comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tendunt ad gandiũ s und̾ stabi
nagnũq cõseqͣnt᷑ ignorant ¶Ille
unnfusa clientũ turba/ ille examica.
ex studioꝵ liberalũ uana ostenta
⁊ nich sanantib litt̾is om̃s istoᷤ
ectam̃ta fallacia ⁊ bremia decip
ssic̃ ebrietas q̃ umꝰ hore ylarem
mia longi tpris tedio pensat.
ssic̃ plausꝰ ⁊ acclamatõis scd̃e fauor
qui magna sollicitud̾ie ⁊ parcꝰ ẽ et
expiandꝰ sħ gͦ cogita hunc ẽẽ sapie
effcm̃ gaudii qualitatẽ. Talis est
dium ħ ñ nascitur ñsi ex uirtũtũ
cõsciã Nõ põt gande̾ nͥ fortis nͥ in¬

Expanded text:
tendunt ad gaudium, sed unde stabile magnumque consequantur, ignorant. Ille circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos oblectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio pensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudine et partus est et expiandus. Hoc ergo cogita, hunc esse sapientiae effectum, gaudii aequalitatem. Talis est dium hoc non nascitur nisi ex virtutum conscientia. Non potest gaude
Abbreviated transcription (Latin):
q̃bant᷑ ꝑ aboł referti sunt. Qͣs exi¬
stimo nect̃ias. ñ ex eadem cã qua
poetis. s ut mbetillitatis nr̃e ad¬
minicula sint ⁊ ut dicentẽ ⁊ audi¬
entẽ in rẽ p̃sentẽ adducant. Sex¬
tũ etce cũ maxĩe lego uir̾ acrem.
E̾cis ub romanis morĩb philosofan¬
tẽ. mouit me ymago ab illo poĩta
ire quadid agmine excitũ uͥ hostis
ab omi ꝑte suspectꝰ ẽ. pugne ꝑatũ.
dem inquit sapiens facẽ d om̃s
uirtutes suas undiq expandat ut
ubicũq infesti aliquid oritur illic
ꝑata p̃sidia sint. ⁊ ad nutũ regẽ¬
tis sie tumłtu respondeãt qͦs ii
excitib hiis qͦs imꝑatores magͥ

Expanded text:
quebantur, parabolis referti sunt, quas exiquebantur, parabolis referti sunt, quas existimo necessarias, non ex eadem causa qua poetis, sed ut inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspectus est, pugnae paratum; " Idem," inquit, " sapiens facere debet; omnes virtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regentis sine tumultu respondeant." Quod in exercitibus iis
Abbreviated transcription (Latin):
malũ gaudiũ ẽ omptatib ħ nom̃
imposuit ⁊ ꝙ nolut exp̃ssit digni¬
ficanit eĩ hoiẽs malo suo letos.En
ego nõ in merito dixam cepisse me
magnã ex epła tuã uomptatẽ. Qmͣ¬
nis̃ eĩ ex hoĩẽ ista cã imꝑitus hõ gan¬
deat cũ effcm̃ eius im̃potentẽ ⁊ in
dĩsũ statim iñclinaturũ uoco no¬
luptatẽ opimionȩ falsi bom motã
i̾mod̾atam. ⁊ imoditã S ut ad
ꝓpõitum renu̾tar. audi quid me m̃ epła
tua deleccau̾it. habes uerba in pote ⁊¬
itate. siõ effert te or̃o. net longins
ꝙͥ destinasti trahit ¶Multi sunt ꝗ ad
id ꝙ nõ ꝓposuerant scrib̾e aliciꝰ ubi
placentis decore uocent᷑ ꝙ t̾ nõ eue¬
nit Pressa sunt om̃ia ⁊ rei aptata.
Loq̃ris qͣntũ uis ⁊ plꝰ sigͥficas ꝙͣ soq̃¬
ris. ħ maioris rei ĩdiciũ ẽ sapparet
timidi ¶nuenio tñ ⁊ transatoẽs u̾bo¬
mͥ in ex antiꝗs legisse apud qͥs ñdii
captabatur plansibił or̃o. Illi qui
simplicit̾ ⁊ demõstrande rei cãe elo¬

Expanded text:
malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in diversum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius quam destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id, quod non proposuerant scribere, alicuius verbi placentis decore vocentur, quod tibi non evenit; pressa sunt omnia et rei aptata. Loqueris quantum vis et plus significas quam loqueris. Hoc maioris rei indicium est; apparet tumidi. Invenio tamen translationes verbour ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpliciter et demonstrandae rei causa elo
Abbreviated transcription (Latin):
uicia defet̃ cũ uoluptates angu¬
sto corꝑi ultͣ ꝙͣ capiebat ingeste
suppurare ceperunt. tũc exclamãt
nuseri uirgilianũ illũ u̾sum. samq
ut sup̃mã falsa int̾ gaudia nocte

Expanded text:
vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter ga
Abbreviated transcription (Latin):
iiꝑlebimꝰ magnat̃ urbiũ campos.
Qnͣdiu uob̾ ppłs metet. Qm̃du unius
m̃se frum̃tũ in alt̾a nauidia ⁊ quidem
ñ ex uno mari subuehent Taurꝰ pau¬
cissĩoꝵ iuger̃ pascuo implebit᷑ Una
nob̾ natura auium dedit cũ tam mo¬
dica corꝑa dediss ut uastissimoꝵ e
datissimoꝵq aĩaliũ aiditatẽ uni¬
cemꝰ. minime. Qnͣtulũ eĩ ẽ ꝙ nat᷑e
⁊ dat᷑ paruo illa dimittit᷑ Nõ fames
bitio Hos itaq nt ait salustĩ uent᷑
obedientes aĩaliũ soco numiemꝰ nõ
hom̃. Qͦsdam nõ ne aĩaliũ quidẽ¬

Expanded text:
magnarum urbium campos ? Quamdiu nobis populus metet ? Quamdiu unius mensae instrumentum multa navigia et quidem non ex uno mari subvehent ? Taurus paucissimorum iugerum pascuo impletur; una nobis natura alvum dedit, cum tam modica corpora dedisset, ut vastissimorum edacissimorumque animalium aviditatem vinceremus? Minime. Quantulum est en datur? Parvo illa dimittitur. Non fames bitio. Hos itaque, ut ait Sallustius, " ventri oboedientes" animalium loco numeremus, non hominum, quosdam vero ne animalium quide
Abbreviated transcription (Latin):
qr illa q̃ asapientib uiris reꝑtas
ñ satis c̾dimꝰ. nec aꝑtis pectorib
Hanrimꝰ leint̾ tam magnere i¬
sistimus. Quẽad̾m aut̃ põt aliꝗi
qnͣtũ satis sit adũsꝰ uitia disce̾ q
qnͣtũ a niciis uacat discit ¶ssemo n¬
strũ maltũ descendit sũma tm̃ di
cerpsinꝰ. Et exignũ tpr̃is impea¬

Expanded text:
a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis pectoribus haurimus leviterque tam magnae rei insistimus. Quemadmodum autem potest aliquis, quantum satis sit, adversus vitia discere, qui quantum a vitiis vacat, discit? Nemo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impe
Abbreviated transcription (Latin):
is et placidꝰ incõcussus cũ diis ex
⁊ uiuit. Nũc ip̃e te cõsule. Si nũ
nestus es. milla spes animũ tuũ
uri expectatõe sollcitat. si ꝑ dies
tesq par et equalis aĩ tenor erec
placentis sͥ ẽ. Pueĩsti ad humãi
i sũmã  s si appetis uomuptates

Expanded text:
is et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti et placentis sibi est, pervenisti ad humani boni summam. Sed si adpetis voluptates
Abbreviated transcription (Latin):
simł om̃s copie sentiant sic dispo¬
site ut signũ ab nno datũ peditẽ
mag̃ neccͣium ẽẽ nob̾ait. Illi enĩ
sepe hostem timuere sm̃ cã. tutis¬
simũq illis it̾ ꝙ suspectissimu
fint. sich̾ stultitia paccatũ hab
Tam suꝑne illi met᷑ ẽ ꝙͣ infra u¬
trumq trepidat latus. secunt᷑ ꝑi¬
cula ⁊ occnrrunt ad oĩa panet mi¬
ꝑata ẽ ⁊ ip̃s t̾retur auxiliis /Da¬
piens ant̃ ad omnẽ incuisũ nm¬
int̾ intent᷑. Nõ sipanꝑtas ñ si
luctus nõ si ignomima ñ si dolor.
impetũ faciat pedem referet In¬
teritꝰ ⁊ cẽ illa ibit ⁊ int̃ illas Nos
młta alligant młta debilitant.
Diu in istis uicuis iacuimꝰ. elui dis¬
ficile ẽ.so oĩ inquinati sumꝰ s ĩfc
nec ab alia ymagie ad alã tñsea

Expanded text:
dispositae, ut signum ab uno datum peditem magis necessarium esse nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transea
Abbreviated transcription (Latin):
ros dicat. qui prudentes qui scõo
dore cõgessit tamꝙͣ debitũ p̃nd
optimos nos eẽ. sapientissios os¬
mantib assentimꝰ. cũ sciamꝰ illos
pe multa m̃tiri.¶Adeo qͦ indulga¬

Expanded text:
viros dicat, qui prudentes, qui sanctpudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulg
Abbreviated transcription (Latin):
ñ desinit. Desineret si sũptũ eẽt
Aliunde qr nõ ẽ alieni munͤis nͨ ar¬
bitrũ. quidẽ alienest ꝙ ñ dedit for⁊
tas ꝙ t̾ optanit nutrix tuaant
pedagogus aut mułr siõdñ intel¬
Iam ñ ãmiror siom̃ia nos a p̾ma pu¬
ericia mala secunt᷑. Int̾ execrati¬
ones ꝑentũ creuimꝰ. exandiant dii

Expanded text:
non desinit; desineret, si sumptum esset aliunde. Quia non est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortutas, quod tibi optavit nutrix tua aut paedagogus aut mater ? Nondum intelIam non admiror, si omnia nos a prima pueritia mala secuntur; inter execrationes parentum crevimus. Exaudiant di
Abbreviated transcription (Latin):
sns bonis ueriõ ꝑ fidentis uulgo
tñ sic soꝑm᷑ ut dicamꝰ magnĩ gandi¬
ũ nos ex illiꝰ cõsulatu aut ex̃ ip¬
tiĩs aut ex ꝑtu uxoris ꝑcepisse. q̃
adeo ñ sunt gaudia ut sepe micia fa¬
ture fͥsticie sint. Gaudiũ aut̃ uinctũ

Expanded text:
nis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum
Abbreviated transcription (Latin):
iucili q̃ appellamꝰ media gnͣde dis¬
cͥmen. Nõ eĩ mors sit indifferenõ
ẽ. quom utrũ capillos pares Rert
et ꝑmanendi conẜuandiq sei¬
sita noluntas atq aspernatd̃ disso¬
et horremꝰ ignota. Naturał p̃teri
tenebrarũ metus x̃. in quas mor¬
adductura credit᷑. Itaq ⁊̃ si indist¬
rens mors ẽ nõ tñ ea est q̃ facile
negligi possit. magna ex̾citatõ
durandus est aimus. ut consꝑ¬
tum enus accessumq patiatur
mors contempni d mag̾ ꝙ soles
musita ei de illa credimũs. mlt
ingeniis c̃tatũ ẽ ad augendã eiꝰ m̃¬
faiiã. Desc̾ptus ẽ carter infermᷤ
et ꝑpetua nocte opp̃ssa regio i qua
ingens ianitor orti. Ossa suꝑrecu¬
bans antro semesa cruento. et̾nũ
latrans exangues t̃reat umbͣs.
etiã cũ ꝑsnaẜis istas fabulas ẽẽ nͨ¬

Expanded text:
Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens est, quomodo utrum capillos pares an inet permanendi conservandique se insita voluntas atque aspernatio dissoet horremus ignota. Naturalis praeterea tenebrarum metus est, in quas adductura mors creditur. Itaque etiam si indifferens mors est, non tamen ea est, quae facile neglegi possit. Magna exercitatione durandus est animus, ut conspectum eius accessumque patiatur. Mors contemni debet magis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad augendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse n
Abbreviated transcription (Latin):
ił mur᷑ ꝙ̃ fortuna multis ma¬
hins laccessitũ ñ tnͣsit. In in¬
nꝑabili loco stat aĩꝰ. qui est̾na
eseruit ⁊ arte se sua uindicat.
nfra illũ oẽ telum cadat. Nõ ht̃
t putamꝰ fortuna Iongas ma

Expanded text:
 quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fort
Abbreviated transcription (Latin):
cifus condidit. Que głia ẽ caꝑe
multũ/ cũ penes te pasma fuit et
ꝓpinatoẽs tuas strati sompno ac
uomitantes recusauerint. cum
suꝑstes toti cõminio fin̾s cũõs
uĩceris urtute mag̾fica. ⁊ nemo
uim tam capax fu̾̃it uinceris a
dolio Marcũ anthoniũ magnũ
uirũ et ingemi nobił q̃ alia res
ꝑdidit. et in ext̾nos mores ac ui¬
tia ñ romana tͣiecit ꝙ ebrietas.
Nec minor uino leopatre amor.
lem fecit cum capita p̾ͥncipñ ci¬
uitatis cenanti referrent. cũ int̾
ãc manus prosc̾ptoꝵ recogͦscẽt
cũ uino gͣius.sitiret tñ sang̾nẽ.
Intdłabise erat ꝙ ebrius fiebat.
bi. et ad mĩmã radii solis of¬
fensionẽ. ita ebrietates continne
efferant aĩos. Nam cũ sepe apudse
nõ sint uͥ consuetud insame du¬
rata uicia uino concepta ⁊̃ sine
illo ualent. Dic ergo quare sapi¬
ens ñ debeat ebrius fieri. defor¬
mitatẽ rei et importunitatẽ ostẽ¬

Expanded text:
scyphus condidit. Quae gloria est capere scyphus condidit. Quae gloria est capere multum ? Cum penes te palma fuerit et propinationes tuas strati somno ac vomitantes recusaverint, cum superstes toti convivio fueris, cum omnes viceris virtute magnifica et nemo vini tam capax fuerit, vincens a dolio. M. Antonium, magnum virum et ingenii nobilis, quae alia res perdidit et in externos mores ac vitia non Romana traiecit quam ebrietas nec minor vino Cleopatrae amor? lem fecit, cum capita principum civitatis cenanti referrentur, cum intac manus proscriptorum recognosceret, cum vino gravis sitiret tamen sanguinem. Intolerabile erat, quod ebrius fiebat, bi et ad minimam rabidos offensionem, ita ebrietates continuae efferant animos. Nam eum saepe apud se non sint, consuetudo insaniae durat et vitia vino concepta etiam sine illo valent. Dic ergo, quare sapiens non debeat ebrius fieri. Deformitatem rei et inportunitatem oste
Abbreviated transcription (Latin):
sins qnͣtum petieruit sine dilatoẽ
ꝑmiitit. Tunc ĩpudicꝰ morbũ cõ¬
fitet᷑ ac publicat. Tunc petulans
nõ manũ. no lignam contin. Cres¬
cit in solenti suꝑbia. crudelitas se¬
uo. malignitas liuido. oẽ nicium
etexitur et prodit. Adice illam ig¬
norationẽ sui. dubia et parũ expla¬
rata uerba. mc̾tos oculos. gͣdum
errantẽ. uertiginem capĩs tecta
ꝑa mobilia uelud aliquo turbie
artuagente totam domũ. stoma¬
chi tormenta cum efferuescit mer̾.
ic iuscera ipa distendit. Tunc tñ
teũq tolabile ẽ/ dũ illi uis suaẽ
Runid cum sopno uiciat᷑ et q̃ ebrie¬
s fuit ctuditas fcã ẽ. Cogita qͣs
ilides ediderit puͨꝰ ebrietas. A
cissimos et iugũ recusantes ĩ an¬
enũ redegit arbitriũ. ħ inuictas
tot yemes ꝑ qͣs uicta tpr̃m locoꝵ¬
q difficultate tnͣsierat. tot flumi¬
na ex ignoto cadentia / tot maria
tutũ dimi ẜunt intemꝑantia bi¬
bendi. et ille hertulaneus ac fatał

Expanded text:
suis quantum petierunt sine dilatione suis quantum petierunt sine dilatione permittit; tunc inpudicus morbum profitetur ac publicat; tunc petulans non linguam, non manum continet. Crescit insolenti superbia, crudelitas saevo, malignitas livido. Omne vitium laxatur et prodit. Adice illam ignorationem sui, dubia et parum explanata verba, incertos oculos, gradum errantem, vertiginem capitis, tecta ipsa mobilia velut aliquo turbine circumagente totam domum, stomachi tormenta, cum effervescit merum ac viscera ipsa distendit. Tunc tamen utcumque tolerabile est, dum illi vis sua est; quid, cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit, cruditas facta est ? Cogita, quas clades ediderit publica ebrietas; haec cissimos et iugum recusantes in alienum egit arbitrium, haec invictos tot hiemes, per quas victa temporum locorumque difficultate transierat, tot flumina ex ignoto cadentia, tot maria tutum dimiserunt; intemperantia Iubendi et ille Herculaneus ac fatalis
Abbreviated transcription (Latin):
si qñ hortata est ylaritas.aliena
cã producta. longiꝰ tñ circa ebrie¬
tatem resistit. Iam de illo indebi¬
mꝰ an sapientis aĩmꝰ nimio ul¬
no turbetur et faciat eb̃riis so¬
lita. In terim ħ si collige̾ nis i¬
rum bonũ nõ debere ebriu̾ fien
cur silogismis agia: Dic qm
turpe sit plus s ingerere qͣ cał¬
at. et stomachi sm̃ nõ uosse me¬
suram/ ꝙͣmulta eben facant.
qͥb sobrii erubescant Inich̾ aliud
plures dies illũ ebrii hĩtum. Nũ¬
quid de furore dubitabis. Numc qͦ
nõ est minor s breuior. Eefer a¬
mori uoluit. Certe eruit omne
uiciũ ebrietas et intendit. et de¬
legit mał obstantẽ conatib. uecũ¬
diam remouet. plures eĩ pudore
petcandi ꝙͣ bona uoluntate ꝓhĩtis
abstinent. ubi possedit animũ in¬
mia uis nini. ꝗcquid mali latebat
em̃git. Nõ facre ebrietas incia s ꝓ¬
thit Tunc libidinosus ne cubicu¬
lum quidẽ expectat. s cupiditatibꝰ

Expanded text:
si quando hortata est hilaritas aliena si quando hortata est hilaritas aliena causa producta longius, tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri, cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe sit plus sibi ingerere quam capiat et stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud plures dies illum ebrii habitum; numquid de furore dubitabis ? Nunc quoque non est minor, sed brevior. Refer Amori voluit, certe debuit. Omne vitium ebrietas et incendit et detegit, obstantem malis conatibus verecundiam removet. Plures enim pudore peccandi quam bona voluntate prohibitis abstinent. Ubi possedit animum nimia vis vini, quicquid mali latebat, emergit. Non facit ebrietas vitia, sed protrahit; tunc libidinosus ne cubiculum quidem expectat, sed cupiditatibus
Abbreviated transcription (Latin):
nus angustus dedit secreta maᷤᷤ
niam cũ multa mn urbe suspetta
relinq̃ret ⁊ iuisa. pnto qr bñ illi
cesserat pisonis ebrietas. postea
cossum fecit nrb̾ p̾stm̃ uirũ gͣ¬
et mandentẽ adeo ut ex senatu
app̃sꝯ inexcitabili somꝑno torqnit᷑
scripsit que cõmittenda nec mĩstͥsgd
sus iudicabat. Nullum cosso ant
pͥuatũ sec̃tum/ aut pu ͨͫ eapsũ est.
Itaq deciamatoẽs istas d̾ medio
remoueamꝰ. Nõ ẽ añnꝰ in sua po¬
Ioris eiectat. Sic uino exestuante
quicꝗd in imo iacet abditũ offert᷑
et ꝓditinmediũ. Conerati mero
ꝙͣad̾m nõ continent cibum uino
redundante ita ne ᷤ secretũ quidẽ
ꝙ suũ alienũq ẽ. parit̾ effundũt.
S ꝙͣuis ħ soleat accid̾e. ita et illd̾
solet. ut cũ hiis quos sciamꝰ libẽ¬
tsus bib̃e de reb necessaruis de
fieri. nõ daretacitum. Qnͣto saciͦ
ẽ aꝑte accusare ebrietatem et i
satis ẽ sitim extingue. Ql etiam

Expanded text:
vus Augustus dedit secreta mandavus Augustus dedit secreta mandaniam, cum multa in urbe et suspecta relinqueret et invisa. Puto, quia illi bene cesserat Pisonis ebrietas, postea Cossum fecit urbis praefectum, virum gr madentem, adeo ut ex senatu obpressus inexcitabili somno tolleretur. scripsit, quae committenda ne ministris quidem suis iudicabat.um secretum aut publicum elapsum est. Itaque declamationes istas de medio removeamus: " Non est animus in sua poloris eiectat; sic vino exaestuante, quicquid in imo iacet abditum, effertur et prodit in medium. Onerati mero quemadmodum non continent cibum vino redundante, ita ne secretum quidem. Quod suum alienumque est, pariter effundunt." Sed quamvis hoc soleat accidere, ita et illud solet, ut cum iis, quos sciamus libentius bibere, de rebus necessariis delfieri, non dari tacitum. Quanto satius est aperte accusare ebrietatem et visatis est sitim extinguere, qui, etiam
Abbreviated transcription (Latin):
senserit ꝙ seqt᷑ falsũ ẽ ei qui soleat
ebrius fi̾ ñ cõmitti ẜmonẽ sec̃tũ.
Cogita eĩ ꝙmultis militib non
semꝑ sobriis. et imꝑator et tri¬
bunus et centurio tacenda mã¬
dau̾int. De illa. G. cesaris cede
illiꝰ dico qui suꝑato pompeio.
rem .p. tenuit. tam c̾ditũ ẽ illi cĩ¬
bro qmͣ cassio. Cassius tota ui¬
ta aq̃m bibit. Tulliꝰ cimb̾ et ni¬
mius erat in uino et sorͬdalus
in hanc rem locutus ẽ ip̃e. Ego
in ꝗt quemꝙͣ feram qͥ uinũ ferre
ũ possum. dibi quisq nc̃ noĩet eoᷤ
quib scit uinũ malecredi et ser¬
monẽ bñ. unũ tñ exemplũ qd̃
occurrit mͥ referã ne int̾cidat.
Instruenda ẽ eĩ nita exemplis
illustrib. ñ semꝑ cõfugiamꝰ ad
uetera .I. pisourbis custos ebriꝰ
ex quo semel fc̃s fuit. maiorẽ ꝑtẽ
noctis in cõninio exigebat. us
eiꝰ erat matutinũ. Officiũ tñ suũ
quo tutela urb̃ continebat᷑. diłi¬
gentissie amĩstrauit. hnic et di¬

Expanded text:
falsum est, ei qui soleat ebrius fieri, non committi sermonem secretum. Cogita enim, quam multis militibus non semper sobriis et imperator et tribunus et centurio tacenda mandaverint. De illa C. Caesaris caede, illius dico, qui superata Pompeio rem publicam tenuit, tam creditum est Tillio Cimbro quam C Cassio. Cassius tota vita aquam bibit, Tillius Cimber et nimius erat in vino et scordalus. In hanc rem locutus est ipse: " ego " quemquam feram, qui vinum ferre non possum?" Sibi quisque nunc nominet eos, quibus scit et vinum male credi et sermonem bene, unum tamen exemplum, quod occurrit mihi, referam, ne intercedat Instruenda est enim vita exemplis inlustribus. Non semper confugiamus ad vetera. L. Piso, urbis custos, ebrius ex quo semel factus est, fuit. Maiorem noctis partem in convivio exigebat; usque eius erat matutinum. Officium tamen suum, quo tutela urbis continebatur, diligentissime administravit. Huic et di
Abbreviated transcription (Latin):
ba istas que uoluptates uocant᷑
uͥ tͣnscenderint modũ penas ẽẽ.
Nam si illdꝰ argum̃taueris sapi¬
entẽ młto uino mebari et reti¬
nere rectũ tenorẽ. ⁊̃ si tenuilentꝰ
sit l colligas. nec ueneno potato
moriturũ. nec sopore sumpto dor¬
mitur̃. nec elleboro accepto ꝗcꝗd
rumq. S si tẽptantur pedes.Im¬

Expanded text:
tates vocantur, ubi transcenderant modum, poenas esse. Nam si illud argumentaberis, sapientem multo vino inebriari et retinere rectum tenorem, etiam si temulentus sit; licet colligas nec veneno poto moriturum nec sopore sumpto dormiturum nec elleboro accepto, quicrumque. Sed si temptantur pedes
Abbreviated transcription (Latin):
pro cõũgib acliberis mortem.
obitur̃. quomͦ exhortabit᷑ Do tͥ
fabros totũ rer .p. bellũ i una
tͣnͣsfe̾ntes domũ. laconas tͥ ostẽdo
in ip̃is t̾mopilaꝵ angustiis põĩ¬
tos. Nec uictoriam sperant. nec
gentis ruinã obiectis corꝑib ex¬
cipiant et uite pociꝰ ꝙͣ soco cedant.
hanc dubitet se infestis mg̾ere
mucronib. et stans mori. At il¬
le leonidas ꝙͣ fortit̾ sħos allocu¬
tus ẽ. Sic inquit cõmilitones prã¬
dete tamꝙͣ apnd inferos cenatim.
No in ore creuit cib. ñ hesit in
faucib. ñ elapsus ẽ manib. ala¬
cres et ad prandiũ illi ꝓmiseũt¬
et ad cenã. Qd dux ille romanus
quid ad occupandũ locũ milites
missos cũ ꝑ ingentẽ ostiũ ex̾citũ
ituri eent sic allocutꝰ ẽ. Ite cõmi¬

Expanded text:
pro coniugibus ac liberis mortem pro coniugibus ac liberis mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec gentis ruinam obiectis corporibus excipiant et vita potius quam loco cedant ?hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et stans mori ! At ille Leonidas quam fortiter illos adlocutus est! "Sic," inquit, "commilitones, prandete tamquam apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi promiseet ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum per ingentem hostium exercitum ituri essent, sic adlocutus est: " ire, commi
Abbreviated transcription (Latin):
efit. nͥ cai totus aĩmꝰ incubuit.
tq affint cui nulla ꝑte su repug¬
mit. ubi aut̃ ad malũ acceditur.
ut peioꝵ metu aut spe bonor ad
ꝑuenire tanti sit deuorata nniꝰ
ac ꝑiculosa fugiat. Igitur mad¬
la distrahit᷑. si ħ ẽ perit głia. uir.¬
b eĩ concordi aĩo decreta ꝑagit.
na smet. Non ibis andentior si
ala illa eẽ credideris. Eximen
ħ depectore ẽ. Al iqͥs hesitabit
impetũ moratura suspicio trudet᷑
m id ꝙ mnadendũ ẽ. Nrĩ quidẽ
uideri uolunt zenonis int̾rogõe
ueram ẽẽ fallacẽ aũ altam ⁊ fal¬
sam q̃ illi opponit᷑. Ego nõ redi¬
go ista ad legem dyaleticã. et
ad illos artificii uet̾nosissimos
nodos. Totũ genus illud extur¬
bandũ iudicio quo cͥtũscribi se ꝗ
in t̾rogatur existimat et ad cõfes¬
sionẽ ꝑducturꝰ aliud iꝑnd aliud
putat. ꝓ iu̾tate simꝑliciꝰ agend̾
est: ccͣ metũ fortius. ħ ipã quesos¬
uũtur ab illa solu̾e malim. et ex¬
nam. In aciem educturꝰ ex̾citum.

Expanded text:
totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanti sit devorata uniusac periculosa fugiat. Igitur in diversa distrahitur; si hoc est, perit gloria. Virtus enim concordi animo decreta peragit. tuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in id, quod invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram esse, fallacem autem alteram et falsam, quae illi opponitur. Ego non redigo ista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudico, quo circumscribi se, qui interrogatur, existimat et ad confessionem perductus aliud respondet, aliud putat. Pro veritate simplicius agendum est, contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur ab illis, solvere malim et exnam. In aciem educturus exercitum
Abbreviated transcription (Latin):
bono cõmittit. Ergo nr bonus
eb̃us̃ ñ erit. Quẽad̾m oppõĩta int̃¬
rogatõe siłi derideat᷑ attende. Sa¬
tis enĩ ẽ uã poñe e̾ multis. Dor¬
doniꝰ zenonis nrĩ cam̃agit. s nec
sic quidẽ ut existimo agi põs. ic
enim. Ebriũs duob modis dici
et impos suĩ. Alto̾ si solet eb̾us
fieri. et huic obnoxiꝰ iicio ẽ. hũc¬
et azenone dici qui soleat fieri
ebrius nͥ qui sit. huic aut̃ ne¬
minẽ cõmissurũ archana q̃ ꝑ
uinũ eloqui possit. ꝙ ẽ fłm p̃ri¬
ma eĩ illa interrogatõ cõplecut᷑

Expanded text:
bono committit; ergo vir bonus ebrius non erit." Quemadmodum opposita interrogatione simili derideatur, adtende. Satis est enim unam ponere ex multis: "dorPosidonius Zenonis nostri causam agit, sed ne sic quidem, ut existimo, agi potest. Ait enim ebrium duobus modis dici: et inpos sui; altero, si solet ebrius fieri et huic obnoxius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per vinum eloqui possit. Quod est falsum. Prima enim illa interrogatio c
Abbreviated transcription (Latin):
niiũ cõsuetudĩem meã nosti bre¬
inssiõ sompno utor/ ⁊ qiͣ it̃ ingo.
Satis ẽ mͥ ingilare desisse. Aliqnͣ
dormisse me scio aliqñ suspicor. Ette
cutensiũ obstrepit elamor subita a¬
liqua et inmensa uoce feriutur
aures mee nec cogitatoẽm meã
excutiunt. nec interrumpunt
quidẽ. fremitũ patientissime fe¬
rd.multe noces et in unũ cõfuse
prd fuictu mͥ sunt ant uento sil¬
uam uerberante et ceteris fm̃ in¬
gellecti senantib. Qud ẽ ergo
line cui aĩ adieterim. dicam.
uꝑest ex esteruo mͥ cogitatio. Qd

Expanded text:
nimum. Consuetudinem meam nosti: brenimum. Consuetudinem meam nosti: brevissimo somno utor et quasi interiungo. Satis est mihi vigilare desisse. Aliquando dormisse me scio, aliquando suspicor. Ecce circensium obstrepit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem. Fremitum patientissime fero. Multae voces et in unum confusae pro fluctu mihi sunt aut vento silvam verberante et ceteris sine intellectu sonantibus. Quid ergo est nunc, cui animum adiecerim ? Dicam. Superest ex hesterno mihi cogi
Abbreviated transcription (Latin):
qͣris. umꝰ mͥ sufficit. Farius ꝓuer
nt scis amabiłꝰ. s mutabit᷑. Iam
aliꝙͣ teneriorẽ quero hic quides
ait. nos eandẽ crisu hr̃e. qr i
triq dentes cadunt. S iã ixilli
asseqͣr curre ⁊ int paucilios d¬
es ñ pot̾o. uide quid ex̾citatõ col¬
diana proficiat. Citd magnũ uss¬
uallum fit. int̾ duos diu̾so itins̃
euntes. Eodem tp̃r ille ascendis
ego descendo. Nec ignoras qnͣto hiis
uelocius alter̃ fiat: mentitꝰ sũ iã eĩ
etas nr̃a nõ descendit s cadit. ¶Smͦ
tñ hodiernũ c̃tam̃. nob̾ cesserit que¬
ris Ꝙ raro cursorib euemt. feci¬
mꝰ. ab hac fatigatoẽ mnag̃ ꝙͣ ex̾cita¬
tõe et in frigidã descendi. apud me
uocat᷑ par̃ calida Ille tm̃ psichro¬
lutes qui kalendis ianuariis en¬
cabar in uirgiẽ desilire pͥmũ
ad tyberim tnͣstuli castra. Demd̾
fide fiunt. sol temꝑat Nõ młtũ mͥ
ad balneũ sr̃est panis demd̾ siccꝰ.
⁊ siñ mensa pnͣdiũ p̾t quod non
sunt lauande manꝰ. Dormio mi¬

Expanded text:
s mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia utrique dentes cadunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis eucabar in Virginem desilire, primum ad Tiberim transtuli castra, deindefide fiunt, sol temperat. Non multum mihi ad balneum superest. Panis deinde siccus et sine mensa prandium, post quod non sunt lavandae manus. Dormio mi
Abbreviated transcription (Latin):
aliꝗd eẽ secretim: stich̾ deo clausi
est. In t̾est aĩs nrĩs ⁊ cogita toib
medus int̾ueĩt. dic int̾uenit dio
tamꝙͣ aliqñ discedat. Faciã ergo ꝙ
iubes / et quid agã ⁊ qͥno ordine li¬
bent̾ t̾ scribam. Obẜnabo me pro¬
tinus. et ꝙ utilissimũ ẽ diẽ meũ
recognoscam. ħ nos possimos fac̾
qt nemo nitã suã respic̃. Ꝙd̾ ftũ¬
ri simꝰ cogitamꝰ. atq cõsiliũ futum
ex p̃terito uenit. Hodiernus dies
solidus ẽ. nemo ex illo ꝗcꝙ̃ mͥ en¬
puit. totus int̾ stratũ lectẽemꝙ
diuisus ẽ minimũ ex̾citatõĩ corͦ
datũ. et ħ noĩe ago grãs senectu¬
ti. Nõ magno m̃ constat. cũ memo¬
uilassꝰ sum. Hic aut̾ ẽ excitatoĩ¬

Expanded text:
deo clusum est. Interest animis nostris et cogitationibus mediis intervenit—sic intervenit, dico, tamquam aliquando discedat. Faciam ergo, quod iubes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. Observabo me protinus et, quod est utilissimum, diem meum recognoscam. Hoc nos pessimos facit, quod nemo vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex praeterito venit. Hodiernus dies solidas est; nemo ex illo quicquam mihi eripuit. Totus inter stratum lectionemque divisus est. Minimum exercitationi corporis datum, et hoc nomine ago gratias senectuti: non magno mihi constat; cum me movi, lassus sum. Hic autem est exercitati
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣminus contͣhendꝰ ẽ et in mimi¬
ta ac spmosa cͦogendꝰ. ꝙͣ cũ aliꝗd
gnͣde cõpõitur. Nõ trecentis s oĩ¬
b mortalib mortis timor detͣhi
opiniones tocius eni. quib ꝓtinꝰ
infancia mbuitur eĩ ces ꝙ au¬
litati humane. quid dices qͦ inflã¬
mati in media pericula irtuant.
Quaᷤꝰ rõe hũc timendũ cõsensum
quib ingemi iurib obuixã/ cõtͣ
te ꝑsnasionẽ humani geñis au̾¬
tis. uerba mͥ captiosa cõponis.
⁊ int̾rogati unculas nectis. Mag¬
nis telis magna portenta feriũtꝰ
Serpentẽ illũ in affrica seuũ ⁊ ro¬
manis Iegionib bello ip̃o t̾ribi¬
liorem. frustra sagittis fundisq
tnͣsierunt Ne phicio quidẽ unl¬
nerabił erat cũ ingens magni¬
tudo pro nastitate corꝑis solida
humane reiceret. molarib de¬
tẽ totam minuta ⁊ acularis. Su¬
bula leonẽ excipis accuta sunt
ista q̃ dicis. nichꝰ ẽ acuciꝰ arista.
Quedã miutilia et in efficatia ip̃a
subtilitas reddit. uał.¬

Expanded text:
t in minuta ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi opiniones totius aevi, quibus protinus infantia inbuitur, evincis ? Qulitati humanae ? Quid dicis, quo inflammati in media pericula inruant ? Qua oratione hunc timendi consensum, quibus ingeni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida us reiceret. Molaribus detem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit. VA
Abbreviated transcription (Latin):
exͣ ebrietatẽ ẽẽ. Itaq id intelsi¬
go ꝙ significari istoubo solet.
preẜtim cũ ab hoĩe ꝓfesso diligẽ¬
tiam ponatur. et uerba exami¬
nante. adice nc̃ ꝙ ꝙ si ħ mine
intellex̾it zenen/ ⁊ nos intelli¬
gẽ nol ut ambiguitatẽ ũbi
q̃siuit locum fraudi ꝙ faciendũ¬

Expanded text:
 id intellego, quod significari verbo isto solet, praesertim cum ab homine diligentiam professo ponatur et verba examinante. Adice nunc quod, si hoc intellexit Zenon et nos intellegere voluit, ambiguitate verbi quaesiit locum fraudi, quod faciendu
Abbreviated transcription (Latin):
Pene a dietit uł sub anthonio. O
hominẽ dignũ qui u̾ite tederet᷑
S ut coꝑam dr̃e. ui des ipãm mor¬
t̾em. nec malũ eẽ nec bonũ. Eito
illa honestissĩe usus ẽ. turpissie
brutus. Oĩs res q̃ ñ huit decus uus¬
tute addita sumit. Eubiculũ iuo¬
dũ dm̃s. ħ ide obscurissimũ ẽ noc¬
te. Dies ssu lucẽ infundit nox et¬
pit. Sic istis q̃ anob̾ in differenti
ac media dicunt᷑. diuiciis morbꝰ
forme honorib regno. et cͣcͣ morti
exilio ualeualitudĩ dolorib q̃q
alia aut minꝰ aut mag̾ ꝑtimuim
aut malicia aut uͥtꝰ dat boni uł m¬
li nom̃. Massa ꝑse nec calida nͨ frig¬
da ẽ. In fornatẽ cõiecta cõcalint ĩ
aꝙͣ remissa refrix̾. Mors hanesta

Expanded text:
ene adiecit' "vel sub Antonio." O hominem dignum, qui vitae dederetur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honoribus, regno et contra morti, exilio, malae valetudini,doloribus quaeque alia aut minus aut magis pertimuimus, aut malitia aut virtus dat boni vel mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit. Mors honesta
Abbreviated transcription (Latin):
zenon nr̃ hac collatõe utitur sus¬
lũ malũ gł̾iosũ ẽ. Mors aut̃ għo¬
sa ẽ. Mors gͦ ñ ẽ malũ. ꝑfecisti li¬
beratus sum metu. Post ħ nõ du¬
bitabo porrige̾ ceruicẽ. Nõ uis
seueriꝰ Ioqui. nec morituro risũ
mouere. sõ me hercule facile tͥ
dixerim utrũ iepͣtior fu̾t qui
solu̾e Nam ⁊ ip̃e int̾rogatõem
contrariã opposint ex ẽõ natam.
ꝙ mortẽ int̾ indifferentia po¬
ẽ. mors aut̃ głiosũ ẽ. gͦ mors ñ
est mndifferens ħ int̾rogatõ uides
uͥ obrepat. Mors ñ ẽ gl̾osa. s forti¬
termori głiosum ẽ. Et cũ dicis i
differentia tamꝙͣ indifferentia ẽẽ
dico.i. nec bona nec mala. Morbũ
dolorem pauꝑtatẽ exiliũ mortem.

Expanded text:
noster hac collectione utitur: "nullum malum gloriosum est; mors autem gloriosa est; mors ergo non est malum." Profecisti; liberatus sum metu; post hoc non dubitabo porrigere cervicem. Non vis severius loqui nec moritura risum movere ? Non mehercules facile tibi dixerim, utrum ineptior fuerit, qui solvere. Nam et ipse interrogationem contrariam opposuit ex eo natam, quod mortem inter indifferentia poest; mors autem gloriosum est; ergo mors non est indifferens." Haec interrogatio vides ubi obrepat: mors non est gloriosa, sed fortiter mori gloriosum est. Et cum dicis: " differentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bona nec mala, morbum, dolorem, paupertatem, exilium, mortem.
Abbreviated transcription (Latin):
ltaq qͣnͣtũ possimiꝰ ab illa
esiliamꝰ ꝙ sola p̃stabit sni na¬
ureq ꝯditis sciat quo iturus
sit. quid petat. qd̾ en̾it. q̃ sit ilła
rõ q̃ appetenda ac fugienda dis¬
cernat. q̃ cupiditatũ mansues¬
cat insania timoꝵ seuicia cõ¬
ph̾ia rep̃ssisse S cũ securos aͥs
casus exꝑtus ẽ exp̾mit᷑ sera cõ¬
fessio. Magna ũba excidunt. Cũ
tortor poposcit manũ. cũ mors
ꝓpiꝰ accessit. posses illi dr̃ẽ. facile
ꝓuocabas mala absentia. Et ce do¬
Ior ꝙ̃ tołabilẽ ẽẽ dicebas. ecce
mors ꝙͣ ccͣ multa animose locut᷑
es. Sonant flagella gladius mi¬
cat. sic̃ aĩmꝰ opꝰ eneã nc̃ pectore
firmo. faciet aut̃ c̾ firmũ assidua
meditatõ. si ñ ũba ex̾cueris. s

Expanded text:
taque quantum possumus, ab illa resiliamus; quod sola praestabit sui naturaeque cognitio. Sciat, quo iturus sit, quid petat, quid evitet, quae sit illa ratio, quae adpetenda ac fugienda discernat, qua cupiditatum mansuescit insania, timorum saevitia conphia repressisse. Sed, cum securos aliquis casus expertus est, exprimitur sera confessio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum, cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa animose locutus es; sonant flagella, gladius micat: Nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Faciet autem illud firmum adsidua meditatio, si non verba exercueris, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ami recti ac boni amatorẽ. In
to trꝑs melior ẽ. Põt fortus
t̾ in iuiriã face̾. Qd̾ ad rem mas
ꝑtinet nõ timeo /ne tu facias
A qͣ ire cepisti ⁊ m isto te inte
dure aspere laboriose. andirese¬
lemꝰ sic quoꝵdam intã landn¬

Expanded text:
ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod ad rem magis pertinet, non timeo, ne tu facias tibi. I, qua ire coepisti et in isto te vitae dure, aspere, laboriose. Audire solemus sic quorundam vitam laud
Abbreviated transcription (Latin):
uiliꝰ cũ accipimꝰ. Queris ꝗd sit ꝙ
oblinonẽ nob̾acceptoꝵ faciat.
Cupiditas accipiendoꝵ. Cogitaui
Abstrahunt a recto dinitie ho¬
nores potentia ⁊ cet̃a q̃ oppimo¬
ne nr̃a cara sunt p̃cio suo inli¬
a. Nescimꝰ estimare res d̾ quib
ñ cũ fama s cũ rr̃ natura d̾ hb̾an¬
m̃tes inse uras ẗhant pt̾ hoc.¬

Expanded text:
us, cum accepimus. Quaeris quid sit, quod oblivionem nobis acceptorum faciat ? Cupiditas accipiendorum. Cogitamus Abstrahunt a recto divitiae, honores, potentia et cetera, quae opinione nostra cara sunt, pretio suo vilia. Nescimus aestimare res, de quibus non cum fama, sed cum rerum natura deliberanmentes in se
Abbreviated transcription (Latin):
isse.Tamꝙͣ ñ tnͣsmaria nos sol
is: Que tã emunita et maltũ
ibducta inte quies ꝙͣ nõ dolor
ercitet. Qnacũq te abdid̾is ma¬
a humana cͥcũstrepent. Multa
xͣ sunt q̃ c̾cueunt nos. qͦ aut fal¬
ant. aut urgeant᷑. Młta intus
in media solitudie exestuant.

Expanded text:
am non trans maria nos solltis ? Quae tam emunita et in altum subducta vitae quies, quam non dolor territet ? Quacumque te abdideris, mala humana circumstrepent. Multa extra sunt, quae circumeunt nos, quo aut fallant aut urgeant, multa intus, quae in media solitudine exaestuant.
Abbreviated transcription (Latin):
In ħbonis małq ueĩet. Erunt
qui uoluptates landent. Erun
qui labores malint. erũc ꝗ dola¬
rem maximũ malũ dicant. er̃c
ꝗ ne malũ ꝗdem appellent. Din¬
tias aͥs ad sũmũ bonũ admi ttes

Expanded text:
 bonis malisque conveniet. Erunt qui voluptates laudent, erunt qui labores malint; erunt qui dolorem maximum malum dicant, erunt qui ne malum quidem appellent; divitias aliquis ad summum bonum
Abbreviated transcription (Latin):
apatione bñsicii et minrie un
Uonus indicabit quid̾. ꝙ erite¬
quissimũ. s dñficio fauebit In
hanc exit ꝑtẽ procliuior pluri
ficui in piuo. muiriã fecisti ĩ pfe.
ẜuasti mͥ filiui. s patͥ abstulist
abia deinceps ꝑ que procedit ou
tum fuit. s si id donari salua pi¬
etate ac fide poterit. remittet.
idest si ad ipm tota ꝑtinebit in¬
iuria sũma rei ħ ẽ. facił erit incõ¬
mut ando patiet᷑ pł imputari sib
mintus bũficiũ ꝑ compensatẽ
murie soluet. In hanc partem
debere gram̃. cupiat referre. Ei¬
rat enĩ si ꝗs bñfm̃ accipitꝰ hb̃enti
uit. ꝙͣ qui mutuatur.tanto deb
letior ee qui se maxĩo ere alieno
accepti bñficii exhonerat. qmͣ ql
sã ma qͦ fallunt᷑ ingͣti ꝙ credi¬
tori quid̾ p̃t̃ sortem ex̃ ordi̾em
tuitũ pͥntant. et illa c̾scunt mo
Om̃a facienda sut ut ꝙͣ gͣtissi

Expanded text:
aratione beneficii et iniuriae vir bonus iudicabit quidem quod erit aequissimum, sed beneficio favebit; in hanc erit partem proclivior. Plurificium in servo, iniuriam fecisti in patre. Servasti mihi filium, sed patrem abstulisti." Alia deinceps, per quae procedit omnultum fuerit, sed si id donari salva pietate ac fide poterit, remittet; id est, si ad ipsum tota pertinebit iniuria. Summa rei haec est: facilis erit in conmutando. Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem iat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius vit quam qui mutuatur, tanto debet laetior esse, qui se maximo aere alieno accepti benefici exonerat, quam luntur ingrati, quod creditori quidem praeter sortem extra ordinem tuitum putant. Et illa crescunt moOmnia facienda sunt, ut quam gratissi
Abbreviated transcription (Latin):
bmare uirtutẽ. nemo isli mag̃
e deuotus ꝙͣ qui boni uiri famã
adidit. ne conscĩam perderet. Itaq
it dixi maioretuo ꝙͣ alteruis bo¬
id gratus es. Illi enĩ nulgaris
t cotidiana res contigit reciꝑe
mo aĩ statu ꝓfcã gͣtum fuisse.
im malicia miẜos facit. uirtus
Atos gratũ aut̃ eẽ uirtus est

Expanded text:
imare virtutem, nemo illi magis esse devotus quam qui boni viri famam perdidit, ne conscientiam perderet. Itaque, ut dixi, maiori tuo quam alterius bono gratus es. Illi enim vulgaris et cottidiana res contigit, recipesimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia miseros facit, virtus beatos, gratum autem esse virtus est
Abbreviated transcription (Latin):
mali ex empla recidunt in auis¬
res. nec ulla miseratõ cõtingit
hus qui patiunt᷑ iniurias quas
posse fieri faciendo docuerunt.S
ori irritatus exemplo. s ut rem
rũdissimã ac ꝓulch̾rimã faciã.

Expanded text:
mala exempla reddunt in auctores nec ulla miseratio contingit iis, qui patiuntur iniurias, quas posse fieri faciendo docuerunt, seiore inritatus exemplo, sed ut rem iucundissimam ac pu
Abbreviated transcription (Latin):
ante profuerat . Si rectam sla
iinrie p̃ponderent tñ bñficiis
donet᷑ ꝙ ex inurcia suꝑest. plus
nocuit. s pł ꝓfuit. Itaq heatur et
peĩs rõ.iam illa manifestiora sũt.
naĩo et bñficia et mninrie cõstãt.
ant instantis ꝑtinatia aut spe¬

Expanded text:
ante profuerat. Si rectam illam ante profuerat. Si rectam illam iniuriae praeponderent, tamen beneficiis donetur, quod ex iniuria superest." Plus nocuit; sed prius profuit. Itaque habeatur et temporis ratio. Iam illa manifestiora sunt, animo et beneficia et iniuriae constant. aut instantis
Abbreviated transcription (Latin):
grãs. S ml face̾ ħ loco diligenti
põt nͥ te malignũ. sam si ħͣ ꝑicu¬
lum nitare nolueris ñ dab̾ bñfic
Ita ne apud aliũ ꝑeant. apid te
peribunt. Nõ respondeant pociꝰ
qmͣ nõ dentur. Et post malam
segetem serendũ est. Sepe ꝗꝗd
perierat assidna infelicis soli
sterilitate uniꝰ anni restituit u¬
bertas. ẽ tantint gratũ in uel̾ad
experiri et ingratos. Nemo ht̃ti
certam in bñficiis manũ. ut no
sepe fallatur. Abertent ut alig
hereant. Post nauffragiũ man
temptantur feneratorem nõ
fagat a foro coactor. Cito mero
ocio uita torpebit. si relinq̃ndũ
est quicꝗd offendit. te uero hema¬
morem hec ip̃a res faciat. nã an
rei euentus inc̾tus ẽ. ⁊ d ut alig
procedat sepe temptand̾ ẽ. S d
isto satis multa. in hiis librisl¬
cuti sumꝰ.qm de bñficiis insgibꝰ¬
satis ut existimo explicatum
ẽ. an id qui profuit nob̾. si poᷤ¬
ea nocuit paria fec̃t ⁊ nos deb¬
to soluerit. adice si uis et il
multo plus postea nociit qũ

Expanded text:
l facere hoc loco diligentia potest nisi te malignum. Nam si hoc periculum vitare volueris, non dabis beneficia; ita ne apud alium pereant, apud te peribunt. Non respondeant potius quam non dentur. Et post malam segetem serendum est; saepe quicquid perierat adsidua infelicis soli sterilitate, unius anni restituit ubertas. Est tanti, ut gratum in venias, experiri et ingratos. Nemo habet tam certam in beneficiis manum, ut non saepe fallatur; aberrent, ut aliquando haereant. Post naufragium maria temptantur. Faeneratorem non fugat a foro decoctor. Cito inerti otio vita torpebit, si relinquendum est, quicquid offendit; te vero benigniorem haec ipsa res faciat. Nam cuius rei eventus incertus est, id ut aliquando procedat, saepe temptandum est. Sed de isto satis multa in iis libris locuti sumus, qui de beneficiis inscribusatis, ut existimo, explicatum est, an is, qui profuit nobis, si postea nocuit, paria fecerit et nos debito solverit. Adice, si vis, et illud: multo plus postea nocuit quam
Abbreviated transcription (Latin):
ens et imus etuba utiq dũ¬
cepto. ignorat ant̃ ꝙͣtũ pro
debeat. Uni sapienti notũ ẽ
Iti res q̃q taxanda sit. sã ille
de qͦ l oq̃bar mͦ stult᷑ ⁊ si bone uo¬
rendũ ẽ effunditatq abic̃. Mira
in quibdã reb uerboꝵ ꝓpͥetas ẽ.
et consuetudo ẜmoĩs antiqui
Quedã et efficatissĩs et officia
docentib notis signat. Sic c̾te
solemus Ioqui. Ille ill grãm re¬
tulit. referre ẽ ult᷑ ꝙ debeas af¬
ferre. No dicimꝰ grãm reddid̃. red¬
dunt eĩ et qui rẽposcunt᷑. et qͣm
inuiti et qui ubilib ⁊ ꝗ ꝑ alim.
Nõ dm̃s reposunt bñfm̃ aut soi¬
uit. nullũ nob̾ placuit ꝙ ag̾e ore
alieno cõuenit. U̾bum referte

Expanded text:
s et unus e turba, utique ducepto; ignorat autem, quantum pro eo debeat. Uni sapienti notum est, quanti res quaeque taxanda sit. Nam ille, de quo loquebar modo, stultus etiam si bonae vorendum est, effundit atque abicit. Mira in quibusdam rebus verborum proprietas est et consuetudo sermonis antiqui quaedam efficacissimis et officia docentibus notis signat. Sic certe solemus loqui: "ille illi gratiam rettulit." Referre est ultro, quod debeas, adferre. Non dicimus " gratiam reddidit," reddunt enim et qui reposcuntur et qui inviti et qui ubilibet et qui per alium. Non dicimus "reposuit beneficium" aut "solvit"; nullum nobis placuit, quod aeri alieno conveni
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ͥ iiiͦ. side hr̃e. qui referre gr̾am
nescit. Desmant itaq infama¬
re nos. tamꝙͣ mẽdibina iactan¬
tes. et sciant apud sapientẽ
ẽẽ ipã honestͥa/ apud nulgũ
simulac rr honestar᷑. et effigies.
Nemo referre grãm scit msi
sapiens. Stultus quoq uttũ
oĩa comꝑabit maius eĩ opus
aut minus fit ꝙͣnis idẽ sit.
tpr̃. loco cã. Sepe eĩ ħ ñ potuere
diuitie in bomũ effuse. ꝙ opor¬
tune dati mille denarii. Multũ
emĩ int̾ est donaueris. aut sue¬
curreris. sernauerit illu̾ tuali¬
beralitas an instux̾it. Sepe ꝙ
nũ. Qnͣtum aute̾ existimas m̃¬
teree. Utrul aliqms ꝙ dedrat et¬

Expanded text:
 fidem habere, qui referre gratiam nescit? Desinant itaque infamare nos tam quam incredibilia iactantes et sciant apud sapientem esse ipsa honesta, apud vulgum simulacra rerum honestarum et effigies. Nemo referre gratiam scit nisi sapiens. Stultus quoque, utcuomnia conparabit, maius enim aut minus fit, quamvis idem sit, tempore, loco, causa, Saepe enim hoc non potuere divitiae in domum infusae, quod opportune dati mille denarii. Multum enim interest, donaveris an succurreris, servaverit illum tua liberalitas an instruxerit. Saepe quod num. Quantum autem existimas interesse, utrum aliquis quod derat
Abbreviated transcription (Latin):
doluit ꝙͣus isset. Landatur nõ
dolor. s ille ꝙ nicħ coegitdolor.
Nemomortẽ landat s eũ cuiꝰ morᷤ
añ abstulit aĩm ꝙͣ ꝯturbauit. Oũ
ista ñ sunt ꝑ se honesta nec głio¬
sa. s quicꝗd ex illis uirtus adiit
tractauitq honestũ ⁊ głiosũ fac̾
Illa in medio põĩta sunt. Int̾ est
utrũ malicia ilł an uͥtus manũ
admou̾it. Mors eĩ illa q̃ m catho¬
ne głiosa ẽ. in bruto statim tur¬
pis ẽ. et erubescenda. ħ ẽ eĩ bru¬
tus qui cũ ꝑiturꝰ mortis moras q̃¬
reret ad exonerandũ uentrem
sesessit et euocatus ad mortem

Expanded text:
anquam misisset. Laudatur non dolor, sed ille, quem nihil coegit dolor. Nemo mortem laudat, sed eum, cuius mors ante abstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus adiit tractavitque, honestum et gloriosum facit; illa in medio posita sunt; interest, utrum malitia illis an virtus manum admoverit. Mors enim illa, quae in Catone gloriosa est, in Bruto statim turpis est et erubescenda. Hic est enim Brutus, qui cum periturus mortis moras quaereret, ad exonerandum ventrem secessit et evocatus ad mortem