comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
etatis exemplũ. una nauiga¬
uit una ꝑiclitatꝰ ẽ.una oms
em̾sus ẽ terras. Nõ reliquit
duxit. Non ẽ qd̾ excusatõe
etatis utaris. Potes nanga¬
me isti redrx̾. ego isti filiu frẽ
sitamꝙͣ mercem abdicasti.
nauigauit. s tamꝙͣ inpiũ
suos redemit. Nõ põt eripi fi¬
lio ꝙ accepit alege. Qͣmͣ eĩ
est abdicare ꝙͣ uolo. Hoc
uno alt̾ alteri placet. ꝙ ut̃q
pat̾ displicet.utamuir me¬
dicina qua cogimur. ꝙ in
nulnerib fieri ꝑiculosis so¬
let. ut malũ cũ ipo corpore
epcecetur. Adoptare ꝑmits¬
adolescenti ꝙͣ lex in pͥmonio
diuidendo exꝑitur. sex te ad
mĩsteriũ pr̃monii admisit.
ñ ad dñium. Est aliq̃etas a q̃
aͥs filiꝰ ẽẽ desinat. Nec tͥcena
manu est. Qͦ mͦ fi̾ põt ut tͥ
potestas inte necisq aut fra¬
trẽ sit aut ĩ filiũ ñ sit. Si bñde
ꝑtatis fuit. Nich̾ ĩ medio cõ¬
parebat. Q̾cꝗd t̾cenariis re¬
liq̃rat. abdicatus abstulerat.
Quid fac̾em solus. senexin¬

Expanded text:
etatis exemplum; una nauigauit, una periclitatus est, una omnes emensus est terras, reliquit domum. Non est quod excusatione aetatis utaris: potes nauigame isti reduxit, ego isti fratrem. Si tamquam inertem abdicasti, nauigauit: si tamquam impium, suos redemit. Non potest eripi filio quod accepit a lege. quomodo enim est abdicare quem nolo. Hoc uno alter alteri placet quod uterque patri displicet. Vtamur medicina qua cogimur, quod in uulneribus fieri periculosis solet, ut malum cum ipso corpore exsecetur. Adoptare adolescenti quem lex in patrimonio diuidendo experitur? Lex te ad ministerium patrimonii admisit, non in dominium. Est aliqua aetas a qua aliquis filius esse desinat? ne tricenarmanu est. Quomodo fieri potest ut tibi potestas uitae necisque aut in fratrem sit aut in filium non sit? Si bene de pertatis fuit: nihil in medio comparebat; quicquid tricenarius reliquerat, abdicatus abstulerat. Quid facerem solus, senex, in
Abbreviated transcription (Latin):
huit. In eo qui meriis adty¬
rannũ uenit. nõ uirtus mi¬
nor est s periculũ maiꝰ. Non
queras quid in arcem tulerĩ.
Tyranicidiũ detuli. Nõ est
gladiꝰ m̃s. s manꝰ mea ẽ. s
animꝰ m̃s est. s consiliũ. sed
periculum. s tyrannicidiu
meũ est. Ad ulteriũ nocas qd
effectũ est ne ꝗs timeat adul¬
teriũ. Diligent̾ arce ĩ unica
occõnem requirẽs. temptaui
ẜuos. tẽptani amicos. ꝑ uxo¬
rem solam refulsit occasio.
Nõ putaui adulteriũ uxorẽ
tyranni posiuere. sic nec bo¬
micidiũ. tyrãnũ occide̾.ferr̃
arcẽ ferre. periculosũ erat. in¬
ueni te facile. Si tyrãnũ inꝙͣ
inuenero. obina quelib res
telũ erit. certe semꝑ secũ solet
hẽre ferrũ tyramnꝰ. Gladius int̾
duos fortioris ẽ. qmͣ sollicitus

Expanded text:
uit ? In eo qui inermis ad tyrannum uenit non uirtus minor est, sed periculum maius. Non quaeras quid in arcem tulerim; tyrannicidium retuli. Non est gladius meus; sed manus mea est, sed animus meus est, sed consilium, sed periculum, sed tyrannicidium meum est. Adulterium uocas quo effectum est ne quis timeat adulterium? Diligenter arce munita occasionem requirens temptaui seruos, temptaui amicos; per uxorem solam refulsit occasio. Non putaui adulterium uxorem tyranni polluere, sicut nec homicidium tyrannum occidere. Ferrum in arcem ferre periculosum erat, inuenire facile. Si tyrannum, inquam, inuenero, obuia quaelibet res telum erit. certe semper secum solet habere ferrum tyrannus. gladius inter duos fortioris est. Quam sollicitus
Abbreviated transcription (Latin):
abuimꝰ anr̾ olim sacrũ.
habuimꝰ ebur sacre ma¬
terie artificem q̃ siuimꝰ. Dis¬
posueramꝰ quidẽ ut aliis q̃¬
q templis sĩmulacra pħi¬
dias faceret. s nõ erat tam
necesse orare deos ꝙͣ uindi¬
care.

Expanded text:
 olim sacrum, habuimus ebur; sacrae materiae artificem quaesiuimus. disposueramus quidem ut aliis quoque templis simulacra Fidias faceret, sed non erat tam necesse ornare deos quam uindicare.
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃s eĩ necessarii deseruerant ĩ pie
siliũ utrũ cõscisce̾t mortẽ an expeo¬
taret. Cu scribonia. Quid temi
quit delectat alienũ negociũ age.
Nõ ꝑsuasi illi. manꝰ sͥ accul it. nec
sine cã Nam post diẽ t̾cuĩ aut qrͣ¬
tũ inimic moriturꝰ arbitͥo. si ui¬
uit alienũ negociũ agiti Nõ pos¬
re cũ mortẽ uis ext̾ra denũciat.
occupanda sit an expectanda. Msta
eĩ sunt q̃ i ntrãq ꝑtẽ traħe pos¬
sunt. Si alt̾a mors̃ cũ torm̃to al¬
t̃a simplex ⁊ facił ẽ. Qudn hine

Expanded text:
ant impie silium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non posre, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic
Abbreviated transcription (Latin):
daiorẽ capĩs releuares. sepe sang̾nẽ
emisisti. Ad extenuand̾ corpꝰ uena
ꝑcutit᷑. Nõ opꝰ ẽ uasto miln̾e diuide̾
p̾cordia. s apello aꝑiunt᷑. Ad illa
magnã lib̾tatẽ nia ⁊ securitas pũc

Expanded text:
dolorem capitis levares, sanguinem saepe dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam l
Abbreviated transcription (Latin):
or ẽ p̃terea longior inta. sic peior
ẽ utiq mors songior. In millare
mag̾ ꝙͣ in morti morẽ aĩo gẽre
debemus exeat q̃ impetũ cẽpit.
siũ ferrũ appetit sin laqum. siue
aliꝙͣ potõnem uenas occupantẽ
cogitant᷑. Aliꝗs dic̃ mepar̃ fortit᷑
fecisse. as miis tem̾e. ałiꝗs fu¬
isse aliꝙ genꝰ mortis ammosiꝰ unis
tu cogitare in maĩb ẽẽ confiliũ ad
ꝙ fama ñ ꝑtinet. ħ umũ intuere
ut te fortune ꝙͣ celerrime eripi¬
as.alioꝗn aderunt ꝗ de sco tuo ma¬
le existiment. Inuenies ⁊̃ ꝑfesso
teremptorẽ sm fi̾. expecta nounꝰ eẽ
exitũ ꝙ̃ natura dec̾nit. ħ qui dic̃ nõ
uid. se mã lib̾tatis elandere. suich
itũ nol ad intã dedit. exitus mul¬
tos. Ego expectẽ uł morbĩc̾delita¬
tẽ ł hoĩs cũ possim ꝑmedia exire tor¬
de uita ñ possumꝰ q̃ri. neminẽ ten.
Rono loco res humane sũt. ꝙ uẽo
ñ uicio suo miser ẽ. plac. nine. si¬
ñ placet. lic eo reu̾ti und̾ uer̃sti ut

Expanded text:
or est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulla re magis quam in morte morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam profteremptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil itum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire torde vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut
Abbreviated transcription (Latin):
na arripiat. sit ł maudita. sit no¬
a. Nõ deerit ad mortẽ ingenũ cui
sor excitent᷑. ⁊ itentissimas cu¬
IN. scd̾o naumachie spectaculo.
nꝰ ex barbaris. lanceam ꝙͣ in adũ¬
nos acceꝑat. totã iigulo suo m̃sit.

Expanded text:
a arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cudolor, excitentur et intentissimas curomisi. Secundo naumachiae spectaculo unus e barbaris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam iugulo suo mersit.
Abbreviated transcription (Latin):
fuicẽ cͥcumactã rote frange̾t. eodẽ
uehicło qͦ ad penã fe̾bat᷑ effugit. sl¬
c obstat erumꝑe ⁊ exire cupienti.
In aꝑto nos natura custodit. cui ꝑ¬
mitit necc̃itas sua cͥcũspiciat exitũ
mollem. cui ad malũ plura sunt. ꝑ
sese afferat. his dilectũ agat ⁊ quã
cotissimũ lib̾etur consideret c dif

Expanded text:
cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui dif
Abbreviated transcription (Latin):
tumeliã face. Ita prorsus par̃ mũ
⁊ par̃ decent᷑. Qͥd ẽ stulciꝰ ꝙ fastid¬
ose mori. Ouirũ fortẽ o digmĩ cu¬
si fati daret᷑ electõ ꝙͣ fortit᷑ illegll¬
dio nsus eẽt. Qmͣ anmose in p̃ro¬
fundã se altitudiem maris aut al¬
scise rupais ĩ misisset. Undiq destia
in mora ẽẽ ꝙͣ uelle. existimet᷑ d̾ fc̃
hõĩs ac̾rimiat cuiq uisũ erit. duh
constet p̾ferendũ eẽ spurtissiam i¬
tẽ fuituti mũdissime q̃m cepi sod¬
dis exemplis uti ꝑseuerabo. pla
a se qnisq exiget. si ui derit hancid
⁊̃ a cõtemptissimis posse cõteno
Catones scipiones q ⁊ alios qͦs
dire cũ admiratõẽ cõsueuimꝰ.sp
smitatõem ꝓõitos putamꝰ. Iã ego i¬
stam uͥtutẽ hr̃e tam multa exempla
ostendã Cũ adueheret᷑ nuꝑ int̾ cu¬
stodias. ꝗdã ad matutiñ spectacłm miᷤᷤ¬
sus. tãꝙͣ sõp̃no p̃mente nutaret cap̃.
usq eo dimisit. donec radus inẜer.
⁊ tãdin se insedili suo tenuit. donet

Expanded text:
tumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undique destitin mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam a contemptissimis posse contemni. Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, mitationem positos putamus; iam ego istamostendam. Cum adveheretur nuper inter custodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ p̃ꝑatͥ ẽ amĩmꝰ ꝑmãsere diuitie.
ad contẽptũ nos doloris armanimꝰ
m̃tũ integ̾ ac̃ sani felicitas corꝑis.
ut fortit᷑ amissoꝵ desid̾ia paterem᷑
p̃cepimꝰ nob. Om̃s qͦs nos amabamꝰ¬
suꝑstites fortuna ẜuauit. huiꝰ uniꝰ
reiusũ qmexcitat dies ueĩet sõ est
ꝙ existimes magnis tm̃ uiris ħ robꝰ
fuisse q ẜuitutis humane claust᷑ pr¬
rumꝑent. nõ ẽ qͦ sudices ħ fi̾ nͥ acatmo¬
ne nõ posse. qui ꝙͣ ferro ñ amiẜata
nimã manu exit. cũ uilissime sorti
xia in sua tela fecerunt Auđ̃ in lndo
Testiarioꝵ unꝰ eger manis cũ ad ma¬
tutina s̃pectacula ꝑaret᷑ secessit ab
exlpnerand̾ corpꝰ. nullũ ad ibi dabat᷑
sine custode sec̾tum. Ibi lignũ idꝙ

Expanded text:
aeparatus est animus; permansere divitiae. Ad contemptum nos doloris armavimus; mentum integri ac sani felicitas corporis. Ut fortiter amissorum desideria paterentur praecepimus nobis; omnes, quos amabamuperstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis xia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum i
Abbreviated transcription (Latin):
domus p̃texta. unũ utriq nom̃
ẽ. ius qmd̾ ac potestas. longe alia
Itaq attende. Iam intelligis nł
me ꝙ oppinio tua refugiat dice̾.
Illi bñficio ꝙ accio ꝑficit relata
Illd alter̾ ꝙ re continetur nodu
reddidimꝰ ⁊ uolumꝰ redoeꝰ. uolum¬
debemꝰ. Itaq ꝙͣis retulisse illũ¬
grãm dicans qui bñfm̃ libent᷑ ac
cepit. Inbemꝰ tũ et siłe aliquid ei
ꝙ accepit redd̾e. a cõsuetudĩe q̃dã
que ditimꝰ abhorrent᷑. Deind alia
nia ad consuetudĩem redeunt. Ne

Expanded text:
ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia. Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Volunet illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita cipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere. A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Neg
Abbreviated transcription (Latin):
ugͥtudine corpoꝵ equemꝰ elephã¬
s uelocitate seruos. Ienitate
nes. impetu thanros. ꝙ solidã
catis beluis. detentior damis.
nsior nrsis. mollior fibris. qd̾ sa¬
acitate nos nariũ canes uincãt.
acie luminũ aquile. spacio eta
corui. multa aĩalia nandi fa¬
rtate. Et cum q̃dam nec corre
ndem in idnatura paciatur. ut
locitatẽ corpoꝵ et uires ex di
ac dissidentib bonis hõĩem
negligentes ñi deos. qͥs nõ
Ia nalitudo etiã uiciis mex

Expanded text:
tudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bonis hominem neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam
Abbreviated transcription (Latin):
n inperft̃i officii reliqͣ ꝑs ẽ s ꝑ
lis ẽ fructus artis aliꝰ artificis
rtis ẽ fecisse ꝙ uoluit. artificis
tisse cum fructu. perfec̃ opus su
phidias ⁊̃ si nõ uendidit. Tripłx
ne.t̾cius utilitatis. ꝙͣ allatura
t aut grã aut uenditõ ant ali
co̾moditas. Sic bñficii fructꝰ.

Expanded text:
n imperfecti officii reliqua pars est, alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex; tertius utilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas. S
Abbreviated transcription (Latin):
bñficium. Disputan de .m. bruto
solet an debint acciꝑe a diuo uilio
uitã cũ occidendũ eum iudicaret.
Quam rõnem in occidendo secutus
tutoẽ stoica sc egisse. qr ut regis nom̃
extimuit optimus cinitatis status
sub rege usto sit. Aut uͥ sperauit
lib̾tatem futurã uͥ tã magnũ p̾¬
miũ erat et imꝑandi ⁊ seruiendi
aut extimauit cinitatẽ in pͥorem
formã reuocari amissis pͥstims
morib futurãq equalitatẽ ibi¬
ciuił uiris et statutas suo loco le¬
ges. uͥ uid̾eat tot milia hoĩm pug¬
nantia ñ an ẜiuirent ẜinituri sed
utri. Qͣta nõ illũ aut rer̃ natura
aut urbis sue tenint obliuio qui
uno interem̃pto defutur credi¬
dit aliũ ꝗdẽ uellet cũ tarquimꝰ
eẽt ĩuẽtus post tot reges ferro
ac fulmib occisos. S uitã acci¬

Expanded text:
beneficium. Disputari de M. Bruto beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus tutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam acci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ illi repudiare nõ licuit diuis sci¬
re an uelim effice uͭ possim nolle.
turSi ẜnasti me nõ id̾o saluator
esuenenũ aliqñ pro remedio fu¬
it. nõ idõ num̾atur int̾ salub̾ͥa.
Quedam ꝓsunt nõ obligant Cũ¬
ber quidã tyrãni gładio diuisit.
qui ad occidendũ eum uen̾at. Nõne
icõ illi tyrannꝰ grãs egit ꝙ rem
ꝙͣ medicoꝵ manꝰ reformidau̾ant
nocendo sananit.Uides ñ ẽẽ mag¬
nũ in ipã re mom̃tũ. qm̃ ñ uidet᷑
Casuᷤeĩ bñficiũ ẽ hoĩs inmria. le¬
onẽ in amphiteat᷑ expectauimꝰ qui
unũ e bestiariis agnitũ. cũ qͦndam
eiꝰ finss magist̾ p̃rotex̃ ab inpetu
bestiarum slum gͦ bñficiũ ẽ fere
anxiliũ. Minime. qr nec uoluit
fac̾e̾. nec faciendi aĩo fec̃. Quo loco
feram posui tyrannũ pone. intã
et hic dedit et illa. Nec hie nec ssla
bñficiũ. qr nõ est bñficiũ accipere
cogi ñ ẽ bñficiñ deberecui nolis.
ante des oz mͥ arbitriũ mei. deind̃

Expanded text:
 illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim nolle. tur ; si servasti me, non ideo servator es. Venenum aliquando pro remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuisset magister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde
Abbreviated transcription (Latin):
di te cõmodeñis mͥ et cogitanis
plures ẽẽ resꝰ qmͣ u̾ba ingẽs co¬
pellatõib uocamꝰ. s alienis como¬
datisq Pedem ⁊ nrm̃ dicimꝰ. et
lecti et ueli et carmĩs. Canẽ et
uenaticũ et marinũ et sydꝰ. Qͥa
ñ sufficimꝰ ut singuł singła as¬
signemꝰ qͦtiens apus ẽ iuituam̃.

Expanded text:
i te commodaveris mihi et cogitaveris plures esse res quam verba. Ingens copellationibus notamus, sed alienis commodatisque. Pedem et nostrum dicimus et lecti et veli et carminis, canem et venaticum et marinum et sidus ; quia non sufficimus, ut singulis singula adsignemus, quotiens op
Abbreviated transcription (Latin):
totum mueĩes ꝙ eẽ te malles
ex omĩb singula excerpas que
tibi darielles. bene existimata
nature. indulgentia cõfitearis
inmortales hñtqz et qui maxi¬
mus tribin bonos potiit abip¬
sis ꝓximos collocanerunt. Mag¬
na accepimꝰ maiora nõ cepimꝰ
ħ mͥ liberalis neccͣia credidi. Et
qua loq̃ndum aliquid de magtͥs
bñficiis erat d̾ minutis loq̃rem᷑
qui urtã accepisse se a diis negas.
ꝙͣ cotidie ab eis petit. Qͥcũq gͦ
gͣtos eẽ docet ⁊ hom̃i cãm agit
et deoꝵ quib nułliꝰ tei idigẽ¬
tib poĩtis ex̃ desideriũ referre
nichomniꝰ grãm possumꝰ. Nõ¬

Expanded text:
totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremuqui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. No
Abbreviated transcription (Latin):
ic remittendi. Nolo diucius ħ
fesłe. Existimemꝰ ita ẽẽ. Desit ad
isui nõ lusori. Sic et in ħ de quo
isputamꝰ. Deest aliꝗd rei date cui
ars alia debetur ñ aĩo. Qͥ anmũ
arem sͥ nactus ẽ qnͣtũ in illo est
ccepi ñ alit̾ qmͣ ip̃e accipi uoluit.

Expanded text:
c remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus est et, quantum in illo est, accepi non aliter, quam ipse accipi voluit
Abbreviated transcription (Latin):
re facile ẽ. si auarꝰ es siñ impen
paria fecisti. qm̃ qui libent̃ bñ¬
ficiũ accipit reddit. ħ ex ꝑado¬
uis stoice secte minime mira¬
bile ut mea fert opinio. aũ in¬
c̃dibile ẽ eũ qui libent̃ accipit
bñfiñ reddidisse. Nam cũ omĩa
⁊ si illi magnũ excere ñ licuit.

Expanded text:
rre facile est, si avarus es, sine impendparia fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia etiam si illi manum exserere non licuit,
Abbreviated transcription (Latin):
cias s q̃ritur ꝙ nõ est ad p̾tura
litatẽ suã nõ intelligit qr nõ ui
uenerit respicit s quoten dati
b hiis uehementius ⁊ impor¬
nsus malũ ẽ inuidia q̃ nos i
fauet. Qnͣto est simpliciꝰ qnͥ
pendentius bñficiũ acceptũ d
scire neminem. tanti ab alio
erat. ħ iniciũ est bomꝰ. Consis
et animũ eius grate excipies
euocemꝰ. Parum fec̃. s sepi
faciet. Illũ mͥ p̃tulit ⁊ me młtis.
Ile ñ ẽ nõ ẽ mͥ par nrtutib nec
officiis. s hnĩt suam nenerem. Qͤ¬
tendo nõ efficiam ut maiorib dig¬
nus. sim. s ut datis indignus.
plura illis hoĩb turpissimis data st̃.
cmdad rẽ quã raro fortuna iudicat:
Cotidie q̃rim᷑ malos ẽẽ felices. Sepe
Iagellos pessimi cuiꝰq tnͣsierat ap¬
timoꝵ inroꝵ segetem gnͣdo ꝑcus¬
sit. fert sortẽ suã quisq ut in cet̾is
eb ita in amitus. Nullũ ẽ tam ple
as possit. Nullum tam angustum

Expanded text:
gratias, sed queritur, quod non est ad praeturam gratias, sed queritur, quod non est ad praeturam felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquiesibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam pleas possit, nullum tam angustum,
Abbreviated transcription (Latin):
augur diuiciarũ maximũ exem¬
płum añꝙͣ illum lib̾tini panꝑe
facerent. Hic quat᷑ milies sexter¬
ampliꝰ qmͣ utoit. Ingenii fuit
sterilis tam pusiłli ꝙͣ aĩ Cũ eẽt
auarissimꝰ nũmos cicus emitte¬
bat qm̃ ũba. Canta illi inopia ecat
ẜinonis. ħ cũ oĩa mementa sua
diuo angusto debẽt ad ꝙ attule¬
rat panptatẽ sub hon̾e nobilita¬
tis laborantẽ pͥncepsiam ciui
sto solebat q̃ ri dicens se abstudis
abductũ nicħ̾ cm̃ in se congestuo
eẽ qnͣtũ ꝑdidisset relicta eloqũtia
at illi int̃ alia ħ ꝙ dims augu¬
stus p̃stit̾at ꝙ issum derisu ⁊il¬
ra cupimus quo maiora uenens
multoq cõcitatior ẽ auaricia in
magnarũ opũ cõgestu toslocata
ut flãme infiuito acrior uis es
quo ex maiore incendio emicuit
Eque ambitio nõ patitur ꝙ̃am̃
ea mensura honoꝵ conquiescei
qua quondam eius fuit impudei
uotum. Nemo agit de tribunans

Expanded text:
augur, divitiarum maximum exemaugur, divitiarum maximum exemplum, antequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater milies sesteramplius quam vidit, ingenii fuit sterilis, tam pusilli quam animi. Cum esset avarissimus, nummos citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civie de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquentia. At illi inter alia hoc quoque divus Augustus praestiterat, quod illum derisu et lamaiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo agit de tribunatu
Abbreviated transcription (Latin):
di uocib id agamus ut uoluntaᷤᷤ
nr̃a ñ lateat s aꝑiatur ut luceat.
qui gͣtus futurus ẽ.statu dũ
accĩpit de reddendo cogitet. Eti¬
sipus tũ in illum uelud ẽtamen
cursus compoĩtum et carcibus
inclusum operiri deb̾e tempus
suũ. ad qd̾ uelud dato signo pard¬
siliat. Et quidẽ magna illi cele¬
ut consequatur antetedentem.
Uidendũ ẽ nũc ꝗd maxime fa¬
diat ingratos aut nimia sin
suspe.tos ⁊ msitũ mortalitati
niciũ se snaq mirandi aut a¬
iuditas aut inuidia. Incipia¬
mus a pͥmo. Nemo nõ benignꝰ
est sui iuudex. Inde ẽ ut omĩa¬
se meruisse existimet et in so¬
iutum̃ accipiat. nec satis suo
p̃ciõ se estimatũ ꝓutet. ħ mͥ de¬
dit. s qm̃ sero. s post quos la¬
bores. Q̃to donsequi plura po¬
tuissem. si illũ aut illũ aut me
colere maluissẽ. nõ ħ sꝑauerã
in turbam cõiectus sum. tam exi¬
gno dignũ me iudicauit hone¬
stĩus preteriri fuit. Gñ. lentulꝰ

Expanded text:
di vocibus id agamus, ut voluntas di vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna illi contut consequatur antecedentem. Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus
Abbreviated transcription (Latin):
cienda ẽ qr nec referre potest
Nec delicate accipiend̾ ẽ nͨ sũmis¬
se et hũilit̾. Nam qui negligens
ẽ in accipiendo. cũ om̃e bñficuĩ
recens ꝑateat ꝗd faciet cũ p̾ma
fastidiose tamꝙͣ qͥdicat nõ quidẽ
mͥ opus ẽ s qma tam ualide nis
faciam. tibi mei pott̾atẽ. alius
supine ut dubiuĩ p̃stanti relmqͣt.
an senserit. Alius uix labra didux̃
et ingͣtior ꝙͣ si tacuiss fuit. Laq̃n¬
dum est ꝓmagnitudĩe rei impẽ¬
sius. et illa adicienda plurisq̃n
ꝑutas obligasti Nemo eĩ ñ gaud
bñficiũ suũ latius patere. Nescis
quid mͥ p̃stiteris s scirete oport
qnͣto plus sit existimas statim
te nõ desinam ubiq confiteri me
referre nõ posse. Nullo mag̾ cesa¬
rem angustũ demeruit ⁊ adalia
im̃petranda facilẽ sͥ reddidit fur¬
nius ꝙ̃ ꝙ cũ patri ancomanas
ꝑtes seçuto ueniam impetras¬
set dix̃. hanc unã cesar habeo m¬
iuriã tuam. Effecisti ut uiue̾m
bñficuĩ acced̾e. hiis atqr eiuisino¬

Expanded text:
cienda est, quia nec referre potest Nec delicate accipiendum est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus est, sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " statim te non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem beneficii accedere ? His atque eiusmo
Abbreviated transcription (Latin):
accepi qno dabat᷑. reddidi. aliogi
pessima aptime rei conditõ ẽ. u
gratus sĩ ad fortunã intor. Si il
muita rend̾e nõ possum. Sufficita
nem seqͣr. et implere enis sinũ cup

Expanded text:
didi. Alioqui pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit aionem sequar et implere eius sinum cupi
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ qͣntum delectatura ẽ cuida¬
r.Ita accipienti adhibenda cou
atus ẽ qui remotis arbitris agit
ae. Quidã uolunt noĩa setũ fieri
tint̾pom ꝑarios nec signatore
uocari cirographum dare.Idẽ
tuint qui dant oꝑam. ut bnfi
i ip̃os collatum ꝙͣ gnotissi
sit. uerentur paiam̃ ferre ut
consecuti dicant᷑. Rariores ĩ
officuis sunt qnib iã aut digͥ¬
pessime loq̃ntur. De optime
nitis. Tucius ẽ quosdam offẽ
ꝙ demeruisse. argum̃tũ enĩ
debentiũ odio q̃runt. at qͥ¬

Expanded text:
in quantum delectatura est, cui datur, ita accipienti adhibenda contio gratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignAlii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atq
Abbreviated transcription (Latin):
ilł stetimꝰ Qnͣto satius ẽst ad eon¬
templonem tot tantoꝵ q bñfici¬
orum ieuerti et agere grãs. ꝙ
nos in ħ palch̾rano domicilio
uoluerunt. scła sortiri. qr t̾tenss
p̃fecerinit. Aliquis ea aĩalia es¬
parat nob̾ quoꝵ potestas penes
nos ẽ. Quicꝗd nob̾ negatum ẽ
dari nõ potiit. Proideꝗsꝙnis
es ĩ iquns estimator fortis ħu¬
mane cogita qnͣta nob̾ tͥbuerit
parcus nr̃. qnͣto ualentiora aĩ a¬
lia. sub iugum miserimꝰ. qͣnto
uelociora conseqͣmun ꝙͣ inꝑħ
sit mortale. nõ sũbictu nr̃o po¬
situm. Tat uirtutes accepimꝰ
totartes anmũ deniq cui
nicħꝰ nõ eodem intendit᷑ monĩ¬
to paruũẽ siderib nelociorẽ.
Quoꝵ post multa secula futuroᷤ

Expanded text:
illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saec
Abbreviated transcription (Latin):
elleboro. hiis ip̃is quos uocamꝰ
insanos ⁊ suffraguim ⁊ inridic¬
toe̾m cõmittimꝰ. Si dicimꝰ eũ qui
bñfiñ bono aĩo accipit gram retu¬
lisse. nich̾ominꝰ illu̾ mere a lieno
aĩo bono mͥ donata sunt ⁊ fame
defensa detracte sordes spẽ ⁊lib̾¬
qͦ słli añn meũ ostenda̾. hic ille ẽ
q᷑ ipẽ sinĩ ostendit. Excipe bñ fi¬
tiũ amplexare. gande. ñ ꝙ acci¬
pias s ꝙ reddas. debitis ꝙ
sis. Nõ adibis iam magne rei
ꝑiculimm. ut casus ingratũ fa¬
cẽ te possit. Nullas tͥ ꝓponam
difficultates ne despõdeas nõ ne
laboꝵ ac longe ẜuitutis expͤ¬
taroẽ deficias. Non differo te
d̾ p̃sentib fiat. slumꝙͣ eris gͣtus
nͥ statim es. Quid gͦ facies. Nõ armi
sum̃da sunt. et fortasse erunt. soͥ
maria emetienda. Fortasse ⁊̃ uentis
minantib solues. Uis redd̾e bñfi¬
ciũ. Benigne accipe. Eetulisti gra
nõ ut soluisse te putes. s pt secu¬
rior debeas.

Expanded text:
psis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus. Sic dicimus eum, qui beneficium bono animo accipit, gratiam rettulisse, nihilo minus illum in aere alieno animo. " Bona mihi donata sunt et fama defensa, detractae sordes, spiriquo illi animum meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvisse te putes, sed ut securior debeas.
Abbreviated transcription (Latin):
disputatoẽm põt aliqñ quid fa¬
ciendñ sit captino cui redempti¬
onis p̾ciũ h̃o p̾stituti corꝑis ⁊ in¬
famis ore pidmittit. paciar me
ab impuro ẜuari. seruatus dem̃
ꝙͣ illi gram̃ referam. Uiuã cũ ob¬
sceno: Num niuam cũ redempto¬
re: Qͥd gͦ placeat dicam. ⁊̃ ab ali¬
quo accĩpiã pecĩam. ꝙͣ pro capĩe
dependam. Accipiani aut̃ tamꝙͣ
Illi peciñam ⁊ ñ occasio fuĩt ẜnã¬
di. ꝑiclitantẽ ẜnabo. In amiticiã
q̃ similes sungit nõ descendam.
nec ẜuatoris illũ loco numerabo.
s feneratoris cui sciam reddendũ ꝙ
accepi. Est aliquis dignus a qͦ bnfi¬
cium accipiam. s danti nocituru̾e̾
⁊ dõ nõ accipiam qr m̃e ꝑatus est
mͥ cũ incõmodo ant ⁊̃ ꝑiculo suo
dẽẽ. Defensurus ẽ mereũ. s illo
patrocind regem s̃ ftũrus ĩnĩm¬
ẽ ñ facio ut sine illo pericliter. in¬
eptũ et friuolũ. ħ eĩ hecatonp¬
nit exͫꝰ archesilay ꝙͣ ait a filios

Expanded text:
disputationem potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum incommodo aut etiam periculo suo prodesse. Defensurus est me reum, sed illo patrocinio regem sibi facturus inimiod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio
Abbreviated transcription (Latin):
picias qualẽ ẽẽ oporteat filiĩ. si
aliq̃ partes maritis ñ minores
uxoris. Inuicẽ ista qntũ exiguns
p̃stant et parem desiderant regl¬
Iam. q̃ ut ait hecaton difficił esf
om̃e eĩ honestum ⁊ m arduoes

Expanded text:
picias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo es
Abbreviated transcription (Latin):
debere cui uolis Contͣ iocundissi¬
mũ ab eo accepisse bñficiũ ꝙͣ ama¬
re ⁊̃ post imuriam possis. uͥamici¬
ciam alicui iocundã cã fec̃ ⁊iustam.
Ind̾ uero hoĩ uerecundo ⁊ ꝓbo mi¬
ẜrimũ ẽ. si eu̾ amare o ꝙͣ nõ iuuat.¬
Tociens amoneã neccẽ ẽ. nõ loqui
b honestam mã sequi nolentib
noꝵ affc̃s sepe cõtumacit᷑ parẽt.

Expanded text:
debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam alioqui iucundam causa fecit et iustam. Illud vero homini verecundo et probo miserrimum est, si euTotiens admoneam necesse est non loqui ibus honestam viam sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumac
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonar̾ ac digintatũ por̃tio ⁊ cũ
sit ubiq uirtutis modꝰ Eque per¬
catũꝙ excedit ꝙͣ ꝙ defec̃. liceat
istud sanc tͥ. ⁊ te in tm̃ fortuna su¬
stalerit ut cõiũgia tua urbes sit̃
in simi cuis condenda ciuitas
Ab antigono eynitus petit talẽ¬
petẽ d. Repulsus petit denariũ
modi cauillatio. Inuenit quo¬
mͦ neutrũ daret. In denario regẽ.
in talento cinicũ respex̃. cũ pos¬
set et denariũm tamꝙͣ cĩinco
neste regis humanitas tribu¬
at. Si mẽ int̾rogas probo. Est
eĩ m̃tollerabilis res posce̾ mĩ¬
mos ⁊ cõtempne. In dixisti pe¬
cume odiũ. ħ ꝓfessus es. hanc ꝑso¬
nã indiusti. Agenda ẽ. Inꝗssimũ
ẽ te petuĩam sub głia egestatis
acquire̾. Accipienda gͦ nõ minus
sua cuiq ꝑsona ẽ ꝙͣ eius de quo in¬
uando quis cogitat. uolo crisipi
nr̃i uti siłi tud̾ie. de pile lusu ꝙͣ ca¬
d̾e nõ est dubiũ. aut mittentis du¬
bio aut excipientis. fũ cursũ suũ

Expanded text:
personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, ut congiaria tua urbes sint in sinu eius condenda sit civitas ! Ab Antigono Cynicus petit talenpetere deberet. Repulsus petit denarium; modi cavillatio est ; invenit, quomodo neutrum daret. In denario regem, in talento Cynicum respexit, eum posset et denarium tamquam Cynico , quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixisti pecuniae odium; hoc professus es, hanc personam induisti : agenda est. Iniquissimum est te pecuniam sub gloria egestatis adquirere. Adspicienda ergo non minus sua cuique persona est quam eius, de quo iuvando quis cogitat. Volo Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis vitio aut excipientis ; tum cursum suum
Abbreviated transcription (Latin):
macundꝰ qui inunꝰ suũ fastidire
inuiriã iudicaturꝰ ẽ. Nõ accipiã
adem loco latronẽ. poue piratam
egem aĩ latronis acpirate ha¬
entẽ. Quid faciam. Parũ dignĩ
l ci debeam. On eligendũ dico
n debeas uim̾ maiorẽ ⁊ metũ ex¬
pio.quib adhibitis electio pe¬
. Si liberum ẽ t̾ͥ si arbitru tui
tutrũ uelis anno . id apud te
ip̃e ꝑpendos si necc̃itas tollit. ⁊

Expanded text:
acundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas to
Abbreviated transcription (Latin):
lu̾rra qͦ ñ debeat impellit. siuĩ am¬
itionis abducit a tutis. dm nul¬
umalũ uires a semet ip̃a patiar
empestiua indulgentia impel¬
t. atq instruit. Quid aut̾ tur¬
ius ꝙͣ ꝙ euenit freq̃ntissiẽ ut
eħ̾ int̾sit int̾ odiũ ⁊ bñfm̃ Nũꝙͣ
turpitudĩem nrãm reditura tri¬
uamꝰ. Cũ sũma amicicie sit ami
abo egenti. s nt ip̃e ñ egeã. Suc¬
rrã ꝑituro. s ut ipẽ nõ ꝑeam.
si si futurꝰ ero magni hõis aut
aigne tei m̾ces nullũ bñficiui
srõ. ꝙ turpit̃ peterẽ. ne exignũ
litabo. nec magna pro parins
edam eĩ nnnora sunt ꝙͣ ut ex
amagnis iris dẽbeant. q̃dã
aut danti graue sit aut par ͤ
muqd tarsus q̃ acceptur ẽ aut fa¬
stidiat aut ñ capiat : urbẽ cidam
alcxand̾ donabat nesanꝰ. et qui incħ
aĩo nͥ gnͣde conciꝑet. cũ ille cui do¬
nabatur se ip̃m mensus tanti mu¬
neris m̃uidiã refugisset dicens

Expanded text:
n debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar empestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et benturpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum beneficium dabo, quod turpiter peterem. Nec exiguum dilatabo nec magna pro parvis quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam refugisset dicens
Abbreviated transcription (Latin):
negare bñficiũ ẽ. Estimabimꝰ ita¬
q ntilitatẽ pociꝰ ꝙͣuoluntatẽ pe¬
tentiũ. Sepe eĩ noxia cõcupiscimꝰ
nec despicẽ q̃ ꝑniciosa sunt lic
qr uidiciũ interpellat affẽs. s c̃
subsedit cupiditas. cũ impetuss
le flagrantis aĩ. qui cõsilm̃ fuga
cecidit detestannir ꝑniciosos n¬
loꝵ muner̃ auctores. ut frigid
egris negamus ⁊ lugentib aus
q̃ nocitura sunt impense ac subi¬

Expanded text:
abimus itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Saepe enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi quae nocitura sunt, impense ac su
Abbreviated transcription (Latin):
mu taret.: Parũ iudicanit si sena¬
tor senex sũmissis honorib ĩ cõs¬
pectũ pͥncipũ suplex sͥ eo more
iacuisset qͦ hostes iucti hostibus
iacuere. Inuenit ad infra genua
.p. calcare. Et quidẽ licite aliquis
nõ põt ad rem ꝑtin̾e̾ sinistro
pede. Parũ eĩ fede furioseq in¬
soccatus ꝯsuiaris andiebat nisi
mnbs senatoris ingessisset. mꝑa¬
tor pigͦs suos. O suꝑbia magne
fortune. Ostultissimũ malum
ut a te nich̾ acciꝑe inuat ut õe
bñfm̃ in iniuriã ꝯũtis ut te oĩa
dedecent qͦ altius te sublenasti.
Sflaris. Quicꝗd das corrumpis.
lib itaq in terrogare ꝗd se tanto
na fronte certe lem placida q
tribuũtur. Qne cũ daret mͥ su¬
ꝑior. nõ exultauit supͣ me. s
ꝙͣ potuit benigͥssimꝰ fut. des¬
cenditq in eqnũ et detraxit
mun̾i suo pompã. Si obẜuauit
ydoneñ tp̃c ut in occasione pociꝰ
istis ꝑsuadebimꝰ. ne bñficia sua
insolentia ꝑdant. Siostenderimꝰ

Expanded text:
mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, em publicam calcare, et quidem, licet id aliquis non putet ad rem pertinere, sinistro pede ? Parum enim foede furioseque insoccatus audiebat, nisi in os senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! Quoque altius te sublevasti, inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet itaque interrogare, quid se tanto na fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potiusistis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus
Abbreviated transcription (Latin):
pecũam a fabro ꝑsico missa
nõ accepit et obinrgantib e
bñficiũ accipiã a quo ꝓpinatoẽ
accepturꝰ ñ sum. Cũ ĩłli rebili
consularis homo eiustẽ infa
maiorẽ sũmã misisset insta
mun̾a acciꝑe ẽ an senatum les
Cumi accipiendũ indicau̾imꝰ
lares accipiamꝰ ꝓfitentes ꝙ¬
dium et id danti maĩfestũ si¬

Expanded text:
pecuniam a Fabio Persico missam non accepit et obiurgantibus ieneficium accipiam, a quo propinationem accepturus non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instarhoc munera accipere est an senatum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum si
Abbreviated transcription (Latin):
nec exibit ab ħ nec ad illũ ꝑueĩet
ut d. Sicũ ex̾citato. ⁊ docto negociũ
ẽ audacius pilam mittems. u̾cũq
emĩ uen̾it manuillã expedita ⁊ agi¬
lis reꝑcutiet. Si tyrone ⁊ in doctõ
nõ tam rigide nec tã excusse s lan¬
guidius ⁊ mipãm eins dirigentes
manũ remisse occurremꝰ. Idem fa¬
ciendũ ẽ in bñficiis. Quosdam do¬
ceamus ⁊ satis indicemꝰ si conant᷑.
siaudent. Si nolunt facimꝰ autẽ
plerumq ingratos ⁊ ut sint fa¬
nemus. Tamꝙͣ ita dem̃ magna sĩt
bñficia nr̃a sigr̃a ilł referri nõ po¬
tuit ut mal igñis cursorib ꝓpoĩtũ
est. cũ lusorem tradut̾e cũ dampno.
extendi. Multi sunt tam pͣue na
to meliꝰ qnͣtoq humanius id ag̾e
ut illis quoq ꝑtes sue consteñt.
et faue̾ ut grã gͣ teferbi possit. be¬
nigne omia int̾p̃tari grãs agentõ
ñ alit̾ ꝙͣ si referat andire p̃bere se
facilem ad ħ ut ꝙ̃ obligait ⁊̃ ex¬
solmi uelit Male andire solz fene¬

Expanded text:
hoc exibit, nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus; utcumque enim venit, manus illam expedita et agilis repercutiet. Si cum tyrone et indocto, non tam rigide, nec tam excusse, sed languidius, et in ipsam dirigentis manum remisse occurremus. Idem faciendum est in beneficiis ; quosdam doceamus et satis iudicemus, si conantur, si audent, si volunt. Facimus autem plerumque ingratos et, ut sint, favemus, tamquam ita demum magna sint beneficia nostra, si gratia illis referri non potuit ; ut malignis lusoribus propositum est conlusorem traducere, cum damno extendi. Multi sunt tam pravae nanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fene
Abbreviated transcription (Latin):
nẽsis palus exulẽ manũ. Cim¬
ber ⁊̃ in cãpto uidit imꝑantẽ¬
tor libent̾ se hortensi clientẽ
professus ẽ. et hortensiꝰ bona
pompeii. ñ põpenĩ defenderat
Ita tu popili si anthomꝰ ius
tp̃r necc̃e fuit popiliũ occid̾e.
quo ciceronem mori. Cicero¬
nis ꝓscriptio fuit occidi. Mea
occidere. nissit imp̃r. issitine¬
tor. Ego illi negare ꝗcꝙͣ pos¬
sem cin n negare poterat tes¬
.ꝑ. Extra.¶Dopiliũ panci
ex ystornͣs tradiderunt int̃¬
fectorem ciceronis. et hii nõ
parricidii reũ. et acicerone
defensum. s in pͥnato indi¬
cio.
lutus cõprehensus ẽ in¬
parte secreta domꝰ a pr̃e. medi¬
camentũ terens. In t̾rogatus
le se mori. et effudit. Acc̃at᷑
parricidii. Dic quid cõmi¬
serim. certe nec scc̃ta faslũt.
ut int̾uenit pr̃. In has cogi¬
tationes abii. Qnisꝙͣ ne tam
infelix fuit. quisꝙͣ ne me ma¬
gis odit ꝙͣ ego. Misereri mei
cepit. Ter cãm dixi. Accessit

Expanded text:
nensis palus exulem Marium; Cimnensis palus exulem Marium; Cimber etiam in capto uidit imperantemtor libenter se Hortensi clientem professus est; et Hortensius bona Pompei, non Pompeium defenderat. Ita tu, Popili, si Antonius iusstempore necesse fuit Popilio occidere quo Ciceroni mori? Ciceronis proscriptio fuit occidi, mea occidere. iussit imperator, iussit uictor: ego illi negare quicquam possem, cui nihil negare poterat respublica? Extra. Popilium pauci ex historicis tradiderunt interfectorem Ciceronis et hi quoque non parricidii reum a Cicerone defensum, sed in priuato iudicio. lutus conprehensus est in secreta domus parte a patre medicamentum tenens. interrogatus le se mori; et effudit, accusatur parricidii. Dic quid commiserim: certe te nec secreta fallunt. Vt interuenit pater, in has cogitationes abii: quisquamne tam infelix fuit? quisquamne me magis odit quam ego? misereri mei coepi. Ter causam dixi; accessit