comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hostib emediis nupta petenda uiro ÷
C ausa tua dispar tu tm̃ uince̾ pugna
Inq pios dñe posse redire Sinus
Parcite dardanide de tot p̾cor hostibꝰ uiii
Ne meꝰ ex illo petore sanguis eat
N on ÷ quã deceat nudo ꝯcre ferro
Seuaq inpositos pectora ferre uiros
Fortiꝰ ille potest multo ꝗͣ  pugne̾t amore
bella gerant alii ꝓtheselaus amet
h c̃ fateor uolui reuocare. animꝰq ferebat¬
I Substitit auspitii linga timore mali
Cũ foribꝰ uelles adt᷑iã exire pat̃nis
pes tuꝰ osfenso limine signa dedit
Ut uidi ingemui tacitoq ĩ pectore dixi
Signa reuersuri sint p̾cor ista uiri.
ħ tibi nc̃ refero. Ne sis animor̾ ĩ armis
fai meꝰ inuentos hic timor oĩs eat
Sors qͦ nescio quẽ fato designat ini quo
Qui primꝰ danaũ tͦada tangat humũ
I nfelix q̃ pͥma uirũ lugebit ad ẽp̃tũ
dii faciant ne tu streuuꝰ eẽ uelis
Int̾ millde rates tua sit millesima pupis
ãgfatigatas. utima uerset aquas

Expanded text:
Hostibus e mediis nupta petenda viro est. Causa tua est dispar; tu tantum vivere pugna, Inque pios dominae posse redire sinus. Parcite, Dardanidae, de tot, precor, hostibus uni, Ne meus ex illo corpore sanguis eat! Non est quem deceat nudo concurrere ferro, Saevaque in oppositos pectora ferre viros; Fortius ille potest multo, quam pugnat, amare. Bella gerant alii; Protesilaus amet! Nunc fateor — volui revocare, animusque ferebat; Substitit auspicii lingua timore mali. Cum foribus velles ad Troiam exire paternis, Pes tuus offenso limine signa dedit. Ut vidi, ingemui, tacitoque in pectore dixi: 'Signa reversuri sint, precor, ista viri!' Haec tibi nunc refero, ne sis animosus in armis; Fac, meus in ventos hic timor omnis eat! Sors quoque nescio quem fato designat iniquo, Qui primus Danaum Troada tangat humum. Infelix, quae prima virum lugebit ademptum! Di faciant, ne tu strenuus esse velis! Inter mille rates tua sit millensima puppis, Iamque fatigatas ultima verset aquas!
Abbreviated transcription (Latin):
Dux pari priamide dãpno formose tuoꝵ
tã sis hostis inhers ꝗͣ malus hospes eras
Aute tenacine faciẽ culpasse marite
Aut illi uellẽ displicuisse cuã.
⁊ sua det reduci uir m̃s arma ioui
S cimeo ꝯtiẽs subiit misera bile bellũ
More uiuis lacme sole madentis eũt.
Ułi iii ł thenedor. Simoisq ⁊ xantꝰ ⁊ de.
Nor̾o sũt ip̃a pene umerda sono
hosꝑes erat. uires noua̾t ille suas
Uen̾at ut fama ÷ mlto spectabił auro
uiq suo phrigias corꝑe ferret opes
his ego te uictã osors ledea gemellis
Sulptor ħ danais pesse nocere puto

Expanded text:
Dyspari Priamide, damno formose tuorum, Dyspari Priamide, damno formose tuorum, Tam sis hostis iners, quam malus hospes eras! Aut te Taenariae faciem culpasse maritae, Aut illi vellem displicuisse tuam! Et sua det Reduci vir meus arma Iovi! Sed timeo, quotiens subiit miserabile bellum; More nivis lacrimae sole madentis eunt. Ilion et Tenedos Simoisque et Xanthus et Ide Nomina sunt ipso paene timenda sono. Hospes erat; vires noverat ille suas. Venerat, ut fama est, multo spectabilis auro Quique suo Phrygias corpore ferret opes, His ego te victam, consors Ledaea gemellis, Suspicor; haec Danais posse nocere puto
Abbreviated transcription (Latin):
uela diu uultꝰ detinuere meos
At postꝗͣ nec te. Nec uela fugatia uidi
⁊ quid spectarẽ nil nͥ põtꝰ erat
Lux qͦ tet̃ abiit tenebris exanguis obortis
Succiduo dicor Succubuisse genu
Uit socer yphidus. Uix me gͣndeuus achastꝰ.
Uix mat̾ gelida mesta refec̃ a qua¬
o sffitiũ fetere piũ. S inutde̾ nob̾
Indignor misere ñ licuisse mori
Ut rediit q animꝰ. parit̃ rediere dolores
pectoralegitimꝰ casta momordit amor.
Nec m̾ pedendos cura ÷ p̃be capillos.
Nec lib aurata corꝑa uesto tegi
Ut quas pãpinea tẽtigisse bicorniger hasta
credit᷑ huc illuc. qua furor egit co.
conuenit᷑ matres philaceides. ⁊ mͥ clamãt
Indue regales lasdomia sins.
S calicet ip̃a geram sat᷑atas murice uestes
bella sub iliacis menibꝰ ille gerat
Ip̃ capd̃ pectar. galea capͥ ille pͥmet᷑
Ia nouas uestes dura uir arma ge̾t
Qua possũ sica lore tuos imitata labores
dicar. ⁊ ħ bolli tenꝑa tristis agam.

Expanded text:
Vela diu vultus detinuere meos. Vela diu vultus detinuere meos. At postquam nec te nec vela fugacia vidi, Et quod spectarem nil nisi pontus erat, Lux quoque tecum abiit, tenebrisque exanguis obortis Succiduo dicor procubuisse genu. Vix socer Iphiclus, vix me grandaevus Acastus, Vix mater gelida maesta refecit aqua; Officium fecere pium, sed inutile nobis. Indignor miserae non licuisse mori! Ut rediit animus, pariter rediere dolores. Pectora legitimus casta momordit amor. Nec mihi pectendos cura est praebere capillos, Nec libet aurata corpora veste tegi. Ut quas pampinea tetigisse Bicorniger hasta, Creditur, huc illuc, qua furor egit, eo. Conveniunt matres Phylaceides et mihi clamant: 'Indue regales, Laudamia, sinus!' Scilicet ipsa geram saturatas murice lanas, Bella sub Iliacis moenibus ille geret? Ipsa comas pectar, galea caput ille premetur? Ipsa novas vestes, dura vir arma feret? Qua possum, squalore tuos imitata labores Dicar, et haec belli tempora tristis agam.
Abbreviated transcription (Latin):
Quo feret ira seqͣr. facti fortasse pigebit
et piget infido ꝯcucubuisse uiro.
Uid̾it ista d̾s quinẽ m̾ã pectora u̾sat
Nescio quid certe mẽs m̾a maiꝰ ht̃
laodomia prochesilao:
Itit ⁊ optat amans qͦ mitit᷑ ire salutẽ
hemonis hemonio laodona uiro.
Auilide te fama: uento retinẽte morars¬
SHa me cũ fuge̾s. hic uͥ uentꝰ erat:
Cũc freta debuerãt ur̃is obsist̾e̾ uemis
Ilud erat seuis uale tenpꝰ aquis
O scła plura uiro mandata q pła dedissem
⁊ sũt q̃ uolui dice̾ młta tibi.
R aptꝰ es hĩc p̾ceps. ⁊ qui tua uela uocaret
ꝯuẽ cuꝑent naute ñ ego uentꝰ erat
Uentꝰ erat nautis aptꝰ. ñ aptꝰ amanti
Soluor ab anplexu ꝓtheselae tuo
L ingua q mandantis᷑ u̾ba ĩꝑfecta reliqͥd
Uix illud potui dice̾ tͥste Uale.
Incubuit boreas arreptaq uela tetendit
Iamq ame lõge ꝓtheselaus erat
Dũ potui spectare uirũ spectare iuuabat
Sñq tuos ocłos usq secuta meis
Ut te ñ potam. potam tua uela uidere

Expanded text:
Quo feret ira, sequar! facti fortasse pigebit — Et piget infido consuluisse viro. Viderit ista deus, qui nunc mea pectora versat! Nescio quid certe mens mea maius agit! Laodamia Protesilao Mittit et optat amans, quo mittitur, ire salutem Haemonis Haemonio Laodamia viro. Aulide te fama est vento retinente morari. At me cum fugeres, hic ubi ventus erat? Tum freta debuerant vestris obsistere remis; Illud erat saevis utile tempus aquis. Oscula plura viro mandataque plura dedissem; Et sunt quae volui dicere multa tibi. Raptus es hinc praeceps, et qui tua vela vocaret, Quem cuperent nautae, non ego, ventus erat; Ventus erat nautis aptus, non aptus amanti. Solvor ab amplexu, Protesilae, tuo, Linguaque mandantis verba inperfecta reliquit; Vix illud potui dicere triste 'vale!' Incubuit Boreas abreptaque vela tetendit, Iamque meus longe Protesilaus erat. Dum potui spectare virum, spectare iuvabat, Sumque tuos oculos usque secuta meis; Ut te non poteram, poteram tua vela videre,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuige. Qui nob oĩa solus erat
Serpentes gͥ potui taurosq furentes
unũ nͣ potu ꝑ domuisse uitũ
Queq feros repult doctis medicatbꝰ iques
Non ualeo flãmas esfuge̾ ip̃a meas
I psi me cantꝰ. ħbeq artesq relin qut̃
Nil dea nilhecates sacͣ potentis agñt
Nõ ih ꝗͣta dius. noctes uigilãt᷑ amare
Nec tener miserã pectore sĩmꝰ ht̃
Q ue me ñ possũ potui sopire draconẽ
Utinor cuiuis  in cura mea ÷
Q uos ego seruaui poiex splectitut. Autꝰ
⁊ ñi fuuctꝰ illa lãbaris ht̃
Farsitan ⁊ stulte dũ te iacbaro miarite
q̃ris. ⁊ in uistis auribꝰ apta loqui
I n faciẽ moresq meos noua e̾mina fiagił
Rideat  uitiss leta sit Illa meis
Rideat et tirio iaceat sub limis in ostro
flebit. ⁊ ardones uincet aciusta meos.
Dũ ferrũ flãmeq adert̃. saccꝰq uenei
hostis modẽe nullus raultꝰ erit
Qd̾ si forre p̾ces p̾cordia ferrea tã gũt¬

Expanded text:
Coniuge, qui nobis omnia solus erat! Coniuge, qui nobis omnia solus erat! Serpentis igitur potui taurosque furentes; Unum non potui perdomuisse virum, Quaeque feros pepuli doctis medicatibus ignes, Non valeo flammas effugere ipsa meas. Ipsi me cantus herbaeque artesque relinquunt; Nil dea, nil Hecates sacra potentis agunt. Non mihi grata dies; noctes vigilantur amarae, Et tener a misero pectore somnus abest. Quae me non possum, potui sopire draconem; Utilior cuivis quam mihi cura mea est. Quos ego servavi, paelex amplectitur artus, Et nostri fructus illa laboris habet. Forsitan et, stultae dum te iactare maritae Quaeris et iniustis auribus apta loqui, In faciem moresque meos nova crimina fingas. Rideat et vitiis laeta sit illa meis! Rideat et Tyrio iaceat sublimis in ostro — Flebit et ardores vincet adusta meos! Dum ferrum flammaeque aderunt sucusque veneni, Hostis Medeae nullus inultus erit! Quodsi forte preces p
Abbreviated transcription (Latin):
nos qͦ tynacrie supoosuiss aque.
Sospes ad hemoias. uictor q reuentis urbes
ꝓ quo suꝰ totiens ẽẽ coacta nocens
A usuis eso uisto desũt sua tba dolor
autꝰ es esona dic̾e cede doro
Iussa domo cess̾ hatis comitata duobꝰ
⁊ qui me sequit̾ seaꝑ amore tiei
Ut subito nr̃as ⁊ himet tantatꝰ ad aures
uenit. ⁊ accenso lãpades igne inicat᷑
Tibia q esfundit socialia carmia nołi
at mͥ funesta flebiliora tyba
ꝑ cimus nec ud huc tatũ scelus ẽẽ putans bñ
S tñ ĩ toto pectore frigꝰ erat
Eũ minor e pueris iłus. studioq uidendi
ꝯstiait ad gemine limia̾ pͥma faris.
ducit. ⁊ adductos anreꝰ urget equos
ꝑ tinꝰ abscisa planxi mea pedore ueste.
tuta nec a digits ora fuere meis
Ire animnꝰ medie suãdebat ĩ aqnima t᷑be
Serta  ꝯpolitis deme̾ rapta comis
Uir me ꝗtintii qͥnsic iuolata capissos
Inferias uinbre fcĩs habete mor
D eseror. Amissis. rogno patͥaq doma q

Expanded text:
Nos quoque Trinacriae supposuisset aquae! Nos quoque Trinacriae supposuisset aquae! Sospes ad Haemonias victorque reverteris urbes;Pro quo sum totiens esse coacta nocens. Ausus es — o, iusto desunt sua verba dolori! — Ausus es 'Aesonia,' dicere, 'cede domo!' Iussa domo cessi natis comitata duobus Et, qui me sequitur semper, amore tui. Ut subito nostras Hymen cantatus ad aures Venit, et accenso lampades igne micant, Tibiaque effundit socialia carmina vobis, At mihi funerea flebiliora tuba, Pertimui, nec adhuc tantum scelus esse putabam; Sed tamen in toto pectore frigus eratCum minor e pueris casu studione videndi Constitit ad geminae limina prima foris Ducit et adiunctos aureus urget equos!' Protinus abscissa planxi mea pectora veste, Tuta nec a digitis ora fuere meis. Ire animus mediae suadebat in agmina turbae Sertaque conpositis demere rapta comis; Vix me continui, quin dilaniata capillos Inferias umbrae fratris habete mei; Deseror amissis regno patriaque domoque
Abbreviated transcription (Latin):
Quiq manꝰ gemini distinet istios ⁊quas :
Illa c̃go q̃ tͥ sũ nc̃ deniq barbara facta.
F lãmea subduri medicato lumia sõno
⁊ tibi q̃ raꝑes uelta tuta dedi
ꝓditꝰ ÷ genitor. regñ patã q roliqui
Munꝰ mn exilio qd᷑ li et ẽẽ tuh
Uirginitas fcã ÷ ꝑegrini p̾da latͦuis
optima c̃ cara matre relicta soror
A ds te fugiẽs sine me germane res iqui
defic̃ ħ uno lita nr̃a laco
Q̾ face̾ ausa mea ÷ ñ audet scb̾e dextͣ
sic ego s tec̃ dilacanda fui
Noc tñ extimui quidit p̾ illa timerẽ:
c̃d̾e me pelacto femĩa. sq nocẽs
Num̃ ubi u dii : meritas subeam  ĩ alta.
tu fraudis penas. Edulitatis ego
ꝯp̃ssos ut̾ sĩplegades elisissent
Nrãq adhererẽt ossilꝰ assa tuis¬
aut nos scilla rapax canibꝰ misiss edẽdes
Adebuit ĩ gratis scilla noce uiris
Qq uomit totidẽ fluctus. totidẽq resorbec

Expanded text:
Quique maris gemini distinet Isthmos aquas? Quique maris gemini distinet Isthmos aquas? Illa ego, quae tibi sum nunc denique barbara facta, Flammea subduxi medicato lumina somno, Et tibi, quae raperes, vellera tuta dedi. Proditus est genitor, regnum patriamque reliqui; Munus, in exilio quod licet esse, tuli! Virginitas facta est peregrini praeda latronis; Optima cum cara matre relicta soror. At non te fugiens sine me, germane, reliqui! Deficit hoc uno littera nostra loco. Quod facere ausa mea est, non audet scribere dextra. Sic ego, sed tecum, dilaceranda fui. Nec tamen extimui — quid enim post illa timerem? — Credere me pelago, femina iamque nocens. Numen ubi est? ubi di? meritas subeamus in alto, Tu fraudis poenas, credulitatis ego! Compressos utinam Symplegades elisissent, Nostraque adhaererent ossibus ossa tuisAut nos Scylla rapax canibus mersisset edendos — Debuit ingratis Scylla nocere viris; Quaeque vomit totidem fluctus totidemque resorbet,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ genꝰ. ⁊ nunien cũcta uidẽtis aui. phebi¬
ꝑ triplices uultꝰ archanaq sac diaue
⁊ si forte aͦs geus ht̃ ista deos.
O uirgo miserere mei misẽre meoꝵ
efice me meritis tẽpꝰ ĩ õe ⁊ uuoi
Qd si forte uirũ ñ dedignare pelasgum
S ꝑiritꝰ ante meus tenues uanescat᷑ ĩ auras
Q nͥ tu thalamo nupta sit ulla meo
ꝯ scia sit uino sacͥs p̃fecta maritis
Uidi ⁊̃ lacrimas an pars ÷ fraudis ĩ ifẜe
Sie ego sũ u̾b̾ capta puella tirs.
Iungis ⁊ eripedes in adusto corꝑe tauros
⁊ solidam iusso corꝑe fuidis humũ.
a rm̃na uenenatis ꝑ serine dentibꝰ ĩples
hascit᷑. ⁊ gladias scutaq miles ht̃
Ip̃ã ego que dedãm medicamĩa. pallida sedi
cũ uidi subitos arma tenere uiros.
donec t̾rigene facinꝰ misabłe fres
Int̃ se strictas ꝯseruere manus
ꝑ ugil ecce draco scamis crepicantibꝰ horrẽs
sibilat. ⁊ torto pectore u̾rit humum
dotis opes ħ er̃ãt. Y erat tͥ regia ꝯuix

Expanded text:
et numen cuncta videntis avi, Per triplicis vultus arcanaque sacra Dianae, Et si forte aliquos gens habet ista deos — O virgo, miserere mei, miserere meorum; Effice me meritis tempus in omne tuum! Quodsi forte virum non dedignare Pelasgum Spiritus ante meus tenues vanescet in auras Quam thalamo nisi tu nupta sit ulla meo! Conscia sit Iuno sacris praefecta maritis, Vidi etiam lacrimas — sua pars et fraudis in illis. Sic cito sum verbis capta puella tuis. Iungis aenipedes inadusto corpore tauros Et solidam iusso vomere findis humum. Arva venenatis pro semine dentibus inples, Nascitur et gladios scutaque miles habens. Ipsa ego, quae dederam medicamina, pallida sedi, Cum vidi subitos arma tenere viros, Donec terrigenae, facinus mirabile, fratres Inter se strictas conseruere manus. Insopor ecce vigil squamis crepitantibus horrens Sibilat et torto pectore verrit humum! Dotis opes ubi erant? ubi erat tibi regia coniunx,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nimiũ similes tͥ sũt.⁊ imagine tãgor
⁊ quoties iudeo. lumĩa nr̃a made̾t
ꝑ suꝑos oro ꝑ auite numia flãme
ꝑ meritũ ⁊ natos pignora nr̃a duos
Redoe thoꝵ ꝓ quo. tut res ĩsana reliqiii
adde fidẽ dictis exiliũq refur
N on ego te ĩploro gtͣ tauros q uitosq
Ut q tua serpẽs uicta qͥescat ope
Te peto quẽ merui. quẽ nob ip̃e dedisti
cũ qͦ sũ parit facta parente parẽs
Dos uͥ sir q̃ris: canpo nũauumꝰ illo
Qui tͥ iat᷑o uellus. arc odus erat
Aureꝰ ilłe aries aullo speitabit albo

Expanded text:
t imagine tangor, Et quotiens video, lumina nostra madent. Per superos oro, per avitae lumina flammae, Per meritum et natos, pignora nostra, duos — Redde torum, pro quo tot res insana reliqui; Adde fidem dictis auxiliumque refer! Non ego te inploro contra taurosque virosque, Utque tua serpens victa quiescat ope; Te peto, quem merui, quem nobis ipse dedisti, Cum quo sum pariter facta parente parens. Dos ubi sit, quaeris? campo numeravimus illo, Qui tibi laturo vellus arandus erat. Aureus ille aries villo spectabilis alto
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ dixit tenm mme lingua uale
epositũ detigi thalamo male sautia lectuor
acta ÷ ꝑ lacrimas nox mͥ ꝗ̃ca fuit
Ante ocłos tauriq meos segetesq nefande
Añ meos ocłos ꝑuigil anquis erat
hĩc timor. hĩc am̾or ÷ ip̃m timor auget amorẽ
mane erat.⁊ thalamo cara recepta soror
disiectãq comas adu̾saq in hora iacentẽ
Inuenit ⁊ lacͥmis om̃ia plena meis
Est nemꝰ. ⁊ piceis ÷ fr̃odibꝰ ilicis atoũ
uix illuo Radiis soł adire licetꝰ
Sac ineo fua̾nt c̾te delub diane
aurea bapbariça stat dea facta manu
oriꝰ es infido sic prior ore loqui
Ius ł ⁊ arbitciũ nr̃e fortuna salutis

Expanded text:
 dixit tenui murmure lingua: 'vale!' Ut positum tetigi thalamo male saucia lectum, Acta est per lacrimas nox mihi, quanta fuit; Ante oculos taurique meos segetesque nefandae, Ante meos oculos pervigil anguis erat. Hinc amor, hinc timor est; ipsum timor auget amorem. Mane erat, et thalamo cara recepta soror Disiectamque comas adversaque in ora iacentem Invenit, et lacrimis omnia plena meis.Est nemus et piceis et frondibus ilicis atrum; Vix illuc radiis solis adire licet. Sunt in eo — fuerant certe — delubra Dianae; Aurea barbarica stat dea facta manu. Orsus es infido sic prior ore loqui: 'Ius tibi et arbitrium nostrae fortuna salutis
Abbreviated transcription (Latin):
Ueñ ⁊ indignos edidit ore sonos
s e olus hc̃ ensem micit tͥ tͣdidit ensem
⁊ uib ex merito scire quid iste uelit
Scimꝰ. ⁊ utem᷑ iuolẽto fortit̃ ense
Pectoribꝰ ꝯdã dona pat̃ua meis
his mea muneribꝰ genitor comibia douas
hac tũa dote pater filiã diues erit.
t olle ꝓcul decepte faces ymenee maritas
⁊ fuge tͣbato tecta nefanda pode
ferte faces ĩme qͥs fertis erinides atre
Ut mñs ex illo luceat igne rogͣ
Nubite felices parca meliore sorores
amissi memores. S tñ este mei
Quid puer admisit tã paucis edit᷑ horisꝰ
Quo lesit facto uix bñ uatꝰ auũ a
Si potuit meruisse necẽ. meruise putet᷑¬

Expanded text:
Venit et indignos edidit ore sonos: Venit et indignos edidit ore sonos: 'Aeolus hunc ensem mittit tibi' — tradidit ensem — 'Et iubet ex merito scire, quid iste velit.' Scimus, et utemur violento fortiter ense; Pectoribus condam dona paterna meis. His mea muneribus, genitor, conubia donas? Hac tua dote, pater, filia dives erit? Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas Et fuge turbato tecta nefanda pede! Ferte faces in me quas fertis, Erinyes atrae, Et meus ex isto luceat igne rogus! Nubite felices Parca meliore sorores, Amissae memores sed tamen este mei! Quid puer admisit tam paucis editus horis? Quo laesit facto vix bene natus avum? Si potuit meruisse necem, meruisse putet
Abbreviated transcription (Latin):
Uenit. ⁊ inditio ꝑdit᷑ ille sduo
E rip̃ infantẽ mẽtitaq sacͣ reuelat
eolus. insana regia uoce sonat
Ut mare fit tecmulłi. teniii ẽ Rtgit᷑ aura
U qͣtit᷑ trepido fraxina iuirga nocho
Sio mͥ uibrani pallentia m̃bͣ uideres
Quassus ab ĩposito corꝑe lectus erat
Irruit ⁊ nr̃m uulgat clamore pudorẽ
⁊ uix a misero ꝯtuiz ore mairys.
I p̃a nicħ p̾t̃ lacͥnas pudibũda ꝑfundi
torpuerat gelido lĩgua retẽta metu
Iãq dari paruũ cambꝰ q auibꝰq nepotẽ
iussat ĩ soł destituiq locis
Uagit᷑ dedit ille miser. senssisse putares
quaq suũ potãt uoue rogabat auũ.
Q uĩd mͥ tõ anini c̾dis germane fuisse:
Nã potes ex aĩo cellig̾e ip̃e tuo
Cũ mea me corã siluas mimicꝰ ĩ altas
Uisc̾a montanis ferret edenda lupis
Exierat chalains tũ denrũ pectora plãxi
ꝯtig̃. inq meas ungiubꝰ ire genas. comas
Interea patrꝰ uultu merẽte satelles

Expanded text:
Venit, et indicio proditur ille suo! Venit, et indicio proditur ille suo! Eripit infantem mentitaque sacra revelat Aeolus; insana regia voce sonat. Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura, Ut quatitur tepido fraxina virga Noto, Sic mea vibrari pallentia membra videres; Quassus ab inposito corpore lectus erat. Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem, Et vix a misero continet ore manus. Ipsa nihil praeter lacrimas pudibunda profudi; Torpuerat gelido lingua retenta metu. Iamque dari parvum canibusque avibusque nepotem Iusserat, in solis destituique locis. Vagitus dedit ille miser — sensisse putares — Quaque suum poterat voce rogabat avum. Quid mihi tunc animi credis, germane, fuisse — Nam potes ex animo colligere ipse tuo — Cum mea me coram silvas inimicus in altas Viscera montanis ferret edenda lupis? Exierat thalamo; tunc demum pectora plangi Contigit inque meas unguibus ire genas. Interea patrius vultu maerente satelles
Abbreviated transcription (Latin):
Iam nouies erat orta saror pulcħrima phebs
dena q lucifo̾s luna mouebat eqͦs
Nescia q̃ facẽt subito mͥ cã dolores
⁊ rudis ad partꝰ ⁊ noua miles eram
ora q clamantis ꝯscia pressit anꝰ
Q uid faciã ĩfelix gemitꝰ dolor ed̾e cogit
s timor ⁊ nutrix ⁊ pudor ip̃e uetãt
ꝯ tinuo gemitꝰ elapiaq u̾ba rep̾ndo  mo¬
⁊ cogor lacͥmas ꝯbib̾e ip̃a meas
Moris erat añ ocłos: ⁊ opẽ lucina negabat
Spes bona det uires fr̃i nã nupta fut᷑a es
illiꝰ de quo mat̾ ⁊ uxor eris.
Mortua c̃de mͥ. tñ ad tua tiba reuixi
⁊ positũ ÷ uteri cͥm̃ honꝰq mei.¬
¶ Quid tibi gͣtaris media sed eolus aula
crimina st̃ ocłis eripienda patris
Frõdibꝰ infantẽ ramisq albẽtis oliue
⁊ leuibꝰ uitis sedula celat anͦ
Fictaq sacͣ fac̃ dic̃ q p̾cantia u̾ba
dat popłs sacͥs dat pat̃ ip̃e uiã
I am ꝓpe lien erat patͥas uagitꝰ ad aures

Expanded text:
Iam noviens erat orta soror pulcherrima Phoebi, Iam noviens erat orta soror pulcherrima Phoebi, Et nova luciferos Luna movebat equos. Nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores, Et rudis ad partus et nova miles eram. Oraque clamantis conscia pressit anus. Quid faciam infelix? gemitus dolor edere cogit, Sed timor et nutrix et pudor ipse vetant. Contineo gemitus elapsaque verba reprendo Et cogor lacrimas conbibere ipsa meas. Mors erat ante oculos, et opem Lucina negabat Spes bona det vires; fratri nam nupta futura es. Illius, de quo mater, et uxor eris.' Mortua, crede mihi, tamen ad tua verba revixi: Et positum est uteri crimen onusque mei. Quid tibi grataris? media sedet Aeolus aula; Crimina sunt oculis subripienda patris. Frugibus infantem ramisque albentis olivae Et levibus vittis sedula celat anus, Fictaque sacra facit dicitque precantia verba; Dat populus sacris, dat pater ipse viam. Iam prope limen erat — patrias vagitus ad auris
Abbreviated transcription (Latin):
Q uid uiuat admotã ꝑ auoꝵ noĩa celo
Intͣ cognattis posse referre ioueor:
h ou mnꝰ infestũ funebria munã ferrũ
feminea te iconãi ma tela manu
O ut̃ macharia ꝙ̃ nos ꝯmisit in unũ
uenisset leto si cior hora meo
⁊ tibi ñ debet qͣ soror ẽẽ sui
I pła qͦ incaliii. qͣlẽq audire solebam
Nescio quẽ seusi conde thepente deum
Fugerat ore color. maties adduxãt artꝰ
Sumebãt nninios ora coacta cihos
hec lõn faciles. ⁊ nox erat annisa noħ
⁊ gemitũ ulło lesa dolore dabaor
prima malũ mitrix aĩo pͥ̾sensit a nili
pͥma in nutrix. eali dixit. amas
Crubui gremioq pudor deiec̃ ocellos
Ñ satis in tacita signa pudoris erãt
a  ru uescebãt uiciati põoa uẽtris
attulit: Audaci supposuit q manu:
Ut penitꝰ nr̃is. ħ te celauimꝰ unũ
uisceribꝰ c̾scens excut̾et᷑ honꝰ
ha nimiũ uiuax admotis restitit infans
artibꝰ. ⁊ tectus tutꝰ ab hoste fuit

Expanded text:
Quid iuvat admotam per avorum nomina caelo Quid iuvat admotam per avorum nomina caelo Inter cognatos posse referre Iovem? Num minus infestum, funebria munera, ferrum Feminea teneo, non mea tela, manu? O utinam, Macareu, quae nos commisit in unum, Venisset leto serior hora meo! Et tibi, non debet quod soror esse, fui? Ipsa quoque incalui, qualemque audire solebam, Nescio quem sensi corde tepente deum. Fugerat ore color; macies adduxerat artus; Sumebant minimos ora coacta cibos; Nec somni faciles et nox erat annua nobis, Et gemitum nullo laesa dolore dabam. Prima malum nutrix animo praesensit anili; Prima mihi nutrix 'Aeoli,' dixit, 'amas!' Erubui, gremioque pudor deiecit ocellos; Haec satis in tacita signa fatentis erant. Iamque tumescebant vitiati pondera ventris, Attulit audaci supposuitque manu, Ut penitus nostris — hoc te celavimus unum — Visceribus crescens excuteretur onus? A, nimium vivax admotis restitit infans Artibus et tecto tutus ab hoste fuit!
Abbreviated transcription (Latin):
Non de ꝑ meritũ qm̃ male cesit adartor
Infelix tendo tͣns feeta lõga manꝰ.
hos tibi qui suꝑant ostendo mesta capillos
ꝑ lacrimas oro quas tua fca̾ mouent.
fiecte ratẽ theseu. u̾soq relab̾e uento
Si prꝰ occidero tu tñ ossa feress:¬
ꝯitat ⁊ arnata u̾binotata mau
qua tu cecis errabt scripta lituris
oblitꝰ a dñe cede libellus erit
d extra tenet calamũ. striduͣ tens alta ferrũ
et iacet ĩ gremio carta soluta meo
ħ̃ ÷ eolidos fr̾i scribentas ymago
Sic uideo duro posse placere patri¬
 p̃e necił cuꝑem ur̃e spectator adeẽt
actorisq ocłis gcigetur opus.l
Ut ferꝰ ÷ młtoq suis truculentior euris
Spectass siccis uuln̾a nr̃a genis:
Scilicet ÷ aliquid cũ seiuis uiue uentis
Ingenio ponli quenit ille si
Ille notho tephiroq ⁊ serhionio aqͥloni
srat ⁊ pe mis eure ꝑt̾ue tuis.
possidet et unais bema minora suis

Expanded text:
Non te per meritum, quoniam male cessit, adoro; Non te per meritum, quoniam male cessit, adoro; Infelix tendo trans freta lata manus; Hos tibi — qui superant — ostendo maesta capillos! Per lacrimas oro, quas tua facta movent — Flecte ratem, Theseu, versoque relabere velo! Si prius occidero, tu tamen ossa feresMittit et armata verba notata manu; Siqua tamen caecis errabunt scripta lituris, Oblitus a dominae caede libellus erit. Dextra tenet calamum, strictum tenet altera ferrum, Et iacet in gremio charta soluta meo. Haec est Aeolidos fratri scribentis imago; Sic videor duro posse placere patri. Ipse necis cuperem nostrae spectator adesset, Auctorisque oculis exigeretur opus! Ut ferus est multoque suis truculentior Euris, Spectasset siccis vulnera nostra genis. Scilicet est aliquid, cum saevis vivere ventis; Ingenio populi convenit ille sui. Ille Noto Zephyroque et Sithoniorat et pinnis, Eure proterve, tuis. Possidet et vitiis regna minora suis.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdita sũ causis ima puella tribꝰ¬
E Ego ego nec lacͥinas matͥs morit᷑a uidebo
Nec mea qͥ digitis lumi̾a ꝯdat erit
Sp̃s inselix ꝑegrinas ibit in auras
hec positos artꝰ iũget amica manꝰ
O ssa suꝑstabũt uolueres inhumata marine
ħ sc̃  osfitiis digna sepulera meisꝰ
Ibis ꝯcropios port᷑. patͥaq peceptꝰ
Cũ stetĩs tͣbe celsus in orbe tue
⁊ bñ narrabis lecũ tauizq uiri
Sectaq ꝑ dubias saxea uecta uias
Ne qͦ nariato solã tellure relictam
N ego sũ titulis surripienda tuis
Net pat̃ egeꝰ. nec tu phitheidos echre
filius. auctores saxa feetũq tui.
Di faceñt ut me sũma de puppe uides
Mouisset uultꝰ mesta fig᷑a tuos
Nc̃ qͦ ñ ocłis. s qͥ potes aspice mẽte
herentẽ scopulo quã uaga pulsat aqua
Aspice demissos lugentis more capillos
⁊ tunicas lacͥmis sic̃ ab ĩbre gͣues
Corpꝰ. ut ĩpulse segetes aqͥlonib horret
lita q articło p̾ssa tremẽte labat

Expanded text:
dita sum causis una puella tribus! Ergo ego nec lacrimas matris moritura videbo, Nec, mea qui digitis lumina condat, erit? Spiritus infelix peregrinas ibit in auras, Nec positos artus unguet amica manus? Ossa superstabunt volucres inhumata marinae? Haec sunt officiis digna sepulcra meis? Ibis Cecropios portus patriaque receptus, Cum steteris turbae celsus in ore tuae Et bene narraris letum taurique virique Sectaque per dubias saxea tecta vias, Me quoque narrato sola tellure relictam! Non ego sum titulis subripienda tuis. Nec pater est Aegeus, nec tu Pittheidos Aethrae Filius; auctores saxa fretumque tui! Di facerent, ut me summa de puppe videres; Movisset vultus maesta figura tuos! Nunc quoque non oculis, sed, qua potes, adspice mente Haerentem scopulo, quem vaga pulsat aqua. Adspice demissos lugentis more capillos Et tunicas lacrimis sicut ab imbre gravis. Corpus, ut inpulsae segetes aquilonibus, horret, Litteraque articulo pressa tremente labat.
Abbreviated transcription (Latin):
at semel ĩ nrũs qm̃ noua pupis harenas
uenãt. audaces attulãt q uiros
Iss ahelatos ñ p̾meditatꝰ in ignes
ĩmemor esonides. oraq adhuca boũ
Semĩa ieciss. totidẽ sũpsisset ⁊ hostes
Y cadẽt cultu cultor ab ip̃e suo
dep̃ta forẽt alpiti ꝗ mala młta meo
÷ aua ingͣto meritũ ex ꝓbrare uoluptas
h fruarꝰ. ħ de ce gau̾dia sola ferã
ussus inexꝑtã cholcos au̾te pupĩ
Intsti patrie regna hͥeata mec
h illc medea fui noua nupta qd̾ hio ÷
quã pat̃. est illi. tã mͥ diues erat
hie epirẽ bimarẽ scichie tens. ille inuosa
oẽ tenet ponti qͣ plaga leua iacet
icaip hospitio iuuenes pat̃ eta pelasgos
⁊ p̃mitis pictos corpora fia thoral
t c esoute uidi t̃ cepi scrre qo etes
Nla fure mertis pͥma nenaꝰ mẽe

Expanded text:
Aut, semel in nostras quoniam nova puppis harenas Aut, semel in nostras quoniam nova puppis harenas Venerat audacis attuleratque viros, Isset anhelatos non praemedicatus in ignes Inmemor Aesonides oraque adusta boum; Semina iecisset totidem quot semina et hostes, Ut caderet cultu cultor ab ipse suo! Dempta forent capiti quam mala multa meo! Est aliqua ingrato meritum exprobrare voluptas. Hac fruar; haec de te gaudia sola feram. Iussus inexpertam Colchos advertere puppim Intrasti patriae regna beata meae. Hoc illic Medea fui, nova nupta quod hic est; Quam pater est illi, tam mihi dives erat. Hic Ephyren bimarem, Scythia tenus ille nivosa Omne tenet, Ponti qua plaga laeva iacet. Accipis hospitio iuvenes, Aeeta, Pelasgos, Et premitis pictos, corpora Graia, toros. Tunc ego te vidi, tunc coepi scire, quid esses; Illa fuit mentis prima ruina meae.
Abbreviated transcription (Latin):
d mͥ natali dilacerate tuo
In tua non tonsas ferre sepulcͣ manꝰ. comas
Non suꝑ incubui. ñ oscl̃a forgida carpłi
Diripuit̃ auide iuscã nr̃a fere.
hec mat̃ fuero dicta ne̾c orba du.
⁊u tñ o frustra misene sperate saluti sorari
sparsa p̾cor nati collige m̃bra tui
kefer ad matrẽ. sotioq ĩpone sepulcro
Urnaq nos hãt qͣlibet arca duos
Uiue memor nr̃i lacͥmas q ĩ uuln̾a funde
heue reformida corpꝰ amãtis amans
Tu pogo ꝑiecte nimium mandata sororis
ꝑfer. mandatis ꝑfruar ip̃a patris:
Medea IasoNi.¬
ũt tibi cͥolcoꝵ meniini regua uacari
ars mea cũ petẽs. Ut tibi ferret opẽ
Tc̃ q̃ dispẽ sat̃ mortalia fila sorores
debuerat fusos euoluisse meos
T c̃ potut medea mori bũ. dcqͥd ab illo
ꝓduxi uitã tẽꝑe. pena fuit
phrireã petiit pelias arbor oueme
Cunꝗͣ chochi maguetida uidimꝰ argors
tba q phasiachã gͣia bibistis aqͣm.
C mͥ plus equo flaui placuere cãpilli :¬
⁊ detor ⁊ lingue gr̃a ficta tue

Expanded text:
 natali dilacerate tuo; In tua non tonsas ferre sepulcra comas; Non super incubui, non oscula frigida carpsi. Diripiunt avidae viscera nostra ferae. Nec mater fuero dicta nec orba diu. Tu tamen, o frustra miserae sperate sorori, Sparsa, precor, nati collige membra tui, Et refer ad matrem socioque inpone sepulcro, Urnaque nos habeat quamlibet arta duos! Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde, Neve reformida corpus amantis amans. Tu, rogo, dilectae nimium mandata sororis Perfice; mandatis obsequar ipsa patris! Medea IasoniAt tibi Colchorum, memini, regina vacavi, Ars mea cum peteres ut tibi ferret opem. Tunc quae dispensant mortalia fila sorores Debuerant fusos evoluisse meos. Tum potui Medea mori bene! quidquid ab illo Produxi vitam tempore, poena fuit. Phrixeam petiit Pelias arbor ovem? Cur umquam Colchi Magnetida vidimus Argo, Turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam? Cur mihi plus aequo flavi placuere capilli Et decor et linguae gratia ficta tuae?
Abbreviated transcription (Latin):
eqͥr bira suis oppugnã flictb is mos
i enius dellus audit utrũ ꝓ rarei
lam tiet patͥa carior illa mea
t enpe abest aberit ꝙ qui neptu aꝰ heros
ilum pirithoi detins hora sui
preposut cheseꝰ nͥ nos mani festa neg iii
penthoũ phedre. perithiũ ꝙ tĩbi
Sola nec bec ad nos inuria uenit ab illo
In magnis lesi rebꝰ ut̃q sumꝰ
ssa mei feĩs claua ꝑfracta tͥnodi
Sparsit humi soror ⁊ p̾da relicta feris
pͥma secͣigeras int̾ uͥtute puellas
A ddidit ⁊ fr̃es ex metͥ. quos tñ õs
N ego collendi c̃ã s ille fuit
Outinã nocit᷑a tibi pulchrime ret̃
In medio nisu uiscã rupta forẽt
I. nc̃ ⁊ meriti lectũ itereare parẽtis
Que fugͣ ⁊ fc̃is abdicat ille suis
ħ qr pͥuigno uidear coit᷑a nou̾ca
terruerĩt aĩos noĩa uana tuos
rꝰcica satͣno regna ceuẽte fuit.
Iupit̃ ẽẽ piũ statuit qd̾ꝯq uiuaret
⁊ fas o̾e fac̃ fr̾e marita soror
Illa choit firma gnis ũictura iħ

Expanded text:
equora bina suis obpugnant fluctibus isthmon, Et tenuis tellus audit utrumque mare. unc est patria carior illa mea. Tempore abest aberitque diu Neptunius heros; Illum Pirithoi detinet ora sui. Praeposuit Theseus — nisi si manifesta negamus — Pirithoum Phaedrae Pirithoumque tibi. Sola nec haec ad nos iniuria venit ab illo; In magnis laesi rebus uterque sumus. Ossa mei fratris clava perfracta trinodi Sparsit humi; soror est praeda relicta feris. Prima securigeras inter virtute puellas Addidit et fratres ex me tibi, quos tamen omnis Non ego tollendi causa, sed ille fuit. O utinam nocitura tibi, pulcherrime rerum, In medio nisu viscera rupta forent! I nunc, sic meriti lectum reverere parentis — Quem fugit et factis abdicat ipse suis! Nec, quia privigno videar coitura noverca, TerruerintRustica Saturno regna tenente fuit. Iuppiter esse pium statuit, quodcumque iuvaret, Et fas omne facit fratre marita soror. Illa coit firma generis iunctura catena,
Abbreviated transcription (Latin):
Ne qͦ qua fit̾m mactasses ĩꝑbe claua
cẽt quã ded̾as morte soluta fides
Occurõt aĩo ꝑeũdi malle figure
I a Iã uenturos aut hac aut sꝰpicor illac
Quis uerat ⁊igladios ꝑ latꝰ ire meũ:
tantũ ne religer dura captiua catheua
Se ue cͥham serua grãdia pẽsa manu
Cui pat̃ ÷ minos cui mat̾ filia phebi
ꝯd q mag̃ nemini q̃ tibi pacta fui
Si mare sut̾ras. porrectaq litora uidi
Multa in tre multa minant᷑ aque
Celũ restubat tmeo simulacͤ deoꝵ
Desttiuer rapidis p̾da cibiisq feris
Siue colũt. ħabitãt q uiri. dufid imꝰ illis
ext̃uos dedici lesa timere iros
Uiuẽt androgeꝰ utinã ne fata tulisses liusbra¬
inpia funeribꝰ ycropi terra tuis
Nec tua magasser nodolo sripite thesei
ardua ꝑte uirũ deẋtera ꝑ te bouem
Nec tͥ q̃ reditꝰ mõstrarẽ fila dedissem
fila ꝑ adductas sepe recepta manꝰ
N on equidẽ miror si stat iẽtoria tecũ

Expanded text:
Me quoque, qua fratrem mactasses, inprobe, clava; Me quoque, qua fratrem mactasses, inprobe, clava; Esset, quam dederas, morte soluta fides. Occurrunt animo pereundi mille figurae, Iam iam venturos aut hac aut suspicor illac,Quis vetat et gladios per latus ire meum? Tantum ne religer dura captiva catena, Neve traham serva grandia pensa manu, Cui pater est Minos, cui mater filia Phoebi, Quodque magis memini, quae tibi pacta fui! Si mare, si terras porrectaque litora vidi, Multa mihi terrae, multa minantur aquae. Caelum restabat — timeo simulacra deorum! Destitutor rabidis praeda cibusque feris; Sive colunt habi— Externos didici laesa timere viros. Viveret Androgeos utinam! nec facta luisses Inpia funeribus, Cecropi terra, tuis; Nec tua mactasset nodoso stipite, Theseu, Ardua parte virum dextera, parte bovem; Nec tibi, quae reditus monstrarent, fila dedissem, Fila per adductas saepe recepta manus. Non equidem miror, si stat victoria tecum,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuãq lapis sedes tam lapi ip̃a fui
Sepe thorũ repeto quinos acceꝑat ãbos
S ñ acceptos exiͥtͥurꝰ erat
⁊ tua q̃ possũ ꝑ re uestigia tanguo
Stͣta q qͥ menbris intepͥuere tͦuis
Incũbo. lacͥmisq thoro manante ꝑfusis
pressimꝰ exclamo de duo. redde duos.
enimꝰ huc anbo. cͥ ñ diserdimus ãbo:
ꝑfide pars nr̃i lectule maior ubi estͤ
Quid faciam: Quo sola ferar: iracat ĩsula cultu
Non hõiũ uideo ñ ego facta bouo
Ut race felici paccata ꝑ eqͦra labar
tẽꝑet uͥ uentos eolus. exul ero
Non ego re cͤte cẽtũ digesta ꝑ urbes
aspitiã. ꝑ uero cogaita t̃̾ra ioui
Nã pat̃ ⁊ tellus iusto regnata parenti
Pdita st̃ facto noĩa cara mȩo
Cu tͥ ne uicdor tecto morer̾e rec᷑uo
Que rege̾t passus ꝑ duce fila dedi
mͥ dicebas ꝑ ego ip̃a ꝑicła uro
se fore dũ nr̃m iuiuet ut̃q. meam
semĩa ꝑuiri. fraude seprilta uiri

Expanded text:
Quamque lapis sedes, tam lapis ipsa fui. Quamque lapis sedes, tam lapis ipsa fui. Saepe torum repeto, qui nos acceperat ambos, Sed non acceptos exhibiturus erat, Et tua, quae possum pro te, vestigia tango Strataque quae membris intepuere tuis. Incumbo, lacrimisque toro manante profusis, 'Pressimus,' exclamo, 'te duo — redde duos! Venimus huc ambo; cur non discedimus ambo? Perfide, pars nostri, lectule, maior ubi est?' Quid faciam? quo sola ferar? vacat insula cultu. Non hominum video, non ego facta boum. Ut rate felici pacata per aequora labar, Temperet ut ventos Aeolus — exul ero! Non ego te, Crete centum digesta per urbes, Adspiciam, puero cognita terra Iovi, Ut pater et tellus iusto regnata parenti Prodita sunt facto, nomina cara, meo. Cum tibi, ne victor tecto morerere recurvo, Quae regerent passus, pro duce fila dedi dicebas: 'per ego ipsa pericula iuro, Te fore, dum nostrum vivet uterque, meam.' Femina periuri fraude sepulta viri.
Abbreviated transcription (Latin):
Mons fuit apparẽt fontices in u̾tice rari
hc̃ scopulꝰ raueis pendet adhesus aquis
a scẽdo. uires animꝰ dabat. ato ego late
equora prospectu metior alta meo
Inde ego nã uẽtis qͦ sũ crudelibꝰ aisa
Uidi p̾cipiti carbasa tenta nõt ho¬
frigidior glacie senanimis q fui
Nec languere diu patit᷑ dolor. excitra illo
excitor. ⁊ sũma thesea uoce uoco
Quo fins exclamo. scełate reu̾t̾e chesey
ħ ego qd̾ uoci deerat. plãguore repleban
Si ñ ãudires u saltẽ c̃n̾e posses
Iactate late signa dedere inanꝰ
Candida q ĩposui lõge uelamĩa uirge
scilicet oblitos ãmonit᷑a mei
ãq ocłis ereptꝰ eras. tũ deniq flege
torpuerant molles.
ance dolore gene:
ad pociꝰ facent ꝗͣ mo ma sumia flerẽt
postꝗͣ desicrã uela uidere tuas
ut ego disfusis erraui sola capiłł
quat ab oegigio ꝯcita bacha deo
A ut mare ꝓspitiẽs ui saro frigida sedi

Expanded text:
Mons fuit — apparent frutices in vertice rari; Mons fuit — apparent frutices in vertice rari; Hinc scopulus raucis pendet adesus aquis. Adscendo — vires animus dabat — atque ita late Aequora prospectu metior alta meo. Inde ego — nam ventis quoque sum crudelibus usa — Vidi praecipiti carbasa tenta NotoFrigidior glacie semianimisque fui. Nec languere diu patitur dolor; excitor illo, Excitor et summa Thesea voce voco. 'Quo fugis?' exclamo; 'scelerate revertere Theseu! Haec ego; quod voci deerat, plangore replebam;Si non audires, ut saltem cernere posses, Iactatae late signa dedere manus; Candidaque inposui longae velamina virgae — Scilicet oblitos admonitura mei! Iamque oculis ereptus eras. tum denique flevi; Torpuerant molles ante dolore genae. Quid potius facerent, quam me mea lumina flerent, Postquam desieram vela videre tua? Aut ego diffusis erravi sola capillis, Qualis ab Ogygio concita Baccha deo, Aut mare prospiciens in saxo frigida sedi,
Abbreviated transcription (Latin):
Itius inueni ꝗte genꝰ om̃e ferar uo
Credita ñ ulli ꝗ tibi peiꝰ eram
We legis ex illo theseu tͥ litore mito
Unde cuam siue me uela tulere ratem
In quo me sõnꝰ q meꝰ male pdidit ⁊ tu
proh facinꝰ sõnis insidiato meis
t enpꝰ erat uitrea qͦ pͥmũ t̃ra pruina
spargit᷑. ⁊ tecte frõde q̃runt᷑ aues
I ue̾u̾ uigilans a sõno languida moui
thesea pressuras semisopita manus.
N ullus erat. referoq manus. itm q recẽpto
ꝑq thorũ moueo bͣchia nullus erat
e xcussere metꝰ sõnis ext̾rita surgo
Mẽbra q st̃ uiduo p̾cipitata thora.
ꝓ tiꝰ adductis sonuert̃ pectora palinis
Ut q erat a sõno tbida rapta comna ÷
Luna fuit. specto siꝗͥd nͥ litora c̃nam
fisẽ huc hc̃ illuc. ⁊ utoq sine ordie c̃ro
alta puellares tardat harena pedes
Interea toto clamãti litore theseu
Reddebãt nom̃ ꝯcaua sara tuum.
Et quociẽs ego te.totiẽs locꝰ ip̃e nocabat
Ip̃e locꝰ mise ferre uolebat opem

Expanded text:
itius inveni quam te genus omne ferarum; Credita non ulli quam tibi peius eram. Quae legis, ex illo, Theseu, tibi litore mitto Unde tuam sine me vela tulere ratem, In quo me somnusque meus male prodidit et tu, Per facinus somnis insidiate meis. Tempus erat, vitrea quo primum terra pruina Spargitur et tectae fronde queruntur aves. Incertum vigilans ac somno languida movi Thesea prensuras semisupina manus — Nullus erat! referoque manus iterumque retempto, Perque torum moveo bracchia — nullus erat! Excussere metus somnum; conterrita surgo, Membraque sunt viduo praecipitata toro. Protinus adductis sonuerunt pectora palmis, Utque erat e somno turbida, rupta coma est. Luna fuit; specto, siquid nisi litora cernam.  nunc illuc, et utroque sine ordine, curro; Alta puellares tardat harena pedes. Interea toto clamavi in litore 'Theseu!': Reddebant nomen concava saxa tuum, Et quotiens ego te, totiens locus ipse vocabat. Ipse locus miserae ferre volebat opem.
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe mał stupeo. Rer̃q oblita lociq
Ignara tetigi orria m̃b manu
U ꝙ nefas sensi male corꝑ a tacta reliquo
⁊ mͥ pollutos credor hr̃e manos
Sepe neoptolemr ꝑ nõie. nom̃ horestis
exit. ⁊ error̾ẽ uo̾cis ut om̃ amo.
ꝑ genꝰ ĩfelix iubo. gn̾is q parẽteo

Expanded text:
Saepe malis stupeo rerumque oblita locique Saepe malis stupeo rerumque oblita locique Ignara tetigi Scyria membra manu, Utque nefas sensi, male corpora tacta relinquo Et mihi pollutas credor habere manus. Saepe Neoptolemi pro nomine nomen Orestae Exit, et errorem vocis ut omen amo. Per genus infelix iuro generisque parente
Abbreviated transcription (Latin):
Hec qũodã placuit nec nc̃ placiuss achilli
ab ducta uiduũ ꝯuge flere uirũ
Que mea celestes iniuria fet iniquose
⁊ duo cũ uͥiuãt orba duob eram
hõ tͥ blanditias pͥmis nia mat̾ in annis
Inc̾tas dictas ore puella tuli
ħ ego captami b̾ib tua colla lac̾tis
hec gmio sedi sarcina g̈ta tuo¬
ñ cultus tibi cura mei. nec pacta marito
Intͣui thalamos matre parante nouos
Obuia ꝑdieram reduci tibi. Uera fatebas
Nec facies nob̾ nota parentis erat
t e tñ eẽ helenen qd̃ eras pulcħ rua sensi
Ip̃a reqͥrebas qͣ tua nata foret
Is qͣ ni ꝓ se pugnet adẽptꝰ erit.
Pyrrꝰ ht̃ captã ueduce ⁊ uictore parẽte
Cũ tñ altꝰ equis tytan radiantibꝰ instat
ꝑ fruor infelix liberiore malo
N ox uͥ ot̾halanus ululantẽ ⁊ ae̾ba gemẽtẽ
ꝯdidit in mesto ꝑcubuiq thoro
ꝑ sop̃ no lacͥmis ocłi fũgũ tur ob artis
Quaq licet fugio sicut ab hoste uiri o

Expanded text:
Nec quondam placuit nec nunc placuisset Achilli Nec quondam placuit nec nunc placuisset Achilli Abducta viduum coniuge flere virum. Quae mea caelestis iniuria fecit iniquosEt duo cum vivant, orba duobus eram. Non tibi blanditias primis, mea mater, in annis Incerto dictas ore puella tuli; Non ego captavi brevibus tua colla lacertis Nec gremio sedi sarcina grata tuo. Non cultus tibi cura mei, nec pacta marito Intravi thalamos matre parante novos. Obvia prodieram reduci tibi — vera fatebor — Nec facies nobis nota parentis erat! Te tamen esse Helenen, quod eras pulcherrima, sensi; Ipsa requirebas, quae tua nata foret!Is quoque, ni pro se pugnat, ademptus erit. Pyrrhus habet captam reduce et victore parente Cum tamen altus equis Titan radiantibus instant, Perfruor infelix liberiore malo; Nox ubi me thalamis ululantem et acerba gementem Condidit in maesto procubuique toro, Pro somno lacrimis oculi funguntur obortis, Quaque licet, fugio sicut ab hoste virum.
Abbreviated transcription (Latin):
hec iltute cares arma inudiosa tulist. imara¬
S tu qͥd facẽs induit illa patrem. s:¬
Matia uellẽ fortis meliore fuisses
ha̾nc tñ ĩ plesti iugulo gegistꝰ aꝑto
tecta cruentauit que pat̃ ante tuꝰ
Increpat eacides laudẽ q ĩ cͥmĩa ũtit
⁊ tñ aspectus stinet ille meos
Rũpor ⁊ ora mͥ parit̃ cũ m̃te tumesct᷑
pectoraq inclusis ignibꝰ usta dolet
tantalides matres apta rapina sumꝰ
Ñ ego Flumines refam̃ mendatia ciqni
hec q̃rar in plumis delituise iouem
Qua tua porrectus lõge. freta detin isthinos
uecta ꝑegrinis ypodamia rotis¬
Nix eqͥdẽ memini memini tñ oĩa luctueo
oĩa solliciti ꝑlena timoris erãt
flebat auus. flebatq soror. Reb¬
orabat suꝑos leda suũq iouẽ
Ipsa ego ñ lõgos ⁊̃ nc̃ scissa capillos
clamabam sine me. mesine mat̃ abis:¬
ħ ã ꝯuĩx aberat. ne nõ pelopeia c̃dar
ecce neoptolemo p̾da ꝑata fui
pelides ⁊ uitasset apollinis areꝰ
dapnaret nati facta ꝓt̾ua pat̃

Expanded text:
ec virtute cares. arma invidiosa tulisti, Sed tibi — quid faceres? — induit illa pater. Materia vellem fortis meliore fuisses;Hanc tamen inplesti; iuguloque Aegisthus aperto Tecta cruentavit, quae pater ante tuus. Increpat Aeacides laudemque in crimina vertit — Et tamen adspectus sustinet ille meos. Rumpor, et ora mihi pariter cum mente tumescunt, Pectoraque inclusis ignibus usta dolent. Tantalides matres apta rapina sumus? Non ego fluminei referam mendacia cygni Nec querar in plumis delituisse Iovem. Qua duo porrectus longe freta distinet Isthmos, Vecta peregrinis Hippodamia rotisVix equidem memini, memini tamen. omnia luctus, Omnia solliciti plena timoris erant; Flebat avus Phoebeque soror Orabat superos Leda suumque Iovem. Ipsa ego, non longos etiamtunc scissa capillos, Clamabam: 'sine me, me sine, mater, abis?' Nam coniunx aberat! ne non Pelopeia credar, Ecce, Neoptolemo praeda parata fui! Pelides utinam vitasset Apollinis arcus! Damnaret nati facta proterva pater;
Abbreviated transcription (Latin):
heius. ⁊ infec̃ lang. is equiꝰ aqͥs
S qͥd ego ħ refam scribẽti ñtia ueũ
fama uirũ cunice tahe perire mee
hei m̃ ͥd feci qͥs me furor egit am̃a reor
Inpia ꝗͥd dubitas deia nira mori e
Tuor coquosces ĩ me meleagoe furorẽ.: sarte¬
Inpia qͥd dubitaᷤ deta nira mori r
ben deuota domꝰ solio sed accrior alto
senea desertũ nuda senecta p̾mit
Exulat ignotis tyde gei manꝰ in horis
alt̃ fatali uiuus in igne fuit
exeg̃ ferrũ sua ꝑ p̾cordia mat̃
dep̾cor ħ uñ ꝑ iura sacͥonmta lecti
Ne uidar fatis insidiata auis
Illita nesseo misi t̃ texra ueneno

Expanded text:
 aquas. Sed quid ego haec refero? scribenti nuntia venit Fama, virum tunicae tabe perire meae. Ei mihi! quid feci? quo me furor egit amantem? Inpia quid dubitas Deianira mori? Tu quoque cognosces in me, Meleagre, sororem! Inpia quid dubitas Deianira mori? Heu devota domus! solio sedet Agrios alto; Oenea desertum nuda senecta premit. Exulat ignotis Tydeus germanus in oris; Alter fatali vivus in igne situs; Exegit ferrum sua per praecordia mater. Deprecor hoc unum per iura sacerrima lecti, Ne videar fatis insidiata tuis.Inlita Nesseo misi tibi texta veneno
Abbreviated transcription (Latin):
Ad qͥs me misam. plena pudoris eo
Est michi maimorea sacꝰ in ede sicheꝰ
opposie frõdes uelłaq alła deq̃t
Hinc ego me sensi toto qͣt ore citari
Daueniã culpe. decep̃ ydoncꝰ auctor
Ĩuidiã culpe detͣhit ille meẽ
ouia parens. ser iorq pat̃. pia sarrina nati
Sp̃ẽ mͥ mansuri Rte dedere uiti
Si su errandũ causas ht̃ error honestas
Adde fidẽ nlła ꝑte pigendꝰ erit
Durat in extremũ uiteq nouissima nr̃e
ꝑsequit᷑ fati qui fu ante tenor
Occid̾ ad t̾ras ꝯũr mactat᷑ ad aras
Exul agor cin̾esq uir. patãq relĩque
⁊ foror induras hoste seq̃te uias
Applicor ignotis. fuiq elapsa fretoq
Urbẽ ꝯstitui iateq potẽtia fixi
menia. funtimis inuidiosa locis
bella tumẽt. belł. ꝑegͥna ⁊ femĩa tẽptor
Uixq rudos portas urbis ⁊ arma paro
Mille ꝑas placui. qͥ me ciere. qͣrontes
Nescio qũe thalamis p̾posuisse meis
Quid du ntas uictã getulo tͣdere yarbe

Expanded text:
Ad quas, me miseram, plena pudoris eo. Est mihi marmorea sacratus in aede Sychaeus Oppositae frondes velleraque alba tegunt. Hinc ego me sensi noto quater ore citari; Da veniam culpae! decepit idoneus auctor; Invidiam noxae detrahit ille meae. Diva parens seniorque pater, pia sarcina nati, Spem mihi mansuri rite dedere viri. Si fuit errandum, causas habet error honestas; Adde fidem, nulla parte pigendus erit. Durat in extremum vitaeque novissima nostrae Prosequitur fati, qui fuit ante, tenor. Occidit internas coniunx mactatus ad aras, Exul agor cineresque viri patriamque relinquo, Et feror in dubias hoste sequente vias. Adplicor his oris fratrique elapsa fretoque Urbem constitui lateque patentia fixi Moenia finitimis invidiosa locis. Bella tument; bellis peregrina et femina temptor, Vixque rudis portas urbis et arma paro. Mille procis placui, qui me coiere querentes Nescio quem thalamis praeposuisse suis. Quid dubitas vinctam Gaetulo