comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bus ingemo iusticia integritate p̃¬
stantem asꝑe et ferociter et libe
dicta cõmemorẽ. Consuli p. na¬
sice p̾co grauius medio in foro
cũ ille edicto insticie domũ descẽ¬
dens rogasset Gramũ quid tris
mo uero in quit qd̾ legiones. Idẽ
tribuno pl potentissimo hoĩ i.
druso. s multa in rem p. molienti
cũ ille eũ salutasset ut fit dixisset¬
q Quid agis gram: respondit ĩmo
uo tu drule. quid agis. Ille lucii cras¬
si. Ille M. antonii uoluntatem a¬
speriorib faceciis sepe pstrinx
impune. Nunc usq eo oppressa
ur̃a arrogancia cuutas ut que fu¬
it olim p̃com in ridendo. nũc equi¬
ti R in plorando non sit ꝯcessa li¬
bertas. que enĩ umꝙͣ fuit plancio
uox ꝯtumelie pociusq doloris.
Quid est autem unqͣm questus.
nisi cum a sociis et a se iniuria ꝑ¬
pulsaret. Cum senatus impedite¬
tur quo minꝰ u qd̾ hostib semp
erat tributũ responsũ cquitibus
x. redderetur oĩbus illa iniuria.

Expanded text:
ibus ingenio, iustitia, integritate pribus ingenio, iustitia, integritate praestantem, aspere et ferociter et libere dicta commemorem? consuli P. Nasicae praeco Granius medio in foro, cum ille edicto iustitio domum decedens rogasset Granium quid tristmo vero, inquit, quod legationes. idem tribuno pl. potentissimo homini, M. Druso, et multa in re publica molienti, cum ille eum salutasset et, ut fit, dixisset: quid agis, Grani? respondit: immo vero tu, Druse, quid agis? ille L. Crassi, ille M. Antoni voluntatem asperioribus facetiis saepe perstrinxit impune: nunc usque eo est oppressa nostra adrogantia civitas ut, quae fuit olim praeconi in ridendo, nunc equiti Romano in plorando non sit concessa libertas. quae enim umquam Plancio vox fuit contumeliae potius quam doloris? quid est autem umquam questus nisi cum a sociis et a se iniuriam propulsaret? cum senatus impediretur quo minus, id quod hostibus semper erat tributum, responsum equitibus Romanis redderetur, omnibus illa iniuria
Abbreviated transcription (Latin):
grẽ. Deinde ut ipse in legionib
p. crassi imꝑatoris interorna¬
tissimos hoĩẽs equites R sũmo splẽ¬
dore fuerit ut postea princeps int̾
suos plurmiarũ rerũ scĩssimꝰ et iu¬
stissimꝰ iudex maximarũ societa¬
tũ auctor. plurmiarũ magister si
non modo in eo nichil ũqͣm rep̾hen¬
sum. s laudanda sunt oĩa: tñ is obe¬
rit honestissimo filio. pater qui ul
minꝰ honestũ et alienũ tueri uel
auctoritate sua uł gracia possit.
Asperius in quit locutus est an¬
quid aliquando ymo fortasse libe¬
rius. at id ipm inquit non est ferẽ¬
dũ ergo hii ferendi sunt qui qͣrũ¬
tur libertatem equitis & se terre
non posse. Ubinã ille mos. ubi il¬
la equitas iuris. ubi illa antiqua
ubertas. que malis oppressa ci¬
uilibus extollere iam caput et
aliquando recreata se erige debe¬
bat. Equitũ ego R eciam in ho¬
mines nobilissimos maledicta pub¬
licanorũ in Q. sceuolam uirũ oĩ¬

Expanded text:
gratiae, deinde ut ipse in legionibus gratiae, deinde ut ipse in legionibus P. Crassi imperatoris inter ornatissimos homines, equites Romanos, summo splendore fuerit, ut postea princeps inter suos plurimarum rerum sanctissimus et iustissimus iudex, maximarum societatum auctor, plurimarum magister: si non modo in eo nihil umquam reprehensum sed laudata sunt omnia, tamen is oberit honestissimo filio pater qui vel minus honestum et alienum tueri vel auctoritate sua vel gratia possit? asperius, inquit, locutus est aliquid aliquando. immo fortasse liberius. at id ipsum, inquit, non est ferendum. ergo ei ferendi sunt qui hoc queruntur, libertatem equitis Romani se ferre non posse? Vbinam ille mos, ubi illa aequitas iuris, ubi illa antiqua libertas quae malis oppressa civilibus extollere iam caput et aliquando recreata se erigere debebat? equitum ego Romanorum in homines nobilissimos maledicta, publicanorum in Q. Scaevolam, virum omn
Abbreviated transcription (Latin):
in scenicos iure maximeq oppi¬
dano. O adolescencia traducta
eleganter cui quidem cũ quod li¬
cuerit obiciatur. tñ id ip̃m fłm
reꝑiatur. Emissus aliquis e car¬
mandatis requilitus. Atq hec
nec ulla alia sunt coniecta ma¬
le dicta in eius uitam de cuiꝰ uos
pudore religione integritate du¬
bitetis. Pater u̾o inquit ecia
obesse filio debet. O uocem du¬
ram atq indignam cua ꝓbitate
late̾nsis pater ut in iudicio capi¬
tis pater. ut indimicacione for¬
tunarũ. pater ut apud cales iu¬
ros obesse filio debeat. Qui si es¬
set turpissimꝰ sordidissimꝰ. tñ ip̃o
noĩe patrio ualeret apud deniẽ¬
tes iudices et miẜicordes. uale̾t
inqͣm cõmum sensu oĩum et dul¬
cissima comendacione nature.
S cũ sit Gñ. plancius is eques.
R ea pͥmũ uetultate equestris
ordinis ut pater. ut auus. ut ma¬
iores eius om̃s equites Re fuerint.
sũmũ in p̃fectura florentissima
gradũ tenuerint et dignitatis et

Expanded text:
in scaenicos iure maximeque oppiin scaenicos iure maximeque oppidano. O adulescentiam traductam eleganter, cui quidem cum quod licuerit obiciatur, tamen id ipsum falsum reperiatur! emissus aliquis e carmandatu requisitus. atque haec nec ulla alia sunt coniecta maledicta in eius vitam de cuius vos pudore, religione, integritate dubitetis. pater vero, inquit, etiam obesse filio debet. O vocem duram atque indignam tua probitate, Laterensis! pater ut in iudicio capitis, pater ut in dimicatione fortunarum, pater ut apud talis viros obesse filio debeat? qui si esset turpissimus, si sordidissimus, tamen ipso nomine patrio valeret apud clementis iudices et misericordis; valeret, inquam, communi sensu omnium et dulcissima commendatione naturae. sed cum sit Cn. Plancius is eques Romanus, ea primum vetustate equestris nominis ut pater, ut avus, ut maiores eius omnes equites Romani fuerint, summum in praefectura florentissima gradum tenuerint et dignitatis et
Abbreviated transcription (Latin):
hec signa probitatis nõ fucata fo¬
rensi specie s domescicis musta
notis uł u̾antatis facilis est illa
occursio et blandicia popularis
aspicit᷑ non actrectat᷑. ꝓcul ap¬
paret. non excutitur. nõ in ma¬
mis sumitur. oibus gͥ rebus or¬
natũ hoĩem quẽ exterins quẽ
domesticis nõ nullis reb infe¬
riorem qͣm te generis et noĩs di¬
co. suꝑiorem aliis muniapum
memorũ societatũ scudio tempo¬
rũ meorũ memoria prĩs u̾tute
integritate modestia edilem fctm̃
esse miraris. Hũc tu uite splen¬
dorem maculis aspergis istis. Ia¬
cis adulteria que nemo non modo
noĩẽ. s ne suspicione quidem pos¬
sit agnoscere. maritũ appellas
ut uerba eciam fingas non solũ
crimina ductũ esse ab eo in ꝓuĩ¬
ciam aliquẽ dicis libidinis cau¬
sa. qd̾ nõ crimen est t impum¬
tũ in maledico mendaciũ. Rap¬
cam esse miniola. qd̾ dicit᷑ atine
factũ auiuene. uetere quodam

Expanded text:
haec signa probitatis non fucata fohaec signa probitatis non fucata forensi specie, sed domesticis inusta notis veritatis. facilis est illa occursatio et blanditia popularis; aspicitur, non attrectatur; procul apparet, non excutitur, non in manus sumitur. omnibus igitur rebus ornatum hominem tam externis quam domesticis, non nullis rebus inferiorem quam te, genere dico et nomine, superiorem aliis, municipum, vicinorum, societatum studio, meorum temporum memoria, parem virtute, integritate, modestia aedilem factum esse miraris? hunc tu vitae splendorem maculis aspergis istis? iacis adulteria, quae nemo non modo nomine sed ne suspicione quidem possit agnoscere. bimaritum appellas, ut verba etiam fingas, non solum crimina. ductum esse ab eo in provinciam aliquem dicis libidinis causa, quod non crimen est, sed impunitum in maledicto mendacium; raptam esse mimulam, quod dicitur Atinae factum a iuventute vetere quodam
Abbreviated transcription (Latin):
fecerint .l. u̾o apuleius hunc tã¬
ti facit ut morem illũ maiorũ
qui p̃scribit in ꝑentũ loco questo¬
ribus siuis P̃tores esse oportere
officiis beniuolentiaq suꝑarit
nemens qm isti quos tu uire lau¬
das. s certe talis quales si omẽs
semꝑ fuissent nũqmͣ desideratus
uehemens esset tribunꝰ. Omitto
illa. que si minꝰ uiscena sunt at
certe tum sunt ꝓlata laudant
ut uiuat cũ sius. Priũ cũ pa¬
rente nam meo iudicio pietas
fundamẽtũ omniũ u̾tutũ. que
uerentur ut deũ neq emĩ mlto
secus parens liberis. Amat uo
ut sodalem. ut fratrẽ ut equalẽ.
Quid dicam cũ patruo. cũ affim¬
bus cũ ꝓpinquis cũ hoc gñ. satur¬
mno oruatissimo uiro cuiꝰ qnͣta
honoris Huiꝰ cupiditatem fuisse
creditis. cũ uideatis luctus socie¬
tatem. Quid de me dicam qui mͥ
in Huiꝰ ꝑiculo reus esse uideor.
quid de hiis tot uiris ta libus qͦs
uidetis ueste mutata. Atqui hec

Expanded text:
fecerint. L. vero Apuleius hunc tanfecerint. L. vero Apuleius hunc tanti facit ut morem illum maiorum qui praescribit in parentum loco quaestoribus suis praetores esse oportere officiis benivolentiaque superarhemens quam isti quos tu iure laudas, sed certe talis, quales si omnes semper fuissent, numquam desideratus vehemens esset tribunus. omitto illa quae, si minus in scaena sunt, at certe, cum sunt prolata, laudantur, ut vivat cum suis, primum cum parente—nam meo iudicio pietas fundamentum est omnium virtutum—quem veretur ut deum—neque enim multo secus est parens liberis—amat vero ut sodalem, ut fratrem, ut aequalem. quid dicam cum patruo, cum adfinibus, cum propinquis, cum hoc Cn. Saturnino, ornatissimo viro? cuius quantam honoris huius cupiditatem fuisse creditis, cum videtis luctus societatem? quid de me dicam qui mihi in huius periculo reus esse videor? quid de his tot viris talibus quos videtis veste mutata? atque haec
Abbreviated transcription (Latin):
ille oĩ et u̾tute et laude par qͥ
est quidem cũ illo maximis
uinculis et ꝓpinquitatis et
affinitatis cõuĩctus: s ita ma¬
gni amoris. ut ille necessitudi¬
mes cause leues esse uideant᷑.
fuit in certa postea contubna¬
lis laturnim ꝓpinqui sui mi¬
les huiꝰ Ꝙ. metelli. qui cũ fue¬
rit ꝓbatissimꝰ Hodieq sit: oĩb
esse se ꝓbatũ debet sꝑare. In ea
ꝓi̾cia legatus fuit C. sacerdos.
qua u̾tute. qua ꝯstancia uir
I. flaccus qui homo qui ciuis
qualem Hũc putẽt assiduita¬
te testimonioq declarant in
macedonia trͣ. militũ fuit. in
eadem ꝓiũcia postea questor.
pͥmũ macedonia sic eũ diligit
ut iudicant hni principes cuu¬
tatũ suatũ. qui cũ missi sint ob
alia causam tamẽ huiꝰ rep̃e¬
tino ꝑiculo ꝑiculo cõmoti liuie
assident ꝓ hoc laborant. Huic si
presto fuerint gracius se ciita¬
tibus suis factutos putant qm
si legacionẽ et mandata sua con¬

Expanded text:
omni illi et virtute et laude par, qui omni illi et virtute et laude par, qui est quidem cum illo maximis vinclis et propinquitatis et adfinitatis coniunctus, sed ita magnis amoris ut illae necessitudinis causae leves esse videantur. fuit in Creta postea contubernalis Saturnini, propinqui sui, miles huius Q. Metelli; cui cum fuerit probatissimus hodieque sit, omnibus esse se probatum sperare debet. in ea provincia legatus fuit C. Sacerdos, qua virtute, qua constantia vir! L. Flaccus, qui homo, qui civis! qualem hunc putent, adsiduitate testimonioque declarant. in Macedonia tribunus militum fuit, in eadem provincia postea quaestor. primum Macedonia sic eum diligit ut indicant hi principes civitatum suarum; qui cum missi sint ob aliam causam, tamen huius repentino periculo commoti huic adsident, pro hoc laborant, huic si praesto fuerint, gratius se civitatibus suis facturos putant quam si legationem suam et mandata con
Abbreviated transcription (Latin):
enm̃ si ante reditũ meũ. gñ. plã¬
cio se nulgo uiri bom cũ hic
tribunatũ pete̾t ultro offere¬
non putas profuisse. An nũ¬
tur ne ses colom qd̾ gñ. mariũ
ciuili errore atoꝵ ex impiis ma¬
nb eripuerũt. qd̾ tecto rece¬
perũt. qd̾ fessũ media flucti
laude uersant. plancio qd̾ me
uł impulsũ uł rome cedentem
receꝑit. Inuerit. custodierit
hiis et senatui populoq ro¬
mano. ut haberent qd̾ reduco¬
rent ꝯseruarit honori hanc
fidem. Misericordia. u̾tutem
uita de qua iam dicam tot et
tanta adiumẽta Huic honori
fuisse mirere: Hic est em̃ qui
adulescentulus cũ a. torquato
ꝓfectus in africam. sic ab illo
gͣuissimo et scĩssimo atq oĩ
laude et honore dignissimo
uiro dilectus est. ut et cõtu¬
bermi necessitudo. et adolescẽ¬
tuli modestissimi pudor postu¬
labat. Q si adesset nõ minꝰ
ille declararet qm hic illius
fr̃ patruelis et socer T. torqͣtꝰ

Expanded text:
enim si ante reditum meum Cn. Planenim si ante reditum meum Cn. Plancio se volgo viri boni, cum hic tribunatum peteret, ultro offerenon putas profuisse? an Minturnenses coloni, quod C. Marium e civili ferro atque ex impiis manibus eripuerunt, quod tecto receperunt, quod fessum inedia fluctiblaude versantur; Plancio, quod me vel vi pulsum vel ratione cedentem receperit, iuverit, custodierit, his et senatui populoque Romano, ut haberent quem reducerent, conservarit, honori hanc fidem, misericordiam, virtutem ita de qua iam dicam tot et tanta adiumenta huic honori fuisse mirere. hic est enim qui adulescentulus cum A. Torquato profectus in Africam sic ab illo gravissimo et sanctissimo atque omni laude et honore dignissimo viro dilectus est ut et contuberni necessitudo et adulescentis modestissimi pudor postulabat, quod, si adesset, non minus ille declararet quam hic illius frater patruelis et socer, T. Torquatus,
Abbreviated transcription (Latin):
non potençia iux ferenda s cõ¬
memoracione beneficii. s mise¬
ricordia. s p̃cib aliquid actu¬
limꝰ eciam nos. appella ui po¬
pulũ tribubus subimsi me et
supplicaui.ultro me hercule.
se michi ecia offerentes ultro
pollicentes. rogaui ualuit cã
rogandi nõ gr̃a. Nec si uir am¬
płissimꝰ cui nchil est qd̾ rogã¬
ti concedi non iure possit de a¬
liquo ut dicis nõ impetrauit.
Ego sum arrogans. qd̾ me ua¬
luisse dico Nam ut omutam il¬
lud qd̾ ego pro eo laborabam
qui ualebat ipse ꝑse se rogaci¬
o ipsa semꝑ est graciosissima
que est officio necessi tudinis cõ¬
iũcta maxime. Neq ego sic
rogabam ut petere uiderer qr
familiaris esset meus quia ui¬
cinus. quia Huiꝰ pente semꝑ
plurimũ ellem usus. S ut qiͣ
parenti et custodi meo. nõ po¬
tencia mea. s causa rogacioĩs
fuit grõla. Nemo mea rescitu¬
cione. letatus est. Nemo ĩiu¬
ria doluit cui nõ huiꝰ in mie
misericordia grata fuerit. et¬

Expanded text:
potentia vix ferenda, sed commemoratione benefici, sed misericordia, sed precibus aliquid attulimus etiam nos. appellavi populum tributim, submisi me et supplicavi; ultro me hercule se mihi etiam offerentis, ultro pollicentis rogavi. valuit causa rogandi, non gratia. nec si vir amplissimus, cui nihil est quod roganti concedi non iure possit, de aliquo, ut dicis, non impetravit, ego sum adrogans quod me valuisse dico. nam ut omittam illud quod ego pro eo laborabam qui valebat ipse per sese, rogatio ipsa semper est gratiosissima quae est officio necessitudinis coniuncta maxime. neque enim ego sic rogabam ut petere viderer, quia familiaris esset meus, quia vicinus, quia huius parente semper plurimum essem usus, sed ut quasi parenti et custodi salutis meae. non potentia mea sed causa rogationis fuit gratiosa. nemo mea restitutione laetatus est, nemo iniuria doluit, cui non huius in me misericordia grata fuerit. et
Abbreviated transcription (Latin):
p̃miũ satis magnũ est tam beni¬
uolis tam bonis tam fidelibꝰ ser¬
ius ꝓꝑter quos uiuit. Et si id qͥ¬
dem non tanti est ꝙͣ ꝙ ꝓpter cos¬
dem nõ sãguiẽ et uulueribus suis
crude lissimi immici mẽtem ocu¬
losq saciauit quos insi manumi¬
sisset. tormẽtis ecia dedendi fue¬
rũt conhuatores dnĩ. ultores sce¬
leris. defensores necis. hic u̾o nich
habet in his malis qd̾ minꝰ mo¬
leste ferat. qͣ ecia si ꝙͥ ipĩ accidat
ẽẽ tñ illis meritũ p̃miũ ꝑsolutũ.
d questiones urgent. Milonez q̃
sunt habite nuĩc in atrio lib̾tatis.
Quib na de huis rogas de ꝑ. do¬
dii. quis eos postulauit. Appius.
quis ꝓduxit. Appius. Unde : ab
appio dii bomi quid potest agi

Expanded text:
praemium satis magnum est tam benepraemium satis magnum est tam benevolis, tam bonis, tam fidelibus servis, propter quos vivit? etsi id quidem non tanti est quam quod propter eosdem non sanguine et volneribus suis crudelissimi inimici mentem oculosque satiavit. quos nisi manu misisset, tormentis etiam dedendi fuerunt conservatores domini, ultores sceleris, defensores necis. hic vero nihil habet in his malis quod minus moleste ferat quam, etiam si quid ipsi accidat, esse tamen illis meritum praemium persolutum. sed quaestiones urgent Milonem, quae sunt habitae nunc in atrio libertatis. quibusnam de servis? rogas? de P. Clodi. quis eos postulavit? Appius. quis produxit? Appius. Vnde? ab Appio. di boni! quid potest agi
Abbreviated transcription (Latin):
iusticia pransi. poti ostitantis
ducis. qui cũ a tergo hostem int̾ꝰ¬
clusum reliquisset nicħ de eius
extremis comitib cogitauit in
quos incensos ira uitamq dm̃ de¬
spantel cum meidilset helit in hil
penis quas ab eo hui fideles pro
dm̃ uita expetiuerũt: Cur gͣ
eos manumisit. Metuebat .s. ne
indicaret᷑. ne dolorem ꝑferre nõ
possẽt. ne tormẽtis cogerent. oc¬
cisum esse a ẜuis milonis in appia
uia .p. clodiũ confiteri Quido¬
pus est tortore. quid q̃ris: occide¬
xit ne: occidit. iire. an iniuria.
nicħ ad tortorem. fcĩ em̃ in eculeo
questio est uiris in iudicio. Qd̃
gͣ in cã querendũ est id agamus.
hoc qd̾ tormẽtis in uenire uis id
fatemur. Manu uo cur milerit.
si id pocius q̃ris. q cur parũ ãplis
cato Dixitq in turbulenta cõcio¬
ne que tñ huiꝰ auctoritate pla¬
cata est. nõ lib̾tate solũ s eciam
oĩb p̃miis dignissimos fuisse qui
dm̃ caput deffendissent. quod enĩ

Expanded text:
inscitiam pransi, poti, oscitantis inscitiam pransi, poti, oscitantis ducis qui, cum a tergo hostem interclusum reliquisset, nihil de eius extremis comitibus cogitavit, in quos incensos ira vitamque domini desperantis cum incidisset, haesit in eis poenis quas ab eo servi fideles pro domini vita expetiverunt. cur igitur eos manu misit? metuebat scilicet ne indicaretur, ne dolorem perferre non possent, ne tormentis cogerentur occisum esse a servis Milonis in Appia via P. Clodium confiteri. quid opus est terrore? quid quaeris? occideritne? occidit. iure an iniuria? nihil ad tortorem: facti enim in eculeo quaestio est, iuris in iudicio. quod igitur in causa quaerendum est, id agamus hic; quod tormentis inveniri vis, id fatemur. manu vero cur miserit, si id potius quaeris quam cur parum amplis Cato, et dixit in turbulenta contione, quae tamen huius auctoritate placata est, non libertate solum sed etiam omnibus praemiis dignissimos fuisse qui domini caput defendissent. quod enim
Abbreviated transcription (Latin):
tes greculi quocũq ibat. eciam
cũ in castra etrusta ꝓperabat. tũ
nugarũ in comitatu nichil. Milo
qui nũqͣ. cũ casu pueros simpho¬
macos uxoris ducebat et ancilla¬
rũ greges. Ille qui semꝑ secũ scor¬
ta. semꝑ exoletos. semꝑ lupas du¬
ceret. tum neminez misi ut uiru
a uiro lectũ esse diceres. Cur
g' uictus est: qr non semꝑ uiator
a latrone. nõ nũqͣ ecia latro a uia
derat in uiros. nec uero sic erat
unqͣ non ꝑatus milo ꝯtra illum
ut non sacis fere esset paratus. Sẽ¬
per ille qnͣtũ int̾esset p clodii ma
nu se ꝑire. et qnͣto illi odio esset.
et qnͣtũ ille auderet cogitabat. quã
obrem uitam suam quam maxi¬
mis p̃miis ꝓposita et penc addi¬
ctam sciebat nũq in ꝑiculũ sine
p̾sidio et sine custodia ꝓuehebat.
Adde casus. adde icertos exitus
pugnarũ martẽq cõmunẽ. qui se¬
pe spoliantem iam et exultante
eutit et ꝑtulit ab abiecto. Adde

Expanded text:
tes Graeculi, quocumque ibat, etiam tes Graeculi, quocumque ibat, etiam cum in castra Etrusca properabat, tum nugarum in comitatu nihil. Milo qui numquam, tum casu pueros symphoniacos uxoris ducebat et ancillarum greges; ille qui semper secum scorta, semper exoletos, semper lupas duceret, tum neminem, nisi ut virum a viro lectum esse diceres. cur igitur victus est? quia non semper viator a latrone, non numquam etiam latro a viatderat in viros. nec vero sic erat umquam non paratus Milo contra illum ut non satis fere esset paratus. semper ipse et quantum interesset P. Clodii se interire et quanto illi odio esset et quantum ille auderet cogitabat. quam ob rem vitam suam quam maximis praemiis propositam et paene addictam sciebat numquam in periculum sine praesidio et sine custodia proiciebat. adde casus, adde incertos exitus pugnarum Martemque communem, qui saepe spoliantem iam et exsultantem evertit et perculit ab abiecto; adde
Abbreviated transcription (Latin):
pugna potissimũ eligerat an
in eo loco pocius expectandũ
ab eo qui ipluis loçi spe facere
impetũ cogitarat. Res loquit
s picta uideretis. tamen appet
uter esset insidiator. uter nchil
mali cogitaret. cũ alter ueh̾et᷑
in reda penulatus. una sede̾t uxor.
Quid horũ non impeditissimu
uestitus. an uehiculu. an comes.
quid minꝰ. ꝓmptũ ad pugna cũ
penula irrecitus. reda impeditus.
uxore pene ꝯstrictus esset. Uide¬
te nũc illũ pͥmũ egrediente e iul¬
la subito. cur uesꝑi: quid ne cesse
est tarde. qui ꝯuenit p̃sertim id
temporis. deu̾tit in uillaz pompeii
pompeiũ ut uideret. sciebat in
alsiensi esse uilla ut ꝑspiceret
Miles in ea fuerat. Quid gͦ erat
more et tergiu̾sacionis dũ his ue¬
niret locũ relinq̃re noluit. Age
uũc iter expediti latronis cũ mi¬
lomis impedimẽtis comꝑate. Sẽ¬
per ille antea cũ uxore. tũ sine ea
nũqͣ non in reda. tũ in equo. comi¬

Expanded text:
pugnam potissimum elegerat, an pugnam potissimum elegerat, an in eo loco est potius exspectatus ab eo qui ipsius loci spe facere impetum cogitarat? res loquitused picta videretis, tamen appareret uter esset insidiator, uter nihil mali cogitaret, cum alter veheretur in raeda paenulatus, una sederet uxor. quid horum non impeditissimum? vestitus an vehiculum an comes? quid minus promptum ad pugnam, cum paenula inretitus, raeda impeditus, uxore paene constrictus esset?—videte nunc illum, primum egredientem e villa, subito: cur? vesperi: quid necesse est? tarde: qui convenit, praesertim id temporis? devertit in villam Pompei. Pompeium ut videret? sciebat in Alsiensi esse; villam ut perspiceret? miliens in ea fuerat. quid ergo erat? mora et tergiversatio: dum hic veniret, locum relinquere noluit. age nunc iter expediti latronis cum Milonis impedimentis comparate. semper ille antea cum uxore, tum sine ea; numquam nisi in raeda, tum in equo; comi
Abbreviated transcription (Latin):
illius ꝑpetuas in uim infexenda
hui tm̃ in repellenda. Hortem
ab illo Milom denũciata et
p̾dicata palam. nicħ unqͣ au¬
ditu ex milone ꝓfectiom̾s hur̃
diem illi notũ. reditus illius huic
ignotũ fuisse. Huius iter nccͣim.
illius ecia pocius alienũ. Huc
p̃se tulisse illo die roma exitu¬
rũ. illum co die se dissimulasse re¬
diturũ. Hũc nullius rei mutasse
ꝯsiliũ. illũ causam mutandi ꝯsi¬
lii finxilse. huic si insidiaretut
noctẽ ꝓpe urbem expectanda. Il¬
li ecia si hũc nõ timeret tamẽ
accessum ad urbem nocturnũ fu¬
isle metuendũ. Uideamꝰ nũc id
qd̾ caput est. locus ad insidias ille
ipse ubi cõgressi sunt utri tande
fieret apcior. Id u̾o Iud̾. ecia dubi¬
tandum et diucius cogitandũ ẽ
ante fundũ clodii quo infundo ꝓ-¬
pter insanas illas substentacioẽs
facile hominũ mille uersabat᷑
loco suꝑiorem se fore putabat
milo et ob eam rem eũ locũ ad

Expanded text:
illius perpetuam in vi inferenda, illius perpetuam in vi inferenda, huius tantum in repellenda; mortem ab illo Miloni denuntiatam et praedicatam palam, nihil umquam auditum ex Milone; profectionis huius diem illi notum, reditum illius huic ignotum fuisse; huius iter necessarium, illius etiam potius alienum; hunc prae se tulisse se illo die exiturum, illum eo die se dissimulasse rediturum; hunc nullius rei mutasse consilium, illum causam mutandi consili finxisse; huic, si insidiaretur, noctem prope urbem exspectandam, illi, etiam si hunc non timeret, tamen accessum ad urbem nocturnum fuisse metuendum. videamus nunc id quod caput est, locus ad insidias ille ipse ubi congressi sunt utri tandem fuerit aptior. id vero, iudices, etiam dubitandum et diutius cogitandum est? ante fundum Clodi quo in fundo propter insanas illas substructiones facile hominum mille versabaturloco superiorem se fore putabat Milo, et ob eam rem eum locum ad
Abbreviated transcription (Latin):
pleno latronuĩ in loco occidisset ne¬
mo ei negãti non credidisset. quem
esse omẽs saluũ ecia conficentem
uolunc. Sultimusset hoc ermmen
pͥmũ ipse ille latronũ occultator
et receptor locus. deniq neq mu¬
ta solitudo indicasset. neq ceca nox
ostendisset milonem. Deinde mlti
ab illo uiolati spoliati bonis expul¬
si Multi hec ecia timẽtes in suspi¬
cionez caderent tota demq rea
citaretur etruria. Atq illo die
certe. Aricia rediens deuortit do¬
dius ad albanũ qd̾ insi sciret
milo illũ aricie fuisse suspicari
tamen debuit eñ eciaz si romam
illo die reuera uellet ad uillam
suam que uiam tang̾e̾t deu̾lurũ.
Cur neqz ante oceurrit ne in uil¬
la resideret nec eo in loco subsedit
quo ille noctu uenturus esset.
Milomi ecia utile fuisse. clodiũ
uiuere. Illi ad ea que ꝯcupierat
optacissimũ int̾i̾tũ Milonis fuis¬
se odiũ illius in hũc acerbissimũ
nullũ huius in illũ. ꝯsuctudine

Expanded text:
pleno latronum in loco occidisset. nepleno latronum in loco occidisset. nemo ei neganti non credidisset quem esse omnes salvum etiam confitentem volunt. sustinuisset crimen primum ipse ille latronum occultator et receptor locus, tum neque muta solitudo indicasset neque caeca nox ostendisset Milonem; deinde multi ab illo violati, spoliati, bonis expulsi, multi haec etiam timentes in suspicionem caderent, tota denique rea citaretur Etruria. atque illo die certe Aricia rediens devertit Clodius ad se in Albanum. quod ut sciret Milo illum Ariciae fuisse, suspicari tamen debuit eum, etiam si Romam illo die reverti vellet, ad villam suam quae viam tangeret deversurum. cur nec ante occurrit ne ille in villa resideret, nec eo in loco subsedit quo ille noctu venturus esset? Miloni etiam utile fuisse Clodium vivere, illi ad ea quae concupierat optatissimum interitum Milonis; odium fuisse illius in hunc acerbissimum, nullum huius in illum; consuetudinem
Abbreviated transcription (Latin):
ne quod ne sulpicari quide potu¬
erim. uidear id cogitasse Nuuc
ꝑsequat cetera. Nam oceurrit illd̃
ne dodius quidez de insidiis cogita¬
uit qm̃ fuit in albano mansurus. si
quide exiturus ad cedem e uilla nõ
fuisset. uideo enim illu qui dr de
ciaret quẽ clodius Roma ꝓficiscẽs
serat. quẽ pridem hora tercia aiãs
efflantem reliquisset eũ mortuũ.
postridie hora decima ei nĩciaba¬
tur. Age sit ita factũ. Que cã
fuit cur romaz ꝓperaret. cur
in noctem se comcet. quid affẽbat
festinacionis ꝙ heres erat. Pͥmũ
nchil erat cur ꝓperato opus eẽt.
Deinde si quid eslet. quid tandeni
erat quod ea nocte conseqͥ posset.
Amitt̾e̾ autem si postridie ma¬
ne romaz uenisset. Atq ut illi no¬
noctur nus ad urbem aduentus ui.¬
tandul pocius ꝙͣ expectendus fuit
sic Milom cum insidiator esset. si
illũ ad urbem nocte accessurũ sc¬
ebat subsistendũ acq expectẽdũ
fuit noctu occidisset insidioso et

Expanded text:
ne, quod ne suspicari quidem potune, quod ne suspicari quidem potuerim, videar id cogitasse. nunc persequar cetera; nam occurrit illud: igitur ne Clodius quidem de insidiis cogitavit, quoniam fuit in Albano mansurus. si quidem exiturus ad caedem e villa non fuisset. video enim illum qui dicatur de tiaret quem Clodius Roma proficiscenserat. quem pridie hora tertia animam efflantem reliquisset, eum mortuum postridie hora decima denique ei nuntiabatur? age, sit ita factum: quae causa fuit cur Romam properaret, cur in noctem se coniceret? quid adferebat festinationis quod heres erat? primum nihil erat cur properato opus esset; deinde si quid esset, quid tandem erat quod ea nocte consequi posset, amitteret autem, si postridie Romam mane venisset? atqui ut illi nocturnus ad urbem adventus vitandus potius quam expetendus fuit, sic Miloni, cum insidiator esset, si illum ad urbem noctu accessurum sciebat, subsidendum atque exspectandum fuit. noctu occidisset: insidioso et
Abbreviated transcription (Latin):
alii ex quib id facillime sc̃ire pos
sane. uidete quid uobis largiar.¬
micus dixit. corruꝑit. legite cesti¬
monia teltiũ urõrũ dixit .c. Cau¬
Rome ꝑ. dodiu̾ illo die in alba¬
no mansurũ fui̾sse. s subito ei
esse nũciatũ cirũ architectũ esse
mortuũ. Itaqz roma repente con
scituisle ꝓficisci. dixit hoc item co¬
mes .p. clodii .c. cloduis. Uidete iud̃.
qnͣte res his teltĩoniis sunt ꝯfecte.
pͥmũ certe lib̾at. Milo. non eo cõ¬
sio ꝓfectus esse ut insidiaret᷑ in
uia clodio. quippe si ille obius
ei futurus õĩno nõ erat. deinde.¬
nõ enĩ uideo cur nõ meũ aga ne¬
gociũ. scitis iud̾. fuisse qui in hac
rogacione suadenda dicerent Mi¬
lons manu cedem esse facta. Cõ
nem ac sicariũ abiecti hoĩes et
ꝑditi describebant. Iacent suis te¬
stib. Hi qui clodiũ negant eo die
romã insi de cyro auditũ reditu¬
rũ respiraui lib̾atus sũ. nõ uereor

Expanded text:
alii ex quibus id facillime scire possalii ex quibus id facillime scire posssane—videte quid vobis largiar—meus, dixit, corruperit. legite testimonia testium vestrorum. dixit C. Cauodi, P. Clodium illo die in Albano mansurum fuisse, sed subito ei esse nuntiatum Cyrum architectum esse mortuum, itaque repente Romam constituisse proficisci. dixit hoc item comes P. Clodi, C. Clodius. videte, iudices, quantae res his testimoniis sint confectae. primum certe liberatur Milo non eo consilio profectus esse ut insidiaretur in via Clodio: quippe, si ille obvius ei futurus omnino non erat. deinde—non enim video cur non meum quoque agam negotium—scitis, iudices, fuisse qui in hac rogatione suadenda diceret Milonis manu caedem esse factam, consnem ac sicarium abiecti homines et perditi describebant. iacent suis testibus qui Clodium negant eo die Romam, nisi de Cyro audisset, fuisse rediturum. respiravi, liberatus sum; non vereor
Abbreviated transcription (Latin):
nõ fefellit Dixi equidem mꝰ dicta¬
toris lamiiui stata sacrificia
nosse. negocii inchil erat. Uidit
necesse esse Milom ꝓfiasa lam¬
unũ. illo ipso quo est ꝓfectus die.
Itaq anteutit. ac quo die. quo
ut ante dixi fuit in sanissima cõ¬
cio ab ipĩus m̾cẽnario tribuno. pł
ꝯcitata. quẽ diem ille quã ꝯcio¬
nez quos clamores insi ad cogica¬
cum facinus aꝓperaret nũqua
reliquisset. Ergo illi ne causa qͣ¬
dem itineris. ecia cã manendi.
Milom nulla facultas exeũdi
non solũ cã. s eciã necessitas fuit.
Quid. si ut ille scuut Milonem
fore illo die in uia. sic clodiũ Mi¬
lo ne suspicari quide pocuit. pͥ¬
mũ quero. qui scire potuerit qd̾
uos idem in clodio quere nõ pote¬
stis ut enim nemine aliũ insi titũ
patina familiarissimũ suũ rogas¬
set. scire potuit illo ip̃o die lami¬
uii adictatore Milone prodi fla¬
minez necesle elle. s erant ꝑ mlti

Expanded text:
non fefellit? dixi equidem modo. dictanon fefellit? dixi equidem modo. dictatoris Lanuvini stata sacrificia nosse negoti nihil erat. vidit necesse esse Miloni proficisci Lanuvium illo ipso quo est profectus die: itaque antevertit. at quo die? quo, ut ante dixi, fuit insanissima contio ab ipsius mercennario tribuno plebis concitata: quem diem ille, quam contionem, quos clamores, nisi ad cogitatum facinus approperaret, numquam reliquisset. ergo illi ne causa quidem itineris, etiam causa manendi; Miloni manendi nulla facultas, exeundi non causa solum sed etiam necessitas fuit. quid si, ut ille scivit Milonem fore eo die in via, sic Clodium Milo ne suspicari quidem potuit? primum quaero qui id scire potuerit? quod vos idem in Clodio quaerere non potestis. Vt enim neminem alium nisi T. Patinam, familiarissimum suum, rogasset, scire potuit illo ipso die Lanuvi a dictatore Milone prodi flaminem necesse esse. sed erant permulti
Abbreviated transcription (Latin):
arũ auspicia uemiebat.q hoc nõ
credibile in hoc. q̃ idem in clodio
nõ dubitandũ qnͥ se interfecto Hi¬
lone regnaturũ putaret. Quid
qd̾ caput audacie ẽ. Iud̾. quis igͦ¬
rat maxima illecebra eẽ pectã¬
di. impunitatis sꝑem. In utro gͥ
hec fuit. in milone quĩ ecia nuc̃
est reus facti. aut p̃clari aut c̾te
necessarii. an in elodio qui ita ui¬
dicia penãq ꝯtemplerat ut eũ
nichil delectaret quod aut ꝑ naz
fas esset aut ꝑ leges liceret/ S
quid ego argũmentor quid plura
disputo. Te .q. petili appello op¬
timũ et fortillimũ cuie. te iiĩ. ca¬
to cestor quos michi diuina q̃da
sors dedit iudices uos ex M̃. fauo¬
mo audistis. clodiũ sibi dixisse
et audistis uiuo clodio piturũ
Milonem triduo post diem t̾ciũ
gesta res est quã dixerat. cũ ille
non dubitaret apperire quid co¬
gitaret uos potestis dubitare qͥd
fecerit. Quẽadmodũ gͦ eũ dies

Expanded text:
arum auspicia veniebat? quam hoc non arum auspicia veniebat? quam hoc non credibile est in hoc, quam idem in Clodio non dubitandum, qui se ipse interfecto Milone regnaturum putaret! quid? quod caput est audaciae, iudices, quis ignorat maximam inlecebram esse peccandi impunitatis spem? in utro igitur haec fuit? in Milone qui etiam nunc reus est facti aut praeclari aut certe necessarii, an in Clodio qui ita iudicia poenamque contempserat ut eum nihil delectaret quod aut per naturam fas esset aut per leges liceret? sed quid ego argumentor, quid plura disputo? te, Q. Petili, appello, optimum et fortissimum civem; te, M. Cato, testor, quos mihi divina quaedam sors dedit iudices. vos ex M. Favonio audistis Clodium sibi dixisse, et audistis vivo Clodio, periturum Milonem triduo. post diem tertium gesta res est quam dixerat. cum ille non dubitarit aperire quid cogitaret, vos potestis dubitare quid fecerit? quem ad modum igitur eum dies
Abbreviated transcription (Latin):
fug̾et ad tiberim. uos et omẽs bo¬
ii uota face̾tis. Ut miloni uti u̾¬
tute sua lib̾e̾t. Quẽ g̾ eũ oĩum
grã noluit. Huc uoluit cũ aliqͦ¬
est ausus. Hũc ĩuiria. iniquo
loco. Alieno tempore. ꝑiculo ca¬
pitis nõ dubitauit occidere. pͣ¬
sertim Iud̃. cum honoris amplis¬
sum contencio et dies comicio¬
rum subesset quo quide tempo¬
re scio em̃ qͣ timida sit ambicõ
qnͣtaq et qͣ sollicita cupiditas
consulatus. oiã nõ modo que re¬
p̃hendi palam s eciam que ob¬
scure cogitari possũt timemus ru¬
tuem᷑. Nichil est enim tam molle
tam tenerũ. tam aut fragile aut
flexibile qͣ uolũtas erga nos sen¬
susq ciuiũ cũ nõ modo improbi¬
tati irascũt᷑ candidatorũ s ecias
recte factit̾ sepe fastidiũt. hũc g
diem campi sꝑatum atq exopta¬
tum sibi ꝓponẽs. milo cruentis ma¬
nib scelus et facinꝰ p᷑ se ferens et
confidens ad illa augusta centuri¬

Expanded text:
fugeret ad Tiberim, vos et omnes bofugeret ad Tiberim, vos et omnes boni vota faceretis ut Miloni uti virtute sua liberet. quem igitur cum omnium gratia noluit, hunc voluit cum aliquest ausus: hunc iniloco, alieno tempore, periculo capitis non dubitavit occidere? praesertim, iudices, cum honoris amplissimi contentio et dies comitiorum subesset, quo quidem tempore—scio enim quam timida sit ambitio quantaque et quam sollicita sit cupiditas consulatus —omnia non modo quae reprehendi palam sed etiam quae obscure cogitari possunt timemus, rutuemur. nihil est enim tam molle, tam tenerum, tam aut fragile aut flexibile quam voluntas erga nos sensusque civium, qui non modo improbitati irascuntur candidatorum sed etiam in recte factis saepe fastidiunt. hunc igitur diem campi speratum atque exoptatum sibi proponens Milo, cruentis manibus scelus et facinus prae se ferens et confitens ad illa augusta centuri
Abbreviated transcription (Latin):
dedit ut ad me restituendum ro:¬
ma concurrerẽt. Oiã tũ demq
in illũ odia ciuiũ ardebãt deside¬
rio mei. quẽ qui tũ int̾e̾nusset
non de impunitate eius s de p.¬
miis cogitaret᷑ tñ semilo sti¬
nuit et .p. clodiũ ad iudiciũ bis
ad uimi nũꝙͣͣ uocauit. Quid pͥ¬
uato milone et reo ad populũ
accusante p. clodio cũ in gñ. pro
milone dicentem impetus factus
est q̃ tũ non modo occalio s ecia
cã illius oppͥmẽdi fuit. Nuꝑ uero
cũ.M. anthonius sũma sꝑem sa¬
atq illam beluam uidicii laqueos
declinãtem iam irretita teneret:
qui locus. quod tempus illud. dii
ĩmortales fuit. cũ se ille fugient
in scellarũ tenebris abdidisset.
Magnũ. MMilom̾ fuit ꝯfice̾ illa
pestem. nulla sua inuidia. Anto
mi u̾o maxima gloria. Quid co¬
miciis in campo quociens potestas
fuit cũ ille in septa ruisset. gla¬
dos lapides iaciendos curasset. de¬
in subito uultu milonis ꝑ territus

Expanded text:
dedit ut ad me restituendum Rodedit ut ad me restituendum Romam concurreret; omnium denique in illum odia civium ardebant desiderio mei, quem qui tum interemisset, non de impunitate eius, sed de praemiis cogitaretur. tum se Milo continuit et P. Clodium in iudicium bis, ad vim numquam vocavit. quid? privato Milone et reo ad populum accusante P. Clodio, cum in Cn. Pompeium pro Milone dicentem impetus factus est, quae tum non modo occasio sed etiam causa illius opprimendi fuit? nuper vero cum M. Antonius summam spem saatque illam beluam, iudici laqueos declinantem, iam inretitam teneret, qui locus, quod tempus illud, di immortales, fuit! cum se ille fugiens in scalarum tenebras abdidisset, magnum Miloni fuit conficere illam pestem nulla sua invidia, M. vero Antoni maxima gloria? quid? comitiis in campo quotiens potestas fuit! cum ille in saepta inrupisset, gla lapides iaciendos curasset, dein subito voltu Milonis perterritus
Abbreviated transcription (Latin):
illo oppugnãte defenderet iure
se ulcisci: potuit ne ciui egregi¬
O et uiro tortissimo p. seltio col¬
lega suo uulnerato. potuit ne .q.
fabricio uiro optimo cũ de redi¬
tu meo legem ferret pulso crude¬
lissima in foro cede tacta pocuit¬
ne .l. Celicii iustissimi fortissumq
p̾toris oppugnata domo. potuit ne
illo die cũ est lata lex de me. cum
tocius ytalie concursus quẽ mea
salus ꝯcitarat. facti illius gloria
libens agnouisset ut eciam si id
Milo fecisset cũcta ciuitas eaz lau¬
dem ꝓ sua uendicaret. Ad quod e¬
ultor sceleris illius. ꝓpugnator
senatus. defensor ur̃e uolũtatis.
patronus publici ꝯsensus. restitu¬
tor salutis mee. Septem p̾tores.
octo tribꝰ. pł. illius adu̾sarii. de¬
fensores mei. gñ pomperꝰ auctor
et dux mei reditus illius hostis
ciuꝰ smnã senatus oĩs de salute
tus. qui cũ de me decretũ capue
fecit. ipẽ cucte italie cupienti
et eius fidem implorãti signum

Expanded text:
illo oppugnante defenderet, iure illo oppugnante defenderet, iure se ulcisci, potuitne civi egregio et viro fortissimo, P. Sestio, conlega suo, volnerato, potuitne Q. Fabricio, viro optimo, cum de reditu meo legem ferret, pulso, crudelissima in foro caede facta, potuitne L. Caecili, iustissimi fortissimique praetoris, oppugnata domo, potuitne illo die quo est lata lex de me, cum totius Italiae concursus, quem mea salus concitarat, facti illius gloriam libens agnovisset, ut, etiam si id Milo fecisset, cuncta civitas eam laudem pro sua vindicaret? at quod eultor sceleris illius, propugnator senatus, defensor vestrae voluntatis, patronus publici consensus, restitutor salutis meae; septem praetores, octo tribuni plebei illius adversarii, defensores mei; Cn. Pompeius, auctor et dux mei reditus, illius hostis, cuius sententiam senatus omnis de salute tus; qui cum decretum de me Capuae fecisset, ipse cunctae Italiae cupienti et eius fidem imploranti signum
Abbreviated transcription (Latin):
um et facmorosorũ armis meos
ciues meis consiliis. piculisq sua¬
tos pro me obici nolui. uidi enim
bidi hunc ip̃m .O. hortensiũ lu¬
men et ornamẽtũ rei .p. pene inter¬
fici seruorũ manu cũ michi ad eẽt
qua in turba .C. uibienus sena¬
tor uit optimiꝰ cũ hoc cũ esset una
ita est mulctatus ut uitam ami¬
serit. Itaq qñ illius postea sica
illa qua acatilina accepat ꝯqͥeuͭ.
hec intentata nobis est. Huic ego
uos obici ꝓ me nõ sũ passus. hec
insidiata pempeio est. hec istam
appia monumẽtũ sui noĩs ne¬
ce papirii cruentauit. hec cadez
longo int̾uallo du̾sa rucsus est in
me nuꝑ quide ut scitis me ad re¬
gia pene confeat. Nuid simile
Milonis cuiꝰ uis oĩs hec semꝑ
fuit ne p. dodius cũ in Iudiciũ
detrahi non poslet. ui oppressaz
ciuitate teneret. quẽ si int̾fice̾
uoluisset. quãte quociens occasi¬
ones. qm̃ p̃dare fuerũt. potuit¬
ne cũ domũ ac deos penates suos

Expanded text:
um et facinorosorum armis meos um et facinorosorum armis meos civis, meis consiliis periculisque servatos, pro me obici nolui. vidi enim, vidi hunc ipsum Q. Hortensium, lumen et ornamentum rei publicae, paene interfici servorum manu, cum mihi adesset; qua in turba C. Vibienus senator, vir optimus, cum hoc cum esset una, ita est mulcatus ut vitam amiserit. itaque quando illius postea sica illa quam a Catilina acceperat conquievit? haec intenta nobis est, huic ego vos obici pro me non sum passus, haec insidiata Pompeio est, haec viam Appiam, monumentum sui nominis, nece Papiri cruentavit, haec eadem longo intervallo conversa rursus est in me; nuper quidem, ut scitis, me ad regiam paene confecit. quid simile Milonis? cuius vis omnis haec semper fuit, ne P. Clodius, cum in iudicium detrahi non posset, vi oppressam civitatem teneret. quem si interficere voluisset, quantae quotiens occasiones, quam praeclarae fuerunt! potuitne, cum domum ac deos penatis suos
Abbreviated transcription (Latin):
sui. Quid: si hec non dico maio.¬
ra fuerũt in dodio qͣ in milone.
s in illo maxͣ. nulla in hoc: qͥd
uultis amplius. quid enim o¬
disset clodiũ Hilo. segetem ac
materiem sue glorie p̃ter hoc ciui¬
le odium quo omẽs imꝑbos odimio
Ille erat ut odisset p̾ͥmũ defensorẽ
salutis mee. Deinde uexatorem fu¬
roris. dominatorẽ armorũ suorum
postremo ecia accusatorem suum.
Deus enĩ milonis lege plocia fuit
Codius quoad iuxit. quo tander
ammo hoc tirãnũ tulisse creditis.
quãtũ odiũ illius et in hoĩe ĩiu¬
sto qmͣ ecia iustum. Reliquus
est ut iam illũ natura ip̃ĩus cõsue¬
cudoq defendat. Hũc autez hec e¬
adem coarguant. nichil ꝑ uim
unq̃ clodius. omĩa ꝑ uim milo.
tuendi mei mũ fuisset in iusta ei¬
ciendi. diem michi credo dixerat.
Mulcta irrogarat accione ꝑ¬¬
duellionis intenderat ut michi
a nec p̾clarissima et iudiciũ timẽ¬
dum fuit. Huorũ aut egenciũ cui¬

Expanded text:
sui. quid? si haec non dico maiosui. quid? si haec non dico maiora fuerunt in Clodio quam in Milone, sed in illo maxima, nulla in hoc, quid voltis amplius? quid enim odisset Clodium Milo, segetem ac materiam suae gloriae, praeter hoc civile odium quo omnis improbos odimus? illi erat ut odisset primum defensorem salutis meae, deinde vexatorem furoris, domitorem armorum suorum, postremo etiam accusatorem suum; reus enim Milonis lege Plotia fuit Clodius quoad vixit. quo tandem animo hoc tyrannum illum tulisse creditis? quantum odium illius et in homine iniusto quam etiam iustum fuisse? reliquum est ut iam illum natura ipsius consuetudoque defendat, hunc autem haec eadem coarguant. nihil per vim umquam Clodius, omnia per vim Milo. tuendi mei, nisi fuisset iniusta eiciendi? diem mihi, credo, dixerat, multam inrogarat, actionem perduellionis intenderat, et mihi non et praeclarissima et vestra, iudicium timendum fuit. servorum et egentium civi
Abbreviated transcription (Latin):
laudacione infelicissimis linguis
semustulatũ nocturins camb di¬
lamandum reliquisti. Quare et¬
si necͣie fecisti tñ qm̃ in meo mimi¬
co crudelitatem ex prompsisti tu¬
am laudare nõ possum. Ir asci c̾te
sine maximo rerũ nouarũ motu
si esset is consul qui eam audere
se metu. ꝑiculo rem.p. liberare.
At non p. Clodio mortuo usi¬
tatis iam rebus euitendũ ẽ mi¬
loni ut tueat dignitatem suam.
singularis illa huic um ꝯcessa
gloria que cotidie angebat frã¬
gendis furoribꝰ clodianis iam
dodii morte cecidit. Uos adepti
estis ne quẽ ciuẽ metueretis. hic
ex̾citacione uirtutis. suffragaci¬
onez conlulatus. fontem pemnẽ
glorie sue ꝑdidit. Itaq Miloi̾s
consulatus ꝙ uiuo clodio labefa¬
ctari non potat Mortuo dem̃q
temptati ceptus est. Non modo
gͣ nichil ꝓdest s obest ecia .p.¬
codii mors miloni. At ualuit o¬
diũ fecit iratus fecit inimicus. fu¬
it ultor iniurie. punitor doloris

Expanded text:
laudatione, infelicissimis lignis laudatione, infelicissimis lignis semiustilatum nocturnis canibus dilaniandum reliquisti. qua re, etsi nefarie fecisti, tamen, quoniam in meo inimico crudelitatem exprompsisti tuam, laudare non possum, irasci certe sine maximo rerum novarum metu idebatis, nisi esset is consul qui eam auderetse metu, periculo rem publicam liberare? at nunc, Clodio remoto, usitatis iam rebus enitendum est Miloni ut tueatur dignitatem suam; singularis illa et huic uni concessa gloria quae cotidie augebatur frangendis furoribus Clodianis iam Clodi morte cecidit. vos adepti estis ne quem civem metueretis; hic exercitationem virtutis, suffragationem consulatus, fontem perennem gloriae suae perdidit. itaque Milonis consulatus qui vivo Clodio labefactari non poterat mortuo denique temptari coeptus est. non modo igitur nihil prodest sed obest etiam Clodi mors Miloni. at valuit odium, fecit iratus, fecit inimicus, fuit ultor iniuriae, punitor doloris
Abbreviated transcription (Latin):
sceleris nichil fac̾e posset. s ecia
ut his ꝯsulib pretor esset. quib
si nõ ad iuuãtib at cõuiuẽtibus.
certe sꝑasset se posse eludere ĩ illis
suis cogitatis furoribꝰ. cuiꝰ illi co¬
natus ut ille rõtĩabat. nec si cupe¬
rent repͥmie possent cũ tm̃ beneti.¬
ciũ ei se debere arbitrarent᷑ et
uetustate audacias. An uõ iud̾.
uos soli ignoratis. uos hospites in
legas. si leges noĩande sunt ac nõ
faces urbis pestes rei p. fuerit im¬
positurus nobis oĩbus acq ĩustu
mediis ãnus curbaq nocturna
arbitrio tribunatũ ger̾et defr̃e
posses. Et aspexit me quidez¬
illis oculis quib tum solebat᷑
me quippe lumẽ curie. Qiuid tu
me iratũ sexte putas tibi. cuius
tu mimicissimũ multo crudelius
eciam punitus es. qͣ erat huãi¬
tatis mee postulare. Gu .p. Clo¬
dii eruentum cadauer eiecisti do¬
mo. tu in publicũ ciecisti. Tu spo¬
liatũ ymaginib excquiis. põpa.

Expanded text:
sceleris facere nihil posset sed etiam sceleris facere nihil posset sed etiam ut eis consulibus praetor esset quibus si non adiuvantibus, at coniventibus certe speraret se posse eludere in illis suis cogitatis furoribus: cuius illi conatus, ut ipse ratiocinabatur, nec cuperent reprimere, si possent, cum tantum beneficium ei se debere arbitrarentur, et, vetustate audaciam. an vero, iudices, vos soli ignoratis, vos hospites in leges, si leges nominandae sunt ac non faces urbis, pestes rei publicae, fuerit impositurus nobis omnibus atque inusturmediis armis turbaque nocturna arbitrio tribunatum gereret, deferre posses . et aspexit me illis quidem oculis quibus tum solebat cvet me quippe lumen curiae! quid? tu me tibi iratum, Sexte, putas, cuius tu inimicissimum multo crudelius etiam punitus es, quam erat humanitatis meae postulare? tu P. Clodi cruentum cadaver eiecisti domo, tu in publicum abiecisti, tu spoliatum imaginibus, exsequiis, pompa,
Abbreviated transcription (Latin):
illi nõ iugulandũ tradidisset. Sin
hoc nemo ur̃m ita sentit. illud ia
in iudiciũ uenit. nõ. occisus ne sit.
tis antea in causis iam quesitũ ẽ.
Insidias factas else ꝯstat. et id est
cauit ab utro fcẽ sint incertũ ẽ.
de hoc gͣ latũ est ut q̃reret᷑. Ita et
lenatus rem nõ hominez notauit
et pompeuis de uire nõ de facto que¬
sciones tulit. Nũquid g aliud in
iudiciũ uenit insi uter utri insidias
fecit. ꝓfecto nichil. si hic illi: ut ne
sit impune. si ille huic: tũ nos sce¬
lere soluan. Quo nam g᷑ pacto
ꝓbari potest insidias nlom fecisse
Clodiũ. satis est quidem in illa tam
causam magnam spem in Milo¬
nis morte ꝓpositam. Magnas uti¬
utates fuisse. Icaq illud cassianũ
cui bono fuerit in his ꝑ sonis uale.¬
at et si bom nullo emolumẽto mi¬
pellũtur in fraudem: imꝑbi sepe
paruo. atq Milone inter fecto
Clodius hoc asseq̃bat non modo
ut p̃tor esset non eo consule quo

Expanded text:
 non iugulandum illi tradidisset. sin  non iugulandum illi tradidisset. sin hoc nemo vestrum ita sentit, illud iam in iudicium venit, non occisusne sit, ltis in causis saepe quaesitum est. insidias factas esse constat, et id est cavit; ab utro factae sint incertum est. de hoc igitur latum est ut quaereretur. ita et senatus rem, non hominem notavit et Pompeius de iure, non de facto quaestionem tulit. num quid igitur aliud in iudicium venit nisi uter utri insidias fecerit? profecto nihil: si hic illi, ut ne sit impune; si ille huic, tum nos scelere solvamur. quonam igitur pacto probari potest insidias Miloni fecisse Clodium? satis est in illa quidem tam causam, magnam spem in Milonis morte propositam, magnas utilitates fuisse. itaque illud Cassianum cui bono fuerit in his personis valeat, etsi boni nullo emolumento impelluntur in fraudem, improbi saepe parvo. atqui Milone interfecto Clodius haec adsequebatur, non modo ut praetor esset non eo consule quo