comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Alisutiatꝰ tex maordonũ cũ ephesios oppug̾ret .⁊ illi ĩ auxilio huẽnt man¬
dronẽ adpamnonratã qͥ pleꝵꝓ hoñatas p̃da naues ephefũ appellebar. cor¬
ptogi ad peicionẽ una forrissimos nacedonũ qͣs use restrittis manib ꝓ cap
dibius mixiꝰ uastatis canpanoꝵ ags. ne qͥd eis ad fiduciã oblidiois
st̃ ẽẽc. recessit sem̃tis tp̃e. ut frum̃tũ qd̾ celiquũ habebat¬

Expanded text:
achus, rex Macedonum, cum Ephesios oppugnaret et illi in auxilio haberent Mandronem archipiratam, qui plerumque oneratas praeda naves Ephesum appellebat, corrupto ei ad proditionem iunxit fortisFabius Maximus vastatis Campanorum agris, ne quid eis ad fiduciam obsidionis superesset, recessit sementis tempore, ut frumentum, quod reliquum habeba
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ id ꝯsiliũ secutiria eẽt confrruiauit. i¬
dem cũ auxiliares eiꝰ missi ab ip̃o. cͥcũuenti ab hostib ⁊ ĩtfecti eẽnt.
ulia ubꝰ qͥ ad defecc̾onẽ ꝯspirassẽt̃ ꝯsilio ase ĩ loca u¬
ita maĩfestissimã cladẽ ulcionis simłatõe uelauit.⁊ mulitũ aĩos
hac persuasione confremauit. iiii
i siphacis legati mĩciarẽt airegis sui uoĩe.fiducia socie¬
tatis eiꝰ. ex silicia ĩ affucã tͣnssyiet. ueritꝰ ne ꝯfunderẽt aĩ su¬
oꝵ abscisa ꝑ eg̾na societate. dimisit ꝙ re legatos. ⁊ faiiã diffud̾

Expanded text:
quae id consilium secutura esset, confirmavit. Idem, cum auxiliares eius missi ab ipso circumventi ab hostibus et interfecti essauxiliaris, qui ad defectionem conspirassent, consilio a se in loca Ita manifestissimam cladem ultionis simulatione velavit et militum animos hac persuasione confirmavit. Scipio, cum Syphacis legati nuntiarent ei regis sui nomine, ne fiducia societatis eius ex Sicilia in Africam transiret, veritus, ne confunderentur animi suorum abscisa spe peregrinae societatis, dimi
Abbreviated transcription (Latin):
ille exne ⁊ ceti iuouerent edix̃ ase ẽe dimissos. ⁊ ĩsuꝑ ĩfide
eiꝰ reu pancos leuillime oꝑ̃e domos rensit. uini
lucullus cũ aĩadutill macrdones egtes qͦs ĩ auxilios habebat
subito ꝯsẽsu ad hostẽ tnsfugẽ. sigua cauẽ iussit. ⁊ tmas q̃
eos seq̾rẽt᷑ ĩ nusit. Hostis ꝯmitti preliũ zatꝰ. t̾nsfugiẽtes telis
excep̃ macedone. Qui cũ uiderẽt neꝙ̃ recipi se ab au̾sariis
⁊ pͥmi abhis qͦs deferebãt. necessauo ad iustũ p̃liũ quersi

Expanded text:
i moverentur, edixit a se esse dimissos et insuper in fidem eius rei paucos levissimae operae domos remisit. L. Lucullus, cum animadvertisset Macedonas equites, quos in auxilio habebat, subito consensu ad hostem transfugere, signa canere iussit et turmas, quae eos sequerentur, immisit. Hostis committi proelium ratus transfugientes telis excepit. Macedones, qui viderent neque recipi se ab adversariis et premi ab his, quos deserebant, necessario ad iustum proelium conversi
Abbreviated transcription (Latin):
stes displissent ad siłia uun᷑a. expugͥuit calt ᷑ eori ĩ ex iesq cũ
si scicłis passimi ad tumultũ ⁊ecurrentes fatile aut eccidit aut cẽp
riginꝰ tõsul ĩ uolcis cũ ꝓcurẽẽ hostes effusos exlongĩqͦ uidist.qͥessee̾ suos
at lifissa tenẽ pila iuissit. Tũ auhe lautẽ ĩ reg̾s urub ecit᷑ siu agessus
abͦ maxiiͦ ũ ignarꝰ gallos ⁊ sagͥtes pͥmo impetu p̃natere. Iauertit.
suoꝵ aũt ĩfatigabiler sp̃e ĩ tot uoras decertãdi ⁊ ĩ calesce̾ ĩꝑauit
nulitib ꝯtẽpti pͥmo g̾ssu sustiñẽ. u hostẽ mora fatigarẽt. ꝗd̾ u
successit. adiuoto etiã subsidio suis ĩ pͥma acie uuiuersis urrib
oppressum fudit hostem.

Expanded text:
i essent ad similia munera, expugnavit castra eorum inermesque cum fasciculis passim ad tumultum recurrentes facile aut occidit aut cepit. Verginius consul in Volscis, cum procurrere hostes effuse ex longinquo vidisset, quiescere suos ac defixa tenere pila iussit. Tum anhelantes integris viribus e ignarus, Gallos et Samnites primo impetu praevalere, suorum autem infatigabiles spiritus inter moras decertandi etiam incalescere, imperavit militibus, contenti primo congressu sustinere hostem mora fatigarent. Quod ubi successit, admoto etiam subsidio suis in prima acie, universis viribus oppressum fudit hostem.
Abbreviated transcription (Latin):
decussuros õs decepti s̃ aremanẽtib. hi cũ resistente
uullo uadũ suꝑassẽt. craseuntiũ suoꝵ fũe ꝓpuguatores xn
clandiꝰ cõs. pͥmo bello punieo cũ auegio messanatri craicere
nulitẽ nequet. custodientib fretũ poenis. sparlit ĩ iudie.
qͣi bellũ ĩ iussu pͥ ĩceptũ gexere nõ poss. cͦlassẽ ĩ ytaliã us
se agẽ suulauit disgressus deiũ penis qͥ ꝓfecc̃oi eꝰ hũerãt
fidẽ. circiattas nanes appulit siciłie.
Lacedemoĩoꝵ duces cũ spracusas nanigare destiuassẽt ⁊
penoꝵ dispolitã peuit᷑ classẽ tũmerẽt. decẽ pugnitas na¬
nes qͥs captinas hẽbãt. neluti iuctͥ des pͥmas inserut xa

Expanded text:
tibus; hi cum resistente nullo vadum superassent, transeuntium suorum fuere propugnatores. Appius Claudius consul primo bello Punico, cum a Regio Messanam traicere militem nequiret, custodientibus fretum Poenis, sparsit rumorem, quasi bellum iniussu populi inceptum gerere non posset, classemque in Italiam versus se agere simulavit. Digressis deinde Poenis, qui profectioni eius habuerant fidem, circumactas naves appulit Siciliae. Lacedaemoniorum duces, cum Syracusas navigare destinassent et Poenorum dispositam per litus classem timerent, decem Punicas naves, quas captivas habebant, ve
Abbreviated transcription (Latin):
Appii claudii sentencia. seuat᷑ eos qͥ aprero rege epuotari capti. ⁊ pꝰe
remissi erãt eꝗtes. ad pedĩtẽ redegit. ad lenẽ armaturã. õib exͣ n
lũ uissis tendere. donec bma hostiũ spolia singli refẽiet
Decacilius crassus cõs. eos qͥ ab hauibale sub iugũ iussi redie eã
eidt̃ ex̃s uallũ iuxit. ut ĩ inimici assuescerẽt ꝑicłis. 2

Expanded text:
Appii Claudii sententia senatus eos, qui a Pyrrho, rege Epirotarum, capti et postea remissi erant, equites ad pedites redegit, pedites ad levem armaturam, omnibus extra vallum iussis tendere, donec bina hostium spolia singuli referrent. Otacilius Crassus consul eos, qui ab Hannibale sub iugum missi redierant, tendere extra vallum iussit, ut immuniti assuescerent periculis et
Abbreviated transcription (Latin):
Recepto maiestatis tue Imꝑator Inmite tͣres/¬
tris prelii rationibꝰ absolutis naualis belli residua
ut pm opinor est portio. De cuiul Partibus ideo pau¬
tiora ditendaRaqͥa iam dudu pͥacato mari cũ barba¬
ris nationibus agitur terrestre tertamẽ. Romanꝰ
ant ppłus pro decore/ et utilitate magnitudinis sue
nõ pp̃r ncc̃itatẽ tumultus alicuiꝰ classem parabat ex
Nemo enĩ bello latestere aut fatẽ audet ĩiuriã ei regͦ
Uel ppło quẽ expeditũ et p̃pmptũ ad resistendũ uindi¬
tandũq cognoscit. Apud misenũ igit᷑ et rauẽnã sin¬
gule legiones cũ classibus stabãt ne longuis a tutela
urbis abscederent/ et tũ ratio postulass sine mora sme
tirriutu ad omẽs mõdi partes nauigio ꝑuenirẽt. Hã

Expanded text:
ecepto maiestatis tuae, imperator invicte, terresecepto maiestatis tuae, imperator invicte, terrestris proelii rationibus absolutis navalis belli residua, ut opinor, est portio; de cuius artibus ideo pauciora dicenda sunt quia iam dudum pacato mari cum barbaris nationibus agitur terrestre certamen. Romanus autem populus pro decore et utilitate magnitudinis suae non propter necessitatem tumultus alicuius classem parabat ex ut facere audet iniuriam ei regno vel populo quem expeditum et promptum ad resistendum vindicandumque cognoscit. Apud Misenum igitur et Ravennam singulae legiones cum classibus stabant ne longius a tutela urbis abscederent et cum ratio postulasset sine mora, sine circuitu ad omnes mundi partes navigio pervenirent. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ linũ tenue et expeditũ uno tapite nectit᷑ in sagiga
que cũ ad muri fastigia dixetta ꝑuenerit/ ex mẽsura lini
muroꝵ altitudo ꝑpendit᷑ aut terte cũ sol obliquus ũbrã
turriũ murorũq iatulat᷑ in terrã Tũt ignorantibus
adu̾sariis umbre illius spaciũ mẽsurat᷑ Itemq decẽ¬
pedes figit᷑ et umbra ipsius siłr mẽsurat᷑/ Quo collecto
nemo dubitat / ex umbra detẽ pedes ĩueniri altitudinẽ
tĩtatis cũ sciat᷑ quãta altitudo quãtũ umbre emittat in
longũ. Que ad oppugnãdas uelad defendendasurbes
auttores bellitarũ artiũ prodiderũt uel que recẽtior
nccĩtatũ usus ĩuenit pro publita ut arbitror utilitate
digessi Illud itm iterũq ꝯmonens ut solertissime
taueat / ne qñ potus inopia emergat / aut tibi/ quibꝰ mał
nulla arte sucturrit᷑ Ideoq int̾er muros tantoplur a
condenda sunt quãto scitur ⁊empus in obsidentiũ po¬
testate consistere.
Precepta belli naualis.t.zi.¬

Expanded text:
enim linum tenue et expeditum uno capite nectitur in sagitta, quae cum ad muri fastigia directa pervenerit, ex mensura lini murorum altitudo deprenditur; aut certe, cum sol obliquus umbram turrium murorumque iaculatur in terram, tunc ignorantibus adversariis umbrae illius spatium mensuratur, itemque decempeda figitur et umbra ipsius similiter mensuratur, quo collecto nemo dubitat ex umbra decempedae inveniri altitudinem civitatis, cum sciatur quanta altitudo quantum umbrae mittat in longum. Quae ad oppugnandas vel defendendas urbes auctores bellicarum artium prodiderunt vel quae recentium necessitatum usus invenit pro publica ut arbitror utilitate digessi, illud iterum iterumque commonens, ut sollertissime caveatur ne quando aut potus inopia emergat aut cibi, quibus malis nulla arte succurritur; ideoque intra muros tanto plura condenda sunt quanto scitur clausurae tempus in obsidentum potestate consistere. XXXI PRAECEPTA BELLI NAVALIS Pra
Abbreviated transcription (Latin):
etiã quod in sua nã sitũ est derelĩquit Sed pnt̃ ĩqͥes
mali Nec ego quidez negauerĩ s hec hoꝵ potentia nõ a
uiribus s ab inbetllitate descendit Possut̃ enĩ mala que
mĩme ualerent si in bonoꝵ efficientia manere patuissẽt
Que possibilitas eos eudentiꝰ nichil posse demr̃at. Nam
situti paulo ante mr̃auimꝰ uel collegimꝰ malũ nichil est
cũ mala tm̃mõ possint nichil posse inprobos liq̃t ꝑspicuũ
est/ Atqui ut tu intelligas quenã sit huiꝰ potẽtie uil
Est igitur inquit aliqius qui oiã posse hoiẽs putet. Nisi
quis insaniat nemo. Atquidez iidez possunt mala. utinaz¬

Expanded text:
etiam, 15 quod in sua natura situm est, derelinquit. Sed possunt, inquies, etiam, 15 quod in sua natura situm est, derelinquit. Sed possunt, inquies, mali: nec ego quidem negaverim; sed haec eorum potentia non a uiribus sed ab imbecillitate descendit. Possunt enim mala quae minime ualerent, si in bonorum efficientia manere potuissent. Quae possibilitas eos euidentius nihil posse demonstrat. Nam si, uti paulo ante collegimus, malum nihil est, cum mala tantummodo possint, nihilest. - Atque ut intellegas, quaenam sit huius potentiae vis. - Est igitur, inquit, aliquis, qui omnia posse homines putet? - Nisi quis insaniat, nemo. - Atqui idem possunt mala. - Utina
Abbreviated transcription (Latin):
esse deserti. Cur enĩ relicta utute uicia sectant᷑ Insci¬
tia ne bonoꝵ e quid eneruatiꝰ ignorãtie cecitate
An sectanda nouerũt d tñsissos eos libido p̃cipitat. Sit
quoq intemperantia fragiles sunt qui obluttari uitio
nequeñt an scientes uolentesq bonũ deserũt et ad uicia
deflectũt᷑  S hoc mõ nõ solũ potentes esse s õmo esse
desistũt ħam qui cõem omĩ que sũt finẽ derelinquũt
pariter quoq esse desistũt Quod quide cuipiã mirũ
forte uideat᷑ ut malos qui plures honũ sunt eosdẽ nõ
esse dicamꝰ e ita sese res hab lam qui mali sunt
eostez malos esse nõ abmio s eosdez esse pure ac simpli
nego Nlam uti cadauer hoĩe mortuũ dixeris. simpłr Uo
cesserĩ s esse absolute nequeã confiteri est enĩ qd̾ ordĩe
retm et seruatq naturã Quod ꝟo ab hac defitit essẽ

Expanded text:
videantur esse deserti. 267 Cur enim relicta virtute vitia sectantur? inscivideantur esse deserti. 267 Cur enim relicta virtute vitia sectantur? inscitiane bonorum? sed quid enervatius ignorantiae caecitate? An sectanda noverunt? sed transversos eos libido praecipitat, sic quoque intemperantia fragiles, qui obluctari vitio nequeunt. An scientes, volentesque bonum 5 deserunt, ad vitia deflectuntur? Sed hoc modo non solum potenteis esse, sed omnino esse desinunt. Nam qui communem omnium, quae sunt, finem relinquunt, pariter quoque esse desistunt. Quod quidem cuipiam mirum forte videatur, ut malos, qui plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus: sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt, 10 eos malos esse non abnuo: sed, eosdem esse, pure atque simpliciter nego. Nam uti cadaver hominem mortuum dixeris, simplicitecesserim, sed esse absolute nequeam confiteri. Est enim, quod ordinem retinet, servatque naturam: quod vero ab hac deficit, esse
Abbreviated transcription (Latin):
inquit p̃cureil idq uti medici spare solent indiciũ est
ꝑmptissim̃ else ꝯspicio crebras coateruabo rõnes/ Uide
enĩ quãta uiciosoꝵ hõm pateat infirmitas qui nec ad
hoc quide ꝑuenire ad quod eos nãlis ducit ac pene cõ¬
pellit intentio Et quid li hoc tã magno ac pene ĩnicto
peũtis nature deserẽnt᷑ auxilio Considera xo quãta
sceleratos homiẽs hẽat inpotentia Neq enĩ leuia aut lu¬
ditra p̃nnia petũt que consequi atq obtine̾ nõ possũt
s cirta ipsã rerũ sũmã utitẽq deficiut Nec in eo mi¬
seris ꝯtingit effcũs qd̾ solũ diei noctesq ei moliũt᷑ In
qua re bonoꝵ uires enmẽt/ Sicut enĩ eũ qui pedibꝰ
incedens ad eũ locũ usq ꝑueĩre potuils quo nch̾ ultiꝰ
ꝑuuũ iateret incessui abulindi potentislĩmũ ẽẽ tẽleres
ita eũ qui expetendoꝵ finẽ quo nichil ultra elt appre¬

Expanded text:
inquit, praecurris idinquit, praecurris idpromptissimum esse conspicio, crebras coacervabo rationes. 10 Vide enim quanta vitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem pervenire queunt, ad quod eos naturalis ducit, ac pene compellit intentio. Et quid? si hoc tam magno ac pene invicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera vero quanta sceleratos homines habeat impotentia. Neque enim levia, aut ludicra 15 praemia petunt, quae consequi atque obtinere non possunt: sed circa ipsam rerum summam, verticemque deficiunt, nec in eo miseris contingit effectus, quod solum dies, noctesque moliuntur: in qua re bonorum vires eminent. Sicut enim eum qui pedibus incedens, ad eum locum usque pervenire potuisset, quo nihil ulterius pervium jaceret incessui, 20 ambulandi potentissimum esse censeres: ita eum, qui expetendorum finem, quo nihil ultra est, appre
Abbreviated transcription (Latin):
quẽnã hoꝵ ualentiorẽ esse decernis. Et si ꝯiecto in qua
quid uelisiplamiꝰ tñ audire desidero Aimbulandi in ꝯuit
motũ secũdũ nã esse hoĩbꝰ nũ negãł̃. mĩme inqͣ Euis¬
q rei pedũ officiũ ẽẽ nale nũ dubitas. Ne hoc quidẽ inq̃
Si quis igit᷑ pedibꝰ incede̾ ualens ambulet Aliusq cui hoc
naͣle pedũ officiũ delit manibꝰ nitẽs ambulareconetur
quil hoꝵ ire ualentior existiãri potest/ Conte xe inqͣ ceta᷑
Nam quin naͣli officio potens eo qui ide nequeat ualẽtior
sit nullꝰ dubitat ãbigit S sũmũ bonũ quod eq̃ malis
bonisq ꝓpositũ boni quide nãli officio ututũ petũt mali
uo uariã per cupiditate quod adipiscendi boni naͣle offiͫ
nõ est idipsũ conãt᷑ adipisci an tu aliter existĩas. mĩme
bonos quide potentes males xo ẽẽ antẽ est inbetilles. Rcẽ

Expanded text:
quemnam horum valentiorem esse decernis? - Etsi coniecto, inquam, quemnam horum valentiorem esse decernis? - Etsi coniecto, inquam, quid velis, planius tamen audire desidero. — Ambulandi, inauit. motum secundum naturam esse hominibus num negabis? — Minime, inquque rei pedum officium esse naturale num dubitas? Ne hoc quidem, inquam. Si quis igitur pedibus incedere ualens ambulet aliusque cui hoc naturale pedum desit officium, manibus nitens ambulare conetur, quis horum iure ualentior existimari potest? Contexe, inquam, cetera; nam quin naturalis officii potens eo qui idem nequeat ualentior sit, nullus ambigat. Sed summum bonum, quod aeque malis bonisque propositum boni quidem naturali officio virtutum petunt, mali vero variam per cupiditatem. quod adipiscendi boni naturale ofiicium non est, idem ipsum conantur adipisci; an tu aliter existimas? — Minihonos quidem potentes, malos vero esse necesse est imbecillos. — Recte.
Abbreviated transcription (Latin):
ad btĩtudinẽ festinare / memĩ inquã Illud quoq ẽẽ demõ¬
stratũ nũ recordaris btĩtudinẽ ipsũ esse bonũ. Eoq modo
cũ btĩtudo petit᷑ ab oĩbꝰ desid̾ari bonũ minime inq recor¬
dor qm̃ id memorie fixũ teneo Omẽs igit᷑ hoiẽs boni ꝑit᷑¬
ac mali indistreta intentione ad bonũ ꝓuẽire nitũtur
fieri Certũ est Adipiscunt᷑ igit᷑ boni quod appetũt. Sic ur̃
Mali uo si adipisterent᷑ quod appetũt bonũ mali esse nõ
possent Ita est / Cum igit᷑ utriq bonũ petãt s hi quide
adipiscãt᷑ illi uo mĩme muĩ dubiũ est bonos quidẽ potẽtes
esse qui xo mal sunt inbecilles Quisquis inquã dubitat¬
nec uerũ naturã nec ꝯseq̃tiã potest ꝯsidare rõnũ Rursus
illud officiũ mĩme admĩstiare queat Alio xo mõ qͣ nẽ¬
ꝯuenit nõ quide ipleat ꝓpositũ suũ s gmite̾t᷑ inplẽtẽ

Expanded text:
ad beatitudinem festinare? — Memini, inquam, illud quoque esse demonad beatitudinem festinare? — Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. — Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? — Minime. inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. — Omnes igitur homines boac mali, indiscreta intentione ad bonum pervenire nituntufieri. Certum. Adipiscuntur 10 igitur boni, quod appetunt? Sic videtur. Mali vero si adipiscerentur, quod appetunt bonum, mali esse non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipiscantur illi vero minime; non dubium est bonos quidem potentes esse, qui vero mali sunt, imbecilles. Quisquis, inquam, dubitatnec rerum 15 naturam, nec consequentiam potest considerare rationum. Rursus illud officium minime administrare queat, alio vero modo, enit, non quidem impleat propositum suum, sed imitetur implentem,
Abbreviated transcription (Latin):
uiribꝰ esse desertos agnoscas licebit Enor quide alterũ de¬
mõstratur ex altõ Nam cũ bonũ malũq ꝯͣria sint si bom̃
potens esse ꝯstiñt liquet inbetillitas mali at si fragilitas
clarescat mali boni firmitas nota est S ut nrẽ sentẽtie
explicari queat deficiente et enĩ uolũtate ne aggre ditur
quisq quod nõ tult At si ptãs absit uolũtas frustia sit Sͦ
fit ut si quẽ uideas adipisa uelle quod mĩme adipiscatur
huit obtmẽdi quod uoluerit de fuisse ualentia dubitare nõ
possis. ꝑspicim̃ elt inqͣ nec ullo mõ negari põt/ Quẽ uo
effecisse quod uoluerit uidens nũ etiã dubitabis potuisse.
minime Quod xo quilq potest in eo ualidus quod o
nõ potest in eo inbecillis esse censendus est Fateor inquã.
memĩsti ne igitur in quit roĩbus suꝑioribꝰ esse collectũ ĩ¬
tentionẽ oninẽ uolũtatis huane que diu̾sis studiis agitur

Expanded text:
viribus esse desertos agnoscas licebit. Quorum quidem alterum deviribus esse desertos agnoscas licebit. Quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sunt, si bonum potens esse constiterit, liquet imbecillitas mali; at si fragilitas clarescat mali, boni firmitas nota est. Sed utique nostrae sexplicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult; at si potestas absit, uoluntas frustra sit. Quo fit ut si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? Minime. Quod uero quisque potest, in eo ualidus, quod uero non potest, in hoc imbecillis esse censendus est. Fateor, inquam. Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem voluntatis humanae, quae diversis studiis agitur,
Abbreviated transcription (Latin):
Quiq agili motu talet ethĩs Trãscẽdit ignis utitẽ
Donec in astriferas surgit domos Phebo q ꝯuĩgat uias
At comitet᷑ iter gelidi senis miles corusci sideris
Uel quotũq mitans nox pigit᷑ Recurrat astri t̾culu
Atq ebi iam exhausti fuerit satis Polũ relinquat extimũ
Dorsaq uelocis p̃mat ethĩs Conpos ꝟendi liũt
Hit regñ scept dñs tenet Orbisq habenas tẽꝑat
Et uoluerẽ turrũ stabił regit Rerũ corustus ar̃biter
Huc te si reducẽ referat uia Quã nc̃ requires ĩmemor
Hec dites memĩ prĩa est michi hic ortꝰ hit sistã gradũ
Q si trar placeat tibi Noctẽ relictã uisere
Quos misebi toruos ppłi timẽt cernes trrãnos exules. ꝓsa 2.¬
ui ego/ papemquã ut magna ꝓmittil nec dubito
quin possis efficere Tu modo quẽ excit aui̾s ne moreris
primũ igit inquit bonis semꝑ adesse potentiã malos cũctis¬

Expanded text:
quique agili motu calet aetheris transcendit ignis uerticem, quique agili motu calet aetheris transcendit ignis uerticem, donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias aut comitetur iter gelidi senis miles corusci sideris uel quocumque micans nox pingitur recurrat astri circulum atque ubi iam exhausti fuerit satis polum relinquat extimum dorsaque uelocis premat aetheris compos uerendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet orbisque habenas temperat et uolucrem currum stabilis regit rerum coruscus arbiter. Huc te si reducem referat uia quam nunc requiris immemor, haec, dices, memini, patria est mihi, hinc ortus, hic sistam gradum. Quodsi terrarum placeat tibi noctem relictam visere, quos miseri torvos populi timent, cernes tyrannos exsules. Tum ego: Papae, inquam, ut magna promittis. dubito, quin possis efficere, tu modo, quem excitaveris, ne moreris. — Primum igitur, inquit, bonis sem
Abbreviated transcription (Latin):
uelut prĩsfamilias dispositissima tomo uilia uasa co¬
lerent᷑ p̃ciosa sordescerent /S nõ ita est Nam si ea que
paulo ante ꝯclusa sut̃ incõuulsa seruantͦ ipso de tuiꝰ nc̃
regno loqͥm auctore ꝯgnosces semꝑ quide potentes eẽ
bonos malos uo abiectos semꝑ atq inbecilles nec sine
pena uinq̃ esse uitia nec sinẽ p̃mio xtutes bonis feliciã
malis semꝑ infortunata ꝯtingere młtaq id genꝰ qd̾¬
nosces. que sopitis querelis firma te soliditate corroborent
Quo etiã sita ut agnonisti decursis omibꝰ que p̃mittẽ
pẽnas etiã tue mẽti quibꝰ in altũ se tollere possit affigã
ut ꝑturbatione depulsa sospes in patriã meo ductu
mẽa semita meis etiã uehituł reuertaris:
unt etenĩ penne uolutres mͥ Que telsa ꝯstẽdãt pol
Quas sibi cũ uelox mẽs ĩduit Terras ꝑosa despitit
Aeris ĩmensi suꝑat globũ Nubesq pꝰ ter̃gũ uidet

Expanded text:
uelut patrisfamilias dispositissima domo uilia uasa couelut patrisfamilias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est. Nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque inbecillos nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia, malis semper infortunata confingere multaque id genus quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent.quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quae praemiPennas etiam tuae menti quibus se in altum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam uehiculis reuertaris. Sunt etenim pennae uolucres mihi Quae celsa conscendant poli. Quas sibi cum uelox mens induit, Terras perosa despicit, Aeris inmensi superat globum, Nubesque postergum uidet,
Abbreviated transcription (Latin):
leniter su auiterq cecinĩss Tũ ego nõ dũ penitus
insiti meroris oblitꝰ intentiõ dice̾ adhuc aliquid
parantis abrupi Et o in quã ui p̃uia liũs que tosq adhuc tua
fudit orõ tũ sui speclãtione di̾ra tñ tus roibꝰ ĩuicta patuerũ
Et ea mͥ et si ob ĩiurie dolorẽ nuꝑ oblita nõ tamẽ ante has
ꝓrsus ignorata dixisti S eipła est bel maxĩa nr̃i causa
meroris ꝙ cũ reꝵ bonꝰ icõr existat uel oĩo esse mala possĩt
ratione ꝯsideras. At huic aliud maiꝰ adiugit᷑ Nam ĩꝑãte
florenteq nequitia utus nõ solũ p̃miis caret um et.ã s̃cele¬
ratoꝵ pedibus subiecta calcat᷑ et in locũ facmoꝵ suppli¬
tia luit / Que fieri in regno scientis ona potẽtis om̃ia
s bona taĩmõ uolentis dei satis nemo potest nec admi¬
rari nec ꝯqueri Tũ illo Et eẽt inquit infmit stuporis
oĩbusq horribilius mõstris si utitu estimas in titi

Expanded text:
leniter suauiterque cecinisset, tum ego nondum penitus leniter suauiterque cecinisset, tum ego nondum penitus insiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi et: O, inquam, ueri praeuia luminis, quae usque adhuc tua fudit oratio cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. Sed ea ipsa equod, cum rerum bonus rector exsistat, uel esse omnino mala possint ratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur. Nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis caret, uerum etiam sceleratorum pedibus subiecta calcatur et in locum facinorum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potentis omnia sed bona tantummodo uolentis dei nemo satis potest nec admirari nec conqueri. Tum illa: Et esset, inquit, infinita stuporis omnibusque horribilius monstris, si, uti tu aestimas, in tanti
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ luttũ geminãs anor deflet trenera ꝯmouẽt
Et dulci ueniã prece umbraꝵ dños rogat
SStupet tergemmꝰ nous Captus carmine i anitor
Que sontes agitant metu ultrices scelerũ dee
Iam meste lacͥmis madent Non yxionũ caput
Lelox p̃cipitat rota Et longa siti ꝑditus
Sꝑuit flũia tantalus Uultur dũ lãtur est modit
Nłon traxit tirii iecur Tande uincin arbiter
umnbraꝵ miserans ait Donamꝰ comitẽ uiro
Emptã carmiẽ ꝯiugẽ s lex dona toherceat
Ne dũ tartara liquerit Fas sit lumiã flectere
Quis legẽ det mantibꝰ Maior lex amor est sibi
Heu noctis prope fios Orpheul euridicẽ suam
uidit ꝑdedit occidit Uos hec fabula relpicit
Quitũq in superũ diem mentẽ duce̾ q̃ritis
Nam qui in tartareũ specus uictus luiã flexerit
Quuidquid p̃ciꝑuũ trahit ꝑdit dũ uidet inferos:
Ec cũ plnã dignitate uultus et oris grauitate seruata

Expanded text:
quod luctum geminans amor deflet Taenara commouens quod luctum geminans amor deflet Taenara commouens et dulci ueniam prece umbrarum dominos rogat. Stupet tergeminus nouo captus carmine ianitor; quae sontes agitant metu ultrices scelerum deae iam maestae lacrimis madent; non Ixionium caput uelox praecipitat rota et longa site perditus spernit flumina Tantalus; uultur dum satur est modis non traxit Tityi iecur. Tandem “Vincimur” arbiter umbrarum miserans ait. “Donamus comitem uiro emptam carmine coniugem; sed lex dona coherceat, ne dum Tartara liquerit fas sit lumina flectere”. Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu, noctis prope terminos Orpheus Eurydicen suam uidit, perdidit, occidit. Vos haec fabula respicit quicumque in superum diem mentem ducere quaeritis; nam qui Tartareum in specus uictus lumina flexerit, quicquid praecipuum trahit perdit dum uidet inferos. Philosophia dignitate uultus et oris grauitate seruata
Abbreviated transcription (Latin):
nudine feerr̃ orbem mobilẽrotat. dũ se ĩmobile ipsa cõ¬
seruat. Ꝙ si roẽs quoq nõ extra petitas s intra rei quã
tr actabamꝰ ambitũ collocatas agitauimꝰ nicħ est quod
admirere ꝯ płone santtiente diditeris ꝯgnatos de qͥbꝰ
loquũt᷑ rebul oportere esse sermones
Elix qui potuit bom fontẽ uisere lucidñ
felix qui potuit grams Terre soluẽ uincła
Quõdã fimera ꝯiugis uates treitens gemẽs
postq̃ flebilibꝰ modis s iluas turrere mobiles
Smpnes stare coegerat Iunxitq intrepidũ latus
Senis cerua leombꝰ Rec uisũ timuit lepus
Iam tantu platidũ canẽ Cũ flagñtior intim̃ a
Feruor pectoris ureret Net qui cũta subegerant
Mulcerent dm̃ modi Inmites iuꝑos querẽt
Infernas adiit domos Illic blanda sõnantibus
Cordis carmina tẽperans Sudquid p̃cipius dee
Matris fontibꝰ hauserat Qd̃ luitꝰ dabat ĩpotent

Expanded text:
γκιον ὄγκῳ rerum orbem mobilem rotat dum se immobilem ipsa conγκιον ὄγκῳ rerum orbem mobilem rotat dum se immobilem ipsa conseruat. Quodsi rationes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones. Felix, qui potuit boni fontem uisere lucidum, felix, qui potuit grauis terrae soluere uincula. Quondam funera coniugis uates Threicius gemens postquam flebilibus modis siluas currere mobiles, amnes stare coegerat iunxitque intrepidum latus saeuis cerua leonibus nec uisum timuit lepus iam cantu placidum canem, cum flagrantior intima feruor pectoris ureret nec qui cuncta subegerant mulcerent dominum modi, immites superos querens infernas adiit domos. Illic blanda sonantibus chordis carmina temperans quicquid praecipuis deae matris fontibus hauserat, quod luctus dabat impotens,
Abbreviated transcription (Latin):
nchil nõ potest Rudis ne inꝙͣ mextricabilẽ laborintũ texẽs¬
rẽibꝰ texens. que nt̃ quide quo egrediarismtroeas mic
Uo quo introieris egrediare. An mirabilẽ quẽdã dsuine
simplicitatis orbẽ ꝯplicas stenĩ ꝑaulo ante ał tĩtudiẽ ĩcipiẽs
eã sũmũ bonũ esse ditebas quã in sũmo sitã deo loquebare
Ipsũ quoq deñ sũmũ esse bonũ plenãq btĩtudinẽ dissere¬
bas Ex que neminẽ btm̃ fore nisi qui ꝑiter deus esset
quasi munusclm̃ dabas. Rursus ipsa uoni formã dei ac
btĩtudinis loquebaris esse subã ipsũq unũ idipsũ esse
bonũ docebas quod ab om̃m ren natã petrret᷑ deũ quoq
bonitatis gub̃naculis uniu̾sitatẽ regere disputabas uolẽ¬
ꝓbationibꝰ explicabas. Tũ illa minime inquit ludim ꝯ
remq om̃ inaximã dei munere quẽ dudũ deprecabam¬
exegimꝰ. Ea est em̃ diuine forma subẽ ut neq in ext̾na
dilabat᷑ nec in se ext̾nũ aliquid ipsa suscipiat e sicat

Expanded text:
 me inextricabilem labyrinthum rationibus texens, quae nunc quidem qua egrediaris introeas, nunc uero quo introieris egrediare, an mirabilem quendam diuinae simplicitatis orbem complicas? Etenim paulo ante beatitudine incipiens eam summum bonum esse dicebas, quam in summo deo sitam loquebare. Ipsum quoque deum summum esse bonum plenamque beatitudinem disserebas, ex quo neminem beatum fore nisi qui pariter deus esset quasi munusculum dabas. Rursus ipsam boni formam dei ac beatitudinis loquebaris esse substantiam ipsumque unum id ipsum esse bonum docebas quod ab omni rerum natura peteretur. Deum quoque bonitatis gubernaculis uniuersitatem regere disputabas uolenprobationibus explicabas. – Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere, quem dudum deprecabamexegimus. Ea est enim diuinae forma substantiae ut neque in externa dilabatur nec in se externum aliquid ipsa suscipiat, sed, sic
Abbreviated transcription (Latin):
S licet uariis malis Numẽ archadis alitis
obsitũ miserans dncẽ peste seluerit hospitis
Iam tamẽ inala remiges Ore potula tiaxerant
lam sues terealia Glande pabula ꝟterant
Et nichil manet integt Uoce corpore ꝑditis¬
dola mens stabilis super axonstia que patit᷑gemit
O leuẽ nimiũ manũ Nec potentia gramina
membra que ualeant licet Corda ꝟtere nõ ualẽt
Intꝰ est hom̃i uigor Arce conditꝰ ab dita
Hec uenena potentiꝰ De trahũt hoĩem sibi
Diraꝓpiq penitꝰ meant Nec nocentia corpori
Mentis unlnere seuiũt /

Expanded text:
Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis obsitum miserans ducem peste soluerit hospitis, iam tamen mala remiges ore pocula traxerant, iam sues Cerealia glande pabula uerterant et nihil manet integrum uoce, corpore perditisSola mens stabilis super monstra quae patitur gemit. O leuem nimium manum nec potentia gramina, membra quae ualeant licet, corda uertere non ualent! Intus est hominum uigor arce conditus abdita. Haec uenena potentius detrahunt hominem sibi dira quae penitus meant nec nocentia corpori mentis uulnere saeuiunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tigiisexͥcet cani ꝯꝑabis Insidiator occultꝰ subripuisse fian¬
dibus gaudet hulpecuł ex equet᷑. Ine inteperans fremit
leonis amĩ gestare tredat᷑ pauidꝰ ac fugax nõ metuẽda
formidat cerui siłis hẽat᷑. Segnis ac stuꝑidꝰ torp et asmũ
uiuit. leuis atq incõstans studia ꝑmutãs nichil anibꝰ dif¬
fert fedis ĩmũdisq libidimbꝰ ĩ mergit᷑ sordide sus uolup¬
tate detmnet᷑. Ita fit ut qui probitate deserta homo esse de¬
sierit tũ m d̾mã ꝯditionẽ ti ansire nõ possit utat᷑ in beluã.
Eta narini dutis et uagas pelago ratet
Surꝰ appulit insule Pult qua residẽs dea
Solis edita semĩe miscet tospitibꝰ nouis
Tacta tarmiẽ pocula Quos ut in uarios modos
Utit ħbipotes manꝰ Hũc apri facies tegit
plle marmoritꝰ leo Dente cresçit es unguibꝰ
Hit lupis iꝑ additꝰ Flere dũ parat ululat
Ille tigris ut in dica Tectamitis obambulat

Expanded text:
tigiis exercet: cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse frautigiis exercet: cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet: uulpeculis exaequetur. Irae intemperans fremit: leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat: ceruis similis habeatur. Segnis ac stupidus torpet: asinum uiuit. Leuis atque inconstans studia permutat: nihil auibus differt. Foedis immundisque libidinibus immergitur: sordidae suis uoluptate detinetur. Ita fit ut qui probitate deserta homo esse desierit, cum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluam. Vela Neritii ducis et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea Solis edita semine miscet hospitibus nouis tacta carmine pocula. Quos ut in uarios modos uertit herbipotens manus, hunc apri facies tegit, ille Marmaricus leo dente crescit et unguibus; hic lupis nuper additus flere dum parat ululat, ille tigris ut Indica tecta mitis obambulat.
Abbreviated transcription (Latin):
isficit᷑ pena i alo se ꝯffectũ esse nõ dubitat. Si igit᷑ sese pͣi
estimare uelint possũt̃ ne sibi supplici exꝑtes uid̾i. quose
bospena cumitet᷑. Omẽ nãq qd̾est uñuĩ esse ipsũꝙ unũ¬
bonũ esse paulomĩ diditisti. Cui gñi est ut om̃e qd este
to etiã bonũ esse uideat. Hor igit᷑ modo quidquid a bono
deficit esse desistit Quo fit ut mali desmat esseqd̃ fue¬
rant S fuisse hoĩes adhut ipsa hũani corporis reliqͣ spẽs¬
oñtat e ͣre dsi mn malitiã huãã quoq amisere nater est
 tũ ultra horẽs quẽq ꝓuehere sola probitas possit. uctẽ est
ut quos ab huãna ꝯditione deietit infra homũ mĩtũ detru¬
dat᷑ mprobitus suenit igit᷑ ut quẽ tnsformatũ uicis uid̾is
hpĩe estimare nõ possis Auaritia feruet alienarũ opũ uiolẽ
tus ereptor lupi siłem dixeris Ferox atq inquies linguã lix¬

Expanded text:
afficitur poena malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi afficitur poena malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare uelint, possuntne sibi supplicii expertes uideri, qubos poena comitetur; omne namque quod sit unum esse ipsubonum esse paulo ante didicisti. Cui consequens est, ut omne quod sit, id etiam bonum esse videatur. Hoc igitur modo quidquid a bono deficit, esse desistit: quo fit, ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines, adhuc ipsa humani corporis reliqua speostentat quare versi in malitiam humanam quoque amisere naturam. cea cum ultra homines quemque provehere sola probitas possit, necesse est, ut, quos ab humana condicione deiecit, infra hominis meritum detrudat improbitas; evenit igitur, ut, quem transformatum vitiis videas, hominem aestimare non tus ereptor: lupis similem dixeris. Ferox atque inquies linguam li
Abbreviated transcription (Latin):
letaretꝰ Poterat hoc uel alius quispiã uel ipse ueł etiã qͥ õ¬
tulisset auferre. Sed qm̃ id sua cuiq probitas confert.tũ
suo p̃mio carebit cũ probus esse desierit. Postremo cũ oẽ
p̃muĩ idcirco appatit᷑ appetat᷑ qm̃ bonũ elle credit᷑. quis boĩ
conpotẽ. p̃mii indicet exꝑtẽ. At cuiꝰ p̃mii dñ pulcħ rimi ẜ
maxĩq Memento eteĩ t̃or allarii illiꝰ quod paulo añ p̃nꝑnũ
dedi at sit collige. Cũ ipsũ bonũ btĩtudo sit bonosomẽs eo ip̃o
pt̃as nulliꝰ fuscet inprobitas deos fieri. Que oiã cũ ita sit
de maloꝵ quoq inseꝑabili pena dubitare sapiens nequit
llamcũ bonũ malũq item pena atq p̃miũ au̾sa fronte dis¬
sideant que boni p̃mio uidemꝰ accidere eade nctẽ est in mali
pena ꝯtria parte rñdent. Situt igit᷑ probis prebitas ipsa
pmiũ ita mprobis nequitia ipsa suppliciũ est.Iam Re ꝯisqi

Expanded text:
laetaretur, poterat hoc vel alius quispiam vel ipse < etiam, qui conlaetaretur, poterat hoc vel alius quispiam vel ipse < etiam, qui contulisset, auferre; sed quoniam id sua cuique I probitas confert, tum suo praemio carebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur, quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudmaximique; memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige. Cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso potestas, nullius fuscet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat; nam cum bonum malumque, item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus accedere eadem necesse est in mali poena contraria parte respondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
Iam uidebit intꝰ artas dnõs ferre tathenas
Hinc enĩ libido ꝟsat Auidis torda uenenis
hinc flagellat ira mentẽ fluitꝰ turbida tollens
Neror aut captos fatigat Aut spel lubrica Rbit torq̃t
Ergo cũ caput tot unũ Cernas ferre tyrãnos
Non facit quod optat ipse dñis preslus miquil.
Ides ne igit quãto in teno probra uoluant᷑ Qua ꝓbitas
luce resplendeat In quo ꝑspituũ est nũquã bonis premiã
nũquã sua sceleribꝰ deesse supplitia. Rerũ et enĩ que geroĩt
illud ppr̃ quod un aqueq res gerit᷑ enistẽ rei p̃miũ esse nõ in¬
iuria bideri potest uti currendi in stadio ppr̃ quã turrit᷑
iacet p̃miũ torona S btĩtudinẽ esse ide ipsũ bonũ pp̃r qd̾
mores sua p̃mia nõ relinquũt Quãtũł igit᷑ seiuãt mali sã¬
pienti tñ corona nõ decidet nõ apescet Neq enĩ prob̾ aĩs
ꝓpriũ decus aliena decerpit inprobitas. & si extͥnsetus accepto

Expanded text:
Iam uidebit intus artas dominos ferre catenas. Iam uidebit intus artas dominos ferre catenas. Hinc enim libido uersat auidis corda uenenis. Hinc flagellat ira mentem fluctus turbida tollens Maeror aut captos fatigat aut spes lubrica torquet Ergo cum caput tot unum cernas ferre tyrannos, Non facit quod optat ipse dominis pressus iniquis. Videsne igitur quanto in caeno probra uoluantur, qua probitas luce resplendeat? In quo perspicuum est numquam bonis praemia numquam sua sceleribus deesse supplicia. Rerum etenim quae geruntur illud propter quod unaquaeque res geritur, eiusdem rei praemium esse non iniuria uideri potest, uti currendi in stadio propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod mores sua praemia non relinquunt. ua-ntumlibet igitur saeviant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet: neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit improbitas. Quodsi extrinsecus accepto
Abbreviated transcription (Latin):
possũt minꝰ posse maĩfestũ est euc accedit ꝙ om̃e
potentiã inter expetenda nuandã omĩaq expetendare¬
ferri ad bonũ uelut ad quoddã nẽ sue catumẽ ostẽ¬
dimꝰ sed patriandi sceleris possibilitas referra ad bonĩ
nõ potest igit᷑ expetenda nõ est Atqui omil potentia
bona est. liquet gͦ maloꝵ possibilitatẽ potentiã nõ eẽ
potentiã Ex quibus om̃ibꝰ bonoꝵ quide apparet potẽtia
maloꝵ xo mĩme dubitabilis apparet infirmitas uam
posse sapientes inprobos uo ꝙqͣ excere libeat quod
libeat. quod xo desiderẽt explere nõ posse Fatiũt eĩ que¬
libet dũ per ea quibꝰ delt̾ant᷑ id quod desid̾ant bonũ se ad¬
epturos puitant s mĩme adipiscũt᷑. qm̃ ad btĩtudinẽ proba
nõ ueniut̃.
uos uides celso sedere Solii culmine reges
Purpura claros nitente septos tristibꝰ armis
Ore torno ꝯminantes Rabie cordis anhe los
Detrahat si quis superbos uam tegmina cultus

Expanded text:
possunt minus posse manifestum est. Huc accedit quod omnem potentiam inter expetenda numerandam omniaque expetenda referri ad bonum uelut ad quoddam naturae suae cacumen ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri ad bonum non potest; expetenda igitur non est. Atqui omnis potentia expetenda est; liquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. Ex quibus omnibus bonorum quidem potentia, malorum vero minime dubitabilis apparet infirmitas veraposse sapientes, improbos- bos vero exercere quidem, quod libeat., quod vero desiderent, explere non posse. Faciunt enim qulibet, dum per 30 ea, quibus delectantur, id epturos putant; sed minime adipiscuntur, quoniam ad beatitudinem probra non ueniunt. Quos uides sedere celsos solii culmine reges Purpura claros nitente saeptos tristibus armis Ore toruo comminantes rabie cordis anhelos, Detrahat si quis superbis uani tegmina cultus,
Abbreviated transcription (Latin):
machina stabilis atq incorrupta seruat᷑/ uehementer as¬
sentior mqͣ et io te paulo ante dcũrã tenui licet suspitioe
nẽda ua oculos deduciss: quod ditã nõ minꝰ ad ꝯtuẽdũ¬
I patet. Quid inqͣ. Cũ deus inquit omia bonitatis clano
gub̾nare iure credat᷑ͦ eadẽq omiã situtiad bomt̃ docui ad
bonũ nãli intentione festinẽt nõ dubit ari pot̃ qͥn uolũtaru
regant᷑. seq ad disponẽtis nutũ ueluti ꝯueĩentia ꝯtẽperataq¬

Expanded text:
machina stabilis atque incorrupta servatur. — Vehementer asmachina stabilis atque incorrupta servatur. — Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui licet suspicione ernenda vera oculos deducis, sed, quod dicam, non minus ad contuendum patet. — Quid? inquam. — Cum deus, inquit, omnia bonitatis clavo gubernare iure credatur eademque omnia, sicuti docui, ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest, quin voluntaria regantur seque ad disponentis nutum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯueniss msi unus eẽt qui tã diuersa ꝯm̃gẽt Cõiutt̃a uero
natãrũ ipsa du̾sitas ĩuitẽ discors dislociaret atq diueller et
nisi unus ess qui quod nexuit ꝯtine̾t Non tã uo tertus
nature ordo ꝓcederet nec tam dispositoi motus lotis. ⁊ pãbꝰ
efficientia. spaciis. qualitatibꝰ expłcaret. nisi unꝰ eẽt. qui
has mutationũ uarietates manẽs ipse disponẽt hoc ꝙͦqͥd
est quo ꝯdita manẽt atq agitant᷑ usitato cm̃itis u̾obulo¬
deũ nomino. Tũ illa Cũ hec inquit ita sentias ꝑuã michi
restare optiã pute ut felicitatis conpos prĩa sõspes reui¬
sas S que ꝓposiumꝰ intuea  Nonne mñ bcĩtudĩe suffi¬
niculis in digebit Alioquin si quo egeat plenã sufficientiã
disponit Negari inquã nequit At qͥ deus ipsũ bonũ eẽ mõ¬
per se regit omiã quẽ bonũ elle cõsensimꝰ Et hic ẽ ueluti
quidã chauuis atq gubnacłm quontẽ di machiraniõdina¬

Expanded text:
si unus esset, qui tam diversa coniungeret. Coniuncta vero naturarum ipsa diversitas invicem discors dissociaret atque divelleret, nisi unus esset, qui quod nexuit contineret. Non tam vero certus naturae ordo procederet nec tam dispositos motus locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicarent, nisi unus esset, qui has mutationum varietates manens ipse disponeret. Hoc quicquid est, quo condita manent atque agitantur, usitato cunctis deum nomino. Tum illa: Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine suffiniculis? indigebit; alioquin si quo egeat, plenam sufficientiam disponit? — Negari, inquam. nequit. — Atqui deus ipsum bonum esse monper se regit omnia, quem bonum esse consensimus, et hic est veluti quidam clavus atque gubernaculum, quo mundana machin
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ excitat᷑ uentilante doct̾na
Nam cur rogati sponte rcã censetis
Ni mersus alto uiuẽt fomes torde
& si psonis musa ꝑsonat uerũ
Qd̾ quisq distit ĩ memor retordat᷑¬
um ego platoni inqͣ assentior uehementer Nam me
dehĩc cũ meroris mole p̃ssus misi/ Tñ illa/ Si pͥora ĩquit
tõcessa respitias neillud quidẽ longins aberit qͥn recorderis
ꝙ te dudũ nestire confessus es / Quid inq̃ Enbꝰ ait illa¬
mõdus gnbnatuł regat. Memĩ inquã me insatiã meã fuisse
ꝯfessũ sSed quid asseras licet iã ꝓspitiã planiꝰ tñ ex te audire
desidero. Mõdũ inqt hũc a deo regi panlo añ mĩme dubitãdũ
putabas. Nec nc̃ quidẽ arbitior inq nec umq dubitãdũ pu¬

Expanded text:
d excitatur uentilante doctrina. Nam cur rogati sponte recta censetis, Ni mersus alto uiueret fomes corde? Quod si Platonis Musa personat uerum, Quod quisque discit immemor recordatur. Tum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior, nam me dehinc cum maeroris mole pressus amisi. — Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit. quin recorderis, quod te dudum nescire confessus es. — Quid? inquam. us regatur. Memini, 246 inquam, me inscitiam meam fuisse confessum; sed quid afferas, licet jam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. Mundum hunc, inquit, a Deo regi paulo ante minime dubitandum putabas. Ne nunc quidem arbitror, inquam; nec unquam dubitandum pu
Abbreviated transcription (Latin):
conetur ait nõ tandẽ ꝓficiet quidqͣ adn̾sũ eũ quẽ iu re.
Prorsus inqͣ nchil ualeret Non est igit᷑ aliquid qd̾ sũmo
huic bono uel uelit uel possit obsistere Non inqͣ arbitior Est
Tũ ego Qrm̃ inꝙͣ me nõ mõ ea que ꝯclusa est sũma rõnũ
Um mł̃tomagis hec ipsa quibꝰ uteris xba delectãt ut tãde
aliqñ stultitiã magna lacerantẽ sui pudeat. Accepisti inqͥt
m̃ fabuł lacessentes celũ gigantes s illos quoq uti ꝯdignũ
fuit benign a fortitudo discosuit s uisne rões ipsas mitẽ
collidamꝰ forsitã ex huioi ꝯflutatione quedã pultͣ uitat¬

Expanded text:
sus eum quem iure Prorsus, inquam, nihil ualeret. Non est igitur aliquid quod summo huic bono uel uelit uel possit obsistere. Non, inquam, arbitror. Est Tum ego: Quam, inquam, me non modo ea, quae conclusa est, summa rationum, verum multo magis haec ipsa, quibus uteris, verba delectant, ut tandem aliquando stultitiam magna lacerantem sui pudeat! — Accepisti, inquit, in fabulis lacessentes caelum Gigansed illos quoque, uti condignum fuit, benigna fortitudo disposuit. Sed visne rationes ipsas invicem -collidamus? Forsitan ex huius modi conflictatione pul
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtuũ uarietate ꝯiũgant / in sit eoꝵ aliquid qd̾ btĩtudĩs
sub ã conpleat Ad hoc xoete̾tera referant᷑ / uellẽ in quã
id ipsarũ rerũ ꝯmemoratione pateface̾s/ Nonne inquit
brĩtudinẽ bonũ esse tensemꝰ ac sũmũ quidẽ inꝙͣ addas ĩqͥt
her oĩbꝰ licet łam eadez sufficiẽtia sũma est et ead̾ sũma

Expanded text:
tium uarietate coniungant an sit eorum aliquid quod beatitudinis substantiam compleat, ad hoc uero cetera referantur? Vellem, inquam, id ipsarum rerum commemoratione patefaceres. Nonne, inquit, beatitudinem bonum esse censemus? Ac summum quidem, inquam. Addas, inquit, hoc omnibus licet. Nam eadem suffici
Abbreviated transcription (Latin):
herent Aliaꝵ sũt fetũde stiles arene Quas si in alia qͥspoiã
loca ferre fnfferre conet᷑ arescãt s dat cinq nã qued¬
ꝯueĩt et nedũ mane̾ possũt int̾cant elaborãt Quid ꝙ cẽs
uelut iñ t̾ris ore dem̾so trahũt alimẽta radiribꝰ at ꝑ me¬
dullas robur corticẽq diffũdũt Eiud quod mollissimũ
quoq sieut medulla est intͣiore sꝑ sede recondit᷑ extͣ xo
adũsũ celi intẽperiẽ quasi mali panẽs defensor opponit Iam
uo quãta est nature diligentia ut cucta seiẽ młtiplicato ꝓpa¬
gent᷑ que omĩa nõ modo ad ep̃ñs manẽdi xm grãtim quoq
quasi inꝑpetuũ manẽdi ueluti quasdã machinas esse quis ne¬

Expanded text:
haerent, aliarum fecundae sunt steriles arenae, quas si in alia quispiam haerent, aliarum fecundae sunt steriles arenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique natuconuenit et ne, dum manere possunt, intereant, elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero quanta est naturae diligentia, ut cuncta semine multiplicat propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi uerum generatim quoque quasi in pe