comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q pͥmditatũ tũ uictẽm ceusoriã amplexator tũ illoꝵ
ludiciũ cum re comiũctũ esse defendito cum uero eni
fuisse oppianicũ constabit qui tabulas prblicas muui¬
cipii sui porrupisse indicatus sit qui testamentũ int¬
leuerit Qui subposita ꝑsona falsum testamentũ ob¬
siguandũ curarit qui enm ciuꝰ noĩe id ob signatu
est int᷑ feterit qui anũiculũ filii sui in ẜuitute ac uĩtualis
necauerit qui municipes suos proscribendos ogidendas
curauerit. qui eius uxorem quẽ occiderat in mat̾moniũ
duxit qui pecumã pro aborcõe dederit qui socrũ. qui
uyores qui tũc ip̃e frĩs uxorẽ sꝑatosq liberos fratrẽq
ipsum qui demiq suos liberos int̾ fecerit. qui cũ uene¬
nũ pͥmigno suo quereret manifesto sit deprehensꝰ
cinꝰ ministris consciisq dampnatis ip̃e adductus
in iudiciũ pecumiã in dici dederit ad sinãe Iudicĩ
corrũpendas: dũ hec inqui de oppianico constabãt

Expanded text:
. tum auctoritatem censoriam amplexato, tum illorum iudicium cum re coniunctum esse defendito. dum vero eum fuisse Oppianicum constabit qui tabulas publicas municipi manu sua corrupisse iudicatus sit, qui testamentum interleverit, qui supposita persona falsum testamentum obsignandum curaverit, qui eum cuius nomine id obsignatum est interfecerit, qui avunculum fili sui in servitute ac vinculis necaverit, qui municipes suos proscribendos occidendosque curaverit, qui eius uxorem quem occiderat in matrimonium duxerit, qui pecuniam pro abortione dederit, qui socrum, qui uxores, qui uno tempore fratris uxorem speratosque liberos fratremque ipsum, qui denique suos liberos interfecerit, qui, cum venenum privigno suo dare vellet, manifesto deprehensus sit, cuius ministris consciisque damnatis ipse adductus in iudicium pecuniam iudici dederit ad sententias iudicum corrumpendas, dum haec, inquam, de Oppianico constabunt
Abbreviated transcription (Latin):
qm iudiciũ aut disciptatio aut questio. Ad̾ siquit᷑
est qui illud indiciũ fuisse arbitretur et qui hia reb
inditatis scandũ putet. Is tũ hãc cãm ab illa debet
senĩgere. ab illo enun siue quod in logem nõ iurasseta
suie quod ex lege subsortitur iudicem nõ esset. multa
petita esse dicit᷑᷑ Cluencii autẽ ratio cũ illis legib qbr
aiumo multa petita est nilla põt ex ꝑte esse ꝯmĩcta

Expanded text:
quam iudicium aut disceptatio aut quaestio. quod si quis quam iudicium aut disceptatio aut quaestio. quod si quis est qui illud iudicium fuisse arbitretur et qui his rebus iudicatis standum putet, is tamen hanc causam ab illa debet seiungere. ab illo enim, sive quod in legem non iurasset sive quod ex lege subsortitus iudicem non esset, multa petita esse dicitur; Cluenti autem ratio cum illis legibus quibus a Iunio multa petita est nulla potest ex parte esse
Abbreviated transcription (Latin):
na et infirina et ip̃ius labore que sita acq collecta. hic
etiã sedicio sie adu̾sarius Ille autẽ acerbus cño sus
ppłiris homo ac turbulentꝰ tempꝰ hoc tñ quillũ acq
pacatũ Illud omũib nndie tempestatib concitatum
conditione reum cani dice᷑ cũ adu̾ sario enis ad Iut
acrusutionie scĩma me pt̃atis accedet Quãquidẽ ntõte¬
neni uõs uidicer diligent᷑ pro ur̃a sapĩa et hũanitate
cogitare et penitꝰ ꝑspiceꝰ debetie. quid mali quãtũ
piculi unicuiq ꝓrt̃u inferre possit uis tribunicia con¬
flata preẜtun inuidia et contionib sediciose concita¬
tis Optimis hercule temꝑib tũ cum hoĩes se non
non fuit illud icͥ iudiciũ iudicii siłe iudices nõ fuit
in quo non modus est ad hibitus non mor consuetu¬
doq ẜuata nõ causa defensa uie ma fuit etutspe
iami dixi Runa quedã acq tempestas et quib potiꝯ

Expanded text:
va et infirma et ipsius labore quaesita atque conlecta; hicva et infirma et ipsius labore quaesita atque conlecta; hicetiam seditiosis adversarius, ille autem acerbus, criminosus, popularis homo ac turbulentus; tempus hoc tranquillum atque placatum, illud omnibus invidiae tempestatibus concitatum. condicione reum causam dicere, cum adversario eius ad ius accusationis summa vis potestatis accederet. quam quidem rationem vos, iudices, diligenter pro vestra sapientia et humanitate cogitare et penitus perspicere debetis, quid mali, quantum periculi uni cuique nostrum inferre possit vis tribunicia, conflata praesertim invidia et contionibus seditiose concitatis. optimis hercule temporibus, tum cum homines se non non fuit illud igitur iudicium iudici simile, iudices, non fuit, in quo non modus ullus est adhibitus, non mos consuetudoque servata, non causa defensa; vis illa fuit et, ut saepe iam dixi, ruina quaedam atque tempestas et quidvis potius
Abbreviated transcription (Latin):
aut sim legem aliqũ nõ irauerat. Idçirco liua d suile¬
natione aliquid de cluençio uidicabat᷑: non inquid sulle
idcrto illis legibus condempnatꝰ est quod contͣ aeliã
legem cõmiserat qui hoc confitentꝰ posbnt idenpillud
uditiũ fuisse defendere ergo inquit idcirco infestus
eum putabat᷑ nũ igit᷑ hoc tempe causa mutata elits
nũ alia zes alia ratio illius iudicii alia natura totius
nerrocii nũt est at tũ fuit: non opinor ex hie rebus
quie ceste sunt rem ullam potuisse mutari Qund ergo
est cause ꝙ mĩc nr̃a defensio audiatur tante silentio
tũc nimio dfendendi sui ptas erepta sit Simo tum
in causa nichil erat pret̾ nundiam errorẽ suspitionẽ
contiones conidianas sediciose ac ppłarit contitatas ho
minibus complerat᷑ non modo dicendi ab reo sed ne sur¬
gam meũ locus ab iudiçib fausto sulle de pecunii
repetundis non est constitutꝰ non quo illi autiexlegtẽ

Expanded text:
aut si in aliquam legem aliquando non iuraverat, idcirco illius damaut si in aliquam legem aliquando non iuraverat, idcirco illius damnatione aliquid de Cluentio iudicabatur? 'non' inquit; 'sed ille idcirco illis legibus condemnatus est, quod contra aliam legem commiserat.' qui hoc confitentur, possunt idem illud iudicium fuisse defendere? 'ergo' inquit 'idcirco infestus eum putabatur.' num igitur hoc tempore causa mutata est? num alia res, alia ratio illius iudici, alia natura totius negoti nunc est ac tum fuit? non opinor ex eis rebus quae gestae sunt rem ullam potuisse mutari. quid ergo est causae quod nunc nostra defensio audiatur tanto silentio, tum Iunio defendendi sui potestas erepta sit? quia tum in causa nihil erat praeter invidiam, errorem, suspicionem, contiones cotidianaminibus complerat, non modo dicendi ab reo sed ne survium, conlegam meum, locus ab iudicibus Fausto Sullae de pecuniis residuis non est constitutus, non quo illi aut exlegem
Abbreviated transcription (Latin):
tarem libeat iam libere dicere Quid illa tandem q̃s
ie disteptatio aut indiciũ fuit putabo Riuisle dicata
ost qua de re iunius causam dixĩt Quẽcũaderoom⁊tr
hoc respondebit qd pecuniã accepit qd innosenterau
cõueneat est hec opimo et siita esset hacolege uete¬
satũ esse oportuit qua accusat habitua atiipe ea loge
querebat partos diee respectasset qutiue oteoneqre
actusatorit fuisse nultã petinit qua legtemõdut
legem noͣ irasset qͣue res nemini uiꝙ̃ frandi fuit
Ut quod .c uerres pretor urbanne homo stĩauetdilurẽr
sub sortitionẽ eius ni eo codice non haberet qui tẽmuter¬
sino  proferebatur hie de causis e iuniue condempno¬
tut᷑ est inditer leuissimis et in firiissiue quat gĩo
iniudiciũ afferri nõ oportuit Itaq oppressus estenõ ap̃o
sed tempe hoc uos cluencio iudiciũ putatis obesseopor¬
tere quani ob caussam si ex lege sub sortitꝰ nõ erat uniute

Expanded text:
taram libeat iam libere dicere. quid? illa tandem quaestio taram libeat iam libere dicere. quid? illa tandem quaestio aut disceptatio aut iudicium fuit? putabo fuisse. dicat s gestus est, qua de re Iunius causam dixerit; quemcumque rogaveris, hoc respondebit, quod pecuniam acceperit, quod innocentem circumvenerit. est haec opinio. at, si ita esset, hac lege accusatum fuisse oportuit qua accusatur habitus. at ipse ea lege quaerebat. paucos dies exspectasset Quinctius. at neque accusatoris fuisse. multam petivit. qua lege? quod in legem non iurasset, quae reet quod C.Gaius Verres, praetor urbanus, homo sanctus et diligens, subsortitionem eius in eo codice non haberet qui tum interlitus proferebatur. his de causis C.Gaius Iunius condemnatus est, iudices, levissimis et infirmissimis, quas omnino in iudicium adferri non oportuit. itaque oppressus est non causa sed tempore. hoc vos Cluentio iudicium putatis obesse oportere? quam ob causam? si ex lege subsortitus non erat Iunius
Abbreviated transcription (Latin):
ista ip̃a res suo uoĩe in iudiciũ nũquiͣ est uocata ita
multũ agitata ita diu iactata ista res est ut hodierno
die pͥmiũ causa illa defensa sit. hodierno die pͥmũ ue¬
ritas uocem cont᷑ inuidiam his iudicib freta miserit
Uerũtñ ista multa iudicia que sũt ego enĩ me ad oĩa
confirmaui et sic paraui ut docerem que facta postea
udicia de illo indicio dicerent᷑. ꝑtim ruine ẜunt liociar
aut tempestati qũi iudicio et disceptatiomi fuile ꝑtrtĩ
nichil coutra habitũ ualere ꝑtim eciã pro hoc esse. ꝑtĩ
esse eiusinodi ut neq appellata uinꝙͣs iudicia sintineꝙ
existimata. hic ego magis ut consuetudinẽ Puerꝙ̃
quod uos nõ ur̃a hoc sponte faciatie. d condempiata¬
ulus si placẽt cũ est condempnatꝰ cũ esset inder ͦ¬
nis mõ non modo cause s ne legi quidẽ quicqm poriñ
bultis ruim ur̃i iudices memuitant ut que reticendi ꝑu¬

Expanded text:
ista ipsa res suo nomine in iudicium numquam est vocata. ita ista ipsa res suo nomine in iudicium numquam est vocata. ita multum agitata, ita diu iactata ista res est ut hodierno die primum causa illa defensa sit, hodierno die primum veritas vocem contra invidiam his iudicibus freta miserit. verum tamen ista multa iudicia quae sunt? ego enim me ad omnia confirmavi et sic paravi ut docerem quae facta postea iudicia de illo iudicio dicerentur, partim ruinae similiora aut tempestati quam iudicio et disceptationi fuisse, partim nihil contra habitum valere, partim etiam pro hoc esse, partim esse eius modi ut neque appellata umquam iudicia sint neque existimata. hic ego magis ut consuetudinem servem quam quod vos non vestra hoc sponte faciatis, petaillud, si placet: tum est condemnatus cum esset iudex quaestionis. non modo causae sed ne legi quidem quicquam per tus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda pu
Abbreviated transcription (Latin):
pendũ iudiciũ ꝑtinet. Sed quod opus erat adeam zeni
uidice sequestrẽ. et oĩno quãobrei tota ista res ꝑscaie¬
nũ potius hominẽ ab utroq alienissimũ sordidissimũ
turpissimũ qm̃ ꝑ bonũ aliquẽ uirũ ageret᷑ et amicũ
necessariũq cõmunẽ. Sed quid ego hec plurib: quasi
de re obscura disputo cum ip̃a pecunia que scaieno data
est nĩo ac sũma sua nõ modo ꝙͣta fuerit s eciã ad quã
rem fuerit ostendat uedecim dico iudices ut oppianicꝰ
ab solueret᷑ corrũpendos fuisse ad staienũ descenta qua¬
draginta milia nũmũ esse delata di ut auditit gratie
conciliande causa quadraginta istor accessio miliũ quid
ualet. si ut nos dicima. ut quadragena milia nũmuni
xui iudicib darent᷑ non archimedes melius potuit de¬
scribere at enim iudicia facta ꝑmulta sunt a cluen¬
cio iudiciũ esse corruptũ ymo uero ante hoc tempꝰ oĩo

Expanded text:
pendum iudicium pertinet. sed quid opus erat ad eam rem pendum iudicium pertinet. sed quid opus erat ad eam rem iudice sequestre? et omnino quam ob rem tota ista res per Staienum potius, hominem ab utroque alienissimum, sordidissimum, turpissimum, quam per bonum aliquem virum ageretur et amicum necessariumque communem? sed quid ego haec pluribus quasi de re obscura disputo, cum ipsa pecunia quae Staieno data est numero ac summa sua non modo quanta fuerit sed etiam ad quam rem fuerit ostendat? Sedecim dico iudices ut Oppianicus absolveretur corrumpendos fuisse; ad Staienum dcxl milia nummum esse delata. si, ut tu dicis, gratiae conciliandae causa, quadraginta istorum accessio milium quid valet? si, ut nos dicimus, ut quadragena milia nummum sedecim iudicibus darentur, non Archimedes melius potuit discribere. at enim iudicia facta permulta sunt a Cluentio iudicium esse corruptum. immo vero ante hoc tempus omnino
Abbreviated transcription (Latin):
nũ essẽ n omn posse. nuinꝰ ei fidele consiliũ dedisse in hor
si improbus cethegus fuisset uidetur mͥ adusariũ reno¬
nere uoluisse. Sin erat eiusmodi cansa ut staienrnũ¬
mos se accepisse negare non posset nichantẽ erat ꝑitu¬
lo sins nec turpiut qm ad quã rem accepisset confiteri
non est consiũ cethegi reprehendendũ. uerũ alia causa
tum staiem fuit alia nũt acti tua est ille cũ rep̾meret᷑
quodcũq diceret honestiꝰ dicet qui si quod eãt factum
fateretur te uero illud idem quod tũ explosum et eiectũ
est nũt retulisse demiror Qui enim potãt tũ in grãm
redire cũ oppianito cluentiꝰ quicũ matre habebat simł¬
tates herebat in tabulis publicis reus et accusator con¬
dempnati erant fabricii nec elabi alio accusatore poterat
abbius nec sine ignoña calũpnie relinquere acsa¬
tionẽ cluentiꝰ an ut p̾uaricaret᷑ Iam id quoq ad corrũ¬

Expanded text:
vum esse non posse, minus ei fidele consilium dedisse. in hoc vum esse non posse, minus ei fidele consilium dedisse. in hoc si improbus Cethegus fuit, videtur mihi adversarium removere voluisse; sin erat eius modi causa ut Staienus nummos se accepisse negare non posset, nihil autem erat periculosius nec turpius quam ad quam rem accepisset confiteri, non est consilium Cethegi reprendendum. verum alia causa tum Staieni fuit, alia nunc, Atti, tua est. ille cum re premeretur, quodcumque diceret, honestius diceret quam si quod erat factum fateretur; te vero illud idem quod tum explosum et eiectum est nunc rettulisse demiror. qui enim poterat tum in gratiam redire cum Oppianico Cluentius, qui cum matre? haerebat in tabulis publicis reus et accusator; condemnati erant Fabricii; nec elabi alio accusatore poterat Albius nec sine ignominia calumniae relinquere accusationem Cluentius. an vero praevaricaretur? nam id quoque ad corrum
Abbreviated transcription (Latin):
tur Quare s istine causa corrũpendi iudicii estint iperint¬
g istinc scaienꝰ istrue deniq õieifrauo et medatilla tor
hint pudor honesta uita nulla suspicio pecume nulla cor
onprrore sublato eo tnͣsire illius turpi tudime sutemi¬
am̃ ubi ceta maleficia con si stũt ab eo inuidiẽ dsçidere
aliquãdo ad que muiqui accessisse culpã uidetie t mĩ
pecuniã scaieno dedit oppianicꝰ nõ ad corrũpendũ pr¬
dencias etia usu aci excitatione pͥditũ. sapientissuu ee
dic̃t em cui quod opus sit ip̃i ueniat in mentẽ ꝓtĩe
accedere illũ qui altĩꝰ benemuentit obtemꝑet istulera
contra est minus emm stultꝰ est is cui nich in mene¬
tem uenit qm̃ ille qui quod stulte alti uenit in mentẽ
hũt tumi hominũ ẜmonẽ recordari potestis cethegum
P hoiem odiss et qd̾ eius improbitatẽ uersiri mred
esset clam acq extra ordinẽ accepisse confessue essetlsal¬

Expanded text:
tur. qua re si istinc causa corrumpendi iudici, si istinc pecunitur. qua re si istinc causa corrumpendi iudici, si istinc pecunia, istinc Staienus, istinc denique omnis fraus et audacia est, hinc pudor, honesta vita, nulla suspicio pecuniae, nulla corrque omni errore sublato eo transire illius turpitudinis infamiam ubi cetera maleficia consistunt, ab eo invidiam discedere aliquando ad quem numquam accessisse culpam videtis. at enim pecuniam Staieno dedit Oppianicus non ad corrumpendum iudentia, etiam usu atque exercitatione praeditum! sapientissimum esse dicunt eum cui quod opus sit ipsi veniat in mentem; proxime accedere illum qui alterius bene inventis obtemperet. in stultitia contra est. minus enim stultus est is cui nihil in mentem venit quam ille qui quod stulte alteri venit in mentem hunc tum hominum sermonem recordari potestis, Cethegum, quod hominem odisset et quod eius improbitatem versari in reesset, clam atque extra ordinem accepisse confessus esset, sal
Abbreviated transcription (Latin):
rem ꝑrinent et ex huiꝰ et ex alioꝵ tabulis acritatir̃
tractatis in quiritis. cũ int̾ra cluentiane peciuẽ uesti¬
qii nullũ in uenitis Quid abbiana perimia: uesti¬
triis ne nobis odoranda est an ad ipm̃ cubile uobis
ducib Uerure possinuꝰ Tenent᷑ uno in loco .ss .xl. mila¬
denent᷑ apud hoiẽm audatissimũ. Tenent᷑ apud iudi¬
crm quid uultis amplius at ciũi staienus non fuit
ab oppianico s a cluentio ad iudiçiũ corrũpendũ con¬
stitutꝰ. cur eũ tum in consiliũ iret᷑ eluentiꝰ et cãtuitiꝰ
ab esse patrebant ᷑ cur tũ ni consiliũ mittebãt starenũ iudic̃ẽ
cui pecuniã dederant non querebant opprarita queebatiqn
tiuo fiaritabat sine staieno nem consiliũ iretide tabionica po¬
tstaite effictum at condẽ pnauit h nc enim condẽna trorrẽ de¬
derat obsidem bulbo et cetit ut destitutꝰ ab oppranico dadñe¬

Expanded text:
rem pertinent et ex huius et ex aliorum tabulis agitatis, rem pertinent et ex huius et ex aliorum tabulis agitatis, tractatis, inquiritis, cum interea Cluentianae pecuniae vestigium nullum invenitis. quid? Albiana pecunia vestigiisne nobis odoranda est an ad ipsum cubile vobis ducibus venire possumus? tenentur uno in loco HS dcxl, tenentur apud hominem audacissimum, tenentur apud iudicem; quid voltis amplius? at enim Staienus non fuit ab Oppianico sed a Cluentio ad iudicium corrumpendum constitutus. cur eum, cum in consilium iretur, Cluentius et Cannutius abesse patiebantur? cur, cum in consilium mittebant, Staienum iudicem cui pecuniam dederant non requirebant? Oppianicus querebatur, Quinctius flagitabat; sine Staieno ne in consilium iretur tribunicia potestate effectum est. at condemnavit. hanc enim condemnationem dederat obsidem Bulbo et ceteris ut destitutus ab Oppianico videre
Abbreviated transcription (Latin):
in causa reliuquet᷑. uersatani esse in iudicio pecinã cõ¬
stat ea querit᷑: unde profecta sitab accsatore an ab
reo. Dicit accusator hec pͥmũ gͣuissimis cͥmĩb
accusabam ut nichħ̃ opus esset pecina Deinde con¬
dempnatũ adducebã ut ne eriꝑi quidã peciũa posset
Primũ iam multitudinẽ cͥminũ et atrocitatẽ ꝑti¬
mestebam. Deinde fabricius ꝓpt̾ constiãm mei stelie
condep̃natis me esse condempnatũ sentiebam. Ioostre¬
mo meum casum uenerã ut om̃is mearꝰ fortunaꝵ
statꝰ uniꝰ Iudicii ꝑiculo contineret᷑ Age qm̃ corrũ¬
pendi Iudicii causas ille multas et gues habuit hic
nlã: pro fectio ip̃iꝰ pecinẽ a quo requirat᷑ Confecit
tabulas diligentissime eluentius Hec autẽ res h̃t
hoc terte ut nich possit. neq ad ditũ neq detractũ̃
de re familiari latere. auii sut octo cuui ista causa
in ista meditatione uertat᷑. cũ om̃iã que nũc ad eam

Expanded text:
in causa relinquatur? versatam esse in iudicio pecuniam conin causa relinquatur? versatam esse in iudicio pecuniam constat; ea quaeritur unde profecta sit, ab accusatore an ab reo. dicit accusator haec: 'primum gravissimis criminibus accusabam, ut nihil opus esset pecunia; deinde condemnatum adducebam, ut ne eripi quidem pecunia posset; 'primum ipsam multitudinem criminum et atrocitatem pertimescebam; deinde Fabriciis propter conscientiam mei sceleris condemnatis me esse condemnatum sentiebam: postremo in eum casum veneram ut omnis mearum fortunarum status unius iudici periculo contineretur.' age, quoniam corrumpendi iudici causas ille multas et gravis habuit, hic nullam, profectio ipsius pecuniae requiratur. confecit tabulas diligentissime Cluentius. haec autem res habet hoc certe ut nihil possit neque additum neque detractum de re familiari latere. Anni sunt octo cum ista causa in ista meditatione versatur, cum omnia quae ad eam
Abbreviated transcription (Latin):
desendere Cum enĩ manet eademe que mutari nullo mõ
potest ꝓpas iquitat at miudia recessit ut quad in
tempe mali fuit nich obsit quod in causa boni fuit
prosit. Itaq nũc quẽ ad modũ audiar sentio non modo
ab his quoꝵ iudiciũ ac ptr̃is est sed eciũ ab illis quorũ
tm̃ est existimatio at tũ si dicerẽ non audirer nõ ꝙ alia
res esset ymo eadem sed tempus aluid. id adeo sic cog¬
noscite Quis tum auderet dici nocentẽ condenipnatũ
esse oppianicũ. Quis nuĩt id audet negare Quis tñ
posset arguere ab oppianico temptũ esse iudiciũ petiña.
⁊uis id hoc temꝑe inficiari potest cui tũ licẽt docere
oppianitũ reũ factũ esse tum deuiq cũ duob proximie
preuidiciis condempnatꝰ esset. Quis est qui id hoc
temꝑe in firmare conetur Quare in uidia remota quã
dier mitigauit. or̃o mea depͥcata est ur̃a fides acq equi¬
tas a ꝟitatis disceptatione ⁊eiecit Quid est pͥt̾a quod

Expanded text:
defendere. causa enim manet eadem, quae mutari nullo modo potest, temporis iniquitas atque invidia recessit, ut quod in tempore mali fuit nihil obsit, quod in causa boni fuit prosit. itaque nunc quem ad modum audiar sentio, non modo ab eis quorum iudicium ac potestas est sed etiam ab illis quorum tantum est existimatio. at tum si dicerem, non audirer, non quod alia res esset, immo eadem, sed tempus aliud. id adeo sic cognoscite. quis tum auderet dicere nocentem condemnatum esse Oppianicum? quis nunc audet negare? quis tum posset arguere ab Oppianico temptatum esse iudicium pecunia? quis id hoc tempore infitiari potest? cui tum liceret docere Oppianicum reum factum esse tum denique cum duobus proximis praeiudiciis condemnatus esset? quis est qui id hoc tempore infirmare conetur? qua re invidia remota quam dies mitigavit, oratio mea deprecata est, vestra fides atque aequitas a veritatis disceptatione reiecit, quid est praeterea quod
Abbreviated transcription (Latin):
tissima semꝑ existimata est stamandrũ patrono esse preba¬
tuui fatebatur Sed querebat cui probatus esset ip̃e pat̾rꝰ
cum etto plibus uerbis in eo cõmoratus essem stamandr̃o
in sidias factas esse ꝑ dyogenem: constitutũq int̾ eos alia
de re fuisse ut medicamentũ non uenenĩ̃ dyogenes affer¬
ret hoc quo uisus uenire posset querebat tur in eiuismõi
locum tam abditũ. cur solus cur cũ obsignata peciña uer¬
nissẽt Nemq hoc loco causa testibus honestissimie hõib¬

Expanded text:
tissima semper existimata est, Scamandrum patrono esse probatissima semper existimata est, Scamandrum patrono esse probatum, fatebatur, sed quaerebat cui probatus esset ipse patronus. cum ego pluribus verbis in eo commoratus essem, Scamandro insidias factas esse per Diogenem constitutumque inter eos alia de re fuisse ut medicamentum, non venenum Diogenes adferret; hoc cuivis usu venire posse: quaerebat cur in eius modi locum tam abditum, cur solus, cur cum obsignata pecunia venisset. denique hoc loco causa testibus honestissimis homi
Abbreviated transcription (Latin):
siorus dxissor neni fantissimꝰ si multa unenisiodiscã
Sixisseni ne iipudentissimꝰ existimarer Conlegi mealii
landari etiã siin minus firime causit᷑ hominũ ꝑicubeͥ nõ
de fuissein staq feci sic pugnaui sic om̃ racione contendi
sit ad onũ confugi ꝙ̃tum ego assequi potui remedie siu
ꝑfugia causariua ut hoc quod tunude dicam consecu dt siuid
ne quie illi cause patronũ de fuisse arbitrarer ded uniuud
egõ ⁊ ep̃henderam statim accusator extorquebat e inauibuat᷑
siquefierã que mmicitie stamandro cum habito. fatebat᷑
miias fiusse s oppianicũ cuiꝰ ille minister fuisset hiatteram¬
mtssimũ furisse acq esse dicebat dim autẽ illud egeram
mistũ id scamandrũ morte habiti uenturũ emoluuuentũ fu¬
isse contedebat sed ad uxorẽ oppianici hom̃e in exoribuene¬
candis excitati ouĩra bona habiti uentura finsse diçebat
Cin illa de fensione usus estu que in libtinoꝵ causis houess¬

Expanded text:
si nihil dixissem ne infantissimus, si multa in eius modi causa si nihil dixissem ne infantissimus, si multa in eius modi causa dixissem ne impudentissimus existimarer. conlegi me aliqlaudi dari, etiam si in minus firmis causis hominum periculis non defuissem. itaque feci; sic pugnavi, sic omni ratione contendi, sic ad omnia confugi, quantum ego adsequi potui, remedia ac perfugia causarum ut hoc quod timide dicam consecutus sim, ne quis illi causae patronum defuisse arbitraretur. sed ut quidquid ego apprehenderam, statim accusator extorquebat e manibus. si quaesiveram quae inimicitiae Scamandro cum habito, fatebatur nullas fuisse, sed Oppianicum cuius ille minister fuisset huic inimicissimum fuisse atque esse dicebat. sin autem illud egeram, nullum ad Scamandrum morte habiti venturum emolumentum fuisse, concedebat, sed ad uxorem Oppianici, hominis in uxoribus necandis exercitati, omnia bona habiti ventura fuisse dicebat. cum illa defensione usus essem quae in libertinorum causis hones
Abbreviated transcription (Latin):
stamander reus accusabat. p. cannucius homo ĩpͥrir
igeno sus et in dicendo extitatus. accusabat autẽ ille
puñdeni stamandrũ uerbis tribus uenenũ ẽẽ depreheusũ
omĩa tela tocius accusacoĩs in oppianicũ constituebante Aape¬
riebatur causa insidiaxꝰ fabricior familiartat cõmeriora¬
batur honĩs uita et audacia proferebatur demqionũbenem¬
fatio uarie grauitq tractata ad extremũ mnifesta uenen
dephensione conclusa est hic ego tum ad respondendũosuir¬
rexe qua cira dii ĩmortales qua soliatudne mini quetes¬
m̃ore semꝑ equidem magno cum metu incipio dicere quorũs¬
cumq dico tociens m uideor in indiciũ uenire ⁊oor ogenii
solii sed etiant uirtutiẽ acq officii ne ant id profiteru
uidear quod non possim implẽ quod est impraidencie ant
non id efficere quod possim quod est ant ꝑfidie auerem¬
liereucie Rnm uero Ita sum ꝑturbatus ut omĩa linedena

Expanded text:
Scamander reus. accusabat P.Publius Cannutius, homo in primis Scamander reus. accusabat P.Publius Cannutius, homo in primis ingeniosus et in dicendo exercitatus; accusabat autem ille quidem Scamandrum verbis tribus, venenum esse deprensum. omnia tela totius accusationis in Oppianicum coniciebantur, aperiebatur causa insidiarum, Fabriciorum familiaritas commemorabatur, hominis vita et audacia proferebatur, denique omnis accusatio varie graviterque tractata ad extremum manifesta veneni deprehensione conclusa est. hic ego tum ad respondendum surrexi qua cura, di immortales! qua sollicitudine animi, quo timore! semper equidem magno cum metu incipio dicere; quotienscumque dico, totiens mihi videor in iudicium venire non ingeni solum sed etiam virtutis atque offici, ne aut id profiteri videar quod non possim, quod est impudentiae, aut non id efficere quod possim, quod est aut perfidiae aut neglegentiae. tum vero ita sum perturbatus ut omnia timerem,
Abbreviated transcription (Latin):
in iudiciũ causa certa res unũ crimen allatũ est hic cũ
causa fabricius is de quo aute dixi qui liberto dampna¬
to sibi illud impendere ꝑiculũ uideret quod michi cru
alacrinatib uicinitatem et cumplerisq eorũ maguũ usũ
esse stiebat frequentes eor ad me domũ adduxit qui
qĩ quĩ de homine sicut necesse erat existimabant tñ
perat ex eodem municipio sue dignitatis esse arbitra¬
uantur eum quib rebus possint defendere ioq a me
ut facerem et ut causam stamandi susciperem petebant
In qua causa patroni om̃e ꝑiculũ continebat᷑. Ego qua
neq illis talibus uiris ac tam amantib mei rem possem
ullam negare neq illud cͥmen tantũ ac tam manifestii
esse arbitrorer/ sicut nec illi quidẽ ip̃i qui michi tũ illã
cam̃ cõmendabant. arbitrabant᷑ pollicitꝰ his sumt. me
omĩa que uellent essi facturũ. res agi cepta est citatꝰ est

Expanded text:
in iudicium causa, certa res, unum crimen adlatum est. hic tum in iudicium causa, certa res, unum crimen adlatum est. hic tum C.Gaius Fabricius, is de quo ante dixi, qui liberto damnato sibi illud impendere periculum videret, quod mihi cum Aletrinatibus vicinitatem et cum plerisque eorum magnum usum esse sciebat, frequentis eos ad me domum adduxit. qui quamquam de homine sic ut necesse erat existimabant, tamen quod erat ex eodem municipio, suae dignitatis esse arbitrabantur eum quibus rebus possent defendere, idque a me ut facerem et ut causam Scamandri susciperem petebant, in qua causa patroni omne periculum continebatur. ego, qui neque illis talibus viris ac tam amantibus mei rem possem ullam negare neque illud crimen tantum ac tam manifestum esse arbitrarer, sicut ne illi ipsi quidem qui mihi tum illam causam commendabant arbitrabantur, pollicitus eis sum me omnia quae vellent esse facturum. res agi coepta est; citatus est
Abbreviated transcription (Latin):
mandri liberti fabricioꝵ dep̾hendit᷑ pro dii ĩnortales . op¬
pianicũ quisquĩ his rebus cognitis circũuentũ ẽẽ dicet
Quis umꝙͣ audatior. quis nocentior. quis aꝑtior in iudi¬
ciũ adductꝰ est. quod ingeniũ Que facultas dicendi
Que a quoquã excogitata de fensio huic uni criuuni
potuit obsistere Simul et illud quis est qui dubitet qͣn
hac re comꝑta manifesteq deprehensa aut obennda
mors cluentio aut suscipienda accusatio fuit Satis esse
arbitror demonstratũ iudices hir cͥmĩb accusatũ esse op¬
pianicũ uti honeste absolui nullo mõ potui̾t. cogno scite
nũt ita reũ citatũ esse illũ ut re femel acq iterum p̾iu¬
dicata condempnatꝰ in iudicium ueruret Nam cluenciꝰ
Iudicer pͥmũ nomen eius detulit cuiꝰ in manib uenenũ
deprehenderat Is erat libertus fabricioꝵ scamander inte¬
grum Iudicii consiliũ corrupti nulla suspitro simplex

Expanded text:
mandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur. pro di immortales! Opmandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur. pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicet? quis umquam audacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manifestoque deprehensa aut obeunda mors Cluentio aut suscipienda accusatio fuerit? satis esse arbitror demonstratum, iudices, eis criminibus accusatum esse Oppianicum uti honeste absolvi nullo modo potuerit. cognoscite nunc ita reum citatum esse illum ut re semel atque iterum praeiudicata condemnatus in iudicium venerit. nam Cluentius, iudices, primum nomen eius detulit cuius in manibus venenum deprenderat. is erat libertus Fabriciorum, Scamander. integrum consilium, iudici corrupti nulla suspicio; simplex
Abbreviated transcription (Latin):
carat Itaq dum sit statuit ꝑ e fabriciũ nam lerat mor¬
tuus insidiar habito comparare Erat illo temꝑe in fire¬
ma ualitudine habitus utebatur autem medico non iguo¬
bili sed spoctato homĩe deophanco cuiꝰ ẜñi dogtenen
fabrinius ad uenenũ habito daudũ spõ et p̃cio sallucitare¬
fuigi acq integer ẜmonẽ fabricii non est asꝑnatꝰ rem
ad dñm deculit. deophantus autẽ cum habito est conlocu¬
tus. habitus statiu cum .m. bebio senatore fanuliarissi¬
mo suo cõĩtauit. qui qua fide qua prudencia qua diligẽ¬
cia fuerit meminisse uos arbitor ei placuit ut dyoge¬
nem habitus emeret a deo phanto quo faciluis aut com¬
prehenderetur res eius iudicio aut falsa esse cognostitꝰ
ire multa dyogenes emit᷑ uenenũ diebus pancis com¬
paratur multi uiri boni cum ex occulto int̾uenisse. petu¬
maq obsignata que ob eam rem dabat᷑ in manib sca¬

Expanded text:
carat. itaque tum sic statuit, per C. Fabricium — nam L. erat morcarat. itaque tum sic statuit, per C. Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias habito comparare. erat illo tempore infirma valetudine habitus. Vtebatur autem medico non ignobili sed spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum habito dandum spe et pretio sollfrugi atque integer sermonem Fabrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocutus. habitus statim cum M.Marco Baebio senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentia fuerit meminisse vos arbitror. ei placuit ut Diogenem habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur res eius indicio aut falsa esse cognosceretur. ne multa, Diogenes emitur, venenum diebus paucis comparatur; multi viri boni cum ex occulto intervenissent, pecunia obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Sca
Abbreviated transcription (Latin):
maiore premio orbata filio minore ꝑiculo necaretur Itaꝙ
hie rebus incensus qua ratione habitũ ueneno tollere
conatus sit cognoscite. C et lucius fabricii frẽe gemini fue¬
runt ex municipio allerinati homiẽs int̾se cũ forma
tum morib sile̾s municipũ autẽ suorũ dissimillimi in
quibus quantꝰ splendor sit qm̃i ꝓpe equa bulit quͣ fere
on constans et moderata ⁊atio uite nemo urin ut mea
fert opino inuorat his fabriciie semper est usus oppiã¬
nicus famuliarissime iam hoc fere scitie om̃s quantã
unm habeat ad comũgendar auicitias studioꝵ et nature
silitũdo Cum illi Ita uiuerent ut nullũ questũ esse tur¬
pen arbitrarent᷑ cum omis ab his frans om̃e insidie
arcũ striptionesq adolesceuciũ nasterent᷑. cimq essene
uiciis atq improbitate om̃ib noti studio ut dixn ad eor
so familiaritatẽ multis Iam aute anris oppianicꝰ appli¬

Expanded text:
maiore praemio, orbata filio minore periculo necaretur. itaque maiore praemio, orbata filio minore periculo necaretur. itaque his rebus incensus qua ratione habitum veneno tollere conatus sit cognoscite. C. et L.Lucii Fabricii fratres gemini fuerunt ex municipio Aletrinati, homines inter se cum forma tum moribus similes, municipum autem suorum dissimillimi; in quibus quantus splendor sit, quam prope aequabilis, quam fere omnium constans et moderata ratio vitae nemo vestrum, ut mea fert opinio, ignorat. his Fabriciis semper est usus Oppianicus familiarissime. iam hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. cum illi ita viverent ut nullum quaestum esse turpem arbitrarentur, cum omnis ab eis fraus, omnes insidiae circumscriptionesque adulescentium nascerentur, cumque essent vitiis atque improbitate omnibus noti, studiose, ut dixi, ad eorum se familiaritatem multis iam ante annis Oppianicus appli
Abbreviated transcription (Latin):
assarior natũ esse arbitrabatur tante uoluntati unirisoꝵ
launatiũ deesse noluit Sustrpta causa romaniq delata
magne cotidie contentiones int̾ habitũ et oppianicum
ex utruisq studio de fensionis excitabant᷑ erat ip̃e ĩmam
acerbaq natura oppianicus incendebat eiue amenciã
in festa acq inimica filio mat̾ habiti magni autĩ illi
sua intesse arbitrabant᷑ hunc a cã marcialiũ remoueri
duberat eciã alia caiusa maior que oppianici homĩs auaris¬
sum acq audacissimi mentẽ maxime cõmouebat nã
habitus usq ad illius Indicii tempns nullũ testamenatĩ
Innqui feterat. Neq enim legare eiusmodi matri pote¬
ratꝭ animũ inducere neq testõ nomẽ oĩno pret̾micteꝰ
parentit. Id cum oppianicꝰ sciret neq emin erat ob stre¬
rirr intellicrebat habito mortuo bona eiue omĩa ad
matrem esse uentura que ab sese postra aucta pecunia

Expanded text:
necessariorum natum esse arbitrabatur, tantae voluntati universorum necessariorum natum esse arbitrabatur, tantae voluntati universorum Larinatium deesse noluit. suscepta causa Romamque delata magnae cotidie contentiones inter habitum et Oppianicum ex utriusque studio defensionis excitabantur. erat ipse immani acerbaque natura Oppianicus; incendebat eius amentiam infesta atque inimica filio mater habiti. Magni autem illi sua interesse arbitrabantur hunc a causa Martialium demoveri. suberat etiam alia causa maior quae Oppianici, hominis avarissimi atque audacissimi, mentem maxime commovebat. nam habitus usque ad illius iudici tempus nullum testamentum umquam fecerat; neque enim legare quicquam eius modi matri poterat in animum inducere neque testamento nomen omnino praetermittere parentis. id cum Oppianicus sciret — neque enim erat obscurum — intellegebat habito mortuo bona eius omnia ad matrem esse ventura; quae ab sese postea aucta pecunia
Abbreviated transcription (Latin):
mõdo eniori maluit. Acq ut hoc ita esse ꝑspicere possitis
exponã uobis oppiauici facinꝰ mani festo comper tr̃
acq dep hensum ex quo fimul utrũq et huit accusare
et illi condempnari necesse fuisse intelligetis marciales
quidam larim appellabant᷑ mĩstri publici martis acq
ides ueteribus institutis religionibusq larinatiũ con¬
secrati quor cum satis magnꝰ nimerꝰ esset cumq itẽ
et in siaalia ꝑmulti uenerii sunt sic iti larini in mar¬
tiꝑ familiã nuimerarent᷑ r epente oppianitꝰ eot̾ om̃is
liberos esse ciuesq romanos cepit defendere Grauitir
id decuriones larinatiũ cunctiq municipes tulerũt Itaqꝙ
ab habito petiuerũt ut eam cãm sustiꝑent. publiceq defer¬
deret. habitus cum se ab om̃i eiusmodi negotio remonissit
tñ pro loco pro antiquitate generie sui pro eo ꝙ se non
siue solum cõmodis sed eciã suoꝵ murcipũ tet̾or.n ne

Expanded text:
modo emori maluit. atque ut hoc ita esse perspicere possitis modo emori maluit. atque ut hoc ita esse perspicere possitis exponam vobis Oppianici facinus manifesto compertum atque deprensum; ex quo simul utrumque, et huic accusare et illi condemnari, necesse fuisse intellegetis. Martiales quidam Larini appellabantur, ministri publici Martis atque ei deo veteribus institutis religionibusque Larinatium consecrati. quorum cum satis magnus numerus esset, cumque item ut in Sicilia permulti Venerii sunt, sic illi Larini in Martis familia numerarentur, repente Oppianicus eos omnis liberos esse civisque Romanos coepit defendere. graviter id decuriones Larinatium cunctique municipes tulerunt. itaque ab habito petiverunt ut eam causam susciperet publiceque defenderet. habitus cum se ab omni eius modi negotio removisset, tamen pro loco, pro antiquitate generis sui, pro eo quod se non suis commodis sed etiam suorum municipum ceterorumque
Abbreviated transcription (Latin):
deturiones uniu̾si iudicauerũt cum illo nemo iam
rationĩ nemo rem ullami contra hebat nemo illũ
ex tam multis cognatis et affinibus tutorẽ umꝙͣ
liberis siue scripsit nemo illũ aditu nemo conqres¬
sione nemo ẜmone, nemo conuinio dignũ iudica¬
bat omnes asꝑnabant᷑. omĩt abhorrebant om̃t
ut aliquẽ ĩmanem ac ꝑnitiosam uestiam pestemq
fugiebant. hñc tñ hominẽ tron audacem cam ne¬
phariũ tam noceutem nũqm accusasset hĩtus indices.
si id pretͥmictere saluo capite suo potuisset Erat huic
mimicꝰ oppia uicꝰ erat s tñ erat uitricus crudelis
et huic̃ in festa mat᷑. actamen mat̾. Postremũ nich
tam remotũ ab accusacõe qm cluentius et natura et
uoluntate et instituta ratione uite ued cũ esset hec ei
ꝓposita conditio ut aut iuste pieq accusaret aut acir be
indigneq moreretur accusare qqͦuomodo posset quã illo

Expanded text:
decuriones universi iudicaverunt; cum illo nemo iam decuriones universi iudicaverunt; cum illo nemo iam rationem, nemo rem ullam contrahebat; nemo illum ex tam multis cognatis et adfinibus tutorem umquam liberis suis scripsit, nemo illum aditu, nemo congressione, nemo sermone, nemo convivio dignum iudicabat; omnes aspernabantur, omnes abhorrebant, omnes ut aliquam immanem ac perniciosam bestiam pestemque fugiebant. hunc tamen hominem tam audacem, tam nefarium, tam nocentem numquam accusasset habitus, iudices, si id praetermittere suo salvo capite potuisset. erat huic inimicus Oppianicus, erat, sed tamen erat vitricus; crudelis et huic infesta mater, at mater; postremo nihil tam remotum ab accusatione quam Cluentius et natura et voluntate et instituta ratione vitae. sed cum esset haec ei proposita condicio ut aut iuste pieque accusaret aut acerbe indigneque moreretur, accusare quoquo modo posset quam illo
Abbreviated transcription (Latin):
panam un fecerat plurimos mulier exclamot suasb
lo mullo modo uelle curara quo curãte omnes suas
ꝑdidisset. Tum repente anconitanũ quendã .l. lodi¬
um pharma capolam circũ foranũ. qui casu cũ lari¬
nũ uenisset aggreditur et cum eo duo milia id qd̾
ip̃ius tabulis tum est demonstratũ transigit .L. clo¬
dius cum ꝓperaret cui fora multa restarent simul at¬
ꝙ introductꝰ est reui confecit y̾ma potione mulierẽ
sustulit neq postea Iarini punctũ est tpr̃is cõmorati
Eadem hac dincea testamentũ faciente cũ tabulat
prendidisset oppianitꝰ. Qui gener huiꝰ fuisset digi¬
to legata deleuit. et cũ id multis locis fecisset post
mortem eius ne litiris coargui possit testiu in ali¬
as tabulas tnͣstriptũ signis adulterinis obsigna¬
uit multa preteres consulto Et enim uereor ne hec
ipsa nimium multa esse uideant᷑ uos tñ sile̾m sui
eum fuisse In cetis quoq uite ꝑtib existimare debe¬
tis Illũ tabulas publicas larini censorias corrupisse

Expanded text:
fecerat plurimos mulier exclamat se ab eo nullo modo velle curari quo curante omnis suos perdidisset. tum repente Anconitanum quendam, L.Lucium Clodium, pharmacopolam circumforaneum qui casu tum Larinum venisset adgreditur et cum eo HS duobus milibus, id quod ipsius tabulis est demonstratum, transigit. L.Lucius Clodius, cum properaret, cui fora multa restarent, simul atque introductus est rem confecit; prima potione mulierem sustulit neque postea Larini punctum est temporis commoratus. eadem hac Dinaea testamentum faciente, cum tabulas prehendisset Oppianicus, qui gener eius fuisset, digito legata delevit et, cum id multis locis fecisset, post mortem eius ne lituris coargui posset testamentum in alias tabulas transcriptum signis adulterinis obsignavit. multa praetereo consulto; etenim vereor ne haec ipsa nimium multa esse videantur. vos tamen similem sui eum fuisse in ceteris quoque vitae partibus existimare debetis. illum tabulas publicas Larini censorias corrupisse
Abbreviated transcription (Latin):
pocuma oppugnatũ re illa ncagnita pͥmo condep̃¬
nare uellent nõ liquere dixerũt nõ nulli autẽ seueri
hamiẽr hoc statuerũt quo quisq animo quid facet
spectari oportere et sialii pecuma accepta uerũ iudica¬
bant fñ ichilominꝰ se suꝑorib sus iudiciie consta¬
roputabant oportere itaq dampnarũt qͥnq om̃ino
fuerũt qui illũ urĩ inuocentẽ oppranicũ sine impru¬
deutia siue miẜicordia sine aliqua suspitione sine am¬
bitione aibducti ab soluerent cõndempnato oppianito
rimioꝵ et contõnũ uentos colligere consuesset oblatã
sibi facultatẽ putauit ut ex inuidia senato raao pass iple
irestere qd enus or dimne indicia mim lauu probaro ppło
Mbitrabatur habett una aq alta contio uebonñe reũ

Expanded text:
tum re illa incognita primo condemnare vellent, non liquere dixerunt. non nulli autem severi homines qui hoc statuerunt, quo quisque animo quid faceret spectari oportere, etsi alii pecunia accepta verum iudicabant, tamen nihilo minus se superioribus suis iudiciis constare putabant oportere; itaque damnarunt. quinque omnino fuerunt qui illum vestrum innocentem Oppianicum sive imprudentia sive misericordia sive aliqua suspicione sive ambitione adducti absolverunt. condemnato Oppianico rumorum et contionum ventos conligere consuesset, oblatam sibi facultatem putavit ut ex invidia senatoria posset crescere, quod eius ordinis iudicia minus iam probari populo arbitrabatur. habetur una atque a
Abbreviated transcription (Latin):
pretꝰ arnficiũ oratoris etiã auctẽm p̾stare debẽt / Citatur reue
tiue mapit longo et alte petito prohemio ⁊ esponde e mmor ce¬
pasui a ppmno nttente auditut enis oratio etigebat cubunus nõ
Befinssum et oppressiim oppianicue gande bat ap̃e fabdaite nõ
nacahot qm̃ qa sedulo faciebat tuint diuo non desend
e ditero putaret atcum illa ꝟba anissmas exintimo pa¬
lificio dpiomisisset respicite iudicee homo foreñ aenosttti¬
cite dubior uauosq casur ⁊espicite  fabrii senesuieẽ
ratrhic huidicer ridere stomacari acq acerbepsate potarꝰ
cansant sibi cripi et se ceta de illo loco respicite iudipise
non posse dicere nec̃ quicꝙͣ ꝓpiune est factũ qmͣ at iłu ꝑse¬
queretur et collo obtorto ed sub sellia redoncerdetio qod q̃t
posset ꝑ orare/ Ita tum fabricius pͥmũ luo indicio quo d eͥt¬
ust eprauissimiũ. Dande legis ui et sentenciit uidicũ elt

Expanded text:
praeter artificium, oratores etiam auctoritatem praestare debent. citatur reus, praeter artificium, oratores etiam auctoritatem praestare debent. citatur reus, utius; incipit longo et alte petito prooemio respondere maior Caepasius. primo attente auditur eius oratio. erigebat animum iam demissum et oppressum Oppianicus; gaudebat ipse Fabricius; non nera ut, quamquam sedulo faciebat, tamen interdum non defendere se dicere putaret et cum illa verba gravissima ex intimo artificio deprompsisset: 'respicite, iudices, hominum fortunas, respicite dubios variosque casus, respicite C.Gaii Fabrici senectutem' — rat. hic iudices ridere, stomachari atque acerbe ferre patronus causam sibi eripi et se cetera de illo loco 'respicite, iudices' non posse dicere; nec quicquam propius est factum quam ut illum persequeretur et collo obtorto ad subsellia reduceret ut reliqua posset perorare. ita tum Fabricius primum suo iudicio, quod est gravissimum, deinde legis vi et sententiis iudicum est
Abbreviated transcription (Latin):
constitueret᷑ ꝓptꝰ cause comũctionẽ impetrauit Lyic tum
fabricius non mõ ad me meos uicinos et anutos aletrinater
non adduxit ued ip̃e his neq defensorib uti postea. neq
landatorib potuit rem enĩ integrã homĩs non alieni quã¬
me suspiciosam defendẽ humãitatis esse putabam Iudica¬
tam labefactare conari impudencie Itaq tũ ille mopia et
nctĩtate coactꝰ in cã eiusinoi ad caepacinos frẽs confugit
hoĩer industrios acq eo aĩo ut quecũq dicĩdi ptãs esfet
data in honore acq n uene ficio ponerent Iaui hoc prope
unquissime comꝑatũ est quod in morbis corpis ut quisq est
difficillimꝰ. Ita medicꝰ nobłissimꝰ acq optĩa q̃rit᷑ in ꝑiculis
capitis uc̃ queque cã difficilluna est Ita detrunꝰ obscurissiq̃¬
 patronꝰ adhibet᷑ inẜi forte hoc cã est ꝙ medici nichil

Expanded text:
constitueretur propter causae coniunctionem impetravit. hic tum constitueretur propter causae coniunctionem impetravit. hic tum Fabricius non modo ad me meos vicinos et amicos Aletrinatis non adduxit sed ipse eis neque defensoribus uti postea neque laudatoribus potuit. rem enim integram hominis non alieni quamvis suspiciosam defendere humanitatis esse putabamus, iudicatam labefactare conari impudentiae. itaque tum ille inopia et necessitate coactus in causa eius modi ad Caepasios fratres confugit, homines industrios atque eo animo ut quaecumque dicendi potestas esset data in honore atque in beneficio ponerent. iam hoc prope iniquissime comparatum est quod in morbis corporis, ut quisque est difficillimus, ita medicus nobilissimus atque optimus quaeritur, in periculis capitis, ut quaeque causa difficillima est, ita deterrimus obscurissimusque patronus adhibetur. Nisi forte hoc causae est quod medici nihil
Abbreviated transcription (Latin):
consiliũ omnibus sentenciis pret̾ unã quã suã scaienus
esse di cebat Scamiander p̾ma actione condempnatꝰ est Qs
tum erat omm qui scamandro condempnato non iudiciiun
de oppianico factũ esse arbitraretur. Quid est illa condẽpna¬
tione iudicatũ nisi uenenũ id quod habito daret᷑ esse que¬
sitũ Que porro tenuissima suspitio tollata in stamandrũ
est aut conferri potuit ut is sua sponte necare uoluisse
habitũ putaret᷑ acq hoc tũ iudicio facto et oppianico
re et ex istimacõe iam lege et pronĩciatione noudũ con¬
demipnato tamẽ habitus oppianicũ ⁊ eum statiin non fecit
uoluit cognostere utrũ iudicer in eos solos essent seueri qs
uenenũ habuisse ip̃os comꝑissent Au eciã consilia consciãs¬
q eiusmodi facinorũ suplicio dignas Iudicarẽt Itaq
cinori fuisse arbitrabat᷑ ⁊ eũ stati fecit utiq ei locꝰ p̃mꝰ

Expanded text:
consilium. omnibus sententiis praeter unam quam suam Staienus consilium. omnibus sententiis praeter unam quam suam Staienus esse dicebat Scamander prima actione condemnatus est. quis tum erat omnium qui Scamandro condemnato non iudicium de Oppianico factum esse arbitraretur? quid est illa damnatione iudicatum, nisi venenum id quod habito daretur esse quaesitum? quae porro tenuissima suspicio conlata in Scamandrum est aut conferri potuit ut is sua sponte necare voluisse habitum putaretur? atque hoc tum iudicio facto et Oppianico re et existimatione iam, lege et pronuntiatione nondum condemnato tamen habitus Oppianicum reum statim non fecit. voluit cognoscere utrum iudices in eos solos essent severi quos venenum habuisse ipsos comperissent, an etiam consilia conscientiasque eius modi facinorum supplicio dignas iudicarent. itaqucinori fuisse arbitrabatur reum statim fecit, utique ei locus primus