comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ũdiq ꝯfigit᷑. serpẽtes puule fallũt nͨ pub¬
lice ꝯsectant᷑ ubi aliqͣ solitã mẽsurã tũsiit
i mõ̾strũ ex̾ cuit. ubi fõtes poni inficit et
si afflauit deurit obterit q qͣcq ĩcessit. ba¬
listis petit᷑. possũt u̾ba dare ⁊ euadẽ pusilla
mala inge̾tib obuiã it. Sic unꝰ egit nec
domĩ qͥde̾ ꝑturbat. at ubi crebris morabꝰ
pestilẽtiã ẽẽ appariut. oclamatio ciuitutis¬
fit ac fuga ⁊ diis ip̃is maĩb intẽdũt᷑. sub u¬
no aliqͦ tecto flãma apparuit. familia ui¬
cuq aquã ingerũt. at incẽdiũ uastũ et
uiltas iã domos depastũ parte urbis ob¬
rutꝰ Crudelitatẽ pͥuatoꝵ q seruiles manꝰ
sub c̾to crucis picło ulte sũt. tirãuoꝵ gẽtes

Expanded text:
lunt nec publice conquiruntur ; ubi aliqua solitam mensuram transit et in monstrum excrevit, ubi fontes sputu inficit et, si adflavit, deurit obteritque, quacumque incessit, ballistis petitur. Possunt verba dare et evadere pusilla mala, ingentibus obviam itur. Sic unus aeger ne domum quidem perturbat ; at ubi crebris mortibus pestilentiam esse apparuit, conclamatio civitatis ac fuga est, et dis ipsis manus intentantur. Sub uno aliquo tecto flamma apparuit : familia vicinique aquam ingerunt ; at incendium vastum et multas iam domos depastum parte urbis obruitur. Crudelitatem privatorum quoque serviles manus sub certo crucis periculo ultae sunt ; tyrannorum gentes
Abbreviated transcription (Latin):
lumĩs occupẽ. diuciꝰ em̃ ꝙ̃ duabꝰ horis lo¬
cutũ ẽẽ ꝯstat. cũ hãc penã qua sola erat ꝯcr̃
nos aincicia ĩcipiat. Cõtẽdamꝰ utrũ ego meliõi
fide t̾ͥ uitã dederĩ an tudebeas. post ħ detu¬
lit ultro ꝯsulatꝰ questꝰ ꝙ nõ audẽt petẽ. a¬
muicissmiũ. fidelissimũ q hẽat hũit. heres illi¬
solus fuit. Nullis ãpliꝰ insiduis ab illo petitꝰ

Expanded text:
luminis occupem diutius enim quam duabus horis locutum esse constat, eum hanc poenam, qua sola erat contenos amicitia incipiat ; contendamus, utrum ego meliore fide tibi vitam dederim an tu debeas." Post hoc detulit ultro consulatum questus, quod non auderet petere. Amicissimum fidelissimumque habuit, heres solus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcessi. hodie tã felie ⁊ cam diues es nt
uicto uictore ĩiudeãt. Sac̾dociũ t petenti
p̾titis cũ plib quoꝵ parentes mecũ mili¬
tauerãt dedi cũ sic de te merueri occidẽ me
ꝯstitinsti. cũ ad hãc uocẽ exclam alłet ꝓau¬

Expanded text:
e tam felix et tam dives es, ut victo victores invideant. Sacerdotium tibi petenti praeteritis compluribus, quorum parentes mecum militaverant, dedi ; cum sic de te meruerim, occidere me constituisti. " Cum ad hanc vocem exclamasset
Abbreviated transcription (Latin):
in uulne̾ relinqũt. Rex ip̃e siue aculeo ẽ
noluit illũ natura nec seuũ ẽẽ nec ultioe
magnã cũ staturã pete̾t telũ q decraxit
⁊ irã eiꝰ mermẽ ieliqͥt. Exẽplar hoc ĩgẽs

Expanded text:
in vulnere relinquunt; rex ipse sine aculeo est. in vulnere relinquunt; rex ipse sine aculeo est. Noluit illum natura nec sevum esse nec ulcionem magno constaturam petere, telum que detraxit et iram eius inhermem reliquit. Exemp
Abbreviated transcription (Latin):
eos qui se aliqͥd offẽderãt ĩuuriariũ qͥd aliud
ꝙͣ serpentiũ abici iubebat. Ohoĩe uulle mor¬
tibo dignũ. siue deuorãdos seruos obiciebat
niurenis qͣs esurꝰ erat. siue ĩ hoc tm̃ illas
cuutate ꝯmõstrãt. iuusiq ⁊ detestabiles
sũt. ita regũ ⁊ ĩuiria lacius pacet ⁊ ĩfami¬
a atqr odiũ scłis tradit᷑. Quãto aũt me
malo natos/ Excogitare nemo quitqͥd po¬
tit qd̾ maiꝰ decoꝵ regenti sit ꝙͣ cdemẽtia
Quocũq mõ is ĩ quocũq uire p̃positus
cet̾is erit eo .s. formosiꝰ id ẽe magnificẽ¬
cuis q fatebim̃ quo ĩ maiore p̾̃stabitur
pot̾ate quã nõ oportet noxiã eẽ si ad
q ac tutissimo loco. p̃trͣa honẽ uacat ex¬
actor alienoꝵ opeꝵ. et amisso iege totũ¬
agiẽ dilabit᷑. nec ũꝙͣ plꝰ uno
pacĩt᷑. meliorẽq pugna q̃rũt¬
Ptcͣa nisignis regi forma ẽ dis¬
simił q cet̾is.tũ mag̾tudĩe. cũ nitore¬
pis captu pugnacissie sũt apes ⁊ aculeos

Expanded text:
eos, qui se aliquid offenderant, in vivarium, quid aliud quam serpentium, abici iubebat ? O hominem mille mortibus dignum, sive devorandos servos obiciebat muraenis, quas esurus erat, sive in hoc tantum illas civitate commonstrantur invisique et detestabiles sunt, ita regum et iniuria latius patet et infamia atque omalo natos ! Excogitare nemo quicquam poterit, quod magis decorum regenti sit quam clementia, quo- cumque modo is et quocumque iure praepositus ceteris erit. Eo scilicet formosius id esse magnificentiusque fatebimur, quo in maiore praestabitur potestate, quam non oportet noxiam esse, si ad que ac tutissimo loco ; praeterea opere vacat exactor alienorum operum, et amisso rege totum dilabitur, nec umquam plus unum patiuntur melioremque pugna qunt. Insignis regi forma est dissimilis que ceteris tum magnitudine, tum nitoreporis captu, pugnacissime sunt apes, et aculeos
Abbreviated transcription (Latin):
rogit̃. illiꝰ rõne electit̃ p̃ssura sede fcaiea
uirib sius nisi ꝯsilio sustineret. Suaittiq
incolumitatẽ amãt cũ pro uno hoĩe deuas
legiones in aciẽ deducũt. cũ ĩ pͥmã fiontem
procurrũt et adu̾sa uulnerib pectora ferũt
tot milia trahũt. nichil ip̃a ꝑ se futã nͥ honꝰ
⁊ p̾da si mẽs illa ĩꝑi subtrahat᷑. Rge ĩcolu¬
ini mẽs õĩb una. amisso rũpe̾ fide̾. hic ca ꝯ¬
sus romane pacis exiciũ erit hic tanti
fortiã popłi ĩ runas aget. Tanidu ab
isto ꝑicło aberit. hic plꝰ ꝙͣ du sciet ferre fix¬
nos et̾s si qñ abruꝑit uł aliqͦ asui distur¬
sos reponi sibi passus nõ fu̾it. hec unnitaa ⁊
sine ut̾usq ꝑnicie. nã ut illi uirib opꝰ est
ita ⁊ huic capite. Longis uidet᷑ recessisse a
ꝓpoi̾to oro mea. At mehertules ix̃ ip̃a p̾¬
tue es illa corpus tuũ uides ut puto ꝙͣ

Expanded text:
regitur, illius ratione flectitur pressura se ac fractura regitur, illius ratione flectitur pressura se ac fractura viribus suis, nisi consilio sustineretur. Suam itaque incolumitatem amant, eum pro uno homine denas legiones in aciem deducunt, cum in primam frontem procurrunt et adversa vulneribus pectora ferunt, tot milia trahunt nihil ipsa per se futura nisi onus et praeda, si mens illa imperii subtrahatur. Rege incolumi mens omnibus una; amisso rupere fidem. Hic casus Romanae pacis exitium erit, hic tanti fortunam populi in ruinas aget ; tam diu ab isto periculo aberit hic populus, quam diu sciet ferre frenos, quos si quando abruperit vel aliquo casu discussos reponi sibi passus non erit, haec unitas et sine utriusque pernicie ; nam et illi viribus opus est et huic capite. Longius videtur recessisse a proposito oratio mea, at mehercules rem ipsam prpublicae tuae es, illa corpus tuum, vides, ut puto, quam
Abbreviated transcription (Latin):
iiũt. lat᷑a obiecti circũfusi q defendũt
nicurit̾tib ꝑicłis se opponũt. nõ ẽ hic
sine rõne popłis urbib ꝯsensus. Sic ꝓte¬
gendi amandiq reges ⁊ sesuaq iactãdi
quocũq desid̾auit ĩꝑantis salus. nec hec
uilitas su ẽ aut demẽtia pro uno capi¬
te tot milia excipẽ ferrũ. ac miłtis morti¬
bi unã aĩar redimẽ nõ nũꝙ senis ⁊ ĩua¬
lidi. ꝙ adm̃ totũ corpꝰ aĩo deseruit. et
cũ ħ tanto magis tãtoq speciosiꝰ sit ille
ni occulto maneat. temus ⁊ in qua sede
latitet inc̾tus. tñ manꝰ illi pedes oculi
negociũ gerũt. illũ hec cutis munit. illio
iussu iaceniꝰ aut inqͥeti discurrim cũ ille
ĩpauit. sune auarꝰ dñs c̃ mare lucri cã scruta¬
m̃fiie ambicios: iã dudũ dextra flãms
abiecimꝰ aut uolũtariã subsilunꝰ flahar¬
imesa młtitudo umꝰ aĩe cucũdata ili spũ

Expanded text:
niunt, latera obiecti circumfusique defendunt, niunt, latera obiecti circumfusique defendunt, incurrentibus periculis se opponunt. Non est hic sine ratione populis urbibusque consensus sic protegendi amandique reges et se suaque iactandi, quocumque desideravit imperantis salus ; nec haec vilitas sui est aut dementia pro uno capite tot milia excipere ferrum ac multis mortibus unam animam redimere nonnumquam senis et invalidi. Quemadmodum totum corpus animo deservit et, cum hoc tanto maius tantoque speciosius sit, ille in occulto maneat tenuis et in qua sede latitet incertus, tamen manus, pedes, oculi negotium illi gerunt, illum haec cutis munit, illius iussu iacemus aut in- quieti discurrimus, cum ille imperavit, sive avarus dominus est, mare lucri causa scrutamur, sive ambitiosus, iam dudum dextram flammis obiecimus aut voluntarii terram subsiluimus,
Abbreviated transcription (Latin):
la hũamor ostet noc̃e ẽ nõ solũ int̾ nos
qui hoĩez sociale aĩal cõi bono gentus
uideri uolumꝰ. s ⁊̃ int̾ illos qui hoñe
uoluptati donãt quoꝵ oiã dicta fr̃a ꝙ:
ad utilitates suas spectãt. nã si quietẽ
petit ⁊ ociũ hãc iurtutẽ natẽ sue nactꝰ
ẽ que pacẽ amat ⁊ manꝰ retinet nullũ
ta eleniẽtia ex oĩb magis ꝙͣ regẽ aut
pͥncipẽ decet. Ita enĩ magne uires decoꝵ
glorieq sũt si illis salntaris potẽtia est
Nã pestifera uis ẽ ualere ad nocẽdũ. aliõ
demũ magͥtudo stabilis fũdataq ẽ. q̃ õs
bare pro salute singłoꝵ atq uuulsoꝵ¬
cotidie ex ꝑuit᷑. quo ꝓcedẽte nõ tãꝙͣ ma¬
lñ aliqd̾ aut noxiũ aĩal e cubili ꝓsilieĩt
diffugiũt s tãꝙͣ ad claꝵ ac bñficũ sid c
c̾tatĩ aduolãt obicẽ se pro illo mucroi
stragẽ illi hũanã iter ad salutẽ struẽ¬
du sit. Sõpnũ eiꝰ nocarns exaibiis nu¬

Expanded text:
lum inter nos, qui hominem sociale animal communi bono genitum videri volumus, sed etiam inter illos, qui hominem voluptati donant, quorum omnia dicta factaque ad utilitates suas spectant ; nam si quietem petit et otium, hanc virtutem naturae suae nanctus est, quae pacem amat et manus retinet. Nullum tamen clementia ex omnibus magis quam regem aut principem decet. Ita enim magnae vires decori gloriaeque sunt, si illis salutaris potentia est ; nam pestifera vis est valere ad nocendum. Illius demum magnitudo stabilis fundataque est, quem bare pro salute singulocottidie experiuntur, quo procedente non, tamquam malum aliquod aut noxium animal e cubili prosilierit, diffugiunt, sed tamquam ad clarum ac beneficum sidus certatim advolant. Obicere se pro illo mucronistragem illi humanam iter ad salutem struendum sit, somnum eius nocturnis excubiis mu
Abbreviated transcription (Latin):
cando ꝓuenit. Qm̃ deoꝵ feci mẽtionẽ. optĩe
ħ exẽplũ pͥncipi ostituã ad qd formet᷑ ue se
talẽ ẽẽ cuib quales sibi deos uelit. Exped̃
gꝰͦ hr̃e mexorabilia pct̾is acq erroribꝰ m
nma Expedit usq ad ultimã ĩ festa ꝑuiciẽ
Et qͥs regũ erit tutus cuo mẽbra haruspĩdes¬
nõ colligãt erd̾ si dii placabiles ⁊ equi deli¬

Expanded text:
 deorum feci mentionem, optime hoc exemplum principi constituam, ad quod formetur, ut se talem esse civibus, quales sibi deos velit. Expedit ergo habere inexorabilia peccatis atque erroribus numina, expedit usque ad ultimam infesta perniciem ? Et quis regum erit tutus, cuius non membra haruspices colligant ? Quod si di placabiles et aequi deli
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuenerat. ne int̾loqͥreris occidẽ inꝙͣ me pa¬
ras. adicit locũ. socios. diẽ. ordinẽ insidiaꝵ
cui comissũ eẽt ferrũ. et cũ defixũ uideret
nec ex ꝯuẽtiõe iã s ex osciẽtia tacentẽ. q
me hercules cũ ppło ro. agit. si t ad ĩpans¬

Expanded text:
enerat, ne interloquereris. Occidere, inquam, me paras " ; adiecit locum, socios, diem, ordinem insidiarum, cui commissum esset ferrum. Et cum defixum videret nec ex conventione iam, sed ex conscientia tacentem : "mehercules cum populo Romano agitur, si tibi a
Abbreviated transcription (Latin):
tuit ꝑtinacia trahentis abruptũ ẽ Qd
opus ẽ maledictis. qͥd q̃relis. qͥd insecca¬
cione. Quare illũ liberas. qͣre dimittis. si
ingratus ẽ iã nichil debet. Que rõ ẽ exac̾¬
bare eũ in quẽ magna ꝯtule̾is. Ut ex ami¬
co dubio fiat nõ dubius ĩimicus ⁊ patro¬
cimũ sibi nr̃a niftuma querat. nec desit
malos ꝑtinax bonitas. nec qͥsꝙͣ cãdurꝯ
infestus qr adu̾sus diligẽtia anmi ẽ ut
ĩ in ĩuiria nouos nõ aniet. Quib hic qͣr

Expanded text:
tuit, violentia trahentis abruptum est. Quid opus est maledictis ? Quid querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare dimittis ? Si ingratus est, iam nihil debet. Quae ratio est exacerbare eum, in quem magna contuleris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus et patrocinium sibi nostra infamia quaerat, nec desit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligenda animi est, ut etiam in iniuria bonos non amet, quibus hoc q
Abbreviated transcription (Latin):
ci debet ꝙͣ cũ illi ꝯtigit idẽ posse qd̾ diis qͣꝵ
bñficio ĩ lucẽ edim̃ tã boni ꝙͣ mali. deoꝵ ita¬
q aĩu sibi asserẽs pͥnceps alios ex ciuib
sius qr ntiles boniq sũt libẽs uideat. alios
ĩ nũs relĩqͣt . qͦsdã eẽ gaudeat qͦsdã paciat᷑
Cogitate n hac cuutate i qua t̃ha plats¬
sima itinera sine nit̾missiõe defluẽs eligit
quociẽs aliqͥd obstitit qd̾ cuisũ eiꝰ uelut tor¬
rẽtis rapidi moraret᷑. deẽ in q̃ t̾b eodẽ tẽpore
si nichil relinqͣt᷑ nͥ qd̾ uidex seuers ab solu̾it
Quotꝰ qͥsq ex q̃storib ẽ qͥ nõ ex ip̃a lege te¬
neat᷑ qua q̃rit. Quotꝰ qͥsq accusator uacat
culpa. et uescio an nemo ad dandã diffici
alu forte ĩpulsi aut aliena ueqtia ab lati. ali
ĩ bõis ꝯsciluo paꝵ fortitꝰ strtino ⁊ ĩnocẽtiã
ĩuiti ac rentr̾tes ꝑdidimo nec dereliqmo¬

Expanded text:
idem posse quod dis, quorum beneficio in lucem edimur tam boni quam mali. Deorum itaque sibi animum adserens princeps alios ex civibus suis, quia utiles bonique sunt, libens videat, alios in numerum relinquat ; quosdam esse gaudeat, quosdam patiatur. Cogitato, in hac civitate, in qua turba per latissima itinera sine intermissione defluens eliditur, quotiens aliquid obstitit, quod cursum eius velut torrentis rapidi moraretur, in qua tribus eodem tempore si nihil relinquitur, nisi quod iudex severus absolvent. Quotus quisque ex quaesitoribus est, qui non ex ipsa ea lege teneatur, qua quaerit ? quotus quisque accusator vacat culpa ? Et nescio, an nemo ad dandam veniam dalii forte impulsi aut aliena nequitia ablati ; alii in bonis consiliis parum fortiter stetimus et innocentiam inviti ac retinentes perdidimus ; nec deliq
Abbreviated transcription (Latin):
securũ ambulare paciar me sollirieo e
nõ dabit penas qui tot ei uisib bellis fui¬
stra petitũ caput. tot naualib pedesti u
ꝙ p̃liis ĩcolume. postꝙͣ tia mariq pax
parca ẽ. nõ occide̾ ꝯstituat s ĩmolare. nã
sac̾ficãtẽ placuerit adoriri Ruisꝰ silẽtio¬

Expanded text:
securum ambulare patiar me sollicito ? Ergo non dabit poenas, qui tot civilibus bellis frustra petitum caput, tot navalibus, tot pedestribus proeliis incolume, postquam terra marique pax parata est, non occidere constituat, sed immolare ? " nam sacrificantem placuerat adoriri
Abbreviated transcription (Latin):
in hoĩe tardior ẽ seciritas alta affluens.
ius supͣ om̃e ĩturiã poĩtũ. obu̾sabat᷑ ocłisᷤ
letissima forma R p. cui ad sũmã lib̾tatẽ
nichil deest nsi ꝑ eũ diligẽtia p̃cipue tũ
equalis ad maximos nios q ꝑuenit cle¬
mẽtie tue admiratio. Cet̾a enĩ bona ꝓ por¬
tione fortune sue qͥsq sentit aut exspectut
maiora minoraq. Ex clemẽtia om̃es idẽ spe¬
rant. nec ẽ qͥsꝙͣ cui tã ualde m̃ocẽtia sia pla¬
ceat ut nõ stare in ꝯspectu clemẽtia ꝑata.
hũanis errorib gaudeat. Esse aũt aliquos
sicut medicine aput egros usus. et iã aput
sanos honor ẽ. ita clemẽna ꝙͣius pena dig

Expanded text:
in homine tardior est : securitas alta, adfluens, in homine tardior est : securitas alta, adfluens, ius supra omnem iniuriam positum ; obversatur oculis laetissima forma rei publicae, cui ad summam libertatem nihil deest nisi pereundi licentia. Praecipue tamen aequalis ad maximos imosque pervenit clementiae tuae admiratio ; cetera enim bona pro portione fortunae suae quisque sentit aut expectat maiora minoraque, ex clementia omnes idem sperant ; nec est quisquam, cui tam valde innocentia sua placeat, ut non stare in conspectu clementiam paratam humanis erroribus gaudeat. Esse autem aliquos sicut medicinae apud aegros usus, etiam apud sanos honor est, ita clementiam, quamvis poena digni
Abbreviated transcription (Latin):
cesaris pͥma tp̃a loq̃t᷑ nec qs̾ te imitarꝵ le¬
lit exẽplar extͣ te q̃rit pͥncipatꝰ tunssd au
gustũ exigit᷑. difficile hoc fuisset. si nõ ñalis
tibi ista bonitas eẽt s ad tõs sũpta. nemo
emĩ põt ꝑsonã diu ferre. ficta ato ĩnatuã
suã recidũt. Quib m̃tas subest q̃q ut ica
dicã ex solido enascũt᷑ tp̃e ip̃o ĩ maiꝰ ic¬
lis q ꝓcedũt. Magnã adibat abã p. ł. cus
nictũ eẽt quo se statꝰ nobil indolis daret
Iã nota publico in tuto slĩt. nec el picalit
ẽ ne te subita tui capiat obliuo. facit
qͥdẽ auidos minia felicitas nec tũ tẽpa¬
te cupiditates sũt ũꝙͣ ut ĩ eo qd ꝯtĩgi
desinãt. Gradꝰ a magnis ad maio. a fit
⁊ spes ĩprobissimas ꝯplectũt᷑ insꝑata as¬
secuti. omib tñ nũc cuub tuis ⁊ hoca
ꝯfessio expͥmit᷑ ẽẽ felices et illa nichil ia
hiis accede̾ bonis posse ut ꝑpetua sint. mł¬
ta illos cogũt ad hãc ꝯfessionẽ. qr nuua

Expanded text:
a loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; principatus tuus ad gustum exigitur. Difficile hoc fuisset, si non naturalis tibi ista bonitas esset, sed ad tempus sumpta. Nemo enim potest personam diu ferre, ficta cito in naturam suam recidunt ; quibus veritas subest quaeque, ut ita dicam, ex solido enascuntur, tempore ipso in maius meliusque procedunt. Magnam adibat aleam populusincertum esset, quo se ista tua nobilis indoles daret ; iam vota publica in tuto sunt ; nec enim periculum est, ne te subita tui capiat oblivio. Facit quidem avidos nimia felicitas, nec tam temperatae cupiditates sunt umquam, ut in eo, quod contigit, desinant ; gradus a magnis ad maiora fit, et spes improbissimas complectuntur insperata adsecuti; omnibus tamen nunc civibus tuis et haec confessio exprimitur esse felices et illa nihil iam his accedere bonis posse, nisi ut perpetua sint. Multa illos cogunt ad hanc con- fessionem, qua nulla
Abbreviated transcription (Latin):
Est ħ sũme magͥtudĩs seruitꝰ nõ posse
fĩ minorẽ. s cũ diis tͥ coĩs ip̃a ncc̃itas
ẽ. nã illos qͦ celũ alligatos tenet. nͨ ma¬
gis illis descende̾ datũ ẽ ꝙͣ tͥ tutũ. fasti¬
gio tuo affixꝰ ẽ. Nr̃os moto paua sẽtiũt
prodire nobis ac recede̾ ⁊ mutare hicu
sine sẽsu publico licet. tibi nõ uiagis ꝙͣ
soli late ꝯtĩgit. multa ꝯtͣte. liix ẽ. oĩu in
ista quersi ociili sũt. ꝓdire te putes oriris

Expanded text:
is servitus non posse is servitus non posse fieri minorem; sed cum dis tibi communis ipsa necessitas est. Nam illos quoque caelum alligatos tenet, nec magis illis descendere datum est quam tibi tutum ; fastigio tuo adfixus es. Nostros motus pauci sentiunt, prodire nobis ac recedere et mutare habitum sine sensu publico licet ; tibi non magis quam soli latere contingit. Multa circa te lux est, omnium in istam conversi oculi sunt. Prodire te p
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tca ꝯcẽptũ ⁊ nõ retulisse. ledẽtib gr̃am
infiruntas uidet᷑ nõ demẽtia. at curultiõ
in facili ẽ is omissa ea c̾tã laudẽ mãsuc¬
tudĩs osequit᷑. hũili loco poĩtis exccẽ ma¬
nũ litigare in rixã ꝓcurre̾ ac morẽ ux
sue gerẽ lib̾ius c̃. leues int̾ paria ictꝰ sr
ex maiestate ẽ. Graue putas eripi loꝙ̃di
nobis eẽ tͥ seruitutẽ. alia adicio ẽ eoꝵ qͥ
in turba quã nõ excedũt latẽt. quoꝵ ⁊ iur¬
tutes ut appareãt diu luctãt᷑ ⁊ uicia tene¬
bras hñit. Ur̃a facta dicta qi rumor exapit
et iõ iuillis magis curandũ ẽ qualẽ fa¬
mã hẽant. ꝙͣ qͥ qͣlẽcũq meruerĩt magnã
tuo licẽt. possũ ĩ qualib ꝑte urbis solus
incede̾ sine timore. ꝙͣius nuliꝰ seqͣt᷑ comes
nullus sic doun. nulls ad latus gladius
tibi in tua pace armato uiuẽdũ ẽ. aber¬
rare a fortuna tua nõ potes. obsidet te
et qͦtũq descẽdis magno seqͥt᷑ apparatu

Expanded text:
ptum, et non rettulisse laedentibus gratiam infirmitas videtur, non clementia ; at cui ultio in facili est, is omissa ea certam laudem man- suetudinis consequitur. Humili loco positis exercere manum, litigare, in rixam procurrere ac morem irae suae gerere liberius est ; leves inter paria ictus sunt ; ex maiestate est. Grave putas eripi loquendnobis esse, tibi servitutem ? Alia condicio est eorum, qui in turba, quam non excedunt, latent, quorum et virtutes, ut appareant, diu luctantur et vitia tenebras habent ; vestra facta dictaque rumor excipit, et ideo nullis magis curandum est, qualem famam habeant, quam qui, qualemcumque meruerint, magnam tuo licent ! Possum in qualibet parte urbis solus incedere sine timore, quamvis nullus sequatur comes, nullus sit domi, nullus ad latus gladius ; tibi in tua pace armato vivendum est. Aberrare a fortuna tua non potes ; obsidet te et, quocumque descendis, magno apparatu
Abbreviated transcription (Latin):
uege̾ ꝓiectos. Elefãti leones q trãseũt q̃ ĩpu¬
lerũt. Ignobilis bestic ꝑtinacia ẽ. nõ decet ir¬
gẽ seua nec ĩcxor abilis ira. Nõ młtũ enĩ sup̾
eũ enimet cui se irascr̃do exeqͣt. at si dat uitũ
dat dignitatẽ ꝑiclitãtib ⁊ meritis amite᷑
facit qd̾ nulli nͥ reꝵ potẽti licet uita enĩ ⁊̃

Expanded text:
uere proiectos. Elephanti leonesque transeunt, quae impulerunt; ignobilis bestiae per- tinacia est. Non decet regem saeva nec inexorabilis ira, non multum enim supra eum eminet, cui se irascendo exaequat ; at si dat vitam, si dat dignitatem periclitantibus et meritis amittere, facit, quod nulli nisi rerum potenti licet ; vita enim etiam
Abbreviated transcription (Latin):
q reꝵ spaciis distent. quoꝵ int̾ ortuo
nũmũ int̾est. nõ młtũ tͥ nocebit tnͣsisse
que nec licet scire nec ꝓdest Inuoluta ue¬
ritas ni alto latet. nec de malignitate
nate᷑ queri possums qr nulliꝰ reidifficił
ĩuẽtio ẽ nͥ cuiꝰ hic uno ĩuente fructꝰ est
faccuꝵ ẽ aut in aꝑto aut ĩ ꝓxĩo eẽ posuit.
Si aĩmꝰ fortuita ꝯtẽpit. si se sup̾ metũ sustu¬
lit. nec auida spe infinita ꝯplectit᷑. s didiat a
se pete diuicias. Si deo ꝵ hoĩu q formidinẽ
deiecit et scit nõ młtũ ẽẽ ab hoĩe timendu
adeo nichil. Si ꝯtẽptor oĩu quib torquet᷑
uita dũ ornat᷑ eo ꝑductꝰ ẽ ut illi liq̃at mor¬
tẽ nulliꝰ mali matĩa eẽ młtoꝵ finẽ si a¬
ninũ uirtuti ꝯsecrauit ⁊ quacũq uocat
illa planũ putat. si sociale aĩal ⁊ ĩ cõe ge¬
nitus mũdũ ut unã oĩu domũ spectat.⁊

Expanded text:
que rerum spatiis distent, quorum inter ortus que rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet. Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est facturum est, aut in aperto aut in proximo posuit. Si animus fortuita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita complectitur, sed didicit a se petere divitias ; si deorum hominumque formidinem eiecit et scit non multum esse ab homine timendum, a deo nihil; si contemptor omnium, quibus torquetur vita, dum ornatur, eo tem nullius mali materiam esse, multorum finem ; si animum virtuti consecravit et, quacumque vocat illa, planum putat ; si sociale animal et in commune genitus mundum ut unam omnium domum spectat et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑaret᷑. solet plus ꝓdẽe si pauca sapiencie
p̾cepta teneas s illa ĩ ꝓmptu tͥ ⁊ ĩ usu sĩt
ꝙͣ si młtci quidẽ didiceris s illa nõ habeas
tor est. nõ qui om̃s nũos nexus q ꝑdidic
quoꝵ usus sub adu̾sario rarus est. s qͥ in
uno aut alt̃o bene se ac diligent᷑ excercuit
⁊ eoꝵ occasiões intẽtus exspeccat. neq eĩ
refert ꝙͣmłta sciat si scit ꝙͣtũ uictorie sa¬
tis. sic in hoc studio młta delectãt. panca
deuĩcũt. licet nescias q̃ rõ occeanũ effũtet
ac reuocet. Quare septimꝰ qͥs qr ãnꝯ etati
signũ ĩpͥmat. qͣre lacitudo porticꝰ ex rẽoco
spectantib nõ seruet portionẽ suã. s ultĩa
in angustias coeant ⁊ colãmarũ nouissiẽ
int̾ualla uigant᷑. qͥd sit qd̾ gemimoꝵ cõ¬
ceptũ separet. partũ iuĩgat. utrũ unꝰ ꝯcu¬
bitus sꝑgat᷑ in duos. an tociẽs ocepisset
cur parit̾ natis fata diu̾sa sint. maxĩs¬

Expanded text:
est: ita plus prodest, si pauca sapientiae est: ita plus prodest, si pauca sapientiae praecepta teneas, sed illa in promptu et in usu tibi sint, quam si multa didiceris, sed illa non habeas tor est, non qui omnes numeros nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed qui in uno se aut altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis est, sic in hoc studio multa delectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare septimus quisque annus aetati signum imprimat, quare latitudo porticus ex remoto sperantibus non servet portionem suam, sed ultima in angustiis coeant et columnarum novissime intervalla iungantur, quid sit, quod geminorum conceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximis
Abbreviated transcription (Latin):
recipe̾ bñficiũ. referamꝰ reddamꝰq leti.
Illud apud nos custodiri mauult. qͥ thesau¬
rũ eiꝰ eruimꝰ qui custodiã recusamꝰ. dignꝰ
ẽ cui utrũ uolet liceat. opmionẽ qͥdẽ ⁊ famã
eo loco habeamꝰ tãꝙͣ nõ duce̾ s seqͥ debxat.
bꝰ t̾re nõ hic te carm̃e lõgo. atq ꝑ
ambages ⁊ lõga exorsa tenebo. Reliq̃
hnc lib̾ cogit Ex hausta mat̾i̾a cͥcũspicio nõ
qͥd cibi suꝑest cũ tͥ suꝑfu̾it. si noliussẽ leno¬
ciari mͥ. debuit paulatĩ opus crestẽ. ⁊ ea
ꝑs in finẽ reseruari quã quil ⁊̃ saciatus
appeteͣt. S qͥtqͥd maxĩe ncc̃iu erat ĩ pͥmũ
congessi. nũc siqͥd effugit recolligo. nͨ me¬
hr̃cules si me int̾roges minis ad rẽ existĩo
ꝑtine̾. ubi dicta sũt q̃ regũt mores. ꝓsequi
cetͣaͣ nõ ĩ remediũ aĩ s in exc̾citatiõe ĩgc̃i
ĩuenta. Eggie enĩ hoc dice̾ demetus cymeꝰ

Expanded text:
recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ; si recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ; si illud apud nos custodiri mavult, quid thensaurum eius eruimus ? Quid custodiam recusamus ? Dignus est cui, utrum volet, liceat. Opinionem quidem et famam eo loco habeamus, tamquam non ducere sed sequi debeat.bus terrae ; non hic te carmine longo atque per ambages et longa exorsa tenebo. Reliqua hic liber cogit, et exhausta materia circumspicio, non dquid ibi superest, cum tibi superfuerit. Si voluissem lenocinari mihi, debuit paulatim opus crescere et ea pars in finem reservari, quam quilibet etiam satiatus appeteret. Sed quidquid maxime necessarium erat, in primum congessi; nunc, si quid effugit, recolligo. Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa. Egregie e
Abbreviated transcription (Latin):
credũt ꝓferre. donare pluriũ sinũ ac do¬
niũ ĩplere. Cũ ista int̾dũ nõ magnꝰ aĩmꝰ
faciat s magna fortuua nec scĩt ꝙͣto¬
interĩ maiꝰ ac difficiliꝰ sit cape̾ ꝙͣ fundẽ
nã ut nichil alt̾i detrahã. qm̃ utrũq ubi
uirtute fit par ẽ. nõ minoris ẽ aĩ bñficiu
debe̾ ꝙͣ dare. Eo qͥd oposius hoc ꝙͣ illud
quo maiore diligẽtia custodiũt᷑ accepta.
ꝙͣ dant᷑. Itaq nõ ẽ trepidandũ ꝙͣcito re¬
ponamꝰ uec ꝓcurrendũ intẽpestiue. quia
eque delĩqͥt qui ad referẽdã gr̃a suo tp̃e
cessat. ꝙͣ qui alieno ꝓperat. positũ ẽ illi
aput me. nec illiꝰ uoĩe. nͨ meo. Tuneo bñ
illi cautũ ẽ. nõ põt hoc bñficiũ ꝑdẽ uisi
mecũ. ymo nec niecũ quidẽ. Egi illi grͣas
idẽ retũli. Qui nimis de reddẽdo bñficio
cogitat. niniis cogitare alteꝵ de recipiẽ¬
do putat. p̃sfet seĩ utroq facile eni uult

Expanded text:
credunt proferre, donare, plurium sinum ac docredunt proferre, donare, plurium sinum ac domum implere, cum ista interdum non magnus animus faciat, sed magna fortuna ; nesciuntinterim maius ac difficilius sit capere, quam fundere. Nam, ut nihil alteri detraham, quoniam utrumque, ubi virtute fit, par est, non minoris est animi beneficium debere quam dare ; eo quidem operosius hoc quam illud, quo maiore diligentia custodiuntur accepta, quam dantur. Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui alieno properat. Positum est illi apud me ; nec illius nomine nec meo timeo. Bene illi cautum est ; non potest hoc beneficium perdere nisi mecum, immo ne mecum quidem. Egi illi gratias, id est, rettuli. Qui nimis de reddendo beneficio cogitat, nimis cogitare alterum de recipiendo putat. Praestet se in utrumque facilem. Si vult
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ int̾ se duos alligat. dic nichil moeor qͣ¬
munꝰ tuũ reu̾tat᷑. opto. Hilaris accipias
Si ncc̾itus alt̾utri nr̃oꝵ ĩ minet. fato ꝙ qͦdã
datũ ẽ. ut aut tu cogaris bñficiũ recipere
sũ. nulla mora inturno ẽ. oñdã hũc aiui
cũ pͥmũ cp̃s aduen̾it. Int̾i̾m dii testes sũt.
Soleo mͥ libaͣlis notare ad tehũc effectũ
⁊ qͣi manu prende̾ uerẽtis ⁊ estuantis. ne ĩ
ullo officiosis tardior. nõ decet gͣtũ aĩu
sollicitudo cõtra sũma fiducia sui ⁊ ex cõ¬
dati sic us ut recipiendi tp̃s eligat qͥ dedu
at uereor ne hoĩes de me sequius loquãt᷑
Maleagit qͥ fame nõ ꝯscĩe gratus ẽ. duos
istiꝯ rei uidices
quẽ nõ potes. qͥd
cũ magna uoluptate aput te depoĩtũ in¬
tuebi̾s. penitet accepti bñficii quẽ nũdũ
redditi piget. Quare qͥ tͥ dignꝰ usꝰ est a
quo acriꝑes. nidigno uideat᷑ cui du debxas
In magnis errorib sũt qui ingẽtis aĩmi

Expanded text:
et inter se duos adligat ! Dic : " Nihil moror, quominus tuum revertatur; opto, hilaris accipias. Si necessitas alterutri nostrum imminet fatoque quodam datum est, ut aut tu cogaris beneficium recipere sum : Nulla mora in Turno est; ostendam hunc animum, cum primum tempus advenerit ; interim di testes sunt." Soleo, mi Liberalis, notare hunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo officio sis tardior. Non decet gratum animum sollicitudo, contra summa fiducia sui et ex condati sit ius, ut recipiendi tempus eligat, qui dedit. " At vereor, ne homines de me sequius loquantur." Male agit, qui famae, non conscientiae gratus est. Duos istius rei iudicesquem non potes. " Quid cum magna voluptate apud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ? In magnis erroribus sunt, qui ingentis animi
Abbreviated transcription (Latin):
tñ uulgo ignostẽ decet. nã ubi disc̾mẽ int̾
bonos malosq sublatũ ẽ ꝯfusio seqͥt᷑. et
uicioꝵ eruptio. Ĩtaq adhibẽda mod̾atio ẽ
q̃ sanabilia ingema distĩgũe a deplor atis sci¬
at. Nec ꝓmiscuã hr̃e ac uuilgarẽ demẽtiami
cportet nec abscisa. nã tũ oĩb ignoscere
crudelitas ꝙͣ nulli. modũ tenẽ debems
d qr difficile c̃ tẽꝑamẽtũ qͥtq̃d equo plus
melius loco dicent᷑. nũc in tres ꝑtes õe
hãc mat̾io diuidit. pͥma erit maussiõis

Expanded text:
n vulgo ignoscere decet; nam ubi discrimen inter malos bonosque sublatum est, confusio sequitur et vitiorum eruptio ; itaque ad- hibenda moderatio est, quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat. Nec promiscuam habere ac vulgarem clementiam portet nec abscisam; nam tam omnibus ignoscere crudelitas quam nulli. Modum tenere debemus; sed quia difficile est temperamentum, quidquid aequo plus melius loco dicentur. Nunc in tres partes omnem hanc materiam dividam. Prima erit manumissionis
Abbreviated transcription (Latin):
timuerit. ut iudit noui gẽtis faciẽ ĩsolitũ in¬
cessũ uocẽ nullis t̾rest̾s aĩalis s qͣlis eẽ ma¬
rius belius solet raucã ⁊ ĩplicatã putauit
sibi c̾ciũ decinũ laborẽ uenisse. diligẽ̾tiꝰ intu¬
enci uisꝰ ẽ ꝙͣi hõ. accessit itaq ⁊ qd̾ facillimũ

Expanded text:
dit novi generis faciem, insolitum incessum, vocem nullius terrestris animalis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicatam, putavit sibi tertium decimum laborem venisse. Diligentius intuenti visus est quasi homo. Accessit itaque et quod facillimum
Abbreviated transcription (Latin):
quo accipẽ̾t ambitꝰ fuit. Q̾ͥdm eẽt. ꝙͣ tulũ
eñ erat qd̾ socͣtes accipiebat aut młtũ erat
eũ fuisse a quo soc̃tes accipẽt. nõ illos cas¬
iam socͣti defuit. ꝓpt̾ ac̾bos exactores irix¬
tcͣ ꝓhibem. nõ ut nũꝙͣ fiat. s ut ꝑce. Aristi¬
ppus aliqñ delectatꝰ unguẽto. male inquit
istis effemĩatis euẽĩat qui rẽ tãbellã mfa¬
mauerũt. Idẽ dicendũ ẽ. Male istis ĩꝑbis
⁊ ĩportums bñficioꝵ suoꝵ quadruplacõib
euemat qui tã bellã rẽ amonicionẽ int̾ a¬
micos sustulerũt. Ego tñ utur hoc uire annci¬
cie. et bñficiũ ab eo repetã a quo petissẽ qui
alt̾ius bñficii loco acrepturꝰ ẽ potusse red¬
dẽ nũꝙͣ ne querẽs quidẽ dicã. s iectũ lito¬
re egentẽ excepi ⁊ regmi demẽs in ꝑtr lo

Expanded text:
quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos cas; iam Socrati defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est potuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni
Abbreviated transcription (Latin):
et hic eger ẽ aĩo adiuuet᷑. ferat᷑ scultinia
morb ẽ animi. Distinguẽdũ ħ quo magia
intelligat᷑ existimo. duo sũt bñficia. unũ
qd̾ dare nisi sapiẽs sapiẽti põt. hoc ẽ uer
curꝰ int̾ nos ĩꝑitos comercũ ẽ. dehoc nõ
ẽ dubiũ qͥn illi qualiscũq ẽ debea reddea
siune homuicida siue fur siue adult euasit
hñt scelera leges suas. Meliꝯ istos uidex
ꝙͣ ingratꝰ emẽdat. Neno te malũ q ẽ fa¬
ciat. Malo bñficiũ ꝓiciã bono reddã hiuc
qr debeo illi ne debea. de al tõ bñficu guẽ

Expanded text:
t hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi. Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo. Duo sunt beneficia : unum, quod dare nisi sapiens sapienti non potest ; hoc cuius inter nos imperitos commercium est. De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ mẽorie gaudiũ publicũ ĩpsserũt. Nemo fr¬
licitatis sue obluuscit᷑. In celo q̃ acca sũt au¬
dite fides penes anctorẽ erit. Nũciat᷑ ioui
uenisse quẽdã bone state bñ canũ nestio qͥd
scio qd̾ ꝑt᷑baco sono ⁊ uoce ꝯfusa nõ ĩcelligr
se lĩgua eiꝰ nͨ grecũ ẽẽ nͨ romanũ. n uiliꝰ gc̃¬

Expanded text:
quae gaudium publicum impresserit: nemo felicitatis suae obliviscitur. In caelo quae acta sint, audite: fides penes auctorem erit. Nuntiatur Iovi venisse quendam bonae staturae, bene canum; nescio quid scio quid perturbato sono et voce confusa; non intellegere se linguam eius, nec Graecum esse nec Romanum nec ullius g
Abbreviated transcription (Latin):
claudiũ uidisse se dicet. iter faciẽtẽ non
passib eqͥs. uelit nolit ncc̾e ẽ illi oĩa uidẽ
que ni celo agãt᷑. Appie uic curator est
Quia scis ⁊ diũ angustũ ⁊ ciberiũ cesar
ad deos isse. Nũc si int̾roguũis soli nar̾¬
rabit corã plurib nũꝙͣ u̾bũ faciet. nã
ex quo ĩ senatu uirauit se drusillã uidisse
celũ ascẽdẽtẽ ⁊ illi pro tã bono nũcio nenio
credidit. qd̾ iuudĩt u̾bis cõceptis affirauit
se nõ indicatuꝵ ⁊̃ si ĩ medio foro hominẽ
Iam pheb bremore iua ꝯtrarerat ortũ
Lucis. ⁊ obsari ciescebãt tẽpora sõpni
Iamq suũ uctrix augebat enichia regnũ
Et defornus hienis gratos carpebat honões
diuitis ancũpmi iusso ꝙ senesce̾ bacho.
Carpebat raras serꝰ uĩdemitor uucs.

Expanded text:
ter facientem non passibus aequis. Velit nolit, necesse est illi omnia videre, quae in caelo aguntur: Appiae viae curator est, qua scis et divum Augustum et Tiberium Caesarem ad deos isse. Hunc si interrogaveris, soli narrabit: coram pluribus nunquam verbum faciet. Nam ex quo in senatu iuravit se Drusillam vidisse caelum ascendentem et illi pro tam bono nuntio nemo credidit, quod viderit, verbis conceptis affirmavit se non indicaturum, etiam si in medio foro hominem Iam Phoebus breviore via contraxerat ortum lucis, et obscuri crescebant tempora somni, iamque suum victrix augebat Cynthia regnum, et deformis hiemps gratos carpebat honores divitis autumni, iussoque senescere Baccho carpebat raras serus vindemitor uvas.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ int̾ horologia ꝯueniet. cñ int̾ sextũ et
septimã erat. nimis rustice acqͥestũt ões
poete. nõ ꝯtẽti ortus ⁊ occasus describere
ut ⁊̃ mediũ diẽ inqͥetẽt. tu sic trãsibis horã
tã bonã. Ia mediũ curru pheb̾ diuisat orbẽ
Et ꝓpͥor noctis flexus quaciebat habenas
Obliquo flexã deducẽs tramte lucem
Claudis aĩa age̾ cepit. n ͨ ĩuenire exitũ po¬
tãt. ẽũ mercuri ͦ qͥ seꝑ ingemio eiꝰ delectatꝰ
ẽẽt unã e tͥb partis educit ⁊ ait. eid frĩ

Expanded text:
 inter horologia conveniet, tamen inter sextam et septimam erat.Nimis rustice inquies: cum omnes poetae, non contenti ortus et occasus describere, ut etiam medium diem inquietent, tu sic transibis horam tam bonam?" lam medium curru Phoebus diviserat orbem et propior nocti fessas quatiebat habenas obliquo flexam deducens tramite lucem: Claudius animam agere coepit nec invenire exitum poterat. Tum Mercurius, qui semper ingenio eius delectatus esset, unam e tribus Parcis seducit et ait: "Quid, f
Abbreviated transcription (Latin):
ore sp̃u molliũt Errorẽ labẽtiũ aĩaꝵ pla¬
cidi ac ꝓpicii ferũt. Imitemͣ illos demꝰ ⁊̃
si młtaᷤ irrita data sũt demꝰ nichilonmꝰ
alus. demo ip̃is apud q̃s facta iactura ẽ
nemuiẽ ad excitãdas domos riuna deter¬
ruit. et cũ penates ignis absũpsit fũdam̃ta
ad huc tepente area ponns Et urbes haus¬
tas sepus eodẽ solo ꝓpom̃tꝰ. ado ad bonao spes

Expanded text:
oris spiritus molliunt, errorem labentium animarum plaoris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imsi multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bon
Abbreviated transcription (Latin):
tores qui bñficia ignorãti dare ncipĩt
ingratis ꝑseuerãt. alius uus obicit negli¬
gentiã nr̃i. alius inqͥtatẽ. alius illos extͣ
niũdũ suũ ꝓicit. et ignauos hebetes qr
sine luce sine ullo ope destituit. alii solẽ
cui debemꝰ ꝙ int̾ laborẽ qͥetẽꝙ tp̃s duci¬
sims ꝙ nõ teneb̾s mersi ꝯfusionẽ et̾ne
mortis effugimiꝰ ꝙ annũ curssi suo tẽꝑat
⁊ corpora alit. sata euocat. ꝑcoquit fiuctꝰ
saxũ aliqd̾. aut fortutoꝵ igiũ globũ et
qͥd ius pocis ꝙͣ deũ appeliat᷑ nichilominꝰ¬
tũ more optimoꝵ parẽtũ qui maledictis
infantũ suoꝵ arridẽt. nõ cessãt dii bũficia¬
sua cõgerẽ de bñficioꝵ suoꝵ auctore dubitã¬
tib. s equali tenore bona slia ꝑgentes po¬
pulos ꝙ distͥbũt. unã prudẽtiã ꝓdeẽ sor¬
titi. Spargũt oportiũs imbrib t̾itis. Ela¬
tu maria mouẽt. sydex cursu notant᷑
tẽpora hiemes estates q nnit̾uentu leui¬

Expanded text:
ia ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius illis obicit neclegentiam nostri, alius iniquitatem ; alius illos extra mundum suum proicit et ignavos hebetesque sine luce, sine ullo opere destituit ; alius solem, cui debemus, quod inter laborem quietemque tempus divisimus, quod non tenebris mersi confusionem aeternae noctis effugimus, qui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, percoquit fructus, saxum aliquod aut fortuitorum ignium globum et quidvis potius quam deum appellat qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt; unam potentiam, prodesse, sortiti spargunt opportunis imbribus terras, maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu leni
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ rapientes. Si indignãis nigratos
ẽe. Indignare luxuriosos. indignare a
tollerabile ⁊ qd̾ dissoçiet hoĩes. qd̾ ꝯcos¬
diã quã ĩbecillitus nr̃a fulcit᷑. scunidat
ac dissipet. S usq eo uulgare ẽ ut ułd
nec qui querit᷑ quidẽ effugẽt. Cogita
tecũ an quib cũq gr̃a debiusti gru
retuleris. an nullũ ũꝙͣ apud te ꝑierit
officiũ. an oĩu te bñficioꝵ memoria
comitet᷑. Uidebis que puero data sũt
añ adolescẽtiã elapsa. que ĩ iiuenẽ
collata sũt nõ ꝑdurasse m senectutẽ

Expanded text:
ntes referentem ! Si indignans ingratos ntes referentem ! Si indignans ingratos esse, indignare luxuriosos, indignare avtolerabile et quod dissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindat ac dissipet, sed usque eo vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita tecum, an, quibuscumque debuisti, gratiam rettuleris, an nullum umquam apud te perierit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in senectutem.
Abbreviated transcription (Latin):
meritas p̾ceps. et nũꝙͣ fidele ꝯsilium
dacurꝰ timor.⁊ mille errores q̃b uol¬
uim̃ audacia tumdissĩoꝵ. discordia fa¬
miliarusimoꝵ.⁊ publicũ malũ ĩ c̾tissĩs
fidere. fastidire possessa q̃ conseqͥ posse.
spes nõ fuit. Int̾ affectus inqͥetissimos
rẽ qͥetissimã fidẽ q̃ris. Si tibi uite nr̃e
so pudoris rectiq respectu iures in ꝯci.¬
lio .s. uelut signo ad ꝑmiscenda oĩa dato
nõ igni.nõ ferro abstinuet᷑. soluta legi¬
b scelera sũt. ne religio quidẽ q̃ inter
arma hostilia supplices texit ullũ ĩpe̾
hic ex publico. hic ex ꝓfano. hic ex sacro
rapit. hc effrmgit. lnc transilit. hic nõ
ꝯtentus angusto itinere ip̃a quibꝰ arce¬
t᷑ eu̾tit ⁊ in lucrũ ruma uenit. hic siue
cede populat᷑. hic spolia cruenta manu
gestat. nemo nõ fert aliqͥd ex altõ. in
hac aiditate gñis hũani o ne tu m¬
mis fortune coĩs oblitus es. qͥ q̃ris

Expanded text:
meritas praeceps et numquam fidele consilium meritas praeceps et numquam fidele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidem, quaeris ? Si tibi vitae nostrae so pudoris rectique respectu vires in concilio sunt velut signo ad permiscenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus scelera sunt ; ne religio quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedhic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit ; hic non contentus angusto itinere ipsa, quibus arcetur, evertit et in lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui q
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥt ꝓficimꝰ dissilit oblitus ẽ. Quid facẽ
debea queris. rẽ maxĩe ncc̾ia ⁊ in qua hãc
mat̾ia ꝯsũmari decet Quẽadmodũ ĩgt̃i
ferendi sũt. placido aĩo. mãsueto magno
nũꝙͣ te tã inhumanꝰ ⁊ ĩmiemor ⁊ ĩgtus
offendat. ut nõ tñ dedisse delectet. nũꝙ.
in has uoces ĩuiria ĩpellat. Uellẽ nõ fecis¬
se. Bñficiũ tui tibi ⁊̃ infelictas placeat
mogis nurari debẽs si nõ acodisset aliu
lalor. aliũ ĩpẽsa deterret. aliũ ꝑiculũ alĩ
turpis uẽcũdia nedũ reddit fateat᷑ acce¬
pisse. aliũ ignorãtia officii. aliũ pigricia.
Cuus ẽ istoꝵ tũ firme mẽtis ac solide ut
tuto aput eũ bñficia deponas. aliꝯlibidĩe
insant. aliꝯ domui seruit. alis lucritosꝰ est
cuio sũma nõ uices spectat. aliꝰ ĩiudia labo¬
rat. aliꝰ ceca ambiciõe ⁊ in gladios uruente
a dice torporẽ mẽtis ac seniũ. et ꝯtͣria hiue
inqͥeti pectoris agitationẽ. timiłtus ꝙ ppe

Expanded text:
 quid facere debeam ? " Quaeris rem maxime necessariam et in qua hanc materiam consummati decet, quemadmodum ingrati ferendi sint. Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insanit, alius abdomini servit ; alius lucri totus est, cuius summam, non vias, spectat ; alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpet
Abbreviated transcription (Latin):
pulcͥor q fit. sereno ⁊ pũro dieian. cũ fra¬
gorib crebris oĩa quacãt᷑ ⁊ ignes bũicᷤ
atq illuis mnĩtãt at qͥ nõ ⁊ilia facies ẽ qͥeti
le regnũ turibidũ teneb̾sq obscurũt ẽ rit᷑
tremẽtes ⁊ ad ippẽtinũ sõnũ expauoscẽtes
ne eo qͥde̾ qͥ oĩa ꝑturbat ĩ cõcusso faciliapͥ¬

Expanded text:
puro die, an cum fragoribus crebris omnia quatiuntur et ignes hinc atque illinc micant ! Atqui non alia facies est quieti le regnum turbidum tenebrisque obscurum est, inter trementes et ad repentinum sonitum expavescentes ne eo quide
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ magnã nõ p̾sentib nũmis. post aliqt
dies uenit ad cabernã reditur. et cũ clau¬
tͥ mĩme qui scis futuꝵ ut renascant᷑. Iocat
ĩpitagoricũ. at philosophꝰ nr̃ tres aut uii
denarios nõ ĩiita mani. domũ retulit sub¬
inde ꝯcuciẽs. Deinde cũ rep̾hendiss hãc sua
nõ reddẽdi tucitã uoluptatẽ intelligẽs ar¬
risisse illud lucellũ. redit ad eandẽ tub̾nã.
clostrũ qͣsi comissura laxaũat qͣtiior ñ¬
mos in tabriã inseruit ac misit penas a
se exigẽs ĩprobe cuprdicatis ne alieno assue¬
sce̾t. Qd̾ debes quere cui reddas ⁊ si nemo
poscet ip̃e te appella. malus antonꝰ ad te
nõ ꝑtinet. redde ⁊ accusa obatus ꝙ adm̃¬

Expanded text:
rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies venit ad tabernam redditurus et, cum elut renascatur," iocatus in Pythagoricum. At philosophus noster tres aut quattuor denarios non invita manu domum rettulit subinde concutiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam voluptatem, intellegens arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam clostrum, qua se commissura laxaverat, quattuor denarios in tabernam inseruit ac misit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te non pertinet ; redde et accusa. Oblitus
Abbreviated transcription (Latin):
sid̾auit mehil oberit cuiꝙͣ id quo luxuria e
instruit᷑. mlitẽ ⁊ arma nõ suggerã si pro
magno petet mune̾. Arcifices scene ⁊ scorta
⁊ que feritatẽ eiꝰ emolliãt libent᷑ offerã. cui
triremes ⁊ ceratas nõ mitterẽ. lusorias et
cubiculatas ⁊ alia ludibria regũi mar
lascunẽtiũ mictã. et si ex toco despata fũit¬
cadẽ manu bñficiũ õib dabo. illi redda
qm̃ ingens talib exitus remediũ ẽ. oꝑtimũ¬
qr ẽ abire ei qui ad se nũꝙͣ redicurꝰ ẽ. s i
rare. neqͥtia ẽ sẽꝑ loco portẽti hĩta. sic̾ hiatꝰ¬
illa recedaniꝰ de hiis loqm̃ ut hus q̃ detes¬
tam̃ sine horrore huic hoĩ malo quẽ ĩuẽire
ĩ quol foro possũ. quẽ singlĩ tuuẽt. irddã
bñficũt qd̾ accepi. nõ oportet mͥ neqͥciã eiꝰ
ꝓdidisse Qd̾ meũ nõ ẽ redeat ad dñm bonꝰ
si nõ redderẽ s darẽ. hic locꝰ fabulã poscit.
pitagoricꝰ qͥdã emerat a sutore phecusia.

Expanded text:
sideraverit, nihil oberit cuiquam id, quo luxuria eius instruitur ; militem et arma non suggeram. Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aeratas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex toto desperata eiadem manu beneficium omnibus dabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est. Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatilla recedamus, de iis loquamur vitiis, quae detestamur sine horrore. Huic homini malo, quem invenire in quolibet foro possum, quem singuli timent, reddam beneficium, quod accepi. Non oportet mihi nequitiam eius prodesse ; quod meum non est, redeat ad dominum. Bonus si non redderem, sed darem. Hic locus fabulam poscit. Pythagoricus quidam emerat a sutore phaecasia,