comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
erat. dñs ⁊ parens nr̃ in ꝓxĩo po¬
suit. Nõ expectauit inquisitionẽ
nr̃am: set et ultro dedit. Nocitura
altissime pressit. Nichil nͥ de nob̾
queri possumus. Ea quibꝰ piremꝰ
nolente rerũ natura ⁊ abscondẽte
ꝓtulimus. Addiximꝰ ãruã nolup¬
tati. cui indulgere iniciũ õĩ ma¬
loꝵ ẽ. Tradidimꝰ ambitioi ⁊ fa¬
me.ceteris eq uanis ⁊ in amb.
Qͥ ergo: Nunc te hortor ut faci¬
as nichil nom. Nec eĩ nomis ma¬
lis remedia q̃rũtur. set hoc pͥmur
ut tecũ ip̃e despicias. ꝙͥ sit ncͣcͣiiz¬

Expanded text:
erat, deus et parens noster in proximo posuit; non expectavit inquisitionem nostram et ultro dedit. Nocitura altissime pressit. Nihil nisi de nobis queri possumus; ea, quibus periremus, nolente rerum natura et abscondente protulimus. Addiximus animum voluptati, cui indulgere initium omnium malorum est, tradidimus ambitioni et famae, ceteris aeque vanis et inanibus. Quid ergo nunc te hortor ut facias ? Nihil novi— nec enim novis malis remedia quaeruntur—sed hoc primum, ut tecum ipse dispicias, quid sit nec
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Iã aliquẽ teneriorẽ q̃ro. Hic
quidẽ ait nos eãdem crism hab̾e̾.
qr utriq dentes cadũt. S iã uix
illũ assequor currentẽ. ⁊ int̾ pauciꝰ¬
simos dies nõ poto. uide ꝙͥ ex̾cita¬
tio cotidiana ꝓficiat. Cito mag¬
nũ int̾uallũ fit int̾ duos itinere

Expanded text:
tur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic tur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia utrique dentes cadunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in
Abbreviated transcription (Latin):
Singulos dies tͥ m̾cos ⁊ quidẽ to¬
tos indican mbes. Bñ de me iudi¬
dam. Sic c̾te uuendũ ẽ tanꝙͣ in
cõspectu inuamus: sic cogitandũ.
clausũ est. Int̾est aĩs m̃ĩs ⁊̃ cogi¬
tatiõib medius int̾ueĩt. Sic int̾¬
uenit dico. tãꝙͣ aliqn discedat.
faciã gͦ qd̾ iubes. Et ꝙͥ agam. et
quo ordĩc. libent̃ tibi scribã. Obẜ¬
uabo me ꝓtinus.⁊ qd̾ ẽ utilissimũ
diẽ meũ recognoscam. Hoc nos pe¬
simos facit. ꝙ nemo uitã suã res¬
picit. qd̾ factur sumꝰ cogitamꝰ.
atq consiliũ futim ex p̾terito ueĩt.
Hodiernus dies solidꝰ est. Nemo
ex illo qͥcꝙͣ mͥ eripint. Dotus inter
stratũ dilectionẽq dunsus ẽ inĩ¬
mũ ex̾citatiõi corꝑis corpꝯ datũ.
Et hoc noĩe ago gr̃as senectuti.
Nõ magno mͥ constat. Cũ me mo¬
in lassus sum. Hoc at̾ ẽ ex̃citaciõiᷤ
etiã fortissimis finis. ꝓgĩnasios
meos q̃ris. unus mͥ sufficit. fanꝰ
puer ut scis amabilis. s mutabi¬

Expanded text:
Singulos dies tibi meos et quidem totos indicari iubes; bene de me iudidam. Sic certe vivendum est, tamquam in conspectu vivamus; sic cogitandum, clausum est: interest animis nostris et cogitationibus mediis intervenit—sic intervenit, dico, tamquam aliquando discedat. Faciam ergo, quod iubes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. Observabo me protinus et, quod est utilissimum, diem meum recognoscam. Hoc nos pessimos facit, quod nemo vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex praeterito venit. Hodiernus dies solidas est; nemo ex illo quicquam mihi eripuit. Totus inter stratum lectionemque divisus est. Minimum exercitationi corporis datum, et hoc nomine ago gratias senectuti: non magno mihi constat; cum me movi, lassus sum. Hic autem est exercitationis etiam fortissimis finis. Progymnastas meos quaeris ? Unus mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabi
Abbreviated transcription (Latin):
Cogita qͣntũ cca te uideas maloꝵ.
Aspice ꝙͣ nullũ sit nephas sine exẽ¬
plo. qͣnta cotidie nequicia ꝓficiat.
qͣntũ publice pͥuatĩq peccatur. ĩtłi¬
liges sacis nos cõsequi. si int̾ pessi¬
mos nõ sumus. Ego ũo inqͥs spero
me posse et ãplioris ordĩs fieri. Op¬
tauerĩ hoc nob̾ magis ꝙͣ ꝓmiserim.
Preoccupati sumꝰ. ad uirtutẽ dtẽ¬
dimus. int̾ uicia distͥcci. Pudet di¬
cere. honesta colimꝰ ꝙͣtũ uacat. At
ꝙͣ grande pͥmiũ expectat. si occupa¬
tiones nr̃as ⁊ mala tenacissima ab¬
rũpimus. Nõ cupiditas nos nõ ti¬
mor pellet ĩ agitati froribꝰ. in cor¬
rupti uoluptatib. noc mortẽ horre¬
bimꝯ nec deos. Sciema mortẽ ma¬
lũ nõ ẽẽ. deos maiores nõ ẽc. tã in¬
becillũ qd̃ nocet: ꝙͣ cui nocet᷑. Opti¬
ma ui noxia carent. Expectãt nos.
Ex hac aliq̃n fere in illud enadimꝰ
sublime ⁊ excelsũ. quẽ tñqͥllitas c̃
et expulsis errorib absoluta liber¬

Expanded text:
Cogita, quantum circa te videas malorum, aspice, quam nullum sit nefas sine exemplo, quantum cotidie nequitia proficiat, quantum publice privatimque peccetur; intelleges satis nos consequi, si inter pessimos non sumus. " Ego vero," inquis, "spero me posse et amplioris ordinis fieri." Optaverim hoc nobis magis quam promiserim; praeoccupati sumus. Ad virtutem contendimus inter vitia districti. Pudet dicere: honesta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expectat, si occupationes nostras et mala tenacissima abrumpimus. Non cupiditas nos, non timor pellet, Inagitati terroribus, incorrupti voluptatibus nec mortem horrebimus nec deos; sciemus mortem malum non esse, deos malo non esse. Tam inbecillum est quod nocet quam cui nocetur, optima vi noxia carent. Expectant nos, si ex hac aliquando faece in illud evadimus sublime et excelsum, tranquillitas animi et expulsis erroribus absoluta liber
Abbreviated transcription (Latin):
replicamꝰ. cuiꝯ hanc uocẽ hodier¬
fertur in die. qui se illi subiecit ⁊
tradidit. Statĩ circũagit᷑. Hoc enĩ¬
ri ut me int̾roges. qͣre ab epycuro
tã multa bñ dicta referã pociꝰ ꝙͣ
tragicos uł cogatos nr̃os. Hnt enĩ¬
hoc q aliꝙͥ seueritatis. ⁊ sũt int̾ co¬
medias ⁊ tragedias medie. Qͣtũ
disẜtissimoꝵ uersuũ int̾ mimos
iacet. ꝙͣ multa pubhii nõ excalcea¬
tis set ꝯturnatis dicẽda sc̃: unũ
ad hanc partẽ q̃ mͦ fluit ĩ mãibꝰ
referã. quo negat fortuita ĩ ꝓprio
do eueĩt. Hunc usũ a te dici ñ pan¬
lo melius set astͥcciꝯ memiii. Nõ
ẽ tuũ qd̾ fortũa focit tuũ. Illiro ⁊̃ a¬
ri bonũ qd̃ potuit. auferi pot̃. Hoc
nõ imputo insolutũ de tuo tibi. liͦ.¬

Expanded text:
omplicamus, cuius hanc vocem hodierertas." Non differtur in diem, qui se illi subiecit et tradidit; statim circumagitur. Hoc eniri, ut me interroges, quare ab Epicuro tam multa bene dicta referam potius qutragicos nec togatas nostras. Habent eniinter comoedias ac tragoedias mediae. Quantum disertissimorum versuum inter mimos iacet! Quam multa Publilii non excalceatis, sed coturnatis dicenda sunt! Unum ad hanc partem, quae modo fuit in manibus, referam, quo negat fortuita in nostro do evenit. Hunc sensum a te dici non paulo melius et adstrictis memini: Non est tuum, fortuna quod fecit tuum. Illud etiari bonum quod potuit, auferri potest. Hoc non inputo in solutum; dedi de tuo tibi.
Abbreviated transcription (Latin):
to aĩali. nõ eĩ btã uita efficitur. ĩ
muto aĩali bonũ nõ ẽ. Mutũ aĩal
sensu cõp̾hendit p̾sentia. p̾t̾itorũ
remĩscitur cũ id incidit. qͦ sensus
admouẽtur.tanꝙͣ quos reminis¬
um eius admotũ est. In stabulo
quidẽ nilla illi ma ẽ. ꝙͣuis sepe
calcate memoria ẽ. Terciũ uero
tp̃s .i. futurũ: ad mmuta ñ ꝑtinet.

Expanded text:
ur, in muto animali bonum non est. Mutum animal sensu conprendit praesentia. Praeteritorum reminiscitur, cum id incidit, quo sensus admoneretur; tamquam equus reminisum eius admotus est. In stabulo quidem nulla illi viae est quamvis saepe calcatae memoria. Tertium vero tempus, id est futurum, ad muta
Abbreviated transcription (Latin):
uinci te ncc̃e ẽ. dũ ĩ aliẽa interis
Aĩus scil emũdatus ac purus.
emulator dei. suꝑ hũana se er¬
tollẽs. nichil extra se sin ponẽs.
rõalis aĩalis. Qõ ergo in te bo¬
nũ est: Perfc̃a rõ. Hanc tu ad
płimũ crescere. Dunc btm te eẽ¬

Expanded text:
vinci te necesse est, dum in aliena niteris, vinci te necesse est, dum in aliena niteris, Animus scilicet emendatus ac purus, aemulator dei, super humana se extollens, nihil extra se sui ponens. Rationale animal es. Quod ergo in te bonum est ? Perfecta ratio. An tu ad plurimum crescere ? Tunc beatum e
Abbreviated transcription (Latin):
gunt. quib datũ ẽ scire. si qͣre. q̃¬
tenꝯ. quẽadmodũ. Ita bonũ ĩ ni¬
lo ẽ. nisi in quo r̃o est. Qͦ numc
ꝑtineat ista disputatio q̃ris. et
ꝙͥ aĩo tuo ꝓfutura sit. dico. Et
ex̃cet illũ et acuit. Et utiq aͥd
accurũ occupatiõe honesta tenet.
ꝓdest at etiã qd̾ moratur ad p̃¬
na ꝓperantẽ. Set illũ dico. Nullo
modo ꝓdeẽ possũt magis ꝙͣ sic.
tibi bonũ tuũ ostẽdo. si te anm¬
tis aĩalib separo. si cũ deo pono.
Q̾ inꝙͣ uires corpis alis ⁊ exces:
Pecudibii istas maiores fensq
natura cõcessit. Q̾ excoł formã:
lib decore uinceris. Qͥ capillũ
ingenti diligẽcia comis. Tñ il¬
lum uł effuderis more ꝑthoꝵ. uł
gͥmanoꝵ modo iũxeris. ulut sci¬
te solẽt sparẜis. In quol eqͦ dẽp¬
sior iaccab̾r niba horrebit in leo¬
nũ ceruice formosior. Cũ te ad
uelocitatẽ paueris. Par lepuscu¬
lo nõ eris. Uis tu relictis ĩ quiba

Expanded text:
gunt, quibus datum est scire quare, qugunt, quibus datum est scire quare, quatenus, quemadmodum. Ita bonum in nullo est, nisi in quo ratio. Quo nunc pertineat ista disputatio quaeris, et quid animo tuo profutura sit ? Dico: et exercet illum et acuit et utique aliquid acturum occupatione honesta tenet. Prodest autem etiam quo moratur ad prava properantes. Sed et illud dico: nullo modo prodesse possum magis, quam si tibi bonum tuum ostendo, si te a mutis animalibus separo, si cum deo pono. Quid, inquam, vires corporis alis et exerces ? Pecudibus istas maiores ferisque natura concessit. Quid excolis formam ? libus decore uinceris. Quid capillum ingenti diligentia comis? Cum illum uel effuderis more Parthorum uel manorum modo vinxeris vel, ut Scythae solent, sparseris, in quolibet equo densior iactabitur iuba, horrebit in leonum cervice formonsior. Cum te ad velocitatem paraveris, par lepusculo non eris. vis tu relictis, in quibus
Abbreviated transcription (Latin):
pus eĩ trib partibꝰ ꝯstat. p̾t̾ito.
uissimũ ẽ intra cursũ datũ p̃sens.
p̾t̾iti rara memoria ẽ. Nec unꝙͣ re¬
uocatur. nͥ p̾sentiũ occursu. Non
pot̾ ergo ꝑfc̃e nature bonũ in inꝑ¬
fecta ẽe natura. Aut si natura ht.
magnos ẽẽ mutis aĩalib ĩpetus
et concitatos. set mordiacos ac
turbidos. Numꝙͣ ãt aut mordi¬
natũ ẽ bonũ aut turbidũ. Qd
ergo inquis: Muta aĩalia ꝑtur¬
bate ⁊ in disposite mouẽtur. Di¬
cere illa ꝑturbate ⁊ indisposite
mou̾i. si natura illoꝵ ordinẽ ca¬
pet. Nũc mouẽtur Em naturam
suã. Perturbat᷑ eĩ idem qd esse
aliq̃n et nõ ꝑturbatũ pot̃. Solli¬
citum ẽ quo pot̃ eẽ securũ. Nul¬
li uciũ est. nisi cui uͥtus pot̾ ẽẽ.
Mutis aĩalib. talis ex sua nã
motus ẽ. Set ne te diu teneam.
erit ałn bonũ ĩ muto aĩali. erit
aliqͣ uͥtus. erit aliꝙͣ ꝑfectũ. set
nec bonũ absolute: nec uͥcus. nͨ
ꝑfectũ. Hec eĩ rõalibi solũ contĩ¬

Expanded text:
pus enim tribus partibus constat, praeterito, vissimum est intra cursum datum, praesens. Praeteriti rara memoria est nec umquam revocatur nisi praesentium occursu. Non potest ergo perfectae naturae bonum in inperfecta esse natura, aut si natura talimagnos esse mutis animalibus impetus et concitatos, sed inordinatos ac turbidos. Numquam autem inordinatum est bonum aut turbidum, " Quid ergo ? " inquis, " muta animalia perturbate et indisposite moventur ? " Dicerem illa perturbate et indisposite moveri, si natura illorum ordinem caperet; nunc moventur secundum naturam suam. Perturbatum enim id est, quod esse aliquando et non perturbatum potest; sollicitum est, quod potest esse securum. Nulli vitium est, nisi cui virtus potest esse; mutis animalibus talis ex natura sua motus est. Sed ne te diu teneam, erit aliquod bonum in muto animali, erit aliqua virtus, erit aliquid perfectum, sed nec bonum absolute nec virtus nec perfectum. Haec enim rationalibus solis contin
Abbreviated transcription (Latin):
scĩa atq ars aliꝙͥ debet hab̾e ma¬
infestũ. sensũq cõp̾hensum. ex qͥ
oriatur et crescat: sic btã uita
fundamẽtũ et iicĩ a maifestis
ducit. ⁊ co qd̃ sub sensũ cadat.
Nempe nos a manifestis beata
uitã miciũ sin caꝑe dicitis. Dici¬
turã ẽ. Qd̃ ꝯtĩgit ꝓtinꝰ nato. nõ
dico bonũ set miciũ boni. Tn sũ¬
mũ bonũ uoluptatẽ infancie do¬
nas. ut inde incipiat nascẽs. ad¬
qd̾ cõsumatus hõ ꝑuẽit. Cacumẽ
radicis loco ponis. Siqͥs dic̾et
illũ in mat̾no ut̃o latentẽ. sexus
q incertũ. tenerũ ⁊ inꝑfectũ ⁊ in¬
formẽ iã in aliquo bono ẽẽ. aꝑte

Expanded text:
ia atque ars aliquid debet habere manifestum sensuque conprehensum, ex quo oriatur et crescat, sic beata vita fundamentum et initium a manifestis ducit et eo, quod sub sensum cadat. Nempe vos a manifestis beatam vitam initium sui capere dicitis." Diciuram est, quod contigit protinus nato, non dico bonum, sed initium boni. Tu summum bonum, voluptatem, infantiae donas, ut inde incipiat nascens, quo consummatus homo pervenit. Cacumen radicis loco ponis. Si quis diceret illum in materno utero latentem, sexus quoque incerti, tenerum et inperfectum et informem iam i
Abbreviated transcription (Latin):
sociis usũ ulixem ferũt. Illa uox
q̃ timebatur erat blanda. nõ tn
publica. At hec timẽda ẽ. nõ ex
nno scopulo. set ex oĩ t̾rarũ ꝑte
circũsonat. Pret̾uehere itaq nõ
unũ locũ ĩsidiosa uoluptate sus¬
pectũ. set õs urbes. Surdum te
amãtissimis tuis p̃sta. Bono aĩo
male p̃cãtur. Et si felir esse uis.
deos ora ne ꝙͥ tibi ex hiis que op¬
tant eueĩat. Nõ sũt ista bona. q̃ ĩ
te isti uolũt cõgeri. Uerũ bonũ ẽ
sibi fidere. Hoc aut̃ ꝯtĩg̾e nõ pot̃
iisi ꝯtẽptus ẽ labor.⁊ in coꝵ nu¬
mero h̾itus. q̃ neq bc̃a sũt neq
mala. Fieri eĩ nõ pot̾ ut una res
ferenda. modo expauescẽda. La¬
borbonũ nõ ẽ. Quid gͦ ẽ honũ:
Laboris ꝯtempcio. Itaq ĩ uanũ
oposcs culpanimꝰ. Rursꝰ ad ho¬
nesta nitentes. qͣnto magis ĩcu¬
Ganto melior singe ⁊ inspira. ⁊
diuũ istũ uno si potes exsupa¬

Expanded text:
sociis usum Vlixem ferunt. Illa vox, quae timebatur, erat blanda, non tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni terrarum parte circumsonat. Praetervehere itaque non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista bona, quae in te isti volunt congeri; unum bonum est, sibi fidere. Hoc autem contingere non potest, nisi contemptus est labor et in eorum numero habitus, quae neque bona sunt neque mala. Fieri enim non potest, ut una ulla res ferenda, modo expavescenda. Labor bonum non est. Quid ergo est bonum ? Laboris contemptio. Itaque in vanum operosos culpaverim. Rursus ad honesta nitentes, quanto magis incuTanto melior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, sp
Abbreviated transcription (Latin):
Seq̃re illũ impetũ aĩ. quo ad op¬
tima queq calcatis ppłariba bo¬
nis ibas. Nõ desrd̃o te maiorẽ me¬
li orẽq fier ꝙͣ moliebaris. fũda¬
mẽta tua multũ loci occupauer̃t.
Dantũ effice q̃ntũ conatus es. ⁊
illa que tecũ in aĩo tulisti tcͣta.
Ad sũmũ sapiẽs eris. si clausis

Expanded text:
Sequere illum impetum animi, quo ad optima quaeque calcatis popularibus bonis ibas. Non desidero maiorem melioremque te fieri quam moliebaris. Fundamenta tua multum loci occupaverunt; tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad su
Abbreviated transcription (Latin):
uiue inquid bñficio meo pyrre.
et gande qd̃ ad hoc dolebas fab¬
cium nõ posse corrumpi. Oratiꝯ
cochles solus implenit põtis an¬
gustias. ademitq a tergo sibi red¬
ditũ. dũ mͦ iter hosti offert᷑. Iussiͭ
reuulsa ingenti ruma tigna so¬
nuerũt. Postꝙͣ resper̃ ⁊ extͣ ꝑi cu¬
lum ẽẽ pacriã piculo suo sensit.
sequi. deditq se inp̾ceps. ⁊ ñ minꝰ
sollicitus in illo rapido alueo fui¬
minis ut armatus ꝙͣ ut saluus
exiret. Retẽto armoꝵ irictuicium
decore.tã tutus rodit ꝙ si sponte
uenisset. Hec ⁊ eiꝰ modi facta yma¬
gine nob̾ estedepe uͥtutis. Aiciã

Expanded text:
" Vive," inquit, " beneficio meo, Pyrrhe, " Vive," inquit, " beneficio meo, Pyrrhe, et gaude quod adhuc dolebas, Fabricium non posse corrumpi." Horatius Cocles solus implevit pontis angustias adimique a tergo sibi reditum, dummodo iter hosti auferretur, iussit revulsa ingenti ruina tigna sonuerunt. Postquam respexit et extra periculum esse patriam periculo suo sensit, sequi," iecitque se in praeceps et non minus sollicitus in illo rapido alveo fluminis ut armatus quam ut salvus exiret, retento armorum victricium decore tam tutus rediit, quam si ponte venisset. Haec et eiusmodi facta imaginem nobis ostendere virtutis. Adiciam,
Abbreviated transcription (Latin):
nologia dicã. Nou̾amꝯ corporis
santatẽ. exhac cogitauimꝰ esse
ex hiis colligimꝰ ẽẽ ⁊ aĩ robur.
Aliqua benigna facta. aliq̃ hũa¬
na. aliq̃ fortia. nos obstupe fece¬
cerant. Hec cepimus tãꝙͣ ꝑfecta
miran. Suberat illis multa in¬
çia. que sp̃es conspicu alicuius
fc̃a fulgorq celabat. Hec dissiła¬
uumꝰ. natura iubet angere. lau¬
danda. Nemo nõ gliã ultra uerũ
tulit. Ex hiis ergo spc̃m ingentis
bom trarimus. Fabritius pyrri re¬
gis aurũ repulit. maiusq regnꝰ
iudicaiit regias opes posse tep¬
nere. Idem medico pyru ꝓraittẽ¬
te uenenũ se regi daturum. mo¬
nuit pyrrũ cmere insidias. Eidẽ
ai fuit ouri nc̃ iunci. uenenꝰ nõ
iuincere. Ammirati sumꝯ ingentẽ
missa flexissent. bomi exempli re¬
nacem. qc̃ difficilinũ ẽ ĩ bello ĩno¬
centẽ. qui aliꝙͥ ẽẽ crederet. eciã ĩ
hostes nephas qui in sũma pau¬
ꝑtate quã sibi decus fecat. nõ ali¬
ter refugit diuicias ꝙͣ uenenum.

Expanded text:
nalogia, dicam. Noveramus corporis sanitatem; ex hac cogitavimus esse ex his collegimus esse et animi robur. Aliqua benigna facta, aliqua humana, aliqua fortia nos obstupefecerant; haec coepimus tamquam perfecta mirari. Suberant illis multa ia, quae species conspicui alicuius facti fulgorque celabat; haec dissimulavimus. Natura iubet augere laudanda, nemo non gloriam ultra verum tulit; ex his ergo speciem ingentis boni traximus. Fabricius Pyrrhi regis aurum reppulit maiusque regno iudicavit regias opes posse contemnere. Idem medico Pyrrhi promittente venenum se regi daturum monuit Pyrrhum, caveret insidias. Eiusdem animi fuit auro non vinci, veneno non vincere. Admirati sumus ingentem li tenacem, quod difficillimum est, in bello innocentem, qui aliquod esse crederet etiam in hostes nefas, qui in summa paupertate, quam sibi decus fecerat, non aliter refugit divitias quam venenum.
Abbreviated transcription (Latin):
in quol corpe. nõ in qualib eta¬
te inuẽitur. Et tantu abẽ ab in¬
fancia qͣntũ a pͥmo ultimũ. ꝙͣtũ
ab inicio ꝑfectum. Ergo nec ĩ te¬
nero mͦ coalescẽte corpusculo est.
Qni: Non sic. nõ magis ꝙͣ in se¬
mine hoc. Si dicas aliqd̃ arboris.
ac satis bonũ nouimꝰ. Hoc nõ ẽ
in pͥma frõte. q̃ emissa cũ maxĩe
solũ rũpit. ẽ aliqd̃ bonũ tͥcici. hoc
nõdũ ẽ in herba latẽte. necdũ fol¬
liculos exerit spica mollis. set cũ
frumẽtũ estas ⁊ debita mat̾itas
coxit. Q̾admodũ oĩs natura bo¬
nũ suũ nisi ꝯsumata nõ profert
ita hõis bonũ nõ ẽẽ in hõie. nͥ cũ
illa rõ ꝑfecta ẽ. Qd̃ at hoc bonu
dicã. Liber aĩus ẽ ac rectus. alia
subiciẽs sibi infra se nulli. Hoc bo¬
nũ a deo nõ recipit infãcia. ut pu¬
ericia nõ sꝑet. adolescẽcia ĩpube
sꝑet. Bñ agitur cũ senectute. si ad
illud longo studio intẽtoq ꝑue̾it.
aliqd̃ herbe. Pot̃ gͦ aliqd̃ ẽẽ et in¬

Expanded text:
on in qualibet aetate invenitur et tantum abest ab infantia, quantum a primo ultimum, quantum ab initio perfectum. Ergo nec in tenero, modo coalescente corpusculo est. Quidni non sit ? Non magis quam in semine. Hoc si dicas, aliquod arboris ac sati bonum novimus; hoc non est in prima fronde, quae emissa eum maxime solum rumpit. Est aliquod bonum tritici; hoc nondum est in herba lactente nec cum folliculo se exerit spica mollis, sed cum frumentum aestas et debita maturitas coxit. Quemadmodum omnis natura bonum suum nisi consummata non profert, ita hominis bonum non est in homine, nisi cum illi ratio perfecta est. Quod autem hoc bonum ? Dicam: liber animus, erectus, alia subiciens sibi, se nulli. Hoc bonum adeo non recipit infantia, ut pueritia non speret, adulescentia inprobe speret; bene agitur cum senectute, si ad illud longo studio intentoque pervenialiquod herbae; potest ergo aliquod esse et in
Abbreviated transcription (Latin):
tradidistis appetitiões ⁊ fuge ar¬
hicriũ. Set uidel racio istiꝯ rei
iia. ꝙ ad modũ de u̾tute. de ho¬
nesto sic et de bono maloq osti¬
cui.Nam apd̃ istos uilissime par¬
ti datur de meliore sm̃a. ut de bo¬
no ꝓnũciet sensus. obtunsa res.
et hebes ⁊ in hoĩe. ꝙͣ ĩ aliis aĩali¬
bn tarlior. Q siquis uellet nõ
oculis set tactu muta discernere.

Expanded text:
e arbitrium. Sed videlicet ratio isti rei ita, quemadmodum de virtute, de honesto, sic et de bono maloque constituit. Nam apud istos vilissimae parti datur de meliore sententia, ut de bono pronuntiet sensus, obtunsa res et hebes et in homine quam in aliis animalibus tardior. Quid si quis vellet non oculis, sed tactu minuta discernere ?
Abbreviated transcription (Latin):
Huric adiunctũ ẽ ĩ muitis aĩalibꝰ
et infantib nõ &̃. Quicũq no¬
luptatẽ ĩ sũmo ponũt. sẽsibłe in¬
dicant bonũ. Nos s̃ intelligibłe
qui illud aĩo damus. Si de bono
sensus iudicarẽt. Nullã uolupta¬
tẽ reicẽmꝰ. nulla eĩ nõ ĩuitat. nul¬
la nõ desctat. ⁊ ocõtͣrio nillũ dolo¬
rẽ uolẽtes subiremꝰ. Nullus enĩ
nõ offendit senfũ. Pret̾ea nõ es¬
sent digni rep̾hẽsione. quib in¬
mniũ uoluptas placet. quibusq
sũmus ẽ dolonis timor. Atqui im¬
ꝓbamꝰ gule ac libidimi addicto ᷤ
et ꝯtempnimꝰ illos qui nichil
uinlit̾ ansim sũt dolonis metu.

Expanded text:
unctum est in mutis animalibus et infantibus non esse. Quicumque voluptatem in summo ponunt, sensibile iudicant bonum, nos contra intellegibile, qui illud animo damus. Si de bono sensus iudicarent, nullam voluptatem reiceremus, nulla enim non invitat, nulla non delectat; et e contrario nullum dolorem volentes subiremus, nullus enim non offendit sensum. Praeterea non essent digni reprehensione, quibus nimium voluptas placet quibusque summus est doloris timor. Atqui inprobamus gulae ac libidini addictos et contemnimus illos, qui nihil viriliter ausuri sunt doloris metu.
Abbreviated transcription (Latin):
is qͦr ac turpib recti stdo ẽ
Sic mẽtitu. ꝓdigus libalẽ. cum
płimũ int̾sit. utiũ quis dare sciat.
an ẜuare nesciat. Multi inꝙͣ ñt
lucili qui nõ donant set ꝓhi ciuũt.
Nlõ uoco ego lib̾alem peccine sue
iratũ. inntatur negligẽci ⁊ facili¬
tatẽ: tem̾itas fortitudinẽ. Hoc no

Expanded text:
que ac turpibus recti similitudo est; sic mentitur prodigus liberalem, cum plurimum intersit, utrum quis dare sciat an servare nesciat. Multi, inquam, sunt, Lucili, qui non donant, sed proiciunt; non voco ego liberalem pecuniae suae iratum. Imitatur neglegentia facilit
Abbreviated transcription (Latin):
tũ bom et mali eq in aturus est.
Et nõ magis infans ad hoc bom
capaꝵ ẽ. ꝙ̃ arbor aut mutũ aliqd̃
aĩal. Qre ãt bonũ ĩ arbore aĩali¬
q muto nõ ẽ: Qͥa nec rõ. ob hoc:
in infãte ꝙr nõ ẽ. Nã ⁊ hunic deest.
ẽ aliqd̾ nõdũ rõnale. ẽ rõnale. s
inꝑfectũ. In nullo hoꝵ bonũ. Rõ
illud secuim affert. Qe ergo int̾
ista q̃ retuli distat: In eo qd̃̾ in¬
rõnale ẽ. nũꝙͣ erit bonũ. In eo qd̾
nõdũ rõnale est. tũc ẽẽ bonũ nõ

Expanded text:
ctum boni ac mali, aeque maturus est, et non magis infans adhuc boni capax est quam arbor aut mutum aliquod animal. Quare autem bonum in arbore animalique muto non est ? Quia nec ratio. Ob hoc in infante quoque non est, nam et huic deest; nale, est rationale sed inperfectum; in nullo horum bonum, ratio illud secum adfert. Quid ergo inter ista, quae rettuli, distat ? In eo, quod inrationale est, numquam erit bonum. In eo, quod nondum rationale est, tunc esse bonum non
Abbreviated transcription (Latin):
tãtur. Nunc gͦ ad id ren̾tor. de qͤͦ
desidas dici. quõ ad nos pͥma boĩ
honestiq noticia ꝑuen̾it. Hoc nos
natura docẽ nõ potuit. Sẽĩna nob̃
scĩe dedit. scĩam nõ dedit. Quidã
aĩt nos in noticiã incidisse. qd̾ ẽ
incredibile uͥtutis alicuiꝰ speciẽ
casus occurisse. Nob̾ indetur obser¬
nacio collegisse. Et rerũ sepe fc̃aꝵ
int̾ se collacio ꝑ anologiã nr̃i intł¬
lectus et honestũ ⁊ bonũ iudicãt.
Hoc ũbũ cũ latim gramatici cur

Expanded text:
tantur. Nunc ergo ad id revertor, de quo desideras dici, quomodo ad nos prima boni honestique notitia pervenerit. Hoc nos natura docere non potuit; semina nobis scientiae dedit, scientiam non dedit. Quidam aiunt nos in notitiam incidisse, quod est incredibile, virtutis alicui speciem casu occucurrisse. Nobis videtur observatio collegisse et rerum saepe factarum inter se conlatio, per analogian nostri intellectum et honestum et bonum iudicant. Hoc verbu
Abbreviated transcription (Latin):
gata ẽ. set in una cõsistit. ⁊ hãs
erredin desidat. qũo ad nos bo¬
m honestiq noticia ꝑuen̾nt. Hoc
duo apud alios diuersa sũt. apa
nos tm̃ diuisa. Q̾ sit hoc dicam
Itaq hoc ⁊ diuiciis ⁊ equo ⁊ iuino
et calceo nomẽ imponũt. Tãta
fit apos illos utilitas boĩ. ⁊ adeo¬
usq in sordida descẽdit. honestũ
putãt. cui r̃o recti officii constat.

Expanded text:
ata est, sed in una constitit et hanc expediri desiderat, quomodo ad nos boni honestique notitia pervenerit. Haec duo apud alios diversa sunt, apud nos tantum divisa. Quid sit hoc dicam.itaque hoc et divitiis et equo et vino et calceo nomen inponunt; tanta fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida usque descendit. Honestum putant,
Abbreviated transcription (Latin):
quã incubuere dem̃gunt. Qͥcqͥd
facis ꝯ̃ te façis: et motu ip̃o noces
exemeus malũ. om̃is mutatõ lo¬
ci iocunda fiet. In ultimas expella¬
ris t̾ras. licet in quolibet harba¬
ne angulo collocers. Hospitalis
tͥ illa qualiscũq sedes erit. Magis
quis uen̾eris ꝙͣ quo int̾est. Et iõ
nulli loco adicere debema ãium.
Cum hac ꝑsuasiõe inuendũ est.
Nõ sum um angulo natus. Pata
mea totus hic mũdo ẽ. Qd si liq̃¬
ret tͥ nõ admirens. nichil adinũ¬
n te regionũ narietatib. ĩ quas
sub inde por tetio migras. Pri¬
ma ẽ queq placuisset. si om̃e tuã
illio qd̃ quens bene iiuere om̃i

Expanded text:
quam incubuere, demergunt. Quicquid quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic mundus est." Quod si liqueret tibi, non admirareris nil adiuvari te regionum varietatibus, in quas subinde priorum taedio migras. Prima enim quaeque placuisset, si omnem tuam illud, quod quaeris, bene vivere, omni
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc tibi soli putas accidisse. Senec̃.
tiba nõ discussisti tusticiã. grauita¬
tẽq mẽtis. Aĩum debes mutare ñ
celũ. Licet uastũ traiec̃is mare. li¬
cet ut ait uͥgilius nr̃ t̾req urbesq
recedãt: seq̾ntur te quocũq ꝑue¬
socrates ait. Qͥ miraris: Nichil tͥ
pegͥnatiões ꝓsunt. cũ te circũferas.
Premit te eadẽ cã q̃ expulit. Qͥd
cio urbiũ aut locoꝵ: In irricum ce¬
dit ista lactatio. Queris qͣre te fu¬
ga ista nõ adiuuuat. Tecũ fugis.o¬
nus aĩ deponendũ ẽ. Nõ at̾ tͥ ullus
placebit locus. Dalem nũc ẽc aĩuĩ
tuũ cogita. qualẽ uͥgilius nr̃. uate ᷤ
inducit. Iã dcitatura ⁊ instigatura
multũq ħntis in se sp̃s nõ sin. ba¬
chatur uates. magnũ si p̾tore pos¬
set excussisse deũ. Uadis huc et il¬
luc ut ercutias insidẽs põdus. qd̃
ip̃a iactatiõe incomodiꝯ fit. Sicit
ĩnau onera ĩmota minꝯ urgent.
ineqͣlit̾ cõnoluta citius eã partẽ ĩ

Expanded text:
Hoc tibi soli putas accidisse et admiraibus non discussisti tristitiam gravitatemque mentis? Animum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sequentur te, quocumque perveSocrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae expulit." Quid itio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in
Abbreviated transcription (Latin):
uestigiũ põitur. huc nẽpe u̾satur
atq illuc sõpnũ int̾ egritudines
leuẽ captans. que nõ au dit audis¬
se se q̃ritur. Ꝙͥ in cã putas cẽ: Aĩꝯ
ille obstrepit. Hic placãdi ẽ. Hinꝯ cõ¬
pescenda sedicio ẽ. Q̾ nõ ẽ ꝙ existi¬
mes placrdũ. si iacet corp. int̾du
quies inquieta ẽ. Et iõ ad rerum
actus excitandi. ac cͣcͣtatiõe bõarũ
artiũ occupandi sumꝰ: quotiẽs no
male ht mnercia sin ĩpaciẽs. Magͥ
imꝑatores cũ male parere militẽ in¬
dent. aliquo labore cõpescũt.⁊ expe¬
dicioĩb detinẽt. Nũꝙͣ nacat lasci¬
uie discͥcͥtis. Nichilq tã c̾tum ẽ. qͣr
ocii uicia negocio discuti. Sepe in¬
demur tedio rerũ ciuiliũ. ⁊ ĩfelicis
atq ingrate statioĩs pnĩa secessis¬
se. Dñ ⁊ in illa latebra in quã nos
timor ⁊ lassicudo cõiecit. inc̾dũ re¬
trudescit ambitio. Nõ eĩ excisa set
fatigata desiit. aut eciã abiecta re¬
b parũ sibi cedẽtibi. Idẽ de luxuria

Expanded text:
vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla placida ẽ quies. nͥ quã rõ
cõposuit. Nox exhibet molestia.
nõ tollit. ⁊ sollicitudĩes mucat. Nã
dormientiũ qͦ in sõpnia tã turbu¬
lenta sũt ꝙͣ dies. Illa tnͣquillitas
uera ẽ. in quã bona mõs explicat᷑.
Aspice illũ cuiꝰ sõpnus lasse do¬

Expanded text:
Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui somnus la
Abbreviated transcription (Latin):
natura descripsit nec ab illa decli¬
nandũ illã aut sequẽtib omĩa
facilia et expedita sunt cõtra illã
uõ intentib nõ alia uia ẽ ꝙͣ
cõtra aquã remigantib .R. tcͣ.¬

Expanded text:
natura praescripsit, nec ab illa declinandum; illam sequentibus omnia facilia, expedita sunt, contra illam nitentibus non alia vita est quam contra aquam remigantibus.
Abbreviated transcription (Latin):
O infelicẽ egrũ. qͣre: Qͥa Seneca.
nõ uino mue diluit. qr nõ rigorem
potionis sue quã capaci scipho miᷤ¬
cuit renouat. fracta insuꝑ glacie
qr nõ ostrea illi lucrina de ip̃a mẽ¬
sa apiũtur.qr nõ cͥca cenationẽ erꝰ
tumultus coquoꝵ ẽ. ipos cũ obson¬
nis focos tnsferẽtiũ. Hec eĩ iã luxu¬

Expanded text:
O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensa aperiuntur ? Quia non circa cenationem eius tumultus cocorum est ipsos cum opsoniis focos t
Abbreviated transcription (Latin):
qñq se moriendũ. Tamẽ cũ ꝓpe ac¬
cessit. t̾giu̾satur. tremit. plorat. Nõ¬
ne tͥ uideb̃r stultissimus õiũ qͥ fle¬
uit. ꝙ ante ãnos mille nõ iuxerat:
Eqr stultus ẽ qui flet. ꝙ post ãnos

Expanded text:
quandoque moriendum; tamen cum prope acquandoque moriendum; tamen cum prope accessit, tergiversatur, tremit, plorat. Nonne tibi videbitur stultissimus omnium, qui flevit, quod ante annos mille non vixerat? Aeque stultu
Abbreviated transcription (Latin):
hũanũ ꝙ̃ad modũ cena pacta ⁊ re¬
liquie circũstãtibꝰ diuidũtur. sic
ꝑacta uita aliꝙͥ pornigi hiis qͥ tociꝰ
uite mĩstri fuissent. Erat marcelli¬
nꝯ facilis aĩ. ⁊ lib̾alis. eciã cum de
suo fieret. Minutas itaq sũmula
distribuit flẽtibi ẜuis. ⁊ illos intio
cõsolatus ẽ. Nõ fuit illi opꝰ ferro.
nõ sanguie. Grduo abstinuit. ⁊ ĩ
in ip̃o cubiculo poni tab̾rnaculum
iussit. Solium dem̃ delatũ ẽ ĩ quo
diu iacuit. ⁊ calida subinde diffu¬
sa paulatĩ defecit. ut aiebat nõ si¬
ne uoluptate quã afferre solet le
In fabellã excessi nõ ingratã tibi.
Exitũ eĩ amici tui cognosces. non
difficilẽ nec miserũ. Cyͣius eĩ mor¬
tẽ sibi ꝯsciuerit: tñ mollissĩe exces¬
sit.⁊ uita elaptus ẽ. Set ne uitilis
quidẽ hec fabella finit. sepe eĩ taliͣ
exẽpla ncc̃itas cogit. Sepe debemo
mori nec uolumꝰ. Morimur. nͨ uo¬
lumus. Nemo tã ĩꝑitus ẽ. ut nescia

Expanded text:
cena peracta reliquiae circumstantibus dividantur, sic peracta vita aliquid porrigi iis, qui totius vitae ministri fuissent. Erat Marcellinus facilis animi et liberalis, etiam cum de suo fieret. Minutas itaque summulas distribuit Sentibus servis et illos ultro consolatus est. Non fuit illi opus ferro, non sanguine; triduo abstinuit et in ipso cubiculo poni tabernaculum iussit. Solium deinde inlatum est, in quo diu iacuit et calda subinde suffusa paulatim defecit, ut aiebat, non sine quadam voluptate, quam adferre solet lenIn fabellam excessi non ingratam tibi. Exitum enim amici tui cognosces non difficilem nec miserum. Quamvis enim mortem sibi consciverit, tamen mollissime excessit et vita elapsus est. Sed ne inutilis quidem haec fabella fuerit. Saepe enim talia exempla necessitas exigit. Saepe debemus mori nec volumus, morimur nec volumus. Nemo tam imperitus est, ut nesciat
Abbreviated transcription (Latin):
illã media oblectatioe ⁊ tempnis:
uiuere uis. scis eĩ mori. times. Qͥ
porro ista uita nõ mors ẽ: Cesar
cũ illũ transeuntẽ ꝑ latinã uiã un
ex custodiarũ agmine demissa us
in pectus uetere barba rogarz mor
quili fidelit̾ ⁊ industrie fungor.
Qͥ tu nescis unũ ẽc ex uite officiis.
et mori: Nullũ officiũ relinquis:
Nõ eĩ c̾tus num̃ꝰ quẽ debeat exple¬
re finitur. Nulla uita ẽ nõ brems.
Nã si ad naturã rerũ respex̾is: ⁊̃
nestoris ⁊ sacie breuis ẽ. q̃ inscͥbi
monum̃to suo iussit. ãnis se nona¬
gĩta nouẽ uixisse. uides aliꝙͣ głia¬
ri senectute longa: s illa ferre
potuisset. si cõtigisset cẽtesimũ ĩ¬
plere: Qũo fabula sic uita. Nõ ꝙͣ
ad rẽ ꝑtinet. quo loco desinas. Qͦ¬
cũq uoles desine. tm̃ bonã clau¬

Expanded text:
illam media boletatione contemnis ? illam media boletatione contemnis ? Vivere vis; scis enim ? Mori times; quid porro ? Ista vita non mors est ? C Caesar, cum illum transeuntem per Latinam viam unus ex custodiarum agmine demissa usque in pectus vetere barba rogaret morquibus fideliter et industrie fungor." Quid ? Tu nescis unum esse ex vitae officiis et mori ? Nullum officium relinquis. Non enim certus numerus, quem debeas explere, finitur. Nulla vita est non brevis. Nam si ad naturam rerum respexeris, etiam Nestoris et Sattiae brevis est, quae inscribi monumento suo iussit annis se nonaginta novem vixisse. Vides aliquem gloriari senectute longa. Quis illam ferre potuisset, si contigisset centesimum implere ? Quomodo fabula, sic vita non quam ad rem pertinet, quo loco desinas. Quocumque voles desine; tantum bonam clau
Abbreviated transcription (Latin):
ẜuiam. sua illa dorica lĩgua ⁊u̾bis
gi ẜuili et ꝯtumelioso mũst̾ĩo. affer¬
re eĩ uas obscenũ iubebat᷑. illisum
parieti caput rupit. Dã ꝓpe lib̾rtas
est. ⁊ ẜuit aliqͥs: Ita nõ sic ꝑire fili
fortit̾ eciã pucrile ẽ: Puta nolle
te sequi. Duceus. fac tui iuris qõ
aliem ẽ. Nõ sumes pm̃ spm̃. ut di¬
sas q̃ te morãtur ac retinẽt. ꝯsũp¬
sisti. Nulla tͥ nona ẽ. nulla iã nõ
odiosa ip̃a sacictate. Qͥs sit uim
qͥs mulsi sapor. scis. nichil int̾est
centũ ꝑ uessicã tuã an mille ãpho¬
re tnseat. Saccus ẽ. Ꝙ̾ sapit ostre¬
um. ꝙͥ mellis optĩe nosti. Nichil
t̾ luxuria tua in futuros ãnos in
Solẽq si posses extĩgueres. Ꝙͥ eĩ
unꝙͣ fecisti luce dignũ: Confit̾e
nõ curic te nõ fori. nõ ip̃iꝯ nature
desid̃io. tardiorẽ ad monẽdũ fi.
Inuitus relinquis macellũ. in quo
nil reliquisti. Mortẽ times. At qũo

Expanded text:
serviam" sua illa Dorica lingua, et verbis serviam" sua illa Dorica lingua, et verbis vili fungi et contumelioso ministerio, adferre enim vas obscenum iubebatur, inlisum parieti caput rupit. Tam prope libertas est; et servit aliquis ? Ita non sic perire filiufortiter etiam puerile est ? Puta nolle te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut disas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satietate. Quis sit vini, quis mulsi sapor, scis. Nihil interest, centum per vesicam tuam an mille amphorae transeant; saccus es. Quid sapiat ostreum, quid mullus, optime nosti; nihil tibi luxuria tua in futuros annos intSolem ? Quem, si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? Confitere non curiae te, non fori, non ipsius rerum naturae desiderio tardiorem ad moriendum fieri; invitus relinquis macellum, in quo nihil reliquisti. Mortem times; at quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
ens nec finsti. Utrũq tp̃s alienũ ẽ.
In ħ pũctũ diectus es. Qd ut extẽ¬
das quonsq extendes: Qͥ fles: Qͥ
optas: Polis oꝑam. Desine fata
dm̃ flecti sꝑare p̃cando. Rata ⁊ fixa
sũt. ⁊ magna ac et̾na ncc̃itate ducũ¬
tur. Eo ibis quo oĩa eunt. Qͥd tͥ
noui ẽ: Ad hanc legẽ natus es. Hxc
pat̾ tuo accidit. ħ matri. ħ maiorili.
ħ oĩb añ te: hec oĩba post te. Series
inuicta et nulla mutabilis ope al¬
ligat. ac trahit cũcta. Qnͣtꝰ te po¬
pulus moraturoꝵ seq̃tur. qͣntus co¬
mitab̃r. fortior ut oppinor eẽs. si
multa milia tͥ ꝯmorerẽtur. atq mł¬
ta milia hoiũ et as̃aliũ hoc ip̃o mo¬
mẽto quo tu mori dubitas aĩa ua¬
riis gen̾iba emittũt. Tn at̾ nõ pu¬
tabas te ałn ad io puẽturũ. ad qd̃
sẽꝑ ibas. Nullũ sine exitu iter est.
Exẽpla nũc magnoꝵ uiroꝵ me tͥ
iudicas relaturũ. Pũoꝵ referam.
lautꝰ ille memorie tradit᷑ inpubes
adhuc. qui captus clamabat. non

Expanded text:
s alienum est. In hoc punctum coniectus es, quod ut extendas, quo usque extendes ? Quid fles ? Quid optas ? Perdis operam. Desine fata deum flecti sperare precando. Rata et fixa sunt et magna atque aeterna necessitate ducuntur. Eo ibis, quo omnia eunt. Quid tibi novi est ? Ad hanc legem natus es. Hoc patri tuo accidit, hoc matri, hoc maioribus, omnibus ante te, hoc omnibus post te. Series invicta et nulla mutabilis ope inligavit ac trahit cuncta. Quantus te populus moriturorum sequetur? Quantus comitabitur ? Fortior, ut opinor, esses, si multa milia tibi commorerentur; atqui multa milia et hominum et animalium hoc ipso momento, quo tu mori dubitas, animam variis generibus emittunt. Tu autem non putabas te aliquando ad id perventurum, ad quod semper ibas ? Nullum sine exitu iter est. Exempla nunc magnorum virorum me tibi iudicas relaturum ? Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non
Abbreviated transcription (Latin):
ueat. cenã culma ꝓseqͥtur. O infr¬
licẽ egrũ. Edet q̃ntũ ecoqͣt. Non
lacebit ĩ ꝯspc̃n aꝑ. ut uilis caro
a mensa religatꝰ. nec ĩ repositorĩ
eius pectora auium: Dotas enĩ
indere fastidiũ ẽ. Cõgesta ponẽ¬
tur. Qͥ tͥ mali factũ est: Cenabiᷤ
xu finẽtibii. magisq aĩo ꝙͣ corpe
morbidis: tm̃ mortẽ desinamus.
horrere. Desinemꝰ at̾ si fines bono¬
tũ ac maloꝵ cognou̾imꝰ. Ita de¬
mũ nec uita tedio erit. nec mors
timori. Uitã eĩ occupare sacietas
sui nõ pt̃. Dot res uarias m̃gnas
diuinas p̾consentẽ in odm̃ illam
sui adaucere solet mers ociũ. Hi ͥ¬

Expanded text:
veat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fastidium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis xu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet iners otium.
Abbreviated transcription (Latin):
uit ꝙͣples amicos. uniusqͥsqz aut
qr timidꝰ erat id illi suadebat qt
sibi suasisset. aut qr adulator et
blãti id cõsiliũ dabat. qd̾ delib̾an¬
ti gratius fore suspicabat᷑. Amicꝯ
lum quib laudar dignꝰ ẽ laudẽ
uir fortis ac stremius: uidetur mͥ
optĩe illũ cohortatus. Sic eĩ cepit.
Noli mi marcelline torq̃ti tãꝙͣ de
dent᷑. fortit᷑. Cogita ꝙͣdiu itẽ iam
facias. Cib sõpnus libido ꝑhũc
cͥculũ ciurũt. Mori uelle ñ tm̃ pru¬
dens aut fortis aut miser. eciã fa¬
tidiosus pt̃. Nõ opꝰ erat suasore
illi. set adiutore. Serm pere nole¬
bãt. Primũ detraxit illis metũ. ⁊
re.cũ inc̾tum ẽẽt an mors dñi uo¬
lũtana fuisset. Aliqqͥn tã mali exẽ

Expanded text:
it complures amicos. Unusquisque aut quia timidus erat, id illi suadebat, quod sibi suasisset, aut quia adulator et blandus, id consilium dabat, quod deliberanti gratius fore suspicabatur; amiculum, quibus laudari dignus est, laudem, vir fortis ac strenuus, videtur mihi optime illum cohortatus. Sic enim coepit: " Noli, mi Marcelline, torqueri, tamquam de denter, fortiter. Cogita, quamdiu iam idem facias: cibus, somnus, libido, per hunc circulum curritur. Mori velle non tantum prudens aut fortis aut miser, etiam fastidiosus potest." Non opus erat suasore illi, sed adiutore; servi parere nolebant. Primum detraxit illis metum et re, cum incertum esset, an mors domini voluntaria fuisset
Abbreviated transcription (Latin):
oppinionẽ recepis. aliꝙͥ bonũ ẽẽ
pret̾ honestũ: nulla nõ uͥtus labo¬
rabit. nulla eĩ optineri pot̾it. si qͥc¬
ꝙ̃ ex̃ se respexit. Qd̃ si est. rõm
repugnat ex q̃ uͥtutes sũs. ⁊ inta¬
ti que sine raciõe nõ ẽ. Quecũq¬
el eute¬
ãt oppinio u̾itati repugnat. fal¬
sa c̃. Hnũ bonũ cõcedas ncc̃e est.
sũme pietatis erga deos ẽẽ. Itaq
illi qͥcꝙ acciderit. cquo aĩo sustĩe¬
bit. Sciet eĩ id accidisse lege di¬
inna qͣ unnu̾sa ꝓcedũt. Qd̾ si est
In hoc eĩ positũ et parẽ diis scit.¬
nec excandescere ad subita. nec
deplorare sortẽ suã. set sapient᷑
ercipe fatũ. et fac̾e imꝑata. Si nł¬
lũ aliud bonũ ꝙͣ honestũ ẽ. seqͥt᷑¬

Expanded text:
opinionem receperis, aliquid bonum esse opinionem receperis, aliquid bonum esse praeter honestum, nulla non virtus laborabit. Nulla enim optineri poterit, si quicquam extra se respexerit. Quod si est, rationi repugnat, ex qua virtutes sunt, et veritati, quae sine ratione non est. Quaecumque autem opinio veritati repugnat, falsa est. Virum bonum concedas necesse est summae pietatis erga deos esse. Itaque quicquid illi accidit, aequo animo sustinebit; sciet enim id accidisse lege divina, qua universa procedunt. Quod si est, in hoc enim positum est et parere dis nec excandescere ad subita nec deplorare sortem suam, sed patienter excipere fatum et facere imperata. Si ullum aliud est bonum quam honestum, seq
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tus ẽ. ⁊ sola ꝑmanet tenoris sin.
Unũ ẽ bonũ uirtus. cui iã accid̃e
ne sit bonũ nõ pot̃. Mutationis
ꝑiculũ effugit. Stulticia ad sapi¬
enciã eripit. Sapĩa ĩstulticiã nõ
reuoluitur. Dixi si forte memĩsti¬
cũ cõcupita uirgo ⁊ formidata in¬
calesse. inuẽtus ẽ qui flãmis im¬
poneret manũ. cuia risũ nõ inter¬
rũperet corturo. qui in funere li¬
beroꝵ lacuimã nõ mitt̾et. qͥ mor¬
ci nõ trepida occurreret. Amor et¬
minia cupiditas picula depopos¬
cerũt. Qd pot̾ breis obstinacio
aĩ aliquo stimulo ercitata. qͣnto
magis uͥtus q̃ nõ ex impetu nec
subito set eqͣlit̾ ualet. cui ppetuũ
robur ẽ: Sequit᷑ ut q̃ ab incõsul¬
tis sepe cõtempnũtur. a sapiẽtibꝰ
sẽꝑ. ca nec bõa sint n ͨ mala.Unũ
ergo bonũ ip̃a uͥtus ẽ. q̃ int̾ hanc
fortunã ⁊ illã supba incedit. cũ
magno utͥusq dtẽptu. Si hanc

Expanded text:
virtus est et sola permanet tenoris sui; virtus est et sola permanet tenoris sui; unum est bonum virtus, cui iam accidere, ne sit bonum, non potest. Mutationis periculum effugit; stultitia ad sapientiam erepit, sapientia in stultitiam non revolvitur. Dixi, si forte meministi, concupita volgo et formidata incalcasse. Inventus est, qui flammis inponeret manum, cuius risum non interrumperet tortor, qui in funere liberorum lacrimam non mitteret, qui morti non trepidus occurreret. Amor enim, ira, cupiditas pericula depoposcerunt. Quod potest brevis obstinatio animi aliquo stimulo excitata, quanto magis virtus, quae non ex impetu nec subito, sed aequaliter valet, cui perpetuum robur est. Sequitur, ut quae ab inconsultis saepe contemnuntur, a sapientibus semper, ea nec bona sint nec mala. Unum ergo bonum ipsa virtus est, quae inter hanc fortunam et illam superba incedit cum magno utriusque contemptu. Si hanc
Abbreviated transcription (Latin):
idest oꝑa eius oĩa. Set id̾o unur
ip̃a bonũ ẽ: qr nullũ sine illa est.
Si om̃e in aĩo bonũ ẽ. qͥcꝙ illum
cõfirmat. extollit. ãplificat. bo¬
nũ ẽ. Nalidiorẽ ãt ãiũ excelsiorẽ
et ampliorẽ facit uͥtus. Nã cet̾a
q̃ cupiditates nr̃as irritãt depri¬
dẽtur accollere. inflant. ac młta
uãitate deludũt. Ergo unu id
bonũ ẽ: quo melior aĩus efficitur.
Om̃s actiões tociꝯ uite honesti ac
turpis respc̃n. tempant᷑. ad ħ faci¬
endi et nõ faciendi rõ dinigitur.
Quid fit hoc dicam uir bonus
qd̾ honeste se facturũ putau̾it
sũ erit faciet. ⁊̃ si dc̃ipnosum erit
faciet. ⁊̃ si ꝑiculosum erit. Rursꝰ
qd turpe erit nõ faciet. ⁊̃ si peccu¬
mã afferret.⁊̃ si uoluptatẽ. etiã si
potẽciã. Ab honesto re nulla det̾re¬
bitur. ad turpia nulla inuitabit᷑.
Ergo si honestũ. utiq securus ẽ.
turpe utiq uitatum.⁊ ĩ oĩ actu in¬
malũ ꝙͣ turpe.si una indepranata

Expanded text:
id est opera eius omnia; sed ideo unum ipsa bonum est, quia nullum sine illa est. Si omne in animo bonum est, quicquid illum confirmat, extollit, amplificat, bonum est; validiorem autem animum et excelsiorem et ampliorem facit virtus. Nam cetera, quae cupiditates nostras inritant, depridentur adtollere, inflant ac multa vanitate deludunt. Ergo unum id bonum est, quo melior animus efficietur. Omnes actiones totius vitae honesti ac turpis respectu temperantur; ad haec faciendi et non faciendi ratio derigitur. Quid sit hoc, dicam: vir bonus quod honeste se facturum putaverit, sum erit, faciet, etiam si damnosum erit, faciet, etiam si periculosum erit; rursus quod turpe erit, non faciet, etiam si pecuniam adferet, etiam si voluptatem, etiam si potentiam. Ab honesto nulla re deterrebitur, ad turpia nulla invitabitur. Ergo si honestum utique secuturus est, turpe utique vitaturus et in omni actu vimalum quam turpe, si una indepravata