comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Late patẽtesetħis cͤuat plagas Actũꝙ t̾rarũ sꝑtum.
Sreuẽ replere ĩ malentis ambitũ. Pudebit auca noĩs
Qd o suꝑbi cosia mortali iugo frust᷑ leuare gestunte
licet remotos fama ꝑ popłos means Distusas ling̃s explicet.
Et magna tituł fulgeat claxis domꝰ Moi s sꝑnit altã giara¬
Inuoluit huimile parit᷑ ⁊ cellũ caput. ¶qͣtꝙ sũpus ⁊ fiuma
U̾bi ñi fideł osia fab cu manent: E britꝰ aut rigidcato.
Signat siꝑstes fama fenuis pauaił In ane nom̃ litt̾s
S qd decora nouimꝰ uocabula Iũ scne ꝯsũptos datu:
Iacetis qħ̃ ꝓpsus iguorauilez er fam̃a notos efficit
Cd si putatis longiꝰ uitam tͣhi Mortalis aura nominis.
Eut serauob rapiet hoc ⁊̃ dies Ian uos seda mors manet
ed ne me mexoiabile contia fortuuã gerere bellũ putes.
est aliqñ cũ de hominib fallax illa bene iuereat᷑. tũ sclłt
eĩ seaꝑit. cũ frontẽ decegit. moresq ꝑficet᷑. Iodũ forte qͥd

Expanded text:
Late patentes aetheris cernat plagas Artumque terrarum situm. Breuem replere non ualentis ambitum Pudebit aucti nominis. Quid o superbi colla mortali iugo Frustra, leuare gestiunt? Licet remotos fama per populos means Diffusa linguas explicet Et magna titulis fulgeat claris domus, Mors spernit altam gloriInuoluit humile pariter et celsum caput Aequatque summis infima. Vbi nunc fidelis ossa Fabricii manent, quid Brutus aut rigidus Cato? Signat superstes fama tenuis pauculis inane nomen litteris. Sed quod decora nouimus uocabula num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles nec fama notos efficit. Quodsi putatis longius uitam trahi mortalis aura nominis, cum sera uobis rapiet hoc etiam dies iam uos secunda mors manet. Sed ne me inexorabile contra fortunam gerere bellum putes: est aliquando cum de hominibus fallax illa nihil bene mereatur, tum scilicet cum se aperit, cum frontem detegit moresque profitetur. Nondum forte quid
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ re beatũ esso iũdicat statũ quẽ p̃ cet̾is quisq desid̾at. Habes
ꝙͥ añ oculos ppositam fere formã felicitatis humane. opes. ho¬
nores. p̾otentiam. glam. uoluptates. q̃ quidẽ sola ꝯsid̾an sepi¬
curꝰ: conseq̃nt̾ sibi sũmũ bonsi uoluptatẽ esse constituit. Ꝙꝵ

Expanded text:
Quare beatum esse judicat statum, quem prae caeteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere 20 formam felicitatis humanae, opes, honores, potentiam, gloriam, voluptates. 179 Quae quidem sola considerans Epicurus, consequenter sibi summum bonum voluptatem esse con
Abbreviated transcription (Latin):
Quero enĩcur illã soluentiũ rõnem minꝰ efficatẽ putes. ꝙͣ quia
p̃scientiam ñ esse fut᷑is reb causam neccĩtatis existimat. nichil
impediri p̃scientia arbitͥi lib̃tatẽ putat. Nũ enĩ tu aliunde ar¬
guiñtũ fut᷑oꝵ necc̃itatis tͣħis. nͥ qd̾ ea q̃ psciunt᷑ ñ euenire nõ
possintt. Si gͥ p̾notio nullã futis reb adicit necc̃tatẽ. qd̾ tu

Expanded text:
nem minus efficacem putes quae quia praescientiam non esse futuris rebus causam necessitatis existimat nihil impediri praescientia arbitrii libertatem putat. Num enim tu aliunde argumentum futurorum necessitatis trahis nisi quod ea quae praesciuntur non euenire non possunt? Si igitur praenotio null
Abbreviated transcription (Latin):
tione miseria÷: B. Sic inꝙͣ uidet᷑. N ꝵ si eidẽ misero qui
cũctis careat bonis p̾t̾ea quib miser ÷ mabũ aliud fu̾it
Anexũ. nõne multũ infelicior eo censendꝰ ÷. anꝰ infortunum

Expanded text:
tione miseria est? Sic, inquam, uidetur. Quid si eidem misero qui tione miseria est? Sic, inquam, uidetur. Quid si eidem misero qui cunctis careat bonis, praeter ea quibus miser est malum aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est cuius infortunium
Abbreviated transcription (Latin):
equũ ÷. uł falsũ aliqͥd p̃cessisse demonstͤt. uł collatõem ꝓposct̾o¬
nũ nõ esse efficatẽ necessarie ꝯclusionis ostendat. Aliqͥn:
q̃d dicã ñ minꝰ mirũ iuideat᷑. s ex his qͥ sũpta sũt eque est̃
necc̃ium. B. Liudnã inqͣm: P feliciores inqͥt esse imhos suꝑ¬
plicialuentes. ꝙͣ si eos nulla iusticie pena coherteat. Fleq id
ñc molior. qd̾ cunis ueniat ĩ mentẽ. Corrigi ultionẽ pͣuos mo¬
res.⁊ ad rectum supplicũ t̃rore deduti: cet̾is qͦ exemplũ esse culꝰ¬
pañda fugiendi. S alio quõdam mͦ infeliores esse mpos ar¬
bit᷑r impunitos. tam : si nulla ratio correptionis nullus res¬
pectꝰ habeat᷑ exempli. B Et qͥs erit inꝙͣ p̃t̾ hos aliꝰ mõoꝰ: Et
illa N Bonos inqͥt esse felices. malos uͦ misero s ee . ꝯcessimꝰ:¬
B̾ Ita inꝙͣ. R di gͥ inqͥt miserie cuiꝰpiã bonũ aliqͥd ad̃dat᷑.
nõne felitior÷ eo cuiꝰ pura ac solitaria sine cuiꝰ ꝙͣ boni ãmix¬

Expanded text:
 falsum aliquid praecessisse demonstret, vel collationem propositionum non esse efficacem necessariae conclusionis ostendat: 10 aliquod dicam, non minus mirum videatur, sed ex his quae sumpta sunt aeque est necessarium. Quidnam? inquam. Feliciores, inquit, esse improbos supplicia luentes, nunc molior quod cuiuis ueniat in mentem, corrigi ultione prauos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi, sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeatur exempli. Et quis erit, inquam, praeter hos alius modus? Et illa: Bonos, inquit, esse felices, malos uero miseros nonne concessim Si igitur, inquit, miseriae cuiuspiam bonum aliquid addatur, nonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ad-mix
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ. qͦ impbos pena comitet᷑. Ome namq qd̾ fi̾tꝰ iruũ ẽẽ ip̃mq
unũ bonu esse paulo añ didicisti. Cui cõseqͤus ÷: ut om̃e qd̾ fit:
Q fit: ut mali desinant esse qđ fu̾ant. S fuisse Ioẽs adhucip̃a

Expanded text:
os 20 poena comitetur. Omne namque, quod sit, unum esse, ipsumque os 20 poena comitetur. Omne namque, quod sit, unum esse, ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti. Cui consequens est, ut omne quod squo fit, ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines, adhuc ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ p̃mii: Oñiũ pulcherrimi maximiq. Mhem̃to ⁊ enĩ corollarii
illiꝰ. qo paulo añ p̃cipuũ dedi ad sic collig̾e. Cũ ip̃m bonũ beati¬
tudo sit: bonos om̃s eo ip̃o qd̃ boni sint fieri beatos liquet. S
det̾at dies. nulliꝰ minuat potestas. nulliꝰ fuscet imꝑitas deos
fieri. Qͤ oĩa cũ ira sint. de maloꝵ qͦ inseꝑabili pena dubitare
sapiens neqͥt. Nam cũ bonũ malũq itẽ pena atq p̃miũ adu̾sa
fronte dissideant: qͥ boni p̃mio uidemꝰ accidere. eadẽ nectẽ ÷ ĩ
mali pena contͣria parte respondeant. Si cut gͥ his ꝓbitas ip̃a¬
p̃miũ. ita imp̃is neqͥtia ip̃a suppliciũ ÷. Iam uͭ qͥsqͥs afficit᷑ pena
malo se affectũ esse ñ dubitat. Si ꝙͥ sesc ip̃iestimare ueliat.
possũt ne sͥ supplicũ exꝑtes uto̾i. qͦs om̃iũ maloꝵ extͤma neqͥtia

Expanded text:
cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique. Memento etenim corollarii cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige: cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed d nullus deferat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat. Nam cum bonum malumque item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus accedere eadem necesse est in mali poena contraria parte respondeant. Sicut igitur pemium, ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis afficitur poena, malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare uelint, possuntne sibi supplicii expertes uideri quos omnium malorum extrema nequitia
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ facit qd̾ optat ipe dñs pressus iniquis.
ides ne gͥ qͣnto in ceu̾o ꝓbra uoluant᷑. qͣ ꝓbitas luice̾
resplendeat: In qͦ ꝑspicuũ ÷ nũꝙͣ bonis p̃mia nũꝙͣ
sua scełib dcesse supplicia. Rerũ ⁊ enĩ qͥ gunt᷑. illud ꝓpt̾ ꝙ¬
imaqͥq res git᷑ eiꝰdẽ rei p̾miũ. ẽẽ. ñ in uria ucõi potest.
uti currendi in stadio ꝓpt̾ qmͣ currit᷑ iacet p̾mium corona. S bea¬
titudinem esse idẽ ip̃m bonũ ꝓpt̾ qd̾ om̃ia gerunt᷑: ostendimꝰ.Est
gͥ humanis actib ip̃m bonũ ueluti p̾miũ cõmue ꝓpositũ. Atqͥ.
at bono. Quare ꝑbos mores sua p̾mia ñ relinquũt. Antũ libet
gͥ si seu̾iant mali sapienti tñ corona non decĩdet. ñ arescet. Neq
enĩ ꝑbis animis ꝑpͥum decꝰ aliena d̾ecerpit imꝓbitas. Qd̾ si ex¬
carebit: cũ ꝑb esse desierit. Poftiemo cũ om̃e p̃miũ ittto appeta¬
t᷑ qm̃ bonũ esse credit᷑. qͥs boni ꝯpotẽ p̾mũ uidicet eẽ exꝑtẽ. At

Expanded text:
Non facit quod optat ipse dominis pressus iniquis. Videsne igitur quanto in caeno probra uoluantur, qua probitas luce resplendeat? In quo perspicuum est numquam bonis praemia numquam sua sceleribus deesse supplicia. Rerum etenim quae geruntur illud pque res geritur, eiusdem rei praemium esse non iniuria uideri potest, uti currendi in stadio propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod omnia geruntur ostendimus. Est igitur humanis actibus ipsum bonum ueluti praemium comat bono; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit improbitas. Quod si excarebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At
Abbreviated transcription (Latin):
hbipotẽs manꝰ h ̃ apͥ facies cegit Ile marmaritꝰ leo dente csait
⁊ unguib. Iie lupis miꝑadoitꝰ flere dũ ꝑat ululat. Ile dygͥs
ut indica lectamitis obabulat S licet uariis mał. Ium̃ archa¬
dis alits. Ositũ miserãs ducẽ. Pesti solu̾t hosptas Iã cñ mala rẽ¬
mniges Ore pocła tͣcerãt Iã sies cerealia Glande ꝑabula utant.
Et nicħ̃ manet integrũ boce cepe ꝑ ditis Sol a mẽs stabił suꝑ.
Monst᷑ q̃ patit᷑. gemit Oliuẽ nimiũ manũ lec ꝓotẽcia gͣmuin̾ia.
¶enbͣ qͥualeãt licet. Corda u̾tere ñ ualẽt. Intꝰ : hominũ uigor.
Arte cõtitꝰ aboita Hec uenena potentiꝰ. Det̾hũt hominẽ sib.
Dnra qͣ penitꝰ meãto. Iec nocentia coꝵꝑi Mertis uuln̾e seuiuti
umego. fateor inꝙͣ. net iniuria dĩa iudeo uciosos cã sess
m̃iꝰ si id ip̃m̃ qd eis litere credit᷑ auferatꝰ magna ex parte sceła¬
tor homitũ pena rolenet᷑. Et eñi qd incredibile ciuiꝙͣ forte uide¬

Expanded text:
s manus, Hunc apri facies tegit, Ille Marmaricus leo Dente crescit et unguibus. Hic lupis nuper additus, Flere dum parat, ululat. Ille tigris ut Indica lecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis Numen Arcadis alitis Obsitum miserans ducem Peste soluerit hospitis, Iam tamen mala remiges Ore pocula traxerant, Iam sues Cerealia Glande pabula uerterant Et nihil manet integrum Voce corpore perditis. Sola mens stabilis super Monstra quae patitur gemit. O leuem nimium manum Nec potentia gramina. Membra quae ualeant licet. Corda uertere non ualent! Intus est hominum uigor Arce conditus abdita. Haec uenena potentius Detrahunt hominem sibi Dira quae penitus ineant Nec nocentia corpori Mentis uulnere saeuiunt. Tum ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici uideo uitiosos, tametsi tamen si id ipsum quod eis licere creditur auferatur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. Etenim quod incredibile cuiquam forte uide
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq cũ sua singuł misenia sit: tͥplicĩfortunis necd̃ : inge¬
ant᷑. ꝙͣ uideas sceł uelle posse ꝑfic̾e. E  Accedo inqͣ. Suti hoc
infortunio cito careant patͣroi scełis possibilitate ut sint deserti
metisita serũ qd̾ expectare longũ ĩ mortał p̾sertĩ animꝰ putet.
Quoꝵ magna spes ⁊ excelsa facioꝵ machina arpẽtinoatq i sꝑa¬
simos ẽe indicarẽ. si ñ eoꝵ maliciã saltẽ mors ext̾ma finires.

Expanded text:
cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgeantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet: quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperasimos esse iudicarem, si non eorum malitiam saltem mors extrema fin
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ amisere nat᷑ami. S cũ ult᷑ homines quẽꝙ ꝑuehere sola ꝓbi¬
tas possit. necẽ ÷ ut ꝙͦ ab humana cõditione deiecãt. ĩnfra boĩs
meritũ decrsdat impbitas. Euenit gͥ ut quẽ tnsformatũ
liguã litigiis ẽcet. cani ꝯꝑabis. Insidiator ecultꝰ subiiptisse
frcusosb gaudet. inilpicuł̃ eteqͥt᷑. Ire intẽꝑans fremit. leomisani¬
mĩ gestare credat᷑. Pauidꝰ ac fugax. ñ metuenda formidatiꝰ Eui si
studia ꝑmutat. nicħauib difert. fẽdis ĩmĩtoisq libidmib ĩ¬
mgit᷑. sordide suis uoluptate decinet᷑. Ita fit ut qͥ pitate deserta

Expanded text:
 amisere naturam. Sed cum ultra homines quemque prouehere sola probitas possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit, infra hominis meritum detrudat improbitas. Euenit igitur, ut quem transformatum lingnam litigiis exercet? Cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet? Vulpeculis exaequetur. Irae in-temperans fremit? Leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat? Cernis sistudia permutat? Nichil avibus differt. Fedis immundis que libidinibus immergitur? Sordide suis voluptate detinetur. Itaque fit ut qui, probitate deserta,
Abbreviated transcription (Latin):
Armina qͥ qͦndã studio fiorente peregi:
Nebilis heu mestos cogor mire mõdos.
Ecce mͥ lacere dictant scribenda camene.
Et ueris elegi fietibus ora rigant.
Has saltẽ nulłꝰ potuit ꝑuincere terror:
sle nostrũ comites ꝑ sequerent᷑ ĩteꝵ.
Gloria felicis olim iuridisq iuuente:
Solant᷑ mesti nunc mea facͥto ĩenis.
Uenit enim ꝓperata malis mopina senectꝰ.
Et dolor etatem uissit i nesse suanz.
Intempestiui fundunt᷑ uertice cani.
Et tremit effeto corpore laxa cutis.
Mors hominũ felix. que se nͨ dulcib ãnis
Inserit. ⁊ mestis sepe uocata uenit.¬
H eu hen. qm surda miseros auertit᷑ aure:

Expanded text:
armina qui quondam studio florente peregi, flebilis heu maestos cogor inire modos. Ecce mihi lacerae dictant scribenda Camenae et veris elegi fletibus ora rigant. Has saltem nullus potuit pervincere terror, ne nostrum comites prosequerentur iter. Gloria felicis olim viridisque iuventae, solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestivi funduntur vertice cani et tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix, quae se nec dulcibus annis inserit et maestis saepe vocata venit. Eheu, quam surda miseros avertitur aure
Abbreviated transcription (Latin):
uidicia iacebant. cũ mos patꝰ occid̾at. cũ ferro pulsis magist᷑¬
nĩs totuũ scelus fureẽq ꝯũse: nũ ciuitaserat: Itaq pulsꝰ
ego a ciuitate ũ sũ q̃ nulla erat. acc̾sitꝰ in cuitate sũ. nt ẽẽt.
repetita menioria. Atqͥ inde qͣm ista tui latͦtinii tela ꝯsũpse¬
rim. ⁊ iaccatã ⁊ ĩmussã a tenefariã ĩ me inuiriã. Semꝑdi
xi ꝑuenisse ado me᷑ nũ qm putaui. nͥ fortes cũ parietes di

Expanded text:
iudicia iacebant, cum mos patrius occiderat, cum ferro pulsis magistrriis ad tuum scelus furoremque conversae non civitas erat. itaque pulsus ego civitate non sum, quae nulla erat: accersitus in civitatem sum, cum esset repetita memoria. ac vide quam ista tui latrocinii tela contempserim: iactam et inmissam a te nefariam in me iniuriam semper duxi; pervenisse ad me numquam putavi, nisi forte, cum parietes di
Abbreviated transcription (Latin):
imitias ÷. sita una breuior aut longior exsibilat᷑ explodit᷑.
Inuita tuaq̃ om̃i gestu mod̾atior q̃ om̃i ũsuaptior ẽẽ deb¬
ut in salaba te peccasse dices: Poetã nõandio uni nugis.
ynuite sqͥtietate aũdiam ciuẽ oigitis peccã dineuientẽ sua
õ siuisa sĩt breuiora leuiora qͥs possit ostertd̾e cũ qͥcqͥd pecce¬
⁊ oidine: uicħ possit atdi quo magis pectari posse uideab᷑.
Ego u̾o te nõ stultũ ut sepe. ñ imgbũ ut semꝑ.

Expanded text:
t syllaba una brevior aut longior, exsibilatur, exploditur: in vita tu, quae omni gestu moderatior, omni versu aptior esse debet, in syllaba te peccasse dices? poetam non audio in nugis: in vitae societate audiam civem digitis peccata dimetientem sua? si vis, sane sint breviora, leviora qui possunt videri? cum quicquid peccet ordine nihil possit addi, quo magis peccari posse videatur.ego vero te non stultum, ut saepe, non inprobum, ut semper,
Abbreviated transcription (Latin):
setq iam se stitupe aniłle philosopħ esset siqͥdẽ allatasi
snirias ientt patient̾ei cołasset: isle patientia assũꝑsit.
panlisꝙ. acceptaq ꝯtumelia. uelut insultansi ã tandẽ
inqͥt intesuigis meesse philosophũ. T̃ um ille nimiũ morda¬
ct᷑ intellexam inqͥt si tacuisses. Quid aũ qd̾ ao p̃cipuos¬

Expanded text:
si quidem illatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper adsumpsit acceptaque contumelia uelut insultans: 'Iam tandem,' inquit, 'intellegis me esse philosophum?' Tum ille nimium mordaciter: 'Intellexeram,' inquit, ' si tacuisses.' Quid autem est quo
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑasse romanã qͥd attinet dr̃e : Erũ fraus aꝑta patuisset:
si nob̃ ip̃oꝵ ꝯfessione delatoꝵ qd̾ in om̃ib negotus maximas.

Expanded text:
asse Romanam, quid attinet dicere? Quarum fraus aperta patuisset, si nobis ipsorum confessione delatorum, quod in omnibus negotus maximas
Abbreviated transcription (Latin):
n maior: Qd minor ẽ etͥo int̾ hoꝵ etates int̾iectꝰ cato. Qdt̃
numabiles alii: larndomestitis exemplis habũ damꝰ. Eegitaᷤᷤ¬
sent ne quicqͣm in urta dͥesse expeteñdĩt nͥ qd̾ laudabile eẽt.
teatus: ⁊ ian uł ip̃i udoi t̃t ntrũ seboꝵ alicuiꝰ qͥ marmoreis
tectis etore ⁊ auto fulgentib qui signis qͥ tabuł qͥ celato au¬
ro ⁊ argento. qͥ chorinchis opib habuitõãt. an. a. fabricu. qͥ
ad duici solent: int in bonis rebẽ negẽt. Iiuto m̃ arte denẽt.
accurateq defendũt: uoluptatẽ ẽẽ sũmũ bonĩ. Qͤ qdẽ nͥ
nox pecũ dũ indet᷑ esse ñ hominũ. tũe tͥ siue deus siue mat¬

Expanded text:
 Cato? quid innumerabiles alii? - nam domesticis exemplis abundamus -: cogitassene quicquam in vita sibi esse expetendum nisi quod laudabile esse et tentiae, et iam vel ipsi iudicent, utrum se horum alicuius, qui marmoreis tectis ebore et auro fulgentibus, qui signis, qui tabulis, qui caelato auro et argento, qui Corinthiis operibus abundant, an C. Fabricii, qui adduci solent ut in bonis rebus esse negent; illud arte tenent accurateque defendunt, voluptatem esse summum bonum: quae quidem mihi vox pecudum videtur esse, non hominum. tu,
Abbreviated transcription (Latin):
sentẽcia locatꝰ egrotes. Ner̃ altiꝰ ꝑscrutem᷑. Nescio qͥo abesse
ꝯiecto. Sed du mͥ. Qm̃ a deo mundũ regi ñ ambigis. qͥb ⁊̃
gubnatuł regat᷑ adu̾tis. E uix inꝙͣ rogationis tue
sentenciã agnosco. nedũ ad inqͥsita respond̾e q̃am.
Nõ me inqͥt fefellit abesse aliqͥd: ꝑ qd̾ ueludinhyante ualli
robore in animũ tiũ ꝑturbatõnũ morbꝰ irrepserit. S dic
mͥ. Meministine qͥs sit reiꝵ fĩnis. qͥ uł totiꝰ nat᷑e tendatiã¬
tintio: BAudierĩ inꝙͣ. s memoriã meror hebet auit.

Expanded text:
sententia Iocatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum readvertis? —Vix, inquam, rogationis tuae sententiam nosco, nedum ad inquisita j respondere queam. — Num me, inquit, fefellit abesse aliquid, per quod velut hiante valli robore in animum tuum perturbationum morbus inrepserit? Sed dic mihi, meministine, quis sit rerum finis quove totius naturae tendat intentio? — Audieram, inquam, sed memoriam maeror hebetavi
Abbreviated transcription (Latin):
mora moĩti. si decẽ milib conferat᷑ annis: qm̃ utrũq spa¬
tiura finitũ ÷: minimã licet. ht tñ aliqͣm porcionem.
At hic ip̃e numerꝰ annoꝵ euisq qͣmlibet multiplex. ad
int̾minabilẽ dintͣnitatẽ nͦ cõꝑari quidẽ potest. Etenim
finitis ad seinuicẽ fuerit q̃dã. infiniti uͦ atq finiti. nulła
untͣ pot̾it esse coliatio. Ita fit. ut qmͣlibet finiti fama tẽ
ꝑis. si cũ in exhausta et̾nitate cogitet᷑: nõ parua s plane
nulła esse uideat᷑. Uos aũ nͥado popłares auras inanesq ru

Expanded text:
si decem milibus conferatur annis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam, licet, habet tamen aliquam portionem. At hic ipse numerus annorum eiusque quamlibet multiplex ad interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se inuicem fuerit quaedam, infiniti uero atque finiti nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parua sed plane nulla e
Abbreviated transcription (Latin):
Cõuenient pupxes. ⁊ uulsi flumine trunq.
Mixtaq fortuitos implicet unda modosͤ.
Qs tñ ip̃a uagos t̾re decliuia casus
Gu̾rgitis ⁊ laꝑsi defuius ordo regit.
Sicq̃ ꝑmissis auitare uidet᷑ habenis.
Fors patit᷑ frenos. ip̃a q lege meat.
nimaorito inꝙͣ. idq uti tu dicis ita esse cõsentio. S in hac
hxrentiũ sͥ serie causaꝵ. est ne ulla nr̃i arbiti lib̃tas. an
ip̃os qͦ humanoꝵ motꝰ aminoꝵ fatał cathena cõsiͥngit. E lst

Expanded text:
conuenient puppes et uulsi flumine trunci mixtaque fortuitos implicet unda modos; quos tamen ipsa uagos terrae decliuia casus gurgitis et lapsi defluus ordo regit. Sic quae permissis fluitare uidetur habenis fors patitur frenos ipsaque lege meat. – Animaduerto, inquam, idque uti tu dicis ita esse consentio. Sed in hac haerentium sibi serie causarum estne ulla nostri arbitrii libertas an ipsos quoque humanorum motus animorum fatalis catena constringit? – Est
Abbreviated transcription (Latin):
Nicħantiqua lege solutũ:
linqͥt ꝓpͥe statioris opꝰ.
Om̃ia certo fine gubnans.
Nã cͣ tantas lubrica nͥ sat.
fortuna uices: p̾mit ĩsõtes:¬

Expanded text:
il antiqua lege solutum linquit proprie stationis opus. Omnia certo fine gubernas Nam cur tantas lubrica uersat Fortuna uices? Premit insontes
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑis machinas. uł ingeno cõphende. uł explicare sermone. Hoc
am̃ pspexisse susficiat qd natas onũũ ꝓditor d̃ adẽ ad bonũ
dirigens. cuncta disponat. dũqͣ qͤ ꝓtulit in sui similitudine reti¬
nere festinat. malũ om̃e de rei publice sue t̾minis ꝑfatał setiẽ
necessitatis eliminet. Quo fit: ut q in t̾ris abundare creduit᷑.
si disponentẽ ꝓuidentiã spectes. nicħ usꝙͣ mali esse ꝑpendas. S
nideo ia re dudũ ⁊ pond̾e q̃stionis oneratũ. ⁊ rõnis ꝓlixitate fa¬
tigatũ aliqͣm carminis expectare dulcedinẽ. Accipe gͥ haustũ.
qͦ refectꝰ: firmior in ult̾iora contendas.
uiis celsi iura tonantis. Pura sollers c̾nere m̃te. Aspite sũmi
culmina celi. Islic insto fed̾e reꝵ. uet̾em seruãt syd̾a pacem.
Nõ sol rũtiło cõcitꝰ igne Gelidũ phebes ĩ pedit axẽ. Nec qͣ sũmo u̾

Expanded text:
operae machinas vel ingenio comprehendere vel explicare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat, quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat dumque ea, quae protulit in sui similitudinem, retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit, ut, quae in terris abundare creduntur, si disponentem providentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed video te iam dudum et pondere quaestionis oneratum et rationis prolixitate fatiga-tum aliquam carminis exspectare dulcedinem; accipe igitur haustum, quo refectus firmior in ulteriora contendas. Si vis celsi iura, Tonantis pura sollers cernere mente, aspice summi culmina caeli; illic iusto foedere rerum veterem servant sidera pacem. Non sol rutilo concitus igne gelidum Phoebes impedit axem nec, quae summo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cara tͥ÷ fortuma p̃sens. nͥ manendi fida. ⁊ cũ discesserit
allata merorẽ. Q si ñ ex arbitͥo retineri potest. ⁊ calanu
tosos fugiens faat: quid aluid fugax qͣm fute᷑ quosdã
calamitatis indicũ. Neq eñ qd̾ anteocl̃os sitũ: susfecit
intueri. Rerũ exitꝰ pridentia metit᷑. eadẽ q in altutro
mutabilitas: ñ formidandas fortune minas. nͨ exop¬
tandas facit esse blandicias. Postͤmo eqͦanimo toleres
oportet q̃uitqͥd int᷑ fortune areã gerit᷑. eñ semeliugo eiꝰ

Expanded text:
 est fortuna praesens nec manendi fida et, cum discesserit, allatura maerorem? Quodsi nec ex arbitrio retineri potest et calami- tosos fugiens facit, quid est aliud fugax quam futurae quoddam calamitatis indicium? Neque enim, quod ante oculos situm est, suffecerit intueri; rerum exitus prudentia metitur eademque in alterutro mutabilitas nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blanditias. Postremo aequo animo toleres oportet, quicquid intra fortunae aream geritur, cum semel iugo ei
Abbreviated transcription (Latin):
o tẽ pͥor. Ra ronͦ in iouis limine iacere dioicisui: Eosi
uberiꝰ de bonoꝵ parte sũpsisti: Qͥd si ate nõ tota discessis
Qd si ħ ip̃a mei mutabilitas iusta tͥ causa ÷ sꝑandi melio¬
ra: Tam̃ ne aninio ꝯtabescas. ⁊ intͣ ꝯmiine om̃ib regnũ

Expanded text:
 δὲ ἕτερων ἐάων in Iouis limine iacere didicisti? Quid si uberius de bonorum parte sumpsisti, quid si a te non tota discessi, quid si haec ipsa mei mutabilitas iusta tibi causa est sperandi meliora, tamenne animo contabescas et intra commune omnibus regnu
Abbreviated transcription (Latin):
nem statũ om̃ium bonoꝵ congregatione ꝑfc̃m. Hanc utr dixi¬
mꝰ dnerso tͣmite mortales om̃s tonant᷑ atoipisci. Est enĩ m̃tib
hominii ueri boni nat᷑alit̾ inserta cuproitas: s at falia deuiꝰ
error abducit. Quoꝵ qurdẽ alĩ sũmũ bonĩ esse nichilo indig̾e

Expanded text:
nem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diuerso tramite mortales omnes conantur adipisci. Est enim mentibus hominum ueri boni naturaliter inserta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indige
Abbreviated transcription (Latin):
tio: Ita ne fortimã nicħ puduit: Siminꝰ acusate ĩnocentie
at accusantiũ uilitas. At cuiꝰ criminis argium᷑. sũmã q̃ris:
Penatũ dicim᷑ saluũ esse uoluisse. Modũ desidas : Delaͣtoremꝰ
ne documenta deferret qͥb senatũ maiestatis reũ faceret. ĩ

Expanded text:
tio? Itane nihil fortunam puduit si minus accusatae innocentiae at accusantium uilitas? At cuius criminis arguimur summam quaeres. Senatum dicimur saluum esse uoluisse. Modum desideras? Delatorem, ne documenta deferret quibus senatum maiestatis reum faceret, i
Abbreviated transcription (Latin):
possessione ceciderint. Nam ubiꝰ oculos a sĩme luce u̾itatis adĩ¬
feriora ⁊ tenebrosa deiecerint. mox inscitie nube caligant: ꝑni

Expanded text:
possessione ceciderunt. Nam ubi oculos a summae luce ueritatis ad inferiora et tenebrosa deiecerint, mox inscitiae nube caligant, pern
Abbreviated transcription (Latin):
ppnua suosistat. uc census exubat s. ꝑndori deges
lngeaus. ͥũ nobilitas nouĩ facit. s angustia rei famili¬
ꝙ̃ aris iñcłũsu̾s: esse mallet ĩgnotꝰ. Ie utͦq cirtumfluus. intã

Expanded text:
petua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uita
Abbreviated transcription (Latin):
locatꝰ. ꝓpͥo iuuere iure desideres.
iqͥntas rapiois flatib pncitꝰ Ponꝰ u̾sat harenas.
Aut qͦt stelliferis edita noctib Celo sydera fulgent.
Tantas fũdat opes nͤͨ retͣhat manũ Pĩeno copia coenu.

Expanded text:
locatus proprio vivere iure desideres?\' Si quantas rapidis flatibus incitus pontus versat harenas aut quot stelliferis edita noctibus caelo sidera fulgent, tantas fundat opes nec retrahat manum pleno Copia cornu
Abbreviated transcription (Latin):
tere indebant᷑. Atq hoe hoc cͦ maxime ꝯsid̾andũ pito. q
nich habeat sũ apte ꝓpͥa nat᷑ã ꝑetunia: nt hula qͥb possi¬
detꝰ inuitis neq̃at auserri dB fateor inꝙ̃. El e ui
fateans tũ cã cotidie ualentior aliqͥs exipiat uurto uib
eñ forenses q̃rimoniẽ nisi qd̾ uł ui uł fraude poleprilo

Expanded text:
tere uidebantur. Atqui hoc quoque maxime considerandum puto quod nihil habeat suapte natura pecunia ut his a quibus possidetur inuitis nequeat auferri. Fateor, inquam. Quidni fateare, cum eam cotidie ualentior aliquis eripiat inuito? Vnde enim forenses querimoniae nisi quod uel ui uel fraude nolentibus
Abbreviated transcription (Latin):
qs natẽ minumũ. qd auancie nil satis. Qͣie siopes nͨ sũ¬
mou̾e iñdigentiã possũt ⁊ ip̃e suã faciunt. qͥo ÷ qd̾ eas
sufficientiam p̃stare credatis:
namis auente dines auri gurite Non expletiras

Expanded text:
d auaritiae nihil satis est. Quare si opes nec summouere indigentiam possunt et ipsae suam faciunt, quid est quod eas sufficientiam praestare credatis? Quamuis fluente diues auri gurgite non expleturas
Abbreviated transcription (Latin):
Mores solio. sanctaq calcãt
niꝰta uice colla nocentes.
Latet obscuris condrta uirtꝰ
Clara tenebͥs. stꝰq tulit. cͥr̃ ĩ iqͥ.

Expanded text:
Mores solio, sanctaque calcant sta vice colla nocentes. obscuris condita virtus Clara tenebris, justusque tulit Crimen i
Abbreviated transcription (Latin):
sare Germanici filio. ꝯscꝰ ꝯtͣ se facte ꝯuirat̃õnis fuisse di¬
ceret᷑. Si ego inqͥt scssem: tu nescisses. Q inre ñ ita sensus
nr̃os meror hebetauit. ut imꝑios scełata cõt urtutem

Expanded text:
sare Germanici filio conscius contra se factae coniurationis fuisse diceretur: “Si ego”, inquit, “scissem, tu nescisses”. Qua in re non ita sensus nostros maeror hebetauit ut impios scelerata contra uirtutem
Abbreviated transcription (Latin):
modat: Hinc iã fit allud fatał ordinis insigne miracłm. cũ ab
sciente gerit᷑. qd̾ stupeant ignorantes. Nã ut pauca qͤ rat̾o u alet hu¬
mana. de diuina ꝑfunditate ꝑstringã. de hoc quẽ tu instissimũ
⁊ eqͥ seruantissimũ putas. oĩa scienti ꝑuidentie dũi sũ uidet᷑. Et
iuetͥtem qͥ dẽ causã diis. uictã platoni placuisse. familiaris nr̃
lucanꝰ a monuit. Hic gͥ qͥcqͥt cit᷑ spẽ uideas geri. reb qͥdẽ rectꝰ or
do÷. opiniont uͦ tue ꝑu̾sa cõfusio. S sit aliqͥs ita bene moratꝰ. ut

Expanded text:
modat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab modat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus ammonuit. Hic igitur quicquid citra spem uideas geri rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis integ̾tate homines degũt ut qͦs ꝓbos imꝑosq censerint. eos
qͦ uti existimꝰãt. eẽ. nectẽ sit: Atqͥ ĩ hoc hominũ uidicia depugnãt.
⁊ qͦs alii p̾mio. alũ supplicio dignos arbit᷑nt᷑. S cõcedamꝰ ut aliqͥs
possit bonos malosq discerñe. Ñ gͥ. pot̾it intueri illã intimã
tẽꝑiem. uelut ĩ corꝑib dici solet animoꝵ: Nõ enĩ dissimilez
niracłm nescienti. cͦ sanis corꝑib hiis qͥdẽ dulcia. ilł uͦ amara
cõueniãt. curegͥ ⁊̃ qͥdã leuib qͥdã uͦ acrib adiuuant᷑. At hoc
medicꝰ qͥ sanitatis ip̃iꝰ atq egͥtudinis modũ tẽꝑam̃tũ q dinos¬
cit minime mirat᷑. Eͥd uͦ aluid aĩoꝵ salus iundet᷑ eẽ. ꝙͣ ꝓbitas.
qͥd egͥtudo ꝙͣ uitia: Qs aũ altꝰ uł seruator bonorꝰ uł malor depul¬
sor. qmͣ rector ac medicator m̃tiũ deus. qͥ cũ ex alta ꝑuidentie speclã
respicit. qͥo unicuiq cõueniat agnoscit: ⁊ qd̾ cõuenire nouit accõ¬

Expanded text:
gunt, ut quos probos improbosve censuerint, eos quoque, uti existimant, esse necesse sit? Atqui qui in hoc hominum judicia depugnant et quos alii praemio, alii 5 supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus, ut aliquis possit bonos malosve discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, veluti in corporibus dici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus, his quidem dulcia, illis vero amara conueniant, cur aegri etiam quidam lenibus quidam uero acribus adiuuantur. At hoc medicus, qui sanitatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidetur esse quam probitas, d aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accom
Abbreviated transcription (Latin):
dentie duunis spiritib fatũ extet᷑. sen aĩa seu tota ĩseruiẽte
nat᷑a. seu celestib sy deꝵ motib seu angłica mitute. seu demo¬
nũ uaria sollertia. seu aliqͥb loꝵ. sen oñub fatał series texit᷑.
sslud certe manifestũ ÷ ĩmobilẽ simplicẽq g̾endaꝵ formã reꝵx ẽẽ.¬
ꝓuidentiã. fatũ uͦ eoꝵ qͦ diuina simplicitas gerenda disposuit.

Expanded text:
 seu anima seu tota inseruiente natura seu caelestibus siderum motibus seu angelica uirtute seu daemonum uaria sollertia seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gerendarum formam rerum esse prouidentiam, fatum uero eorum quae diuina simpli
Abbreviated transcription (Latin):
ordinis explicatio. in diuine m̃tis adunata ꝓspectũ. ꝓuidentia
sit: idẽ nͦ adim̾atio digesta atq expluata temꝑib fatũ uo¬
cet᷑. Que licet du̾sa sint: alt̾m tñ pendet ex alt̾o. Ordonãq
fatał ex ꝓuidentie simplicitate ꝓcessit. Sicut enĩ artifex faciende.
rei formã m̃te ꝑcipiens mouet oꝑis effectũ ⁊ qd̾ simplict̃ p̾sentarie
ꝙ ꝑspex̾at. ꝑ temꝑales ordines ducit: ita ds̃ ꝑ uidentia qͥdẽ singłã¬
rit̾ stabilit̾q facienda disposuit. fato uͦ ħ ip̃a q̃ disposuit mt̃¬

Expanded text:
mporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero; ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod simpliciter praesentarieque prospexerat per temporales ordines ducit, ita deus prouidentia quidem singulariter stabiliterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit m
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsformat. Eadẽ nascentia cccidentiaq om̃ia. ꝑsimiles fecuũ
seminũq renouat ꝓ gressus. Hec actꝰ. ⁊̃ fortunasq hominũ in
dentie ꝓficiseat᷑ exosdiis. ipãm qͦ ĩmutabilẽ esse necc̃e÷ Ita enĩ
res optimeregũt᷑. si manens in diuina m̃te simplicitas indecli¬
nabilẽ causaꝵ ordinẽ ꝑmat. hic uͭ ordo res mutabiles ⁊ alioqͥn
tem̃e fiituras ꝓpͥa ĩ cominittabilitate coertec. Qͦ fit: ut tã ⁊ si
uob̃ hũc ordiuẽ minime cõsid̾are ualentib cõfusa oĩa ꝑtͦbata¬
q uideant᷑. nichilo muiꝰ tñ suus modꝰ ad bonũ dirigens caĩcta diᷤ
ponit. Pich̃ ÷ enĩ qd̾ mali causa neab ip̃is quidẽ imꝑis fiat
qͦs ut ubrime demonstͣtum bonũ qͤrentes pͣuiis error aũtit.
ne dũ ordo de sũmi boni cardine ꝑficiscens. a suo qͦ deflectat exor
uio. Que nͦ inqͥes potest ulla miqͥor esse cõfusio. qmͣ ut bonis tũ¬

Expanded text:
transformat, eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetum transformat, eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetum seminumque renouat progressus. Haec actus etiam fortunasdentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur, si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem premat. Hic uero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coerceat. Quo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus confusa omnia perturbataque uideponat. Nihil est enim quod mali causa ne ab ipsis quidem improbis fiat: quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes pravus error avertit, ne dum ordo de summi boni cardine proficiscens, a suo quemquam deflectat exordio. Quae vero, 20 inquies, potest ulla iniquior esse confusio, quam ut bonis tu
Abbreviated transcription (Latin):
diumnitati stabilit̾ fixa. fatalis ordinẽ mobilitatis excedunt.
Nam ut orbiũ cirra eundẽ cardinẽ se u̾tentiũ. qͥ ÷ intimꝰ ad sim¬
plicitatẽ medietatis accedit. tet̾oꝵq extͣ locatoꝵ ueluti cardo
qͥdã curca queni uersent᷑ existat. extimꝰ uͦ maiore abitu rotatꝰ:
qͣnto a pũcti media indiuiduitate discessit. cãto ampliorib
spatiis explicat᷑. Si qͥd uͦ illi se medio cõnectat ⁊ sociot ĩ simpli¬
citatẽ cogit᷑. diffundiq ac diffiuere cessat: similtratione qͥd̃
longꝰ a pͥma m̃te discedit. maiorib fan nexib implicat᷑.: ac
cãto aliqͥd fato liber ÷. qnͣto illũ rr̃ cardinẽ intiniꝰ petit.
Qͥd si suꝑne ̃cis heserit firmitati motu carens fati qͦ suꝑgie¬
Uit᷑ necessitatẽ. Igit᷑ uti ÷ ad intellestũ ratocinatb ad idqd̃ id
series mobił ad ꝑnidentie stabilẽ simplicitatẽ. Ea series celũ
ac syd̾a mouet. elem̃ta in se iuicẽ tẽꝑat. ⁊ alt̾na cõmutatõe

Expanded text:
divinitati stabiliter fixa fatalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa. eundem cardinem sese vertentium, qui est intimus. ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum veluti cardo quidam, circa quem versentur, exsistit, extimus vero maiore ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur. si quid vero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione, quod longius a prima mente discedit, maioribus fati nexibus implicatur ac tanto aliquid fato liberum est, quanto illum rerum cardinem vicinius petit. Quodsi supernae mentis hae- serit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod series mobilis ad prouidentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione
Abbreviated transcription (Latin):
Humanũ miseras haut ideo genꝰ Cesset fle̾re q̃relas.
Quãnis uota libens excipiat deus Multi ꝓdigns auri.
Et claris auidos oruet honorib Iil iam parta indent᷑:
S q̃sita uorãs scua rapac̾itas Alios pandit hẏatus.
Q iam p̃cipitẽ frena cupidinẽ serto fine retentent.
largis ⁊̃ cũ potiꝰ nuñib fiuens Sitis ardesat habeñdi.
Runꝙ̃ ũieiagit ꝯͥ trepid̾ semens t ese areitegeaten.

Expanded text:
humanum miseras haud ideo genus cesset flere querelas. Quamuis uota libens excipiat deus multi prodigus auri et claris auidos ornet honoribus, nil iam parta uidentur, sed quaesita uorans saeua rapacitas alios pandit hiatus. Quae iam praecipitem frena cupidinem certo fine retentent, largis cum potius muneribus fluens sitis ardescit habendi? Numquam diues agit qui trepidus gemens sese credit egentem.
Abbreviated transcription (Latin):
I fientes oculos claudere seua negat.
Dum leuib malefida bonis fortuna faueret.
Pene caput tͥstis merserat hora meum.
N ũc qr fallatem muteaut nubila uultiuy:
Protra hit ingͣratas impͣia iuita mor as.
Q id me felicem tociens iactastis amiq:
Qui cecidit. stabili non erat ille gradus¬

Expanded text:
 flentes oculos claudere saeva negat! Dum levibus malefida bonis fortuna faveret, Pene caput tristis merserat hora meum. Nunc quia fallacem mutavit nubila vultum, Protrahit ingratas impia vita moras. 8 Quid me felicem toties jactastis, amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu
Abbreviated transcription (Latin):
couingit: ⁊ bonos qͥttib fu̾it aduncta ñ efficit.
oiumꝰ qͣntas ded̾it ruinas brbe flãmata patͥb ꝙ tesis:
Erẽ qͥ qͦndã feiꝰ int̾emptõ. Watͥs effuso maduro cruore.
Corpꝰ ⁊uisui gelid̃ ꝑerrans Ora ñ tunxit labenus s esse:
Censor extincti potuit decoris. Hit m̃ sceptꝰ popłõs regẽbat.
asiudes tondẽs radios subũdais Eheb etmo ueniẽs abertu
Qs pnit septe gelicoi triones Eͦs nochꝰ sicto uolentꝰ estu

Expanded text:
icit. Nouimus quantas dederit ruinas Vrbe flammata patribusque caesis Fratre qui quondam ferus interempto Matris effuso maduit cruore Corpus et uisu gelidum pererrans Ora non tinxit lacrimis, sed esse Censor extincti potuit decoris. Hic tamen sceptro populos regebat Quos uidet condens radios sub undas Phoebus extremo ueniens ab ortu, Quos premunt septem gelidi triones, Quos Notus sicco uiolentus aestu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ totiꝰ uacua pond̾is: su consid̾a.
Drrne tir ai nbitũ si cuti ast logics demenstũ onib acte¬
piftrad celi spaciũ pumeticonstat optinere r̃nẽ. i d ut si
Rete portio:: sicut ptolomes ꝑ bante didiasti. qͥ nob̾cas¬
pruldoi antibs tiuasta regio disten dit᷑ cogitatione subit¬
pens ur angustissum a uhabitandi hominib area
telinquet᷑. Inhec minimo gͥ puncti qͦdã pũcto ͥcũsepa
atq ouisi: de ꝑuulganda fama. deꝑferendo nomine
cogitatis. nt qͥd heat amplũ magnificũꝙ gł a tã angustes
eequisq lintebs artata. Nedeqo hoo iymbrans habita¬

Expanded text:
 sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis ? demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat:: obtinere rationem, id est, ut, si fere portio est, sicut Ptolomaeo probante didicisti, quae nobis cogpraxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis, ut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc i
Abbreviated transcription (Latin):
muficos. medicina medicos rethoricã rethoricos facit.
exainguere auariam q̃unt . nͦ potestas sui cõpotẽ fecerit.
quẽ iuciose libidines insolubilib astrictũ recinẽt cathemᷤᷤ.
⁊ collata impbis dignitas. ñ mͦ ñ efficit dignos. s potiꝰ
ꝓdit ⁊ ostantat indignos. Cur ita ꝑuenit: Uaudetis enĩ
res sese alit̾ habentes. falsi speslare nominib. q̃ facile
ip̃arũ reꝵe redargiunt᷑ esffectu. Itaq nec ille dinicie. si
slla potentia. nͦ ħ dignitas in reappellari potest. Poftͤmo¬

Expanded text:
musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit: musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit: restinguere auaritiam queunt, nec potestas sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et collata improbis dignitas non modo non effecit dignos sed prodit potius et ostentat indignos. Cur ita prouenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu; itaque nec illae diuitiae nec illa potentia nec
Abbreviated transcription (Latin):
sastiner ab alio ipẽ nõ posit: Bissilidẽ actepi muꝰ n erare lᷤ¬
pites solatũ ab ħcul e hospite fiunisse mactatum. Eegd us
ples penoꝵ bello captos in nincla ꝯ rete at. s mox po medor
eacherus manꝰ p̃buit. Ulã ne gͥ eiꝰ hominis potẽciã putas.
qui qd̾ ip̃e inalio potest. ne ĩd insealt̾ ualeat esfic̾e ñ possit:
Aohec. Si ip̃i dignitatib ac potestatib messet aliqͥo nat᷑alis
ac ꝓprn boni. nunꝙͣ pessimis ꝑ uenirent. Nleqenĩ sibi so¬
lent adũsa sociari. Nat᷑a respuit. ut contria queq ũgant᷑.
Ita cũ pess imos płmq dignitatib fungi dubium ñ sit.
Iiud ⁊̃ liquet. nat᷑a sni bona non esse: q̃ sese pessimmis in he¬
rere patiant᷑. Ed̾ qͥdẽ de cunctis fortune mimꝰib dignius
existimari potest. que ad imꝑbissimũ quẽq ub̃iora ꝑue¬
esse fortẽ. cui fortitudinẽ inesse cõspexerit. ⁊ cuicũq ueloci¬
tas ad: manifestum est esse uelocẽ. Sic musica quidẽ

Expanded text:
sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures i Poenorum bello captos in vincla coniecerat, sed mox ipse victorum catenis manus praebuit. ullamne igitur eius hominis potentiam putas, qnitatibus ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, numquam pessimis pro- > venirent; neque enim sibi solent adversa sociari, natura respuit, ut contraria quaeque iungantur.. Ita cum pessimos plerumque dignitatibus fungi dubium non sit, illud etiam liquet natura sui bona non esse, quae se pessimis haerere patiantur. Quod quidem de cunctis fortunae muneribus dignius existimari potest, quae ad improbissimum quemque uberiora perveesse fortem cui fortitudinem inesse conspexerit et cuicumque uelocitas adest manifestum est esse uelocem; sic musica quidem
Abbreviated transcription (Latin):
noleitia dres honcres. cetͥaq taliũ: mei sĩtt iuris. D̃dm
faonile ds groscñs. mecũ ueniunt. me abeunte disceduit̃.
Auoaet affirniẽ. si tua forẽt q̃ amissa ꝯq̃teris: aullo modo
ꝑdidisies. anegõ sola meũ ius ꝯcercere ꝑhibebor e licet
ceo ꝑferre luicidos dies. eos dẽ q tenebrosis nocaib condepi
sicet anio tre uiltũ ñc fiorib frugĩb q redim̃e. ñ ñbis

Expanded text:
iolentia. Opes honores ceteraque talium mei sunt iuris. Dominam famulae cognoscunt j mecum ueniunt, me abeunte discedunt. Audacter adfirmem, si tua forent quae amissa conquerens nullo modo perdidisses. An ego sola meum ius exercere prohibebor? Licet caelo proferre lucidos dies eosdemque tenebrosis noctibus condere. Licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
colla sũmiseris. Qd̃ simanendi abeundiꝙ serib̃e legẽ
uelis ei. quã cu tͥ dñam spoate legisti: nõne iniurius
fueris ⁊ ĩpacientia sortẽ exacerbes ꝙͣ ꝑmutare ĩ possis:
Si uentis uela ꝯmittes. ñ qͦ ueluntas pet̾et. s qͦ flatus
impellerent. ꝓmor̾iereͥs. Si arius semina crederes: fira¬
ces int̾ se annos steri lesq pensares. fortune te regendũ¬

Expanded text:
colla submiseris. Quod si manendi abeundique scribere legem uelis ei quam tu tibi dominam sponte legisti, nonne iniurius fueris et inpatientia sortem exacerbes quam permutare non possis? Si uentis uela committeres, non quo uoluntas peteret sed quo flatus impellerent, promoueres; si aruis semina crederes, feraces inter se annos sterilesque pensares. Fortunae te regendu
Abbreviated transcription (Latin):
dedifti. domine morib teoportet obtemꝑes. Eu uͦ uoluentiꝰ .¬
tote impetũ retinere conaris: At om̃im mortaliũ stoli¬
dissime. si man̾e incipit: fors esse desistit.
oetum supla uertent iuces dextra: Exestuantis more
fert᷑ euripi. Dũdũ tremendos seua ꝓt̾it reges: hu¬
milẽq uicti subleuat fallax uultũ. sõilla miseros au¬
dit aut cure fietꝰ. Ultꝙ gemitꝰ dura qͦs fecit ridet. Sic
illa iudit. sic suas þat uires. Magnũ q sus monstrat
ostentũ. Si qͥs uisat᷑ una stratꝰ ac felix hora.
i̾is postulet animadilte. Qͥd tu homo rram mecondi¬
aus agis qͣrelis: Qͣ tͥ fecimꝰ inuiriã: Quetuab detͣ ximꝰ
bona. Q ius usdite de opũ dignitatũq mecũ possessione¬
ꝯtende ⁊ sicuqm mortaliũ ꝓpͥum quid hoꝵ esse monst᷑¬
nio ego iã tua fuisse q̃ repetis sponte ꝯcedã. Cũ tematris
denes nat᷑aip duxit. midũ reb om̃ib inopẽq suscepi.

Expanded text:
dedisti, dominae moribus oportet obtemperes. Tu uero uoluentis rotae impetum retinere conaris? At, omnium mortalium stolidissime, si manere incipit fors esse desistit. Haec cum superba uerterit uices dextra et aestuantis more fertur Euripi, dudum tremendos saeua proterit reges humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletus ultroque gemitus, dura quos fecit, ridet. Sic illa ludit, sic suas probat uires magnumque subitis monstrat ostentum, si quis uisatur una stratus ac felix hora. ius postulet animaduerte. “Quid tu, homo, ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tibi tua detraximus bona? Qcontende et, si cuiusquam mortalium proprium quid horum esse monstraveris, ego iam tua fuisse, quae repetis, sponte concedam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi,
Abbreviated transcription (Latin):
frigorib ꝙ ofundere. Iu a ÷ mari: nñc strato ecre ulanoiri
n pocillis ac fuctib inhorrescere. nos ãt ostantiã ñĩs nioribs
Aienã inerpleta hominũ eꝑtortas alligabit. Hee nr̃anis
s. hũc ꝯtinuit suoũ lidimꝰ. Potã uolubili oebe uersant.
iñfima sũmis. sĩma infimis mutare gaudemꝰ. Ascende si
platet. s ea lege neuti cũ lidoitri mei ratio poscet descende

Expanded text:
frigoribusque confundere, ius est mari nunc strato aequore blandiri, nunc procellis ac fluctibus inhorrescere: nos ad constantiam nostris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas alligabit? Haec nostra vis est, hunc continuum ludum ludimus: rotam volubili orbe versamus, infima summis, summa infimis mutare gaudemus. Ascende, si placet, sed ea lege, ne, uti cum ludicri mei ratio poscet, descende
Abbreviated transcription (Latin):
cogat auarꝰ opes. Oneret q baccis colla riibei littoris
Luraq centeno sciñdat opima boue: Sec atia mordax de¬
seris suꝑstitẽ. Defiunctũ q leues ñ comitant᷑ opes.
¶d dignitates honorabilem reu̾endũq cui ꝓuenint:
reddunt. Nũ enĩ uis ea ÷ magistrataib. ut utentim

Expanded text:
cogat auarus opes oneretque bacis colla rubri litoris ruraque centeno scindat opima boue, nec cura mordax desserit superstitem defunctumque leues non comitantur opes. Sed dignitates honorabilem reuerendumque cui prouenerint reddunt. Num uis ea est magistratibus ut utenti
Abbreviated transcription (Latin):
anda mrrit ora Re sides ont redeũt anumi fren rucos dent
neumere sut saxat nodis colla solutis Primꝰqy lacer dente
muento donntor mbidas i biuit iras E canit alcis gariu¬
larar̃is Ales canee claudit᷑ antꝰ Hiue licet illita porila
auote susurrat. ualdis qͥntoã unib acta Pniũ fiectis iur

Expanded text:
nxerit ora, Resides olim redeunt animi, Fremituque gravi meminere sui, Laxant nodis colla solutis, Primusque lacer dente cruento Domitor rabidas imbuit iras. 183 Quae canit altis garrula ramis Ales, caveae clauditur antro: Huic licet illita pocula voce susu