comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mane̾t. ergo maiꝰ bũsiciũ accepit a filit
pater qͥ uitã accepit ꝙ̃ ip̃e qͥ illi dedit
Hec nõ destruũt parẽtũ renãtionẽ ñ deti¬
ores illis liberos faciũt ymo ⁊ meliores.
nat᷑a enĩ głosa uͥtus ẽ ⁊ añire pores cup
alacor erit pietas si ad reddẽda bñficia

Expanded text:
maneret ; ergo maius beneficium accepit a filio pater, qui vitam accepit, quam ipse illi dedit. Haec non destruunt parentium venerationem nec deteriores illis liberos faciunt, immo etiam meliores ; natura enim gloriosa virtus est et anteire priores cupit. Alacrior erit pietas, si ad reddenda beneficia
Abbreviated transcription (Latin):
moꝰ accusatorẽ nõ hẽat ĩ urauit tͥbun
roddidit. Nulli licint ĩpune t̾ͥbunũ ĩ or¬
dinẽ redigt᷑. Alia ex aliis exẽpla sũt eor
qͥ parẽtes suos ꝑiculis eripuerũt. qͥ ex ni¬
fimo ad sũna ꝓtulert. et oplebe aceruo¬
q ignobili nũꝙ̃. tacẽdos seculis deder̾t
meis paru. cessi ĩꝑio eoꝵ siue equũ siue
iniquirac durũ fuit. obsequẽtẽ subuns¬
sũ qr nuẽ p̃biii. ad hoc unũ ꝯtuuiax fui
ne bũficiis uincerer. Certate obsecro uos
⁊ fessi restituice aciẽ. felieus qͥ uicer̃t. fr¬
lices qͥ unicẽt᷑. erd eo adolescẽte p̃ctaua

Expanded text:
 accusatorem non habeat.' Iuravit tribunus reddidit. Nulli alii licuit impune tribunum in ordinem redigere. Alia ex aliis exempla sunt eorum, qui parentes suos periculis eripuerint, qui ex infimo ad summum protulerint et e plebe acervoque ignobili numquam tacendos saeculis dederintmeis parui, cessi imperio eorum, sive aecum sive inicum ac durum fuit, obsequentem submissumque me praebui ; ad hoc unum contumax fui, ne beneficiis vincerer. ' Certate, obsecro vos, et fessi quoque restituite aciem. Felices, qui vincent, felices, qui vincentur ! Quid eo adulescente pra
Abbreviated transcription (Latin):
tas mͥ ꝑ se nudã egentẽ osilii ⁊ id ut ma̾¬
gnũ bonũ iactas. cogita te mͥ ĩputare mu¬
scaꝵ ⁊ u̾miũ bonũ. dem̃ ut nichil aliud
dicã ꝙͣ bonis artib me studuisse ut cur¬
sũ ad rectũ iter uite dixxxisse̾. ĩ ip̃o bñfõ
tuo maiꝰ ꝙͣ qd̃ dederas recepilti.Tu enĩ
nie mͥ rude̾ ĩꝑitũ dedisti.ego tͥ filiũ qͣlẽ
genuisse gaude̾s. Aluit me pater. si idez
p̃sto plus reddo qr nõ tm̃ aluisse s a filio
Iustici acauit. bellcis. ⁊ eliꝰ. ⁊ ipat̾ ꝗͥ ingͥcntẽ
ceu fũde̾t famã. tenebras q natiliũ suõꝵ
elara luce discu toͣt. uõ mestimaoile paren¬
tes suos bñficiũ ꝯdalit. an qͥsꝙͣ aristonẽ ⁊
crillũ nͥ ꝓpt̾. xenophontẽ. ⁊ platotũ filios
uoscet. Sophions cũ socrates exspirae nõ

Expanded text:
tas mihi per se, nudam, egentem consilii, et id ut magnum bonum iactas, cogita te mihi imputare muscarum ac vermium bonum. Deinde, ut nihil aliud dicam, quam bonis artibus me studuisse et cursum ad rectum iter vitae direxisse, in ipso beneficio tuo maius, quam quod dederas, recepisti; tu enim me mihi rudem, imperitum dedisti, ego tibi filium, qualem genuisse gauderes. Aluit me pater. Si idem praesto, plus reddo, quia non tantum ali se, sed a filio iustitia aut bellicis rebus et patri quoque ingentem circumfunderet famam tenebrasque natalium suorum clara luce discuteret, non inaestimabile in parentes suos beneficium contulit ? An quisquam Aristonem et Gryllum nisi propter Xenophontem ac Platonem filios nosset ? Sop
Abbreviated transcription (Latin):
illa tñidẽdmiꝰ utiq eos qͥ pͥma elem̃ta
docuerũt. Et ꝙͣuis sine illis nemo qͥtꝙͣ
assequi posset nõ tñ ꝙͣtũcũq qͥs assecut᷑
ẽ infra illos ẽ. multũ int̾ pͥma ac maxi᷑
int̾est. Nec iõ pͥma maxinioꝵ ĩstar sũt.
qr sinc pͥmis inaxĩa eẽ nõ possũt. Ĩã tp̃s¬

Expanded text:
illa, transcendimus, utique eos, qui prima elementa docuerunt, et quamvis sine illis nemo quicquam adsequi posset, non tamen, quantumcumque quis adsecutus est, infra illos est. Multum inter prima ac maxima interest, nec ideo prima maximorum instar sunt, quia sine primis maxima e
Abbreviated transcription (Latin):
cepiss poluptatẽ si illũ post debellata ar¬
ma cualia uidiss secure paci p̃sidente
nõ adagnoscẽs bonũ suũ neo sacis crodẽs
qnociẽs ad se respexiss pocuissa illũ uiꝑ
e tenebris erluss ⁊ adhuc ĩ luce retinẽt¬

Expanded text:
cepisset voluptatem, si illum post debellata arma civilia vidisset securae paci praesidentem, non adgnoscens bonum suum nec satis credens, quotiens ad se respexisset, potuisse illum virum e tenebris eruisset et adhuc in luce retine
Abbreviated transcription (Latin):
cũ tãto maiꝰ sit retine̾ sp̃m ꝙͣ accipere
ꝙͣto leuiꝰ mori añ mortis metũ Ego uitã
dedi. statĩ illa usura. tu nescituro an ui¬
uẽt t̾go uitã dedi mortẽ innẽti. tu uitã
dedisti ut mori possẽ ego tͥ uitã dedi ꝯsũ¬
matã ꝑfectã. tu me exꝑtẽ roĩs gemusti
honꝰ alienũ. Uis scire ꝙ nõ sit magnul
bñficiũ uitã sic dare. exposuisses nẽpe ĩ¬
uiria erat genuisse quo qͥd colligo mĩnũ
ẽẽ bñficiũ pat̾s mat̾s q ꝯcubitũ nͥ acces¬
serũt alia q̃ ꝓseq̃rẽt᷑ hoc mitiũ mueris

Expanded text:
 sit retinere spiritum quam accipere, quanto levius mori ante mortis metum. Ego vitam dedi statim illa usuro, tu nescituro, an viveret ; ego vitam dedi mortem timenti, tu vitam dedisti, ut mori possem ; ego tibi vitam dedi consummatam, perfectam, tu me expertem rationis genuisti, onus alienum. Vis scire, quam non sit magnum beneficium vitam sic dare ? Exposuisses ; nempe iniuria erat genuisse ! Quo quid colligo ? Minimum esse beneficium patris matrisque concubitum, nisi accesserunt alia, quae prosequerentur hoc initium muneris
Abbreviated transcription (Latin):
oĩu deos metuit. Urit illũ ⁊ angit inc̾cep¬
ti bñficii ꝯsciẽtia. deiq satis hec ip̃a pẽa
magna ẽ ꝙ rei ut diceba̾ iocũdissĩe fruc¬
tũ nõ ꝑcipit. at quẽ uiuat accepisse. eqͣli
ficiui delectat.ĩ gracũ semel Cõꝑari autẽ
põt utͥuiq uita cũ alt̾ t̾stis sit ⁊ sollicitꝰ
qualis eẽ inficiator ac frandulẽtꝰ solet
aput quẽ nõ parẽtiũ qͥ debet honor est
nõ educatoris nõ p̾ceptoꝵ. alt̾ letus hila¬
ris occasionẽ referẽde gre̾ exspectãs ⁊ ex
noc ip̃o affectu gaudiũ grande ꝑcipiẽs. nͨ
q̃rẽs quomͦ decoquet s ꝙͣadm̃n nob pleuiꝰ¬

Expanded text:
omnium deos metuit, urit illum et angit intercepomnium deos metuit, urit illum et angit intercepti beneficii conscientia. Denique satis haec ipsa poena magna est, quod rei, ut dicebam, iucundissimae fructum non percipit. At quem iuvat accepisse, aequali ficium delectat, ingratum semel. Comparari autem potest utriusque vita, cum alter tristis sit et sollicitus, qualis esse infitiator ac fraudulentus solet, apud quem non parentium, qui debet, honor est, non educatoris, non praeceptorum, alter laetus, hilaris, occasionem referendae gratiae expectans et ex hoc ipso adfectu gaudium grande percipiens nec quaerens, quomod
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ eo uẽtũ ẽ ut nulla uirũ hẽat nͥ ut
adultiu irritet. argunĩtũ ẽ deforuntatie
pudicicia qua ĩuenies tã miserã tã sor¬
didã ut illi satis sit unũ adulteroꝵ par
nͥ singłis diuisit horas. et nõ sufficit dies
om̃ib nͥ aput aliũ gestata ẽ aput aliu
mãsit. Infrunita ⁊ antiqͣ ẽ q̃ nesciat mat̾¬
moĩu uocari unũ adult̾iũ. ꝙ̃adm̃ hoꝵ de¬
lictoꝵ iã euanuit pudor. postꝙͣ res lacius
euagaca ẽ Ita nigratos efficies ⁊ aucciores
si nũari se ceꝑint. Q̾d g ͦ: Inpunitꝰ erit¬
nita tu credis ẽẽ q̃ ĩiusa sũt. aut ullũ sup¬
pliciũ grauiꝰ existimas publico odio: pe¬
na ẽ ꝙ nõ audet ab ullo bñsiciũ accipere
q nõ audet ulli dare. ꝙ õiu designat᷑ o¬
culis aut designari se uidicat. ꝙ intellectu
rei optĩe ac dulcissĩe amisit. An tu infelicc̾
res morbꝰ obstruxit. nõ uocas eũ miseꝵ
qͥ sensũ bũsicioꝵ amisit. testes ingratoꝵ

Expanded text:
 eo ventum est, ut nulla virum habeat, nisi ut adulterum irritet ? Argumentum est deformitatis pudicitia. Quam invenies tam miseram, tam sordidam, ut illi satis sit unum adulterorum par, nisi singulis divisit horas ? Et non sufficit dies omnibus, nisi apud alium gestata est, apud alium mansit. Infrunita et antiqua est, quae nesciat matrimonium vocari unum adulterium. Quemadmodum horum delictorum iam evanuit pudor, postquam res latius evagata est, ita ingratos plures efficies et auctiores, si numerare se coeperint. "Quid ergo? impunitnita tu credis esse, quae invisa sunt, aut ullum supplicium gravius existimas publico odio ? Poena est, quod non audet ab ullo beneficium accipere, quod non audet ulli dare, quod omnium designatur oculis aut designari se iudicat, quod intellectum rei optimae ac dulcissimae amisit. An tu infelicem res morbus obstruxit, non vocas miserum eum, qui sensum beneficiorum amisit ? Testes ingratorum
Abbreviated transcription (Latin):
nõ potuissẽt eĩ referre grͣ̃a nͥ uitã accepi¬
ssẽt. ergo nͨ medico gr̃a ĩ maiꝰ referri põt
solet enĩ ⁊ medicꝰ uitã dare. nec naute
si naufragiũ sustulit. ac qͥ ⁊ hor ⁊ alioꝵ
qͥ aliqͦ mõ nobis bñficia deder̃t. bñficia

Expanded text:
non potuissent enim referre gratiam, nisi vitam accepissent. Ergo nec medico gratia in maius referri potest solet enim et medicus vitam dare, nec nautae, si naufragum sustulit. Atqui et horum et aliorum, qui aliquo modo nobis vitam dederunt, beneficia
Abbreviated transcription (Latin):
parẽtũ ꝯdicionẽ sacrauimꝰ qr expediebat
liberos tolli. Sollicitãdi ad hũc laborẽ erãt
nic̾tã aditur fortunã nõ potãt illis dici
qd̾ bñficia dãcib dicit᷑. cui des elige sp̃e te¬
cũ si deceptus es q̃rere. dignũ aduiua ĩn
libe.is tollẽdis nichil udicio tollẽtiũ licet
tota res uoti ẽ Itaq ut eqͥore aĩo adirent
aliã danda eis aliq̃ potas fuit. demĩ alia
ꝯdicio parẽtũ ẽ qͥ bñficia qͥb dedint dãt¬

Expanded text:
Parentium condicionem sacravimus, quia expediebat liberos tolli ; sollicitandi ad hunc laborem erant incertam adituri fortunam. Non poterat illis dici, quod beneficia dantibus dicitur : " Cui des, elige ; ipse tecum, si deceptus es, querere ; dignum adiuva." In liberis tollendis nihil iudicio tollentium licet, tota res voti est. Itaque, ut aequiore animo adirent aleam, danda aliqua illis potestas fuit. Deinde alia condicio parent
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ q̃ ꝯsilio ac manu gero face̾ potuissẽ
nec ĩ hãc eige̾ noĩs claritatẽ quã ciuili
ac militari industa merui. Nũꝗd tñ iõ
maxĩs oꝑib p̃feres nutͥtis officiũ at¬
qͥtqͥt int̾est cũ eq̃ sine pat̾s bñficio ꝙͣ¬

Expanded text:
hil eorum, quae consilio ac manu gero, facere potuissem nec in hanc emergere nominis claritatem, quam civili ac militari industria merui ; numquid tamen ideo maximis operibus praeferes nutricis officium ? Atqui quid interest, cum aeque sine
Abbreviated transcription (Latin):
si mitio meo debeo qͥtqͥt iã possũ debeo
cogita nõ eẽ miciũ mei pre ñ auũ qͥdẽ
sẽꝑ enĩ erit ultius aliqͥd ex qͦ origiis
ꝓrime origo descẽdat. at qͥ nemo dic̃
me plus debẽ ignotis ⁊ ultra mẽoriã po¬
sitis maiorib ꝙͣ pat̾. plus aũt debeo
si ħ ipm̃ ꝙ genuit me pater ineus ma¬
nichil p̃stare ei potero qd̾ nõ bñficio eiꝯ̃
nimꝰ sit. Nõ enĩ geniuss me p̃r nͥ sana¬
tus ẽẽt. S uide ne illud ui̾us sit estĩaꝵi
an id qd̾ potuit.⁊ id qd̾ fecit meũ sit. meaꝵ
uiriũ mee uolũtatis Illud q natꝰ sũ ꝑ se¬

Expanded text:
 debeo, cogita non esse initium mei patrem, ne avum quidem ; semper enim erit ulterius aliquid, ex quo originis proximae origo descendat. Atqui nemo dicet me plus debere ignotis et ultra memoriam positis maioribus quam patri; plus autem debeo, si hoc ipsum, quod genuit me pater meus, ma nihil praestare ei potero, quod non beneficio eius minus sit ; non enim genuisset me pater, nisi sanatus esset. Sed vide, ne illud verius sit aestimari, an id, quod potui, et id, quod feci, meum sit, mearum virium, meae voluntatis. Illud, q
Abbreviated transcription (Latin):
dandi seruis ut a filus qͦr uindicaret᷑. er
rit̾ an aliquͣ liberi maiora bñficia dare pa¬
rẽtib suis possẽt ꝙͣ acceꝑit. Nlud ꝯcedit᷑
iultos filios maioees potẽtiores ꝙ exntisse
ꝙͣ parẽtes suos eque ⁊ illud meliores fu¬
isse oꝵ si ꝯitat põt fĩ ut meliora tͥbuerint
cũ ⁊ fortuna illis maior ẽẽt ⁊ melior
ab aliis trahũt ⁊ tñ miciis sius maiora
sũt nec iõ ailiqͥd no ẽ maiꝰ eo quo cepit qrꝰ
nõ potuiss in tm̃ ꝓcede̾ nͥ cepiss. Nulla ñ.¬

Expanded text:
haec fuerunt ad contundendam insolentiam hominum ex im, an aliquando, liberi maiora beneficia dare parentibus suis possint, quam acceperint. Illud conceditur multos filios maiores potentioresque extitisse quam parentes suos ; aeque et illud meliores fuisse. Quod si constat, potest fieri, ut meliora tribuerint, cum et fortuna illis maior esset et meliorab aliis trahunt et tamen initiis suis maiora sunt ; nec ideo aliquid non est maius eo, quo coepit, quia non potuisset in t
Abbreviated transcription (Latin):
alicuiꝰ ne ordinariũ qͥdẽ hñtis officũ ot
dem̃ negas tͥ a seruo cuo bũficiũ dari posse
cui osculũ aliem serui bñficiũ ẽ. Quc ẽ aĩ
tãta discordia. eodẽ tp̃e seruos colis ⁊ despi

Expanded text:
alicuius, ne ordinarium quidem habentis officium ; et alicuius, ne ordinarium quidem habentis officium ; et deinde negas tibi a servo tuo beneficium dari posse, cui osculum alieni servi beneficium est ? Quae est tanta animi discordia ? Eodem tempore servos despi
Abbreviated transcription (Latin):
siie ꝑ sordidos grad: ad hũc ꝑma cuiꝰ qr or
go ꝑducit᷑. nõ ẽ qͥd te isti decipiãt qͥ cũ ma¬
ioros si os recensẽt ubicũ ꝑ nomẽ illustre
fecit illo dñi fulgent. neminẽ desper̾is ⁊
si cͥca illũ obsoleta sũt noĩa. et paꝵ indul¬
gẽte aduita fortuna. siue lib̾tim añ uos
lnit siue seruii. siue exteraꝵ ge̾tiũ honnes
erigite audact̾ aĩos ⁊ qͥtqͥd ĩ medio sordi¬
di iacet tnͣsilite eespectat uos in sũmo
miagna nobiltas. erd suꝑbia n tantã uaĩ¬
tate̾ attollimꝰ. ut beneficia a serus ĩdigne¬
mͦ accipe̾ ⁊ sortr̃ cor a exspectem obliti Ø¬
meritoꝵ. seruũ tu quẽ uocas libidims ⁊
gule seruus ⁊ adulte̾ ymo ⁊ adultaꝵ cõe
mãcipiũ. seruũ uocas quẽqͣ tu eruo tã¬
dẽ ab istis gerulis raperis cubile istud tuũ
ccũferẽtib. Quo te penulati ĩ militũ qͥdẽ
nõ uulgarẽ cultũ subornati. quo inꝙͣ teisti
efferũt: ad hostiũ alicius hostiarii ad ortos

Expanded text:
o perdueitur. Non est, quod te isti decipiant, qui, cum maiores suos recensent, ubicumque nomen inlustre defecit, illo deum infuleiunt. Neminem despexeris, etiam si circa illum obsoleta sunt nomina et parum indulgente adiuta fortuna. Sive libertini ante vos habentur sive servi sive exterarum gentium homines, erigite audacter animos et, quidquid in medio sordidi iacet, transilite ; expectat vos in summo magna nobilitas. Quid superbia in tantam vanitatem attollimur, ut beneficia a servis indignemur accipere et sortem eorum spectemus obliti meritorum ? Servum tu quemquam vocas, libidinis et gulae servus et adulterae, immo adulterarum commune mancipium ? Servum vocas quemquam tu ? Quo tandem ab istis gerulis raperis cubile istud tuum circumferentibus ? Quo te penulati in militum quidem non vulgarem cultum subornati, quo, inquam, te isti efferunt ? Ad ostium alicuius ostiarii, ad hortos
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ. Anulis nr̃is plꝰ ꝙͣ aĩs credat᷑. in
qͥd isti ornati uiri adhibiti sũt ĩ qͥd ĩpri¬
nũt signa. Nẽpe ne ille neget accepisse
se qd̾ accepit. hos ĩcorrintos unos ⁊ iũ¬
dices uĩtatis existimas. at hiis ip̃is ñalrꝰ
statĩ peciũe comuttẽt᷑. Ita nõ honestius
erut a qͥbdã fidẽ fulli ꝙͣ ab oĩb ꝑfidiã
timeri. hoc unũ deest auaricie. ut bñficia
sine spõsore nõ demꝰ Gñosi aĩ ẽ ⁊ mag̾s¬
ci uuuare ꝓdẽe. Qui dat bũficia deos mir¬
tat᷑. qͥ repetit feneratores ei̾d illos dum
gratũ dat᷑ accio ymo pauciores qr maio¬
ie dilectu dabũt᷑ bñficia. dem̃ nõ expe¬
dit notũ õib firii ꝙͣ młti ĩgrati sũt pu¬
dorẽ enĩ rei tollet młtitudo pectantu
⁊ desmet ẽẽ ꝓbri loco cõe maledictũ. nũꝙͣ
iã ullo repudio erubescit: postꝙͣ illustrre
q̃dã ac nobiles feĩc nõ ꝯsulũ nũo s ma¬

Expanded text:
onem ! Anulis nostris plus quam animis creditur. In onem ! Anulis nostris plus quam animis creditur. In quid isti ornati viri adhibiti sunt ? In quid imprimunt signa ? Nempe ne ille neget accepisse se, quod accepit ! Hos incorruptos viros et vindices veritatis existimas ? At his ipsis non aliter statim pecuniae committentur. Ita non honestius erat a quibusdam fidem falli, quam ab omnibus perfidiam timeri ? Hoc unum deest avaritiae, ut beneficia sine sponsore non demus ! Generosi animi est et magnifici iuvare, prodesse ; qui dat beneficia, deos imitatur, qui repetit, feneratores. Quid illos, dum ingratum datur actio." Immo pauciores, quia maiore dilectu dabuntur beneficia. Deinde non expedit notum omnibus fieri, quam multi ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco commune maledictum. Numquid iam ulla repudio erubescit, postquam illustres quaedam ac nobiles feminae non consulum numero sed ma
Abbreviated transcription (Latin):
des. nulla accio erit nulla repeticio. er¬
ras si existimas succursurũ tibi iudicẽ
Nulla lex te ĩ integrũ restituet. Solã ac¬
cipiẽtis fide̾ specta. hec mea bñficia auc¬
toritatẽ suã tenẽt ⁊ magnifica sũt pol¬
hoc ẽ qd̾ dicebã intiturã tante rridig̾tatẽ
si bñficiũ mercẽ facimꝰ. nõ ẽ irritandus
ãmiꝰ ad auariciã. ad q̃rclã ad discordia.
sua sponte ĩ ista fert. ꝙͣtũ possumꝰ resis¬
tamo ⁊ q̃rẽti octasiones ãputemꝯ. utniã
qͥdẽ ꝑsuade̾ possimꝰ ut pecumas creditas
tm̃ a uolẽtib recipẽnt. utinã nulla stipu¬
latio ẽptorẽ uẽditori obligaret. nec pacta
ꝯuenta q ĩp̃ssis signis custodirẽt Eides
speccare malũt. Adhibẽt᷑ ab utq ꝑte tes¬
tes ille ꝑ tabulas pluriũ int̾poĩtis par¬
aris facit. Ille nõ ẽ int̾rogatoe ꝯtentus
nisi reũ manu sua tenuit e turpẽ hũami
gnis ⁊ fraudis ac neqͥcie publice ꝯfessi¬

Expanded text:
: nulla actio erit, nulla repetitio. Erras, si existimas succursurum tibi iudicem ; nulla lex te in integrum restituet, solam accipientis fidem specta. Hoc modo beneficia auctoritatem suam tenent et magnifica sunt; polHoc est, quod dicebam, interituram tantae rei dignitatem, si beneficium mercem facimus. Non est irritandus animus ad avaritiam, ad querellas, ad discordiam ; sua sponte in ista fertur. Quantum possumus, resistamus et quaerenti occasiones amputemus. Utinam quidem persuadere possemus, ut pecunias creditas tantum a volentibus acciperent ! Utinam nulla stipulatio emptorem venditori obligaret nec pacta commentaque impressis signis custodirentur, fides expectare malunt. Adhibentur ab utraque parte testes. Ille per tabulas plurium nomina interpositis parariis facit ; ille non est interrogatione contentus, nisi reum manu sua tenuit. O turpem humani generis fraudis ac nequitiae publicae confessi
Abbreviated transcription (Latin):
uerat. Bello cuuli ꝑsꝙͥtũ dñm sernꝰ abscõ¬
dit ⁊ cũ amlos eiꝰ s aptass ic uestẽ m¬
duisset spiculatorib octurrit nchilq se
dep̃cari quomins ĩꝑata ꝑage̾nt dir̃ ⁊ denĩ
mori uelle quo rara erat fides. dñm mori
nolle in publica crudelitate. Ĩtẽ ĩuema m
publica ꝑfidia fidelẽ cũ p̃mia ꝓdiciois ingẽ¬
exẽpla nõ p̃tibo Sub tiberio cesare fuit ac¬
cusandi frequẽs ⁊ pene publica rabies q̃
oĩ cuuli bello gͣuis togntã cuntatẽ ꝯͥfecit
Excipichat᷑ ebrioꝵ ẜmo sĩplicitas iocãtũ
nichil erat tutũ.oĩs semendi placebat oc¬
tasio. nec iã reoꝵ exspectabat᷑ euc̃tus ãi
ẽẽt unꝰ. Cenabat paulus p̃torio ĩ ounuo
quodã ymaginẽ tiberii cesai̾s hñs ectua
⁊ emmete gẽma Re ĩeptissimã fecero sinc

Expanded text:
ervus abscondit et, cum anulos eius sibi aptasset ac vestem induisset, speculatoribus occurrit nihilque se deprecari, quo minus imperata peragerent, dixit et deinde tempore mori velle, quo rara erat fides dominum mori nolle ! in publica crudelitate mitem inveniri, in publica perfidia fidelem ! cum praemia proditionis ingenexempla non praeteribo. Sub Tib. Caesare fuit accusandi frequens et paene publica rabies, quae omni civili bello gravius togatam civitatem confecit ; excipiebatur ebriorum sermo, simplicitas iocantium ; nihil erat tutum ; omnis saeviendi placebat occasio, nec iam reorum expectabantur eventus, cum esset unus. Cenabat Paulus praetorius in convivio quodam imaginem Tib. Caesaris habens ectypa et eminente gemma. Rem ineptissimam fecero, s
Abbreviated transcription (Latin):
eqͥdẽ crudelissimã ad suppliciã ab ipsis
duci ꝓfessos eẽ eductã. deide ext̃ miros
cura sũma celasse. donec hostilis tra mdet
demnde ut saciatꝰ nules cito ad romanda
mores rediit. illos qͦ ad suos rediisse et
dñc sͥ ip̃os dedisse. Maũmisit utrñq ẽ
uestigio illa. nec idignata ẽ ab hiio se
uitã accepisse. ĩ qͦs uite necis ꝙ hũiss po

Expanded text:
idem crudelissimam ad supplicium ab ipsis duci professes esse. Eductam deinde extra mures summa cura celasse, donec hostilis ira consideret ; deinde, ut satiatus miles cito ad Romanos mores rediit, illos quoque ad suos redisse et dominam sibi ipsos dedisse. Manu misit utrumque e vestigio illa nec indignata est ab his se vitam accepisse, in quos vitae necisque po
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpis uestigatorib notaut ⁊ seruus eius
xit et cũ cõuiuas testaret᷑ admota esse
ymaginẽ obscens ⁊̃ subsꝙͥptionẽ ꝯponẽt
ostendit ĩ manu sua seriuus anulũ. si qͥs
hũc seruũ nocat ⁊ illũ ꝯuinã uocabit. sub
diuo ang̾to ũdũ hõib u̾ba sua piculosa
erãt iã molesta. Bufus uir ordĩs senatoi
int̾stenã optan̾at ne cesar salius rdieet
ex ea peg̾natiõe quã ꝑarabat ⁊ adiecerat
idẽ omẽs ⁊ tauros ⁊ utulos optare suet
qͥ illa diligent᷑ andirẽt. ut pͥmũ dilurit ẜ¬
uus qͥ cenãti ad pedes steterat. nariat q
int̾ cenã ebriuo dixissi ⁊ hortat ut cesarẽ
occupet at ip̃e se deferat. usus ꝯsilio desce¬
dẽti crsan occurrit. et cũ mala mett huasse
se pͥdie uirasset. d ut in se ⁊ ĩ filioo suos

Expanded text:
is vestigatoribus notavit et servus eius, xit. Et cum Maro convivas testaretur admotam esse imaginem obscenis et iam subscriptionem componeret, ostendit in manu sua servus anulum. Si quis hunc servum vocat, et illum convivam vocabit. Sub divo Augusto nondum hominibus verba sua periculosa erant, iam molesta. Rufus, vir ordinis senatorii, inter cenam optaverat, ne Caesar salvus rediret ex ea peregrinatione, quam parabat; et adiecerat idem omnes et tauros et vitulos optare. Fuerunt, qui illa diligenter audirent. Ut primum diluxit, servus, qui cenanti ad pedes steterat, narrat, quae inter cenam ebrius dixisset, et hortatur, ut Caesarem occupet atque ipse se deferat. Usus consilio descendenti Caesari occurrit et, cum malam mentem habuisse se pridie iurasset, id ut in se et in filios suos
Abbreviated transcription (Latin):
note ẽ cesarẽ laudet se cu seruil an landuanit
Nõ exspectas ut tͥ narrẽ manissũ qͥ hoc
fecerat nec tñ gratis pecumã ꝑ lib̾tate eius
ces ir nũau̾at. Post tot exẽpla nũ dubuĩẽ
cohonestet. Eadẽ oĩb pͥnciria cadẽ origo
Nemo alto nobilior nͥ cui reccis ingenur
⁊ artib boms aptiꝰ Qui ymagies ĩ atrus
zexponũt ⁊ noĩa samilie sue logo ordine ac

Expanded text:
e est Caesarem laudet, sed cum servum ante laudaverit. Non expectas, ut tibi narrem manu missum, qui hoc fecerat. Nec tamen gratis : pecuniam pro libertate eius Caesar numeraverat. Post tot exempla num dubium escohonestet ? Eadem omnibus principia eademque origo ; nemo altero nobilior, nisi cui rectius ingenium et artibus bonis aptius. Qui imagines in atrio exponunt et nomina familiae suae longo o
Abbreviated transcription (Latin):
Qui accepit inqͥt bñficiũ licet aĩo benigͥs¬
simo accipẽt nũdũ ꝯsũmauit officiu
suũ restat enĩꝑs reddendi. sicut ĩ lusu
c̃ aliqͥd scite ac diligẽt᷑ accipeͣ s nõ dicit᷑
bonꝰ lusor nisi qͥ apte ⁊ expedite rennsit
quã acceꝑat. Exẽplũ hoc dissile̾ ẽ q̃re qr¬

Expanded text:
epit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere, sed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; q
Abbreviated transcription (Latin):
s diues s nõ censurꝰ ĩpẽdiũ. donauit aliꝰ
s toto pat̾moĩo cessurꝰ. sũma eadẽ ẽ. bñ¬
ficiũ idẽ nõ ẽ Etiã nũc adice hic pecuma
ꝓ addicto depẽdit. s cũ illã domo ꝓtuliss
ille dedit eãde. s mutuã sũpsit aut roga¬
uit. ⁊ se obligari ingenti merito passus ẽ
cili largitꝰ ẽ ⁊ hũc qͥ accepit ut daret. tpͣre
q̃dã magna fuit nõ sũma. sñficiũ ẽ dona¬
ta possessio cuo fertilitas laxare possit ã¬
nonã. bñficiũ ẽ unꝰ in fame panis. bñs
siccas fauces ducẽtib mõstrãe̾ fontẽ. Qs
nit̾ se ista ꝯꝑabit qͥs expendet. difficił est
sñia q̃ nõ re̾ s uĩ rei q̃rit. Endẽ licet sint
alit᷑ data nõ idẽ pẽdẽt. d̾exit  mͥ bñficiu
s nõ libent᷑ s dedisse se q̃stus ẽ s suꝑbiꝰ
me ꝙͣ solebat asperit. s tã tudde dedic ut

Expanded text:
impendium ; donavit alius, sed toto patrimonio cessurus. Summa eadem est, beneficium idem non est. Etiamnunc adice : hic pecuniam pro addicto dependit, sed cum illam domo protulisset; ille dedit eandem, sed mutuam sumpsit aut rogavit et se obligari ingenti merito passus estcili largitus est, et hunc, qui accepit, ut daret ? Tempore quaedam magna fiunt, non summa. Beneficium est donata possessio, cuius fertilitas laxare possit annonam, beneficium est unus in fame panis ; beneficium ritum per siccas fauces ducentibus monstrare fontem. Quis inter se ista comparabit ? Quis expendet ? Difficilis est sententia, quae non rem, sed vim rei quaerit ; eadem licet sint, aliter data non idem pendent. Dedit hic mihi beneficium, sed non libenter, sed dedisse se questus est, sed superbius me
Abbreviated transcription (Latin):
atq ita traiecit se uno ictu. da mͥ quẽꝙͣ
qͥ magnificẽtiꝰ dñm seruauĩt. Corfimũ
cesar obsidebat. tenebat᷑ inclusus domiciꝰ
tud sit. mortẽ rogo armat. Tũ ille ꝓmi¬
sit. ⁊ medicam̃tũ ĩ noxiũ illi bibẽdũ dedit
Quo cũ sopitꝰ eẽt accessit ad filiũ eiꝰ et

Expanded text:
atque ita traiecit se uno ictu. Da mihi quemquam, qui magnificentius dominum servaverit. Corfinium Caesar obsidebat, tenebatur inclutus Domitius ; tud sit ? Mortem rogo armatus." Tum ille promisit et medicamentum innoxium bibendum illi dedit ; quo cum sopitus esset, accessit ad filium eius et
Abbreviated transcription (Latin):
nõ põt sumi ad hoc uidex de turba selectoꝵ
quẽ cẽsus ĩ albũ ⁊ eq̾st̾s hereditas misit. Itaq
nõhee par ydonea res uisa ẽ q̃ deducet᷑ ad
uidicẽ. s nemo huic rei satis ydoneꝰ iudee
ĩuẽtus ẽ Qd̾ nõ admirabei̾s si excusẜis qͥd
ħĩtuꝰ fu̾i̾t difficultatis qͥsqͥs in eũ modi

Expanded text:
non potest sumi ad haec iudex ex turba selectorum, quem census in album et equestris hereditas misit. Itaque non haec parum idonea res visa est, quae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iudex inventus est ; quod non admiraberis, si excusseris, quid habiturus fuerit difficultatis, quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ potuit sine rep̾hẽsiõe cessare. officiũ ẽẽ
citat ⁊ ferre opẽ iubet. mmisteriũ ẽẽ serui
quẽ ꝯdicio sua eo loco posuit ut nichil eoꝵ
que p̾stat ĩputat suꝑiori. p̃teͣa seruũ qui
negat dare dño suo aliqn̾ bñficiũ ignarꝰ
ẽ iuris hũani. Refert enĩ cuiꝰ ãius sit qui
p̾stat nõ cuiꝰ stat᷑ nulli p̃clusa u̾tus ẽ.
omib patet õẽs admittit. oẽs ĩuitat. ⁊¬
ules. nõ clegit domũ nec sensũ. nudo ho¬

Expanded text:
qui potuit sine reprehensione cessare ; officium esse citat et ferre opem iubet ; ministerium esse servi, quem condicio sua eo loco posuit, ut nihil eorum, quae praestat, imputet superiori. Praeterea servum qui negat dare aliquando domino beneficium, ignarus est iuris humani ; refert enim, cuius animi sit, qui aestat, non cuius status. Nulli praeclusa virtus est ; omnibus patet, oules; non eligit domum, nec censum, sed nudo ho
Abbreviated transcription (Latin):
bũficiũ ẽ ubi i affectũ amici transit
ii. Nemo ħ dixit bñficiũ. at indulsit libũ¬
lius educauit artes quib erudũt᷑ ingt̃¬
nui tradidit bñficiũ ẽ Idẽ ecõtͣrio fit m
ꝑsona serui. Qtqͥt ẽ qd̾ seriulis officii
formulã excedit qd̾ nõ ex ĩꝑio s ex uo¬
lũtate p̃stat᷑ bñficiũ ẽ. si moͣ tm̃ ẽ ut ho¬
qd̾ uocaꝵ potũit quolibet alio p̾stante
Serius ut placet csiopo ꝑpetuns m̃cena¬
rius ẽ. Quẽ admodũ ille bñficiũ dat ubi
ubi bemuolẽtia erga dñm fortune sue mo¬
dũ trãsit ⁊ alciꝰ aliqͥd ausus qd ⁊̃ felicius
nõ hri gr̃a si plus debico solito ꝙ fece¬
rint. Uis scire qñ nõ sit bñficiũ ubi
dici pot. qͥd si nollet. ubi rõ id p̃sticit qͥd̾
nolle licuit. uoluisse laudandũ ẽ Int se
ꝯtͣria sũt bñficiũ ⁊ ĩuria. põt dare
bñficiũ oño. si a dño ñuriã accipẽ at qͥ¬

Expanded text:
ficium est ; ubi in adfectum amici transit,ium ; nemo hoc dixit beneficium. At indulsit, liberalius educavit, artes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem e contrario fit in persona servi. Quidquid est, quod servilis officii formulam excedit, quod non ex imperio, sed ex voluntate praestatur, beneficium est, si modo tantum est, ut hoc vocari potuerit quolibet alio praestante. Servus, ut placet Chrysippo, perpetuus mercennarius est. Quemadmodum ille beneficium dat, ubi cum benevolentia erga dominum fortune sue modum transit; et aliquid audet, quod et felicius non haberi gratiam, si plus debito solitoque fecerint ? Vis scire, quando non sit beneficium ? Ubi dici potest : " Quid, si nollet ? " Ubi vero id praestitit, quod nolle licuit, voluisse laudandum est. Inter se contraria sunt beneficium et iniuria ; potest dare beneficium domino, si a domino iniuriam accipe
Abbreviated transcription (Latin):
re cepint s an dederĩt. hoꝵ ĩ ofesso meĩta
sũt. et qr ntile ẽ iuuẽtuti regi t̃posuimꝰ
sũt dissilia infinitis int̾ se int̾uallis
distãtia. Itaq sub nullã regulã cadẽ po¬
tuer̾t cũ eqͥus eẽt oĩa reliq ꝙͣ oĩa equari
q̃dã magno dantib ꝯstat. q̃dã accipiẽti¬
b magna sũt s gratuta tribuẽtib q̃¬
icipis. hic auxilia tͥbuit. ille ornam̃ta
ille solacia. Inueĩes qͥ nichil putet esse
iocũdis nichil maiꝰ ꝙͣ hr̃e ĩ qͦ calamitas
acqͥesdat. Inueĩes rursus qͥ dignitati sue
ꝙͣ securitati ꝯsulit malit. et qͥ plus ei dcbe
se uidicet ꝑ quẽ tutior ẽ ꝙͣ ei ꝑ quẽ hone¬

Expanded text:
int, sed an dederint, horum in confesso merita sunt, et, quia utile est iuventuti regi, imposuimus sunt, dissimilia, infinitis inter se intervallis distantia; itaque sub nullam regulam cadere potueredam magno dantibus constant, quaedam accipientibus magna sunt, sed gratuita tribuentibus. Qu beneficio tuo incipis. Hic auxilia tribuit, ille ornamenta, ille solacia. Invenies, qui nihil putet esse iucundius, nihil maius quam habere, in quo calamitas adquiescat; invenies rursus, qui dignitati suae, quam securitati consuli malit ; est, qui plus ei debere se iudicet, per quem tutior est,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ potiuit Eirat siqͥs existnnat ẜuiture
ta ẽ. corpora obnoxia sũt ⁊ ascͥpta dñis
mens qͥdẽ sui iuris ẽ que ades ltora ẽt
uoga ẽ ut ne ab hoc qͥdẽ carce cui icuea
c̃ teneri queat quommꝰ ĩpetu suo utat᷑
⁊ ingẽtia agat ⁊ in infuntũ comes celesti¬
b exeat. Corpꝰ ittq ẽ qd dño fortũa t̾oid̃
hoc eiit. ħ uẽdit. Intior illa ꝑs mãcipio

Expanded text:
quidem potuit. Errat, si quis existimat servitutem quidem potuit. Errat, si quis existimat servitutem ta est. Corpora obnoxia sunt et adscripta dominis ; mens quidem sui iuris, quae adeo libera et vaga est, ut ne ab hoc quidem carcere, cui inclusa est, teneri queat, quominus impetu suo utatur et ingentia agat et in infinitum comes caelestibus exeat. Corpus itaque est, quod domino fortuna tradidit ; hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Bñficiũ eñ id ẽ qd̾ qͥs dedit cũ illi licẽt
⁊ nõ dare. Seruus aũt nõ ht negãdi poce¬
statẽ. ita nõ p̃stat s paret nec io se fecis¬
se iactat qd̾ nõ fuc̾c nõ potuit Iã sub ista
ip̃a lege uincã. ⁊ eo ꝑducã seruũ ut ĩ mł¬
ta liber sit Inci̾m dic mͥ si tibi ostendero a¬
liquẽ ꝓ salute dñ sui sine respectu sui
sangiũs ab ip̃is uitalib fũdẽtẽ. ⁊ ut ille
effugiendi tp̃s hẽat. morã sua morte q̃¬
rentẽ. hũc tu negabis bñficiũ dedisse qr
seruus ẽ. si tͥ ostendero aliquẽ ut secreta
dm̃ sui ꝓdat nulla tyrãm pollicitatioe
corruptũ. nullis territũ minis nullis
cruciatib uictũ au̾tisse ꝙͣtũ potu̾it sus¬
piciones q̃rẽtes. ⁊ ĩpẽdisse sp̃m fidei hc̃
uirtutis in seruis eoq gratiꝰ ꝙ cũ fere¬
Q ĩuisa ĩꝑia sint. ⁊ oĩs nccĩtas grauis et
cõe seruitutis odiũ ĩ aliqͦ dm̃ caritas ui¬
cit. Ita nõ iõ bñficiũ nõ ẽ qr aseruo ꝓfec

Expanded text:
cum illi liceret et non dare. Servus autem non habet negandi potestatem ; ita non praestat, sed paret, nec id se fecisse iactat, quod non facere non potuit." Iam sub ista ipsa lege vincam et eo perducam servum, ut in multa liber sit. Interim dic mihi, si tibi ostendere aliquem pro salute domini sui sine respectu sui sanguinis ab ipsis vitalibus fundentem et, ut ille effugiendi tempus habeat, moram sua morte quaerentem, hunc tu negabis beneficium dedisse, quia servus est ? Si tibi ostendero aliquem, ut secreta domini prodat, nulla tyranni pollicitatione corruptum, nullis territum minis, nullis cruciatibus victum avertisse, quantum potuerit, suspiciones quaerentis et impendisse spiritum fidei, hunc virtutis in servis, eoque gratius, quod, cum fere invisa imperia sint et omnis necessitas gravis, commune servitutis odium in aliquo domini caritas vicit. Ita non ideo beneficium non est, quia a servo profec
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓut fuit uidex.aut ad hec. aut ad illa ĩ¬
cliatus aĩo. p̃tẽa creditorẽ ipẽ mͥ eligo
bnficiũ sepe ad co accipio a qͥ nolo ⁊ aliqu̾
ignorãs obligor. qͥd facies. Ingratũ uora¬
bis eũ. bñficiũ inscio ⁊ si scusset nõ acap¬
turo ĩpoi̾tũ ẽ nõ uocabis eũ qͥ ut cũq
acceptũ nõ reddidit. Aliqͥs dedit mͥ bũ¬
ficiũ. s idẽ postea frat ĩuiriã. utr̃ uno
rĩ qr bñficiũ suũ ip̃e i seq̃nti ĩuiria
rescidit. Quomͦ de inde estimabit utrũ
plus sit qd̾ accepit. an in quo lesus est.
dies mͥ deficiet om̃s difficłtates ꝑsequi
tẽptatẽ. T̃ardiores inqͥt ad bñficia dada
facimꝰ nõ iuĩdicãdo datu. nͨ inficiatores
eoꝵ afficiẽdo pena.s illud qͥdẽ tͥ cõrio¬

Expanded text:
it iudex aut huc aut illo inclinatus animo. Praeterea creditorem mihi ipse eligo, beneficium saepe ab eo accipio, a quo nolo, et aliquando ignorans obligor. Quid facies ? Ingratum vocabis eum, cui beneficium inscio et, si scisset, non accepturo impositum est ? Non vocabis eum, qui utcumque acceptum non reddidit ? Aliquis dedit mihi beneficium, sed idem postea fecit iniuriam. Utrum uno rim, quia beneficium suum ipse insequenti iniuria rescidit ? Quomodo deinde aestimabis, utrum plus sit, quod accepit, an quo laesus est ? Dies me deficiet omnes difficultates persequi temptantem. " Tardiores," inquit, " ad beneficia danda facimus non vindicando data nec infitiatores eorum adficiendo poena." Sed illud q
Abbreviated transcription (Latin):
põt magni aĩ. s ͦ ⁊ bñficiũ dare põt. nã ⁊
hoc uirtutis ẽ. adeoq dñis serui bũficia
possũt dare ut ip̃os sepe dñsicii sui fecerĩt
nõ ẽ dubiũ qͥn seruus bñficiũ dare pos¬
sit cuilibet. qͣre g ͦ nõ ⁊ dño suo possit. qr
a ei dederit. alioqͥn cotidie dñin suũ obli¬

Expanded text:
ficium dare potest, nam et hoc virtutis est. Adeo quidem dominis servi beneficia possunt dare, ut ipsos saepe beneficii sui fecerint. Non est dubium, quin servus beneficium dare possit cuilibet ; quare ergo non et domino suo possit ? " am illi dederit. Alioqui cotidie dominum suum obli
Abbreviated transcription (Latin):
na nichil pulcrius ẽ coirũpimꝰ gͣtu
hoĩe ⁊ bñficiũ Qi̾d em̃ o̾at in hoc mag̾fi¬
cũ ẽ si bñsiciũ nõ dat s comodat. aut in
fuisse. adice nũc ꝙ huic uin legi oĩa fora
uix sufficiẽt. qͥs erit qͥ nõ agat. qͥs cũ ꝯͦ nõ
agat᷑. om̃es sua extollũt. oẽs ⁊̃ mĩma

Expanded text:
 corrumpimus, gratum hominem et beneficium ; quid enim aut in hoc magnificum est, si beneficium non dat, sed commodat, aut in fuisse. Adice nunc, quod huic uni legi omnia fora vix sufficient. Quis erit, qui non agat ? Quis, cum quo non agatur ? Omnes su
Abbreviated transcription (Latin):
det᷑ ꝯdicio cause bone si ad indicẽ qĩ ad
arbitrũ mittit᷑ q illũ formula ĩcludit
⁊ c̾tos qͦs nõ excedat terminos ponit.hꝰ libũ
põt ⁊ adice̾. et sentẽtia suã nõ ꝓut lex aut
iusticia suadet. s ꝓut hũ anitas aut miẜi¬
cordia ĩpulit regẽ Ingrati accio nõ erat iudi¬
cẽ alligat᷑a s regno lib̾rimo poĩtura. Qͥd sit
benigne ulud int̾p̃tet᷑ uidex. Q̾d sit ingͣti
nulla lex mõstrat. Sepe ⁊ qͥ reddidit qd̾ acce¬
pit ingratus ẽ. ⁊ qͥ nõ reddidit gratꝰ de qͥbꝰ¬
da ⁊ ĩpitus uidex dimittẽ tabellã põt uͥ

Expanded text:
detur condicio causae bonae, si ad iudicem, quam si ad arbitrum mittitur, quia illum formula includit, et certos quos non excedat terminos ponit, huius libera t adicere et sententiam suam, non prout lex aut iustitia suadet, sed prout humanitas aut misericordia impulit, regere. Ingrati actio non erat iudicem adligatura sed regno liberrimo positura. Quid benigne illud interpretetur iudex. Quid sit ingratus, nulla lex monstrat ; saepe et qui reddidit, quod accepit, ingratus est, et qui non reddidit, gratus. De quibusdam et imperitus iudex demittere tabellam potest, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
oĩu ꝑs optĩa bñfici ꝑiit. si accio sicut
c̾te peciũe aut ex ꝯoucto aut ex locatõ
dat᷑. hoc enĩ ĩ illo speciosissimũ ẽ qdͥ de¬
pientiũ arbit̾o. Si appello si ad iudict̃
uoco. incipit nõ bñ ficuĩ ẽẽ s creditũ:
deinde cũ res honestissia sit referre gr̃at

Expanded text:
s optima beneficii periit, si actio sicut certae pecuniae aut ex conducto et locato datur. Hoc enim in illo speciosissimum est, quod depientium arbitrio ; si appello, si ad iudicem voco, incipit non beneficium esse, sed creditum. Deinde cum res honestissima sit referre
Abbreviated transcription (Latin):
em̃ libẽt᷑ dat ĩuitis. s qͥcũq ad bñfaciẽs̾
bonitate ĩuitatus ẽ ⁊ ip̃a pulc̾tudũ rei
⁊̃ libẽtius dabit nichil debituris nͥ qd̾ uo¬
lẽt. Minuit᷑ enĩ gła eiꝯ officii cui diligẽ¬
ter cautũ ẽ. deinde pauciora erũt bñfici¬
a s uĩora. Qid aũt mali ẽ inhibẽ bñfici¬
oꝵ tem̾itatẽ. hoc enĩ ip̃m secuti sũt qui

Expanded text:
libenter dat invitis, sed quicumque ad bene faciendum bonitate invitatus est et ipsa pulchritudine rei, etiam libentius dabit nihil debituris nisi quod volent. Minuitur enim gloria eius officii, cui diligenter cautum est. Deinde pauciora erunt beneficia, sed veriora ; quid autem mali est inhiberi beneficiorum temeritatem ? Hoc enim ipsum secuti sunt, q
Abbreviated transcription (Latin):
illa tractamꝰ nec libent qͥd cuiq debea
recognoscamꝰ Audi uoces petẽtiũ. nemo
nõ uicta sẽꝑ ĩ aĩo suo memoriã dixit
nemo nõ deditũ se ⁊ deuotũ ꝓfessus ẽ. ⁊ si
qd aliud huĩliꝰ u̾bũ quo se obpigneret
ĩuenit. post exiguũ tp̃s idẽ illi u̾ba pͥora
qͣsi sordida ⁊ paꝵ libera eutãt ꝑuemiunt
denide es qud ut ego existimo pessimꝰ qsq
atq ingͣtissim ꝑuenit ut obluuscãt᷑. ad o
enĩ ingratꝰ c̃ qͥ oblitus ẽ ut ingratus sit

Expanded text:
a tractamus nec libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus. Audi voces petentium. Nemo non victuram semper in animo suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo se oppigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant ; perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur. Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus sit
Abbreviated transcription (Latin):
sit in p̃cio. Amauimo aliquẽ ⁊ suspexuꝰ
⁊ fundatũ ab illo statũ nr̃m ꝓfessi simu
ꝙͣdiu nobis placebãt ea q̃ ꝯsecuti sump
Dem̃ irrupit aĩu alioꝵ adnuratio et
ad ea ĩpetus factus ẽ uti mortalibꝰ mos
ẽ ee magins maiora cupiendi ꝓtur ex¬

Expanded text:
sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis placebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum admiratio, et ad ea impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus ex
Abbreviated transcription (Latin):
brẽt ⁊ maiores collata a posteris oxigãt
bãt magno ꝑdebãt. Excepta maccdonu
gente nõ ẽ ĩ ulla. data adu̾sus ĩgratu
accio. magnũ q heo argumẽtũ ẽ dandũ
nõ fuisse. qr udu̾sus maleficiũ om̃e ꝯsẽ¬

Expanded text:
brent et in maiores collata a posteris exigant." bant, magno perdebant; excepta Macedonum gente non est in ulla data adversus ingratum actio. Magnumque hoc argumentum est dandam non fuisse, quia adversus maleficium omne
Abbreviated transcription (Latin):
ponit. Ideo q caduca memoria ẽ fucũs
immẽtiũ. hoc loco reddẽdũ ẽ epycuo tes¬
timoniũ qui assidue q̃rit᷑ ꝙ adusꝰ p̃tita
simꝰ ingrati. ꝙ q̃cũq ꝑcepiniꝰ bona nõ
iudicamꝰ. nec int̾ uoluptates nuem ꝰ
nõ põt.p̃sentia bona nũdũ tota ĩ solido
sũt. põt illa casus aliqͥs meide̾ fut᷑a pẽdẽt
⁊ incerta sũt. Qd̾ p̃tiit int̾ tuta sepõitũ c̃
Quomͦ gratus ẽẽ qͥsꝙͣ adu̾sus bñficia põt

Expanded text:
ponit, ideoque caduca memoria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue queritur, quod anon reducamus nec inter voluptates numeremus, non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse
Abbreviated transcription (Latin):
anim positũ eẽ debuit ⁊ sẽꝑ occurreͣ. ita
se posuit ⁊ abiecit ut ĩ ignorãtiã u̾tẽt
cui obrepsit obliuio. demq ad reddẽdã
gr̃a ⁊ uͥtute opꝰ ẽ ⁊ tpͣe ⁊ facultate et
aspirãte fortuna. Qui memĩt sime ĩpen¬
dio gratꝰ ẽ. hoc qd̾ nõ oꝑa exigit nõ o¬
pes nõ frlicitatẽ qui nõ p̃stat nullũ ht̃
gratus eẽ qui bñficiũ tã lõge ꝓiecit
ut extͣ ꝯspectũ suũ ponẽt. Quẽadmodũ
q̃ ĩ usu sũt ⁊ manũ cotidie tactũꝙ paciũ¬
t᷑ nũꝙͣ ꝑiculũ situs adeũt. illa q̃ ad o
suꝑuacua iacuerũt sordes ip̃a colligũt
uetustate. Ita qͥcqͥt freque̾s cogitatio ex¬
cercet ac renouat mẽorie nũ ꝙͣ subduat᷑
q̃ nichil ꝑdit nͥ ad qd̾ nõ sepe respexit.

Expanded text:
animi positum esse debuit et semper occurrere, ita seposuit et abiecit, ut in ignorantiam verteret cui obrepsit oblivio. Denique ad reddendam gratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante fortuna ; qui meminit, sat sine impendio gratus est. Hoc, quod non operam exigit, non opes, non felicitatem, qui non praestat, nullum habet, gratus esse, qui beneficium tam longe proiecit, ut extra conspectum suum poneret. Quemadmodum, quae in usu sunt et manum cotidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt, illa, quae ad ocem ut supervacua iacuerunt, sordes ipsa colligunt vetustate, ita, quidquid frequens cogitatio exercet ac renovat, memoriae numquam subducitur, quae nihil perdit, nisi ad quod non saepe respexit.
Abbreviated transcription (Latin):
bili sarcina p̾ssi deficiamꝰ. ammo bono
ni donata sũt ⁊ fame defensa. detracte
grn ieferre potero. qñ ille ueniet dies
auo illi aĩu meñ ostendã. hic ipe ẽ qͦ ille
suũ ostendit Excipe bñficiũ aplexare gau¬
de. nõ ꝙ accipias s ꝙ irddas debiturꝰ qͤris
nõ adibis iã magne rei ꝑiełm ut casus
duifficultates ne depẽdras aĩo ne labor
ac lõge seruitutis exspectatiõe deficias.
nõ daffero te de p̃sc̃tib fiat. nũꝙͣ eris
gratus nͥ statĩ es. Quid gͦ facies nõ ar¬
ma sumẽda sũt ⁊ fortasse erũt nõ maria
emetienda. fortasse ⁊̃ uẽtis ininãtibꝰ sol¬
ues. uis reddẽ bñsiciũ. benigne accipe.ir¬
tulisti gra. nõ ut soluisse te putes. siut

Expanded text:
bili sarcina pressi deficiamus animo. " Bona mihi donata sunt et fama defensa, detractae gratiam potero ? Quando ille veniet dies, quo illi animum meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvi
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit efficit. Sñficiũ mͥ dedit accepi nõ
alit̾ ꝙͣ ip̃e accipi uoluit. Iã ht qd̾ petit ⁊ qd̾
unũ petit. gͦ gratus sũ. post ħ ucꝰ mei ie¬
stat. et aliqd̾ ex hoĩe grato comodũ. hoc ñ
facit fidias statuã. aliꝰ ẽ fructa artis ali
artifer. artis ẽ fecisse qd̾ uoluit artificii
fecisse cũ fructu. ꝑfecit opꝰ slũ fidias ⁊̃ si
nõ uendidit. ẽ riplex illi fructo ẽ oꝑis sui
t̾ciꝰ utilitatis. quã allatura ẽ aut gratia
aut uẽditio aut aliqͣ comoditas. Sic bñsi¬

Expanded text:
on aliter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non Facit Phidias statuam ; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis ; tertius utilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene fi
Abbreviated transcription (Latin):
cimoĩ cauillatio ẽ inuenit quomͦ neu¬
trũ daret. In denario irgẽ. in talẽto cunal
resperit. cũ poss ⁊ denariũ tãꝙ̃ cunco dare¬
honeste regis huãntas tͥbuat. Si me ĩt̾¬
rogas ꝓbo Est enĩ incolsãbilis res postẽ
nũmos ⁊ ꝯtẽpnẽ. Indixi pecuĩe odiũ. hoc¬

Expanded text:
modi cavillatio invenit quo modo neutrum daret: in denario regem, in talento cinicum respexit, cum posset denarium tamquam cinico darest, quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixi
Abbreviated transcription (Latin):
dat. ⁊ uoluptati sͥ eẽ. si qd̾ uoluit efficit
ꝑuenit q ad me ãimꝰ eiꝰ ac mutuo gau¬
uit portũ tenuit. ẽali iactus e̾te mano
ꝑegit officiũ. si petita ꝑcussit. Bñficur
qͥ dat uult excipi grate. habet qd̾ uolu¬
it si bñ acceptũ ẽ. s sꝑauit emolum̃ti
aliqͥd. nõ fuit hoc ⁊ bñficiũ cuis ꝓpͥũ ẽ¬
de redditu nichil cogitore. Qd accipiebã
eo aĩo accipiebã quo dabat᷑ Reddidi ali¬
oqͥn pessima optĩe rei ꝯditio ẽ ut grato
sim ad fortuna mittor si illa ĩuita res¬
põde̾ nõ possũ. sufficit ãimiꝰ aĩmo. erid gͦ¬

Expanded text:
dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gauvit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius de reditu cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. "
Abbreviated transcription (Latin):
nurꝰ apparẽt. Sñficiũ uocas deduse ppłi
potetis cuitutẽ ĩ qͣtuor decĩ deduxisse ⁊ de fe¬
disse capitis reũ. Ed utilia suasisse qͥd
ietinuise ne in scclus rueret. qͥd gladiũ
excussisse morit̃o. qͥd efficacib remediis
lugentẽ ⁊ qd̾ desid̾abat uolentẽ sequi ad
uite ꝯsiliũ redurisse. qͥd assedisse egro ⁊
cũ ualicudo eiꝰ ac salus moniẽtis ꝯstae̾t
exciisse ydonea cibo tẽꝑa ⁊ cadẽtes ue¬
nas umo refrcuse. ⁊ medicũ adduxisse mo¬
rienti. hec qͥs estimabit qͥs dissimili bñfi¬
ciis uibebit hñficia pensari. donauit tibi
doniũ s ego tuã sup̃ te ruere p̃dixi. dedit

Expanded text:
neficium vocas dedisse potentis populi civitatem, in quattuordecim deduxisse et defedisse capitis reum. Quid utilia suasisse ? Quid retinuisse, ne in scelus rueret ? Quid gladium excussisse morituro ? Quid efficacibus remediis lugentem et, quos desiderabat. volentem sequi ad vitae consilium reduxisse ? Quid adsedisse aegro et, cum valetudo eius ac salus momentis constaret, excepisse idonea cibo tempora et cadentes venas vino refecisse et medicum adduxisse morienti ? Haec quis aestimabit ? Quis dissimilibus beneficiis iubebit beneficia pensari ? " Donavi tibi domum." Sed ego tuam supra te ruere praedixi. " Dedi
Abbreviated transcription (Latin):
Refent facile ẽ si auarꝰ es sine ĩpẽdio.
sine asꝑa oꝑa. codẽ qͥdẽ momẽto quo ob¬
ligatus es si uis cũ quolib ꝑua fecisti
qm̃i qͥ libent᷑ bñficiũ accipit ieddidit. ħ
ex ꝑadoxis stoice secte mĩme mirabile ue
mea refert opimio.aut mcredibile ẽ eũ qͥ
libent᷑ accipit bñficiũ reddidisse. nã cum

Expanded text:
Referre facile est, si avarus es, sine impendio, si iners, sine opera. Eodem quidem momento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum