comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lẽt grauia uideãt᷑ ut cũ ĩ maledicto plus in uirie ꝗ̃ in
manu. ininfamia plus poenae dicimꝰ q̃ in moͬte Nãq
in hoc eloquetie uis est ut udiã nõ in id tm̃ cõpellat
in ꝗ ip̃a rei nã ducet. sed aut ꝗ nõ est aut maiorẽ q̃
est faciat affectũ. Hȩc est illa q̃ dinosis uocat᷑ rebus indi¬
onis: asperis in uidiosis: addens uin oratio. qua u̾tute
p̃t̾ alias plurimũ demosthenes ualuitq si tradita mihi
seꝗ p̃cepta sufficeret satistecera hiuis parti. nihil hoꝵ q̃ legi
uel didici qđ moto probabile fuit omittẽdo. Sed in ĩ aio
est q̃ latent penitus ip̃a huiꝰ loci aperire penetralia Que
ꝗdẽ nõ aliqͦ tradente sed ex perimẽto meo ac nã ip̃a duce
accepi. Sũma .ti. qͣto ego ꝗdẽ sentio circa mouẽdos affect
in hoc peĩta est: ut moueam̃ ip̃i łlã & luctꝰ & ire &ĩ¬

Expanded text:
lent, gravia videantur: ut cum in maledicto plus iniuriae quam in lent, gravia videantur: ut cum in maledicto plus iniuriae quam in manu, in infamia plus poenae dicimus quam in morte. namque in hoc eloquentiae vis est, ut iudicem non in id tantum compellat, in quod ipsa rei natura ducetur, sed aut, qui non est, aut maiorem quam est, faciat adfectum. haec est illa, quae δείνωσις vocatur, rebus indignis, asperis, invidiosis addens vim oratio; qua virtute praeter alias plurimum Demosthenes valuit. quodsi tradita mihi sequi praecepta sufficeret satisfeceram huic parti, nihil eorum quae legi vel didici, quod modo probabile fuit, omittendo; sed eruere in animo est quae latent, et penitus ipsa huius loci aperire penetralia, quae quidem non aliquo tradente, sed experimento meo ac natura ipsa duce accepi. summa enim, quantum ego quidem sentio, circa movendos adfectus in hoc posita est, ut moveamur ipsi. nam et luctus et irae et in
Abbreviated transcription (Latin):
ati epilogi dictũ est & metũ tñ duplitẽ intelligi uolo quẽ
patim & q̃ne facimꝰ & inuidiã nãq altera ĩniudũ al¬
tera ĩuiiosũ facit: Hoc aũt hõis illđ rei est in quo &
plus ht̃ operis oratio Nã quedã uidẽt᷑ grauia ꝑ se. patri¬
cidiũ &des ueneficiũ queda efficienda sũt is aũt cõ¬
tingit cũ magnis alioqn malis Grauiꝰ est id qđ passi
sumus ondit᷑. quale est apud uirgiliũ o felix una añ ali¬
as priameya ugo ad tumulũ hostilẽ troiȩ sub menibus
altis uissa mori ꝗͣ miser .ti. casus andromache si cõparata
ei fodix polixena Aut cũ ita exageramꝰ ĩ uriã nostrã.
ut & ꝗ̃ multo minora sũt intoleranda dicamꝰ si pulsa¬
sses defendi nõ poteras uulnerasti. Sed hec diligentius
cũ ad cã amplificationẽ uenerimus diaemus intrrĩ
notasse contẽtus sũ nõ id solũ agere affectus ut ostẽdat᷑
q̃ sũt acerba acluctuosa sed &̃ ut q̃ toleranda haberi so¬

Expanded text:
uplicem intelligi volo, quem patimur et quem facimus, et invidiam; namque altera invidum, altera invidiosum facit. hoc autem hominis, illud rei est; in quo et plus habet operis oratio. nam quaedam videntur gravia per se, parricidium, caedes, veneficium; quaedam efficienda sunt. id autem contingit, cum magnis alioqui malis gravius esse id quod passi sumus, ostenditur; quale est apud Virgilium: O felix una ante alias Priameïa virgo, hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis iussa mori— quam miser enim casus Andromachae, si comparata ei felix Polyxena; aut cum ita exaggeramus iniuriam nostram, ut etiam quae multo minora sunt intoleranda dicamus: si pulsasses, defendi non poteras; vulnerasti. Sed haec diligentius, cum de amplificatione dicemus. Interim notasse contentus sum, non id ntur acerba ac luctuosa, sed etiam ut, quae toleranda haberi so
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ habitu ac uultriiut cadẽ illa minꝰ alio dic̾te esse ui¬
deant᷑ urbana. Eccasioni uo & est tanta uis ut seye ao
ĩ respondendo q̃ in prouocãdo. accedit difficultati ꝗa
eius rei nulla eatacio est nulli p̃aptores utiq ĩ cõriniis
&sermonib multi dicates ꝗa ĩ hoc usu quotidiano pro¬
ficimꝰ oratoria urbanitas rara. nec ex parte proya sed ad
hãc cõsuctudinẽ cõmendata: nihil aũt uetabat & cõpõi
materies in hoc idoneas. ut cõtrouersie ꝑ mistis salib fin¬
gerent᷑. uel res proponi singulas ad iuuenũ talẽ excta¬
cionẽ Quin ip̃e ille dicte sũt ac uocãt᷑. quai certis dieb
feste lacencie dicere solebamꝰ: si paulũ adhibita racione¬

Expanded text:
in habitu ac vultu, ut eadem illa minus alio dicente urbana esse viin habitu ac vultu, ut eadem illa minus alio dicente urbana esse videantur. occasioin respondendo quam in provocando. accedit difficultati, quod eius rei nulla exercitatio est, nulli praeceptores. itaque in conviviis sermonibus multi dicaces, quia in hoc usu cotidiano proficimus. oratoria urbanitas rara nec ex arte propria sed ad hanc consuetudinem commodata. nihil autem vetabat et componi materias in hoc idoneas, ut controversiae permixtis salibus fingerentur, vel res proponi singulas ad iuvenum talem exercitationem. quin illae ipsae  dicta sunt ac vocantur, quas certis diebus festae l
Abbreviated transcription (Latin):
tus sȩpe ns fulctus ope nõ uultus mõ ac uocis expͥmit
cofessionẽ sedͥ totũ corpus ui sua cõcutit rerũ aũt sepe
ut dixi maxͣꝵ momenta u̾tit ut iu odiũ irãq fce¬
quetissime frangat documẽto sũt uiuenes carentini
ꝗ młta de rege pyrrho securiꝰ interaoena locuti cũ raci¬
onẽ eiꝰ facti ⁊̃ poscerẽt᷑ & neq negarires neq difendi
poss& risu sũt & oportuno ioco clapsi Namq unꝰ ex his
imo inꝗt nisi legena d fecisset occidissimꝰ tereaq urba¬
nitate tota est ĩiudia cciminis dissoluta. Uerũ hoc ꝗc¬
ꝙ st ut nõ ausim dicer̃ carere omino arte ꝗa nõ nul¬
Lã obseruatiom ht̃ Sũtq ad id pertinẽtia & agrecis
atq latinis cõpoita p̃cepta: ita plane affirmo p̃cipuȩ
poitũ esse ĩ nã & occasione. Porro nã nõ t̃i ĩ hoc ual&.
ut accutior ꝗs atq abilior sit ad inueniẽdũ. Nã id sa¬
ne doctrina possit augeri sed in est propꝰ ꝗbusdã decõ

Expanded text:
saepe, nec vultus modo ac vocis exprimit confessionem, sed totum corpus vi sua concutit. rerum autem saepe ut dixi maximarum momenta vertit, ut cum odium iramque frequentissime frangat. documento sunt iuvenes Tarentini, qui multa de rege Pyrrho sequius inter cenam locuti, cum rationem facti reposcerentur et neque negari res neque defendi posset, risu sunt et opportune ioco elapsi. namque unus ex iis, immo , inquit, nisi lagona defecisset, occidissemus te; eaque urbanitate tota est invidia criminis dissoluta. verum hocino arte, quia nonnullam observationem habet, suntque ad id pertinentia et a Graecis et a Latinis composita praecepta, ita plane adfirmo, praecipue positum esse in natura et in occasione. porro natura non tantum in hoc valet, ut acutior quis atque habilior sit ad inveniendum nam id sane doctrina possit augeri, sed inest proprius quibusdam decor
Abbreviated transcription (Latin):
nocticiã alioq aut tacẽdũ &ͬ seꝑe & aliis subiiciẽtibr
plerũq aut studio loquẽdi fatue modo acaedendũ qd
neq tã cũ his ip̃is menitorib clarescit Quidã faciũt aꝑte
q risemur iudeas N. plerosq ira pecitos exclamãtes ut
uidex audiat contrariũ ia esse qͥ admoneat᷑ sciatqili
ꝗ pronũciaturus est in cã malũ ꝙͥ tacet quar̃ bonus
altercator uicio iracũ diȩ careat. Nalliꝰ .ni rationi mag̃
obstat affectus a fere ex cãm & plerũq & de formia cõ¬
uitia facer̃ as mereri cogit. & in ip̃os nũ ꝗͣ uidices incitat
melior moderatio ac nõ nũqͥ &̃ patiẽtia. Neq .R. refutã
da tm̃ q̃ ex contrario dicũt᷑ sed cõtennẽda eleuãda ridẽ

Expanded text:
notitiam; alioqui et tacendum erit saepe et aliis subiicientibus plerumque autem studio loquendi fatue modo accedendum; qneque tantum cum his ipsis monitoribus clam res erit ; quidam faciunt ape rixentur. Videas enim plerosque ira percitos exclamantes, ut iudex audiat contrarium id esse, quod admoneatur, sciatque ille, qui pronuntiaturus est in causa, malum quod tacetur. Quare bonus altercator vitio iracundiae careat; nullus enim rationi magis obstat adfectus et fert extra causam plerumque et deformia covicia facere ac mereri cogit et in ipsos nonnunquam iudices incitat. melior moderatio ac nonnunquam etiam patientia. neque enim refutanda tantum quae ex contrario dicuntur, sed contemnenda, elevanda, ride
Abbreviated transcription (Latin):
supsticiusos: auaros: timidos sccũdũ condicionẽ propo¬
sicionũ effingimꝰ Nã si t̾en mores sũt: cũ hos imi¬
tamur ex his ducimꝰ orationẽ Neniq hoc om̃e bonu
& cõmuni uirũ poscit. qͥsiitutes cũ & iã in litigato¬
re debeat orator si fieri põt approbare: utiq ip̃e aue
habeat. aut habere credat᷑ Sic proderit plurimũ cãis
ꝗb ex sua bonitate faciet fudẽ tłã & ꝗ dũ dicit. ma¬
lus uidet᷑: utiq male dicit: Nõ .i. uidet᷑ ista dicere ali¬
oqn ethos uiderctur Quãr ip̃m & diõẽdi genꝰ in hoc pla¬
cidũ deb& esse amite nihil supbũ. nihil altũ saltem
ac si illi me desider& proprie uicũde: credibilit dicere
sat est. ideoq & mediꝰ ille oratoris modus mame eõ¬

Expanded text:
superstitiosos, avaros, timidos secundum condicionem proposuperstitiosos, avaros, timidos secundum condicionem propositionum effingimus. nam si ἤθη mores sunt cum hos imitamur, ex his ducimus orationem. denique Ἦθος omne bonum et comem virum poscit. quas virtutes cum etiam in litigatore debeat orator, si fieri potest, approbare, utique ipse aut habeat aut habere credatur. sic proderit plurimum causis, quibus ex sua bonitate faciet fidem. nam qui, dum dicit, malus videtur, utique male dicit; non enim videtur iusta dicere, alioqui Ἦθος videretur. Quare ipsum etiam dicendi genus in hoc placidum debet esse ac mite; nihil superbum, nihil elatum saltem ac sublime desiderat; proprie, iucunde, credibiliter dicere sat est, ideoque et medius ille orationis modus maxime con
Abbreviated transcription (Latin):
ad huc minoris ueniã pet̾e adoloscentiã defender̃
amores: nõ nũꝗ̃ & lenis caloris alieni dexisus ex hac
forma uenit Sed nõ ex his locis tm̃ uerũ aliꝗio ma¬
gis propria sũt ututis simulatiõis satisfaciendi rogã¬
di ⁊ipiupꝗa q̃ diu̾sũ ei qͥ dicit intellectũ petit.
Nũc & ille maior ad concitandũ odiũ nasci affectꝰ
solet cũ hoc ip̃o qͦ nos adusariis submittimꝰ intelligi¬
tur tacitȩ potenciȩ & probratio nlãq eos graues&
intollerabiles id ip̃m demonstrat. qͥ adimũs &igno¬
rant cupidi maledicedi aut affectores libertatis plus
iniudiã qͣ cõuiciũ posse Hã iniudia adu̾sarios cõui¬
tiũ nos ĩiuisos facit. Ille iã pene medius astectus est
ex amorib & ex desideriis aĩcoꝵ & necessarioꝵ Nlã
& hoc maio est: & illo minor est: nõ parũ significãte
&illa ĩ scholis f̾ien dixerimꝰ. ꝗb plerũq rusticos

Expanded text:
adhuc minoris, veniam petere adulescentiae, defendere adhuc minoris, veniam petere adulescentiae, defendere amores. nonnunquam etiam lenis caloris alieni derisus ex hac forma venit, sed his non ex locis tantum. verum aliquanto magis propria fuit virtus simulationis, satisfaciendi rogandi εἰρωνεία quae diversum ei quod dicit intellectum petit. hinc etiam ille maior ad concitandum odium nasci adfectus solet, cum hoc ipso, quod nos adversariis summittimus, intellegitur tacita impotentiae exprobratio. namque eos graves et intolerabiles id ipsum demonstrat, quod cedimus, et ignorant cupidi maledicendi aut adfectatores libertatis plus invidiam quam convicium posse; nam invidia adversarios, convicium nos invisos facit. ille iam paene medius adfectus est ex amoribus et ex desideriis amicorum et necessariorum, nam et hoc maior est et illo minor. Non parum significanter etiam illa in scholis ἤθη dixerimus, quibus plerumque rusticos,
Abbreviated transcription (Latin):
h̾eoo qd intelligimꝰ q̃q adocẽtib desideramus
id erit qđ añ om̃ia bonitate cõmendabit᷑ nõ solũ mi¬
te ac placidũ: sed plerũq blandũ & humanũ & au¬
dientib amabile atq uicũdũ. Inqͦ ex pͥmẽdo sũma
uirtus ea est: ut fluere omia ex na reꝵ hominũq
uideãt᷑: quo mores dicẽtes exoratione ꝑliueãt & qđ¬
admodo agnoscant᷑ ꝗ est sine dubio ĩt cõiuctas max
personas. quoties ferimꝰ. ignosamꝰ satisfacimꝰ: mõe¬
mus: procul abira procul ab odio. Sed tñ alia pr̃is ad¬
u̾sus filiũ tutoris adusus pupillũ mariti adusus uxo¬
rẽ moderatio ist: Hi .N. p̃ferut eoꝵ ip̃oꝵ aꝗb ledũt¬
caritatẽ neq alio m̃o ĩ iusos cosfacĩt: ꝗͣ qd amar̃
ip̃i uident᷑ alia cũ senex adelescentis: alia cũ cũ ui¬
ciũ honestus inferioris fect: hic ti tm̃ conatari illic
&̃ affici debet. Sũt & illa ex cadẽ na. sed modis

Expanded text:
Ἦθος quod intelligimus quodque a dicentibus desideramus, Ἦθος quod intelligimus quodque a dicentibus desideramus, id erit, quod ante omnia bonitate commendabitur, non solum mite ac placidum, sed plerumque blandum et humanum et audientibus amabile atque iucundum, in quo exprimendo summa virtus ea est, ut fluere omnia ex natura rerum hominumque videantur utque mores dicentis ex oratione perluceant et quodammodo agnoscantur. quod est sine dubio inter coniunctas maxime personas, quotiens ferimus, ignoscimus, satisfacimus, monemus, procul ab ira, procul ab odio. Sed tamen alia patris adversus filium, tutoris adversus pupillum, mariti adversus uxorem moderatio caritatem, neque alio modo invisos eos faciunt quam quod amare ipsi videntur, alia, cum senex adolescentis alieni convicium, honestus inferioris fert; hic enim tantum concitari, illic etiam adfici debet. sunt et illa ex eadem natura, sed notus
Abbreviated transcription (Latin):
petrari maluerũt Affectus ig hos conatatos illo siattes.
atq cõpoĩtos esse dixerũt ĩ altero uehemet᷑e cõmotos.
in altero lenes: Deniq hos inpetrãt illos ꝑ suadere hͦ
quẽtiꝰ fateorita nõ nullas credo esse materias. q̃ cõ¬
tinuũ desiderẽt affectũ: nͨ tã minꝰ artis aut usus
hi leuicres hñt uiriũ atq ĩpetus nõ tãtũdẽ exigũt.
ctũ in oĩb riã cũ ex illo & hoc loco nihil ab oratore tra¬
ctatur ꝗeꝗͥ de honestis: &utilib deniq faciendis ac
nõ fatiendis dicit᷑ hoc uocari põt. Quidã cõmẽdatio¬
nẽ atq excusatione propria huiꝰ officii putauexũt:
nec ab nuo esse ista hac ĩ parte sed nõ cocdo ut sola sit
qn illud adhue adiicio traeoe atq u̾eoo sed inte¬
rim ex eadẽ na ita ut illud maiis sit. hoc minus ut
amor traeoo caritas f̾ieoa inedũ diu̾sa int̾sesic̃
tigare. Prope tñ mihi huiꝰ nõis & expͥmenda nã est: qͣ¬
tenus appellatione ira nõ satis significare uidetur

Expanded text:
uerunt. adfectus igitur πάθος concitatos, Ἦθος mites atque compositos esse dixerunt; in altero vehementer commotos, in altero lenes; denique hos imperare, illos persuadere; hos quentius fateor, ita nonnullas credo esse materias, quae continuum desiderent adfectum. nec tamen minus artis aut usus hi leniores habent, virium atque impetus non tantundem exigunt. x illo ethico loco nihil non ab oratore tractetur, quidquid de honestis et utilibus, denique faciendis et non faciendis dicitur, Ἦθος vocari potest. quidam commendationem atque excusationem propria huius officii putauerunt, nec abnuo esse ista in hac parte; sed non concedo ut sola sint. quin illud adhuc adiicio, πάθος atque Ἦθος esse interim ex eadem natura, ita ut illud maius sit, hoc minus, ut amor πάθος caritas Ἦθος interdum diversa inter se, sicut tigare. proprie tamen mihi huius nominis exprimenda natura est, quatenus appellatione ipsa non satis significari videtur.
Abbreviated transcription (Latin):
rius rei probationẽ ducimꝰ ip̃a probanda sũt occidisti
uirũ. eras .i. adultera. prius de adulterio conĩcendũ
est ut cũ id ceperit esse pro certo fiat in certi argumẽtũ.
spiculũ tuũ in corpore occisi inuẽtũ est: negat suũ ut pro¬
bationi prosit probandũ est. Ilud hoc loco moner̃ int̾
necessaria est: nulla ẽẽ firmiora q̃ que ex dubiis facta
sũt certa: Cȩdes ate facta est: ceuentam uestẽ habuisti
nõ est tã graue argumẽtũ si fateat᷑ ꝙi cõuincit᷑ Nã si
fatet᷑ multis ex caĩs potuit ceuenta esse uestis si negat. hic
cãe cardinẽ ponit in quo si uictus fuerit & in sequẽtib
ruit: nõ .ni uidet᷑ in negãdo mentiturꝰ fuisse nisi despe¬
rassa id posse defendi. si confiteret᷑ firmissimis argumẽ¬
argumentoꝵ signis instandũ in firmiora congreganda
sut᷑ ꝗa illa per se fortia nõ oportet circũstantib obscurar̃.

Expanded text:
rius rei probationem ducimus, ipsa probanda sunt. occidisti rius rei probationem ducimus, ipsa probanda sunt. occidisti virum, eras enim adultera. prius de adulterio convincendum est ut, cum id coeperit esse pro certo, fiat incerti argumentum. spiculum tuum in corpore occisi inventum est; negat suum: ut probationi prosit, probandum est. illud hoc loco monere inter necessaria est, nulla esse firmiora quam quae ex dubiis facta sunt certa. caedes a te commissa est, cruentam enim vestem habuisti; non est tam grave argumentum, si fatetur quam si convincitur. nam si fatetur, multis ex causis potuit cruenta esse vestis; si negat, hic causae cardinem ponit, in quo si victus fuerit, etiam in sequentibus ruit. Non enim videtur in negando mentiturus fuisse, nisi desperasset id posse defendi, si confiteretur. firmissimis argumentorum singulis instandum, infirmiora congreganda sunt, quia illa per se fortia non oportet circumstantibus obscurare,
Abbreviated transcription (Latin):
uerit confitet᷑ quȩ cũ propria cãe sũt diuina testimonia
uocant᷑ cũ aliunde arcessũt᷑ argumẽta: nõ nũꝗͣ contigit
aut uidics qͦ aut adu̾sarii aut̃ eius q ex diu̾so agit dic̃¬
probationũ esse arbitraremur: qͥ ea non inueniret orator
sed acciperet: plurimũ aũt retert. Nam testis & questio
& lis similia de ip̃a re q̃ in iudicio est p̾nũciat: ex peti¬
ta nisi ad aliquã p̃sentis disceptatiõis utilitatẽ in genio
applicãt᷑ nihil perse ualet
Acc fere de probatione uel ab aliis tradita. uel usu
percepta in hoc tẽpris sciebã. neq mihi fiducia est ut
ea sola esse contẽdã qͣm nno hortor adquerendũ. & in¬
ueniri posse fateor q̃ tñ adiecta fuerĩt no multũ ab
his abhorrebũt. Nũc breuit quẽ admodũ sit utendũ cis
subiũga. Traditũ fere est argumẽtũ oportere elle. efes¬
sũ: dubiis. ei probari dubia ꝗ possũt: quedã tñ q̃ in alte¬

Expanded text:
verint, confitetur. quae cum propria causae sunt, divina testimonia verint, confitetur. quae cum propria causae sunt, divina testimonia vocantur; cum aliunde arcessuntur, argumenta. nonnunquam contingit iudicis quoque aut adversarii aut eius, qui ex diverso agit, dicprobationum esse arbitrarentur, quod ea non inveniret orator, sed acciperet. plurimum autem refert. nam testis et quaestio et his similia de ipsa re, quae in iudicio est, pronuntiant; extra petita, nisi ad aliquam praesentis disceptationis utilitatem ingenio applicantur, nihil per se valent. haec fere de probatione vel ab aliis tradita vel usu percepta in hoc tempus sciebam. neque mihi fiducia est, ut ea sola esse contendam, quin immo hortor ad quaerendum et inveniri posse fateor; quae tamen adiecta fuerint, non multum ab his abhorrebunt. nunc breviter, quemadmodum sit utendum iis, subiungam. traditum fere est argumentum oportere esse confessum; dubiis enim probari dubia qui possunt Quaedam tamen, quae in alte
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ inferiora oĩa p̾ceptis suis ac litteris credũt repeter̃ m
auctoritatẽ a plurimis uersib nõ fastidierũt. Neq est igͦ¬
bile exẽplũ megarios ab atheniensib cũ de salamĩe con¬
tenderet uictos Homeri uersu ꝗ oĩ ip̃e nõ ĩ om̃i editioe
reperit᷑ significãs aiacẽ naues suas atheniensib uĩxisse.
Ea qͦ q̃ uulgo recepta sũt hoc ĩpo ꝗͥ in certũ auctorẽ hñt
uelut omĩum fĩt. quał est ubi amici ibi opes & cõsa¬
entia mille testes: & apud ciceronẽ pares aũt ut est in
uetere prouerbio cũ parib max congregantur. Neq R
durassẽt heç in eternũ nisi uera om̃ib iuderent᷑. Ponit᷑¬
aꝗbdã & ꝗdẽ ĩ parte pͥma deoꝵ auctoritas. q̃ est ex re
eo cicero in libro de hauruspicũ responsis & incontiõẽ cõt᷑
catilinã cũ signũs iouis columne ĩpositũ populo oñdit
&pro ligario cũ e cęsaris meliorẽ cãm ꝗa hoc duudica¬

Expanded text:
 inferiora omnia praeceptis suis ac litteris credunt, repetere tamen auctoritatem a plurimis versibus non fastidierunt. neque est ignobile exemplum, Megarios ab Atheniensibus, cum de Salamine contenderent, victos Homeri versu, qui tamen ipse non in omni editione reperitur, significans Aiacem naves suas Atheniensibus iunxisse. ea quoque, quae vulgo recepta sunt, hoc ipso, quod incertum auctorem habent, velut omnium fiunt: quale est, Ubi amici, ibi opes, et, conscientia mille testes, et apud Ciceronem, pares autem  ut est in vetere proverbio  cum paribus maxime congregantur; neque enim durassent haec in aeternum, nisi vera omnibus, uiderentur. ponitam et quidem in parte prima deorum auctoritas, quae est ex resusu tamen. utitur eo Cicero in libro de aruspicum responsis et in contione contra Catilinam,cum signum Iovis columnae impositum pliorem, quia hoc dii iudica
Abbreviated transcription (Latin):
lidos atq difformes: & liberos eoꝵ ac parentes institutũ.
& ab accusatorib ceuentã gladiũ ondi : & lecte uultie¬
rib ossa & uestes sanguine ꝑfusas uidemus: & uulnea
resolui: ac uberata corpora nudari. Quaꝵ reꝵ ingẽs ple¬
rñq uistest uelut ĩ rẽ p̃ntẽ aĩos hoĩu ducẽtiũ & popu¬
lũ comanũ egit infurorẽ p̃texta E caesaris prolata ĩ
foro cruenta sciebat᷑ int̾fectũ eũ corpus deniq ip̃m ĩ¬
poĩtũ lecto erat. At uestis tñ illa sanguine madẽs ita
rep̃ntauit imaginẽ sceleris ut nõ occisus esse caesar
sed tũ max̾ occidi uideret᷑. sed nõ ideo probauerĩ ꝗa
factũ & lego & ip̃e aliqñ uidi de pictã tabulã supra¬
iouẽ imaginẽ reicuiꝰ atrocitate iudex erat cõmoue¬
dus. Quȩ enĩ est actoris infancia q̃ muta illã effigiẽ
magii q̃ crationẽ ꝑse put& locuturã at sordes &sq

Expanded text:
s eorum ac parentes institutum, et ab accusatoribus cruentum gladium ostendi et lecta e vulneribus ossa et vestes sanguine perfusas videmus, et vulnera resolvi, verberata corpora nudari. quarum rerum ingens plerumque vis est velut ira rem praesentem animos hominum ducentium, ut populum Romanum egit ira furorem praetexta C. Caesaris praelata ira funere cruenta. sciebat interfectum eum, corpus denique ipsum impositum lecto erat, at vestis tamen illa sanguine madens ita repraesentavit imaginem sceleris, ut non occisus esse Caesar sed tum maxime occidi videretur. Sed non ideo probaverim, quod factum et lego et ipse aliquando vidi, depictam ira tabula sipariove imaginem rei, cuius atrocitate iudex erat commovendus. quae enim est actoris infantia, qui mutam illam effigiem magis quam orationem pro se putet locutu
Abbreviated transcription (Latin):
A iocees hac tñ altercãdi p̃stancia meruerũt noriẽ pa¬
tonon At ꝗdã litigatorib sius illũ modo ambiciosum
ae clamãdi Iudore pstitisse conteti. cũ turba laudãtiũ
destituũt subsellia: pugnãq illã decretopiã ĩperas olirc
Sefe pullatȩ curbe relinquũt. ltaq uideas alios plerũq
insidiis puatis ad actiones uocari alios ad probatione q
÷ duudenda sũt officia hoc certe magis necessariu est
pudedũ q dictu si plus litigantib prosũt minorese pui
blias cͥ le diudiciss uox illa pconis pt patronos ip̃m qe gerit
aitar opus ig impinis ingenio ueloci ae mobili aĩo patu

Expanded text:
ia meruerunt nomen patronorum. At quidam litigatoribus suis illum modo ambitiosum declamandi sudorem praestitisse contenti cum turba laudantium destituunt subsellia pugnamque illam decretoriam imperitis ac saepe pullatae turbae relinquunt. itaque videas alios plerumque iudiciis privatis ad actiones advocari alios ad probationem. quae si dividenda sunt officia, hoc certe magis necessarium est, pudendumque dictu, si plus litigantibus prosunt minores. In publicis certe iudiciis vox illa praeconis praeter patronos ipsum, qui egerit, cit
Abbreviated transcription (Latin):
mationẽ rationis
UA Muis aũt pars hec uidicialiũ causaꝵ sit sũma
puetipueq cõstet affectib. & aliqua de iis necessario
dixerĩ nõ tamẽ potui ac ne debui ꝗdẽ locũ istũ ĩ unã
speciẽ cõdudere quar̾ ad huc opus suꝑ est: cũ ad opti¬
nẽda q̃ uolumus potentissimũ. cũ sup dictigis multo
difficiliꝰ mouẽdi indiciũ aĩos atq in eũ quẽ uolum
habitũ formandi & uelut & uelut trãstigurãdi. Que
de repauca q̃ postulabat mat̾ria sic attigi ut magis
ꝗ opporter& fieri ꝗͣ. qͦ ia mo cõseq possimꝰ ostenderem
nũc altiꝰ om̃is rei repͥetenda ratio est. Nã &ꝑtotã ut.
diximꝰ cam locus est affectib & eoꝵ nõ simplex nã
nͦ intrãsitu tractãda: quo nihil afferre marꝰ iusorãdi
notest. Hã cetera forsitã tinius qͦ & angusta in genii
uenasi mõ ul doctrina uel ususit adiuta generar
atq ad frugẽ aliquõ ꝑ duoe̾ qat Certe sũt scm̃ꝑq fu¬

Expanded text:
ationem orationis. quamvis autem pars haec iudicialium causarum summe praecipueque constet adfectibus, et aliqua de iis necessario dixerim, non tamen potui ac ne debui quidem istum locum in unam speciem concludere. Quare adhuc opus superest, cum ad obtinenda quae volumus potentissimum, tum supra dictis multo difficilius, movendi iudicum animos atque in eum quem volumus habitum formandi et velut transfigurandi. qua de re pauca, quae postulabat materia, sic attigi, ut magis quid oporteret fieri quam quo id modo consequi possemus, ostenderem. nunc altius omnis rei repetenda ratio est. nam et per totam, ut diximus, causam locus est adfectibus. et eorum non simplex natura nec in transitu tractanda, quo nihil adferre maius vis orandi potest. nam cetera forsitan tenuis quoque et angusta ingenii vena, si modo vel doctrina vel usu sit adiuta, generare atque ad frugem aliquam perducere queat; certe sunt semperque fu
Abbreviated transcription (Latin):
accipit᷑ nõ nostrũ inꝗt onus uos clitellas proximas: exẽ¬
pli uires habet similitudo: p̃cipueq illa q̃ duat citra ul¬
la translationẽ misturã ex rebus pone parib ut ꝗ acci

Expanded text:
accipitur: Non nostrum inquit onus; bos clitellas. proximas exemaccipitur: Non nostrum inquit onus; bos clitellas. proximas exempli vires habet similitudo, praecipue illa, quae ducitur citra ullam translationum mixturam ex rebus paene paribus: ut , qui
Abbreviated transcription (Latin):
exũt uel utilitas cause: aut decor postulabit: cadẽ ratio
est hoꝵ q̃ ex pocticis fabulis diicũt᷑ nisi q is minus astic¬
matiõ s adhibet᷑. Cuiꝰ usus qualis esse deberet idẽ optimꝰ
auctor ac magister eloquentie oñdit. Nam huiꝰ qͦ gnris
cadẽ in oratione reperiet᷑ exẽplũ Itaq hoc uidiaes non
sine cã &̃ fictis fabulis doctissimi hoĩes memorie prodide¬
rũt. cũ ꝗ patris ulcisaendi cã matrẽ necauiss&  uariates
tñ esopi max̾ celebrantur. dua̾ aĩos solẽt. p̃cipue rusticoꝵ:
luptate facile iis qb delectãtur consentiũt: Siꝗdẽ & me¬
neniꝰ agrippa plebẽ cũ patrib ingͤatiã tradit᷑ reduxisle.
nota illa de menbris humanis aduersus uentrẽ discor¬
dantib fabula & oratius ne ĩ poemate ꝗdẽ humilẽ ge
usũ noĩe apologationẽ cui cõfine est trapiroia ge¬
nus illud o est uelut fabella breuior & per alegoriã

Expanded text:
erunt vel utilitas causae aut decor postulabit. eadem ratio erunt vel utilitas causae aut decor postulabit. eadem ratio est eorum, quae ex poeticis fabulis ducuntur, nisi quod iis minus adfirmationis adhibetur; cuius usus qualis esse deberet, idem optimus auctor ac magister eloquentiae ostendit. nam huius quoque generis in eadem oratione reperietur exemplum itaque hoc, iudices, non sine causa etiam fictis fabulis doctissimi homines memoriae prodiderunt, eum, qui patris ulciscendi causa matrem necauisset, variatis tamen Aesopi maxime celebrantur, ducere animos solent praecipue rusticorumet capti voluptate facile iis quibus delectantur consentiunt: siquidem et Menenius Agrippa plebem cum patribus in gratiam traditur reduxisse nota ilia de membris humanis adversus ventrem discordantibus fabula. et Horatius ne in poemate quidem humilem gusum nomine, apologationem. cui confine est παροιμίας genus illud, quod est velut fabella brevior et per allegorian
Abbreviated transcription (Latin):
uo exẽplo aensoriã notã laudando. ansorẽ africanũ ꝗ cum
quẽ prierasse cõceptis uerbis palã dixisl& testimoniũ & pol¬
licitus siquis contra diceret nullo accusante traduaer̃ equũ
passus cis&: q̃ ꝗa erant longiora nõ suis u̾bis exposui. Bie¬
ue aũt apud uirgiliũ contrarii exemplũ est: at nõ ille statũ
quo te mẽtiris achilles talis in hoste fuit pͥamo. Quędã aũt
ex his q̃ gesta sunt tota na̾rabimꝰ ut Ci pro milone pudici¬
ciã cũ eriperet militi: tibunus militarissex̾citu .C. maxii
propinquus cius imperatoris int̾fectus ab eo est: cui iũ af¬
ferebat facr̃ .N probus adolesaens periculose ꝗ̃ perpeti tur¬
piter maluit atq hũc ille sũmus uiri saeler solutũ peri¬
culo liberauit. Quedã significar̃ satis exit ut idẽ ae pro ca¬
dẽ: neq ti poss& hala ille seruilius: autip. nasica: aut lu¬
ciuis opimius: aut me consule senatus nõ nefarius habei
si secleratos interfici nefas ess& hec ita diaent᷑ prout nota

Expanded text:
 laudando censorem Africanum, qui eum, quem peierasse conceptis verbis palam dixisset, testimonium etiam pollicitus, si quis contra diceret, nullo accusante, traducere equum passus esset; quae, quia erant longiora, non suis verbis exposui. breve autem apud Vergilium contrarii exemplum est: At non ille, satum quo te mentiris, Achilles talis in hoste fuit Priamo. quaedam autem ex iis, quae gesta sunt, tota narrabimus, ut Cicero pro Milone: pudicitiam cum eriperet militi tribunus militaris in exercitu C. Marii, propinquus eius imperatoris, interfectus ab eo est, cui vim adferebat. facere enim probus adolescens periculose quam perpeti turpiter maluit; atque hunc ille summus vir scelere solutum periculo liberavit. quaedam significare satis erit, ut idem ac pro eodem: neque enim posset Ahala ille Servilius aut P. Nasica aut L. Opimius aut me consule senatus non nefarius haberi, si sceleratos interfici nefas esset. haec ita dicentur, prout nota
Abbreviated transcription (Latin):
diusiõe: inicio ĩ cremẽtis: sũma: similib: dissimillib:
pugnãtib: cõsequẽtib efficientib effectibꝰ cuẽtis iugatis
cõparatioẽ: q̃ in plures diduat᷑ species: illđ adiiciendũ
uidet᷑. duci argumẽta nõ a cõtessis tm̃: sed õe a tictiõe
iistdẽ locis ꝗbiis suꝑiora: ꝗa totidẽ species ese possũt fictę

Expanded text:
 dissimilibus, pugnantibus, consequentibus, efficientibus, effectis, eventis, comparatione, quae in plures diducitur species. illud adiiciendum videtur, duci argumenta non a confessis tantum sed etiam a fictione, iisd
Abbreviated transcription (Latin):
ad omiu spel honorũ patris ad motũ te auũculo
etate. Hã frustra mala om̃ia ad crime fortunȩ re¬
lagamꝰ neme nisi sua culya diudolet seduiuimꝰ
&aliqͣ uirẽdi ratio q̃renda est crededũq doctis¬
simis hõib ꝗ unicũ adu̾soꝵ solatiũ litteras puta¬
uerũt si qn en ita residerit p̃sens impetꝰ ut aliqͦ
tot luctib alia cogitacio ĩ seri possit. nõ iniustę
petierĩ morę ueniã. Quil a dilata studia mint᷑
q̃ potiꝰ nõ obrupta esse mirãdui est: tũ siqua fue̾int
minꝰ effecta: iisq adhuc leuius afflecti &eperamꝰ

Expanded text:
ad omnium spes honorum prius admotum, te avunculo ad omnium spes honorum prius admotum, te avunculo aetate. nam frustra mala omnia ad crimen fortunate relegamus. nemo nisi sua culpa diu dolet. Sed vivimus, et aliqua vivendi ratio quaerenda est, credendumque doctissimis hominibus, qui unicum adversorum solacium litteras putaverunt. si quando tamen ita resederit praesens impetus, ut aliqua tot luctibus alia cogitatio inseri possit, non iniuste petierim morae veniam. quis enim dilata studia miretur, quae potius non abrupta esse mirandum est? tum , si qua fuerint minus effecta iis, quae levius adhuc adflicti coeperamus,
Abbreviated transcription (Latin):
aerpat ĩ uidiã ne uidelioet uitra ꝗͣ hõi datũ ẽ nr̃a
prouehãt᷑ &̃ illa fortuita: ad erãt omia uocis io¬
cũ ditas: cloritasq oris. suauitas &ĩ utracũq lĩgua
ta q̃ ad eã demũ natus ess& exp̃ssa proprietas om¬
iu litteraꝵ. Sed hec spes adhuc. illa maiora cõstã¬
cia: grauitas. cõtra dolores & ac metus robur: Hã
quo ille aĩo : qua medicoꝵ admiratione mẽsiũ
octo ualitudinẽ tulit: Stme ĩ suppremis cõsola¬
tus est ꝗͣ &̃ deficiẽs ꝗͣq no nester ip̃m illũ alie¬
natũe mẽtis cirorẽ circa solas litteras habuit: Iu¬
os ne egoo mee mge spes mnanes Ilabentes occ¬
ulos: tũ fugiẽtẽ spũm uidi: tũ corpus frigidũ
exãgue cõplexꝰ aĩam recipere aurãq cõmunẽ
haueire aplius potui: dignus his cruciatib quos fero
dignus his cogitaciõib tene cõsulari nuꝑ adoptiõe

Expanded text:
ecerpat, invidiam, ne videlicet ultra quam homini datum est nostra ecerpat, invidiam, ne videlicet ultra quam homini datum est nostra provehantur. etiam illa fortuita aderant omnia, vocis iucunditas claritasque, oris suavitas et in utracunque lingua, tanquam ad ear demum natus esset, expressa proprietas omnium litterarum. Sed hae spes adhuc; illa maiora, constantia, gravitas, contra dolores etiam ac metus robur. nam quo ille animo, qua medicorum admiratione mensium octo valetudinem tulit! ut me in supremis consolatus est! quam etiam deficiens iamque non noster ipsum ilium alienatae mentis errorem circa scholas ac litteras habuit! tuosne ego, o meae spes inanes, labentes oculos, tuum fugientem spiritum vidi? tuum corpus frigidum exsangue complexus animam recipere auramque commulnem haurire amplius potui, dignus his cruciatibus, quos fero, dignus his cogitationibus? tene consulari nuper adoptione
Abbreviated transcription (Latin):
quo me ualidiꝰ crutiar& fortune fuit: ut ille m
blandissimꝰ me suis nuttib me auie educanti me
om̃ib q̃ sollicitar̃ illas etates solent añ ferre: Qua¬
ꝑꝑ illi dolori quẽ ex matre optima. atq omnẽ la¬
udẽ super gressa paucos an mẽfes cepera gratulor
Minus .ti. est: ꝙͥ fiendũ meo nomĩe ꝗͣ qͥ illiꝰ gaude¬
dũ est: Una post hȩc ꝗntiliani mei spe ac uolup¬
tate nitebar: & potera sufficere solatio: nõ .u. flo¬
sculos sic̃ pͥor: sed ĩã x̃ etatis ingiessꝰ ãnũ certos
has me ĩ illo uidisse u̾ tutes ingenii nõ mõ ad ꝑci¬
puẽdas disciplinas quo nihil p̃stantius cognoru pl¬
rima exꝑtus studiaq q̃ iã tũ nõ toacti sciũt pre¬
aeptores sed probitatis: pictatis: humanitates hibre¬
ralitatis ut prorsus possit hic esse tanti fluminis
metus ꝙ obseruatũ fere est alerius octidere festĩa¬
tã maturitatẽ & esse nescio ꝗͣ que spes tantas đ¬

Expanded text:
quo me validius cruciaret, fortunae fuit, ut ille mihi quo me validius cruciaret, fortunae fuit, ut ille mihi blandissimus me suis nutricibus, me aviae educanti, me omnibus, qui sollicitare illas aetates solent, anteferret. quapropter illi dolori, quem ex matre optima atque omanem lauded supergressa paucos ante menses ceperam, gratulor. minus enim est, quod flendum meo nomine quam quod illius gaudendum est. una post haec Quintiliani mei spe ac voluptate nitebar, et poterat sufficere solacio. Non enim flosculos, sicut prior, sed iam decimum aetatis ingressus annum, certos eas me in illo vidisse virtutes ingenii, non modo ad percipiendas disciplinas, quo nihil praestantius cognovi plurima expertus, studiique iam tum non coacti sciunt praeceptores, sed probitatis, pietatis, humanitatis, liberalitatis, ut prorsus posset hinc esse tanti fulminis metus, quod observatum fere est celerius occidere festinatam maturitatem et esse nescio quam, quae spes tantas d
Abbreviated transcription (Latin):
coꝵdẽ q̃ nũdũ expleto etatis und uitesimo ã no
dios enixa filios qͣuis acebissimis rapta fatis infelix
decessit Ego uel hoc uno malo sic eramafflictus ut
me ia nulla fortũa possor estiaer̃ foeliaẽ. Nã cũ oi
uirtute q̃ infeminas cadit functa sit insanabi¬
lẽ attulit marito dolorẽ tum etate tã puelari
plertim mee cõparata põt & ap̃a numerarii¬
te uulnera orbitatis: liberis mñ suꝑ stitib oblectaba¬
&q nefas erat sera sed optabat ip̃a me saluo ma¬
xͦs crutiatus: p̃cipiꝰ uia effugit mii filius minor
ex duob eruit lumẽ: nõ sũ ambiciosus ĩ malis
nͤ augere lacrimaꝵ cauãs uolo: utinãq ess& ra¬
tio minuendi. ded dissimulare ꝗ possũ: ꝗͥ illi gia¬
tiae ĩ uultu: ꝗ iocũditatis in scrmone: quosi¬
posse crẽdi tm̃ altę mẽtis on derit: qualis amorẽ
qcũq alienꝰ infans mereret᷑. illud uõ insidiantis

Expanded text:
eorundem, quae nondum expleto aetatis undevicesimo anno eorundem, quae nondum expleto aetatis undevicesimo anno duos enixa filios, quamvis acerbissimis rapta fatis, non infelix decessit? ego vel hoc uno malo sic eram adflictus, ut me iam nulla fortuna posset efficere felicem. nam cum omni virtute, quae in feminas cadit, functa insanabilem attulit marito dolorem, tum aetate tam puellari, praesertim meae comparata, potest et ipsa numerari inter vulnera orbitatis. liberis tamen superstitibus et, quod nefas erat, sed optabat ipsa, me salvo maximos cruciatus praecipiti via effugit. mihi filius minor ex duobus eruit lumen. Non sum ambitiosus in malis nec augere lacrimarum causas volo, utinamque esset ratio minuendi. Sed dissimulare qui possum, quid ille gratiae in vultu, quid iucunditatis in sermone, quos iposse credi iam tum altae mentis ostenderit; qualis amorem quicunque aliens infans mereretur. illud vero insidiantis,
Abbreviated transcription (Latin):
cã senctutis reponeba repetito uulnere orbitatis am¬
issi. Quid nũc agã aut quẽ ultra esse usũ diis re¬
probantib ocedã: Tla ita forte accidir ut eũ qͦ librũ
quẽ de cãis cõruptȩ eloquetiȩ emisi iã socibere aggres¬
sus ictu simile ferirer. Nũ g̃ optimũ fuit ĩ faustũ
opus & ꝗꝗͥ hoc est in me inforliciũ litteraꝵ supe in¬
maturũ tunꝰ consumpturꝰ uiscera mea flamis ini¬
cert. neq hanc impiã uiuatitatẽ nouis insuper&
uis fatigare: Quis .u. mihi bonus parens ignoscat
si studere ampliꝰ possim ac nõ oderit hanc̃ aĩ mei
firmitatẽ: siꝗs in me est aliꝰ usus uocis ꝗͥ ut ĩcusẽ
deos superstes om̃iũ meoꝵ nullã tr̃as despicere pro¬
uidẽciam testoͦꝵ si nõ meo cau: cui en nihil obiici
nisi qͥ uiuã põt at illos arte quos utiq ĩ meritos
mori a ccerba damnauit frepta mihi prius matre

Expanded text:
cam senectutis reponebam, repetito vulnere orbitatis amcam senectutis reponebam, repetito vulnere orbitatis amisi. quid nunc again? aut quem ultra esse usum mei, diis repugnantibus, credam? nam ita forte accidit, ut eum quoque librum, quem de causis corruptae eloquentiae emisi, iam scribere aggressus ictu simili ferirer. nonne igitur optimum fruit, infaustum opus et quidquid hoc est in me infelicium litterarum super immaturum funus consumpturis viscera mea flammis iniicere neque hanc impiam vivacitatem novis insuper curis fatigare? quis enim mihi bonus parens ignoscat, si studere amplius possum, ac non oderit hanc animi mei firmitatem, si quis in me alius usus vocis, quam ut incusem deos superstes omnium meorum, nullam in terras despicere providentiam tester, si non meo casu, cui tamen nihil obiici, nisi quod vivam, potest, at illorum certe, quos utique immeritos mors acerba damnavit, erepta prius mihi matre
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtatio dissimulatiõe. et multũ ad fidẽ ad iuuat
audiẽtis uoluptas. nisi forte existimamꝰ ciceronẽ h
ip̃a male argumẽtatiõe dixisse silere leges ĩ t̾ arma
& gladiũ nobis intexĩ ab ip̃is porrigi legib: his tñ ha¬
ad iuuenes bonos ꝑ uenire posset
utilitas. nouissime pene &̃ neces¬
sitate quadã officii delegati mihi
sedulo laborabãt Respiciens tñ il¬
lã curã meȩ̨ uoluptatis ꝗ filio cuiꝰ eminẽs ĩgeniu
solicitã qͦ parẽtis diligentiã merebat᷑: hane optimã
parte relicturꝰ hereditatis iudebar ut sime qđ perȩꝗ¬
uũ & optabile fuit fa ta ĩt̾cepiscẽt p̃ceptore tñ pr̃e
uberet᷑. At me fortuna io agẽtẽ dieb ac noctib festi¬
nãtẽ q metu mortalitatis mee ita subito prostrauit
ut laboris mei fructus ad neminẽ minꝰ ꝗͣ ad me
ꝑtiner&. Illũ ti de quo sũma cõceperã & ⁊ qͦ spẽ uni¬

Expanded text:
mentatio dissimulatione, et multum ad fidem adiuvat mentatio dissimulatione, et multum ad fidem adiuvat audientis voluptas. nisi forte existimamus Ciceronem haec ipsa mala in argumentatione dixisse, silere leges inter arma, et gladium nobis interim ab ipsis porrigi legibus. hic tamen haad iuvenes bonos pervenire posset utilitas, novissime paene etiam necessitate quadam officii delegati mihi sedulo laborabam; respiciens tamen illam curam meae voluptatis, quod filio, cuius eminens ingenium sollicitam quoque parentis diligentiam merebatur, hanc optimam partem relicturus hereditatis videbar ut, si me, quod aequum et optabile fuit, fita intercepissent, praeceptore tamen patre uteretur. At me fortuna id agentem diebus ac noctibus festinantemque metu meae mortalitatis ita subito prostravit, ut laboris mei fructus ad neminem minus quam ad me pertineret. illium enim, de quo summa conceperam et in quo spem uni
Abbreviated transcription (Latin):
nõ manitesta & arte luspecta magistrũ fateri ubiq
uideãt᷑. Quis ũꝗͣ sic ilixit orator : Nõ ne apd ip̃m
demosthenẽ paucissima huiꝰ uiris uł artis iperiũt᷑.
q̃ apprehensa gxeci magis. nõ hec solũ peius nobis faci¬
ũt: & catenas ligat & in explicabili serie connectũt
&ĩ dubitata colligũt. & probãt cõtella & se antiquis
per hoc similes uocãt deinde int̾rogati nũqͣ respõde¬
bũt quẽ imitet᷑. Seo defiguris alio loco: nũt illud
adiiciẽdũ ne iis ꝗdẽ cõsem̃tire me ꝗ semꝑ argumẽta
sermone puro & dilucido & distinto ceteꝵ mĩme¬
lato ornatoq pritant esse dicẽdũ Nlãq ea distincta
mtaiõ erit materia nullũ ornatũ iis ꝗ modo nõ ob¬
scuret subtrahẽdũ puto. Nã & plurimũ lucis sepe affert
ipãm translatio cũ & uiris consulti quoꝵ sũmus arca
u̾boꝵ proprictatẽ labor est litus esse audeant dicere
condiendũ est uoluptatib & minus suspecta argu¬

Expanded text:
uspecta magistrum fateri ubique videantur? quis unquam sic dixit orator? nonne apud ipsum Demosthenen paucissima huius generis reperiuntur? quae apprehensa Graeci magis nam hoc solum peius faciunt in catenas ligant et inexplicabili serie connectunt, et indubitata colligunt et probant confessa et se antiquis per hoc similes vocant, deinde interrogati nunquam respondebunt, quem imitentur. Sed de figuris alio loco. nunc illud adiiciendum, ne iis quidem consentire me, qui semper argumenta sermone puro et dilucido et distincto ceterum minime elato ornatoque putant esse dicenda. namque ea distincta maior erit materia, nullum iis ornatum, qui modo non obscuret, subtrahendum puto. nam et saepe plurimum lucis adfert ipsa translatio, cum etiam iuris consulti, quorum summus circa verborum proprietatem labor est, litus esse audeant dicere, condiendum est voluptatibus; et minus suspecta argu
Abbreviated transcription (Latin):
aut cõtumeliosũ. qualia nuꝑ iã bassi: aut asperũ: qualia
cassii seueri: aut lene: qualia domiti afri. refert his ubiq
utat᷑. Nã in cõuictib & qͦtidiano sermone lasciuia hu
& cõtumeliose & aspere dicer̃ ĩ adu̾sarios ꝑ missũ est
cũ accusare &̃ palã & caput alteriꝰ isti cõcessũ sit pe

Expanded text:
aut contumeliosum, qualia nuper iuni Bassi, aut asperum, qualia aut contumeliosum, qualia nuper iuni Bassi, aut asperum, qualia Cassii Severi, aut lene, qualia Domitii Afri. refert , his ubi quis utatur. nam in convictibus et cotidiano sermone lasciva humiet contumeliose et aspere dicere in adversarios permissum est, cum accusare etiam palam et caput alterius iuste pe
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a redicula i dicamꝰ & ut u̾bo ciaronis itar dicimꝰ
ita sũt si simulamꝰ uenusta credũt᷑. Tertiũ est genꝰ
ut idẽ dicit in decipiẽdis expe̾tatiõib dictis alit̾ accipi¬
endis aterisq q̃ neutrã ꝑsonã cõtingũt. Ideoq ame me¬
dia dicũt᷑. Ir̃ ridicula aut facimꝰ aut ditimꝰ facto risꝰ
conciliat᷑ interim ad muista grauitate ut Mar aeciliꝰ
ptor cũ sellã cius curulẽ cõsul isauricꝰ fregiss& altera
posuit loris intẽtã. Dicebat᷑ aũt cõsula pre flagris aliq̃n
asus: interĩ sine respictu pudoris ut ĩ illa pixide aecili¬
ana. q̃ neq oratori neq ullo uiro grauȩ cõueniat. Idẽ
oratia sed maior cũ captar̃ risũ nõ uideat᷑. Nihil .N. est
cit illa nõ ridet. Est tamẽ interĩ & aspectus & habitus
oris & ꝯestus nõ urbanus cũ is modus contingit. ldpo
ro qđ dicit᷑ aut est lasciuũ & hilare qualia galbȩ pleraq

Expanded text:
Nostra ridicule indicamus et, ut verbo Ciceronis utar, dicimus Nostra ridicule indicamus et, ut verbo Ciceronis utar, dicimus nt, stulta sunt, si simulamus, venusta creduntur. tertium est genus, ut idem dicit, in decipiendis exspectationibus, dictis aliter accipiendis ceterisque, quae neutram personam contingunt ideoque a me media dicuntur. item ridicula aut facimus aut dicimus. facto risus conciliatur interim admixta gravitate: ut M. Caelius praetor, cum sellam eius curulem consul Isauricus fregisset, alteram posuit loris intentam; dicebatur autem consul a patre flagris aliquando caesus; interim sine respectu pudoris, ut in illa pyxide Caeliana, quod neque oratori neque ulli viro gravi conveniat. idem dem summa gratia, sed maior, cum captare risum non videntur; nihil enim est cit illa non ridet, est tamen interim et aspectus et habitus oris et gestus non inurbanus, cum iis modus contingit. id ro, quod dicitur, aut est lascivum et hilare, qualia A. Galbae pleraque,
Abbreviated transcription (Latin):
concessũ esse Uirgilio detorũ. ilanc magis & exculte
cuidã clegantiȩ appellationẽ puto. Ideoq in epistolis
aicero hetbruti refert uba Ne illi sũt pedes facti ac delicus
morediẽti mołies qͦ cũ uẽit cũ illo oratiano molbe atq
faditu iurgilio Iocũ uõ id accipimꝰ ꝗ est cõtrariũ serio
Nã effigere & terrere e promitter̃ ĩtexim iocus est. Dica¬
atas sine dubio a dicẽdo qđ est om̃i gure cõmune dueta ẽ
propne tñ significat sermonẽ cũ risu aliquos ĩ cessentẽ Ideo
demosthenẽ urbanũ fiuisse dicũt dicace negãt. Propriũ
aĩt materie deq̃ nũo loqui est ridiculũ. Ideoq hȩc tota
disputacio agrecis repiotonora inscribit᷑ & et pͥma
dinisio tradit᷑ cadẽ q̃ est om̃is orationis ut sit põitũ ĩreb
autĩubis Usus tñ max̾ simplex aut et ex aliis risũ petimꝰ
aut ex nobis aut ex mediis rebyaliena aũt rep̃hendim
aut refutamꝰ aut eleuamꝰ aut r̃ꝑtutimꝰ aut eludimꝰ

Expanded text:
decoris hanc magis et excultae cuiusdam elegantiae appellationem puto. ideoque in epistolis Cicero haec Bruti refert verba: ne illi sunt pedes faceti ac delicatius ingredienti molles. quod convenit cum illo Horatiano, molle atque facetum Vergilio locum vero accipimus, quod est contrarium serionam et fingere et terrere et promittere interim iocus est. dicacitas sine dubio a dicendo, quod est omni generi commune, ducta est, proprie tamen significat sermonem cum risu aliquos incessentem. ideo Demosthenen urbanum fuisse dicunt, dicacem negant. proprium autem materiae, de qua nunc loquimur, est ridiculum, ideoque haec tota disputatio a Graecis περὶ γελοίου inscribitur. eius prima divisio traditur eadem, quae est omnis orationis, ut sit positum in rebus aut in verbis. usus autem maxime triplex; aut enim ex aliis risum petimus aut ex nobis aut ex rebus mediis. aliena aut reprehendimus aut refutamus aut elevamus aut repercutimus aut eludimus.
Abbreviated transcription (Latin):
uti põt. & cõtra nõ est bonũ pecunia: nõ .N. bonum
bonũ est pecunia: q ꝗsꝗ̃. male uti põt Si pecunia
q̃ est ĩ argẽto signato argẽtũ est: ꝗ argẽtũ om̃e lega¬
uiti: & peciniã q̃ est ĩ argẽto signato legauit. arge¬
tũ aũt om̃e legauit. Igit & pecuniã q̃ est ĩ argẽto
legauit. Peregisse mihi uideor sacras tradẽtiũ artes
aut certe confertã esse aggressionẽ ex emthimema¬
tũ stipatiõe mĩme uelĩ. Bialogis.ti. ut dialecticis
dise̾ptatĩõib erit similio ꝗͣ nostri operis actiõib. q̃
ꝗdẽ int̾ se plurimũ differũt tãq ilu hoĩes docti
scrutant᷑ om̃ia & ad liꝗdũ confessũq yducũt: utiq
sibi & ĩ ueniẽdi & iudicãdi urendicẽt partes quaꝵ
alioꝵ iudicia cõponẽda est oratio. & sȩpuis apd om̃io¬
ĩperitos. atq illaꝵ certe ignaros litteraꝵ. loquẽdũ est

Expanded text:
uti potest. et contra, Nuti potest. et contra, Nbonum est pecunia, qua quis male uti potest?—Si pecunia, quae est in argento signato, argentum est, qui argentum omne legavit, et pecuniam, quae est in argento signato, legavit; argentum autem omne legavit, igitur et pecuniam, quae est in argento,  quae est in argento. peregisse mihi videor sacra tradentium artes, are totam aut certe confertam esse aggressionum et enthymematum stipatione minime velim. dialogis enim et dialecticis disputationibus erit similior quam nostri operis actionibus, quae quidem inter se plurimum differunt. namque in illis homines docti  ut qui sibi et inveniendi et iudicandi vindicent partes, quarum aliorum iudicia componenda est oratio, et saepius apud ommperitos atque illarum certe ignaros litterarum loquendum est,