comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tiuus eius l& nomints & acẽts plrłs inueniuntur. Plautus intruculento quid maceria illa ait
in horto quae est quae in noctes singulas latere fitminor quamis hoc aduosdam ni. ꝑ men¬
sus uiã est. Nihil mirũ uetus est maceriae ueteres si lateres ruunt amtu ueteres lateres
ruere fas nefas. cocͥpe: Illudoq̃ ñ est p̃ter mit tendũ qđ quib: dã septimus casus. c̃ẽ. uide¬
tur ablatiuus. quandosine p̃positione ꝓfertur qđ satis in rationabile uidetur : minime
enĩ p̃positio addita uł subtracta mutare ual&uim casus. Neque enĩ cum accusatiuo
casui multȩ p̃positiones solent adiungi: Alius casus est quando hab& eas p̃positiones¬
& alius quando absq his ꝓfertur : Quis autẽ dubitat qđ omnes precepositiones
uł accusatiuo uł ablatiuo apud latinos iungi solent : ERgo siadiunctȩ ub aoblatiuo
mutant eiusuim : Acc̃tuo q̃q adiuncta e uł ñ debent similiter muttire casũ : Deniq

Expanded text:
tiuus et accusatiuus plurales inueniuntur. Plautus in Truculento : «quid maceria illa ait, in horto quae est, quae in noctes singulas / latere fit minor, qua is hoc ad uos damni permensus uiam est?:: / nil mirum, uetus est maceria, ueteres si lateres ruunt:: / ain tu ueteres lateres ruere?», fas, nefas, caepe. illud quoque non est praetermittendum, quod quibusdam septimus casus esse uidetur ablatiuus, quando sine praepositione profertur, quod satis irrationabile uidetur; minime enim praepositio addita uel detracta mutare ualet uim casus. neque enim, cum accusatiuo casui multae praepositiones solent adiungi, alius est, quando habet eas, et alius, quando absque his profertur. quis autem dubitat, quod omnes praepositiones uel accusatiuo uel ablatiuo apud Latinos iungi solent? ergo si adiunctae uel non ablatiuo mutant eius uim, accusatiuo quoque adiunctae uel non debent similiter mutare casum. denique
Abbreviated transcription (Latin):
deficer&: Nec mirũ hoc fieri in participiis in nominib: quoq: inueniuntur & in uerbis quae¬
dã diriuatiua ł simplicia: quorũ primitiua in usunons : Vt dicimꝰ. puella diminutiuũ : qđ
uide t̃ a puera nasei : Vt enĩ tener tenera tenella : sic puer puera puella debuit dici : Quo tñ
quia auctores quorũ maximae usus regnauit : ñ s̃ usi nec nos utimur : Lic& inueniant᷑ uetustis si
offendo quasi a uerbo fendo componitur : qđ ñ ẽ. lectũ : Sicut aspicio inspicio despicio suspicio
habeant participiorũ : t̃ncarentia tp̃re Nomina eẽ ostendunt᷑ : Vt galeatus scutatus pilatus
cornutꝰ aftutus. hir sutus: Quaedã enĩ primae coniugationis participiorũ formã de inatus.
desinentia qua edđa uͦ tertiae id ÷ in itus. ł utusi t̃minantia : Sunt alia eadem & nomina & par¬

Expanded text:
deficeret? nec mirum hoc fieri in participiis: in nominibus quoque inueniuntur et in uerbis quaedeficeret? nec mirum hoc fieri in participiis: in nominibus quoque inueniuntur et in uerbis quaedam deriuatiuauidetur a puera nasci ut enim tener tenera tenella, sic puer puera puella debuit dici, quo tamen, quia auctores, quorum maxime usus regnauit, non sunt usi, nec nos utimur, licet inueniantur uetustissimi co est ὠκέως; offendo quasi a uerbo fendo componitur, quod non est lectum, sicut aspicio, inspicio, despicio, suspiciohabeant participiorum, tamen carentia tempore nomina esse ostenduntur, ut galeatus, scutatus, pilatus, llitus, cornutus, astutus, hirsutus. quaedam enim primae coniugationis participiorum formam obtinent, id est in atus desinentia, quaedam uero tertiae, id est in itus uel utus terminantia. sunt alia eadem et nomina et par
Abbreviated transcription (Latin):
libeo oporteo quomͦ placeo contingo euenio uaco attineo accido iuuo delecto : quorũ
tertiae ꝑsonae in ꝑsonaliũ uice fungunt᷑: Plac& contingit euenit uacat accidit attin& :
Nontam̃ &iã si participia deficiantꝰ deficiunt & uerba : Illa eni exeis ñ ista exillis na scunt᷑
Sant quaecłã participia quorũ qua uis deficiant uerba in usa rataot̃n amalogie qđ dci¬
possunt ostindit. Vt triumphatus erratus regnatus. laboratus decursus: Vergł in .uvi. Ille trum¬
phata capitolia ad alta corintho. Idem in .viii. Regnata ꝑ arua saturno quonđa: Et in .i. Aste
laborate uestes : Idem in .iii. Errata rerorsus litora achemenides comes in felicis ulixis: Ter¬
rentius in a delphis : Decursoiam spatio: Quid enĩ ꝓhib& uerbis quoq: eorũ uti: nisi auctoritas

Expanded text:
libeo, oporteo, quomodo placeo, contingo, euenio, uaco, attineo, accido, iuuo, delecto, quorum libeo, oporteo, quomodo placeo, contingo, euenio, uaco, attineo, accido, iuuo, delecto, quorum tertiae personae impersonalium uice funguntur: placet, contingit, euenit, uacat, accidit, attinet. non tamen etiam si participia deficiant, deficiunt et uerba; illa enim ex eis, non ista ex illis nascuntur. sunt tamen quaedam participia, quorum quamuis deficiant uerba in usu, ratio tamen analogiae quod dpossunt ostendit, ut triumphatus, erratus, regnatus, laboratus, decursus. Virgilius in VI: «ille triumphata capitolia ad alta Corintho». idem in VI: «regnata per arua / Saturno quondam», et in I: «arte laboratae uestes». idem in III: «errata retrorsus / litora Achaemenides, comes infelicis Vlixi». Terentius in adelphis : «decurso iam spatio». quid enim prohibet uerbis quoque eorum uti, nisi auctoritas
Abbreviated transcription (Latin):
sus notus. Plautus in amphitrione. Inimicos seꝑ osa sũ obtuerier : et uerb ale tñ nom̃ excꝓtulit
Idem plautus in asinaria : Madidũ nihil in continentẽ atq osorẽ uxoris suae : Et memi¬
ni meminens : Leuius eroto paegmon .iiii. meminens uarro corde uolutat : Qui a memini
q̃ ex supinis nascuntur : Vt pig& pud& quãuis quidã puditũ posuer᷑ ut plautus inbachi¬
dib Neq me neq tuite intus puditũ ẽ factisq de facis: Ted& penit& liqu& lic& lib&
o port& sed cõpositũ ꝑtesum inuenitur : Et paenitens unde paenitentiã libens & litens un¬
delicentia & licitus: Vergł in .viii. Et licito tande sermone fruunt᷑: Horatius : Licentũ
satirorũ greges: Sciendũ tam̃ qđ haec om̃a inueniuntur ꝑfectorũ dedinationẽ haber¬
tia habentia inusu u&erũ : Teste capro: Pigeo tedeo pudeo peniteo liqueo liceo

Expanded text:
sus, notus Plautus in Amphitrione : «inimicos semper osa sum optuerier». et uerbale tamen nomen ex eo protulit sus, notus Plautus in Amphitrione : «inimicos semper osa sum optuerier». et uerbale tamen nomen ex eo protulit idem Plautus in asinaria : «madidum, nihili, incontinentem atque osorem uxoris suae», et memini meminens. Laeuius erotopaegnion in IIII: «meminens Varro corde uolutat», quia memini tquae ex supinis nascuntur, ut piget, pudet, quamuis quidam puditum posuerunt, ut Plautus in Bacchidibus : «neque mei neque tui te intus puditum est factis, quae facis», taedet, paenitet, liquet, licet, libet, oportet; sed compositum pertaesum inuenitur et paenitens, unde paenitentia, et libens et licens, unde licentia, et licitus. Virgilius in VIII: «et licito tandem sermone fruuntur». Horatius: «licentum Satyrorum greges». sciendum tamen, quod haec omnia inueniuntur perfectorum declinationem habentia in usu ueterum teste Capro: pigeo, taedeo, pudeo, paeniteo, liqueo, liceo,
Abbreviated transcription (Latin):
miseresco, lauasco, hisco: Hor reo, tepeo, egeo, caleo, ferueo, stupeo, lateo, candeo niteo allco¬
ex suo luo Rarissime tam̃ ut diximꝰ inueniunt᷑ ex quib:dã hui cemodi uerbis supina ł futuri
tẽporis participia ut doleo doliturus careo cariturus : Et alia t̃m multa inueniunt᷑ deficientia
in alis qq̃ significationib: ł generib: uerborũ : tã supina quã exeis nascentia: Vt urgueo spuo
meuo timeo, medeor disco posco compesco cresco : Et quocũq tp̃re defectiua sint uerba
ciunt &ud participia, Vt ambigo, scando nigeo uergo arceo mando mandis stride
Quã uis apud u&us tis simos eorũ quoq praeterita inueniunt᷑ : ferior quoq &uescor
quia pt̃m tẽpus ñ habent : deficiunt &iã participiis eiusdẽ tẽporis : Coepiñ hab& p̃sens & fu¬
turũ Nec participium sed tantũ modo p̃ti coeptus : Simiłt odi noui osus ex quo ꝑosus & exo¬

Expanded text:
miseresco, labasco, hisco, horreo, tepeo, egeo, caleo, ferueo, stupeo, lateo, candeo, niteo, albmiseresco, labasco, hisco, horreo, tepeo, egeo, caleo, ferueo, stupeo, lateo, candeo, niteo, albeo, luo. rarissime tamen, ut diximus, inueniuntur ex quibusdam huiuscemodi uerbis supina uel futuri temporis participia, ut doleo doliturus, careo cariturus. et alia tamen multa inueniuntur deficientia in aliis quoque significationibus uel generibus uerborum tam supina quam ex eis nascentia, ut urgeo, spuo, metuo, timeo, medeor, disco, posco, compesco, cresco, et quocumque tempore defectiua sint uerba, deficiunt etiam participia, ut ambigo, scando, niteo, uergo, arceo, mando mandis, strideo, quamuis apud uetustissimos eorum quoque praeterita inueniuntur. ferio quoque et uescor quia praeteritum tempus non habent, deficiunt etiam participiis eiusdem temporis. coepi non habet praesens et futurum nec participium, sed tantummodo coeptus. similiter odi, noui, osus, ex quo perosus et exo
Abbreviated transcription (Latin):
caritũ caritu. unde cariturus : Iuuenalis in .ii. : Tollere dulcẽ cogitat heredem cariturus turture magno
Vergł in .ii. aeneidos : Demisere neci nunc cassũ lumineiugent: Quibda tam̃ hoc id ÷ cassus magis
nom ẽẽ uid& ut lassus In a nomalis quoq supradictae regulae seruantur : Latu laturus latus
ferens ferentis. ferendus: esu esurus esus: Edens edendus : Et sciendũ qđ side ficiant supina
deficiunt &am participia : tã futuri tẽparis in .rus. desinentia : quã p̃ti quae exipsis nascunt᷑:
Qđ inuenis in omnib meditatiuis &inchoatiuis : in quib: deficiunt supina duo extrema: Quib:
deficientib: supradictorũ quoq: tẽporũ deficiunt participia : Raris simo inueniunt᷑ supra
dicta supina in usu : a neutris scđae coniugationis ł tertiae in .u.o. desinentib: : quae in .vI.

Expanded text:
caritum caritu, unde cariturus, Iuuenalis in II: «tollere dulcem / cogitat heredem, cariturus turture magno». caritum caritu, unde cariturus, Iuuenalis in II: «tollere dulcem / cogitat heredem, cariturus turture magno». Virgilius in II Aeneidos : «demisere neci, nunc cassum lumine lugent?». quibusdam tamen hoc, id est cassus, magis nomen esse uidetur, ut lassus. in anomalis quoque supra dictae regulae seruantur: latu laturus latus, ferens ferentis ferendus, esu esurus esus, edens edendus. et sciendum, quod, si deficiant supina, deficiunt etiam participia tam futuri temporis in rus desinentia quam praeteriti, quae ex ipsis nascuntur, quod inuenis in omnibus meditatiuis et inchoatiuis, in quibus deficiunt supina duo extrema, quibus deficientibus supra dictorum quoque temporum deficiunt participia. rarissime inueniuntur supra dicta supina in usu a neutris secundae coniugationis uel tertiae in uo desinentibus, quae in ui diuis
Abbreviated transcription (Latin):
tus facit: Prae terea dubitatur : utrũ potatu potaturus & potatus scđm analogiam
anpotu potus poturus ꝑ sincopã melius dicatur : quae in usui s: Vergł inbucolio: Huc¬
in tiba fibris : Lucanus in .v.. Strimona sic gelidũ bruma pellente relinquunꝰ poturȩ
turus: ꝓlauatus : & lauaturus in usu est : Nam scđm t̃rentiũ lauatus & lauaturus deb&
ꝓferri qui supinũ ꝓtulit lauatũ in eunucho: Vix elocuta ẽ hoc foras simulom̃s pruunt
seabeunt lauatum ꝑstrepunt: Vnde ouidius in .ii. fastorũ Silii a uestalis quideñ u&at
indemoueri: sacra lauaturas mane p&ebat aquas : Qua eritur ortũ ortu unde ortus anoritũ
oritu unde oriturus: Horatius in .ii. epistolarũ: Nil oritũrũ alias tuil ortũ tale fitentes : Partum
partu : unde partus anparitũ paritu : unde pariturus : Erutũ erutu unde erutus : aneruitum

Expanded text:
tus facit. praeterea dubitatur, utrum potatu potaturus et potatus secundum analogiam, tus facit. praeterea dubitatur, utrum potatu potaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius dicatur, quae in usu non suintiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum bruma pellente relinquunt Poturae turus pro lauatus et lauaturus in usu est. nam secundum Terentium lauatus et lauaturus debet proferri, qui supinum protulit lauatum in eunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia Vestalis quid enim uetat inde moueri? / sacra lauaturas mane petebat aquas» quaeritur ortum ortu, unde ortus, an oritum oritu, unde oriturus, Horatius in II epistularum : «nil oriturum alias, nil ortum tale fatentes»; partum partu, unde partus, an paritum paritu, unde pariturus, erutum erutu, unde erutus, an eruitum
Abbreviated transcription (Latin):
transeundus: P̃ti uͦ tẽporis participia quae intus . ł in sus. ł inxus. desinunt : similt a supino
extremo fiunt : addita .s. & correpta .u. Nascunt᷑ aũ auerb passiuis & cõmunib: & deponen¬
tib: & neutro passiuis & quibda neutris : A pas siuis ut amatu amatus. domitu domitus
s: del&u deletus mersu mersus pexu pexus auditir Auditus: A cõmu
criminatu criminatus : osculatu osculatus : A deponentib: for fatu fatus reor ratu ratus
uereor ueritu ueritus : loquor locutu locutus molior molitu molitus: Aneutropassi¬
uis gauisu gauisus: factu factus : A neutris uͦ paucis : pt̃m nascit᷑ cenatu cenatus pransu pran¬
sus: placituplacitus : Nuptu nuptus : Excipit᷑ mortuus amorior: cuius supinũ cũ scđm analo¬
giam moritu. & ex hinac moriturus facere futurũ debeat: & pt̃mmoritus : mortuus ñ mor¬

Expanded text:
transeundus. praeteriti uero temporis participia, quae in tus uel sus uel xus desinunt, similiter a supino transeundus. praeteriti uero temporis participia, quae in tus uel sus uel xus desinunt, similiter a supino extremo fiunt, addita s et correpta u. nascuntur autem a uerbis passiuis et communibus et deponentibus et neutropassiuis et quibusdam neutris: a passiuis, ut amatu amatus, domitu domitus, doctu doctus, deletu deletus, mersu mersus, pexu pexus, auditu auditus; a communibus: criminatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu fatus, reor ratu ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutropassiuis: gauisu gauisus, factu factus; a neutris uero paucis praeteritum nascitur: caenatu caenatus, pransu pransus, placitu placitus, nuptu nuptus. excipitur mortuus a morior, cuius supinum cum secundum analogiam moritu et hinc moriturus facere futurum debeat et praeteritum moritus, mortuus, non mori
Abbreviated transcription (Latin):
saepe sol& fieri : ut polibam : ꝓpoliebã : in signiebã ꝓ in signiebã : Nec tam̃ id ꝓhibuit parti¬
cipia ad ꝑfectorũ regulã nasci: Dicimꝰ enimiens: adiens quiens : poliens : in signiens
Haec tam̃ eadem participia quae a uerbis in .eo. desinentib: quartae coniugationis nas¬
cuntur : a nomale ꝑ obliquos casus: ꝓie . eu. habuer iens euntis quiens queuntis: Fu¬
turiuͦ tẽporis participia si sint a uerbis actiuis ł neutras ł deponentib: : fiunt ab extre¬
mo supinorũ ad ditugrus: Amatu. amaturus: doctu docturus. lectu. lecturꝰ auditu
auditurus : statu staturus : locutu. locuturus: A cõmuni quoq: uerbo qđ infuturo tp̃re¬
duo hab& participia : unũ quidẽ actiuũ in rus: alterũ uͦ passiuũ indus: Illud qđ in rus de¬
conuersa : Amans amantis amandus : docens docentis docendus: legens legentis legen¬

Expanded text:
saepe solet fieri, ut polibam pro poliebam, insignibam pro insigniebam. nec tamen id prohibuit partisaepe solet fieri, ut polibam pro poliebam, insignibam pro insigniebam. nec tamen id prohibuit participia ad perfectorum regulam nasci; dicimus enim iens, adiens, quiens, poliens, insigniens. haec tamen eadem participia, quae a uerbis in eo desinentibus quartae coniugationis nascuntur, anomale per obliquos casus pro ie eu habuerunt: iens euntis, quiens queuntis. futuri uero temporis participia, si sint a uerbis actiuis uel neutris uel deponentibus, fiunt ab extremo supinorum addita rus: amatu amaturus, doctu docturus, lectu lecturus, auditu auditurus, statu staturus, locutu locuturus. a coduo habet participia, unum quidem activum, rus, alterum vero passivum in dus, illud quod in rus deconversa: amans, amantis, amandus; docens, docentis, docendus; legens, legentis, legen
Abbreviated transcription (Latin):
quã infinita uerba ad similitudiñe optatiuorũ . Nascit᷑ autẽ participiũ p̃sentis & p̃tim ꝑ fecti:
a prima ꝑsona p̃tiimꝑ fecti in omni coniugatione. Nec mirũ cũ prima ꝑsona honestior ẽ. c&e¬
ris. Ipsa enĩ sine illis ẽẽ potest: Illae autẽ sinebac ẽẽ ñ poss. Et ea illis sibi coniungere
potest : ille autẽ minimae : Eigo enĩ &tu & ille facimꝰ lic& dicere : Tuautẽ & egofacitis
ł ego &ille faciunt nemodicit : Vergił in .ii. aeneidos: De uellimur inde iphitus & pelias
mecũ: fit autẽ participium mutatione extremae syllabae supradicti tẽporis & ꝑsonae
id ÷bam in .ns. Vt amabã amans. docebã docens : legebã legens: faciebã faciens muniebã
ns: Exceptis in eo desinentib: quarte coniugationis uerbis qua contra alii¬
÷ habent ante .bam. ꝓductã: Quã tam̃ antiqui dypthongũ scribentes : trans mutationem
uocalium facitã ostendebant: A debam que ibam ꝓadiebã quȩ ibam: Quod &iã in aliis uerb

Expanded text:
quam infinita uerba ad similitudinem optatiuorum. nascitur autem participium praesentis et praeteriti imperfecti a prima persona praeteriti imperfecti in omni coniugatione. nec mirum, cum prima persona honestior est ceteris. ipsa enim sine illis esse potest, illae autem sine hac esse non possunt, et ea illas sibi coniungere potest, illae autem minime. ego enim et tu et ille facimus licet dicere, tu autem et ego facitis uel ego et ille faciunt nemo dicit. Virgilius in II Aeneidos : «diuellimur inde / Iphitus et Pelias mecum». fit autem participium mutatione extremae syllabae supra dicti temporis et personae, id est bam in ns, ut amabam amans, docebam muniens, exceptis in eo desinentibus quartae conjugationis verbis, quae, contra alii habent ante bam productam quam tamen antiqui diphthongum scribentes transmutationem uocalium factam ostendebant: adeibam, queibam pro adiebam, quiebam, quod etiam in aliis uerbis
Abbreviated transcription (Latin):
cipias : absq his nõa : Illud quoq: adtende : qđ cũ a nominib: nomina & uerba & ad uerbia
& coniunctiones soleant ꝑdiriuationes ł cõpositiones ꝓficisci. ut abenea aeneius a patri
patrisso aclaro clare aqua & re quare & a uerbis similit̃ nõa & uerba & participia :¬
& ad uerbia Vt alego lector : lecturio & legens: Acurro cursim : Ab ad uerbus nomi¬
na & ad uerbia ultra ulterior : ulterius : A participiis : participia ñ poss nasci
nec uerba sed uel nomina : ut indulgens indulgentia : uel ad uerbia indulgen¬
ter:
DECASIBUS PARTI CIPIO RUM

Expanded text:
cipia sunt, absque his nomina. illud quoque attende, quod, cum a nominibus nomina et uerba et aduerbia et coniunctiones soleant per deriuationes uel compositiones proficisci, ut ab Aenea Aeneius, a patre patrisso, a claro clare, a qua et re quare, et a uerbis similiter nomina et uerba et participia et aduerbia, ut a lego, lector, lecturio et legens, a curro, cursim, ab aduerbiis nomina et aduerbia: ultra, ulterior ulterius, a participiis participia non possunt nasci nec uerba, sed uel nomina, ut indulgens, indulgentia, uel aduerbia, indulgenter. de casibus participiorum
Abbreviated transcription (Latin):
solent significare : Dubia autẽ sunt genera quaenulla ratione cogente auctorittis ueterũ
diuerso genere ꝓtulit: Vt hicfinis &bfinis, Cortex silex margo similitergrus bubo

Expanded text:
solent significare. dubia autem sunt genera, quae nulla ratione cogente auctoritas ueterum diuerso genere protulit, ut hic finis et haec finis, cortex, silex, margo. similiter grus, bubo
Abbreviated transcription (Latin):
in rumpo in ruo: In multis ttcm̃ in uenio .r. sequente n .in .r. conuerti: Vt corruo corrũpo
Et paene ubicũq conp̃positio anteditionẽ abr. incipientẽ conponitur hoc idem patitur: ut¬
corrio corrigo: Nec mirũcũ apud grarecos auctores artium hocidem soleat fieri: Vt
in quoque : cũ in quibusdã mut& n .inr. ut irrito irriguus: In reliquis q̃đ cuphonia hoc exigen¬
te seruare : & ir ruo. irrumpo dicere : cumnec in simplicibus inueniatur dictionibus .n
ante r : s. quoque sequente ułt ul i. uł .u. loco consonantium uel x. integna mane:
Vt consitus sponsus tonsus: antonius mantua : Coniungo : conuerco: anxius .b. autẽ
sequente uł p. in .m. conuertitur : luero uł m: in etis cõmutatur: ut imbuo: impius
Cobibo: compitum. collido: illudo: illido: Immunis: cõmunis: P. nullã terminat sylla¬
bam Nisi sequente quoq ab e incipiente: ut lippus appares. ippocoon: R. quacũq
consonante sequente : potest terminare priorẽ syllabam: Vt morbus: parcus Or do

Expanded text:
inrumpo, inruo. in multis tamen inuenio r sequente n in r conuerti, ut corruo, corrumpo, et paene ubicumque con praepositio ante dictionem ab r incipientem componitur, hoc idem patitur: corruo, corrigo. nec mirum, cum apud Graecos auctores artium hoc idem soleat fieri, ut in quoque, cum in quibusdam mutet n in r, ut irrito, irriguus, in reliquis quoque euphonia hoc exigente seruare et irruo, irrumpo, dicere, cum nec in simplicibus inueniatur dictionibus n ante r. s quoque sequente uel t uel i uel u loco consonantium uel x integra manet, ut consitus, sponsus, tonsus, Antonius, Mantua, coniungo, conuerto, anxius, b autem sequente uel p in m conuertitur, l uero uel m, in eas commutatur, ut imbuo, impius, combibo, compitum, collido, illudo, illido, immunis, communis. p nullam terminat syllabam, nisi sequente quoque ab ea incipiente, ut lippus, apparet, Hippocoon. r quacumque consonante sequente except
Abbreviated transcription (Latin):
priuignus : pelignus: Inueniuntur tam̃ auctoritate ueterum uł euphoniae causa . &
maxime in ꝓpriis qua eda ñ seruantia supnrdictas regulas : Vt ligus liguris ligurinus
non ligurianus : Censor censoris censtirinus non censorianus : Quã uisigitur sicut ostendi
diuersas habeant significationes supradicta formae nomina : tam̃ q
niuntur significationis possessiuae apudnos: Vt ciuilis : hostilis caelestis lunaris castrensis :
equester : pedester paluster : Quorũ quia diuersae & uariae sunt formae & significatio¬
nes: postea eas cũ reliquis speciebus denominatiuorũ ꝑ ordinem tractabimus¬
Nunc decon paratiuo uideamus :¬

Expanded text:
us, Pelīgnus. inueniuntur tamen auctoritate ueterum uel euphoniae causa et maxime in propriis quaedam non seruantia supra dictas regulas, ut Ligus Liguris Ligurinus, non Ligurianus, censor censoris Censorinus, non Censorianus. quamuis igitur, sicut ostendidiuersas habeant significationes supradicte forme nomina, tamen, quniuntur significationis possessiuae apud nos, ut ciuilis, hostilis, caelestis, lunaris, castrensis, equester, pedester, paluster, quorum quia diuersae et uariae sunt formae et significationes, postea eas cum reliquis speciebus denominatiuorum per ordinem tractabimusnunc de comparatiuo uideamus
Abbreviated transcription (Latin):
genetiuus: Ex quo fere om̃s diriuationes & maxime apud gricecos solent fieri. Possessi¬
uus uero qđ possessionẽ quoꝑ eũ casum significamus ut priami regnum. Vnde posses siua

Expanded text:
genetiuus, ex quo fere omnes deriuationes et maxime apud Graecos solent fieri; possessigenetiuus, ex quo fere omnes deriuationes et maxime apud Graecos solent fieri; possessiuus uero, quod possessionem quoque per eum casum significamus, ut Priami regnum, unde possessiua
Abbreviated transcription (Latin):
sis uocibus saepe inuenimus unã etindefieri significationem. Vt labor & labos. honor
ponos huiuscornus. & corni. Pinus et pini. huius quaestus. uł quaesti. orna
Tumultus uł tumulti Achillis uł achilli aulai . & aulae. A felice uł felici Deis &dis sapien¬
tium & sapientũ Noͣn solũ in nominib: sed &iã in aliis partibus. Vt a mauer᷑ uł a mauere
amaram. uł a mauertem .ei. ł ii. eis. ł .iis. Nimium ł nimis. satis. ł sat. Est autẽ rectus qui
& nominatiuus dr̃ ꝑ ipsũ enĩ nominatio fit : Vt nominetur iste homerus . Ille uirgł : Rectus
aũt dr̃ qđ ipseprimus nature nascitur uł positione & ab eo facta flexione nascuntur obliqͥ
casus: Coenetiuus autẽ quiȩt possessiuus & paternus appellatur: Geneͥtiuus uel quo
genus ꝑ ipsum significamus. Vt genus est priami. uel quod generalis uidetur ẽe hic casus

Expanded text:
sis uocibus saepe inuenimus unam eandemque fieri significationem, ut labor et labos, honor et sis uocibus saepe inuenimus unam eandemque fieri significationem, ut labor et labos, honor et honos, huius cornus et corni, pinus et pini, huius quaestus uel quaesti, ornatus uel ornati, tumultus uel tumulti, Achillis uel Achilli, aulai et aulae, a felice uel felici, deis et diis, sapientium et sapientum, nec solum in nominibus, sed etiam in aliis partibus, ut amauerunt uel amauere, amaueram uel amaram, ei uel ii, eis uel iis, nimium et nimis, satis et sat. est autem rectus, qui et nominatiuus dicitur. per ipsum enim nominatio fit, ut nominetur iste Homerus, ille Virgilius. rectus autem dicitur, quod ipse primus natura nascitur uel positione et ab eo facta flexione nascuntur obliqui casus. genetiuus autem, qui et possessiuus et paternus appellatur, genetiuus uel quod genus per ipsum significamus, ut genus est Priami, uel quod generalis uidetur esse hic casus
Abbreviated transcription (Latin):
ne funguntur qualia sunt nomina litterarũ & numerorũ : a quattuor usq: ad cenTũ
mille q̃q in declinabile est & siqua inueniant᷑ similia. Vt hoc .a. huius a. hoc alpha
huius alpha. hi quattuor. horũ quat tuor. hoc gũmi huius gũmi. hic & haec & hoc nequã
huius ne quã hiquõ tot horũ qt tot & barbara plurima sed magis omnia Nisiea ad
graetã uł nñem regulam flectamus uł ab auctorib: flexa inueniamus. In his ergo
id est carentib: declinatione finalium syllabarum. quaemonoptota nominamus. uiden¬
tur casus fieri ñ uocis sed significationis dumtaxat. Ittiq articulis diuersis utimur
prouarietate significationis. Nec non &iam structunxe rationẽ seruamus
sicut declinabilibus ꝑ sex casus suel ut autẽ una uoce diuer ssp oss̃ haberesignificationes
Tam declinabilia ꝑ quosda casus. quam in declinabilia ꝑ omnes casus. sic econtracrio diuer¬

Expanded text:
ne funguntur, qualia sunt nomina literarum et numerorum a quattuor usque ad centum. ne funguntur, qualia sunt nomina literarum et numerorum a quattuor usque ad centum. mille quoque indeclinabile est et siqua inueniuntur similia, ut hoc a huius a, hoc alpha huius alpha, hi quattuor horum quattuor, hoc gummi huius gummi, hic et haec et hoc nequam huius nequam, hi quot, tot, horum quot, tot et barbara plurima, sed magis omnia, nisi si ea ad Graecam uel nostram regulam flectamus uel ab auctoribus flexa inueniamus. in his ergo, id est carentibus declinatione finalium syllabarum, quae monoptota nominamus, uidentur casus fieri non uocis, sed significationis dumtaxat. itaque articulis diuersis utimur pro uarietate significationis nec non etiam structurae rationem seruamus, sicut in declinabilibus per sex casus. uelut autem una uoce diuersas possunt habere significationes tam declinabilia per quosdam casus quam indeclinabilia per omnes casus, sic e contrario diuer
Abbreviated transcription (Latin):
ASVSEST DECUINATIO NOMINIS UELALIARUMCASUALIUMDICTIONVM
Quaefit maximȩ infine: N ominatiuus tcimensiue rcutius. ueluttuibu ses aiplac&
qđ a generali nomine inspecialia cadit casus appellatur. ut stilum q̃q manu cadentem
rectũ cetidisse possumus dicere : Vel abusiuedicitur casus qđ exipso nascuntur om̃s
alii uł qđ caiens a sua terminatione in abas. facit obliquos casus : Quaeritur autem
quid sit inter in declinabilia & aptota & monoptota: Et sciendum est quod aptota
& monoptota in declinabilia sunt: similit̃ enĩ ñ uariant terminationẽ sedimmobilem
eam seruant : Aptota tam̃ sunt ꝓ̃priedicenda qua e nominatiuũ solũ habent qui ple¬
rumq & uocatiuus inuenitur & ñ accipitur &iã ꝓobliquis. Vt iupiter dic̃spiter Nor
&iam ꝓaccusatiuo & uoc̃to accipitur eius nom̃ts. quod generale est omnium neutrorũ
ut fas nefas ir .pus: Monopto tauero sunt quaȩ ꝓomni casu una etideq terminatio¬

Expanded text:
asus est declinatio nominis uel aliarum casualium dictionum, quae fit maxime in fine. nominatiuus tamen siue rectus, uelut quibusdam placet, quod a generali nomine in specialia cadit, casus appellatur ut stilum quoque manu cadentem rectum cecidisse possumus dicere uel abusiue dicitur casus, quod ex ipso nascuntur omnes alii, uel quod cadens a sua terminatione in alias facit obliquos casus. quaeritur autem, quid sit inter indeclinabilia et aptota et monoptota? et sciendum est, quod et aptota et monoptota indeclinabilia sunt: similiter enim non uariant terminationem, sed immobilem eam seruant. aptota tamen sunt proprie dicenda, quae nominatiuum solum habent, qui plerumque et uocatiuus inuenitur et non accipitur etiam pro obliquis, ut Iuppiteetiam pro accusatiuo et uocatiuo accipitur eius nominatiuus, quod generale est omnium neutrorum, ut fas, nefas, ir, pus. monoptota uero sunt, quae pro omni casu una eademque terminatio
Abbreviated transcription (Latin):
Vt sit indicatiuus. quinisi prius sit notus. nom possumus scire quodimperemus uł optemus :
Sub iunctiuus uero quẽ quidam dubitatiuum appellauerunt: manifestẽ hab& indicatiui coq¬
nitionem : Ipsa eni dubitatio antese : ẽe indicatiuum confitecȩtur : Namsi tollas dubitatio¬
nem non opus est subiunctiuo in recerta sed indicatiuo: Ergo non alius iure p̃poner&
omnibus quam indicatiuus: Sicut &iã in nomine siquis ꝓferat gene tiuum uel alium¬
M
posthunc casum multo ante nominatiuum cognouit. predictum ex quo nascuntur obliqui : sic qui
aliquẽ modum ꝓferaet scit primũ indicatiuum qui est pene uerbi rectus : Sicut & p̃sens tempus
ideo aliis p̃ponitur temporib: & primũ obtin& locum: quo d in ipso sumusdũ loqui mur dep̃to & futuso:
Et quia dp̃sens proce terita & futunx intelleguntur : qui si non sit alia intellegimini me possunt:

Expanded text:
ut sit indicatiuus, qui nisi prius sit notus, non possumus scire, quid imperemus uel optemus. ut sit indicatiuus, qui nisi prius sit notus, non possumus scire, quid imperemus uel optemus. subiunctiuus uero, quem quidam dubitatiuum appellauerunt, manifestam habet indicatiui cognitionem. ipsa enim dubitatio ante se esse indicatiuum confitetur; nam si tollas dubitationem, non opus est subiunctiuo in re certa, sed indicatiuo. ergo non alius iure praeponeretur omnibus quam indicatiuus. sicut enim in nomine, si quis proferat genetiuum uel alium post hunc casum, multo ante nominatiuum cognouit, ex quo nascuntur obliqui, sic qui aliquem modum proferat scit primum indicatiuum, qui est paene uerbi rectus, sicut et praesens tempus ideo aliis praeponitur temporibus et primum obtinet locum, quod in ipso sumus, dum loquimur de praeterito et futuro, et quia ad praesens praeterita et futura intelleguntur, quod si non sit, alia intellegi minime possunt
Abbreviated transcription (Latin):
in subiunctiuo subsitntiã actus uł passionis significat. sed tantũ modo uarias animi uoluntates
dere carente substtntia: Deindehunc primum auctoritas doctissimorũ tradidit modum
in decdlinatione uerborum: Sciendum tam̃ quod quidam ausi sunt infinita ponere prima sed
male. Non enim oport& statimare imꝑfecta aut dubia incipere : Quidamenĩ dubittcueruNT
anuerba sint haec & inter ad uerbia magis ponendatensuerunt : Quod nec numeros nec pi¬
sonas nec affectus animicertos habent & egent semꝑ aliis uerbis sicut ad uerbia:
Dicimus eni legere studeo. studes. stud& sicutdicimus bene studeo. studes. stud&. sed haec postea
refutentur. Nunc hoc sufficiat ostendere nonbene ab infinitis quosdam coepis se. sed neque ab
imperatiuis neq: ab optatiuis erat incipiendum : Cum hoc imperaomus. illo opta mus

Expanded text:
in subiunctiuo substantiam actus uel passionis significat, sed tantummodo uarias animi uoluntates in subiunctiuo substantiam actus uel passionis significat, sed tantummodo uarias animi uoluntates de re carente substantia. deinde hunc primum auctoritas doctissimorum tradidit modum in declinatione uerborum. sciendum tamen, quod quidam ausi sunt infinita ponere prima, sed male; non enim oportet statim a re imperfecta aut dubia incipere. quidam enim dubitauerunt, an uerba sint haec, et inter aduerbia magis ponenda censuerunt, quod nec numeros nec personas nec affectus animi certos habent et egent semper aliis uerbis, sicut aduerbia. dicimus enim legere studeo, studes, studet, sicut dicimus bene studeo, studes, studet. sed haec postea refutentur, nunc hoc sufficiat ostendere, non bene ab infinitis quosdam coepisse. sed neque ab imperatiuis neque ab optatiuis erat incipiendum, cum hoc imperamus, illo optamus,
Abbreviated transcription (Latin):
ODI SUINT DIUER SAEINCLINANONES ANIMI VARIOS TIUS AFFECTUS DEMONSTRMNES:
Sunt autem .a. indicatiuus siue difinitiuus imperatiuus. optatiuus. subiunctiuus infinitas,
Itudicatiuus quo indicamus uł definimus quidagitur a nobis ul ab alis: quiid eo primus
ponitus quia ꝑfectus est inomnibus. tam ꝑsonis quã temporibus : & quia exipso omnes modi
accipiunt regulam: Et diriuatiua nomina siue uerba uł participia : exhoc nascuntur :
Vt duco ducens, duxi ductus dux, rego, regens, rexi rectus, rex ferueo feruens. feruesco
feruor horreo horrens horresco horror intellego intellegens intellexi intellectus
laedo. ledens laesi laesus lacsio Etquia prima positio uerbi quae uidȩtur ab ipsa naturt ẽẽ ꝓlata
in hoc est modo quẽ ad modũ in nominibus est casus nominatiuus & quasi substantiã siue essentiã
rei significat quod in alis modis nonest. Neque eñi quiimpertet. neq quioptat. Neque quidubitat.

Expanded text:
odi sunt diuersae inclinationes animi, uarios eius affectus demonstrantes. sunt autem quinque: indicatiuus siue definitiuus, imperatiuus, optatiuus, subiunctiuus, infinitus. indicatiuus, quo indicamus uel definimus, quid agitur a nobis uel ab aliis, qui ideo primus ponitur, quia perfectus est in omnibus tam personis quam temporibus et quia ex ipso omnes modi accipiunt regulam et deriuatiua nomina siue uerba uel participia ex hoc nascuntur, ut duco ducens duxi ductus dux, rego regens rexi rectus rex, ferueo feruens feruesco feruor, horreo horrens horresco horror, intellego intellegens intellexi intellectus, laedo laedens laesi laesus laesio, et quia prima positio uerbi, quae uidetur ab ipsa natura esse prolata, in hoc est modo, quemadmodum in nominibus est casus nominatiuus, et quia substantiam siue essentiam rei significat, quod in aliis modis non est. neque enim qui imperat neque qui optat neque qui dubitat
Abbreviated transcription (Latin):
adiectiuis : quae sumuntur ex accidentib: subsitintiae nominũ : Accidentia autẽ sunt quae ex qua¬
litate & quantitate animi uel corporis uł ex trinsecus forte euenientiũ trachuntur: quae poss̃
incrementa uł diminutiones accipere : Perquae conparatio nascitur : sine quib: subsittntia intel¬
legi potest: Eauero nisi prior illa subsitntia intellegatur ẽẽ ñ possunt : sienĩ dicã homo uł
.is. subsitintiã de monstraui: Cuius significatio nec augeri potest: nec mi
accidens hominiuł lupidi ꝓferã tunchab& locũ conparatio: Vt homo prudens : & prudentior:
Lapis niger : & nigrior: Quãuis enĩ non sit prudens: potest homo intellegi: Et lapis quãuis
ñ sit niger : intellegitur lapis: Itaq: adiectiua iure sunt appellata quaeillis nominibus
quae subsitntiã demonstrat adiciuntur : Quãuis antiqui &iã in quib: đa gentilib: comparatiuis

Expanded text:
adiectiuis, quae sumuntur ex accidentibus substantiae nominum. accidentia autem sunt, quae ex quaadiectiuis, quae sumuntur ex accidentibus substantiae nominum. accidentia autem sunt, quae ex qualitate uel quantitate animi uel corporis uel extrinsecus forte euenientium trahuntur, quae possunt incrementa uel diminutiones accipere, per quae comparatio nascitur, sine quibus substantia intellegi potest: ea uero nisi prior illa intellegatur, esse non possunt. si enim dicam homo uel lapis, substantiam demonstraui, cuius significatio nec augeri potest nec minui, sin aliquid accidens homini uel lapidi proferam, tunc habet locum comparatio, ut homo prudens et prudentior, lapis niger et nigrior. quamuis enim non sit prudens, potest homo intellegi, et lapis quamuis non sit niger, intellegitur lapis. itaque adiectiua iure sunt appellata, quae illis nominibus, quae substantiam demonstrant, adiciuntur, quamuis antiqui etiam in quibusdam gentilibus comparatiuis
Abbreviated transcription (Latin):
sapientior : magis sapiens: ulterior : magis ultrae quã ille quiultra est : interior: magis
intra quam illequuntus est : Hae autẽ comparationes : quae ad ꝑsonas uel ad res participes
positiui fiunt : nascuntur adictionibus carentib casu: Iest a uerbis ut detero deteris: di¬
terior: Et ab aduerbiis : siue p̃positionibus. Vt extra : exterior : intro : interior: Vltra
ulterior : Citra : citerior suprae superior : infrac: inferior : Nã superus & inferus : quã uis
uid ecintur eorũ id ÷ superioris & in ferioris. eẽ positiua tam̃ in usu superi ꝓcaelestib: siue uiuis
inferiautẽ ꝓmanib: accipisolent : Ad eo autẽ ñ adipsa aduerbia sed ad ꝑsonas uel resparticipes
aduerbiorũ huiuscemodi fiunt conparationes : qđ nascuntur ex his ipsis ad uerbia conparati
ecũ magis ipsũ positiuũ aduerbiũ significant: Vt ultenius magisultra. Cite
citra: Exterius magis extra: sic & similia: Deriuantur igitur conparactiua : a nominibus

Expanded text:
sapientior, magis sapiens, ulterior, magis ultra quam ille qui ultra est, interior, magis intra quam ille qui intus est. hae autem comparationes, quae ad personas uel res participes positiui fiunt, nascuntur a dictionibus carentibus casu, id est a uerbis, ut detero deteris deterior, et ab aduerbiis siue praepositionibus, ut extra exterior, intra interiorfra inferior: nam superus et inferus, quamuis uideantur eorum id est superioris et inferioris esse positiua, tamen in usu superi pro caelestibus siue uiuis, inferi autem pro manibus accipi solent. adeo autem non ad ipsa aduerbia, sed ad personas uel res participes aduerbiorum huiuscemodi fiunt comparationes, quod nascuntur ex his ipsis aduerbia comparatiua, quae cum magis ipsum positiuum aduerbium significant, ut ulterius magis ultra, citerius magis citra, exterius magis extra. sic et similia. deriuantur igitur comparatiua a nominibus
Abbreviated transcription (Latin):
Vt achilles ꝑ achillcus olixes: polixeus. Quod ostenditur ex genetiuo ubxen Ora
in carm i: necursus diplices pmire ulixei. Inu. &ĩ mutetur fugo ꝓberio. De est
quando ꝑ diheresn ꝓfertur ingnaecis nominibus: & grretã seruat scripturaem ꝑo enisdi
ꝓlco cabsũ dicunt : Apud gyarecos tam̃ b odq̃q̃ i sequente : ꝓducere lic& ante cedentẽ breus
habemus o e ꝑ i e. indipthongo accipimus: Hocta m̃ quoq adimita tionẽ boet rorũ solemus
nun ex cepto caedo : cecidi: ei dipthongon: nuncñutimur : seedlocoẽi angractsnonrib¬

Expanded text:
ut Achillēs pro Achilleus, Vlixēs pro Vlixeus, quod ostenditur ex genetiuo Vlixei. Horaut Achillēs pro Achilleus, Vlixēs pro Vlixeus, quod ostenditur ex genetiuo Vlixei. Horaixei». in u etiam mutatur: fugio pro φεύγω. oe est quando per diaeresin profertur in Graecis nominibus et Graecam seruat scripturam. per o enim et i pro κοῖλον dicunt. apud Graecos tamen quoque i sequente producere licet antecedentem breuem, habemus o et pro i e in diphthongo accipimus. hoc tamen quoque ad imitationem Boeotorum solemus niui, excepto caedo cecidi. ei diphthongo nunc non utimur, sed loco eius in Graecis nomi
Abbreviated transcription (Latin):
sineratione unũ semis singulas ets habere tẽpus dicunt : Ideoq si consequatur consonans
quae dimidũ tempus habei : omnimodo ꝓducuntur : Au. quoq: uidetur qua si pati diuisi oñe
cum .i post u. additt transit ecde .u. in consonantũ potestatẽ : Vt gaudeo : gauisus: et nac¬
tẽt riauita Et ΝΑΥC Naus, Trensit iton &iam inb: Vt aufero abstuli. ablatus:
Et sciendũ quod pab ꝓpostione au pontur inhis uerbis : Aufugio. ausfero: Econtrariociã
frequenter solae ficri: Aitantecedente .a. &u. lo cocensonantis sequente sabiciatur uoca
lautus: fauco: fautor: auis auceos: Augurium augustus Traensit in .o ꝓductã moro antiquo
utdetus: ꝓ lautus: plostrum ꝓplcustrum: Cotes ꝓcaites. sicut &ia contrae po. au
ut austrum: ꝓostrum : Ausculum: posculum: frequentis simequeh faciebant antiqui, lal u
quo que lon gam transit: frcudo: defrudo: Claudo indudo: eui trenst in ẽ longam:

Expanded text:
m non sine ratione unum semis singulas eas habere tempus dicunt, ideoque, si consequatur consonans, quae dimidium tempus habet, omni modo producuntur. au quoque uidetur quasi pati diuisionem, cum i post u addita transit eadem u in consonantium potestatem, ut gaudeo gauisus et ναύτης nauita, ναῦς nauis; transit tamen etiam in b, ut aufero abstuli ablatus. et sciendum, quod pro ab praepositione au ponitur in his uerbis: aufugio et aufero. ex contrario quoque frequenter solet fieri, ut antecedente a et u loco consonantis sequente, si abiciatur uocallautus, faueo fautor, auis auceps, augurium, augustus. transit in o productam more antiquo, ut lōtus pro lautus, plōstrum pro plaustrum, cōtes pro cautes; sicut etiam contra pro o au, ut austrum pro ostrum, ausculum pro osculum, frequentissimeque hoc faciebant antiqui. in u quoque longam transit: fraudo defrūdo, claudo inclūdo. eu transit in e longam,
Abbreviated transcription (Latin):
& muno tnsellabo qued apud statium legi lichuss. Statius lna .x. t hebai dos
ad patrias si quando domos opta ta que paetan templalichiac dabis totditia donasa cretis
postibus & totidem uotimemor exig& auros In alis uero consonante sequente proci
diptongo lang̃a i ponimus : Vt nei Aoc nilus : In semi uocalibus similit sunt aliȩ p̃po¬
sitiuȩ alis semiuocalibus in etadem syllaba : ut m. sequente ni ut mnestheus : amnis s
quoque sequente .mut siyrna smara gdus: Nam uitium faciunt : quid  scribunt:
Numquam enim duplex in capite syllabae posita: potest cum alia iungi consonante:
lucanus ci q̃h ostendit in .x: Terga sedent crebro maculce distincta sma negdo: Nlã
nisu ẽ e s. antem: subtrahi in me trominime posse : Nec stter& uersus : s. eñ in metro
saepe uim consonantis amittit : In fine autem syllabae om̃s li quidae solent ante is poni:

Expanded text:
et in uno trisyllabo, quod apud Statium legi, Lycīus. Statius in X Thebaidos : et in uno trisyllabo, quod apud Statium legi, Lycīus. Statius in X Thebaidos : «at patrias si quando domos optataque, Paean, / templa, Lycie, dabis tot ditia dona sacratis / postibus et totidem uoti memor exige tauros». in aliis uero consonante sequente pro ei diphthongo longam i ponimus, ut Νεῖλος Nīlus. in semiuocalibus similiter sunt aliae praepositiuae aliis semiuocalibus in eadem syllaba, ut m sequente n, ut Mnestheus, amnis, s quoque sequente m, ut Smyrna, smaragdus: nam uitium faciunt, qui zm scribunt; numquam enim duplex in capite syllabae posita potest cum alia iungi consonante. Lucanus quoque hoc ostendit in X: «terga sedent, crebro maculas distincta smaragdo». nam nisi esset s ante m, subtrahi in metro minime posset nec staret uersus; s enim in metro saepe uim consonantis amittit. in fine autem syllabae omnes liquidae solent ante s poni,
Abbreviated transcription (Latin):
REΛ ΛΙoł uEΑ Raminillis quae in usolũdesinunt apud graetos roro fit hoc : ut argua
alexandria nico moeda : langa: lampia : Statius in .uii. candens qriugis. lampia nuosis
Idem in eodem : ħ quoq secrett nutrit langia subumbrar: Iđe in .ii: Tunedonis argu nitec
tongo ab icere .i : In ilatonis autẽ dictionib difficle inueni s.i. longamante uocalem positim:
Nusi in genetiuis inius desinentibus: Vt illius solius ullius : Quaetam̃ : lic& & cor ripere:
Et in uerbofiam fus. fiuat: quodipsũ quoq contrt aliorũ eius de coniugationis fit regilã
uerborum: Promasculinis quoq: ei pura in .c. longã conuertitur: Axia Aei .oe. Achilles
afheios alscus Eti ORd eioc spondeus : Non sineratione tam̃ h fit: Sed quia i pura
paenultima ante .us. ł .a. ł um. ꝑ nominatiuo sũnuenitur ꝓduta in latinis dictionibus
nusi indis syllabis &ipsis gntecis: Nam ingraetis saepe inuenimus: ut chius & dia

Expanded text:
opēa. nam in illis, quae in ia solum desinunt apud Graecos, raro fit hoc, ut Argia, Alexandria, Nicomedia, Langia, Lampia. Statius in IIII: «candensque iugis Lampia niuosis». idem in eodem: «haec quoque secreta nutrit Langia sub umbra». idem in II: «tunc donis Argia nitet hthongo abicere i. in Latinis autem dictionibus difficile inuenies i longam ante uocalem positam, nisi in genetiuis in ius desinentibus, ut illius, solius, ullius, quae tamen licet et corripere, et in uerbo fiam fias fiat, quod ipsum quoque contra aliorum eiusdem coniugationis fit regulam uerborum. in masculinis quoque ei pura in e longam conuertitur: Ἀχίλλειος Achillēus, Ἀλφειός Alphēus, σπονδεῖος spondēus. non sine ratione tamen hoc fit, sed quia i pura paenultima ante us uel a uel um per nominatiuos non inuenitur producta in Latinis dictionibus nisi in disyllabis et ipsis Graecis. nam in Graecis saepe inuenimus, ut Chīus et dīa
Abbreviated transcription (Latin):
intellegitur: De omonimo superius docuimus: quod tam in ꝓpriis quã in appellactiuis inuenit᷑:
Sy nonimas : quae sicut diximus diuersis nominibus idem significant: Vt ensis mucro gladius
africanus sicut docuimus : Gentileest: quod gentẽ significat: Vt gracecus. latinus: Pa¬
trium est : qđ a patria sumitur : Vt atheniensis romanus : Int̃rogatiuu est : quod cumin¬
terrogatione ꝓfertur: Vt quis qualis : quantus. quot quotus. cũ suosseruant accentus :

Expanded text:
intellegitur. de homonymo superius docuimus, quod tam in propriis quam in appellatiuis inuenitur. intellegitur. de homonymo superius docuimus, quod tam in propriis quam in appellatiuis inuenitur. synonyma sunt, quae, sicut diximus, diuersis nominibus idem significant, ut ensis, gladius, mucrAfricanus, sicut docuimus. gentile est, quod gentem significat, ut Graecus, Latinus. patrium est, quod a patria sumitur, ut Atheniensis, Romanus. interrogatiuum est, quod cum interrogatione profertur, ut quis, qualis, quantus, quot, quotus,
Abbreviated transcription (Latin):
si geas neptunus: Et quirinus romulus: sed haec qui aspriorũ locoaccipiuntur conpara¬
ri ñ possunt : qđ est ꝓpriũ adiectiuorũ: Nec egent adiunctione aliorũ nominũ : quomͦ
cõmunia adiectiua : sumuntur autẽ haec : a qualitate : uel quanti tate: animi uł corpo¬
ris uel ex trinsecus accidentiũ. Animi ut prudens magpanimus Corporis. i albio
longus: Ex trinsecus accidentiũ : ut diues. felix: ad aliquid dictũ est . quod sine intellec¬
tu illius ad qđ dictũ est ꝓferriñ potest: ut filius. seruus: Nã dicendo filiũ . &iã patrẽ.
Et dicendo seruum: dominum quoq: intellego: quod suntereat: interimit una illud quod a beo
intellegitur: Quasi ad aliquid dictum est: quod quãuis habetit aliquid contracrium : & quasi
semꝑ adherens ttm̃ non in ipsonomine significat &iã illud: Neq enĩ exillo nominationẽ accipit:
utdies : nox dextra : sinistra : Nã quã uis intereat : ñ interimit secum &iã illud qđ ei adhererȩ

Expanded text:
omparari non possunt, quod est proprium adiectiuorum, nec egent adiectione aliorum nominum, quomodo communia adiectiua. sumuntur autem haec a qualitate uel quantitate animi uel corporis uel extrinsecus accidentium: animi, ut prudens, magnanimus; corporis, ut albus, longus; extrinsecus accidentium, ut diues, felix. ad aliquid dictum est, quod sine intellectu illius, ad quod dictum est, proferri non potest, ut filius, seruus; nam dicendo filium etiam patrem et dicendo seruum dominum quoque intellego. quod si intereat, interimit una illud, quod ab eo intellegitur. quasi ad aliquid dictum est, quod, quamuis habeat aliquid contrarium et quasi semper adhaerens, tamen non ipso nomine significat etiam illud: neque enim ex illo nominationem accipit, ut dies, nox, dextra, sinistra: nam quamuis intereat, non interimit secum etiam illud, quod ei adhaerere
Abbreviated transcription (Latin):
iunetiuaes : qua euoce dis iunctiuarũ utrũq tam̃ ẽẽ . significant : uel simul ut copulattue ł discri¬
te. Simul ut terrentius in eunucho: Vel rex semꝑ maximas mihigratias agebat: Pro&iã rex
Idẽ in phormione : Vel oculũ exdudito ẽ : ubiuos ulciscar locus : & alexander: siue patis pro
alexander qui & paris dicitur: Similit̃ mars siue mauoras gradiuus ł maspit̃ p̃sul ẽ
bellorũ. Discr&e utrũq tam̃ eẽ. significat. Vt totodie ł legit iste ł cogitat. Significat eñĩ
scogitare sed ñsimul utrũq facere. sed aliis horis legere : aliis cogita

Expanded text:
iunctiuae sunt, quae uoce disiunctiuarum utrumque tamen esse significant, uel simul, ut copulatiuae, uel discreiunctiuae sunt, quae uoce disiunctiuarum utrumque tamen esse significant, uel simul, ut copulatiuae, uel discrete. simul, ut Terentius in eunucho : «uel rex semper maximas / mihi gratias agebat», pro etiam rex. idem in Phormione : «uel oculum excludito, est ubi uos ulciscar locus», et Alexander siue Paris pro Alexander, qui et Paris dicitur; similiter Mars siue Mauors, Gradiuus uel Maspiter, praesul est bellorum. discrete utrumque tamen esse significat, ut toto die uel legit iste uel cogitat; significat enim et legere et cogitare, sed non simul utrumque facere, sed aliis horis legere, aliis cogitare.