comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
parte sirm binceus. iideo aĩõs affectus ꝙ abditos. et qd forte nõ suspi¬
antur coititatibus intersum. accus eĩ non unus ego. s totus tenurũ
orbie licet hactenus dissinuilet. magis ac magis in diẽs uidet. quos
ncrede cũ plene iudent non feret. uellem plura senbere cũ iux
ista potuerim. nestio enĩ uude hodie preter solitum ad calanium
lentus. et ante eciam ꝙ inciꝑem fessus accessi. Uale uir clarissiẽ
nĩ memor. Mediolam .kl. man.¬
Ad seliũ suum exhoracio ad equanimitatem ⁊cͣ
rlm duabus ex litens cius ꝓgrauiter te turbatũ sensi admi¬
Lians doleusq et multa mecum cogitans. Ad sũmam qd̾ tã
sertim induruisse iam contra om̃s impetus fortune. Optinum
inter uĩte huius asꝑitates remediũ est. ꝙ nichil stat. Gĩa hũana
noluũtur et fugiũt. ut acrĩter actendenti nulla hic uł gaudii
il doloñs materia macria sit. milla metus aut sper causa. dum

Expanded text:
parte sum linceus; video animos affectusque abditos, et quod forte non suspiparte sum linceus; video animos affectusque abditos, et quod forte non suspicantur, cogitatibus intersum. Actus enim non unus ego, sed totus terrarum orbis, licet hactenus dissimulet, magis ac magis in dies videt; quos, michi crede, cum plene viderit, non feret. 4 Vellem plura scribere, cum vix ista potuerim; nescio enim unde, hodie preter solitum ad calamum lentus et ante etiam quam inciperem, fessus accessi. Vale, vir clarissime, nostri memor. Mediolani, Kal. MaiAd Lelium suum, exhortatio ad equanimitatem. 1 Iam duabus ex literis tuis pergraviter te turbatum sensi; admirans dolensque et multa mecum cogitans, ad summam nichil isertim, induruisse iam contra omnes impetus fortune. 2 Optimum inter vite huius asperitates remedium est quod nichil stat, omnia humana volvuntur et fugiunt, ut acriter attendenti nulla hic vel gaudii vel doloris materia magna sit, nulla metus aut spei causa, dum
Abbreviated transcription (Latin):
uastepsianum de colũna p̃positum sancti adomari famillanter .xiͦ.
Itenis tuas sũma et sancta cũ uoluptate ꝓlegi. de uolũtate
quidem mea te certum esse gaudeo. que et si renĩ argumẽ¬
tis careat suis se ꝓdit iudicus. eminet. elucet. apparet. Contra
eto detua non aliterꝙͣ deꝓprĩa certus sum. Multa in de te literarũ ipsani
ententiosa breuitas. multa quoq nr̃hic Cicero ꝑganensis apinatis
ilus hostis s ad ꝑsuasendum mn de te nemo non satis est eloquẽt
Nullus autem pluraꝙ̃. ar̃us ip̃e meus in silencio. Cupio te iudere qd̾
et si taceam nosti. Et licet pr̃bus conscriptis nulla ꝓrsus nostri di¬
uoitii cura sit illis tñ mutis te uideo melioribus oculis. Illos uero
lret ab̾sencia mea delectentur. qua m̃ re una mecũ sentiũt. Illos mꝙͣ
Introspitio ecgo illos ubicũq sim et lippus ad reliqua mirũ hac ut in

Expanded text:
11 Ad Stephanum de Columna, prepositum Sancti Adomari, familiariter. 1 11 Ad Stephanum de Columna, prepositum Sancti Adomari, familiariter. 1 Literas tuas summa et sancta cum voluptate perlegi; de voluntate quidem mea te certum esse gaudeo, que etsi rerum argumentis careat, suis se prodit indiciis, eminet, elucet, apparet; contra ego de tua non aliter quam de propria certus sum. Multa michi de te literarum ipsarum sententiosa brevitas, multa quoque noster hic Cicero pergamensis arpinatis illius hostis, sed ad persuadendum michi de te nemo non satis est eloquens; nullus autem plura quam animus ipse meus in silentio. 2 Cupio te videre, quod, etsi taceam, nosti; et licet patribus conscriptis nulla prorsus nostri divortii cura sit, illis tamen invitis, te video melioribus oculis. Illos vero, licet absentia mea delectentur, qua in re una mecum sentiunt, illos, inqIntrospicio ego illos ubicunque sim, et lippus ad reliqua, mirum hac ut in
Abbreviated transcription (Latin):
undiq pulsarer. in pelago esse me nestiam. Clauũ regentis dd
pedes sedeo. et fluitantem puppim / nõ ĩmotus certe s intrepid̃
teneo/ et exitum operior. eo aĩd ut oĩs ꝓpe iam uentus meus
sit. et in litore quol portus mͥ. Ita tedio illi meo rerũ kumananiꝰ
Incunositas pͥmũ inde segnicies post securĩtas ad postremum
torpor obrepsit. et nͥ suꝑbũ esset m trbuere qd̾ de marco catone
scriptum est. ip̃e quoq michi uideor interdum et p̾sertim̃ hac
tibi hora noctis hec seubens eodem Illo habitu quo auũculum
quondam fille bnitus inuenit in somnis scilicet et cutis
timens securus q mei. S de hoc expientia uident nmo queso
non uident. Etulti est em̃ piculum optare expiendi libidine. Reliquũ
se ut plebere toge tue plusꝙͣ crassi diucñs inuideam. et rustico lare
qio q uti prohibeor suspirem. uale. mediolam .ui ͦ.kel. februarias
ante lucem propere.

Expanded text:
undique pulsarer, in pelago esse me nesciam. 3 Clavum regentis ad undique pulsarer, in pelago esse me nesciam. 3 Clavum regentis ad pedes sedeo, et fluitantem puppim non immotus certe sed intrepidus teneo et exitum operior eo animo, ut omnis prope iam ventus meus sit et in litore quolibet portus michi. Ita tedio illi meo rerum humanarum incuriositas primum, inde segnities, post securitas, ad postremum torpor obrepsit; et nisi superbum esset michi tribuere quod de Marco Catone scriptum est, ipse quoque michi videor interdum et presertim hac tibi hora noctis hec scribens, eodem illo habitu quo avunculum quondam suum Brutus “invenit: insomnis” scilicet, “et cuntis timens securusque” mei. 4 Sed de hoc experientia viderit; imo, queso, non viderit; stulti est enim periculum optare experiendi libidine. Reliquum est ut plebeie toge tue plusquam Crassi divitiis invideam, et rustico lare tuo quod uti prohibeor, suspirem. Vale. Mediolani, VI Kal. Februarias, ante lucem, propere.
Abbreviated transcription (Latin):
nem et aurore metum et frigus et tussim papirũ quoq et cala¬
mum ac lucernam rebellantes ut licuit scripsi .niͦ. Pdus Iamia¬
ras. ante lucem. Uiuite felices. et ualete mei memores.
Ad Iohãnem aretmnũ. gratulatoria illius status et sui nuncia.
One spem ꝓlixions eple que terrere lectorem solita. te
unũ ꝓpter uiu colloquii desidenũ delectat. Iam hiñc ne
uagari baleam ꝓuisum. hora gelu. somnis labor octupacio fre¬
nũ stringent. ad hec papirus breuis de industũa uelut angusti
area ad exerciciũ calami liberions assũpta est. Equidem tius i
licens te ꝓcellis elapsum neq tmñ iam in portu nauigantem s
in litore sedentem uideo. Gratulor tibi. Nil dete letius nosse po¬
tueram. Me autem u̾sa uice noueris in piculis securũ. o feneum
caput. et in medns tempestatibus quiescentem. usq adeo: ut nͥ
alios circũiactatos equoreo turbine uideram/ et fragore nautico

Expanded text:
nem et aurore metum et frigus et tussim, papirum quoque et calanem et aurore metum et frigus et tussim, papirum quoque et calamum ac lucernam rebellantes, ut licuit scripsi. II Idus Ianuarias ante lucem. Vivite felices et valete mei memores. 10 Ad Iohannem Aretinum, gratulatoria illius status et sui nuntia. 1 Pone spem prolixioris epystole, que terrere lectorem solita, te unum propter vivi colloquii desiderium delectat. Iam hinc ne vagari valeam provisum; hora gelu somnus labor occupatio frenum stringent. Ad hec papirus brevis de industria, velut angustior area ad exercitium calami liberioris, assumpta est. 2 Equidem tuis in literis te procellis elapsum, neque tantum iam in portu navigantem sed in litore sedentem video. Gratulor tibi; nil de te letius nosse potueram. Me autem versa vice noveris in periculis securum — o ferreum caput — et in mediis tempestatibus quiescentem usqueadeo ut nisi alios circumiactatos equoreo turbine viderem et fragore nautico
Abbreviated transcription (Latin):
sim ꝙͣlibet non dicam tacitus s mutus fuerim tuum esse. me¬
diolam. ydibus Aprilis.
Responsio ad epłam trium simul amicorum
Ricipitem epłam tribus magnis textam calamis et triao
murice coloritam ter et amplius letus aspexi. ad quam
modo ml aliuid insi ml esse qd̾ artificiosa non possit eloquẽtia
que quãtum sepe potuent si epequi uelm. longior sim ꝙͣ tempꝰ¬
ad hec scribenda concessum. Scd tam breue est ut nichil pocius
ꝙͣ tam pauca scribere mens fuent. Nũc sane bnũ potuit quod̃
ĩpossibile prorsus rebar, ut babilone scilicet habitantib iudere
Inudeo quidem uobis in urbe oc̃um pessĩma s honesto illo sus
lare degentibus malarum uacuo cupidinũ et babilonicis mon¬
bus maccesso deniq simillimo campis elisus. quos inter auerm̃a
lores ac miserĩas letos dicũt. hec nobis simul oĩbus quib tam
multa sepe singulis inter festmacionem et somnũ et occupatio¬

Expanded text:
sim, quamlibet non dicam tacitus sed mutus fuerim, tuum esse. Mesim, quamlibet non dicam tacitus sed mutus fuerim, tuum esse. Mediolani, Idibus Aprilis. 9 Responsio ad epystolam trium simul amicorum. 1 Tricipitem epystolam tribus magnis textam calamis et trino murice coloratam ter et amplius letus aspexi. Ad quam modo nil aliud nisi nil esse quod artificiosa non possit eloquentia, que quantum sepe potuerit si exequi velim, longior sim quam tempad hec scribenda concessum, quod tam breve est, ut nichil potius quam tam pauca scribere mens fuerit. 2 Nunc sane unum potuit quod impossibile prorsus rebar, ut Babilone scilicet habitantibus inviderem. Invideo quidem vobis in urbe omnium pessima, sed honesto illo sub lare degentibus, malarum vacuo cupidinum et babilonicis moribus inaccesso, denique simillimo campis Elysiis, quos inter Averni dolores ac miserias letos dicunt. 3 Hec vobis simul omnibus, quibus tam multa sepe singulis, inter festinationem et somnum et occupatio
Abbreviated transcription (Latin):
meis morib aliẽna. nͥ forte silencium meum equo Longius
fateor castigare hoc supplicio uoliusti. ꝙͣ uiste non disputo. sis
apidd me tanti uni castugatio iusta est. n ͨ mͦ iusta ẜ ggrata. s uotũ
duẜ dulcis. At si mei memĩnisses quem tui tibi fingis oblitũ
neq tibi penitus ꝓsuasisses me quasi enceis poculis nestio quib
diuicns transformatũ. non hoc contentui ascriberes s nature
nota tibi prdem tarditas mea est. et occupacio et cure. que in¬
clmnata Iam die crede mͥ bĩatoribus acriores esse solent. Accedit
et penuria mĩciorũ. ꝙͣuis eñ tu michi miror quã exquisitissimã
edium in solitam q magnificenciam obiecens. Ego tñ adhuc ambro¬
sii hospes sum. et in extremo ciuitatis angulo. sepe eciam rure
abdicus qd agat urbs nestio. Tu uͦ iam uãle. te ꝙ si potes ad
credendum coge. me nec diuitem esse, nec mopem. et quisquis

Expanded text:
meis moribus aliena, nisi forte silentium meum equo longius, meis moribus aliena, nisi forte silentium meum equo longius, fateor, castigare hoc supplicio voluisti; quam iuste non disputo: omnis apud me tanti viri castigatio iusta est, nec modo iusta sed grata sed iocunda sed dulcis. 22 At si mei meminisses, quem tui tibi fingis oblitum, neque tibi penitus persuasisses me quasi circeis poculis, nescio quibus divitiis transformatum, non hoc contemptui ascriberes sed nature. Nota tibi pridem tarditas mea est, et occupatio, et cure, que inclinata iam die, crede michi, viatoribus acriores esse solent. 23 Accedit et penuria nuntiorum; quamvis enim tu michi miror quam exquisitissimam edium insolitamque magnificentiam obieceris, ego tamen adhuc Ambrosii hospes sum et in extremo civitatis angulo, sepe etiam rure abditus, quid agat urbs nescio. Tu vero iam vale, teque, si potes, ad credendum coge me nec divitem esse nec inopem, et quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
cui Illud maticũ querebatur. Heu ꝙͣ uera sunt ꝓuerbiã. Illid
infigriiter. Multos modios salis simul edendos esse ut amnicicie
minus expletum sit. Ergo ego hanc tue opinionis inuiriam meriũ
ut aut ꝓpter opes quãtũuis affluerent suꝑbirem quia scilicet
plium debitor iniudiẽꝙ patentiõn factus essem. quo alcius as¬
cendissem eo grauius casurus. aut ꝓpter pauꝑtatem nõ dicam te
quem inter om̃s coetaneos tuos singulan quadam ueneratione cõ¬
plexus sum s quẽcũq despicerem. Cum contra sepe ninero post
gnũcias despexerim quos ante suspexeram atq colueram. Non
pas hec inter indifferencia numierare didicertm. S qr qd obser¬
nacio longa me docuit multis adu̾sitas fuit scola u̾tutũ. ꝓspentas
ui̾tiorũ. uerum ego scribendo iam fessus sum. n ͨ minus inqui¬
rendo quidtibi uẽnit in mentem ut hec diceres et tuo stilo et

Expanded text:
cui illud viaticum querebatur. 19 Heu quam vera sunt proverbia, illud cui illud viaticum querebatur. 19 Heu quam vera sunt proverbia, illud insigniter, multos modios salis simul edendos esse ut amicitie munus expletum sit. Ergo ego hanc tue opinionis iniuriam merui, ut aut propter opes, quantumvis affluerent, superbirem, quia scilicet plurium debitor invidieque patentior factus essem, quo altius ascendissem eo gravius casurus; aut propter paupertatem, non dicam te, quem inter omnes coetaneos tuos singulari quadam veneratione complexus sum, sed quemcunque despicerem; 20 cum contra sepenumero post divitias despexerim quos ante suspexeram atque colueram, non um a philosophis hec inter indifferentia numerare didicerim, sed quia, quod observatio longa me docuit, multis adversitas fuit scola virtutum, prosperitas vitiorum? 21 Verum ego scribendo iam fessus sum, nec minus inquirendo quid tibi venit in mentem ut hec diceres et tuo stilo et
Abbreviated transcription (Latin):
et diuturne nobis absenciẽ moras fecit rerim status Italicarum.
et licet inter piresentes rei familians extimacio eo solet esse diffi¬
cilior quo facilior est ul iaccancia mortalium ul querela. dũ
uł suꝑbia falsas opes simulat. ul falsam flet auaricia pauꝑtatẽ
In eo sane qd̾ sequitur quanã uł mei uł tui ip̃ius oblmone
plapsus sis ꝓrsum miran satis et scupere non possum. Ais
enĩ. qd̾ utiuã racione non expressa diceres ut mͥ liberũ reliqͥssa
dictum tuum qd̵ cupidissime facerem excusare. S dicis te ꝓpter
tuam pauꝑtatem que ut est genus et uirtus quomodo tecum
esse possit non intelligo in contentibilem effectum. si duis placel
ꝓpter meas dũĩcias quibus ut audifti nec egeo nec abundo
quibq post hac minus ac minus ul habundare posse iudor
nel egerẽ. ꝙ mn et incurositas rerũ maior et uia nmor in diẽs

Expanded text:
et diuturne nobis absentie moras fecit rerum status italicarum, et diuturne nobis absentie moras fecit rerum status italicarum, et, licet inter presentes, rei familiaris extimatio eo solet esse difficilior, quo facilior est vel iactantia mortalium vel querela, dum vel superbia falsas opes simulat, vel falsam flet avaritia paupertatem. 18 In eo sane quod sequitur, quanam vel mei vel tui ipsius oblivione prolapsus sis, prorsum mirari satis et stupere non possum. Ais enim — quod utinam ratione non expressa diceres, ut michi liberum reliquisses dictum tuum, quod cupidissime facerem, excusare, sed dicis — te propter tuam paupertatem, que, ut est genus et virtus, quomodo tecum esse possit non intelligo, michi contemptibilem effectum; si diis placet, propter meas divitias, quibus, ut audisti, nec egeo nec abundo quibusque posthac minus ac minus vel abundare posse videor vel egere, quod michi et incuriositas rerum maior et via minor in dies,
Abbreviated transcription (Latin):
amicis non de ficuit egentibus. quiq non ultius opũ fructus et
Grunt inuidos cruciant q. mediociitatem optiniam ait citero.
flactus eo amplius auream uocat. Credo ut sic optimam ꝓbet
inter illos quibus ml auro melius esse ꝑfuasum est. Hec gͦreni
optima. hec uere aurra deo p̾stante obtigit ut te saltem et mei a¬
mator et uirtutis huic statui gratulenis. non insultes. aut detrahas
Ego autem si ne hac quidem soite contentus su quo progrediar.
ubi metam fictam. seu quid restat. nisi ut inter armaspos in ius
gentis ascitus. uno seu uerius nllo oculo cũ arthors gñphib bellũ
geram. Et hec quidem de opibus meis de quibus hercle ñꝙͣ l aiͥ
cogitauerã dicta sunt in quarũ extimatõe si a uero forsitan
tua de flexit opinio fame decepta uestigns. non muer. ꝙ et
tempus et locus et ip̃a rei natura enorem pepersse potuent᷑. nã

Expanded text:
amicis non deficiunt egentibus, quique non ultimus opum fructus est, amicis non deficiunt egentibus, quique non ultimus opum fructus est, urunt invidos cruciantque. 16 ”Mediocritatem optimam” ait Cicero, Flaccus eo amplius “auream” vocat, credo ut sic optimam probet inter illos quibus nil auro melius esse persuasum est. Hec ergo rerum optima, hec vere aurea Deo prestante obtigit, ut tu saltem et mei amator et virtutis, huic statui gratuleris, non insultes aut detrahas. Ego autem si ne hac quidem sorte contentus sim, quo progrediar? ubi metam figam? seu quid restat, nisi ut inter Arimaspos in ius gentis ascitus uno seu verius nullo oculo cum arthois griphibus bellum geram? 17 Et hec quidem de opibus meis, de quibus hercle nunquam loqui cogitaveram, dicta sint, in quarum extimatione, si a vero forsitan tua deflexit opinio fame decepta vestigiis, non mirer, quod et tempus et locus et ipsa rei natura errorem peperisse potuerit. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
tentu libenore rerũ peũcium factus sum. he diuicie mee sunti
non quas muidia p̾dicat. s maiores multo et meo quidem reor itidẽ
tuo uldicio cerciõres. Neq tñ ista sic accipies quasime fortune penite¬
at. aut nulgi more contra illam que nmomiis accingar manib Iq
et Illam uulggo aliquid magnũ dici uere autẽ nichil esse ꝑ se ap̃ooꝵ
magnis autoribus fidem habui. et illi uni mea oĩs iniutitur fẽ¬
tuua cuicũ ꝓsalmista olim dixi. deus meus es tu. in manib tuis
sortes mee. abmide large. munifice. et si non forte cupiditatibus.
at ꝓfecto neccessitatibus est consultũ meis. Illigas deo qui
multo uerius. ꝙͣ maroneus ille tx̾tin deus nobis hec ocia fecit. adeo
clementer. et in utrãq partem equabiliter ut aĩum nec arens mo¬
pia. nec exundans copia fatiget. s hnic illiuic/ equis in fallor spa¬
cnͣs abesse me gaudeam. Diuicie mee hactenus et mͥ sufficuit et

Expanded text:
temptu liberiore rerum pereuntium, factus sum. 14 He divitie mee sunt, temptu liberiore rerum pereuntium, factus sum. 14 He divitie mee sunt, non quas invidia predicat sed maiores multo et meo quidem, reor itidem tuo, iudicio certiores. Neque tamen ista sic accipies quasi me fortune peniteat aut vulgi more contra illam querimoniis accingar inanibus, quod et illam vulgo aliquid magnum dici, vere autem nichil esse per se ipsam magnis auctoribus fidem habui, et Illi uni mea omnis innititur fortuna, cui cum Psalmista olim dixi: «Deus meus es tu, in manibus tuis sortes mee». 15 Abunde, large, munifice, etsi non forte cupiditatibus, at profecto necessitatibus est consultum meis, illi gratias Deo qui multo verius quam maroneus ille Tytiri deus, nobis hec otia fecit, adeo clementer et in utranque partem equabiliter ut animum nec arens inopia nec exundans copia fatiget, sed hinc illinc equis, ni fallor, spatiis abesse me gaudeam. Divitie mee hactenus et michi sufficiunt et
Abbreviated transcription (Latin):
quia ut dixi obiectũ m̃ abo te ciimen illud geminũ uestis ac
nõis oĩno non capio. ut hĩs omissis ad mñtellecta respondeam.
In eo qd̾ de fortunarũ mearũ ꝓsꝑitate dixiste inde ne ulte ali¬
quis uł tu me lusens. In fician nequeo mͥ nescio quid aĩ census
accreuisse. ocioso q ac sedenti ingestũ qd multis octupatis soli¬
citis ꝙ negatũ est quantum uͦ simul aĩ sũptus actreuerit id
nẽpe non extimant qui obliquis oculis om̃e aliem patrimonii
metientes augnientũ que semꝑ eis exigua uidentur detrimẽta
non nuiuerant. Illis ego mł amplius quos satis sua torquet
miudia. Tibi autem cui uite mee racionem redditam ac ꝓbatã
uelmm hoc p̾terea dixeum. plusculũ est ꝓuentus. et plusculũ
est impense. Sus anni exitũ attritior iubiginosior laxior est
cruuena non plemor. Itaq tanto iam tpr̃e inter diuicias
exacto nuilla re ditior nͥ aliquot annoꝵ accessione et con¬

Expanded text:
quia, ut dixi, obiectum michi abs te crimen illud geminum vestis ac quia, ut dixi, obiectum michi abs te crimen illud geminum vestis ac nominis omnino non capio, ut his omissis ad intellecta respondeam, in eo quod de fortunarum mearum prosperitate dixisti, vide ne vel te aliquis vel tu me luseris. Infitiari nequeo michi nescio quid annui census accrevisse, otiosoque ac sedenti ingestum quod multis occupatis solicitisque negatum est; quantum vero simul annui sumptus accreverit, id nempe non extimant qui obliquis oculis omne alieni patrimonii metientes augmentum, que semper eis exigua videntur detrimenta non numerant. 13 Illis ego nil amplius, quos satis sua torquet invidia; tibi autem, cui vite mee rationem redditam ac probatam velim, hoc preterea dixerim: plusculum est proventus et plusculum est impense; sub anni exitum attritior, rubiginosior, laxior est crumena, non plenior. Itaque, tanto iam tempore inter divitias exacto, nulla re ditior, nisi aliquot annorum accessione et con
Abbreviated transcription (Latin):
magna ex parte nanitas est. et ut ait ille qui cũ oĩ sua sapĩa
hanc ip̃am publice uãnitatis in famiam non euasit/ uanitas
uanitatũ et omĩa uanitas. de quo p̾dem breue opusculum
meo more stiloq nec elaborato penitus nec neglecto scribe̾
argressus ĩplessem utiqi nͥ quia trahenda res uisa est. ꝙ noui
uaniq aliquid quotidie affert uita hoĩum ũde maior ubenor¬
qͣ sit libellius. C eterũ nusꝙͣ ibi nusꝙͣ alibi haccenus tuũ nomẽ
nisenu. Destituente quidem me materĩa non affectu. ꝙͣꝙͣ si
Ilustres eui nostri iuros actigissem non dicam te ne tibi quod
placatus non soleo iratus adulan iudear. ac certe nec patruũ
net patrem tuum silencio oppressimis fuerĩm. Nolui auter
piotam paucis noĩbus claris tam ꝓcul tantas q ꝑ tenebras
stilũ fene. ideoq ul materie ul labon partens Longe ante
Sot seculum histone Lunitem statiu ac defixi. Prouide

Expanded text:
magna ex parte, vanitas est et ut ait ille qui cum omni sua sapientia magna ex parte, vanitas est et ut ait ille qui cum omni sua sapientia hanc ipsam publice vanitatis infamiam non evasit: «vanitas vanitatum et omnia vanitas». 10 De quo pridem breve opusculum meo more stiloque nec elaborato penitus nec neglecto scribere aggressus, implessem utique, nisi quia trahenda res visa est, quod novi vanique aliquid quotidie affert vita hominum, unde maior uberiorque sit libellus. 11 Ceterum nusquam ibi, nusquam alibi hactenus tuum nomen inserui, destituente quidem me materia, non affectu; quanquam si illustres evi nostri viros attigissem, non dicam te — ne tibi, quod placatus non soleo, iratus adulari videar — at certe nec patruum nec patrem tuum silentio oppressurus fuerim. Nolui autem pro tam paucis nominibus claris tam procul tantasque per tenebras stilum ferre; ideoque vel materie vel labori parcens longe ante hoc seculum historie limitem statui ac defixi. 12 Proinde
Abbreviated transcription (Latin):
exulem atq mopem s modesto nictu ueste huĩli submoturo q
imbrem tecto et lare ꝓrsus exiguo contentũ. ad litus studii bono¬
mensis ex illo quo du multũꝙ iactati sumus. curĩaliũ tẽpestatũ
pelago nelut e. graui naufragio eiẽctũ spne fuce obliuĩsti. net
satis id fuerat nͥ illud in suꝑ addidisses me qd peius est neqͥs
u̾boꝵ tuoꝵ in hac saltem accusacionis parte uanaueñ danmati
inuiste suꝑ tum̃cam innocentem sortes mĩttere. qd̾ crĩmen me quã¬
talibet intencione aĩ incellig̾e nequiuisse profiteor. Sicut nec
illud ubi ais arborem me descripsisse uanitatũ cui inẜtã esse
tuum nomen audieris. Ego uͦ desenpfisse me uanĩtatũ arborẽ
nullã scio. nͥ quia si ueruĩ recognosce̾ ac fatenĩ non piget/ qtquid
scribinius aut leginius. quitquid cogitanius aut loquiniur.
quitquid agimius aut optanius tota demiq uita hec. Aut certe

Expanded text:
exulem atque inopem, sed modesto victu, veste humili, submoturoque exulem atque inopem, sed modesto victu, veste humili, submoturoque imbrem tecto et lare prorsus exiguo contentum, ad litus Studii bononiensis ex illo, quo diu multumque iactati sumus, curialium tempestatum pelago velut e gravi naufragio eiectum, spernere fugere oblivisci. 8 Nec satis id fuerat, nisi illud insuper addidisses, me, quod peius est — nequid verborum tuorum in hac saltem accusationis parte variaverim — ‘damnati iniuste “super tunicam” innocentem “sortes mittere”‘: quod crimen me quantalibet intentione animi intelligere nequivisse profiteor. 9 Sicut nec illud ubi ais arborem me descripsisse vanitatum, cui insertum esse tuum nomen audieris. Ego vero descripsisse me vanitatum arborem nullam scio, nisi quia si verum recognoscere ac fateri non piget, quicquid scribimus aut legimus, quicquid cogitamus aut loquimur, quicquid agimus aut optamus, tota denique vita hec, aut certe
Abbreviated transcription (Latin):
mortalium s diuina largitas et igis labor ardentis ꝙ ius in¬
gemi tui fecit. Qd̃ cũ ita sit gaudeo tñ tibi aliter iuden. et delam
falsis licet ex tabulis tante głie heditatem non inuitus adco. Ita¬
q quitquid iñ re sit. hac tua a tergo relictarũ rerũ cõmemoratione
tam sedula. et hoc talituo testimonio de me nichil aĩõ meodulcius
nichil poterat esse iocundius. Sz hanc mnͥ dulcedinem quanta
ꝓtinus amaritudo respersent. dicerem exp̾ssius nͥ apud te ip̃m
loquerer qui eisdem in literis utriusq m materiam p̾biusti. ⁊t
tingam tñ. dicis gͦ aliis quidem u̾bis. s hac plane sentencia. et
sic dicis. ut ludens ualeas uideri. nͥ quia obmxe nmis et seno
stilũ figis. me alt̾nante et u̾sante res humanas fato ad magnas
diuicias euectũ celsionis status et edificiorũ in signi quadam
elegancia głiantem te fati ip̃ius ĩclemencia ex alciore fastigio

Expanded text:
mortalium, sed divina largitas et iugis labor ardentisque vis inmortalium, sed divina largitas et iugis labor ardentisque vis ingenii tui fecit. 5 Quod cum ita sit, gaudeo tamen tibi aliter videri, et delatam, falsis licet ex tabulis, tante glorie hereditatem non invitus adeo. Itaque quicquid in re sit, hac tua a tergo relictarum rerum commemoratione tam sedula et hoc tali tuo testimonio de me nichil animo meo dulcius, nichil poterat esse iocundius; sed hanc michi dulcedinem quanta protinus amaritudo resperserit, dicerem expressius, nisi apud te ipsum loquerer, qui eisdem in literis utriusque michi materiam prebuisti. 6 Attingam tamen. Dicis ergo, aliis quidem verbis sed hac plane sententia — et sic dicis ut ludens valeas videri, nisi quia obnixe nimis et serio stilum figis — me, alternante et versante res humanas fato, ad magnas divitias evectum celsioris status et edificiorum insigni quadam elegantia gloriantem, 7 te fati ipsius inclementia ex altiore fastigio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmisces ut fel melle confusum hausisse me suspicer. aut
nectar abfintio. aut si qua usꝙͣ est rerũ similis mixtuã que
gustũ liiquat ambiguũ. S iam farmacũ huiꝰ modi quo pota¬
sti aĩam dulciora tius e fontibus expectantem ut cũq fando
digeram si possim prima eple tue pars in memorĩam iuuẽtutĩ
mee tue q uł puericie ul adolestencie me reduxit. ubi ꝙta m
ꝑ id tempus egregie tue indolis excitande adiuuande. atq oĩb
modis atollende curu fuerit/ quo studio quibus artib ad soli¬
dum cibum te a liquido lacte ꝓuexerim. ꝙͣ dem̃q semꝑ te in
prĩmis habuerim pia et memor diligencia prosecutus es
Ego autem fateor in amore cessus nemini in ꝓfectu incħ
om̃o mͥ arrocto. Totũ in te quãtũcũq est qd̾ ꝓ tpr̃e multũ esse
ciratusor non ego nͥ forte gaudendo et mirando et laudado¬
qui acres stimuli gnͣosis aĩs esse solent. non qd̾ sciam alter. quitũꝙ

Expanded text:
permisces, ut fel melle confusum hausisse me suspicer aut permisces, ut fel melle confusum hausisse me suspicer aut nectar absinthio, aut siqua usquam est rerum similis mixtura, que gustum linquat ambiguum. Sed iam farmacum huiusmodi, quo potasti animam dulciora tuis e fontibus expectantem, utcunque fando digeram, si possim. 3 Prima epystole tue pars in memoriam iuventutis mee tueque vel pueritie vel adolescentie me reduxit, ubi quanta michi per id tempus egregie tue indolis excitande adiuvande atque omnibus modis attollende cura fuerit, quo studio, quibus artibus ad solidum cibum te a liquido lacte provexerim, quam denique semper te in primis habuerim, pia et memori diligentia prosecutus es. 4 Ego autem, fateor, in amore cessurus nemini, in profectu nichil omnino michi arrogo. Totum in te quantumcunque est, quod pro tempore multum esse gratulor, non ego, nisi forte gaudendo et mirando et laudandoqui acres stimuli generosis animis esse solent, non, quod sciam, alter quicunque
Abbreviated transcription (Latin):
et amĩci diitis coacenio nullius ferme ꝙͣ tuũ crebius nomẽ
ent. licet uł tua uł mea uł amborũ sors. simul intẽperans
et mepta nec sui potus appetens quorundam scolasticono
sitis. multas ut audio tuas huc et meas illuc ꝓperantes
auertent. uiue. et uale. mediolam .iiiͦ. Idus apͥlis ꝓpere.
d agapitũ de colũna iumorem. excusatio cũ admiracione. uniͣ.¬
Pistole principiũ tue letus legi. ꝓgressus mestus. exi¬
tum incertus scupens oĩa. usqz adeo ut pene in somnis
me legisse crederem. tam uarie huc illuc hiantẽ stilo aĩum egi¬
sti. ut n ͨ quid aĩ seribenti tibi esset. nec quam in partem suspẽ¬
sum lectorem depositurus esses esses interlegendũ pͥsagne pos¬
sem. Quid us dicam. Nondũ mͥ iudeor experrectus adhuc
somimo. nec quem sensum tius ex dictis eliciã scio. Sic ama¬
ra dulcibus. Leta tristibus obscuris clara/ dubus certa

Expanded text:
et amici digitis coacervo, nullius ferme quam tuum crebrius nomen et amici digitis coacervo, nullius ferme quam tuum crebrius nomen erit, licet vel tua vel mea vel amborum sors, simul intemperans et inepta nec sui potus appetens quorundam scolasticorum sitis, multas, ut audio, tuas huc et meas illuc properantes averterit. Vive et Vale. Mediolani, III Idus Aprilis, propere. 8 Ad Agapitum de Columna iuniorem, excusatio cum admiratione. 1 Epystole principium tue letus legi, progressum mestus, exitum incertus, stupens omnia usqueadeo ut pene in somniis me legisse crederem; tam varie huc illuc hiantem stilo animum egisti, ut nec quid animi scribenti tibi esset nec quam in partem suspensum lectorem depositurus esses, inter legendum presagire possem. 2 Quid vis dicam? Nondum michi videor experrectus, adhuc somnio, nec quem sensum tuis ex dictis eliciam scio; sic amara dulcibus, leta tristibus, obscuris clara, dubiis certa
Abbreviated transcription (Latin):
dimissa aĩmei parte anxius substiti donec liters suis illum
non exiguam ancipitis niẽ partem emensum padũq et comits
supra solitũ cuiuido nũc ore feruentes euasisse didici. nõ ante
tñ aĩo quieturus ꝙͣ eum suis aut tuis literis in patriam ꝑuenisse
didicero. transmisso eñn rege fluminũ suꝑest pater moncium
apẽninus. Cuiꝰ sibi iuga substrauent oro ille qui solus respicit
terram. et facit eam tremere. tangit montes et fumigant. restat
ut fatear te ꝓ his nouissums diebus iure silentiũ meũ queri
ꝙͣrus ad hanc ip̃am querimoniam satis ut arbitror epistola
supiore responsum sit. ꝙ si totũ amĩcicie nr̃e tempus ad calculũ
trahis. aut eto fallor/ aut tu michi nuͣo literarũ adhuc de¬
bitor manes. Si quidem inter nugellas meas quas eplas qui¬
dam nocant quasq nũc maxime cuiusdam ingeniosi hõis

Expanded text:
dimissa “animi mei” parte, anxius substiti, donec literis suis illum dimissa “animi mei” parte, anxius substiti, donec literis suis illum non exiguam ancipitis vie partem emensum Padumque et comites supra solitum tumido nunc ore ferventes evasisse didici; non ante tamen animo quieturus quam cum suis aut tuis literis in patriam pervenisse didicero. Transmisso enim rege fluminum, superest pater montium Apenninus, cuius sibi iuga substraverit, oro, Ille qui solus «respicit terram et facit eam tremere, tangit montes et fumigant». 5 Restat ut fatear te pro his novissimis diebus iure silentium meum queri, quamvis ad hanc ipsam querimoniam satis, ut arbitror, epystola superiore responsum sit. Quodsi totum amicitie nostre tempus ad calculum trahis, aut ego fallor aut tu michi numero literarum adhuc debitor manes. 6 Siquidem inter nugellas meas, quas epystolas quidam vocant quasque nunc maxime cuiusdam ingeniosi hominis
Abbreviated transcription (Latin):
omẽmn hanc calũniam in augustias tpr̃is reiecisti. Credo edepol.
nã et ego ꝑsepe idem pacionut cũ multa scribere cupiam pauca
sinar. proide qd̾ quenis an ad me litere puenerinit tue ꝓxmius
ad te litens meis absolutũ legeris. et uiua illius m̃i uoce cognouens
quem saluere iubeo. Cuiꝰqz nũc longam ad laboys hystoniam ml
aliud dico. nͥ ꝙ penitet et pudet et miẜet talem irũ a me et meis
mio suis laribus tam adu̾so tpr̃e dimĩsisse. Sz urgebat uolũtas
eius cui ꝓrsus ob̾niti nefas credidi. et si minaces auras grauidũ
celũ turbida nubila herbisqz et flonb gaudere soliti uellus a¬
rietis imbrib uiudũ uiderem. iucissimq monstrarem sibi. Quid
uis. Non aut licomedes Neoptolenũ aut in fabulis phetontem
phebus mestior dinuisit. S quid agerem cũ amico. qñ nec horũ
alter. cũ nepote aliquid. nec alter cũ filio potuisset. cessi gͥ. et

Expanded text:
omnem hanc calumniam in angustias temporis reiecisti. Credo edepol, omnem hanc calumniam in angustias temporis reiecisti. Credo edepol, nam et ego persepe idem patior, ut cum multa scribere cupiam, pauca sinar. 2 Proinde quod queris, an ad me litere pervenerint tue, proximis ad te literis meis absolutum legeris, et viva illius nostri voce cognoveris, quem salvere iubeo, cuiusque nunc longam ad laboris historiam nil aliud dico, nisi quod penitet et pudet et miseret talem virum a me et meis, imo suis, laribus tam adverso tempore dimisisse. 3 Sed urgebat voluntas eius, cui prorsus obniti nefas credidi, etsi minaces auras, gravidum celum, turbida nubila, herbisque et floribus gaudere soliti vellus arietis imbribus uvidum viderem vicissimque monstrarem sibi. Quid vis? Non aut Lycomedes Neoptholemum, aut in fabulis Phetontem Phebus mestior dimisit; sed quid agerem cum amico, quando nec horum alter cum nepote aliquid, nec alter cum filio potuisset? 4 Cessi igitur, et
Abbreviated transcription (Latin):
simia fucum coruus. Et quid putas. Letus abiiͣ. qñ familie
herciscũde iudicio una illis altera mͥ cessit in partem. qui tuo
solus elocgio scriptus eram. En amice. Causam pollicitus sileeni
Causas solui. multa nũc eciam scrĩpturus insi quia tp̃rm¬
premor angustus quas ip̃e michi feci iio uͦ comiũs amici sua¬
nissimus cõuictus. cui si breuitas dempta esset preter te unum
nichil de fuit. Non sensi blandos et tacitos dies labr. S qd
calamo uetitũ uiua uox paget. hũc gͦ Audies plena fide. qui
oĩno quid cogitem et quid agam que uita mea sit. deniq qui me
totum. et om̃s reculas ac speculas meas nouit uale ñi menor
s flacci cũ quo iocans cesar beren inquit mͥ uideris ne
maiores libelli tui sint ꝙͣ ip̃e es. Sane que illi de fuit trbi adest
mediocris et elegans statura. Sibi gͦ. ul ludicra. tibr quenã tan¬
te brenitatis excusacio iusta est. Si quid loquor ꝓuidisti em̃. et

Expanded text:
simia, fucum corvus. Et quid putas? Letus abii quando familie simia, fucum corvus. Et quid putas? Letus abii quando familie herciscunde iudicio una illis, altera michi cessit in partem, qui tuo solus elogio scriptus eram. 7 En, amice, causam pollicitus, silentii causas solvi, multa nunc etiam scripturus, nisi quia tempremor angustiis, quas ipse michi feci, imo vero comunis amici suavissimus convictus, cui si brevitas dempta esset, preter te unum nichil defuit. Non sensi blandos et tacitos dies labi; sed quod calamo vetitum, viva vox peraget. Hunc ergo audies plena fide, qui omnino quid cogitem et quid agam, que vita mea sit, denique qui me totum et omnes reculas ac speculas meas novit. Vale, nostri msed Flacci, cum quo iocans Cesar: «Vereri» inquit, «michi videris ne maiores libelli tui sint quam ipse es». Sane que illi defuit, tibi adest, mediocris et elegans statura; sibi ergo vel ludicra, tibi quenam tante brevitatis excusatio iusta est? Sed quid loquor? providisti enim et
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Nec Illud inter p̾tereũda posueñ qd sepius questi sumus
epłis quidem tuis steli decus obstare ne ad me intacte ne uenisi
post longũ tempus uemiant. nec stilimͦ s apicũ raram et insolitã
quandam fonuam. hĩc rerum ac u̾borum grã ceu natiua specie
ingemi. hnic digitorũ aduenticio ornatu aĩum simul oculos ꝙs
nulcentibus. Contra autem meis ad te ire uolentibus quid obstet
nescio. cũ id sciam plĩmas me mifisse que calle medio substiter.
quasi matrone seuenores a quibus nollent turpibz uelut adul¬
teris ium passe. Sic non sola nobis actuuĩ s affectuũ quoq
ieram et si benecias ex ocio petssem. in ip̃o itinere formofissimas
duas ac cremellas/ quas nouissime partu uno fecuudissimũ
tuũ peccus effuderat. inter quorundam manus reppeni. nõ ma¬
lorum quidem hoĩum s quos mirarr ista magis stupeam ꝙͣ sital¬
pa speculũ mercetur. alas bos. asellus citharam. redimũculũ

Expanded text:
dit. 4 Nec illud inter pretereunda posuerim, quod sepius questi sumus, dit. 4 Nec illud inter pretereunda posuerim, quod sepius questi sumus, epystolis quidem tuis stili decus obstare ne ad me intacte, neve nisi post longum tempus veniant; nec stili modo sed apicum raram et insolitam quandam formam, hinc rerum ac verborum gratia, ceu nativa specie ingenii, hinc digitorum adventitio ornatu animum simul oculosque mulcentibus. 5 Contra autem meis ad te ire volentibus quid obstet, nescio, cum id sciam plurimas me misisse que calle medio subsistere, quasi matrone severiores, a quibus nollent, turpibus velut adulteris, vim passe. Sic non sola nobis actuum, sed affectuum quoquieram, etsi Venetias ex otio petiissem, in ipso itinere formosissimas duas ac gemellas, quas novissime partu uno fecundissimum tuum pectus effuderat, inter quorundam manus repperi, non malorum quidem hominum sed quos mirari ista magis stupeam, quam si talpa speculum mercetur, alas bos, asellus citharam, redimiculum
Abbreviated transcription (Latin):
qui ut uehemencissimus sic delicatissimus esse solet minmis q
tepescere. 2iccessit et ꝑegrnacio tua que dui me fecit incertum.
nec dũ incertus esse desy ubuã mee te litere reperture suit. et
nũciorum raritas familiare incõmodum meduis in urbibus dictu
minĩ laud aliter ꝙͣ in silius solitane degenti. Nec uero negaue¬
nm ꝑ hoc tempus qd̾ tacitum iure tuo querenis aliqua me dictasse
que relegens mittenda non censui. non aliam obrem nͥ quia mimis
uera nmis libera uisa erant. Nichil em seculis mĩs inuisius ꝙͣ
Suo hec ueritas et libertas. Itaq preferendũ duxite unũ quo cũ
esset in facillimus semꝑ in grãm reditus silencio ledere ꝙͣ multa
milia eoni hõium quos mͥ iam prdem sola ueritas hostes fecit
nirsus infeste bõcis aculeo uulnerare. quorũq nõ nullis cruente
citatrices nondũ herent. nondũ uetustorũ dolor uulnerum rese¬

Expanded text:
qui ut vehementissimus sic delicatissimus esse solet minimisque qui ut vehementissimus sic delicatissimus esse solet minimisque tepescere. Accessit et peregrinatio tua, que diu me fecit incertum — necdum incertus esse desii — ubinam mee te litere reperture sint, et nuntiorum raritas, familiare incommodum mediis in urbibus, dictu mirum, haud aliter quam in silvis solitarie degenti. 2 Nec vero negaverim per hoc tempus, quod tacitum iure tuo quereris, aliqua me dictasse, que relegens mittenda non censui, non aliam ob rem nisi quia nimis vera nimis libera visa erant: nichil enim seculis nostris invisius quam duo hec, veritas et libertas. 3 Itaque preferendum duxi te unum, quocum esset michi facillimus semper in gratiam reditus, silentio ledere, quam multa milia eorum hominum, quos michi iampridem sola veritas hostes fecit, rursus infeste vocis aculeo vulnerare, quorumque nonnullis cruente cicatrices nondum herent, nondum vetustorum dolor vulnerum rese
Abbreviated transcription (Latin):
cum tenet. De reliquis modo quid mittam et quid nõ. Sperabã
ip̃e trahente hĩc in explebłi oculorũ hĩc aĩ uoluptate. romam
pet̾e positurus iam tandem pegrinacionibus ne dicãerronb
meis modũ. Idq iam ante hoc bienniũ factũ esset. nͥ me ligu¬
rum motus transpadanis compedibus tenuissent. Ibotũ ut
spero. aliquid migarũ nr̃arũ quarum semꝑ appetentissimũ
te memini mecum ferens. Tunc ul te meoiure romã euocabo
ul ip̃e qd pridem cupio in pelignos si qua dabitur penetrabo.
Iñterea conspicuũ Illũ uirũ mͥ cognominem nec minus unam
men saluere iube. et uale.uĩ. kl. Septembris. Ad franciscum
ongeui silenciĩ mei proquo literis tius nestio an acriꝰ
an dulcius an reuerencus, an libenius increpitus sum
cãm breuib accipe. Multis pͥmũ me diẽbus tenuit meorum
ĩpetus studiorũ cui nichil interpositum uellem et scubendi calor¬

Expanded text:
cum tenet. 4 De reliquis modo quid mittam et quid non? Sperabam cum tenet. 4 De reliquis modo quid mittam et quid non? Sperabam ipse, trahente hinc inexplebili oculorum hinc animi voluptate, Romam petere, positurus iantandem peregrinationibus, ne dicam erroribus meis modum; idque iam ante hoc biennium factum esset, nisi me Ligurum motus transpadanis compedibus tenuissent. 5 Ibo tamen ut spero, aliquid nugarum nostrarum, quarum semper appetentissimum te memini, mecum ferens. Tunc vel te meo iure Romam evocabo, vel ipse, quod pridem cupio, in Pelignos, siqua dabitur, penetrabo. Interea conspicuum illum virum michi cognominem nec minus unanimem salvere iube, et Vale. VI Kal. Septembris. 6 Ad FranciscuLongevi silentii mei, pro quo literis tuis nescio an acrius an dulcius an reverentius an liberius increpitus sum, causam brevibus accipe. Multis primum me diebus tenuit meorum impetus studiorum, cui nichil interpositum vellem, et scribendi calor
Abbreviated transcription (Latin):
uidens ut angurior illũ bidi sic amor .e. duobus unũ facit. Eox
sanc quos anno altero sus obtentu mee familiantatis tibi ob¬
repsisse memonisti alterũ bonouiensem illũ scilicet plane
noram. alterũ uͦ transalpinũ minime. Queso autem ut dem¬
ceps sis caucior. neu passim singulis in ore meum nomen habẽ¬
tibus peciũãs largians. Tam late enĩ amicicia nr̃aa nota est.
ꝙ si blandicus huiuscemodi hõium biam aperĩas actũ est. Cito
nõ mͦ crumenã tibi exhaurrent s arculam s donũ. Ille quidem
mnͥ quem notum dixi si ad nos redisset haud dubie multis de
te uotuus qz rumoribus nos implesset. uerũ is absens ne sibi
succenseas quin pocius misereare mopino ꝓrsus et miserofine
p̾uentus diem obut proide manu eius ad te parthemas meꝰ
quem pecieras puenisse debuit. His ip̃is digitis exaratus.
Necnon et carmen breue qd inter epłas tibi inst̾ptas ꝓhemiilo¬

Expanded text:
videns, ut auguror, illum vidi; sic amor e duobus unum facit. 2 Eorum videns, ut auguror, illum vidi; sic amor e duobus unum facit. 2 Eorum sane quos anno altero sub obtentu mee familiaritatis tibi obrepsisse memorasti, alterum, bononiensem illum scilicet, plane noram, alterum vero transalpinum, minime. Queso autem ut deinceps sis cautior, neu passim singulis in ore meum nomen habentibus pecunias largiaris. Tam late enim nostra amicitia nota est, quod si blanditiis huiuscemodi hominum viam aperias, actum est: cito non modo crumenam tibi exhaurient, sed archulam, sed domum. 3 Ille quidem michi quem notum dixi, si ad nos redisset, hauddubie multis de te votivisque rumoribus nos implesset; verum is absens — ne sibi succenseas, quin potius misereare — inopino prorsus et misero fine preventus diem obiit. Proinde manu eius ad te Parthenias meus, quem petieras, pervenisse debuit his ipsis digitis exaratus, nec non et carmen breve, quod inter epystolas tibi inscriptas prohemii lo
Abbreviated transcription (Latin):
sũmam de his onĩbus hec sentencia mea est. Sicut inter
pͥmos maxniũ inter scdos excelluisse magnũ fuit sic tẽporib
collatis/ inter tercios excellere non exiguum n ͨͤ indicnũ Laude
indico. mͦ hic sit̃ aĩus studentis. hic terminus studiorum ut
uoti compos effectus non cultor nequitie non mendaciorum
sator non pecunie aceruator ut reliqui s defensor iusticie
et rei .p. ꝓpuguator. s audacie terror aduocatorũ et iudicium
auaricie frenũ. portus demq miserorũ et scopulus sit nocen¬
tum. Uale mediolam .uͦ. lł Iumi.
Ad barbatum sulmonensem. ut sit cautior.
gius nũc fecere. familiares amaucium oĩtam metum atq
suspitionem quibus absencia ⁊ ongũ qi silencium uireo
dabant / ex aĩo secludentes. accessit ad gram ꝙ cũ tuo simul illus
eg̾gn et exoptatissum un nomen p̾ferebant. quo delector bnicao
et mira nescio qua non nisi hõĩs suauitate reficior. nͥ quiate

Expanded text:
summam, de his omnibus hec sententia mea est: sicut inter summam, de his omnibus hec sententia mea est: sicut inter primos maximum, inter secundos excelluisse magnum fuit, sic temporibus collatis, inter tertios excellere non exiguum, nec indignum laude iudico, modo hic sit animus studentis, hic terminus studiorum, ut voti compos effectus, non cultor nequitie, non mendaciorum sator, non pecunie acervator, ut reliqui, sed defensor iustitie et reipublice propugnator, sed audacie terror advocatorum et iudicum avaritie frenum, portus denique miserorum et scopulus sit nocentum. Vale. Mediolani, V Kal. Iunias. Ad Barbatum Sulmonensem, ut sit cautior. gius nunc fecere, familiares amantium omnium metum atque suspitionem, quibus absentia longumque silentium vires dabant, ex animo secludentes. Accessit ad gratiam, quod cum tuo simul illius egregii et exoptatissimi viri nomen preferebant, quo delector unice et mira nescio qua non visi hominis suavitate reficior, nisi quia te
Abbreviated transcription (Latin):
gubrnaculo amisso. Ibis eĩ quo te non raciõ tuleñt. s fortũa.
nobis fixum aprincipio debet esse quo ꝑuemie ueliuus
ne crebra mutacione ꝓpõiti qd̾ m nocturno eirore uie accidit
Dũ ꝓeedere credimꝰ reu̾tamur. Que res facit ut etate decre¬
pitos puenlib aĩs iudeanius. quasi ad ip̃m uite lmen unde
distesserant reu̾sos. et errorũ tenebris elusos et confiliorũ uagis
ansuctibus fatigatos. Multis ego ꝑ hos annos te delib̾acõnũ
fluctibus iactatũ et in certis opĩonũ flatib fessum uidi. In¬
cipe bona fide pͥ̾cor G̃nũ uelle. Cum ad unũ litus prorã u̾teris.
uni uento uella dederis clanũ regens tum demũ nauigatio certa
ent. tũ certe ꝓgrediere. et si non forte quartum cupiẽs. at ꝙ̃tũ
celitus datum erit. progrediẽre iꝙͣ non rotabere nichił est
ẽ tam quieti adũsum nichil tam u̾tigini ꝓxinũ ꝙͣ rotari. Ad

Expanded text:
gubernaculo amisso; ibis enim quo te non ratio tulerit sed fortuna. gubernaculo amisso; ibis enim quo te non ratio tulerit sed fortuna. Nobis fixum a principio debet esse quo pervenire velimus, ne crebra mutatione propositi, quod in nocturno errore vie accidit, dum procedere credimus, revertamur. Que res facit ut etate decrepitos puerilibus animis videamus, quasi ad ipsum vite limen unde discesserant reversos et errorum tenebris elusos et consiliorum vagis anfractibus fatigatos. 38 Multis ego per hos annos te deliberationum fluctibus iactatum et incertis opinionum flatibus fessum vidi. Incipe bona fide, precor, unum velle; cum ad unum litus proram verteris, uni vento vela dederis clavum regens, tum demum navigatio certa erit, tum certe progrediere, etsi non forte quantum cupies, at quantum celitus datum erit; progrediere, inquam, non rotabere: nichil est enim tam quieti adversum, nichil tam vertigini proximum quam rotari. 39 Ad
Abbreviated transcription (Latin):
iugii nigũ collo haud sane herculeo inpositum. et cui non
faste alio s le uacione pocis opus sit. magne corporis mag¬
ne aĩ iures sunt que simul et literis sufficiant et uxon.
impense racionem habendam dicerem ac laborũ ex nulla
eĩ fere arciũ. aut oblectacionis minus aut plus tediĩ pro¬
uenire. postremo non negligendam assererem fame curam
que in hoc statu legum magna possit fortasse contiugere.
non diuturna. Enumerarem causidicos nr̃oꝵ tpr̃m quorũ
noĩb nichil paulo ante sonãcius. nich il hodie Raucius nncħ
ꝑgnocius. Nũt uͦ quia non agende consilium si paggende rei
postis auxilium. et quam solam posse uideor uerborũ opẽ.
hortor ac moneo. ut huic saltem studio cuite uł iudicium
ubtua sors appulit constanter inhereas. neu quotidiẽ noua
uite consilia ordiare. iul turpus uiator ꝙͣ nescire qͦtendat.
ml iro turpius ꝙͣ nestire quid uelit. ne quitꝙͣ uela feceris

Expanded text:
iugii iugum, collo haud sane herculeo impositum et cui non iugii iugum, collo haud sane herculeo impositum et cui non fasce alio sed levatione potius opus sit; magne corporis, magne animi vires sunt que simul et literis sufficiant et uxori. 35 Impense rationem habendam dicerem ac laborum; ex nulla enim fere artium aut oblectationis minus aut plus tedii provenire. Postremo non negligendam assererem fame curam, que in hoc statu legum magna possit fortasse contingere, non diuturna. Enumerarem causidicos nostrorum temporum, quorum nominibus nichil paulo ante sonantius, nichil hodie raucius, nichil ignotius. 36 Nunc vero quia non agende consilium sed peragende rei poscis auxilium et quam solam posse videor, verborum opem, hortor ac moneo ut huic saltem studio, cui te vel iudicium vel tua sors appulit, constanter inhereas, neu quotidie nova vite consilia ordiare. Nil turpius viatori quam nescire quo tendat, nil viro turpius quam nescire quid velit. 37 Nequicquam vela feceris