comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
seri ꝙͣ sener ꝑga non e pudebit fa¬
teri quẽ mͥ amorẽ pictagoras miecerit¬
ad socion dicebat qͣre ille aĩalib abstuu¬
tor citra sangiũer cẽ ciedelut ⁊ crudelita¬
tis ꝯsuctudinẽ fĩ ubi ĩ uoluptat. eet
adducatꝰ laceratio adiciebat ꝯtraheda
ẽẽ matia luxurie. Colligebat bone bali¬
tudim ꝯͣria eẽ almiẽta uaria ⁊ nr̃is ali¬
ena corporib ac pictagoras oĩu inter
oĩa cognationẽ esse dicebat ⁊ alior cõ¬
m̾ciũ ĩ alias acq alias formas tñseũ

Expanded text:
serim quam senex pergam, non pudebit faserim quam senex pergam, non pudebit fateri, quem mihi amorem Pythagoras iniecerit. Sotion dicebat, quare ille animalibus abstinutorum citra sanguinem esse credebat et crudelitatis consuetudinem fieri, ubi in voluptatem esset adducta laceratio. Adiciebat contrahendam materiam esse luxuriae; colligebat bonae valitudini contraria esse alimenta varia et nostris aliena corporibus. At Pythagoras omnium inter omnia cognationem esse dicebat et animorum commercium in alias atque alias
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd usũ excede̾t podꝰ eẽt suꝑuacuũ ⁊ gra¬
ne ferẽti sepe exiree scola pauꝑi libuit
cũ ceꝑat uoluptates nr̃as traduce̾ lauda.¬
re castũ corpꝰ sobiã mẽsã purã mentẽ.
nõ tm̃ ab illicitis uoluptatib s ĩ suꝑua¬
cius libebat cͥcũscbẽ gula ac uetrẽ. inde m
quedã ꝑmãsere lucilli maguo eĩ ĩ oĩa
inceptu uenerã. deide ad citatis bi¬
ta reductus ex bene ceptis pauca ẜua¬
iii. Inde ostreis boletis qr ĩ õe utã renũ¬
ciatũ ẽ nec eĩ cibi s oblectamẽta sũt ꝓd
ra facile reditura. inde in om̃e uita.
unguẽto abstinemꝰ qm̃ oꝑtims odor in
corpore ẽ nullꝰ inde uino cureris stoachꝰ
Inde ĩ õe uitã balneũ fugims de coquere
corpꝰ acq exmanire sudorib ĩutile simł
delicatũq credidims oet᷑a ꝓiecta rediert
Ita tũ ut quoꝵ abstinẽtiã int̾rupi mod̾
serue̾ ⁊ quidẽ abstinẽtie ꝓrimiorẽ nestio
an difficiliorẽ qnĩ quide abscidũt᷑ facilio

Expanded text:
d usum excederet, pondus esset supervacuum et grave ferenti, saepe exire e schola pauperi libuit. Cum coeperat voluptates nostras traducere, laudare castum corpus, sobriam mensam, puram mentem non tantum ab inlicitis voluptatibus, sc ventrem. Inde mihi quaedam permansere, Lucili. Magno enim in omnia inceptu veneram. Deinde ad civitatis vitam reductus ex bene coeptis pauca servavi. Inde ostreis boletisque in omnem vitam renuntiatum est; nec enim cibi, sed oblectamenta sunt ad ra, facile reditura. Inde in omnem vitam unguento abstinemus, quoniam optimus odor in corpore est nullus. Inde vino carens stomachus. Inde in omnem vitam balneum fugimus, decoquere corpus atque exinanire sudoribus inutile simul delicatumque credidimus. Cetera proiecta redierunt, ita tamen, ut quorum abstinentiam interrupi, modum servem et quidem abstinentiae proximiorem, nescio an diffic
Abbreviated transcription (Latin):
apꝑatu uidi totas opes urbis celatas
cognoscẽs sũmi ĩꝑii fortuna ꝓtulerat
Quid te ẽ inqͣ aliud ꝙͣ uritare cupidita¬
tes hõui ꝑ se incitatas. quid sibi uult is¬
ta pecume põpa ad discendã auariciã cõ¬
uenimꝰ.at meh̾cules nimꝰ cupiditacis is¬
tĩc offero ꝙͣ attulerã. cõtẽpsi diuicias nõ
occupauit qd̾ totũ diẽ occupare nõ potuit
colorib. quid nuia̾is. ꝗd stupes. pompa ẽ
Ostendũt᷑ iste res nõ possident᷑ ⁊ dũ placẽt
trãseũt. ad ueras pociꝰ te ꝯũte diuicias.

Expanded text:
apparatu vidi totas opes urbis caclatascognoscens summi imperii fortuna protulerat. Quid hoc est, inquam, aliud nisi inritare cupiditates hominum per se incitatas ? Quid sibi vult ista pecuniae pompa ? Ad discendam avaritiam convenimus ? At mehercules minus cupiditatis istinc effero quam adtule45 occupabit, quod totam diem occupare non potuit?colonibus. Quid miraris? Quid stupes? pompa est. Ostenduntur istae res, non possidentur; et dum placent transeunt. Ad veras potius te converte divitias,
Abbreviated transcription (Latin):
cẽptari possit. Secũda fortuna ⁊ iteꝵ repetita
nifra terrã inserat᷑. hic de qͦ sebis ⁊ madus
nõ ht̃ uires. Indulsit uiciis simł ⁊ emaituit¬
⁊ induruit. nõ põt recipe̾ rõnẽ. nõ põt mia̾t̾¬
at cupit ip̃e noli cied̾e̾ nõ dico illũ mẽtiri t
putat se cupe̾ stoma cũ illi fecit luxuria cico
cũ illa nõ redibit ĩ gr̾̃a. s dicit se offẽdi uitã⁊
sua. nõ negauerĩ Qiuis enĩ nõ offendit. hoĩes
uitã suã ⁊ amãt simł ⁊ odeũt. Tũe itas

Expanded text:
ari possit secunda fortuna, et iterum repetita infra terram inseratur. Hic, de quo scribis et mandas, non habet vires; indulsit vitiis. Simul et emarcuit et induruit. Non potest recipere rationem, non potestAt cupit ipse." Noli credere. Non dico illum mentiri tibi; putat se cupere. Stomachum illi fecit luxuria; cito cum illa redibit in gratiam. " Sed dicit se offendi vita sua." Non negaverim. Quis enim non offenditur ? Homines vitia sua et amant simul et oderunt. Tu
Abbreviated transcription (Latin):
uis. Itẽ ãĩus in uarias figuras ꝯuertit᷑. ⁊
nõ tociẽs aĩal aliud ẽ quociẽs aliud facit
nec illud qd̾ fit ab aĩo aĩal ẽ. iusticia aĩ al
ẽ. fortitudo sic cete̾ uirtutes utrũ desinũt
ẽẽ aĩalia subinde aut rursus incipĩt. an
semꝑ sũt desmne̾ uirtutes nõ possũt Ergo
młta aĩalia ymo ĩnuͣabiba in hoc aĩo uer
sant. Nõ sũt in qͥt młta qr ex uno religa¬
ta sũt ⁊ ꝑtes uniꝰ ac mẽbra sũt. Talẽ g ͦ
faciẽ aĩ nobis ꝓponimꝰ qualis ẽ ydre mł¬
ta hñtis capita quoꝵ unũqd̾q ꝑ se pug¬
nat ꝑ se nocet. atqui nullũ ex illis capi¬
tib aĩal ẽ s aĩalis caput. ceteꝵ ip̃a unũ
aĩal ẽ. nemo ĩ chimera leonẽ eẽ aĩaldix̃
aut draconẽ. hec ꝑtes erãt eiꝰ. ꝑtes aũt

Expanded text:
vis; idem animus in varias figuras convertitur et non totiens animal aliud est, quotiens aliud facit. Nec illud, quod fit ab animo, animal est. Si iustitia animal est, si fortitudo, si ceterae virtutes, utrum desinunt esse animalia, subinde autem rursus incipiunt, an semper sunt ? Desinere virtutes non possunt. Ergo multa animalia, immo innumerabilia, inligata sunt et partes unius ac membra sunt." Talem ergo faciem animi nobis proponimus, qualis est hydrae multa habentis capita, quorum unumquodque per se pugnat, per se nocet. Atqui nullum ex illis capitibus animal est, sed animalis caput, ceterum ipsa unum animal est. Nemo in Chimaera leonem animal esse dixit aut draconem; hae partes erant eius
Abbreviated transcription (Latin):
ita dico alt̾ ab alto̾ d ẽẽ deductꝰ ut duo
sint. ełtꝗd ĩ unũ niltiplex ẽ sub unã na
stabit. ubi uõ altiꝰ mẽbꝵ erit nõ potit
uideri aliud. qͣre dicã. qr qd̾ aliud ẽ suũ
oportet ẽẽ ⁊ ꝓpͥu i totũ ⁊ int̾ se absolutũ

Expanded text:
Ita dico: alter ab altero debet esse diductus, ut duo sint. Quicquid in uno multiplex est, sub unam naturam stabit. Ubi vero alterius membrum erit, non poterit videri aliud. Quare ? Dicam: quia quod aliud est, suum oportet esse et proprium et totum et intra se absolutum.
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ formari ut desideras ⁊ ĩstitiu
molestiꝰ ualde mollis capit᷑. ⁊ ꝯsuetudine
mala ac diutina fcũs uolo tͥ ex nĩo artisi¬
cio exẽplũ referre. nõ qual ĩcisionẽ uitis
patit̾ si uetus ⁊ exesa est si infirma gͣtis q
aut nõ recipiet sartulũ aut nõ alet nec
applicabit sibi nͨ ĩ qualitatẽ ei o naturãq

Expanded text:
tuum formari, ut desideras, et institui; molestius, valde mollis capitur et consuetudine mala ac diutina fractus. volo tibi ex nostro artificio exemplum referre. Non quaelibet insitionem vitis patitur; si vetus AUT NON RECIPIET SURCULUM AUT NON ALET NEC APPLICABIT SIBI NEC IN QUALITATEM EIUS NATURAMQUE
Abbreviated transcription (Latin):
eadẽ ꝙͣuis sciat ietractau̾t ⁊ ad se sepe
hoc falso sit nomẽ ascͥptũ. si q̃sierit de hone¬
stis ⁊ turpib. de ꝓuidẽtia ⁊ int̾ hechumani
ingenii sagacitas sistit᷑ ꝓspice̾ ⁊ ult᷑ mũdũ
libet quo ferat᷑ unde surrex̾i̾t. in quẽ exitũ
tanta reꝵ uelocitas ꝓperet. Abhac diuina
ꝯtẽpłone abductũ ãui ĩ sordida ⁊ hũlia
ꝓtraximꝰ ut auaricie seriuret ut relicto
mũdo t̾minisq eiꝰ ⁊ dnĩs cũcta u̾sancibꝰ
terrã rimaret᷑ et q̃reͣt quid ex illa mali
effode̾t nõ ꝯtentꝰ oblatis. Quitꝗd notis bo¬
no futuꝵ erat dñs. ⁊ parẽs nñ ĩ pxĩo posuit
nõ exspectauit inꝗsicionẽ nr̃a ⁊ ultro
dedit nocitura altissime pressit. nichil nͥ
de bonis q̃r possumꝰ ea quib ꝑiremꝰ no¬
lente na reꝵ ⁊ abscondẽte ꝓtułms. addux¬
imiꝰ ãiuu uoluptati cui indulge̾ mitui

Expanded text:
eadem, quamvis sciat, retractaverit et ad se saepe ala, quibus hoc falso sit nomen adscriptum, si quaesierit de honestis et turpibus, de providentia. Nec intra haec humani ingenii sagacitas sistitur; prospicere et ultra mundum libet, quo feratur, unde surrexerit, in quem exitum tanta rerum velocitas properet. Ab hac divina contemplatione abductum animum in sordida et humilia pertraximus, ut avaritiae serviret, ut relicto mundo terminisque eius et dominis cuncta versantibus terram rimaretur et quaereret, quid ex illa mali effoderet, non contentus oblatis. Quidquid nobis bono futurum erat, deus et parens noster in proximo posuit; non expectavit inquisitionem nostram et ultro dedit. Nocitura altissime pressit. Nihil nisi de nobis queri possumus; ea, quibus periremus, nolente rerum natura et abscondente protulimus. Addiximus ani
Abbreviated transcription (Latin):
aliud nõ põt. Iusticia .i. aĩus quodãmõ
se hũs aĩal ẽ credamꝰ deinde aĩal ẽ for¬
titudo .i. aĩus quodãmõ se hñs. Quis ãius
Ille qui mõ iusticia erat tenet᷑ ĩ pͥore aĩa¬
li in aliud aĩa ei trãsire nõ licet. In eo il¬
li n quo pͥmũ ẽẽ cepit ꝑseuerãdũ ẽ. p̃trͣa
unꝰ aĩus duoꝵ ẽẽ aĩaliũ nõ põt młtomꝰ

Expanded text:
aliud non potest. Iustitia, id est animus quodammodo se habens, animal est. Credamus; deinde animal est fortitudo, id est animus quodammodo se habens. Quis animus ? Ille, qui modo iustitia erat ? Tenetur in priore animali, in aliud animal transire ei non licet; in eo illi, in quo primum esse coepit, perseverandum est. Praeterea unus animus duorum esse animalium non potest,
Abbreviated transcription (Latin):
polentã. Ioui ip̃i ꝯtrou̾siã de felicitate fa¬
ciamꝰ. faciamꝰ oro te ⁊̃ si ista defuerĩt cur¬
pe ẽ. turpe ẽ beatã uitã ĩ auro ⁊ argento
repone̾. eque turpe ẽ in aqua ⁊ polenta. Qd
gͦ faciã si ista nõ fuerĩt. Queris ꝗd sit re¬
mediũ ĩopie. famẽ fames finit. alioꝗn qͥd
int̾est magna sĩt an exigua q̃ fiure te cogt̃
Quid refert ꝙͣtulũ sit qd̾ tͥ possit negarẽ
fortuna. ħ ip̃a aqͣ ⁊ polenta. ĩ alienũ ar¬
bitriũ cadit. Liber ẽ aũt nõ ĩ quẽ paꝵ licet
fortiuie s ĩ quẽ inchil. ita ẽ nchil deside̾s
oportet si uis iouẽ ꝓuocare ⁊ nich desiderãtẽ
uoles frequet̾ cogitare id agis ut sis felie
nõ ut uidearis. et ut tͥ uideai̾s nõ aliis
iuid uocent᷑ latine sophismata q̃¬
sisti a me. Multi tẽptauer̃t illis no¬
nẽ ĩponẽ nullũ hesit. uidel qr res
ip̃a nõ recipiebat᷑ a nobis nec ĩ usu erat
nõi qͦ repugnatũ ẽ aptissimũ tũ uidet᷑

Expanded text:
polentam, Iovi ipsi controversiam de felicitate faciamus.' Faciamus, oro te, etiam si ista defuerint. Turpe est beatam vitam in auro et argento reponere, aeque turpe in aqua et polenta. ' Quid ergo faciam, si ista non fuerint ? ' Quaeris, quod sit remedium inopiae ? Famem fames finit; alioquin quid interest, magna sint an exigua, quae servire te cogant ? Quid refert, quantulum sit, quod tibi possit negare fortuna ? Haec ipsa aqua et polenta in alienum arbitrium cadit. Liber est autem non in quem parum licet fortunae, sed in quem nihil. Ita est: nihil desideres oportet, si vis Iovem provocare nihil desiderantem." voles frequenter cogitare, id ages, ut sis felix, non ut videaris, et ut tibi videaris, non aliis. uid vocentur Latine sophismata, quaesisti a me. Multi temptaverunt illis nomen inponere, nullum haesit, videlicet, quia res ipsa non recipiebatur a nobis nec in usu erat, nomini quoque repugnatum est. Aptissimum tamen videtur
Abbreviated transcription (Latin):
no̾ adiuuat᷑ adiectiõẽ calois ut taseatt.
Sapiẽs nõ põt inhĩtũ mẽtis sue stare nͥ
auncos aliqͦs siłes siu adimsit cũ ꝗb ir¬
tutes suas coĩcet. adice nũc ꝙ oĩb int̾ se
iututib anncicia ẽ Itaq ꝓdẽ qui ututes
alicuio ꝑtes sui amiat amãda q ĩuicem
p̾stat.Siłia delectãt utiq ubi honesta st
⁊ ꝓbare ac proba̾ sciũt ⁊̃ nũc sapiẽtis aĩu
ꝑiti moue̾ nemo aliꝯ põt ꝙͣ sapiẽs. sicutꝰ

Expanded text:
t caleat; sapiens non potest in habitu mentis suae stare, nisi amicos aliquos similes sui admisit, cum quibus virtutes suas communicet. Adice nunc, quod omnibus inter se virtutibus amicitia est. Itaque prodest, qui virtutes alicuius paris sui amat amandasque invicem praestat. Similia delectant; utique ubi honesta sunt et probare ac probari sciunt. Etiamnunc sapientis animum perite movere nemo alius potest quam sapiens, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾ altiͣ tradidit. Nemo ausus ẽ ad id qo
ꝑturbat᷑ accede̾ ⁊ nam ac bonũ timo̾is sui
nosse.itaq res falsa ⁊ manis ht adhuc
fide̾ qr nõ coarguit᷑ tanti putem oculos
qualis lucretio uisa ẽ. nã ueluti pueri
trepidãt.atq oĩa ceci ĩ tenebs metuũt
ita nos ĩ luce timemꝰ. Quid gꝰͦ nõ õĩ pue¬
ro stultiores sumꝰ qui ĩ luce timenis. S
falsũ ẽ lucreti nõ timemꝰ ĩ luce. oĩa nobis
fecimꝰ tenebras nichil uidemꝰ. ne ꝗd noce¬
at ne ꝗd expediat tota uita incursitamꝰ
ne ob hoc resistimꝰ aut circũspeccio pedem
ponimꝰ uides aũt ꝙͣ sit furiosa res ĩtene¬
bris ĩpetus. at me ħcules id agmꝰ reuo¬

Expanded text:
alter alteri tradidit; nemo ausus est ad id, quo alter alteri tradidit; nemo ausus est ad id, quo perturbabatur, accedere et naturam ac bonum timoris sui nosse. Itaque res falsa et inanis habet adhuc fidem, quia non coarguitur. Tanti putemus oculoqualis Lucretio visa est: Nam veluti pueri trepidant atque omnia caecis In tenebris metuunt, ita nos in luce timemus. Quid ergo ? Non omni puero stultiores sumus qui in luce timemus ? Sed falsum est, Lucreti, non timemus in luce; omnia nobis fecimus tenebras. Nihil videmus, nec quid noceat nec quid expediat; tota vita incursitamus nec ob hoc resistimus aut circumspectius pedem ponimus. vides autem, quam sit furiosa res in tenebris impetus. At mehercules id agimu
Abbreviated transcription (Latin):
nõ quidẽ ordinanũ s hũc infi̾oris note ex
hoꝵ nũo quos ouidiꝯ art de plebe deos.
ita tñ hoc seponas uolo ut meminerisi
maiores nr̃os qui credider̃t stoycos fuisse
Singulis em̃ ⁊ gemũ ⁊ iunonẽ deder̃t. pos¬
tea uidebimo an tiñ diis uacet ut pͥuatoꝵ
negocia ꝓcurarẽt. Interĩ illud scito suie as¬
signati sumꝰ siue neglecti ⁊ forcune dati
cuiꝙͣ quẽ pena putauu̾s dignũ optes ut ĩ¬
bat᷑. quociẽs magna gratulatiõe excepta rey
gradũ sͥ struxit ĩ preceps ⁊ ĩ aliquẽ iã emi¬
nẽte alleuauit ⁊̃ nũc tãꝙͣ adhuc ibi sta¬
ret unde tuto cadũt s ip̃m illud cadere
ultra quẽ nat᷑a neminẽ deiecit. prope ẽ re
cit᷑ ⁊ illud unde infelix emictit᷑: nos utͣq
extẽdimꝰ ⁊ lõga spe ac metu facimꝰ s si sa¬
pis oĩa hũana ꝯdiciõe metire simł ⁊ quod
gaudes ⁊ qd̾ times ꝯtrahe. Est aũt tanti
nichil diuu gaude̾ ne ꝗd diu timeas. s qͣre

Expanded text:
non quidem ordinarium, sed hunc inferioris notae ex eorum numero, quos Ovidius ait " de plebe deos." Ita tamen hoc seponas volo, ut memineris maiores nostros, qui crediderunt, Stoicos fuisse; singulis enim et Genium et Iunonem dederunt. Postea videbimus, an tantum dis vacet, ut privatorum negotia procurent; interim illud scito, sive adsignati sumus, sive neglecti et fortunae dati, cuiquam, quem poena putaveris dignum, optes, ut inbatur ? Quotiens magna gratulatione excepta res gradum sibi struxit in praeceps et aliquem iam eminentem adlevavit etiamnunc, tamquam adhuc ibi staret, unde tuto cadunt ? Sed ipsum illud cadere ultra quem natura neminem deiecit. Prope est recitur, et illud, unde infelix emittitur; nos utraque extendimus et longa spe ac metu facimus. Sed si sapis, omnia humana condicione metire; simul et quod gaudes et quod times, contrahe. Est autem tanti nihil diu gaudere, ne quid diu timeas. Sed quare
Abbreviated transcription (Latin):
uicinũq ꝓfecto ꝓderit aũt ille ꝑfectus si
ꝯsiliũ cõi prude̾tia iuiuerit. Auĩt hoĩes płꝰ
ĩ alieno uegocio uidere nicio hoc illis eueit
qͥs amor subexcecat quibq despectiuĩ utili¬
tatis timor inꝑiculis excutit. Incpiet sa¬
pe̾ ⁊ secunor ⁊ extͣ metũ poĩtus. s nchoꝰ¬
quedã sũt q̃ ⁊ saipientes in alio ꝙͣ in se dili¬
gentiꝰ uidẽt. p̃tẽa illud dulcissimũ ẽ honc¬
stissimũ idẽ uelle atq idẽ nolle. Sapiẽs sapi¬
enti p̾stabit egregiũ opus pari iugo du
nos nichil alud ꝙͣ acuiẽ exc̾ce̾ tociens
eiĩ illo reu̾tor. Quid ista res me uiuat
fortiorẽ faciã iustiorẽ tẽpatiorẽ. nũdũ exc¬
cer bacat. Ad huc medico mͥ opus ẽ. Quid
me posces scĩa nutilẽ. magna ꝓmisisti.
exige. Uide dicebas intrepidũ fore ⁊̃ si cͥca
me gladii micarẽt ⁊̃ si mucro tange̾t iu¬
gulu dicebas securũ fore ⁊̃ si circa me fla¬
grarẽt incẽdia ⁊̃ si subitus turbo totã nauẽ

Expanded text:
autem ille perfectus, si consilium communi prudentia iuverit. Aiunt homines plus in alieno negotio videre, vitio hoc illis evenit, quos amor sui excaecat quibusque dispectum utilitatis timor in periculis excutit; incipiet sapere securior et extra metum positus. Sed nihquae etiam sapientes in alio quam in se diligentius vident. Praeterea illud dulcissimum et honestissimum " idem velle atque idem nolle " sapiens sapienti praestabit; egregium opus pari iugo ducnos nihil aliud quam acumen exercere. Totiens enim illo revertor: quid ista me res iuvat ? Fortiorem fac iam, iustiorem, temperantiorem. Nondum exerceri vacat; adhuc medico mihi opus est. Quid me poscis scientiam inutilem ? Magna promisisti; exige, vide. Dicebas intrepidum fore, etiam si circa me gladii micarent, etiam si mucro tangeret iugulum; dicebas securum fore, etiam si circa me flagrarent incendia, etiam si subitus turbo toto navem m
Abbreviated transcription (Latin):
octat᷑ nõ ꝓde̾ sapiẽti sapiẽs s s̾ ipi hoc
uno mõ dicas licet nõ eẽ ĩ melle dulcedi¬
nẽ nã ipẽ ille qui eẽ debeat ita aptatus
lingua palatoq ẽ ad eiꝰ modi gustũ ut
ille talis sapor capiat offendet᷑. Sũt eĩ
quidã quib morbi uicio mel amarũ
uideat᷑. oportet utrũq colẽ ut ⁊ ille pr̃o¬
dẽe possit ⁊ huic ꝓfut̾o ydonea materias
sit. In sũmũ iꝗt ꝓductũ calorẽ talesi
reb agricola ab alio instrui qͣrit. nũꝗd
Satis em̃ uite instructꝰ satis armatꝰ ẽ
adiecto ut sũmũ teneat s ip̃e se ĩꝗt calor¬

Expanded text:
hortator. " Non prodest sapienti sapiens, sed sibi ipse. Hoc aget." Illo modo dicas licet non esse in melle dulcedinem: nam ipse ille, qui esse debeat, ita aptatus lingua palatoque est ad eiusmodi gustum, ut illa talis sapor capiat, aut offendetur. Sunt enim quidam, quibus morbi vitio mel amarum videatur. Oportet utrumque valere, ut et ille prodesse possit et hic profuturo idonea materia sit. " rebus agricola ab alio instrui quaerit ? Numsatis enim vitae instructus, satis armatus esadiecto, ut summum teneat. " Sed ipse
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sẽꝑ tota q̃renda sũt. nõ ẽ aũt ꝙ tenimis
laudes si ꝯtẽpsis aureos lectos ⁊ gẽmea
supellectile. Que ẽ enĩ urtus suꝑuacua
nec linguas pencoperoꝵ ⁊ alia portẽta
luxurie iã tota aĩalia fastidiẽtis ⁊ cerca
mẽbra ex singulis eligẽtis. Tũc te admi¬

Expanded text:
 quaerenda sunt. Non est autem quod te nimis laudes, si contempseris aureos lectos et gemmeam supellectilem. Quae est enim virtus supervacua nec linguas phoenicopterorum et alia portenta luxuriae iam tota animalia fastidientis et certa membra ex singulis eligentis; tunc te admi
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ accesseĩs tũc maĩfestũ fit ꝙ ĩ arduo
sũma sint. ẽalis ẽ mi lucilli uerꝰ ⁊ rebꝰ nõ
artificiis pħs.In edito stat adrurabilis
celsus magͥtudĩs ue̾ nõ exsuegit ĩ plãtas
nec sũmis ambulat digitis eoꝵ more q
mẽdatio staturã aduuiat lõgioresq ꝙͣ st̃
uider uolũt. Contẽtus ẽ mag̾tudĩe sua. ꝗd
i ꝯtentus sit eo usq creuisse quo manũ
fortuna nõ porrigit. ergo ⁊ supͣ hũana ẽ
cilia hãc ꝯstãtiã cauillatiões iste de quib
paulo ante loquebar p̾stare nõ possũt. lu
deducit in planũ. nec te probauerĩ aliqũ
ista age̾. S tũc cũ uoles nichil agẽ. hoc
tũ hñt in se pessiniũ dulcedinẽ quãdã sui¬

Expanded text:
cum accesseris, tunc manifestum fit, quo in arduo summa sint; talis est, mi Lucili, verus et rebus, non artificiis philosophus. In edito stat admirabilis, celsus, magnitudinis verae. Non exsurgit in plantas nec summis ambulat digitis eorum more, qui mendacio staturam adiuvant longioresque quam sunt, videri volunt; contentus est magnitudine sua. Quidni contentus sit eo usque crevisse, quo manus fortuna non porrigit ? Ergo et supra humana est cilia; hanc constantiam cavillationes istae, de quibus paulo ante loquebar, praestare non possunt. Luddeducit in planum. Nec te prohibuerim aliquando ista agere, sed tunc, cum voles nihil agere. Hoc tamen habent in se pessimu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdee̾ p̃ceptor ꝙͣ gub̾nator ĩ tẽpestate
nause ab undis tenẽdũ rapiente fluctu
gub̾naculũ luctandũ cũ ipõ maꝵi eripi¬
enda sũt uento uela Quid me põt adiu¬
ꝙͣto maiore putas utã tẽpestate iac¬
taꝵ ꝙͣ ullã ratẽ. nõ ẽ loquẽdũs gube¬
nãdũ oĩa q̃ dicũt q̃ turba audiẽte iaccãt

Expanded text:
eceptor quam gubernator in tempestate nauseabundus. Tenendum rapiente fluctu gubernaculum, luctandum cum ipso mari, eripienda sunt vento vela; quid me potest adiu ? Quanto maiore putas vitam tempestate iactari quam ullam ratem ? Non est loquendum, sed gubernandum. Omnia quae dicunt, quae turba aud
Abbreviated transcription (Latin):
ait homero se surripuisse. enmo uͥgiliũ
eẽ enĩ aput ciceronẽ ĩ hiis ip̃is de repu  ͣ¬
libris hoc epigrama ẽ nͥ faciendo plagas
scelestiũ astende̾ cuꝙͣ ẽ michi soli celi
maxĩa porta patet. S ne ⁊ ip̃e dũ alius
ago ĩ philologũ aut ĩ gramaticũ dela¬
trãslaçiones ĩprobas figãsꝙ dicẽdi. s
ut ꝓfut᷑a p̾cepta ⁊ maginficas uoces ⁊
aĩosas q̃ mox ĩ rẽ tñsferũt᷑. sc ista dis¬
camꝰ ut q̃ fuerĩt u̾ba sint opera. nullos
nale didicer̃t. Qui alr biuũt ꝙͣ biuẽdũ
ẽẽ p̾cipiũt exẽpla eĩ seip̃os ĩutiles disci¬
pline circũferũt nulli nõ ucio qd̾ inse

Expanded text:
ait Homero subripuisse, Ennio vergilium. ait Homero subripuisse, Ennio vergilium. Esse enim apud Ciceronem in his ipsis de Re Publica hoc epigramma Enni: Si fas endo plagas caelestum ascendere cuiquam est, Mi soli caeli maxima porta patet. Sed ne et ipse, dum aliud ago, in philologum aut grammaticum delatranslationes inprobas figurasque dicendi, sed ut profutura praecepta et magnificas voces et animosas, quae mox in rem transferantur. Sic ista ediscamus, ut quae fuerint verba, sint opera. Nullos nale didicerunt, qui aliter vivunt quam vivendum esse praecipiunt. Exempla enim se ipsos inutilis disciplinae circumferunt
Abbreviated transcription (Latin):
a dici tã młta potiusse cũ ad hãc eãde
lectionẽ philologꝰ accessit hoc subnotat
duos romanos eẽ reges. quor alt pr̃ez
nõ ht̃ alt̾ matrẽ. nã de serui ir̃e dubita
anci pater nullꝰ nume nepos dr᷑. p̾tẽa
historus ita noĩaꝵ legimꝰ apud anciq̾s
magistrũ ppłi uocatũ hodieq id exstat ĩ
anguralib lib̾s ⁊ testiõniũ ẽ ꝙ qui ab il¬
lo noĩat magr̃ equitũ ẽ Eque notat
romulũ ꝑisse solis defectiõe. ꝓuocationẽ
ad ppłm ⁊̃ a regib fuisse ĩd ita ĩ põtifica
ostĩ tibros cũ gramaticis explicuit. pniũ
pellatione reuocati. hanc quã nãc idito
cietã uocamꝰ calcẽ antiqui dicebãt. demĩ
manes colligit u̾sus ⁊ ĩ pͥmis illos de as¬
fricano scͥptos cui nemo cuus neq hos¬
tis qui uult ꝓ fcis redde̾ opere pͥciũ ex
eo se ait intellige̾ apud antiq̾s nõ tm̃
auxiliũ sigͥficasse s oꝑa ait opa eĩ in¬
Quẽ suꝑ inge̾s porta tonat celi enmꝰ s

Expanded text:
am dici tam multa potuisse. Cum ad hanc eandem lectionem philologus accessit, hoc subnotat: Duos Romanos reges esse, quorum alter patrem non habet, alter matrem. Nam de Servi matre dubitatur; Anci pater nullus, Numae nepotis, dicitur. legimus, aput antiquos magistrum populi vocatum. Hodieque id extat in auguralibus libris, et testimonium est, quod qui ab illo nominatur, magister equitum est. Aeque notat Romulum perisse solis defectione; provocationem ad populum etiam a regibus fuisse; id ita in pontificalosdem libros cum grammaticus explicuit, primumrpellatione revocati." Hanc quam nunc in circo cretam vocamus, calcem antiqui dicebant. Deinde Ennianos colligit versus et in primis illos de Africano scriptos: cui nemo civis neque hostis Quibit pro factis reddere opis pretium. Ex eo se ait intellegere, opem aput antiquos non tantum auxilium significasse, sed operam. Ait quem super ingens porta tonat caeli. Ennium hoc
Abbreviated transcription (Latin):
aduocaturꝰ qd̾ face̾ illi nccͣiu ẽ. cũ ad hec
ciuilia ⁊ domestica uenit᷑.⁊ ut ita dicam
mortalia. In hiis sic illi opꝰ ẽ alieno ꝯsilio
quo medico quo gub̾nator qũo aduocato ⁊
litis ordĩatori. ꝓdei̾t gͦ sapiẽs aliqñ sapiẽti
suadebit eĩ s ĩ illis qͦ magnis ac duums
ut diximꝰ coĩt᷑ honesta tractãto ⁊ aĩos co¬
gitatioẽs q mistẽdo utilis erit. p̃tr̃a ẜm¬

Expanded text:
advocaturus. Quod facere illi necessarium est, cum ad haec civilia et domestica venitur et, ut ita dicam, mortalia. In his sic illi opus est alieno consilio quomodo medico, quomodo gubernatori, quomodo advocato et litis ordinatori. Proderit ergo sapiens aliquando sapienti, suadebit enim. Sed in illis quoque magnis ac divinis, ut diximus, communiter honesta tractando et animos cogitationesque miscendo utilis erit. Pra
Abbreviated transcription (Latin):
Bi illa prudẽtia tua. ubi ĩ des¬
piciendis reb subtilitas. ubi
mag̾tudo iã pusilla tãgit serui
occupatioẽs tuas occasioner
fuge putaue ũt si amici deciꝑent. hẽãt
suit ⁊ uocent᷑ quo turpiꝰ nõ sũt om̃ĩb
rebãtn te alus molestũ ẽẽ ciedebãt. nich
hor insolitũ nichil mexspectatũ ẽ offe¬
ta res uuie̾. lõgã uiã es ingressus ⁊
labaris oportet ⁊ arietes ⁊ cadas ⁊ las¬
seris ⁊ clames. O mors idẽ mẽtiaris aho
loco comitẽ reliꝗs. alio effers. alio tinie¬
bis ꝑ himõi offensas emẽtiend ẽ. Cõfra¬
sciat se uenisse ubi luctus ⁊ ũt̾ces posu¬
ere cubilia cure palentesq hĩtãt mõbi
tristis q senectus. in hoc ꝯtubernio uita
degenda ẽ. Effuge̾ ista nõ potes ꝯtẽpnẽ
potes ꝯtẽpnes aũt si sepe cogitaiũs et
futa p̾sũpẜis. Nemo nõ forciꝰ ad id ciui
se diu ꝯposuerat accessit. ⁊ duus qͦ si 
ne quid nobis mopinatũ sit. et qr oĩa

Expanded text:
bi illa prudentia tua ? Ubi in dispiciendis rebus subtilitas ? Ubi magnitudo ? Iam pusilla te res angit ? Servi occupationes tuas occasionem fugae putaverunt. Si amici deciperent—habeant suit, et vocentur, quo turpius non sint—omnibrebant et te aliis molestum esse credebant. Nihil horum insolitum, nihil inexpectatum est. Offeta res vivere. Longam viam ingressus es; et labaris oportet et arietes et cadas et lasseris et exclames: "O mors ! " id est mentiaris. Alio loco comitem relinques, alio efferes, alio timebis; per eiusmodi offensas emetiendum est confraSciat se venisse, ubi Luctus et ultrices posuere cubilia curae Pallentesque habitant morbi tristisque senectus. In hoc contubernio vita degenda est. Effugere ista non potes, contemnere potes. Contemnes autem, si saepe cogitaveris et futura praesumpseris. Nemo non fortius ad id, cui se diu conposuerat, accessit et duris quoque, si ne quid nobis inopinatum sit. Et quia omnia
Abbreviated transcription (Latin):
do cũ alto̾ ꝯueĩt.Utiq aliꝗd inte̾st exegit
a se ut q̃ alia erãt ⁊ dissilia eẽnt ⁊ ĩparia
Uirtutes oẽs ut dicitis pares sũt. gͦ nõ st̃
aĩalia. nullũ nõ aĩal ꝑ se agit aliqd uͥt
aũt ꝑ se nichil agit s cũ hoĩe. oĩa aĩalia

Expanded text:
ro convenit, utique aliquid interest. Exegit a se, ut quae alia erant, et dissimilia essent et inparia; virtutes omnes, ut dicitis, pares sunt. Ergo non sunt animalia. Nullum non animal per se agit. virtus autem per se nihil agit, sed cum homine. O
Abbreviated transcription (Latin):
si inqlinos uoco Quidã ueniũt ut audiãt
nõ ut discãt. sicut ĩ theatrũ uoluptatis cã
ad delectãdas aures o rõne uł uoce uł fabu¬
lis ducim̃. Magnã hãc auditoꝵ ꝑtẽ uidebis
aliqua illo uicia deponãt ut aliquã iute
lege̾ accipiãt qua mores suos erigãt. s
ut oblectamẽto auriũ ꝑfruãt᷑. aliqui ñ
⁊ cũ pugilarib ueniũt nõ ut res excipiãt᷑

Expanded text:
ilinos voco. Quidam veniunt ut audiant, non ut discant, sicut in theatrum voluptatis causa ad delectandas aures oratione vel voce vel fabulis ducimur. Magnam hanc auditorum partem videbis,aliqua illo vitia deponant, ut aliquam legem vitae accipiant, qua mores suos exigant, sed ut oblectamento aurium perfruantur. Aliqui tamen et cum pugillaribus veniunt, non ut res exci
Abbreviated transcription (Latin):
de claritate tẽpoꝵ dic̃ hoc uti u̾bo illũ fu¬
git optĩa q̃ dies misis mortalib eut
Pͥma fugit subeũt morbi t̾stisꝙ senett
Et labor ⁊ dint rapit ĩclemẽtia mortis Ille
uirgilio in ꝗt dies dicit ire s fuge̾ quod¬
currendi genꝰ ꝯcitatissimũ ẽ ⁊ optimor
quosq pͥinos rapit. Quid g ͦ cessamꝰ nõo
ip̃i ꝯcitare ut uelocitatẽ inpidissiẽ iei¬

Expanded text:
de celeritate temporum dicit, hoc uti verbo illum " fugit." Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi Prima fugit; subeunt morbi tristisque senectus Et labor, et durae rapit inclementia mortis. Ille,vergilius, inquit, dies dicit ire, sed fugere, quodcurrendi genus concitatissimum est, et optimos quosque primos rapi ; quid ergo cessamus nos ipsi concitare, ut velocitate
Abbreviated transcription (Latin):
ta mequalitate fortune uis altm exẽplũ
accipe hũc magistrũ catonẽ recr̃sorẽ cũ qͥ
⁊anfestiꝯ fortuna egit ⁊ ꝑtinacis. ciucũ
oĩb locis obstitisset nouissie̾ ⁊ ĩ mortẽ ob¬
na uiue̾ ĩuita mori c̃ota illi etas aut ĩ

Expanded text:
aequalitate fortunae. vis alterum exemplum ? Accipe hunc M. Catonem recentiorem, cum quo et infestius fortuna egit et pertinacius. Cui cum omnibus locis obstitisset, novissime et in morte, ona vivere, invita mori
Abbreviated transcription (Latin):
modũ in sua potãte ht̃ qui illũ s̾ adiũxit
qui ꝯtẽpnit᷑ qr uoluit nõ qr debuit. Huiꝰ
ĩcomodũ ⁊ artes bone discucũt ⁊ aĩcicia
eoꝵ qui apud aliquẽ potẽte potẽtes st̃
quib applicari expediet nõ ĩplicari. ne
pluris mediũ ꝙ ꝑiculũ ꝯstet nichil tũ eq̃
pderit ꝙͣ quieste̾ ⁊ uñmũ cũ aliis loqui
plurimu secũ est q̃dã dulcedo ẜmonis
q̃ ĩrepit ⁊ blandit᷑ ⁊ nõ alit̾ ꝙͣ ebrietas
aut amor secreta ꝓdricit. nenio qd̾ au¬
dierit tacebit. nciro ꝙͣtũ audieĩt loqͣt᷑
Qui rẽ nõ tacĩt nõ tacebit auctorẽ. ht
unꝰaꝗsq aliquẽ cui tiñ credat ꝙͣtũ ip̃i cre¬
ditũ ẽ ut garrulitatẽ suã custodiat et
ꝯtentus sit umiꝰ aurib. populũ faciet
si qd̾ mõ secretũ erat rimor ẽ. securita¬
tis magna porcio ẽ nichil miq̃ face̾ ꝯfu

Expanded text:
modum in sua potestate habet, qui illum sibi adiunxit, modum in sua potestate habet, qui illum sibi adiunxit, qui contemnitur quia voluit, non quia debuit. Huius incommodum et artes bonae discutiunt et amicitiae eorum, qui apud aliquem potentem potentes sunt, quibus adplicari expediet, non inplicari, ne pluris remedium quam periculum constet. Nihil tamen oderit quam quiescere et minimum cum aliis loqui, plurimum secum. Est quaedam dulcedo sermonis, quae inrepit et eblanditur et non aliter quam ebrietas aut amor secreta producit. Nemo quod audierit, tacebit. Nemo quantum audierit, loquetur. Qui rem non tacuerit, non tacebit auctorem. Habet unusquisque aliquem, cui tantum credat, quantum ipsi creditum est. Ut garrulitatem suam custodiat et contentus sit unius auribus, populum faciet, si quod modo secretum erat, rumor est. Securitatis magna portio est nihil
Abbreviated transcription (Latin):
nit calcat sine dubio s trãsit. nẽõ hõi cõ¬
tẽpto ꝑtinacit̾. nenio diligẽt nocet ⁊̃ in
acie iacẽs p̃tit᷑ cũ stãte pugnat᷑. sper ĩp¬
broꝵ uitabis si nichil hũeris qd̾ cupiditatẽ
alienã ⁊ ĩpeobã iricet si nichil insigne
oculis si bona tua nõ iactauis si scieris
in sinu gaude̾. ediũ aũt ex offẽsa hoc ui¬
tabis. neminẽ lacessendo aut gratiutũ a
quo te sensꝰ coĩs tuebit᷑ fuit hoc młtis ꝑi¬
culossi. Quidã odiũ hũerũt nec mimicũ
Illud ne timearis p̾stabit tͥ ⁊ fortune me¬
diocͥtas ⁊ nigenii lenitas. cũ ẽẽ te hoĩes
sciãt quẽ offende̾ sine ꝑicło̾ possĩt. Recõcili¬
atio tua ⁊ facilis sit ⁊ c̾tu. Timeri aũt tã
domi molestũ ẽ ꝙͣ foris tã a serius ꝙͣ a
ꝑ liberis. nullũ nõ ad nocẽdũ satis uiriũ ẽ
Adice nũc ꝙ qui timet᷑ timet. nemo potu¬
it t̾ribilis ẽẽ secure. Cõtẽptꝰ suꝑ est cuiꝯ

Expanded text:
nit, violat sine dubio, sed transit; nemo homini contempto pertinaciter, nemo diligenter nocet. Etiam in acie iacens praeteritur, cum stante pugnatur. Spem inproborum vitabis, si nihil habueris, quod cupiditatem alienam et inprobam inritet, si nihil insigne oculis, si bona tua non iacta veris, si scicrisscieris in sinu gaudere. Odium aut est ex offensa: hoc vitabis neminem lacessendo; aut gratuitum: a quo te sensus communis tuebitur. Fuit hoc multis periculosum; quidam odium habuerunt nec inimicum. Illud, ne timearis, praestabit tibi et fortunae mediocritas et ingenii lenitas; eum esse te homines sciant, quem offendere sine periculo possint; reconciliatio tua et facilis sit et certa. Timeri autem tam domi molestum est quam foris, tam a servis quam a liberis. Nulli non ad nocendum satis virium est. Adice nunc, quod qui timetur, timet; nemo potuit terribilis esse secure. Contemptus superest, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
statu ꝯtmẽt desida̾t ut̾q aliquẽ cũ quo
ꝯferat cũ qͦ q̃rat ꝑitos luctãdi uͥ̾sus ex̾¬
cet musicũ qui paria didicit mouet opꝰ
ẽ ⁊ sapiẽti agitucionẽ iurtutũ ita q̃ndm
ipc̃ se mouet sic mouet᷑ ab alio sapiente
Quid sapiẽs sapiẽti ꝓderit ĩpetũ illi da
bit occasiones accionũ honestaꝵ ꝯmõstͣ
docebit que ĩueni̾t. sẽꝑ enĩ etiã a sapi¬
ente restabit qd̾ ĩueniat ⁊ quo aĩus eiꝰ
excuriat. Malus malo nocet facit quoq
peioeẽ irã metus matãdo tristicie assẽtiẽ¬
do uoluptates laudãdo ⁊ tũc maxie
laborãt mali ubi płimũ uicia nstue

Expanded text:
atu continent. Desiderat uterque aliquem, cum quo conferat, cum quo quaerat. Peritos luctandi usus exercet; musicum, qui paria didicit, movet. Opus est et sapienti agitatione virtutum: ita quemadmodum ipse se movet, sic movetur ab alio sapiente. Quid sapiens sapienti proderit ? Impetum illi dabit, occasiones actionum honestarum commondocebit, quae invenerit. Semper enim etiam a sapiente restabit, quod inveniat et quo animus eius excurrat. Malus malo nocet facitque peiorem, iram eius incitando, tristitiae adsentiendo, voluptates laudando, et tunc maxime la
Abbreviated transcription (Latin):
te dispõita que terra mariq capiũt᷑ ali¬
a gͦ gratiora si recẽtia ꝑferĩt᷑ ad mẽsa
alia diu pasta ⁊ coacta pinguestẽ fluũt
ac uix suã saginã ꝯtinẽt. delectat te
nitor eoꝵ orte quesitus. at meh̾cules
ista sollicite scrutata baricq ꝯdita cũ
subierĩt uentrẽ una atq eade feditas
occupauit. Uis ciboꝵ uoluptatẽ ꝯtẽpne̾
exitũ specta. attalũ menũ cũ magna
admiratiõe õiu hoc dice̾. diu inꝗt mͥ ĩpo

Expanded text:
te disposita, quae terra marique capiuntur, alia eo gratiora, si recentia perferantur ad mensam, alia, si diu pasta et coacta pinguescere fluunt ac vix saginam continent suam. Delectat te nidor horum arte quaesitus. At mehercules ista sollicite scrutata varieque condita cum subierint ventrem, una atque eadem foeditas occupabit, vis ciborum voluptatem contemnere ? Exitum specta. Attalum memini cum magna admiratione omnium haec dicere: " Diu," inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatis putãt. Quid gͦfuit qͣre non
ꝓtinꝰ rescͥberẽ ei de quo q̃rebas. ueniebat
nn ꝯtectũ oꝑis mei. scis enĩ memorabi
nẽtes qõnes Explicare ita¬
q dbitaui utrũ deferrẽ te andonec
suus isti rei ueniret locus iustͥ exͣ or¬
dinẽ dic̾e̾ hũaniꝰ uisũ ẽ tã lõge uemẽtẽ
nõ detine̾ itaq ⁊ hoc ex illa serie reꝵ co¬
herẽtiũ excerpã ⁊ siqua erũt eiꝰ moĩ nõ
querẽti tibi ultro mittã. Que sint ħ int̾¬
rogas que scire magis uiuat ꝙͣ ꝓdest
Sicut hoc de quo q̃ris bonũ au corpꝰ sit

Expanded text:
occupationem putant. Quid ergo fuit, quare non protinus rescriberem ? Id, de quo quaerebas, veniebat in contextum operis mei. Scis enim me moralem nentis quaestiones explicare. Itaque dubitavi utrum differrem te, donec suus isti rei veniret locus, an dinem dicerem; humanius visum est tam longe venientem non detinere. Itaque et hoc ex illa serie rerum cohaerentium excerpam et, si qua erunt eiusmodi, non quaerenti tibi ultro mittam. Quae sint haec interrogas ? Quae scire magis iuvat quam prodest, sicut hoc, de quo quaeris: bonum an corpus sit
Abbreviated transcription (Latin):
tat᷑ sceleris hõib ac paricidii metũ fecit
cũ posuit ĩ parẽtis aĩa niscii incurũ
⁊ ferro morsu ue uiolare. s in qͦ cog̾t
aliꝗd spũs hostis paret. hec cũ expo¬
suiss socion ⁊ ĩplesset argum̃tis suis
aut aqua mersis llũ quõdã hoĩs aiu
morari. Nõ credis nichil ꝑire ĩ ħ mũdo
s imutare regionẽ nec tantũ celestia
ꝑ c̾tos circuitus u̾ti s aĩalia qͦ ꝑ uices¬
⁊ ur. ⁊ aĩos ꝑ orbẽ agi magni ista crr¬
diderũt urq. itaq indiciũ quidẽ tuũ susti¬
nẽ ceteꝵ oĩa tͥ ĩ integrũ serua. sr lñ sut
no ꝑacto nõ tm̃ facilis erat m ꝯsuetudo

Expanded text:
 sceleris hominibus ac parricidii metum fecit, cum possent in parentis animam,inscii incurrere et ferro morsuve violare, si in quo cognatus aliqui spiritus hospitaretur. Haec cum exposuisset Sotion et inplesset argumentis suisaut aqua mersis illum quondam hominis animum morari ? Non credis nihil perire in hoc mundo, sed mutare regionem ? Nec tantum caelestia per certos circuitus verti, sed animalia quoque per vices ire et animos per orbem agi ? Magni ista crediderunt viri. Itaque iudicium quidem tuum sustine, ceterum omnia tibi in integro serva. Si vera sunt anno peracto non tantum facilis erat mihi consuetudo
Abbreviated transcription (Latin):
morbꝰ ẽ. p̃tca inqͥt hoc senectuti nomen
ĩposint. tristẽ illã uocat. subeũt morbi
tristis q senectus. alio loco dic pallẽtesꝙ
hĩtãt morb t̾stisq senectus. nõ ẽ qdꝰ
mireris ꝙ eadẽ mati̾a suis quẽq studi¬
is apta collige̾. In eodẽ prato bos herba

Expanded text:
morbus est. Praeterea, inquit, hoc senectuti cognomen morbus est. Praeterea, inquit, hoc senectuti cognomen inposuit, tristem illam vocat: subeunt morbi tristisque senectus. Alio loco dicit: Pallentesque habitant morbi tristisque senectus. Non est quod mireris ex eadem materia suis quemque studiis apta colligere; in eodem prato bos herbam
Abbreviated transcription (Latin):
patim̾ ut nobis fecẽ reẜuems inhereat
istud ało ⁊ tãꝙͣ missũ oraculo placeat
Optĩa q̃ dies miseris mortalib eui pͥa
disce̾. possumꝰ facilẽ aĩu ⁊ adhuc tracta¬
laborib ydoncũ agitãdis ꝑstudia ĩgeniis
ẽ ⁊ exc̾̃cẽdis ꝑ oꝑa corporib. qd̾ supest se¬
ginus ⁊ languidiꝰ ẽ ⁊ ꝓpͥus a fine. Ĩtaqe
toto hoc agamꝰ aĩo ⁊ omissis ad q̃ dei̾tim̃
ĩ rẽ illã unã laborenis nehãc tpris ꝑnici¬
osissimi celeritatẽ quã retine̾ nõ poĩsumꝰ
relicti demũ intelligamꝰ. pͥmꝰ qͥsq tãꝙͣ
optimꝰ dies placeat ⁊ redigat᷑ in nr̃m
qd̾ fugit occupandũ ẽ hoc nõ cogitat ille
qui gramatici ocũlis carmẽ istud legit Iõ
optimũ quẽq pͥmũ ẽẽ diẽ qr subeu̾t mor¬
bi qr senectus premit ⁊ adhuc adolescẽ¬
tia cogitãtib supͣ caput ẽ s ait iuirgiliꝰ
semꝑ una ponere morbos senectutẽ non
mehcules ĩmerico senectus eĩ insanabił

Expanded text:
patimur, ut nobis faecem reservemus ? Inhaereat istud animo et tamquam missum oraculo placeat: Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi Prima discere, possumus facilem animum et adhuc tractagitandis per studia ingeniis et exercendis per opera corporibus; quod superest, segnius et languidius est et propius a fine. Itaque toto hoc agamus animo et omissis, ad quae devertimur, in rem unam laboremus, ne hanc temporis pernicissimi celeritatem, quam retinere non possumus, relicti demum intellegamus. Primus quisque tamquam optimus dies placeat et redigatur in nostrum. Quod fugit, occupandum est. Haec non cogitat ille, qui grammatici oculis carmen istud legit, ideo optimum quemque primum esse diem, quia subeunt morbi, quia senectus premit et adhuc adulescentiam cogitantibus supra caput est; sed ait Vergilium semper una ponere morbos et senectutem, non mehercules immerito. Senectus enim insanabilis
Abbreviated transcription (Latin):
bellũ. possumꝰ itaq adu̾sus ista tãtũ hr̃e
aĩ libeat mõ subduce̾ uigo collũ. In pͥmis
aũt desticuẽ̾de uoluptates eneruãt ⁊ effe¬
minãt ⁊ młtũ petũt. multũ aũt a fortu¬
na petendũ ẽ. demde sperãde opes auctora
aliud felices domos onerat relinquat᷑
No̾ põt gratis ꝯstare lib̾tas hãc si magno
ex istimas oĩa ꝑuo extimãda sũt uale

Expanded text:
 itaque adversus ista tantum habere animi, libeat modo subducere iugo collum. In primis autem respuendae voluptates; enervant et effeminant et multum petunt, multum autem a fortuna petendum est. Deinde spernendae opes: auctoraaliud felices domos onerat, relinquatur; non potest gratis constare libertas. Hanc si magno aestimas, omnia parvo aestimanda sunt. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
niuat ꝓtino q̃ audias face̾ afficiũt᷑ alis
⁊ sũt quales uibent᷑ si illa aũo forma ꝑma¬
ueat si nõ ĩpetũ insignẽ ꝓtino ppłs honesti
mẽta dedit semẽq iurtutũ onĩs ad oĩa ista
nati sumꝰ cũ uricator accessit tũc illo aiã
bona ueluti soluta excitat᷑. nõ uides q̃ndni
theatra osonẽt quociẽs aliqͣ de ã sũt q̃ pub ⁊

Expanded text:
Adficiuntur illis et sunt quales iubentur, si illa animo forma permaneat, si non impetum insignem protinus populus, honesti menta dedit semenque virtutum. Omnes ad omnia ista nati sumus; cum inritator accessit, tunc illa anima bona veluti soluta excitatur. Non vides, quemadmodum theatra consonent, quotiens aliqua dicta sunt, quae publice
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ ꝯfessionẽ ni̾tatis adducim᷑ ĩlli eni
quib inchil sacis ẽ adinirãt᷑ ac clamãt
odiũ pecũe incidũt. hũc illoꝵ affectum
uideria surge hoc preme hoc onera relictis
ambiguitatib ⁊ silogisins ⁊ cauillatiõibꝰ
⁊ cet̾is acimũs irriti ludicris. dic ĩ auari¬
ciã. dic in luxuriã cũ ꝓfccisse te uideris
intẽta ⁊ tuta ĩ bonũ audrẽtiũ u̾sa. Eacilie
enĩ tenera ꝯciliant᷑ ingema. at honesti

Expanded text:
enim, quibus nihil satis est, admirantur, adclamant, odium pecuniae indicunt. Hunc illorum adfectum cum videris, urge, hoc preme, hoc onera relictis ambiguitatibus et syllogismis et cavillationibus et ceteris acuminis inriti ludicris. Dic in avaritiam, dic in luxuriam; cum profecisse te videris intenta et tota in bonum audientium versa. Facillime enim tenera conciliantur ingenia ad hones
Abbreviated transcription (Latin):
ti potuit. Equũ aũt ius e̾ nõ quo oẽs
aĩo ⁊ sine qrela mortalitatis tr ibuta
pendamꝰ. hienis frigora adducit algẽ¬
hõ pinciosior feris oĩb. aliud aqͣ aliud
ꝯsencianio. natura aũt hor qd̾ uides reg¬
nũ mutatiõib teꝑat. nubilo serena suc
debuisse fier putet. noc uelit obuirga¬
re naturã. Optinũ ẽ pati qd̾ emẽdare
nõ possis ⁊ deũ quo auctore cũcta ꝓueĩ¬
ũt sine murmuratiõe comitaꝵ. Malꝰ
nules ẽ qui ĩꝑatorẽ gemẽs sequit᷑. qͣre
ĩpigri atq alacres excipiamꝰ ĩperia

Expanded text:
autem ius est non quo omnes animo et sine querella mortalitatis tributa pendamus. Hiems frigora adducit: algenhomo perniciosior feris omnibus. Aliud aqua, aliud consentiamus. Natura autem hoc, quod vides, regnum mutationibus temperat; nubilo serena succdebuisse fieri putet nec velit obiurgare naturam. Optimum est pati, quod emendare non possis, et deum, quo auctore cuncta proveniunt, sine murmuratione comitari; malus miles est qui imperatorem gemens sequitur. Quare inpigr
Abbreviated transcription (Latin):
mouebãt᷑. s int̾ argumẽta supsticions
ponebat᷑ quordã alaliũ absqnẽtia. pu¬
tre itaq meo rogãte qui nõ calũpinam
inciperẽ meliꝰ cenare ꝑsuasit. landare
solebat actalus culcitrã q̃ resistẽt corpi¬

Expanded text:
argumenta superstitionis ponebatur quorundam animalium abstinentia. Patre itaque meo rogante, qui non calumniam inciperem melius cenare, persuasit. Laudare solebat Attalus culcitam, quae resisteret corp
Abbreviated transcription (Latin):
gumẽ quid gͦ tã maĩfestas notas cors
cirdis in crimẽ nͥ a corpo̾e. Si affectꝰ cora
sũt ⁊ morbi aĩoꝵ ⁊ auaricia crudelitas
indurata uicia ⁊ in statũ memẽdabilẽ
uidicia p̾stabũt. an nõ uides ꝙͣtũ ocłis
det iugorẽ fortitudo ꝙͣtũ intẽtionẽ pru

Expanded text:
festas notas corporis credis inprimi nisi a corpore ? Si adfectus corpora sunt, et morbi animorum, ut avaritia, crudelitas, indurata vitia et in statum inemendabilem indicia praestabunt. An non vides, quantum oculis det vigorem fortitudo ? Quan
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ dubiũ an id quo ꝗd tãgi põt corpꝰ sit.
tãge̾ enĩ ⁊ cãgi nͥ corpꝰ sit nulla põt res
ut ait lucretiꝰ oĩa aũt ista q̃ dixi non
mutarẽt corpꝰ nͥ tãgerẽt. er gocorͥ sũt
⁊̃ nũc cui tanta uis ẽ ut ĩpellat ⁊ cogat
⁊ retineat ⁊ uibeat corpꝰ ẽ Quid gͦ non
frenat ac renouat gaudiũ extollit. nõ
corpori corpꝰ sit. qd̾ uim corpori affert corꝰ

Expanded text:
est dubium, an id, quo quid tangi potest, corpus sit ? Tangere enim et tangi nisi corpus nulla potest res, ut ait Lucretius. Omnia autem ista, quae dixi, non mutarent corpus, nisi tangerent; ergo corpora sunt nunc cui tanta vis est, ut inpellat et cogat et retineat et inhibeat, corpus est. Quid ergo ? Non frenat ac revocat ? Non gaudium extollit ? Non corpori, corpus est, quod vim corpori adfert, corpus.
Abbreviated transcription (Latin):
dit ip̃a tractatio ĩtaq q̃ petierãt cũpidis¬
sime loca tupidiꝰ deserũt. ⁊ auiũ modo
natio noticiã dabit gẽtiũ nouas tibi
mõtiũ formas ostẽdet ĩuisitata spacia
cãpoꝵ ⁊ irriguas ꝑhẽnb aquis ualles
alicuiꝰ flũis sub obẜuatiõe nãm suie
ut mlus estiuo ĩcremẽto tumet siue
ut tigris eripit᷑ ex oculis ⁊ acto ꝑ occul¬
ta cursu integre magnitudini reddit᷑
siue ut meander poetaꝵ oĩu ex̃citatio ⁊
ludꝰ ĩplicat᷑ atbris auifractib ⁊ seꝑe in
uicinũ aluco suo admotꝰ añꝙͣ sibi ĩflurit

Expanded text:
dit ipsa iactatio. Itaque, quae petierant cupidisdit ipsa iactatio. Itaque, quae petierant cupidissime loca, cupidius deserunt et avium modo inatio notitiam dabit gentium, novas tibi montium formas ostendet, invisitata spatia camporum et inriguas perennibus aquis valles, alicuius fluminis sub observatione naturam, sive ut Nilus aestivo incremento tumet, sive ut Tigris eripitur ex oculis et acto per occulta cursu integrae magnitudini redditur, sive ut Maeander, poetarum omnium exercitati et ludus, implicatur crebris anfractibus et saepe in vicinum alveo suo admotus, antequam sib
Abbreviated transcription (Latin):
qr reꝑant᷑ ⁊̃ si nõ renascũt᷑. s nõ erũt idẽ
nec tu quidẽ idẽ eris. oĩs dies oĩs horate
mutat s in aliis rapina facilis aꝑpet
hic latet qr nõ ex aꝑto fiet alii auferũt᷑
at ip̃i nobis furto subducim᷑. hoꝵ nichil
cogitabis nͨ irmedia uulnerib appones
s ip̃e tͥ seres sollicitudinũ causas alia
sperãdo alia desꝑando si sacis alteꝵ altiͣ
misces nec sꝑau̾is sine desꝑacioẽ nec
desꝑaiũs sine sꝑe. Quid ꝑ se peg̾natio
ꝓdee̾ cuiꝙͣ potuit. nõ uõluptates illa tẽ¬
pauit nõ cupiditates refrenauit. non
iras rep̃ssit. nõ ĩdomitos amoris ĩpetꝰ fre¬
git. nulla demq aĩo mala eduxit. nõ
uidiciũ dedit nõ discussit errorẽ. s ut pu¬
eꝵ ignorãtẽ ad breue tp̃s reꝵ aliq nouita¬
te detinuit. Ceteꝵ ĩ ꝯstãtia mẽtis q̃ maxᷤ
egra ẽ lacescit mobihorẽ lemorẽq red¬

Expanded text:
 etiam si non renascuntur. " Sed non erunt idem."  etiam si non renascuntur. " Sed non erunt idem." Ne tu quidem idem eris. Omnis dies, omnis hora te mutat; sed in aliis rapina facilius apparet, hic latet, quia non ex aperto fiet. Alii auferuntur, at ipsi nobis furto subducimur. Horum nihil cogitabis nec remedia vulneribus oppones, sed ipse tibi seres sollicitudinum causas aha sperando, alia desperando. Si sapis, alterum alteri misce : nec speraveris sine desperatione nec desperaveris sine spe. Quid per se peregrinatio prodesse cuiquam potuit ? Non voluptates illa temperavit, non cupiditates refrenavit, non iras repressit, non indomitos amoris impetus fregit, nulla denique animo mala eduxit. Non iudicium dedit, non discussit errorem, sed ut puerum ignota mirantem ad breve tempus rerum aliqua novitate detinuit. Ceterum inconstantia mentis, quae maxime aegra est, lacessit, mobiliorem levioremque red