comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fit ⁊ ĩ ꝯgruũ nat᷑ẽ lict̾arũ. Uñ cicero abeo ꝙ ẽ. expulsor ꝓferre fenim uolens
mut auit .S. in as. ⁊ expultrix dix̃ intusculanarũ .u. Quitȩ philosophia dux.
ouircutis in dagatrix. expultrixq uicioꝵ. In eoð. Begie uirgines ut constricile
tondebãt barbã. ⁊ capillũ patris. abeo ꝗ ẽ. tonsor tonstrix fenu̾m fec̃. addita. ⁊
⁊ exeo diminutiuũ tenstricula. qͦmꝰ anutritor nutrix. nutricula. ⁊ ea ꝑnat᷑ã. ꝓfocu
nã quoq duob̾ modis ꝓbibeniꝰ q̃dã ꝓferre łꝗͥ nsitata s̃ ł ꝗ in cõcinna ⁊ turpia ł asꝑa platu
udent:. ẽẽ. Inusitata s̃ qͥbꝰ nõ inueniũt᷑ usi auctores ꝗ uis ꝓportiõe potestatẽ faciente
dicendi. ut faiux. prex. caux. dicio.for.for. dor. positiuũ faris debet. ẽẽ.for. Passiuum
do debet eẽ dor. Qi enĩ ꝗ uis ratioe regule benedicant᷑: tñ e inusu auctoꝵ nõ ĩuem¬

Expanded text:
est expulsor, proferre femininum mutauit s in t et expultrix dixit Tusculanarum V: «o uitae philosophia dux, o uirtutis indagatrix expultrixque uitiorum». in eodem: «regiae uirgines ut tonstriculae tondebant barbam et capillum patris». ab eo, quod est tonsor, tonstrix fecit femininum addita t et ex eo diminutiuum tonstricula, quomodo a nutrix nutricula. et ea per natua prolatu uidentur esse. inusitata sunt, quibus non inueniuntur usi auctores, quamuis proportione potestatem faciente dicendi, ut faux, prex, dicio. positiuum faris debet esse for, passiuum do debet esse dor. ea enim quamuis ratione regulae bene dicantur, tamen, quia in usu auctorum non inuen
Abbreviated transcription (Latin):
Ingñtes uterũq armato milite ꝯplent. Idẽ in.IIII. Mactãt lectas demore bidentis
cia acetinait in.as. exeuntia noĩato̾ ut ciuitas ciuitatũ. has ciuitates fere ubiq legimꝰ¬
.in .x. t̃minãtia triũ gn̾rm cõmunia ꝗius inpaucissimis gn̾t̾m płarẽ absq i. penultima
ꝓferãt. Difficile enĩ inuenies audacũ ꝑaudaciũ ł felicum ꝓfeliciũ. Supplicũ aũ ma¬
gis diffr̃ẽ causa ut supͣdictũ ẽ ꝓfert᷑ ne si suppliciũ dicas aliud significare uidearis qͦmͦ
artificũ ꝓartificiũ iudicũ prouidiciũ. Cicero designis. Didici enĩ dũ subministro ĩ qͥro
ꝑ. es. effer̃. Lucanꝰ in .iͦ. Est qui tauriferis ubi se me uania cãpis. Explicat. audaces ruere
in .iͦ geog̃. Seu plures calor ille uias ⁊ ceca relaxat. Spiram̃ta nous ueniat qͥ suc c̃

Expanded text:
ingentis uterumque armato milite complent». idem in IIII: «mactant lectas de more bidentis»ingentis uterumque armato milite complent». idem in IIII: «mactant lectas de more bidentis»entia accusatiuum, ut in as exeuntia nominatiuo: ciuitas ciuitatium, has ciuitates fere ubique legimus. in x terminantia trium generum communia, quamuis in paucissimis genetiuum pluralem absque i paenultima proferant difficile enim inuenies audacum pro audacium uel felicum pro felicium, supplicum autem magis differentiae causa, ut supra dictum est, profertur, ne, si supplicium dicas, aliud significare uidearis, quomodo artificum pro artificium et iudicum pro iudicium. Cicero de signis : «didici etiam dum ministrum inquiro,  es efferunt Lucanus in I: «est qui, tauriferis ubi se Meuania campis / explicat, audaces ruere in I georgicon : «seu plures calor ille uias et caeca relaxat / spiramenta, nouas ueniat qua sucus
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ petũt. bẽ in .i. enn̾dos. hio fessas ñ uincła nauis. Pẽ ineodẽ Glla tenẽt. Ioẽ in a
Quoq magis fessas.uii. dimitt̾e nauis: Pẽ ineod̾. Qunaq innauis t̃nos aptare
triũ. hos ⁊ hastres łtris. Id̾ iii.iii. ennd. Tris adõ incertos ceca caligine soles. Prra.
plerũq ꝑ.is. raro.ꝑ. es. ut acer ab acri hos ⁊ has acris. Sirgł in .xi.Mecuẽsq mo¬
ł celeris. Uirgł in .iii. eneyd̾ Celeriq fuga subsid̾a lapsȩ. Semesã p̃dã ⁊ uestigia
feda relinquut. Id̾ in .u. eneyd̃. Agmine remoꝵ. celeri uentisq uocatis. hos ⁊ has cele¬
res ł celeris. ꝙ magis ẽ. inusu. Id̾ in .iiii. eneyd. Celerisq refer mã dicta ꝑauras. Simi¬
lit̃ faciũt acctm in .ns. ł in .rs. t̃minãtia ut hic fons hos fontes ł fontis. hic ⁊ ħ ⁊ ħ
cias. Uirgł in .ui. hic locꝰ ẽ. partis ubi serua findit in ambas. It̃ in .ii. eneyd̃. Penit̾ꝰq cau̾na.

Expanded text:
tecta petunt». idem in I Aeneidos : «hic fessas non uincula nauis / ulla tenent». idem in V: «quoque magis fessas optem dimittere nauis». idem in eodem: «muneraque in nauis ternos optare trium hos et has tres uel tris. idem in III Aeneidos : «tris adeo incertos caeca caligiplerumque per is, raro per es: acer ab acri hos acris Virgilius in XI: «metuensque moa celeri Virgilius in III Aeneidos : «celerique fuga sub sidera lapsae / Semesam praedam et uestigia foeda relinquunt». idem in V: «agmine remorum celeri uentisque uocatis», hos et has celeres uel celeris, quod est frequentius. idem in IIII: «et celeris defer mea dicta per auras». similiter faciunt accusatiuum in ns uel rs terminantia, ut hic fons hos fontes uel fontis, hic et haetias». Virgilius in VI: «hic locus est, partis ubi se uia findit in ambas». idem in II Aeneidos : «penitusque cauernas /
Abbreviated transcription (Latin):
uet̾es ÷ ꝓgnto usi.ut. Uirgł in .ii. georg̾. Libra die sõniq pares uͥ fecerit
horas die ꝓ diei posuit. Salustiꝰ quoq in histoꝵ. Dubitauit acie pars ꝓaci ͤ i. Idẽ
ĩ.uͦ. At inde nulla municiõis aut requie mora ꝓcessit ad oppidũ requie ꝓrequiei.
Qiudã tm̃ antiqͥssimorũ ⁊̃ similẽ ano̾iato gn̾it̾m ꝓtuler̃ eiꝰ decłis¬
ut ab hac re. harũ rerũ. adie dierũ. Qui tñ gn̾t̾s maliis fere oĩbꝰ usu ap̃ plerosq
defic̃. Itaq cicero hoc approbat intopicis dicẽs. Indiuisi. ẽ formarũ quas gẽi. asꝰ¬
nãts. uocãt. nr̃ĩ siqui hec forte tͣctent sp̃es appeliãt. ñ pessime id quidẽ s lnuti¬
lit admutandos casus indicendo. Nolĩ enĩ ne si latine quidẽ dici possit spͥerũ ⁊ sģe̾
dic̾e ⁊ sepe his casib̾ ut endũ eẽ. a formis ⁊ formarũ uelĩ. Inuenũt tñ uecustissir
scdđm analogiã ħ usi casu. Cafo censorinꝰ inoratioẽ ꝙ scripsit uti p̃da ĩ publicum¬

Expanded text:
ecerit horas», die posuit pro diei. Sallustius quoque in historiis : «dubitauit acie pars», pro aciei. idem in I: «at inde nulla munitionis aut requie mora processit ad oppidum», requie pro requiei. quidam tamen antiquissimorum etiam similem nominatiuo genetiuum protulerunt eius declim: ab hac re harum rerum, a die dierum; qui tamen in aliis fere omnibus usu apud plerosque deficit. itaque Cicero hoc approbat in topicis dicens: «in diuisione formarum, quas Graeci εἴδη uocant, nostri, si qui haec forte tractant, species appellant, non pessime id quidem, sed inutiliter ad mutandos casus in dicendo. nolim enim, ne si Latine quidem dici possit, specierum et speciebus dicere, et saepe his casibus utendum est: at formis et formarum uelim». inueniuntur tamen uetustissimi secundum analogiam hoc usi casu. Ca
Abbreviated transcription (Latin):
Niscor. natꝰ. paciscor pactus. D. tͣnsit . in. er ut accidit. qͥcꝙͣ. In .c. aggero. In .i. allido in .p.
appono In .r. arrideo meridies: Antiqͥssimi uͦ ꝓ ad: freqñtissime. arponebãt. aruenas.
aruentore. aruocatoꝰ arffines. aruolare. aruocari. dicentes. paduenas ad uẽtore. ad uoca-¬
tos adfines. aduolare aduocari. Eñ ostñdit᷑ recte arcesso dici abarcio u̾bo q̃ nẽ accio dicimꝰ
qẽ ex ad.⁊ cio: ꝯpositũ. Arger qͦ dicebãt ꝓagger. Eansit ⁊̃ in . s assideo. Rado rasi. sua¬
deo suas. Induas qͦ sł. ut cedo cessi. fodio fossꝰ. In. dattinet. at tingo at tamino headem
muta mnagis ostñdit᷑ c̃ ꝓ.p. ⁊ aspiratioẽ q̃ similt muta ẽ. accipit᷑. de qͥ suꝑĩ sufficient᷑ dociniꝰ.¬

Expanded text:
paciscor pactus, nascor natus. d transit in c, ut accidit, quicquam; in g: aggero; in l: allido; in p: paciscor pactus, nascor natus. d transit in c, ut accidit, quicquam; in g: aggero; in l: allido; in p: appono; in r: arrideo, meridies; antiquissimi uero pro ad frequentissime ar ponebant: aruenas, aruentores, aruocatos, arfines, aruolare, arfari dicentes pro aduenas, aduentores, aduocatos, adfines, aduolare, adfari, unde ostenditur recte arcesso dici ab arcio uerbo, quod nunc accio dicimus, quod est ex ad et cio compositum; arger quoque dicebant pro agger. transit etiam in s: assideo, rado rasi, suadeo suasi; in duas quoque s, ut cedo cessi, fodio fossus; in t: attinet, attingo, attamino. haec emuta magis ostenditur, cum pro p et aspiratione, quae simil
Abbreviated transcription (Latin):
globꝰ. glomuꝰ. in .ẜ. suppono. In .u. surripio arripio In .S. iubeo ussi. Nãscipio. sustuli
ł .s. ut obsideo subt̾imo. ⁊ subcũbo. Nõmutauer̃ .S.i.s. spicor qͦ ⁊ suspicio asusum.
ł sursũ ꝯponũt᷑ s abicuĩt unã .s. qr ñ pot est dupplicari ꝯsonãs alia subseqñte ꝯsonãte
qͦmͦ nec añcedente. nͥ sit muta añ liqͥdã. ut supplex. suffragor. sufflo. affluo. effrigo
pasco. paui. ascisco ascuuin .x. dico dixi. duco duxi. noceo. naxa. noxiꝰ. In .s. parco parsi
q̃ ant̃ hãc solã mutã finale inueniũt᷑ loge uocales. ut hoc. hac. sic .hic. adu̾biũ. Nãañ.
.t. si qͥ ĩueniat᷑ ⁊ ꝑ ꝯbisionẽ heuenit ut audit. Munit. fumat̃ ꝓaudiuit. muniuit. fuma¬
uit. Nec ñ pꝰ .s. posita. tͣnsit aliqndo ĩ.dł assumit eã. ut irascor iratꝰ. Nanciscor nactꝰ

Expanded text:
globus glomus; in p: suppono; in r: surripio, arripio; in s: iubeo iussi. nam suscipio, sustuli globus glomus; in p: suppono; in r: surripio, arripio; in s: iubeo iussi. nam suscipio, sustuli  sunt, unde subtinnio et subcumbo non mutauerunt b in s. suspicor quoque et suspicio a susum uel sursum componuntur, sed abiciunt unam s, quia non potest duplicari consonans alia subsequente consonante, quomodo nec antecedente, nisi sit muta ante liquidam, ut supplex, suffragor, sufflo, effluo, effringopasco paui, ascisco asciui; in x: dico dixi, duco duxi, noceo noxa noxius; in s: parco parsi quod ante hanc solam mutam finalem inueniuntur longae uocales, ut hōc, hāc, sīc, hīc aduerbium; nam ante t, si qua inueniantur, per concisionem hoc euenit, ut audīt, munīt, fumāt pro audiuit, muniuit, fumauit. nec non post s posita transit aliquando in t uel assumit eam, ut irascor iratus, nanciscor nactus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ es. tãtu . ns. ꝙ. bs. Idõq ñ irrõnabilit̾̃ plerisq uidet᷑ loco q. ps. deb̾e scͥbi q̃ de ordine lit¬
ꝯt᷑ regulã declinari uidñt᷑: Subiit ⁊̃ loco aspiratiõis ueho uexi. tͣho tͣx. Uertit᷑ in f ÷ ut
efficio effero. Et sciẽdũ ẽ. q̃ quociẽsc̃q ex: p̃posicio p̃ponit᷑ ̃ posita dictiõibꝰ auocalibꝰ ĩcipiẽ¬
tibꝰ. ł abhis quatuor ꝯsonãtibꝰ ħ ẽ. e.ẜ.x.s. ĩtegra manet : ut ex aro. exeo. exigo. exoleo
exuro. excucio. expecto. extͣho. ex eqͦr expes. In qͦ uidem᷑ ytra g̃corũ fac̾e ꝯsuetudinẽ.
Illi enĩ .c. seqñte ñꝗͣ. cͥͦ. p̃ponũt. s R. ꝓea. ut. esi det aois. Meliꝰ gͦ nos qͦ .x. solã ponimꝰ
que locũ obtinẽt .e.t. cuiꝰ rationẽ. nõ solũ ipse sonus auriũ iudicio possit redđe. s etiã
tẽ que loco .os. fungit᷑ ipsas. iseqͥt᷑: ut exeqͥe exequor. Qđ si lic̾et. licebat. pꝰ. b.s. ł ps. qͣs lee

Expanded text:
 bs, ideoque non irrationabiliter plerisque uidetur loco ψ ps debere scribi, quod de ordine lit regulam declinari uidentur. subit etiam loco aspirationis, ut ueho uexi, traho traxi; uertitur in f, ut efficio effero. et sciendum, quod, quotienscumque ex praepositio praeponitur composita dictionibus a uocalibus incipientibus uel ab his quattuor consonantibus, hoc est c p t s, integra manet, ut exaro, exeo, exigo, exoleo, exuro, excutio, expeto, extraho, exsequor, exspes, in quo uidemur contra Graecorum facere consuetudinem. illi enim s squae locum obtinet cs, cuius rationem non solum ipse sonus aurium iudicio possit reddere, sed etiam te, quae loco cs fungitur, ipsa consequatur, ut exsequiae exseq
Abbreviated transcription (Latin):
ria. phedria. choerea poeta. Sophnsta qͦ cytharista schyta. ĩquibꝰ ⁊̃ e ꝓducta ĩ .a. correptã
ꝯu̾tit. Ransit hec eadẽ in .in.eerebrũ ut rursũ ꝓrsꝰ dimminuo ꝓdisminuo. Terentiꝰ ĩ elphis.
Bimnunuet᷑ tibi cerebrũ. In .u. mutat᷑ .i: ut sãguis sãgiunis. In .r. flos floris uis uiris.
cursꝰ curricul. ł curriculũ Ine : aiax ꝓaias. ⁊ pistrix ꝓpistris. ĩqͦ seqͥm᷑ dores. Iiu enĩ
pos nepotis. uirtꝰ. uirtutis. saninis. sãnitis In .u.: sonãtẽ bos boius. Sepe ꝓaspiracione
Nqu naa .Ne.NI. Naa. &pd illos aspiracionẽ h̃it ĩ principio. Adõ aũ cognatio
natiui. cuiꝰ genituius uibis. desinit. ut urbs urbis. celebs celibis. arabs arabis. Dic̃ gͦ. ꝓ.

Expanded text:
iam e producta in a correptam conuertitur. transit haec eadem in m, ut rursum pro rursus, dimminuo pro disminuo. Terentius in adelphis : «dimminuetur tibi cerebrum». in n mutatur s: sanguis sanguinis; in r: flos floris, ius iuris, cursus curriculus uel curriculpos nepotis, uirtus uirtutis, Samnis Samnitis; in u consonantem: bos bouis. saepe pro aspiratione ξ, ἑπτά, ἕ, ἅλς apud illos aspirationem habent in principio. adeo autem cognatio natiui, cuius genetiuus i
Abbreviated transcription (Latin):
.R. sine aspiracio ẽ ponit᷑ in latinis ĩg̃cis uͦ pͥncipalis ł geminata ĩmedia dictioẽ aspiratur:
scͥpture. st tͥnsit ind: niger nigellus ũb ũbella. ĩ & ut arbos ꝓarbor . O. dos ꝓodor. elaut᷑
ĩcaptiuis. qͦx odõ subbasilica nos oẽs adeg̃ inforũ. Uerror u̾s: Induas . ss uro ussi. gero gessi
In .ti.ssonãte. tero terui. sero serui. In .ii. eneus ꝓere. ¶.d. imetͦ ap̃ antiqͥssimo uĩ sua freqñt̃
amittit. Uirgiliꝰ in .xx.i. ponite spes cͥ quisq Ioẽ in xxui. Int̃ se coisse uiros ⁊ decernẽ ferro.
le aũt ꝯũctioẽ seqñte c̃apostropho penitꝰ tollit᷑. ut iudensatin. Din: ꝓudes ne. sati ne. Uis ne

Expanded text:
r sine aspiratione ponitur in Latinis, in Graecis uero principalis uel geminata in media dictione aspiratur, scripturae. transit in l: niger nigellus, umbra umbella; in s: arbos pro arbor, odos pro odor Plautus in captiuis : «quorum odos subbasilicanos omnes adegit in forum», uerror uersus; in duas s: uro ussi, gero gessi; in u consonantem: tero triui, sero seui; in n: aeneus pro aereus. s in metro apud uetustissimos uim suam freqte spes sibi quisque». idem in XII: «inter se coiisse uirosque discernere ferro». ne autem coniunctione sequente cum apostropho penitus tollitur, ut uiden, satin, uin pro uidesne, satisne, uisne
Abbreviated transcription (Latin):
catella. bonꝰ bellus. catillũ catinũ. Similit̃ collego colligo. illido collido. Ensit ĩ. M.
Asoi. calladiũ. NuAron. peliũ. Ransit ⁊ in .r. ut corrigo corrũpo. irrito. sHãc añ
mutationẽ sciẽdũ ẽ. nat᷑ali qͣ̃dã fieri uocis racione ꝓpt̾ celeriorẽ motũ liguȩ labiorũq
aduicinos faciliꝰ tͣ nseuntiũ pulsꝰ tͣnsit supͣdicta ꝯsonãs. N. in.s. scindo scissus. findo fiss̃.

Expanded text:
catella, bonus bellus, catinum catillum; similiter collega, colligo, illido, collido. transit in m, catella, bonus bellus, catinum catillum; similiter collega, colligo, illido, collido. transit in m, άδιον Palladium, Πήλιον Pelium. transit etiam in r, ut corrigo, corrumpo, irrito. hanc autem mutationem sciendum naturali quadam fieri uocis ratione propter celeriorem motum linguae labrorumque ad uicinos facilius transeuntium pulsus. transit supra dicta consonans n etiam in s: scindo scissus, findo fissus;
Abbreviated transcription (Latin):
ut illũ exspirãtẽ ÷ nsfixo pectore flãmas. Setustissimi tñ ñ sẽꝑ eã subtrahebat. Enniꝰ. in
.x. annoliũ. Insignita fere tũ milia militũ octo. duxit delectos bellũ tolerasse potẽtes.
Fu. qͦ plenic i pͥmis sonat. ⁊ ultimis partibꝰ sillabarũ : ut nom̃. stam̃. Exilior ĩ medis :
ut anius. dapiũ. Eãsit in .g. ue ignosco ienauus. ignot. ignarꝰ. ignominia. coenosco cog¬
cionẽ .o. gnarꝰ. gnat᷑. seq̃nte . G. ł .o. ꝓea .i.g. scribũt g̃ci. ⁊ qͥdã tñ uectissimi auctores
romanoꝵ euphonie causa ħbenefaciẽtes: ut achises. agceps. aggulꝰ aggñs. Qđ ostendit
uarro. in .x. deorigine linguȩ latinȩ his u̾bis. Ut ion scͥpsit qͥnta ⁊ iucesima ẽ. litt̃a ꝗͣ uocĩt
agama. cuiꝰ forma nulla ẽ . ⁊ uox cõmunis ẽ g̃cis ⁊ latinis ut his ubis aggidꝰ. agg̃ns. ag¬
gilla. igger̃. In eiꝰmodi g̃ci. Et actiꝰ nr̃. binã .g. scribũt. Aliĩ. t ⁊ .s. qͣ inh u̾itatẽ uiđẽ

Expanded text:
ut: «illum expirantem transfixo pectore flammas», uetustissimi tamen non semper eam subtrahebant; Ennius in X annalium : «insigneita fere tum milia militum octo / duxit dilectos bellum tolerare potentes». n quoque plenior in primis sonat et in ultimis partibus syllabarum, ut nomen, stamen, exilior in mediis, ut amnis, damnum. transit in g, ut ignosco, ignauus, ignotus, ignarus, ignominia, cognosco, cogtionem g, ut gnatus, gnarus. sequente g uel c, pro ea g scribunt Graeci et quidam tamen uetustissimi auctores Romanorum euphoniae causa bene hoc facientes, ut Agchises, agceps, aggulus, aggens, quod ostendit Varro in primo de origine linguae Latinae his uerbis: ut Ion scribit, quinta uicesima est litera, quam uocant agma, cuius forma nulla est et uox communis est Graecis et Latinis, ut his uerbis: aggulus, aggens, agguilla, iggerunt. in eiusmodi Graeci et Accius noster bina g scribunt, alii n et g, quod in hoc ueritatem uidere
Abbreviated transcription (Latin):
ouos a nob a uob̵. Ex pͥmis gͥ silłis tã pͥmitiuorũ ꝗͣ possessuior ꝑsone intelligunt᷑ ab extremis : casꝰ
⁊ numi. Nec ñ ⁊ in possessuus gña q̃ inpossessioe st̃: cũ u̾ba soleãt ꝑsonas i fine magis ostñde ut amo
causa ꝯfusiõis. Querit᷑ int̾ mei tui. Sui. nr̃i. ur̃i. gnit̾os possessiuor̃ ⁊ pͥmitiuorũ quid it̃ ÷ Adqͣ¬
dicendũ q pͥmitiuoꝵ genit̾is om̃s easꝰ aduingi poss ⁊ numꝰi. ut mei ager ẽ ⁊ mei agri ĩstrum̃tũ
Et mei agro dedi. ⁊ mei agrũ colo. Similit̃ mei agͥ. ⁊ mei agroꝵ ⁊ meiagris. ⁊ mei agros dm̃s
Qđ aut̃ possessiua : gͥnit̾is adungunt᷑ solis eiꝰd num̃i. mĩ serui filius. auserui uestis. sui serui minis¬

Expanded text:
extremis casus et numeri, nec non etiam in possessiuis genera, quae in possessione sunt, cum uerba soleant personas in fine magis ostendere: amo causa confusionis. quaeritur, inter mei, tui, suidicendum, quod primitiuorum genetiuis omnes casus adiungi possunt et numeri, ut mei ager est et mei agri instrumentum et mei agro dedi et mei agrum colo; similiter mei agri et mei agrorum et mei agris et mei agros dicimus; i agros. quando autem sunt possessiua, genetiuis adiunguntur solis eiusdem numeri: mei serui filius, tui serui uestis, sui serui minis
Abbreviated transcription (Latin):
ue. pͥmitiuorũ ꝑsõĩs cernit᷑ ꝑ oblicos casus. Nã noi̾ats pͥme ꝑsonȩ dissonꝰẽ. agũat̾o scde ꝑ¬
sone. t̾cie uͦ deficit. ut ego mei ł mis. tii ł tis.sui. q̃ debuit scdm analogiã e̾ẽ sui. ł sis. qͦdubti¬
tatiõĩs causa ne u̾bũ eẽ putet᷑ ÷ recusauer̃ ꝓferre. Nã ad g̃coꝵ imitationẽ his qͦ utim̃ dup¬
plicibꝰ genitius ꝓ nõiũ. ap̃ illos enĩ. Seios. ⁊ smosccoy. & coy. ⁊ oy. ⁊ eyc dici solec
In ogc aũ desinẽs g̾nit̾s solet ap̃ nos m. is. definiri. ut aua a oc et u ayc. demosthenis
tacitꝰ ẽ t̃cie hiuicemodi g̾nit̾s. Ennius in .ii. Ingẽscura mis cũ cõcordibꝰ eqͥꝑare. Nis dixit

Expanded text:
sonis cernitur per obliquos casus nam nominatiuus primae personae dissonus est a genetiuo, tertiae uero deficit, ut ego mei uel mis, tu tui uel tis, sui quod debuit secundum analogiam esse sui uel sis, quod dubitationis causa, ne uerbum esse putetur, recusauerunt proferre. nam ad Graecorum imitationem his quoque utimur duplicibus genetiuis in ους autem desinens genetiuus solet apud nos in is definiri, ut Δημοσθένους Demosthenis, tacitus est tertiae huiuscemodi genetiuus. Ennius in II: «ingens cura mis concordibus aequiperare», mis dixit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ płis. Sola enĩ dedinabilia poss hr̃e ex eisdẽ uocibꝰ tã singłarẽ ꝗ płalẽ numerũ. id̃ ĩ sub ꝑsona
finitas siue infinitas cade solent. sine quibꝰ numi declinabiles id singłes. ⁊p es inueniri nõ gessũt.¬
Itaq si careat u̾bũ ꝑsona qͦdictũ ẽ. iã: caret: ⁊ necessario numo. ut infinita ⁊ inꝑsor alia. ⁊
gerũdia. Principales gͥ due partes nom̃ ⁊ u̾bũ ⁊ q̃ loco eorũ fungunt᷑ h ẽ. participiũ ⁊ ꝓnomꝰ sup̃dictos
num̾os hñt ĩ declinatiõẽ. Alie aut. Nͦt partes ħ ẽ. p̃posicio. adu̾biũ. ⁊uinctio Int̃iectio. declinatiõl¬

Expanded text:
inabilia possunt habere ex eisdem uocibus tam singularem quam pluralem numerum, id est quae sub personas finitas cadere solent, sine quibus numeri declinabiles, id est singulares etitaque si careat uerbum persona, quod dictum est iam, caret necessario etiam numero, ut infinita et impersonalia et gerundia. principales igitur duae partes, nomen et uerbum, et quae loco eorum funguntur, hoc est participium et pronomen, supra dictos numeros habent in declinati
Abbreviated transcription (Latin):
hec eadẽ corrupta abintegris eẽ ostñdat. ut ex ꝑs. ab ex p̃posicio ẽ. ⁊ pars. Conficio. acon⁊ facio Ioem ab¬
is. ⁊ demũ. Egd . met. tute. luapte huice innime dicenda s̃ ⁊posita .g̃ Eti ditio si separet᷑ nicha
significare possit ꝑse. Querit᷑. Ecũ. Ec cã. Ellũ. R tos. Ercas. Necũ. Iecũ. Secũ. Nob cũ. Uob̾cũ ꝓnoĩa¬

Expanded text:
haec eadem corrupta ab integris esse ostendat, ut expers ab ex praepositione et pars, conficio a con et facio, idem haec eadem corrupta ab integris esse ostendat, ut expers ab ex praepositione et pars, conficio a con et facio, idem is demum. ergo egomet, tute, suapte, huiusce minime dicenda sunt composita, quia additio, si separetur, nihil significare possit per se. quaeritur, eccum, eccam, ellum, ellam, eccos, eccas, mecum, tecum,
Abbreviated transcription (Latin):
sic antiqͥsimis codicibꝰ inuenit : c.c. scriptũ q̃mꝰ ⁊ ap̃ terẽtiũ mandria Hoccine ẽ credibile aut memorable
Tuc uͦ eorũdẽ ꝓnoiũ his casibꝰ freq̃nt᷑ addit . ce. qͥ in. si desinũt euphõie causa hce. hisce hosce hosce. Peo
solũ poete s ⁊̃ oratores his utunt᷑ supͣdictis adiectiõibꝰ. Dicero ĩ. u ĩuectiguar Hosce ego nõ tã mlites
hisce h mune arbitrant᷑ suam thaidẽ eẽ. Inqͦ uidñt᷑ euphonie causa. suint posuisse. nec nõ similit̃ illie. Uñ
illic quasi apocopa facta infine seruat accentũ. Cerent᷑ inanoria. Illic ẽ huic rei ap̃ capt̃ . Iilice Istiusce
Illucoe. Istucce uet̾es dicebãt. teste papiriano qui de hortog̃phia hostr̃idit. Eerntꝰ ineautontumoru¬
meno. Illa nccine mulierẽ alere c̃ illa familia. Hec gͥ. hẽ met te. pte. ce. aliectioẽs eẽ ipse sens argiut¬

Expanded text:
in antiquissimis codicibus inuenitur bis c scriptum, quomodo est apud Terentium in Andria ; «hoccine est credibile aut memorabile?». nunc uero eorundem pronominum his casibus frequenter additur ce, qui in s desinunt, euphoniae causa: huiusce, hisce, hosce, hasce. nec solum poetae, sed etiam oratores his utuntur supra dictis adiectionibus. Cicero in II inuectiuarum : «hosce ego non tam milites : «hisce hoc munere arbitrantur / suam Thaidem esse», in quo uidentur euphoniae causa s interposuisse. nec non similiter illicce, unde illíc quasi apocopa facta in fine seruat accentum. Terentius in Andria : «illíc est huic reí caput». illiusce, istiusce, illucce, istucce ueteres dicebant teste Papiriano, qui de orthographia hoc ostendit. Terentius in heautontimorumeno : «illancine mulierem alere cum illa familia». haec igitur, hoc est met te pte ce adiectiones esse ipse sens
Abbreviated transcription (Latin):
lego ⁊ edisco. sapiẽt᷑ loqñs doceo sapient̃ loguor ⁊ doceo. Icidit aũ adũbio. Spẽs. figã. Significatio
Spẽs pͥmitiua ⁊ diriuatiua. Pmitiua qͥdẽ q̃ a se nascit᷑: ut ñ .ita. ceu. clã. Sepe. Diriuatiua uͦ qͣ ab
aliis nasoit᷑ : ut olĩculũ. sepiꝰ. Sepissime. Docte. adocto. curslacursu. Ductĩ anNEXeTI. aductu
t̃ulliane. latinꝰ. Latine. Felix. felicit᷑ ła ubo sine participio ł participiali noĩe ut sentio sens sensim.
Dto staus. Statĩ. Singultio. Singultꝰ. Singultĩ. horat᷑ i .i. sermonũ. ut ueni corã sĩgultim pauca
licutus Ractus Ractum. Uirgł in .iiii. georg̃. T̃ractimq susurrant. Uł a noĩe ⁊ u̾bo ut apede
⁊ tẽp̃to pedecẽptim ł aꝓnoĩe. ut hic illic. alhie. ⁊ ille. ł apposicioẽ ut ex extͣ. In. Intͣ. lõ. lõtra. Dub

Expanded text:
lego et edisco; sapienter loquens doceo, sapienter loquor et doceo. accidit autem aduerbio species, significatioes primitiua et deriuatiua. primitiua quidem, quae a se nascitur, ut non, ita, ceu, saepe; deriuatiua uero, quae ab aliis nascitur, ut clanculum, saepius saepissime, docte a docto, cursim a cursu, ductim, ἀπνευστί, a duct; uel a nominibus, ut Tullius Tulliane, Latinus Latine, felix feliciter; uel a uerbo siue participio uel participiali nomine, ut sentio sensus sensim, sto status statim, singultio singultim Horatius in I sermonum : «ut ueni coram, singultim pauca locutus», tractus tractim Virgilius in IIII georgicon : «tractimque susurrant», uel a nomine et uerbo, ut a pede et tempto: pedetemptim, uel a pronomine, ut hic illic ab hic et ille, uel a praepositione, ut ex extra, in intra, con contra, sub
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ aliquo eo. illo. S qñ ꝓ adu̾bi is accipiunt᷑ ĩueniũt᷑ int̃dũ corripientia .o. sic̃ ostñdimꝰ. In .v. pauca
ĩueniũ t᷑ denoĩatiua ut dui. ⁊ exeo. ⁊positũ int̃dui. ⁊ anocte noctu. slã astu nom̃ ẽ indeclinabile
qͦmꝰ cernu. Tern̾t᷑ i cunucho. hẽ. qͥ amat : anscit ille quid meretrix siet : an in astu uenit: ꝗ nͥ
eẽt nom̃ : p̃p̃ositio seꝑata ei nõ p̃pon̾et : In .ae. duptongon noĩa s̃ gnt̾i cas. leoco ut cosae. capue

Expanded text:
i», similiter quo, aliquo, eo, illo; sed quando pro aduerbiis accipiuntur, inueniuntur interdum corripientia o, sicut ostendimus. in u pauca i», similiter quo, aliquo, eo, illo; sed quando pro aduerbiis accipiuntur, inueniuntur interdum corripientia o, sicut ostendimus. in u pauca inueniuntur denominatiua, ut diu et ex eo compositum interdiu et a nocte noctu. nam astu nomen est indeclinabile, quomodo cornu. Terentius in eunucho : «hem, quid? amat? an scit ille, quid meretrix siet? / an in astu uenit?» quod nisi esset nomen, praepositio separata ei non praeponeretur. in ae diphthongum nomina sunt genetiui casus loco
Abbreviated transcription (Latin):
accipit᷑. E ⁊ sane ꝓualde. hoc qͦ notãdũ q̃ aualido ualde ꝓualide ꝑsyncopã ꝓfert᷑. Sensi ꝓpaulatĩ qͥ ea maxi¬
me faciuĩt sensũq morãt ᷑: Aristo arito uͦ u̾bo łritu rite ꝓrecte q nichil tradit᷑ rͥitib nͥ q̃ rectũ eẽ cre¬
In .i. quaq desinentia ĩuenuit᷑ adu̾bia s pauca pͣmitiua. ut heri. ubi. lbi. Dr̃ tñ ⁊ here. Iuuenał ĩ. iRes
hodie minor ẽ here ꝗͣ fuit. atq ead cras deteret exigiuis aliqͥd. horat᷑ ĩ .ii. sermoñ. slã mͥ ⁊uiuã q̃m̃ti
dictꝰ here illic. de medio portare die. alia uͦ noĩa s̃ loco adu̾bi i posita ꝑgn̾tm pleraq ut domi. tauromi¬
nii. lapsaci. łx .pi. Ephẽsi. belli. Luĩ in .ii. aburbe ⁊dita. Duo nefanda facinora. decẽ iuiri belli domiq adi ĩciũt
nc̃ facio. E st n abłts aquo ł ciqui. in .o. pͥmitiua qͥdẽ ut qñ tp̃rale ⁊ exeo iposita. Sigñ. Nectñ. aligñ¬

Expanded text:
accipitur. ergo et sane pro ualde hoc quoque notandum, quod a ualido ualde pro ualide per syncopam profertur, sensim pro paulatim, quia ea maxime faciunt sensum, quae morantur; a rito uero uerbo uel ritu rite pro recte, quia nihil traditur ritibus, nisi quod rectuin i quoque desinentia inueniuntur aduerbia, sed pauca primitiua, ut heri, ibi, ubi. dicitur tamen et here. Iuuenalis ihodie minor est here quam fuit atque eadem cras deteret exiguis aliquid, proponimus illuc ire, fatidictus here illic / de medio potare die». alia uero nomina sunt loco aduerbii posita, per genetiuum pleraque, ut domi, Taurominii, Lampsaci, Tyri, Ephesi, belli. Liuius in III ab urbe condita : «duo nefanda facinora decemuiri belli domique adiciunt»; nunc facio»; est enim ablatiuus a quo uel a qui. in o primitiua quidem, ut quando temporale et ex eo composita, síquando, néqua
Abbreviated transcription (Latin):
Et sciedũ q oiã. q̃ ab aliis diriuũt᷑ ᷑ illorũ significutĩẽ .I qualitatẽ gñalẽ. seu specialẽ seruãt. ut apͥis

Expanded text:
et sciendum, quod omnia, quae ab aliis deriuantur, illorum significationem uel qualitatem generalem seu specialem seruant, ut a propriis: et sciendum, quod omnia, quae ab aliis deriuantur, illorum significationem uel qualitatem generalem seu specialem seruant, ut a propriis:
Abbreviated transcription (Latin):
bene. male qͣntitatis. ut nimiũ parũ. Hec aũ plerũq: anñbꝰ adiectuuis fuĩt. ut disertꝰ. diserte
celscelse. maximnꝰ. maxime. paułꝰ paulatim nec ñ ⁊ a participiissine uͥbis. ut cursim. strictĩ
muugatĩ. Dubitatiua: forsan.fortassis & fortasse. fors forte. Uirgł ĩ .iiii. fors ⁊ uota fucit
p̃mia. Picero ĩ iiii ĩuecauar. Illud uͦ ñ ne ita p̃ses̃ ÷ ut nutu iouis optumni. maximi factũ. &e. iudeatur:
ut ẽ hodierno die mane ꝑforũ meo i su. ⁊ ꝯiurati ⁊ eorũ ĩdices. eẽ uideat᷑ ĩ edẽ cõcordit᷑ ducerẽt᷑: eo ipso
tp̃e signũ statueret. Ordinatiua. Dcm̃. Cotinuo. Protinꝰ. Postea. Pterea. Intñtiua: ut ualde. iumiũ
cłrsꝰ. Penitꝰ. Oĩno. sCõꝑatiua.ut magisminꝰ. Hoccũ ad u̾sa qualitate ꝯquictũ ꝯtͣriȩ qualitatis. iꝑatuũ
significat ut minꝰi prudñs ꝓtultior. ⁊ minꝰ stult᷑ ꝓpruontir. Suplatua. maxime. minime. ocisime

Expanded text:
bene, male. quantitatis, ut nimium, parum. haec autem plerumque a nominibus adiectiuis fiunt, ut disertus diserte, celsus celse, maximus maxime, paulus paulatim, nec non etiam a participiis siue uerbis, ut cursim, strictim, minutatim. dubitatiua forsan, fortassis et fortasse, fors, forte. Virgilius in XI: «fors et uota facitpraemia». Cicero in III inuectiuarum : «illud uero nonne ita praesens est, ut nutu Iouis optimi maximi factum esse uideatur, ut, cum hodierno die mane per forum meo iussu et coniurati et eorum indices in aedem Concordiae ducerentur, eo ipso tempore signum statueretur?». ordinatiua deinde, continuo, protinus, postea, praeterea. intentiua, ut ualde, nimium, prorsus, penitus, omnino. comparatiua, ut magis, minus. hoc cum aduersa qualitate coniunctum contrariae qualitatis comparatiuum significat, ut minus prudens pro stultior et minus stultus pro prudentior. superlatiua maxime, minime, ocissime.
Abbreviated transcription (Latin):
ut sullime uolas asum̃tur. alit̃ uͦ reuieiãt᷑ ut põponius dephilosophia.Cũ isteo memore me¬
Centies. Ingenties Mlilies In .is. correptã nmis qd cẽ nimiũ dm̃s. Satis ꝗͣe. loco nõis positam as¬
cipit᷑ taq c̃ꝑatiõe ⁊ recip̃ satiꝰ. t̃ erẽtiꝰ ineunucho. accede adignẽ hũc. iã calesces pł satis. Lucañ
ĩ .i. T̃ustis adiures comana ĩ carmina dandas. Iuuenalis in .iii. hoc satiꝰ quasi dicas subiudice
uidi q̃ nõ uidisti sati ꝓmelĩ. In.is. correptã. Penitꝰ. Rursiꝰ ⁊ Rursũ Prorsus. ⁊ ꝓrsũ. Secꝰ celitꝰ
acelo. Stirpitꝰ astirpe. Funditꝰ a funco. Uirgili in .iii.enꝰ Rursꝰ ⁊ alt̾ius. In eod. Rurtꝰ ab adu̾so

Expanded text:
ut «sublime uolans», assumentur: aliter uero reiciantur, ut Pomponius de philosophia : «cum istaec memore me"centies", "quingenties", "milies". 48 In is correptam, "nimis", "satis" quod loco nominis acparationem recipit satius. Terentius in eunucho : «accede ad ignem hunc, iam calesces plus satis». Lucanus in I: «tu satis ad uires Romana in carmina dandas». Iuuenalis in III: «hoc satius, quam si dicas sub iudice uidi, / quod non uidisti», satius pro melius. in us correptam penitŭs, rursŭs et rursum, prorsŭs et prorsum, secŭs, caelitŭs a caelo, stirpitŭs a
Abbreviated transcription (Latin):
urge lõgo pꝰtẽpore iusũ Iẽ inesł .i. georgͥ. Dĩãq̃ muato añ memor ꝓiusa reponas. I ĩ iiii. Anna iuides
toto ꝓpari littore çircũ. sic ĩ .ui. eneid sedibꝰ optatis gͥmina sul arbore sidñt. Iẽ ĩgemina arbore sidñt
suꝑ ⁊ icbucolico. Fronde suꝑiuridi sut not̾ mitia poma. Et in .viii. eneis. Ftrre uiuat subt̃ dẽsa testudine
casꝰ qsi accipamꝰ fig̃ate i ħcemodi locis platas : loco adu̾bioꝵ necesse ẽ eas accipe qͥmꝰ ⁊ añ ⁊pͥ ⁊ circum¬
m̃ c̃ abłto ĩueniũt᷑. Suꝑtñ qñ loco. de. poĩt᷑. sine dubio adłto uigit᷑ ut multa suꝑ pͥamo rogitãs suꝑ hec¬
ĩ.i. eneid̃ his accensa suꝑ iactatos equore toto. Et in .xi. ẜcce suꝑ mesti magna diomedis ab urbe:
Legati resposa fer̃ . In pposicioẽ qͦ ĩ uenit᷑ ut ꝓͥsideo suꝑuacius. suꝑuolo suꝑeminet. suꝑficies. ⁊¬

Expanded text:
uides toto properari litore circum». sic in VI: «sedibus optatis gemina super arbore sidunt», id est in gemina arbore sidunt super. et in bucolico : «fronde super uiridi, sunt nobis mitia poma» et in VIIII: «ferre iuuat subter densa testudine casus». quodsi accipiamus figurate in huiuscemodi locis prolatas, loco aduerbiorum necesse est eas accipere, quomodo et post en quando loco de ponitur, sine dubio ablatiuo iungitur, ut: «multa super Priamo rogitans, super Hecrgilius in I Aeneidos : «his accensa super, iactatos aequore toto», et in XI: «ecce, super maesti magna Diomedis ab urbe / legati responsa ferunt». in compositione quoque inuenitur, ut supersedeo, superuacuus, superuolo, supereminet, superficies.
Abbreviated transcription (Latin):
itineribꝰ cotidie castra mou̾e uixta ac si hostes acc̾ent. uallo atq fossa inunire. Sunilt̃
nuatiõe. ⁊ ꝯseqñtiã ter̃ significãt ut si cũ. ẽ signifiat. In .ii. eari causabs. Simlt̃ siue¬
Sen. Seu. tã ꝯcuniatiuȩ s̃ ꝗͣ causales. ꝓ pͥȩ aut̃ ⁊tinuatiuȩ s̃ q̃ significãt ordinẽ p̃cedñtis
rei adseqq̃tẽ. ut si stertit dormit. ⁊ si egrotat pallet. ⁊ si frebri uexat᷑ c̃alet. Nõ. n
nuso ordine in his : sñqñtiã sentñtiȩ seruat gratio. Nõ n qͥ dormit oĩmꝰ stercit. qͦ mꝰ

Expanded text:
itineribus cotidie castra mouere, iuxta ac si hostis adesset, uallo atque fossa munire». similitnuationem et consequentiam rerum significant, ut si, cum εἰ Grasin, seu tam continuatiuae sunt quam causales. proprie autem continuatiuae sunt, quae significant ordinem praecedentis rei ad sequentem, ut si stertit, dormit et si aegrotat, pallet et si febri uexatur, calet. non enim conuerso ordine in his consequentiam sententiae seruat oratio: non enim qui dormit omnimodo stertit, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
fabricatat machina muros. Et :÷ qñ indieatiue dicuntꝰ ẽ gñ dubitatiuȩ. Indicatius it aut
leo :÷ aud ten ebre. Dub̾itatiuẽ ut aut poẽ aut ñ pdẽioiucias q̃rere: dido suĩtiue t̃ q̃ uoat

Expanded text:
fabricata est machina muros». et est quando indicatiue dicuntur, est quando dubitatiue: indicatiue, ut aut lux est aut tenebrae; dubitatiue, ut aut prodest aut non prodest diuitias quaerere. subdisiunctiua
Abbreviated transcription (Latin):
abstineo. Eũ apposicioẽ ⁊ ĩ ꝯposicioẽ ĩuenit᷑ añ.b. dig.l.i.n.r. ⁊ añ.u. ⁊i. loco sonatiũ positas ut ebibo
eoalio. Iao. souco. Egero. Qlimino. Eluao. Emineo Enico. Enarro. Eneruo. Snodo Pripio đruo. Euoco. fueho
Aũcio Reliqͥs uł segñtibꝰ. Ex p̃poit : Excubo. Excluoo. Ẽ ficio. Effuao. Efero i quib i similiabꝰ ax. in .s. comu¬
tat᷑ eu ploĩe causa. Ex horreo. Ixhibeo. Expelo. Exeqͦ. Eepiro q̃racionabiliꝰ absq s scͥbũt u t d̃e lic tͥis
dociumꝰ. Exqͥro. Extñdo. Uocaib ꝙͦ seqñtibꝰ tã ĩ apposicioẽ ꝙͣ ĩ posicioc. ex. ut p̃diximꝰ ppoat᷑ ut exaro. łx¬

Expanded text:
 u et i loco consonantium positas, ut ebibo, ebullio, edo, educo, egero, elimo, eludo, emineo, emico, enarro, eneruo, enodo, eripio, eruo, eueho, euoco, eicio. reliquis uero sequentibus ex praeponitur: excubo, excludo, efficio, effundo, effero in quibus et similibus x in f commutatur euphoniae causa, exhorreo, exhibeo, expello, exequor, expiro quae rationabilius absque s scribuntur, ut de literis docuimus, exquiro, extendo. uocalib
Abbreviated transcription (Latin):
nificat : abłoo p̃ponit᷑ ut urgł ĩ .uiii. Arma subadusa posuit radiãtia quercu. Ioẽ ĩ .ui. Int̃t &bscuri sola sub
nocte ꝑũbrã. Ioẽ ĩeod. Quale obscurã noetẽ subluce maligna ẽ int̾ insilius. Uñs i. p̃posicioẽs locales ⁊ͥ int peris¬
⁊ rebꝰ siumilẽ int̃ istructiõe. Suomꝰ .i. dico abtẽpluĩ. sic dico adtẽpꝰ aditioiã adhomĩnẽ simlit subtẽplũ. siddiẽ. sus
iufticiã. subhõmẽ. ⁊ subtẽplo. subdie. sub ĩticia. sub hõĩe sub tnuriere In posicione uͭ mͦ locdẽ iũ retinet. ut subeo
subpono subiicio subint to sub duco. subt᷑ ho mͦ ꝯeͥminutiuã. ut subrideo. substristis. suffundo. mutata .b. ĩ se qñ tẽ

Expanded text:
nificat, ablatiuo praeponitur, ut Virgilius in VIII: «arma sub aduersa posuit radiantia quercu». idem in VI: «ibant obscuri sola sub nocte per umbram». idem in eodem: «quale per obscuram noctem sub luce maligna / est iter in siluis». omnesic dico ad tempus, ad iustitiam, ad hominem; similiter sub templum, sub diem, sub iustitiam, sub hominem; sub templo, sub die, sub iustitia, sub homine sub muliere. in compositione uero modo localem uim retinet, ut subeo, suppono, subicio, summitto, subduco, subtraho, modo diminutiuam, ut subrideo, subtristis, suffundo. mutat b in sequentem cons
Abbreviated transcription (Latin):
ł exoĩ parte .¶ Hiruatiuoꝵ au̾bioꝵ s̃ syẽs ⁊̃ inꝯꝑatuus ⁊ suꝑlatuus. p̃cerea diminutiuuis
q̃ ap̃ g̃eos ñ ẽ. Et plerũq denõĩatiua s̃ħ ut clariꝰ. clarior iclarissim. clare. clariꝰ. claris.¬
sime. felix. felicior felicissimꝰ. Felicit̃ feliciꝰ felicissime. Bonꝰ. Bellus. Bene. Belle. eͥmus
pͥmilus. pͥmũ. pͥmilũ. longus longułꝰ. longe longule. Inueniũt᷑ t̃am̃ pauca q̃ qͥuis
a nõibꝰ nõ diriuent᷑ : tñ hñt cõꝑatiua ł diminutiua. ut sepe. sepiꝰ sepissimȩ. Antiqui¬

Expanded text:
erea diminutiuis, quod apud Graecos non est; et plerumque denominatiua sunt haec, ut clarus clarior clarissimus: clare clarius clarissime; felix felicior felicissimus: feliciter felicius felicissime; bonus bellus: bene belle; primus primulus: primum primulum; longus longulus: longe longule. inueniuntur tamen pauca, quae quamuis a nominibus non deriuentur, tamen habent comparatiua uel diminutiua, ut saepe saepi
Abbreviated transcription (Latin):
facimꝰ. hõ ⁊ taurꝰ arãt ł duo accidẽtia c̃una substãtia. ait seribit. ⁊ legit hõ ł iustus ⁊ fortis
hõ. Et ut ħ ipsĩ planiꝰ absoluã ñ ꝯͦpulat p̃positio ducis easuales dictioes ł auo adu̾bia c̃ uno u̾bo
ut ego ⁊ tufacimꝰ doccꝰ ⁊ sapiẽs fuit cicero ⁊ bene ri splendide loqͥt᷑: ł duo uba c̃ unqꝰ casiuali
łuno adu̾luo ut iur docetri docetꝰ. recte scribit ⁊ legit. Et p̃positioes qͥdẽ añ casuales tã in
ꝯpositioẽ ꝙͣ ĩ appositiõe ponũt. Cõninctio uͦ nꝰ ĩ appositioẽ p̃poni ali is partibꝰ ñ pot̃ nec siupponi
ꝗͥde exceptoq ut uͥq plerũq undiq ut̃q In quo tñ possum additionẽ magis ł diriuationeq:¬
nec legẽ ic linatiois ĩ oibꝰ ut undiq utiq Piriuatiua aũ ꝑadoitionẽ finał alicuiꝰ sylłe ap̃

Expanded text:
ribit et legit homo uel iustus et fortis homo. et ut hoc ipsum plenius absoluam, non copulat praepositio duas casuales dictiones uel duo aduerbia cum uno uerbo, ut ego et tu facimus, doctus et sapiens fuit Cicero, bene et splendide loquitur, uel duo uerba cum una casuali uel uno aduerbio: uir docet et docetur, recte scribit et legit. et praepositiones quidem ante casuales tam in compositione quam in appositione ponuntur, coniunctio uero nisi in appositione praeponi aliis partibus non potest, nec supponi quidem, excepto que, ut ubique, plerumque, undique, uterque, in quo tamen possumus additinec legem inclinationis in omnibus: undique, utique. deriuatiua autem per additionem finalis alicuius syllabae apud
Abbreviated transcription (Latin):
in .i. t̾minas ⁊ płis in .is. desines pares hñt sylłas.ei. eis ł as. ut ciu. quis huic inqͦ.c. ꝑadiectionẽ diffre
mechos dat eis ferre cinedis. Staciꝰ quoq huic iudr̃ ꝓtubsse ꝑdiheresim ĩpͥmo sylłaru. Letus¬
buic dono iudebas lare uira nepots̃. Idẽ in eodꝰ. Eals huic pĩnas ⁊ cornua sume tetre. Iui quoq
teretianꝰ delitt̾is. Uerũ ut euiq ẽ ꝓximatas locis oriri. Est eni sorta deũ ex duob̾ ionicis ama¬
iore ⁊ .ii. trocheis. In eod. Exordine fulgns ciu dat nom̃ sinopes. Eer ciꝰ mod decłis ꝓnoĩnum¬

Expanded text:
in i terminans et pluralis in is desinens pares habent syllabas, ei, eis uel iis, ut cui, quis, huic, in quo c per adiectionem differentiae moechos dat eisdem ferre cinaedis». Statius quoque huic uidetur protulisse pcui quoque Terentianus de literis : uerum ut cuique est proximitas loci soniue; est enim sotadeum ex duobus ionicis a maiore et tribus trochaeis. in eodem: ex ordine fulgens cui dat nomen sinopes. tertius modus declination
Abbreviated transcription (Latin):
illi sit. In .as. quoq circuflexa q̃ ap̃ uec̾es ⁊̃ in tis ꝓferre dociumꝰ ta.in.s ꝙ in .c
correptã ꝑ abltos cũ. om̃s aliȩ t̾minatioes abła in omi decłione producãt᷑. Ergo
Satiuo enĩ casiui illi ad uingũt ħ u̾bũ. Ing̾cis e. qͣndo iuenimꝰ. & ꝓducta finiri ab
Ipse uno gradit᷑ tantũ comitit᷑ a cl ate Lucanꝰ in.xiii. dignaq ab eufrate cũ
crassis capta seqñtes. Dimilit᷑ a demostene aristotile hermogrne. Uetustissimi

Expanded text:
inlisit». in âs quoque circumflinlisit». in âs quoque circumflcorreptam, cum omnes aliae terminationes ablatiui in omni declinatione producantur. ergodatiuo enim casui illi hoc adiungunt uerbum. in Graecis est quando inuenimus e producta finipse uno graditur comitatus Achatē». Lucanus in VIII: «signaque ab Euphratē cum Crassis capta sequentes». similiter a Demosthenē, Aristotelē, Hermogenē. uetustissimi
Abbreviated transcription (Latin):
sua qͣrti Hoc titulo inscripsit. Bellũ ponticũ posterior. Plaudĩ in. uaiui. annali
Qui pͥor bellũ qua eu bis gestũ meminisset: erat It in cod. Ubi de creuer cõme¬
morat gͥthophedꝰ pͥor põpeianũ nõ eẽ. seruatũ. Propͥa si sic̃ appelłitis similia
in .i. tminãtibꝰ abłtm psa. ꝑie. eundẽ ꝓfer casũ. sic̃ supͣdictũ ẽ. ut marciał Diuae
nał. felix ꝓpͥa. auiuenale. marciale. felire. Rudis qͣndo cõmune ẽ. significus re¬
centẽ ⁊ neutrũ m .e. fac̃ ħ rude. Et abłtm in .is. arudi. Quando uͦ uirga qͥ gladia¬
An hic peccauit subnoctẽ qͥ ꝑuuã furtiua minuat strigili. In .ix. ⁊ femmina
u̾balia. qr posst̃ eẽ. cõmunia cũ neutris. ut uietrix ultrix. unde ⁊ uictriea¬
⁊ ultricia tã in .e. ꝗ in .i. facut abłtm Aucanꝰ. in .⁊. Insua uicti ⁊ci qu̾sũ uisce¬
ait. Ouidi in .v. metamorpħ. Raptaq dedextro robusta repagula posti. Ussib

Expanded text:
suum quartum hoc titulo inscripsit: «bellum Punicum posterior». Claudius in VIIII annali : «qui prior bellum, quod cum his gestum erat, meminissent». in eodem: «ubi decreuerunt, commemorant, Graccho foedus prior Pompeianum non esse seruatum». propria, si sint appellatiuis similia in iFelice. rudis, quando commune est significans recentem, et neutrum in e facit, hoc rude, et ablatiuum in i, a rudi, quando uero uirgam, qua gladia«an hic peccauit, sub noctem qui puer uuam / furtiua mutat strigili?». in ix etiam feminina uerbalia, quia possunt esse communia cum neutris, ut uictrix, ultrix, unde et uictricia, ultricia, tam in e quam in i finiunt ablatiuum. Lucanus in I: «in sua uictrici conuersum uisceait». Ouidius in V metamorphoseon : «raptaque de dextro robusta repagula posti / ossibus
Abbreviated transcription (Latin):
euenet. st pat anchises bella otra hospita portas. lo in. ti. eneya ꝓpesitum
abeo. Et numide infreni cingũt ⁊ in hospita syrtis. Giudĩ in. ai fastora. sncr¬
pio monsis phrigie. ꝯt̃mina mauris. Hosꝑita de lubris dr̃ aucta nouis. dicero
ꝓmurena a sacͥis patriis iunonis sospitȩ. Pridc̃ĩ atridente ł cridenti Potest
tñ triũ gntͥm cẽ. Ai lectũs e tridorte ⁊ haista ⁊ telo quis cũ neptum fusei nã ꝑse
positũ significat mascłio gn̾e ĩuenit᷑. Uirgł in .i. eneyd̾. Neptimꝰ muros magno q
ł locupleti fac̃ abłtm. Eicero ifrum̃taria Un ꝓuincia locupleti ac referta:
In .er. cõmunia q̃ ñ exeũt ⁊ in .as ꝑ .e. solã ĩuenio ꝓferẽtia abłtm ut hic ⁊ ħ pauꝑ
ł mnis ł gius. t̃minãtia noĩa nõiat̾m. ⁊ alia fere oiã quorũ extrenu sidta in
.is. desinit. aduabus incipiẽs ꝯ sonantibꝰ ut auis. ab aui. ł abaue. Orati in .i. car¬
minũ. Mereus fata mala dulcis auido nũq multo repetet gr̃a milite. Pa¬

Expanded text:
«et pater Anchises: bellum, o terra hospita, portas». idem in IIII compositum ab eo: «et Numidae infreni cingunt et inhospita Syrtis». Ouidius in II fastorum : «principio mensis Phrygiae contermina matris / hospita delubris dicitur aucta nouis». Cicero pro Murena : «a sacris patriis Iunonis Sospitae», tridens a tridente uel tridenti: potestuis, cum Neptuni fuscinam per se positum significat, masculino genere inuenitur. Virgilus in II: «Neptunus muros magnoque locuplete uel locupleti facit ablatiuum. Cicero in frumentaria : «in prouincia locupleti ac referta». in er communia, quae non exeunt etiam in is, per e solam inuenio proferentia ablatiuum: hic et haec  uel gnis terminantia nomina nominatiuum et alia fere omnia, quorum extrema syllaba in is desinit a duabus incipiens consonantibus, ut auis ab aue uel aui Horatius in I carminum : «Nereus fata: mala ducis aui domum, / quam multo repetet Graecia milite», na
Abbreviated transcription (Latin):
nio ẽ gñis mnablto t̃minatiõis cuusa. ꝙ simplioia uniꝰ gn̾is inueniũt᷑ quorum
abłts in & solã exit. Et tñ iposita abeo si cõmunia tͥum gnr̃m sinit cã in .ix¬
ł inopi. Sicero i frum̾taria. hãc pecuniã tantã aatã execrario inopi at q ex¬
luusto. Anceps ab ancipite ł ancipiti. Uirgł in .iͦ. eneyd. Tu uͦ ancipiti intẽ
formidine p̃ssi. Similit̃ hie ⁊ h concors a cõcorde ł cõcordi. Sñ ꝑsus. Diudt

Expanded text:
atiuo terminationis causa, quod simplicia unius generis inueniuntur, quorum ablatiuus in e solam exit, et tamen composita ab eo, si communia trium generum sint, tam in e quel inopi. Cicero in frumentaria : «hanc pecuniam tantam, datam ex aerario inopi atque exhausto», anceps ab ancipite uel ancipiti. Virgilius in III: «tum uero ancipiti mentem formidine pressus». similiter hic et haec
Abbreviated transcription (Latin):
maiori ponde pode pssũ. Signiferi mersere cap̃. Aec mirũ tã .i.e. ꝙiã. u
cõꝑatiuorũ abłtos t̃minari cũ. Setustissimi ⁊ neutrũ m.or ꝓferelũt. Et erat¬

Expanded text:
maiori pondere pressum / signiferi mersere caput». nec mirum, tam in i quam in e maiori pondere pressum / signiferi mersere caput». nec mirum, tam in i quam in e comparatiuorum ablatiuos terminari, cum uetustissimi etiam neutrum in or f
Abbreviated transcription (Latin):
mutãtiũ seriptura. I ꝓplantio. Quid dicã deg̾. iurgilio tali ciui ⁊ uiro oe
philippicarũ. D inpͥncipe ciui ñ ẽ. satis. Uectis auecte. ł uecti Aerentiꝰ in eunt¬
cħ. Inmediũ hũc agm̃ eũ uecti donate. Ignis abigne ł igni. Vrgł in .iiii. eneyd̃.
madent. Iuuenał in .iiii. Minor igne rogi. Lucanꝰ in .iu. Igne uago lustrare iu
sinistra. Opposuere acie nã dext̾a cingit᷑ amni. Qd̾ in .iͦ. georg̾. Prono rapit al¬
ueus amni. Lucanꝰ in .au. ferit ãne citato. Malliachas ꝑschiꝰ aquas. Anguis ab an
ł minori. aleuiore ł leiuori. amaiore ł maiori. Iuuenał in .u. Quminibꝰ mi¬
serũ urgebat athlanta minori. Conde. Staciꝰ in .M. theb̾. Aũꝙ hũc aĩmum
nat᷑a minori. Eorꝑe. nec tãtalis ẽ. incide iuires. Iuuenał in.au. No de fuit
illi. Uñ em̾et multa pascenda carne leonẽ. Edomitũ ꝯstat leuiori bellua
sũptu. Nec mirũ ⁊ capiũt pł intestina poete. Lucanꝰ in .ui. Uixq reuulla solo

Expanded text:
mutantium scripturam. idem pro Plancio : «quid dicam de Gaio Virgilio, tali ciui et uiro?». et Philippicarum : «sed in principe ciui non est satis», uectis a uecte uel uecti Terentius in eunucho : «in medium huc agmen cum uecti, Donax», ignis ab igne uel igni Virgilimaderent». Iuuenalis in V: «minor igne rogi». Lucanus in I: «igne uago lustrare iuusinistra / opposuere aciem, nam dextera cingitur amni». idem in I georgicon : «prono rapit alueus amni». Lucanus in VI: «ferit amne citato / Maliacas Sperchios aquas», anguis ab ang a minore uel minori, a leuiore uel leuiori et a maiore uel maiori. Iuuenalis in V: «numinibus miserum urguebat Atlanta minori / pondere». Statius in VI Thebaidos : «numrpore nec tantas ausa est includere uires». Iuuenalis in III: «non defuit illi, / unde emeret multa pascendum carne leonem / iam domitum. constat leuiori belua sumptu / nimirum et capiunt plus intestina poetae». Lucanus in VII: «uixque reuulsa solo
Abbreviated transcription (Latin):
is ł in .er. desinẽtia abłtm.ꝑ .i. faciũt. Quintił aqͥntili apͥł ab apͥli. Deptẽb asepte¬
bri. Ecgob ab oc tobri. Iuuenał in .u. hestñũ solitꝰ medio seruare minustal. Sep¬
umb. ab ymbri. Statĩ in.uitheb. Nubibꝰ hib̾nis ⁊ coto pascit᷑ ymbri. Ricero oģsis¬
nis. Sũ eẽt iunctis nudus mare in. ymibri infrigore. Ddẽ infrum̃taria. Ferebãt
ferro sonat alta bipenni fraxinꝰ. In .e. ⁊ in .i. aũ desinũt indiffirent᷑ ablatiua

Expanded text:
inentia ablatiuum per i finiunt: Quintilis a Quintili, Aprilis ab Aprili, September a Septembri, October ab Octobri. Iuuenalis in V: «hesternum solitus medio seruare minutal / Sepimber ab imbri. Statius in VII: «nubibus hibernis et nostro pascitur imbri». Cicero de signis : «cum esset uinctus nudus in aere, in imbri, in frigore». idem in frumentaria : «ferebat«ferro sonat al