comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptasse utefficerent. Si oĩa fecit ut sanaret. ꝑ egit me¬
dicus. partes suas. Etiã dãpnato reo. oratori ꝯstat eloqͣn¬
tiȩ officiũ. si oĩ iure usus ẽ. laus imꝑatori etiã uicto du¬
ce reddit᷑. si ⁊ prudentia &. industria ⁊ fortitudo mun̾i¬
b suis functa ẽ. Oĩa fecit. ut bñficiũ redd̾e̾t. Obstitit
illi felicitas tua. nichil incidit duriꝰ qd̾ uerã amicitiã
exꝑiret᷑. locupleti donare ñ potuit. sano assid̾e. felici suc¬
curr̾e. Srãm retulit. etiã situ bñficiũ ñ recepisti. Pre¬
terea huic intentꝰ semꝑ ⁊ huiꝰ rei tempꝰ. operiens. qui
in hoc multũ eure. multũ sedulitatis impendit. plus
laborauit. quã eiu cito referre grãm ꝯtigit. Debito¬
ris exemplũ dissimile ẽ. cui parũ ẽ pecuniã q̃sisse. nͥ
soluit. Illic enĩ stat acerb suꝑ cap̃ creditor. qui nul¬
lũ diem gͣtis occid̾e patiat᷑. hic benignissimꝰ. qui te

Expanded text:
temptasse, ut efficerent. Si omnia fecit, ut sanaret, peregit ptemptasse, ut efficerent. Si omnia fecit, ut sanaret, peregit partes suas medicus ; etiam damnato reo oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; laus imperatoria etiam victo duci redditur, si et prudentia et industria et fortitudo muneribus suis functa est. Omnia fecit, ut beneficium redderet, obstitit illi felicitas tua ; nihil incidit durius, quod veram amicitiam experiretur ; locupleti donare non potuit, sano adsidere, felici succurrere : gratiam rettulit, etiam si tu beneficium non recepisti. Praeterea huic intentus semper et huius rei tempus opperiens, qui in hoc multum curae, multum sedulitatis impendit, plus laboravit, quam cui cito referre gratiam contigit. Debitoris exemplum dissimile est, cui parum est pecuniam quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui nullum diem gratis occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te
Abbreviated transcription (Latin):
loci cõmune ẽ: occupatꝰ ẽ. Idem int̃ amicos puta fie¬
net. uti his illo nolente ñ possim. Derides me in qͥs.
Si qd̾ amiciẽ. meũ ẽ. liceat mͥuend̾e. Non licet. nã
ꝯsu mere. qr mutare indet̾iꝰ. aut meliꝰ. tuũ enĩ ẽ. Ettam
effundat. ⁊ sic sibi indulgeat quẽadmodũ amantes solẽt.
quoꝵ plura oscła ⁊ ꝯplexus artiores. ñ augent amorem
s exercent. Hȩc qͦ que uenit q̃stio. ꝓfligata ẽ in pͥori¬
bus. Itaq breuit̃ ꝑstringet᷑. Possut̃ eñl in hãc q̃ aliis data
s̃ argum̃ta tͣnsferri. Querit᷑ an qͥ oĩa fecit ut bñficiũ
redderet: reddid̾it. Ut scias inqͥt illũ ñ reddidisse. oĩa fec̃
ut redderet. Apparet gͦ ñ eẽ id factũ. cuiꝰ faciendi ñ ẽẽ oc¬
casionẽ ñ habuit. Et creditori suo pecuniã ñ soluit. is
qͥ ut solueret uͥq q̃siuit. nec inuenit. Quȩdã eiꝰ ꝯditio¬
nis st̃. ut effectũ p̃stare debeant. Quibdã ꝓ effectu ẽ. oĩa

Expanded text:
loci commune est, occupatus est. Idem inter amicos puta fienet ; uti iis illo nolente non possum. " Derides me," inquis ; " si, quod amici est, meum est, liceat mihi vendere." Non licet ; nam consumere, quia mutare in deterius aut melius ; tuum enim est etiam, effundat et sic sibi indulgeat, quemadmodum amantes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent. Haec quoque, quae venit, quaestio profligata est in prioribus ; itaque breviter perstringetur; possunt enim in hanc, quae aliis data sunt, argumenta transferri. Quaeritur, an, qui omnia fecit, ut beneficium redderet, reddiderit. " Ut scias," inquit, " illum non reddidisse, omnia fecit, ut redderet ; apparet ergo non esse id factum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo pecuniam non solvit is, qui, ut solveret, ubique quaesivit nec invenit." Quaedam eius condicionis sunt, ut effectum praestare debeant ; quibusdam pro effectu est omnia
Abbreviated transcription (Latin):
rorem labentiũ aĩaꝵ placidi ac ꝓpicii fert̃. Imitemur
illos. demꝰ etiã simulta in irritũ datas̃. Demꝰ nichilo
minꝰ aliis. demꝰ ipsis apud qͦs iactura facta ẽ. Nemi¬
nẽ ad exritandas domos ruina det̃̾ruit. ⁊ ẽũ penates
ignis absũpsit. fundam̃ta repente adhuc areȩ poni¬
mꝰ. Et urbes haustas sepiꝰ eodẽ solo ponimꝰ c̃redimꝰ
ad eo ad bonasspes ꝑtinax animꝰ ẽ. Terra mariq hu¬
mana oꝑa cessarent. nͥ male ruentia tt̃m tẽptare li¬
buisset. Ingͣtus ẽ. ñ mͥ fec̃ iniuriã s sibi. Ego bñficio
meo eũ darẽ usus sũ. nͨ ideo pigriꝰ dabo. s diligen¬
tius. Qd in hoc ꝑdidi. ab ahis recipiã. S huic ip̃i bñ¬
ficiũ dabo tt̾m. ⁊ tanꝗͣ bonꝰ ageola cura cultuq ste¬
rilitatẽ soli uincã. Perit mͥ bñficiũ. iste om̃ĩb. Non
ẽ magni animi. bñficiũ dare ⁊ ꝑdere. hoc ẽ magni

Expanded text:
rorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur rorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ; demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nisi male temptata retemptare libuisset. Ingratus est: non mihi fecit iniuriam, sed sibi; ego beneficio meo, cum darem, usus sum. Nec ideo pignus dabo, stius ; quod in hoc perdidi, ab aliis recipiam. Sed huic ipsi beneficium dabo iterum et tamquam bonus agricola cura cultuque sterilitatem soli vincam ; perit mihi beneficium, iste hominibus. Non est magni animi beneficium dare et perdere ; hoc est magni
Abbreviated transcription (Latin):
ignoranti dare incipiũt. etiã ingͣtis ꝑseuerant : Aliꝰ
illis obicit. negligentiã nr̃i. aliꝰ iniqͥtatẽ. aliꝰ alios extͣ
mũdũ suũ ꝓicit. ⁊ ignauos hebetesq. sine luce. sine
ullo oꝑe destituit. Aliꝰ solem eui debemꝰ qd̾ int̃ laborẽ
qͥetemq tẽpus diuisimꝰ. qd̾ ñ tenebris mersi ꝯfusio¬
nẽ et̃ne noctis effugimꝰ. qd̾ annũ eursu suo tẽꝑat. ⁊
corpora alit. sata euocat. ꝑ coqͥt fructꝰ. saxũ aliquod.
aut fortuitoꝵ igniũ globũ. ⁊ qͥd uis pociꝰ quã dm̃ ap¬
pellat. Nichilominꝰ tñ more optimoꝵ parentiũ qui
maledictis suoꝵ ĩfantiũ agͣdent. ñ cessant dii bñfici
a ꝯgerere. de bñficioꝵ auctore. dubitantib. s eqͣli
tenore bona sua ꝑgentes ppłosq distribuunt. unam
ras. maria flatũ mouent. ħderũ cursu notãt tẽpora.
hyemes estatesq intuentu leniore spũ molliunt. er¬

Expanded text:
ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius illis obicit neclegentiam nostri, alius iniquitatem ; alius illos extra mundum suum proicit et ignavos hebetesque sine luce, sine ullo opere destituit ; alius solem, cui debemus, quod inter laborem quietemque tempus divisimus, quod non tenebris mersi confusionem aeternae noctis effugimus, qui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, percoquit fructus, saxum aliquod aut fortuitorum ignium globum et quidvis potius quam deum appellat. Nihilo minus tamen more optimorum parentium, qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt; unam s terras, maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu lenioris spiritus molliunt, er
Abbreviated transcription (Latin):
ctis. qͥd q̃relis. qͥd insectatione : quare illũ lib̾as. qͣre
dimittis: si ingͣtus ẽ.iã nicħ debet. Que ratio ẽ ex¬
acerbare eũ in quẽ magna ꝯtuleris. ut ex amico du¬
bio fiat. ñ dubiꝰ inimicꝰ. ⁊ patciniũ sibi. nr̃a ĩfamia
q̃rat. nec desit: nescio qͥd ẽ. qd̾ eũ cui tm debuit. fer¬
re ñ potuit. Subest aliqͥd. Nemo ñ suꝑioris dignita¬
tẽ q̃rendo etiã si ñ inqͥnauit asꝑsit. Nec qͥsquã fin¬
gere ꝯtentꝰ ẽ leuia. cũ magnitudine m̃dacii fidem
q̃rat. Qnͣto illa melior uia. qua seruat᷑ illi species a¬
micicie.⁊ si reu̾ti ad sanitatẽ uelit. etiã amiticia. Uĩ¬
cit malos ꝑtinax bonitas. nͨ qͥsquã tam duri infesti¬
q ad u̾sus diligenda animi ẽ. ut etiã iniuriatꝰ bonos
ñ amet. qͥb hic qͦ cepit debete. qd̃ ĩpunȩ ñ soluit.
Ad illã itaq cogitaciones tuas flecte. Non ẽ mͥ relat gr̃ã.

Expanded text:
ctis ? Quid querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare ctis ? Quid querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare dimittis ? Si ingratus est, iam nihil debet. Quae ratio est exacerbare eum, in quem magna contuleris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus et patrocinium sibi nostra infamia quaerat, nec desit vox: " Nescio quid est, quod eum, cui tantum debuit, ferre non potuit ; subest aliquid " ? Nemo non superioris dignitatem querendo, etiam si non inquinavit, adspersit ; nec quisquam fingere contentus est levia, cum magnitudine mendacii fidem quaerat. Quanto illa melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanitatem velit, etiam amicitia ! Vincit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligenda animi est, ut etiam in iniuria bonos non amet, quibus hoc quoque coepit debere, quod impune non solvit. Ad illa itaque cogitationes tuas flecte : “Non est relata mihi g
Abbreviated transcription (Latin):
Meliorẽ illũ facies ferendo. utiq peiorẽ exꝓbrando.
Non ẽ qd̾ frontẽ eiꝰ indures. sine siqͥd ẽ pudoris resi¬
du seruet. Sepe dubiã u̾ecundiã. uox uitiantis cla¬
rior rupit. Nemo id eẽ qd̾ etiã uidet᷑ timet. depren
simale respondit bñ collatũ. Non ẽ ille qͣlem sꝑauimꝰ.
simꝰ nos quales fuimꝰ. ei dissimiles. Dampnũ ñ tuc̃
factũ apparuit. Ingͣtus ñ sine nr̃o pudore ꝓtrahit. qm̃
sumꝰ. cãm eiꝰ apud nos agamꝰ. fortasse ñ potuit. for¬
tasse ignorauit. fortasse facturꝰ ẽ. Quedã noĩa bona
lentꝰ ⁊ sapiens. creditor fecit. qui sustinuit. ac mora
fouit. Idem nob̃ faciendũ ẽ. nittͥamꝰ fidẽ languidam.
Edidi bñficiũ. Stulte ñ nosti. Detm̃ti tui tempora ꝑ
didisti. s cũ dares. Nũc palã factũ ẽ. etiã inhis q̃
uident᷑. In ꝑdito. mod̾atio plurimũ ꝓfuit. Ut corpoꝵ

Expanded text:
Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem exprobrando. Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior rupit. Nemo id esse, quod iam videtur, timet ; deprenssi male respondit, bene conlatum. Non est ille, qualem speravimus ; simus nos, quales fuimus, ei dissimiles. Damnum non tunc factum : apparuit. Ingratus non sine nostro pudore protrahitur, sumus, causam eius apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam nomina bona lentus et sapiens creditor fecit, qui sustinuit ac mora fovit. Idem nobis faciundum est ; nutriamus fidem languidam. " Perdidi beneficium." Stulte non nosti detrididisti, sed cum dares ; nunc palam factum est. Etiam in his, quae videntur in perdito, moderatio plurimum profuit , ut corporum
Abbreviated transcription (Latin):
uulgare ẽ. ut illud nec qͥ q̃tit᷑ qͥdem effugerit. Cogita
tecũ. an qͥbcũq debiusti grãm retuleris. an nullum
unquã apud te perierit officiũ. an õĩũ te bñficitꝵ
memoria comitet᷑. Uidebis q̃ puero data .s̃. añ ado
excusem tͥ ĩ becillitatẽ tuã. in pͥmis fragile ẽ memo¬
ria. ⁊ terũ turbe ñ suffic̃. Necesse ẽ qͣntũ recip̃ emit¬
tat. ⁊ antiqͥssima recentissimis obruat. Sic factũ ẽ.
ut minima. apud te nutͥcis eẽt auctoritas. qr bñfici¬
um eslongiꝰ etas sequens posuit Sic factũ ẽ. ut pre¬
ceptoris tͥ ñ eẽt ulla ueneratio. Sic uenit. ut circa
ꝯsularia occupato comitia. aut sac̾docioꝵ candidato
questure suffragator excidet. fortasse uitiũ de qͦ quereriᷤᷤ.¬
si te diligent̃ excusseris. in sinu inuenies. Iniq publico
crimimi irasceris. stulte. tuo ut absoluaris ignosce.

Expanded text:
vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita tecum, an, quibuscumque debuisti, gratiam rettuleris, an nullum umquam apud te perierit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adexcusem tibi imbecillitatem, imprimis vas fragile est memoria et rerum turbae non sufficit ; necesse est, quantum recipit, emittat et antiquissima recentissimis obruat. Sic factum est, ut minima apud te nutricis esset auctoritas, quia beneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praeceptoris tibi non esset ulla veneratio ; sic evenit, ut circa consularia occupato comitia aut sacerdotiorum candidato quaesturae suffragator excideret. Fortasse vitium, de quo querensi te diligenter excusseris, in sinu invenies. Inique publico crimini irasceris, stulte tuo ; ut absolvaris, ignosce.
Abbreviated transcription (Latin):
cenda oĩa dato. ñ igni. ñ ferro abstinet᷑. soluta legibꝰ
sceła s̃. ne relig̾io qͥdẽ q̃ int̃ atmahostilia supplices
texit. ullũ impedim̃tũ ẽ ruentiũ inp̃dã. Hic expri¬
uato. hic expublico. hic ex ꝓfano. hic sacra rapit. hic
effringit. hic tͣnͣsilit. hic nͣ ꝯtentꝰ angusto itin̾e. ipsa
qͥb arcet᷑ eu̾tit. ⁊ in lucrũ ruina uenit. hic sine cede
populat᷑. hic spolia cruenta manu gestat. nemo ñ fert
aliqͥd ex altero. In hac auiditate gn̾is humani. o netu
nimis fortunȩ cõmunis oblitꝰ es. qͥ q̃ris int̾ referentẽ
rapientes : si in dignaris ingͣcos eẽ. indignare luxutio¬
sos. indignare auaros. in dignare ĩpudicos. indignare
egros. deformes. senes. pallidos. Est istuc gͣue utciũ.
est intolerabile.⁊ qd̾ dissociet hoĩes. qd̾ ꝯcordiã qua
imbecillitas nr̃a fulcit᷑. scindat ac dissipet. s usq eo

Expanded text:
cenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus cenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus scelera sunt ; ne religio quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedimentum est ruentium in praedam. Hic ex privato, hic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit ; hic non contentus angusto itinere ipsa, quibus arcetur, evertit et in lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui quaeris inter rapientes referentem ! Si indignans ingratos esse, indignare luxuriosos, indignare avaros, indignare impudicos, indignare aegros deformes, senes pallidos! Est istuc grave vitium, est intolerabile et quod dissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindat ac dissipet, sed usque eo
Abbreviated transcription (Latin):
hient sẽꝑ ⁊ poscant. Non miraberis ibi neminẽ redd̾e.
ubi nemo satis accepit. Qͥs ẽ istoꝵ tam firmȩ m̃tis
ac solide ut tuto ap̃ eũ bñficia deponas: Aliꝰ libi¬
ãbitione ⁊ ingladios ruente. Adice torporẽ mentis
ac seniũ. ⁊ ꝯtraria huic. in qͥeti pectoris agitacionẽ.
tumultꝰq ꝑpetuos. Adice estimationẽ sui nimiã
⁊ tumorẽ. ob q̃ ꝯtẽpnendꝰ ẽ in solentẽ. Qd ꝯtumatiã¬
in ꝑu̾sa nitentiũ. qͥd leuitatẽ semꝑ aliqͦ tͣnsilientẽ:
huc accedit temet itas p̃ceps. ⁊ nũ quã fidele ꝯsiliũ¬
daturꝰ timor. ⁊ mille errores qͥb uoluimͣ. audacia timi¬
dissimoꝵ. discordia familiarissimoꝵ. ⁊ publicũ malũ. in¬
certissimis fidere. fastidite possessa. q̃ ꝯseqͥ posse spes ñ fu¬
it. Int affectꝰ inqͥetissimos. rem qͥetissimã fidẽ quȩris:
rectiq respectu uires in ꝯcilio s̃. uelut signo ad ꝑmiᷤ¬

Expanded text:
hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libiambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aestimationem sui nimiam et tumorem, ob quae contemnendus est, insolentem. Quid contumaciaer aliquo transilientem ? Hoc accedat temeritas praeceps et numquam fidele consiliudaturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidem, quaeris ? rectique respectu vires in concilio sunt velut signo ad permis
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd de te merui. fuit aut tͥ qͥcquã dulce meũ. Ille in
uicẽ dicat. Qd ni merueris : eiectũ litore egentẽ exce
facẽ debeã q̃tis. tem maximȩ necessariã. ⁊ in qͣ hãc ma¬
teriã ꝯsũmari decet. quẽ admodũ ingͣci ferendi sunit.
placido animo. mansueto magno. Pũ ꝗͣ. te tã in¬
humanꝰ ⁊ ĩmemor ⁊ ingͣtus offendat. ut ñ tñ dedisse
delectet. Nũ quã in has uoces inuiria ĩpellat. uellẽ
ñ fecissem. Bñficii tui tͥ etiã infelicitas placedit. Sẽꝑ
illũ penitebit si te ne nc̃ qͥdem penitet. Non ẽ qd̾ indig¬
neris. tanquã aliqͥd noui accid̾it. Magis mirari debe¬
res. siñ accidiss. Aliũ labor. aliũ impensa det̾ret. aliũ
ꝑiculũ. aliũ turpis u̾ecundia. nedũ reddit fateat᷑ ac¬
cepisse. aliũ ignorantia officii. aliũ pigricia aliũ oc¬
cupatio. Apice quẽad modũ ĩmensȩ hõiũ cupiditateᷤᷤ

Expanded text:
quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in vicem dicat : " Quidni merueris ? Eiectum litore, egentem excefacere debeam ? " Quaeris rem maxime necessariam et in qua hanc materiam consummati decet, quemadmodum ingrati ferendi sint. Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat ; semper illum paenitebit, si te ne nunc quidem paenitet. Non est, quod indigneris, tamquam aliquid novi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, alium occupatio. Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates
Abbreviated transcription (Latin):
hoc qͥsquis ꝓꝑau̾it. sero dat. iam socrati defuit. sro¬
pt̃ acerbos exactores. repet̾e ꝓhibemꝰ. ñ ut nũquã
fiat. s ut parce. A ristippus aliqñ delectatꝰ unguẽ
to. male inqͥt istis effeminatis eueniat. qͥ rem tã
bellã in famauerũt. Idem dicendũ ẽ. Male istis
ĩpbu⁊ĩportunis bñficioꝵ suoꝵ qͣ druplatorib eueniat.
qui tam bellã ãmonitionẽ int̃ amicos sustulert̃. Ego tñ
utar hoc uire amicitie. bñficiũ ab eo repetã. a qͦ petissẽ.
qͥ alt̾iꝰ bñficii loco accepturꝰ ẽ potuisse redd̾e. Nũꝗͣ ne
q̃rens qͥdem dicã. eiectũ littore egentẽ ex cepi. ⁊ regni
demens in parte locaui. Non ẽ ista ammonitio. ĩmo ꝯ¬
uitiũ ẽ. hoc ẽ in odiũ bñficia ꝑduc̾e. hoc ẽ effic̾e̾. ut in
gͣtũ ẽẽ aut libeat aut uiuet. Satis habundeq ẽ. sũ¬
missis ac familiarib u̾bis memoriã reuocare. Si bñ

Expanded text:
hoc quisquis properaverit, sero dat ; iam Socrati defuit. Prohoc quisquis properaverit, sero dat ; iam Socrati defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est potuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, convicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est effict liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare : si bene
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑbole qͣntũ audet. s in credibilia suadet. ut ad credi¬
bilia s magna ꝑueniat. Cũ dicimꝰ qui bñficiũ dedit.
obliuiscat᷑. hoc dicimꝰ.similis sit oblito. memoria eiꝰ ñ
appareat. nec incurrat. Cũ dicimꝰ bñficiũ repeti nõ
oportere. ñ extoto repeticionẽ tollimꝰ. Sepe enĩ opus
ẽ malis exactione. etiã bonis ãmonitione. Ed gͦᷤ occa¬
sionẽ ignoranti ñ ostendã necessitates illi meas ñ de¬
tegã. qr nescisse se aut m̃tiat᷑ aut doleat : int̃ueniat
aliqñ ãmonitio s uerecunda. q̃ ñ poscat. nͨ in iusuo¬
cet. Socrates amicis audientib: emissẽ in qͥt palliũ
sinũmos haberem. Neminẽ poposcit om̃s ammo¬
nuit. a qͦ acciꝑet ambitꝰ fuit. Qd ni eẽt : quantulũ
enĩ erat qd̾ socrates accipiebat : aut multũ erat eũ
fuisse a qͦ socrates acciperet : ñ illos castigare. molliꝰ
potuit. E missem inqͥt palliũ. si nũmos haberẽ. Post

Expanded text:
perbole, quantum audet, sed incredibilia adfirmat, ut ad crediperbole, quantum audet, sed incredibilia adfirmat, ut ad credibilia perveniat. Cum dicimus : " Qui beneficium dedit, obliviscatur," hoc dicimus : " Similis sit oblito ; memoria eius non appareat nec incurrat." Cum dicimus beneficium repeti non oportere, non ex toto repetitionem tollimus ; saepe enim opus est malis exactore, etiam bonis admonitione. Quid ergo ? Occasionem ignoranti non ostendam ? Necessitates illi meas non detegam ? Quare nescisse se aut mentiatur aut doleat ? Interveniat aliquando admonitio, sed verecunda, quae non poscat nec in ius vocet. Socrates amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Neminem poposcit, omnes admonuit. A quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare mollius potuit ? " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Post
Abbreviated transcription (Latin):
modũ. ut ad uerũ ⁊ suũ redeant. Cũ dicimꝰ memi. asse ñ
debet. hoc uolumꝰ intelligi. Predicate ñ debet. nec iacta¬
re. nec gͣuis ẽẽ. Quidã enĩ bñficiũ qd̾ dederut̃ om̃ibus
circulis narrãt. hoc sobrii locunt᷑. hoc ebrii ñ ꝯtinẽt.
hoc ignotis ingerunt: hoc amicis cõmittũt. Ut hȩc
nimia ⁊ expbratrix memoria subsideret. obliuisci
eũ qͥ dedit iussimꝰ. ⁊ plꝰ imꝑando quã p̃stari poterat.
silentiũ suasimꝰ. Quociens parũ fiducie ẽ. in his qͥb
ĩꝑas ampliꝰ exigendũ ẽ. quã sat ẽ. ut p̃stet᷑ qͣntũ sat
ẽ. In hoc ois hyꝑbole extñdit᷑. ut ad uerũ m̃datio ue¬
niat. Itaq ille cũ dixit. Qui candore niues añ ireñ.
cursib auras. qd ñ pot̾at fieri dixit. ut crederet᷑ qͣn¬
tũ plurimũ posset. Et qͥ dixit. ħis ĩmobilior scopuł.
iuolentior amne. hoc qͥdẽ se ꝑsuasurũ putauit. aliꝗ̃
tam ĩmobilem ẽẽ quã scopulũ. Nũ quã tm̃ sꝑat hy¬

Expanded text:
modum, ut ad verum et suum redeant. Cum dicimus : " Meminisse non debet," hoc volumus intellegi : " Praedicare non debet nec iactare nec gravis esse." Quidam enim beneficium, quod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non continent, hoc ignotis ingerunt, hoc amicis committunt ; ut haec nimia et exprobratrix memoria subsideret, oblivisci eum, qui dedit, iussimus et plus imperando, quam praestari poterat, silentium suasimus. Quotiens parum fiduciae est in iis, quibus imperes, amplius exigendum est, quam sat est, ut praestetur, quantum sat est. In hoc omnis hyperbole extenditur, ut ad verum mendacio veniat. Itaque ille, cum dixit : Qui candore nives anteirent, cursibus auras, quod non poterat fieri, dixit, ut crederetur, quantum plurimum posset. Et qui dixit : His inmobilior scopulis, violentior amne, ne hoc quidem se persuasurum putavit aliquem tam immobilem esse quam scopulum. Numquam tantum sperat hy
Abbreviated transcription (Latin):
hẽ ad te affectũ. ⁊ quasi manũ prend̾e. uerentis ⁊ estu¬
antis ne in ullo officio sis tardior. Non decet gͣcũ ani¬
mũ sollicitudo ꝯtͣ sũmã fiduciã sui. ⁊ ex ꝯscĩa ueri a¬
pus eligat qͥ dedit. At uereor. ne hoĩes de me setius
libent̃ debebis. s cũ magna uoluptate apud te depo¬
sitũ intueberis. Penit̃ẽt accepti bñficii. quẽ ñdũ red¬
diti piget. Quare qui t dignꝰ uisus ẽ aqͦ acciꝑes. in¬
dignus uideat᷑ cui dui debeas : in magnis errorib st̃
qͥ ingentis animi credt̃. ꝓferre. donare. pluriũ sinũ
acdomũ ĩplere. cũ ista int̃dũ. ñ magnꝰ animꝰ faciat.
s magna fortuna. Nescuĩt qͣnto interĩ maiꝰ ac difficihꝰ¬
sit. capere quã funde. Nam ut nicħ alt̾i det̾ham. qm̃ utrũ¬

Expanded text:
hunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuhunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo officio sis tardior. Non decet gratum animum sollicitudo, contra summa fiducia sui et ex conscientia veri apus eligat, qui dedit. " At vereor, ne homines de me sequius libenter debebis, sed cum magna voluptate apud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ? In magnis erroribus sunt, qui ingentis animi credunt proferre, donare, plurium sinum ac domum implere, cum ista interdum non magnus animus faciat, sed magna fortuna ; nesciunt, quanto interim maius ac difficilisit capere, quam fundere. Nam, ut nihil alteri detraham, qu
Abbreviated transcription (Latin):
dere apud te munꝰ meũ ñ uis. Qr obligatũ moleste
fers: qr̾ quasi cũ a cerbo fen̾atore signare. rationẽ pa
Quomͦ exigeres. qͥ sic reddis: Ante oĩa gͦ lib̾alis hoc diᷤᷤ¬
camꝰ. beneficia secure debere. ⁊ occasiones reddendoꝵ
obseruare. ñ manu fac̾e̾ ipsã hanc cupiditatẽ. pͥmo oͦ
tp̃r lib̾andi se. meminerimꝰ ingͣti ẽẽ. Nemo enĩ libn¬
ter reddit. qd̾ in uitꝰ debet. Et qd̾ apud se eẽ ñ uult. onͦ
iudicat eẽ. ñ munꝰ. Qnͣto meliꝰ ac iustiꝰ. in ꝓmptu hr̃e
merita amicoꝵ. ⁊ offerre ñ inger̾e. nͨ ob ęratũ se uidi¬
care. qm̃ bñficiũ cõmune uincłm ẽ. ⁊ int̃ se duos al¬
ligat. Dic nich moror qͦ munꝰ tuũ reu̾tat᷑. opto hyla¬
ris accipias. Si necessitas alt̾utri nr̃m ĩminet. fatoq
la mora inturno ẽ. Ostñdã huic animũ. cũ pͥmũ tp̃s
aduenerit ant̾im dii testes s̃. Soleo mi lib̾alis notare

Expanded text:
dere apud te munus meum non vis ? Quare obligatum moleste te dere apud te munus meum non vis ? Quare obligatum moleste te fers ? Quare quasi cum acerbo feneratore signare rationem pareQuomodo exigeres, qui sic reddis ? Ante omnia ergo, Liberalis, hoc discamus, beneficia debere secure et occasiones reddendorum observare, non manu facere. Ipsam hanc cupiditatem primo quoque tempore liberandi se meminerimus ingrati esse ; nemo enim libenter reddit, quod invitus debet, et, quod apud se esse non vult, onus iudicat esse, non munus. Quanto melius ac iustius inofferre, non ingerere, nec obaeratum se iudicare, quoniam beneficium commune vinculum est et inter se duos adligat ! Dic : " Nihil moror, quominus tuum revertatur; opto, hilaris accipias. Si necessitas alterutri nostrum imminet fatoque la mora in Turno est; ostendam hunc animum, cum primum tempus advenerit ; interim di testes sunt." Soleo, mi Liberalis, notare
Abbreviated transcription (Latin):
tentis bona uolũtate. ⁊ in id incidentis qd̾ euitat. Nam
dũ gͣtũ animũ festinat ostñdere. ingͣtus ẽ. Hoc aitq̃
potestatẽ meã recidat. grãm meã desid̾et. sine me saluꝰ
honestꝰ. tutꝰ eẽ ñ possit. Tam miser sit. ut illi bñficii
loco sit qͥc qͥd reodit᷑. hȩc diis audientib. Circũueni¬
ant illũ domesticȩ insidiȩ. qͣs ego possim solꝰ oppͥme¬
re.Instet potens inimicꝰ ⁊ gͣuis. infesta turba. nec
inermis creditor urgeat accusator. Uide quã sis eqꝰ.
hoꝵ opeares nicħ. si tibi bñficiũ ñ dediss. Ut̾alia
taceam q̃ gͣuiora cõmittis pessima ꝓ optimis refe¬
rendo: hoc certe delinqͥs. qd ñ expectas suũ cuiꝰ q
rei tempꝰ qd̾ eque peccat qͥ ñ sequit᷑. quã qͥ añcedit.
Quomͦ bñficiũ ñ semꝑ recipiendũ ẽ. sic ñ utiq red¬
dendũ. Si mͥ ñ desid̾anti redderes. ingtus eẽs. Qnto in¬
gratior es. qui desidare me cogis : expecta quare subsi¬

Expanded text:
cidentis, quod devitat ; nam dum gratum animum festinat ostendere, ingratus est. Hoc ait : " In potestatem meam recidat, gratiam meam desideret, sine me salvus, honestus, tutus esse non possit, tam miser sit, ut illi beneficii loco sit, quidquid redditur." Haec dis audientibus : " Circumveniant illum domesticae insidiae, quas ego possim solus opprimere, instet potens inimicus et gravis, infesta turba nec inermis, creditor urgueat, accusator." Vide, quam sis aecus ! Horum optares nihil, si tibi beneficium non dedisset. Ut alia taceam, quae graviora committis pessima pro optimis referendo, hoc certe delinquis, quod non expectas suum cuiusque rei tempus, quod aeque peccat, qui non sequitur, quam qui antecedit. Quomodo beneficium non semper recipiendum est, sic non utique reddendum. Si mihi non desideranti redderes, ingratus esses ; quanto ingratior es, qui desiderare me cogis ! Expecta ! Quare subsi
Abbreviated transcription (Latin):
tiens. Deiũ cũ rep̃hendiss hanc suã ñ reddendi tacitã
uoluptatẽ. intelligens arrisisse sibi illud lucellũ. redit
ad eandẽ tab̾nã ⁊ ait. Ille tͥuiuit redde qd debes. Deĩn
ꝑclostrũ qua se cõmissura laxauerat. qͣtuor denarios
intab̾nã inseruit ac misit. penas a se exigens imꝓbe cu¬
piditatis. ñ alieno assuesceret. Quod debes. q̃re eui red¬
das. ⁊ si nemo poscet ipsȩ te appella. Malꝰ an bonꝰ sit.
ad te ñ ꝑtinet. Redde ⁊ accusa oblitꝰ quẽ admod̾ inter
uos officia diuisa s̃. Illi obliuio in temꝑata ẽ. tͥ memi¬
nisse mãdauimꝰ. Errat tñ siqͥs existimat cũ dicimꝰ

Expanded text:
tiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam tiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam voluptatem, intellegens arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tibi vivit ; redde, quod debes." Deinde per clostrum, qua se commissura laxaverat, quattuor denarios in tabernam inseruit ac misit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te non pertinet ; redde et accusa. Oblitus es, quemadmodum inter vos officia divisa sint : illi oblivio imperata est, tibi meminisse mandavimus. Err
Abbreviated transcription (Latin):
ludibria regnũ ĩ mari lascuuientiũ mittã. Et si ex to
dabo. illi reddã. qm̃ ingeniis talib exitus remediũ ẽ.
optimũq ẽ obire ei qui ad se nũꝗͣ redditurꝰ ẽ. S hȩc
rari neqͥtia ẽ. semꝑ portenti loco habita. sic̃ hiatꝰ t̾re
⁊e cau̾nis maris igniũ eruptio. Itaq ab illa recedamꝰ.
bñficiũ qd̾ accepi. Non oportet mͥ neqͥciã eiꝰ ꝓdidisse.
Qđ meũ ñ ẽ. redeat ad dñm. bonꝰ sit an masus. Qd ᷤ. di¬
lam poscit̾. Pytagoricus qͥd ã emerat a sutore phe¬
casia rem magnã. ñ p̃sentib numinis. Post aliqͦt dies
uenit ad tab̃nã redditurꝰ. Et cũ clausã du pulsaret.
eiectus ꝯbustꝰ ẽ. qd̾ nob̃ fortasse molestũ ẽ. qui in et̾nũ
nr̃os anuttimꝰ. tͥ minime. qui scis fut᷑m ut renascant᷑.
Iocatꝰ in pythagoricũ. At phylosophꝰ nr̃ tres aut .uiͦiͦi.
denarios qͣinuita manu domũ retulit. sub ĩn ꝯcu¬

Expanded text:
ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex totludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex totdabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est. Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatus terrae et e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus,beneficium, quod accepi. Non oportet mihi nequitiam eius prodesse ; quod meum non est, redeat ad dominum. Bonus sit an malus, quid dilam poscit. Pythagoricus quidam emerat a sutore phaecasia, rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies venit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, elatus, combustus est ; quod nobis fortasse molestum est, qui in aeternum nostros amittimus, tibi minime, qui scis futurum, ut renascatur," iocatus in Pythagoricum. At philosophus noster tres aut quattuor denarios non invita manu domum rettulit subinde concu
Abbreviated transcription (Latin):
inimicũ inuisũ mͥ efficit. pͥorq mͥ ac pocior eiꝰ offi¬
cio ratio ẽ. qd̾ hũanogn̾i. quã qd̾ uni hoĩ debeo.
S quãius hoc ita sit. ⁊ ex eo tp̃r oia mͥ in illũ libera
sit̃. ex quo corrũpendo fas om̃e. ut nicħ ueũ nefas
eẽt effecerit: illũ mͥ seruandũ modũ credã. ut si bñ¬
ficiũ illi meũ neq uires maiores daturũ ẽ in exi¬
tiũ cõmune. nec ꝯfirmaturũ qͣs ht̃. ita aut̃ erit. qd̾ illi
reddi sñ ꝑmeie publica possit rectã. Seruabo filiũ ei
infantẽ. Qd̾ hoc bñficiũ obest cuiꝗͣ. eoꝵ qͦs creduli¬
tas eiꝰ lacerat: pecuniã quȩ satellitẽ stipendio te¬
neat. ñ sũministrabo. Si marmora ⁊ uestes desiða¬
nicħ oberit. id quo luxuria eiꝰ instruit᷑. Militẽ ⁊ arma
ñ suggerã. Si ꝓmagno petet mun̾e. arcifices scenȩ.¬
⁊ scorta. ⁊ q̃ feritatẽ emolliant. libens offerã. Cui trire¬
mes ⁊ ceratas ñ mitterẽ: lusorias ⁊ cubiculatas. ⁊ alia

Expanded text:
ficit, priorque mihi ac potior eius officii ratio est, quod humano generi, quam quod uni homini debeo. Sed quamvis hoc ita sit et ex eo tempore omnia mihi in illum libera sint, ex quo corrumpendo fas omne, ut nihil in eum nefas esset, effecerit, illum mihi servandum modum credam, ut, si beneficium illi meum neque vires maiores daturum est in exitium commune nec confirmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie publica possit, reddam. Servabo filium eius infantem ; quid hoc beneficium obest cuiquam eorum, quos crudelitas eius lacerat ? Pecuniam, quae satellitem stipendio teneat, non subministrabo. Si marmora et vestes desidenihil oberit cuiquam id, quo luxuria eius instruitur ; militem et arma non suggeram. Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aeratas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia
Abbreviated transcription (Latin):
ente. stulto reddis. Reddo illi quale nc̃ pot acciꝑe.
nec ꝑ me fit qͥd det̾iꝰ. Id qd̾ accepi roddã. s ꝑ illũ cui
aut ẜhalaris :⁊ huic bñficiũ. qd̾ acceꝑas reddes.
Mitacionẽ sapientis tantã nat᷑a ñ pattt᷑. Nõ in
pessima ab optimis lapsus. necẽẽ ẽ etiã ĩ malo
uestigia boni teneat. Nũquã tm uirtꝰ extinguit᷑. ut
ũ certiores animo notas impͥmat. quã ut illas eradat
ulla mutacio. fere int̃ nos educate s̃. insiluas erupe¬
runt. Aliqͥd mansuetudinis pͥstinȩ retinẽt. tm̃q a
placidissimis absunt. qͣntũ a ueris feris: ⁊ nũꝗͣ huma¬
nã manũ passis. Nemo insũmã neqͥciã incidit. qͥ
nũ ꝗͣ hesit saplentiȩ. Altiꝰ infectus ẽ. quã ut extoto
eliui. ⁊ transire incolorem malũ possit. Demde int̃¬
rogo utrũ iste ferus sit animo tm̃. an ⁊ iuꝑniciem

Expanded text:
ente, stulto reddis." Non ; reddo illi, quale nunc potest recipere, ente, stulto reddis." Non ; reddo illi, quale nunc potest recipere, nec per me fit, quod deterius id, quod accepi, reddam, sed per illum, cui, aut Phalaris,et huic beneficium,quod acceperas,reddes ?" Mutationem sapientis tantam natura non patitur. Non in pessima ab optimis lapsus ; necesse est etiam in malo vestigia boni teneat ; numquam tantum virtus extinguitur, ut non certiores animo notas imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, aliquid mansuetudinis pristinae retinent tantumque a placidissimis absunt, quantum a veris feris et numquam humanam manum passis. Nemo in summam nequitiam incidit, qui umquam haesit sapientiae ; altius infectus est, quam ut ex toto elui et transire in colorem malum possit. Deinde interrogo, utrum iste ferus sit animo tantum
Abbreviated transcription (Latin):
uinũ debeas. ⁊ hoc ille te infund̾e reticulo iubeat. aut
cribro reddidisse tedices: aut redd̾e uęlles. qd̾ dum
reddit᷑ int̃ duos ꝑeat : redd̾e ẽ. id qd̾ debeas. ei cuiꝰ ẽ
uolenti dare. Hoc unũ mͥp̃standũ ẽ. ut qͥdã deat.
qd̾ a me accepit.Iam ult̾ioris ẽ cure nõ tutelã illi
s fidem debeo. Multoq satiꝰ ẽ illũ ñ hr̃e. quã me ñ
redd̾e. Et creditori statĩ in macellũ laturo qd̾ accepe¬
rim reddã. etiã s mͥ ad ult̾am cui nun̾em. delegau̾it.¬
solui. Et si nũmos qͦs accipͥet insiciũ suũ discinetꝰ
fundet dabo. Reddendũ enĩ mͥ ẽ ñ seruandũ cũ red¬
didero ac tuendũ. Oñ ficii accepti. ñ redditi eusto¬
diã debeo. Dũ apud meẽ saluũ sit. Cet̾m licet ac¬
cipientis manib effluat. dandũ ẽ reposcenti. Red¬
ciũ qͣle accepisti. ñ illi potes redd̾e. Accepisti enĩ a sapi¬

Expanded text:
vinum debeas et hoc ille te infundere reticulo iubeat aut vinum debeas et hoc ille te infundere reticulo iubeat aut cribro, reddidisse te dices ? Aut reddere voles, quod, dum redditur, inter duos pereat ? " Reddere est id, quod debeas, ei, cuius est, volenti dare. Hoc unum mihi praestandum est. Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae ; non tutelam illi, sed fidem debeo, multoque satius est illum non habere, quam me non reddere. Et creditori statim in macellum laturo, quod acceperisolvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum discinctus infundet, dabo. Reddendum enim mihi est, non servandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non redditi, custodiam debeo. Dum apud me est, salvum sit ; ceterum, licet accipientis manibus effluat, dandum est reposcenti. Redilli beneficium, quale accepisti, non potes reddere ; accepisti enim a sapi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑitos cõmerciũ ẽ. De hoc ñ ẽ dubiũ. qͥn illi qͣliscũ¬
q ẽ redd̾e debeã. siue homicida. siue fut. siue
ad ult̃ euasit. habent sceła leges suas. meliꝰ istoᷤᷤ
udex quã iugͣtus em̃dat. Nemo de malũ qͥ ẽ faciat. Ma¬
lo bñficiũ ꝓici abono. Reddam hiuic qr debeo. illi ne
debeam. De alt̾o bñficii gen̾e dubitat᷑. qd̾ si accipere
ñ potui nͥ sapiens. nec redd̾e qͥd̾ nͥ sapienti. possũ. Pu
ta enĩ. me redd̾e. ille ñ põt reciꝑe. ñ ẽ iã hꝰ rei capar
scientiã utendi reddidit. Qd sit me remitt̾e manco
pylã iubeas : stultũ ẽ dare alicui. qd̾ acciꝑe ñ possit.
Uqrespond̾e ab ultimo incipiã ñ dabo ulli qd̾ accipe
ñ poterit. Reddã etiã si reciꝑe ñ pot̾it. Obligare enĩ
ñ possũ nͥ accipientẽ. lib̾ari tm̃ si reddidi possũ. Ille uti
illo ñ pot̾it. uidit. Penes illũ erit culpa. ñ penes me.
Reddere ẽ inqͥt accepturo tradidisse. Qd enĩ: Siciu

Expanded text:
De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos udex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere dubitatur, quod si accipere non potui nisi sapiens, ne reddere quidem nisi sapienti posle non potest recipere, non est iam huius rei capax, scientiam utendi perdidit. Quid, si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere non possit." Ut respondere ab ultimo incipiam : non dabo ulli, quod accipere non poterit ; reddam, etiam si recipere non poterit. Obligare enim non possum nisi accipientem ; liberari tantum, si reddidi, possum. Ille uti illo non poterit ? Viderit ; penes illum erit culpa, non penes me. " Reddere est," inquit, " accepturo tradidisse. Quid enim ? si cui
Abbreviated transcription (Latin):
ciis õĩũ etatũ crudelitatẽ insatiabilẽ exercet. nͨ ira
s auiditate quadã seuiendi furit. si inora parentũ
lib̾os iugulat. si ñ ꝯtentꝰ simplici morte distorquet.
nec urit solũ ꝑituros. s excoqͥt. si arsit eiꝰ cruorẽ. ⁊¬
semꝑ recenti madet. parũ ẽ huic bñficiũ ñ redd̾e.
Quicqͥd erat qͦmͥ cohereret. int̾cisa uiris huani
societas abscidit. Si p̃stitisset qͥd̾ aliqͥdmͥ. s arma pa¬
triȩ meȩ inferret. qͥcqͥd meruerat ꝑdidiss. ⁊ refer¬
ret illi grãm scelus haberet᷑. Si ñ patam meã ĩpug¬
nat. Esue gͣuis ẽ. ⁊ sepositus a mea gente suã exagi

Expanded text:
ciis omnium aetatium crudelitatem insatiabilem exercet nec ira sed aviditate quadam saeviendi furit, si in ore parentium liberos iugulat, si non contentus simplici morte distorquet nec urit solum perituros, sed excoquit, si arx eius cruore semper recenti madet, parum est huic beneficium non reddere ! Quidquid erat, quo mihi cohaereret, intercisa iuris humani societas abscidit. Si praestitisset quidem aliquid mihi, sed arma patriae meae inferret, quidquid meruerat, perdidisset, et referre illi gratiam scelus haberetur. Si non patriam meam impugnat, sed suae gravis est et sepositus a mea gente suam exagi
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ad mod̾ ille si enixam ⁊ sedulã oꝑam tͣnsire ꝓ
irrita patit᷑. cui gr̃ã referͣt᷑ indignꝰ ẽ. ita tu ingͣtꝰ
es. nͥ ei qͥ uoluntatẽ bonã insolutũ accipit. eo liben¬
tiꝰ debes qr dimitteris. Non rapias hoc. nͨ steteris.
occasiones reddendi nichilominꝰ q̃ras. Redde illi
qr repetit. huic qr remictit. Illi qr petit. huic qr¬
nere. An sõ bñficiũ qͥs a sapiente accip̃. redd̾e de¬
beat. si ille desiit ẽẽ sapiens. ⁊ in malũ u̾sus ẽ : red¬
deres enĩ ⁊ depositũ. qd a sapiente accepisses. etiã
malo redd̾es creditũ. Qd est. cur ñ ⁊ bñficiũ: qr
mutatꝰ ẽ. ille te mutat. Qͥd. si quid asano accepis¬
ses egro ñ redd̾es. cũ plus semꝑ in becillo anuco de¬
beamꝰ : et hic eger ẽ animo. ad iuet᷑. ferat᷑. Stul¬

Expanded text:
quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro irrita patitur, cui gratia referatur, indignus est, ita tu ingratus es, nisi ei, qui voluntatem bonam in solutum accipit, eo libentius debes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddendi nihilo minus quaeras. Redde illi, quia repetit, huic, quia remittit ; illi, quia nere, an, quod beneficium quis a sapiente accepit, reddere debeat, si ille desiit esse sapiens et in malum versus est. Redderes enim et depositum, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ? Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semper imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvet
Abbreviated transcription (Latin):
Sitam̃ qͥd sentiã q̃ris ⁊ ius signare responsũ hic
bñficũ recepisse se iudicet. ille se sciat ñ reddiͣse. hic
illũ dimittat. ille se teneat. Hic dicat habeo. ille res¬
pondeat habeo. In om̃i q̃stione ꝓpositũ sit nobis bo¬
nũ publicũ. Precludende s̃ excusationes ingͣtis. ad
quas refug̾e ñ possit. ⁊ sub qͥb inficiationẽ suã teg̾e.
Oĩa feci. fac etiã nc̃. Ed tu tã ĩprudentes iudicas ma¬
lores nr̃os fuisse ut ñ intelligent iniqͥssimũ eẽ. eod
loco haberi eũ qͥ pecuniã quã acreditore aecoꝑat.
libidini aut aleȩ absũpsit: ⁊ eũ qͥ in ꝯdio aut latͦ¬
cinio aut aliqͦ casu tͥstiore aliena cũ suis ꝑdidit.
nullã excusationẽ receꝑunt. ut hoĩes scirent fidẽ
utiq p̃standã. Satiꝰ enĩ erat apaucis etiã iustam
excusationẽ ñ accipi. quã ab oĩb aliquã tẽptari.
Oĩa fecisti ut redd̾es. hoc illi satis sit. ⁊ patũ. Nam

Expanded text:
is, quid sentiam, et vis signare responsum, hic beneficium recepisse se iudicet, ille se sciat non reddidisse ; hic illum dimittat, ille se teneat ; hic dicat : " Habeo," ille respondeat : " Debeo. " In omni quaestione propositum sit nobis bonum publicum ; praecludendae sunt excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus infitiationem suam tegere. " Omnia feci." Fac etiamnunc. Quid ? tu tam imprudentes iudicas maiores nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, qui pecuniam, quam a creditore acceperat, libidini aut aleae adsumpsit, et eum, qui incendio aut latrocinio aut aliquo casu tristiore aliena cum suis perdidit ? Nullam excusationem receperunt, ut homines scirent fidem utique praestandam ; satius enim erat a paucis etiam iustam excusationem non accipi quam ab omnibus aliquam temptari. Omnia fecisti, ut redderes ; hoc illi satis sit, tibi parum. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
tributo gͣui lib̾ent᷑. Non ẽ itaq dubiũ. qͥn hi mag̃
qd̾ dãpnatũ ẽ in uno optent. qͥb quisqͥs morte ꝓfu¬
tutꝰ ẽ. uita nocet. Omĩũ tñ istoꝵ tã nota s̃ uota. quã
ĩpunita. Deniq se qͥsq ꝯsulat: ⁊ insecretũ pectoris
sui redeat. ⁊ inspiciat qͥd tacitꝰ optau̾it. Quã multa
st̃ ueta q̃ etiã sibi fateri pudet. quã pauca q̃ facere

Expanded text:
tributo gravi liberentur. Non est itaque dubium, quin hi magis, tributo gravi liberentur. Non est itaque dubium, quin hi magis, quod damnatum est in uno, optent, quibus, quisquis morte profuturus est, vita nocet. Omnium tamen istorum tam nota sunt vota quam impunita. Denique se quisque consulat et in secretum pectoris sui redeat et inspiciat, quid tacitus optaverit. Quam multa sunt vota, quae etiam sibi fateri pudet ! Quam pauca, quae facere
Abbreviated transcription (Latin):
magnã hõiũ partẽ dãpnabis. Cuĩ enĩ ñ ex alieno ĩ cõmodo
lucrũ: Miles bellũ optat. Ingloriũ agricolã: annonȩ cari¬
tas erigit. Eloq̃ntiȩ p̃ciũ. expectat litiũ num̾us. Medi¬
cis gͣuis annꝰ in q̃stu ẽ. Institores delicataꝵ merciũ. iuuẽ¬
tus corrupta locupletat. Nulla tẽpestate. nullo igne le¬
dant᷑ tecta. iacebit oꝑa fabrilis. Uniꝰ uotũ dep̃hensũ ẽ.
om̃iũ simile ẽ. Antu aruntiũ ⁊ hateriũ. ⁊ cet̾os qͥ cap¬
tandoꝵ testam̃toꝵ artẽ ꝓfessi s̃. ñ putas eadem habere
q̃ designatores. ⁊ lybitinat ios uota: illi tñ qͦꝵ mortes
optent nesciũt. hi familiarissimũ quẽq ex qͦ ꝓp̃t a
micitiã rei plurimũ ẽ. mori cupiunt. Illoꝵ dãpno ne¬
mo uiuit. hos qͥsqͥs differt ex haurit. Optant gͦ. ñ tm̃
ut accipiant. qd̾ turpi seruitute meruer̃t̃. s etiã ut

Expanded text:
Magnam partem hominum damnabis ; cui enim non ex alieno incommodo Magnam partem hominum damnabis ; cui enim non ex alieno incommodo lucrum ? Miles bellum optat, si gloriam ; agricolam annonae caritas erigit ; eloquentiae pretium excitat litium numerus ; medicis gravis annus in quaestu est ; institores delicatarum mercium iuventus corrupta locupletat; nulla tempestate tecta, nullo igne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum deprensum est, omnium simile est. An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui captandorum testamentorum artem professi sunt, non putas eadem habere quae dissignatores et libitinarios vota ? Illi tamen, quorum mortes optent, nesciunt, hi familiarissimum quemque, ex quo propter amicitiam spei plurimum est, mori cupiunt. Illorum damno nemo vivit, hos, quisquis differt, exhaurit ; optant ergo non tantum, ut accipiant, quod turpi servitute meruerunt, sed etiam, ut
Abbreviated transcription (Latin):
uat gͣti hoĩs affectũ. qͥ bñ de semerentẽ uult difficus¬
tatb oppͥmi. quas ipsȩ sũmoueat. qͥ etiã si bñ cogitat.
male p̃cat᷑. Ne in patciniũ qͥd̾ nedũ ingłam incendiũ¬
extirisse qd feceris reputat᷑. In qͥbdã cuutatib ĩpiũ
uotũ scełis uicẽ tenuit. Demades certe athenis eũ qͥ
necessaria funerib uenditabat dãpnauit. cũ ꝓbass
magnũ lucrũ optasse. qd̾ ꝯting̾e illi sine młtoꝵ mor¬
te ñ pot̾at. Queri tñ solet. an merito dãpnatꝰ sit. for¬
tasse optauit. ñ ut multis uend̾et. s ut care. ut par¬
uo sibi ꝯstarent. quȩ uenditurꝰ eẽt. Constet negocia¬
tio eiꝰ ex empto ⁊ uendito. qr̾ uotũ eiꝰ inunã partẽ
this. cũ lucrũ ex utraq sit : P̃terea om̃s licet. q̃ inista
negociatione st̃. dãpnes. om̃s enĩ idẽ uolt̃. idẽ uit se optat.

Expanded text:
vat grati hominis adfectum, qui bene de se merentem difficulvat grati hominis adfectum, qui bene de se merentem difficultatibus vult opprimi, quas ipse submoveat, quia, etiam si bene cogitat, male precatur. Ne in patrocinium quidem, nedum in gloriextinxisse, quod feceris. In quibusdam civitatibus impium votum sceleris vicem tenuit. Demades certe Athenis eum, qui necessaria funeribus venditabat, damnavit, cum probasset magnum lucrum optasse, quod contingere illi sine multorum morte non poterat. Quaeri tamen solet, an merito damnatus sit. Fortasse optavit, non ut multis venderet, sed ut care, ut parvo sibi constarent, quae venditurus esset. Cum constet negotiatio eius ex empto et vendito, quare votum eius in unam partem trahis, cum lucrum ex utraque sit ? Praeterea omnes licet, qui in ista negotiatione sunt, damnes ; omnes enim idem volunt, id est, intra se optant.