comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
maquass netessitudines ħt plancius cũ ille nõ dec ediderit. Iudicaxit officiis
remota racione ila qua ĩdecernendo secuti sumus. Tu deligis ex oĩ populo aut
aĩcos cuos aut inmicos aut demq eos/ quos ĩexorabiles. quos ihumanos quo
crudeles existimes Tu me ignaro nec opinãte ĩsicto noces et si tuor necessar
ios. uł iniquos uł meos uł ctia fer defensoꝵ meoꝵ eodẽq adiũgas quos na puti
asꝑos atq oĩb inquos. deinde effu̾das repẽte ut ante cõcessu eoꝵꝵ Iudiciu uidea
qr potissimu qui essent futuri suspicari aput eosq me ne quĩq quidẽ recertis ꝙ
ĩ rxiõ rco deꝯsilii sentẽcia ꝯstitutu est cogas causa &fortunis oĩb dicẽ. non
eĩ si aut plancius ita uixit ut offende sciens neĩe aut tu ita crcasti ut eos edre
ĩpeudens ut nos inuito te tñ ad Iudices nõ ad carnifex ueniremus Id cixco

Expanded text:
magnas necessitudines habet Plancius, cum ille non ediderit, iudicarit officiis magnas necessitudines habet Plancius, cum ille non ediderit, iudicarit officiis remota ratione illa quam in decernendo secuti sumus? tu deligas ex omni populo aut amicos tuos aut inimicos meos aut denique eos quos inexorabilis, quos inhumanos, quos crudelis existimes; tu me ignaro, nec opinante, inscio convoces et tuos et tuoros, iniquos vel meos vel etiam defensorum meorum, eodemque adiungas quos natura putes asperos atque omnibus iniquos; deinde effundas repente ut ante consessum meorum iudicum videam quam potuerim qui essent futuri suspicari, apud eosque me ne quinque quidem reiectis, quod in proximo reo de consili sententia constitutum est, cogas causam de fortunis omnibus dicere? non enim, si aut Plancius ita vixit ut offenderet sciens neminem, aut tu ita errasti ut eos ederes imprudens, ut nos invito te tamen ad iudices non ad carnifices veniremus, idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
testes/ et Iudices acerbui oĩo genus Iudicii. s tñ si uł sua uł ea que no¬
xime esset cuiq ꝯuicta trib ederetur iux recusandu tu aũt laterẽsis
quas trib edidisti.terentina credo fuit e̾te id equu et e̾te expectatu
est et fuit dignũ ꝯstancia tua cuius tu trib uẽdicione et corruptionẽ
et seq̃steẽ pla̾tiu fuisse clamitas ea tribum ꝓfecto seuerissiõꝵ p̃ẜti hoũ¬
et grauissimoꝵ edere debiusti at uolitimã lib eĩ tibi nescio quid etiã
de illa tribu criminari. hac igit ip̃a. cur nõ edidisti. eriud plancio cũ lemonia cũ
hientina quid cũ crustamina .na. m. ctia nõ que iudicaret s que reiceretur ese
uoliusti dubitatis eego. Iudices qui uos.m. latexensis suo Iudicio nõ ad sentẽcia
legis s ad sua spe aliqua de deciuitate delegei̾t. dubitatis qui eas tribus ĩ qb

Expanded text:
testis et iudices. acerbum omnino genus iudici sed tamen, si vel sua vel ea quae matestis et iudices. acerbum omnino genus iudici sed tamen, si vel sua vel ea quae maxime esset cuique coniuncta tribus ederetur, vix recusandum. tu autem, Laterensis, quas tribus edidisti? Teretinam, credo. fuit certe id aequum et certe exspectatum est et fuit dignum constantia tua. cuius tu tribus venditorem et corruptorem et sequestrem Plancium fuisse clamitas, eam tribum profecto, severissimorum praesertim hoet gravissimorum, edere debuisti. at Voltiniam; libet enim tibi nescio quid etiam de illa tribu criminari. hanc igitur ipsam cur non edidisti? quid Plancio cum lemonia, quid cum Oufentina, quid cum Clustumina? nam Maeciam, non quae iudicaret, sed quae reiceretur, esse voluisti. dubitatis igitur, iudices, quin vos M. Laterensis suo iudicio non ad sententiam legis, sed ad suam spem aliquam de civitate delegerit? dubitatis quin eas tribus in quibus
Abbreviated transcription (Latin):
nõ asꝑnor. Scomacor uoͣ cũ alioꝵ me digua ĩme ꝓferũtur. na qd̾ pͥmiss scuit
si liciusset dedisset si ĩ eo ceimẽ est ꝗa suffragiu ułt qs nõ tulit pablicanus
S ꝗa pͥmu sciuit uteu id fortis esse uis an eius qui illa lege ferebat si for
est de sodaliciis omẽs ambitus legis ꝯplexus es. neq eĩ qcqͣs aliud ĩ hac lere
nͥ edicionis Iudices es secutus qd̾ genus Iudicioꝵ si est equũ ulla ĩxe nͥ
hac tributaria nõ intelligo. Qua obre senatus hoc uno ĩgenere trib
edi uoluerit ab actusatore neq eande edicione trãstulerit ĩtet̾as causas
de ip̃o deniq ambitu de iectione fieri uoluerit Iudiciu altenoꝵ. Cũq mil
ta hest̾no die copiosius a er. hortensio cui tu est Senatus assensus. hoc
cu maxie̾ hoĩb ꝯs qui eius trib essent esse notu ita putauit senatus
cũ reo trib edexctur he quas is largicione a uictas hrẽt eosde fore

Expanded text:
non aspernor, stomachor cum aliorum non me digna in me conferuntur. nam quod primus scivit per senatum, si licuisset, dedisset, si in eo crimen est quia suffragium tulit, quis non tulit publicanus? si quia primus scivit, utrum id sortis esse est de sodaliciis, omnis ambitus leges complexus es; neque enim quicquam aliud in hac lege nisi editicios iudices es secutus. quod genus iudicum si est aequum ulla in re nisi in hac tribuaria, non intellego quam ob rem senatus hoc uno in genere tribus edi voluerit ab accusatore neque eandem editionem transtulerit in ceteras causas, de ipso denique ambitu reiectionem fieri voluerit iudicum alternorum, cumque nullum tata hesterno die copiosissime a Q. Hortensio, cui tum est senatus adsensus? hoc ret, eum maxime eis hominibus qui eius tribus essent esse notum. ita putavit senatus, cum reo tribus ederentur eae quas is largitione devinctas haberet, eosdem fore
Abbreviated transcription (Latin):
suscipiẽdu putaret cuiꝰ es alienu uidemus Iudices nõ libidinẽ s negocii gerẽdi
studio esse ꝯtractu qui ita rome debuit ut ĩpuĩciis et ĩregius maxiẽ ei pecun
deberent quas cu petexet nõ comusit ut siu ꝓcuratores qoꝙͣ oneris abscẽte si
sustinerẽt uenire omes suas posẜones et prĩmoĩo se ornatissiõ spoliari malut
tãto amore suas posyones ãplexi tenebant. ut abhis mẽbra uiuelli cicius ac diste
posse diceres. Cincius nũq sibi cognationẽ cũ p̾diis esse existimauit suis. Itaq
se nõ mõ exsuspicione tãti sceleris u̾m ẽt ex oĩ hoꝵ ẜmone nõ armis s prĩmoĩo¬

Expanded text:
suscipiendum putaret? cuius aes alienum videmus, iudices, non libidine, sed negoti gerendi suscipiendum putaret? cuius aes alienum videmus, iudices, non libidine, sed negoti gerendi studio esse contractum, qui ita Romae debuit ut in provinciis et in regnis ei maximae pecuniae deberentur; quas cum peteret, nsustinerent; venire omnis suas possessiones et patrimonio se ornatissimo spoliari maluit mescendum qui tanto amore suas possessiones amplexi tenebant ut ab eis membra citius divelli ac distrahi posse diceres. Sittius numquam sibi cognationem cum praediis esse existimavit suis. itaque se non modo ex suspicione tanti sceleris verum etiam ex omni hominum sermo
Abbreviated transcription (Latin):
maqua rõne cũ mauritanio Rege ꝯͣcta tũ aũt illo ꝓfecto silla ꝓcurate eius
disolutu ut que cã ceteros ad facinus ĩpulit cupiditas retinẽde possessioi
cede face̾ ꝗ hãc urtẽ ĩflamare uellet cũ familiarissimu suu dinute᷑ ab se et
mãdare ĩ uitimas t̾ras uii quo facilius xome ea que conabat᷑ efficeret si
ĩ hispania turbatu esset At hec ip̃a ꝑse sine ulla ꝯuiratione agebantur an ĩt¬
tis reb. tã nouis ꝯsiliie ta ꝑiculosis ta turbulẽtis hoic̾ amãtissiũ sui famuli¬
rissimu ꝯiũctissimu officiis usu ꝯsuetudine dimittendu esse arbitrãtur. uersi
mile nõ est ut quẽ ĩ secũdis reb quẽ ĩ otio secũ semꝑ huisset hũc ĩ adu̾sis et ĩ co
tumultu quẽ ip̃e ꝯparabat ab se dimiteret. Ip̃e aũt Cincius. nõ eĩ mͥ desiderada
est cã aĩci ueteris atq hospitis. his homo est aut ea fanulia ac disciplina ut hoc

Expanded text:
a ratione cum Mauretaniae rege contracta. tum autem, illo profecto, Sulla procurante eius m dissolutum est , ut, quae causa ceteros ad facinus impulit, cupiditas retinendae possessionis, iliarissimum suum dimittere ab se et amandare in ultimas terras! Vtrum quo facilius Romae ea quae conabatur efficeret, si in Hispania turbatum esset? at haec ipsa per se sine ulla coniunctione agebantur. an in tantis rebus, tam novis consiliis, tam periculosis, tam turbulentis hominem amantissimum sui, familiarissmile non est ut, quem in secundis rebus, quem in otio secum semper habuisset, hunc in adversis et in eo tumultu quem ipse comparabat ab se dimitteret. ipse autem Sittius—non enim mihi deserenda est causa amici veteris atque hospitis—is homo est aut ea familia ac disciplina ut hoc
Abbreviated transcription (Latin):
libidines u iuis ꝑuersa atq ĩpia religionẽ recordatu quł illu cuit ⁊cpama
aut stulte togitasse miretur. Quis de.C. Cethego. atq cius ĩ hispania ꝑfectioe
ai a uulne̾ .er. metelli pii cogitat. Cui nõ ad illius penã carter edificatus essẽ
uideatire omitto ceteros ne fit ĩfinitu. tm̃ auobis petis ut taciti de oĩbi quos
ꝯuirasse cognitu est. cogiteris. Intelligitis unũquẽq coꝵ pͥus asua uita qi a nc
suspicione esse dãnatu. Ip̃m illu antoniu qm cius nomẽ frutinu marĩ

Expanded text:
libidinum, quis perversam atque impiam religionem recordatur, qui illum aut nefarie, aut stulte cogitasse miretur? Quis de C. Cethego, atque eius in Hispaniam profectione, ac de vulnere Q. Metelli Pii cogitat, cui non ad illius poenam carcer aedificatus esse videatur? Omitto ceteros, ne sit infinitum: tantum a vobis peto, ut taciti de omnibus, quos coniurasse cognitum est, cogitetis. Intelligetis, unumquemque illorum prius a sua vita, quam nostra suspicione esse damnatum. Ipsum illum Autronium quoniam eius nomen finitimum marime
Abbreviated transcription (Latin):
corregebat. Nemo Iudiciu rephendit cũ de pena querit᷑ s legẽ. dãnatio ci est
Iudiciu que manebat pena legis que leuabatur. Nolli igitͤ aĩos eoꝵ ordinu qui

Expanded text:
corrigebatur. nemo iudicium reprehendit, cum de poena queritur, sed legem. damnatio est enim corrigebatur. nemo iudicium reprehendit, cum de poena queritur, sed legem. damnatio est enim iudicum, quae manebat, poena legis, quae leva
Abbreviated transcription (Latin):
serit ita carus utrisq est atq iocũdus ut nã alteros demouisse s utrosq ꝯsti¬
uisse uideatur.Ac ei gladiatores et oĩs ista uis rogatioĩs Cecilie cã ꝯybat᷑.¬
atq hoc loco ĩ.l. Ceciliu peudẽtissiũ atq ornatissiũ urꝵ uehemẽt᷑ ĩuectuso. Ciꝰ
ego de uirture. et ꝯstãçia. Iudices tm̃ dico talẽ hũc ĩ ista rogatione quã ynu¬
acati nõ de tolẽda s de leuanda calortate feiͣs sui fuisse ut ꝯsul esse uolue̾t fieiͣ
cu xe pu. pugnare noluerit ꝓmulgai̾t ĩpulsus amore feͣgno.destiterit friͣs
auo̾tate deductus. atq ĩ ea xe pu .i. ceciliu. Silla acusat᷑. ĩ qua re est uterq
landãdus pͥmu ceciluici q id ꝓmulgare ĩ quo res Iudicatas. uidebatur uoliusse
suꝑiorib legib ꝯstituta. Itaq hec rogatione . nõ Iudiciu suĩa s legis uiciu

Expanded text:
xerit, ita carus utrisque est atque iucundus ut non alteros demovisse sed utrosque constixerit, ita carus utrisque est atque iucundus ut non alteros demovisse sed utrosque constituisse videatur. at enim et gladiatores et omnis ista vis rogationis Caeciliae causaL. Caecilium, pudentissimum atque ornatissimum virum, vehementer invectus est. cuius ego de virtute et constantia, iudices, tantum dico, talem hunc in ista rogatione quam promulgarat non de tollenda, sed de levanda calamitate fratris sui fuisse ut consulere voluerit fratri, cum re publica pugnare noluerit; promulgarit impulsus amore fraterno, destiterit fratris auctoritate deductus. atque in ea re per L. Caecilium Sulla accusatur in qua re est uterque laudandus. primum Caecilius—quid? 'id promulgavit in quo res iudicatas videbatur voluisse superioribus legibus constituta. itaque hac rogatione non iudicum sententia, sed legis vitium
Abbreviated transcription (Latin):
ni ꝯiurasse uiderc̃tur. uis hoc unqͣ dixĩt aut que fuit istiꝰ rei uł minĩa suspicio
disiunxit unqͣ eos a colonis: ut hoc dissidio ac dissensione facta opidu ĩ sua pot̾ate
possit et põpeianos hr̾e. pͥmu oĩs põpeiauoꝵ colonoꝵ q discensio delata ad pr̃onos
est cu ia ĩueterasset. ac młtos a̾nos esset excogitata. deinde aprõnis ita res cogita¬
ta est ut nulla ĩxe a teteroru sniis Silla dissenẜit. postremo coloni ip̃i sicut ĩte¬
lligũt nõ põpeianos a silla magrꝭ̃ q sese esse defensos atq hoc Iudices Ex hac fre¬
quẽcia colonor hoc sanctissiõꝵ hoĩu ĩtellige̾ potestis qui ad sũt laborãt hũc pron
et de sufeagiis sius cũ colonis disscẽsunt ut ide de coĩ salute sẽtirẽt. ac ne hoc
quide.p. Sille mͥ uidet᷑ scilẽtio p̾t̾cũda esse uirtus ꝙ cũ ab hoc illa colonia
deducta sit. et cõ comoda tolonoꝵ a fortunis põpcianoꝵ rei pu. fortuna diui¬

Expanded text:
iurasse videntur? quis hoc dixit umquam, aut quae fuit istius rei vel minima suspicio? 'Diiunxit,' inquit, 'eos a colonis ut hoc discidio ac dissensione facta oppidum in sua potestate posset per Pompeianos habere.' primum omnis Pompeianorum colonorumque dissensio delata ad patronos est, cum iam inveterasset ac multos annos esset agitata; deinde ita a patronis res cognita est ut nulla in re a ceterorum sententiis Sulla dissenserit; postremo coloni ipsi sic intellegunt, non Pompeianos a Sulla magis quam sese esse defensos. atque hoc, iudices, ex hac frequentia colonorum, honestissimorum hominum, intellegere potestis, qui adsunt, laborant, hunc patronum, ac de suffragiis suis cum colonis dissenserunt ut idem de communi salute sentirent. ac ne haec quidem P. Sullae mihi videtur silentio praetereunda esse virtus, quod, cum ab hoc illa colonia deducta sit, et cum commoda colonorum a fortunis Pompeianorum rei publicae fortuna diiun
Abbreviated transcription (Latin):
ut se defendere et se meu ꝯdisipulu ĩpuericia famillare ĩ adoloscẽtia collegã
i qͣstura ꝯmemorabat fuisse. młta mea ĩse nõnulla ẽt sua ĩme ꝓferebat officia.
Quib ego reb ita flectebar aĩo atq flangebar ut et ex memoria quas mͥ ip̃i
gitasset qua mollicia su aĩ ac lenitate u̾q me hercule illius lacrimis ac p̾cib

Expanded text:
ut se defenderem, et se meum condiscipulum in pueritia, familiarem in adulescentia, conlegam ut se defenderem, et se meum condiscipulum in pueritia, familiarem in adulescentia, conlegam in quaestura commemorabat fuisse; multa mea in se, non nulla etiam sua in me proferebat officia. quibus ego rebus, iudices, ita flectebar animo atque frangebar ut iam ex memoria quas mihi ipsi gitasset, qua mollitia sum animi ac lenitate, numquam me hercule illius lacrimis ac precibus
Abbreviated transcription (Latin):
nus admisit cõ it̾im Silla cũ cisde illis nõ mõ nocte solicitudiẽq nõ q̃rexet
s ne mediotri ꝗde ẜmone et ꝯgeessu ꝯiũge̾tur illu allobroges maxĩaꝵ xeꝵ
uerissimi Iudices illou młtoꝵ litere ac nũcii coarguerũt. Sillã int̾a nemo
insimulauit nemo noĩauit. postremo eiecto sue emsso ia ex uebe Catilina
ille arma misit cornua tubas fasces signa legiones Ille relictus intus ex¬
pectatus foris lentuli pena cõpressus ꝯu̾tit se aliqñ ad timore nũq ad sa¬
nitate. hic ꝯͣti ita ꝗeuit ut eo tp̃re oĩ ncapoli fu̾t ubi neq hoĩes fuisse putãt
hiuiꝰ afines suspiciois. Et locus est ip̃e nõ ta adinfamãdos calamitosoꝵ aĩos qͣr
uteoq p̾bui. Ueĩebat cĩ ad me et sepe ueĩebat antoius młtis cu lacrinus supplex

Expanded text:
nus admisit? cum interim Sulla cum isdem illis non modo noctem solitudinemque non quaereret nus admisit? cum interim Sulla cum isdem illis non modo noctem solitudinemque non quaereret sed ne mediocri quidem sermone et congressu coniungeretur. illum Allobroges, maximarum rerum verissimi indices, illum multorum litterae ac nuntii coarguerunt; Sullam interea nemo insimulavit, nemo nominavit. postremo eiecto sive emisso iam ex urbe Catilina ille arma misit, cornua, tubas, fascis, signa, legiones, ille relictus intus, exspectatus foris, Lentuli poena compressus convertit se aliquando ad timorem, numquam ad sanitatem; hic contra ita quievit ut eo tempore omni Neapoli fuerit, ubi neque homines fuisse putantur huius adfines suspicionis et locus est ipse non tam ad inflammandos calamitosorum animos quam ex
Abbreviated transcription (Latin):
defende̾. Que eĩ anntonii fuit caussa sille est. Ille ambitus Iudiciu tolle̾ ac
disturbare pͥmu cũ flacto uoluit. qladiatoꝵ ac fugitinoꝵ tumultu. deinde id
ad̾ uidimus omc̃s lapidationes atq ꝯcursu. Silla si sibi suus pudor ac digͥtas
nõ ꝑdesset nullu auxiliu requissiuit. Ille dãnatus ita se gerebat nõ solu ꝯsilii:
et smonib. u̾m ẽt aspectu atq uultu ut inimicus esse ãplissimus ordinib ĩfest¬
us bonis oĩb hostis prĩe uideretire. hic se ita fractu illa calamitate atq aflic¬
tu putauit ut nichil sibi ex pͥstiua digͥtate suꝑasse aebitxaretus nisi qd̾ modesti.
ectinuisset. hac uoͣ ĩ ꝯiuratione qd ta ꝯũctu ꝙͣ ille cũ catilina cũ lentulo
Que tanta societas ullis int̾ se reꝵ optimaꝵ quãta ei cu illis scelexis libidi

Expanded text:
defendere. quae enim Autroni fuit causa, quae Sullae est? ille ambitus iudicium tollere ac defendere. quae enim Autroni fuit causa, quae Sullae est? ille ambitus iudicium tollere ac disturbare primum conflato voluit gladiatorum ac fugitivorum tumultu, deinde, id quod vidimus omnes, lapidatione atque concursu; Sulla, si sibi suus pudor ac dignitas non prodesset, nullum auxilium requisivit. ille damnatus ita se gerebat non solum consiliis et sermonibus verum etiam aspectu atque voltu ut inimicus esse amplissimis ordinibus, infestus bonis omnibus, hostis patriae videretur; hic se ita fractum illa calamitate atque adflictum putavit ut nihil sibi ex pristina dignitate superesse arbitraretur, nisi quod modestia retinuisset. hac vero in coniuratione quid tam coniunctum quam ille cum Catilina, cum Lentulo? quae tanta societas ullis inter se rerum optimarum quanta ei cum illis sceleris, libidin
Abbreviated transcription (Latin):
maleficio det̾itos esse. Mei ꝯsulatus aut tp̃s et crimẽ maxiẽ ꝯiuracio
Cu uidexemus coꝵ criminu nos prõnos adhiberi quoꝵ testes esse posseni
utex nẽm id sibi suscipiẽdu ꝑ utauit. de quo aliquid sciee ip̃e atq existimaẽ
potiusset. Et qm̃ de criminib iuꝑioris ꝯiuxationis horte̾siu dilige̾t᷑ audistis. &
nac ꝯiuratione que me ꝯsule facta est. hoc pͥmu attendite.multa cũ essem
ꝯsi de sũmis rei pu. ꝑiculis audiui młta qͥsiui młta coqͦui nullus unqͣ de sul
nũtius ad me nullu Iudiciu nulle litere ꝑuenexũt nulla suspicio. młtu
hec uox fortasse deberet ualere eius hoĩs qui ꝯsul ĩsidias rei pu. ĩ uestigastet¬
u̾itate apaxuisset magͥtudiẽ aĩ uiudicasset.cu ip̃e nichil audisse de.p. silla
me potius utor ut mixai᷑. Torquatus desinat me qui antoonio ab fueri Sillã

Expanded text:
maleficio deterritos esse. mei consulatus autem tempus et crimen maximae coniurationis maleficio deterritos esse. mei consulatus autem tempus et crimen maximae coniurationis cum videremus eorum criminum nos patronos adhiberi quorum testes esse possemus, uterque nostrum id sibi suscipiendum putavit de quo aliquid scire ipse atque existimare potuisset. et quoniam de criminibus superioris coniurationis Hortensium diligenter audistis, de hac coniuratione quae me consule facta est hoc primum attendite. multa, cum essem consul, de summis rei publicae periculis audivi, multa quaesivi, multa cognovi; nullus umquam de Sulla nuntius ad me, nullum indicium, nullae litterae pervenerunt, nulla suspicio. multum haec vox fortasse valere deberet eius hominis qui consul insidias rei publicaese de P. Sulla,purgandum me potius utar, ut mirari Torquatus desinat me qui Autronio non adfuerim Sullam
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝓpoĩtu mͥ finẽ honoris ꝑuenera ꝙ mea ãbitio. et forẽsis labor ab oĩ illa
cogitacione abstrahat. Qius cego ĩt̾erat urĩs ꝯsiliis: omẽs hi quos uides
huic adesse et ĩ pͥmis. Q. ortẽsius qui tur ꝑꝑ honore et dig̾tate atq aĩu exi¬
uis pr̾is tui ꝑiculis ꝯmouebatur. Eego istus ꝯiurationis crimẽ defcusu
ab eo est. qui int̾fuit qui cognouit. qui particeps ot ꝯsilii uriͣ fuit et timoris
ciuꝰ ĩ hoc crimine ꝓpulsando cu esset copiosissiã atq ornatissiã oroͣ tñ nõ
delata ad uos a uob̾ ꝓbata esse dicit᷑. ego testis esse nõ potui. nõ mõ eĩ nichil
ꝯꝑi s uix ad aures meas istius suspicioĩs fama ꝑuenit Qui uobis ĩ ꝯsilio
autoĩo nõ affuerũt ꝗ ĩ illu test̾i̾a grauia dixexũt hũc defendũt. huic adsunt
ĩhuiꝰ ꝑiculo declarant se nõ crimine ꝯiuratioĩs. ne adessẽt ceteris s hoĩu

Expanded text:
ad propositum mihi finem honoris perveneram, quod me ambitio et forensis labor ab omni illa cogitatione abstrahebat. quis ergo intererat vestris consiliis? omnes hi quos vides huic adesse et in primis Q. Hortensius; qui cum propter honorem ac dignitatem atque animum exiuis patris tui periculis commovebatur. ergo istius coniurationis crimen defensum ab eo est qui interfuit, qui cognovit, qui particeps et consili vestri fuit et timoris; cuius in hoc crimine propulsando cum esset copiosissima atque ornatissima oratio, tamen non delata ad vos, a vobis prolata esse dicitur, ego testis esse non potui; non modo animo nihil comperi, sed vix ad auris meas istius suspicionis fama pervenit. qui vobis in consilio Autronio non adfuerunt, qui in illum testimonia gravia dixerunt, hunc defendunt, huic adsunt, in huius periculo declarant se non crimine coniurationis, ne adessent ceteris, sed hominum
Abbreviated transcription (Latin):
facile inuhexis ĩ aĩcos u̾ecũdius aut uehemẽcius expostulasti. Tu cũ tua
uoꝵ nũqͣ sit audita cũ ĩdicio lecto aescͥpto diuulgato ꝗ eueris tacueris
xepẽte tantã rẽ enũciare et ĩ eũ locu te deducas ut añ qͣ me ꝯmutati
ĩdicii coargueris te sũme negligẽcie tuo Iudicio ꝯuĩctu esse fatrare mͥ cu

Expanded text:
facile inveheris in amicos, iracundius et vehementius expostulasti? tu, cum tua facile inveheris in amicos, iracundius et vehementius expostulasti? tu, cum tua vox numquam sit audita, cum indicio lecto, descripto, divolgato quieveris, tacueris, repente tantam rem ementiare et in eum locum te deducas ut, ante quam me commutati indici coargueris, te summae neglegentiae tuo iudicio convictum esse fateare? mihi cu
Abbreviated transcription (Latin):
eurs ĩdicii e quo salus oblata esser oĩb exꝑte esse neĩe uolui. Itaq dicõ loci
ĩ orbe t̾xar esse nullu quo ĩ loto rei pi nõmẽ sit qn eode̾ ꝑscͥptu hoc ĩdicius
ꝑuenei̾t. In quo ego tu subito et exiguo et turbido tr̃re multa diuinitus ita
ut dixi nõ mea spõte ꝑiudi pͥmu ne ꝗ poss tm̃ aut de rei pu aut de alicuiꝰ
ꝑiculo meminisse ꝙͣztu uellet acinde ne cui liceret unqͣ xep̾hẽdere illud ud¬
u aut reme̾ creditu criminari. Postremo ne ꝗd ia ame ne quid ex meis
comẽtariis. quexeret᷑. ne aut obliuio mea aut memoria uideret᷑ nimia
ne deniq aut negligẽcia turpisaut diligẽcia crudelis putaretur S tñ abs
te torquate q̃ro cũ iudicatus tuus inimicus esset et ẽet eiꝰ rei freq̃ns
fiei̾ taciusti. passus es nõ mecu aut cũ familiari meo astus es aut qm̃ ta

Expanded text:
locum locum in orbe terrarum esse nullum, quo in loco populi Romani nomen sit, quin eodem perscriptum hoc indicium pervenerit. in quo ego tam subito et exiguo et turbido tempore multa divinitus, ita ut dixi, non mea sponte providi, primum ne quis posset tantum aut de rei publicae aut de alicuius periculo meminisse quantum vellet; deinde ne cui liceret umquam reprehendere illud indicium aut temere creditum criminari; postremo ne quid iam a me, ne quid ex meis commentariis quaereretur, ne aut oblivio mea aut memoria nimia videretur, ne denique aut neglegentia turpis aut diligentia crudelis putaretur. sed tamen abs te, Torquate, quaero: cum indicatus tuus esset inimicus et esset eius rei frequens fieri, tacuisti, passus es, non mecum aut ut cum familiarissimo questus es aut, quoniam tam
Abbreviated transcription (Latin):
ego hec Iudices nͥ recentis memoria senatus autoritatẽ huiꝰ ĩcendii mo¬
numentis publicis eestitutus esse forte ut aliqñ nõ torquatus neq Tor¬
quati qiuspia similis nã id me młtu fefellit s ut aliꝗs prĩmonio nau-¬
fragus inimicus otii bonoꝵ hostis alit̾ Iudicata hec esse diceret quo facilius
uento aliquo ĩoptimu quẽq excitato posset ĩ malis rei pu. portũ suoꝵ maloꝵ
dicta ĩt̾rogata ensa ꝑscriberẽt at qͦs uiros nosolũ sũma uirtute et fide cuiꝰ qn
ĩ senatu facultas marĩa s ẽt qͦs sciebã memoria sciã ꝯsuetudiẽ et celeritate
scribendi facilime q̃ dicere̾t ꝑsequi posse C. Cõsconiu ꝗtu erat pr᷑.m. messala
ꝗ tu p̾tura petebat.p. Nigidiũ. appiu Claudiu credo esse memores ꝗhis oĩb
ꝯtine̾nt᷑ nõ ocultaui. nõ ꝯtinui domi s describi ab oĩb statĩ librariis diudi

Expanded text:
ego hoc, iudices, nisi recenti memoria senatus auctoritatem huius indici monumentis publicis testatus essem, fore ut aliquando non Torquatus neque Torquati quispiam similis—nam id me multum fefellit—sed ut aliquis patrimoni naufragus, inimicus oti, bonorum hostis, aliter indicata haec esse diceret, quo facilius vento aliquo in optimum quemque excitato posset in malis rei publicae portum aliquedicta, interrogata, responsa perscriberent. at quos viros! non solum summa virtute et fide, cuius generis erat in senatu facultas maxima, sed etiam quos sciebam memoria, scientia, celeritate scribendi facillime quae dicerentur persequi posse, C. Cosconium, qui tum erat praetor, M. Messalam, qui tum praeturam petebat, P. Nigidium, App. Claudium. credo esse neminem qui his hominibus continerentur, non occultavi, non continui domi, sed statim describi ab omnibus librariis, dividi
Abbreviated transcription (Latin):
suas libidines cohibissset fingi hec putatis. que patent que nota oĩb
re pu. resq pͥuatas oĩu possideret. eruã obre si ⁊ cluentu gladiu ten¬
ris clamaret ti anius adeste queso atq audite ciues .p. clodiu int̾fici
eius furores quos nullis iaz legib. Nullis iudiciis frenare poteramus

Expanded text:
suas libidines cohibuisset. Fingi hsuas libidines cohibuisset. Fingi hrem publicam resque privatas omnium possideret? quam ob rem si cruentum gladium tenens clamaret T. Annius: adeste, quaeso, atque audite, cives! P. Clodium interfeci, eius furores, quos nullis iam legibus, nullis iudiciis frenare poteramus,
Abbreviated transcription (Latin):
est minatus. nisi sibi ortoꝵ posẜone cessisset. S aussu esse fur famo dice
si sibi pecunia quãta poposcerat nõ dediss mortuu se in domu eius illati
qua ĩ iudia huic esset tali uiro Conflagrandu. Qui appiuz feẽ hoĩe m̾¬
n cõiũctu. fidissima geatia absente de posẜce̾ fondi deiecit. Qui pariẽt
sic ꝑ uestibulu sororis instituit duce̾ sic age̾ fundamẽta ut sororẽ nõ
mo uestibulo pͥuaret s oĩ aditu et lumine. qͣ qͣ hec quide hec ia tollexa¬
billia uidebantire et si equalicter ĩ xe. pu. ĩ pͥuatos. ĩlongĩquos ĩ ꝓpĩquos
ĩ alienos ĩ suos rexuebat S nescio quo mõ ia usu obduruerat et ꝑca¬
omutto soçios exteras nationes reges tetrachas. uota eñ feceratis/¬
dico. aliberis medius fidius et a cõiugib urĩs nũqͣ ille effrenattis

Expanded text:
est minatus, nisi sibi hortorum possessione cessissent—; sed ausum esse T. Furfanio dicere, est minatus, nisi sibi hortorum possessione cessissent—; sed ausum esse T. Furfanio dicere, si sibi pecuniam quantam posceret non dedisset, mortuum se in domum eius inlaturum, qua invidia huic esset tali viro conflagrandum; qui Appium fratrem, hominem mihi coniunctum fidissima gratia, absentem de possessione fundi deiecit; qui parietem sic per vestibulum sororis instituit ducere, sic agere fundamenta ut sororem non modo vestibulo privaret sed omni aditu et limine. quamq privatos, in longinquos, in propinquos, in alienos, in suos inruebat, sed nescio quo modo usu iam obduruerat et percaomdico? a liberis medius fidius, et coniugibus vestris numquam ille effrenatas
Abbreviated transcription (Latin):
eu qui nichil c̾ui unqͣ nephas fuit nec ĩfacinore nec ilibidine eu quia¬
Nimphaꝵ iici̾dit ut memoria publlica eecensionis tabulis publicis ĩ p̾ssa
extingueret eur deniq cii ia nulla lex erat nullur ciuile Ius nulli posẜonu
t̾mini qui nõ calu̾ma liciu nõ iustis uindẽtis ac sacramẽtis alienos fondos/.
s castris ex̾citu siguis inferendis petebat qui nõ solu etruscos cos eĩ peni¬
uillas multoꝵ ortosq ꝑagrabat . Qui Ianiculo et alpib spe posẜonu t̾mina¬
trasset uł insula ĩ lacu prelio uenderet repente lintrib. in ea insula mateia
calte cementa atq arma cõnexit dño s teãsxipa ĩspectante nõ dubitauit
edificiu extruere ĩ alieno. Qui huic ti furfano cui uiro dii ĩmortalles. Quii
eiͦ de muliercula sanctiã qui de adolostente apono dico quoꝵ utriq morte

Expanded text:
eum, cui nihil unquam nefas fuit, nec in facinore, nec in libidine: eum, qui aeum, cui nihil unquam nefas fuit, nec in facinore, nec in libidine: eum, qui aNympharum in cendit, ut memoriam publicae recensionis tabulis publicis impressam exstingueret: eum denique, cui iam nulla lex erat, nullum civile ius, nulli possessionum termini: qui non calumnia litium, non iniustis vindiciis ac Sacramentis alienos fundos, sed castris, exercitu, signis inferendis petebat: qui non solum Etruscos, eos enim penivillas multorum, hortosque peragrabat: qui Ianiculo, et Alpibus spem possession um terminatrasset, ut sibi insulam in lacu Prilio venderet, repente lintribus in eam insulam materiem, calcem, caementa, harenam convexit dominoque trans ripam inspectante non dubitavit aedificium exstruere in alieno; qui huic T. Furfanio, cui viro, di immortales!— quid enim ego de muliercula Scantia, quid de adulescente P. Aponio dicam? quorum utrique mortem
Abbreviated transcription (Latin):
crimẽ ut dilui tñ ĩpune nuloni pala clamare ac mẽtiri gloriose lice̾t. occidi
occidi nõ semꝑ spuriu meliu qui ãnona leuanda iactuxisq rei famuliaris.
quia nimis amplecti plebe putabatur insuspicionẽ incidit regni apetẽdi. Nõ
tiberiu gractu qui college magra̾tu ꝑ sedicione abrogauit. quoꝵ ĩterfectores
suo lib̾asset cuiꝰ uephandu ad ulteri ĩpuluinarib sanctissimis nobilissiẽ femie
ꝯp̃henderũt eu cuiꝰ suspicio Senatus solennes religiones expiandas sepe tesu
cu que cũ sorore germana nephariu stupeu fecisse .l. luculus uiratus se qon
uite ciuiu ꝯẜuatore Iudicabant ẜuoꝵ armis exterminauit cũ qui regna
dedit. a denut orbe t̾raꝵ quib cũ uoluit partitus est Eu qui plurib cedib
ĩ foro factis singulari u̾tute et gloria ciue doniu et ui et armis cõpulit

Expanded text:
crimen ut dilui, tamen impune Miloni palam clamare ac mentiri gloriose liceret: occidi, crimen ut dilui, tamen impune Miloni palam clamare ac mentiri gloriose liceret: occidi, occidi, non Sp. Maelium qui annona levanda iacturisque rei familiaris, quia nimis amplecti plebem videbatur, in suspicionem incidit regni appetendi, non Ti. Gracchum qui conlegae magistratum per seditionem abrogavit, quorum interfectores suo liberasset cuius nefarium adulterium in pulvinaribus sanctissimis nobilissimae feminae comprehenderunt: eum, cuius supplicio Senatus solennes Religiones expiandas saepec ensuit: eum, quem cum sorore germana nefarium stuprum fecisse L. Lucullus iuratus se quaevitae civium conservatorem iudicabant, servorum armis exterminavit: eum, qui regna dedit, ademit, orbem terrarum quibuscum voluit partitus est: eum, qui pluribus caedibus in foro factis singulari virtute et gloria civem, domum vi et armis compulit:
Abbreviated transcription (Latin):
uno u̾siculo satis armati semꝑ ꝯsules fuerũt etiã nullis armis datis hũc exciti
hũc delectu dato Iudiciu expectaturu fuisse ĩ eius ꝯsiliis iudicandis qui uł iudici
ip̃a tolleret satis iudicatu est apõpcio satis falso ista ꝯferri ĩmilonẽ qui legei
tulit qua ut ego sencio nulone absolui oportexet ut omes ꝯfiterentur liceret
eꝵ uo̾ ĩ illo atq ĩ illis publicoꝵ p̃sidioꝵ copiis circũfussus sedet Satis declarat
se nõ t̾rore ĩ ferre nobis. Quid eĩ illo minus dignũ qͣ cogere ut uos eu ꝯde̾ne¬
tis ĩ quẽ aĩaducrtere ip̃e et more maioꝵ et suo uire posset. s p̃sidio esse ut ĩte
me Iudices clodianu crimẽ mouet nec tam su demiẽs. tãꝙͣ ur̃i sensus ignarus
atq exꝑtus ut nescia quid demorte clodii senciatis de qua si ia nolle ita diluca

Expanded text:
uno versiculo satis armati semper consules fuerunt etiam nullis armis datis, hunc exercitu, uno versiculo satis armati semper consules fuerunt etiam nullis armis datis, hunc exercitu, hunc dilectu dato, iudicium exspectaturum fuisse in eius consiliis vindicandis qui vi iudicia ipsa tolleret? satis iudicatum est a Pompeio, satis, falso ista conferri in Milonem, qui legem tulit qua, ut ego sentio, Milonem absolvi a vobis oporteret, ut omnes confitentur, liceret. quod vero in illo loco atque illis publicorum praesidiorum copiis circumfusus sedet, satis declarat se non terrorem inferre vobis—quid enim minus illo dignum quam cogere ut vos eum condemnetis in quem animadvertere ipse et more maiorum et suo iure possit?—, sed praesidio esse, ut inte. nec vero me, iudices, Clodianum crimen movet, nec tam sum demens tamque vestri sensus ignarus atque expers ut nesciam quid de morte Clodi sentiatis. de qua si iam nollem ita diluere
Abbreviated transcription (Latin):
illa sepe terexima peste sepissime ꝓ tua gła ꝯtendilse tribunati suu ad
salute mea q̃ tibi carissima fusset ꝯsiliis tius gubnatu se ate postea d¬
seꝑasse te tuo bñficio me suo. Que si nõ ꝓbaret si ita tibi penitus insedisset ista susy¬
icio. uullo ut cuelli mõ posset si deniq italla adelectu urbs ab armis sine nulonis dade
mutabilisq ratio qͣ uaga uolubilisa fortuna qrte ĩfidelitates ĩ amicis qͣ ad tys apte
simulaciones. qͣͣte iꝑiculis fuge ꝓximoꝵ quãte timiditates exit. Erit illud ꝓfecto
tp̃s et illucesset aliqn̾ illedies tũ tu salutarib ut spero reb tuis s fortasse motu
desideres. eͣꝙͣ ꝓts hoc crcdat.õn põpeiu Iuris publici moris maioꝵ xci demiq¬
pu ꝑitissimu cu senatus ei ꝯmiẜit ut uideret ue quid res pu. detruuẽti capet qͦ

Expanded text:
illa ipsa taeterrima peste se saepissime pro tua gloria contendisse; tribunatum suum ad illa ipsa taeterrima peste se saepissime pro tua gloria contendisse; tribunatum suum ad salutem meam, quae tibi carissima fuisset, consiliis tuis gubernatum; se a te postea dicissimos sperasse, te tuo beneficio, me suo. quae si non probaret, si tibi ita penitus inhaesisset ista suspicio ut nullo evelli posset modo, si denique Italia a dilectu, urbs ab armis sine Milonis clade elitates in amicitiis, quam ad tempus aptae simulationes, quantae in periculis fugae proximorum, quantae timiditates. erit, erit illud profecto tempus et inlucescet ille aliquando dies, cum tu salvis, ut spero, rebus tuis, sed fortasse in motu desideres. quamquam quis hoc credat, Cn. Pompeium, iuris publici, moris maiorum, rei deniqperitissimum, cum senatus ei commiserit ut videret ne quid res publica detrimenti caperet, quo
Abbreviated transcription (Latin):
cimẽ timenius s tuas Gñ põpei te eĩr ia appello ea nocte ut me audire
possis tuas inq suspiciones ꝑhorrescimus si mulonẽ times si hũc de tua
uita nepharie aut nũc cogitrre aut molitu aliqñ aliquid putas Si italie
dilectus ut nõ nulli a cõquisitores tui dictitãt si hec arma si capitoliue cohor¬
tes si ex cubie si uigilie si delecta iuuẽtus que tuu corpus domũq custo¬
dit ꝯtra nuloĩs ĩpetu armata est atq illa oĩa ĩhũc unu ĩstituta parata
itenta sũt. magna ĩ hoc certe uis et ĩceedibilis aĩus et nõ unius uiri uirees
acq opes iudicant᷑ si quide ĩ hũc uniu et p̃statissimus dux electus
locus datus esset ac ꝓbasfet tus ꝓbasset ꝓfecto tibi ip̃i ueie una hoĩe hoĩ
cariorẽ fuisse qͣ te sibi nullu se unqͣ ꝑiculu ꝓ tua dignitate fugisse cui

Expanded text:
imen timemus, sed tuas, Cn. Pompei—te enim appello et ea voce ut me exaudire imen timemus, sed tuas, Cn. Pompei—te enim appello et ea voce ut me exaudire possis —tuas, inquam, suspiciones perhorrescimus. si Milonem times, si hunc de tua vita nefarie aut nunc cogitare aut molitum aliquando aliquid putas, si Italiae dilectus, ut non nulli conquisitores tui dictitarunt, si haec arma, si Capitolinae cohortes, si excubiae, si vigiliae, si delecta iuventus quae tuum corpus domumque custodit contra Milonis impetum armata est, atque illa omnia in hunc unum constituta, parata, intenta sunt, magna in hoc certe vis et incredibilis animus et non unius viri vires atque opes iudicantur, si quidem in hunc unum et praestantissimus dux electus Miloni datus esset, probasset profecto tibi ipsi, neminem umquam hominem homini cariorem fuisse quam te sibi; nullum se umquam periculum pro tua dignitate fugisse, cum
Abbreviated transcription (Latin):
exaĩmai̾ s mirabar tamẽ crcdi ꝓpe ꝯfessione ẜuoꝵ audiri uuluus ĩlatexe
quo acu puctu uideret᷑ ꝓ ictu aladiatoris putari u̾m etiã ut ĩtelligo cauebat
magis põpeius q tonebat nõ ea solu que tuuẽda erãt s oĩo ne uos aligiud
tiueretis opugnata domus .C. cesaris clarissimi et fortissimi uiri ꝑ multas
noctis horas nũciabat᷑ nenio audierat ta celebri loco nemo seuẜat taiẽ
audiebat᷑ nõ potera. Gn. põpeiu p̃stantissima uirtute uiru timidu suspicaĩ
diligentia tota re. pu. suspecta nimiã nulla putaba frequẽtissimo sena¬
tu nupu ĩcapitolio senator ĩuc̃tus est qui milonẽ cũ tello esse dicexet nu¬
dauit se ĩ santissimo tẽplo qm̃ uita talis et ciuis et uixi fide nõ faciebat nͥ
co tacente xes ip̃a loqueretur oĩa falsa atq ĩsidiosa ficta co

Expanded text:
exanimari, sed mirabar tamen credi popae, confessionem servorum audiri, volnus in latere exanimari, sed mirabar tamen credi popae, confessionem servorum audiri, volnus in latere quod acu punctum videretur pro ictu gladiatoris probari. verum, ut intellego, cavebat magis Pompeius quam timebat, non ea solum quae timenda erant, sed omnia, ne vos aliquid timeretis. oppugnata domus C. Caesaris, clarissimi ac fortissimi viri, multas noctis horas nuntiabatur: nemo audierat tam celebri loco, nemo senserat; tamen audiebatur. non poteram Cn. Pompeium, praestantissima virtute virum, timidum suspicari; diligentiam pro tota re publica suscepta nimiam nullam putabam. frequentissimo senatu nuper in Capitolio senator inventus est qui Milonem cum telo esse diceret. nudavit se in sanctissimo templo, quoniam vita talis et civis et viri fidem non faciebat, ut eo tace
Abbreviated transcription (Latin):
certe ua extitissent. Si milo. admisit aliꝗd que postea sũt ĩ eu gesta que qͣ uis
ctia medioceiu delictoꝵ cõstiãm ꝑculliscent ut substinuit dii ĩmortalles. subsi¬
nuit mio uoͣ ut cõtẽpsit ac ꝓ nichilo putauit que neq maxĩo aĩo nocens. neq
deuecta tiberi domus ĩcliuo capitolino scutis referta plena oĩa malcoꝵ/ ad
uebis ĩcendia cõꝑatoꝵ hec nõ delata solu s pene credita nec ante repudia¬
ta sũt qͣ q̃sita laudaba equide̾ ĩcredibille diligentia. Gn. põpei. S dico ut
sentio Iudices nimius młta audire cegũt᷑ neq alit face̾ possũt hi quib tota
comissa est res. pu Quĩ etiã audiẽdus sit poya licrnus nescio qd de sixco¬
maxĩo ẜuos nulonis aput se ebrios esse factos sibi ꝯfessos esse de ĩtficiẽdo
põpeio ꝯiurasse ainde postea se gladio ꝑculsu esse abuno de illis ne indica¬
ad senatu nõ potera ĩ illius mei patrieq custodis tanta suspicione nõ metu

Expanded text:
id? quae postea sunt in eum congesta, quae quamvis etiam mediocrium delictorum conscientiam perculissent, ut sustinuit, di immortales! sustinuit? immo vero ut contempsit ac pro nihilo putavit, quae neque maximo animo nocens neque devecta Tiberi, domus in clivo Capitolino scutis referta, plena omnia malleolorum ad urbis incendia comparatorum: haec non delata solum, sed paene credita, nec ante repudiata sunt quam quaesita. laudabam equidem incredibilem diligentiam Cn. Pompei, sed dicam, ut sentio, iudices. nimis multa audire coguntur neque aliter facere possunt ei quibus commissa tota res publica emaximo, servos Milonis apud se ebrios factos sibi confessos se de interficiendo Cn. Pompeio coniurasse, dein postea se gladio percussum esse ab uno de illis ne indicaad senatum. non poteram in illius mei patriaeque custodis tanta suspicione non metu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯflata esse ꝯstabat. eriua negare noluit esse ĩ eo nuo Sillã quo plus sper
Gallis daret. dice̾ aũt falsu nõ ausus est. nescire dixit ata hoc ꝑspiciu
est cũ is qui de oĩb scierit de silla se scire negarit. eãde ui esse negationig
hiuꝰ quẽ si extra ꝯiurationẽ hũc esse se scire dixisset. nã cuiꝰ sciã de oĩb
ꝯstat fuisse eius iguoratio. de aliquo purgatio debet uideri. S raz ne qͥro
purget ne cassius sillã Illud mͥ tm̃ satis est ꝯͣ sillã nicħ esse ĩuidicio. Excli¬
sus hac criminatione.Torquatus xursus ĩ me ixxuit me accuscit. Ait me
alit ac dictu est ĩ tabulas publitas x etulisse o dii ĩ mortales uobis eĩ txibua
que ura sũt Nec um possu mõ tm̃̃ ĩgenio dare ut tot ees ta̾tat tã uarias
ta xepẽtinas ĩ illa tribulentissia tẽpestate xei .pu. mea spõte dispexim.

Expanded text:
conflata esse constabat. qui negare noluit esse in eo numero Sullam quo plus spei conflata esse constabat. qui negare noluit esse in eo numero Sullam quo plus spei Gallis daret, dicere autem falsum non ausus est, se nescire dixit. atque hoc perspicuum est, cum is qui de omnibus scierit de Sulla se scire negarit, eandem vim esse negationis huius quam si extra coniurationem hunc esse se scire dixisset. nam cuius scientiam de omnibus constat fuisse, eius ignoratio de aliquo purgatio debet videri. sed iam non quaero purgetne Cassius Sullam; illud mihi tantum satis est contra Sullam nihil esse in indicio. exclusus hac criminatione Torquatus rursus in me inruit, me accusat; ait me aliter ac dictum sit in tabulas publicas rettulisse. O di immortales!—vobis enim tribuo quae vestra sunt, nec vero possum meo tantum ingenio dare ut tot res tantas, tam varias, tam repentinas in illa turbulentissima tempestate rei publicae mea sponte dispe
Abbreviated transcription (Latin):
ratio memoriã sille uetulisset ẽt ut arbitror cũ auc̃tates pͥncipiu ꝯuiratio¬
nis ad ĩcitandos aĩos. Allobrogu coligeret Cassius et cũ sciret exteras na
litudiẽ sibi aliqd de silla esse q̃rẽdu. Cassio si hic esset in eode̾ scełe. necu
apecllasset quidẽ antoi̾u. his ĩmẽte uenire potusse. S tñ quid endit de sill
cassius se nescire certu nõ purgat inquit. dixi aintra ne si argueret quidẽ
tu deniq tu esset ĩt̾rogatus id mͥ criminosu uidexet᷑ s ego ĩ iudiciis et
q̃onib nõ hoc q̃redu arbitror nõpurgaretur alias/ et nõ arguatire. et eĩ
cũ negat se scire. Cassius utru subleuat sillã ansatis ꝓbat se nescire.
gubleuat aput gallos. eriuo ita ne indicent. Q iuid si ꝑiculu esse putasset
ne illi unꝙͣ iudicarent de se ip̃o ꝯfessus esset nesciit Iudices credit cellatu
esse tassiu de silla imo nã de ceteris certe sciebat/ et ea domi euis plera

Expanded text:
tio memoriam Sullae rettulisset; etiam, ut arbitror, cum auctoritates principum coniurationis ad incitandos animos Allobrogum conligeret Cassius, et cum sciret exteras natilitudinem sibi aliquid de Sulla esse quaerendum, Cassio, si hic esset in eodem scelere, ne cum appellasset quidem Autronium, huius in mentem venire potuisse. sed tamen quid respondit de Sulla Cassius? se nescire certum. 'non purgat,' inquit. dixi antea: ne si argueret quidem tum denique, cum esset interrogatus, id mihi criminosum videretur. sed ego in iudiciis etonibus non hoc quaerendum arbitror, num purgetur aliquis, sed num arguatur. etenim cum se negat scire Cassius, utrum sublevat Sullam an satis probat se nescire? 'sublevat apud Gallos.' quid ita? 'ne indicent.' quid ? si periculum esse putasset ne illi umquam indicarent, de se ipse confessus esset? 'nesciit videlicet.' credo celatum esse Cassium de Sulla uno; nam de ceteris certe sciebat; etenim domi eius pleraque
Abbreviated transcription (Latin):
bẽe st̾ fausti ꝑ quas ille p̾cib a .p. Silla petit ut emat gladiatores et ut hos
ip̃os emat. neq solu ad silla misse s ad.i. Cesarẽ. Q põpeiu.C. Me̾miu quor
de snĩa tota xes gesta est ut p̾fuit familie cornelius. Ia si ĩ familia paxãda

Expanded text:
litterae sunt Fausti,per quas ille precibus a P. Sulla petit ut emat gladiatores et ut hos litterae sunt Fausti,per quas ille precibus a P. Sulla petit ut emat gladiatores et ut hos ipsos emat, neque solum ad Sullam missae sed ad L. Caesarem, Q. Pompeium, C. Memmium, quorum de sententia tota
Abbreviated transcription (Latin):
retur. Antoĩo ut ocuparet etxuria p̾sc̾texet᷑ cũ oĩa ordinarẽt᷑ institueretr
parẽeẽt᷑ ubi fuit silla. cornelli nõ rome imo lõge abfuit nõ ĩ his legionib
se Catilina ĩferebat młto et lõgius nõ ĩ ageo camerti piceno gallico/ quas
oras maxĩe qĩ morb illius quide furoris ꝑuaserat. nicħ uõ minus fuit eui
ut ia supͣ ante dixi neapoli. fuit ĩ ea ꝑte italie q̃ maxĩe ea suspicione caruit
Quid ergo indicat aut ꝗd afert aut ip̃e cornelius aut uos qui ab co. hic madat
defextis qladiatores emptos esse fausti simulatione ad cedẽ ac tumultu ita
si esset p̾t̾missa posset alia familia fausti munus p̾bexe. ut̾ quidẽ hec ip̃a nõ
mõ inquoꝵ ĩiudia esset equoꝵ expectacioni satisface̾ posset p̾paratu uehem
te cũ longe tṗs munexis abesset qiͣ uo̾ tp̃s dãdi muneris nõ ualde appiqua¬
xet nec opinãte fausto cũ is neq sciret neq uallet faiilia est ꝯparata. d

Expanded text:
 instruerentur, pararentur, ubi fuit Sulla, Corneli? num Romae? immo longe afuit. num in eis regionibus quo se Catilina inferebat? multo etiam longius. num in agro Camerti, Piceno, Gallico, quas in oras maxime quasi morbus quidam illius furoris pervaserat? nihil vero minus. fuit enim, ut iam ante dixi, Neapoli, fuit in ea parte Italiae quae maxime ista suspicione caruit. quid ergo indicat aut quid adfert aut ipse Cornelius aut vos qui haec ab illo mandata defertis? gladiatores emptos esse Fausti simulatione ad caedem ac tumultum? 'isi esset praetermissa, posset alia familia Fausti munus praebere. Vtinam quidem haec ipsa non modo iniquorum invidiae sed aequorum exspectationi satis facere posset! 'properatum vehementer est, cum longe tempus muneris abesset.' quasi vero tempus dandi muneris non valde appropinquaret. 'nec opinante Fausto, cum is neque sciret neque vellet, familia est comparata.' at
Abbreviated transcription (Latin):
manẽdi. ꝯdicio tu descͥptio tota ꝑ uebe cedis atq ĩcẽdioꝵ. ꝯstituta est. Tũc
tuus prͣ Cornelli id qd̾ tãdẽ aliqñ ꝯfitetus illa sibi officiosa ꝓuiciã aepoposcit
ut cu pͥma luce ꝯsulẽ salutatu ueniret ĩtͦmissus mõ mõre et Iuxe aĩcicie me

Expanded text:
manendi condicio, tum discriptio totam per urbem caedis atque incendiorum constituta est; tum manendi condicio, tum discriptio totam per urbem caedis atque incendiorum constituta est; tum tuus pater, Corneli, id quod tandem aliquando confitetur, illam sibi officiosam provinciam depoposcit ut
Abbreviated transcription (Latin):
exit. s qd est tãde ꝗd ĩdicat ꝑ istui pueꝵ Cornelius. Si est cã mͥ ignota cũ hortẽ¬
sio comunicata xnͣdit hortẽsius si ut ais illu comunicatu. Antonii et catiline
cũ ĩ cãpo ꝯsularib comitiis q̃ que a me habita st̃ cedẽ face̾ uoluexũt antoniu
tu ĩcãpo uidimus. et ꝗd dixi uidisse nos Ego uidi uols ei̾ tu Iudices nichil labo¬
rabitis neq suspicabamĩ. Ego tactus p̾sidio firmo aĩcoꝵ/ Catiline tũz et antoĩ
copias et conatu rep̾ssi. Nõ qs est igitur qui tu dicat ĩcãpu aspieasse sillã. Atꝗ
si tu se cũ catilina societate sceleris ꝯuĩxerit cur ab eo discedebat. Cur cu antoio
de ĩdicãdo dubitat ut dicitis ĩ format ad hoc ad umbratu indiciu filii Qiudtãd̃
de illa nocte dicit cũ uit̾ faltarios ad m. lecta nocte illa q̃ ꝯsecuta est poster
ꝯuiratioĩs acexima fuit atq acerbissiã tu catiline dies excũdi tu ceteris

Expanded text:
i vetera, mihi ignota, cum Hortensio communicata, respondit Hortensius; sin, ut ais, illum conatum Autroni et Catilinae, cum in campo consularibus comitiis, quae a me habita sunt, caedem facere voluerunt, Autronium tum in campo vidimus —sed quid dixi vidisse nos? ego vidi; vos enim tum, iudices, nihil laborabatis neque suspicabamini, ego tectus praesidio firmo amicorum Catilinae tum et Autroni copias et conatum repressi. num quis est igitur qui tum dicat in campum aspirasse Sullam? atqui, si tum se cum Catilina societate sceleris coniunxerat, cur ab eo discedebat, cur cum Autronide indicando dubitat, et, ut dicitis, informat ad hoc adumbratum indicium filium, quid tandem de illa nocte dicit, cum inter falcarios ad M. Laecam nocte ea quae consecuta est posterum emporum coniurationis acerrima fuit atque acerbissima. tum Catilinae dies exeundi, tum ceteris
Abbreviated transcription (Latin):
feci uolũtates uo̾ ꝯseleratas ac nepharias nec sanare potui nec tollere.
eruare nõ su nesciꝰ quãto piculo uiua ĩtãta multitudine ĩpboꝵ cu mͥ uni

Expanded text:
feci, voluntates vero consceleratas, ac nefarias, nec reservare potui, nec tollere. feci, voluntates vero consceleratas, ac nefarias, nec reservare potui, nec tollere. Quare non sum nescius, quanto periculo vivam in tanta multitudine improborum, cum mihi uni