comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Hospitia et potius non manifẽsta petetis
Nõne placent melius et tertis confidere reb
Euentus uarios res una semꝑ habet
Dum grandeuus ego nec minus alba capillos̃
Par etas animos conciliare soler
Si modo nõ possu qunda potuisse meñito
Sic satis ut placea me placuisse prius
Der manet in ualidis reuerentia pͥsca coloĩs
Q fuit in uetulo milite miles amat
Rusticus exꝑtu deflet cessisse uiuencu
Consenuit cu quo uictor honorat equum
Non me ad eo primis spoliarut floribus̾ etas̾
Sit grauitas sĩtq ip̃a tibi ueneranda sẽnetus
Sit ꝙ te nosti uniere uelle clui
Quis sua in alterius condãpnet crimĩe urita
Et quo portendit daudere certet iter
Dicere si fratre seu declignaris amicu
Dic patre affectus nr̃ utrrimq tenet
Uincat honor luxu pictas succedat amori
Plus ratio ꝙ us ceca uolare solet
His lacrimis longos ꝙͣtu ins fleuimus anos
Est graue ꝙ doseat comemorare diu

Expanded text:
hospitia et potius non manifesta petis. hospitia et potius non manifesta petis. nonne placet melius certis confidere rebus? euentus uarios res noua semper habet. sum grandaeuus ego, nec tu minus alba capillis: par aetas animos conciliare solet. si modo non possum, quondam potuisse memento: sit satis ut placeam me placuisse prius. permanet inualidis reuerentis prisca colonis, quod fuit in uetulo milite, miles amat, rusticus expertum deflet cessisse iuuencum, cum quo consenuit uictor honorat equum. non me adeo primis spoliauit floribus aetas: sit grauitas sitque ipsa tibi ueneranda senectus, sit quod te nosti uiuere uelle diu. quis suam in alterius condemnet crimine uitam et quod pertendit claudere certet iter? dicere si fratrem seu dedignaris amicum, dic patrem: affectum nomen utrumque tenet. uincat honor luxum, pietas succedat amori: plus ratio quam uis caeca ualere solet. his lacrimis longos, quantum fas, fleuimus annos: est graue, quod doleat, commemorare diu.
Abbreviated transcription (Latin):
Atq in ter cineres candida flãma manet᷑
Ut iudeo pulcris ena uos parcins annis
Pec ueteris forme gratia tota perit
Reliquiis ueteꝵ iuuenes pascunt̾ amoꝵ
Et siquid nimc est qđ fuit ante placet
Inte oculos statuũt primeni tẽporis actus
Atq in preteritum luxuriatur opus̃
Set quia nos totus membroꝵ deficit usus
Nullos amplexus quos memoret̾ habet
Set solis miseris suꝑ est post om̃ia luctus
Quot bona tunc habui tot mõ dãp̃na fleo
Omĩa nemo potest hoĩes non om̃ia post
Efficere hoc femina nota uiros̾
Ergo uelut pecudu p̃nsentia sola manebũt
Nis de transactis quod̾ memoret̾ erit
Confuguint adbrutas nouos aĩalia campos
Se rep̾etunt ueteres pascua nota greges
Sub qua chistribuit requiescere diligit umbra
Taurus et amissu querit ouile petus
Dulceus in solitis cantat philomena rubens
Fitq sun rapidis dulte rubile feris
Tu tantu bene nota tibi atq expta relimquis¬

Expanded text:
atque inter cineres condita flamma manet. atque inter cineres condita flamma manet. ut uideo, pulcris etiam uos parcitis, anni, nec ueteris formae gratia tota perit. reliquiis ueterum iuuenes pascuntur amorum, set si quid nunc est, quod fuit ante, placet. ante oculos statuunt primaeui temporis actus atque in praeteritum luxuriantur opus. et quia nos totus membrorum deserit usus nullius amplexus quod memoretur habet, set solus miseris superest post omnia luctus: quot bona tunc habui, tot modo damna fleo. omnia nemo pati, non omnes omnia possunt efficere: hoc uincit femina uicta uiro. ergo uelut pecudum praesentia sola manebunt, nil de transactis, quod memoretur, erit? cum fugiunt et bruta nouos animalia campos ac repetunt celeres pascua nota greges, sub qua decubuit requiescere diligit umbram taurus et amissum quaerit ouile pecus, dulcius in solitis cantat philomela rubetis fitque suum rabidis dulce cubile feris. tu tantum bene nota tibi atque experta relinquis
Abbreviated transcription (Latin):
Nec que me potius redidit ip̃a sene
Imo ena causas ingrata ac ꝑfida fignit
Ut spretus uitio uidicor esse meo
Nec me preteriens eu dudu forte iuderet
Expuit ob ductis uestibus ora tegensꝰ
Sunc inquit lesi hic me ꝯplexus amauit
Hiuc ego sepe nephas oscula blanda dedi
Hauseat et priscu nomini ceu fundit amore
In ponit capiti plurima dira meo
En quid longa dies nũc differs ut sͥ ꝗsqͦ
Quonda disectu prodere tmpe putet᷑
Nõne fiit melius tali me tꝑ̃e tangi
Caio nulli merito despiciendus era
d postꝙͣ periit quicquid fint añ decoris
Extinctu meritis uiuere criminibus
⁊am nichil est totu qd iuximus omĩa sẽcu
Tempus preteriens horaq summa trait
Liq eade niuei tircumdant tꝑ̃e cani
Et ta ceruleus inficit ora color
Prestat adhuc nimui que sic pretiosa uidet̾
⁊tq annos mecu despuit illa suos
En sateor prime retinet monumenta figure

Expanded text:
nec me quod potius reddidit ipsa senem. nec me quod potius reddidit ipsa senem. immo etiam causas ingrata ac perfida fingit, ut spretum uitio iudicet esse meo. haec me praeteriens cum dudum forte uideret, expuit obductis uestibus ora tegens. ‘hunc’ inquit ‘dilexi? hic me complexus amauit? huic ego saepe nefas oscula blanda dedi?’ nauseat et priscum uomitu ceu fundit amorem, inponit capiti plurima dira meo. en, quid longa dies nunc affert! ut sibi quemquam quondam dilectum prodere turpe putet. nonne fuit melius tali me tempore fungi, quo nulli merito despiciendus eram, quam, postquam periit quicquid fuit ante decoris, extinctum meritis uiuere criminibus? iam nihil est totum quod uiximus: omnia secum tempus praeteriens horaque summa trahit. atque tamen–niuei circumdant tempora cani et iam caeruleis infecit hora notis– praestat adhuc nimiumque sibi pretiosa uidetur atque annos mecum despicit illa suos. et, fateor, primae retinet monimenta figurae
Abbreviated transcription (Latin):
Q timeas gramus so̾ stinuisse diu
At quos fert ahios quis posset dicere casus
Hoc qđ difficile est cõmemorasse seni
Iurgia ꝯ tentus iuolentaq clãpna secunt
Nec quisq etantis prebet amicus ope
Ipsi me pueri atq ipse sine lite puelle
Turpe putant dñ ia uocitare suu
Ixrident gressus irrxident donaꝙ uultus
Et tremułu quonda qđ timuerẽ caput
Cumq nihil uidea tñ hoc sperare licebit
Ut grauior miserõ pessit ista mihi
Felix qui meriit rranquilla chuicere uita
Et letos stabili claudere finẽ dies
Dura satis miseris memoratio pͥscabõ ꝵ
Et grauius siĩmo culmine mersa ruine
Rdilecta mihi nimiu formosa licoris
Cu qua mens eade res̾ fuit unamihi
Post młtos quibus incluisi ia uiximus annos
L espiit amplexus heu stupefacta meos
Iamq alios niuentus aliosq requirit amores
e uocat inbellez decrepituzq sene
Rec meminisse uolet trãsacte dultia ute

Expanded text:
quod timeas grauius sustinuisse diu. quod timeas grauius sustinuisse diu. at quos fert alios quis posset dicere casus? hoc quoque difficile est commemorasse seni. iurgia, contemptus uiolentaque damna secuntur nec quisquam ex tantis praebet amicus opem. ipsi me pueri atque ipsae sine lite puellae turpe putant dominum iam uocitare suum. irrident gressum, irrident iam denique uultum et tremulum, quondam quod timuere, caput. cumque nihil uideam, tamen hoc spectare licebit ut grauior misero poena sit ista mihi. felix qui meruit tranquillam ducere uitam et laeto stabiles claudere fine dies. dura satis miseris memoratio prisca bonorum, et grauius summo culmine mersa ruit. En dilecta mihi nimium formosa Lycoris, cum qua mens eadem, res fuit una mihi, post multos quibus indiuisi uiximus annos respuit amplexus heu pauefacta meos, iamque alios iuuenes aliosque requirit amores; me uocat imbellem decrepitumque senem, nec meminisse uolet transactae dulcia uitae
Abbreviated transcription (Latin):
Cogor ꝑmedia nirbans surgere nocte
Uultaq ne patiar deteriora pati
Uincimur infirmi defectu corporis huius
Noluero infelix hac ego parte traor
Omĩa nature soliint iuscera nostre
Et ia predaꝵ ꝙͣ male uitat opus
His ueniens honerata malis inopoa senectus
Cedere ponderibus se deçet ip̃a sing
Ergo quis has cupiat ꝑ longu clucere penas
Paulatii q aĩa defiçiente mori
Morte mori melius ꝙͣ uita ducere morns
Et sensus membris hie sepellire sis
Non queror hen lõgni ꝙ ttuz soluitis am̃
Anpoba nature dicere uuta nephas
Deficiunt ualidi lõgeuo tp̃e iute
Et quonda pulcer sit modo turpis equus
Tracta diii rapidi compescitin. ira leonis
Lentaque ꝑseniu caspida tigris erit
Apsa etiaz uemens consumit saxa uetustas
Et nullu est ꝙ nõ ipr̃e cedat opus
et mihii uenturos melius ꝑuertere casus
Atq in felices anticipare dies
Pena minos certa subito ꝑ ferre riuna

Expanded text:
cogor per mediam turbatus surgere noctem cogor per mediam turbatus surgere noctem multaque, ne patiar deteriora, pati. uincimur infirmi defectu corporis, et qua noluero, infelix hac ego parte trahor. omnia naturae soluuntur uiscera nostrae, et tam praeclarum quam male nutat opus! his ueniens onerata malis incurua senectus cedere ponderibus se docet ipsa suis. ergo quis cupiat per longum ducere poenas paulatimque anima deficiente mori? morte mori melius, quam uitam ducere mortis et sensus membris hic sepelire suis. non queror heu longi quod totum soluitis anni: improba naturae dicere iussa nefas. deficiunt ualidi longaeuo tempore tauri, et quondam pulcer fit modo turpis equus. fracta diu rabidi conpescitur ira leonis lentaque per senium aspera tigris erit. ipsa etiam ueniens consumit saxa uetustas, et nullum est quod non tempore cedat opus. set mihi uenturos melius praeuertere casus atque infelices anticipare dies. poena minor certam subito perferre ruinam,
Abbreviated transcription (Latin):
Rede precor prio mortua mebra solo
Quid miseros uariis prodest suspendere penig
Non est materni pectoris ista pati
His dictis trunco titubantes sustinet artus
Neglectis repetens samina dura pati
Quo postqͣ iacuit misero quid fimera differt
Heu tantu attriti corporis ossa uideg̾
Quis so̾ uitali me putant esse loco
Iam pena est totu qđ iuximus urimur estu
Officiunt nebule frigus et aura nocent
Ros ledit modicoq etia corrumpimur estu
Ueris et aurundi ledit amena dies
Hinc miseꝵ scabies hinc tussis anhela fatigat
Connnuos gemitus egra senectus habet
Hos suꝑasse reor quibus et spirabilis ate
Et lux qua regimur redit ipa grauis
Ipse etia cuntis requies gratissa somnus
Ad uolat et seni uix mihi nocte uenit
Uel si lassatos uinqͣ dignabitur artus
Turbidus in quantis hõret i maginibus.
Nollia fulcrathori duris s cortibus equa
Parua licet magnu pallia pondus hñt

Expanded text:
redde precor patrio mortua membra solo. redde precor patrio mortua membra solo. quid miseros uariis prodest extendere poenis? non est materni pectoris ista pati.’ his dictis trunco titubantes sustinet artus, neglecti repetens stramina dura tori. quo postquam iacuit, misero quid funere differt? heu tantum adtracti corporis ossa uides. quis sub uitali computet esse loco? iam poena est totum quod uiuimus: urimur aestu, officiunt nebulae, frigus et aura nocet, ros laedit modicoque etiam corrumpimur imbre, ueris et autumni laedit amoena dies. hinc miseros scabies, hinc tussis anhela fatigat: continuos gemitus aegra senectus habet. hos superesse reor, quibus et spirabilis aer et lux, qua regimur, redditur ipsa grauis? ipsa etiam cunctis requies gratissima, somnus auolat et sera uix mihi nocte redit, uel si lassatos umquam dignabitur artus, turbidus in quantis horret imaginibus! mollia fulcra tori duris sunt cautibus aequa, parua licet magnum pallia pondus habent.
Abbreviated transcription (Latin):
Defluit et pigris gressibus ima petit
Non babitus nõ ip̃e color nõ gressibus euntis
Non speties eadez que fit ante manet
abitur ex humeris amisso corꝑe uestis
Que que breuis fuerat ia modo longa mihi est
E tirrimis miroq modo de mestimus ip̃a
Diminui nr̃i corporis esse putes
Nec celu spectare licet ẜ curua senectus
Terra q genita est et moritura uidet
Fitꝙ tripes prorsus quatrupes ut pãiuilus ĩ fan
Et ꝑ sordente flebile serpit humu
¶Ortus queq suos repctũt matremq reꝗrunt
EEt redit ad nichilu quod. fuit ante nichil
Hinc est ꝙ batulo incubens riitura senec̃tus
Assiduo pigra uerbere pulsat humu
Et mimero sa mouens certo nestigia passu
Talia migato dreditur ore loqui
Suscipe me genitrix mati misere laboꝵ
Uembra puto gremio fessa fouere tuo
Horrent me pueri nequeo uelut ante uderi
Horrendos partus cũsinis esse tuos
Nil mihi cu suꝑis expleni munera uite

Expanded text:
defluit et pigris gressibus ima petit. defluit et pigris gressibus ima petit. non habitus, non ipse color, non gressus euntis, non species eadem quae fuit ante manet. labitur ex umeris demisso corpore uestis. quaeque breuis fuerat iam modo longa mihi est. contrahimur miroque modo decrescimus: ipsa diminui nostri corporis ossa putes. nec caelum spectare licet, sed prona senectus terram, qua genita est et reditura, uidet fitque tripes, prorsus quadrupes, ut paruulus infans, et per sordentem flebile repit humum. ortus cuncta suos repetunt matremque requirunt, et redit ad nihilum, quod fuit ante nihil. hinc est quod baculo incumbens ruitura senectus assiduo pigram uerbere pulsat humum et numerosa mouens certo uestigia plausu talia rugato creditur ore loqui: ‘suscipe me, genetrix, nati miserere laborum: membra peto gremio fessa fouere tuo. horrent me pueri, nequeo uelut ante uideri: horrendos partus cur sinis esse tuos? nil mihi cum superis: expleui munera uitae:
Abbreviated transcription (Latin):
Conẜuans aliig que periere mihi
Sicut in auricomis dependens plurimus ortis
Per uigil obẜuat non sua poma ddraco
Nunc mellicitus torquent st̾ õmĩa cure
Runc requies aĩo non datur uilla meo
Quare que nequeo semꝑ retinere laboro
Et rectimens semꝑ nil tenusse puto
Stat dubrus trenulusq senex semꝑq maloꝵ
Credulus et stultus que facit ip̃e timet
Laudat preteritos pñsentes despicit annos
Et tantu rectu quod sapit ip̃e putat
Se solu doctu se iudieat esse peritu
Et ꝙ sit sapiens desipit inde magis
Ahista licet nolis referens eadeq reuoluens
Horret et eloquiu conspicit ip̃e sun
Deficit auditor non deficit ip̃e loquendo
Osola fortes garulitate senes
Omĩa nequicꝙͣ clamosis uocibus implet
Nil sanis est horret que placuere modo.
Axridet dese ridentibus ac sibi plaudens
In cipit ob probrio letior esse suo
ec st̾ primine mortis his partibus etas

Expanded text:
conseruans aliis, quae periere mihi; conseruans aliis, quae periere mihi; sicut in auricomis dependens plurimus hortis peruigil obseruat non sua pomo draco. hinc me sollicitum torquent super omnia curae, hinc requies animo non datur ulla meo. quaerere quae nequeo, semper retinere laboro, et retinens semper nil tenuisse puto. stat dubius tremulusque senex semperque malorum credulus, et stultus quae facit ipse timet, laudat praeteritos, praesentes despicit annos, hoc tantum rectum, quod sapit ipse, putat. se solum doctum, se iudicat esse peritum et quod sit sapiens desipit inde magis. multa licet nolis referens eademque reuoluens horret et alloquium conspuit ipse suum. deficit auditor, non deficit ipse loquendo. o sola fortes garrulitate senes! omnia nequicquam clamosis uocibus implet: nil satis est: horret, quae placuere modo. arridet de se ridentibus, ac sibi plaudens incipit opprobrio laetior esse suo. hae sunt primitiae mortis, his partibus aetas
Abbreviated transcription (Latin):
Dola iacens natura manet que sponte ꝑhoras
Soluitur et uino carpitur ip̃a suo
on totiens exꝑta michi medicamina ꝓst̃
Non egris quicquid ferre solebat op̾em
Set cu materia pereut quecumq parãtur
Fit magis et dapnis tristior urna meis
Non secũs instante cupiens fulcixe riuna
Diersis contra nititur operibus
Donec longa dies om̃i conpage soluta
Ipsn cu rebus sbo̾ruit auxiliu
Quuid ꝙ nulli leuant ar̃u spectacła reꝵ
Nec mala tot inte dissimulare licet
Turpe senu miltus nitidi uestesq decore
Quis sine iamq ip̃u iuuere turpe sene
Crimen amare iocos crimen conuua cantus
Omiseri quoꝵ gandia crimen habent
Cund mihi diuitie quaꝵ si ampseris usus
Q uis largus opuz semꝑ egenus exo
Imo etia partis pena est incubere rebus
aias cuz possideas est molare nephas
Non alr sicus uicinas tantalus undas
Captat et aspositis ab stinet ora cibis¬
⁊ Efficior custos ⁊ eꝵ magis ip̃e meaꝵ

Expanded text:
sola iacens natura manet, quae sponte per horas sola iacens natura manet, quae sponte per horas soluitur et uitio carpitur ipsa suo. non totiens experta mihi medicamina prosunt, non aegris quicquid ferre solebat opem. sed cum materia pereunt quaecumque parantur, fit magis et damnis tristior urna suis. non secus instantem cupiens fulcire ruinam diuersis contra nititur obicibus, donec longa dies omni compage soluta ipsum cum rebus subruat auxilium. quid quod nulla leuant animum spectacula rerum, nec mala tot uitae dissimulare licet? turpe seni uultus nitidi uestesque decorae, quis sine iamque ipsum uiuere turpe seni. crimen amare iocos, crimen conuiuia, cantus: o miseri, quorum gaudia crimen habent. quid mihi diuitiae, quarum si dempseris usum, quamuis largus opum, semper egenus ero? immo etiam poena est partis incumbere rebus, quas cum possideas est uiolare nefas. non aliter sitiens uicinas Tantalus undas captat et appositis abstinet ora cibis. efficior custos rerum magis ipse mearum
Abbreviated transcription (Latin):
I az pauor est uidisse senez nec tredere possis
Hunc hoĩe humana qui ratiõe caret
Si libros repeto duplice se lrã findit
Largior occurrit pagina nota mihi
Clara ꝑnebulas uideor mihi cernere luce
Nebulã st̃ oculis ip̃a serena meig
Eripit̾ sine morte dies caligine ceca
Septu tartareo quis neget᷑ esse loco
Talia quis de mens homini pͦsuaserit auctor
Ut cupiat uoto turpior esse suo
DIa sb̾ennt morbi sb̾ent̃ discrimina mille
Ia dulces epule delitieq nocent
Cogimur agratis aĩu suspendere rebus
Atq ut inuiamus uniere destitimus
Et ia me dudu cui nulla ad ueͬsa nocebat᷑
Ipsa quibus̾ regimur mĩc alimẽta grauat᷑
Esse libet satuꝵ saturu mox esse pige̾bit
Prestet ut abstinea abstimiisse nodet
Que modo profuerat contraria redit esca
Fastidia iacet que modo dulcis erat
Nec ueneris nee grata mihi s munera bacchi
Rec quiequid ute fallere dap̃na solet

Expanded text:
iam pauor est uidisse senem, nec creder possis iam pauor est uidisse senem, nec creder possis hunc hominem humana qui ratione caret. si libros repeto, duplex se littera findit, largior occurrit pagina nota mihi. claram per nebulas uideor mihi cernere lucem, nubila sunt oculis ipsa serena meis. eripitur sine morte dies: caligine caeca septum tartareo quis neget esse loco? talia quis demens homini persuaserit auctor ut cupiat uoto turpior esse suo? iam subeunt morbi, subeunt discrimina mille, iam dulces epulae deliciaeque nocent. cogimur a gratis animum suspendere rebus, atque ut uiuamus uiuere destitimus. et me, quem dudum iam nulla aduersa nocebant, ipsa quibus regimur nunc alimenta grauant. esse libet saturum: saturum mox esse pigebit; praestat ut abstineam: abstinuisse nocet. quae modo profuerat, contraria redditur esca: fastidita iacet, quae modo dulcis erat. non Veneris, non grata mihi sunt munera Bacchi, nec quicquid uitae fallere damna solet.
Abbreviated transcription (Latin):
Lumina uix tactu moscere certa queo
N ullus dulcis odor uulla est iaz grata uoluptas
Sensibus exparte quis suꝑ esse putet
En letea mea sb̾ eunt obliuia mentez
Ree confusa sin iaz meminisse porest
Ad nullu consurgit opus cu corꝑe lingua
Atq intenta sius astupet ip̃a malis
Carmina nulla cano cantandi sũma uoluptas
Heu fugit et uotis gratia uera perit
Nec fora sollicito nec blãda poemata fingo
Litibus heu rapidics comoda dura sequar¬
L p̃aq me spẽs quonda lilecta reliquid
Et uideor forme mortuus ipse mee
Pro mueo xirtilo ue prius minc ĩ ficit ora
Pallor et exanguis funereus ne color
Arret sicta cutis rigidi st̃ undiq nerui
Et lacerãt mee stabula membra manus
Q uonda ridentesꝰ oculi nũc fonte pechẽnis
Deplangunt penas nocte dieq suas¬
Et quos grata prins alioꝵ serta tegebant
Desuꝑ incumbens hispida silua premit
Ac uelut in chisi ceco condunt̾ in antro
Nescio quid tornu uł furiale uident

Expanded text:
lumina; uix tactu noscere certa queo; lumina; uix tactu noscere certa queo; nullus dulcis odor, nulla est iam grata uoluptas: sensibus expertem quis superesse putet? en Lethaea meam subeunt obliuia mentem, nec confusa sui iam meminisse potest: ad nullum consurgit opus, cum corpore languet atque intenta suis astupet illa malis. carmina nulla cano: cantandi summa uoluptas effugit et uocis gratia uera perit. non fora sollicito, non blanda poemata fingo, litibus haut rabidis commoda iura sequor. ipsaque me species quondam dilecta reliquit et uideor formae mortuus esse meae. pro niueo rutiloque prius nunc inficit ora pallor et exanguis funereusque color. aret sicca cutis, rigidi stant undique nerui, et lacerant uncae scabida membra manus. quondam ridentes oculi nunc fonte perenni deplangunt poenas nocte dieque suaset quos grata prius ciliorum serta tegebant, desuper incumbens hispida silua premit, ac uelut inclusi caeco conduntur in antro: toruum nescio quid heu furiale uident.
Abbreviated transcription (Latin):
Que gustata michi basia płena darent
Intereti collo uisu pretiosius auꝵ¬
T ẽma q niditio phus radiare meo
Dingula turpe sen quonda quesita referre
Et quod tunc decuit ia modo trimen habet
Dniersos diuersa iuant nõ om̃ibus ãnis
O m̃ia ꝯuerint res prius acta nocet
Exultat leuitate puer grauitate senectus
In ter utrumq manens stat iueiłe decus
H unc tacitu tristemq decet fit darior ille
Lene & lungue garulitate sue
Cuncta trait secu uertitq uolubile tempus
Nec patitur certa currere queq ma
Runc et longa michi grauis est et inutilis etas
Liuere cu nequea fit mihi posse mori
Oꝙ dura premit miseros conditio uite
Nec mors humano sb̾ iacet arbitrio
Dulce mori miseris ẜ mors optata recedit
At cum tristis erit precipitata uẽĩt
De nõ heu tantis defuntus partibus oli
Tartaras uniu costat mire mas
I az minor auditus gustus minor ip̃a caligãt

Expanded text:
quae gustata mihi basia plena darent. quae gustata mihi basia plena darent. in tereti collo uisum est pretiosius aurum, gemma et iudicio plus radiare meo. singula turpe seni quondam quaesita referre; et quod tunc decuit, iam modo crimen habet. diuersos diuersa iuuant: non omnibus annis omnia conueniunt: res prius apta nocet. exultat leuitate puer, grauitate senectus: inter utrumque manens stat iuuenile decus. hunc tacitum tristemque decet, fit clarior ille laetitia et linguae garrulitate suae. cuncta trahit secum uertitque uolubile tempus nec patitur certa currere quaeque uia. nunc quod longa mihi grauis est et inutile aetas, uiuere cum nequeam, sit mihi posse mori. o quam dura premit miseros condicio uitae: nec mors humano subiacet arbitrio. dulce mori miseris, sed mors optata recedit: at cum tristis erit praecipitata uenit. me uero heu tantis defunctum in partibus olim uiuum Tartareas constat inire uias. iam minor auditus, gustus minor; ipsa caligant
Abbreviated transcription (Latin):
Nam dui precipue cupio me iugnere forme
Permansi uiduo frigidus usq thoro
Omĩs foeda michi ãtq om̃is rnstica uisa est
Hullaq coniugio digna puella meo
Morrebar tenues horreba corpore pĩgnes
Rec michi gratabreuis nec michi longa fuit
Cum mechia tantu dilexi ludere forma
Muior eĩ mediis gratia rebus in est
Corporis has nostri mollis lascuua partes
In colit has sedes macer amoris hab
Quiereba gratile set nõ que macra fuisset
Carnis ad officru carnea membra placent
Sic ꝙ in amplexu delecter stringere corpris
Rec ledant pressu quelib ossa satue
Candida comtenpsi nisi que suffusa rubore
Uernarent propriis ora serena rosis
Runc uenus ante alios sibi uendicat ip̃a colores
Diligit etflore cipris ubiq suum
Aurea cesaries demissaq lactea ceruix
Uultibus ingenuis uisa sedere magis
Nigra suꝑ cilia frons libera lumina nigra
Urebant animu sepe notata meum
Flãmea dilexi modicumq tumentia labro

Expanded text:
nam dum praecipue cupio me iungere formae, nam dum praecipue cupio me iungere formae, permansi uiduo frigidus usque toro. omnis foeda mihi atque omnis mihi rustica uisa est nullaque coniugio digna puella meo. horrebam tenues, horrebam corpore pingues, non mihi grata breuis, non mihi longa fuit. cum media tantum dilexi ludere forma; maior enim mediis gratia rebus inest. corporis has nostri mollis lasciuia partes incolit, has sedes mater amoris habet. quaerebam gracilem, sed quae non macra fuisset: carnis ad officium carnea membra placent. sit quod in amplexu delectet stringere corpus, ne laedant pressum quaelibet ossa latus. candida contempsi, nisi quae suffusa rubore uernarent propriis ora serena rosis. hunc Venus ante alios sibi uindicat ipsa colorem, diligit et florem Cypris ubique suum. aurea caesaries demissaque lactea ceruix uultibus ingenuis uisa sedere magis. nigra supercilia, frons libera, lumina nigra urebant animum saepe notata meum. flammea dilexi modicumque tumentia labra,
Abbreviated transcription (Latin):
Cedebant aĩo tristia cunta meo
Pauperiez modico contẽptus semꝑ amaui
¶Et reꝵ dominus nil cupiendo fui
In me sola tibi st̾ dis miseranda se nectus
Eui cecididliquicquid incera cunta potest
In te corruimus tua st quecumq fatiscunt
Ultima queq tuo conficis ip̃a malo
Ergo his ornatu meritis prouracia nr̃a
Optabat natis me sotiare sing̃
Set michi duilte magis resohito uiuere collo
Nullaq congugii uincula grata pati
bam ꝑ media iuuelli corpore romam
Dpectandus cuntis undiq uirginibus
Queq peti poterat fuerat uił forte petita
Eunbint uultus iusa puella meos
Et moclo sb̾ ridens latebras fugitiua petebat
Nan tñ effugiens tota latere uolens
det magis ex aliqua cupiebat parte uideri
e tor hoc mlrto ꝙ male tecta fugit
Sic cuntis formosus ego gratiisq indebar
m̃ibus et spõsus sie geialis era¬
D et tantu sponsu nõ me ux̃ã pudicu
Fecerat: et casto pectore durus eram

Expanded text:
cedebant animo tristia cuncta meo. cedebant animo tristia cuncta meo. pauperiem modico contentus semper amaui et rerum dominus nil cupiendo fui. tu me sola tibi subdis, miseranda senectus, cui cedit quicquid uincere cuncta potest. in te corruimus, tua sunt quaecumque fatiscunt, ultima teque tuo conficis ipsa malo. ergo his ornatum meritis prouincia tota optabat natis me sociare suis: sed mihi dulce magis resoluto uiuere collo nullaque coniugii uincula grata pati. ibam per mediam uenali corpore Romam spectandus cunctis undique uirginibus. quaeque peti poterat, fuerat uel forte petita, erubuit uultum uisa puella meum et modo subridens latebras fugitiua petebat non tamen effugiens tota latere uolens, sed magis ex aliqua cupiebat parte uideri, etior hoc potius quod male tecta fuit. sic cunctis formosus ego gratusque uidebar omnibus, et sponsus hic generalis eram, sed tantum sponsus; nam me natura pudicum fecerat, et casto pectore durus eram.
Abbreviated transcription (Latin):
Ut sepe uariu płus micat artis opue
Nam quetumq solent perse perpensa placer
Alterno potius iuncta decore placent
Has in ter uirtutis opes tollerantia rez
Spernebat eunctas insuꝑata minas
Uertite nudato uentos plunasq fereba
Non michi solstitraz nec graue friguqꝰ erat
Snnaba gelidas tiberii gurgitis undas
Nec metui dubio credere membia fretxo
Quamius exigno potera requiestere sop̃no
Et quamius modico membra fouere cibo
At si me subito umnosus reperit hospes
A ut fecit lenis sumexe ml̾ta dies
Cessit et ip̃e pr̃ bacchus stupuitq bibente
Et quicumł solet uincere uittus ab it
Haudd facile est aĩuztantis inflectere rebus
Uuit mens opposita mens fexat una duas
Noc quoq uirtutu quonda tertamine magniꝵ
Docratica palma promeriusse ferũt
H ĩc ctia rigidu memorant ualuisse catone
Ron res inuitiua ẜ malaeftã canunt
Antrepichuis quatumq forent ad utrumq ferebar

Expanded text:
ut semper uarium plus micat artis opus. ut semper uarium plus micat artis opus. nam quaecumque solent per se perpensa placere, alterno potius iuncta decore placent. has inter uirtutis opes tolerantia rerum. spernebat cunctas insuperata minas: uertice nudato uentos pluuiasque ferebam, non mihi solstitium, non graue frigus erat: innabam gelidas Tiberini gurgitis undas nec timui dubio credere membra freto. quamuis exiguo poteram requiescere somno et quamuis modico membra fouere cibo; at si me subito uinosus repperit hospes aut fecit laetus sumere multa dies, cessit et ipse pater Bacchus stupuitque bibentem et, qui cuncta solet uincere, uictus abit. haut facile est animum tantis inflectere rebus, ut res oppositas mens ferat una duas: hoc quoque uirtutum quondam certamine magnum Socratem palmam promeruisse ferunt, hinc etiam rigidum memorant ualuisse Catonem: non res in uitium, sed male facta cadunt. intrepidus quaecumque forent ad utrasque ferebar:
Abbreviated transcription (Latin):
Mula quid cessas uitaz properare senectus¬
Tlali fir & i hoc fesso corpore tarda ueis
Dolire precor misera detali corpore uitam
Mors est iaz requies iuuere pena michi
Non sum ꝗui fueram perut pars max᷑ nostri
Hoc quoꝗs quod suꝑ est langor & horror hab
ux grauis in hictu rebus gratissima letis
Quod̾q om̃i esti peius funere uelle mori
Diii uueile decus dni mens sensus ꝙ maneret
Crator toto claruis in orbe fui
d epe poctaꝵ mendatia dulcia finsi
Et ueros titulos res michi ficta dabat
De pe ꝑ orata percepi lite coronam
Et merii lingue premia grata mee
Quie cum defuntis ia stꝭ in mortua rebus
Heu senibus uite portio quanta manet
Nec minor his aderat sb̃ limis gratia forme
Que si uł desint cetara młta placent
Quun etia nirtus fuluo pretiosior auro
Dulce fuit madida si fors uersare palestra
In plitui ualichs lubrica membra thorig
Nũc agili cursu cuncto ante ire solebam
N unc fraigito cantu exuperare melos
A ugebant meritu dulcis mistura bonoꝵ

Expanded text:
mula quid cessas finem properare senectus? cur et in hoc fesso corpore tarda uenis? solue precor miseram tali de carcere uitam: mors est iam requies, uiuere poena mihi, non sum qui fueram: periit pars maxima nostri hoc quoque quod superest langor et horror habent. lux grauis in luctu, rebus gratissima laetis, quodque omni peius funere, uelle mori, dum iuuenile decus, dum mens sensusque maneret, orator toto clarus in orbe fui. saepe poetarum mendacia dulcia finxi et ueros titulos res mihi ficta dabat. saepe perorata percepi lite coronam et merui linguae praemia grata meae. quae cum defectis iam sint immortua membris heu senibus uitae portio quanta manet! nec minor his aderat sublimis gratia formae, quae uel si desit, cetera multa placent, quin etiam uirtus fuluo pretiosior auro,dulce fuit madidam si fors uersare palaestram, implicui ualidis lubrica membra toris. nunc agili cursu cunctos anteire solebam, nunc tragici cantus exuperare melos. augebat meritum dulcis mixtura bonorum,
Abbreviated transcription (Latin):
nNuetera hodiut̃ & noua exoptant. odĩo suaꝵ re¬
ru mutari omĩa student. tuba h atque sedio¬
noĩb siue cura abantur. Qmͣ egestas facile habe¬
parrimonighiie amissis. Postre mo omnes quoes
Flagitiu. aut facmus domo expulurar. Hii qm̃ sicuti a qũ¬
ĩ sentina ꝯflux e ant de ĩ ne młti memores sillane
uictorie. Oex gregaino militib alios senatores

Expanded text:
etera odere, nova exoptant, odio suarum rerum mutari omnia student, turba atque seditionibus sine cura aluntur, quoniam egestas facile habepatrimoniis amissis, postremo omnes, quos flagitium aut facinus domo expulerat, ii Romam sicut in sentinam confluxerant. Deinde multi memores Sullanae victoriae, quod ex gre
Abbreviated transcription (Latin):
mirandu est homines egẽ tes malis morib myimam
parẽtess ꝓscripti bona erectais libe̾tatis erãt ĩmu
nin haud sane alio modo belli gastu expectabant. Ad
hoo  qͣuicũq alioꝵ ac senatis pa̾tiu er annicõmli¬

Expanded text:
tis, malis moribus, maxuma parentes proscripti, bona erepta, ius libertatis inminutum erat, haud sane alio animo belli eventum expectabant. ad hoc quicumque aliarum atque senatus partium erant, contur
Abbreviated transcription (Latin):
.ẜ aut. ecciderat inplio aut. geauiter uulne¬
ratus discesserat. multi aut̃ qui ex castris uisendi
hostilia cadauera alii amicu pars hospite aut
congnatu reꝑiebat᷑. fuere ite qui imieos suos
tognoscerẽt. Ita uarie ꝑ oẽ exerciu letina¬

Expanded text:
 aut occiderat in proelio aut graviter volneratus discesserat. multi autem, qui e castris visundi hostilia cadavera amicum alii, pars hospitem aut cognatum reperiebant; fuere item qui inimicos suos cognoscerent. ita varie per omnem exercitum laeti
Abbreviated transcription (Latin):
uu illud exẽplu adignis aidoẽĩs ad ĩdignog
et nõ idoc̃os trasfertꝰ. Lacedomoni de uicug
actheĩesib trigĩta uiros imposuere̾. qui re.
p. eoꝵ tractaͬrẽt. li pͥmo cepere pessimu
quenꝙ et omĩb ĩ uisu ĩ dẽnam necare. E a
ppłs lerari ce merito sieri clicere. post ubi
paulan licẽna creuit. uixsta bonos et malos
libidinose ĩ teͣficere. cereros mem rerere.
Ita ciitas ẜuinate obpͥssa stulte lene gra¬
ues poenasõ cłedit. Nostra memoriã

Expanded text:
vum illud exemplum ab dignis et idoneis ad indignos vum illud exemplum ab dignis et idoneis ad indignos et non idoneos transfertur. Lacedaemonii devictis Atheniensibus triginta viros inposuere, qui rem publicam eorum tractarent. Ii primo coepere pessumum quemque et omnibus invisum indemnatum necare: ea populus laetari et merito dicere fieri. Post, ubi paulatim licentia crevit, iuxta bonos et malos lubidinose interficere, ceteros metu terrere: ita civitas servitute oppressa stultae laetitiae gravis poenas dedit. Nostra memoria v
Abbreviated transcription (Latin):
rissimi cõsulis tãta predia sĩt ĩ armis. Depo
atq miseriis morte erupnaꝵ requie nõ
crutiatu esse. e a cmicta mortaliu malacli¬
ssoluere. Ultra neꝙ cure neq gaudiu locum
esse. S ed ꝑ leos i mortales ꝙͣ obre insen¬
tẽtia nõ addidisti un pͥus ue̾beribus in eos
aãuerterenir. An quia lex porna uetat aut
alie leges. Ite cõdennans cinib nõ aĩa er¬
piised in exiliu ꝑmiti iubet. Anqr grau¬
us ẽ ueͬberari ꝙͣ necari. Quid aut̃ ace̾bu
aut̃ minus niis graue ẽ ĩ hoĩes tanti faci¬
est. quid ꝯ ueĩt imminori negotio lege time¬
re cu ea ĩ maĩore neglexeris. aut eĩz quis
rep̾hẽcdet qd̾ ĩ paricidas rei .p. decretu est
tẽpus dies fortuna ciuiꝰ libido genibus mo¬
tis considerate. Omĩa mala exempla exre¬
bus boĩs orta sũt. Ged u̾bi ĩ perni adĩ
gnanos tiuos aut minus bonos ꝑueĩt no¬

Expanded text:
rissumi viri consulis tanta praesidia sint in armis. De poerissumi viri consulis tanta praesidia sint in armis. De poeatque miseriis mortem aerumnarum requiem, non cruciatum esse; eam cuncta mortalium mala dissolvere; ultra neque curae neque gaudio locum esse. Sed, per deos inmortalis, quam ob rem in sententiam non addidisti, uti prius verberibus in eos animadvorteretur? An quia lex Porcia vetat? At aliae leges item condemnatis civibus non animam eripi, sed exsilium permitti iubent. An quia gravius est verberari quam necari? Quid autem acerbum aut nimis grave est in homines tanti faciest, qui convenit in minore negotio legem timere, cum eam in maiore neglexeris? At enim quis reprehendet, quod in parricidas rei publicae decretum erit? Tempus, dies, fortuna, cuius lubido gentibus moatis, considerate! Omnia mala exempla ex rebus bonis orta sunt. Sed ubi imperium ad gnaros eius aut minus bonos pervenit, no
Abbreviated transcription (Latin):
tãta eta atrox nõ ꝓmonit. eu or̃o accenclir
uident᷑ Multi caͣs gramus equo habuere
ro uita agut̃ si quid ĩracũdia delĩquere pauci
sciũt. Fama atq fo̾tuna eoꝵ pares sũt. Qui ma¬
gno imꝑio predin ĩ excelso etate agũt. eoꝵ facta
cunti motales mouere . Ita ĩmaxima fortuna mi¬
mia letẽtia ẽ neq siuclere neq oclisse sed inmie
irasci decet. Que apud illos iratundia dititur¬
ea res ĩ imperio suꝑbia atq crudelitas appella
si ea paulo semor fuit. deciu sillan uixu foͣ¬
te atq streniu ceͬte scio que dixerit sturo
rei .p. clixisse neq illu ĩ tãta re gratia aut
mimicielas exẽtere ueꝵ mores atq mocdesti¬
am uiri ꝯgnoui. Ueꝵ sẽ tentia eius michi nõ
crudelis indetꝰ. Quid .N. iitales homĩes cru¬
dele fieri põt̃. Sed alienamens are .p. nostra
inderr. Na pro fecto aut menis aut inri¬
ria te sb̃ egit osillane ꝯsulez desingnanu ge

Expanded text:
it, eum oratio accendet. videntur; multi eas gravius aequo habuere.ro vitam habent, si quid iracundia deliquere, pauci sciunt: fama atque fortuna eorum pares sunt; qui magno imperio, praediti in excelso aetatem agunt, eorum facta cuncti mortales novere. Ita in maxuma fortuna minuma licentia est; neque studere neque odisse, sed minume irasci decet; quae apud alios iracundia dicitur, ea in imperio superbia atque crudelitas appellatsi ea paulo severior fuit. D. Silanum, virum fortem atque strenuum, certo scio, quae dixerit, studio rei publicae dixisse neque illum in tanta re gratiam aut inimicitias exercere: eos mores eamque modestiam viri cognovi. verum sententia eius mihi non crudelis — quid enim in talis homines crudele fieri potest? — sed aliena a re publica nostra videtur. nam profecto aut metus aut iniuria te subegit, Sila
Abbreviated transcription (Latin):
castris catelline quisꝙͣ omiũ discesserat. tanta uis
morbi atq un tabes pͥopusodq ciuiũ aĩmos ĩuaserat.
N solu illis aliena mens erar. quicꝰq consi ꝯuira¬
toĩs erant. & omnino cunta plebͥe nouaꝵ ueꝵ
studso catelline ĩ certa probabest. id idedͦ mor e suoni
debatux facere. Na semꝑ ĩ ciuitate quibus opes ¬
nille sũt exoptant bonu  ĩ uident malos extollu

Expanded text:
castris Catilinae quisquam omnium discesserat: tanta vis morbi atque uti tabes plerosque civium animos invaserat. neque solum illis aliena mens erat, qui conscii coniurationis fuerant, sed omnino cuncta plebes novarum rerum studio Catilinae incepta probtur: “Nam semper in civitate, quibus opes ullae sunt, bonis invident, malos extollu
Abbreviated transcription (Latin):
Scimone uti uel modesto uł molli uł procaa. ⁊
Porsus młte faticie multos q lepos ĩ erat. His
ret cõsul faale exuolũtate se antomio usurum.
Neq ĩ terca quictus erat sed om̃ib modis ĩsidias
pactione proiũtit propulerat / neq cõtra re ꝓ¬
dissentirent. Citũ se p̃sidia amicoꝵ atq clien¬
tum occulte habebat. Posꝙͣ dies comitioꝵ uenit
fecerat prospere cesscie: cõstituit bellu facert

Expanded text:
e uti vel modesto vel molli vel procaci; prorsus multae facetiae multusque lepos inerat. His ret, facile se ex voluntate Antonio usurum. Neque interea quietus erat, sed omnibus modis insidias pactione provinciae perpulerat, ne contra rem publicam sentiret; circum se praesidia amicorum atque clientium occulte habebat. Postquam dies comitiorum venionsulibus in campo fecerat, prospere cessere, constituit bellum facere
Abbreviated transcription (Latin):
bonus nisi cũ aĩa simił amittit. Te alq sena¬
tu obbestartur ꝯsulatis miẜis ciuibꝰ. legis
p̃sidium qued imꝗtas p̃boris eupuit resti¬
tuatis. nent ea nc̃cessitudine ut queramꝰ

Expanded text:
bonus nisi cum anima simul amittit. Te atque senabonus nisi cum anima simul amittit. Te atque senatum obtestamur: consulatis miseris civibus, legis praesidium, quod iniquitas praetoris eripuit, restit
Abbreviated transcription (Latin):
secũ multa uoluẽs ꝙ neq ĩsidit cõsuli proct¬
debant ot ab ĩcendio ĩtelligebat urbem iugi¬
liis miraitã optimũ fcũ arctens ex̾atum̾
auger̃ ac prĩꝙͣ legiones scriberentur multa
añt caper̃ que bello usui forẽt nocit intem¬
pesta ai paulas ĩ mauliana castra profectis
est. Sed Cethego alq lentulo ceterisq quoꝵ
ognouerant promtã autatia mãdãt. quib rebus
possent opes factionis cõfirment insidias ꝯsuli
maturent cede incendia aliaq belli faano¬
ra parent sese prope diem cĩ magno/ excio
ad urde accessuꝵ. Dũ ca reme gerunt Oa
llius ex suo nllo legatos ad odartiũ regem
mittit cũ mãdatis huicemodi. Deos hoĩes¬
q testamur o imiꝑator nõs arma nec ꝯtra
lege uti neq amisso pr̃urionio liberu corpus
iussime memoria nĩa pꝑ magnitudine eris
alieni uolentib om̃ib bonis argentũ ex coĩ¬
ere solutũ est. Sepe ip̃a plebs au̾t dnandi
studio pinota aut suꝑbia magistratũ armata

Expanded text:
secum volvens, quod neque insidiae consuli procedebant et ab incendio intellegebat urbem vigiliis munitam, optumum factu credens exercitum augere ac, priusquam legiones scriberentur, multa antecapere, quae bello usui forent, nocte intempesta cum paucis in Manliana castra profectus est. Sed Cethego atque Lentulo ceterisque, quorum cognoverat promptam audaciam, mandat, quibus rebus possent, opes factionis confirment, insidias consuli maturent, caedem, incendia aliaque belli facinora parent: sese propediem cum magno exercitu ad urbem accessurum. Dum haec Romae geruntur, C. Manlius ex suo numero legatos ad Marcium Regem mittit cum mandatis huiusce modi: "Deos hominesque testamur, imperator, nos arma neque conlege uti neque amisso patrimonio liberum corpus vissume memoria nostra propter magnitudinem aeris alieni volentibus omnibus bonis argentum aere solutum est. Saepe ipsa plebs aut dominandi studio permota aut superbia magistratuum armata
Abbreviated transcription (Latin):
parare bellũ gerere cohercere om̃ib moĩs ⁊¬
sotios alq aues domi militicq imꝑiũ alq
L senius senator insenatu lrãs reatauit
quas sibi fesulis allatas cẽ dicrbat inquib
scriptũ erat.C. M alliu arma cepisse cum
magna multitadine añ dic sextũ kłaꝵ no¬
uem̾bris. simł id quod ĩtali re fieri solcł ⁊
Alii portenta alii prodigia nũliabant alii
conuentus ficri arma portari Capue atq ĩ
apulca seruili bellũ moneri.ltitur exscnalꝰ
decceto Ꝙ Martius rex fesulas Metellus
Creticus ĩ apulcam arrũ ea loca missi sut
ne trumpharent Calunia paucoꝵ quib oĩa
honesta atq ĩhonesta uendere mos erat. Sed
ttitur capuã E. Metellus Celer ĩ agrũ pia¬
nu his q ꝑmissu est uti protempore atq¬

Expanded text:
parare, bellum gerere, coercere omnibus modis parare, bellum gerere, coercere omnibus modis socios atque civis, domi militiaeque imperium atque os dies L. Saenius senator in senatu litteras recitavit, quas Faesulis adlatas sibi dicebat, in quibus scriptum erat C. Manlium arma cepisse cum magna multitudine ante diem VI Kalendas Novembris. simul, id quod in tali re solet, alii portenta atque prodigia nuntiabant, alii conventus fieri, arma portari, Capuae atque in Apulia servile bellum moveri. igitur senati decreto Q. Marcius Rex Faesulas, Q. Metellus Creticus in Apuliam circumque ea loca missi — hine triumpharent calumnia paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat —, sed  Capuam, Q. Metellus Celer in agrum Picenum, iisque permissum, uti pro tempore atq
Abbreviated transcription (Latin):
añt lucem cũ armatis hoĩb sicuti salutatũ
quãta ꝑiculu cõsuli impendebał propere
ꝑ fulula Ciceromi dolu qui parabatur enu¬
ntiat. Ita illi ianua prohibiti tandũ facnus
sollicitare egestabe̾ simuł ac dolore inuirie
bona qr om̃ia amserat. Preterca latrenes
aiq gñis quoꝵ ĩ ca regione magna copia
erat. Sed nõ nlłos ex Sillanis coioniis qb
libido atq luxuua oxmagnis rapiis nĩhil
reliꝗ fecerat . Ea cũ Ciceroni nũtiarẽtunac¬
capiti malo ꝑmotus ꝙ neq uibem abĩsidiie
priuato ꝯsilio longuis tucri poterat negr¬
exerctus malii quanbis aut quo ꝯsilis Cret
satis cõplu habebat rem adsenatu refert
iã antea uulgi rumorib exagitatũ. Itaq quod
plerũq ĩ atro̾a negotio fic̾ri solet Senatus
de creuil ut darent oꝑam cõsules nequid res
p. detrim̃ti caperet. Ea põtas per Senatũ mor̃
romano magrãtiu maxima ꝑmictit᷑ ex̾abũ

Expanded text:
post cum armatis hominibus sicuti salutatum post cum armatis hominibus sicuti salutatum quantum periculum consuli inpendeat, propere per Fulviam Ciceroni dolum qui parabatur enuntiat. ita illi ianua prohibiti tantum facinus sollicitare, egestate simul ac dolore iniuriaebonaque omnia amiserat, praeterea latrones quoiusque generis, quorum in ea regione magna copia erat, nonnullos ex Sullanis coloniis, quibus lubido atque luxuria ex magnis rapinis nihil reliqui fecerant. Ea cum Ciceroni nuntiarentur, ancipiti malo permotus, quod neque urbem ab insidiis privato consilio longius tueri poterat nequesatis compertum habebat, rem ad senatum refert iam antea vulgi rumoribus exagitatam. Itaque, quod plerumque in atroci negotio solet, senatus decrevit, darent operam consules, ne quid res publica detrimenti caperet. Ea potestas per senatum more Romano magistratui maxuma permittitur: exercitum
Abbreviated transcription (Latin):
agru picenu G. uilliũ ĩ Apulca misit. Pre¬
tera aliũ alio/quẽ ubi oportumĩ sibi fore credebal.
Inberca Calilina rome insta simł moliri: ꝯsuli in¬
sidias tendere. Parare inoendia. o portmna loca¬
cũ armalis hoĩb obsidere: Ipsc aĩ telo cẽ. Lbem
alios iuibere: hortari ul semꝑ intenti parali
q eñt. dies noctesq festimait: uigilare neq
insoñis /neq ĩ labore fatigari. Posttemo ubi
młta agitanti nihi pratdił rursus ĩ tẽpesta
nocte comurationis p̾ncipes cõuocat ꝑaꝰ.
Por. Leccham ibiq multa de ingnauiã coꝵ
questus docetqr sẽ. Malliũ p̃misisse ad cara
multitudinez qua ad capienda arma para¬
uerat. Item alios ĩ alia oportuna loca qui
siprius Ciceronem oppressisset. dicebał eu¬
sius cõsiliis multũ otficerẽ. Igitur pt̃tus
ac dubitantib ceteri. G. Cor̾nellius cquo
.r. opera suam pollicitas a cũ co.L. Guar¬
guãtens senator ꝯstituere ea noett paulo

Expanded text:
agrum Picenum, C. Iulium in Apuliam dimisit, praeterea alium alio, quem ubique opportunum sibi fore credebat. interea Romae multa simul moliri: consulibus insidias tendere, parare incendia, opportuna loca armatis hominibus obsidere; ipse cum telo esse, item alios iubere, hortari uti semper intenti paratique essent; dies noctisque festinare, vigilare, neque insomniis neque labore fatigari. postremo, ubi multa agitanti nihil procedit, rursus intempesta nocte coniurationis principes convocat per M. Porcium Laecam, ibique multa de ignavia eorum questus docet se Manlium praemisisse ad eam multitudinem, quam ad capiunda arma paraverat, item alios in alia loca opportuna, qui cisci cupere, si prius Ciceronem oppressisset: eum suis consiliis multum officere. igitur perterritis ac dubitantibus ceteris C. Cornelius eques Romanus operam suam pollicitus et cum eo L. Vargunteius senator constituere ea nocte paulo
Abbreviated transcription (Latin):
a senatu ab armis discedãt. Supplicesa romã¬
prosicaiscantur. Ea mãsuctudine atq mĩa
uñꝙͣ ab eo frusta auxiliũ petierit. At ca¬
tilina ex itinere plerisq cõ sularib p̃fa optimo
Cuiq uicteras mictit se se falsis criminibus cir¬
cu uentu dicebat Qm̃ factioni inimicor ⁊ esiste¬
re nequiuerit fortune ceder marilia ĩ exilulim
ꝓficisti nõ quo sibi tanti sceleris oscug eslet
ute res piꝰ quieta foret Ne ue exsua ꝯtempn¬
one sedictio oriretur quib his lõ geduiẽsas
hãs. Si catulus ĩ senatu recitauit quat sub no¬
ninẽ catalinẽ reditas dicebat caꝵ exeplum
egregia tu̾a fide⁊ re cognita &e geata mi¬
ch̃i magnis ĩ meis periculis sdutia cõmẽ¬
dationi mee tribuit Quã obre de fesio¬
ne ĩ uouo ꝯsilio nõ costitui parare satisfa¬
tione ex nulla ꝯsiẽna deculpa preponere

Expanded text:
lent, ab armis discedant, Romam supplices proficiscantur; ea mansuetudine atque miseumquam ab eo frustra auxilium petiverit. At Catilina ex itinere plerisque consularibus, praeterea optumo cuique litteras mittit: Se falsis criminibus circumventum, quoniam factioni inimicorum resistere nequiverit, fortunae cedere, Massiliam in exsilium proficisci, non quo sibi tanti sceleris conscius esset, sed uti res publica quieta foret neve ex sua contentione seditio oreretur. Ab his longe divorsas litteras Q. Catulus in senatu recitavit, quas sibi nomine Catilinae redditas dicebat. earum exemp Catulo. Egregia tua fides, re cognita, grata mihi magnis in meis periculis, fiduciam commendationi meae tribuit. quam ob rem defensionem in novo consilio non statui parare: satisfactionem ex nulla conscientia de culpa proponere