comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ si nec optimus suo noĩe lib̾atus sit nec.er. metelli Calidius &e calidio tibi
tm̃ respondo ꝙ ip̃e uidi. &̾. metellu piu ꝯsule p̾toriis comiciis petente. er.
calidio. ppło ro. suspicasse. cũ ꝗdc̃ nõ dubitaret et ꝯsul et honis nobillissiu̾s proͣnu¬
illiꝰ esse suu et familie sue nobilissime dice̾. Quo loco quero ex te nõ id ĩ iudicio
calidii putes quo ego ĩplancio fatio aut metellu piu si rome esse esse potuisset
aut pr̾e cius si uixisset nõ fuisse factur na opinui ꝗde el calamitas ũt ex
noiãndi sũt grauiorẽ potuexũt xei. pil. ĩfugere securius ꝙͣ cu illu e ciutate
necarũt q p̾tor finitiõ ꝯsul domestico bello re pu. lib̾arat. At cĩ ninus ego magnũs
bu̾ficiu plancio et ut tus his u̾bis ex agero. Qruasi uõ me tuo arbitratu et nõ

Expanded text:
quod neque Opimius suo nomine liberatus sit neque Metelli Calidius. de Calidio tibi quod neque Opimius suo nomine liberatus sit neque Metelli Calidius. de Calidio tibi tantum respondeo quod ipse vidi, Q. Metellum Pium consulem praetoriis comitiis petente Q. Calidio populo Roesse illum suum et familiae nobilissimae dicere. quo loco quaero ex te num id in iudicio Calidi putes quod ego in Planci facio, aut Metellum Pium, si Romae esse potuisset, aut patrem eius, si vixisset, non fuisse facturum. nam Opimi quidem calamitas utinam ex nominandi sunt, graviorem potuerunt rei publicae infligere securim quam cum illum e civitate eiecerunt qui praetor finitimo, consul domestico bello rem publicam liberarat? at enim nimis ego magnum beneficium Planci facio et, ut ais, id verbis exaggero. qu
Abbreviated transcription (Latin):
disoluit stati nõ ht̃ id qd̾ redidit qui aũt debet is retinet alienu gratia aũt
et qui refeet ht̃ et qui ht̃ ĩ eo ip̃o ꝙ ht̃ refeet. neq ego nũc plãcio desinã debeͣ
si hoc soluero nec minus ei redere uolũtate ip̃a si hoc molestie nõ accidisset.
rueris a me cassi quid peo fre meo qui mͥ est carissimus ꝗd ꝓ meis libis qb mͥ
nichil põt esse iocũdius ãplius q pro plancio facio face̾ possii nec uides istoꝵ
ip̃oꝵ. caxitate ad huiꝰ salute deferẽda maxiẽ stimulari me atq excitari. Nã
ncq illis huiꝰ salute a quo ncã sciũt esse defenssa. ꝗcq est optãtius. et ego ip̃
recordor. optimu dãnatu ꝯmenioras esse ẜuatorẽ ip̃m rei pu. Calidiu adiũgu
ciuꝰ lege. or. metellus ĩ ciuitate sit restitutus. Rep̾hendis meas ꝓplãçio p̾ces

Expanded text:
dissolvit, statim non habet id quod reddidit; qui autem debet, is retinet alienum; gratiam autem dissolvit, statim non habet id quod reddidit; qui autem debet, is retinet alienum; gratiam autem et qui refert habet, et qui habet in eo ipso quod habet refert. neque ego nunc Plancio desinam debere, si hoc solvero, nec minus ei redderem voluntate ipsa, si hoc molestiae non accidisset. quaeris a me, Cassi, quid pro fratre meo, qui mihi est carissimus, quid pro meis liberis, quibus nihil mihi potest esse iucundius, amplius quam quod pro Plancio facio facere possim, nec vides istorum ipsorum caritate ad huius salutem defendendam maxime stimulari me atque excitari. nam neque illis huius salute a quo meam sciunt esse defensam quicquam est optatius, et ego ipse servatorem ipsum rei publicae, Calidium adiungis, cuius lege Q. Metellus in civitatem sit restitutus; reprehendis meas pro Plancio preces,
Abbreviated transcription (Latin):
bauerũt ut et̃ sũma rei pu. iͥ domi fui̾t gexẽda. et uebs ĩ uete ẜuadareadẽ
igit᷑ tassi uia munita laterensis est ide uir tutis cursus ad głia facilior hoc for¬
tasse ꝙ ego huc ame ortus et ꝑme nixus ascendi. istius egregia uretus adiuua¬
bit᷑ ꝯmẽdacione maioꝵ. d ut redea ad plãciu nũqͣ ex uete abfuit nͥ forte lege
necessitate. nõ ualuit reb iide. ꝗb fortasse nõnulli at ualuit assidiutate at ualuit
ẜuãdis aĩcis ualuit libalitate fuit ĩoculis petiut est ussus roͣne qua miniã ĩ
çio debë qͣ bonis oĩb ꝙ his eque mea salus cara fuerit ego me debere bonii
oĩb fateor s etiã hi qb ego debeo boni uiri et ciues comiciis ediliciis aliquid se
me ꝯturbare oporte̾t an ceteris cũ cuiusq dies ueneĩt hoc nomẽ quo urget
nũc ꝯpetitor dissoluere ꝙ qͣ dissimilis est pecunie debitio et geacie na ꝗ peciũa

Expanded text:
baverunt, ut etiam summa respublica mihi domi fuerit gerenda, et urbs in urbe servanda. Eadem igitur, Cassi: via munita Laterensi est, idem virtutis cursus ad gloriam: hoc facilior fortasse, quod ego huc a me ortus, et per me nixus ascendi: istius egregia virtus adiuvabitur commendatione maiorum. Sed ut redeam ad Planium, numquam ex urbe abfuit, nisi forte lege, necessitate: non valuit rebus iisdem, quibus fortasse nonnulli; at valuit assiduitate, valuit observandis amicis, valuit liberalitate; fuit in oculis: petivit: est usus ratione, qua minima in ciodebere, quam bonis omnibus, quod iis aeque mea salus cara fuit: ego me debere bonis omnibus fateor; sed etiam iis, quibus ego debeo. Boni viri, et cives, aedilitiis me conturbare oportet, an ceteris, cum cuiusque dies venerit, hoc nomen quod urget nunc cum petitur dissolvere? quamquam dissimilis est pecuniae debitio et gratiae. nam qui pecuniam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ cu et cue̾ optimu semꝑͣ at mͥ aĩcu fuisse s cade timuisse q̃ ceteros. Sn. plãciu
fusse unu nõ ꝗ minus tĩmeret s si acciderẽt ⁊ ea que time̾nt᷑ mecu ea subiee
et pyeti ueliet etu cũ ad me .i. Tubero meus necessarius ꝗ feĩ meo legatus fuss
acẽdess ex asia uenisset casq ĩsidias quas mͥ ꝑatas ab exulib ꝯuieatis audierat aĩo
ꝯparate nõ est passu. Ui me ĩqͣ plancius et cõplesu suo xetinuit młtosq mẽses
a capite mos nõ discessit abiecta q̃storia ꝑsona comituq sũpta o excubias tuas. Gn.
ata lania falsa spe ĩductus pollitebar me si esse ĩ priã xestitutus. pn̾te tibi głia
xelatui e au̾̃t uita mͣ sors ademisset aut uis aliqua maior reditu ꝑenusset
hos hos quos eĩsz ego tuz alios aĩo intuebar oĩa tibi illor labor ỹmia ꝓme ꝑs
ego tu de meis opib policebar s coꝵ exga me bnĩuolenciã ꝓmiteba. hos ꝓ me lugi

Expanded text:
civem optimum semper, et mihi amicum fuisse, sed eadem timuisse, quae ceteros: Cn. Plancium fuisse unum, non qui minus timerer: sed, si accederent ea, quae timerentur, mecum ea subire, et perpeti vellet, qui cum ad me L. Tubero, meus necessarius, qui fratri meo legatus fuisset, decedens ex Asia venisset, easque insidias, quas mihi paratas ab exulibus coniuratis audierat, animo comparantem non est passus; vi me, vi, inquam, Plancius et complexu suo retinuit multosque mensis a capite meo non discessit, abiecta quaestoria persona comitisque sumpta. O excubias tuas, Cn. atque inania falsa spe inductus pollicebar, me, si essem in patriam restitutus, praesentem tibi gratias relaturum; sin aut vitam mihi fors ademisset aut vis aliqua maior reditum peremisset, hos, hos—quos enim ego tum alios animo intuebar?—omnia tibi illorum laborum praemia pego tum de meis opibus pollicebar, sed de horum erga me benivolentia promittebam; hos pro me lugere,
Abbreviated transcription (Latin):
nolite aĩu meu debilitare tu luctu tu ct metu cõmutate. uẽe uolura ictus
flaii oro et obtestor qui meoꝵ ꝯsilioꝵ ni cõsulatu sociis picio  paetices ͤ
rer quas ego gessi adiutor fuisti meq nõ mõ saluu semꝑ s et oenatũ fioeet¬
ne dicaz tue me et sacrime ĩpeduit ureq iudices nõ ssu fuce bubs ꝑam¬
distis:¬
axime uellez Iudices. ut .p. Silla et antea diqͥtatiz sue splendore
tioĩs ĩiudia tu singulari antonii odio eu̾teret᷑. Et ĩ hit p̾stmne fost
eeliquiis nuẜris et afflictis tñ heet quosda quoꝵ aĩos ne suplicio quidẽ suo
sanare posset ꝙͣꝙͣ ex huiꝰ ĩcomodis magna aĩo molestia capio tñ ĩteteris
et pitał torquatus meus familiaris oc necessaxius Iudices existimauit : sinẽas
t asatione qt ne trssitate familiaritateq uolasset aliqd se de auc̃tate mee afe¬

Expanded text:
nolite animum meum debilitare cum luctu tum etiam metu commutatae vestrae voloro et obtestor, qui meorum consiliorum in consulatu socius, periculorum particeps, rerum quas gessi adiutor fuisti, meque non modo salvum semper sed etiam ornatum florentne dicam tuae me etiam lacrimae impediunt vestraeque, iudices, non solum meae, quibus distisaxime vellem, iudices, ut P. Sulla et antea dignitatis suae splendorem ambitionis invidia tum singulari Autroni odio everteretur, et in his pristinae fortunae reliquiis miseris et adflictis tamen haberet quosdam quorum animos ne supplicio quidem suo satiare posset, quamquam ex huius incommodis magnam animo molestiam capio, tamen in ceteris et quoniam L. Torquatus, meus familiaris ac necessarius, iudices, existimavit, si nostram in accusatione sua necessitudinem familiaritatemque violasset, aliquid se de auctoritate meae defe
Abbreviated transcription (Latin):
qa esset familia ꝯsalari. Ego uoͣ qͣiq illi oĩa malo. ꝙ mͥ tñ illi honoꝵ aditus
nuqͣ faciliores optaui q mchi fuerũt: qn et ne forte ille sibi me pocius pepisse
ia honores ꝙͣ itee demostearẽ ꝙͣ adipifcendoꝵ patet hec illi soleoip̃cipe᷑ qrꝑ̃¬

Expanded text:
quia esset familia consulari. ego vero quamquam illi omnia malo quam mihi, tamen honorum aditus quia esset familia consulari. ego vero quamquam illi omnia malo quam mihi, tamen honorum aditus numquam illi faciliores optavi quam mihi fuerunt. quin etiam, ne forte ille sibi me potius peperisse iam honores quam iter demonstrasse adipiscendorum putet, haec illi soleo praeciper
Abbreviated transcription (Latin):
diqnu nõ putarit huiꝰ illa uox uulgaris auditu ne qd re in nocẽti noceat. oramꝰ.
d: uenio ia ad .l. cassiu ad familiare meu cuiꝰ ex oratione ne illu ꝗde Inuẽciu
teci ex postulaui quẽ ille oĩ et u̾tute. et huanitate ornatus adoloscens pͥmu
ro. neq fuisse qui id nobis narraret p̃ẜti mortuo longino nõ ut opinor admi¬
re cu ego ip̃e nõ abhorrens astudio ãtigtatis. me hic ex te id pͥmu audisse
qmq sic ab his es auditus ut magnus honos et ĩgenio et huãnitati tue tribuere¬
tur. Rñdebo ad ea que dixisti que pluraq de ip̃o fines fuerũt ł qb ip̃i acuiei
si quos hũisti ĩ me rep̾hãdẽdo. tñ mͥ nõ ingrati acciderũt. Qruesisti utrur mͥ putarẽ
eqtis xo. filio facilius fuisse ad adipiscẽdos honores uia an fciturã esse filio meo

Expanded text:
dignum non putarit, huius illa vox volgaris audivi ne quid innocenti reo noceat oramus. dignum non putarit, huius illa vox volgaris audivi ne quid innocenti reo noceat oramus. sed venio iam ad L. Cassium, familiarem meum, cuius ex oratione ne illum quidem Iuventium tecum expostulavi, quem ille omni et humanitate et virtute ornatus adulescens primum  populum Romanum, neque fuisse qui id nobis narraret, praesertim mortuo Congo, non, ut opinor, admirere, cum ego ipse non abhorrens a studio antiquitatis me hic id ex te primum audisse tudio vel pudore, quoniamque sic ab his es auditus ut magnus honos et ingenio et humanitati tuae tribueretur, respondebo ad ea quae dixisti, quae pleraque de ipso me fuerunt; in quibus ipsi aculei, si quos habuisti in me reprehendendo, tamen mihi non ingrati acciderunt. quaesisti utrum mihi putarem, equitis Romani filio, faciliorem fuisse ad adipiscendos honores viam an futuram esse filio meo,
Abbreviated transcription (Latin):
quicqͣ effuge̾ ꝙ salus plancii postulet. S ꝗa necesse est me id ꝓsequi uoce
ꝙ uos morte uideatis et ꝙ ita de me meriti st̃ illi ip̃i quos ego testes ui
paratos/. et eoꝵ rep̾hensionẽ uos urẽ prudẽcie assumere mee modestie
remitexe debeatis. Illd̃ unui uos magnope oro atq obsecro/. Iudices cõ
huiꝰ qõnẽ deffendo tu coĩs piculi tã ne fictis auditioib ne dessiminato
finxexũt. Nichil est aũt ta uolucre q maledictu nichil facilius emittitu
nichil cicius excipit᷑ latius dissipat᷑. neq ego si fonte maledicti repietis
ut neꝗligatis aut dissimuletis postulato unꝙ. u si quis si capite manebit aut
quid exit eiusmoĩ ut nõ ex tot autor qui audierit aut illa neqligens uobiss esse
iudebitur ut unde audiexit oblitus sit aut ita leue hẽbit autore ut menioĩ.

Expanded text:
quicquam defugere quod salus Planci postulet, sed quia neque necesse est me id persequi voce quicquam defugere quod salus Planci postulet, sed quia neque necesse est me id persequi voce quod vos mente videatis, et quod ita de me meriti sunt illi ipsi quos ego testis video paratos ut eorum reprehensionem vos vestrae prudentiae adsumere, meae modestiae remittere debeatis. illud unum vos magno opere oro atque obsecro, iudices, cum huius quem defendo, tum communis periculi causa, ne fictis auditionibus, ne disseminato finxerunt. nihil est autem tam volucre quam maledictum, nihil facilius emittitur, nihil citius excipitur, latius dissipatur. neque ego, si fontem maledicti reperietis, ut neglegatis aut dissimuletis umquam postulabo. sed si quid sine capite manabit, aut si quid erit eius modi ut non exstet auctor, qui audierit autem aut ita neglegens vobis esse videbitur ut unde audierit oblitus sit, aut ita levem habebit auctorem ut memoria
Abbreviated transcription (Latin):
ciu uiꝵ ornatissiu̾ ĩ ide ceime uocandu Iudicas eu te ex arxipus
a quo nõ sis rogatus. nar ꝙ q̃stus es plures te testes hrẽ de uolitima
suffragia tulisse. Ild̾ uoͣ ceimẽ de minims. quos ĩ circo flãmimo
qui tu ĩcrime uocabatur se mniq aturs ⁊ iactatus grauit᷑ q̃ rebat᷑
qui si erat diuisor p̃ẜti eius quẽ tu habebas eeu cur abs te reus
nõ est factus cur nõ eius dãnatione aliquid ad hoc Iudiciu p̃iudio
cõparasti.S neq tu hes hec neq eis ꝯsidiis. alia te xatio. alia coqit
ad spe huiꝰ optinẽdi excitauit. magne sũt ĩ te opes late patet geã
multi aĩci multi cupidi tui multi factores laudis tue. multi huic
ĩuident. multis et pat̾ optimus uir nimiu retinens equestris Iuris et li
aut ab eo facilius ob ea cã diqͥtate quã nolunt co̾sequãtur erub cũ me¬
Iug Iudicess puquãte meo more pristino nõ uidebitis. nõ quo mͦ fas sit

Expanded text:
um ornatissimum, in idem crimen vocando indicas eum te adripuisse a quo non sis interrogatus. nam quod questus es pluris te testis habere de Voltinia a quidem eorum suffragia tulisse. illud vero crimen de nummis quos in circo Flaminio qui tum in crimen vocabatur se inique a tuis iactatum graviter querebatur. qui si erat divisor, praesertim eius quem tu habebas reum, cur abs te reus non est factus? cur non eius damnatione aliquid ad hoc iudicium praeiudici comparasti? sed neque tu haec exhibes neque eis confidis; alia te ratio, alia cogitatio ad spem huius opprimendi excitavit. magnae sunt in te opes, late patet gratia; multi amici, multi cupidi tui, multi fautores laudis tuae. multi huic invident, multis etiam pater, optimus vir, nimium retinens equestris iuris et libaut ab eo facilius ob eam causam dignitatem quam volunt consequantur. quibuscum me, iudices, pugnantem more meo pristino non videbitis; non quo mihi fas sit
Abbreviated transcription (Latin):
res. pu. cuule p̃sidiu salutis sue ꝑdidisset. eriu ẽt si me uis aliqua morbi
aut nã ip̃a cõsũpsisser tñ auxilia postexitatis essẽt ĩmun ĩminuta ꝙ ꝑen¬
itu esse mea morte id fui exẽplu qͣlis fucturus ĩ me retinẽdo fuisser .S.p¬

Expanded text:
resp. civile praesidium salutis suae perdidisset. Quin etiam; si me vis aliqua morbi, resp. civile praesidium salutis suae perdidisset. Quin etiam; si me vis aliqua morbi, aut natura ipsa consumpsisset: tamen auxilia posteritatis essent imminuta, quod peremptum esset mea morte id exemplum, qualis futurus in me retinendo fuisset S
Abbreviated transcription (Latin):
ulos caes ees pu uicit armatis aut si minus fortes attyi ta Iusti ꝙͣ.p.
uisto ego auxiliis salutis mee suid cieco defui ꝗa nolui dimicare fatebor id
aᵈ uis nõ m auxiliu s me auxilio aefiusse. Sĩ aũt ꝙ maiora studia ĩ me bono
fuerũt hoc is magis ꝯsulendu et ꝑcẽdu putaui tu idĩme rep̾hendis
ꝙ& nctello lauatdatu est. hodieq est et semꝑ exit maxiẽ głie quẽ ut pote
be multi audixe ꝗ tu affuerũt ĩuictissis uiri cõstat bonis cẽsisse nec fuis¬
se oublu qn ꝯtẽcione et armis suꝑior posset esse Ergo ille cũ suu
nõ ꝯsenatus factu defenderet cu ꝑseuerãtio siue̾ sue nõ salutẽ rei pu.¬
sõs ciues int̾fici noluit et ne quis bonus interirẽt. ĩ eade cede ꝓuidit. Ego
tantis piculis ypoĩtus cu s uictus esse int̾itus xei pu. si uicisse ĩfinita
tos putaui. Ego uõ sł tu illoꝵ ĩpioꝵ ferro ac manu cõcedisse ĩꝑpetuu¬

Expanded text:
os civis res publica vicit armatis, aut, si minus fortes, at tamen tam iusti quam P. hisce ego auxiliis salutis meae si idcirco defui quia nolui dimicare, fatebor id quod vis, non mihi auxilium, sed me auxilio defuisse; sin autem, quo maiora studia in me bonorum fuerunt, hoc eis e est et semper erit maximae gloriae? quem, ut potes ex multis audire, qui tum affuerunt, in victissimis viris, constat bonis cessisse: nec fuisse dubium, quin contentione et armis superior posset esse. Ergo ille cum suum, non cum Senatus factum defenderet: cum perseverantiam sententiae sus improbissimos civis interfici noluit et ne quis bonus interiret in eadem caede providit; ego tantis periculis propositis cum, si victus essem, interitus rei publicae, si vicissem, infinita utos putavi. ego vero si tum illorum impio
Abbreviated transcription (Latin):
dicoutate fiar defiuisse nichal uidelitet est coꝵ s quã tẽpestatẽ nos uobiscu nd̾ tuliss¬
hua metuit ut ca ip̃e nõ posset opib suis sustinẽ ⁊̃u ꝯsilio repente mutato iter a¬
inbonei srũdusim tra petẽ ꝯtendi na maxitimos cursus p̃clauderat hiomis magͥtu
uion illa oũa municipia que sũt a uibone bru̾dusiu ĩfide mea. Iudices essẽt ĩter
U cutu multis itencratib maguo cũ suo metu p̃stiterũt. brũdusiu ueni uł pociu

Expanded text:
sse? nihil, iudices, est eorum sed, quam tempestatem nos vobiscum non tulissemus, metuit ut eam ipse posset opibus suis sustinere. tum consilio repente mutato Brundisium terra petere contendi; nam maritimos cursus praecludebat hiemis magnitudo. cum omnia illa municipia quae sunt a Vibone ad Brundisium in fide mea, iudices, essent, iter mihi tutum multis minitantibus magno cum suo metu praestiterunt. Brundisium veni vel potius
Abbreviated transcription (Latin):
oĩu picidaꝵ tat tela ꝯmonsse q̃ si uigĩti quiesse dies ĩ alioꝵ uigiliã cõsulũ
recidisset. Quã ob re si uite cupiditas. ꝯͣ eẽ pu. est turpis certe młto mortis
cupiditas mea tuxpior fiusset cu ꝑnicie ciuitatis. Na ꝙ esse te ĩ re. pu lib̾u
ess qloriatus id ego et fateor. et letor et tibi ẽt ĩ hoc gratulor. eꝵ me aũt
eogasti ĩ eo neq te neq quẽq diutius patiar exãre.Nã si quis id circo
aliqo de libtate mea diminutu putat ꝙ nõ ab oĩb eisde a qͥb antea so¬
licus su dissentire disentia pͥmu si bene de me meritis gratu ptes ii
certe nõ mõ nõ su xep̾hendendus s et̃ si ruere uelle boni uirime
id ne fater e rogarent. Res cĩ ip̃a pu. si loqui posse̾t ageret mcci
lctos et uberes s magua acerbitate ꝑmixtos tulisse ut ia m ẜut

Expanded text:
inti quae sissem dies, in aliorum iugulum Consulum recidissent. Quamobrem si vitae cupiditas contra remp. est turpis, certe multo mortis cupiditas mea turpior fuisset, cum pernicie civitatis. 6. Nam quod te in republ. liberum esse gloriatus es, id ego et fateor, et laetor; et tibi etiam in hoc gratuler. quod me autem negasti: in eo neque te; neque quem quam diutius patiar errare. Nam si quis idcirco aliquid de libertate mea dimin utum putat, quod non ab omnibus eisdem, a quibus antea solitus sum dissentire, dissentiam: primum si bene de me meritis gratum me praebcerte non modo non sum reprehendendus, sed etiam, si ruere vellem, boni viri me, ut ne id facerem, rogarent. Res vero ipsa publica si loqui posset, ageret mecumlaetos et uberes, sed magna acerbitate permixtos tulissem: ut mihi serv
Abbreviated transcription (Latin):
dudt diuina ĩnie merita cõmemoras. cui quide eio sicut ĩ plancio nũꝙͣ dissibi¬
pua dime plucimu detere semꝑ ꝙ p̃ me ferã nullas c̃s ille sibi neq ꝯtẽ

Expanded text:
viri, divina in me merita commemoras. cui quidem ego, sicut Cn. Plancio, numquam dissimviri, divina in me merita commemoras. cui quidem ego, sicut Cn. Plancio, numquam dissimulavi me plurimum debere semperque prae me feram; nullas e
Abbreviated transcription (Latin):
recitare ꝓfinito. ne aut ꝓferre uidear ad̾ tp̃s aut ego gene̾ uti ltcraꝵ quͥ
uidet᷑ obicies quẽ ego de me benemeritu quia te teste coquouera te a cot̃
ille nõ facis finc̃ ferre nõ possumus. es ei quide qui ꝑ uno laborant id ip
nõ obtinuexit dici quousq reridentis magis est q̃ rẽp̃hẽdeitis nͥ forte cgi¬
unꝙͣ ĩpetrare. Et mͥ lacrimaus.Siria Iudicii obiectas. Sic cĩ dixisti. uidi
ego tuaz lacrimulã uide quã me u̾bi tui peniteat nõ mõ lacrimpͣla s milte
lacrimas et fletu cũ singultu uide̾ potiusti. An ego ꝗ nicoꝵ lacrinus me
absente ꝯmotus siłtates: quas mecũ hãt deposuisset.meeq salutis nõ mõqr
onator ut inimici me putarent s et aefenssor fuiss hui ĩꝑiculo nõ dolore.
mis ealcrbs nuidiosas uideri. Negas tribulatu plancii qdq atulisse adiuinẽti
uũcat since atq hoc loco ꝙ uerissime faceͣ potes i. racilii fortissĩ. et ꝯstãcissi

Expanded text:
etermitto, ne aut proferre videar ad tempus aut eo genere uti litterarum quod mihi igitur obicies, quem ego de me bene meritum, quia te teste cognoram, te eodem ille; non facis finem; ferre non possumus. ei quidem qui pro uno laborarit et id ipsum non obtinuerit dici quo usque? inridentis magis est quam reprehendentis; nisi forte egumquam impetrare. et mihi lacrimulam Cispiani iudici obiectas. sic enim dixisti: vidi ego tuam lacrimulam. vide quam me verbi tui paeniteat. non modo lacrimulam sed multas lacrimas et fletum cum singultu videre potuisti. an ego, qui meorum lacrimis me absente commotus simultates, quas mecum habebat, deposuisset meaeque salutis non modo nator, ut inimici mei putarant, sed etiam defensor fuisset, huius in periculo nunc easdem vis invidiosas videri. negas tribunatum Planci quicquam attulisse adiumenti dignitati meae, atque hoc loco, quod verissime facere potes, L. Racili, fortissimi et constantissimi
Abbreviated transcription (Latin):
posse dice̾ nõ uobis iudeor cu aliquo declamatore nõ cu laboris et fori dispa
qͣ Rhodu si spectanda cã est et tu ĩ bithinia sũma cũ digͥtate fuisti et ego
rodi nõ nunore. Na ꝙ ĩ eo me rep̾hẽdisti ꝙ nimiu młtos defe̾derĩ ũt et tuq
potes et ceteri ꝗ defugĩt uellent me labore hoc leuare s fit uraͣ diligẽcia
ꝙ ĩ caĩs põderandis omẽs fere repudiatis ut ad nos plexeq ꝯfluant ꝗmiẜic
aliꝗd ĩ tua peticione dici potiusse. meid ꝑdidisse. Uter igit᷑. nr̃u est cupidior
dicti Ego ne ꝗ ꝙ dici potuit nõ dixeri an tu q et ip̃e ĩte dixeris. tu aiebas
de tius reb gestis nullas literas misisse ꝙ mͥ miee ꝙ aliqñ misisse ab fuissẽt qͦs¬

Expanded text:
possem dicere. non vobis videtur cum aliquo declamatore, non cum laboris et fori discipulo possem dicere. non vobis videtur cum aliquo declamatore, non cum laboris et fori discipulo m putes quam Rhodum; si spectanda causa est, et tu in Bithynia summa cum dignitate fuisti et ego Rhodi non minore. nam quod in eo me reprehendisti quod nimium multos defenderem, utinam et tu, potes, et ceteri, qui defugiunt, vellent me labore hoc levare! sed fit vestra diligentia, qui causis ponderandis omnis fere repudiatis, ut ad nos pleraeque confluant, qualiquod in petitionem tuam dici potuisse; me id perdidisse. uter igitur nostrum est cupidior dicti? egone qui quod dici potuit non dixerim, an tu qui etiam ipse in te dixeris? te aiebas de tuis rebus gestis nullas litteras misisse, quod mihi meae quas ad aliquem mis
Abbreviated transcription (Latin):
nocentes nec litigiosos esse quo minus me apd̾. uos ualere oporteret ai us
ĩ aĩcicia mea nõ hec p̾sidia si qua forte sũt ĩme parata semꝑ aĩcis esse ualie
qͣ necci̾a . Et cũ ego de me tm̃ audeo dice̾ ãcitia meã uolũptati plurib qo
dio fuisse meq uehemẽt uite mee peniteret si ĩ mea familiatritate loci
esset neĩni nͥ litigioso aut nocenti. S hoc nescio qͦmo̾ freq̃nt̾ ĩme cõgessist
saneq ĩ eo creberq fiusti teq id circo ĩlocos cã cõiece̾ noluisses ne ego ma
ꝯsuctudine aliqd te tensis miẜicordie ca̾ dice̾ ꝙ ĩ aliis edilib añ fecisser
nicħ egisti hoc loco. na mͥ eripiusti ornamc̃tu orõnis uice deridebor si mẽco¬
ne thẽsaꝵ fecero cũ tu id p̾dixeris sine thẽsis au̾t ꝗd potero diceͣ. hic et add¬
disti me id circo mea laude lege ex illo ambitu traisse/ ut miẜ abiliores epilot

Expanded text:
 idem, vos nec nocentis nec litigiosos esse, quo minus me apud vos valere oporteret. quasi vero in amicitia mea non haec praesidia, si quae forte sunt in me, parata semper amicis esse maluerim quam necessaria. etenim ego de me tantum audeo dicere, amicitiam meam voluptati pluribus quam praesidio fuisse, meque vehementer vitae meae paeniteret, si in mea familiaritate locus esset nemini nisi litigioso aut nocenti. sed haec nescio quo modo frequenter in me congessisti saneque in eo creber fuisti, te idcirco in ludos caconsuetudine aliquid de tensis misericordiae causa dicerem, quod in aliis aedilibus ante fecissem. non nihil egisti hoc loco; nam mihi eripuisti ornamentum orationis meae. deridebor, si mentionem tensarum fecero, cum tu id praedixeris; sine tensis autem quid potero dicere? hic etiam addidisti me idcirco mea lege exsilio ambitum sanxisse ut miserabiliores epilogos
Abbreviated transcription (Latin):
nus. aut mca ꝯmemoratione telebratu sit aut hoĩb auditu atq noti
Ego aut eĩ latere̾resis ex illo ĩcendimi lequ Iuris senatus bonoꝵ oũn
cedes cũ mea iumus ardore suo deflageatione urbi atq itrilie toti minarentu
misi quieuise sicilia petiui aũo que et ip̃a exat mͥ sicut domus una ꝯuicta . t
obtinebatur ac. uixgilio quo cu me uno uł maxie cu nest uetustatu aĩica
cũ mei fr̃is collegia tu res pu. sociarat. uide nũc caliginẽ tp̃ꝵꝵ illoꝵ ꝯip̃a pon

Expanded text:
nus aut mea commemoratione celebratum sit aut hominibus auditum atque notum. ego enim, Laterensis, ex illo incendio legum, iuris, senatus, bonorum omnium cedens, cum mea domus ardore suo deflagrationem urbi atque Italiae toti minaretur, nisi quievissem, Siciliam petivi animo, quae et ipsa erat mihi sicut domus una coniuncta et obtinebatur a C. Vergilio, quocum me uno vel maxime cum vetustas tum amicitia, cum mei fratris conlegia tum rei publicae c
Abbreviated transcription (Latin):
miẽt nõ ista est nr̃ã tulpa. et cĩ ad caput et ad fontẽ̾ utriusq guiͣs ueneamꝰ¬
⁊ os ex municipio ãtiꝗssiõ tusculano ex quo plurime familie sũt ꝯsulares/
iqb est ẽt ĩuẽticia tote reliꝗs municipiis oĩb nõ sũt. hic est e p̾fectura atina
uo᷑ ta prisca nõ ta honorata nõ ta suburbana quãtu intesse uis ad racione
perendi pͥmu atru magis faue̾ putas atinatos an tusculanos sius alterius¬
ꝑcree eĩ hec pꝑ uicintate facile possu cũ hui ornatissimi atq optimi uiri
sm saturnim patrẽ / edile cũ p̃torẽ uidexũt ꝙ pͥmus ille nõ mõ̾ ĩ ea faĩlia

Expanded text:
ament, num ista est nostra culpa? etenim ad caput et ad fontem generis utriusque veniamuament, num ista est nostra culpa? etenim ad caput et ad fontem generis utriusque veniamus. tu es e municipio antiquissimo Tusculano, ex quo sunt plurimae familiae consulares, in quibus est etiam Iuventia —tot ex reliquis municipiis omnibus non sunt—hic est e praefectura Atinati non tam prisca, non tam honorata, non tam suburbana. quantum interesse vis ad rationem petendi? primum utrum magis favere putas Atinatis an Tusculanos suis? alteri—scire enim hoc propter vicinitatem facile possum—cum huius ornatissimi atque optimi viri, Cn. Saturnini, patrem aedilem, cum praetorem viderunt, quod primus ille non modo in eam famil
Abbreviated transcription (Latin):
ut fit iactor ĩturba nõ illu acuso ꝗ est ĩ sũma sacra uia cũ ego ad fabium
fornicẽ ĩpellor s cu ꝗ ĩme ip̃m icurrit atq incidit. Tu noq. Qr. pedio forti
uiro suctenses. Neq huic a plocio ornatissio hoĩ familiari meo et ab eo ꝗ hos
dimouit. pocius q abhis ꝗ te ip̃m ĩcubuerũt te de pulsu putas. S tñ hec tibi
est pͥma cũ pla̾cio genei̾ urĩ familieq ꝯtẽcio qua abs te uĩcit᷑. Cur eĩ nõꝯ.¬
fitrar ꝙ necesse est. S nõ hec magis/ q ego ameis ꝯpetitorib et aliis et ĩcoli¬
lacus peticione uĩcebar. s uide que ne hec ip̃a que despicis. huic suffeagata se
c eũ ꝯferamus. Est tuu nome uteaq familia ꝯsulare nõ dubitas qui omẽs
qui fauent nobilitati qui id putant esse pulcerrimu ꝗ imaginib qui noĩb urĩs
ꝯucũtur ue edile fecerũt. eꝗdc̃ nõ dubito. s si paꝵ multi sũt. qui nobilitate

Expanded text:
accuso qui est in summa sacra via, cum ego ad Fabianum fornicem impellor, sed eum qui in me ipsum incurrit atque incidit. tu neque Q. Pedio, forti viro, suscenses neque huic A. Plotio, ornatissimo homini familiari meo, et ab eo qui hos dimovit potius quam ab eis qui in te ipsum incubuerunt te depulsum putas. sed tamen haec tibi est prima cum Plancio generis vestri familiaeque contentio, qua abs te vincitur; cur enim non confitear quod necesse est? sed non hic magis quam ego a meis competitoribus et alias et in conlatus petitione vincebar. sed vide ne haec ipsa quae despicis huic suffragata sint. sic enim conferamus. est tuum nomen utraque familia consulare. num dubitas igitur quin omnes qui favent nobilitati, qui id putant esse pulcherrimum, qui imaginibus, qui nominibus vestris ducuntur, te aedilem fecerint? equidem non dubito. sed si parum multi sunt qui nobilitatem
Abbreviated transcription (Latin):
u una uirtus nõ solu maxĩa s et mat u̾tutu oĩu eclĩquaꝵ. Quid est pictas
nisi uolũtas grata ĩparentes erui sũt bomi cuies/ qui belli qui domi de pria
bñmexẽtes. nisi qui prũe bnficia meminerũt qui fancti qui religionẽ colẽ¬
tes nͥ qui merita diis ĩmortalib gr̃a Iustis honorib et memori mẽte ꝑsol¬
uunt. que põt esse iocũditas uite sublatis aĩciciis. erue porro aĩcicia põt esse
int᷑ in qratos. eruis est nr̃m libalit᷑ educatus cui nõ educatores cui nõ magr̃
sui atq doctores cui nõ locus ille mutus ip̃e ubi alitus aut doctus est com
qrata recordacione ĩ mẽte usetur. Caiꝰ opes tante esse possũt aut unq fue

Expanded text:
er virtutum omnium reliquarum. quid est pietas nisi voluntas grata in parentes? qui sunt boni cives, qui belli, qui domi de patria bene merentes, nisi qui patriae beneficia meminerunt? qui tes; nisi qui meritam Diis immortalibus gratiam, iustis honoribus et memori mente persolvunt? quae potest esse iucunditas vitae, sublatisamicitiis? quae porro amicitia potest esse inter ingratos? quis est nostrum liberaliter educatus, cui non educatores, cui non magistri fui, atque Doctores, cui non locus ille mutus, ubi ipse altus aut doctus est, cum grata recordatione in mente versetur? cuius o
Abbreviated transcription (Latin):
bñficia et minora disimulent ne obligati esse uideantur / eo me bnfiçioo¬
qui cũ mͥ esses aĩcissũs cũ uł ꝑiculu uite tue mecu sociare uoluisses qͥn
me ĩ illo teisti et acerbo luctu q atq discessu nõ lacrimis solu tuis. s u
corpore copiis ꝓsecutus esses/ cũ meos liberos et uxore me absente tu
opib auxilioq defendisses sit me cũ lemꝑ egisti: te mͥ renutte᷑ atq ꝯcea
ut õẽ studiu meu ĩg̃n. plancii honorẽ ꝯsumere ꝙ eius ĩ me meritu t¬

Expanded text:
beneficia etiam minora dissimulent, ne obligati esse videantur, eo me beneficio obeneficia etiam minora dissimulent, ne obligati esse videantur, eo me beneficio oqui cum mihi esses amicissimus, cum vel periculum vitae tuae mecum sociare voluisses, cum me in illo tristi et acerbo luctu atque discessu non lacrimis solum tuis sed animo, corpore, copiis prosecutus esses, cum meos liberos et uxorem me absente tuis opibus auxilioque defendisses, sic mecum semper egisti, te mihi remittere atque concedere ut omne studium meum in Cn. Planci honore consumere
Abbreviated transcription (Latin):
cos idcreco uite mce pepcisse ꝙ de reditu meo nõ timerent et quẽꝙ putas
fiusse ta ex corde. qui uiuis his stante uebe. et curia redituꝵ me si uiuon
nõ putaret ꝙͣ obrẽ nõ detes is nõ is ciuis p̃ditare uita mea que fidelitaprut
qͣ abs te su ꝓuotatus. s ꝓfecto nec ꝯsiderate minus nec minus aĩci. Nane
sapiens excogitaui quã obre. Iudices maxĩs bnficii uiculis obstrictus cu ho
esse et solutus. Quid eĩ mͥ ad defendendu planciu paꝵ multe paꝵ uiste utbs
dines erãt familiaritatis di uicinitatis pr̃is aĩcicie orue si nõ essent uecesi
debeͣ dicere. at id et gregari milites faciũt ĩuiti ut coronã dent cucai
et se ab aliqͦ huatos esse fateantur nõ qͦ tuepe sit ꝑtectu i acie hostiui iul
eripi nã id acide᷑ nͥ forti uiro et pugnãti comituis nõ po̾t s onus bñfita
reformidant ꝙ ꝑ magnu est alieno debere ide ꝙ parẽti Ego cũ teteri ua

Expanded text:
eos idcirco vitae meae pepercisse quod de reditu meo nihil timerent. et quemquam putas fuisse tam excordem qui vivis his, stante urbe et curia rediturum me, si viverem, non putaret? quam ob rem non debes is homo et is civis praedicare vitam meam, quae fidelitatquam abs te sum provocatus, sed profecto nec considerate minus nec minus amice. nam psapiens excogitavi quam ob rem viderer maximis benefici vinculis obstrictus, cum liber essem et solutus. quid enim? mihi ad defendendum Plancium parum multae, parum iusdines erant familiaritatis, vicinitatis, patris amicitiae? quae si non essent, vererer, debere dicerem. at id etiam gregarii milites faciunt inviti ut coronam dent civicam et se ab aliquo servatos esse fateantur, non quo turpe sit protectum in acie ex hostium manibus eripi—nam id accidere nisi forti viro et pugnanti comminus non potest—, sed onus benefici reformidant, quod permagnum est alieno debere idem quod parenti. ego, cum ceteri vera
Abbreviated transcription (Latin):
tot et tanta adiumẽta huic honori fiusse muxexe. hic est cĩ adoloscẽtulus
cũ atorquato ꝓfectus ĩ africa sic ab illo grauissiõ et sãctissiõ atq oĩ laude et
honore dignissiõ uiro dilectus est ut et ꝯtub ernii necessitudo et adoloscẽ¬
tuli p modestissĩ pudor postulabat ꝙ si adesset nõ minus ille declaraeet qͣ
hic illius fr᷑ patrͣuelis et soter.T. torquatus illi oĩ etutute et laude par
qui est ꝗͥde cu illo maxĩs uĩculis et ꝓpĩꝗtatis et affinitatis ꝯuictus s ita
magni amoris ut ille necessitudinẽs causse leues esse uideautur. Fuit ĩ ceet

Expanded text:
ua iam dicam tot et tanta adiumenta huic honori fuisse mirere. hic est enim qui adulescentulus ua iam dicam tot et tanta adiumenta huic honori fuisse mirere. hic est enim qui adulescentulus cum A. Torquato profectus in Africam sic ab illo gravissimo et sanctissimo atque omni laude et honore dignissimo viro dilectus est ut et contuberni necessitudo et adulescentis modestissimi pudor postulabat, quod, si adesset, non minus ille declararet quam hic illius frater patruelis et socer, T. Torquatus, omni illi et virtute et laude par, qui est quidem cum illo maximis vinclis et propinquitatis et adfinitatis coniunctus, sed ita magnis amoris ut illae
Abbreviated transcription (Latin):
ferenda s cõmemoratione bñficii s nuẜicordia s p̃cib aliꝗd attulinius ꝙ
nos appelaui ipħ. tribub sũmi si me suplicaui ultro me hercule se nͥi et offcee¬
tes. ultro policentes rogaui. ualuit cã xogandi nõ gratia nec si uie ãplissin
tui nichil ist. ꝙ rogãti ꝯcedi nõ Iure possit de aliquo ut dicis nõ ĩpetrauit
mea xestitucione letatus est nemo iniuria coluit cui nõ hui ĩme mibit¬
dia grata fucrit. Et eĩ si ante reditu meu. Gn. plãcio se uulgo. uici
boni cu hic tribunatu petexet ultro offerebant. cui nomẽ meu honori
fusset. ei meas pñtes p̾ces nõ putas ꝓfiusse. an minturnẽses colon. p
C.mariu ciile errore ex empiis manib exipuexũt ꝙ recto xeceperut
ꝙ fessu media fluctib xecrearũt ꝙ iuatitu cõgessexũt ꝙ nauiqui dde¬
et̾na ĩlaude u̾santur plancio ꝙ me uł ĩꝓuissu uł racione cedente xecepit

Expanded text:
enefici, sed misericordia, sed precibus aliquid attulimus etiam nos. appellavi populum tributim, submisi me et supplicavi; ultro me hercule se mihi etiam offerentis, ultro pollicentis rogavi. valuit causa rogandi, non gratia. nec si vir amplissimus, cui nihil est quod roganti concedi non iure possit, de aliquo, ut dicis, non impetravit, mea restitutione laetatus est, nemo iniuria doluit, cui non huius in me misericordia grata fuerit. etenim si ante reditum meum Cn. Plancio se volgo viri boni, cum hic tribunatum peteret, ultro offerebant, cui nomen meum absentis honori fuisset, ei meas praesentis preces non putas profuisse? an Minturnenses coloni, quod C. Marium e civili ferro atque ex impiis manibus eripuerunt, quod tecto receperunt, quod fessum inedia fluctibusque recrearunt, quod viaticum congesserunt, quodaude versantur; Plancio, quod me vel vi pulsum vel ratione cedentem receperit,
Abbreviated transcription (Latin):
mui possi qratus uidei᷑ S ego hoc nicis po̾derib ex animabo nõ solu ꝗd
tiuiar deteq s et qͥ d cuiꝰq ĩt̾sit et ꝗd ame cuiusq tp̃us poscat agitur studiu
tuu ab et si uis exisrimatio laus cdilitatis at G̃n. plancii salus pri̾a fortiuie
caliu tu me esse cupisti hic fecit ẽt ut esse posse. distinior tñ et diuellos
dolore et ĩ causa dispari offendi te ame doleo s meduasfidius. mlto cicius meã salutẽ
te obiecto q s̃n. plarcii salute tradidero ꝯtẽciom tue. Et ei Iudices cũ oĩb uix

Expanded text:
deri. sed ego haec meis ponderibus examinabo, non solum quid cuique debeam sed etiam quid cuiusque intersit, et quid a me cuiusque tempus poscat. agitur studium tuum vel etiam, si vis, existimatio, laus aedilitatis; at Cn. Planci salus, patria, fortunae. salvum tu me esse cupisti; hic fecit etiam ut esse possem. distineor tamen et divellor dolore et in causa dispari offendi te a me doleo; sed me dius fidius multo citius meam salutem pro te abiecero quam Cn. Planci salutem tradidero conte
Abbreviated transcription (Latin):
Iudex nõ fuit cur sibi cenlleret põreius questioẽ ferendam Sed homo sapiens
ĩ coĩ oĩu leticia si etia ip̃e gauderet timuit ne uideretur ĩfirmior fides eeto¬
ciliate gratie multa etia alia uidit s ullud maxĩe quã̾uis atrocit᷑ ip̃e tulisset
uos tam fortit᷑ iudicaturos itaq delegit/ e florentissĩs ordinib ip̃a lumina
neq uõ ꝙ nõ nulli dictitant secrauit in iudicib legendis amicos ueos. neq
es hoc cogitauit uir iustissimus neq ĩ bonis uiris legendis id asequi potuisset
et si cripuisset nõ eĩs mea gratia familiaritatib cõtinet᷑ que late patere

Expanded text:
 non fuit cur sibi censeret Pompeius quaestionem ferendam, sed homo sapiens  non fuit cur sibi censeret Pompeius quaestionem ferendam, sed homo sapiens in communi omnium laetitia si etiam ipse gauderet, timuit ne videretur infirmior fides reconciliatae gratiae. multa etiam alia vidit, sed illud maxime, quamvis atrociter ipse tulisset, vos tamen fortiter iudicaturos. itaque delegit ex florentissimis ordinibus ipsa lumina, neque vero, quod non nulli dictitant, secrevit in iudicibus legendis amicos meos. neque enim hoc cogitavit vir iustissimus, neque in bonis viris legendis id adsequi potuisset, etiam si cupisset. non enim mea gratia familiaritatibus continetur, quae late patere
Abbreviated transcription (Latin):
atq ĩuestibullo ip̃o senatus. Ei uiro aute mors. parabat᷑ cuius ĩ uita intebatur
salus ciuitatis. Ei porro xei .pii. tẽpore quo si unus occidisset nõ hec solu cuctas
s omes gentes cõcedislent/ ixi forte quia ꝑfecta res nõ est nõ fuit piomienda
proiide quaxi exitus reꝵ nõ hõiu ꝯsilia. legib iudicentur. minus dolendus fuit
ee nõ ꝑfecta. s pumiendũ. cerre nichilominꝰ: quotiẽs ip̃i iudices ex .p. clodii telis
quis tãdẽ de ĩteritu meo questioẽ tulisset. S stuitissinit. qui deusu qui afrita¬
nu qui põyeiu nos met ipos cã .p. clodio cõferre audeamꝰ tolerabilia fue¬
orde tota cuitas ꝯfecta ẜmo est squalent municipia afflictãt᷑ collonie aqri
deniq ip̃i ta benefitiu ra salurare. ta mansuetu ciue desiderant nõ fuit ea ca

Expanded text:
atque in vestibulo ipso senatus; ei viro autem mors parabatur cuius in vita nitebatur atque in vestibulo ipso senatus; ei viro autem mors parabatur cuius in vita nitebatur salus civitatis; eo porro rei publicae tempore quo, si unus ille occidisset, non haec solum civitas sed gentes omnes concidissent. Nisi vero, quia perfecta res non est, non fuit punienda, proinde quasi exitus rerum, non hominum consilia legibus vindicentur. minus dolendum fuit re non perfecta, sed puniendum certe nihilo minus. quotiens ego ipse, iudices, ex P. Clodi telis quis tandem de interitu meo quaestionem tulisset? sed stulti sumus qui Drusum, qui Africanum, Pompeium, nosmet ipsos cum P. Clodio conferre audeamus. tolerabilia fueordo, tota civitas confecta senio est, squalent municipia, adflictantur coloniae, agri denique ipsi tam beneficum, tam salutarem, tam mansuetum civem desiderant
Abbreviated transcription (Latin):
istis dicitur ꝓuide q̃ri Apius ille cechus uiã muniueit nõ qua ppłus utere¬
tur szubi ĩpune sui posturi latrocinarẽtur itaq ĩ eadem ista apia uia cũ or
pumiendu mio eĩ nobilis ĩ suis monunẽtꝭ equitem xo. occiderat nõ ne u eus¬
dem apie nomẽ quãtas tradridias. excitat que ceuentata autra cede honesti
patricide langiu langume iubutaẽ s quid ego illa ꝯmemoro. Cõpec̃ sus est
intẽplo costoris huis .p. clodii quẽ ille ad gn. põpeiu ĩt ficiẽdũ collocauit e¬
torta est ꝯfitenti sita de maĩb caxuit foro postea põpeius caruit senatu car¬
uit publico Ianua se ac pietib nõ Iure legu Iudicioꝵ q texit. No que rog¬
atio lata. et nõ que noua questio decreta est atqui si res si uir si tp̃s ulludia¬
nu fuit certe hec in illa causa suma oĩa fuerũt. Insidiator erat inforo colotatus

Expanded text:
 dicitur— proinde quasi Appius ille Caecus viam munierit, non qua populus utere dicitur— proinde quasi Appius ille Caecus viam munierit, non qua populus uteretur, sed ubi impune sui posteri latrocinarentur! itaque in eadem ista Appia cum ornatipuniendum—homo enim nobilis in suis monumentis equitem Romanum occiderat—nunc eiusdem Appiae nomen quantas tragoedias excitat! quae cruentata antea caede honesti et parricidae sanguine imbuta est. sed quid ego illa commemoro? comprehensus est in templo Castoris servus P. Clodi, quem ille ad Cn. Pompeium interficiendum conlocarat. extorta est ei confitenti sica de manibus. caruit foro postea Pompeius, caruit senatu, caruit publico; ianua se ac parietibus, non iure legum iudiciorumque texit. num quae rogatio lata, num quae nova quaestio decreta est? atqui si res, si vir, si tempus ullum dignum fuit, certe haec in illa causa summa omnia fuerunt. insidiator erat in foro conlocatus
Abbreviated transcription (Latin):
dicet ip̃e profecto ꝙ sua sponte fecit pu. ne clodio tribuendu putet an
tẽpori domi sue nobillissimus uir senatus ꝓpugnator. atq illis quidẽ tẽpoch
pene patronus auniculis huius nri gudici fortissimi uiri catonis tribunus
dececta a senatu est. quãtu luctu in hac uebe fuisse anxis patrib accepim
cũ .p. affricano domi sue quiescenti illa nocturna ues esset illata quis tui
nõ genuit/ quis nõ arsit dolore que ĩmortalle. fieri posset omes esse cuꝑgt
eius ne necessariã quidẽ espectata esse mõte nõ igitire ulla questio e africam
mõte lata est certe nulla quid ita Qiua nõ alio facinore clari hoĩes alio
obsturi netantur. Int̾sit ĩt uite dignitatẽ sumoꝵ atq ĩfimoꝵ mors quidẽ
illata ꝑ scelus. Isdem penis teneatur et legib nͥ forte magis erit patricida¬

Expanded text:
ipse dicet profecto quod sua sponte fecit, Publione Clodio tribuendum putarit an ipse dicet profecto quod sua sponte fecit, Publione Clodio tribuendum putarit an tempori. domi suae nobilissimus vir, senatus propugnator atque illis quidem temporibus paene patronus, avunculus huius iudicis nostri fortissimi viri, M. Catonis, tribunus  quaestio decreta a senatu est. quantum luctum fuisse in hac urbe a nostris patribus accepimus, cum P. Africano domi suae quiescenti illa nocturna vis esset inlata? quis tum non ingemuit, quis non arsit dolore, quem immortalem, si fieri posset, omnes esse cuperent, eius ne necessariam quidem exspectatam esse mortem? num igitur ulla quaestio de Africani morte lata est? certe nulla. quid ita? quia non alio facinore clari homines, alio obscuri necantur. intersit inter vitae dignitatem summorum atque infimorum; mors quidem inlata per scelus isdem et poenis teneatur et legibus. Nisi forte magis erit parricid
Abbreviated transcription (Latin):
nũc nulla haberemus decernebat eĩ iutuentib legib tantu mõ de ex̃ ordine
quereret᷑ diuissa siuã est postulante nesscio quo. Nicit nichil eĩ necesse est
oĩu flagitia ꝓferre. sic aliqua auc̾tas senatus ĩepta int̾cessione sublata est.
at ei . Gn. põpeius rogatione sua et de xe et de causa Iudicauit tulit cĩ de cede
que ĩ apia uia facta esset ĩ qua.p. clodius occissus esset. quid ergo tullit uẽpe
ut querexetur. quid porro querẽdu est factu ne sit aut ꝯstat aquo at patet
ab solui eu qui fatet᷑ cũ uiderit nos fateri nec queri unqͥ uisisset nec uob
tam salutaret hauc ĩ iudicando liłam qͣ illa triste dedisset michi uexo. G̃n.
pompeius non mõ nichil grauius ꝯtra melone udicasse si etia statuisse ui¬
derctur. Quid uos in iudicando spectare. opoxtet. Nã qui nõ penã ꝯfessiont̃ s
deffensionẽ dedit hiis tausã ĩt̾itus querẽda nõ ĩteritu putauit. Ia illud

Expanded text:
m nullam haberemus. decernebat enim ut veteribus legibus, tantum modo extra ordinem, quaereretur. divisa sententia est postulante nescio quo—nihil enim necesse est omnium me flagitia proferre —sic reliqua auctoritas senatus empta intercessione sublata est. at enim Cn. Pompeius rogatione sua et de re et de causa iudicavit: tulit enim de caede quae in Appia via facta esset, in qua P. Clodius occisus esset. quid ergo tulit? nempe ut quaereretur. quid porro quaerendum est? factumne sit? at constat. A quo? at parabsolvi eum qui fateretur, cum videret nos fateri, neque quaeri umquam iussisset nec vobis tam hanc salutarem in iudicando litteram quam illam tristem dedisset. mihi vero Cn. Pompeius non modo nihil gravius contra Milonem iudicasse sed etiam statuisse videtur quid vos in iudicando spectare oporteret. nam qui non poenam confessioni, sed defensionem dedit, is causam interitus quaerendam, non interitum putavit. iam illud
Abbreviated transcription (Latin):
opidano. o adoloscẽciar traducta alegãt elegãt᷑ cui ꝗde cũ ꝙ licui̾t obicia
is necessarii hoĩs optimiq adoloscentis rogatu. ide postea p̾mãdatis reꝗsit :
pudore xeligione ĩtegritatis dubitetis. pat̾ uoͣ inat et̃̾ obesse filio debet o
uoce dura atq iudignẽ. tua ꝓbitate laterẽsis pat̾ ut ĩ iudicio capitis pat
ut ĩ dimunicione fortunaꝵ pat̾ ut aput tales uixos obesse filio debeat.
qui si esset turpissimus sediciosissiu̾s tñ ip̃o noĩe patrio ualeret as̾ clemẽti
Iudices et muẜicordes ualent inq coĩ sensu oĩu et dulcissiã ꝯmẽdacione
natitee. S cu sit Gn. placius is eques xo. ea pͥmũ uerustate eq̃stris ord¬
nis ut pat᷑ ut auus ut maiores sui om̃es eꝗtes .ro. fuerũt sumu ĩ p̃fecta¬
ura florentissiã gradu tenuerũt digͥtatis et gratie deinde ut ip̃e ĩlegioib
.p. crassi ĩꝑatoris int̾ ornatissiõs hoies eates xo. sũmo splẽtore fueĩt ut¬

Expanded text:
ano. O adulescentiam traductam eleganter, cui quidem cum quod licuerit obiciatur, tis, necessarii hominis optimique adulescentis rogatu; idem postea praetoris mandatu repudore, religione, integritate dubitetis. pater vero, inquit, etiam obesse filio debet. O vocem duram atque indignam tua probitate, Laterensis! pater ut in iudicio capitis, pater ut in dimicatione fortunarum, pater ut apud talis viros obesse filio debeat? qui si esset turpissimus, si sordidissimus, tamen ipso nomine patrio valeret apud clementis iudices et misericordis; valeret, inetustate equestris nominis ut pater, ut avus, ut maiores eius omnes equites Romani fuerint, summum in praefectura florentissima gradum tenuerint et dignitatis et gratiae, deinde ut ipse in legionibus P. Crassi imperatoris inter ornatissimos homines, equites Romanos, summo
Abbreviated transcription (Latin):
rcuocare laterẽsis. Et eĩ si ppło grata est tabella que frõtes apit hoĩu m¬
tes terit datq ea ubertate ut ꝙ ueli̾t faciant ꝑmitant aut ꝙ rogẽtur cur¬

Expanded text:
um vocare, Laterensis. etenim si populo grata est tabella, quae frontis aperit hominum, mum vocare, Laterensis. etenim si populo grata est tabella, quae frontis aperit hominum, mentis tegit datque eam libertatem ut quod velint faciant, promittant autem