comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quoq uult qͥ põt statĩ nolle. is ñ uidebit᷑ is ñ uidebit᷑ uelle.
in cuiꝰ nat᷑am ñ cadit nolle: agendũ in qͥt si posst̃ resistant.
hoc dicis oĩa ista ingentib int̾uallis diducta. ⁊ in custodiã uni¬
u̾sa disposita staciones suas deserant. subita ꝯfusione rerũ.
sydera syderib incurrant. ⁊ rupta rerũ ꝯcordia in ruina di¬
iuna labant᷑. ꝯtextꝰq uelocitatis cicatissime in tot scła ꝓmi ᷤᷤ¬
sas uices in medio itin̾e destituat. ⁊ que nc̃ eunt alt̾nis rede¬
untq oportunis libram̃tis. mũdũ ex equo tẽꝑantia. repen¬
tino ꝯcrem̃t᷑ incendio.⁊ ex tanta uarietate soluant᷑ at q
eant in unũ oĩa. ignis cuncta possideat. quẽ dein pig nox
occupet:⁊ ꝑfunda uorago. tot deos sorbeat. Est tanti ut tu
ccargueris ista ꝯced̾e. posst̾ tibi etiã inuito. euntq istatua

Expanded text:
quoque vult, qui potest statim nolle, is non videbitur velle, quoque vult, qui potest statim nolle, is non videbitur velle, in cuius naturam non cadit nolle ? " Agedum," inquit, " si possunt, resistant." Hoc dicis : " Omnia ista ingentibus intervallis diducta et in custodiam universi disposita stationes suas deserant ; subita confusione rerum sidera sideribus incurrant, et rupta rerum concordia in ruinam divina labantur, contextusque velocitatis citatissimae in tot saecula promissas vices in medio itinere destituat, et, quae nunc alternis eunt redeuntque opportunis libramentis mundum ex aequo temperantia, repentino concrementur incendio, et ex tanta varietate solvantur atque eant in unum omnia ; ignis cuncta possideat, quem deinde pigra nox occupet, et profunda vorago tot deos sorbeat." Est tanti, ut tu coarguaris, ista concidere ? Prosunt tibi etiam invito euntque ista tua
Abbreviated transcription (Latin):
me instrum̃tũ utilitatis sue fecit. Sol aũt ⁊ luna etiã si
nob ꝓsũt sua cã. ñ in hoc tñ ꝓsunt. ut ꝑ nos ꝓsint sibi. Qd
le ꝓdẽe. si nolle potuerĩt. Illis aũ ñ licet ñ moueri. Ad
siã ꝯsistant. ⁊ opꝰ suũ int̃mittãt. hoc uide qd̾ modis
refellat᷑. Non io minꝰ uult. qͥñ põt nolle. Ergo maxi¬
mũ argum̃tũ ẽ. firma uoluntatis ne mutare qͥd posse.
Uirbonꝰ ñ põt ñ fac̾e. qd̾ fac̃. ñ enĩ erit bonꝰ nͥ fecerit.
bñficiũ s cogenti. Si necesse ẽ illi uelle. obhoc qr ncħ
habet meluis. qd̾ uelit. ipse se cogit. Ita qd̾ tanꝗͣ. co¬
acto ñ deberẽ. tanꝗͣ. cogenti debeo. Desinãt ĩqͥt uelle.
hoc loco tͥ occurrat. Qͥs tã demens ẽ. ut eã neget uo¬
luntatẽ ẽẽ cui ñ ẽ ꝑscłm desinendi uertendiq se in
ꝯtrium cũ ex diu̾so nemo eque uideri debeat uelle.
quã euiꝰ uoluntas. usq oo certa ẽ. ut ȩtna sit. ansi is

Expanded text:
l autem et luna, etiam si nobis prosunt sua causa, non in hoc tamen prosunt, ut per nos prosint sibi ; quid  nobis velle prodesse, si nolle potuerint ; illis autem non licet non moveri. Ad summam consistant et opus suum intermittant." Hoc vide quot modis refellatur. Non ideo minus vult, qui non potest nolle ; immo maximum argumentum est firmae voluntatis ne mutari quidem posse. Vir bonus non potest non facere, quod facit ; non enim erit bonus, nisi fecerit ; beneficium, sed cogenti; si necesse est illi velle ob hoc, quia nihil habet melius, quod velit, ipse se cogit ; ita, quod tamquam coacto non deberem, tamquam cogenti debeo. " Desinant," inquit, " velle." Hoc loco tibi illud occurrat : Quis tam demens est, ut eam neget voluntatem esse, cui non est periculum desinendi vertendique se in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri debeat velle, quam cuius voluntas usque eo certa est, ut aeterna sit ? An, si is
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtẽpsit. si se supͣ metũ sustulit. nec auida spe infinita
cõplectit᷑. s didic̃. a se pet̾e diuitias. si deoꝵ hõĩũq for¬
midinẽ eiecit: ⁊ scit ñ multũ ab hoĩe ẽẽ timendũ. a deo
nichil. si ꝯtẽptor om̃iũ qͥb torq̃tur uita dũ ornat᷑. eo

Expanded text:
contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita complectitur, sed didicit a se petere divitias ; si deorum hominumque formidinem eiecit et scit non multum esse ab homine timendum, a deo nihil; si contempto
Abbreviated transcription (Latin):
delectant. pauei uincunt. licet nescias q̃ ratio oceanũ estũ¬
dat. ac reuocet. q̃r septimꝰ qͥsq annꝰ etati signũ ĩ pͥmat qt̾
iatitudo porticꝰ exremoto spectantib ñ seruet porcionẽ suã.
s ultima in angustias coeat. ⁊ colũnarũ nouissime int̃¬
ualla iungant᷑. qd sit qd̾ geminoꝵ ꝯceptũ separet. partũ
uingat. utrũ unꝰ ꝯcubitꝰ spargat᷑. in duos an tociens ꝯ¬
cepiss curparit natis fata. diu̾sa sint. maximisq retũ
spaciis distent. qͦꝵ int̃ ortus minimũ int̃ ẽ. ñ multũ tib
nocebit. transisse. que nec licet scire. nes ꝓdest. Inuoluta
ueritas in alto latet. Nec de malignitate nat᷑ȩ q̃ri possumꝰ
qr nulliꝰ rei difficilis inuentio ẽ. nisi cuiꝰ hic unꝰ inuentȩ
fructꝰ ẽ. inuenisse. Qc qͥd nos meliores beatosq facturũ
ẽ. aut in parato aut in primo posuit. Si animꝰ fortutta

Expanded text:
delectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundelectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare septimus quisque annus aetati signum imprimat, quare latitudo porticus ex remoto sperantibus non servet portionem suam, sed ultima in angustiis coeant et columnarum novissime intervalla iungantur, quid sit, quod geminorum conceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet. Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est invenisse ; quidquid nos meliores beatosque facturum est, aut in aperto aut in proximo posuit. Si animus fortuita
Abbreviated transcription (Latin):
latim opꝰ cresce. ⁊ ea pars infinẽ reserua¬
ri quã qͥlibet etiã satiatꝰ appeteret. S
qͥequid maxĩe necessariũ erat. in pͥmũ
ꝯgessi. nc̃ siqͥd effug̃. recolligo. Nec me¬
hercule sime int̃roges. nuis ad rem existimo ꝑtinere.
uͥ dicta s̃. q̃ regt̃ mores: ꝓseqͥ cet̾a. ñ in remediũ animi.
s in exercitacionẽ ingenii inuenta. Egregie enĩ ħ drẽ
demetͥus cynicꝰ. uir meo iudicio magnꝰ. etiã simaxi¬
mis cõparet᷑s solet plꝰ ꝓdẽe si pauca p̃cepta sapĩe tene¬
as. s illa ĩpmptutͥ ⁊ inusu sit̃. quã simulta qͥd̾ didice¬
luctator ẽ. ñ qͥ om̃s nũos. nexusq ꝑdidicit. qͦꝵ usus
sub ad u̾sario rarus ẽ. s qͥ in uno se aut alt̾o bñ ac diligñter ex̃¬
euit: ⁊ eoꝵ occasiones intentꝰ expectat. nec enĩ refert. quam
multa sciat. si seit qͣntũ uichorie satis ẽ. simhoc studio multa

Expanded text:
latim opus crescere et ea pars in finem reservalatim opus crescere et ea pars in finem reservari, quam quilibet etiam satiatus appeteret. Sed quidquid maxime necessarium erat, in primum congessi; nunc, si quid effugit, recolligo. Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa. Egregie enim hoc dicere Demetrius Cynicus, vir meo iudicio magnus, etiam si maximis comparetur, solet plus prodesse, si pauca praecepta sapientiae teneas, sed illa in promptu tibi et in usu sint, quam siluctator est, non qui omnes numeros nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed qui in uno se aut altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis est, sic in hoc studio multa
Abbreviated transcription (Latin):
re. eo qͥd oꝑosius hoc quã illud. qͦ maiore diligentia custo¬
diunt᷑ accepta quã dant᷑. Itaq ñ ẽ trepidandũ quã eito
reponamꝰ. nec ꝓcurrend̃ intẽpestiue. qr ȩque delinqͥt.
qͥ ad referendã gr̃ãm suo tẽpore cessat. quã qͥ alieno ꝓ¬
perat. Positũ illi apud me. nec illiꝰ noĩe nec meo tuneo.
Bñ illi cautũ ẽ. Non põt hoc bñficiũ ꝑd̾e nͥ mecũ. Imo
ne mecũ qͥdẽ. Egi illi gr̃as. Qui nimis de reddendo bñ¬
ficio cogitat. nimis cogitare alt̾m de recipiendo putat.
Prestet se in utrũq facilẽ. Siuult reciꝑe bñficiũ. refe¬
ramꝰ. reddamꝰ q leti. Illud apud nos custodiri mauult.
Quid thesaurũ eiꝰ eruimꝰ. qͥd custodiã recusamꝰ : dignꝰ
ẽ. cui utrũ uolet liceat. Opinionẽ qͥd. ⁊ famã eo loco ha¬
beamꝰ. tanquã ñ duc̾e. s qͣui debeat.L.A. SENE¬
oNU mi lib̾alis habeas animũ uolo. In
manib t̾re. Nonhic te carmine longo
atq ꝑ ambages ⁊ longa exorsa: matia

Expanded text:
hoc quam illud, quo maiore diligentia custodiuntur accepta, quam dantur. Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui alieno properat. Positum est illi apud me ; nec illius nomine nec meo timeo. Bene illi cautum est ; non potest hoc beneficium perdere nisi mecum, immo ne mecum quidem. Egi illi gratias, id est, rettuli. Qui nimis de reddendo beneficio cogitat, nimis cogitare alterum de recipiendo putat. Praestet se in utrumque facilem. Si vult recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ; si illud apud nos custodiri mavult, quid thensaurum eius eruimus ? Quid custodiam recusamus ? Dignus est cui, utrum volet, liceat. Opinionem quidem et famam eo loco habeamus, tamquam non ducere sed sequi debeat. m, mi Liberalis, habeas animum volo : In manibus terrae ; non hic te carmine longo atque per ambages et longa exorsa tenebo.
Abbreviated transcription (Latin):
nimini ascͥpsit. Sic ⁊ totũ mũdũ. deoꝵ eẽ ĩmortalium
tẽplũ. solũ qͥdẽ amplitudine illoꝵ ac magnificentia di¬
gnũ tñ asacris ꝑfana disc̾ni. ⁊ ñ oĩa lic̾e in angulo cui
faninom̃ ĩposi̾tũ ẽ. q̃ sub celo ⁊ ꝯspectu syderũ licent.
Inuiriã sacͥlegꝰ dõ qͥd ñ põt fac̾e. quẽ extͣ ictũ sua diui¬
nitas posuit. s punit᷑. quia tanꝗͣ. dõ fec̃. Opinio illũ
nr̃a ac sua obligat pene. Quomͦ gͦ sacͥlegus uidet᷑ qͥ
aliqͥd aufert sacri. etiã si qd̾cũq transtulit. qd̾ sub¬
tipuerat. unt t̾minos ẽ mũdi. sic ⁊ sapienti furtum
põt fieri. auferet᷑ enĩ illi. ñ exhis q̃ uniu̾sa ht̃. s ex

Expanded text:
adscripsit. Sic et totum mundum deorum esse immortalium templum, solum quidem amplitudine illorum ac magnificentia dignum : tamen a sacris profana discerni; non omnia licere in angulo, cui fani nomen impositum est, quae sub caelo et conspectu siderum licent. Iniuriam sacrilegus deo quidem non potest facere, quem extra ictum sua divinitas posuit, sed punitur, quia tamquam deo fecit : opinio illum nostra ac sua obligat poenae. Quomodo ergo sacrilegus videtur, qui aliquid aufert sacri, etiam si, quocumque transtulit, quod surripuerat, intra terminos mundi est, sic et sapienti furtum potest fieri ; auferetur enim illi non ex iis, quae universa habet, sed ex
Abbreviated transcription (Latin):
tas sit sparsa. ⁊ acciꝑe mimꝰ ⁊ deb̾e. ⁊emere.⁊ ꝯducere
põt. Cesar oĩa habet. fiscus eiꝰ pͥuata tm̃ ac sua. Et
sit. sine dimnutione ĩꝑii q̃rit᷑. Nam id qͦ qd̾ tãꝗͣ¬
alienũ abudicat᷑. alit̃ illiꝰ ẽ. Sic sapiens uniu̾sa aĩo
possidet. iure ac dnĩo sita. Byoni. modo om̃s sacͥle
gos argum̃tis eẽ colligit. mͦ neminẽ. Cũ om̃s de saxo
deiecturꝰ ẽ. dicit. Quisqͥs id qd̾ deoꝵ ẽ sustulit ⁊ ꝯsũp¬
sit atq inusũ suũ u̾tit sacͥlegus ẽ. Oiã aũt deoꝵ
qͥs tollit aliqͥd. sacͥlegus ẽ. Deiñ cũ effringi tẽpla. ⁊ ex¬
plari ĩpunȩ capitoliũ iubet. dic̃ nullũ sacͥlegum
eẽ. qͥa qͥcqͥd sublatũ ẽ exeo loco qͥ deoꝵ erat. in eũ tͣns¬
fertur locũ. qͥ deoꝵ ẽ. hic respondet᷑ oĩa qͥd̾ deoꝵ ẽẽ.

Expanded text:
tas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere tas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere potest. Caesar omnia habet, fiscus eius privata tantum ac sua ; et sit, sine diminutione imperii quaeritur ; nam id quoqalienum abiudicatur, aliter illius est. Sic sapiens animo universa possidet, iure ac dominio sua. Bion modo omnes sacrilegos esse argumentis colligit, modo neminem. Cum omnes de saxo deiecturus est, dicit : " Quisquis id, quod deorum est, sustulit et consumpsit atque in usum suum vertit, sacrilegus est ; quis tollit aliquid, sacrilegus est. " Deinde, cum effringi templa et expilari impune Capitolium iubet, dicit nullum sacrilegum esse, quia, quidquid sublatum est, ex eo loco, qui deorum erat, in eum transf
Abbreviated transcription (Latin):
donare. Conduxi domũ ate. In hac aliqͥd tuũ est.
aliqͥd meũ. Res tua ẽ. usus rei tuȩ meus ẽ. Itaq nͨ
fructꝰ tanges colono tuo ꝓhibente. quãuis in tua
possessione nascant᷑. Et si annona carior fuit. aut
fames. heu frustra magnũ alt̾ius spectabis aceriũ.
intuo natũ. intuo positũ. in horrea iturũ tua. Nec
ꝯductũ meũ quãꝗͣ sis dñs utͣbis. nec seruũ tuum
mercennariũ meũ abduces. Etcũ a te rhedam
ꝯduxero. bñficiũ accipies. si tibi in uehicło tuo se¬
dere ꝑmisero. Uides gͦ posse fieri. ut aliqͥs accipi¬
endo qd̾ suũ ẽ. munꝰ accipiat  in om̃ĩb istis q̃ mͦ
brarius suos uocat: ⁊utrũq uerũ ẽ. Ait illos tãꝗͣ
auctor sibi. alt̃ tanꝗͣ. emptor asserit. At recte utusq
a doro acciꝑe aut enere libros suos. Possũ donare sapi¬
enti qd̾ uiritũ meũ ͤ licet illiꝰ sĩt oĩa. Nã cũ regio mo¬

Expanded text:
donari. Conduxi domum a te ; in hac aliquid tuum est, donari. Conduxi domum a te ; in hac aliquid tuum est, aliquid meum : res tua est, usus rei tuae meus est. Itaque nec fructus tanges colono tuo prohibente, quamvis in tua possessione nascantur, et, si annona carior fuerit aut fames. Heu ! frustra magnum alterius spectabis acervum in tuo natum, in tuo positum, in horrea iturum tua. Nec conductum meum, quamquam sis dominus, intrabis nec servum tuum, mercennarium meum, abduces et, cum a te raedam conduxero, beneficium accipies, si tibi in vehiculo tuo sedere permisero. Vides ergo posse fieri, ut aliquis accipiendo, quod suum est, munus accipiat. In omnibus istis, quae brarius suos vocat, et utrumque verum est. Alter illos tamquam auctor sibi, alter tamquam emptor adserit; ac recte utriusque a Doro accipere aut emere libros suos. Possum donare sapienti, quod viritim meum est, licet illius sint omnia ; nam cum regio mo
Abbreviated transcription (Latin):
donare aliqͥd ⁊ filiũ patͥ : oĩa deoꝵ s̃. Tam̃ ⁊ diis donũ
pꝰsumꝰ. ⁊ stipem iecimꝰ. Non iõ qd̾ habeo meũ ñ ẽ. si
meũ tuũ ẽ. Põt enĩ idem ẽẽ meũ ⁊ tuũ. Is in qͥt cuiꝰ¬
s̃. Ergo ꝓstitute. sapientis s̃. Leno aũt ẽ. cuiͦ ꝓstitute
s̃. Ergo sapiens leno ẽ. Sic illũ uetãt em̾e. Dicũt eñi.
Nemo rem suã emit. Oĩa aut̃ sapientis d̃. Ergo sa¬
piens nicħ emit. Sic uetant ⁊ mutuũ sum̾e. qͥa ne¬
mo usurã ꝓ pecunia sua pendat. In numãbilia s̃ ꝑ
q̃ cauillant᷑. cũ pulcherrimȩ qͥd a nob̾ dicat᷑ in telli¬
gant. Et enĩ sic oĩa sapientis ẽẽ dico. ut nicħominꝰ
ꝓpͥum qͥsq in reb sius dnm habeat. quẽ ad modum
suboꝑtimo rege oĩa tex ĩꝑio possidet. singłi dñio. Tẽ¬
pꝰ istiꝰ ꝓbande rei ueniet. Int̾m hoc hiue q̃stioni sat
ẽ. me id qd̾ alit̃ sapientis ẽ. alit̃ meũ ẽ. posse dona¬
re sapienti. Nec mirũ ẽ. aliqͥd ei cuiꝰ ẽ totũ posse

Expanded text:
donare aliquid et filium patri ? Omnia deorum sunt ; tamen et dis donum posuimus et stipem iecimus. Non ideo, quod habeo, meum non est, si meum tuum est ; potest enim idem meum esse et tuum. "Is," inquisunt ; ergo prostitutae sapientis sunt. Leno autem est, cuius prostitutae sunt ; ergo sapiens leno est," Sic illum vetant emere, dicunt enim : " Nemo rem suam emit ; omnia autem sapientis sunt ; ergo sapiens nihil emit." Sic vetant mutuum sumere, quia nemo usuram pro pecunia sua pendat. Innumerabilia sunt, per quae cavillantur, cum pulcherrime, quid a nobis dicatur, intellegant. Etenim sic omnia sapientis esse dico, ut nihilo minus proprium quisque in rebus suis dominium habeat, quemadmodum sub optimo rege omnia rex imperio possidet, singuli dominio. Tempus istius probandae rei veniet; interim hoc huic quaestioni sat est me id, quod aliter sapientis est, aliter meum est, posse donare sapienti. Nec mirum est aliquid ei, cuius est totum, posse
Abbreviated transcription (Latin):
ta ⁊ solitudinib int̃clusa penetrãt᷑. cũ tot aĩalia. tan¬
tam copiã rerũ. quas nat᷑a beatissimȩ fundit aspexe
chil cupiat. qr nicħ ẽ extͣ oĩa. Hoc ip̃m inqͥs uolui.
teneo te. uolo uid̾e quomͦ exhis laq̃is in qͦs tua spõ¬
te decidisti expliceris. Qa ᷤ mͥ quẽad mod̾ põt aliqͥs
donat. ipsiꝰ ẽ. Itaq ñ põt dari bñficiũ sapienti. eu
qͥcqͥd dat᷑ de suo dat᷑. At qͥ dicitis sapienti posse do¬
nari. Idem aũt mescito ⁊ deamicis int̾rogare. Oĩa

Expanded text:
ta et solitudinibus interclusa penetrantur, cum tot animalia, tanta et solitudinibus interclusa penetrantur, cum tot animalia, tantam copiam rerum, quas natura beatissime fundit, adspexerhil cupiat, quia nihil est extra omnia. " Hoc ipsum," inquis, " volui! teneo te ! Volo videre, quomodo ex his laqueis, in quos tua sponte decidisti, expliceris. Dic mihi. Quemadmodum potest aliquis donat, ipsius est. Itaque non potest beneficium dari sapienti, cui, quidquid datur, de suo datur ; atqui dicitis sapienti posse donari. Idem autem me scito et de amicis interrogare. Omnia
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cambysem ⁊ totũ regni ꝑsici stemma ꝑcense. Quẽ in¬
uenies cui modũ ĩꝑii sacietas fec̾it. qͥ ñ uitã in aliqͣ
ultiꝰ ꝓcedendi cogitatione finierit : nec id mirũ ẽ.
Qeqd cupiditati ꝯtingit penitꝰ haurit᷑ i ꝯditur.
Nec intẽ qͣntũ eo qd̾ in explscabile ẽ ꝯgeras. Unꝰ ẽ sapi.¬
ens cuiꝰ oĩa .s̃. ne ex difficili tuenda. Non ht̃ mittendos trans
maria legatos. nec metanda in rũpis hostilib castra. non
oportunis castellis disponenda p̃sidia. nec opꝰ ẽ legione
nec equestrib turmis. Quẽadmod̾ dii ĩmortales regnũ
in ermes regũt.⁊ illis rerũ suaꝵ ex edito tͣnqͥlloq tu¬
tela ẽ. ita hic officia sua quãuis latissime pateant.
sine tumultu obid ⁊ om̃e huãnũ genꝰ potentissimꝰ
eiꝰ optimꝰ q infra se uidet. Derideas licet. ingentiᷤsp̃ẽ
res ẽ. cũ orientẽ. occidentẽ. lustrau̾is aĩo. qͦ etiã remo¬

Expanded text:
et Cambysen et totum regni Persici stemma percense. Quem inet Cambysen et totum regni Persici stemma percense. Quem invenies, cui modum imperii satietas fecerit, qui non vitam in aliqua ulterius procedendi cogitatione finierit ? Nec id mirum est ; quidquid cupiditati contingit, penitus hauritur et conditur, nec interest, quantum eo, quod inexplebile est, congeras. Unus est sapiens, cuius omnia sunt nec ex difficili tuenda. Non habet mittendos trans maria legatos nec metanda in ripis hostilibus castra, non opportunis castellis disponenda praesidia ; non opus est legione nec equestribus turmis. Quemadmodum di immortales regnum inermes regunt et illis rerum suarum ex edito tranquilloque tutela est, ita hic officia sua, quamvis latissime pateant, sine tumultu obit et omne humanum genus potentissimus eius optimusque infra se videt. Derideas licet : ingentis spiritus res est, cum Orientem Occidentemque lustraveris animo, quo etiam remo
Abbreviated transcription (Latin):
maxĩe uti ita dicã diuini uiris atq huãm ꝑitus. ħ
p̃sentib gaudet. ex fit᷑o ñ pendet. Nich enĩ firmi
habet. qui in ĩcerta ꝓpensus ẽ. Magnis itaq euris
exemptꝰ idistorqñtib m̃tẽ nichil sꝑat. aut cupit. nec
semittit indubiũ. suo ꝯtentꝰ. Ne ⁊ illũ existimes paruo
ẽẽ ꝯtentũ. oĩa illiꝰ ft̃. ñ sic quẽad mod̾ alexandri fuer̃t.
cui qd̾ in litore rubri maris steterat. plus deetat quã
qͥa uen̾at. Iuliꝰ ne ea qͥdẽ erãt q̃ tenebat aut uicerat.
cũ in occeano Onesicritꝰ p̃missus explorator erraret.¬
⁊ bella in ignotomari q̃reret: ñ satis apparebat ĩ opem
ẽẽ qͥ extra nat᷑ȩ t̾minos arma ꝓfertet. qͥ se in ꝓfũdũ
int̾ẽ qͦt eripuit regna qd ded̾it. qͣntũ t̾iaꝵ tͥbuto pre¬
mat : tm̃ illi deẽ. qnͣtũ cupit. Nec alexandri tm̃ ui
tiũ fuit. quẽ ꝑ liberi herculisq uestigia felix teme¬
ritas egit. s om̃iũ qͦs fortuna irritauit ĩplendo. Cyrũ

Expanded text:
maxime, ut ita dicam, divini iuris atque humani peritus. Hic praesentibus gaudet, ex futuro non pendet ; nihil enim firmi habet, qui in incerta propensus est. Magnis itaque curis exemptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus. Et ne illum existimes parvo esse contentum, omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus deerat, quam qua venerat. Illius ne ea quidem erant, quae tenebat aut vicerat, cum in oceano Onesicritus praemissus explorator erraret et bella in ignoto mari quaereret. Non satis apparebat inopem esse, qui extra naturae terminos arma proferret, qui se in profundum interest, quot eripuerit regna, quot dederit, quantum terrarum tributo premat ? Tantum illi deest, quantum cupit. Nec hoc Alexandri tantum vitium fuit, quem per Liberi Herculisque vestigia felix temeritas egit, sed omnium, quos fortuna irritavit implendo. Cyrum
Abbreviated transcription (Latin):
net uniu̾sa pꝰsessio. in singłos dños descͥpta s̃. ⁊ũ
na q̃q res habet possessorẽ suũ. Itaq dare regi et
donum ⁊ mancipiũ. ⁊ pecuniã possumꝰ. nec dona¬
re illi desuo dicim᷑. Ad regẽ eñĩ potestas õiũ ꝑtinet.
ad singłos ꝓpͥetates. fines atheniensiũ. aut cãpano¬
rũ uocam. quos deiñ int̃ se uicini. pͥuata t̃mina¬
tione distingũt ⁊ totꝰ aget aut ulliꝰ .r.p. ẽ pars. de
inde suo dño quȩq censet᷑. Ideoq donare agros

Expanded text:
net universa possessio, in singulos dominos discripta sunt, et unaquaeque res habet possessorem suum. Itaque dare regi et domum et mancipium et pecuniam possumus nec donare illi de suo dicimur ; ad regem enim potestas omnium pertinet, ad singulos proprietates. Fines Atheniensium aut Campanorum vocamus, quos deinde inter se vicini privata terminatione distinguunt ; et totus ageinde suo domino quaeque censetur ; ideoque donare agros
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sa transfund̾e. Ingͣtus sũ. nͥ illũ int gͣtissimas necessi¬
tudines diligo. Sordidissimoꝵ qͦ artificioꝵ ĩstituto¬
rib supͣ ꝯstitutũ aliqͥd adiecimꝰ. si nob̃ illoꝵ enixior ui
diẽ locanti. corollariũ asꝑsimꝰ. In õptimis uͦ artib que
uitã aut ꝯseruant aut excolunt. qui nicħ plus eristi¬
mat. se debere. quã pepigit ingͣcus ẽ. Adice qd̾ talium
studioꝵ traditio miscet animos. Hoc cũ factũ ẽ. tam
mebico quã p̃ceptori p̃cium oꝑe soluit᷑. animi debet᷑.
Platon cũ flum̃ naue tͣnsisset. nec ab illo qͥcquã por¬
titor exegiss. honori hoc suo datũ credens. dix̃ positũ
illi ẽẽ apud platonẽ officiũ. Dem̃ paulopt᷑. cũ alium
at qr aliũ gratis eadem transueheret sedulitate. ne¬
gauit illi iã ap̃ platonẽ positũ officiũ. Nã ut tͥdebeã
Non potes obid quẽquã appellare qd̾ spargis in ppłm.

Expanded text:
versa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessiversa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessitudines diligo. Sordidissimorum quoque artificiorum institoribus supra constitutum aliquid adiecimus, si nobis illorum  suas corollarium adspersimus. In optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, qui nihil se plus existimat debere, quam pepigit, ingratus est. Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est, tam medico quam praeceptori pretium operae solvitur, animi debetur. Platon cum flumen nave transisset nec ab illo quicquam portitor exegisset, honori hoc suo datum credens dixit positum illi esse apud Platonem officium; deinde paulo post, cum alium atque alium gratis eadem sedulitate gavit illi iam apud Platonem positum officium. Nam ut tibi debeam uam mihi ; non potes ob id quemquam appellare, quod spargis in populum.
Abbreviated transcription (Latin):
qr nob̃ ipsis aliqͥd p̃stert̃. Ille mag̃ p̃pendit. quã me¬
tus. remedia monstrare ⁊ ãmoruit. Intea folliditꝰ assedit.
adsuspecta tꝑ̃ia occͣrit. nullũ minist̾tũ illi oneri. nullũ
fastidio fuit gemitꝰ meos ñ securꝰ audiũ. In turba mł¬
toꝵ uocantiũ ego illi pͤtissima curatio fui. tm̃ alis
uacauit. qͣntũ mea ualitudo ꝑmiserat. Huic ego ñ tanꝗͣ.
medico. s tanꝗͣ. amico obligatꝰ sũ. Alt̃ rursus docendo.¬
ad modũ laborẽ. ⁊ tediũ tulit. p̃ter illa q̃ ap̃cipientib ĩ
cõmune dicunt᷑. aliꝗͣ instillauit. ac tͣdidit. hortando bo¬
nã indolem erex̃. ⁊ mͦ laudib affec̃ animũ. mͦ ã monici¬
onib discussit desidiã. Tum ingeniũ lactens ⁊ pigrum.
ĩ iecta ut ita dicã manu extraxit. nec q̃ sciebat malignȩ
dispensauit. qͦ diutiꝰ eẽt necessariꝰ. s cupiit si poss uni¬

Expanded text:
quia nobis ipsis aliquid praestiterunt. Ille magis pependit, quam mequia nobis ipsis aliquid praestiterunt. Ille magis pependit, quam metus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, uni
Abbreviated transcription (Latin):
nacula habituras excitaturꝰ faber. qd indiẽ mi̾eat᷑. Iñ fi¬
nitũ erit. silatiꝰ exempla ꝯqͥtã. qͥb appareat paruoinag¬
na ꝯstare. Quid gͦ  qr̾ ñ medico ⁊ p̃ceptori plus qͥd¬
dã debeo. nec adu̾sus illos m̾cede defungor. qr ex me¬
dico ac p̃ceptore in amicũ tͣnseunt:⁊ nos ñ arte quam
uendũt obligant. s benigna ⁊ familiari uoluntate. Itaq
medicꝰ nicħ ampliꝰ quã manũ tang̃:⁊ me int̃ eos. quos
p̃cipiens. Nicħ ampliꝰ debeo. qr mͤ ñ tanꝗͣ amicũ uidit.
s tãꝗͣ ĩꝑatorẽ. Ne p̃ceprorẽ qͥd̾ habeo cur uenerer. si me
ĩ grege discipłoꝵ habuit. s ñ pitauit dignũ ꝓpͥa ⁊ pecu¬
liari cuta sinũꝗͣ ĩme dixex̃ animũ. ⁊ cũ inmediũ effũ¬
deret q̃ sciebat: ñ didici. s excepi. Qdͥ gͦ ẽ qr̾ istis debe¬
amꝰ multũ : ñ qr pluris ẽ qd̾ uendider̾t. quã emimꝰ. s

Expanded text:
nacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constare. Quid ergo ? Quare et medico et praeceptori plus quiddam debeo nec adversus illos mercede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam vendunt, obligant, sed benigna et familiari voluntate. Itaque medico, si nihil amplius quam manum tangit et me inter eos, quos  nihil amplius debeo, quia me non tamquam amicum videt, sed tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me derexit animum, et, cum in medium effunderet, quae sciebat, non didici, sed excepi. Qmus ? Non quia pluris est, quod vendiderunt, quam emimus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ditori debet qͥ bñ emit. Dem̃ ettã si pluris ista s̃. ñ tam̃
ullũ istic tuũ munꝰ ẽ. ut ñ exusu effectu qͣ. sed ex ꝯsue¬
tudine ⁊ annona estimet᷑. Qd tu p̃ciũ ponis traicien¬
ti maria ⁊ ꝑ medios fluctꝰ cũ et̾tȩ ꝯspectu recessit certã
seqñti uiã. ⁊ ꝓspicienti futuras tẽpestates. ⁊ securis õib
subito iubenti uela stringi. armam̃ta dimitti. paratis
ad incursũ ꝓcelle ⁊ repentinũ ĩpetũ stare : huic tñ tãte
rei p̃miũ uictura ꝑsoluit. Quanti estimas ĩsolitudine hos¬
pitiũ. in ymbre tectũ. infrigore balneũ. aut ignẽ: Scio
tñ qͣnti ista ꝯscͤturꝰ diu̾soriũ subeam. qͣntũ nob̾ p̃stat qͥ
labentẽ domũ suspic̃. ⁊ argentũ ex unorimas insulã incre¬
dibili arte suspendit. certo tñ ⁊ leui p̃cio fultura subductt᷑.
Mutꝰ nos ab hostib tutos.⁊ asubitis latͦñib in cursionib
p̃stat. notũ ẽ tñ illas turres ꝓsecuritate publica ꝓpug¬

Expanded text:
ditori debet, qui bene emit. Deinde, etiam si pluris ista sunt, non tamen ullum istic tuum munus est, ut non ex usu effectuve, sed ex consuetudine et annona aestimetur. Quod tu pretium ponis traicienti maria et per medios fluctus, cum terra e conspectu recessit, certam secanti viam et prospiciens futuras tempestates et securis omnibus subito iubenti vela substringi, armamenta demitti, paratos ad incursum procellae et repentinum impetum stare ? Huic tamen tantae rei praemium vectura persolvit ! Quanti aestimas in solitudine hospitium, in imbre tectum, in frigore balneum aut ignem ? Scio tamen, quanti ista consecuturus deversorium subeam! Quantum nobis praestat, qui labentem domum suscipit et agentem ex imo rimas insulam incredibili arte suspendit ! Certo tamen et levi pretio fultura conducitur. Murus nos ab hostibus tutos et a subitis latronum incursionibus praestat ; notum est tamen, illas turres pro securitate publica propug
Abbreviated transcription (Latin):
re corpꝰ nec saginare. nec cupiditates irritate. quaꝵ
tutissima ẽ qͥes. s ꝑturbatione carere. ⁊ ea quã hoĩum
int̃ se rixantiũ ambitꝰ ꝯcutit. ⁊ ea q̃ intolerabit exalto
uenit uͥ dediis famȩ creditũ ẽ uttiisq illos nr̃is esti¬

Expanded text:
re corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum re corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum tutissima est quies, sed perturbatione carere et ea, quam hominum inter se rixantium ambitus concutit, et ea, quae intolerabilis ex alto venit, ubi de dis famae creditum est vitiisque illos nos
Abbreviated transcription (Latin):
triꝰ nr̃ utraq manu ten̾e ꝓficientẽ iubet. hec nusꝗͣ.
dimitt̾e. ĩ mo affic̾e̾. ⁊ partẽ sui fac̾e. eo q cotidiana
meditacione ꝑduci. ut sua sponte occͤrant salutaria.
⁊ uͥq ac statĩ desid̾ata p̾sto sint. ⁊ sine mora ulla ue¬
niat illa turpis honestiq distinctio. Seiat necma¬
lũ ẽẽ ullũ nͥ turpe. nec bonũ nͥ bonestũ. Hac regła
uite oꝑa distͥbuat. ad hãc legẽ ⁊ agat cuncta ⁊ exigat.
mi serrimosq mortaliũ iudicet in qͣntiscũq opib re¬
fulgebt̃. uentͥ ac libidini deditos. quoꝵq animꝰ. inerti
ocio torpet. Dicat sibi ip̃e uoluptas fragilis ẽ breuis. fa¬
stidio obiecta. qͦ auidiꝰ hausta ẽ. eiciꝰ in ꝯͣtriũ recidens.
cuiꝰ subiñ necesse ẽ. aut peniteat. aut pudeat. in qͣni
chil ẽ magnificũ. aut qd̾ nat᷑ã hoĩs diiss ꝓrimi deceat.
res humil m̃broꝵ turpiũ aut iuliũ minist̾io: ueniẽs
exitu feda.¶ Illa ẽ uoluptas ⁊ hoĩe ⁊ uiro digna. ñ ĩple¬

Expanded text:
entem iubet, haec nusquam dimittere, immo adfigere et partem sui facere eoque cotidiana meditatione perduci, ut sua sponte occurrant salutaria et ubique ac statim desiderata praesto sint et sine ulla mora veniat illa turpis honestique distinctio. Sciat nec malum esse ullum nisi turpe nec bonum nisi honestum. Hac regula vitae opera distribuat; ad hanc legem et agat cuncta et exigat miserrimosque mortalium iudicet, in quantiscumque opibus refulgebunt, ventri ac libidini deditos quorumque animus inerti otio torpet. Dicat sibi ipse : " Voluptas fragilis est, brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda. Illa est voluptas et homine et viro digna non imple
Abbreviated transcription (Latin):
me cogitaui. Aut si t̃ram ignoto mortuo in ieci. nullum
in hoc habeo hꝰ officii debitorem. inpublicũ humanꝰ. Di
repetituri. aliqͣñ sint. qͥ nũꝗͣ iudicãt ẽẽ repetendũ: ⁊ has
causas affert̃. In dignꝰ etiã repetenti. ñ reddet. dignꝰ ip̃e
ꝑ se uł referet uł reddet. Pret̾ea si bono uiro dedisti. ex¬
pectane iniuriã facias. illi appellando. tanquã sua sp̃o¬
te rediturꝰ ñ fuiss. Si malo uiro dedisti. flectere bñficiũ
u̾bo ne corruꝑis. creditũ faciendo. Pret̾ea lex. qd̾ ñ uisit
repeti uetuit. u̾ba s̃ ista. qͣndui me nichil urget. qͣn
diu fortuna nicħ cogit. Petã pociꝰ bñficiũ quã repe¬
tã. S si de salute lib̾oꝵ agit᷑. si in ꝑicłm uyor deduett᷑. si
patͥȩ salus ac lib̾tas mittit me etiã quo ire nollem. in¬
ꝑabo pudori meo. ⁊ testabor oĩa me fecisse. ne opꝰ eẽt mͥ
auxilio. hoĩs ingͣti. nouissime recipiendi: u̾ecundiam¬

Expanded text:
me cogitavi. At si terram ignoto mortuo inieci, nullum me cogitavi. At si terram ignoto mortuo inieci, nullum in hoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Direpetiturus aliquando ? Sunt, qui numquam iudicent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, editum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit." Verba sunt ista. Quam diu me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit me etiam, quo ire nollem, imperabo pudori meo et testabor omnia me fecisse, ne opus esset mihi auxilio hominis ingrati; novissime recipiendi ben
Abbreviated transcription (Latin):
re ⁊ urere ut sanes. ⁊ uinculis cohercere. Non ẽ spectand̃.
an dolere aliquis bñficio accepto. s an gaudẽ debeat.
Non ẽ malꝰ denariꝰ quẽ barbarꝰ ⁊ ignarus forme pub
lice reiecit. Bñficium ⁊ odit ⁊ accepit. si mͦ id ꝓdest. si is qͥ
dabat ut ꝓdẽẽt dedit. Nicħ refert anbonã r̾em malo aĩo
qͥs accipiat. Agendũ hoc. in ꝯͣtͣrium u̾te. Odit frẽm suũ.
quẽ illi expedit habere. hc̃ ego occidi. Non ẽ bñficium
quãuis ille dicat. eẽ. ⁊ gaudeat. Insidiosissime nocet. cui
⁊ tñ bñficiũ erit. Patrem alicuiꝰ in solitudine exanimẽ ĩue¬
ni. corpꝰ eiꝰ sepeliui. nec ipsi ꝓfui. qͥd enĩ illiꝰ uterat qͦ gen̾e
qͥd ꝯsecutꝰ sit. Officio sollẽpni. ⁊ necessario. ꝑ me functꝰ est.
Prestiti patͥ eiꝰ qd̾ ipse p̃stare uoluiss. nͨ ñ ⁊ debuiss. Hoc¬
cadauer absꝯd̾em: s si corpꝰ agnoui. si filio tũc ħ p̃stare

Expanded text:
re et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, re et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barlicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem suum, quem illi habere expedit ; hunc ego occidi: non est beneficium, quamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cui et tamen beneficium erit. Patrem alicuius in solitudine exanimem inveni, corpus eius sepelivi. Nec ipsi profui quid enim illius intererat, quo genere quid consecutus sit : officio sollemni et necessario per me functus est ; praestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et debuisscadaver absconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc praestare
Abbreviated transcription (Latin):
soluendi. necessitatẽ habeat. s tan quã incipiendi causã.
Repeti apatre bñficiũ ñ debet. Si qͥd ꝓ hoc bengne facit.
uistꝰ ñ gͣtus ẽ. Nam illud finiri ñ põt. si patͥ do bñficiũ
⁊ matͥ. ⁊ auo. ⁊ auunculo ⁊ liberis. ⁊ affinib.⁊ amicis ⁊ ser¬
uis. ⁊ patͥe. uͥ gͦ bñficium incipit stare : Sorites enĩ ille in¬
explicabił subit. cui difficile ẽ modũ impon̾e. quia pau¬
latim subrepit. ⁊ ñ desinit serpere. Illud solet q̃ri. fratreᷤᷤ
duo dissident. si alt̾m seruo. an dem bñficiũ ei qͥ fratrẽ
inuisũ ñ ꝑisse. moleste laturꝰ ẽ. Non ẽ dubiũ qͥn bñficiũ
sit etiã inuito ꝓdẽe. sicut ñ dedit bñficiũ. qͥ inuitus ꝓfu¬
it. Bñficium in qͥt uocas. qͦ ille offendit᷑. qͦ torq̃tur : mul¬
ta bñficia tͥstem frontẽ ⁊ asꝑam hñt. quẽad modũ seca¬

Expanded text:
solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avunculo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum seca
Abbreviated transcription (Latin):
s qr uolo me offerte. tͥ debitorẽ uoluntariũ. At ꝑ¬
uenit ad me sũma ex incolumitate eiꝰ uoluptas. sũma utili¬
tas ⁊ orbitatis gͣuissimũ uulnꝰ esfugi. Non q̃rit᷑ nc̃ an ꝓfuenis
mͥ. s an bñficiũ dederis. Sdest eñi ⁊ animal: ⁊lapis ⁊ her¬
ba. nec tñ bñficiũ dant. qd̾ nũ quã dat᷑. nͥ a uolente. Tu aũ
ñ iuis patͥ s filio dare. ⁊ interĩ ñ nosti qͥdẽ patrẽ. Itaq cum
dixeris. patͥ ergo bñsiciũ ñ dedi. filiũ eiꝰ seruando: ꝯͣt oppo
qd̵ aliqͣn eueniet. ut patrẽ oderis filiũ serues : bñficium
ei uideberis dedisse. cui tunc inimicissimꝰ cũ dares: Sed
ut dialogoꝵ alt̾catione seposita. tanꝗͣ uiris ꝯsultus res¬
pondeã mens spectanda ẽ dantis. Bñficium ei dedit. cui
datũ uoluit. Si in patͥs honorem fecit. pat̃ accep̃ bñficiũ.
tñ occasionẽ habu̾it. uolet ⁊ ipse p̃stare aliqͥd. ñ tanquã

Expanded text:
sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At psed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba, nec tamen beneficium dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum dixeris: ' Patri ergo beneficium non dedi filium eius servando ? ' co quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei dedit, cui datum voluit. Si in patris honorem fecit, pater accepit beneficiutamen occasionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
qui ⁊ felicior fit a me. ⁊ infelicitatis maxĩe ꝑicło lib̾at᷑ ñ
ad nosusq ꝑmanant. ab eo aũt erigi. qͥdq debet. inquẽ
ꝯfert᷑. sicut pecunia ab eo petit᷑. cui credita ẽ. quãuis ad me
illa aliquomͦ uen̾it. Nullũ bnficiũ ẽ euiꝰ cõmodũ ñ ⁊ pri¬
mos tangat. Non nũ quã etiã longiꝰ positus ñ q̃rit᷑. quo
beneficiũ ab eo cui datũ ẽ tͣnsferͣt᷑. s uͥ pͥmo collocet᷑. A reo
tͥ ip̃o. ⁊ a capite repeticio ẽ. Qͥd gͦ oro te ñ dicis filiũ mͥ do¬
ad genua ꝓcũbis. diis uota solus. tanꝗͣ ipse seruatus.
ille uoces exeunt tibi. Nichil mea int̃ ẽ. an me serua¬
ueris. duos seruasti. ĩmo me magis. Quare ista dicis.
si ñ accipis bñficiũ : qr ⁊ si filiꝰ m̃s pecuniã mutuã sũꝑ¬
filiꝰ m̃s in ad ult̾io dep̃hensus erit. erubescã. ñ ideo e¬
goero adult̃. Dico me tͥ obligatũ ꝓfilio. ñ quia sũ.

Expanded text:
Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatQui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatad nos usque permanant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, cuius non commodum et proximos tangat, non numquam etiam longius positos ; non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi doad genua procumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pecuniam mutuam sumpfilius meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum,
Abbreviated transcription (Latin):
debeã desinere. quousq ꝑsonaꝵ seriem. seqͣr. Si agrum
tuũ coluero. tͥ bñficiũ dedero. Si domũ tuã ardentẽ re¬
strinxero. aut ne cadat excepero. tͥ bñficiũ dabo. Siserũu
tuũ sanauero. tͥ ĩpitabo. Si filiũ tuũ sauauero. ñ habebiᷤᷤ
bñficiũ meũ. Dissimilia ponis exempla. qr qͥ agrũ meũ
colit. agro bñficiũ ñ dat s mͥ. Et qui domũ meã qͦminꝰ
ruat fulcit. p̃stat mͥ. ip̃a enĩ domꝰ. sñ sensu ẽ. debitorẽ me
habet. qr nullũ ht̃. Et qͥ agrũ meũ colit. ñ illũ s me de¬
mereri uult. Iaem de seruo dicã. mei mancipii res est.
mͥ seruat᷑ ideo ego ꝑ illo debeo. filiꝰ ip̃e bñficii capax est.
Itaq ille accipit. ego bñficio letor. ⁊ ꝯtingor ñ obligor.
Uelim tñ tu qui debere te ñ putas. respondeas mͥ. filiibo¬
na ualitudo. felicitas. patͥmoniũ. ꝑtinet ad patrẽ : felicior fu¬
turꝰ ẽ. si saluũ filiũ habu̾it. infelicior si amiserit. Qd gͦ ᷤ

Expanded text:
debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praestat mihi, ipsa enim domus sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ?
Abbreviated transcription (Latin):
hostẽ meũ. qͥ nocuisset nͥ errass : Sepe hostiᷤᷤ dũ aꝑte peie¬
rat. etiã ueris testib abrogauit fidẽ. ⁊ reũ uelut factio¬
ne cͥcũuentũ miserabilẽ reddid̾. Quosdã ip̃a q̃ p̃mebat
potencia eripuit. ⁊ udices quẽ dãpnaturi erant causȩ
dãpnare gr̃a noluerĩt. Non tã hi reo bñficiũ dederunt.

Expanded text:
hostem meum, qui nocuisset, nisi errasset ? Saepe testis, dum aperte peiehostem meum, qui nocuisset, nisi errasset ? Saepe testis, dum aperte peierat, etiam veris testibus abrogavit fidem et reum velut factione circumventum miserabilem reddidit. Quosdam ipsa, quae premebat, potentia eripuit, et iudices, quem damnaturi erant causae, damnare gratiae noluerunt. Non tamen hi beneficium reo dederunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdẽẽ s uelle. Ideo nec mittis aĩalib qͥcquã debet᷑. ⁊ quam
multos e ꝑieło uelocitas eqͥ rapuit. Nec arborib ⁊ quã mul¬
tos estu laborantes ramoꝵ opacitas texit. Qd aũt int̃ est
it. s ꝑfint easu: bñficiũ aliqͥs nesciens accipit. nemo anes¬
ciente. Quomͦ multos fortuita sanant. nec iõ temedia sũt.
⁊ in flum̃ alieui cecidisse frigore magno. causa sanitatiꝰ fu¬
it. quomͦ qͦꝵdã flagellis. qͣrtana discussa ẽ. ⁊ metꝰ rerepen¬
tinꝰ animũ in aliã curã au̾tendo. suspectas horas fefellit.
nec iõ qͥoquã hoꝵ. etiã si saluti fuit salutare ẽ. sic qͥdam
nob̃ ꝓsũt dũ nolũt. ĩmo qr nolũt. ñ tñ iõ illis bñficiũ de¬
bemꝰ. qd̾ ꝑniciosa illoꝵ ꝯsilia. fortuna deflex̃ in meliꝰ. An
existimas me debere ei qͥcꝗͣ. euiꝰ manꝰ cũ me peteret ꝑcꝰsit.

Expanded text:
prodesse, sed velle. Ideo nec mutis animalibus quicquam debetur : et quam prodesse, sed velle. Ideo nec mutis animalibus quicquam debetur : et quam multos e periculo velocitas equi rapuit ! nec arboribus : et quam multos aestu laborantes ramorum opacitas texit ! Quid autem interest, it, sed profuit casu ? Beneficium aliquis nesciens accipit, nemo a nesciente. Quomodo multos fortuita sanant nec ideo remedia sunt, et in flumen alicui cecidisse frigore magno causa sanitatis fuit, quomodo quorundam flagellis quartana discussa est et metus repentinus animum in aliam curam avertendo suspectas horas fefellit nec ideo quicquam horum, etiam si saluti fuit, salutare est, sic quidam nobis prosunt, dum nolunt, immo quia nolunt ; non tamen ideo illis beneficium debemus, quod perniciosa illorum consilia fortuna deflexit in melius. An existimas me debere ei quicquam, cuius manus, cum me peteret, percussit
Abbreviated transcription (Latin):
ei deberemꝰ qͥ nob̃ dũ ñ uult ꝓfuit.⁊ an ei qͥ dum
nescit. Nan¶si qͥs coactꝰ ali qͥd boni fecit. qͥn nos ñ
obliget. manifestiꝰ ẽ. quã ut ulla in hoc u̾ba ĩpendenda sit̃.
Et ħ q̃stio facile expediet᷑.⁊ si qua simił huie moueri põt.
si tociens illo cogitationẽ nrãm ꝯi̾iterimꝰ. Bñficiũ nullũ
ẽ. nͥ qd̾ ad nos pͥmũ aliqua cogitatio defert. dem̃ amica ⁊
benigna. Itaq nec fluminib gr̃as agimꝰ. quãus aut mag¬
na nauigia patiant᷑. ⁊ ad sub uehendas copias largo ac ꝑhẽ¬
ni alueo currant. aut piscosa.⁊ amena pinguib arius
uic̃fluant. Nec qͥsquã nilo bñficiũ debere se uidicat. nõ
mag̃ quã odiũ. si immodicꝰ deflux̃. tardeq decessit. Nec
uentꝰ bñficium dat. licet lenis ⁊ scd̾s aspiret. nec itilis ⁊
salubris cib. Nã qͥ bñficium mͥ daturꝰ ẽ. debet ñ tantũ

Expanded text:
ei deberemus, qui nobis, dum non vult, profuit, et an ei, qui, dum ei deberemus, qui nobis, dum non vult, profuit, et an ei, qui, dum nescit. Nam si quis coactus aliquid boni fecit; quin nos non obliget, manifestius est, quam ut ulla in hoc verba impendenda sint. Et haec quaestio facile expedietur et si qua similis huic moveri potest, si totiens illo cogitationem nostram converterimus beneficium nullum esse, nisi quod ad nos primum aliqua cogitatio defert, deinde amica et benigna. Itaque nec fluminibus gratias agimus, quamvis aut magna navigia patiantur et ad subvehendas copias largo ac perenni alveo currant aut piscosa et amoena pinguibus arvis interfluant ; nec quisquam Nilo beneficium debere se iudicat, non magis quam odium, si immodicus superfluxit tardeque decessit ; nec ventus beneficium dat, licet lenis et secundus adspiret, nec utilis et salubris cibus. Nam qui beneficium mihi daturus est, debet non tantum
Abbreviated transcription (Latin):
ita q ñ separo illa nec diduco. s in uirias ⁊ bñficia ad
eundẽ uidicẽ mitto. Alioqͥn iubes me eodẽ tp̃r ⁊ amare
⁊odisse. ⁊ q̃ri ⁊ gr̃as agere. qd̾ nat᷑a ñ recipit. Pociꝰ cõpara¬
tione facta int̃ se bñficii ⁊ inuirie uidebo. an etiã mͥ ul¬
tro debeat᷑. Quomͦ siqͥs scͥptis nr̃is alios suꝑne ĩpͥmit u̾sꝰ.
pͥores litt̾as ñ tollit. s absꝯdit. sic bñficiũ suꝑueniens.
ĩiuria apparere ñ patit᷑. Uultꝰ tuus cui regend̾ ẽ tradidi.
colligit rugas. ⁊ attrahit frontẽ. Quasi longiꝰ exeam. uide¬
ris m dic̾e̾. Quo tm̃ mͥ dext̃ abis : Huc dirige cursum.
litꝰ ama. Nõ possũ mag̃. Itaq si hiuc satisfactũ existi¬
mas: illo transeamꝰ an ei debeat᷑ aliqͥd. qui nob̃ inuitꝰ
ꝓfuit. Hoc aꝑtiꝰ potiꝰ dic̾e̾ nͥ ꝓpositio deberet eẽ ꝯfusior
ut distinctio statĩ subsecitta ostñde̾t utrũq q̃ri. an

Expanded text:
Itaque non separo illa nec diduco, sed iniurias et beneficia ad Itaque non separo illa nec diduco, sed iniurias et beneficia ad eundem iudicem mitto. Alioqui iubes me eodem tempore et amare et odisse et queri et gratias agere, quod natura non recipit. Potius comparatione facta inter se beneficii et iniuriae videbo, an mihi etiam ultro debeatur. Quomodo, si quis scriptis nostris alios superne imprimit versus, priores litteras non tollit, sed abscondit, sic beneficium superveniens iniuria apparere non patitur. Vultus tuus, cui regendum me tradidi, colligit rugas et trahit frontem, quasi longius exeam. Videris mihi dicere : Quo tantum mihi dexter abis ? Huc derige cursum, litus ama. Non possum magis. Itaque, si huic satis factum existimas, illo transeamus, an ei debeatur aliquid, qui nobis invitus profuit. Hoc apertius potui dicere, nisi propositio deberet esse confusior, ut distinctio statim subsecuta ostenderet utrumque quaeri, et an