comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rius audiũt᷑ geniũt ⁊ taciti quieti q dũ
secretũ ẽ cũ aliꝗd uide̾ in fletus nouos
excitãt᷑. Tũc capiti suo manꝰingerũt
qd̾ potuerãt face̾ nullo ꝓhibẽte liberis
tũc mortẽ ꝯprecãt᷑ sibi. tũc lectu dolẽtes¬
uoluũt᷑. sine spectatore cessat dolor. seqt᷑
ꝗd soleat aspicrͣ a nã discedimꝰ ppło̾ nos
damꝰ nulliꝰ rei bono auctori ⁊ ĩ hac re
sicus ĩ hus oĩb inco̾stãtissimo uidet ali¬
quẽ fortẽ ĩ luctu suo ĩpetũ uocat et
efferatũ. uidet aliquẽ collabete ⁊ corpi
effusũ effeminatũ aut enerue̾. Sĩa ita¬

Expanded text:
um audiuntur, gemunt et taciti quietique dum secretum est, cum aliquos videre, in fletus novos excitantur. Tunc capiti suo manus ingerunt, quod potuerant facere nullo prohibente liberius, tunc mortem comprecantur sibi, tunc lectulo devolvuntur; sine spectatore cessat dolor. Sequitquid soleat, aspicere. A natura discedimus, populo nos damus nullius rei bono auctori et in hac re sicut in aliis omnibus inconstantissimo. videt aliquem fortem in luctu suo: impium vocat et efferatum; videt aliquem conlabentem et corpori adfusum: effeminatum ait et enervem. Omnia ita
Abbreviated transcription (Latin):
quitꝗd acceꝑat. Innũ abilia sũt exẽpla
eoꝵ qui liberos uiuenes sine lac̾mis ex¬
tulerit qui in senatũ aut in aliqd̾ piib¬
licũ officiũ a rogo redieũt ⁊ statĩ aliud
egerĩt. nec ĩmerito nã pͥmũ suꝑuacuũ
ẽ dolere si nichil dolendo ꝓficias. deinde
iniquũ ẽ qr de eo qd̾ uni accidit ⁊ oĩbꝰ
pidissumm tpris. cogita breuitatẽ ħꝰ spacii
ꝑ qd̾ citatissimi currimꝰ. Obẜua hũc comi¬
tatũ gmͣs hũan eodẽ tẽdẽtis nũmis int̾¬
uallis distĩctũ ⁊ iã ubi maxĩa uident᷑
qui putas perisse p̃missus ẽ Qiid aũt
demẽtius ꝙͣ cũ idẽ tibi iter emetiend̾ sit
flere eũ qui añcessit. Elet aliqͥs fcm̃ qd̾
nõ ignorauit futm aut morte ĩ hoĩe nõ
cogitauit sibi ĩposuit. flet aliqͥs fc̃m̃ qd̾

Expanded text:
quicquid acceperat. Innumerabilia sunt exempla eorum, qui liberos iuvenes sine lacrimis extulerint, qui in senatum aut in aliquod publicum officium a rogo redierint et statim aliud egerint. Nec inmerito; nam primum supervacuum est dolere, si nihil dolendo proficias. Deinde iniquum est queri de eo, quod uni accidit, omnibuspidissimi temporis, cogita brevitatem huius spatii, per quod citatissimi currimus, observa hunc comitatum generis humani eodem tendentis minimis intervallis distinctum, etiam ubi maxima videntur; quem putas perisse, praemissus est. Quid autem dementius quam, cum idem tibi iter emetiendum sit, flere eum, qui antecessit ? Fiet aliquis factum, quod non ignoravit futurum ? Aut si mortem in homine non cogitavit, sibi inp
Abbreviated transcription (Latin):
diẽ ⁊ ultimũ iacet oariũ inc̾tũq ẽ si mo¬
lestias extimes etiã puero lõgũ. si uelo¬
citatẽ ⁊̃ seni angustũ. nichil uõ lubricũ
⁊ fallax ⁊ oĩ tẽpestate mobiliꝯ Iactant᷑
cũcta ⁊ in ꝯtrariũ trãseñt iubẽte fortũa
⁊ in tanta uolutatioe reꝵ hũanaꝵ nch
cuiꝙͣ nͥ mors c̾tũ ẽ tamẽ de eo q̃rũt᷑ ho

Expanded text:
et ultimum iacet, varium incertumque est: si molestias aestimes, etiam puero longum, si velocitatem, etiam seni angustum. Nihil non lubricum et fallax et omni tempestate mobilius. Iactantur cuncta et in contrarium transeunt iubente fortuna, et in tanta volutatione rerum humanarum nihil cu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣtũ lac̾me ꝙͣtũ solicitudiues occupãt
litudo ꝙͣtũ timor ꝙͣtũ tenẽt aut rudes
aut ĩutiles anni dimidiũ ex hoc edor¬
iit᷑. adice laboreo lucta ꝑicłã ⁊ ĩtelliges
S quis tͥ ꝯcedit nõ nielius sẽ hr̾e eũ qu¬

Expanded text:
tum lacrimae, quantum sollicitudines occupant litudo, quantum timor! Quantum tenent aut rudes aut inutiles anni ! Dimidium ex hoc edormitur. Adice labores, luctus, pericula, et intelleges Sed quis tibi concedet non meli
Abbreviated transcription (Latin):
liari studioꝵ societate. nichil actũ ẽ cu
amico effers amiçicia. ⁊ ꝗd doles amisis¬
se si hu̾isse nõ ꝓde̾. Michi crede magis ꝑs
ex ipĩs quos amau̾imꝰ l ipõs casꝰ abstu¬
lei̾t aput nos manet nr̃m ẽ qd̾ p̃tiit tp̃s
nec ꝗtꝙͣ ẽ loco tuciore ꝙͣ ꝙ fuit ingrati
adu̾sus p̾cepta sepe futuri sumꝰ qͣi nõ qd̾
futuꝵ ẽ si mõ succesẜit nobis cito ĩ p̃titũ
trãsitura sit. Anguste fructꝰ reꝵ det̾iat

Expanded text:
liari studiorum societate nil actum est ? Cum amico effers amicitiam ? Et quid doles amisisse, si habuisse non prodest ? Mihi crede, magna pars ex iis, quos amavimus,licet ipsos casus abstulerit, apud nos mest loco tutiore quam quod fuit. Ingrati adversus percepta spe futuri sumus, quasi non quod futurum est, si modo successerit nobis, cito in praeterita transiturum sit. Anguste fructus rerum determinat,
Abbreviated transcription (Latin):
curꝰ de illo sũ de nr̃o dãpno agit᷑ quibꝰ se¬
nex egregiꝰ eripit᷑. nã ip̃e uite plenꝰ ẽ cui
adici nchil desiderat sua cã se eoꝵ quib
utilis ẽ libͣalit̾ facit qd̾ uiuit. aliꝰ iã au
ciatꝰ hiis finis ẽ. hic tã turpe putat mor¬
tẽ fuge̾ ꝙͣ ad mortẽ ꝯfuge̾. Quid gͦ nõne
si suadebit res ibit. ꝗd i exeat si nemo
iã ut reor pot̾it si nichil aliud ꝙͣ dolori
operã dabit. hoc ẽ mi lucilli pħia ĩ opere
aĩ hẽat ꝯtra mortẽ. ꝯtra dolorẽ. cũ illa ac¬
cedat hic p̃mat. Quid faciendũ sit a fa¬
ciente discendũ ẽ. ad huc argum̃tis actũ
ẽ au posset aliꝗd dolori desiste̾ an mors
magnos qͦ aĩos admotu subimttẽ
Quid opus ẽ u̾bis ĩ rẽ pñte eamꝰ nͦ¬

Expanded text:
curus de illo sum; de nostro damno agitur, quibus securus de illo sum; de nostro damno agitur, quibus senex egregius eripitur. Nam ipse vitae plenus est, cui adici nihil desiderat sua causa, sed eorum, quibus utilis est. Liberaliter facit, quod vivit. Alius iam hos cruciatus finisset ; hic tam turpe putat mortem fugere quam ad mortem confugere. "Quid ergo? Non, si suadebit res, exibit ? " Quidni exeat, si nemo iam uti eo poterit ? Si nihil aliud quam dolori operam dabit ? Hoc est, mi Lucili, philosophiam in opere animi habeat contra mortem, contra dolorem, cum illa accedat, hic premat. Quid faciendum sit, a faciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoque animos admota summittere. Quid opus est verbis ? In rem praesen
Abbreviated transcription (Latin):
nichl ẽ ĩuictũ singła uicere iã młti Ig¬
nẽ nutiꝰ crucẽ regul uenenũ socẽtes. ex¬
iliũ rutiliꝰ mortẽ ferro adactu cato. et
nos uĩcamꝰ aliꝗd. Rursus ista q̃ ut spetio¬
sa ⁊ felicia tralũt uulgũ a młtis ⁊ sepe
ꝯtẽpta sũt. Eabriciꝰ diuiti as ĩpato s re¬
iecit. censor notauit dubero pauptate
⁊ se dignã ⁊ capicolio iudicauit ꝯfictilibꝰ
in publica cena usus oñdit debe̾ hus ho¬
honores repulit pater sextiꝰ q ita natus
ut rẽpublicũ debt capesce̾ latũ clanũ di¬
uo uilio dante nõ icepit. Incelligebat ẽĩ
ẜmendũ. licet reu̾ti ĩ uiã. licet ĩ integrã
restitui. restituam᷑ ut possimꝰ dolor es qcũ¬
q mõ corpꝰ ĩuaserint ꝑferre ⁊ fortũc di¬
ce̾. cũ uiro tͥ negociũ sit. Quere quẽ uin¬
cas hiis ẜmoĩb ⁊ huis siłib lenit᷑ illa uis
ulcei̾s quã opto meħ̾cules mitigaꝵ ⁊ aut
sanari aut stare aut cũ ip̃o senestẽ. s se¬

Expanded text:
invictum. Singula vicere iam multi: ignem Mucius, crucem Regulus, venenum Socrates, exilium Rutilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae ut speciosa et felicia trahunt vulgum, a multis et saepe contempta sunt. Fabricius divitias imperator reiecit, censor notavit. Tubero paupertatem et se dignam et Capitolio iudicavit, cum fictilibus in publica cena usus ostendit debere iis hoHonores reppulit pater Sextius, qui ita natus, ut rem publicam deberet capessere, latum clavum divo Iulio dante non recepit. Intellegebat enim serviendum. Licet reverti in viam, licet in integrum restitui; restituamur, ut possimus dolores, quocumque modo corpus invaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi negotium est; quaere, quem vincas." His sermonibus et his similibus lenitur illa vis ulceris, quam opto mehercules mitigari et aut sanari aut stare et cum ipso senescere. Sed se
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ciꝑe. nã qui p̾cipit dicit illa facies si uo¬
les tẽꝑans ẽẽ. qui desc̾bit ait tr̃perans
ẽ qui illa facit qui illis abstinet. Qris
exẽplar. descͥpt ones has ⁊ ut public aioꝵ
utar u̾b hiconismo ex usu ẽẽ ꝯfiteor

Expanded text:
pere. Nam qui praecipit, dicit: " illa facies, si voles temperans esse." Qui describit, ait: " temperans est, qui illa facit, qui illis abstinet." Quaeris, exemplar. Descriptiones has et, ut publicanorum utar
Abbreviated transcription (Latin):
q̃rit᷑. nullũ int̾ se manet uiciũ. ĩ auãitiã
luxuria p̃ceps ẽ honestatis obluuo ĩuasit
Nichil turpe ẽ cuiꝰ placet p̾ciũ hõ sacra
res hõ iã ꝑlusũ ac iocũ occidit᷑ ⁊ qui ẽ¬
rudiri ad inferẽda accipiẽda qr uiilnẽa
nefas erat is iã nudꝰ mermis producit᷑
satisq spectaculi ex hoĩe mors ẽ.In hac
gͦ moꝵ ꝑu̾sitate desid̾at᷑ solito uehem̃¬
tius aliꝗd qd̾ mala ĩuetͣaͣta discuciat

Expanded text:
itium; in avaritiam itium; in avaritiam luxuria praeceps est. Honesti oblivio invasit. Nihil turpest, cuius placet pretium. Homo, sacra res homini, iam per lusum ac iocum occiditur et quem erudiri ad inferenda accipiendaque vulnera nefas erat, is iam nudus inermisque producitur satisque spectaculi ex homine mors est. In hac ergo morum perversitate desideratur solito vehementius aliquid, quod mala inveterata discuti
Abbreviated transcription (Latin):
fusior uomẽtiũ cĩbũ quomõ ista ꝓple ca
sũt sic ex istis nõ singulares morbi nas¬
cũt si ĩ explicubiles diu̾si młtiforines
adu̾sus quos ⁊ medici̾a armare se cepit
pectãtes ⁊ leui qͦ cura remediabiles. adu̾s¬
sic deniq li es ista iũdicet᷑ nõ pͥuati
solũ s publice furimꝰ hoĩcidia ꝯpesciniꝰ
fiũt minꝰ noxia minꝰ mõstruosa sũt sx.
senatꝰ cõsultis plebisq scitis seua ex̾cẽt᷑
⁊ publice mbẽt᷑ uetita pͥuatĩ q̃dã comissa
capite lue̾t tũ qr paulatĩ fecere laudamꝰ
nõ pudet hoĩs mitissimũ genꝰ gau̾dere
sanguĩe alt̾no ⁊ bella gereͤ gerẽdaq li¬
beus trade̾ cũ int̾ se ⁊̃ mutis ⁊ feris pax p¬
sit. adu̾sus tã potẽte explicitũ q late
⁊ petẽtes delicatiorẽ cibũ nõ erat aius
ad frugalitatẽ magni ui reducẽdꝰ a qua
paululũ discesẜat. nũc maĩb rapid s
opꝰ ẽ nũc arte magr̃a uoluptas ex om̃i

Expanded text:
fusior vomentium cibus. Quomodo ista perplexa sunt, sic ex istis non singulares morbi nascuntur, sed inexplicabiles, diversi, multiformes, adversus quos et medicina armare se coepitpeccantes et levi quoque cura remediabiles; adsic denique lues ista vindicetur ! Non privatim solum, sed publice furimus. Homicidia compescimus fiunt, minus noxia minusque monstruosa sunt; ex senatus consultis plebisque scitis saeva exercentur et publice iubentur vetata privatim. Quae clam commissa capite luerent, tum quia paludati fecere, laudamus. Non pudet homines, mitissimum genus, gaudere sanguine alterno et bella gerere gerendaque liberis tradere, cum inter se etiam mutis ac feris pax sit. Adversus et petentes delicatiorem cibum; non erat animus ad frugalitatem magna vi reducendus, a qua paullum discesserat: Nunc manibus rapidis opus est, nunc arte magistra, vol
Abbreviated transcription (Latin):
stultiꝰ ꝙͣ p̃time̾ que istu demẽtia ẽ ma¬
lũ suũ aũcedẽ. demq ut breuit᷑ ĩcludã
qd̾ sentio ⁊ istos satagios ac sͥ̾ molestos
descͥbã tͥ tã intẽperãtes ĩ ip̃is miseriis
exspectat. ĩ tr̃pantia fingit ꝯͥ ꝑpetua
infrlicitatẽ suã fingit cresct᷑ delẽ q̃cq¬
ꝯtiger̾t nõ tãtũ durare. ⁊ ħ oblitus pe̾
tauri ꝙ hũana iactãtis s uni fortuitoꝵ
ꝯstãtia spondet. Eggie itaq indet᷑ mͥ mẽ¬
trodoro dixisse mea epla qua sororẽ a¬
misso optĩe indolis filio alloquit᷑. Morta¬
le ẽ õiu mortaliũ bonũ. de hiis loꝗt᷑ boĩs

Expanded text:
tultius quam praetimere. Quae ista dementia est malum suum antecedere ? Denique ut breviter includam quod sentio, et istos satagios ac sibi molestos describam tibi, tam intemperantes in ipsis miseriis exspectat; eadem intemperantia fingit sibi perpetuam felicitatem suam, fingit crescere debere qtigerunt, non tantum durare; et oblitus huius petauri, quo humana iactantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis
Abbreviated transcription (Latin):
rã catone pecratũ ẽ. Credat aliꝗs peciũ¬
a cẽ uersatã ĩ eo iuidiciom quoreꝰ erat clo¬
diꝰ. obit adult̾iu qd̾ cũ cesaris uxore ĩ
aĩaliũ ꝯtegãt᷑ atq dati iudicib nũmi
sũt.⁊ ꝙ hac ⁊̃ nũc pactiõe turpis ẽ stupra
nissip matronar ⁊ adolescẽtuloꝵ nobili¬
u stilari loco exacta sũt. mmꝰ crĩe ꝙͣ ab
diuisit. nec añ fuit de salute securꝰ ꝙͣ
siłes sui uidices suos reddidit. ħ ĩ eo iudi¬
tio fca sũt in quosi nichil aliud cato te¬
stionũ dixãt ip̃a põpã u̾ba ciceroĩs qr
res fide̾ excedit. Accessũt ad se ꝓmisit int̾¬
cessit dedit Iam uo̾ odii bõi re̾ ꝑditã etiã
nobiliũ introductioes nõ nullis iudicib
ꝓ mercedis cumilo̾ fuer̃t nõ uacat de p̾cio
queri. plus ĩ accessioĩb fuit. uis seueri il¬
lius uxorẽ dabo illã ius duntis. hꝰ qͦq¬

Expanded text:
. Credat aliquis pecuniam esse versatam in eo iudicio, in quo reus erat P. Clodius ob id adulterium, quod cum Caesaris uxore in animalium contegantur ? Atqui dati iudicibus nummi sunt et, quod hac etiamnunc pactione turpius est, stupra insuper matronarum et adulescentulorum nobilium stilari loco exacta sunt. Minus crimine qudivisit nec ante fuit de salute securus, quam similes sui iudices suos reddidit. Haec in eo iudicio facta sunt, in quo, si nihil aliud, Cato testimonium dixerat. Ipsa ponam verba Ciceronis, quia res fidem excedit " Accersivit ad se, promisit, intercessit, dedit, Iam vero—o di boni, rem perditam !—etiam nobilium introductiones nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt." Non vacat de pretio queri, plus in accessionibus fuit. " Vis se veri illius uxorem ? Dabo illam, vis divitis h
Abbreviated transcription (Latin):
ex felicitate suspẽsũ. fragilibꝰ ĩm¬
tit᷑ ⁊ aduẽticio letus ẽ. exibit gau¬
diũ. intrauit ad illũ ex se ortũ fidele firmũ¬
quoꝵ ãmiratio ẽ uulgo in diẽ boa sũt.
Qͥd gͦ nõ usui ac nobilicati bona ẽẽ possũt
ꝗs negat. s ita si illa ex nobis pendet nõ
ex illis nõ sõpmia qua fortuna intuet᷑ ita
fructifera ac iocũda fũit. Si quis h̃t illa

Expanded text:
ex felicitate suspensum. Fragilibus innititur, qui adventicio laetus est; exibit gaudium, quod intravit. At illud ex se ortum fidele firmum admiratio est vulgo, in diem bona sunt. " Quid ergo ? Non usui ac voluptati esse possunt ? " Quis negat ? Sed ita, si illa ex nobis pendent, non ex illis nos. Omnia, quae fortuna intuetur, ita fructifera ac iucunda fiunt, si qui habet illa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sine q̃rela nit̾ singła dãpna dixĩs. diis
alit̾ uisũ ẽ ymo nch̾cules ut carmen
forciꝰ ac iustis petã quo aĩu tuũ mag̃
fulcias hoc dc̃o quoc̃ aliqd alit̾ ꝙͣ cogi¬
tabas euenĩt di nieliꝰ sic ꝯpoĩto inchil

Expanded text:
et sine querella inter singula damna dixeris: " dis aliter visum est." Immo mehercules ut carmen fortius ac iustius petam, quo animum tuum magis fulcias, hoc dicito, quotiens aliquid aliter quam cogitabas evenerit: " di melius." Sic composito nihil
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ q̃ cũ spẽ optĩ uenãnt. ⁊ ectus atq ĩteger
corrigit praua fortune ⁊ dura ⁊ aspa ferẽ¬
di scĩa mollit. idẽq ⁊ scda grate accipit. mo
supͣ uires suas tẽp̃tet nõ ꝯtĩget illibonũ
illud nitegrã ⁊ ext̾ minas poĩtũ nͥ certo
adu̾sus inc̾ta sit. Siue alios obseruare

Expanded text:
 cum specie optimi venerant; rectus atque integer corrigit prava fortunae et dura atque aspera ferendi scientia mollit, idemque et secunda grate excipit modesupra vires suas temptet, non continget illi bonum illud integrum et extra minas positum, nisi certus adversus incerta est. Sive alios observare
Abbreviated transcription (Latin):
a aliꝗd asꝑe dici ꝯtͣ ꝑicula aĩose. contͣ
fortunã suꝑbe. ꝯtͣ ambitionẽ ꝯtumeliose
uolo luxuriã obiurgari libidinẽ traduci
ĩpotẽtiã frãgi.Sit aliꝗd oracorie ac ie cra¬
gice grãde.comice exile. uis illũ assidere
pusule iei u̾bis ille rex se maginitudini
addiupit eloquẽtiã uielut ũbrã hoc agẽs
trabathuo erutsic dubio singula aeca¬
spectu nec in se collecta nec om̃e ũbam
excitabit ac pũget. fateor exibũt młta
accũ ut tu scires ꝗd ils placẽt. na ut ilłe
placẽt tibi ad ꝓfectũ dia tendũt ad to¬
nã mẽtẽ nõ. qrit᷑ plausus. taliã eẽsꝙͥ

Expanded text:
a aliquid aspere dici, contra pericula animose, contra fortunam superbe, contra ambitionem contumeliose, volo luxuriam obiurgari, libidinem traduci, inpotentiam frangi. Sit aliquid oratorie acre, tragice grande, comice exile." vis illum adsidere pusillae rei, verbis; ille rerum se magnitudini addixit, eloquentiam velut umbram non hoc agens trahit. Non erunt sine dubio singula circumspecta nec in se collecta nec omne verbum excitabit ac punget, fateor. Exibunt multa actum, ut tu scires quid illi placeret, non ut ille placeret tibi. Ad profectum omnia tendunt, ad bonam mentem, non quaeritur plausu
Abbreviated transcription (Latin):
re ua nos a scele̾ abhorix̾ ꝙ milli non
ĩ intra tuta tunor est. młtos fortuna
liberat pena. metu neminẽ. qͣre em̃ ꝗa ĩ¬
fixa nobis eiꝯ rei adu̾satio ẽ quã nat᷑a
dãpnauit. ideo nũꝙͣ fides latendi fit ctiã
latẽtib q coarguit illos ꝯscĩa ⁊ ipos sibi
oñdit. ꝓpriũ aũt ẽ nocẽtiũ trepidare ma¬
le de nobis accũ erat ꝙ młta scelera legẽ
⁊ uindicẽ effugũit ⁊ sc̃pͥta supplicia insi
illa nͣalia ⁊ gͣuia de p̾sencib soluerent

Expanded text:
ra nos a scelere abhorrere, quod nulli non etiam inter tuta timor est. Multos fortuna liberat poena, metu neminem. Quare nisi quia infixa nobis eius rei aversatio est, quam natura damnavit ? Ideo numquam fides latendi fit etiam latentibus, quia coarguit illos conscientia et ipsos sibi ostendit. Proprium autem est nocentium trepidare. Male de nobis actum erat, quod multa scelera legem et vindicem effugiunt et scripta supplicia, nisi illa naturalia et gravia de praesentibus solverent
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qr̃ scelei̾s in scclẽ suppliciũ ẽ s mchi¬
lomimꝰ hec ⁊ illã scd̾e pene premũt ac se¬
quũt᷑. T̃miere sẽꝑ ⁊ expauesde̾ ⁊ secirritati
diffide̾ Quare ego hoc supplicio nequitiã
liberẽ. qͣre nõ sẽꝑ illã in suspẽso relinquã
illic dissentianiꝯ cũ epyciro ubi dic̾ ichil
iustũ ẽẽ natã ⁊ crinũa uitãda eẽ qr uita¬
ri metus nõ posse. hic ꝯsẽtiamꝯ mala fa¬
cmora ꝯscĩa flagellaͬi ⁊ plimũ illa tormẽ¬

Expanded text:
est, quoniam sceleris in scelere supplicium est. Sed nihiest, quoniam sceleris in scelere supplicium est. Sed nihilominus et hae illam secundae poenae premunt ac secuntur, timere semper et expavescere et securitati diffidere. Quare ego hoc supplicio nequitiam liberem ? Quare non semper illam in suspenso relinquam ? Illic dissentiamus cum Epicuro, ubi dicit nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non posse; hic consentiamus mala facinora conscientia flagellari et plurimum illi tormen
Abbreviated transcription (Latin):
tati ẽ letat᷑ ille ad ulti̾o ĩ qd̾ irritatꝰ ẽ
ipã difficultate letat᷑. Ille circũscͥptionẽ
furto q̃ nec ante illi culpa ꝙͣ culpe for¬
tuna
displicuit. id praua ꝯsuetu¬
dine
euenit. alioqu ut scias
aĩs ⁊ iã ĩ pessĩa subductis.
bomi sensu iã nec ignorcũ turpe s negligi
om̃es pccã dissiłant. ⁊ ꝙͣus felicit̾ cesse¬
rint fructũ illoꝵ utũt᷑ ip̃a subducunt
At bona ꝯscĩa ꝓdire uult ⁊ ꝯspici ipãs ne¬
quitie tenebras timet elegant̾. itaq ab
epicuro dictũ puto . põt nocẽti ꝯtinge̾ ut
lateat. latẽdi fides nõ põt. aut sihoc mõ
meliꝰ hũc explicari posse iudicas sensuz
iõ nõ põt lateͣ peccãtib qr latẽdi ⁊̃ si feli¬
citatẽ hñt fiduciã nõ hñt. ita ẽ.tuta scele̾a¬
ẽẽ nõ pñt hoc ego repugnare secte nr̃e si
maxĩa peccãtiũ ẽ pena peccasse nͨ ullu
scelus licet illud fortuna exornet mu¬
nerib suis. licet tueat᷑ ac iudicet ĩpiũtũ

Expanded text:
tati est. Laetatur ille adulterio, in quod inritatus est ipsa difficultate. Laetatur ille circumscriptione furtoque, nec ante illi culpa quam culpae fortuna displicuit. Id prava consuetudine evenit. Alioquin ut scias ima abductis boni sensum nec ignorari turpe, sed neglegi; omnes peccata dissimulant et, quamvis feliciter cesserint, fructu illorum utuntur, ipsa subducunt. At bona conscientia prodire vult et conspici; ipsas nequitia tenebras timet. Eleganter itaque ab Epicuro dictum puto: " potest nocenti contingere, ut lateat, latendi fides non potest," aut si hoc modo melius hunc explicari posse iudicas sensum: " ideo non prodest latere peccantibus, quia latendi etiam si felicitatem habent, fiduciam non habent." Ita est:  possunt. Hoc ego repugnare sectae nostrae, si maxima peccantium est poena peccasse, nec ullum scelus, licet illud fortuna exornet muneribus suis, licet tueatur ac vindicet, inpunitum
Abbreviated transcription (Latin):
niꝰ tributa uite sũt. hoꝵ ni lucili nͨ sꝑa¬
ue̾i̾s ĩmũ̾itatẽ n ͨ petieris. uesice te dolor
inqetauit. epule uoͣ erũt paꝵ dulces de¬
iusti. quid tu nestiebas hoc tr optare cũ
optares senectutẽ. oĩa ista ĩ uita lõga st̃
Qũo ĩ lõga uita ⁊ pulius ⁊ lutũ ⁊ pliuua
effeĩata uox uiꝵ dedecet. uideĩs ꝙ̃admod̾
hoc uotũ meũ excipias. Ego illũ magno
aiõ nõ tm̃ bonũ facio neq dii n dee faciãt
ut te fortuna ĩ deliciis hẽat. Ĩpe̾te it̾roga
siꝗs potãte tͥ deus faciat utrũ uelis ui¬
ue̾ ĩ macello ꝙͣ ĩ castris. at qui uiue lucili
militare ẽ Itaq hii qui iactant᷑ ⁊ ꝑ oposa
atq ardua sursũ atq deorsũ eũt ⁊ expedi¬
tiones ꝑiculosissiãs obeũt fortes uia sũt
primores q castroꝵ. Isti quos putica quies
aliis laborãtib mollit̾ ht turtur ille ssit

Expanded text:
mus, tributa vitae sunt; horum, mi Lucili, nec speraveris immunitatem nec petieris. Vesicae te dolor inquietavit, epistulae venerunt parum dulces, deuisti. Quid, tu nesciebas haec te optare, cum optares senectutem ? Omnia ista in longa vita sunt, quomodo in longa via et pulvis et lutum et pluvia. effeminata vox virum dedecet. Videris, quemadmodum hoc votum meum excipias; ego illud magno animo, non tantum bono facio: neque di neque deae faciant, ut te fortuna in deliciis habeat. Ipse te interroga, si quis potestatem tibi deus faciat, utrum velis vivere in macello an in castris. Atqui vivere, Lucili, militare est. Itaque hi, qui iactantur et per operosa atque ardua sursum ac deorsum eunt et expeditiones periculosissimas obeunt, fortes viri sunt primoresque castrorum; isti, quos putida quies aliis laborantibus molliter habet, turturillae sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ser. Nõ ferã me quo die aliꝗd ferre nõ po¬
tero. Male ualeo ꝑs fati ẽ fanulia decu¬
buit. fenꝰ offendit. domꝰ crepuit. dãpna
uulnera labores metus incurrer̃t. Solet
fi̾ hoc paꝵ ẽ debuit fĩ dec̾nũt᷑ ista nõ
accidũt. ui ꝗd credis mͥ intuos affecta¬

Expanded text:
serum. Non feram me, quo die aliquid ferre non potero. Male valeo; pars fati est. Familia decubuit, faenus offendit, domus crepuit, damna, vulnera, labores, metus incucurrerunt; solet fieri. Hoc parum est; debuit fieri. Decernuntur ista, non accidunt. Si quid credis mi
Abbreviated transcription (Latin):
uulno ꝑ qd̾ lib̾ras amisit aĩa leliisapi¬
ent.ã ⁊ cũ suo scipiõe ꝯciediã altiꝰ catoĩs
domi foris qr egregia frã Tuberonis lig¬
neos lectos cũ ĩ priblicũ sternerẽt᷑ edinas
q ꝓ straguł pelles ⁊ ante ip̃iꝰ ioius cellã
ꝓpoi̾tã ꝯmimiis uasa fictilia. er̾d aliud
pauꝑtatẽ in capitolio ꝯsecrare ut nullũ
Oꝙͣ ignorãt hoĩes cupidi głie ꝗd illa sit
ant ꝙ̃ adm̃ petẽdo illo die ppło romanus¬

Expanded text:
uod libertas emisit animam, Laeli sapientiam et cum suo Scipione concordiam, alterius Catonis domi forisque egregia facta, Tuberonis ligneos lectos, cum in publicum sternerent, hacdinaspelles et ante ipsius Iovis cellam adposita conviviis vasa fictilia Quid aliud paupertatem in Capitolio consecrare ? Ut nulluO quam ignorant homines cupidi gloriae, quid illa sit aut quemadmodum petenda ! Illo die populus Roman
Abbreviated transcription (Latin):
liq̃t nic̾tissiõ regiũe utẽtib fama. si uis
eadẽ sẽꝑ uelle uera oportet uelis. ad uer
sine decretis nõ ꝑuenit᷑. Cõtinẽt uitã bõa
⁊ mala honesta ⁊ curpia iusta ⁊ ĩiusta.
pia ⁊ ĩpia uirtutes ususq uͥtutũ reꝵ co¬
modaꝵ posẜio extimatio ac digntas uali⁊¬
tudo uires formã sagacitas sensũ ħ oĩa
extimatorẽ desiderãt scire liceat ꝙͣti cuiq
incẽsu deferẽdũ sit. falleris enĩ ⁊ pluris
q̃dã ꝙͣ sũt putas adeoq fallei̾s ut q̃ maxꝰͣ
nũo extimãda fuit. hoc nestires nͥ ꝯsticõnẽ¬
ip̃a qua ista int̾ se extimãt᷑ inspexeris.
ꝙͣadm̃ folia ꝑ se uiue̾ nõ possũt ramũ de¬
siderãt cui mhereãt ex quo trahãt succũ
sic ista p̃cepta si sola sũt marcẽt. ĩfigi
nolũt secte. p̃te̾a nõ intelligũt hii q de¬
creta tollũt eo ip̃o ꝯfirmaꝵ illa q̃ tollũ¬
t᷑ Quid enĩ dicũt p̾ceptis uitã satis expli¬

Expanded text:
liquet incertissimo regimine utentibus, fama. Si vis eadem semper velle, vera oportet velis. Ad verum sine decretis non pervenitur; continent vitam. Bona et mala, honesta et turpia, iusta et iniusta, pia et impia, virtutes ususque virtutum, rerum commodarum possessio, existimatio ac dignitas, valitudo, vires, forma, sagacitas sensuum; haec omnia aestimatorem desiderant. Scire liceat, quanti quidque in censum deferendum sit. Falleris enim et pluris quaedam quam sunt putas, adeoque falleris, ut, quae maximi nummo aestimanda sint. Hoc nesista inter se aestimantur, inspexeris. Quemadmodum folia per se virere non possunt, ramum desiderant, cui inhaereant, ex quo trahant sucum; sic ista praecepta, si sola sunt, marcent; infigi volunt sectae. Praeterea non intellegunt hi, qui decreta tollunt, eo ipso confirmari illa, quo tolluntur. Quid enim dicunt ? Praeceptis vitam satis expli
Abbreviated transcription (Latin):
bũt tͥ fortasse p̃cepta ut qd̾ oportet
hoc nõ p̾stãt ad u̾tutẽ nõ ꝑducũt faci¬
et qd̾ eportet monitꝰ. concedo s id
modũ fiat Quid ẽ cena sũptuosa flagi¬
ciosiꝰ ⁊ equestie cenã ꝯsumẽte. Qiuid tã
dignũ censdi̾a nota siquis ut istiganeo¬
se loquũt᷑ sibi hoc ⁊gemo suo p̾stent᷑ ⁊ to
tiẽs tamẽ sext̾cio adiciales cene fruga⁊¬
lissimis uiris ꝯstiter̃t Eadẽ ires si gule da¬
tur. turpis ẽ si honor ĩ rep̾hẽsionẽ effug̾
nõ enĩ luxuria s ĩpẽsa solẽpins ẽ mulu
ingẽtis forme qͣr aũt nõ pondꝰ adicio ⁊

Expanded text:
bunt tibi fortasse praecepta ut quod oportet bunt tibi fortasse praecepta ut quod oportet hoc non praestant, ad virtutem non perducunt. Faciet quod oportet monitus, concedo; sed idmodum fiat. Quid est cena sumptuosa flagitiosius et equestrem censum consumente ? Quid tam dignum censoria nota, si quis, ut isti ganeones loquuntur, sibi hoc et genio suo praestet ? Et deciens tamen sestertio aditiales cenae frugalissimis viris constiterunt. Eadem res, si gulae datur, turpis est; si honori, reprensionem effugit. Non enim luxuria, sed inpensa sollemnis est. Mullum ingentis formae—quare autem non pon
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ fła formdo ħ nos ꝙͣ diu possidẽt dicas
l hoc patri p̾stare debes hoc libe̾is hoc
amicis ħ hospitib. cẽptãte auaĩcia
retinebit. sciet ꝓ pat̾a pugnãdũ esse
dissuadebit timor.sciet ꝓ amicis dissua¬
dendũ eẽ ad extremũ usq ad sudorẽ. s
delicie uetabũt. Sciet ĩ uxore graniss im
eẽ genꝰ ĩurie pelicẽ s illũ libido ĩ ꝯͣria
ĩpingit. Nichl g ͦ ꝓderit dare p̾cepta
nisi pͥus amoneris obstatura p̃ceptis ñ
magis ꝙͣ ꝓderit arma ĩ ꝯspectu posuisse
ꝓpioq ad mouisse nͥ usure manus ex-¬
pediũt᷑ ut ad p̃cepta q̃ damꝰ possit aĩus
ire.soluẽdꝰ ire. putemꝰ aliquẽ face qd̾
oportet nõ faciet assidue nõ faciet e¬
quałr. nesciet eĩ qͣre faciat aliqͣ uł ca¬
su uł ex̾citatioẽ exhibẽt recta s nõ erit
ĩ manu gloria ad quã exigãt᷑ cui credat
recta ẽẽ que fecit. Nõ ꝓmittet se talẽ
ĩ ꝑpetuũ qui bonꝰ casus ẽ. de iñ p̃sta¬

Expanded text:
et falsa formido. Haec nos quamdiu possident, dicas licet: " Hoc patri praestare debes, hoc liberis, hoc amicis, hoc hospitibus; " temptantem avaritia retinebit. Sciet pro patria pugnandum esse, dissuadebit timor; sciet pro amicis desudandum esse ad extremum usque sudorem, sed deliciae vetabunt; sciet in uxore gravissimum esse genus iniuriae paelicem, sed illum libido in contraria inpinget. Nihil ergo proderit dare praecepta, nisi prius amoveris obstatura praeceptis, non magis quam proderit arma in conspectu posuisse propiusque admovisse, nisi usurae manus expediuntur. Ut ad praecepta, quae damus, possit animus ire, solvendus est. Putemus aliquem facere, quod oportet; non faciet adsidue, non faciet aequaliter: nesciet enim, quare faciat. Aliqua vel casu vel exercitatione exibunt recta, sed non erit in manu regula, ad quam exigantur, cui credat recta esse, quae fecit. Non promittet se talem in perpetuum, qui bonus casu est. Deinde praesta
Abbreviated transcription (Latin):
iectura ꝓcessit. liciti sũt uicit octauiꝰ et
nigentẽ ꝯsecutꝰ ẽ int̾ suos głia cũ quĩq
sext̾ciis emisset piscẽ quẽ cesar uẽdider at
ne apiciꝰ quidẽ emerat. nũare tñi octauio
fuit turpe nã ille qui emerat ut tiberio

Expanded text:
cessit: liciti sunt, vicit Octavius et ingentem consecutus est inter suos gloriam, cum quinque sestertiis emisset piscem, quem Caesar vendiderat, ne Apicius quidem emerat. Numerare tantum Octavio fuit turpe, non illi, qui emerat, ut Tiberio
Abbreviated transcription (Latin):
liu ĩpaudꝰ ⁊ pͥmꝰ miessens admocoiam
ex̾citus alpib ciuiliq se bello ferẽs oniũ
nõ aliũ illi assignauerĩ nultũ nẽ alur
bũtu. Altiꝰ cte nemo ingredi patint ỹ ꝗ
ẽẽ ⁊ reipublice ꝑtes. nã par ẽ incatone
⁊ gallia auxilia ⁊ mixta barbaica ar na
cuulib uocẽ liberĩ mutat rẽpublicam
hortet᷑ ne pro lib̾tate decidat s oĩi expiat᷑
honestiꝰ inseruit itẽ casura ꝙͣ ituza ꝙͣtũ
ni illo ugoris ac spiritus ꝙͣtũ ĩ publica
trepidatione fiduca ẽ. sat se unã cẽ de c
statu nõ agat᷑. nõ enĩ qri an liber cato. s
an nit̾ liberos sit. inde ꝑicłor gladiatore
intͣ publicas rurias nõ labãtis dice᷑.i ixu¬
riat q thoris aĩosu pectus. ꝓderit nõ tcũ
qͣles eẽ sole it com uiri dicẽ formã qr eoꝵ¬

Expanded text:
ilium inpavidus et primus incessens admotos iam exercitus Alpibus civilique se bello ferens obvium, non alium illi adsignaverim vultum, non alium habitum. Altius certe nemo ingredi potuit quam esse et rei publicae partes. Nam pat GALLICA AUXILIA ET MIXTA BARBARICA ARMA, civilibus vocem liberam mittat et rem publicam hortetur, ne pro libertate decidat, sed omnia experiatur, honestius in servitutem casura quam itura. Quantum in illo vigoris ac spiritus, quantum in publica trepidatione fiducia est! Scit se unum esse, de cuius statu non agatur; non enim quaeri, an liber Cato, sed an inter liberos sit; inde periculorum gladiorumque inter publicas ruinas non labantis dicere: luxuriatque toris animosum pectus. Proderit non tantum quales esse soleant bo
Abbreviated transcription (Latin):
pła quã scͥpsi merulo cũ filiũ
ꝑuulũ amisisset ⁊ dice̾t᷑ mollit
flere misi tibi in qua nõ sũ solitũ morẽ
secutus nec putaui illũ leuit̾ debe̾ trac¬
tari cũ obuirgatiõe eẽt qͣ ꝯsolatione
dignior. Afflicto em̃ ⁊ magnũ uulnus
exspectas. cõuicia accipe mollit̾. tu fles
mortẽ filii ꝗd fuce̾s si amicũ ꝑdidisses
decessit filiꝰ me̾te spei ꝑuulꝰ pusillum
na ⁊̃ iniqua queri uolumꝰ qͣi nõ sit uis¬
tas querẽdi cãs p̃bitura. at me h̾cules
mala ne dũ ad istas u̾bras maloꝵ qba
ingenuscũt hoĩes amoris cã qd̾ dãpnoꝵ
õĩu maxiniũ ẽ si amicũ ꝑdidisses dã

Expanded text:
 quam scripsi Marullo, cum filium parvulum amisisset et diceretur molliter ferre, misi tibi, in qua non sum solitum morem secutus nec putavi leniter illum debere tractari, cum obiurgatione esset quam solacio dignior. Adflicto enim et magexpectas ? Convicia accipe. Molliter tu fers mortem filii; quid faceres, si amicum perdidisses ? Decessit filius incertae spei, parvulus; pusillum na etiam inique queri volumus, quasi non sit iustas querendi causas praebitura. At mehercules mala, nedum ad istas umbras malorum, quibus ingemescunt homines moris causa. Quod damnorum omnium maximum est, si amicu
Abbreviated transcription (Latin):
sũt ⁊ decreta que ueritatẽ argumẽtis¬
⁊ colligũt. q̃da aꝑta sũt qͥdã obscura. aꝑ¬
Uta q̃ sensu ꝯp̾hendũt᷑ q̃ mẽoria. obscu¬
ra que extͣ hec sũt. rõ aũt nõ ĩplet᷑ ma¬
nifestis. maior eiꝰ ꝑs pulcͥorq ĩ occłtis
c̃. occulta ꝓbo̾nẽ exigũt ꝓbatio nõ sine

Expanded text:
eritatem argumentis colligunt. Quaedam aperta sunt, quaedam obscura: aperta, quae sensu conprehenduntur, quae memoria; obscura, quae extra haec sunt. Ratio autem non impletur manifestis; maior eius pars pulchriorque in occultis est. Occulta probationem exigunt, probatio non sine
Abbreviated transcription (Latin):
putas ueue dari tͥ argiuẽta ꝑ q̃ intelligas
nobilẽ equũ ne falloris ẽpturꝰ eo opa ꝑ
das ĩ ignauo. ꝙͣto ħ utiliꝰ ẽ excellẽtis aĩ
notas nosse qͣs ex alio mse tnͣsferre ꝑmit¬
tit᷑ Cõtinuo pecoris gno̾si pullus ĩ arius¬
Lulcis ingredit᷑ ⁊ mollia crura reponit pͥmo
⁊ ire uiã ⁊ fluiuos tr̃ptare iinãtes aud
⁊ ignoto sese comitte ponto. nec uarios hor¬
ret strepitꝰ illi ardua ceriuix argutũ q ca¬
Aput breius aliius obesaq t̾ga. luxuriat¬
s qr thoris aĩosũ pectus. honesti spadices
glauciq color det̾rimꝰ albis ẽt giluo tũ
si qua sonũ ꝓcul arma dedere. stare loco ne¬
 scit nucat aurib ⁊ tremit artus Collectũ¬
q p̾mens uoluit sub narib ignẽ dũ aliud¬

Expanded text:
intellegas nobilem equum, ne fallaris empturus, ne operam perdas in ignavo ? Quanto hoc utilius est, excellentis animi notas nosse, quas ex alio in se transferre permittitur. Continuo pecoris galtius ingreditur et mollia crura reponit; primus et ire viam et fluvios temptare minaces audet et ignoto sese committere ponti nec vanos horret strepitus. Illi ardua cervix argutumque caput, brevis alvus obesaque terga, luxuriatque toris animosum pectus. Honesti spadices glaucique, color deterrimus albis et gilvo. Tum, si qua sonum procul arma dedere stare loco nescit, micat auribus et tremit artus collectumque premens volvit sub naribus ignem. Densa iu
Abbreviated transcription (Latin):
mi sũt ⁊ ipẽ radices hiis q̃ genuere ad¬
iuãt᷑ ꝙͣtũ utilitatis manꝰ hẽat nestire
nulli liceat aꝑte uiuat cor allud qd̾ ma¬
uus unat ex quo ĩpetũ sumũt. quo.
mouent᷑ latent. ̃dẽ dice̾ de p̃ eptis pos¬
su. aꝑta sũt decreta sapĩe in abdito. sic̃
sci ora scõꝵ tãtã miciati sũt scũt. ita in
P phia archana illa admissis receptisqr ĩ
sacra oũdũt᷑. at p̾cepta ⁊ alia hmoĩ pro¬
⁊ phanis qͦͤ nota sũt. possidomo nõ tñ p̃cq¬
tionẽ nichil eĩ nos hoc u̾bo uti ꝓhibet. s
⁊ suasionẽ ⁊ ꝯsolationẽ ⁊ exhortatiõe ne¬
ccͣia indicat. hiis adicit cãꝵ inꝗsitione¬
⁊ phisologiã quã qͣre nos dice̾ nõ audram
gramatici custodes latim ẜmnoĩs suo uir̾
appellẽt. ita nõ uideo. at utilẽ futurã et

Expanded text:
mi sunt et ipsae radices iis, quae genuere, adiuvantur. Quantum utilitatis manus habeant, nescire nulli licet, aperte iuvant; cor illud, quo manus vivunt, ex quo impetum sumunt, quo moventur, latet. Idem dicere de praeceptis possum: aperta sunt, decreta vero sapientiae in abdito. Sicut sanctiora sacrorum tantum initiati sciunt, ita in philosophia arcana illa admissis receptisque in sacra ostenduntur; at praecepta et alia eiusmodi profanis quoque nota sunt. Posidonius non hil enim nos hoc verbo uti prohibet, sed etiam suasionem et consolationem et exhortationem necessariam iudicat. His adicit causarum inquisitionem, aetiologian quam quare nos dicere non audeamus, cum grammatici, custodes Latini sermonis, suo iure ita appellent, non video. Ait utilem futuram et
Abbreviated transcription (Latin):
des quo diuina ato hũana ꝯclusa sũt
Unũ ẽ mẽbra sumꝰ cors magni. n᷑a nos
cognatos edidit cũ cisdẽ ⁊ ĩ eadẽ gigniret
ħ nobis amorẽ iudidit nuituũ ⁊ sociabi¬
Nles fecit. Illa equũ iustũq ꝯposuit Ex illiꝰ

Expanded text:
des, quo divina atque humana conclusa sunt, unum est; membra sumus corporis magni. Natura nos cognatos edidit, cum ex isdem et in eadem gigneret. Haec nobis amorem indidit mutuum et sociabiles fecit. Illa aequum iustumque composuit; ex illius
Abbreviated transcription (Latin):
pedẽ referente.hoc ĩ oĩb reb accidet no
dii colendi solet p̃cipi. acconde̾ alique
lucernas sabbatis ꝓhibebamꝰ qui nec
liũe dii egent ⁊ ne hoĩes qͥdẽ delectant᷑
fuligine. uetamꝰ salutatiões matutinis
fũgi ⁊ forib asside̾ tẽploꝵ hũana am¬
bicio istis officiis capit᷑. deũ colit qui
uouit. uetamꝰ lincea ⁊ strigiles ioui fer¬
ri ⁊ speculũ tene̾ iuinoni. nõ q̃rit mĩstͦs
deus. quidni ipe hũano generi mũstrat.
seruare in sacrificiis debeat ꝙͣꝓcul resili¬
re a molestiis suꝑsticioĩb nũꝙͣ satis ꝓ¬
fectũ euit nͥ qualẽ debet deũ mẽte ꝯcepit¬

Expanded text:
pedem referente. Hoc in omnibus rebus accidet nobpedem referente. Hoc in omnibus rebus accidet nobdi colendi, solet praecipi. Accendere aliquem lucernas sabbatis prohibeamus, quoniam nec lumine di egent et ne homines quidem delectatur fuligine, vetemus salutationibus matutinis fungi et foribus adsidere templorum; humana ambitio istis officiis capitur, deum colit qui novit, vetemus lintea et strigiles Iovi ferre et speculum tenere Iunoni; non quaerit ministros deus. Quidni ? Ipse humano generi ministrat, servare in sacrificiis debeat, quam procul resilire a molestis superstitionibus, numquam satis profectum erit, nisi qualem debet deum mente c
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ rẽ qua pucauit cesarẽ dignũ. Amico a¬
liꝗs egro assidet probamꝰ at ħ hr̃dicatis
cã facit si uultur ẽ cadauer exspectat Eadẽ
aut turpia sũt aut honesta. Refert qͣre aut
ꝙ̃ adm̃ fiãt Oĩa aũt honeste fient si hones¬
te nos addixermiꝰ idq unũ in reb hũaĩs
iudicamͣmꝰ q̃ ex eo sũt cet᷑a in die bõa st̃
g ͦ infigi debet ꝑsuasio ad totũ ꝑtinẽs uitã
hoc ẽ qd̾ decretũ uoco. Qualis hec ꝑsuasio
fu̾it talia erũt que agent᷑ que cogitabũ¬
t᷑. qualia hec fuerĩt talis uita erit. ĩ ꝑti¬
culas suasisse totũ ordinãti paꝵ ẽ. M.
scͥpsit. dat młta p̃cepta ⁊ parẽtibꝰ ⁊ liberis
quẽ nitam ad quẽ om̃e factũ nr̃m diccũ¬
q respiciat ueluti nauigãtibꝰ ad aliqd̾
sydus du igendꝰ ẽ cursus. Uita sine ꝓpoĩ¬
to uaga ẽ ꝙ si utiq ꝓponẽdũ ẽ incipiũt
necͣia ẽẽ decreta. Illud ut puto ꝯcedes.
nichil ẽẽ turpiꝰ dubio ⁊ ie̾to ac tiundo

Expanded text:
. Amico aliquis aegro adsidet: probamus. At hoc hereditatis causa facit: vultur est, cadaver expectat. Eadem aut turpia sunt aut honesta; refert, quare aut quemadmodum fiant. Omnia autem honesta fient, si honesto nos addixerimus idque unum in rebus humanisuaeque ex eo sunt; cetera in diem bona sunt. Ergo infigi debet persuasio ad totam pertinens vitam: hoc est, quod decretum voco. Qualis haec persuasio fuerit, talia erunt, quae agentur, quae cogitabuntur. Qualia autem haec fuerint, talis vita erit. In particulas suasisse totum ordinanti parum est. M. nscripsit, dat multa praecepta et parentibus et liberis quem nitamur, ad quem omne factum nostrum dictumque respiciat; veluti navigantibus ad aliquod sidus derigendus est cursus. Vita sine proposito vaga est: quod si utique proponendum est, incipiunt necessaria esse decreta. Illud, ut puto, concedes, nihil esse turpius dubio et incerto ac timide
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtĩgit ĩmortule mortalibꝰ. ceteꝵ tũ ĩꝓbi
sũt tũq obliti quo eant quo illos ssguli
dies cuibẽt ut murẽt᷑ aliꝗd ipõo admittẽ¬
amissuri uno dic oĩa Quit ꝗd ẽ cui dñs
insc̾beris aput te ẽ tuũ nõ ẽ nicħ̾ frr¬
mũ ĩfirmo nichil fragili et̾nũ ⁊ ĩuictũ
ẽ eruio gͦ adu̾sus has amissiões aurub
ĩeĩemꝰ hoc ut mẽoria teneamꝰ amista
nec cũ ipĩs fructũ excide̾ paciam quẽ er
illis ꝑcepimiꝰ. hr̃e eripit᷑. hĩisse uũꝙ. br¬

Expanded text:
contingit inmortale mortalibus. Ceterum tam inprobi sunt tamque obliti, quo eant, quo illos singuli dies turbent, ut mirentur aliquid ipsos amitteamissuri uno die omnia. Quicquid est, dominus inscriberis, apud te est, tuum non est; nihil firmum infirmo, nihil fragili est. Quid ergo adversus has amissiones auxili invenimus ? Hoc, ut memoria teneamus amissa nec cum ipsis fructum excidere patiamur, quem ex illis percepimus. Habere eripitur, habuisse nu
Abbreviated transcription (Latin):
mini fuisse quõdã ĩ sermone nobilẽ patiuã
ĩ quã qͥtqͥd aput lautos solet diẽ ducẽ ꝓpe¬
rãs ĩ dãpnũ suũ popina ꝯgesẜat uenerie
edũt᷑ int̾uemẽtib distĩguebat echinis
totã destructiq sinc ullis ossib nullicõ¬
strauerãt piget eẽ iã singula cogũt ĩ unũ
saporis in cena fit qui fieri ĩ saturo uent᷑

Expanded text:
mini fuisse quondam in sermone nobilem patinam, mini fuisse quondam in sermone nobilem patinam, in quam quicquid apud lautos solet diem ducere, properans in damnum suum popina congesserat; veneriae eduntur, intervenientibus distinguebantur echinis. Totam dissecti structique sine ullis ossibus mulli constraverant. Piget esse iam singula; coguntur in unum sapores. In cena fit, quod fieri debebat in ventre.
Abbreviated transcription (Latin):
alie cubiculi ꝯtumelie exspectãt Trãsco ⁊¬
agiina exoletor ꝑ naciones colores q de¬
scͥpta ut eadẽ oĩb lenitas sit. eadẽ pͥme m̃¬
sura lanuginis eadẽ spẽs capilloꝵ ne quis
ciũ reccior coma ẽ crispulis misceat᷑. Trãse¬
o pistoꝵ turbã trãseo ñstrator ꝑ qs signo
daco ad infrrẽdã cenã discurrit᷑ dii bonti
ꝙͣ tũ hõiu unꝯ uenter ex̾cet Quid tu illos/
boletos uolũtariũ uenenũ inchil occulti oꝑis
uidicas fuce̾ ⁊̃ si p̾sentanei nõ fuerũt
itinerib obduce᷑ Quid illa ostrea ĩhertis¬
simã carnẽ ceno sagmatã nichil existĩas
limose grauitaitis inferre Quid illud so¬
tioꝵ garũ p̃ciosa maloꝵ pisciũ sanie
nõ credis urẽ salsa tabe p̾cordia Quid il¬
la purulenta ⁊ q̃ tñi nõ ab ip̃o igne ĩ os
trasferũt᷑ iudicas sine noxa ĩ ipĩs uiste̾i¬
b extingiii Ꝙ̾ fedi itaq pestilẽtesq ruct
sũt ꝙͣ tũ fastidiũ su exalantib crapulã

Expanded text:
aliae cubiculi contumeliae exspectant. Transeo agmina exoletorum per nationes coloresque discripta, ut eadem omnibus levitas sit, eadem primae mensura lanuginis, eadem species capillorum, ne quis, euicui rectior est coma, crispulis misceatur. Transeo pistorum turbam, transeo ministratorum, per quos signo dato ad inferendam eenamcenam discurritur. Di boni, quantum hominum unus venter exercet! Quid ? Tu illos boletos, voluntarium venenum, nihil occulti operis iudicas facere, etiam si praesentanei non fuerunt ? iocineribus obducere ? Quid ? Illa ostrea, inertissimam earnemcarnem caeno saginatam, nihil existimas limosae gravitatis inferre ? Quid ? Illud sociorum garum, pretiosam malorum piscium saniem, non credis urere salsa tabe praecordia ? Quid ? Illa purulenta et quae tantum non ex ipso igne in os transferuntur, iudicas sine noxa in ipsis visceribus extingui ? Quam foedi itaque pestilentesque ructus sunt, quantum fastidium sui exhalantibus crapulam
Abbreviated transcription (Latin):
sortiti indolẽ ĩ ea q̃ tradi solẽt ꝑue̾iũt
sine lõgo magistĩo ⁊ honesta ꝯplexi sũt
cũ pͥmũ audiere. uñ ista rapacia uͥtutis
ingenia uł ex se fercilia ⁊ illis aut he¬
betib ⁊ obtusis aut mala ꝯsuccudine
obsessis diu rubigo aĩoꝵ effricãda est
Ceteꝵ ut illos ĩ bonũ ꝓnos ciciꝰ educit
ad ss̃ma ⁊ hos ĩbetilliores adiuuauit
malisq opionib extͣhat qui illis phie
placida tradid̾it Que ꝙͣsint nctͣia s. ui

Expanded text:
i solent, perveniunt sine longo magisterio et honesta complexi sunt, cum primum audiere; unde ista tam rapacia virtutis ingenia vel ex se fertilia. Illis autem hebetibus et optusis aut mala consuetudine obsessis diu robigo animorum effricanda est. Ceterum, ut illos in bonum pronos citius educit ad summa, et hos inbecilliores adiuvabit malisque opinionibus extrahet, qui illis philosophiae placita tradiderit; quae quam sint necessari
Abbreviated transcription (Latin):
nobis applicemꝰ s uichil aget si ignoranꝰ
ꝗd sit uirtus. una sit an plures seꝑate aut
ãnexe.an qui unã ht cetas hc̃at. quomõ
int̾ se differãt nõ ẽ ncc̃e fabro de fabrica
pãthominio de arte sãĩtandi. om̃es ista c̾
ta eẽ scũit. nichil deest nõ eĩ ad totã ꝑtin
uitã. uirtus ⁊ alioꝵ scĩa ẽ ⁊ sui. discẽdũ de
ip̃a ẽ ut ĩ ip̃a discat᷑ accio recta nõ erit nͥ¬

Expanded text:
nobis adplicemus. Sed nil aget, si ignoramus, quid sit virtus, una sit an plures, separatae aut innexae, an qui unam habet et ceteras habeat, quo inter se differant. Non est necesse fabro de fabrica pantomimo de arte saltandi; omnes istae artes si se sciunt, nihil deest; non enim ad totam pertinent vitam, virtus et aliorum scientia est et sui; discendum de ipsa est, ut ipsa discat
Abbreviated transcription (Latin):
deserẽdi nephas. tũc dem̃ facie i̾te extĩ¬
gũt᷑ mãdat᷑q iusuirãdũ adactio ita ¬
ĩbiis qͦs uelis adbeatã uitã ꝑduce̾ pͥa
fudamẽta iacienda sũt ⁊ ĩsimiãda uirtꝰ
hiuꝰ q̃dã suꝑstitionẽ teneãt᷑ hãc ãmonet
cũ hac uiue̾ uelim sine hac nolim. eͥd
serũt probi magnosq profectꝰ assecuti
sũt dũ nudis tm̃ p̾ceptis obsequ̾t᷑ fateoͬ
S felix ingeniũ illis fuit ⁊ salutaria

Expanded text:
deserendi nefas, tunc deinde facile cetera exiguntur mandanturque iusiurandum adactis, ita in iis, quos velis ad beatam vitam perducere: prima fundamenta iacienda sunt et insinuanda virtus. Huius quadam superstitione teneantur; hanc ament; cum hac vivere velint, sine hac nolint. " Qili evaserunt probi magnosque profectus adsecuti sunt, dum nudis tantum praeceptis obsecuntur ? " Fateor, sed felix illis ingenium fuit et sal
Abbreviated transcription (Latin):
ĩbecillã aciẽ comittas ĩprobo lumim. a te¬
nebris pͥmũ ad u̾brosa ꝓcedat. deinde plus
audi ⁊ paulatĩ clarã lucẽ pati assuesde.
nõ ẽ ꝙ post cibũ studeas.nõ ẽ ꝙ plenis
oculis ac tumẽtib ĩpleres ⁊ flatũ ⁊ uini
frigoris ĩ os occurix̾tis euita. alia eiꝰ mõi
que nõ minꝰ ꝙͣ medicamc̾ta ꝓficiũt adi

Expanded text:
inbecillam aciem committas inprobo lumini; a tenebris primum ad umbrosa procede, deinde plus aude et paulatim claram lucem pati adsuesce. Non est quod post cibum studeas, non est quod plenis oculis ac tumentibus imperes; adflatum et vim frigoris in os occurrentis evita "; alia eiusmodi, quae non minus quam med
Abbreviated transcription (Latin):
cabo et tibi ingentẽ. epłam ĩpingã quua
tu si ĩuitus leg̾es dicito ego inͥ hocꝯcraxi
teq int̾ illas inunera qͦs uxormnagns.
ductu ambitu torquet int̾ illõs. quos
diuicie ꝑ sũmũ acquisito sudõrõ male hp̃c
incer illos quos honores quilla nõ arte
atq opera petiti discruciãt uectõs maloꝵ
tionibꝰ pectis ad ueciões. rẽctas p̃cepta
ꝑducũt. gnͣ ad beatã iutã p̃cepta sfficiũt
nõ sẽꝑo ad̾ acciones ⁊ extas p̃cepta ꝑdricũt¬

Expanded text:
cabo et tibi ingentem epistulam inpingam, quam tu si invitus leges, dicito: " ego mihi hoc contraxi " teque inter illos numera, quos uxor magno ducta ambitu torquet, inter illos, quos divitiae per summum adquisitae sudorem male habent, inter illos, quos honores nulla non arte. atque opera petiti discruciant, et ceteros mationibus rectis; ad actiones rectas praecepta perducunt; ergo ad beatam vitam praecepta sufficiunt." Non se
Abbreviated transcription (Latin):
uitabis hoc facies p̾te̾a si exspectat tp̃o
quo ꝑ se stiat ꝗd optimũ fcm̃ sit interi
errabit ⁊ errãdo ĩpediet᷑ quomimnꝰ ad id
ꝑueniat quo possit ẽẽ ꝯtentus regi gͦ
debet dũ incipit posse se regcͣ pueri ⁊ ad
p̃scͥptũ discũt digiti illoꝵ tenẽt᷑ ⁊ alie¬
na manu ꝑ litͣaꝵ simulac᷑ ducũt᷑. dem̃
nuutari iubent᷑ p̃poĩta ⁊ ad illa refor̃are
cyrogͣphũ. Sic ãius nr̃ dũ erudit᷑ ad p̃

Expanded text:
pectat tempus, quo per se sciat quid optimum factu sit, interim errabit et errando inpedietur, quo minus ad illud perveniat, quo possit se esse contentus. Regi ergo debet, dum incipit posse se regere. Pueri ad praescriptum discunt. Digiti illorum tenentur et aliena manu per litterarum simulacra ducuntur, deinde imitari iubentur proposita et ad illa reformare chirographum. Sic