comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cuuiq mea fiunt turbida mente freta.
Qͥ d mͥ cũ lato ñ separor equore ꝓdest
Non muꝰ ħ nob̾ tam buis obstat aqͣ.
An mali dubito toto ꝓcul orbe remotꝰ
Cum dũa longe spem qͦ habere meam:
Quo ꝓpior uc . ẽ. flãma ꝓꝑiore calesco.
E t res non semꝑ spes mͥ semꝑ adest
Peue mani ꝙ amo tanta .ẽ. uiunia tãgo.
Sepe s heu lacͥmas h mͥpene mouet
Uelle qͥd. ẽi aliud fugienicia p̃nd̾e poma
Speniq suo refugi fluminis ore seqͥ:
gͦ ego te nunꝙͣ nͥ cũ uolet iuida tenebo.
Et me felitẽ nulla uidebit hyems
Cũq minꝰ fmũ nil sit qͣm uentꝰ ⁊ iuida
In uentis ⁊ aqͣ spes mea semꝑert.
Estus adhuc tamen. ẽ. qͥd c̃ mͥ les̾it aͦr
Pleias ⁊ archophilax oleuiũq pecus
Aut ego nõ noui ꝙͣ sĩ temeranꝰ aut me
In freta nõ cautꝰ tũ qͦ mittet amorr.
Pignora polliciti ñ tͥ taĩtadabo.
Sit tuiidũ paucis ⁊̃ uc̃ noctib eqͦR:

Expanded text:
Cumque mea fiunt turbida mente freta. Cumque mea fiunt turbida mente freta. Quid mihi, quod lato non separor aequore, prodest? Num minus haec nobis tam brevis obstat aqua? An malim, dubito, toto procul orbe remotus Cum domina longe spem quoque habere meam. Quo propius nunc es, flamma propiore calesco, Et res non semper, spes mihi semper adest. Paene manu quod amo, tanta est vicinia, tango; Saepe sed, heu, lacrimas hoc mihi 'paene' movet! Velle quid est aliud fugientia prendere poma Spemque suo refugi fluminis ore sequi? Ergo ego te numquam, nisi cum volet unda, tenebo, Et me felicem nulla videbit hiemps, Cumque minus firmum nil sit quam ventus et unda, In ventis et aqua spes mea semper erit? Aestus adhuc tamen est. quid, cum mihi laeserit aequor Plias et Arctophylax Oleniumque pecus? Aut ego non novi, quam sim temerarius, aut me In freta non cautus tum quoque mittet amor; e, tempus, Pignora polliciti non tibi tarda dabo. Sit tumidum paucis etiamnunc noctibus aequor,
Abbreviated transcription (Latin):
Publica ñ curat sid̾a noster amor
Andromedan aliꝰ spectet clarãq corouã.
Queq micat gelido parasis ursa polo.
At mn qd̾ ꝑseus ⁊ cũ ioue lib̾ amarunt
Iudiciũ dubie non placet ẽẽuie.
Est aliud lum̃ młto mͥ cerciꝰ istis
Non eut inteneb̾s quo duce nr̃ amor.
Hoc ego dũ spectẽ colchos añ ultima põtt
Quaq iuiã fecit thessala pinꝰ e am
Et uiuenẽ poss ĩ suꝑare palemonanãdo.
M iraq quẽ iubito reddidit ħba deum.
Sepe ꝑ asũduos languẽt mea bͣchia motuᷤ.
Uieq ꝑ inm̃sas fessa t᷑hunt᷑ aquas
Hiis ego cũ dixi p̾ciũ nou uile laboris:
Iam dũe uob̾ colla tenenda dab
Ptinꝰ illa ualent atq ad sua p̾miatẽdt̃.
Ut celer eleo carc̾e missus equus
Ip̃e meos gͥ seruo quib uror amores.
Teq magis celo digna puella sequor.
Digna quid̾ celis s adhũc tellure morenᷤ.
Aut dit ad suꝑos hinc mͥ qua sit ite
Huic .ẽ. qd̾ raro misero contingis amanti:

Expanded text:
Publica non curat sidera noster amor. Publica non curat sidera noster amor. Andromedan alius spectet claramque Coronam, Quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo; At mihi, quod Perseus et cum Iove Liber amarunt, Indicium dubiae non placet esse viae. Est aliud lumen, multo mihi certius istis, Non errat tenebris quo duce noster amor; Hoc ego dum spectem, Colchos et in ultima Ponti, Quaque viam fecit Thessala pinus, eam, Et iuvenem possim superare Palaemona nando Morsaque quem subito reddidit herba deum. Saepe per adsiduos languent mea bracchia motus, Vixque per inmensas fessa trahuntur aquas. His ego cum dixi: 'pretium non vile laboris, Iam dominae vobis colla tenenda dabo,' Protinus illa valent, atque ad sua praemia tendunt, Ut celer Eleo carcere missus equus. Ipse meos igitur servo, quibus uror, amores Teque, magis caelo digna puella, sequor. Digna quidem caelo es — sed adhuc tellure morare, Aut dic, ad superos et mihi qua sit iter! Hic es, et exigue misero contingis amanti,
Abbreviated transcription (Latin):
Uuaq mens tellꝰ ñ ħt una duo
Uel tua me sestos ⁊ te uica sumat abido.
Cur ego confundor quotieus ꝯfiuidit᷑ eqͦri
Cur mͥ causa leuis uentꝰ obẽe potest:
Iã nrõs curui norũt delfines amore ᷤ.
Ignotũ nec me piscib . ẽẽ. reor
Iam patet atiͥt̾ solitarũ limes aqͣrũ.
Nõ alit̾ multa qͣmor  uia pressa rota.
Q d̾ mͥ nõ eẽt nͥ sic ittrare querebar
At ñc ꝑ uentos hoc qͦ dẽe queror.
Fluctib uimodicis athamantidoᷤ eqͦracanĩt.
Uixq mauet portu tuta carina so.
Hoc mart cũ pͥmũ de uͥgine noĩa m̾sa:
Que teuet. ẽ. nactũ tale fuisse puto.
Est satis amissa locus hͥ ĩ famis abhelle.
Utq mͥ parcat nonune cͥmen ħe
In iudeo frixo q̃m ꝑ freta tͥstia tutum:
Aurea laiug̾o uellere ueyit ouis
Nec tũ officiũ pecoris nauis ue reqͥro:
Arte eg̾o uulla. det᷑ mͦi copianaudi.
I dẽ nauigiũ. nauita. uector. e.o.
Hec seqr aut elicen aut qͣ tirꝰ utit᷑ arton.

Expanded text:
Unaque mens, tellus non habet una duos? Unaque mens, tellus non habet una duos? Vel tua me Sestos, vel te mea sumat Abydos; Cur ego confundor, quotiens confunditur aequor? Cur mihi, causa levis, ventus obesse potest? Iam nostros curvi norunt delphines amores, Ignotum nec me piscibus esse reor. Iam patet attritus solitarum limes aquarum, Non aliter multa quam via pressa rota. Quod mihi non esset nisi sic iter, ante querebar; At nunc per ventos hoc quoque deesse queror. Fluctibus inmodicis Athamantidos aequora canent, Vixque manet portu tuta carina suo; Hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa, Quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto. Est satis amissa locus hic infamis ab Helle, Utque mihi parcat, nomine crimen habet. Invideo Phrixo, quem per freta tristia tutum Aurea lanigero vellere vexit ovis; Nec tamen officium pecoris navisve requiro, Parte egeo nulla; fiat modo copia nandi, Idem navigium, navita, vector ero! Nec sequor aut Helicen, aut, qua Tyros utitur, Arcton;
Abbreviated transcription (Latin):
Hqͦ enĩ iudi uec mͥ uerba dabas
Nectũ effecit qͣmuis retinebat eiuntẽ:
Ne fieret pͥma pes tuꝰ udus ag ua.
Excipis amplexꝰ feliciaq oscła iungis.
Oscła diis magnis tuͣs mare digna peti
Nec mag̾ illius num̾ari gaudia noctia:
Hellespontiaci qͣm maris alga potest.
Quobreuiꝰ spaciũ nob̾ ad furta dabat᷑.
Hoc magis . ẽ. sautũ ne foret iuid̾ uiers.
Iamq fugatã titoni coniuge noctẽ:
Pretuꝰ aurore lucif ortus. N erat
O scła congerimꝰ ꝓꝑata sñ ordiue raptĩ.
Atq tunctatꝰ ita mouitu nutricis amaro:
Frigida de serta littora turre peto.
Digredim̃ flentes. repeto qͦ ilginis eqͦr.
Respiciens dĩam dum licet usq meam.
Si qͣ fides u̾o ÷ ueniens huc es̃ natator:
Cum redeo uideor naufragꝰ esse mͥ.
Hoc qͦ si credis ad te uia prona uidot᷑:
Ate cũ redeo cluius uiertis acue.
Iuuitꝰ repeco prĩam. qͥs cred̾e possit
Iuuitꝰ certe ñc moror urbe mea.
Hei mͥ cur animis iuncti set̾nim̃ undis:

Expanded text:
nim vidi, nec mihi verba dabam. Nec tamen effecit, quamvis retinebat euntem, Ne fieret prima pes tuus udus aqua. Excipis amplexu feliciaque oscula iungis — Oscula, di magni, trans mare digna peti!Non magis illius numerari gaudia noctis Hellespontiaci quam maris alga potest; Quo brevius spatium nobis ad furta dabatur, Hoc magis est cautum, ne foret illud iners. Iamque fugatura Tithoni coniuge noctem Praevius Aurorae Lucifer ortus erat; Oscula congerimus properata sine ordine raptim Atque ita cunctatus monitu nutricis amaro Frigida deserta litora turre peto. Digredimur flentes, repetoque ego virginis aequor Respiciens dominam, dum licet, usque meam. Siqua fides vero est, veniens hinc esse natator, Cum redeo, videor naufragus esse mihi. Hoc quoque, si credes: ad te via prona videtur; A te cum redeo, clivus inertis aquae. Invitus repeto patriam — quis credere possit? Invitus certe nunc moror urbe mea. Ei mihi! cur animis iuncti secernimur undis,
Abbreviated transcription (Latin):
Legit ineaciũ spicula facta mein.
Lunauitq genii sinuosũ fortit᷑ aitũ.
Qd̵q canas uates accipe dixit opus
Me miserũ t̾cas ħuit puer ille sagitas.
Uror ⁊ in uacuo pectore regnat amor
Sex mͥ surgit opꝰ num̃is. ĩ qͥnq resedit.
Ferrea cũ nrĩs bella ualece modig
C ing̾e lictorea flauentia tĩꝑa mirtho:
Musa ꝑ undenos emodulanda pedes.
sse qͥd hoc dicã ꝙ tam mͥ dura uidũt᷑¬
S trata. nec in lecto pallia nr̃a sedent:
T uacuus sõp̃no noctẽ ꝙͣ longa ꝑegi.
Lassaq uexati corꝑis ossa doleuto
Nam puto sentire si qͦ temptarer amere.
An subit ⁊ recta callidus aite nocet:
S ic crati hesert̃ tenues in corde sagnte
Et possessa ferus pectora tiexat amor.
Cedimꝰ an subitũ luctãdo accendimꝰ ignẽ
Cedimus ut leue sit qd̾ bũ frrt᷑ honꝰ.

Expanded text:
Legit in exitium spicula facta meum, Legit in exitium spicula facta meum, Lunavitque genu sinuosum fortiter arcum, 'Quod' que 'canas, vates, accipe' dixit 'opus!' Me miserum! certas habuit puer ille sagittas. Uror, et in vacuo pectore regnat Amor. Sex mihi surgat opus numeris, in quinque residat: Ferrea cum vestris bella valete modis! Cingere litorea flaventia tempora myrto, Musa, per undenos emodulanda pedes! Esse quid hoc dicam, quod tam mihi dura videntStrata, neque in lecto pallia nostra sedent, Et vacuus somno noctem, quam longa, peregi, Lassaque versati corporis ossa dolent? Nam, puto, sentirem, siquo temptarer amore. An subit et tecta callidus arte nocet? Sic erit; haeserunt tenues in corde sagittae, Et possessa ferus pectora versat Amor. Cedimus, an subitum luctando accendimus ignem? Cedamus
Abbreviated transcription (Latin):
UIModo nasonis fue¬
Iumꝰ quinq libelli Ts
summis hoc illi pretulit
auctor opus. Ut iã uł¬
la tͥ ũ sit legisse uolup¬
tas. At leuior demptis
peua duobuser
Arma graui nũo molũtaq bella ꝑabã:
Edere mat̾i̾a conueniente modigt
Par erat infeuor lierstis risisse lupido.
B icit᷑ atq imũ sumpuisse pedemꝰ
Q iuis tͥ seue puer dedit ħ ĩ carmine iuri.
P iendũ uates nou tua turba sirinug
Qͥd si p̾ripiet flaue uenꝰ arma nuu̾ue:
Uentilat accensas flaun mun̾ua. faces.
Q uis ꝓbet in siliuis cercrẽiignare iugosis:
Lege pharecte uͥginis arrba colꝰ
Cnnib insignẽ qͥs acuta cuspide pbebũ:
Instruat : aoniã maite mouente lirã d
¶S unt nͥ magna puer nuiũq potncia rgna.
Cur opus affectas ambitiose noum:
Uix ⁊̃ phebo iam sua lira tuta esta
Cum bn surrexit u̾su noua pagina pͥmo:
Atteniuat tuim̾os ꝓtinꝰ ille meos
Aut puer aut longas cõpta puella comas.
Q uestꝰ erã pharet᷑ tũ ꝓtinꝰ ille soluta:

Expanded text:
ui modo Nasonis fueramus quinque libelli, Tres sumus; hoc illi praetulit auctor opus. Ut iam nulla tibi nos sit legisse voluptas, At levior demptis poena duobus erit. Arma gravi numero violentaque bella parabam Edere, materia conveniente modis. Par erat inferior versus: risisse Cupido Dicitur atque unum surripuisse pedem. 'Quis tibi, saeve puer, dedit hoc in carmina iuris? Pieridum vates, non tua turba sumus. Quid, si praeripiat flavae Venus arma Minervae, Ventilet accensas flava Minerva faces? Quis probet in silvis Cererem regnare iugosis, Lege pharetratae virginis arva coli? Crinibus insignem quis acuta cuspide Phoebum Instruat, Aoniam Marte movente lyram? Sunt tibi magna, puer, nimiumque potentia regna; Cur opus adfectas, ambitiose, novumVix etiam Phoebo iam lyra tuta sua est? Cum bene surrexit versu nova pagina primo, Attenuat nervos proximus ille meos;Aut puer aut longas compta puella comas.' Questus eram, pharetra cum protinus ille soluta
Abbreviated transcription (Latin):
Nec tñ indignor ꝓ tanta sum̃ie bellũ
Coniuge. certani p̾mia magna mouẽt.
Tuqͦ si de te totꝰ ꝯtend̾et orbio
Nomen ab et̾na posteritare feres
S pe m ñ timida dĩis hĩc egͤsca setundẽ:
Exige cum pleua uiuuera pacta fide.
ħelena paridi .e .¬
UNC ocłostuacũ uiola¬
rit epła nrõs Nõ rescribũ¬
digta uisa leius. Auses hospi¬
cii cru̾iatis adueua sacusr
Legitimã uupte sollicitare fide in.
Scilicet id curo uentosa ꝑ eqͦra uentũ:
Excepit portu tenans hom Ruo:
Nou tͥ diu̾sa qͣmuis e gente uentres.
Oppositas h̾uit regia nr̃a fores
Esset ut officii m̾ces inuiria tauti:
Q ui sic in tubas hospis an hostis eras
Hõ dubito qͥn ħ cũ sit tã iusta uocet᷑
Rustica uiditio ur̃a querelatuo.
Rustica sim sane dũ nõ oblita pudoriᷤ.
Dũq tenor uite sit siue labe mee.
Siñ . ẽ. ficto tͥstis mͥ uultꝰ in oRe:
Hec sedeo dunis torua suꝑciliis rti

Expanded text:
Nec tamen indigner pro tanta sumere ferrum Nec tamen indigner pro tanta sumere ferrum Coniuge. certamen praemia magna movent. Tu quoque, si de te totus contenderit orbis, Nomen ab aeterna posteritate feres Spe modo non timida dis hinc egressa secundis; Exige cum plena munera pacta fide. Helene Paridi Nunc oculos tua cum violarit epistula nostros, Non rescribendi gloria visa levis. Ausus es hospitii temeratis advena sacris Legitimam nuptae sollicitare fidem! Scilicet idcirco ventosa per aequora vectum Excepit portu Taenaris ora suo, Nec tibi, diversa quamvis e gente venires, Oppositas habuit regia nostra fores, Esset ut officii merces iniuria tanti! Qui sic intrabas, hospes an hostis eras? Nec dubito, quin haec, cum sit tam iusta, vocetur Rustica iudicio nostra querela tuo. Rustica sim sane, dum non oblita pudoris, Dumque tenor vitae sit sine labe meae. Si non est ficto tristis mihi vultus in ore, Nec sedeo duris tor
Abbreviated transcription (Latin):
Husla tñ iniuos cretas ad arina uocat.
Terror ui his ip̃o maior solet ẽẽ. ꝑ ielo.
Q uetumere libet ꝑtimuisse pudetm
Fingetũ siuis ingen ꝯsurg̾e uellum.
Et michi sunt uires ⁊ mea tela ualẽt.
H et unnor . ẽ. asie qͣm ur̃e copia t̾re.
Illa uins diues diues habundat eqͥs¬
H ec plꝰ atͥdes anuni menelaus hebitie
Qͣ m paris. Haut armis añ ferendꝰ ent.
P ene puer cesis ab ducta arm̃ta recepi:
Pene puer uiuenes uario c̾tamine nicr.
Iu quibꝰ ylioneꝰ deiphebusq fuit
H eue putes ñ me nͥ cominꝰ. eẽ. timend̾.
Figit᷑ ui iusso nr̃a sagnta Loco.
Nou potes ħ illi pͥme dare fcã iuuẽte.
Instruere atridẽ ñ potes arce mea.
O m̃ia si ded̾is ñꝙͣ dabis hectora fiẽm.
Unus is innum̾i militis iustar enti
Q ͥ d ualeã nestis ⁊ te mea robora fallt̃.
I guoras cui sis uupta fut᷑a᷑ uiro.
Aut gͥ nullo belli repet̾e tumultu:
Aut cedent maiti donca castra meo.

Expanded text:
Nulla tamen Minos Cretas ad arma vocat. Nulla tamen Minos Cretas ad arma vocat. Terror in his ipso maior solet esse periclo, Quaeque timere licet, pertimuisse pudet. Finge tamen, si vis, ingens consurgere bellum — Et mihi sunt Nec minor est Asiae quam vestrae copia terrae; Illa viris dives, dives abundat equis. Nec plus Atrides animi Menelaus habebit Quam Paris aut armis anteferendus erit. Paene puer caesis abducta armenta recepi, Paene puer iuvenes vario certamine vici, In quibus Ilioneus Deiphobusque fuitcomminus esse timendum, Figitur in iusso nostra sagitta loco. Num potes haec illi primae dare facta iuventae? Instruere Atriden num potes arte mea? Omnia si dederis, numquid dabis Hectora fratrem? Unus is innumeri militis instar erit! Quid valeam nescis, et te mea robora fallunt; Ignoras, cui sis nupta futura viro. Aut igitur nullo belli repetere tumultu, Aut cedent Marti Dorica castra meo.
Abbreviated transcription (Latin):
E xemplo tangi non ꝓpiore pote
Te rapuit theseꝰ geminas lencipidas illi.
Q uartꝰ in exemplis annum̾aborego.
Troica classis ade̾ armnis instiucta uirsꝙ.
Iam faciẽt celes remꝰ ⁊ aura uiag
Ibis dardanias ingens regina ꝑ urbes
T eq nouã credet uulgus adesie deã.
Quaq feres gressꝰ adolebt̃ ci̾nama fla̾nie.
Cesaq sangͥneã uictima planget hum̃.
Dona pr̃ frẽsq ⁊ c̾ genitrte sorores.
Yliadesq oñis totaq troia dabitrm.
Ei nͥi pais a me iux dicit᷑ ulla futt᷑.
Plura feres qͣm que littera ur̃a refertz
N ec tu rapta tune ne uos fera bella seqͣnt᷑.
Concitet ⁊ uires grecia magna suas.
Tot prius abductis ⁊ q̃. ẽ. repecita ꝑ anua:
Cirde mͥ uauos res habet ista metꝰ.
Noĩc ceper̃t̃ aqͥlonis er ictida traces.
E t tuta a bello bistonis hora fuit.
Pliasida puppe noua uex̃ pegaseꝰ iasol.
Lesa neq .ẽ. colcha thessaia t̾ra mauu.
Te qͦ qͥ rapuit rapuit minoida these.

Expanded text:
Exemplo tangi non propiore potes. Exemplo tangi non propiore potes. Te rapuit Theseus, geminas Leucippidas illi; Quartus in exemplis adnumerabor ego. Troica classis adest armis instructa virisque; Iam facient celeres remus et aura vias. Ibis Dardanias ingens regina per urbes, Teque novam credet vulgus adesse deam, Quaque feres gressus, adolebunt cinnama flammae, Caesaque sanguineam victima planget humum. Dona pater fratresque et cum genetrice sorores Iliadesque omnes totaque Troia dabit. Ei mihi! pars a me vix dicitur ulla futuri. Plura feres, quam quae littera nostra refert. Nec tu rapta time, ne nos fera bella sequantur, Concitet et vires Graecia magna suas. Tot prius abductis ecqua est repetita per arma? Crede mihi, vanos res habet ista metus. Nomine ceperunt Aquilonis Erechthida Thraces, Et tuta a bello Bistonis ora fuit; Phasida puppe nova vexit Pagasaeus Iason, Laesa neque est Colcha Thessala terra manu. Te quoque qui rapuit, rapuit Minoida Theseus;
Abbreviated transcription (Latin):
Curam pro nob̾ hospitis uxorhabe.ꝰ
Negligis ab sentis testor mandata maiti.
Cura tͥ nõ .ẽ. hospitis ullat ui
Hcͣcine tu sꝑas hoiẽm sũ pectore dotes:
Posse satis forme tindari nosset ne:
Fatłis. ignorat. nͨ si bona magna putaret:
Que tenet ext̾uo crederet illeauiro.
Ut te nec mea uox nec te meꝰ incitet auue:
Cogim᷑ ip̃iꝰ cõmoditate liui
Aut enmꝰ stulti sic ut suꝑemꝰ. ⁊ ip̃m:
Si tam seturũ tempꝰ abibit uier
Peue suis ad te manib deduxit amãtẽ.
U tere non uafri simplicitate uiR.
Sola iaces uiduo tam longa nocte cubili:
In uiduo iaceo solus ⁊ ipse thoro.
Te iͥ. meq tͥ cõmunia gaudia iungãt.
Caudidior medio noxent illa diem
Tc̃ ego uirabo q̃uis tͥ numina. meq:
a stringã uerbis nn tua iussa meitm
T c̃ ego si ñ . ẽ. fauax fiducia nostra
Efficiã p̾sens ut mea regna petas.
Si pudet aut metus ne me uid̾are secuta:
Ip̃e reꝰ sñ te cͥmiuis huiꝰ erro

Expanded text:
Curam pro nobis hospitis, uxor, agas.' Curam pro nobis hospitis, uxor, agas.' Neclegis absentis, testor, mandata mariti! Cura tibi non est hospitis ulla tui. Huncine tu speras, hominem sine pectore, dotes Posse satis formae, Tyndari, nosse tuae? Falleris — ignorat; nec, si bona magna putaret, Quae tenet, externo crederet illa viro. Ut te nec mea vox nec te meus incitet ardor, Cogimur ipsius commoditate frui — Aut erimus stulti, sic ut superemus et ipsum, Si tam securum tempus abibit iners. Paene suis ad te manibus deducit amantem; Utere mandantis simplicitate viri! Sola iaces viduo tam longa nocte cubili; In viduo iaceo solus et ipse toro. Te mihi meque tibi communia gaudia iungant; Candidior medio nox erit illa die. Tunc ego iurabo quaevis tibi numina meque Adstringam verbis in sacra vestra meis; Tunc ego, si non est fallax fiducia nostri, Efficiam praesens, ut mea regna petas. Si pudet et metuis ne me videare secuta, Ipse reus sine te criminis huius ero;
Abbreviated transcription (Latin):
Parre datũ fatis helene ꝯtẽpũe amoreᷤ.
Sichabeas faciles in tua uota de
Multa quid̾ subeuut. s corã ut pła loqͣmt.
Excipe ine lecto nocte silent e truo.
Anpudet ⁊ netuis uen̾em tem̾are puditã:
Castaq legitun falle iura chor i:
Hanimiũ simplex heleue ñ rustica dicã.
Hauc faciẽ culpa posse catere putas
Aut faciẽ nutes aut sis ñ dura nect̃ẽ .ẽ.
Lis ẽ. cũ forma magna pudicitie
Iupit̾ his gaudet. gaud uenꝰ aurea ftiᷤ.
hec tͥ furta patrem nempe dedere ioue̾.
U ix fieri si unt uires in semine auoꝵ :
Et iouis ⁊ lede filia casta potes
Casta tñ tũ sis cũ te mea tioia teuebit:
Et tua sun q̃so crunuia solus ego.
Nc̃ ea peccemꝰ que corrigit honi uigał.
Si mͦ promisit uon inͥ uana uenus:
S tͥ hoc suadet reb nõ uoce mantꝰ
Neue sui furtis hospitis obstet abest.
Nõ ħuit tempꝰ qͦ crethea regna uid̾et:
Aptiꝰ: o mun calliditate uirui.¬

Expanded text:
Parce datum fatis, Helene, contemnere amorem — Parce datum fatis, Helene, contemnere amorem — Sic habeas faciles in tua vota deos! Multa quidem subeunt; sed coram ut plura loquamur, Excipe me lecto nocte silente tuo. An pudet et metuis Venerem temerare maritam Castaque legitimi fallere iura tori? A, nimium simplex Helene, ne rustica dicam, Hanc faciem culpa posse carere putas? Aut faciem mutes aut sis non dura, necesse est; Lis est cum forma magna pudicitiae. Iuppiter his gaudet, gaudet Venus aurea furtis; Haec tibi nempe patrem furta dedere Iovem. Vix fieri, si sunt vires in semine morum, Et Iovis et Ledae filia casta potest. Casta tamen tum sis, cum te mea Troia tenebit, Et tua sim, quaeso, crimina solus ego. Nunc ea peccemus quae corriget hora iugalis, Si modo promisit non mihi vana Venus! Ipse tibi hoc suadet rebus, non voce, maritus, Neve sui furtis hospitis obstet, abest. Non habuit tempus, quo Cresia regna videret, Aptius — o mira calliditate viru
Abbreviated transcription (Latin):
I mͦ cantabã ten̾os resupinꝰ amores.
Et mn ꝑuutũ signa tegiem⁊ endadalũ.
Et comitũ pͥmas climene̾ echm̃q tuar̃.
Ausus fum blandis nuꝑ adire sonis.
Que mͥ non alud qͣm formidare locute.
Orautis medias de seruere preces
Dii fac̾ent p̾cium magni e̾tamiuis eẽs
Teq suo poss uictor habere tboo.
Ut tulit ypomenes ceneida p̾mia cursus
Ueuit ut in phrigios hẏpodonia siuus
Ut ferus alchides acheloia cornua fggit
Dum petit amplexꝰ deianira tuos
Nr̃a ꝑ has leges uictoria fortit̾ isser
Teq mei scires esse labonis opus
Nc̃ mͥ nil suꝑe̾ nͥ te formosa pretari.
Ainplectiq tuos si paciare pedes
Odetꝰ .o. p̾sens geminoꝵ gła frat rum:
Oioue digna uiro ni ioue niata fores.
Aut ego sigrios repetã te couiuge portꝰ
Aut hic teuaria coutegar exul lumo.
Non mea sũt sũma leuit distcta saguta.
Pectora. descendit uuluꝰ ad ossameum .
Hoc mͦ uã recolo fore ut a celeste sagnta:
Figar. erat uerax uaticinata soror

Expanded text:
upinus amores, Et modo per nutum signa tegenda dabam. Et comitum primas, Clymenen Aethramque, tuarum Ausus sum blandis nuper adire sonis, Quae mihi non aliud, quam formidare, locutae Orantis medias deseruere preces. Di facerent, pretium magni certaminis esses, Teque suo posset victor habere toro! — Ut tulit Hippomenes Schoeneida praemia cursus, Venit ut in Phrygios Hippodamia sinus, Ut ferus Alcides Acheloia cornua fregit, Dum petit amplexus, Deianira, tuos. Nostra per has leges audacia fortiter isset, Teque mei scires esse laboris opus. Nunc mihi nil superest nisi te, formosa, precari, Amplectique tuos, si patiare, pedes. O decus, o praesens geminorum gloria fratrum, O Iove digna viro, ni Iove nata fores, Aut ego Sigeos repetam te coniuge portus, Aut hic Taenaria contegar exul humo! Non mea sunt summa leviter destricta sagitta Pectora; descendit vulnus ad ossa meum! Hoc mihi — nam repeto — fore, ut a caeleste sagitta Figar, erat verax vaticinata soror.
Abbreviated transcription (Latin):
Disce nco exemplo formosis posse carere.
Est uͥtꝰ placidis abstinusse bonis
Qͣ i multos iuuenes credis optare ꝙ opta s
Qui sapuuit. ocłos an paris imus ħs:¬
Tc̃ ego te uellẽ celen uenisse carina:
Cũ inea uͥginitas uulle petita protis.
Si te uidissẽ pͥmus de nulle fuisses.
Iuditio ueniã uirdabit ille meo.
Ad possessi uenis prerẽptaq gaudia serꝰ.
Spes tua leuta fuit qd̾ pccis alt̾ bt.
Ue tũ optarẽ fieri tua troica conuinx:
Inuitã sic uie uec menelaus ħ
Desine mol le precor u̾bis ꝯuelłe pectꝰ.
Heue m̾ qͣm te dicis amare noce
S siue qͣm tͥbuit sortẽ fortuna tueu:
Nec spoliũ nũ turpe pudons haber.
At uenꝰ hoc pactaꝵ ⁊ ĩ alte uallibꝰ ide.¬

Expanded text:
Disce modo exemplo formosis posse carere; Disce modo exemplo formosis posse carere; Est virtus placitis abstinuisse bonis. Quam multos credis iuvenes optare quod optas, Qui sapiant? oculos an Paris uTunc ego te vellem celeri venisse carina, Cum mea virginitas mille petita procis; Si te vidissem, primus de mille fuisses. Iudicio veniam vir dabit ipse meo. Ad possessa venis praeceptaque gaudia, serus; Spes tua lenta fuit; quod petis, alter habet. Ut tamen optarim fieri tua Troica coniunx, Invitam sic me nec Menelaus habet. Desine molle, precor, verbis convellere pectus, Neve mihi, quam te dicis amare, noce; Sed sine quam tribuit sortem fortuna tueri, Nec spolium nostri turpe pudoris ave! At Venus hoc pacta
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ea ñ sꝑnos sic acceptissima semꝑ
Munera sunt auctor que pretiosa facur.
Q d̾ tam ꝑ longas spes tua neuit aqͣs.
Qͣ muis ecꝑiar dissimulait not ro.
Et mͦ scispinis mͦ pocła ꝓxuna nobis.
Sinis. quaq bibi tu qͦ parte bibig:
Ha quociens digitis qͦciens ego tecta notaui:
Sigua suꝑcilio pene loq̃nte dar
Et sepe extunni ne nir meus illa uid̾et.
Non satis occultis erubuiq notis
Sepe uł exigno uł longo murm̃e dixi.
N il pudet hunc. nec uox ħ mea falsa fint.
Orbe qͦ iu mense legi sub uoĩe nostro:
Q d̾ deducta mero littem fecit amo.
Cret̾e me cũ hoc ocło renuente negaui.
Pi mͥ iam didici sic qͦ posse logui
hiis qͦ blandiciis si peccatum fuissem:
F lecterer. hiis pot̾ant pectom nra capi.
Est qͦ confiteor facies tͥ rara. potestq
Uelle sub amplexus ire puella tuos.
Alt̾a s pocius felix sine cͥmine fiat.
Qͣ in cadat externo nost̾ amore pudor.

Expanded text:
Utque ea non sperno, sic acceptissima semper Utque ea non sperno, sic acceptissima semper Munera sunt, auctor quae pretiosa facit. Quod per tam longas spes tua venit aquas. Quamvis experiar dissimulare, noto — Et modo suspiras, modo pocula proxima nobis Sumis, quaque bibi, tu quoque parte bibis. A, quotiens digitis, quotiens ego tecta notavi Signa supercilio paene loquente dari! Et saepe extimui ne vir meus illa videret, Non satis occultis erubuique notis! Saepe vel exiguo vel nullo murmure dixi: 'Nil pudet hunc.' nec vox haec mea falsa fuit. Orbe quoque in mensae legi sub nomine nostro, Quod deducta mero littera fecit, amo. Credere me tamen hoc oculo renuente negavi — Ei mihi, iam didici sic ego posse loqui! His ego blanditiis, si peccatura fuissem, Flecterer; his poterant pectora nostra capi. Est quoque, confiteor, facies tibi rara, potestque Velle sub amplexus ire puella tuos; Altera vel potius felix sine crimine fiat, Quam cadat externo noster amore pudor.
Abbreviated transcription (Latin):
Matris in admisso falsa sb ymagine luse
Error uiest. pluma tectꝰ aduit̾ erat.
Hil ego si possi peccẽ nescire. nͨ ullus.
E iror qui fc̃icͥmen obumbret erit
Illa bn eirauit uitiũq auctore redemit.
Felix inculpa quo ioue dicanego.
Q genꝰ ⁊ ꝓauos ⁊ regia nomina iactas:
Clara satis domiꝰ hec nobilitate sua. ẽ.
Iupit̾ ut soc̃i ꝓauus taceat᷑. ⁊ om̃e.
Tantalide pelopis tindandis genus:
Dat mͥ leda iouẽ cigno decepta ꝑente̾.
Que falsã gremio credula fouit auem.
Iũc ⁊ pbrigie late pͥmordia gentis
Cumq suo pͥanio laoinedonta refer.
Q̾ s ego suspitio. s qui tͥ gła magua.ẽ
Suiã diuitiis locus hͥ num̃oq iuror:
Uincit᷑ atcerte barbara terra tua est:
Oun̾a tanta quid̃ ꝓmiteit epła dues
Uo possint ipãs illa mouere deos
S si iã uellem fines tnsire pudore
Tn melior culpe causa futurꝰ eras
Aut ego ꝑpetuo famã sine labe tenebo:
Aut ego te pociꝰ qͣm tua douo sequar.

Expanded text:
Matris in admisso falsa sub imagine lusae Matris in admisso falsa sub imagine lusae Error inest; pluma tectus adulter erat. Nil ego, si peccem, possum nescisse, nec ullus Error qui facti crimen obumbret erit. Illa bene erravit vitiumque auctore redemit. Felix in culpa quo Iove dicar ego? Sed genus et proavos et regia nomina iactas. Clara satis domus haec nobilitate sua est. Iuppiter ut soceri proavus taceatur et omne Tantalidae Pelopis Tyndareique decus, Dat mihi Leda Iovem cygno decepta parentem, Quae falsam gremio credula fovit avem. I nunc et Phrygiae late primordia gentis Cumque suo Priamum Laumedonte refer! Quos ego suspicio; sed qui tibi gloria magna est Si iam divitiis locus hic numeroque virorum Vincitur, at certe barbara terra tua est. Munera tanta quidem promittit epistula dives Ut possint ipsas illa movere deas; Sed si iam vellem fines transire pudoris, Tu melior culpae causa futurus eras. Aut ego perpetuo famam sine labe tenebo, Aut ego te potius quam tua dona sequar;
Abbreviated transcription (Latin):
Q uo magis ãmiror q̃ sit fiducia cepti:
S pemq chon ded̾it que tibi c̃ã mer.
An qr uĩ nob̾ neptuniꝰ t̾tulit heres
R apta semel uideor bis qͦ digna rapi:
Crim̃ erat nr̃m si deluuta fuisse i
Cum sim rapta meũ qͥd nͥ nolle fuite.
Nõ tũ e facto fiustũ tulit ille petitũ.
Excepto redii passa timore uichil
O scła luctanti tiñ inͦ pauca ꝓt̾ius
Abstulit. ult̾ius uil habet ille mei.
Que tua ueqͥcia .ẽ. ñ his ꝯtenta fuisset.
D ii meliꝰ. sinulis ñ fuit ilet᷑.
Reodidit ĩ tactã minuitq modestia tͥm̃.
Et iuuenẽ fc̃ĩ penituisse patet
Thesea penituit paris ut succed̾et illi:
Neqũ nom̃ ñ sit in ore meUm:
Nõ tũ irascor. qͥs .ii. succenset amanti:
Aut mea sit faties nou beue nota mͥ.
Sq credulitas dampno solet ẽe puelt.
Ur̃aq diciuit᷑ uerbacarere fide
At perrant alie matͦnaq rara pudica . ẽ.
Quis prohibet raus nomen inc̃e meus
Nam mea qd̾ uisa.ẽ. tͥ mr i donea cuiꝰ:
Exemplo fi̾ me qͦ posse putasr

Expanded text:
or, quae sit fiducia coepti, Spemque tori dederit quae tibi causa mei. An, quia vim nobis Neptunius attulit heros, Rapta semel videor bis quoque digna rapi? Crimen erat nostrum, si delenita fuissem; Cum sim rapta, meum quid nisi nolle fuit? Non tamen e facto fructum tulit ille petitum; Excepto redii passa timore nihil. Oscula luctanti tantummodo pauca protervus Abstulit; ulterius nil habet ille mei. Quae tua nequitia est, non his contenta fuis— Di melius! similis non fuit ille tui. Reddidit intactam, minuitque modestia crimen, Et iuvenem facti paenituisse patet; Thesea paenituit, Paris ut succederet illi, Ne quando nomen non sit in ore meum? Nec tamen irascor — quis enim succenset amanti? Aut mea sit facies non bene nota mihi; Sed quia credulitas damno solet esse puellis, Verbaque dicuntur vestra carere fide. At peccant aliae, matronaque rara pudica est. Quis prohibet raris nomen inesse meum? Nam mea quod visa est tibi mater idonea, cuius Exemplo flecti me quoque posse putes,
Abbreviated transcription (Latin):
Si dubitas cecũ curchia lum̃ habes .
Hec ego uł certe ũ hiis dulsa locitus:
ꝑ mͥ cedentes nocte ferebar aquas.
Unda reꝑcusse radiabat imagĩe luue
Et uitor ui tacita nocte diuriꝰ erat:
Nullaq uox usꝙͣ uiñs ueniebat ad auitᷤ:
Pret̾ dunote corꝑe murm̃ ague.
Altiones sole meiiores ceicis amati:
Nestio qͥd uise st̃̾ mͥ dulce q ueri
I amq fatigatis hum̾o sub utͦq lac̾tis:
Fortit̾ in sũmas erigor altꝰ aquas.
Ut ꝓtul aspexi lum̃ meꝰ ignis ĩ illoꝵ.
Iua meũ dixi littora liuñ habent
Et subito lassis uires rediere lac̾tis.
Uisaq qͣm fueint mollior undam̾ est
Frigida ne possĩ gelidi sentire ꝓfundi:
Q uicalet incupido pectore prestat amor.
Q uo magis accedo ꝓpioraq littom fuit:
Q uoq muiꝰ restut plus libet ire iłi.
Cum uͦ possũ cerni quoq ꝓtinꝰ addig¬

Expanded text:
Si dubitas, caecum, Cynthia, lumen habes.' Si dubitas, caecum, Cynthia, lumen habes.' Haec ego, vel certe non his diversa, locutus Per mihi cedentes sponte ferebar aquas. Unda repercussae radiabat imagine lunae, Et nitor in tacita nocte diurnus erat; Nullaque vox usquam, nullum veniebat ad aures Praeter dimotae corpore murmur aquae. Alcyones solae, memores Ceycis amati, Nescio quid visae sunt mihi dulce queri. Iamque fatigatis umero sub utroque lacertis Fortiter in summas erigor altus aquas. Ut procul aspexi lumen, 'meus ignis in illo est: Illa meum,' dixi, 'litora lumen habent!' Et subito lassis vires rediere lacertis, Visaque, quam fuerat, mollior unda mihi. Frigora ne possim gelidi sentire profundi, Qui calet in cupido pectore, praestat amor. Quo magis accedo propioraque litora fiunt, Quoque minus restat, plus libet ire mihi. Cum vero possum cerni quoque, protinus addi
Abbreviated transcription (Latin):
Quicqͣs enit paciar liceat iͦ corpꝰ ĩ auras:
Totle. qd dubia sepe pependit aq ua.
Int̾ea dũ cuncta negant uẽtiq fretũq:
Meute agito finti temꝑa prima me⁊
Nox erat incipiẽs. nãq ẽ. meminisse uolup̃.
Cum forib pr̃iis egredielar aman.
Heo mora deposito parct̾ ẽ ueste tuuore:
Iactabã liquido brachia leuta mari.
Lunia mͥ tremulũ p̾bebat lum̃ eiurti:
U t comies in nr̃as offitiosa tua
Hãc ego sꝰpiciens faueas o candida dixi:
Et subeant aio lamia saxa trruo.
Non sinit endumon te p᷑tons ẽẽ seu̾i.
F lecte p̾cor uultꝰ ad mea furta tuos.
Tu dea mortalẽ celo dilaꝑsa petebas.
Uera loqui liceat qͣm seqͣr ip̃a dea .ẽ.
Neu refam mores celesti pectore dignoᷤ
Forma nͥ inueras ñ cadit ila deaz
Auen̾is facie nõ. ẽ. pͥor ulla tuaq̾
Heue meis credas uocib ipsa uide
Qnͣtũ cũ fulges radiis argentea puris:
Concedunt flãmis sid̾a ciuicta tuis:
T anto formosis formosior oĩb illa ẽ.

Expanded text:
Quidquid erit, patiar, liceat modo corpus in auras Tollere, quod dubia saepe pependit aqua. Interea, dum cuncta negant ventique fretumque, Mente agito furti tempora prima mei. Nox erat incipiens — namque est meminisse voluptas — Cum foribus patriis egrediebar amans. Nec mora, deposito pariter cum veste timore Iactabam liquido bracchia lenta mari. Luna fere tremulum praebebat lumen eunti Ut comes in nostras officiosa vias. Hanc ego suspiciens, 'faveas, dea candida,' dixi, 'Et subeant animo Latmia saxa tuo! Non sinit Endymion te pectoris esse severi. Flecte, precor, vultus ad mea furta tuos! Tu dea mortalem caelo delapsa petebas; Vera loqui liceat! — quam sequor ipsa dea est. Neu referam mores caelesti pectore dignos, Forma nisi in veras non cadit illa deas. A Veneris facie non est prior ulla tuaque; Neve meis credas vocibus, ipsa vide! Quantum, cum fulges radiis argentea puris, Concedunt flammis sidera cuncta tuis, Tanto formosis formosior omnibus illa est.
Abbreviated transcription (Latin):
Cetã cum carta dextra locuta mea . ẽ.
At qͣnto mallẽ qͣm scribert illa nataretr
M eq ꝑ assuetas sedula ferret aqͣg
Aptior illa quidẽ ꝑlacido dare u̾b̾a ponto.
E st tñ ⁊ sensus apta ministra michi.
Septua nox agit᷑ spaciũ mͥ longiꝰ anno.
Sollicitũ raucis ut mare feruet aqͥs.
Hiis ego si uidi mulcentẽ pͤtora sõpnũ:
Hoctib insani sit mora longa fretrri.
Rupe sedens aliqͣ s̃pͤto tua littora tͥstis.
Et quo nõ possũ corpore mente feror.
Lumina qͥneciã sũma uigilancia t̾re.
Aut uidet aut acies nr̃a uid̾e putat.
Ter nͥ deposita .ẽ. in sicca nestis harena.
Ter graue tẽptaui carꝑe nudus it̾.
Obstitit inceptis tumidũ iuueni libꝰ eqͦr.
Mersit ⁊ adũsis ora natantis aquis
At tu de rapidis ĩ mansuetissime uẽtis:
Qd mecũ certa prelia mente geris
In me si nescis borea ũ eqͦra seuis.
Qͥ d faceres cẽt ni tͥ uotꝰ amor:
Gaudia rapturo si qͥs tͥ claud̾e uellet:

Expanded text:
Cetera cum charta dextra locuta mea est. Cetera cum charta dextra locuta mea est. At quanto mallem, quam scriberet, illa nataret, Meque per adsuetas sedula ferret aquas! Aptior illa quidem placido dare verbera ponto; Est tamen et sensus apta ministra mei. Septima nox agitur, spatium mihi longius anno, Sollicitum raucis ut mare fervet aquis. His ego si vidi mulcentem pectora somnum Noctibus, insani sit mora longa freti! Rupe sedens aliqua specto tua litora tristis Et, quo non possum corpore, mente feror. Lumina quin etiam summa vigilantia turre Aut videt aut acies nostra videre putat. Ter mihi deposita est in sicca vestis harena; Ter grave temptavi carpere nudus iter — Obstitit inceptis tumidum iuvenalibus aequor, Mersit et adversis ora natantis aquis. At tu, de rapidis inmansuetissime ventis, Quid mecum certa proelia mente geris? In me, si nescis, Borea, non aequora, saevis! Quid faceres, esset ni tibi notus amor? Gaudia rapturo siquis tibi claudere vellet
Abbreviated transcription (Latin):
Hactenꝰ archanũ furtiue ꝯscia mentis
Litt̾a iam lasso pollice sistat opus:
Cet̾a ꝑ socias climene̾ ethrãq loqͣn᷑.
Que michi sunt comites ꝯsiliũq due.
ferre salute̾.Si cãdat ira
mans sesthapuella tͥ. Si m
dii faciles ł sit̃ ĩ amore scd̾i:
Inuitis ocłis hec mea u̾ba legesrm.
S ñ st̃ faciles uã cͣ mea uota morant᷑:
Currere me nota ñ paciunt᷑ aqua.
I p̃a uides celũ pice nigͥns ⁊ fretauẽtis.
Turbida. ꝑq cauas uixadeunda intes.
Unus ⁊ haudax a qͦ tͥ lut̾a nostea
Reddit᷑ e portu nauita mouit it
Afcensurꝰ erã nͥ qd̾ cum iuncula prore:
Solueret in speculis om̃is abidoseint.
Non pot̾am celare meos ueld̾ añ ꝑeutes.
Q uemq tegi uolumꝰ non latuiss amor.
ꝓ tinꝰ ħ scribens felix .i. litt̾a dixi.
Iam tͥ formosam poruiget illa manũ.
Forsitan admotis dñe tang̾e̾ labellis.
Rumꝑe dum niueo uincła dente uolet.
Talib exigno dictis mͥ murm̾e uerbis:

Expanded text:
Hactenus; arcanum furtivae conscia mentis Hactenus; arcanum furtivae conscia mentis Littera iam lasso pollice sistat opus. Cetera per socias Clymenen Aethramque loquamur, Quae mihi sunt comites consiliumque duae. ferre, salutem, Si cadat unda maris, Sesti puella, tibi. Si mihi di faciles, si sunt in amore secundi, Invitis oculis haec mea verba leges. Sed non sunt faciles; nam cur mea vota morantur Currere me nota nec patiuntur aqua? Ipsa vides caelum pice nigrius et freta ventis Turbida perque cavas vix adeunda rates. Unus, et hic audax, a quo tibi littera nostra Redditur, e portu navita movit iter; Adscensurus eram, nisi quod, cum vincula prorae Solveret, in speculis omnis Abydos erat. Non poteram celare meos, velut ante, parentes, Quemque tegi volumus, non latuisset amor. Protinus haec scribens, 'felix, i, littera!' dixi, 'Iam tibi formosam porriget illa manum. Forsitan admotis etiam tangere labellis, Rumpere dum niveo vincula dente volet.' Talibus exiguo dictis mihi murmure verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
Et uatũ tuncomnonitꝰ qͦs igne pelasgo:
Ilion arsurũ p̾monuisse ferun
Paita ꝑ arbitͥum bina tropheatuũ.
Sic illas uereor que si tua gła uem . ẽ.
Iudice te cãm non tenuere drrrre.
Nec dubito qͥn te si ꝑseqͣr arma parent᷑.
Ibit ꝑ gladios heu mͥ nost̾ amor.
An fera ceutauris iudic̾e bella coegit
Atracis hemonios ypodomia iurage
Tu fore tũ leutũ iusta menelaon ĩua
⁊ geminos fres tindareũq putas:
Q d̾ bn te tactas ⁊ forcia facta loqͣrs
Auerbis facies dissidet ip̃a suis
Apta mag̃ uen̾i ꝙͣ st̃ tua corꝑa marti.
Bella gerant fortes tu pan sẽꝑ ama.
Hectora quẽ laudas ꝑ te pugnare iubeto.
Milicia. ẽ. oꝑis alt̾a digna tius
Hiis ego si saꝑem pauloq audatior essẽ:
U terer utet᷑ ũ qua puella sapit
Aut ego deposito faciã fortasse pudore
Et dabo conuictas temꝑe uicta in anꝰ
Q d̾ petis ut furci̾ p̾senites ista loqͣm᷑ :
ł mora fit uoto forsan amica trirruo.

Expanded text:
Et vatum timeo monitus, quos igne Pelasgo Et vatum timeo monitus, quos igne Pelasgo Ilion arsurum praemonuisse ferunt. Parta per arbitrium bina tropaea tuum, Sic illas vereor, quae, si tua gloria vera est, Iudice te causam non tenuere duae; Nec dubito, quin, te si prosequar, arma parentur. Ibit per gladios, ei mihi! noster amor. An fera Centauris indicere bella coegit Atracis Haemonios Hippodamia viros — Tu fore tam iusta lentum Menelaon in ira Et geminos fratres Tyndareumque putas? Quod bene te iactes et fortia facta loquaris, A verbis facies dissidet ista tuis. Apta magis Veneri, quam sunt tua corpora Marti. Bella gerant fortes, tu, Pari, semper ama! Hectora, quem laudas, pro te pugnare iubeto; Militia est operis altera digna tuis. His ego, si saperem pauloque audacior essem, Uterer; utetur, siqua puella sapit — Aut ego deposito sapiam fortasse pudore Et dabo cunctatas tempore victa manus. Quod petis, ut furtim praesentes ista loquamur,Et mora sit voto forsan amica tuo.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ cũq iliacos ĩ trau̾it ad uenaportus
Is tͥ sollietti causa tuoris ent
Ip̃e mͥ qͦcieus iratꝰ adultera dices
Oblitꝰ nostro crimen messe tir oni
Delicti fies idẽ rep̾hensor ⁊ actor
Terra precor uultꝰ obiuat añ meos.
MAt fruar iliacis opib. cultuq beato.
Donaq ꝓnussis ub̾iora foram
Purpura nãq mͥ p̃tiosaq texta dabũt᷑.
Cougestoq aiui pond̾e diues eRo.
Da ueniã fasse ñ sũt tua mun̾a tanti.
Nestio qͦ tellꝰ me tenet ista modrro.
Qͥ s mͥ si ledar phugiis suce̾ret in hons.
U ñ petã fratiis. unde parentis opẽ:
O ĩa medee fallax ꝓuusit i ason
Pulsa .ẽ. esonia non minꝰ illa domo.
Hõ erat octes ad q̃ in despecta rediret.
Hõ ipsea parens. calliopeq soror
Tale uicħ timeo. s nͨ medea tunebat.
Fallit᷑ augĩo spes bona sepe suo.
Om̃ib inuenies q̃ uc̃ iactant᷑ in alto:
Haitib a portu lene fuisse frecum.
Aute diẽ part̾ est tua uisa parens

Expanded text:
Quicumque Iliacos intraverit advena portus, Quicumque Iliacos intraverit advena portus, Is tibi solliciti causa timoris erit. Ipse mihi quotiens iratus 'adultera!' dices, Oblitus nostro crimen inesse tuum! Delicti fies idem reprehensor et auctor. Terra, precor, vultus obruat ante meos! At fruar Iliacis opibus cultuque beato, Donaque promissis uberiora feram; Purpura nempe mihi pretiosaque texta dabuntur, Congestoque auri pondere dives ero! Da veniam fassae — non sunt tua munera tanti; Nescio quo tellus me tenet ista modo. Quis mihi, si laedar, Phrygiis succurret in oris? Unde petam fratres, unde parentis opem? Omnia Medeae fallax promisit Iason — Pulsa est Aesonia num minus illa domo? Non erat Aeetes, ad quem despecta rediret, Non Idyia parens Chalciopeve soror. Tale nihil timeo — sed nec Medea timebat! Fallitur augurio spes bona saepe suo. Omnibus invenies, quae nunc iactantur in alto, Navibus a portu lene fuisse fretum. Ante diem partus est tua visa parens;
Abbreviated transcription (Latin):
Ysiphile testis. testis mͥnonia uirgo .ẽ.
In nõ exibitis ut᷑q iuncta thous
Tn qͦ dilectũ multos in fide ꝑ annos
Diceris ocnonẽ postposuisse tuaii.
N ec tñ ip̃e negas. ⁊ nobis oĩa de te
Qucirre si uestis maxima cura fut
Adde qd̵ ut citpias cõstaus ĩ amore mau̾e.
Nõ potes exrediũt iã tua uela phriges
Dñ loq̃tis mec̾ dũ nox sꝑata paintira
Qui ferat in prĩam iã tͥ uentꝰ ene
Cursib inmediis nouitatis pleua relĩqͥs.
Gaudia. cum uentis nost̃ abibit amor.
Au seqͣr ut suades laudataq ꝑgima iusã.
ꝓminis ⁊ magui laomedontis ero.
Nou ita ꝯtempno uolucͥs p̾conia fame.
Ut ꝓbus teuas impleat illa meis t
Qͥ d de me pot̾it sꝑte qͥd achaia tota.
Eͥd gentes alie. qͥd tua troia loꝗNic
Qͥd pͥamꝰ de me. pͥanu qͥd censeat uxor.
C otq tui frẽs dardanidesq nuns
Tu qͦ qͥ pot̾is fore me sꝑare fidelem.
Et non exemplis auxuis .eẽ. tiusm:

Expanded text:
Hypsipyle testis, testis Minoia virgo est, Hypsipyle testis, testis Minoia virgo est, In non exhibitis utraque lusa toris. Tu quoque dilectam multos, infide, per annos Diceris Oenonen destituisse tuam. Nec tamen ipse negas; et nobis omnia de te Quaerere, si nescis, maxima cura fuit. Adde, quod, ut cupias constans in amore manere, Non potes. expediunt iam tua vela Phryges; Dum loqueris mecum, dum nox sperata paratur, Qui ferat in patriam, iam tibi ventus erit. Cursibus in mediis novitatis plena relinques Gaudia; cum ventis noster abibit amor. An sequar, ut suades, laudataque Pergama visam Pronurus et magni Laumedontis ero? Non ita contemno volucris praeconia famae, Ut probris terras inpleat illa meis. Quid de me poterit Sparte, quid Achaia tota, Quid gentes Asiae, quid tua Troia loqui? Quid Priamus de me, Priami quid sentiet uxor, Totque tui fratres Dardanidesque nurus? Tu quoque, qui poteris fore me sperare fidelem, Et non exemplis anxius esse tuis?
Abbreviated transcription (Latin):
Laudam᷑ nr̃o instis ille tunet
Et meliꝰ falme uerba de disse fuit
Nec ꝙ abe ħͥ me recũ uiuare relictam.
Morib ⁊ uite credidit ille uiee
De facie metuit. uite confidit. ⁊ illũ:
Securũ ꝓbitas forma tuuere facit.
Simplicis utam᷑ cõmoditate.uiri.
E t libet et tuneo uͤ adhuc exacta uoluntaᷤ:
E st satis. in dubio pectora nrn labant.
Et nirabest nob̾. ⁊ tu sñ cõuige cormis.
I nq uitẽ tua me te mea forma capit.
Et longe noctes. ⁊ iã sermone coinus.
Et tu me miser̃ blandus ⁊ una domuᷤ
Et ꝑcam si ñ iniuitant omĩa culpam.
Nestio qͦ tardor s tũ ipsa metu
Ꝙ male ꝑsuades utinã bñ cog̾e posses.
Ut mea rusticitas excucienda foret
Utilis int̾dũ. ẽ. ip̃is uuuria passig
Siccerte felix. eẽ. coacta foren.
Dũ nouus. ẽ. pociꝰ cepto pugnemꝰ amon.
Flamma recens ꝑua sparsa resedit aqͣ¬
Certꝰ in hospitib ñ .ẽ. amor. errat ũ ip̃i.
Cũq nicħ speres firmiꝰ. eẽ. fugit

Expanded text:
Laudamur vestro, iustius ille timet. Laudamur vestro, iustius ille timet. Et melius famae verba dedisse fuit. Nec, quod abest hic me tecum, mirare, relicta; Moribus et vitae credidit ille meae. De facie metuit, vitae confidit, et illum Securum probitas, forma timere facit. Simplicis utamur commoditate viri. Et libet et timeo, nec adhuc exacta voluntas Est satis; in dubio pectora nostra labant. Et vir abest nobis, et tu sine coniuge dormis, Inque vicem tua me, te mea forma capit; Et longae noctes, et iam sermone coimus, Et tu, me miseram! blandus, et una domus. Et peream, si non invitant omnia culpam; Nescio quo tardor sed tamen ipsa metu! Quod male persuades, utinam bene cogere posses! Vi mea rusticitas excutienda fuit. Utilis interdum est ipsis iniuria passis. Sic certe felix esse coacta forem. Dum novus est, potius coepto pugnemus amori! Flamma recens Certus in hospitibus non est amor; errat, ut ipsi, Cumque nihil speres firmius esse, fugit.
Abbreviated transcription (Latin):
Difficilẽ culpe suspicor. eẽ. uiai
Ipẽ malo metꝰ ẽ. iam nc̃ confundor. ⁊ õs:
In nris ocłos uultib esse ror
N ec reor hoc falso. sensi mala m̃m᷑a wlgi.
Et qͣsdã uoces retulit  echra michi
At tu dissimula. nͥ si desist̾e̾ maus
S cur desistase dissimulare potes
L ude. s occulte. maior ñ maxuna nobis:
E st data lib̾tas qd̾ menelauaabest.
Ille quid̾ ꝓcul. ẽ ita re cogeute ꝓfectus.
Magna fuit subite iustaq causa uie.
At mͥ sic uisũ. ẽ. ego cũ dubitaret an iret
Qñi pͥmũ clixi fac rediturus ⁊ eaginz
Omine letatꝰ dedit oscła. resq domꝰq.
Et tͥ sit cure troitꝰ hospes ait¬
U ix tenui usũ. quẽ dũ ꝯpesc̾e luctor:
Non illi potui dicere pres erit.¬
U ela qͥde crete̾ uentis dedit ille scd̾is:
S tu non ideo tuncta li cere puta.
S meꝰ hĩc uir abẽ ut me cꝰtodiat ab sẽs.
An nescis longas regib. ẽẽ. manus
Fama qͦ ẽ. honeri. nã qͦ ꝯstancius ore:

Expanded text:
Difficilem culpae suspicor esse viam. Difficilem culpae suspicor esse viam. Ipse malo metus est; iam nunc confundor, et omnes In nostris oculos vultibus esse reor. Nec reor hoc falso; sensi mala murmura vulgi, Et quasdam voces rettulit Aethra mihi. At tu dissimula, nisi si desistere mavis! Sed cur desistas? dissimulare potes. Lude, sed occulte! maior, non maxima, nobis Est data libertas, quod Menelaus abest. Ille quidem procul est, ita re cogente, profectus; Magna fuit subitae iustaque causa viae — Aut mihi sic visum est. ego, cum dubitaret an iret, 'Quam primum,' dixi, 'fac rediturus eas!' Omine laetatus dedit oscula, 'res' que 'domusque Et tibi sit curae Troicus hospes,' ait. Vix tenui risum, quem dum conpescere luctor, Nil illi potui dicere praeter 'erit.' Vela quidem Creten ventis dedit ille secundis; Sed tu non ideo cuncta licere puta! Sic meus hinc vir abest ut me custodiat absens — An nescis longas regibus esse manus? Forma quoque est oneri; nam quo constantius ore
Abbreviated transcription (Latin):
Cred̾e uix equid̃ celestia corꝑa poss uin:
Arbitrio formam supposuisse trruo.
U tq sit ħ ner̃ certe pars alt̾a ficta .&̾.
Iudicii p̾ciũ qͣ data dicor e rrrrrgo.
Non ẽ. tanta mͥ fiducia corꝑis. ut me:
Maxima teste dea doua fuisse pute in.
Cõtenta .ẽ. ocłis hoium mea forma ꝑban.
Laudatͥo uenꝰ ẽ. insidios a michi.
Nec tu succense ninũ nͥi creditꝰ egre
T arda solet magnis reb uẽẽ fide
P᷑ ma mea. ẽ. gͥ uen̾i placuisse uoluptas.
ꝑxima me uisã p̾mia sũma  ibi.
Hec te palladios nec te uinonis honores:
Au ditis helene preposuisse bonis
Gͦ ego sũ uutꝰ. ego sũ tͥ nobile regnũ.
Fertea sũ sinõ hoc ego pectus  Amẽ.
Ferrea crede mͥ ñ sũ s amare repugno:
I slũ quẽ fier uix puto posse meum.
Quid bibulũ curuo ꝓscind̾e litꝰ aratro:
S pemq sequi coner ꝙ̃ locꝰ ip̃e negat:
Sum rudis ad uen̾is furcũ. nullaq fidele̾:
F ungi᷑ officio littera tira uouo.
Felices quib ustis adest. ego nesciarerũ

Expanded text:
Credere vix equidem caelestia corpora possum Arbitrio formam supposuisse tuo, Utque sit hoc verum, certe pars altera ficta est, Iudicii pretium qua data dicor ego. Non est tanta mihi fiducia corporis, ut me Maxima teste dea dona fuisse putem. Contenta est oculis hominum mea forma probari; Laudatrix Venus est invidiosa mihi. Nec tu succense, nimium mihi creditus aegre; Tarda solet magnis rebus inesse fides. Prima mea est igitur Veneri placuisse voluptas; Proxima, me visam praemia summa tibi, Nec te Palladios nec te Iunonis honores Auditis Helenae praeposuisse bonis. Ergo ego sum virtus, ego sum tibi nobile regnum! Ferrea sim, si non hoc ego pectus amem. Ferrea, crede mihi, non sum; sed amare repugno Illum, quem fieri vix puto posse meum. Quid bibulum curvo proscindere litus aratro, Spemque sequi coner quam locus ipse negat? Sum rudis ad Veneris furtum, nullaque fidelem Fungitur officio littera nostra novo. Felices, quibus usus adest! ego nescia rerum