comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nũmos accepisse negare nõ posser
nchil aũc erat picͣlosius nec tur¬
pius ꝙͣ ad quã tẽ cepisset confiti
non ẽ consiliũ cethegi rep̃hẽdend
ueru alia cã cum scalem fuit
illud idem quod cũ explosũ et crectũ
est nũc reculisse demiror Qui enĩ po¬
terat tã in grã redire cũ oppianico
eluẽcus qui quirẽ herebat in ta¬
uulis publicrs reus et accusator cõ¬
deipnau̾at friboitu nec elabi alio
accusatore poterac albius nee siue
ignonũa calũpine relĩq̃re accusa¬
id quoq ad corrũpẽd̃ iuidiciũ ꝑtĩet
ẜ quid opus erat ad eã rẽ iudice se¬
questre et oro ꝙͣ obrẽ tota ista res ꝑ
scalenũ potrs honuẽ ab utioq
alieussimĩ sordidissim̃ curpissim̃¬

Expanded text:
nummos se accepisse negare non posset, nummos se accepisse negare non posset, nihil autem erat periculosius nec turpius quam ad quam rem accepisset confiteri, non est consilium Cethegi reprendendum. verum alia causa tum Staieni fuit,illud idem quod tum explosum et eiectum est nunc rettulisse demiror. qui enim poterat tum in gratiam redire cum Oppianico Cluentius, qui cum matre? haerebat in tabulis publicis reus et accusator; condemnati erant Fabricii; nec elabi alio accusatore poterat Albius nec sine ignominia calumniae relinquere accusaid quoque ad corrumpendum iudicium pertinet. sed quid opus erat ad eam rem iudice sequestre? et omnino quam ob rem tota ista res per Staienum potius, hominem ab utroque alienissimum, sordidissimum, turpissimu
Abbreviated transcription (Latin):
patefacta acq onũ errore sublato eo
tĩsire illius cur pitudinis infamiã
ubi cecera malefitia cõfistãt ab eo ĩui¬
diã discedere alũ ad quẽ nũꝙͣ acces¬
sisse culpã iuidetis ac enĩ peciũã sta¬
leuo dedit oppianuꝰ nõ ad coreũpẽd
cunt eũ cui quod opus sit ip̃i beĩat ĩ
mentẽ proxume accidere illũ qui alte¬
rius beue ĩuentis obtẽperet instue¬
titia cõcul ẽ minus eiũ scultus ẽ cuui
uichil in mẽtẽ beuit ꝙͣ ille quu quos
sculte alteri beuit in mẽtẽ cõꝓbat¬
Receuti re cum faucibus p̃metur
conciliatoẽ et grẽ fabulã nã fuisse
liuue honuẽz ẜmonẽ recordari pote¬
scis cecrguui ꝙ homie odisset et ꝙ¬
let et ꝙ uiderec enui qui se as reo pe¬
cuĩain cum index eẽt clai acq exͣ
ordiuẽ accepisse confessus eẽt saluũ
ee non posse nuuus et fidele cõsiliũ
dedisse in hͦ si improbris cechegus fuͭ
eidetur iuͥ aduersariũ remone̾ uo¬
luisses merat eusiuõi cã ut stalenꝰ

Expanded text:
patefacta atque omni errore sublato eo transire illius turpitudinis infamiam ubi cetera maleficia consistunt, ab eo invidiam discedere aliquando ad quem numquam accessisse culpam videtis. at enim pecuniam Staieno dedit Oppianicus non ad corrumpendum cunt eum cui quod opus sit ipsi veniat in mentem; proxime accedere illum qui alterius bene inventis obtemperet. in stultitia contra est. minus enim stultus est is cui nihil in mentem venit quam ille qui quod stulte alteri venit in mentem comprorecenti re, cum faucibus premeretconciliationis et gratiae fabulam. nam fuisse hunc tum hominum sermonem recordari potestis, Celet et quod videret eum qui se ab reo pecuniam, cum iudex esset, clam atque extra ordinem accepisse confessus esset, salvum esse non posse, minus ei fidele consilium dedisse. in hoc si improbus Cethegus fuit, videtur mihi adversarium removere voluisse; sin erat eius modi causa ut Staienus
Abbreviated transcription (Latin):
diffideret ꝙͣ enui qui om̃i racoẽ cõ¬
fideret postoeniocerce potius illum
quibis apud eos iuidices offendissi
ꝙͣeum quibis his cãm probauiss
bnũ quidẽ certe nemo erie cã iiqͦ
eluentio qui ini non concedat si cõ¬
stet corruptum illud eẽ iuditiũaue
ab liabico aut ab oppiauico si oscẽdo
ec si sacis dociu ratoẽ nullã luic cor¬
uũpendi fuisse ex quo intelligitur
aboppianico eẽ corruptũ tñ de illoipõ
separacun cognostice atq ego illa nõ
argum̃talor que sunc grauia behe¬
iuẽter eum corrupisse qui in ꝑiclõ
fuĩt eum qui tnuũt enm quĩ ppẽ sa¬
lutis in alia rõe non habu̾it enui
qui sꝑ singlãri fuit audatia multa
sunc enĩsmõi uerum cũ habeã rem
non dubiam s apercã atq mãise tã

Expanded text:
diffideret quam eum qui omni ratione condiffideret quam eum qui omni ratione confideret; postremo certe potius illum qui bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam probavisset. Vnum quidem certe nemo erit tam inimicus Cluentio qui mihi non concedat, si constet corruptum illud esse iudicium, aut ab habito aut ab Oppianico esse corrupetsi satis docui rationem nullam huic corrumpendi iudici fuisse, ex quo intellegitur ab Oppianico esse corruptum, tamen de illo ipso separatim cognoscite. atque ego illa non argumentabor quae sunt gravia vehementer, eum corrupisse qui in periculo fuerit, eum qui metuerit, eum qui spem salutis in alia ratione non habuerit, eum qui semper singulari fuerit audacia. multa sunt eius modi; verum cum habeam rem non
Abbreviated transcription (Latin):
stãs nichil. nichul imꝙͣ aliud iuditꝭ
reꝑietis Mocant memorie sut tabtẽ
publice redargue me si mẽcior testiũ
dicta recita doce in illoꝵ iuditus ꝙͥ
pret̾ hͦ ueuenũ oppiamici nõ mõ in
cruũs ẜ in maledc̃i loco sit obiectũ
Multa dici possunt quare ita utcẽ
fuit iudicari d egoocturiã expecta¬
cõi urẽ iudices nani si auobis sic
audior ut nũꝙͣ bemignq neq accẽtio
quẽꝙͣ audicum pũtem camiẽ uotat
me alio iãdudum tacita uestra ex¬
pectatio que inͥ obloqui uidecur Q
ergo negas ne illud iudiciũ eẽ cõr¬
ruptũ nõ uego s ab hoc corruptũ
cẽ confirmo a quo ig᷑ ẽ corruptum
opinor p̾uũ si incertũ fuisset quis¬
nã exitus illius iuditu fucuous eẽt
berisilĩus tamẽ cẽt enm potius cor¬
rupisse qui mecuisset ne ipẽ cõdep¬
naretur ꝙͣ ille qui beritus cẽt ne
alt̾ absolueret. deinde cum eẽt ne¬
mini dubium ꝙ uidicari ncc̃e eẽc
eum certe potuis qui sibi alia rõue

Expanded text:
tas? nihil, nihil, inquam, aliud, iudices, reperietis. exstat memoria, sunt tabulae publicae; redargue me, si mentior; testium dicta recita, doce in illorum iudiciis quid praeter hoc venenum Oppianici non modo in criminis sed in male dicti loco sit obiectum. multa dici possunt qua re ita necesse fuerit iudicari, sed ego occurram exspectationi vestrae, iudices. nam etsi a vobis sic audior ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur: 'quid ergo? negasne illud iudicium esse corruptum?' non nego, sed ab hoc corruptum non esse confirmo. 'A quo igitur est corruptum?' opinor, primum, si incertum fuisset quisnam exitus illius iudici futurus esset, veri similius tamen esset eum potius corrupisse qui metuisset ne ipse condemnaretur quam illum qui veritus esset ne alter absolveretur; deinde, cum esset non dubium quid iudicari necesse esset, eum certe potius qui sibi aliqua ratione
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ uultis remedus maiores nõi
recuderunt eque post hac atq il¬
lum diccatoriũ gladiũ ꝑtuesta¬
mus Siniaũt quod subsceiptum
equia berun ẽ idcirco graue d
eẽ hoc quetruuꝰ uerum̃ sit anfal¬
sum remoueãtur auctoritates cẽ¬
brie tollatur id ex cã ꝙ hic cã nõ
est doce quã peciũam cluẽtius de¬
uuũ deuiq a̾quod acluẽtio pro¬
fecte peciũe bestigiũ ostende biuce

Expanded text:
nem multis remediis maiores nostri nem multis remediis maiores nostri rettuderunt aeque posthac atque illum dictatorium gladium pertimescamus. sin autem quod subscriptum est, quia verum est, idcirco grave debet esse, hoc quaeramus verum sit an falsum; removeantur auctoritates censoriae, tollatur id ex causa quod in causa non est; doce quam pecuniam Cluentius deunum denique aliquod a Cluentio prof
Abbreviated transcription (Latin):
iuditiũ nõ mõ reprehẽdat ẜ 2ꝰ re
stuidat ẜ alt̾ de senatu mouere be¬
lie alt̾ retiueat et ordiue ãplissiõ
dignũ exiscuet ut alter in erari¬
os referri auc t̾bu moueri iubeat
alter betet Quare qui uob in mẽ¬
ten beuit hec appellare iuditia q̃
a pp ͦ Ro. rescindi ab iuratis iudici¬
bus repudiari a iugrãtibz negli¬
gi ab lus qui cãde̾ ptãtẽ adepti
sunt cõnuitari uit̾ collegas dist̃̾¬
pare uelitis Que cũ ita suit bide¬
auius quid tãd cẽsores de illo in¬
dicio corrupto iudicasse diciuit᷑ ac
pͥmũ istud statuã btrũ qr cẽsores
sustripseruit ita sit an quia ita
fuit illi suscripseruit siideo quia
suscripseruit uidete quid agatio
ne in unũꝙ̃q ur̃m censorĩbus in
posterum potestatẽ regiã ꝑmuta¬
tis ne suscriptio censoria nõ iui¬
nus calamtatis ciuib ꝙͣ illa ac̾¬
bissua prost̾ptio possit afferre
ne censoriũ stilum ciua mucro¬

Expanded text:
iudicium non modo reprehendat sed eiudicium non modo reprehendat sed escindat, ut alter de senatu movere velit, alter retineat et ordine amplissimo dignum existimet, ut alter in aerarios referri aut tribu moveri iubeat, alter vetet. qua re qui vobis in mentem venit haec appellare iudicia quae a populo Romano rescindi, ab iuratis iudicibus repudiari, a magistratibus neglegi, ab eis qui eandem potestatem adepti sunt commutari, inter conlegas discrepare videatis? quae cum ita sint, videamus quid tandem censores de illo iudicio corrupto iudicasse dicantur. ac primum illud statuamus utrum, quia censores subscripserint, ita sit, an, quia ita fuerit, illi subscripserint. si quia subscripserint, videte quid agatis ne in unum quemque nostrum censoribus in posterum potestatem regiam permittatis, ne subscriptio censoria non minus calamitatis civibus quam illa acerbissima proscriptio possit adferre, ne censorium stilum cuius mucro
Abbreviated transcription (Latin):
matoẽ ciuꝰꝙͣ s ue peciũaria quid̃
de re mĩma eẽ iudicem ia quiuit̾
aduersarios quenisset Qua ꝓp̃ in
onũbus legibus quibus exceptũ
ẽ de quibũs causis aut iugrãcum
capere non liceat aut iudicẽ legi
aut alcernm accusare hec ignom¬
me cã prec̾missa ẽ timioris enĩ
Colueruut itaq nõ solum illudo
qui iurati stacuere maiore cum
religione ⁊ diligentia debuerunt
p̾mũ iudices senatores equites ꝙ
ro. in cõpluribus iã reis quos cõcia
leges peciũas cepisse substriptum
est sue potius religioni ꝙ ceusor
opimõi paruerunt deiude preco¬
res srbaui qui iurati debẽt oꝑtiñ
queniq in se lectos iudices referre
nũꝙͣ sibi ad eam rem cẽsoriã ignonu¬
mã impeduuẽti messe oportẽre dixe¬
runt ceusores deuiq ip̃i sepe nuͬo
suꝑioꝵ censoꝵ iudicus si ista iudici¬
a appellari uoltis nõ stecerunt acq
etiã ip̃i uit̾ se censores sua iuditia
tauti eẽ arbitrãtur ut alt̾ alcius

Expanded text:
 sed ne pecuniaria quidem de re minima esse iudicem, nisi qui inter adversarios convenisset. quapropter in omnibus legibus quibus exceptum est de quibus causis aut magistratum capere non liceat aut iudicem legi aut alterum accusare, haec ignominiae causa praetermissa est. timoris enim voluerunt. itaque non solum illud os eorum qui iurati statuere maiore cum religione et diligentia debuerunt. primum iudices, senatores equitesque Romani, in compluribus iam reis quos contra leges pecunias accepisse subscriptum est suae potius religioni quam censorum opinioni paruerunt. deinde praetores urbani qui iurati debent optimum quemque in lectos iudices referre numquam sibi ad eam rem censoriam ignominiam impedimento esse oportere duxerunt. censores denique ipsi saepe numero superiorum censorum iudiciis, si ista iudicia appellare voltis, non steterunt. atque etiam ipsi inter se censores sua iudicia tanti esse arbitrantur ut alter alterius
Abbreviated transcription (Latin):
oportuit qua accusatur habitus
ac ip̃e ealege querebat paucos dies
expectassẽt quĩtius ac nec pͥuata
accusare nec sedata iã ĩuidia bole¬
bat bidetis i᷑ non in cãẜ in tẽpore
ac ꝑtãce spẽ ome accusatoris ẜuissi
Multũ petunt qua lege ꝙ ĩ legẽ nõ¬

Expanded text:
oportuit qua accusatur habitus. oportuit qua accusatur habitus. at ipse ea lege quaerebat. paucos dies exspectasset Quinctius. at neque privatus accusare nec sedata iam invidia volebat. videtis igitur non in causa sed in tempore ac potestate spem omnem accusatoris fuisse. mult
Abbreviated transcription (Latin):
diu iactata ista res ẽ uc hodierno
die pͥmũ cã illa deffensa sic hodier¬
nodie pͥmũ beritas bocẽ cõtra iniu¬
diã lus iudicibus freta muiserit beptũ
docerẽ que stã postea iuditia de illo
uiditio dicerẽtur partui Ruiuesi¬
miliora aut tempestati ꝙͣ iudicio
et disceptatõi fuisse partim nnchil
cõtra habicum balẽ partum ⁊ pro
hͦ cẽ partiui eẽ eiusinõi ut ueq
appellata nuꝙͣ iudicia suit neq exi¬
stimata hic ego magio uc cõsuecu
fcĩatis petam a uobis ut me dumi de
qus singlie disputo uodicus actenor
audiatis c cõdempnatia est Ciumꝰ
ielus si placet cũ ẽ cõdempuata cum
licebat eo tempore ad quõuẽ ipẽ ar
da putarẽ libeat iã libere dicere q̃
illa tandẽ questio auc disceptatõ aut
idictũ fuit putabo ẜuisse dicat qui
mos gestus est qua de re Iuiꝰ cãm
dixerit Quẽ cumq rogaris hoc res¬
pondebit ꝙ pecuĩam acceꝑit ꝙ in¬
nocẽtẽ crcõuen̾it est hec opimo
ac futa eẽt hac lege accusatum eẽ

Expanded text:
ut hodierno die primum causa illa defensa sit, hodierno die primum veritas vocem contra invidiam his iudicibus freta miserit. verum tdocerem quae facta postea iudicia de illo iudicio dicerentur, partim ruinae similiora aut tempestati quam iudicio et disceptationi fuisse, partim nihil contra habitum valere, partim etiam pro hoc esse, partim esse eius modi ut neque appellata umquam iudicia sint neque existimata. hic ego magis ut consuetud sponte faciatis, petam a vobis ut me, dum de his singulis disputo, iudices, attente audiatis. condemnatus est C.Gaius illud, si placet: tum est condemnatus cum licebat, eo tempore ad quaestionem ipseda putaram libeat iam libere dicere. quid? illa tandem quaestio aut disceptatio aut iudicium fuit? putabo fuisse. dicat qui tum populo mos gestus est, qua de re Iunius causam dixerit; quemcumque rogaveris, hoc respondebit, quod pecuniam acceperit, quod innocentem circumvenerit. est haec opinio. at, si ita esset, hac lege accusatum fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
erepta sic Quatum in cã nichilen
pret̾ ĩuidiã errorẽ suspitionẽ contis¬
nes cotidiauas sediciose ac ppłarit
noru quasi procheacio illi iuditio e¬
dificati uidebãtur quos ubi accusu¬
tor cõcitatis honũbus compleuc
nõ mõ dicendi abreo ẜ uesurgẽdi
chuuũ collegã meũ locus aiidici¬
bus faustõsille de pecuuus residius

Expanded text:
in causa nihil erat praeter invidiam, errorem, suspicionem, contiones cotidianas seditiose ac populariter novi quasi pro theatro illi iudicio aedificati videbantur; quos ubi accusator concitatis hominibus complerat, non modo dicendi ab reo sed ne surgendi chivium, conlegam meum, locus ab iudicibus Fausto S
Abbreviated transcription (Latin):
tũ electus eẽt censorem ip̃m postea¬
eẽ faccum et cuiꝯ mores acẽsorib
erant repreheusi luuc postea et
ppꝰ Ro. et corum qui in ip̃m aĩadũ¬
terant moribus p̃fuisse qruod si
illud iudiciũ putare᷑ ut cetĩ tur¬
pi iuditio dampnati in ꝑpetuũ õi
honoreac dignitate p̾uantur sic
honũbus ĩgnomĩa notatis neq
ad honorẽ adita neq in curiã redi¬
tus eẽt lunc si quẽ guei lentuli
auc ł gellu libertus furci ꝯdemp¬
narit lpus omĩbus ornamẽtis
auussis nũꝙͣ ullã houestatis sue
censores clarissum biri sapiẽtiss¬
uq honũes furti et captarũ ꝑe

Expanded text:
tu eiectus esset, censorem esse ipsum postea factum et, cuius mores erant a censoribus reprehensi, hunc postea et populi Romani et eorum qui in ipsum animadverterant moribus praefuisse. quod si illud iudicium putaretur, ut ceteri turpi iudicio damnati in perpetuum omni honore ac dignitate privantur, sic hominibus ignominia notatis neque ad honorem aditus neque in curiam reditus esset. nunc si quem Cn.Gnaei Lentuli aut L.Lucii Gelli libertus furti condemnarit, is omnibus ornamentis amissis numquam ullam honestatis suae censores, clarissimi viri sapientissimique homines, furti et captarum pec
Abbreviated transcription (Latin):
ille multas et granes habent hic ul¬
lã prostõ ip̃ius peciũe req̾uat᷑ cõfecit
cabulas diligẽtissue eluẽtius hic
aũt res hic̃ obterate ut nichil possit
neq additũ neq detractũ de refamili¬
ari latere auii sunt occo cumista cã
in ista meditatõe bersatur cum omĩa
que nũc ad eãrem ꝑtiuẽt et exhuia
et alioꝵ cabulis agitre tuictatis in qͥri¬
tis cum int̾e̾a cluẽtiaue peciũe uesti¬
guĩ nullũ inuẽĩtis Raud albiaua
pecrũa destigus ne uobis odorñda ẽ

Expanded text:
ille multas et gravis habuit, hic nullam, profectio ipsius pecuniae requiratur. confecit tabulas diligentissime Cluentius. haec autem res habet hoc certe ut nihil possit neque additum neque detractum de re familiari latere. Anni sunt octo cum ista causa in ista meditatione versatur, cum omnia quae ad eam rem pertinent et ex huius et ex aliorum tabulis agitatis, tractatis, inquiritis, cum interea Cluentianae pecuniae vestigium nullum invenitis. quid? Albiana pecunia vestigiisne nobis odor
Abbreviated transcription (Latin):
nuo eadem ẜ tempus aliud id adeo
sic cognoscite Caus cũ auderet dice
noce̾utẽ ꝯdempnatũ eẽ oppianicũ
nicũ reum factum ẽẽ tũ demq ꝯ
duobus proximis p̃iuditus cõaep̃¬
natus eẽt Caus ẽ qui hͦ tempore
ĩfrrmare conetur Quare iniidia
renota quã dies mitigauit orõ me¬
a deprecata ẽ bestra fides atq equi¬
tas a beritatio disceptatõẽ ieiecit ꝙͥ
est preterea quod in cũ relĩquat᷑ le¬
sacum ẽẽ in iudicio peciũã constat
et querit᷑ oñ profecta sit ab accu¬
satore an a reo accusator dicit h¬
niũ grauissine c̾mĩb accusabã
ut uchil opus ẽẽt pecina deuide
condẽpuatꝰ ad duceuã ut ue eripi
quidẽ peciũa posset postrenio 2 si ab¬
solutus esset mearum cũ om̃iũ for¬
timaꝵ status incolunus maueret
Quid contra reus p̾mũ ipãm mul¬

Expanded text:
immo eadem, sed tempus aliud. id adeo sic cognoscite. quis tum auderet dicere nocentem condemnatum esse Oppianicum? nicum reum factum esse tum denique cum duobus proximis praeiudiciis condemnatus esset? quis est qui id hoc tempore infirmare conetur? qua re invidia remota quam dies mitigavit, oratio mea deprecata est, vestra fides atque aequitas a veritatis disceptatione reiecit, quid est praeterea quod in causa relinquatur? versatam esse in iudicio pecuniam constat; ea quaeritur unde profecta sit, ab accusatore an ab reo. dicit um gravissimis criminibus accusabam, ut nihil opus esset pecunia; deinde condemnatum adducebam, ut ne eripi quidem pecunia posset; postremo, etiam si absolutus fuisset, mearum tamen omnium fortunarum status incolumis maneret.' quid contra reus? 'primum ipsam mul
Abbreviated transcription (Latin):
C. inniũ qui illi q̃õmi prefuerat in¬
leccum eẽ menũ et illũ honuẽz edi¬
litiũ iã precorẽ opiõnib hõi cõsti¬
critum non disceptatõe discodi s cla¬
more honñ de foro acq a deo de cuu¬
deffeudẽ cum enĩ manet eadem q̃
quuari nullo mõ potest temporis
niqͥtas ac iuiidia recessit ut quod
in tempore mali fuit nichil obsit
quod in cã lonifuit prosit Itaq nũc
ꝙadiuo ͫ audiar seucio nõ mõ ab

Expanded text:
i praefuerat iniectum esse memini, et illum hominem aedilicium iam praetorem opinionibus omnium constitutum non disceptatione dicendi sed clamore hominum de foro atque adeo de civdefendere. causa enim manet eadem, quae mutari nullo modo potest, temporis iniquitas atque invidia recessit, ut quod in tempore mali fuit nihil obsit, quod in causa boni fuit prosit. itaque nunc quem ad modum audiar sentio, non modo ab
Abbreviated transcription (Latin):
centes renm cõdempuatũ audieltĩt
stalei siũa cõdempnatũ iudebãt nõ
gratio id abdo faccum eẽ ꝙ hõie no¬
rant iudicabãt similis in bullo in
guita in alus nõ nullis suspitio cõ¬
sistebat Itaq confiteor licet eiũ Iam
ĩpime hͦ preẜcim in loco confiteri
aute illud cempue ppͦignotũ ẜuiss
Indignissim̃ porro indẽret᷑ c̾quẽtũ oẽ
iuocẽtẽ peciũa hanc deinde suspi¬
tiouẽ augeret staleui nꝑbitas et
nõ nulloꝵ eius similiũ iudicũ tur¬
pitudo cãm aut ageret .s. quĩtuis
homo cũ sũma ptãte preditus cũ ad
inflãmandos aĩos mltitudĩs qmioda

Expanded text:
m condemnatum audiebant, Staieni sententia condemnatum videbant; non gratiis id ab eo factum esse, quod hominem norant, iudicabant. Similis in Bulbo, in Gutta, in aliis non nullis suspicio consistebat. itaque confiteor — licet enim iam impune hoc praesertim in loco confiteri ante illud tempus populo ignotum fuisset, indignissimum porro videretur circumventum esse innocentem pecunia, hanc deinde suspicionem augeret Staieni improbitas et non nullorum eius similium iudicum turpitudo, causam autem ageret L.Lucius Quinctius, homo cum summa potestate praeditus tum ad inflammandos animos multitudini
Abbreviated transcription (Latin):
tui beuenũ diebus paucis mlti
biri boui cun ex occlt̃o inc̾uẽissẽt
peciũaq obsiguata q̃ ad eã ir̃dala¬
tur in mãibus stamãdri liberti fa¬
britioꝵ dephẽditur prodii ñnorta¬
les oppiauicũ quisꝙͣ quo rebris co¬
audatior quis nocẽtior quis a ꝑtior
in iudiciũ adductus ẽ Qiuod inge¬
mũ que facultas dicendi quẽ
a quoq excogitata deffensioluic
uui crnũ põtuie obsistere oiniul
et illud quis ẽ qui dubitet quĩ hac
re comꝑta mãifestoq deprehẽsa

Expanded text:
i viri boni cum ex occulto intervenissent, pecunia obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur. pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus coaudacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manif
Abbreviated transcription (Latin):
tũ uimi libertatẽ q dicendi iñlac inͥ
concedat ut tãtum m̾ sumã ꝙ ͫͥ siue
liuius ꝑiclõ precerire nõ possum a
me tñ ut equũ ẽ omĩa cante pedecẽp¬
cunq dicentur ut ueq fides luia
deffensionis relicta neq cuiqꝙͣ aut
dignitas lesa aut auucitia biolata
esse uideatur bideo ĩ iudices aiãd¬
uercisse censores in iudices quosd
illius consilui iuniani cum istam
ipãm cãm subscriberẽt hic p̾mũ il

Expanded text:
tum vim animi libertatemque dicendi, ex hac mihi tum vim animi libertatemque dicendi, ex hac mihi concedat ut tantum mihi sumam quantum sine huius periculo praeterire non possim. A me tamen, ut aequum est, omnia caute pedetemptimque dicentur ut neque fides huius defensionis relicta neque cuiusquam aut dignitas laesa aut amicitia violata esse videatur. video igitur, iudices, animadvertisse censores in iudices quosdam illius consili Iuniani, cum istam ipsam causam subscriberent. hic il
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃i nũꝙͣ neq iudiciũ nomĩarũt
neq ꝑiude ut rẽ iudicatã obẜuar̃t
anmaduersionẽ atq auctoritatẽ cẽ¬
soriã Qua de re incipio per pauca mͥ
de meo officio uerba stĩenda sunt ut
a me cum huiusce ꝑicli tũ ceteroꝵ
quoq offitioꝵ et amicitiarũ ratio cõ¬
suata eẽ iudeatur nã michi cumbi¬
ris fortibus qui cẽsores proximo fue¬
ruut ambobus ẽ amicitia cum altero
bero sicuti et plexiq ur̃i sciũt ma¬
gnus usus et sũma utriusq officui
cõscituta necessitudo ẽ Quiare quicꝙ̃
de susscriptõib eoꝵ in dicend̃ erit
eo dicã aiõ ut ome intõnẽ iueã nõ
de illornin stõ ẜ deratõe censoria ha¬
bicã exiscuari belun a leutulo au¬
tẽ familiari meo qui a me ꝑ exi¬
nua sua uirtute sĩiusq honorib
quos a pp ͦ ro. adeptus ẽ liouoris
cã nõiat᷑ facile hͦ iudices impetra¬
bo ut quã ipẽ adlbere cõsueuit ĩ
anucoꝵ pericłis fidem et diligẽtiã

Expanded text:
neque iudicium nominarunt neque proinde ut rem iudicatam observarunt, animadversio atque auctoritas censoria. qua de re ante quam dicere incipio, perpauca mihi de meo officio verba facienda sunt, ut a me cum huiusce periculi tum ceterorum quoque officiorum et amicitiarum ratio conservata esse videatur. nam mihi cum viris fortibus qui censores proxime fuerunt ambobus est amicitia; cum altero vero, sicuti plerique vestrum sciunt, magnus usus et summa utriusque officiis constituta necessitudo est. qua re quicquid de subscriptionibus eorum mihi dicendum erit, eo dicam animo ut omnem orationem meam non de illorum facto sed de ratione censoria habitam existimari velim; a Lentulo autem, familiari meo, qui a me pro eximia sua virtute summisque honoribus quos a populo Romano adeptus est honoris causa nominatur, facile hoc, iudices, impetrabo ut, quam ipse adhibere consuevit in amicorum periculis cum fidem et diligentiam
Abbreviated transcription (Latin):
ac tumphare gaudio cepit bictrix
filie nõ libidinis Itaq diueiue suspi¬
tionibus obscurio ledi famãsuã no¬
luit leccum illum gemalẽ quẽ biẽ¬
mo auce filie sue imbẽti stiauerat
mead̃ domo sibiornari et scerui expł¬
sa atq exturrbata filia iubet nubit ge¬
nero secous nillis auspicib nullĩs
auctorib fuuestis omĩbus om̃i o mlie¬
uis scelus incredibile et prec̾ hãc uuã ĩ
onũ uita mauditũ o. libidinẽ effreuatã
et iudonucã o audatiã siuglarẽ nõ meti¬
uuisse si ninq ĩ deorum hõim Q. fauã
ad illã ipãm noctem fricesq illas nup¬
tiales nõ liuitii cubicłi non cubile fllie
nõ parietes deiuq ipõs suꝑioꝵ testes
nuptiã perfregit ac prostrauit omĩa
cupiditate et furore uicit pudorẽ libi¬
do amorẽ audatia ritoẽ amẽtia non
tulit lcoẽ dedecus iã fumilie cognatõis
nonũs grauit̾ filuis augebãt᷑ aute
eius molestia cotidianis q̃rmionue et

Expanded text:
triumphare gaudio coepit, victrix triumphare gaudio coepit, victrix filiae non libidinis; diutius suspicionibus obscuris laedi famam suam noluit; lectum illum genialem quem biennio ante filiae suae nubenti straverat, in eadem domo sibi ornari et sterni expulsa atque exturbata filia iubet. nubit genero socrus nullis auspicibus, nullis auctoribus, funestis ominibus omnium. O mulieris scelus incredibile et praeter hanc unam in omni vita inauditum! o libidinem effrenatam et indomitam! o audaciam singmuisse, si nminus vim Deorum, hominumque famam, at illam ipsam noctem, facesque illas nuptiales? non limen cubiculi? non cubile filiae? non parietes denique ipsos; superiorum testes nuptiarum? Perfregit, ac prostravit omnia cupiditate acsurore: vicit pudorem libido, timorem audacia, rationem amentia, tulit hoc commune dedecus familiae, cognationis, nominis graviter filius; augebatur autem eius molestia cotidianis querimoniis et
Abbreviated transcription (Latin):
id ip̃m diu quoqͦmõ poterat in illa cupi¬
dicate cõciebat᷑ de inde ita flagrare
cepit amẽcia sic inflãmatã ferrili¬
non pietas nõ maclã familie nõ
hom̃ fauia nõ  filii dolor nõ filie
meror acupi  dicate reuocaret ami¬
mũ adulescẽtis nõd consilio ac iuno¬
ne firmacum ꝑlexit hus omibus
rebus quibus illa etas capi ac deli¬
iiri potest filia q̃ non solum illo cõi
dolore muliesꝰ in eiusmõi uiri niu¬
rus augeret᷑ ẜ nephariũ mr̃is ꝑe¬
licatiuũ ferre nõ posset de quo ne q̃ri
quidẽ siue scelere se posse arbitraret
ceteros sui tanti mali iguaros ẽẽ cu¬
piebat in hꝰ amãcissum suifrĩs mãi¬
bus et grenuo merore et lat̾nus cõ¬
seuescebat Ecce aũt subitũ diuortiũ
quod solaciũ maloꝵ oñi fore iudeba¬
tur discedit a meliuo cluẽtia ut in
tãtis Imurus nõ inuita ac auuo
nõ libent̾ Tum bero illa egregia ac
preclara mat̾ palã exultare letitia

Expanded text:
id ipsum diu, quoquo modo poterat in illa cupiid ipsum diu, quoquo modo poterat in illa cupiditate continebatur; deinde ita flagrare coepit amentia, sic inflammata ferri linon pietas, non macula familiae, non hominum fama, non fili dolor, non filiae maeror a cupiditate revocaret. animum adulescentis nondum consilio ac ratione firmatum pellexit eis omnibus rebus quibus illa aetas capi ac deleniri potest. filia, quae non solum illo communi dolore muliebri in eius modi viri iniuriis angeretur sed nefarium matris paelicatum ferre non posset de quo ne queri quidem se sine scelere posse arbitraretur, ceteros sui tanti mali ignaros esse cupiebat; in huius amantissimi sui fratris manibus et gremio maerore et lacrimis consenescebat. ecce autem subitum divortium quod solacium malorum omnium fore videbatur! discedit a Melino Cluentia ut in tantis iniuriis non invita, ut a viro non libenter. tum vero illa egregia ac praeclara mater palam exsultare laetitia,
Abbreviated transcription (Latin):
regionis illuis et uicnutatio iux¬
cute existu acoe nobilitate fucile¬
princeps Is cum ẽẽt mortuus syl¬
la et pompeyo cõsulibus reliquit
hunc anuos xb. natũ grandẽ aũc
Ee nobilẽ filiã que breui tempore
post patris mortẽ nupsit aulo auri¬
o meliuo cõsobrnio suo adolescẽti
in p̾mis ut eum habebat᷑ it̾ suos
et honesto et nobili cũ essent  hee nꝑ¬
tie pleue diguitatis pleue: cõcordi¬
e Repence est exorta milier̃. impor¬
tuue nepharia libido nõ so ͫ dedecore
berum 2̾ stelere cõiũcta nãsassia ma¬
cã tã ec si in hunc hostili odio et crude¬
litate ẽ mater inꝙͣ appellabit᷑ neq
imꝙͣ illa ita de suoscelere et ĩmaĩcate
audiec ut natiure nomẽ auccat Qͦ¬
eiũ ip̃m nouiẽ amiãtius iudulgẽtiꝰ¬
q mat̾uũ h ͦ illius mr̃is q̃ mltos iã
auuos et nũc ꝯmaxuue filiũ it̾fec¬
cum cupit singlare scelus maiore odio
quã fas erat a more capta p̾mo neq

Expanded text:
regionis illius et vicinitatis virregionis illius et vicinitatis virtute, existimatione, nobilitate princeps. is cum esset mortuus Sulla et Pompeio consulibus, reliquit hunc annos xv natum, grandem autem et nubilem filiam quae brevi tempore post patris mortem nupsit A.Aulo Aurio Melino, consobrino suo, adulescenti in primis, ut tum habebatur, inter suos et honesto et nobili. cum essent eae nuptiae plenae dignitatis, plenae concordiae, repente est exorta mulieris importunae nefaria libido non solum dedecore verum etiam scelere coniuncta. nam Sassia, ma omni causa, tametsi in hunc hostili odio et crudelitate est, mater, inquam, appellabitur, neque umquam illa ita de suo scelere et immanitate audiet ut naturae nomen amittat; qamantius indulgentiusque maternum, hoc illius matris quae multos iam annos et nunc cum maxime filium interfectum cupit singulare scelus maiore odio quam fas erat amore capta primo, neque
Abbreviated transcription (Latin):
facultates dabint᷑ eluẽtio nisi uẽ
saciffecero postea inͥ sacisstĩendi po¬
testas non erit simł et illud quis
ẽ qui dubitare debeat cõtra dãpnatũ
et mortuũ pronicolui et biuo di¬
cere cum illi in quẽ dõ dampuatõ cẽ
ignonũe ꝑiclĩ̃ iã abstulerit mors
derorꝰ doloris luic autẽ pro quodr̃
nchil possit offẽsionis accede̾ siue a¬
cerbissimo aĩ sensu ac dolore et sũ
sũmo de decore uite ac turpitudiẽ ac
ut intelligatis cluẽtiũ nõ accusato¬
rio aĩo nõ oñtatoẽ aͥqua aut glia
adductum ẜ nephariis Inũrus
cotidiauis insidus ꝓpõico aute occłos
uite ꝑiclõ nomẽ oppianici deculisse
paulo louguis exordiũ rei demõstrã¬
de petã quid quesomuidices ne mole¬
ste patianum p̾ncipus eĩ cog̾tis
multo facilius extrema incellige¬
tis Aulus cluẽtius hĩcus fuit pr̃
huiuste iudices homo nõ solũ nu¬
incipii larmnatis ex quo eras s ex

Expanded text:
facultates dabuntur; Cluentio nisi nunc facultates dabuntur; Cluentio nisi nunc satis fecero, postea mihi satis faciendi potestas non erit. simul et illud quis est qui dubitare debeat contra damnatum et mortuum pro incolumi et pro vivo dicere? cum illi in quem dicitur damnatio omne ignominiae periculum iam abstulerit, mors vero etiam doloris; hic autem pro quo dicimus nihil possit offensionis accipere sine acerbissimo animi sensu ac molestia et sine summo dedecore vitae et turpitudine. atque ut intellegatis Cluentium non accusatorio animo, non ostentatione aliqua aut gloria adductum, sed nefariis iniuriis, cotidianis insidiis, proposito ante oculos vitae periculo nomen Oppianici detulisse, paulo longius exordium rei demonstrandae petam; quod quaeso, iudices, ne moleste patiamini; principiis enim cognitis multo facilius extrema intellegetis. A.Aulus Cluentius habitus fuit, pater huiusce, iudices, homo non solum municipi Larinatis ex quo erat sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ĩocentẽ peciũa c̾cũuentũ nemi¬
nẽ imꝙͣ maioribus e̾mĩbus gra¬
bocatum deinde ea de eo p̃iuditia
eẽ stã ab ip̃is iudicibus a quibus
condempnatꝰ ẽ ut nõ mõ ab lusde
ẜ ne ab alus quidẽ ullis absolui
ullo mõ possec cum hec docuero cũ
illud ostendã quod maxime requu
incelligo iuditiũ illud peciũa dẽ
tomptatũ non acluentio ẜ contra
cluentiã fc̃am ut iicebligatis in¬
in cota illa cã quid res ipã tulerit ꝙͥ
error ad fixerit quid ĩuidia cõflarit
pͥmũ igitur illudẽ ex quo incelligi
possit debuisse cluentiũ magnoꝑeͬ cau¬
se confidere ꝙ cercissinus crmũbus
et cestibus fretus ad accusãd descẽde¬
uit hͦ loco fatiend̃ inͥ iudices ẽ uc uo¬
bis breuit illa quibus albiuis ẽ cõ¬
dẽpuata c̾nina exponã abste peto
opiauice ut memitũ de patois tui
cã dicere existimes adductũ fide
atq offitio deffẽsionis et eiũt̾ si in
inꝰ ad sacifftĩend reliquo tempore

Expanded text:
ocentem pecunia circumventum, neminem umquam maioribus criminibus gravocatum; deinde ea de eo praeiudicia esse facta ab ipsis iudicibus a quibus condemnatus est ut non modo ab isdem sed ne ab aliis quidem ullis absolvi ullo modo posset. cum haec docuero, tum illud ostendam quod maxime requiri intellego iudicium illud pecunia esse temptatum non a Cluentio sed contra Cluentium, faciamque ut intellegatis in tota illa causa quid res ipsa tulerit, quid error adfinxerit, quid invidia conflarit. primum igitur illud est ex quo intellegi possit debuisse Cluentium magno opere causae confidere, quod certissimis criminibus et testibus fretus ad accusandum descenderit. hoc loco faciendum mihi, iudices, est ut vobis breviter illa quibus Albius est condemnatus crimina exponam. abs te peto, Oppianice, ut me invitum de patris tui causa dicere existimes adductum fide atque officio defensionis. etenim tibi si in mihi ad satis faciendum reliquo tempore
Abbreviated transcription (Latin):
unus et alt̾ dies int̾cesserat cuin ier¬
parum certa bidebatur sequester et
cõfremator peciũe desiderabat᷑ Tũ
appellat hilarr niltu honnẽs bul¬
dus nͣt blaudissuue põt quid tu ĩ
quit patere hoc enĩsibi stalgenus
cognomẽ ex imagnub eliõꝵ deliga¬
rũt ne si se ligutem fecisset natiois
magis sue ꝙͣ geueris loci cognonuẽ
Sideretur quã dete mecum locutus
es querunt a me bbi sit pecrũa hic
ille planus ĩprobissunq questu iu¬
diciario pastus qui illi peciuẽ quã
condiderat spe iã acq aio incubaret
contralit froucẽ recordanũ stĩem
atq illos eius fictos siuilãcosq uul¬
tus queritur se ab oppianico descitu¬
cũ et qui eẽt totus ex fuude et mẽda¬
cio factas quiq ea uitia q̃ auatura ha¬
debat etiã scudio atq arcificio quod

Expanded text:
Unus, et alter dies intercesserat, cum resUnus, et alter dies intercesserat, cum resparum certa videbatur: Sequester, et confirmator pecuniae desiderabatur. Tum appellat hilari vultu hominem Bulbus, ut blandissime potest: Quid tu, quit Paete? hoc enim sibi Stalenus cognomen ex imaginibus Aëliorum delegegerat, ne, sise Ligurem fecisset, nationis magis suae, quam generis uti cognomine videretur qua de re mecum locutus es, quaerunt a me; ubi sit pecunia? Hic ille planus im probissimus, quaestu iudiciario pastus, qui illi pecuniae, quam condiderat, spe iam, atque animo incubaret: contrahit frontem recordamini faciem, atque illoseius fictos, simulatosque vultus queritur sc ab Oppianico destitutum: et qui esset totusex fraude, et mendacio factus, quique ea vitia, quae a natura habebat, etiam studio, atque artificio quod
Abbreviated transcription (Latin):
miã quid q̃ratur nichil excogitẽ
sic qui tandẽ nichil eiũ ẽ quad fiᷤ
nõ posset siquis eũ forte casus x
periclo oripu̾i̾t nonie reddendũ ẽ
precipitãtẽ gͥ impellamꝰ uiquit et
perdicum prosternamꝰ capit hoc
cõsiliũut peciũam quibusiͦ iudicib
lerussinus pollice̾tur deuide eã postea
suppmat uc quĩ graues honniẽs
sua sponte seuẽre iidicatiuos puta¬
bat eos qui leuiores erãt aestitutoẽ
uritos oppianico redteret. Itaq ut erat
semꝑ preposterus atq peruersus
mitiũ facit abulbo et enm quodiã
diu nchil quesierat t̾stẽ atq osti¬
tãtẽ leuit᷑ impelłit quid tũ inquid
et quid me ad huuiꝯ bulle ne gratre
rei ꝑ seruianiꝰ ille bero suuł atq
hͦ audinit ne gintie quo uoles iq̃t
sequar ẜ quid affers Tum ei qͣdiugĩ¬
ta nilla si eẽt absolutꝰ oppianica
pollicetur et eniiiut ceteros appello
quibri eũ loqui cõsuestet rogat am
etiã ipẽ conditor totius negotu gu¬
tam aspergit huic buldo itaq nũ

Expanded text:
gitem, sit; qui tandem? nihil enim est, quod fieri non possit. Si quis eum forte casus, ex periculo eripuerit, nonne reddendum est? praecipitantem igitur impellamus, inquit, et perditum prosternamus. Capit hoc consilium, ut pecuniam, quibusdam iudicibus levissimis polliceatur: deinde eam postea supprimat ut, quoniam gravis homines sua sponte severe iudicaturos putabat, eos qui leviores erant destitutione iratos Oppianico redderet. itaque, ut erat semper praeposterus atque perversus, initium facit a Bulbo et eum, quod iam diu nihil quaesierat, tristem atque oscitantem leviter impellit. 'quid tu?' inquit 'ecquid mee serviamus? ille vero, simul atque hoc audivit, ne gratis, quo voles, inquit, sequar. Sed quid affers? Tum ei quadraginta milia, si esset absolutus Oppianicus, pollicetur: et eum, ut ceteros appellet, quibuscum loqui consuesset, rogat: atque etiam ipse conditor totius negotii, Guttam aspergit huic Bulbo. Itaque mi
Abbreviated transcription (Latin):
naturã uolueritis nã ꝑiũ ut opi¬
nio ẽ de cuiꝰ moribus ita quid
ab eo st̃m et non st̃m sit exiscina¬
rip̃t Cum eẽt egeus sumptuosus
audax callidus per fidiosus et cum
domi sue miẜrmus in locis et ma¬
issuiris cm̃i nũmoꝵ positum bide¬
rec ad ome maliciã et fraudẽ uer¬
sare mentẽ suã cepit de me gͥ iu

Expanded text:
naturam volueritis; nam perinde ut opinaturam volueritis; nam perinde ut opinio est de cuiusque moribus, ita quid ab eo factum aut non factum sit existimari potest. cum esset egens, sumptuosus, audax, callidus, perfidiosus, et cum domi suae miserrimus in locis inanissimis tantum nummorum positum videret, ad omnem malitiam et fraudem versa
Abbreviated transcription (Latin):
pit ut sibi racõnẽ ostenderec iudicu
corrũpẽdi Ille aũt ꝙ̃ad mo ͫ ex ip̃o
oppiauico postea ẽ auditũ negauit
quẽꝙͣ esse in cuutate pret̾ se qui id
espicere possic si pͥmo grauari cep
ꝙ edilitatẽ se petere cum hõibus nõ¬
bilissinus et inidiã atq offensio¬
uẽ cuuere dicebat post exorata ii¬
tio ꝑ magnã peciũam popostit de¬
uide ad id peruenit quod cõfici po¬
cuit et sext̾cia sexcenta quadragĩ¬
ta nulia de ferri ad se douiũ iusit
Que peciũ a simł atq ad eum dela¬
in eiusiuõi mente et cegitatõe uer¬
sari nichil cẽ suis rõibus scilius
ꝙͣ oppiauitũ condempnari illo ab¬
soluto peciũam illã auit iudicibus
dispertiẽdã aut ip̃i eẽ reddendã dãp¬
naco repetiturũ eẽ uenuẽ itaq
rem excogitat suiglãrẽ acq h iu¬
dices que uere dur a uodis friciliꝰ
credetis si cum ãis nr̃is longo inter¬
uallo recordari C staleuũ bitã et

Expanded text:
pit ut sibi rationem ostenderet iudici pit ut sibi rationem ostenderet iudici corrumpendi. ille autem, quem ad modum ex ipso Oppianico postea est auditum, negavit quemquam esse in civitate praeter se qui id efficere posset. sed primo gravari coepquod aedilitatem se petere cum hominibus nobilissimis, et invidiam, atque offensionem timere dicebat, postexoratus, initio permagnam pecuniam poposcit: deinde ad id pervenit, quod confici potuit, et sestertia sexcenta quadraginta milia deferri ad se domum iussit. Quae pecunia simulatque ad eum delain eius modi mente et cogitatione versari, nihil esse suis rationibus utilius quam Oppianicum condemnari; illo absoluto pecuniam illam aut iudicibus dispertiendam aut ipsi esse reddendam; damnato repetiturum esse neminem. itaque rem excogitat singularem. atque haec, iudices, quae vera dicuntur a nobis facilius credetis, si cum animis vestris longo intervallo recordari C.Gaii Staieni vitam et
Abbreviated transcription (Latin):
sculabat post autẽ cum ẽẽt stamiãder
dii ne sua quidẽ sũa liberata actiori¬
bus sulucis sue remedus subuemẽd
pucauic Tũ ascaleuo sicut ab houuẽ
ad excogitãd acucissimo ad audẽdũ
impudencissiõ ad efficiend̃ acerenuo
hec eiũ ille et aqua ex ꝑte habebat
et maiore ex parte se hãbere siuiula¬
bat auxiliũ capiti et forcumosius
noꝵ sasimi at ellte recepisset sexcẽtis
milibus nĩmũ se iudiciũ corruptũ¬
rum ẽẽ dixertit que cum accepisser
a pupillo supp̃ssit iuditioq stõ nec
sasiuio uec lonorum emptoribus red¬
didit Quã cum peciuã profudiss
et sibi inciie nõ mõ ad cupiditatoe
suas ẜ ue ad uccĩtatẽ quidẽ deliq̾sẜ
statuut ad easdem sibi predas ac
suppressiones iudiciales Reuertẽd̃
taꝙ cum oppianicũ iaui perditum
et duobus iugulatũ p̃idicus bi¬
derec promissis enui suis excitan ͭ
abieccũ et sunt saluti desperare
decuit oppiauica orare honnẽm ce¬

Expanded text:
stulabat. Post autem, cum esset Scamander stulabat. Post autem, cum esset Scamander drine sua quidem sententia liberatus: acrioribus saluti suae remediis subveniendum putavit. Tum a Staleno, sicut ab homine ad excogitandum acutissimo, ad audendum im pudentissimo, ad efficiendum acerrimo haec enim ille et aliqua ex parte habebat, et maiore ex parte se habere simulabat auxilium capiti, et fortunisnorum Safini Atellae recepisset, sescentis milibus nummum se iudicium corrupturum esse dixerat. quae cum accepisset a pupillo, suppressit iudicioque facto nec Safinio nec bonorum emptoribus reddidit. quam cum pecuniam profudisset et sibi nihil non modo ad cupiditates suas sed ne ad necessitatem quidem reliquisset, statuit ad easdem esse sibi praedas ac suppressiones iudicialis revertendum. itaque cum Oppianicum iam perditum et duobus iugulatum praeiudiciis videret, promissis suis eum excitavit abiectum et simul saluti desperare vetuit. Oppianicus autem orare hominem coe
Abbreviated transcription (Latin):
ncc̃ia dic celio stagneuo iudici peciũ¬
am graudẽ statiũ albiũ ad corrum¬
ped̃ iudiciũ dedisse num quis negat
oppianico staleno iudici peciñam
dutã negate negate nꝙͣ meo loco
quid rẽcicetis ac negan nõ potestio
quod repetistis quõd cõsfessi estis qd
iudici peciũam aute iuditiũ dłtã
post iuditiũ ereptã esse facenuui.
Quiouã i᷑ hec mõ ingesta sunc repe¬
cã paulo altius iudices et oĩa q̃ in
duicurna obscuritate latuer̃t sic ape¬
riã ut ea ceruere occłis Gedea nũ sre
que sout adhuc me atcente audistꝭ
item que reliqua sunt audiatie
prostõ nchuila medicetur quod nõ
dignũ hͦ conuẽtu et silencio dignũ
mãder reus erat factus quid sibi ĩ¬
penderet cepit suspicari stacinise ad
honũs egentis audacis in iudicus
corrumpẽdis ex̾citati tũ aũc iudicis
stage i famillaritatẽ applicauit ac
pͥmũ scamãdio res tm̃idonis daci
numiͣbusq perfecerat ut co auctore
uteretur cupidiore ꝙͣ fides uedicis po¬

Expanded text:
C.Gaio Aelio Staieno iudici pecuniam grandem Statium Albium ad corrumpendum iudicium dedisse. num quis negat?Oppianico Staieno iudici pecuniam datam, negate, negate, inquam, meo loco. quid tacetis? an negare non potestis quod repetistis, quod confessi estis, quod iudici pecuniam ante iudicium datam, post iudicium ereptam esse fateamini? quonam igitur haec modo gesta sunt? repetam paulo altius, iudices, et omnia quae in diuturna obscuritate latuerunt sic aperiam ut ea cernere oculis videamini. vos quaeso, ut adhuc me attente audistis, item quae reliqua sunt audiatis; profecto nihil a me dicetur quod non dignum hoc conventu et silentio, dignum mander reus erat factus quid sibi impenderet coepit suspicari, statim se ad hominis egentis, audacis, in iudiciis corrumpendis exercitati, tum autem iudicis, Staieni familiaritatem applicavit. ac primum Scamandro rmuneribusque perfecerat, ut eo auctore uteretur cupidiore, quam fides iudicis po
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtionẽ int̾ iudices eẽ uersatã res
ueq tã fuerat occusta ꝙͣ eit occultã¬
da in ea obscuritate ac dubitatõe oĩ¬
um cãmitio ꝑito honũ qui quod odore
suspitionis scalenũ coreuptũ eẽ sẽ¬
sissec neq dumi rẽ perfectã arbitra¬
retur placuit repẽte ꝓuuĩciare di¬
periuit lc cũ oppianicꝰ nõ maguo
esse arbitrabat᷑ in cõsiliũ eranti
turi idices trignita et duo sẽcẽ¬
cus decẽ et sex ãbsolucio cõfici potu̾t
hꝰ pelx Quadragena milia nĩmũ
insiuglos iudicẽs distributa eũ nu¬
mernm sũaruĩ conficere debebãt ut
ad cumlũi spe maioꝵ p̃mioꝵ ip̃ius
staleui sũa septuua decuna accẽde¬
ret atq eciã casu tum quod illus
repente erac factimstalenus ipẽ
nõ aderat cãm nestio quã apud iu¬
dicẽ deffeudebat facile hͦ habitus pa¬
tiebat᷑ facile cãiuitius aut nõ oppi¬
auica neq patronus eiuo .l quĩtia¬

Expanded text:
mentionem inter iudices esse versatam. res neque tam fuerat occulta quam erat occultan causa aperienda. in ea obscuritate ac dubitatione omnium Cannutio, perito homini, qui quodam odore suspicionis Staienum corruptum esse sensisset neque dum rem perfectam arbitraretur, placuit repente pronuntiare: Dixerunt. hic tum Oppianicus non magno eturi iudices triginta, et duo, sententiis decem et sex absolutio consici poterat. H. S. quadraginta milia nummum in singulos iudices distributa, eum numerum sententiarum conficere debebant ut ad cumulum spe maiorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu tum, quod illud repente erat factum, Staienus ipse non aderat; causam nescio quam apud iudicem defendebat. facile hoc habitus patiebatur, facile Cannutius, at non Oppianicus neque patronus eius L.Luci
Abbreviated transcription (Latin):
qi ĩcio an bero cempus ꝯ epẽ sulla ꝯ¬
maxinus opibus coguatis afẜine¬
aꝑud iuiũ parna et infirma et
ip̃ius labore q̃sita acq collecta hic
non sediciosus ẜ eciã sediciosis adũ¬

Expanded text:
Quinctio, an vero tempus cum tempore? Sulla maximis opibus, cognatis, adfiniapud Iunium parva et infirma et ipsius labore quaesita atque conlecta; hic non seditiosus sed etiam seditiosis ad
Abbreviated transcription (Latin):
respondere ausus ẽ Quid enũ illeu¬
dices facere potun̾t qui si ĩocẽtes
fubricios condempnassẽt tamẽ in
oppiauico si bi cõstare et suꝑioribz
consistẽ iudicus debuñt au bero
illi sua ꝑse sibi iuditia rescuiderẽt
cum ceteri soleãt in iudicãdo neab
aliornui idicus discrepẽt ꝑuide̾
Et nũ qui fabritu libertũ quia mi¬
inster in maleficio fuerat patronũ
quia cõscus cõdempnassent ip̃m p̾nci¬
pemi atq arcluceccum sceleris absol¬
uerent Et qui ceteros nullo idicio
stõ cũ ex ipã cã cõdempnassẽt hunc
quẽ bio condempnatũ iã acceꝑant
liberarẽt Tum bero illa iudicia sena¬
toria nõ feã iuidia ẜ bera acq insig̃
turpitudiẽ notata atq opertita dedĩco¬
re et infanua deffensiomi locum nullũ
reliquissent cuudeñ tãd illi iudicee
responderẽt si qui abque q̃reret ꝯdẽp¬
uastis scamandoũ quo c̾uriẽ nẽpe
quod habitum ꝑ ẜuũ medici beueno
necare uoluissẽs quid habiti morte sta¬

Expanded text:
respondere ausus est? quid enim illi iudices facere potuerunt? qui si innocentis Fabricios condemnassent, tamen in Oppianico sibi constare et superioribus consentire iudiciis debuerunt. an vero illi sua per se ipsi iudicia rescinderent, cum ceteri soleant in iudicando ne ab aliorum iudiciis discrepent providere? et illi qui Fabrici libertum, quia minister in maleficio fuerat, patronum, quia conscius, condemnassent, ipsum principem atque architectum sceleris absolverent? et qui ceteros nullo praeiudicio facto tamen ex ipsa causa condemnassent, hunc quem bis iam condemnatum acceperant liberarent? tum vero illa iudicia senatoria non falsa invidia sed vera atque insigni turpitudine notata atque operta dedecore et infamia defensioni locum nullum reliquissent. quid enim tandem illi iudices responderent, si qui ab eis quaereret: 'Condemnastis Scamandrum, quo crimine?' 'nempe quod habitum per servum medici veneno necare voluisset.' 'quid habiti morte Sca
Abbreviated transcription (Latin):
et peciũa onuĩs a staleuo exorta atq
erepta sit huiꝰ stalem persona ꝓp̃iã
nota atq ꝑspecca ab nulla turp̾i sus¬
pitione abhorrebat supp̾ssam eẽ ad
qui erãt in contione nõ incelligebãt
neq enĩ docebãtur bersatã eẽ iñ iudicõ¬

Expanded text:
et pecunia omnis a Staleno extorta, atque et pecunia omnis a Staleno extorta, atque erepta sit. Huius Staleni persona populo iam nota acperfecta, ab nulla turpi suspicione abhorrebat: suppressam ab nt in concione non intelligebant, neque eni