comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
que sacellicem stipendio teneat. ñ sub ministrabo. Si mar¬
mora & uestes desicd̃auit nich oberit ciuiqͣm. id qͦ luxuria
eiꝰ instruit᷑. Militẽ & arma ñ suggerã.Di ꝓ magno pecet.
iuñe arcifices scene & scorta. & que feritatẽ eiꝰ emolliant:
libens offeram. cui triremes & teratas t̃ mitt̾em. Lusorias
& cubiculatas. & alia ludibria regũ in mari lascuuensrĩ
mtttã. Et si extoto eiꝰ sanitas desꝑata fuerit eadẽ manu qͥ¬
bñficiuĩ omnib dabo: illi reddam. qm̃ ingenus calib. exiͣ
remediũ ẽ. obtimũq ẽ. ab ire ei qi ad se numq reditur᷑
ẽ . D hec rare nequitia ẽ. semꝑ portenti loco habita. sit̃
hiatus t̾re. & ecaũnis maris igniũ eruptio. Itaq abilla receda¬
mꝰ. de his loquam᷑ ut his q̃ detestam᷑ sine horrore huic homi¬
ni malo quẽ inuenire in quolibet foro possũ. quẽ singłi ti¬

Expanded text:
quae satellitem stipendio teneat, non subministrabo. Si marquae satellitem stipendio teneat, non subministrabo. Si marmora et vestes desideraverit, nihil oberit cuiquam id, quo luxuria eius instruitur ; militem et arma non suggeram. Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aeratas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex toto desperata eius sanitas fuerit, eadem manu beneficium omnibus dabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est. Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatus terrae et e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus, de iis loquamur vitiis, quae detestamur sine horrore. Huic homini malo, quem invenire in quolibet foro possum, quem singuli ti
Abbreviated transcription (Latin):
si arsit eiꝰ cruorẽ & semꝑ recenti madet: parũ ẽ. huie bñfi¬
cũ s̃ red̾e. Quicqͥd erat qͦ mͥ eohereret. int̾tisa iuris humna¬
ni sorietas abscidit. Si p̾stitiss qͥdem aliqͥd mͥ s arma pale
mee inferret. qͥeqͥd meruerat ꝑdidisse. & referre illi gr̃am
scelus hab̾et᷑. Sin patam meã inpugnat. s sue grauis ẽ. &̾
seposits a mea gentȩ suam exagitat. abscindit nicħominꝰ
illũ tanta prauitas animi. eciã si ñ iramicũ in uisũ mͥ efficio.
illũ libera sint ex qͦ corrũpendo fas omne. ut nich in eũ ue¬
fas ẽẽt effec̾it. illũ mͥ seruandũ modũ credam ut si bñficiũ
illi meũ neq iures maiores daturũ ẽ. inexitiũ cõmune. nec
confirmatm quas ht̃. ita autẽ erit qd̃ illi reddi sine ꝑuicie
ꝑublica possit. reddam. dexuabo filiũ eiꝰ infantẽ. Qd hoc
bnficiũ obẽ. cuiqͣm eoꝵ. qͦs crudelitas eiꝰ lacerat: Pectuniã

Expanded text:
si arx eius cruore semper recenti madet, parum est huic benefisi arx eius cruore semper recenti madet, parum est huic beneficium non reddere ! Quidquid erat, quo mihi cohaereret, intercisa iuris humani societas abscidit. Si praestitisset quidem aliquid mihi, sed arma patriae meae inferret, quidquid meruerat, perdidisset, et referre illi gratiam scelus haberetur. Si non patriam meam impugnat, sed suae gravis est et sepositus a mea gente suam exagitat, abscindit, nihilo minus illum tanta pravitas animi, etiam si non inimicum, invisum mihi efficit, illum libera sint, ex quo corrumpendo fas omne, ut nihil in eum nefas esset, effecerit, illum mihi servandum modum credam, ut, si beneficium illi meum neque vires maiores daturum est in exitium commune nec confirmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie publica possit, reddam. Servabo filium eius infantem ; quid hoc beneficium obest cuiquam eorum, quos crudelitas eius lacerat ? Pecuniam,
Abbreviated transcription (Latin):
impͥmat. qͣm ut illas eradat ulla mutatio. fere int̾ nos
educate st̃. Insiluas eruꝑunt. aliqͥd inansuetudinis pͥstine
recinent. tm̃q aplacidissimis abst̃. qͣntũ aueris feris. &
numꝗ humauã mauũ passis. Neno in sũmam neqͥtiam
incidit. qͥ numꝙ hesit sapiẽ. altius infectꝰ ẽ. qͣui ut extoto
elui.⁊ tͣnsire in colorẽ malũ possit. Dem̃ uit̾rogo utrũ
iste ferus fit auimo tm̃. An & inꝑniciem publicã excur¬
Quoꝵ si naturã ht̃ intra se malus. qͥd ni ego isti bntficiũ siuũ
reddam. neqͥd mͥ eũ illo uiris sit ampliꝰ: Di uͦ sangne hui¬
inauo ũ tm̃ gaudee s pascit᷑. s & supplicuis. omniũ etatum
erudelitatẽ msatiabisẽ exercet. nec iła s auiditate q̃dam
seiiendi furit. si mora parentũ lib̾os iugulat. si ñ contẽꝑ¬
tus fimplici morte distor quet. nec urit solũ ꝑituros ẜ eecoqͥt.

Expanded text:
imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, aliquid mansuetudinis pristinae retinent tantumque a placidissimis absunt, quantum a veris feris et numquam humanam manum passis. Nemo in summam nequitiam incidit, qui umquam haesit sapientiae ; altius infectus est, quam ut ex toto elui et transire in colorem malum possit. Deinde interrogo, utrum iste ferus sit animo tantum, an et in perniciem publicam excurrum si naturam habet intra se malus, quidni ego isti beneficium suum reddam, ne quid mihi cum illo iuris sit amplius ? Si vero sanguine humano non tantum gaudet, sed pascitur, sed et suppliciis omnium aetatium crudelitatem insatiabilem exercet nec ira sed aviditate quadam saeviendi furit, si in ore parentium liberos iugulat, si non contentus simplici morte distorquet nec urit solum perituros, sed excoquit,
Abbreviated transcription (Latin):
satius ẽ. illũ ñ hr̃e : qͣm me ñ reddẽ: Et creditori statun in
macellũ laturo qd acceꝑte redã: etiã si mͥ adult̾am cui mi¬
merẽ delegauit solũ. & si nũmos qͦs accipiee & insinũ suũ
discinctos fundet: dabo. Reddendũ enũ mͥ ẽ. ñ seruandũ
cũ reddid̃o: ac tuendũ. Bñficii accepti ũ redditi custodiam
debeo. Dũ apud mne ẽ. saluũ sit. Cet̾m licet accipientis ma¬
potes redd̃e. Accepisti enĩ a sapiente: stulto reddis. Non.
Reddo illi qͣle nc̃ potẽ acciꝑe. nec ꝑ me fit. quo det̾ius id qd̃
accepi reddam. S ꝑ illũ cui si ad sapĩam redierit. reddam.
dorus. aut phalaris: Et huic bñficiũ qd̃ acceꝑas reddes.
Mutationẽ sapientis tantã natina ñ patit᷑. ñ iupessima
ab optimis lapsus. necc̃ẽ. ẽ. etiã in malo uestigia boni te¬
neat. Numqͣm tm̃ uirtꝰ extinguit᷑. ut ñ certiores aĩo notas

Expanded text:
satius est illum non habere, quam me non reddere. Et creditori statim in satius est illum non habere, quam me non reddere. Et creditori statim in macellum laturo, quod acceperit, reddam ; etiam si mihi adulteram, cui monerem, delegaverit, solvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum discinctus infundet, dabo. Reddendum enim mihi est, non servandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non redditi, custodiam debeo. Dum apud me est, salvum sit ; ceterum, licet accipientis mapotes reddere ; accepisti enim a sapiente, stulto reddis." Non ; reddo illi, quale nunc potest recipere, nec per me fit, quod deterius id, quod accepi, reddam, sed per illum, cui, si ad sapientiam redierit, reddam, dorus aut Phalaris,et huic beneficium,quod acceperas,reddes ?" Mutationem sapientis tantam natura non patitur. Non in pessima ab optimis lapsus ; necesse est etiam in malo vestigia boni teneat ; numquam tantum virtus extinguitur, ut non certiores animo notas
Abbreviated transcription (Latin):
reddere qͥdem nͥ sapienti possũ. Puta eiũ me redde. ille ñ
pot̾ reciꝑe. ñ ẽ. iam hꝰ rei capax. Seientiã utendi reddidit.
Qͥd si me remitct̾e manco pilam uibeas: tultũ ẽ. dare
alicui qd̾ acciꝑe ñ possit. Ut respond̾e abultimo incipiã:
ũ dabo ulli qd̃ actiꝑe ñ pot̾it. Reddã enĩ si reciꝑe ũ po¬
terit. Obligare enĩ ñ possũ nͥ accipientẽ. lib̾ari tm̃ si red¬
didi possũ. Ille uti illo ñ poi̾to aud̾it. Penes illũ erit culpa
ñ penes me. Reddłe ẽ. inquit: accepturo trndidisse. Qdenĩ
si cui uinũ debeas. & hoc ille te in funde reticło uubeat. aut
cribro. reddidisse te dices: Aut redd̃e uoles. qd̾ dũ redilit᷑
int̾ duos ꝑeat: Reddẽ ẽ. id qd̾ debeas ei cuiꝰ ẽ. uolenti da¬
re. Hoc unũ mͥ p̾standũ ẽ. ut quidam debeat. qd̾ a me acce¬
pit. Iam ult̾ioris ẽ. cure ñ ticelã illi. s fidẽ qͥebeo. multoq

Expanded text:
reddere quidem nisi sapientreddere quidem nisi sapientpotest recipere, non est iam huius rei capax, scientiam utendi perdidit. Quid, si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere non possit." Ut respondere ab ultimo incipiam : non dabo ulli, quod accipere non poterit ; reddam, etiam si recipere non poterit. Obligare enim non possum nisi accipientem ; liberari tantum, si reddidi, possum. Ille uti illo non poterit ? Viderit ; penes illum erit culpa, non penes me. " Reddere est," inquit, " accepturo tradidisse. Quid enim ? si cui vinum debeas et hoc ille te infundere reticulo iubeat aut cribro, reddidisse te dices ? Aut reddere voles, quod, dum redditur, inter duos pereat ? " Reddere est id, quod debeas, ei, cuius est, volenti dare. Hoc unum mihi praestandum est. Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae ; non tutelam illi, sed fidem debeo, multoque
Abbreviated transcription (Latin):
sitũ qd a sapiente accepisses: eciã malo reddes creditũ. Qd
ẽ. cur non & bñficiũ: Qtua mutatꝰ ẽ. ille te mutat. Quid si
qͥd a sano accepisses. egro ñ redd̃esicũ plus semꝑ imbecillo
amico debeamꝰ. Et hic eger ẽ. animo adiuuet᷑. ferat᷑. Stul¬
ticia : morbꝰ ẽ animi. Distinguendũ hoc qͦ magis intelliga
t᷑ existimo. Duo st̃ bũficia. Unũ qd̃ dare nͥ sapiens sapien¬
ti ñ pot̾. Hoc ẽ. absolutũ & uerũ bñficiũ. Alt̾m uulgare
plebeiũ. cuiꝰ uit̾ uos imꝑttos cõmertiũ ẽ. De hoc ñ ẽ. dubiũ
qͥn illi qͣliscũq ẽ. debeam redd̃e. siue homicida. siue fur. si¬
ue adult̃ euasit. Hñt ceła leges suas. Meliꝰ istos udex. qͣm
mꝗyatꝰ em̃dat. Nemo te malũ qui ẽ. faciare. Malo bñficiũ
piti a bono. Reddam huic quia debeo: illi ne debeã. De
alt᷑o bñficũ gñe dubitat᷑. qd̾ si acciꝑe ñ potui nͥ sapiens. nͨ

Expanded text:
situm, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid situm, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ? Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semper imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi. Drstinguendum hoc, quo magis  beneficia : unum, quod dare nisi sapiens sapienti non potest ; hoc est absolutum et verum beneficium ; alterum vulgare, plebeium, cuius inter nos imperitos commercium est. De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere dubitatur, quod si accipere non potui nisi sapiens, ne
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃os fuisse. ut ñ intellig̾ent iniqͥssimũ ẽe. eodẽ loco hab̾i. eũ
qͥ pe cuniã qͣm a creditore acceꝑat. libidini aut alee assũp¬
sit.⁊ eũ qͥ incendio. aut latrocinio aut aliqͦ casu tͥstiore alie¬
nacũ suis ꝑdidio: Nluuã excusationẽ recepunt ut̃ homines
scirent fidem utiq p̃standam. Satiꝰ enĩ erat a paucis eciam
iustam excusationẽ ñ accipi: qͣm ab om̃inib aliqͣm temp¬
tari. Oĩa fecisti ut redderes. hoc illi satis sit tͥ parũ. Nam qͤm¬
admodũ ille si einxam & sedtilã oꝑam tͣnsire ꝓ irrita patit᷑.
cui gr̃a referat᷑ indignꝰ ẽ. ita tu ingratꝰ es: nͥ ei qui uoluntatẽ
bonã insolitũ accipit. eo libentiꝰ debes: quia dimitt̾is. Non
rapias hoc nec testeris. Occasiones reddendi: nichilominꝰ q̃¬
ille desiit. eẽ. sapiens. & in malũ u̾sus ẽ: Redł̃es enĩ & depo¬

Expanded text:
nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, qui pecuniam, quam a creditore acceperat, libidini aut aleae adsumpsit, et eum, qui incendio aut latrocinio aut aliquo casu tristiore aliena cum suis perdidit ? Nullam excusationem receperunt, ut homines scirent fidem utique praestandam ; satius enim erat a paucis etiam iustam excusationem non accipi quam ab omnibus aliquam temptari. Omnia fecisti, ut redderes ; hoc illi satis sit, tibi parum. Nam quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro irrita patitur, cui gratia referatur, indignus est, ita tu ingratus es, nisi ei, qui voluntatem bonam in solutum accipit, eo libentius debes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddendi nihilo minus quaeille desiit esse sapiens et in malum versus est. Redderes enim et depo
Abbreviated transcription (Latin):
s ñ pot̾ dic̾e̾. Utrũq enĩ p̾stat qͣntũ in se ẽ. De iñ ñ semꝑ nu¬
mero niunerꝰ eqͣndus ẽ. Aliqñ una res ꝓduab ualet. Itaq
in locũ rei succedit tam ꝓpens a uoluntas ⁊ cupida reddendi.
Qd̃ si animꝰ fine re ad ferendã gr̃am ñ ualet: nemo adu̾sus
deos gratꝰ ẽ. & inqͦs uoluntas sola confert᷑. Diis inqͥt: nichil
aliud p̃stare possumꝰ. S si huic qͦ cui referre gr̃am debeo.
nich aliud p̾stare possum. Quid ẽ. qͣre ñ eo adu̾sus hominẽ
cet. ille se sciat ñ reddidisse. hic illũ dimitat. ille se teneat.
hic dicat habeo: ille respondeat habeo. In oĩ q̃one ꝓpositun¬
sit bonũ nob̃ publicũ. precludende st̃ extusationes ingratis:
ad qͣs refug̾e ñ possut & sub qͥb inficiationẽ suã teg̾e. Oĩa
feci. fac eciã nc̃. Quid tu tam imprudentes uidicas maiores

Expanded text:
id non potes dicere ; utrumque enim pid non potes dicere ; utrumque enim pmero numerus aequandus est, aliquando una res pro duabus valet ; itaque in locum rei succedit tam propensa voluntas et cupida reddendi. Quod si animus sine re ad referendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola confertur. " Dis," inquit, " nihil aliud praestare possumus." Sed si huic quoque, cui referre gratiam debeo, nihil aliud praestare possum, quid est, quare non eo adversus hominem cet, ille se sciat non reddidisse ; hic illum dimittat, ille se teneat ; hic dicat : " Habeo," ille respondeat : " Debeo. " In omni qusit nobis bonum publicum ; praecludendae sunt excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus infitiationem suam tegere. " Omnia feci." Fac etiamnunc. Quid ? tu tam imprudentes iudicas maiores
Abbreviated transcription (Latin):
rat. Iegabis me grãm retulisse. etiã nͥ in illa uaigatione. pe.¬
cuniã qͣm saluti tue coutraxerã naufragꝰ ꝑdidi. etiã nͥ uincla
q̃ detrahere tͥ uolui. ipse incidi. negabis me retulisse grãm.
At me hercłe athenienses harmodiũ. & aristogitonẽ ti nͣici¬
das uocant. & mutio manꝰ in hostili ara relicta instar octisi
porsenne fuit. & semꝑ contͣ fortunã luctata uͥtus. et̃ eitra af¬
fectũ ꝓpositi oꝑis enituit. Plus p̃stitit qͥ fugientes occasiones
secutꝰ ẽ. & alia atq alia captauit. ꝑ que referre gram poss.
qui quẽ sine ullo su dore gratũ pͥma fecte occasio. Duas in¬
quit res ille tͥ p̾sticit. Uoluntatẽ & rem. Lu qͦ illi duas debe̾.
Merito istud dices ei : qͥ tͥ reddidit uoluntatẽ otiosam. Huic
uere debes: & qͥ uult & conat᷑. & nicħ intemptatũ relinquit.

Expanded text:
rat : negabis me gratiam rettulisse ? Etiamne, si in illa navigatione perat : negabis me gratiam rettulisse ? Etiamne, si in illa navigatione pecuniam, quam saluti tuae contraxeram, naufragus perdidi, e detrahere tibi volui, ipse incidi, negabis me rettulisse gratiam ? At mehercules Athenienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi operis enituit. Plus praestitit, qui fugientes occasiones secutus est et alia atque alia captavit, per quae referre gratiam posset, quam quem sine ullo sudore gratum prima fecit occasio. " Duas," inquit, " res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito istud diceres ei, qui tibi reddidit voluntatem otiosam, huic vero, qui et vult et conatur et nihil intemptatum relinquit,
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ molestꝰ instare. oĩa ate habeo. Inuiriam mͥ facis sime qͥcqͣm
se. Eodẽ ergo loco ẽ. qͥ ñ reddidit. & qͥ reddidit. Contͣ nc̃ illd̾
pone. di oblitus essaccepti bñficii. si nec temptass qͥdem gͣtus
ẽẽ. negares illũ gr̃am reculisse: At hic se dieb uoctibq lassa¬
bit. omnib aliis renuntiabit officiis. huic uni unmminens &
oꝑatus ne qua se fug̃et octasio. Eodem gͦ loco ert̃ ille qͥcurã
referende grẽ abiecit. & hic qͥ numq. ab illa recessit. Iniquꝰ
es si rem ame exigis cũ uideas aminiũ ñ defuisse ad sũma.
Puta cũ captus eẽs: me peccuniã inutuatũ. reb meis in se¬
curitatẽ creditoris oppositis: nauigasse hieme tã seua ꝑ in¬
festa latcimĩs littora. emĩsũ quicqͥd ꝑiculi afferre pot̾ eciam
pacatũ mare. Fagratis oĩb soltcudinib cũ quos nemo fugie¬
bat ego quererẽ: tandem ad piratas ꝑueni. Iam te aliꝰ redeme¬

Expanded text:
tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicqtibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicqse ; eodem ergo loco est, qui reddidit et qui non reddidit ? " Contra nunc illud pone : si oblitus esset accepti beneficii, si ne temptasset quidem gratus esse, negares illum gratiam rettulisse ; at hic se diebus noctibusque lassavit et omnibus aliis renuntiavit officiis huic uni imminens et operatus, ne qua se fugeret occasio ; eodem ergo loco erunt ille, qui curam referendae gratiae abiecit, et hic, qui numquam ab illa recessit ? Iniquus es, si rem a me exigis, cum videas animum non defuisse. Ad summam puta, cum captus esses, me pecuniam mutuatum rebus meis in securitatem creditoris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta latrociniis litora, emensum, quidquid periculorum adferre potest etiam pacatum mare ; peragratis omnibus solitudinibus, cum, quos nemo non fugiebat, ego quaererem, tandem ad piratas perveni ; iam te alius redeme
Abbreviated transcription (Latin):
oratori constat eloq̃ntie officiũ. si omin iure usus ẽ. Laus
imꝑatori et̃ uicto dute reddit᷑. & si prudentia & in dustͥa.
& fortitudo in muñib suis functa ẽ. Omnia fecit: ut bñfici¬
umi redderet. Obstitit illi felicitas tua. Nich in cidit duriꝰ.
qd̃ueram amiciciã exꝑiret᷑. locupleti donare ñ potuit. Sano
assidere. felici sucturr̃e. Gr̃am reculit: etiã si tu bñficiũ non
recepisti. Pret̾ea huic itentꝰ semꝑ. & huiꝰ rei tempꝰ oꝑiens.
qͥ in hoc multũ cure. multũ sedulitatis impendit. plus labo¬
rauit. qͣm cui cito referre gr̃am contigit. Debitoris exemplũ
dissimile ẽ. cui parũ ẽ. percuniã q̃sisse: insi soluit. Illic enĩ
stat acerb suꝑ caput creditor: qͥ nullũ diẽ gratis occidere
patiat᷑. Hic benignissimꝰ qͥ te cũ uidit contursantẽ & solli¬
citũ atq auxiũ dicat. Mitte hanc de pectore curã. desine

Expanded text:
oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; laus oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; laus imperatoria etiam victo duci redditur, si et prudentia et industria et fortitudo muneribus suis functa est. Omnia fecit, ut beneficium redderet, obstitit illi felicitas tua ; nihil incidit durius, quod veram amicitiam experiretur ; locupleti donare non potuit, sano adsidere, felici succurrere : gratiam rettulit, etiam si tu beneficium non recepisti. Praeterea huic intentus semper et huius rei tempus opperiens, qui in hoc multum curae, multum sedulitatis impendit, plus laboravit, quam cui cito referre gratiam contigit. Debitoris exemplum dissimile est, cui parum est pecuniam quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui nullum diem gratis occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc de pectore curam ; desine
Abbreviated transcription (Latin):
equestrib st̃. N ẽ. argumñtũ ideo aliqͥd tuũ non ẽe. qͥa uen¬
tia effundat. & sic sibi iundulgeat᷑. quẽadmodũ amantes
solent. quoꝵ plura oscula ⁊ complexꝰ artiores ñ augent
amorẽ s exercent. Hec qͦq que uenit questio ꝓfligata ẽ.¬
inpͥorib. Itaq breuit̾ ꝑstringet᷑. Posfunt enĩ ui hac que
alius clata st̃ arguiñta tͣufferri. Querit᷑ auqͥ oĩa ferit. ut
bũficiũ redde̾t: redd̾id̾it. Ut scias inquit illũ ñ reddidis¬
se: onia fecio ut redd̾et. Appareo gͦ uonẽẽ. ⁊d fcm.uẽ
faciendi ñ eẽ. occasionẽ ñ habuit᷑. Et creditori suo pet¬
pe cuiiã ñ soluit. is qui ut solueret : ubiq quesint. nec inue¬
nit. Quedam eiꝰ conditionis st̃: ut effectum p̾stare debeant. qͥ¬
bdam ꝓ effectu ẽ. omnia temptasse ut effic̾et. Si oĩa fecit
ut sanaret: ꝑ egit medicꝰ partes suas. Etiã dampnato reo:

Expanded text:
equitibus sunt. Non est argumentum ideo aliquid tuum non esse, quia venequitibus sunt. Non est argumentum ideo aliquid tuum non esse, quia ven quae se denique benevolentia effundat et sic sibi indulgeat, quemadmodum amantes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent. Haec quoque, quae venit, quaestio hanc, quae aliis data sunt, argumenta transferri. Quaeritur, an, qui omnia fecit, ut beneficium redderet, reddiderit. " Ut scias," inquit, " illum non reddidisse, omnia fecit, ut redderet ; apparet ergo non esse id factum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo pecuniam non solvit is, qui, ut solveret, ubique quaesivit nec invenit." Quaedam eius condicionis sunt, ut effectum praestare debeant ; quibusdam pro effectu est omnia temptasse, ut efficerent. Si omnia fecit, ut sanaret, peregit partes suas medicus ; etiam damnato reo
Abbreviated transcription (Latin):
lũ int̃ sapientes ẽ. inter qͦs amicitia ẽ. Cet̾i ũ magis amiti
st̃ qͣm socũ. Deinde plurib modis cõmunia st̃. E questria:
omniũ equitũ romanoꝵ st̃. Iuillis tũ uĩs fitt ꝓͥͫꝰ locus. quẽ
occupam. Hoc sicui cessi: qͣunuis illi cõmuni recesserĩ. tñ
aliqͥd dedisse indeor. Quedam qͦrundã subcerta conditio¬
ne st̃. Habeo inequestrib locũ. ñ ut uendã ñ ut lotẽ. ñ ut
habitẽ. in hoc tm̃ ut exspectem. Pret̾ea ñ mentior. si dico me
hrẽ in equestri locũ. s cũ intheatrũ ueni si pleua st̃ eq̃stła.
& nre habeo locũ illic. quia sedẽ uͥ licet. & ñ habeo qͥa
ab his cũ quib mͥ uis loci cõmune ẽ. occupatꝰ ẽ. Idẽ uiter
amicos puta fieri. Quicqͥd ht̃ amicus cõmune ẽ. uob̾. s illiꝰ
ꝓpriũ ẽ. quia tenet. Uci his ut uis illo nolente: ñ possũ.
Derides me inquis. si qd̃ amin ẽ. meũ ẽ. liceat mͥ uendẽ.
Non licet. Nam nec equestria ⁊ tñ cõmunia tͥ cũ ceteris

Expanded text:
um est, inter quos amicitia est ; ceteri non magis amici sunt quam socii. Deinde pluribus modis communia sunt. Equestria omnium equitum Romanorum sunt ; in illis tamen meus fit proprius locus, quem occupavi; hoc si cui cessi, quamvis illi communi re cesserim, tamen aliquid dedisse videor. Quaedam quorundam sub certa condicione sunt. Habeo in equestribus locum, non ut vendam, non ut locem, non ut habitem, in hoc tantum, ut spectem ; propterea non mentior, si dico habere me in equestribus locum. Sed cum in theatrum veni, si plena sunt equestria, et iure habeo locum illic, quia sedere mihi licet, et non habeo, quia ab his, cum quibus mihi ius loci commune est, occupatus est. Idem inter amicos puta fieri. Quidquid habet amicus, commune est nobis, sed illius proprium est, qui tenet ; uti iis illo nolente non possum. " Derides me," inquis ; " si, quod amici est, meum est, liceat mihi vendere." Non licet ; nam nec equestria, et tamen communia tibi cum ceteris
Abbreviated transcription (Latin):
dicimꝰ bñficiũ repeti ñ oport̾ẽ: ñ extoto repetitionẽ colli¬
mꝰ. Sepe enĩ opus ẽ. malis exactore. eciã bonis aminonitio¬
ne. Quid gͦ : occasionẽ ignoranti ñ ostendam. necessitates
illi meas ñ detegam. qͣre nẽcisse se aut uientiar. aut dole¬
at: Int̾uenat aliqñ aminonitio. s ueretunda q̃ñ pastat.
nec inus uocet. Socͣtes amitis audientib. Emissẽ inquit

Expanded text:
dicimus beneficium repeti non oportere, non ex toto repetitionem tollidicimus beneficium repeti non oportere, non ex toto repetitionem tollimus ; saepe enim opus est malis exactore, etiam bonis admonitione. Quid ergo ? Occasionem ignoranti non ostendam ? Necessitates illi meas non detegam ? Quare nescisse se aut mentiatur aut doleat ? Interveniat aliquando admonitio, sed verecunda, quae non poscat nec in ius vocet. Soc
Abbreviated transcription (Latin):
nestissime. Que p̾cipimꝰ ultra modũ. ut ad uerũ & suũ rede¬
ant. Cũ dicimꝰ meminisse nõ debet: hoc uolumꝰ incelligi.
Predicare ñ debet. nec iactare. nec grauis ẽẽ. Quidã enĩ be¬
neficiũ qd dedert̃: omnib circłis narrant. Hoc sobrii lo¬
quut᷑. hoc ebrii ũ continent. hoc ignotis ingert̃. hoc ami¬
cis cõmittunt. Ut hec nimia & exꝓbratrix me mora subai¬
deret obluusci eũ qͥ dedit iussimꝰ. & plus imꝑaudo ꝗ̃ p̃stari¬
poterat: silentiũ suasimꝰ. Quotiens parũ fidutie ẽ. uibis quib
imꝑes. ampliꝰ exigendũ ẽ. qͣm sat ẽ. In hoc omnis biꝑbole ex¬
tendit᷑. ut aduerũ mendatio ueniat. Itaq ille cũ dix̃. qͥ cando¬
re niues anteirent cursib auras. qd non pot̾at fieri: diẽ. ut
crederet᷑ qͣntũ plurimũ possec. Et qͥdix̃. His inmobilior sco
uemat. Cñ dicimꝰ qͥ bñficiũ dedit obliuiscat᷑: hoc dicimꝰ.
sumilis sit oblito. memoria eiꝰ ñ appareat nec incurrat. Cũ

Expanded text:
modum, ut ad verum et suum redeant. Cum dicimus : " Meminisse non debet," hoc volumus intellegi : " Praedicare non debet nec iactare nec gravis esse." Quidam enim beneficium, quod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non continent, hoc ignotis ingerunt, hoc amicis committunt ; ut haec nimia et exprobratrix memoria subsideret, oblivisci eum, qui dedit, iussimus et plus imperando, quam praestarpoterat, silentium suasimus. Quotiens parum fiduciae est in iis, quibus imperes, amplius exigendum est, quam sat etenditur, ut ad verum mendacio veniat. Itaque ille, cum dixit : Qui candore nives anteirent, cursibus auras, quod non poterat fieri, dixit, ut crederetur, quantum plurimum posset. Et qui dixit : His inmobilior scoperveniat. Cum dicimus : " Qui beneficium dedit, obliviscatur," hoc dicimus : " Similis sit oblito ; memoria eius non appareat nec incurrat." Cum
Abbreviated transcription (Latin):
ficiũ non semꝑ recipiendũ ẽ. sic ñ utiq reddendũ. dimͥi ñ
desid̾auti redderes ingratꝰ eẽs. Qnͣto ingratior es qͥ desida¬
re me cogis : Exspectã qsre subsidẽ apud te munꝰ meũ non
uis : ̾uare obligatũ moleste fers: Quare quasi eũ acerbo fe.¬
neratore signare rõnem parẽ ꝓperas : Quid mͥ uegociũ q̃rise
Quid ii me deos inmittis : Quom᷑ exig̾es qͥ sic reddis : Añ oĩa
g liberalis hot discanꝰ. bñficia secure deb̾e. & occasiones
reddendoꝵ obseruare. ñ manifac̃e ipsam hanc cupiditatẽ.
pͥmo qͦ temꝑe liberandi se meiineriuꝰ mgrati ẽẽ. Nemo
eni nbent᷑ reddit. qd muteꝰ debee. Et qd̾ apud se eẽ. ñ uult:
onus iudicat ẽẽ. ñ mimꝰ. Quto meliꝰ ac uistiꝰ in ꝓmptu hr̃e
merita amicoꝵ & offerre ñ inger̃e. Nec oberatũ se iudicare:
qũi bñficiũ cõmune uincłm ẽ. & int̾ se duos alligat. Dic in

Expanded text:
eficium non semper recipiendum est, sic non utique reddendum. Si mihi non eficium non semper recipiendum est, sic non utique reddendum. Si mihi non desideranti redderes, ingratus esses ; quanto ingratior es, qui desiderare me cogis ! Expecta ! Quare subsidere apud te munus meum non vis ? Quare obligatum moleste te fers ? Quare quasi cum acerbo feneratore signare rationem parem properas ? Quid mihi negotium quaeris ? Quid in me deos immittis ? Quomodo exigeres, qui sic reddis ? Ante omnia ergo, Liberalis, hoc discamus, beneficia debere secure et occasiones reddendorum observare, non manu facere. Ipsam hanc cupiditatem primo quoque tempore liberandi se meminerimus ingrati esse ; nemo enim libenter reddit, quod invitus debet, et, quod apud se esse non vult, onus iudicat esse, non munus. Quanto melius ac iustius in promptu habere merita amicorum et offerre, non ingerere, nec obaeratum se iudicare, quoniam beneficium commune vinculum est et inter se duos
Abbreviated transcription (Latin):
corã teste possimꝰ. S ñ quicqͥd rep̾hendendũ: etiam damp¬
nandũ ẽ. Sit̃ hoc uotũ amici qd̃ in manib ẽ. male utentis
bona uoluntate &mid uitiũ intdentis qd̾ euttat. Nã dũ
gratũ animũ festinat ostende: ingratꝰ ẽ. Hoc ait. Inpotes¬
tatẽ ineã recidat. gr̃am meã desiddet. sine me: saluꝰ. honestꝰ.
tutꝰ eẽ. ñ possit. Lam miser sit: ut illi bñficii loco sit qͥcqͥd
reddit᷑. Hec: diis audientib. Circũueniant illũdomestice in¬
sidie. quas ego possim solus oppͥmere. Instet potens iminicꝰ
& grauis. infesta turba. nec merinis creditor urgeat attusa¬
tor. Uide qͣm sis equus. Hoꝵ optares nich: si tͥ bñficiũ ñ dedis¬
set. Ut alia tateã que grauiora cõmittis. pessima ꝓ optimꝰ
referendo: hoc certe delinquis qd̵ ñ exspectas suũ cuiꝰq rei
tempꝰ. qd̃ eque peccat qͥ ñ seqͥt᷑. qͣm qͥ aute cedit. Quiouͦ bũ¬

Expanded text:
possimus ! Sed non, quidquid reprehendendum, etiam dampossimus ! Sed non, quidquid reprehendendum, etiam damnandum est, sicut hoc votum amici, quod in manibus est, male utentis bona voluntate et in id vitium incidentis, quod devitat ; nam dum gratum animum festinat ostendere, ingratus est. Hoc ait : " In potestatem meam recidat, gratiam meam desideret, sine me salvus, honestus, tutus esse non possit, tam miser sit, ut illi beneficii loco sit, quidquid redditur." Haec dis audientibus : " Circumveniant illum domesticae insidiae, quas ego possim solus opprimere, instet potens inimicus et gravis, infesta turba nec inermis, creditor urgueat, accusator." Vide, quam sis aecus ! Horum optares nihil, si tibi beneficium non dedisset. Ut alia taceam, quae graviora committis pessima pro optimis referendo, hoc certe delinquis, quod non expectas suum cuiusque rei tempus, quod aeque peccat, qui non sequitur, quam qui antecedit. Quomodo ben
Abbreviated transcription (Latin):
igne lx̃ dant᷑ tecta. iacebit o ꝑa fabrilis. Uniꝰ uotũ dep̃¬
hensũ ẽ. omniũ simile ẽ. Anti arrunitiũ & ateriũ & cece¬
ros qͥ captandoꝵ testam̃toꝵ airẽ ꝓfessi st̃. ũ putas eadẽ hr̃e
q̃ dissignatores & libitinarios uota: Illi tñ quoꝵ mortes op¬
tent nesciunt. Hi familiarissimũ quẽq ex quo ꝑꝑ amititiã
rei plurimũ ẽ : mori tupiunt. Illoꝵ dampno: nemo uiuit.
Hos quisqͥs differt: exhaurit. Optant gͦ ñ tm̃ ut accipiant.
quod turpi seruitute meruerunt. sed etiam ut tributo graui
liberentur. Non est itaq dubium quin hi magis qd̃ dampnatũ
÷ in uno opgnt. qͥb quisq morte ꝓfuturꝰ ÷ uita nocet. Oĩũ tñ istoꝵ
tã nota st̃ uota quã impunita. Deniq se quisq consulat & in
secrecũ pectoris sui redeat & inspiciat ꝗd tacit optauit. qͣm
multa st̃ uota que et̾. sibi fat̾i pudet. qͣm pauca que face

Expanded text:
igne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum depigne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum deprensum est, omnium simile est. An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui captandorum testamentorum artem professi sunt, non putas eadem habere quae dissignatores et libitinarios vota ? Illi tamen, quorum mortes optent, nesciunt, hi familiarissimum quemque, ex quo propter amicitiam spei plurimum est, mori cupiunt. Illorum damno nemo vivit, hos, quisquis differt, exhaurit ; optant ergo non tantum, ut accipiant, quod turpi servitute meruerunt, sed etiam, ut tributo gravi liberentur. Non est itaque dubium, quin hi magis, quod damnatum est in uno, optent, quibus, quisquis morte profuturus est, vita nocet. Omnium tamen istorum tam nota sunt vota quam impunita. Denique se quisque consulat et in secretum pectoris sui redeat et inspiciat, quid tacitus optaverit. Quam multa sunt vota, quae etiam sibi fateri pudet ! Quam pauca, quae face
Abbreviated transcription (Latin):
eiũ quidẽ. ne dñ ingłam incendiũ extur sisse qd fec̃ĩs u
quib dam ciuitatib impiũ uocũ: stelis uitẽ temunt. Demd¬
des certe a themis eũ qui necessaria fuñb uenditabat dã¬
uauit. cũ ꝓbasset magnũ lutrũ optasse qd contiug̃e oli s̃
multoy inorte ĩi pot̾at. Queri tñ solet an mñtto dampnat᷑
sit. tortasse optauit ñ ut multis uenderst. s ut caret. at
ꝑd̾uo sibi constarent: qͦ uenditurꝰ eẽt. cũ coustet uegonano
etꝰ erempto & uendito. Quare uotũ eiꝰ ui uuã partẽ trabis.
cũ lucrũ exutraq sit : Pret̾ea om̃s litet qui uusta negotia¬
tione st̃ dãpnes. om̃s enĩ idem uolunt.i. uiar. seeupranto.
mod̃o suerũ: Ques bellũ op tat. ingloriũ ageicolam: An¬
none karitas erigit. Eloquentie p̾ciũ exceptat li tuĩ mrimerꝰ.
Medicis : grauis aniꝰ inquestu ẽ. Institores delicatarũ merci¬
um : uiuentꝰ corrupta locupletat. Nulla tempestate. nullo

Expanded text:
 incendium extinxisse, quod feceris. In quibusdam civitatibus impium votum sceleris vicem tenuit. Demades certe Athenis eum, qui necessaria funeribus venditabat, damnavit, cum probasset magnum lucrum optasse, quod contingere illi sine multorum morte non poterat. Quaeri tamen solet, an merito damnatus sit. Fortasse optavit, non ut multis venderet, sed ut care, ut parvo sibi constarent, quae venditurus esset. Cum constet negotiatio eius ex empto et vendito, quare votum eius in unam partem trahis, cum lucrum ex utraque sit ? Praeterea omnes licet, qui in ista negotiatione sunt, damnes ; omnes enim idem volunt, id est, intra se optant. modo lucrum ? Miles bellum optat, si gloriam ; agricolam annonae caritas erigit ; eloquentiae pretium excitat litium numerus ; medicis gravis annus in quaestu est ; institores delicatarum mercium iuventus corrupta locupletat; nulla tempestate tecta, nullo
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ uis crudelitatemq uictorie qd dic̾e solebat. p̃stitit
neminẽ occidit. nͥ armatũ. Quid gͦ ẽ ÷ Cec̾i arma cruentiꝰ ex¬
ercuert̃. satiati tñ aliq̃n abiecert̃. Hic gladiũ cito condidit.
tot mala destinauit. ne romanis quidẽ regib atq acheis.
rhodiis. plerisq urbib claris uis integrũ lib̾tatemq cũ ĩ mu¬
nitate reddid̾at. ipsa tributũ spadonib pendet. Deficiet di¬
es enuuerantẽ ingratos. usq inultim a patͥe exitia. Eque
timos ac deuotissimos sibi fuerit. qͣmq ñ minꝰ sepe peccaue¬
rit. qͣm impsa pecem ẽ. Camillũ in exiliũ misit. Scipionẽ
dimisit. exulauit pꝰ catilinã citero. diriti eiꝰ penates. bona
direpta. fc̃m̃ quicqͥd uictor catilina fetisset. Ritiliꝰ inno¬
centie p̾cium tulit: in asia latere. Catoni: p᷑r᷑. precurã ne¬

Expanded text:
quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, tot mala destinavit ne Romanis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque timos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia latere ; Catoni populus
Abbreviated transcription (Latin):
uit. Qui cũ aprenestina arce usq ad collinã portã ꝑ sangͥnem
humanũ incessiss. alia e. didit inurbe p̾lia. alias tedes. legio¬
nes duas qd̾ crudele ẽ. post uictoriam. qd̃ nefas pꝰ fidem. in an¬
gulo congestas contrutidauit. & ꝓscͥptionẽ cõmentꝰ ẽ. Dii mag¬
ni ut qui cuiẽ romanũ occidiss: impunitatẽ. pe cuniã tm̃ ñ
cuncã accipet. Inguitꝰ .G̃.N. pompeiꝰ qui ꝓ trib consulatib.
ꝓtriumphis trib. ꝓ tot honorib quos ex maxima parte iuma¬
turꝰ inuaserat. hanc grãm .r.p. reddidit. ut inpossessionẽ eus
alios qͦ induc̾et. quasi potentie sue detracturꝰ inuidiã. si qd̃
nulli licere debebat: plurib licusset. Dũ extra ordinaria
ipse pompeii hostis ac uictor a gallia. germaniaq bellũ in
urbem cͥcumegit. Et ille plebicola ille popularis. castra in
cͥeo flaminio posuit. ꝓpiꝰ qͣm porsenne fuerant. Lemꝑa uit

Expanded text:
vit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem vit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acciperet ! Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, hanc gratiam rei publicae reddidit, ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria ervitutis. Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit
Abbreviated transcription (Latin):
litaria signa lib̾tas. & ille uictor pacatorq gentiũ popłs re¬
motis. ꝓcul bellis. omni t̾rore comp̃sso. iutra muros obsessus
aquilas suas horreat. Ingratꝰ ẽ. choriolanꝰ. sero & pꝰ scełis peni¬
tentiã : pͥus posuit arma. s in medio parricidio posuit. In¬
gratꝰ catilina. parũ ẽ. illi taꝑe patͥam nͥ eũteret. nͥ allobro¬
gũ in illam cohortes unmiserit. & tͣnsalpes actitꝰ hostis uetera
& ingenita odia saciau̾it. ac dui debitas inferias gallicis bustis.
duces romani ꝑ solu̾̃uit. Ingratꝰ .s. mariꝰ ad consulatũ a caliga
ꝑductꝰ qui nͥ ciybricis cedib amĩa fuña equauerit. nͥ cutilis
exilii & trutidationis ñ tm̃ dedit signũ. s ipse signũ fuerit. pa¬
rũ multatã ac repositã inpͥorẽ locũ fortunã suã seutiet. Ingra¬
tus.l. silla qͥ patriã duriorib remediis qͣm ꝑicl̃a erant sana¬

Expanded text:
litaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus relitaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum dederit signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sana
Abbreviated transcription (Latin):
q̃rela ẽ. bñficia ꝑisse & paucissimos ẽẽ. qͥ de bene merentib
ñ inuicẽ pessime mereant᷑. Nec ẽ. qd̃ hanc nr̃am tm̃ mur¬
murationẽ putes. ꝓ pesfuno prauoq numerantiũ. qcquid
cttra recti formulã cecidit. Ecce nescio qui ex philosophoꝵ do¬
mo clamat. ex medio conuentu popłos gentesq dampnatura
quoq gr̃a rara ẽ. Imminet exitio uir comugis. illa mariti.
Hoc iam ampliꝰ ẽ. Bñficia iuscelus u̾sa st̃. & sangumi eoꝵ non
dignitas humili se ac dep̃sso loco putat stare: quisqͥs ñ supra
r. p. stetit. Accepti abilla erercitꝰ. in ipsã conũtunt᷑. ⁊ imꝑatoria
conci o ẽ. Pugnate contͣ comuges. pugnate contͣ lib̾os. aras.
focos. penates. arins incessite. Qui ne triumphaturi qͥdem intͣ¬
re urbẽ inuissu senatꝰ deberetis. quibq uictorẽ exercitũ redu¬
centib curia excm muros p̃beret᷑. Nc̃ ciub cesis. ꝑfusi cruo¬
re cognato urbẽ subrectis intrare uexilis. obimitescat int̾ mi¬

Expanded text:
risse beneficia et paucissimos esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophomo clamat, ex medio conventu populos gentesque damnatum quoque gratia rara est. Imminet exitio uir coniugis, illa mariti; Hoc iam amplius est : beneficia in scelus versa sunt, et sanguini eorum non dignitas est ; humili se ac depresso loco putat stare, quisquis non supra rem publicam stetit ; accepti ab illa exercitus in ipsam convertuntur, et imperatoria contio est : " Pugnate contra coniuges, pugnate contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter mi
Abbreviated transcription (Latin):
natia tiahentis: abruptũ ẽ. Quid opꝰ ẽ. maledictis. qd q̃relis. q̃d
ris. ut ex amico dubio fiat ñ clubiꝰ mimicꝰ & patͦtinũ sibi nũ
ñ potiut. Sub ẽ. aliqͥd. Neuio ñ suꝑioris dignitate qrendo
si ñ inqͥnauit asꝑsit. Nec quisꝗ fingͥe contemptꝰ ẽ. leuia cum
ligenda amim ẽ: ut etiã inuiriatꝰ bonos ñ ainet. Qub hic

Expanded text:
ntia trahentis abruptum est. Quid opus est maledictis ? Quid querellis? Quid ris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus et patrocinium sibi nostra non potuit ; subest aliquid " ? Nemo non superioris dignitatem querendosi non inquinavit, adspersit ; nec quisquam fingere contentus est levia, cumligenda animi est, ut etiam in iniuria bonos non amet, quibus hoc
Abbreviated transcription (Latin):
temptet᷑ an noto. nͥ qd̃ potentiores illi. adn̾sarios q̃ris: p
est qd̵ dicas qͣm enĩ illi in uiriã facio: Uotũ tuũ aut suꝑ¬
uacuũ ẽ. aut iniuriosũ. Inmo inuiriosũ: etĩa si irritũ.
Qcquid ñ effitis: dei unmꝰ ẽ. Inuiria uͦ: quicqͥd optas. Satẽ.
issent. & in hoc ualuissent ut tutꝰ esseẜ. Ptiũ cectũ uͥ oꝑtas

Expanded text:
temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non est, quod dicas : " Quam enim illi iniuriam facio ? " Votum tuum aut supervacuum est aut iniuriosum, immo iniuriosum, etiam si irritum. Quidquid non efficis, dei munus est, iniuria vero, quidquid optas. Sat est ; issent, et in hoc valuissent, u
Abbreviated transcription (Latin):
mutatione in id deuocare. ut infra bñfina sua laceat.
Gratũ tibi putabo corã eo cui ꝓdẽe. uis. Opta. Uorũ tu istud
uocas. qd̵ int̾ gratũ & iurinicũ potẽ diuidi. qd̾ non dubi¬
tes aduersariũ & hostem fecisse: Si extreina taceant᷑. hos¬
tes qͦ optauert᷑ caꝑe quasdani urbes it seruarent. ⁊ ui¬
cere qͦsdam ut ignoscerent. Nec ideo ñ hostilia uota in qͥb
qd̾ mitissimũ ẽ. pꝰ crudelitatẽ uenit. Deniq qualia eẽ. iudi¬
cas uota q̃ nemo tͥ mi nꝰ uolet. qͣm is ꝓ quo fiunt succedere:
Peffime cũ eo agis cui uis a diis noceri: ate succurri. Iniq cũ
ipsis diis illis enĩ duxissimas partes imponis. tͥ humanas. Ut
tu ꝓsis dii nocebt̃: Di accusatorẽ suitteres. quẽ de inde re¬
moueres. Si aliqua illũ lite implicares. qͣm sub inde discutẽs:
nemo de tuo scełe dubitaret. Quid int̾ ẽ. utrũ istuc fraudͤ

Expanded text:
mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo ? Coram eo, cui prodesse vis, opta! Votum tu istud vocas, quod inter gratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hostem fecisse, si extrema taceantur ? Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit. Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri, inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de tuo scelere dubitaret. Quid interest, utrum istuc fraude
Abbreviated transcription (Latin):
iam ei aptas. cui bnticiũ sebes: Simul iunqut ut possẽ
ferre illi opem p̃cor. Erimũ ut te in media parte uoti tui oe¬
cupẽ. iam ingratꝰ es. Non dũ audio qͥd illi uelis p̾stare. scio
qͥd illũ uelis pati. Dollicitudinẽ illi & metũ & maiꝰ aliqd̾ im¬
p̃caris malũ. Optas ut ope indigeat. hoc contͣ illũ ẽ. Optas
ut ope tua indigeat: hoc ꝓte ẽ. Non fuccurre uis illi: sed
sol uere. Qui si ꝓꝑat. solui uult ũ soluere. Ita qd̾ imum
in uoto tuo honestũ uideri pot̾at: ipsũ turpe & ingratũ est
uolle deb̾e. Optas enĩ uon ut ru facultatẽ habeas referende
gre : s ut ille necessitatẽ implorande. Suꝑiorẽ te facis. &
qđ nefas ẽ. bñ meritũ ad pedes tuos imitis. Quanto satiꝰ ẽ.
honesta uoluntate debere qͣm ꝑ inalã rõnem soluere. di
inficiareris qd acceꝑas. inuiꝰ peccares. Nicħ enĩ nisi qd̃ ded̾at
atntiteres. Nc̃ uis illũ subici tͥ iastura rerũ suarũ & statꝰ

Expanded text:
ius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, " ut possim ferre illi opem, precor." Primum, ut te in media parte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope indigeat : hoc contra illum est ; optas, ut ope tua indigeat : hoc pro te est. Non succurrere vis illi, sed solvere : qui sic properat, solvi vult, non solvere. Ita, quod unum in voto tuo honestum videri poterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae. Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes tuos mittis. Quanto satius est honesta voluntate debere, quam rationem per malam solvere ! Si infitiareris, quod acceperas, minus peccares ; nihil enim, nisi quod dederat, amitteret. Nunc vis illum subici tibi, iactura rerum suarum et status
Abbreviated transcription (Latin):
lirat quos iactura facta ẽ. Nlemine adectitandas domõ
mm a detruit. & cũ penates ignis absũpsio fumodirera rẽ¬
prrte adhue area ponimꝰ. Et urbes haustas. sepi eodeior s¬
bopomimiꝰ. aredimiꝰ. adeo ad bonas spes ꝑtinder diiet. lerra
mariq humana oꝑa cessarent. nͥ male ruentua terõ bẽi¬

Expanded text:
 quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nisi male temptata retemp
Abbreviated transcription (Latin):
mestꝰ mniũ aceriũ s are. Uideo elaboratã s crupilosauoñ¬
cestas. ingentib p̃cus emptas. inquib rpla ala cru e ꝯłace
uarisetns subditis medicam̃tis in similitudinẽ ueri co lorõti
Uanes istino tusas & estimatũ lignũ senacorio cerisi. eo p̾oto¬
osius q̃ ilũ impures nodos arboris infelictreis tosiabid es
sinẽ uosupias ap umptos pso quo fugareele ber ꝓerio tc̃i¬

Expanded text:
 unum acervum dare. Video elaboratam scrupulosa distestas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit. Video rerum voluptas apud imperitos ipso, quo fugari debet, peric
Abbreviated transcription (Latin):
Dainpnũ ũ tc̃ fcm̃ apparure. Ingratꝰ ñ sine nr̃o pudore ꝓtra¬
hit᷑. qm̃ quidẽ querela amissi bñsicũ benedati signũ ẽ. Qñ¬
ti possumꝰ causã eiꝰ ap̃ nos agamꝰ. fortasse ñ potuit. fortasse
ignorauit. fartasse facturꝰ ẽ. Quedam noĩa boua leut᷑ & sapi¬
ens creditor fecit. qͥ sustinuite ac mora fouit. Idem nob̾ faciendũ
ẽ. Nt̾amꝰ fidem langͥdam. ꝑdidi bñficiũ. Stulte ñ nosti. De

Expanded text:
nc factum : apparuit. Ingratus non sine nostro pudore protrahitur, quoniam quidem querella amissi beneficti non bene dati signum est. Quantum possumus, causam eius apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam nomina bona lentus et sapiens creditor fecit, qui sustinuit ac mora fovit. Idem nobis faciundum est ; nutriamus fidem languidam. " Perdidi beneficium." Stult
Abbreviated transcription (Latin):
dere. sub lege certa ne licege donare affirmaũim repudi
alligo. nec in aliã fecẽ rerũ hc̃ expeditũ hominẽ deuiteo.
Quid adme defers popłoꝵ omnũ maiae. Que uedaturꝰ qͥ¬

Expanded text:
dere sub lege certa, ne liceat donare, adfirmaverim repudiadere sub lege certa, ne liceat donare, adfirmaverim repudiaadligo nec in altam faecem rerum hunc expeditum hominem demitto. Quid ad me defers populorum omnium mala ? Quae ne daturus q