisi qd̃ roga
re possis palam. Nunc eĩ quãta ẽ¬
demẽtia hõium. Durpissima uo¬
ta diis insussurrãt. Siqͥs ammo¬
uerit aurẽ ꝯticescent. Et qd̃ scire
hoĩes nolunt. deo narrant. uide gͥ
Sic loq̃re cum deo. tanꝙͣ hõmes

Expanded text:
 Tunc scito. te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil Deum roges, nisi qre possis palam." Nunc enim quanta dementia est hominum ! Turpissima vota dis insusurrant; si quis admoverit aurem, conticescent. Et quod scire hominem nolunt, deo narrant. Vide ergsic loquere cum deo, tamquam homines
Abbreviated transcription (Latin):
It phĩa nõ ẽ ppłare artifioũ nec
obstentatioĩ patum et nec ĩ u̾bis
neat uitam disponit actiones
horis que consilium exgant m
ab hac petendum est. eodẽ. tcͣ.¬
deus arbiter uniu̾si cuncta dispo¬
suit siũ casus res humanas sm̃
ordine impellit et iactat: phĩat
reamus fortune contumaçiter

Expanded text:
sophia populare artificium nec ostentationi paratum. Non in verbis, bricat, vitam disponit, actiones horis, quae consilium exigant, quod ab hac petendum est. Dicve arbiter deus universi cuncta disposuit, sive casus res humanas sine ordine inpellit et iactat, philosophia reamus, ut fortunae contumaciter
Abbreviated transcription (Latin):
Dibi des oportet.⁊ istud bonũ a
te petas. libera te pͥmũ metu mor¬
tis. Primũ illa nob̾ iugũ impoĩt.
Deinde metu pauptatis. Si uis
int̾ se paupũ et diuitũ multꝰ. Se¬
pius pauꝑ. ⁊ fidelius ridet. Nulla
sollicitudo in alt̾o ẽ. ociã siq̃ inci¬
dit cura: uelut nubes leis tͣnsit.
Hoꝵ qui felices uocãtur. p̃lantas
ficta ẽ aut grauis. ⁊ sub prinata
tristicia. eoquidẽ granior. qr inter

Expanded text:
Tibi des oportet istud bonum, a te petas. Libera te primum metu mortis: illa nobis iugum inponit; deinde metu paupertatis. Si vis inter se pauperum et divitum vultus; saepius pauper et fidelius ridet; nulla sollicitudo in alto est; etiam si qua incidit cura, velut nubes levis transit. Horum, qui felices vocantur, hilaritas ficta est at gravis et subpurata tristitia, eo quid
Abbreviated transcription (Latin):
adio sua spõte descenõe. qd̾ ne ex
t̾nis quidẽ decietis timendũ sit.
hoc ẽ poccupare tela fortune. Inci¬
pe gͦ mi lucili sequi hoꝵ cõsuetudi¬
nẽ. ⁊ aliquos dies destina. quiln
secedas a tuis relii. mĩmeq te fa¬
cias familiarẽ. Incipe cũ pauꝑtate
liꝯ ẽ deo dignus: ꝙ̃ qui opes con¬
tẽpsit. Quarũ possessionẽ tͥ nõ ĩ¬
tͣdico. s effic̾e uolo ut illas intre¬
prte possideas. Qd uno cõseq̃ris
modo. si te eciã sine illis bñ uictuꝵ
ꝑsuasens tͥ: si illas tãꝙͣ exiturus

Expanded text:
ad id sua sponte descendere, quod ne ad ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertatlius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras
Abbreviated transcription (Latin):
Exceamur ad paululũ. ⁊ ne nos ĩ¬
ꝑatos fortima dep̃hendat: fiat nb̃
pauꝑtas faĩliaris. Recinꝰ diuite
erimꝰ. si scierimꝰ ꝙͣ nõ sit graue
paupes ẽe. Certos hebat dies ille
magr̾ uoluptatis epicurꝰ. quibus
maligne famẽ mextĩgueret. insu¬
rus an aliꝙͥ deet ex plena ⁊osuma¬
ta uoluptate.uł qͣntũ dec̃et et an
dignũ qd̃ quis magno labore pẽ¬
saret. Hoc certe in epłis ait. quas
scripsit charino magr̃a tui ad poli
fec̾it. Toto in hoc tu uctu saturita¬
tẽ putas ẽẽ. Et quidẽ uoluptas ẽ.
uoluptas at̾ nõ illa leuis ⁊ fugar
et subinde reficiẽdei. s stabilis et
certa. Nõ eĩ iocunda res ẽ aq̃ et po¬
lenta. aut frustrũ ordeacei panis:
set sũma uoluptas ẽ posse cape ⁊̃
ex hiis uoluptatẽ. ⁊ ad id se dedu¬
eisse: qd̃ enpe nulla fortune iniqͥ¬
tas possit. Libenora alimẽta sunt
carceris. Sepositos ad capitale sup¬
pliciũ nõ tã anguste qui occisum
ẽ pascit. Qnta est aĩ magnicudo

Expanded text:
erceamur ad palum. Et ne inparatos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum deesset et an dignum quod quis magno labore pensaret. Hoc certe in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistratu ad Polyaantum profecerit, toto. In hoc tu victu saturitatem putas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo
Abbreviated transcription (Latin):
magno cursu ac totis uirib tẽde.
Siꝙͥ ẽ quo ceneris. aut expedi aut
incide. Auratur inqͥs me res fãi¬
lianis. Sic illã dispon̾e uolo ut sut¬
fic̾e nichil agenti possit. ne aut pau¬
ꝑtas mͥ oneri sic: aut ego alici.
Cũ ħ dicis nõ indenis inm ac potẽ¬
ciã eius de quo cogitas bõi nosse.
tuletur: ⁊ ĩ mĩma descẽdat. Michi
crede. Aduoca illã in cõsiliũ. Sua¬
debit tͥ ne ad calculos sedcas. Nẽ¬
pe hoc q̃ris.⁊ hoc ista dilatiõe uis
cõsequi. ne tͥ pauꝑtas timẽda sit
Qͥ si appetẽda ẽ: Multis ad philo¬
sophandũ obsistere diuicie. Pan¬
ptas expedita ẽ. secura ẽ. Cũ clas¬
sicũ cecinit. scit se nõ peti cũ aliqͣ
cõclamatio ẽ. quo epeat nõ ꝙͣ effe¬
rat q̃nt. Aut si nauigandũ ẽ nõ
strepunt portus. nec unius comita¬
tu inquieta sũt litora. Nõ cͥcũstat
illũ turba ẜuoꝵ. ad qͦs pascendos
tnsmarinarũ regionũ obtãda ẽ
fertilitas. facile ẽ pasc̾e paucos

Expanded text:
magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide. "Moratur," inquis, "me res familiaris; sic illam disponere volo, ut sufficere nihil agenti possit, ne aut paupertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non videris vim ac potentiam eius, de quo cogitas, boni nosse. tuletur et in minima descendat. Mihi crede, advoca illam in consilium; suadebit tibi, ne ad calculos sedeas. Nempe hoc quaeris et hoc ista dilatione vis consequi, ne tibi paupertas timenda sit; quid si adpetenda est ? Multis ad philosophandum obstitere divitiae; paupertas expedita est, secura est. Cum classicum cecinit, scit non se peti; cum aqua conclamata est, quomodo exeat, non quid efferat, quaerit; si navigandum est, non strepitat portus nec unius comitatu inquieta sunt litora. Non circumstat illum turba servorum, ad quos pascendos transmarinarum regionum est optanda fertilitas. Facile est pascere paucos
Abbreviated transcription (Latin):
um natura desid̾at: oppĩo ĩmẽsũ.
Cõgeratur in te qcꝙ multi locu¬
pletes desid̾ant. ultra priuatum
pecciñe modũ. fortuna te ꝓuehat.
auro te tegat. purpura uestiat. ⁊¬
pducat. ut t̾rã marmoribii abscõ¬
laborauit: maiora cupe ab hiis
discos. Nacuralia desid̾ia finita¬
sũt. ex falsa oppĩone nascẽtia: ubi
desinant nõ h̾nt. Nullꝯ eĩ t̾minus
falso ẽ. Uia cũti aliꝙͥ extrxmũ est.
eiror ĩmẽsus ẽ. Retrahe gͦ auanis¬
te. Et cũ uoles scire qd̾ petis. utrũ
naturalẽ heat an cecã cuproitatẽ.
cõsid̾a an possit alicubi ⁊sistẽ. Si
longe ꝓgresso sẽp aliꝙͣ lõgius res¬
tat: scito id naturale nõ c̃e. Uale.

Expanded text:
um natura desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra privatum pecuniae modum fortuna te provehat, auro tegat, purpura vestiat, perducat, ut terram marmoribus absconlaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria finitasunt; ex falsa opinione nascentia ubi desinant, non habent. Nullus enim terminus falso est. Viam eunti aliquid extremum est; error inmensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum voles scire, quod petes, utrum naturalem habeat an caecam cupiditatem, considera, num possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid longius restat, scito id naturale non esse. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
rixa est. Idem in hiis eueĩt. q̃ for¬
cuna desuꝑ iactat. Estuamꝯ mi¬
seri. distinguimꝰ. Multas habere
respicimus. Numis tarde nb mit¬
ti uidẽtur. que cupiditates nr̃as
uritant ad pancos ꝑuẽtura et ex¬
pectata oĩb. Ire obiuã cadentibi
cupimus. Gaudemꝰ siꝙͥ inuasimꝰ.
Inuadendiq aliquos spes uana
delusit. ilem p̾dam magno aliqͦ
incomodo diliuma. aut inde fal¬
limur. Socedamꝰ itaq ab istis
ludis. et demus raptoribꝰ locu.
Illi speccent bona ista pendencia.
et ip̃i magis pendeant. li ͦ xi. epͣ.¬

Expanded text:
rixa est. Idem in his evenit, quae forrixa est. Idem in his evenit, quae fortuna desuper iactat: aestuamus miseri, distringimur, multas habere respicimus. Nimis tarde nobis mitti videntur, quae cupiditates nostras inritant, ad paucos perventum, expectata omnibus. Ire obviam cadentibus cupimus. Gaudemus, si quid invasimus, invadendique aliquos spes vana delusit; vilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut destituti fallimur. Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥsquis se multũ fortuitis de¬
dit. ingentẽ sibi materiã cũ ꝑtur¬
batioĩli ⁊ inexplicabilem facit.
Una hec ma ẽ. ad tuta nadẽdi ex¬
t̾na despic̾e. et honesto ꝯtentum
ẽẽ. Nã qui aliꝙͥ u̾tute meliꝰ pu¬
tat. aut ullũ pret̾ illũ bonũ. ad
hec q̃ a fortuna spargũtur. sinũ
expandit. et sollicitꝰ missilia eio
ne ludos fac̾e fortunã. ⁊ in hunc
mortaliũ cetũ. honores. diuicias.
gr̃am excute. Quoꝵ alia diupi
entiũ. int̾ manꝰ scissa sunt. alia
infida societate duusa. alia mag̾
detumẽto eoꝵ in quos deuen̾ãt
prensa. Ex quibꝯ quedã aliud a¬
gentil inciderũt. quedã qr nimnis
captabãtur amissa. Et dũ aui¬
de rapiũtur. expulsa sũt. Nulli ⁊
cui rapina felicit̾ cessit. gaudiũ
rapti durauit in posterũ. Itaq pͥ¬
dentissimꝰ quisq cũ primũ indu¬
ci urdet munuscula. a theatro fu¬
git.⁊ scit magno parua cõstare.
Nemo manũ cõserit cũ recedẽte.
Nemo ereuntẽ ferit. Cirxa pͥmiũ

Expanded text:
Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius ne, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum honores, divitias, gratiam excutere, quorum alia inter diripientium manus scissa sunt, alia infida societate divisa, alia magno detrimento eorum, in quos devenerant, prensa. Ex quibus quaedam aliud agentibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissa et, dum avide rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rapina feliciter cessit, gaudium rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum recedente, nemo exeuntem ferit; circa praemium
Abbreviated transcription (Latin):
dñandi tnsmaria cupiũt ꝑmitt̃e.
felicissimosq se iudicant. si mł¬
tas ꝓ milice ꝓmĩcias obtinẽt. et
nouas ueterib adiũgũt. Igna¬
ii qd̃ sit illud ingens par quo
queris regnũ. Imꝑare sibi. maxi¬
mũ imꝑium ẽ. Doceat me ꝙͣ sacͣ
res sit iusticia. alienũ bonũ spec¬
tans. nichil ex se petens nͥ usum
sin. Nichil sit illi cum ambitiõe.
famaq sibi placeat. Hoc ante oĩa
sibi quisq ꝑsuadet. Me iustũ ẽẽ
gratis oportet. Parũ ẽ adhuc. Il¬
lud ꝑsuadet sibimet. In hanc pul¬
ch̾rimã uirtutẽ ultro eciã impende
unuet. Tota cogitatio pͥuatis co¬
modis ꝙͣ longissĩe au̾sa sit. nõ ẽ
qd̃ spectes qd̾ sit iuste rei p̾miu
maius. ꝙͣ iustũ in iusta ẽẽ. Illud

Expanded text:
nandi trans maria cupiunt permittere felicissimosque se iudicant, si multas milite provincias optinent et novas veteribus adiungunt, ignari, quod sit illud ingens parque dis regnum. Imperare sibi maximum imperium est. Doceat me, quam sacra res sit iustitia alienum bonum spectans, nihil ex se petens nisi usum sui. Nihil sit illi cum ambitione famaque; sibi placeat. Hoc ante omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis oportet. Parum est; adhuc illud persuadeat sibi: me in hanc pulcherrimam virtutem ultro etiam inpendere iuvet. Tota cogitatio a privatis commodis quam longissime aversa sit. Non est quod spectes, quod sit iustae rei praemium; maius
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ instĩctu quodã uolu̾tano iremꝰ.
sic̃ ferũtur om̃s in obẜuationem
si. Nemo discit ut si ncc̃e fuerit.
cquo aĩo in rosa iaceat. s ĩ ħ dña¬
tur ut torm̃tis ñ sb̾mittat fidem.
ut si ncc̃c fu̾it stans eciã aln san

Expanded text:
quod instinctu quodam voluntario iremus, quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquan
Abbreviated transcription (Latin):
Opus ẽ negocianti naiigatione
ꝓspa. agrũ colenti ub̃rtate ciꝰ. ꝙͣ̃
colit t̾re celi fanore. Ille qd̾ debet.
sola pot̾̃ uolũtate ꝑsoluere. In mo¬
res fortuna ius nõ ħt. Hos dispo¬
nat. ut ꝙͣ tranquillissimꝰ ille aĩꝯ
ad ꝑfectũ ueniat. qui nec ablatũ
sibi qͥcꝙͣ sentit noc abiectũ. s ĩ eo
aggregẽtur nulgana bõa sup̃ res
suas eminet. siue aliꝙͥ ex istis uł
oĩa casus excusserit. minor ñ fit.
Si in parthia natus ẽet. arcum ĩ¬
fans statĩ tenderet. Si in gͥmania¬
natus ẽẽt. ꝓtinus puer tenerum
comina ꝑcutere didicisset. Hoc sin¬
gulis disciplina gẽtis suc suadet
atq imꝑat. Quid ergo hinc medi¬
tandũ est qd̃ adu̾sus oĩa tela. qd
adu̾sus hostiũ om̃e genus bñ faci¬
at mortẽ cõtempnere: Q ͤ qͥn h̾cat
aliꝙͥ in se t̾ribile. ut et aĩos nostroᷤ
quos in amorẽ sii natpra forma¬
int offendat: nemo dubitat. Nec
eĩ opꝰ ẽẽt in id cõꝑari et acui. in

Expanded text:
opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eoaggregentur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex his vel omnia casus excusserit, minor Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, protinus puer tenerum comminus percutere didicisset. Haec singulis disciplina gentis suae suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in
Abbreviated transcription (Latin):
Quid est fortitudo: Eeneca.
Munimentũ hũane inbecillita¬
tis in expugnabile. Qd̃ qui cir¬
cũdedit sibi securus in hac uite
obsidione ꝑdurat. Utitur eĩ suis
urib sins celis. hoc loco tibi pos
ẽẽ te tutum. Tuis pugna contͣ
ip̃am fortunã nõ armatus. Itaq
cõtra hostes instructi ⁊̃ ip̃am mner¬
mes simus. Alexander ꝑsas qͥdẽ
et hircanos et indos.⁊ qͥcꝙͣ gẽtiũ
usq in oceanũ extendit oriens
uastabat fugabatq. Set ip̃e mͦ
occiso amico. m ͦ amisso iacebat ĩ
tenebris. alias scelus. alias desi¬
deriũ suũ merens. Uictor tot reg¬
noꝵ atq ppłoꝵ. ire tristicieq suc¬
cubint. Id enĩ egerat. ut oĩa pociꝰ¬

Expanded text:
Quid est fortitudo ? Munimentum humanae imbecillitatis inexpugnabile, quod qui circumdedit sibi, securus in hac Vitae obsidione perdurat; utitur enim suis viribus, suis telis. Hoc loco tibi Posiesse te tutum; tuis pugna. Contra ipsam fortuna non armat; itaque contra hostes instructi, contra ipsam inermes sunt." Alexander Persas quidem et Hyrcanos et Indos et quicquid gentium usque in oceanum extendit oriens, vastabat fugabatque, sed ipse modo occiso amico, modo amisso iacebat in tenebris, alias scelus, alias desiderium suum maerens, victor tot regum atque populorum irae tristitiaeque succumbens. Id enim egerat, ut o
Abbreviated transcription (Latin):
rei finis ẽ. set in orbẽ nexa st̃ oĩa.
fugĩt ac seqũtur. Diẽ nox pre¬
mit. dies noctẽ. Estas ĩ autũp¬
num desiit. Autũpno yems in¬
stat. que cõpescitur uere. Oĩa sic
transeũt ut reu̾tantur. Nichil no¬
ni facio. nichil nom uideo. fit ałn
et hinꝰ rei nausea. Multi sũt qui

Expanded text:
rei finis est, sed in orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando et huius rei nausia." Multi sunt, qu
Abbreviated transcription (Latin):
ducat: Qͥmi feliciorẽ ego putẽ
mutiũ qui sic tͣctauit ignem. ꝙͣ¬
si illã manũ trũcatori p̾stitisset:
In integrũ resticuit. qͥcꝙͥ errau̾at.
Confecit bellũ mermis ac mãcꝰ¬
Sͦ
et illa manu trũca reges duos

Expanded text:
ducat ? Quidni ego feliciorem putem ducat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitisset ? In integrum restituit quidquid erraverat; confecit bellum inermis ac mancus et illa manu trunca reges duos
Abbreviated transcription (Latin):
scio. ut aliqͥs felicitatẽ bñ. ⁊ ñ ca¬
lamitatẽ fortit̾ ferat. Eq ẽẽ forti
pot̃. qui ꝙ uallo secum excubint.
nullis hostibi castra tẽptantibꝰ.
et qui succisis poplicibi in genua
se excepit. noc arma dimisit. Ma¬
cre uͥcutis esto. Sangĩblẽtis. et¬
er acie redeũtib d̃r. Itaq hoc ma¬
gis landaũm bona ex̃citata ⁊ for¬
tia. et cũ fortuna uxata. Ego ñ¬
dubitem quin magis laudẽ trũ¬
cam illã et retorridã manũ mu¬
tii. ꝙͣ cuiuslibet fortissum saluã.
Stetit hostiũ flãmarũq tep̃tor.
Manũ suã in hostili foco distillã¬
tẽ ꝑspectauit. donec porsẽna cinꝰ
pene fauebat głie. ĩuidit ⁊ ignẽ
minto etipi iussit. Hoc bonũ ꝙm
int̾ pͥma nõ numerẽ. tãtoq maiꝰ
putẽ. ꝙͣ illã securã. ⁊ intẽptata fo¬
tune. qͣnto rarius ẽ hostẽ amissa
inquis: Hoc bonũ tibi optabis:
Qͥni : Hoc eĩ nisi qui pot̾ optare.
nõ poc̃ facere. An potiꝯ optem ut
larandos articulos exoletis meis

Expanded text:
s felicitatem bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego dubitem, quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa d ergo?" inquis, "hoc bonum tibi optabis ? " Quidni ? Hoc enim nisi qui potest et optare, non potest facere. An potius optem, ut malaxandos articulos exoletis meis
Abbreviated transcription (Latin):
dicebam. Nichil ad rẽ ꝑtinet. ꝙͣ
multi equitatẽ tuã nou̾int. Qui
uirtutẽ suã publicari nult. ñ uir¬
tuti laborat. set głie. Nõ ius esse
iustus sine glia. At mehercules
sepe iustus ẽẽ debebis. cũ ĩfamia.
Et tunc si sapis. mala oppĩo beñ

Expanded text:
cebam: nihil ad rem pertinere, quam multi aequitatem tuam noverint. Qui virtutem suam publicari vult, non virtuti laborat, sed gloriae. Non vis esse iustus sine gloria ? At mehercules saepe iustus esse debebis cum infamia. Et tunc, si sapis, mala opinio bene
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ cogitamꝰ ꝙͣ iocundũ sit nich̾
poscere. ꝙͣ magnificũ sit plenũ ẽẽ:
nec er fortuna pendere. Subinde
itaq lucili. ꝙͣ multa sis cõsequtꝰ
recordare. Cum aspexeus qui te
añce debant. cogita qui seqͣntur.
Si ius gratus ẽc adu̾sus deos. et
adu̾sus untã tuã: cogita ꝙͣmłtos
añcessens. Ꝙͥ tibi cum ceteris:
De ip̃e añcessisti. finẽ ꝯstitue quẽ
transire nõ possis qͥdem si uelis.
Discedant asn ista insidiosa bõa.
et sꝑantib meliora ꝙͣ assequti sc̃.
Siquid in illis ẽẽt solidi. ałn ⁊ im
plerent. nũc haurientiũ sitim dci¬
tant. Initatur speciosi apꝑatus. et
qd̾ fucu tp̃ns incerta sors uoluit.
Quare pocius a fortuna impetrẽ.
ut det. ꝙͣ a me nẽ petam: Quare
autẽ petam. oblitus fiugalitatis
humane: Congerã inꝙͥ laborem:
Ecce hic ultimus dies ẽ. Ut nõ siqͥ

Expanded text:
non cogitamus, quam iucundum sit nihil poscere, quam magnificum sit plenum esse nec ex fortuna pendere. Subinde itaque, Lucili, quam multa sis consecutus recordare. Cum aspexeris, quot te antecedant, cogita, quot sequantur. Si vis gratus esse adversus deos et adversus vitam tuam, cogita, quam multos antecesseris. Quid tibi cum ceteris ? Te ipse antecessisti. Finem constitue, quem transire ne velis quidem, si possis; discedant aliquando ista insidiosa bona et sperantibus meliora quam adsecutis. Si quid in illis esset solidi, aliquando et inplerent; nunc hauriendum sitim concitant. Mittantur speciosi apparatus. Et quod futuri temporis incerta sors volvit, quare potius a fortuna inpetrem, ut det, quam a me, ne petam ? Quare autem petam ? Oblitus fragilitatis humanae congeram ? In quid laborem ? Ecce hic dies ultimus est. Ut non sit;
Abbreviated transcription (Latin):
missa larantẽ. Utrũ tandẽ illi dic¬
curus es uellẽ que uelles. ⁊ moles¬
te fero. an felicit̾ ꝙͥ agis. Hoc lo¬
co mͥ demetius nr̃ occurit. qͥ uitã
securã et sinc ullis fortune occur¬
si oĩb. mare mortuũ uocat. Nichl
hab̾e ad qd̃ erciteris ad qd̃ te ꝯci¬
tes. cuius denũciatiõe et incursu
firmitatẽ aĩ tm tẽptes. s in ocio ĩ¬
cõcusso iacere. nõ ẽ trãquillitas:
malicia ẽ. Athalus stoicus dicere
solebat. Malo me fortuna ĩ casts
sius. ꝙͣ in deliciis ħeat. Dorq̃or. set
molle nomẽ imponã. Uror s ĩuic¬
tus. Qͥ̾m hoc optabile sit nõ ꝙ
urit me ignis. s ꝙ nõ uĩcit: Nich
ẽ uͥtute prestãtiꝰ. nichil pulchiiꝰ¬
c̃. Et bonũ ẽ et optabile. qͥcꝙͥ ex
huiꝯ geritur imperio.ĩi ͦ. codem.¬

Expanded text:
demissa laxantem. Utrum tandem illi dicdemissa laxantem. Utrum tandem illi dicturus es " vellem quae velles " et "moleste fero" an "feliciter quod agis" ? Hoc loco mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, semolle nomen inponam. Uror, sed invictus. Quidni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod non vincit ? Nihil est virtute praestantius, nihil pulchrius. Et bonum est et optabile, quicquid ex huius geritur imperio. VALE. Sen