comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
curriculis ordinnt mensc̃s texunt s¬
splendore ꝑlucidus. ualertis litudin. puber¬
tate uiuenali cauiatic animaliũ piantiũ atq
ter esriũ. pinnigerarumq cunctarũ di linga
gneta species s porauit. fixit que legis uu¬
di. atqungueridi. Ex hoc ammantia uitalis
confligunt. mitir abres. ig ies rimpuntu.
e ursus placaotis om̃ib. amoena lacticia mu¬

Expanded text:
unt ssplendore perlucidus, ualenti habitudine, pubertate iuuenali causa. Hic animalium nantium atque terrestrium, pinnigerarumque cunctarum distinxit genera, spe- cies separauit fixitque leges uiuendi atque moriendi. Ex hoc animantia uitalis confli- gunt, micant ignes, imbres rumpuntur, et rursus, placatis omnibus, amoena laetitia mu
Abbreviated transcription (Latin):
aethesię & ꝓdromi furrantis exom̃iparte er
tempere aestatis quod decane oritur. Cauoau
iplibris originũ.⁊ loncirciũ sed eaercũ dic
lsuentus caercius cũlocare bueca intplet a¬
matũ homiinẽ. plaustrũ onerutũ pcellit Ninc
denubium praesigius reserã. Q uacido illap¬
sracta pbetula pate seterit cadũ. ignescunt
penetrebiles sp̃s. cͥmicat que lux clara. hec a¬
cit᷑ coruscare. Etordine quidẽ tonare pruus
opcinit: postea aruscare. Siuppe ubinubes
ditus dũ ad qures uenit. seriore sensu concipit
I ta prius coruscare caelũ creditur. & moxco¬
narr. Iurge quod ignes ꝑtucitate sui clari¬
cantes diꝗto cicius pr̾at uisioni conlibran
sonus deres uerberato idẽ alterius indicio
scrititur flãma uero illa quãniubiũ afflictus

Expanded text:
ae et prodromi spirantes ex omni parte eo tempore aestatis, quod de Canis oritur. Cato autem in libris Originum non circium, sed cercium dicit. Is uentus cercius, cum loquare, buccam inplet, armatum hominem, plaustrude nubium praestigiis referam. Quando illa perfracta nubecula patefecerit caelum, ignescunt penetrabiles spiritus, emicatque lux clara; hoc dicitur coruscare. Et ordine quidem tonare prius oportet, postea coruscare. Quippe ubi nubesditus, dum ad aures uenit, seriore sensu concipitur; ita prius coruscare caelum creditur et mox tonare; tum quod ignes, pernicitate sui claricantes, dicto citius nostrae uisioni conuibrant, sonus, aere uerberato, alterius indicio sentitur. Flamma ue
Abbreviated transcription (Latin):
cus uodi prestigas n sirefrunt oculis
alia sunt quae sꝰ ecie Intũ specta culi pari¬
uit. alia quę aichil abe quod ofenderint
moriueuntur. fallur unlgiuẽ uriidis & arc
acilia. Ulere uideretur cometefulgores
& similia pleraq Irin uilgo areꝰ eẽ auint
quando imago solis uilima o lunę bumulã
aconã Nube densaq adustar sp̃arculi co¬
lorcor mediccue orbis eiusiccat. Rabdos¬

Expanded text:
eiusmodi praestigias humanis inferunt oculis, alia sunt quae speciem tantum spectaculi pariunt, alia quae nihil ab eo quod ostenderint mentiuntur. Fallunt imagine irides et arcus et talia; uere uidentur cometae, fulgores et similia pleraque. Irin, uulgo arcum, esse aiunt, quando imago solis uel imago lunae umidam et cauam nubem densamque ad instar speculi colo- rat et medietatem orbis eius secat. R
Abbreviated transcription (Latin):
o grauiorib soris consiat. ta diuersis a diss¬
nũ uocil: armoniã corisonã redeit. Grama¬
ticorũ artes uide quȩso ut exdinerñs collera
suit litteris. Exquibus aliȩ sunt uisonȩ semi¬
sonantes alie. parssonantes. atͥam̃ mucuis si
aoxiliis aduuantes syllilas pariunt . & de
sillabis uoces. Hoc heraclites sententiarũ suari

Expanded text:
 grauioribus sonis constat, tam diuersis et dissonis uocibus, harmoniam consonam reddit; grammaticorum artes uide, quaeso, ut ex diuersis collectae sint litteris, ex quibus aliae sunt insonae, semisonantes aliae, pars sonantes: hae tamen mutuis se auxiliis adiuuantes syllabas pariunt, et de syllabis uoces. Hoc Heraclitus sententiarum suarum
Abbreviated transcription (Latin):
mundiplagas iparem numerum habere uenterum.
eo quod ertus & occau̾is mutentur terna uice. cũ bolis
accessu meridie dies a are tos hudem semp ꝑ regio¬
nib sint notate Ortus quippe accepimus aegomos tialẽ.
& solsttialem. brumalem. quib occasus recdilintur
endem interuallorũ ratione conuerso lum uign

Expanded text:
mundi plagas inparem numerum habere uentorum, eo quod ortus et occasus mutentur terna uice cum solis accessu, meridies et arctos isdem semper regionibus sint notatae. Ortus quippe accepimus aequinoctialem et solstitialem ‹et› brumalem, quibus occasus redduntur eadem interuallorum ratione conuersae. Eurus
Abbreviated transcription (Latin):
ui tortisunt. fit ꝓcella terte stris agrecis praste
niom̃ urpit. sed cũ tormento illuo ir̃e ꝑgit. densaq
& tumidas nubes presse agit. coactasq collidit. F
sonitus & intonat cnclũ. po secus ac si cõmotũ uenti
re cũ ingenti fragore undas htorib inpingit. Ath¬

Expanded text:
sunt, fit procella terrestris; a Graecis prester nomen accepit. Sed cum tormentum illud ire pergit densasque et tumidas nubes prae se agit coac- tasque collidit, fit sonitus et intonat caelum, non secus ac si commotum uentis mare cum ingenti fragore undas litoribus inpingat.
Abbreviated transcription (Latin):
E UCTUIS anneus seneca cordubensis. fo
logo scõꝵ. nͥ me ille epłe ꝓuocarent quȩ legunt᷑ a plu¬
rimis. pauli ad senecam᷑. ⁊ senece ad paulum. In qͥbus
cũ eẽt neronis magist̾.⁊ illiꝰ tpr̃is potentissimꝰ. opta¬
re se dic̃ eiꝰ eẽ loci ap̃ suo ᷤ. euiꝰ sit paulꝰ ap̃ rͥanos. Hic
añbienniũ quã petrus. ⁊ saulus. martyrio coronarent᷑¬

Expanded text:
ucius Anneus Seneca Cordubensis, Stosi me ille epistule provocarent que leguntur a plurimis Pauli ad Senecam et Senece ad Paulum; in quibus, cum esset Neronis magister et illius temporis potentissimus, optare se dicit eius esse loci apud socios, cuius sit Paulus apud christianos. Hic ante biennium quam Petrus et Paulus mart
Abbreviated transcription (Latin):
datũ ẽẽ iudicio. Alioqͥn pecunia ingens. siñ rõne. nͨ rec¬
ta uoluntate donata ẽ. ñ mag̃ bñficiũ ẽ. quã thesaur.
Multa s̃ aũt q̃ oportet acciꝑe nec debere.

Expanded text:
datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recdatum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae opor
Abbreviated transcription (Latin):
motus fecit : ucto lib̾alitatẽ ne potati. tũc uuia
sse bñficium. ⁊ supinis qͥd manib. uͥ illud tatio ad dig¬
nos ꝑducit. ñ qͦlibet casus ⁊ ꝯsilii indigens ĩpetus
aefert. qd ostͣntare lib et inscͥbere sibi. Bñficia tu
uocas. quoꝵ auctorẽ fateri pudet. At illa qͣnto gͣ¬
tior᷑ st̃. qͣnto q ĩpartẽ int̾iorẽ animi nũquã exitu¬
ra descendt̃. cũ delectat cogitantẽ mag̃ a quo quã
qͥd acceꝑis. Prispus passienus solebat dic̾e. qͦrũdã
se iudiciũ malle quã bñficiũ. qͦꝵdã bñficiũ malle qͣm
uidiciũ. Et subiciebat exempla. Malo aiebat diui au¬
gusti indiciũ. malo claudii bñficiũ. Ego uͦ nulliꝰ pu¬
to expetend̾ eẽ bñficiũ. cuiꝰ uitȩ iudiciũ ẽ. Qd gͦ
ñ eiat accipiend̾ a claudio qd dabat᷑ : erat. s sicut
a fortuna quã scires statĩ posse malã fieri. Qͥd ista¬
uit̃ se mixta diuidimꝰ᷑ ñ ẽ bñficiũ. cui deẽ pars optima.

Expanded text:
modus fecit, veto liberalitatem nepotari. Tunc iuvat accepisse beneficium et supinis quidem manibus, ubi illud ratio ad dignos perducit, non quolibet casus et consilii indigens impetus defert ; quod ostentare libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ? Crispus Passienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudicium est. Quid ergo ? Non erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sie statim malam fieri. Quid istanter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima,
Abbreviated transcription (Latin):
nes nos ẽ. p̃cipue mansura q̃remus. ut quã minime
mortale munꝰ sit. Pauci enĩ sumꝰ tam gͣti. ut qͥd acce¬
ꝑint ⁊̃ si ñ uident cogitent. Ingͣto qͦq memoria cũ
ipso mun̾e ĩcurrit. ubi añ ocłos ẽ. ⁊ obliuisci sui ñ si¬
nit. s auctorẽ suũ ingerit. ⁊ inculcat. Eoqͥd̾ mag̾
gentũ factũ quã signatũ libentiꝰ statuas. quã ue¬
stem ⁊ qd̾ usus breuis ded̾at. Apud paucos pꝰ rema¬
net grã. plures st̃ apud qͦs ñ duttiꝰ in aĩo sũt donata
quã inusu. Ego sifieri põt ꝯsumi minꝰ meũ nolo
extet hereat. amico meo ꝯuiuat. Nͥemo tã stul¬
tus ẽ. ut monendꝰ sit. necui gladiatores aut ue¬
nationẽ iam mun̾e edito mittat estiua bruma.
hiberna. solsticio. Sit in bñficio sensꝰ cõmunis t̃p¬

Expanded text:
nes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime nes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime mortale munus sit. Pauci enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem magentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem manet gratia ; plures sunt, apud quos non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convivat. Nemo tam stultus est, ut monendus sit, ne cui gladiatores aut venationem iam munere edito mittat et vestimenta aestiva bruma, hiberna solstitio. Sit in beneficio sensus communis
Abbreviated transcription (Latin):
tendentiũ.qͥec enĩ utiliꝰ qͥcquã ẽ. qͦuã sibi utilẽ fie¬
ri. Iam cet̾a ex habundanti ueniunt delicatos fadu¬
ra. Inhis seq̃mur. ut oportunitate gͣta sint. ut ñ uulga¬
ti quȩq aut pauci habuerint. aut pauei intra hãc
etatem. ait hoc mͦ. quo etiã si natura. p̃ciosa ñ sunt.
tp̃r aut loco fiant. Uideamꝰ quid oblatũ. maxĩe uo¬
luptati futurũ sit. qͥd freqñter occͤsurũ. habenti.
ut cociens nobiscũ quociens cũ illo sit. Utiq caue¬
bimꝰ ne muna̾ suꝑuacua miitamꝰ. ut femine aut
seni. arma uenatoria. aut rustico libros. aut studiis
aelitis dedito retia. Oquȩ econt̾ria cireũspiciemꝰ
ne dũ grata mitt̾e uolumꝰ. suũ cuiq morbũ. exꝑ¬
bratura mittamꝰ. sic̃ ebrioso uina. ⁊ ualitudinario.
medicam̃ta. Maledictũ enĩ incip̃eẽ. ñ muꝰ. in qͦui
oium accipientis. agnoscit᷑. Si arbitum dandi pe¬

Expanded text:
tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fietendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi pe
Abbreviated transcription (Latin):
Prima hꝰ notes̃. hostiũ manib eripi. ⁊ tyrannice ire.
⁊ pscͥptioni. ⁊ aliis ꝑiołis. que uaria ⁊ incerta hũanã
uitã obsident. Quicqͥd hoꝵ discusserimꝰ. qͦ maiꝰ ac t̃¬
ribiliꝰ erit hoc. maiorẽ inibimꝰ grãm. Subit enĩ cogi¬
tacio qͣntiᷤ sint lib̾ati mał. ⁊ lenociniũ mun̾is. antece¬
dens metus. Nec tñ iõ debemꝰ tardiꝰ quẽq serua¬
re quã possumꝰ. ut mun̾i nr̃o timor ĩponat pondꝰ.
Pxinta abhis. st̃ qͥb possumꝰ qͥd̾ uiu̾e. s ut moes po¬
cior sit. tanꝗͣ lib̾tas. ⁊ pudicicia.⁊ mens bona. Ptꝰ ħ
habebimꝰ ꝯulinctione ac sangͥne. usuq ⁊ ꝯsuetudi¬
ne. longa cara. ut lib̾os ꝯuiges. penates. cet̾aq. quȩ
usq eo animꝰ sibi applicuit᷑ ut ab illis quã a uita
diuelli guiꝰ existimet. Subsecunt᷑ utilia. qͦꝵ uaria i li¬
ta materia ẽ. Hic erit pecunia ñ suꝑfluets. s adsanum
modũ habendi parata. Hic erit honor ⁊ ꝓcessꝰ ad altiora

Expanded text:
ium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident. Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamen ideo debemus tardius quemquam servare, quam possumus, ut muneri nostro timor imponat pondus. Proxima abtior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora
Abbreviated transcription (Latin):
Oremadmod̾ aũt curandũ ẽ. ut in eospotissimũ bene¬
ficia ꝯferamꝰ. qui gͣte responsuri er̃t. ita q̃dã etiãsi ma¬
le de iłł sperabit᷑. faciemꝰ tͥbuemꝰ q. ñ solũ siuidicabi¬
mus ingͣtos fore. s si sciemꝰ fuisse. tanꝗͣ. si filios aliciu
dubitabo. Dignũ etiã impendio sangͥnis mei tuebor.
⁊ inpartẽ discͥminis ueniã. Indignũ sieriꝑe latͦnibꝰ po¬
tero clamore sublato. salutarem uocem hõiũ ñ pigebit
emitt̾e. Sequit᷑ ut dicamꝰ. q̃ bñficia danda sĩt. et
quẽadmodũ pͥma demꝰ. necessaria. deĩ utilia. deĩn
locunda. utiq mansura. Incipiendũ ẽ a necessariis.
Alit̃ enĩ ad animũ ꝑuenit qd̾ uitã ꝯtinet. alit̾ qd̾
ex ornat. aut instruit. Pot in eo aliqͥs fastidiosus eẽ
estimator. qͦ facile cariturꝰ est. de quo dic̾e lic. Re
ciꝑe ñ desid̾o. meo ꝯtentꝰ sũ. Interim ñ redd̾e tm̃li¬

Expanded text:
Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneQuemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniam ; indignum si eripere latronibus potero clamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere. Sequitur, ut dicamus, quae beneficia danda sint et quemadmodum. Primum demus necessaria, deinde utilia, deinde iucunda, utique mansura. Incipiendum est autem a necessariis ; aliter enim ad animum pervenit, quod vitam continet, aliter, quod exornat aut instruit. Potest in eo aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet : " Recipe, non desidero ; meo contentus sum." Interim non reddere tantum li
Abbreviated transcription (Latin):
uigebit furor. ⁊ fedissimũ patͥmonioꝵ exitiũ culina.
Nunc cultus corpoꝵ nimuis.⁊ forme cura pre se
ferens animi deformitatẽ. nũc inpetulantiã.⁊ auda¬
am qua ome sacrũ. ac sc̃m ꝓfanet᷑. Habebit᷑ aliqͣn
ebrietati honor.⁊ plurimũ meri cepisse. uirtꝰ erit.
Non expectant uno loco uitia. s mobilia. ⁊ int̃ se
dissidentia tumultuant᷑. pellęunt inuicẽ fugãt᷑q.
Ceterũ item semꝑ de nob̃ ꝓnunciare. debebimus.
malos ẽẽ nos. malos fuisse inuitus adiciam. ⁊ fut᷑os
ẽẽ. E tunt homicidȩ tyranni. fures ad uft̾i. raptoreᷤ.
saclegi. ꝓditores. Infra oĩa ista ingͣtus ẽ. nͥ qd̾ oĩa ista ab
ingͣto sut sineꝰ uix ullũ magnũ facinꝰ accreitit. Hoc tu
caue tanꝗͣ maximũ cͥm̃ ne ammnittas. ignosce tanquã
leuissimo si ãmissum ẽ. Hec ẽ enĩ inuirie sũma. bñficiũ
ꝑclidisti. Saluum ẽ ⁊ enĩ tibi exillo qd̾ ẽ optimũ dedisti.

Expanded text:
iorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; iorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave tamquam maximum crimen ne admittas ; ignosce tamquam levissime, si admissum est. Haec est enim iniuriae summa : beneficium perdidisti. Salvum est enim tibi ex illo, quod est optimum : dedisti.
Abbreviated transcription (Latin):
dide libidinis. ⁊ ancillariolũ uocant. Indecentissimũ
sponsarioꝵ genꝰ ẽ adult̾ium.⁊ in ꝯsensu uidui celi¬
batus. qñi nemo uxorem duxit. nͥ qui abduxit. Iã rap
cilliores ui ac metu p̃mere. Nam ꝓuincias spoliari:⁊
nũmariũ tͥbunal audita utrũq licitacione. alteri
addici. ñ mirũ qm̃ que emeris uend̾e gentiũ uisest.
S longiꝰ nos impetus euehit. ꝓuocante mat̾ia. Itaq
sic finiamꝰ. ne in nr̃o scło culpa subsidat. Hoc maiores
nr̃i q̃sti .s̃. hoc nos q̃rimur. hoc posteri nr̃i q̃rent᷑. Eũ¬
sos mores. regnare neqͥctã. in deterus res humanas
⁊ omẽ nefas labi. Aut ista eodẽ stant loco stabuntq
paulũ dũ taxat. ultra aut eitra mota. ut fluctꝰ qͦs
estus accedens longuis extulit. recedens litorũ uesti¬
gio tenuit. Nunc in adult̾ia mag̾ quã in alia pec¬
cabit. abrumpetq frenos pudicttia. nc̃ ꝯuiuioꝵ

Expanded text:
didae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum didae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum sponsaliorum genus est adulterium et in consensu vidui caelibatus, quoniam nemo uxorem duxit, nisi qui abduxit. Iam raptcilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur, eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, quos aestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviv
Abbreviated transcription (Latin):
isti. Expediam nichilominꝰ dignũ huic uiro munꝰ
⁊ qr de tuo ñ possũ. de meo dabo. Neq est qd̾ existi¬
mes illũ uilem sibi fuisse. Preciũ sui se fecit ingeniosꝰ
adolescens. inuenit quẽad modũ socratem sibi daret.
est. Callidus ñ difficile aditũ p̃buit᷑. in modica cupienti¬
bus. spesq ĩꝓbas nich se ad uiturꝰ u̾bis fouet. At pe¬
ior opinio. si lingua asꝑ uultugͣuis. cũ inuidia fortu¬
nã suã erplicuit. Colunt enĩ detestant᷑q felicẽ. ⁊ si
potuerint. ead̾ facturi odere facientẽ. Coniugib alie¬
nis ne clam qͥdẽ s aꝑte ludibrio aditis. suas aliis
ꝑmisere. Rusticus uihumanꝰ ac mali moris. ⁊ int̃ mat᷑¬
nas ab hominande. ꝯditionis ẽ. siquis ꝯugẽ suã in sella
ꝓstare uetuit. ⁊ uulgo amissis inspectorib uehi ꝑspi¬
cuam. undiq. Siqͥs nulla se amiea fecit insignẽ nec
aliene uxori anulũ p̃stat. hũc matrone humilẽ ⁊ sor¬

Expanded text:
isti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, isti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, et quia de tuo non possum, de meo dabo." Neque est, quod existimes illum vilem sibi fuisse : pretium se sui fecit. Ingeniosus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sibi daret. um. Callidus non difficilem aditum praebuit immodica cupientibus spesque improbas nihil re adiuturus verbis fovit ; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem. Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo admissis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica fecit insignem nec alienae uxori annuum praestat, hunc matronae humilem et sor
Abbreviated transcription (Latin):
dedit magnũ ẽ. s dubitauit. s distulit. s cũ daret. gemu¬
it. s suꝑbȩ dedit. s circũtulit. ⁊ placere ñ et eui p̃stabat
uoluit. Ambitioni dedit. ñ mͥ. Socrati cũ multa ꝓsu
is quisq facultatib offerrent. eschines pauꝑ auditor
nicħ inquit dignũ te qd̾ dare tͥ possim. inuenio. ⁊ hoc
uno mͦ pauꝑem eẽ me sentio. Itaq dono tͥ qd̾ unũ ha¬
beo. me ip̃m. hoc munꝰ rogo qualecũq ẽ. boni ꝯsulas.
cogitesq alios. cũ multũ tibi darent. plus sibi reliqͥs¬
nͥ forte te paruo estimas: Habebo itaq curȩ. ut t̾e me¬
liorem tͥ reddam quã accepi. Uicit eschines. hoc mu¬
nere. Alcipiadis parem diuitiis animũ. ⁊ omnẽ iuue¬
nũ opulentoꝵ munificentiã. Uides quomꝰ animꝰ in¬
ueniat libalitatis mat̾iam. etiã int̾ angustias. Uidet᷑
mͥ dixisse. Nichil egisti fortuna. qd̾ pauꝑem ẽẽ uolu¬

Expanded text:
dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemudedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo pauperem esse me sentio. Itaque dono tibi, quod unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, plus sibi reliquisi dederis, nisi forte te parvo aestimas ? Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenum opulentorum munificentiam. Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, fortuna, quod me pauperem esse volu
Abbreviated transcription (Latin):
sitilla religiosi sintt. mali rursus. ñ effugiunt ĩpietatẽ.
quaus aras sangͥne multo cruentauerĩt.Si bñficia in
reb ñ ipã bñfaciendi uoluntate ꝯsisterent. eo maiora.
eẽnt. quo maiora st̃. q̃ accipimꝰ. Id aut̃ falsũ ẽ. Nõ nũ¬
quã enĩ mag̾ nos obligat. qͥ dedit parua magnifice. qͥ
regnũ equauit opes animo. qͥ exiguũ tͥbuit. s libent̃
qui pauꝑtatis suę oblitus ẽ. dũ meã respic̃. qui nõ
uoluntatem tm̃ uuiandi hũit. s cupiditatẽ. qui acciꝑe se
putauit bñficium cũ daret. qui dedit tanꝗͣ recepturꝰ. rece¬
pit tanꝗͣ. ñ dediss. qui occasionẽ qua ꝓdess occupauit
⁊ q̃siit. Contͣ ingrata s̃ ut dixi. licet re̾ ac spẽ magna ui¬
deant᷑. que danti aut ex torquent᷑. aut excidunt. mul¬
toq gͣcius uenit. qd̾ facili quã qd̾ plena manu datur.
Enguũ ẽ qd̾ in me ꝯtulit. s ampliꝰ ñ potuit. At hic qd̾

Expanded text:
fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora essent, quo maiora sunt, quae accipimus. Id autem falsum est ; non numquam enim magis nos obligat, qui dedit parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem cepturus, recepit, tamquam non dedisset, qui occasionem, qua prodesset, et occupavit et quaesiit. Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod
Abbreviated transcription (Latin):
stigium.⁊ nota: Quid ẽ gͦ bñficium : beniuola actio.
tͥbuens gaudiũ. capiensq tͥbuendo. in id qd̾ facit prona.
⁊ spontesua parata. Itaq ñ quid fiat. aut qͥd detͣ refert.
s qua mente. qͥa bñficium ñ in eo qd̾ fit aut dat᷑. ꝯsistit.
s in ipso dantis aut facientis animo. Magnum aũt
ẽẽ int̃ ista discrim̃. ueles. hoc intelligas licet. qd̾ bñficiũ
utiq bonũ ẽ. idaũt qd̾ fit. aut datur. nec bonũ nͨ malũ.
ẽ. Animꝰ ẽ qui parua extollit. sordida illustrat. magna ⁊
p̃cio habita de honestat. Ipsa quȩ appetunt᷑. neutrã na¬
turam habent. nec boni nec mali. Refert quo illa rec¬
tor impella. a quo forma reb dat. Non ẽ bñficiũ¬
qd̃ numerat᷑ aut tͣditur. sic̃ ne inuictimis qͥdẽ licet.
opimȩ sint auroq p̃fulgeant. deoꝵ ẽ honor. s pia ac
recta uoluntate uenerantiũ. Itaq boni etiã farre ac

Expanded text:
stigium et nota. Quid est ergo beneficium ? Benevola actio stigium et nota. Quid est ergo beneficium ? Benevola actio tribuens gaudium capiensque tribuendo in id, quod facit, prona et sponte sua parata. Itaque non, quid fiat aut quid detur, refert, sed qua mente, quia beneficium non in eo, quod fit aut datur, consistit, sed in ipso dantis aut facientis animo. Magnum autem esse inter ista discrimen vel ex hoc intellegas licet, quod beneficium utique bonum est, id autem, quod fit aut datur, nec bonum nec malum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et in pretio habita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec boni nec mali; refert, quo illa rector impellat, a quo forma rebus datur. Non est beneficiud numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeant, deorum est honor sed recta ac pia voluntate venerantium. Itaque boni etiam farre ac
Abbreviated transcription (Latin):
aspicimꝰ. in quib cupiditas nr̃a heret. caduca st̃. Aufer¬
re nob ea ⁊ fortuna ⁊ in uiria põt. bñficium uͦ etiã
amisso eo ꝑ qd̃ datũ ẽ durat. Est enĩ recte factũ. qd̾
irritũ nullauis efficit. Amicũ a pyratis redemi. hũc aliꝰ
hostis excepit. ⁊ incarcerem condidit. ñ bñficiũ s usum
bñficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos uł ex ĩ¬
cendio lib̾os reddidi. hos uł morb uł aliqua fortutta in¬
iuria eripuit. manet etiã sine illis qd̾ in illos datumẽ.
Omĩa itaq que falsum bñficii nom̃ usurpant. ministi̾
a .s̾. ꝑ quȩ seuoluntas amica explicat. hoc in aliis qͦq
rebus euenit. ut alicubi sit species rei. alicubi ip̃a res.
Imꝑator aliquẽ torquib. murali. ⁊ ciuica donat. Quid
habet ꝑse corona. p̃ciosum: Qͥd p̃texta : quid fasces: quid
tribunal ⁊currus. Nicħ hoꝵ honorẽ. s honoris in sig¬
ne. Sic ñ ẽ bñficium. id qd̾ sub ocłos uenit. s bñficii ue¬

Expanded text:
aspicimus, in quibus cupiditas nostra haeret, caduca sunt, auferre nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel aliqua fortuita iniuria eripuit ; manet etiam sine illis, quod in illis datum est. Omnia itaque, quae falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal et currus ? Nihil horum honor est, sed honoris insigne. Sic non est beneficium id, quod sub oculos venit, sed beneficii ve
Abbreviated transcription (Latin):
quẽad mod̾ suꝑuacua tͣnscurram. ita exponã neces¬
se ẽ. hoc pͥmũ nob ẽẽ discendũ qͥd accepto bñficio de¬
beamꝰ. Debere enĩ se aliꝰ pecuniam estimat. quã acce¬
pit. aliꝰ ꝯsulatũ aliꝰ sac̾dociũ. aliꝰ ꝓuinciã. Ista aũt

Expanded text:
quemadmodum supervacua transcurram, ita exponam necesquemadmodum supervacua transcurram, ita exponam necesse est hoc primum nobis esse discendum, quid accepto beneficio debeamus. Debere enim se ait alius pecuniam, quam accepit, alius consulatum, alius sacerdotium, alius provinci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsequit᷑ nͥ p̃cessit. Hi docendi s̃. nichil imputare illis piꝰ
debere. ad ħ honestissimã ꝯtentionẽ bñficiis. bñficia uin¬
cendi. Sic nos ad hortat᷑. chrysippꝰ. ut dicat uerendũ ẽẽ.
ne qr charites iouis filie s̃. parũ sacrate gerere sacͥlegiũ
sit.⁊ tam bellis puellis fiat inuiria. Tu me aliqͥd eoꝵ
loce. ꝑ quȩ bñficientior graciorq adu̾sꝰ bñ merente ᷤᷤ
fiam. Eque obligantiũ obligatoꝵ q animi certent.
lit qui pstiterũt obliuiscant᷑ ꝑtinar sit memoria de¬
bentium. Iste uͦ in eptie poetis relinquant. qͥb aures
oblectare ꝓpositũ ẽ. ⁊ dulcẽ fabulam nectere. At si ĩge¬
nia sanar᷑e.⁊ fidem in reb humanis retin̾e. memoriã
officioꝵ ingerere animis uolunt. serio loquant᷑.⁊
magnis uirib agant. Nisi forte existimas leui ac
fabuloso sermone ⁊ anilib argum̃tis ꝓhiberi posse
rem ꝑniciosissimã bñficioꝵ nouas tabulas. S ed

Expanded text:
sequitur, nisi praecessit ; hi docendi sunt nihil imputare, illi plus debere. Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
que maxĩe hũanã societatẽ alligat. Danda lex uitȩ
ne sub sp̃e benignitatis. ĩ ꝯsulta facilitas placeat.
nec lib̾tatẽ quã nec de ẽẽ oportet. nec suꝑfluere ħ ipã obser¬
uatio restringat dũ temꝑat. Docendi st̃ libent̃ acciꝑe. libent̃¬

Expanded text:
quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, ne sub specie benignitatis inconsulta facilitas placeat, ne liberalitatem, quam nec deesse oportet nec superfluere, haec ipsa observatio restringat, dum temperat ; docendi sunt libenter dare, libent
Abbreviated transcription (Latin):
poetȩ uera noia reddant. Quẽad mod̾ nom̃ datori me¬
morie loco audacia ẽ.⁊ cuicũq nom̃ ñ pͭ reddẽ̾. ĩ po¬
nit ita poete. ñ putant ad rem ꝑtin̾e. uerũ dic̾e̾. sed
aut necessitate coacti. aut decore corrupti. id qũeq
uocari uibent. qd uelle fac̾ ad u̾sum nec illis fraudi ẽ
sialiqͥd incessũ detulert̃. ximꝰ enĩ poeta. suũ illas
ferre nom̃ iubet. Hoc ut scias ita eẽ. ecce thalia de
qua cũ marimeagit᷑. apud hesyodũ Charis ẽ apud
homerũ musa. Sed ne faciã qd̾ rep̃hendo omĩnista
q̃ ita ertra rem st̃. ut nec citea rem qͥdem sĩt relinqͣ.
Tu m᷑ nos tuere. siqͥs mͥ obiciet. qd̾ chrysippũ ĩ ordi¬
nem cogetim. magnũ me hetcule uirũ s tñ g̾cum.
cuiꝰᷤ acum̃ nimis tenue retundit᷑. ⁊ in se sepe replica¬
t᷑.etiã cũ age̾ aliqͥd iudet᷑.pungit ñ ꝑforat. hic uꝰ
qd̾ acum̃ ẽ : de bñficiis dicend̾ ẽ.⁊ ordinanda res.

Expanded text:
poetae vera nomina reddant ! Quemadmodum nomenclatori mepoetae vera nomina reddant ! Quemadmodum nomenclatori memoriae loco audacia est et, cuicumque nomen non potest reddere, imponit, ita poetae non putant ad rem pertinere verum dicere, sed aut necessitate coacti aut decore corrupti id quemque vocari iubent, quod belle facit ad versum. Nec illis fraudi est, si aliud in censum detulerunt ; proximus enim poeta suum illas ferre nomen iubet. Hoc ut scias ita esse, ecce Thalia, de qua cum maxime agitur, apud Hesiodum Charis est, apud Homerum Musa. Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita extra rem sunt, ut ne circa rem quidem sint, relinquam. Tu modo nos tuere, si quis mihi obiciet, quod Chrysippum in ordinem coegerim, magnum mehercules virum, sed tamen Graecum, cuius acumen nimis tenue retunditur et in se saepe replicatur ; etiam cum agere aliquid videtur, pungit, non perforat. Hic vero quod acumen est ? De beneficiis dicendum est et ordinanda res,
Abbreviated transcription (Latin):
siodorꝰ puellis suis qd̾ uoluit nom̃ ĩposuerit. Ita q
xianis ꝓducant. E go ⁊ m̾curiꝰ una stat. ñ qr bñficia ra¬
tio ꝯm̃dat uł orõ. s qr pictori ita insũ ẽ. Chrysippꝰ qͦq
penes quẽ subtile illud acum̃ ẽ.⁊ ĩ unã penetrans uerita¬
tem qͥrei agende causa loqͥt᷑. ⁊ u̾bis ñ ultra quã ad ĩtel¬
loctũ satis ẽ utit᷑. totũ librũ suũ his in eptus replet. ita
ut de ip̃o bñficio dandi. accipiendi. reddendiq bñficii
pauca ad modũ dicat. nec his fabulas. s ħ fabuł inse¬
rat. Nã p̃ter ista q̃ hecaton tͣnssebit. tres chrysip
gtãs ait iouis. ⁊ eurinomes filias eẽ. etate. aut mino¬
res quã horas. s meliuscula facie.⁊ iõ ueneridatas.
comites. Matͥs qͦq nom̃ ad rem indicat ꝑtin̾e̾. Eurino¬
meni enĩ dictã qr late petentis matͥmonii scit. bñfici¬
a diuid̾e. tanꝗͣ matͥ pꝰ filias soleat nom̃ ĩponi. aut

Expanded text:
siodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque siodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque xianis prodeant. Ergo et Mercurius una stat, non quia beneficia ratio commendat vel oratio, sed quia pictori ita visum est. Chrysippus quoque, penes quem subtile illud acumen est et in imam penetrans veritatem, qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda reddendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam praeter ista, quae Hecaton transcribit, tres Chrysippus Gratias ait Iovis et Eurynomes filias esse, aetate autem minores quam Horas, sed meliuscula facie et ideo Veneri datas comites. Matris quoque nomen ad rem iudicat pertinere : Eurynomen enim dictam, quia late patentis patrimonii sit beneficia dividere ; tamquam matri post filias soleat nomen imponi aut
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ. simul ⁊ accipientiũ. roddentiũq. d utrũlibꝰ ex
manib inse reddentiũ corus : ob hoc qr ordo bñficii. ꝑ
manꝰ transeuntis. nichilominꝰ addantẽ reu̾tit᷑. ⁊ totꝰ
spẽm ꝑdit. siusquã int̾ruptꝰ ẽ. pulcherrimꝰ si cohese¬
rit.⁊ iuices seruat. Iõ ẽ aliqua tñ maioris dignatio. sic̃
ꝓmerentiũ uultꝰ. Hylares s̃. quales solent eẽ qͥdant
uł accipiũt̃. beneficia. Iluuieues. qr ñ debet. bñficioꝵ
memoria senesc̾e̾. Uirgines qr in corrupta st̃. ⁊ sinceta
⁊ omib seã. In qͥb nicħ eẽ alligati decet. nec astricti.
Solutis itaq tunicis utunt᷑. Plucidis aũ qr bñficia
ꝯspici uolũt. Sit aliqͥs usq eõ g̾cis emancipatꝰ. ut ħ
dicat necessaria. nemo tam̃ erit. qͥ etiã illud ad rem
iudicet ꝑtin̾e. quȩ noĩa illis ysidorus ĩposuerit. Egle
maximã natu appellauit. mediã eufrosinen. t̾ciam¬
ẽ. deflectit ⁊ ad rõnẽ aliquã conatur ꝑduc̾e. eũ he¬

Expanded text:
trumlibet ex manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si usquam interruptus est, pulcherrimus, si cohaeret et vices servat. In eo est aliqua tamen maioris dignatio, sicut promerentium. Vultus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia ; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta ; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti ; solutis itaque tunicis utuntur ; perlucidis autem, quia beneficia conspici volunt. Sit aliquis usque eo Graecis emancipatus, ut haec dicat necessaria; nemo tamen erit, qui etiam illud ad rem iudicet pertinere, quae nomina illis Hesiodus imposuerit. Aglaien maximam natu appellavit, mediam Euphrosynen, test, deflectit et ad rationem aliquam conatur perducere, cum He
Abbreviated transcription (Latin):
legi negligentesq eoꝵ det̾rent. Utunt᷑ nat᷑a sua ⁊ cũc¬
ta int̃q illa ipsos munerũ suoꝵ. malos int̃p̃tes ui¬
uant. Hos sequant᷑ duces. qͣntũ hũana ĩbecillitas
patit᷑. Demꝰ bñficia. ñ feneremꝰ. Dignꝰ ẽ decipi. qui de
recipiendo cogitaũ cũ daret. At male cessit. Gtliberi
⁊ ꝯiuges spem fefellert̃. tñ ⁊ educamꝰ ⁊ ducumꝰ. Ad eoq
naufragi maria repetamꝰ. Qnto mag̾ ꝑman̾e ĩdan¬
dis bñficiis decet : Quȩ siqͥs ñdat. qr ñ recłpit ded̾.
ut reciꝑet. bonãq in gratoꝵ fac̃ cãm. quib tͣpe

Expanded text:
ilegi neclegentesque eorum deterrent. Utuntur natura sua et cuncilegi neclegentesque eorum deterrent. Utuntur natura sua et cuncta interque illa ipsos munerum suorum malos interpretes iuvant. Hos sequamur duces, quantum humana imbecillitas patitur ; demus beneficia, non feneremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit. Et liberi et coniuges spem fefellerunt, tamen et educamus et ducimus, adeoqnaufragi maria repetamus. Quanto magis permanere in dandis beneficiis decet ! Quae si quis non dat, quia non recepit, dedit, ut reciperet, bonamque ingratorum facit causam, quibus turpe
Abbreviated transcription (Latin):
aut fatigatꝰ ut molestia careret dedit: Errat siqͥs sꝑat re ᷤᷤ¬
ponsurũ sibi. quẽ dilatione lassauit. expectatione torsit.
Goð animo beneficiũ debet᷑. quo dat᷑. ⁊ iõ ñ ẽ negligent̃
dand̾ sibi enĩ qͥsq debet. qd̾ a nesciente accepit. Ne tar¬
de qͥd. qr cum oĩ in officio magni estimat᷑. dandis uolũ¬
tas. qͥ tarde fecit du noluit. Utiq ñ ꝯtineliose. Nã
cũ ita cũ natura cõꝑatũ sit. ut altiꝰ iniuriȩ quã me¬
rita descendant. ⁊ illa cito defluant. has tenax memo¬
ria custodiat. qͥd expectat. qͥ offñdit dũ obligat: Sa¬
tis ad u̾sus illũ. gratus ẽ siqͥs bñficio eiꝰ ignoscit. Nõ
ẽ aũt quo tardiores faciat. ad bñ mereitõ. turba ingͣ¬
toꝵ.Nam pͥmũ ut dixi. nos illam augemꝰ. de ĩn ne
deos qͥdẽ ĩmortales. ab hac tam effusa necessitate sacͥ¬

Expanded text:
aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat resaut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficium debetur, quo datur, et ideo non est neclegenter dandum ; sibi enim quisque debet, quod a nesciente accepit ; ne tarde quidem, quia, cum omni in officio magni aestimetur dantis voluntas, qui tarde fecit, diu noluit ; utique non contumeliose ; nam eum ita natura comparatum sit, ut altius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si quis beneficio eius ignoscit. Non est autem, quod tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam primum, ut dixi, nos illam augemus ; deinde ne deos quidem immortales ab hac tam effusa nec cessante
Abbreviated transcription (Latin):
res facimꝰ. qr alias graues exꝓbratores. exactoresq su¬
mus. alias leues. ⁊ quos paulo pꝰ mun̾is sui peniteat.
alias q̃ruli. ⁊ minima mom̃ta calũpniantes gr̃am om¬
nem corrũpimꝰ ñ tm̃ postquã dedimꝰ bñficia. s dũ
damus. Qͥs nr̃m ꝯtentꝰ fuit. aut leuit rogari. aut semel:
Qs ñ cũ aliqͥd ase peti. suspicatꝰ ẽ. frontẽ addur. uultũ ai̾ttit.
occupationes simulauit. longis sermonib: ⁊ de industria ñ
inuenientib exitũ occasionẽ petendi abstulit. ⁊ uariis arci¬
b necessitates ꝓpantes elusit: in angusto uͦ ꝯp̃ssus. aut distu¬
lit. id ẽ timide negauit. aut ꝓmisit. s difficult᷑. s subduo¬
tis suꝑciliis. s malignis ⁊ uuiͦx exeuntib u̾bis. Nemo aũt
libent̃ debet. qd̾ ñ accep̃. s exp̃ssit. bratus adu̾sꝰ eũ ẽẽ qͥs¬
quã pͭ. qui bñficiũ. aut suꝑbe abiecit. aut iratꝰ impegit.

Expanded text:
res facimus, quia alias graves exprobratores exactoresque sures facimus, quia alias graves exprobratores exactoresque sumus, alias leves et quos paulo post muneris sui paeniteat, alias queruli et minima momenta calumniantes. Gratiam omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut semel ? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem adduxit, vultum avertit, occupationes simulavit, longis sermonibus et de industria non invenientibus exitum occasionem petendi abstulit et variis artibus necessitates properantes elusit ; in angusto vero comprensus aut distulit, id est timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis superciliis, sed malignis et vix exeuntibus verbis ? Nemo autem libenter debet, quod non accepit, sed expressit. Gratus adversus eum esse quisquam potest, qui beneficium aut superbe abiecit aut iratus impegit
Abbreviated transcription (Latin):
sidor multos ac uarios errores temere uiuentiũ
rim. qd̾ bñficia. nec dare scimꝰ nec acciꝑe. Sequit᷑
enĩ ut male collata. male debeant᷑. de qͥb ñ reddi¬
maximaq uitia nullũ eẽ frequentiꝰ quã ingrati
animi. Id euenire ex causis płib uideo. Prima illa
est qd̾ ñ eligimꝰ dignos quib tͥbuamꝰ. s noĩa fac¬
turi diligent̃ patrimoniũ.⁊ uitã debitoris inqui¬
rimꝰ. Semina in solum effectũ ⁊ sterile ñ spargi¬
mus. bñficia sine ullo delectu magis ꝓicimꝰ᷑. quã
damꝰ. Nec facile dixerim. utrũ turpͦius sit in fici¬
ari an repetere bñficium. Id enĩ genus hꝰ credi¬
ti est. ex quo tm recipiendum sit̃. qͣntũ ultro refert᷑.
decoquere uͦ fedissimũ. ob hoc ipsũ. ꝙr ñ opꝰ ẽ. ad lib̾an¬
dam fidẽ facultatib s animo. Reddit enĩ bñficiũ.
qui debet. S cũ sit in ipsis crim̃ qui ne ꝯfessione qͥdẽ
grati st̃. in nob̃ quoq ẽ. Multos exꝑum ingratos. plu¬

Expanded text:
Inter multos ac varios errores temere inconsulterim, quam quod beneficia nec dare scimus nec accipere. Sequitur enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non reddimaximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere vero foedissimum ob hoc ipsum, quia non opus est ad liberandam fidem facultatibus sed animo ; reddit enim beneficium, qui debet. Sed cum sit in ipsis crimen, qui ne confessione quidem grati sunt, in nobis quoque est. Multos experimur ingratos, plu
Abbreviated transcription (Latin):
aliũ gr̃ã. aliũ ꝯsilio. aliũ p̃ceptis salutarib aduiua. Of¬
ficia etiã fere sentiũt. nec ullũ tã in mansuetũ animal
ẽ. qd̾ ñ eura mitiget. ⁊ in amorẽ sui u̾tat. Leonũ ora a
magistris. ĩpime tractant᷑. Elephantoꝵ ferttatẽ. usq
inseruile officiũ demeret᷑ cibus. Adeo etiã q̃ extra in¬
tellectũ. atq estimationẽ bñficii. positas̃. assiduttaᷤᷤ
tñ meriti ꝑtinacis euincti. Ingratus ẽ adu̾sꝰ unũ bñ¬
ficium. adu̾sꝰ alt̾m ñ erit. duoꝵ oblitus ẽ. t̾cium etiã
in eoꝵ q̃ excidert̃ memoria reducet᷑. Is ꝑdet bñficia qͥ
cito se ꝑ didisse credit. At qui instat ⁊ honerat pͥora se¬
qñtib. etiã exduro ⁊ in memori pectore grãm extun¬
cinge. Quoꝵ quȩius quȩue ꝓpͥctas sit dicã. si pͥꝰ illa que
ad remũ ꝑtinent. tͣnsilire mich ꝑmiseris. Quare tres

Expanded text:
alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Ofalium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis e oblitus est ? Tertium etiam in eorum, quae exciderunt, memoriam reducet. Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extuncinge. Quorum quae vis quaeve proprietas sit, dicam, si prius illa, quae ad rem non pertinent, transilire mihi permiseris, quare tres
Abbreviated transcription (Latin):
qui uno bñ posito bñficio. multoꝵ amissoꝵ dãpna so¬
latur. Uide oro te. ne hoc ⁊ ueriꝰ. s ⁊ magnitudini bñ
facientis aꝑtiꝰ ut illũ horrem᷑. ad danda. etiã si nullũ
bñ positurus ẽ: Illud enĩ falsũẽ. ꝑdenda s̃ multa.Nul
tio ẽ. tm̃ erogat. Si reddet aliqͥs. lucrũ ẽ. Si ñ reddit dãp¬
num ñ ẽ. Ergo illud dedi ut darem. Nemo bñficia in
kalendario seribit. nec auarus exactor. ad horã ⁊ diem
appellat. Nũquã illa uir bonꝰ cogitat. nͥ ammonitus
a roddente. Alioqͥn informã credendi transit. Turpis
feneratio ẽ. bñficiũ expensũ ferre. Qualiscũq prioꝵ e
uentus ẽ. ꝑseuera in alios conferre. Melius apud ingratoᷤᷤ
iacebunt. quos aut pudor. aut occasio. aut timidatio.
aliqñ gratos poterit effic̾e̾. Ne cessaueris. opus tuũ
ꝑage.⁊ partes boniuiri exsequere. Aliũ re. aliũ fide.

Expanded text:
qui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna soqui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna solatur. Vide, oro te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis aptius, ut illum hortemur ad danda, etiam si nullum bene positurus est. Illud enim falsum est " perdenda sunt multa " ; tio est : tantum erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet, damnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priorum eventus est, persevera in alios conferre; melius apud ingratos iacebunt, quos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide,
Abbreviated transcription (Latin):
patit᷑. Hoc ⁊ magni animi: ⁊ boni ꝓpͥũ ẽ. ñ fructũ bñfici¬
oꝵ sequi. s ipsa. ⁊ ptꝰ malos qͦq bonũ q̃rere. Eͥd magnifici
erat multis ꝓdẽe. si nemo deceꝑit: nc̃ ẽ uirtꝰ dare bñficia.
ñ utiq reditura. quoꝵ a uiro egregio statĩ fructꝰ ꝑceptꝰ
ẽ. Ad eo qͥd ista res fugare nos. ⁊ pigriores ad rem pulcher¬
rimã fac̾e ñ debet. ut si spes mͥp̃cidat᷑. gͣcũ hoĩem repꝑi¬
endi. malũ ñ reciꝑe bñficia. quã ñ dare. qr qui ñ dat.
uitiũ ingͣti añcedit. Dicã qd̾ sentio. Qui bnficiũ ñ redo̾.¬
ñ mag̃ peccat. quã qui ñdat citiꝰ. Bñficia in uulgꝰ cũ
largiri institueris. ꝑdenda s̃ młta. ut semel ponas bñ. In
pͥore u̾su utrũq rep̃hendas. Nam nec inuulgũ effun¬
dendas̃̾. ⁊ nulliꝰ rei minime bñficioꝵ honesta largicio
ẽ. quib si detraxeris uidiciũ. desinũt eẽ bñficia. ⁊ in a¬
liud qd̾ libet incident. nom̃. Sequens u̾sꝰ mirificus ẽ.

Expanded text:
i animi et boni proprium est, non fructum beneficiorum sequi, sed ipsa et post malos quoque bonum quaerere. Quid magnifici erat multis prodesse, si nemo deceperit ? Nunc est virtus dare beneficia non utique reditura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vitium ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut semel ponas bene. In priore versu utrumque reprehendas ; nam nec in vulgum effundenda sunt, et nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequens sensus mirificus est,
Abbreviated transcription (Latin):
multi obligent᷑. ⁊ tñ singłi habeant aliqͥd quo se cẽtis
p̃ferant. Ego uͦ bñficii moras ñ obicio. Quo plura ma¬
ioraq fuerĩt. plus afferent laudis. Assit iudiciũ. xeie¬
q enĩ cordi eẽ euiꝗͣ posst̃. forte ac temere data. Qr siqͥf
siquis existimat nos cũ ista p̃cipimꝰ. benignitatis fines
introrsus referre. ⁊ illi minꝰ laxum lunitẽ aꝑire. ne ꝑ¬
ꝑam monitiones nr̃as exaudiat. Quã enĩ uirtutẽ ma¬
gis uen̾am᷑. cui magis stimulos addimꝰ. qͥb uetam
ꝯuenit ħ ad horcio. quã nob̃ societatẽ huani uis ani¬

Expanded text:
et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. Ego vero beneficiis non obicio moras ; quo plura maioraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis stimulos addimus ? Quibusve tam convenit haec adhortatio quam nobis societatem generis