comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
M ella fiuũt illi. ferat ⁊ rub asꝑ amomuni.
Qui bauũ ũ od̾it. amet tua carim̃a me᷑ ui.
Atq idemiungat uul pes ⁊mulgrat hyrtos
Qui legitis floeos ⁊ humi uascencia frag a
Ftigidus opueri fugite hĩc latet arguis in
⁊ reditur aip̃c arios etiam ut̃ uelła siccat
Titir pascentes a flumine irice capellac.
Ip̃e uͥ tempus erit om̃s infonte laiabo:
Cogite ouos piu̾. si lac perteperit estue
Ut nuꝑ frustra p̾ssabimꝰ uber a palmies
Heu heu quam pingui mac̾ ẽ mn taurꝰ inħba.
Dic quil interris ⁊ eris mͥ magnus apolla
Tris pateat celi spacium ñ ampliꝰ ulnaes:
Dic quib int̾ris inscͥpti nomina reguo
T ascent᷑ flores. ⁊ philida solus habet
Non nr̃m int̾ uos tantas componcre lites.
Nuitula tu dignus. ⁊ hic ⁊ qͥsqͥs amoro.
Aut metuet dulces aut ex ꝑief᷑ amaro. s̃¬
S
Not õs̃ arbusta iuuãt. hĩleᷤ ubmi¬
Magnꝰ ab integro secloꝵ nascit᷑ oro.

Expanded text:
mella fluant illi, ferat et rubus asper amomum. mella fluant illi, ferat et rubus asper amomum. Qui Bavium non odit, amet tua carmina, Maevi, atque idem iungat vulpes et mulgeat hircos. Qui legitis flores et humi nascentia fraga, frigidus, O pueri, fugite hinc, latet anguis increditur; ipse aries etiam nunc vellera siccat. Tityre, pascentes a flumine reice capellas: ipse ubi tempus erit, omnis in fonte lavabo. Cogite ovis, pueri; si lac praeceperit aestus, ut nuper, frustra pressabimus ubera palmis. Heu, heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo! Dic, quibus in terris—et eris mihi magnus Apollo— tris pateat caeli spatium non amplius ulnas. Dic, quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores, et Phyllida solus habeto. Non nostrum inter vos tantas componere lites. Et vitula tu dignus, et hic, et quisquis amores aut metuet dulces, aut experietur amaros. Cs! Non omnis arbusta iuvant humilesque myagnus ab integro saeclorum nascitur ordo:
Abbreviated transcription (Latin):
Ipse locũ acrie quo congessere palumbes:
Quod potiu puero siluestri ex arbore lecta
Aurea mala decem misi. cͣs alt̾a mittao
Oquociẽs ⁊ que nobis galathea locuta est.
Partem aliquam uentialiuũ referatis ad au
Quid ꝓadest qd̾ me ip̃e aĩo ñ sꝑmꝰ amĩ taᷤ. Qio:
S i dñtus ectaris apros ego ntia tendo:
P hillida mͥ mitte meꝰ ẽ natalif yolla.
C̃um faciam uitulam ꝓfrugib ip̃e Uenito:
Phillũa amo ante alias. nã me discełe fleuit.
Ĩ longũ sermone uale uale inquit yolla:
Triste lupus stabulis. maturis frugibꝰ ỹbirs.
Arborib uenti nobis amarillidis NNe:
Dulce satis humor depulsis arbutus hediᷤ
Lenta salix feto pecori. mͥ solus amictae:
Pollio amat nr̃ãm quãuis sit rustica musdm.
Pycrides uitulam lectori pasccte uestro:
Pollio ⁊ ip̃e facit noua carmĩa pascite taurũ
Iain coenu petat. ⁊ pedib qͥ sꝑgit harenam:
Qui te p᷑ollio amat ueniat qͦ te qͦ gaudet.

Expanded text:
ipse locum, aëriae quo congessere palumbes. ipse locum, aëriae quo congessere palumbes. Quod potui, puero silvestri ex arbore lecta aurea mala decem misi; cras altera mittam. O quotiens et quae nobis Galatea locuta est! partem aliquam, venti, divom referatis ad auris! Quid prodest, quod me ipse animo non spernis, Amynta. si, dum tu sectaris apros, ego retia servo? Phyllida mitte mihi: meus est natalis, Iolla; cum faciam vitula pro frugibus, ipse venito. Phyllida amo ante alias; nam me discedere flevit, et longum “formose, vale, vale,” inquit, “Iolla.” Triste lupus stabulis, maturis frugibus imbres. arboribus venti, nobis Amaryllidis irae. Dulce satis umor, depulsis arbutus haedis, lenta salix feto pecori, mihi solus Amyntas. Pollio amat nostram, quamvis est rustica, Musam: Pierides vitulam lectori pascite vestro. Pollio et ipse facit nova carmina: pascite taurum, iam cornu petat et pedibus qui spargat arenam. Qui te, Pollio, amat, veniat quo te quoque gaudet:
Abbreviated transcription (Latin):
o rphea q in net̾io posuit. siluasq seq̃ñtes.
Nec dũ illis labra admoui s. ꝯdita seruo.
Si aduitulan spectas nichilẽ qd pocła laudos:
Numquã hodie effigies. utniã qͦc̃ꝙ uocaris.
Audiat hec tm uelqui uenit ecte palemõ.
Efficiam post hac ne quemꝙͣ uoce lacessa:
Quin age si quid habes. in me moera ñ erit ulla.
Nec quemꝙͣ fugio. tm̃ uicine palemoN
Sensib hec imis ies est nõ ꝑua reponas
Dicite q̃nquidem in molli ꝯsedimꝰ herba.
⁊nũc omnis ager nc̃ omĩs parturit arbor.
Nunc fondent silue. nc̃ formosissimꝰ annus.
Incipe dameta tu de inde seq̃re men̾ale . a.
Alt̾nis dicetis amant alt̾na cameNe:
Aioue pͥncipiũ muse iouis omina plen.a.
Ille colit t̾ras. illi mea carmina cure:
Et mephebus amat. phebo sua sẽꝑ apo̾ me
M un̾a. sũt lauri ⁊ suaue rubens iacinstꝰ.
Malo me galathea petit lasciua puell a.
N fugit ad salicos. ⁊ se cupit aute Uider i:

Expanded text:
Orpheaque in medio posuit silvasque sequentis. Orpheaque in medio posuit silvasque sequentis. Necdum illis labra admovi, sed condita servo: si ad vitulam spectas, nihil est quod pocNunquam hodie effugies; veniam, quocumque vocari audiat haec tantum—vel qui venit ecce Palaemon efficiam posthac ne quemquam voce lacessas. Quin age, si quid habes, in me mora non erit ulla, nec quemquam fugio: tantum, vicine Palaemon, sensibus haec imis, res est non parva, reponas. Dicite, quandoquidem in molli consedimus herba: et nunc omnis ager, nunc omnis parturit arbos, nunc frondent silvae, nunc formosissimus annus. Incipe, Darmoeta; tu deinde sequere Menalca: alternis dicetis; amant alterna Camenae. Ab Iove principium, Musae; Iovis omnia plena: ille colit terras, illi mea carmina curae. Et me Phoebus amat; Phoebo sua semper apud me munera sunt, lauri et suave rubens hyacinthus. Malo me Galatea petit, lasciva puella, et fugit ad salices, et se cupit ante videri.
Abbreviated transcription (Latin):
Iuncta fuit. ñ tu intriuus iñdocte solebas
S tͥdenti miserũ stipula disꝑd̾e carmen.
U is gͦ int̾ nos quid possit ut̾q uicissim
Expiamur. ego hanc uitulã neforte ittuses
Sis uenit admultrã. binos alit ub̾e fetue.
Depono. tudic mecũ qͦ pignore ĩtes:
De gͥge ñ ausim quicquã depone̾ tetum.
Est mͥ namq: domi pat̾. ẽ iniusta nou̾c .a.
Bis q dic num̾ant ambo pecꝰ alter ⁊ edos.
U̾m iã qd̵ multo ture ip̃e fatebere maius.
In sanire libet qm̃ t pocula ponao
Fagnia. celatũ diuini opus alcimedentis.
Denta quib torno facili suꝑ adc̃ita uitis
Diffusos uestit hedtra pallente corimbos.
In medio duo signaᷤ cbnois ⁊ qͥs fuit alter.
Descͥpsit radio totũ qui gentibus orbem.
T emꝑa que messor q̃ cͤuus arator hab̾et.
Nec dũ illis labra admoui. s ꝯdita serir o:
Et nobis idem alcimedon duo pocula fecit.¬
⁊ molli circũ÷ ansas amplexus achanto.

Expanded text:
iuncta fuit? Non tu in triviis, indocte, solebas iuncta fuit? Non tu in triviis, indocte, solebas stridenti miserum stipula disperdere carmen? s ergo inter nos quid possit uterque vicissim experiamur? Ego hanc vitulam—ne forte recuses, bis venit ad mulctram, binos alit ubere fetus— depono: tu dic, mecum quo pignore certes. De grege non ausim quicquam deponere tecum. Est mihi namque domi pater, est iniusta noverca; bisque die numerant ambo pecus, alter et haedos. Verum, id quod multo tute ipse fatebere maius, insanire libet quoniam tibi, pocula ponam fagina, caelatum divini opus Alcimedontis; lenta quibus torno facili superaddita vitis diffusos hedera vestit pallente corymbos: in medio duo signa, Conon, et—quis fuit alter, descripsit radio totum qui gentibus orbem, tempora quae messor, quae curvus arator haberet? Necdum illis labra admovi, sed condita servo. Et nobis idem Alcimedon duo pocula fecit, et molli circum est ansas amplexus acantho,
Abbreviated transcription (Latin):
Dum fouct. ac neme sibi p̾ferat illa ue̾tir.
Hic alicnus oius custos bis mulget in hoei
⁊ succus pecori ⁊ lac subducitur agnie:¬
Parcius ista uiris t̾n obicienda memento.
Nouimꝰ ⁊ qui te tͣnsu̾sa tuentib byrtis.
N quos faciles nimphe risere sacello:¬
Tunc credo. cumine arbustum uide miconi
Atq mala uites incide̾ falce nouellas:
Aut hic aduet̾es fagos cũ daphuidis arcũ
F registi. ⁊ calamos que tu ꝑuerse menale. a¬
⁊ cũ iudisti pu̾o donata dolelas.
⁊ si non aliqua nocinisses mortuus ess.
Quid dñi facient audent dũ talia furess:¬
Non ne ego te uidi clamonis pessime caprũ
Exciꝑe in sidiis młtũ latrante lacisc a:
⁊cum clamarem quose ñ prori pit⁊ ille:
Tytire coge pecus. tupost carecta latebae:
An mͥ cantando uictus non rerlderet ille.
Qutm mea carmuinib miuss fistula caprum.
Si nescis meus ille fuit caꝑ. ⁊ michi clamon
Ipse fatebutur.s reddere posse negabat
Cantando tu illum haut duꝙͣ tͥ fistula cera

Expanded text:
dum fovet, ac ne me sibi praeferat illa veretur, hic alienus ovis custos bis mulget in hora, et sucus pecori et lac subducitur agniParcius ista viris tamen obicienda memento: novimus et qui te, transversa tuentibus hircis, et quo—sed faciles Nymphae risere—sacelloTum, credo, cum me arbustum videre Miconis atque mala vitis incidere falce novellas. Aut hic ad veteres fagos cum Daphnidis arcum fregisti et calamos quae tu, perverse Menalca, et cum vidisti puero donata, dolebas, et si non aliqua nocuisses, mortuus esses. Quid domini faciant, audent cum talia fures!non ego te vidi Damonis, pessime, caprum excipere insidiis, multum latrante Lycisca? et cum clamarem: “Quo nunc se proripit ille? Tityre, coge pecus,” tu post carecta latebas. An mihi cantando victus non redderet ille quem mea carminibus meruisset fistula caprum? Si nescis, meus ille caper fuit; et mihi Damon ipse fatebatur, sed reddere posse negabat. Cantando tu illum, aut umquam tibi fistula cera
Abbreviated transcription (Latin):
Allt uͥ nascentẽ maculis uariaui̾t ortũ
ꝯditus in nubẽ. medioꝙ refugit orbe.
Suspecti t̾ sint ỹbres. nãꝙ: urget abalto
Arborib ꝙ satis ꝙ nothus pecoriꝙ sinist̾.
Aut uͥ sublitũ densa int̾ nubila sese
Diu̾si rũpent radii. aut uͥ pallida surget
Tithoni croceũ linquẽs aurora cubilt.
Heu male tũ mitis difendet pãpinꝰ uitis.

Expanded text:
Ille ubi nascentem maculis variaverit ortum Ille ubi nascentem maculis variaverit ortum conditus in nubem medioque refugerit orbe, suspecti tibi sint imbres; namque urget ab alto arboribusque satisque Notus pecorique sinister. Aut ubi sub lucem densa inter nubila sese diversi rumpent radii aut ubi pallida surget Tithoni croceum linquens Aurora cubile, heu male tum mitis defendet pampinus uvas:
Abbreviated transcription (Latin):
Ueitunt᷑ spẽs amimoꝵ ⁊ pectore motus
Nũc alios alios dũ nubila uenitꝰ agebat
cipiunt. hinc ille auiũ ꝯcintꝰ inagris.
Ilete petudes. ⁊ ouantos gutture corui.
Siuͦ soltm ad rapidum limac ꝙ siq̃ntee.
tdinc respicies. nũquã te cͥstitia fallec
Hoea. nec insidiis noctis capiere serenc.
Tuna reu̾tentes cũ pͥmũ colligit ignis.
Sinigcum obscuit cõpͥndit acra cornu.
Marimꝰ agͥtoli pelagoq ꝑabit᷑ ymber
At si ugineum suffudit ore ruborem.
Usutus erit. uento semꝑ rubet aurra phebe.
Sin ortu quarto nõq is cͥcissimꝰ au̾sto
Pur neꝙ obtusis ꝑcelũ cortubus ibit.
Totus ⁊ ille dies. ⁊ qui nascet᷑ ab illo.
Exr actum adniensem pluuia uẽtisꝙ carꝑ
Sotaq seruati soluĩt ĩ litore naute ¶bit̃t.
Clauco ⁊ panopee. ⁊ inoo melicert
Solquoq nexoriens ⁊ cũ se ꝯdet ĩũdas
Signa dabit. solem cͥtissima signa saint᷑.
Nque mane refert. ⁊ que surgentili asts

Expanded text:
vertuntur species animorum et pectora motus vertuntur species animorum et pectora motus nunc alios, alios, dum nubila ventus agebat, concipiunt: hinc ille avium concentus in agris et laetae pecudes et ovantes gutture corvi. Si vero solem ad rapidum lunasque sequentis ordine respicies, numquam te crastina fallet hora neque insidiis noctis capiere serenae. Luna, revertentis cum primum colligit ignis, si nigrum obscuro conprenderit aera cornu, maxumus agricolis pelagoque parabitur imber; at si virgineum suffuderit ore ruborem, ventus erit; vento semper rubet aurea Phoebe. Sin ortu quarto, namque is certissimus auctor, pura neque obtunsis per caelum cornibus ibit, totus et ille dies et qui nascentur ab illo exactum ad mensem pluvia ventisque carebunt, votaque servati solvent in litore nautae Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. Sol quoque et exoriens et cum se condet in undas signa dabit; solem certissima signa sequuntur, et quae mane refert et quae surgentibus astris.
Abbreviated transcription (Latin):
D ilocte thetidi alchiones. ñ ore solutos
In mundi mominere sues iactare mamiplos.
At nebulc magis iina petũti cãꝑoq recũbt᷑.
Solis noccasum seruans detulmĩe sũmo
Ne quiqnã scros exercet noctua cantus.
Apparet liquido sublimis inacre nisus.
⁊ꝑ purpureo penas dat scilla capill. o.
Q uatũq illa leuẽ fugĩos secat acrapõniᷤᷤ.
e acce mnitus atͦs magno stͥdore ꝑ auras
Insequitur nisus. qͦ feri se nisus ad autas:
Illa leuem figices̃ rapt̃i sitat acra pẽnus.
T um liquidas ceui p̾so ẽgititure uoces
Aut quat̾ ingrminãt. ⁊ sepecubilibꝰ altis
Nescio qua p̾t̾ solitum dulcedĩe let
Int̾ sc folus strepitant. iuiuat ymbbꝰ adtis
ꝑgenit̃ paruam dulcosq triustre nidos.
Aut equidẽ cͥão quia sit diuinitus illis
Ingeniũ. aut terũ fato prudentia miice
Uerum uͥ tempestas ⁊ edi mobilis humor
Mutaueit uias. ⁊ iupit̾ humnidꝰ austrie.
Densa e rat que rara mͦ ⁊ qͣ densa relerat.

Expanded text:
dilectae Thetidi alcyones, non ore solutos dilectae Thetidi alcyones, non ore solutos inmundi meminere sues iactare maniplos. At nebulae magis ima petunt campoque recumbunt, solis et occasum servans de culmine summo nequiquam seros exercet noctua cantus. Adparet liquido sublimis in aëre Nisus et pro purpureo poenas dat Scylla capillo: quacumque illa levem fugiens secat aethera pinnis, ecce inimicus, atrox, magno stridore per auras insequitur Nisus; qua se fert Nisus ad auras, illa levem fugiens raptim secat aethera pinnis Tum liquidas corvi presso ter gutture voces aut quater ingeminant, et saepe cubilibus altis nescio qua praeter solitum dulcedine laeti inter se in foliis strepitant; iuvat imbribus actis progeniem parvam dulcisque revisere nidos; haud equidem credo, quia sit divinitus illis ingenium aut rerum fato prudentia maior; verum ubi tempestas et caeli mobilis humor mutavere vias et Iuppiter uvidus austris denset, erant quae rara modo, et, quae densa, relaxat,
Abbreviated transcription (Latin):
N uct̾em inlimo rane cocinere qͤrelao
Sepiꝰ. n tectis penetralib extulit oua
Angustum formica terens it̾. ⁊bibit ĩgẽs
Arcus. ⁊ epastu decdens agiĩe magno
Coruoꝵ increpuit densis exercttꝰ alit.
Iam uarias pelagi uolucres: ⁊ que asiacͥcũ
Dulcib instegnis rimant᷑ pͣta caistꝵi.
Certatim largos humis infunde̾ rtres
Nũc caput obioctare fretis nc̃ cͣre ĩ ũdas
⁊ studio incassum uideis gestire lauãdi:
T ũc cornx pluuã plena uocat ĩ ꝓba uoce.
⁊ sola insicca sccũ spaciat᷑ haren a
Nec nocturna quidem carpẽteᷤ pensa puelle
Nesciuere hẏcmẽ. testa c̃ ardente uider̃t
Scintillare oleũ ⁊ putres ꝯc̾sc̾e̾ fungos.
Nec minus eximbri soles ⁊ aꝑta serena
ꝓ spic̾e. ⁊c̾tis pot̾is cognoscere signis.
Nam neq tũ stellis aties obtusa uidet᷑
Nec frĩs radiis obnoxia surgere luna.
Tenua ncͤ lane ꝑ celum uelła ferRi.
N õ tipidũ ad solem pennas ĩ littore pãdĩt

Expanded text:
et veterem in limo ranae cecinere querelam. et veterem in limo ranae cecinere querelam. Saepius et tectis penetralibus extulit ova angustum formica terens iter et bibit ingens arcus et e pastu decedens agmine magno corvorum increpuit densis exercitus alis. Iam variae pelagi volucres et quae Asia circum dulcibus in stagnis rimantur prata Caystri, certatim largos umeris infundere rores: nunc caput obiectare fretis, nunc currere in undas et studio incassum videas gestire lavandi. Tum cornix plena pluviam vocat inproba voce et sola in sicca secum spatiatur harena. Ne nocturna quidem carpentes pensa puellae nescivere hiemem, testa cum ardente viderent scintillare oleum et putris concrescere fungos. Nec minus ex imbri soles et aperta serena prospicere et certis poteris cognoscere signis: nam neque tum stellis acies obtunsa videtur, nec fratris radiis obnoxia surgere Luna, tenuia nec lanae per caelum vellera ferri; non tepidum ad solem pinnas in litore pandunt
Abbreviated transcription (Latin):
Agͥtole ꝓpius stabulis armenta tnent.
ꝯtinuo uentis surgentib aut sta põt
Incipuit̃ agitata tu mesce̾. ⁊ arid altis
Montib audiri fragor. aut resonãtia łoge
Cum medio celeres e uolat ex eqͦre m̾gi.
C lamoremq ferunt ad litora. c̃ ꝙ mari
I siccoludũt fulice. notasꝙ paludes. Sne¬
Desi̾t atq altã supͣ uolat anlea nubẽ.
S epe nͥ stellas uento impende uidebis
p̾ cipites celo labi. noctis ꝙ ꝑũbras
F limarũ longos qt̾go albat̃e cctus.
Se pe leuem paleam ⁊ stondes uolitare caducadᷤ.
Aut sũma nautes inaqua ꝯlude plumas.
At borce de parte t̾cis cũ fulmĩat ⁊ cum
Euriq ⁊ephiriq tonat domꝰ omĩa pletuis
Qura natant fossis. atq omis nauita põto
Humida uela logit. nũquã ĩ prudetibꝰ ymb̾
Obfuit. aut illũ surgentẽ uallib unis
Aerie fugere grues. aut bucula celum
Suspiciens patulis captauit narib auraᷤ
Aut arguta lacus cͥcũ uolitauit hyrũdo.

Expanded text:
agricolae propius stabulis armenta tenerent. agricolae propius stabulis armenta tenerent. Continuo ventis surgentibus aut freta ponti incipiunt agitata tumescere et aridus altis montibus audiri fragor aut resonantia longe nda carinis, cum medio celeres revolant ex aequore mergi clamoremque ferunt ad litora, cumque marinae in sicco ludunt fulicae notasque paludes deserit atque altam supra volat ardea nubem. Saepe etiam stellas vento inpendente videbis praecipitis caelo labi noctisque per umbram flammarum longos a tergo albescere tractus; saepe levem paleam et frondes volitare caducas aut summa nantis in aqua colludere plumas. At Boreae de parte trucis cum fulminat et cum Eurique Zephyrique tonat domus: omnia plenis rura natant fossis atque omnis navita ponto humida vela legit. Numquam inprudentibus imber obfuit: aut illum surgentem vallibus imis aëriae fugere grues, aut bucula caelum suspiciens patulis captavit naribus auras, aut arguta lacus circumvolitavit hirundo
Abbreviated transcription (Latin):
Aut athon aut rodopẽ aut altaceriuna
Nũc nemora ingenti uento nc̃ litoea płi
Hoc metuĩs celi m̃ses nsid̾a serua. sgito.
F rigida sat᷑ni seso quo stella rcceptet.
Quos ignis celi cyllomiꝰ erret ĩ orbes.
In pͥmis uenaro deos. ati ãnua magne
Sacͣ refer cereri letis oꝑatus in herbis
Extͦme subcasu hyceͣ iã uere sereno.
T ũc agni pingues. ⁊ tũ mollissima uina.
T ũc sompni dulces. dc̃seq ĩ mõtibꝰ ũbre.
Cũcta tͥ cercrẽ pubes agrestis ad oret.
Cui tu lacte fauos ⁊mitidilue bacho.
Terq nouas circũ felix eat hostia fgeᷤᷤ.
Omis quam corꝰ ⁊ socii comitet᷑ ouãtes:
⁊ cererem clamore uocẽt intecta nͥ añ
F alcẽ maturis quisͣ supponat aristis
Quã certri torta reclimitꝰ tẽꝑa qͤrtu
D et motꝰ in cõpositos. ⁊ carmĩa dicit:
Atq hec ut c̾tis possimꝰ dic̾c signis.¬
estusꝗ pluuiasq ⁊ agentes fgora ũetos
Ip̃c pat̾ statuit. qͥd me̾st᷑a luna mon̾it.
Quo signo cad̾ent austͥ. qd̾ sepe uidẽtes

Expanded text:
aut Athon aut Rhodopen aut alta Ceraunia nunc nemora ingenti vento, nunc litora plangunt. Hoc metuens caeli menses et sidera serva, frigida Saturni sese quo stella receptet, quos ignis caelo Cyllenius erret in orbis. In primis venerare deos atque annua magnae sacra refer Cereri laetis operatus in herbis extremae sub casum hiemis, iam vere sereno. Tum pingues agni et tum mollissima vina, tum somni dulces densaeque in montibus umbrae. Cuncta tibi Cererem pubes agrestis adoret; cui tu lacte favos et miti dilue Baccho, terque novas circum felix eat hostia fruges, omnis quam chorus et socii comitentur ovantes, et Cererem clamore vocent in tecta; neque ante falcem maturis quisquam supponat aristis, quam Cereri torta redimitus tempora quercu det motus incompositos et carmina dicat. Atque haec ut caestusque pluviasque et agentis frigora ventos, ipse Pater statuit, quid menstrua Luna moneret, quo signo caderent austri, quid saepe videntes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑnemora atq altos querẽdo bucula lucos
Propt̾ aque ruũ uiridi ꝓcũbit inulua.
Pdita nec sere meminit dccedere nocti.
T alis amorteneat nͨ sit mͥ cura medeR.
Ducite ab urbe dom̃ mã carmĩa ducite daphñi.
Has olim ex uuias mͥ ꝑfidus ille reliquit.
Pignora cara sui que nũc ogo lim̃e impso.
Tra tibi mando debent ħ pignora daphiũ.
Oucite aburbe dom̃ mã carmĩa ducite daphñi.
Has h̾bas atq hec ponto mͥ lesta ueneN a
Ipse dedit meris. nascunt᷑ płima pont o.
His ego sepe lupum fi ⁊ se condere siluis.
M trim sepe animas inus exire sepuleRis.
Atq satas alio uiditraducere messe.
Transq caput iace. nec respex̾is. hisego daph
Aspice corripuit fͤmulis altaria flaminis.
S ponte sua dũ ferre moror cinis ip̃e boñ sit.
Nescio quid c̾te est. ⁊ hylas inlimĩe latrat.
C dimus anqui amãt ipsi sͥ sõpnia fingũt.
Partite ab utbe uenit iã ꝑcite carmĩa daphnis:

Expanded text:
per nemora atque altos quaerendo bucula lucos per nemora atque altos quaerendo bucula lucos propter aquae rivum viridi procumbit in ulva, perdita, nec serae meminit decedere nocti, talis amor teneat, nec sit mihi cura mederi. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Has olim exuvias mihi perfidus ille reliquit, pignora cara sui, quae nunc ego limine in ipso, terra, tibi mando; debent haec pignora Daphnim. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Has herbas atque haec Ponto mihi lecta venena ipse dedit Moeris; nascuntur plurima Ponto. His ego saepe lupum fieri et se condere silvis Moerim, saepe animas imis excire sepulcris, atque satas alio vidi traducere messis.transque caput iace, nec respexeris: his ego DaphAspice! corripuit tremulis altaria flammis sponte sua, dum Nescio quid certe est, et Hylas in limine latrat. Credimus, an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunt? Parcite, ab urbe venit, iam carmina, p
Abbreviated transcription (Latin):
Preceps acris specula de montis muncdas.
Deferar. extremũ boc munꝰ morit̃tis habeto.
Desine menalios iam desine tybia u̾sue.
ec damon. uosque respõdit alphesibeus.
Oic̾ite pierides. ñ omĩa p̾ossumꝰ omnes.
Effer aquã ⁊ molli cinge ħ altaria uitt a.
Uerbenas ꝙ: adole pingues ⁊ mascula thͣra
Frigidus in pratis cantando rũpit᷑ anguis.
Ducite aburbe domũ mã carm̃a ducite
Terna tͥ ħ pͥmũ tͥplici diu̾sa colore. ¶ daphñi.¬
Litia cireumdo terꝙ: ħ altaria circuo.
Esfigiem duco num̾o ds impate gaudet.
Ductte ab urbe domũ mã carmĩa ducite n apb
Nocte tribus nodis t̾noᷤ amarilli coloetꝰ. Sni.
Ductte ab urbe domũ mãcarmĩa ducite daph
Limꝰ ut hic durescit. ⁊ ħ ut cera liqͤscit. Sm̃.¬
Uno eodemq igni sic nr̃o daphnis amore.
S parge molam ⁊ fragiles ĩ cẽde bitumĩe laursͤ
Naphnis me i. alus urit. ego hãc ĩclaphuid̾
Talis amor daphiũ quał ꝯfessa uiuencum

Expanded text:
praeceps aerii specula de montis in undas praeceps aerii specula de montis in undas deferar; extremum hoc munus morientis habeto. desine Maenalios, iam desine, tibia, versus. Haec Damon: vos, quae responderit Alphesiboeus, dicite, Pierides; non omnia possumus omnes. Effer aquam, et molli cinge verbenasque adole pingues et mascula thura; frigidus in pratis cantando rumpitur anguis. Ducite ab urbe domum mea carmina duciteTerna tibi hȩc primum triplici distincta colore licia circundo, terque hec altaria circum effigiem duco; numero deus impare gaudet. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim! Necte tribus nodis ternos, Amarilli, colores! Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Limus ut hic durescit et haec ut cera liquescit uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore. Sparge molam, et fragilis incende bitumine laurus. Daphnis me malus urit, ego hanc in Daphnide Daphnim. Talis amor Daphnim, qualis cum fessa iuvencum
Abbreviated transcription (Latin):
Dux ego ur eram. uidi cũ inatre logentem.
Alt̾ abundetuno tũ me ianceꝑat annus.
Iam fragilos pot̾am aterra ꝯting̾e ramoᷤ.
Ut uidi perii. nec me malus adtulit error.
Incipe menalios mecum mea tibia u̾sus.
Nunc scio quid sit amor. duris incotib illũ.
Isiarus aut rodope. aut extͤmi garamãteᷤ.
Noc gn̾is nr̃i puerum nͨ sanguinis edunt.
ncipe monalios mocũ mea t ybia u̾sue.
Seuus amor locuit natoꝵ sanguine matrem.
Cũ macnlare manus. crudelis tu quoq mat̾
Crudelis mat̾ magis. an puer ĩꝑbus ille.
Imꝑbus ille puer crudelis tu quoq matex
Incipe menalios mocũ mea tẏbia u̾sue.
Nũt ⁊ oues ultro fugiat lupꝰ aurta dur e.
Mala ferant quertus narciso floreat alnus.
Pinguia coeticib sucdent eloctra mirit .e.
Certent ⁊ cignis ulule fit tẏtirꝰ orpheus.
Orpheus insilius int̾ delphinas arion.
Incipe menalios mecũ mea tẏbia u̾sus.
Omĩa uel mediũ fiant mare uiuite silue.

Expanded text:
dux ego vester eram—vidi cum matre legentem. dux ego vester eram—vidi cum matre legentem. Alter ab undecimo tum me iam acceperat annus; iam fragilis poteram ab terra contingere ramos. Ut vidi, ut perii! Ut me malus abstulit error! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Nunc scio, quid sit Amor: duris in cotibus illum aut Tmaros, aut Rhodope, aut extremm Garamantes, nec generis nostri puerum nec sanguinis edunt. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. s Amor docuit natorum sanguine matrem commaculare manus; crudelis tu quoque, mater: crudelis mater magis, an puer improbus ille? improbus ille puer; crudelis tu quoque, mater. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. nunc et ovis ultro fugiat lupus; aurea durae mala ferant quercus; narcisso floreat alnus; pinguia corticibus sudent electra myricae; certent et cycnis ululae; sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Omnia vel medium fiant mare: vivite, silvae!
Abbreviated transcription (Latin):
Incumbens tereti cdãmon siccepit olie
Dascero preꝙ: diem ueniẽs age lũcifer aliũ.
Comiugis indigno nise deceptue amoꝵ e
Dum queror ⁊ diuos quãquã nił testib illis
P feci extrema moriens tn aclloquor hor a.
ntipe menalios mea inecũ tibia uersuc:
M enalus argictũꝙ nemus pmꝰꝙ loqñtos
S emꝑ habet. semꝑ pastoꝵ ille audit amoros.
Panaꝙ qui pͥmus calamos ñ passus inertos.
Incipe menalios merum mea tẏbia uͥsue:
M opso nisa datur. quid ñ sꝑemus amantes:
Cum canib timidi uenient ad pocła dãme.
Mõpse nouas incide facos ł ducct᷑ uxor
S parge marite nricos tͥ descrit hesꝑius octa.
Incipe menalios mocum mea tẏbi̾a u̾sue:
Odigno ꝯsuncta uiro. dũ despicis om̃e.
Dum q tibi est odio mea fistula. dũq capelle.
Nec turait dcũm̃ credis mortalia q̃mquam.
Incipe inenalios metũ mea tibia uersus:
Sepib inntis paruam te roscida mal a.

Expanded text:
incumbens tereti Damon sic coepit olivae. incumbens tereti Damon sic coepit olivae. Nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, coniugis indigno Nisae deceptus amore dum queror, et divos, quamquam nil testibus illis profeci, extrema moriens tamen adloquor hora. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Maenalus argutumque nemus pinosque loquentis semper habet; semper pastorum ille audit amores, Panaque, qui primus calamos non passus inertis. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Mopso Nisa datur: quid non speremus amantes? cum canibus timidi venient ad pocula dammae. Mopse, novas incide faces: tibi ducitur uxor; sparge, marite, nuces: tibi deserit Hesperus Oetam. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. O digno coniuncta viro, dum despicis omnes, dumque tibi est odio mea fistula, dumque capellae, nec curare deum credis mortalia quemquam! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Saepibus in nostris parvam te roscida mala—
Abbreviated transcription (Latin):
Populus alcide gͣtissima uitis iaco.
Formose mirtus ueni sua laurea pheb o.
Phillis amat corilos. illas dũ philł amabit.
Nec mirtꝰ uincet corilos. nͨ laurea phebi.
Fraxinꝰ insilius płcherrima pinꝰ in ortiᷤ.
Populus influuiis. abies inmõtib altis.
Sepius at sime li cida formose reuises.
Fraxinus in siluis cedat tͥ. pinus in octis
Noc memim. ⁊ uictũ frustͣ ꝯtende̾ tyrsim.
Ex illo coridon. corilon est temꝑe nobits:
immemor ħbaꝵ qͦs ÷ mirata iuũta.
c̾tantes quoꝵ stuꝑfacti car pũo lices.
⁊muttata sios requieruut flumina cursus.
Dãmoius musam dicemus ⁊ alphesibri
T u mͥ scu magni suꝑas iam saxa timaN.
S iue oram illirici legis equoris. enerit ũ quã
Sola sophocleo tua carmina digna coturro:
Ate pͥncipium tͥ desiet. accipe uussie
Carmina cepta tuis. atq hanc sine fp̃ra cͥcũ
Frigida uixcelo noctis decesserat umbra
Cum tos intena peccrigͣtissimꝰ heRba

Expanded text:
Populus Alcidae gratissima, vitis Iaccho, Populus Alcidae gratissima, vitis Iaccho, formosae myrtus Veneri, sua laurea Phoebo; Phyllis amat corylos: illas dum Phyllis amabit, nec myrtus vincet corylos, nec laurea Phoebi. Fraxinus in silvis pulcherrima, pinus in hortis, populus in fluviis, abies in montibus altis: saepius at si me, Lycida formose, revisas, fraxinus in silvis cedat tibi, pinus in hortis. Haec memini, et victum frustra contendere Thyrsim: ex illo Corydon Corydon est tempore nobis. immemor herbarum quos est mirata iuvenca certantis, quorum stupefactae carmine lynces, et mutata suos requierunt flumina cursus— Illonis Musam dicemus et Alphesiboei. Tu mihi seu magni superas iam saxa Timavi, sive oram Illyrici legis aequoris, en erit umquam sola Sophocleo tua carmina digna coturno? A te principium, tibi desinam: accipe iussis carmina coepta tuis, atque hanc sine tempora circum Frigida vix caelo noctis decesserat umbra, cum ros in tenera pecori gratissimus herba;
Abbreviated transcription (Latin):
Si qua tui coridonis ht te cura memento:
Immo ego sardoniis uidear tͥ amarior ħbis.
Hor ridior ruscoꝑiecta uilior alga.
Si mͥ ñ hec lux toto iam longior anno est.
Ite domum pasti si quis pudor ite uiuenci:
Muscosi fonͣtes ⁊ sõpno mollior herb: a
⁊ uos rara iuridis tegit arbutus umbra
Solsticium pecori defendite. iã uenit estas
T orrida iam leto turgent in palmite gẽme:
Hicͤ focus. ⁊ tede pͣingues. ⁊ płimus ignis ͤ¬
Semꝑ. ⁊ assidua postes fuligine nign
Hic tm̃ boree curamꝰ frigora. qu uantum
Aut numerũ lupͥus. aut torrẽtia flĩa ripiᷤ
Stant ⁊ iuniꝑi. ⁊ castanee hyrsict ͥ t.
S trata iacent passim sua q̃ꝙ sub arbore po
Omĩa nc̃ rident. at si formosus alexis  ma.¬
Montib his abeat. uideas ⁊ flumina sicca:
Aret ager. uitio moriens sitit aeris herba.
Riber pampineas inuidit collib umnbras.
Phillidis aduentu nr̃e nemꝰ om̃e uirebit.
Iupit̾ ⁊ leto descendet płimue ymbri:

Expanded text:
si qua tui Corydonis habet te cura, venito. si qua tui Corydonis habet te cura, venito. Immo ego Sardoniis videar tibi amarior herbis, horridior rusco, proiecta vilior alga, si mihi non haec lux toto iam longior anno est. Ite domum pasti, si quis pudor, ite iuvenci. Muscosi fontes et somno mollior herba, et quae vos rara viridis tegit arbutus umbra, solstitium pecori defendite; iam venit aestas torrida, iam lento turgent in palmite gemmae. Hic focus et taedae pingues, hic plurimus ignis semper, et adsidua postes fuligine nigri; hic tantum Boreae curamus frigora, quantum aut numerum lupus, aut torrentia flumina ripas. Stant et iuniperi, et castaneae hirsutae; strata iacent passim sua quaque sub arbore poma; omnia nunc rident: at si formosus Alexis montibus his abeat, videas et flumina sicca. Aret ager; vitio moriens sitit aeris herba; Liber pampineas invidit collibus umbras: Phyllidis adventu nostrae nemus omne virebit, Iuppiter et laeto descendet plurimus imbri.
Abbreviated transcription (Latin):
Ceꝑe. alt̾uos muse meminisse uolebant.
Hos cͥbridomillos referebat mordine tyrsis
Dymphe n̾r amor libetdes aut mͥ carmẽ
Q uale med codro ꝯcedite. ꝓrima pheb
Uersib ille facit. aut si non possumꝰ om̃s
Hic argicra sacra pendebit fistula pinuz
Pastoros heda c̾scentem ornate poetam
Arthades inuidia rumpant᷑ ut ilia codro.
Aut si ułtͣ placidum laudarit. baccare fntẽ
Cingite. ne uati noceat malałigua futo
Setosi capud hoc apͥ tibi deha paritus
⁊ ramosa micon uiuatis cornua cer ui.
S iꝓpͥum hoc fu̾it leni demarmoro tota
Puniceo stabi s suras ciuncta cotur no:
Sinũ lactise⁊ hec tͥ liba priape quot annie
Expectare sat est. custos espauꝑis orti.
Nũc te marmoreum ꝓ temꝑe fecimꝰ. at tu
Si fecura g̾gem suppleuit aureus est
Herine galãthea timo mͥ dulcior ibl
Candidior cignis. hecda formosior alb a
Cum pͥmum pasti repetunt p̾sepia tauRi.

Expanded text:
coepere; alternos Musae meminisse volebant. coepere; alternos Musae meminisse volebant. hos Corydon, illos referebat in ordine Thyrsis. Nymphae, noster amor, Libethrides, aut mihi carmen, quale meo Codro, concedite: proxima Phoebi versibus ille facit; aut, si non possumus omnes, hic arguta sacra pendebit fistula pinu. Pastores, hedera crescentem ornate poetam, Arcades, invidia rumpantur ut ilia Codro; aut si ultra placitum laudarit, baccare frontem cingite, ne vati noceat mala lingua futuro. Saetosi caput hoc apri tibi, Delia, parvus et ramosa Micon vivacis cornua cervi. Si proprium hoc fuerit, levi de marmore tota puniceo stabis suras evincta coturno. Sinum lactis et haec te liba, Priape, quotannis exspectare sat est: custos es pauperis horti. Nunc te marmoreum pro tempore fecimus; at tu, si fetura gregem suppleverit, aureus esto. Nerine Galatea, thymo mihi dulcior Hyblae, candidior cycnis, hedera formosior alba, cum primum pasti repetent praesepia tauri,
Abbreviated transcription (Latin):
Dusichias uexasse rates. ⁊ gͣurgite in alto
Quas illi philomena dapes. q̃ dona pararit.
Quo cͤsu dest̾a petiuit ⁊ quibue ante
Infelix sua tecta suꝑ uolitauerit alie
Omtua que phebo quondam meditãte beatꝰ
Audii eurotas. iussit q edicere laudes.
Ille canit. pulse referunt ad sida uallos.
Cog̾e cdonec oues stabulis numerũꝙ refre
tyrsi oueᷤ coridon distentaᷤᷤ lacte capellaᷤ.
ambo florent᷑os etatibus. archades ambo.
⁊ cͤant᷑are pares. ⁊ responder e parat.
h c mͥ dum ten̾as defendo afͥgore mirtos.
Uir g̾gis ipse caꝑ deerrauit atꝙ ego daph
aspicio. ille uͥ me gtͣ uidet. ociꝰ inqͥt nim¬
huc ades omelibee caꝑtͥ saluu̾s. ⁊ hed .
⁊ si quid cessare potes reqͥesce subumbra.
Huc ipsi potum ueniunt ꝑ prata uiuenci.¬
ic uirides ten̾a ꝓtexitꝰ arundine ripas
M incius. a ꝙ sacͣ resonant examĩa quercu
⁊ certamenerat corilon c̃ tyrside magnũ.
P ost habui tn illoꝵ mea seria led.o.
Alt̾nus gͥ contendere u̾sibue⁊ ambo

Expanded text:
Dulichias vexasse rates, et gurgite in alto, quas illi Philomela dapes, quae dona pararit, quo cursu deserta petiverit, et quibus ante infelix sua tecta supervolitaverit alis? Omnia, quae Phoebo quondam meditante, beatus audiit Eurotas, iussitque ediscere laurus, ille canit: pulsae referunt ad sidera valles; cogere donec ovis stabulis numerumque referTrhyrsis ovis, Corydon distentas lacte capellas, ambo florentes aetatibus, Arcades ambo, et cantare pares, et respondere parati. Huc mihi, dum teneras defendo a frigore myrtos, vir gregis ipse caper deerraverat; atque ego Daphnim aspicio. Ille ubi me contra videt: “Ocius” inquit “huc ades, O Meliboee, caper tibi salvus et haedi; et, si quid cessare potes, requiesce sub umbra. huc ipsi potum venient per prata iuvencic viridis tenera praetexit arundine ripas Mincius, eque sacra resonant examina quercu.t certamen erat, Corydon cum Thyrside, magnum. posthabui tamen illorum mea seria ludo: alternis igitur contendere versibus ambo
Abbreviated transcription (Latin):
N uos agrestũ p̾sentia numina faut i
Ferte simul fau̾niq pedem. dadesꝙ p̾uelle.
M un̾a ur̃a cano. tuq ocui pͥma frementẽ
Fudit oquũ magno tellus ꝑcussa tͥdenti
Neptune. ⁊ cultor nemorũ cui pinguia cẽe
ercentũ niuei dondent duneta uuĩctĩ.
pse nemꝰ linquens patͥũ. saltusq lice .i.
an oitium custos. tua si tͥ menala cure
Assis ꝯtegee fauens oleeq miner a
nuentͥx. unciꝙ puer monstt᷑or aratri.
⁊tenam abradice ferens filuane cup̾ssum.
Duq deeq omĩs studiũ quib arua tueri.
Quiq nouas alitis ñ nullo semĩe fruges.
Quiqi satis largum celo dimittis ymbrem:
Tuq ad eo qͤm mox qͦ sint habitura d̾ces
Concilia inc̾tũ ÷ urbis ne inuise cesar
Terrarũq udlis cam:⁊ temaximꝰ cebis
Auctorẽ frugum tẽpestatũꝙ potentem
Accipiat. cingens mat̾na tẏmꝑamyrto.
An d̾s in mensi uenias maris ac tua naute
Numĩa sola colant. tͥ seruiat ułtima thile.

Expanded text:
et vos, agrestum praesentia numina, Fauni, et vos, agrestum praesentia numina, Fauni, ferte simul Faunique pedem Dryadesque puellae: Munera vestra cano. Tuque o, cui prima frementem fudit equum magno tellus percussa tridenti, Neptune; et cultor nemorum, cui pinguia Ceae ter centum nivei tondent dumeta iuvenci; ipse nemus linquens patrium saltusque Lycaei, Pan, ovium custos, tua si tibi Maenala curae, adsis, o Tegeaee, favens, oleaeque Minerva inventrix, uncique puer monstrator aratri, et teneram ab radice ferens, Silvane, cupressum, dique deaeque omnes, studium quibus arva tueri, quique novas alitis non ullo semine fruges, quique satis largum caelo demittitis imbrem; tuque adeo, quem mox quae sint habitura deorum concilia, incertum est, urbisne invisere, Caesar, terrarumque velis curam et te maximus orbis auctorem frugum tempestatumque potentem accipiat, cingens materna tempora myrto, an deus inmensi venias maris ac tua nautae numina sola colant, tibi serviat ultima Thule
Abbreviated transcription (Latin):
Non illũ nr̃i possũt mutare labcre.
Nec si fgorib medis ebrũq libam ues.
Sytonias q niues hyemis subeamꝰ aqͦse.
Nec si cõmoriens alta liber aret in ulmo.
Ethẏopũ u̾semꝰ oues sub sidẽ cancrr.
O mĩa uincit amor. ⁊ nos cedamꝰ amori.
ħsat erit diue ur̃m cecinisse poetam.
Dum sedet ⁊ gͣcili fiscillã texit hybisco.
Pyerides uos hec facietis maxima gallo.
C allo cuius amor tantũ mͥ c̃sete in ho
Surgamꝰ sol⁊ esse gͣuis cautantib ũbra.
Imꝑii gͣrauis umbra nocẽt ⁊ frugibꝰ h̾be.
Ite d omũ sature uentt hespus te capelle.
uid faciat letas seg̃e¬
tes qͦ side̾ terram
Uerte mecenas ul¬
Conueniat. qͤ cͤa boũ
qͥ cultus habend.o
Sit peccei . apͭib qͣn
Hinc canere incipiã: uos oclarissima mũdi
Qumina labentẽ celo que ducitis annum.
Liber r⁊ alma ceres ur̃o si mun̾e̾ tellus
Chaoniam pingui glandẽ mutauit arista.
Poclãq inuentis acheloia mscuit uuis.

Expanded text:
non illum nostri possunt mutare labores, non illum nostri possunt mutare labores, nec si frigoribus mediis Hebrumque bibamus, Sithoniasque nives hiemis subeamus aquosae, nec si, cum moriens alta liber aret in ulmo, Aethiopum versemus ovis sub sidere Cancri. omnia vincit Amor; et nos cedamus Amori.sat erit, divae, vestrum cecinisse poetam, dum sedet et gracili fiscellam texit hibisco, Pierides; vos haec facietis maxima Gallo— Gallo, cuius amor tantum mihi crescit in Surgamus; solet esse gravis cantantibus umbra; iuniperi gravis umbra; nocent et frugibus umbrae. Ite domum saturae, venit Hesperus, ite capellae.ciat laetas segetes, quo sidere terram vertere, Maecenas, ulconveniat, quae cura boum, qui cultus habendo sit pecori, apibus quanta hinc canere incipiam. Vos, o clarissima mundi lumina, labentem caelo quae ducitis annum, Liber et alma Ceres, vestro si munere tellus Chaoniam pingui glandem mutavit arista, poculaque inventis Acheloia miscuit uvis;
Abbreviated transcription (Latin):
nigre iuole sũt n uaccinia nigra.
Mecũ init̾ salices lenta subuite iaceꝵet.
Serta mͥ phillis lege̾t. cantaret amintas.
Hic gelidi fontes hic mollia pͣta licei.
Hic nemꝰ hic ip̃o tecũ cũ sumerer eo.
Nt̃ in sanus amce dirime mattis ĩ armis
Tela int̾ melia atq acdu̾sos detinet hosteᷤ
Tu ꝓcul a patͥa ne sit mͥ c̃dere tantum.
Ibo ⁊ calcidico que sutt mͥ ꝯd̾ita uͥs.
Carmina pastoris siculi modulabor aue
Certũ ÷ in siluis int̾pesea feratũ. ¶nã.¬
Malle pati tenis ꝙ meos incide anicree.
Arborib c̾scent ille. crescetis amores.
Intt̾ea mixtis lustrabo menala nmphis
Aut acros uenabce apros ñ meulla uetabt̃.
Etigora parthenios canib cͥcũdare saltꝰ.
Iam mͥ ꝑ rupes uideoe lucosq sonantes.
Ire libet partho torquere cylonia cormi
E picła tamquã ħ sit nr̃i medicina futoriᷤ
Aut d̾s illo malis hominũ ittesce̾ discat.
Iam neq amariades rursus nͥ carmĩa nob̾.
Ipsa placent. ipse rursus ꝯcedite sil. .

Expanded text:
nigrae violae sunt et vaccinia nigra— mecum inter salices lenta sub vite iaceret; serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas. Hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori, hic nemus; hic ipso tecum consumerer aevo. Nunc insanus amor duri me Martis in armis tela inter media atque adversos detinet hostes: tu procul a patria nec sit mihi credere tantum!Ibo, et, Chalcidico quae sunt mihi condita versu carmina, pastoris Siculi modulabor avena. certum est in silvis, inter spelaea ferarum malle pati, tenerisque meos incidere amores arboribus; crescent illae, crescetis, amores. Interea mixtis lustrabo Maenala nymphis, aut acris venabor apros: non me ulla vetabunt frigora Parthenios canibus circumdare saltus. iam mihi per rupes videor lucosque sonantis ire; libet Partho torquere Cydonia cornu spicula:—tamquam haec sit nostri medicina furoris, ut deus ille malis hominum mitescere discat! Iam neque hamadryades rursus nec carmina nobis ipsa placent; ipsae rursus concedite silvae.
Abbreviated transcription (Latin):
Cerulcus plinũ denũciat igneꝰ euros.
S in midẽ incipic̃t tutilo ĩ miscer ᷑ igni
Ferut. ñ illa quisqiã menoete ꝑ altũ
At si cũ ceferit ꝙ dicm ꝯ detq telatũ.
Tucidus orbis erit. frust᷑ t̾itebe nĩbis.
Et claro siluas cernes aqͥlone mouiti.
Deniꝙ quid uesꝑ scrꝰ uchat und̾ scͥnas
Uentꝰ agat nubes qͥd cogitet humidꝰ aust̾.
Sol tͥ signa dadit. solem qͥs dict falsã
Audeat: illł ⁊̃ cccos instare tumuls
Sepe monit. fũdẽ ꝙ n⁊ oꝑta tu mesc̾ebella.
Ille nͥ extincto miscratꝰ cesair tomã.
Cũ capit obscura nitidũ frugine tex̃.¬
Signa dabant. quocuẽs ciclopũ effu̾t ÷̃
Aruoꝵ. sonitũ totogmanu cel
Audiit. in solitis tmuer̃t motibꝰ alpes.
Uox quoq ꝑ lucos uͦulgo exaudita siłctes
Ingens. ⁊ simula ĩ modis palłetia mitis
Uisa sub obscuris noctis. petudes ꝙ locut
Infandũ. fistunt ãnes. t̾reꝙ. dehiscũt¬

Expanded text:
 Euros; sin maculae incipient rutilo inmiscerier igni, fervere. Non illa quisquam me nocte per altum At si, cum referetque diem condetque relatum, lucidus orbis erit, frustra terrebere nimbis et claro silvas cernes Aquilone moveri. Denique quid vesper serus vehat, unde serenas ventus agat nubes, quid cogitet humidus Auster, sol tibi signa dabit. Solem quis dicere falsum audeat. Ille etiam caecos instare tumultus saepe monet fraudemque et operta tumescere bella. Ille etiam exstincto miseratus Caesare Romam, cum caput obscura nitidum ferrugine texsigna dabant. Quotiens Cyclopum effervere Armorum sonitum toto Germania caelo audiit, insolitis tremuerunt motibus Alpes. Vox quoque per lucos volgo exaudita silentis ingens et simulacra modis pallentia miris visa sub obscurum noctis, pecudesque locutae, infandu
Abbreviated transcription (Latin):
N ec t̾n int̾ra rauce tua cura palumbre
Nec gene̾ acria cessabit tuitur abulm .o:
Ante leues gͦ pascentur inaere cet ui
⁊ frcta destituent nudos in littore pisce.
Ante ꝑerratis amborum finib exu
A ut ararim purthꝰ bibet aut g̾mania ty
Qtiam nr̃o illtus labat᷑ poctore uultꝰ. grim:
At nos hinc alii sicientes ibreniis affroc
P ats siciamr ⁊ rapidum crete ueniemꝰ ađ arẽ.
⁊ penitus toto diuisos orbe braannoe
En uiquam patͥos longo pꝰ tẽꝑe fine
P auꝑis ⁊ tuguri cõgestũ cespite culmen
Post ali quot mea rogna uidẽs miraboe ansa:
Impius hec tam culta noualia milẽ hube
Sarbatꝰ has segrter: en qͦ disccedia cuice bit.

Expanded text:
nec tamen interea raucae, tua cura, palumbes, nec tamen interea raucae, tua cura, palumbes, nec gemere aëria cessabit turtur ab ulmo. Ante leves ergo pascentur in aequore cervi, et freta destituent nudos in litore pisces, ante pererratis amborum finibus exsul aut Ararim Parthus bibet, aut Germania Tigrim, quam nostro illius labatur pectore voltus. At nos hinc alii sitientis ibimus Afros, pars Scythiam et rapidum Cretae veniemus Oaxen, et penitus toto divisos orbe Britannos. En umquam patrios longo post tempore finis, pauperis et tuguri congestum caespite culmen, post aliquot mea regna videns mirabor aristas? Impius haec tam culta novalia miles habebit, barbarus has segetes? En, quo disc
Abbreviated transcription (Latin):
N numquam g̃ius ere domũ m dext redbat.
¶tabar quiã mesta dtos amarilli uocares.
Cui pendere sua pa t̾tris ĩ arborepota.
Eytirus hinc aberat. ipse te tytut pinus
Ipsi te fontes ipsa hec arbusta uocabant.
Quid face̾m neq scrutio me exire licehit
N oc tam p̾sentes abbi cognoscere duor.
Hͥ illum uidi iuuenem melibee qͥt anni¬
D is senos cui nr̃a dios altaria fumant
Hic micbi responsũ pͥmus dedit ille pecenti.
Pascite ut ante bouios pucri submactite tau
Poctunate sente gͦ tuarur manebunt. stc.
⁊ tͥ magna satis quãuis lapis otm̃a nudur
Li moso ꝙ palis obducat poscua iunco.
N on insucta gͣnis tĩp̃tabunt pabula fctas.
A it mila uicini pecoris contagia lelent.
F ortunate senex hic int̾ flumina not a
⁊ fontos sactos frigus captabis opao
Hinc tibi que scmꝑ uicino a lutite sepai
Hyblcis apibus florem agusta saliet.
Sepe scui sõnũ suadebit iire susurs o.
Hincalta saibrupc canet fudator ad auris.

Expanded text:
non umquam gravis aere domum mihi dextra redibat. Mirabar, quid maesta deos, Amarylli, vocares, cui pendere sua patereris in arbore poma: Tityrus hinc aberat. Ipsae te, Tityre, pinus, ipsi te fontes, ipsa haec arbusta vocabant. Quid facerem? Neque servitio me exire licebat, nec tam praesentis alibi cognoscere divos. hic illum vidi iuvenem, Meliboee, quot annis bis senos cui nostra dies altaria fumant; hic mihi responsum primus dedit ille petenti: “pascite, ut ante, boves, pueri, submittite tauros.” Fortunate senex, ergo tua rura manebunt, et tibi magna satis, quamvis lapis omnia nudus limosoque palus obducat pascua iunco! Non insueta gravis temptabunt pabula fetas, nec mala vicini pecoris contagia laedent. Fortunate senex, hic, inter flumina nota et fontis sacros, frigus captabis opacum! hinc tibi, quae semper, vicino ab limite, saepes Hyblaeis apibus florem depasta salicti saepe levi somnum suadebit inire susurro; hinc alta sub rupe canet frondator ad auras;
Abbreviated transcription (Latin):
Fũ stabulis arm̃ta tulit nͥ tẽꝑe codẽ
⁊ tistib baut extis fibit appare minatᷤ.
Nut puttis manare cruor cissnut ⁊ ałte
ꝑ noctẽ resonare lupis ulułatib ur bes.
on alias celo ceciderũt plura sereno
Fulgura nͨ dire tociẽs arscit comete.
Cint̾ sese parib ꝯcurtere tela
Romanis acies it̾m uidere philippi
Net fuit in degnũ suꝑis bis sagͥne ñĩp
Emathum ⁊ lites hemi pĩgaesct c̃ãpos.
S cilicet ⁊ tp̃e ueniet. c̃ fraibꝰ istie.
Agͥcola incͤuo t̾ram molitus aratro
Ex esa inuenut scab rubigine pil a.
Aut gͣuib rastͥs galeis pulsabit ĩ anes.
G rancdiaq effossis intͣbitur ossa scpulcͥs.
Oni patͥi indigctes ⁊ tomule uestig nit᷑
Que tuscũ tẏbeñ ⁊ romana palacia suaᷤᷤ.
Hũc saltẽ eu̾so iuuenẽ succͣrere seel o
Ne ꝓhibete. satis iã pͥdem sangiunt tyto
Qaomedontre luimꝰ ꝑuiria tr oie.
Iam pͥdem nobis cli ti regucesaa
Inuidet. atq hõiũ qͥrit᷑ cãte tͥumphos.

Expanded text:
cum stabulis armenta tulit. Nec tempore eodem tristibus aut extis fibrae adparere minaces aut puteis manare cruor cessavit et altae per noctem resonare lupis ululantibus urbes. Non alias caelo ceciderunt plura sereno fulgura nec diri totiens arsere cometae. ergo inter sese paribus concurrere telis Romanas acies iterum videre Philippi; nec fuit indignum superis, bis sanguine nostro Emathiam et latos Haemi pinguescere campos. Scilicet et tempus veniet, cum finibus illis agricola incurvo terram molitus aratro exesa inveniet scabra robigine pila aut gravibus rastris galeas pulsabit inanis grandiaque effossis mirabitur ossa sepulchris. Di patrii, Indigetes, et Romule Vestaque mater, quae Tuscum Tiberim et Romana Palatia servas, hunc saltem everso iuvenem succurrere saeclo ne prohibete! Satis iam pridem sanguine nostro Laomedonteae luimus periuria Troiae; iam pridem nobis caeli te regia, Caesar, invidet atque hominum queritur curare triumphos;
Abbreviated transcription (Latin):
Que uigilanda uiris. uł cũ ruit ymbetũ uit.
Spitea lam cãpis cũ messis in hccitut. ⁊ cũ
Etumenta in uiridi stipula lactencia tͣgĩt
Se pe ggo cũ flauis messorẽ indncs atus
Agtola. ⁊ fragili iamstugeo or clea tulio:
Omnia uentox ꝯcurrere pͥlia uid
Q ñe gͣuidam lite segett̃ ab tadicib ius
Sublime ex pulsam crucrẽt. ita tomenig
Ferres hyemps cultũ ꝙ leus̃ stipulãq uolates.
Sepe etiam inmẽsũ celo uenit agm̃ aqtru
felam glomerant itẽpesta tẽ ymbbxtts
Collecte exalto nubes. ruct ailiꝰ etheis
Npluua ingenti sata lita bouꝗ labres
Diluit. implent᷑ fosse. ⁊ caua flunĩa c̾set̃¬

Expanded text:
gilanda viris. vel cum ruit imbriferum ver, spicea iam campis cum messis inhorruit et cum frumenta in viridi stipula lactentia turgent. Saepe ego, cum flavis messorem induceret arvis agricola et fragili iam stringeret hordea culmo, omnia ventorum concurrere proelia vidi, quae gravidam late segetem ab radicibus imis sublimem expulsam eruerent; ita turbine nigro ferret hiems culmumque levem stipulasque volantis. Saepe etiam inmensum caelo venit agmen aquarum et foedam glomerant tempestatem imbribus atris collectae ex alto nubes; ruit arduus aether et pluvia ingenti sata laeta boumque labores diluit; inplentur fossae et cava flumina cre