comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oN ueretur ne siuis intumescat
laudib ⁊ humilitatis iacturam
faciat: cuiꝰ ip̃i sͥ pulc̾tudinem cũ
expͥssione tanta sponsus ꝯm̃dat:
frequenter ex multo placendi desidio.
sub ẽ. metꝰ displicendi: ⁊ ꝓpensior deuotio.
ꝯscĩe securitatem in minuit ⁊ furat᷑. Qid
Sͦ mirũ si sponsus applaudit illi de pulcͥ¬
tudine. affectũq blanda allocutione de¬
mulcet: quem metus inuexerat: Qua nã
enim ratione deformitate ñ uereat᷑ suam
hominis anima quelibet: que nr̃i salomo¬
nis in matͥmomũ assciscit᷑: Pudiuit alũ¬
⁊ leticie aordis. in illa abisso gle solito fes¬
tnuiorem: pot̾atq iure ueri repulsam.
si deformitatis ⁊ abiectionis sue respecta¬
ret ad causam. Oportuit itaq ut securi¬
or reddita resum̾et animũ: ⁊ infusa ala¬
cͥtas m̃tis faciẽ. uiuido qͦdam colore ꝑfu̾¬
ddet. Nam totiꝰ uite. ⁊ oꝑm pulchro uul¬
tui: plurimũ adicit mentis hylaritas.
ꝓpt̾ea in hunc modũ amicam sponsus

Expanded text:
on veretur ne suis intumescat laudibus, et humilitatis jacturam faciat, cujus ipse sibi pulchritudinem cum expressione tanta sponsus commendat. Frequenter ex multo placendi desiderio subest metus displicendi; et propensior devotio conscientiae securitatem imminuit et furatur. Quid ergo mirum si sponsus applaudit illi de pulchritudine, affectumque blanda allocutione demulcet, quem metus invexerat? Quanam enim ratione deformitatem non vereatur 70 suam hominis anima quaelibet, quae nostri Salomonis in matrimonium asciscitur? Audivit ilet laetitiae cordis, in illa abysso gloriae solito festiviorem, poteratque jure vereri repulsam, si deformitatis et abjectionis suae respectaret ad causam. Oportuit itaque ut securior reddita resumeret animum, et infusa alacritas mentis faciem vivido quodam calore perfunderet. Nam totius vitae et operum pulchro vultui plurimum adjicit mentis hilaritas. Propterea in hunc modum amicam sponsus
Abbreviated transcription (Latin):
iam panem doloris. s panem qͥ letificat
cor hominis: illum utiq panem quem
significauit ꝓph̃a dicens. Satiabor cum
apꝑuerit gła tua. Sic enim illa nos gła
dum apparet pascit: reficit dum reuela¬
tur. huiꝰ siquidem głe reuelatio plena:
qͥd ẽ nͥ sapĩa uera: Que nos ad seip̃am
eclendum inuitãs. non alias a nob̃ man-¬
ditur: nͥ cum illam meditamur. uelut ui¬
tales purem̃tis delicias: ⁊ in deficientem
refectionem. Hic gͦ purgatos ⁊ exercitato
anuni sensus habeamus. ñ iam ad discre¬
tionem boni ⁊ mali: s tm̃ ad ꝑceptionem
tanti boni. Actitemus hic crebro quod ib
ꝯnnue agemus: p̾occupemꝰ frequent̾ inqͦ
indesinent̾ occupandi erimus. Sũmũ ne¬
gotium hic nob̾ sit. qͥd solum erit. Cõtem¬

Expanded text:
jam panem doloris, sed panem qui laetificat jam panem doloris, sed panem qui laetificat cor hominis, illum utique panem quem significavit propheta dicens, Satiabor cum apparuerit gloria tua . Sic enim illa gloria dum non apparet, pascit; reficit dum revelatur. Hujus siquidem gloriae revelatio plena, quid est, nisi sapientia vera? Quae nos ad se ipsam edendum invitans, non alias a nobis manditur, nisi cum illam meditamur velut vitales purae mentis delicias, et indeficientem refectionem. Hic ergo purgatos et exercitatos animi sensus habeamus, non jam ad discretionem boni et mali, sed tantum ad perceptionem tanti boni. Actitemus hic crebro quod ibi continue agemus: praeoccupemus frequenter, in quo indesinenter occupandi erimus. Summum nobis hic negotium sit, quod solum ibi erit. Contem
Abbreviated transcription (Latin):
Bene gͦ detonsi ⁊ de lauachro ascendunt.
qiͣ nichil uer̾is uł sartine. uł sordis hñtes.
Attendis quod ñ tͥ sufficit detonderi. ñ suf¬
ficit exonari.ñ sufficit lotũ ⁊ nouum fieri:
ue semꝑ de lauacͦ. semꝑ nouus ⁊ mundꝰ. la
ua ꝑsingłas noctes lectum tuum lacͥmis:
aut si te pecc̾m ñ qiͣ nox inuoluit. s sicut
nubes p̾teruolat. tu tñ lauare ꝑsingłas
nubes: etiam leniũ uestigia delictoꝵ lacͥ-¬
nus dele. Hic .N. inconualle lacͥmaꝵ: locꝰ
e̾ lauacͥ. Qͥd ẽ quod sordes ꝯgestas. ⁊ pecci
purgam̃ta. futͣi reseruas lauacͦ secłi: Qͥd sciᷤᷤ.
si non erit illic ꝯflatorium magis ꝗͣ laua¬
chr̃u: Namͣ hic facile potant ablui: ibi nõ
gant᷑. Et felix quide scło ñ qiͣ de ceno. s qͣi
de lauacro ascendit. ñ hñs necesse ut aliqͥd
inse lauet. s mundꝰ totus. Iste plane dignꝰ
habebit᷑. de albatis dentib. idest anime
sensib. panem angłoꝵ manducare: non

Expanded text:
Bene ergo detonsi et de lavacro ascendunt, Bene ergo detonsi et de lavacro ascendunt, quasi nihil veteris vel sarcinae vel sordis habentes. Attendis quod non tibi sufficit detonderi, non sufficit exonerari, non sufficit lotum et novum fieri, de semper de lavacro, semper novus et mundus. Lava per singulas noctes lectum tuum lacrymis. Aut si te peccatum non quasi nox involvit, sed sicut nubes praetervolat; tu tamen lavare per singulas noctes, etiam levium vestigia delictorum lacrymis dele. Hic enim in convalle lacrymarum locus est lavacri. Quid est quod sordes congestas, et peccati purgamenta futuri reservas lavacro saeculi? Quid scis si non erit illic conflatorium magis, quam lavacrum? Nam quae hic facile poterant ablui, ibi non gantur. Et felix qui de saeculo, non quasi de coeno, sed quasi de lavacro ascendit, non habens necesse ut aliquid in se lavet, sed est mundus totus. Iste plane dignus habebitur dealbatis dentibus, id est animae sensibus, panem angelorum manducare: non
Abbreviated transcription (Latin):
dandum utuntur minist̾io. qui exercitatos
hñt sensus ad discrecionem boni ⁊ mali.
Et iure de lauacro ascende dicit. ut mũ¬
uando cordi studiosos ꝓbet: eoqd̾ mundis
corde diuina sit reꝑmissa cognitio. Uides qͦ¬
mͦ lotos ⁊ irrep̾hensibiles ẽẽ oportet eos qui
alioꝵ excessus debent remorde ⁊ corriꝑe:
Qͦ mͦ lotos ⁊ mundos corde. qui diuini ser¬
monis dispensare debent alimoniam. ⁊
archanos fortioris u̾bi discutẽ sensus. sapi¬
entie intima rimari. ⁊ ruminare uisc̾a :
Dentes tui quasi grex detonsarũ. Q re gͦ
et oñe suꝑuacuo leuati. ac loti: alacriꝰ ad
suꝑiora ꝯcendunt. Siquidem ip̃i pili uet̾es
oñi iam ẽẽ incipiunt cum pͥmu noua uel¬
lera germinant: cum hyems tnͣsiit. cum
ymber abiit ⁊ recessit. Ideoq si uet̾ ⁊ suꝑua¬
cuo leuium ⁊ in anium rerum uellere te in¬
uolui ad huc necessariũ ducis: nondum tibi
hyemalia ꝯgelate mentis irigoratñlietunt.

Expanded text:
dendum utuntur ministerio, qui exercitatos dendum utuntur ministerio, qui exercitatos habent sensus ad discretionem boni et mali: Et jure de lavacro ascendere dicit, ut mundando cordi studiosos probet, eo quod mundis corde divina sit repromissa cognitio. Vides quomodo lautos et irreprehensibiles esse oportet eos, qui aliorum excessus debent remordere et corripere: quomodo lautos et mundos corde, qui divini sermonis dispensare debent alimoniam, et arcanos secretioris verbi discutere sensus, sapientiae intima rimari, et ruminare viscera. 8 Dentes tui quasi grex detonsarum. Quare ergo, et onere supervacuo levati ac loti, alacrius ad superiora conscendunt. Siquidem ipsi pili veteres oneri jam esse incipiunt, cum primo nova vellera germinant, cum hiems transiit, cum imber abiit et recessit. Ideoque si veteri et supervacuo levium et inanium rerum vellere te involvi adhuc necessarium ducis, nondum tibi hiemalia congelatae mentis frigora transierunt.
Abbreviated transcription (Latin):
duri sunt ⁊ firmi. ⁊ deͣhentes ñ metuun:
memores se cum ꝓpħa int̾ scorpiones ⁊ in¬
credulos ꝯmorari. ⁊ sicut oues missos in¬
ter lupos: ut in ip̃os lupos in oues rationa¬
bili colerantia ⁊ exhortatione ꝯmutent. Et
bñ detonsarum dñr. qd illoꝵ ñ lint mor¬
sus fugiendi: qui bonoꝵ oꝑm exempla.
sicut uellera quedam subiectis munstrant.
Non tñ usus dentium. in alienis tm̃ remor¬
Dentis ⁊ conuncendis errorib estimat᷑. Est¬
⁊ potior quidam eoꝵ usus. siqui idonei st̃.
solidum celestis edulii mandẽ panem: ⁊
sublimioris doctrine secretos diuidicare ⁊
disserere intellectus. Qib ñ iam lacte opꝰ
ẽ s solido cibo: ip̃mq qͦdammͦ attenuare
⁊ infirmare possunt: ⁊ quodam temꝑam̃¬
to uł dispensationis. uł disputationis. illis
sobrium reddẽ. qui ad solidum ꝑse insuffi¬
cientes erant: s tm̃mͦ lactis participe.
Qͦdam enim solidioris instrum̃ti ad man¬

Expanded text:
duri sunt et firmi; et detrahentes non metuunt, duri sunt et firmi; et detrahentes non metuunt, memores se cum propheta inter scorpiones et incredulos commorari ; et, sicut oves, missos inter lupos , ut ipsos lupos in oves rationabili tolerantia et exhortatione commutent. Et  detonsarum dicuntur, quod illorum non sint morsus fugiendi, qui bonorum operum exempla, sicut vellera quaedam, subjecti ministrant. 7. Non tamen usus dentium in alienis tantum remordendis et convincendis erroribus aestimatur. Est et potior quidam eorum usus, si qui idonei sunt solidum coelestis edulii mandere panem, et sublimioris doctrinae secretos dijudicare et discernere intellectus, quibus non jam lacte opus est, sed solido cibo, ipsumque quodammodo attenuare et infirmare possunt, et quodam temperamento vel dispensationis vel disputationis illis sobrium reddere, qui ad solidum per se insufficientes erant, sed tantummodo lactis participes. Quodam enim solidioris instrumenti ad man
Abbreviated transcription (Latin):
Et sic cadens infaciem: ꝓnuntiat. quia u̾e
inuob̾ sit ds̃. Nolite fr̃s istoꝵ u̾eri morsus
dentium: non sunt canim. s ouini. Deton¬
sarum enim g̾gi ꝯferunt᷑. In canib dilace
mi. nescientes saturitatem. Ac si qͥb dam
latͣre non ualentes. ⁊ ñ desinentes lacerare.
Tales sunt qui inuicem mordent ⁊ come¬
dunt: ⁊ ꝯsumũt᷑ abinuicem. Utiuam
huc usq sufficiat. ut inuicem mordeant ⁊¬
comedant: nec temptent ipõs detonsarũ
lacerare dentes. Ip̃i doctores eccłe ⁊ p̾posid.
nonne tͥ uidentur dentes quidam qui re¬
dargutionis benuole uelud moesib subiectoᷤ
ꝯuincunt. duudicant. manifestant: adme¬
liorem emolliunt statum. Qͦd si tu p̃durus
es. et emolliri ñ potes: quid remord̾e paras.
An non remordes qui uł in occulto dechis. uł
palam ꝯtͣlicis: Qͥo dentem ꝯtͣ dentẽ pas:
uentem imꝓbum. ꝯtͣ dentẽ piũ: M ord̾e
potes: s ꝯsumere ñ potez. Dentes enim st̃.

Expanded text:
et sic cadens in faciem pronuntiat quia vere et sic cadens in faciem pronuntiat quia vere in vobis sit Deus . Nolite, fratres, istorum vereri morsus dentium: non sunt canini, sed ovini. Detonsarum enim gregi conferuntur. In canibus non dilacermi, nescientes saturitatem . Ac si quibusdam latrare non valentes, et non desinentes lacerare Tales sunt qui invicem mordent et comedunt, et consumuntur ab invicem. Utinam huc usque sufficiat ut invicem mordeant et comedant, nec tentent ipsos detonsarum lacerare dentes. Ipsi doctores Ecclesiae et praepositi nonne tibi videntur dentes quidam, qui redargutionis benevolae velut morsibus subjectos convincunt, dijudicant, manifestant, et ad meliorem emolliunt statum? Quod si tu praedurus es, et emolliri non potes, quid remordere paras? An non remordes, qui vel in occulto detrahis, vel palam contradicis? Quid dentem contra dentem paras, dentem improbum contra dentem pium? Mordere potes, sed consumere non potes. Dentes enim sunt: et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsistendo in ꝯfessione redditi sunt et̾nitati:¬
tati. Deniq ⁊ sunt sicut oues occisionis: qͥ¬
bdam tñ in nocuis dentib ab infidelitatis
radice hostes p̾cid̾unt suos. ut int̾ eccłe ui
talia recũderent uiscera. An non hoc sibi¬
sͥ uult quod subnectitur: Dences inquit tu¬
i: quasi Q̃etonsarum. Aũtis quales oues iste
suit.: que q̃uidem de tonderi s oento eaꝵ
ñ possunt ꝯt̾i. Occidi possunt: ⁊ flect neq̃¬
unt. Immo ip̃i ꝑsecutores infregerunt suo:
⁊ inuincibił doctrine sermonib emollitos
quasi dentib mansos in fidelium tͣiecer̃t
unitatem. Perro dictum ẽ. macta ⁊ mandu¬
ca. Et moysi dentes ñ sunt moti. Bentes enĩ
eoꝵ arma ⁊ sagite. Arma spualia pot̾ntia
deo: ad debellandas municiones. An ñ qͥdẽm
eccłe dentes. de quib dic̃ apłs. Intret infide¬
ł. aut idiota. diuidicat᷑ ab om̃ib. ꝯuncit᷑
abom̃ib: occulta cordis eiꝰ manifesta fiunt.

Expanded text:
itatiitatimati sunt sicut oves occisionis, quibusdam tamen innocuis dentibus ab infidelitatis radice hostes praeciderunt suos, ut inter Ecclesiae vitalia reconderent viscera. 6. Au non hoc sibi vult quod subnectitur? Dentes, inquit, tui quasi grex detonsarum. Advertis quales oves istae sint, quae non possunt conteri. Occidi possunt, et flecti nequeunt. Imo ipsi persecutores infregerunt suos, et invincibilis doctrinae sermonibus emollitos quasi dentibus mansos, in fidelium trajecerunt unitatem. Petro dictum est, Macta et manduca . Et Moysi dentes non sunt moti . Dentes enim eorum arma et sagittae: arma spiritualia, potentia Deo ad debellandas munitiones. An non quidam Ecclesiae dentes, de quibus dicit Apostolus: Intret infidelis aut idiota, dijudicatur ab omnibus, convincitur ab omnibus, occulta cordis ejus manifesta fiunt,
Abbreviated transcription (Latin):
rũ inquit q̃ ascendunt de monte galaad.
Gestabant thesaurũ fidei inuasis fictilib:
s sublimitas erat uͥtutis d̃. Ideo qͣi ascen¬
dentes dñr. quod eos inmania torm̃ta ñ
tam infregert̃. ꝙͣ firmauer̾t ad reddendũ
testimoniũ uirtute magna. Quid hic eiᷤ¬
e̾ animi. qui nec unã ⁊ eam leuem ⁊ ami¬
cam p̾positoꝵ increpationem sustinent. s
ad unũ astĩus u̾bum totꝰ liquescit boni
ꝓposit qũe sͥ firmauer̾t rigor: Istoꝵ tot
suffulta amminicłis. testimonia uix sta¬
re possunt: illoꝵ tot rep̾ssa torm̃tis. ubiꝰ
eruꝑunt. An non quantꝰ numerꝰ supplici¬
oꝵ: tantus ⁊ aceruus testimonioꝵ. Et si
morte affecti totadie. ⁊ estimati sicut ouss
occisionis: inomĩb tñ suꝑ auer̾t. ⁊ uelut
suꝑascendunt de galaat. de aceruo marti¬
rii. Non enim de conseruanda corꝑali ui¬
ta. certamen inierunt sc̃i. s de uita fidei. exqͣ
iustus uiuit: ideoq inom̃ib suꝑant. qͥb cau¬

Expanded text:
rum quae ascenderunt de monte Galaad. Gestabant thesaurum fidei in vasis fictilibus, sed sublimitas erat virtutis Dei. Ideo quasi ascendentes dicuntur, quod eos immania tormenta non tam infregerunt, quam firmaverunt ad reddendum testimonium virtute magna. Quid hic eis animi est, qui nec unam, et eam levem, et amicam praepositorum increpationem sustinent; sed ad unum austerius verbum totus liquescit boni propositi, quem sibi firmaverant, rigor? Istorum tot suffulta adminiculis testimonia vix stare possunt; 76 illorum tot repressa tormentis uberius eruperunt. An non quantus numerus suppliciorum, tantus et acervus testimoniorum? Etsi morte affecti tota die, et aestimati sicut oves occisionis, in omnibus tamen superaverunt, et velut superascenderunt de Galaad, de acervo martyrii. Non enim de conservanda corporali vita certamen inierunt sancti, sed de vita fidei, ex qua justus vivit. Ideoque in omnibus superant quibus sal
Abbreviated transcription (Latin):
recludit. Et ip̃m manne nom̃ aliqͥd ostñdit
archanum: ⁊ dequo magis possit queri qͥd ẽħ
tens illud ꝯꝑaturum: Dulcis qͥd ⁊ celestis ẽ
manna cib. s uidetis ꝗͣ secrete recõditus in
nus idoneus abhuiꝰmodi aspectus arceat᷑. Oc¬
cłs ille qͥ columbinꝰ ẽẽ ñ nouit. ꝙͣ ñ dirigit¬
⁊ pia credulita. ⁊ intentõ pura. Rogimꝰ aũt
qͥetem m̃tis. medicat̾ones puras. lib̾as ora¬
tione. qm̃ intalib uasis. ⁊ ut ita dicam
in archa sc̾e̾ medicat᷑oĩs. ⁊ int̾iore or̾onis ur¬
na. diuina uob̃ ẽ locata refecto. ⁊ portio
głe de qͣ legitur. Satiabor cum apꝑuerit

Expanded text:
recludit. Et ipsum mannae nomen aliquid ostendit recludit. Et ipsum mannae nomen aliquid ostendit arcanum, et de quo magis possit quaeri, Quid etens illud comparaverim? Dulcis quidem et coelestis est manna cibus: sed videtis quam secrete reconditus in  et minus idoneus ab hujusmodi aspectus arceatur, oculus ille qui columbinus esse non novit, quem non dirigit et pia credulitas, et intentio pura. Rogamus autquietem mentis, meditationes puras, liberas orationes; quoniam in talibus vasis, et, ut ita dicam, in arca sanctae meditationis et interiori orationis urna, divina nobis est locata refectio, et portio gloriae, de qua legitur: Satiabator cum apparuerit
Abbreviated transcription (Latin):
ext̾iores ẽẽ. alias int̾iores. alias intimas. Alie
enim se abcarnalib retͣhunt. alie sp̃ualib in¬
tendunt: alie quasdam iam tenent pͥmitias.
Prime se amundi illicebra ꝙͣ. ꝯtempuunt
compescunt. medie se ad id quod sp̾ualit̾ ꝯcu¬
piscunt. ad huc cõponunt: ultime. umnmo in¬
tine. optatis auide iam utunt᷑. Os bone qnͣ¬
tum lucis ⁊ deliciaꝵ ui ilł ẽ latebris: qnͣtus
excessus in recessib ilł. Utinam tales me ꝯ¬
cludant latebre: ut illd̾ de pzo dic̃ẽ possĩ
Nox ħ illuminat̾o mea. indelitiis meis. Ecce
munc aliquid latens attigi in ħ ultimo gͣdu.
ꝙ forte uł hoc ẽ. uł aliquid simile. qd̃ sponsꝰ
signauit. Uolo de cet̾o deferre mistus. nec t
fas ẽ audaci sermoꝵe or̾onũ archana nu¬
dare.⁊ minꝰ scĩs manib lingue cõuolutas
delicate scĩ scõꝵ reuolũe sp̃es. ⁊ recõditũ man¬
na ꝯtrectare. qd̃ aurea ⁊ urna ꝯtiuet. ⁊ archa

Expanded text:
exteriores esse, alias interiores, alias intimas. Aliae exteriores esse, alias interiores, alias intimas. Aliae enim se a carnalibus retrahunt, aliae spiritualibus intendunt, aliae quasdam jam tenent primitias. Primae se a mundi illecebra, quam contemnunt, compescunt: mediae se ad id quod spiritualiter concupiscunt, adhuc componunt: ultimae, imo intimae optatis avide jam utuntur. Deus bone, quantum lucis et deliciarum in illis est latebris! quantus excessus in recessibus illis! Utinam tales me concludant latebrae, ut illud de Psalmo dicere possim: Nox haec illuminatio mea in deliciis meis . 7. Ecce nunc aliquid latens attigi in hoc ultimo gradu, et forte vel hoc est, vel aliquid simile quod sponsus signavit. Volo de caetero deferre mysteriis: nec enim fas est audaci sermone orationum arcana nudare, et minus sanctis manibus linguae convolutas delicate Sancti sanctorum revolvere species, et reconditum manna contrectare, quod aurea et urna continet, et arca
Abbreviated transcription (Latin):
se. ad hoc enĩ instatis: accipite qd̾ mͥ uidet᷑
in hac parte. u̾e dici posse. utt̃ accõmodate
ad p̃lens capłm uos uideritis. Uirtute ip̃e sua¬
apte nat᷑a: intus in animo locate sunt: s usus
quarũlam in ext̾iorib iuget. quedam uero su¬
am inmt̾iorib exercent potentiam. Et illa qͥd̃
carnales declinat illecebras: ista uͦ sp̃ualium
deliciaꝵ latebras amplexat᷑. Illa uł sollicitan¬
tes occasiones refugit. uł in solentes affecto¬
nes cõpescit: ⁊ quãuis int̾im necessario. mole.¬
sto tñ exercitio laborat. Ista tali delectatur ma¬
t̾ia: que ñ iocunditate magis qmͣ honestate
p̾cellit. Illa simplici intuitu. ⁊ ocło columbino
ext̾iores dum ꝑcurrit sp̃es. uł odit uł despic̃:
ista curiosiore ꝓspectu celestes ꝑlustras sp̃es.
⁊ ꝑspectis ampliꝰ in ardescit. Po̾sumꝰ talem qͣn¬
dam distinctionem formare: ut dicamꝰ alias

Expanded text:
se ad hoc enim instatis, accipite quod mihi videtur se ad hoc enim instatis, accipite quod mihi videtur in hac parte vere dici posse: utrum accommodate ad praesens capitulum, vos videritis. Virtutes ipsae suapte natura intus in animo locatae sunt, sed usus quarumdam in exterioribus viget: quaedam vero suam in interioribus exercent potentiam. Et illa quidem carnales declinat illecebras, ista vero spiritualium deliciarum latebras amplexatur. Illa vel sollicitantes occasiones refugit, vel insolentes affectiones compescit; et quamvis interim necessario, molesto tamen exercitio laborat: ista tali delectatur materia, quae non jucunditate magis, quam honestate praecellat. Illa simplici intuitu et oculo columbino exteriores dum percurrit species, vel odit vel despicit: ista curiosiore prospectu coelestes perlustrat species, perspectis amplius inardescit. Possumus talem quamdam distinctionem formare, ut dicamus alias
Abbreviated transcription (Latin):
teor. Possem piam hanc uob̃ ꝯm̃dare
simplicitatem. ad eiꝰ uos emulationem
hortari: q̃ tam in explicabile ⁊ dulce mis¬
t̾ium ꝯtinet. fortasse: ⁊ ꝯfert. Id aũt ip̃m
si fuiero conatus euolu̾e: forsitan ad aliqͥd
occultũ ⁊ latens ꝑtingam. uł exꝑientia.
uł ꝯiect᷑a. S ñqͥd illud erit cꝰ tam in uolu¬
te meminit sponsus in laude dilecte:
Qnͣlibet potuero occultũ eruere: aliqͥd
ad huc latebit intͥnsecus. Altis illud later
intenebris: nec nr̃o subiacet uł stilo. uł
studio. Uen̾abor ip̃m siłẽ utium tan¬
ti mistii: nam ꝙͣ uis ñ ẽ da ͭ  tum diffinisse
nosse quid sit: eoquod silet᷑. satis relictum
ẽ credere. qd̾ aliqͥd singłarit̾ dulce. ⁊ sponso
gͣtum sit. Non pot̾ in uestigari qͣle sit. s
pot̾ estimari ꝗͣ. magnũ sit: uł eo ipso qd̃
uerbum tam archanũ dici ñ lieuit. Ut
tñ aliquid dixisse uidear. ⁊ ñ ex toto siluis¬

Expanded text:
teor. Possem piam hanc vobis commendare teor. Possem piam hanc vobis commendare simplicitatem, et ad ejus vos aemulationem hortari, quae tam inexplicabile et dulce mysterium continet, fortasse et confert. Id autem ipsum si fuero conatus evolvere, forsitan ad aliquid occultum et latens pertingam vel experientia, vel conjectura: sed numquid illud erit cujus tam involute meminit sponsus in laude dilectae? Quamlibet potuero occultum eruere, aliquid adhuc latebit intrinsecus. Altis illud latet in tenebris: nec nostro subjacet vel stylo, vel studio. Venerabor ipsum silentium tanti mysterii. Nam quamvis non est datum definite nosse quid sit, eo quod siletur, satis relictum est credere quod aliquid singulariter dulce et sponso gratum sit. Non potest investigari quale sit, sed potest aestimari quam magnum sit, vel eo ipso quod verbum tam arcanum dici non licuit. 6. Ut tamen aliquid dixisse videar, et non ex toto siluis
Abbreviated transcription (Latin):
pacto dum illud admirabilit̾ dulce esse
conitio: admirabilit̾ dulce iam sentio. Iam
illud pensat affectꝰ ad quod ñ penetrat in¬
telligentia. Conditum e ħ penes sponsam.
⁊ signatum inthesauris ip̃iꝰ. Soli fas ẽ di¬
lecto istos ing̾di: ⁊ głe latentis archana re¬
uolu̾e. hoc aũt dico qd̾ ñ facile e̾ uirtutẽ
euiꝰꝙͣ ex indiciis diffinire: frequẽt̾ enĩ exi¬
guis ex stantib signis eximia sunt q̃ laters
intꝰ secreta. Ideoq manifestas debemꝰ sic
uirtures laudare: ut hac in singłis ad¬
iectone utam᷑. Absq eoqd̃ intͥnsecꝰ latet.
Deniq ip̃am hanc deqͣ nob̾ ẽ sermo c̃om̃¬
datam insponsa columbinam inspice sim¬
plicitarem. ꝙͣ gratifica. ꝗͣ ẽ inse ip̃a suauiᷤ
⁊ placens. maiores tñ in se reconditos h̾t̾
thesauros. ⁊ dulcie̾ ut sic dicam medulla¬
ta secreto. Queritis qͥd sit illud: Dixi iam.
⁊ si ad huc uultis audire: ignorare me fa¬

Expanded text:
pacto dum illud admirabiliter dulce esse pacto dum illud admirabiliter dulce esse conjicio, admirabiliter dulce jam sentio: jam illud pensat affectus, ad quod non penetrat intelligentia. Conditum est hoc penes sponsam, et signatum in thesauris ipsius; soli fas est dilecto istos ingredi, et gloriae latentis arcana revolvere. 72 5. Hoc autem dico quod non facile est virtutem cujusquam ex indiciis definire. Frequenter enim exiguis exstantibus signis, eximia sunt quae latent intus secreta. Ideoque manifestas debemus sic virtutes laudare, ut hac in singulis adjectione utamur: Absque eo quod intrinsecus latet. Denique ipsam hanc, de qua nobis est sermo, commendatam in sponsa columbinam inspicite simplicitatem, quam gratifica, quam est in se ipsa suavis et placens: majores tamen in se reconditos habet thesauros, et dulci est, ut sic dicam, medullata secreto. Quaeritis quid sit illud? Dixi jam, et si adhuc vultis audire, ignorare me fa
Abbreviated transcription (Latin):
dis. uͥ ñ mͦ ocłs. s totꝰ absconditꝰ hõ cor¬
Dis ddr. S licet abintꝰ om̃is sit gła. ẽ tñ¬
gła głe respectu int̾ior: ⁊ sic̃ in ip̃o hoĩt
ext̾iori. sic ⁊m illo int̾iori alia aliis ma¬
gis sunt intima ⁊ latentia penitꝰ. soli
tm̃ nota dilecto. fortasse ⁊ aliqua etiam
ip̃i sunt sponse ignota: nec collatoꝵ
diuinitꝰ ad plenũ bt notitiam mune¬
rũ. Qͥd enim si occultat᷑ sublimitas.
Dum seruat᷑ humilitas: Secretũ tuũt
iħu bone. secretũ tuũ tͥ: ⁊ absconditis
sponse: lat solꝰ delitiaris. Eur ñ uł
ad modicũ illud nescio qͥd latens
nob cõmunicas. ⁊ occultam ꝗͣ delecta¬
ris figuras pulcͥtudinem: Plus nos
ad querendum allicis. dum illud late
intͥnsecꝰ dicis. ⁊ curiositatem nram am¬
pliꝰ irritas. tm̃ silentio mist̾ium p̾mess.
Plus nos dum taces. trahis. Qmͣ mag¬
na multitudo dulcedinis huiꝰ ꝗͣ absc̃o

Expanded text:
dis: ubi non modo oculus, sed totus absconditus homo cordis: ubi non modo oculus, sed totus absconditus homo cordis dicitur . Sed licet ab intus omnis sit gloria gloriae respectu interior: et sicut in ipso homine exteriori, sic et in illo interiori alia aliis magis sunt intima, et latentia penitus, soli tantum nota dilecto: fortasse et aliqua etiam ipsi sunt sponsae ignota, nec collatorum divinitus ad plenum habet notitiam munerum. Quid enim si occultatur sublimitas, dum servatur humilitas? Secretum tuum tibi, Jesu bone, secretum tuum tibi, et in absconditis sponsae solus deliciaris. Cur non vel ad modicum illud nescio quid latens nobis communicas, et occultam, qua delectaris, figuras pulchritudinem? Plus nos ad quaerendum allicis, dum illud latere intrinsecus dicis: et curiositatem nostram amplius irritas, tantum silentio mysterium premens. Plus nos dum taces, trahis. Quam magna multitudo dulcedinis hujus, quam abs
Abbreviated transcription (Latin):
inters nec opꝰ nee usuis e̾.S exetuciato
Ista pax ẽ: illa litigium. Et bene pax: cui
ħ ẽ euacuari quod paci ñ uacare. Talem
ꝯmemorat. Talis in ocłis columbarũ de¬
pingit᷑. que simplicitatem. ⁊ sp̾ualitat̾ẽ
redoleat: eoqd̾ in columbe figura sp̃e sc̃s
intelligi soleat. Non solet ẽẽ uacua
tał simplicitas. multum enĩ sub e̾ latẽ¬
tis gr̾e. Ocħ̾ tui columbaꝵ: absq eo qd̾
intͥnserus latet. Magnũ nescio qͥd u̾id̃
ẽ. ⁊ u̾e magnũ. qd̾ manifeste uł dici ñ
debuit. uł ñ potuit: nec aliquo ut gr̾e
cet̾e simili figurari. S insuspicione ⁊
ꝯiectura sola relinqͥt᷑: hiis qͥ similia for¬
te pariunt᷑. Absq eo inquit qd intͥnse¬
cꝰ latet: qiͣ ñ sint intͥnsecꝰ alie gr̾e. ⁊
dona sp̃c. Et qͦmͦ om̃is gła filie regis
abintus: Deniq ⁊ intͥnsecꝰ ip̃i ocłi co¬
lumbarũ. ubi simplicitas fidĩ corda pu¬
rificat ⁊ illuminatos reddit ocłos cor¬

Expanded text:
inferos nec opes, nec usus est, sed excruciatio. inferos nec opes, nec usus est, sed excruciatio. Ista pax est, illa litigium. Et bene pax, cui hoc est evacuari, quod paci non vacare. Talem Christus commemorat. Talis in oculis columbarum depingitur, quae simplicitatem et spiritualitatem redoleat, eo quod in columbae figura Spiritus sanctus intelligi soleat. Non solet esse vacua talis simplicitas: multum enim subest latentis gratiae. 4. Oculi tui columbarum, absque eo quod intrinsecus latet. Magnum nescio quid illud est, et vere magnum, quod manifeste vel dici non debuit, vel dici non potuit; nec aliquo, ut gratiae caeterae, simili figurari, sed in suspicione et conjectura sola relinquitur iis qui similia forte patiuntur. Absque eo, inquit, quod intrinsecus latet: quasi non sint intrinsecus aliae gratiae et dona Spiritus. Et quomodo omnis gloria filiae regis ab intus? Denique et intrinsecus ipsi oculi columbarum, ubi simplicitas fidei corda purificat, et illuminatos reddit oculos cor
Abbreviated transcription (Latin):
ratus ẽ aut occultatꝰ ẽ ocłs columbinꝰ Quis
ẽ qui scħi calliditates ñ sectet᷑. qui ilł se uti
ñ gaudeat. qui ñ amet ħre. aut saltem no¬
nari inse non uelit: Qͥs ẽ qui ñ u̾ecundet᷑
Modicum ferm̃tum: totam massam corrũ¬
pit. Qͥd gͦ fiet ubi multum ẽ ferm̃tũ. massa
modica: Que societas legis cupiditatis. ⁊ legi
caritatis: Non debet illa huic ẽẽ ꝯiuncta: ꝙ
nequit ẽẽ subiecta. Prudentia enim carnis.
legi dĩ aut repugnat ⁊ inimica ẽ: aut om̃ino
ꝑit. ⁊ nulla. Aut resistit: aut ex toto desistit.
Dot̾ ꝑimi. ut penitꝰ ñ sit: non potͣ pͥmi. il
ei ꝯtemꝑata sit. Tuum gͦ ⁊os ⁊ cor. huiꝰ modi
exercitatum optas hr̃e prudentia. que legi
dĩ ñ pot̾ uł associari uł subici: Prudentia
hñs uite que nunc ẽ ⁊ future. Prudentia enim
carnis in p̾senti tm̃ exercitet᷑ uita: nullum inea
q̃ seqͥtur habitura locũ. Eupiditaris eñ apud

Expanded text:
ratus est aut occultatus est oculus columbinus? Quis ratus est aut occultatus est oculus columbinus? Quis est qui saeculi calliditates non sectetur, qui illis se uti non gaudeat, qui non amet habere, aut saltem nominari in se non velit? Quis est qui non verecundetur Modicum fermentum totam massam corrumpit . Quid ergo fiet, ubi multum est fermentum, massa modica? Quae societas legi cupiditatis, et legi charitatis? Non debet illa huic esse conjuncta, quia nequit esse subjecta . Prudentia enim carnis legi Dei aut repugnat, et inimica est: aut omnino perit, et nulla est: aut resistit, aut ex toto desistit. Potest perimi, ut penitus non sit: non potest premi, ut ei contemperata sit. Tuum ergo et os et cor hujusmodi exercitatum optas habere prudentia, quae legi Dei non potest vel associari, vel subjici. Prudentia habens vitae quae nunc est et futurae. Prudentia vero carnis in praesenti tantum exercetur vita, nullum in ea quae sequitur, habitura locum. Cupiditatis enim apud
Abbreviated transcription (Latin):
pars mnsco: ealignat᷑ in leco: quimaligna¬
tur in bono. siue in suo. siue in alieno. In tuo
malignaris bono: cum bonũ ip̃m ñ ꝯspicarᷤ
In alieno: cum de bono male suspicaris. Et pͣ¬
ua intentio. ⁊ ꝑu̾sa int̾p̾tatio: utͣq maligna¬
t̾o ẽ. Utͣꝙ fellea. utͣq faisa: nicħ habens cũ
columbarum nat̾a ꝯmune. Ocli columbar̃
sunt: qui nec falli uolunt. nec fallere no¬
runt. Nescis quod sponsus tuus u̾itas ẽ. Qe¬
mͦ dicet tͥ columba mea. amica mea. q̃ sim
plicitate ñ gaudes: Amica ẽ u̾itati simpli¬
citas: idõ cum simplicib sermocinato̾ eius.
Deniq simplicitati amice applaudit diceis.
ocłi tui columbarũ. Bona enim e̾ occulata
simplicitas. ita simulato̾nem ex eludens: ut
non caliget inu̾itate. Rara ħ hodie auis in
t̾ris. ⁊ siqua ẽ eius usquã freqñtia: occulta sa¬
tis ⁊ latens in foraminib petre. incau̾na ma-¬
cerie. ⁊ de suꝑ riuos aquarũ. Q mͦ aũt obcu¬

Expanded text:
naris in sancto? Malignatur in sancto, qui malignatur in bono sive in 71 suo, sive in alieno. In tuo malignaris bono, cum bonum ipsum non conspicaris: in alieno, cum de bono male suspicaris. Et prava intentio, et perversa interpretatio; utraque malignatio est: utraque fellea, utraque falsa, nihil habens cum columbarum natura commune. Oculi columbarum sunt, qui nec falli volunt, nec fallere norunt. Nescis quod sponsus tuus veritas est? Quomodo dicet tibi, Columba mea, amica mea . Amica mea . Amica est veritati simplicitas: ideo cum simplicibus sermocinatio ejus . Denique simplicitati amicae applaudit dicens: Oculi tui columbarum. Bona enim est oculata simplicitas, ita simulationem excludens, ut non caliget in veritate. Rara haec hodie in terris avis: et si qua est ejus usquam frequentia, occulta satis, et latens in foraminibus petrae, in caverna maceriae, et de super rivos aquarum. Quomodo autem obscu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsũmatorem ih̃m quipposito s gaudio sus¬
tinuit erucem ꝯfuione ꝯtempta. atq iti
dextã dĩ sedet. Recogitate enim eum qui
talem fustinuit apecc̃orib adu̾sus semet¬
ip̃m ꝯtͣdicto̾nem: ut ne fatigemini animiᷤᷤ
ur̃is deficientes. Nondum enĩ usq ad san¬
guinem restitistis. Illoꝵ enĩ testimonia
p̃rogatiua quadam dñr testimonia. id
ẽ martiria: qui ꝓfide xͥ sanguinẽ fudius.
Uidete pͥmũ ip̃m martirem stepħm. de
quanto lapidum aceruo ascendit adxꝑm:¬

Expanded text:
matorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera Dei sedet. Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversus semetipsum contradictionem, ut ne fatigemini animis vestris deficientes. Nondum enim usque ad sanguinem restitistis . Illorum enim testimonia praerogativa quadam dicuntur testimonia, id est martyria, qui pro fide Christi sanguinem fuderunt. Videte primum ipsum martyrem Stephanum de quanto lapidum acervo ascenderit ad
Abbreviated transcription (Latin):
sti ñ sic ꝯu̾sant᷑ ut qui xͥ redemptos se san¬
guine credant. qͥ aliam sꝑent uitam. qͥ fu-¬
turũ uereant᷑ iudiciũ: qui tandem eu̾głica
p̾cepta diuinitꝰ data fateant᷑. Talia utin am
penes me testimonia pauca reꝑꝑiant᷑. mal¬
lem milla: ne modicum fermentũ acer¬
uũ fidelium oꝑi tum denigret. Et fr̃s
mei ut modicum de cõmuni glorier. qͥ de
pͥuato ñ possum: si totiꝰ uite ur̃e respexe¬
ritis ordinem. ⁊ regłaris obseruantie cur¬
sum: ñ erit exiguus boni testimonii qm¬
coedificatis aceruus. Nam si auocturnis
iugiliis quas inpigro uelut pͥmitias quaᷤ¬
dam libatis affectu. ⁊ effunditis a pͥncipio
periet᷑ qd̾ disciplinã ñ sonet. qd̃ ñ ꝯci-¬
nant fidĩ nr̃e. qd ñ uł corpꝰ atterat. uł

Expanded text:
sic conversantur, ut qui Christi redemptos se sanguine credant, qui aliam sperent vitam, qui futurum vereantur judicium, qui tandem evangelica praecepta divinitus data fateantur! Talia utinam penes me testimonia pauca reperiantur: mallem nulla, ne modicum fermentum acervum fidelium operum totum denigret. 3. Et, fratres mei ut modicum de communi glorier, qui de privato non possum, si totius vitae vestrae respexeritis ordinem, et regularis observantiae cursum; non erit exiguus, quem boni testimonii coaedificatis, acervus. Nam si a nocturnis Vigiliis, quas impigro velut primitias quasdam praelibatis affectu, et effunditis a principio perietur quod disciplinam non sonet, quod non concinat fidei nostrae, quod non vel corpus attera
Abbreviated transcription (Latin):
cis. ⁊cau̾nis t̾re. Qͥ om̃s testimonio fidi
ꝓbati sunt. Uides quanto sit eoꝵ fides ꝓ¬
bata scrutinio. qͥb testimoniis examinata:
Qͥd auob̃ tale uł expetit᷑. uł expectat᷑. E
nr̃a ħ in inferiori gen̾e testimonia credibi-¬
lia satis. eo qͥdem credibiliora: qd̃ ñ ea ne-¬
cessitas imposuit. s supposuit se uoluntas
Uoluntas gͦ uoluntas sit: ⁊ pͥme lib̾tatis
iure nitatur. Lib̾am se ad ꝑsistendum ex¬
hibeat: non existimet ad recedendũ. Agnoᷤᷤ¬
cat necessitatis debitum: s non sentiat
iugum. In bono lib̃a sit: ⁊ adbonũ nicħlo¬
minꝰ lib̾a. In illo quod iam tenet. ⁊ illud
quo tendẽ debet: adea que retro sunt. nul¬
lam sͥ licentiam ꝑmissam existiman. De
quanto aceruo testimonii paulus ascendit:
in hoc testimonio aceruus: S foris nunquid
non ꝑhibuit testimonium: Deo inquit attes
in aceruo uͥtutum. ⁊ attestantium gr̃aꝵ. ñ
E nos gͦ tantam hñtes impositam nubem

Expanded text:
is terrae; et hi omnes testimonio fidei probati sunt . Vides quanto sit eorum fides probata scrutinio, quibus testimoniis examinata? Quid a vobis tale vel expetitur, vel exspectatur? Et vestra haec inferiori genere testimonia credibilia satis, eo quidem credibiliora, quod non ea necessitas imposuit, sed supposuit se voluntas. Voluntas ergo voluntas sit, et primae libertatis jure nitatur, liberam se ad persistendum exhibeat, non aestimet ad recedendum. Agnoscat necessitatis debitum, sed non sentiat jugum. In bono libera sit, et ad bonum nihilominus libera; in illo quod jam tenet, et ad illud quo tendere debet: sed ad ea quae retro sunt, nullam sibi licentiam permissam existimans. 5. De quanto acervo testimonii Paulus ascenderit, in hoc testimonio acervus! Sed foris nunquid non perhibuit testimonium? Deo, inquit, attestin acervo virtutum et attestantium gratiarum:. Et nos ergo tantam habentes impositam nubem
Abbreviated transcription (Latin):
lecto incornu in loco ub̃i. Et magnum plane
fertilis soli testimoniũ: fructuũ ꝑuentus ub̃i¬
or. Sicut econtͣrio loci ub̃tas arboris qͣlitatẽ
redarguit: de infructuositate sua. Annor
arbor mala. que t̾ram bonam occupans. fru¬
ctꝰ condignos ñ parit. s nec ullos bone spei
parturit flores: forsitan ⁊ ficulneam illam
uinci. ⁊ in descensiones dispon̾e in ordine
suo. uñ alii ascendunt. Sufficiat tͥ qͥ tales.
descensꝰ tuus. Qͥd bonoꝵ aceruũ oꝑm quẽ
alii alacͥtate ꝯscendunt detͣhe moliris. ꝙ¬

Expanded text:
lecto in cornu, in loco uberi . Et magnum plane lecto in cornu, in loco uberi . Et magnum plane fertilis soli testimonium, fructuum proventus uberior: sicut e contrario loci ubertas, arboris qualitatem redarguit de infructuositate sua. An non arbor mala, quae terram bonam occupans, fructus condignos non parit, sed nec ullos bonae spei parturit flores? Forsitan et ficulneam illam vinci, et inde descensiones disponere in corde suo, unde alii ascendunt. Sufficiat tibi qui talis es, descensus tuus. Quid bonorum acervum operum, quem alii alacritate conscendunt, detrahere moliri
Abbreviated transcription (Latin):
regnum dei: Qͦd pene p̾t̾ieram in capło sin¬
mis accusator ẽ sui. accusandi se locum
aliis p̾riꝑe festinans. Qͥd ip̃m continuũ
silentiũ. ⁊ quedam cõpositionis gͣuitas. ñ¬
ne totam ꝯu̾sat̾onem uenustat: ⁊ qͣdam
scĩtatis pulchra uestit facie: Ip̃e sompnꝰ
qͦ scĩtatis testimoniũ reddit. nec in aceruo
poter̾t ñ u̾sari añ ocłos totiꝰ diurne ꝯu̾sa¬
tionis ymagines depicte.⁊ in animo iugi¬
lare: Non tͥ magnus hic uidet᷑ testimonii.
aceruus erigi : Nisi quod ñ aceruat̃i ⁊ sine
ordine fiunt ista. s serie certa. ⁊ suis singła
sunt distincta temꝑib. Nonne testimo¬
nia ħ testimonia credibilia fr̃a sunt nimiᷤᷤ.
eoquod domũ tuam tał decet sc̾itudo dñe:
Utinam cordis mei radices suꝑ istũ densen¬
t᷑ aceruũ. Nescit sterił ẽe̾ tantꝰ bone ꝯu̾¬
sationis tumulus. Locus eͥ altus ⁊ ub:
qualem ꝓpħa ꝯmemorat. Uinea fc̃a ẽ di¬

Expanded text:
uid? quod pene praeterieram, in capitulo sinuid? quod pene praeterieram, in capitulo sinmis accusator est sui, accusanti se locum aliis praeripere festinans. Quid ipsum continuum silentium, et quaedam compositionis gravitas? nonne totam conversationem venustat, et quadam sanctitatis pulchra vestit facie? Ipse somnus quoque sanctitatis testimonium reddit, nec in acervo poterunt non versari ante oculos totius diurnae conversationis imagines depictae, et in animo vigilare? 4. Non tibi magnus hic videtur testimonii acervus erigi, nisi quod non acervatim et sine ordine fiunt ista, sed serie certa, et suis singula sunt distincta temporibus? Nonne haec testimonia credibilia facta sunt nimis, eo quod domum tuam talis decet sanctitudo, Domine? Utinam cordis mei radices super istum densentur acervum. Nescit sterilis esse tantus bonae conversationis cumulus. Locus est altus et uber, qualem propheta commemorat: Vinea facta est di
Abbreviated transcription (Latin):
latõne etiam exiguo purgant excessus.
Non tñ exiguum reputant. si axͦ uł te
nui memoria titubant. Hostis callidi si
qͥd fuerit imꝓbitate suggestũ. ͥ impu¬
tant. iniqͥ inhac parte estimatores. dum
ꝓpͥum arbitnͣtur casum. qd̾ aliene sunt
fraudis casso conatu tm̃ ꝓuocati. Qe d co¬
tidianus manuũ labor. quo corpꝰ ⁊ satis
att̾it᷑. ⁊ tenuit̾ pascit᷑. Labores manuu̾
suarũ ñ soli maducant. s de in sufficien¬
ti partiunt᷑ egenis. ut ⁊ ilł sit tͥbulatio.
dum mͦ aliis habundet. Int̾ualł qͥb dam
leuant labore. s fesso corꝑe feruet affectꝰ
Illic tacite lacͥme ub̃tim uoluunt᷑. ꝓde¬
unt gemitus. erunpunt suspiria: ut
qͥ iuxta sedent. si forte ex se frigidi siñ
uicinis possint scincilł accendi. Qͥd de¬
niq qͦd ñ crastino cogitant. nec de erdi¬
eruo quidem. omnem eutam ꝑicients
in p̃m qͥ eis p̾e. ñ pmiũ. s lolũ quetentel

Expanded text:
latione etiam exiguos purgant excessus. latione etiam exiguos purgant excessus. Non tamen exiguum reputant, si a Christo vel tenui memoria titubant. Hostis callidi, si quid fuerit improbitate suggestum, sibi imputant iniqui in hac parte aestimatores, dum proprium arbitrantur casum, quod alienae sunt fraudis casso conatu tantum provocati. Quid quotidianus manuum labor, quo corpus et satis atteritur, et tenuiter pascitur? Labores manuum suarum non soli manducant; sed de insufficienti partiuntur egenis, ut et illis sit tribulatio, dummodo aliis abundet. Intervallis quibusdam levant labores, sed fesso corpore fervet affectus. Illic tacitae lacrymae ubertim volvuntur, prodeunt gemitus, erumpunt suspiria: ut qui juxta sedent, si forte ex se frigidi sint, vicinis possint scintillis accendi. Quid denique, quod non de crastino cogitant, nec de hodierno quidem? omnem curam projicientes i
Abbreviated transcription (Latin):
dicum. a sensu u̾boꝵ illam sinunt abire.
Nam ibi ide̾ inip̃is q̃ cantant᷑ u̾b. aut
ligatam tenent. aut ad cognata relaxañ.
ad ꝑegͥna neqͣꝙͣ. Qͦd si ꝯtingat. fugax ẽ
enun mens humana. quanta stati casti¬
gant censura. ⁊ more usuras ad se repos¬
cunt.: S nec ip̃a ꝯmuniũ horaꝵx int̾ual¬
la nocturna uacant. Ds̃ bone hora illa no¬
ctis. quã sine nocte ẽ: ꝙͣ nox illa illumi¬
natio indeliis. Orationes ille pͥuatim fi¬
unt: s pͥuata ñ petunt. Sũmissior qͥdẽ
uox. s mens intensior: ⁊ p̃ces tacite mul¬
tum hñt acuminis. Deniq frequenter
uocem erupit oratio uehemes: ⁊ u̾b̾ nec
eget nec utitur. que puro ⁊ pleno fert᷑
affectu. Amor inaurib dñi solus obstre¬
pens. corꝑalium strepitus dedignatur
u̾boꝵ: que sicut inchoanti excitam̃ta
sunt: sic impedim̃ta solent ẽẽ ꝑfecte
oranti. Qid deins̾ ip̃is horis matutinis
Qi de recenti orones instaurant: freqͥte
ꝯfessione: ⁊ uecunda. s manifesta reue¬

Expanded text:
dicum a sensu verborum illam sinunt abire? Nam ibi, id est in ipsis quae cantantur verbis, aut ligatam tenent, aut ad cognata relaxant, ad peregrina nequaquam. Quod si contingat fugax est enim mens humana, quanta statim castigant censura, et morae hujus usuras a se reposcunt? Sed nec ipsa communium horarum intervalla nocturna vacant. Deus bone, hora illa noctis, quam sine nocte est, quam nox illa illuminatio in deliciis! Orationes illae privatim fiunt, sed privata non petunt. Submissior quidem vox, sed mens intensior, et preces tacitae multum habent acuminis. Denique frequenter vocem eripit oratio vehemens: et verbis nec eget, nec utitur, quae puro et pleno fertur affectu. Amor in auribus Domini solus obstrepens, corporalium strepitus dedignatur verborum, quae sicut inchoanti excitamenta sunt, sic impedimenta solent esse perfecte oranti. Quid deinde? ipsis horis matutinis quasi de recenti orationes instaurant, frequentant confessiones, et verecunda, sed manifesta reve
Abbreviated transcription (Latin):
sunt utroꝵq int̾p̾tes ⁊ doctores ppłoꝵ:
quoꝵ officio sp̃ualia anime. uł cõmoda.
uł scandala. ⁊ cernimꝰ.⁊ discernimꝰ. S nesci¬
o si om̃s qui ocħ ħnt officium: teneant¬
ocħ hr̃e ⁊ locum ⁊ spẽm. s u̾tute carere:
Utinam uł id sufficẽt. ⁊ uirtute ꝓuidendi
bona carerent. ẽẽntq ad cõmunes utili¬
tates ceci. dum ñ ad pͥuatas argut cõ mo¬
ditates. Nunc aũt ⁊ ceci sunt ⁊ callidi.
hebetes ad ecłe lucra. ad ꝓpͥa acuti. S qͦ¬
mͦ ocłs ẽ columbe. qui columbe ñ inseruit
columbe non uidet. columbe ñ ꝓuidet. qͥ
columbam ñ ducit. s magis abducit ec¬
cłam. ⁊ qnͣtum in ip̃o e̾ pͣius p̾cipitat ex¬
pant locum ⁊ ꝑu̾tunt usum: eum ediu̾so
sint alii qui ocł ñ hñt officium ex ꝓmot̾o¬
ne: s usurꝑant exp̾sũptione. Et quidem
frequens ħ tͦba. Quem dab̃ nunc de nu-¬
m̃o discipłoꝵ. qui p̾latoꝵ oꝑa penes se

Expanded text:
doctores populorum: quorum officio spiritualia animae vel commoda, vel scandala, et cernimus, et discernimus. Sed nescio, si omnes qui oculi habent officium, teneant etoculi habere et locum et speciem, sed virtute carere? Utinam vel id sufficeret, et virtute providendi bona carerent, essentque ad communes utilitates caeci, dum non ad privatas arguti commoditates. Nunc autem et caeci sunt, et callidi; hebetes ad Ecclesiae lucra, ad propria acuti. Sed quomodo oculus est columbae, qui columbae non inservit, columbae non videt, columbae non providet: qui columbam non ducit, sed magis abducit Ecclesiam, et quantum in ipso est, pravis praecipitat expant locum, et pervertunt usum: cum e diverso sint alii, qui oculi non habent officium ex promotione, sed usurpant ex praesumptione. Et quidem frequens haec turba. Quem dabis nunc ex numero discipulorum, qui praelatorum opera penes se,
Abbreviated transcription (Latin):
ccłe ut bñ nostis ħ blandim̃ta dñr:
et de sp̃ualib eiꝰ ocłis p̾cedenti
disputatum ẽ sermone.S quia
tales sunt. nunqͥd rari sunt: Uid̾
totum corpꝰ eiꝰ:. quomͦ plenum sit ocłis añ

Expanded text:
 ut bene nostis, haec blandimenta dicuntur, et de spiritualibus ejus oculis praecedenti disputatum est sermone. Sed quia tales sunt, numquid rari sunt? Vide totum corpus ejus quomodo plenum sit oculis ante
Abbreviated transcription (Latin):
lantis folii: ⁊ animi molestias manib ⁊ u̾b̃
accersire nitam᷑. Inde ẽ quod sp̃ualiũ ui¬
roꝵ nimis crebro inquietamꝰ quietem. in¬
t̾rumpimꝰ otia. ⁊ m̃tis ad suꝑiora inten¬
te ꝑturbamꝰ soporem: ⁊ agͣtissimo sponsi
adilecta sua sponsꝰ au̾tir: filias ierłm ad
sp̾ualem qͣndam alacͥtatem inuitans.
Hoc enim sibi uult. qd ꝑ capreas ⁊ ceruos
ad iurat. ut sp̃ualium ad emulationem ꝑuo¬
centur uiroꝵ: ⁊ ab infestatione importuna
gilet: s expectate donec ipsa uelit. E̾ius ex¬
pectetur arbitrium: ad cuiꝰ curam ur̃i spec¬
tat officium. Tunc uolet: cum sp̃c illam
uelle docuerit. Unctio sp̃c docebit illam:
ad herens enim dilecto. unꝰ cum illo effecta

Expanded text:
lantis folii , et animi molestias manibus et verbis lantis folii , et animi molestias manibus et verbis accersire nitamur. Inde est quod spiritualium virorum nimis crebro inquietamus quietem, interrumpimus otia, et mentis ad superiora intentae perturbamus soporem, et a gratissimo sponsi a dilecta sua sponsus avertit, filias Jerusalem ad spiritualem quamdam alacritatem invitans. Hoc enim sibi vult quod per capreas et cervos adjurat, ut spiritualium ad aemulationem provocentur virorum, et ab infestatione importuna gilet; sed exspectate donec ipsa velit. Ejus exspectetur arbitrium, ad cujus cura vestri spectat officium. Tunc volet, cum Spiritus illam velle docuerit. Unctio Spiritus docebit illam. Adhaerens enim dilecto, unus cum illo effecta
Abbreviated transcription (Latin):
libet asꝑa ⁊ ardua. quelibet plana sunt
⁊ ꝑuia: ⁊ in offensis exposita cursib qͣiͣ
planioris equora campi. Uox dñi. uox
intime inspirationis. mentis aurib fua-¬
uit̾ illapsa. illa e̾ utiq que ceruos huiꝰce¬
modi p̃ꝑat: que reuelat ꝯdensa. Nam
siꝗͣ ꝯdensa sunt ⁊ crebris scandaloꝵ qͣsi
nullo in uiriarũ obice tardari possunt:
magis aũt ꝯplacent s̃ in tͥbulationib
⁊ acceptas hr̃e norunt ^ urias. aut ueres¬
ꝑic̾e penitus: ex uehementia desidii ad
suꝑiora ꝓperantis ⁊ intendentis inanteri¬
int̾pretamͣ Ubiq fere obicem patim᷑ ⁊ in
pingim᷑ in planis: ⁊ lubrica facta st̃ in pla¬
teis uestigia nr̃a sic̃ dic̃ ieremias: om̃ĩa
nob̾ ob̾trusa querim᷑. Siquid̃ it̾ pigroꝵ:
qͣi sepes spinaꝵ. Ad querelaꝵ occasiones gͣ¬
tulam᷑. ad suspiciones ꝑati. ut quemadino¬
Uum scͥptum ẽ t̾rere nos uideat᷑ sonitꝰ uo¬

Expanded text:
libet aspera et ardua quaelibet, plana sint libet aspera et ardua quaelibet, plana sint et pervia, et inoffensis exposita cursibus quasi planioris aequora campi. Vox Domini, vox intimae inspirationis mentis auribus suaviter illapsa. Illa est utique quae cervos hujuscemodi praeparat, quae revelat condensa. Nam si qua condensa sunt, et crebris scandalorum quasi nullo injuriarum obice tardari possunt, magis autem complacent sibi in tribulationibus, et acceptas habere norunt injurias, aut nec respicere penitus, ex vehementia desiderii ad superiora properantis, et intendentis in anteriinterpretamur? Ubique fere obicem patimur, et impingimus in planis, et lubrica facta sunt in plateis vestigia nostra, sicut dicit Jeremias . Omnia nobis obstrusa querimur, siquidem iter pigrorum quasi sepes spinarum . Ad querelarum occasiones gratulamur, ad suspiciones parati, ut, quemadmodum scriptum est, terrere nos videatur sonitus vo
Abbreviated transcription (Latin):
minem nouũ induunt: eum qui creatꝰ
e̾ iniusticia ⁊ sc̃itate u̾itatis. Qͥ senescen-¬
tem deuotionem ⁊ quodam langũetem
tedio. in nouũ denuo feruorem reducuni:
⁊ ꝑseu̾antie fastidia nesciunt reꝑatione
frequenti. Qͥ inquit ysayas ꝯfidunt in
dño mutabunt fortitudinem. ñ quid ut
uet̾em ꝑdant: s ut nouam aditiant. Mu¬
tabunt fortitudinem: instauratis freꝗ̃t̾
increm̃tis. Mutabunt forticudinem: cur¬
rent ⁊ ñ laborabunt: ambulabunt ⁊ nõ
ueficient. Mutatio ħ ꝓfectuum. uidetur
in nouatio uigis sine defectu: sine fatiga¬
tione. Bona quid̃ fortitudo que currenꝰ
cum labore licet. ad defectum tñ decli¬
nare non nouit. Melior plane que nec
laboris sentit molestias ⁊ s appositarũ
difficultatum tnͣsilit scandala: ⁊ uelud
in campestri planitie expliciris g̾ssib u¬
tens. uxta quod scribitur. cursor leuis
explicat uias suas. Hoc ẽ quod inp̾sen¬
ti ceruos campoꝵ dicit. Quod ilł que¬

Expanded text:
minem, novum induunt eum, qui creatus est in justitia, et sanctitate veritatis: qui senescentem devotionem, et quodam languentem taedio, in novum denuo fervorem reducunt, et perseverantiae fastidia nesciunt reparatione frequenti. Qui, inquit Isaias, confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem: non quidem ut veterem perdant, sed ut novam adjiciant. Mutabunt fortitudinem instauratis frequenter incrementis, Mutabunt, inquit, fortitudinem: current, et non laborabunt; ambulabunt, et non deficient . Mutatio haec profectuum videtur innovatio jugis sine defectu, sine fatigatione. Bona quidem fortitudo quae currens licet cum labore, ad defectum tamen declinare non novit. Melior plane, quae nec laboris sentit molestias; sed oppositarum difficultatum transilit scandala, et velut in campestri planitie explicitis gressibus utens, juxta quod scribitur, Cursor levis explicat vias suas . 4. Hoc est quod in praesenti cervos camporum dicit, quod illis quae