comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q segnicie uer boro studio tempus impende̾/ et lippis oculis
nũꝙͣ sua probra cernẽtẽ/ tantã uoluptatẽ ex sei mone per¬
ciꝑe quarũdã auitulaꝵ ĩ morẽ quas aiũt usq in ꝑmaiẽ
Ipriicantus dulcedine delectari Et hoc qd sepe contigit
in rebus totidianis atq uulgaribus quo magis ei ubest̾es
quas tuo inferiores ar biciabaris e loquio/ eas te uerbis e¬
quare nequiuisse ꝙͣmulta st̃ autẽ in reꝵ natura quibus
plectẽdam ante ullam experienciã sentis eloquẽciã non
ꝑuenire mor taliũ. Quociẽs ego te quer entẽ audiui quo¬
tiens tacitũ indignantẽ q cõspexi ꝙ que clar iss nua¬
tognituq facillima eeñt aĩõ togitanti ea/ nec linga nec cala¬
mus su fficiem̾ expͥmer et Quare est g̾ ista eloquẽtia tam
angusta tam fragilis q̃ nec cũcta cõplectitu et q̃ fuerit
complera nõ str ingit greti uob uos uicissim giecis uei boꝵ

Expanded text:
que segnitie, verborum studio tempus impendere et lippis oculis que segnitie, verborum studio tempus impendere et lippis oculis nunquam sua probra cernentem, tantam voluptatem ex sermone percipere, quarundam avicolarum in morem, quas aiunt usque in perniciem proprii cantus dulcedine delectari? Et hoc quidem sepe tibi contigit in rebus quotidianis atque vulgaribus, quo magis erubesceres, quas tuo inferiores arbitrabaris eloquio eas te verbis equare nequivisse. Quam multa sunt autem in rerum natura, quibusplectendam ante ullam experientiam sentis eloquentiam non pervenire mortalium. Quotiens ego te querentem audivi, quotiens tacitum indignantemque conspexi, quod que clarissimacognituque facillima essent animo cogitanti, ea nec lingua nec calamus sufficienter exprimeret. Que est igitur ista eloquentia, tam angusta, tam fragilis, que nec cunta complectitur et que fuerit complexa non stringit? Greci vobis, vos vicissim Grecis, verborum
Abbreviated transcription (Latin):
tandus ai dor ibus/ ꝙͣyͣ uel mulca noste quid releuat s cũ¬
celi terieq ambitũ si cũ mario spaciũ ⁊ astioꝵ cui fũs
hei bar q un tutes aclapidũ et nature feciera didicer itis uobis
estis incognici/ Si cũ nec tam uirucis ar due semitã scripcuris
ducibus agnoueritis obliquo calle transu̾sos agit furoi. Si
cũ om̃is eui claroꝵ homi gesta meminer itis qd bes cotidiẽ
agitis non curatis, de eloquio quid dicam nisi ꝙ tri ip̃e fatebe¬
ris, sepe te quidẽ eius feducia fuisse delusum, Quid autem
accinec audientes soisan approbasse/ que dicer es si te iudice
dampnabantur ꝙͣuis eñ audienciũ plausus non sper.¬
nendus, eloquẽtie fiuctus ẽẽ uidebatur. Si tamẽ ip̃ius o¬
r acoris plausus interior. de sit ꝙͣtulũ uoluptatis prestare
pt̃strepicus ille uulgaris/ Quomodo autẽ alios loquẽdo in¬
ĩmo uero quid in samꝰ ꝙͣ in tanca rerũ om̃i incuria taoita¬

Expanded text:
candus acandus aceli terreque ambitum, si, cum maris spatium et astrorum cursus herbarumque virtutes ac lapidum et nature secreta didiceritis, vobis estis incogniti? Si, cum rectam virtutis ardue semitam scripturis ducibus agnoveritis, obliquo calle transversos agit furor? Si, cum omnis evi clarorum hominum gesta memineritis, quid vos quotidie agitis non curatis? De eloquio quid dicam, nisi quod tu ipse fateberis; sepe te quidem eius fidutia fuisse delusum? Quid autem attinet audientes forsitan approbasse que diceres, si te iudice damnabantur? Quamvis enim audientium plausus non spernendus eloquentie fructus esse videatur, si tamen ipsius oratoris plausus interior desit, quantulum voluptatis prestare potest strepitus ille vulgaris? Quomodo autem alios loquendo mimo vero quid insanius quam, in tanta rerum omnium incuria tanta
Abbreviated transcription (Latin):
obsequẽcior es ferer it subiectoꝵ ooõs ꝙͣ in illo liber alitas srec¬
tata nullis suoꝵ meritis excicata student eñ bene factis
subsequi p̃uenire debuer ant nũc uers facillime licebit ꝙͣ
pusilla sunt quibus suꝑbis intelligẽ fidis in genio ⁊ libroꝵ
lecrõne multore gliãris eloquio ⁊ for ma moritur cor poris
deleccaris/ Em̃ uere sentis ingenũ in ꝙ multis te sepe des¬
tituat quot sũt ai tiũ spẽs in quibus uilissimoꝵ acumen
homi equare non poteris/ mmꝰ dixi animalia ignobliã
⁊ pusilla ⁊ eperies quoꝵ oꝑa millo studio queas mutar .
nuc̃ ⁊ ingenio glare/ lectio autẽ ista quid yfuit ex multis
enĩ que legisti ꝙͣtũ est qd inheserit aiõ qd ⁊ adices ecrei ic
qdͣ fiuctũ ꝓferat tempestinũ Excute pectus tuũ ac̾iiter
iuenies cuncta que nosti si ad ignorata ⁊ eferttui. eam
ppor tiõnẽ obtinere quã collatus ocreano riuulus estius fic¬

Expanded text:
obsequentiores fecerit subiectorum animos, quam in illo spectata liberobsequentiores fecerit subiectorum animos, quam in illo spectata liberalitas nullis suorum meritis excitata? Student enim benefactis subsequi quem prevenire debuerant. Nunc vero facillime licebit quam pusilla sunt, quibus superbis, intelligere. Fidis ingenio et librorum lectione multorum; gloriaris eloquio, et forma morituri corporis delectaris. Enimvero sentis ingenium in quam multis sepe destituat, quot sunt artium species, in quibus vilissimorum acumen hominum equare non poteris. Minus dixi: animalia ignobilia et pusilla reperies, quorum opera nullo studio queas imitari. I nunc, et ingenio gloriare! Lectio autem ista quid profuit? Ex multis enim, que legisti, quantum est quod inheserit animo, quod radices egerit, quod fructum proferat tempestivum? Excute pectus tuum acriter; invenies cunta que nosti, si ad ignorata referantur, eam proportionem obtinere quam collatus Occeano rivolus estivis sic
Abbreviated transcription (Latin):
timũ maloꝵ omn desꝑacõ est ad quẽ nemo unqͣ insi ante te¬
pus accessit/ adeo q hocin primis scias uelini nichil effe
desꝑandũ ł Stiebam sedmemor iã terior abstulerat sn
ad me oclos oñn conuerte et ut familiarissimi tebi uatis
uer bo utai. Aspice ꝙ coeant ppłi que menia clausis ferru
acuant portis in te excidiũ q tuor uide quos tibi nũdus la¬
queos tendit quot manes spes cu cũuolant quot su ꝑuacue pre¬
nũt ture Prmũ quidõ ũt inde miciũ faciam unde ab iitio
creacuiaꝵ om̃i illi noblĩ sum spũs cori uerũc tibiq ne post il¬
funestis alns extollunt, ⁊ subinsite noblĩtaatis cbtentu toci¬
ens exꝑte fragilitatiẽ ĩmemorẽ facigant occupant eũ rum¬
cere debuissent/ memorantẽ nullis tius meritis illa tibi si¬
gularia toncigisse Quid eñ ne dicam eter no sed temꝑali dnõ

Expanded text:
timum malorum omnium desperatio est, ad quam nemo unquam nisi ante tetimum malorum omnium desperatio est, ad quam nemo unquam nisi ante tempus accessit; ideoque hoc in primis scias velim: nichil esse desperandum. Sciebam, sed memoriam terror abstulerat. Nunc ad me oculos animumque converte, et ut familiarissimi tibi vatis verbo utar: aspice qui coeant populi, que menia clausis ferrum acuant portis in te excidiumque tuorum. Vide quos tibi mundus laqueos tendit, quot inanes spes circumvolant, quot supervacue premunt cure. Primum quidem, ut inde initium faciam unde ab initio creaturarum omnium illi nobilissimi spiritus corruerunt, tibique ne post ilnimum tuum funestis alis extollunt et sub insite nobilitatis obtentu, totiens experte fragilitatis immemorem fatigant, occupant, circumtem inducere debuissent, memorantem nullis tuis meritis illa tibi singularia contigisse. Quid enim ne dicam eterno, sed temporali domino
Abbreviated transcription (Latin):
luic ꝙͣ ualidis hostibus cu cũsedearis ignoras, Quid g̾ euenire
solet tondẽsam ycul aciem cernenti ut contentus paucitatis
hostiũ fallat quo uero ꝓpus accesserunc/ quotũq distinctius
subiecte oculis cohor ces effulxerint, per sti ingente oclos ful¬
gore metus crestat et minꝰ debito temuisse peniteat Idem tibi
euentuiũ reor. si ante oclos tuos hinc illinc p̃mẽcia teq cir¬
tũuallancia mala tõierero/ pudebit te minꝰ doluisse minus
ue metiusse ꝙͣ decuit/ parciusqz miraberis añm tam multis
obseffum. per medios hostiũ cuneos ei ũꝑe nequisse uidebis
profecto crgitacio illa salubris/ ad quãte nitor. atcolle̾ quot
aduer santibus cogita tõmbus uicta sic ¶ Pei hori esto gra¬
uiter. qm̃ si ꝑicliñ meũ magnũ semꝑ agnoui tuq illud̃
tantũ suꝑ estimacõem nr̃am eẽ ais ut respeccu eis qs time¬
re debui inchil pene timuer i quid iã spei reliquũ est ol¬

Expanded text:
aut quam validis hostibus circumsidearis ignoras. Quod igitur evenire aut quam validis hostibus circumsidearis ignoras. Quod igitur evenire solet condensam procul aciem cernenti, ut contemptus paucitatis hostium fallat; quo vero propius accesserint, quoque distinctius subiecte oculis cohortes effulxerint, prestringente oculos fulgore, metus crescat et minus debito timuisse peniteat, idem tibi eventurum reor. Ubi ante oculos tuos hinc illinc prementia teque circumvallantia, mala coniecero, pudebit te minus doluisse minus ve metuisse quam decuit, parciusque miraberis animum, tam multis obsessum, per medios hostium cuneos erumpere nequivisse. Videbis profecto cogitatio illa salubris, ad quam te nitor attollere, quot adversantibus cogitationibus victa sit. Perhorresco graviter; quoniam si periculum meum magnum semper agnovi tuque illud tanto super extimationem meam esse ais ut respectu eius quod timere debui nil pene timuerim, quid iam spei reliquum est? Ul
Abbreviated transcription (Latin):
pam salucare ꝓpositũ nimia moblit᷑ate fatiscat. oritur q
illa intestiã discordia/ de qua multa iam dixunus Illa q
aiẽ sibi ir ascentis anxietas dũ horet sordes suas ipã nec̃
diluit, uias tortuosas agnoscit nec deserit impẽdensq ꝑi¬
tlm̃ metuit nec declinat. EHeu michi mẜo nec yfudt
manũ in uulmis a degisti istic dolor meus hĩtat istinc mortẽ
metuo ¶Bene habet tor por. abstesfit/ Sz qm̃ iamsatis
hodiei nũ colloquium absq int̾missione ꝓtultinus Reliquis
si placet in diẽ yximũ dilatis nũc aliꝙͣtisper in filencio res¬
pirems E per opor tuna duo quidẽ langori meo quies
⁊ silencium¬
Secundus.
fitis ne feriati sumue Ne libet quidem
AQuidtibi mũcanimi est ꝙͣrtum ue fi¬
Languencis Aquid de me sperem non
habes, spes mea deus est ¶ Sapiencer
nũc ad rẽredeo multa te obfidẽt mul¬
ta te obstrepunt tuq ip̃e quot adhuc

Expanded text:
tam salutare propositum nimia mobilitate fatiscat, oriturque tam salutare propositum nimia mobilitate fatiscat, oriturque illa intestina discordia de qua multa iam diximus, illaque anime sibi irascentis anxietas, dum horret sordes suas ipsa nec diluit, vias tortuosas agnoscit nec deserit, impendensque periculum metuit nec declinat. Heu mi misero! Nunc profunde manum in vulnus adegisti. Istic dolor meus inhabitat, istinc mortem metuo. Bene habet! torpor abscessit. Sed quoniam iam satis hodiernum colloquium absque intermissione protulimus, reliquis, si placet, in diem proximum dilatis, nunc aliquantisper in silentio respiremus. Peroportuna duo quidem languori meo: quies et silentiumSECUNDUS Satis ne feriati sumus? Ut libet quidem. Quid tibi nunc animi est quantum ve filanguentis. Quid de me sperem non habeo: spes mea Deus est. Sapienter. Nunc ad rem redeo. Multa te obsident, multa circumstrepunt, tuque ipse quot adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
dicto ⁊ illit ⁊ alibi in oꝑibus tiuis delectari solitũ ociãduer ti
nec inmer ito/ est enĩ ex eor gene̾ quibus cum ueritate
ꝑmixtus lepos at maiestas iest Cu uero iã tãdem ut
uiderur ad ppositũ redi I Hec tibi pestis nocuit / hec te nisi
repellat examiare nõ pt̃/ uigor. q eius om̃is ac tempius¬
parca qd̵ tuibuit manus adtam multa non fufficit qd̵ gͥ euemie
solet in augusto multa serencibus ut impediant se sata cõcur¬
su idem tibi contingat ut in animo nimis occupato nichil uti¬
le ⁊ adires agant/ nnchilq fructiferũ cralestat tuq mops tõ¬
silii modo huc modo illuc mira fluctuacõne uolaueris nuis
ꝙͣ tutus hinc est ut quotiens ad hant cogitacõem mortis ali¬
as qr ꝑ quas nri posset ad uitam generosus si sinacur animꝰ
accesserit / inq alcũ naturali descendit a cumine serne ibĩ nõ
ualens/ turba curaꝵ uariaꝵ pellence refiliat/ Ex quo fit ut

Expanded text:
dicto et illic et alibi in operibus tuis delectari solitum animadverti; dicto et illic et alibi in operibus tuis delectari solitum animadverti; nec immerito; est enim ex eorum genere, quibus cum veritate permixtus lepos ac maiestas inest. Tu vero iantandem, ut videtur, ad propositum redi. Hec tibi pestis nocuit; hec te, nisi erimat, quam repellat, examinare non potest; vigorque eius omnis ac tempusparca quod tribuit manus, ad tam multa non sufficit. Quod igitur evenire solet in angusto multa serentibus, ut impediant se sata concursu, idem tibi contingit, ut in animo nimis occupato nil utile radices agat, nichilque fructiferum coalescat; tuque inops consilii modo huc modo illuc mira fluctuatione volvaris, nusquam integer, nusquam totus. Hinc est ut quotiens ad hanc cogitationem mortis aliasque, per quas iri possit ad vitam, generosus, si sinatur, animus accessit, inque altum naturali descendit acumine, stare ibi non valens, turba curarum variarum pellente, resiliat. Ex quo fit ut
Abbreviated transcription (Latin):
preceptorẽ dacuic ⁊ eperies libri illuis magna ex ꝑte plnicã
precipue q plõnicã as sociaticã fuisse doctrinã/ Et ne quid
tibi siebtraham scico me ut opus illud incipẽ unũ in axime
ciceronis tui uerbũ induxisse, affuit deus incepto ut ex pau¬
tis semĩb messis opimnia consurgeret. S ad ꝓpoĩtũ reuer¬
tannu. E ut libet pr̃. optime ante tamẽ unũoro ne michi
abstondas uer bũ u̾lud q tam p̃claro operi ut ais p̃buit
materiam ECicero si quidẽ in quod loco iã tũc eirores tẽ¬
porũ posus sicait nichil aiõ uidere poterant ad oclos oĩa
referebant/ Magn autẽ ingemi reuocare mẽtem a sensibus
⁊ cogitacõnem/ a consuerudine ab duce̾ H ille/ Ego autẽ ue
lus fundam̃tũ nactꝰ de suꝑ/ id qd̾ tibi placuisse dicis opus
extruxi. ¶Ceneo locũ/ in tustulano est/ te autẽ ħ̃ cicer onis

Expanded text:
preceptorem decuit, reperies libri illius magna ex parte philosophicam preceptorem decuit, reperies libri illius magna ex parte philosophicam precipueque platonicam ac socraticam fuisse doctrinam. Et nequid tibi subtraham, scito me, ut opus illud inciperem, unum maxime Ciceronis tui verbum induxisse. Affuit Deus incepto, ut ex paucis seminibus messis opima consurgeret. Sed ad propositum revertamur. Ut libet, pater optime. Ante tamen unum oro: ne michi abscondas verbum illud, quod tam preclaro operi, ut ais, prebuit materiam. Cicero siquidem in quodam loco, iam tunc errores temporum perosus, sic ait: "Nichil animo videre poterant, ad oculos omnia referebant; magni autem est ingenii revocare mentem a sensibus et cogitationem a consuetudine abducere". Hec ille. Ego autem hoc velut fundamentum nactus, desuper id quod tibi placuisse dicis opus extruxi. Teneo locum: in Tusculano est; te autem hoc Ciceronis
Abbreviated transcription (Latin):
tacio sensũ multa togitantẽ. Conglobantiu si quidẽ ppẽs ĩ nui¬
nere/ ⁊ ymagines ⁊ erouisiblium que corꝑis introgr esse sensi¬
bus postꝙͣ singlãriter admisse sunt caceruatim in aiẽ pe¬
netralibus densantur / eãq nec ad id genitã nectam mul¬
toro difor miuĩq capatẽ / pregiauãt atq cõfundũt hec pestis
illa fantasmatũ/ urõs distei pans lacer ans q cogitatus me¬
dicacõmbusq clarificis quibus ad unũ solũ suĩmũq limen
ascenditur.iter. obsti uens uarietate mor tifera Ri Huiꝰ quid̃
pestis cum sepe alias tumin libro de dera ⁊eligione tui nchil
ꝑlegi auc alĩ. ꝙͣ qui urdend scudio ꝑegi matur a patria ubi
ignotũ famose cuiuspiã urbis limẽ ingreditur noua captus
locoꝵ dulcedine passimnq subsistens obuia queq tii tũspirit
Hatq licer ali sonantibus uer bis sicut tacholice ueritatis

Expanded text:
tatio sensum multa cogitantem". Conglobantur siquidem species innutatio sensum multa cogitantem". Conglobantur siquidem species innumere et imagines rerum visibilium, que corporeis introgresse sensibus, postquam singulariter admisse sunt, catervatim in anime penetralibus densantur; eamque, nec ad id genitam nec tam multorum difformiumque capacem, pregravant atque confundunt. Hinc pestis illa fantasmatum vestros discerpens laceransque cogitatus, meditationibusque clarificis, quibus ad unum solum summumque lumen ascenditur, iter obstruens varietate mortifera. Huius quidem pestis, cum sepe alias, tum in libro De vera religione, cui nichil perlegi: haud aliter quam qui videndi studio peregrinatur a patria, ubi ignotum famose cuiuspiam urbis limen ingreditur, nova captus locorum dulcedine passimque subsistens, obvia queque circumspicit. Atqui licet aliter sonantibus verbis secundum catholice veritatis
Abbreviated transcription (Latin):
ex cor ꝑis ꝯmixtione subor tas et obliuionẽ nature melioris di¬
uinitus uidetur atrigisse uirgiliꝰ ubi aic ¶ Igneus est illis ui¬
gor ⁊ celestis or igo ¶ Semĩbus ꝙͣtũ nõ noxia corꝑa tardant¬
¶ Teriemq hebecant ar tus moribundaq membru ¶ Hic me¬
tiuuĩt cupiũtq dolem gaudentq nec auras ¶ Respiciũt clause
tenebris ⁊ cartere ceco. disceris ne in uer bis poetitis quadri¬
ceps illud monstrũ nature hom̃i tam aduer sum RDdiscer no cla¬
rissime quadr iꝑtitã aĩ passionẽ que p̃mũ quid̃ ex pñtis fucuri¬
q temꝑis respcũ in duas scindicu. ꝑtes . Ruisus quelibet in
duas alias ex boni maliq opimone subdistingũtiu. Ita quatuor
ueluc fluctibus aduer sis humanaꝵ mẽciũ tramquillitas perit
ARice discernis atq uerificacũ est in nob̃ ĩllud apłicum coi.¬
pus qd̾ cor tũpitur agiauat aiam ⁊ deprimit terrena inhabi

Expanded text:
ex corporea commistione subortas oblivionemque nature melioris, diex corporea commistione subortas oblivionemque nature melioris, divinitus videtur attigisse Virgilius, ubi ait: Igneus est illis vigor et celestis origo seminibus, quantum non noxia corpora tardant terrenique hebetant artus, moribundaque membra. Hinc metuunt cupiuntque dolent gaudentque, neque auras respiciunt, clause tenebris et carcere ceco. Discernis ne in verbis poeticis quadriceps illud monstrum nature hominum tam adversum? Discerno clarissime quadripartitam animi passionem, que primum quidem, ex presentis futurique temporis respectu, in duas scinditur partes; rursus quelibet in duas alias, ex boni malique opinione, subdistinguitur; ita quattuor velut flatibus aversis humanarum mentium tranquillitas perit. Rite discernis, atqui verificatum est in vobis illud apostolicum: "Corpus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ te tam salubribus habenis frenare stimliẽ q tam pũgentib
pollicitare dignatui. uix eñ passiblẽ fuerit ut ꝙ̃ cogitato mor¬
tis ht̃ tam totidiana. tam pñs hunc mors eter na contingat
Ded qm̃ deefse aliud tibi sentis nec in merito / quid illud fit ape¬
rire temptabo uit eo si deus fauerit amoto/ in cegitatões tuas
eficere ut ego tanci muneris capax inueniar. Imuouire
st uoles neq enĩres impossiblis est sed mactibus humaris
duo uei santui, quoꝵ si desit alt̾ ĩ p̃pedui tonstat effectũ Do¬
luntas gͥ p̃sto sit eaqz tam uehemens ut merito de siderii
uerini. Sit ex contagione cor ꝑis huiꝰ ubi cu tũsepta est multũ a
primeua noblĩtate fua de generrisse ne dubices ner degenerasre
duni taxat sed longo iam tiactu temporis obtoi puisre stam uell̃
pprie originis, acsuꝑui condicoris ĩmemorẽ ⁊ rempe passiones

Expanded text:
qui te tam salubribus habenis frenare stimulisque tam pungentibus qui te tam salubribus habenis frenare stimulisque tam pungentibus solicitare dignatur. Vix enim possibile fuerit ut, quem cogitatio mortis habet tam quotidiana, tam presens, hunc mors eterna contingat. Sed quondam deesse tibi aliquid sentis, nec immerito, quid illud sit aperire tentabo, ut eo si Deus faverit amoto, in cogitationes tuas efficere, et ego tanti muneris capax inveniar. Inveniere si voles, neque enim res impossibilis est; sed in actibus humanis duo versantur, quorum si desit alterum, prepediri constet effectum. Voluntas igitur presto sit, eaque tam vehemens ut merito desiderii vverim, sic ex contagio corporis huius, ubi circumsepta est, multum a primeva nobilitate sua degenerasse ne dubites; nec degenerasse duntaxat, sed longo iam tractu temporis obtorpuisse, factam velut proprie originis ac superni Conditoris immemorem. Nempe passiones
Abbreviated transcription (Latin):
flecens cdnte ꝙͣ ꝑ eam litus app̃hendã qui mn pelago dixet im mori¬
tuus in portu huic opiniom debeo ꝙ opũ magneq potencie de¬
fider io quo multos nõ modos coetaneos meos sed longeues ho¬
mines ⁊ cõem uiuẽs modũ suꝑgrersos exestuare uidimꝰ nuĩꝙͣ
arsiffe merecolo Quis em̃ furor ẽ omẽm etatem in laborib ec in
pauptate tr amis duce̾ iit inter tot turis traceruãdas diuicias statĩ
moriar. Dic itaq dehiis forundolosis rebus cogito nõ utlonge
distantibus sedmox affuturis iã iãq pñtibus nec dũ de me¬
moria mea exceffit uei sicłs quidam quẽ adhuc ad medũ inus¬
me sci psi  int̾ multa que ad amitũ sc ipser ã hec infine sub¬
iũgens loquim̃ dum talia forsan ĩmimeris p̃ꝑata unis in lir¬
ne mors est/ qd̃si tũc dic̾e̾ potui quid mododicam ⁊ experim̃to
gito ad hoc unĩ restro. Ee sim hac cogitacõne nõ fallor/ adhuc

Expanded text:
flectens antequam peream litus apprehendam, qui in pelago vixerim moriflectens antequam peream litus apprehendam, qui in pelago vixerim moriturus in portu. Huic opinioni debeo quod opum magneque potentie desiderio, quo multos non modo coetaneos meos sed longevos homines et comunem vivendi modum supergressos exestuare videmus, nunquam arsisse me recolo. Quis enim furor est omnem etatem in laboribus et in paupertate transducere, ut inter tot curis coacervandas divitias statim moriar? Sic itaque de his formidolosis rebus cogito non ut longe distantibus, sed mox affuturis, iamiamque presentibus. Necdum de memoria mea excessit versiculus quidam quem adhuc admodum iuvenis scripsi, inter multa que ad amicum scripseram hoc in fine subiungens: loquimur dum talia, forsan innumeris properata viis, in limine mors est. Quod si tunc dicere potui, quid modo dicam et experimento gito ad hoc unum refero. Quod, si in hac cogitatione non fallor, ad hec
Abbreviated transcription (Latin):
uera aspicere procul afpice̾ est/ qd unũ suꝑ cogitanda mor¬
te multos illusit/ dum illam uiuẽdi ietã sibi quisq ꝓpo¬
suit / ad quã ⁊ si ꝑueniri possit ꝑ naturr̃ tam̃ paucissimi
ꝑuenerũt fere enĩ nullus moritur cui nõ cõueniat poetis
illud. Caniciemq sibi ⁊ longos ymẜat annos. hᶜ nocẽ
tibi potuit/ nam ⁊ etas ⁊ cõplexioius uigor./ ⁊ uite mode¬
stioris obfiuancia hant tibi spem for tasse prebuerũt I¬
⁊ roli q̃so de me talia suspicari auertat deus hant insamã
me ne hunc ꝯfidere monstro qd apud uii giliũ famosissimꝰ
ille magĩ. maris ait/ et ego mari magno sue q ac tui bido
iactatus tremulã tĩbã fatistentõq ⁊ rimosam dencis ob¬
luctantibus ꝑ tumidos fluctus ago hanc dui diuare non
posse cer te scio/ nullam q spem falutis fuꝑẽẽ michi uideo
uisi nnseratus omip̃t probeat ut guber naclm̃ sũmum

Expanded text:
vera "prospicere" "procul aspicere" est. Quod unum super cogitanda morvera "prospicere" "procul aspicere" est. Quod unum super cogitanda morte multos illusit, dum illam vivendi metam sibi quisque proposuit, ad quam etsi perveniri possit per naturam, tamen paucissimi pervenerunt. Fere enim nullus moritur, cui non conveniat poeticum illud: canitiemque sibi et longos promiserat annos. Hoc nocere tibi potuit; nam et etas et complexionis vigor et vite modestioris observantia hanc tibi spem fortasse prebuerunt. Noli, queso, de me talia suspicari. Avertat Deus hanc insaniam: me ne huic confidere monstro, quod apud Virgilium famosissimus ille magister maris ait. Et ego, in mari magno sevoque ac turbido iactatus, tremulam cimbam fatiscentemque et rimosam ventis obluctantibus per tumidos fluctus ago. Hanc diu curare non posse certe scio nullamque spem salutis superesse michi video, nisi miseratus Omnipotens prebeat ut gubernaculum summa vi
Abbreviated transcription (Latin):
experitu. tociens condicõnis sue meminit/ quociẽs illũ delec¬
tacio p̾ceps ⁊ incõsulta desticuit/ Ꝙ si unus eẽt ambor finis
non intelligo cur nõ felicior dici poffit / qui nũc gaudet dolitu¬
rus in posterũ / ꝙͣ qui nec fentit in pñs gaudiũ nec expectat¬
insi te moueat for te ꝙ in finẽ ⁊ ĩ fus fit luctus acer bioe AIllus
ueluptate deseritur. grauior casus est ꝙ eodem uel tenuiter.
retenro ex par i p̾cipicio torruentis. Ante omĩa tamẽ illus a te
sed tu interim nũ quid nõ p̃me q̃stionis oblitus es Rcuus¬
¶ Quid est qd me retinet hͭ enĩ que fiuerã/ cur michi uni
cogitacõ mortis intẽsa nõ ꝓfuit ꝙͣ mirismodis fiuctuostim
dicis A Primũ qui ppe qr de longinquo for sitan, illa conse¬
uarios casus longinqua eẽ nõ possunt/ om̃s eni for me qui
omino nõ aspiciat sani capitis nillus ĩuenitur. De autẽ

Expanded text:
experitur, totiens conditionis sue meminit quotiens illum delecexperitur, totiens conditionis sue meminit quotiens illum delectatio preceps et inconsulta destituit. Quodsi unus esset amborum finis, non intelligo cur non felicior dici possit qui nunc gaudet doliturus in posterum, quam qui nec sentit in presens gaudium, nec expectatNisi te moveat forte quod in finem risus sit luctus acerbior. Illud mvoluptate deseritur, gravior casus est, quam, eodem vel tenuiter retento, ex pari precipitio corruentis. Ante omnia tamen a te illud Sed tu interim nunquid non prime questionis oblitus es? Cuius? "Quid est quod me retinet?" hoc enim quesieram: cur michi uni cogitatio mortis intensa non profuit, quam miris modis fructuosam dicis? Primum quippe quia de longinquo forsitan illa consivarios casus, longinqua esse non possum. Omnes enim ferme "iomnino non aspiciat sani capitis nullus invenitur; re autem
Abbreviated transcription (Latin):
utriq post lacrimas ⁊ euei teremu ad solita/ Que cũ ita fit̃
quid ergo me retinet/ quid latentis obstaculi est ut nũt usos
ml ista michi cogitacio preter molestias terigresq peperĩt
Ego autẽ idem sim ad hec qui fuerã prius qd̵ hii sũt quibus
for te nũꝙͣ tale aliquid tontigit᷑ in uica/ eo q miserior ꝙ illi
quisquis fic friturus exicus pñtib saltẽ uoll ptatib delectãt᷑
michi uero ⁊ finis incertus fit ⁊ mlla uoluptas nisi talib
amaritudinib resꝑsa proueniãt I ⁊ roli precor ubi gau¬
dendũ est dolere/ pccor. eni quomaior: uoluptatẽ actitillatis¬
nẽ ꝑcipit exsceleribus suis/ et miserior talamitosior q iu¬
dicandus est N for te ideo qr nũꝙͣ ad uirtutis semitã r eflecti¬
tui quẽ misꝙ int̾rupta uoluptas sui raptat ĩmemorẽ / qui
uero int̾ carns illecebrus ⁊ blandimẽta fortune durũ aliqd

Expanded text:
utrique post lacrimas reverteremur ad solita. Que cum ita sint, utrique post lacrimas reverteremur ad solita. Que cum ita sint, quid ergo me retinet? quid latentis obstaculi est ut nunc usque nil ista michi cogitatio preter molestias terroresque pepererit, ego autem idem sim adhuc qui fueram prius quodque hi sunt, quibus forte nunquam tale aliquid contigit in vita? Eoque miserior, quod illi, quisquis sit futurus exitus, presentibus saltem voluptatibus delectantur: michi vero et finis incertus sit et nulla voluptas, nisi talibus amaritudinibus respersa, proveniat. Noli, precor, ubi gaudendum est dolere; peccator enim, quo maiorem voluptatem ac titillationem percipit ex sceleribus suis, eo miserior calamitosiorque iudicandus est. Forte ideo quia nunquam ad virtutis semitam reflectitur quem nusquam interrupta voluptas sui raptat in merorem. Qui vero inter carnis illecebras et blandimenta fortune durum aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
uenie laigus sit uc ego ꝑ dies singlõs in has cogitatõnes
ĩmer gor p̃tipue q noctib cũ dutris turis relaxatus am¬
mus se in ipm recolligit tamẽ cor pus hoc in mor tẽ mori
rendũ ⁊eper nt intenciffimo michi ip̃e confinggo usq a deo
ut inagone moriendi pofitus michi uidear int̾ dũ tartara
et que narras omĩa mala tonspicere/ ea q tam grauiter usi¬
one tontui bor, ut exterritus tremens qz consuigã, et sepe
usq ad horrorẽ astanciũ hec in uerba prũpã / heu quid ago
quis pacior: cui me exiciõ fortuna reseruat misere ihũ fer
opem Eurpeme hus inuicte malis. Dadextrã misero tecum
me tolle ꝑ undas. Sedibus ut saltem placidis in morte quiestã
Multa preter hec alia fienetici in morẽ/ quatũq uagũ am̃
pauẽtẽ q tulit impetus mecũ loquor. multa quoq cũ ami¬
tis quib illatͥmãs ip̃e nõ nũꝙͣ ceteros in laciimas toegi licet

Expanded text:
venie largus sit, ut ego per dies singulos in has cogitationes venie largus sit, ut ego per dies singulos in has cogitationes immergor precipueque noctibus, cum diurnis curis relaxatus animus se in se ipsum recolligit. Tum corpus hoc in morem morientrendum repperit, intentissime michi ipse confingo, usque adeo ut, in agone moriendi positus, michi videar interdum Tartara et que narras omnia mala conspicere; eaque tam graviter visione conturbor, ut exterritus tremensque consurgam, et sepe, usque ad horrorem astantium, hec in verba prorumpam: – Heu quid ago? quid patior? cui me exitio fortuna reservat? Miserere, Iesu, fer opem: eripe me his, invicte, malis... da dextram misero, et tecum me tolle per undas; sedibus ut saltem placidis in morte quiescam. Multa preter hec alia, frenetici in morem quacunque vagum animum paventemque tulit impetus, mecum loquor; multa quoque cum amicis, quibus illacrimans ipse nonnunquam ceteros in lacrimas coegi, licet
Abbreviated transcription (Latin):
mortẽ ipam laboꝵ nõ fine eẽ sed transitũ hoc int̾ mille su¬
plicioꝵ mille tor tor genera. et stridor ac gemit auei m
⁊ sulphur ei anmes ⁊ tenebre ⁊ ultrices furie/ postr emo ui¬
uer sa simul or thi pallentis ĩmanitas que ue om̃ĩb hns
p̾ponderant malis / infelix sine fine ꝑpetuitas ter minande¬
q calamitatis desꝑaciõ et in et̾ mĩ mansura/ nõ iã amplius
miserantis ira dei/ Si lx siuil onña ante relõs denerit nõ
ut ficta seduc uera/ non ut possibliã sed ut ncͣrio ineuitabli¬
q uentura/ et pene iam pñcia inq hus cuiis nõ ẜteriens
nec desꝑans sed spei plemis ꝙ dei dextera potens imupta q
sit extantis malis erue̾ tu modo te curublem prebeas fuu¬
gendi qr auidus et ꝓpositi tenax assiduus q der faberis nõ
fiustra te meditatũ eẽ confido E Grmuter me fatior tã¬
tis añ oclos coac̾uatis miserns terriusti ses sic michi deus

Expanded text:
mortem ipsam laborum non finem esse, sed transitum; hoc inter mille sumortem ipsam laborum non finem esse, sed transitum; hoc inter mille supplitiorum, mille tortorum genera; et stridor ac gemitus Averni et sulphurei amnes et tenebre et ultrices Furie; postremo universa simul Orchi pallentis immanitas; que ve his omnibus preponderant malis: infelix sine fine perpetuitas, terminandeque calamitatis desperatio, et in eternum mansura non iam amplius miserantis ira Dei; si hec simul omnia ante oculos venerint, non ut ficta sed ut vera, non ut possibilia sed ut necessario inevitabiliterque ventura et pene iam presentia: inque his curis non preteriens nec desperans, sed spei plenus quod Dei dextera potens promptaque sit ex tantis malis eruere, dummodo te curabilem prebeas, surgendique avidus et propositi tenax assiduusque versaberis; non frustra te meditatum esse confide. Graviter me, fateor, tantis ante oculos coacervatis miseriis terruisti. Sed sic michi Deus
Abbreviated transcription (Latin):
Leo nũc te loquẽte ⁊ ecrgnosto dignũ tamẽ aliqd̾ memorie
mee si uidetui ĩprime quo admonitus post hacde me ip̃ẽ
michi non mencrar. nec erroribus meis int̾ blandiar. Id
enĩ est ut uideo ꝙ mentes hom̃ calle uii tutis auertit
dũ metã ap̃phend. ste race ult̾ius nõ aspirant PAlibens
cipe/ Si quociens de morce cogitabis loco non moueber is¬
Scote belut de ⁊ ebus ceteris mutilĩ. cogicarre at si in ip̃õ cogicatu
obrigueris / conciemueris expallueris tibiq iãhuic labor ai e
uisus fi̾s medias inter mortis angustias se cũhoc et illud
ocaurat aiãm̃ illicet ut ex hus membris exierit si stendã metno
iudicio tocius uite yterite actuũq dei boror adõnẽ exactis smã
eẽ reddendã nulłã ĩ ingemõ eloquẽtia ue mllam in opoma
auc potencia/ nuillã demq in foi ma cor ꝑis aũt mũerglia¬
spem hẽndã/ nec corrũꝑi porse / net falliiuditẽ ner placari

Expanded text:
leo, nunc te loquente recognosco. Signum tamen aliquod memorie leo, nunc te loquente recognosco. Signum tamen aliquod memorie mee, si videtur, imprime, quo admonitus post hac de me ipse michi non mentiar, nec erroribus meis interblandiar. Id enim est, ut video, quod mentes hominum calle virtutis avertit, dum metam apprehendisse rate ulterius non aspirant. Libens cipe. Si, quotiens de morte cogitabis, loco non moveberiste velut de rebus ceteris inutiliter cogitasse. At si in ipso cogitatu obrigueris, contremueris, expallueris; tibique iam hinc laborare visus fueris medias inter mortis angustias; si cum hoc et illud occurrat, animam ilicet ut ex his membris exierit, sistendam in eterno iudicio, totius vite preterite actuumque et verborum rationem exactissimam esse reddendam; nullam in ingenio eloquentia ve, nullam in opibus auspem habendam; nec corrumpi posse, nec falli iudicem nec placari;
Abbreviated transcription (Latin):
miliariter aduer sai⁊ ceꝑit/ memor andũ aliqd cõspecte mor.¬
tis exemplũ tenacior. enĩ eẽ solet uisoꝵ ꝙͣ auditoꝵ ⁊ ecor.¬
dacio quã ob cam̃ non sine altoconsilio in quibusdã deuotis
religionibus acq stĩ simis usq eciã ad hãc etatẽ q̃ donis mo¬
ribus inimica est/ illa cõsuetudo ꝑdiurt/ ꝙ ad cer nendũ
cor ꝑa defunctoꝵ dum lauãtui. ꝑpantͣq sepulture / eiusdẽ
rigidi ppoĩci yfessores inter fuit / uc .s. criste miẜandum¬
q spectaclm̃̃ ocłis subiectum ⁊ memoriã semꝑ admoneat
et aiõs suꝑstitũ. ab om̃i spe mudi fugatis excerreat hoc
est g qd sacis alte destendẽ direbã/ nondũ forte ton fuetudis
causa mortẽ nomiãtis dũ nichil morte tercius nichil
hora mortis incercius ceteraq huiꝰ gn̾is ufu cotidi am
sei monis iteratis p̃ceruolant enĩ illa nõinsident E
Assencior eo facilius ꝙ mulca que mecũ tacitus agitare so¬

Expanded text:
miliariter obversari ceperit memorandum aliquod conspecte mormiliariter obversari ceperit memorandum aliquod conspecte mortis exemplum; tenacior enim esse solet visorum quam auditorum recordatio. Quam ob causam non sine alto consilio in quibusdam devotis religionibus atque sanctissimis, usque etiam ad hanc etatem, que bonis moribus inimica est, illa consuetudo perdurat quod ad cernendum corpora defunctorum, dum lavantur preparanturque sepulture, eiusdem rigidi propositi professores intersint, ut scilicet triste miserandumque spectaculum oculis subiectum et memoriam semper admoneat et animos superstitum ab omni spe mundi fugacis exterreat. Hoc est igitur quod "satis alte descendere" dicebam, non dum forte consuetudinis causa mortem nominatis, dum "nil morte certius, nil hora mortis incertius" ceteraque huius generis usu quotidiani sermonis iteratis. Pretervolant enim illa, non insident. Assentior eo facilius quia multa, que mecum tacitus agitare so
Abbreviated transcription (Latin):
destes asseiunt mortem int̾ tremenda principatiĩ pofsi¬
dere usq adeo ut iampridẽ nomẽ ipm̃ mortis auditu tetiũ
atq asperũ uideatui / non tanẽ uel similia hec sir̃ms au¬
rib excepta uel rei ipiĩs recor da cõ cõpendiose fufficie
ĩmorar diucius opportet acq acerrima meditatõne sin¬
gusa morientiũ membra ꝑcuire̾ ⁊ extremis quidẽiam
algentibus media torreri ⁊ impor tuno sudore difliere
Ulia pulstcii uitalẽ spm̃ mortis uicinitate lentestere ad
de de fortos na tantes q oculos, obcuitũ laci ĩmosũ contiac
tami fr ontẽ luẽtẽ q labentes genas liu iedo dentes. ⁊ igẽ¬
tes atq acutas nares spumacia labia tor pentẽ squamosã¬
q lingã aridũ palatum fatigatũ caput hanelir̃ pectus
raucũ mu ni et mesta suspiria odorẽ tocius corpis molestũ
p̾cipueq alienati uultus horiorẽ/ Que omña facilius, ac
ueluc in promptu/ et ad manũ collocata fuccurẽt si cuifu¬

Expanded text:
testes accesserint mortem inter tremenda principatum possidere, usque adeo ut iampridem nomen ipsum mortis auditu tetrum atque asperum videatur. Non tamen vel sillaba hec summis auribus excepta vel rei ipsius recordatio compendiosa sufficiet; immorari diutius oportet atque acerrima meditatione singula morientium membra percurrere; et extremis quidem iam algentibus media torreri et importuno sudore diffluere, ilia pulsari, vitalem spiritum mortis vicinitate lentescere. Ad hec defossos natantesque oculos,tam frontem liventemque, labantes genas, luridos dentes, rigentes atque acutas nares, spumantia labia, torpentem squamosamque linguam, aridum palatum, fatigatum caput, hanelum pectus, raucum murmur et mesta suspiria, odorem totius corporis molestum, precipueque alienati vultus horrorem. Que omnia facilius ac velut in promptu et ad manum collocata succurrent, si cui fa
Abbreviated transcription (Latin):
diotra suꝑ tesunt quid si uera mediocritas iam pridem contigit
ꝙy si illam longe post tergum reli quisti et multo plibus iniudie
ꝙͣ contemptus maceriam prebes Ei et fuita eẽt michi tamen
contiariũ uidetu I Peruer sam opiõnem matoꝵ om̃i sed huiꝰ
precipue causa eẽ non ambigitur/ Ab hac gͥ caribdi oñ ut ait
tullus ⁊emoꝵ ac ueloꝵ auxilio fugiendũ est Ri unde me fuge
quoue pram tendere/ quid demq opinari iubes insi q ui deo¬
¶ dides ubi oclos intendisti/ at si r etro r espicias uidebis ĩ mime¬
eublem̃ tur bam sequi teq pͥmo agmimi aliꝙͣco yximiorẽ esfe
ꝙ ultimo sed tumor aĩ ⁊ igor q ꝓpoĩti nõ ꝑmittũt oclos ĩ t̾gũ
flectẽ R de flex tamẽ incerdũ multosq post me uenre ꝑrend
neq sortis mee pudet/ sed curarũ pigetat penitertancariĩ
ꝙ ut eiusd̃ oraciiuer bo ntar. fluitem dubi e pendulushore. Si

Expanded text:
diocria supra te sunt? quid, si vera mediocritas iampridem contigit?diocria supra te sunt? quid, si vera mediocritas iampridem contigit? quid, si abunde contigit? quid, si illam longe post tergum reliquisti, et multo pluribus invidie quam contemptus materiam prebeas? Etsi ita esset, michi tamen contrarium videtur. Perversam opinionem malorum omnium sed huius precipue causam esse non ambigitur. Ab hac igitur Caribdi omni, ut ait Tullius, remorum ac velorum auxilio fugiendum est. Unde me fugere, quo ve proram tendere, quid denique opinari iubes, nisi quod video? Vides ubi oculos intendisti; at si retro respicias, videbis innumerabilem turbam sequi, teque primo agmini aliquanto proximiorem esse quam ultimo. Sed tumor animi rigorque propositi non permittunt oculos in tergum flectere. Deflexi tamen interdum multosque post me venire perpendi; neque sortis mee pudet, sed curarum piget ac penitet tantarum; quod, ut eiusdem Horatii verbo utar, fluitem dubie spe pendulus hore. Si
Abbreviated transcription (Latin):
uectus est Sũmũ nempe nĩꝙͣ me locũ exoptasse testis hec nr̃a
siml ⁊ om̃ spectatux que cogitatõnes meas semꝑintrospiciens
nouit quociens humani more ingenii/ ꝑ om̃s statuũ gradus
mence discuiro / nĩꝙͣ tranquillitatẽ illam ac serenitatẽ aĩ quã
rebus om̃ib p̃ferendam arbitior. in sup̃mo for tune culmine
poĩtam agnouisse ideoq curaꝵ acsollicitudinũ refertã uitam
toherentẽ medioci ⁊ sobrio semꝑiudicio pretulisse, nec uer bo
solum sedmente eciam oracianũ illud arybasse Nureã quisq̃s
mediocritatẽ diligit tutus caret obsolet sor dib tecti/ caret
inuidenda sobrius aula/ nec minus michi racio placuit ꝙͣ dcm
Sepius uentis agitatur iigens pimis excelse grauiore casu
decidunt turres feriuntq sũmos fulgura montes hant yfecto
mediocritatem nũꝙͣ nichi contigisse doleo Nꝙ si que putas me¬

Expanded text:
vectus est. Summum nempe nunquam me locum exoptasse, testis hec nostra vectus est. Summum nempe nunquam me locum exoptasse, testis hec nostra simul et omnium spectatrix; que, cogitationes meas semper introspiciens, novit, quotiens humani more ingenii per omnes statuum gradus mente discurrerem, nunquam tranquillitatem illam ac serenitatem animi, quam rebus omnibus preferendam arbitror, in supremo fortune culmine positam agnovisse; ideoque curarum ac solicitudinum refertam vitam exhorrentem, mediocria sobrio semper iudicio pretulisse, nec verbo solum sed mente etiam horatianum illud approbasse: auream quisquis mediocritatem diligit tutus caret obsoleti sordibus tecti, caret invidenda sobrius aula. Nec michi minus ratio placuit quam dictum: sepius ventis agitatur ingens pinus; excelse graviore casu decidunt turres, feriuntque summos fulgura montes. Hanc profecto mediocritatem nunquam michi contigisse doleo. Quid, si que putas me
Abbreviated transcription (Latin):
recuti ⁊ repulsi iustã lamẽtand cam̃ pre se ferunt Illi se deceptos
hiise neglectos estimant, Sequẽ g̾ senece consiliũ cũ aspeperis qͦt
te ancedent/ cogita quot sequantur. Si uis gratus esse adũsus dm̃i
et adusus uitã tuã cogita ꝙͣ multos ancesseris et ut eodẽ loco ait
idem finẽ constitue quẽ transire nõ posse ne possis quidẽ si uelis¬
E Consticui pridem de sidernis meis finẽ certũ ⁊ in fallor. mode¬
stissimũ acinter. procaces impudentesq sclĩ mei mores quis
modestie locus est/ secordiã atq segniciem uocant ¶ Potens ne
g est oã cui statũ nulgaris aura cõuellere que mĩꝙͣ rectũ iudi¬
cat/ nũꝙͣres suis nomĩbus uocat, at illã si rite recolosꝑne̾ sole¬
bas ¶ Nũꝙͣ michi crede magis spreui/ non pluris facio quid
uerim modestiora cõcupierit/ nemo difficilius ad tõcupita pro¬

Expanded text:
secuti et repulsi iustam lamentandi causam pre se ferunt: illi se deceptos secuti et repulsi iustam lamentandi causam pre se ferunt: illi se deceptos hi se neglectos extimant. Sequere igitur Senece consilium: "Cum aspexeris quot te antecedant, cogita quot sequantur. Si vis gratus esse adversus deum et adversus vitam tuam, cogita quam multos antecesseris"; et ut eodem loco ait idem: "finem constitue, quem transire ne possis quidem si velis". Constitui pridem desideriis meis finem certum et, nisi fallor, modestissimum; at inter procaces impudentesque seculi mei mores, quis modestie locus est? Secordiam atque segnitiem vocant. Potens ne igitur est animi tui statum vulgaris aura convellere, que nunquam rectum iudicat, nunquam res suis nominibus vocat? At illam, si rite recolo, spernere solebas. Nunquam, michi crede, magis sprevi; non pluris facio quid verim, modestiora concupiverit, nemo difficilius ad concupita pro
Abbreviated transcription (Latin):
int̾dum alienis ꝙͣ ꝓpriis miseriis ingemistoa rrec ego ut
delectet sedut selecur expecto doceatq alienas cer nẽtẽ for.
Alioquin quomodo p̾mus erit insi quẽ secundus sequit᷑ bene
uabistũ agitur mortales si nõ in extrema reiecti. de tã mul¬
tis for tune ludibriis tancũ mediocria ꝑtulistis ꝙꝙͣ ⁊ extre¬
ma ꝑpesfis suis quibus d acrioribus remedus succiurendum
est quibus in pñs eges mĩme mediocri lesus a sꝑitate for tune
Sed hoc est qd nos in has p̃cipitat er ũpnas ꝓprie quilibet
sortis oblitus supp̃miũ mẽte locũ agitat que qñ uc dixi ne¬
queunt om̃s app̃hende̾ elusis conacibus subdic indignatio
tibi tam̃ p̃cipue tui longa exꝑiencia ꝑfuasũ est oem̃ stacꝰ
altissim laboriosam atq sollicitam et pror fus miserablẽm̃ eẽ fortu¬
nam Ita ficuc millis quer imomiis gradus uacer dum ⁊ optata cõ¬

Expanded text:
interdum alienis quam propriis miseriis ingemisco. Nec ego ut interdum alienis quam propriis miseriis ingemisco. Nec ego ut delectet, sed ut soletur expecto, doceatque alienas cernentem fortun; alioquin quomodo primus erit nisi quem secundus sequitur? Bene vobiscum agitur, mortales, si non in extrema reiecti, de tam multis fortune ludibriis tantum mediocria pertulistis: quanquam et extrema perpessis, suis quibusdam acrioribus remediis succurrendum est, quibus in presens eges minime, mediocri lesus asperitate fortune. Sed hoc est quod vos in has precipitat erumnas: proprie quilibet sortis oblitus supremum mente locum agitat, quem quoniam, ut dixi, nequeunt omnes apprehendere, elusis conatibus subit indignatio. tibi tamen precipue, cui longa experientia persuasum est omnem status altissimi laboriosam atque solicitam et prorsus miserabilem esse fortunam. Ita fit ut nullus querimoniis gradus vacet, dum et optata con
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ mortalia hec sine idisa ecõne uoluẽtem Ade cõib publi¬
ca est querela/ nũc ꝓprias ꝑ sequannu mniurias. quid
si miuste conquerer is uelles ne in grãm reuerti E diffi¬
cullima quidẽ ꝑsiiafio si tam̃ id michi monstraueris cõquiestã
Aꝑcius ageᷤ tecum est nar fortunã Anno amarispiõ mui
ne quissime io suꝑbissime imnoci udelissiẽ Anon uiis est
apud poetam q̃rulus ĩ nuablẽs sunt tu quoq ad ł unus exml¬
tis es/ malsem ex paucis/ Ceterũ quia adeo terta mat̾ia est
ut iux noui quid semꝑ possit afferri pateris ne morboueteri
uecus remediũ E ut libet age gͦ famẽ ne, an sitĩ frigns
de ꝑperi compulit pauꝑtas El nondũ eousq fortuna seuit̃
mea Nat ꝙͣ multis ista cotidiana Nalius ad hibe remedium
s potes/ me qm̃ ista mł adiuuãt non ex illis sum quos ĩ ma¬
lis sius calamitosoꝵ ⁊ cu tũlugenciũ delectat ex̃citus/ necmiꝰ

Expanded text:
et mortalia hec sine discretione volventem? De comunibus publiet mortalia hec sine discretione volventem? De comunibus publica est querela: nunc proprias persequamur iniurias. Quid si iniuste conquereris? Velles ne in gratiam reverti? Difficillima quidem persuasio; si tamen id michi monstraveris, conquiescam. Parcius agere tecum extimas fortunam. Imo avarissime, imo iniquissime, imo superbissime, imo crudelissime. Non unus est apud comicum poetam Querulus, innumerabiles sunt. Tu quoque adhuc unus ex multis es. Mallem ex paucis. Ceterum, quia adeo trita materia est ut vix novi quicquam possit afferri, pateris ne morbo veteri vetus remedium adhiberi? Ut libet. Age ergo: famem ne an sitim frigus ve perpeti compulit paupertas? Nondum eousque fortuna sevit mea. At quam multis ista cotidiana sunt. Aliud adhibe remedium, si potes; me quoniam ista nil adiuvant. Non ex illis sum, quos in malis suis calamitosorum et circumlugentium delectat exercitus; nec minus
Abbreviated transcription (Latin):
effeus discurrã per singlã dic ergo quid ĩ p̾mis tibi molestꝰ
pucas ¶ Quidquid pͥmũ uideo quicquid audio ꝙͣꝙ sencio
Apape, nl ne tibi placet ex omibus Elaut iichil aut pei¬
paura quidẽ¶ Wrmã saltẽ salubriorri delectenc S quid apd̃¬
me displicer e in s responde mich que so ¶Iam respondi
Atotũ est h eius quã dixi accidie tua omia tibi displicent
Faliena nõ minꝰ Fet hec ex eodẽ fonte ꝓcedit ut uero a¬
liquis dicendoꝵ or do fit adeo ne tua tibi. displicent ut ais
desine questiũculis quatere plus eciã ꝙͣ dici possit A
eigo illa tibi sordescunt que multis aliis inuidiosũ faciũt¬
¶ Qui misero inuidet neoẽ est ip̃e sit miserrimus Iquid
autẽ magis displicet ex omib E⁊ rescis AQuid si ego
dinuimerẽ faceberis ne  facebor. ingenue A fortune
tue iracus es EQuid in oderim suꝑbiã uiolentã cecam

Expanded text:
effectus, discurram per singula. Dic ergo: quid in primis tibi molestum effectus, discurram per singula. Dic ergo: quid in primis tibi molestum putas? Quicquid primum video, quicquid audio, quicquid sentio. Pape! nil ne tibi placet ex omnibus? Aut nichil aut perpauca quidem. Utinam saltem salubriora delectent! Sed quid apprime displicet? Responde michi, queso. Iam respondi. Totum est hoc eius quam dixi accidie. Tua omnia tibi displicent. Aliena non minus. Et hoc ex eodem fonte procedit. Ut vero aliquis dicendorum ordo sit: adeo ne tibi tua displicent, ut ais? Desine questiunculis quatere: plus etiam quam dici posset. Ergo illa tibi sordescunt, que multis aliis invidiosum faciunt. Qui misero invidet, necesse est sit ipse miserrimus. Quid autem magis displicet ex omnibus? Nescio. Quid? si ego dinumerem fateberis ne? Fatebor ingenue. Fortune tue iratus es. Quidni oderim superbam violentam cecam
Abbreviated transcription (Latin):
quã ob cam̃ R non unã quidẽ sed ĩnuimeras Ioem tib ac¬
cidit ꝙ hus qui obleuisfiãm quãlibet offensã in memoriam
redeunt uererũ simltatũ E ⁊rullũ in me adeo becustum
uetustum ut obliuione deletum sit ⁊ ecencia sunc tũcta q̃ truci¬
ant et si quid temꝑe potuissiaboleri tam cr ebro locũ repecuir sor.¬
cuna, ut hians uulnus nuilla umꝙͣ cicatuix astimxerit Ncce¬
dit ⁊ humane condicõnis odiũ acq contemptus quibus om̃ib
oppressus nõ mestissimus eẽ non ualeo/. hanc siueegritudmẽ
siue accrdiam siue quid aliud eẽ diffinis aut maginfacio ip̃a
de re conuenit AQñ ut uideo altis radicibus morbus ĩmitr᷑
su ꝑficietemis hunc sustulisse non sufficiet repullulabit et¬
eñ celeriter. rudicitus euellendũ est unde autẽ mapiã int̾¬
tus sum/ tã multa me trahũc ut facibor sit distincti operis

Expanded text:
Quam ob causam? Non unam quidem sed innumeras. Idem tibi acQuam ob causam? Non unam quidem sed innumeras. Idem tibi accidit, quod his qui ob levissimam quamlibet offensam in memoriam redeunt veterum simultatum. Nullum in me adeo vetustum ulnus ut oblivione deletum sit; recentia sunt cunta que cruciant. Et siquid tempore potuisset aboleri, tam crebro locum repetiit fortuna, ut hians vulnus nulla unquam cicatrix astrinxerit. Accedit et humane conditionis odium atque contemptus, quibus omnibus oppressus non mestissimus esse non valeo. Hanc sive egritudinem, sive accidiam, sive quid aliud esse diffinis haud magnifacio; ipsa de re convenit. Quoniam, ut video, altis radicibus morbus innititur, superficietenus hunc sustulisse non sufficiet: repullulabit etenim celeriter; radicitus evellendus est; unde autem incipiam incertus sum, tam multa me tenent. Sed ut facilior sit distincti operis