comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Priria cadit fauno. lenicadit alt̃a sõ no
S ternit᷑ ĩ duro uellꝰ utrũq solo
B is ep̃ in consũ fontana spargit᷑ unda
B is sua faginea tp̃a fronde teqis
usus abest uen̾is uͦ fãs aĩalia m̃sis.
Pouere. uec digitis anulus iest ĩ est.
U esꝑ ubi ẽtectꝰ. supͣ noua uellera corpꝰ
Pouit. adorato ꝑsua uerba do
Int̾ca placitam redimĩa pap aũe frõdẽ
Rox uenit i secũ sonina iugͣ tͣhit
Faunꝰ adẽ ouiũ p̃mẽs pede uellera dd̾
E didit a dextro talia u̾ba thoro
Morte boũ tͥ rex tellus placanda duadr̃
Det sals aĩas uimuenca dU as
Exuit᷑ terrore quies. nunia uisa resoluit.¬
Q secum ambages. cecͥaq uisa refert
Expedit errãtem nemori gͣtissima iuĩx t̃ e¬
Q dix̃. gͣuide põsceris extã bouis.
E xtabouis guide dant᷑ fecũdior aunꝰ
ꝑuenit. ⁊ fruetũ terra petq ferunt
anc qͦnda citherea diem ꝓꝑ antiꝰ ire
U tͥticulũ ĩꝑii ꝗͣ pͥmũ luce seqũti:
Augusto iuueni ꝓsꝑa bella darẽt̃

Expanded text:
prima cadit Fauno, leni cadit altera Somno: sternitur in duro vellus utrumque solo. bis caput intonsum fontana spargitur unda, bis sua faginea tempora fronde tegit, usus abest Veneris, nec fas animalia mensis ponere, nec digitis anulus ullus inest, veste rudi tectus supra nova vellera corpus ponit, adorato per sua verba deo. interea placidam redimita papavere frontem nox venit et secum somnia nigra trahit. Faunus adest, oviumque premens pede vellera duro edidit a dextro talia verba toro: ‘morte boum tibi, rex, Tellus placanda duarum: det sacris animas una iuvenca duas.’ excutitur terrore quies: Numa visa revolvitsecum ambages caecaque iussa refert, expedit errantem nemori gratissima coniunx et dixit gravidae posceris exta bovis. exta bovis gravidae dantur, fecundior annus provenit, et fructum terra pecusque ferunt, hanc quondam Cytherea diem properantius ire ut titulum imperii quam primum luce sequenti Augusto iuveni prospera bella darent.
Abbreviated transcription (Latin):
Sol abit egresõ uictima maior ad est.
U acca sit an tautꝰ non ÷ cognose̾e ꝓntũ
Pars pͥor apparet. pꝰ eriorq lacet.
Seu tũ ẽ tatirꝰ siue hoc feminã signũ
I u none ĩ uita munꝰ amoris. ꝓt̃ ti
ox abiit. orit᷑q auuiora. palilia poscor
N ec poscor frustͣ. si fauet alma pales. dea : x¬
A lina pales faueas pastoria sacͤ cauẽt᷑
ꝑseqͣr officio si gua festa meo

Expanded text:
sol abit: egresso victima maior adest. vacca sit an taurus, non est cognoscere promptum: pars prior apparet, posteriora latent. seu tamen est taurus sive est hoc femina signum, Iunone invita munus amoris habet. Nox abiit, oriturque Aurora. Parilia 1 poscor: non poscor frustra, si favet alma Pales, lma Pales, faveas pastoria sacra canenti, prosequor officio si tua festa meo
Abbreviated transcription (Latin):
Roma. s imparua spes tamen ħ̾s erdt¬
M oeniaiam stalant ppłis anͣgꝰta fut᷑is.¬
redita. s turbe t̾̃c nimis amp̃la sue.
fũit nr̃i si q̃ris regia nacti.
spice decanna straminibꝰ. dom̃.
nstipula placsdi capiebat muña sõni.
Q tam̃ exillo uemͣͣt in astra toro¬
amq loco maiꝰ nom̃ romanꝰ habebat¬
I ec conuuix illi Nec socenullus erat.
ꝑnebat geños inopͣs uicinia diues¬
Et male credebar saginis auetor ego¬
Ĩ stab lis habitasse: ⁊ oues pauisse. noceba¬
Iugeraq incͦultͣ pauca tenere soli.
um pate q̃q suo cogut uoluesq fereq
A tq aliꝙͣ deqͣ pͥcreat anguis h̃t
ꝓternis dant᷑ conubia gentib. at q̃
Sindno uellet nubere nulla fuit
uͣdalui prĩamq dedi ⁊ͥ romꝰule m̃te¬
Tolle preces. dixi. ꝙ petis arma dabt̃
Festa para conso coͣmꝰ tͥ cet̾a dicet.¬
lla festa die: cũ suia festa caues.
ntumuere ees qͦs dolor attig̃ idem. sabmꝰ¬
um pͥmũ generis intulit arma socer¬

Expanded text:
Roma, sed in parva spes tamen moenia iam stabant, populis angusta futuredita sed turbae tunc nimis ampla suae. nostri, si quaeris, regia nati, spice de canna straminibusque domum. in stipula placidi capiebat munera somni, et tamen ex illo venit in astra toroamque loco maius nomen Romanus habebat, nec coniunx illi nec socer ullus erat. spernebant generos inopes vicinia diveset male credebar sanguinis auctor in stabulis habitasse et oves pavisse nocebaiugeraque inculti pauca tenere soli. uaeque suo coeunt volucresque feraeque, atque aliquam, de qua procreet, anguis habet; extremis dantur connubia gentibus: at quae Romano vellet nubere, nulla fuit. indolui ‘patriamque dedi tibi, Romule, mentetolle preces,’ dixi quod petis arma dabunt. festa parat Conso. Consus tibi cetera dicello facta die, dum sua sacra canes. intumuere Cures et quos dolor attigit idem: tum primum generis intulit arma socer
Abbreviated transcription (Latin):
ic mͥ mp̃one cur tusi festa colant᷑
icͣ ego. sic positã dix̃ mͥ casside mauor
S tñ indextͣ misilis hasta fuit
N c̃ pͥmũ stũdiis pacis d̾s utilis armis:
Aduocor. ⁊ gressus ĩnoua castra fero
N piget ĩ cepqͣ. uiuat ho qͦ ꝑte morari
ħ solam ne se posse muerua putet
Disce latinoꝵ uat̾es oꝑose dieoũ
Q d petis :i memoriꝰ pͣcctore dc̃a uota.
P aruaᷤ s̃i pͥ ma uelis elĩtta referre.

Expanded text:
dic mihi, matronae cur tua festa colant.’ dic mihi, matronae cur tua festa colant.’ sic ego. sic posita dixit mihi casside Mavors, sed tamen in dextra missilis hasta fuit: ‘nunc primum studiis pacis, deus utilis armis, advocor et gressus in nova castra fero, nec piget incepti; iuvat hac quoque parte morari, hoc solam ne se posse Minerva putet, disce, Latinorum vates operose dierum, quod petis, et memori pectore dicta nota. parva fuit, si prima velis elementa refe
Abbreviated transcription (Latin):
Adde ꝙ arcana fieri nouus ignis ĩede
Picit᷑. ⁊uires fla̾ma refecta capit
N mͥ ꝓ aruã fides annos hĩc ẽẽ pͥpres.
A nnaͣ ꝙ ħ cepta ẽ mense repente coli.
hĩt ̃ ueteres mid memorant᷑ honores
d spatiũ belli ꝑfide po̾ene tci.
Deniqͣ qͣntꝰ ab hõcͣ fuãt qͥntilis ⁊ ĩde¬
anpiliꝰ. menses sensit ab ẽẽ duos
ule hoc asatio doctꝰ. ꝗ posse renasci:
os putat egeria sũ monent̾e sua
redidit officiis ẽẽ minora suis.
misũq sibi uoluit p̃nocere clñi
ec deus ignotas hospes ure domos.
lle moras solis quib insua signa rediret.
radit᷑ eractis impossuisse noticꝰ
s. decies seuos. ⁊̃ centũ ⁊ qͥñq dieb
ꝑnxit. ⁊ epleno tp̃a quinta diͣe
icꝰ anni mad̾ ÷ i sustrũ acced̾e debet
ue consumat᷑ partib una dies.
iͥ licͣ oͣccultos monitꝰ audire dõꝵ
atib ut c̃te fam̾a licere ꝓutat.
um sis officiis gͣdiu̾e uirilib aptꝰa

Expanded text:
adde, quod arcana fieri novus ignis in aede adde, quod arcana fieri novus ignis in aede dicitur, et vires flamma refecta capit. nec mihi parva fides, annos hinc isse priores, Anna quod hoc coepta est mense Perenna coli. hinc etiam veteres miti memorantur honores ad spatium belli, perfide Poene, tui. denique quintus ab hoc fuerat Quintilis, et indePompilius menses sensit abesse duos, sive hoc a Samio doctus, qui posse renasci nos putat, Egeria sive monente sua. credidit officiis esse minora suis, promissumque sibi voluit praenoscere caelum nec deus ignotas hospes inire domos, ille moras solis, quibus in sua signa rediret, traditur exactis disposuisse notis. is decies senos tercentum et quinque diebus iunxit et e pleno tempora quinta die. hic anni modus est: in lustrum accedere debet, quae consummatur partibus, una dies. ‘Si licet occultos monitus audire deorum vatibus, ut certe fama licere putat, cum sis officiis, Gradive, virilibus aptus,
Abbreviated transcription (Latin):
Mensib egert̃ lustͣ minora decem¬
A nuus erat. decimũ cũ l̃a receꝑat orbẽ
h ic nũs magno tũc in honore fuit
S. cu q tot digiti. ꝑ qͦs nñ are solemꝰ
S̾eni ꝙ bĩs quino femina m̃se parit
Sen qd̾ adusq decẽ numero crescẽte uenit᷑.
pͥ ncipiũ spatiis sumit᷑ inde nõii.
I nde parens ceutũ denos se creuit ĩorbes.
Romulus hastatos insticuitq ducec. Seet᷑¬
qꝙ  tõtide̾ pͥncẽps : totidẽ pilanus habebat:
orꝑa. legitimo qͥsa merebat eqͦ uedit
Quin eti a pr̃es totsdẽ titie̾usib ille
Qsq uocat iam nes. lũc̃ib q dedit
Assuetos gͥ nũos seruauit inanno.¬
ħluget spatio femina mesta uirũ:
eu dubices pͥme fu̾int qͥn aute balende
aetis. adħ aniuiũ signa referre putes
narea flaminib q̃ toto ꝑstitit aqno
ollit᷑ ⁊ frondes sunt ĩ honore noue
anua t̾uc regis: poͣsita uret arbõte p̾oe
nte tuas fit idẽ curia pͥsca fores
esta q ut folio niteat uelata recenti.
edit abyliacis laurea cana focis

Expanded text:
Mensibus egerunt lustra minora deceAnnus erat, decimum cum luna receperat orbem: Hic numerus magno tunc in honore fuit; Seu quia tot digiti, per quos numerare solemus, Seu quia bis quino femina mense parit, Seu quod adusque decem numero crescente venitur, Principium spatiis summitur, inde novis. Inde parens centum Romulus, hastatos instituitque decem; et totidem princeps, totidem pilanus habebat corpora, legitimo quique merebat equo. quin etiam partes totidem Titiensibus iosque vocant Ramnes, Luceribusque dedit, adsuetos igitur numeros servavit in anno.luget spatio femina maesta virum. eu dubites, primae fuerint quin ante Kalendae Martis, ad haec animum signa referre potes, laurea, flaminibus quae toto perstitit anno, tollitur, et frondes sunt in honore novae, ianua tunc regis posita viret arbore Phoebi: ante tuas fit idem, curia prisca, fores. Vesta quoque ut folio niteat velata recenti, cedit ab Iliacis laurea cana focis,
Abbreviated transcription (Latin):
Quis tũe aut hyadas : aut pliadas athlãteds
Senserat autgeminos ẽẽ subaxe polo or
catẽ sse duas Aͣtos qͣrũ sinosura petat᷑:
Si᷑ doniis. helicen gͣia carina notet
Siguaq q̃ longo fr̃ ꝑcenseat añno.
Ire ꝑħ imnõ m̃se sororuisͫ equos
Lib̾a c᷑rebant nõ obseruata ꝑannũ:
S sua. qͣ magniũ ꝑdẽre cͥmen erat
I lla quidẽ feno s erat reũentia foeno.
Quantal̃ ñc aquilas c̃nis hr̃e tuas
ꝑ tĩca suspensos portabat longã mamplos. ⁊ tͥhũghes¬
nde mamiplaris nomĩa miles h̃t¬

Expanded text:
quis tunc aut Hyadas aut Pleiadas Atlanteas senserat, aut geminos esse sub axe polos? esse duas Arctos, quarum Cynosura petatur Sidoniis, Helicen Graia carina notet? signaque quae longo frater percenseat anno, ire per haec uno mense sororis equos? libera currebant et inobservata per annum sed sua, quae magnum perdere crimen erat. illa quidem foeno; sed erat reverentia foeno, quantam nunc aquilas cernis habere tuas. pertica suspensos portabat longa maniplos, unde maniplaris nomina miles h
Abbreviated transcription (Latin):
l ua ͤe iam iiuionẽ adiit. miserata qͣiͣ nͥuꝰptas
aida iut᷑nã un  tͥuus inqͥt amat᷑.
upit᷑ intuiauit.q̃ eit ñ uia modeste:¬
ripit huic linga. mercuriũq uocat᷑.
uc hace adimanes. lecꝰ ist: silento apt.
N impha. s infirne tũphã paludis erit.
usa iouus fũint. accepit luc eiuites
ucit᷑ illu guciteͦ placuisse cr̃su
Q uenit adsocios turba ꝓpinqͣ dõs
ostq amisos. qͥcqͥd desangĩe restat.¬
spicere ⁊ gũis dinũare gradꝰ. Euꝰ¬

Expanded text:
la etiam Iunonem adiit, miserataque nuptas naida Iuturnam vir tuus inquit amat. Iuppiter intumuit, quaque est non usa modeste, eripit huic linguam Mercuriumque vocat: ‘duc hanc ad manes; locus ille silentibus nympha, sed infernae nympha paludis erit.’ iussa Iovis fiunt, accepit lucus euntes: dicitur illa duci tunc placuisse deo. et venit ad socios turba propinqua deos. ot amissos, quicquid de sanguine restat,spicere et generis dinu
Abbreviated transcription (Latin):
I quiꝙͥ ualeas ignoret ĩ arte forensi
Posse tuo ꝑagi uix patet ore reos
Scltz eiusdem ÷ qͣmuis pugnare uidet᷑
Supplicib facilem sontib ẽẽ tͣteni
Cum tͥ susceptã est legis uindicta seu̾e
Xba uelud tinctum singula i̾urꝰ hñt
H ostib euemat ꝙͣ sis uiolentꝰ ĩ armis.
S entire ⁊ lingue telia subire tue
Qͤ tͥ tam tenui cura liniant᷑ ut om̃es
stius ingenum corꝑis ẽẽ negent
Et si quidem ledi fortuna cͥnis miqͣ
ollior est animo femina nuua tuo
ħ quos p̾cipue sensi cũ magꝯa meoꝵ
Noticiam ꝑs ÷ inficiata mei
mincmor illoꝵ nostͥ non mnnemor umꝙͣ
Qͥ mala sollicite ur̃a leuats ero.
⁊ pͥus hic mimũ nob̾ cont̾minꝰ hist̾.
In capd exino de mare u̾tit iter.
Ut q thiesteẽ redeant si temꝑa m̃se
Solis ad eoas curtꝰ agetur aqͣt¬

Expanded text:
ut qui quid valeas ignoret Marte forensi, ut qui quid valeas ignoret Marte forensi, posse tuo peragi vix putet ore reos. scilicet eiusdem est, quamvis pugnare videntur, supplicibus facilem, sontibus esse trucem, cum tibi suscepta est legis vindicta severae, verba velut tinctu singula virus habent. hostibus eveniat quam sis violentus in armis sentire et linguae tela subire tuae. quae tibi tam tenui cura limantur, ut omnes istius ingenium corporis esse negent, at si quem laedi Fortuna cernis iniqua, mollior est animo femina nulla tuo. hoc ego praecipue sensi, cum magna meorum notitiam pars est infitiata mei. inmemor illorum, vestri non inmemor umquam, qui mala solliciti nostra levatis, ero. et prius hic nimium nobis conterminus Hister in caput Euxino de mare vertet iter, utque Thyesteae redeant si tempora mensae, Solis ad Eoas currus agetur aq
Abbreviated transcription (Latin):
am tempꝰ lustͥ transit ĩ alt̾ius.
stat enim foituna tenax uotisq malignũ
pponit nr̃is insidiosa pedem.
ertus eras ꝓ me fabie laus maxĩe gñtis
umen aid augustũ supplice upte loqͥ.
ccidis ante diẽ cãm q ego maxime mortis
ec fu̾am tanti me reor ẽẽ tue.
am timeo nr̃am cuiꝙͣ mandare sałm
p̃m morte tua concidit auciliũ.
eꝑat augustꝰ decepte ignosc̾e culpe
Spem nr̃am t̾ras des̾uit q simł.
le tam̃ potui de celte srute retenti
estͣ ꝓtul positꝰ carmen ĩ ora dedi.
ꝓsit pietas utinam mͥ sit ꝙ maloꝵ
am modꝰ ⁊ sacre mtior ira domꝰ.
eq idem liquido possum iurare p̾cari
mͥ non dubiã cognite buute fide.
N am cum pstit̾is uer̃ mͥ semꝑ amorẽ
H ic tam̃ adu̾so temꝑe c̾uit amor
Q̾ q tuas lalͥmas ꝑit̾ nr̃as qi uidet¬
Passuros penam cred̾et ille duos.
Lenem te misi̾s genuit nat᷑a ner utu
Micius ingenium ꝙͣ tͥ brute dedit.

Expanded text:
iam tempus lustri transit in alterius. iam tempus lustri transit in alterius. perstat enim fortuna tenax, votisque malignum opponit nostris insidiosa pedem. certus eras pro me. Fabiae laus. Maxime, gentis, numen ad Augustum supplice voce loqui. occidis ante preces, causamque ego, .Maxime, mortis nec fuero tanti me reor esse tuae. iam timeo nostram cuiquam mandare salutem: ipsum morte tua concidit auxilium. coeperat Augustus deceptae ignoscere culpae . spem nostram terras deseruitque simul, quale tamen potui, de caelite, Brute, recenti vestra procul positus carmen in ora dedi. quae prosit pietas utinam mihi, sitque malorum iam modus et sacrae mitior ira domus, te quoque idem liquido possum iurare precari, o mihi non dubia cognite Brute nota. nam cum praestiteris verum mihi semper amorem, hic tamen adverso tempore crevit amor. quique tuas papassuros poenam crederet esse duos. lenem te miseris genuit natura, nec ulli mitius ingenium, quam tibi, Brute, dedit:
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥdq parens ego ur agam fortasse reqͥrz
Talia uos illi redd̾e u̾ba uolo
Uiuit adhuc uitam q tͥ deb̾e fatet᷑
Q m pͥus a nuti cefare munꝰ ht̃
Ke sibi cum fug̾et memori solet ore refre
Garbarie tutas exhibuisse uas.
Sanguine bistoniũ ꝙ non tepefet̾it ensem
Effectum cura pectoris ẽẽ tui.
E d dite p̾t̾ea uite qͦ multa tuende
M un̾a ne ꝓͥas attenuaret opes.
quib ut m̾itis refat᷑ gr̃a uirat.
e fore mancipium tempꝰ ĩ om̃e tuũ.
am pͥns umbrosa carit᷑os arbore montes
frera ueluiolas non ħĩtura rates.
lumma q in fontes. cursu redit᷑a supino
r̃a ꝙͣ m̾iti possit abire tui.
ubi dyxitis suet sua dona rogate
Uam legis ex illis tͥ uenit epła brute
slasonem nolles ĩ quib ẽẽ locis.
tu ꝙ nolles uoluit iis̾abile fatum
t michi plus illd ꝙͣ tua uota ualent.
n siythia nob̃ qͥnq̃nnis olimpias afta est

Expanded text:
quidque parens ego vester agam fortasse requiret. quidque parens ego vester agam fortasse requiret. talia vos illi reddere verba volo: ‘vivit adhuc vitamque tibi debere fatetur, quam prius a miti Caesare munus habet, te sibi, cum fugeret, memori solet ore referre barbariae tutas exhibuisse vias: sanguine Bistonium quod non tepefecerit ensem, effectum cura pectoris esse tui: addita praeterea vitae quoque multa tuendae munera, ne proprias attenuaret opes. pro quibus ut meritis referatur gratia, iurat se fore mancipii tempus in omne tui. nam prius umbrosa carituros arbore montes, et freta velivolas non habitura rates, fluminaque in fontes cursu reditura supino, gratia quam meriti possit abire tui. haec ubi dixeritis, servet sua dona rogate, Quam legis, ex illis tibi venit epistula, Brute, Nasonem nolles in quibus esse locis, sed tu quod nolles, voluit miserabile fatum, ei mihi! plus illud quam tua vota valet. in Scythia nobis quinquennis Olympias acta est:
Abbreviated transcription (Latin):
maris ionii transieritis aqͣs
uce minus decimã dñam uenietis ĩ urbẽ
festmatũ non faciatis iter
ꝓ trnus ide domus uob̃ pompeia petat᷑
Non est augusto iunctior ulia foro.
Si quis ut ippło qͥ fitis ⁊ unde reqͥret
Nomina derepta quelib aure fat.
E sit enim tutũ sicut reor ẽẽ fat̾i
Pba minꝰ c̾te ficta timoris hñt
Copra nͨ uob̃ millo ꝓhibente uidendi
Consulis ut lim contig̾ias erit
Qut reget ille suos dicendo ura qͥrites
Conspicuũ signis cum p̾met altꝰ ebur
Aut ppłi reditus positam componet ad hastã
Et minui magne non sant urbis opes
Qut uͥ er̃t pr̃es in uilia templa uocati
De tanto dignis consule reb aget
Aut fe̾t augusto solitam natoq salm.
Deq par̃ noto consulit officio.
Lempꝰ ab hiis uacuũ cesar g̾manicꝰ om̃e
Aufe̾t a magnis hunc colit ille deis
Cum tamen a t᷑ba rer requieu̾it haz
Ad uos mansuetas poiriget ille manus

Expanded text:
maris Ionii transieritis aquas, maris Ionii transieritis aquas, luce minus decima dominam venietis in urbem, festinatum non faciatis iter. protinus inde domus vobis Pompeia petatur: non est Augusto iunctior ulla foro. siquis, ut in populo, qui sitis et unde requiret, nomina decepta quaelibet aure ferat. ut sit enim tutum, sicut reor esse, fateri, verba minus certe ficta timoris habent. copia nec vobis nullo prohibente videndi consulis, ut limen contigeritis, erit. aut reget ille suos dicendo iura Quirites, conspicuum signis cum premet altus ebur: aut populi reditus positam componet ad hastam, et minui magnae non sinet urbis opes . aut, ubi erunt patres in Iulia templa vocati, de tanto dignis consule rebus aget . aut feret Augusto solitam natoque salutem, deque parum noto consulet officio. tempus ab his vacuum Caesar Germanicus omne auferet . a magnis hunc colit ille deis. cum tamen a turba rerum requieverit harum, ad vos mansuetas porriget ille manus,
Abbreviated transcription (Latin):
Templa qu tarpeie pͥmum tibi sedis adiri
Et fieri faciles in tua uota deos
Colla boues niueos cͥte pͥb̃e sec̃i
Qs aluit campis hba falisca suit
Tunc q deos omnes tunc qͦs impensiꝰ eqͦs
sse tͥ cupias cum ioue cesar erit
Curia te extipiet patres q: ex more uocati
Incendent aures. ad tua u̾ba suas
os uͥ facundo tua uox hiłau̾at ore
g̾is ⁊ m̾itas suꝑis cum cesare gͣtes
Qͥ cãm facias cur ira sepe dabit
ndẽ domum repetes toto comitante senatti
Officium ppłi uix capiente domo
Me miser̃ t᷑ba ꝙ non ego cͥnar ĩ illa
ec pot̾unt istis lumina nr̃a frui
licet absentem qͣ possum m̃te uidebo
spiciet uultꝰ consulis ilia sui
ii faciant aliqͦ subeat tͥ temꝑe nr̃m
Te leues elegi doctas ad consuł aures
u̾ba q honorato fce legenda u̾o.
longa uia ẽ nͨ nos pedib ꝓcedins eqͥs
Recta q benmnali sub niue t̾ra latet
um gẽlidam tracem et oꝑtum mibibꝰ hemumi

Expanded text:
templaque Tarpeiae primum tibi sedis adiri, templaque Tarpeiae primum tibi sedis adiri, et fieri faciles in tua vota deos, colla boves niveos certae praebere securi, quos aluit campis herba Falisca suis: cumque deos omnes, tunc hos inpensius, aequos esse tibi cupias, cum Iove Caesar erunt. curia te excipiet, patresque e more vocati intendent aures ad tua verba suas. hos ubi facundo tua vox hilaraveegeris et meritas superis cum Caesare grates qui causam, facias cur ita saepe, dabit, inde domum repetes toto comitante senatu, officium populi vix capiente domo. me miserum, turba quod non ego cernar in illa, nec poterunt istis lumina nostra frui! quod licet, absentem qua possum mente videbo: aspiciet vultus consulis illa sui, di faciant aliquo subeat tibi tempore nostrum Ite, leves elegi, doctas ad consulis aures, verbaque honorato ferte legenda viro. longa via est, nec vos pedibus proceditis aequis, tectaque brumali sub nive terra latet. cum gelidam Thracen et opertum nubibus Haemum et
Abbreviated transcription (Latin):
ulla dies adeo est australib humida nmbis¬
sion int̾missis ut fluat imb̾ aqͥs
ec ft̾ilis locus ullus ita est ut non sit in illo
icta fere duris utił ħba rubis¬
L il adeo fornina mi sabile fecit
Gͭ milla minuant gaudia ꝑte malum.
Ecce domo patͥaq carens oculis q meoꝵ.
aufragꝰ in getici lutoris actꝰ aqͣs
Qͣ tanĩ mueni uultũ diffund̾e cãm
Possim fortune non meminisse meẽ.
Nam mͥ cum fulua tstis spaciarer harena
Uisa est a t̾go penna dedisse sonũ.
R espicio n erat corpꝰ qd̾ t̾nere possẽ
U ba tam̃ sunt ħ aure recep̾ta mea
En ego letaꝵ uenio tͥ mrncia rer̾
Fama ꝑ ĩmensas aere lapsa uias.
Consule pompeio quo non tͥ carior alt̾
Fandidꝰ ⁊ felix ꝓximꝰ annꝰ er̾.
Dixit. ⁊ ut leco pontũ clamore repleuit
Ad gentes alias ħ deau̾tit it̾.
At mͥ dilapsis int̾ noua gandia cͬis
Extidit asꝑitas huius iniqͣ loci
Purpura pompeiũ sũmi uelabit honoris
Ne titulus qͥꝙͣ debeat ille suis.

Expanded text:
ulla dies adeo est australibus umida nimbisnon intermissis ut fluat imber aquis, nec sterilis locus ullus ita est, ut non sit in illo mixta fere duris utilis herba rubis. nil adeo fortuna gravis miserabile fecit, ut minuant nulla gaudia parte malum. ecce domo patriaque carens oculisque meorum, naufragus in Getici litoris actus aquas, qua tamen inveni vultum diffundere causa possim, fortunae nec meminisse meae. nam mihi, cum fulva solus spatiarer harena, visa est a tergo pinna dedisse sonum. respicio, nec erat corpus, quod cernere possem, verba tamen sunt haec aure recepta mea: ‘en ego laetarum venio tibi nuntia rerum Fama, per inmensas aere lapsa vias. consule Pompeio, quo non tibi carior alter, candidus et felix proximus annus erit. dixit, et ut laeto Pontum rumore replevit, ad gentes alias hinc dea vertit iter. at mihi dilapsis inter nova gaudia curis excidit asperitas huius iniqua locipurpura Pompeium summi velabit honoris, ne titulis quicquam debeat ille suis.
Abbreviated transcription (Latin):
H uͥ nc̃ fora sunt ude tenũe paludes.
Mane redundatis fossa madebat aqͥs
ireiꝰ ille locꝰ siccas qͥ sustinet ara:
IIc̃ solida ẽ tellus: s lacꝰ. ante fuit:
ue labra solent ĩ ccũ duc̃e põpas¬
Kł p̃terͣ salices. eͣssaq canna fuit
Sepe suburbanas rediens. ⁊ uiua ꝑũdas:
Cantat ⁊ aduautas ebria u̾ba iacit
ꝯ dũ ꝯueniẽs diũsis iste figͣis

Expanded text:
unc fora sunt, udae tenuere paludes; amne redundatis fossa madebat aquis. Curtius ille lacus, siccas qui sustinet aras, nunc solida est tellus, sed lacus ante fuit. qua Velabra solent in Circum ducere pompasaeter salices cassaque canna fuit; saepe suburbanas rediens conviva per undas cantat et ad nautas ebria verba iacit, nondum conveniens diversis iste figuris
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ merui uicio ꝑde cuncta meo
Q qr poc̃o facinꝰ non affuit ullum
Nil nͥ pne patͥis iussit abẽẽ locis
I p̃e relegati ñ exulis utit᷑ in me
Nomine tuta suo uidice cã mea est
Carmina nr̃a tuas qͣlia cũ qr canunt
Iure deos ut adhuc celi tͥlumĩa claudãt
Ke q uelint sine se cum p̾cor ẽẽ deum.
Optat idem ppłs si ut ĩ mare flumĩa uast̃
Sic solz exigue currere riuꝰ aque
At tu fortumã cuiꝰ uocor ecul ab ore
Nomine mendaci ꝑce giauare meam.
Scͥbis ut oblestem studio lacmabile tempꝰ
Nec ꝑeaant turpi pestoia mñ situ
Difficile est qͥd̃ amice petis qd̵ carmina letũ
Sunt opus et pacem mentis hr̃e uolunt
Nostra ꝑ adu̾sas agit᷑ foitua ꝓcellas
Sorte nec ulla mea tͥstior ẽẽ potest.
Exgis ut pͥamus natoꝵ fim̾e ludat
Et mobe festos ducat ĩ orbe choros
Luctib amindeor studio deb̾e teneri
Solus ĩ extremos uissus ab ire getas.

Expanded text:
qui merui vitio perdere cuncta meo. qui merui vitio perdere cuncta meo. sed quia peccato facinus non affuit illi, nil nisi me patriis iussit abesse focis,ipse relegati, non exulis utitur in me nomine . tuta suo iudice causa mea est.carmina nostra tuas qualiacumque canunt: iure deos, ut adhuc caeli tibi limina claudant, teque velint sine se, comprecor, esse deum. optat idem populus; sed, ut in mare flumina vastum, sic solet exiguae currere rivus aquae, at tu fortunam, cuius vocor exul ab ore, nomine mendaci parce gravare meam! Scribis, ut oblectem studio lacrimabile tempus, ne pereant turpi pectora nostra situ. difficile est quod, amice, mones, quia carmina laetum sunt opus, et pacem mentis habere volunt. nostra per adversas agitur fortuna procellas, sorte nec ulla mea tristior esse potest. exigis ut Priamus natorum funere ludat, et Niobe festos ducat ut orba choros. luctibus an studio videor debere teneri, solus in extremos iussus abire Getas?
Abbreviated transcription (Latin):
Abnuerim quotiens annueruq putant.
Adde qd iniustum rigido ius dr̃ ense
Dant᷑ ⁊ inmedio uuln̾a sepe foro
O duram la chesim que taingraue sidꝰ hñti
Fila dedit ute non brĩora meẽ.
Non m̾ui tali forsitan ẽẽ loco.
Qͥ d loquor ha demens ipãm qͦ ꝑd̾e uitam
Cesaris offenso nomine dignus erai
Qͦd te nescio quis ꝑ uirgia dix̾it ẽẽ.
Exulis uxorem litt̾a questa tua est
Indolui non tam mea ꝙ fortuna male audet
Qui Iam consueui fortit̾ ẽe miser
Qͣ m qr cui minime uellem si ne cã pudoris
Ke qr reor nostris crubuisse malis
ꝑ fer ⁊ obdura multum graiiora tulisti¬
Fallit̾ ille tamer quo iudice nominor exul
Mollior est cuspam pena secuta meam
Maxima penã mͥ ip̃m offendisse pͥus q
Ueniss. mallem fut̾us hora michi
Quassa taĩ nr̃a est nͨ mersa nͨ obruta nauis
U t q caret portu sic tam̃ extat aquis
Nec uitam nec opes nec ius mͥ ciuis a demit

Expanded text:
abnuerim quotiens adnuerimque, putant, abnuerim quotiens adnuerimque, putant, adde quod iniustum rigido ius dicitur ense, dantur et in medio vulnera saepe foro. o duram Lachesin, quae tam grave sidus habenti fila dedit vitae non breviora meae! non merui tali forsitan esse loco. quid loquor, a! demens? ipsam quoque perdere vitam, Caesaris offenso numine, dignus eram. Quod te nescioquis per iurgia dixerit esse exulis uxorem, littera questa tua est. indolui, non tam mea quod fortuna male audit, qui iam consuevi fortiter esse miser, quam quod cui minime vellem, sum causa pudoris, teque reor nostris erubuisse malis. perfer et obdura; multo graviora tulistifallitur iste tamen, quo iudice nominor exul: mollior est culpam poena secuta meam. maxima poena mihi est ipsum offendisse, priusque venisset mallem funeris hora mihi. quassa tamen nostra est, non mersa nec obruta navis, utque caret portu, sic tamen extat aquis. nec vitam nec opes nec ius mihi civis ademit,
Abbreviated transcription (Latin):
A duolat ⁊ p̾dam uix bn iusus agit
Sepe int᷑ muros clausis uenientia portis.
ꝑ medias leginuis noxia tela uias
Est gͥ ratus qui iani cołe audeat is que
Hac arat infelix hac tenz arma manu
S ub galea pastor unctis pice cautat auenis
ꝓ q lupo pauidẽ bella u̾ent̃ oues¬
T ix ope castelli defendimur ⁊ tam̃ indꝰ
M ixta facit gretũ barbara tba metum
Qͥ ppe sunul nob̾ hĩtat discͥmiñe nullo.
R arbarꝰ ⁊ tecti plus ꝙͦ paite tenet
Q̾ sut non timeas possis odisse uidendo
P ellib ⁊ longa corꝑa testa coma
H os quoq qͥ geniti graia credunt᷑ ab urbe
ꝓpabo cultu plica bracra tegit
xercent illi sitie comercia lingue
ꝑ gestum res est sigͣnda mͥ
arbarus hic ego sum qui non intelligor ulli
Et rident stolidi u̾ba latina gete
Me q palam de me tuto mala sepe legunt᷑
Forsitan obiciunt exilium q michi
U q fit in me aliquid si quid dicentib illis

Expanded text:
advolat, et praedam vix bene visus agit. advolat, et praedam vix bene visus agit. saepe intra muros clausis venientia portis per medias legimus noxia tela vias. est igitur rarus, rus qui colere audeat, isque hac arat infelix, hac tenet arma manu. sub galea pastor iunctis pice cantat avenis, proque lupo pavidae bella verentur oves. vix ope castelli defendimur; et tamen intus mixta facit Graecis barbara turba metum, quippe simul nobis habitat discrimine nullo barbarus et tecti plus quoque parte tenet, quos ut non timeas, possis odisse videndo pellibus et longa pectora tecta coma. hos quoque, qui geniti Graia creduntur ab urbe, pro patrio cultu Persica braca tegit. xercent illi sociae commercia linguae: per gestum res est significanda mihi. barbarus hic ego sum, qui non intellegor ulli, et rident stolidi verba Latina Getae; meque palam de me tuto mala saepe loquuntur, forsitan obiciunt exiliumque mihi. utque fit, in me aliquid ficti, dicentibus illis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ titulum uetiti nom̃is ire cupit
sie tam̃ officii memoris le daris
Parebo ussis parte timere tuis.
At non ꝑarem nisi non meminisse putares
Hoc ꝙ non ꝓibet uox tua gratꝰ ago
Dum q ꝙ o brẽ sit liñ uitale uideto
S̾ uiet officio sp̾c iste tuo.
U̾ sumus in ponto t̾ frigore constitit ystes
Facta est exini dura terunda maris
At mith iam uideor patͥa ꝓcul ẽẽ tot ãuis
Dardana qͦo gͣio t̾ia sub hoste fuit¬
⁊ tare putas adeo ꝓcedunt temꝑa carde
Et ꝑagit lentis passibz annus iter
Nec michi solsticium quiꝙͣ de noctib auf̃t.
Efficit angustos nec michi bruma dies
Cum q meis curis omnia longa facit.
Dum ꝑagunt solitos cõia temꝑa motus
Sunt q magis uite tempora dura mee
Innumere cͥcumgntes fera bella minãt᷑
Que nisi de rapto uiuere turpe putant
Nil exͣ tutũ ÷ tumulus defendit᷑ ip̃e.
Menib exguis ingenio q loci
oe minime credas ut aiuis densissimꝰ hostis

Expanded text:
per titulum vetiti nominis ire cupit. per titulum vetiti nominis ire cupit. ne tamen officio memoris laedaris amici, parebo iussis—parce timere—tuis. at non parerem, nisi me meminisse putares. hoc quod non prohibet vox tua, gratus ero. dumque quod o breve sit!—lumen vitale videbo, serviet officio spiritus iste tuo. Ut sumus in Ponto, ter frigore constitit Hister, facta est Euxini dura ter unda maris. at mihi iam videor patria procul esse tot annis, Dardana quot Graio Troia sub hoste fuitstare putes, adeo procedunt tempora tarde, et peragit lentis passibus annus iter. nec mihi solstitium quicquam de noctibus aufert, efficit angustos nec mihi bruma dies, cumque meis curis omnia longa facit. an peragunt solitos communia tempora motus, suntque magis vitae tempora dura meaeinnumerae circa gentes fera bella minantur, quae sibi non rapto vivere turpe putant. nil extra tutum est: tumulus defenditur ipse moenibus exiguis ingenioque loci. cum minime credas, ut aves, densissimus hostis
Abbreviated transcription (Latin):
Be p̾sens mitẽ noss. te sior etas
Stͥpra uenustatem si modo nr̃a fer̃t
Non tͥ cessaret doctus bñ dr̃e lestor
H ic tͥ suato nate maneret honoi
Cesaris est primũ mimꝰ qd̃ ducuꝰ auras
Gratia post maguos est tͥ hũda deos
lle declit uitam tu qmͣ dedit ille tueris
Et fatis accepto mun̾e posse frui
Cumq ꝑorreret casus ꝑs maxuna nros
Pars etian credi ꝑtimuisse uelit
Naufragium q meum tumulo spectaret ab alto.
Nec ded̾it nanti ꝑ freca longa manũ:
Seminecem snigit reuocasti solus abamne
Dii tͥ se t᷑buant cum cesare semꝑ amicos
Non potuit uotum plenius ẽẽ meũ
H̾ mens argutis s tu patiere libellis
Pon̾et in multa luce uidenda labor
Uq canam pauide nactũ uestigia c̾ue
Latrantem frustra copula dura tenet
U̾q fores non dum reserati carc̾is ares
Nunc pede nunc ip̃a lacessit equs.
Sic mea lege data uincta attꝑ ĩ clusa talya

Expanded text:
te praesens mitem nosset, te serior aetas, te praesens mitem nosset, te serior aetas, scripta vetustatem si modo nostra ferunt, nec tibi cessaret doctus bene dicere lector: hic te servato vate maneret honor. Caesaris est primum munus, quod ducimus auras; gratia post magnos est tibi habenda deos. ille dedit vitam; tu, quam dedit ille, tueris, et facis accepto munere posse frui. cumque perhorruerit casus pars maxima nostros, pars etiam credi pertimuisse velit, naufragiumque meum tumulo spectant ab alto, nec dederit nanti per freta saeva manum, seminecem Stygia revocasti solus ab undadi tibi se tribuant cum Caesare semper amicos : non potuit votum plenius esse meum. haec meus argutis, si tu paterere, libellis poneret in multa luce videnda labor;utque canem pavidae nactum vestigia cervae latrantem frustra copula dura tenet, utque fores nondum reserati carceris acer nunc pede, nunc ipsa fronte lacessit equus, sic mea lege data vincta atque inclusa Thalia
Abbreviated transcription (Latin):
Non est placandi spes michi nulla dei.
Uel quia petraui citra scel ut q pudore
Non caret muidia sic mea culpa caret
Ur̃ quia nil ingens ad finem soł ab ortu
llo cui paret miciꝰ orbis ht̃.
S cl̃ꝑ ut non est ꝑim suꝑabił ulli
olle cor ad timidas sic ht̃ ille p̾ces
Exemplo q deum quib accessurꝰ ⁊ ille z
Eum pene ueniam plura roganda petam
Si num̾es anno soles et nubila toto
nuenies itidum sepiꝰ isse diem
ͦ ne nimium nr̃a letere ruma
Restitui qͦndam me quo: posse puta
Posse puta fieri lenito pͥncipe uultꝰ
Buideas medi a tͥstis ĩ urbe meos
Uq ego teuideam cã grauiore fugatũ
H sunt a pͥmis ꝓtima uota meis
¶Otua si sineres ĩ nr̃is nomina poni.
Carramib positus qͣm michi sepe fores .
Te can̾em solum m̾iti memor in q li best.
Q uissi sine te pagina nulla meis
Quid tͥ deberem tota saret̾ murbe
Exul ĩ amissa si tam̃ urbe legar

Expanded text:
non est placandi spes mihi nulla dei, non est placandi spes mihi nulla dei, vel quia peccavi citra scelus, utque pudore non caret, invidia sic mea culpa caret, vel quia nil ingens ad finem solis ab ortu illo, cui paret, mitius orbis habet. scilicet ut non est per vim superabilis ulli, molle cor ad timidas sic habet ille preces, exemploque deum, quibus accessurus et ipse est, cum poenae venia plura roganda dabit. si numeres anno soles et nubila toto, invenies nitidum saepius esse diem. ergo ne nimium nostra laetere ruina, restitui quondam me quoque posse puta: posse puta fieri lenito principe vultus ut videas media tristis in urbe meos, utque ego te videam causa graviore fugatum, haec sunt a primis proxima vota meis. O tua si sineres in nostris nomina poni carminibus, positus quam mihi saepe fores : te canerem solum, meriti memor, inque libellis crevisset sine te pagina nulla meis. quid tibi deberem, tota sciretur in urbe, exul in amissa si tamen urbe legor.
Abbreviated transcription (Latin):
A contemplatu dimoueo q malo
Carminil quero miseraꝵ obliuia rer̾
P̾ mia si studio conseqͣr ꝯseqͣr ista sat ÷
INon adeo cecidi qͣmuis ꝓiectus ut infͣ.
Te qͦ sim inferiꝰ quo nich ẽẽ potest
Que tͥ res ammos ĩ me facit imꝓbe cͥ ue
Casib insultas quos potes ip̃e pati.
Non maia te reddunt mitem placidum ꝙ nicẽti
Nostra quib possunt illa cͥmare fere
Nec dubio metuis nat᷑e stantis ĩ orbe
Numen ⁊ exose u̾ba suꝑba dee.
Exget ad dignas ultͥe rãnusia penas
Imposito calcas qd̾ mea fata pede
idi ego naufragiũ q uiros ⁊ ĩ eqͦre ingi
⁊ numꝙͣ dixi iustior unda fuit
Uilia qui qͦndam mifĩs alim̃ta negarat
Nunc mendicato pascit᷑ ille cibo
Passib ambiguis fortuna uolubił errat
⁊ manet ĩ nullo c̾ta tenelx q loco.
S modo leta manet uultꝰ modo simut ac̾bos
Et tantum constans in leuitace sua:
Flãma q de stipula nr̃a breuis q fuit
Neue tam en tota capias fa gaudia mente

Expanded text:
a contemplatu summoveoque mali. a contemplatu summoveoque mali. carminibus quaero miserarum oblivia rerum: praemia si studio consequar ista, sat est. Non adeo cecidi, quamvis abiectus, ut infra te quoque sim, inferius quo nihil esse potest, quae tibi res animos in me facit, improbe? curve casibus insultas, quos potes ipse pati? nec mala te reddunt mitem placidumque iacenti nostra, quibus possint inlacrimare ferae; nec metuis dubio Fortunae stantis in orbe numen, et exosae verba superba deae. Exigit a dignis ultrix Rhamnusia poenas: inposito calcas quid mea fata pede? vidi ego naufragium qui risit in aequora mergi, et numquam dixi iustior unda fuit. vilia qui quondam miseris alimenta negarat, nunc mendicato pascitur ipse cibo. passibus ambiguis Fortuna volubilis errat et manet in nullo certa tenaxque loco, sed modo laeta venit, vultus modo sumit acerbos, et tantum constans in levitate sua eflammaque de stipula nostra brevisque fuit. neve tamen tota capias fera gaudia mente,
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ in ue mal̾ aliam querere couar opem
Siue locum specto locus est ĩ amabil ⁊ qͦ
Esse nncħ toto tͥstius orbe potest
Suie homines uix sunt hõĩes hoc nõie digni
Quamqi lupi seue plus fi̾tatis hñt
Non metuũt lages s cedit uirib etiũ
Uicta q pugnaci iura sub ense Iacent
P ellib ⁊ laas arcent mala frigora bctais
Ora q sunt longis orrida tecta comis
n paucis extant grete uestigia lingue
quoq Iam getico barbara facta sono
nus in hoc ppło non est qui forte latine
Qe lib emedio redd̾e u̾ba queat
p̃e ego romanꝰ nates ignoscite muse
armatico cogor plurima more loqͥ
t pudet en fateor iam de suetudĩe longa
ix subeunt ip̃i u̾ba latina michi
Nec dubito qͥn sint ⁊ in hoc non pauca li bello
Barbara non hominis culpa s ista loci
Ne tam̃ ausonie ꝑdam com̃tia lingue
⁊ fiat patͥo uox mea muta sono
Sic animũ tempꝰ q traho me sic q reduco

Expanded text:
quamve malis aliam quaerere coner opem? quamve malis aliam quaerere coner opem? sive locum specto, locus est inamabilis, et quo esse nihil toto tristius orbe potest, sive homines, vix sunt homines hoc nomine digni, quamque lupi, saevae plus feritatis habent. non metuunt leges, sed cedit viribus aequum, victaque pugnaci iura sub ense iacent. pellibus et laxis arcent mala frigora bracis, oraque sunt longis horrida tecta comis, in paucis remanent Graecae vestigia linguae, haec quoque iam Getico barbara facta sono. unus in hoc nemo est populo, qui forte Latine quaelibet e medio reddere verba queat. ille ego Romanus vates—ignoscite, Musae!— Sarmatico cogor plurima more loqui. en pudet et fateor, iam desuetudine longa vix subeunt ipsi verba Latina mihi. nec dubito quin sint et in hoc non pauca libello barbara . non hominis culpa, sed ista loci. ne tamen Ausoniae perdam commercia linguae, et fiat patrio vox mea muta sono, sic animum tempusque traho, sic meque reduco
Abbreviated transcription (Latin):
Te laqz uꝑeo lirida felle gerat
Uox fera trux uultꝰ u̾issima mortis ymago
Coma q nec ulla barba resecta manu
Dext̾a non segnis fixo dare uuln̾a cultro.
Qͥ m iunctum lateri barbarꝰ hostis hit̃
Carmina qd pleno saltari nr̃a teat᷑.
A sib ⁊ plaudi scribis amice meis
N il equidem feci tu scis hoc ĩe teat̾s
Musa nec est plaus ambiciosa mea.
on tamen ingratum est qd̾cumq obliua nr̃i
mpedit ⁊ ꝓfugi nomen murbe refert
Qmuis in t̾oum que me lesisse recordor
Garmina deuoueos pieridas q: meas
Gum bñ deuoui neq̃o tam̃ ẽẽ sine alis
U̾lm̾b q meis tela cruenta se cuior
Qe modo euboicis lacerata ÷ fluctib audet
Graia caphaream currere puppis aꝙͣ.
Nec tam̃ ut lauder uigilo curam q fut̾i.
Nominis utiliꝰ ꝙ latuiss: ago
Detueo studiis animũ fallo q doloies
E xꝑior curis ⁊ dare u̾ba meis.
Qͥd potius faciam desertus solus in horis

Expanded text:
telaque vipereo lurida felle gerat, telaque vipereo lurida felle gerat, vox fera, trux vultus, verissima Martis imago, non coma, non ulla barba resecta manu, dextera non segnis fixo dare vulnera cultro, quem iunctum lateri barbarus omnis habet, carmina quod pleno saltari nostra theatro, versibus et plaudi scribis, amice, meis, nil equidem feci tu scis hoc ipse—theatris, Musa nec in plausus ambitiosa mea est. non tamen ingratum est, quodcumque oblivia nostri impedit et profugi nomen in ora refert, quamvis interdum, quae me laesisse recordor, carmina devoveo Pieridasque meas, cum bene devovi, nequeo tamen esse sine illis, vulneribusque meis tela cruenta sequor, quaeque modo Euboicis lacerata est fluctibus, audet Graia Capheream currere puppis aquam. nec tamen, ut lauder, vigilo curamque futuri nominis, utilius quod latuisset, ago. detineo studiis animum falloque dolores, experior curis et dare verba meis. quid potius faciam desertis solus in oris,
Abbreviated transcription (Latin):
sto quo quereris gͣndius illud erit
Q mailida ml̾te celant᷑ arundine fosse
F londa tͣ multas ybla tenet᷑ apes
Qm multe gracili trena sub horrea fye
L nute formite grana reꝑta solent.
T am me cͥcumstat tẽsoꝵ tͥba maloꝵ
Crede michi u̾o est ma q̃rela minor
n segetem spicas in mare fundat aq̃s
In tempestiuos gͥ compesce timores
Uela nec in medio desere nr̃a mari.
¶Q m legis ex illa tͥ uenit epła nr̃a
Latꝰ ubi equoreis addit᷑ yster aqͥs
Si tͥ contingit o dulci uita salute
Candida fortime ꝑs manet una mee
Q̃ muis hoc ł me scire tatente potes
Sum miser h br̃is est nrõꝵ sũma mualoꝵ
Qͥ sqͥs ⁊ offenso cesare iuiuet erit
Rurba thonutane que sit regioiis ⁊ inter
Qͦ s hĩtem moies dr̃e cura tͥ est
A male pacatis plus trahit ora getis
Sarmatice maior getice q freqñtia gentis
ꝑ medias m enuis it q redit q uias
Imꝓbus et nemo qui nou corinthon ⁊ arcũ

Expanded text:
isto, quod reris, grandius illud erit. quam multa madidae celantur harundine fossae, florida quam multas Hybla tuetur apes, quam multae gracili terrena sub horrea ferre limite formicae grana reperta solent, tam me circumstat densorum turba malorum. crede mihi, vero est nostra querella minor. in segetem spicas, in mare fundat aquas. intempestivos igitur compesce tumores, vela nec in medio desere nostra mari. Quam legis, ex illa tibi venit epistula terra, latus ubi aequoreis additur Hister aquis, si tibi contingit cum dulci vita salute, candida fortunae pars manet una meaequamvis hoc vel me scire tacente potes, sum miser; haec brevis est nostrorum summa malorum, quisquis et offenso Caesare vivit, erit. turba Tomitanae quae sit regionis et inter quos habitem mores, discere cura tibi est? a male pacatis plus trahit ora Getis. Sarmaticae maior Geticaeque frequentia gentis per medias in equis itque reditque vias. in quibus est nemo, qui non coryton et arcum
Abbreviated transcription (Latin):
Mlibet int̾ uos nom̃ hẽte meum
Littore ab exino nasonis epła ueni
Lassa q facta mari lassa qi fc̃a uia.
Qͥ m̾ flens dyait tu cui licet aspice romain
Heu qͣnco melior sors tua sorte mea
Tristicie cãm si qͥs cognosc̾e q̃rit
Ostendi solem postulat ip̃e sibi.
ec frondem in siluis necaꝑto mollia prato
Gramina nec pleuo flumine cint aquas
Qͥ d pͥamus doleat mirabit᷑ tempore rapte
Qͥ d ue philotetes ictꝰ ab angue gemat
Dii facerent utinam tał statꝰ ess in illo.
Ne michi tͥsticie causa dolenda foret
Ferc tamen ut debz casus pacient̾ amaios
Moie uec ui domiti frena retusat equi.
Nec fore ꝑpetuam sꝑat sͥ nũmis iram
Conscius in culpa nec scelus ẽẽ sua
Sepe rest̾ sit qͣnca dei clem̃tia cuiꝰ
Se quoez ni exemplis annum̾are solz

Expanded text:
quod licet, inter vos nomen habete meum. quod licet, inter vos nomen habete meum. Litore ab Euxino Nasonis epistula veni, lassaque facta mari lassaque facta via, qui mihi flens dixit " tu, cui licet, aspice Romam. heu quanto melior sors tua sorte mea tristitiae causam siquis cognoscere quaerit, ostendi solem postulat ille sibi, nec frondem in silvis, nec aperto mollia prato gramina, nec pleno flumine cernit aquam ; quid Priamus doleat, mirabitur, Hectore rapto, quidve Philoctetes ictus ab angue gemat. di facerent utinam talis status esset in illo, ut non tristitiae causa dolenda foret! fert tamen, ut debet, casus patienter amaros, more nec indomiti frena recusat equi. nec fore perpetuam sperat sibi numinis iram, conscius in culpa non scelus esse sua. saepe refert, sit quanta dei clementia, cuius se quoque in exemplis adnumer
Abbreviated transcription (Latin):
Et potes aspiciens cͥaim tua sacͣ poetas
Nescio quis u̾r̃i dr̃e cultor ab est.
Fes boue lib̾ opem sic altam degͣuec ulm̃
Uitis et incluso plena sit uua mero.
Sic tbi cum bachis satiroꝵ gnaua uuentꝰ
Assit ⁊ attonito non taceare sono
Ossa bipenuferi sic sut male pressa li gurgi.
Impia nec pena penteos umbrauacet
Sic nucet et̾num uitina q syd̾a uincat
Comugis in celo clara corona tue
Hus ades ⁊ casus releues pulchrime nostros
Uñ de nuim̾o me memorare tuo
Sunt diis int̾ se com̾icia flecte tẽp̾ta
Cesareum numine bache tuo.
Uos quoz consortes stu dii pia tͥba poete
ħ eadẽ sũp̾to quisq rogate mero
Atq aliquis ur̃m nasoms nomine dc̃o
Opponat lacͥmis nomnia mycca sins.
Amontꝰ qpi mei cum cͥcumsper̾it om̃es
Nulla q uidicio lut̾a facta meo est
xima non ilł ẽẽ minoia reor.
Sic gͥ dextro sociatis apolline cͦmen

Expanded text:
et potes aspiciens circum tua sacra poëtas, et potes aspiciens circum tua sacra poëtas, nescioquis nostri dicere cultor abest. fer, bone Liber, opem: sic altera degravet ulmum vitis et incluso plena sit uva inero, sic tibi cum Bacchis Satyrorum gnava iuventus adsit, et attonito non taceare sono, ossa bipenniferi sic sint male pressa Lycurgi, impia nec poena Pentheos umbra vacet, sic micet aeternum vicinaque sidera vincat coniugis in caelo clara corona tuae . huc ades et casus releves, pulcherrime, nostros, unum de numero me memor esse tuo. sunt dis inter se commercia, flectere tempta Caesareum numen numine, Bacche, tuo. vos quoque, consortes studii, pia turba, poetae, haec eadem sumpto quisque rogate mero. atque atque vestrum, Nasonis nomine dicto, opponat lacrimis pocula mixta suis, admonitusque mei, cum circumspexerit omnes, nullaque iudicio littera laesa meo est, proxima non illis esse minora reor. sic igitur dextro faciatis Apolline carmen:
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ q pͥus mollem uacuamq laborib egi
In studiis uitam pieridũ q thoro
Nunc ꝓcul a patͥa geticis cͥcumsonor ariuis
Mulra prius pelago multaq passus humo
Siue mͥ casus siue hoc dedit ira d̾ox
Nubila nascenti seumͥ ꝑta fuit
Func tam̃ e sacͥs ed̾e cultorib uñ.
Numme de bueras sustinuisse tuo
An dñe fati quiqͥ ce caiere sorores
Oime sub arbitͥo desinit ẽẽ dei
Ip̃e qͦ ad hech̾eas m̾itis inuectꝰ es arces
Qo non exiguo facta labore uia est
Nec põita est hĩcata tͥ s. ad usq uinosum
Erimona uerusti marticolam q getem
ꝑ sidaq ⁊ lato spaciantẽ flumine gangẽ
⁊ quascumq bibit discolor indus aqͣ
Ecl hanc legẽ nentes fatalia ꝑthe
stamina bis genito bis cecin̾e tibi.
Me qͦ si fas est exemplis ire deox
Ferrea sors uite dissimił q pͥmit
Illo nec leuius cecidi ꝙ̃ magna locutũ
⁊ pulit a tebis uipit̾ igne suo.
G ram̃ audisti deiectum lumine uatem
A mointu mr̃is con doluisse potes.

Expanded text:
que prius mollem vacuamque laboribus egi in studiis vitam Pieridumque choro, nunc procul a patria Getieis circumsonor armis multa prius pelago multaque passus humo. sive mihi casus sive hoc dedit ira deorum, nubila nascenti seu mihi Parca fuit, tu tamen e sacris hederae cultoribus unum numine debueras sustinuisse tuo. an dominae fati quicquid cecinere sorores, omne sub arbitrio desinit esse dei? ipse quoque aetherias meritis invectus es arces, quo non exiguo facta labore via est. nec patria est habitata tibi, sed adusque nivosum Strymona venisti Marticolamque Geten, Persidaque et lato spatiantem flumine Gangen, et quascumque bibit decolor Indus aquas. scilicet hanc legem nentes fatalia Parcae stamina bis genito bis cecinere tibi. me quoque, si fas est exemplis ire deorum, ferrea sors vitae difficilisque premit. illo nec levius cecidi, quem magna locutum reppulit a Thebis Iuppiter igne suo. ut tamen audisti percussum fulmine vatem, admonitu matris condoluisse potes,
Abbreviated transcription (Latin):
Tu quoq suscepti curam dimittis amici
Offici q pii tam cito poins omis
Sarcina sum fateor ꝙͣ si tu temꝑe longo
De positurꝰ eras non su benaida fuit
F luctib in mediis nauem palraure relinqͥs.
Ne fuge neue tu a sit minor arte fides
Numꝙͥ achilleos int̾ fa p̾la fidi
Deseruit leuitas antomedontis equos.
Qe ia semel excepit munꝙͣ polidariꝰ egro
ꝓ missã medite non tulit artis opem.
Turpius eitit᷑ ꝙͣ non admittit᷑ hospes.
Qe panut dectre firma sit ara mee¬
L il nisi me solium pͥmo turatꝰ es at nunc
Me ꝑit̾ serua udicium ꝙ tuũ
ͦ modo non aliqua est ĩ me noua culpa tuãc
Qe m tua diłco stͥngant᷑ pettora nr̃o
⁊ uidear merito uilior ẽẽ tibi.
Non adeo totis fatis ungem̃ iniquis.
Smea sit longis mens quoq mota malis.
F inge tam̃ motam quotiens agamenone natũ
Diisse i piladem impba u̾ba putes
Nec ꝓcul au̾o est qd non pulsarit anuicũ
Mau sit in officiss non miuꝰ ale suis¬

Expanded text:
tu quoque suscepti curam dimittis amici, tu quoque suscepti curam dimittis amici, officiique pium tam cito ponis onus? sarcina sum, fateor, quam si non tempore nostro depositurus eras, non subeunda fuit. fluctibus in mediis navem, Palinure, relinquis? ne fuge, neve tua sit minor arte fides. numquid Achilleos inter fera proelia fidi deseruit levitas Automedontis equos? quem semel excepit, numquam Podalirius aegro promissam medicae non tulit artis opem. turpius eicitur, quam non admittitur hospes: quae patuit, dextrae firma sit ara meae. nil nisi me solum primo tutatus es; at nunc me pariter serva iudiciumque tuum, si modo non aliqua est in me nova culpa, tuamque quam tua delicto stringantur pectora nostro, et videar merito vilior esse tibi. non adeo toti fatis urguemur iniquis, ut mea sit longis mens quoque mota malis. finge tamen motam, quotiens Agamemnone natum dixisse in Pyladen improba verba putas? nec procul a vero est quin et pulsarit amicum: ma