comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eristimare. Quod aũt de eo quod egeris mͥ. gratularist te ĩta uelle oȩgto scio. seq
cas tam miẜo tp̃re niihil noui ꝯsilii cepisse nisi in credidu meo iuhilo melcores
res domesticris qͣ re pu ͫ offendisse. Quibus eĩ pro meis in mortalibus bñfioss
carissima nica salus et mee fortunę esse debeant. cũ ꝑꝑ coꝵ scelu n mͥ uitea
teͣ &ͣ uctu ꝑfidĩa munieñ putauiis de uẽis iebus latissuł et ninuũ multa
detius uelis ut eo sis aĩo quo debes essesuit ne quid tibi p̃cipue timẽ dus pu
S crus status erit aliquis auitatis. Quiꝯq eritte oui ꝑ iculoꝵ¬

Expanded text:
elle certo scio; sed ego tam misero tempore nihil novi consili cepissem, nisi in reditu meo nihilo meliores res domesticas quam rem publicani offendissem. quibus enim pro meis immortalibus beneficiis carissima mea salus et meae fortunae esse debebant, cum propter eorum  perfidiam muniendum putavi. sed de nostris rebus satis vel etiam nimium multa. de tuis velim ut eo sis animo, quo debes esse, id est ut ne quid tibi praecipue timendum putes. si enim status erit aliquis civitatis, quicumque erit, te omnium periculo
Abbreviated transcription (Latin):
nũt minime ꝯueniebat. Itaq in luetu et ualore su
Qui prouĩcie Qui cratum presu. Qui bellu gero. Que Qñi nec xõne
nec maioꝵ nostroꝵ demueiꝰ ad ministeastis nõ euit miraudũ si uos
penitebit et mobili in me icorqeite esse aĩo nõ spcraba/ me int̾rau᷑
domesticus labor ncc cuiꝰqͣ in uiria are pu. ab olucet isapicns ꝑnaiła

Expanded text:
eniebat. itaque in luctu et squalore sum, qui provinciae, qui exercitui praesum, qui bellum gero. quae quoniam nec ratione nec maiorum nostrorum clementia administrastis, non erit mirandum, si vos enitebit. te tam mobili in me meosque esse animo non sperabam. me interea nec domesticus dolor nec cuiusquam iniuria ab re p. abdu
Abbreviated transcription (Latin):
haz: nã et ꝯplectar Riuᶜ familiarissimos qui me admodã dilligunt multu¬
q niecũ sunt et in ip̃i ꝯsuctudinẽ. ꝙͣ ad huc nicus pudor mͥ clausit insi¬
prõpta esse certe sao ame st aptissima nihil ui re familiari mea est
Quod ego mcũ malũ esse ꝙrͣ tiui hac de xe et de hoc gneͣ toto hoc scubo
partius y te il quod ip̃e ꝯfrlto sporare malo te esse usirrus tuis extreniũ
illud est: ut te horter obseccẽ aĩo ut maxĩo sisnc ista solu memincus q̃z
ab aliis magis iuiris accipisti: s illa et quȩ̨ ip̃e ingenio studie qr ꝑer¬
peristi ꝙ si collroço & sperabis oĩa optime et quę accident qualiqͣ erũt
sapient feres s hãc tu melius uł optime oĩu ego quę ꝑtine̾ ad te intelligã
studiossissime oĩa diliggntissime q curalo. tuoꝵ q tristissimo nco tp̃i me

Expanded text:
am. nam et complectar eius familiarissimos, qui me admodum diligunt multumque mecum sunt, et in ipsius consuetudinem, quam adhuc meus pudor mihi clausit, insiprompta esse certo scio, a me sunt paratissima. nihil in re familiari ni ea est, quod ego meum malim esse quam tuum. hac de re et de hoc genere toto hoc scribo parcius, quod te id, quod ipse confido, sperare malo, te esse usurum tuis extremum illud est, ut te orem et obsecrem, animo ut maximo sis nec ea solum memineris, quae ab aliis magnis viris accepisti, sed illa etiam, quae ipse ingenio studioque peperisti. quae si conliges, et sperabis omnia optime et quae accident, qualiacumque erunt, sapienter feres. sed haec tu melius vel optime omnium ; ego, quae pertinere ad te intellegam, studios
Abbreviated transcription (Latin):
simio et maximia qugͣnđa loria et inͥ certe anuorisinio ne benigne ꝗ¬
đe polliccri possu. Ergo hoc ereptũ est illaꝵ  genus. reliquũ est
in ullo fuit Itaq cã partẽ Q ue ab exquesita euada rone ex doc¬
grina proficisas nõ attingã. fibi totã relinquã. Q uid sit forti et sap
hõĩe dignũ. Liud grauitas: Quid altitudo ãĩ. Quid aicta iuta
tua Quta stuclaa. Qiud artes. Quibus apueriora Floruisti ate
lagitent tu iudebis. Ego quod intellige̾ et sentire ᵇ ᵒ uiãs
Rom̃e et e uia curo attendo q possu qđ tibi affirmo te etĩ id¬
ptis molestiis in quibus es hec co tp̃r nõ diutius futuꝵ. ii his
aũtẽ in quibus et nos sumus nõ fortisse semꝑ fore: Uideor min ꝑspicçie pri¬
mũ ip̃ius aui qui plurimũ põt prope nsu ad salutẽ tuã. nõ sc̃ubs hoc tene̾

Expanded text:
simo et maxima quondam gratia et mihi certe amicissimo, ne benigne quidem polliceri possum. ergo hoc ereptum est litterarum genus. reliquum est, ut in ullo fuit. itaque eam partem, quae ab exquisita quadam ratione et doctrina proficiscitur, non attingam, tibi totam relinquam. quid sit forti et sapienti homine dignum, quid gravitas, quid altitudo animi, quid acta tua vita, quid studia, quid artes, quibus a pueritia floruisti, a te flagitent, tu videbis; ego, quod intellegere et sentire, quia sum Romae et quia curo attendoque, possum, id tibi adfirmo, te in istis molestiis, in quibus es hoc tempore, non diutius futurum, in iis autem, in quibus etiam nos sumus, fortasse semper fore. videor mihi perspicere primum ipsius
Abbreviated transcription (Latin):
S tamit suspicor apud tc eẽ allatũ mic in sonatu. cũ olisputatẽ ꝑ mitros cesse
Qud iẽ pũ ame ꝯẜuata dolerent dixisse̾ att propinquos tuos quibus ncrare
nõ potuisses impereisse. ut ea que statui sse tibi in scnatu de mea laude esfeddi¬
cdnola refici̾s. Quod cũ dicerẽs illucd dipiexi mͥ tecũ ita disꝑtitũ officiu fuis¬
se in rei .p. falute xetinenda ut oeg urbẽ cidoniestioi hi fidir̃ et abirtes imo
scelere tu y taliã &e ab armatihostibus et oboculta cõmemoraciõe defenderas
Atq hanc nr̃ã tanti et tã preclari ĩ nius societatõ est atuis propu quit¬

Expanded text:
 suspicor ad te esse adlatum me in senatu, cum disputarem permultos esse qui rem p. a me conservatam dolerent, dixisse a te propinquos tuos, quibus negare non potuisses, impetrasse ut ea, quae statuisses tibi in senatu de mea laude esse dicenda, reticeres. quod cum dicerem, illud adiunxi mihi tecum ita dispertitum officium fuisse in rei p. salute retinenda, ut ego urbem a domesticis insidiis et ab intestino scelere, tu Italiam et ab armatis hostibus et ab occulta coniuratione defenderes, atque hanc nostram tanti et ta
Abbreviated transcription (Latin):
mus tp̃s erripuerat ꝑfeceratq fortuna uequid tale seube̾ possa. aũt ẽt¬
auxilii alicuiꝰ rut ꝯsolacio doloris tui: Quid Iolicceͤsuo exat ip̃e eĩ pari
fortuna a bieetas alioꝵ oꝑibus casus necss sustentabã Sepiusq mͥ¬
tp̃r in mentẽ uenit optare quod nõ ultͦ in Cesar detulerit tñ nihilo
minus tantis ꝯficioꝵ caris ut ĩp̃ in aneã in uita pectare me existimẽ:
Carco ei noͣ fanulia rissimis multis. quos aut mors ecripuit nolis
uit derraxit fuga: tũ õibus amias quoꝵ beniuolentiã nolu¬

Expanded text:
mus, tempus eripuerat, perfeceratque fortuna, ne quid tale scribere possem aut omauxili alicuius aut consolatio doloris tui. quod pollicerer, non erat; ipse enim pari fortuna †adiectus aliotempore in mentem venit optare, quod non ultro mihi Caesar detulerit, tamen non nihil eis conficior curis, ut ipsum, quod maneam in vita, peccare me existimem. careo enim cum familiarissimis multis, quos aut mors eripuit nobis aut distraxit fuga, tum omnibus amicis, quorum benevolentiam no
Abbreviated transcription (Latin):
te Nec his quide ꝟͥbis quibus te ꝯsolorut afflictũ ũł ctiã et oĩ spo
saluas orlatus. s ut eñide cuĩ in columitate nõ plis dubĩt̃e qrͣ te menũ
dubitare de nica. Nam cũ re ex pu. expulsse̾nt ẽ qͥui ilłã caidere pesse
hnte me nõ putarõt menũ me ce nuilꝵ hospitibus qui ad me cxasia
ui qua tucras uencrant audire te de uorieso et celcu redlitu unco ꝯfirmare
a patre
acciꝑas nõ fefrllit ne nos quide nr̃a cliuiuatio fallet. Bani tãme tum
sapientissimo ꝵ uiroꝵ monum̃tis atq preceptis pliniogzut tu sas eloctu¬

Expanded text:
 nec iis quidem verbis, quibus te consoler ut adflictum et iam omni spe salutis orbatum, sed ut eum, de cuius incolumitate non plus dubitem quam te memini dubitare de mea. nam, cum me ex re p. expulissent ii qui illam cadere posse stante me non putarunt, memini me ex multis hospitibus, qui ad me ex Asia, in qua tu eras, venerant, audire te de glorioso et celeri reditu meo confirmare. a patre cum sapientissimorum virorum monumentis atque praeceptis plurimoque, ut tu scis, doctr
Abbreviated transcription (Latin):
nũqͣ nisi honoraficentissine. Pompeiũ appellat Atui eius ꝑsona multa
feat aspius armoꝵ ista et iuetorie sunt facta nõ cesaris: ad nos
Caodmodũ est ꝯplexus: cassium sibi legauit: Grutũ gallic
dignitate restifuit. aquo uzit᷑ hcc spectant: roꝵ hg natira et cui¬
ũ tp̃ꝵ nõ patiet᷑ nec maners nec muta ro feret. Primũ
ni causa pari cadđe sit et ꝯdictio et fortuna oiũui: demole utin cader¬
ꝯdemnati rtuceterũt. hẽs auguriũ meũ quo siquid ad dubitirẽ non potius
ria ꝙͣ illa ꝯsolatione qua facile fortõ uiꝵ sustentarẽ te si explorat
cia ana supsisper pro re.p ita cĩztũ putabas nõ ninus esse laulanauz

Expanded text:
numquam nisi honorificentissime Pompeium appellat. at in eius persona multa numquam nisi honorificentissime Pompeium appellat. at in eius persona multa fecit asperius. armorum ista et victoriae sunt facta, non Caesaris; at nos quem ad modum est complexus ! Cassium sibi legavit, Brutum Galliaedignitate restituit. quo igitur haec spectant? rerum hoc natura et civilium temporum non patietur, nec manens nec mutata ratio feret, primum ut non in causa pari eadem sit et condicio et fortuna omnium, deinde ut in eam cndemnati reverterunt. habes augurium meum; quo, si quid addubitarem non potius uterer quam illa consolatione, qua facile fortem virum sustentarem, te, si explorata victoria arma sumpsisses pro re p. ita enim tum putabas, non nimis esse laudandum,
Abbreviated transcription (Latin):
proficorent᷑ quia nõ putat so sustinere cãs posse multoꝵs si tibi cu
iustius uiolere ixasci posse cõcesserit que est igit᷑ inquies spes abirato
eade fonte  haustuꝵ intelliget laudes suas equo sit iuite᷑ asꝑsus po=¬
spremo homo est ualdde acutus et mulcũ prouidens intelligit te hoĩc
in parte ytalię minime ꝯtendenola facile oũi nobalissimũ et in cũi¬
xei pu . uiꝰ us sum̃oꝵ tue gtatis uł ingonio ũs gr̃a ũs fama populi
romani parẽ non posse prohibore re.p.. Aiutius nolleghoc tp̃ris potius
esse ãlux bñ ficiũ ꝙͣ i suũ: dixi de gesare: Nũe dicã de ter̃oꝵ reru¬
q natura nemo est tã in unicus ei eiuisę q̃ remꝑeius aĩatꝰ melius ꝙ
pͣtus susceꝑat qui nos malos cuuis ãre aut hoies in probos audeat
in quo add nirari soleo geauitatẽ et iusticrã et sapientiã Cesaris

Expanded text:
profecerunt?' quia non putat se sustinere causas posse multorum, si tibi, cui profecerunt?' quia non putat se sustinere causas posse multorum, si tibi, cui iustius videtur irasci posse, concesserit. 'quae est igitur' inquies 'spes ab irato?' eodem fonte se hausturum intelleget laudes suas, e quo sit leviter aspersus. postremo homo valde est acutus et multum providens; intellegit te, hominem in parte Italiae minime contemnenda facile omnium nobilissimum et in re p. cuivis summorum tuae aetatis vel ingenio vel gratia vel fama populi R. parem non posse prohiberi re publica diutius. nolet hoc temporis potius esse aliquando beneficium quam iam suum. dixi de Caesare; nunc dicam de temporum rerumque natura. nemo est tam inimicus ei causae, quam Pompeius animatus melius quam paratus susceperat, qui nos malos civis dicere aut homines improbos audeat. in quo admirari soleo gravitatem et iustitiam et sapientiam Caesaris.
Abbreviated transcription (Latin):
in fabulis amphiaetũs sic dic ergo prudens et saens aed pestẽ aũ ꝯcu¬
los positã su profectus quo in uello nilul ael uͥsi acçidit nõ predicẽ
diiunationis mec olebebit hc̃e ficde nr̃a predictio nõ igit᷑ eralqͥtis
olatu nec nec ecantu sinistro ostius ut in nostra disipłina e
exreibudiis solistimis aut somniis tibi augorõ. S habeo alia signa q̃
obẜues que ot si nõ sunt certiora illis ninus rñ hũt uł obscuritat
el cr̾oris: Notant᷑ aũt mͥ adliuinanđdũ signa duplici Qua
quaꝵ alraz duco açesßare ip̃o alea etempoꝵ ciuiliũ naturi atq
rõne In Cesare hec sunt m̾itis clemẽa qn nã qualis exprimitur mi¬
aro illo libro querelaꝵ tuaꝵ. accediolit quod meritice ina
excellentibus quale est tuũ delectat᷑. prer̾ea celit multoꝵ iustis
et ofto in consis nõ in õibus aut ambia osis uoluntatibus ni quo ue¬
hement̾ eũ consenciens. et ruria iouehis: Cur hoc igit᷑ aod huc paꝵ¬

Expanded text:
in fabulis Amphiaraus, sic ego 'prudens et sciens ad pestem ante oculos positam' sum profectus. quo in bello nihil adversi accidit non praedicentdivinationis meae, debebit habere fidem nostra praedictio. non igitur ex alitis involatu nec e cantu sinistro oscinis, ut in nostra disciplina est, nec ex tripudiis solistimis aut soniviis tibi auguror, sed habeo alia signa, quae ob servem; quae etsi non sunt certiora illis, minus tamen habent vel obscuritatis vel erroris. notantur autem mihi ad divinandum signa duplici quarum alteram duco e Caesare ipso, alteram e temporum civilium natura atque ratione. in Caesare haec sunt: mitis clemensque natura, qualis exprimitur praeclaro illo libro 'querelarum' tuarum. accedit quod mirifice ingeniis excellentibus, quale est tuum, delectatur. praeterea cedit multorum iustis et officio incensis, non inanibus aut ambitiosis voluntatibus; in quo vehementer eum consentiens Etruria movebit. 'cur haec igitur adhuc pa
Abbreviated transcription (Latin):
Siueia de rahar nece sse est ꝙͣ aut in firmitati aut in medie assignat
scalaꝵ gradus si alios tollas alios in cidas nõ nullohnale herent
iũctũ nĩ feactũ studid scribendi. Quiod dignũ auribus aut probabile põt
fere: Cũ ud ad ip̃ius. Cesarie nomõ uenitoto corpore ꝯtremistonõ pene
metu s illuis Iuditii totã ẽĩ Cęsarẽ non noui quẽ putas aũi osss ubi
secũ loquẽto. Qui probabit: hoc u̾bũ suspiciosu est : Q uid si hoc mu¬
tto. ad ucrcor ne peius sit. cgo uõ laudo aliquẽ nu offendo cũ porro effenola

Expanded text:
quicquid detrahas, necesse est aut infirmitati aut invidiae adsignetur. quicquid detrahas, necesse est aut infirmitati aut invidiae adsignetur. ad modum igitur, scalarum gradus si alios tollas, alios incidas, non nullos male haerentis vinctum tum fractum studium scribendi quid dignum auribus aut probabile potest adferre? Cum vero ad ipsius Caesaris nomen veni, toto corpore contremesco non poenae metu, sed illius iudici. totum enim Caesarem non novi. quem putas animum esse, ubi secum loquitur? 'hoc probabit, hoc verbum suspiciosum est. quid, si hoc muto? at vereor ne peius sit. age vero, laudo aliquem; non offendo? Cum porro reprendo a
Abbreviated transcription (Latin):
exisset quõ non tam int̾est quo aĩo scaibat᷑ quꝰ quo accpiatinet cares
in epte mhi noceret cũ preẜti ad huc stili penas ele iniqua Quide de.¬
in xe sineuli su fato. Nã cuz enienanclũ scxiptuta lictora stulticia ta Litira
ma mulcteͫ meus aerror exilio corrigit᷑ cuiꝰ sim̃a criminis est qued
tp̃te ut ezprimũ Cesar suꝑaret̾ optaret hoc si nõ cogitat õibnĩ
rebus felix est sit si et ꝑ suasus est quid rrascrt eiqui aliquid scip¬
pe meelius ficlius et tumicle nõ reuo cans me sip̃e s pene refugiens go¬
nus aũt hoc scripturę nõ moau libciũ s in citatũ atq latiñ esse
lebeae Quis ignoratur. Salurĩt ex istimatĩ osse alt̾i malere olicere ca¬
uendũ est ne inꝑtularitiã madar in pelitũ sẽ ip̃s laudaro ne uitiũ
I arogancio ascquat᷑ uł sub sequat᷑ solũ uo libecũ altũ laudare de ql

Expanded text:
exisset quoniam non tam interest quo animo scribatur quam quo accipiatur, ne ea res exisset quoniam non tam interest quo animo scribatur quam quo accipiatur, ne ea res inepte mihi noceret, cum praesertim adhuc stili poenas dem. qua quidein re singulari sum fato. nam cum mendum scripturae litura ant, Meus error exilio multatur, cujus summa criminis est, quod mpore, ut quam primum Caesar superaretur, optarit. hoc si non cogitat, omnibus rebus felix est; si scit et persuasus est, quid irascitur ei qui aliquid scripce medius fidius et timide non revocans me ipse sed paene refugiens. genus autem hoc scripturae non modo liberum sed incitatum atque elatum esse debere quis ignorat? s impeditum se ipsum laudare, ne vitium adrogantiae subsequatur, solum vero liberum alterum laudare, de quo
Abbreviated transcription (Latin):
oet nos multos claros uizos nominarẽ: leuat cĩz dolorẽ cõis qrͣ logess et
humanc ꝯelictionis recordacio. cruimerẽ et ꝙ ad mooiu hic et qu̾anta
in tuxba quantaq in ꝯfusione reꝵ oĩi uiuereminecesse est eũ mino¬
xe desidcuo prrelita re p. carere ꝙͣ bona: s hoc gneͣ nuhil opus est in co¬
lum̃ tecito ut spero uł potius ut ꝓspicio nidebimus int̾ca tibi absenti et
qui acl eit. Imagini aĩ et corporis tuis sanctissuuo atq opt
filio tuo stucłiũ officiu oꝑa latorẽ guũ mcũ iam prcdo et pollicitus su
et cletuli: nũc hoc amplius quoqd me anuassime cottiolie magis cesar
iploctit᷑ fanuiliares queqs cius sicuti nẽie apud quẽ quicꝗd ĩ
uł aucto ritate uł gc̃a. ua lebo tibi: tu curqut cũ frrmitudine aĩtetũ
et̃ spe oꝑtima sustentes.
Uo od tibi nõ tam celerit̾ liberest redolit ignosce timori nostio
et misciẽ tp̃ris filius ut aucdo ꝑtimu̾it neq iniuria si libe

Expanded text:
rem; levat enim dolorem communis quasi legis et humanae condicionis recordatio; exponerem etiam quem ad modum hic et quanta in turba quantaque in confusione rerum omnium viveremus; necesse est enim minore desiderio perdita re p. carere quam bona. sed hoc genere nihil opus est. incolumem te cito, ut spero, vel potius ut perspicio, videbimus. interea tibi absenti et huic, qui adest, imagini animi et corporis tui, constantissimo atque optimo filio tuo, studium, officium, operam, laborem meum iam pridem et pollicitus sum et detuli, nunc hoc amplius, quoamplectitur, familiares quidem eius sicuti neminem. apud quem quicquid valebo vel auctoritate vel gratia, valebo tibi. tu cura ut cum firmitudine te animi tum etiam spe optima sustentes. bi non tam celeriter liber est redditus, ignosce timori nostro et miserere temporis. filius, ut audio, pertimuit, neque iniuria, si liber
Abbreviated transcription (Latin):
tious cormento ea plurina adasiaui sensu: ꝯiectara nlo ad su iualeus
scaibantur ꝙͣ difficile sit euacleze si minus expnis es quod te aed oĩa sũmu
Atq excellens ingeniũ ariauitnos sentimus sm̃ Ego filio dixcrã libru
tili lezet & aufferet aut ea ꝯdictioe et daret si rccipes te corectuꝵ
hocest si totũ aliũ faceres de Asiatico itiere ꝙꝙ sum̃a necesitas p̃¬
mebat ut impasti feci Teprome. Quiod orter. Uides tp̃r uenisse qio nec¬
netesse sat de nobis ꝯstitul nihil est asi Cicero qud filiũ ndi stu
dio uel ctate uel meta nõ põt neggtiũ tatũsustincas opportet in te
mͥ ẽis spes est / tua pro tua pendentia Quibus rebus gaudet:. Quibus
Capiatur cesar: tenes ate oĩa proficiscant᷑. et ꝑte de exitũ ꝑducat᷑ uc¬
cesse est apud ip̃ multũ ad eius om̃es plurimũ potes ũnũ tibi se
ꝑsuascrit̾ nõ hoc esfe tui mieris dicut rogatus fueris: ut facias.

Expanded text:
s tormento, cum plurima ad alieni sensus coniecturam, non ad suum iudicium scribantur, quam difficile sit evadere, si minus expertus es, quod te ad omnia summum atque excellens ingenium armavit, nos sentimus. sed tamen ego filio dixeram, librum tibi legeret et auferret aut ea condicione daret, si reciperes te correcturum, hoc est si totum alium faceres. de Asiatico itinere, quamquam summa necessitas premebat, ut imperasti, feci. te pro me quid horter? vides tempus venisse, quo necesse sit de nobis constitui. nihil est, mi Cicero, quod filium  vel metu non potest. totum negotium tu sustineas oportet; in te mihi omnis spes est. tu pro tua prudentia, quibus rebus gaudeat, quibus capiatur Caesar, tenes; a te omnia proficiscantur et per te ad exitum perducantur necesse est; apud ipsum multum, apud eius omnis plurimum potes. unum tibi si persuaseris, non hoc esse tui muneris, si quid rog
Abbreviated transcription (Latin):
Ectis tuis lẽis ꝗb declarabas qut om̃utendos na bonẽsis aut cu
ꝑ iculo dimicandu Illud mãg̃ tuui ꝙ uitatũ nõ moliste fero ꝙ
tatuz fit S iaz in creele cognouimꝰ. Itaq Ioꝯdissiuis tuis beis stoma¬
chatꝰ su in extremo scribisti. si in sextile ad comitia erto s si iã ꝯtecta
citius nẽ duz tuus cũ ꝑiculo fatiuis sis Onii furni q̃ tu tuã cã no
nosti qui alienas taz faicile discas. Tu nũc cinditritus te putas rid
cogitas ut aut ad comicia curras qua si ia ꝯfecta domi tue scil ne iui maxio
ꝑiculo ut scribis stultissumꝰ sis. Non arbireor te ita sentree. Oĩs .ii. tuos
aid laudes ĩ petus noui: Ꝙ si ut scribis ita sentis nõ magis te ꝙͣ de te uidiciũ
piscare ut pleroq prepropa festinatio ab ducet a tantis lauclib ꝗb te¬

Expanded text:
ectis tuis litteris, quibus declarabas aut omittendos Narbonensis aut cum ericulo dimicandum, illud magis timui; quod vitatum non moleste fero. quod xcitatum sit ; sed iam, mihi crede, cognovimus. itaque iucundissimis tuis litteris stomachatus sum in extremo ; scribis enim, si in Sextilem comitia, cito te, sin iam confecta, citius, ne diutius cum periculo fatuus sis. O mi Furni, quam tu tuam causam non nosti, qui alienas tam facile discas! tu nunc candidatum te putas et id cogitas, ut aut ad comitia curras aut, si iam confecta, domi tuae sis, ne cum maximo periculo, ut scribis, stultissimus sis? non arbitror te ita sentire ; omnis enim tuos ad laudem impetus novi. quod si ut scribis ita sentis, non magis te quam de te iudicium piscare ut plerique, praepropera festinatio abducet a tantis laudibus,
Abbreviated transcription (Latin):
oz incelu uire et uere ferũt silz iel agi᷑ utxũ hac perticiont /An proxr̃a p̃¬
tor fias/ nõ ut ita ole rep. mere᷑ õi honore ut dignissimꝰ iuclice̾. Uer
scis q̃i alte ascenderis. An pro niho iel putas/ si nestis tihi cognosço nos in
culpa sumꝰ. Sin intelligis ulla tibi est pretura uł offõ ꝙ pauci/ uł glia quã os
possum eꝙ mltis de a causis reip. arbiteam᷑ ꝯduceꝰ in fanuariũ mẽso
protelidimꝰ Uince igit᷑ ⁊ uale¬

Expanded text:
ere ferunt? scilicet id agitur utrum hac petitione an proxima praetor fias, non ut ita de re p. mereare, omni honore ut dignissimus iudicere. utrum nescis quam alte ascenderis, an pro nihilo id putas? si nescis, tibi ignosco, nos in culpa sumus ; sin intellegis, ulla tibi est praetura vel officio, quod pauci, vel gloria, quam omnes possumus, quod multis de causis rei p. arbitramur conducere, in Ianuarium mensem protrudimus. vince igitur et vale
Abbreviated transcription (Latin):
facile fatior sulpitii tͥ ałtoꝑa opã intelligo ex tius lr̃is nõ multu
opus fusse ꝑꝑ tuas res ita octas ut qͣzadmolu seribis noc capuet
sse ia ueta urbanitate ut pomponiius ⁊ nr̃ suo iur possit dice̾
niss uos pauci retincamꝰ gloria cuiquã atticam ergo is tibi nos
eluccedimus uenigit᷑ quęso ne tantũ semẽ urbanĩtatis unas

Expanded text:
facile patior; Sulpici tibi operam intellego ex tuis litteris non multum opus fuisse propter tuas res ita contractas ut quem ad modum scribis, 'nec caput sse iam veterem urbanitatem, ut Pomponius noster suo iure possit dicere: Nisi nos pauci retineamus gloriam antiquam Atticam. ergo is tibi, nos ei succedimus. veni igitur, quaeso, ne tamen semen urbanitatis una
Abbreviated transcription (Latin):
laus esse oporteͫ. nescs me ab illo oĩa esse expiscatu: recta eũ a porta domũ
meã uenisse. Ng̃ hoc acliuiror ꝙ nõ aed suã potius sillus ꝙ nõ ad tuã. Ego
Rebis assecutus es aures ad teafferã nõ minus elegantes. Sin autem
opsonio: Peto aite ne pluris esse halbos. s olistos putes. me quotidie aliuo
ilio i pesidit. S si me expediero ut in hista loca uenire possi nõ comittã
ut te sero a me certiores factu putes.

Expanded text:
ularis esse oportere. nescis me ab illo omnia expiscatum ; recta enim a porta domum ularis esse oportere. nescis me ab illo omnia expiscatum ; recta enim a porta domum meam venisse neque hoc admiror, quod non suam potius, sed illud, quod non ad suam. ego verbis adsecutus es, auris ad te adferam non minus elegantis ; sin autem obsonio, peto a te ne pluris esse balbos quam disertos putes. me cotidie aliud ex alio impedit ; sed si me expediero ut in ista loca venire possim, non committam ut te sero a me certiorem factum putes.
Abbreviated transcription (Latin):
hoc pͥmm seꝗt illud. Ip̃e melior fio.primũ nalitudine q int̾missis ex̾cita¬
cioĩb anusa. deiñ ip̃a illa si qua fuit ini me facultas or̃onis nisi me.
has ex̾atatiões retullissez exariuss et extremũ illud ẽ qđ tu nescio au
primũ putes płes ia pauones ꝯfeçi q tu pulos cõlubinos Tu istie tea¬
tua: uenedẽ nõ potes n olla denarioꝵ ĩ ple̾ romã tͥ rengrandũ est. Satiꝰ
Thic cruditate q istie fama. Uedeo te bona ꝑdidisse Spero nd̃e istos fa¬
liaus tuos factus igᵒ de te est nisi prouides. Notes nulo isto quẽ tͥ xeliquũ
dicis esse. qñ cauteriu conedisti romã ꝓuehi Sella tͥ erit in ludo tãq
hy podidascalo ꝓxĩa. çaz puluinus sequet¬
Amẽ malicia nõ discedis tenuiculo ceipparatu sigͥficris. Balbũ fiusse
ꝯtẽtu. Hoc uideris diceꝰ. cũ rest res geste sĩt ꝯtinẽtes młto mag̃ ꝯlli¬

Expanded text:
hoc primum. sequitur illud: ipse melior fio primum valetudine, quam intermissis exercitahoc primum. sequitur illud: ipse melior fio primum valetudine, quam intermissis exercitationibus amiseram ; deinde ipsa illa, si qua fuit in me, facultas orationis, nisi me ad has exercitationes rettulissem, exaruisset. extremum illud est, quod tu nescio an primum putes: pluris iam pavones confeci quam tu pullos columbinos. tu istic te Hatuas vendere non potes neque ollam denariorum implere, Romam tibi remigrandum est ; satius est hic cruditate quam istic fame. video te bona perdidisse ; spero idem istuc familiaris tuos. actum igitur de te est, nisi provides. potes mulo isto, quem tibi reliquum dicis esse, quoniam cantherium comedisti, Romam pervehi. sella tibi erit in ludo tamquam hypodidascalo proxima ; eam pulvinus sequeta malitia non discedis ; tenuiculo apparatu significas Balbum fuisse ontentum. hoc videris dicere, cum reges tam sint continentes, multo magis cons
Abbreviated transcription (Latin):
ap̃e tp̃orib Ita nͣ ille ꝗd tp̃ra postulatura suitaiec nos ꝗd ille cogitet sare
essum̃. Hec tͥ cm̃a nõ rescripsi. nõ quo cessator esse solere p̾ẜtii
optĩa/ cogitare difficillima ferre q̃oq erunt
me q maxĩe ꝯciliarent familiari suo. Accepi lr̃as tuas plenissimas
suauitatis: exꝗb intellexi ꝓbari tibi meũ ꝯsciliũ ꝙ ut dionisius tyrãnus auir
lyratusis exfulsus ss. corithi dẽ ludu aꝑuisse. Sic ego sblitiis uidiciis a¬
n.ꝯsequor. primũ id ꝙ maxĩe nũc opus est munio me cid hec tp̃ra. Id cuimõi
sit uescio tiũ iudeo nullius ad huc ꝯsilia me huc añ pone̾ nisi forte morie meliꝰ
kut in lectulo / fatcor s niõ accidit. In acie nõ fui. Ceti ꝗde popeiꝰ lentulus tuꝰ
scipio. Affranius sede ꝑicrũt. At cato p̃clare. Ia istuel quide cũ uolem
licebit. demios mõ opas ne ta nccesse nobis sit q illi fuit Ioq agimus Ergo

Expanded text:
pse temporibus. ita nec ille, quid tempora postulatura sint, nec nos, quid ille cogitet, scire possumus. haec tibi antea non rescripsi, non quo cessator esse solerem, praeseroptima, cogitare difficillima, ferre quaecumque me quam maxime conciliarent familiari suo, accepi tuas litteras plenissimas suavitatis ; ex quibus intellexi probari tibi meum consilium, quod, ut Dionysius tyrannus, cum Syracusis pulsus esset, Corinthi dicitur ludum aperuisse, sic ego sublatis iudiciis, aconsilium ; multa enim consequor. primum, id quod maxime nunc opus est, munio me ad haec tempora. id cuius modi sit nescio ; tantum video, nullius adhuc consilium me huic anteponere ; nisi forte mori melius fuit. in lectulo, fateor, sed non accidit ; in acie non fui ; ceteri quidem, Pompeius, Lentulus tuus, Scipio, Afranius foede perierunt. at Cato praeclare. iam istuc quidem, cum volemus, licebit ; demus modo operam ne tam necesse nobis sit, quam illi fuit, id quod agimus. ergo
Abbreviated transcription (Latin):
On tu hõ ridiculus es/ ꝗ cũ Balb nẽ cip̃ te fuerit exie q̃ras
qel deistis municipiis et agris futuꝵ pute qi aut ogo ꝗeq scia qđ
iste nesciat. Aut si quid alñ scio nõ ex isto solea scire Imo uc̃io sime cunas
tufac ut sciai ꝗd de nolus futuꝵa sit. Nribiusti q. in tua podestate ex quo
ul sobuos ul cẽrte ex ebrio scire posses. E ego ista mi pete nõ quero prnũ
pe de lucio ꝓpe iã quadrieniũ uiuimꝰ. sif aut hor lucrũ est aut he
uita suꝑsistt rei p. uiue̾ Demĩ ꝙ sare quo mihi iudcor ꝗd futuꝵ sit Siet
q ꝙ qq uolent ꝗ ualebunt. Ualebunt aũt semꝑ arma. Satis ig nobis
ꝗde agru ⁊ capenatẽ metiũtur. hoc nõ longe tibest aTusculano. N

Expanded text:
on tu homo ridiculus es qui, cum Balbus noster apud te fuerit, ex me quaeras quid de istis municipiis et agris futurum putem? quasi aut ego quicquam sciam quod iste nesciat, aut, si quid aliquando scio, non ex isto soleam scire. immo vero, si me amas, tu fac ut sciam, quid de nobis futurum sit ; habuisti enim in tua potestate, ex quo vel ex sobrio vel certe ex ebrio scire posses. sed ego ista, mi Paete, non quaero, primum quia de lucro prope iam quadriennium vivimus, si aut hoc lucrum est aut haec vita, suque volent, qui valebunt ; valebunt autem semper arma. satis igitur noquidem agrum et Capenatem metiuntur ; hoc non longe abest a Tusculano ; ni
Abbreviated transcription (Latin):
nte frasse gratissimũ & quidẽ hoc uehem̃tius letor ꝙ exip̃o. Uescino
te udeo magnã captuꝵ uoluptatẽ .Dunt eĩ in e̾o cii uirtus et probitas
que te crũt digne S oluo quidẽ te noĩatis rogo srinũ ut siꝗ sastisclañ
exit ampliꝰ eo noĩe nõ ꝑeti Qures ut satis detur fides nicã: Nemĩ cu
fere ꝯsistat hereditas ni his reb quas auertit opia que uxor nũdi
fuit ad unies: In casq rõe quẽ ad mõ ea mulier roma ꝑdutat᷑ & si pu¬
tarit ille fore ut op̃io nr̃a est negociũ ꝯficiemꝰ. hoc ut assequamur
sti. Mesanii cã queq feccris bñ collocatuꝵ ut ip̃e iudices hõĩ teg̃tissĩo
iuꝯdissimo benigne fecisse. dolo cĩ ad id ꝙ nica cã fecisti hoc ẽt accede
pefet phillippꝰ lacedemonius ut tͥ ciuitatẽ ꝯuiẽ clarẽ et si micmincrã¬

Expanded text:
idem hoc vehementius laetor, quod ex ipso Mescinio te video magnam capturum voluptatem ; est enim in eo cum virtus et probitas runt dignae ; sed duo, quae te nominatim rogo, primum ut, si quid satis dandum erit 'AMPLIVS EO NOMINE NON PETI,' cures ut satis detur fide mea ; deinde, cum fere consistat hereditas in iis rebus, quas avertit Oppia, quae uxor Mindi fuit, adiuves ineasque rationem quem ad modum ea mulier Romam perducatur. quod si putarit illa fore, ut opinio nostra est, negotium conficiemus. hoc ut adsequamursti Mescini causa quaeque feceris ita bene conlocaturum, ut ipse iudices homini te gratissimo, iucundissimo benigne fecisse. volo enim ad id quod mea causa fecisti hoc etiam accedere. peteret Philippus Lacedaemonius ut tibi civitatem commendarem etsi meminera
Abbreviated transcription (Latin):
mancipiũ illius qq quide si int̾ nos senẽs comptiolna le
uenale porscripẜit egcrit nõ multũ. at illa nr̃a prelicãto quanti
estinos quod sumus ehabcamus quod hõies existimem̃ id omne hab-
hr̃e Quare cictro mi ꝑseuera constant̾ nos conẜuare a
cio nos successori de meliora nd cõmenda quo facilius tuis p̃cep¬
tis optempare possumꝰ teq ad ulubentes uidere &e nr̃a defigere
portare q tuo possimꝰ S amice magne noli hãc epła¬

Expanded text:
mancipium illius; quod quidem si inter senes comptionalis venale proscripserit, egerit non multum. at illa nostra praedicatio quanti est, nos, quod simus, quod habeamus, quod homines existimemur, id omne abs te habere! qua re, Cicero mi, persevera constanter nos conservare et Sulpici successori nos de meliore nota commenda, quo facilius tuis praeceptis obtemperare possimus teque ad ver libentes videre et nostra refigere deportareque tuto possimus.
Abbreviated transcription (Latin):
uod nos in italiãs saluos uenise gandes ꝑpetuo gaudeas uelis S ꝑtar¬
bati dolore aĩ mag̃ q ĩ uiriis mctuo ne id ꝯsilii ceꝑimꝰ ꝙ nõ feicilo
explicare possinꝰi Er quantũ potes adiuua. Qͥa aũt possis mͥ ĩmẽte nõ
uout. In iuã ꝙ te des hoc tp̃r nͥ est et longũ est uit et nõtutũ et non
Nod scripsi ad reproxĩs hr̃is de nũçia rctinẽdo. Rue sit istiꝰ uis hoc ip̃r¬
llo fortasse nascet. Torũ iudicabis quale sit et ꝙ ĩ nułimis reb mintut

Expanded text:
uod nos in Italiam salvos venisse gaudes, perpetuo gaudeas velim ; sed perturbati dolore animi magnisque iniuriis metuo ne id consili ceperimus, quod nos. qua re quantum potes adiuva ; quid autem possis mihi in mentem non venit. in viam quod te des hoc tempore nihil est. et longum est iter et non tutum, et non od scripsi ad te proximis litteris de nuntio remittendo, quae sit istius vis hoc tamen ab illo fortasse nascetur. totum iudicabis quale sit et, quod in miserrimis rebus minime
Abbreviated transcription (Latin):
tie nauib accessisse dixi me esse factuꝵ itq fecisse nͥ mͥ.
Clodius nr̃ cor dixisset mnime id ẽẽ facieñ te lodice fore ad
meũ aduentũ erat id multo mnͥ breuius multoq comoddius cñ prepoꝵ¬
id te illa malle trebitrarer tua r̃õ postta ẽ comiutata. Nũc & uiol fici
possit tu facillime statues ego t incũ ꝯsiliũ exponã prope ll sert le
secus ac si te uidisses tibi de nr̃is rebus nihil sũ añ mandatirus. per
ut du tu ab esses añ aduẽtu mẽũ proiũcis p̃esset eũ ceo ephesi ui
afuit q mecũ famiharit tridiũ illud quod ego ephẽsi cõr
su nec ex co & uiodquã audiui. q̃d sibi ate mãdãtu diceret. Sane
tiutẽ uelle potuisse obsequi uõlutati tue nõ eĩ arbitror noluisse

Expanded text:
dixi me esse facturum itaque fecissem, nisi mi L. Clodius noster Corcyrae dixisset minime id esse faciendum; te Laudiceae fore ad meum adventum. erat id mihi multo brevius multoque commodius, cum praesertim te ita malle arbitrarer. tua ratio postea est commutata. nunc quid fieri possit, tu facillime statues; ego tibi meum consilium exponam: Pr. K. Sextilis secus ac si te vidissem; tibi de nostris rebus nihil sum ante mandaturus per ut, dum tu abesses, ante adventum meum provinciae praeesset, eum ego Ephesi vidi fuitque mecum familiariter triduum illud, quod ego Ephesi commoratus sum, nec ex eo quicquam audivi, quod sibi a te mandatum diceret. ac sane vellem potuisset obsequi voluntati tuae; non enim arbitror noluisse
Abbreviated transcription (Latin):
falso in me solere cõterri S ea que ad me delata st malo te ex Pom¬
ponio Cui nõ minus molesta fucrũt Quã ermeis lr̃is cognosee. meus
inte aniuis. qͣ sino ulari officio fucrit & d senatꝰ & populus Romanus
est. Tu pͣ ratus erga me fucus: ip̃e existimare potes: Quant
debcas cet̾i existiment. Eo que tua causa aute ea feci uoluntate sum
adouctꝰ Postrage ue  stançia Tua. s reliqua mͥ cecole aulto mauit me
profundere/ ac ꝑ dere uidebor oĩbus meis uiribus sustineto. Sin aũt¬
ingrata esse ut sentiã. Non comĩtã ut tibi ip̃e ii sanixe iudear eaq̃ sit
et cuiꝰ mõi pͥõit exsomponio cognesce̾ atq aip̃ tibi fomponiũ ita ꝯmenddo
Ut qiͣ qͣi ip̃ius causa ꝯfido Te factũrũ esse oĩa: nĩ abste hoc petã: ut si ꝗd
inte resider amioris erga me id oẽ In fomionii Negocio oñdas: hoc nł
nihil gratiꝰ face̾ potes. Uale.¬

Expanded text:
falso in me solere conferri. sed ea, quae ad me delata sunt, malo te ex Pomponio, cui non minus molesta fuerunt, quam ex meis litteris cognoscere. meus in te animus quam singulari officio fuerit, et senatus et p. R. testis est; tu quam gratus erga me fueris, ipse existimare potes; quantum mihi debeas, ceteri .existimant. ego quae tua causa antea feci, voluntate sum adductus posteaque constantia; sed reliqua, mihi crede, multo maius meprofundere ac perdere videbor, omnibus meis viribus sustinebo; sin aingrata esse sentiam, non committam ut tibi ipsi insanire videar. ea quae sint et cuius modi, poteris ex Pomponio cognoscere. atque ipsum tibi Pomponium ita commendo, ut, quamquam ipsius causa confido' te facturum esse omnia, tamen abs te hoc petam, ut, si quid in te residet amoris erga me, id omne in Pomponi negotio ostendas. hoc mihi nihil gratius facere potes.
Abbreviated transcription (Latin):
lr̃as statiz misi ꝑ quas ut fortuua postulabat et gr̃as tibi egi et
Hac iter faciebaut. Aiũĩ tuũ in nuitatũ significabãt. Sux res fect ut
tibi lũs obireeꝑenõ auderẽ. nũc mhi Q. fr̃s fr mens nutissimã tuã
or̃one Quã in senatit hũisses ꝑ sccipsit. Qua induetꝰ ad te stribe̾ sum
conatus: et abste Quantũa tua fert uoluntas peto Quęsoq ut tuos
fore ni tua potestatetibi ꝯfiemo si ui neq magr̃atu neqr senatũ neq

Expanded text:
ras statim misi, per quas, ut fortuna postulabat, et gratias tibi egi et de nes eorum, qui hac iter faciebant, animum tuum immutatum significabant; quae res fecit ut tibi litteris obstrepere non auderem. nunc mihi Quintus frater meus mitissimam tuam orationem, quam in senatu habuisses, perscripsit; qua inductus ad te scribere sum conatus et abs te, quantum tua fert voluntas, peto quaesoque, ut tuos fore in tua potestate tibi confirmo. si mihi neque magistratum neque senatum n
Abbreviated transcription (Latin):
Esi statuexã nullas ad te hr̃as mittere nõ cõmẽ datitias.
Non ͣquo cas intelliggrẽ satis apud te ualere. s nõ his Qui me
cogarent tilequd de nr̃a ꝯiũctione ni minutũ esse oñlere: tĩ aĩT.¬
Pomporius homo oĩu neoꝵ inte studioꝵ et officioꝵ maxinie ꝯscu
fui cupiclus. Nosta amantissimus Ad te proficisceret aliquid mͥ scubeñ
putaui: prebti cũ alit ip̃i Pomponio satisfacere nõ possem: Ego si
abste sum̃a officia desidere / nuꝵ iuenii ni iuderi debeat oĩa cĩ ame
inte profecta st̾: que ad tuũ cõmonelũ que ad honorẽ Cus ad digͥ¬
tatẽ ꝑ tiue xent. pro his rebus nulla mͥ abste. esse gratiã Tu es opti ixcla

Expanded text:
tsi statueram nullas ad te litteras mittere nisi commendaticias non quo eas intellegerem satis apud te valere, sed ne iis, qui me rogarent, aliquid de nostra coniunctione imminutum esse ostenderem, tPomponius, homo omnium meorum in te studiorum et officiorum maxime conscius, tui cupidus, nostri amantissimus, ad te proficisceretur, aliquid mihi scribendum putavi, praesertim cum aliter ipsi Pomponio satis facere non possem. ego si abs te summa officia desiderem mirum nemini videri debeat. omnia enim a me in te profecta sunt, quae ad tuum commodum, quae ad honorem, quae ad dignitatem pertinerent. pro his rebus nullam mihi abs te relatam esse gra
Abbreviated transcription (Latin):
deri solet. tamẽ doleo ita rem cẽci esse dilappłam ut ne sp̃es eudem
melius ala fore relinquat᷑ Pec uoͣ Nunc quidẽ culpa in eo est inanꝰ cui
tate oĩa sunt nͥ forte id ip̃ esse nõ debuit S alia cãuq ali
dostra culpa sic acçiderũt ut prefitis nõ sit que renołu reliquam
Ipem. Nullam uideo Auana ad primã releosapient̾ hec reliquisti

Expanded text:
deri solet, tamen doleo ita rem communem esse dilapsam ut ne spes quidem melius aliquando fore relinquatur. nec vero nunc quidem culpa in eo est in cuius potestate omnia sunt nisi forte id ipsum esse non debuit, sed alia casu, alia etiam nostra culpa sic acciderunt ut de praeteritis non sit querendum. reliquam spem nullam video. qua re ad prima redeo: sapienter haec re
Abbreviated transcription (Latin):
Emini Quod in desꝑe uidebare Quodcũ istis pptius
riueres q nobiscuiexat eĩ multo domiciliũ huius
uerbis. cũ quiẽ hec urb aportui humanitati & suauitati
tue quã tota pelosent elesus ne dlum p̾re hunc ꝯfꝰ & uidisse mi¬
qui aliquid sapiat. Nunc else beatus: põt S quod tu ciuu lice¬
bat peclibus es consecutus ut ibi esses ubi nec pelopedap no¬
sa cet̾a nes ides prope modus conse quinur alia xoñe cus
ẽ salutatiori nos dedimus amicoꝵ que fit hoc ẽt frẽq̃ntius
sosebat quod quasi aue albam uilent᷑ bñ sentiente ciũe iudere
Ab dome in bibliote  et cãn itͦq oꝑa osto tanta quanta fortasse tu
E accusares domi tuę dicere te ex meis libris aiuii meũ¬

Expanded text:
emini cum mihi desipere videbare, quod cum istis potius viveres quam nobiscum. erat enim multo domicilium huius urbis, cum quidem haec urbs, aptius humanitati et suavitati tuae quam tota Peloponnesusuamquam quis, qui aliquid sapiat, nunc esse beatus potest? sed quod tu cui licebat, pedibus es consecutus ut ibi esses, 'ubi nec Pelopidarum' nosti cetera, nos idem prope modum consequimur alia ratione. Cum enim salutationi nos dedimus amicorum, quae fit hoc etiam frequentius quam solebat, quod quasi avem albam videntur bene sentientem civem videre, abdo me in bibliothecam. itaque opera efficio tanta quanta fortasse tu t desperationem accusares domi tuae, discere te ex meis libris animum meu
Abbreviated transcription (Latin):
nico ut oẽ gloriã ad quã apueritia ĩ flamatꝰ fuisti õĩ cura atꝗ in¬
dustria ꝯse fuare magrtudieq aĩ tui quã ego semꝑ su admiratus
semꝑq amaui ne ires ĩ flectas̾ cuiꝰq iniuru. Nagna ẽ hoĩ opĩo
de te magna comẽdatio libalitatis. magna memoria ꝯ̾sulatꝰ tui. Hec
profecto uides ato exp̃ssiora ꝙ toq illustriora futura sit cũ aliquã¬
tũ exprouĩtia atq ex ĩpio laudis accespit: quã te ita gerẽ uolo: q̃ ꝑ
ex̾citũ atq ĩꝑiũ gerẽda sẜ. ut hõc młto añ meditẽ̾ huc te pares. hec
adeptꝰ ĩtelliças te facilłie posse obtine

Expanded text:
eritia inflammatus fuisti, omni cura atque industria consequare magnitudinemque animi tui, quam ego semper sum admiratus semperque amavi, ne umquam inflectas cuiusquam iniuria. Magna est hominum opinio de te, magna commendatio liberalitatis, magna memoria consulatus tui. haec profecto vides quanto expressiora quantoque inlustriora futura sint, cum aliquantum ex provincia atque ex imperio laudis accesserit; quamquam te ita gerere volo quae per exercitum atque imperium gerenda sunt, ut haec multo ante meditere, huc te pares, haecadeptus intellegas, te facillime posse obtine
Abbreviated transcription (Latin):
unius ꝑ lrãs tecũ q sepissime colaruar. ꝗd fi rariꝰ fiet  tu expectabis id
mͥ certoꝵ hoiu fotas exit quibus recte dem nõ pret̾mita. & sire uis
qua ꝗsq inte fide sit et uolutate difficile dc̃u̃ est de singisunũ illud
audio ꝙ añca tibi spe sigͥficani nũc quo re ꝑspecta ⁊ cognita scribẽ
uchement̾ quosdã hoĩes et eõs. maxime qui te or maxĩe debuerũt ⁊ pluri¬
mũ iuuare potuerũt iuidisse dignitati tue similliaq ĩ re dissimili tui
gnarẽt. Quori digͥtatẽ ancte uoluntateq deffenderas nõ ta memores
eent uixtutis tue ꝙͣ laudas inimici. Quo quidẽ tp̃re ut ꝑ̃ sccipsi id te
antea cogui hortensiũ ꝑcupidũ tui. studiosu lucułũ. ex magratib aut¬

Expanded text:
itteras tecum quam saepissime conloquar. quod si rarius fiet quam tu exspectabis, idmihi certorum hominum potestas erit, quibus recte dem, non praetermittam. quod scire vis, qua quisque in te fide sit et voluntate, difficile dictu est de singulis; unum illud audeo, quod antea tibi saepe significavi, nunc quoque re perspecta et cognita scribere, vehementer quosdam homines et eos maxime, quite et maxime debuerunt et plurimum iuvare potuerunt, invidisse dignitati tuae, simillimamque in re dissimili tui atem, dignitatem voluntatemque defenderas, non tam memores essent virtutis tuae quam laudis inimici. quo quidem tempore, ut perscripsi ad te antea, cognovi Hortensium percupidum tui studiosum Lucullum, ex magistratibus ant
Abbreviated transcription (Latin):
ei proposita nobis fucrãt. cũ et honorib amplissimis et laborib maxĩs
paucie aut stcusta dissentĩ o ec ego ad te obeã cã marie sccibo. ut iam
de tui quos rone mediter rutata tota rõ. et senatꝰ iuditioꝵ rei tetiꝰ.pu.¬
hõies patientius eoꝵ potẽtra ferre potuerũt.Digͥtatẽ qłe illa ꝯsulare
fortis ⁊ ꝯstantis senatoris nihil est ꝙ cogitemus Imissa culpa est eoꝵ qui
a senatu ⁊ orcinẽ ꝯiũctissinũ ⁊ hoĩe clarissimũ abalcenarũt.S ut a

Expanded text:
enim proposita fuerat nobis, cum et honoribus amplissimis et laboribus maximis paucis; tur frustra dissentiendum. 15 Haec ego ad te, ob cam causam maxime, scribo; utiam de tua quoque ratione meditere. 16. Commutata tota ratio est senatus, iudiciorum, rei tetiuhomines patientius eorum potentiam ferre potuerint; dignitatem quidem illam consularem fortis et constantis senatoris nihil est quod cogitemus; amissa culpa est eorum, qui a senatu et ordinem coniunctissimum et hominem clarissimum abalienarunt. sed ut a
Abbreviated transcription (Latin):
totius facti tui iudiciũ nõ tam ex ꝯsilio tuo q & enentu hoĩes ẽẽ fuetss.
umicis tius ꝗ per prouĩtia atq imꝑii tui prouĩcias ei credidissent fidem
luã p̃stitisset. & auxiliis eũ tius et cõpiis aduiuards. Eam este nr̃a et regiẽe
proũtie tue ut illiꝰ reditũ ueladiuuan cõfirmares uel negligenͦ impe¬
dixes. In hac yoine qͥ res quid cã ꝗd tp̃s ferat tu facilime optimeq ꝑspi¬
cies. Quid noꝵ placuisset ex me putaui potissimũ te sare oportere.& mihi
de nr̃o stitu de milonis familiaritate de leuitate et inbecilitate cledii
gratularis minicmiramͦ.te tius ut egregiũ artificẽ preclariis oꝑibus
quos fauenͦ in cõi cã retine̾ potuerũt in uidendo ab aliena¬
uerũt. quoꝵ maliuolentissimis obtrectatiõib nos scito deu̾tẽ illa nestra

Expanded text:
totius facti tui iudicium non tam ex consilio tuo quam ex eventu homines esse facturos. totius facti tui iudicium non tam ex consilio tuo quam ex eventu homines esse facturos. amicis tuis, qui per provinciam atque imperium tuum pecunias ei credidissent, fidem suam praestitisset, et auxiliis eum tuis et copiis adiuvares; eam esse naturam et regionem provinciae tuae, ut illius reditum vel adiuvando confirmares vel neglegendo impedires. in hac ratione quid res, quid causa, quid tempus ferat tu facillime optimeque perspicies; quid nobis placuisset, ex me potissimum putavi te scire oportere. quod mihi de nostro statu, de Milonis familiaritate; de levitate et imbecillitate Clodi gratularis, minime miramur te tuis ut egregium artificem praeclaris operibus quos favendo in communi causa retinere potuerunt, invidendo abalienarunt; quorum malevolentissimis obtrectationibus nos scito de vetere illa nostr
Abbreviated transcription (Latin):
te restituat᷑ q̃ al̃ios senatꝰ initio censuit. & lite multi tuline ⁊e¬
dutat᷑. quẽ adnĩo hõies religiosi sibille place̾ dixerũt. S hoe snia sit
et illi de nobis probabat᷑ aut ex eũẽtu hoĩs de tuo ꝯsilio existimatõs uiokreniꝰ.
Si cetiliss ut uolumꝰ ⁊ optamiꝰs om̃s te et sapiẽt̾ et fortie si aliquid eẽ
offensũ cosde illos et capideet temere fecisse dicturos. Quare quid ascqui
possis nõ ta facile est nobi ꝗn tibi auiꝰ ꝓpe ĩ ꝯspetu egypr estrudicare
Quide hoc nos sentini si exploritũ sit tibi polłe te illiꝰ Regni potiri non
esse cũgtandũ fi dubiũ sit nõ ẽẽ conañ. Illud tͥ aftirmo si xc̃ istã ex
snia gresseris fore ut ab̃ns amltis cũ rcdieris ab oĩb collandare/ offensicẽ
ẽẽ piculosã ꝑꝑ int̾positã auctoritatẽ religionẽ q uicleo. S ego te ut ad c̾tar
laudẽ ad hortor sic ad micatiõe det̾co. Redeoq ad illud qđ mitio scripsi

Expanded text:
udine reducatur, quem ad modum homines religiosi Sibyllae placere dixerunt. sed haec sententia sic et illi et nobis probabatur, ut ex eventu homines de tuo consilio existimaturos videremus; si cecidisset ut volumus et optamus, omnis te et sapienter et fortiter, si aliquid esset offensum, eosdem illos et cupide et temere fecisse dicturos. qua re, quid adsequi possis, non tam facile est nobis quam tibi, cuius prope in conspectu Aegyptus est, indicare; nos quidem hoc sentimus, si exploratum tibi sit posse te illius regni potiri, non esse cunctandum, si dubium sit, non esse conandum. illud tibi adfirmo, si rem istam ex sententia gesseris, fore ut absens a multis, cum redieris, ab omnibus conlaudere; offensionem esse periculosam propter interpositam auctoritatem religionemque video. sed ego te, ut ad certam laudem adhortor, sic a dimicatione deterreo redeoque ad illud, quod initio scripsi,