comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
autem sui iudicii potius quid se face̾ par esset intuebat᷑: ꝗͣ quid alii lau¬
daturi forent. Conuersa subito fortuna est ut Anconius rediit in italiã.
nemo nõ magno inpiculo acticum putarat propter intimam familiari¬
tatem Piceronis & bruti. Itaq ad aduentum imperatorũ deforo decesse¬
rat timens proscriptionem: latcbatq apud .p. uolũnium cui ue oñdi¬
mus paulo ante ip̃e tulerat. Tanta uarictas. iis temporib fuit fortunę
ut modi hi modo in sumo essent aut fastigio aut periculo. hebatq secum. Agel
um canum ęqualem similimumq sui. Noc quoq sit attici bonitatis exempl
quod cum eo quem puerum in ludo cognouerat adeo conucte uixit: ut ad extre¬
mam ȩtatem amicitia eorum creuerit Antonius aũt & si tanto adio fereba
in ciccronem ut non solum ei: sed etiam omnibus eius amicis eẽt mim¬

Expanded text:
autem, sui iudicii, potius quid se facere par esset intuebatur quam quid alii lauautem, sui iudicii, potius quid se facere par esset intuebatur quam quid alii laudaturi forent. Conversa subito fortuna est. ut Antonius rediit in Italiam, nemo non magno in periculo Atticum putarat propter intimam familiaritatem Ciceronis et Bruti. itaque ad adventum imperatorum de foro decesserat, timens proscriptionem, latebatque apud PubliumP. Volumnium, cui, ut ostendimus, paulo ante opem tulerat tanta varietas iis temporibus fuit fortunae, ut modo hi, modo illi in summo essent aut fastigio aut periculo, habebatque secum QuintumQ. Gellium Canum, aequalem simillimumque sui. hoc quoque Attici bonitatis exemplum, quod cum eo, quem puerum in ludo cognorat, adeo coniuncte vixit, ut ad extremam aetatem amicitia eorum creverit. Antonius autem, etsi tanto odio ferebatur in Ciceronem, ut non solum ei sed etiam omnibus eius amicis esset inim
Abbreviated transcription (Latin):
ruat aduunt .p. uoͦ uolimio eatribuit ut plura aparẽte proficisci nõ
potuerint: Ipsi autẽ fuluie cum litib distineretur: magnisq terrorib
uexaretur tanta diligentia offitium suum prestitit: ut nullũ illa p̃stitẽit
ualdimonium sine attico spensor omniũ rerum fuerit. & etiam cũ illa
indum secunda fortuna emisset indiem neq post calamitatẽ usurã fa
potuisset. ille se interposiut: pecuniamq sine fenor sineq ulla stipulatiõe
credidit maximum existimans questum memorem gratumq cognosci
mulq aperire: se nõ fortunę: sed hominibus solere ẽẽ amicũ quę cũ
ciebat nemo eum temporis causa facc̾ poterat existimare. Neminis enim
opinioni uenieb tsintonium re& potitue. Sed sensim is a nõ nullis opti¬
matib eius reẜhendebatur: quod parum odisse malos ciues uidereti

Expanded text:
unt, adiuvit. Publio vero Volumnio ea tribuit, ut plura a parente proficisci non unt, adiuvit. Publio vero Volumnio ea tribuit, ut plura a parente proficisci non potuerint. ipsi autem Fulviae, cum litibus distineretur magnisque terroribus vexaretur, tanta diligentia officium suum praestitit, ut nullum illa stiterit vadimonium sine Attico, Atticus sponsor omnium rerum fuerit. quin etiam, cum illa fundum secunda fortuna emisset in diem neque post calamitatem versuram facere potuisset, ille se interposuit pecuniamque sine faenore sineque ulla stipulatione credidit, maximum existimans quaestum, memorem gratumque cognosci, simulque aperiens se non fortunae, sed hominibus solere esse amicum. quae cum faciebat, nemo eum temporis causa facere poterat existimare: nemini enim in opinionem veniebat Antonium rerum potiturum. sed sensus eius a nonnullis optimatibus reprehendebatur, quod parum odisse malos cives videretur. ille
Abbreviated transcription (Latin):
neq desperatos reliquit. Secutum est bellum gestum apud numidiam. In quo si tm
imi prudentemn dicam minus ꝗͣ debeam pridicem: cum ille potius diuinus f
si diuinatio appellanda est perpetua nalis bonitas: que nullis casibus augetur ne¬
q minuitur. Hostis antonius uidicatus italia cessaret: spes restituẽdi nullaerat:
non solum inimici qui tum erant potentissimi & plurimi: sed etiam qui ad¬
rsariis eius sedabant in eo ledendo aliquam consecuturos sperabant
moditatem: antonii familiares insequebantur: uxorem fuliuã omnibus
rebus spoliare cupiebant: liberos etiam extinguere parabant: Atticus aiz
ciceronis intima familiaritate uteretur: amicissimus esset bruto
modo nihil iis indulsit ad antonium uiolandum: sed e contrario familia¬
res eius exurbe profugientes quatum potuit texit: quib rebus indigue

Expanded text:
neque desperatos reliquit. Secutum est bellum gestum apud Mutinam. in quo si tantum neque desperatos reliquit. Secutum est bellum gestum apud Mutinam. in quo si tantum eum. prudentem dicam, minus quam debeam praedicem, cum ille potius divinus fuerit, si divinatio appellanda est perpetua naturalis bonitas, quae nullis casibus agitatur neque minuitur. hostis Antonius iudicatus Italia cesserat: spes restituendi nulla erat. non solum inimici, qui tum erant potentissimi et plurimi, sed etiam qui adversariis eius se venditabant et in eo laedendo aliquam consecuturos sperabant commoditatem, Antonii familiares insequebantur, uxorem Fulviam omnibus rebus spoliare cupiebant, liberos etiam exstinguere parabant. Atticus, cum Ciceronis intima familiaritate uteretur, amicissimus esset Bruto, non modo nihil iis indulsit ad Antonium violandum, sed e contrario familiares eius ex urbe profugientes, quantum potuit, texit, quibus rebus indiguer
Abbreviated transcription (Latin):
q appellatus est a.c. flauio bruti familiari atticus ut eiꝰ rei princeps
e uellet. At ille qui amicis offitia prestanda sine factione existimaret:
q atalibus se consiliis remouisset: Rñdit si quid brutus de suis facultatibus
uti uoluisset usurum ꝗͣ tum he paterentur sed neq eum quoq de re collocutue
neq coiturum. sic ille consensionis globus huius unius dissensione disiectus neq
multo postesupior esse cepit antonius. ita ui brutus & cassius prouintiaꝵ quae
Iis neciscã date erant: a consule desperatis rebus inexilium proficiscerentur.
Atticus qui pecuniam simul cũ ceteris conferre noluerat: florenti illi parti abiec
bruto italiaq cedenti: sextertia centum milia muneri misit: cidemi
epyrro absens trecenta iussit dari: neq co magis potenti adulatus est Antonio:

Expanded text:
que appellatus est a GaioC. Flavio, Bruti familiari, Atticus, ut eius rei princeps que appellatus est a GaioC. Flavio, Bruti familiari, Atticus, ut eius rei princeps esse vellet. at ille, qui officia amicis praestanda sine factione existimaret semperque a talibus se consiliis removisset, respondit: si quid Brutus de suis facultatibus uti voluisset, usurum, quantum eae paterentur, se neque cum quoquam de ea re collocuturum neque coiturum. sic ille consensionis globus huius unius dissensione disiectus est. neque multo post superior esse coepit Antonius, ita ut Brutus et Cassius omissa cura provinciarum, quae iis dicis causa datae erant a consule, desperatis rebus in exilium proficiscerentur. Atticus, qui pecuniam simul cum ceteris conferre noluerat florenti illi parti, abiecto Bruto Italiaque cedenti sestertium centum milia muneri misit. eidem in Epiro absens trecenta iussit dari, neque eo magis potenti adulatus est Antonio
Abbreviated transcription (Latin):
Quȩ amicis sius opuis fuerant ad pompeium proficiscentib omnia ex
sua re familiari dedit. Ipsum pompeium cõiuctum nõ offendit. Nułł
ab eo ħebat ornamentũ ut cęteri qui psum aut honores aut diuitias
cęperant: quorum partim inuitissimi castra sunt secuti: partĩ suña
ei fuit grata: ut uictor cum priuatis peccimias ꝑ epistolas imꝑar&.
hinc non solum molestus non fuerit: sed etiam sororis filium &a.
Ciceronẽ ex pompeii castris concesserit. Sic uetere instituto uite effu¬
ꝯit noua picula. Secutum est illđ ioso cesare quo res pii. penes bũ¬
s uideretur ẽẽ & cassium ac tota ciuitas se ad cum conuertisi¬
uideretur. Sic Mbruto usus ẽ: ut nullo ille adolescens ȩquali fa¬
mili arius ꝗͣ hoc sene: neq solum cum prinapẽ consilii haberet. s
ĩ in conuictu. excogitatum est aquibusdam ut priuatũ erariũ
arbitrati sunt si & principes eius ordinis peccunias contulissent. Ita¬

Expanded text:
quae amicis suis opus fuerant ad Pompeium proficiscentibus, omnia ex quae amicis suis opus fuerant ad Pompeium proficiscentibus, omnia ex sua re familiari dedit, ipsum Pompeium coniunctum non offendit. nullum ab eo habebat ornamentum, ut ceteri, qui per eum aut honores aut divitias ceperant: quorum partim invitissimi castra sunt secuti, partim summa opere fuit grata, ut victor, cum privatis pecunias per epistulas imperaret, huic non solum molestus non fuerit, sed etiam sororis filium et QuintumQ. Ciceronem ex Pompei castris concesserit. sic vetere instituto vitae effugit nova pericula. Secutum est illud. occiso Caesare cum res publica penes Brutos videretur esse et Cassium ac tota civitas se ad eos convertisset, sic MarcoM. Bruto usus est, ut nullo ille adulescens aequali familiarius quam hoc sene, neque solum eum principem consilii haberet, sed etiam in convictu. excogitatum est a quibusdam, ut privatum aerariuarbitrati sunt, si principes eius ordinis pecunias contulissent. ita
Abbreviated transcription (Latin):
ibus. Ad hastam publicam nunꝙͦ acessit. Nulius rei neq pres neq mã¬
ceps fac̾tus fuit. Neminem suo nõie neq subscribens accusauit. Inius
de sua re nunꝗͣ ut : iuditium nullum ħuit. Multorum consulum prȩto¬
rumq prefecturas delatas sic accepit: ut neminẽ inꝓiuntiã sic sequtꝰ
honore fuerit contentus rei familiaris despexerit fructum: qui necur
quidem Cicerone uoluerit ire iasiam cum apud eum legati locum
obtinere posset: non .n. decere se arbitrabature: cum ꝓͣturam gerere
noluisset asse clam ee prętoris. qua in re non solum dignitati seruiebat.
etiam tranquilitati: cum suspiciones quoq uitaret criminũ quo
bat ut eius obseruantia omnib e̾et carior: cũ offitio nõ timori neq spei
tribui uderent. Incidit cesarianum ciuile. bellum. cũ heret annos eꝵ¬
ercitus sexaginta usus est x̧tatis uacatione: neq se quoꝗͣ mouit ⁊ cũbe

Expanded text:
atis moribus ad hastam publicam numquam accessit. nullius rei neque praes neque manatis moribus ad hastam publicam numquam accessit. nullius rei neque praes neque manceps factus est. neminem neque suo nomine neque subscribens accusavit, in ius de sua re numquam iit, iudicium nullum habuit. multorum consulum praetorumque praefecturas delatas sic accepit, ut neminem in provinciam sit secutus, honore fuerit contentus, rei familiaris despexerit fructum: qui ne cum Quinto quidem Cicerone voluerit ire in Asiam, cum apud eum legati locum obtinere posset. non enim decere se arbitrabatur, cum praeturam gerere noluisset, asseclam esse praetoris. qua in re non solum dignitati serviebat, sed etiam tranquillitati, cum suspiciones quoque vitaret criminum. quo fiebat ut eius observantia omnibus esset carior, cum eam officio, non timori neque spei tribui viderent. Incidit Caesarianum civile bellum. cum haberet annos circiter sexaginta, usus est aetatis vacatione neque se quoquam movit ex urbe.
Abbreviated transcription (Latin):
tertium. Erat nupta soror Attici.A Tullio ciceroni easq nuptias
Cicero conciliarat: eũ cum quo a condiscipulatu uiuebat conui
t cia ualere similitudine morum ꝗͦ affinitatẽ. Utebatur auẽ ĩtime
S. hortensio qui uis temporib principatum eloquentis̨ tenebat ut in¬
telligi non posset uter cum plus diligecet Cicero an hortensius ꝙ id qd
erat difficilimum efficiebat: ut inter quos tante laudis e̾et emulato nlla
intercederet obtrectatio: eẽtq talium uixorum copula. In re.pu. ita ẽ
uersatus ut semper optimaruĩ ꝑtium et eẽt & extimaretur neq tñ se ciui¬
lib fluctibus cõmitteret: quod non magis eos in sua potestats existima¬
bat esse ꝗ se iis dedissent: ꝙͣ qui maritimis iactarenture. Nonores non
potiit cum ei paterent ꝑꝑ uł gratiam uel dignitatem quod neq peti
nore maiorum neq capi po̾ssent conseruatis legibus intam effusi

Expanded text:
tertium. erat nupta soror Attici QuintoQ. Tullio Ciceroni, easque nuptiatertium. erat nupta soror Attici QuintoQ. Tullio Ciceroni, easque nuptias MarcusM. Cicero conciliarat, cum quo a condiscipulatu vivebat coniuncitia valere similitudinem morum quam affinitatem. utebatur autem intime QuintoQ. Hortensio, qui iis temporibus principatum eloquentiae tenebat, ut intellegi non posset, uter eum plus diligeret, Cicero an Hortensius: et, id quod erat difficillimum, efficiebat ut, inter quos tantae laudis esset aemulatio, nulla intercederet obtrectatio essetque talium virorum copula. In re publica ita est versatus, ut semper optimarum partium et esset et existimaretur, neque tamen se civilibus fluctibus committeret, quod non magis eos in sua potestate existimabat esse, qui se his dedissent, quam qui maritimis iactarentur. honores non petiit, cum ei paterent propter vel gratiam vel dignitatem: quod neque peti more maiorum neque capi possent conservatis legibus in tam effusis
Abbreviated transcription (Latin):
tempora aut litteris aut athenionsium rei pi. tribueret nihilominꝰ
ricis urbana offitia prestitit: Nam et ad comitia eorum uentita
et si qua res maior acta est non defuit sicut Ciceroni in omnib eius
periculis singularem fidem prebuit cui expatria fugienti sex tertia du¬
nta & quadraginta milia donauit: tranquilatis autẽ rebus romo
sic uniuersa ciuitas atheniensium prosecuta est ut lacrimis desiderii
turi dolorem indicaret. Habeat auunculii .U. Cecilium equitẽ r¬
manum familiarẽ. L. luculli diuitem difficillima na: cuius sic aspita¬
tẽ ueritus est: ut quem nenio ferre posset huius sine offensiõe ad sũ¬
mam senectutem retinuerit beniuolentiam: quo facto tullit picta
fructum: Cecilius enim moriens testamento adoptauit eũ hexe¬
demq fecit ex dodrante exqua hereditate accepit circiter centios sex¬

Expanded text:
tempora aut litteris aut Atheniensium rei publicae tribueret, nihilo minus tempora aut litteris aut Atheniensium rei publicae tribueret, nihilo minus amicis urbana officia praestitit. nam et ad comitia eorum ventitavit et, si qua res maior acta est, non defuit. sicut Ciceroni in omnibus eius periculis singularem fidem praebuit: cui ex patria fugienti sestertium ducenta et quinquaginta milia donavit. tranquillatis autem rebus Romanis sic universa civitas Atheniensium prosecuta est, ut lacrimis desiderii futuri dolorem indicaret. Habebat avunculum QuintumQ. Caecilium, equitem Romanum, familiarem LuciiL. Luculli, divitem, difficillima natura: cuius sic asperitatem veritus est, ut, quem nemo ferre posset, huius sine offensione ad summam senectutem retinuerit benivolentiam. quo facto tulit pietatis fructum. Caecilius enim moriens testamento adoptavit eum heredemque fecit ex dodrante: ex qua hereditate accepit circiter centiens ses
Abbreviated transcription (Latin):
huc exasia sylla decedens cum uenisset: ꝙͣ diu ibi fuit secum huit
pomponium: captus adolescentis & humanitate & doctrina. Sic .n.
grȩce loquebatux ut athenis natus uideretur. Tanta aũt suatitas
at sermonis latini: ut apparet in eo latinum quẽdam leporẽ ben
ascitum. Idem poemata pronuntiabat & grece & latine sic ut sup̃
nihil posset addi. Quibus rebus factum ẽ ut Sylla nusꝗͣ absedimit
ret cuperetq secum deducẽ: qui cum persuadere tentaret: nolio
te inquit pomponius aduersum eos me uelle ducere cum quib ne ꝯͣ
te arma: ferem italiam reliqui. At Sylla adolescentis offitio collau¬
dato: omnia munera ei quȩ athenis acceperat proficiscens iussit de¬
ferri : Nic com plures annos moratus. cum & rei familiari tm̃ opere
daret ꝗͣ tum non indigens deberet pater familias: & omnia reliqͣ

Expanded text:
Huc ex Asia Sulla decedens cum venisset, quamdiu ibi fuit, secum habuit Huc ex Asia Sulla decedens cum venisset, quamdiu ibi fuit, secum habuit Pomponium, captus adulescentis et humanitate et doctrina. sic enim Graece loquebatur, ut Athenis natus videretur; tanta autem suavitas erat sermonis Latini, ut appareret in eo nativum quendam leporem esse, non ascitum. idem poemata pronuntiabat et Graece et Latine sic, ut supra nihil posset addi. quibus rebus factum est ut Sulla nusquam eum ab se dimitteret cuperetque secum deducere. cui cum persuadere tentaret, 'noli, oro te,' inquit Pomponius 'adversum eos me velle ducere, cum quibus ne contra te arma ferrem, Italiam reliqui. ' at Sulla adulescentis officio collaudato omnia munera ei, quae Athenis acceperat, proficiscens iussit deferri. Hic complures annos moratus, cum et rei familiari tantum operae daret, quantum non indiligens deberet pater familias, et omnia reliqua
Abbreviated transcription (Latin):
num patiebatur: neq multiplicandis usuris crescere. Auxit hae offitiũ alia qͦs
liberalitate. Nam uniuersos frumẽto donauit: ita ut singlis septem modu trinci
darentur: qui modus mensure medimnus athenis appellature. Nic aũt sic se ge¬
rebat ut comunis infimis par principib uideretur quo factum ẽ ut huic om̃s
onores quos possent publice haberẽt: caiem que facere studerẽt ꝗdo bnfiti
ille uti noluit qđ non nulli ita interpretabãtur amitti ciuitatem romanag
alia ad scita. Quam diu affuit nequa sibi statua poneretur restitit absens
prohibere non potuit: itaq aliquot ipsi etiam phidie locis sanctissimis
be natus est inqua domicilium orbis terrarum esset imperii: ut
dem et patriam haberet et domum uoluit. hoc specimen prudẽtię
quod cum ineam se ciuitatẽ contulisset quę antiquitate humanita¬
te doc trina prestaret omnes: unus ei ante alios fuerit carissimus:

Expanded text:
num patiebatur neque multiplicandis usuris crescere. auxit hoc officium alia quoque num patiebatur neque multiplicandis usuris crescere. auxit hoc officium alia quoque liberalitate: nam universos frumento donavit, ita ut singulis seni modii tritici darentur, qui modus mensurae medimnus Athenis appellatur. Hic autem sic se gerebat, ut communis infimis, par principibus videretur. quo factum est ut huic omnes honores, quos possent, publice haberent civemque facere studerent: quo beneficio ille uti noluit quod nonnulli ita interpretantur, amitti civitatem Romanam alia ascita. quamdiu affuit, ne qua sibi statua poneretur, restitit, absens prohibere non potuit. itaque aliquot ipsi et Phidiae locis sanctissimis be natus est, in qua domicilium orbis terrarum esset imperii, ut eandem et patriam haberet et domum; hoc specimen prudentiae, quod, cum in eam se civitatem contulisset, quae antiquitate, humanitate doctrinaque praestaret omnes, unus ei fuit carissimus.
Abbreviated transcription (Latin):
dit cinnano tumultu ciuitatẽ esse ꝑturbatam neq sibi dari facultatẽ pro di¬
gnitate uuendi: quin alterutram ptem offenderet: dissociatis animis ciuiũ
cum aliis syllanis: alii cinnanis fauerẽt. partibus. idoneum tempus ratus
studiis obsequendi suis: athenas se contulit: neq eo secius adolescentẽ Mariũ
hostem iudicatum uiuit op̃ibus suis cuius fugam peccunus subleuauit: ac ne
illa peregrinatio detrimentum aliquod asferee tei familiari eodẽ magniã pter
fortimarum traiecit suarum hic ita uixit᷑: ut uniuersis atheniẽsibus me
esset carissimus. Nam ꝑꝑ gratiam quȩ ia in adolescentulo magna erat sepe
suis opib inopiam eorum publicam leualiit. Cum eñĩ usuram facẽ publice
necesse e̾et neq eius conditionẽ ȩ que haberẽt: semꝑ se interposuit ato ita ut
utrumq erat iis salutare.nam neꝗ indulgendo in ueterasce̾ eorum es alie¬

Expanded text:
dit Cinnano tumultu civitatem esse perturbatam neque sibi dari facultatem pro didit Cinnano tumultu civitatem esse perturbatam neque sibi dari facultatem pro dignitate vivendi, quin alterutram partem offenderet, dissociatis animis civium, cum alii Sullanis, alii Cinnanis faverent partibus, idoneum tempus ratus studiis obsequendi suis Athenas se contulit. neque eo setius adulescentem Marium hostem iudicatum iuvit opibus suis, cuius fugam pecunia sublevavit. ac ne illa peregrinatio detrimentum aliquod afferret rei familiari, eodem magnam partem fortunarum traiecit suarum. hic ita vixit, ut universis Atheniensibus merito esset carissimus. nam praeter gratiam, quae iam in adulescentulo magna erat, saepe suis opibus inopiam eorum publicam levavit. cum enim versuram facere publice necesse esset neque eius condicionem aequam haberent, semper se interposuit, atque ita uutrumque erat iis salutare: nam neque indulgendo inveterascere eorum aes alie
Abbreviated transcription (Latin):
Omponius Atticus :ab origine ultima stirpis toma¬
ne generatus perpetuo a maioribus acceptam eque¬
strem obtinuit dignitatẽ. patre usus est diligente¬
nndulgente et ut tum erant tp̾a diti inprimisq stro¬
dioso litterarum. hic pro ut ipse amabat literas:
omnildis doctrinis quibus puerilis ȩtas impartiri
debet. filium crudiuit. Erat autẽ inpuero preter ũ¬
ua ex re in pueritia nobilis inter ȩquales ferebatur dariusq explendescebat.
quod ꝯenerosi con discipuli animo ȩquo ferre possent: Itaq incitabat omnes
studio suo: quo in nũo fuerũt. L Torquatus .C. Marii filius .ai. Cicero qͦs
nsuetudine sua sic sibi deuinxit ut nemo his perpetuo fuerit carior: pater m¬
ture decessit ipse adoloscentulus propter affinitatẽ.P. Sulpitii qui tribunis ple¬
bis interfectus est: non expers fuit illius periculi. Namq antia pomponii coso bri¬
na nupserat. Mar. Seruio fratri sulpitii. Itaq interfecto Sulpitio. posten qͣ ui¬

Expanded text:
omponius Atticus, ab origine ultima stirpis Romanae generatus, perpetuo a maioribus acceptam equestrem obtinuit dignitatem. patre usus est diligente et, ut tum erant tempora, diti inprimisque studioso litterarum. hic, prout ipse amabat litteras, omnibus doctrinis, quibus puerilis aetas impertiri debet, filium erudivit. erat autem in puero praeter qua ex re in pueritia nobilis inter aequales ferebatur clariusque exsplendescebat, quam generosi condiscipuli animo aequo ferre possent. itaque incitabat omnes studio suo, quo in numero fuerunt LuciusL. Torquatus, GaiusC. Marius filius, MarcusM. Cicero: quos consuetudine sua sic devinxit, ut nemo iis perpetua vita fuerit carior. Pater mature decessit. ipse adulescentulus propter affinitatem PubliiP. Sulpicii, qui tribunus plebei interfectus est, non expers fuit illius periculi: namque Anicia, Pomponii consobrina, nupserat Servio, fratri Sulpicii. itaque interfecto Sulpicio posteaquam vi
Abbreviated transcription (Latin):
uideor ex cesaris litteris ipsius uoluntate facere posẜ̾. qui negat neꝗ honestius
quem proximis luteris: adest: & idem est. sedũt meo solum capite decernere
lactimȩ meorum me interdum moliuntur prȩcantium: ut de hispanis expet¬
temus  e celii quidẽ epistolã scriptã miserabiliter. cũ hoc idemobserrars
ut expectarẽ ne fortunas meas: ne unicam filiam: ne meos omnes tã temere
derem: nõ si ne magno sletu legerunt nr̃i & si meus quid̃ est fortior: eoqipo
uehementius cõmouẽt: nec quicꝗͣ ñ de dignatione laborcit Melitã iq̃ demñ q ui
nio lorutuis ero: scribam ad te quid actum sit: ero tñ incredendo: ut monȩs ia¬
iuus nam ocultandi ⁊̃õ cum difficilis tũ est ꝑiculosa ẽ. Seruĩũ expecto ad
non. sꝰ adicit a postumia d secui fili quartanam leuiorẽ et ꝓaudes Mi si
seui osirper fontunas suas siccto. per liłeros te oro & obsecao ne quili s aut

Expanded text:
videor ex Caesaris litteris voluntate facere posse, qui negat neque honestius videor ex Caesaris litteris voluntate facere posse, qui negat neque honestius quem proximis litteris? adest et idem est; sed utinam meo solum capite decernerem! lacrimae meorum me interdum molliunt precantium ut de Hispaniis exspectemus. M. Caeli quidem epistulam scriptam miserabiliter, cum hoc idem obsecraret ut exspectarem, ne fortunas meas, ne unicum filium, ne meos omnis tam temere proderem, non sine magno fletu legerunt pueri nostri; etsi meus quidem est fortior eoque ipso vehementius commovet nec quicquam nisi de dignatione laborat. Melitam igitur, deinde quo nio locutus ero, scribam ad te quid actum sit. ero tamen in credendo, ut mones, cautus; nam occultandi ratio cum difficilis tum etiam periculosa est. Servium exspecto ad Nonas, et adigit ita Postumia et Servius Flius. quartanam leviorem esse gaudeo. misi scripsi. per fortunas tuas, Cicero, per liberos te oro et obsecro ne qui
Abbreviated transcription (Latin):
te nil accidere pot: quod ne facias pro uire nr̃ȩ amicitiae a te petõ: postremo
quid uiro hono: & quieto & bono cuu mag̾ conuenit: ꝗͣ abee̾ a ciuilibus contro¬
uersiis : quod nõ nulli comprobar&: periculi causa seꝗ nõ potuer̃t. tu explora¬
to ꝙ uite meę testimonio: & amictiȩ iuditio neq tutius. neq honestius reperies
quicꝗͣ ꝗͣ ab omni conientione ab ẽẽ .XU. Rł̃. maias exitinere aduentus philo¬
timi: at cuius hominis ꝗͣ insulsi: & ꝗͦ sepe pro pompcio mentientis exaĩ auit
omnis ꝗ mecum erãt. Nam ipse obdurĩ dubi auit nrm nemo: quin cȩsat itine¬
cia repressisse Uolare de petreius cum affranio coniunxisse: nihil affert eiꝰ
modi: quid queris & illa erat ꝑsuasum: pompeium tum magnis copiis iter
ingermaniã per illiricum fecisse id enimnuntiabatirr
meditam igͥ opinor capessamus. dũ qđ in hispaniam. quod quidem ꝓpemous

Expanded text:
te nil accidere potest. quod ne facias pro iure nostrae amicitiae a te peto. postremo te nil accidere potest. quod ne facias pro iure nostrae amicitiae a te peto. postremo quid viro bono et quieto et bono civi magis convenit quam abesse a civilibus controversiis? quod non nulli cum probarent, periculi causa sequi non potuerunt; tu explorato et vitae meae testimonio et amicitiae iudicio neque tutius neque honestius reperies quicquam quam ab omni contentione abesse. xv Kal. Maias ex itinere. adventus Philotimi at cuius hominis, quam insulsi et quam saepe pro Pompeio mentientis! exanimavit omnis qui mecum erant; nam ipse obdurui. dubitabat nostrum nemo quin Caesar itinera repressisset—volare dicitur; Petreius cum Afranio coniunxisset se—nihil adfert eius modi. quid quaeris? etiam illud erat persuasum, Pompeium cum magnis copiis iter Germaniam per Illyricum fecisse; id enim αὐθεντικῶσ Melitam igitur opinor capessamus, dum quid in Hispania. quod quidem prope modum
Abbreviated transcription (Latin):
beneficium daret: prius iniuriam fecit: ꝯͣ ne profugias: qui te & si non ama¬
bit: quod accidere non põt: tñ saluum amplissimumq ẽe cupiet: dedita opa
adte calphurnium samiliarissi mum meum misi: ut miha magnȩ ciree tuã uita
ac dignitatem ẽe scrces: e odem die a cesare philotimus lutexas atralit hoc exꝰ¬
facturum iudicara: tamen permotus hominum fama: scribendum ad tee¬
limaui ꝯ. pro nr̃a bni uolentia retendum: ne quo progredereris: prcclinaia
iam xe. qua integra & progrediendum tibi non existimasses: nãq & amicitiş
prauiorem iniuriam feceris & tibi minus cõmodi consueueris:si non fortu
obsecutus ut deberes: omnia enim secundissima nobis aduersissima illis acci¬
disse uidentur: nec causam secutus: cadem enim tum fuit: cum ab eorũ cosiliis
bosse uidicastis: sed meum aliquod foctum condemnauisse: qͦ mag grauiusa

Expanded text:
beneficium daret prius iniuriam fecit, contra ne profugias qui te, etsi non amabeneficium daret prius iniuriam fecit, contra ne profugias qui te, etsi non amabit, quod accidere non potest, tamen salvum amplissimumque esse cupiet. dedita opera ad te Calpurnium familiarissimum meum misi, ut mihi magnae curae tuam vitam ac dignitatem esse scires. eodem die a Caesare Philotimus attulit hoc exfacturum iudicaram, tamen permotus hominum fama scribendum ad te existimavi et pro nostra benevolentia petendum ne quo progredereris proclinata iam re quo integra etiam progrediendum tibi non existimasses. namque et amicitiae graviorem iniuriam feceris et tibi minus commode consulueris, si non fortunae obsecutus videberis omnia enim secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, nec causam secutus eadem enim tum fuit cum ab eorum consiliis abesse iudicasti, sed meum aliquod factum condemnavisse; quo mihi gravius abs
Abbreviated transcription (Latin):
io is admisenum.ui. non uenturus dicebatur: i. hodie: sed prȩmisit milid¬
te ualde amarẽ & multo quidem plus: ꝗ tu putas: non extimussẽ rumoie
qui de te prolatus est: cum prȩsertim falsum ẽẽ existimarẽ : sed quia te nimi
plus diligo. nõ possum dissi mulare mihi famam quoq qͣuis sit falsa: mag̃¬
ẽẽ inͣsmare crede non possum: cum tanti facias dolobellam: Tulliam tuã feni¬
nam lectissimã tantiq ab omnibus nobis fias: quibus me hercule dignitass
litudoq uia pene carior est: ꝗͣ tibi ipsi: Sed tñ non sum arbitratus ẽe ami
nõ cõmo ueri R improbor sermone: atq eo feci studiosius: ꝙ iudicabamdi¬
uiores partes mihi impositas ẽẽ ab offensione nr̃a. q̃ magis a gelotipia meas
ab in uiria tua nata est: Sic enim uolo tetͥ ꝑ suadere mihi neminem eẽ catis
cicero: te rogo: ut tibi omnia integra serues: eius fidem improbes: qui tibi ut

Expanded text:
rione. is ad Misenum vi Nonas venturus aicebatur, id est hodie. sed praemisit mihi odrione. is ad Misenum vi Nonas venturus aicebatur, id est hodie. sed praemisit mihi odte valde amarem et multo quidem plus quam tu putas, non extimuissem rumorem qui de te prolatus est, cum praesertim falsum esse existimarem. sed quia te nimio plus diligo, non possum dissimulare mihi famam quoque, quamvis sit falsa, mage trans mare credere non possum, cum tanti facias Dolabellam et Tulliam tuam, feminam lectissimam, tantique ab omnibus nobis fias; quibus me hercule dignitas amplitudoque tua paene carior est quam tibi ipsi. sed tamen non sum arbitratus esse amici non commoveri etiam improborum sermone atque eo feci studiosius quod iudicabam duriores partis mihi impositas esse ab offensione nostra, quae magis a ζηλοτυπίᾳ mea quam ab iniuria tua nata est. sic enim volo te tibi persuadere, mihi neminem esse carioCicero, te rogo ut tibi omnia integra serves, eius fidem improbes qui tibi ut
Abbreviated transcription (Latin):
exigua uita cogitare: sin quid acciderit maturius: haud sane mea multu
interfuerit: utrum factum uideam an futurã ẽẽ multo an iuderim Quȩ c
ua sint: non est cõmittendum ut is pareamus: quos contra me senaius: neqa
tes pii. detrimenti acciperet: armauit:tibi sunt omnia cõmendata: ꝗ̃ cõme¬
dationis meȩ pro tuo in nos amore nõ indigent: ne hercule eͦ ꝗ xepio quid
nihil mihi unꝗͣ explurimis uus iocundiatibus gratius accidisse. ꝗͣ ꝙ m
non minus: cuius quidem uixtus mirifica: quomodo illa fert pu. cladem quo
hac super remis ne meam ipse
quid de hispanis certius: & si quid aliud: dum ad sumus scribes:& ego fortasse
liscedens: dabo ad te aliquid: eo ẽt magis: ꝙ tullia te non putabat hoc ĩpit
exitalia: Cum Anio Item est agendum ut cum curionẽ melite me uelle isse
huic bello nolle interẽe: eo uelim tam facili ut possem: & tã bono inme ꝗͣ du¬

Expanded text:
exigua vita cogitare. sin quid acciderit maturius, haud sane mea multum exigua vita cogitare. sin quid acciderit maturius, haud sane mea multum interfuerit utrum factum fiat videam an futurum esse multo ante viderim. quae cum ita sint, non est committendum ut iis paream quos contra me senatus, ne quid res publica detrimenti acciperet, armavit tibi sunt omnia commendata, quae commendationis meae pro tuo in nos amore non indigent. nec hercule ego quidem reperio quid nihil mihi umquam ex plurimis tuis iucunditatibus gratius accidisse quam quonon minus. cuius quidem virtus mirifica. quo modo illa fert publicam cladem, quo hac super re ne nimis, ne meam ipse quid de Hispaniis certius et si quid aliud, dum adsumus, scribes, et ego fortasse discedens dabo ad te aliquid eo etiam magis quod Tullia te non putabat hoc tempore ex Italia. cum Antonio item est agendum ut cum Curione Melitae me velle esse, huic civili bello nolle interesse. eo velim tam facili uti posse et tam bono in me quam Cu
Abbreviated transcription (Latin):
da: ꝗͣ tu acutissime prospicis: S tñ eã pone an oculos: iam intelligẽs
id regnũ uix semẽstre ẽẽ posse: quod si me fefellerit: ferã sicut multi
larissimi homines in e. pu. excellentes tulerunt nisi forte me sardo¬
napalli uicẽ in suo lectulo mori male censuer̃t: ꝗͦ exilio: Themistaleo: ꝗ
cum fuisset: ut ait Theucydides
uitasset. si eum nihil fefellisset. & si is erat ut ait idem qui
am effugeret. nec quid artaxersi polliceretue: non fuiss& & illa uox tam aceidi
africano sapientissimo uio: non iam dirus ille dies. Syllanus calidissimo bui
CMario: si nihil utrũq eorum feselliss&. non tam hoc confirmamus illo
gurio: quo diximus: nec non fallit: nec aliter accidit: coruat iste necesse est au
ꝑ aduersarios aut ipse perse qui quidem sibi est aduersarius unus acerimi
id spero uiuis nobis fore: ꝗͣꝗͣ tempus est nos de illa perpetua iã nõ de hac

Expanded text:
nda quae tu acutissime perspicis, sed tamen ea pone ante oculos; iam intelleges nda quae tu acutissime perspicis, sed tamen ea pone ante oculos; iam intelleges id regnum vix semenstre esse posse. quod si me fefellerit, feram, sicut multi clarissimi homines in re publica excellentes tulerunt, nisi forte me Sardanapalli vicem in suo lectulo mori malle censueris quam in exsilio Themistocleo. qui cum fuisset, ut ait Thucydides, vitasset si eum nihil fefellisset. etsi is erat ut ait idem, quinvidiam effugeret nec quid Artaxerxi polliceretur. non fuisset illa nox tam acerba Africano sapientissimo viro, non tam dirus ille dies Sullanus callidissimo viro C. Mario, si nihil utrumque eorum fefellisset. nos tamen hoc confirmamus illo augurio quo diximus, nec nos fallit nec aliter accidet. ccorruat iste necesse est aut per adversarios aut ipse per se qui quidem sibi est adversarius unus acerrimus. id spero vivis nobis fore; quamquam tempus est nos de illa perpetua iam, non de hac
Abbreviated transcription (Latin):
lit pacem putaui fore: quȩ si eẽt rata mihi cȩsarem ẽẽ: cum idẽ amicus
ẽẽt pompeio nolui. Senseram enim ꝗ iidem eẽnt: hoc uereris in hãc tardita¬
tẽ incidi: sed assequar omnia: si propero: si cunctor amitto & ta mi Attice:
uguria quoq me incitant quadam spe non dubia: non haec collegii:nr
ab attico: sed illa platonis de tyrannis: nullo enim modo posse uideo stare
istum diutius: quin ipse perse etiam languentibus nobis concidat: quippe
ui florentis ac nouos ut uti diebus ip̃i illi egenti ac ꝑdite multitudin
modiũ acerbissimum uenirds: qui duaꝵ reꝵ simulationem tam cito
amiẜit: mansuetudinis in metello: diuitiarum in affranio: iã quib utatꝰ
uł sotiis uł ministris si ĩ prouintias si rem.p. regẽt: quoꝵ nemo duo
nenses potuit patrimonium suum gubernare: Nonst omnia colligi¬

Expanded text:
fefellit. pacem putavi fore. quae si esset iratum mihi Caesarem esse, cum idem amicus fefellit. pacem putavi fore. quae si esset iratum mihi Caesarem esse, cum idem amicus esset Pompeio, nolui. senseram enim quam idem essent. hoc verens in hanc tarditatem incidi. sed adsequor omnia si propero, si cunctor amitto. et tamen, mi Attice, auguria quoque me incitant quadam spe non dubia nec haec collegi nostri ab Atto sed illa Platonis de tyrannis. nullo enim modo posse video stare istum diutius quin ipse per se etiam languentibus nobis concidat, quippe qui florentissimus ac novus vi, vii diebus ipsi illi egenti ac perditae multitudini in odium acerbissimum venerit, qui duarum rerum simulationem tam cito amiserit, mansuetudinis in Metello, divitiarum in aerario. iam quibus utatur vel sociis vel ministris? ii provincias, ii rem publicam regent quorum nemo duo menses potuit patrimonium suum gubernare? non sunt omnia conlige
Abbreviated transcription (Latin):
lium Themistoclem ẽ: existimat enim qui mare teneat: eum necesse reru
potiri: Itaq qui nunꝗͣ egit: ut hispaniȩ ꝑse tenerentur: naualis apparatꝰ
ei semper antiquissima cura fuit: Nauigabit igitur cum erit tempus
aximis classibus: & ed italiam accedẽt: inquã nos sedentes quid erim
Nam medios eẽ iam non licebit: dassibus aduersabimur ig̾ ꝗ̃ malus .s.
im cum pompeio: & cum reliquis principibus nõ feram: Quod si iam
misso offitio periculi rõ ħnda est: ab illis est periculum si peccaro: ab hoc
si recte fecero: nec ullum in his malum consilium ꝑiculo uacuũ inueniri
ut: ut non sit dubium: quin tuxpiter facere cum ꝑiculo fugiamus q
fugeremus &: cum salutem non simul cum pompcio mare transierimus
omnino potuimus. Extat rõ diexum: sed tñ fatcamur.N. quod est: ne con¬
dimus quidem ut possimus: fefellit enim res: quȩ fortasse non debuit: sed

Expanded text:
lium Themistocleum est. existimat enim qui mare teneat eum necesse esse rerum lium Themistocleum est. existimat enim qui mare teneat eum necesse esse rerum potiri. itaque numquam id egit ut Hispaniae per se tenerentur, navalis apparatus ei semper antiquissima cura fuit. navigabit igitur, cum erit tempus, maximis classibus et ad Italiam accedet. in qua nos sedentes quid erimus? nam medios esse iam non licebit. classibus adversabimur igitur? quod maiuem cum Pompeio et cum reliquis principibus non feram? quod si iam misso officio periculi ratio habenda est, ab illis est periculum si peccaro, ab hoc si recte fecero, nec ullum in his malis consilium periculo vacuum inveniri potest, ut non sit dubium quin turpiter facere cum periculo fugiamus, quod fugeremus etiam cum salute. †non simul cum Pompeio mare transierimus. omnino non potuimus†. exstat ratio dierum. sed tamen fateamur enim quod est ne condimus quidem ut possimus. fefellit ea me res quae fortasse non debuit, sed
Abbreviated transcription (Latin):
impetum inpriuatorum pecunias & exulum reditũ &ͦ tabulas nouas
& turpissimorum honores. & regnum non modo romano homini ẜ
ne perse quidẽ cuiꝗ tolerabile: tacita esse poterit in id dignitas. mea: pa
potuerint oculi me cum gabinio sententiam dicere & quidem illũ rau
prius presto ẽe dientem tuum Clodium cateli plagultium: ceteros. S cu
mimicos colligo: qui meos necessarios a me defensos nec uidere incuria sine
dolore: nec uersari intex eos sine dedecore potero. quid sine id quidem est
exploratũ fore ut mihi liceat: Scribunt enim ad me amici eius: me illi ñł
modo satiffecisse: ꝙ insenatu non uenerim: tamen ne dubitemus an yn
S̃ cum periculo uendicemus. qui cũ coniunctione cum premio quidem uo¬
lumus ẽẽ: Deinde hoc uide non ẽẽ iuditium de tota contentione in hispaniis
nisi forte us amissis: arma pompeium abiecturum putas: cuius omne cõsi¬

Expanded text:
impetum in privatorum pecunias et exsulum reditum et tabulas novas impetum in privatorum pecunias et exsulum reditum et tabulas novas et turpissimorum honores et regnum non modo Romano homini sed ne Persae quidem cuiquam tolerabile. Tacita esse poterit indignitas nostra? pati poterunt oculi me cum Gabinio sententiam dicere, et quidem illum rogari prius? praesto esse clientem tuum Clodium, C. Atei Plaguleium, ceteros? sed cur inimicos conligo, qui meos necessarios a me defensos nec videre in curia sine dolore nec versari inter eos sine dedecore potero? quid si ne id quidem est exploratum fore ut mihi liceat? scribunt enim ad me amici eius me illi nullo modo satis fecisse quod in senatum non venerim. tamenne dubitemus an ei nos etiam cum periculo venditemus, quicum coniuncti ne cum praemio quidem voluimus esse? deinde hoc vide, non esse iudicium de tota contentione in Hispaniis, nisi forte iis amissis arma Pompeium abiecturum putas, cuius omne consi
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m putabimus. s alios cursus uideamur hĩturi:
E
Tnes ipsa monebat: & tu õnderas: &ego uidebam de his rebus
quas inteccipi periculosum eẽt. finem internos scribendi fieri
tõs eẽ. Sed cum adme sȩpe mea Tullia scribat: orans ut si quia
in his pania geratur. expectem: ꝙ semꝑ ad scribat idem uideri. idqi pli
& extuis luitexis intellexeram: non puto ẽe alienum me ate qͥ deea it
sentiam scribere. Consilurm istud tunc eẽt prudens: ut mihi uidetirrsi
ni&e õnes ad hispaniensem casum accomodatra essemus. quod fieri
necesse est enim aut id qd maxime uelim pelli istum ab hispania aut
cum ipsum curionem ad eum mnͣsituꝵ pũte: si trahitur bellũ: quid exe¬
tem auc ꝗͣ diu relinquitur ut si uincimirx mhispania: quiescamus: idĩ
cont᷑ puto: Istum enim uictorem magis relinquendum puto: ꝗͣ uictum
dubitarem mag̃ ꝗͦ fidentẽ suis ⁊ebus: Nam cedem uideo si uicerit: ꝯͦ

Expanded text:
nostram putabimus sed alios cursus videbamur habituri. nostram putabimus sed alios cursus videbamur habituri. et res ipsa monebat et tu ostenderas et ego videbam de iis rebus quas intercipi periculosum esset finem inter nos scribendi fieri tempus esse. sed cum ad me saepe mea Tullia scribat orans ut quid in Hispania geratur exspectem et semper adscribat idem videri tibi i ex tuis litteris intellexerim, non puto esse alienum me ad te quid de ea re sentiam scribere. consilium istud tunc e nostras rationes ad Hispaniensem casum accommodaturi essemus; quod fieri necesse est enim aut, id quod maxime velim, pelli istum ab Hispania aut cum ipsum Curionem ad eum transiturum putem? sin trahitur bellum, quid exspectem aut quam diu? relinquitur ut, si vincimur in Hispania, quiescamus. id ego contra puto. istum enim victorem magis relinquendum puto quam victum et dubitantem magis quam fidentem suis rebus. nam caedem video si vicerit et
Abbreviated transcription (Latin):
est. Mea causa autem alia est: ꝙ benefitio iunctus ingratus eẽ non possus
nec iñ macie: sed militiȩ aut alio in loco simili oppiduło futurum puto nu
in quies uiuas eum: inquem ingratus eẽ non uis: immo minus foriosseuo¬
luiss&. S de hoc uidebimus. Exeamus modo: quod ut meliore ĩp̃s possimus
cit adriano mari dolo bella cretensi curio. Iniecta aũt mihi spes quȩa
e uelle mecum Sex. Sulpitium colloqui : Ad eum misi phulotimum ibar
cum litteris. si uix ẽẽ uolet: de clara synodia: Sin aũt: erimus nos ꝗ solens
Curio mecum uixit. iacere cȩsarem putans offensioni populaxi. sidixq
lus illud quod timueramus. spero nullum fuisse hoc aũt uitiũ puto tee¬
stimare non nr̃a indulgentia: s a na profectum: quem tã nos disciplina
regimus: de oppio: uel lensib quid placeat: quem philotimo uidebis epitum

Expanded text:
est. mea causa autem alia est, quod beneficio vinctus ingratus esse non possum, est. mea causa autem alia est, quod beneficio vinctus ingratus esse non possum, nec tamen in acie me sed Melitae aut alio in loco simili oppidulo futurum puto. nihil inquies iuvas eum in quem ingratus esse non vis? immo minus fortasse voluisset. sed de hoc videbimus; exeamus modo. quod ut meliore tempore possimus facit Adriano mari Dolabella, Fretensi Curio. iniecta autem mihi spes quaedam est velle mecum Ser. Sulpicium conloqui. ad eum misi Philotimum libertum cum litteris. si vir esse volet, praeclara συνοδία, sin autem—, erimus nos qui solemus. Curio mecum vixit iacere Caesarem putans offensione populari Siciliaeque lus illud quod timueramus spero nullum fuisse. hoc autem vitium puto te existimare non a nostra indulgentia sed a natura profectum. quem tamen nos disciplina regemus. de Oppiis Veliensibus quid placeat cum Philotimo videbis Epirum
Abbreviated transcription (Latin):
te nihil sum acturus fiat in hispaniam quid libs & tn recitđ.
meas cogitationes omnis ex plicaui tibi supioribus luteris. Quo¬
circa hae sunt breues: & tamen quia festinabã: eramq occupatior de R fiẽ
ita me quidem sedulo: sed nosti reliꝗͣ. Qđ de me mones & amice & prudenter
memoras: S exũt oĩa facilia: si ab uno illo cauero: magnũ opꝰ est mirabilia mł¬
ta nihil simpꝰ. nihil sinces uellem suscepisses iuuenẽm regendũ: pater eni
nimis indulgens. Quicquid ego astrinxi: relaxat si sine illo possem: regerem:
ficisci ingalia: ego nũc qͣ q̾ q uidebo. Ego uo̾ apuliam & si pontũ & tei¬
uersationẽ istam probo: nec tuã rationem eandem ẽẽ duo ꝗͣ meã: nonꝙ ĩre.p.
P.x. deleatur necesse est. Sin aũt uincit: Syllano more exemploq uincet
eego hac in contentidẽ neutrum tibi palam sentiendũ & tempori seruedu

Expanded text:
te nihil sum acturus, fiat in Hispania quidlibet: et tamen †recite nihil sum acturus, fiat in Hispania quidlibet: et tamen †recitet et†. meas cogitationes omnis explicavi tibi superioribus litteris. quocirca hae sunt breves, †et tamen† quia festinabam eramque occupatior. de Quinto filio fit a me quidem sedulo; sed nosti reliqua. quod dein me mones, et amice et prudenter me mones, sed erunt omnia facilia si ab uno illo cavero. magnum opus est, mirabilia multa, nihil simplex, nihil sincerum. vellem suscepisses iuvenem regendum; pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi relaxat. si sine illo possem, regerem;  per Illyricum proficisci in Galliam. ego nunc qua et quo videbo. ego vero Apuliam et Sipontum et tergiversationem istam probo nec tuam rationem eandem esse duco quam meam, non quin imen populi Romani deleatur necesse est, sin autem vincit, Sullano more exemploque vincet. ergo hac in contentione neutrum tibi palam sentiendum et tempori serviendum
Abbreviated transcription (Latin):
sum diligenter: de die nihil sane potest scribi certe: prȩter hoc nõ an lunam
nouam curionis sermo postridie eandem huit fere summam: nisi ꝙ aꝑtiꝰ
non pro epłam aduestorium statim de culia ac ualde requirere solebat. cõ¬
modius tecum Uectinius est locutus: ꝗͣ ad me scripserat: sed mirari satis hõis
neoligentiam non queo: Cum enim mihi philotimus dixissꝙ̃ ẽẽ.I.emere de
camileio diuersorium illud posse minoris q̃ empiurũ: si uectienum iogasse
iagaui ut si quid possit exea summa: detraheret: promisit ad me nuꝑse.tS.
xxx emisse ut scriberem cui uellem adiici diem pecuniȩ idus nouebr ẽẽ rescͥpsi
ꝙ isto madio si uis: cum loco tñ familiari: nunc quoniam agit liberabe: nihil
accuso hominem: scripsiq ad eum me a te certiorẽ ẽe factum̃ tu de tuo itinẽ
DXU E maỹ me adhuc nihil pręter tempestatẽ moratur: astu¬

Expanded text:
sum, diligenter. de die nihil sane potest scribi certi praeter hoc, non ante lunam sum, diligenter. de die nihil sane potest scribi certi praeter hoc, non ante lunam novam. Curionis sermo postridie eandem habuit fere summam, nisi quod apenon ero. epistulam ad Vestorium statim detuli, ac valde requirere solebat. Commodius tecum Vettienus est locutus quam ad me scripserat. sed mirari satis hominis neglegentiam non queo. cum enim mihi Philotimus dixisset se HS L_ emere de Canuleio deversorium illud posse, minoris etiam empturum si Vettienum rogassem, rogavi ut, si quid posset, ex ea summa detraheret. promisit. ad me nuper se HS X_X_X_ emisse; ut scriberem cui vellem addici; diem pecuniae Idus Novembr. esse. rescripsi ei stomachosius cum ioco tamen familiari. nunc quoniam agit liberaliter, nihil accuso hominem scripsique ad eum me a te certiorem esse factum. tu de tuo itinereas. A. d. xv K. Maias. me adhuc nihil praeter tempestatem moratur. astu
Abbreviated transcription (Latin):
Quid enim unꝗͦ scripsit adme. Dolobella dico quid affirmabat: cum scri¬
psisset ꝙ me cuperet adurbem uenite: illum quidem gĩas age̾ maximas
& non modo probare: sed etiam gaudere: Quid queris: atq uilebat: est .n.
suspitio illa domestici mali & sermones hirtiani: qͣ cupio illum dignũ esset
obis.& ꝙͦ ipse me inuito: quę pro illo suspicandum sit: Sed opus suit hitu
conuento est profecto nescio quid se uelim: ꝗͣ minimo & tñ cum nondum &¬
edisse miramur: Sed hȩo uidebimus. tu op̃timos terenuȩ dabis: iam cũ urbis
num periculum est: me tamen consilio iuua pedibus ne xegium: an hin
statim in nauem & cetera: quoniam cõmoror.ego ad te statim habebo quod
scribam simul ut uidero curionẽ. de lirone cura quęso. quod facis: ut sciam.
quid is agat. De tota mea cogitatione scripsi ad te antea satis: ut mihi uisus

Expanded text:
quid enim umquam? scripsit ad me Dolabella. dic quid? adfirmabat eum scriquid enim umquam? scripsit ad me Dolabella. dic quid? adfirmabat eum scripsisse, quod me cuperet ad urbem venire, illum quidem gratias agere maximas et non modo probare sed etiam gaudere. quid quaeris? acquievi. levata est enim suspicio illa domestici mali et sermonis Hirtiani. quam cupio illum dignum esse nobis et quam ipse me invito, †quae pro illo sit suspicandum!† sed opus fuit, Hirtio convento. est profecto nescio quid, sed velim quam minimo. et tamen eum nondum redisse miramur. sed haec videbimus. tu Oppios Terentiae delegabis. iam enim urbis vanum periculum est. me tamen consilio iuva, pedibusne Regium an hinc statim in navem, et cetera, quoniam commoror. ego ad te statim habebo quod scribam simul et videro Curionem. de Tirone cura, quaeso, quod facis, ut sciam quid is agat. de tota mea cogitatione scripsi ad te antea satis, ut mihi visus