comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
a m̾itoꝵ: ⁊ regu̾atio nullos distinguit. que
cunctos equaliter absoluit. Om̃s enim egens
gła dei: iustificati gͣtis ꝑ grãm ip̃iꝰ. fides
utrosq ppłos eque nobilitat: s uideus alit
reputat. In cõmuni dem̃tia: iura sͥ pͥuata de¬
deposcit. Qͥd mirum si uult ee̾ pͥmꝰ: q̃n
ualuit ẽe̾ solus: Unigenitus ẽe ñ potest.
affectat uł pͥmogenitus. Uide quanta ob-¬
coniunxit. distinguerent gradib. Ibi affec¬
tabant ẽẽ in gr̾̃a soli. hic summi : nolentes
hr̃e cõpares. quos non potant ñ ħre par¬
creuit: fide mundans corda eͣrum. Id̃o dñr
li: effecti sunt nulli: ⁊ in coniniuo locũ oc¬
cupantes pͥmũ. iam nec habent nouissimũ.
Que ratio ñ int̾ illos tm̃ u̾titur. s se dilatat
ad om̃s: ut nemo alii ingr̃a quocꝙ ingͣdu
tuerit. aut participium. aut parilitatem in¬
uideat. Qͥs enim m̾ita p̾tendat: uͥ in munere
sola ẽ gr̃a: Non debent uet̾a p̾uidicare: uͥ no¬

Expanded text:
a meritorum, et regeneratio nullos distinguit, quae a meritorum, et regeneratio nullos distinguit, quae cunctos aequaliter absolvit. Omnes enim egent gloria Dei, justificati gratis per gratiam ipsius . Fides utrosque populos aeque nobilitat; sed Judaeus aliter reputat: in communi clementia jura sibi privata deposcit. Quid mirum si vult esse primus, quando voluit esse solus? Unigenitus esse non potest, affectat vel primogenitus. Vide quanta obconjunxit, distinguerent gradibus. Ibi affectabant esse in gratia soli hic summi, nolentes habere compares, quos non poterant non habere parcrevit, fide mundans corda earum. Ideo dicunli, effecti sunt nulli: et in convivio locum occupantes primum, jam nec habent novissimum. Quae ratio non inter illos tantum vertitur, sed se dilatat ad omnes, ut nemo alii in gratia, quocumque in gradu fuerit, aut participium, aut parilitatem invideat. Quis enim merita praetendat, ubi in munere sola est gratia? Non debent vetera praejudicare, ubi no
Abbreviated transcription (Latin):
deceat homine litt̾atum: quã que debeañ
audire quos iustrius. Qid enim inde ꝯsecũ¬
quunt᷑ si ambulas in magnis ⁊ inmirabi¬
lib non dico sr̃ te. s suꝑ eos qui assident:
Noli altũ alte saꝑe: s ꝯdescende humili¬
b. Sublimia loquens. s ñ in temꝑe. qͥd ali¬
ud affectare uidis: nͥ ut tͥ soli taceant ho-¬
mines. ⁊ dicatur de te quod dictũ ẽ de sal¬
uatore. quia minqũa sic locutus homo: As¬
cendistis cathedram. ut alios edifices. ñ
ut te ip̃m in fles. ut impleas. ñ exinani
sue lacte nutriret in salutem. Bonus imi¬
tator magistri paulus. ub̃a ñ occultat: s
hab̾e se iactat. Tanꝙͣ. paruuł inquit inxp̃o:
lac uob̃ potum dedi non escam. Et item.
qͣlia pariuuili inxp̃o caꝑe possunt. Audis¬
tis iam qui sunt isti hẏnnuli ⁊ qͣre duo:
uis nosse qͣre gemelli: Quia infide ñ ẽ
uistincto. uidei ⁊ greci. Uacant ibi pͥuilegi¬

Expanded text:
deceat hominem litteratum, quam quae debeant deceat hominem litteratum, quam quae debeant audire quos intruis. Quid enim inde consequuntur, si ambulas in magnis et in mirabilibus, non dico super te, sed super eos qui assident? Noli altum alte sapere, sed condescende humilibus. Sublimia loquens, sed non in tempore, quid aliud affectare videris, nisi ut tibi soli taceant homines, et dicatur de te quod dictum est de Salvatore, quia nunquam sic locutus est homo? Ascendisti cathedram, ut alios aedifices, non ut te ipsum infles: ut impleas, non exinanianos carnis suae lacte nutriret in salutem. Bonus imitator Magistri Paulus ubera non occultat, sed habere se jactat. Tanquam parvulis, inquit, in Christo lac vobis potum dedi, non escam ; et item, qualia parvuli in Christo capere possunt. 3. Audisti jam qui sunt isti hinnuli, et quare duo. Vis nosse quare gemelli? Quia in fide non est distinctio Judaei et Graeci . Vacant tibi privilegi
Abbreviated transcription (Latin):
ligentias miracłm sui. non ip̾oꝵ salut̾ẽ.
oꝑantes. E rubescunt humilia ⁊ plana
Docere: ne sola hec scisse uideant᷑. Erubes¬
cunt ub̃a hab̾e. nudare m̃amam. lacta¬
re paruulos. Qͥd istud ẽ: Ideo sonsedisti
in medio. cathedram tenes: ut scientiam
iactes: uͣt teneram subdicoꝵ lactes infanti-¬
am: Subtilia texis. artem qui audiunt.
inirant᷑. eloquentiam laudant. Bene qͣd̃
entium mouetur affectus: intellectus in-¬
stͥuitur. Alioquin quid ad p̾sens negociũ.
ꝑegͥna quedam adduce que auscultantes
non capiant:Magna eloquentie laus.
ẽ causam quam susceꝑis apte exequi. ad
eius commodum cuncta referre: suscep¬
to in seruire negotio. Nusꝗͣ euidentiꝰ elo-¬
quentie tue signum dabis. ꝗͣ si humilem
mat̾iam exeqͣris ornate. ⁊ sermonis temꝑa¬
m̃to attollas. que ꝑlacere uidebãt᷑. ⁊ ue¬
lut ꝯtemptibiles sentias. cõmendabilioreᷤᷤ
efficias. Nec tam debes attenðe que de dr̃e

Expanded text:
ligentias miraculum sui, non ipsorum salutem ligentias miraculum sui, non ipsorum salutem operantes. Erubescunt humilia et plana docere, ne sola haec scisse videantur. Erubescunt ubera habere, nudare mammam, lactare parvulos. Quid istud est? Ideone consedisti in medio cathedram tenens, ut scientiam jactes, an ut teneram subditorum lactes infantiam? Subtilia texis: artem qui audiunt mirantur; eloquentiam laudant. Bene quideentium moveatur affectus, intellectus instruatur. Alioquin quid ad praesens negotium peregrina quaedam adducere, quae auscultantes non capiant? Magna eloquentiae laus est, causam quam susceperis apte exsequi, ad ejus commodum cuncta referre, suscepto inservire negotio. Nusquam evidentius eloquentiae tuae signum dabis, quam si humilem materiam exsequaris ornate; et sermonis temperamento attollas, quae per se jacere videbantur, et velut contemptibiles sententias commendabiliores efficias. Nec tam debes attendere quae te dicere
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. nec uideis ritum in initiis licitũ tollens:
moralia. ⁊ disserens mistica. Inhac dupli
mat̾ia. uelut duo ub̃a porrigit: doctrine
plamoris. lactea u̾ba paruuł temꝑans. Int̾¬
na compassio ub̃a quidem ħt: s coaptat̾o
foris uba exhibet. Illa miseret᷑: s ista mede¬
tur. Qͥd enim mͥ ꝓdest si tm̃ ꝯpat̾is : ⁊ infir¬
mitati. ⁊ qiͣ infantie mee ꝯtemꝑare te cõ¬
mode nescis: Qͥd mͥ ꝓdest si ꝯꝑatientis as¬
fectu causam in te meam tnͣffers: sicurã
qu̾ã debes non affers: Utͣq necessaria est.
⁊ ꝯpassio. ⁊ quedam discipline ⁊ doctrine
ꝯpositio. Compassio asfectu ꝯtormar ꝯpose¬
tio te ad lactandum parũlos utilicer
incuruat. Neutro i genere sc̃i docto¬
res auditorib desunt fc̃i sic̃ illi. ⁊ pie¬
tatis affectu ⁊ ꝯformationis usu. Utinã
istud attendant. qui facturi in ꝯuentu
apta dic̾e: facientes apd̃ infirmas intel¬

Expanded text:
est, nec Judaeis ritum in initiis licitum tollens, est, nec Judaeis ritum in initiis licitum tollens, moralia, et disserens mystica. In hac duplici materia velut duo ubera porrigit doctrinae planioris lactea ubera parvulis temperans. Interna compassio ubera quidem habet, sed coaptatio foris ubera exhibet. Illa miseretur, sed ista medetur. Quid enim mihi prodest si tantum compateris, et infirmitati et quasi infantiae meae contemperare te commode nescis? quid mihi prodest si compatientis affectu causam in te meam transfers, si curam quam debes non affers? Utraque necessaria est, et compassio, et quaedam disciplinae et doctrinae compositio. Compassio affectum conformat, compositio te ad lactandum parvulos utiliter incurvat. Neutro in genere sancti doctores auditoribus desunt, facti sicut illi, et pietatis affectu, et conformationis usu. 2. Utinam istud attendant qui facturi sunt in coapta dicere, 88 facientes apud infirmas intel
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. duo inquit ub̃a tua. sicut duo hynnuli ca¬
pree gemelli qui pascuntur inliliis. Uidetis
quam mulciplex ub̃m cõmendatio: Si mat̾
es: mat̾num pectus ub̃ib carere non decet.
Ub̃a nouãt paulus hr̃e: cum dic̾et. Facti
sumꝰ paruuli inmedio ur̃m. quomͦ si nutͥx
foueat filios suos. An non tͥ uidet᷑ factusqͣi
hynnulus. qui factus qiͣ paruulus: Uñ fo¬
uebat filio quasi nutrix. si ñ habebat ub̃a
Qi duo hynnuli capreẽ. duofilii ecłie: altea
de circiuncisione. alter de gentib. Uide qͦmͦ
paulus utrisq ub̃a coaptabat. Factus sum
nulis istis coaptau̾at. om̃ia factus om̃ib:
Om̃ib omĩa fc̃s e̾. non simulantis astu. s
ꝯꝑatientis affectii: ⁊ habitu coaptantis. De¬
niq utrisq se conformabat. nunc se cũ ilł
alicitis cohibens. nunc ad licita ꝯdescenden ᷤᷤ
utrorumq ubiq declinans scandalum. ubi
fidei ñ obsistebat in uiria. Om̃ib omĩa factꝰ

Expanded text:
est, Duo, inquit, ubera tua sicut duo hinnuli caest, Duo, inquit, ubera tua sicut duo hinnuli capreae gemelli, qui pascuntur in liliis. Videtis quam multiplex uberum commendatio. Si mater est, maternum pectus uberibus carere non decet. Ubera noverat Paulus habere cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum, quomodo si nutrix foveat filios suos . An non tibi videtur factus quasi hinnulus, qui factus est quasi parvulus? Unde fovebat filios quasi nutrix, si non habebat ubera? Quasi duo hinnuli capreae duo filii Ecclesiae: alter de Circumcisione, alter de Gentibus. Vide quomodo Paulus utrisque ubera coaptat. Factus sum,nulis istis coaptaverat, omnia factus omnibus? Omnibus omnia factus est non simulantis astu, sed compatientis affectu et habitu coaptantis. Denique utrisque se conformabat, nunc se cum illis a licitis cohibens, nunc ad licita condescendens; utrorumque ubique declinans scandalum, ubi fidei non obsistebat injuria. Omnibus omnia factus
Abbreviated transcription (Latin):
as in excelsum recurrit. Ideo dic̃. Wb̃a tu¬
a sic̃ hynnuli capree gemelli: qd semper
circunpic̃ montes pascue sue: quod ad
pascue locum illam ꝯu̾tat. ⁊ rapiat nota
refecto: quod ad sponsi lilia leui saltu.
subito relabat᷑. Unde delicate refecta. ce¬
lestium suctis herbarum distenta ub̃a. ad
paruulos iterato reportet. S que de ub̃i-¬
b istis dicenda sunt. ñ possunt aures fa-¬
tigate. forsitan ⁊ hora fugiens portare m
et potum lactis abub̃ib istis ex pͥmẽ. Ub̃i¬
us ocium ⁊ horam lib̃iorem orantib uob̃.
cum dñs ded̾it oris nr̃i officium nondene¬
gabo. ip̃o in eiꝰ p̾conia p̾stante copiam. qͥ
prestat affectum xp̃o iħu: Qui cum deo
fidetis fas quom nec ub̃a lponst laude
pͥuantur: Et quidem ub̃um usurpato
frequens tũ in aliis locis: tũ in istis
p̃cipue canticis. Uino ub̃a p̾fert. botro
ꝯfert. assimilat turri: ⁊ quod nunc inp̾senti

Expanded text:
as in excessum recurrit. Ideo dicit, Ubera tuas in excessum recurrit. Ideo dicit, Ubera tua sicut hinnuli capreae gemelli; quod semper circumspicit montes pascuae suae, quod ad pascuae locum illam convertat et rapiat nota refectio, quod ad sponsi filia levi saltu subito relabatur, unde delicate refecta coelestium succis herbarum, distenta ubera ad parvulos iterato reportet. Sed quae de uberibus istis dicenda sunt, non possunt aures fatigatae forsitan et hora fugiens portare modo, et potum lactis ab uberibus istis exprimere. Uberius otium et horam liberiorem orantibus vobis, cum Dominus dederit, oris nostri officium non denegabo, ipso, in ejus praeconia praestante copiam, qui praestat affectum, Christo Jesu, qui cum Deo Videtis, fratres, quomodo nec ubera sponsae laude privantur. Et quidem uberum usurpatio frequens tum in aliis locis, tum in istis praecipue Canticis. Vino ubera praefert , botro confert , assimilat turri : et quod nunc in praesenti
Abbreviated transcription (Latin):
ibi sunt arma fortium: non infantium
ub̃̾a: Si excedit qͣi tͣris quecdam caritas:
non condescendit: Siue m̃te excedimꝰ dõ.
siue sobrii sumꝰ uob̃: caritas xͥ urget noᷤ.
Qudistis excedentem: uultis sobriam. ꝙ cõ¬
descendentem acciꝑe sponsam: Ub̃a in¬
qͥt tua sicut duo hynnul capree gemelli.
Bona tͣris sponsa. que se ꝑcõu̾sationis
disciplinam undiq claudit: ⁊ ꝑscͥpturaꝵ
doctrinam sͥ clipeos copiose appendit: ⁊ ꝑ
contemplationis excessum in sublime as¬
surgit. Ip̃iꝰ etiam ꝯtiuentia fortis. ⁊ doct¬
na fideł: ⁊ excessus celestis. Tam̃ et eiꝰ sub¬
limitas ꝯdescend̾e didic̃: ⁊ doctrine copia
ad sobrietatem deduci. ⁊ rigor. liquescere
in quandam rõnabił lactis dulcedinem:
⁊arma fortium in infirmoꝵ ub̃a ꝯu̾ti. u̾q
illam urget caritas xͥ. sursum ad illũ ra-¬
piens. deorsum ꝓpt̃ ip̃m tͣhens: s ñ te¬
nens duitiꝰ. dum ad suas subinde deliti¬

Expanded text:
ibi sunt arma fortium, non infantium ibi sunt arma fortium, non infantium ubera? si excedit quasi turris quaedam, charitas non condescendit? Sive mente excedimus, Deo; sive sobrii sumus, vobis. Charitas Christi urget nos . 9. Audistis excedentem: vultis sobriam et condescendentem accipere sponsam? Ubera, inquit, tua sicut duo hinnuli capreae gemelli. Bona turris sponsa, quae se per conversationis disciplinam undique claudit, et per Scripturarum doctrinam sibi clypeos copiose appendit, et per contemplationis excessum in sublime assurgit. Ipsius etiam continentia fortis, et doctrina fidelis, et excessus coelestis: tamen et ejus sublimitas condescendere didicit, et doctrinae copia ad sobrietatem deduci, et rigor liquescere in quamdam rationabilis lactis dulcedinem, et arma fortium in infirmorum ubera converti. Ubique illam urget charitas Christi, sursum ad illum rapiens, deorsum propter illum trahens, sed non tenens diutius, dum ad suas subinde delici
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ caritatis int̾na negotia. ñ uacat sponse
tela ꝑegͥna susciꝑe. Bene tał clipeuᷤ aspõ
se collodependet. eoquod tam succensi. am¬
plexꝰ grãm exꝑit᷑ sola dilecto. sola tales
nouit excessus : ⁊ m̃tem faciens ad ħere
d̾o. unũ ad horam cum illo sp̃m efficit.
Beatũ plane collũ. inquo sermo dñi ig¬
neus moratur: aqͦ uelut scutum gratis de¬
pendet amplexib patͥs u̾bum: u̾tas ⁊ uir¬
tus. Annon tͥ delicate ꝓtectus uidetur qui
talib coronat᷑. ⁊ circundatur undiꝙ scutis añ
⁊ retro : fideł paxilus in tͦ tot diuersa uasoꝵ.
gen̾a pendent. Bene ħ acollo caritatis
pendent. quod ipsa sit untio que nos do¬
gr̾e conferut᷑ ad ip̃am: ⁊ ex ipiꝰ penlant᷑ ⁊
pendunt᷑ mẽsura. Mille clipei pendent
ex ea: om̃is armatura fortium. Armatura
plane. ꝗͣ. paulus ad ephesios num̾at. Dĩs
armatura fortium. idẽ amantium. Fortis
est enim ut mors dilecto. Qͥd gͦ Tantũ

Expanded text:
et charitatis negotia, non vacat sponset charitatis negotia, non vacat sponse. Bene talis clypeus a collo sponsae dependet, eo quod tam succensi amplexus gratiam experitur sola dilectio, sola tales novit excessus: et mentem faciens adhaerere Deo unum ad horam cum illo spiritum efficit. Beatum plane collum, in quo sermo Domini igneus moratur; a quo velut scutum gratis dependet amplexibus Patris Verbum, veritas, et virtus. An non tibi delicate protectus videtur, qui talibus coronatur et circumdatur undique scutis ante et retro? Fidelibus paxillus, in quo tot diversa vasorum genera pendent. Bene haec a collo charitatis pendent, quod ipsa sit unctio quae nos doreferuntur ad ipsam, et ex ipsius pensantur et penduntur mensura. Mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium. Armatura plane, quam Paulus ad Ephesios numerat . Omnis armatura fortium, id est amantium. Fortis est enim ut mors 87 dilectio . Quid ergo? tantum
Abbreviated transcription (Latin):
te ẽ fide ⁊ spe. Qiͣ posce̾ uidet᷑ fidei tue rõ¬
infringe̾. Bonũ gͦ a collo tuo scutũ pendet.
si fueris scuto fidi munitꝰ: scuto u̾itatis: scu¬
to bone uoluntatis: sacͥ scuto sermonis. Qs
hos inscͥptis clipeos legis. S ⁊ si fueris in
sublime ꝑ caritatem erectꝰ. uelut tͣris. si ꝑ
ꝯtemplationis gr̃am. qͣiͣ collũ reliquũ cor¬
pꝰ excedens. accedas ad capd dñi. ⁊ absconda¬
ris in abscondito faciei dni: in secretario
sponsi: inthalamo u̾itatis : ñne tͥ uid̃is
delicato ꝓtectus clipeo: Et nescio siquod
scutum ad ꝑtegendum efficatiꝰ sit. ꝗͣ taliᷤ
amplexus dilecti. Igneus ẽ. ⁊ ideo omĩa
tela nequisimi ignea extinguit. ⁊ ignis
ignem ꝯsumit. Si fidei scutũ illa ext̃iguit.
qͦmͦ ñ magis u̾itatis: Bono ꝓtegit᷑ clipeo:
qui abscondit᷑ in calore eiꝰ Est enim u̾ita¬
tis feruida meditatõ: et suggestiones ini¬
mici male ignitas añ extinguit. ꝗͣ ad
m̃tem ꝑtingant. Int̃ sponsi amplexus

Expanded text:
pe . Quasi poscere videtur fidei tuae ratinfringere. Bonum ergo a collo tuo scutum pendet, si fueris scuto fidei munitus, scuto veritatis, scuto bonae voluntatis, sacri scuto sermonis. Omnes hos in Scripturis clypeos legis. Sed et si fueris in sublime per charitatem erectus velut turris; si per contemplationis gratiam, quasi collum, reliquum corpus excedens, accedas ad caput Domini, et abscondaris in abscondito faciei Domini, in secretario sponsi, in thalamo veritatis: nonne tibi videris delicato protectus clypeo? Et nescio si quod scutum ad protegendum efficacius sit, quam talis amplexus dilecti. Igneus est, et ideo omnia tela nequissimi ignea exstinguit, et ignis ignem consumit. Si fidei scutum illa exstinguit, quomodo non magis veritatis bono protegitur clypeo, qui absconditur in calore ejus? Est enim veritatis fervida meditatio, suggestiones inimici male ignitas ante exstinguit, quam ad mentem pertingant. Inter sponsi amplexus
Abbreviated transcription (Latin):
coronab̃is. Felix om̃ino qui de libano çan¬
dentis affectus. de colle thuris. de oroniᷤ
intente copia: uocatur ad coronam. Felix
inqͣm anima que hora incensi ascendit
ad patrem: que sine intͥuallo de libano
ad coronam uocatur: coronam głe quam
reddet illi in hora tnͣsitus. uidex uistus.¬
⁊ dulcis sponsus. iħc xp̃c: qui cũ deo patͤ¬

Expanded text:
coronaberis. Felix omnino qui de Libano cancoronaberis. Felix omnino qui de Libano candentis affectus, de colle thuris, de orationis intentae copia vocatur ad coronam. Felix, inquam, anima, quae hora incensi ascendit ad Patrem, quae sine intervallo de Libano ad coronam vocatur, coronam gloriae, quam reddet illi in hora transitus justus judex et dulcis sponsus Jesus Christus cum Deo Pat
Abbreviated transcription (Latin):
nuatur. ⁊ deficit. suspensa. ⁊ suspiciens in ex¬
celso. Oratõ utͥusq ⁊ mirre ⁊ thuris ministĩ¬
um explet. Orantis affectum in pͥmis colligit
et stringit in seip̃m: deinceps diffundit ⁊ tnͣs¬
fundit indm̃. Qͥd mirre similiꝰ. uͥ tantam
indiuuinam unionem tnͣffusio. Qͥd incenso
similiꝰ. ubi tanta diuini ciuꝰdam sensus diffu¬
sio: Iure tota pulera uocat᷑. ⁊ sine macła. qmͣ
or̾onis ardor incanduit: ꝗͣ colorauit. ⁊ can¬
didam reodidit candor lucis et̾ne. Tota pul¬
chra es amica m̃a. ⁊ macła ñ ẽ inte. Tota pul¬
cha el qua corta pura es hac hora marimne
hora or̃onis. hora incensi. Tota pulchra es
amica mea: tota pulchra es: quia tota ami¬
sa es. ⁊ solo amoris candens affectu. Tota
pulchra es ⁊ sine macła: ꝑegͥni nil hñs
coloris admixtum. Ueni delibano: ueni:
de libano. quia tota pulchra ẽs. Uenide
libano. qr plene lota: ueni de libano. ex

Expanded text:
nuatur et deficit, suspensa et suspiciens in exnuatur et deficit, suspensa et suspiciens in excelso. 7. Oratio utriusque, et myrrhae, et thuris, ministerium explet. Orantis affectum in primis colligit, et stringit in te ipsum: deinceps diffundit et transfundit in Deum. Quid myrrhae similius, ubi tanta in divinam unionem transfusio? quid incenso similius, ubi tanta divini cujusdam sensus diffusio? Jure tota pulchra vocatur et sine macula, quam orationis ardor incanduit, quam coloravit et candidam reddidit candor lucis aeternae. Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Tota pulchra es, quia tota pulchra es hac hora maxime, hora orationis, hora incensi. Tota pulchra es, amica mea, tota pulchra es; quia tota amica es, et solo amoris candens affectu. Tota pulchra es, et sine macula, peregrini nil habens coloris admixtum. Veni de Libano, veni de Libano, quia tota es pulchra: veni de Libano, quia plene lota. Veni de Libano, ex
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bum quod egreditur de ore meo: non re¬
tetur ad me uacuum. Uidetur ne tͥ uacuum
reu̾ti u̾bum quod uadit ad montes mirre.
⁊ colles thuris: quod cadit suꝑ hos montes.
⁊ colles oꝑit: Nescit uacuum reu̾ti: id̾o uo¬
cat &e dicit. Ueni de libano ueni. An mist̾io
uacare putas. quod post montes mirre &
colles thuris. ꝯmemorat libanum: Qͤ res
animũ sic reddit mundum ⁊ candidum:
quomͦ orotionis usus: Primo quid mirra
mortificat: deinde thus purificat. Nec enĩ
pura pot̾it emanare or̃o: si ñ omĩs pͣuus
pͥmo fuerit odor rep̾ssus. et exalatio carnis.
Inmirre unguento mens trinsgitur: ut
ad quandam. immo om̃imodam unitatem se
coartat. ꝑ thuris incensum dirigitur ⁊ dila¬
tatur et se diffundit. et celestes replet regi¬
ones ex odore incensi. Illic se lib̃e ueritatis au¬
re inmiscet et confundit: ⁊ que pͥmo ad se
ip̃am anima contracta e̾. ibi rarescit et atte¬

Expanded text:
inus, erit, verbum quod egreditur de ore meo, non reinus, erit, verbum quod egreditur de ore meo, non revertetur ad me vacuum . Videturne tibi vacuum reverti verbum, quod vadit ad montes myrrhae, et colles thuris, quod cadit super hos montes, et colles operit? Nescit vacuum reverti. Ideo vocat et dicit, Veni de Libano, veni. An mysterio vacare putas, quod post montes myrrhae et colles thuris commemorat Libanum? Quae res animum sic reddit mundum et candidum, quomodo orationis usus? Primo quidem myrrha mortificat, deinde thus purificat. Nec enim pura poterit emanare oratio, si non omnis pravus primo fuerit odor repressus, et exhalatio carnis. In myrrhae unguento mens stringitur, ut ad quamdam, imo omnimodam unitatem se coarctet: per thus incensum dirigitur, et dilatatur, et se diffundit, et coelestes replet regiones ex odore incensi. Illic se liberae veritatis aurae immiscet, et confundit: et quae primo ad se anima ipsa contracta est, ibi rarescit et atte
Abbreviated transcription (Latin):
aduenĩs. Qͦ mͦ ñ mobiles qui liquescunt.
qui fiuunt. qui fumigant. qui ascend̃t
sicut fumꝰ aromatum in ꝯspectu dñi de
manu tua: Uade gͦ tͥ ad colles churis ubi
incensa multa sunt: uͥ incensa cuncta suñ.
nam in colle thuris nil sine incenso. Incen¬
sa ħ tͥ data sunt: ideo ueni ut adoleas ea in
ꝯspectu tuo. Uadam mͥ ad montem mirre.
⁊ ad collẽ thuris. Ueni de libano. ueni. Iam
exclusum e̾̃ cur uadat. Ut quid enĩ. n ut
uocet. ut inuitet. ut dicat ueni: Ecce qm̃
donum ⁊q̃ iocindum habitart icslibus
istis: ad quos u̾bum dei uadit. quos reuisit.
de quib sponsam uocat: ⁊ uocat ad coronã.
Ueni inquit de libano ueni. ⁊ coronabis. La¬
banus candorem sonat. Qͥd nͥ candidꝰ de ni¬
ue celesti: Non enim deficiet sicut scͥpbit᷑
nix de libano. Nix illa que descendit de ce¬
lo. que infundit t̾ram ⁊ in ebriat ⁊ germi¬
nare facit. Beati montes suꝑ quos nix ista

Expanded text:
adveneris. Quomodo non mobiles, qui liquescunt, adveneris. Quomodo non mobiles, qui liquescunt, qui fluunt, qui fumigant, qui ascendunt sicut fumus aromatum in conspectu Domini de manu tua? Vade ergo tibi ad colles thuris; ubi incensa multa sunt, ubi incensa cuncta sunt: nam in colle thuris nil sine incenso. Incensa haec data tibi sunt, ideo veni ut adoleas ea in conspectu tuo. 6. Vadam mihi ad montem myrrhae, et ad collem thuris. Veni de Libano, veni. Jam exclusum est cur vadat: utquid enim, nisi ut vocet, ut intret, ut dicat, Veni? Ecce quam bonum, et quam jucundum habitare in collibus istis, ad quos Verbum Dei vadit, quos revisit: de quibus sponsam vocat, et vocat ad coronam! Veni, inquit, de Libano, veni, coronaberis. Libanus candorem sonat. Quidni candidus de nive coelesti? Non enim deficiet, sicut scribitur, nix de Libano . Nix illa, quae descendit de coelo, quae infundit terram et inebriat, et germinare facit. Beati montes, super quos nix ista
Abbreviated transcription (Latin):
offert: quẽ tam suauis nebule uapor
oꝑit ⁊ inuoluit. In apocalipsi legis: phi¬
alas plenas odoramentoꝵ orõnes ẽẽ scoꝵ¬
Et que ꝯuentio collib thuris ad phialas:
Que .n. phiala capiat collem thuris:
Bona phiala plena odoram̃coꝵ: s ecce
plusꝗͣ phiala hic. Ascendit inquit fumꝰ
aromatum iN ꝯspectu dñi de manu
angłi: s que manus in tegro colli suf¬
ficiat: Que inꝗͣ manus nͥ cua iħ u bo¬
ne manus: qui montes ponderas et
t̾ram palmo concludis: qui libras mõ¬
tes inpondere.⁊ colles in statera: In
manu tua dñe om̃s fines istoꝵ collium:
⁊ si fas ẽ dic̾e in sinu tuo. Deniq insinu
tuo scõꝵ or atio ꝯu̾titur: in ꝯspectu tuo
intrat: ibi ꝯu̾satur. ubi ꝯu̾tit᷑. Illi ince
colles thuris. Ueni gͦ dñe ueni. ⁊ noli tar¬
dare. ueni ⁊ ne tnsilias colles istos. Qͥd
si ad te tnͣsiliunt colles thuris: Mobiles
sunt montes mirre ⁊ colles thuris: uͥ ip̃e

Expanded text:
offert, quem tam suavis nebulae vapor offert, quem tam suavis nebulae vapor operit et involvit. In Apocalypsi legis phialas plenas odoramentorEt quae conventio 93 collibus thuris ad phialas? quae enim phiala capiat coliem thuris? Bona phiala plena odoramentorum. Sed ecce plus quam phiala hic. Ascendit, inquit, fumus aromatum in conspectu Domini de manu angeli . Sed quae manus integro colli sufficiat? Quae, inquam, manus, nisi tua, Jesu bone, manus, qui montes ponderas, et terram palmo concludis, qui libras montes in pondere, colles in statera? In manu tua, Domine, omnes fines istorum collium, et si fas est dicere, in sinu tuo. Deniqne in sinu tuo sanctorum oratio convertitur, in conspectu tuo intrat: ibi conversatur, ibi convertitur: illi in te, colles thuris. Veni ergo, Domine, veni et noli tardare, veni et ne transilias colles istos. Quid si et ad te transiliunt colles thuris? Mobiles sunt montes myrrhae, et colles thuris, ubi ipse
Abbreviated transcription (Latin):
ta copia cołł thuris: ñ pot̾ pugillo ꝯclu¬
di. non ꝯp̾hendi thuribulo: uascło ñ capi¬
tur : mensuram nescit. qr nescit int̾mit.¬
ti. Bene gͦ collis thuris. qui sine int̾mis¬
sione orat: ⁊ quod satiꝰ e̾. smne remissionȩ.
Qͥ inoratione nil ħt remissum. nil exile:
s uelut cuiꝰdam fornacis magne fumuᷤ
pinguescit: sic pinguescentiũ uotoꝵ et
oesidii exub̃antis agit uoluinina. Ueni
gͦ iħu bone ab colles churis: copiosum o¬
rat̾onis incensum. fumigant montes qͦs
mͣ uix succendunt᷑. ⁊ stati extingunt᷑. Ut¬
qͥd istud: Utiq qm exiguam nob̃ incen¬
si ꝯgessimꝰ mat̾iam. Ego sp̃s angłicos. ⁊ si
qui int̾ homines illoꝵ emuli sunt. quos¬
Dam uelut colles thuris int̾p̾tor qͦꝵ or̾o¬
qiͣ incensum dirigit᷑ semꝑ in conspectu oĩ:
qui deuotionis suauissimos uapores gi¬
gnunt: celestium glomerant nubes affec¬
tuum. B̾s uire sacerdos qui thura tanta

Expanded text:
ta copia collis thuris non potest pugillo concluta copia collis thuris non potest pugillo concludi, non comprehendi thuribulo: vasculo non capitur, mensuram nescit, quia nescit intermitti. Bene ergo collis thuris, qui sine intermissione orat, et, quod satius est, sine remissione: qui in oratione nihil habet remissum, nil exile, sed velut cujusdam fornacis magnae fumus pinguescit, sic pinguescentium votorum et desiderii exuberantis agit volumina, Veni ergo, Jesu bone, ad colles thuris: copiosum orationis incensum fumigant montes, quomodo vix succenduntur, et statim exstinguuntur. Utquid istud? Utique quoniam exiguam nobis incensi congessimus materiam. 5. Ego spiritus angelicos, et si qui inter homines illorum aemuli sunt, quosdam velut colles thuris interpretor, quori incensum dirigitur semper in conspectu Dei: qui devotionis suavissimos vapores gignunt, coelestium glomerant nubes affectuum. Beatus utique sacerdos, qui thura tanta
Abbreviated transcription (Latin):
ad montem myrre. O beatum montem
ad quem uadis iħu bone. ad quẽ uenis. qͣ
finem: ꝗͣ solus in habitas. ⁊ ħ usq ad t̾¬
muiũ loci. Ueni iħu incipe hunc mon¬
tem possicde: nullꝰ tͥ questionem moueat.
nullus dicat. nunquid habitabis in hoc
monte. tu solus: Mons ub̃. mons pingui
mons habundans ⁊ affluens unguentis.
Hec unguenta exainaniri ñ possunt. ma¬
gna enim unguenti moles in monte mir¬
re. Non defitient unguenta de ħ monte:
ido qui uadit ad montem mirre. unguen¬
tis ñ indigebit: ne odoram̃tis qui uadit
ad colles libani. Non enĩ deficient thura
delibano: nam ⁊ libanum dñr chus in¬
telligi. Ueni iħu adhos colles: ut fluant
thura a facie tua. Oqnͣtus incensi fumꝰ
ascendit de collib istis: cum tuo immo ẽ
te fuerint igne succensi. Magnam ħt in
collib thuris ignis tuus mat̾iam pabu¬
li: magnum incensi fomitem. Non cito
ꝯsumuntur ħ thura: incensi fumꝰ hꝰ non
facile euanescit. Tanta thuris moles. tan¬

Expanded text:
ad montem myrrhae. 4. O beatum montem ad quem vadis, Jesu bone, ad quem venis, quem finem: quem solus inhabitas, et hoc usque ad terminum loci. Veni, Jesu, incipe hunc montem possidere. Nullus tibi quaestionem moveat, nullus dicat: Nunquid habitabis in hoc monte tu solus? Mons uber, mons pinguis, mons abundans, mons affluens unguentis. Haec unguenta exinaniri non possunt. Magna enim unguenti moles in monte myrrhae, Non deficient unguenta de hoc monte: ideo qui vadit ad montem myrrhae, unguentis non indigebit, ne odoramentis quidem, qui vadit ad colles Libani. Non enim deficient thura de Libano. Nam et Libanum dicunt thus intelligi. Veni, Jesu bone, ad hos colles, ut fluant thura a facie tua. O quantus incensi fumus ascendit de collibus istis cum tuo, imo cum te fuerint igne succensi! Magnam habet in collibus thuris ignis tuus materiam pabuli, et magnum incensi fomitem. Non cito consumuntur haec thura. Incensi hujus fumus non facile evanescit. Tanta thuris moles, tan
Abbreviated transcription (Latin):
tum inquit nouũ do uob̃ ut diligatis in¬
uicem. sicut dilexi uos. Ocħ ecłe doctores st̃.
quos qui tangit. tangit pupillam dñi.: eri
nes uͦ plebes credentium. In utͥsq ẽ spõso
grata unitas. In hoc inquit cognoscent om̃s
quia mei estis discipłi: si dilectonem habu¬
eritis adinuicem. Consensus duoꝵ uł tͥum
unitas: que cor ip̃m cor dñi penetrat: Wul¬
nasti inquit cor meum soror measponsa:
uuln̾asti cor meum in uno ocłoꝵ tuoꝵ. ⁊ in
uno crine colli tui. Qͥd enim in toto mulie¬
bri ornatu. plus allicit ⁊ afficit amantis af¬
fectum: quam crines compositi: S qͥd co¬
namur laudib cumulare crines sponse.
ambicioso comptos ⁊ collectos ornatu. Ma¬
gis sub e̾ plangendi copia: quã applauden¬
di. His dieb cernimus diuulsos misere ⁊ la¬
ceros sponse crines: et inter se pugnare eclẽ
uulnus tam graue uuln̾at: Si unitas ad g¬
tulationem cor tuum uul̾at: discidium ad

Expanded text:
tum, inquit, novum do vobis, ut diligatis intum, inquit, novum do vobis, ut diligatis invicem sicut dilexi vos. Oculi Ecclesiae, doctores sunt, quos qui tangit, tangit pupillam oculi Domini. Crines vero, plebes credentium. In utrisque est sponso grata unitas. In hoc, inquit, cognoscent omnes quia mei estis discipuli, si dilectionem habueritis ad invicem . Consensus duorum vel trium unitas, quae ipsum cor Domini penetrat? Vulnerasti, inquit, cor meum, soror mea sponsa, vulnerasti cor meam in uno oculorum tuorum, et in uno crine colli tui. Quid enim in toto muliebri ornatu plus allicit et afficit amantis affectum, quam crines compositi? Sed quid conamur laudibus cumulare crines sponsae ambitioso comptos et collectos ornatu? Magis subest plangendi copia quam applaudendi. 6. His diebus cernimus divulsos misere et laceros sponsae crines, et inter se pugnare Ecclesvulnus tam grave vulnerat? Si unitas ad gratulationem cor tuum vulnerat, dissidium ad
Abbreviated transcription (Latin):
tationes in formet. ordo aũt inunitate. So¬
nus enim ordo ubi colliguntur iͦip̃m. ⁊ fer̃¬
tur inunũi: inunum illud quod ñ auffert᷑.
Uł ideo dicit inuno crine colli tui. ut reue¬
latam ⁊ libam significet sponse faciem. Eri¬
nel eñ ꝓuelamine hntur. Uult ergo uz
cłandam głam di: adintendendum si ne
offensione ocłin ꝯtemplat̾onis. Ideo ꝯm̃dat
crines compositos ⁊ reductos auultu ad col-¬
lum. Qͥd hoc in una singłarit̾ intelligi¬
mꝰ anima: Diriuemus hunc sensum. ad
ecłe statum. Gratiꝰ ẽ enim quod cõmune
ẽ. Ueniq nicħ sponso gratiꝰ cõmunitate.
ĩmo unitate credentium. et compage ecłe.
Multa bona in sponse eumulauit p̾coniũ
quib se delectatũ ostñdit: s nusꝗͣ sic ex¬
p̾ssit ꝯgaudentis affectum sicut hic. ubi
et luminis et crinis cõmemorata ẽ unitas.
Qͦ mͦ non maximũ erit eius gaudium: ubi
maximũ ꝯseruatur mandatum: Manda¬

Expanded text:
tationes informet: ordo autem in unitate. Botationes informet: ordo autem in unitate. Bonus enim ordo, ubi colliguntur in idipsum, et feruntur in unum, et in unum illud quod non aufertur. Vel ideo dicit, In uno crine colli tui, ut liberam et revelatam significet sponsae faciem. Crines enim pro velamine habentur. Vult ergo in culandam gloriam Dei, ad intendendum sine offensione oculum contemplationis: ideo commendat crines compositos, et reductos a vultu ad collum. 5. Quid hoc in una singulariter intelligimus anima? Derivemus hunc sensum ad Ecclesiae statum. Gratius est enim quod commune est. Denique nihil sponso gratius communitate, imo unitate credentium, et compage Ecclesiae. Multa bona in sponsae cumulavit praeconium, quibus se delectatum ostendit: sed nunquam sic expressit congaudentis affectum sicut hic, ubi et luminis crinis commemorata est unitas. Quomodo non maximum erit ejus gaudium, ubi maximum conservatur mandatum? Manda
Abbreviated transcription (Latin):
fusus non ẽ: non incultus s collectus inutiu.
et collo inh̃ens. Gollo utiq illi dequo dr̃. Sol¬
lum tuum sicut tͣris dequo mille clipei de¬
pendent. Collum hoc sacram scͥptam intel¬
tus assiduus in lege dei. Id eo colli dr̃: quia
om̃is cogitatus tuus. omĩa sensa tua. ⁊ in-¬
tellectus tuus sacro nondebent p̾dicare ser¬
moni: s exeiꝰ p̾scͥpto pendẽ ⁊ ꝓdire ab ip̃o.
Quod si diuisi ⁊ quas laceri sunt cͥne̾ tui
⁊nicħ in se compositionis hntes: licet collo
in h̾eant. non tam̃ placent sponso: non
eius cor uulnant: non mouent affectũ.
nec gr̾am mentur. Utrumq exigit. ut
et couniti sint. ⁊ collo in ħant. ⁊ obtineais
inse tam ordinem quã actorititatem. Qͥd
enĩ ꝓficit si meditationes tue in lege des
funt. ⁊ ip̃e in seip̃is sine lege sint: Sine lege
sunt que sine ordine sunt: ⁊ passim ferun¬
tur. In uno inquit᷑ colli tui. In collo sacri
sermonis auctoritas intelligitur: que cogi¬

Expanded text:
ectus in unum, et collo inhaerens, collo utique illi de quo dicitur: Collum tuum sicut turris, de qua mille clypei dependent . 4. Collum hoc sacram Scripturam inteltus assiduus in lege Dei. Ideo colli dicitur, quia omnis cogitatus tuus, omnia sensa tua et intellectus tuus sacro non debent praejudicare sermoni, sed ex ejus praescripto pendere, et prodire ab ipso. Quod si divisi et quasi laceri sunt crines tui, et nihil in se compositionis habentes; collo licet inhaereant, non tamen placent sponso, nec ejus cor vulnerant; non movent affectum, nec gratiam merentur. Utrumque exigit, ut et couniti sint, et collo inhaereant. et obtineant in se tam ordinem, quam auctoritatem. Quid enim proficis, si meditationes tuae in lege Dei sint, et ipsae in se ipsis sine lege sint? Sine lege sunt, quae sine ordine sunt, et passim feruntur. In uno, inquit, crine colli tui. In collo, sacri sermonis auctoritas intelligitur, quae cogi
Abbreviated transcription (Latin):
cio enim quid asꝑm. qͥd ferum. qͥd fraudu¬
lentum in his uł nominib uł naturis da¬
t᷑ intelligi. Ideoꝰ de his coronari dr̃. dũ ħ
mitil qui mansictis. q uelut aguꝰ de chila¬
tone magna uenit: qui incaritate ueñ
candidatus non cõsumptus: quẽ nulla in¬
pacientie ⁊ murmuris macła denigrat.
Hii sunt qui de libano ueniunt. et coro¬
nãtur de capite amana ⁊ sanir. de cubilib
leonũ. de montib pardoꝵ. Pħ enĩ coro¬

Expanded text:
cio enim quid asperum, quid ferum, quid frauducio enim quid asperum, quid ferum, quid fraudulentum in his vel nominibus, vel naturis datur intelligi. Ideoque de his coronari dicitur, mitis, qui mansuetus, qui velut agnus de tribulatione magna venit, qui in charitate venit candidatus, non consumptus, quem nulla impatientiae et murmuris macula denigrat. Hi sunt qui de Libano veniunt, et coronantur de capite Amana et Sanir, de cubilibus leonum, de montibus pardorum. Per haec enim coro
Abbreviated transcription (Latin):
dum confert ⁊ audatiam ꝓm̾ito: ⁊ auidita¬
tem ꝓ exꝑim̃to. Ueni inquit de libano: ue¬
ni ⁊ coronab̾is. In apocalipsi qiͣ de libanouie¬
nientes sic legis. Hi qui amicti sunt. sto¬
lis albis. qui sunt ⁊ un uenerunt: Hii
sunt inquit qui uenerunt de magna tͥ-¬
bulatone.⁊ lauerunt stolas suas. ⁊ candi¬
das eas feceit insanguine agni. Stolas su-¬
as inquit candicas fecerunt insanguine
agni: utiq credendi fide. ⁊ ꝯu̾sandi for¬
ma. Q intribulatõne sua secuntur agnũ
hunc. ñ aꝑientem os suum cum ad occisi¬
onem duceretur: ⁊ coram tondente se ob-¬
mutescentem. Q ñ sunt tͥstes neq tubulẽ¬
ti. donec eitiant ad uictoriam iudicium:
et certam̃ ad coronam.Non enĩ coronabi¬
tur nͥqͥlegime certau̾it. Et qͥa de certa¬
mine corona: ideo forsitan dilectam sic in¬
uitat ad ioronam. ut exp̾mat causam. Ait
enim. Coronabis de capite amana.⁊ sanir
de montib pardoꝵ. de cubilib leonũ. Nes¬

Expanded text:
aviditatem pro experimento. Veni, inquit, de Libano, veni, coronaberis. In Apocalypsi quasi de Libano venientes sic legis: Hi qui amicti sunt stolis albis, qui sunt, et unde venerunt? Hi sunt qui venerunt de magna tribulatione, et laverunt stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine Agni . Stolas, inquit, suas candidas fecerunt in sanguine Agni: utique et credendi fide, et conversandi forma, qui in tribulatione sua sequuntur hunc Agnum, non aperientem os suum, cum ad occisionem duceretur, et coram tondente se obmutescentem : qui non sunt tristes neque turbulenti, donec ejiciant ad victoriam judicium , et certamen ad coronam. Non enim coronabitur, nisi qui legitime certaverit . Et quia de certamine corona, ideo forsitan dilectam sic invitat ad coronam, ut exprimat causam. Ait enim: Coronaberis de capite Amana et Sanir, de montibus pardorum, de cubilibus leonum. Nes
Abbreviated transcription (Latin):
Diliges dñm dm̃ tuum extoto corde tuo. ⁊¬
extota anima tua. et ex om̃i mente tua.
Aesi dicat. Diliges dñm dm̃ tuũ cordis ꝓ¬
posito: anime affectu uitali. integro:⁊
rationabili quodam m̃tis arbito. Ut amo-¬
ris inte ⁊ ꝓpositum sit. ⁊ ip̃m ꝓpensum
sit: ⁊ ꝑspicax sit. Bona siquidem cordis
indm̃ intentio pia. S qͥd si pigra sit. si
emortua. si nicħ hñs inse uitale. nil ani¬
matum: Bona gͦ intentio pura. ꝗͣ iu-¬
uidam reddit.⁊ uelut animatam ferui¬
da et dulcis affecto. Affectum hunc qui ẽ
ac si quedam anma boni ꝓpositi. in format
meditatõ. si discreta ẽ: ⁊ retouet. si crebra
ẽ. Funicło sic triplicit̾ nexo ad meritũ repo¬
site corone quid ub̃iꝰ: Ad exꝑim̃tum: qͥd ex¬

Expanded text:
Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex tota anima tua, et ex omni mente tua . Ac si dicat: Diliges Dominum Deum tuum cordis proposito, animae affectu vitali, integro et rationabili quodam mentis arbitrio; ut amoris in te et propositum sit, et ipsum propensum sit, et perspicax sit. Bona siquidem cordis in Deum intentio pia: sed quid, si pigra sit, si emortua, si nihil habens in se vitale, nil animatum? Bona ergo intentio pura, quam vividam reddit et velut animatam fervida et dulcis affectio. Affectum hunc, qui est quasi quaedam anima boni propositi, informat meditatio, si discreta est; et refovet, si crebra est. Funiculo sic tripliciter nexo, ad meritum repositae coronae quid uberius, ad experimentum quid ex
Abbreviated transcription (Latin):
tum me̾tur:⁊ abissus abyssum similem
ꝓuocat. in uoce ꝓfluentium cataractaꝵ
Gnesiquidem cataracte sunt que tuum
iħu bone distillant affectum: infunduis
amorem. Amor mutus ñ e: usum habet
uocis. Quod enim ꝯtinet omĩa: scientiã
ħt uocis. De sp̃u scͥptum ẽ ħ: ⁊ bñ nostis
quanta sit affinitas si ñ potiꝰ identitas.
caritatis ad sp̃m. Illa continet omĩa: qͥa
plenitudo legis ẽ caritas. Sp̃c loqͥtur mis¬
teria: ⁊ amatoria plane loquit᷑. Ip̃e sp̃s
reddit testimonium sp̃ui nr̃o: utiq et
blandim̃tum loqui pot̾. Sonus eiꝰ sensꝰ
amoris ẽ: ⁊ desidii uota instar hñt uocis.
Ter uocat. fortasse iccirco quod funicłs
triplex difficile rumpit᷑. Tenax enim
funicłs amor. affectuose thit: cui ẽ id ip¬
sum alloqui quod allic̾e̾. Nicħ amoris te¬
natiꝰ uincło: nil tͣhentiꝰ. Audi quomͣ lex
Uiuna t̾plicem hꝰ osftendit nexũ funich

Expanded text:
tum meretur, et abyssus abyssum similem tum meretur, et abyssus abyssum similem provocat in voce profluentium cataractarum . Bonae siquidem cataractae sunt, quae tuum, bone Jesu, distillant affectum, infundunt amorem. Amor mutus non est, usum habet vocis. Quod enim continet omnia, scientiam habet vocis . De Spiritu scriptum est hoc, et bene nosti quanta sit 95 affinitas, si non potius identitas, charitatis ad Spiritum. Illa continet omnia, quia plenitudo legis est charitas . Spiritus loquitur mysteria , et amatoria plane loquitur. Ipse Spiritus reddit testimonium spiritui nostro , utique et blandimentum loqui potest. Sonus ejus sensus amoris est et desiderii, vota instar habens vocisTer vocat, fortasse idcirco quod funiculus triplex difficile rumpitur. Tenax enim funiculus, amor. Amor affectuose trahit cui est id ipsum alloqui, quod est allicere. Nihil amoris tenacius vinculo, nil trahentius. Audi quomodo lex divina triplicem hujus ostendit nexum funiculi.
Abbreviated transcription (Latin):
horis sine macła deputatur. dum culꝑa ñ
imputatur: hoc aũt mom̃to quod sine
Amor indulgentia n eget: totum enim gra¬
tiosum est ubi solus ẽ. Deniq uide nunc
quomͦ et offensa excluditur. ⁊ gra cõm̃dat᷑.
et sola gr̃a. Tota inquit pulcͣ es amira m̃a.
et macła ñ ẽ inte. Biadum̃ta hꝰ modi: non
uident᷑ in dulgentis s diligentis. s amantiᷤ.
s aminirantis. Oblectatus pulcͥtudine: oꝑ¬
tat p̾sentiam. Ueni de libano. ueni de liba¬
no. ueni coronab̃is. In uitatio crebra ꝓdit
affectum: uota manifestat. Alii terne uo-¬
cationis serutentur sacram̃ta. et gradus
assignent: in quidem sufficit diuine ma-¬
iestatis humanam adu̾sus animã affectũ
mirari. Istud sufficit: s ip̃e succũbo. Uti¬
nam mͥ nicħ incũbat negotii. nͥ suspenso
semꝑ stupore mirari impensam grãm: ita
tñ ut ammirationi huic uota iuinguntur
et germana sit caritas. Affectus enĩ affec-¬

Expanded text:
horis sine macula deputatur, dum culpa non horis sine macula deputatur, dum culpa non imputatur. Hoc autem momento quod sine Amor indulgentia non eget: totum enim gratiosum est, ubi solus est. Denique vide nunc quomodo et offensa excluditur, et gratia commendatur et sola gratia. Tota, inquit, pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Blandimenta hujusmodi non videntur indulgentis, sed diligentis, sed amantis, sed admirantis. Oblectatus pulchritudine, optat praesentiam. Veni de Libano, veni de Libano: veni, coronaberis. Invitatio crebra prodit affectum, vota manifestat. 3. Alii trinae vocationis scrutentur sacramenta, et gradus assignent: mihi quidem sufficit divinae majestatis humanam adversus animam affectum mirari. Istud sufficit, sed ipse succumbo. Utinam mihi nibil incumbat negotii, nisi suspenso semper stupore mirari impensam gratiam, ita tamen ut admirationi huic vota jungantur, et germana sit charitas. Affectus enim affec
Abbreviated transcription (Latin):
nite determinat. quod ipsa sit exinregro
pulcra sicut inp̾senti. Tota pulchra es
amica mea. Quomͦ ñ tota pulchra. pulcͥ¬
tudini ⁊ toti pulcͥtuilini collat̾ata ex toto:
Qͦmͦ ñ tota pulcͣz in ꝗͣ lucis et̾ne cancdor
leuis. ⁊ quasi ad solem accedens.⁊ ip̃m susci¬
piens: tandui in ea solus solis splendor relu-
nis leuitatem.⁊ lucem intelligentie. Quã-
usum. in suꝑnis suspendit᷑ sicut lucida nu¬
bes ⁊ leuis: tota interim puleͣ ẽ. quia tota
amica e̾: ⁊ macła carens. quia inferiude
caritatis uersa colorem. Hora ista głosam
sibi sponsam exibet ñ hñtem macłam uł
rugam: mundans illam ñtam insangui¬
ne quam ulumine suo. Qͦ mͦ ñ tota pulcͣ
inqua tam exp̾ssa diuine pulrͥtudinis. sp̃eᷤ
apparet: Quam mͥ dabis animam. ꝙͣ au-¬
deas extoto pulcrã diffimre: nͥ in hac hora
tantũ. qñ ꝑ amoris estum plus imbuitur
quam induitur sp̾e sponsi: Aliis quidẽ

Expanded text:
nite determinat quod ipsa sit ex integro nite determinat quod ipsa sit ex integro pulchra, sicut in praesenti: Tota pulchra es, amica mea. Quomodo non tota pulchra pulchritudini, et toti pulchritudini collaterata ex toto? Quomodo non tota pulchra, in quam lucis aeternae candor levis, et quasi ad solem accedens, et ipsum suscipiens, tamdiu in ea solus Solis splendor relucenis levitatem, et lucem intelligentiae. Quamdusum in supernis suspenditur, sicut lucida nubes et levis; tota interim pulchra est, quia tota amica est; et macula carens, quia in fervidae charitatis versa est colorem: hora ista gloriosam sibi sponsam exhibet, non habentem maculam vel rugam, mundans illam non tam in sanguine, quam in lumine suo. Quomodo non tota pulchra, in qua tam expressa divinae pulchritudinis species apparet? Quam mihi dabis animam, quam audeas ex toto pulchram definire, nisi in hac hora tantum, quando per amoris aestum plus imbuitur, quam induitur specie Sponsi? Aliis quidem
Abbreviated transcription (Latin):
ueni de libano. ueni coronab̃is. Qis
michi dabit istud trium ut sic dicam di¬
erum iter ꝯficẽ. Qͥs inquam dabit mͥ hãc
coronam cͤata. in uitata uidetur in regn̾ã¬
di consortium. Dulcis ẽ hic uie t̾minus:
s nichilominꝰ dulcis e̾ tnͣsitus. Qͥd ni
lam tnͣsire pollutus. Non ẽ currentis neq
uolentis: s miserentis dĩ. Miserentis cũr
dico: Dixissem meliꝰ desidantis. An non
estuantis desidii uota designat. uocatio
trina: Uehementis affectus argumentũ
ẽ: quod t̾cio uocat. Pcurre animo p̾ceden¬
tia cantici huiꝰ. nusquam repꝑies uł crebro
uocatam. uł tam exp̾sse cõmendatam.
pulse tudinen honle. Ter uorcat ⁊totan
pulchram dicit. Deniq in p̾cedentib sic
habes. Ecce tu pulchra es amita mea: ecce
tu pulera. Et it̾m alibi. Oquã pulchra
es amica. quam pulcra.es. Hoc aũt t̾cio
in loco: totam pulcram diffinit. Illis in
locis uł demonstrat quod pulchra ẽ. uł
miratur quod tam pulcra e̾: ñ tam diffi¬

Expanded text:
eni de Libano; veni, coronaberis. Quis mihi dabit istud trium ut sic dicam dierum iter conficere? quis, inquam, dabit mihi hanc coronam vocata, invitata videtur ad regnandi consortium. Dulcis est hic viae terminus, sed nihilominus dulcis est transitus. Quidni eam transire pollutus. Non est currentis, nec volentis, sed miserentis Dei . Miserentis cur dico? dixissem melius, Desiderantis. An non aestuantis desiderii vota designat vocatio trina? Vehementis affectus argumentum est quod tertio vocat. Percurre animo praecedentia Cantici hujus, nusquam reperies vel tam crebro vocatam, vel tam expresse commendatam pulchritudinem sponsae. Ter vocat et totam pulchram dicit. Denique in praecedentibus sic habes: Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra . Et iterum alibi: O quam pulchra es, amica mea! quam pulchra es! Hoc autem tertio in loco totam pulchram definit. Illis in locis vel demonstrat quod pulchra est, vel miratur quod tam pulchra est: non tamen defi
Abbreviated transcription (Latin):
um e̾ exp̾ssum nõib. Ingens moles: s fi¬
des suꝑfertur nesciens opprimi. Capita
montium istoꝵ cõculcat: ꝑcutit ipsum
caput. de domo impii. Iure gͦ caput ip¬
sum tͥumphans coronatur de capite: qr
et temptatonũ initium ꝯterit. et tͥbu¬
lationum uehementie non cedit. In oĩ
re quasi caput est: quod uł pͥmũ ẽ. uł
maximũ. Sic gͦ caput hic accipe. qiͣ rerũ
que his montib figurantur uł pͥncipiũ
uł cumulum donet intelligi. De capite
amana coronatur. de u̾tice hermon et
sanir. qui in iuriaꝵ cumulum quendam
exuꝑat: et tribulatonũ molem. extolen¬
ista tanto uidetur minus pondis hab̾e:
qnͣto totum e̾ mom̃itaneum quod tumet.
Deniq ⁊ si mons ẽ. tam̃ scͥptum legis. qͥa
monᷤ cadens defluit: ⁊ saxum tnͣffertur
de loco suo. Et uide quomͦ defluxer̃t:
qͣmͦ tnͣslati sunt montes isti. Tnͣsiati suns:
qui tnͣsmutati sunt. Qt tnͣslatos ⁊ tͥum¬
phatos indicat ilos apłs quib loquit᷑¬

Expanded text:
um est expressum nominibus. Ingens moles, sed fides superfertur nesciens opprimi. Capita montium istorum conculcat, et percutit ipsum caput de domo impii. Jure ergo caput ipsum triumphans coronatur de capite, quia et tentationum initium conterit, et tribulationum vehementiae non cedit. In omni re quasi caput est quod vel primum est, vel maximum. Sic ergo caput hic accipe, quasi rerum quae his montibus figurantur, vel principium vel cumulum donet intelligi. De capite Amana coronatur, de vertice Hermon et Sanir, qui injuriarum cumulum quemdam exsuperat, et tribulationum molem extollenista tanto videtur minus ponderis habere, quanto totum est momentaneum quod tumet. 5. Denique etsi mons est, tamen scriptum legis, quia mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo . Et vide quomodo defluxerunt, quomodo translati sunt montes isti. Translati sunt, quia transmutati sunt. Quasi translatos et triumphatos indicat illos Apostolus, quibus loquit
Abbreviated transcription (Latin):
eminens: nil nisi ad horam apparet: Bs̃
plane mons qui hꝰ mirre germine undi-¬
ꝙ uestitur. ñ resꝑgit᷑ ꝑ partes: nil inse
nudum. nil hñs sterile. s totum hac feli¬
tͣhit in sui odore aromatis: Bonꝰ odor
ñ tam leꝑsi domũ replens: s etiã celi pa-¬
latũ thalamũ sponsi. Honꝰ odor plane
lponlo xp̃o uit̃ ip̃as deitatis gͣcis dẽitia.

Expanded text:
eminens, nil nisi ad horam apparet? Beatus eminens, nil nisi ad horam apparet? Beatus plane mons, qui hujus myrrhae germine undique vestitur, non respergitur per partes, nil in se nudum, nil habens sterile, sed totum hac felihristum ad se trahit in sui odore aromatis? Bonus odor non tantum Leprosi domum replens , sed etiam coeli palatium, thalamum sponsi. Bonus odor plane sponso