comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Si sua ꝑ ur̃as uicta sit ira pacces.
At grauit secidi. quid eñi mirabiłe siquis.
Aione ꝑcussus non leue uulnus h̃t
I p̃e suas ⁊ uires iniberet achilles.
Missa graues istus pelias hasta dabat.
Iudicium nos igitͤ cum undicis assit.
Non est ur tua me ianua nosse noget.
Culta quid̃ fateor cit᷑ qmͣ debuit illa est.
S fuit infatis hoc qͦ erede meis.
Nec tam̃ officium sensit domꝰ altͥa nr̃m.
Hic illit ur̃o sub lare semꝑ eram.
Queq tua est pietas ut te ñ excolat ip̃m.
Ius aliquod tecum fr̃ĩs amitus ht̃.
Quid quod ut em̾itis referenda est gr̃a sẽꝑ.
Sit est fortune promeruitse mee.
O si ꝑmutas nobis suadere qd̃ optes.
Ut des quam reddas plura pretare deos.
Idq facis quantumq licet memisde sosebas.
Officii causa plurib ẽẽ dati.
Quolb in numo me messaline repone.
Sim mͦ pars ur̃e non aliena domus.
Et mala nasonẽ qm̃ meruisse uidet᷑.

Expanded text:
si sua per vestras victa sit ira preces, si sua per vestras victa sit ira preces, at graviter cecidi, quid enim mirabile, si quis a Iove percussus non leve vulnus habet? ipse suas etiam vires inhiberet Achilles, missa gravis ictus Pelias hasta dabat, iudicium nobis igitur cum vindicis adsit, non est cur tua me ianua nosse neget. culta quidem, fateor, citra quam debuit, illa est; sed fuit in fatis hoc quoque, credo, meis. nec tamen officium sensit domus altera nostrum sic: illic vestro sub Lare semper eram. quaeque tua est pietas, ut te non excolat ipsum, ius aliquod tecum fratris amicus habet. quid quod, ut emeritis referenda est gratia semper, sic est fortunae promeruisse tuae? quod si permittis nobis suadere quid optes, ut des quam reddas plura precare deos. idque facis, quantumque licet meminisse, solebas officii causae pluribus esse datis. quo libet in numero me, Messaline, repone, sim modo pars vestrae non aliena domus : et mala Nasonem, quoniam meruisse videtur,
Abbreviated transcription (Latin):
Nempe salutaris qmͣ priꝰ oreminꝰ.
Nec tuus ẽ genitor nos ĩ ficiatꝰ amicos.
Horrator studiĩ cãq faxq mei.
Cui nos et sacrimas sup̃mũ ĩ fun̾e munus.
Et delimus medio sccipta canenda foro.
Adde quod est fr̃ tanto tibi iunaꝰ amore.
Quantus i natridis tindarieisq fuit.
Is me nec comitẽ nec dedignatꝰ amic̃ est.
Si tam̃ hec illi non notitura puras.
Si minus. hac qͦ me mendacem ꝑte fatebor.
Clausa mͥ pociꝰ tota sit ista domus.
S noq claudenda esti ⁊ nulla porẽtia uires.
Prestandi ne quid peccet amitus ht.
Et tam̃ ut cuꝑem culꝑam qͦ posto negari.
Sit facinus nemo nescit abẽe mͥ.
Ꝙ nͥ delicti pars excusabilis esset.
Parua relegari pena fut᷑a fuit.
Ip̃e s hoc uidit qui p̃uilet oĩa cesar.
Stusticiã dici crimina posse mea.
Quaq ego ꝑmisi. qͣq est res pasia peꝑcit.
Usus et est modice fulmirus igne sui.
Nec uitam nec opes nec adenut posio reu̾ti.

Expanded text:
nempe salutaris, quam prius, ore minus, nempe salutaris, quam prius, ore minus, nec tuus est genitor nos infitiatus amicos, hortator studii causaque faxque mei: cui nos et lacrimas, supremum in funere munus, et dedimus medio scripta canenda foro. adde quod est frater, tanto tibi iunctus amore, quantus in Atridis Tyndaridisque fuit: is me nec comitem nec dedignatus amicum est : si tamen haec illi non nocitura putas. si minus, hac quoque me mendacem parte fatebor: clausa mihi potius tota sit ista domus, sed neque claudenda est, et nulla potentia vires praestanda ne quid peccet amicus, habet. et tamen ut cuperem culpam quoque posse negari, sic facinus nemo nescit abesse mihi. quod nisi delicti pars excusabilis esset, parva relegari poena futura fuit. ipse sed hoc vidit, qui pervidet omnia. Caesar, stultitiam dici crimina posse mea: quaque ego permisi, quaque est res passa, pepercit, usus et est modice fulminis igne sui. nec vitam nec opes nec ademit posse reverti,
Abbreviated transcription (Latin):
I ndicat austorem lotus. an nͥ nõie lesto.
Het me nasonẽ scribere uerba lateo.
En quis ĩ extremo positus iacet orbo tuoꝵ.
Me tam̃ excepto qui pretor ẽẽ tuus.
Dii procul a cunstis qui te uen̾antͤ amantꝙꝑ.
Huiꝰ noticiam gentis ab ẽẽ uelint.
Nos satis est inter glaciem sccticas q sagittas
Uiu̾e si uira est mortis hñda genus.
Nos premat aut bello tellus aut frigore celũ.
Truxq geches armis grandine pulset hied.
Nos habeat regio nec pomis feta nec unis.
Et cuius nullum cesset abhoste satus
Cet̾a sit sospes cuitoꝵ turba tuoꝵ
In quib ut ppło pars ego parua fui.
Me miseꝵ si tu uerbis offenderis istis
N osq negas illa parte fuisso tuos.
Idq sit ut uere : mentito ignosio debes.
Nil demit laudi gła nr̃a tue.
Quis se cesaeib notus ñ fingrr amif¬
Da ueniã fasso tu mͥ cesar eras.
Noc tam̃ irrumpo quo ñ licz ire. satisq est.
Qtͥa si nob̾ non patuisse negas.
Utq tͥ fuerit mecũ nil ãpł. uno.

Expanded text:
indicat auctorem locus? an, nisi nomine lecto, haec me Nasonem scribere verba latet? ecquis in extremo positus iacet orbe tuorum, me tamen excepto, qui precor esse tuus? di procul a cunctis, qui te venerantur amantque huius notitiam gentis habere velint, nos satis est inter glaciem Scythicasque sagittas vivere, si vita est mortis habenda genus, nos premat aut bello tellus, aut frigore caelum, truxque Getes armis, grandine pugnet hiems . nos habeat regio nec pomo feta nec uvis, et cuius nullum cesset ab hoste latus. cetera sit sospes cultorum turba tuorum, in quibus, ut populo, pars ego parva fui. me miserum, si tu verbis offenderis istis nosque negas ulla parte fuisse tuos! idque sit ut verum, mentito ignoscere debes: nil demit laudi gloria nostra tuae. quis se Caesaribus notus non fingit amida veniam lasso: tu mihi Caesar eras. nec tamen inrumpo quo non licet ire, satisque est atria si nobis non patuisse negas. utque tibi fuerit mecum nihil amplius, uno
Abbreviated transcription (Latin):
Miscuimus lacͥmas mnestus ut̾q suas.
Non sic appõitis uincit᷑ uitib ulmus.
Ut tua sunt collo brachia nera meo.
Ha quociens uento cum te querere teneri.
Riserũt couutes. ille secundꝰ erat.
Oscusa dimisse quociens repetira dedisti.
Q mͣ uix sustinuit dicere lingua uale.
Aura leuis rigido pendentia lintea malo.
S uscitat. et remis eruta canet aqua.
ꝓ sequor ĩ felix ocusis abeitia uela.
Q ua sicet. et la crinus humet harena meis.
U tqz celer uenias u̾ides nereides oro.
S cilicen. ut uenias ĩ mea dampna celer.
Uotis gͦ meis alii rediture redisti.
Heu mͥ pro dira pelice blanda tui.
Aspicit ĩ m̃sum mobises natiua ꝓfund̾.
Mons fuit. equoreis illa resistit aquis.
Hĩc ego uela tui ꝯgnoui prima carine.
Et mͥ ꝑflustus inpetus ire fuit.
Fit ꝓprior. t̾rasq tira ratis aitigit aura.
F emineas uidi corde trrm̃te genas.
Non satis id fũat quid eñi furiosa morabar
Herebat gremio turpis amica tuo.
Tt̃ u̾o rupiq sinus ⁊ pectora planxi.

Expanded text:
Miscuimus lacrimas maestus uterque suas; Non sic adpositis vincitur vitibus ulmus, Ut tua sunt collo bracchia nexa meo. A! quotiens, cum te vento quererere teneri, Riserunt comites — ille secundus erat! Oscula dimissae quotiens repetita dedisti! Quam vix sustinuit dicere lingua 'vale'! Aura levis rigido pendentia lintea malo Suscitat, et remis eruta canet aqua. Prosequor infelix oculis abeuntia vela, Qua licet, et lacrimis umet harena meis, Utque celer venias, virides Nereidas oro — Scilicet ut venias in mea damna celer! Votis ergo meis alii rediture redisti? Ei mihi, pro dira paelice blanda fui! Adspicit inmensum moles nativa profundum — Mons fuit; aequoreis illa resistit aquis. Hinc ego vela tuae cognovi prima carinae, Et mihi per fluctus impetus ire fuit. Fit propior terrasque cita ratis attigit aura; Femineas vidi corde tremente genas. Non satis id fuerat — quid enim furiosa morabar? — Haerebat gremio turpis amica tuo! Tunc vero rupique sinus et pectora planxi,
Abbreviated transcription (Latin):
Est ĩ qua nr̃i lict̾a scͥpta memor
Et quant̃ trunci. tm̃ mea nomĩa crescũt
Crescite et intitusos crescite resta meos.
Popule uiue pretor que concita margĩe ripe.
Hoc in rugoso cortice trainen habes
Tꝑis oenone pot̾it spirare relista.
Sustinet oenonem deseruisse paris.
Illa dios fatũ mise mͥ duxit ab illa.
Pessima mutari cepit a moris hiep̃s. a¬
Qua uenus et iuno sumptis qr deẽtior armit:
Uenit in arbitrium nuda min̾ua tuum̃.
Atroniti mituere sinus. gelidꝰq cuturrit.
U t mͥ narrasti dura possa tremor
Consului. net es̃i modice t̾rebar. anꝰq.
Longeuos q senes. ꝯstirit ee nefas urs no¬
Cesa abies. ceseq trabes et classe ꝑ actao
Cerussa ceratas accipit unda tates¬
Flesti discẽdens. hoc saltẽ ꝑce negare.

Expanded text:
Est in qua nostri littera scripta memor: Est in qua nostri littera scripta memor: Et quantum trunci, tantum mea nomina crescunt. Crescite et in titulos surgite recta meos! Popule, vive, precor, quae consita margine ripae Hoc in rugoso cortice carmen habes: Cum Paris Oenone poterit spirare relicta, Sustinet Oenonen deseruisse Paris. Illa dies fatum miserae mihi dixit, ab illa Pessima mutati coepit amoris hiemps, Qua Venus et Iuno sumptisque decentior armis Venit in arbitrium nuda Minerva tuum. Attoniti micuere sinus, gelidusque cucurrit, Ut mihi narrasti, dura per ossa tremor. Consului — neque enim modice terrebar — anusque Longaevosque senes. constitit esse nefas. Caesa abies, sectaeque trabes, et classe parata Caerula ceratas accipit unda ratesFlesti discedens — hoc saltim parce negare!
Abbreviated transcription (Latin):
erleg̃: an ꝯisix ꝓhibet noua ꝑlege ñ esti
Ista miccnia lict̾a fc̃a manu.
P egasis oenone frigiis celeb̾rima siluis.
Lesa queror de te si sinis ip̃e meo.
Quis deus opposuit nr̃is sua nũia uotis.
Ne tua ꝑ maneam quod mͥ cͥm̃ obest.
Lenitͥ ex muto quicꝙͥ paciare ferendum est
Que uenit indigne pena dosenda uenit.
Non dum tantus eras ꝯte ꝯtenta mariro.
Edita de magno fsumũe m̃pha fui.
Qui nc̃ pͥamide absit reu̾encia u̾o.
Seruus eras. seruo nubere nĩpha tusi.
Sepe grogos int̾ raquiciumꝰ arbore testi.
Mixtaq cum foliis p̃buit ħba toꝵ
Sepe sr̃ stramen fenoq iacentib alto.
Deprensa est humili cana pruia casa.
Quis tͥ monstrabat saltꝰ uenatib aptos.
Itegͥet catulos qua fera rupe suos.
Retia sepe comes matulis distinsta tetendi
Sepe citos egi ꝑuiga summa canes.
Incise seruant a te mea nomĩa fagi.
Et legor oenone falce notata tua
Popusus est memini fluuiali ꝯcira riuo.

Expanded text:
erlegis? an coniunx prohibet nova? perlege — non est Ista Mycenaea littera facta manu! Pegasis Oenone, Phrygiis celeberrima silvis, Laesa queror de te, si sinis ipse, meo. Quis deus opposuit nostris sua numina votis? Ne tua permaneam, quod mihi crimen obest? Leniter, ex merito quidquid patiare, ferendum est; Quae venit indigno poena, dolenda venit. Nondum tantus eras, cum te contenta marito Edita de magno flumine nympha fui. Qui nunc Priamides — absit reverentia vero! — Servus eras; servo nubere nympha tuli! Saepe greges inter requievimus arbore tecti, Mixtaque cum foliis praebuit herba torum; Saepe super stramen faenoque iacentibus alto Defensa est humili cana pruina casa. Quis tibi monstrabat saltus venatibus aptos, Et tegeret catulos qua fera rupe suos? Retia saepe comes maculis distincta tetendi; Saepe citos egi per iuga longa canes. Incisae servant a te mea nomina fagi, Et legor Oenone falce notata tua, Populus est, memini, fluviali consita rivo,
Abbreviated transcription (Latin):
Hec nẽ castaneas nt̃ amat illa nuces.
Quin ⁊ turdoq liceo missaq corona.
Te menorem dñe testificare tuo.
Quid tͥ precipiam ten̾os qͦ mitt̾e u̾sus.
Ei mͥ non mustum carmẽ honoris ht̃.
Carmina iaudantur. s mun̾a magna petũt᷑.
Dum mͦ sit diues barbarus ille placit.
Murea sũt uere nt̃ scla. plurimus auro
U enit horos. auro conciliat᷑ amor
I p̃e sicet uenias musis comitatꝰ hom̾e.
Si nichil attuseris ibis hom̾e foras.
Sunt tñ ⁊ doste rarissuna turba puelle.
lt̾a nõ docte turba s cẽ nolunt.
Utraq laudetur ꝑ carmina. carmina lector.
Cõmendet dusci qualiacq sono.
His gͦ aut iłł uigilatũ carm̃ ĩ ip̃as

Expanded text:
— At nunc castaneas non amat illa nuces. — At nunc castaneas non amat illa nuces. Quin etiam turdoque licet missaque columba Te memorem dominae testificere tuae. Quid tibi praecipiam teneros quoque mittere versus? Ei mihi, non multum carmen honoris habet. Carmina laudantur, sed munera magna petuntur: Dummodo sit dives, barbarus ipse placet. Aurea sunt vere nunc saecula: plurimus auro Venit honos: auro conciliatur amor. Ipse licet venias Musis comitatus, Homere, Si nihil attuleris, ibis, Homere, foras. Sunt tamen et doctae, rarissima turba, puellae; Altera non doctae turba, sed esse volunt. Utraque laudetur per carmina: carmina lector Commendet dulci qualiacumque sono; His ergo aut illis vigilatum carmen in ipsas
Abbreviated transcription (Latin):
Seo quoq furtiuas alta feuestra uias.
Leta erit. et causam tͥ se sciet eẽ ꝑiesi.
Hoc dñe certi pignus amoris erit.
Sepe tua pot̾as leandre carere puella.
Transnabas animũ noscit ut illa tuum.
Net pudor ancillas ut q̃q sit ordine pͥma.
Net tͥ sit seruos demeruisse pudor¬
Nomine quemꝙ suo nulla est iactura saluta.
Iungo tuis humisos ambitõe manus.
Set tñ ⁊ seruo leuis eso ĩ pensa roganti.
Porrige fortune mun̾a parua tue.
Porrige et ancille que penas luce. pependit.
Lusa maritali gaslica ueste manus.
Fac plebem mͥ crede tuam. sit sit sẽꝑ ĩ illa.
I anitor ⁊ thalami qui iacet ante fores.
Nec dominã iubeo precioso munere donos.
P arua s e paruis callidus apta dato.
Dum bene diues ager dum rami pond̾e nutãt.
Afferat incaiato rustica dona pucr.
Rure suburbano pot̾is tͥ dicere missa.
Ilia uel ĩ sat᷑ sint licet empta uia.
Afferat aut iuras. aut quas a marillis amabat.

Expanded text:
Det quoque furtivas alta fenestra vias. Det quoque furtivas alta fenestra vias. Laeta erit, et causam tibi se sciet esse pericli; Hoc dominae certi pignus amoris erit. Saepe tua poteras, Leandre, carere puella: Transnabas, animum nosset ut illa tuum. Nec pudor ancillas, ut quaeque erit ordine prima, Nec tibi sit servos demeruisse pudorNomine quemque suo nulla est iactura saluta, Iunge tuis humiles, ambitiose, manus. Sed tamen et servo levis est inpensa roganti Porrige Fortunae munera parva die: Porrige et ancillae, qua poenas luce pependit Lusa maritali Gallica veste manus. Fac plebem, mihi crede, tuam; sit semper in illa Ianitor et thalami qui iacet ante fores. Nec dominam iubeo pretioso munere dones: Parva, sed e parvis callidus apta dato. Dum bene dives ager, cum rami pondere nutant, Adferat in calatho rustica dona puer. Rure suburbano poteris tibi dicere missa, Illa vel in Sacra sint licet empta via. Adferat aut uvas, aut quas Amaryllis amabat
Abbreviated transcription (Latin):
Fat semꝑ uenias. net nͥ iussus abi.
Octurras aliquo tͥ dix̾it. omĩa difter.
Curre. nec in ceptum turba moret᷑ it̾
Noste domũ repetc̃s epulis ꝑtunsta redibit.
Tu quoq ꝓ seruo si uocat isla ueni.
Rure erit. et dicet uenias. amor odit ĩ ertes.
Si rota defuerit. tu pede carpe uiam.
Net graue te tempꝰ sciciens ue canitusa tardet.
Nec uia ꝑ iactas cancłida fc̃a niues.
Milicie spetios amor est. discedite segrios.
Non sunt hec timidis signa ferenda uiris.
Nox ⁊ hyems longeq uie seuiq: laboros.
Mollib his castris ⁊ sabor om̃is in est.
Sepe feres imbrẽ celesti nube solutum.
Frigidus innuda sepe iacebis humo.
C inchius ad mcti uaccas pauisse ꝑestus.
Fcrtur. ⁊ ĩ parua desituisse casa.
Ꝙ phebum decuit quem nõ decet. exue fastus.
Curam mansuri quisquis amoris habos
Si tͥ ꝑ tutum placidumq negabit᷑ ire.
Atq erit opposita ianua fulta sera.
At tu ꝑ preceps tecto delabere aꝑto.

Expanded text:
Fac semper venias, nec nisi serus abi. Fac semper venias, nec nisi serus abi. Occurras aliquo, tibi dixerit: omnia differ, Curre, nec inceptum turba moretur iter. Nocte domum repetens epulis perfuncta redibit: Tum quoque pro servo, si vocat illa, veni. Rure erit, et dicet 'venias': Amor odit inertes: Si rota defuerit, tu pede carpe viam. Nec grave te tempus sitiensque Canicula tardet, Nec via per iactas candida facta nives. Militiae species amor est; discedite, segnes: Non sunt haec timidis signa tuenda viris. Nox et hiems longaeque viae saevique dolores Mollibus his castris et labor omnis inest. Saepe feres imbrem caelesti nube solutum, Frigidus et nuda saepe iacebis humo. Cynthius Admeti vaccas pavisse Pheraei Fertur, et in parva delituisse casa. Quod Phoebum decuit, quem non decet? exue fastus, Curam mansuri quisquis amoris habes. Si tibi per tutum planumque negabitur ire, Atque erit opposita ianua fulta sera, At tu per praeceps tecto delabere aperto:
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ dicet dicas. qd̾ neget illa noges.
Riserit arride. si flerit flere mem̃to.
Imponat loges uultib illa tius.
Seu ludet num̾osq manu iastabio eburnos.
Tu male iastato. tu male iacta dato
Seu iacias tasos nec uultum pena sequat᷑.
Dampnosi factro stent tͥ sepe canes.
Siue iatrocinii sub imagine calculꝰ ibit.
Fat ꝑcat uitreo miles ab hoste tuus.
Ip̃e tene distinsta tius umbracusa uirgis.
Ip̃e fat ĩ turba qua uenit ip̃a locum
Nec dubita scannum tereti ꝓdutere lesto.
Et ten̾o solcam de me uł adde pedi.
Sepe ⁊̃ dñe quamiuis frigebis et ip̃e.
Algerctis manus est casfacienda sinu.
Nec tͥ turpe puta. ꝙͣꝙͣ tͥ turpe placebit.
Ĩgenua specusum continusse manu.
Qui meruit celum quod prius ip̃e tusit.
Int̾ ioniacas calatum tenuisse puellas.
Croditur. ⁊ lanas ꝯcoluisse rudes.
Paruit ĩ ꝑio dñe grentiꝰ heros.
I. ñt et dubita ferre qdͥ ip̃etusit.
Iussus ad ẽe foro: iussa maturłꝰ hora.

Expanded text:
Quod dicet, dicas; quod negat illa, neges. Quod dicet, dicas; quod negat illa, neges. Riserit, adride; si flebit, flere memento; Imponat leges vultibus illa tuis. Seu ludet, numerosque manu iactabit eburnos, Tu male iactato, tu male iacta dato: Seu iacies talos, victam ne poena sequatur, Damnosi facito stent tibi saepe canes: Sive latrocinii sub imagine calculus ibit, Fac pereat vitreo miles ab hoste tuus. Ipse tene distenta suis umbracula virgis, Ipse fac in turba, qua venit illa, locum. Nec dubita tereti scamnum producere lecto, Et tenero soleam deme vel adde pedi. Saepe etiam dominae, quamvis horrebis et ipse, Algenti manus est calfacienda sinu. Nec tibi turpe puta quamvis sit turpe, placebit, Ingenua speculum sustinuisse manu. Qui meruit caelum, quod prior ipse tulit, Inter Ioniacas calathum tenuisse puellas Creditur, et lanas excoluisse rudes. Paruit imperio dominae Tirynthius heros: I nunc et dubita ferre, quod ille tulit. Iussus adesse foro, iussa maturius hora
Abbreviated transcription (Latin):
Si nec blanda catis. net erit tͥ comis amanti.
ꝑfer. ⁊ obdura post mͦ mittis erit.
Flestit᷑ obsequio turuatꝰ ab arbore ramꝰ.
Frangif. si uires exꝑiere tuas.
Obscquio tnͣsnant᷑ aque. nec iurcere possis.
Eluruna. si contͣ quam rapit unda nates.
Obsequium tigresq domat tumidosq leonos.
Rustica paulatim tauꝵ aratͣ subit.
Q uid fuit asꝑius nona gͥna athalanta.
Succusutt m̾itis teux tñ illa uiri.
Sepe suos casus nec mitia fc̃a puelle.
Fiecse cub arborib mimaliona fer̃t.¬
Sepe tulit iusso fallentia recia collo.
Sepe feros iussa tuspido fixit a pros.
Sensit ⁊ hylei contentũ sauciꝰ arcum
Set tñ hoc artu forcior alt̾ erab.
Nec te menalias armatum scand̾e siluas.
Net iubeo collo retia ferre tuo.
Pestora nec missis iubco p̃bere sagittis.
rtis erunt cause moslia iussa mee.
Cede repugnanti. cedendo uistor abibis.
Fac modo quas partes ilia iubebit agas.
Arguet. arguito quicosuid ꝓbat ila ꝓbato.

Expanded text:
Si nec blanda satis, nec erit tibi comis amanti, Si nec blanda satis, nec erit tibi comis amanti, Perfer et obdura: postmodo mitis erit. Flectitur obsequio curvatus ab arbore ramus: Frangis, si vires experiere tuas. Obsequio tranantur aquae: nec vincere possis Flumina, si contra, quam rapit unda, nates. Obsequium tigresque domat Numidasque leones; Rustica paulatim taurus aratra subit. Quid fuit asperius Nonacrina Atalanta? Succubuit meritis trux tamen illa viri. Saepe suos casus nec mitia facta puellae Flesse sub arboribus Milaniona ferunepe tulit iusso fallacia retia collo, Saepe fera torvos cuspide fixit apros: Sensit et Hylaei contentum saucius arcum: Sed tamen hoc arcu notior alter erat. Non te Maenalias armatum scandere silvas, Nec iubeo collo retia ferre tuo: Pectora nec missis iubeo praebere sagittis; Artis erunt cauto mollia iussa meae. Cede repugnanti: cedendo victor abibis: Fac modo, quas partes illa iubebit, agas. Arguet, arguito; quicquid probat illa, probato;
Abbreviated transcription (Latin):
H oc decet uxores. ros est uroria lites
Audiat optatos semꝑ amica sonos.¬
Non legis iussu lestum uenistis ĩunum.
Fungit᷑ inuobis numere legis amor.
Blandicias mosles aurẽq iuuantia u̾ba.
Affer. ⁊ aduentu leta sit illa tuo.
Non ego diuitib uenio preceptor amandi.
N il opus est illi qui dabit arte mea.
Secum ht̃ ingeniũ qui cũ libet accipe dixit.
Cedimus. inuentis plus placet ille meis.
Pauꝑib q uates ego sum. qr pauꝑ amaui.
Cum dare non posse mun̾a. u̾ba dabam
Pauꝑ amet caute. tueat maledicere pauꝑ.
Muita q diuitib non patiencda. ferat
M e meinini iratum dño turbasse capillos.
H eu mͥ quam multos abstusit ira dios.
Net puto nec sensi tunicam laniasse. s ip̃a.
Dixerat. ⁊ p̃cio est illa redempta meo.
At uos qui sapitis ur̃i pc̃ca magistri.
Effugite ⁊ culpe dampna tunete mee.
Prelia cum parthis cum culta par sit amica.
Et iocus. et causas quicquid amoris ht.

Expanded text:
Hoc decet uxores; dos est uxoria lites: Hoc decet uxores; dos est uxoria lites: Audiat optatos semper amica sonosNon legis iussu lectum venistis in unum: Fungitur in vobis munere legis amor. Blanditias molles auremque iuvantia verba Adfer, ut adventu laeta sit illa tuo. Non ego divitibus venio praeceptor amandi: Nil opus est illi, qui dabit, arte mea; Secum habet ingenium, qui, cum libet, 'accipe' dicit; Cedimus: inventis plus placet ille meis. Pauperibus vates ego sum, quia pauper amavi; Cum dare non possem munera, verba dabam. Pauper amet caute: timeat maledicere pauper, Multaque divitibus non patienda ferat. Me memini iratum dominae turbasse capillos: Haec mihi quam multos abstulit ira dies! Nec puto, nec sensi tunicam laniasse; sed ipsa Dixerat, et pretio est illa redempta meo. At vos, si sapitis, vestri peccata magistri Effugite, et culpae damna timete meae. Proelia cum Parthis, cum culta pax sit amica, Et iocus, et causas quicquid amoris habet.
Abbreviated transcription (Latin):
Ile ieui uirga. uirgam nã forte tenebat.
Quod rogat in spisso littore puigit opus.
Hec inquit troia est. muros in littore fecit.
N ic tͥ sit symois. hec mea castra puta.
Campus erat. campumq facit. qm̃ tede dolonis.
Sparsimus. emonios dum uigil optat equos.
Illic sithonii fuerant temptoria resi.
Hac ego sum captis nocte reuestus equis.
Oluraq pingebant subitꝰ dum ꝑgama flustꝰ.
Abstusit. et resi cum duce castͣ suo.
Ergo age faliaci timide ꝯfide figẽ.
Quisquis os. aut aliquid corpore pluris habes.
Sext̾aq pretipue capit indulgentia mentes.
Asꝑitas odium. seuaq bella mouet.
Odimus accipitrẽ uiuit q semꝑ ĩarmis.
Et pauidum sositos ĩ petꝰ ire lupos.
At caret insidiis hominum q mittis irdo.
Quasq colat turres chaonis aser ht.
Este procul lites ⁊ amare prelia lingue.
Duicib est u̾bis mollis alendus amor.
Lite fugand nupteq uiros nuptasq marcti
Inq uicem tredunt res sibi semꝑ agi

Expanded text:
Ille levi virga virgam nam forte tenebat Ille levi virga virgam nam forte tenebat Quod rogat, in spisso litore pingit opus. 'Haec' inquit 'Troia est' muros in litore fecit: 'Hic tibi sit Simois; haec mea castra puta. Campus erat' campumque facit, 'quem caede Dolonis Sparsimus, Haemonios dum vigil optat equos. Illic Sithonii fuerant tentoria Rhesi: Hac ego sum captis nocte revectus equis.' Pluraque pingebat, subitus cum Pergama fluctus Abstulit et Rhesi cum duce castra suo.Ergo age, fallaci timide confide figurae, Quisquis es, aut aliquid corpore pluris habe. Dextera praecipue capit indulgentia mentes; Asperitas odium saevaque bella movet. Odimus accipitrem, quia vivit semper in armis, Et pavidum solitos in pecus ire lupos. At caret insidiis hominum, quia mitis, hirundo, Quasque colat turres, Chaonis ales habet. Este procul, lites et amarae proelia linguae: Dulcibus est verbis mollis alendus amor. Lite fugent nuptaeque viros nuptasque mariti, Inque vicem credant res sibi semper agi;
Abbreviated transcription (Latin):
Sit protul om̃e nesas. ut ameris a mabie esto.
Q tͥ non facies sola ue forma dabit.
Sit licet antiqͦ nercꝰ adamatꝰ nomero.
Naiadumq tener crimine captꝰ ilas.
Ut drsãm teneas nec te mirere relictum.
In genii dotes torporis adde bonis.
Torma bonum fragilo est quantũq accodit ad
Fit minor. ⁊ spacio capit᷑ ip̃a suo.¬
Nec uiole semꝑ nec candida lilia fiorent.
Et riget amissa spina resista rosa.
Et tͥ iam uenient cani ĩ fronte capilli.
Dam uenient ruge que tͥ corpus arent.
Iam mosire animũ qui duret. erastrue formã.
Solus ad extremos ꝑmanet ille rogos.
N ec leuis ingenuas pestus coluisse partes
Cura sit et singuas edidicisse quas.
Non formosus erat s erat facundus ułires
Et tñ ciuoreas torsit amore deas.
Ha quotiens illum doluit ꝓpare calipso.
Ille referre alit̾ sepe solẽbat idem.
Litrore constit̾ant. illic qͦ pulcra calipso.
E xigit odrisii fc̃a cruenta ducis.

Expanded text:
Sit procul omne nefas; ut ameris, amabilis esto: Sit procul omne nefas; ut ameris, amabilis esto: Quod tibi non facies solave forma dabit: Sis licet antiquo Nireus adamatus Homero, Naïadumque tener crimine raptus Hylas, Ut dominam teneas, nec te mirere relictum, Ingenii dotes corporis adde bonis. Forma bonum fragile est, quantumque accedit ad annos Fit minor, et spatio carpitur ipsa suNec violae semper nec hiantia lilia florent, Et riget amissa spina relicta rosa. Et tibi iam venient cani, formose, capilli, Iam venient rugae, quae tibi corpus arent. Iam molire animum, qui duret, et adstrue formae: Solus ad extremos permanet ille rogos. Nec levis ingenuas pectus coluisse per artes Cura sit et linguas edidicisse duas. Non formosus erat, sed erat facundus Ulixes, Et tamen aequoreas torsit amore deas. A quotiens illum doluit properare Calypso, Ille referre aliter saepe solebat idem. Litore constiterant: illic quoque pulchra Calypso Exigit Odrysii fata cruenta ducis.
Abbreviated transcription (Latin):
Altiꝰ ogit itͥ. descruitq patrem.
Uincla labant. ⁊ cera deo ꝓpriore liq̃stit.
N ec tenuos uenti brachia mota tenent.
Territꝰ a sũmo despexit incquore cclo.
Nor oculis pauidis uenit oborta metu.
Tabuerant tere nudos quatit ille lacertos.
Et trepidat nec quo sustineat᷑ h̃t.
Detidit atq cadeas pr̃. o pr̃ auferor ĩquit.
Clauscẽt uirides ora loquentis aque
Icare clamat. uͥ es: quoue sub axelates.
Acare clamabat. pennas asperit inundis.
Ossa tegit tellus. qquora nom̃ habent.
N on potuit minos hõis cõposcere pennas.
I p̃e deum uolucrẽ detenuisse paro.
Fallit᷑ homenias si quis decurrit ad artes.
Datq qd̃ a teneri fronte reuellit qui.
Non faciunt ut uiuat amior medeides ħbe
Mutaq cum magicis marsa uenena sonis.
Phasias hesonidem. tirce tenuiss issixem.
Si mͦ seruari carmine poscet amor.
Nec data profuerĩt pallencia filtͣ puellis.
Filtͣ nocẽt animis. uimq furoris habent.

Expanded text:
Altius egit iter, deseruitque patrem. Altius egit iter, deseruitque patrem. Vincla labant, et cera deo propiore liquescit, Nec tenues ventos brachia mota tenent. Territus a summo despexit in aequora caelo: Nox oculis pavido venit oborta metu. Tabuerant cerae: nudos quatit ille lacertos, Et trepidat nec, quo sustineatur, habet. Decidit, atque cadens 'pater, o pater, auferor!' inquit, Clauserunt virides ora loquentis aquae. 'Icare,' clamat 'ubi es, quoque sub axe volas?' 'Icare' clamabat, pinnas aspexit in undis. Ossa tegit tellus: aequora nomen habent. Non potuit Minos hominis conpescere pinnas; Ipse deum volucrem detinuisse paro. Fallitur, Haemonias siquis decurrit ad artes, Datque quod a teneri fronte revellit equi. Non facient, ut vivat amor, Medeïdes herbae Mixtaque cum magicis nenia Marsa sonis. Phasias Aesoniden, Circe tenuisset Ulixem, Si modo servari carmine posset amor. Nec data profuerint pallentia philtra puellis: Philtra nocent animis, vimque furoris habent.
Abbreviated transcription (Latin):
Iuimus. ĩ patiens icra caloris eero.¬
Siue humiles ꝓpriore frcto iastabimꝰ alas.
M obilis equoreis penna madisceo aquis
Dum monet. aptat opus puero mõsttͣq moueri.
Erucsit. infirmas ut sua mat̾ aues.
Insce sibi factas humeris acomodat alas.
ꝑꝙ nouũ timide corpora librat tcͦ.
Iamq uolaturus paruo dedit oscula nato.
Nec patͥe lac̾mas continuere gens.
M onte minor coslis campis trat altior equis.
Hinc data sunt misere corpora bina fuge.
Et mouet ip̃e suas. ⁊ nati respicit alas.
Sedalus. ⁊ cursus lustinet ip̃e suos.
Iamq nouum delectat itͥ. positoq timore.
Icarus audaci fortiꝰ arte uolat.
Hos aliquis tremula dum captat harũdine pilces.
Uidit et in ceptum dextra resiquit opus
Iam samos a leua fuerant uaxoq resicte.
Et pharas. et clario desos amata deo.
Sertra libinthos erat. siliusq umbrosa pasinis.
Cinstaq piscosis a stiphaica uadis.
Cum puer incautis nimiũ temerariꝰ anius.

Expanded text:
Ibimus, impatiens cera caloris erIbimus, impatiens cera caloris erSive humiles propiore freto iactabimus alas, Mobilis aequoreis pinna madescet aquis.Dum monet, aptat opus puero, monstratque moveri, Erudit infirmas ut sua mater aves. Inde sibi factas umeris accommodat alas, Perque novum timide corpora librat iter. Iamque volaturus parvo dedit oscula nato, Nec patriae lacrimas continuere genae. Monte minor collis, campis erat altior aequis: Hinc data sunt miserae corpora bina fugae. Et movet ipse suas, et nati respicit alas Daedalus, et cursus sustinet usque suos. Iamque novum delectat iter, positoque timore Icarus audaci fortius arte volat. Hos aliquis, tremula dum captat arundine pisces, Vidit, et inceptum dextra reliquit opus. Iam Samos a laeva fuerant Naxosque relictae Et Paros et Clario Delos amata deo Dextra Lebinthos erat silvisque umbrosa Calymne Cinctaque piscosis Astypalaea vadis, Cum puer, incautis nimium temerarius annis,
Abbreviated transcription (Latin):
Net tellus nr̃e. nec paret uncla fuge.
Restat it̾ celi. celo temptabimus ire.
Da ueniam cepto iupit̾ aite meo.
Non ego sid̾eas affesto rangere sedes.
Qua fugiam drĩm nulla nͥ ista uia est.
Prestiga detur it̾. stig̾ias tnͣssibimus undas.
Sunt mͥ nat᷑e iura nouanda mee.
Irigeniũ mala sepe mouent. quis cred̾et unꝙͣ
Aerias hominẽ capere posse uias.
Nenugiũ uolutrũ disporut ĩ ordĩe pennas.
Et leue ꝑlini iuĩcula nestit opus.
I maq pars ceris astrigit᷑ igne solutis.
Finitusq noue iam labor artis erat.
Trastabat ceramq puer: pennasq renidc̃s.
Nestius hec humeris arma parata suis.
Cui pẽ his in quit pat̾a est ad eunda carinis
Hac nob̾ minos effugiende ope est.
Acra ñ potuit minos alia omĩa clusit.
Quem licet inuentis aera rumpe meis.
S tͥ non uirgo regea comesq beatos.
En sifer or ion aspitiendus erit.
Me pennuis sectare datis. ego preuiꝰ ibo.
Sit tua cura sequi. meosuce tutꝰ eris.
Nam siue ethereas uicsno sole ꝑauras

Expanded text:
Nec tellus nostrae nec patet unda fugae. Restat iter caeli: caelo temptabimus ire. Da veniam coepto, Iupiter alte, meo: Non ego sidereas adfecto tangere sedes: Qua fugiam dominum, nulla, nisi ista, via est. Per Styga detur iter, Stygias transnabimus undas; Sunt mihi naturae iura novanda meae.' Ingenium mala saepe movent: quis crederet umquam Aërias hominem carpere posse vias? Remigium volucrum disponit in ordine pinnas, Et leve per lini vincula nectit opus, Imaque pars ceris adstringitur igne solutis, Finitusque novae iam labor artis erat. Tractabat ceramque puer pinnasque renidens, Nescius haec umeris arma parata suis. Cui pater 'his' inquit 'patria est adeunda carinis, Hac nobis Minos effugiendus ope. Aëra non potuit Minos, alia omnia clausit; Quem licet, inventis aëra rumpe meis. Sed tibi non virgo Tegeaea comesque Bootae Ensiger Orion aspiciendus erit: Me pinnis sectare datis; ego praevius ibo: Sit tua cura sequi; me duce tutus eris. Nam sive aetherias vicino sole per auras
Abbreviated transcription (Latin):
Non ego nequicia socialia fed̾a rumꝑam.
Fama uelim queras crimine nr̃a uacat.
Uen it amor grauius quo seriꝰ urimͣ intꝰ.
Urimur. et cecum pestora uulnꝰ hñt.
Etilicet ut tenos ledunt iuga pͥma iuuẽtos.
Frenaq uix patitur de grege captꝰ equꝰ.
Sit male uixq subit primos rude petꝰ amores.
Sartina q hec animo non sedet aꝑta meo.
Ars fit ubi a teneris cͥen ꝯducit᷑ annis.
Q ue uenit erasto tempore peius amat.
Tu noua seruate carpes libamina fame.
Et ꝑit̾ nr̃m fiet utͥq nocens.
Est aliquid plenis pomaria tͣpere rams.
Et tenui primam deleg̾e ungue rosam.
S etc tñ ille prior quo me sñ trimine gesti.
Candor ab ĩsolita labe notandꝰ erat.

Expanded text:
Non ego nequitia socialia foedera rumpam; Fama — velim quaeras — crimine nostra vacat. Venit amor gravius, quo serius — urimur intus; Urimur, et caecum pectora vulnus habent. Scilicet ut teneros laedunt iuga prima iuvencos, Frenaque vix patitur de grege captus equus, Sic male vixque subit primos rude pectus amores, Sarcinaque haec animo non sedet apta meo. Ars fit, ubi a teneris crimen condiscitur annis; Cui venit exacto tempore, peius amat. Tu nova servatae capies libamina famae, Et pariter nostrum fiet uterque nocens. Est aliquid, plenis pomaria carpere ramis, Et tenui primam delegere ungue rosam. Si tamen ille prior, quo me sine crimine gessi, Candor ab insolita labe notandus erat
Abbreviated transcription (Latin):
Dumq queror lacrime ꝑ amãcia lumina manãt.
Pollice quas tremulo ꝯscia sictat anus
Sepe tui spesto si sunt ĩ sittore passus.
In positas tainꝙͣ semet harena notas.
Utq rogem dete. ⁊ scribã tͥ. si qͥs abido.
Uen̾it aut quero si qͥs abidon eat.
Quid referam quocic̃s do uestib̾ oscła. qrͣ tu
Hales pontiata ponis iturus aqua.

Expanded text:
Dumque queror lacrimae per amantia lumina manant, Dumque queror lacrimae per amantia lumina manant, Pollice quas tremulo conscia siccat anus. Saepe tui specto si sint in litore passus, Inpositas tamquam servet harena notas; Utque rogem de te et scribam tibi, siquis Abydo Venerit, aut, quaero, siquis Abydon eat. Quid referam, quotiens dem vestibus oscula, quas tu Hellespontiaca ponis iturus aqua
Abbreviated transcription (Latin):
ut possim missã reb hr̃e ueni.
onga mora est nob oĩs que gaudia difert.
a ueniam faise. non pacientͤ amo.
Urimur igne pari s sum tͥ uirisz ĩ par.
Forcius ingeniũ suspicor ẽẽ uiris.
Ut corpus teneris sic mẽs ĩ firma puellis.
Neficiam parui temporis ad de moram.
Uos mͦ uenando. mͦ rus geniale cosende.
Ponitis inuaria temꝑa longa mora.
Aut fora uos retinent aut nc̃te dona palestͤ
F lestitis aut freno colla fugatis equi.
Nunc uolucrẽ laqueo nc̃ pisse. dutitis hamo.
Diluitur posito serior hora mero
His mͥ sumotis ł si minꝰ acrit̾ urar.
Quid faciam ÷ cuꝑest pret̾ amare nichil.
Ꝙ suꝑest facio teq omea sola uosuptas.
Plus quoq quam credi quod mͥ possit amo.
Aut ego ꝯ cara de te nitrice susurro.
Q ueq tuum miror cã moret᷑ tien
Aut mare prospiciẽs odioso constita uento
Corripio uerbis equora pene tus.
At uͥ seuicie paulum grauis unda remisit.
Posse quidem s te nolle uenire queror.

Expanded text:
Ut possim missam rebus habere, veni! Longa mora est nobis omnis, quae gaudia differt. Da veniam fassae; non patienter amo! Urimur igne pari, sed sum tibi viribus inpar: Fortius ingenium suspicor esse viris. Ut corpus, teneris ita mens infirma puellis — Deficiam, parvi temporis adde moram! Vos modo venando, modo rus geniale colendo Ponitis in varia tempora longa mora. Aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrae, Flectitis aut freno colla sequacis equi; Nunc volucrem laqueo, nunc piscem ducitis hamo; Diluitur posito serior hora mero. His mihi summotae, vel si minus acriter urar, Quod faciam, superest praeter amare nihil. Quod superest facio, teque, o mea sola voluptas, Plus quoque, quam reddi quod mihi possit, amo! Aut ego cum cana de te nutrice susurro, Quaeque tuum, miror, causa moretur iter; Aut mare prospiciens odioso concita vento Corripio verbis aequora paene tuis; Aut, ubi saevitiae paulum gravis unda remisit, Posse quidem, sed te nolle venire, queror;
Abbreviated transcription (Latin):
Gratusor ĩ columi quant̃ sinis. hoc tñ ip̃o.
Debueram scripto certior cẽ tuo.
Nam ne pacta tib̾i p̃tͥ mea regna redires.
Cum cuꝑes uentos non habuisse potes.
Quelibet ad u̾so signet᷑ epła uento.
Y siphile missa digna salute fui.
Il se sacros martis sub uiga panda boues.
Seminib iactis segetes ad oleste uͥoꝵ.
Inq necẽ dextͣ non eguisse uia.
Rapta tñ forti uellera fulna manu.
Hec ego si possem timide tredentib ista.
Quid queror officũ lenti cessasse marier
Officium maneo si tua gnͣde tusi.
Sarbara testat᷑ uenisse uenifica ret.
In mͥ ꝓmissi ꝑte recepta thori.
C redula res amor est. ut̃ tem̾aria dicar.

Expanded text:
Gratulor incolumi, quantum sinis; hoc tamen ipsum Debueram scripto certior esse tuo. Nam ne pacta tibi praeter mea regna redires, Cum cuperes, ventos non habuisse potes; Quamlibet adverso signatur epistula vento. Hypsipyle missa digna salute fui. Isse sacros Marti sub iuga panda boves, Seminibus iactis segetes adolesse virorum Inque necem dextra non eguisse tua, Rapta tamen forti vellera fulva manu? O ego, si possem timide credentibus ista Quid queror officium lenti cessasse mariti? Obsequium, maneo si tua, grande tuli! Barbara narratur venisse venefica tecum, In mihi promissi parte recepta tori. Credula res amor est; utinam temeraria dicar
Abbreviated transcription (Latin):
A sta. subit furrim lumĩa fessa sopor.
Forsitan in uitus mecum tñ ĩ ꝓbe dormis
Et quamuis nõ uis ip̃e uenire uenis.
Nam mͦ te uideor ꝓpe iam spestare natãtẽ.
Brachia nũt humeris humida ferre icis.
Nc̃ dare que soles madidis uelamina m̃bris
Pestora nc̃ iuncto nr̃a fouere sinu.
Multaq p̃t̾ea lingua recicenda modesta.
Que fecisse iuuat fc̃a referre pudet.

Expanded text:
Acta, subit furtim lumina fessa sopor. Acta, subit furtim lumina fessa sopor. Forsitan invitus mecum tamen, inprobe, dormis, Et, quamquam non vis ipse venire, venis. Nam modo te videor prope iam spectare natantem, Bracchia nunc umeris umida ferre meis, Nunc dare, quae soleo, madidis velamina membris, Pectora nunc nostro iuncta fovere sinu Multaque praeterea linguae reticenda modestae, Quae fecisse iuvat, facta referre pudet.
Abbreviated transcription (Latin):
Sic uͥ sux asta est et noctis amitior hora.
Eripuit pussa sidera clara die.
Protinus ĩ sũma uigilantia lumĩa t᷑re.
Pomimus assuete signa notamq uiẽ.
Tortaq u̾sato ducentes stamina fuso.
Feminca tarlas fallimus arte moras.
Ꝙ loquar int̾ea tam longo tempore q̃ ris.
Nil nͥ leandri nom̃ ĩ ore meo est.
Iam ne putas erisse domo mea gaudia nitbr.
An uigilant õs. ⁊ timet ille suos.
Nam ne suas hum̾is illum depon̾e uestes.
Pallade iam pĩigͥ tinguere m̃bra putes.
Annuit illa fore non nr̃a qd̃ oscusa curet.
S mouet obrepens sompnus anise caputi
Postq more minimũ iam certe nauigat ĩ qꝙͣ
Lentaq dimotis brachia iastat aquis
Paucaq cum tasta ꝑfeci stamĩa t̾ra.
An medio possis querimus cẽ freto.
Et modo prospitimus timida modo uoce p̃cam᷑
Ut tͥ dec faciles utisis aura uias.
Aurib int̾ͥdum uoces captamꝰ. et oẽm.
Aduentus strepitũ credimus ẽẽ tui.
Sic uͥ decepte pars est mͥ maxima nostis.

Expanded text:
Sic ubi lux acta est et noctis amicior hora Exhibuit pulso sidera clara die, Protinus in summo vigilantia lumina tecto Ponimus, adsuetae signa notamque viae, Tortaque versato ducentes stamina fuso Feminea tardas fallimus arte moras. Quid loquar interea tam longo tempore, quaeris? Nil nisi Leandri nomen in ore meo est. 'Iamne putas exisse domo mea gaudia, nutrix, An vigilant omnes, et timet ille suos? Iamne suas umeris illum deponere vestes, Pallade iam pingui tinguere membra putas?' Adnuit illa fere; non nostra quod oscula curet, Sed movet obrepens somnus anile caput. Postque morae minimum 'iam certe navigat,' inquam, 'Lentaque dimotis bracchia iactat aquis.' Paucaque cum tacta perfeci stamina terra, An medio possis, quaerimus, esse freto. Et modo prospicimus, timida modo voce precamur, Ut tibi det faciles utilis aura vias; Auribus incertas voces captamus, et omnem Adventus strepitum credimus esse tui. Sic ubi deceptae pars est mihi maxima noctis
Abbreviated transcription (Latin):
Iue quidem terus est it qui mͥ sepe repugne
S puer est cras molus ⁊ aꝑta regi.
Philsirides puerum tychara prefecit achillẽ.
Atq animos molli contudit arte feros.
Qui totiens socios tociens ꝑtͥruit hostos.
Creãit᷑ annosum ꝑtimuicio senem.
Quas hestor sensurus erat poscente magister.
Uerberib iussas prcouit itie manus.
Cacide chyron ogo sum p̃ceptor amoris.
Seuus utͥq puer. natus utͥq dea.
S tñ et tauri cuix honat᷑ aratro.
Frenaq magnanimi dente cerunt᷑ equi.
Et mͥ cedit amor ꝙͣ uis mea uuln̾et artu.
Pestora. uibratas cecutiatq faces.
Quo me tix̃ amor quome uiosentł ussit.
H oc melius fã uusn̾is ultor ero.
Non ego phebe datas a te mͥ iitiar artes.

Expanded text:
e quidem ferus est et qui mihi saepe repugnet: Sed puer est, aetas mollis et apta regi. Phillyrides puerum cithara perfecit Achillem, Atque animos placida contudit arte feros. Qui totiens socios, totiens exterruit hostes, Creditur annosum pertimuisse senem. Quas Hector sensurus erat, poscente magistro Verberibus iussas praebuit ille manus. Aeacidae Chiron, ego sum praeceptor Amoris: Saevus uterque puer, natus uterque dea. Sed tamen et tauri cervix oneratur aratro, Frenaque magnanimi dente teruntur equi; Et mihi cedet Amor, quamvis mea vulneret arcu Pectora, iactatas excutiatque faces. Quo me fixit Amor, quo me violentius ussit, Hoc melior facti vulneris ultor ero: Non ego, Phoebe, datas a te mihi mentiar artes
Abbreviated transcription (Latin):
Maxima fundam gła ruffe son.
quor iasonio pulsatum remige pͥmũ.
queq nec hoste fero nec niue t̾ra cares.
n quod erit tempus quo uos egonaso resiꝙ.

Expanded text:
maxima Fundani gloria, Rufe, soli. Aequor Iasonio pulsatum remige primum, quaeque nec hoste fero nec nive, terra, cares, ecquod erit tempus quo vos ego Naso reli
Abbreviated transcription (Latin):
Dum freta mitescant et amor dum tẽꝑet ussi.
Fortit̾ edisco tͥstia posse pati.
Si minus estanimus nobis effund̾e uittã
In me crudesis non potes tẽ dui.
Aspicias ũt que sit scrubentis ymago.
Scribumus. et gremio troicus ensis ad est
Eq genas lacͥie stristum labunt inensem.
Qui iam prolacͥmis sangͥne tiustus erit.
Instruis in pensa nr̃a sepustra breui.
Nec mea nunc prim̃ feriunt᷑ pestora telo.
I lle locus seui uuilnus amoris h̃t.
Anna coror. soror auna mee male ꝯscia tulpe.
Iam dabis incineres ultuma dona mcos.
Nec consumpta rogis inscribar elissa sichei.
Hoc tñ in stumlĩ in armore tͣmẽ erit.
Prebuit eneas et cãm mortis et ensẽ.

Expanded text:
Dum freta mitescunt et amor, dum tempore et usu Fortiter edisco tristia posse pati. Si minus, est animus nobis effundere vitam; In me crudelis non potes esse diu. Adspicias utinam, quae sit scribentis imago! Scribimus, et gremio Troicus ensis adest, Perque genas lacrimae strictum labuntur in ensem, Qui iam pro lacrimis sanguine tinctus erit. Instruis inpensa nostra sepulcra brevi. Nec mea nunc primum feriuntur pectora telo; Ille locus saevi vulnus amoris habet. Anna soror, soror Anna, meae male conscia culpae, Iam dabis in cineres ultima dona meos. Nec consumpta rogis inscribar Elissa Sychaei, Hoc tantum in tumuli marmore carmen erit: Praebuit Aeneas et causam mortis et ense
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsũpuo lacͥmis ocusi fungunt᷑ obortis.
Quaq licet fugio si f ab hoste iuro.
Sepe malis stupeo. reꝵꝵq oblita lociq.
Ignara tetigi chiria m̃bra manu.
Utq nefas sensi mase corꝑa testa relĩqͦ.
Et mͥ pollutas tredor hr̃e manus.
Sepe neotholomi pro nõie nom̃ horestis
Exit. et errorẽ uocis ut om̃e amo
ꝑgenus. in felix iuro. gen̾is q ꝑentẽ
Q ui freta qui t̾ras qui sua regna gͣtit.
Ppr̃is ossa tui patrui mͥ. que tͥ debent.

Expanded text:
somno lacrimis oculi funguntur obortis, Quaque licet, fugio sicut ab hoste virum. Saepe malis stupeo rerumque oblita locique Ignara tetigi Scyria membra manu, Utque nefas sensi, male corpora tacta relinquo Et mihi pollutas credor habere manus. Saepe Neoptolemi pro nomine nomen Orestae Exit, et errorem vocis ut omen amo. Per genus infelix iuro generisque parentem, Qui freta, qui terras et sua regna quatit; Per patris ossa tui, patrui mihi, quae tibi debent
Abbreviated transcription (Latin):
Sic tͥ secretis agilis dea saltib assit.
Silua q ꝑdendas p̃beat asta feras.
Sic faueant satiri montanaq niua fauni.
Et cadat ad u̾sa cuspide fossus aper.
Sic tͥ dent nĩphe ꝙͣuis odisse pueslas.
Siceris : arentẽ que leuet unda sitim
Addimus his precis lacͥmas qͦ u̾ba p̃cãtis.
P legis et sa crimas finge uidere meas.

Expanded text:
Sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit, Silvaque perdendas praebeat alta feras; Sic faveant Satyri montanaque numina Panes, Et cadat adversa cuspide fossus aper; Sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse puellas Diceris, arentem quae levet unda sitim! Addimus his precibus lacrimas quoque; verba precantis Qui legis, et lacrimas finge videre meas
Abbreviated transcription (Latin):
Nam prius umbrosa carituros arbore mõtes.
Et freta ueliuolas non habitura rates.
Flumina q ĩ fontes cursu redita supino.
G r̃a quam meriti possit a bire tui.
H ec uͥ dix̾itis seruet sua dona rogate:
Sit fuerit nr̃e causa ꝑasta iue.
uam legis exist tibi uenit epistola brute.
nasonem nolles inquib ẽẽ iotis.
Q tu qd̾ nolles uoluit misabile fatum.

Expanded text:
nam prius umbrosa carituros arbore montes, nam prius umbrosa carituros arbore montes, et freta velivolas non habitura rates, fluminaque in fontes cursu reditura supino, gratia quam meriti possit abire tui. haec ubi dixeritis, servet sua dona rogate, sic fuerit vestrae causa peracta viae.’ Quam legis, ex illis tibi venit epistula, Brute, Nasonem nolles in quibus esse locis, sed tu quod nolles, voluit miserabile fatum
Abbreviated transcription (Latin):
Aut ppłĩ recsitus positam cõponet ad hastã.
Et minui magne non sinet urbis opes.
Aut ubi erunt patres in uilia templa uocati
De tanto dignis consule reb aget.
Aut feret augusto solitam natoq salutem.
Doq parum noto cõsulet officio.
Tempus ab his uatuum cesar g̾manitꝰ om̃e.
Auferz. a magnis hũc colit ille deis.
Cum tam̃ a turba rere requieu̾it hare.
Ad uos mansuetas porriget ille manus.
Quid q parens ego̾ ur̃ agam fortasse requu.
Talia uos illi reddere u̾ba uolo.
Uiuit adhuc. uitamq tͥ debere fatet᷑.
Quam prius amiti cesare munus habet.
Te sibi cum fug̾et memori soled ore referre.
Barbarie tutas exibuisse uias.
Sanguine bistonium quod nõ tepefecit en sẽ.
Effestum cura pestoris ẽẽ tui.
Mddita preterca uite quoq multa tuende.
Muna ne ꝓprias atrenuaiz opes.
ꝓ quib ut m̾itis referat᷑ gr̃a iurat.
Se fore mantipiũ tempus ĩ om̃e tuum.

Expanded text:
aut populi reditus positam componet ad hastam, aut populi reditus positam componet ad hastam, et minui magnae non sinet urbis opes . aut, ubi erunt patres in Iulia templa vocati, de tanto dignis consule rebus aget . aut feret Augusto solitam natoque salutem, deque parum noto consulet officio. tempus ab his vacuum Caesar Germanicus omne auferet . a magnis hunc colit ille deis. cum tamen a turba rerum requieverit harum, ad vos mansuetas porriget ille manus, quidque parens ego vester agam fortasse requiret. talia vos illi reddere verba volo: ‘vivit adhuc vitamque tibi debere fatetur, quam prius a miti Caesare munus habet, te sibi, cum fugeret, memori solet ore referre barbariae tutas exhibuisse vias: sanguine Bistonium quod non tepefecerit ensem, effectum cura pectoris esse tui: addita praeterea vitae quoque multa tuendae munera, ne proprias attenuaret opes. pro quibus ut meritis referatur gratia, iurat se fore mancipii tempus in omne tui.