comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
p̃s alienꝰ et qd duriꝰ hostis ꝑte friũ nec p hiis soba que
portune feruiũt s in quibꝰ illlum iͦ is here dititaseo¬
pisistam ne actigam ilłos qui rei publice aut milicie dis¬
cipsina fisiis ingeretes omib̾ꝰ ꝓfuerĩt preterꝙͣ quibꝰ añ
allos ꝓdesse decreuerat quod pi lictis quoq uł crebius
euense dudes ubi id monstri iustar ꝙ ꝑ raro summ uari
filis sumꝰ euaserit sic nã ites alternãte ut quisq qd
fuerit des debeat no pri possem duces reges et Cesares
i testimoniu ad duetre sed nõ uncat Ad illa nenio que
Rrĩs ꝯp̾hensa et in om̃e euũ multis utilia in hiis ꝓpĩs
quib̾ꝰ seͥpta erat lpaꝵ uisa sunt uiriũ huisse se̾psit łlris¬
rotibis ethite libroe ad niehomacu quedam suo illi scͥben¬
tis pr ut quidam nolunt si is filia siue aĩcꝰ fuit a deo eni
nichił fuit ut quid fuerit nũc ecia dubitetur inter mł¬
tos quauis Citero filiũ indubitanter affirmot nulłã

Expanded text:
pater, alienus et, quod durius, hostis parto fruitur; nec in his solum que fortune serviunt, sed in quibus nullum iinsistam. 27 Nec attingam illos qui reipublice aut militie disciplinam filiis ingerentes, omnibus profuerunt preterquam quibus ante alios prodesse decreverant; quod in literis quoque vel crebrius evenisse video, ubi illud monstri instar quod perraro summi viri filius summus evaserit, sic natura vices alternante ut quisque quod fuerit, Deo debeat non patri. Possem duces reges et cesares in testimonium adducere sed non vacat; ad illa venio que literis comprehensa et in omne evum multis utilia, in his ipsis quibus scripta erant, parum visa sunt virium habuisse. 28 Scris Ethice libros ad Nicomachum quendam, sive ille scribentis pater, ut quidam volunt, sive is filius sive amicus fuit; adeo enim nichil fuit, ut quid fuerit nunc etiam dubitetur inter multos, quamvis Cicero filium indubitanter affirmet; nulla
Abbreviated transcription (Latin):
eed ss et mei noncia ꝯsulmsse quas te pudeatmeo possi
coctancu et ꝯcuuem tuũ qͥuoq et no illis precn facis s er &¬
mos icognitũ gratulor affectu tuo et pgemno ssc ar¬
et ectbri non c̃ turpis erroc epultra oriens radite natͣa eri¬
n iudicio tĩeꝵ labi Bantiꝯ ẽ aut antare in ltos iuurure¬
unũ bene maritum non amare puistitit saneille nͥ uo
isi tł ios et gͣuie se affecto quiq nescio cue piꝗ n gebene¬

Expanded text:
dori tua consuluisse, quasi te pudeat me non nosse, coetaneum et concivem tuum, quem et nonnullius precii facias et ames incognitum. 3 Gratulor affectui tuo et ingenuo gratulor errori; non est turpis error e pulchra oriens radice. Natura min iudicio rerum labi; satiunum benemeritum non amare. 4 Institit sane ille vir ut tibi tali viro et erga me sic affecto quique nescio cur primus
Abbreviated transcription (Latin):
tu centamꝰ/ de quibus simł remediis ambobus nuꝑ nes¬
cio quid laciuscłm̃ ut se̾berem mens intidit et feci quẽ
libellum habuisses nisi quia et cͦiam sc̾bendi fessuo
et adiutor nullꝰ amina .nr. uł ab sentes uł sus rebus imi¬
pliciti occupata seu longĩq mͥ dexteram acomodare no
pũt quata liero sint scͥptoꝵ fides quata ꝯstancia qͣntus
deni i iͦs exꝑti scimꝰ pollicentur plumna corruput
onua nichil expediunt᷑ utide in młtie qd̾ in me quiden
sencio in ałiis auguror repescit nouaꝵ ardor in u̾ecionũ
metu in icto ne specosas curas suas aliena fedet ĩ crela
ille aut iudustriꝰ adolostens nẽ que inter tantas rerũ d¬
ficultates in et inguiti annos educauima ut ppguesõe¬
ti etati et saboꝵ seuame et domesticũ decueecegu
diu ili mado faerum eq ibli meis ad tebris eradendũ
ecce mentꝭ auguriu unicus uite labor unico pudor uricip¬

Expanded text:
tum teneamus; de quibus simul remediis ambobus nuper nestum teneamus; de quibus simul remediis ambobus nuper nescio quid latiusculum ut scriberem, mens incidit et feci. 14 Quem libellum habuisses, nisi quia et ego iam scribendi fessus et adiutor nullus. Amici enim vel absentes vel suis rebus impliciti, occupatam seu longinquam michi dexteram accomodare non p, experti scimus: pollicentur plurima, corrumpunt omnia, nichil expediunt; unde in multis — quod in me quidem sentio, in aliis auguror —, tepescit novarum ardor inventionum, metu iniecto ne speciosas curas suas aliena fedet incuria. 15 Ille autem industrius adolescens noster, quem inter tantas rerum difficultates tres et viginti annos educavimus, ut ingravescenti etati et laborum levamen et domesticum dei — o falsum eque aliis meis ad te literis eradendum cece mentis augurium — unicus vite labor, unicus pudor, unic
Abbreviated transcription (Latin):
dagritos dolores ꝑferens ce alloquor tuis obsessu opͦssuq dolo
fencio dum loquor ilsqr a deo ut sepe ꝑ hos dies pefsidexo tu
huo nam si uera complexio ẽ qua suꝑio audisti cureio hoe
oro itide nasit si del ectato si sanicas si m̾brois rot eutonl
uona sunt et quecuq bonis opposita mola srit e nieobet¬
eciali aiõs afliganꝰ hiis difficultatibꝰ scolaru in lume oo¬
iectis atq se poitis in tepus aliud fortasse tͥnqllis iᵈ exi¬
minni inter tuos meosq nũt augeres gaudiũ depi ꝙ ꝑi lit
teris tus non sulum pacie se̾ptum uõtũ s exculpata ue¬
ri pasciencia spam iundi q̃cũq .n. sic hoc pħoꝵ nullũ fi
comoda dici maiꝰ pacĩe unicłĩ ẽẽ remediũ indignac̃o .i. et
q̃rele et muliebris hemulac̃o et luctus pret̾ꝙͣ ꝙ uiros dedecent
ipm̃n quoq dolorem non leniĩt s acerbant Sicut contra ꝑs¬
ꝑis in rebus seu bona illa seu comoda dici placent inru
est remediũ modescia cuiꝰ freno leticie gertientis impe¬

Expanded text:
dagricos dolores perferens te alloquor tuis obsessum oppressumque sentio dum loquor, usqueadeo ut sepe per hos dies Possidonii  Nam si vera complexio est quam superius audisti, cur non hec, oro, itidem vera sit? Si delectatio si sanitas si membrorum integritas bona sunt, et quecunque bonis opposita mala sint oportetetiam animos affligamus, his difficultatibus scolarum in limine abiectis atque sepositis in tempus aliud fortasse tranquillius, illud eximium inter tuos meosque nunc angores gaudium cepi, quod in literis tuis non solum patientie scriptum nomen, sed exculptam vere pcommoda dici mavis, patientie unicum esse remedium; indignatio enim et querele et muliebris “eiulatio” et luctus, preterquamquod “viros” dedecent, ipsum quoque dolorem non leniunt sed acerbant. Sicut contra prosperis in rebus, seu bona illa seu commoda dici placet, unum est remedium, modestia, cuius freno letitie gestientis impe
Abbreviated transcription (Latin):
pe secum agerem et ie semꝑ intẽcꝰ eopries monitꝰ audixet
neidit ut imꝑ ex more illuumm admouẽti tle responsũ daret
mtlligo .n. inquit et faceor ita ẽẽ ut dicis s alieme uti paric¬
quid ẽt caro młtor atqr ance alios tuo m ꝑmiserim ab exẽ¬
plo hic ego admirans si quid nũq̃ fun tle meis in c̾miba
nuienis scito id non uidien mei ẽẽ s erroris si .n. ulłe passim
mlto mapine precedendin lutare uestigiã S ubi lia q̃so
unde hanc tibi licentia ex me siuuus sexta inquit tui bnes¬
sia carminis egloga e ubiant ꝑcul asine uersus unꝰ ita desi¬
uit atq intonãt ore obstupui Sensi ir illo loquẽte qd̾ me scͥben¬
te non senseram fine ẽẽ uirgiliam u̾sus ui diuini oꝑis ioq nũ¬

Expanded text:
pe secum agerem et ille semper intentus ceu patrios monitus audiret, incidit ut nuper ex more illum admonenti tale responsum daret: «Intelligo enim» inquit, «et fateor ita esse ut dicis; sed alienis uti, paucquidem et id raro, multorum atque ante alios tuo michi permiserim ab exemplo». 15 Hic ego admirans: «Siquid unquam, fili, tale meis in carminibus invenis, scito id non iudicii mei esse sed erroris. Etsi enim mille passim lto maxime precedentium vitare vestigia. Sed ubinam, queso, est unde hanc tibi licentiam ex me sumis?». «Sexta» inquit, «tui Bucolici carminis egloga est, ubi, haud procul a fine, versus unus ita desinit atque intonat ore». 16 Obstupui; sensi enim, illo loquente, quod me scribente non senseram, finem esse virgiliani versus sexto divini operis; idqu
Abbreviated transcription (Latin):
tuearee derectueslet uents ui uolus peptẽbris. Ad dueo¬
nem es anti Seueipi Comĩte de aulitis cambo palacu
itreras cuas inclite iux expecras et sepe forsam
increpitas tandem hodie recepi legiq libens erat
.n. stillꝰ ingemio meo mirifite coaptato Recogno¬
iu equide in uerbis tius curie mores olim mus
ualitudine inquieta ec occupaconibꝰ młtis ueto qd ad

Expanded text:
ptembris. 17 Ad Hugonem Sancti Severini comitem, de aulicis canibus palatii iteras tuas, inclite vir, diu expectatas et sepe forsan increpitas tandem hodie recepi legique libens. Erat enim stilus ingenio meo mirifice coaptatus; recognovi equidem in verbis tuis curie mores olim michi valitudine inquieta et occupationibus multis vetor, quod ad
Abbreviated transcription (Latin):
Scit odii ĩam pridem ꝑ ueritate contͣxi scudio numi¬
cos querere no sinu amena ẽ itaq satis ho ͤ dixerim
qua efficaciter tu iuderis mͥ si liltra nequea satis est¬
et etati me et posteritati in sup fideli officio factu ee qd et sepe
olim fecisse iideor et si quis deerit hec dies impleuit Nec du¬

Expanded text:
sat odii iampridem pro veritate contraxi; studio inimisat odii iampridem pro veritate contraxi; studio inimicos querere non simplex amentia est. Itaque satis hodie dixerim: quam efficaciter tu videris; michi, si ultra nequeam, satis estet etati mee et posteritati insuper fideli officio functum esse, quod et sepe olim fecisse videor et siquid deerat, hec dies impleve
Abbreviated transcription (Latin):
sineris libertatẽ egrotatem aprũ sp̃e morbus alligat
ualidũ fremetem̃q cohibere magnꝰ e labor excure tor¬
porem crines illico cuera facilia alioqui torporo ppe q¬
ꝓ uitulis et nemo leone arancaꝵ telis nemo/ iusto aqui¬
lam capta uidit quid tue mna al aquile mor̃atur qͥut̃d
cur musitant leones facile in ẜuiciuu trahit᷑ qui liberta¬
te se indignũ extimat Atqui scͣlibeꝵ nouit nõ ante libr¬
tate pͥuãbit᷑ ꝙ̃ uita uno ne cñ quide uita .n. spoliari naͣ
e libertate secordia Nuc uero q̃ nam ista suꝑbia ẽ pͥnci¬
pemi Romanu publice libertatis auetere libertate pͥua¬
te ut eius om̃e debent omia pp̃e no sit suꝯ quo .ir. liber
siuq dñs e cui sit incer dictũ ire quo libeat unꝯ dico imo
quidem cui sue demꝰ lmie obstrusu sit atq sp̃e ut
ꝓpie dicam qua longissime relegatus intlligis Cesar
rear ne supuacua tibi sit iͥ ecia ꝑiculosa narracio

Expanded text:
sieris libertatem. Egrotantem aprum ipse morbus alligat, sieris libertatem. Egrotantem aprum ipse morbus alligat, validum frementemque cohibere magnus est labor. Excute torporem, cernes illico cunta facilia; alioquin torpor ipse pro vinclis erit. Nemo leonem aranearum telis, nemo visco aquilam captam vidit; quid tue nunc aquile morantur, quid tui musitant leones? 37 Facile in servitium trahitur qui libertate se indignum extimat; at qui se liberum novit, non ante libertate privabitur quam vita; imo ne tum quidem: vita enim spoliari natura est, libertate secordia. Nunc vero quenam ista superbia est, principem romanum publice libertatis auctorem libertate privare, ut cuius esse debent omnia, ipse non sit suus? Quomodo enim liber suique dominus est, cui sit interdictum ire quo libeat? minus dico: imo quidem cui sue domus limen obstrusum sit atque ipse, ut proprie dicam, quam longissime relegatus? 38 Intelligis, Cesarrear ne supervacua tibi sit, michi etiam periculosa narratio;
Abbreviated transcription (Latin):
uero nuc nõ more cas aucupabere quibꝰ ne deinceps te
ꝯpedibus tentũ dices Nescio quid Romano pontifici polli¬
citi iire iurando int̾ posito quasi muro ualido seu monte
iuus romane urbis aditu ꝓhiberis sic et sumo pͥnciꝑi
suu imꝑi et sumo imꝑio suꝯ pͥnceps queq iactura peul
que unꝰ iuxit sepe ide sepe aliꝰ soluit quid refert unde
redeat libertas redeat moo qui impedeuit expediet si is
nolit ueniet qui nolit quo aute nichil ad rem ut uelit
sen tua uͥtus amore seu scupore głiã seu tuore ꝑitura
fclicitas nemoe qui iustũ ac famosu et felice pͥncipe¬
nõ uł amet miretur qd ul metuet incipe uetꝰ ẽ uerbũ
multis itineribꝰ Roma peti di corpes nullus no sacis
tenax laqueꝯ est si te moues naue uane crecu excide¬
rit tendicule cuq no cm̃ liber sut par e mundi dr̃s at¬
q hominũ ucor cruꝑcis neq sołli tibi s humano gͣui que¬

Expanded text:
vero nunc more causas aucupabere quibus ve deinceps te vero nunc more causas aucupabere quibus ve deinceps te compedibus tentum dices? Nescio quid Romano Pontifici pollicitus, iureiurando interposito, quasi muro valido seu monte invio, romane urbis aditu prohiberis; sic et summo principi suum imperium et summo imperio suus princeps, queque iacturarum omnium Quem unus vinxit, sepe idem, sepe alius solvit. Quid refert unde redeat libertas? redeat modo. Qui impedivit expediet; si is nolit, veniet qui volet; quomodo autem, nichil ad rem, modo ut velit, seu tua virtus amorem, seu stuporem gloria, seu timorem paritura felicitas; nemo est qui iustum ac famosum et felicem principenon vel amet mireturque vel metuat. Incipe. Vetus est verbum multis itineribus Romam peti. 36 Si torpes, nullus non satis tenax laqueus est; si te moves, vane circum excidt tendicule, tuque non tantum liber, sed, ut par est, mundi dominus atque hominum rector eruperis, neque soli tibi sed humano generi que
Abbreviated transcription (Latin):
iperiũ ꝑuenisti aliãq nascẽdo atqr aliã renascendo prã
es adeptus Audisti ut alexander idem macedo regno ac¬
cepto nõ macedome se ẜmũdi reglem dici iussit a quo ut
multa precipiti se unũ h ͨ aĩo gestũ nõ inficier ideuine
tu ołim feceris prũ regni iudiĩtatis inhibebat qd habitu
tuo deseri iideõlitur et si quid tibi humanitꝰ accidisset
ad alienas manꝰ ꝑuenturũ hanc iustam seu inistã
excusaciõm ꝓpicia diuinitate sublatã iudes q̃ tibi et im¬
ꝑio expecitũ uocis inflnte ex angusta thori consorte
rex pꝰ t̾gũ loquendi orbis iam secura et prĩa et solu
beas cutate si qua tñ in t̾ris pria ẽtua ppia cesaru deuꝰ
ac uera pria Romia ẽ quin et coiui cois ou̾ir est patͥa rem pl¬
pud orbis atq urbiũ regina nobiliũq cã fertilis exemplo¬
bu ut ꝯspectas facile aiõs exciret decergatq rubigine Qua ᷤᷤ

Expanded text:
imperium pervenisti, aliamque nascendo atque aliam renascendo patriam imperium pervenisti, aliamque nascendo atque aliam renascendo patriam es adeptus? 32 Audisti ut Alexander idem Macedo, regno “accepto”, non Macedonie se sed “mundi regem” dici iussit; a quo ut multa precipiti, sic unum hoc magno animo gestum non infitier. Idem ne tu olim feceris, patrii regni viduitas inhibebat, quod abitu tuo deseri videbatur et “siquid” tibi “humanitus accidisset”, ad alienas manus perventurum. Hanc seu iustam seu iniustam excusationem propitia divinitate sublatam vides, que tibi et imperio expetitum votis infantem ex augusta tori consorte rex, post tergum linquendi orbis iam securus, et patriam et solium Cesarum domus ac vera patria Roma est; quin et comunis omnium est patria, rerum caput, orbis atque urbium regina, nobiliumque tam fertilis exemplorum, ut conspecta facile animos excitet detergatque rubiginem. 34 Quas
Abbreviated transcription (Latin):
una ratio ⁊̃ Ccteras forte differre possis uł abioere hoc du
cui momin̾is offib̃us sꝑat precordis horreat or illis em̃
decus hic debitłi cui de cẽ preter cur̃a głie fidei quoq res
ciam decrestit quocũꝙ ħis gͣdibus ascenderis tm̃ illis des¬
cendisse te noueris dcis imꝑator quid fundator inꝑni di¬
sam tua nullo mo magis amaneris ullo studio ing̃ or¬
naueris quã nom̃e ipia qua lacissime dimulgando Si
Alexander se inter fimes macedonie tenusset nõ ta no-¬
tu macedonũ nom̃e eẽt Quis putas magis amet uxo¬
rem an qui ouĩ negligens die noctuq in illiꝯ habet am¬
plexibus an qui ut̃ illa honeste ubertũq educet nullar
pegͥnatone refugit ullũ renit labor̃e est ubi magno
amor odĩ sit nũꝙͣ Roma magis amauit Affricanꝰ quõ
dũ illa reliera adiit cartagine molles affectus et ext̾m
adũ si sunt obserande aures ulixoũ in marẽ ut in por¬
tũ głie sirenũ inter scopulos euadamꝰ Quid qd hunc

Expanded text:
eras forte differre possis vel abicere, hec, dum tui memineris, ossibus semper ac precordiis hereat oportet; illic enim decus, hic debitum, cui deesse preter curam glorie fidei quoque resntia decrescit, quantumque his gradibus ascenderis, tantum illis descendisse te noveris. Scis, imperator, quid fundator imperii disam tuam nullo modo magis amaveris, nullo studio magis ornaveris, quam nomen ipsius quam latissime divulgando? Si Alexander se intra fines Macedonie tenuisset, non tam notum Macedonum nomen esset. Quis putas magis amet uxorem, an qui omnium negligens die noctuque in illius heret amplexibus, an qui ut illam honeste ubertimque educet, nullam peregrinationem refugit nullum renuit laborem? 31 Est ubi magnus amor odium sit. Nunquam Romam magis amavit Africanus quam dum illa relicta adiit Carthaginem. Molles affectus et externadversi sunt; obserande aures ulixeum in morem, ut in portum glorie sirenum inter scopulos evadamus. Quid, quod hec
Abbreviated transcription (Latin):
interea sorte m̃a fer equonimis non meditacori tus qui
tibi strenue ut᷑q militariter moĩe gessit nõ mͥ que sibi
pͣuis hisitanter pu s tͥ dum taxat imꝑntatired ⁊ ꝯ̃rẽ¬

Expanded text:
interea tuam sortem fer equanimis, non mediatori tuo, qui interea tuam sortem fer equanimis, non mediatori tuo, qui tibi strenue vereque militariter morem gessit, non michi, qui sibi quamvis hesitanter parui, sed tibi duntaxat imputaturus,
Abbreviated transcription (Latin):
qmout tante sus deste dicam ueriꝯ p̾ceptore namor pp̃e pre
precatum aderat et sunt precepta preces pͥncipis rodne¬
re nichilꝰ penito auderem me quideonir que molirgnt
ignato sođ ños inter consedima Ribellos ibi mlta de nle¬
tis ultimũ de te fuit et nõ uero certatim et urgere qui ce¬
par et etnsuerso inꝑuisus alter cruꝑe agnoseo insidias si
huid agerem concra tales dñes in mĩꝰ tanti blaridicias ami-¬
a dnĩee q froncis pondꝰ ferre nõ ualu Cessi gͥ atq illis hac
ip̃a hora ꝑiter huic digressis ꝑmisi menior calanuu arripio
cͣpturꝰ qluitqͥd occurreret. At cũ rebus obsessꝰ et curuaꝵ ꝓle¬
tiu̾is obuiam eo accipe plenis maniba qd̾ potisti meq fi¬
dioris epłas hunt pene ultimũ possidebiture locũ inseneste¬
tem nłmq si nosele et amicu et clilamũ incidisti si quid nec
eciam inte restat᷑ eom̃ia utiq cacitũquo loquatior esenecca
ut  atoni scmi optimo iudetur aut dubie crebrior illit eris

Expanded text:
nio, ut tanto sub teste — dicam verius preceptore, nam et ipse precaturus aderat et sunt precepta preces principum —, negare nil penitus auderem. Me quidem omnium que molirentur ignaro, soli nostros inter consedimus libellos. 6 Ibi multa de tis, ultimum de te fuit. Tum vero certatim et urgere qui ceperat, et e transverso improvisus alter erumpere. Agnosco insidias; sed quid agerem contra tales duos unus? tanti blanditias amici dominiceque frontis pondus ferre non valui; cessi igitur, atque illis hac ipsa hora pariter hinc digressis, promissi memor calamum arripio scripturus quicquid occurreret. At cum rebus obsessus et curarum pletuis obviam eo; accipe plenis manibus quod petisti, meque fidioris epystolas hunc pene ultimum possidebis locum; in senescentem namque, si nescis, et amicum et calamum incidisti. 8 Siquid nunc etiam vite restat, eo minus utique tacitum quo «loquacior est senectus», ut Catoni seni optimo videtur. Hauddubie crebrior illic eris;
Abbreviated transcription (Latin):
um decus acapios parasuo eoasnitore istribedo utitur et
nichil adeo correctũ tͥ nõ aliꝙͣ defit᷑ Epła i9.¬
nno eracto post disce ssum tuu genose indebte ddolesot
reomar ntigis que tibi cognitu ignotu doles et¬
si i ꝑsete nouerit que sepe ne uens ꝑ dems mos
litrere ca firme erate nͥ fallor que tu ibi tigebas cũ antigus ꝓla¬
tuna huinitis uer abscinẽciti et gͣuitas uel inferrẽ landabi¬
lis as ingenũ at fatile rapar memoria et capax quodq ẽ opti¬
mũ tenas uncositũ mẽus carme duodecim ut sis distincea
eglogis ui contimus dieba didicit memoriterq ẜuanir
ita ut singuus diebus ad uesperam unamr eͥ balogtam
no insfliõq duas tam constanter iulqr hesitans rc̃cita¬
ret quasiss occłis liber eẽt Ett si precereeape e am¬

Expanded text:
 de adolescente suo quo adiutore in scribendo utitur, et nichil adeo correctum cui non aliquid desit. 1 Anno exacto post discessum tuum generose indolis adolescens michi contigit, quem tibi ignotum doleo, etsi ille probe te noverit, quem seplitore ea ferme etate, nisi fallor, qua tu ibi agebas cum antiquo platuna humilis, verum abstinentia et gravitas vel in sene laudabilis, acre ingenium ac facile, rapax memoria et capax quodque est optimum, tenax. 3 Bucolicum meum carmen, duodecim, ut scis, distinctum eglogis, undecim continuis diebus didicit memoriterque servavit, ita ut singulis diebus ad vesperam unam michi eglogam, novissimoque duas tam constanter nilque hesitans recitaret, quasi sub oculis liber esset. 4 Est sibi preterea,
Abbreviated transcription (Latin):
acu ses ꝙ rem ar ad maxie ꝑtinete nõdu tͥ tͣnsinisseri
cui et si ño plena curato ac lemmne forre aliqd et cebte
dum legitur oteripãto queda maloꝵ utilis insit oblio
uomi duro licet tam uite duxerit et sic oro age neue de¬
fatigere s insiste teq inter ipãs agustias ĩcrepa ⁊ hor¬
tare et obdura aiũ atq atolłe nõ indiges adiuntore iͥ
ethero i adcxit et dextera porriget laborati quoties ad
eũ poetitũ iᵈ xpiana piettte clamaiu̾is eripe m̃ his iuicte
mal̃is m ͦ ne dubites ne diffidas ñ te hiuĩ fessũ mnelues
s ad cełũ crigas ⁊ memin̾is illiꝯ te oꝑe implorare ꝙ

Expanded text:
accuses quod rem ad te maxime pertinentem nondum tibi transmiserim, accuses quod rem ad te maxime pertinentem nondum tibi transmiserim, cui etsi non plena curatio, at lenimen forte aliquod et certe dum legitur, occupatio quedam malorumque utilis insit oblivinem pacificam tanti boni, duro licet tramite, duxerit. Et sic, oro, age “neve defatigere” sed insiste, teque inter ipsas angustias increpa et hortare et obdura animum atque attolle. Non indiges adiutore nisi ethereo; Ille aderit et dextram porriget laboranti, quotiens ad eum poeticum illud cristiana pietate clamaveris: Eripe me his, invicte, malis, modo ne dubites “ne diffidas” neu te humi fessum inclines, sed ad celum erigas et memineris Illius te opem implorare, qui
Abbreviated transcription (Latin):
definsre meis in rebus pacia uidebatur letus dicere uon¬
audeo fi feram uolens necoattꝰ fera Neq uero ꝓprssmis
perendo secum fortunatssimꝰ et maxis ioi auscustat
fres ut spe nocabat uomitas suode sanguinetulerit Eggo
Inmes illia ad sabore natus heo ño feram sic undiq des¬
titurs ad ilsis frig̃n doer hois fabellam uertor ut quen¬
tis scib at spt̾is spãtis deftis auuiliis messe mẽa falte me¬
tam ꝓpia hec mĩa hẽo qua esopitus senex ꝙ illi filia¬
m nlła est comes itace qd et sepe sum questo et qties ad
actu redeo queri or omis labor om̃e opus ad hos iam de¬
fessꝰ accitos q digitulos rentitur oĩs sarcina hob ĩ uetills
homistos q premit hueres et hoc ipm̃ magri aĩo fe¬
rendu uep̾tosis callib̃ꝰ ascenditur qͥuo suspito nuꝙͣ ta
puuenis fłu ut ad requĩe memmisse crederẽ ꝙͣuis illa sepe
de q hodie miror ubi no erat ꝑifelix et nestio qͣd cogitas
quasi ꝑ tenebras paspitando q̃ sierĩ hec dixi oĩa ne me

Expanded text:
defuisse meis in rebus patientia videatur. Letus dicere naudeo, sed feram volens, ne coactus feram. Neque vero ipse sim ferendus, si cum fortunatissimus et maximus hominum Augustus “tres”, ut ipse vocitabat, “vomicas” suo de sanguine tulerit, ego in meo unam, ad laborem natus homo, non feram. Sic undique destitutus, ad illius frigii docti hominis fabellam vertor ut, conventis scilicet ac speratis desertus auxiliis, messem meam falce metam propria; hoc minus habeo quam esopicus senex, quod illi filimes. 17 Itaque — quod et sepe sum questus et quotiens ad actum redeo queri oportet — omnis labor, omne opus ad hos iam defessos attritosque digitulos revertitur, omnis sarcina hos imbecilles honustosque premit humeros. Et hoc ipsum magno animo ferendum; vepricosis callibus ascenditur quo suspiro; nunquam tam iuvenis fui ut ad requiem me venisse crederem, quamvis illam sepe — de quo hodie miror — ubi non e18 Hec dixi omnia, ne me
Abbreviated transcription (Latin):
cot intende ulło equide pacroduci illi et regii annũ et merori
ꝑsulideri quiut ut regis nom̃e ac purpura assumeret nega¬
uit .n. posse ibr se c̾oña aurẽa gestare ubi xꝑ̃s spinẽa gestãsẜ
o preclara modestĩa Ouiriũ uł ob hoc unũ ante alios dig¬
nũ qui up̃i inpurias iundicaret Qo si ille uictor axmatus
spinaꝵ xp̃i memor uirũ iec̾ci et em̾ita fronte contigeree
facturi sunt hac diffinicone displicẽa Ego tñ nicħ ut di¬
ad głiam sic nõce aureo ccipulo gladiũ iubrare auro equo
et frenare et pugere et qd sipe iam diximꝰ caltes aurcas
habere quas inec Scipib habuisse Regitur nec Ecsar ali¬
Rello aliquo ꝑsalute prĩt ad desfessione insticie suse pos
ꝙͣ a sepular up̃i un coga hunisli letisq cũ lat̾nus sos¬
non dolorem ip̃m s paciẽciam doloris obtabilem młta
preterea qbꝰ parabat᷑ iutilia ꝓdesse aliis Epla ir¬
emo miser ẽẽ uult aut nũqͣ uoluit nõ .i. recipit

Expanded text:
cor intende: nullo equidem pacto duci illi et regii animi et victori persuaderi quivit ut regis nomen ac purpuram assumeret; negavit enim posse ibi se coronam auream gestare, ubi Cristus spineam gestasset. 8 O preclaram modestiam! o virum vel ob hoc unum ante alios dignum qui Cristi iniurias vindicaret! Quodsi ille, victor, armatus, spinarum Cristi memor aurum victrici et emerita fronte contingere facturi sunt, hac diffinitione displiceam, ego tamen nichil ut diad gloriam sit necesse aureo capulo gladium vibrare, auro equum et frenare et pungere, et quod sepe iam diximus, calces aureas habere, quas nec Scipio habuisse legitur nec Cesar, alisalute patrie ad defensionem iustitie suscepto, quam a sepulcro Cristi, unde toga humili letisque cum lacrimis sosscopum Ianuensem, non dolorem ipsum sed patientiam doloris optabilem; multa preterea quibus parabantur inutilia, prodesse aliis. 1 Nemo mis
Abbreviated transcription (Latin):
illum seueruq ac beneficui aui negaturu s hunc sub iure phe¬
tun effecrus enses q suos doleo ꝓprer ipam ꝓpter te ꝓpter bonos
raros sicet demq ꝓpter rtaliam in qua egipcia monstrua roga¬
ppani in ꝯfimo felicitatꝭ ac mipie tuno maxĩe posita partht/
nopem pene occłis malum hec ome preuidenti atq ptedixeri
deq hec sepserim ꝙ mens tulit ꝑ in diuinum ac sidereu illum
regem olim t̾ris ereptũ celo redditũ qui gudemꝰ iuuetutem
mea qͣrius ultra meu meritũ longe tñ aut suũ de ideriũ ac
ppositũ nescio q claris si certe ad mor raris insigniba honesta¬
uit nom̃eq eis et cin̾em et quidqͥt suo de sanguine orcu erit
fide ppetua uen̾abor id me sibi pollicitũ et implesse scio et aiõ
et sicaritate linior iucerit ut mos ẽ carlor mͥ mlro ẽ ineficox
fides q̃s mefican psidia ad qd̃ ad ausicos canes m dic Mneciu

Expanded text:
benificum animum negaturum; sed habet sub iure Photini Affectus ensesque suos. 2 Doleo propter ipsam, propter te, propter bonos, raros licet, denique propter Italiam, in qua egiptia monstra regnaipsam in confinio felicitatis ac miserie tunc maxime positanopen pene oculis malum hoc omne previderim atque predixerim, deque hoc scripserim quod mens tulit. 3 Proinde divinum ac sidereum illum regem olim terris ereptum celo redditum, qui grandevus iuventutem meam, quamvis ultra meum meritum, longe tamen citra suum desiderium ac propositum, nescio quam claris sed certe admodum raris insignibus honestavit, nomenque eius et cinerem et quicquid suo de sanguine ortum erit, fide perpetua venerabor. Id me sibi pollicitum et implesse scio et impleetsi caritatem livor vicerit, ut mos est, cariorque michi multo est inefficax fides quam efficax perfidia. At quod ad aulicos canes, nichil
Abbreviated transcription (Latin):
et diceret et sentiret discordes in mltis ħt couenũt ꝙ
si om̃s taceant aut negent certe ut dici solet ipa res loqͥt᷑
Et si dissimulare quisꝙ uel̾it senciet uł iniutꝰ sit in fori
de ut reliqua sꝑiu porfunt qui quidem sꝑui cali ingeno ca¬
qr ineorrupto pcdico no possunt an in ea ipa salcem quã
dictabas epla nõ aiadũtisti fextũ in ꝑiitui annũ agi Qd
tu gͥ an sextũ forsam et quã quagesfmui expectas ngu¬
to cesari dũ taxat id ꝯtigit nescio an optanda ẜ sꝑandum
minie uenistr Cesar post exhortato nes illas meas Ao
taliam tuiꝰ ego mnͥ ꝑticeps glie iusus eram coq aĩosribi de¬
quoq cormpe dͣeni ⁊ alcar impellit uenisti inꝙͣr atq us tibi de
delesti et andua uidebantur intrasti Mediolanũ in Roma
in quibus geminu diadema sortitus erectis i spem mag
sediciosioꝵ mo cuitulas tuuusti Eit he afixũ aĩs de debet

Expanded text:
et diceret et sentiret; discordes in multis, hic conveniuet diceret et sentiret; discordes in multis, hic conveniunt. Quodsi omnes taceant aut negent, certe, ut dici solet, ipsa res loquitur, et si dissimulare quisquam velit, sentiet vel invitus; sic in foribde ut reliqua sperni possint, que quidem sperni tali ingenio tamque incorrupto iudicio non possunt, an in ea ipsa saltem, quam michi dictabas epystola, non animadvertisti sextum imperii tui annum agi? Quid tu igitur? An sextum forsan et quinquagesimum expectas? Augusto Cesari duntaxat id contigit; nescio an optandum, sed sperandum minime. 22 Venisti, Cesar, post exhortationes illas meas ad Italiam, cuius ego michi particeps glorie visus eram eo quod animosum quoque cornipedem calcar impelsa et ardua videbantur. Intrasti Mediolanum, inde Romam, in quibus geminum dyadema sortitus, erectis in spem magnam seditiosorum motiunculas timuisti? at hoc affixum animis esse debet,
Abbreviated transcription (Latin):
ro clas istud q̃d suspensos tener et in erres facir qdq qua¬
si ueturo expoctatur iam pret̾iit nllꝰ .n. ꝑret pͥmũ dies ñ
diei alteriꝰ cras fuerit bis audire quid hic adoloscens
poera quida dicat Cras ẜec frer idcim cras fiet quid qua¬
⁊⁊ magnũ nempe diem donas s oũ lux altera neuit ne-¬
tuit iãm cras ẽ uñ ꝯsũpsimꝰ ecce aliud eras Egerit hoc ã¬
nos et semper paulũ erit ultra na qͣrus ꝑꝑe te qͦius te¬
moue sub amno uertẽtem sese frustra seccãbere tm ei rota
posterior cras et maxe sedo Quid gͥs in etate ꝑaisius inexꝑ¬
ta et acerba publita cecitate funditꝰ ĩ trospexit nr̃a id
itas macurioru iidebit apire occłos et figere aiuz oz ne
fallamur et errore qͥ trͣigi noqueat inplicemur quid uero
nũc ostiatim poetatrũ domos ambio ubi ut quõ. forsitã
mea uox auctoritas mops nõ mouissot tancor tostimo¬

Expanded text:
ro cras istud quod suspensos tenet et inertes facit, quodque quaro cras istud quod suspensos tenet et inertes facit, quodque quasi venturum expectatur, iam preteriit; nullus enim, preter primum, dies non diei alterius cras fuerit. 19 Vis audire quid hic adolescens poeta quidam dicat? ‘Cras hoc fiet’. Idem cras fiet. ‘Quid? quasi magnum, Nempe diem donas?’. Sed cum lux altera venit, Iam cras hesternum consumpsimus; ecce aliud cras, Egerit hoc annos, et semper paulum erit ultra; Nam quamvis prope te, quamvis temone sub uno Vertentem se se frustra sectabere tantum, Cum rota posterior curras et in axe secundo. Quid igitur? An etate Persius inexperta et acerba publicam cecitatem funditus introspexit, nostra id etas maturior non videbit? Aperire oculos et figere animos oportet ne fallamur, et errore qui corrigi nequeat, implicemur. 20 Quid vero nunc ostiatim poetarum domos ambio, nisi ut quem forsitan mea vox autoritatis inops non movisset, tantorum testimo
Abbreviated transcription (Latin):
bus utile tibi ncciũ a deo Cesar ẽ ut sine ħs quatal iudus¬
tria seu uirtute romanor impii non absoluas Et cui in
dubitem qͥn as casepe exigas ꝑar dura tibi uldecur exac¬
cio nulla quã seu ppiꝰ increpato acrior ullã salubrior En
et huic etati que te suspicit In te unũ occlos defixit et se¬
quentibꝰ scłis quoꝵ et diuturmora erũt et libeniora iu¬
dicia denũ et ipatori illi oc̾no qui huit tẽporali ꝓmꝑio
te p̾fecit nõ ut fołlum nõ ut sceptro nõ ut imꝑu nudii no¬
mon occupes s ut regnes ut imperes ut aflictꝭ oꝑem reba
feras quid̃ te subtrahis quid in crastinẽs crastinũ ꝑuimes
hodiernũ ꝓdigis ulłꝰ in hodierna ncc̾itate ca trastino lo¬
tus ẽ fac tu hodie quod incũbit eras si quid em̾serit uel
tu facies ueł aliꝰ no deerũt tpibus sui duces et eit desunt
nũꝙ ailiene ignauie reꝯ fies ru ne tp̃i tuo desis eura por¬

Expanded text:
bus utile, tibi necessarium adeo, Cesar, est ut sine hoc quantalibet indusbus utile, tibi necessarium adeo, Cesar, est ut sine hoc quantalibet industria seu virtute “rationarium imperii” non absolvas. ‘Et cui’ indubitem quin a te sepe exigas — parum dura tibi videtur exaio? nulla quam sui ipsius increpatio acrior, nulla salubrior —; quin et huic etati, que te suspicit, in te unum oculos defixit, et sequentibus seculis, quorum et diuturniora erunt et liberiora iudicia, demum et Imperatori illi eterno, qui huic temporali imperio te prefecit, non ut solium non ut sceptrum non ut imperii nudum nomen occupes, sed ut regnes ut imperes ut afflictis opem rebus feras. 18 Quid te subtrahis, quid in crastinum prominens hodiernum prodigis? Nullus in hodierna necessitate crastino locus est; fac tu hodie quod incumbit; cras siquid emerserit, vel tu facies vel alius; non deerunt temporibus sui duces, et ut desint, nunquam aliene ignavie reus fies. Tu ne tempori tuo desis, cura; por
Abbreviated transcription (Latin):
senuerut cũ onumortaliũ fit breius tñ breuissima pͥnciꝑũ
uita ẽ et pt̾no curaꝵ prolio oppͥssa et ext̾ius insidiis circunẽta
Itaq tũ. intuc̃tis segnis cũtaco fcda sit tũ imꝑatore fedissi/¬
solet uia longior et breuior dicᵈ Ecce nũt Cesar censio a
hunc quid ubi agitur magnꝰ quide explorator amore et
magnꝰ exeubitor i consiliis in careris Consilia uero nͥ
in accũ ꝓdeant undi sunc cogitatꝰ et manes cure ¶uat
inapĩa postridio monebor Cur nõ queso hodie ita ne
cemper lux uentura scremor pñeq nubilosior nepi na¬
tũ maximꝰ ut audisti optima pͥmꝙ d ͭ pͥma aut p̾us¬
ẽ quo in preceritis pret᷑ memorĩa il haboniꝰ neq inpe¬
sibiliũ ꝯsultaco ulla ẽ in futuris nichil precer angurili
et spei fallacis illecebras nͭ suit pares in reliquis ħec et se¬
queris dies unde saltem ista p̾ncior eo t̾cior negari nequit
sencia ꝯplectam᷑ nc nob̃is mutilit᷑ effluat cuitam᷑ id cu oĩ¬

Expanded text:
sima principum vita est, et interno curarum prelio oppressa et externis insidiis circumventa; itaque cum in cuntis segnis cuntatio feda sit, tum in imperatore fedissisolet, via longior et brevior dies. 14 Ecce nunc, Cesar, — sentio enim hinc quid ibi agitur: magnus quidem explorator amor est, et magnus excubitor — in consiliis vitam teris. Consilia vero nisi in actum prodeant, nudi sunt cogitatus et inanes cure. ‘Cras incipiam, postridie movebor’. Cur non, queso, hodie? ita ne semper lux ventura serenior presensque nubilosior? 15 Nempe vatum maximus, ut audisti, “optimam primam” o in preteritis preter memoriam nil habemus, neque impossibilium consultatio ulla est; in futuris nichil preter augurium et spei fallacis illecebras. Ut sint pares in reliquis hec et sequens dies, num saltem ista presentior eoque certior negari nequit? sentia complectamur neu nobis inutiliter effluant, enitamur. Id cum omni
Abbreviated transcription (Latin):
ors alern atqrobstestor an quia nõ ualeas qd optabas daee
anferes qd solebas quia ne ne quie ce bene ficus eris nocens
pater optime sempq michi si latine de prissime ne affectu
nimio tria pietas exorbitet uolebas me magnu aliquid fa
tulo fac qd soles mẽe cuũ in hac magna ꝙ stupeas urbe sol¬
magũ et si rite olim ame ip̃o inda alter uenecia dicra est
toto semocu orue ne deseras s opratis se̾ptis refers sciente miar
et sucris ac dulcibꝰ soiare colloquiis demiq unu hunc uare
mo postulo ut si nlla mei g tetu muracio facra e apud ce
ego tasis inuemarqualis cram dum me aliu facere uo lu¬
isti Et certe non aiur quoq tuũ ad me silem tui surꝑ sed
affecta idem e diuersur effecca doles puto ꝙ ne pͥmuu non¬

Expanded text:
oro anxius atque obtestor. 2 An quia non vales quod optabas dare, auferes quod solebas? et quia nequis esse benificus, eris nocens?pater optime, semperque michi, si latine dicitur, piissime, ne affectu nimio tua pietas exorbitet. Volebas me magnum aliquid fatulo; fac quod soles meque tuum in hac magna, quod stupeas, urbe solivagum et, si rite olim a me ipso “mundus alter Venetia” dicta est; toto semotum orbe ne deseras, sed optatis scriptis refove sitientiem animam, et sacris ac dulcibus solare colloquiis; denique unum hoc iure meo postulo, ut si nulla mei erga te animi mutatio facta est, apud te ego talis inveniar qualis eram, dum me alium facere voluisti. Et certe novi animum quoque tuum ad me similem sui semper; sed si affectus idem, cur diversus effectus? 4 Doles, puto,
Abbreviated transcription (Latin):
iam de salute cogitare serũ ẽ quis militibus nestris
uelu dissimulacõnis aut ignoratie pretendet qñ no est
q̃ malis nr̃is auxilui ferat l salte uł nescire que patim᷑
ul fedissimas cieat̾ces nr̃õꝵ uulnep nõ iidere uoleba te
orare suppliciter O iur iges que noiãre nõ audeo ut
ub̾ dixera dares qd et posrẽ udebaris et quã maxie. Rũi
erat s ut iudeo ꝓrsus ob̃sur diusti itaq postq ulli hõiu
loqͥ ruat te ultia et maxĩa spes mortaliũ proces ut̾s
diuinitatis fauore substulimus et contrabie lus.
ulcisti rebus faciem muta tua .ar ẽ fortuna tue sũt sortes
cue successuũ humanoꝵ ices imꝑanimꝰ psolent᷑ seru¬
amꝰ humiliter aũce lacronũ uigum si nbs latronũ mo¬
re pugnauimiꝰ si te offendamꝰ et si t̾ libertas nr̃a nõ plac
ac saltemiioꝵ sedes sacͥlegia rapine furta adulteria scru¬

Expanded text:
iam de salute cogitare serum est? quis vultibus nostris iam de salute cogitare serum est? quis vultibus nostris velum dissimulationis aut ignorantie pretendet, quando non est qui malis nostris auxilium ferat? Liceat saltem vel nescire que patimur, vel fedissimas cicatrices nostrorum vulnerum non videre! 14 Volebam te orare suppliciter, o vir ingens, quem nominare non audeo, ut nobis dexteram dares, quod et posse videbaris et quam maxime tuum erat; sed, ut video, prorsus obsurduisti. Itaque postquam nulli hominum loqui iuvat, ad Te, ultima et maxima spes mortalium, preces verto. divinitatis favore sustulimus, et contrario vis ulcisci, rebus faciem muta; tua est enim fortuna, tue sunt sortes, tue successuum humanorum vices: imperavimus insolenter, serviamus humiliter. 15 Averte latronum iugum, si nunquam latronum more pugnavimus; si Te offendimus et si Tibi libertas nostra non placet, at saltem illorum cedes sacrilegia rapine furta adulteria stu
Abbreviated transcription (Latin):
ginem hanc tam subitam farinim sum quioꝰ aliis uer¬
bis ꝙ mestum animum premut expediam uidisti equide
certe presens q aderas quando patruum meoru manꝰ
exiguli nunt sub archon nunt sub astrum nuns subori¬
entĩs nũc sub occidentis solis extrema scupentibus et oc¬
tonitis gentibꝰ ac regibus metoria late signa crrcutulit
hec auaritie fronum st̾ngens illit tuidam premens
insolenciai hic iracundie mitigans truces motus
fi transita gloriosa uestigia suꝑesset et orbis ipe ꝑbo¬
mitꝰ caput cũ uel ueneretur acceptu uoł dilatũ filen¬
u̾tutũ quãtũ nomen quata liuemeria gesta re gestaꝵ¬
rep quot ꝑ orbem urbes quãtoq calonie quot trop heci
municia horrifice marinore uietis terris extancia qͥs
cucta diminueret q̃ muidꝰ pp̃e licet puuecꝰ sentit in
defleam quid acusem on ꝑua predonu manꝯ ex nullis
tiam depoposcit hen quisna ꝯsulit pudori nr̃o quando

Expanded text:
ginem, hanc tam subitam fati vim — sive quibus aliis verginem, hanc tam subitam fati vim — sive quibus aliis verbis quod mestum animum premit, expediam? 11 — vidisti equidem certe, presensque aderas quando patrum nostrorum manus exigua nunc sub Arthon nunc sub Austrum nunc sub Orientis nunc sub Occidentis solis extrema, stupentibus et attonitis gentibus ac regibus, victricia late signa circumtulit, hic avaritie frenum stringens, illic tumidam premens insolentiam, hic iracundie mitigans truces motus,ci transitus gloriosa vestigia superessent, et orbis ipse perdomitus caput tamen vel veneraretur acceptum vel dilatum silenvirtutum, quantum nomen, quanta memoria gestarum rerum, quot per orbem urbes quanteque colonie, quot trophea minacia horrifico marmore victis terris extantia! Quis cunta dinumeret, que mundus ipse, licet invitus, sentit inddefleam, quid accusem? En parva predonum manus, ex mille nciam depoposcit. Heu quisnam consulet pudori nostro, quando
Abbreviated transcription (Latin):
ta gelatuacq decrepitũ imꝑiũ uł ram ncc̃ius feruor
tuꝰ nec iiueres tͥ loquerer it rogarẽ ut maxibude prĩs
opem ferres nc̃ ideo ꝙ in hispama natꝰ cẽs italice oblis¬
iusceris orignus/ O bone Theodosi quia ꝑua horz ma¬
nuͥ s diuino fuliꝰ auxilio tibi militatibꝰ clemẽtis et
ꝯurãtibꝰ recũ uentis sagittas barbaricas ex manibꝰ
pharecris aduersum nos edueras in spas frontes atq
ext̾minum barbarorum iniraculose intredibiliter
rector sisti nũe iiuens tibi loquerer nunc quid aganr
et loqui oportet et cui loquar non inuenio lffundaur¬
uoces in nubila si quis forsam amiticior spus et bonis
fauens elabiis meis abductas ad alique gͣnosam aure
illos perferat ubi fructificent ut cupio potius qͣ ut spo
Quid enim spei reliquum est quid agitur sume Ihũnbi
sunt occuli t̾ui quibꝰ nos ad alto intuens non meo cla¬
ros sed iniudiosos nũido feceras hanc tanta fortuna uͥ¬

Expanded text:
tam gelatum atque decrepitum imperium vel tam necessarius fervor tam gelatum atque decrepitum imperium vel tam necessarius fervor topem ferres, nec ideo quod in Hispania natus esses, Italice obliviscereris originis. 9 O bone Theodosi, qui parva hominum manu sed divino fultus auxilio, tibi militantibus elementis et coniurantibus tecum ventis, sagittas barbaricas ex immanibus pharetris adversum nos eductas in ipsas frontes atque exterminium barbarorum miraculose et incredibiliter retorsisti, utinam viveres! tibi loquerer. 10 Nunc quid agam? et loqui oportet et cui loquar non invenio. Effundaoces in nubila, siquis forsan amicior spiritus et bonis favens e labiis meis abductas ad aliquam generosam aurem illas perferat ubi fructificent, ut cupio potiusquam ut spero. Quid enim spei reliquum est? quid agitur, summe Iesu? ubi sunt oculi tui, quibus nos ab alto intuens, non modo claros sed invidiosos mundo feceras? Hanc tantam fortune verti
Abbreviated transcription (Latin):
et precarer ut ficut omĩa maria ifecta purgasti ita
miue nou dico ⁊ om̃s terras s itałla salutt tuam noua
predonu manu miserabiliter inquinatã solita u̾tute
pugnes ⁊ Iułi cesar qui in cursa hostũ nõ expectas¬
raptun suꝑlitis ałpibꝰ rheno rodano et gariina fen
pagͣsti ut uiueres tibi loquerer /O Cesdre anguste qua
Reges terre et legatones ppłoꝵ oĩ ad genua ꝓtuben¬
tes atq ut ꝓpie dicami qpm orbe t̾raꝵ supplitem et affr¬
sum ex altsfimo solio idisti et pace teria mariq tor¬
posita bellitlm ian teplu felicissime ꝯclusisti utina
iuneres tibi loquerer / o insigne par homniu Despe¬
riane et Lite digni alt̾uteo et prie filiꝰ filio p̃r qui uno
nem et tͥumphũ clarissimũ de ierõsolimis retulistis
utina inuc̃cis nb̃ loquerer etut xp̃i inpurias iterlĩ
uiuditaretꝭ hortarer / O fortissime iur traiane qui iam
senio fregescentis imꝑni umbra młto spus fernore re-¬
foristi ac pret̾ spem iuuenescere coegisti niqͣ cerre uł

Expanded text:
et precarer ut sicut omnia maria infecta purgasti, ita nunc non dico omnes terras sed Italiam saltem tuam nova predonum manu miserabiliter inquinatam solita virtute purgares. 6 O Iuli Cesar, qui incursus hostium non expectaraptim superatis Alpibus, Rheno Rodano et Garumna flumperagrasti, utinam viveres! tibi loquerer. O Cesar Auguste, qui reges terre et legationes populorum omnium ad genua procumbentes atque, ut proprie dicam, ipsum orbem terrarum supplicem et affusum ex altissimo solio vidisti, et pace terra marique composita, bellicum Iani templum felicissime conclusisti, utinam viveres! tibi loquerer. 7 O insigne par hominum, Vespasiane et Tite, digni alterutro et patre filius et filio pater, qui uno listis, utinam viveretis! vobis loquerer, et ut Cristi iniurias iterum vindicaretis hortarer. 8 O fortissime vir Traiane, qui iam senio frigescentis imperii membra multo spiritus fervore refovisti ac preter spem iuvenescere coegisti — nunquam certe vel
Abbreviated transcription (Latin):
uotis obstant᷑ nolut tñ s hec̃ uolentos ꝑi adu̾sũ adr
ignorãtu uatoro more qłi sepe quã perũt anuo c̃a pedi¬
bus meta łinqut ram et qui pectãt faciunt quide ulide
sunt miẜi s felicitate quanda in explenda libedine sitat
putant᷑ et qui sibi manꝰ iuiciuit ex calle misera fugiit¬

Expanded text:
tant, volunt tamen, sed hoc volentes in adversum agit ignorantia, viatorum more qui sepe quam petunt animis, eam pedibus metam linquunt. 2 Nam et qui peccant, faciunt quidem unde sint miseri, sed felicitatem quandam in explenda libidine sitam putant; et qui sibi manus iniciunt, eo calle miseriam fugi
Abbreviated transcription (Latin):
senatus nõ ppłꝰ Equi me de nobis uindicet Angustus
añi fongis istorie imꝑlice ad te redco tantis sepe picul
nõ cũ salute solum s dũ głia ereptus quid indisti Iunt
quid audisti ꝙ talem iurũ tłi se̾pe ꝑgenitũ tarutis assue¬
factu rebus tamq alto de culme despectatem res huma¬
nas tranquilla cesarie ẜenicatis arte diceret Nichil mag¬
nũ nichil grane uiderĩ debet aĩo qui sũbire hueris imi¬
ꝑii molẽm pondusq nõ timuit rem omi maxima tr̃a¬
segisti quo die nomĩe imꝑatoris ac titulũ suscepisti qͥdsu
uero suadeo ut priãm ames. Ie ꝑfecto sui a uu uorto

Expanded text:
us romanus, qui me de vobis vindicet». Augustus animum longis historiis implicem. Ad te redeo. 26 Tantis sepe periculis non cum salute solum sed cum gloria ereptus, quid vidisti sive quid audisti, quod te talem virum, tali stirpe progenitum, tantis assuefactum rebus tamque alto de culmine despectantem res humanas, e tranquilla cesaree serenitatis arce deiceret? Nichil magnum, nichil grave videri debet animo qui subire humeris imperii molem pondusque non timuit. Rem omnium maximam transegisti, quo die nomen imperatoris ac titulum suscepisti; quid vero suadeo ut patriam ames; at profecto sive a “viro
Abbreviated transcription (Latin):
et querela ꝯtra Illũ qiuie qͥe sit qui d̃ ꝓterere hos q dicũtu
sarietates p̃donũ nũc Italam ꝑliagantes Eplã pͥma¬
oquor quia cogor uiget.ir ꝑietas ardeces¬
qr stimulos auxie figit in pctore qui me ta¬
dere nõ sinũt et scio ne ne quicqͣ loqui neq
cie ingens ultor brute qui superos fedi sermeri auedoes
qui meo sanguine despumater Aransalpiña rabre pe pou
pria uͥtute ac fortuna ꝯcretibus mirabiliter confrcgisti
ut numes tibi loquerer G Naule. emisi qui reges ã da¬
cedonum uetusto imperio elatos et aduersus italiam
rebelsatos uictos ante tͥrum in capitolium egisti et Rs¬
mani iugum imꝑni ferre dociust utina iiueres ubs
loquerer d mari ut ꝯpatriora tuus ait. Eicero xus

Expanded text:
uisquis sit, qui deberet proterere has que dicuntur sotietates predonum, nunc Italiam pervagantes. 1 Loquor quia cogor; urget enim pietas ardentesque stimulos anxio figit in pectore, qui me tacere non sinunt; et scio me nequicquam loqui, neque atis et pudicitie ingens ultor Brute, qui superbos fedi servitii auctores qui nostro sanguine despumantem transalpinam rabiem in ipsis , in propria patria, virtute ac fortuna concurrentibus, mirabiliter confregisti, utinam viveres! tibi loquerer. O Paule Emili, qui reges Macedonum vetusto imperio elatos et adversus Italiam rebellantes vinctos ante currum in Capitolium egisti et romani iugum imperii ferre docuisti, utinam viveres! tibi loquerer. 4 O Mari, ut compatriota tuus ait Cicero, “rus
Abbreviated transcription (Latin):
uibi s uetone comos insolencia nocuisset et ur doo brxu
semp ad funestos mores ꝑitura ꝓsꝑitas insua demũ pare¬
sia ꝑoreũ uertes et sese ucr orbis nuurias uindicastet
briores sotõr qua hostũ pcedas agunit fugeq anigłia ꝙͣ
uietutis stimulisq qua gladiis fidunt fallunt eͥxpẽdi¬
ciꝰ quã pugnãt seꝑioq fĩdem suã molant quo fer na

Expanded text:
i victorie comes insolentia nocuisset, et ut dixi, luxum semper ac funestos mores paritura prosperitas, in sua demum precordia ferrum vertens, in se se victi orbis iniurias vindicassetbriores sotiorum quam hostium predas agunt, fugeque amplius quam virtuti, stimulisque quam gladiis fidunt; fallunt expeditius quam pugnant, sepiusque fidem suam violant quam feriunt
Abbreviated transcription (Latin):
hec tpr̃is ꝑte nõ inuere s languere quod a me iudear ac tor-¬
queri q̃ si molesta mͥ semꝑ fuit qd muĩt putas qũ nuĩs estũ for¬
temecla s laborem mag̾is nũꝙͣ tam iuueis quide fui ut nes¬
cirem me senestere sciebam uero nẽ sencieba qͥn hacteno seu
qui nã uetꝰ dormiens ẜ ͦ aluco descendit nul sentĩe ꝑcedeba

Expanded text:
hac temporis parte non vivere sed languere quodammodo videar ac torqueri; que si molesta michi semper fuit, quid nunc putas, quando minus estum forte metuam, sed laborem magis? Nunquam tam iuvenis quidem fui ut ncirem me senescere; sciebam vero nec sentiebam; quin hactenus, ceu qui navi vectus dormiens secundo alveo descendit, nil sent