comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
spoctat maiora minoraq. exclem̃tia om̃s idem spe¬
rant. Nec ẽ quisquã cui tam ualde innocentia sua
placeat. ut ñ stare in ꝯspectu clem̃tiȩ parate hũanis
errorib gaudeat. Esse aũt aliqͦs scio. qui clem̃tia
pessimũ quẽq putent sustineri. qm̃ nisi pꝰ crimen
suꝑ uacua ẽ. ⁊ sola hec uirtus int̾ in nocentes cessat.
S pͥmũ om̃iũ sicut medicine apud egros usus ⁊
apud sanos honor ẽ. ita clem̃tiã quãuis penã digni
inuocent. etiã in nocentes colunt. Demn habet hec in
ꝑsona qͦq in nocentiũ locũ. qrinterim fortuna ꝑ cui
minũ ẽ. que reu̾ti ad innocentiã possit. S ñ tam̃
bonosq sublatum ẽ. ꝯfusio sequit᷑. ⁊ uttioꝵs erup¬
tio.Itaq ad hibenda mod̾atio ẽ. q̃ sanabilia ingeni¬
a distingu̾e. a deploratis sciat. Nec ꝓmiscuam
habere ac uulgarẽ clem̃tiã oportet. nec abscisam.
Nam tã ꝯmib ignosc̾e crudelitas ẽ quã nulli.

Expanded text:
pectat maiora minoraque, ex clementia omnes idem spepectat maiora minoraque, ex clementia omnes idem sperant ; nec est quisquam, cui tam valde innocentia sua placeat, ut non stare in conspectu clementiam paratam humanis erroribus gaudeat. Esse autem aliquos scio, qui clementia pessimum quemque putent sustineri, quoniam nisi post crimen supervacua est et sola haec virtus inter innocentes cessat. Sed primum omnium, sicut medicinae apud aegros usus, etiam apud sanos honor est, ita clementiam, quamvis poena digni invocent, etiam innocentes colunt. Deinde habet haec in persona quoque innocentium locum, quia interim fortuna pro cuminum est, quae reverti ad innocentiam possit, si 〈poenae bonosque sublatum est, confusio sequitur et vitiorum eruptio ; itaque ad- hibenda moderatio est, quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat. Nec promiscuam habere ac vulgarem clementiam oportet nec abscisam; nam tam omnibus ignoscere crudelitas quam nulli.
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipum ꝯessam ꝯcupisti innocentiã. Non ꝑdis
oꝑam. nec bonitas ista tua singłaris ingratos aut
malignos estimatores nacta ẽ. Refertur tͥ grã. Ne¬
mo unus homo. uiu homini. tam carus umꝗͣ. fuit.
honus imposuisti. Nemo iam diuum aug̃ nec ty¬
berii cesaris pͥma tpr̃a loquit᷑. nec qd̾ te imitari ue¬
lit exemplar extra te querit. Principatꝰ tuus ad
Quib u̾itas sub ẽ. queq ut ita dicã. ex solido enas
bilis indoles daret. Iam uota publica in tuto s̃. Nec
ent̃ ꝑicłm ẽ. ne te subita tui capiat obluio. facit
quidẽ auidos nimia felicitas. nec tam temꝑate¬
cupiditates s. un quã. ut in eo qd̾ ꝯtingit desinat. Gra¬
posse. uet ꝑpetua sint. Multa illos cogũt ad hãc ꝯfessio¬
nem. qua nulla in hominȩ tardior ẽ. securitas alta as¬
mos imosq ꝑuenit clem̃tiȩ tuȩ ammiratio. Cetera
enĩ bona ꝓ porcione fortune sue quisq sentit aut ex¬

Expanded text:
princi- pum concessam concupisti innocentiam. Non perdit princi- pum concessam concupisti innocentiam. Non perdit operam nec bonitas ista tua singularis ingratos aut malignos aestimatores nancta est. Refertur tibi gratia ; nemo unus homo uni homini tam carus umquam fuit,d ingens tibi onus imposuisti; nemo iam divum Augustum nec Ti. Caesaris prima tempora loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; principatus tuus ad quibus veritas subest quaeque, ut ita dicam, ex solido enascbilis indoles daret ; iam vota publica in tuto sunt ; nec enim periculum est, ne te subita tui capiat oblivio. Facit quidem avidos nimia felicitas, nec tam temcupiditates sunt umquam, ut in eo, quod contigit, desinant ; graposse, nisi ut perpetua sint. Multa illos cogunt ad hanc con- fessionem, qua nulla in homine tardior est : securitas alta, admos imosque pervenit clementiae tuae admiratio ; cetera enim bona pro portione fortunae suae quisque sentit aut ex
Abbreviated transcription (Latin):
portari quib lib̾tatẽ dari. qͥb eripi. quos reges mã¬
cipia fieri. quoꝵ cũ ꝙ capiti regiũ decus circũdari
oporteat. quȩ ruant urbes. que oriant᷑. mei iuris dictio
est. In hac tanta facultate rerũ. ñ ira me ad iniꝗͣ supplicia
compulit. ñ uiuenilis impetus. ñ temeritas hoĩum. ⁊ ꝯ¬
tumacia. quȩ sepe tranqͥllissimis quoq spectatorib
pacientiã extorsit. ñ ipsa ostñtande perrores poten¬
cie dira ⁊ frequens magnis imꝑiis gła. Conditũ im
mo strictũ. apud me ferrũ. ẽ. sũma parsimonia etiã
uilissimi sangͥnis. Nemo ñ cui alia desint ha ĩs ap̃
cinctu habeo. Sic me custodio. tanquã legib quas
ex abdito ⁊ tenebris in lucem reuocaui. rationẽ reddi¬
turus sim. Alt̾ius etate pͥma motus sũ. alt̾ius ultima.
manum paratꝰ sum. Potes hoc cesar audact᷑. p̃dicare.
neq clam a te .r.p. Rarissimã laudem: ⁊ nulli adhuc

Expanded text:
portari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges manportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri quorumque capiti regium circumdari decus oporteat, quae ruant urbes, quae oriantur, mea iuris dictio est. In hac tanta facultate rerum non ira me ad iniqua supplicia compulit, non iuvenilis impetus, non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiam extersit, non ipsa ostentandae per terrores potentiae dira, sed frequens magnis imperiis gloria. Conditum, immo constratum apud me ferrum est, summa parsimonia etiam vilissimi sanguinis ; nemo non, cui alia desunt, hominis noentiam in procinctu habeo ; sic me custodio, tamquam legibus, quas ex situ ac tenebris in lucem evocavi, rationem redditurus sim. Alterius aetate prima motus sum, alterius ultima ;manum paratus sum." Potes hoc, Caesar, audacter praedicare cae. Rarissimam laudem et nulli adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
Cribere de clem̃tia nero cesar
constitui. ut quodammꝰ speculi ui¬
ce fungerer. ⁊ te tibi ostenderem.
ꝑuenturũ ad uoluptatẽ max̃iam
om̃ium. Quamius enĩ recte fac¬
tors uerus fructus sit. fecisse. nec
ullum p̃cium uͥtutum dignum.
illis extra ip̃as sit. iuuat inspic̾e. ⁊ cͥcuire bonã ꝯscĩam
tum immitt̾e ocłos in haneim̃sam multitudinem.
discordem. seditiosam. impotentẽ. in ꝑniciem alie¬
nam. suãq parit exultaturã. Si hoc ugum frege¬
rit. ita loqui secũ. Ego ne ex om̃ib mortalib pla¬
cui. electusq sũ. qui incet̾is deoꝵ uice fungerer :
tem. statũq habeat. in manu mea positũ ẽ. quid ciu
fortuna mortaliũ datũ uelit. meo ore ꝓnuntiat. ex
nr̃o responso leticie causas ppłi urbesq ꝯcipiunt.
nulla pars usquã nisi uolente ꝓpicioq me floret. H
tot milia gladioꝵ q̃ pars mea oppͥmit. ad nutũ me¬
um stringent᷑. quas nationes funditꝰ excidi. qͣs tͣns¬

Expanded text:
cribere de clementia, Nero Caesar, institui, ut quodam modo speculi vice fungerer et te tibi ostenderem perventurum ad voluptatem maximam omnium. Quamvis enim recte factorum verus fructus sit fecisse nec ullum virtutum pretium dignum illis extra ipsas sit, iuvat inspicere et circumire bonam conscientiam, tum immittere oculos in hanc immensam multitudinem discordem, seditiosam, impotentem, in perniciem alienam suamque pariter exultaturam si hoc iugum fregerit, et ita loqui secum: " Egone ex omnibus mortalibus placui electusque sum, qui in terris deorum vice fungerer ? tem statumque habeat, in mea manu positum est ; quid cuique mortalium fortuna datum velit, meo ore pronuntiat ; ex nostro responso laetitiae causas populi urbesque concipiunt ; nulla pars usquam nisi volente propitioque me floret; haec tot milia gladiorum, quae pax mea comprimit, ad nutum meum stringentur ; quas nationes funditus excidi, quas trans
Abbreviated transcription (Latin):
inuiriaꝵ dãpnabit᷑. Negamꝰ stulti qͥequã ẽẽ: ⁊tam̃
eũ qͥ rem aliquã stulto subripuit. furti ꝯdẽpnabimꝰ. In¬
grãm retularũ etiã cũ retulit. Exhortacio ẽ illa. ñ
na dep̃ssi deficiamꝰ. Animo bono mͥ data s̃. ⁊ fame
dies. quo illi animũ meũ ostendã : hic ille ẽ. quo ip̃e
suũ ostñdit. Excipe bñficiũ. amplexare. gaude. ñ qd
accipias. s qd̾ reddas. debiturꝰ q sis. Non adibis ĩã
magnȩ rei ꝑiculũ. ut casꝰ ingratum fac̾e̾ te possit.
Nullas tibi ꝓponã difficultates. ne despondeas aĩo
ne laboꝵ ac longe seruitutis. expectacione deficias.
Nõ differo te. de p̃sentib fiat. Nũ quã eris grat
nͥ statĩ es. Qͥd gͦ facies: ñ arma sum̃da s̃. ⁊ fortas¬
se ert̃. Nõ maria emetienda. fortasse etiã uentis

Expanded text:
iniuriarum damnabitur ; negamus stulti quidquam esse, et tamen iniuriarum damnabitur ; negamus stulti quidquam esse, et tamen eum, qui rem aliquam stulto surripuit, furti condemnabimus ; ingratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est illa, nona pressi deficiamus animo. " Bona mihi donata sunt et fama dies, quo illi animum meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse er
Abbreviated transcription (Latin):
torem. fortem uirũ. ⁊ seruũ nequã. quẽ in ꝯtẽptu
mortis temeritas impulit. Parsimonia ẽ scĩa uitan¬
di sũptus suꝑuacuos. aut ars re familiari mod̾ate
utendi. Parcissimũ tñ hoc̃em uocamꝰ. pusilli ani¬
mi.⁊ ꝯtracti. cũ infinitũ int̾sit. int̃ modũ ⁊ angu¬
stias. Hec alia s̃ nat᷑a s efficit mopia sermonis. ut
⁊ hũc ⁊ illũ parcũ uocemꝰ. ut ⁊ ille fortis dicat᷑. cũ
ratione fortuita despiciens.⁊ hic sine ratione ĩ ꝑicła
q attende. iã intelliges nicħ me qd̾ opinio tua re¬
fugiat dic̾e̾. Illi bñficio qd̾ actio ꝑficit relata gr̃a
ẽ. silłs beniuole excipimꝰ. Illud alt̾m qd̾ re ꝯtinet᷑
ñ dũ reddimꝰ. ⁊ uolumꝰ redd̾e̾. Uoluntati uoluntate
satisfecimꝰ. rei rem debemꝰ. Itaq quãius retulisse illũ
ab horrent. demñ alia ua ad ꝯsuetudinẽ redeunt.Nega¬
mꝰ in uiriã acciꝑe sapientẽ. tñ qͥ illũ pugno ꝑcusserit.

Expanded text:
torem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula que attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati voluntate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus iniuriam accipere sapientem, tamen, qui illum pugno percusserit,
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ accipit. reddit. Hoc ex paradoxis stoicȩ sectȩ minime
mirabile. ut mea fert opmio. aut incredibile ẽ. eũ qui
libent̃ accipit bñficiũ reddidisse. Nã cũ oĩa ad animũ
referamꝰ. fec̃ quisq qͣntũ uoluit. Et cũ pietas. fides.iꝰ¬
ticia. om̃is deniq uirtꝰ. intra se ꝑfecta sit. etiã sy illima¬

Expanded text:
cium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime cium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quantum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi ma
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ. maiora ñ cepimꝰ. Hec mi lib̾alis necessaria credidi.
⁊ qr loqñdũ aliqͥd de magnis bñficiis erat. cũ de minittiᷤᷤ
loq̃rem᷑. ⁊ qr iñ manat. etiã incet̾a hꝰ detestabilis uitii au¬
dacia. Cui enĩ respondebit gͣte qd̾ munꝰ estimabit mag¬
nũ. aut reddendũ. qͥ sũma bñficia sꝑnit: cui salitẽ cui
sp̃m debebit. qͥ uitã accepisse se a diis negat. quã cotidie
ab illis petit: quiẽq gͦ gͣtos eẽ docet. ⁊ hominũ causam
agit. ⁊ deoꝵ. quib nulliꝰ rei indigentib. positis ext̃ de¬
sid̾ium. referre nichilominꝰ grãm possumꝰ. Non ẽ qd̾
quisꝗͣ excusationẽ m̃tis ingͣte ab infirmitate atq ĩ o¬
q rerũ om̃iũ grãm referam: referre facile ẽ. Si auarus
es. sine ĩpendio. si ineas oꝑa. eodem qͥdẽ mom̃ito. qͦ obli¬
gatus es. si uis cũ qͦlib paria fecisti. qm̃ qͥ libent̃ bñfi¬

Expanded text:
mus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, mus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem m gratiam referam ? " Referre facile est, si avarus es, sine impendio, si iners, sine opera. Eodem quidem momento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter benefi
Abbreviated transcription (Latin):
nos ẽ. Qͥcqͥd nob̃ negatũ ẽ dari ñ potuit. Pm qͥsqͥs
es iniquus estimator sortis hũane. cogita qͣnta no¬
bis tribuerit parens ñr. qͣnto ualentiora aĩalia sub
iugũ miserimꝰ qͣnto uelociora ꝯsequam᷑. qͣm nicħ
sit mortale. ñ sub ictu nostro positũ. Tot uirtutes
accepimꝰ. tot artes. aninũ deniq cui nicħ ñ eodem quo in¬
tendit. moñito ꝑuiũ ẽ. syderib uelociorem. qͦꝵ pꝰ multa scła
futuros cursus. añcedit. tm̃ deĩ frugũ. tantũ opũ. tantũ
rerũ aliaꝵ. suꝑalias ac̾uataꝵ. Circũ eas lic cuncta. ⁊ qr ni¬
chil totũ inuenies. qd̾ eẽ te malles. ex omĩb singła excerpas.
que ł dari uelles. bñ estimata. natiux indulgentia. ꝯfite¬
aris. necesse ẽ. in deliciis te illi fusse. Ita ẽ. Carissimos nos
habuert̃ dii. ĩmortales. habentq. ⁊ qui maximꝰ tͥbui ho¬
nos potuit. ab ipsis primos collocauert̃. Magna accepi¬

Expanded text:
nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepi
Abbreviated transcription (Latin):
leuitate aues. impetu tauros. qd̾ solida sit cutis belu¬
is. decentior dammis. densior ursis. mollior fibris. qd̾
sagacitate nos nariũ canes uincant. qd acie luminũ
aquile. spacio etatis corui. multa aĩalia nandi felici¬
tate. Et cũ q̃dam ne coire qͥdem in id iratura paciat᷑.
ut uelocitatẽ corpoꝵ ⁊ uires habeant ex diu̾sis ae dis¬
sicdentib bonis hominẽ ñ ẽẽ compositũ in uiriã uo
cant. ⁊ negligentes nr̃i deos. qd̾ ñ bona ualitudo etiã
uttiis in expugnabił data sit. qd̾ ñ futuri scĩa. uix sͥ
temꝑant. qͥn eo usq impudentie ꝓuehant᷑. ut natu¬
ram oderuit qd̾ infra deos sumꝰ. qd̾ ñ in equo illis ste¬
timꝰ. Qͣnto satiꝰ ẽ ad ꝯtẽplationẽ tot tantoꝵ q bñ¬
ficioꝵ reu̾ti.⁊ agere gr̃as qd̾ nos in ħ pulcherrimo
domicilio uoluert̃ seda sortiri. qd̾ t̾renis p̃fecerũt.
Aliqͥs ea aĩalia cõparat nob̃. quoꝵ potestas penes

Expanded text:
levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis belulevitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugnabilis data sit, quod non futuri scientia. Vix sibi temperant, quin eo usque impudentiae provehantur, ut naturam oderint, quod infra deos sumus, quod non in aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcdomicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes
Abbreviated transcription (Latin):
euocemꝰ. Parũ foc̾ s sepiꝰ faciet. Illũ mͥ p̃tulit. ⁊ me mul¬
tis. Ille ñ ẽ michi par uͥtittib. nec officiis. s habiut suã
uenerem. Querendo ñ efficiã. ut maiorib dignꝰ sim. s
ut datis indignus. Plura illis hominib turpissimis. da¬
tas. Qͥd ad tem. quã raro fortuna iudicat: cotidie q̃ri¬
mur. malos ẽẽ felices. Sepe que agellos pessimi cuiꝰq tͣa¬
sierat. optimoꝵ uiroꝵ segetẽ grando ꝑcussit. Fert
sortẽ suam qͥsq. ut incet̾is reb. ita in amiciciis. Nullũ
ẽ tam plenũ bñficiũ. qd̾ ñ uellicare malignitas possit.
Nullũ tam angustũ. qd̾ ñbonꝰ int̾pres extendat. Nũ¬
quã de erunt cause q̃rendi: si beneficia a det̾iore parte
spectaueris. U ide quã ini qͥ sũt diuinoꝵ munerum
estimatores. Et quid̾ ꝓfessi sapĩam q̃runt᷑. qd̾ ñ magni¬
tudine corporũ equemꝰ elephantos. uelocitate ceruos

Expanded text:
evocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me mulevocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris. Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos,
Abbreviated transcription (Latin):
tur. quẽ quã in ea m̃sura honoꝵ ꝯquiesce: qua qͦndã
eiꝰ fiut impudens uotũ. Nemo agit de tͥbunatu
grãs. s q̃ritur qd̾ ñ ẽ ad p̃turam usq ꝑductus. Flec
hȩc grata ẽ. si de ẽ ꝯsulatus. Ne hoc quid̾ satiat. si
unus ẽ ultra se. Cupiditas porrigit. ⁊ felicitatẽ fuã ñ
intelligit. qr ñ uñ uenerit respicit. s quo tendat.
Om̃ib his uehem̃tiꝰ ⁊ ĩportuniꝰ malũ ẽ. inuidia. q̃
nosin qͥetat. dũ cõparat. Hoc mͥp̃stitit. s illi plus. s
illi maturiꝰ. ⁊ dem̃ nulliꝰ causã ag̃. ꝯtra om̃s sibi fa¬
uet. Quanto ẽ simpliciꝰ qͣntoq prudentiꝰ. bñfic̃i¬
um acceptũ augere. scire neminẽ tanti ab alio qͣn¬
ti abse ipso estimari. Plus acciꝑe debui. s illi facile
ñ fuit plꝰ dare. In multos diuidenda erat lib alitas.
hoc iniciũ ẽ boni. Consulamꝰ ⁊ animũ eiꝰ gͥte excipiendo

Expanded text:
tur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam tur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit i sed queritur, quod non est ad praeturam usque perductus ; nec haec grata est, si deest consulatus ; ne hic quidem satiat, si unus est. Ultra se cupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum comparat : " Hoc mihi praestitit, sed illi plus, sed illi maturius " ; et deinde nullius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo
Abbreviated transcription (Latin):
ante ꝗͣ illũ lib̾tini pauꝑem fac̾ent. hic qͣntũ milies sester¬
eium suũ uidit. ꝓprie dixi. nicħ enĩ ampliꝰ. quã uidit
ingenis fuit ste̾rit. tam pusilli. quã animi. Et eẽt aua¬
rissimꝰ. nũmos ettiꝰ emittebat. quã u̾ba. tanta illi ĩ opra.
erat sermonis. Hic eũ oĩa ine̾m̃̃ta sua diuo Augustode¬
beret ad quẽ attulerat pauꝑtatẽ sub hon̾e nobilitatis
laborantẽ. pͥnceps iam ciuitatis ⁊ pecunia ⁊ gr̃a. sub¬
inde. Angusto solebat q̃ri. dicens a studiis se abduetũ.
nich̾ tm̃ inse ꝯgestum eẽ. qͣntũ ꝑdidiss relicta eloqn¬
auiditas. quẽ quã eẽ gratũ nũꝗͣ enĩ imꝓbe spei qd̾
dat᷑ satis ẽ. ⁊ maiora cupimꝰ. quo maiora uenerũt
multoq ꝯcitacior ẽ. auaricia in magnaꝵ opũ con¬
gestu collocata. ut flaminȩ infinito acrior uisẽ. qͦ
ex maiore incendio emicuit. Equȩ ambicio ñ ꝑati¬

Expanded text:
antequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater milies sesterantequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater milies sestertium suum vidit proprie dixi ; nihil enim amplius quam vidit, ingenii fuit sterilis, tam pusilli quam animi. Cum esset avarissimus, nummos citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquenaviditas quemquam esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non pati
Abbreviated transcription (Latin):
sippus quid̾ ait in illũ uelut certam̃ cursus ꝯpositũ
⁊ carcerib inclusũ oꝑiri. debere tempꝰ suũ. ad qd̾
uelut dato signo ꝓsiliat. Et qͥd̃ magna illi celeritã¬
te opusẽ. magna ꝯtentione ut ꝯsequat᷑ añcedentẽ.
Widendum ẽ. nũc qͥd maxĩe faciat ingratos. aut
nimtũ sui suspectos. Et quid̃ insitũ mortalitati ui¬
tium se suaq mirandi. aut auiditas. aut inuidia.
Incipiamꝰ apͥmo. Nemo ñ benignꝰ ẽ sui uidex. Iñ
est ut oĩa meruisse se existimet. ⁊ insolutũ accipiat. nͨ satis
suo p̃cio se existimatũ putet. hoc mͥ dedit. s quã sero. s pꝰ qͣt
labores. Qnto ꝯsequi plura potiussem. si illũ aut illũ aut̃
me colere malussem. Non hoc sꝑaueram. in turbã ꝯioc¬
tus sũ. tam exiguo dignũ me udicauit. honestiꝰ p̃teriti
fuit. On. lentulꝰ augur. diuiciaꝵ maximũ exemplũ

Expanded text:
sippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum sippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna illi contentione opus est, magna celeritate, ut consequatur antecedentem. Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus augur, divitiarum maximum exemplum,
Abbreviated transcription (Latin):
adicienda. Pluris quã putas obligasti. Nemo eñĩ
ñ gaudet bñficiũ suũ latius patere. Nescis qͥd mͥ
p̃stiteris. s scire te oportet. qͣnto plus sit quã existimaᷤ.
re potero. Illud certe ñ desinã ubiq ꝯfiteri. me refer¬
re ñ posse. Hullo mag̃ cesarem augustũ demeru
it. ⁊ ad alia impenetranda. facilem sibi reddidit fur¬
nius. quã qd̾ cũ patͥ Antonianas partes secuto ueniã
ĩpetrass dixit. Hanc unã cesar habeo iniuriã tuam
effecisti ut uiuerem ⁊ morerer ingratꝰ. Quid ẽ tã gͣti
animi. quã nullo mͦ sibi satisface̾. quã ne ad spẽ qͥd̾
ex eqͣndi unquã bñficii acced̾e : his atq eius modi
uocib id agamus. ut uolũtas nr̃a ñ lateat. s aꝑiat᷑
ut luceat.. Uerba cessent licz. si quẽad mod̾ debemꝰ
affocti sumꝰ. ꝯscientia eminebit in uultu. Qui gͣtus.
futurꝰ ẽ. statĩ dũ accipit. de reddendo cogitet. Chry¬

Expanded text:
adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas ferre gratiam potero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chry
Abbreviated transcription (Latin):
te quã alieno ad iutorio ꝯsecuti dicant᷑. Bariores
in eoꝵ officiis s̃ qͥb iam aut dignitatẽ debent. ⁊ dũ
opinionẽ clientiũ timent: guiorẽ subeunt ingͣcoꝵ
Ilii pessime locunt᷑. de optime meritis. ucuis ẽ.
qͥuosdã offñdere. quã demerusse. argum̃tũ enĩ nich̃
debentiũ odio q̃runt. At qui nicħ mag̃ p̾standũ est.
quã ut memoria nob̾ meritoꝵ hereat. Quȩ subinde re¬
fert. Nec delicate accipiendũ ẽ. nec sũmisse. ⁊ humilit̃.
NIamꝰ qui negligens ẽ. in accipiendo. cũ om̃e bñficiũ
recenspateat. quid faciet cũ pͥma eiꝰ uoluptas refrixit.
¶lius accep̃ fastidiose. tanꝗͣ qui dicat. Non qͥdẽ michi
opus ẽ. s qr tam ualde uis faciam tͥ mei potestatẽ.
Aluis supme. ut dubiũ p̃stanti relinquat. an senserit.
lius uix labra deduxit.⁊ ingratior. quã si tacusset.
fuit. Loquendũ ẽ ꝓmagnitudine rei impensiꝰ. ⁊ illa

Expanded text:
te quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores te quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde refert. Nec delicate accipiendum est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus est, sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa
Abbreviated transcription (Latin):
amicũ uid̾e̾. uistior fecisse. quã gͣte ad nos ꝑuenisse
iudicemꝰ. effusis affectib. qd̾ ñ ipso tm̃ audiente s
ubi q testem᷑. Qui grate bñficiũ accipit. pͥmã eiꝰ¬
pensionẽ soluit. Sunt qͥdã qui nolũt secreta ac¬
ciꝑe. testem bñficii ⁊ ꝯsciũ uitant. qͦs scias lic ma¬
le cogitare. Quomͦ danti intm̃ ꝑducenda noticia ẽ
muneris sui. inqͣntũ delectatura ẽ. cui dat᷑.: ita ac¬
cipienti adhibenda cognitio ẽ. Qdͦ pudet deb̾e ne
acceꝑis. Qpidã furtiuȩ. agũt gras. ⁊ in angulo
⁊adaurem. Non ẽ ista uerecundia. s inficiandi ge¬
nus. Ingratus ẽ. qui remotis arbitris agit gr̃as.
dam. nolunt noĩa secũ fieri. nec int̃poni para¬
rios. nec signatores aduocari. cyrographũ dare. Idẽ
faciunt qͥ dant oꝑam ut bñficium in ipsos collatũ ꝗͣ
ignotissimũ sit. uerent᷑ palã ferre. ut sua pociꝰ uirtu¬

Expanded text:
amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed ubique testemsecreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notitia est muneris sui, in quantum delectatura est, cui datur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius virtu
Abbreviated transcription (Latin):
lũ hoc hecaton ponit. exemplũ archesilai. quẽ ait
a filio familie allatã. pecuniã. ñ accepisse. ne ille patͦm
sordidũ offendet. Qd fecit laude dignũ. qd̾ furtũ ñ recep̃. qd̾
maliuit ñ acciꝑe quã redd̾e : que ẽ enĩ alienã rem ñ acciꝑe
mod̾atio: Si exemplo magni animi opꝰ ẽ. utam oreci¬
ni uilii iuri egregii. quẽ.G. cesar occidit. obhoc unũ qd̾
melior uit. erat. quã eẽ quẽ ꝗͣ tyranno expedit. Is cum
abamicis ꝯferentib ad ĩpensam ludeoꝵ pecunias ac
ciꝑet: Et ob uirgantib his qui ñ estimabat mittenteᷤᷤ
am. a quo ꝓpinationẽ accepturus ñ sũ: Cum illi rebil¬
lus ꝯsularis homo eiꝰd infamiȩ. maiorem sũmã misis¬
tum legere : cũ accipiendũ iudicauerimꝰ. hylares ac¬
cipiamꝰ. ꝓfitentes gaudiũ. ⁊ iddanti manifestũ sit. u̾
fructũ psentẽ capiat. Iusta enĩ causa leticiȩ ẽ. letum

Expanded text:
lum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait lum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipere quam reddere ? Quae est enim alienam rem non accipere moderatio ? Si exemplo magni animi opus est, utamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludorum pecunias accepit et obiurgantibus iis, qui non aestimant mittentes, am, a quo propinationem accepturus non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misistum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum
Abbreviated transcription (Latin):
captiuo. eui redẽptionis p̃cium homo ꝓstituti corporis
⁊ infamis hore ꝓmittit. Patiar me ab impuro seruari.
seruatus dem̃. quã illi grãm referã : uiuã cũ obscenoᷤ
ñ uiuã cũ redẽptore: quid gͦ pͥaceat dicã. Etiã ab ali
quo accipiã creditũ. ñ tanquã bñficiũ. Soluã illi pe¬
cuniã. ⁊ si occasio fu̾it seruandi. ꝑielitatantẽ seruabo.
In amicitiã que similes uingit. ñ descendã. nͨ serua¬
toris illũ loco num̾abo. s feneratoris. cui sciam redden¬
dũ qd accepi. Est aliquis dignꝰ a qͦ bñficiũ accipiã.
s danti nociturũ ẽ. Idõ ñ accipiam. qr ille paratus
ẽ mͥ cũ in cõmodo aut etiã ꝑicło suo ꝓdeẽ. Defensur᷑
est me reũ. s illo patrocinio regẽ sibi facturꝰ inimi¬
cũ. Inimicꝰ sũ. si cũ ille ꝓme periclitari uelit. ego qd̾
faciliꝰ ẽ ñ facio. ut sine illo ꝑicliter. Ineptũ ⁊ fruio¬

Expanded text:
captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quidquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum incommodo aut etiam periculo suo prodesse. Defensurus est me reum, sed illo patrocinio regem sibi facturus inimicum ; inimicus sum, si, cum ille pro me periclitari velit, ego, quod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivo
Abbreviated transcription (Latin):
gisse. qr ut regis nom̃ extimuit. cũ optimꝰ ciuitatis statꝰ
sub rege iusto sit. Aut ibi sꝑauit lib̾tatẽ fitt᷑am. uͥ tã ma¬
gnũ p̃mium erat. ⁊ ĩꝑandi ⁊ seruiendi : aut existimaũ
ciuitatẽ. in pͥorem formã posse reuocari. amissis pͥstinis
morib. fitt᷑am q ibi eqͣlitatẽ cuilis uiris. ⁊ staturas suo
loco leges. uͥuid̾at tot milia hoĩum pugnantiã. ñ anser¬
uirent s utri: qͣntauͦ illũ aut iꝓtũ nat᷑e. aut urbiᷤ sue
tenuit obliuio. qui uno intempto. defuturũ credidit
aliũ. qui idem uellet. cũ Tarquiniꝰ eẽt inuentꝰ pꝰ tot
reges ferro ac fulminib occisos : s uitã acciꝑe debuit:
obhoc tñ habere illũ parentis loco qr intus dandibñ¬
ficii iniuria uenerat. Non enĩ seruauit isqͥñ int̃fe¬
cit. nec bñficium dedit. s missionẽ. Illud magis
lenire in disputacionẽ põt aliquã quid faciendũ sit

Expanded text:
gisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status gisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam accipere debuit, ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem. Illud magis venire in aliquam disputationem potest, quid faciendum sit
Abbreviated transcription (Latin):
ne iõ illi tyrannꝰ grãs egit. qd̾ rem quã medicoꝵ ma¬
nus reformidau̾ant. nocendo sanauit: uides ñ esse
magnũ in ipsa re mom̃tũ. qm̃ ñ uidet᷑ dedisse bñficiũ
qr malo animo ꝓfuit. Casus enĩ bñficiũ ẽ. hominis
in iuria. ¶ eonem in amphiteatro spectauimꝰ. qͥunũ
ebestiariis agnitũ cũ qͦndã eiꝰ fuiss magist̾. ꝓtexit ab
impetu bestiaꝵ. Num gͦ bñficium ẽ. fe̾re auxiliũ:
minime. qr nec uoluit face̾. nec faciendi aĩo fecit.
Quo loco feram posui. tyrannũ pone. Et hic uitam
dedit ⁊ illa. nec hic. nec illa bñficium. qr ñ ẽ bñfici¬
um acciꝑe cogi. ñ bñficiũ ẽ: debere cũ nolis. Ante
des oportet michi arbitriũ mei. deuide bñficiũ. D ispu¬
tari de.M. bruto solet. an debu̾it asiꝑe ab duio Iulio uitã.
cũ occidendũ eũ iudicaret. Quã rõnem in occidendo secutꝰ

Expanded text:
ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum maideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re momentum, quoniam non videtur dedisse beneficium, qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuisset magister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus
Abbreviated transcription (Latin):
mlicet dic̾e̾ nolo. aliqñ bñficiũ accipiendũ ẽ ⁊ inuito.
Dat tyrannꝰ crudelis. ⁊ iracundꝰ. quimunꝰ suũ fastidire
te. in uiriã uidicaturꝰ ẽ. Non accipiã eod loco. latro¬
nem pone pyratã tegem animũ latronis ac pyratȩ ha¬
bentẽ. quid faciã sparũ dignus ẽ cui debeã. Cũ eligẽ¬
dũ dico cui debeas. uim maiorẽ ⁊ metũ excipio. qͥb
ad hibitis electio perit. Si liberũ ẽ tibi. si arbitrii tui
ẽ. utrũ uelis anñ. idapud te ipse ꝑpendes. Si necessi¬
tas tollit arbitriũ. scies te ñ acciꝑe s paree̾.Nemo¬
is id accipiendo obligat᷑. qd illi repudiare ñ licuit.
Siius scire anuelim. effice ut possim nolle. Uitã tñ
tibi dedit. Non refert qͥd sit qd̾ dat᷑. nͥ a uolente uo
lenti dat᷑. Si seruasti me. ñ ideo seruatoris uenenũ
aliqñ ꝓremedio fuit. ñ ideo num̾at᷑ int̃ salubria.
Quedã ꝓsunt nec obligant. Tuber qͥdam tyran¬
ni gladio diuisit. qui ad occidendũ eũ uen̾at. Nõ

Expanded text:
licet dicere : ' nolo '; aliquando beneficium accipiendum est et invito. Dat tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim nolle. " Vitam tamen tibi dedit ! " Non refert, quid sit, quod datur, nisi a volente, nisi volenti datur ; si servasti me, non ideo servator es. Venenum aliquando pro remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ aliqd̾ ex hoĩe grato cõmodũ. Hoc ñ ĩꝑfecti officii
reliqua pars ẽ s ꝑfecti accessio. Facit fydias sta¬
tuam. Alius ẽ fructꝰ artis. aliꝰ artifex. Artis ẽ fecis¬
se qd̾ uoluit. artificii fecisse cũ fructu. ꝑfec̃ opꝰ su¬
um fỹdias. etiã siñ uendidit. Triplex illi fructꝰ ẽ oꝑis
aut aliqua cõmoditas. Sic bñficii fructꝰ pͥmꝰ ille ẽ ꝯseĩe.¬

Expanded text:
et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti officii et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti officii reliqua pars est, sed perfecti accessio. Facit Phidias statuam ; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis aut aliqua commoditas. Sic bene ficii fructus primus ille es
Abbreviated transcription (Latin):
bonꝰ lusor. nͥ qͥ apte ⁊ expedite remisit ꝗͣ. acceꝑat. Exẽ¬
plũ hoc dissimile ẽ. Quare: qr huiꝰ rei laus in corpo¬
ris motu ẽ.⁊ inagilitate ñ in animo. Explicari itaq
totũ debet. de qͦocłis iudicat᷑. Nec tñ iõ ñ bonũ luso¬
remdicã. qͥ pilam ut oportebat. excipit. si ꝑ ip̃m mo¬
ra qͦ minꝰ remitt̾et᷑ ñ fuit. S quãuis in qͥt artiluden¬
tis nicħ desit. qr partẽ qͥd̾ fecit. s ⁊ partẽ quã ñ fec̃
põt fac̾e. liisꝰ ip̃e ĩꝑfectus ẽ. qui ꝯsũmat᷑ uicib mit¬
tendi. ac remittendi. Nolo duttiꝰ hoc refelłe. Txisti¬
memꝰ ita eẽ. desit aliqͥd lusui. ñ lusori. Sic ⁊ inħ de
qͦ dispitauimꝰ deẽ aliqͥd rei date. cui pars alia debe¬
alit̃ quã ipẽ acceͥpi uoluit. Iam habet qd petit. ⁊ qd̾
unũ petit. Ergo gͣtus sũ. Post ħ usus mei restat.

Expanded text:
bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exembonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, quia partem quidem fecit, sed partem, quam non fecit, potest facere, lusus ipse imperfectus est, qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debealiter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat
Abbreviated transcription (Latin):
sibi inuicẽ aliqͥd reddi uoluit. aut ñ fuit bñficiũ. s ne¬
gociatio. bñ nauigauit. qͥ quẽ destinauit portum
tenuit. Tali iactu certe. manꝰ ꝑ agit offm̃ si petita ꝑcussit.
Bñficiũ qui dat uult excipi grate. Habet qd̾ boluit si
bñ acceptũ ẽ. S sꝑauit emolum̃ti aliqͥd. Non fuit ħ
bñficiũ. cuiꝰ ꝓpͥumẽ. nicħ de reditu cogitare. Qd̾ accipie¬
bã eo animo accepi. qͦdabat᷑ reddidi. Alio qͥn pessima op¬
time rei. ꝯditio ẽ. Ut gͣtus sim. ad fortunã mittor. dul
la inutta respond̾e ñ possũ. suffic̃ animꝰ aĩo. Qd gͦ: nõ¬
onẽ seqͣr.⁊ ĩplere eiꝰ sinũ cupiã a qͦ aliqͥd accepi: s ma¬
lo loco bñficiũ ẽ. nͥ ⁊ excussis manib eẽ gͣto licet. Qui
accepit inqͥt bñficiũ. licet aĩo benignissimo acciꝑet.
ñdũ ꝯsũ mauit offm̾ suũ. Restat enĩ pars reddendi. sic̃
inlusu ẽ aliqͥd. pylã scite ac diligent̃ excipere. s ñ dr̃

Expanded text:
iquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio. Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius proprium est nihil de reditu cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. " onem sequar et implere eius sinum cupiam, a quo aliquid accepi ? " Sed malo loco beneficium est, nisi et excussis manibus esse grato licet ! " Qui accepit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere, sed non dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
s de ĩꝑfectis hõib honestã uiã seqͥ uolentib. qͦꝵ affectꝰ sepe
affectus ꝯtumacit̃ parent. Itaq eligend̾ ẽ. a qͦ bñficiũ accipi¬
am. Et qͥd dilige ꝰ q̃rendꝰ ẽ bñficii quã pecunie creditor.
huic enĩ reddend̾ ẽ. qͣntũ accepi. ⁊ si reddidi solutꝰ sũ ac li¬
ber. at illi plus soluendũ ẽ. ⁊ nichilominꝰ etiã relata grã
coheremꝰ. Debeo enĩ cũ reddidi rursus inciꝑe. manetq

Expanded text:
 de imperfectis hominibus honestam viam sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumaciter parent. Itaque eligendum est, a quo beneficium accipiam ; et quidem diligentius quaerendus beneficii quam pecuniae creditor. Huic enim reddendum est, quantum accepi, et, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solvendum est, et nihilo minus etiam relata gratia cohaeremus ; debeo enim, cum reddidi, rursus incipere, manetque
Abbreviated transcription (Latin):
qñ una res ꝓduab ualet. Itaq in locũ rei succe¬
dit tã ꝓpensa uoluntas. ⁊ cupida reddendi. Qd̃ si
animꝰ sñ re ad referendã grãm ñ ualet nemo ad¬
u̾sus deos gratꝰ ẽ. in qͦs uolũtas sola ꝯfert᷑. Diis in qͥt
nicħ aliud p̃stare possumꝰ. S si huic qͦ cui referre

Expanded text:
quando una res pro duabus valet ; itaque in locum rei succequando una res pro duabus valet ; itaque in locum rei succedit tam propensa voluntas et cupida reddendi. Quod si animus sine re ad referendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola confertur. " Dis," inquit, " nihil aliud praestare possumus." Sed si h
Abbreviated transcription (Latin):
etiã pacatũ mare. ꝑagratis oĩb sollicitudinib cũ
qͦs nemo fugiebat ego q̃rerẽ. tandem ad pyratas ꝑue¬
ni iam te aliꝰ redemerat. Negabis me grãm retulis
hercule athenienses harmodiũ ⁊ aristogitonẽ tirã¬
nicidas uocant. ⁊ mutio manus in hostili ara relicta
instar occisi. Porsenne fuit. ⁊ sẽꝑ ꝯt fortunã. lucta¬
ta uirtꝰ. ⁊ oca effectũ ꝓpositi oꝑis enituit. Nlꝰ p̾stitit
qͥ fugientes occasiones secutꝰ ẽ. ⁊ alia atq alia cap¬
tauit ꝑ quȩ referre grãm posset: quã quẽ sine ullo
sudore gratũpͥma feẽ occasio. Ouas inqͥt res ille tibi
p̃stitit. uoluntatẽ ⁊ rem. tu qͦ illi duas debes. Me¬
rito istud dic̾es ei. qui tͥ reddid̃ uoluntatẽ ociosam.
tũ relinqͥt. s ñ pot̃ effice̾. Utrũq enĩ p̃stat. qͣntũ
inse ẽ. Dem̃ ñ semꝑ num̾o num̾us equandꝰ ẽ. Ali¬

Expanded text:
etiam pacatum mare ; peragratis omnibus solitudinibus, cum, etiam pacatum mare ; peragratis omnibus solitudinibus, cum, quos nemo non fugiebat, ego quaererem, tandem ad piratas perveni ; iam te alius redemerat : negabis me gratiam rettulisshercules Athenienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi operis enituit. Plus praestitit, qui fugientes occasiones secutus est et alia atque alia captavit, per quae referre gratiam posset, quam quem sine ullo sudore gratum prima fecit occasio. " Duas," inquit, " res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito istud diceres ei, qui tibi reddidit voluntatem otiosam, tuumerus aequandus est, ali
Abbreviated transcription (Latin):
cũ uiderit ꝯcursantẽ ⁊ sollicitũ atq anxiũ dicat.
Mitte hãc de pectore curã. desine tͥ molestus instare.
oĩa ate habeo. In uiriã mͥ facis. si me qͥcquã ampliꝰ
desid̾are uidicas. plenissime ad me ꝑuenit animꝰ
reddidit. Contͣ nc̃ illud pone. Si oblitus eẽt accepti
bñficii. si nec tẽptass qͥd gͣtus eẽ. negares illũ grãm retu¬
lisse: athic se dieb noctib qr lassabit.⁊ oĩb aliis renũ¬
tiabit officiis. huic uni ĩminens. ⁊ oꝑatꝰ ne qua se fuge¬
ret occasio. E od̾ gͦ loco ert̃. ille qͥ curã referendȩ gr̃e
abiecit. ⁊ ħ qͥ nũquã ab illa recessit : iniqꝰ es. si rem ame
exigis. cũ uideas animũ. ñ defuisse ad sũma. Puta cũ
captꝰ ẽẽs me pecuniã mutuatam. reb meis in secu¬
ritatẽ creditoris oppositis. nauigasse hyeme tã seua
ꝑ infesta latͦciniis litora. em̃sũ qͥcqͥd ꝑieuli afferre pͥ¬

Expanded text:
cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicquam desiderare amplius iudicas ; plenissime ad me pervenit animus reddidit ? " Contra nunc illud pone : si oblitus esset accepti eneficii, si ne temptasset quidem gratus esse, negares illum gratiam rettulisse ; at hic se diebus noctibusque lassavit et omnibus aliis renuntiavit officiis huic uni imminens et operatus, ne qua se fugeret occasio ; eodem ergo loco erunt ille, qui curam referendae gratiae abiecit, et hic, qui numquam ab illa recessit ? Iniquus es, si rem a exigis, cum videas animum non defuisse. Ad summam puta, cum captus esses, me pecuniam mutuatum rebus meis in securitatem creditoris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta latrociniis litora, emensum, quidquid p