comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
extirpare nõ possuit. S hec quoq ieudeas uelim hoĩez¬
ne te esse menuinsti. B. Quid iu inqmͣ memierun. pħ
Quid igitur houio sit poteris ne profau. Bocͦ Heccine¬
uie interrogas au esse me sciam racionale annual et
mortale. Scio ⁊ io me esse fateor. Et illa. Nichil ue
morbi tui aranui ciliam uel maxĩa causam qd̃ qind
ip̃e sis uosse de sisti. Quare plenissime uel egrituduns tue
racionem uel aditum reconciliande sospitatis ĩuem. Nã
quomain tui oblimione confunderis. exulez te ⁊ expolia¬
tum ꝓpriis bouis esse dolinsti. Quoniaui uero quis fie¬
rerum funs ignoras neqm̃ homines atiꝵ nepharios
potentes felicesq esse arbitraris. Quomani ro quibus
gub̾naculis muuĩdꝰ regatur oblitus es. Has fortuna¬
rum nices existimas rectore flintare. Magne nõ ad mor¬
buui modo uerum ad interitum queq cause. S so¬
spitatis auctori grates ago qd̃ te rundum totum na¬

Expanded text:
exstirpare non possint. Sed hoc quoque respondeas uelim: hominemexstirpare non possint. Sed hoc quoque respondeas uelim: hominemne te esse meministi? – Quidni, inquam, meminerim? – Quid igitur homo sit poterisne proferre? – Hocine interrogas, an esse me sciam rationale animal atque mortale? Scio, et id me esse confiteor. – Et illa: Nihilne morbi tui aliam uel maximam causam; quid ipse sis nosse desisti. Quare plenissime uel aegritudinis tuae rationem uel aditum reconciliandae sospitatis inueni. Nam quoniam tui obliuione confunderis, et exsulem te et exspoliatum propriis borerum fanis ignoras, nequam homines atque nefarios potentes felicesque arbitraris. Quoniam uero quibus gubernaculis mundus regatur oblitus es, has fortunarum uices aestimas sine rectore fluitare—magnae non ad morbum modo uerum ad interitum quoque causae. Sed sospitatis auctori grates, quod te nondum totum na
Abbreviated transcription (Latin):
diume exortes cure esse deplorasti. Nam de ceteris quin racione
reg̾entur nichil mouebare. Pape autem uehementer adun¬
ror cur nntam salubri sentencia locatus egrotes. Uerũ alcis
ꝑscutenuir. uescio quid alesse comiecto. S die nnchi quo¬
niani a deo regi mundum. non ambigis. quib eciam gu¬
beruacuł regatur aduertis. B. Uix inqm regacioins tue
sentociaz nosco ne dum ad inquisita respondere queam. phr
Non me inquid. ꝑhił. fefellit hr̃e abẽe aliquid ꝑ quod
uelud hyaute ualli robore in aniunim tumu ꝑturlacõ¬
num morb irrepeit. S die mchi. Meministi ue quis
sit rerum fiis. quo ue trcius nature tendat itẽcio: Ro.
Audieram inqmͣ. s menioriam meror hebetauit phil.
at quiscis unde cuncta ꝓcesẜint. Ho. Nom inqͣm. deum¬
q esse respondi. phil. Et qui fieri potest ut principio co¬
guito. quis sit rerum funs. iguores: Deꝵ hii perturbaci¬
omun mores ea ualencia est ut mouere quidez ipun¬
nem suo loco possint. Conuellere autem sibiq totum

Expanded text:
inae exortes curae esse deplorasti. Nam de ceteris quin ratione regerentur, nihil mouebare. Papae autem! Vehementer admiror cur in tam salubri sententia Iocatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum regi non ambigis, quibus etiam gubernaculis regatur aduertis? – Vix, inquam, rogationis tuae sententiam nosco, nedum ad inquisita respondere queam. – Num me, inquit, fefellit abesse aliquid, per quod uelut hiante ualli robore in animum tuum perturbationum morbus inrepserit? Sed dic mihi, meministine quis sit rerum finis quoue totius naturae tendat intentio? – Audieram, inquam, sed memoriam maeror hebetauit. – Atqui scis unde cuncta processerint. – Noui, inquam, deumque esse respondi. – Et qui fieri potest ut principio cognito quis sit rerum finis ignores? Verum hi perturbationum mores, ea ualentia est, ut mouere quidem loco hominem possint, conuellere autem sibique totum
Abbreviated transcription (Latin):
nomien est. ⁊ grains senatorii census saraua. Si quis
quontã ppli curasset anonã magnus lẽbatur. Rũc
doreu accipit uinc aunttit. Si iguur reu̾endos face
nequeuut dignitates si ultro ĩꝓboꝵ contagione soide¬
scunt. si mutacione tempoꝵ splendere desmũt. si gẽciuz
estimacione uilescunt: ꝙ est qd̃ in se erpectande pulcu¬
tudins hẽant ne dum aliis p̾stant.

Expanded text:
nomen et senatorii census grauis sarcina; si quis nomen et senatorii census grauis sarcina; si quis quondam populi curasset annonam magnus habebatur, nunc dorem accipit, nunc amittit. Si igitur reuerendos facere nequeunt dignitates, si ultro improborum contagione sordescunt, si mutatione temporum splendere desinunt, si gentium aestimatione uilescunt, quid est quod in se expetendae pulchritudinis habeant, nedum aliis praestent
Abbreviated transcription (Latin):
naui si eo abiecioi est qo magis a plib quis contep̃nit
cũ reu̾eudos face nequeat quos plib ostertat despatio¬
res pociuis improbos dignittis facit ⁊xtũ uon ĩpuneres¬
dint uaniq imꝓbi parez dignitatib uusdez. quãe auia
cõtagionie cõmaculant. ⁊itor ue aguosens uera mamn
reuerenciam ꝑ has umbratiles dignitates nõ posse contĩge¬
te. intellige si quis multiplici consulatu functus in lar¬
raras naciores forte deueu̾it uenandum ne larbaris
honor faciet At qui si hcc naturale mimꝰ dignitatib
foret ab officio suo quoqͦ gencium millonĩo cessarent.
sicut iguis ubicumq trarum nunꝙ̃ calere desictit. S
quonia ideis uõ ꝓpria uis. s hominuiz fauarr adnee¬
tit uitencio. uanescunt ilico cumi ad eos ueĩint qui di¬
gnitates eas esse nõ esticnit. S ħ apud externas na¬
ciones. Iuter eos uero apd̃ quos orte sũt. nõ ppetuo per¬
durant. at qui p̾fectura magna oliu pt̃as. nũc ĩan

Expanded text:
nam si eo abiectior est, quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reverendos facere nequeat, quos pluribus ostentat, despectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt namque improbi parem dignitatibus vicem, quas sua contagione coreuerentiam per has umbratiles dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte deuenerit, uenerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturale munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam tamen calere desistit. Sed quoniam id eis non propria uis sed hominum fallax adnectit opinio, uanescunt ilico cum ad eos uenerint qui dignitates eas esse non aestimant. Sed hoc apud exteras nationes: inter eos uero apud quos ortae sunt num perpetuo perdurant? Atqui praetura magna olim potestas, nunc inane
Abbreviated transcription (Latin):
uent reodit. Ron is ca est magracibue nt aitenus
mentib uirtutes iiserant nicia depelant. at qui uontũ¬
gare s uliuatrare ꝑtaus nequiciaz solent. Quo fit ut uioi¬
quenui eas sepr posle nequissms homib contigila uñ
qui inniuis eoꝵ patebit iudignitas si uide honorib iula¬
rescaut. Cu quaꝵ nũ tãdez tot ꝑicuł addui poriusti ur aĩ

Expanded text:
t utentium mentibus virtutes inserant, vitia depellant? Atqui non fugare, sed inlustrare potius nequitiam solent, quo fit, ut indignemur eas saepe nequissimis hominibus contigisse; unde qui minus eorum patebit indignitas, si nullis honoribus inclarescant. Tu quoque num ta
Abbreviated transcription (Latin):
estas sine cogitacione transigimꝰ. qd̃ in sompuo spiritũ
ducims nescientes. Ram nec iu animalib quidez iauẽdi
auiorexaĩe uoluntatib uerum ex nature priucipiis uenit
dat. uolinitas amplectitur. Contra q illud quo solo moi¬
talin rerum durat diuturiitas. giguendi opus quitez na¬
tura seuꝑ cppetit inteidun coħ̃cet uoluntas. a deo ħ sui ca¬
ritas non ex aĩali iuccione s ex uaturali intẽcione ꝓcedit.
Dedit eiuz ꝓuidencia creatis a se reb. hauc maxunaz ma¬
nendi tansaz ut quo aid possunt uaturalr manere desid̾ent
Quare nich̾ est ullo modo queas dubitare cuucta que fũt
appetere naturaliter consteniciez ꝑmauendi. deuitare ꝑuiciez
R. Confiteor inqiũ nũc ie iudubitato ceruere q̃ dudum ĩ¬
certa iudebautur. P. Quod autez inquid cõsistere ac ꝑuia¬
uere petit id unũ esse desiderat. H ec eĩ cb̃iato nec esse qͥdem

Expanded text:
escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum ducimus nescientes. Nam ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit.dat, uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum cohercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione procedit; dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent. Quare nihil est quod ullo modo queas dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam permanendi, deuitare perniciem. – Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere quae dudum incerta uidebantur. – Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit id unum esse desiderat; hoc enim sublato ne esse quidem
Abbreviated transcription (Latin):
Pam uero quauta est uature diligẽcia ut cuncta seu¬
ne multiplicato propagentur que onũa nõ moĩo ad tẽ¬
ma uendi ueluti quasda machinas esse quis uestiat.
⁊ ne ĩ auimata esse creduntur nõue qd̃ suũ est queq
sumili racione desiderant. Cur .ni. flãmas quide sursũ
leuitas trahit trrras u̾o deorsuz pondꝰ de pͥmit. iusi qd̃
s singur loca mociones q cõueniunt. Porro a ꝙ cuiꝰ¬
annq consentaneũ est. id umĩ qde cõfuat ficuti ea q̃
sunt iuimica corrumpũt. Iam uero que dura sunt. ut lapides
adherent tenacissime partibz suis. ⁊ ne facile dissoluantur
resistunt. Ꝙ uero liquoncia ut aer aqua. facile quidez dĩ¬
dentib cedunit. s ato mea rirsus. a quib funt abscisa
relabuntur. I gris uero oumez refugit seccionez. Ne i p¬
neq nunc uos de uoluntariis amnime cegnoscẽtis motib.
S de naturali intencione tractamꝰ sicuti est ꝙ acceptas

Expanded text:
Iam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semIam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semine multiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad temuum permanendi ueluti quasdam machinas esse quis nesciat? Ea etiam quae inanimata esse creduntur nonne quod suum est quaeque simili ratione desiderant? Cur enim flammas quidem sursum leuitas uehit, terras uero deorsum pondus deprimit, nisi quod haec singulcuique consentaneum est, id unumquodque conseruat, sicuti ea quae sunt inimica corrumpunt. Iam uero quae dura sunt ut lapides, adhaerent tenacissime partibus suis et ne facile dissoluantur resistunt. Quae uero liquentia ut aer atque aqua, facile quidem diuidentibus cedunt, sed cito in ea rursus a quibus sunt abscisa relabuntur, ignis uero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de uoluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est quod acceptas
Abbreviated transcription (Latin):
tem lalorat mortez uero ꝑmciez q deuitat. S quid ce h̃bis
arborib q quid de ĩ amimatis oĩo consencia rebus ꝓrsus
dubito. P. atqr nõ est qd̃ de ħ quoaꝵ possis ambrg̾e cũ hras
ato arbores intuearis pͥmũ sibi cõuementib ĩnasci lo¬
cis ubi quantu carũ uatura q̃at. cito exaresce atq msi¬
re nou possint. Nam alie quidez campis. alie montib oriũ¬
tur. allias paludes ferunt alie saxis herent. Aliax fecũde¬
steriles harene quas si in alia quispiaz loca trausferre co¬
natur aresceut. Sz dat cuiq natura qd̃ conuerit. ⁊ ne du
manere possunt: urt̾e̾ant elaborat. Quid qd̾ om̃s ueld̾ in
terras ore dem̾so. trahunt alimẽta radicib. ec ꝑ medullas
robur corticem q diffiuidunt: Quid qd̃ molissimũ quid¬
q si cuti medulla est interiori semꝑ sede recondr̃ ex̃ Ro
quada ligni firuntate deffeuditur. Ultimꝰ a cortex adu̾¬
sum celi intẽꝑie quasi mali paciẽs deffensor oppouitur.

Expanded text:
tem uero perniciemque deuitat. Sed quid de herbis arboribusque, quid de inanimatis omnino consentiam rebus prorsus dubito. Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi conuenientibus innasci locis, ubi quantum earum natura queat cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundam loca transferre conetur arescant. Sed dat cuique natura quod conuenit, et ne, dum manere possunt, intereant elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero quadam ligni firmitate, ultimus autem cortex aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur?
Abbreviated transcription (Latin):
potest mo do.ꝑ. Wigitur cũ discrepant. uñe loua sunt. cũ uero
uuũ esse ceꝑuit lona fuint. Nõne h̃ ut bona sint unitatis fi¬
eri adepcõe contingit. R. Ita inqm uidetur. P. S oñe qd̾ boñ
est. uoĩ participacõe bonũ esse concedis. an minime . B : Ita c̃.
ꝑ. Oportet igitur ider esse uũ atq bonũ sili racione cõcedas.
Cadez uauiq sb̾̃ctãcia est eoꝵ quorũ naturaliter nõ est diu̾
lus ellcũs. B. Negare inqm nequeo. p. Nosti ne inquit
igitur om̃e qd̃ esttam diu manere atq sb̃sistere ꝙͣdiu
unũ. s interire atq dissolui pariter cũ unũ esse destitͥit:¬
B. Quo nam uiqiĩ mõ: P. Ut in aminalib inquit
Cũ in unũ cceuit ac ꝑmauent. anima corpus q id arial
uecatur. Cũ uero hec unitas utriusq sepacione dissoluit᷑
stubute se gregateq ꝑtes corpis distrax̾uit initatẽ desi¬
uit esse qd̾ fuerat. Eoq mõ ꝑcuuenti cetera ꝓculdꝰ pate¬

Expanded text:
est. – Quae igitur cum discrepant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint bona fiunt, nonne haec ut bona sint unitatis fieri adeptione contingit? – Ita, inquam, uidetur. – Sed omne quod bonum est boni participatione bonum esse concedis, an minime? – Ita est. – Oportet igitur idem esse unum atque bonum simili ratione concedas; eadem namque substantia est eorum quorum naturaliter rsus effectus. Negare, inquam, nequeo. Nostine igitur, inquit, omne quod est tam diu manere atque subsistere quam diu sit unum, sed interire atque dissolui pariter atque unum destiterit? Quonam modo? Vt in animalibus, inquit, cum in unum coeunt ac permanent anima corpusque, id animal uocatur; cum uero haec unitas utriusque separatione dissoluitur, stributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem, desinit esse quod fuerat. Eoque modo percurrenti cetera procul dubio pate
Abbreviated transcription (Latin):
Disquis compõĩto serenus euo. fatum sb̃ pedibus agit lr̃¬
bum. Fortunam q tueus utramiq rectus: Inuictũ
potuit tenere uultum. Nou illum rabies uine q ponti. uer¬
sum funditus exagitantis estum. Nec ruptis queciens uagͣ
canuis. Corquet fumifices uesenus ignes. Aut celsas solite
ferire turres. Ardentes uia fuluinus morebit. Quid tantum
mseri seuos tyramios. Mirantur siue uurib furentes. Rec
speres aliquid nec extimescas. Erarmau̾is impotentis iraz
At quisquis trepidus pauet uel optat. Quod non sit stabil
sunq iuris. Abiecit clipeum locoq motus. Nectiͥ qua ualeat

Expanded text:
isquis composito serenus aeuo Fatum sub pedibus egit 1 sbum Fortunamque tuens utramque rectus Inuictum potuit tenere uultum, Non illum rabies minaequc ponti Versum funditus exagitantis aestum Nec ruptis quotiens uagus caminis Torquet fumificos Vesaeuus ignes Aut celsas soliti ferire turres Ardentis uia fulminis mouebit. Quid tantum miseri saeuos tyrannos Mirantur sine uiribus furentes? Nec speres aliquid nec extimescas, Exarmaueris impotentis iram. At quisquis trepidus pauet uel optat, Quod non sit stabilis suique iuris, Abiecit clipeum locoque motus Nectit qua ualeat
Abbreviated transcription (Latin):
Tu tuplicis mediam nature cuucta mouentez. Couectens aĩaz
per consonci membra resoluis. Que consecta duos motus glo¬
meraint mnorles. In seuiet reditura meait mentez q ꝓfuni¬
tam. Ertuit ⁊ sili comu̾tit ymaginue celum. Tu caĩs aĩa s
aptans.: In celum t̾ramq seris qͣs lege beingna: Ad te cõ¬
uersas reduci fatis igne reuti. Da pr̃ angustam menti
couscend̾e ledern. Da fontem lustrare boni: daluce reperta:
In te conspicuos aĩ deffigere uisus. Dissice t̾rene nebu

Expanded text:
Tu triplicis mediam naturae cuncta moventem conectens animam per consona membra resolvis; quae cum secta duos motum glomeravit in orbes, in semet reditura meat mentemque profundam; circuit et simili convertit imagine caelum. Tu causis animas aptans In caelum terramque seris quas lege benigna Ad te conuersas reduci facis igne reuerti. Da pater augustam menti conscendere sedem, Da fontem lustrare boni, da luce reperta In te conspicuos animi defigere uisus. Dissice terrenae nebu
Abbreviated transcription (Latin):
foriualiter ut ita dica curecta ꝓspiciens. Ro quoq cũ quid
uiũsale respicit uec ymagiacõe nec sribz utens yma¬
guiabilia uel seibilia cõp̾hendit. H est enim que cõcepcõ¬
cionale. Que cuni uinuersal uocio sit. Yta ymagniabilez
sensibilez q esse reui uullus ignorat. Quod illa nõ yma¬
giiacione uł sẜu s racionali concepcione considerat. yma¬
giacio quoq. tam ⁊ si ex sensib uisendi fonuandiq fi¬
guias sumpsit exoiduuu. sensu tũ absente sensibilia q̃ q¬
collustrat non ssibili s ymagniaria rõne iudicandi iides ne
igitur ut in cognoscendo. cinicta sua pocius facultate ꝙͣ eorũ
que ceguoscuntur utantur. Neq id imuria. Nam cũ omĩe
uidiciuiz uidicantis actus existat nccẽ est ut suam quisq
operaui nõ ex aliena s ex ꝓpria potestate ꝑficiat.

Expanded text:
formaliter, ut ita dicam, cuncta prospiciens. Ratio quoque cum quid formaliter, ut ita dicam, cuncta prospiciens. Ratio quoque cum quid uniuersale respicit, nec imaginatione nee sensibus utens imaginabilia uel sensibilia comprehendit. Haec est enim quae conceptiotionale. Quae cum universalis notio sit, tum imaginabilem, sensibilemque esse rem nullus ignorat, quod illa non imaginatione, vel sensu, sed rationali conceptione considerat. Imaginatio quoque tametsi ex sensibus visendi, formandique figuras 20 sumpsit exordium, sensu tamen absente sensibilia quacollustrat, non sensibili, sed imaginaria ratione judicandi. Videsne igitur, ut in cognoscendo cuncta, sua potius facultate, quam eorum quae cognoscuntur, utantur? 338 Neque id injuria: nam cum omne judicium judicantis actus existat, necesse est ut suam quisque operam non ex aliena, sed ex propria potestate perficiat.
Abbreviated transcription (Latin):
hanic transcendit speciez q ipãm que singularib mest inmi¬
sali consideracione ꝑpendit. Intelligencie uõ celsior ecculꝰ exi¬
stit. Suꝑgressa namq uniu̾sitatis ambitum. ipã ular sun¬
plicez formaui pura mentis acie contuetur. ꝓriqo illud ma¬
rime consid̾and̾ est. Nam suꝑior conp̾hendendi uis amplecti᷑
inferiorez. Inferior uõ ad supiorez nullo mõ consurgit. Neq
enñu sẜꝰ aliquid extra materiaz ualz uel uiũsales species
ymagiacio contuetur. uł racio capit simplicez forma s
intelligencia qiͣ desuꝑ spectans concepta forna que sb̃sunt
eciaz curcta duudicat. S eo mõ quo forma ipãm que mil¬
li alii nota esse poterat cõpheudit. s ai ⁊ racionis unũsim¬
⁊ ỹmagius signram mat̾ialez ⁊ sbibile coguoscit. Nõ rõne
utens uec ymaginacione nec sẜib. s illo imo ictu mẽtis

Expanded text:
hanc quoque transcendit speciemque ipsam quae singularibus inest uniuerhanc quoque transcendit speciemque ipsam quae singularibus inest uniuersali consideratione perpendit. Intellegentiae uero celsior oculus exsistit; supergressa namque uniuersitatis ambitum ipsam illam simplicem formam pura mentis acie contuetur. In quo illud maxime considerandum est: nam superior comprehendendi uis amplectitur inferiorem, inferior uero ad superiorem nullo modo consurgit. Neque enim sensus aliquid extra materiam ualet uel uniuersales species imaginatio contuetur uel ratio capit simplicem formam, sed intellegentia quasi desuper spectans concepta forma quae subsunt etiam cuncta diiudicat, sed eo modo quo formam ipsam, quae nulli alii nota esse poterat, comprehendit. Nam et rationis uniiale sensibile cognoscit nec ratione utens nec imaginatione nec sensibus, sed illo uno ictu mentis
Abbreviated transcription (Latin):
n quis ip̃mn dubitatur an eax rerum que ucͣiios exitus nõ
hũt ulla possit esle preuocio. dissonare ⁊ enim indentur ꝓu¬
tas q si p̾udeantur consequi nocĩtatez. si nccĩtas absit mũ¬
me p̾scui. nich̃ q p̾sciencia posse cõprehendi uisi ceitũ. Qd̃
si que iuceiti sunt exitus ea qiͣ teito ꝓuidentur opĩous idesse
caligiuez uon sciencie uitatez. aliter euum qm̃ se res hẽat arbi¬
tiari ad uitegutate sciẽcie credis esse duisum. Ciꝰ euoris cã
est ꝙ oumia que quisq noiit ex ip̃orum tantu in atq ua
coguosa estiuias que sciuutur. Et totum contra ẽ. Omue.u. qd̾
ditur facultatez. Nam ut ħ breuili queat exemplo eãdez corpo¬
ris eotunditate ailiter usus aliter tactus agnoscit. Ille emi¬
nus marens totum sunul iactis iridiis inituetur. Hic R̾o
cohereus orbi atq conunictus cuta ip̃m uotus ambitum
gniacio uero solam sine materia iuidicat figuram. Racio uo

Expanded text:
inquis, ipsum dubitatur, an earum rerum quae necessarios exitus non inquis, ipsum dubitatur, an earum rerum quae necessarios exitus non habent ulla possit esse praenotio. Dissonare etenim uidentur putasque si praeuideantur consequi necessitatem, si necessitas desit minime praesciri nihilque scientia comprehendi posse nisi certum; quod si quae incerti sunt exitus ea quasi certa prouidentur, opinionis id esse caliginem non scientiae ueritatem. Aliter enim ac sese res habeat arbitrari ab integritate scientiae credis esse diuersum. Cuius erroris causa est, quod omnia quae quisque nouit ex ipsorum tantum ui atque natura cognosci aestimat qditur facultatem. Nam ut hoc breui liqueat exemplo, eandem corporis rotunditatem aliter uisus aliter tactus agnoscit. Ille eminus manens totum simul iactis radiis intuetur, hic uero cohaerens orbi atque coniunctus circa ipsum motus ambitum a constitutam, imaginatio uero solam sine materia iudicat figuram. Ratio uero
Abbreviated transcription (Latin):
ulluo arbitreuiur pociꝰ l eueniant. uich tñ ut euenirent sui
uatura uccĩtatis huĩsse: Qd̃ hinc facile ꝑpendas licebit polu¬
ra ⁊ ennu dum fiunt sb̃iecta cecuł intuetnur. ut q̃ uui qua¬
drigis moderandis atq flectẽdis fac̾e indeantur auuge.
atq ad hunc mod̃ cetera. Non igitur quitqm̃ illoꝵ ita fiᷤ¬
nccĩtas ulla unpellit: bo. Mũue. fiustra eĩ eis aitis effectꝰ¬
si omnia coacta mou̾entur. p. Q igitur cum fuint carent existẽ¬
di nccĩtate cadem priusquĩ fiant sine nccĩtate futura sunt. Qͣ¬
re fuint quedam euentia. quorũ exitus ab omni nccitate fit
aibsolutus. Nam illud quidem nullum arbitror esse dicturum
quod que nunc fuint priusꝙͣ fierent euentura non fuerunt.
ħ igitur eciam p̾ccguita literos habent euentus. Nam sicut
p̾scitaꝵ sciencia rerum nich̃ hiis que funit ita p̾sciencia fu¬
turorum nith his que uentura sunt uccĩtatis ĩportat. S l

Expanded text:
illud potius arbitremur, licet eueniant, nihil tamen ut euenirent sui illud potius arbitremur, licet eueniant, nihil tamen ut euenirent sui natura necessitatis habuisse. Quod hinc facile perpendas licebit: Plura etenim dum fiunt subiecta oculis intuemur, ut ea quae in quadrigis moderandis atque flectendis facere spectantur aurigae, atque ad hunc modum cetera. Num igitur quicquam illorum ita finecessitas ulla compellit? Minime. Frustra enim esset artis effectsi omnia coacta mouerentur. Quae igitur cum fiunt carent exsistendi necessitate, eadem prius quam fiant sine necessitate futura sunt. Quare sunt quaedam euentura quorum exitus ab omni necessitate sit absolutus. Nam illud quidem nullum arbitror esse dicturum, quod quae nunc fiunt, prius quam fierent, euentura non fuerint. Haec igitur etiam praecognita liberos habent euentus. Nam sicut scientia praesentium rerum nihil his quae fiunt, ita praescientia futurorum nihil his quae uentura sunt necessitatis importat. Sed hoc,
Abbreviated transcription (Latin):
que p̾scuntur nõ euenire nuõ possint. Sugitur pͥuotio
uullaz futiris reb aidicit nc̃itates oe tuecia paulo aute
fatelare. quid est qd̃ uoluntarii exitus ierum ad certuz cegantur
euentum: Et enim posicionis gracia ut ꝙͥ ꝯsequatur adu̾tas
statuannus mulla p̾scieuciam. Nõ igitur quautũ ad ħ at¬
tuiet que ex arbitrio beniunt aduccitatez cogiitur. B. Msime.¬
P. Statuamꝰ itex esse s nich̃ rebus nccitatis i̾nugere. Ma¬
uebit ut opiuor eadez uoluutatis integra atq absoluta liber
cio uon fuiss ucc̃rios futuroꝵ exitus eõ constaret. Om̃e et eĩ
siguu tantur quid sit ostendit nõ uero efficit quod desiguat.
est. uec illa quidez huiꝰ rei signũ poterit esse que nõ est. Iã
uõ ꝓbacionez firiacione sb̃uixam constat uou ex signis
neq petitis extriusecꝰ argumentis s ex connementib uec¬
cessariis q causis esse ducendaz. S quid fieri potest ut ea nõ
deucia futura ẽẽ prenoscit nõ esse euentura credamꝰ. ac nõ

Expanded text:
gitur praeuotio nullam futuris rebus adicit necessitatem, quod tu etiam paulo ante fatebare, quid est quod uoluntarii exitus rerum ad certum cogantur euentum? Etenim positionis gratia, ut quid consequatur aduertas, statuamus nullam esse praescientiam. Num igitur quantum ad hoc attinet, quae ex arbitrio eueniunt ad. Statuamus iterum esse, sed nihil rebus necessitatis iniungere; manebit ut opinor eadem uoluntatis integra atque absoluta libertio non fuisset, necessarios futurorum exitus esse constaret. Omne etenim signum tantum quid sit ostendit, non uero efficit quod designat. est, nec illa quidem ejus rei signum poterit esse, quae 20 non est. Jam vero probationem firma ratione subnixam constat, non ex signis neque petitis extrinsecus argumentis, sed ex convenientibus necessariisque causis esse ducendam. Sed qui fieri potest, ut ea non dentia futura esse praenoscit non esse euentura credamus ac non
Abbreviated transcription (Latin):
teuas. aut quot stelliferis edita nectib. Celo sỹdera fl¬
gent. Tantas furidat opes nec retrahat manus. Poleno copia cor¬
ni. Hinuanum mibas aut ideo genus. Cesset flere querelas.
Qm̃uis nota libens excipiat deus. Multi prodigus auri. Et
claris auidos omet houoribus. Nil iam parta iudentur eis.¬
S quesita uoraus seua rapacitas. Allios paudit hyatus.
Q̾ iam p̾cipitem fiena cupidinem. Certo fine retentent.
Largis cũ pocius mui̾ib fluens. Sitis ardescit hñdi. Nunꝙͣ
diues agit qui trepidus gemĩs. Se le credit egentem.

Expanded text:
enas aut quot stelliferis edita noctibus caelo sidera fulgent tantas fundat opes nec retrahat manum pleno Copia cornu, humanum miseras haud ideo genus cesset flere querelas. Quamuis uota libens excipiat deus multi prodigus auri et claris auidos ornet honoribus, nil iam parta uidentur, sed quaesita uorans saeua rapacitas alios pandit hiatus. Quae iam praecipitem frena cupidinem certo fine retentent, largis cum potius muneribus fluens sitis ardescit habendi? Numquam diues agit qui trepidus gemens sese credit egentem.
Abbreviated transcription (Latin):
pens leo ty̾gris ursus aper. dente petunt. idei se tanẽ ense
petunt. Au distant quia oissident q mores. Iniustas acies
⁊ fera bella miouent. alterius q uolunt ꝑure ceł. Non ẽ iusta
satis seuicie racio. Uis appetam meritis uicem referre. Di¬
lige iire bouos ⁊ miserere mialis.

Expanded text:
pens leo tigris ursus aper Dente petunt, idem se tamen ense petunt. An distant quia dissidentque mores, Iniustas acies et fera bella mouent Alternisque uolunt perire telis? Non est iusta satis saeuitiae ratio. Vis aptam meritis uicem referre? Dilige iure bonos et miseresce malis.
Abbreviated transcription (Latin):
De uaui discors federa reruni. Causa resoluit quis tanta¬
ceus. Ueris statuit bella duobus. Ut que curptĩ singu¬
la constent. Eadeui uolunt uuxta uagari: At milla est discor¬
dia ueus. Seurꝑq sibi certa coherent. S iens cecis obritta
meuibris. Nequit oppressi lumiius igue. Reꝵ tenues uosc̾e
nexus. S cur tanto flagrat auiore. Ueri tectas reꝑpire uo¬
tas. Scit ne qd̃ appetit auxia uosse:: S quis uota scire labo¬
rat: At si uescit quid ceca petit: Quis euĩ quitquĩ uescius
optet: aut quis ualeat uescita sequi: Quo ue inueniat
quis reꝑtani. Queat ignarꝰ noscere forma : Aucũ mẽtez
cerueret altai. Pauter sũmaz ⁊ singula uorat. Nũc uiẽ¬
broꝵ cõdita uube. Nou in totũ est oblita sui. Sũmamq
tenes siugula poideus: Igitur quisquis ua requt. Neutro
est hĩtu uaui neq nouit. Nec penitus tamien ouima uescit.
S quĩ retinens meunuit sũmam. Consulit alte uisa recr̃¬
tans. Ut ẜuatis queat oblitas. Addere partes.

Expanded text:
enam discors foedera rerum causa resoluit? Quis tantadeus ueris statuit bella duobus ut quae carptim singula constent eadem nolint mixta iugari? An nulla est discordia ueris semperque sibi certa cohaerent, sed mens caecis obruta membris nequit oppressi luminis igne rerum tenues noscere nexus? Sed cur tanto flagrat amore ueri tectas reperire notas? Scitne quod appetit anxia nosse? Sed quis nota scire laborat? At si nescit, quid caeca petit? Quis enim quicquam nescius optet? Aut quis ualeat nescita sequi quoue inueniat? Quis reppertam queat ignarus noscere formam? An cum mentem cerneret altam pariter summam et singula norat, nunc membrorum conditenet singula perdens. Igitur quisquis uera requirit, Neutro est habitu; nam neque nouit Nec penitus tamen omnia nescit, Sed quam retinens meminit summam Consulit alte uisa retractans, Vt seruatis queat oblitas Addere partes.
Abbreviated transcription (Latin):
uũmuz quod auaricie nich satis est. Quare si opes nec
cb̃mou̾e indigẽcia possunt: ⁊ ip̃ẽ suã faciunt. quid ẽ quod
eas sufficiẽcia p̾stare credatis.

Expanded text:
um, quod avaritiae nihil satis est. Quare si opes nec summovere indigentiam possunt et ipsae suam faciunt. quid est, quod eas sufficientiam praestare credatis
Abbreviated transcription (Latin):
tudo sit. bouos ouines eo ipõ qd̃ bomi sunt fien beatos liquet.
S qui beati sunt deos esse ꝯuenit. Est igitur p̾miuz bonoꝵ
quod uullus deleat dies / nullius minat potestas nulliꝰ
fuscet unꝓbitas deos fieri. Que cũ ita sint de maloꝵ qͦz ĩse¬
ꝑabili peua neq̃at sapiens dubitare. Naui cum bonuz ma¬
luniq i ten pena atq p̾uium adu̾sa fronte dissideant.
que ni bomi p̾mio uidemꝰ acadere/ eadez ncce est ĩ mali peua
contraria ꝑte rendeant. Sicut igitur ꝓbis ꝓbitas ipã fit
pͥunuz ita imppbis uequiaa ipã supplictũ est I am bõ qͥsqͥs
asfiatur peua: malo se affãz non esse dubitat. Si igitur se

Expanded text:
tudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. tudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed qui beati sint deos esse conuenit. Est igitur praemium bonorum quod nullus deferat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseabili poena dubitare sapiens nequeat; nam cum bonum malumque, item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus accedere eadem necesse est in mali poena contraria parte respondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis afficitur
Abbreviated transcription (Latin):
cinutur iacet p̾mium corona. S beatitudine ẽẽ idem ip̃m
tonum pp̃ qd̃ ominia geriitur ostendunus. Est igitur hu¬
uiaius actib ipiu bonũ ueluti p̾iium cõmme ꝓpõitu.
atq ħ bouis non potest separi. Neq euiz bonus ultra ⁊ure¬
uocabitur qui careat bono. Quare ꝓbos mores sua p̾mia
nõ relinquũt. Qñtũ libet igr̾ seuiant mali sapienti tñ coro¬
ua nõ decidet nõ arescet. Neq .ni. ꝓbis auimis ꝓpriuz decus
aliena decerpit ĩprobitas. Quod si extusecus accepto bouo¬
letaretur pot̾at ħ̃ uel alius quspia uł ipẽ ecia qͥ contulis¬
set aufferre. S quĩ id sua cuiq ꝓbitas confert tũ suo p̾¬
mo carebit cum ꝓb ess desieut. Postreuło cum omme
p̾uiu idcuco appetatur quĩ bonũ esse creditur quis boni
cõpotem p̾mrii iudicet exꝑtẽ. dt cuiꝰ p̾urii oĩu pislchr¬
ni maxiunq dei. Meniento ⁊ erĩ correllarii illius qd̃ pau¬
lo ante precipuuu dedi. Ac si collige. Cum ip̃m bouuni beati¬

Expanded text:
itur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod omnia geruntur ostendimus; est igitur humanis actibus ipsum bonum ueluti praemium commune propositum. Atqui hoc a bonis non potest separari – neque eniuocabitur qui careat bono; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit improbitas. Quod si extrinsecus accepto laetaretur, poterat hoc uel alius quispiam uel ipse etiam qui contulisset auferre; sed quoniam id sua cuique probitas confert, tum suo praemio carebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige: cum ipsum bonum beati
Abbreviated transcription (Latin):
riuir unserans ait. Douamꝰ comitem uiro. Euiptamn car¬
mine comugez. S lex toua coh̾̃ceas Nec dum tartara liq̃¬
uit. Fas sit lumina flectere. Quis legem dat amantib:
Maior est lex auior sibi. Heu uoctis ꝓpeteruinos ꝓpe ter¬
minos. Orpheus euridicez suaui. Uidit ꝑdidit cccidit.
Uos h fabula respicit. Quiciaq iusuꝑum diez. Men¬
tem ducere q̃ritis. Nau qui taitareum in specus. Uic¬
tus liuuiua flecerit Quitquid pcipnũ tlit ꝑod ͭ dñ uidet ĩ fõs.

Expanded text:
rarum miserans ait. “Donamus comitem uiro emptam carrarum miserans ait. “Donamus comitem uiro emptam carmine coniugem; sed lex dona coherceat, ne dum Tartara liquerit fas sit lumina flectere”. Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu, noctis prope terminos Orpheus Eurydicen suam uidit, perdidit, occidit. Vos haec fabula respicit quicumque in superum diem mentem ducere quaeritis; nam qui Tartareum in specus uictus lumina flexerit, quicquid praecipuum trahit perdit dum uidet inferos.
Abbreviated transcription (Latin):
glix qui potuit bom. fontem uisere lucioum. feio que
potuit grauis. Teue soluere uintils. Quoutaz eu¬
ner co tuugis. dates tieicius gemens. postqiũ sleblebus
modis Eauas curere moblles auues stare co ptr nlust¬
intrepidum lcitus. Seiuis cerua leonibus. Nec insum timuit lepꝰ
Pam cantu placidum cauemi. Cum flagrancior intima. fferuor
pectoris ureret. Nec qui ciuicta clegerant. Muilc̾ent dũm mõi.
Inuites euꝑos querens: Inferuas adiit comos. Illie blã¬
ta sonentib. Cordis cariuina tempãs: Quitquid p̃cipius
dee matris fontib hauẜat. Quod luctus tabat impotens.
Q luctus geminans amor. Deflet tenara ꝯmouens. Et dla
reuianui prece. Uiubrax tomiues regat. Stupet ter geminꝰ
nono. Captus cariuine iauitor. Que sontes agitant me¬
tu: Ultuces scelerum dee. Iain meste laciinis marent. Nõ
ixionũ caput. Uelox p̾cipitat rota. Et longa siti ꝑditus.
Spuit cluuina tantalus. Uultur dinui satur ẽ modis.
Non traxit ticii iecur. Candez uincimiur arbitier. Unib¬

Expanded text:
lix, qui potuit boni fontem uisere lucidum, felix, qui potuit grauis terrae soluere uincula. Quondam funera coniugis uates Threicius gemens postquam flebilibus modis siluas currere mobiles, amnes stare coegerat iunxintrepidum latus saeuis cerua leonibus nec uisum timuit lepus iam cantu placidum canem, cum flagrantior intima feruor pectoris ureret nec qui cuncta subegerant mulcerent dominum modi, immites superos querens infernas adiit domos. Illic blanda sonantibus chordis carmina temperans quicquid praecipuis deae matris fontibus hauserat, quod luctus dabat impotens, quod luctum geminans amor deflet Taenara commouens et dulci ueniam prece umbrarum dominos rogat. Stupet tergeminus nouo captus carmine ianitor; quae sontes agitant metu ultrices scelerum deae iam maestae lacrimis madent; non Ixionium caput uelox praecipitat rota et longa site perditus spernit flumina Tantalus; uultur dum satur est modis non traxit Tityi iecur. Tandem “Vincimur” arbiter umb
Abbreviated transcription (Latin):
Qũc qr tallacẽ inutauit nubila ułtũ.
ꝓtrahit inq̃tas impia uita moras.
Quid me felicẽ trciẽs iactatis amici.
Qui ceccdit stabili nõerat ille gradri.

Expanded text:
quia fallacem mutauit nubila uultum, Protrahit ingratas impia uita moras. Quid me felicem totiens iactastis amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu.
Abbreviated transcription (Latin):
Disquis ꝓfunda mente uestigat uerũ. Cupit q uł¬
lis ille demis falbi. In se reuoluat ĩtimi lucẽ uisus.

Expanded text:
isquis profunda mente uestigat uerum Cupitque nullis ille deuiis falli, In se reuoluat intimi lucem uisus
Abbreviated transcription (Latin):
cioꝵq sordes penarum cuiciatib se depõituros ind̾ent cõ¬
pensacione adipistente ꝓbitatis. nec hos cuiciatꝰ eẽ du¬
c̾ent deffencoꝵ q oꝑam repudiarent. ac se totos acusa¬
toribus udicibq punttercnt. Quo fit ut apud sapi¬
entes in illus ꝓrsus odio lccus relĩquatur. Nen lonos
quis iusi stultissumꝰ odent: malos uo̾ odisse racione ca

Expanded text:
tiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent, comtiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent, compensatione adipiscendae probitatis nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque permitterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odi
Abbreviated transcription (Latin):
P. Eugitur cegiitor ait resides cui suppliciũ infendui
putares ei ue qui feciss an qui ꝑtuliss ĩuiriam
Nõ ambigo iuqui quin ꝑpesso satis facc̾ni dolore faciẽ¬
tis. P. Miserior igitur tibi ĩuirie illator ꝙͣ aicceptor esse
uideretur. Q Cousequitur iiqm̃ p. huic igitur aliis¬
q de causis eade radice iutentib. quod turpitudo
uatura iuiseros faciat apparet. ⁊ illatam cust ĩturã
nõ accipientis s uife̾ntis eẽ imẜiam. at qui muic cõ
magis adunttentibus iustior miseracio debeatur. quos
non ab iratis s a ꝓpiciis pecuis mibantib q accusato¬
tib ad iudiciu ueluti egros ad medicum duci oportebat
ut culpe morbos supplicio resecarent. Quo pacto deffensor
opera uł tota fugeret uel si ꝓdesse houiibus mallet
i accusacõuis hĩtum u̾teretur. Ypĩ queq inppbe si eis
aliqua rimula uirtutez relictam fas esset aspicere iui¬

Expanded text:
– Si igitur cognitor, ait, resid– Si igitur cognitor, ait, residputares, eine qui fecisset, an qui pertulisset injuriam? Nec ambigo, inquam, quin perpesso satisfacerem dolore facientis. 10 Miserior igitur tibi injuriae illator, quam acceptor esse videretur. Consequitur, inquam. Hac igitur aliisque de causis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illatam cuilibet injuriam non accipientis, sed inferentis esse miseriam. Atqui nunc, ait, magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis sed a propitiis potius miserantibusque accusatoribus ad iudicium ueluti aegros ad medicum duci oportebat ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defensorum opera uel tota frigeret uel si prodesse hominibus mallet in accusationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere ui
Abbreviated transcription (Latin):
leuciorid aodiditi. Siad peiora studiũ defier̾is ertia ne
quefiens ultorem. quia tu te ip̃e in deteriora trusisti. Ueluti si ui¬
cibus sordidam humum celumq respicias cuuctis exͣ cessã¬
tibus ipã ceuiendi racione nunnc ceno minc sỹderib int̾esse
iudearis. at uulgus ista non respicit. Quid igitur hiis¬
ne accedamus quos beluis esse sinules monstraumꝰ. Qͥ
si quis auusso penitus nisi ip̃m etiam se hũisse oblunst̾e¬
tur uitintum. Nich̃q sibi ad humauam ꝑfeccõm deesse
arbitraretur. non identes eadez cecos putaremꝰ: Namq
ne illud quidez ad quiscieret qd̃ eque ualidis rõuu inti¬
tur firmamentis infeliciores esse eos qui faciaut qt̃ q̃
paciantur iuiuriam. B̃. Uellez inqmͣ̃ has audur racõ¬
nes p. Ome inquit iuxꝓbum uuuqũi supplicio dignũ
uegas.: B. Mimime. Infelices uo ꝙͣ suit improbi multi¬
pliciter liquet: R. Yta est inqũi. P. Qui igitur supplicio
digui sunt miseros esse nõ oubitas : b. Cõuenit iuquͣi.

Expanded text:
lentioribus addidisti; studium ad peiora deflexeris: extra ne quaesieris ultorem, tu te ipse in deteriora trusisti– ueluti, si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesseuidearis. At uulgus ista non respicit Quid igitur? Hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis: infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. Vellem, inquam, has ipsas anes. – Omnem, inquit, improbum num supplicio dignum negas? – Minime. – Infelices uero esse qui sint improbi multipliciter liquet. – Ita, inquam. – Qui igitur supplicio digni sunt miseros esse non dubitas. – Conuenit, inquam.
Abbreviated transcription (Latin):
guui ĩmortar p̾ẜtim animiꝰ putet. Quoꝵ iuagua spes
⁊ excellens factuoꝵ machiua repentino atq iuspato sepe
fiue destruitur. qd̾ quidemi ilł miserie modum statuit. Nã
si uequicia uuseros facit unserior sit nccẽ est diuturm¬
or neq fũ. quos infelicissimos ec̃ iudicarez. si non eoꝵ uia¬
liciani saltem mors extrenia fiuret. Et enim si de pͣui¬
tatis ufortunio uera condusiniꝰ nifuntaz liquet esse
niqiũ ⁊ concessu difficił illacio. S his eam q̃ prius cõ¬
cessa sunt uimium cõuenire agnosco  Ecte ĩ quit esti¬
uiais. S qui cõclusiomi accedere durum putat equũ est
ut fl̾m̾ aliquid p̾cessisse demoustret. uł collacionẽ ꝓpo¬
cõnũ ñ esse efficaco neccessarie coudusioiis ostentat
rslioquiu concessis p̾cedentib nich̃ prorsꝰ est qd̃ de illa¬
B. Quid uã iniqsũs ꝑ. feliciores iuquit eẽ ii probos
supplicia iueutes ꝙ sieos nulla uistĩe peua co q̃ ceati

Expanded text:
gum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes gum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina fine destruitur, quod quidem illis miseriae modum statuit. Nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam; quos infelicissimos esse iudicarem, si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret. .Etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam liquet esse inquam, et concessu difficilis inlatio, sed his eam quae prius concessa, sunt, nimium convenire cognosco. — Recte, inquit, aestimas, sed qui conclusioni accedere durum putat, aequum est vel falsum aliquid praecessisse demonstret vel collocationem propositionum non esse efficacem necessariae conclusionis ostendat; alioquin concessis praecedentibus nihil prorsus est, quod de inla— Quidnam? inquam. — Feliciores, inquit, esse improbos supplicia luentes, quam si eos nulla iustitiae poena. coherceat.
Abbreviated transcription (Latin):
tũ auimoꝵ qualitate mutari. S quoꝵ atrox scelerata ꝙ
neus bouorum ꝑuicie seuit. id ipm eis licere noluissem.
P. Nec licet iuquit uti cõuenienti iurãbitur loco. S tũ si ip
suni ad̃ eis lic̾ẽ creditur. Rufferatur magna ex ꝑte scelaito
hoũu unseria releuetur. Et .i. ꝙ incredibile cuiqũi forte
uidecitur infeliciores esse uccẽ est iualos cum cupita ꝓfe¬
ceruut qm̃ siea que cupunt implere nõ possent. Nain
si imiseruni est uoluisse praua. potuisse nuserius est sũ
quo uolunteisis misere lauguet. afftũs. Praq cunisua
suigulis nuseria sit tuplici infortino nccẽ est urgeautur qͦs
udeas scelus uelle posse ꝑficere B rc cedo inqm̃. S uth in¬
fortunio cito careant. patraudi sceleris possibilitate delti
uehemeuter exopto.ꝑ. oarebunt inquit ociꝰ qui tu forsi¬
tan uel. uel illi se se estuuant carturos. Neqz enini est
aliquid iutauibreuib iite metis ita serũ ꝙ expectare lõ¬

Expanded text:
 animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. – Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco, sed tamen, si id ipsum quod eis licere creditur auferatur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. Etenim, quod incredibile cuiquam forte uideatur, infeliciores esse necesse est malos cum cupita perfecerint quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgueantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. – Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. – Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare lon
Abbreviated transcription (Latin):
iruta ĩpiuntate durussos ꝙͣ uista ulcione punitos. Qui
seuteucie ꝯsequens eso ut tunc deuiũ gramiorib supplicis
urgeantur cuii impumti esde crediuitur. Bocꝰ Tumi ego.
Qunituas niqsũ raciones consitero uich̃ dia uerius puto.
et si aid hoũu iudicia reueitar. quis ille est cui uon hũ
credenda uiõ s saltez uon aiudienta iudeautursp. Pta est
nquit. Itu &e uequeunt ccudos tenebris assuetos. ad lucẽ

Expanded text:
iniusta impunitate dimissos quam iusta ultione punitos. Cui iniusta impunitate dimissos quam iusta ultione punitos. Cui sententiae consequens est ut tum demum grauioribus suppliciis urgeantur, cum impuniti esse creduntur. Tum ego: Cum tuas, inquam, rationes considero, nihil dici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo sed saltem audienda uideantur? Ita est, inquit illa. Nequeun
Abbreviated transcription (Latin):
plicio carent ĩest eis aliquid islterꝰ malli ipã ĩpunitas
aiũ iuiquitatis merito malũ esse confessꝰ es. B. Nega¬
re nõ possum. p. Multo igitur infeliciores p̃pbi sũt
iunusta unpunitate touati ꝙ uista ulcõue puniti.
S puuiu inpptos iuctum ĩpiuntos uero elabi siqũ
esse nĩcanifestum est B. Qins id neget ꝑ Mue illo
ausa sunt. S queso iuqm̃ te. uulla uie annuiaꝵ supplicia pͦ
desfiĩctꝰ morte corpus reliquis: ꝓ. Et magna quidem uqͥt.
quorimi alia peuali acerbitate. alia uero purgatoria le¬
mencia ex̾ceri puto. S nuc de cis disserere ꝯsliũ id̾ est.
Io uero hactenꝰ eginus ut que digiussuna tibi uidebatur
uicsloꝵ potestas. eam millaz esse cegnosceres. Q uosq ĩpu¬
iites querelate. iudes iuniqũi impbitatis sue care suppli¬
ciis. Ricencita q quaui cito fiuni p̾calaris uec longã esle
disceres ꝓnfeliciorẽ q fore diuturmore uequiciam infeli¬
cisfinam u̾o si esset etema. post h unsiores esse iupplos

Expanded text:
plicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confessus es. — Negare non possum. — Multo igitur infeliciores improbi sunt iniusta impunitate donati quam iusta ultione puniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse manifestum est. — Quis id neget? — Sed ne illud clusa sunt; sed quaeso, inquam, te, nullane animarum supplicia post defunctum morte corpus relinquis? – Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia uero purgatoria clementia exerceri puto; sed nunc de his disserere consilium non est. Id uero hactenus egimus ut quae indignissima tibi uidebatur malorum potestas eam nullam esse cognosceres, quosque impunitos querebare uideres numquam improbitatis suae carere suppliciis, licentiam quam cito elicissimam uero, si esset aeterna; post haec miseriores esse improbos
Abbreviated transcription (Latin):
ulla bonos esse felices malos Ro̾miseros nõne cousẽsimus:
Raita est iigiã. Si igitur inquit mueie cuuuspia lo¬
mrra alliquos adddtur nõne felicior est eo ciuio pina cis
colitaua sine cuiusꝙͣ lomi adnuxtione unẜia est ⁊d sc
uiaiũ indetur.ꝑ. Quid si eidem unsero qui cũctis careat
touis pterea quib nserest. uialum asliqs fu̾it aduerũ

Expanded text:
uit, esse felices, malos vero miseros nonne concessimus? — Ita est, inquam. — Si igitur, inquit, miseriae cuiuspiam bonum aliquid addatur, nonne felicior est eo, cuius pura ac solitaria sine cuiusQuam boni ammixtione miseria est? — Sic, inquam, videtur. — Quid si eidem misero, qui cunctis careat bonis, praeter ea, quibus miser est, malum aliud fuerit adnexum,