comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
utur ꝙ nimiã morã O insensatũ pectus amantis
Omentem cecã O auñ audacẽ. corq intrepidũ. quid
est tã ĩuiũ quod tibi non pariuũ uideat᷑. quid tam
arduũ quod planũ non estimes. quid tam elausũ
quod tibi non sit aꝑtũ. tu oẽ discrimen paruifacis
tu nichil difficile censes Inanis est apud te oĩs cus¬
todia maritorũ. nulle te leges tenent. nulli meti
nulli pudori obnoxius es. oĩs labor tibi ẽ ludo tibi
nil obstat usqͣ O rerũ domitor oim amor. tu uirũ
primatem cesari acceptissimũ diuiciis affluẽtem
etute maturũ Imbutũ lrĩs prudentia clarũ eo per¬
ducis ut posita purpura saccũ induat. uultũ fuco
tegat seruus ex dnõ fiat et qui nutrita ĩ deliciis
fuerat iã humeros gestandis onib aptet seq pub¬
niũ habiusse. quis tnͣsformacioem q̃rat maiorem
hoc est quod ouidiꝯ methamorpħ uult/ dũ fieri ex
hoĩbꝯ aut bestias aut lapides aut plantas scriout.

Expanded text:
eritur quam nimiam moram. O insensatum pectus amantis, eritur quam nimiam moram. O insensatum pectus amantis, o mentem cecam, o animam audacem corque intrepidum! Quid est tam nimium quod tibi non parvum videatur? Quid tam arduum quod planum non estimes, quid tam clausum quod tibi non sit apertum? Tu omne discrimen parvifacis, tu nihil difficile censes. Inanis est apud te omnis custodia maritorum, nulle te leges tenent, nulli metus, nulli pudori obnoxius es. Omnis labor tibi est ludus, tibi nil obstat usquam. O rerum amor domitor omnium! Tu virum primatem, Cesari acceptissimum, divitiis affluentem, etate maturum, imbutum litteris, prudentia clarum eo perducis ut, posita purpura, saccum induat, vultum fuco tegat, servus ex domino fiat et qui nutritus in deliciis fuerat, iam humeros gestandis oneribus aptet seque pubnium habuisse! Quis transformationem querat maiorem? Hoc est, quod Ovidii Metamorphoseon vult, dum fieri ex hominibus aut bestias scribit aut lapides aut plantas.
Abbreviated transcription (Latin):
magnã habeo fidem. s tu iusus es nesçio quomodo
negligens et meis ad u̾sus desideriis. nũc qr spõte
te offers utar obsequiis tuis nec abs te decipi timebo
Cu scis quantũ ardeo. dur ferre non possũ hãc flãmã
Iuua me ut simul esse possiꝰ Eurialus amore languet
et ego morior nil peuis est ꝙ obstare cupidin nostre
accedendi dicito.si ͥ ab hinc quatriduo dũ rustict fru¬
mentũ afferũt uectoris personã induat. oꝑtusq sac¬
co triticũ ꝑ scalas in horreũ ferat. tute scis talamũ
meũ adscalas habere hostiũIatq oĩa eurialo dicito
hic diem manebo et dũ erit tempꝗ sola ĩ cubili ero.
Ipẽ hostiũ impellat/ et dũ solus sit ad me ingrediat
osias ꝙuis arduũ fucinꝰ ess maiora uerito
mala ꝓuĩciam suscepit. euualoq inuento
cũcta ex ordine nũciat queille iudicans leuia libẽ¬
ter amplectitur/ seq impatis accingit. nec aliud q̃¬

Expanded text:
magnam habeo fidem, sed tu visus es, nescio quo modo, magnam habeo fidem, sed tu visus es, nescio quo modo, negligens et meis adversus desideriis. Nunc, quia sponte te offers, utar obsequiis tuis; nec abs te decipi timebo. Tu scis quantum ardeo; diu ferre non possum hanc flammam. Iuva me, ut simul esse possimus. Euryalus amore languet et ego morior. Nihil peius est quam obstare cupidini nostraaccedendi dicito". "Si abhinc quadriduo, dum rustici frumentum afferunt, vectoris personam induat, opertusque sacco, triticum per scalas in horreum ferat. Tute scis, thalamum meum ad scalas habere ostium, atque omnia Euryalo dicito. Hic diem manebo et, dum erit tempus, sola in cubili ero. Ipse ostium impellat, dum solus sit, ad me ingrediatur". Sosias, quamvis arduum facinus esset, maiora veritus mala, provinciam suscepit, Euryaloque invento cuter amplectitur seque imparatis accingit, nec aliud qu
Abbreviated transcription (Latin):
Si non põt custodiri aĩcicia satis est rumorẽ tollere
ne domꝰ ĩfamis fiat neue paricidiũ ꝯmittat Adibo
et opam p̃bebo meã Restiti quoad potui ne ꝯmittẽt᷑
nephas. id quia non licuit meũ est atrare ut quod
agitur occultũ sit. Parũ eĩ refert non age̾ et sic agẽ
ut nemosciat. coẽ malũ libido est nec homo ẽ que
pestis hec non agitet.et ille castior habetur qui cau¬
tius agit. Dũq sic fatur lucretiã egressã thalamo
uidet. aggressusq feiãm Quid nã est inquit ꝙ nic
hil amoris in coĩttas Euualus tibi nichilomiꝯ dilec¬
tus est et me elam amas uide cui des fidẽ.primus
sapĩe gradꝰ est non amare. secũda ut sic ames ne
palã fiat.sola hoc sine internũcio facẽ non potes.ꝙͣ¬
ta mͥ apud te sit fides longo iã tꝑe didicisti.si quid mͥ
coũtere us iube. mͥ maxiã cura est ne amor iste de

Expanded text:
Si non potest custodiri pudicitia, satis est rumorem tollere, Si non potest custodiri pudicitia, satis est rumorem tollere, ne domus infamis fiat, neve parricidium committatur." "Adibo et operam praebebo meam. Restiti quoad potui ne committeretur nefas. Id, quia non licuit, meum est curare ut quod peius agitur, occultum sit, parum enim refert non agere et sic agere, ut nemo sciat. Commune malum libido est; nec homo est quem pestis haec non agitet et ille castior habetur qui cautius agit". Dum sic fatur, Lucretiam egressam thalamo videt; aggressusque feminam: "Quid nam est", inquit, "quod nihil amoris mihi committas? Euryalus tibi nihilominus dilectus est et, ut clam ames, vide cui des fidem. Primus sapientiae gradus est non amare, secundus, ut si ames, ne palam flat. Sola hoc sine internuntio, facere non potes. Quanta mihi apud te sit fides, longo iam tempore didicisti. Si quid mihi committere vis, iube. Mihi maxima cura est ne amor iste det
Abbreviated transcription (Latin):
est. affuit tand̃ lucretia. cũq huc atq illue respicẽt
quid agis ait eurialus uite rectrix mee. quo tendie
lumina cor meũ. huchuc dirige oculos p̃sidiũ meũ
Tuus hic eurialus est/ me me assũ me respice Tu¬
ne hic ades inquit lucretia Omy euriale Iam te allo¬
qui possũ utinã et amplecti ualerem at istud euualq
obsera talamũ. amoris nrĩ gaudia nimiũ distuliꝰ
Caue mi euriale li me uis saluã. fenestrã hic ẽ ad
dexterã uicinꝰ q pessiꝰ. nec cauponi credendũ est
Uia. sat ẽ si huic sermoni nrõ nũc patet accessꝰ res¬
nisi te semel amplector meisq brachiis teneo medĩa
Dui ex hoc loco tractus est sermo. missaq hinc per aũi
peribit et dñs infamiã subibit. ex his malis satius
est unũ au̾temꝰ amet hera nichil nocebit si clã fiat.
ipã p̃ amore ceca est. nec quid agut satis prospicit

Expanded text:
est. Affuit tandem Lucretia cumque huc atque illuc respiceret: est. Affuit tandem Lucretia cumque huc atque illuc respiceret: “Quid agis,” ait Eurialus “vite rectrix mee? Quo tendis lumina, meum cor? Huc, huc dirige oculos, presidium meum, tuus hic Eurialus est: Meme, assum, me respice”. “Tune hic ades,” inquit Lucretia “o mi Euriale, iam te alloqui possum, utinam et amplecti valerem!”. “At istuc” aiobsera thalamum, amoris nostri gaudia nimium distulimus”. “Cave, mi Euriale, si me vis salvam, fenestra hic ad dexteram est vicinusque pessimus. Nec cauponi credendum est via. Sat est si hinc sermoni nostro patet accessus", resnisi te simul amplector meisque bracchiis teneo mediam". Diu ex hoc loco tractus est sermo, missaque hinc per arunperibit et dominus infamiam subibit. Ex his malis satius est unum avertere. Amet hera, nihil nocebit, si clam fit. Ipsa prae amore caeca est, nec quid agat satis prospicit.
Abbreviated transcription (Latin):
põt amor nec abscondi tussis Iocars mecũ ut soles
cesar et me ĩrisũ ducis euualus ait Ego quid hoc
sit nescio. hĩnitus equoꝵ tuoꝵ et prolote barbe strepi¬
tus tue illã forsitan excitauit atq sic affata lucre¬
tiã furtim aspexit et oculos comecit in oculos Eaq
post reditũ p̾ma consalutacio fuit. paucs deinide in¬
teriectis diebꝰ insus euriali fidus comes dũ anxiꝰ
amici cause fauet tabernã speculatus est q̃ post me¬
nelai domũ sita ĩ lucretie camerã ĩtrorsũ habuit
ĩtuitũ Cauponem igitur consiliat. spectatoq loco
eurialũ adducit Et hac inquit ex fenestra alloqui lu¬
cretiã potis. Media inter utrãq domũ eloaca fuit
nec hoĩ nec soli accessa. triũq ulnarũ distãtia fenes¬
trã lucretie disiũgebat. hic diu consedit amator ex¬
spcãns si quis casus lucretiã ostendẽt. nec deceptus

Expanded text:
potest amor, nec abscondi diutius”. “Iocaris mecum ut soles, potest amor, nec abscondi diutius”. “Iocaris mecum ut soles, Cesar, et me in risum ducis” Eurialus ait. “Ego quid hoc sit non scio. Hinnitus equorum tuorum et prolixe barbe strepitus tue illam forsitan excitavit”. Atque sic effatus Lucretiam furtim aspexit et oculos coniecit in oculos. Eaque post reditum prima consalutatio fuit. Paucis deinde interiectis diebus, Nisus, Euriali fidus comes, dum anxius amici cause favet, tabernam speculatus est que, post Menelai domum sita, in Lucretie cameram retrorsum habebat intuitum. Cauponem igitur sibi conciliat spectatoque loco Eurialum adducit et: “Hac” inquit “ex fenestra alloqui Lucretiam poteris”. Media inter utramque domum cloaca fuit, nec homini nec soli accessa, triumque ulnarum distantia fenestram Lucretie disterminabat. Hic diu consedit amator expectans si quis casus Lucretiam ostenderet, nec deceptus
Abbreviated transcription (Latin):
sibi tũ lucretie erat molestissiã fuit s oportebat cesa¬
ris imperiũ ferre Itur erga mora duoꝵ mensiũ fit
Lucretia interĩ domi manẽ fenestras claudẽ/ mestas
cere.sene ipẽ uidue uidebãtur et tꝙͣ sol defeciss cũcti
se putabãt in tenebris agere. domestia qui eã sepe
ĩcubãtem lecto et nũꝙͣ letã uidebãt egritudini in¬
putabãt. et quicquid remedioꝵ afferri pot̾at ꝑquire¬
bant s nũꝙͣ illa uel risit uel thalamũ egredi uoluit
nisi postꝙͣ redire eurialũ et illi tesarem obuiã isse cog¬
nouit. tũc eĩ quasi egraui somno excitata lugubri
ueste posita et ornamentis redimita prioribꝰ fenestras
aperuit lecabũdaq illũ exspcãuit Quã ut cesar u¬
dit ne nega amplius inquit euriale / detecta res est.
nemo lucretiã te absente uidẽ potuit nũc quia redis¬
tiaurorã cernimꝰ quis enĩ adest amori Cegi non

Expanded text:
sibi tum amice molestissima fuit, sed oportebat Cesasibi tum amice molestissima fuit, sed oportebat Cesaris imperium ferre. Itur ergo, mora duorum mensium fuit. Lucretia interim domi manere, fenestras claudere, mestas cere. Sene ipse vidue videbantur et, tanquam sol defecisset, cuncti se putabant in tenebris agere; domestici, qui eam sepe incubantem lectulo et nunquam letam videbant, egritudini imputabant et quicquid remedii afferri poterat perquirebant, sed nunquam illa vel risit, vel thalamum egredi voluit, nisi postquam redire Eurialum et illi Cesarem obviam esse cognovit. Tunc enim, quasi e gravi somno excitata, lugubri veste posita et ornamentis redimita prioribus, fenestras aperuit letabundaque illum expectavit. Quam ut Cesar vidit: “Ne nega amplius, Euriale,” inquit “detecta res est. Nemo Lucretiam te absente videre potuit. Nunc, quia redisti, auroram cernimus. Quis modus assit amori, tegi non
Abbreviated transcription (Latin):
tꝙͣ mrẽm domi conuentura qua nũc iuenta redicũ
exspcaret Interĩ u̾o̾ apud eurialũ ess. post biduum
correpte. s non arrisit amantũ desideriis fortuna
p̃sensit nãq insidias mr atq ut dies uenit egres¬
sa domũ p̃iugnũ ecclusit qui mox euualo triste nũ¬
tiũ tulit cui non magis ꝙ lucretie fuit molestũ
Que postꝙͣ detectos agnouit dolos: hac non succes
sit alia aggrediemur uia nec potis erit mrͣ meis
obsistere uoluptatibꝰ
Andalus uiro affinis erat quem iã lucretia
fecit archanoꝵ sciũ. nec eĩ pota̾t ignitus
animꝰ quiescere. lignificatur igitur eurialo hũc ut
alloqͣtur quia fidus sit et conueniendi uiã possit mon¬
strare at euualo non uidebatut tutũ illi se credẽ quem
menelao sꝑ herentem uidãt et subesse fallaciã ue̾batur
Inter delibandũ aũt iussus est eurialus Nomã petẽ
atq cũ pontifice maxĩo de coronaciõe tnͣsigere. q̃ res tũ

Expanded text:
tanquam matrem domi conventura, qua non inventa, reditum tanquam matrem domi conventura, qua non inventa, reditum expectaret: interim vero apud Eurialum esset. Post biduum correpte. Sed non arrisit amantum desideriis fortuna. Presensit nanque insidias mater atque, ut dies venit, egressa domum privignum exclusit qui mox Eurialo triste nuntium tulit cui non magis quam Lucretie fuit molestum que, postquam detectos agnovit dolos: “Hac non successit,” inquit “alia aggrediamur via, nec potis erit mater meis obsistere voluptatibus”. Pandalus viro affinis erat quem iam Lucretia fecerat archanorum scium, nec enim poterat ignitus animus quiescere. Significat igitur Eurialo hunc ut alloquatur, quia fidus sit et conveniendi viam possit monstrare. At Eurialo non videbatur tutum illi se credere quem Menelao semper herentem intuebatur et subesse fallaciam verebatur. Inter deliberandum autem iussus est Eurialus Romam petere atque cum pontifice maximo de coronatione transigere, que res tum
Abbreviated transcription (Latin):
ut id potissiẽ cupiãt quod maxĩe denegatur. q̃ ubi
uelis nolũt et ubi nolis cupiũt ultro. hec si libãs ha¬
bent habenas miꝰ delinquũt Sxinde tã facile ẽ inui¬
tã custodire młerem ꝙͣ in feruente sole pulicũ giegẽ
obseruasse.nisi suapte casta sit młr frustra marita
nititur pone cerã cohibe. s quis custodiet ipõs cus¬
todes/ cauta est et ab illis incipit uxor. Indomitũ
aĩal est młr nullisq fienis retinendũ Erat lucre¬
tie spurius fr̾ huic sepe tabellas ꝯmiserat eurialo
deferendas/ hũc eĩ sui amoris consciũ fecerat Eũ
igitur cõuenit. eiualũ ut elam domi sufcipiat. habi¬
tabatq hic apud nouercã suã lucretie mr̃em quam
lucretia sepe iusitabat et ab ea sepius iusitabatur
nec eĩ magno ĩteruallo distabãt Ordo ergo is erat
ut elauso ĩ conelaui eurialo postꝙͣ m̃r ecelĩasticas
auditina cerimonias exiuss lucretia suꝑueniret

Expanded text:
ut id potissime cupiant quod maxime denegatur, que ubi ut id potissime cupiant quod maxime denegatur, que ubi velis nolunt, ubi nolis cupiunt ultro. He, si liberas habent habenas, minus delinquunt. Exinde tam facile est invitam custodire mulierem quam in ferventi sole pulicum gregem observavisse. Nisi suapte casta sit mulier, frustra maritus nititur ponere seram. Cohibe, sed quis custodiet ipsos custodes? Cauta est et ab illis incipit uxor. Indomitum animal est mulier nullisque frenis retinendum. Erat Lucretie spurius frater. Huic sepe tabellas commiserat Eurialo deferendas et hunc enim sui amoris conscium fecerat. Cum hoc igitur convenitur, Eurialum ut clam domi suscipiat. Habitabat hic apud novercam suam, Lucretie matrem, quam Lucretia sepe visitabat et ab ea sepius visitabatur; nec enim magno intervallo distabant. Ordo ergo is erat ut, clauso in conclavi Eurialo, postquam mater ecclesiasticas auditura cerimonias exivisset, Lucretia superveniret
Abbreviated transcription (Latin):
serendã dicito añꝙͣ magis amor ardeat. nec incipiaꝰ
quod postmod̾ incepisse peniteat Dĩm rerũ respicien¬
dus est finis Ego ut feĩarũ est parũ uideo. tu uir
es te mei et tui curã habere oportet.do me iã tibi tuãq
sequar fidem. nec tua esse incipio nisi ut sim ꝑꝑetuo
tua. uale meũ p̃sidiũ mee qzductor uite ¶ Post
hanc plires eple misse utrãq sũt. nec tã ardenter
eurialus sc̃sit ꝙͣ feruenter lucretia respondit unũ
iam utriq desideriũ erat simul & conueniendi. s
arduũ ac pene impossibile iudebat oĩm oculis lucre¬
tiam obseruantibꝰ q̃ nec sola uinqͣ̃ egredieba tur
nec umꝙͣ custode carebat. nec tã diligenter bouem
iunonis argus custodiuit ꝙͣ menelaus usserat ob¬
seruari lucretiã. Uiciũ hoc apud ytalos late pacet
feiãm suã quasi thesaurũ quisq recludit meo uidi¬
cio minꝰ utiliter Sũt enĩ fere huiꝯmoĩ mulie̾s ões

Expanded text:
serendam, dicito, antequam magis amor ardeat. Nec incipiamus serendam, dicito, antequam magis amor ardeat. Nec incipiamus quod postmodum incepisse peniteat. Omnium rerum inspiciendus est finis. Ego, ut feminarum est, parum video: tu vir es, te mei et tui curam habere oportet. Do me iam tibi tuamque sequor fidem, nec tua esse incipio nisi ut sim perpetuo tua.Vale, meum presidium meeque ductor vite. Post hanc plures epistole misse utrinque sunt, nec tam ardenter Eurialus scripsit quam ferventer Lucretia respondit. Unum iam utriusque desiderium erat simul conveniendi, sed arduum ac pene impossibile videbatur, omnium oculis Lucretiam observantibus, que nec sola unquam egrediebatur, nec unquam custode carebat. Nec tam diligenter bovem Iunonis Argus custodivit quam Menelaus iusserat observari Lucretiam. Vitium hoc apud Italos late patet, feminam suam quasi thesaurum quisque recludit, meo iudicio minus utiliter: sunt enim fere huiusmodi mulieres omnes
Abbreviated transcription (Latin):
qui tibi dãpnũ dedit aut malũ ach mea lucretia mea
hera mea salus meũ refugiũ suscipe me ĩ gram̃. demũ
rescribe me tibi esse carissimũ. nichil aliud uolo liceat
me dicere seruus lucretie sũ et reges et cesares amãt
seruos ubi fideles norĩt. nec dii dedignãt᷑ ⁊adamare
qui amãt uale spes mea meusq metus¬
tatem amantis cognouit et ipã dissimulatũ patefecit
amorem atq his lr̃is euualo aperuit ¶Non possũ
tibi amplius adu̾sari nec te amplius euriale mei a¬
moris exꝑtem habere possũ iucisti: iãq sũ tua me
museram que tuas suscepi lr̃as nimiũ multis expo¬
nenda sũ piculis nisi tua me fides et prudentia iuu
Uide ut serues que scͥpsisti In amorem iã tuũ uenid
si me deseris et crudelis et proditor et oĩm pessimus
es. facile est femellã decipere s quãto faciliꝗ tanto
turpius Adhuc res integra.s est. si putas me de¬

Expanded text:
qui tibi damnum dederit aut malum? Ah, mea Lucretia, mea qui tibi damnum dederit aut malum? Ah, mea Lucretia, mea hera, mea salus, meum refugium, suscipe me in gratiam demum. Rescribe me tibi carum esse, nihil aliud volo. Liceat me dicere, “servus Lucretie sum”. Et reges et cesares amant servos, ubi fideles norunt, nec dii dedignantur redamare qui amant. Vale spes mea meusque metustatem amantis aperte cognovit et ipsa dissimulatum patefecit amorem atque his litteris Eurialo se aperuit: Non possum tibi amplius adversari, nec te amplius, Euriale, mei amoris expertem habere possum. Vicisti iamque sum tua. Me miseram que tuas suscepi litteras! Nimium multis exponenda sum periculis, nisi tua me fides et prudentia iuvet. Vide quod serves que scripsisti. In amorem tuum iam venio: si me deseris et crudelis et proditor et omnium pessimus es. Facile est femellam decipere, sed quanto facilius tanto turpius. Adhuc res integra est. Si putas me de
Abbreviated transcription (Latin):
tar nisi res meas compositurus ordĩaturꝰq ut te¬
cũ esse ꝙͣ du possem. facile manendi apud te reꝑiet᷑
occasio. multa his in partibꝰ cesaris negocia sunt
hec mͥ coĩtti curabo. nũc legacioẽ fũgar. nũc munus
ex̾cebo. uicauũ in tuscia cesarem habere oportet. hãc
ego prouĩciam impetrabo. ne dubita suauitas mea
lucretia meũ cor spes mea si uiuẽ absq corde possũ
et te relinq̃re possũ. Age iam tandem miserẽ amantis.
tui qui tꝙͣ ad solem nix eliq̃scit. consida̾ meq labo¬
res. et modũ iam deniq meis martiriis statue. quid
me tam diu crucias. miror ego mei qui tot perpeti
tormenta possũ qui tot noctes in somnes duxi. qui
tot ieuinia tolłaui uide ꝙͣ macer sũ ꝙͣ pallida. parua
res est que spm alligatũ detinet. si tibi aut ꝑntes aut
filios occidissem non potãs de me maiꝯ ꝙͣ hoc suppli¬
ciũ sumere.si sic me punas quia te amo quid illi facies

Expanded text:
tar, nisi res meas compositurus ordinaturusque, ut tetar, nisi res meas compositurus ordinaturusque, ut tecum esse quamdiu possim. Facile manendi apud te reperietur occasio. Multa his in partibus Caesari negotia suntedienda curabo. Nunc legatione fungar, nunc munus exercebo. Vicarium in Hetruria Cesarem habere oportet, hanc ego provinciam impetrabo. Ne dubita, suavium meum, Lucretia, meum cor, spes mea, si vivere absque corde possum et te relinquere possum. Age iam, tandem miserere amantis tui qui tanquam ad solem nix eliquescit. Considera meos labores et modum iam denique meis martiriis statue. Quid me tamdiu crucias? Miror ego mei qui tot perpeti tormenta potuerim, qui tot noctes insomnes duxi, qui tot ieiunia toleravi. Vide quam macer sum, quam pallidus. Parva res est que spiritum corpori alligatum detinet. Si tibi aut parentes aut filios occidissem, non poteras de me maius quam hoc est suplicium sumere. Si sic me punis quia te amo, quid illi facies
Abbreviated transcription (Latin):
tis utebat ĩ sues atq aliarũ terga ferarũ. s miquũ
est ex paucarũ consuetudĩe totũ uulgus censere nã
erũt odio mͣ quin potuis alia sumamꝰ exempla Qua¬
lis amor anthonui cleora trisq fuit et alioꝵ quos
epłe breuitas referri non sinit. s tu ouidiũ legisti
arent pegrinis ietentos amorib nuꝙͣ in patriã reuer¬
tisse.heserũt nãq amatricibꝰ suis. carereq potius
necessariis domo regnis et aliis que sũt ĩ patria
ciuiq gratissiã uoluerũt ꝙͣ amicas relinq̃re. hec te
rogo mi lucretia cogites non illa q̃ nostro sũt amori
adu̾sa et que paua fecerũt. ego ea mente te sequor
grnũ dixis magis nũq ciuis sũ ꝙͣ qui hic nascit᷑
nã illũ casus facit ciuẽ me uo̾ elcĩo. nulla mͥ patria
erit nisi ubi tu sis. et ꝙͣuis alñ me contĩgat hĩc abi¬
rereditus tñ festinus erit nec ego in teutoniã reuer¬

Expanded text:
tis vertebat in sues atque aliarum terga ferarum. Sed iniquum tis vertebat in sues atque aliarum terga ferarum. Sed iniquum est, ex paucarum consuetudine, totum vulgus censere. Nam erunt odio mihi. Quin potius alia sumamus exempla? Qualis amor Antonii Cleopatreque fuit et aliorum quos epistole brevitas referre non sinit. Si tu Ovidium legisti, ant, peregrinis retentos amoribus, numquam in patriam revertisse. Haeserunt namque amatricibus suis, carereque potius necessariis, domo, regnis et aliis, quae sunt in patria cuique gratissima, voluerunt quam amicas relinquere." "Haec te rogo, mea Lucretia, cogites non illa quae nostro sunt amori adversa et quae pauci fecerunt. Ego ea mente te sequor,grinum dixeris; magis namque civis sum, quam qui hic nascitur; nam illum casus fecit civem, me vero electio. Nulla mihi patria erit, nisi ubi tu sis et, quamvis aliquando contingat, me hinc abire, reditus tamen festinus erit. Nec ego in Teutoniam rever
Abbreviated transcription (Latin):
la Egodũ legi magis exarsi uidens forme tue pelare
et honestati coniũctam esse doctrinã. u̾ba tñ sũt qͥbꝯ
rogas ut amare desisiã Roga montes ut ĩ planũ
ueniãt atq fontes suarepetunt fluia Tam possem
ego te non amare ꝙͣ suũ relin quere phebus cursum
Si possũt caiere niuibs sicre montes aut maria pisci¬
bus aut feris silue poterit et enrialus obliuisci tui
Non est pronũ uiris ut reris lucretia flãmas extin¬
guere Nã quod tu nostro sexiu asscribis pleriq urõ
assignãt s nolo hoc certamen nũc aggredi. ad ea me
respondere oportet que in adu̾sũ retulisti Idcco enĩ
nolle te mͥ correspondẽ amãti significas qm̃ multas
pegrinus deceperit amor exemplaq ponis deceptaꝵ¬
S possem ego quoq plures referre quos feĩe relique¬
rũt Troylũ sicut nosti priami filiũ crisis decepit. dei¬
phebũ helena prodidit. amãtes circe suos medicamẽ¬

Expanded text:
la. Ego, dum legi, magis exarsi videns forme tue preclare la. Ego, dum legi, magis exarsi videns forme tue preclare et honestati coniunctam esse doctrinam. Verba sunt tamen quibus rogas ut amare desistam. Roga montes ut in planum veniant utque fontes suos repetant flumina: tam possem ego te non amare quam suum relinquere Phebus cursum. Si possunt carere nivibus Scythie montes aut maria piscibus et feris silve, poterit oblivisci Eurialus tui. Non est pronum viris, ut reris, Lucretia, flammas extinguere. Nam quod tu nostro sexui ascribis, plerique vestro assignant, sed nolo hoc certamen nunc ingredi. Ad ea me respondere oportet que in diversum retulisti. Idcirco enim nolle te mihi correspondere amanti significas quoniam multas peregrinus amor decepit exemplaque ponis. Sed possem ego quoque plures referre quos femine reliquerunt: Troilum, sicut nosti Priami filium, Criseis decepit; Deiphobum Helena prodidit; amatores Circe suos medicamen
Abbreviated transcription (Latin):
multofaciliq. nec tu sime ut dicis ames ĩd ex me
q̃rere debes quod mͥ exicio sit.pro tius donis remitto¬
sc̃ptis acceptis s ut erat nouis scͥptis incensus cala¬
mũ suscepit acq sub hac forma dictauit epistolam
Galue aĩe mi lucretia q̃ me trus lris saliur facis
et sinon nichil fellis ĩmisceas s hoc spero me audito
gẽma signata. hãc et legi sepe et deostulatus sũ sepiꝰ
s hec alud suadet ꝙͣ tuus iudetur cũꝯ fuisse Rogas
me ut amare desinã quia non expedit tibi pegrini flã¬
mas amoris sequi. et ponis exempla decep̃tarũ s
hoc tã ornate culteq scribis ut mirari magis et ã¬
mare tuũ ingeniũ debeã ꝙͣ obluusci Quis ẽ ille qͥ
tũc amare desinat qñ prudenciorem et sapienciorem
aĩadu̾tit amicã si meũ ĩminue̾ amorem uolebas nõ
oportuit doctrinã tuã ostendere. non hoc ẽ non ĩcensũ
extingue̾ s ignem maximũ ex parua conflare fauil¬

Expanded text:
multo facilius. Nec tu, si me, ut dicis, amas, id ex me multo facilius. Nec tu, si me, ut dicis, amas, id ex me querere debes quod mihi exitio sit. Pro tuis donis remittois acceptis, sed, ut erat novis scriptis incensus, calamum suscepit atque sub hac forma dictavit epistolam: Salve, anime mi, Lucretia, que me tuis litteris salvum facis, et si nonnihil fellis immisceas, sed hoc spero me audito gemma signata: hanc et legi sepe et deosculatus sum sepius, sed hec aliud suadet quam tuus animus videtur fuisse. Rogas me ut amare desinam quia non expedit tibi peregrini flammas amoris sequi et ponis exempla deceptarum. Sed hoc tam ornate culteque scribis, ut mirari magis et amare tuum ingenium debeam quam oblivisci. Quis ille est qui tunc amare desinat, quando prudentiorem et sapientiorem animadvertit amicam? Si meum imminuere amorem volebas, non oportuit doctrinam tuam ostendere: nam hoc non est incensum extinguere, sed ignem maximum ex parva conflare favil
Abbreviated transcription (Latin):
aureũ asportauit decepit Tradenda erat theseus in
ꝓfugũ recepit eneã. nũ illi peganus amor inf̾itũ
dedit. scio quãti ꝑiculi est amorem exͣneũ adũtere
Nec me tantis obicia disccib. uos uiri solidiores estis
aĩo fiuoremq magis compescitis.feĩa ubi fure ĩcipis
sola morte põt assequi terminũ Non amãt s ĩlanũt
mulieres et nisi correspondeat amor nichil ẽ amã¬
te feĩa terribilius postꝙͣ receptus est ignis nec fama
curamꝰ nec uitã unicũ remediũ est si copia sit ama¬
ti.nã quo magis caremꝰ magis cupiꝰ. nec discrimẽ
timem Iullũ dũ nostre libidini satisfiat. michi ergo
nupte nobili diuiti consultũ est amori uiã p̃cludere
et tuo p̃sertim qui non põt esse diuturnꝰ: ne uel redo¬
popeia phillis dicar uel alt̾a sapho Ideo te oratum
uolo ne ultra meũ deposcas amorem/ et tuũ ut pau¬
latim comp̾mas extinguasq. nã id est uiris ꝙͣ feĩs

Expanded text:
aureum asportavit. Tradendus erat Theseus Minaureum asportavit. Tradendus erat Theseus Minprofugum recepit Aeneam? Nonne illi peregrinus amor interitum dedit". "Scio, quanti periculi sit amorem extraneum admittere. Nec me tantis obiciam discriminibus. Vos viri solidiores estis animi furoremque magis conpescitis. Femina, ubi furere incipit, sola potest morte assequi terminum. Non amant, sed insaniunt mulieres, et nisi correspondeat amor, nil est amante femina terribilius. Postquam receptus est ignis, nec famam curamus, nec vitam. Vnicum remedium est, si copia sit amati. Nam quo magis caremus, eo magis cupimus, nec discrimen timemus ullum, dummodo nostrae libidini satisfiat." "Mihi ergo nuptae, nobili, diviti, consultum est, amori viam procludere et tuo popeia Phillis dicar, vel altera Sapho. Ideo te oratum volo ne ultra meum exposcas amorem et tuum ut paulatim comprimas extinguasque. Nam id est viris quam feminis
Abbreviated transcription (Latin):
tñ nolisꝑnere quod amatordonat. maioraq in dies¬
mͥ ex patria debent afferri cũ aderũt ex merccipies
Anulus tuus nũꝙͣ ex digito meo recedit. et illũ uice
tua crebris osculis reddã madidũ uale deliciũ meũ
et michi quod potes solamen dato
Ic cũ fiequenter replicatũ ess In hũc tand̾ mo¬
dũ lucretia dedit epłar. Uellem tibi euuale mo¬
rem gerere teq ut petis amoris mei ꝑticipem facere
nã id tua nobilitas mẽtur et mores tui deposcũt ut
ĩ cassũ non ames Taceo quantũ mͥ placeat forͣ tua
et plena benignitatis facies.s i non est uisũ te ut
diligã. nosco meip̃am si amare incipiã nec modum
nec regulã seruabo. tui hic diuesse non potes. nec ego
te postꝙ in ludũ uenerĩ possem carere Tume nolles
abducere et ego nollem corere manere Monent me
multarũ exempla deceptarũ que per ꝑegrinos amã¬
tes deserte sũt ne tuũ amorem sequar iason medeã

Expanded text:
tamen noli spernere, quod amator donat, maioraque in diestamen noli spernere, quod amator donat, maioraque in dies ex patria debent mihi afferri; cum aderunt, ex me recipies. Annulus tuus numquam ex digito meo recedet et illum, vice tua, crebris osculis reddam madidum. Vale, delicium meum et mihi quod potes solatium dato." Sic cum frequenter replicatum esset, in hunc tandem modum Lucretia dedit epistolam: "Vellem tibi, Euryale, morem gerere teque, ut petis, amoris mei participem facere, nam id nobilitas tua meretur et mores tui deposcunt, ut in cassum ne ames. Taceo quantum mihi placet forma tua et plena benignitate facies; sed mihi non est usui, te ut diligam. Nosco me ipsam. Si amare incipiam, nec modum, nec regulam servabo. Tu hic diu esse non potes, nec ego te, postquam in ludum venerim, possem carere. Tu me nolles abducere et ego nollem manere." "Movent me multarum exempla, quae per peregrinos amantes desertae sunt, ne tuum amorem sequar. Iason Medeam
Abbreviated transcription (Latin):
et si te plures amãt nulliq tũ ignis comꝑando ẽ meo
At tu hoc non credis quia loqui tecũ nequeo qd̾ si da¬
doleo. nõ quid egonisi am̃i respicio ach mi lucretia
quid dixisti te nolle. an fieri possit me nolis alloqͥ
qui tuus sũ totus. qui nil magis cupio ꝙͣ tibi gere
morem Que si iuibes ĩignemire ciciꝯ obediã ꝙͣ p̃ci¬
p̃bes. si non placet me alloquiũ petẽ quia non sit im¬
petrandũ. obsequar s muta suũa illã qͣ meũ laborẽ
uacuũ dixisti futurũ absit hec crudelitas. micior. esto
amanti tuo. si pergis sic loqui fies hoĩcida. nec dubita
faciliꝯ tu me u̾bis intĩmes ꝙͣ aliꝯ quius gladio
desino iã plura posce ut redames tantũ postulo nichil
hie est quod abicias. nemo põt te hoc prohibẽ Dic me
te amare et beatus sũ Munuscula mea quoius mõ
moris s ꝑua illa fuerũt et mĩora sũt q̃ nũc muto tu

Expanded text:
etsi te plures ament, nullorum tamen ignis comparandus est meo. etsi te plures ament, nullorum tamen ignis comparandus est meo. At tu hoc non credis, quia loqui nequeo tecum. Id si dadoleo; nam quid ego nisi animum respicio. Ah! mea Lucretia, quid dixisti te nolle? An, si fieri possit, me nolis alloqui qui tuus sum totus? Qui nihil magis cupio quam tibi gerere morem; quae, si iubes in ignem ire, citius obediam quam praecitam mihi oculis praebes. Si non placet me alloquium petere, quia non sit impetrandum, obsequar. Sed muta sententiam illam, qua laborem meum vacuum dixisti futurum. Absit haec crudelitas, mitior esto amanti tuo. " "Si pergis sic loqui, fies homicida, nec dubita. Facilius tu me verbis interimeres, quam alius quivis gladio. Desino iam plura poscere; ut redames tantum postulo. Nihil hic est, quod obiicias; nemo potest tibi hoc prohibere. Dic te me amare et beatus sum." "Munuscula mea, quovis modo moris, sed parva illa fuerunt et minora sunt quae nunc mitto. Tu
Abbreviated transcription (Latin):
lierem Ipãm q utraq dote pollentem scire. ac ꝓptẽa
coli a se. qui nichil ab ea petẽt libidinosũ aut offoturu
fame. optare se tantũ alloqui. ut am̃ suũ qui plene
hec lucretia sic resꝙpsit Cccepi lrãs tuas iãq nil
amplius de lena q̃ror ꝙ me ames non magnifa cio
qr nec primꝰ es nec solus quem mea for deceperit mlt
et amarũt et amãt me alii s ut illoꝵ sic tuus erit ua¬
cuus labor. habere u̾ba tecũ non possũ nec uolo Inue¬
nire me solã nisi fias crũdo non potes. alte sũt domus
et aditus custodia clausi Muna tua suscepi quia ob¬
lectauit me opa illoꝵ. s ne quid tuũ gratis apud me
sit neue hoc pignus uideat amoris remitto ad te anu¬
lũ quem matri mee uir dedit. et apud te quasi preciũ
sit uenditorũ iocaliũ. nec enĩ mĩoris est gẽma eius
ꝙͣ munus tuũ uale ¶his eurialus sie replicauit

Expanded text:
lierem, ipsamque utraque dote pollentem scire ac propterea lierem, ipsamque utraque dote pollentem scire ac propterea coli a se, qui nihil ab ea peteret libidinosum, aut obfuturum famae. Optare se tantum alloqui, ut animum suum, qui scsa. Ad haec Lucretia sic rescripsit: "Accepi litteras tuas iamque nil amplius de lena queror. Quod me ames, non magnifacio, quia nec primus es, nec solus, quem mea forma decepit. Multi et amaverunt et amant me alii; sed, ut illorum, sic et tuus erit vacuus labor. Habere verba tecum nec possum nec volo. Invenire me solam, nisi fias hirundo, non potes. Altae sunt domus et aditus custodia clausi. Munera tua suscepi, quia oblectavit me opus illorum. Sed, ne quid tuum gratis apud me sit, neve hoc pignus videatur amoris: remitto ad te annulum quem matri meae vir dedit, ut apud te, quasi pretium sit venditorum iocalium. Nec enim pretii minoris est gemma eius, quam munus tuum. Vale." His Euryalus sic replicavit:
Abbreviated transcription (Latin):
tia p̃biuss s angebatur quia sermonis italici nescius
erat ideoq feruenti studio airabat ediscere. et quia
cedulũ faciebat fy amor breui tempore docta euasit.
solusq sibi dictauit eplãs quas prius ab aliis mutu
caibat tusco sermone scribi quas oportuit Respondit
ergo lucretie nil succensendũ esse sibi ꝙ infamẽ sibi¬
submiserat feiãm/ cũ id se ꝑegrinũ lateret qui alio
uti nũcio non potuat missionis amorẽ fuilse causam
qui nichil qreret in honesti. credere se fore ipam pudicã
castissimãq atq idcirco maiori dignã amore Insolẽ¬
tem feiãm honoris sui prodiga nedũ se non diligere s
maxio odio prosequi. pudicicia nãq amissa nil essẽ
quod in feĩa ꝯmendetur formã fore delcãbile bonũ
s fragile caducũq et cui nisi pudor assit nichil p̃cu
detur.q̃ pudiciciã forme adiũti̾t eam diuinã esse mu¬

Expanded text:
tia praebuisset; sed angebatur quia sermonis italici nescius tia praebuisset; sed angebatur quia sermonis italici nescius erat; ideoque ferventi studio curabat ediscere et, quia sedulum faciebat amor: brevi tempore doctus evasit solusque sibi dictavit epistolas, quia prius ab aliis mutuabatur, quidquid etrusco sermone scribi oportuit. Respondit ergo Lucretiae: Nil succensendum esse sibi, quod infamem submiserit feminam, cum id se peregrinum lateret, quia alio uti nuntio non potuerat. Missionis amorem fuisse causam, qui nil quaereret inhonesti. Credere se fore ipsam pudicam, castissimamque atque idcirco maiore dignam amore. Insolentem feminam, honorisque sui prodigam, nedum se non diligere, sed maximo odio persequi. Pudicitia namque amissa, nil esse, quod in femina commendetur. Formam fore delectabile bonum, sed fragile caducumque et cui, nisi pudor assit, nihil pretii detur. Quae pudicitiam formae adiunxerit, eam divinam esse mu
Abbreviated transcription (Latin):
lrãs dedo hylarẽ uultũ fecit. miliesq papirũ basiauit
ne dubita mox responsũ dabitur. et abiens uetula
cauit ne amplius inueniretur ne pro uerbis refer¬
ieret uerhera
quirens epistole ꝑticulas quasq suo locore¬
posuit et lacera u̾ba contexuit. iaq legibile cyrogia¬
phũ fecerat quod postꝙͣ milies legit miliesq basiauit
deosculata est. tand iuolutũ sindone inter p̃ciosa
iocalia collocauit et nũc hoc repetens nũc illud u̾bũ
maiorem horatim bibebat amorem. eurialoq scribẽ
statuit atq hũc in modũ dcãm epła misit Desine
sperare quod assequi non licet euriale. parce nũciis ac
lris me uexare. nec me illarũ ex grege credito q̃ se uen
cũ aliis ut lib agito ex me̾ nichil postules. teq me in
traria lene dictis uiã tñ ostendit ultro atroq lrãs mis¬
sitandi. nec dubitauit euriala credere cui fidem lucre¬

Expanded text:
litteras dedi: hilarem vultum fecit miliesque papirum basiavit. litteras dedi: hilarem vultum fecit miliesque papirum basiavit. Ne dubita, mox responsum dabit". Et abiens vetula, cavit ne amplius inveniretur, ne pro verbis referret verbera. quirens epistolae, particulas quasque suo loco reposuit et lacera verba contexuit, iamque legibile chirographum fecerat; quod, postquam milies egit, miliesque deosculata est, tandemque involutum sindone: inter pretiosa iocalia collocavit et nunc hoc repetens, nunc illud verbum, maiorem horatim bibebat amorem, Euryaloque rescribere statuit atque hunc in modum dictatam epistolam misit: "Desine sperare, quod assequi non licet, Euryale. Parce litteris et nuntiis me vexare. Nec me illarum ex grege credito, quae se pCum aliis ut libet agito: ex me nil postules te meque indtraria lenae dictis, viam tamen ostendit, ultro citroque missitandi. Nec dubitavit Euryalus credere, cui fidem Lucre
Abbreviated transcription (Latin):
uenefica tuasq lrãs tecũ defer. ĩmo da ut lacerẽ potiꝰ
igniq dedam arripiens q papirũ in partes diu̾sas sci¬
dit et calcatã sepe pedibꝯ atq consputã ĩ cinerem proie¬
cit at sic de te sumi suppliciũ lena debẽt igne ꝙͣ uio
dignior. s abiotius ne te uir offendat meꝰ et quas tibi
renusi de te poscat penas. cauetoq admod ne añ con¬
spectũ redeas meu Timuiss talia młr s hec ir̃onaꝵ
nouãt mores. et intra se inquit nũc us maxĩe quia
te nolle ostendis. moxq ad illã parce ait dña. putaui
me benefacere tibiq complacitũ iri si secus est da ue¬
niã imprudentie mee. si non uis redeã parebo. tu quẽ
despicias amatore uidis. atq his dictis e conspecture¬
cessit Eurialo ĩquã inuento respira inquit amator
bendi ociũ.ĩueni mestã lucretiã at ubi te noĩo tuasq

Expanded text:
venefica tuasque litteras tecum defer, imo da ut lacerem potius venefica tuasque litteras tecum defer, imo da ut lacerem potius ignique dedam”. Accipiensque papirum in partes diversas scidit et calcatam sepe pedibus atque consputam in cinerem coniecit. “At sic de te” ait “sumi suplicium lena deberet, igne quam vivo dignior. Sed abi otius, ne te vir inveniat meus, et, quas tibi remisi, de te poscat penas cavetoque admodum ne ante conspectum redeas meum”. Timuisset alia mulier, sed hec matronarum noverat mores et intra se inquit: “Nunc vis maxime quia te nolle ostendis”. Moxque ad illam: “Parce,” ait “domina, putavi me benefacere tibique complacitum iri. Si secus est, da veniam imprudentie mee. Si non vis ut redeam, parebo: tu quem despicias amatorem videris”. Atque his dictis e conspectu recessit Eurialoque invento: “Respira,” inquit “felix bendi otium. Inveni moestam Lucretiam: at ubi te nomino tuasque
Abbreviated transcription (Latin):
guetur cor meũ quod te magis ꝙͣ me amat Ego meti¬
bi et tue mendo fidei uale aĩe mi et iuite subsidiũ mee
Mas ubi gẽma signatas accepit lena festino gradu
lucretiã poscit Eaq sola ĩuenta hãc inquit epła tibi
tota cesarea nobilior et potentior curia mittit amator
Utq sui te miseret magnis p̃cibꝯ rogat Erat lenocinio
notatu młr.nec id lucretiã latebat. ꝑ molesteq tulit
ĩfamẽ feiam ad semitti atq in eam uersa. q̃ te ait sce¬
lesta ĩ hãc domũ audacia duxit. q̃ te dementia meam
pñtiam adire fuasit. tu nobiliũ edes ingredi. tu ma¬
tronas temptare potentes et iolare audes litĩas
faces. uix me contineo quin capillos ĩuoluẽ tuos. tu
m̾ des lrãs. tu me alloq̃ris tu me respicias. nisi plus qd
me decet actende̾m ꝙͣ quod tibi cõuenit effice̾m hodie
ne post hac umꝙͣ tabellas amatorias ferrẽs I ocius

Expanded text:
guitur cor meum quod te magis quam me amat. Ego me tiguitur cor meum quod te magis quam me amat. Ego me tibi et tue commendo fidei. Vale, anime mi et vite subsidium mee. Has ubi gemma signatas accepit lena, festino gradu Lucretiam poscit, eaque sola inventa: “Hanc” inquit “epistolam tibi tota cesarea nobilior et potentior curia mittit amator utque sui te misereat magnis precibus rogat”. Erat lenocinio notata mulier, nec id Lucretiam latebat permolesteque tulit infamem feminam ad se mitti atque in eam versa: “Que te” ait “scelesta in hanc domum audacia duxit? Que te dementia meam adire presentiam suasit? Tu nobilium edes ingredi, tu matronas temptare potentes et violare audes legitimas faces? Vix me contineo quin capillos involem tuos. Tu mihi des litteras? Tu me alloquaris? Tu me respicias? Nisi plus quod me decet attenderem, quam quod tibi convenit, efficerem hodie ne posthac unquam tabellas amatorias ferres. I otius
Abbreviated transcription (Latin):
esse potuit uulta meus sepe lacrimis madidꝰ et q̃ te
uidente enisi suspiria.fer benigne te p̃cor ꝙ me tibi
aperio. cepit me detus tuu uinctũq tenet eximia qua
oĩbi p̃stas uenustatis grã Quid ess amor añ hac nes¬
ciui. tu me cupidis imꝑio subiecsti pugnaui diu fateor¬
uiolentũ ut effugerem dñm. s uicit meos conatus splen¬
dor tuꝯ.uicerũt oculorũ ⁊adii quibꝯ es sole potentior cap¬
tuius sũ tuus nec mei amplius cõpos sũ Tu mͥ et sõni
et cibi usũ abstulisti.te dies noctesq amo. te desidero.
te uoco te exspecto. de te cogito. te spero. de te me oblecto
tuus est aĩmꝰ. tecũ sũ totus. tu me sola seruare potes.
tu perdere. elige horũ altin et quid mentis habeas restri¬
be.nec durior eiga me esto ub̾ ꝙͣ fueras oculis quibus
me colligasti. non peto rem grandem. ut alloquendi te
possim corã. hoc si das uiuo et felix uiuo. si negas extin¬

Expanded text:
esse potuit vultus meus, sepe lacrimis madidus, et que te esse potuit vultus meus, sepe lacrimis madidus, et que te vidente emisi suspiria. Fer benigne, te precor, qui me tibi aperio. Cepit me decus tuum vinctumque tenet eximia, qua omnibus prestas, venustatis gratia. Quid esset amor antehac nescivi, tu me cupidinis imperio subiecisti. Pugnavi diu, fateorviolentum ut effugerem dominium, sed vicit meos conatus splendor tuus, vicerunt oculorum radii quibus es sole potentior. Captivus sum tuus, nec iam mei amplius compos sum, tu mihi et somni et cibi usum abstulisti. Te dies noctesque amo, te desidero, te voco, te expecto, de te cogito, te spero, de te me oblecto, tuus est animus, tecum sum totus, tu me sola servare potes solaque perdere. Elige horum alterum et quid mentis habeas rescribe. Nec durior erga me verbis esto quam fueras oculis quibus me colligasti. Non peto rem grandem: ut alloquendi te possim coram. Hoc si das, vivo et felix vivo. Si negas, extin
Abbreviated transcription (Latin):
concepti finoris oant signa mugientes urũtut hirca¬
ne tigies uulnificus aper dentes acuit Pri quacĩt
terga leones cũ mouit amor ardent ĩsane ponti belue
nichil ĩmune est nichil amori negatũ Odiũ perit cũ
iussit amor iuuenũ feroces concitat flãmas senibꝯq
fessis riusus extĩctos reuocat calores. uirgineũ ignoto
feuit igne pectus Quid ego nature legiba renitar dĩã
uincit amor et nos cedamꝰ amori
ec ubi firmata sunt lenam q̃rit euriadus cui
ceras ad nuptam ferendas cõmittat Nisus
huic fidus comes erat harũ rerũ callida nigr̃. hic prõ¬
uĩciam suscipit mulierculãq conducit cui lre cõmit¬
tũtur in hanc sententiam scpte Galutarem te lucretia
meis scpͥtis si qua inͥ salutis copia foret. s oĩs tũ salus
tũ iuite ꝙ spes mee ex tependet. ego te magis ꝙͣ me amo
nec te puto latere meũ ardorem lesi pectoris. uidex tibi

Expanded text:
concepti furoris dant signa mugientes, uruntur Hircaconcepti furoris dant signa mugientes, uruntur Hircane tigres, vulnificus aper dentes acuit, Peni quatiunt terga leones. Cum movit amor, ardent insane Ponti bellue. Nihil immune est, nihil amori negatum: odium perit cum iussit amor. Iuvenum feroces concitat flammas senibusque fessis rursus exstinctos revocat calores, virginum ignoto ferit igne pectus. Quid ego nature legibus renitar? Omnia vincit amor, et nos cedamus amori”. Hec ubi firmata sunt, lenam querit cui ceras ad nuptam ferendas committat. Nisus huic fidus comes erat, harum rerum calidus magister. Hic provinciam suscipit mulierculamque conducit cui littere committuntur in hanc sententiam scripte: Salutarem te, Lucretia, meis scriptis, si qua mihi salutis copia foret. Sed omnis tum salus, tum vite spes mee, ex te pendet. Ego te magis quam me amo, nec te puto latere meum ardorem. Lesi pectoris iudex tibi
Abbreviated transcription (Latin):
quod aristotilem qd̾ haĩbalem uiros armatos refero
Aspice poetas uͥgiliꝯ per funem tc̃tus ad mediã tur¬
rim perendit dũ se muliercule sperat usurũ amplexiba
arcuit et calcaribꝰ pupugit. diis equa ptas ẽ resaris
Non est uerũ quod uulgo dicitur Non hene cõ uenuit
nec in una sede morãtur maiestas et amor. quis ma¬
ior est amator ꝙ noster cesar: quociens hic amori ope¬
ra dedit. Hculem diciũ qui fuit fortissiꝰ et terta deor
soboles pharetris et leonis spolio positis colũ sus cepisse
palluq aptari digitis smaragdos et dari legem rudibꝰ
capillis et manu q̃ clauã gesture solebai ꝓperãte fu¬
so duxisse fila. nͣlis ẽ hec passio Sentit ignes genus
aligerũ. nõ niger a urridi turtur amatur aue. et uariis
albe uigũtur sepe colũbe Siu̾boꝵ memĩ que ad pharas¬
nem siclũ scribit sapho Quid quadrupes refera mouet
ꝓ coniugio bella iuuentus Timidi cerui p̃lia poscũt et

Expanded text:
quod Alexandrum, quod Anibalem? Viros armatos refero? quod Alexandrum, quod Anibalem? Viros armatos refero? Aspice poetas: Virgilius per funem tractus ad mediam turrim pependit, dum se muliercule sperat usurum amplexibushercuit et calcaribus pupugit. Diis equa potestas est Cesaris. Non est verum quod vulgo dicitur: non bene conveniunt, nec in una sede morantur, maiestas et amor. Quis maior est amator quam noster Cesar? Quotiens hic amori operan dedit? Herculem dicunt, qui fuit fortissimus et certa deorum soboles, pharetris et leonis spolio positis, colum suscepisse passumque aptari digitis smaragdos et dari legem rudibus capillis et manu, que clavam gestare solebat, properante fuso duxisse fila. Naturalis est hec passio. Sentit ignes genus aligerum. Nam niger a viridi turtur amatur ave et variis albe iunguntur sepe columbe, si verborum memini que ad Phaonem Siculum scribit Sapho. Quid quadrupedes referam? Movet pro coniugio bella iumentum, timidi cervi prelia poscunt et
Abbreviated transcription (Latin):
se mitti extra urbem studuit ac in reditu gaudia distu¬
lit. sic diebꝯ multis egiotũ pauit amm. et ne per oĩa mẽ¬
tiretur semel tantũ adorsus euualũ eꝙͣ hic dilectus
es ait si sares. nec illi quid hoc ess q̃renti respondit so
Teurialus certo cupidĩs arcu percussus sias
nullã membris quietẽ p̃b igne furtiuo popu¬
lante ueñas qui totas penitus uorabat medulias nõ
tñ sosiã nouit nec lucretie missũ putauit ut oẽs miꝰ
spei habemꝰ ꝙͣ cupiditatis Hic ubi ardere se uidit diu
prudentiã suã miratus est seq multociens increpauit
En euriale quid sit amoris imperiũ nosti. Longi luctꝰ
breues risus parua gaudia magni metii.sꝑ moritur
nũꝙ mortuus est qui amat. quid tu his nugis ũustas
iterũ At cũ se fiustra nici uidẽt ꝙͣ tand ait incassum
miser amori repugno. nũ me licebit quod uliũ licuit

Expanded text:
se mitti extra urbem studuit atque in reditum gaudia distuse mitti extra urbem studuit atque in reditum gaudia distulit. Sic diebus multis egrotum pavit animum et, ne per omnia mentiretur, semel tantum adorsus Eurialum: “O quam hic dilectus es,” ait “si scires”. Nec illi quid hoc esset querenti ultra respondit. At Eurialus, certo cupidinis arcu percussus, nullam membris quietem dabat, igne furtivo populanti venas qui totas penitus vorabat medullas. Non tamen Sosiam novit, nec Lucretia missum putavit. Ut omnes minus spei habemus quam cupiditatis, hic ubi ardere se vidit, diu imprudentiam suam miratus est seque multotiens increpavit: “En, Euriale, quid sit amoris imperium nosti: longi luctus, breves risus, parva gaudia, magni metus. Semper moritur et nunquam mortuus est qui amat: quid tu te his nugis inmisces iterum?” At cum se frustra niti videret: “Quid tandem” ait “incassum, miser, amor repugno? Num me licebit quod Iulium non licuit,